Gi234d_qt-1_2-2
author: Gavanti, Bartolommeo

õä

N1245 11755284 021

UIIIIIIIIAIIIIUIIIIn

TIHFESAHRuIS
SACRORCM RITCUIIM.

EDO

COMMENTARIA
JN KVUB KCO 1₰½

BREVIARII ROMXANI
Clementis VIII. & Urbani VIII.

Authoritate recogniti.
Authore Adm. Reverendo P. D.

BARTHOLOMSEZO GAVANTO

Mediol. Præpoſito Provinciali Romano, Congregat.
Clericorum Regularium S. Pauli, & S. Romanæ Kituum
Congregationis Conſukorc.

IN 9U BVS ORICO COIUSAOVE RITVS
Cauſa hiſtorica, vel myſticæ, ex Maſorum ingenio, Theoria,
Praxis, Obligatio, & exquiſitus Eſus, additis opportunè omnibus
S. Kitnum Congregationiss Decretis, quam brevifime explicantar.
EDITIO NOVISSIMA AB AUTHORE RECOGNITA
ð variis in locis locupletata, & ab innumeris meadis ſumm
diligentià expurgata.
Appendices dabit Pagina ſequens: cum quatuor Indicibus:
I. Sectionum & Capitum: II. Authorum. III. Decretoraw,
I. Rerum & Verborum.

TOMIS SECUNDIS.

——

COLONI AGKRIPPFPIN AA,
Sumptibus FRANCISCI METTERNICH Bibliopolæ.
ANNO M. D. CC. V.
Cum Gratia & Privilegio Saere Cæſareæg Majeftatis ſpeciali.

APPENDICES

Mο§ρà nomina dubiæ pronuntiationis ordine
TJ alphabetico collecta.

Ordo perpetuus Officij divini recitandi
Concordia Martyrologii Romani cum Breviar. Rom.

Vita & res geſtæ §. Pauli Apoſtoli.

Qudd S. Bartholomæus Apoſtolus ſit idem ac Nathanal.

Girs
76°7

Cor

Elan
Ludo

Jonn. Bapti

Michelh

Partholom⸗

A
1
ortunatut
Nicohaus
Hieronym
HIhron R.
KKitunn
robusyn
Danholome
Teremins
Luc Wae
Prorun.

—
50
ment.
ſcienter

1 n ut/

De. Aa

—

ni

—

lyr

ine

,

hanadh

INDEX EORIIM,
Quorum operà recognitum fuit Breviarium Romanum Pii V.

Zuſſs Clementis EIII.
Eſar Baronius, Silvius Antonianus. Kobertus Bellarminus, S. R. E. Cardin.

WLudovicus de Torres Archiepil. Montis-Regalis, poſtea Cardinalis

Joan. Baptiſta Bandinus Canon. S, Petri de Urbe Secretacius.

Michael Ghislerias Clericus Regularis.

Bartholomæus Gavantus Mediol. Congreg. Cler, Regul. S, Pauk.
uſſu Vrbani VIIIe
Aoyi, Cajſetanus S. R. E. Card. Præſes.
& Tegrimus Tegrimius Epiſcop. Aſſiſienſis S. Rituum Congregat. Secretarius.
Fortunatus Scacchus Apoſt. Sacrarii Præfectus.
Nicolaus Riccardius S. Palatii Magiſter, & S. Rituum Congregationis Conſultor.
Hieronymus Lanuvius, utriuſque Signaturæ Referendariunus
Hilarion Rancatus Mediol. Abbas S. Crucis in Jeruſ. S. lnquiſit Conſultox & Qualificator, &
8. Rituum Congreg. Conſultor.
Jacobus Yulponius Congregationis Oratorii S. Philippi Nerii.
Bartholomæus Gavantus S. Rituum Congreg. Conſultor.
Terentius Alciatus Mediolanenſis Societatis eſu, S. Rituum Congreg. Conſultor.
Lucas Wadingus Ordinis Min. Hiſtoricus, S. Officii Qugliſicator, & S. Congregat. Indicis Li-
brorum.

—.,.—

DON JUILIuS CAVALCANUS CONGRIG.
Clericor. Reg. S. Pauli Præpoſitus Generalis.

C* Opus R. P. D. Burtholomai Gavanti Vißtatoris Generalis noſtræ Cong. cui titulus eſt, Com-
mentaria in Rubricas Miſſalis, & Breviarii Romani, duo eiuſden, Congregationis eruditi, ac
ſapientes Viri recognoverint, atque in lucem dari poſſe probaverint, poteſtatem facimus, nt in pu-
blicam atilitatem typis mandetur, ſi & is, quibus id competit, ita placuerit. In quorum fidem, Gc.
Dat. Mediolani in Collegio noſtro S. peſt. Pauli, & B arnabæ, die 24. Julii 1627.
D. Julius Cavalcanus Præpoſitus Generalis.

—

Iinprimatur, ſi videbitur Reverendiſſimo P. Mag. Sac. Pal. Apoſt.

₰

A Epiſcopus Bellicaſtren. Viceſg.

Inprimatur.

Fr. Nicolaus Riccardus Sacri Pal. Apeſt. Mag. Ord. Præd-
2 AD

—

FSrETSr e n Ag S W, e E, , e BeS: SN SSE ;
W r AA F.a F: a *

X s: K as s *
— A D
CANDIDUIM LECTOREM.
ARaewiarn Romant Leges & Rubricas, neminem adbuc 61
legi, quipleno explicaverit: nonnullas attigit in ſuo Cæ- 1
rimoniali Hiſpano Petrus Rutz,; ſed carum aliquot in
prima recognitione Breviarti merito mutatis, redänus eſt feré I Rm
inutilis ejus dem laudabiliz labor antiquiores alii, gui de Horis 1 Deſan
Canonicis ſoripſerunt, quam pauciſſimas ſaent berſecuti; earum dn
formam cum Gauſis myſticiz indicarunt; pratered nihil. Pluri- 4 1 44
maæ polt Concilium Tridentinum addita futrint Kubricæ, Juua Een
Commentari egent, & Notis. Poſt horun Commentariorum n
Editionem primam, ſeripſit in easdem Breviarii Rubricas W Penen
Thomas Alvarez, Luſitanus non contemnendum Opuſcilum; Neam
in quo tamen abundat ille ſapins in ſenſit ſito prater legitimum 1 kn
Rubricarum ſenſum, quem in Urbana Breviarii recoznitione 1beloo
diligentias examinaveére Delegatt; & ſuts locis ſignifcabo. Iaq;, Mr
collegi in hoc altero lolumine Rubricas omnes, quæ ad Horas nde
Canonicas attinent; demonſtrata, ut in priori Volumine, cu- 81C7
jusque ritus Origine, Cauſa, Obligatione, Praxi é; Uſu pro. ky.
Prio, de Matorum auctorittate: Decretisque ſacræ Rituum Con- Een D
gregationis ritè & opportun additis: diverſa tamen methodod 1 D
ſuperiori Volumine; non textui Rubricarum mordicus inharens; U dehlee
ſed ea omnia, qua ad Breviarium attinere, ſeu in Breviario 1 Cue
contineri videbantur, in decem Seckiones, 6s& centum Capita di- C
videns; quibus non modö anierſa. Eccleſiæ, cui labor meus de- ec
ſervire potiſſimum debet, verum otiam particularibus Eccleſcis, nl
in in, qua earum ſunt propria, fiat abunde ſatis. Moneo Lecto- 1 Necde
rem, quod pro dignoſcenda horum qitoque Ritaum antiquita- 1 deni
te, recurrendum erit ad primos prioris Voluminis Indices Mim
proprios autem Aabunt Indices Pproximaæ &g ultimæ, quas ſequun- 1 Nd
tur paginaæ; Vale, & Auctorem ſalutis ora pro ſalute auktoris. Iey

INDEX MeO

3
D

M.

Ac
0 4
fuot
Hon
larun
Plur.
1,gu
oru
Gra
mu
jone
.lg
Horat
,(.
r.
1CN.
ohs
in,
Ni, i
4.
urdr.
. in
lki.
uts⸗
er
unr.
erie

EX

Bre e e2 63 E 3e ee 6 32 K Ge
— EEEE

SECTIONM
TOMI.

8 ECTIOPRIMA.

De Horis Canonicis in genere.

Cap. I. E nomine Officii & Horarum Ca-
nohicarum. .
II. De origine Officii divini. 2

III. De par tibus divini Officii, & Horarnm Ca-

nonicarum. ibid.
IV. De obligatione Officii divini. 3
V. De defectibus in Ofhcio divino contin-
gentibus. ibid.
Tit. I. De omiſſione. 4
2. De mutatione Ofhcii divini. J
3. De intentione Ofpeii divmi. 6
4. De attentione Ofhcii divini. ibid.
5. De prolatione Ofhicii divini. 7
6. De tempore Ofhicii divini. abid.
7. De loco Ocii divini. 5„
8. De ordine Ofhcii divini. ebid.
9. De interruptione Ofſicii divini. 9

Cap. VI. De pœnis circa Officium divinum. :/6
SECTIO SECUNLDA.
De Praæludiis Breviarii Komani.

Cap. I. E tirulo Breviarii Romani. 11
I.. De Bulla Pii V. & de uſu Brevia-
ri Romani. ibid.
III. De Bullis Clementis VIII. & Urbani VIII. 1

IV. De Computo Eccleſiaſtico, ibid.
V. De Calendario. „
SSEC(ſIIOTERTI A
De KRubricis.
Cap. I. E Rubricis generalibus Horarum
Canonitxarum. „
I. De duplici Ofncio. 16
III. De Semidaplici. 727
IV. De Simplici. 15
V. De Dominica. ibid.
VI. De Feria. 27
VII. De Vigilia. ibid.
VIII. De Octava. 22

Srede 3 g eg g ege gr ze gtzeis

d e eee eee

ET CAPITUM

S8 ECIND I.

IX. De Concurrentia Ofhcii. 26
X. De Occurrentia Officii divini, ſeu de Trans-
latione Feſtorum. 25
XI. De Commemorationibus. 30

XII. De Patrono loci, & Titulo Ecclefiæ. 34
Decretum ſuper electione Sanétorum in
Patronos, à S. Rituum Congreg. de
ordine S. D. N. Urbani VIII. emana-
tum die 2. Martii, 1650. 5

S$ECaTI O QLHARTA.
De proprio ritu ſingularum Hora-
rum Canonicarum.

Cap. I. E Matut ino. 535
II. De Laudibus. 40
III. De Prima. 71
IV. De Horis, Tertia, Sexta & Nona. 43
V. De Velſpecris. 44
VI. De Completorio. 4

SECTIO QUINT A.

De partium, boc eſt, Horarum partibus.

Cap. I. E Oratione Dominica 47
II. De Salutatione Angelica. 45
III. De Symbolo Apoſtolorum. 49
IV. De initio Horarum. 70
V. De Invitatorio. 71
VI. De Hymnis. ibid.
VII. De Amtiphonis. 37
VIII. De Pfalmis. 75
IX. De Canticis. 65
X. De Verlſibus. 62
XI. DeAbſolutionibus & Benedictionibus. 69
XII. De Lectionibus. 63
XIII. De Reſponſoriis. 65
XIV. De Reſponſoriis brevibus Horarum. 70
XV. De Capitulis. ibid.

XVI. De Oratione. 72
XVII. De Precibus & Confeſſione.
XVIII. De Commemorationibus & Suffragiis
Sanctorum communibus. 72½
X3 XK. De

Index Sectionum 6 Capitum.

XIX. De Hymno 7 Deum. 77
XX. De Symbolo S. Athanaſii. 75
XXI. De Martyrologio. bid.
XXII. De fine Oſſicii & Antiphonis finalibus B.

Mariæ. 50
S E C T I O SEXTIA
De Proprio de Tempore.
Cap. I. E Adventu. 52
I. De Antiphonis majoribus Ad-
ventũs. 54
III. De Dominica quarta Adventũs. Ss
IV. De Vigilia Nativitatis Domini. ibid.
V. De Natali Domini. 5é6
VI. De PFeſtis infrà Octavam Nativitatis Do-
mini. V 57
VII. De Epiphania Domini. 55
VIII. De Dominica poſt Octav. Epiphaniæ. 90
NX. De Septuageſima & Dominicis ſeqq. 97
X. De Peria quarta Cinerum. 92
XI. De Dominicis Quadrageſimęæ. sbid.
XII. De Dominica Paſſionis. 935
XIII. De Dominica Palmarum & Hebdoma-
da rajore. 94
XIV. De Paſchate & ejusdem Octava. 97
XV. De Tempore Palchali. 95⁵
XVI. De Litaniis majoribus & minoribus. 99
XVII. De Feſto Aſcenſionis Domini. ibid.
XVIII. De Pentecoſte. 100
XIX. De Dominica Trinitatis. 107
XX. De Feſto Corporis Chriſti. 102

XXI. De Dominicis poſt Pentecoſten. ibid.
S E CTIO SEPDTIMA

De Proprio Santtorum.
Cap.I. D' Vigilus, Feſtis & Octavis Sancto-
V rum. J0
II. De Feſtis Sanctorum menſe Dec. 1706
II. De Feſtis Sanctorum menſe Jag. 705
De Feſtis Sanctorum menſe Febr. 10

IV.
V. De Feſtis Sanctorum menſe Mart. 12
VI. De Feſtis Sanctorum menſe Aprili. u3
VII. De Feſtis Sanctorum menſe Majo. 14
VIII. De Feſtis Sanctorum menſe Junio. 17
IX. De Feſtis Sanctorum menſe Julio. 126
X. De Feſtis Sanctorum menſe Aug. 1ze

XI. De Feſtis Sanctorum menſe Sept. 125
XII. De Feſtis Sanctorum menſe Octob. 130
XIII. De Feſtis Sanctorum menſe Nov. 1s

SECTIO OCTAVA

De Communi Sanbtoram.
Cap. I. E Communi Apoſtolorum. 13
II. De Communi Martyrum. 129
IIf. De Lommuni Confeſſorum. 141

IV. De Communi Virginum & non Virgi⸗
V. De Communi Dedicationis Eccleſiæ. 142

VI. De Ofſcio B. Mariæ in Sabbato. 144
S E CIIONONA
De Appendicibus Breviarii.
Cap.lI. E Ofſcio parvo B. Virginis Mariæ.

145.

II. De Officio Defunctorum. 147
III. De Plalmis Gradualibus. 2
IV. De bPſalmis Pœnitentialibus. v35
V. De Ordine Commendationis animæ. 15/
VI. De Benedifstione menſæ & Itinerario

Clericorum. 56
SsS E C TI O DECIMA

De Caærimoniis ad Ebras Canoni-

cas adbibendis.
Cap. I. 2 Cærimoniis in privata Horarũ

Canonicarum recitatione. 114
I. De Cærimoniis Horarum Canonicarum
in Choro recitandarum. Iy
III. De Cærimoniis Horarum Canonicarum
in Choro ſolemnius recitandarum. 760
Notula Verborum in Breviario producendo-
rum, vel corripiendorum. 16
Martyrologii nomina dubiæ pronuntiationis
ordine Alphabetico. 165
Ordo perpetuus recitandi divini Officii. 7
Concordia Martyrologii Romani cum Brevia-
rio Romano. 264
Placitum Hieronymi Onuphrii de Horis Cano-
nicis: An mutatio Ofſicii fit lethalis, aut ve-
nialis. 266
De S. Paulo Apoſtolo Hiſtoria. 276
De S. Bartholomæo Apoſtolo quæſtio, An ſit
idem, qui Nathanael. 2754
INDEX

00,
N
rutire,1
lent ree
iitu, heett
(or.

(leni

eis e
Uyluneede
letmn,
4 Norem
eße
ſepſcchen
uſpler ſen
Nl
dial
nnte,
operih
4. .
7 N

dee n

Od
Nor i

4

rum.
Um.
.4
Ecclehe,4
blo. ie
N4
ris.

giniſMrn

1
nisadime,
& liineuin

IM4

mndr⸗

inri iun
citnione
Canohlemn
n. 1
Canonim
Tanaumne
grocker
1
Onuntimuus
16
0ei.
cum been
6
Horsr
etlaligaut
4

rſtio 1. 1
N

—

1602.

DE

CRETORVM

SACRÆ RITuIUIM CONGREGATIONIS,
ad Breviarii Romani perfectiorem uſum,
ordine temporum ſervato.

1 Onſecraton Eccleſiæ poteſt in altu
conſecrationis ſtatuere aliam diem
pro anniverſeria ejuſdem conſe-
tratione, I9. Febr. 1585. pag. 1 43. n. 4.
2 Qui ſunt de gremio alicujus Eccleſiæ,
debent recitare Officium quod in choro di-
eitun, lieet merentur alibi, 8. Septemb.
. „. f.
3 Clerici, licet adferipti alicui Eccleſiæ,
non tamen obligati Chors, non tenentur
Ofßcia recitare, quæ in Choro propria di-
cuntun eadem die. ibid. n. 5.
4 De Sanlto, ecujus Reliquia inſignis
babetur, fieri poteſt Ooffcium Daplex;
23. Novemb. 1602. pag. 17. n. 10.
5Veſperæ Defuncétoram pro prima die
menſis dicuntur poſt Veſperas; etiam De
minicaæ ſeu Feſti; ſiaccidat. 23 Maji 1602.
JYI. Z. 154
6 Pſalmi Eraduales & Pænitentiales
dicnntur licitè: ubi eſt conſuetudo, pridie
Veſperi Fer. 4. & 6. 2. Auguſti 160;.
I5. n. 6.
7 Non eſt relinquendum Officium bre-

viarii pro Oſfcio devotionis, 29. No.
vemb. 1603. pag. 5I. n. 1.
8 Dedicationis Feſtum extra actum e.
juſdem non poteſt mutari ab Epiſcopa: 16.
Oct. 1604. I437. n. 4.
9 Si accidat Dedicatio in Nativitate
B. Virginis, fiat de ea, Miſſæ duæ cantenturn;
& infra Ocz. fiat de digniori, eedé die ibid.
10 Epiſcopus Regularis debet recitare
Officium juxta ritum ſuæ Diæceſis, nen
Regula. II. Junii 1605. yag. J. n. 2.
11 Cappellani Epiſcopi ſe conformare

debent cum eo, eodem die. ibid. n. 3.
12 Feſtum fatroni loci eelebratur ſine
Octa va à Regularibus. ibid. n. 6.

1 Non poteſt Epiſcopus extendere Of-

ficium a civitate ad Diæceſim. 16. Januarii

1607. pag. . n. 11.
14 Officium par vum B. Virginis debet
dici etiam in Dominicis, ſi aderat conſue-
zudo. 2. Sept. 1607. pag. 146. nu. 6, etiam
mutato Breviario, 2. Jan 1627. ibid.
15 AMMatatinum Defunctorum in die
Commemorationis omnium ſideliunm De-
functo-

Index Decretorum.

funtterum recitandam eſt manb. 1. Sept.
1607. IFI. n. 16. & 13 ⁶.
16 Feſtum S. Caroli in Provincia Me.-
diolanenſi celebrari poteft riiu Duplici. 20.
Novemb 1610. ibid. 4:
17 Feſtum & Officium S. Conradi Pla-
centiæ, & Nettinæ in Sicilia conceſſa ſunt
die 19 Mali 16 14. & Ordini ſanctt Fran-
ciſci, I3. Sept. 1625.— Irr
1S Nomine Feſti intelligitur etiam Do-
minica. I2. Martii 16138. Vjr. I.
19 Dedicatio Eccleliæ Cathedralks habet
octavam in civitaie tantüum. 2. Maji 1619.
197. Rn. F.
20 Commemoratio de Cruce erdinaria
ſuffcit in Eccleſits diratis in honorem ſan.
Ctæ Crucis pro commemoratione Tituli Ec-
cleſiæ. 30. Marrtii 16 21. 75. B. 7.
21 Feſtum S. Ioſeph eſt de præcepto ubi
que, 8. Maſi 16?21. 112. n. 9.
22 Feſtum S. Franciſci eſt abiq de præ-
cepto: die ʒ. Januatii 1622. 132. u. g.
23 Feſtum S. Annæ eſt de pracepto ubi-
que. 23. April. 1622. 122. n. 26.
24 Veſperæ in Sabbato ante Pominicam
privilegiatam, in qua occurrit dies Octa-
va, dicuntur de Feria. 9. Novemb. 1622.
24. n. 13.
25 In fine Completerii Purificationis B.
Virginis dicitur Ave Regina. 27. Julii 1624.
Fr. n. Se
26 Symbolum S5. Athanaſti laudabilius
recitatun ſtando in Choro 23. Dec. 1624.
160. n. 7.
27 Officium parvum B. V' irginis in Cho
vo tempore Paſchali dicitur ſine addito Al-
leluja 28. Mart. 16 26. I7. n. II.
28 Litaniæ majores, ſi occurrant in die
paſchatis, tranéferuntur in Feriam terti-
am, die 25. Sept. 1627: IIz. n. 25.
29 Offitium Stigmatumz s. Pranciſci pro

Clero eſt ſemiduple v. 2. Oct. 16 27 rzf. n. r-.

30 Feſtum Angelorum Cuſtedam eſt Du-
lex minus. eadem die. 131.
31 Decreta de Offciis approbatis de præ-
cegto, &S. Bibianæ, Calimiri, loachim, Ca-
tharinæ senenſis, Norberti, Hacinthi, Lu.
doviri, Buſtat hit & Soc. Branonis, Brigit-
1æ, & c vide in Sect. 7. ſuis locis propriis.
322 Decreta de Officiis ad libitum S§S.
Philippi Nerii, Eliſabeth, Stigmatum ſan.
cCti Franciſet, Angelorum Cuſtodum, §.
Caroli: & quomodo nunc de præcepto, vi-
de ibidem. G
& Nen petuerunt, neque poſſant Ordi
narii adaere Ofkria Sanéctorum proprits
Calendariis. S8. Aprilis 1628. 15. n⸗ F.
34 Offitia non approbata damnantar.
eadem die. . r. n. g.
3 Oſficium Defunctorum dici porteſt in
diebus exceptis à Breviario pro implen-
da volantate Teſtatorum. I2. Junii 1628.
1I50. n. 10.
35 Solemniter conſueviſſe fieri Officium,
ſignificat Feſtum populi, aut cleri, tum ap-
paratu. 28. Auguſti 1628. 13. n. 25.
37 De Sancto canonizate nen poteſt fie-

ri offiium ſine novo Decrete Congrega-

tionis extra propriam Bccleſiam. 9. De-
cembris 62S. I4. n. 30.
35 Maniales ne dicant in Confiteor tibi
Miter, vobis Soerores; ſed ut in Breviario
18. Augulti 1859. 75. n. 12.
39 Offii ium & M ſſa beati Rochi conce-
ditur tantum in Eccleſiis ejusdem 26. No-
vembris 1629. I25. n. 75.
g De electione Sanctorum in Patronos
locorum decretum eſt 23. Martii 1630. 35.
n. 2.
11 Non poſſant addi nomina Santterum
Litaniis, neque Patronorum. 22. Martii
16;1. I14. n. Io.
COM-

—

7 le
un De.
bet 4 e e.
bechin, i.
cithi l.
onis Drt.

—

is Moprit

lbiunn l
mulum n

Foden,

ratelt,

ſint 0r
unm jymi
jle hih.
dunpalti,
1
ii igtn
n inyr
1 ,ni 6

riſim,
ler unt
5
nun zul,t

10 Coee

im. 9. D-
N.1
Curfun 6
in Breuiy
. ,11
oehi ANC
Nmni6 N
.M
Nin 1
rtiüi C,0,

4 Siniimmn

22. Mu

INf,NN

MRUDWd .A. C)esk-
COMMENTARIA
IN RIBRICASJ
BREVIARII ROMANI.

SECTIO

PRIM A.

De Horis Canonicis in genere.

E

D pleniorem de Horis Canonicis tractationem,
S . „ð ,3
Aprænotanda putavimus ea breviſſimè, quæ Theo-
logi, Canoniſtæ, & Summiſtæ de Horis iiſdem

S Qdocuere, hoc eſt de Nomine, Origine, Nume-
ro, Obligatione, Defectibus, & ponis ad Officium divi-

num pertinentibus.

SECTIONIS PRIMÆ CAPITA SEX.

1De nomine Officii, & Horarum Canonica-
rum.
2 De origine Oficii divini.
3 De partibus divini Offcii, & Horarum nu-
mero.
De obligatione Offcii divini.
SLe defæctibus in Oßcio divino contingenti-
bus.
Tit. 1. De omiſſione Divini Oſcii.
2 De mutatione Ofcii divini.
3 De intentione divini Offcii.
4 De attentione divini Oficii.
5De prolatione divini Ofcii.
6 De tempore Offci divini.
7 De loco divini Oficii.
8 De ordine divini Oſicii.
9 De interruptione divini Oficii.
6 De pœnis circa divinum ORicium.
ZJem. II.

De nomine Oſpci, & Hora-

rum Canonicarum.

CAPUI I.

1 Eficium eſt quaſi efficium, ſeundum
Hieron. in lib. de Oficiis; unicuique e-
nim convenit ſuum efficere officium: vel ſecua-
dum Idoruns, ut quiſque illa agat, quæ nulli
officiant: velſecundum eundem: eſt proprius,
congruus actus cujuſq; perſonæ ſecundum mo-
res civitatis, vel inſtitutæ Profeſſionis. Divinum
dicitur, quia eſt proprius actus corum, qui Deo
ſunt dicai. .
2 Fhræ dictæ ſunt, velab orando: nam hora
idem videtur eſſe, ac ora, cum aſpiratione, Deum.
vel melius: quia definitis horis ex inſtituto Eccle-
ſiæ recitantur. Azor. part. 1. lib. 1io. cap. I. quæft. 1.
Cano-

2 Comment. in Rubr. Breviarii Sect. lI. Cap. 2. & 3.

. Canogicg appellantur, id eſt Regulares, quia
2 P . ₰. .
juxta Regulam Pecleſiaſticam. Alii dixerunt;,
quia Canonicorum Choro addictorum ſunt
preces, Axor, ubi ſupra. Alii, quia Cano-
nicum, & Eccleſiaſticum ſunt idem, quod pro-
dem, 4
bat bteph. Durand. lib. 3. de Ritib. C.1I.

4 Horæ Canonicæ dicebantur Curſus à 5.

Germano Pariſienſi Epiſcopo, ut in ejuſdem vita
c. 61. & 789. ſcribit Fortunatus Pictavorum Epi-
ſcopus, contemperaneus ejnſdem, apud ur.
Zom. 3.

De origine Oſcii Diwvini.
CALPUT II.
1 Poſtoli ab Hebræis accepeêre horas oran-
di: & hora Tertia erant orantes in Pen-
tecoſte, Act. 2 Hora Sexta Petrus orabat, Act.

1o. Ad horam Nonam aſcenderunt in Templum
Petrus, & Joannes, Act. 3. Media nocte ora-

bant Paulus, & Silas, Act. 16. quare ealdem hoe-

as præſcripfſere fidelibus, ex Clem. lib. 5. conſtit.
cap. 40. Non ergo Pelagius I. ut ait Maurolyens
in Martyrolog. 27. Augnſti. neque Palagius II.
ut voluit Polpdor. Virgil. Iib.6. de lvent. rerum
cap. 2. neque Damaſus, ex Pontificali cap. 39. in
zias Lita, dicendi ſunt Auctores; ſed ii velfor-
mulas Ofhcii Decretis firmaverunt, vel ritus am-
lincaverunt.
2. Certè Gelaſius I. & duo GregorüiI. & VII.
formulæ Oſhcii, qua nunc utimur, dicuntur
Conſtitutores & Reformatores à Pio V. in Bulla
ſua initio Breviarii edita, & non alii.
3 Prætereà certum eſt, non eodem tempore
Horas omnes inſtitutas fuiſſe. Nam Primam &
Completorium ultimèò fuiſſe additas, docet Ka-
dulph. Tungrenſis Prop. Iz. & nos dicemus, cùm
de ſingulis Horis agemus Sebëtoe qnarta.

De bPartibus Divini Oſci, &
Horarum numero.

CAPUT III.
1 OEptem horæ ſunt, & octo, de quibus for-
A t& mandatum accipis, ut des illis partem,

Eccli 7. Communior eſt opinio, ſeptem eſſe,
Matutinum, Primam, Tertiam, Sextam, No-
nam, Veſperas, & Completorium, ita in Con-
cil. Cabilon. Il. Can. 9. juxta illud Pſalm. is.
Septies in die laudem dixi tibi. fuss Axor. cap. 1.
7. 2.
2 Qui volunt efſe octo, dividunt Laudes à
Matutino, & deducunt ab Eſdral. =. cap. 9. Qui

quater in nocte, & quater in die juſſit laudare

Deum, lege Navar. de Orat. c. 3.
3 Romæ nullum fuit interſtitium inter Ma-
tutinum, & Laudes, ut teſtatur Amal. in prolog.
de Ord. Antiphonaris.
4 Ordo Horarum patet ex cit. Concil. Cabi-
lon. quamvis Rabanus lib. 2. de Iaſtit. Cler- cap.3.
eaſdem mumeret, incipiens à Laudibus, quas
vocat Matutinas preces, & eas terminet in no-
cturnas Vigilias: ſed hæ certe, hoc ordine poſi-
to, ſpectarent potius ad ſequentem quàm ad
præcedentem diem.
5Non caret myſteriis hic numerus Horarum
ſeptenarius: & primè teſpectu creationis, ut a-
amus Deo gratias pro rebus creatis in ſeptem
diebus, ita Caſſianus de Inſtit. Mon. lIib. 3. cap. 5.
Secundè, Redemptionis noſtræ myſteria his
Horis operata fuête: nam media nocte natus eſt
Chriſtus, & reſurrexit. Hora prima ductus ad
Pilatum. Tertia linguis judæorum in crucem a-
ctus, flagellis cæſus, ſpimis coronatus. Sexta ve-
rè cruci affixus. Nona expiravit, & ad inferos
deſcendit. Veſpertina de cruce depoſitus eſt 3
cadem hora cœnavit, pedes lavit, Euchariſtiam
confecit. Hora Completorii oravit in horto.

Tertiò reſpectu noſtri, Septies in die cadit juſtus,

Proverb. 24. & nos ſepties orando reſurgimus.
Quartò, numerus univerſitatis eſt ſeptenarius,
ex ſanlcto Gregorio Fapa, & in multis à ſanctis
Patribus commendatur. Quntò, ſeptem afſu-
mit dæmon nequiores ſpiritus contra nos, quæ
ratio eſt Mich. Timothei in Speg. ordinand. 3.
Par. ITract. 6. cap. 4. ubi & addit ſextam cauſam,
ad ſeptiformem ſancti Spiritus gratiam obrinen-
dam. Denique ſeptem fuere partes Orationis
Dominicæ à Chriſto traditæ.
6 Adhuc in unaquaque hora ſeptem vel octo
J particulæ

tcnl
Ofee.
I, Pa
tumb.
tem,
(antica
urpro
legudbe

Ne.

N
Mniore
I
irunun
1sVI.
G dho
ute Cu.
Celtos
lecin
Viatio
le
landlas
Loceſn
Keſtoo
.l.27.
bin
Mnar.
Kr. .
Uar. in
m
Cpienn
Eelere
lun
netee⸗
bennt
4
va.
1
Uins

No
D

eptemel,
eNtam, No.
ita in C.
1 laln,
Ar e1

Uune Landes

ucit kude

um imer Mr.
alein Pri

CncilC.
Pir Cer;
uchbi, gu
rihinetinde
corne e
tem quimt

etus Horun
eationis, Ur
atbin kepen
. 6. 30 3
e iſteln ii
noceumnc
maCANN
lin crucen
Atus. Fetlſe⸗
&ad ilens
Epolane
Euchurſtinm
rir in bond
Becaltiitn
Poreinginm
ſepemtin
Ules intn
ſeten A
ta n
crinut;
gtainNI
Gamobri-
tes Oruimn

tenve
ungn

De origine, partibus &G obligatione Oſßpcii divini.

particulæ numerantur à Ruper. l. 2. de divinis
Ofſic. c. ö6. hoc eſt, Deus in adjutorium, Hym-

nus, Pſalmi: Antiphona, Capitulum, Reſpon-

ſorium breve, Oratio completiva: in laudibus
autem, Veſperis, & Completorio, adduntur
Cantica Evangelica; quia, iwuit Ruper. canun-
tur pro Octava, & ſpectant ad beatitudinem,
de quibus & nos diſſeremus infra, Sect. 4.

De obligatione Offcii divini.
CAPUT IV.

1 On eſſe Juris divini Officium divinum,
1 ſed tantum jJuris eſſe Canonici, com-
munior eſt opinio. Vide Axor c. 1. 4. ultima.
2 lad autem hodie eſt legitimum Oihcium
divinum, quod Pii V. juſſu eſt editum, Clemen-
tis VIII. & Urbani VIII. auctoritate recognitum:
& ad hoc tenentur, quicumque tenentur reci-
tare Canonicas Horas, exceptis iis, qui ante du-
centos annos aliâ uſi ſunt Officii divini formulàâ.
Hæc in Bulla Pi E. plura inferius, ubi de Bre-
viario Romano, Sect. 2. 0ap. 2.
3 Tenentur autem ad Horas Canonicas reci-
tandas primd Beneficiati, qui titulum habent
Eccleſiaſtici beneficii, ſive ſit beneficium tenue,
& eſt communior opinio Navar de Orat. cap.
7. n. 27. ſive ſit præſtimonium, idem cap. 21. R.
9. & Pius V. in Bulla; ſive ſit commendatum,
Muvar c. 20. n.76. ſive ſit manuale, vel amovibile,
Asor. c. 4. quæſt. 2. ſive injuſtè collatum, Na-
var. in Miſcel. 5. de Orat. ad finem. ſive non-
dum percipiantur fructus, cum ſpe tamen per-
cipiendi, dem cap. 7. num. 30. ſive fructus ſint
reſervati alteri, Azor. c. 4. 4. F. ſive nunquam
ſint percipiendi de conſenſu, vel ob culpam be-
neficiarli. Azor. ibidem, ſive titulum tantum ha-
beant cum ſuffragio in Capitulo, idem ibidem.
Non tenetur Coadjutor ut Coadjutor, Næ-
var. c. 20. u.12. neꝗ; Penſionarius, idem c.7. n. 25.

5y Porròè incipit in prædictis obligatio-à die

poſſeſſionis adeptæ (quam debent procurare ci-
rius, ne cum culpa differatur) ex conſuetudine
Romanæ Curiæ, tectante Pariſ. l.1. de Reſig. be-
nef. .9. .. imo ab hora, quæ reſpondet horæ,

„*
„
in qua poſſeſſio capta eſt. Bonacin. loco woox ct
tando punct. g. n. 10.
6 Qui plura habet beneficia, ad unum Ofi-
cium recitandum eſt tantummodè obligatus,
Palud. 2. diſtinlk. 25. 7. F. quämn ſoquuntur alit
apud Bonac. diſp. de Hor. Canontc. 1. 4. 2. panct.
t. n. 27., qiñ addit n. 26. eum, qui duo habet Bene-
ficia, alterum juſtè, injuſtè alterum, teneri ad re-
citanda duo Officia. Vide ibi optimam cauſam.
7 Initiati ſacxis Ordinibus tenentur ad horas
Canonicas ex præcepto S. Gregorii Papæ, ut do-
cet Cornel. & ultingius Toönz.I. Biblioth. Eccleſ.
par. t. Cap. 2 ½. ubi citat in hanc hiſtoriam de S.
Gregorii præcepto Hermanum Gigantem in
Flore temporum. Præcipitur iiſdem in Concil.
Baſilienſi, c. Qualiter. at ex ſola conſuetudine
eos obligari vult Naævar. c. 7. n. 2.
8 Si cenſuris innodati ſint, adhue tenentur.
Silveſt. v. Hora q. 3.
9 Incipit autem eorum obligatio ſtatim ac or-
dinati ſunt Subdiaconi, ſcilicet ad eam Horam,
quæ in Choro tunc temporis dicenda eſſet, Acor
l. o. c. 13. 4. 17. quod ſi anticipent recitando Ho-
ras antequam initientur, adhuc iterum debent
eaſdem recitare, Bonac. log. cit. part. 5. a. 11.
10 Regulares quoque profeſſi, tam mares
quam fœminæ, Choro addicti tenentur ad Ho-

ras Canonicas recitandas, Mavar. 6. . num. 21.

ex conſuetudine ubique recepta, ait Cajet. v.
Horæ. ſi vero ejiciantur per ſententiam, aut ad
triremes compellantur, non tenentur, Sot. lib.
Io. de Zuſt. q. j. art. 3. quem ſequitur Bonac. diſp.
I.q. 2. punct. 2. u. 7. niſi ſint in Ordine ſacro, ibid.
Volunt autem hujuſmodi reos teneri Navarr. c.
7. n. 20. Aor. c. 6.q. 7. & alii, quibus conſentio.
II Incipit in his obligatio ab hora, qua profeſ-
ſionem votorum ſolemnem emiſerunt, ut in ſi-
milibus dictum eſt ſupra namero j. & 9.

De defectibus in Ofcio dizdino

contingentibus.
CAPUT V.
1 Evocari poſſunt defectus omnes in hac
materia ad novem Titulos, nempe omilſ-
AXAX2 ſionem.

.

„

ſionem, mutationem, intentionem, attentio-
nem, prolationem, tempus, locum, ordinem
Horarum, & interruptionem, de quibus hoc
loco breviſſimè, & quaſi per Aphoriſinos. Fu-
Kus ad hæc ſtimulos addit, hoc eſt rationes, &
argumenta ad perfectum Hymnodiæ uſur A-
nacletus Siccus, noſtræ Congregationis, in libro
edito de Ecclefiaſtica Hymnodia, cantantibus in
Choro valde ntili, & propè neceſſario.

TIT. I.
2 Uotidiana recitandi Ofhcii divini obli-
gatio cœpit anno Domini 540. eX Sige-
berto in Chronicis. Quare, qui totum officium
unius diei omittit, etiam abſque contemptu, ſi-
ne juſta cauſa, per ſolam negligentiam, peccat
lethaliter, Navarr. c.. nu. . & eſt communis,
unumque peccatum eſtꝭ ſed gravius eſt, ſi unicâ
voluntate omiſit totum, ibidem n. 6. at in Sub-
diacono & beneficiario ſimul, eſt duplex pecca-
tum, ob duas obligationes, Ordinis & Beneficii,
quod & in ſequentibus nota, Doctores apud Bo-
nac. in loc. cit. q. 7. punct. 1. num. 4. non autem ſi
plura habeat beneficia, ut diximus ſupra c. 4.
num. 6.
3 Ildem dic de eo qui omittit Horam inte-
gram, Navarr. loc. Cit. n. 1.
4 Idem de eo, qui omittit Horæ partem no-
tabilem, Navarr. n. 44. quam idem eæx & An-
tonino docet eſſe tertiam horæ partem, ibidem.
Alii putant medietatem horæ parvæ, apad Bo-
nac. loc. cit. n. 2. cenſet Zo. Petrus Moneta voſtri
Ordiniss, de Diſtribut. part. 2. q. 3. nu. 33. deci-
mam partem eſſe notabilem. Placet mitior Leſſti
& Bonac. ſententia, horam parvam integram
tantum eſſe materiam peccati mortalis, & infra
eam eſſe ita modicam quamcumque partem, ut
Eccleſia non credatur ob eam facere velle reos
ignis æterni. S
5 Qui omittit Officium in primis ſex menſi
bus ab adepta poſſeſſione beneficii, licet non a-
mittat fructus, peccat tamen, Pius V. in Bulls
apertè, Ex proximo Lateranenhi.

4

4 Comment. in Rubr. Brev. S. ct. . Cap. F. Tu. 1.

6⁶ Excuſatur primo ob infirmitatem corporis
judicio Medici: Navarr. cap. 27. nu. 16. & ſi res
eſt adhuc dubia, accedat aſſenſus Superioris,
Sot. lib. 1o. de Ouftit. .3. Neque tunc tenetur au-
dire alium recitantem, Navarr. cap. tI. n.6. quod
intellige de impotentia ad totum Ofſhcium, vel
ad majorem partem ejuſdem: in quibus caſibus
ad nihil tenetur: ſi verò poteſt recitare majorem
partem, vel æqualem, excuſatur tantum à minori
velæquah, quam non poteſt: Sanchex in Decal.
Töm. I. I. I. 6. I9. nu. 2. Secundo, cœcus excuſa-
tur, ſi cum ſocio non poteſt recitare, quem non
habet, Navarr. nu. 13. quod ſi bonam partem
memoria teneat, eam recitet, n. 1y. Tertiò infir-
mus, qui non facilè ſocium habet, quo cum poſa
ſit ſine ſui præjudicio recitare, n. 19. id. NMaævarr.
Quartò, gravis occupatio excuſat, quæ omitti
nequit, neque differri ſine aliorum offenſione,
& ea eſt ad longum tempus, ut deſit tempus ad
recitandum, Navarr. n. 34. Quintè, juſta occu-
patio in Choro quærendi Pſalmos aliis, incen-
ſandi, &c. & Antonin. part. i. tit. 9. C. 12. §. 5.
cum Navarr. c. II. n. 36. Sextèò, non excuſat au-
tem peregrinatio ſuſcepta legitimè, Navarr. n.

33. neque ſtudium literarum; etiamſi per ſub-

ſtitutum ſerviatur Eccleſiæ, idem. nu. 31. Septi-
mo, ob carentiam Breviarii, etiam ex culpa, à
qua non excuſatur, tamen ab Ofpcio excuſatur:
Axor. c. 13. q. 16. An verò à toto, vel à parte ex-
cuſetur, eadem dicito quæ ſupra de infirmo, &
cæco. Octavè, ignorantia regularum Officii ex-
cuſat, licet peccet, qui ſuſcipit Ordinem vel be-
neficium cum hac ignorantia, Navar. n. 20. niſi

bona fide ſuſcipiat, ſe ſtatim cum alio recitatu-
rum, Axzor. 4. 75. Nono, metus mortis exeuſat, .

ſi ab hoſtibus Eccleſiæ periculum vitæ immnneat,
idem Axor. q. 19. Decimo, ſi abſolvatur à Papa
non tenetur recitare, Navar. cap. II. num. 31.

ab Epileefe non poteſt abſolvi, nu. 24. Poteſt

autem Religioſus ut Religioſus non teneri, ex
diſpenſatione Superioris, ut ex cauſa ſtudiorum,
vel alia juſta: quia poteſt Superior in legibus
Religionis diſpenſare, Leſſius cum Bonac. diſp.
1. 4. 2. punét. 2. . 9. Superiorem intellige ſupre-

mum, ait Bonac, Deniq; temuitas beneficii non

ultra

Alri0
ſelarüpt
ichanz 0
ſeltis tec
3. gu
alk. .4
celitſerd

Den

1 6*
n
tum pro
nemb./5
1 Ppi
Uaeſunt
Cccutten
Nrtkeni⸗
Neprio
3 Ca
Okheium
Congren
C
ue Ok
citna kee
Recitare
kacemt
Ce.
lemſer
Cumnqae
CViate
krecit
Kcels,
Gelan
Prepan
6
omnes
les e
eg, t
Cfot
7
Ur ahe
Pregan
len

m conen
16,K litg
Supetioti,
teneturit.
11.n
hcium,
ibus albe
Aremeſoren
Ummminol
O i Das
Ecus exell.
e,emnn

nunn Nen

Tertibiot..
ocumg⸗
id. Mac.
Onnid
Olenhon,
ttenplil
Naknoct
Alis, ineer⸗
g. Cl ſ⸗
n exrcnlari⸗
Maucr’
mli erſb
1 31 Et⸗
er lwi
Oeiolſin,
elipanee⸗
jubrmor
mOier⸗
mem le⸗
. 14) lil
lio tectan⸗.
noeieltt
rimmninenh
turt Pi⸗
j. N. N
2 tf
jteneli,6
. ſtudiorum
Bonal. 6
lgeſint⸗
enehcünen
ni

N

De defectibus in Oſſtcio Aivino contingentibus. 5

ultra octo ducatos, ex quadam æquitate, Con-
feſſarii prudentis arbitrio, excuſare poteſt à quo-
tidiana Officii recitatione, dummodo diebus
Feſtis recitetur, Homobon. noſter tract. 4. C. .
7. 33. quod & concedunt alii apud Molfebinm
tract. y. de Hor. Can. c. z. n. 26. quando non ex-
cedit ſexdecim ducatos.

De mutatione Offcii divini.
III. II.

1 aen⸗ Rituum Congregatio reſpondit,
non eſſe relinquendum Officium debi-
tum pro alio Ofſicio devotionis, die 29. No-
vemb. 1603.
2 Epiſcopus regularis debet Officium reci-
tare juxta ritum ſuæ Diœceſis, non regulæ; &
occurrente Feſto Regulæ in Feſto Diœceſis, hoc
præferri debet: ita cenſuit ſacra Rituum Con-
gregatio II. funii 160. è
3. Capellani Epiſcopi, qui cum co recitant
Officium, debent ſe illi conformare. Eadem
Congregatio die eaden.
4 Qui ſunt de gremio Eccleſiæ, debent reci-
tare Officium quod in Choro dicitur: & licet
extra Eccleſiã velDicceſim morentur, decet eos
recitare Officium proprium Eccleſiæ ipſorum.
Eadem Congregatio die &. Septemb. 1602.
Qerici licet adicripti alicui Eccleſiæ & ejuſ-
dem ſervitio, non tamen obligati Choro, & qui-
cumque ali Clerici ſæculares Regulareſve, in
civitate vel Diœceſi commorantes, nontenen-
tur recitare Officia propria Sanctorum illias Di-
ceſis, vel quæ de conſuetudine in eadem Ec-
cleſia recitantur in Choro. Eadem ſacra Con-
gregatio die qua ſuprab. Septemb. .
6 Feſtum Patroni principalis loci tenentur
omnes cum Officio de eodem, etiam Regula-
tes, celebrare; non autem Octavam Regula-
res, ut cenſuit ſæpius eadem 8. Congregatio,
& poſtremò 22. Maij, 1625.
7 His caſibus exceptis, & aliis, qui haben-
tur apertè in Rubricis, ſeu decretis ſacræ Con-
gregationis, de quibus nos infra ſuis locis, non
licer mutare QOficium unis diei in Breviatio

Romano præſcriptum in Off.cium alterius diei;
& qui mutat, præcepto non ſatisfacit, Doctores
apud Bonac. q. 3. p. l. num. 12. & ſuſiuus probat
HMier. Onuphrius in aureo hac de re opuſculo Bo-
noniæ eédito. tum quia Pius V. in Bulla non modà
præcipit ſubſtantiam, ſed etiam modum & for-
mam Horarum Canonicarum; tum quia motus
ille fuit, graviſſimè ferens varietatem orandi.
Et Saar. tom. 2. de Relig. I. 4. C. 23. nu. 12. G14.
ita improbat mutationem, ut ſi fiat ſine cauſa
rationabili, improbabilem eam eſſe mutatio-
nem prorſus exiſtimer. Addit Bonacç. n. 9. he
que Epiſcopum poſſe hanc præſcribere mutatio-
nem, quod intellige cum &aar. loc. cit. . 1l. n. 6.
& cap. 25. n. 17. ſi ab Epiſcopo id fiat ex lege, aut
quaſi permanentet: quod ait ad Papam ſpectare.
Quod ſi mutatio fiat etiam ex inadvertentia, de-
bent omiſſa ſuppleri, Télet. in &umm. lib. 2. C. 13.
n. 6. & Bonac. n. lö. loc. cit. quare in hac re non
audiendus Slveſt. v. Horæ. q. 12. qui ante Pium
V. vixit, neque Navar. q. 19. n. 212. ante Pium
ſcribens permiſit, ſi rarò mutatio fiat.
8½ Sed neque fieri poteſt mutatio ritũs, ut ſci-
licet duplici ritu celebretur Feſtum, quod alias
ſimplici ſub ritu vel ſemiduplici decretum eſt:,
Doctores qui ſupra, & ſacra quidem Congrega-
tio Rituum die 23. Novemb. I6oz. decrevit, quod
de Sancto, cujus inſignis Relhquia haberur, Heri
poteſt Officium duplex minus in ejus Feſto,
dummodo ſit Reliquia approbata;, ea prorſus
regula, qua Greg. XIII. Die zo. Decemb. /15123. in
Bulla, quam affert Genaen. in Praxi Neapol. c.
6y. in 3. edit. I6:9. conceſſerat Eccleſiis Hiſpania-
rum Feſta Sanctorum naturalium, & quorum

Reliquias inſignes haberent, ſub ritu duphci ce-

lebrate poſſe; licet in Breviario non exiſterent,
vel minori ritu haberentur. Vide infra ε. 3.
cap. 3. n. J. J
9 Denique cadem S. Rituum Congregatio
Decreto edito die ö. Aprilis ibzs. Rubricis Bre-
viarii nunc addito, & approbato à ſan Kiſt. D.
N. Urbano VIII. cenſuit, & re maturè diſeuſſa
decrevit, non potuiſſe, neque poſſe locorum
Ordinarios, tam ſæculares quàm regulares, ad-
dere Calendariis etiam propriis (quod idem eſt
A 3 ac

6 Comm in Rulr. Breviarü Sect. I Cap. 5. Tit. 23. &r.

ac mutare Calendarium Romanum) Sancto-

rum Officia, niſi ea duntaxat, quæ Bteviarii Ro-
mani Rubricis, vel S. Rituum Congregationis,
ſeu Sedis Apoſtolicæ licentiã conceduntur; ſub
pœna, quod non fiat ſatis obligationi recitandi
divini Offici, & conſequenter non faciendi à
Clero fructus ſuos beneficiorum.
10 Et multò minus adhiberi poſſunt Officia
Feſtorum alia à S. Rituum Congregatione non
approbata, quæ in prædicto Decreto eadem me-
rito rejecit, & damnavit, & pro rejectis & dam-
natis haberi voluit, & præcepit: ſub pœnis con-
tentis in Indice librorum prohibitorum ex De-
creto Cenc. Tridentini edito, & impreſſo; hoc
eſt, ut præter peccati mortalis reatum, quo affi-
citur ille, qui prædictis utitur, judicio Epiſco-
orum ſeverè puniatur, quod expreſsè habetur
in Regiula o. in finr, & in Bul. Piil V. 24. Mart.
1764. pro eodem Indice data.
iI Neque item poteſt Epiſcopus extendere
Oſſficium, quod fieri ſolet in civitate, ad ſuam
Diæceſim, contra Decretum hac de re à S. Rituũ
Congregatione die 76. Jannuarii 1607. & conſe-
quenter multo minus Officium, ſed Lectiones
approbatas pro una Eccleſia, illud, vel illas ex-
tendere ad alienas Eccleſias, ſuique Cleri uſum.
Habes hoc idem in Decretis S. Congregationis
Rituum in Breviario appolſitis.
12 Atque in prædictis, n. F. & 9. ſtrictim eſt
accipiendum nomensancti, hoc eſt canonizati
ab Eccleſia, ſeu per immemorabile tempus ha-
biti pro Sancto, cuitantùm publicus & univer-
ſalis conceditur cultus à Gloſſain c. Unic. de Re-
liq. & vener. &. ix 6. §. Sedis Apoſt. ver. Deci-
mus. quam ſequitur Caſanæus in Catal. gler.
mund: part. 3. conſid. 46. §. Aaverte, etenim
Sedes Apoſtolica quoad lécum, tempus, ritum
in Beatorum cultu limitatè procedit; veluti nu-
er de Beato Rocho nondum canontzato con-
ceſſit Ofhcium & Miſſam in Eccleſiis tantum e-
jus nomine dicatis, & in Eremitoriis ejuſdem
habentibus requiſita Eccleſiarutmn, per S. Riruumn
Congregationem die 29. RNuvemb. 1629. quod
ideo monui, quia, licet in Martyrologio recen-
ſeantur, non tamen in rigore appellantur Sancti:

—

& ibidem multi dicuntur Beati, qui nondum
fuêre canonizati. Illud enim verum eſt, quod
quilibet Sanctus dicitur Beatus, non & contra,

abuſive.

Beatus dici poteſt Sanctus, niſi impropriè, &

De intentione Offcii divini.
TIT. III.

1 Scen intentio implicita orandi Deum,
Navar. 6.13. n. 15. & habetur in ſola Bre-
viarii acceptione, ut recitetur Ofſicium.
2 Qui recitat principalitet ob lucrum diſtri-
butionũ, ſeu fructuum, ſive ſit intentio actualis,
ſive virtualis, peccat, Navar. de Orat. C. 6.n. 15.

3 Ille item Religioſus peccat, qui pricipali-

ter recitat ob timorem pœnarum à Superiore ir-
rogandarum, velalios fines minus bonos, Næ-
var. ibid. n. g.

De attentione Officii divini.
TIT. IvY.

1 Ui non attendit ad verba, vel ad ſenſum
verborum, vel ad finẽ in oratione pro-
poſitum, peccat ; & duæ primæ attentiouès ſin-
gillatim ſufficiunt, s. Thom. 2. 2. 4.S3. art. I3. ne-
que meliorem tenetur quærere, ait uaar. tom. 2.
de KRelig. I. 3. . g. n. 9.
2 (Qii recitat ſine attentione actuali, vel vir-
tuali, peccat mortaliter; nec habitualis ſuſſicit,
quæ abſque ullo voluntatis actu non rarò con-
tingit, Axor. C. 12. q. I.

attentionem impediant, ſcribendo, pingendo,
& ſimilia faciendo, peccat, Axor. q. 3. ex .
Dolentæ, ubi præcipitur attentio interior & ex-
terior, non tamen tenetur repetere; quia, licet
malè, ſolvit tamen debitum, Cordab. in ſuis
quæſt. l. 4. q. 13. adfin. putat Axor. oppoſitum
eſſe verius q. 6. & addit Navar. c. 20. n. 32. tene-
ri, ac ſi non recitaſſet, ad reſtitutionem fructuũ,
quod nobis magis placet.
4 Qui recitat dum veſtes induit, exuit, fa-
ciem lavat. &c. peccat venialiter, Navar. n 32.

Q

3 Qui voluntariè diſtractus, alia faciens quæ

C
abetno
E, MWv.
rt, m
7
ſemn lati
i0,⸗
1 Rfhk
lomel
Milæ
9C
diat ven
1tantu

e⸗

0

clgt,
Nontiet;
llr c.)
Ci
Xnente
Uequad
D
ne
C
dhlor
Atende
nes, gll
lenc
Miann
1eslcei
Verlb
(0
ica
4
Cantat
c.l.
Cn
Can
den
liy

2

ui nondm
eſ, ll

nE cont

proprie,
Aiun:

tundi Deun
Nin h Ne.
cinmn.

lucum AKͤa .

enkid atl ,
lrat. K
lu ptiee.
Superoet⸗
8 bons, M

1Avin

orätiopeſin
Gentioterit
Cz.art
zit ar.tun!

Clull, Wi⸗
itunls llteh
goln taddein

Uafrieng
lo, ingenla⸗
ſr. ſ5ei⸗
intetiot t⸗
geiglinit
Crdab in
er. oppoluen
0 2
onem tult⸗

„( .
lit, eid)

, Menct

De deſectibus in Offic. divino contingentibus. 7

5 Qu attentè quidem recitat, ſed in anime
habet non ſatisfacere præcepto, tenetur repete-
re, Navar. C. 16. n. 74.
6⁶ Quitantùm legit preces Horarias, & non
orat, minime ſatisfacit, Navar. cap. 15. n. 15.
7 Qui recitat Ofhcium, & ſimul audlit Milſ-

ſam, ſatisfacit; peccat tamen venialiter & Cajet.
in Opuſc. Tom. 2. tralt. 4. Negat Navar. c.76. n.
71. ii juſta ſit eaula. At concordant omnes, nul-

lum eſſe peccatum, recitat quando Sacerdos
Miſſæ ſecreta dicit.
8 Qui recitat cum aliis, fatis eſt, ſi attentè au-

diat verba plurium, non ſingulorum, ac ſi ab n-

no tantum dicerentur, Axor. C. 7. 4. 7.

De prolatione Officii divini

TIT. V.

. Ui recitat ſolus, ſatis eſt, fi verba ita
proferat, ut ſeipfum percipiat, & in-
telligat, neque ſufficit, ſi in gutture tantum pro
nuntiet; ſed linguam & labia verè moveat; Næ-
Vvar. C. 20. n. I 4.
2 Qui verba diminuit & detruncat, ſyncopat
& tranſcurrit niſi vuio linguæ, vel conſuetudi-
ne quadam quafi ingenita fiat] peccat ſaltem ve-
nialiter; nec tenetur repeterc. Axor. c. 7. 4.11. &
putat verius, & probatr fuſius.
3 Qui recitat cum ſocio ſatisfacit, ſive ille ſit
obligatus ad Officium, five non; & ſatis eſt, ſi
attendar ad Antiphonas, Capitula, & Oratio-
nes, quæ ſocius ſolus dicit, Navar. c. 0. nu. 16.
idem dic de Lectionibns, Axor. c. 7.q. 9. in Plal-
mis autem & Hymnis recitandis, cave, ne ſi plu-
res ſocii ſint, alio modo dicantur quàm alternis
verſibus, ad modum duarum partium Chori, ex
uſa communi Eccleſiæ, alioquin non fit ſatis,

ait Saar. I. g. C. 27. . 2.

4 Qui in Choro deſtinatus ad cantum non
cantat, non ſatisfacit, Navar. Miſe. 7g. de O-
rat. c. Io. n. 42. e Trident. ſeſſ. 24. c. 12. ubi de
Canonicis loquitur. Conſuetudo contraria in
Canonicis, qui per alios cantant, ubi moribus
genrium ſit recepta, ſive continuata poſt Bullam

Pu V. poteſt excu're à cantu, Asor. c. 1. 4. 6.

Videant tamen Epiſcopi, ne ſit abuſus, & dum
per organum ſonatut verſus, dicatur hic ab ali-
quo, ut ab adſtantibus andiatur, Saar. Töm. 2.
lib. g. c. S. n. 3. L
9 Ad exactam prolationis formam, & præ-
ſertim in Choro, valde juvat cognitio verbo-
rum Grammaticalis, quænam corripienda ſint,
aut producenda. Et quia rudioribus etiam fum
ego debitor, addidi ad calcem hujus Operis eo-
rum verborum notulam, quæ in Breviario Ro-
mano ſparſim habentur, & in quibus plurimi
hærere poſſunt, & ſolent; licet in Breviario ipſo
nuper edito ſuis locis eadem jam adnotaverimus.

De tempore Ofhcii divini.
F I T. VI.

1 Ocet Franeol.de hac re fuſiſſime & part.
I. 6. o. præciſum tempus cujuſque Horæ
recitandæ debitum, eſſe intra ſpatium Horæ di-
ei ſibi reſpondentis, non extra illud; & c. 21.
Primam in prima diei hora, Tertiam in tertia,
Sextam in ſexta, Nonam in nona, Vefſperas in
undecima, Completorium in duodecima reci-
tandas eſſe, Matutinum autem poſt mediam no-
ctem, auroram verſus; ſumitque ille horas cum
latitudine.
2 A media nocte antecedentis diei incipi
tempus recitandi Offieii, & perſeverat uſque ad
mediam noctem ſequentis incluſivè, eſt com-
munis apud Bonac. diſp. 1I.q. 3. pun. j. n. 2. ita ut
ultra mediam noctem ſequentis diei Officium
præcedentis non valeat, Navar. c. 3. n. 714.
3 Qur variat intra dictum tempus notabiliter
horam à ſacris Canonibus præſcriptam, peccat
venialiter, Bonac. loc. cit. nu. zg. niſi juſta cauſa
excuſet, quæ eſt major devotio, vel periculum
probabile futuræ occupationis, idem n. j. quare
nec tenetut repeteré, n. 6.
4 Conſuetudini in hac re ſtandum eſt potius
quam juri feripto, Azor. q. 5. in 2. object.
5 Satius eſt etiam anteponere quam poſtpo.
nere, Aor. cum communi c. 9. 4. 5.
6⁶ Matutinum & Laudes cx juſta cauſa poſ-
unt recitati in Veſperis præcedentis diéi, puta⸗
R

Comment. in Rubr. Brev. Ject. I. Cap. V. Tit. 7. & g.

ut devotius oret, vel ſtudiis manè operam det,
vel quia non poterit manè ita commodè recita-
re, S. Thom. quodlib. j. artic. 25. & communis.
& poſt Completorium ſatis eſt expectare ter-
tiam vel quartàm horam poſt meridiem, Y hom.
ibid. & alii apud Bonao. loco citato num. 16. non
ante horam vigeſimam, n. /7. Axor. autem do-
cet c. 9. quaæſt. y. non ante vigeſimam primam
æſtate, nec hyeme ante vigeſumam ſecundam.
7 Prima ante ſolis ortum, vel paulò poſt,
Tertia aliquantulum poſt ortum, Sexta paulè
poſt. Nona propè prandium, Veſperæ, & Com-
pletorium poſt prandium Tolet. lib. 2. cap. 25,.
Sed excuſatur ab omni peccato ille, qui recitat
Primam cum Tertia, Sexta & Nona ſimul dua-
bus vel tribus horis poſt Solis ortum Bonac. loco
citato n. 9.
3 Qui verò differt Matutinum ſine cauſa ad
Veſperas, vel anticipat Completorium, ante
prandium, nimis notabiliter variat tempus, &
peccat venialiter, Bonac. ibid.
9 In Choro ſtata horæ ſunt obſervandæ ma-
gis quam in privata roœcitatione. Mavar. 6. 3. nu.
63. & alii cum Bonac. n. 7. qui tamen cum Caje-
tano, ſecluſo ſcandalo, cenſet, non peccare mor-
taliter eos, qui extra ſtatas horas in Choro reci-
tant, & ibid. addit, poſſie, ob Proceſſionem,
vel Concionem mutari horam. Si quod eſt pec-
catum, imputatur Superiori potius quam Ca-
nonicis, paratis tamen ad obediendum.

De loco divini Offcii.
1 C Bique recitari poteſt privatè, Axor. l.

A Io. cap. II. quaſt. ö. modèò non impedia-
tur attentio, Nævar. c. 21. nu. 32. & locus ſit de-
cens, ex Molfeſ. T'alt. j. C. 2. u. 5o.
2 In Choro verò tenentur recitare, qui Cho-
ro lunt addicti cx juſtitia, juxta inſtitutionem
beneficiorum & conſuetudinem locorum, niſi
alind cogat neceſſitas, ut hyemis tempore in Sa-
criſtia, vel adſit conſuetudo legitima, vel privi-
legium Papæ, vel Fundatoris inſtitutio, Bellar-
min. in lib. de Bon. oper. cap. 1t. ver. Locus: &

Doctores communiter.

3 Ungde Canonici, qui ultra tres menſes, à.

Tridentino permiſſos, notabiliter, hoc eſt, plu-
ribus diebus ultra quatuor, à Choro abſunt, per
ſe loquendo mortaliter peccant, ut fuſius Bonac.
diſp. 2. q.1. part. 2. num. I. Neque poſſunt alios
ſibi ſubſtituere, ibidem pun. 4n.1. niſi conſuetu-
do legitima, vel privilegium adſit, Moxeta ne-
ſter, de Diſtr. par. 2. q. I4. n. 20. G, g2. An tene-
antur adeſſle in habitu Canonicali, vide Mo-
netam, ibidem quaſt./9. ad finem.

4 Fieri etiam poteſt, ut conſuetudine imme-

morabili, vel ſufſicienter præſcripta, Canonici,
quorum fructus ſunt tenues, non teneantur quo-
tidiè ad Chorum, Bonac. ditp. 1I. q. 2. pané. f.
num. 14.
5Epiſcopi per ſe loquendo non ſunt addicti
Choro, Bonac. ibid. n. 9.
6 Parochi de Jure antiquo tenebantur nunc
minimè, ad publicam recitationem Ofhcii in
Eccleſia, & hoc de conſuetudine ferè univerſali,
& communiter recepta, exceptis Velperis in
diebus Feſtis, eæ Suar. & Bonac. loco ſupra ci-
tato n. I2. S .
7 Multo minus Capellani tenentur ad Cho-
rum, quibus ex fundatione non incumbit hæc
cura, Bonac. n. 72323.
8 Regulares addicti Choro non tenentur ad
Chorum, miſi ex vi Regulæ, & ideò non ſub pec-
cato mortali, Cajet. v. Horæ Can. & Bonac. loc.
cit. q. 2. pun. 2. u. 6.

De ordine divini Offci0
TI T. VIII.

1 Ui ſine juſta cauſa pervertit ordinem
Horarum, peccat venialiter. Juſta ve-
rò cauſa eſt oblivio, inadvertentia: ut Chorus
juvetur, vel alius, ad dicendum Officium. Axor.
c. 0. 9. 14. é Navar. C. 3. n. 6 .
2 Perverſio ejuſdem horæ, ſecluſo contem-
ptu & ſcandalo, ex juſta cauſa excuſari poteſt ab
omni peccato, Bonac. disß. I. q. 3. pan. . n. ſ.
3 Gravior autem erit culpa, ſi in Choro per-
vertatur ordo, Sar. l. . c. Il. uis. 10. G& alii, qui
putant

5
DNant 4
N hon⸗

Dein

6
6
09.
.
C
Rotamu
Nattesh
. lz. lo
G
Arcaula,
(Ie
Probebil

Mnu./f.

ngee
cren n
Cln non.
a. y⸗
lter, in
C
legenrn
ninotth
Uter Det
6r.

De⸗

1 R
Dr
ckiaman
ſuckan
lamen
Uen,
ktiam
Oenh
Kpple
le,
1

54

rezmenlag
„hocet r
toablin
Tfalins Nre
epollumri
niſiconlcrn
t, Mauter
942, Ante
li, wice

3

etudineitnmet.

tn, Cunond
enenneurq⸗

n ſant Aed

nebanturrr

gemm Oheln
fereunizenl
tis Vel ete 1
S

entarad⸗
incurbit u

ontetenlkn
nonſbe⸗

na

ei

eltt otlren
liter. lllt .
u:n C
heuum 4

cuſoconer.
lari poeth
,ℳn. 1)
n Choroße
. 6 4ℳ g

5*
putant eſſe ex ſuo genere culpam lethalem, ne-
gat Bonac. ibid. num. y.

De interruptione divini Officii.
III. I X.

2 Ui dividit Matutinum à Laudibus no-
cte tota interpoſita, non peccat, Docto-

res apud Bonac. diſp. 1. 4. 3. pun. g. nu. Il. Aoer.

vult eſſe veniale ſine cauſa, c. ?. quaæſt. 4.
121 Qui dividit Nocturnum à Nocturno per
horam unam, plureſve cum juſta cauſa, non ul-
tra tres horas, non peccat, Doctores apud Bonac.
n. 13. Contra Azoriuns loco citato.
3 Qui dividit Horam parvam, vel Pſalmum
ex cauſa, non peccat, Azor. q. j.
4 Interruptio ad longum temporis ſpatium
probabilius obligat ad repetitionem, Navarr. c.
16. nu. 7j. ad breve tempus, etiam ad locum va-
noſque ſermones, non obligat, Navar. n. 77. &
cap. 20. nu. 42. & cap. 16. num. 66. At in utroque
caſu non eſſe repetendum, docet cum aliis Bo-
nac. ſup. pun. 2. S. 1. n. 25. Peccati ſaltem venia
Hter, ſine juſta cauſa, eſt dicendum, n. 30.
5 Qui interrumpit animo continuandi, ut ali-
ud agat, non tenetur repetere: imò nec ille, qui a-
nimo repetendi, & poſtea non repetit, commu-
niter Doctores apud Bonac. n. 3t. contra Nwar.
ρ Acor.

De Pœnis cirea divinum

Ofhicium.

CAPUT VI.
„
1 Eneficiarii habentes onus recitandi divi-
1 num Officium, titulo beneficii tenentur

etiam ante Judicis ſententiam ad reſtitutionem
fructuum pro rata omiſſionis Officii, ſi elapſis
ſex menſibus poſt obtentam beneſicii poſſeſſio-
nem, Ofhcium eulbaiiter non recitaverint,

etiamſi alio die penſum prætermiſſum ſupplere

oonentur, niſi fortè pars omiſſa ſit levis, Bonac.
explicat, & probat ſingulas hujus axiomatis par-
tes, diſp. 2. quaæſt. j. pun. 2. toto.
2 Rata omiſſionis & reſtitutionis eſt, ex
Tém. Il.

De Interrupt. & Pæœnis circa divinum Offcium. 5

Pii V. Bulla, ut pro toto Officio unius vel plu-
rium dierum reſtituantur fructus beneficii ſeu
Beneficiorum, qui illi, ſeu illis diebus reſponde-
rent, ſi quotidie dividerentur; pro Matutino
dimidiam partem fructuum, pro cæteris horis
ſimul aliam dimidiam, pro unaquaque hora
ſextam partem unius diei reſtituant.
3 Qui paucos verſiculos aut pſalmum omit-
tit, non tenetur quidquam reſtituere, Navar.
c. 9. & cap. /O. a. 2. & alii apud. Bonac. loco citt
nn. Il. & co magis, ſi tenue ſit beneficium:
quod ſi ſæpius partem notabilem omittat ex plu-
ribus omiſſionibus compoſitam, quibus ſingu-
lis non reſpondet pars notabilis fructuum, ni-
hilominus tenebitur ad reſtitutionem, Bonacin.
um. /4. Contra Monetam noſtrum negantem,
cujus opinio mitior non eſt improbabilis, &
mihi placet.
4 Qui recitavit abſque attentione, tenetur
ad reſtitutionem, Navar. & alii cum Bonac. i-
bid. num. 17.
5Omittenti divinum Officium, ita ut intra
quindecim dies illud ſaltem bis non recitet, im-
ponitur privationis beneficii pœna, non tamen
ipſo facto, ex Decreto Concil. Lateran. firma-
toà Pio V.
6 Atque hæc intelligenda ſunt de fructibus
reſpondentibus oneri divini Officii, de quibus
in Bulla Pii V. non autem de iis fructibus, qui
reſpondent oneri Epiſcopali, Parochiali, Ca-
nonicali, præter Officium divinum, de quibu
vide Bonac. loc. cit. punct. 3. n. 2. qui rejicit di-
cæntes, onus Clerici quoque eſſe geſtare habi-
tum & coronam, quæ alioqui compenſantur
immunitate, &c.
7 Tutior tamen eſt aliorum ſententia Axor.
lib. 1o. cap. 14. 4. y. & aliorum apud Bonac. n. 3.
qua nihil diſtinguunt inter prædicta onera, &
abſolutè volunt reſtitui fructus; non tamen e-
nervant mribrem & mitiorem ſententiam, quæ
in praxi ſuſtineri poteſt. .
8 Facienda verò eſt reſtitutio prædicta fabri-
eæx beneficii, vel pauperibus, ex Bulla Pii V.
non præcisè fabricæ Eccleſiæ, ſed vel domui,
vel agro beneficii & ſimilibus, dummodò ſit in
utilitatem beneficii, non alterius loci, Gar. I. 4.

n. 19. & alii. B 9 Quod

Comment. in Rubr. Breviarüi Sect. II. Cap. .

Quod ſi alter locus ſit pauperibus deſtina-
tus, idem eſt ac ſi pauperibus, quod conceditur
in Bulla: imò & pro animabus Defunctorum
expendi poſſunt ii fructus, Mavar. c. 26. k. 122.
Denique beneficiarius pauper fibi poteſt illos
applicare, eæ Bonac. loc. cit. nn. 5. modo aliud
non conſtet ex conſuetudine vel ſtatuto partieu-
lari, Gar. log. cit. . 12.
10 In Choro verò, addicti eidem amittunt
diſtributiones quando non interſunt, vel præ-
ſentes non recitant attentè, confabulando, vo-
luntariè dormiendo, &c. Bonac. diſp. 2. 4. .
puntct. I. n. 10. & 12. etiamſi id faciant eo tempo-
re, quo Sacerdos Secreta dicit; vel Antiphonæ,
aut Reſponſoria per Manſionarios cantantur, ſi
ſit pars notabilis, iden⸗ ibid. contra Monetam
noſtrum, qui mitiorem in parzem inclinat ne
gativam in hoc ulłtimo caſu.
1I In percipiendis diſtributionibus ab abſenti-

bus excuſare poſſunt, primè gravis infirmitas,

quæ ſcilicet de ſe levis⸗ fed acceflu ad Chorum
ravis eficeretur de judicio Medici. Nec eſt ne-
celle ut ſit infirmus in loco benefici, Moneta
noſter 2. par. q. 6. n. 7. & 19. ſi tamen aliàs inter-
eſſe conſueverat, idem q. fj. n. 21. Secundè, ju-
ſta, & rationabilis cauſa, ſeu neceſſitas corpo-
ris, quamdiu durat neceſſitas, & præciſa conſue-
tudine in contrarium veluti cauia ſumendæ me-

dicinæ, convaleſcentiæ ruri nutriendæ, ſenectu-
tis in bene merito, peſtis graſſantis eo loci cum
gravi periculo, gravis metus injuſtè incuſſi, ini-
micittarum gravium, & ſine culpa abſentis ſi
capiatur ab hoſtibus, ſi inyuſte impediatur à
Choro etiam à Superiore, in carcere detentus,
Bonac. hæc ſingula probat poſt Monetam loc.
cit. q. I. punct. 2. toto, nbi eadem docet S. 2. de in-
juſtè excommunicato? §. 3. de injuſtè ſuſpenſo;
§. g. de injuſtè interdicto; §. 7. de irregulari ut
ſic præcisè, & poſt beneficium facto irregulari.
Tertiò, excuſat evidens utilitas ſuæ Ecclenæ in
eo. qui ſolet alias intereſſe Choro, qua de re fu-
sè Bonac. & Moneta loc. cit. quandiu ſcilicet
durat actio in evidentem propriæ Eccleſiæ uti-
litatem bonà fide, & ſine dolo; neque eſt necef-
ſaria licentia Epiſcopi, ut probat Bonac. punct.
3. num. 22.
12 Aliæ cauſæ excuſantes afferuntur à Bonac.
ibid. §. 2. ad tuenda jura Capitnli, ſeu proprii
benefici, ad habendam lectionem Theologa-
lem ex Officio præbendæ. Item privilegio Pon-
tificis poteſt abſens lucrari diſtributiones, punct.
4. & conſuetudine induci poteſt, ut abſentes
lucrentur eaſdem.
1ʒ Neque unquam valet remiſſio, donatie,
colluſio, de quibus fusè Bonacin. punct. 7. toto,
& hæc ſatis.

—

ℳ

SECTIO SECIND A.

—

De Præludiis Breviarii Romani.

T mihil omittatur corum quæ in Breviario cominentur, dividam il-
lud in Partes ſeu Sectiones novem, nimirum Præ ludia, Rubricas ge-
Einerales, Horarum proprias leges, Partes Horarum ſingulas, Proprium

Bae Tempore, Proprium Sanctorum, Commune Sanctorum, Appen-
dices ad calcem Breviari, & Cœrimonias Horarum Ganonicarum. Præludia igi-
tur continent Täulum, Bullas Pi) V. Clementis VIII. & Urbani VIII. Com-

putum Eccleſiaſticum, & Calendarium.

SECTIONIS SECUNDÆ CAPITA QUINQuE

3 De Titulo Breviarii Romans.
2 De Bulla Pij . & de ns Breviarii Ro-
mani.

3 De Bulliz Clem. VIII. & Urb. VIII.
4 De Computo Eccleſiaſtico.
5 De Calendario.

De

PB.
Nu
1000.
fuul
ſebets
Uin⸗
H ee
Crvel.
15
ntiar
1.G.
t2.
tu:r⸗
0pin
Goodtr
t.,G
lre
Dolne
ſter
ſeeris
Menta
ubr
Aumn,
Kincdk
namn,
ſucke
depoe
Hero
(oen
Ullen
Pore
Rer
Ee
ip
Aun
Wa
lin

de,ſenecl⸗

e loci an
5 . .
ineulliin⸗

1 abſen:D.

impedimm!
ere detennne

Moyetan M.
cerg2 lelr

lelaſen

ineglunin
Goimeghni⸗
r Eeckehein
nncekel,⸗
ancdin ſcln
Becleſæ u.
aeeſtnecn
Fonae. jull

mnturd u
1, ſeu pori,
m Theogr
mikgohn
niones n

, ar Mlens

Lo, dunne,

uult m,

—

Givicdeni⸗
ubricn ee⸗
8, Doprun

Preldni-
III C

Out

yu

De Bulla Pij . S& de uſu Breviarii Romani. 1I1

De Titulo Breviarii Romani.
CAPUT Ir.

1 BErint vox eſt ſatis antiqua in re no-
ſtra, quam legi apud Micrologum c. 25.
de Ecclaſiaſticis obſerv. qui vixit circa annum
1080. apud antiquiores nondum legi. Radul-
phus Tungrenſis utitur hac voce Propoſ. 22. &
habetar in Concil. Colonienſi, Mogantino, Tre-
virenſt, & General Tridentino. Orarium vo-
eavète quidam; id eſt precationum librum, ex
Cornel. Schult. Tom. I. C. 43.
2 Significat autem Compendium, ſive Sum-
marium, & conciſum opus, ex Plinio lib. 1ö. c.
26. & aetox. in Auguſt. cap. ult. iteimn Indicem,
ut in 2. Concil. Tom. titulus cujuſdam operis ex-
tat: Breviarium cauſæ Neſtorianorum, &. quæ
optimè conveniunt Breviario Eccleſiaſtico,
quod ut ait Leſſius ee & Zare, de De-
vot. & orat. dub. 5. admirabile eſt myſteriorum
ſacræ Scripturæ compendium: continer enim
Pſalmos, in quibus per modum laudis omnia
myſteria clauduntut, tum ſelectiſſima quæque
veteris & novi Teſtamenti, tum Patrum monu-
menta nobiliora; tum præcipua Sanctorum ge-
ſta, breves denique Orationes ſeu Collectas à
Summis Pontiſeibus ut plurimum compoſitas,
& indicat quotidie quæ preces adhibendæ. Ko-
mannm dicitur, quia preces continet juxta ritus
ſanctæ Romanæ Eccleſiæ.
3 Uſus tamen Breviari, quocumque nomi-
ne vocaretur, non fuit ante Lectionarium ſancti
Hieronymi, inquit Cornelius loco citato, & ex
dicendis magis patebit. Haymo, Generalis Mi-
niſter Ordinis Minorum S. Franciſci, ſub Gre-
gorio IX. anno 1241. ut ex ejuſdem Baulla patet,
Breviariure Romanim cum Miſſali reformavit;
& eſt illud ferè idem quo nunc utimur, ex Na-
dulph. Propoſ. 17. lege Wadingum in Annal.
Uin. anno 1244. qui tamen Radulphus quam
maximè dolet, fuiſſe receptum à Nicolao III ad
uſum communem, propter multitudinem Fe-
ſtorum in eodem Breviario, cum diminutione
ferialis Officu. V
4 Reſtitutum dicitur Decreto Concilii Tri-

dentini Sct. 25. in fine, ut intelligas non eſſe no-
vum; editum autem à Pio V. & recognitum à
Clemente VIII. & Urbano VIII. eãâ prorſus rati-
one, qua in Bullis eorundem, de quibus nunc
dicemus.

De Bulla PijV. & de uſi Bre-
iarit Romani.
CALPUE II.
Ata fuit Bulla Pij V. Joptimo Idar Olii 1r6.

anno tertio, in qua Pontifex multa facit.
1 Primo ſignificat cauſam edendi hujus Bre-
viarii, nempè ad tollendam orandi varietatem.
2 Earrat ea quæ in hac re præſtitere Paulus
& Pius nomine Quatti, & quam ipſe adhiberi
operam curavit, ex Decreto Concilii Tridentini.
3 Tollit & abolet omnino Breviarium à Car-
dinale S. Crucis compoſitum, quod erat breviſſi-
mum; item alia Breviaria Romana, & alia, quæ
ex inſtitutione vel conſuetudine legitima non
ſuperant ducentos annos.
4 Permittit tamen, ut antiquiora non Ro-
mana ducentis annis poſſint mutari in hoc Bre-
viarium, iis omiſſis, ſi Epiſcopus, & univer-
ſum Capitulum conſentiant.
5Revocat omnes permiſſiones, conſuetudi-
nes, ſtatuta; privilegia ,licentias, & indulta
precandi, & plallendi more, & ritu prædicto⸗
rum Breviariorum ſuppreſſorum.
6 Præcipit obſervari hoc Breviarium in toto
Orbe cum exceptione ducentorum annorum,
de qua ſupràâ.
7 Satuit nihilin eo mutandum, addendum,
detrahendum.
2 Obligat quoſque, qui tenentur Horas Ca-
nonicas recitare, ut hoc utantur Breviario, aliàs
non ſatisfacient muneri ſuo.
9 Jubet ommibus Prælatis, ut hoc introdu-
cant tam in Choro quàm extra chorum.
10 Tollit obligationem, quæ erat ſub mor-
tali, recitandi extra Chorum Officium parvum
B. Virginis, Defunctorum, Pſalmos Pœnitentia-
les, & Graduales, juxta Rubricas Breviarii.
II Hortatur, ut recitentur eadem, propoſi-
tis Indulgentiis dierum centum recitantibus
B 2ꝛ Ofſſcium

Ofſicium parvum beatæ Virginis & Defuncto-
rum: quinquaginta recitantibus Pſalmos Pœni-
tentiales & Graduales, quando Rubricæ ea præ-
ſcribunt.
12 Non tamen tollit laudabilem conſuetudi-
nem, ubi eſt, recitandi Ofhcium parvum B.
Virginis in Choro, imò eandem confirmat: &
tandem tempus decernit obligationis ad uſum
Breviarii poſt ejuſdẽ publicationẽ. Hæc Pius V.
13 Ex quibus collige primò: ubi aliquando,
omiſſo proprio & licito Breviario, receptum eſt
illud Pij V. non poteſt amplius omiſſum repeti,
Suar. Tom. 2. de Relig. lib. 4. . II. n. .
14 Fabenti privilegium utendi antiquiore
Breviario ducentos annos ſuperante, non eſt li-
citum privatim uti Romano, relicto ſuæ Reli-
Zionis vel Eccleſiæ proprio, Bonacin. disput. 1.
quaſt. 3. punct. 1. aum. 3. & putat probabilius:
unde oppoſitum quoque ſuſtineri poteſt, & præ-
ſertim ſi rarò fiat, zum. y. & niſi Præceptum a-
lieni Breviarii exſtet, ut Mediolani pro Breviatio
Ambroliano aum. 6.
15 Qui Romæ degit, poteſt uti Breviario Ro-
mano, :dem ibidem n.. Monachus tamen non
poteſt nti Romano, quippe qui promiſit obſer-
vantiam ſluæ Regulæ, ibid. ad Tertiam, ex Sl-
veſt. ver. HMWora, quaſt. 1. dicto. 6.
16 Qui alio concedit animo conſtituendi ſibi
domicilium, velibi manendi majore anni parte,
tenetur uti breviario loci ubi moratur; ſecus mi-
nimè Bonac. n. 5.

17 Qui duo habet beneficia in locis, ubi di-

verſa breviaria ſunt in uſu, debet in Choro uti
breviario loci ubi reſidet; extra Chorum verò eo
uti breviario loci, ubi dignius, non pinguius
habet beneficium; quod ſi æqualia ſint dignita-
te, uti poteſt ad libitum utroque breviario, Sal-
veſt. loco cit.
18 Qui in una Eccleſia habet beneficium, &
in altera Diœceſi habet domicilium, ubi brevia-
rinm eſt diverſiun, tenetur adhibere brevia-
rium domicilii, &ar. .6. loce. cit. contra quem
alii putant prævalere breviarium beneficii, cum
ex eo inſurgat obligatio Ofcii. S. T bonz. quodl.
b. a ri. &.

19 Non potellt Epiſcopus cum aliquo diſpen-

Comm. in Rubr. 8rewiarii Sect. II. Cap. 2.

ſare, ut, relicto proprio Breviario, recitet Off-
cium juxta formam alterius breviarii, Bonacin.
num. 19.
20 Poteſt Epiſcopus curare ut breviarium
Romanum recipiatur, ut in Bulla dictum eſt, &
univerſum Capitulum conſentire debet, id eſt in
unum locum coactum, & congregatum; non
tamen omnium & ſingulorum conſenſus eſt ne-
ceſſarius Saar. c. II. n. 4. ad fin.
21 Nihil addi poſſe juſſit Pius Breviario, hoc
eſt tanquam partem Offcii notabilis; ſi quid
modicum addatur ex devotione, non peccatur
contra Bullam, Bonac. n. 21.
22 Edita verò hac Bulla Pij V. ceſſavit omnis
antiqua facultas Epiſcoporum circa Feſtorum
Officia, quam habebant ex ſacris Canonibus Ar-
chie piſcopi & Epiſcopi, quos refert Quarania
in Summar. Bullarii, verbo Archiepiſeopus. nu-
mero 23. ubi idem docet, attendendam eſſe nunc
Pij V. Bullam, in qua prohibetur omnis additio,
ſeu mutatio Breviarii Romani reformati, & po-
ſteà recogniti à Clemente VIII.
23 Ceſſaverunt etiam conſuetudines quæcum-
que & privilegia Sedis Apoſtolicæ contra no-
vum Breviarium, quod innuimus ſupra n. 3. Oι
J. Unde non potuerunt rerineri Ofhcia recitata
ante Pium V. ſinc licentia Sedis Apoſtolicæ;
quia retinere Ofſicia abrogata, eſt idem, ac ad-
dere breviario Pij V. ſeu mutare Ofhcium in bre-
viario quotidie præſcriptum.
24 Et hic eſt ſenſus eorum verborum Decreti
8. Aprilis 6256. renovati, locuplerati, & nunc
impreſſi in breviario; nimirum, on potuiſſe,
neque poſſe locorum Ordinarios addere Calenda-
riis, etiam propriis, Sanétorum Officia, niſi es
duntaxat, quæ Breviarii Roman: Rubricis, vel
ſacræ Rituum Congregationis, ſen sedis Apeſto-
licæ licentia conceduntur; hoc eſt, non potue-
runt addere poſt publicatam Bullam Pij V. quod
poterant ante illam.
2 Neqte potuerunt üdem Ordinarüi, neqꝗ;
poſſunt (quod habetur in eodem Decreto)eadẽ
de cauſa mutare ritũ in altiorem, puta de ſimpli-
ci in Semiduplicem, vel duplicem, propriã au-
cCtoritate, licet cauſa videretur juſta: non enim
ſuſhcit cauſa legitima; ſed eſt neceſſaria
edis

elis 4

gegnto

16 Et
Utarene
opoh
Neque
Hrolo.
Nego
Hro
Cendn
M⸗
Deane

ronacit
(khemat

Neqne
Pihrpell
Mgne
Negne
Clele, e
Neceo
harci
Neqne
undo⸗.
Nec eo

ſe ninon

Nenre⸗

ſlconiue

Ronme

Negne
Ktberals
Ngre
gonn kee
Nge
Neung
Mohth
Nre
rde
CormImu
Klagen
deadali
Elo, D
iopre
Ulaon
lerf
Atlien
fohret

dcitetſt.
, Donarie,

breſintinn
Kumehd
bet icekin
Atum non
nlseher⸗

Viario, hoe

“ ld

Onfetehn

Cixitomns
a ekorun
vonibusA.
. Quuruni
ennur N.
meſenun
nis addio
mati, A

eeprenn⸗
COhtri o-
e 795
Pciatecitn
gpoſtaer;
R
cumindbte⸗

umDegei
ti, & ume
e uſe
re Cilerdr⸗
ſcu, nie
Gnoi,
non poile⸗
PiV
nunii, ne⸗
Ctetoſen⸗
deſunpt⸗
pon enin
ria Ovo
larin 3 6

De Bulla Pij . && de ſat Brev. Romani. B

Sedis Apoſtolicæ auctoritas, vel Sacræ Con-
gregationis Rituum licentia.
26 Et hinc ſequitur, quod ſine prædicta fa-
cultate non poteſt fieri Officium, eò quia de-
votio populi adeſt, ſeu votum.
Neque, quia Clerus conſenſit in Diœceſana
Synodo.
Neque, quia voluntas teſtatorum legato pro-
prio juſſit Officium de Sancto, quod non eſt in
Calendario.
Neque, quia titulus eſt Capellæ, ſeu Altaris.
Neque, quia ille Sanctus Archiepiſcopus eſt
provinciæ, vel Epiſcopus loci, vel titularis Ec-
cleſiæ matricis, reſpectu Officii totius Cleri.
Neque, quia ille eſt ortus ibi, aut martyrium
ibi ſit paſſus, vel ibidem obierit Confeſſor.
Necque, quia translatio eſt Reliquiarum.
Neque, quia uniti ſunt redditus alicujus Ec-
cleſiæ, vel unita ipſa Eccleſia altari.
Nec eo, quia titulus eſt præbendæ Canonica-
lis, aut dignitatis. H
Neque, quia in aliquo loco celebrata eſt ali-
quando à Papa alicujus Sancti canonizatio.
Nec eo, quia conformare ſe debent Eccle-
ſiæ minores matrici, ſeu Cathedrali.
Neque, quia Feſtum populi eſt de præcepto,
vel conſuetudine, quod poteſt eſſe ſine Offhcio;
ut Romæ Feſtum S. Rochi.
Neque, quia habetur in civitate, ſeu loco,
Abbatialis vel Regularis, vel Parochialis Eccleſia.
Neque, quia penſionem quis habet ſuper ali-
quam Eccleſiam.
Neque, quoad Regulares, quia vivunt ſub
Regula Sancti, à quo tamen non pendent in
propria origine.
Neque edò, quia communicationem habet u-
nus Ordo Priſegiorum alterius Ordinis; quæ
communicatio non extendi debet ad Ofſcia ſeu
feſta Sanctorum non ad omnia, quod non fit;
nec ad aliqua, cum non ſit major ratio de uno
Feſto, ſeu Officio, quam de alio celebrando. Et
ratio prædictorum eſt, quia in Rubricis Pij V.
nulla fuit, neque eſt certa lex de his Officiis; &
licet juſta in aliquibus ſit cauſa, petenda tamen
eſt licentia omittendi Officium tali die in brevia-
tio præſcriptum, ut aliud de prædictis recitetur.

27 Dices, in Rubricis habentur ſæpius hæc
vVerba, ut tit. I. num. I. titul. I. zum. 1. & alibi:
Feſta Sanctorum illorum, quæ conſueverunt ce-
lebrari: ergo concedit Pius V. retineri adhuc
conſuetudines. Reſpondeo, Quèd ſic ſe habet
textus, celebrari conſueverunt ſolemniter, vel
Jolemnius: tum quia alioquin Pius V. ſibi eſſet
contrarius, ſi in Rubricis concederet conſuetu-
dines, quas abrogavit in Bulla; non enim abro-
gavit conſuetudines ſolemnes, quas concedit in
Rubricis: tum quia vere conceſſit retineri Feſta
Sanctorum in locis propriis, non autem quæ-
cumque Feſta ſolemniter celebrata.
28 Dices adhuc: in iiſdem Rubricis tit.7. n. 4.
habentur præcisè ſine adverbio hæc verba, con.
ſuevit celebrari, & tit. -. nu. I. conſuetum cele-
brari; ergo ſuſſicit conſuetudo ſim pliciter, non
ſolemnis. Sed facilè reſpondeo, poſteriores tex-
tus pendere à prioribus, & in eodem ſenſu ac-
cipiendi ſunt ut priores, qui addunt adverbium
Jolemniter; ne pugnent invicem ipſæmet Ru-
bricæ, priores & poſteriores.
29 Quid eſt, ais, ſolemniter? reſpectu Cleri
ſæcularis ſignificat feſtivitatem aut populi, aut
Cleri cum pompa exteriori, puta proceſſione,
apparatu, concurſu, & hujaſinodi, & ita de-
claravit S. Rituum Congregatio die 25. Aug eſti
1625. reſpectu verò Regularium & Congrega-
tionum ſignificat ſingularem quendam cultum,
non communem aliis feſtis de Calendario: quæ
ratio cum non in omnibus Feſtis in Hiſpania ce-
lebratis adeſſet, recurrerunt eæ Eccleſiæ ad Gre-
gorium XIII. anno 1173. & obtinuerunt, polle
retinere Feſta civium, Reliquiarum inſignium,
& alia ejuſinodi, quod & tandem præſtitere ferè
omnes Eccleſiæ Italiæ, poſt Decretum præfatum
5§. Aprilis 2625. editum: quibus S Rituum Con-

gregatio multa conceſſit rationabilia, & eſt pa-

rata aliis concedere fimilia.
30 Poſtremè reſtat dubium: An per Bullam
Pii V. derogetur Bullis Canonizattonum San-
ctorum, in quibus videntur Pontifices dare fa-
cultatem recitandi Oihcium de Canonizato in
die mortis ejus ſolemnuer, ad formam in Ru-
bricis Breviarii Romani præſcriptam.
Verùm patet omnib-is, quod de omnibus
B 3 Canoni-

Ig Comment. in Rubr. Brov. Sedz. II. Cap. 2. & g.

Canonizatis non fit Officium ab omnibus. De
inde ex Rubricis Breviarii non apparet de uno-
quoque Canonizato, an ſimplex „ſemiduplex,
duplex Officium fieri debet; & eſt neceſſarium
novum Decretum de ritu, quo fieri debet Offi-
cium, quod expreſſe decrevit S. Rituum Con-
gregatio die 9. Decemb. 1625. de hoc ipſo caſia
interrogata. Veldicerem, loqui Pontifices co-
pulative, (&) unà cum ædificio Eccleſiarum, de
quo in Bulla, fieri poſſe Ofſicium ſolen ne, tan-
quam de Titulari Eccleſiæ, quod habetur in
Rubricis Breviarii, hoc eſt primæ claſſis oum
Octava.

De Bullis Clementis VIII. E&
Vrhani VIII.
C APUT III.

Dita fuit à Clemente VIII. Bulla die decima
Maij i6oz. anno undecimo, & in ca haben-
Ktur pauca.
1I Accuſat Typographorum incuriam, & a-
liorum autlaciam, qui Breviarium à Pio V. edi-
tum depravarunt.
2 Significat, ſe ideo commiſiſſe peritis viris
ejuſdem Breviarii recognitionem.
3 Prohibet, ne in Urbe imprimatur, niſi in
Vaticano, extra Urbem, juxta exemplar Vati-
canum, & de licentia Inquiſitorum, vel Ordi-
nariorum, impoſitis pœnis ſpiritualibus, & pe-
cuniariis; aliterque in poſterum impreſla Brevia-
ria interdicit, ac prohibet.
4 Inquiſitores & Ordinarios poœrnis inflictis
inſtruit, qua ratione approbare debeant im-
preſſa.

Tolerat in gratiam pauperum Clerioorum

impreſſa Breviaria ante ejuſdem recognitionem
quoad uſum, & ut vendi queant, indulget.
6 Publicationem Bullæ mandat cum fſolitis
derogationibus, & clauſulis.
7 Urban is VIII. Pontifex Maximus, adhi-
bitis aliis peritiſſimis viris (& me minimo inter
eos, qui & adfui Clementinæ recognitioni) ea-
dem ſe proſecutum eſſe aſſerit, quæ prædeceſlo-
res inchoaverant; ſignificat deinde ea quæ acta
ſunt in Breviario nuperrimè recognito: prohi-

bet, inſtruit, tolerat, ut ſupra nu. 3. 4. 5. edita
Bulla initio Breviarii poſita.
3 Certè ad hanc uſque diem Breviarium non
eſt editum tot numetis abſolutum.

.
De Computo Eccleſiaſtico.
CAPUT IV.
1 AGinu initio Breviarii de anno & ejus
partibus, de Quatuor Temporibus, de
nuptiatum tempore, de Cyclo decennovennali,
de Epactis, de Noviluniis, de Indictione, de
Feſtis mobilibus, additis Tabellis, perxpetua &
temporatia antiqua & nova, reformatis, quan-
tum ſatis eſſe videtur pro captu communiorum
ingeniorum. Plura qui deſiclerat legat Gulielm.
Durandum in ſuo Ration. Aiv. Oc. lib. 6. toto.
2 Ea ſunt præcipuè notatu digna, quæ ad an-

num Biſſextilem formandum ſ pectant: nam ſin-

gulis quaternis annis conſtituitur dies in men-
ſe Februario, qui dicitur compoſitus ex 24. ho-
tis, nempè ſex cujuslibet annorum quatuer. Ex-
cipe quod bauci norunt) primum, ſecundum
& tertium centelimum annum, qui occurrunt
intra ſpatium quadringentorum annorum, ut
expreſsè habetur in Bulla Gregorii Ull. de Re-

Jormat. Calendarii, edita anno SSz. Quare, ſi-

cut annus proximè præteritus 1600. fuit Biſſex-
tilis, ita erit etiam Biſlextilis annus 2000. qui ve-
roò ſunt medii 100. 1800. 1900. non erunt Biſſex-
tiles, ne redeat annorum conſulio.
3 De quatuor Temporibus agemus in Pro-
prio de Tempore.
4 Paſcha celebrari debet in die Dominico,
qui proximè ſuccedit decimæ quartæ Lunx pri-
mi menſis, id eſt Martii, ita tamen, ut ſi deci-
ma quarta Luna cadit in Dominicum diem, Pa-
ſcha noſtrum celebretur in ſequenti Dominice
die, ne conveniamus cum Hebræis.
5Conſtituto Paſchatis dic facilè decernun-
tur Feſta mobilis, ita dicta, quia moventur ad
motum Paſchatis, & ſunt Septuageſima, Sexa-
geſima, Quinquageſima, Quadrageſima, quæ
præcedunt Paſchatis Feſtum; Aſcenſio, Pentoe-
coſtes, Feſtum Trinitatis & Corporis Chriſti,
quæ ſequuntur: de quibus egimus Tomo pri-
mnO:

0,
64
Eetumm
zuie
Neain,

1).
ciu,
lorel
Nonas
a
konen
rum

1De.
2De.
De.
40
1De.
(De.
7De⸗
de
De
„De

1
1

4.

434,. n

teviatiunnon
n.
aie

e anno d u
empotibn,
ecednoyennl,
Indhctone,
ishetelil
OmIS,I
compuiorin
. ſegir Cuhehn
e. Rlm
gn,gorn
eClant: maunſ⸗
ur diesinmhn⸗
litus er l
mvamor r.
huln, ſecundn
1 guiedumm
mn annotumpu
oru Wldel
rtr Cune ’
Pus2000 biſe
honerunbiet
ſio.
1genlu n U

die Domincd
munte Line n
Wen, ee⸗
Eiun diem,lr
icum diem
Genti Domm
reis.
ſacile derenmn.
ia moxeunt
ugelim, &
veliinnn
Grageinng
Ccenſo, M
or 1is Omin
ms Toro
on

De Calendario. 15

mo, & infra agemus in Proprio de Tempore.
6 Adventus autem non habet primum diem
certum, ſed eum diem Dominicum, qui pro-
pinquior eſt Feſto S. Andreæ, ut loco citato ex-
plicavimus.
De Calendario.
CAPUT V.
1 1Alendarium à Calendis dictum eſt-,
Calendæ verò primus dies menſis eſt, 4
gaXεισ id eſt voco: tunc enim Pontifex calato,
hoc eſt, vocato populo, quot dies à Calendis ad
Nonas ſupereſſent, pronuntiabat, Plut. Calen-
daria quoque dicebantur Tabulæ, ab obſerva-
tione ſingulorumn menſicxn „ ut Diaria, à ſingiy-
lorum dierum ratione. Et nos in ſingulis menſi-

bus obſervamus Feſta Chriſti Domini noſtri, &
Sanctorum. Daurand. l.. 6. 4. explicat Calen-
das, quaſi colendas; quia tunc erat ſemper Ju-
noni feſtus dies primus: ergo Calendarium, &

Colendarum erunt ferè idem à cultu Feſtorum

dierum; Matriculam Sanctorum vocat Radulph.
Prepoſ. 17.
2 De Feſtis in Calendario deſcriptis, quando
& quo ritu fuerint deſcripta, in Proprio de Tem-
pore, & in proprio Sanctorum ſingillatim enar-
rabimus. G
3 Ex prædictis autem Computo & Calenda-
rio compoſuimus ordinem Ofſicii divini perpe-
tuum, & quâm breviſſimum, quem in calce hu-
jus Operis, dante Deo, dabimus pleniorem &
emendatiorem-

-

SECTIO

TERTIA.

De Rubricis.

6 W

X ⁸½

*

G:-R dum.

AS. St- Sgredimur nunc eam provinciam, quæ propriè noſtra eſt, exphcan-
:: S 2 . . . .„ 4 . .„ .„ 4 » .
A di nimiriun ſacras Leges & Rubricas Breviari; de quibus prius in
S̈genere, deinde in ſpecie, ordine ſervato ejuſdem Breviarii, ert agen-

SECTIONIS TERTIÆE CAPITA XII.

1 De Rabricis generalibus Horarum Canoni-
carum.
2 De Duplici Oficie.
3 De oͤemiduplici.
4 De Smplici.
J De Dominica.
6⁶ De Feria.
7 De Vigilia.
5De Octava.
9 De Cncurrentia Offcii.

De Rubricis generalibus Hora-
rum Canonicarum.

CAPUT. I.
1 E voce kabricæ alibi diximus, initio
Gmmentar. in Kubric. Miſſalis, Tomo
ſuperiore pag. I.

2 UGCipata fuit eadem vox prius in Breviario

1o De Occurrentia Oficii, ſen de Tranrlatione quàm Miſſali, & reperitur in editione Veneta

Feſtorum.
17 De Commemorationibut.
12 De Patrono loci, & Titulo Eccleſ.-

Breviarii ante annum /170. ſed Pius V. inſcrip-
ſit omnes leges Breviarii titulo Rubricarum ge-

neralium, quod antè non fuerat factum.
3 Pau-

—

6 Comment. in Rubr. Breviar. Sect. II. Cap. I. E 2.

3ʒ Pauciſſmi tamen erant earum Tituli, nem-
& undecim tantum, in prima editione juſſu Pij
V. hauſti & Directorio divini Officii, compoſi-
to à Ludovico Ciconiolano, Regularis Obſer-
vantiæ, ſub Paulo III. qui & Directorium ap-
probavit.
4 Rubricarum additio, detractio, mutatio
prohibentur in Bulla Pij V. in his enim eſt for-
mula data precandi in Breviario. Quare, ſi no-
tabiliter Ofhicio divino injuriam facis in obſer-
vantia Rubricarum ſubſtantialium Officii, gra-
viter peccas non ita in accidentar'is accidit Ru-
bricis, puta ſi ſedens recites, quæ flexis genibus
jubentur dici, in oratione privata, ſecus eſſe
poſſet in publica, ſi abſque cauſa fiat, aut cum a-
liorum offenſione, Saar. Tom. 2. de KRelig. lib. 4.
cap. 27. n. 2. & alii apud Bonac. diſp. I. quaæſt. 3.
punct. 6. n. I. &2.
5Divido nunc Rubricas in tres partes, quas
proſequar in proximis & diſtinctis Sectionibus.
Aliæ ſpectant ad totum integrũ Officium; quod
eſt vel Duplex, vel Semiduplex, vel Simplex,
vel Dominicale, vel Feriale, vel de Vigilia, vel

de Octava, vel de ORecio S. Mariæ in Sabba-

toO, vel pro Ofcio Commemarationem habet,
velconcurrit cum alio, vel occurrit, ita ut alte-
rius accidat Translatio: de quibus agitur in Bre-
viario primis undecim Titulis ſeu Capitibus. A-
liæ continent ritus proprios majorum partium,
hoc eſt Horarum, Oſficii, de quibus à Titulo /3.
uique ad /S. incluſivè, Matutini ſcilicet, Lau-
dum, Primæ, Tertiæ, Sextæ, Nonæ, Veſpe-
rarum, & Completorii. Aliæ denique verſantur
circa partium partes, ex quibus ipſæmet Ho-
ræ componuntur, nempè Oratie Domini-
ca, Salutatio Angelica, Symbolum Apoſtolo-
rum, initium Horarum. Invitatorium, Hymni,
Antiphonæ, Pſalmi, Cantica, verſus, Abſolu-
tiones, Benedictiones, Lectiones, Reſponſo-
ria, Capitula, Orationes, Hymnus Te& Deum,
Symbolum Athanaſii, Preces, ſufagia Sancto-
rum, Antiphonæ beatæ Mariæ finales, de
quibus in Rubricis Breviarii à Titu-
lo/9. ad Titulum. 38.

De Duplici Offkcio.
pter: Me

1 V Arietas Officii & Feſtorum inde eſt, quia
ſtella, ſecundum Apoſtolum differt à
ſtella in claritare; & quia exæ Dionyſ. Areopag.
Eccleſiaſtica Hierarchia repræſentat aliqualiter
in ſuis actionibus cœleſtem Hierarchiam, in
qua Sancti ſecundum meritorum diverſitatem
diſponuntut; ideò ad hoc repræſentandum va-
rtietas Officiorum diverſorum in Eccleſia reperi-
tur. Hæc Duran. in Ration. lIib. Z. c. I.
2 Hæc vox Dauplex apud Durand. loco citate
habetur, apud antiquiores non habetur; & ex

eodem Durando ſignificat, Antiphonas in Ol-

ficio duplicari, hoc eſt integras recitari ante &

peſt Pſalmos.

3 Dividit ibidem Durandus in Duplex in to-
tum, & in duplex ſimpliciter; illud majus, hoc
minus ibidem appellat: quod nos hodie dici-
musDuplex primæ & ſecundæ claſſis ex una par-

te, & Duplex per annum ex altera parte. Sed in

Recognitione Clementina Breviarii, ad majo-

rem diſtinctionem, inſtituta ſunt quatuor gene-

ra Duplicium Feſtorum; primum „quod dicitur
Primæ claſſis; alterum, Secundæ claſſis, tertium,
quod appellatur Majus per annum; quartum,
Minus per annum.
5 Primæ claſſis ſunt Nativitas Domini, Epi-
phania, Paſcha Reſurrectionis cum tribus præ-
cedentibus & duobus ſequentibus diebus, quod
& habet Duran. lib. 7. cap. 1. & de triduo qui-
dem præcedente Paſcha rationem reddit Ruper-
tus lib. . de Devinis Oficiis cap. 24. ob exe-
quias ſolemnes Chriſti demortui. Aſcenſio Do-
mini; Durand. lib. 7. . I. Pemecoſtes cum duo-
bus ſequentibus, Duraud. ibidem. Feſtum Cor-
poris Chriſti, eæ Decreto Urbani Il. Nativitas
Sancti oannis Baptiſtæ, Feſtum Sanctorum A-
poſtolorum Petri, & Pauli, Aſſumptio beatæ Vir-
gini, Feſtum Omnium Sanctorum, de quibus di-
cemus in Proprio Sanctorum, Dedicatio pro-
priæ Eccleſiæ, Durand. loco citato. Patroni Fe-
ſtumvel Tituli Eccleſiæ, quod innuunt Microlo-

—

us cap. 13. KRadulph. Propoſ. 2. Sunt igitut Fe-

ſta in Eccleſia univerſali num. /. primæ Claſſis
Duplicia. . 5 Fecun-

K.
Feſtum
tio,
laͤn⸗
n,
Crci
VII
Ganc!
Pios
Klon
Hep⸗
6
Cemg.
Cunali
gu
Ms,
kun.
Comin
Parti
Feſtum
Peſtum
ubr
tem0.
ce
eil
ſo Sn
lerlel
5!
(nen
lerel
fumm,
tem
Mrexi

lioce
D
torun
honn
e
raſe
ineo
Cli
Gun

3
cio.

incee⸗
um Eſken 4
l . Areni
tat alulr
rarchiam,i
n iveriitten
entudun u
Celelurei
,e.l.
and,. ercrt
berur; Ae
hona in
ceitari mnedk

Dopkerint⸗
ud malwhe
os hodie d⸗
serunapt.
kapate. Kelin
ari, ad mſ⸗
tguworeer
n, Godlin
clallis,tenium
un; Juummn)

Dommit ky

umm tribisſa .

siebis, g
de trico qi⸗
ntedcit
„. 24. b l⸗
Alenlo ⸗
oKescumdio
, FefumC⸗
III. Numi
Ganckotumk
ptio beriſt
mnde gaibye⸗
Dedicnio i
go. Patoni-
zuont MX
Funt gn,
, Ptime

en

”

5 Secundæclaſſis ſunt, Circumciſio Domini,
Feſtum ſanétæ Trinitatis, Purificatio, Annun-
tiatio, Nativitas beatæ Virginis, Natalitia duo-

decim Apoſtolorum, hoc eſt de numero duode-

cim, Feſta Evangeliſtarum, Inventio ſanctæ
Crucis quod fuit additum huic claſſi à Clemen-
tcVIII.] Feſtum Sancti Laurentii, Dedicatio
Sancti Michaélis Archangeli, de quibus in Pro-
prio Sanctorum, quibus adde Feſta SS. Stephani
& Innocentum, quæ infra ſue loco probabimus.
Hæc igitur Feſta numero ⸗22.
6 Duplicia majora per annum, quæ, ut di-
cemus, integras habent Veſperas in concurſu
cum aliis Duplicibus minoribus, ſunt hæc, Tranſ-
Kiguratio Domini, Exaltatio S. Crucis, Feſtum
Nivis, Viſitatio, Præſentatio, Conceptio & fe-
ſtum Nominis: ex deoreto Innocentii XI. 1684.
dominicâ infr. Octav. Nativit.] B. Mariæ, Ap-
paritio S. Michaelis, Cathedra S. Petri utraque,
Feſtum ejuldem ad Vincula, Converſio S. Pauli,
Feſtum S. Joannis ante portam Latinam: S. Bar-
nabæ Apoſtoli, dies Octava Epiphaniæ, dies i-
tem Octava Corporis Chriſti, & Aſcenſionis e-
juſdem, item Patroni locorum minus principa-
les, niſi ſint in Calendario Reomano altioris claſ-
ſis. Sunt autem Feſta hæc num. 17. in univerliali
Eccleſia.
7 Reliqua duplicia ſunt minora, quibus in
Calendario apponitur hæc vox Daplex: & præ-
tereà dies Octavæ Feſtorum Octavam haben-
tium, quarum ſupra non meminimus; ſunt au-
tem illa numero 3à1. hæ verò ſunt numero9. in
Breviario: ergò Duplicia numero 99. in Brevia-
rio celebrantur.
8 Neque diſtinguas adhuc, ut feſta Beatifica-
torum tantum minora ſint feſtis minoribus ca⸗
nomzatorum, ita ut habeant hæc integras utraſ-
que Veſperas (quod eſt privilegium feſtorum
majorum per annum, de Concur. Off. n. 2.) quia
in eo tantum differunt, quod canonizati ubique
coli poſſunt, non autem Beatiſicati.
9 De Privilegiis feſtorum Duplieium reſpe-
Ku aliorum, & inter ſe. dicemus, cum de con-
currentia & Occurrentia Ofſicii, de Matutino,
recibus, & Suffragiis.

10 De ſancto, cujus inſignis habetur Reli-

ZJom. IX.

De Oßffrio Duplici & Semidupliii. 17

quia, ſi concedatur Officium, fit Duplex minus
per annum, ſacra Rituum Congregatio 25. Mv.
1602. ut ſupra diximus Sect. t. 6. f. tit. 2. uuns. F.

De Semiduplici.
C&f APUI III.
“ ÆMc vX bmidupler apud Durand. lib.
2. G.1. habetur. Dicebatur antea novem
Lectionum, apud Radulph. Propoſ. 17. Alii vo-
caverunt ſolemne, at in Breviar. Lznetiis edits
anno Iyo. Alü, non Duplex, urlegi in antiqui-
oribus Breviariis. Idem ſonant, eèò quodin Of-
ficio novem Lectiones leguntur, ut à Simpliei di-
ſtinguatur; non duplicantur Antiphonæ ut dif-
ferat à Duplici.
2 Semiduplici ritu gaudent Dominicæ per an-
num, & ea Sanctorum Feſta, quibus in calenda-
rio appoſita eſt vox Semiduplex, numero hodie
ultra go. item dies infra Octavas, quæ jure me-
rito minores ſunt die feſto, & die Octava; ſunt
autem & hi numero ultra quadraginta: quare
Semiduplicia cum Dominicis excedunt nume-
rum zo.
3 De Sancto, cujus Reliquia non inſignis
habetur, ſi concedatur Officium, debet eſſe Se-
miduplex, ad differentiam inſignis Reliquiæ.
4 De Sanctis locorum conſuevit ſancta Sedes
Apoſtolica in iis locis, ubi neque nati, neque
mortui ſunt, neque Reliquiæ inſignes extant.,
concedere Officium Semiduplex, ne Dominicæ
Officium, quod eſt Domini, impediatur ab Of-
ficio Semiduplici, quod notat expreſsè Clemens
VIII. 9. QZunii. 1601. quando concedit univerſæ
Congregationi Exemitarum S. Auguſtini Offi-
cium Semiduplex de B. Joanne à S. Facundo Hi-
ſpano: cujus Bullæ tenorem refert Caſtellanus
in Compendio Bullarum in tertia editione Vz-
netiis i6ov. Inventiones, translationes hac ea-
dem lege colendæ forent, ad differentiam fe-
ſtorum principalium, quod obſervat Eccleſia in
inventione S. Stephaui Protomartyris, in qua
hæc ſcribimus.
yDe Sancto, cujus habetur Eccleſia Abbatia-
lis, Parochialis, vel Regularium, vel Monia-

8
lium, hoc ſolo titulo, fiebat ante annos tres Se-

miduplex in multis locis; at neſcio quo jure: nam

ijum

, l
„ ℳ

„& Comment. in Rubr. Breviarii Sect. I. Cap. 4. & j.

Officium feriale ferè totum omittebatur cum
Officio beatæ Virginis in Choro, & Defuncto-
rum, & quod magis dolebam, Feriarum Qua-
drageſimalium, à quibus antiqui removebant
Feſta Sanctorum, & à quibus in recognitione
Breviarii Octavæ ſunt excluſæ; contra quos a-
cerrimè invehit KRadulphus Propoſ. 12. ea potiſſi-
mum ratione, quod tollitur continuatio & re-
citatio totius Pſalterii: & feriale Officium, in-
quit, Domini Officium eſt, quod à quocumque
ſervo non debet obrui. Videant Epiſcopi, ne
pluralitate feſtorum fiat injuria Ofhcio feriali
Domini Dei noſtri. Sed ecce, Deo dante, ſub-
latus eſt abuſus à ſacra Rituum Congregatione
Decreto edito aie quo ſapra scct. l. cap. 1. titul.2.
nume. g. in hæc verba: Eztuit & prohibuit cele-
brari per totam civitatem, vel dixæceſim, etiam
de cujuſque Ordinarii licentia, Miſſam, vel Fe-
Iſtum cum Officio de bantto, eò quod en loco adſit
Eccleſia Parochialis, vel Regularis, aut aliqua
KReliquia: ſed tantum in ipfins Sancti Eccleſia TIi-
tulari, ſeu ubi aſſervatur inſignis Reliquia, &
non alibi. Quæ verò ſit inſignis Reliquia, eadem
Sacra Congregatio declaravit ſtatim, & nos de-
ſcripſimus in primo Tömo part. I. titulo 11. circa
Rnem: addidit pœnam eadem ſacra Congrega-
tio ibidem, nimirum, quod aliter non fit ſatis
muneri recitandi divini Ofſicii, & conſequen-
ter infligitur pœna non faciendi à Clero fructus
ſuos beneficiorum, præter lethale peccatum
quod committitur. Eadem ſacra Congregatio
declaravit comprehendi in dicto Decreto Eccle-
ſias Abbatiales, die 25. Septembris 62 5.
6 De privilegiis feſti, ſeu Offeii Semidupli-

eis, agemus infra in pluribus locis.
De dimplici.
CAPUT IV.

VUrandus loco citato uſurpat hanc vocem
Simplex. Anteà vocabant Ofhcium trium
lectionum, Microl c. 44. & Kadalphus Propoſ17.
2 Feſta verò Simplicia, quibus in Calenda-
rio nihil apponitur, ſuperant hodie centenariũ
numerum, de quibus agemus ſingillatim in Pro-
prio Sanctorum.

3 Qui numerus centenarius quam rectè con-

gruat, accipe ex ſancto Pernardo, & Radulpho.

Numeroſitas Feſtivitatum, inquit Bernardus
ad Canon. Lugdun. cives docet, non exules Aa-
dulphus autem Propoſ. cit. addit ſummendam
eſſe nimirum proportionem à Chriſto, qui duo-
decim elegit àpoſtolos, quos poſuit in ſuperio-

ri gradu, in inferiori verèò poſuit ſeptuaginta

duos Diſcipulos „hoc eſt, ſexies duodecim. U-

nus eſt Chriſtus, cui datur Officium Dominicæ;

Apoſtoli duodecim ſunt: ergo & feſta Sancto-
rum ſolemnia in minori numeto eſſe debent
quam numerus Dominicarum. Simplicia plura

eſſe debent (cum quibus ſtat recitatio Pfalteri)

ſicuti à Chriſto multiplicantur diſcipuli. Dupli-
cia Sanctorum non loquor de duplicibus Chri-
ſti Feſtis in Calendario Romano ſunt numero

ſexaginta quatuor; Sanctorum Semiduplicia ad

quadraginta- convenit ergo, ut Simplicia exce-
dant, uti fii, numerum centeſimum.
4 Incipit à Veſperis quidem, ſed ferialibus,
& terminatur Offeium Simplex ad Nonam,
Microl. c. 17. & Radulph. Propoſ. 15.

De Domiica.
CAPUTNV.

1 E Ofhcio Dominicæ Microl. c. 6z. hæc

habet memoranda. In omni Dominica
Eccleſiaſtico conventui cum Officio Dominicæ
ſatisfacimus, niſi aliqua multum celebris (nota)
feſtivitas occurrat. Addo ego, ratione Domi-
nicæ quædam Ofhcia feſtiviora fieri, ut videre
eſt in eſto Innocentum, & in Vigilia Nativita-
tis Domini, quibus datur Alleluia, T. Deum,
reſpectivè cum conſequentibus. L
2 De Dominicis Adventus, & à Septuage-
ſima uſque ad Octavam paſchæ, quæ ſunt ma-
joris reverentiæ, & cultus, teſtatur Radulph.
Propoſ. Iy. eas nunquam omitti: quod & hodie
obſervamus.
3 Dominicæ infra Octavas Nativitatis ex
Microl. c. 32. Epiphaniæ, ex eodem cap. 41.
Afſcenſionis Domini ex eodem cap. 37. & Cor-
poris Chriſti, ex Urbano IV. ſunt privilegiatæ,
ita ut Oflicium non ſit Dominicale, ſed de Octa-
Va;

; E⸗
05.
Atfum
Gsaliss
eOffe
Eet 0
Rhrarur
ne
cleetu
inncie
Prur
Leni
Ml.
Nete
Abii
Aulbi⸗
Connrne
lur ſar
Cuttent
lekeſte
nkeßte
inic⸗
eittl
anmneil
Unhn
rot
ele
mlni,
cin
Ni,5
trool
O
chei
od
Camt
dvol
nt
n
in
N
⸗
o
et
tur
in

,
imreckeccn.
Radulhhr
lt Dergmae
erbles de.
Cummenen
kiſo cridh⸗
itin Gherd⸗
it ſepenein
nogecin .
n Dominiez
iela Sn.
10 elle chent
implichſin
tario Dhlei
ipul Dn.
phebu.
D lunt numeto
emicnplce
implieinen.
n.
ſed ferillbr
1 d Novun,

,
4.

he dn

mmmi Dommnen

cio Dommnma

elebtinn
gtione Donn-
eri riſter
la Nmn⸗
, 7 Dn,

1Kepeunge
Ge ſunt n
ur Ruuß
gvosckhate

Nariwitis 4
lem c) 4
27 &
vilegiae,
prirl 5
in

De Dominica. „

va, & de Domino tamen. Ratio eſt, eæ Microl.
ut Offieium inſtanti celebritati concordet, hoc
eſt, ſummæ celebritati Domini: nam in Domini-
cis aliis infra Octavas Sanctorum non eſt æquũ,
ut Officium Dominicale, quod Domini eſt, ce-
dat Officio Sancti, cujus dies infra Octavam ce-

lebratur. Addi poteſt alia ratio pro Dominicis

infra Octavas Nativitatis, & Epiphaniæ, quia
ſcilicet ut plurimum illa Nativitatis celebratur
extra diem Dominicum, & hæc Epiphaniæ ce-
lebratur aliquando in Sabbato. Extra verè
diem ipſum Dominicum, non dicuntur congruè
Pſalmi de Dominica eidem diei præcisè aſſi-
gnati.
4 Quæritur: cur à Nativitate Domini uſque
ad Epiphaniam incluſivè dantur Dominicæ, in
quibus nulla prorſus contingit fieri de iiſdem
comimeinoratio, unde & in Calendariis dicun-
tur Vacantes? Ratio dubitandi eſt, quia ſicut oc-

currente feſto ſancti Silveſtri in Dominica, fit

de Feſto cum commemoratione Dominicæ; ita
in Feſto pura ſancti Joannis] occurrente in Do-
minica poterat idem fieri. Verum incongruum
erat, ſi occurreret Feſtum Nativitatis, vel Cir-
cutnciſionis, vel Epiphaniæ in Dominica, quod
una ſimulcum Feſto Domini fieret commemo-
ratio eodem die de Feſto ejuſdem Domini, quod
eſt Dominica; in gratiam autem Nativitatis Do-
mini, & Circumciſionis fuit ordinatum, quod
nec in tribus Feſtis, & Octavis diebus S. Stepha-
ni, S. Joannis, & SS. Innocentum haberetur
ratio Dominicæ occurrentis; de qua tamen infra
Octavam, tanquam de Dominica impedita, fit

Ofheium poſt Feſtum Sancti Thomæ, vel in Fe-

ſto Sancti Thomæ, hoc codem translato in Fe-
riam ſequentem „& ita congruit Evangelium „»
quod legitur ratione Dominicæ, legi poſt na-
tum Chriſtum, non eodem veluti naicente per
quamdam repræſentationem. Eadem ratio mili-
tat in V'gilia Epiphaniæ, & in Epiphania, in qui-
bus ſi occurrit Dominica, ea vacat, neque habet
Evan gelium quod tempori conveniat, neque
conſequenter commemorationem; imo neque
ex textu Evangelico decerpi potuit, quod legere-
tur convenienter in Dominicis occurrentibus
inta hæc Feſta. ut ritè conſideranti patet Evan-

gelium autern eſt eaput totius Officii, ait Euper.
lib. I. C. 32.) & ea quæ leguntur in Dominica in-
fra Octavam Nativitatis, & in Vigilia Epr pha-
niæ anticipate leguntur, cum ea contigerint poſt
Purificationem heatæ Virginis, ut patet in textu
Evangelico S. Lucæ, & S. Matthæi.
5Dominicis poſt Epiphaniam additum eſt à
Pio V. Ofncium Dominicæ Sextæ; Antiquitus
autem, ſi Dominica ſexta occurreret, in ea re-
petebatur Ofſcium Dominicæ præcedentis, te-
ſte Durand. lib. 6. c.23. quæ nunc ſuperſunt, vel
in Sabbato præcedenti, vel inter Dominicas polt
Pentecoſten celebrantur, ita ut non omittatur
Domihica ulla (vide cuitum diei Dominicæ)
quin de ea ſaltem commemoratio fiat, ſi minus
Oincium fieri queat. Explicat KRadalph. Propoſ-
17. in hanc rem illud Pſalm. rI7. quod in Ofſicio
Primæ diei Dominicæ legitur: Conſtituite diem
ſolemnem in ſreqiuentationibus, ut legit Pſalter.
Romanum, & Ambroſianum ) id eſt, ut fre-
quenter Dominicis diebus ſervetur Ofſſicium
Dominicale, niſi magna feſtivitas occurrat: ſ-
que ad cornu Altaris, hoc eſt, etiam Ofſicium
Miſſæ Dominicale obſervando. Hæc ille.
6 Dominicarum poſt Pentecoſten Officia
ſunt viginti quatuor: quod ſi Berno de quibuſ-
dam ad WMiſſam ſpect. C.6. numeret tantummo-
do viginti tres Dominicas, ideò eſt, quia quin-
tam ſuperaddit Adventui, quod in idem recidit;
ut nimirum præter Adventum, & à Septuage-
ſima ad Feſtum Trinitatis, Dominicæ per an-
num non excedant numerum tri geſimum, ut ri-
tè numeranti patet.
7 Quæ igitur non poſſunt celebrari ante Se-
ptuagelimam, transferuntur poſt 2;. Domini-
cam Pentecoſtes; ut nulla vacet. Poſt Penteco-
ſten verò ad ſummum erunt Dominicæ viginti
ocdo, de quo numero Berno loco citato ait: Se-
ptenario quater ducto in hanc perfectionis ſum-
mam excreſcit; & nulli dubium eſt, quin ſeptem
ad Spiritum ſanétum, quatuor verò pertineant
ad Evangelium: quia per ſeptiformem gratiarn
Spiritus ſancti in Pentecoſte effuſam] prædica-
tum eſt Evangelium per quatuor mundi plagas.
Hæc ille.
8 Ultimo loco ſemper ponitur quæ vocatur
C&⁊0 2 vige-

20

vigeſima quarta, Microl. cap. 26. ut ultimum,
inquit, Officium in proxima tantum hebdo-
mada ante Adventum Domini cantetur. Eſt e-
nim præparatio Dominici Adventus. Atque,
ut notavit Azorius lib. Io. c. Iy. finiuntur Eccle-
ſiaſtica Ofſeia in commemoratione extremi
futuri judicii, ſicut etiam ſimiliter inchoantur,
ut patet legenti Evangelia Dominicæ 24. & Do-
minicæ Primæ Aventus. Addo, ideò Domini-
cam 24. de judicio futuro ſemper eſſe ultimam
anni Eccleſiaſtici, qui incipit in Adventu: quia
Eccleſia in toto anni curriculo repræſentare ſtu-
det Chriſti actiones à primo adventu in carne
uſque ad ſecundum in fine mundi adventum.
9 Si quæ fuperſit Dominica, ita ut proprièin
die Dommica locum nonm habeat (quod aecide-
re poteſt in Offcio ſeeundæ Dominicæ, de qua
tamen habetut propria Rubrica ſect. 6. Gap. ⁵.
vel ſequentium poſt Epiphaniam, & in Offieio
Dominiceæ 22. poſt Pentecoſten tunc fit de Do-
minica excluſa in Sabbato præcedenti non im-
pedito Feſto novem Lectionum, alioquin ina-
ha immediatè præcedenti Feria, ſeu Feſto Sim-
plici, in qua ſeu quo Officium fiat de Feria, &
legantur tres Lectionesde Homilia Domimcæ,
& in Laudibus dicatux Antiphona ad Benedi-
&ν, & Oratio de Dominica carente proprio
loco cum eommemoratione Feſti Simplicis. Et
nota, præcedentem Feriam non eſſe ad libitum »„
ſed Sabbato ſolum impedito novem Lectionum,
& illud verbum fiat, quod habetur in Rubr. de
Domin. n. z. eſt conjungendum cum verbo le-
fantur, ita ut ambo ſint imperantia. Quod ſi
tota hebdomada ſit impedita Officiis novem Le-
ctionum, etiam translatis quod in poſtrema
Breviarii recognitione additum eſt;] tune in
Sabbato legatur nona Lectio de Homilia illius
Dominicæ, & de eadem fiat commemoratio in
Laudibus tantum, cum Antiphona, & Oratio-
ne propria; Hæc in Rubricis de Dominicis tit. 4.
n. g4. & y. Ratio eſt; ne Officium ullius Domini-
cæ omittatur, tum ne admirationi populo ſit,
quod ante Clementem VIII. fiebat, dum trans-
lato Semiduplici Feſto, fiebat Officium de Do-
minica extra ſuum diem, & propriam ſedem,
quæ ob anni anguſtiam deerat, quod populum

Comment. in Rubr. Brev. Ject. IIl. Cap. y.

facilè latet, qui tamen erga Feſtum de Sancto
Semiduplex devotits moveri ſolet.
10 Ex quo etiam patet, quod, impedito Sab=
bato ut ſupra, aut Feriã ſextã, aut quintà à Feſto
Simplicr, non erit anticipandum Officium præ-
dictarum Dominicarum Feria quarta aut tertia,
in qua nullum fortaſſe occurrit Feſtum: nam ne-
que ſimplex Officium B. Virginis in Sabbato,
neque Feſtum Simplex in eodem occurrens im-
pedit, quo minus in Sabbato fiat Officium de
Dominica quæ ſuperſit, ſed cantùm ofſicium no-

vem Lectionumimpedit Offctum Dominicæ 5

& curandum eſt, quoad ejus fieri poteſt, ut pro-
pius ad Sabbatum fiat de ea Dominica Officium-
II. Excellunt hæ Dominicæ, quibus cedunt
etiam Patxoni, neque unquam omittuntur, Pri-
mæ claſſis idcirco cognominatæ; nimirum Pri-
ma Adventûs & Quadrageſimæ, Dominicæ
Paſſionis, Palmarum, in Albis, in quibus de-
cet populum moveri ad myſteria majora in iſ-

dem celebrata Redemptionis noſtræ tum Oſſh-

cio, tum colore paramentorum. Aliæ minores-
ideò dictæ ſecundæ claſſis, cedunt quidem Fe-
ſtis Patroni loci, Tituli Eceleſiæ, & ejuſdem De-
dicationis, quæ ad affictendum populum maxi-
mè valent; aliis autem minimè cedunt Sancto-
rum Feſtis, nimirum ſecunda, tertia, quarta Ad-
ventůs & Quadrageſimæ, Dominicæ Septua-
geſimæ, Sexageſimæ, Quinquageſimæ, quarum
ritum in Proprio de Tempore inveſtigabimus-
12 Dominica prima menſium habet ratio-
nem potiſſimam in Breviario, quia in eo ſolent
poni initia ſacrorum Librorum cum ſuis Re-
ſponſoriis. Ea igitur prima eſſe dicitur, quæ ve-
nit in Calendis menſis, vel eſt proximior ſive
ante, ſive poſt] ipſis Calendis quod niſi fieret
in menſe Novembri, deſiceret tempus neceſſa-
rium ad legendos ſacros Libros eidem menſi aſ-
ſignatos, adveniente Dominicâà primà Adven-
tús ante finem Novembris, ut notatum eéſt im
Breviariis M. S. antiquiſſimis.
3 Dominica verò prima Adventus eſt ea, quæx
proximior eſt Feſto S. Andreæ, vel quæ venerit
in ipſo Feſto, Dur. lib. 6. e. 2. ſeu, ut cum Ra-
dulpho loquar, Propoſ- 16. poſt craſtinum ſan-
t Catharinæ: neque enim ante craſtinum,
neque

heque
nitiur
mus,0

1P.
.
Atigu,
t N.
lone .
nowrin
kei
Pehen
Nelan
Kc. t
iucne
ſtcel
eueit
Geber
krium
1
tirar,
ſcio
Il
Tem
Line
hreyi
helln
Nb
tutn
elot
1
ſe
a
Men
e
titrn

un de dane
t.
inpeditodh.
tquintlikede
10Kimn.
lartaautteni,
eſtumimmn.
nis in bt,
1occhrrens in
t Oſhcume
Umokcinmdo⸗
um Dominicr;
eipoteſt,unen⸗
ninicnOfhcun
gibid eelnn
ommittunnui,
Fnürmirumkr⸗
ne, Dommne
in qubutr
in mnpori
olrr umn0r
1 Aliemirong

nt gtiellſe⸗

Keſtllenh⸗

poptlomm nat
cedant mdo⸗
Ctigunn
mirice Neir.
geſme gunn
lareſtghing
Umr habet ul-

Gin ineo ln

n cum ſs e
dicitut, eſ⸗⸗
oriniol R
quocl nil bete
enpib nete⸗
detn wenlik⸗
ini ,r⸗
vornum l

ennnseltengi
elqur enn
1, u com .
ctilinum er.
Ke Claſtiumd,
Neqe

De Feria & Vigilia.

neque in craſtino ejuſdem Virginis contingit i-
nitium Adventus. De Ofcio Dominicali dice-
mus, cm de Matutino, & aliis.

De Feria.
CAPUT VI.
1VErizà fando, inquit Rabanur a. de inſtit.
Cler. c. 46. quæ vox apud Eccleſiaſticos
antiquior eſt Sylveſtro, exæ eodem ibid. de ea a-

pud Tertulladverſ. Pſychicos c. 5. & cap. 14. ubi

ait: Nobis omnis dies etiam vulgata, conſecra-
tione celebratur. Cum enim horrerent fideles
nominare dies à diis gentium, vel udaico mo-
re à Sabbato, primam, ſecundam Sabbati, &.
ideò ae ſi Dominica prima Feria diceretur, ap-
pellavère reliques dies Feriam ſecundam, tertiã,
&c. retento tantùm nomine Sabbati. Vacante
itaque die ab aliis Chriſti vel Sanctorum Feſtis.,
fit de Feria, quod Oſſcium Domini eſt; ut quiſ-
que intelligat, ſe Deo deditum uni Deo vacare
debere. Appellabant antiqui Officium Feriale,
trium Reſponſoriorum Ofſicium.
2 Feriarum genus duplex: majus alterum di-
citur, eò quòd de Feria majri ſemper fit in Of-
ficio ſaltem commemoratio, nempè de Feria
qualiber Adventůs, Quadrageſimæ, Quatuor
Temporum, & ſecunda Rogationum: quæ di-
ſtinctio majorum & minorum in recognitione
breviarii Clementina inventa eſt, occaſione Ta-
bellarum de occurrentia & concurrentia in fine
Rubricarum editarum, ad faciliorem Tabella-
rum uſum, Auctore hujus Operis ipſas Tabellas
reformante juſſu Majorum. V
3 Occurrit autem per annum Ofheium feria-
le ferè quadragies, niſi occupentur d'es à Feſtis
mobilibus, ſeu Dominicis, vel diebus infra O-
ctavas particularium Eccleſiarum, ſeu à ſancta
Maria in Sabbaro, ſeu à Feſtis locorum propriis.
Vide ergo, an expediat minui adhuc hunc Fe-
riarum numerum.
4 De feriali Ofſicio, & partibus ejus age-
mus infra, eùm de ſingulis partibus Ofſicii.

De Vigilia.

CAPUT VII.

1/Uædam Vigiliæ cum jejunio celebran-
tur, & pleræque; pauciſſimæ ſine jeju-
nio, videlicet Vigilia Epiphaniæ & Aſcenſionis
Domini; de quarum jejunio lex nulla eſt, ob læ-
titiam Natalis Domini, & ejuſdem Reſurrecti-
onis. Quam ob cauſam ſeu cauſas, neque jeju-
natur pridie S: Joannis Apoſtoli & Evangeliſtæ,
neque ſanétorum Philippi & Jacobi, tempore
Paſchali, ex Ianoc. UII. de Obſerv. jejun. tit. 46.

caß. 2. Vigiliæ cum jejunio in Breviario Roma-

n0 ſunt quatuordecim.
2 Vigilia occurrens in Dominica transfertur
in Sabbatum præcedens, exceptis Vigiliis Nati-
vitatis Domini & Epiphaniæ, de quibus fit Of-
ficium eo die quo occurunt, Nadul. Propoſ- 19:.
Primo quidem ne jejunemus in Dominicas quod
prohibetur Diſt.26. 6. Ulinam. & in Conſt. Apoſt.
lib. 5. cap. 21. Deinde, ut cum jejunio bona ſit o-
ratio, & Ogicium ad præparationem Feſti. jeju-
nium ab Hebræis fieri ſolitum pridie Sabbati,
nunquam in Sabbato, teſtatur Moyſes £Ægyptius
de Temp. cap. de Sabbats. & cap. de Pejunio. Vigi-
liæ verò Nativitatis Officium, uti feſtivum, ſe-
paratur eo caſu à jejunio, quod fit in Sabbato; ſi-
cut etiam Vigiliæ Epiphaniæ Officium feſtivum
eſt, non feriale, & jejunio caret.
3 Vigilia oceurrens in Feſto primæ claſſis in
Ofſicio nullum habet locum, neq; etiam comme-
morationem, ne ſolemnitas imminuatur: imo
expediret, auctoritate Majorum, eo caſu anti-
cipari jejunium ante illud Feſtum primæ claſſis,

eo modo quo teſtatur Nav. in Man. 6. 21. nu. 1II.

Leonem X. ſtatuiſſe, ut eoanno, quo Vigilia S.
Joannis Baptiſtæ incidit in Feſtum Corporis
Chriſti, pridie ejuſdem Feſti jejunetur, quarta
ſcilicet feria. Cajetanus etiam docet in v. Zejn-
nium, cum Tabiena & aliis, poſſe Epiſcopum
in Feſto ſolemni Patroni loci, ſi in eo occurrat
Vigilia, transferre jejunium in pridianum diem.
Alicubi ob Feſtum S. Chriſtinæ Patronæ jejuna-
tur pridie ejus Feſti, ratione Vigiliæ S. Jacobi A-
poſtoli. Offcium autem Vigiliæ in his caſibus
3 non

non eſt anticipandum: Separari namq; poſſunt
Ofſicium Vigiliæ, & jejusium ejuſdem, quod
patet in Vigilia Nativitatis Domimi, cùm occur-
tit in Dominica.
4 Vigilia occurrens in feriis majoribus omit-
titur in Officio, ita ut nec de ea commemoratio
fiat: quia feriæ majores ſunt feriæ Domini, &
Vigiliæ ſunt feriæ ſervorum Domini, quæ uti
minores cedete debent, cum de utriſque non
oſſit officium fieri, neque pro commemoratio-
ne alterius legi Homilia congruenter poſt Ho-
miliam alterius in Officio trium Lectionum;
quæ ee caſu ſunt vel de Scriptura ordinaria, ut
Iin Adventu; vel de Homilia, ut in Quadrageſima.
5 Ofhcio Vigili?, quod totum erat de feria
addidit Pius VY. Homiliam in Evangelium quod
in Miſſa legebatur, Aor. lib. Io. c. 16. 4. 7.
6 De partibus Oficii Vigiliæ dicemus infra
& terminatur ad Nonam.

De Odtava.
CAPUT. VIII.

I1/S Hriſto Domino conſtitutæ ſunt Octavæ
C quinque, Nativitatis, Epiphaniæ, Paſcha-
tis, Aſcenſionis, Corporis Chriſti; Spiricui ſan-
cto, Pentecoſtes; beatæ Virgini tres, Nativita-
tis, Aſſumptionis & Conceptionis, ab Alexan-
dro VII. 1664. Nativitati S. Joannis Baptiſtæ,
Martyrio SS. Apoſtolorum Petri, & Pauli, Fe-
ſto Omnium Sanctorum, ſanctis Stephano, Jo-
anni Evangeliſtæ, Innocentibus, & Laurentio,
Dedicationi propriæ Eccleſiæ, Patrono princi-
pali loci, & Titulari in eo rum principali Feſto.
De quarum origine vide quæ ſcri pſimus in Pra-
fatione ad Ot&tavarium Romanum, ubi & cauſas
explicavimus Octavarum. De patrono loci Mi-
crol. ſubobſcurè tradit c. =2. Quare non exce-
dunt numerum octodecim. Conſueverunt cum
Octavis ſolemniter celebrari Feſta Sanctorum a-
pud quaſdam Eccleſias, Congregationes & Re-
ligiones: quæ in Rubr. de Octavisnum. 1. non
abrogantur; ſed poſt editum à Pio V. Brevia
rium nulla poteſt induci Octava ultra prædictas,
ſine Sedis Apoſtolicæ auctoritate. Ex quo qui
addidit recentior fieri Feſtum cum Octava tum

—

Comm. in Rubr. B3reviarii Sect. III. Cap. d.

Canoinizationis tum Beatificationis Sanctorum,
aperte fallitur, ſi loquatur, præcluſa licentia
ſanctæ Sedis Apoſtolicæ. ,
2 Inter has octavas eſt differentia, quæ re-
vocati poteſt ad quatuor gradus. In primo gra-
du ſunt Octavæ Paſchatis, Pentecoſtes, in qui-
bus non ſt de feſto alquo, nec etiam de Patro-
no loci, Titulove, ſeu Dedicatione Eccleſiæ. In
ſecundo gradu Octava Epiphaniæ admittit tan-
tum Feſtum de Patrono, vel titulari Eccleſiæ, &
Dedicationis propriæ Eccleſiæ, non tamen in
die Octava, in qua celebratur Baptiſmus Chrilſti,
& dicitur à Durand. lib. b6. c. 2. Octava (ſupple-
tionis, quia eo die ſupplemec. quod in Feſto
Epiphaniæ recolimus minus apertè, id eſt Bap-
tiſinum Chriſti, cui cedere debet Patroni feſtum,
ut ſervi Domino. In tertio gradu Octava Cor-
poris Chriſti admittit tantum feſta duplicia, non

tamen translata, ut decretum eſt in recognitio-

ne poſtrema Breviarii; niſi translata ſint altioris
ordinis, ut de feſto S. Joannis Baptiſtæ dicemus.
Non admittit Semiduplicia, ex decreto Joannis
XXII. quod habetur in Breviar. M. S. Biblioth.
S. Iſi doxi de Urbe. Nec admittit nonam Lectio-
nem Simplicis, ſed euſdem tantum commemo-
rationem, ex decreto S. Rituum Congregat. /6.

Septemb. 1673. In quarte gradu Octavæ reliquæ

Nativitatis Domini, Aſcenſionis, & aliorum
Sanctorum admittunt quæcumque feſta, etiam
Semiduplicia. Neque mireris, quod in Octava
Nativitatis admitrantur Semiduplicia, quia ſcho-

la Nativitatis Chriſti eſt ofſcina humilitatis, eæ

S. Aungſtino, Aſcenſionis item, reſ pectu Eccle-

ſiæ militantis, eſt Octava mixta mœrore, ob di-

ceſſum Chriſti.
3 Rubnca de Octavis a. 3. addit etiam tranſ-
lata, quod verbum verificatur in Duplicibus,
quia verè celebrantur quocumque die infra di-
Ctas Octavas; at in Semiduplicibus non videtur
veriſicari: nam feſtum S. Leonis 25. Junii, ii oc-

currit in Dominica, transtettur poſt Ockavam

Apoſtolorum; ut dicitur in propria Rubrica; er-
go idem fiet de aliis Semiduplicibus. Verùm Ru-
brica ſatis verificatur in duobus caſibus, primè,
quando Semiduplex occurrit in Dominica. Se-
cundò, quando in feſto Aſcenſionis Domini: in

quibus 4

ſ

Cchs 4

mnim⸗
nOe
lelis
llero⸗
Ockmwar
am Rul
nfeb⸗
Neltbio
Leoccurt
Ddmam
Cgtene
4Rc
Cürme
ſtoinn
elher
tyitarss⸗
Cendtg

, N

mnotie
Cmmen

totatio

undzelt

gumno
Guiaſont

nnn
M
agbole
Mommin

Uveta

7D
ſn
Ull kee
u
ln

8Sandonnn
Gula leen

nin, nekk
nprmoge
Oltes, int⸗
im de enn
ne edeſeh
admitittn
Aikeckele
non eawen
imoshri
Nyn lint.
Cvod inch
te, idel
atroritehin
Octarr .
aduplrünm
in tecognin⸗
ta ſunt dion
tiſtecdicenn

ecteto ſonnmi

M. §Mhiost
honamleco-
mcommeno⸗
Congtegnet⸗

Marr en
5 & Aorun

e ſelta Cin

lod in Oist

cingbin hr

urmnilrari,e
elpeltiback
kole, obl⸗

t euent
1 Dulbo,
de nlunc
6Snon el
5. unnt, loe.
vol Ochuidh
Rubricnie-
.Verunm 1
ſbus, pind
orninict N.
6 Domminiin
guhn

–

De ocava.

quibus caſibus trans fertur Semiduplex in diem
proximè ſequentem, ſi non eſt impedita; & ſic
infra Octavam fit de Semiduplici translato. In
Eccleſis particularibus contingit ſæpius Scmi-
duplex occurrere in feſto majori, quod habet
Octavam, & de eo fit in ſecunda die infra Octa-
vam. Rubrica verò hæc non loquitur de Semi-
duplicibus occurrentibus ante Octavam, quæ ſi-
ne dubio transferri debent poſt Octavam; ſed
de occurrentibus in feſto, ſeu in Dominica infra
Octavam, & de translatione in diem proximè
ſequentem, non impeditum alio feſto.
4 Adhuc accidit alia differentia inter Octavas
trium graduum poſteriorum, quod occurrente
feſto in iſdem admiſſo, ut ſupra, ſemper tamen
de Octava Epiphaniæ, Corporis Chriſti, & Na
tivitatis ejuſdem fit commemoratio, ob earun-
dem dignitatem. Infra alias Octavas Aſcenſio-
nis, & aliorum feſtorum, occurrentibus feſtis
majoribus, accidit, ut neque de iis Octavis fiat
commemoratio, ut dicetur, cùm de Comme-
morationibus: fortaſsè, quia tria illa feſta noſtra
ſunt; feſtum verò Aſcenſionis Angelorum potius
uàm noſtrum. Aliorum denique Sanctorum,
quia ſunt feſta non æqualia tribus primis, ideò
quandoque nulla fit commemoratio.
5Omnes dies Octavæ pro una feſtivitate cõ-
putantur, ait Radulph. Prepoſ.2. qui etianz pro-
poſ. 79. appellat Octavam prorogationem feſti;
ex quo ſequitur, quod eo nobilior eſt Octava,
quo minus interrupta eſt à feſtis aliorum.
6 At undenam major Octavæ dignitas atten-
di debet; præſertim ſi duæ occurrant ſimul cele-
brandæ? Certè penes claſſem feſtorum; nam
prima claſſis dignior eſt ſeeundà: in eadem verò
elaſſe attende perſonas, hoc ordine, Chriſtum,
B. Virginem, Angelos, S. Joannem Baptiſtam,
Apoſtolos & alios, juxta ordinem Litaniarum,
& Rubricam de Coneur. Offcii nu. 2. & cæteris
paribus dignior eſt ea Octava, quam celebrat u-
niverſalis Eccleſia.
7 Dubitari poteſt de Dedicationis Octava,
an ſit major quàm Octava patroni loci, ſeu Ti-
tuli Eccleſiæ: & T bom. lebt. y. in . Jo. 0. docet,
majus eſſe feſtum dedicationis Eccleſiæ quàm a-
licujus ſancti, quia in illo recoluntur beneficia

4

22
toti Eccleſiæ collata, quæ ſuperant beneficia cui-
vis Sancto donata, quæ in ejuſdem feſto cele-
brar tur ergo erit Octava Dedicationis Eccle-
ſiæ dignior quàm Octava Patroni loci: & eadem
ratione dignior erit Octava Aſlumptionis beatæ
Virginis qudn Octava Dedicationis, quia ma-
jora beneficia contulit Deus uni Dei paræ in ejus
Aſſum ptione, quàm contulerit toti militanti Ec-
cleliæ cum Præſertim Theologi doceant, col-
lectivè in Deipara Virgine eſſe omnia gratiæ &
gloriæ dona, quæ Angelis, & hominibus ſingil-
latim diſtributa fuerunt. Confirmatur hæc do-
ctrina ex Rubr. Breviarii tit. de Duaplic. m. 1. ubi
prius recenſetur Dedicarie propriæ Eccleſiæ quã
Patronus loci, ſeu Titularis Eccleſiæ; SE tit. de
Cäctavis n. I. ubi prius nominatur Dedicationis
Octava quam principalis Patroni, veluti digni-
or & nobilior, cæteris paribus. Et in fine Bre-
viarii additæ ſunt Lectiones propriæ pro tota
Octava Dedicationis, non item pro aliis omni-
bus Patronis locorum, quibus poſtremè provi-
ſum eſt cum Octavario Romano à nobis edito,
& à ſacra Rituum Congregatione approbato.
8 In poſtrema recognitione Breviarii actum
eſt de exeludendis Octavis ab adventu , ſicuti à
Quadrageſima; ſed illud ſaltem congruere viſum
eſt eas excludi à die 7. Decembris uſque ad Epi-
phaniam; & ante Nativitatem quidem ea ratio-
ne, quam numero ſequenti dicemus; poſt Na-
tivitatem verò, quia dies ommnes, & ſinguli pro-
prium Officium habent nullo modo omirtten-
dum. Fieri verò de Octava, quæ non habe-
tur in Breviario, per ſolam commemorationem,
viſum eſt modicum quid, quod congruentius
omitti poteſt in gratiam infantiæ Chriſti, & O-
ctavarum non ſine myſterio comitantium Nati-
vitatem Chriſti, ex S. Bern.
9 Accidit etiam, inchoatas non compleri O-
ctavas feſtorum de Sanctis, & præſertim in tri-
bus caſibus. Primus eſt, quando advenit dies /7.
Decembris, in qua ponunrur Antiphonæ pro-
priæ; quod in poſtrema Breviarii recognitione
merito decretum eſt, ne omittantur quotannis
Antiphonæ privilegiatæ, quas recitabant anti-
qui in Feſtis occurrentibus, additis ideo Laudi-
bus ferialibus. Quare, ſi occurrat dies Octava
Feſt
i

24
Feſti habentis Octavam in die/7. Decembris, in
pridianis Veſperis nihil fiat, neque commemo-
ratio de Octava, cum in ſequenti die nihil item
ſit de ea faciendũ: namargumento à ſimili mox
infra n.i3. probabimus, non convenire, ut ha-
beat in primis Veſperis aliquid illud feſtum ſeu
Officium illud, quod nihil omnino debet habere
in Laudibus, & Veſperis ſecundis. Alter caſus
eſt, quando advenit feria quarta Cinerum, pri-
die cujus eodem modo, quo nunc dictum eſt, ab-
rumpenda eſt Octava feſti habentis Octavam.
FTertius eſt, adveniente Vigiliâ Pentecoſtes, quæ
loco citato ejuſdem eſt privilegii ad Octavas mu-
tilandas cum prædictis feris. Certe ante Microl.
cap. 45. non cclebrabantur feſta in Quadrageſi-
ma, & hodie pauciſſina; ergo convenit, ut ab⸗
ſtineamus in Quadrageſima à prorogatione Fe-
ſtorum, hoc eſt Octava. Natalis Domini, ſicuti
Paſcha, debet habere quaſi Octavam, ante &
ſt, licet non æqualem: & convenit etiam in
Vigilia Pentecoſtes ceſſare octavam, quæ omne
feſtum, etiam Patroni, excludit.
10 Dierum infra octavam officium eſt Semi-
duplex, exceptis primis duobus poſt Paſcha, &
Pentecoſten, quorum officium duplex eſt. Diei
verò octavæ duo ſunt privilegia: alterum eſt,
quod nunquam transfertur; alterum eſt, quod
duplici ritu celebratur, quia eſt repetitio feſti,
quod à Radulph. Propoſ. 19. in majoribus octa-
vis ſigniſicatur, Microl. c. 41. ſcribit, quod diei
infra octavam minorem, id eſt, ſanctorum, of-
ſicium erat feriale trium lectionum, &c. 44.
quod neque mentio per medios dies agebatur ,
quia extremi tantum dies colebantux: nihilomi-
nus hodiernum ritum in Breviariis M. S. ante
annos 300. ego reperi, licet Rndulphus Propoſ.195.
ejuſdem ætatis dicat eadem quæ Micrologus.
Per idem (puto) tempus mutatus fuit ritus in
hodiernum, ut eſſet communis omnibus octavis.
iI Feſtum habens Octavam ſi transferatur
poſt octo dies à die feſti, non celebratur eo anno
cum Octava. Non enim numeratur octavaàâfe-
ſto, ſed à die quo ille Sanctus obiit, vel obiiſſe
creditur, cui fit feſtum, niſi aliud ex privilegio
concedatur, de Translatione Feſt. n. 1.
12. Dics Octava, quia non transfertur, ex-

Comment. in Ruhr. Breviarii Sect. WI. Cap. &.

cludit, & transferri facit Feſtum Duplex in ea⸗

occurrens per annum, ſive ſit majus, ſive mi-

nus, ut dicitur de Translatione Feſtorum n. 2. &
in Tabella de Occurrentia, in qua Duplex per
annum comprehendit majus & minus: qua de
re dubitarunt aliqui, eo quia, inquiunt, in con-
curſu Duplicis majoris cum die Octava, illud
habet integras Veſperas; ſed eſt ratio diſpar in
occurſu, quæ communis eſt Duplici majori &
minori per annum, ne ſcilicet omittatur Offi-
cium diei Octavæ in proprio die; cedit autem
ſolemnibus Feſtis primæ, & ſecundæ claſſis; ita
ut de die octava non niſi fiat commemoratio.
uti quando in: die octava Corporis Chriſti oc-
currit Feſtum S. Joannis Baptiſtæ: de quo fit Of-
ficium cum commemoratione octavæ, ex De-
creto Joannis XXII. ſuprà citato, in quo me-
minit non modò Feſti Sancti Joannis, ſed etiam
feſti ex majoribus.
Excipe Octavam diem Nativitatis, quæ eſt
ſecundæ claſſis, & Epiphaniæ, quæ eſt privile-
giata, ut diximus, ob Baptiſmum Chriſti, hæ
namque excludunt alia Feſta. Cedit item diee
Octava Dominicis quæ excludunt Feſta Dupli-
cia per annum, puta Septuageſimæ, Sexageſi-
mæ, & ſimilibus, ut dicitur de TWranslatione Ee-
Rorum n.I. in quibus fit tantum commemora-
tio de die octava.

„*

13 Sed quid agendum erit in primis Veſperis

communibus diei Octavæ, & Dominicæ privi-
legiatæe? Recitabis Veſperas cum Pſalmis Sabba-
ti, à Capitulo de Dominica privilegiata, & in
fine addes commemorationem diei Octavæ, ut
in primis Veſperis Feſti, ita decrevit me peten-
te, ſacra Rituum Congregatio die y. Mvemb.

1622. & ratio deſurnitur à ſimili, ex Rubr. de

Cyncurrentia n. 1o. ubi, cum ageretur de Sim-
plici Fefto occutrente in Feria quarta Cinerum,
in qua de feſto fit tantum commemoratio feſti
decernitur in primis ejuſdem Veſperis: Quia
inquit, cùem'in ſequenti die Feſtum non habeat
Ofſicium, nec etiam convenit habere primas Ve-
peras in præcedenti die. Voluiſſent alii, pri-
mas Veſperas diei Octavæ integras ritu Dupli-
ci recitari: ſed abſurdum viſum eſt inchoare
cum omni ſolemnitate diem Octavam, quæ ſe-

quenti

INcu

enti d
ulelpe
ei at
lece 0.
Negue el.
Aavamn,
Plalmo
gaiinpr
Procom
l Aic
Congrue
Mlrluiſe
lehpeas
Aruns
Pominic
Naaltin
konmnen
inprimi⸗
& lecun
Dtimamn
mundo
ſapienn
dici0

141
Pecurte
Domint
udeie
inſccun
ppacon
Nuccon-
c corl
Kartne
Tuntce
Ccan
ledenn
Ghiain
t Cieit
Wemor

0

icum
aye
Va ſa
KRrmm

.

Dopler ne
us, ſhe n.
forung
Dapler X
einus: u
Uuune, c
OCaya, i
atio dlri
hMict nuſani

ittatur 0.

e; Edit uen
ndrcalgzin
mmmemotate,
dtis Chrllio⸗
dequont
Gtawe, erde
in gvon
nnis, ſedein

itatis, grch

ur elt Mit⸗
m Chriti k
Decit tenn
nt heſa Dl
mme, Nng
,antlanmel⸗

CcoOthiGennt. .

gims Feſen.

otninicr prir

DlnisS.

laoigrr, N n
llegiatt,

diei Ockane
tenittne hete

, ex N4

etetnt edn
garta Cnncton
nenotnioſk
chets G
Hunn l
berey nuk
Enr i, N
tas nn Di
m el ünrton

awatn, q .
en

De Odava.

quenti die Ofſicium non habet. Alii, dimidia-
tas Veſperas uſque ad Capitulum ritu Semidu-
plici de Octava, Capitulum deinde de Domi-
nica at hoc modo non erant primæ Veſ peræ
de die Octava, ut patet, cum ritu Semiduplici;
neque erant ſecundæ Veſperæ de die infra O-
ctavam, quæ terminatur in Nona Sabbati. Et in
Pſalmo quinto erat difcultas, an dicendus ille,

qui in primis, aut in ſecundis VYeſperis Feſti; &

pro commemoratione diei Octavæ Antiphona

ad Aagnificat, ut in primis Veſpsris Feſti, in-

congruè disabatur, ratione diei infra Octavam.
Maluiſſent alii abrumpi Octavam in Sabbato ad
Veſperas, & nihil de ea fieri amplius, ut ſupra
diximus nu. 5. ſed viſa eſt ratio longè diſpar in
Dominicis Privilegiatis extra Quadrageſimam,
Natalitium tempus & Peutecoſtes Quare ſola
ommemoratione contenti de die Octava, tam
in primis ejuſdem Veſperis quàm in Laudibus,

G&& ſecundis Veſperis, omiſſiſque precibus ad
Primam, & Complerorium, & Suffragiiscom-

munibus, decreverunt Eminentiſſimi Patres, &

ſapientiſſimi, ut prædiximus, nempè in gratiam

diei Octavæ & Dominicæ occurrentis privile-

giatæ: quibus & obſequendum erit.

14 In ſecundis etiam Veſpetis dici Octavæ
ccurrentis in Dominica privilegiata, eadem

Dominica conſervat ſedem ſibi acquiſitam, ita
ut de die Octava fiat tantum commemoratio, ut

in ſecundis Veſperis feſti. Quèd ſi Dominica
ipſa concurrat eum ſequenti feſto duplici, ad-
huc commemoratio diei Octavæ poſt Domini-
cæ commemorationem fiet; non autem, ſi con-
currat cum Semiduplici: quia tunc Veſperæ e-
runt de Dominica cum commemoratione diei

Octavæ, ut in ſecundis Veſperis feſti, & dein-

de Semiduplicis, ut in primis ejuſdem Veſperis:
quia in pari gradu commemorationis nobilior

eſt diei Octavæ quatn feſti Semiduplicis com-

memoratie.
1I5 Cæterum ordinariè dies octava ſi concur.
rat cum alia die octava, à Capitulo fit de ſequẽ-
ti cum commemoratione præcedentis excepta
octava Corporis Chriſti concurrente cum octa-
va ſancti Joannis Baptiſtæ, de qua fit tantum
comnrmnemoratio, & quando in Breviario aliter
Tonmz. 1I1. D

1
notatur, ut in Octavis &S. Stephani & Joannis
Evangeliſtæ, &c. is Rubric. dAe concirrentig
Oßmcii num. 7.
16 Dies eadem octava ſi concarrat ciun ſe.
quenti Duplici minori etiam translato, 4 Capi-
tulo fit de ſequenti cum commemoratione octa-
væ; ſi cum majori, fit totum de ſequenti, com-
memoratio de præcedenti, ut in die octava S.
Joannis Baptiſtæ. Excipe dies octavæ Epipha-
niæ, Paſchæ, Aſcenſionis, & Corporis Chriſti.
in quibus, ob earum dignitatem, ſecundæ Ve-
ſperæ, etiam in concurſu cum duplici majori
per annum, & multo magis primæ Veſperæ o-
tavarum Aſcenſionis, & Corporis Chriſti; ut
in poſtrema Breviarii recognitione decretuũ eſt,
debent eſſe integræ. Et quidem de ſecundis Ve-
ſperis octavæ Corporis Chriſti eſt lex conveni-
entiſlima, nova tamen poſt Jeannem XXII.
qui in decreto ſupra citato juſſerat fieri à Capi-
tulo de ſequenti deadem autem eſt ratio in octa-
va Aſcenſionis.
17 Si concurrat cum ſeſto primæ claſſis, in
hujus primis Veſperis nulla fit de die Octava
commemoratio, ut declaratum eſt in poſtrema
recognitione de Commemorat. cit. q. u. 4. Si verò
concurrat eum feſto ſecundæ claſſis, etiam tranſ-
lato, ut eſt Annuntiatio beatæ Virginis, vel ſan-
cti Marci feſtum poſt Dominicam in Albis, to-
tum Officium erit de ſequenti cum commemo-
ratione præcedentis diei octavæ, ut apertè dici-
tur de Concur., n. 7. & eſt Rubrica generaliz mo-
do in poſtrema recognitione Breviarii, additis
verbis iis, in ſecundoy ordine, K utrique ordini
feſtorum ſit proviſum.
18 Accidit alius concurſus feſti Duplicis vel
Semiduplicis cum die infra Octavam: & duplex
quidem totum habet Veſperarum Ofſficium
cum commemoratione diei infra octavam; Se-
miduplex autem regulariter uſq; ad ca pirulum,
quod erit de di infra Octavam, ia KRubr. de
Concur. n. 3v. ſed fallit illud primum de Dupli-
ci in duobus caſibus, hoc eſt, quando Duplex
eſt primæ claſſis, quia tunc nulla fie de ſequenti
die infra Octavam commemoratio; & quande
Duplex eſt ſecundæ claſſis, ſed in die ſequenti
nen fi Ofhcium de die inſta octavam: tune
D enim

/
26
enim in ſecundis Veſperis feſti duplicis nulla fit
eommemoratio diei ſequentis infra Octavam.
Alterum item de Semiduplici fallit in ſecundis
Veſperis SS. Joannis, & Pauli, quæ ſunt integræ
cum commemoratione tantum diei infra Octa-
vam S. Joannis: ita in Kabr. de Cncar. n.3. & 4.
cauſam dabimus in Proprio de Tempore.
19 Dies etiam infra Octavam cedit Domini-
cæ præcedenti, in cujus ſecundis Veſperis non-
niſi fit commemoratio de die ſequenti infra O-
Ctavam, loc. cit. n. r.
20 Eadem dies infra octavam cedit feſto Du-
plici, in cujus ſecundis Veſperis ſola gaudet com-
memoratione; quæ etiam deperditur, ſi Duplex
ſequens ſit primæ vel ſeeundæ claſſis, ibid. n. 4.
21 Non cedit ſequenti Dominicæ, vel Semi-
duplici, niſi uſꝗ; ad Capitulũ; quod erit de Do-
minica, vel de Semiduplici; multoq; minus ce-
dit Simplici, de quo fit tantum commemoratio
in ſecundis veſperis diei infra octavam, ib. n. 6.
22 Quæres: an detur caſus, quo dies octava,
quæ eſt Duplex, cedat in concurſu cum feſto Se-
miduplici: Reſpondeo, Poſito Decreto ſacræ
Congregationis, de quo ſupra n. 13. ſequitur a-
pert, quod ſi occurrat Feſtum Semiduplex in
Sabbato ante Dominicam privilegiatam, quæ
eſt ſimul dies octava feſti habentis Octavam, eo
caſu in veſperis Sabbati, Antiphonæ, & Pſalmi
erunt de feſto Semiduplici, Capitulum de Do-
minica privilegiata, commemoratio primum de
ſemiduplici, quod habet dimidium veſperarum,
& deinde diei octavæ, quæ in toto die ſequen-
&i Dominico nihil habet ni meram comme-
morationem.
23 Volunt aliqui diem octavam principalis
Patroni loci poſſe dici feſtum duplex majus per
annum, eo fine, ut habeat integras veſperas;
ſed defendi non poteſt, tum quia de Concur. Of-
ſieii n.. expreſsè jubetur, veſperas dividi in con-
curſu diei octavæ cum Duplici Feſto; tum quia
dies octava Omnium Sanctorum non habet ſe-
cundas veſperas integras; tuin quia eſt privile-
gium octavarum Chriſti Domini; tum quia Ru-
bricæ ſenſus in loc. eit. n. . eſt de die octava Pa-
troni, feu Tituli Eccleſiæ, quibus extra Brevia-
rium conceditur octava. Neq; dicas, in octava

Comment. in Rubr. Breviarii Seck. 3. Cap. .

Sancti Joannis Evangeliſtæ ſecundæ Veſperæ
ſunt integræ de eodem; quia ſingularis eft calus
in concurſu cum octava Innocentum longè in-
ferioris ordinis. Optaſſem & ego cum aliis, diẽ
octavam feſti B. Virginis habentis octavam, eſſe
duplex majus, ſicuti ſunt ejuſdem minora feſta
per annum at eadem ferè ratio militaret in An-
gelis & Apoſtolis, ut patet. Rubrica verò non
diſtinguit inter diem octavam, & diem octavã,
niſi in feſtis Domini: unde neque nos diſtin gue-
re debemus: urgetq; rurſus exem plum diei octa-
væ omnium Sanctorum, quod eſt præcipuè B.
Virginis, ex Martyrologio, & non habet inte-
gras veſperas. Octava quoq; S. Joannis Evan-
geliſteæ minus urget, quæ in Rubricis excepta
fuit, de Concurrentia Oficii, num. 7. iis verbis:
Et quando aliter in propriis locis notatur: nulla
igitur alia dies octavaSanctorũ eſt Duplex majus.
24¼ Denique dies octava Corporis Chriſti li-
cet ſit digniſſima, ſi tamen ea die occurrat Feſtũ
Nativitatis S. Joannis, vel Apoſtolorum Petri &
Pauli, ſolà gaudet commemoratione, ob ſingu-
laria merita ſanctorũ Princi pum Eccleſiæ Chri-
ſtianæ toto orbe venerandorum; & eadem ra-
tione fit Ofſicium de Patrono loci, ſi occurrat in

dicta die Octavæ Corporis Chriſti, cum ejuld?

commemoratione tantùm, quia eſt primæ claſ-

ſis in loco ubi eſt patronus: idem dico de Titulo

Ecleſiæ; & multo magis affrmarem de Dedi-

catione Eccleſiæ, ſi in eam diem Octavam inci-
deret, ob rationem à fortiori ſumptam à ſancto
Thoma; de qua ſupra hoc cap. n. 7. Feſta verò
ſecundæ claſſis cedere debent prædictæ diei
Octavæ; ſicut à tota Octava arcentur Semidu-
plicia fefſta, & de facto cedit commemoratie
ſancti Pauli extra propriam Eccleſiam, ut in pro-
pria Rubrica dicitur; quanquam non eſt pro-
priè ſecundæ claſſis, ut ibi dicemus.
25 De Lectionibus infra Octavas infra age-
mus, de Precibus, Suffragiis, in proprüs titalis
& Capitibus, Sectione y.

De Concurrentia Offcii.
CAPUT IX.

1 Antur in Officio divino Concurrentia &
Occurrentia, quæ habent pro diverſa
ratione

rone p
orum p
enditun
Loprini
orommin
1 Legu
lencumn
EtunDun
Paeldl
Plntelt
eni cul
Mi ſet
n t de
dare, un
CcsDi⸗
ltiatisD
Eetsekann
hattezet
kum, gn
unn Conm
ler ſetie
(edin
ſers,

Analaru

eumnema

zInre
lbom
Pentutra
iefetis

Lpoſt

lynngel
lin Pr
lebrunte
ppelan
Cum n
Cundi
RRoc
Ptinas
Mionis
ryel
Pume
Virge
Wend
kon
ine

nde ſehen
latbek ai
tum bigti⸗
cum Aid
Soren
n winonaſ
miliateridn
brica veth
ediemodti,
endsciinet
Ploumcieiddn
EKrwrzne
nonhuber in⸗
ſonnubn.
btüseni
n.7. iſelis
notatyr M
hhogerms
Pori Ciſfi.
eoccuntat et
Norum ben
õ
Peclene
1 Cendent⸗
ci, Hocenurn
Ki, cuntſis

eſt Imeck

ncode nb
nrendehei⸗
Ocdhuami
pprimiHnd
Nerlict 41
entur Send
coimmenntn
elamminſt⸗
mponete⸗
D
antinſne.

fe

atte

—

atione proprias leges. Nam concurrentia eſt
duorum pridie & po idie celebrandorum, &
attenditur ordinari In ſecundis Veſperis unius,
& in primis alterius feſti; Occurrentia verò eſt
duorum in eoder dlie.
2 Sequar auternt ordinem Titulorum præce-
dentium Capitusa z & primo de Duplici: nam
feſtum Duplex concurrere poteſt cum alio Du-
plici, vel die octava ſeſti habentis octavam: ſi er-
g0 ſunt æqualia, regulariter à Capitulo fit de ſe-
quenti cum commemoratione præcedentis.
Dixiſi ſint æqualia; qriia ſi Duplex majus ſit, to-
tum fit de Duplici cum commemoratione diei
octavæ, ut in ſecundis Veſperis Exaltationis S.
Crucis. Dixi regulariter, quia in tribus feſtis Na-
tivitatis Domini fallit hæc regula, ut eo loco pa-
tet; eſt autem diviſio Veſperarum à Capitulo in
pattes ferè æquales. Si ſunt inæ qualia, illud fe-
ſtum, quod majus eſt, habet integras Veſperas
eum commemoratione minoris, quando &
hæc Geri debeat, ut dicemus ex Microl. . 3gr.
Quo enim magis vel minus feſtum habet de Ve-
ſperis, & præſertim de primis Veſperis, quæ e
Amalario ſunt nobiliores ſecundis, eo etiam ſo-
lemne magis & minus eft feſtum.
3 Inæqualitas attenditur ex hoc ordine: fe-

ſta Domini præferuntur omnibus aliis, & ha-
pent utraſq; Veſperas integras; foſta Beatæ Ma-
riæ, feſtis aliorum Sanctorum feſta Angelorum

& Apoſtolorum cæteris aliis; ſi aliis, ergo etiam
Evangeliſtis quod benè nota] Feſts Sanctorum,
qui in propriis locis vel Eccleſiis ſolemniter ce-

lebrantur, aliis in Calendario deſcriptis. Hinc

appellantur prædicta feſta vel primæ, vel ſecun-
dæ claſſis, vel Duplicia majora, quæ in concurſu
cum minoribus habent integras primas & ſe-
cundas Veſperas. Errant ergo ij, qui in Eccleſia
B. Rochi propria de eodẽ, ut Patrono, recitant
primas Veſperas cum cõmemoratione Aſſum-
ptionis B. Virginis, cui debentur integræ ſeeun-
dæ Velperæ cx hac Rubrica; nam uttumque fe-
Qum eſt quidem primæ claſſis, ſed digmior beata
Virgo B. Rocho. Neq; valet exemplnm quo ſe
tuentur, quia in primis Veſperis Commemora-
tionis S. Pauli in propria Eccleſia, Veſperæ ſunt
integre de ſancto Paulo; tum quia concurſus eſt

De Concurrentia Oſſicii.

inter æquales, tum quia eſt ſpecialis Rubrica,
cui alluditur in Rubrica generali de concurrentia
Ofſpcu n. a. iis verbis: Niſi, inqtut, aliter in pro-
prüs lois annotetur. Quod auten dictum eit
Feſta ſolemnia locorum præferri aliis in Calen-
dario deſcriptis, intellige de concurſu, & ut di-
zimus ſuprà Sect. 2. 6. 2. num. 29. Cæteris pa-
ribus, habita ratione perſonarum juxta prædi-
ctos gradus, & majoritatis ritus, de qua ibidenr
Rubricæ loquuntur.
4 Duplex item concurrere poteſt cum Se-
miduplici, Dominica, die infra Octavam, ſim-
plici, & Officio S. Mariæ in Sabbato; & tunc
omnia in ſecundis Veſperis de Duplici erunt
cum commemorationc illorum, niſi Duplex eſ-
ſet primæ claſſis, quod admitteret commemo-
rationem tamen de ſemiduplici, & de Domini-
ca;, non de aliis prædictis; vel ſecundæ claſſis
eſſet, quod admitteret præteten commemora-
tionem de die infra Octavam, ſi in ſequenti fie-
ri debet Officium, & de ſumplici, & de 8. Maria
in Sabbato, cum Feria verò non concurrit, ne-
que cum Vigilia.
5 Semiduplex poteſt concurrere cum Dupli-
ci, & omnia de duplici fiunt cum commemora-
tione Semiduplicis, niſi duplex ſequens fuerit
ex iis ſolemnibus, quæ excludunt etiam comme-
morationem Semiduplicis Item poteſt concur-
rere cum ſemiduplici, dominica, die infra O-
ctavam; & tunc dividuntur Veſperæ à Capitulo
de ſequenti. Item poteſt ſemiduplex concurrere
cum ſimplici, & ſancta Maria in Sabbato, & eo
caſu omnia de ſemiduplici cum commemoratie-
ne ſequentis.
⁶Domnuca concurſum habere poteſt cum
ſequenti duplici, & omnia erunt de duplici, &
commemoratio de Dominica; niſi ſit duplex
primæ vel ſecundæ claſſis, quod excludit Do-
minicæ commemorationem. Iem cum ſemi-
duplici poteſt concurrere, velcum feſto ſimpli-
ci: & in his caſibus omnia de dominica ciun
commemoratione ſequentis, quod habet etiam
Radulph. Propoſ. I1.
7 Quærcs, «cum Dominica habeat integras
ſecundas Veſperas, dum concurrit cum Semi-
duplici ſequenti, & non habeat integras pri-
D 2z mas

29 Comment. in Rubr. Brev. Sect. I. Cap. Io.

mas Veſperas coneurrens eum ſemiduplici præ-
cedenti, ut n. . diximus, & eo major eſt ratio
dubitandi, quia diximus, nobiliores eſſe pri-
mas Veſperas ſecundis: dicerem, vel ob concur-
ſum populi ad ſecundas V eſperas, nne amat,
Dominicales, non ad primas; vel forté, quia
Pſalmi Sabbatini minus habem feſtivitatis, plus
ferialitatis; & incongrun viſi ſunt inter feſtumSe-
miduplex & feſtum Dominicæ: quo factum
sſt, ut Pſalmi eſſent feſtivi de Semidupliei, &
Capitulum de Dominica.
& Simplex non poteſt concurrere cum ſe-
quenti, quia non habet ſecundas Veſperas. Si
lequatur alind ſim plex, de eo fit à Capitulo poſt
Pſalmos de feria, ſine commemoratione præ-
redentis. Si ſequatur Officium novem Lectio-
num, Veſperæ integræ erunt de hoc ſine ulla ſi-
Militer cormmemoratione Sim plicis præceden-
tis. Si nullum teſtum ſequatur, Officium erit de
Feria totum. =
9 Feria item non concurrit cum ſequenti-
quia incipit & deſinit, ubi deſinit & incipit
quodcumque aliud Officium. Si diverſæ ſint Fe-
iæ proximæ, unaquæque ſuo die, non ultra
diem locum habet, ut fuſius dicitur in Rubric. de
Cencurrent. num. g. De Octavæ concurſi? acti-
VO & paſſivo cum aliis in hoc capite omiſimus
dicere, cutn plene eap. 5. jam dixerimus àn. 11.
De occurrentia Oſſcii divini,
ſeun de Translatione Feſtorum-
CAPDUT X.
Uplex feſtum poteſt occurrere in Do-
Tminicis Adventus, & à Septuageſima
uſque ad Dominicam in Albis incluſivè, in Vi-
gilia Nativitatis Domini, in Circumciſione, in
tota Octava Epiphaniæ, in Feria quarta Cine-
rum, in tota majori Hebdotnada, infra Octa-
Vam Paſehæ, Aſcenſionis Domini, in diebus à
Vigilia incluſivè Pentecoſtes uſque ad Feſtum
Trinitatis incluſivè, in Feſto Corporis Chriſti,
& ejus die Octava, in Aflumptione B. Virginis,
& in Feſto omnium Sanctorum; quæ duo ulti-
ma Feſta adcitaſunt in poſtrema recognitione:
E tunc Duplex transfertur in primam diem Fe-

ſte novem Lectionum non impeditam „ Ka⸗=

dulph. meminit. Propoſ. r. Micrsl. etiam c. 42.

tradit occurrentibus duobus Feſtis minus nobi-
le diſferri. .—
2 Si verò eſt Duplex primæ claſſis, de eo fit
in Dominicis ſecunda, tertia, quarta Adventũs,
& Quiadrageſimæ, in Dominicis Septuagefimæ;,
Sexageſimæ, Quinquageſimæ, & infra Octa-
vam Epiphaniæ; quia ratio Feſti & præſertim
Patroni loci, ſen Tutelaris Eccleſiæ, vel Dedi-
cationis ejuſdem, prævalet penes populum e-
jus loci: neque hæ Dominicæ pares ſum primis
Dominicis, in quibus myſteria Religiomis no-
ſtræ inchoantur. L
3 Si contingat, ut duo Feſta Duplicia occut-
rant eodem die infra Octavam, hoc eſt, in Ec-
cleſia aliqua particulari, quæ fortè celebret O-
ctavam Patroni loci, infra quam poteſt occur-
rere Duplex ex Feſtis mobilibus unâ cum Du-
plici per annum in Calendario Romano, eo ca-
ſu debet transferri Duplex minus in primam
diem ſimiliter non impeditam; & hic eſt ſenſus
Rubricæ de Translatione Feſtorum num. j,
quam putant aliqui eſſe ſaperffuam: ſed ideo
ſancita fuit ad differentiam Semidu plicis, eujus
translatio ahquando fit extra Octavam. Et hæc
de Duplici.
4 Semiduplex poreſt occurrere in diebus
prædictis num. 1. & 2. & prætereà infra Octa-
vam Corporis Chriſti, & aläs Dommnicis per
annum;, in quibus omnibus caſibus transfertur
in primam diem non impeditã ſimiliter. Quòd
ſi occurrat in Dominica infra Octavam, quæ
adiittit Semiduplex Feſtum, tunc in ſequentem
Feriam ſecuimdam transfertur; &, fieſt impedi-
ta, ultra octavam, ne nimium intenurbetur
Octava, & numero dierum nimis minuatur. Ea-
dem de cauſa Semiduplex oecurrens infra Octa-
vam Corporis Chriſti, ſi proximè ſequantur O-
tavæ S. Joannis, & SS. Perri, & Pauli, trans-
fertur poſt omnes Octavas: & hec eſt quod ad-
dit Rubrica in fine num. y. Ea ur- inquit, Fe-
Enm semiduplex esfra Oltavam nen transfera-
tur, nif in proxime ſeæqueniem diem: id eſt, ſi
ſequens erit impedira, transfertur Semiduplex
ultra omne Officium 9. Lectionum Ratio eſt
quia⸗

gii⸗ 41
ſonelt
10
Ktonunn
le:vel
el tati⸗
b, Hin
nicen
STr
nimle
odi
doftins
Pindun
1K1
Inn
Ccts d
Gvodhr
tiiſeen
60, 0.
Noarre
uone
Ceniti
munter
ſote
el
Oheun
detian
ale.9
Cofar,
oco
nclis
Geharn
5
Hum,
fümn
i gu
Peſto
1 e
Utit⸗
Mnt
uder
trr
re

l
la⸗

ditam N
jctiatn d.g
inusnobi

lis, Cs eo ſt
tea Adentis,
epeungebme,
XY infta Oe.
& prelenin
1e . yel Dedli⸗
8popalome⸗
eslünt rinis
Relgonis no⸗

uplcioeel⸗
hocehinke⸗
1e celebtet ⸗
npotrftoeal⸗
unacumd.
DMan, 00
s in ptimmmn
hic ec lenis
rym nut
m: Led
loplics, agit
gwalh. M

tere n enGS

et inſa 0dr

Dommri he

big trantlenu

mmilter,
Nawam,
in ſeggentens
ſelt mm heci.
nteturbetun
minuatur x-
winka0r
ſeumm.
Danlt, ttans⸗
cekquole
1 ingui, k
menurſin,.
Femiciple
nrae
nd

7

De Ocurr. Oßc. divini, ſeu de Translat. Feſt. 29

quĩa, amiſſo jure vicinitatis ad proprium diem,
non eſt major ratio cur citius celebretur.
y Occurrentibus pluribus Feftis novem Le-
Ntionutn, transferatur illud quod eſt minus no-
bile: vel ratione rits, puta quia Serniduplex;
vel ratione perſonæ, quæ ſit inferioris ordi-
nis, ſi in ritu ſint æquales. Hic eſt ſenſus Ru-
bricæ n. 6.
6 Translatis pluribus Feſtis Duplicibus & Se-
miduplicibus, fit Officium prius de cligniori
quoad ritum: quod ſi æqualis fit ritus, fiat de
eo prius, quod erat priũs in Calendario cele-
brandum; ita, licet obicurius, in Rub. nam. J.
7 & verò occutrat in Dominica in Albis:
vel Trinitatis, aliquod Feſtum, quod ex præ-
dictis debet transferri (nullâ ratione habitâ,
quod habeat jus ad eam Dominicam) fiat in Fe-
tia ſecunda non impedita de Feſto prius transla-
to, ordine ſervato dignitatis & Calendarii,
ptout verè ſonant verba dictæ Rubricæ de Tranſ-
latione Feſtorum n.z. examiriata in poſtrema re-
cognitione Breviarii; & in hunc ſenſum com-
muniter accepta: quia verè & illud ipſum eſt à
ſuo die translatum.
3 Feſtum Simplex non transfertur, ſed vel
Ofſicium,vel commemoratio fit de eo; aut ve-
tèò etiam omiittitur, ſi occutrat in Feſto primæ
claſſis. Alicubi poteft accidere, ut nunquam de
eo fiar, neque commemoratio; ut in Ecclefis
ſancto Auguſtino, S. Jacobo dicatis, & aliis
ſanétis Patronis locorum, ſeu Titularibus Ec-
cleſiarum, nunquam fit de Sanctis Hermete
Chriſtophoro & ſimilibus.
„ Translato fortaſſe Feſto novem Lectio-
num, quo cum facienda eſt commemoratio Fe-
Kti Simplicis, non transfertur Feſtum Simplex,
de quo fit ſemper proprio die, niſi impediatur
Feſto ſolemniori; & eodem modo, translatà
in præcedens Sabbatum aliquâ Vigiliã, quæ oe-
currit cum Feſto Simpliei in Dominica, non ta-
men transfertur Feſtum Simplex, ſed de eo fit
in Dominica⸗ & proprio die: quia illud tantum
eſt transferendum, quod proprio die impedi-
tur à majori Officio.
10 Adverte prætereàâ, quod ſi Translatio a-
keujus Feſti fiat à tempore Paſchali ad tempus

non Paſchale, recitandum erit officium tempo-
ris non Paſchalis, quod aecidit in Translatione
ſanctorum Martyrum menſis Maij, & aliquo-
rurm menfis junij.
II Attinent ad hoc caput ex Rubricæ, quæ
kabentur extra Titalos alisrum Kubricarum ge-
netalium, nempè inter duas Tabellas de occur-
rentia & concurrentia Offcii: & primò, ſi oc-
curram duo Feſta eodem die ſub una tatione fe-
ſti in calendario Romani Breviarii , quotum
tamen alterum eſt Patroni;, ſeu Tiuili Eccleſiæ;
Feſtum verbi gratia S. Sebaſtiani, cui cum S. Fa-
biano ſir ordinariè Feſtum, eo caſu fit de Patro-
nio ſeu Titulari tantum, hoc eſt de S. Sebaſtia-
no ſolo: uti Feſto primæ claſſis, non autem de
ſocio eo die. Aliqui putarunt, hanc Rubricam
loqui de occurrentia duorum feſtorum, quo-
rum alterum eſt in calendario Romano, alte-
rum in calendario loci proprio; ſed falluntur ex
iis verbis, Deſcriptusſit ecdem die in Calenda-
rio: non ait Calendariis, & loquitur de calen-
dario Romano, me teſte, in recognitione Cle-
rentina: fiatn de occurrentia duorum calenda-
riorum agitur in Rubtica de Translar. Feſt. n. 6.
12 Qui verò hac de cauſa in eorum proprio
die omittuntur, vel ſunt in calendario Romano
ſub ritu duplici, ſen Semiduplici; & tunc prima
die ſimiliter non impedita, fit Oſticium de emilſ-

ſis ſub ritu Semiduplici; puta in exemplo allato,

fiet de S. Pabiano ritu Semiduplici poſt Octa-
vam S. Sebaſtiani: vel funt ſub ritu Simplici, &
tunc in ea Eccleſta nilhil fit de ſociis omiſſis. Ex-
empli gratia, in Eceleſia SS. Marcellino, & Pe-
tre dicata, S. Eraſmus nihil haber unquam, ne-
que commemorationem, die z. Junij. Ratio
vero, cur in hac diviſione fiat alterum Feſtum ti-
tu Semiduplici „eſt: quia non transferbur fe-
ſtum, niſr ſit faltem Semiduplex ; & diviſio ri-
tus Duplicis feſti plurium Sanctorum viſa eſt
fieri fatis congruè, ũ ſocii gaudeant ritu faltem
Semiduplici, niſi ſint, ur mox dicemus, altioris
ordinis.
13 Quod ſi ii, qui dividuntur, ſunt altioris
ordinis, & claſſis, ut in Eceleſia S. Philippi Apo-
ſtoli, de quo ſolo fit idcireo Feſtum primæ claſ-
ſis; eo caiu in prima die non impedita fiet Offi-

c&un de translato S. Jacobo ſub ritu duplici ſe-
cundæ elaſſis, quia eſt de duodecim Apoſtolis,
& die 4. Maij in Laudibus tantum fiet conine-
moratio cum nona Lectione S. Monicæ, ſi ſim-
plex eſſet; quod Clemens IK. 16629. præcepit eſ-
ſe Semiduplex. L
14 Porro prædicta, ſeparatione facta Patro-
ni ſen Titularis à ſociis, quos illi habent in Ca-
kendario Romano, curandum erit, ut Oratio,
Lectiones, & Evange ium cum Homiha con-
gruant feſto, ita ut pro uno, non pro pluribus
Oſncium fiat, & deſicientibus propriis erit ad
Comnuine Sanétorum recurrendum, reſervata
Patrono potius quam ſociis Oratione propria;
& in numero fingulari accommodata; pro ſo-
ciis autem ſumatur de communi, ut ſit varietas;
niſi forte contingat de ſociis Ofſcium fieri ex=
tra Octavam Patroni, ſeu Tituli, quo caſu va-
tiandi neceſſitas minus urgeret.
1 Quæſium eſt aliquandeo, quid agendum
eſſet in Eccleſia Regularium, in qua occurre-
bant duo feſta codem die, Patroni principalis
loci, & Titularis Eccleſiæ illornum Regularium.
Et poſito, quod ſuprà docuimus, teneri Regu-
lares ad Ofucium de Patrono, infertur manife-
ſtè, quod de Patrono loci tanquam de dignio-
ri, recitandum ſit Ofſicium, translato Titulari,
ꝗqui eſt minus dignus, de Transl. eft. tit. 1o. n. 6.
tum quia in Rubrica ſemper præponitur Patro-
nus Titulari; tum quia ille totius loci eſt Prote-
ctor, hic unius templi particularis; tu quiaæ-
quius eſt, ut populus ubique eo die audiat Miſ-
ſam de ſuo Patrono. Quod ſi quotannis hic ac-
tidat occurſus, aſſignanda erit dies ſequens in
perpetuũ Titulari illius Eccleſiæ, niſi ex privile-

gio aliter feri debeat- Afortiori cedet Patrono

ci aliud quodcumq; Feſtum Regularium in-
ferioris claſſis, puta Conceptionis beatæ Virgi-
nmis, ſi occurrat in feſto Patromi loci: quod eo
magis patet: quia feſtum Conceptionis cedit

Dominier lecindæ Adventds, cui non cedit

Patronus ioci, de Transl. Feſt. n. 1.
16 Ofhcia conceſſa ad libitum in pari gradu
&dunt aliis de præcepto, vel ex vi Rubrieatum
Feciranchs⸗

Comment. in Rubr. Breviari Sedt. II. Cap. o. & 1.

De Commemoerationibus.

C APUI XlI.
1 Uatuos præſcribuntur in Breviario in
titulo de Commemorationibus: & Pri-
mò, quibus diebus, & de quibus feſtis ſeu Offeiis
facienda ſit commemoratio. Secundò, quo lo-
co, in qua parte divini Ofſcii. Terxtiò, quo mo-
do, quàve ratione. Quarto, quo ordine, quands
multæ ſunt ſimul faciendæ; & de his ſingillatin
diceinus.
2 De Feria majori, de Simplici, de ſancte
Maria in Sabbato, de die infra octavam, de ſe-
miduplici, de Dominica;, de die octava, de du-

plici omnium claſſium contingit fieri comme.

morationem in Officio, ut ex ſequentibus hoe
eodem ordine patebit. .
3 Nam de Feria Majori fit commemoeratis,
quando feſtum novem Lectionum in ea occur-
rit, neque unquam omittitur de ea commemo-
ratio, exceptis Vigiliis, quæ occurrunt in alia
feria majori, puta Adventus, aut Quadrage-
ſunæ; vel occurrunt in feſto duplici primæ clai-
ſis, quia tunc nihil fir de Vigilia, exceptà Vigi-
lià Epiphaniæ.

4 De Simphkci fit commemoratio, quande

occurrit in feria majori, Vigilia, S. Maria in Sab-
bato, die infra octavam, icmiduplici, Domini-
ca, die octava, & in dupliei per annum tam in
primis Veſperis quâm in Laudibus, in duplici
feſto ſecundæ claſſis tantùm in Laudibus: item
in ejuſdem feſti ſimplicis primis Veſperis, quan-
do cum co pridie concurrit ſemiduplex, Do-
minica, dies Ockava, duplex per annum, du-
plex ſecundæ claſſis; non autem quando duplex
primæ claſſis concurrit cum ſimplici.
5§ De Sancta Maria in Sabbato fit comme-
moratio, quandocum ea pridie concurrit dies
octava, ſemiduplex, duplex per annum [mo-
do non ſit feſtum B. Virginis, ne de ead m fiat
feſtum & eommemoratio] duplex ſecundæ
claſſis, non primæ. Rä
De die infra Octavam ſit commemoratio,
quando in ea occurrit dies Octava alterius O-
Gavæ, vel dies infra aliam Octavam dignio-

Fem:

leihv
Arem
Boc⸗
Ni, &
toin.
ſos

vumS.

wink

Piie
ſegde
Anbat
71
lo co
dieoc⸗
Peran
3!.
ſeup
nunm,
cuun
tzr⸗
9I
inea
Perp
Pine

IR cun

NuIm
uuls,
ol
orat
ſo
ul
none⸗
1I
Mor
ſre,
tund

II.

ihus

Prepiarion
bas: Kl
6lenpein
d, ob
tio, qaomno⸗
ine, Gunnet
Eluglrn

1, de ſud
waln, bel⸗
Rava, Eedl⸗
eti congr⸗

entlbus Nor

memorati,
inca ocol-
cothtmen-
Ntunr ind
tQdug⸗
puinr
epia i

o, und
lariair ⸗
ci, Domin⸗
nnuumtunin
8, in hha
dibus Uen
peris,ur.
Ppler, D
Annun, r⸗
andochple
l.
Et comme.
curtts
Orumm w.

al n

s leounk

Aletis 0

ann Cigne⸗
leg

7

r
——

De Commemorattonihiay,

rem, vel duplex per annum, vel Dominica; non

autem, quando duplex primæ vel ſecundæ clas-
ſis occurrit, exceptis Octavis 8S. Stephani, Joan-

nis, & Innocentum, de quibus ſit commemora-

tio in Feſto ſecundæ claſſis, eo modo, quo in Fe-

ſto S. Joannis Evangeliſtæ fit de die infra Octa-

vam S. Stephani, & in Feſto Innocentum de die-
bus infra Octavam S. Stephani, & S. Joannis cx

privilegio ſpeciali. Item quando concurrit cum

ſequenti die Octava alterius Octavæ, Duplici per
annum, & Dominica quacunque, non cum aliis.
7 De Semiduplici fit commemoratio, quan-
do concurrit cum ſequenti die infra Octavam,
die octava, cum alio Semiduplici, cum Duplici
per annum, & Dominiea, non cum aliis.
8 De Dominica, quando in ea occurrit Du-
plex primæ aut ſecundæ claſſis, aut duplex per an-
num, aut dies Octava. Item quando ea concurrit
cum ſequenti duplici per annum, aut cum die
octava, non cum aliis.
9 De die Octava fit commemoratio, quando

in ea occurrit alia dies octava dignior, aut du-

plex primæ vel ſecundæ claſſis, aut Dominica
primæ vel ſecundæ clasſis. Item quando concur-

rit cum ſequenti alia die octava, duplici per an-

num minore & majore, & cum duplici ſecundæ
clasſis, non cum aliis.
10 De Duplici minore per annum fit comme-

moratio, quando concurrit aut cum ſequenti a-

lio duplici minore, aut cum die octava, aut cum

duplici majore, aut cum duplici ſecundæ clasſis,

non cum aliis.
II De Duplici majore per annum fit comme-

moratio, quando coneurrit cum alio duplici ma-

jore, digniore, per annum, aut cum duplici ſe-
eundæ clasſis.
12 De Duplici ſecundæ elafſis fit commemo-
ratio, quando concurrit cum duplici primæ clas-
ſis, vel cum duplici ſecundæ claſſis digniore.
13 De Duplici primæ claſſis fit commemora-
tio, quando concurrit cum alio digniore duplici
primæ claſſis: Hæc ſunt quæ patiuntur comme-
morationem ſui ipſorum in officio divino.
14 Ex dictis patet vice verſa, quod duplex pri-
Mx elaſſis admuttit in primis Vefperis comme-

N

morationem de dupliei primæ claflis minus di-
gno,de duplici ſecundæ claſſis, de Dominiea pri-
mæ vel ſecundæ claſſis, & item de Dominica per
annum, ſi illud feſtum occurrat in Dominica, de
feria majori, non de aliis. In Laudibus admittit
commemorationem Dominicæ ſecundæ claffis
& per annum, diei Octavæ & Feriæ majoris, non
tamen Vigiliæ. In ſecundis Veſperis admittit
commemorationem Dominicæ cujuscunque,
duplicis primæ claſſis minus digni, duplicis ſe-
cundæ claſſis, & per annum, diei Octavæ, Feriæ
majoris, non aliorum.
15 Duplex ſecundæ claſſis admittit in Veſpe-
ris primis commemorationem Dominicæ pri-
mæ vel ſecundæ elaſſis, & Dominicæ per an-=
num, ſi illud occurrat in Dominica, Duplicis
ſecundæ claſſis minus digni, duplicis per an-
num, diei Octavæ, Feriæ majoris, non aliorum.
In Laudibus admittit commemorationem do-
minicæ cujuscunque, diei Octavæ, Feſti Sim-
plicis, & Feriæ majoris. At cur non diei infra
Octavam ? hæc enim major eſt Simplici Feſto.
Sed ratio diſpar eſt; quia de Octava ſæpius, de
Simplici ſemel fit, que die occutrit. In ſecun-
dis Veſperis admittit commemorationem do-
minicæ cujuscunque, duplicis ſecundæ claſſis mi-
nus digni, duplicis per annum, Semiduplicis,
Simplicis, diei Octavæ, diei infra Octavam, ſi de
ea ſequenti die fiat officium: ſanctæ Mariæ in
Sabbato ſniſi feſtum ſit beatæ Mariæ] & Fe-
riæ majoris. Si ſequatur aliud feſtum ſecundæ
claſſis minoris ſolemnitatis, de quo ideirco in
dictis Veſperis fiat tantum commemoratio, &
in eodem Feſto ſequenti occurrit Feſtum ſim-
plex, tunc in ſecundis Veſperis integtis præce-
dentis Feſti nihil adhuc fit de ſimplici, quia feſtũ
ſequens licet non habeat Veſperas; habet tamen
jus in ſuis primis Veſperis excludendi comme-
morationem Feſti ſimplicis: caſus accidit, & ita
reſpondi.
16 Duplex per annum majus in primis Veſpe-
ris admittit commemorationem Dominicæ cu-
juscunque s tum Duplicis minoris per annum,
Semiduplicis, Simplicis, diei infra Octavam,
diei Octavæ, cum qua concurxrrit, & Feriæ
majoris:

22 Comment. in Rubr. Brev. Sect. III. Cap. II.

majeris. In Laudibus admittit commemoratio-
nes Dominicæ, Feſti Simplicis, diei infra Octa-
vam, & Feriæ majoris. In ſecundis Vefperis
admittit commemorationem Dominicæ cujuſ-
cunque, Duplicis minoris per annum, Semi-
duplicis, Simplicis, diei infra Octavam, diei
Octavæ, Feriæ majoris, & B. Mariæ in Sabbato-
17 Duplex per annum minus in primis Ve-
ſperis adrittit commemorationem Dominicæ

cujuſcunque, Semiduplicis, Simplicis, diei in -

fra Octavam, & Feriæ majoris. In Laudibus ad-
mittit commemorationem Dominieæ per an-
num, Feſti Simplicis, diei infra Octavam, &
FPeriæ majoris. In ſecundis Veſperis admittit
gommemorationem Dominicæ, Semiduplicis „
& diei infra Octavam, Feriæ majoris, ſimplicis,
beatæ Mariæ in Sabbato.
18 Dies Octava admittit commemorationes,
quas Duplex per annum minus: ſed dies Octa-
va Epiphatiæ, Paſchæ, Aſcenſionis, & Corpo-
ris Chriſti ſunt Duplicia majora, quæ habent
integras Veſperas, & admittunt eas tantum
commemorationes, quas concefſimus feſto Du-
plici majori per annum, ſi accidere poſſint.
19 Dies infra Octavam aclmittit in primis
Velperis commemerationem Semiduplicis,
cum quo dividit Veſperas, Simplicis, & feriæ
majoris. In Laudibus & ſeceuneiis Veſperis ad-
mittit commemorationem Simplicis, & Feriæ
majoris in omnibus, & alterius diei infra Octa-
vam mmus dignam.
20 Semiduplex admittit in primis Veſperis
commemorationem Semiduplicis, & diei infra
Octavam, cum quibus Veſperas dividit, Sim-
plicis, & Feriæ majoris. In Laudibus comme-
morationem diei infra Octavam, Simplicis, &
Feriæ majoris. In ſecundis Veſperis comme-
morationem alterius Scmiduplicis, Simplicis,
Beatæ Mariæ in Sabbato, & Feriæ majoris.
21 Dominica in primis Veſperis admittit
commemorationem Semiduplicis, & diei in-
fra Octavam, cum quibus dividit Veſperas, &
feſti Simplicis. In Laudibus commemorationem
dici infra Octavam, & Simplicis. In ſecundis
Velperis commemorationem Semiduplicis, dioi

infra Octavam, && Simphicis.

22 Simplex in primis Veſperis & Laudibus
admittit commemorationem tantum alterius
Simplicis; aliis Ogicium cedit.
23 Sancta Maria in Sabbato admittit com-
memerationem in primis Veſperis, & Laudi-
bus feſti ſimplicis tantum, cedit Ofſicium aliis,
24 De tribus Octavis fit commemoratio in
urriſque Veſperis, & Laudibus, quocumque

feſto infra eas adveniente, nimirum Nativita-

tis Domini, Epiphaniæ, & Corpoxris Chriſti.
25 Ratio verè prædictorum deſumitur ex
majori vel minori qualitate feſti; quò enim eſt
nobilius, magis etiam haber de Ofucio, & mi-
nus de aliorum commemoratione. Dicamus
nunc de loco faciendæ commemorationis, in
qua parte Ofſicii fat.
26 Fit commemoratio in Veſperis & Laudi-
bus P Orationem feſii, de quo fit Officium
& ſi habeatur Lectio, ultimo loco legitur in
tertio Nocturno ante Hymnum Tz Deum. Mo-
dum commemorationis ſuſius explico.
27 Fit hoc mode commemoratio. In Veſpe-
xis ſumituxrx Antiphona, quæ eſt aſſignata Canti-
co MWagntficat, cui additur Verſ. qui dicitur
poſt Hymnum Veſperarum, tum Oratio ejus,
de quo fit cornmmemoratiò ſumuntur autem vel
de Proprio, vel de Communi. Eodem modo
fit in Laudibus cum Antiphona Cantico Bene-
dictus aſſignata, & Verſu, qui habetur poſt
Hymnum ad Laudes. S
28 Si ex eodem Communi ſumitur comme-
moratio, unde ſumptum eft officium, varian-
tur Antiphonæ & Verſus: ita, ut in Veſperis ſu-
matur commemoratie ex Laudibus, & contra,
niſi aliter ſignetur, inquit Rubrica ade Comme-
moratione num. S. quia in feſto ſancti Hilarii in
ſecundis Veſperis aliter res ſe habet, ut videre
eſt in eo loco. Quod de Antiphona & verſu di-
citur, intellige quoque de Verſu tantum, ut va-
rietur, ſi eſt opus, & ſimiliter de oratione. Ne-
que refert, ſi pro commemoratione ejuſdem
contingat dici eundem Verſum in primis Ve-
ſperis & Laudibus, ut in feſto S. Donati, in quo
fit aliquando de translata Inventione S. Stepha-
ni; & pro commemoratione S. Donati dicitur

& in Veſperis, & in Laudibus idem Verius,

Inſtus

un
lcellit⸗
UNU
yho
ll
beund
olico,:
lubele
toelen
ſahctan
mmuie
ſclol
50
inokhei
Moyn
todeb
Cochrn
Daron
ſanctil
Utelet
lettiiN
Uinbad
Aprim
Kuine
Mulnn
Mte
Mæ, tn
tumn V
Gam
„
Hiatna
IKin
Hom
led
Qan
tantt
nece
more

4 Laudbe

Ain Aerig

diminit COr⸗

ris, & Lad.

Oſheimaiz
memoraton
quoommat
tum Matxt
borsheit
Gelumnttur a
ud eninet
Mhco, Kni⸗
ne. Dicnm
norations, n

perilani⸗
oht Ofaum
lo kgtun
1 Deun N-
Pplico⸗
Müo. luſef⸗
Cignanm.
1. qu den
nOtaioeſt
—
Eoden noh

(antico Nr-

i hben

mitur con
ncium, liin

in eßeiutn
Nus, Aeconnt,
icage Cnt
Gcti Hiuin
bet, filn
nu Kil
Umtumn,ti-
oratone. N
one ellen
in Mlims 1
Doniti id
oneß ft⸗
Donniden
jclem aalo/

De Commemorationibut. „

Paſtus at Palma, &c. quia in Laudibus nulla eſt
neceſſitas variandi Verſum de Laudibus propri-
um, ut patet.
29 Dubitavêre quidam, an Antiphonæ ad Be-
nedictus in Communi Pontificum, & non Pon-
tiſicum Confeſſorum ſint diverſæ, ut altera pro
ofſcio, altera pro commemoratione in Laudi-
bus deſervire queant; quibus ego reſi pondi, Ini-
tio eſſe unam, in fine apparere diverſas: & hoc
ſuſhicit ad varie tatem, quod etiam fit in praxi cõ-
mmuniori. Habes nunc excmplum in Breviario,
in feſto ſancti Bonaventuræ, & ſancti Henrici.
30 Quæres adhuc: Quid agendum, quando
in officio de uno Martyre fit commemoratio de
Martyre altero, & inter ſuffragia commemora-
tio de Patrono item Martyre per Antiphonas de
Communi, quinam Verſus dicendus erit pro
Patrono? Habes exemplum in ſecundis Veſperis
ſancti Hilarii, ubi tres concurrunt Confeſſores;
utere ergo ultimo loco Verſu ultimo ſecundi vel
tertii Nocturui: & idem fiat, fi quatuor occur-
rant, adhibita Antiphona, quæ prima eſt Noctur-
ni pritni, & verſu Nocturnorum, qui non eſt di-

Qcus in commemorationibus.

ʒtI Ratio vero, cur pro commemoratione ſu-
mantur Antiphonæ ad Magnificat, & Benedi-
Rus ea eſſe poteſt; quia ſunt nobiliores Antipho-
næ, tum ratione Canticorum Evan gelicorum .
tum vicinioris aditus ad orationem ſeu Colle-
Ktam, quæ dicitur pro commemoratione.
32 Commemoratio de Dominica, vel de Fe-
ria majori, vel de die Octava SS. Petri & Pauli,
[ſi in ea occurrit nobilius feſtum] quæ habet
Homiliam cum ſuo Evangelio, addit prætereà
Lectionem ejusdem Homiliæ in fine tertii No-
cturni pro nona Lectione, id eſt, vel primam
tantum de Homilia, vel tres in una ſimul Lectio-
ne conjunctas. Sicut enim in Miſſa pro comme-
moratione Dominicæ, vel dictæ Feriæ, vel diei
Octavæ, populo legitur Evangelium in fine Miſ-
ſæ, ne ſit Evangelium aliquod in Miſſali, quod
non aliquando legatur populo; ita convenit,
ut in Choro exponatur illud idem Evangelium
per Homiliam in fine Officii Matutini, in quo
paulo ante per aliam Homiliam declaratum
eſt Evangelium principale Feſti, & Ochcü.
ZJeom. Il.

33 De Sanctis autem, qui propriam Lectio-
nem habent de vita & geſtis ipſorum, conventt
etiam, ut legatur ad inſtructionem Cleri, quæ e-
rit nona, ſi una eſt, vel de duabus fiat una, quam
congruentiſſimè ſequitut laus divina per Hym-
num T7é Deum. Quod ſi Hymnus hic non ſit di-
cendus, omittitur eo caſu Lectio de Sancto;
quia Reſponſorium nonum, quod vice Hym-
ni ZTe Deum dicitur, non bene quadrat Lectio=
ni de Sancto, ſed benè Lectioni Homiliæ; & i=⸗
deo nona Lectio eſt de ꝑræcedenti eadem Ho-
milia.
34 Dixi, qui propriam Lectionem habent, non
appropriatam de Communi, ut in feſtis SS. Na-
boris & Felicis, S. Margaritæ & aliorum. Et adeſt
exemplum in Feſto Sancti Auguſtini, cujus no-
na Lectio non eſt de ſancto Hermete; quia
propriam non habet laudem, ſide Communi
ſumatur, imo etiam in Rubrica de Translation.
Fzſtorum num. g. expreſsè habetur, Sti propri-
am, inquit, de zata Sandti habnerit Leltio-
pem. Hð
35 Si vero duæ commemorationes occurrant
in eodem Officio, ſcilicet Dominicæ, vel Fe-
riæ majoris, quæ habet Homiliam, & Simpli-
cis Feſti, quod habet propriam Lectionem,
tunc omittatur Lectio de ſancto, & legatur Ho-
milia; quia Dominica & Feria major dignio-
res ſunt Feſto Simplici: imo & omittitur, quan-
do in feriali Ofhcio Feriæ majoris tres tantum
leguntur Lectiones, quia non dicitur Hymnus
7‿ Deum, ſed tertium Reſponiorium, quod
non reſpondet Feſto Simplici; vel eertè ideo fit
intra Octavas Paſchæ & Pentecoſtes, quando in
iis occurrit Feſtum Simplex, quia parum legitur
de ſolemniori Feſto, quod non videtur mmuen-
dum;, doampta illius tertia Lectione pro Lectio-
ne de Sanctis.
36 De die infra Octavam non legitur nona
Lectio, licet habeat in Breviario & Octavario
Homiliam qualibet die; quia Evangelium le-
ctum eſt in die Feſto, &repetitur infra Octavam
ſæpè: neque legitur in fine Miſſæ, licet de ea fiat
in Miſſa commemoratio: imo, neque ſi habeat
Evangelium diverſum ab Evangelio Feſti, quod
accidit infra Octavam Apoſtolorum Petri &
Pauli,

4

94½ Comment. in Rubr. Brev. Selt. III. Cap. XI. 68 XII.

Pauli, & conceditur in Octavario Romano, No-
tat. 4.
37 Accidit alicubi, quòd Octava Apoſtolo-
rum Petri & Pauli occurrat in Dominica, in qua
ſit de Titulari Eccleſiæ cum commemorationi-
bus Octavæ, quæ habet proprium Evangelium,
& Dominicæ: quæres, quodnam Evangelium
cum ſua Homilia legetur pro nona Lectione, O-
ctavæne, an Dominicæ:? illa enim, quæ duplex
eſt, dignior eſt Dominica. Nihilominus ego le-
gerem potius Evangelium Dominicæ: neque e-
nim vacare permittitur aliqua Dominica per an-
num, quin de ea, ſaltem in Sabbato præcedenti,
fiat commemoratio, ut dictum eſt ſupra c. y. &
hoc ratione fit Evangelii, ut legantur populo per
annum in Miſſa omnia Evangelia Dominicalia;
ſi vero in Miſſa eſt legendum, ergo & in Ofſicio.
Reliquum eſt ut ſignificemus ordinem comme-
morationum.
38 Quando contingit fieri plures commemo-
rationes, ſervetur hic ordo. De Duplici fiat ante
Dominicam, de Dominica ante Feſtum Semidu-
plex, de Semiduplici ante diem infra Octavam,
de Octava ante Ferias majores, & de his ante Fe-
ſtum Simplex. Hæc Rubrica de commemor. nu-
s†Zw nII.
39 Latet hic, quod pauci norunt. Cur enim de
Setmiduplici ante diem infra Octavam, cum in
concurrentia Semiduplicis cum die infra Octa-
vam dixerimus ſupra, fieri à Capitulo de die in-
fra Octavam cum commemoratione Semidu-
plicis? ergo inde ſequitur, quòd ordo comme-
morationum erit de die infra Octavam ante Se-
miduplex. At vide diſparitatem. Nam in ratione
Officii dividuntur Veſperæ, ita ut ad præcedens
Feſtum prima pars ſpectet, ad ſequens altera à
Capitulo; ſed in ratione Simpliciscommemora-
tionis, puta, quando Semiduplex concurrit cum
Duplici infra Octavam Feſti habentis Octavam,
quia Semiduplex Feſtum eſt nobilius per ſe lo-
quendo quia feſtum eſt] quam dies infra Octa-
vam, quæ eſt continuatio Feſti, ut diximus ſupra
cap. . num. 4. Idcircò fit commemoratio Semi-
duplicis ante diem infra Octavam. Caſum habes
in terminis in ſecundis Veſperis ſancti Thomæ
Cantuarienſis, quando concurrit cum feſto ſancti

Sylveſtri, in quibus integræ Veſperæ ſunt de Du-
plici cum commemoratione ſancti Thomæ Se⸗=
miduplicis, & deinde octavarum.
40 De S. Maria in Sabbato, ſi in Feria ſexta fi-
at Feſtum novem Lectionum, fit commemoratio
ante feſtum Simplex, quod celebratur in Sab-
bato.
41 De Feſto Simplici fit commemoratio ante
ſuffragia Sanctorum, ſeu communes commemo-
rationes de Cruce, ſancta Maria, &c. & ante
commemorationem cujusque Tituli vel Patroni

Eccleſiæ, quæ fortè omnibus ſuffragiis præpone-

retur pro ſui dignitate veluti ſanctiſſimæ Trini-
tatis, Corporis Chriſti, &c. quia, cum hæ com-
memorationes dicantur, & ſint communes, ce-
dunt ſimplicibus, quæ eo die locum proprium &
feſtivum habere debent, ita ſervos ſuos hono-

rante ipſomet Deo, & quaſi locum cedente in eo-

tum Feſto.
42 Denique fit commemoratio tantum Feſti
Simplicis in Veſperis de Feria, quando poſtridie
de eodem facienda eſt tantum commemoratio,
ob occurrentem Feriam quartam Cinerum, ſeu
Feriam quartam aut ſextam Temporum, aut Vi=
giliam; quia non habet Officium, ergo neque
primas Veſperas: ſicut etiam omittitur, & ipſa
commemoratio in Feria quarta majoris Hebdo-
madæ, cùm in ſequenti Feria nihil fiat de feſto
Simpliei.
43 Ratio prædicti Ordinis patet; Congruit e-
nim qualitati feſtorum & ofſiciorum, & eo ordi-
ne, quo feſta prædictorum fierent, oodem facien-
dæ ſunt ſolemnes, non communibus comparatæ,
commemorationes.
J *
De FPatrono loci, & Titulo Eccleſiæ.
CAPUT XKII.

Atroni Feſtum fieri congruè docuimus ſa⸗
pra cap. 2. ex Microl. cap. 43. & Radulph.
propeſ. 17. & fieri ſub ritu duplici primæ claſſis i-
bidem ex Rubricis generalibus n. 4. Quæritur,
quomodo differant Patronus & Titulus Eccle-
ſiæ. Reſpondeo, Patronum eſſe, quem Epiſco-
pus cum populo ſibi Patronum eligit, eè vel quia
primus eo loci Epiſcopus fuit, vel quia ibi hu-
matus

natus,
Zibane
Ftrnos
Tn!
uloei
focnto
Tuin, &
ne dec⸗
1
ſolod
nitoti
Rubria
Ceris
hpote

(etumn

Den
N
n
1.

e
Cil
Cartit
Chrig
Pir
line
Colunt
dee
fetig
Antel
Aen
Eeben
⸗
Zupe
ten
Penn
Ian

lle⸗

11.

telumdehe.

tiThoned.

Feriaſauß.

Dmmhemorno
Dratur in

lemoratioae

Negcommen⸗
1, Ke. & me
llipelbn
gisprrpar⸗
Nilnme Iin⸗
cumhecor⸗
vommmuneyd⸗
nproprind
0 luos bon-
cedenteints

ſotantun
andohftit
Immetnorth,,
(inetun,
orun, Af⸗
n, etgoteln
littitur, Ein

ajors be⸗

nlfrteh

1;CoNgni .
unn Aeol-

eodenn ſien
05 colnpcnt

Etclſi
I.

Coginuſ⸗
6 luhft
timechlls⸗
„(ruin
fiunns bat⸗
nembpie⸗
ined elgin
gun kitr
un

De Patrono loci, & Titulo Eccleſiæ. “

matus, vel quia civis ejusdem loci, vel quia juvit
aliquando notabilicer in ejusdem populi neces-
Etatibus, vel ob alias ſimiles cauſas. Datur autem
Titulus Eccleſiæ, qui non ita latè patet ut Patro-
nus loci, puta, quia Eccleſia dedicata eſt ſub in-
vocatione ſanctiſſimæ Trinitatis, Corporis
Chriſti, ſanctæ Crucis, beatæ Mariæ, Sancto-
rum, &c. Cur verò dicatux Titulus, dicam Secti-
one S. C. I.⸗
2 Nonnulli vocant Patronos eos, erga quos
ſolo devotionis affectu moventur, non commu-
ni toti civitati, ſeu loco; at de iis non loquitur

Rubrica, quæ locum accipit pro multitudine

Cleri & populi, ex communi modo loquendi.
In poſterum decernendi erunt Patroni juxta De-
cretum, quod ſequitux,

Decretum ſuper electione San-
Corum in Patronos, à ſacra
Rituum Congregatione de or-
dine J. D. N. Vrbani Papa
VIII. emanatum die 23. Mar-
tu IGzo.

Iaee Rituum Congregatio, annuente ſan-
. Ctiſſimo D. N. in electione Patronorum man-
davit infra ſcripta in poſterũ ſervaxi debere, de-
clarãs, quòd aliter facta electio nulla ſit ipſo jure.
Primò, quòd eligi poſſint in Patronos ii ſo-
lům, qui ab Eccleſia univerſali titulo Sanctorum
coluntur, non autem Beatificati duntaxat.
Secundò, quòèd de Patrono civitatis electio
ſieri debeat per ſecreta ſuffragia à populo medi-
ante Conſilio generali illius civitatis, vel loci, non
autem ab Officialibus ſolůàm, & quòd accedere
debeat conſenſus Epiſcopi & Cleri illius loci.
Idemque ſervari debeat in Patrono Regni,
qui pariter eligi debeat per ſecreta ſuffragia à po-
pulo ſingularum civitatum Provinciæ.
Et quòd repræſentantibus Regnum, civita-
tem, Provinciam, nulla competat facultas eli-
gendi Patronos, niſi ad hoc habeant ſpeciale
mandatum, & ulterius interveniat conſenſus E-
piſcoꝑpi & Cleri dictarum civitatum.

Et tertiò, quòd cauſæ electionis novorum Pa-
tronorum debeant in ſacra Congregatione de-
duci, & ab ea examinari, ac demum caulſa cogni-
ta, ab eadem Congregatione approbari & con-
firmari.
Et ne præmiſſorum ignorantia ullo unquam
tempore poſſit allegari, eadem ſacra Rituum
Congregatio ſupradictum Decretum imprimi
& publicari mandavit.

Jo. Bapt. Card. Detus,

Loco † Sigilli.
T. Tegrimius Sec.
Rés Decreti eſt, & primæ quidem condi-

tionis eſt, quia Beatifieati non poſſunt eſſe
titulares Eceleſiarum, quarum ædificatio conce-
ditur in honorem Canonizatorum tantùm in
Bulla Canonizationis, non ergè Patroni eſſe de-
bent, quorum gradus eſt nobilior quam Titula-
rium. Neque Beatificatis dari ſolet à ſacra Con-
gregatione Rituum aliud Offieium quam du-
plex majus per annum, Patronis autem duplex
primæ claſſis. Decretum tamen comprehendit
etiam Patronos minus principales, quos decet
eſſe Sanctos univerſales.
Alterius conditionis ratio eſt, quia primè po-
ulus debet eligere ob beneficia à Sancto acee-
pta; deinde Clerus debet oonſentire, ut poſteà
colatur eum officio debito & Miſſa.
Tertiæ conditionis eſt ratio, quia ſæpenume-
ro ſine cauſa, arbitrio Principum vel arte alio-
rum minus legitima extorquentur vota Conſili-
ariorum & Epiſcoporum, Romæ vero cenſura
eſt liberior, & ob aùctoritatem Sedis Apoſtoli-
cæ ſecurior & ſanctior.
3 Dantur Patroni unius civitatis, & Patroni
unius Provinciæ, ut Mediolanenſis Provinciæ,
decreto Provinciali Patronus eſt ſanctus Am-
broſius. Dantur etiam plures Patroni loci ex
Rubric. de Offcio Duplici n. 1I. ubi habentur hæc
verba: In Feſto Patroni vel plurium alicujus lo-
ci. è quibus unus eſſe debet principalis, ex Ru-
bric. de Octav. num. i. alii minùs principales.
Titulus autem Eccleſiæ unius materialis ſoler
eſſe unicus, ſed tamen poteſt etiam eſſe plu-
E 2 riam

26
rium Sanctorum, ut apud nos Romæ Eccleſia
88. Baſilii & Caroli, in qua duo feſta celebran-
tur; vel plurium ſub eodem feſto, ut 89. Coſinæ
& Damiani, & ſimilium-.
4 Tam de Patrono principali quam de Ti-
tulari Eccleſiæ fitr Officium, ut de duplici primæ
elaſſis, ut in Rubrica de Commemor. n. 3. Item fit
octava de utroq; in Rubrica de Ottavis n. 1. &
quæcumq; ſupra dedimus duplici primæ claſſis,
& octavis, eadẽ concedenda ſunt Patrono prin-
cipali loci in loco ſuo, & Titulari in Eccleſia ſua:
cadem enim eſt ratio ſolemnitatis in utriſque.
5At quinam tenentur ad feſtum & Officium
de principali loci Patrono *Sacra Rituum Con-
gregatio decrevit ſæpius, Regulares etiam tene-
ri ad feſtum de Patrono loci, & Ofſcium ſo.
lemne, juxta Bullam Gregorii XIII. die zo. De-
cenibris tyzg. non tamen teneri ad Octavam e-
juidem: quod novo Decreto firmarum eſt à S.
Rituum Congregatione die 27, Martii ibat. &
illud quidem decretunn eſt, ut populus, qui in
eo feſto ad Regularium Eccleſias accedix, Miſlas
& Ofhcia divina auditurus, ad pietatem erga
Patronum fuum non minus accendatur, quàm
ſi ad Eccleſiamr confluat Cathedralem. Octava
verò ſatis eſt, ſi fiat à Clero ſæculari illius locr:
neque cogendi ſunt Regulares, occupati etiam
propriis Religionis Ofhciis, ad omnia Cleri
ſæcularis Officia recitanda.
6⁶ Si Patroni plures ſeu Titulares concedun-
zur, ut ſupra umero 2. eriinè eorundem æ& qua-
le feſtum, hoc eſt primæ celaſtis cum Octava?
Ofpcinm quidem ſingulorum duplex erit, ut di-
eitur in Rubrica de Oficio Duplici nameror. ſed
Octava non conceditur, ex Rubricis Breviarii
de Oäéctavis n. I. niſi feſto principalis patroni, &
Pprineipalis item Titularis Eccleſiæ; imò neque
primæ claſſis feſtum erit, niſi ſit ſolemne prin-
cipale feſtum principalis Patroni, aut Tituli Ec-
cleſiæ, ut apertè in Kubrica de Commemorat.
num. J. & 4. quale non eſt Parroni Translatio,
nec fefta fimilia.
7 Neque de his patronis minus principalibus
tenentur Regulares Officium recitare, ſi non
ſunt in Calendario Romano, quos nulla lex
obligat: laudabile tamen eſt, ſi recitent in gra-

9 „

Comment in Rubr. Brev. Sect. III. Cap. I2.

tiam populorum, ut paulè ſuprà diximus; &

eò magis, ſi populus agat feſtum ſine opere ſer-

vili. Ofheium autem ert Duplex majus per an-

numex Rbrica de Concur. n. 2. in fine, quod
addidimus ante Tabellas in poſtrema recogni-
tione Breviarii.

8 Quid ſi accidat, quòd in Cathedrali fiat de

Patrono loci abſque Octava, veluti Mediolani
de S. Ambroſio, cujus feſtum ritu Ambroſiano
non habet Octavam; an ſubditi Archiepiſeo-
po Mediolanenſi, ſecundum ritum Romammm
Horas Canonicas recitaturi, teneantur ad O-
cCtavam ſancti Ambroſũ celebrandam? Negant
aliqui, quia ſatis eſt, ut membra à capite non
diſcordent. Affirmant alii, quia tenentur ad ſer-
vandas Breviarii Romani Rubricas, quibus ego
magis aſſentior in gratiam Rubricarum Roma-
narum. Noſtri Ordinis Patres celebrant ibidem
ſancti Ambroſii Octavam, etiam ex vi noſtra-
rum Conſtitutionum, quæ l. 2. c. J. id præci-
piunt ubique fieri in feſto patroni loci.

2 Cæterum patroni ſen Tituli Feſtum licer

excludatur, ſi incidat infra Octavas Palchæ &

Pentecoſtes, & in Hebdomada majori, locum
tamen habet infa Octavas Epiphaniæ, quæ du-

plicia alia feſta excludit.
10 In die Octava Epiphaniæ ſi incidat patro-
nus vel titularis Eccleſiæ in eam diem, transfer-
tur feſtum patroni; & eodem modo ſi in Demi-
nica prima Adventus & quadrageſimæ, Domi-
nica paſſionis, Palmarum, Paſchæ, in Albis,
Pentecoſtes & Trinitatis: in quibus myfteria
Redemptionis noſtræ à populo quoque ſum
magis celebranda, licet quædam ex prædictis
feſtis ſint claſſis ſecundæ. Idem fiat, ſi incidat in
Vigiliam Nativitatis Domini, & Pentecoſtes,
in die Circunciſionis, in Feria quarta Cinerum,
ut ſcilicet transferatur. UMU——
1I Tanta eſt ſolemnitas Patroni principalis
loci, ut, ſi incidat in Vigiliam, quæ ſit in Ca-
lendario cum jejunio de præcepto, nihil in
Officio fiat de Vigilia, quæ mœſtitiam infert,
in menſa tamen jejunandum erit, niſi transfe-
ratur in præcedentem diem jejunium ipſum au-
cteritate Majorum, de qua ſupra ſect. z. cap. .
num. y. pag. 22.
12 Ha-

ſel
M/
in
e
pori
Alen
Gire
51
ſtunno
lende
Ebrta
nluen
Al
ton
lta Ne
Kolica
lo Ro
Namin
“
Pobn
Wnng
Rin
Dolnun
Met S
leno!
ei
Conge
1oe
guon
Comm
lomn
,0
no e
d
n
Oe
1
UUa

1.
diimis
ſine Operelt.
Xmaſashetn.
in ſine, Gl

temm angt⸗

Ahecealirc
eloei Medoln
itAmbrohro
1 Arckiepir⸗
tatn Romeunum
teneantirad.
tndmm? Nen
rricirt
tenenturadtet
ern galiueh
ricarumkon.
lebrunribihn
mmer fmolr.
c.Y. A
hl loci
Ch Fetumke
AVas Diche!
unir, gni⸗

ſincidrn
liem umdk
odoſinin⸗
eſtre, Dor-
nibuns Uſtei
9 gnoqte

e
ner tlis

1, Himtius

Ae
e Penrecoſch

t Cnelm,
e ſtin
ro, nl
tamitk
. dil tan
mipline
ſikid

ot.

De Patrono loci, & Titulo Eccleſi. 37

142 Habet integras utraſque Veſperas, niſi

goncurrat cum feſtis Chriſti primæ claſſis, aut
Beatæ Virginis aſſumptæ, aut Dedicationis pro-

priæ Eccleſiæ, ex iis quaæ diximus ſupra cap. .
aum. 2. & cap. 9. num. 3. adeò ut eidem cedant
in coneurſu tum ſecundæ Veſperæ dici ocka-
væ Epiphaniæ, Paſchæ, Aſcenlionis, & Cor-
poris Chriſti; tum primæ Vefperæ diei Octavæ
Aſcenſionis, & Corporis Chrifti, ut in Notis
dicitur Tabells 2. de Concurrentia.
13 Debentur eidem Lectiones in primo No-
Gturno, quæ habentur in Communi, non au-
tem de Scriptura occurrente, ad majorem ce-
lebritatem, ut dicitut in Rubricis cap. de Lectio-
nibus n. 9.
14 Lectiones ſecundi, & Tertii Nocturni,
ſi non adlunt propriæ in Breviatio, neque ex-
tra Breviarium approbatæ à ſancta Sede Apo-
ſtolica, ſumantur de Communi, & de Octava-
tio Romano in hauc præcipuè cauſam edito:
nam in Ofſcio nihil legendũ eſt, quod ab eadẽ
ſede Apoſtolica non ſit approbatum, un fusè
probat eæ Gelaſis Papa Radulphus Propeſ. II. &
Sixtus V. Conſt. 7a. concedens varias facultates
38. Rituum Congregationi, Ofpcia SS. Patro-
norum noluit approbari poſſe, inconſulto ipſo
met Summo Pontifce. Approbata verò pro
certo loco negavit ſæpius S. Congregatio ex-
tendi poſſe ad alia loca non confulta eadem
Congregatione; quæ juſtis de Cauſis alicui loco
concedit, alicui negaert.
1½ Quæzitur de Titulo Alaris, ſeu Capellæ,
quo ritu ſit celebrandus, conſtat ex Rubrica de
Commemorationibus, nam. 5. non eſſe celebran-
dum uti Duplex primæ claſſis; reliquum eſt igi-
tur, ut celebretur, prout in Calendario Roma-
no deſeribitur- in quo ſi neque nominatur, ad
illud Alare celcbrati poterunt Miſſæ Feſlivæ,
cum Hymno Angelico, ut alibi d'ximus; ſed
Ofſicium nullatenus fiat ſine licentia Majorum,
ad quos attinet Officia mutare, qua de re dixi-
mus Sect. 1I. 6. F. kit. 2. n. 9 pag. F.
16 Si Altare titulus eſt benefieii, Beneficia-
tus adhuc non debet Ofſicium recitare de eo ut
feſto primæ claſſis, neque alio ritu quam in Ca-

lendario ſit deſeriptus; & eo ibidem non deſcri-
pto, non video, qua ratione propria auétorita-
te poſſit de eo recitare Offieium.
17 Si verò Titulus eſt Eceleſia dirutæ ad illud
Akare translatæ, ille, qui emolumenta prædi-
Ckæ Eceleſiæ pereipit, æquum eſt, ut recitet Of-
ficium de eo in ejns feſto, ne deperear eultus il-
lius Titularis Eccleſiæ, & ritus erit Semiduplex,
niſt dignitas ejuſdem aliud expoſcat: exemplo
ſumpto à Vaticana Collegiata Sancti Petri, quæ
celebrat feſtimm Sanctt Baſilii Semiduplex, ob
Eccleſiam ejuſdem Sancti cum emolumentis u-
nitam Collegio Canonicorum S. Petri: ſed in
his cafibus conſulatur Sacra Rituum Congre-
gatio. Vide quæ diximus Secét. 2. c4,. 2. n. 2⸗
pag. 72.
18 Cæzterum Beneficiatus quilibet habens
Eccleſiam, quæ eſt Titulus beneficii, licet apud
cam non reſideat, debet tamen feſtum ejuſdem
colere uti primæ claſſis, & cunm octava celebra-
re; quia feſtum tituli eſt Eccleſiæ.
19 Scd utrum cultns titularis alicujus Eccleſiæ
poſſit & debeat extendi ad alios de Clero extra
propriam Eccleſiam, ita ut deb eant omnes, tam
in civitate quàm in Dioœceſi celebrare feſtum
particularis Eccleſiæ ritu Semiduplici, negavi-
mus ſupra Sebt. 3. 6. 3. n. y. pag. 17.
20 Dies Octava Patroni loci acciditt alicubi
in feſto Dupkei, quock ibi eſt in præcepto, unde
populus magis optat audire Miſſas de feſto quã
de die ockava, ue in urbe Regii, ditionis Eſtenlis,
in qua Octava dies S. Proſperi occurrit in feſto
Viſitationis B. Virginis, quod ibi eſt de præce-
pto: quid ergo erit agenqum ? Sacra Rituum
Congregatio approbans Ofcia pro Clero Re-
gienſi: decrevit fieri Ofſcium de feſto cum cõ⸗
memorat. Octavæ; alias transferretur feſtum,
ut de ockavis diximus, ſect. 2.c.5. n. 12. pag. 24. Si
neget aliis, poteſt Epiſcopus transferre feſtum
de præcepto in ſequentem diem, ſiab eo pendet.
21 An verò poſſit dies octava Patroni loci ap-
pellari majas duplex, ut habeat integras Veſpe-
ras, negavimus fupra . b. n. 23. pag. 26. V
22 Quomodo ſeparandus ſit Patronus à ſo-
ciis quos habet in Calendario, & quo ritu ſit de
E 3 ſociis

35½
ſociis Offcium faciendum, oſtendimus ſupra
ſect. 3. cap. /0. num. Il. & ſeq. pag. 29.
23 In Vigilia patroni, quæ habet Officium in
Calendario, erit ea die omittenda cõmemoratio
de Patrono, quæ ſolet fieri inter Suffragia, ne de
ceodem fiat Officium & commemoratio; quæ eſt
indubitata regula in Officio divino. Vide infra
Sebt. j. C. 75.
2. Quæ diximus de Patrono principali loci,
cadem conveniunt Fundatori, & Patrono Or-

+ ——— —–

Comment. in Rubr. Brev. Sect. W. Cap. I.

dinis in toto Ordine poſt ſolemnem Canoniza-
tionem cjuſdem.
25 Negamus autem illud quod non nemo
ſcripſit, nimirum, quod infra Octavam Patroni,
ſeu Tituli, ſeu Dedicationis propriæ Eccleſiæ,
debeat fieri commemoratio de Octava, quo-
cumque adveniente feſto; quia gratis dicitur,
& eſt privilegium Octavarum Nativitatis, Epi-
phaniæ & Corporis Chriſti tantùm.

SECTIO QuART A.

De proprio ritu ſingularum Horarum Canonicarum.

OST Regulas gencrales totius Officii, veniendum eſt ad Regulas ſingu⸗
larum Officii partium, hoc eſt Horarum, quo ritu quæque ſit recitanda.

SECTIONIS QuARTS CAPITA SEX.

1 De Matutino.
2 De Laudibus.
à% De Prima.
4+ De Hris, Tertia, Sexta, & Nona.
5De Veſperis.
6⁶ De Completorio.

De Matutino.
CAPUTI.

1 M Atntinum eſt vox antiqua., in Cene.
UVI Cabiln. Il deducitur à Matuta, id eſt
aurora. Sunt autem apud Auctores hæc ſynony-
ma pro eodem, Nocturni, vigiliæ Nocturnæ &
Matutinum, de quo hic loquimur, ut eſt à Lau-
dibus diſtinctum: nam alioquin ſupra diximus
Sebt.I c.3. num. 3. pag. 2. conſtituere unam ho-
ram cum Laudibus. S. Iſidorus 6 Etimol. c. ult.
deducit Matutinum à ſtella matutina lucifero,
quæ oritur inchoante manè inter noctem &
diem, ut hinc ediſcas, ſi media nocte cum an-
tiquioribus illud non recites, in aurora ſaltem
recites. Sed de tempore Matutini recitandi vi-
de ſupra Sct. I. c. ..tit. 6. pag. 7. A diis Mamibus,
qui reſtituunt lucem, dici Matutinum, ſcripſit

Aubt. Gemmaæ animaæ lib. 2. g. 31. ſed quid luci

ad tenebras? omittamus proſfana.
2 Primus uſus Matutini Ofſicii in Bethlehem
fuit,: ex Caſſiano cit. a& Mid. lib. 1I. de Eccleſ.
Of. e. 22. niſi de Officio Primæ ſit ille explican-
dus, ut putat verius Francol. 1. par. c. Ig. con-
grueret autem, ſi illud verum eſſet, ut à loco

Nativitatis Chriſti exordium ſumpſillet Eccle-

ſia laudum Dei: ibi enim Angeli cecinere Deo;
& Paſtores laudantes benedixerunt Dominum.
3 Ordo Matutini per ſe patet in Rubrica de
Matut. c. 13. de cujus partibus, ex quibus com-
ponitur, dicemus Sect. ſeq.
4 Forma ipſa Matutini veſtigium habet non
obſcurum apud Apoſtolum i. Cor. 4. ut notat
Baronius anne 57. ait enim: Cum convenitis, a-
nuſquiſque veftrum Pſalmnnz habet, doctrinam,
Apocalypſim » lingnam, interpretationem. Et
verè in Matutino habemus Pſalmos, Lectiones
pro doctrina, Reſponſoria pro Apocalypſi, id
eſt revelatione, Evangelium pro lingua, Homi-

liam pro interpretatione: illi voce hæc habe-

bant, voce primorum diſcipulorum, nos fcripto
ſacrorum Auctorum, & SS. Patrum. Addit ibi-
dem Paulus: Siritus Prophetarum ſubjelctus ſit
Pro-

Vypte
lle!
enin
e
N
Nab⸗
inicis
ſnpen
Rocte
nehn
iyda
M
I—
more
iciech
6
feris
ſeltut
m,.⸗
41
Rchor
AHn
Uen
II
Ar
ein

elto
f
u
lule

Ursad
6 Per
rp
Pkim⸗
vio

ſerh

m

Periri
No⸗
ſche
lod
guur
Udu
Fohe
me

nCmnonnr.

Non Neme
am Dinon
tir ballen
DAnrn,
Pruis deint,
tivitats, li⸗
,

Ellu ingt

ecitande.
EX.

ſalguc 1
jin Berhleten
.r. d lul,
tileengle⸗
4r. e. r
ſlet, ilon
mpllet lcc⸗
cecinele
unt Dominmum
in Rubind
1 guhi ⸗

furm hubeten
y. 4. U No
orenti
ber,dNN
etationen
n05, lechon
pelſli,
loguvhion
Oce hit lir
um, 005 Kißn
um. Adi l
ſahel

9
Dr

De Matutino. 39

Prophetis: quo quid aliud ſignificatur quam ri-
tus ille Matutini, quo Lector petit benedictio-
nem à majore, cui ſe ſubjicit, antequam legat;
Haec Baronius.
5 Novem Plalmi in Duplicibus & Semidu-
plicibus dicuntur, eæx Amal. lI. g. &. 3. in Do-
minicis decem & octo. eæ eodem c. 9. ubi & di-
ſtinguit primos duodecim inter quaternos, ut
hodie fit; & dicebantur cum Gloria Patri in fi-
ne ſingulorum, non apud omnes, ut hodie, Dur.
in Rat. lIib. §. c. 3. In Feriis & Feſtis Simplicibus
Nocturnum dicitur duodecim Pſalmoruũ Greg.
VII. de Conſecr. diſt. j. In die. jubet ex antiquo
more duodecim Pſalmos & Lectiones tres quo-
tidie diei, exceptis feſtis.
6 Antiphonæ in feſtis dicuntur novem, in
Feriis & Simplicibus ſex, tempore Paſchali in
feſtis tres, una pro quolibet Nocturno; in feriis
una, communis duodecim Pſalmis.
2 Abſolutiones, Benedictiones, Lectiones
Reſponſoria, plura in feſtis, pauciora in feriis,
& Hymnus 7e‿ Deum, in Sectione ſequenti ſuis
locis enodabuntur. Myſtica nunc dicamus.
8 Initio fumpto ab Oratione Dominica, à

Salutatione B. Mariæ Angelica, & à profeſſione

fidei ab Apoſtolis tradita, clara voce petitur a-

pertio labiorum, & divinum adjutorium cum

ſigno Crucis aptiſſuno ante omnem actum, &

cum Gloria ſanctiſſimæ Trinitatis & unitatis

laude per Alleluia, Dur lec. eit. Invitantur om-
nes ad divinas laudes, quarum prima cum jubi-
lo per Hymnum canitur, ad fugandum noctis
torporem, ait Hugo l. 2. de Off. c. 5.
9 Adduntur Nocturni tres in feſtis ad ratam
primarum trium noctis vigiliarum, quas anti-
qui obſervabanth ex Hieron. Epiſt. 22. ad Eu-
ſtochium, iis verbis, Noctibus bis terve ſurgen-
dum: quidquid neget Azor. c. 2.4. 2. non re-
periri, quod antiquitus diſtinctis horis noctis
Nocturni cantarentur, & affirmant tamen mul-
ti ab eodem citati Amalarius de Ord. Antiphon.
& Iſid. lib. i. de Off. Eccl. c. 19. Laudes autem
quartæ Vigiliæ reiervabantur. Hodie non di-
viduntur Nocturni, ſtante conſuetudine vim le-
gis habente: & ſignificatur una Eccleſia juſto-
rum omnium, corum qui ante legem, ſublege,

poſt legem, ex Amal. l. g. c.9. ideoque in tertio
Nocturno legitur Evangelium tempori gratiæ
congruum, inquit Gemma l. 2. C. 14.
10 Novem autem Pſalmis gratias agimus
Deo de deſcenſu ejuſdem propter nos, & ad
nos ſub novem Choris Angelorum, in feſtis ni-
mirum Domini: at in feſtis Sanctorum, eò quod
digni facti ſunt illi aſcendere uſque ad altitudi-
nem cœli, in quo habitant iidem Chori Ange-
lici. Hæc Amal. fusè de Ordn. Antiph. Vel ter
tria cantamus cum Angelis, ait Dur. loco cit.
II Decem & Octo Plalmi Dominicales ita
diſtribuuntur, ut primi duodecim per quater-
nos diviſi ſignificent Patriarcharum duodecim,
& Apoſtolorum totidem cultum erga S. Trini-
tatem, per quatuor virtutes Cardinales, Amal.
loco cit. Reliqui tres in ſecundo & tertio No-
cturno ſignificant electos ſub lege, & ſub gratia,
cum eodem cultu S. Trinitatis, ⸗dem ibid.
12 Duodecim verè Pſalmi feriales ea ratione
ſunt conſtituti, quia duodecim ſunt horæ ne-
ctis, & cuilibet horæ Pſalmus reſpondet, Amal.
c. 17. qui dicuntur bini ad charitatem excitan-
dam, ex Hugon. Vict. Sec. Excteſ. G. .
13 Verſus, quo vertimur ad Deum, renovat
intentionem debitam in Ofhcio, Amal. loco cit.
Oratioque Dominica dicitur, ut poſtulemu; à
Deo ſapientiam, & intellectum doctrinæ, ut
docuit eœ Zacobo c. 1. Dur. l. 5. c. 2. altè recitato
Verſu, Erne nos, &c. & communiter [reli-
quum ſecreto, & ſingillatim] propter Sancto-
rum Communionem, inquit Hugo opec. c. 3. &
eadem de cauſa fit Abſolutio, ut ſimus capacio-
res doctrinæ ſalutaris.
14 Lectiones namque doctrinam continent:
quæ ternæ ſunt, in honorem Trinitatis, à qua
docemur, Hugo 2. de Off. cap. 9. in feſtis novem
eæ ſunt, quæ ex Amal. loco cit. conjungunt nos
doctrinæ & converſationi novem ordinum
Angelicorum; ſicut & gaudiis ipſorum con-
jungunt nos novem quæ ſequuntur Reſponſo-
ria. ꝛdem. Vel Reſponſoria poſt doctrinam ex-
citant nos ad opera, unde ad ea ſurgimus, 'dem
de Ordi. Antiphos. c. . & 4.
15 Et quia tempore gratiæ lætitiæ locus eſt
magis quàm inaliis ſtatibus ante legem, & ſub

lege,

4⁰ Comment. in Rubr. Brewiarii Sect. IV. Cab. 2. .

lege, ideon Kne tertii Nocturni ſi dicendus eſt,
cantatur Hymnus T‿ Deum. Fuſius Hugo Vi-
ctorin. Spec. Eecl. loco cit. & ſingillatim hæc
habes infra ect. ſeg. .

De Laudibus.
C APUT II.⸗
1 V Aades dictæ ſunt, ex Hug. lib. 2, de Off.

c. o. eò& quod laudem apertè ſonant Qi⸗
vinam, quod repetit in pec. Eccle. C. 3. Matu-
tinale Ofſicium appellantur ab Amal. lib. g. C.
70. Matutinum quoque dicuntur in Rubrica de
Precibus a. y. quia ſunt pars Matutini Offici,
& ideo non finitur Marutinum ſeparatum 4
Laudibus cum Oratione, neque cum Benedi-
gamus Dowins, ut notavit Hug. I. 2. de Of. c. 2.
S& pg. Amal. autem in Prologo de Ord. Ant. teſta-
tur de conſuetudine Romanaquod Laudes Ma-
tutino ſtatim jungantur.
2 Objicies, initium ſumi à Deus in adiuto-
riuns, quod eſt initium Horarum ſingularum;
ergo eſt hora à Nocturnis diſtincta. Ke-
ſpondeo⸗ nihil obeſſe, ſed initium illud datum
eſſe, ut poſſit ex cauſa dividi Matutinum à Lau-
dibus.
3 Quxritur inter Auctores de Ritibus an
Hymnus, Te Deum laudamus ſit finis Noctur-
norum, an verê initium Laudum -Innoc. III. de
Celebra. Miſſ. cap. Conſilium, videtur ſentire,
quod ad Laudes ſpectet Matutinas. Opinio
communior, Microl. c. 34. & Hug. Spec. Eccl.
c. 3. & ex praxi in nocte Natalis Domini, Hym-
num Te Deum eſſe finem Matutini., Innocen-
tius autem, pro Laudibus Matutinis intelligit
totumm Matutinum ex Nockurnis & Laudibus
conHatum, ut ait Nav. de Orat. Cig. 3. nu. 6.
Quare, ſi dividas à Nocturnis Laudes, hic erit
rituss ut termines Nocturnos cum Oratione
polſt 7 Der m, & cum Benecdicamus Doenine;
abque corsmemorationibus „& ſubmiſla voce
Orationem addas Dominicam, incipias deinde
Laudes à Deus in adjutorium ita Francolinus
part. I.6. 27. n. 15. cum Navar. Ioc. Cit. & ita fit
in Natali Domini.
4 Qrrunt item, An dividenti Laudes à

Nocturnis, præmittendum ſit ante Laudes Pa-
ter noſter cum Ave Maria. Afürwat Navar-
lococit. quia putat eſſe octo Hortas, & Laudes
cſſe diſtinctam horam. Francolinus cap. 25. nu,
Z. licet ſentiat, eſſe tantum ſeptem Horas, con-
ſentit tamen Navarro ob eam Rubricam Bre-

viarii, qua jubentur ea dici ante omnes Horas,

præterquam ad Completorium. Sed hæc ratio
eſt contra ipſum F rancolinum, qui non diſtin-
guit Laudes ut horam ab aliis, non ergo neceſſe-
Et in nocte Nativitatis Domini nihil dicere ju-

bemur, ſed abſolutè Laudes incipimus, ut indi-

cacur in Breviario in proprio loco. Poſſet tamen

reſponderi adhuc, quod hæ Laudes uniuntux

Miſſæ, & ideo libenter ſequor Auctores præ-
dictos. ⸗

5Ordo Laudum patet in ſua Rubrica: ſune
enim pares Veſperis, ex Conc. Bracaren. Diſt.
12. . ultimo, & Agathen. de Canſec. Diſt... con-
venit. in utriſque Pſalmi quinque, Capitulum,
Hymnus, Canticum Evangelicum, Oratio,.
Commemor. Differunt ab aliis Horis minori-
bus in pluralitate precum, quia manè & Veſpe-
tè holocauſtum offerebaturà Judæis, cui ſucceſ-

ſere apud nos holocauſta Matutinarum, Lau-
dum & Veſpertinarum ex Ruper J. 1. c.6. & cum
aliæ minores Horæ ſeptem quaſi partibus con-
ſtent, ut notavimus ex codem Ruper. Sest. 1
cap. 5. aum. 6. Veſperæ & Laudes, addito Can-
tico, conſtat ex partibus octo, quæ ad beatitu-
dinem ſpectant, idem loco cit.
6 Deus in adjutoerium, &c. meminit hoc lo-
co Amal. en Prologo de Ord. Antiph. ſalwi
quinque ex eodem ſunt, ad muniendos quin-
que corpotis ſenſus, Hugo in pec. Eccl. . 5. qui
notat prætereà cos eſſe octo verè, ad ſignifican-
dos octo ordines electorum; ſed dicuntur quin-
que, quia tertius, & quartus ſub una conclulio-

ne terminantur, ad denotandum, ex Amal. de
Ord. Antiph. cap. geminam dilectionem,

Dei & proximi: vel, ex edem lib. Z de Div.
Off capite io. unionem Ecc'eſiæ ex Judæis &
Gentibus: tertius autem eſtin uſu matutino e&
Conſtit. Apoſt. lib. 2. capite éz. ſextus item, ſe-
ptimmus & octavus unam habent concluſionem,
ad ſignificandum, ex Amalac loce cit. capite 2.
Fidem,

ſedho

ſen
nelt
Chian
vuß
Lli
gein
nn.
1D.
nultn
un
uni
4
Dkeni
Uunler
ari

Men.
9
Plunge
tlole
ſe
poree
bem,
ce
Juam
Ult,
Aete
Hebd
Dllre
Abbr
10
pel
n
onn
Ment
Ur
folt
i 1
eNan
em
iu
nan
der

2.

telaudes N
hemat Nunn.
ttas, & Lalder
nus . 27 ,g
mlloras,en.
Aubricun N
Othnes Horu,
. Led we ttc⸗
qui nonclir⸗
olelponcels
inihildcer;⸗
ipimg, ilc⸗
co. Dolleunet
Laudes unuon

F Aultores .

Rubrcu:in

.Dreeren. ON

r. MtH
be, Cyin
licum, Orun⸗
isHors nun⸗
2maneAleſr
nceis lr⸗
kinarun 1
er.,65Kan
panbn 0
Nurrl /
Aes, Altoe
,gur Abernu⸗

memmnthe
Atht Mi
nuniekats
Pe lſt 16
e, Algn

eddicummuge⸗

De

Fidem, ſpem & charitatem unitas, & jumctas er-
ga Deum (inquit cap. 5.) trinum & unum: vel
ugnificant ex eodem lib. 1. de Oſſt. capite o. u-
nionem EFccleſiæ ex Aſia, Africa & Europa ad
divinas laudes, omnis enim Spiritus laudet Do-
miunne, dicitut in eorum fine. Unde factum eſt,
ut hi Pſalmi quotidie dicantur in laudibus, ne-
que unquam omittantur, ex ceodem Amalar.
cap. 2.
7 Dixi, Pſalmos eſſe quinque: nam licet quar-
rus ſit propriè Canticum, abuſivè Pſalmus appel-
latur, & ſuo loco videbimus parum diſterre Can-
ticum à Pſalme.
§ Dicuntur autem ſemper in feſtis iidem 8&
in Feruis Paſchalibus, ex Microl. . 7g. quia reſo-
nant lætitiam & reſurrectionem glorioſam in o-

ctavario eorum numero. In feſtis quoque trium

Lectionum eosdem dici tradit Radulph. Pro-

poſ. I0.

9 Duo ex his mutantur in Dominicis à Se-
ptuageſima uſque ad Dominicam Palmarum in-

cluſivè, vice quorum dicimus Pſalmos Miſere-

re & Conſitemini, ad timorem & ſpem co tem-
pore excitandam: timorem, ob peccata in primo;

ſpem; ex bonitate Dei in altero. Hæc Amal. lib.

de Of. c. ’§. & quia non eſt tempus lætitiæ,
quam exprimunt ii duo Pſalmi, Dominns regna-
vit, & jubilate. Sed dices: Cur deinde dicitur
alter eorum in Prima? Reſpondeo, ne in tota
Hebdomada feriali omittatur Plalmus ullus de
Pſalterio: alter autem locum habet in Nocturno
Sabbati, & hæc ad litteram.
10 In feriali Officio per annum primus Pfſal-
mus eſt pœnitentialis, Maſerere, quia dies feria-
les ſunt pœnitentiæ, inquit Plugo 2. de Oſſ. c. /9.
ſecundus variatur, ut expleatur Pſalterium; ſed
in qualibet Feria reperies in ſecundo Plalmo
mentionermfieri matutini temporis, ut videan-

tur magis proprii ad rem ; & ideò co loco ſumt
poſiti, ut notat Amalarnis de Ordine Antiphenæ-

rii capite y. nam dicimus in Feria ſecunda, Manè
ewaudies vovem meam; Feria tertia. Eneitte lu-

cem tuam; Feria quartta⸗ Exieus Matatini; Fe-

ria quinta, Manè ſicut herba, & Repleti ſumns
mane; Ferila ſexta, Auditam fac mihi mane; Sab-
bato, Ad annuntiandum mane miſericordiam
Tom. II.

Prima. 41

tuam; ſed præteteà titulus hujus Pſalmi eſt,
die Sabbhatti.
II Cantica verò fuêre diſtributa per Hebdo-
madatn, ita ut in Dominicis & Feſtis T'ium pue-
rorum, quod eſt nobilius, cantaretur; in Sabbate
Canticam Moyſis in fine vitæ ab eodem compo-
ſitum, & prope Terram promiſſionis, id eſt.
quietis ſignificatæ in Sabbato, qua de re Beda l.
2. tract. in Lucan. Alia Cantica non ſine myſte-
riis fuère aliis diebus aſſignata; ſatis tamen ad li-
bitum ca, Durando explicante l. y. c. . deſum-
pta ad verbum explicatione ab Amalar. lib. de
Off. e. 12. & ſeq. Certè illud Feriæ ſextæ, ubi le-
gitur, Cornua in manibus éus, de Cruce intelligi-
tur, & quadrat Feriæ ſextæ, ex Gemma lib. 2. G.
73. Plura de Canticis ſect. ſeq.
12 De Antiphonis, Capitulo, Hymno, Verſun
Antiph. Cantici, Cantico & Orat. infra ſuis locis.
Hymni non meminit Amalar. meminit Hugo iæ
Spec. Eccl. c. 3. ad excitandam mentem pro in-
telligentia proximi Cantici Evangelici, inquit
idem lib. 2. de Off c. . Verſus dicitur ante Can-
ticum, ut magis attenti ſimus ad verba Cantici
Amalar. I. 4. 6. 4 †. vVel ut excitemur ad creden-
dũ ea, quæ promittuntur in Cantico, Dur.l.c-.
13 Cur autem primo loco Cantieum Benedi-
Rus in Officio dicitur, cùm non fuerit in Evan-
gelio Canticum primum? An quia aVeſperis in-
choatur Officium, in quibus primum cantatur
Canticum? An quia, ut ait Durand. loc. cit. Za-
charias loquitur cum Joanne, qui eſt aurora an-
te Chriſtum Solem? & in aurora quidem laudes
dicuntur magis congruè. An quia de lumine fit
mentio, IUluminare hie, &. quod eſt Matutinæ
horæ proprium?: De Oratione poſt Canticum
omnes meminère Authores. De Precibus, Suf.
fragiis, fine, Antiphonis finalibus in ſuis Capiti-
bus ſect. ſeq. oum reliquis agemus.

De Prima.
CAPUT III.

1 kRimæ Vocabulum ad rem noſtram uſur-
patur in regula ſancti Benedicti ax. s.
& in Conc. Cabilonenſi II. Res ipſa eſt anti-
quior, tempore Caſſiani expreſsè Cœta, de
qus

42
qua ipſe lib. 3. Liftit. menaſt. capite 4. cujus ve-
ſtigium potius, quam res ipſa tota videtur habe-
ri apud Arhanaſium libro de Virginit. Sol, inquit,
exoriens videat librum in manu tua, id eſt Pſal-
terium; & loquitur de prece poſt laudes, quæ
ante Solis ortum complebantur. Volunt, S Cle-
meuntem loqui de Prima, cum ait lib. 9. Couſtit.
c. 34. Precationes facite mane, Turrianus ibi,
& Durand. I. 3. de Kitib. &. 3. & Suar. lib. 4. de
Horis Can. cap. . num. S. Negant Radulphus
Propoſit. z: qui expreſsè docet Primam & Com-
pletorium non ante Caſſianum fuiſſe, & Fran-
colinus i. par. cap. 14. n. é.
2 Quidquid ſit de origine, affines horæ ſunt
Prima & Completorium, ſicuti Laudes & V eſpe-
ræ am utrobique Confeſſio, Quatuor Pſalmi,
Hymnus, Capitulum & Reſponſorium immo-
biliter dicuntur: Canticum quoque Simeonis eſt
immobile, cui reſpondet Symbolum ſancti A-
thanaſi in Dominicis immobile. Quæ omnia a-
pta ſunt initio diei & noctis, ut armemur contra
hoſles diurnos & nocturnos, ex Radulph. loc. cit.
Præclarè Ambrofius Serm 13. & in Hexam. Iibe.
J.·c&ρ⁵. 2, de avibus loquensait: Quis ſenſum ho-
minis gerens, non erubeſcat fine Plalmorum ce-
lebritate diem claudere & adoriri; cum etiam a-
ves ſuavi modulatione & dulci carmine ortus
dicrum ac noctium proſequantur?: Hæc de Pri-
ma & Completorio ſimul.
3 Poſt Ortum Solis Prima congruentiùs re-
citatur; tùm ex origine a pud Caſſianum expreſ-
8&; tüm ex Hymno, Zam lucis orts ſidere; tům
ex auctoribus pluribus citatis à Francol.«. v.n.14.
Primnò, ut ſicut ovibus, quæ noctu cuſtodiuntur
in ovilibus incluſæ, mane ad paſcua exeuntibus
adeſt opilio, qui eas dirigat, ducat, defendat à
lupis; ita nobis primo diluculo ſurgentibus, So-
le oriente, adſit Dominus verus Paſtor, Amalar.
lib. 9. cap. 2. Deinde, ut ipſo Solis ortu Solem ju-
ſtitiæ nobis orientem poſtulemus, Raban. 2. Ja-
Mit. cap. 3. Denique ex Rupert. libroz. capite 3.
de Divin Offc. prima hora diei quærendum pri-
mum eſt regnum Dei; & primæ cogitationes
Clericorum, tanquam quædam lucis primitiæ,
Deo ſunt offerendæ.
4 Ordo Primæ patet in Rubricis. Apud Scri-

Comment. in Rubr. Breviarii Sect. IV. Cap. 3.

ptores de divinis Officiis ſola mentio fit ante
omnes Horas de Oratione Dominica, de qua e-
tiam Brev. M. S. antiquiſl. de Symbolo quoque
Apoſtolorum apud Polyd. Virgil. de luvent rer.

lib.6. c. 2. Inicium à Deus in adiutorium, habetur

ex Amal. lib.z. cap. 2. cum Gleria Fatri. de Hym-
no Amalar. non meminit, ſed Hugo meminit in
Sec. Eccl. c. 3. Antiphonam nemo notat niſi Ra-
dqulph. Prop. 17. qui unam & ſolam Antiphonam
ſingulis Horis tribuit.

5 Pſalmi in Dominicis quatuor, Gemma. an.

lib. 2. cap. S. in feriis totidem, ex Durando lib. .
Kat. cap. 7. Additi ſunt alii, qui ſecundo loco po-

nuntur; qui iidem dicebantur omnes ante Pium

V. in Dominicis, ex Brev. M. S & impreſſis: nunc
diſtributi ſunt ꝑper ferias tanquam Pfalmi olim
aſſignati Primæ: tum verò etiam ne de Pſalterio

quidpiam ſuperſit. Et in Dominica quidem dici-
tur Pſalmus Confitemini, quia in eo habetur ver-
ſus, qui eſt de Reſurrectione Domini, quam

ſignificat dies Dominiea: Hec dies, quam fe-
eit Dominus, & c. Pſalmus aſſignatus feriæ 2.
habert pro titulo, Prima Sabbati, quare & con-
venit dici ſallem propè Dominieam. Fortè eti-
am Pfſalmus feriæ 5. datus eſt, in quo agitur de
menſa, refectione, paſcuis; quia ſignifcant
Euchariſtiam ferià F. inſtitutam. Pſalmus autem
feriæ 6. totus eſt de paſſione Domini. Cum au-
tem nullus ſuperſit Pſalmus, qui afſignari queat
Sabbato, in quo etiam ſæpius fit de B. Virgine,
ideò Sabbato quatuor Plalmi nunquam dicun-
tur. Quaternarius hic Plalmorum numerus de-
notat, quòd in quatuor mundi partibus doctri-
na quatuor Evangeliſtarum laudatur, Dur. loco
cit. Unde ſtatim
6 Subditur Symbolum S. Athanaſii, quia do-
ctrinæ Evangelicæ, quam ſignificant quatuor
Pſalmi, fundamentum eſt Fides, dem loc:cit. qui

& addit, initio diei ideò recitari, quia fides eſt
initium ſalutis. Plura de hoc Symbolo ſunt in

proprio capite.
7 Verùm in Feſtis Pſalmi tres dicuntur tan-
tum, Radulph. prep. /o. uti etiam toto tempore

Paſchali, ob temporis, inquit, jucunditatem, quæ

laborem multa canendi excludit. Amal. autem
l.a: 6. 2. tres ideò dici putat, quia pro tribus ho-
ris

ll.
X
nurr
ll
ſllas;
x
udhr
goole
ELet
luni
zcil
Deur.
Kcurt
ndi⸗
tn.
8D
Pele
Catee⸗
Dlil
Ulnit:.
Khhon
ſobeia
Cunre

10 ˙

I &
91
lenz.
al

d

R 6 Mal

nld,
bn.
te
un

endio ſ At
lne gur.
nbolo Gr
4 lmeit,n,
rium, uhel
atr. elh

gotmemintu

Dnotatmiihe
nAnnipharn

t, Gemninnd,

Dorandolt,

Cnndoloooft
Vnesamtein
mprekls ume
n Malmi chn
nedelhlie
cagpicene⸗
eo hubetuſe-.
Domini, gun
lier, ſan ⸗
nunsu!
, guare eac⸗
cam. Poltt
ne ginck
Gi lguten
Phlmnusamen
imini. Cuni-
aſbgnangrt
tde .Vugre
nquamn dar
mnnmmelpi
puthigtich
irur, D

Gnili guic⸗
ifcaot Jun
Mn leiih
nbole lnnn

es Gcuntartn-

mtototenme
undletend
Amal anm

bosbhe⸗
onihoh
e

De Horn, Tertia, Sexta é6“ Nona. D

ris à Prima ad Tertiam, laudandus eft Deus tri-
axus, & atmandi ſumus contra tres hoſtes. Hugo

in Spec. é. 3. quinquenarium numerum in tri-
bus Pſalmis obſervat, ad muniendos quinque
ſenſus; Gemma lib. 2. 6. 5. ad quinque partitam
per Chriſti Vulnera paſſionem initio diei reco-
lendam. Explicat Durandus Hugonem loc. ut.
quod dividunturx duo Pſalmi Beas inezzacalats,
& Retribue, in quatuor octonarios, qui ſunt ve-
luti quatuor Pſalmi; & in Hebræo textu apparet
hæc in quatuor partes diſtinctio. Prumus Pſalmus
Deus in nomine tuo, &c. dicitur pro toto itinere
& curſu diei contra hoſtes aptiſſimus, & Pſal-
mus, Beati immaculati, plenus eſt morali in-

ſtructione. Hæc fuſius Amalar. de Ordin. An-

tiphon. c.6.
8 De Capitulo, quod Amalarius omittit ſeri-
bere, ſcribit Hugo lib. 2. 6. I. & Lectionem vo-
cat: de Reſponſorio brevi, de quo idem Hugo,
nihil Amalarius: de Oratione, cujus Hugo me-
minit: de precibus, quas Amalar. innuit: de Con-

feſſione, de qua Gemma lib. 2. 6. 64. de Marty-

rologio, de quo Gemma lib. 2. . yöé. de Pretioſa
cum reliquis uſque ad ſiuem, de quibus Hugo⸗.
de Offc. cap. 2 & Radulph. Propoſ-14. diſtincti-
us & plenius ſectione ſequenti diſſeremus.
9 Illud hoc loco notandum eſt, Orationem
illam; Sazéta Waäariz, O omnes Sauncti „Gec. eſſe
antiquiſſimam, & in Ordine Romanolegi: ter
quoque dici, Deus in adljutorium, ut præſentia
& præterita deleamus, & futura peccata cavea-
mus, Hugo loc. cit. vel ut armemur contra dia-
bolurm, mundum & carnem in nomine Trinita-
tis, Duraud. lib. y. c. . Nullum tamen ad hæc
verba Deus in adjntorium, formatur Crucis
ſignum. .
Capitulo Nonæ ſæpius concluditur; quia præ-
dicta, quæ extra Primam exiſtimantur eſle, di-
cuntur à Regulartbus in Capitulo, cx Gemma
lib. 2. Cap. 55. & ad Lectionemcommunem poſt
Horam primam conven cbant Monachi cx A-
malar. de Ordine Antiph. cap. 7. Vice cujus legi-
tur hodie & hoc nomine vocatur in Breviario]
Lectio brevis; idem Amalarius lib. z4. de Ofc.
cap. 3. putavit, additam fiuille in fine Lectionem

10 Abſolutio item Capituli cum Lectione &

hanc brevem pro Capitule, quod poſt Pſalmos
Primæ non legebant antiqui.
1II Sed cur, quando ectio brevis non habe-
tur propria: ſumenda eſt de Capitulo Nonæ: An,
quia Capitulum Nonæ in Feſtis ſolet eſſe finis E-
piſtolæ, quæ legitur in Miſſa ? ut ſcilicet finis E-
piſtolæ finem imponat primæ horæ.
12 Denique Prima & Completorium non va-
riantur ſicut aliæ horæ, in quibus Capitula, Re-
ſponſe Oria, Verſus, Oratio variantur; quia princi-
pium & finis operum noſtrorum firmiter ſunt
tribuenda Deo, ait Hugo lib. 2. de Off &.1.

De Hoöorir, Tertia, Sexta, &
Nona.
CAPUT IV.

PHE tres horæ notiſſimæ fuerunt Apoſto-
lorum tempore ad preces Deo funden-
das, ut ſupra docuimus Sect. 1. cap. 2. num. I. pag.
2. inſigniores erant in rebus humanis, ait Ter-
tull. in lib. de Iejunio, & ſolemniores in oratio-
mbus divinis; quod ibidem confirmat exemplo
tum Danielis, qui ter orabat in die: tum Apoſto-
lorum, ut & nos loco citato diximus.
2 Præter eas, quas loco citato attulimus, rati-
ones myſticas de his tribus Horis, poſſumus ad-
dere, quod horà Tertia datus fuit Spiritus ſan-
ctus, quem & nos petimus in Hymno ad Terxti-
am; lex nova data eſt Apoſtolis, de qua nos dici-
mus Legem pone mile, Domine, & . Hæc Du-
rand. lib. 5. cCap. 6. horàâ Sexta Deus viſus eſt A-
brahæ in Valle Mambre; Joſeph cum ſuis fratri-
bus pranſus eſt; Ruth Moabitis excepta eſt à
Booz; cum Samaritana Chriſtus ſermonem ha-
buit. Hæc Anaſtaſias Sinaita lib. Comim. in Hexa-
em. . horà Nen« Cornelius Angelum vidit,
Acl. 10. .
3 Ordo trium horarum minorum habetur in
Rubricis, ille idem, qui legitur apud Hugonem
in Spec. Eccleſ. cap. z. in quo ex Amalar. lib. . de
Ofhc cap. 3. impletur illud Apoſteli ad Epheſi-
Os: In Plalmis, Hymnis & Canticis quæ Can-
tica exponit ille eſſe Reſponſoria brevia] can-
tantes, &c. Pſalmi verò tres, inquit idem, pro-
tegunt nos in tribus horis ſequentibus: nam
F 2 quæ.

4

44
quælibet ex his tribus horis tres continet tern-
poris horas, ut patet; imò, ut idem ait c. . ibi-
Aemz in Pruna- Tertia, Sexta, & Nona duode-
cim canimus Pſalmos in Feſtis] pro numere
duodecim horarum dici, ut Deo præſentes ſi-
mus in omnibus horis.
4 Addit Hugo locs cit. in Pſalmis opera de-
notari, quia Pſalterium manu ſonatur; in anti-
phona, quæ eſt reciproca, charitatem gemi-
nam: & conjungitur Pſalmis, quia ſine chari-
tate nulla ſunt & nullius meriti opera noſtra:
Capitulum autem eſſe exhortationem boni o-
peris; Reſponſorium breve novum Dp bo-
num ſignificare: in Verſu ad Deum fructum
boni operis contineri: & his poſitis, Oratio,

ſEen Colleéta in fine rectè concludit horam.

De Veſperis.
C APUT V.

1 Hſperæ à ſidere, quod Veſper nominatur,
. & decidente Sole oritur, inquit Iſido-
rus lib. I. de Off. c. 20. ſed ex Janſenio in Concor-
dia cap. y. latius patet vocabulum: ſignificat
enim tempus tum amte Solis occaſum, ut Math.
1I41. Veſpere facto actum eſt de ſatiandis quin-
que millibus; tum poſt occaſum Solis, ut ibid.
additur: Veſpere autem facto ſolus erat ibi.

Lucernarium dicebatur ab Hier. in Epiſt. ad

Læaætae; & Lucernaris hora à Cafhano lib. 3.
de Can. c. 3. eòà quod dum lucernæ accende-
rentur, preces veſpertinæ perſolvi ſolebant,
ait Azor lib. o. c. 2. 4. o. Duodecimam appel-
lat Concilium Turonenſe II. can. /9. quia ulti-
ma diei hora recitabantur. Durand. de Nit. l. 3.
e. 11. aſferit, Eceleſiam conſtituiſſe, ut poſt No-
nam decantarentur, quo plures de populo adeſ-
ſe poſſent. Puto ergo, quod tardius quàm nunc
cgantaretur Nona.
2 Certè à primis Veſperis inchoatur feſtum,
quod fortè à Davide deduci poteſt; Eæſpere, in-
quit, mand, & meridie narrabo &c. Pſalmo 7zg.
docet Amalar. de Ordine Antiphon. cap. 76. de-
ductum ab Hebræis, quibus dictum eſt- Fefta
veftra eelebrxabitis à veſpera nſque ad veſpe-
ram. Et verè magnitudo feſti exigit, ut prius

R — J

Comment. in Rubr. Brev. Jelt. W. Cap. 5.

incipiat, hoc eſt à Veſperis pridianis; & tar-
dius terminetur, id eſt uſque ad Completorium
diei feſti, c. 2. de Ferin, in princ. Radulp. au-
tem Prop. ö. aſſignat hunc ritum primarum
Veſperarum Dominicis, & quibuſcumque fe-
ſtis novem Lectionuum.
3 Primæ Veſperæ nobiliores ſunt ſecundis,
teſte Amalar. loc. cit. quod & hodie in Cappella
Papali obſervatur, quæ non habet ſecundas ve-
ſperas coram Papa, ſed tantum primas, qui ini-
tium feſti reputantur eſſe. ⸗
4 Præter ea quæ dicta ſunt de paritate Veſpe-
rarxum cum Laudibus cap. 2. n. j. hæc addi poſ-
ſunt in Laudem Veſperarum: nam in Veſperis
commemoratur Adventus Doômmi. Vergente
mundi veſpere, PHugo in Sec. cap. 3. tum in Ve-
ſperis offerebant Abraliam & Patriarchæ Sacri-
ficia, Gemma lib. 2. cap. 62. tum commendatur
Sacrificium veſpertinum à Davide Pſal. 140.
Ordo in Rubricis nullam habet difhculta-
tem, ad myſteria vocor. Nam quinque Plalmi
Vulnera Chriſti recolenda monent quorum
ultimũ Vulnus hora veſpertina fuit ſaero laten
illatum, & in veſpera mundi, Gemma lib. 2. c.
62. Item, quia ſicuti quinque ſenſibus quotidia-
no affectu tendimus ad tenebras; ita neceſſe eſt,
ut initio noctis pro eis vemiam precemur. Ama-

lar. lib. 4. de Offc. c. 7. qui & addit ibidem,
quod illis neceſſe eſt deplorare quinque carna-

les ſuos ſenſus, quibus occidit verus Sol, ut in
Matutino, id eſt in evaſione peccatorum, quan-
do Sol eis iterum inchoat oriri, poſſint lætari.
Tenemus etiam quinq; hos Pſalmos quaſi lam-
pades virginum quinq;, ut veniente nocte Do-
mino obviã eamus, ait idem de Ord. Antiph. c.6.
* In feſtis Sanctorum iidem ferè dicuntur
Pſalmi, qui in Dominica: quia ficuti Dominica
victoriam Chriſti reſurgentis repræſentat; ita
Pſalmi ejusdem victoriam per Chriſtum reſo-
nant Electorum Domini, Amal. l. 4. &. z.

7 De Capitulo, quod lectionem vocat A-.
mal. Iidem, & poſt Pſalmos collocat: de Hym.

no, de quo Hugo poſt Capitulum in Sec. c. 3.

I non autem meminit Hymni Amal.] un ſcili-

cet venienti Domino pfallentes & jubilantes

Oecurramus, ait Gemma lib. 2. 6.62. de verſu

guO

ecu
Cor
nob
vi
lt,
oil
li
ſ0
ung
1ans
G
ot
Centi
Figi
duent
(n
Voi
u
conk
incun
uad
igem
4
l
wun
Kele
Nori
Col
mr

9
4

we

janis; A
inplentin
. Radih .
um Dkimum
alcungn 1

ſune anit,
dteinCypl
detſeament.
Miras, git

pattire eſe.
Drcudl.
un in ehen
mmni Neen
4.3. tmniſe
Arurcheden

mcotnien

ile M
habet difhl⸗
gbingpelini
Dnent;glom
1fuitlietd bri
Gemimlket.
nlibes gniier
Szitahecllett
Precenll inr
X Ali thiin,
eggingbe .
Velas Nhd
Ccatofundur
i, polin en
mosoul r
ientenot
OrAAnſh
en kere Canm
ſeun Donm
Ieprrlemmin
1 Gin lel⸗
1L61.
tonemn ot,
oloen::dello⸗
lun in er /6
Amalu
tes bikon

— De Completorio.

quo converſi ad Deum cum virginibus quaſi
oſtium pulſamus, Gemma ibidem, dicemus fu-
ſius in ſeq. Sectione.
⁸ Canticum Magnificat paſſim vocatur in
ordine Romano Evangelium, quia ita eſt Luc.

1. & cantatur in veſperis ob multas cauſas. Pri-

mèò, quia à Veſperis inchoatur feſtum, & hoc
Canticum in Evangelio eſt in ordine primum.
Secundò, Veſperæ ſunt nobiliores Laudibus &
Completorio; quibus ideo debetur Canticum
nobilius. Tertiò quia ſub Veſperam beata Vir-
go pervenit in domum Eliſabeth, quam ſaluta-
vit, & Canticum ſtatim hoc compoſuit, Ben-
zonius in Magn. lib. 1. c. 20. Quartò Amala-
rius addit de Ordine Antiph. c.6. ut Maria cum
ſuo Cantico introducat virgines cum quinque
lampadibus, hoc eſt, Pſalmis quinque, præpa-
ratas ad Chriſtum: Quintò ex eodem libro 4. de
Offc. c.. ut caſtigatis ſenſibus per quinque Pſal-
mos, caſtigentur cogitationes cordis tume-
ſcentis cum humilitate, de qua in Cantico B.
Virginis agitur. Sextò, ut animos fidelium fre-
quentior Dominicæ incarnationis memoria
(quoridie namque dicitur) ad affectum de.
votionis accendat; & recogitata ſæpius exem-
pla Genitricis illius in virtutum ſoliditate nos
confirment, & hoc præſertim in Veſperis: ut
incumbente quietis tempore mens inde fatiga-
ta ad unionem ſe ſuæ conſiderationis colligat,
idem ibid. Septimèò, & eſt Duran. l. 7. c. 9. e Be-
da. Magnificat cantatur ad Velperas, quia in
ipſa Veſpera mundi ſuo aſſenſu beata Virgo
mundo ſuccurrit perdito; & ipſa eſt Veſpera
Stella maris. Octavò denique, in ſexta laude ex
horis ſeptem convenit hoc canticum cantari, in
quo Dominus ille veniſſe dicitur, qui ad Veſpe-
ram mundi venit ad nos in ſexta mundi ætate.
9 De Oratione, Precibus, Suffragiis, & fine
Veſperarum ſuis locis in Sectione ſequenti.

De Completorio.

CAPUT VI.

1 V Ox Completorium reperitut primò in Ke-
Aula & Beneditcti cap. 42. Completam
vocat Iidor. lib. I. de Of. c. zt. Vel quia in ea

completur quotidianus nſus cibi, potũůs & lo-
cutionis apud Regulares, ex Amalar. lib. 4. de
Offc. cas. ö. vel quia in Completerio ſumma
eſt perfectio divinorum Ohciorum, ex eodem
de Urdine Antiph. cap. z. Vel quia completur
dies ſervitutis noſtræ, Gemmalib. 2. cap. 64.
Veleomę letur totum Oficium divimmn, ait Be-
da in lib. MWedit. paſſion. Ciriſti e. I. Vel quia ipfa-
met dies compleci ea hora, Archid. in cay. So-
lent. de Conſecr. Diſt. 1.
2 Ejus origo rei deſumi poteſt cum Iſidoro
loco cit. à Davide, qui Eſal. 137. S dedero ſoem-
num, ait, ocualls meis, donec inveniame locum LDo-
mino ; vclà S. Baſilio, qui in Aeg. faſßiws d'ſp.
Interrog. 37. meminit Pialmi Qui habitat, li-
cet Baſilium aliter explicet Francolin. 1. par. c.
19. initio, ſed Durandus de Ait. lih. 2. cap. 12.
quem ſequuntur Azor. lLib. o. cap. 2. q. 11. &
Suar. lib. z. de Hor. Can. cap. j. num. 9. cx plicat
de Completorio. Colligit Suar. Completerium
ex Ambrol. . Hexam. cap. 12. & lib. 3. de V'ir-
ginibus; imò ex Cypriano videtur poſſe colligi
lih. I. do Oratione, ubi ait: Recedente Sole ac
diſcedente, neceflario rurſus eſt orandum; ubi
in primo verbo recedente Veſperas, in altero
diſcedente notat Suar. Completorium. Verum
iis primis temporibus rude fuit potius quam
completum Completorium.
3ʒ Additum fuiſie Caſſiani tempore ſumil cum
Prima, certum eſt, ut docuimus ſupra c. 3. hu-
jus Sectionis: ubi etiam cum Prima comparavi-
mus Completorium.
4 Sequitur ex dictis, illud eſſe recitandum
congruentius hora duodecima, nimirum quan-
do Chriſtus ſepulturæ fuit traditus; in fine diei
Paraſceves Luc. 23. quod fusè probat Francol.
1. par. C. 15. ſed ante diei finem ſut laici quoq;
interreile queant] ſtatuille Eccleſiam cantari
poſle, docet Durand. loc. cit.
5Hac autem Hora, inquit Turrecremata
in Reg. S. Beneditti, Tract. 1o. ut animalia
à paſtu reverti ſolent; ita ſpiritus revocandus
eſt ab externis ad interiora. Item parandus eſt
locus, in quo ſpiritus cum Deo quieſcat, &
contra fraudes d'»monum armandi ſumus an-
te noctem, de quorum capite in Lectione brevi
F 3 dicitur

15 Comment. in Rubr. Breviarii Sect. IV. Cap. 6.

dicitur: Ouerene quem devoret. Addit Hugo
in Spec. c. 2. Compl torium ſignificare gaudiũ
Electorum, quod, completo eorum numero,
complebit Deus in Sanctis ſuis in die generalis
Reſurreétionis in fine mundi; & ideo in fine
diei recitatur.
6⁶ Ordo Completorii per ſe patet. Lectio
brevis ortum habint à Lectione, ad quam ho-
ra Completorii conveniebant, præſertim Mo-
nachi, ſieut adeandem diximus peſt Primam,
cX Regula S8. Benedicti cit. qued notat etam
Amalar. lib. 4. c. . & de Ord. Antiphon. c. 7.
qui & addit, Lectionem ideò præponi, quia,
finito Completorio per Preces, dormitum ſta-
tim ibant. Confeſſio aptè fiè, ut quidquid in
die conmmniſunus diluamus, Gemma lib. 2. C.6t.
& alterna confeſſione mundemur, ait Hugo in
Speca. cap. 3. agens de Completorio. De initio
proprio Completorii, de quo Hugo, dicemus
Sect. ſeqkenti, ubi etiam de Hymno, & aliis
ſingillatim, circa myſticam expoſitionem, quã
affero he loco.
7 Nam Pſalmis quatuor, ait Amalar. loco ci-
tato, quatuor elementa corporis noſtri Domi-
no commendamus. Et quidem in Primo Pſal-
mo, qui recitatur in Matutino Sabbati Sancti,
cum Chriſto quietem poſcimus: Ia pace in idi-
pſum dormiam, & requieſsam. In ſecundo, ad
cs verba quæ protulit Chriſtus in extremo vitæ
In manzs tuas &c. optamus tmori cum eo In
tertio & quarto, contra tentationes nocturnas
armamur. Fuſius hæc Amalarius.
8. Hyvinus ante Capitulum præter morem
dicitur, quia illi, in quibus completa ſunt ſi-
gnificata præcedentium Laudum, id eſt electi,

præveniunt exhortationem, quam denotat ſe-

uens Capitulum „Hugo in ecul. C. 3. Eo-
dem quoque Hymno petimus victoriam de no-
cturnis illuſionibus, Gemma loc. cit. Capitu-

lum ergo ex Hugone, exhortationem ſonat,

qua ſemper egemus. Reſponſorio Brevi quaſi

ſignaculo divinæ cuſtodiæ nos ſigillamus, ut pu=
pillam oculi, Gemma loc. cit.
9 Et quia Completorumm eft commendatio
animæ quaſi migrantis & corpore per ſomnum,
ideò Canticum Simeonis additux, quod maxi-
me congruit, Amalar. ſapra: quo pacem, &
lucem optamus à Deo, Gemma loc. cit. Preci-
bus complemus, ad humilitatem in fine diei;
cum orations Dominica & Symbolo fidei, ad
munimentum ab hoftibus nocturnis. Hugo

ibidem.

10 Concluditur cum benedictione Prælati:
Benedicat, &c. quæ valet contra hoſtes, ait
Turrecrem. loc. ci. & ſolemmi rehigione im-
loratur auxilium B. Virginis contra eoſdem
nocturnos hoſtes, idem Turrecrem. Adhuc
in fine dicuntux Oratio Dominica, Salutatio
Angela, & Symbolum Apoſtolorum ſecretèò;
tum quia iiſdem ritibus finiendum eſt totum

Ofhcium quibus eſt inceprum aO tum quia in fine

mundi tempore Antichriſti ora fidelium clau-
dentur, & ſecretò Deum orabunt, Durand. lib.
4. c. 2y. Radulph. deniq; notat Prop. I4. Coni-
pletorium eſſe ferè ſemper idem, niſi propter
tempus aliqua demantur, hoc cſt preces, in
Duplicibus, &c. cauſam autem attulimus ſupra
c.3. dAe brima in ſine pag. 1.
II Quæres. Qnando Completorium dieitur
ſeparatim à Veſperis, an præmittenda ſit Ora-
tio Dominica cum Salutatione Angelica?: Vide-
tur affrmandum, ea ratione qua dicuntur ante
Laudes ſeparatas à Matutino, & ante omnes a-
lias Horas. At contraria eſt praxis in Quadra-
geſima;, ut nihil præponatur ectioni brevi;
& verè ſatis eſt poſt eam dici Orationem Do-
minicam.

11

90.
D
1 D
2)

.

hem ſont,
Brey l
humngilg

Omthendtid
perſommm,
uod nur.
1O pacen,
loe.eit. ec-
in une de
dolo ſdel,
turns. Hn

one Drelt

Urehcione in

Ontta eln

ramn. Adh
ica, Nlurin
lorumlſegen
lumm ett Mnn
Umbuin M
delum d
t, Duund4
yl, 1.C.
n, nii rohe
e ecet, 1
ttubinus /t

cotiun Atiu
tendu ſt Ol
dgelriili⸗
Dicunturzm
canteommnei.
Nbin uul
Lectiont breſit
Dratensl D

De Oratione Dominica.

1.

S' ECT I O QulINTIA.

De partium, hoc eſt, Horarum partibus.

Orarum partes multæ ſunt & va iæ, quæ proprios habent ritus, &

vatiam eruditionem, de quibus nunc fingllatim, ordine ſervato,

finiori conjunctis.

De Oratione Dominica.
2 De salutatione Ansgelica.
3 De Grabolo Apoſtolorum.,
4 De leitio Horaram,
5„ De lwvitatorio.
⁶ De Hymnis.
7 De Antiphonis.
5§5 De Pſalmis.
9 De Canticis.
1o De Eerſibus.
De Ahbſolutionibus & Benedittionibus.
72 De Lelktionibus.
13 De Reſponſoriis.
14 De Reſponſoriis brevibas Horarum.
17 De Capituliz.
16 De Oratione.
77 De Precibus, & Confeſſione.
15 De Cemmemorationibur„ & Saßfragiis
Sanbtorum communihbus.
79 De Hymno Te Deum.
20 De Symbolo S. Athanaſii.
21 De Martyrologio.
22 De Fine Offcii, & Antiphonis finalibus
S. Mariz.
De Oratione Dominica.
CAPUT I.
1 A B Oratione Dominica ſumitur initium
A Offcii divini, tum ex antiquis Brevia-
riis, teſte Francolino 1I. par. c. 28. n. II. tum ex

Durand. in Ration. l. J. C. 3. ubi ait, ter dici ad
Matutinum, & ſen el ante quamlibet Horam:

quo funt in Horarum uſu, paucis exceptis, ob alias cauſas, cum af-

SECTIONIS QuINTX CAPITA XXII.

tum ex Concilio Toletano IV. c. 9. quo ſtatui-
tur, ut quotidie Oratio Dominica in Ofheio
divino recitetur. Pius V. ordinavit rectè ad om-
nes Horas ceam præmitti debere.
2 An verèò initio Laudum, quando ſeparan-
tur à Nocturnis, ſit dicenda, vide ſuprà Sect. g.
c. 2. n. 4. pag. 40.
3 In fine Matutini, ſi dividatur à Laudibus,
dicenda eſt probabilius ex Conc. Gerundenſi de
conſecrat. diff. y. c. Id ſemper. Nav. de Orat. &.
5&:. n. 6. & Francol. loc. git. n. I.
4 In fine Laudum, Primæ, Tertiæ, Scxtæ,
& Nonæ, ſi ſeparatim ſingulæ recitentur, ea
item dicenda eſt; vel certè in fine ultimæ Horæ,
quando plures ſimul dicuntur. Navar. c. 1o0. . 61.
citat Hugutium Doctorem, qiu hoc affirmat de
ſingulis Horis, quod Gerundenſe de Matutinis
& Veſperis juſſit.
§ In fine ergo Veſperarum dici debet, ex di-
cto concilio Gerundẽſi; ſed an dici debeat ſubſe-
quente ſtatim Completorio? Nav. affirmat in
MWiſcellan. 75. de jure communi, & antequam
dicatur jube Domne. Negat Francolin. num. y.
loc. cit & docet fusè: ſuſſicere Orationem Do-
minicam, quæ dictur poſt Lectionem brevem:
cui verè favet Rubrica Breviarii in poſtremis
verbis c. 22. n. I. in ſine, Dicto Fidelium anim
incipitur V. Zube domne. De Completorio ſe-
parato à Veſperis diximus praæced. ſect. cap. 6. .
II. In fine Completorii ea dicitur; de quo ritu
antiquiores Durando non meminère.
6 Illud eſt notandum, quod quando in fine
Horæ additur Antiphona finalis B. Mariæ, ſuffi-

M E1

4 Commeut. in Rubr. Brev. Sedt. V. Cap. I. &2.

Git Oratio Dominica, qvæ ante ipſam Antiphe-
nam dicitur; neque poſt eandem Antiphonam
dicenda eſt iterum, ut fit in Complerorio; qua
in re deceptum fuiſle Navarrumarguentem Ur-
bis Eccleſias, quod in hac peccent omnes, no-
tat & corrigit Francolinus num. g. & 4. à quo
iderm Navar. im Miſcell. 73. nums. 74. ſé defen-
dit, nihil mutatus à ſententia propria; ſed pra-
xis Eccleſuæ univerſalis contraria eſt Navatro.
5 Aliud tem eſt notandum cum Nav in Mi-
ſcefl. 23. in fine, quod in fine Horæ, ſubſequen-
te al'a Hora ejuſdem dici, ſufficit ſemel dici O-
rationem Dominicam pro fine præcedentis &
initio ſequentis Horæ, & habetur in Rubricis
aρ. 32. . J. pe medinm. Dixi ejuſaem diei,
quia ſi poſt Completorium recitare velis Matu-
tinum diei ſequentis, bis Orationem Domini-
cam cum Salutatione Angelica & Symbolo re-
citabis, Francolin. n. 17. & Rubrica citat. cap.
favet cum aliis Rubricis de Matutino & Com-
letorio.
8 Initio Horarum dicitur ad animorum
præparationem, ut morientes muſcæ abigan-
tur, & mens oratione ſerenetur, ut dignè in
Ofhcio cum Deo loquatur, Durand. lib. y. cap.
.. in fine verò, ne diabolus de corde Sacerdo-
tis rapiat, ſi quid boni ſeminatum eſt in Horis
Canonicis, Durand. zbidenm. Unde Navarrus
dolet quam maximè de Orat. sap. o. num. 63.
quod hæc formula, quam ipſe commendat cap.
m. num. 1. uti perfectiſſimam, Deo grariſſi-
mam, nobis utilem, ut nihil magis, & contra
hoſtes efhcaciſſimam, minus attente & reveren-
ter uſurpetur, & majori cum incuria, animi la-
xitate, & evagatione majore unà cum Salutatio-
ne Angelica ejuſdem ferè momenti pronuntia-
tur quam ipſæ Horæ Canonicæ.
9 Recitatur autem in Ofhicio tribus modis,
initio, in fne, & in medio, id eſt ad Preces.
Item totum ſecretoò, lotum clara voce, totum
partim ſecretò, partim clara voce. Et initio qui-
dem, aliquando in medio, & in fine ofheii to-
tum ſecreto, addito Amen in fine: in medio
verò reliquis duobus modis & omiſſo ſemper
Amen, ut videre eſt in toto Breviario. Dicitur

glara vece in Precibus Laudum & Veſperarum,

in aliis Precibus partim ſecretò, partim efars

voce, ut omnibus modis orandum eſſe Deum

intelligamus. Raro clara voce, nempè in die-
bus jejuniorum, & prætereà in Advenu, ur cum
jejunio elata voce magis audiamur; unuſque
Hebdomadarius, qui vicem Chriſti gerit, om-
nium nomine orat, ut in Breviatio editois zo. de

quo ritu neminem legi. Sæpius autem totum ſe-

cretò dicitur, quia Deus de corde c'amantes au-
dit. Non rarò, clara voce & ſecrerò ſimul, pri-
mis iis verbis invuando alios, Pater neſter. Po-
ſtremis requirendo coſdem ad conſenſum. Du-
rand. lib. . c. y. quod fit propter Sanctorum
communionem, inquit Hugo in Secal. cap. 3.
quod autem dicatur in medio horarum, id ſit ad
humilitatem & devotionem, & ut ad interiora
reverſi, mente capiatnus quæ dicimus: & ut
oratio ipſa horarum efpcaciam habeat majo-
rem, Duran. loco cit. De excellentia Orationis
Dominicæ, & de ejuſdem partibus non eſt hu-
jus loci plura congerere.
10 Quid, quando Miſſa ſequatur poſt ho-
ram [quod accidit quotidie in Choro] eritne
omittenda oratio Dominica in fine horæ: K
omittitur v. Fidelium, conſequenter ctiam
Oratio Dominica, qua deę re infra c. ?22.

De Salutatione Angelica.

CAPUT. II.
1 D' primis auctoribus Angelicæ Salutatio-

nis non eſt quod quæram, Gabriele vi-
delicet & Eliſlabetha, quorum alter ea verba
protulit, Ave gratia plena, Dominus tecum,

Benedicta tu in malieribus ; altera repetens ul⸗

tima verba Archangeli, addidit alia, Er bene-
dibtus fruttus ventris tui, Luc. 1. Quæro po-
tius, quando reliqua uſque ad finem fuere ad-
dita ab Eccleſia; certum autem eſt, in Conci-
lio Epheſino hæc quæ ſequuntur pronuntiats
fuiſſe: Sancta Maria Mater Dei, ora pro no-
bis peccatoribus. Amen, ut ait Baron. ang.
437. quæ verba addita Salutationi Angelicæ
perduravere uſque ad Breviarium Cardinalis 8.
Crucis, ut initio habetur ejuſdem: poſtremis
ergo temporibus, ex conmſuetudine Romana
Pie

oy
ſlit
n;
o.
1
eun
rat.
Card
tibus
Dor
Ofn
y
ſelbo
110
1
el.
aumee
14
4
ſicin
Cebatu
Mun

idien

.

demte
bene
gennn
Il
Peor
H
Nura
1
Denno

“

9
Tooc
gua
gil
ſon⸗

n

Partinechen
delle Dem
ene nde.
renl, Ucemn
ur; Uundr
tüigerit,on.
geditne
Nemtomunke⸗
Cumnnter.
ei ſml ⸗
ker paler. N
nlenlom D
der danſtonm
Hetul e
tarumn, iöfen
utadimerln
lcimm Ku
haber mt
entin Ortini
busnontkl

Aurn or
Choro eine
fne horel
lequentet tän
lrac2.

tutie
1.
celer Amir
n, Chhitef
n Aet eiſktt
Dominu un
er teßelnn⸗⸗
Gtalie⸗ le⸗
C. l. ⸗ 4

mnek,in 0
cur gonmm

1

1 ,
Dei, 14,

Pio V. in Breviario approbata, additum eſt, quod
ſequitur, nune, & in hora mortis noſtræ. Ver-
bum eſus in medio dici ex antiquiore uſu ego
puto.
2 Jure commumi nunquam fuit ſtatutum,
eam eſſe recitandam in Officio divino. Nav. de
Orat. c. o. n. 62. Ante Pium V. in ſolo Breviario
Cardinalis S. Crucis legebatur, non in antiquio-
tibus. Pii V. exgò juſſu, jure novo cum Oratione
Dominica dicitur, & dici decet initio Horarum
omnium, excepto Completorio, ex Nav. c. 9.n.
129. prout in Breviario nunc legitur, neque uno
verbo dempto. Ante annum 1550. non dicebatur
in Officio.
3 Qui volunt Orationem dici Dominicam
ante Laudes à Nocturnis ſeparatas, volunt etiam
cum ea Salutationem Angelicam, qua de re ſup.
pgg. 40. n. 4.
4 Fortè inde data eſt comes Orationi Domi-
nicæ in Officio, quia ex Durando lib. y. c. 2. di-
cebatur Ave Maria in principio, & in fine Ho-
rarum B. Virginis; quæ Horæ, ut dicemus, quo-
tidie recitabantur cum Officio divino; & quia
nunc omittuntur, præſertim extra Chorum, ſal-
tem retenta eſt Salutatio Angelica ob cultum
beatæ Virginis, cujus ope ſingulis Horis indi-
gemus.
S In fine Horarum non dicitur, niſi in fine Cõ-
pletorii, ut finis Officii concordet cum principio
ejusdem Officii. De ejusdem excellentia lege
Navar. de Orat. c. 9. Concl. 2. expoſitionem ve-
rò accuratiſſimam edidit inter alios Rutilius
Benzonius ann. 1612.

De HGmbolo Apoſtolorum.

CAPUT III.
1ubolum, ait Ruſſinus in Expoſit. Gmb.

eſt Græcè, indicium & collatio, hoc eſt,
quod in unum confertur. Dicitur Apoſtolorum,
quia ſinguli Apoſtoli in unum contulere, quod
quiſque, dictante Deo, ſenſit ante ipſorum divi-
ſionem: lege Auguſtin. Serm. ni. de Tempore, ſi
illius eſt. Petrus dixit, C'eds in Deum, Patrem
omnipotentem. Joannes dixit, Geatorem cœl: &
Tem. II.

De Gembol⸗ Apahalorum.

lib. 2. 6. 9. Hug. Vict. in éec. cap. 3. mentionem
G 7 . .

9
terræ. Jacobus dixit, Credo & sn Zeſum Chri-
ſtnm, Filium ejus unicum, Dominum noſtrame.
Andreas dixit, Qui conceptu eſt de Sspirita ſan-
&tοs, natns ex Waria irgine, Philippus ait, Paſ-
ſus ſub Pontio Pilato, cruciſirus, mortuus & ſe-
pultus. Thomas ait, Deſcenait ad inferos, ter-
tia die reſurrexit à mortuis. Bartholomæus di-
xit, Aſcendit ad cœlos, ſedet ad dexteram Dei
Patris Omnipotentis. Matthæus dixit, Iade ven-
turus eſt udicare vivos & mortuos. Jacobus Al-
phæi, Gredo in Spiritum ſanltum, ſanttam Ee-
eleſiane Catholicam. Simon Zelotes, Sancto-
rum communionem, remiſſionem peccatorum.
Judas Jacebi, Carnis reſurrectionem. Mathias
complevit, Et vitam aternam. Amen. Hæc Au-
guſtinus, ex quibus patet, editũ fuiſſe Symbolum
ante necem Jaeobi Majoris, quæ contigit anno
Domini 44. Dixi ſuprà dictante Deo, teſte Ter-
tulliano de Præſeript. adv. heret. cap. I4. quod
ideò à Romana Eccleſia integrè cuſtoditum fuit,
adeò, ut Romanum Symbolum fuerit à Vigilio
Papa appellatum, lib. 4. contra Eutichen. ubi ait.
Romanum Symbolum antiquius eſſe Nicæno,
id eſt Apoſtolicum, exponente Durand. de Kit.
lib. z. cap. 2 4. imò Ruffinus aſſerit, in diverſis
Eccleſiis factas illi fuiſſe additiones, Romæ ve-
rò minimè; eò quòèòd nulla hæreſis Romæ ha-
buerit exordium. Plura de hec Symbolo Do-
minicus Gravina in Cathol. præſeription. lib. 4.
2 Decreverat Damaſius ad omnes horas reci-
tari hoc Symbolum, ut in ſupplem. Chron. in eus
Vita, & idem habet Polyd. Virgil. lib. 6. de in-
vent. cap. 2. Durandus quoque lib. t. cap. 2. in-
nuit, ſuo tempore fuiſſe in uſu hunc ritum, ſed
uſu abrogatus eſt, exceptis Matutino & Prima
aute easdem Horas & Completorio in fine. Am-
broſius de Velan. Virginibus, de Symbolo air,
Quotidie antelueanis horis recenſendum eſt,
Auguſtinus lib. 1. de Symbolo ad Cathec. cap. 1.
Quotidie dicite, antequam dormiatis, & Hom.
J2. inter o. Quotidie dicite, quando ſurgitis,
quando vos collocatis ad ſomnum. Ergò hora
Matutina & poſt Completorium aptiſſimè di-
citur: ante horam Primam, quæ dici eſt initi-
um, æquè aptè dicitur. Amal. lib. 4. c. 2. Gemm.

hujus

hujus Symboli faciunt in Prima & Completorio,
& ad preces tantùm.
3 Quare novo jure quinquies hodie recita-
tur in Ofhcio, ſi dicantur Preces in Prima &
Completorio. Initio quidem Matutini & Primæ
ad profeſſionem fidei, quæ eſt virtutum omni-
um fundamentum: & dicitur ſecretò, quia in
primitiva Eccleſia ſub ſilentio plerique fideles e-
rant, metu perſecutionum. Dur. lib. g. cap. 25.
In fine quoq; Completorii ſecretò dicitur; quia
in fine mundi plures in corde reſervabunt fi-
dem, non ore palam prædicabunt, idem ibidem.
in medio ad Preces Primæ & Completorii; quia
in primitiva Eccleſia, & in fine mundi in electis
ſolidior fides; unde & bis in his duabus horis di-
ci ſolet.
4 Sed cur in medio ad preces, partim clara

voce, partim ſecretèò dicitur? Qaia corde credi-

tur ad juſtitiam, ore autem confeſſio fit ad ſalu-
tem, Roman. o. Durancl lib. y. cap. r. ſed nun-
quam totum clara voce, ſicut in Miſſa, quia, in-
quit S. Thom. 2. 2. quæſt. I. art. 9. ad . initio di-
ei, in primiti va ſcilicet Eccleſia, prædicabatur fi-
des potius occultè; & idem in fine diei, Anti-
chriſti tempore, fiet; nunc verò temporis, quod
hora Miſſæ repræſentat, manifeſtata fide, Sym-
bolum Patrum, quo declaratur Symbolum A-
poſtolorum, evulgatur liberè, & absque metu
cantatur. De Symbolo ſatis.

De Initio Horarum.
CAPU T. IV.

1Ribus modis inchoantur Horæ: Matuti-
. num per Domine labia mea, & Completo-
rium per Converte nos, &c. reliquæ horæ per
Deus in adiutorium. De Matutini principio præ-
dicto meminit Amal. lib. 4. cap. 9. & alii poſt
eum. Sigsum Crucis ad os fieri, ſcribit Gemma
an. lib. 2. cap. I. De initio Com pletorii prædicto,
Hugo in Spec. cap. 3. De initio reliquarum hora-
rum, quod diximus, Nav. de Orat. cap. J. n. 5g.
& auctorem facit Damaſum ſuaſu Hieronymi.
Gregorio tribuit Polyd. Virgil. lib. 6. de invent.
cap. 2. Amalar. autem in Matur. lib. z. cap 9. non
meminit hujus Verfus, Dens in adjintorinm. Erat

Comment. in Rubr. Breviarii Sect. V. Cap. IV.

autem hic Verſus in ore Monachorum frequen-
tiſſimus, Caſſiano teſte lib. 2. Iatit. cap. 23. cokl.
o. capite o. Signum Crucis à fronte ad pectus
ad ea verba fieri, tradidit Belet. de Div. Ofße.
cap. 24.
2 Contingit enim, att Turrecrem. ad Reg. §
Benedicti, tribus modis peccari, corde, ore &&
opere. Domine labia dicitur contra peccatumo-
ris; Converte, &c. contra peceatum cordis; De-
us in adjutorinum, contra peccatum operis. Et
quia in peceato oris & cordis eſt aliquid operis,
ideò, ait Darand. ib. y. cap. 2. in Matutino quo-
que & Completorio additur Verſus, Deus in
adjutorium, &c.
3 Aptiùs autem principio totius Ofſicii præ-
ponitur Domine labia, & c. quia ore laudandus
eſt Deus cum recitatione Officii: & quia per di-
em vagamur à Deo, ideò ſub noctem dicimus
aptius, Converte nos Deus, &c. Per diem autem
ſæpiùs cum antiquis Monachis dicimus, Deus in
adjutorium, & c.
4 Proſequimur cum Gloria Patri & Flio, &.
auctoritate Damaſi; & ad omnes horas diei, ſcri-
bunt Amal. lib. z. cap. 9. & W'alafridus cap. 27.
Damaſus tamen non eſt auctor hujus versũs, qui
ante Damaſum à Nicæna Synodo fuit compoſi-
tus; imò ab Apoſtolis fluxiſſe, probat ex Baſilio
Baronius ann. 32. Nicænumque addidit; Sent
erat in principio, & c. ut idem Baron. ibidem eæ
Conc. aſenſi. can. 7. Plura infrà c.5.
5 Completur initium horarum per alleluja-
Vox eſt Hebræa, quæ ſignificat, Laudate Deum,
ex Aug. in Pſal. Iö. cum plenitudine tamen gau-
dii & exultationis, auétore S. Thoma peſt Gloſ.
in c. 9. Apocal. S. Germanus in Theoria expli-
cat hoc modo: Ahl, venit, el, Deus, uia, laudate:
vel ex codem, Pater, Filius, Spiritus ſanctus,
quam expoſitionem S. Gregorio tribuit Durand.
lib. 4. ap. ze. ubi alias tres affert, quæ mihi non
ſatis plaeent. In aliam linguam transferri non
debet propter ſanctiorem auctoritatem, ait Iſid.
l. I. de div. Off. c. 3. IU
6 AS. Hieronymo fuit hæc translata de Je-
roſolymitana Eccleſia ad Romanam juſſu Da-
maſi, ut docet S. Gregor. lib. 7. Epiſt. 6g. ꝗui &
eandem vocem Romæ reſtituit, ex Rup. l. l. de

Lan
12
Gund
nis u
ii

lat

Prurn
cite
Deeo
Gunn
one
1l
Veyt
cd
n
Coon
lie,
le.
Ann
N
ſ
(o

W.

otum ieger
9 1t. a. 3r
rontealpl⸗

t de Di.

gemn AAel

i, Corde, Oel

htapecciume

tumcordig
Aum Ofeis !
ltaigeicqge⸗
Mhunmmoger
Verſus, Det

otin Ofhin
nidotehudnes
ii: Eanietn

pnoctendkins

Perchemuen
dicimus, Dn

ParGAA
eshorucloiſtt
alſiiluch⸗
rhuſafenist
dofurconpe-
robarerli
ue 1dchr N
Paron idnd
66
nun hel U⸗
Lauduehem
Ninetunrngr⸗
Thomag,
,Themsel
eis ihluln
Sinnglult
olibit Diun
t, ue ihinon
D tanskli n
Nrimemit

anatm n 6
Hyic
. h 1
alch

De Invitatorio & Hymnis. FI

Div. Oſd. c. 5y. non ſimpliciter, ſed inſtituendo,
ut diceretur etiam extra tempus Paſchale, ut ex-
ponit Baronius Auguſtinum citans in Pſal. 106.
dum ſceribit de Damaſo anno 3ᷣz. Erat enim in
uſu eroſolymis ante Damaſum, qui & Romæ
eandem vocem ordinaverat; ſed deinde fuerat
omiſſa uſque ad tempora S. Gregorii, qui ean-

gdem reſtituit.

7 Poſt Septuageſimam loco alleluja dicitur,
Laus tibi Domine & c. ex Decreto Alexandri II. ut
ait auctor Gemmæ an, libro 4. cap. 12. titulo de
Sancto tephano, in poſtremis verbis. Mutatio-
nis hujus ratio eſt ex Alcuin. cap, de ptuageſ.
quia convenit humiliori tunc uti lingua, qualis
eſt latina comparata cum Hebræa.

De Invitatorio.
CAPUI V.
1 Hberur Invitatorium apud Amal lib. g.

cap. 9. in quo, inquit, communis cœtus
Fratrum convocat omnes degentes undique, ut
excitentur, & veniant ad confitendum Domino.
De eodem Alcuinus ante Amalarium, dum cau-
ſam reddit, cur Invitatorium in die Epiphaniæ
non dicatur.
2 Dicitur autem ſexies integrè intra Pſalmum
Venite, & ter imperfectè, id eſt, pro medietate
ejusdem: quia aliqui perfectè, aliqui imperfectè
invitationem recipiunt. Senarius eſt perfecto-
rum, qui conſtat uno, duobus, tribus. Imperfe-
ctorum numerus eſt illorum trium, qui Super-
biæ, Avaritiæ & Luxuriæ ſtudent, Durand. in
Rat. lib. j. cap. 3. Sexies item integrè, quiamn ſex
ætatibus mundi invitantur omnes ad Deum,
Mich. Timoth. Spec. ord. 4. par. tract. 6. Fap. 16.
3 Variatur pro Officii qualitate, & in Feriis
variari tradit Radulph. Propoſ. 5. quæ varietas
concinnior eſt hodie quàm ante Pium V. tum in
Officio de Tem pore, tum de Sanctis.
4A Dominico die, de creatione, Qui fecit nos;
quæ facta eſt primo dierum omnium; in reliquis
diebus concordat Invitatorium cum antiquis.
In die Epiphaniæ non dicitur, ex Alcuino
cap. de T heophania, quia, inquit, Herodes invi-
tavit &congregavit Scribas, ut ſcirent de Chriſto

ad eundem occidendum. Vel quia Magi, inquit
Hugo in ec. cap. 3. à nemine invitati venerunt
ad Chriſtum. Vel quia Pſalmus Eenite dicitur eo
die in nocturnis, neque bis in eodem Ochcio di-
ci Plalmus ſolet, Dur. lib. 6. cay. 16. & in tertio
Nocturno Pſalmus ille dicitur; quia tempore
gratiæ invitantur omnes ad Deum, non ita com-
muniter in lege, & ante legem. Unde frequens
eſt repetitio verborum, Eenite, adoremus eum.
6 Non dicitur in triduo ante Paſcha, ne invi-
temur, ſed potiùs per ſilentium deteſtemur peſti⸗
ferum Judæorum conſilium, & conventum eo-
rum contra Chriſtum. Prætereà Apoſtoli tunc
diſperſi erant, qui alios ad Dominum invitate
conſueverant, Durand lib. b. 6. 32.
7 Quando, & cur in officio Defunctorum
dicatur vel taceatur, diccmus ultima ſectione.

D. Hymnis.
CAPUTVI.
1 Vnni Græcè, laudes Latinè; Sunt enim

cantus laudem continentes Dei, Aug.
Pſal. 2. ita ut hæc tria conſtituant Hymnum.
Laus, Dei Laus & Cantus. Carmina quæcunque
in laudem Dei Hymni vocantur ab Iiidor. I.i. de
Div. Offc. cap. b.
2 Primus Author David, ex HEid. ibid. inter
Græcos è noſtris primus Hierotheus & Nepos,
apud Euſebium l.7. Hiſt. cap./9. Deinde Hilari-
us è Latinis librum edidit Hymnorum Eccleſia-
ſticorum, teſte Hieron. de Script. Eccleſ. quem
imitatus Ambroſius, Hymnos populo compo-
nens, pertecutionem juſtianæ Augulſtæ rerum no-
vitate lenivit, ut ſcribit Walaf. de Reb. Eccl. c.
27. & tunc in Eccleſia quoque cantari cœperunt:
quanquam & Apoſtolicum inventum fuiſſe di-
cendum eſt, de quo Paul. Coloſ. 3. Epheſ.. imò à
Chriſto deduci poteſt, qui, Hymno dicto exivit
in montem Oliveti, Marth. 26.
3 Cantandos auté in Eccleſia Romana com-
poſuit quoque Gelaſius Papa, ex Nyalafr. loc. cit.
uſumque eorundem in horis Canonicis appro-
bavit Conc. Turon. II. c. 2 4. Tolet. IV. G. 72.
4 Significant Hymni fortitudinem & maje-
ſtatem Dei, & ejusdem vel beneficia, vel facta

G 2 miran-

N2
miranda, ait Hieron. citatus ab Amal. I. 4. 6. 7.
Unde & ſtando eos cantamus ob reverentiam;
& ut oſtendamus nos ſurſum habere quoque ad
Deum corda noſtra, Durand. l. y. c. 2.
5 Multos enumerat Hymnos Radulph. Pro-
poſ. 3. qui erant tunc in ulu, è quibus nos habe-
mus eos, qui ſequuntur; quorum authores hoc
loco addimus, pront alii nobis tradiderunt non
sontemnendi Scriptores.
1 dAad cœnam Agni providi. Nondum novi
auétorem.
I1 DTternacali gloria, Ambroſüjeſt, ex Mich.
Timotheo.
1 Aterna Chriſtimunera, Apoſtolorum &
Martyrum, Ambroſiani ſunt, eæ Dion. Carthuſ.
& Clittov. Sed alterum pro Martyribus tribuit
Gregorio Timotheo in quadanz editione, non in
omnibius.
I1 Aterne rerum Conditor. Ambroſianus eſt
ex Kadulph. loc. cit. & ex Timoth.
1Ales diei nuntius Prudentii, exæ Clictov. &
Tzmoth.
4 ABegnlaris pundanzentum. Pars eſt Hymni,
Urbs ernſalem beata, de quo infrà.
3 Antra deſertiteneris ſub annis. Paul. Dia-
coni, ex Clietov. Carthuſ. Limoth.
⁶$ A ſolis ortus cardine. Sedulii ex Cornel.
Schult. tom. I. part. 2. c. 6. biblist. Alphabeticus
eſt, quia primi verſus ab A. alii à B. C. D. & . quod
Notavit Timoth.
1 Aundibenigne Conditor Ambroſii, eæ Cornel.
loc. cit. Prudentii e Timoth. Gregorii, at in e-
insde Operibus to. y. Romæ 17gz. in calce Sacram.
5§ Ave maris ſtelta S. Bernarde tribuitur à
Franc. Coſtero.
² Anrealuce, & decoreroſeo Elpis, Ixoris Bo-
Etii: quæ vixit circa ant um 722. m ligno vitæ, de
Anitia ſamilia.

1Anrorajam ſpargit pelum. Ambroſüiex Ti-

moth. ſi nota marginalis eſt T imothei: non enim
ita in omnibus ejusdem libris habetur.
1 Anrora lucis rutilat. Ambroſii, eæ Cornelio.
I Beata nobkis gaudia. Hilarii, er Cornelio.
1 Cœli Deus ſanltiſſime. Ambroſii dicitur eſſe
in quibusdans Breviariis.
1 Chrißte redempter omnium. in Natali, Am-
broſianus eſt ex Timoth.

Comment. in Rubr. Brev. Sect. V. Cap. VI.

wzoth.

3 Chriſte Santtorum decus Angeloram, deſi-
deratur auctor.
I Conditor alme ſidera. Ambroſii eæ Timotkh.
1 Conſors paterni lunminis. Ambroſii, ex Cor-
nelio.
I1 Deus tuorum militum. Ambroſü, exæ Na-
dulph. Gregorii, e Timoth. L
3 Ecce janms noctis tenuatur umbra, Gregorii-
Clictov. & Timoth. in calce Sasram. Greg. ha-
betur.
1 Ex more dobéti myſtico. Ambroſii, eæ Timoth.
I Ewultet cœlam landitéus. Ignoratur auctor.
I Hoſtis Herodes inzpie. Sedulii, ex Timoth.
1 Zam Chriſte Sol jaſtitiæ. Ambroſüi, in qui
busdam Brev. & ex Zoan. Baptiſta Rubeo.
I Jam Chriſtus aſtra aſcenderat. Ambroſi
e Kadulph. Gregorii er Cornelio.
1 Jam lucis orto ſidere. Ambroſü, ex Clictov.
Carthuſ. Timoth.
1 Zeſa corona celſior. Ambroſii, eæ Radulpho.
I Jeſu corona Virginum. Ambroſii, ex Radul.
Gregorii ex T imoth. S
I Jeſu noſtra redemptio. Ambroſü, ex Cer-
nelio. L
I eſu redemptor omninm. Dendero auétorẽ.
I Ilmmenſe cœli Conditer. Ambroſü, ea Timoth.
3 Me Confeſſer Domini ſacratus. Nondum
ſcitur auctor. S
1 Lucis creator optime. Gregorianus eſt,
ex Timoth. & habetur in calee Sacram. Grego-
riani.
4 Luſtris ſex qui jam peractit. Ambroſii, e
Jacobo de Valentia in Pſalm. 97. apud Timoth.
ſed videtur auctoris, qui ſcripſit Pangue lingua:

ungde ut unus Hymnut habetur in Miſſa Fer. 6.

in Paraſceve.
1Lux ecce ſurgit aurea. Prudentii, eæ ſoan.
Baptiſta de Rubeis in Pſalter.

busd. Brev.
1 Martyr Dei, qui anicum. Auctor nefcitur.
3 Mocte ſurgentes vigilemus omnes. Grego-

rii, er Clibtov. & Tmoth. Blegitur in calce a-

cram. Greg.
1 Mox atrarerum contegit. Ambroſii, ex Ti⸗

I NoX

1 Magnæ Deus potentiæ. Ambroſii, in qui-

65
dor
1
1.G
H
1
1
1lS
1
lr
49

ngeloren ett

toſiier ng
nbrollzerlz.

ahroli er de

nhra Ceni
lram. Ggl

btolizer hnnt
Gnotaturad,
li er mnt,
Arbroi, ng⸗
Fehuke
derat. Anbetl
o.
DroſierCNn

ier Nulß
hrolizer igl

mbroſt, erlt

Deſdetoandnme
dbrolter
,G:. Nomn

eggtinlc
eran. 0gr

i Ambrohhe
Iutt
t unte iin
in Mulus

dentü, erie
Inbroli iuſ⸗
Aucor helatun

emel Cil
urnadt

rbroien.

M

1 Mx, & tenebræ, & nubila, Prudentii, ex
Clictov. & ⸗Timoth.
1 Wunc ſantte nobis Spiritus, Ambroſü, ex
Clictov. Carthaſ. Timoth.
1 O&glorioſa Domina Fortunati, eæ Cornelio.
Ambroſii, ex Kubeo.
17 lux beata Trinitas, Alcuini, ex Corne-
ν. Gregorii, ex Timoth.
3 nimis feliæ, meritique celßi. Pauli Dia-
coni, ex Clictov Carthuſ. Timoth.
2 Pange lingna glorioßi Prælium certaviinis.
Fortunati, ex Baron. ann. y6b. & Timoth.
1 Plaſmator hominis Dens, Ambroſii, in qui-
aſäam Breviar. Gregorii, in aliis Brev.
1 Primo diernm omnium. Gregorii, ex Cli-
Gtov. Timoth. & habetur in calce Sacram. Greg.
1Quem terra, pontns, ethera. Fortunati, ex
Cornel. Gregorii, ex Timoth.
1 Rebtor potens verax Dens. Ambrofii, ex

Cliltov. Carsbuſ. Timoth.

1 Rerum Creator eptime, Ambrofii, ex iiſäem.
1 Kerum Deus tenax viger. Ambroſü, ex
1 Kex glorieſe Martyram. Gregorii, e& Ti-
moth.
1 Rex ſempiterne Domine. Quis mihi det
Auctorem?
6 Sanltorum meritis inciypta gandis. Neque
auctorem novi.
1 Smno refelctis artubus. Ambroſü, eæ Cor-

nel. & Timoth.

1 Splendor paternæ gloriæ. Ambroſii ex Na-
dul. Timoth.
1 Summaæ Deus clementig., Ambroſii ex Car-
thuſ. & Timoth.
1 76 lucis ante terminum, Ambroſii i= Cor-
1 Telluris ingens Conditor. Ambroſu, ex
quibuſaäam Brev.
4 TLibi Chriſte ſplendor gatrit. Quis auctot?
1 Ti, Tyinitatis unitas. Ambroſui, ew Cor-

pslio.

Veni creator Spiritus. Ambroſi; ex Cor-
VFerbum ſupernum prodient AbPatre. Gre-

otii, in quibuſd. Brev. S. Thomæ Aquin. e&

De Hymms.

Timoth. quem fortè fefellit alterius Hymni ſi-
mile principium.
1 Vewilla Kegis prodennt. Theodulphi ſeu
Theoduli, exæ Benzonio in Magnificat. lib.r. ap.
6. Fortunati, ex Baron. an. yéb, Sedulii, e aliis,
vel Ambroſii, apud Timoth. B
3 Virginis proles, opifexque matris. De
auétore nemo.
1Vox clara ecce intonat. Ambroſü, ex Cor-
nelio.
4 Urbi Jernſalem beata. Auctor Ambro-
ſius, eæ Rubeo.
1 Ur queant laxis reſonare fibris. Pauli Dia-
coni; hunc putant aliqui in prima ſtrophe colle-
giſſe ſex notas muſicales. Ut, re, mi, fa, ſol, la;
ſed errant, nam hæ notæ cœptæ ſunt adhiberi
tanquam muſicales à Guidone Abbate, qui
Græcos imitatus muſicos ſyllabis uſos ad muſi-
cam docendum, adinvenit & ipfe has Iyllabas
Latinas de prædicta Hymni ſtrophe deſumptas,
ut ſcribit Arnoldus auctor Ligni vitæ libror.
Obiit autem Guido ann. 1020. longe poſt Pau-
lum Diaconum, qui floruit anno 770.
6Radulph. loco citato ſignificat alkos Hym-
nos fuiſſe tunc in uſu in Hymnis Romanis, &
fortaſſe non paucos de ſequentibus, quos ille
non indicat, & habentur in Breviario Pii V.
1 ‿terne Kex altiſime Gregorii, in qui-
baſdam Brev. habetur etiam in Brev. AM. §
Antt aunos 306⸗
1 Aterne patris anice. Non ante annum
15%. auétorem deſidero. .
1 Amor ſeſu dulciſſime. Bernardo tribuit
Timoth. in Breviar. non ante annum 1550. fuit
in uſu.
1 Audit tyrannus anxius. Prucdentii, ex Ti-
moth. poſt ann. 15f0. eſt in Brev. .
2² Chriſte Redemptor omnium. de Omnibus
Sanctis. Ambroſü, ex Timoth. habeturin Ppræd.
Brev. M. &.
1 Claro Paſchali gaudio. Habetur in præd.
M. S. Breviar. auctor idem qui Hymni,
Triſtes erant Apoſtoli. unus enim erat hymnug,
qui nunc diviſus eſt.
6⁶ Caſtodes hominum pſallimus Angelos, An
1603. auctoritate Pauli VYV. S
6 3 1 Do-

.Mͤ

54

1 Doctor egregie Paule. Elpis dicitur eſſe à
Cornelio ſupra, habetur in prad. M. S. Brev.
2 Fortem virilt peltere. Sylvii Card. An-
tonian. in recognit. Breviar. à Clem. ; III.
3à Hajus obtenu Deus alme noſtris Parshym-
ni, Virginis proles, de quo infra.
1 gam bone Paſtor Petre. Elpis. Habetur in
præd. Brev. MW. &.
1 Jeſu Salvator ſaæculi. In prad. Breviar.
M. S. ſed auctorem neſcio.
, Memento ſalutis aultor. Pars eſt hymni
Natalis Domini: Chriſte Redemptor omnium.
1 Mardo Maria piſtico. Pars hymni in bene-
dictione palmarum, in Ordine Romano. muta-
tus in Breviarii récognitione ſub Clemente VIII.
& eſt S. Greg. ex Rubeo.
, Orbis patrator optime. An. 1608. juſſu Pau-
1O ſola magnarum urbium. Prudentii ex
Timoth. non ante annum 1550. in Breviario eſt.
4 Pange lingaa gloriofi corporis S. Thomæ
Aquin. in Opuſc. -7.
1 Pater ſuperni luminis. Roberti Card. Bel-
larm. in recognit. Brev.
2 Petrus beatus catenarum laqueos. Dici-
tur Elpis in prædicto Brev. M. S. ante 300. an-
nos habetur.
1 Quicunq; Chriſtum quæritis Prudentii, ex
Timoth. ſed nota marginalis in alia editione tri-
buit Bernardo non ante ann. 1750. habetur in
Breviario.
2 Quodcumque vintlis ſuper terram, Elpis.
habetur in pradicto Breuiar. M. S.
⁶ Sacris ſolemnuis junta ſint gandia. §. Tho-
mæ, Opuſc. 17.
1 Salvete flores martyrum. Prudentii. =
Timoth. non ante annum 1550. in Breviario ha-
betur.

1 Triſtes erant Apoſtoli. habetur in Breviar.

M. S. prædicto, auctorem facit Ambroſium
Rubeus.
2à Verbum ſupernum prodiens, Nec Patris S.

Thomæ, Opuſc. 77.

Comment. in Rubr. Brev. Sect. V. Cap. 6.

Omnes ergo ſunt namero XCVI. “

7 Si rationem metxri cujuſque ſcire cupis,
brevicer addam: nam ad ſex ſpecies ii reducun-
tur & formas, In prima ſum hymni Jambici
Dimetri, à jambo pede, & à duabus menſuris
ita dicti: & ii ſunt, quos à capite notavimus hac
nota I. hoc eſt primæ ſpeciei. =
In ſecunda continentur Jambici Trimetri,
à Latinis ternarii vel ſenarii appellati, qui con-
ſtant ſex pedibus, locis imparibus: ii verò ſunt
quos notavimusà capite hac nota 2. hoc eſt ſe-
cundæ ſpeciei.

Tertia forma continet Sapphicos cum Ado-

nico in fine, notatos hac nota 3.
Ad quartam ſpectant Trochaici Dimetri, hac
nota 4.
Quintæ formæ, nempe Trochaici, & à Ser-
vio Ithyphallici, unicus eſt hymnus in ejus lau-
dem, quæ unica eſt Mater & Virgo, Ave ma-
ris ſtella; qui ſpeciem metri tantum habet quo-
ad ſyllabas, ut notant Clictov. & Carthuſ.
Sexta complectitur Aſclepiadæos cumGlyco-
nieo in fine, notatos hac nota Ko
8 Sed auctores Eccleſiaſticorum hymnorum
leges metri ſæpius neglexerunt, ut ſenſui verba
conſonarent: quod de ſe fatetur S. Bernardus
Epiſtol. 312. aa Guidonem, & in prædictis pa-

tet. Ambroſius è ſupradictis accuratius hymnos

num. 37. compoſuiſſe creditur; Gregorius octo,
Bernardus duos, Hilarius unum, S. Thomas
quatuor, reliquos alii quos nominavimus.
9 Prædictos hymnos emendavit tandem ſar-
ctiſſimus D. N. Urbanus VIII. correctis falſis

ſyllabis ultra nongentas, & mutatis ideo prin-

cipis hymnorum ultra triginta, anno 1629. quos
& laudavit S. Rituum Congregatio die 17. Mar-
tij ejuſdem anni. Intactos reliquit tres de ſan-
ctiſſimo Sacramento, ratione Hetruſci rhyth-
mi, quo auctor S. Thomas eos compoſuit:
hymnum irem Ave maris ſtella, qui eſt ſoluta
potius oratio, aliquibus inciſis partita: & hym-
num Angelorum ad Veſperas, qui ſine labe
fuit & paucos alios.

dex

hu⸗

A
1
Her⸗
1Hetl
Mer.
1Ktert
As.
oe
Aner
4
1Audi
Audi
Ae
Ate
1 Aure
bert
1¹ heate
1Cecxl
Chril
1 Chri
1(al⸗
1Conl.
1(leat
1(ucde
(o

¹ Decor

an

laef
lare
kena
ule
unen
1 Hont
7 Hiu
nd
In
Iunl
el
lele
1 Ra

1fen

1 Inmn

CVII
ſerre nn,
iitecen.
mni hi
bus wellit
otayinnmn,

„ . N
ci Trunem,.
ke, Jui
Srüyeroſan

11 Meck e⸗
coscuin Ad
iDinerne

chuie, EnNe⸗
mpineinl⸗
tpo, ,ne
uun hubelr
Catu
Aoslnd
umbynpemm
ſenſiiſtir
ur 5 Penms
inrellctß⸗
Uratiushjnm
Gregotitain
m, 5 Dhun
hninavimmg.
mitlanenl
Lconodiulli
tars ieoſit
Annol
rioden Ne
Uit tes e il
Henmihſt⸗
eo onpgli⸗
. gick Cr
nttn N
5 gui in

ðð

Index ergo deinceps hicerit.

D regias Anni dapes.
Xterna cæli gloria.
AKterna Chriſti munera.

Fterne rector ſiderum.

Kterne rerum Conditor.
terne Rex altiſſime.
Ales diei nuntius.
Alto ex Olympi vertice.
Antra deſerti teneris ſub annis,
A ſolis ortus cardine.
Audi benigne Conditor.
Audit tyrannus anxius.
Ave maris ſtella.
Aurora jam ſpargit polum.
Aurora cœlum purpurat.
Beata nobis gaudia.
Beatæ Paſtor Petre, clemens accipe.
Cœli Deus ſanctiſſime.
Chriſte Sanctorum decus Angel.
Chriſto profuſum ſanguinem.
Cœleſtis urbs Jeruſalem.
Conſors paterni luminis.
Creator alme ſiderum.
Crudelis Herodes, Deum.
Cuſtodes homnum pſallimus Angelos.

Decora lux æternitatis, auream.

Deus tuorum militum.
Ecce jam noctis tenuatur umbra.
Egregie Doctor Paule mores inſtrue.
En clara vox redarguit.
Ex more docti myſtico.
Exultet orbis gaudiis.
Fortem virili pectore.
Hominis ſuperne Conditor.
Hujus oratu Deus alme nobis.
Jam Chriſtus aſtra aſcenderat.
Jam lucis ortu ſidere.
Jam ſol recedit igneus.
Jeſu corona celſior.
Jeſu corona Virginum.
Jeſu Redemptor omnium, Perpe
Jeſu Redemptor omnium, Quer.
Immenſe cœli conditor.

„°Se SSSNSNANAO à½ —

De Hymnis.

Invicte Martyr unicum.

Iſte Confeſlor Domini, colentes.

Lucis Creator optime.
Luſtra ſex qui jam peregit.
Lux alma Jeſu mentium.
Laux eece ſurgit aurea.
Magnæ Deus potentiæ.
Maria caſtis oſculis.
Memento rerum conditor.
Miris modis repentè liber, ferrea.
Nocte ſurgentes vigilemus omnes.
Nox atra rerum contegit.

Nox, & tenebræ & nubila.

Nunc ſancte nobis Spiritus.
O glorioſa Virginum.
O nimis felix, meritique celſi.
O ſola magnarum urbium.

O ſol ſalutis, intimis.

Pange lingua glorioſi Corporis.
Pange lingua glorioſi Lauream-
Paſchale mundo gaudium.
Pater ſuperni luminis.
Placare Chriſte, ſervulis.
Primo die quo Trinitas.
Quem terra, pontus, ſidera.
Quicunque Chriſtum quæritis.

Quodcumque in orbe nexibus revinxcris,

Rector potens, verax Deus.
Rerum Creator optime.
Rerum Deus tenax vigor.
Rex glorioſe Martyrum-
Rex ſempiterne cœlitum.
Sacris ſolemniis juncta ſint gaudia.

Salvete flores Martyrum.

Salutis æternæ dator.
Salutis humanæ ſator.
Sanctorum meritis inclyta gaudia.

Somno refectis artubus.

Splendor paternæ glori?æ.
Summz Parens clementiæ.
Summæ Parentis unice.
Te lucis ante terminum.
Telluris alme conditor.
Te ſplendor, & virtus Patris.

Triſtes crant Apoſtoli.

7 Tu

y5 Comment. in Rubr. Breviarii Sect. V. Cap. 6.

Tu Trinitatis unitas.
Veni Creator Spiritus.
Verbum ſupernum prodiens, E Pattis.
Verbum ſupernum prodiens, Nec Patris.
Vexilia Regis prodeunt.
Virginis proles, opi fexque matris.
Ut queant laxis reſonare fibris.
10 Mendum putant aliqui in hymnis Jam-
bicis, quando legunt novem ſyllabarum verſus;
non advertentes Anapæſtum poni pedem pri-
mo loco, qui conſtat duabus primis ſyllabis
brevibus& tertia longa, pro Spondeo, vel Jam-
bo ut Hominis ſuperne Conditor; Populiq;
Rex Judaici; Tibi mille denſa millium; Mi-
chael ſalutis ſignifer. L
II Hymni dicuntur vel poſt Invitatorium,
ex inſtitutione Gelaſu, ait Platina, in ſignum
gaudii vocatorum ad Deum, ex Mich. Timoth.
loc. cit. cap. 7. & ad excitanda ſunt torpentia
corda. Hugo Victor. lib. 2. de Offic. cap. . Vel
poſt Pialmos, ut excitemur ad immediate ſe-
quens Canticum Evangelicum, ut in Laudibus,
Veſperis, & Completorio, Hugo ihidem. Vel
ante Pſalmos, uti ad alias horas, ut initio horæ
ad dulcedinem divini amoris retrahantur corda
curis quotidianis occupata. Hugo ibid.
12 Finis Hymnorum variatur pro ratione fe-
ſtorum, ut dicirur in Rubric. de Hyimnis num. 4.
& in Nativitate Domini, auctore S. Bonaven-
tura, uſque ad Epiphaniam fit ſemper mentio
de partu Virginis: idem fit in Feſto Corporis
Chriſti, auctore S. Thoma Aquin. in hono-
rem Deiparæ: de cujus carne eſt caro Chriſti:
& habetur in Decreto à nobis ſuprà citato Joan.
XXII. In Epiphania, quæ ſignificat apparitio-
nem, appatet ratio, cur dicatur in fine, Qui
apparuiſti Gentibns: ob ceandem cauſam dici-
rur, Qui te revelas pen vulis, in Transfigura-
tione Domini. Reliquarum terminationum pa-
tet ratio, niſi dubites in Pentecoſte, cur dica-
tur, Deo Patrifit gloria, &c. qui finis hodice
communis eſt tempori Paſchali. Sed, ſicut at-
tinent ad Paſchale tempus ca verba a mortuis
ſurrexit, ita ad Pentecoſten illud verbum Pa-
raclito, cui fit feſtum in Pentecoſte.
13 Excipiuntur duo genera Hymnorum,

a .à —

quæ non patiuntur mutationem aliquam, nimi-

rum quando Hymni non ſunt ejuſdem metri:

abſonum enim eſſet, præſertim ubi cantantur

hymni, & quando Munni habent ultimum Ver-
ſum proprium, hoc eſt, ita proprium, ut ſi ca-
reat ſolito fine, careat petitione, quæ fit ad Deũ
ante glorificationem ſanctiſſimæ Trinitatis, vel
ſimul cum eadem glorificatione; cujuſmodi ſunt

ultimi Verſus Hymnorum, Uni, trinoque Do-
mino &c. Te nunc Redemptor quæſumus, DO

Martyrum conſortio: Te Fons ſalutis Trinitat,

in hymno ſanctæ Crucis. S

14 Concluſio verò Hymnorum ſemper fit,

vel ratione temporis, vel ratione Octavæ, quã-
vis in Officio nulla fiat de tempore, vel de O-
ctava commemoratio; ea ratione qua dici-
tur Præfatio de tempore, vel de Octava in fe-
ſto, quod propriam non habet præfationem,
ut in Rubric. Miſſal. tit. t2. n. 3.
15 In Officio Semiduplici de B. Virgine.
quod à Regularibus ex privilegio fit in Sabba-
to, ſi in primis Veſperis dicatur ſalktem Capitu-
lum de B. Virgine, dicitur in Veſperis, & in

Completorio, Jeſu tibi ſit gloria, Qui natus es

de Virgine: & item, ſi fiat tantum commemo-
tio, adhuc illud dicitur in completorio. In ſe⸗
cundis autem Veſperis ſi fiat de ea comme-

moratio, codem modo conchuduntur Hymni
uſque ad completorium incluſivè, ut habetur in
libello Officiorum PP. Diſcalceatorum à S. Con-

gregatione Rituum approbato, & Romæ im-
preſſo anno 1629. Atque idem ſervandum eſt
in Officio Semiduplici de ſanctiſſimo Sacra-
mento, in Feriis quintis à Regularibus celebran-
do, ex eadem ſacra Congreg. ibid. Si vero nul-
la fiat in Veſperis commemoratio, neque in
Completorio variatur finis Hymni.
16 Dices, Cur dicitur, Qui ſcandis ſuper ſi-
dera, cùm in aliis utamur verbo temporis præ-
teriti? Reſpondeo, illud à S. Ambroſio fuiſſe
di tum in hymno ratione metri; quem ſecu⸗
tu: Urbanus, dici juſſit, Qui vibtor in cœlam
redis. 8

D.

41
4
& Ar
wam
nng C
Alnn
Cnjmg.
jugeſt
namupr⸗
lde h
1lun
Toctemn
gfolt
Girunun
Euns, ine
ibere
Eecuibe
Pinnsi
Kaucte
Huncol.
ulceihin
Inhteſt
3
Ut,henn
kerlit
Nnd
lepetti
etonn
honnnd

Net. H

4Deo
Kinled
Udtir
Cenn⸗
Eaech
l itl
Mndan
Auhde
rind
nneh
Puben
Uno, 1

lamn, Nin
lem meni
cankunnt
imumy-
im, Euer
X rale

initarg dn

ulcnoctin
irogte
emut,
tit Imnte,

keme 1.

Dchneii
e, elte.
ne qun an
Ochzaü⸗
Cetatonen,

3. Poten
ſr in Er
lem Cnir
ehrii Ai
QOunN/
ncommer”-
ſetonio ð
e ea conm.

ibuscertin⸗
4K reronl
io, nelrn
nni. .
Grli⸗
elupolofll.
n ſin

De Antiphonis.

De Antiphonis.
C APUT VII.

1 A&à Mriphona idem eſt ac vox oppolita, ſeu

contra ſonans, Alcuin. de Celebr. Miſ-
ſa. & Amal. lib. 4. de Off. cap. z. vocem reci-

procam interpretantur; quia inchoatur ab une

unius Chori, & ad ejus ſymphoniam cantatur
Pfſalmus per duos Choros, ipſaque Antiphona

conjunguntur ſimul duo Chori. Hinc uſu rece-

ptum eſt, ut ſententia, quæ Plalmum aut Can-
ticum præcedit, Autiphona dicatur, ex Duran.
lib. de Rit. 3. 6. 12.
2 Author Antiphonarum fertur Ignatius An-
tiochenus, ex Caliod. in Tripartita. lib. 1o0. cap.
9. poſt quandam viſonem Angelorum, quos vi-
dit unum ad alterum cantantes, Sanctus, San-

ctus, indeque ille præſcripſit allernum cantum

in Eccleſia Antiochena: non dico pſalmorum,

de quibus in capite ſequenti. Græcos imitatus,

primus inter Latinos Ambroſius Antiphonarum
eſt auctor, circa annum 263. ut egregiè probat
Francol. /. par. c. 3. ſub Damaſo, non ſub Siricio,
ut ſcripſit Sigebertus. Inſtitutionis hujus habe-
mus teſtem Aug. l. 9. conf. C. 6.
3 Dicuntur Antiphonæ ſemper cum Pſalmis.
Uc, ſicut Pſalmus, inquit Amal. loco cit. ſignifi-
cat ex Hieron. opus bonum; ita non ſine Anti-

phona debet eſſe, quæ ſua combinatione, ſeu

repetitione, ante & poſt pſalmum, ſignificat di-

verſorum unionem & charitatem, ſine qua opus

bonum non faeit concentum Deo⸗ nec aliquid

valet. æc ille fuſius.

4 Duplicantur in Duplicibus, non in aliis,
& inde dicitur eſſe Officium Duplex; quia cum,
ut diximus, Antiphona ſignificet charitatem, in
ſolemnioribus perfectiorem charitatem oſten-
dere debemus, Hugo in Spec. cap. 3. alias ſignifi-
cat, inchoatam in hac vita charitatem conſum-
mandam eſſe in fine vitæ; ſicut integra dicitur
Antiphona in fine pſalmi, idem Hugo: cui Du-
rand. lib. 5. cap. 2. addit, inchoari Antiphonam
ante Pſalmum, quia charitas præcedere debet o-
pus bonum, ut ſit meritorium. Et inchoatur ab
uno, quæ ab omnibus completur; quia ab uno
Lom. I.

N
Chriſto diffunditur charitas ad mẽbra. Hæc ille.
y Plures Antiphonæ nobilioribus dantur
Horis, Matutino & Veſperis , non aliis horis.
quæ humilius celebrari debent, Radulph. Prop.
lo. Sed tempore Paſchali, tam in Matutino quàm
in Veſperis, minor eſt numerus Antiphonarum
quàm per annum, ita ut ſub una Antiphona
multi dicantur Pſalmi, Radulph. Prep 16. An
igirur minorẽ charitatem oſtendere debemus eo
tempore? abſit, imò verò hæc diminutio Anti-
phonarum denotat, ita fervere Clericos ex Pa-
ſchalibus ſacramentis & gaudis, ut non egeant
pluribus Antiphonis ad charitatem accendi. Po-
ſterior hic ritus eſt Micrologi, qrui c. 7r. in invẽ-
tione ſanctæ Crucis ponit in quolibet Nocturno
tres Antiphonas, uti alias per annum.
6⁶ Ad horas minores una dicitur Antiphona,
quæ deſumitur in feſtis regulariter à Laudibus,
quartà Pprætermiſlâ, quia eſt Antiphona pre
Cantico, non pro Pſalmo.
7 Dantur Antiphonæ communes, & pro-
priæ: illæ ut plurimum deſumunturà pſalmis,
quorum ſunt Antiphonæ: proptiæ verò, vel à
tempore privilegiato, vel à feſto, &c. & hæ præ-
feruntur communibus, uti par eſt.
32 Ob feſti ſolemnitatem in primis Veſperis
ponuntur aliæ Antiphonæ diverſæ à Laudib“, &
à ſecundis Veſperis; ut in Natali Domini, Purifi-
catione beacæ Virginis, in Feſto Corporis Chri-
ſti, & in Nativitate S. Joannis Bapriſtæ.
9 In Adventu quoque, ob tempseris celebri-
tatem, Antiphonæ de Laudibus Dominicæ re-
petuntur ad horas per Hebdomadam, quouſq;:
octo diebus ante Nativitatem dicantur Anti-
phenæ propriæ poktremis diebus ad Laudes &
horas aſſignatæ.
10 Antiphonæ ad Magnificat: in primis Veſpe-
ris Dominicarũ ut plurimum ſumuntur ex ſacra
Scriptura veteris Teſtamenti legenda in Matuti-
no ejuſdẽ Dominicæ; in ſecundis auté Veſperis
ſumuntur de Evangelio, quod in eadẽ Dominica

S
legitur, ſicut etiam ad Laudes; ut diei Dominico

deſerviat utrumq; Teſtamentum, Dominicæ Pa-

ſchales Antiphonis gaudẽt de novo tantũ Teſta-
mento, quia Chriſti reſurrectio cauſa eſt, ut in
novitate vitæ ambulemus, ex Paulo Ronmzan. 6.

H II Addi-

F
n Additur Antiphonis tempore Paſchali in
fine Alleluja, ad lætitiam Paſchalem ſæpiſſimè
declarandam, de qua voce diximus ſupra c. 4.
. y.
112. Quid ſi Antiphona ſumitur ex principio
Pſalmi vel Cantici, & incipit ſicut Pſalmus vel
Canticum: eo caſu non dicitur principium bPſal-
mi ſeu Cantici; ſed continuatur, quod ſeqintur
in Pſalmo vel Cantico, ab eo loco, ubi deſinit
Antiphona, quod nota præſertim errant multi]
in Oſhcio Dedicationis Eccleſiæ in tertio No-
turno in Pſalm. Qui habitat: nam die primo
& octavo, dicta integra Antiphona à Choro in-
cipi debet Pſalmus à ſecundo Verſu, Dicet Do-
mino, & c. ſi verò tempore Paſchali adldas in fine
Allelnja, tunc incipitur Pſalmus à primo Verſu,
Quihabitat: quia illud Allelaja tollit continua-
tionem Antiphonæ cum Pſalmo. Simile habes
exemplum in Aſcenfione Domini in ſecundo
Nocturno, Exaltabo te Domine, quoniam ſuſcæ-
piſti me, alleluja; & Plalmus incipit à primis ver-
bis ejusdem, Exaltabote PDomine, & c. ita in praxi
communiori fervatur, quod eſt rationabilius; &
in recogaitione poſtrema Breviarii addi hoc lo-
co curavimus. In Feriæ ſecundæ Veſperis feria-
libus dicto initio Antiphonæ ab Hebdomadario
Magnificat, Cantorò Chorus ſimul proſequun-
tur, anima mea Dominam; quia dividi com-
modè non poteſt ultima pars Versũs. Illud cer-
tè eſt obſervandum in enuntiandis Antiphonis,
ut initium nunquam ſit unius ſyllabæ; neq; ejus-
modi, ut abſurdè orarionem præcidat, quod mo-
netur in Cæremoniali Clericorum regularium
ſancti Pauli I. 7. c. 10.

De PEPſalmis.
CAPUT VIII.

3 ClIbPfalterium Sacerdos ignorat, nomen Sa-
cerdotis vix in eo conſtabit, ait Auguſt. 25.
diſt. Quæ ipſis: & hoc me movit, ut hoc loco
plura recenſeam ad pleniorem Pſalterii cogniti-
onem de vocabulo, auctore, Ordine, materiàâ,
Cantu & Uſu Pſalmorum, breviter tamen enar-
raturus.
2. Pſalmn, Geæcis idem quod Latinis cantus

Comment. in Rubr. Breviarii Sect. V. Cap S.

ſive ſonus, qui fit mambus pulſato Pſalterio, ut
I. Reg. 16. fit etiam voce, ut P'ſalm. 33. Bene pfal-
lite ei in vociferatione: At Pſalmi Davidici con-
tinent Dei laudes vel preces ad eum ; unde ferè
idem eſt Pſalmmus quod Hymnus, ut ex titulo He-
bræo Pſalterii habetur, qui eſt Liber hymnorum,
ſeun Laudum divinarum. P

3 Pſalterium, quo Romana Eccleſia utitur, eſt

ex translarione ſancti Hieronymi Romana, teſte

Radualph. propoſ. 5. & differt à Pſalterio Roma-

no, quod adhibetur Romæ in æde Vaticana §.
Petri; quo etiam utuntur Ambroſitani. S. Fran-
eiſcus in ſua Regula excipiens ab Ofhcio divino

Pſalterium Romanum, intelligit de eo, quod in

Vaticana S. Petri eſt in uſu antiquiſſimo-

4 De Andbtore tria ſunt certa. Primè, auéto-

rem primarium eſſe Spiritum ſanctum, Act. 1.
Hebr. 3. Secundò maximam partem eſte Davi-
dis, qui 2 Reg. 29. egregius appellatur Pſaltes Iſ-
rael: & Ifidorus lib. 2. de Ofſic. cap. y. vocat Da-
videm Pſalmorum Thelſaurum. Tertiò probat
Bellarminus in prafat. ad Explan. in Pſalmos;

cos, qui carent titulo, & eos irem, qui nomen

David in titulo præferimt, quocunque cafu, ſeu
genitivo, ſeu dativo, eſſe Davidis. De rehquis
Pſalmis, qui alium præferunt auéctorem, com-

munior eſt ſententia eſſe omnes unius Davidis;

quæ eſt C hry ſoſtomi, Auguſtini & aliorum. Plu-

ribus agit de hac re Auguſt Tornmiellus Congre-
gationis noſtræ, in ſacris Annal.an. mundi 2964:
à n. 4. =ð
5Ordo Pſalmorum triplex eſſe poteſt, Bibli-
cus, Hiſtoricus, Eccleſiaſticus. Biblicus eſt, qui
in ſactis Bibliis habetur à primo uſque ad Pſal-

mum o. quos dividunt aliqui & placet divi-

ſio Bellarmino] ita ut primi quinquaginta per-
tineant ad pœnitentes, ſive incipientes; alii
quinquaginta ad proficientes; reliqui quinqua-
ginta ad perfectos. Si dividas, ut dimidium Pſal-
terii invenias pro numero Verſuum; ſicuti om-
nes Verſus ſunt 2606. ita dimidium Verſuum e-
rit inter illos duos Verſus Pſalm. 227. Cor autem
sorum non erat reétum cum eo, &c. lpſe au-
nem eſt miſericors, quaſi centrum Pſalterii ſit

ſumma malitia hominum, & ſumma bonitas

Dei. 8
* Orde

16.

3
MM. he
iy h
be⸗
41. N.
.
1. Vers
12 i⸗

16. bre
7. G
N hn
N. De⸗
. Den
99. Da⸗
G2 Ee⸗
u
3) Daor
6. 0 /

4. 4

g bye
1 N
6 den
d. Dor
Ne⸗
7. Mr
3 Den

llteno,
. Benega.
Wwiclicicot⸗
1zundeſen
titole.
hymmonn

eſanritne
Olnanateke
etio Rom-.
Patcand
ati. ken
Mhciocif
reo glt
limo⸗
Amnd, A
Romm ℳ1
n ele Dr
urblche.
S. Cenb-
Tetmoyti
.in at
1, Culkon
nanecßll
. Deitlgi
Korem CC-

nineid

eihomm-
elasCo/⸗

lac, 6
gteithi-
Klet n
lagin g.
Cientsz 1
ligui ginet
nidun
Umn;ſanicn
8 Ferl Cum
. CrA
,Ge
un Miiͤ
umm Honi

0
4

6⁶ Ordo Eiſtoricns, quo ſcilicet tempore
quiſque Pſalmus fuerit compoſitus, difficiſlimè
haberi poteſt. Nam ordo Biblicus eſt, vel quo
ceperti lunt ab Eſdra, ut videtur ſentire S. Atha-
nal. in Scpopfi; vel quo ordinati ſunt à Septua-
Zinta Interpretibus, ut docet S. Hilarius in Pro-
logo Pſalmorum; ſcitur aliquorum tempus, qua
de re vide Torniellum loco citato, qui ſequen-
tes ordinat hoc modo.

Pfſalin. 173. Benedittus Dominns Deus went. "53.

9. Confitebor tibi Domine in toto corde mev.
10. I Domino confao.
5ö. Eripe me de inimicis meis Dens mens.
23. Benedicam Dominnm in omni tempore.
76. Miſerere neei Deus, miſerere mei.
6. Deus, Deus mens ad te delnce vigilo.
I:1. Oued gloriaris in malitia.
lo“. Deus landem meam ne tacueris.
ja. Eripe me Domine ab homine malo.
73. Dess in nomine tuo ſalvum me fac.
141. Voce mea ad Dominum clamavi.
25. Zudica me Domine.
y. Virba mea auribus percipe Domine.
12. Uſquequo Domine obliviſceris me in ſi-
nem.
16. Exaudi Domine juſtitianz meam.
77. Si verè uatique juſtitiam lognimini.
85. Iuclina Domine anrens tuam.
95. Deus ultionum Dominus.
26. Dominus ilnminatio mea.
135. Domine probaſti we.

32. Ecce quam bonum.

2. Quare frenzneraænt Gentet.
23. Domini eſt terra.
46. Omnes Gentes plaudite neanibus.
26. Afferte Domino filii Dei.

1oa. Confitemins Domino, & invocate nomen

ejus.
29. Evxaltabo te Domint.
Jo. Miſerere mei Deus.
65. Domine, ne in furore tuo argu is me.
937. Domine, ne in furore tuo argaas me.
31. Beati, quorum remiſſæ ſunt iniquitates.
7. Domine Deus mens in te ſperavi.
3. Domine quid multiplicati ſunt qui tribulant
me?

142. Domige exaudi orætionem meane.
35. Dixi: Cxftodiam vias meas.
39. Expeltans evpectavi Dominum.
. Beatnus qui intelligit ſuper egenum & pau-

erem.
41. Quemadmodum deſiderat cervus ad fontes
4 kKtr. Kna.

42. Zudica me Deus.
54. Erandi Deus oratinem mea n.
Quam dilettatabernacula tua Domine vir
tutunms.
96. Dominus regnavit, exultetterra.
177. Diligam te Domine fortitudo mea.
47. Deus noſter refngium, & veirtus.
job. Confitemini Domino quoniam bonui.
123. Niſi quia Dominus erat in nobis.
Pſalmorum tempus aliorum prorſus neſci-
tur ; omnes autẽ ante annum mundi 3920. quo
David mortuus eſt, & fortè ultimus ille fuit, qui
in Bibliis eſt 36. Moli emulari, &c. in quo ait, Qu-
nior ſui; etenin⸗ ſenui; ut mea fert conjectura.
7 Ordo Pſalmorum Eccleſiaticus eſt alius à
prædictis. Nam aliqui dicuntur Matutinales,
qui ante prandium in choro dicuntur; aliqui
Veſpertinales, qui à prandio. Matutinales IIz.
Veſpertinales 38. quamquam in matutino de
Sanctis, & Dedicat. Eccleſ. aliquando cantan-
tur Pſalmi, Cum invocarem, & Qui habitat,
qui ſunt Veſpertinales; & in Completotio;
Pſalm. Iate Domine ſperavi, qui eſt etiam Ma-
tutinalis. Si dividas eoſdem per Horas ad Ma-
tutinum recitantur in tora hebdomada 9t. ad
Laudes 13. ad Veſperas 37. ad alias horas 1I. qui
faciunt ſummam 150.
8& Eoſdem recitari in horis Canonicis Pon-
tiani Decreto, refert in ejus Vua Ribadeneira;
ſed vel ubique non fuic receptum, vel Romæ
quoque neglectum: nam poſt annos centum,
& ultra, Pſalmos omnes per Dominicam &
Ferias diſtribuit Sanctus Hieronymus, eæ Kadul-
pho Propoſ. Io. & Damaſus decrevit hoc ordine
recitari, Ex Baronio anno bo. cum nihil fere ex
Pſalmis Romæ in templis legeretur, ut ipſe Da-
maſus fatetur in Epiſt. ad HEeron. in Tomo I. Con-
cil. Hieronymus igitur conſtituit in Dominicis
15. Pſalmos, duodecim in Matutinis ferialibus,
H z & in

69

& in Matutino Feſtorum dimidium numeri Do-
minicarum; id eſt Pſalmos novem. Ad horas,
Ambroſium ſecutus, diſtribuit in plures partes
Pſal. 118. Beati immaculati. Hæc poſtrema Ra-
dulphus Propoſ. cit. De numero duodenario in
Periis harrat Caſſianus 2. de inſtitut. cœ. cap. 4.
quod coram Monachis Angelus apparens duo-
decim Pſalmos centinenter cecinir, quibus fi-
nitis, Alleluja cantavit, ac ſiluit, non amplis
viſus, nec auditus: unde à Concilio Turonenſi
c. 9. ad Matutinum duodecim faltem Plalmos
expediri juſſum eſt, facta mentione prædictæ
viſionis Angelicæ. Extat Decretum Gregorii
VII. de conſ. Diſtinét. 5. Ii die. Oinnibus die-
bus, inquit, aliis ( excipit Paſcha & Penteco-
ſten) per totum annum, ſi feſtivitas eſt, no-
vem Pſalmos & novem Lectiones dicimus: aliis
autem diebus duodecim Pſalmos & tres Lecti-
ones recitamus- in diebus Dominicis octode-
cim Pfalmos & novem Lectiones celebramus.
Haæc ibt.
9 Pluralitas Pſalmorum myſticè ſignificat, re-
colendos eſſe mores bonos diverſorum operum
per plures Pſalmos: ita ordo Rom. in Otavis
Paſchæ. Minor etiam numerus Pſalmorum in
Ofpcio dicitur ob temporis jucunditatem, ut
temporeè Paſchali, Radul ph. Prop. /0.
10 Pfalmi mutatio unius in alimmn, ut PrO Con-
fitemini in Prima Dominucali dicatur Pfal. Do-
minus regnavit; & pro Jubilate in Sabbato de
B. Virgine dicatur, Bonum eſt confeteri Domino;
ideò decreta eſt, ut in Hebdomada, quoad ejus
fieri poſſit, expleatur Pſalterium, neque Pfſal-
mus unus omittatur in Officio totius Hebdo-
madæ.
11 Additum eſt in fine cujusque Pſalmi, Gloe-
ria Patri, & Filio, & c. de cujus origine diximus
ſuprà cap. Z. n. 4. pag. yo.] ex inſtitutione Da-
maſi, ut dicitur in ejus Feſto, quod hodie hæc
ſcribentes celebramus, & probat Baron. anno
352. Ambroſius autem addidit tantum eandem
glorifieationem Trinitatis in fine Hymnorum,
non Pſalmorum, ut S. Auguſt. affirmat lib. 9.
Conf. c.. & Caſſianus docet, tantùm in fine An-
tiphonarum fubdi ſolitum Gloria Patri, & c. l. 2.
de Mæt. Orat. c. . Falluntur ergo Nicephorus,

Comment. in Kubr. Brev. Sect. V. Cab. b.

—

qui l. 9. c. 2 4. auctorem facit Flavianum primi
Verss Gloria Patri, &c. & Alcuinus, qui facit
auctorem Hieronymum petente Damaſo: unde
Epiſtola Hieronymi hac de re merito reproba-
tur à Baronio anno 327. quicquid dicat Francol.
I. par. c.2. in ſine. Hoc aufem verſu manifeſtè di-

ſtingiimur à Judæis, Paganis & Hæreticis: Con-

formamur Angelis, qui quotidie cantant trine
Deo & unico. Benzonius in Magnif. l. .. & 2.
12 Non dicitur Gloria Patri in triduo majo-
ris Hebdom. Ordo Romanus in Dominica WMWe-

diana; quia in Paſſione Chriſti viſa eſt Trinitas

obſcurari, Durand. lib. 6. cap. 32. neque in Offi-
cio Defunctorum; quia verſus eſt lætitiæ, non
mœroris, Walafr. cap. 27.
13 Materia Pſalmorum ea eſt, ut ſint quaſi
compendium totius veteris Teſtamenti. Quid-
quid enim Moyſes vel in Hiſtoria tradidit, vel in
lege præcepit, & quidquid Prophetæ reliqui vel
exhortando ad virrutes, vel prædicendo futura
ſcripſerunt, id ferè totum in Pſalmis compre-
henditur, lege de hac re Radulph. prop. 9. & Bel-
larx. præfationem Pfalmornm.
14 De eorum Centu nunc dicendum: ab A-
poſtolis habetur, Coloſ.2. Epheſ. r. in Pfalm.an-
tantes: adeò ut ex Dion. de Cæl. HMierarch. cap.3.
Pſalmorum modulatio omnibus ferè Pontificiis
myſteriis, eſſentiæ inſtar, adhiberetur: Cantus
autem primitivæ Eccleſiæ modico fletu voeis
pronuncianti Pfalmos quam canenti vicinior e-
rat, ex Iſidor. loco cit. quod accepit ab Auguſt.
lib. 1o. Confeſſ. cap. 33. ubi facit auétorem hujus
moderati Cantus Athanaſium, renovaverunt
hunc Cantum Cleri Regulaxes.
15 De alterno Cantu eſt magna quæffio,
quis fuerit auctor. Inter Græcos videtur Dion.
de Cœleſt. HMierarch. cap. 3. hunc innuere Can-
tum; item Baſil. Epiſt. 6z. qui teſtatur de ritu
communi omnibus Eccleſus, exemplo ſumpto
à cantu Antiphonarum Ignatiano, de quo præ-
ced. cap. n. 2. diximus. Caſſianus, qui poſterior,
nondum videtur noviſſe alterum cantum lib. 2.

Inſtit. cap. y. & vo. fortè loquitur de ſolo ritu
Monaſtico. Faciunt autem alterni cantus pſal-

morum Flavianum & Diodorum auctores, ex
Athanaſio hoc enarrante, Hiſtorici Græci; ſed
potiùs

pits
124.
14
lvoren/
ſdenrn
leplinn
EAnbr
ldot.
Iuncan
mgit
Cetorir
Cetehta
ne
undann
lem, H
Onehae
4
Mwon
es,
Ebaror
terncor
Gumm

Connnd

Dpers
Callan
luäbon
Mlt⸗
1
Mtur
ſnt Ul
Eolt
lemace
Ceranti
ien.
wIn
Unnbl
lede
m
u
kaler
cokund
utt,
Crorun
ar

kanum Un
is, iſen
Atnaloeme⸗
itonpeke
licuktmnl
mamnekte.
tetick⸗C.
CAutbkki
.lye:
ttidtomte⸗
minge.
ſaelk lentt
negteinot.
klerite,umn

,Ir ſorel
menti
trachdtzet
etrkelgif
ſcendo hin
Ams coNe⸗

J yrp/El

endumb
is lnce
Mermth,
ſetefonntß
etetnk: Cnn
lo hen ie⸗
entivicnidts
pit 1 ni
uctorenlnss
jenofeſelli

An guti
Gigenuin
nntetel
etint Cenn
emplo lmn
10, gegha, 4
gi ahun
1cummnhi
Eeſten⸗
miif⸗
. Ntclehi
lii ni

ſonn

De Hmnis & Canticir. 6

potius inſtauratores eos vocat Theodoret l. 2.
c. 24.
16 At inter Latinos quamvis Tertull. b. 2. ad
Uxorem iis verbis Pfſalmum inter duos ſonare]
videatur ſignificate alternum cantum; tamen
de privata ratione recitaudi Plalmos cxplicatur:
& Ambroſio tribuitur, qui Græcos imitatus ex
Iſidor. lib. I. de Offc. cap.7. & teſte Auguſt. lIib. 9.
Confeſſ. cap. 6. primus invexit in Eccleiiam alter-
num cantum: quem Damaſus Decrete generali
ſfirmavit, & communem toti Eccleſiæ fecit, ut
dicitur in Breviario in ejusdem Feſto; fuſtus hac
de re Francol. 1. par. c. 3.
Denique alternus cantus ſignificat alter-
nam Sanctorum ad benè operandu exhortatio-
nem, Hugo in pec. cap. 3. & quòd alter alterius
onera portare debet, Dur. in Kat. l. . C. 2.
18 Addit Amal. lIib. 4. cap. 3. ſtandum eſſe ad
Pſalmos quod hodie obſervant Clerici Regu-
lares, & noſtri Ordinis ad Officium diurnum]
& Baronius probat ex P. Damiani ann. o62. ut ex
ſtatu corporis, ait Amalar. demonſtremus affe-
ctum mentis; hoc eſt, paratos nos eſſe ſive ad
domandam carnem noſtram, ſive ad exercitium
operis (quod ſignificat Pſalmus, ut dximus) in
caula noſtra, & fratrum. Stantes etiam in operi-
bus bonis facilius vincimus hoſtes, ait Durand.
loc. citato.
19 Uſuz efusdem Pfſalmi in pluribus Feſtis ad
Matutinum eam habet cauſam; quia in eodem
funmt plures & varii verſus, qui pertinere commo-
dè poſſunt ad varia Feſta, & ſuggerunt varias ad
rem accommodatas Antiphonas, ut rectè conſi-
deranti patebit: quod etiam notavit Durand.
loc. oit.
20 In Veſperis feſtorum accidit mutatio ul-
timi Pſalmi Daminicalium, ut ſit conformior
Feſto; quam mutationem ſignificat Radulph.
Propoſ. 10.
21 In Poſtrema Breviarii recognitione viſum
eſt aſteriſco interpungere Pſalmorum verſus, ut
corundem lectio, etiam quoad puncta & com-
mata, eſſet eadem, quæ in vulgata editione ſa-
crorum Bibliorum emendatiore Vaticana ulti-
ma anni 1598,

De Canticisz.
CAPUT. IX.

1 Anticum ſecernit à Pſalmo S. Hilar. 2
Prol. expoſ. Eſalm. ſatis fusò. Brevius
auctore Euthymio, Plalmus eſt carmen cum in-
ſtrumento Pfaltern; Canticum eſt vox muſica
cum harmonia ore ſolo prolata. Myſticè Plal-
mus bona opera, Canticinn gratiarum actionem
ſignificat, ex Dur. l. y. . z. Eſt autem Canticum
antiquius Plalmo;, cum illius ſit primus author
Moylſes: neque defuit ejusdem uſus inter A po-
ſtolos, Coloſ. 3.
2 Septem Camica ex ſacris Literis haben-
tur in Breviario, quorum ordo temporis eſt, qui
ſequitur.
1 Cantemus Domino, quod eſt Moyfis, edi-
tum anno mundi 2544. Exod. 15.
2 Aundite Ceœli, quæ loquor. Ejusdem Moyſis,
anno 2583. Deut. 32.
3 Exwultavit cor meum. Annæ matris Samue-
lis, anno 2904.1. Reg. 2.
4 Confuebor tibi Domine- Iſaiæ, anno circiter
3314. MHai. 12.
5§ Ego dixi in dimidio diterum meorum. Eze-
chiæ Kegis an. 3322. Mai. 5.
6 Domine anů„nzröiauditionem täaam. Haba-
cuc. an. circiter 3351. Hab. 2.
7 Benedicite omnia opera Domini Domino.
Trium puerorum: an. 3462. Dan. 3.
Ex Evangelio habentur in Breviario alia tria;
quorum ordo temporis eſt. M
Magnificat B. Mariæ, Luc. I. an. mundi 40.
Ew Torniello.
Benedittus Dominus Deus Iraél. Zachariæ,
eodem anno poſt tres menſes, Luc. 7.
Nunc dimittis Domine, & c. Simeonis, Luc.
2. anno ſequenti 40 52. Chriſti primo.
Alius eſt ordo in Breviario, nimirùm in Do-
minica, Canticum Benedicite, & c. quia in Do-
minica univerſa creata ſunt confusè, quæ in
Cantico invitantur ad laudem Dei, Durand. lib.
J.·cap. 4. ſed Verſus Cantici ab Eccleſia reducti
ſunt ad minorem numerum, rejecta illa repeti-
tione, landet & ſuperexaltet, &c. quæ habetur
H 3 n

=

Comment. in Rubr. Brev. Ject. V. Cap. 9. & 10.

in Daniele, Prætereà addidit in fine glorificatio-
nem Triniratis, Benedicanzus Patrem, & c. de
qua meminit Amal. lib. 4. cap. o. tamen paulò
diverſa ab ea, quæ hodie eſt in uſu. Benedica-
mus, inquit ille, Patri, & Filio & Spiritui ſan-
Cto: nec reſpondetur AImen in fine, ſicuti ne-
que in Miſſa Quatuortemporum.
In Feria ſecunda, Canticum Iſaiæ; in Feria
tertia Ezechiæ; in feria quarta, Annæ zin quin-
ta, Moyſis primum: & de his afferunt myſticas
cauſas valdè arbitrarias Amal. I. 4. 4 c. 12. Aſ
ad é6. & Gemmalib. 2. 73. à quibus ad verbum
accepit Durand. loco. cit. In feria ſexta, Can-
ticum Habacuc, in quo mentionem de Cruce
facit: Cornua in manibus eius. Sabbato, Can-
ticum Moyſis ultimum, de quo ait Beda in Lu-
cam. Ad memoriam priicæ Religionis, Can-
ticum Deuteronomii, in quo univerſus veteris
populi ſtatus continetur, Sabbato nonnullis in
locis dici conſuevit, alioquin eſſet præpoſterum,
ut, prioribus ſeptimanæ diebus Propherarum
dictis carminibus Moyſis ultimum diceretur.
Hæc ille. Alcuin. de Celebrat. Miſſa ait, ideo
recitari, quia dixit Apoſtolus Ack.iy. quod Moy-
ſes habet in ſingulis civ itatibus, qui cum per ſin-
gula Sabbata prædicent.
2 Canticum trium puerorum eſt feſtivius,
& ideò in omnibus feſtis dicitur, reliqua tan-
tum in ferialibus, Gemma lub. . c. 3. quibus
additur in fine Gloria Patri, mors plalmorum,
à quibus parum differunt Cantica.
5 Tria verò Cantica õ quotidie di-
cuntur, Amal. 2. c.ö. & cauſas vide ſupra Sect.

praæced. c. 2. n. j.· p. l. C. I. n. 5. p. 7. & g. 6. n.

9. pag. 46.
6 Evangelia vocantur ab antiquioribus hæc
Cantica; ita Ordo Rom. quia ſunt pars textus
Evagelii S. Lucæ: & ideò ſtant omnes dum hæc
dicuntur, uti fit ad Evangelium in Miſla. Pluri-
mi initio Cantici formant ſibi crucem à fronte
ad pectus ex Beleth. c. g0. quia eſt Evangelium;
& placet, tum quia hoc præſcribitur Epiſcope
ad initium Cantici Magnificat in Cærimon. E-
piſc. l. 2. C. I. tum idem ſignum Crucis adhibe-
tur in Miſſa initio Evangelii, licet diverſo modo.

De Verſibus.
CAPUT X.
1 Vertendo dicitur Verſus, Alcuin. cap. de
Celebrat. Miſſe. Et hoc habet ſingula-

rxe Verſus, ut excitet corda eantantium ad re-

quirendam faciem Dei in eratione, Amal. I. 6.

c. 4. & præterea c. 5. ait, vim habet; ut con-

verti faciat kotum Chorum ad unum, & totam
intentionem illius ad rem, pro qua fit Ofncium.
Idem repetit in Ordine Antiphon. cap. . ubi ait:
Verſam eſſe compoſitionem ofſicialem, per quã
revertitur intentio mentis: unde eodem teſte A-
mal. vertebant ſe cantantes verſum ad Orien-
tem, I. 4. c. 2. vel ad akare de Ord. Antiph. c.1.
2 Verſus igitur poſt Nocturnos ante Lecti-
ones dicuntur, ut excitemur ad Orationem Do-
minicam, Abſolutionem, & Lectionem, ad
quam ſeſſio facilè negligentiam parit, idem e.
11. In fine quoque Pſalmorum, id eſt operum.
exeitamur ad ſpem præmiorum: idem c. /2. eod.
l. 4. Ante Cantica Evangelica, in Laudibus,
Veſperis, & Completorio excitamur Verſibus
ad intelligentiam eorundem, & ad Orationem
proximam, idem c. «. Denique ante Oratio-
nem, & in commemorationibus ſemper adhi-
betur Verſus, ut oratio ferveat, idem cap. 9,.
3 In Paſchate & ejus octava non habentur
Verſus in horis, ut aliàs, quia tanta eſt feſtivi-
tas cum brevitate Officii conjuncta, ut non ege-
amus ſtimulis. Amal. de Ord. Antip. c. 7.
4 Tempore Paſchali additur utrique parti
Verſus Alleluia, ad majorem lætitiam expri-
mendam; non tamen verſibus Reſponſorio-
rum additur; quia non terminant totum Re-
ſponſorium, & non ſunt Verſus ad excitandum,
ut ii, de quibus in hoc cap.
Verſibus, qui habentur in Precibus non
additur Alleluiæ; quia in iis attenditur potius
ratio humilitatis & mæroris, quam lætitiæ.

Be

A
4.
qui
cunn O⸗
ulln
onpon
aont
Aboran
Koezin
Dogui
Cnonis
ntte
1Ver
Mronen
Ddadatin
guhtbl
Mne.
gutog
1ltios in
leſn,
Etori ſc
ir luſto
porem
Pbhnp
Clkturiat
A unar
Iled
lnge
emtee
henr
hattein
map⸗
Npe⸗ 4
nc 6
e
wo⸗
Necid
denin
tun ke⸗
Donin
in

lerin egt
uber inngl.
dnnium A
e, Amlle
abet; broon⸗
uunn, Etorm
rOein
Ce,ellhiit
eulem Mi
cogelntelet⸗
Gnn ad Oerr.
4 Anghtn
nos meldd⸗
Dtationend-
ellionen 1
part, Een:
idckopem
dema
,in ladbe,
Lannr Venbi
AdOrnioxn
he mee Oni-
plenpetik⸗
,iGem ip/
non hlem-
tuntr etiii⸗
Ctnutnon
ytip⸗..
ar untigehn
lxuinmef
5 Reirſir
unt wonn e
aletcknan

recbhs
tendlun un

De Abſolutionib. Benedictionib. & Lecdtionibus. 6

De Abſolutionibus 65 Bene-
dictionibus.
CAPUT XlI.
1 A Bſolutionum, de quibus hoc loco,memi-
nit Radul. Propoſ. r. & puto ita vocari;
vel quia abſolvitur Nocturnum, vel quia ſimul
cum Oratione Dominica præcedenti petimus
[ait Hugo in Syec. cap. 2. ] mundari corda &
corpora noſtra ad audiendum verbum Dei in
Lectionibus. Nam oratio Dominica dicitur,
ex Durand. L. j. &.3. ut qui eget ſapientia ad Le-
ctiones intelligendas neceſſaria, poſtulet eam à
Deo, qui dat omnibus affluenter; & ut cjuſdem
orationis auxilio proficiat in nobis renovata per
ptæcedentem Verſum intentie.
1 Verſum appellat ipſammet quoque Abſo-
lutionem Gemma l. ſ. cap. y. Quaſi, inquit, qui
mandatum Legatis ad prædicationem injungit,
q uaſi abſolvat eos, ut eant ad legendũ. Rupertus
lib. 1. c. I. putat abſolutionem eſſe orationem,
qua rogamus Dominum meſſis, ut mittat ope
rarios in meſſem, & aperiat cor noſtrum in le-
ge ſua, ne ſemen, id eſt verbum Dei, quod au-
dituri ſumus, aut volucres comedant, aut ſpi-
næ ſuffocent, aut in petra, quæ non habet hu-
morem, areſcat. Dicerem Abſolutiones appella-
ri, ſumpta denominatione à nobiliori, quæ di-
titut in tertio Nocturno, in qua ſunt ea verba,
A vincalis peccatori noſtrori abſolvat nos, &c.
3 Lector petit benedictionem magnæ humi-
litatis gratiã; & Sacerdos, ut tantæ humllitati
vicem reddat, poſen à Deo, ut benediétio præ-
rogetur, Petrus Damian. de Dominus vob. c. 2.
Petit etiam benedictionem, ut mittatur. Quo-
modo pradicabunt, nifi mittantur ? Roman. 10.
Ruper. lib. I. s. 2. de Div. Oſic. Petit licentiam
eundi, & benedictio eſt licentia, Gemma l. 1.
cap. y. Vide, addit Hugo in oec. cap. 3. quam
larga poteſtas benedicendi tradita ſit illi, cui ju-
bere dictum eſt: Qube Domne benedicere. lectu-

rus enim dicit Vicario Chriſti: quod princiꝑa-

tum Eccleſiæ innuit. Sacerdos autem orat, ut
Dominus benedicat, qui totius eſt fons bene-
dictionis.

4 Lector dicit Demne, non Domine; quia
hic Dei titulus eſt, ille hominis præclari, ut do-
cet Baron. ex Evodio anno 466. ſed tempore S.
Hie romyni omnes ſancti & homines alii voca-
bantur Domni, ſolus autem Deus Dominus.
Papa ipſe hodic appellatur Domnus Apoſtoli-
cus in Litanis Sanctorum. Sed & ad ultimã Le-
ctionem, quam Superior legit, debet hic dice-
re, quicumque ille ſit, Epiſcopo inferior, jube
Domne non Domine; cui ſecundus in choro re-
ſpondere debet benedictionis congrua verba;
quidquid a hi proprio marte ſcriplerint, & nul-
la fulti auctoritate; non enim quilibet in Choro
Superior & uandus eſt Epiſcopo. Notarunt ali=
qui, quod ille, qui ſolus Officium recitat, di-
cere debet, Qube Domne: ſicuti dicit Sacerdos
hoc idem in Miſſa privata ante Evangelium, &
verè par eſt ratio, uſus tamen non idem.
5 Benedictiones fiunt in numero ternario,
& in nomine diſtincto perſonarum ſanctiſſimæ
Trinitatis, & rectiſſimè, ut patet. Benedictie
illa, Divinum auxilium, dicitur etiam in feſtis
Trinitatis, Transfigurationis, feſtis S. Crucis:
& Dedicationis Eccleſi.
6 Abſolutiones diſtribuuntur per Ferias qua-
dam proportione, ut primus dies ferialis gau-
deat prima, ſecundus ſecunda, tertius tertia
Abſolutioneʒ & rurſus quartus dies prima, quin-
tus ſecunda, Sabbatum sertia. Cum Abſolutio-
nibus autem concordant Benedictiones, niſi
Lectiones ſint de homilia, vel Sancto, in Of-
ficio trium Lectionum; convenit enim, ut ma-
gis in iis caſibus reſpondeant Lectionibus quam
Abſolutionibus. Sumuntur igitur in his caſibus
Benedictiones à tertio Nocturno ſimiliaq; in⸗
dicat Radulp. Propoſ. 17.

De Lectionibus.
CAPUT XII.
1D Atet vocabulum Lectionum, eò quia le-
guntur, & non cantantur, ut Pſalmi, Dur.
l. j. c. 2. Uſus earum originem ducit à lectio-
ne, quæ fiebat in ſcholis Patrum Act. 13. & 17.
vt notat Amal. l.j. c. q. deducit ab Hebræis Iſid.

l. I. de Ofſic. e. 10. qui certis diebus legebant de
Lege

. Comment. in Rubr. Brewiarii Sect. V. Cap. 12.

Lege & Prophetis in Synanogis; & legit Chri-
ſtus Luc. 4.
2 S. Auguſt. initio Expoſit. ad t. Epiſt. Zoan.
ſigniſicat, tunc ſolitas legi certas Lectiones in
Eccleſia ita determinatas, ut aliæ eſſe nequirent.
Hieronymus Damaii juſſu creditur] compo-
ſuit Lectionarium, teſte Bernone de Quubuſa.
ad Miſſ. ſpect. C.1. .
In Concilio Laodicenſi can. 17. citato 4
Suar.- lib. z4. de Hor. Canon. c. 2. num. 16. decre-
ta fuit Lectio poſt Pſalmos, vellonga in Ma-
tutino, vel brevis in aliis Horis; Capitula enim
ſunt I ectiones breves, ut infra dicemus.
4 Numerus verò Lectionum nec fuit major

novem, nec minor tribus lectionibus, Amal.

lib. 4. cap. 9. ut per novem conjungamut con-
verſationi novem ordinum Angelorum; vel
ut tria prædicationis tempora deſignarentur,
ante legem, ſub lege, tempus gratiæ, idem cap.
I. Addit Ruper. lib.7. cap. 13. pluralitatem Le-
Gtionum ad diverſos Nocturnos;, ſeu Vigilias
indicare, quod noſtrum eſt parare corda ad ape-
tiendum Deo, quacumque hora pulſaverit ver-

bo ſuo; plureſque Prædicarores eſſlé, ut excu-

ſationi non ſit locus. Cum autem Pſalmi, ut
E⁄ỹ̊ diximus, opera bona ſignincarent; no-
vem Pſalmi & novem Lectiones docent, æqua-
lia in nobis eſle debere, verbum & opus. In
Profeſtis autem paucitas Lectionum innuit tem-
pus antiquæ legis (nos enim Feſta agimus, ſi
coimnparemur cum antiquis Hebræis] in quo
Pauci Præcdhcatores erant. Hæc Rupertus.
5 Ex utroque Teſtamento deſumi Lectiones
Ofſici diviniſcribit Radulph. Propoſ.11. à pri-
ſcis uſque temporibus; & apud Romanos in
primo Nocturno legi de veteri Teſtamento ; in
ſecundo Nocturno Sermones; in textio Homi-
lias; & per Hebdomadam continuari Sacra Bi-
blia; ibidem tamen non excludit à prim- No-
Rurno Lectiones aliquando de novo Teſta-

mento: quod & hodie ſervamus, ut in Rubri-

Cis patet. .
6 Veràùm, quo ordine diſtribuuntur Lectio-
ges primi Nocturni per annum? Triplex eſtor-
do ſactorum Librorum: primuim voco Concilia-
gem, alerum Hiſtoricum, tertium Ecclehakkici.

Conciliaris eſt ille ordo, qui habetur in ſacris
Bibliis ſancitus à Concilio Tridentino Sect. 4.
Iſid. c. 12. numerat ſeptuaginta duos libros ſa-
crorum Bibliorum: qui numerus non caret my-
ſterio.
7 Hiſtoricus eſt, quem, ad pleniorem facro-
rum. Bibliorum & hujus capitis notitiam, com-
pendio excerpſi, & hoc loco deſetipſi, ex an-

nalium ſacroram duobus Tomis quater impreſſie

Anuguſtini Tornielli Ordinis noſtri juxta ſeriem
temporum, quo quiſque libet ſ(criptus fuit, vel
potuit ſeribi. Auctores dabo Sect.6. quos hic de-
ſideras. .
Nam Geneſis continet Acta ab ortu Mundi uſ-
que ad annum ejuſdem 2400.
Job Hiſtoria contigit anno proximo 2399.
Exodus ab ann. 2 736. uſque ad annum 24.
Leviticus pertinet ad annum 241.
Numeri liber pervenit ad annum æ*5ê.

Deuteronomium ad eundem ſpectat annum-

Joſue uſque ad annum 2pz.
Judicum ab anno ν. a annum z5gg.
Inter hæc Ruth, circa annum 27ab.
Regum primus à 29o. ad annum 2979.
Pſalterium à 296 4. exorditur.
Regum ſecundus ad annum gorz.
Regum tertius ad annum 5,755. =
Canticum canticorum circa annum zoi.
Proverbia, Eccleſlaſtes, circa hæc tempora.
Sapientia eſt Salomonis, ſeu à Philone excerpta.
Regum quartus ad annum 3472. H
Duo Paralipomenon concurrunt cum libris Re-
Inter hæc Prophetæ vixerunt hoc ordine uſque
ad prædictum annum ρ. .
Jonas enim circa annum 2227â.

Oſeas, Joel, Amos, Abdias circa annum 323f.

Iſaias ab anno gerz. ad annum 7%335.
Michæas circa annum 3zß6. .
Nahum circa annum 3321.
Tobias illuminatur anno 3529.
Habacuc oirca annum 27717.
Jeremias ab anno 3107. quo cum Sophonias.
Sed Jeremias complevit annum à.
Baruch. ann. 3451. “
Daniel ab anno qq*ρ. uſque ad anntun 7Si“r.
Eze-

yechi
Hintr.
rase
gent
dth.
Neeimi
Eſther
kecleiu
XX
Maocha⸗
9
MoC
Torni
Cbit
ſore⸗
Mrher
Chri
Perms l
reus
Dlas
Adeo
44 (
AT
Hucx E
alas:

4

ur in ſact

tind n .

10s Ibrorl⸗
OncHaN.

ioremſn.

Nikiam,con.

arer mni⸗
untletin

pnstnn,d

4qucsite

btn Mund.
.
Bind ,,
Uunum:i;
.
1465.
Qataunun

im 219,
4.

n

umnzl
ectenpo⸗
hilone eMene
.
rcunlbidde

loc otche 66

Caummnn

337,.

cumn. Ghui
n

Ezechiel ab anno à1αι⁰.uſque ad annum 3462.
Hi intra annos quarti Regum, excepto Daniele.
Eſdras circa annum ʒ3yz. uſque ad ann. 3296.
Aggæus, Zacharias, Malachias, anno gza.
Judith. anno 3772. .
Neemias à 3609. ad 3629.
Eſther 3672.
Eccleſiaſticus circa 379. quo anno floruèêre
LXX. Interpretes.
Machabæorum duo à 356s. uſque ad annum
99.
Nato Chriſto anno mundi gοο. ut fusè probat
Torniellus; qui ultra Chriſtum paſſum non
ſcribit: proſequor cum Baronio ordinem hi-
ſtoricum librorum novi Teſtamenti.
Matthæus igitur ſeripſit Evangelium anne
Chriſti 41.
Petrus Epiſtolam primam anno ꝙ&.
Marcus Evangelium eodem anno.
Paulus ad Theſſalonicenles primam annoy2.
cd eoſdem alteram, anno yʒ3.
ad Corinthios primam, & 1. ad Timoth.
anno 77.
ad Titum, §.
Lucas Evangelium, anno y?.
Paulus ad Corinthios alteram, ad Galatas, ad
Romanos, anno y5.
ad Timoth. alteram, ad Epheſios, anno 79.
ad Philippenſes, Coloſſenſes, Philemonem,
Hebræos, anno 60. Sð
Acta Apoſtolorũ à Luca completa ſunt anno é1.
Jacobus Epiſtolam ſcripſit ante annuméêz.
Petrus Epiſtolam ſecundam anno és.
Judas Epiſtolam annoés.
Apocalypſis anno 97.
Evangelium Joannis, cum tribus Epiſtolis an-
no 29.
8 Tertius eſt ordo, qui Eccleſiaſticus dici
poteſt, quia non eſt omnium librorum ſacræ
Scripturæ, ſed tantum ad uſum Breviarii, à Ge-
laſio Papa decretus /7. Diſt. cap.Sancta Romana.
Eſt autem qui ſequitur ordo.
In Adventu legitur Iſaias; quia, inquit Ama-
lar. de Ordin. Antiphon. cap. 76. nemo Prophe-
ta apertius locutus eſt de Nativitate Chriſti.
Ab Epiphania imò à Natali Domini ad Se-
76m. 11.

De Lectionibus. G

ptuageſimam leguntur Epiſtolæ S. Pauli, quia,
inquit Rupert. lib. o. cap. ule. dum repræſenta-
tur Chriſtus in mundo, novi Teſtamenti præco-
nes audiri debent ante Quadrageſunam.
A Septuageſima ad Dominicam de Paſſione,
Geneſis & Exodus: quia Paſlionem Domini
celebraturi recurrere debemus ad Adæ peccatũ.
pro quo paſſus eſt: & dum legitur de Patriar-
chis, Abraham, Iſaac & Jacob, quaſi de diver-
ſis ætatibus ad Chriſtum Choros Patrum dedu-
cimus, Rupert. I. 4. c. 5.
In paſſione Jeremias legitur, qui multa nar-
rat de eadem, Amalar. loc. cit. o. 26.
Poſt Paſcha Actus Apoſtolorum, Apocaly-
pſis, & Epiſtolæ Apoſtolorum; quia virtute
magna reddebant Apoſtoli teſtimonium relur-
rectionis Chriſti, Rupert. lib. jo. cap. ultimo.
De Actibus indicat Auguſt. in Serm. quodam
citato à Demochare Tom. 4. C. 12.
Poſt Pentecoſten uſque ad menſem Auguſuũ
libri Regum ponuntur, ut reſumatur ordo Hi-
ſtoricus à Geneſi ad libros Regum, Amalar. de
Ord. Antiph. cap. 22.
Menſe Auguſto leguntur Sapientiales libri:
quia poſt libros Regum, æquum eſt ut Rex Salo-
mon audiatur, ferventeq; ſole eo menſe ferveat
& ſapientia, Amalar. loc. cit. ſunt autem Prover-
bia, Eccleſiaſtes, Canticum canticorum, Sa-
pientia, Eccleſiaſticus.
Menſe Septembri Job, Tobias, Judith, E-
ſther: quanquam Gelaſius pro judith Eſdram
ponit; ſed Ordo Romanus habet Judith, ut
imitemur eo Tempore patientiam Jobi & To-
biæ, inquit Amalar. c. 73. .
Menſe Octobri Machabæorum libri legun-
tur, Amal. non addit cauſam, quam alii reddunt.
& mox enarrabimus.
Menſe Novembri leguntur Ezechielis, Da-
nielis & duodecim Prophetarum libri, quia ſa-
nè loquuntur de Adventu Meſſiæ, quem cele-
bramus in proxitao Decembri, idem Amalar.
c. 76.
9 Rupertus à Pentecoſte ad Adventum enar-
rans ait lib. 22. cap. 24. in lectione librorum Re-
gim ſignificari tempus Martyrum, bellorum
& perfecutionumm Eccleſiæ poſt Adventum
I Spiritis

60 Comment. in Rubr. Brewviarii Sect. V. Cap 12.

Spiritus ſancti; in libris Sapientialibus SS. Do-
ctorum inſinuari tempus. Cùm legimus de ſan-
cto Job, pax Ecoleſiaæ repræſentatur non absque
tentationibus. Vel menſe Septembri in Job juſti-
tiam diſcere poſſumus, in Tobia prudentiam, in
Judith fortitudinem, in Eſther temperantiam.
Dixi in Job jiuſtitiam, ut loquar ad uſum no-
ſtrum: nam Rupertus pro Job habet Eſdram,
cujus libri tunc legebantur. Proſequitur capite
vigeſimoquinto, & docet, libros Machabæorum
deinde legi, ut meminerimus inter virtutum
profectus vitiorum bella non deeſſe: libros de-

nique Prophetarum excitare nos ad ſpem & me-

eum, uſquequò redeat Chriſtus in Adventu ſe-
cundo. Hæc ille.
10 Durand. n Rat. lib.6. c.114. has cauſas red-
dit. In Septuageſima legimus caſum humani ge-
neris: in Quadrageſima repræſentamus ſub Pha-
raone ſervitutem; in Paſchate exitum de Ægy-
pto, per quadraginta dies Paſchales, quadragin-
ta annos in deſerto; per Rogationes ingreſlum
in Terram promiſſam; per ſeptem dies Pente-
coſtes diviſionem donorum Dei & Terræ pro-
miſſæ. Sub Regibus deinde fuerunt; & ideò li-
bri Regum leguntur poſt Pentecoſt. & c. 1zg. ad-
dit: Præcedunt quidem libri exemplares, ſe-
ꝗquuntur doctrinales, redeunt alii exemplares,
tum alii demum doctrinales, quia plus movent
facta quam verba, & hac viciſſitudine ad perfe-
ctionem virtutis pervenitur. Libris igitur Re-
gum ad exemplum lectis, legimus Auguſto men-
ſe doctrinales Salomonis libros; tum Septem-
bri exempla Job, Tobræ, fœminarum, & Milites

ad virtutem menſe Octobri nos incitant & im-

pellunt: Novembri doctrinales, alii Propheta-
xum ſuecedunt. Hæc ille fuſiſſimè.
II Initia Librorum ſacrorum regulariter le-
guntur in Dominicis; quod ſi Feſto aliquo im-
pediantur, æquum eſt, ut ab initio libri in ſe-
quenti die non impedito auſpicetur Lectio, in
ubr. 2. 6.
12 Ex prædictis libris aliquid quotannis vel in
proprio die, vel in ſequenti, vel in præcedenti
eſt legendum in Rubr. au. 7. etiam ſi plura Pro-
phetarum initia uno die ſint legenda, hac adhi-

bita lege, ut non extra propriam eorum Heb-
domadam legantur, neque duo initia ſub una
concluſione Ti autem, & c. neque in præceden-
ti Feria, ſi in ſequenti datur locus ea legendi, ut
indicant verba Rubricæ. Quod ſi alicubi impe-
diantur Feriæ Feſtis locorum propriis, An in his
initia legantur, omiſſis aliis Lectionibus primi

Nocturni aliunde ſumendis? dicemus infrà op-

portuniori loco Scctâ.6. c.21. n. 13. Excipe ſequen-
tes caſus. Primus eſt in epiſtolis S. Pauli; eæ enim
omnes ſimul conſtituunt unum librum, quem
ſufſicit incepiſſe: & adveniente Septuageſima
finis imponitur lectioni Paulinæ, licet tantùm
de epiſtola ad Romanos ſeu Corinthios ſit le-
ctum. Alter caſus eſt in libris Regum advenien-
te Auguſto; ſufficit enim, quòd de iis lectus ſit
primus vel ſecundus liber.
13 Ubi verò contingit minui numerum De-
minicarum poſt Epiphaniam ‚adveniente citiùs
Dominica Septuageſimæ, & ideò in feria tertia,
vel alia die proxima fit de Ofſicio Dominicæ ter-
tiæ, vel ſequentium anticipatè, ſtatim ac factum
eſt Ofſcium Dominicæ, in ſequentibus diebus
legi debent Epiſtolæ S. Pauli, quæ poſitæ ſunt in
Dominica anticipata: quod in poſtrema reco-

gnitione decretum eſt, & adnotavimus in Ta-=

bulis noſtris 8. 9. 10. 16. 17. & 22.
14 Quando de Scriptura per annuin diſtribu-
ta non poteſt legi in Feſto novem Lectionum in
primo Nocturno; quia eo die non habetur in
Breviario, puta, quia ſunt Quatuor Tempora,
Feriæ Quadrageſimæ, &c. ut in Rubrica n. 9. eo
caſa ſumuntur Lectiones primi Nocturni de
Communi, quæ alioquin ad majorem ſolemni-
tatem ſolent aſſignari: tunc enim ad neceèſſita-
tem leguntur; quod intelligi debet non tantum
in Feſtis occurrentibus, ſeu in die Octava Feſti
habentis Octavam in dictis Ferüs majoribus;ſed
etiam in diebus infrà Octavas, de quibus Ru-
brica nona loquitur: eadem enim eſt ratio de-
fectůs. Si tamen in Feſto habente Octavam le-
ctæ fuiſſent in primo Nocturno aliæ Lectiones,
non de Communi Sanctorum; eo caſu repeten-
dæ erunt eædem in ejus die Octava, ut apertè di-
citur in Rub. de Lectionibus n. 9.
I5 Ac-

.
ude
wopn
Letin,
ni
ſure
terid
Aurn.
Nvocf
hrn
aron
Eeinte
Uiatern
Lium
n,n
Urinh
lendon
ſüpon
Meviar
16
Nitloce
ci dn
Ohni
outn
Oe
deſn
Amor

Rede

cokumm kh.
nitin ichinm
inprreelen
calegenl,t
Alcubi ink.
riis Anints
onibis int

eminkig

Lchelegen
Daulizerenn
lbuum, gen
Rpnageln
e, oettmnin
Ctinrchiosttl
Gunachentr
Udeislechul

numetun)e
Uvenientecid
dinketanmn
Dominucrk-
tmim hlen
ſentibisd
epolte ſurn
polremmmd

Nmwüntsine.

znonncirtr
nlectonmt
Ponhabemt
tuor Tenpec
Rubticangen
i Nodnmi
oren laen:
Imadneeli
bet honimnin
le Odhnifel
Smnorbaß
de gubbu Nr
mettro
e Oanenk
lixlectioncn
Ocailtepet
nourapen

N

15 Accidit etiam, aſſignari in Breviario qui-
busdam Feſtis plurium Apoſtolorum Lectiones
proprias in primo Nocturno, quæ ſunt propriæ
alterius illorum; & eo eaſu, ſi dividatur Feſtum,
quia alter eorum tantum eſt Titulus Eccleſiæ,
juxta ea, quæ diximus ſuprà Sec. cap. 70. n. /1.
pag. 29. alteri debentur Lectiones propriæ; al-
teri de Communi, quæ habentur in primo No-
cturno. Quæ item legi debent, quando ali-
quod Feſtum in propria Eccleſia ſolemniter ce-
lebratur, ex Rubrica citata n. 9. hoc eſt in Feſto
Patroni loci, Tituli, ſeu Dedicationis Eccleſiæ,
& in feſtis ſecundæ claſſis, ob majorem ſolem-
nitatem: quod etiam fit in Breviario; imèò verò
ctiam in Feſtis Patronorum minùs principali-
um, more Duplicium majorum, quæ haben-
tur in Breviario, niſi ob anguſtiam temporis po-
nendum ſit initium Prophetæ, quod in his Fe-
ſtis poni decretum eſt in poſtrema recognitione
Breviarii. L
16 Pro ſecundo Nocturno Gelaſius decer-
nit loco citato, hæc Opuſcula poſſe legi in Offi-
cio divino, nimirùm SS. Cypriani, Joannis
Chryſoſtomi, Hilarii, Ambroſii, Auguſtini, Hüe-
ronymi, Iſidori, & Leonis Papæ: item Opuſcu-
la Orthodoxorum Patrum, qui à S. Romana Ec-
cleſia non deſciverunt: prætercàâà Vitas Patrum
Antonii & aliorum à S. Hieronymo ſcriptas. De
Bedæ Operibus nondum legebatur tempore
Radulphi, ut ipſe ſcribit Propoſ. II. Primæ Hiſto-
riæ de Sanctis in Ofſcio divino habuerunt au-
thores Paulum Diaconum juſſu Caroli Magni,

ex authere ILigni vitæ lih. y. & Iſuardum ſeu U-

ſuardum Monachum, qui degebat in humanis
circa annum 800. ex Polydor. Virgil. lib. 6. c. 2.
Quas nunc habemus ſecundas Lectiones ex Hi-
ſtorüs Sanctorum, eæ fuerunt à Cardinalibus
Bellarmino & Baronio recognitæ, & approhba-
tæ ſub Clemente VIII. qui rejecerunt ea omnia,
quæ jure merito revocari poterant in dubium.
Qua in re perdifficili, viſum eſt illis ad Hiſtoriæ
veritatem bona fide reſtituere S8. Lectiones, id-
que minima, qua fieri potuit, mutatione: imè,
quæ controverſa erant, alicujus tamen gravis au-
thoris teſtimonio ſufſfulta aliquam haberent pro-

babilitatom, retenta ſunt eo modo, quo erant,

De Leckionibus. ö67

cum falſitatis argui non poſſint; quamvis for-
taſſe altera ſententia ſit à pluribus recepta. Por-
rò in enumerandis Romanorum Pontificum
annis à Cardinali Baronio non diceſſerunt, qui
omnium exactiſſimus in hac re habetur. In Or-
dinationibus eorundem ſecuti ſunt librum Pon-
tificale inſcriptum, quod nomine Damaſi cir-
cumfertur; cùm aliunde nihil certi haberi que-
at. Textus item ſanctorum Patrum collati ſunt
proximè cum authorum libris, & M. S. & me-
lioris notæ impreſſis, ita ut in hoc genere emen-
datius nihil edi poſſe videatur. Ex quibus lau-
dare non poſſum eos, qui ritu Romano recitant
Ofſicium, & ab Officio rits alieni mutuò acci-
piunt Lectiones de vita Sanctorum non appro-
batas Romæ, contra Rub. Breviarii de Dapl. a.
1. & de Lect. n. 9. ubi approbatæ requiruntur
Lectiones authoritate Sedis Apoſtolicæ. Vide
Sect. 3. cap. 12. num. 14. pag. 37. Secundas autem
Lectiones & ʒ. Nocturni ex SS. Patribus deſum-
ptas recognovimus poſtremò, ut concordent
cum emendatioribus eorum textibus ſive im-
preſſis, ſive M. S. Codicibus Vaticanis. In trans-
lationibus Græcorum Patrum, ſi varietas con-
tingit, Breviarii Romani lectio cæteris paribus
retenta fuit.
17 Protertio Nocturne Evangelium cum ſua
homilia legitur, cx Radulph. Prop. 1. & qua-
drat ad repræſentandum tempus gratiæ & Evan-
gelii poſt eos, qui ante legem & ſub lege fuerunt.
Durand. lib. 5. cap. 2. er Gemmalib. I. cap. 14.
Homilia Græcè ſermonem & colloquium ſonat
Latine.
18 Monent Rubricæ, quando in Officio no-
vem Lectionum facienda eſt commemoratio de
Sancto, vel Feriæ vel Dominicæ, quæ habet pro-
prium Evangelium, quod legi debet pro nona
Lectione; monent, inquam, ut de primæ Homi-
liæ Lectionibus octava & nona fiat una, quæ ſit
octava: quod quamvis ſit ad libitum, ut ex ver-
bis Rubricæ de Lectionibus n. 3. tamen in qui-
busdam caſibus deberet omninò nona legi ad-

juncta Octavæ Lectioni; nimirum, quando in

nona Lectione continetur laus propriasorum,
de quibus agitur Feſtmn. Verbi gratia, in Fe-
ſto s. ſeptem Fratrurn, cujus in nona Lectione

I2 lau-

6¾ Comment. in Kubr. Brev. Ject. V. Cap. 12.

laudatur mater ipſorum; & in Feſto ſanctorum
Martyrum Nerei, Archillæi, & c. quorum lau-
des propriæ habentur in nona Lectione; in gra-
tiam hujusce nonæ Lectionis datum eſt Evan-
gelium integrum eorum Feſto; alioqui non val-
de congruum à Dominica vigeſima poſt Pen-

S .
tecoſten deſumptum. De nona Lectione de

Sancto ſatis docuimus ſuprà pag. 33. numer. 33.

34. 37. & 37. Reliquæ hujus tituli Rubricæ pa-
Sent. .

19 In modo legendi illud obſerva, ut legas ti-
tulum Libri, ſeu Evangeli, ſeu Sermonis, ſeu
Flomiliæ, niſi aliter notetur, ut in Natali Domi-
ni. In Vitis Sanctorum eo tantum in caſu legi-

tur titulus, quando eſt authoris claſſici; puta,

cum legimus de lib. S&. Hieronymi de oͤcriptori-
bus Eccleſiaſticis, & hujusmodi. Quærit autem
Hugo Vict. lib. 2. de Offc. o. 2. cur in Lectioni-
bus diurnis, id eſt Capitulis ad Horas, & quan-
doque in Nocturnis non pronuntiatur author,
in Miſſa verò ſemper pronuntiatur titulus ex-
ceptà majore Hebdomada? Reſ pondet, ad Miſ-
ſam convenire quoq; bubulcos, qui neſciunt de
authore, niſi doceantur; ad Horas autem Cleri
conveniunt, qui benè nôrunt authores Lectio-
num. Utinam ſit vera Reſponſio, & Clerus mi-
nimè ignoret.
20 In fine Lectionis dicitur, E; autem Domi-
ne miſerere nobis, non Domne, ut ante Lectio-
nem; quia cum Deo loquitur Lector, & indicat,
ne ipſum quidem Officium Prædicandi ſine ali-
cujus vel levis culpæ pulvere peragi poſſe, Ru-
pert. lib. i. de Div. Off. cap. /3. Cui ſuccinit Cho-
rus dicens, Deo gratiac: quod ad totam Lectio-
nem refert Rupert. c.14. quia, inquit, agimus
Deo gratias, quòd panem Doctrinæ nobis fran-
gere iit dignatus: idemque ideò reſpondetur in
ſine omnium Capitulorum, quamvis non adda-
tur Zua autem Demine, & c. Omittuntur hæc in
triduo majoris Hebdomadæ, & in Officio De-
functorum, de quibus ſuo loco dicemus.
21 Denique ad Lectiones ſedetur, Amal. libre
3. p. 11. & lib. 4. Cap. 3. vel ſilendo ſtatur, ibid.
ad majorem attentionem utrumque, ut probat
Julius Nigroniusin Regulis commun. Societ. Je-
Iw, Reg. 2. n. 79.

22 Interrogatus quandoque fui, quænam Le-
ctiones legi poſſunt in Feſtis S. Abrahæ & S. Job,
quæ alicubi celebrantur. An leges primas Lecti-
ones hauſtas ex Geneſi. & ex Hiſtoria ob, quæ vi-
delicet habentur in Dominica Quinquageſimæ,

& 1. Dominica Septembris 'In ſecundo Noctur-

no, quæ ibidem habentur in eorundem cõmen-
dationem & laudem:? in tertio Nocturno Evan-
gelium, Homo quiclam nobilis, cum HomiliaS.

Ambroſi in noſtro Octavario Romano, ſeuin

Feſto S. Ludovici Regis: Vel in primo Noctut-
no Lectiones de Scriptura occurrente; in ſecun-
do Nocturno, qua habentur in ſecundo No-
cturno Dominicæ Quinquageſimæ, & Domini-
cæ I. Septembris, ſicuti pro Hiſtoria S. Agnetis
legitur ſermo S. Ambroſii in laundem ejusdem;
in tertio ut ſuprà. Poſterior hic modus mihi ma-
gis placeret, confêrmior aliis Sanctorum Feſtis.
Quæ verò dicimus de SS. Abraham & Job, va-
lent etiam in Feſtis Sanctorum Iſaiæ, Jeremiæ,
Danielis, Davidis & funilium, ubi eorum Feſta
celebrantur, propriis & Breviario adhibitis eo-
rum Lectionibus.

De Reſponſoriu.
CAPVUT XIII.

1 Rfiozv e poſt Lectiones appellatur
Hiſtoria à Microl. cap. 322. & Radulph.
Prop. I2. qua voce Rubricæ noſtræ non carent,
Rub. de Dominicis numero 7. quia proſequitut
Hiſtoriam ſacræ Scripturæ in præcedente Lecti-
one lectam, ait Turrecrem. ad Kegul. JS. Bene-
diöêti Tract. 66. & ſecundùm Ordinem Hiſtoriæ
ordinaria ſunt Reſponſoria, inquit Amalar. in
Ordine Antiphen. cap. 37. & 39. Reſponſorium

autem à reſpondeo deducit Rupert. . de Offcap.

j. quia, inquit, reſpondent Lectionibus, tri-
ſtia triſtibus, læta lætis, ſuccinente Choro. Vel
quia à capite repetitur, Alcuin. cap. de Celebrat.
Miſſæ. vel quia, uno canente, Chorus conſo-
nando reſpondet: antè unus, nunc duo vel plu-
res, Choro reſpondente, ait Iſidor. 1. de Of.
g. .
2 ltali primàùm inventores fuerunt Reſpon-
ſoriorum, Iſid. loco cit. S. Hilarius videtur memi-

ean
tor
Koni
ſolicis .
Eebatur!
zoncici
ſizut⸗
Conclin
legeu
in tit
vodo
Aemti
45
Grrn
Diinle
Uenn An
lponſe
Ghnm 4
ſgnttert
elt
Ganim
CKetiam
nnaillan
Conic⸗
4. 7
leetiur
len

e⸗

Iano o
ſiben
un 1 Pre
7. 12
Uunteett
Kilifin
Cinn
h 1o
weumn
69 en
N, in
Mihs
n N
un ice
le e
lt

Caemmle
tahrK⸗
primmgleg,.
taſobeni⸗
inqungelmn
undo Nocr
ndemcönen
ſockornobin.
tumn Honts
OlNin ,dn
Primo No.
Lemezinſeenn
in fecundo N
m XDonn.
ſtorn egei
deneſuien

modipnitin.

anckoronkch
hun Eſc⸗
llie, umn

Ubicorunk

tioadiubuie

u.
Il.
onez Gre
32 ANule
Crr non Crt
gnin Nrhlehul
recenktlit
Ileaöhe
tcinenklonr

*

nqtit Ache

14e
Lechontbinl⸗
gre Cho
64 Cli
Chonsan⸗
Ancoelt:
Hihr.ul

rnunhef⸗

SRidenen

Hiſie ad Plalkm. 6S. Inter divinorum, ait, Sacra-
mentorum Officia reſponſionem devotæ con-
fesſionis accipiat.
3 Additum eft Gloria Patri à modernis Apo-
ſtolicis, ex Amalar. de Ord. Antiph. c. I. & di-
eebatur integrè cum Verſ Scat erat. quod nunc
non dicitur, neque dicebatur tempote Radul-
phi, ut ipſe teſtatur. Prop. I2. quod præcepiſſe
Concilium Toletan. IV. can. 7. certum eſt, ea
lege, ut in lætis tantum ſequatur Gloria Patri;

in triſtioribus repetatur initium Reſponſorii

quod obſervatur in Dominica de Paſſione & ſe-
quentibus Feriis.
4 Significat autem reſponſorium, quod ex-
optat nos Eccleſia non tantùm auditores verbi
Dei in lectione, ſed etiam factores poſt Lectio-
nem. Amalar. de Ord. Antiph. cap. 4. & novem
reſponſoria nos conjungunt gaudiis novem Or-
dinum Angelicorum, idem lib. 4. cap. 9. Item
ſignificat aſſenſum auditorum, Hugo in Sec.
cap. 7. eſt item ſpirituale Canticum ad ſublevan-
dos animos inter legendum, Amal. lIib. z. cap. 3.
eſt etiam Gratiarum actio de beneficio collato
intra illam horam, cui cum nocturno ſeu Hora
Canonica correſpondet reſponſorium, Durand.

hb. 41. cap. 19. Et quia laus Dei repeti debet, ideò

repetitur reſponſorium, & in fine additur Glo-
ria Patri, ut de omnibus bonis ac datis laudę-
mus Creatorem, Amal. de Ord. Antiph. cap. I.
Tertio potiſſimuùm reſponſorio annectitur lo-
ri Patri, quia Trinmitati omne tempus, præteri-
tum, præſens & futurum ſubjicitur, Radulph.
Propoſ. 2.
5Qui inchoat Reſponſorium, idem & Ver-
ſum recitat, ait Ordo Roman. cæteri repetunt,
uit idipſum dicamus omnes, & non ſint in nobis
ſchiſmata, Ruper. loco citat. Repetitio eſt imper-
fecta, hoc eſt partis tantum Reſponſori, ut fa-
teamur opera noſtra eſſe imperfecta, Durand.
lib. 5. cap. 2. In aliquibus Feſtis eſt perfecta à ca-
pite, ut in primo Reſponſorio Natalis Domini,
Paſchatis, & I. Domin. Adventůs, ad denotan-
dam plenam notitiam & perfectionem Sancto-
rum, idem ibidem. Repetitio poſt Gloria Patri

debet efſe brevior quam poſt Verſum, Ra-

dulph. Prepoſit. 2. quod apud nos non rarò fit,

De Reéſponſoriis.

ut dimidiata repetatut periodus, quæ eſt ante
Verſum, à Choro; quia in gratiarum actione ad
Deum impares & dimimuti ſumus, ait Radulph
ibid. r
6 Quando dicitur Z Deum, Romani omir-
tunt novum Reſponforium, & octavo addunt

Gloria Patri, Radulph. Propoſ. 15. quod octa-

vum Reſponſorium in Dominicis per annum
eſt de Trinitate; Daus Seraphin, & c. quia ex Du-
rand. lib. y. cap. 2. antiquitus Lectio nona ſem-
per erat de Trinitate, cui reſpondebat nonum
Reſponſorium de eadem. Ceſſavit Lectio, trans-
latum eſt Reſponſorium in octavum locum, &
ſuccedit Zj Deum, in laudem Trinitatis, vice
Lectionis de eadem.
7 In Feriis ſeu Feſtis trium Lectionum ſu-
muntur Reſponſoria de Nocturnis Dominicæ,
ſeu Communi Sanctorum, eodem ordine &
proportione, qua diximus de Abſolutionibus
& Benedictionibus ſuprà ap. I. u. 6. pag. 63. Et
quando deſunt in tertio Nocturno Dominicæ,
tunc Feria quarta & Sabbato ſuppletur cum pro-
ximioribus Reſponſoriis, ſecuncdio & te rtio Fe-
riæ ſecundæ: neque alia eſt cauſa, quam neceſſi-
tas cum vicinitate conjuncta.
8 Reſponſoria primò ponenda in Dominica,
ſi hoc impediatur à Feſto duplici, ponenda ſunt
in prima Feria ſequenti, tanquam Hiſtoriæ prin-
cipium, antequam dicantur alia Reſponſoria; eà-
dem ratione, qua initium libri legendum eſt an-
te alias ejusdem libri Lectiones; quæ verò non
poſſunt dici, eo anno omittuntur. N eque viſum
eſt in recognitione Clementina Breviarii con-
venire, ut pro recitatione primorum Reſponſo-
riorum fiat Officium de Feria, translato Semidu-
plici Feſto, vel ſuppreſſo quandoq; ob hanc cau-
ſam feſto Simplici: quod alias fiebat cum admi-
ratione po puli, qui Miſſam de Sancto potiùs quã
de Fer ia optabat audire; excipe Dominicã ſecun-
dam poſt Epiphaniaim, de qua ſuo loco dicemus.
9 Reſponſoria de Tobia, ſi in Dominica aut
Feriis ſecunda & tertia poni non poſſunt, po-
nantlr Feria quarta: ſed Feria quinta ne eadem
immediatè repetantur, poterunt dici ſecun-
di Noctur. Domin. eadem ratione, qua dicetur
de Lectiomibus in Feſto Sanctorum Philippi &
13 aco⸗=

Jacobi in Sabbato ante Dominicam quartam
poſt Paſcha. .
10 Tempore Paſchali additux alleluia ante
Verſum, non verſui: quod aſſerit de Romana
conſuetudine Radulph. Prop. 12. quia in Verſu
non finitur Reſponſorium, ſed in ea parte, quæ
à Choro repetitur; cui tanquam termino con-
venit augmentum læritiæ.

De Reſponſoriis brevibis

Horarum.

C APIIT XIV.

1 Revia dicuntur tum in ſe, tum reſpectu
ræcedentium Lectionum breviorum,
id eſt Capitulorum. U nde Radulph. Propofit.12.
appellavit Reſponſoria magna, quæ capite præ-
cedenti declaravimus. Eadem autem de his ferè
dici poſſunt, quæ de præcedentibus diximus,
tum de forma, tum de cauſis myſticis. Adde
cum Amalar. lib. 4. de Offc. cap. 3. duo conve-
nire Eccleſiaſtico viro, exhortationem ad fra-
tres, quæ fit in Reſponſorio brevi, & ſingula-

rem ad Deum deprecationem cum intentione

recta in gloriam Dei, quæ attenduuntur in verſu
Reſponſori, & in addito . Gloria Patri. 6s.
2 Omittitur Gloria Patri in tempore de Paſ-
ſione, reſumiturque initium Reſponſorii, ob
cauſam in praæcedenti capite allatatn n. 3. pag. 65.
ex Conc. Tolet. IV. Non omittitur in Oficio
novem Lectionum, ita ut, ſi in Dominica Paſ-
ſionis commemoratio fiat in ſecundis Veſperis
de aliquo Feſto Semiduplici, in Completorio
dicendus erit v. Gloria Patri: quia Peſtum eſt
jam inchoatum ea ratione, quam attulimus de
ſine hymnorum de B. Virgine ſapra c. 6. n. 15.
pag. 76. ſed vide infra Sect. 6. c./2. . 5.
3 Ad Primam fit variatio Verſus pro varieta-

te Feſtorum, ut in Rubrisa de his KReſponſe, 114. .

3. quæ mutatio habet ealdem cauſas, quas attu-
limus ſupra de fine hymnorum vario in feſtis
cp. 6. aain.12. pag. 6. Meminit Radulph. Pro-
poſ. 14. mutationis hujus in Natal Domini, E-
piphania, Paſchate & Aſcenſione Domini; de
aliis feſtis non loquitur: quare mutatio in his
poſterior eſt Radulph. Decrevit oannes XXlII.

Comment. in Rubr. Brav. Sect. V. Cap. 14.

murari in feſto Corporis Chriſti in Decreto ſæ-

pius cit. concurrentibus autem duobus Verſibus
propriis, altero ratione temporis, altero ratio-
ne feſti, ut in Conceptione B. Virginis intra Ad-
ventum, p ræferri debet ratio feſti, & ejus Octa-
væ, ſicuti in fine hymnerum fit: quare in Do-
minica infra Octavam dicemus Quinatus es de
Maria Virgine, ad Primam, non autem Qui
venturus es in mundum. S
4 In Adventu accidit ad Nonam mutatio
Verſus, qui in Dominicis dicitur, Domine Deus
virtutaunz converte nos, & in Feriis dicitur Ezni
Domine, & noli tardare. Reliqua ſunt eadem
ad omnes horas. Quærunt aliqui myſterium:
ſed nulla eſt alia ratio, niſi quod in feriali Offi-
cio dicuntur ſtatim preces, in quibus dicitur y.
Domine Deus virtutum, &c. neque conſuevi-
mus idem bis dicere in eadem hora. Hinc ergo
variatio illius Verſus.
5Tempore Paſchali adduntur duo Alleluia.
ex auctoritate Romana, inquit Radulph. Prop.
12. & ex KRegula & Benediäcti c. g34. quod aliis
feſtis nobilioribus conceditur, Natali Domini,
Circumciſioni, Epiphaniæ, Feſto Corporis
Chriſti, & Transhgurationis ; non tamen in
his feſtis adduntur ad Primam, & Completo-
rium: & de Feſto Corporis Chriſti negat Joan-
nes XXII. in decreto citato. Additionis patet
ratio, ad pleniorem lætitiam indicandam, ubi
verba quaſi deſunt ob brevitatem Reſponſorio-
rum.

De Capitulis.
CAPUT XV.
I C Dpitula, Lectiunculæ, Lectiones breves,

parvulæ, Verſiculi parvi, Collationes,
ſunt idem apud Radulph. prop. 13. & 12 Capi-
tella vocat Hugo l. 2. c. . quia, inquit, capita
ſunt, & principia variationis ad horas, cum præ-
cedentia ſint ſemper eadem. Capitula quocque
dicuntur, quia utplarimum in feſtis ſumuntur de
capitibus Epiſtolarum, quæ leguntur in Miſſa,
Durand. I. 5. c. 2.
2 Ambroſius fuit Auctor Capitulorum ad
Tertiam, Sextam, & Nonam. Deinde Conciliũ
Agathenſe

Wo

er
69
lis
Utnt
E
tgen
Cun.
Mra
ſe,
kenl
Cnel
gur
iaeel
Curnos
,Fel
Na4
Genos
Ibnn,
Arin
E
l nor
1 ui
Chiſti
gülege
tonem
benecis
i gere
40
tenn
Uorhn
entu
rezu
kn⸗

t, 8

Cinen
henn
Pertiot
Pele
munnge
C
on⸗
, noch
bes
N

lugen

1 Deret
Obas etidu
, Aletottig
ginisintnt
Keſinr
uarein)-

Quiumnul

lon autem

lonam muntn
b Demuehin
etiscicntn
luaſuntenn
Cuimttnn
dinkeran
Peibescinn,
neqvealirt
hotn Hen

turdvoA
tRadhihry
(. 34. galu
‚MNuuliont
Felto Cupet
8non ument
1, & CuNd
hrihinert ⸗

Adcikons E

pcdicandnm6
emRehonar⸗

.

XyV.
leckonerbeit
di, Colnin
1 ,6⁵⁵
1: Ggnief,
Abormunke
Corul dN
i(ummnrn
Köfamm

untur in M
5

(ipiuionn
Dele
grw⸗

De Capitulis. g

Agathenſe Can. 21. diftinct. y. de Conſecrat.
cap. Convenit, juſſit ea dici poſt pſalmodiam,
ubi & ea vocat Collectiones, non Collationes,
ut male legit Gratianus, quem correxit Suar. li-
bro 4. de Hor. Can. c. 2. num. D. unde etiam cor-

rigendus erit Radulphus ſupra, ſed Beda in Eſ-

dram ait morem hunc inoluiſſe, in Eccleſia ab
Eſdra deſumptum, cujus tempore quater in no-
cte, quater in die convenientes Hebræi legen-
tem ſacras Literas audiebant: nam à noſtris poſt
ſingulas pſalmodias Horarum Canonicarum le-
gitur ſemper aliquid, & octies in Officio, ſi fe-
riale eſt, ſi ſolemne, decies, propter tres No-
cturnos, ſive de veterxi, ſive de novo Teſtamen-
to, vel multum, vel parum, lege Hugonem
lib. 2. de Oſſic. c. 1. Aliqui dicunt quater in no-
cte nos legere, id eſt ad Veſperas, Completo-
rium, Matutinum, & Laudes; quater in die,
ad Primam, Tertiam, Sextam, Nonam.
3 Quærit Amalar. lib. 4. cap. 2. cur ante Capi-
tula non petitur benedictio, Reſpondet, quia
ut plurimum has lectiones legit Superior, qui
Chriſti vicem gerit. Hebdomadarius eas legit,
qui legentibus ad Matutinum, & ad Abſolu-
tionem in fine Primæ, & ante Completorium
benedictionem impertit, vicem & ipſe majo-
tis gerens.
4 Quærit Hugo lib. 2. c. 3. cur à majoribus
leguntur hæ diurnales Lectiones breves, à mi-
noribus nocturnales? Reſpondet, quia diurnæ
variantur: in qua varietate majores ſunt peri-
tiores ut eas inveniant, & opportunè recitent:
nocturnales autem facilius habentur ex Invita-
torio, & Pſalmis, qui juvant, inquit, ad diſtin-
ctionem earumdem Lectionum. Facilius ha-
bentur ego dicerem] quia Hebdomadarius
peritior eas præparat, & ſignaculis diſpoſitis
aptè ſtatim indicat quid ſit legendum: hoc enim
munus eſt ejuſdem.
7 Quxrit Durancd. loc. cit. cut longiores ſunt
Lectiones nocturnæ quam diurnæ, & reſpon-
det, noctu liberius aures accommodari Lectio-
nibus. RKr
6 Tacetur in his capitulis titulus, & nomen
auctoris, ob cauſam ſupra allatam c. 12. n. 9. eNX
Hugone pag. 65. Et prætereà ſtamus ad Capi-

tula, non ſedemus, ſicuti ad Lectiones Matuti-
ni: tum quia breves ſunt Lectiones, & minus
fatigamur; tum quia, ſtante majore qui capitu-
la legit, ob ejuſdem reverentiam ſtare debent
alii, ut de nona Lectione ab Epiſcopo lecta in
Natali Domini præſcribitur in Caærimon. Epiſc.
lib. 2. Cap. 7.
0 In fine non dicitur, Z; autem Domine,
&c. quia neque dicitur ante, Jube Domne, &c.
quæ duo ſunt invicem correlativa; tum verò Sa-
cerdos Hebdomadarius ea recitat, cui non con-
venit ordinariè benedictienem ab alio petere:
& prætereà in Breviario Lectione facilius cul-
pa evitatur, præſertim à perfecto viro, qualem
reprælentat Hebdomadarius, qui Capitula reci-
tat. Durancd. loc. cit.
3 Notat Radulph. Propoſ. 13. Capitulum
Tertiæ in feſtis idem ut plutimum cum Capi-
tulo Laudum, & Veſperarum. Ratio eſſe po-
teſt, quia Veſperæ, Laudes, & Tertia ſunt
horæ nobiliores. Ad Tertiam enim dicitur Miſ-
ſa de feſto ſolemni, & per Tertiam fit ad Miſ-
ſam aditus. Quare Capitula Veſperarum ter di-
cuntur; Capitula Nonæ bis, ad abſolutionem in
Prima, & ad Nonam; Capitula ad Sextam ſe-
mel, quæ ſunt quaſi meditullia Epiſtolarum Miſ-
ſæ, ſicuti capitula Tertiæ initia Epiſtolarum, &
Capitula Nonæ terminationes Epiſtolarum. Sed
tempore adventus, & Quadrageſimæ quælibet
hora habet ſuum Capitulum pro toto tempore,
ut dicemus ſuo loco.
9 Sumi verò debent ex Scriptura ſacra, Ra=
dulph. loco citato, & de corde recitari, ait S.
Benedict. 2n Regula. his enim Dei laudem agi-
mus, & pronuntiamus, Radulph. Propoſ.5. ex-
hortamur noſmetipſos, & alios audientes, qui
opere bono reſpondent, quod ſignificat Re-
ſponſorium breve Hugo in eε. c. 3. excitamus
etiam devotionem contra tædium, Durand.
ob. Cit.
10 Diſcerdam aliquando à textu vulgato ſa-
crorum Bibliorum; quibus in caſibus ſufſicit au-
ctoritas S. Romanæ Eccleſiæ, de qua S. Bernard.
Ser. 3. Vigil. Nativit. hæc habet. Cum Eccle-
ſia, inquit, in Scripturis divinis verba vel alte-
rac vel alternat, fortior eſt illa compoſitio quàm
poſitis

72
poſitio prima verborum: & fortaſſis tantò for-
tior, quantum diſtat inter figuram & veritatem,
inter lucem & umbram, inter Dominam & an-
cillam. Hæc ille, quæ notanda ſunt pro caſibus
pluribus in Miſſali & Breviario, ſi nulla alia ſup-
petit ratio. M
II Semel in officio Capitulum dicitur ante
Hymnum, hoc eſt, in Completorio, cujus cau-
ſain dedimus ex Hugone ſup. Sect. . c.6. n. .
pag. 46 Deo gratias in fine reſpondetur. Vi-
de cauſas ſupra cap. 12. n. 20. pag. 68.
12 Omittuntur Capitula in triduo majoris
Hebdomadæ, & in Officio Defunctorum; &
ſuo locoò afferentur cauſæ.

De Oratione.

CAPUT XVI.
1 Ci c Oratio pro omnibus horis com-
muniùs habetur, ait Radulp. Prop. 13.
quæ noviſſimum locum in horis Canonicis te-
net, ex antiquo Eccleſiæ ritu, ait Amal. I. 4. G.
1. ut unuſquiſque tali ſcuto, id eſt communi ra-
tione rediens ad ſua, muniatur contra omnia
adverſa: vel ex Hug. in Spec. c. 3. ut divina gra-
tia, quæ actiones noſtras præceſſit, eadem ipſa
ſubſequatur.
2 Eam dici in fine juſſit Conc. Agathen. de
Conſecr. Diſt. j. cap. Convenit. quæ ſolet eſſe bre-
vis, ne multum loquentes oremus Math. .
3 Compoſuit Ambroſius plurimas, ex Gem-
ma lib. I. c. 57. à Gelaſio Papa auctæ & limatæ
fuerunt, eæ Sigeb. ad ann. 457. à S. Gregorio col-
lectæ & diſtributæ, additis aliis, ex Walafr. ae
Rebus Eccleſ. cap. 22. atque orationem concor-
dare ſemper cum Officio & Evangelio S. Gre-
gorii opera, allerit apertè Microl. c.61. nos cer-
tè Ambroſianis non paucis orationibus utimur,
ut ſuis locis indicabimus. Concilium verò Car-
thaginenſe, ſeu, ut alii, Africamim, can. 7o.-
& Milevit cap. 12. quibus aderat S. Auguſtinus
rejiciunt non probatas orationes à Miſſa, & con
ſequenter ab officio divino; cui, & Miſſæ regu-
lariter communis eſt oratio.
4 Prima & Completorium retinent eaſdem
arationes, ob cauſam allatam ſupra Sect. præced.

Comment. in Rubr. Brev. Sect. V. Cap. 16.

pag. 43. num. 12. ubi de horis egimus. Reliquæz
horæ eadem concluduntur oratione.
5 Ante orationem dicitur etiam ab eo qui te-
citat ſolus, Domꝛinus vobiſcum, ut fusè probat
P. Damiani in Opuſculo de Dominus vobiſcum;
& præſertim cap. 4. intendere namque debet,
ſe loqui cum Eccleſia, ut monet Navar. in Mi⸗
ſcellan. 67. de Orat. n. 5.
6 Qeæ verbaà Dion. de Eccl. Hier. appel-

lantur diviniſſima ſalutatio deſumpta ex libro

Ruth. ap. 2. & 2. Paralip. 1y. cujus efficacia ab
ipſo Chriſto eſt, qui dixit Math. ult. Ego vobi-
ſcum ſum, quam & Apoſtoli introduxerunt,
eæ Concil. Braccar. I. cap. 21. Decretoq; firmavit
vel Clemens, ex Gemma lib. . cap. 57. vel Ana-
cletus, ex Hugone lib. 2. cap. 1t. vel uterque,
ex Radulph. Prspoſ. 23. ſenſus autem eſt: Domi-
nus in vobis maneat, & petitionibus veſtris ef-
fectum tribuat, Durand. I. g4. c. 14. vel, Sacer-
dos ſe habere pacem cum toto Clero & populo
docet, ex P. Damiani loco cit. vel dicitur ad ex-
citandam animorum attentionem ad orationẽ,
Rup. lib. . de Offc. c. 3t. Dicitur etiam Domi-
nus, non Deus, vel Chriſtus; quia Dominus
poteſtatem ſignificat, Turrecrem. in c. Jacobus,
de Conſ. Diſt. . Hæc ferè eadem, & quæ ſe-
quuntur proximè in priori Tomo; quæ tamen
& hoc loco videtur opportuna.
7 Subditur ſtatim, Et cum ſpiritutuo, quaſi
alii optent Sacerdoti, quod ipſe aliis optat. ex Flo-
ro, in Expoſitione Miſſæ, quod eſt deſumptum ab

Apoſtolo 2. Iimot. ult. neq; dicitur Tecum, ſed

ſpiritn tuo; quia ſpiritualiter Officia Eccleſiaſtica
fiunt ex P. Damiani Opaſc. cit. cap. 2. ut nimirum

unus ſit affectus omnium. Amal. lib. 2. ap. 9.

2 Non dicitur Dominus vobiſcum niſi à Sa-

cerdote, & Diacono, abfente Sacerdote, vel
nonniſi de illius licentia: quod & docet Navat.

AMliſcell. de Orat. 6z. num. 3. ex recepta conſue-
tudine, quam teſtatur Durand. l. zg. c. 4.
9 Excommunicatus autem Sacerdos non
poteſt uti hac ſalutatione, etiam in privata Off-
cii recitatione, quia pertinet ad dignitatem Or-
dinis, quia ille indignus effectus eſt, Navar. de
Orat. cap. 2. num. /6. G Juſius Geph. Duran. lib.
3. de Ritib. cap. 22.
70 u

15
cit
s
nuee
G
ferla
aehe
AArit
I.
lenne
lem
A
ſor
ere
ſeen
anci
limn
lut id
1(
Nabr.
ſunz
Lenni4
lig (
Knon⸗
ſlih.
ean
Dalett,
Gonuor
e⸗
iun 1
linr
ll de
.
Aon
ſine
Preie
ttonen
n Uul
ſen /,9
Rrnt

(em Den

hh
Conmmnnn
i, on
1

nin Min
ne.
nabeoglit⸗
t fuefin
nur vilſim
kunquecc,
Navar is⸗

1 Men
unptn er ur
Gs ehhcrenn
al koopet
imtodmerun,
cletoc Tmmst
44. 0, Klor
9, velueie
Utemetthn.
ibasektit
14. el, N
Qeropen
Veldicinmne
eim AGorti
ur etian Dur-
guin Dun
elr iuc ,uin
em, & Ir
om e Uund
.

ſintun u

alis orrolr
ſtdelvumnem-
citur enmf
Chenbakiin
M Dündim
l.,*
Sõ
te Etlagl,d
&ceer in
Xlecepti Col⸗
.l 4.0 4.
n Gelcds kr
n nnpeifn .
igutten
tveſee
Gen Donm

De Oratione, Precilus, & Confeſzone. 73

10 Qui non poteſt uti prædicéta ſalutatione,
dicat, Donmeine exandi oerationem meam. &&c,
cujus meminit Radulph. Propoſ.z0. tanquam rei

ctunc etiam uſitatæ. Docet Navarrus in d. Miſéel.

n.6. quando occurunt Preces, quarũ finis eſt per
Verſum, Domine exandioratienem, &c. non
debere dici bis hunc Verſum, ſed ſemel tantum,
ad vitandam battologiam.
Iu Additur Oremns ante publicam Oratio-⸗
nem, ex Auguſt. Epiſz. o6. ad Eitalem, ut in-
vitentur alii ad orandum.
12 Repetitur poſt orationem ſalutatio præ=
dicta Dominus vobiſcum, ait Hug. b. 2. c.
ſicut Chriſtus dixit ſemel & iterum Apoſtolis

Paæx vobis. Sacerdos enim dicens Orationem,

vicem Chriſti gerit, & ideò regulariter ſtans
eam dicit, ex Amal. lib. g. c. 4. ſed & ob memo-=

riam fururæ reſurrectionis ſtans eam pronun-

tiat, idem cap. 7.
13 Concludiur Oratio variis modis, ut in
Rubr. de Oratione n. 4. & ut plurimũ per Chri-
ſtum; quia utplurimum dirigitur oratio ad Pa-
trem, Math. 6. & Zoan. 16. tum e Decreto Car-
thag. Conc. cap. 22. Raro ad Filium dirigitur,
& non antiquitus, ut notat Bellarminus de Miſ-
Ja lib. 2. cap. 11. quod factum eſt deinde, ut
ipſe quoque Filius credatur Deus. Numquam
dirigitur ad Spiritum ſanctum, quia donum
Dẽei eſt, & à dono non petitur donum, ſed à
donatoribus, à quibus ille procedit, Durand.
lib. 4. cap. 7. Prout ergo dirigitur Oratio fit et-
iam concluſio, ut coneinat ſenſui Orationis
ultimæ, quando plures junguntur ſimul, Na-
var. de Orat. cap. 9. n 169.
14 Hoc autem eſt commune omnibus con-
eluſionibus, ut ſemper in iis fiat mentio ſanctiſ-
ſimæ Trinitatis; ut intelligamus nullum fieri
præjudicium reliquis divinis perſonis, quæ in O-
tatione taceri vidẽtur, dum eonſummatio oſten-
dit, nullum eſſe diſorimen in Trinitatc. Ita Ful-
gent. lib. 2. ad Atonimum quæſt. I. In unitate
Spiritus ſancti Deus, non eſſe præponendam vo-
cem Deus, eu Romana auctoritate, tradit Ra-
dulph. Propoſ. 23. & in fine additur Amen, ut
communem Orationem, quam Sacerdos reci-
tat, omnes conſirment, idem ibidem. Me-
Zow. Il.

minit hujus ritus reſpondendi Amen in fine.
Auguſt. Tract. 241. in Zoan,. & Epiſt. 175. quæ
vox Hebræa eſt, ſigninicans, quod apud nos,
Fiat, in precationibus ufurpata ab Apoſtolis,
1. Corinth. 14. nunquam mutata, neque à Græ-
cis, neque à Latinis. Origenes Tract. 3. in
Matth. cum Ambroſio de us qui initiantar my-
FKeriis lib.I. cap. 9. ex plicat Amen, hoc eſt, Verum
eſt: qua ratione concordat Amen cum Oratio-
nis petius concluſione, quam cum oratione ipſaʒ
quaſi affirmetur, verum eſſe regnare Deum in
unitate Spiritus ſancti, Innocent. II I. lib. 2. de
Myſter. Miſſe. cap. z26.
15 Quando plures in Officio dicuntur oratio-
nes, ſi quid inter eos intercedit, puta Antipho-
na pro commemoratione, ad ſingulas oratio-
nes præmittitur Oremus, ut rurſus invitatio fiat
ad orandum: quando una immediate aliam ſe-
quitur, ut in Ltaniis, nen dicitur Oremus,
niſi ad Primam, quia Oratio non interrumpi-
tur, ſed velut unà continuatur.
16 Prima Oratio concluditur in Laudibus &
Veſperis, quia eſt principalis, ad quam dirigi-
tur totum Officium. Ultima item concluditur.
quia colligit medias, & ſua concluſione præ-
cedentes firmat.
17 Si Oratio pro commemoratione ſit eadem
cum Oratione principali Ofſicii, mutatur Oratio
pro cõmemoratione, ne eadem repetatur: quod
facilè contingit in cõmemoratione Patroni loci,
ſeu Titularis Eccl. de Cõmuni ſumpta Oratione.

De Precibus, & Confeſſione.
CAPUT XVII.
1 P Reces hoc loco ſunt aliqui Verſus, qui ali-

quando dieuntur ante Orationem, inci-
pientes à Kyrie eletſon, vel à Pater noſter: qua-
rum meminit Amal. l. 3. c. 6. Ante Orationem,
inquit, ſpecialem lacerdotum neceſſe eſt præce-
dere miſericordiam Dei; ideò dicitur Kyrie elei-
ſon, Ter dicitur ad Trinitatem, Amal. lib. 3. c. 2.
2 A Græcis compoſitas fuiſſe primum ſcribit
Iſid. lib. i. Off. c. 9. unde retinentur primnæ vo-
ces Græcanicæ, Myrie eleiſon, quæ ſignificant,
Domine milerere.

K 3 Multi-

74

3 Multiplicamtur Preces ad Primam & Com-
pletorium, ut per diem à malis imminentibus
defendamur, Hugo in p. e. 3, & humiliratem
indicant, quæ in principio & in fine diei conve-
nit, idem ibid. Dicuntur etiam nomine eorum,
qui quotidie cadunt, & nituntur reſurgere per
pœnitentiam, idem l. 2. de Off. e. 2.
4 In Dominicis autem & Feſtis diebus ſtando
dicuntur, ob memoriam Dominicæ reſurrectio-
nis, idem ibid.
5Dantur & flebiles Preces, quæ non dicuntur
in Dominicis, Amal. de Ordin. Antiphon. cap-
7. de quibus Microl. cap. o. ait, quòd ad omnes
Quadrageſimales Horas genufleckimmus. De his
doce citato loquitur, cum ait: In aliis diebus ge-
nua flectimus ad Preces, Pſalhmum AMiſerere ad
Veſperas dici, ſeribit Radulph. Propoſit. Fy. &
ad Laudes etiam, ſed hHodie dicitur Pſalm. De
profundis, ne in iisdem Laudibus dicatur bis
Pſolmus Miſerere. Habetur Pfalmus De pro-

fundis ad Laudes, ab anno 1S. & deinceps in

Breviuario.
6 Docet Hugo lib z. de Of. cap. 4. in his Pre-
cibus ferialibus contineri modos omneg orandi,
ꝗquos enumerat Apoſtolus I. Timoth. 2. nimirùm
obſecrationem, cum petimus abſolutionem ma-
Hrum; ut illud Oſtenae nobis Domine miſericor-
diam tunm. Poſtulationem, cùm precamur, ut
omnia, quæ funt contraria bonis noſtris minu-
antur & ſuperentur; ut illud Convertere Domi-
ne uſquequo. Gratiarum actionem ; ut illud: Con-
ſiteantur tibi omnia opera ua⸗ Benedic anima
mea Domino, & c. Pro his, inquit Paulus, quiin
ſublimitate ſunt, orandum eſt; ut illud, Domiae
ſfalvum fac Regem: COremus pro Pontifice noſtro
MN. Hæc ferè Hugo. Regem autem hoc loco to-
tius Eccleſiæ, intelligimus Papam.
7 Infra Octavas, nedum in Duplicib. non di-
cuntur, nec in Vigilia Epiphaniæ, nec in duabus
Feriis poſt Octavam Aſcenſionis, quæ attinent
ad eandem Octavam; vel qtia Ockava habet ra-
tionem unius Feſti; vel quia prædicti dies ha-
bent ſolemnitatem Ofhicii.
8 Ad Primam & alias Horas, exceptis Laudi-
bus & Veſperis, dicebantur feriales Preces quo-
tidie in Ofheio feriali, quæ nunc recitantur ad

Comment. in Rubr. Breviarii Sect. V. Cap. 12.

Laudes & Veſperas in Feriis majoribus. Scd Pius
V. diſtinxit meliûs inter Horas & Horas, inter
Ferias majores & minores; nam ad Primam tan-
tuùm & Completorium dicuntur Preces ordina-
riæ, feriales flexis genibus ad Laudes & Veſpe-
ras, longiores aliæ ad Primarm non variantur ad
Completorium, niſi quoòd genua flectimus: ad

Horas item minores breviores adhibentur Pre-

ces. Flectimus aurem genua uſque ad Benedica-

vens Domine, inquit Rubriea. An excluſvè? af-

firmarem; ſicuri Hebdomadarius uſque ad Do-
minns vobiacum: ibidem intelligitur excluſivè.
Et concordat hic ritus cum Miſla Feriarum ma-
jorum, in qua,chictis Orationibus, præcisè ſtatim
ſurgimus: at ulus communior non ſi urgendi, niſi
dicto Fideltun,z animæ, &c. eſt ma gis pius, & re-
tinendus; cùm præſertim addenda eſt Anti pho-
na finalis in fine Horæ, ne rurſum ſtatim genuas
flectamus, neque Rubræca adverſatur.
9 Feriales tamen Preces non dicuntur in Vi-
gilia Nativitatis Domini, nec in Vigilia & Qua-
tuor temporibus Pentecoſtes; quia hi dies ſunt
feſtivitſimi, ita, ut excludant etiam Patronos lo-

corum:& hæc ferè omnia habet etiam Radulph.

Propoſ. z. Neque dicuntur in Domiicis privi-
legiatis, in quibus de die Octava occurrente fit
tantuùm commemoratio, ex Ruiz. in ſuo Cerim.
Romano, ratione ſcilicet Octavæ diei occur-
rentis.
10 Totus dies Feriarum majorum & Vigilia-
rum, ſi non ſequatur Officium de Feſto, humili-
ationis dies eſt: quare ad Veſperas dicuntur Pre-
ces feriales, licèêt Oratio non ft de Feria Qua-
tuor Temporum, nec de Vigilia: quod accider e
poteſt eo anno, quo Feſtum ſancti Mathiæ oc-
currit in Feria quarta Cinerũ, cujus gratiã trans-
fertur Officium in feriam quintam Cinerum ſe-
quentem.
11 Quod artinet ad Confeſſionem, quæ fit in
Officio ad Primam & Completorium; primèò
ſignum Crucis adhhibetur ad y. Adjiutorium, ut

in Rub. Prima, num. z. Sumpto ritu congruo ex

Miſlali: nam per Crucem remiſſio facta eſt pec-
ceatorum: Confeſſio verò fit, ut quidquid in no-
cte vel die peccavimus, puniamus, Gemmal.2.

C.6.
12 Quan

11
det/
ſen⸗
Mr
ſunt
i
tiotes
e iat
hit
ter,
vobi
Mur
roti;
Eel
Nenl
aiav
0 1n4

De

64

ig.
Net ſin
nalt.
6.4.
n M
ſut 1
,1.
1
ſulcl
ſchre
Lme
(ne
lel
lioe
leſor
C
iier
ohn
ihen
ae

Dids ehi
N Hotu,i
Adbrimmn.
rrectgonin.
ſes Air.
MOnn vatimius
afleckimmnn
alhibenn h
Aleal endt

AnexciolctaAH

Enkignen)
lignmrentin
Illaketimmn
nsielin
nonſuſenh il
magispip Ar.
endackioni⸗
tüumkunkn
cthiun.
Ondicünnndl
mnVigiiadl⸗
tiam bawonet
etetinnnit
nDommreſin
apaCNEi

Rniz eln

—

Carr dei .

ndekefount
elascicumt
lt Lefai E
luncht Men
grrüner

ſtonen, un⸗
toriam nin
Auv
otnuong
uicgdin

12 Quando quis recitat ſolus, omittere de-
bet vobis fratres, &c. ſemelque recitans Con-
fiteor, debet addere in plurali quæ ſequuntur
Miſereatur noftri, peceatis noftris, nerducat nos;
ſicuti fit in Oratione Dominica. Ita in Rubrica

citatade Prima. Ex quo ſequitur, quod reci-

tantes duo Ofhicium ſimul nihil debent muta-
re jn textu Breviarii; ſed, quianajor eſt, dicat,
vobis fratres, vos fratres; qui minor, tibi Pa-
ter, & te Pater, ſicut dicunt invicem, Domixus
vobiſcunr, Er cum ſpiritntuo, Neque Moniales
mutare debentin verbo, MWater, Matrem, So-
rores, ſed eodem modo loqui nomine Eecleſiæ
ac ſieſſent viri, ex Decreto ſacræ Rituum Con-
gregationis die decimasctava Anugnfl. 1629. al-
terna verò Confeſſione mundamur, inquit Hu-

go in bpec. c. 3.

De Commemorationibus, &&

Saſfragiis Sanctorum communibus.
1 D Adulph. Propoßit. T4. appellat Memorias,
quas hoc loco dicimus Commemoratio-
nes Commnnes. Suffragia ſlanctorũ vocat Gem-
ma lib. 3. cap. 75. Ubi tradit, ea dici in Doraini-
cis & Feſtis Sanctorum. Meminit Micrologus
cap. 414. & de Cruce nominatim cap. 30. de ſan-
cta Maria, & de Apoſtolis cap. 4 ½. qui omnes
ſunt patroni totius Eccleſiæ, ait Durand. l. 6.
g. 16. . .
2 Miror, cur de Cruce, à qua pendet no-
ſtra ſalus, nonniſi fiat in feriali Officio, An quia
feſta excludunt omnium cruciatuum imaginem
ac memoriam? An feriali diei convenit labor,
Crucis, & patientiæ meditatio? nam tempo-
re Paſchali fit de Cruce commemoratio ad
Victoriam ejuſdem Crucis recolendam, qua
reſurrectio ortum habuit, cujus Oratio Pa-
ſchalis eſt Ambroſiana in Mediolanenſi Miſſali
in t eria ſexta Paraſceves. Micrologo non placet
commemoratio de Cruce ab Epiphania ad Pu-
rificationem, ergo erat in uſu, ut hodie: minus
tamen rectè ſentiebat ille.
3 De ſancta Maria non fit, neq; in propria Ec-
cleſia, quando dicitur ejuſdem officium parvum

De Comm. s dufßfragiis san torum communibus. Zy

in Choro, de quo nes Sectiene altima: nec
quandocumque Officium de die fit de ea. Ne-
que enim de eodem fieri debet Omſcium, &
commemoratio ſimul. (Qui verò privatim re-
citat Officium B. Virginis parvum, debetin Of-
ficio de die facere cõmemorationem de B. Vir-
gine, ac ſi illud non recitaret, niſi recitet ratione
Chori. Nihilautem refert, ſi dividatur officium
B. Virginis ab ofſicio diei, puta, quia illud veſperi
hoc manè recitatur in Choro, quia ibidem u=
trumque dicitur, & unum in ordine ad aliud.
4 Non ſeparatur Petrus à Paulo, nec in vita,
nec in morte, nec in feſtis, neque in hac com-
muni commaemoratione, ait Duran. l. y. C. 2.
y De pace fit ultimo loco commemoratio,
quia qui pacem dedit, omnia bona uno verbo
dedit, ait Gloſſa, & ultimum, quod expectamus
à Deo eſt pax æterna, pro qua oramus, obſecra-
mus Deũ per Dominũ Roſtr Jeſum Chriſtum.
6 De Patrono principali loci, & de Titulari
Eccleſiæ hæc ſunt notanda: Primo, eum eſſe Pa-
tronũ loei, qui Majorum auctoritate, & com-
muni ſenſu populi recolitur ut Patronus: qua de
re nos egimus ſuprà Se 3. c. 12. n. 1. p. 34. Li-
tularis autem Eccleſiæ ille eſt, à quo denomina-
tur Eccleſia.
7 Deinde pro dignitate Patroni, vel Titula-
ris Eccleſiæ ante vel poſt ſanctam Mariam, & A-
poſtolos, vel inter eoſdem facienda eſt comme-
moratio; hoc eſt, de Titulo Trinitatis, Spiritus
ſancti, Corporis Chriſti, ante ſanctam Mariam:
de Salvatoris Titulo non fit, quandode Cru-
ce fiat, quæ æquipollent. De Angelis, & de S.
Joanne Baptiſta ante Apoſtolos, de Sanctis ve-
teris Teſtamenti poſt Apoſtolos, licet in Lita-
niis ordine temporis præcedant. De ſancto Pa-
trono loci, ante Titularem Eccleſiæ, regulariter
loquendo, niſi ſit valde magna inter hos digni-
tatis diſtantia: quia in Rubricis præponitur Pa-
tronus Tiularis, tit. . de Duplici num. I. tit. 7.
de Octavit nuni. I. y. 4. tit. 9. de Commemor. na.
3. tit. gr. de commen. communibus nu. 1. & in
tabellis ſepties, licet titulo 4. de Dominicis na-
weero I. & tit. 9. de Conzmemorationibus num. 21.
præferatur Titularis Patrono. Sed in his duobus
locis non attenditur ordo ex profeſlo, alioquin

K 4 De-

26

Dedicatio Recleſiæ inferior eſſet Patrono, quæ
poſt eum in Tit. 4. niu. I. recenſetur. Pattonus
Principalis Ordinis æquiparatur Patrono loci, ut
ſuprà diximus in cap. de Patrono Sect. 3. cap. 124
. 2 4. pag. 3b. Primum verèò locum, ante quam-
cunque de Chriſto Domino commemoratio-
nem, ratione Tituli, in feriali Offeie ſemper ka-
bet commemoratio de Cruce, ut ex preſsè habe-
tur Z 7t. 3r. num. I.in fine, quia feriæ indicium eſt;
ultimum, commemoratio de Pace: ꝛidem. Quod
i de Cruce, tanquam de Tirulo Eceleſiæ, facien-
da ſit commemoratio, ſuſſicit prædicta, qu& fit
ante alias, ex Decr. S. Rit. Congreg. die 3o. Mar-
tii 16 21. & eodem modo fuſſicit commemoratio
de S. Franciſco apud eos Ordinis Minorum,
quorum Eccleſiæ Titulus eſt ſacrorum Stigma-
tum ejusdem.
Dices: Cur de Cruce primo loco fit, etiam
ante S. Trinitatem, cum tamen in Rubr. Miſſalis
de commemorat.tit. . n. . Votiva de Cruce cetlat
votivæ de Trinitate? Reſt pondeo, in Miſſa rati-
enem haberi dignitatis votivarum, in Ofhcio
tationem ferialitatis, quæ non habet congruum
locum in medio ſuffragiorum non ſemper feria-
Iium, quippe quæ locum etiam habent in Semi-
duplieibus, indicium enim eſt Feriæ; ur dixi,
commemoratio de Cruee.
Auæres adhuc, An in Eccleſia Omnium
Sanctorum nomine dicata feri debeat comme-
moratio de B. Virgine, & de Apoſtolis, & quo
ordine? Reſpondeo, non eſſe omittenda Suffra-
gia ſpecialia pro generalibus, ſicuti infrà Octa-
vam Omnium Sanctorum fit etiam de S Carolo,
88. Vitale, & Agricola, & aliis. Deinde aſſigno
locum commemorationis Tituli Omnium San-
ctorum poſt Apoſtolos, uti ſit in Ofſicio parvo
B. V irginis, trotege Xc. & Ommnes Sanbti tut, & .
neq; incengruit de eodem bis fieri mentionem,
ſe nel aperteè, ſemel latenter, ut docuimus Jonmo
1. part. 4. tit. g. n. 17. de Sageſ. n. 1y. & præte-
rea commemoratio Omnium Sanctorum eo ca-
ſu porteft intelligi de aliis omnibus non expreſſis
inter ſufragia Sanctorum comimunia.
10 Oratio de Patrono ſeu Tirulari, ſumitur 4
die Feſto eorundem non à vigilia; neque à die
Octava, ut gratis quidam dicunt] mutato verbo

*

Comment. in Rubr. Breviarit Sect. . Caß Iö.

Nativitatem, Natalia, vel aliudl fimile in eemne⸗
morationem: quæ ſi minùs congruit, ſumatut
alia de Communi. In Collecta S. Leonis II. pro
Commemorationis Feſta, lege, Commemoratio-
nem, in Collecta SS. Dionylii, & Sociorum tace,
hodierna die: in Collecta S. Apollinaris, tace,
hunc. Nec eſt incongruum dicere, præſentem di-
em honorabilem in &. Joannis commemoratione
neque, qui venerandam ſanttamque lætitiam in
& Bartholomæzi commemeos'atione, & his ſimilia:
quia non enuntiantur falfa & commemoratio
Patroni, ſeu Titnlatis eſt quaſ·ñ repetitio feſti per
annum. Adde cam Suar. de Sacr. Miſeæ q. S3.
art. 2. diſp. So. ſect. 4. referri quandoque præſen-
tia ad præterita. Unde circa meridiem cele-
brantes dicimus in prima Miſſa Natalis Domini,
Hanzg noltem.
II1 Quæritur hoc loco, An, qui plures habet
Beneficiorum & Eccleſiarum Titulos, teneatux
in Offieio totidem commemorationes facere?
Reſpondeo primèò. Si Tituli ſunt de eodem, pu-
ta de S. Maria, licèt diverſa ſint Titulorum feſta,
ſufficit commemoratio communis, S. Maria,
&c. & ſic de aliis. Si Tituli diverſi ſunt Sancto-
rum, poterit fieri altero ex duobus modis, vel di-
ſtinguantur claſſes Sanctorum in Apoſtolos,
Martyres, Confeſſores, Virgines, ita ut unaquæ-
que claſſis recolatur cum propria Antiphona,
Verſu & Oratione, in qua ii nominentur, quo-
rum Tituli ſunt beneficiorum; vel de Majorum
licentia formetur Antiphona cum ſuo Verſu &
Oratione, quæ conveniat omnibus: non expri-
mendo Titulos Martyrii: ſeu Virginitatis & ejus-
modi, ne fiat mendacium in oratione. Habes
exempla in Breviario, in feſto SS. Nazarii &
Celſi, &c. in quorũ Oratione non dicitur Mar-
yrum, quia Innocentius, de quo ibidem, non
fuit Martyr: & in feſto SS. Alcxandri, Eventii,
Theoduli, & Juvenalis, mdem fit, quia non fuit
Martyr Juvenalis.
12 Atque omiſſio hæc multarum comme-
morationum facilè lethali erit, & ſuſſſciens ad
gravem materiam peccati mortalis conſtituen-
dam, ut in ſimili probat Sanchez, in Oper. mor.
lib. 2. cap. j. num. i16. imèò & ad ratam reſtitu-
tionis fructuum faeiendæ teneri Beneficiarium

koc

ve
Gin
1
ol
ſoel
mem
4
1ron
ſacren
ſeati
Noar
605,
Cmon

Eenbe

Pliltzt

Monis
lalir
5C
Gmme
lentisz
Imot

femore

lun, ur⸗
Lin

E⸗

70B
Gl he.
Dar
Mun
Kulgee
dont
Ulelie
flime
nort
znnde
Umn
Wi

unſt

.
fleinennee
Gruid,lumnn
Leonsl N
omnmenr.
Weiorumnn,
Dlinartztr,
. Aſonen D
menriini
ngue lertnilnn,
e, Chisinik⸗
comtnemotnt
epentofel
ar. MHſighn
ndogtegti
mericlen e

Natalsonns

gutplrehte
Ttuloptennn
rationes birt
eeockng
Tinkommſh
Anis, N Mn
eck lunrdnn⸗
usmmodsſel⸗

gitawrunag,
rin Aißonn
inepturgr⸗
jelde hom
emſuo Letli
bus: hon- aſt
Dratiohe⸗
. Numi
onchetun M.
olbilen, i
andri 1 Eien
1, guin Hobfi

tarumm conm
& Geent
5 .
nuscotſtim⸗

D.De Suſßfragiir Sanktorinm, 65 Him. Te Deum.

hoc in caſu, expreſsè docet Bonac. diſp. I. qu. I.
pun. g. num. 24, ſed rigoroſa nimis eſt hæc do-=
rina.
13 Regulares autem debent facere comme-
morationeni de eo Titulari, cujus Eccelefiæ ſunt
adicripti, & quamdiu ſunt adſcripti, etiam extra
Chorum; eadem enim eſt ratio ac in beneficia-
to, cum uterque alatur Eceleſiæ propriæ emolu-
mentis.
14 Quid agendum erit in Officio Vigiliæ Pa-
troni, ſeu Titularis Eccleſiæ, qui Vigiliam habet
in Breviario? An in Laudibus cum aliis Suffragiis
facienda erſtt de more commemoratio Patroni,
ſeu Titularis? omittendam nuto in hoc caſu, ſum-
to argumento à ſimili allato ſuprà u. 2. de Ofſi-
cio S. Mariæ, quod excludit communem hane
ceommemorationem de eadem, ne ſcilicet de eo-
dem bis fiat in eadem parte Officii. Eadem ratio
militat in Semiduplici Feſto Inventionis, Trans-
ltionis, & ſimilium illius, qui Patronus eſt loci,
ſeu Titularis Eceleſiæ.
Cedunt hæ communes commemorationes
sommemorationi feſti Simplicis eo die occur-
rentis; quia feſti ommemoratio privilegiata eſt
Titulo feſtivo, ſupra communem aliorum com-
memorationem: ideòque communes dictæ fue-
runt, ut cedant priorem locum feſtivis.
16 Fiunt igitur ad recolenda Sanctorum me-
rita, & ad impetrandum ſæpius eorum patroci-
nium, Durancl. l. 6. 6. 60.
17 Omittuntur autem initio Advents, e Mi-
crol. loc. cit. nt in Adventu Principis cedant ſer-
vi. Duranct. lib. 6. e. 2. item tempore Paſſionis,
ut uni Chriſto cruciſixo vacemus, idem . 6. c. 60o.
& uſque ad Octavam Pentecoſtes. ibidem, tum
in Duplicibus & infra Octavas ea tatione, qua
in Feſtis majoribus excluchmus Sanctorum ſim-
plicium commemorationes, ad majorem tum
temporis Paſchalis, tum feſtorum celebritatem.
ltem in Dominicis privilegiatis, in quibus de die
Océtava occurrente fit tantùm commemoratio
ex Ruiz. in ſieo Cerimonial. Rom. ratione octavæ.
18 Pius V. muitavit Antiphonam pro fuffragio
beatæ Virginis in pleniorem, quæ eſt S. Auguſti-
ni dermone 15. Ae Santctis, nimirùm, à& Maris
ſaccinre miſeris, &d-

2
De Hymno, Te Deum.

CAPU T. XIX.

VYmnus 7 Deum à SS. Ambroſio & Au-
Lgaſtino compoſitus fuiſſe dicitur, quan-
doS. Auguſtinus baptizatus fuit anno 388. ut ſcri-
bit S. Dacius Epiſcop-Mediolanen. lib. 1. cap. 10.
Chronici,: quod tamen Chronicum non eſt Da-
cianum ſi eruditioribus eſt cxcdendum Mediola-
nenſibus, qui etiam meliùs cenſent, totum Hym-
num uni Ambroſie deberi, cùm ille Dialogiſino
careat. In Breviario M. S. Collegii Aniciniani de
Urbe antiquiſſimo legi pro Titulo, Hmnus
Abundii de quo peritiores conſului, qui tamen
adhuc ignorant, quis ille poſſit eſſe. Gelaſius au-
tem decantari decrevit, ex Benzon. in Magnif.
l.1. c. 19. & S. Bencdiétus in Regula, cantari juſſit
poſt tertium Nocturnum quo ſignificantes tem-
pus gratiæ, quaſi Chriſtum hoc tempore invene-
rimus, exclamamus, T& Deum laudamus, ut me-
ditatur Hugo l.ſ. de Offc. c. 9.
14 Dicebatur Romæz in feſtis Pontificum tan-
tum tempore Amalarii, ut i pſe ſcribit in Prologo
de Ordine Antiph. in Dominicis & Feſtis novem
Lectionum, ait Microl. «. z1c.
3 Non in profeſtis dicendum eſt, ait Innoc.
III. de celeb, Miſ-. c. Cencilium, quod explicat
Radulph. Propoſ. 3. etiam de feſtis Simplicibus,
& propoſitiene 16. probat, quod non deberet di-
ci, neque etiam tempote Paſchali, neque infra
Octavas. Ex quo infero, tunc temporis etiam
in his diebus fuiſſſe uſurpatum in Offcio, contra
ſententiam Radulphi, non benè ſentientis de
hoc ritu. H
4 A Septuageſima ad Paſcha non dicitur, Mi-
crol. capite 47. neque in Adventu, idem cap. 50.
cum Gemmal. 3. C. 1.
5An verdò ſit finis Matutini, vel initium Lau-
dum diſputavimus ſupra Sæct. g. c. 2. n. 3. p. 40.
6 Plenus eſt lætitiæ, & ideò in prædictis ean-
tatur, aut omittitur; que dicto, inquit Rubrica
de Hymno num. 4. ſtatim inchoantur Laudes;
Noſtra enim conſuetudo humanæ infirmirtati
parcens, & labori, Ofcio Nocturno Laudes
Matutinas continuat, & Oratione una duo con-
K 3 cludit

75 Comment. in Rubr. Brewiarii Sct. V. Cap. 2o. &.

cludit ſſcia, Hu go Victor.l.2. c.9. excepta no-
te Natalis Domini, ur ibi dicemus.
7 Feſtum Innocentum non admittit hunc
hymnum, niſiin die Octava: cujus cauſam da-
bimus in Sebctione ſequenti. c. 6. num. 3.
8 Verſus Sanctus, Santtus, &c. videtur eſſe
unus, & ab una parte Chori totus dicendus;
ſed quia primæ literæ S. imprimuntur coloxe
rubro. videntur alternatim ea verba cantanda,
ideo ſtandimm erit conſuetudini locorum.

De Gmbolo &. Athanaſii.
CAPUT XX.

1 Cönbolum quid ſignificet, diximus ſupra
cap. 2. pag. 4 9. S. Athanaſius, dum eſlet Ro-
mæ, ſcripſit Latinèe Sy mbolum, de quo hic lo-
quimur, & recitavit coram Pontifice, & ei aſſi-
dentibus, anno 340. ut ſcribit Baronins: & t
illud idem, non mutatum, legique ſolitum
in Eccleſia ante annos nongentos ſcxaginta-
Vide Annales ad annum prædictum.
2 De uſu ejuſdem Symboli ad Primam Hu-
o meminit lib. 2 de Offc. C.1. his verbis: His
addidit fideluum devotio, Quicunzque Vult
ſalvus eſſe, ut articulorum fidei, qui ſunt neceſ-
farii ad ſalutem, nulla dici hora obliviſcamur.
Idem in Spec. c. 3. ait 3 His adjungimus cxpo-
ſitionem Catholicæ fidei ex eo, quod hæc eſt
victoria quæ vincit mundum, fides noſtra, &
clypeus inexpugnabilis contra antiquum ho-
ſtem. Vide quæ diximus ſupra Selct. g. a. 6. p. 2.
3 Non dicitur in Dominicis infra Octavam
Nativitatis Domini, Epiphaniæ, Aſcenſionis;
& Corporis Chriſti, nec in Dominicis Paſcha-
tis, & Pentecoſtes, quia harum Ofhcia non
ſunt propriè Dominicalia, neque in aliis Domi-
nicis eadem de cauſa dicitur, in quibus fit de fe-
ſto duplici Gemma lib. 3.. 6.125. notat idco non
dici in Paſchate, quia in futura vita, quæ in Pa-
ſchate donatur, totum habetur quod nunc cre-
dirur: quare ſimili ratione ac ii myſteria ipſa in
Natali Domim, Epiphania, Aſcenſione, Feſto
Corporis Chriſti, & Pentecoſte, oculis cerna-
mus, abſtinemus à Symbolo S. Athan aſü.
4 In Dominica, ſeu feſto ſanctifſumæ Tri-

nitatis dicitur, quia Symbolum de Trinitate
doctrinam continet, non tamen quotidie di-
cendum eſt, ubi celebratur Octava ſanctiſſimæ
Trinitatis, quia Dominicæ aſſignatum videtur:
quare & in die Octava dicendum eritz quod a-
liàs non diceretur. Dies enim Octava æquè ac
prima non eandem claſſem, ſed eundem ritum
habet. In finc illius additur Gloria Patri. &.
utfit in Pſalmis: tum quis more Pſalmorũ can-
tatur, tum quia declarato myſterio Trinitatis,
æquum eſt, ut eidem gloria detur.

De Martyrologio.
CAPUT XXI.
1 M. Artzprologium legitur in Choroad Pri-

VA mam: de quo Baronius multa in Præ-
Ffutione ante Kamanum Martyrcdlogium, quæ
verò ille fuſs, brevius hoc loco dabo. S. Cle-
mens per ſeptem Notarios Romanos, curavit,
ut acta Martyrum deſcriberentur, quibus addi-
dit ad eandem cauſam ſeptem Subdiaconos Fa-
bianus Papa. Aliæ Eccleſiæ idlern fecerunt, ut
Smyrnenfis & Carthaginenſis, etiam ante S.
Cyprianum Epiſcopum & Martyrem.
2 Gelaſius deinde rejecit ſcripta in hoc ge-

nere apocrypha, & falla, vetuitque legi in Ec-

Cleſia ſed & permulta legitimè ſcripta perie-
rant in perſesutione Diocletiani, qui edicte ge-
Ntral ca tradidit igni ð non tamen omnia, Deo
difponente, ut Greg. Turon. de Glor. Mart.
teſtatur.
3 Et quia quotidie ad Altare Dei ficbat com-
memeratio Martyrum, ac etiam, ut ait Aug.
4 . C.
de & Vnrginit. . 4. defunctarum Sanctimona-
lium; ideo pridie recitabantur corum & carum
nomina in Eccleſia, quorum natalitia die ſe-
quenti recolenda eſſent unà cum Sacrificio; at-
que hine origo Martyrologii, hoc eſt Sermonis
de Martyribus.
6 Legebantur Tabulæ Eccleſiaſticæ Marty-
rum, quæ cetiam Faſti dicti ſunt à Tertul. de Co-
rona militis, cò quod in Sanctorum natalitiis
Chriſtiani ſolerent mutua inter ſe eharitate gau-

dere, & convivium celebrare, quod Agape di-

cebatur, ſeu ſacrum Epulum natalitium, ex
Nazian-

lnre
Port
Nivart
ntert
len fui
mmd:
Mhn
lcee!
Ifn, 1
lenmd
gine U
nsin⸗
ckarch
N⸗
((onit
n e
edor)
ttuchart.
necne
w, ſdon
Ur, len
umr
lteno⸗
Clikndin
eni
ektaa
lenmnut
ancann
Ukeumde
bemun
u kiſo
Amun
mniſnng

21.

Trinitae
wtidie i.
inctiſime
n viderut:
t; quoda-
AaN
dem pirum
Patr, &c.
morii ein.
Trinitatis,

4

0.

norOA i.

lra Are⸗
run, gu
lo. §⸗
os, Culart,
Aibipad⸗
laconosi-
kecerunn, u
tain ue⸗
em.
in hoe ge⸗
xleginke⸗
ipta Pelle.
li edictoge⸗
omnla; Deo
Glor. Mæt

ſiebatconn.
ut it Aup.
anCtimene
n & carum

lirin die

crihcioza⸗
ſt Sermons

hier Man⸗
ettul deC
un natallis
hnkiege
Agne⸗
alium, e
Naialr-

De Martyrologio. Hrr 79

Nazianzeno, lege Pamel, in Epiſt. 37. . & yprian.
PDorrò Martyrole gii Romani neſcitur pro-

prius auéctor. Fuit ille ante S. Gregorium, ut ap-

paret ex eiuſdem Epiſt. 29., lib. 22. Mdikt. i. non
tamnen fuit Euſebius Cæſarienſis, neque S. Hie-
tonymus: qui ad ſummum Hiſtorias Martyrum
ab Euſebio ſoriptas redegit in compendium.
Addidere Martyrologio Romano idem Hiero-
nytnus, Beda, Florus, Uſuardus, Wandel-
bertus & Ado Viennenſis, non Treverenſis, ut
optimè probat Heribertus Roſvveydus ante A-
donis Martyrologium: ſednemo ex his dicen-
dus eſt auctor. In Breviariis M. S. antiquiori-
bus pro Martyrologio ego legi, Datarium Ca-
lendarii.
6 Continet autem Martyrologium Roma-
num ex omnibus Chriſtiani orbis Provinciis
collectos Martyres; quia Romana Ecclefia ma-
terna charitate fideles omnes filios ſuos eſſe no-
vit: neque tantum Romæ paſſos cerrfuit eſſe

ſuos, ſed omnes alios ubique gentium coronis

auctos. Venmimtamen neque datur ſingillatim
ſingulorum nomina recenſere; tum quia ſuper
arenam multiplicati ſunt amici Dei; tum quia
ex inſtituto antiqui ritũs, Eccleſiæ brevitati fuit
confulendum.
7 Tertia editio prodiit purior, & emenda-

Hor, edita anno 5S. curante Cæſare Baromo.

Recognita fuit rurſus Urbani VIII. juſſu, addi-

tis Sanctorum Feſtis, qui nuper canonizati ſunt;

& inprimo loco poſitis is, quibus datum eſt
Ofſicium de præcepto: tum vero emencatus
fuit textus multis in locis juxta veritatem certiſ-
ſimæ Hiſtoriæ, me quoque minimo omnium

collegarum præſente; & minus certa interim

commiſimus tempori decernenda maturius⸗
quod intelligant i, quæſo, qui mutationem
optavere majorem in ipſotextu: qui vero utun-
tur antiquiori textu, non prohibito, obſervent
ea tamen quæ dicunturinfra nam. 12. Dabimus
in calce hujus Tomi concordiam Martyrologii
cum Breviario.
8⁸ Ad illud legendum opportunæ (datæ ſunt
leges initio libri, à quibus quarta, & ſexta ſunt

oblſervandæ magis: ut nimirum primo loco

pronuntietur ille regulariter, de quo in ſequenti

die faciendum eſt Ofſicium, etiamſi non ſit iun
Martyrologio, ſi à Majoribus ritè decretuan ſit
Offieium. Alii Sancti, de quibus non fit Offi-
cium, & de quorum ſanétitate nullum eſt du-
bium, nominari poſſunt ſuis locis, Martyres
poſt Martyres, Confellores poſt Confeſſores-
Virgines poſt Virgines, co fine, ut in propriis
locis, ubi merito coluntur quotannis rocolan-
tur ſaltem in Martyrologio. Dixi pronuntietur.
& nommari poſſunt; non autem dico, deſcriba-
tur, & deſeribi poſlunt, niſi ſeparatim, non au-
tem in ipſomet Martyrologio Romano: nam
illa conceduntur in Regulis Martyrologii ap-
probatis in Bulla Gregorii XIII. hæc autem
prohibentur in eadem Bulla data die Iz. Zanna-
rii I1yS.
2 Translato tamen feſto alicujus Sancti juxta
Rubricam de Translatione feſtorum, non fit
translatio dc eodem in lectione Martyrologii,
niſi In caſibus in Martyrologio expreſſis. Nam
licet, ut dictum eſt, legatur pridie de eo feſto,
quod in ſcquenti die Officium in Calendario
habet, non tamen ita fit ſemper, fed ut pluri-
mum: quod patet in menſe Januario in feltis
SS. Hilarii, & Pauli prim Eremitæ, & in Se-
ptembri, in Feſto Sanctorum Cornelii & Cy-
priani de quibus legitur in Martyrologio pluri-
ribus ante diebus quam Officium fiat.
10 Dices: In anno Biſſextili transfertur Vi-
gilia S. Mathiæ, & ejuſdẽ prænuntiatio in diem
24. ergo translato feſto aliorum Sanctorum,
transferri debet de eodem nominatio in Mar-
tyrologio. Reſpondeo, legem haberi certam
in ipſomet Martyrologio de hac Vigilia, & S.
Mathiæ feſto: & ratie legis fuit, quia verè cum
nomine Vigiliæ jejunium quoque transfertur-
& cum Vigilia Feſtum. Qua ratione convenit
etiam amicipari extra Romam, quæ de Vigilia,
& feſto S. Bartholomæi habemtur in Martyro-
logio Romano: at in aliis Sanctorum feſtis, et-
iamſi transferantur, nullum contingit menda-
cium; quia verè eo die, quo leguntium in Mar-
tyrologio, illi obiere: & præterea in translatio-
ne plurium feſtorum difficilior eſſet Martyro-
logii lectio, retrocedendo per dies aliquando
multos.
11 Trans-

So Comment. in Rubr. Brev. Sect. V. Cap. 21. & 22.

II Translata quoque Vigilia in Sabbatum,
non anticipatur ectio de Vigilia in Martyrole-
gio, licet anticipetur Officium cum jejumio.
n Per eandem Regulam quartam legenda
ſunt primo loco nomina Sanctorum, qui ad-
duntur indies Breviatio Romano, etiam eo-
rum, quortun Officium ad libitum recitari po-
teſt, ſi illud recitandum ſit in Choro.
13 Sexta verò Regula decernuntu: formulæ
prænuntiandi Feſta Domini mobilia, quæ pri-
mo loco poſt Lunæ pronuntiationem annun-
tianda ſunt, excepto Paſchate, quod, antequã
legantur Calendæ, annuntiarur; & ratio patet,
quia in ipſo die Paſchatis annuntiatur, Calendæ
verò pertinent ad ſequentem diem: & quia mo-
pilia feſta incertarn habent ſedem, ideo initio
Martyrologii fuerunt datæ formulæ propriæ
numero novem, nemꝑè pro Dominica Scptua-
geſimæ, die Cinerum, Dominica Palmarum,
Cœsa Domini, die Paſchæ, Aſcenſione, Pen-
tecoſte, Feſto Trinitatis, & fanétiſſumi Corpo-
ris Chriſti.
14 Legitur autem Marzyrologium poſt O-
rationem ad Primam, Gemmal. I. 2. 6. 5. & in
ſine additur Verſus ad lectionem accommoda-
tus, Pretisſa in conſpedbta Domint &. in vene-
rationem, inquit Hugo 2. de Ofic. c. 2. Sancto-
rum omnium. Invocantur iidem Sancti per O-
tationem ſequentem, Sancta Maria, & Omnes
Sancti, &c. à quibus ad Deum trinum eleva-
mur, repetito Verſuter, Deus in aaiutorinm
meum intende quem & precamur ſecreto O-
tatione Dominica. cum veriu Davidico, Reſpi-
ce in ſer vos aos; denique Oratione, qua dirigi
ulamusin omnibus toto die. Vide Sekétionens
præzcedenten: cap. 3. 4n. g. p. 45.

De fine Offci, E& Antiphoni
hnalibus beatæ Marie.
CAPUT XXIIL.
TVY Orarum finis ſolet eſſe poſt Orationem
per Verſum, Benedicamus Domino, F.
Deo ratia ‚Subſequitur, inquit Amal. l. 4. c.

4. Benedictio, & gratiarum actio [dixerat de
Oratione] quia Chriſtus benedixit Apoſtolis

cum diſcederet, & Apoſtoli in gratiarum actio-
nem adoraverunt; quod notavit Hugo, l. 2. de
Off. c. 4. Idem c. z. dixerat etiam, morem fuiſſe
Monachorumm, cum diſceſſuri erant, petendi be=
nedictionem à Superiore; quæ & congruè à
Deo petenda eſt in fine eujuslibet Horæ.
2 Addit idem in c. c. 3. voce puerili can-
tati, hoc eſt à pueris, Benedicamus Demino à
quia omnis laus puerilis eſt reſpectu Dei, quem
laudamus, & quidquid hic dici peteſt, minus

eſt laude Dei. Deo Gratias, quaſi dicamus: Pla-

cet ut pium eſt, in laude Dei = idem ibid,
3 Pietas Eccleſiæ erga Defunctos ea eſt, ut
peracto Officio divino ad utilitatem vivorum,
ſuffragetur ſtatim & Defunctis, qui degunt in
Purgatorio eo Verſu fmali addito, FPidelium
aninzæ, &c. cujus tamen ritus non meminere
antiqui. =
4 Qui Verſus non dicitur ante Pretioſa ad
Primam, quia adhuc non eſt finitum Officium
Primæ, cui deinde additur in ejuſdem fine- ne-
que ad Completorium habet in fine locum con-
gruum; non enim ante Antiphonam beatæ Vir=
ginis, qua ad Ofhcium vivorum attinet; neque
poſt eam, quam ſequitur Oratio Dominica cum
ſalutatione Angelica, & Symbolo Apoſtolo-
rum. Quare fortè hinc factum eſt, ut ſub no-
ctem dato ſigno cum campanta ſat commemo-
tatio Defunctorum, ut aliquo modo ſupplea-
tur Completorio, quod noctis initio recitaba-
tur. Neque dicitur poſt aliam Horam, ſi aliud
ſequatut, ut vel Milſla, ſicuti fit in nocte Nati=
vitatis Domini; & hoc idem legi inter ordina-
tiones Oſtcii editas à S. Bonaventura, imprelſ-
ſas en lib. Clericerum familiari Venet. anno-t 16l.
Vel Offcium parvum beatæ Mariæ, ſeptem
Pſalmi, Litaniæ: in quorum fine dicitur, Eide-
liumanimæ, &c. Vel Officium Defunctorum,
in quo pro iiſdem abundantius oratux, omnino
extremum locumhabere debet. Noviſſuna enim
eſtmors, ait S. Paulus 1. Cor. /5.
5 Dicta Oratione Dominica pro fine Horæ
ea tatione qua diximus ſupra c. :. addimus Ver-
ſum, Domiuu: der nobis ſuam pacem; quem apud
aliquos fuiſſe in uſu docer Durand. lib. y. c. 2.
num. 6. ſequitur autem una ex Antiphonis B.
Virgi-

gibenuatio
zienenn
en in len⸗
upenchltmea
Anal
en lecirat l.
1 Mr l
immſoluu ca
tiftmriceni⸗
Neinunrcich
onrterept
mnegegs
Ane bed
Uhfucomp
oit leanne
lathcglir.
Nonn krie
Uercineni
Etminsl

pnun

llehfnn,
Deiurhe
inenidlun
Climnte
Mmdnmnuwvn
Nhrirno⸗
nn nec
D
Uhelton
let une
niknon
Nng &
Nn0
li alcn
Pleng Ui
lügitcon
nulltei
Ulltune
Epid
Nktnein
mien
Uenn N,
Clgen
ſano
n 1 4,
II

=

madto.
0, 2. de
tem foilſe
tendibe⸗
ongrue
r.
uerilican.
Demine;
Ni, quem
ſt, minug
Wwmus:Pla.

idemibid,

ea el, u

1vivorun,
idegunt i
, aeli
metminete

greriil
n Okkcium
mfne ne⸗
locumcon-
hbeate Vir⸗
inetznegge
minica cumn
oſtolo⸗
t lub do⸗
commemo⸗
do byher
io teethr⸗
n, ſ Add
nocte Nui⸗
Ner omimn-
1a, inyeh⸗
,.anni 4
e, ſepten
eiur, HE
Wnctorum,
ur omnin 9
Aunzebinn

ſine Horz
dimus Vel
quem 4
lbh- 62
iphonis
rugr

De ſine Oſfcii, & Antiph. finalibus B. Marie. be

Firginis, quas non legi apud antiquos. Haben
tur in Breviario, Lezn. edite! cal. ubi dicuntur ſta-
tutæ à Clemente VILanno 1 50. meminitque Tur-

recrem. in Kegul. S. Bened. ad Compietorinm. De

iis tamen diſtinctè meminit Jo. Parmenſis in E-
piſtola data ad Fratres ſuos Minores anno 1249.

quam recitat Lucas W'adingus eod. an. in An-
rnal. Min. a. z. ubi easdem quatuor; quibus nos
mntimur, ſolitas cantari poſt Completorium indi-
cat à Franciſcanis; quoru opera paucis ante annis

Breviaria, ut diétum eſt ſupra, fuerant reformata,
& Romæ recepta, ſuh Gregorio IX. & Innocen-
tio IV. ut egregiè probat idem Lucas anno 1244.
6 Alma KRedemptoris, ab Hermanno Con-
tracto fuit compoſita, ex Bezon. in Mag. l. 1. C.
79. Obiit ille anno 1504. ex N'ion. in Ligno vite
lib. . Verſiculi varii ante & poſt Nativitatem u.
nà cum variis Orationibus manifeſtam cauſam
habent: cùm enim propriæ Veſperæ ſint initium

feſti Nativitatis Domini, ideò ab iisdem dicitur

V. Poſt partum; ſicut etiam in Hymnis, Qui na-

tus es de Virgine.

7 Dicitur hæc Antiphona uſque ad Putifi-
cationem incluſivè, ita, ut ſi Purificatio quoad
Officium transferatur, Antiphona hæc quoque
non dimittatur, niſi in fine illius Ofhcii; imò ve-
rò, ſi Purificatio alicubi Octavam habeat, adhuc
Antiphona hæc dicenda erit uſque ad Comple-
rium diei Octavæ excluſivè, ſeu uſque ad finem
Octavæ, ſi fortè contingat finiri ad Nonam pri-
die Feriæ quartæ Cinerum; quia tota Octava
pro die uno reputatur, ex Radulph. ſupra citato
de Octavis, & ita decrevit ſacra Rituum Con-
gregatio in Ofic. authoritate ipfius editis Romæ
ann. 1616. ad uſum Patrum Diſealceatorum Car-
melitarum. Et licèt uſq; ad Purificationem tam
in ſuffragis communibus, quam in Antiphona
finali Ofheii, dicantur idem verſus & eadem O-
ratio, nihil tamen refert, quia non intra Horas
ſit repetitio, quæ regulariter prohibetur; ied poſt
Horas fit reperitio, quod eadem de cauſa accidit
toto die Circmmnciſionis Domini, quoad Oratio-
nem, Deus, qui ſalutis &c.
838 Quod“ dividantur Veſperæ Puri ficationis
Completorio ejusdem, adhuc dicenda eſt poſt
Veſperas, Alma redemptoris, quæ pertinet ad

partum Virginis. Rubrica emim jubet mutari
Antiphonam in fine Com pletorii, tum ut ſe-
quens Antiphona poſt Purificationis Officium,
quod terminatur in Oratione Com Ppleterii, ha-
beat locum; tum ut in Completorio ſolemnids
dicatur, in quo reliquæ inchoari ſolemniter ſo-
lent, non autem in Laudibus diei ſe equentis. At-
que hic fuit ſenſus eorum, me prælente, qui Bre-
viarium recognoverunt authoritate Clementis
VIII. Et verbum in Rubrica evoluſità non atti=
net, niſi ad feriam quintam in Cœna Domini, cuĩ
Proximè adhæret, qua de re dubitavère non pau-
ci. In recognitione Urbana Breviatii additum
eſt Rubricæ de Ave Regina verbuminclaſivè, ex
Decreto S. Rituũ Congregationis 27. Qul. 1624.
9 Ave KRegina Cxælorum, habet innomina-
tum authorem. Verſus eidemsadditus Dignare
me, &c. eſt S. Ephiræm, teſte S. Hieronyme erato
Cornelio Schultingio Téëme. g. par. 5. de Peculis-
ribus Miſſæ.
10 Kegina cœli lætare, ab Angelis inventa &
edita, ex antiqua traditione, ut ſcribit Sigonius
lib. 2. Ialici Regni, & ab eo Caniſius ule. lib. de
B. Virgine cap. 22. cui addidit ultimmm Verſum,
Ora pro nobis Deum, S. Gregorius Papa, quan-
do tempore Paſchali peſtis inguinaria devaſta-
bat Romam, ut in ejus Vita narratur à Durand.
1.6. 6. 9.
II Salve KRegina, vel habet authorem Petrum
Compoſtellanum, ex Dur. lIib. 4.c. 22. vel Her-
manum Contractum, ex Trithemio lib.2. de Vi-
ris illaſtribus Benedict. cap. 54. anno osο. Certè
Canticum hoc fuit ſtatim receptum, & in divinis
Officiis cantatum. Ex Benzonio in Magnifecat,
Il.I. e. 15.9. Bernardus pis Commentari is hancAn-
tiphonam illuſtravit, quæ habentur in Operum
ejius Tomo 2. & eandem auxit ultimis iis verbis,
Oclemene, pia, Auleis Virgo Maria, ut habe-
tur in lib. 2. Chronic. de Urbe Spirenſi.
12 Gregorius IX. decrevit prædictam Anti-
phonam recitari in Matutinis & Veſperis an-
no Domini 1239. Bzovius eodem anno- non eam
tamen legi in Breviariis antiquis, ſed in Brevia-
rie Card. S. Crucis edito ſub Paulo IIl. lege Na-
varrum de Orat. c. 19. num. 184. ubi eam di-
cit cantatam ab Angelis in Sabbatis in Ronca-

S Comment., in Rubr. Brewy., Sedt. V. Cap. 22.

valle, & appellari Cantionem nauticam, quia
nautæ eam frequenter habent in ore naufra-
gantes.
13 Extra Chorum prædictæ Antiphonæ di-
cuntur tantum in fine Completorii, & Matu-
tini, poſt Laudes, ſi tunc terminatur Ofſpei-
um: quando verò ſeparatur Matutinum à Lau-
dibus, non dicuntur; poſſunt tamen ſemper
dici poſt quameunque Horam ex devotione.
Convenit autem, ut ex ſeptem Horis prior in

ordine, hoc eſt, Matutinum cum Laudibus,

& ultima, quæ eſt Completorium, concludan-
tur ſub invecatione B. Virginis; & ſolemnius ul-
tima, qua completur totum diei Officium. Si
alia ſequitur Hora, dicuntur poſt ultimam Ho-
tam, non ratone Horæ, ſed ratione Matutini, &
Laudum.
14 Dicuntur ſemper poſt quameunque Ho-
ram, quando à Choro diſcedendum eſt, etiam
poſt Horam Officii parvi B. Virginis; ut reeeſſu-
ni ſalutent prius beatam Virginem, quam initio

cujusque Horæ ſalutaverunt cum Angelica ſalu-

tatione; vice cujus in ſine Ofſicii dicuntur hæ
Antiphonæ poſt Orationem Dominicam.
15 Nunquam verò dicuntur poſt aliquam ho-
ram, quando ſubſequitur cum Officio diei Of-
ficium Defunctorum, etiam ex devotione reci-
tandum; quia tunc non eſſent Antiphonæ fina-
les Offcii, ſequente alio Ofſcio: neque quando
ſubſequuntur Pſalmi Pœnitentiales, querum fi-
nis proprius habetur alius ab his Antiphonis:
codem modo, quando ſolæ Litaniæ ſubſequun-
tur. Dixi, ex devotione recitandum: quia hoc
ſignificant ea verba, præterquarm, peſt Completo-
rinm, etiamfi pradiéta ſequantur: ergò poſlunt
ſequi, etiam ex devotione, nedum in ratione Of-
ricii, quod vel ſequitur Veſperas, vel Laudes, non
autem Completorium. Neque item dicuntur,
quando ſubſequitur Miſſa; quia continuatur Of-
ſicium divinum, qualis eſt Mifla: neque per An-
tiphonas prædictas facienda eſt interru ptio, ſeu
diviſio; Oratio verò mentalis poſt Horas non
tollit has Antiphonas finales, ſed debent dici, li-
cèt à Choro non diſcedatur. Si tamen Miſſa lon-
giori mora differatur, eo caſu erunt dicendæ,
ac ſi dicedendum eſſet à Choro: nam in Rabr.

36. nuns 3. habes hæc verba: H poſt ali-
quam Eoram immediatè nota a
ſequitur Miſa.
16 Sed quæritur, an finità deinde Miſsâ, &
nullà alià ſequente Horãâ, dicendæ ſint? Reſpon-
deo, ex modo loquendi Rubricæ de his Anti-
phonis naum. q. colligi poſſe videtur, eas omit-
tendas efſe. Nam de Completorio in Rubrica
dicitur, quòd in eo ſemper hæ dicantut, etiamſi
prædicta fubſequantur: de aliis Horis dicitur,
quòd ſi poſt Laudes alia ſubſequatur Hora, in fi-
ne ulcimæ Horæ dicendæ ſunt Antiphonæ, ergo
cùm ibidem dicatur, nunquam dici, abſolutè pro-
hibentur dici, tum in fine Horæ, ſi prædicta ſub-
ſequantur; tum in fine prædictorum & Miſiæ,

quæ ſubſequuntur poſt Horam. Con firmatur ex

praxi, quæ habet, ut non dicantur hæ Antipho-
næ poſt Miſſam Sabbati fancti, neque poſt Oſſi-
cium Defunctorum, quod conjungitur Ofſicio
diei; ergò neque aliàs poſt Miſſam erunt dicen-
dæ. Proprius etiam modus finiendi Miſſam vi-
detur excludere has Antiphonas. Unde & Car-
melitæ, ex inſtituto Regulæ, easdem recitant an-
te ultimum Evangelunn, quod debet eſſe Miſiæ
terminus & finis. Neque dicas cum quibusdam⸗,
Rubricam loqui de Horis minoribus, Prima-
Tertia, Sexta, Nona, ita ut poſt Veſperas De-
functorum adjunctas Veſperis diei, debeant An-
tiphonæ prædictæ recitari quia hæc vos IHora,
niſi aliud addatur ad diſtinctionem, ſigniſicat
etiam Matutinum & Veſperas, ut patet in Ru-
bricis tit. 20., num. 1. zit. 27. num. I. tit. 27. num.
7. & tit. 32. num. j. (Mare poſt Miſlam, ſi diſce-
dendum ſit à Choro, non ſunt eæ recitandæ;
ſi fiat, poteſt eſſe laudabilis contuetudo, nec
improbanda, quæ cedit in laudem B. Virginis
Mariæ.
177 Dicuntur autem flexis genibus, præter-
quam in dicbus Dominicis à primis Veſperis
Sabbati, ex Concilio Nicæno can. 2e. vol 29. d⸗
pud Tarrianum, & Synodo Turonenſi ſub Ca-
role Magno c. 37. ob Dominicarn Reſurrectio-
nis. Qui ritus antea ferè deperditus à Clemente
VIII. fuit Eccleſiæ reſtitutus. Et à primis quidem
Veſperis genuflexiones omitti, tradit Amalar. .
. c. . & Cone. Conſtantinop. VI. can. 90.
413 Toto

verbium] ſub-

Ioitehnte
Emnn er Anhe⸗
aonfino in
Ieden
d, A He
inem Ircitt
rgerAi.
luüne, gur
Mtmdunquo
ntosllebdon
nanllaranon

anm un m —

Gen koprun
Uunmmatelanu

cl.

entu,
Augeng
e Demncag
ENra Dn
ifrißel
Nihhauel
lDemnmicif
lnugeſn
IUhne cnt
minicit .
lDmnce
l enuee
abre.
Nliltue,
N mne P
limnun
1 Ae
laße

a.
um i.

Aii, &
Kelpor⸗
bis Ant-
easotmit.
Rubtcr
, etiatni
Scicinn,
dra, in⸗
5ne zergo
olne ro.
dickaſb.
N Milr,
maturer
ntipho⸗
voſtOh.
Oſheio
intckicen⸗
liſamvr.
eEC.
citantan-
ſe Mlle
lbuschach
. Prima;
eris De-
eant A-
NIhra,
Egrißent
etin Ku⸗
2, nun.
li cllee⸗
citande;
40 nec

Vipinis

,prrtet⸗
el29.
ſab Ca⸗
mreltio⸗
lemente
gtiden
walar)

.
Tot

De Alkrenun..

13 Teto item tempore Paſchali non genufle-
Aimus, ex Ambroſ. Sermone él. de Pentecoſte,
Hieronymo in Dialog- adverſ. Luciferianos,
lege Turrecrem. in cap. Genen⸗ de con ſocrat.
Diſtinct. 3. At Hebdomadarius ſemper ſtat ad
orationem recitandam poſt prædictas Anti-
phonas ex Amal. I. 4. c. 4. & 7. ubi loquitur de
Oratione, quæ eſt finis Officii, sademque de
cauſa ſtandum quoque erit ſaliàs enim genuſe-
tit rurlus Hebdomadarius ad Orationem do-
minicam, ſalutationem Angelicam, & Symbo-

. n . n e

SECTIO

—

lum Apoſtolorum; quæ dicuntur poſt Antipho-
nam finalem in Completorio. Verum, ſicut hic
ritus ſtandi incipit à primis Veſperis Dominicæ,
non à media nocte, ita deſinit in occaſu ſolis
ejuſdem Dominicæ, more Indulgentiarum; &
poſt oceaſum ſolis non eſt amplius ſtandum in
Oratione; quod ii notent, qui veſperi recitant
officium Feriæ 2. poſt ſalutationis Angelicæ ſi⸗
gnum datum ſub noctem. Et hic eſto finis Sc=
ctionis quintæ.

X

—

SEXT A.

De Proprio de Tempore.

Xpolſcit ordo Breviarii, ut explicatis Rubrieis generalibus, acceda-
mus ad Rubricas ſpeciales, & partes cjuſdem Brcviarii; & cùm de
Pſakerio (quod aliàs erat in centro Breviarii, nunc in capite) dixe-

Wrasi nimus ſatis, cùm de Pſalmis enatraremus Sectione præced. c. 5. reliquum
eſt, ut Proprium de Tempore, quod Pſalterium ſequitur, cxaminemus, dignio-

ra tantum relaturi.

8 SECTIONIS SEXTÆ CAPITA XXI.

De Adventu.
De Antiphonis majoribus Adventus.
De Dominica quarta Adventas.
De Vigilia Nativitatis Domini.
De Natali Domini.
De Feſtis infra Octavã Nativitatis Domini.
De Epiphania Domini.
De Dominicis poſt Oltavam Epiphaniæ.
De Septuagefima, & Dominicis ſequentibus.
De Feria quarta Cinerum.
11 De Dominicis Quadragefimæ.
12 De Deminica Paſſionis.
13 De Dominica Palmaram, & Hebdomada
majort.
1 De Paſchate, & eiuſdem Octava.
17 De Tempore Paſchali.
16 De Litaniis majoribus, & minoribus.
17 De Fefo Aſcenſionis Domini.
* De Penteceſte.

S ° π ☚ „ —

19 De Dominica Trinitatis.
20 De Feſto Corporis Cbriſti.
21 De Dominicis peſt Pentecoſten.

De Adventu.

CAPUT I.

1 E Hymnis & Lectionibus egimus Se-
periori Ssectione capite 6. &12. omitti-
mus Suffragia Sanctorum, ne ante Chriſtum
natum implorare videamur eorum opem, quos
ipſe Chriſtus ſuo adventu ſanctitate donavit.
Neque fit commemoratio Crucis, ne videatur
paſſus antequam natus; neque item de Pace,
uæ ante Nativitatem ejuſdem non fuit; ſed eo
nato, ab Angelis data eſt hominibus bonæ vo-
luntatis, Azor. lib. o par. I. c. 16. Adventu Prin-
cipis cedunt alu, ait Durand. .6. c. 2. quod ſu-
pra retulimus.

I. 2 2 Re ſpon-

g9 Comment. m Rubr. Brewv. Selz. VI. Cap. I. & 2.

2 Reſponſorium primum eſt in Breviario u-
nmicum, quia tres Verſus habet; & Amal. de Ord.
Antiph. c. ⁵ meminit. Auctor illius fuit Mona-
chus S. Gregorii, ex Durand. I. 6. 6. 3. Tres au-
tem Verſus ex eodem Durand. dicuntur norni-
ne trinmn ordinum Sanckorum „qui ante legem .
in lege, poſt legem Salvatorem exoptarunt: qui-
bus additur Gloria Patri, in laandem S. Trinita-
tis, quæ tandem miſit eum in terras. Re pet tur
demuma capite Reſ ponſorium . quia, ut inquit
Gemmal. 2. c. I. iretum adventus Domnini à fde-
libus expectatur. Repetitio fit à remotiori, de-
inde à minus remoto, & demum à propinquio:
ti; quia Patres Pritni temporis. remotiores fue-
runt ab Adventu Chriffi quã recentiores; Mich.
Timot. in Spec. erdinand. tratt. 6. Pirt. y. &. 4.
3 Reliquorum reſponſoriorũ dicitur Auctor
S. Gregorius, & mentio eſt eorundem, fed ordi-
ne pauluùm diverſo, apud Amal. lLoc:cit. cætera
cum eode Amal. concordant, præter Lectiones-
4 In Dominica tertia, mutatur Invitatorium,
quod concordat cum Capitulo veſt perarum &
Laudum, ad excitandos animos erga Chriſtum
venientem; & congruentius nunc mutatur in
Dominica tertia quàm in Feria 4. Quaruor Tem-
porum, ut ante Pium V. fiebat.

5 S. Hilarius in ib. Of. citatus à Bernone de

uibuſdanz ad Miſſum ſpec. s. 6. notat in tribus
Dominicis Adventus ſignificari trinum Chriſti
adventum ad culneam infructuoſam; venit e-
nim ante legem per naturalem hominis intelle-
ctum; venit ſub lege, cum ipſa lege; venitulti-
mo per gratiam. Hæc ille.

6⁶ De Quatuor Temporibus Adventus, ſieut

etiam de aliis in Vere, Ætate & Autumno, fa-
tis ſuperque diximus in priore Tomo. Officium
eſt feriale cum Precibus, exceptis Temporibus
Pentecoſtes; & appellatæ ſunt Feriæ majores in
WcoOgnitione Breviarüi, ur diximus Sect. 3. 6.6. n.
2 Pag. 2l-.

De Antiphonis majoribus Adventus.
C APUT II.

1 Ntiphonæ majores in Adventu dicuntur
eæ, quæ per ſeptem dies ante Nativita-

tem Domini recitantur, ineipientes ab O, quæ
majores aliis ſunt, quia duplicantur. De his quæ-⸗
runtur quatuor, &
Primè, cur àd Magnificat recitantur? nam ad
Laudes congruentius videbantur recitari poſſe.
ad canti cũ Zachatiæ, quod fuit eantatũ de Ad-
ventu Meſſiæ. Reſpondet tamen Amal. de Ord.
Antiph. C. 73. Eas pectare magis ad B. Virginem,
quam ad Zachariam. Addit Durand. l. 6. c. II-
ꝗquia Chriſtus expectabatur ad Veſperam mun-
di, ideo dicuntur in Veſperis ad Magnifecat.
2 Cur duplicantur? ad explicanda iterata ſu-
ſpiria fanctorum Patrum. Durand. loc. cit.
3 Cur ſeptem? ad literam, ut per octavam an-
te Nativitatem Domini accendamur erga Chri-
ſtum venturum, admirantes potius quam vo-
cantes Salvatorem, qui jam venit: nam illud O
admirantis eſt magis quàm vocantis, ex Amalar.
loc. cit. Myſticè quoque ſeptenarius numerus ſi-
gniſicat in Chriſto ſeptiformem Spiritus ſancti
gratiam, & ſeptem fiumani generis miſerias,
quas ex Antiphonis hauſtas recenſet Durand.
lac. citato: quarum cauſa, inquit: egemus Do-
Ctore contra ignorantiam, Redemptore à pœ-
nis æternis, Liberatore à ſervitute diaboli, Edu-
ctore àconſuetudine peccati, Illuminatore te-
nebrarum noſtrarum, Salvatore ad reducendos

exules in Patriam, tum Gentes, ut in ſexta An-

tiphona, tum Judæos; ut in Septima.
4 Quis ordo inter eaſdem: Amal. loc. cit. eas
enumerat juæta Antiphonarium Metenſe, & in-
nuit, ordine diverſo à Romanis recitari. Orde
noſter eſt apuc Gemmam an. L. 3. c. 7. & ab eo-
dem Auctore ſic explicatur; ut in prima Anti-
phona dieatur Chriſtus Sapientia, qui venit in
Spiriti ſapientiæ. In ſecunda, Aadonat, quod no-
men Moyſi indicavit Deus, qui legem dedit, &
venit nos redimere per Spiritum intellectus. In
tertia Radix Oeſſe in ſignum pepulorum, hoc eſt in
ſignum Crucis, & liberare nos venit in Spiritu
conſilii. In quarta, Clavis David, qui cœlũ juſtis
aperit, & infernũ elaudit in Spiritu fortitudinis-
In quinta Oriens, qui nos illuminat Spiritu ſcien-
tiæ. Im ſexta, Nex Gentiunz, CS lapis angnlarit,
qui ſalvat omnes per Spiritum pietatis. In ſepti-
ma, Emmanuel, qui venit non ſine Spiritu ti-
moris,

1 In.

i,Andcane
iie NMiorer
inhn
Mreedim
l ehalaiot

6leno⸗

umbbebant

agrdm .
e nlelictt
bgefelto
nphonud
MoVemunre
engurginge
elIHomeocce
III dhæ
lth Dime
hrd end
ſicheninm
itemacec
erni Dorun
ſutenmenisl
Geltkehumt
kaanntktar at
ituen. Hec⸗
NGnulart
NNonmo⸗&
lrich Ärpam
MurEglan
nhuilhle
haiits 7h.,
ſoneltt
antcidu,
ngiten al
innia e⸗
laantone,
Karinghe
Kr
Nllten
Tkiund;
iei
tehdon
Grtnid

hhlen

. hian ſig

0, e

his un⸗

Dnacnad
ni pole,
de A.
.de Ord.
fitginen,
l.6.c.
mmuN.
fact
tetaraſ.
lit.
Aaah⸗
ahi⸗
um d⸗
nillad0
Mwalar.
mengl⸗
tuslancli
mileris,
Durand.
ns Do⸗
orei ⸗
Oli, Edu.
natorete⸗
ducendos
extaAn-

N, Lit,eds
le, in⸗
ri. Ordo
&abeo⸗
ma Ant-
vennit in
ſvod 50⸗
eClus In
noceltin
irudinis⸗
tuſcien⸗
in lepe⸗
iriut⸗
moris⸗

De Dom. quarta Ad ventur, & Vigilia Nativitatis Dem. &

moris, dans cunctis chariſmata amoris. Hæcille
ſuſis. Eſt igitur hac numerus ſeptenarius ex -
ſaiæ 2t, deſumptus.
5 Præcedunt has Antiphonas aliæ ad Laudes,
quaſi præparatoriæ ad majores, de quibus Amal.
l. 1. c. go. ut renovemur, ait, paulò ante Mativi-
tatem. Habebantur de his in Breviariis antiquio-
ribus quædam Tabulæ Pariſienſes cum hac Ru-
brica, ut ſcilicèt, ſi Feſtum occurreret, completis
omnibus de Feſto, rurſus dicerentur Laudes cum
his Antiphonis & Pſalmis ferialibus: quæ Tabu-
l à Pio V. mutatæ ſunt in Rubricam commodi-
orem, qua quinque Feriæ complentur, & quæ in
die S. Thomæ occuxrunt, in Sabbato collocantur.
6 Tres aliæ Antiphonæ ſunt privilegiatæ in
his diebus. Prima eft. Expectetur, quæ ſemper in
Sabbato dicenda eſt quarto loco quod & anti-
qui obſervarunt] ut concordet cum Caatico
Sabbatino, de quo ſumpta eſt, & benè quadrat
Adventui Domini. Altera eſt, Melite tingere,
quæ die 2 menſis Decembris, ſemper eſt ponen-
da, ſive ſit Feſtum ſancti Thomæ, ſive Dominica;
ne enuntietur falſum extra quintum dicm ante
Nativitatem. Hæc ante Pium V. dicebatur ter
eum Gloria Patri, ex inſtituto Fratrum Minorũ,
non Romano; & ideò ritus ille fuit abrogatus.
Tertia eſt, Eæe completa ſunt; quæ ultimo die di-
citur ante Vigiliam Nativitatis, ex Tabulis Pari-
ſtenſibus Radulpho antiquioribus, quas ille citat,
& excludit Prop. 6. Congruit autem diei, ut ex
verbisejusdem Antiphonæ conſtat.
7 Conceſſit Hiſpanis Gregorius XIHLPut anti-
cipent prædictas Antiphonas in die 16. Decem-
bris, quia die 17. celebrant Feſtum Expectationis
partus beatæ Virginis. At quid, quando dies 16.
eſt Dominica ? eo anno ornittuntur Antiphonæ
Feriæ ?. ea ratione, qua in univerſali Eccleſia o-
mittuntur Antiphonæ illius Feriæ, in qua occur-
rit Feſtum S. Thomæ, quando Vigilia Nativitatis
oceurrit in Dominica, eujus Antiphonæ dicun-
tur in Sabbato.
8⁸ Et quando alicubi contingit reponi has
Antiphonas in Feria diverſa ab ea, cui ſunt aſſi-
gnatæ, Antiphona 4. ea erit, quæ conformis eſt
Cantico recitando, ſicuti præicribitur de Anti-

Phona, Expectetur, reſervata Sabbato.

De Dom. quarta Adventut.
C APIUT. III.-
1 Qaringi non legi in Offcie Dominicæ 4.
Evangelium, quod ideò ſaltem in præce-
denti Sabbato legitur: puta, quando in hac Do-
minica occurrit Vigilia Nativitatis, &eo annoo-
mittuntur Antiphonæ ad Laudes, quæ occur-
rimt in die S. Thomæ, ut in Sabbato Quatuor
Temporum ponantur Antiphonæ Dominicæ
quartæ, quæ omitti non debent, quod affirmat
Microl. c. 33. & apyrobat Indagator Romano-
rum Rituum Radulp. Prop: 16. qui appellat ibid:
ſupercreſcentia ea, quæ habentur in Breviario-
poſt Dominicam 4. quia in breviori tempore
Adventùs omittuntur.
2 Et licèt in prædicto caſu Antiphona quar-
ta Dominicæ omittatur, cujus loco dicitur Anti-
ona Expectetar, eadem tamen quarto loeo ve-
umitur in Vigilia Nativitatis, ne Ofhicium hujus
Dominicæ ullo modo perteat.
DeVigilia Nativitatis Domini.
CAPUI. IV.

1 Si Vigilia venerit in Sabbato, viee Pſalmi /u-
bilate, in Nocturno dicitur Pſalmus Bo-=
num eſt; ne ille bis dicatur ad Matutinum & Lau-
des; & neque hic omittatur in Ofſcio,
2 Antiphonæ ad Laudes, Hudæa & Zeruſalom,
&c. habentur apud Rupert. lib. 3. Cap. 12.
3 Ritus Offica à Laudibus eſt Duplex, non
ante annum 1I521. in Breviar. impreſſis; at erat eti-
am in antiquis M. S. Duplex, & cùm Vigilia ſit
illius Feſti, quod eſt initium ſalutis noſtræ, jure
merito cum exultatione eſt celebranda. Eſt igi-
tur Ofeium partim feriale, quia Vigilia eſt, par-
tim feſtivum juxta illud, Levute capita veſtra,
&c. & ut Ofhcium Primæ ſit ſolemne, in quo eſt
annuntianda Nativitas Salvatoris cum ſolemni
Lectione Martyrologii.
4 Legitur Martyrologium majori quam aliàs
ſolemnitate, qua in re quiſque abundat in ritu
ſuo. Hlud eſt commune ferè omnibus, ur ge-
nua flectamus ad ea verba, In Bethlebene Zudæ,
L. 3 Ko⸗

—

SS Comment. in KRubr. Brex. Sect. VI. Cap. r.

&c. uſque ad ea, ſecundum carnem; ca ratio-
ne, quz ad Miſſam genuflectimus in Symbolo
ad ca, Et incarnasus eſt: & in ukimo Evange-
lio ad ea, Et Verbum caro fabtum eſt. Humilia-
10 namque Deo, & nos uſque ad terram pro-
fundius ſelito humiliari decet, quod & addi-
tum eſt in poſttema M axty tologii recognitione.
5 Ad Nonam incluſivè deſinit Adventus, &
ceſſat v. Aiigelus Domint.

De Natali Domini.
C APUT V.
1 EGiores Iſaiæ hac nocte leguntur ſine ti-
tulo; ca fortè ratione, qua Hug. docet . 2.
c. 3. Capitula legi ſine tiuulo, quando ſcitur au-
Ctor; & Iſaias in toto Adventu lectus eſt, ita ut
pateat eſus nomen. Dicerem cum P. Ruiz, jam
non per Prephetas, ſed in Filio Deum loqui.
2 Reſponſoria videntut. vagari, ſed ait A-
mal. de Ord. Antip c. 1J. quem ſequitur Gem-
ma I. 3. . g. eſſe Xenia, quaæ deferuntur partim
Puero nato, partim Deiparæ. In primo werò Re-
ſponſorio addtur Gloria Patri, in Fratiarum
actionem de tanto benchcio, Gemma vap. 2.
3 In tertio Nocturno multiplicatur Alleluia
ad Antiphenas, quia, ut aliàs diximus, tertium
Nocturnum ſigniſcat tempus grat æ poſt le-
gem. in quo lignificati debet lætitia per Chri-
ſtum natum nobis communicata, Amal. l. 4. 6.51.
4 Dividitur Matutinum à Laudibus, & in-
ter utrummque cantatur Miſſa, ex Microl. c. 34.
& Gemma lib. 3. cap. Io. lib. 4. Cap. 17. qui ritus
videtur habuiſſe ortum poſt Ordinem Roma-
num, in quo prima Miſſa celebratur expletis Vi-
iliis, id eſt Noéturnis, & Matutinis; id eſt Lau-
dibus (hoc enim nomine vocabantur Laudes]
niſi dicamus fuiſſe peculiarem hunc ritum Cap-
ellæ Pontifciæ, quæ eadem nocte tres Eccle-
ſas, S. Mariæ Majoris, S. Anaſtaſiæ, & S. Petri
viſtabat, & Miſ'as ſolemnes celebrabat. Quid-
uid ſit, cum laudes perti eant ad diem potius
quàm ad noctem, & primha Miſſa ſit noctis, non
diei; congrue præſcriptum eſt, ut ea cantetur
ante Laudes & poſt Hymnum Te Deum, Gem-
ma dicto cap. 117.

7 Laudes ſequuntur Miſſam primam de æ=
terna generatione, quæ prius extitit ante om-
nem creaturam, quæ Deum laudare potuerit,
Durand. I. 6. 73. & in prima Autiphona quaſi
choream ducimus iis verbis, OQgem vidiffis pa-
ſtores, &c. Durand. ibid. quam Antiphonam
non videtur noviſſe Amalarius, qui de Ord. Au-
tiph. c. /7. incipit ab es, Genuit pusrpera Regé.
6 Primâ ſummo mane dicta, cantatur alte-
ra Miſſa. Antiquiores aliqui ante Primam im-
mediatè poſt Laudes cantabant ſecundam Miſ-

ſam: ex Gemma l. a. c. 1. at S. Antoninus 3⸗ par.

Sum. tit. 13. Cap. 6. S§. 4. cuum Palud. in 4. diſt. 12.
quaæſt. 2. artic. 2. conc. 2. refert de generali con-
ſuetudine Miſſam ſecundam ante Primam ho-
ram Canonicam celchrari ſolitam; niſi eos ex-
plicemus cum Francol. de Temp. HKor. Can. I.
par. cap. 16. mirm. 6. non loqui de ritu Eccleſia-
rum Urbis. Addit zbidens Francol ideò Primam
ante horam conſuetam ſpeciali lege recitari, ut
Miſſa ſecunda in Aurora cantati queat. Neque
enim debet unquam Mifla cantari ſine præpara-
tione Chori adillam per aliquam Horam Ca-
nonicam, ut ibid. auctoridem fusè probat, &
exemplis confirmat. Neque dicas, ſummcere Lau-
des ante Miſſam ſecundam, tum quia non de-
bent dividi à Nocturnis, niſi quantum Miſſa
prima occupat temporis, quod intercedit, cum
ſint unica Hora, ut notat Nav. de Orat. cap. 5.
num. 25. tum quia à laudibus ad Auroram, in
qua ſecunda Miſſa cantatur, multum adhuc ſu-
pereſt temporis, ut nequeat congruenter ſequi
ſecunda Miſſa. Peſt Tertiam horam Miſſa ter-
tia convenit cantari, ut in Feſtis. Nihil eſt præ-
tercà in Ofcio notandum, niſi quod Antipho-
næ in ſecundis Veſperis, Teécum principium,
ſunt privilegiatæ, ut nunquam omittantur in-
fra Octavam; & de his eſt mentio apud Amal.
de Ordine Axtiph. cap. 16. ut nimirum Kat de
Octava Nativitatis, præter morem aliarum O-
ctavarum de Sanctis, & non per ſolam cõme-

morationenm de eadem; & eò magis, quia intra

eandẽ Océtavam admittuntur quotidie feſta San-
ctorum: quæ ab Octavis Epiphaniæ, Paſchatis,
Pentecoſtes, & Corporis Chriſti vel omnino ex-
cluduntur, vel parcè in his admittuntur.
De

N

cc
le Cal⸗
jn/immuit e
Knureound
los ſunns
lem polol⸗
emmnsintnan
olnantz,
dera in ch
Cter ancha
Poeme dud
Gnmnbe liske

kkriluocatam.

fttanmden,
Amnptonek
inſnt oalce
lchnmnin)
Aennt Liiam in
Utemabut
ir El
abrpono
kelhicalon
0rriones)
Alkmrln
Uen iſe
AAkeſto 8.
wklait
uhm, i N
ane⸗ e
eii tan
hemiud
gel Inbo
Mienelrie
uleumdn
Nmber
lleen,
CunmS

Wrtͤt

n de Le
nteem.
potletit;
u gu
üphoman
O,4. 4.
ra Negt⸗
tur alte⸗
nath im-
lam Mil.
mz dar,
.dike .
teralicon⸗
iſeos ei⸗
F. Can .
becleſu-
Driman
ecitari, u
. Neqre
erapur⸗
otann Cr.
robat, &
ncetelau⸗
a nene-
mum Midi
edincumn
ℳ. (49*
Orann, il
adhue ſl⸗
tet ſegbi
Mlilla tet⸗
ileltpre⸗
Ampho⸗
inclun 5
tantur in⸗
d Amal.
m ſat e
zarum 0.
u cotne⸗
Uia intla
feſt an⸗
aſchats
nninoer⸗

1.
De

äl

De Feſtis infra octavam Nativitatis Domini. z

De Feſtis infra octavam Na-
tivitatis Domini.
CALPUT VI.

1 V⸗ claſſis erit S. Stephani feſtum? Auu-

dreas Caſtaldus in Cerim. Cler. Neg. I. 7.
e. y. n./. innuit eſſe pritnæ claſſis. Mihi placet,
ut dicatur ſecundæ claſſis; tum quia ſequens fe-
ſtum S. Joannis non eſt niſi ſecundæ claſſis, ut

aliofum Apoſtolorum; tum quia Stephanus &

ILaurentius in martyrio, Ochcio, octava, ſepul-
ehro ſunt pares, concordant in tertia Antipho-
na ad Laudes, & in oratione duplici, altera in
feſto, alcera in die octava: ex quibus ſequitur,
quod hæc Sanctorum feſta cederent occurrenti
feſto primæ claſſis. Habent privilegium non
commune alis feſtis ſecundæ claſſis, quod de
die infra octavam eorum fſit commemoratio in
feſtis eorumdem, ut habetur in Breviario.
2 Antiphonæ Feſti hujus & duorum ſequen-
tium ſunt Gallicæ; ex Radulph. Propoſ. 12. &
Lectiones primi Nocturni de ſancto Stephano
habentur etiam in Ord. Romano. Reliquum
Officium tribuitur Alcuino ab Auctore Ligni
vitæ b. y. & à Schultingio. Offcium S. Joan-

nis à S. Gregorio compoſitum aflerit Schultin-

gius. Duplicia ſunt hæc duo feſta apud Durand.
lib. 2. Orationes Miſſarum habentur in Sacta-
ment. Gregor. Introitus, &c. in Antiphonario
cjuſdem: ubi & fefti ſequentis Miſſa.
3 In Feſto SS. Innocentum non dicitur T2
Deum; quod lætitiam ſonat; quia deſcenderunt
in Limbum, ait Microl. c. 36. ſed non placet,
quia Joannes Baptiſta item deſcendit in Lim-
bum, in cujus tamen Decollatione dicitur 75
Deum: potius ob lacrymas matrum, ait Amal.
lb. ncap. 47. In Dominica verò, & in die Octava
dicitur, quia in Dominica lætitia Reſurrectionis
Domini excellit ſuper omnem lacrymam, & dies
Octava beatitudinem ſigniſcat, ut alibi diximus.
4 Tertium hoc feſtum puto item eſſe ſecun-
dæ elaſſis, eui datur Octava: & de his Octavis
Amalar. lib. 4. c 32. meminit. Imò verò in Octa-
va Innocentum S. Auguſtinus duos habiit ſer-
mones, ut ſcribit Poſſidius. Officium erat Se-

miduplex, Durand. ſupra. Pius V. decrevit fie-
ri Duplex. Officiũ à S. Gregorio, ait Schultingius.
5 Quid agendum, quando feſtum ex tribus
prædictis erit Patronus loci, ſeu titulus Eceleſiæ:
Reſpondeo, in ſecundis Veſperis Nativitatis „
etiam in Eccleſia propria ſancti Stephani, idem
fieri quod in univerſali Eccleſia; quia in Pari pri-
ma claſſe majus eſt Feſtum Chriſti quàm Ste-
phani, & ideo habet integras Veſperas utraſq;.
6 Inter eadem vero Feſta ſerventur Rubricæ
generales, ut Veſperæ primæ & ſecundæ ſint
de digniori feſto, id eſt, primæ claſſis, & Pa-
troni, ſeu Titularis, cum commemor. minus
digni; & item de Octava Nativitatis, cujus et-
iam Antiphonæ ad Veſperas ſemper recitantur,
ut ſervi cedant Domino medieratem Veſpera-
rum, qui venit vergente mundi Veſpere pro ſa-

Jute noſtra. Ad Laudes verò non fit commemo-

ratio de die infra Octavam aliam, excepta Na-

tivitatis octava, de qua fit ſemper cõmemoratio,
ut in Rubricis generalibus & nos ſupra Sect. 3.

7 Si titulus Eccleſiæ (non altaris majoris)
fuerit Innocentum, erit conſequenter primæ
claſſis, & co caſu non negarem poſſe dici Ze
Deum in Ofſicio, & concederem rubeum co-
lorem cum ſuis conſequentiis in Miſſa: quia, ſi
hæe conccduntur ratione Dominicæ, in qua non

eſt dolendum, cur dolemus in Feſto Titularis

Eccleſiæ ſolemni? eo prorſus modo conceditur
in Miſſa Credo S. Janni Baptiſtæ, ſi in Domi-
nica venerit, & quandlo celebratur in propria
Eccleſia: quod idem dicitut in Feſto S. Lauren-
tu, ergo æqualia ſunt fieri Feſtum in Dominica,
& fieri in propria Eccleſia.
8 Hymni Innocentum de novo fuerunt ad-
diti, licet eorum auctor ſit antiquus. Vide tit.
de Ehmnis pag. 77. 66.
9 Quæ diximus de prædictis, quando ſunt
Titulares Eceleſiarum, valent etiam de ſequen-
tibus Feſtis S. Thomæ Cantuarienſis & S. Silve-
ſtri: quibus tamen hodie negatur Octava. In ſe-
cundis Veſperis S. Silveſtri Antiphonæ, Técum
Principium, non habent amplius locum; termi-
natæ jam in primis Veſperis ejuſdem; ergo ſu-
mendæ erunt de Comm. Conſ. Pont. & fit
Commsmoratio Circumciſionis.
10 De

5* Comment. in Rubr. Breviarii Sect. VI. Cap. G. G.

I De Deminica infra Octavam Mativitatis
Rubrica clara eſt. Quod ſitota Octava, ut in
quibuſdam Eccleſiis vidi, impedita ſit Pefſtis
duplicibus, de eadem fiat commemoratio eo
prorſus die, quo univerſalis Eccleſia facit de ea
dem Dominica Ofſicium, vel commemoeratio-
Rem; Ofſicium Domiricæ, ſi ea occurrat in ſe-
ſto S. Silveſtri, non deperit; quia Leckiones pri-
mi & ſecundi Nocturni in præcedenti Sabbato
leguntur. Vide cultum Dominieæ diei, qui non
11 Occurrit in Urbe N. Dedicatio Eccleſiæ
Cathedralis in Feſto 88. Innocentum;, quæ ſitum
eſt à me, qualirer Officium recitandum erit? Re-
ſpondi, ex vi Rubricatum, in- primis Veſperis,
poſt Antiphonas & Pſalmos de Nati vitate, Ca-
pitulum cum reliquis dici debere de Dedicatie-
ne, & eum commemoratione S. Joannis, cu-
jus Feſtum eſt duplex ſecundæ claſſis, & Nati-
vitatis Domini, quæ nunquam omittitur: de S.
Stephano nihil, quia de die infra Octavam ni-
hil fit in Feſto primæ claſſis ; in Laudibus, &
Miſſa de Dedicatione ſit tantum commemora-

tio de Nativitate; In ſecundis Veſperis Antipho-

næ, & Pſalmi de Nativitate, Capitulum, Hym-
nus &c. de Dedicatione; commemoratio de ſe-
quenti FeſtoS. Thomæ, vel Dominica, & de
Nlativitate, non de diebus infra Octavas SS. Ste-
phani & Joannis, ex Rubr. de Commemer ati-
onibus, numero 4rin ſine. Non fit Octava de De-
dicatione, quia prohibita eſt in poſtrema reco-
gnitione Breviarii. Feſtum Innocentum regula-
riter erit celebrandum in die Octava eorum-
dem; & quia de iiſdem non fit octava, poterit
dici 7& Deum, cum conſequentibus, unà cum
univerſali Eccleſia, & interim non fiet ulla de
iiſdem commefioratio. Sed eo anno quo/ Fe-
ſtum hoc occurrit in Feria 5. celebrabitur in Sab-
bato lequenti, quod eo caſu erit dies infra Octa-
vam Nativitatis, intra quam fit de duplici, &
præſertim ſecundæ claſiis, etiam translato; eo
autem anno quo occurrit in Sabbato, celebra-
bitur in feria ſecunda ſequenti; quia de duobus
Feſtis translatis, Innocentum & S. Thomæ, de
digniori prius eſt recitandum Officium; & Fe-
ſtum S. Thomæ celebrabitur prima die non im-

pedita poſt Octavam Epiphaniæ, eaæ vulgatie
Rubricis. S
12 Circumciſionis Peſtum de Chriſto recen
eſt, ut alibi docuimus Tomo primo, Antipho-
næ probant eſſe de B. Virgine Feſtum, O admi-
rabile comzercium; quas commemorat Ama-
lar. lib. z4. cap. 32, Oratio confirmat, Deus, qui
ſalutis aterna, de qua Microl. loco citato, Of-
ficium enim Miſſæ licet habeatur in Antipho-
nario Gregorü, eſt tamen poſterius S. Grego-

rio, ut ibidem Pamelius probat. In ſecundis

Veſperis non fit commemoratio de diebus infra
octavas SS. Joannis, & Innocemum, quia de
his non fit Officium die ſequenti, ut dicitur in
Rub. de commemorat. g. num. 6.
13 In ſecundis etiam Veſperis octavæ B. Jo-
annis concutrentibus cum primis Veſt peris octa⸗
væ Innocentum fit tantum commemoratio de
Innocentibus, ut integræ Veſperæ ſint de digni-
ori, ex Rubricis, de Concurrentia Oficii II. a. 2.
14 Frant hæ tres octavæ Semiduplices in
Breviario .ο. edito: Duplices à PioV. qui ad-
didit omnes Lectiones. Oratio Sancti Stephani
eſt Ambroſiana.

De Epiphania Domini.
CAPUT vIII..
1 Vigi Epiphaniæ habet Officium Semi-

duplex, quod nuper expreſſum eſt in Bre-
viario, licet excluſio Precum ad Primam erat
ſuſſiciens indicium ritus Semiduplicis. Si occur-
rat in hac Vigilia Feſtum duplex, fit de Vigilia
commemoratiotantuin, cum nona Lectione de
Homilia Vigiliæ: quia duplici officio occurrenti
eodem die cedit Semiduplex. De duplici trani-
lato non ſit in ca, quia eſt offcium novem Le-
ctionum, cui etiam Dominica cedit. Si Gccur-
rat in ea Feſtum Semiduplex, transfertur hoc
poſt Octavam Epiphaniæ, eadem de cauſa; &
quia eſt longè ſuperior quam Feria é. poſt Octa-
vam Alſcenſionis, quippe quæ habet Evange-
lium proprium, æquparatur in multis Vigiliæ
Nativitatis Domini, ut in Rub. de Egtliis num.
2. & yJ. Quod ſi fuit conceſſum Hipanis à Gre-
gor. XIII. poſſe in hac Vigilia fieri Officium de
S. The-

ſomCm
lobi, ch
1Aupnons
PyrapndAn
Anphonu,
Hünhupki
ummizru
EuCmeadnu
Urßhorn 4
Drurinurn
uDulno
IMlvimdor
6onitirtureti
humelent
Cckamadoran
n,lih Lelnn
Wneno. funn
le glupgtech
Elloſeloenti,
n Dorumd ds.
InOän⸗
Gmm AMgonun
WCntten. De
Mnmd
Pllaen
Aun n No

li gianie

Metnnet Anr
rureni Noo
Donn ſirea
upahe
Lünmgzeſttun
HüNtuN
ulenblälrn
Genn caotab⸗
unpiinio
Umpenli

koln, guo⸗
NNun
enbuſerh
ini
undr omne
ullanbug

4

*

ulgani⸗

orecens
imtipho⸗
0 asn.
at Ama-
De, 1
4kto, Ol.
Aneipho⸗
.Creg⸗
ſecuncdis
businlte
, quide
dicitur in

r . ſ.
etisocte⸗
oratio Ee
de cigni
Cii l...

plesin

Vgvi l.
Repun

um bemi⸗
elinre⸗
jmam eta
Kioccul-
ge Vigli⸗
ectionede
occuttentt
blici uant⸗
ovem le⸗
8 Gccul⸗
fertur hoe
ciuli
poſt Okr⸗
t Evange-
s Vigiir
liis .
gisa01-
Geiun ge

§. The-

De Epiphania Domint. 9

§. Thoma Cantuarienſi; ob Feſtum trauslatio-

nis S. Jacobi, eſt ſingulare privilegium, non lex.

2 Antiphonæ, Ante luciferum genitus, ha-

. bentur apud Amal. de Ord. Abntiph. c. 2⅞. Riar-
ta Antiphona, Maria & ſiaumina, & c. non viſa

eſt aliquibus ad rem præſentem: ſed meminerint
duorum miraculorunmnin aquis Baptiſini Chriſti,
& in Cana ad nuptias, de quibus in Hymno, &

in Antiphona ad Magnificat.

3 Matutinum incipitur ex abrupto ab Anti-
phona & Pſalmo, quia visà ſtellà, ſtatim vene-
runt Magi muto nuntio, non loquente, Dur. .. é.
g.76. omittitur etiam invitatorium, ad deteſtan-
dam fraudulentam Herodis invitationemn ad
Chriſtum adorandum, Alcuin. in Epiph. tum eti-
am, qtna Plalmus Fenite dicendus elt in tertio
Nocturno. Hymnus etiam non cantatur primo
die, quia perfectorum eſt cantare Hymnos, con-
verſio verò Gentium in ſolis Magis perfecta non
erat. Durand. ibid.
4 Infrà Octavam verò dicitur Invitatorium

nomine Magorum alios invitantium ad adoran-

dum Chriſtum. Durand. ibidem.
5 Pſalmi apud Alcuinum habentur, excepto,
quod Pſal. Deus noſter refugium & virtus, nunc
cantatut in I. Nocturno ſecundùm Ordinem
Pſalterii, qui aliàs cantabatur in tertio. Unde &
hodie tetinet Antiphonam cum Alleluja, qui
eſt riuus tertii Nocturni, ut diximus in Nativita-
te Domini ſup. cap. . num. 3. & uſque ad tem-

pora Jo. Beleth. perſeveravit, ſed præpoſterè ait

Alcuinus; reſtitutus eſt igitur Nocturno primo
ſecundùm ritum Romanum, teſte Durand. loce
citato. Item Pſalmus Vznite, quia ex Gemma lib.
5. capite 20. cantabatur in ſine ſecundi Nocturai,
nunc in principio tertii dicitur, docente Duran-
do, & cum peculiari Amtiphonæ repetitione, ad
indicandum, quod in tempore gratiæ per terti-
um Nocturnum ſignificato, invitata eſt Eccleſia
de Gentibus per Magos & ſtellam: repetita ideò
Antiphona ſæpiùs, Venite, adoremus, ut conflu-
ant undique omnes. Cantatur autem hic Pſal-
mus velà duobus Cantoribus, vel meliùs à qua-
ꝛuor, duobus hinc inde alternatim cantantibus
Verſus ejusdem, & Choro ſemper Antiphonam
repetente.
Jem. II.

6 Infra Octavam pro Pſalmo enwe, alius ſub-
ſtituitur, ne idem Pſalmus bis dicatur in Inwita-
torio, & in tertio Nocturno. Pſalmi deſumuntut
& Feriis 2. 3. 4.5 6. ſed plures & l'eria ſexta fortaſsè&
quia in hac eadem Feria Magi adoravère Chri-
ſtum, ut innuimus Tomo t. purt. 6. tit. 3. n. 15.
7 Hymnus ad Laudes à Pio V. mutatus, erat
enim antiquus, ab Hymno Natalis Domini de-
ſumptus, Enixa puerpera Kegem, &.
8 De Dominica infra Octavam Epiphaniæ.
quando Epiphania occurrit in Dominica, fſit in
Sabbato præcedenti diem Octavam. Sed quæ-
ritur, cur in ipſamet die Octava, quæ occurrit in
Dominica, non ſit de Octava Epiphaniæ cum
commemoratione Dominicæ primæ poſt Epi-
phaniam? Ficret enim ut in Duplieibus per an-
num occurrentibus in Dominica] utrique ſatis.
Conjicio ego hanc eſſe cauſam, ſcilicèt, ne Or-
dine perverſo vitæ Chriſti, quæ ab Eccleſia re-
præſentatur in Ofaicio divino per tetum an-
num, Chriſtus legatur trigeſumnum annum a-
gens, antequam repræſentetur duodennis,
ætatis inquam, annorum duodecim: nam, ſi
in die Octava, quæ habet Evangelium de Ba-
ptiſmo Chriſti, fieret commemoratio de
Dominica prima poſt Epiphaniam „quæ habet
Evangelium de Chriſto duodenne, inter Do-

ctores Dei cauſam agente, tam in Officio quam

in Miſſa legeretur prius Evangelium de die O-
ctava, quam de Dominica; quod eſſet incon-
veniens, & Ordo perverſus. Fiat ergo Offci-
um de Dominica in Sabbato, in qua Chriſtus
eſt duodennis; deinde ſequenti die fiat de die
Octava, in qua eſt tricenarius; & Ordo ſer-
vabitur hiſtoricus vitæ Chriſti: qui ritus ha-
betur in Breviario M. S. anni 1300. Peruſianæ
Sacriſtiæ.
9 Adhuc quæritur, & caſus accidit, ſi Patro-
nus loci incidat in Sabbatum, in quo faciendum
eſt Officium de prædicta Dominica prima. An
Officium Dominicx anticipandum crit Feria
fexta, quod aliqui ſcripſère. Ego reſpondi, non
eſſe anticipandum, quia in Sabbato ſufficit fie-
ri commemorationem de Dominica prima cum
Homilia pro nona Lectione, argumento à ſimi-
li, quod quando Dominica 23. poſt Pentecoſten
non

90 Comment. in Kubr.

non habet propriam ſedem in Dominica, neq;
Feriam in tota præcedenti Hebdomada, in qua
poſſit poni officium Dominicæ 22. eo caſu in
Ofpcio novem Lectienum in Sabbato fit com-
memoratie de Domiiica zz. cum nona Lecti-
one, ut expreſsè habet Rubrica de Dominicis
num. 4. in ſin. ergo & eodem modo ſatis eſt, ſi
fiat hoc loco. In ſecundis autem Veſperis præ-
dicti Patroni concurrentibus cum die Octava
Epiphaniæ fit commemoratio tantum de die O-
ctava, ut in Rubr. de Concurr. Offcii num. 2.
Quæ vero dicimus de Patrono, eadem dicito
de titulari Eccleſiæ, vel ejuſldem Dedicatione,
cx Rubric. Ii. num. 2.
10 Lectiones Epiſtolæ primæ ad Corinthios,
ex Deereto Gelaſi, ponuntur in Dominica ipſa
prima poſt Epiphaniam, non in Oſſicio Domi-
eæ, ſi fiat in Sabbato; quia initi a librorum Scri-
pturæ, quoad ejus fieri poreſt, magè congruunt
diei Dominicæ, quæ eſt initium Hebdo-
madæ, & hoc in uſu fuiſſe, ut à die Nativita-
tis legatur Apoſtolus, tradit Rupert. I. 4. de
divin. Off. c.6.
11 Dies Octava Epiphaniæ de Baptiſimo
Chriſti eſt, Amalar. lib. 4. cap. 34. & antiquum
Officium de Baptiſmo erat, nunc autem Evan-
gelium tantum habetur. Semiduplex erat Ofſi⸗
cium in Breviario edito Venctiis anno 1127.
nunc eſt Duplex.
12 Quando Epiphania Domini oceurrit in
Feria tertia, accidit in Sabbato ad Veſpe-
ras, quod pro commemoratione Epiphaniæ di-
citur Antiphona, Omnes de Saba venient- & in
hoc caſu mutatur verſus, ne eadem Anti phona
cum Verſu ſit idem. Dicitur autem Verſus de
Laudibus Epiphaniæ, Adorate Deum, &c. ſi oc-
currit Feria 2. in primis veſperis diei Octavæ,
pro commemoratione Dominicæ dicitur Anti-
phona, Fili, &c. eum v. Omnes de Saba.

De Dominicis poſt Octavam
Epiphaniaæ.
CAPUT VIII.

1 QOminicæ poſt Epiphaniam uſque ad Se-
D ptuageſimam, velad ſummum ſex, vel

Brev. Nect. VI. Cap. Z. & S.

ad minimum una eſſe poſſunt; & ideò poſitum
eſt Officium ſex Dominicarum. Quo propior
eſt, vel remotior Septuageſima, quæ à Paſcha-
tis mobilitate pendet, eo plures, vel pauciores
ſunt Dominicæ infra hoc tempus: quæ ſuper-
ſunt, transferuntur poſt 23. Dominicam poſt
Pentecoſten, qua de re nos egimus ſuprà Sect. 3.
c. I. p. Iö. 79.
2 De Dominica ſecunda poſt Epiphaniam
ſemper fit Officium ante Septuageſimã, ſaltem
in Sabbato præcedente eandem Septuageſi-
mam; vel in die prima poſt Octavam Epipha-
niæ, Microl. cap. 41. trans lato, ſi opus eſt feſto
Semiduplici; & hoc duplici de cauſa; Primo, ut
ordine hiſtorico ſervato de vita Chriſti, legatut,
poſt ejuſdem Baptiſinum, primum miraculum
in Cana Galilææ factum, antequam quidquam
aliud in ſequentibus Dominicis de eo narretur.
Secundè, ut Officium & Reſi ponſoria Domini-
carum poſt Epiphaniam ſemel dicantur ſuo pro-
prio tempore, nec omittantur omnino. De qui-

bus Reſponſoriis è& Pſalmis meminit Amal. de

Ord. Antiph. cap. 22.
3 Dices, in prædicto caſu quodnam Semi-
duplex erit transferendum, ut eo die fiat de Do-
minica ſecunda poſt Epiphaniam? Reſpondeo,
in Eccleſia univerſali Feſtum S. Hilarii transfe-
rendum erit in diem 23. Januarii, quidquid ahi
notarint in Calendariis, S. Hilario parcentes;
quia in Rubrica propria dicitur, Prima poſt O-
tavam. Videbatur tamen parcendum S. Hila-
rio, qui in primis Veſperis participare ſolet de
proprio die in quo obiit, ma gis quàm S. Paulus
Eremita, qui obiit infra Octavam E piphaniæ;
ſed verba Rubricæ ſunt attendenda ſimpliciter,
quæ generatim poſita ſunt juſtioribus de cauſis,
& præſertim ad faciliorem executionem.
4 Quid ſi feſta omnia per Hebdomadam ſint
duplicia? eo caſu erit ſatis commemorationem
fieri Dominicæ 2. in Sabbato; & omittuntur
Reſponſorja de tempore.
Si Octava celebretur in ea Hebdomada, tunc
fiat prima die de Feria, quia dies infra Octavam
cedit Semiduplici; ergo & à fortiori etiam huic
officio Dominicæ 2. ſed omittendæ tamen erunt
Preces cum Suffragiis ratione Octavæ.

6⁶6 Epi-

litor 1
im Nochumne
Cenmn n
Cttuntor, t
ulliung

atinolezno⸗
ule aden
xldre,
0kium De
Ahiigunim
mplbentero
mlr, 110
rrercent,
Abr ob fe
mum D Virs
en ndobbeo,
l eDemunci
untumnn,
chit ſo
1in golndobb⸗
Mmevle
Fultrexthuein
Güphrware
Mlainckneoe
lalunn
0Donticklen
Potlrnmo,

4

KidnOhein

unp
. cantato⸗
Kenm Comn
tille,
nnhgd⸗
in aum
uüinen, 5
Ahi⸗ ſ.
W eraenta
all
e en
Min Nn

Aen

.

edpoſttumn
o propior
Ei Daſchz.
lpauciores
gux ſuper.
Mcamn poſt
upri Ketz. 3

piphanian
mä, ſaltemn
deptungeſi⸗
am Epipha.
pwweſt feſo
3; rimo, u
ilti,lepamu
miriculum
gondqwum
eo nartetut,
ria Dommini⸗
uur ſioo.
ino. Dequi.

ditAmal

lnam demi-
efardebo⸗
eſpordeo,
mii transe
nidqnidali
Parcentes
a .
umS. Ha-
are ſoletce
n anlus
epiphanie;
ſunphiet⸗
gdecula,
hemn.
nadamſn
orationenm
ömittuntur

nadaptunc
Octawam
liam huie
gen erum

lyi.

De Dominicir poß Octav. Epipbhani. „e

66 Epiſtolæ S. Pauli, quæ non poſſunt legi in
primo Nocturno, ſeu in feriali Officie infra
hoc tempus uſque ad Septuageſimam, eo anno
omittuntur, quia unus liber omnium Epiſtola-
rum S. Pauli tanquam unius auctoris reputatur,
& antiquiores non legebant de Epiſtolis Pauli,
niſiuſque ad eam, quam ille ſcripſit ad Ephe-
ſios incluſivè.
7 Officium Dominicæ 3. vel 4. vel5. vel 6. ſi
poſt Epiphaniam minus habeat locum, neque
item poſt Pentecoſten, de ea, quæ locum ullibi
non hahet, ſHiat Officium in Sabbato, vel in alia
Feria præcedenti, non ad libitum, ſed impedi-
to Sabbato ob Feſtum novem Lectionum, &
non trium B. Virginis: vel fiar commemoratio
ſaltem in Sabbato, ne prorſus omittatur, ut in
Rubr. de Deominicis ny. quæ remittit nos ad for-
mam datam in n. 4. ibid. Quod ſi in feria præ-
dicta fiat de feſto Semiduplici translato, ſatis

erit, quod in Sabbato fiat commemoratio Do-

minieæ, ut ſupra, ne translatum Semiduplex ſine
neceſſitate adhuc ultra transferatur, ut decretum
eſt in poſtrema recognitione Urbana Breviarii:
nulla enim eſt neceſſitas, quando ſaltem in Do-
minica 2. dicta ſunt Reſponſoria de tempore.
8 Dominicæ ſextæ Officium eum ſuo Evan-
gelio eſt de novo jure Pii V. in qua antiquiores
repetebant Officium Dominicæ quintæ poſt E-
piphaniam.

De Septuageſima, & Domi-
nicis ſequentibus.
CAPUT IX.

1 Eponitur in Septuageſima Alleluia, bis
eo cantato, & repetito in ſine primarxum
Veſperarum dominicæ ex Decrcto AlexandriII.

ut ait Microl. c. 27. & Baron. ann. 073. qui ritus

in Martyrologio ad Primam pronuntiatur; &
deponitur cum reduplicatione, ad majoremſi-
gniſicationem, & emphaſim.
2 Alleluia ſignifticat Chriſtum, ſine quo
nunc repræſentatur genus humanum ob pecca-
tum Adæ, de quo fit mentio principalis in Se-
ptuageſima, Rupert. lib. z. cap. j.

3 Pro Alleluia dicimus humiliori Latina

Lingua, Laus tibt Domine, &. ex Alcuin. quia
tempori congruit humilitas ob memoriam Pec-
cati originalis. A Muſicis pro Adlelnia dicitut
la aæter anm, oan. Beleth. de Divin. Of-. cay.
79. ſed à recitantibus Oſſicium omittirur Ale-
luia in Antiphonis, ubi cſt, & ejus loco nihil
dicitur.
4 Invitatorium Præoccupemus anticipatur
in Septuageſima à Pio V. cum ſit ejuſdem ratie-
nis cum ſequentibus Dominicis.
5Lectiones de Geneſi, ex Decreto Gelaſii,
& Ordin. Romano. Reſponſoria de eadem
Geneſi recitari juſſit Alcxander II. ex Microl.
loco citato, amotis aliis quæ dicebantur cum
Alleluia, cum non deceat inquit Leo IX. a⸗
Cenſecr. Diſtinkt. 2. Hi duo]cantare Alleluiæ.
quando recolimus primi hominis caſum in Le-
ctionibus.
⁶ In Sexageſima dicuntur Reſponſoria de

Hiſtoria Noë, ex Decreto Gregorii VII. teſte Ra-

dulph. Propoſ.16. cum anteà, ex Decreto Alexau-
dri Il. repeterentur Reſponſoria Septuageſ. Col-
lecta Sexageſimæ non impedit commemoratio-
nem communem de ſancto Paulo in Officio. Vi-
de in Tomo I. de Sexag. p. 5I. u. j.
7 In Quinquageſima Reſponſ. de Abra-
ham dici juſſit Gregorius VII. ex Radulph. lo-
co citato.
3 Datæ ſunt Antiphonæ propriæ ad Magni-

Fficat ferè omnibus Feriis Septuageſimæ, Se-

rageſimæ, & Quinquageſimæ, de quibus an-
tiqui nihil dicunt. Si Antiphonas ſpectes, eæ
propriæ ſumt: quia hæ Feriæ non ſunt ita com-
munes, ut aliæ per annum; neq; ita propriæ, ut
Feriæ Adventus, & Quadragelimæ: quarum
Antiphonæ nunquam omittuneur. Si Ferias at-
tendas, in feria 6. nulla eſt Antiphona; quia ſal-
tem de S. Maria in Sabbato ſt in Veſperis à Ca-
pitulo. In feria quinta Sexageſimæ, & item ſexta
in anno biſſextilj, dicuntur Antiphonæ, quæ in
præcedentibus Feriis fuerunt omiſſæ, ſi occur-
rat fieri de Santto in iſdem; vel certè de Pſal-
terio ſumuntur, non autein de Feriis Septua-
geſimæ; quarum Antiphonæ, ſi omittantur
oh Feſta Sanctorum, non reſumuntur in ſe-
quenti Hebdomada: quod perperam ſeripſere
M ꝛz aliqui

g92 Comment. in Rubr. Breviarii Sect. VI. Cap. Io. & II.

aliqui in Calendariis Eccleſiarum particularium:
neque Rubrica de his Antiphonis poſita ante
Feriam 5. Sexageſimæ ſe extendit ultra ſuam
Hebdomadam. Si vero numerum obſerves An-
tiphonarum, myſterii aliquid fortaſte ineſt: tum
quia novem eæ ſunt omnes, tum quia inter eas
certus quidam eſt gradus nonniſi congruus (ex
Majorum ſalrẽ auctoritate, qui eas decreverunt)
ut nimirum quatuor Antiphonæ in Veſperis fint
aſſignatæ Feriis Septuageſimæ, tres Feriis Sexa-
geſimæ, duæ Feriis Quinquageſimæ.

De Feria quarta Cinerum.
5 C APUTY X
1. E St privilegiata hæc Feria, in qua oceurrens
quodcumque Duplex transfertur ex De-
creto Clementis VI. anno 1372. ut ego legi in
Martyrologio M. S. antiquo in Bibliotheca For-
tunati Scacchi ſacri Palatii Sacriſtæ, de ſacris
literis optimè meriti: & habetur in Breviario
ædito Venetiis 17519. quia eo die convenit ut
populus Chriſtianus pœnitentiæ publica det
inclicia.
2 Omnia ergo fiunt ut in Quadrageſima, ait
Microl. cap. 49. ad omnes horas. inquit cap. 10.
genuflectimus, hoc eſt, dicuntur Preces. Nam
quia nos augere debemus penſum ſervitutis no-
ſtræ præſertim in Precibus, ex S. Gregorio rela-
to à Radulph. Propeſ.16. hinc factum eſt, ex eo-
dem Radulph. quod dicantur his diebus feria-
les Preces cum Officio Pſalmorum Gradualium,
& pœnitentialium.
3 Duæ Orationes dicuntur quetidie in Fe-
riali Officio; quarum ſecunda eſt Veſperarum
propria; quia in Mifſa duæ item dicuntur ſu-
per populum, altera initio, altera in fine: cu-
jus rei cauſam dedimus, cùm de Miſſæ Sacrifi-
cio, Tomo priore.
4 Nondum dicuntur Veſperæ ante comeſti-
onem, ut reſervetur prærogativa Dominicæ ſe-
quenti, quæ eſt caput Quadrageſimæ, cujus pri-
mæ Veſperæ dicuntur in Choro ante cœnam, &
deinceps idem fit in diebus ferialibus, ex Conc.
Cabilonenſi de Cnſecr. Diſt. 1. Solent.
5SDixi ante cœnam, quia antiquitus ſolvebatur

jejumium hora cœnæ in Quadrageſima poſt Ve-
ſperas: & licet horam anticipemus, retinemus
tamen vocabulum cœnæ, cui benedicimus ea
Prece, quæ adhibetur ad cœnam, Edent Paupe-
res, &c. ut in fine dicitur Breviarii. Quia verò
non poſſumus jejunare diebus & noctibus ſicuti
fecit Chriſtus, jejunemus ſaltem uſque ad horas
diurnales incluſivè, hoc eſt, dictis Veſperis, ut
ait Archid. in cap. Solent, de Conſecrat. cit.
6 Extra Chorum non tenemur ante come-
ſtionem recitare Veſperas, quia Concilium Ca-
bilonenſe intelligitur de publica in Choro re-
citatione; cui tamen congruum eſt ut confor-
memur in privata quoque Veſperarum reci-
ratione.

De Dominicis Quadrageſima.
CAPUT. XI.
1 I Nvitatorium Dominicæ primæ, MWon ſit vo-

bis vanum, &c. compoſuit Amalar. ex

Wion. Auctore ligni vitæ lib. x. & iſte ipſe
meininit de Ord. Antiph. cap. qy. ubi docet ta-
men ſe transſtuliſſe hoc Invitatorium in hanc
Dominicam à media Quadrageſima, in qua ab
aliis cantabatur. Primæ Lectiones interrum-
punt quidem Lectiones de Geneſi, ſed indicant
fructus pœnitentiæ, ex Durand. lIibro b. cap. 32.
Reſponſoria ex Amalar. de Ordine Antiphon.
capite cit. ſunt claves tituli de converſatione
& ſtatu totius Quadrageſunæ. Oportet enim
hoc tempore corrigere mores, jejunare, plo-
rare, orare, patientes eſſe, vigilare, pœnitere,
eleemoſynam dare. Quæ omnia in Reſponſo-
Iiis Continentur.
2 Frequentatär Pſalmus nonageſimus, Qui
habitat, &c. à quo plures Verſus hoc tempo-
re delumuntur, quia, inquit, Amalar. I. z. c. 9.
ſumus in his diebus in majori certamine tenta-
tionum; vel inde eſt, quia male uſurpavit hunc
Pſalmum ſatanas tentando Chriſtum: contra
quem repetimus eundem in proprio ſenſu: A-
gelis ſuis mandavit, &c.
3 Antiphonarum ad Laudes, Cor mundum,
&c. meminit Amal. de Ordin. Antiph. cap. 36.
4 Cantabatur in dicbus noſtris Hymnus

Aad

1

Ainmn ufr
ar ign
Corbir um
r puient l
brnos, la
Duminicu
PisKennd:
ntdie 12 4
ahum guib
Onitor Brer
Hienpen. .
rhe..).
nlenu leer
woru pro
Ugian dequ
A.
De nw
Kobehyim
, Doninica
in Anire
i Kütkrtur
umck Cit
Dmtituſarid
Kolmt z. .

Abnle Dmine

1

ind deya
Dmintea te
dlundes Eee
ba,.
hkchen,
Colne
tnlaliug
nlkrly.
HurmmuI
iuk Kalc⸗
lten erit
ldane⸗
ln 8. re⸗
Arm N.
iunre
Wrehtin
Manmmmne
WDWSZ
N.

I.
npoltye.

etinemmus
cimnd en
Qn verd
ibus ſomt
ad horns
eſpert, u
lt.lit.
ne come⸗
humCe.
Choro te⸗
Utconlor⸗
Atum reci⸗

line

Muſtit-
Amahr. er
te ipe
hiocet tr⸗
m in hun
inqmnid
jnterrum-
edindicant
66. C.
Aurihlir.
wetlanone
rtet ehimm
nale, ple
poenitele,

Reſponſe
mns, O

c tenpo.
SS
ine tente⸗
paſit lune
n: ConIs
ſenſi: Ar

onduß .
, 14, 6.
Hymms

4ℳ

De Dominicis Quadrageſima, 6& Paſſionis. 92

Ad preces noſtras, in ſecundis Veſperis, qui
non erat antiquus, & ratione metri ſcatebat

erroribus: tum nullum erat feſtum quod qua-

tuor gauderet Hymnis, ad primas Veſperas,
Nocturnos, Laudes & ſecundas Veſperas, præ-
ter Dominicas Quadrageſimæ; & occuparis
Feriis Secundis à Feſto duplici quando Paſcha
occurrit die 2z. Aprilis] eo anno nunquam re-
eitabatur: quibus omnibus conſideratis, in Re-
cognitione Breviarii Clementina de Breviario

fuit ademptus. De al'is tribus Hymnis diximus

Keltione J. C. 6. p. 7l. GSc.
In Feria ſecunda ſequenti adſunt Capitu-
la propria pro omnibus horis ferialibus Qia.
drageſimæ, de quibus mentio efta pud Durand.
6⁶ De Quatuor Temporibus nihil fit in Of-
ſcio. Et de his jam diximus Tomo priore.
7 Dominica ſecunda cur habeat Evange-
lium Sabbati præcedentis, habes in Tomo pri-

ori. Fortè legitur, quia initio Martii transfi-

guratus eſt Chriſtus, ſi Beletho credcimus, de
Div. Offc. 6. 244. anno Chriſti ultimo: & in
Dominica, hora quarta diei, ur ſcribit S. Epiph.
eit ab Azor. par. 2. lib. I. c. HF. q. 4. Amtiphonæ
ad Laudes Domine labia mea, &c. habentur a-
pud Amal. de Ord. Antiph. c. 3t.
8 Dominica tettia habet ealdem Amipho-
nas ad Laudes Fac benigne, &c. quas recenſet
idem Amal. G. 40.
9 In fequenti feria quinta eſt oratio ſingu-

hris de SS. Coſma & Damiano, quia Statio fit in

edrum Eccleſia, quam dedicavit Romæ in foro
boario Fehx IV. ex Rupert L. 5. 6. 2. Sed in lib.
Sacramentorum S. Gregorii non habetur hæc
Collecta; & aliàs diximus, à Gregorie II. data
efſe officia Feriis quintis Quadrageſnnæ. Quis
igitur Collectam compoſuerit, eſt neertum, cùm
in hb. cit. S. Gregorit I. habeatur Oratio alia
cum Seereta & Poſtéommunione: quarum au-
Gtor dicitur Gregorius Il. ergo non eſt Grego-
tiana, neque Primi, neque Secundi. Non tamen
impedit commune Suffragiumm de iiſdem San-
Qis in Eccleſia eorundem; qua de re in I. Tomo,

gag. I5le

De Dominica Paſſionis.
CAPUT XlI.
J N primis Veſperis, etiamſi fint de Sancto-
teguntur Cruces & imagines, omittuntur
Suffragia, ſen communes commemorationes
Sanctorum, ut ad Chriſtum hkoc tempore ſit u-
nicum refugium noſtrum; nec de Pacce loqui-
mur, quia repræſentativè moritur ille, & non-
dum reſurrexit, qui deinde dixit, Pax vobis. Du-
rand. Il. 6. &. 69.
2 Ad Completorium de Tempore, & ad
horas minores [non autem de Sanctis] in Re-
ſponſorio brevi, item in omnibus Reſponſorüs
omittitur Gloria Patri, Ordo Romanus; ſicut
etiam in Invitatorio ex Concil. Tolert. can. 15.
Gloria Patri, inquit Concilium, in fine Reſpon-
ſoriorum in lætis ſequ tur, itriſtioribus verò re-
petitur principium: quod ideo fit, ut compagi-
nemur humilitati Chriſti, omittendo excelſa
noſtra eo tempore, quo ipſa Trinitas dehone-
ſtatur in perſona Chriſti, ait Alcuinus.
3 In Pſalmis tamen nondum tacetur Gloria
Patri: quia Pſalmi, ut diximus ſupra, ſignifi-
cant opera, & nondum Judæi operibus, ſed
linguis tantum, de nece Chriſti agunt. In tri-
duo verò majoris Hebdomadæ removetur à
Pſalmis; quia opere compleverunt Judæi necem
Chriſti. Hæc Durancd. l.6. c. 6.
4 Jcremias legitur, ut in Ord. Rom. & ex
Decreto Gelaſi, ob cauſam allatam ſupra S.
j. C. 12. n. S. pag. 6y. De Hymnis diximus ea-
dem Sect. c. 6.
§ In Feria 2. ſequenti habemus eadem Capi-
tula, quæ indicat Durand. g.67.
6 In Feria y. Antiphonæ ad Benedictus &
Magnificat, contra morem præcedentium
Feriarum, diſcordant ab Evangelio Feriæ.
Qnare % tum quia de Paſſione tunt congru-
entiſſimæ tempori, tum quia meminiſſe debes,
Feriam hanc non habuifle proprium Evangeliũ
ante tempora Gregorii II. ut dixi capite præced:
numero g. Et licet in aliis præcedentibus Feriis
quintis, addito Evangelio, additæ quoque
ſint, remotis aliis, concordantes Antiphonæ ;
M 3 tamen

S

9 4 Comment. in Rubr. Brev
tamen in hac ultima Feria quinta, addito Evan-
gelio, non lunt mutatæ priores Anti phonæ, ut
antiqui ritus veſtigium aliquod remaneret in
hanc uſque diem. .
7 In Sabbato Palmarum Evangelium legi-
tur, quod hiſtoricè contigit pridie Dominicæ
Palmarum: nain ibi dicitur, I, craſtinum au-
tem, &c. qua de re ſcribit Durandus I. 6. 6. 66.
quod quædam Eccleſiæ hoc idem Evange-ium
legebant hac die, non omncs; nam alix „ex
Ruper. l. J. 6. 6. & codem Durand. ibiden, le-
gebant in Sabbato. Ante ſex dies Paſchæ, & in
Fer. 2. Palmarum, Cogitavernnt ut Läzauruur
interficerent. Quem ritum noſtrum quis non
videat aptiorem eſſe ad myſteria quæ celebra-
mus? & conformior eſt Breviario & Milfſali-
bus M. S. antiquis, & prælo etiam datis ante
anmnum 170.
8 Quzæritur, An in concurſu Feſti novem
Lectionuin cum Dominicis Paſſionis, ſeu Pal-
marum in Reſponſorio brevi Completorii o-
mittendus ſit Verſus Gloria Patri: & quidem
certum eſt, quod in concurſu Feſti duplicis non
omittirur, ratione cujus Completorium eſt fe-
ſtivum, in quo idcirco non dicuntur Preces.
Controverſia fuit de feſto Semiduplici, de quo
tamen diximus Sect. r. c. 14. n. 2. quod in ſe-
cundis Veſperis Dominicæ Paſſionis inchoato
Feſto per commemorationem Semiduplicis,
ea quæ ſequuntur feſtiva cenſentur at in pri⸗=
mis Veſperis Dominicæ Paſſionis, ſeu Palma-
rum, Completorium ſequens kabet magis de
ratione Dominicæ jam inchoatæ in Veſperis,
quam de ratione Feſti jam finiti; & ideo debet
omitti Verſus Gloria Patri: Neque obſtant quæ
ferè ſimili caſu diximus Sect. y. c. 6. n. 1j. quia
aliud eſt mutare formam glerificationis 88S.
Trinitatis in hne Hymni Completorü, qua in
re nihil deperit Officio Dominicæ, quod ejuſ-
dem ſit proprium: aliud eſt omittere glorifica-
tionem eandem in Reſponſorio brevi, quod
eſt proprium Dominicæ Paſſionis.

larii Sect. VI. Cap. 12. & 63.

De Dominica Palmarum, 65
Hebdomada majore.
CAPUT XIII.

1 Vangelium Palmarum cum Homilia in
Officio legi, ſcribit Microl. c. 52. reliqua
concordant cum antiquis. In Capitulo Nonæ
non genuflectitur ad ea, Ian nomine Feſi „Src.
eadem ratione qua non genuflectitur in Re-
ſponſoriis ad ea, Et lzrbum caro, &c. neque
in Verſibus Precum fit ſignum Crucis ad ea,
Dens in Adintorinm, & c. Sunt enim actus pro-
pri, non communes ubique iildem verbis.
2 In Feria 3. & 4. nulla Homilia, quia in
Miſſa nullum Evangelium, in qua Paſſio Chri-
ſti ſecundum Marcum & ſecundum Lucatm le-
gitur. De Jercmia legitur ut in Dominica ptæ-
cedenti, quia dePaſſione Domini propius ſcribit.
3 Feriæ quintæ diſcordat Officium à Miſſa,
quæ eſt de ſanctiſſimo Sacramento.
4 In Horis Canonicis hujus tridui celebra-
mus exequias triduanas mortis Chriſti, ait Ru-
pert. l. J. C. 2 4. ſine initio inchoamus Maturti-
num, Ordo Rom. & Horas item; & ſine fine

ſolito imponimus finem; quia Chriſtus mori-
tur, alpha & omega, principium & finis, Ru-

per. ibid. c. 14. & 27.
5 Invitatorium omittitur, Ordo Roman. in
deteſtationem invitationis judæorum ad cen-
ciliabula contra Chriſtum, Alcuin. cap. Ia Cæ-
na Domini. .
⁶ Qindecim candelæ accenduntur in can-
delabro riangulari, ad fidem de ſanctiſſima Tri-
nitate denotandam, quæ tunc vigebat in B. Vir-
gine, Apoſtolis, & tribus fœminis Mariæ no-
mine inſignitis, ex Joan. Beleth. cap. or. Nu-
merus antom candelarum erat tunc apud quoſ-
dam, quem univerlalis Eccleſia recepit, ut in
Brcv. edito Venet/†.. habetur: antiquiores e-
nim vel non indicant numerum, in Brev. M. S.
vel diverſum numerum, in Ord. Rom. 24. can-
delarum, vel alium numerum in diverfis locis
diverſum: lege Joannem Beleth. loc. citato, can-
delæque debent eſſe ex cera communi, non al-
ba, cx Cærim. Epiſ. Lib. 2. Cap. 22. quia color eſt
obſcu-

.
lenng gui

ilreſpgen.
melh
CNoemmdhum
ſittrum e
Phros ſyrin
u hoCanot
nnruenfenx
Pti:nivelim
Nozerentusin
Mim Anti
UOrnekom.
murcummoe
en, ex Dirt
1cun don d
umirim ü,
Gmirdiben
Augrtus, lt
lluemat⸗
MmknitCn
knincibeg,
3AAmmumo
1
onttl,Amal

ioglithool

Uliheg⸗ n.

Geltmine
a Keinde
Uhhor.
Uhirhlin
rmm ſe
le ge
midfnen

Wnorniti

blaned ide
Unrha Cemt
Nerchen
M d
unnnhennt
WnKho
üamud
, gein
An;
line Pr
uheſen
14 ancel

ilig in
. elignn
0 None
4 , c.
in Re.
e neqte
Sad en,
nspro⸗
erdis.
quia in
lio Chri⸗
Man⸗
nica pre⸗
sſerbi
Mih,

lcekeber⸗
i,aitR⸗
8 Maut⸗
,ſine ne
tus mori.
inis, Au⸗

Oman-in
ad con-
. lyC⸗

1r in can⸗
Umali-
in-. Vi-⸗
ſarie no⸗
jol. Ny-
n gvol⸗
it, ut in
nioleze⸗
er. M.5
14.Cl⸗
Ils locs
ato/Cal⸗
,on 4.
colorelt
obleu⸗

—

De Dominica Palmarum, éz Hebdomada majore. oy

obſcurus, quindecim conformes, ibid. & in Al-
tari ſex ejusdem generis ceræ, ibid.

7 Candelabrum triangulare à latere Epiſto-

lx collocandum eſt, ut in Cærimoniali loco citato.
quia ſiniſtrum cornu Altaris eſt, quod in Muſa
Hebræos ſignificat, ad quos primèò venit Chri-
ſtus. Ivo Carnot. Serm. de Convenientia novi &
veteris Sucrificii, fuerunt enim Apoſtoli ex He-
bræis: niſi velimus in ſiniſtro latere portendi ſi-
niſtros eventus in Chriſto.
8 Prima Antiphona eſt, Zelnsz domus tuæ, &c.
in Ordine Rom. Pſalmi verò & Antiphonæ fi-
niuntur cum modica deflexione vocis ad diſtin-
ctionem, ex Directorio Chori antiquo, præſer-
tim, quia non dicitur in fine Gloria Patri, ob
cauſam allatam ſupra e. i2. num.3. pag. 93. Signum
Crucis adhiberi poteſt ante Antiphonam, Ze-
lus domns tua, ut ante Officium fieri ſole an
Verſ. Deusin adutorium. Ante omnema
manus pingat Crucem, ait S. Hieronym. & his
præſertim diebus, quibus Crucis vexillũ prodit.
9 Ad unumquemque Pſalmum extinguitur
una candela, Amal. libro 4. capite 22. una poſt a-

liam; quia Apoſtoli paulatim defecerunt à Chri-

ſto, Beleth. cap. Ioſ. Et primo loco extinguitur ea,
quæ eſt ultima in latere Evangelii, Cærim. Epilc.
loc. cit. & deinde ab alio latere, & ſucceſſivè,
Ordo Rom.
10 In fine Pſalmorum cujuslibet Nocturni di-
citur totum ſecreto Pater nofter, quia, inquit
Durand. c. 22. de Evangelio eſt; & Evangelica
enuntiatio fugientibus Apoſtolis ceſſavit. Chri-
ſtus etiam oravit in Paſſione avulſus ab aliis, &
valde ſecretò, idem ibia. Trepidabant Apoſtoli
in precibus, Gemma l. z. c. s:
II Neque dicitur, Qube Domne, nec Ty antem
Domine, & c. Ord. Rom. quæ ſi Mficant, ut ali-
às docuimus, euntes ad prædicationem, & ab ea
redeuntes; & hoc loco ſic explicat Gemma oc.
cir. ubi etiam addit, non dari benedictionem an-
te Lectiones, quia Paſtor recedit fons omnis be-
nedictionis.
12 Lectiones primi Nocturni ſunt de Lamen-
tationibus jeremiæ, ex Decreto Gelaſu loco ſu-
pràcit. cùm de Lectionibus: dicuntur Threni,
ideſt Lamentationes, quæ à Jeremia compoſitæ

fuerunt poſt dirutam Jeroſolymam, & templum
ejus exuſtum, anno mundi 3447. ex Torniello
noſtro. Threni dicuntur à Beletho, gap. lof. Ob
Threnarum montem, ubi animarum lamentati-
ones, quæ illic puniuntur, ſæpius audiuntur, ſed
penes eum ſit fides. Durandus ab eo accepit,
approbat cap. 72. M
13 Alphabeto diſtinguuntur Verſus Threno-
cum, Aleph, Beth, &c. quæ & debent dici à Le-
ctore; tum eo more Hebræorum, qui Alphabe-
to utuntur in Canticis nobilioribus, ut David iu
Pſal. 33. & AIéb. Salomon Prov.zi. ubi laudat rmu-
lierem fortem: tum ex Hieron. in Prologe Bibli-
orum, quia Verſus ipſi in Hebræo codice, à cha-
racteribus Alphabeti ordine Alphabetico inci-
piunt; tum verò etiam ex Durand. loc. cit. ad in-
crepationem Judæorum, qui rem notiſſimam.
ut Alphabetum, Paſſionem Chriſti negant. Fu-
ſiùs Durandus.
14 Terminus Leétionum Feriæ 5. uſque ad
Cogitavit Dominus, & c. habetur in ordine Rom.
cum exterminatione, inquit idem Ordo, in fine
Lectionis: exterminatio verò eſt ea, Zeruſalenn
Convertere, &c. ex Jo. Beleth, loco citato, quæ
cum geminatione fit, Zeruſalem, Zernſalem; ex-
emplo Chriſti, Matth. 223. hac geminatione u-
ſus eſt, ut notavit Mich. Timoth. in Div. Offir.
7. 6b. tralt. 3.
15 Lectiones ſecundi Nocturni, ex tracta-
tuS. Auguſtini, Exaudi Deus, habentur in Ord.
Rom.
16 Leckiones tertii Nocturni de Apoſtolo, ex
Decr. Gelaſii, uti etiam præcedentes, nimirum
de Euchariſtia, . Cor. . & Reſponſoria ſunt ea-
dem, quæ in antiquis Breviariis.
17 Antiphonæ ad Laudes cum reliquis con-
cordant cum antiquis. Non dicitur Capitulum,
ſed tantùm Verſus, Antiphona cum Cantico E-
vangelico, Pater noſter, & Oratio ſecreto. Hæe
in Ord. Rom. Pſ. Mſerere, & Oratio Reſpice,
habentur apud Beleth. . o*.
18 Verſus ille, Cbriſtus faltus eſt, &c. erat in
uſu in Breviariis M. S. antiquis, & in edito anno
15. cum eadem diſtributione in tres partes, pro
triduo; quam nos hodie adhibemus, & ad om-
nes Horas. Dicitur ſemper genibus flexis, etiam

ad

96
ad Horas minores; & in fine Matutini dicitur
Eum Pſalm. Miſerere, & Oratione, ſi Matuti-
Num ſeparetur à Laudibus.
19 Sed cur Capitulum non dicitur, Verſus
autem dicuntur? Reſpondet Amal. lib. 4. c. 21.
majorum munus eſt cantandi Capitulum, ut di-
gimus ſupra Sedt. g. c. j. num. 4. pag. z. mino-
rum autem eſt dicere Verſus. Cum igitur hoc
Oſſicium ſit de Chriſtichumuilitate, taceant ma-
jores, audiantur minores; & hi quoque mino-
res ex Diſcipulis uti ſunt mulieres] adhæsêre
Crucifixo.
10 Pſalmus Miſerere & Oratio humili voce
dicuntur in Breviariis M. S. ad deſignandum A-
poſtolorum timorem, Durand. lococitato; Ora-
tioque dicitur non àſtante, ut aliàs, Sacerdote,
Amal. libroc. capite 21. ſed genuflexo, ex Cæ-
rim. Pap. lib. 2. cap. 42. Cæritn. Epiſc. lib. I. cap.
22. & ex Breviario ipſo in iis verbis, & omnes
Nurgunt: erge non priuùs Qelebrans ſurgit, ni-
mirùm adimitandum Chriſtihumilitatis exem-
plum. Neque ſalutatione Sacerdotali ntimur,
hoc eſt, Dominus volittum, ad deteſtandam ſa-
lIutationem Judæ, Amal. zbidem. vel quia ſum-
mus Sacerdos woritur, Alcuinus. In fine Hora-
rum hujus tridui non dicitur Oratio Dominica,
nec aliud quidquam; quia nulla eſt Rubrica, quæ
id ſignificet, & quæ necefſariò dicenda ſunt, ſa-
tis apertèò deſcribuntur.

al Fragor denique fit & ſtrepitus, qui ſignifi-

Ccant, vel tenebras in Chriſti morte cum terræ
motu, vel concrepationem Judæ & tumultum
cohortis, Durand. leco. citato.
22 Extinctis præter unam, quæ eſtin fſummi-
tate candelabri, candelis omnibus, ex Alcuino,
ſigniſicatur primò defectus fidei circa 14. articu-
los à ſancto Thomaenumeratos, Durand. Ioc. cit.
Quæ ratio à modernis Theologis exploditur, ſi
de Apoſtohis loquatur: deinde tunc nondum e-
rantag. atticuli fidei. Occalta candela & rurtus
oltenſa popuilos ut fragor ceſſet, deſignat Virgi-
nem Matrem, in qua ſuper Apoſtolos fides ex-
celluir; vel denotat Chriſtum mox redivivinn
futurum in relurrectione, ex Amal. I. 4. cap. 22.
vel fidem Eccleſiæ eo tempore occultatam, Du-
rand. loco cetato. Candelas Altaris extinctas cum

Comment. in Rubr. Brev. Nect. VI. Cap. .

aliis, ſignificare docet Prophetarum mortem, &
Judæorum cæcitatem, Rubr. lib. 5. cap. 26.
23 Horæ minores reckantur dimiſſa voce, ut
in Rubr. propria, quæ eadem eſt cum antiquis,
& in Ord. Rom. neque legitur Martyrologium,
neque dicitur Pretisſa, ratione allata ſupra Sect.
f. c. (S. n. 7. pag. 77. cum de Sufftagiis Sancto-
rum. Veſperæ eædem, quæ in Ordine Romano,
exceptà oratione. Completorium inchoatur à
Confiteer, ex uſu communiori, quem fimavi-
mus Rubrica clariori in poſtrema Breviarüi re-
cognitionce.
24 Cur autem hæ demiſſa voce, quæ ſunt
Horz diurnæ, alta voce nocturnæ dicuntur?
quia Prophetæ obſcurius, ſed liberius de Chriſto
ſunt locuti: Apoſtoli, qui ad diem Chriſti, quem
vidit Abraham, & gaviſus eſt, attinent, in paſſio-
ne ejusdem vix audliebantur, Beleth. apite oæ.
ectiones Feriæ ſextæ eædemſunt, quæ in
Ord. Rom. uti etiam Antiphonæ; & Pſalmi de
Sabbato nihil occurrit novi. Atque in hoc tri-
duo, ait Alcuin. decæna Damini, inſinuatut,
quod Dominus deſcendens ad inferos, tria ho-
minum genera rapuit, & transvexit ad novem
Ordines Angelorum, quos deſignant tres No-
cturni cujusque Ofſicii, hoc eſt, ut exponit A-
mal. l. g. c. 21. qui in agro, molendino, & lecto
eſſe dicuntur. Lucæ i7. qui ſub lumine & lege
naturali, qui ſub Moſaica, & qui ſub Prophetis;
vel ut exponit Dur. lib. 6. cap. 22. Virgines, Con-
jugati, Continentes.
26 Veſperæ Sabbati in fine Miſſæ dicuntur,
ut in Miſſali. Extra Miflam, qui recitarit, dicat
Fater & Ave, & ſine principio, hoc eſt, Deus in
adjutorinm, quidquid ſcribant alii contra Ru-
bricam Breviarii apertam] quia nondum Caput
noſtrum redit in teſurrectione; cum Amiph.
Alleltja, ad modum Duplicis recitet Pſalmum,
& quæ ſequuntur in Breviario, quibus finitis, ni-
hil aliud addatur niſi Pater noſter, ut hæ Veſpe-
ræ quas non h. b-t propriè hoc Sabbatum ex
S. Auguſt.] careant adhuc principie & fine;,
quod eſt firmatum in poſtrema Breviarii reco-
gnitione.
27 Conſueverunt dici Veſperæ breviores in
hoc Sabbato, & unà cum fine Miſſæ, tum, ne
Neo-

ſati nond
Kernnnrztun

Feplutet

etkh

inilan

Compeet

no r.
oralnodu
an in bee
lin Ad Anri
clnechbe
Aerpotremmn
Uanine,nel
larelkapatet

vſclen ℳ.:

enl
Geſonaturcek
Wn Krbr!
käigmune g⸗
nn deoge
Eideihcgrn
lettur
wio, Nuho⸗
Eachlalorri
nocdornonen
fitignucär
laltarno,

6(Eers:

Setendantn
iitn &l

umaneme
ll ſetu
Antrr elel
n Na
dmeno
manr Niih
Aearnc
Alnd

Dhe

1ortern, &
. 26.
lavoce, ut
nantiquis,
tologium,
ſupta elk,
ns danco.
Romano,
nchoatut
im Hmav-
reviariite⸗

,qur ſun
? dicuntur?
8de Chriſto
hriſtiquemn
binpallo⸗
Capite ne.
Unt, gakin
APlalmide
e in hocti⸗
iniinuatut,
wo, tlinho⸗
itadnorenn
anttres o⸗
tenponitk
mno, & leco
nine lege
öbrophe 66,

ginesor⸗

dicuntut,
eitarit, diekr
eſt, Deutu
iconttahr⸗
dum Capet
um Arnp⸗
tPfalmun,
1onitsst.
the Velpe·
bbarum er
ie & Ene;
eviatiiteco⸗

hrevioress
, tum⸗ N

Neo⸗

e

Der Paſehate, S& ejnsdem Octava.

Neophyti nondum aſſueti divinis Oficiis tædio
aſſcerentur; tum, ne finitàâ MiGaà per lee, Miſa
eſt, populus recederet ſine Veſperis Paſchalibus,
Beleth. cap. i1. quo ferè medo idem ſcribit cap.
9b5. finiri Millam cum Veſperis in Paraſceve.
18 Completorium incipit eſſe Paſchale cum
principio & ſine. Antiphona ad Nanc damittet
dicitur ad modum ritůs Semiduplicis, ut expreſ-
& dicitur in Breviario edito 1550ο. Quod autem
dicitur, ad Antiphonam Regina cœli, &c. ſtan-
dum eſſe, neq; genua flecti toto tempore Paſcha-
li, hoc poſtremum intellige de oratione, non de
adoratione, quæ ſemper fit cum genuſlexione, ut
ad ea verba patet, Et incarnatus ot, &c. Ferbum
caro fatctum eſt: Te ergè quæ eſumus famulis tuis,
&c. Quare ad Salutationem Angelicam, quæ tet
in die ſonatur cum campana, ex Decreto Joannis
XXII. ut ſcribit Polyd Virgil. lib. 6. cap. 12. ſeu
veriuùs manè & veſperi, ex Decreto Gregorii IX.
an. 1239. ut eodem anno ſcribit Bzovius: & in
meridie abrogatum fortaſsè uſum poſt oannem
XXII. reſtituit Calliſtus III. an. 1456. ex codem
Bzovio, ibid. ſi orationem eam eſſe putas, ſtare
debes; ſi adorationem, genua flectere. Ego exi-

ſtime adorationem eſſe Incarnationis Verbi di-

vini: ſed quia cõmunior eſt hodie ſenſus & uſus,
quòd ea ſit oratio, nec ego gemua flecto cum aliis.
29 Quærcs: An in hoc triduo ad Horas mi-
nores accendantur cerei in Altari Et in Noctur-

nis quidem & Laudibus accenduntur; cxtin-

guuntur autem, cùm cantatur Benedictus à Ver-
ſu illo, Ut ſine timore. In Feria ſexta Horæ ante
Miſſam ſine cereis accenſis dicuntur, Cærimon.
Epiſcop. lib. 2. Cap. 25. In Sabbato idem facien-
dum eſt ante novi ignis benedictionem, in aliis
Horis ante Miſſam Fer. J. & ad Veſperas quas-
cunque accendi debent, non ad Completorium,
niſi Sabbati ſancti.

De Paſchate, & ejusdem
OCava.
CAPUT XIV.
1 MAuarmum habetur, ut apud nos in Ord.

Rom. cum tribus Pſalmis, totidern Anti-
phonis, ectionibus, ſine Hymno; quibus terna-
Tom. II.

.

rũs ſignifſicantur operatrium dierum, quæ Chri-

ſtus ſe promiſit facturum in præſenti ſæculo,

Luc. 13. hoc eſt, dæmonia ejicere, ſanitates perh-
cere, & conſummari tertia die: vel ſignificantut
Fides, Spes & Charitas, quæ in hoc miyſterio ma-
ximè vigent. Hæc Amal. l. 4. c. 23. Vel dicamus
cum Rupert. l. 5. c. 2. in nomine S. Trinitatis ce-
lebratum eſſe baptiſina, &ideò tres dici Pſalmos;
tres autem Lectiones, quia adhuc pauci Prædi-
catores erant, inquit idem lib. i. c. io. Vel tridus-
nam ſepulturam recolimus, ex qua Reſurrectio
ortum habuit, Dur. l.6. c. &7. Certè antiquum
eſſe hunc ritum teſtatur, &firmavit Decreto Gre-
gorius VII. de Conſecrat. Diſt. j. C. In die.
2 Non dicitur Hymnus, neq; ad alias Horas;
quia tempus Paſchale ſignificat ſtatum beato-
rum, quorum Hymnus eſt Alleiuia, Dur. loc. eit.
3 Antiphonæ ad Laudes habentur in Brevia-
riis M. S. antiquis. Capitulum non dicitur, neque
ad Horas; quia in ſtatu beatorum non eſt locus
exhortationi, quam aliàs diximus contineri in
Capitulis. Ex quo conſequenter non dicitur Re-
ſponſorium breve, ut notat Durand. loco citats;
ſunt enim correlativa in Horis minoribus Capi-
tulum & breve Reſponſorium; ſicut exhortatio
& opus bonum, quæ in illis ſignificantur, ut do-
cuimus &cτt .. neque ſum comprehenſorum, ſed
tantum viatorum.
4 Non dicuntur Verſus niſi in Nocturneo, ob
eandem cauſam; cùùm ſigniſicent excitationem
animorum, & converſionem ad Deum. In No-
Cturno dicitur, quia nocte timor adeſt, ait Ama-
lar. de Ord. Antiph. cap. 52. & ob facilem noctis
ſomnũ, cum verſu fugandus eſt animorũ torpor.
Hæc dies loco prædictorum dicitur: qui ver-
ſus deſumptus eſt è Pſalmo, cui titulus eſt Ale-
luja, ut notat Rupert. lib. 7. cap. 7. Ordo Roma-
nus eundem Verſum habet, & ſighificat lætitiæ
magnitudinem, ex Rupert. lib. 5. cap. 2. & quòd
in ſtatu beatorum ſibi invicem gaudent & gra-
tulantur, Gemma l. 2. c. 12.
6 Non dicitur ad Primam Symbolum Atha-
naſii; quia in ſtatu beatorum non eſt fides, Gem-
ma loc. cit. qui ſtatus repræſentatur in Chriſti re-
ſurreétione.
7 Veſperæ in Ord. Rom. dividebantur, ita ut
N duo

9⁰° Comment. m Rubr. Breviari- Sect. VI. Cap. Iy.

duo ultimi Pſalmi Landate pneri, & Ia exitu,
cantarentur ad Fontes baptiſmales, in quibus
baptizati facti ſunt pueri, & quaſi per mare ru-
brum tranſeuntes exierunt de Ægypto: ſed ubi
non erant Fontes, cantabantur ſine diviſione,
Durand. I. 6. cap. 9.
⁸ Feriæ 2. & 3. ſunt feſta majora, quorum
meminit Aug. 22. Civit. Dei c. 5. & in his, & in
ſequentibꝰ diebus eadẽ dicuntur, quæ in die pri-
mo; quia, ut aliàs dictum eſt, octo dies in octava
una dies ſunt, unde & dicitur quotidie, Hec dies.
Ordo Rom cundé habet ritum præſcribens Ho-
miliam ſingulis diebus, quem reſtituit Pius V.
addens Homnliam Feriæ tertiæ, in qua paulè
ante Pium legebatur Sermo S. Auguſtini; & i-
tem Feriæ ſextæ, in qua ſermo S. Ambroſi le-
gebatur. L

De tempore Paſchalti.
CAPUT Xv.

1 J N Dominica in Albis reſumuntur plures
Plſalmi & Hymni, ex Ord. Rem. ubi addi-
tur etiam cauſa. Deinde, inquit, in ſequenti tem-
pore quaſi creſcentium arborum frondes multi-
plicantur Pſalmi, & recoluntur mores boni di-
verſorum operum per plures Pſalmos. Idem
aſſerit de novem Lectionibus in hac Dominica,
Gemma lib. z. cap. nz. Ad Primam non dicitur
pſalmus Confitemini more feſtorum; quia tem-
Pus Paſchale torum eſt feſtivum, etiam in Ofſi-
cio feriali.
2 In ſecunda feria leguntur Actus Apoſtolo-
rum ex Decreto Gelaſu & Ord. Rom. indicat
Aug. en Serm. cit. à Demochare Töm. 4 & . Scri-
piit Lucas Romæ cadem Acta anno 61 Neronis
ꝗquinto, ex Baron. ad eundem annum.
3 Pialmi dicuntur hoc tempore, feriales præ-
ſertim, ſub una Antiphona Alleluia, ex Gemma
loco citato, quia ſicuti ex ordine Romano paulò
ante diximus, multiplicantur Pſalmi quaſi arbo-
rum frondes; ita ab una Antiphona quaſi ab u-
na radice, congruè pendent. Vide Sect. j. cap. 7.
2. F. pag. 77. aliam cauſam. Ad Laudes iidem
ſemper Pſalmi dicuntur, ex Gemma loco cato 5
& commemoratio de ſola Cruce fit in Breviariis

M. S. antiquis, quia fuit cauſa lætitiæ Paſchalis,
inquit Azor. ib. o. c. 16. & quia Chriſtus ipſe ad
gloriam Crucis vulnera retinuit, ab ea, vel in ea
eidem inflicta, quæ paſſim Apoſtolis & aliis o-
ſtendit his diebus. Oratio verò de Cruce deſum-
pta eſt è Sacramentario S. Gregorii, ſed eſt Am-
broſiana, ut diétum eſt Tomo primo.
4 In Dominica ſecunda poſt Paſcha continu-
atur Lectio Actuum Apoſtolorũ; quia eſt exem-
plaris, cum antiqui legerent in hac, & ſequenti
Dominica Apocalypſim uſe que ad annum/o. &
Reſponſoria congruunt Lectionibus, repetita in
tribus Hebdomadibus, tanquam propria Reſur-
rectionis ejus, qui etrtia die reſurrexit.
5Dominica tertia legitur Apocalypſis, quam
ſcripſit Joannes Apoſtolus in Pathmos: ad quã
Infulam relegatus fuit à Domitiano anno deci-
mo ejus Imperii & 14. ejuſdem eam ſcripſit, qui
fuit annus Chriſti 92. ex Baronio eodem anno in
Annal. . 5
In Dominica quarta legitur Epiſtola Jacobi,
qua Euſebius lib. 2. Hiſt. c. 22. appellat primam
carum, quæ Catholicæ nominantur; non quod
Jacobus ante Petrurn ſcripſerit, ſed quia in Ca-

none prima collocatur. Obiit ille anno 60.. ex Ba-

ronio; & faeilè eam ſcripſit, occaſione Hære-
ſum Simonis Magi. Reſponſoria Davidica ha-
bentur apud Amal. de Ord. Antiphon. cap. 74.
Quod ſi hæc Dominica occurrat die 2. Maij,
cum pridie legi debeat initiumn Epiſtolæ Jacobi,
ob ejuſdem Feſtum, legantur in hac Dominica
Lectiones Feriæ 2. ſequentis, ad varietatem, uri
decretũ eſt in poſtrema Breviarii recognitione.
7 In Dominica quinta legitur Epiſtola prima
S. Petri, ſeripta anno 45. cum eſſet Romæ, quam
in fine Epiſtolæ, mere illorum temporum ab A-
Poſtolis uſitato, Babylenem appellat. Et hæc de
Dominicis poſt Paſcha, in quibus cur legantur
Apoſtolica facta, & ſcripta præter Gelaſii De-
cretum, addit cauſam Rupertus lib. 70. cap. ult.
Quia virtute magna reddiderunt Apoſtoli te-
ſtimonium Reſurrectionis Chriſti. Orationes à
Dominiea ſecunda ad quintam ſunt aliæ à Miſſis,
quæ habentur in Sacramentario Gregoriano.

Muunt
NLie

Z
60

Cloocutrant
Ne ceic
Dnruclsett
PFieeckin
henaltanm
Neo Ri
rmh in e
ulhumupo
üirſopüni
II; nexe ui
nlemnitat
Gemerace

IUitiihenen

1Alinonhi
tNoenionbu.
Mrimem Homn
Xdinr
berindcn
Tymmumnale
iCanmen
lmmirren

ADlents

i keden
Uutcherde⸗
NeNered
hnmum he
l hlce
Aemai,
Aknegenhn
Aren Merrot
nKetn
Wermmtnn
en, K. D
Olmnoru
Cemti, 4
Atilirtten
Nmammnt
anckap
Nnn ſeitn
nimetunn
mu!

eaſchal,
ſtusipſeal
a, Neline
is Kaliso.
nce elum.
ſedckAn.
.
haconrin-.
liaeltexen.
Eeleqneni
u/oR
lepetitin
oprinReir
exit.
lpſipqum
nos: adqui
Anno deci-
ſceigengni

em annn 1r

Kolaeobi
elat imm
nonctN
quin in
no67c⸗
lone Hele-
avicdici hu⸗
n. p. .
e 1. Mij,
ole aobi,
cDomiica
etatemn, Mi
cognitione.
ſſtolaprim
omæ, quan
PrumnabA⸗
Ethæc le
urlegamu
Gelali De-
o. e. l.
polol re
Mrariones
jr Miſis
oriali,.

Ve

DeLitaniirmajorib. &s minorib. & Feſto Aſcenſioni Domini. gg

De Litanin majoribus E&
wwimnoribut.
8 CAPUT XVIL.
1QQIoccurrant Litaniæ majores in Paſchate,
uod aceidit anno 1666. & quando litera
Dominicalis eſt C. & Epacta XXV. vel XXIV.
ut videre eſt in Tabula noſtra 3½. Ordinis perpe-
tui, eo caſu transſerendæ ſunt in Feriam tertiam
ex Decreto S. Rituum Congregationis cie 25¾.
Septemb. 1627. cum Proceſſione, in diem qui-
dem Feſtum ut populus adfit; non in die Paſcha-
tis, ne populus impediatur à Communione Pa-
ſchali; neve triſtari videatur vel minimum in
tanta ſolemnitate, colore violaceo adhibito, &
Miſſa cantata de luctu: & conſequenter Litaniæ
à privatis in eadem feria recitandæ erunt.
2 Aliàs non habebatur in Breviario Officium
de Rogationibus, ſed Miſſa tantum dicebatur:

nunc autem Homilia legitur ſuper Evangelium

Midæ, & dicitur in Officio oratio Miſlæ, quæ
habetur in Sacramentario Greg. De Feria tertin
Rogationum nulla fit in officio, de Feſto, etiam
ſimplici, Commemoratio.
3 Qui non interſunt broceſſionibut, dicant pri-
vatim Litanias, &c. quo verbo præcipitur om-
nibus, qui tenentur recitare Horas Canonicas

ſub mortali, ex Suar. lIibro 4. de EKbr. Can. cap. 2.

n.5. & 9. Neque de his loquitur Pius V. in Bulla,
quandotantum hortatur ad Pſalmos Pœniten-
tiales &c. Et licèt ereiams ſtantes tempore Pa-
ſchali; tamen ii, qui non interſunt Proceſſioni-
bus, Hlexis genibus cas recitare debent, Joan. Be-

leth. c. 127. mœrorem enim habent cum colore

volaceo, & recitantes peccatorum potiùs ſtatũ
repræſentant quam juſtorum; unde in iis dicunt
Peccatores, &c. De authoribus Litaniarum ma-
jorum è& minorum diximus in primo Tomo.
4 Caveant ii, qui in Proceſſione fabulantur,
& materialiter tamùm cantant cum aliis Litani-
as, vel non cantant, ne rei fiant corã Deo: com-
munis enim eſt opinio, eos teneri ad privatam
earundem recitationem, quia inter abſentes eo
modo numerantur.
5 An veròò in Proceſſione ſit cantandæ Lita-

niæ cum repetitione, uti fit in Sabbato ſancto:
Nonnulli eas cantant cum repetitione in Litaniis
majoribus, non in aliis; alii ſempꝑer cum repeti-
tione. Standum videtur conſuetudini locorum,
habita quoque ratione longioris aut brevioris
viæ; ſed repetitio propria eſt Sabbati ſancti &
Pentecoſtes. Si fiat Proceſſio, non ante dilceda-
tur ab Altari, quam ſit cantatum incluſivè, &
Maria ora pro nobis, ut dicitur in Kituali Pauli
V. In longiori Proceſſione vel repetantur, vel
addantur Pſalmi Pænitentiales, ſeu Graduales,
ibid. terminetur autem cum precibus & Oratio-
nibus, quæ habentur in fine Litaniarum Brevia-
rii Romani ibid.
6 Quæſitum fuit: An ille, qui recitat Veſperi
Matutinum cum Laudibus, poſſit etiam ſtatim
recitare Litanias? Et reſpondi poſſe, quia Ru-
brica conjungit Litanias cum Laudibus, quibus
idcirco adimitur v. Fidelium, tit. o. de Oratio-
ne num. ʒ. & acceſſorium ſequitur naturam ſui
principalis: quod in hoc eaſu ſunt Laudes.

De Feſto Aſcenſioni Domini.
CAPUT XVII.

1 V Igilia Aſcenſionis non habet jejanium,
quia de tempore Paſchali eſt, unde & ad-
mittit Hymnum 7τ Deum. Habet Homiliam de
Evangelio Miſlæ de novo jure Pii V. ut concor-
det Officium cum Miſſa, Microl. cap. 7y. memi-
nit jejunii; ergò poſt eum ceſſavit, vel alicubi
tantum fuit ſervatum.
2 Aſcenſio Domini indicitur feſtiva cum An-
tiphonis ad unumquemque Pſalmum, puto ad
fervorem chatitatis excitandum, quæ in Anti-
phonis ſigniſcatur, ut diximus ſuprà Sect. j. c.7.
n. 9. & in Ordine Rom. leguntur Lectiones primi
Nocturni de Actibus Apoſtolorum, quæ à no-
bis. Amal. de Ora. Antiph. c. y6. indicat Offici-
um idem, quod nos recitamus. Oratio habetur
in Sacr. Greg. Habet Octavam ex Radul. Prop./9.
3 In ſequentibus diebus proſequimur Feliquas
Epiſtolas legere Apoſtolorum Petri, oannis &
Judæ, uſque ad Pentecoſten, ex decreto Gelaſu.
Et binæ Petri, ternæ Joannis habent rationem

unius libri, ſcuti diximus de E piſtolis Pauli; ut

N 2 idcir-

los Comment., in Rubr. Brev. Sect. VI Cap. 12. & 15.

ideircò nihil cures, ſi earum initia legi nen pos-
ſint impeditis propriis Feriis: quod in poſtrema
Breviarii recognitione examinavimus.
4 Scripſit autem Petrus ſecundam Epiſtolam
anno Chriſti 68 paulò ante Martyrium, ut idem-
met ſignificat in Epiſtola, Baron. eo anno. S. Jo-
annes ſcripſit primam, quæ legitur in Dominica
infra Octavam Aſcenſionis, anno 99. occaſione
hæreſis Baſilidis, qui negabat veritatem carnis in
Chriſto; eodemque anno ſcripſiſſe cxeditur ali-
as duas, quæ leguntur in Feria quarta, ſexta & ſe-
quentibus. Judas autem, ut putat Baronius, ſcri-
pſit poſt 2. Petri anno 68. cum ſit ejusdem ferè
argumenti; & ultimo loco ponitur, quia in Ca-
talogo Apoſtolorum erat auctor de poſtremis:
neque inſignis ea fuit æſtimata, ut Epiſtola Jaco-

bi, quæ cæteris præpoſita fuit, ut meritò Judæ

Epiſtola ceſſerit locum Epiſtolis S. Joannis po-
Rerius ſcriptis, ut diximus anno 99. Et hæc de
auctoritatibus Epiſtolarum.
5Octava Aſcẽſionis erat Semiduplex in Brev.
edito Ven.ISa. hodie Duplex: & habet Officium

quoad Lectiones, ꝑroprium, alias enim ut in Fe-

ſto legebatur. Habet primas & ſecundas integras
Veſperas, ſi concurrant cum Duplici majori, ut
in poſtrema Breviarii recognitione decretu eſt.
6 In Feria ſexta & Sabbato ſequentibus O-

cium eſt de Aſcenſione & de Domiica infrà O-

ctavam Aſcenſionis. Sed cur in ſecundis Veſpe-
ris Octavæ Aſcenſionis non fit commemoratio
ſequentis Officii Scinidquplicis per Antiphonam
ad Magnificat Dominicæ; ſicuti in fecundis Ve-
ſperis Octavæ Innocentum fit de ſequenti Ofh.
Semiduplici, Vigiliæ Epiphan. & per Antipho-
nam Dominicæ infra Octavam Nativitatis? ea-
dem enim videtur eſſe ratio. Non eſt tamen ea-
dem: nam occurrente Octavà Innocentum cum
ſequenti Vigilia, fit concurſus inter Feſtum de
Sartis, & Officium de Domino Sanctorum ſub
minori ritu, & ideò de Duplici ſunt Veſperæ
cum commemoratione ſequentis Semidupli-
cis. At in Octava Aſcenſionis cum ſequenti Of-
fñicio non debet eſſe concurrentia, quia utrum-
que Officium, licèt Duplex alterum, alterum
Semiduplex, eſt tamen de eodem Domino, de
quo non convenit facere Feſtum, & ſumulcom-

memorationem ideò omittitur commemoratio.

7 Si Feria 6. Ooccurrat Feſtum Semiduplex, in
ſecundis Veſperis at tantum commemoratio Fe-
riæ ſextæ: & ratio eſt, quia potiùs eſt occurrentia
Feſti & Fetiæ, quàm coneurrentia cum Sabbato
ſequenti; quod neque eſt Feſtum Semiduplex,
neque dies infra Octavam, ſed Ofſficium Semi-
duplex repetitæ Dominicæ uſque ad Nonam in-
cluſivè. Si occurrat Feſtum Duplex, fit de eo cum
commemoratione Feriæ in Laudibus & ſecun-
dis Veſperis ſine Lectione Homiliæ, cujus Evan-

gelium in Dominica ſuſſicienter fuit lectum, de

Feſto autem Semidu plici translato fit in hac Fe-

ria 6. ut aliàs in Brev. Clementis VIII.
3⁸ Dices, Cur in Sabbato Vigiliæ Pen tecoſtes
non dicitur in Ofſicio oratio Miſlæ, & legitur in
eodem Evangelium Miſſæ: Reſpondeo, qnod o-
ratio Miſſæ ad Baptizatos pertinet, ut patet ex e-
jusdem verbis, & hi baptizantur cantatà Nonã
& finito Officio.
9 Ad Primam in his duobus cdiebus licèt ſint
Officia Semiduplicia, & extra Octavam, omit-
tuntur tamen preces, de jure novo Clementis
VIII. quod tamen erat in uſu in Brev. edito 155o.
10 Per decem verò dies fit officium de Aſeen-
ſione, Amal. de Ord. Antiph. cap. 74. qina per
obſervantiam Decalogi acceperunt Ape ſtoli
Spiritum ſanctum in Pentecoſte, Durand. lib. 6.
c. iov. Oratio Dominicæ alia eſt ab oratione Miſ-
ſæ, quæ habetur in Sacrament. Greg;

De Pentecoſte.
CAPUT XVIII.

1 LAbet in Matutino tres Pſalmos ecumto-
tidem Lectionibus, ut in Paſchate, Ordo
Romanus, & ex Gregor. VII. de Conſecrat. Diſt.
J. C. In die. ubi aſſeritur fieri de antiquo more,
quamvis apud Romanos fuiſſe ſuo tempore Fe-
ſtum novem Lectionum ſcribat Amalarius Gre-
gerio longè antiquior in Prologo de Ord. An-
tiph. contra Ord. Rom. Amalario antiquiorem.
2 Reftitutus eſt ergè ritus à Gregorio VII. vel

firmatus Decreto: quo ritu idem ſignificatur,

quod diximus ſuprà in Paſchate c. g. numa. . ex.
ceptis propriis cauns ad reſurrectionem perti-
Den.

vten n
Nochn
GCfet,
cycennſo
mno rine⸗
zulncti I
Gun in en
nlt Cemm
lss, gueaß
iſtenn A
bvoongtie
Geſcicimm5
uehyun
ſtel Mere
horan
Gur, uhe
Lonucchendt.
iorentpane
yntu,imen
gion
Püenne
ſuacfülen
Phutr h
mihat Aop
Imhbuben
RNlucn
Imonnqu
Twopiore n
AAnmnex 0

AebK⸗
De Don
1

.

nemoratio.
duplepin
noratioke.
Decurkentia
un Sabn
midupler,
cium Sem⸗
Nonunin-
tdecocumn
8 & ſeen⸗
Cujusyvan-
tledam, de
Arin hacke-
l.
Penrecottes
Elegirurn
keo gnodo⸗
Apartelt⸗
dntati Nonl

bus lckint
Vanl, Ohl-
0 Clemenms
V. ecitolſ,⸗
mdeAen-
14qußel
int hpekol
Manc. AA,
nione li⸗

6

noscumto⸗
ehate,0 60
ſera f
qnomole,
empolt Fe-
Alarin le-
,„α4.
uiquiolen,,
roVLel
gnifcatu .
nan.I. ex.
nem heri.
pen⸗

De Pentecoſte, & Dominica Trinitatis. 1or.

nentibus. Amtiphonas, quæ in hac die dicun-
tur in Nocturno, recenſet Amalar. lih. . de Di-
tin. Offc. c. 27. ut demonſtretur, inquit, unum

epus eſſe in potentia miraculorum S. Trinitatis,
nun in refurrectione Filii, tum in adventu Spi-
. . . .
ritus ſancti. Tres Pſalmos dici ob baptiſmum,

ui datur in Pentecoſte in nomine Trinitatis,

tradit Gemma . 3. «. 154. Antiphonarum ad

Laudes, quæ apud nos, meminit Amal. de Ord.
Antiphc. 77. Antiphona quarta non videtur ali-
quibus congruere Feſto: ſed recolant, quod in
Geneſi dicitur, Spiritus Domini ferebatur ſuper
4quar. De hymnis, & eorũ fine, vide ſup. Sect. x.
capite ö. numero &/2. p. 12. 76.
3 Ad horam tertiam dicitur hymnus Veni

Geator, quia hora tertia ſuper Apoſtoles Para-

cletus deſeendit. Et licet quotidie ad eandẽ horã
invocemus eundem ſpiritum Nunc ſancte nobis

Spiritus, tamen convenit hac die, ut hymno

longiori & proprio feſti invocemus & ad nos
invitemus.
4Per octavã leguntur Evangelia cum homiliis,
quæ apud Dur. habentur l. 6. 6. 119. & deinceps:
namtẽpore Ruperti alia legebantur in Quatuor
Temporibus Pentecoſtes, ut ipſe ſcribit ..jo. .22.
5De Feria quarta, ſexta, & Sabbato Quatuor
Temporum, quæ ſunt Tempora æſtiva, diximus
Tomo priore. In his autem ad horas non flecti-
mus genua ex Ord. Rom. quia tempus adhue
Paſchale eſt, & ideo dicitur etiam Te Deum.

De Dominica Trinitatis.
CAPUT XIX.

Phæteren quæ diximus Tom. 1. par. 4. tit. Amo-
decimo de origine Feſti ſanctiſſimæ Trini-
tatis invenies apud S. Auguſtinum Tom. o. non-
nullos ſermones in eodem Feſto habitos, ſeu
quod puto verius, eidem feſto à C lectoribus aſ-
ſgnatos: nam in iis ne verbum quidem habetur,
quo feſtum hoc tunc temporis indicetur. Atqui
poſt Alexandrum III. in Romana Eceleſia decre-
tum eſt hoe feſtum, c. Quoniam. de Feriis.
1 Officium, quod hodie recitatur, antiquum
appellatur in Breviario edito Venetiis /71o. &α

pauto eſſe illud, quod à S. Stephano Leodienſi

compoſitum finſſe ſeribunt Dur. l. 6. c. 114. &
Trithemius ze Chron. Hirfagienſi. Aliud Offi-
cium ego legi à Romana Eecleſia uſurpatum,
Joan. Pechano Archiepiſcopo Cantur. compo-
ſitum, à Franeiſco Titelmanno expoſitum: quod
fuit in uſu circa annum /290. quo vivebat Pe-
chanus: ſed quia ſtylus eſt difficilior, & obſcu-
riflimus, eo abrogato, illud eſt ſuffectum de-
nuo, quo nos utimur; in quo tamen Pius V.
mutavit Hymnos & Lectiones; addidit pri-
mum, & ultimum Reſponſorium, media aliqua
mutavit in meliora, ad laudes autem juſſit repe-
ti Antiphonas in primis Veſperis poſitas, reli-
qua non ſunt mutata. Oxatio habetur in Sacra-
mentario S. Gregorii, in Mſa de nocte Pentece-
ſtes, editionis Komanæ. Fit commemorat. Domi-
nicæ primæ Pentecoſtes, ne omittatur Domini-
ca, cujus Oratio eſt Ambroſiana. In ſecundis
Veſperis ſi concurrant cum Feſto primæ claſſis,
ſit de ſequenti, cum commemoratione Trinita-
tis tantum: ſi cum feſto ſecundæ claſſis, integræ
Veſperæ erunt de Trinitate, ex Rub. de Con-
current. n.2. qeæ Veſperas integras aſſignat rea-
jori feſto, & commemorationem minori. Ipſa-
mer Trinitas ſic voluit, à qua regitur Eccleſia;
quidquid contra ſeripſern Petrus Ruiz. Et hæc
Dominica prima poſt Pentecoſten, ut ſic, eſt e⸗
juſdem rationis cũ Dominicis ſequentibus: non
enim de ea intelligitur Rubrica ſub titulo Domi-
nicarum primæ claſſis, quæ nunquam omittun-
tur, nempe Dominica Trinitatis: & patet, quia
de illis fi totam Ofncium, de hac vero comme-
moratio tantum & ipſa commemoratio omit-
titur in ſecundis Veſperis, ſi Feria ſecunda cele-
bretur feſtiun ſecundæ clafhis, velprimæ. Neque
mireris quod feſtum Trinitatis nunc dicatur fe-
ſtum, nunc Domnica; nam utrumq; verum eſt:
& ratione Dominicæ, in qua ſemper occurrit,
haber hoc quod nunquã omittitur ofpciũ de Tri=
nitate, licet eo die occurrat a icubi primæ claſ-
ſis feſtũ; ratione verò feſti habet ea tantum quæ
ſunt propria feſtorũ ſecũdæ claſſis, pita cõmem.
de ſimplici in laudib. tantu; & in Miſſis privatis.
Neq; in Rubricis potuit congruè aliter Reri ad u-
trũq; decernendi quidquid objicerint nõ pauci.
2 Octavam in Octavario noſtro deſcriptam
N 3 argn-

ro2n Comment. in Rubr. Brev. Seck. VI. Cap. 9. 20. & 21.

arguunt aliqui, quia Micerol. non laudat feſtum:
ſed aliud eſt loqui de Eceleſia univerſali, in qua
quælibet Dominica Trinitati erat dicata; aliud
eſt loqui de TLitulo Eccleſiæ particularis; & in
hoc ſenſu S. Rituum Congregatio decrevit O-
Ctavam ſanctiſſimæ Trinitatis, & digniorem
in propria Eccleſia eſſe quam Octavam Corpo-
ris Chriſti. An vero infra octavam dicatur Sym-
bolum S. Athanaſii vide ſupra Sebctione j. cap.
20. lezy. . pag. 75.
3 In tertia Antiphona ad Laudes vox om-

nium, eonjugenda eſt cum ore „Noh autem cum

Patri, ita, ut dicas, znore omnium.

4 In Feria ſecunda ſequenti, cum pridie non

potuerit legi ob Feſtum Trinitatis, legitur pri-
mus liber Regum, Microl. cap. pg. & Gemma
lib. 4.c. Ii7. quem librum à Samuele fuiſſe com-
oſitum teſtatur lib. 2. Paralipom. cap. ult. hoc
eſt, uſque ad cap. 24. nam in ſequenti narra-
tur ejuldem obitus. Davidem ſuppleviſſe ait
Iſid. libro é. Originum cap. 2. quem ſequuntur
alii: Nathamum, & Gadum alii ex cap. ult. 1.
Paralipom. Jeremiam potius Torniellus noſter
exiſtimat probabilius, Qub anno mundi 2977. a.
2. Res eſt incerta. Legitur autem de hbris Re-
gum, ex Decreto Gelaſii, it diximus Sect. y. .
12. K. . pag. 56.

De Feſto Corporis Chriſti.

CAPUT XX.

1 O Fficium ſcripſit S. Thomas, & habetur
in Opiuſc. t7. juxta ritum illorum tempo-
rum. Hodie concordamus cum auctore, ſer-
vato ritu Pii V. in Officio toto, his exceptis.
Capitulum in primis Veſperis erat aliud. Lecti-
ones primi Nocturni crant de Scriptura veteri:

amoto quarto Reſponiorio S. Thomæ, addi-

tun eſt ſextum de novo, Pii V. juſſu.
2 Per Octavam non mutatur amplius Invi-
tarorium, neque Antiphonæ ad Beneaibtus &
Magnificat, Lectiones quoque pro tribus No-
cturnis additæ ſunt à Pio V. in quibus apparent
congruentiæ cum myſterio etiam in primis le-
ctionibus quæ de Arca Teſtamenti, Euchari-
ſtiæ ſigura, natrasohom continent.

“

52% De Privilegiis hujus Octavæ, ſi concur-
rat cum feſto, & Octava S. Joannis Baptiſtæ &
qua ratione excludat Semiduplicia feſta, & du-
plicia translata, diximus Sæct. 3. c. de Oltavis.
4 De Simplici fit tantum Commemoratio

infra hanc Octavam. An nona lectio erit le-
genda; Negant aliqui, quia hoc non dicitur in

propria Rubrica; quod tamen dictum fuit in
Rubrica poſita infra Octavam Aſcenſionis: ſed
una Rubrica explicet aliam, prior poſteriorem,
& patet debere legi, ex Rubr. gen de Comme-

mor. 9. num. 10. Nunc cx decreto pontificio &

S. Rit. Congregationis 16. Septemb. 1673. non
legitur.] =

y Indulgentiæ conceſſæ iis, qui interſunt
horis Canonicis in Feſto, & per Octavam, va-
lent, etiataſi Officium dicatur de Sanctis occur-

rentibus, ex decreto Joannis XXII. quod ego
legi in antiquo M. S.

De Dominicis peſt Pen-
tecoſten.
CAPVUT. XXIL.

1 N On minorem viginti tribus, nec majo-

rem viginti octo Dominicarum nume-

rum poſt Pentecoſten fore uſquead Adventum,
ſatis ſuperque patct ; quæ ſupplentur cum Do-

minicis, quæ ſupexſum poſt Epiphaniam, ut do-

cuimus Selction. tertia, capite tertiode Domini-
cis pag. /9. Ponuntur autem in Breviario Do-

minicæ viginti quatuer cum propriis Orationi-
bus & Evangeliis, quæ fuerunt optimè per Do-
minicas diſtributæ; Orationes quidem à S. Gre-
gorio, Evangelia verò à S. Hieronymo :quo-

rum auctoritas ſufhciat pro ratione, eur potius
hæc vel illa Oratio; cur hoc vel illud Evangeliũ
legatur; & hac vel illa Dominica. Idem ferè pau-
ciflimuis mutatis, tum textus, tum Ordo Evan-
geliorum hodie perſeverat à . Hieronymo præ-

ſoriptus, ut vidimus in ejus Comite, ſeu Lecti-
onatio: in primis autem Dominicis poſt Pente-

coſten apud minus antiquos erat alius ordo, vel
mutata ſedes, aliquando Dominicæ pro diver-

ſarum Ecoleſiarum uſu: quod videre eſt in Ru-
per. toro libro I2. de Div. Oc. in Gemma libro 4.

1o1ο.

„KiDr
m ourtnorl
umo
(680rexorio⸗
iiceinile,
uNonme

fenpls n

bemm, e⸗
Ahemiimten
unhreebt
ordine,
wo 8 l⸗
Igteun
Ihrnucemn
nlehmn, en
Cnad,
Atenis, en
iublihh
Ukuetpet
unnCni
ühmiglimt
uunhwrehie,
r Atrecrdi
iraolbiſaat⸗
Enlil er, h
Wlmmreelar
Tecononi
lekſaßl
10 Cplmpe
Mnrpete
Aryehh⸗
zu Kembr
lrh, e
ilrhein,
11
me denen
ireſelcbip
rogbetn
uhmnng
Wmle
e ise
ahbemn
tniig
gichetu
n Nior

Eehae

l.

conent.
apeiſte
ta, o.
Oltani:
gemorntio
io etit lk⸗
ldicitur in
imn fuit in
ſoniseſec
Kerioremn,
deCnume.
ontihcio
1673. hon

1imerlone
avam, a-
Qisoccur

quocepe

Per.

necmi.
tumnune⸗
Adyentunn,
cum Do.
lamutdo⸗
le Domigi-
viario Do-
Orationi-
nepero.
ma§Ge⸗
mo: quo
eur potius

Evangelij

nferepal⸗
1do Evan-
nywople.
ſeu lecti-
oſt Pente-
ordo, ſel
ro divel⸗
eſt in Ru⸗
nabbres
torhx

De Dominicis boſt Pentecoſten.

toto, & in Durando, libroéb. toto. Orationes i-
tem, quæ mox ſequuntur, Ambroſianæ ſunt,
& àS. Gregorio aliter diſtributæ, nimirum, Do-
minicæ quintæ, nonæ, & vigeſimæ primæ, re-
liquæ Romanæ.
2 Tempus autem hoc totum à Pentecoſte ad
Adventum, ex Amal. de Ord. Ant. c. y5. inſi-
nuat humilitatem illam, quam ſolet ſuſtinere Ec-
eleſia propter abſentiam Chriſti ſui Sponſi.
3 De ordine, quo legitur Scriptura ſacra hoc
tempore, & quam ob cauſam ſcripſimus ſupra
Selct .. capite I2. num bS. pag. 65.
4 Fr quidem uſque ad Auguſtum legimus li-
bros Regum, quorum ſecundum ſcripſit vel
Nathan, vel Gad, vel Jeremias, tertium & quar-
tum Jeremias, ex Gemma libro 4. vapite 112.
qui haufit ab Iſidoro libro. de Div. Offc. cap.
12. & eſt opinio conſtantior.
y Menſe Auguſto leguntur Sapientiales libri;
inter quos Cantica canticorum infra Octavam
B. Virginis Aſſumptæ, in ejuſdem laudem: &
quidem Proverbiorum, Eccleſiaſtæ, Cantici
cantic. eſt ſine dubio Salomon auctor; Sapien-
tiæ vero libri facit auctorem eundem Salomo-
nem Iſid. loco cit. Philonem S. Hieronymus, qui
conciliantur à Bellarm. de riptor. Eccleſ. quod
ſententiæ Salomonis ſunt; earum collector Phi-
lo, qui Græcè ſcripſit, antiquior alio Philone,
qui ſub Cajo Imperatore floruit. Eccleſiaſticus
quoque legitur per duas Hebdomadas, niſi de-
matur altera, ob brevitatem temporis, appro-
pinquante Septembri: quem librum ſcripſit Je-
ſus filius Sirach, nepos Jeſu Sacerdotis, cujus
meminit Zacharias, ut tradit Iſid. de Div. Ofic.
loc. cit.
6 Menſe Septembri legitur primo Job: cu-
jus hiſtoria vel ab ipſomet, velà Moyſe, vel ab
aliquo ex Prophetis ſcripta eſt ex Iſid. héb. 6. O-
rig. c. 2. Bellarminus loco cit. putat à Job fuiſſe
adnotatas res à ſe geſtas lingua Arabica, & à
Moyſe deinde ex iis compoſitum fuiſſe librum,
quem nunc habemus lingua Hebraica; tum
quia Hebræi hoc idem aſſerunt eſſe opus Moy-
ſis; tum quia dicitur Moyſes primus ſacrarum
literarum Scriptor, qui fuit tamen longè po-
ſterior Jobo, & hac ratione in Canonem Scri-

102

pturarum ab Hebræis admiſſus fuit hic liber; le-
gitur autem per duas Hebdomadas Septembris.
7 Legitur prætereà Tobias in tertia Hebdo-
mada, cujus Hiſtoriæ author vel fuit Tobias ſe-
nior vel junior, ait Bellarm. Incertum eſſe autho-
rem, ſcribit Iſid. de Div. Offc. lococit. Sed pa-
rum de eo legitur propter Ferias Quatuor Tem-
porum, de quibus in priore Tomo diximus, &
in Officio earum Feriali nihil occurrit ſpeciali-
ter notandum.
8 Circa finem Septembris in Hebdomada
quarta & quinta legitur Judith cum Eſther, libri
verò Judith fuit author incertus, ex Iſid. loco cit.
Bellarminus ex Zoſephi Eſtoria lib.I. contra Ap-
pionem, Sacerdoti Eliachim tribuit, qui & Joa-
chim, de quo capite 4. & . Judith. Achiorem
vult eſſe autchorem Gemma lib. 4. cap. 17. Eſt-
her hiſtoria ab Eſdra ſcripta fint, ex Iſid. lib. 6.
Orxig. cap. 2. ſed Bellarmino magis placet, quèd
fuerit author Mardochæus. Lege Torniellum
noſtrum anno 36 o. n. 2. & Gemmam lococit.
9 Menſe Octobri leguntur libri Machabæo-
rum: quorum primus haber authorem incer-
tum. ex Iſmd. Nib.. de Div. Ofyc. c. 12. Probabile
videtur Bellarmino, fuiſſe ſeriptum à Joanne fi-
lio Simonis; ſed Gemma loco cit. docet, Simo-
nem ſcripſiſſe prima capita, poſteriora Joannem.
Secundum verò librum ſcripfſit Philo judæus, ex
Gemma lococit. vel Judæus agreſtis, fed eruditus,
ut ait Durand. Iib. 6. c. 130. vel certius Jaſon Cire-
næus, ut loco cit. docet Bellarminus.
10 Menſe Novembri legitur primè Ezechiel
per duas Hebdomadas, niſi Adventus præpro-
perè occupet Novembrem, cujus revelationes,
ſicuti & Danielis & 12. minorum Prophetarum
Synagogæ ſapientes viri collegere, ex Iſid. libro
I. de Divin. Off. cap. 12. Authores tamen iidem
dicendi ſunt, qui Prophetarum. Majores dicti
ſunt Prophetæ, Iſaias, Jeremias, Ezechiei, Daniel,
minores alii duodecim; tum ex Auguſt. 18. Civ.
Dei, cap. 29. quia prolix'ora Volumina illi ſeri-
pſere, hi Sermones breves; tum ex Bellarm. quia
minorum Prophetarum libri omnes unico libro
comprehenduntur apud Hebræos; illi ſingulos
edidere libros. Ordinem autem temporum, quo
ſcripſerunt, habes ſupra ect. . cap. 12. n.7. p. 64
11 In

104
II In gratiam martyrii ſeptem Machabæo-
cum, ſi fortè deſit Dominica quinta Octobris,
jubemur legere de eo Fer. 5. præcedente dictam
Dominicam; & eodem modo, ſi Dominica
quinta & feriæ ſequentes fuerint impeditæ,
quo minus de Scriptura legi poſſit, leguntur in
aliis ſequentibus Feriis poſt Feriam tertiam, ita
ut ſaltem inchoentur, ſi minus omnes de eo-
rundem martyrio poſſunt legi Lectiones. Nul-
la enim eſt obligatio legendi totam hiſtoriam
de martyrio ſeptem Machabæorum, ut ex Ku-
brica patet in Brev. poſita ante Fer. 5. Hebdom.
4. Oltobris, ex qua vel leguntur in Feria j. 6.
& Sabbato Domin. 4. vel is impeditis, omit-
tuntur quæ legi non poſſunt: vel in ſua propria
Hebdomada quinta leguntur in ſuis prepriis
Feriis, vel in ſequentibus 4. vely. vel6. vel Sab-
bato, juxta ordinem hiſtoriæ; nunquam verè
ultra tres Lectiones in qualibet Feria, ne grave-
tur Clerus, & fuit hoc ſancitum, me præſente,
in Recognitione Breviarii ſub Clemente VIII.
Qui verò voluerit uno eodemque die eas om-
nes novem unà ſimul legere, impeditis aliis die-
bus, legat arbitratu ſuo; ſicuti quilibet etiam

legere poteſt integrum totum textum trium Le-

ctionum pro initio cujuſque Prophetarum, &

Lectione una; at in calendariis Eccleſiarum ſa-

tis eſt imponere neceſſarium onus Lectionum,
non autem arbitratium; quod & nos præſtiti-
mus in Ordine noſtro divini Officii perperuo
in Tabulis ejuſdem. Habent autem 88. Macha-
bæi Feſtum proprium t. die Auguſti, quod o-
miſſionem harum Lectionum ſupplere videtur.
1 Initia Lectionum minorum 12. Prophe-
tarum legi debent, licet dixerimus apud He-
bræos conſtituere unum librum; quia plures
nihilominus ſunt auctores, ut in Rubrica de

.

Comment. in Rubr. Brewiarii Sect. VI. Cap. 21. “

Lectionibus dicitur n. 7. ita ut, inquit, aliquo
modo ponatur inititan Prophetæ vel in ſequen-
ti, vel in præcedenti feria non impedita ſimili
initio Scripturæ ponendo, velplura ſimul ini-
tia uno die, ut diximus ſupra ectione ſ. c. I2. .
2: pag. 66.
1; Quid ſi, verbi gratiàâ, Feſtum S. Catha-
rinæ ſit Duplex primæ claſſis in ſua Eccleſia, in

quo legi ideò debent Lectiones primi Noctur-

ni de Communi Virginum, neque dies am-
plius vacet ad legenca reliqua imtia Prephe-
tarum? ſæpè accidit in longiori Adventu, &
tunc omitti poſſunt quæ locum non habent,
nam Rubrica citata n. 2. ait; quead commodè
fieri poterit : parumque refert, ſi in Eceleſia a-
liqua particulari non legatur de omnibus Pro-
phetis aliquo anno.
14 Lectiones autem ſecundi Nocturni in
prædictis Dominicis concordant cum Lectio-
nibus primi Nocturni;, ita ut ſint quaſi eorum-
dem Commentaria, excepta Domin. 3. Se-
ptembris. in qua ſanctus Leo nos invitat ad je-
junium ſeptimi menſis, & Dom. y. Novem-
bris, in qua S. Baſilius timorem Domini docet;
eò quod ea Dominica ultima poſt Pentecoſten,
in Evangelio de fine mundi, & de judicio uni-
verſali agitur.
15 Reſponſoria denique Lectionibus reſpen-

dent, ut nihil magis: ſicuti etiam Antiphonæ

ad Magnificat in primis Veſperis Dominicæ
deſumuntur è Scriptura legenda in primo No-
cturno Dominicæ ejuſdem, ad Benedittus &
Magnißicat in ſecundis Veſperis, cx Evange-
lio ejuſdem Dominicæ lecto in Nocturno ter-
tio, ita, ut ipſæmet Antiphonæ ſint de veteri
vel novo Teſtamento. Atque hæc de Proprio
de tempore.

SECTIO

C

iilit,
1ulefr n
Ulii dn
lleſ
e r
Uelir &
i liſir
pi H.
leſis Sn
1De Lepu
Ue Niſi G⸗
l De fi dn
De i lan

plir
5

4.
1 li we
ne ad
ilkeiuſin
nhrii
Uelſee, Mon
Cbretorlo
Wbunmn ai
futac
liqnog
n unlo er
MCAen
ffuaſtln
nhde Dbie
. ali an
Wen dem
Etck,
iurOk

u E citca

r Warrun
Niinen
ll

it, Aigno
inſeuen.
edira lunl

ſumul ni.

e ſ.Clah.

15. Cahr.
Becclelinin
mi Nodur.
e dies an
tn Preple.
ventu, &

on hiben,;
d

n Ecclelar⸗
nnibus bo.

Vocturni in
um Lechoo⸗
leaſieorun.
ommin. ⸗
inriara/e⸗
J. Noven-
otmimidocet,
Pentecolten⸗
ejucicio ni.

busrelpon⸗
Antiphonr
8 Dominicet
primno N⸗
euedlile
cX Evange⸗
loctumno ter⸗
int de ferel,

de hopii⸗

S &S S $ ☚.

De Vigilis, Feſtis, & Octavis Jankctornm. orp

SECTIO

S E PTIM A.

De Proprio de Sanctorum.
SECTIONIS SEPTIMFÆ CAPITA XIII.

De Vigiliis, Feſtis, & Olctavis Sanctorum.
De Fæſtis Sanéterum menſe Decembri.
De Feſtis Santctorum menſe Zannario.
De Feſtis Sanbkorum menſe Februario.
De Feſtis Sanétorum menſe Martio.
De Feſtie Sanctorum menſe Aprili.
De Feſtis Sanétorum menſe Maio.
De Feſtis Sanétorum menſe Iunio.
De Feſtis Sanctorum menſe Qulio.
De Fekis Santtorum menſe Augnſto.
De Feſtis Sanbtorum menſe Septembri.
De Feſtis Sanétorum menſe Olctobri.
143 De Feſtis Sanétorum menſe Novembri.

De Vigiliis, Feſtis, & Odawis

SSFanbtorum.

CAPUII.

3 De his vide in primo Tomo, & in Præfa-
tione ad Octavarium Romanum.
2 Hiſterias ſingulorum Sanctorum, de qui-
bus in Breviario fit Officium, non eſt hujus loci
recenſere, aliorum eſt provincia, non noſtra.
3 Quare hoc loco tantum eſt dicendum: Pri-
mo quodnam cuique Sancto, de quo fit Offi-
cium, fuit aſſignata ſedes in Calendario Ro-
mano; ſeu quod idem eſt, in Breviario. Sedem

autem intellige eum diem, quo quiſquis deſcri-
ptus eſt in Calendario Romano: quæ ſedes eſt

ita propria cujuſque, ac ſi eo die objiſſet, licèt
verè alio die obierit, & in diem præſcriptum
alia de cauſa translatus fuerit, ſalvis tamen Ru-
bricis cirea diem obits. Deinde quo ritu quiſ-
que colendus eſt, & à quo præſcriptus. Tertio,
quis Auctor Officii, quod de unoquoque recita-
tur. Quartò circa Vigilias, & Octavas: quæ-
cumque occurrunt notanda.
4 Ut autem aſſequamur primum, citabo
Tom. II.

Micrologum, qui floruit circa annum joso. tum
Durandum, qui circa annum /25%. tum Radul-
phum, qui Calendaria collegit Sanctorum, &
obiit anno cο0.W tum Miſſalia, & Breviaria M.
S. Bibliothecæ Vaticanæ, tum Appendicem M.
S. Sacramentarii S. Gregorii, eidem Sacramen-
tario additam non longè poſt tempora S. Gre-
orii, quæ in Bibliotheca eadem habetur, & re-
dolent illa M. S. Antiquitatem ſaltem ſupra tre-
centos annos, & ultra. Quæ in Sacramentario
ipſo S. Gregorii kabentur in hanc cauſam, ſuis
locis non omittam. Alios quoque Auctores re-
feram, de quorum fide non videtur dubitan-
dum eſſe. L
1 Ritus verò Duplicis, Semiduplicis, Sim-
plicis, Officũ à quo datus, ſeu mutatus fuerit in
unoquoque Sanctorum Feſto, ex antiquis ſolus
Durandus indicare poterit, qui Duplicium, &
Semiduplicium ſatis diſtinctè meminit lib. y.
capy. 1. Micrologus quandoque indicat, Radul-
phus parciſſimè, M. S. Breviaria ſuppeditabunt
multa. Et quidem ante Nicolaum III. pauciora
erant ſanctorum Feſta cum novem Lectionibus

apud Romanos; ex quibus Pontificum Roma-
norum Martyrum pleno Officio, ideſt, cum no-

vem Lectionibus; ait Microl. c. 43. agebantur
Feſta, ex Decreto Gregorii V H. quo tempore
Micrologus vivebat; ſed Nicolaus ſcujus æta-
te vivebat Durandus amotis ab urbe aliis Bre-
viariis, & Miſſalibus, mandavit, ut adhiberen-
tur tantum Breviaria Fratrum Minorur, ut ſcri-
bit Radulph. Prop. 22. indeque omnes libri Ro-
mæ de divinis Ofliciis fuere novi, & Franciſcani;
contra quos idem Radulphus acriter invehit,

quod plures ſanctos in Calendarium invexe-

rint quàm antea, & cum novem Lectionibus,

nullos ferè cum tribus, in præjudicium Pfſalterii.
6 Dixi ex Micrologo, decreviſſe Grego-
rium VII. Officia novem Lectionum, ſeu plena,

85

og Comment. in Rubr. Breviarii Sect. VII. Cap. I. & 2.

§S. Pontificibus Romanis Martyribus: quod
tamen hodie non eſt de omnibus in uſu; & ne-
gat Radulph. hunc uſum Propoſit. 22. Sed con-
ciliari poſſunt hoc modo: quod vel Decretum
Gregorii VII. non fuit uſu receptum; vel Ro-
mæ tantum, non ubique; vel per non uſum de-
inde paulatim per trecentos annos, qui inter
Micrologum & Radulphum inmterceſſere, in ali-
quibus Feſtis ab rogatum eſſe. Vaciorum horum
rituum cauſam attulimus Sectiene 3. cap. 2. num.
1. pag. 76.
7 Quod attinet ad Auctores Officiorum,
quando certos habuerimus, eoſdem nomina-
bimus. Illos eſſe Auctores putat regulariter Cor-
nelius Scultingius Tem. 3. Biblioth. Eccleſ. part.
17. qui eorumdem Sanctorum Feſta decreverunt,
eorum enim auctoritate fuere compoſita, &
cdita
8 Si quæ ex his nos fugerint, traditioni Ec-

cleſiæ, auctoritati Pij V. & Sedi Apoſtolicæ ca

reſervata eſſe intelligantur, Gregorius creditur
eorum auctor. quorum nomina funt in cjuſ-
dem Sacramentario.
9 Denique ſequemur Ordinem menſium à²
Vigilia ſancti Andreæ, qui eſt ordo Breviarii in
Proprioanctorum, licèt attineat ad finem men-
ſs Novembris.
NB. Fefta Sanlkterum nova, vel quoad ritä im-
mztata, & Gavanti zætate necdum celebrata,
hic breviter ex Pontificuns, &ρ S. Rituum Con-
gregationie decretis hoc Egno ſunt inſerta;
G aſteriſco * notatA.

De Fifis Sandtorum menſe
Decembri.

CAPVU T. II.

1 DE 29. Novembris. Vigilia S. Andreæ. Extat
IDecretũ de Vigilia Apoſtolorũ apud Cle-
Anenté lib.s. Conſt. Apoſt. cap. 39. & Innoc. III. de
ebſerv feiunri. cap. 2. Officii auéctor Pius V. eſt, qui
Vigjlis omnibꝰaddidit Homiliã ſuper Evangeliũ
Miſlæ, & Orationem ejuſdem Miſſæ: nec antea
ſiebat de Vigilia, niſi in Miſſa; quod hoc loco
ſatis ſit ſemel dixiſſe. Officium Miſſæ hujus ha-

betur in Antiphonario S. Gregorii: & Oratio-
nes in Sacramentario ejuſdẽ. Epiſtola, & Evan-
gel. ut in Comite, ſeu Lectionario S. Hieronymi.
In Adventu nihil fit de Vigilia, niſi in Miſ-
ſa, quia cedit Vigilia Feriæ Adventus digniori;
Miſſa verò dicitur de Vigilia cum commemora-
tione Feriæ, & S. Saturnini; quibus additur quar-
ta, Fidelium, ſi incidat in Feriam ſecundam, &
quinta de beata Virgine, juxta Rubr. gener.
Saturnini. Fiebat de eo Ofſicium in Breviario
ρ1o. Venet. edito; nune à Pio V. decreta eſt
tantum ejuſdem commemoratio. Habentur O-
rationes Miſſæ omnes in Sacramentario S. Gre-
gorii.
30 Novembris. Andreæ Apoſtoli feſtum à

primitiva Eccleſia, ex Clemente ſupra cit. quod

Bonifacius VIII. Decreto firmavit, in honorem
omnium Apoſtolorum. Vide Azor. part. 2. lib.
I. cap. 2 4. initio. Idem Bonifacius Duplicem ſta-
bilivit ritum; Epiſtola, & Evangelium, ut in

Comite Hieronymi. Officium Horarum à §.

Gregorio I. qui eidem Apoſtolo impensè ad-
dictus erat, fuit compoſitum, ex Beleth. cap.
764. tamen Radulph. Propoſ. 12. affirmat, An-
tiphenas à Gallis compactas, Officium Miſſæ,
præter Cõmunionem, habetur in Antiph. Gre-
goriano, & in Sacramentario Orationes omnes.
2 Decembris. Bibianæ feſtum in Brev. M.
S. antiquiſſimo Vaticano vol. 4713. Simplex in
Brev. 570. Nunc Scmiduplex ab Urbano VIII.
ann. 1625.

3 (Franciſci Xaverii confeſſ. à Gregorio XV,.

1622. die 12. Martii in Sanctorum numerum
relatus, propriiſque ſecundi Nocturni Læctio-
nibus ſub ritu Semiduplici 2. Decembris fuit ve-
neratus: quem ex Alexandri VII. præcepto S.
Rituum Congregatio j66. die 6. Seprembris in
diem ʒ. Decembris cum homilia: Euntes in mun-
dum aniver. ſub ritu duplici transtulit, muta-
to tertio hymni verſu.)
4 Barbaræ. In Appendice Vatic. Sacramen-
tartii Gregor. vol. gob. meminit Manuel. tit. de
Feriis. teſtatur Rad. Prepoſ. 7. à Teutonicis fe-
ſtum fieri. Simplex erat in Breviario/o.
7 Sabbæ. In Brev. Vatic. 4760. Radulp. cir. loc.
Romæ fieri ſcribit. Simplex in Brev. /5o.
6 Ni-

(Meblil
muLru
Tämmund
An Men Pern
n Munel
ar teſatu
ge Dud
ulg ſun!
oni emen
iſcenem)
6untenur, 1
lelimiſ.
Anbroliͤ
nbaol⸗
benr, lation
I Decreto!
Nl Meep
uleckoner!
Aumorlati
A0torn
nhrn 4
PCnſſnm
1 ohnio⸗
Cürpeen
Manmn, ſe
ne uill
Mſekein
ſ act
rhrfun
4 unltun
d mongne
l
lumakbenn
lilbe l⸗
lahin 1
tph
Ehmn he
Aii
Ullaiitl
iufiin
it inn
Wunn yy. .

ſcn

nne .

llny

52.

& Orato.
l, Albynn.
Hieromni,
niſiin Ml.
usdignion,
Dnmemmote.
ddirur gon.
ecundan,&
dn. gener.
inßreviatie
decreta el
Tabenunr.
ntatio. Ge⸗

toli keſtum!
pra cit guol
in honotem
n urt ꝛli.
ppplicenke.
elium, min
orarum ¹6
impendeik
Delerh g
GErmat, An-
Annph Ee⸗
onesomnes,
in rer. M.
„Fimgerin
UbmmoyVII.

1egorioN,
n numerum
Urni ledtio⸗
brisfuit e⸗
prarffios
remmm n
tetinm;
tolir Imur⸗

daclamen⸗
muel nt 4
ronicufe⸗
/.
ulp. th.

.
N⸗

De Feſtis Sanctorum menſe Decembri.

Nicolai Epiic. in appendice citata Grego-
riana. Zonaras in vita Alexii aſſerit, hoc feſtum
inſtitutum undecimo ſæculo, hoc eſt, circa an-
num oo. Bernardas Sermonem habuit in koc
feſto. Manuel habet in tit. de Feriis. Radulph.
loco cit. teſtatur, ab omnibus receptum. Semi-
duplex apud Durand. l. 7. c. 1. Pius V. Homi-
liam legi juxta Rubricas, & Lectiones ſecundi
Nocturni emendatiores, & breviores edi cura-
vit Clemens X. ann. 1670. Duplex inſtituit]
Si transfertur, muta tertium Verſum in Hym-
no, Me Confeſſor.
7 Ambroſi Orcdinationis feſtum eiſt, quia o-
bit in Sabbato ſancto dicta Appendice Gregor.
habetur, ratione obitus, in Aprili. Bonifac.
VIII. Decreto ſuo Doctores Eccleſiæ Duplici
ritu coli præcepit. Officium de communi, præ-
ter 2. Lectiones. Paulò ante Bonifacium Docto-
res quatuor Latini habuere officium Semid. a-
pud Ordinem Minorum anno 1260. ut ſcribit
Wadingus in Annal. Mineraum. In Hymno,
Ite Confeſſor, mutatur verſus tertius, in Brevia-
rio recognito.
3³ Conceptionis B. Virginis à S. N icolao ha-
buiſſe ortum, ſcribit Ribadeneira; ſed unde
probat? puto falli, quia dicitur S. Nicolaus Pon-
tificali veſte indutus apparuiſſe Abbati Elſimo,
de quo S. Anſelmus, & monuiſſe, ut celebra-
ret hoc feſtum. Et Petrus quidem de Natal. l. .
Catal. Sanctorun, cap. 41. nominat Nicolaum;
ſed Anſelmus ſcribit de illo Pontifice, qui appa-
ruit, ut anonymo, unde ergo hauſit nomen Pe-
trus de Natalibus? Quidquid ſit, in Hiſpania
primumcelebratum eſſe hoc eſtum Trithemius
aſſerit ſub S. Idephonſo; ſed negat Salazar. de
Conceptione B. Pirginiz cap. 35. num. 53. & cum
Bernardino Buſto facit auctorem Gondiſalvum
Epiſcopum Tholoſanum, qui paulo poſt Ilde-
phonſum vixit, ante annum οσ. antequam Græ-
ci, & Latini celebrarent, & ibiden num. 74.
id probat fuſius. Deinde Fridericus Patriarcha
Aquileienſis in ſuis Eccleſüs feſtum egit, qui
obiit anno oz. ex lib. 4. Ligni vitæ. In Anglia
Anſelmus feſtum edixit, ſeu Elſimus Abbas, ex
Qib. Ligsi vite I. capite og. an. 1109. tum ex Ba-
ron. in Martyrolegio. In Gallia dilatatum eſt

o

circa ann. 1174s. Manuel. commemorat. zit. de
Feriis. Ab ordine Minorum ab anno 12632. ce-
lebrari decretum eſt, ex Annal. Min. citatis ſun-
pra. à Romanis ante annos trecentos fuiſſe ce-
lebratum Romæ in domo Carmelitarum, cum
Cardinalium interventu, Miſſa ſolemni, & Ser-
mone de codem feſto, ſingulis annis, tanquam
de re annorum multorum aute ſe, ſcribit ocula-
tus teſtis Joann. Bacconus in 4. 1ft. 2. quæſt. 4.
art. 3. Poſtea Sixtus IV. evulgavit in omnem Ec-
cleſiam ann. 1457. Quare ducentis ab hinc an-
nis eſt feſtum univerſale Romanæ Eccleſiæ:
quod à Concilio quoque Baſilienſi anno 143.
Sect. 36. fuenat approbatum Duplex à Sixto IV.
Officium autem de Nativitate dicitur ex reve-
latione Angelica, de qua ſcribit Anſelmus in E-
piſtola ad Epiſcopes Angliæ. Pius V. innotavit
Lectiones, Clemens VIII. Duplex majus eſſe
declaravit. Alexander VII. ann. /65. Duplex
ſecundæ claſſ. cum Octava, præſcriptis lectio-
nibus, decrevit.] Nonnulli putant, in tertia
Antiphona ad Laudes pro eorta, dici debere
concepta: ſed uſu communi non mutatur hoe
verbum, & eſt commune Conceptioni & Na-
tivitati, ut ritè intelligenti patet.
10 Melchiadis, ex Decreto Gregorii VII. ci-
tato à Microl. c. 3. in Appendice Gregoriana.
Simplex in Brev. M. S. & in edito /717. Ubi fit
de eo feſtum novem Lectienum, dicitur Octa-
vum Reſp. Domiue præveniſti, quia in Marty-
rologio multa quidem eſt paſſus; non tamen et-
fudiſſe ſanguinem dicitur; quod enuntiatur in
Reſponſorio Hic eſt vereè Martyr, &c. idcirco
omittendo. MB
1I Damaſi. In d. Appendice Greg. & in Cod-
Pameliano Sacram. Greg. cum Orationibus, a-
liis à noſtris. Semiduplex à Pio V. cum Officio
proprio, excepta Oratione, quæ habetur in
Brev. M. S. & edito /15o. ſub ritu Simplici. Si
transfertur, muta Verſum tertium in Hymno,
Me Confeſſor.
13 Luciæ. In Antiphonario, & Sacramen-
tario S. Gregorii, ſed poſt Gregorium ex Pa-
melio ibidem Scmid. apud Durand. & in Brev.
2.1. Duplex à Pio V. addita Homilia ab eodem.
Oratio Secreta & Poſtcommunio diſcordant à
2 citato

oðs Comment. in Rubr. Breviarii Sect. VII. Cap. 2. & 2.

citato Sacramentatio Romæ edito, non autem
à Codiee Pameliano.
15 Euſebii Vercell. Ordinatio: nam obiit Cal.
Augufti; & quia tunc fit commemoratio 88S.
Machabæorum, Clemens VIII. aſſignavit illi
hanc diem, Jo. Stephano Ferrerio Epiſcopo
Vercellenſi procurante. S. Ambroſius habuit
duos Sermones in ejus laudem.
10. 21 De Vigilia, & feſto s. Thomæ Apoſtoli
eadem, quæ diximus de ſancto Andrea Apoſtolo,
Officium à Gelaſio, ex Sculting. Oratio prima,
& Secreta Miſſæ in Sacram. Gregor. Si Vigilia
incidat in Feriam Quatuor Temporum, in Miſ-
ſa de Quatuor Temporibus fit commemoratio
Vigiliæ, in Officio nihil fit de Vigilia. At cur non
dicuntur duæ Miſſæ, de Temporibus, & de Vi-
gilia.? quia ambæ dicendæ forent poſt Nonam,
nulla Hora mediante inter eas : quod non con-
venire docuimus Zonz. 1. par. 1. tit. 2. umere 2.
pag. 13. Si feſtum s. Thomæ ſit titulus Eccleſiæ, &
occurrat in Dominica quarta Adventus, in Sab-
bato dici debent Antiphonæ ad Laudes Domi-
nicæ quartæ, cum Antiphona Expectet. & in
Feria ſecunda Antiphonæ ejuſdem Feriæ, quia
Octava non fit amplius, & Rubrica præcipit in
ſabbato eas dici, quæ occurrunt ipſa die s. Tho-
mæ, ſi non transfertur.
25 Anafſtaſiæ. In Sacramentario & Append.
Greg. & non fit de ea, niſi in ſecunda Mifla
Nativitatis.
De SS. Stephano, Joanne, & Innocentibus,
vide ſupra cιαο. capite 6. pag. ö7.
29 Thomæ Cantuarienſis, Calendarium Ci-
ſtercienſe editum Divione anne /16,72. tradit, o-
biiſle die 2. Decemb. iiſque diebus impeditis
fieri feſtum hac die Ciacconius in AlexandroII.
ſeribit, in feſto Innocentum ad Aram fuiſſe per-
cuſſum, ſed Breviarium Romanum die 29. occu-
buiſle tradit: cui magis eſt credendum. Feſtum
circa annum /200. fuiſſe inſtitutum, ſeribit Con-
tinuator Rigeberti. Semidupl. in Breviatio M.
S. Auctor Officii creditur Alexander III. à
Schult. Pius V. addidit Homiliiam.
517. Silveſtri. In Sacramen. S. Gregorii ſemid.
in Brev. vvo. Duplex à Pio V. Ofhcium à S.
Gregorio, ex Cornel. Schultingio. Habetur Of-

ficium Miſſæ in cit. Sacrament. & in citato An-

tiphonario, in Comite S. Hieron. erat Evangel.

Pigilate.
De Feſtis Sanctorum menſe
Januario.
CAPUT III.

RNEOctavis SS. Stephani, Joannis & Inno-
Icentum, diximus ſuprà ι6. cap. h.p .
5 Telesphori in Append. Gregor. reſtituit-
que Feſtum Clem. VIII. vel potius inſtituit com-
memorationem.
11 Hygini. In dicta Appendice Greg. ſim-
plex in Brev. &⁵ο. 4
14 Hhlarii. In Appendice Gregor. ſemidupl.
à Pio Quinto, qui & Offcium addidit, erat enim
ſimplex o. Si feſtum hoc transferatur, Verſus
erit Quſt um deduxit, &c. quia ceflat ratio mu-
tationis in concurſu aliorum duorum Confeſſo-
rum. Ubi verdò eſt primæ elaſſis dividatur octa-
va Lectio in duas. In Hymno Mte Confeſor,
mutatur tertius Verſus, ut in Brev. quæ mutatio
fit etiam in ſequenti feſto, quia ambo obiere
extra hos dies, Hilarius die vigeſima tertia, Pau-
lus die decima Januarii. 1
Felicis in Pincis. In Comite S. Hieronym. &
in Sacrament. Gregor. ſimplex in Breviat. M. S.
Officium à Paulino Nolano, ex Schult. Ubi fit

de eo Feſtum novem Lectionum, dicitur octa-

vum Reſponſ. Domine prævenifti, quia non
fuſo ſanguine mortuus elt. e⸗
15 Pauli primi Eremitæ, In Append. Greg.
ſimplex. in Brev. yo. ſemidupl. à Pio V. cumm
Ofhco.
Mauri Abbatis in Miſſal. Vatic. vol. 47457.
apud Teuton. ex Radulph. Propoſ. 17. ſimplex
in Brev. 7yro. Lectio ejuſdem à Clem. VII;.
16 Marcelli. In Comite S. Hieron. in Sacram.
S. Gregorin ſemidup. à Gregorio VII. Ex Microl.
43. Ofhicium à Gregorio I. ibid. Microl.
Antonii Abbatis, ante annos /200. ex actis
S. Euthymii, ut Baron. ait in Martyrologio in
appendice Gregor. reperitur: ſimplex in M. S.
Brev. ſemiduplex. /ro. Duplex à Pio V. qui ade
didit Homiliam. * =ð
18 Cathe-

Cnhecke

ur kemmones

terippen
ciwle⸗
Eelnochen⸗

m AFell r

gamiin,
hlahhle
Canche
fpaleltne
üuntm
biſAn
n A&/
Uktinides
hulcgtes
unshheonni,
Dher. 1bio
terpomm.
irühu
t lbiozle
1n KKacnanent
Kin eſ ,
KAnbeolo,er.
thnlan lech
ns ntroli,
Pnuenſonttuc
ungminſen
EeCII
lentiianrin
ſaridenn
inmäigii pun
ni Vaicaner
d Nrali e,
Mllrbeoli;
ünud K
Aahb Netba
ummia
npuen Ajn
weni E
Alt gern
n
Alkim
v ige ti
AulnM 5
Thmlutiu

,

citato An.
at Eyangel.

menſe

nis &Inno-
ca. h,.
P. reſtituit-
Miruit com⸗

Cteg. imn.
. ſamidupl.

li, etatenum
Atur, Vetſos

at ratiomu .

m Conkelo-
iclarnr octe-
Cufaſe,
quer mitanio
mbo obiere
dtetti, Dan-

etormaͤ
reviat M.
hult. Ubift
giciturocke⸗
,qui Non

veni Ge
Pio V. cum
10l. 4/40
. VlI.
in Selam.

De Feſtis Sanctorum menſe Januario.

18 Cathedræ Petri Rom. s. Anguſtinus duos
habuit ſermones. Beda meminit. Baronius de-
ducit ex append. Greg. Reſtituit Paulus IV. rs.
à quo ritus duplex. Officium autem deſumptum
eſt ab Antiochena Cathedra: quod eſt Gregoria-
num, ex Schul. addidit Clemens VIII. quod ſit
duplex majus, & Homiliam s. Hilarii.
Priſcæ. In ſacr. Greg.
19 Canuti Reg. & Martyris. S. Rit. Congre-
gatio ex decreto Clementis X. an. 6zo.· die 13.Sept.
pptobatis Oratione, & ſecundi Nocturni le-

ctionibus ſemiduplex ad libitum poſuit.

Marij: Marthæ, &c. append. Greg. ſimplex
in Brev. M. S. & 170.
20 Fabiani & Sebaſtiani s. Aug. Serm. 1oo0. de
Diverſ. agit de S. Sebaſtiano. Uterque in Co-
mite s. Hieronymi, & Sacrament. Greg. ſemid.
yvo. Duplex. à Pio V. addita Homilia. Officium
eſt Gregorianum.
21 Agnetis. Ejus feſtum celebrans Ambroſius
incepit libros de Virg. Habetur in Comite Hie-
ron. & Sacrament. Greg. ſemidupl. apud Du-

rand. & in Brev. o. Duplex à Pio V. Officium,

à & Ambroſio, ex Schult. Pius Quintus addi-
dit Homiliam. Lectiones ſecundi Nocturni, quæ
ſunt s. Ambroſii, juſſit legi Clemens VIII. ob
ejus autem fortitudinem egregiam, tam in Ma-
tutino quàm in ſecundis Veſpetis, dicuntur Pfſal-
mi de Commumi virorum ſanctorum; iidem-
que dicendi ſunt in primis Veſperis in propria
Eccleſia, ſicuti dicuntur in feſto ſanctæ Agathæ.
Mendum aliqui putant eſſe in textu Lection. 4.
editionis Vaticanæ, ſub Clemente VIII in iis
verbis, Matalis eſt & Agnes, quæ habentur in
rextu s. Ambroſii; at in calu genitivo Agnes e-
rat in uſu apud SS. Patres, & apud s. Hierony-
mum, cujus verbain Martyrologio Romano
ſunt: Agnes vita laudata eſt, utroq; igitur mo-
do poteſt legi, Agnes & Agnetit.
22 Vincentii & Anaſtaſii. De primo Augu-
ſtinus habuit Sermones duos, ackteſt etiam in
Sacrament. & Antiphon. Greg. ſed Pamelius
negat Officium Miſlæ à s. Gregorio compoſi-
tum. Utriuſque ritus ſimplex in Brev. . ſe-
mid. in Brev. M. S. Officium à s. Gregorio. ad-
dit Homiliam Pius V.

109

x*212 [Feſtum Deſponſationis B. Mariæ V.
cum S. Joſeph. Innnocentius XI. ad preces Leo-
poldi Imperat. hoc feſtum z3. Januarij in om-
nibus Provinciis hæreditariis & patrimeniali-
bus ejuſd. Imperatoris celebrati conceſſit, & S.
Rit. Congregatio Officium proprium die 6.
prilis I6o. approbatum Duplici ritu legi per-
miſit, translato s. Raymundi feſto in diem pro-
xime vacantem.]
*Raymundi de Penjafort Confeſſ. Feſtum
ejus Paulus III. die 3. Zunii I4a2. celebrati: Cle-

mens VIII. o. Aprilis 29. in Album Sancto-

rum referri, & Clemens X. ann. 1671. 23. Mar-
tui ſub ritu ſemiduplici recitari Officium ejus
conceſſit de Communi Confeſſ. s. RKit. Con-
gregatio denique an. 1664. die y. Februar. Ora-
tionem & lectiones proprias ſecundi Nocturni
addidit proximo die vacante recitandas.
Emerentianæ. In appendice. Greg. ſimplex
in Brev. M. S. & 1y0
24 Timothei. In Miſſali Vatic. volum. 350.
apud Teutonicos, Radulph. Propoſ.17. ſimplex
in Brev. & 175. ſemid. à Clemen. VIII. Homi-
lia addita. V
2½ Converſionis S. Pauli Auguſtinus Ser-
monem habuit. In Sacramentatio Gregor. &
ex generali confuetudine ſit, ex Radulph. Pro-
poſ. 17. ſemiduples apud Dur. ib. 7. ap. . Du-
plex apud Radulph. oco cit. Invitatotium eſt
Hermanni Contracti, ex Schulting. qui & in-
de argumentatur, eundem eſſe auctorem to-
tius Officii; ſed exceptis Lectionibus, idem eſt
Ofſſicium ac Commemorationis, 30. Junii, quod
à S. Gregorio fuiſſe compoſitum, docet Microl.
cap. 42. quod neque negat Schultingius. Homi-
liam Bedæ addidit Clemens VIII: & declaravit,
eſſe Duplex majus.
26 Polycarpi. Smyrnenſis Eccleſia ſtatim ac
obiit feſturn indiæzit, ut ex ejuſdem Epiſtola pa-
tet. In Append. Greg. habetur 7. Februar. ſmm-
plex in Brev. Myo. ſemid. à Clem. VIII.
27 Joannis Chryſoſtomi. Translatio eſt, ait
Menologium & Martyrologium Rom. nam
obiit 4. Septembris, quo die fit feſtum Crucis.
In menſe Septembri fun hec feſtum celebrari
coœptum die 26. anno 41227. ex Ciscconio in Cæ-

% lepino

110

leſtino I. ſeu ex Baronio ad eundem annum nu.
2zo0. habetur ante feſtum Crucis in Brev. Vatic.
volum. 4751. in Jannuatio vero in Millali Va-
tic. volumine 3boz̈. ſimplex, in Breviar. 1710.
Duplex à Pio Quinto, unà cum Oſſcio. In Hym-
no Iſte Confeſſer mutatur tertius Verſus, ut in
Breviario.
28 Agnetis ſecundo. In Sacramentario Gre-
goriano: eratque titulus in appendice Gregoria-

na, De nativitate Agnetis; quia nata eſt hodie,

ex Gemma libr. 2. capite 22. explicat Durandus
libr. 7. capite 3. non eſſe Octavam Feſti: ſed
nativitatem hoc loco intellige, quod nata eſt
clo, non autem natalem illius diem in carne.
ut notat Pamelius in Sacramentario Gregor. tum

quia nata eſt ut alii? tum quia, ex Auguſtino

Sermone 20. de Santtis, nullius hominis nativi-
tatem legimus celebrari poſt Natalis Domini
diem, niſi ſolius beati Joannis Baptiſtæ. Et licet
poſt Auguſtinum celebrari cœpta ſit Nativitas
Beatæ Virginis, & potuerit S. Gregorius Augu-
ſtino poſterior indicere feſtum cum titulo De
Nativitate B. Sgnetis, cum tamen illa Beatæ
Virginis ubique recepta fuerit feſtivitas, uti de
ſancta Nativitate; de ſancta verò Agnete non
habeamus, quod fuerit in utero matris ſanctifi-
cataʒ hinc fit probabilius, Feſtum fieri ob appa-
ritionem ejuſdem parentibus, & Conſtantiæ,
nti narratur in Lectione breviarii, quæ facta eſt
octava die, ait Baron. in Martyrolog. Quare,
abrogato dicto titulo, in Calendario dicitur
aptius, Agnetis ſecundo. Sex Lectiones, & Of-
ficium, ut in dic, habuit in Breviario M. S. &
jo. nunc Simplex à Pio Quinto Ofſicium, &
Gregorianum eſt, ſumpta conjectura ex Sacra-
mentario ejuſdem à Cornelio Schultingio. Ubi
celcbratur Octava S. Agnetis, dicuntur omnia
ut in die, excepta Oratione, Antiphonæ ad Ma-
gnificat in primis VYcſperis, lectionibus /. Noct.
de Scriptura occurrente, & Lectione 4. quæ eſt
de ſancta Agnete ſecundo; quinta & ſexta de
communi Virginum: vel, ut in Octavario Ro-
mano. Reliqua ut in feſto ſeu Octavario.
x*19 (Franciſci Saleſu Epiſc. Confeſſoris. Quẽ
inter Sanctos evexit Alexander VII. & proprio
Officio duplici per S. Rituum Congregationem

Comment. in Rubr. Brev. dect. VII. Cap. 3. Q 4.

die IS. Septembris Iöböρ. approbato die 29. Ja-
nuacii celebrandum præcepit, mutato tertie
hymni verſu.) 2
V30 (Martinæ Virginis Mart. ab Urbano VIII.
Romæ inventa, Officio ſeniduplici & hymno
propriis honoratur..)
ʒ1I Petri Nolaſci Confeſſoris. Orationem &
lectiones ſecundi Nocturni S. Rituũ Congre-
gatione 166 4. approbatas, Alexander VII. 29.
die Jannuarii in ejus feſto legi præceperat: ſed
die 21.: Octobris 1666. obeoncurrentiam Franciſci
Saleſii in diem q& Januarii ſub ritu duplici trans⸗-
ferri juſſit, cum tertii versus mutatione.)

De Feſtis Sanctorum menſe
Februario.
CAPIT IV.

1 I Gnatii. Extat Sermo S. Doannis Chryſoſto-

mi. Manuel meminit tit. de Eerus. Appen-
dix Sacramentar. Gregoriani habet feſtum in
Decembri; Sed in Breviario Vaticano volam.

451. in Februarii primo. Lectiones novem ha-

bebat in Breviario im preſſo ⸗721. & ο. Homi-
liam addidit Pius V. & Lectiones ſacundi No-
cCturnii.
2 De Purificationis beatæ Virginis feſto, vi-
de quæ diximus in primo Tomo, duplex apud
Durand. loco citato. Officium habetur in ordine
Romano. Pius V. addidit primas Lectiones de
Scriptura. Nota quatuor eſſe ſolemniores B. Vir-
ginis feſtivitates, Purificationem in Hyeme,
Annuntiationem in Vere, Aſſumptionem in
Ætiate, Nativitatemn in Autumno Addidit A-
lexander VII. Conceptionem in Decembri.] Si
oecurrat hoc feſtum in Dominicis privilegiatis,
transfertur in Feriam ſecundam ex Decreto Cle-
mentis VI. .
Blaſii. In Appendice Gregoriana, Simplex,
in Breviar. /,jo. erat ſemidup. in breviar. 1727.
nunc Simplex à Pio V. Gemma l. 3. c. 25. memi-
nit cum luminum uſu. An fortè ad ſignandum
guttur, quod in Provincia Mediolanenſi adhuc
eſt in uſu cum candel. accenſis pridie benedictis.
4 Andrex Corſini Epiſcopi Conteſſ. pri-
mùm Alexander VII. 1g. Septembris 1666. Ora-
tionem

en Kolhein
liad lbiun
nrgolen
Hylr Aylp kona
mſe e oo
Irnd N
lunbiusy. cun
Aumettadicunt
Cumuni Snoto⸗
(Dorother.
le in eriar
Trineeniario!
Nomaldi. C
Mmmiun
CCdeſlin nandla
1Meno, er dar
tücenniin

ti, onm )

elilli guhi

leenmn Gobon
INNonndi um
eynn Ande⸗
Munneniig Verſ
eni ium
wpoctebranc
Pemulehi⸗
Mapihorun.
lii Perlen
leni un et
nlüimk d
. ngrit cie
lorir
Akn Rey
tin. n

—

de 19. .

ato Lettis

banoyl
& hymmno

tationem &
hi Corgr.
ler VII.9
cperat: ſed
un krancitci
upliei trans⸗
one.

minſ.

lryloto⸗
rir Appen⸗
et fellum in

cano ;he.

esnovemba-
AVo. Homi-
cundi No-

nisfeſto, Ni⸗
pler apud
ur inotdine
cCiones de
zores B,V⸗
in Hyeme,
nptionenn in
Aodict/.
ccembti .
pritlegani⸗
Decteto e⸗

1, Simplen
cviat. 112
.r. memi⸗
ſgoandum
nepſi adhuc
henecheli
onkell pi⸗
ℳ. Ore-.
tionem

De Feſtis Sanctorum menſe ebruario.

tionem & officium ejus permiſit ſub ritu ſemi-
duplici ad libitum, decretum poſtmodum de
ræcepto.]
7 Agathæ. In Antiphonatio & Sacramen-
tario Gregorian. ſed poſt Gregorium ait Pame-
lius in Antiphonario ejaſdem ; & ex Radulph.

Propeſit. 7. de conſuet. generali, Semidup. a-

pud Durand. & Radulph. locis cit. mutavit Ho-
miliam Pius V. cum Evangelio: & ob ejus præ-
clara merita dicuntur Pſalmi in toto Officio de
Communi Sanctorum virorum.
6 Dorotheæ. In Appendice Gregoriana.
Simplex in Breviar. M. S. & 17706. Hymnus ejus

extat in Breviario Toletano.

7 Romualdi. Clemens VIII. 9. Juli1195. Se-
mid. ritu unà cum Officio, Breviario appoſuit,
qua die fuit translatum ejus corpus Fabrianum
in Piceno, ex Baron. in Martyrologio: nam
obiit die/9.Junii impedita feſto SS. Gervaſii &
Protaſii, quorum Miſſa non erat expungenda
de Miſſali, quæ habet introitum proprium ſu
ti dicemus ſuo loco] ut ejus vice poneretur Miſ-
ſa S. Romualdi cum ſola commemoratione SS.
Martyrum: & ideo in Hymno Ee Confeſor,
mutatur tertius Verſus. Clemens X. ann. 669.
elevavit ad ritum Duplicem 7. Februarii de
præcepto celebrandum.]
*8[Joannis de Matha Confeſſ. Ord. Redem-
lroni captivorum. Officium ex Ordinis ſui
reviario deſumptum S. Rituum Congregatio
6. Maij 1673. per Italiam. cadem S. Congreg.
7. Decemb. 1650o. per Fliſpaniam, Galliam, Por-
tugalliam, ubique demum de præcepto duplex
ſervari mandavit die /5. Octobris 1661.
Appolloniæ. In Miſſali Vatic. volu. 37es.
Simplex, & in Brev. /770.
14 Valentini. In Comite S. Hieronym. &
Sacram. Gregor. Simplex. 70. & nullam Le-
Rtionem habet in Brev. M. S. neque apud nos.
15 Fauſtini & Jovitæ. Appendix. Gregor.
ſimplex in Brev. vo..“
18 Simeonis. In Brev. Vatic. vol. 4777.

222 Cathedræ B. Petri Antioch. In Comite

Hieron. Antiphonario Gregor. & in ejuſdem
Sacramentario, ubi additur in Roma, in edi-
tione ſcilicet Romana, non autem in Pamelia-

117

na. Dictum fuit feſtum S. Petri epularum, quia
vinum & epulæ offerebantur pro mortuis, Jo-
an. Beleth. cap. 92. Semidup. apud Durand. Lo-
co cit. Duplex ex conſuetudine generali apud
Radulph. Propoſ. cit. Officium vel à S. Grego-
rio, vel à Gelaſio, ex Ordine Romano conjici-
tur. Orationis Author S. Leo II. ex Dur. Lib. 7.
cap./j. Homiliam S. Leonis addidit, & haberi
Duplex majus juſſit Clemens VIII. Notat Belcth.
loco cit. ſub nomine Antiochenæ comprehen-
ſam fuiſſe etiam Romanam Cathedram ſuo
tempore; munc diſtinguuntur. Si concurrat
hoc feſtum eum Dominica Sexag ſimæ, ut in
Tabulis noſtris 29. 30. nihil refert, dici bis Ora-
tionem de ſancto Paulo ſub diverſa ratione for-
mali, de qua vide in Tomo I. part. 4. tit. r. n. /J.
Ag. IölI.
23 Vigilia S. Mathiæ. Eadem, qvæ de Vigtlia
S. Andreæ. Officium à Pio V. Si die ſequens
fuerit Feria quarta Cinerum, & ideò transfera-
tur feſtum S. Mathiæ in Feriam V. eo calu in fe-
cundis Veſperis Vigiliæ dicuntur Preces feria-
les cum Oratione Dominicæ, non Vigiliæ, ut
in Rubrieis generalibus tit. de Precibus nam.
I. Vide ſupra Sect. z. cap. 17. num. o. & quia ca-
ſus eſt ſingularis hujus loci proprius, ideò &
hoc locò adnotavimus. In anno biſſextili, in k-
ctione rnb transfertur pronuncintio
hujus Vigiliæ, & Feſti ſequentis, ut dicitur in
eodem Martyrologio. Hr
24 Mathiæ. Uti diximus deS. Andrea, quo-
ad originem feſti, habetur in Sacramentatio
Gregorii. Duplex à Benifacio VIII. Pius V. ad-
didit Evangelium cum Homilia, & Lectione;
ſecundi Nocturni mutavit. Quod autem in biſ-
ſextili anno fiat Ofſſcium die ſequenti zy. Ale-
vander II. præcepit de Eerb. ſignific. c. 14. Con-
cionem de S. Mathia habuit Berno. Secreta
Miſſæ alia eit in Sacrament. Greg.
Circumfertur Ofſcium ſancti Conradi 79.
Februarii, & quod pejus eſt, Venetiis intra Bre-
viarium impreſſum eſt ſine Decreto S. Rituum
Congregat. quæ illud conceſſit Placentinis &
Nettinis in Sicilia tantum, ſub ritu Semid. /y.
Maij i6ia. deinde ab Urbano VIII. etiam Or-
dini Minorum S. Franciſci die 3. Septemb.1627.
quo

IIZ

quocirca non eſt cuique atum illud recitare;
neque fuit ad libitum conceſſum.

De Feſtis Senctorum menſe
MWartio.
CATPUT V.

1Eſta Sanctorum in Quadrageſima ab anti-
Lquis non celebrabantur: quem ritũ retinet
mordicùs Eccleſia Ambroſiana: longè tamen
ante Micrologum coœpta ſunt coli in Quadra-
geſima, ut idem ſignificat c. 4.
4 Caſimiri. Extat Decretum Paulo V. Pon-
lifice, S. Rituum Congregationis, quod fiat ſe-
miduplex, die 22. Janu. ib! Ofſicium autem ſub

Clem. VIII. fuerat editum pro Regno Poloniæ,

deinde à Paulo V. ad uſum communem appro-
batum fuit die 7. Auguſti, 162/. In lectione Mar-
tyrologii legatur primo loco juxta leges Marty-
rologi.
Lucii. In Appendice Gregoriana reſtituit
Clemens VIII. ob ejuſdem corpus inventum
cum corpore SS. Valerii, & Tiburtii in Eccle-
ſia S. Cæciliæ.

5 Thomæ Aquinatis. A Joanne XXII. anno

7323. uti Doctoris, à Pio IV. 1567. ſimplex in
Breviario /50. à Pio V. Duplex, cum Ofhcio:

ſi transferatur, mutatur tertius Verſus hymni, 3

Me Confeſſor. —

Perpetuæ & Felicitatis. S. Auguſtinus in hoc

Feſto tres tractatus habuit, ex Poſſidio: & ha-
betur feſtum in calce Sacrament. Greg. ſimplex
in M. S. & 1750, ut hodie.
x9 Franciſcæ Romanæ viduæ. Paulus V. San-
ctorum appoſuit numero, & Innocentius X. ax.
167 4. Oficio duplici venerari voluit 9. martii,
translatis Quadraginta Martyribus in diem /o.
cquentem.]

10 Quadraginta Martyrum. Baſilius, & Nyſ-

ſenus Orationes habuere in corum feſto, Ma-
nucl. in tit. de Feriis, in appond. Greg. habetur
feſtum Simplexin M. S. & 1⁵%.. ſemidupl. à Pio
V. cum Ofhicio.
12 Gregorii Papæ. In Sacramentar. Gregor.
hac die, cui ſtatim additum fuit in calce hoc fe-
ſtum poſt ejus obitum; ſed Orationes Miſſæ di-

Comment. in Rubr. Brev. Sect. VII. Cap. y.

ſcordant à noſtris in editione Romana, concor-
dant in Pameliana. In Septembri quando fuit
ordinatus, die tertio feſtum agebatur, ex Radul-
pho propoſit. z. eo tempore, quo in Quadrage-
ſima natalitia Sauctorum non colebantur. Ofhi-
cium ab ejuſdem ſucceſſoribus ftatim, ex Schul-
tingio. Duplex à Bonifacio VIII. ſi transferatur.
mutatur in Hymno ſte Confeſſor. tertius Ver-

ſus, quæ mutatio quoque fit, ſi rransferantur
ſequentia Feſta.

*I17 Patricii Epiſc. Confeſſ. ab Urbano VIII.

in recognitione Breviarii ſine lectione, quia
ſemper occurrit in Quadrageſima; die autem
24. Novemb. 1655. S. Rit. Congregatio Ora-
ne, & propriis ſecundi Nocturni lectionibus
ſub ritu ſemiduplici recitari mandavit de præ-
cepto. In Martyrologio erit de eo legendum
primo loco.
19 Joſeph. In Append. Gregor. cum hoc tit.
Nurtritoris Domini. Renovavit feſtum Sixtus
IV. Præcepit diem populo feſtum Gregorius

XV. cum Decreto ſacræ Rituum Congregat.l.

Maij iétt. Duplex in Breviar./57ο. Pius V. Mu-
tavit Officium, quod prius erat totum de eodem
propriiſſimum. * Addidit Clemens X. an. 1671.
hymnhos novos & Antiphonas proprias, Ofh-
ciumque duplex ſecundæ claſſis à S. Rit. Con-
gregat. 27. Novemb. I6éz1. approbatum recitari
præcepit.
20 Joachim à Gregorio XV. qui Duplici ri-
tu celebrari juſſit 2. Decemb. ö. Officio ap-
probato die t. Martii 1623. Convenit in Qua-
drageſima legi Lectionem nonam additam O-
Gtavæ, cum in ea contineatur ſummum privi⸗
legium s. Joachim, quod ſit nimirum pater B.
Virginis, & in hujus rei gratiam legitur Evan-
gelium de generatione Chriſti. “
21 Bencdicti. In calce Sacramentarii Gregor.
& intta Antiphonarium ejuſdem; ſed poſterius
eſt Gregorio, ait ibidem Pamelius, & de gene-
rali conſuetudine, Radulpoh. Propoſit. /2. qui &
ſemiduplex aſſerit habuiſſe Officium, quod du-
ravit ultra annum 172/. ut ex Breviar. eodem an-
no impreſſo conſtat. Duplex in Brev. 1750. t
hodie. Officium eſt Gregorianum, velut ait
Sculting. à S. Bernardo, vel Petro Damiani,
vel

7

D.

eOcnne For
. hehebent i
ele o.
1 4vololen
Sen Mani
mmtiſbti
m ſt.
ununtiat
tun ckedirur.
Unnnols, guain
Penn, En veri
lgium, eop
itlullelnus
Uin meminn
lt ee;
grlo un izt
ln roclncen
l;cta a
1kuolſinm ſern
ten berm Chnr
Wunmeltnio
Inl ledio
Urerken hocee
CunOkenmock
CrioneMlleh⸗
Ulrinllimo
4 Pllis udir
ummione,dir
Aeiclilam
Unntennn d
uNhere crun
wünhamnt
i 6. Po
NNalteren
Anolonm!
lklhenn it
mmtilth i
Pont ie 2.
e br ſe⸗

—

. 1

5COncor-
Anco Kuit

ATRadel.

udeg⸗
tur. Onh.
ex Schll
nskeranu,
ltius Vet⸗
uferantut

bmnoyIl.
ne, qi

die zutenn

atio Orr.
ectionibeu
t de prr.
legendum

umhocti
tun Kixrus
Gregotins
ngregnr/
ius .Mr.
detodenn
Xa. G.
riu, 0fr.
Rir Cor-
n tecitati

Duplin⸗.
Mio ⸗
tin Qu⸗
lcitam 0.
un prifi⸗
n uet
iunben⸗

riiGrepor.
pohetis
de gene⸗
,17. gui &
,quod u⸗
ocetn Il⸗
.1NNNN
eliun ai

Damiani
e⸗

vel Odone Floriacenſi; aliud tamen officium
Miſſæ habetur in Antiphonario Gregoriano in
menſe Julio.
* 24 [Gabtielis Archangeli. Hoc feſtum à
Sede Apoſtolica omnibus Regi Hiſpaniæ ſub-
jectis 7 Martii die; in Imperio autem Romane
2 . martii ſub ritu duplici majore recitari per-
miſſum eſt.]

27 Annuntiationis B. Virginis, orationem

Wabuit [creditur in ejus F eſto] S. Gregor. Thau-

maturgus, quam in Latinum transtulit Card.
Sirletus, ſeu verius, ex Notis Baronian. in Mar-
tyrologium, eo prodente Græcam latinitati do-
navit Qzuillelmas Lindanus Kuremundenſis E-
piſcopus. meminit Feſti s. Athanaſ. Enarratio-
ne de Deipara ; quæ tamen videtur tribuenda
Orrillo, um ibi pugnet aubtor contra eſtorium.
Sexta Synodus capite /2. meminit foſti tanquam
antiqui, citata à Baron. in Not. Martyrologii.
§. Auguſtinus ſermonem de eadem habuit, §S.
item Petrus Chryſologus. Feſtum habetur in
Sacramentario Gregoriano. Duplex apud Du-
rand. ſupra. Leæctiones primi Nocturni haben-
tur exdem hodie quæ in ordine Romano, reli-
quum Ofheium Schultingius Ildephonſo tribuit.
Orationes Miſſæ habentur in Sacramen. Grego-
riano. Quid agendum ſit quando feſtum hoc
incidat in ultimo biduo majoris Hebdomadæ;
An populus audire Miſſam teneatur, an queat
communicare, diximus in primo Tomo cum de
iis, quæ ad Miſſam ſpectant part. 4. titul. 9. n. 2 ½.
Si transferatur poſt Dominicam in Albis, pri-
mæ Veſperæ erunt de B. Virgine, cum comme-
moratione Dominicæ.
*Feria 6. poſt Dominicam Paſſionis Cle-
mens K. ad preces Pleonoræ Imperatr. Feſtum
ſeptem Dolorum B. Mariæ V. uti antehac in Ita-
lia & Hiſpania, ita in Germania Officio & miſ-
ſa propriis ſub ritu duplici majore celebrari
permilſit die 2. Martii 1674. ita tamen, ut ſi es
die & ſabbato ſequenti per aliud feſtum im-
pediretur, nunquam ad tempus Paſchale trans-

feratur.

Tom. 11

De Feſtis Sanctorum menſe Martio & Aprili. 112

De Feſtis Jandt orum menſe
Aprili.
CAPUT. VI.

1 TRancifci de Paula. In Miſſali Romaus
fuit anno v. reſtituit Sixtus V. &. qui
& Duplex Officium recitari juſſt: quod muta-
tuti quidem fuit in ſemidup. à Clemente VIII.
ne Officium Dominiexæ impediret (quod in ſe-
quentibus ſimilibus mutationibus obſerva) ſed
reſtiturum denuo duplex (quia Ordinis Funda-
tor) à Paulo V. fuit. Omicium verò à Sixto V. fue-
rat evulgatum: ſi transferatur, mutatur verſus
tertius Hymni, Me Confeſtor.
*(Vincentii Ferrerii Confeſſ. meminit
ejuſdem Martyrologium Rom. & Baronius in
Annotat. Pius II. Sanctorum albo inſeruit, &
Clemens IX. ann. 1665. Ofhcio ſemiduplici ad
libitum veneratus eſt.)
II Leonis. In Appendice Gregoriana, non
tamen fuit in Breviarits M. S. & 7o. à Pio V.
deinde cum duplici rita & Of cio fuit reſtitutu.
In octavario Romano pro ocava s. Leonis po-
tuiſſent legi (monet Praxis Cærimoniarum Atn
ctor) Lectiones, ſeu Homiliæ in feſtis ſancti
Petri 29. Qanii & 1t. Zanuarii: ſed Bellarmino
placuit, Horniliam tantum infra hanc octavam
legi à s. Leone compoſitam, in qua de ſe loqui-
tur; & cujus gratia datum eſt huic feſto tale E-
vangelium. ſi transferatur, mutatur tertius Ver-
ſus in Hymno, te Confeſſor.
* 12 (Hermenegildi Regis Mart, ejus me-
minit Martyrologium Rom. Gregorii XIII. ni-
hil vero Breviarium Rom. anni I624. quodnsne
Officium pomit proprium ſemiduplex.)
I4 Tiburtii & Valeriani, & c. In Sacramentar.
Greg. Simplex in M. S. & deinceps Ofſiciũ Gre-
gotianum. Non dicitur Hæec eſt vera, &c. quia
non eſt ꝑ. Paſchale, neque ſunt omnes fratres.
17 Aniceti. In Appendice Gregor. ſemid. ex
Microl. cap. 43. Romæ tantum, Radulph. Prey.
22. Simplex in Brev. M. S. & /.ο. ut hodie.
* 21 [Anſelmi Epiſcop. Confeſſ. Recenſe-
tur in Martyrolegio Romano, & S. Rimum
Coangregatio 2. die Zanugrii163o. mandante

D

II4 Comment. in Rabr. Brev. Sect. VII. Cap. 6. & 7.

Alexandro VIII ritu ſemiduplici eum Oratio-
ne & lectionibus propriis de præcepto recitari
22 Soteris & Caii. In Append. Gregor. So-
teris tantum, Radulph. Propoſ. 22. ſemidupl.

ex Microl. cap. 43. ſimplex in M. S. & 15r0. à

Pio V. reſtitutus eſt nitus ſemidupl. unaà cum
Oflcio.
23 Seorgii. In Antiphon. & Sacram. Greg.
ſed additum putat Pamelius ibidem poſt S. Gre-
gorium, Manuel. tziz. de Ferits, ſimplex in M.
S. Breviar. & 17o. à Pio V. ſemiduplex cum o-
ratione ſumpta à feſto S. Barnabæ. Nulla Lectio
propria in antiquis, neque in recentioribus.
25 Marci Evangeliſtæ Ordo Roman. Sacra-
mentar. Gregor. Decretum Bonifacii VIII. qui
ritum Duplicem præſcripſit. De Litaniis majo-
ribus, vide præcedentem Sectionem capite 16.
dagina 99. Decrevit S. Rituum Congregatio Li-
tanias majores occurrentes in die Paſchatis dif-
ferendas eſſe in Feriam tertiam ſequentem .
quod, me petente, ſancivit die 2r. Septemb.
1627. eo quia Mifſſa Epiſcopalis, Communio
totius populi, & Cleri ob has cauſas occupatio,
impediunt Proceſſionem, in die tamen feſto fa-
ciendat, ex infſtitutione S. Gregorii; quare hæc
translatio ſolius erit Paſchatis diei privilegium,
non autem dierum qui ſequuntur. Objiciebatur
Concio matutina; at hæc vel ante vel poſt Pro-
cefſſionem haberi poterit, velà prandio, ut in
Paſc hate.
26 Cleti & Marcellini. In Appendice Gre-
gZor. ſemidupl. ex Microlog. 73. Romæ tantum,
ex Radulph. Propoßi. 22. ſimplex in M. S. &
1rro. ſemidupl. à Pio V. reſtituitur, à quo &
Officium.
28 Vitalis. In Antiphenar. & Sacramentar.
Gregor. In hoc Feſto ſermonem habuit Petrus
Card. Damiani, apud Surium Yoemo. ſimplex
in M. S. & 175ro. ut hodie.
29 Petri Martyris. In Brev. Vatic. vol. 47b.
xeſtituit Sixtus V. . qui & Duplex cum Of-
Kicio inſtituit. Semidupl. juſfit eſſe Clemens
VIII. *At Clemens X. an. /670. rurſus duplex
eſle præcepit.
320 Catharinæ Senenſis. Clemens VIII. com-

memorationem ordinavit in præcedenti die;
ſuggerente Roberto Card. Bellarmino: at Ur-
banus VIII. Semid. Officium eſſe voluit 2. Aag.
1625. Lectiones proprias, & Orationes addi-
dir, praſertim ad varietatem Orationum in Of-
ſicio & Miſſa, quando contingit hoc feſtum
transferti in diem 4. Maij, in qua occurrit fe-
ſtum S. Monicæ. Quod modèò tamen fieri ne-
quit, quia Monicæ feſtum eſt ſemiduplex, præ-

terquam quod & Clemens X. Catharinæ fetuam

an. 1670. Duplex inſtituerit.]

De Feſtis Sanctorum menſe
Maio.
CALPUT viII.
1 P Hilippi & Jacobi. Sine Vigilia, ex Innoc.

III. de Obſerv. jeiun. c. 2. Officium Vigi-

liæ adhuc legitur in Sacram. Gregoriano pro
Miſſa tantum. Feſtum, ut de S. Andrea dictum
eſt. Officium creditur à Schulting. eiſe Pelagii

Papæ, qui eorum corpora condidit in Baſilica

duodecim Apoſtolorum, & uno codemq; die
utriuſque feſtum celebrari juſſit. Habetur in
comite Hieron. in Antiphon. & Sacramenta-
rio Gregoriano Ofhc. Miſſæ. Si occurrat hoc
feſtum in Sabbato Dominicæ 7. poſt Paſcha,
tunc in Dominica g debent legi Lectiones Fe-
riæ 2. ſeq. ne bis initium Epiftolæ S. Jacobi le-
gatur immediatè duobus diebus; ut ſupra dixi-
mus Sect. 6. cap. 1. num. äb. pag. gS. quod ſi con-
tingat eos dividi juxta Rub. de qua fup. Sect. 3.
c.70. a. I3. pag. 29. eo caſu in Eccleſia S. Phi-
lippi Lectiones primi Nocturni erunt de com-
muni Apoſt. 1eErrata Lectione Epiſtolæ S. Ja-
cobi Officio ejuſdem, dujus eſt propria. Lecti-
ones z. Nocturni quinta & ſexta ſumentur de
communi Apoſtolorum. Lect. 3. Noct. cum
Antiphonis in Laudibus, ut in proprio feſto;
quia ſunt magè propria de S. Philippo. In Off-
cio verò S. Jacobi, quod transferri debet in pri-
mam diem non impeditam, etiam intra Octa-
vam S. Philippi Titularis (hoc eſt, in diem 7.
Maii, vel, ſi ea dies Dominica eſt in aliam 1
primæ Lectiones, ut dictum eſt, erunt de E-
Piſt. Jacobi; ſecundæ erunt propriæ, adcita
fexta

*

zlheonn

les etllat del
1,, in coe
Hionr onne⸗
nr DAchali V
vrlatu cert
Uilppi, in
uin 1n INi
EeAFeſtum
lle.
lbihrOctar⸗
1: Noprronn
ſmes pumn
tpoſolon
1Atanahi.
ArNauamzentn
1Ee Nrut, Him
am Ohe
uOcehn
Ut lausil
aabympelun
ſereplr
s Alunai.
miktelohen
Munſaluten
Merbnus.
Nrgen
Rluohern
lit, col be
nskheron
Nin ſnidn

=☛ à

3
65

4

lſal

1t Kncbenn
Uhiro ſenet.
Ahlanm
Pull Or
Amelt
e lanmr
unhonti

I.
cſco

4

*

denti die 4
ino: NRDU-
dit. u;
Ones c.
um ind.
oc ſeſtun
ccultit t⸗
enfeline⸗
plerztr

inefelnn

Neyſ.

ex Innoe⸗
cum Vipi⸗
Ninn
en dictum
ele Ddlgi

in Dahlit

demg;de
labetar in
ctamentr.
curra hoe
t ach,
lioneske⸗
xobie⸗
upn ⸗
odſcon⸗
. Elk;
11 §. Pli-
decom
olrs r
in lei-
entur de
oCt. cum
o felto;
In 0f.
etinpti⸗
1200r.
diem /⸗
liam
t de l⸗
0ira
ſexn

ones erunt de Evang. Ecce nos reliquimus om-
wa, ut in eocdem communi Apoſtolor. An-
tiphonæ omnes de communi Apoſtoelor. tem-
pore Daſchali. Pre varietate Orationum, quæ
neceſſaria certè erit in ſecundis Veſperis S. Ja-
cobi, ſi die ſequenti ſat de die infra Octavam
S. Philippi, ſumi potcrit oratio de s. Jacobe
majore 2y. Julii. Eaclem ſervanda erunt vice

verſa ſi Feſtum s. Jacobi minoris ſit Titularis

Eceleſiæ.
Ubi fit Octava, ſi intra eandem occurrat Fe-
ria 2. Rogationum, vel Vigilia Aſcenſionis,
Lectiones primi Nocturni ſumuntur de com-
muni Apoſtolorum.
2 Athanaſii. In Appendice Greg. Oratio-
nem Nazianzenus habuit in ejus feſto, Manuel.
tit. de Feriis. Simplex in Brev. ro. Duplex à
Pio V. cum Ofhcio. In Octavario noſtro non
damus Octavæ hujus ſanch tria Evangelia, quod
ſcripſit aliquis: ſed in die Octava legitur in i-
dem Evangelium feſti Homilia feſti s. Polycar-
pi, quæ explicat poſtremam partem Evangelüi

feſti s. Athanaſii. Homilia ergo, non Evange-

lium feſti s. Polycarpi legi debet: ſi transferatur,
mutatur Verſus tertius in Hymno, Iſte Confeſor.
3 Inventionis S. Crucis. Decreto Euſebii Pa-
pæ, Dif. 3. Cracis à s. Silveſtro inſtitutum fuit
ex Fl. Lucio Dextro iz Chronico (ſi tamen il-
lius eſt, quod nuper editum eſt) anno 424. un.
12. Comes Hieron. Ordo Roman. Sacrament.
Gregorian. ſemidupl. apud Durand. logo citato.
Duplex apud Radulph. Propoßt. 12. Officium ab
Euſebio, & habetur apud Microl. æapite 75. Alii
in Breviatio Venet. 1a auctorem faciunt Pe-
trum Epiſcopum Singalenſem, approbante
Cæegorio XI. Oratio eſt Ambroſiana, & habe-
tur in Sacramentario Gregoriano eum aliis dua-
bus, quæ dicuntur in Miſſa; Officiumque Milſ-
ſæ in Antiphonario. Clemens VIII. inter feſta
ſecundæ claſſis collocavit, mutavitque Anti-
phonas ad Laudes, ut eſſent eædem quæ in E-
xaltatione: quia priores hiſtoriain continebant
dubiam. Si concurrant feſta Aſcenſionis & In-
vêntionis s. Crucis, fiat commemoratio de feſto
§. Crucis, lieet videatur feſtum de codem Do-

De Feſits Nandktorum menſe Maio. 171

lexta de communi Apoſtolorum : tertiæ Lecti-

mino; & differentia ſatis patet in divergtate
myſterii, quidlquid alii contra ſcri pſerint.
Alexandri, &c. cum Juvenale Confeſſore,
Primorum trium mentio eſt in Sacramentarie
Gregorian. Juvenalis quoque in Antiphonatio
Gregoriano ;ꝛ omnium ſimul in Miſſali Vatica-
no antiquiſſimo, vol. 7776. Simplex/vo, Ofſpciũ
Gregorianũ. In Oratione titulus (Martyrum)
omittitur, quia Juvenalis non fuit Marryr.
4 Monicæ. In Breviar. Vatican. velu. 47r5.
Simplex in M. S. & à Pio Quinto, cum Ofſicio.
[Modò tamen, ut ſupra notavi, Clemens IX.
aun. 1669. Oratione, & ectionibus ſecundi &
tertii Nocturni propriis ad ritum ſemidupli-
cem de præcepto elevavit.] Pro Oava ejuſdẽ
(quæ celebratiir ut plurimu apuꝗ alumnos ſancti
Auguſtini, & proprias habent Lectiones)indica-
tum eſt ſatis in octavario, datæq; ideò ſunt Le-
ctiones de Communi; poſſunt tamen etiam legi
in die Octava, quæ Fer. y. Dom. 4. Qudragelſ-
habentur in Breviario.
Joannis ante Portam Latinam. Iu Appen-
dice Gregoriana, & Gemmalib. g. cap. 160. Se-
midup. Durand. loco cit. Duplex à Pio V. ut in
Breviario v5o Clemens VIII. Duplex majus de-
claravit eſſe. Si occurrat in Sabbato Aſcenlſionis,
legitur initium Epiſtolæ Dominicæ ſequentis,
in qua deinde legi poſſunt Lectiones Feriæ 2.
ne bis initium legatur immediatè. Ita in reco-
gnitione poſtrema Breviar. Si occurrat in Do-
minica, vel Feria 2. Rogationum, convenit ut
nona Lectio conjungatur Octavæ, quia in illa de
martyrio illius agitur.
7 Stanislai. In Breviario Vatican. vol. g21.
à Clemente VIII. reſtituitur anno g.. à quo &
ritus ſemiduplex & Officium decernitur; hae
nimirum die, licet obierit die ſequenti, ex No-
tis Baronii in Martprologio, quæ impeditur ma-
jori feſto. Petrus Gelaſin. in ſuo Martjfrologis
ſcribit obiiſſe die undecima Aprilis, quæ item
impedita eſt feſto S. Leonis.
⁸ Apparitionis Michaelis Archangeli. Hu-
jus feſti meminit Alexand. II. Ep'ſt. a Petrum
Archiepiſc. Dioclenſoem, in qua concedit eidem,
ut poſſit uti Pallio in duobus feſtis s. Angeli, &
in aliis de more. Explicat recentior hunc tex-
P 2£ tum

ℳ

116
tum de duobus Feſtis, quæ ſequuntur immeclia-
tè diem Palchatis; at unde probat dici hæc duo
Angelorum feſta: An quia Mediolani celebra-
cur feſtum Feriæ 2. Paſchatis apud Ædem §. An-
geli? anmuit ille. Certè Urbanus II. conceſſit u-
ſum Pallii etiam in feſto s. Michaelis in Epifel.
ad Berengarium Tarraconenſ. Arcleepiſ.- quod
adnotavit idem boni nominis Auctor. Conti-
git Appatitio ſub Gelaſio, eæ Sgebert. in Chro-
nico. Ob aliam apparitionem, ante eam quæ in
Gargano monte (ait Baron. in Mertyrologie)
agebatur feſtum: & habetur in Miſſali Vatica-
no volum. 477o. Semidupl. apud Durand. loco
gitato, & in Breviario .o. Duplex à Pio V. Du-
plex majus à Clemente VIII. ille addidit primas
& ſecundas Lectiones: hic Homiliam s. Hilarii.
Reliquum Ofhcium à Feſto Dedicat. ſumitur,
ritu tamen Paſchali. Octava Benedictio, Quo-
rnw, Feſtum, &. ut ex. Lectione patet. Lecti-
enes autem pro Octavaà nobis alias editæ, & 4
S. Ritunm Congregatione approbatæ, refor-
matæ fuerunt in Octavario Romano. Quod ſi
Feſtum A pparitionis transferatur ultra tempus
Paſchale, fat ut in Septembri : ſi occurat in Feria
ſecunda Rogatiomiun, Octavæ Lectioni conve-
nit adjungi nonam, in qua de SS. Angelis.
9 Gregorii Nazianzeni. Manuel de Feris.
In Breviario Romano non ante annum vo.. ut
notavi diligentiſſimè perluſtrans multa Miſſalia
& Breviaria antiquiora: neq; de eo fit mentio in
Breviario edito vο. Duplex ergo cum Officio
toto à Pio V. ſi transferatur, mutatur tertius ver-
ius Hymni, Ite Confeſor.
IO [Antonini Epiſcopi Confefſſ. ab Ha-
driano VI. ann. Irzy. Sanctificatus, à S. Kitunm
Congregatione Oratione & lectionibus ſecun-
di nocturni propriis die 21. Novemb. lIééz. Flo-
rentinæ tantum dioceſi conceſſis: die autem i.
artiii6g. pro univerſali Eccleſia per mo-
dum Setniduplicis ad libitum permiſſis glorifi-
catus cum 9. lectione]
Gorcdiani & Epimachi. In Antiph. & Sa-
cramentario Gregoriano. Simplex in M. S. 1 fo.
Officium Gregorianum.-
12 Nerei, Achillei, &c. excepta Domitilla

Comment. ia Ralr. Brev. Selt. VII. Cap. Z.

quæ obiit die 7. Maii, & quam, ob hodiernam
translationem addidit Clemens VIII. omnes ha-
bent. Feſtum in Antiphonario Gregoriano, ubi
habetur officium Millæ. Orationes etiam legun-
tur in Sacramentario Gregoriano, non Roma-
no, ſed à Pamelio edito. Pancratii feſtum habetur
in Comite S. Hieronymi. Simplex in M. S. & 7e.
omnes autem ritu Semiduplici à Clemente VIII.
coli jubentur, qui addidit lomiliam cum Evan-
gelio, & Lectiones ſecundi Nocturni ampliavit
in laudem Domitillæ, inſtante Card. Baron. qui
pridie transtulit in Eecleſiam eorundem, & titu-

lum ſuum, corpora trium primorum anno 159.

reliquum Officium eſt Gregorianum. Si oecur-
rat hoc feſtum in feria ſecunda Rogationum,
convenit;: ut Octavæ Lectioni adjungatur no-
na;, in qua de Sanctis agitur. Si venerit extra
tem pus Paſchale; quia transferatur, mutantur
Antiphonæ, & Reſponſoria, non tamen dicitur
B. Hæc eſt vera fraterzitas, quia non ſunt omnes
fratres. Vide Sect+eUÜOmnenz §. c.2. m. 9. Miſſa cum O-
rationibus & Evangelio propriis dicitur, ut in
Communi extra tempus Paſchale.
14 Bonifacii. In Breviario Vaticano volum.
4773. cum novem Lectienibus in Breviar. ve.
cum duabus à Pio V. “
16 Ubaldi. A Cæleſtino HI. anno 1792. in Bre-

viario Vaticane volum. 176o. A Paulo V. Duce

Urbinate procurante, reſtitutum eſt Feſtum die
24. eptemb. quia hac die 16. creatus ille fuit
Summus Pontifex, & huic ſeniori natus eſt fi-
lius anno 16ρ7 Simplex in M. S. Oſſicium à Pau-
lo V. editum eſt /2. Decemb. 16ov. * [Demum
Semiduplex S. Rit. Congregatio 1I. Febrnuara
1782. indultit cum Oratione, & propriis ſecun-
di Nocturni Lectionibus.
* 18 [ Venantii Martyris. Feſtum eum
Hymnis, Oratione, & Lectienibus Clemens
X. anno 6zo. Semiduplex præcepit.]
19 [Petri Coœleſtini Confeſſ. pont. Cle-
mens I X. die 2. Iulii 1665. Semiduplex, poſt-
modum ut Ordinis Cœleſtini Inſtitutor Du-
plex eſt præceptum, cum Lectione IX.]

Pudentianæ. In Antiphon. Gregoriano:

poſterius tamen eſt Gregorio, ex Pamelio ibid.

ner in N
) beiut

enit Muemtooe,
agoinlergit Ni
eVII erſei

ude h. ten
Gilci
5 Mais)
un ann 607.
Comum dbome

eNre 21 5 Rit
se0ntone,
Pllppi
o as lbbitum

. an appleb⸗

nMenetatione
IEN naican. ol

Ein hleche
melmnde 5Dhuil
Arnis vetlus l
ums Dahr

tüleunrio,

eldenin che?,
ſumcCxwer
Hapr In
l
ollle. In
dra Madeb
UmhVI. An
Ae Ner lum,

3 da

1
(Ar
nihlarcc

13

I Wnnemati

zeumn chtu

bhodiernan
Il. omnes la.
Soriano, ub
etiatm legun.
non Romz-
ſtum habetar
n MS. & .
lemente Illl.
mcum Evan.
tniampliazi
d. Baron. gui
ndem & tin.

umn anno ,.
um. Si ecul-
Rogationun.

Gjungarur w.
venerit eut
ur, miltantut
tamen dicitut
n ſuntommnes
MiſſacumO-
dicitur, urin

icano vo⅛e.

Breviar./5)t

o In in re-

Io V. Dce

eNt Feſtum de

nns ile at

ei natuselt h⸗

Bciumd Du-

* Demum
1. Felmcms
opris ſecln⸗

Teſtum eum
us Clemens
1 C-
plex, pol.
tutor Dr.
X)
gollano

melioiht

.

De Feſtis Sanctorum menſe Junio. 15

Simplex in M. S. & 175ο. Officium Gregor.
20 [Bernardini Senenſ. Confeſſ. Me-
minit Martyrologium Baronii. Sanctorum nu-
mero inſcripſit Nicolaus V. 1470. 20. Marti. Ale-
xander VII. ex ſententia S. Rit. Congregati-
onis die J. Septemb. Iézz. Officio honoravit ſe-
miduplici.
25 [ Mariæ Magdalenæ de Pazzis Virg.
uam ann. 16ο7 defunctam Clemens X. in
Sanctorum album referens, approbatis 29. No-
vemb. 16eo à s. Rit. Congregatione Lectioni-
bus & Oratione, Officium præcepit Semidu-
lex.
* 1 [Philippi Nerii Confeſſ. Feſtum cum
Officio ad libitum ſub Urbano VIII. 6. No-
vemb. 162 . approbato fieri potuit. Quod Cle-
mens X. duplex ſub præcepto inſtituit cum
commemoeratione & IX. Lectione Eleutherii.
In Miſſ. Vatican. volum, 4743. ſimplex in M.
S. & ο In Lectione Martyrologii legatur
primo loco de S. Philippo; ſi transferatur mu-
tatur tertius verſus Hymni, Ee Confeſſor.
27 Joannis Papæ ut dictum eſt de præce-
denti Eleutherio, ſed hic dies translationis
eſt: obiit enim die 2/. & die 22. Romam fuit
translatum Corpus, ex Baron. in Met. Martyrol.
3o Felicis Papæ. In Appendice Gregor. Sim-
pl. in M. S. & 1710
31 Petronillæ. In eadem Appendice à Teu-
tonicis, ex Radulph. Propeſit. 1z. Simplex in
M. S. & 7ρ. Lectionem dubiam de ea ſuſtu-
lit Clemens VIII. Anton. Gallonius optimè ne-
gat eſſe Petri filiam, niſi velis eſſe ſpiritualem
tantum.

De Feſtis Sanctorum menſe
n1o.
CAPUT VIII.
1 Etri & Marcellini. In Antiphonario &
1 LSacramentario Gregoriano. Agebatur
tamen Feſtum eorum tem pore §. Gregotii in
menſe Decembri, niſi ſit mendum in Codice
ejuſdem in inſeriptione. Homil. 6. in Evangel.
ua habita fuiſſe dicitur in die natali ipſorum

Eraſini Romæ tantum, Radulph. Propoft.
22. & in Miſſali Vatican. volum. 4743. ſimplex
M. S. cum novem Lectionibus in Breviar. /r50.
à Pio V. ſimplex. Officium Gerg. ſed cur Eraſ-
mus ulrimo loeo: nam Epiſcopus eſt, & Mar-
tyr: fortaſſe quia primi duo erant Romani, qui=
bus & Conſtantinus Eccleſiam ædificavit ex Bre-
viar. in feſto dedicat. Baſilicæ Apoſtolorum 17.
Novensbris.
6 Norberti. A Paulo V. 14. Mvembrir
1620. cum ritu Semidupl. & Officio die go. Mar-
tii 1621. approbato à s. Riruum Congregati⸗
one modè Duplex eſt præceptum] In Le-
ctione Martyrologii ponatur primo loco: ſ
transferatur, mutatur tertius Verſus Hymni,
Ne Confeſſor. Circumfertur Decretum Urba-
ni VIII. anni 6zr. quo transfertur hoc Fe-
ſtum in diem 11. Julii. Sed idem Pontifex an-
no 1631. declaravit, ab Ordine Præmonſtra-
tenſi transferendum eſſe, & à nonnullis aliis.
9 Primi & Feliciani. In Antiphonario &
Sacrament. Greg. ſimplex in M. S. & 1vyo. Of-
ficium Greg.
10 [Margaritæ Scotorum Reginæ viduæ.
5. Rituum Congregatio 22. Jannar. 1677*. Of-
ficium ſemiduplex de Cõmuni nec Virg. nec
Martyr. permiſit; eadem s. Congreg. die t.
Februar. 1679. annuente Pontifice cum ſpeci-
alibus lectionibus & oratione recitari manda-
vit Officium ſemiduplex.
II Barnabæ. In Appendice Gregor. & ex
generali conſuetudine Radulph. Propoſ. 17: Se-
midup. apud Durand. & Radulph. locis citat.
Duplex in Brev. o. Addidit Lectiones primi
nocturni Clemens VIII. auctore hujus Operis
procurante in honorem hujus, à quo Barnabi-
tæ vocantur; qui item mutavit Evangelium
cum homilia, & declaravit eſſe duplex majus.
Si venerit ante Pentecoſten, Miſſa erit ut in ſe-

ſto s. Marei, exceptis Orationibus. Epiſtola &

Evangelio, quæ dicuntur ut in Propria Miſla:,
officium quoque ut in tempore Paſchali.
12 Baſilidis. &c. Primi tantum in Antipho-
nario Gregoriano, aliorum verò poſt Grego-
rium in Antiphonario fuiſſe poſiuum offcium

S Comment. in Rutr. Brev. Sect. VII. Cap. S§.

Miſſæ, nosat Pamelius; omnium verò ſimul in
Sacrament. ejuſdem habentur orationes, qua-
rum prima Ambroſiana eſt ſumpta de Feſto 58.
Vitalis & Agricolæ, mutatis nominibus.
13 Antonii Patavini. In Miſſali Vatic. volu.
471a3â. à Sixto V. refertur anno Iséb. cum no-
enmn Lectionibus, in MM. SS. quæ, ut initio
dixi, erant Franciſcanæ. Duplex àa Sixto V. Se-

midupl. (ut olim) à Clemente VIII. (NQunc rur-

ſus Clemens X. 1670. Duplex præcepit) Offi-
eium ſi transferatur, mutatur tertius Verſus in
Hymno, MNe Confeſſor.
14 Baſiki. Obiit Calendis Januarii „ inh ea
die habetur Feſtum in Breviario Vatic. vol. 42 2.
Alia Breviaria habent in Octobri, ut in Vatic.
vol. 4759. Ordinatus dicitur anno 3é69. hoc men-
ſe, & die/4. ideò nunc communiter hac die ce-
lebratur ſimplex in Breviar. eclito Igo. Novem
Lectionum à Clem. VI. ut in calee Martyrolo-
gii M. S. apud Fortunatum Scacchum. Duplex
cum Ofcio, à Pio V. in Hymno Ste Confeſ-
ſor, mutatur tertius Verſus.
1½ Viti, Modeſti, &c. In calce Sacramenta-
rii Greg. Creſcentiæ vero in Appendice Gre-
goriana. Simplex in M. S. & zo. Oſhcium Greg.
Oratio eſt Ambroſiana. .
I8 Marci & Marcelliani. In Antiph. & Sa-
eram. Greg. ſimplex in M. S. & 157o. Officium
Greg. Z
1 Gervaſi & Protaſii. Extat Sermo s. Am-
broſii in Comite s. Hier. Habentur Epiſtola &
Evangelium. Et quia eo die conciliata pax fuit
inter Imperatorem Romanum & Regem Lon-
gobardorum, s. Gregorius compoſuit Introitum
Miſſæ huias Feſti Loquetur Dominus pacem,
& c. Durand. lib. 7. cap. 3. & habetur in Anti-
phon. Gregor. orationes autem in Sacrament.
eja(dem. Simplex in M. S. & 177o. Officium
Ambroſianufh eſt, ex Radulph. Prpoßit. /9. ſed
non illud, quo nos utimur.
21 Süverü. In Miſſali Vatic. volum. 4747.. 4
Gregonio VII. ex Microl. cap.4 3· Romæ tantum,
ex Radulph. Propoſ. 22. ſemid. ex Microl. cit. &
in Brev. Mo. Simplex à Pio V.
22 Paulini. In Appendice Gregoriana, ſim-
plex in M. & ro. ut hodie.

23 Vigilia s. Joannis Baptiſtæ. Beda memi-
nit. Officium à Pio V. Oratie tamen antiquieor
in Sacramentario s. Gregorii; Ofſicium Migæ
in ejuſdem habetur Antiphonario, & in Ce-
mite S. Hieron.
24 Nativitatis Joannis Baptiſ,æ. Auguſtinus
& Maximus ſermones habuere de hoc Feſto.
Ordo Roman. meminit, Comes s. Hieron. An-
tiphon. & Sacrament. Gregorianum, in que
omnes habentur Orationes Miſſæ; ſed prima
eſt Ambroſiana ex Pamelio. Ab XÆgyptiis cele-
bratur ex Cyrillo Alexandrino, ait Raron. an-
no g2ε2. à Græcis etiam, ex Manuele tit. de Fe-
riis. Duplex majus dicitur à Durando & Radul-
pho loc. citatis. Ofſicium à s. Gregorio. Hymni
à Paule Diacono, qui raucedine impeditus ſa-
nitatem impetravit, quam initio Hymni, qui ad
Veſperas dicitur, poſtulavit, Durand. lib. 2.
cap. I 4. De artificio primæ ſtrophæ vide ſect. y.
ap. 6. pag. 5. Amal. de Ordine Antiphon. cap.
y. notat in hoc feſto legi multa de Iſaia & Je-
temia; quia Iſaias de Ioanne prophetavit, Je-
remias oanni fuit ſitnilis in ſanctificatione. In
tertio irem Nocturno addit non dici Alleluis iis
Antiphonis, ſicut in tertio Nocturno Apoſts-
lorum; quia, inquit, N ativitas Joannis extitit
ante Chrifti Relurrectionem. Aptiphona ad
Benedictas non impedit, quin inchoetur Can-
ticum Benedibétus à capite de more; quia Ru-
brica generalis loquitur de antiphona, quæ eſt
eadem eum Cantico: at in antiphona hac deeſt
Dominns. Cæterum accidit Nativitas §. Joan-
nis in die veneris, ut rectè colligit ex Nativita-
te Chriſti Azor. Part. 2. liß. 1. Capite 25.
26 Joannis & Pauli. In Comite s. Hierony-
mi, & Anmtiphon. & Sacrament. 8§. Gregorii,
ſemidupl. in M. S. & /7½ Je. nihil Durandus de
iiſdem. Officium Miſſæ habetur in antiphona-
rio Gregoriano, & Orationes in Sacramenta-
rio; ſed prima eſt Ambroſiana, de SS. Gervaſio
& Protaſio. Pius V. mutavit Evangelium, &
addidit Homiliam. In ſecundis Veſperis adeſt
ritus ſpecialis contra Rubricam generalem de
oneur. Oſſicii nam. g. qui tamen sbidem ſigni⸗
ficatur iis verbis, niſi aliter ſignetur: & ratio
eſt, quia fuêre nobiles Romani. Veſperæigitur
ſecundæ

kemmin
nblorest

Ai Phorſek

armuneferen
Erltbiiu genen
Ieonis In

ülum ckpe
M n ls n
Cun mignins

6 ſla ncto⸗

Relpun Pigie
uHeonym in

biun Mlr ejn

ſtumn orpot.

(Kerumenta
tken Sactament⸗

.

memorationis:
Id nOgcinm

alela n

Ttenin deriut
9Nenikhal.
lit Coness ⸗
Oln Euneran
Wnſkielhitgen
nfüintnn ,
ag; Mnl
lanz 1od d
limi Iin 0
WMiim fit
Mlmen erſi⸗
Ullnini Reli
uleerns dei,
ttrori,
an Doran
Wenknni
Lumad
ein K
ehren or
lmiine .
Adite Nicke

.

Beh mem.
n amtigtior
Ncium Mille
, & in Co⸗

Auguuſtinnd
e hoc beſto.
Hieron. An.
um, in gle⸗
Syptiiscele.
t Baron. an-
cletit. 4. .
do&Radul.
otio Elymn
mpelltu lr⸗
Vinni,liad
Irand. k.,,
vide /el.
ntiphen.
lain & ⸗
hetant, ſ.
kcationc. In
Alelkain
no Apolts.
unnis ertit
Niphom
oetul Can-
i Ru⸗
na, gor eſt
hacdeek
5 onn-
XNaivite-
2,.
. Hierony⸗
Crepoti,
rands de
tntiphone⸗
ctamenti-
Geryalo

clium, X

perig eſt
eralem N
len loni.
K lari⸗
erripitu
ſunir

. =U 6

De Feſtis Sanctorum menſe Junio.

ſecundæ erunt integræ de ſanctis; cur non pri-
mæ, nobiliores ſecundis? ita placuit Majoribus
noſtris. Si hoc feſtum concurrat cum Domini-
ca, aut transferatur, in ſecundis Veſ peris ſeque-
re Rubricas generales de concurrentia Ofſicii.
28 Lconis. In Sacramentario Gregoriano,
ſed additum eſt peſt obitum s. Gregorii. Semi-
dupl. in M. S. & τ. Durandus non habet of-
ſicium antiquius Pio V. qui Homiliam addidit
pro Vigilia Sanctorum Apoſtolorum, de qua
vide ſupra in Vigilia s. Andreæ. Vigiliæ memi-
nit Hieronymus in Comite, ſeu Lectionario.
Officium Miſſæ ejuſdem Vigiliæ legitur in an-
tiphonar. Gregor. ſed Orationes aliæ ſunt in e-
juſdem Sacramentario. Prima tamen Oratio in
codem Sacramentar. legitur in calce Miſſæ
Commemorationis s. Patili, quæ deinde trans-
lata eſt in Offcium Vigiliæ. Pamelius eam col-
locat in Vigilia. Sr transferatur Feſtum, muta-
tur tertius Verſus Hymni, te Confeſſor.
29 Petri & Pauli. Ambrofius Sermones ſex
habuit. Comes s. Hieron. habet feſtum, & Or-
do Rom. Senater autem Feſtus obtinuit majo-
rem feſti celebritatem ab Anaſtaſio Imperato-
re, qui obit anno 516. ex Niceph. libro t. E-

For. cap. 39. Manucl meminit eit. de Feris.

Duplex majus apud Durand. Lectiones primi
Nocturni, ut in Ord. Romano. Hymno ad
Veſperas additum fuit Pij V. juſſu, O felix
Roma, &c. & ad Laudes, Doctor egregie Pau-
ie, quos tamen Verſus ego legi in Breviar. M.
§. Coll. Aniciani. Reliquum Officium à 5. Greg.
ſcut & ſequentis diei, ex Microl. cap. 412. di-
viſit enim s. Gregorius hæc feſta ad eorum ma-
jorem cnltum, Durand. ib. 7. c. 17. Habhetur
Officium Miſſæ utrinſque diei in Antiphona-
tio & Sacramentario s. Gregorii.
30 Commemoratio s. Pauli, à §. Gregorio,
ex Ord. Roman. & Microl. loco cit. In A ppen-
dice Gregoriana vocatur Celebrita, S. Panuli;
in Codice Pameliano, Marale & Pauli. Sole-
bat, ait Baren. in Met. Martrrologii Summus
Pontifex obire pridie Pontificias functiones in
utraque Eccleſia, s. Petri & s. Pauli: diſtantia
verò locorum, conſultius viſum eſt duobus die-
bus integrum de iis agere Feſtum. Duplex mi-

119

nus eſt apud Durand. lib. 2. c.7. legitur ſermo

§. Auguſtini, ut in Ord. Romane. De reliquo
ofheio diximus præcedenti die, ex Micrologo;,
& habetur, ut ſupra dictum eſt, in libris Gre-
gorianis.
Dices: Cujus claſſis eſt hæc S. Pauli comme-
moratio? Reſpondeo: Non eſt primæ, niſi u-
bi eſt Patronus, vel Titularis; Non eſt ſecun-
dæ, quia admittit in Laudibus commemora-
tionem de Octava s. Joannis. Non eſt Duplex
majus, quia non habet integras utraſque Veſpe-
ras. Non eſt Duplex minus, quia Apoſtoli fe-
ſtum eſt ſecundarium. Eſt ergo unicæ claſſis, &
unico debentur unica Paulo: ideoq; Comme-
moratio nominatur, non feſtum.
Si transferatur in diem 4. Julii, ut ia Tabu-
lis noſtris num. 3g. ratione Octavæ Corporis
Chriſti, aut in aliam, non impeditam Feſte
novem Lectionum; totum Officium à primis
ad ſecundas Veſperas incluſivè fit ut in propria
Eceleſia, omiſſa commemoratione Octavæ S.
Joannis, & ita decretum eſt in recogniitone
poſtrema Breviarii, conſideratis omnibus quæ
hinc inde adduci poterant, & S. Panlo faven-
dum fuit in caſu dubio. Quod autem ſit ali-
quando transferenda hæc Commemoratio, ha-
betur apertè tit. i. de Concurrentia Offcii num.
7. in iis verbis, Excepta Oct. Corp. Chriſti con-
currente cum clava S& oannis Baptiſtæ, in qua
de ſequenti fit aantum Commem. Non tamen
ubique transfertur: nam in propria Eccleſia,
ubi Commemoratio eſt primæ claflis, fit de S.
Paulo cum commemoratione Octava Corpo-
ris Chriſti tantum, ex Rub. de T'ansl. Feſtorun
7o nnm. 1. in iis verbis: Exceptis tamen Feſtis
Nartivitatis . Zoannis Baptiſtæ, & S&S. Apeſto-
lorum FPetri & Pauli, quæ in die Ollava Cor-
poris Chriſti celebrantur. Et pro Feſto intelli-
gitur etiam Commemoratio hæc S. Pauli, in
Propria fcilicet Eccleſia; ut ex Ofpeio patet .
quod excludit in Laudibus, cõmemorationem
Octavæ S. Joannis; translata verò hac com-
memoratione, tunc in die Octava Corporis
Chriſti fiet commemoratio in Laudibus & ſe-
cundis Veſperis, primo de Octava S. Joannis,
deindle de Octava SS. Apoſtolori, per Antipha-
Nas ,

—

120
nas, quæ dicuntur infra Octavam eorundem,
& Orationem feſti communem iiſdem. Neq;
dicas, male ſicri de Octava §. Pauli ante feſtum
illius per quatuor dies zo. Junii, 1.2. & 3. Iuhii,
quia feſtum ejuſdem celebrati cœptum eſt cum
S. Petro, quamquam ſine propriis s. Pauli Lau-
dibus, quæ habentur in Antiph. Lectionibus S&
Reſponſoriis Commemorationis: quæ & ideo
contrarium ſcripſit nonnemo non ſunt om-
aino tacendæ.
Si dies z0o. fuit Sabbatum, in ſecundis Veſpe-
tis, quæ ſunt in Antiphona commemorationis
communes ambobus Apoſtolis; commemora-

tio Dominicæ Heri debet poſt Apoſtolos, non

ante, quod malè notavit & docuit recentior,
non advwertens qued hæ ſecundæ Veſperæ Du-
plices ſunt nobiliores Dominicâ.

De Feſtis Sanctorum menſe
Julio.
CAPUI IX.
1 Ctavæ S. Joannis Beda mem 'nit, & ha-
betur in Miſlali Vatic. 4242. inter ma-
jores Octavas eam numerat Radulph. Eropoſ.l9.
Semidupl. apud Durand. lib. 7. cap. 1. & in Bre-
viar. 15o. Duplex à Pio V. qui & ſermonem S.
Maximi addidit. Si contingat non legi de Ho-
milia s. Ambroſiii, quæ habetur in ſecunda vel
quarta die infra Octavam s. Joannis, ob Domi-
nicam ocurrentem infra eandem, poterit legi
quod omiſſum eſſet in die Octava, ad varieta-
tem & ad libitum, quod notavimus in Tabulis
Ordinis noſtri perpetui A. B. C. literarum Do-
minicalium: & eſt conforme Rubricis Octava-
rii Romani.
2 Viſitationis beatæ Mariæ. Ab Urbano VI.
anno 1559. à Bonifacio X. publicatum eſtanno
ſe quenti /390. ex Bzovio anno eodem. Extat De-
eretum de hoc feſto in Concilio Baſilienſi Seſſto-
ne 43. anno I11. qua nimirum die finita eſt Vi-
ſitatio beatæ Mariæ in domo Eliſabeth, ut ait

Azor. part. 2. lib. 1. 6. 23. qucft. 2. Apud Ordi-

nem Minorum celebratum fuit ab anne 1263.
6ex Annal. Min. Duplex in Breviar. 1770. cum
Ofcio proprio: quod mutavit Pius V. excepta

*

Comment. in Rubr. Brev. Sect. VII. Cap. 9.

Homilia: ſed Clemens VIII. ferè totum, ut ho-
die habetur, complevit, præſertim Antipho-
nas & Reſponſoria; majuſque Duplex eſſe de-
claravit.
Proceſſi & Martiniani. In Antiphonario &
Sacramentario Gregoriano, ſed poſt Gregorium
ait Pamelius. Simplex in M. S. ſemidupl. in Brev.

15 7o. Pius V. reſtituit, ur olim.

ς Octava Apoſtolorum. In actis S. Sebaſtiani
in martyrio S. Tranquillini, de quo Martyro-
log. hac die. Comes s. Hieron. meminit. S. Leo
ſermonem habuit in hae die: habetur etiam a-
pud Bedam, & Radulph. Propoſ. 19. qui & ap-
pellat Octavam majorem. Duplex minus, à

Durand. lib. 7. cap. j. & in Brev. vo. Ofſſicium

Gregerianum, ex Schultingio; & Officium hu-
jus Miſſæ habetur in Antiphonario & Sacra-
mentario s. Gregorii; ſed Orationis auctor eſt
Leo II. ex Durand. lib. z. cap.1J. vel Leo . ex
auctore Ligni vitæ lib. j. ex Platina, & aucto-
re Breviar. Chronologici; cum eſſet eertaturus
Conhtra Saracenos ad Oſtia Tiberina: Pius V.
miutavit per totam Apoſtolorum octavam Le-
Ctiones ſecundi Nocturni.
8 Ekzabeth Reginæ. Portugalliæ viduæ. Of-

ficium ad libitum fuit ab Urbano VIII. ejuſdem

Officii auctore ſemiduplex anuo 1630. & à Cle-
mente X. 167o. celebratum die 4. Julü, quod
nunc in diem . translatum ſemiduplex eſt de
præcepto, & legitur in Martyrologio primo
loco.
10 Septem Fratrum. Officium Miſſæ in An-
tiphonario & Sacramentario Gregoriano habe-
tur. Rufſfinæ & ſecundæ. In Miſſali antiquiſſi-
mo Vaticano voelunz. z2o. Romæ tantum, ait
Radulph. Prepoſ. 22. cum novem Lectionibus
in M. S. Simplex in Breviar. 7570. Scmidupl.

3 P; . — — .
à Pio V. cum Officio, ut diximus, Gregoria-

no, cui Pius V. Homiliam addidit: quæ hodie

legitur. Si transferatur hoc feſtum in Feriam
ſecundam „convenit, ut octavæ Lectioni ad-
jungatur nona, in qua de iis agitur.
11 Pii Papæ. In Milſlali Vaticano vel. 4743.
Semid. ex Microlog. cap. 77. Romæ tantum,
ex Radulph. Propeſ. 12. Simplex in M. S. & ”.
KKhodie.

I2 Joans

kar Ure

omni
N commen
Periri,dein
Ciisloltitueo
Mbors
rechato, H
zürelech
e bius V.⸗
Uledionem

lo.

Anleii
Cndpl er
Alatloh.,
Pknianpl
ro⸗
1Donavent
rutro V.
Kroy morat
Ggloho
E Hennci n
n Dbano
fintme erd

nn Ee e

Nongg.
MCNnzar
i Acſleb, an
Apumannorn
euteeneng
Ellen baceh
Wlllevanm
Aeri nn
MMben dt

4
Amg Khil
an der.

Ranem.
ynphero
igrlene
Men
Mgrtt
ikhonmn
dnlen
c
ntt Urri⸗
larli

—

nI

töen, tho⸗
n Amihho.
plexcſede.

phohato
GCrepotinm
uplinbres

Kebalkini
0 Manh.
minit. led
tur etiam .
19, i e⸗
X ming, 1
Vo. Oſkcium
Oäumkr
lio & rn.

his antor A.

elleolya

1a, & Auct.

Getcertaroros
tina: Pius 1.
OCkarem le⸗

e idhe 0:.
VI euden
G1. E10.
.li, gtol
gupeeret e
Nogo ftimo

Mille in⸗
orinohi⸗
li miquil⸗
2 tuntuln, it
lectontb
N. Senicln
5 tepole⸗
it: que lole
Gmn in ketm
leclioni l⸗
1.
10 . 4 45

Dme tantumn,
MS

un

—
De Feſtis Sanctorum menſe Zulis. =JM

12 Joannis Gualberti Confeſſ. à Clemente
VIII. commemoratio tantùm in recognitione
Breviarii, dein ſemidup ad libitum, nunc ut Or-
dinis Inſtitutor duplex, cum commemoratione.
Naboris & Felicis. In Miſſali Vaticano pro-
ximè cſtato, Romæ, Radulph. Propoſ. 22. ſim-
plex ſine Lectione in M. S. cum tribus in Brev.
15o. Pius V. antiquiora Breviaria ſecutus nul-
m Lectionem legi mandavu. Oratio eſt anti-
quior Pio.
13 Anacleti. In Miſſali Vaticano vol. 4745.
ſcmidupl. ex Microlog. cap. 12. Romæ tantum,
ex Radulph. Propoſit. 22. ſimplex in M. S. &
15Fo. ſemidupl. à Pio Quinto, utolm, unà cum
Otncio.
14 Bonaventuræ. à Sixto IV. deinde uti Do-
ctocis à Sixto V. &α. ſemidup. à Pio V. Duplex
à Sixto V. mutata Oratione, quæ erat Exanudi:
& Evangelio Doctorum addito.
I5 Henrici primi Imperatoris. Commemo-
ratio, ab Urbano VIII. in recognitione Brevia-
rii inſtante Ferdinando Auſtriaco Imperatore
anno /s1U de quo legendum erit primo loco in
Martyrologio. Orationes Miſſæ habentur in

Bulla Canonizationis s. Cunegundis, s. Hen-

rici conjugis, auctore Innocentio III. & mu-

tato tantum nomine in nomen Henrici. Quod

deinde Clemens X. 25. Febrnar. 16z1. per uni⸗

verſalem Eccleſiam ſemidup. per Germaniam

vero duplex, cum lectionibus & Oratione pro-
priis recitari præcepit.
17 Alexii. Inſtitutum fuifſe Feſtum circa an-
num /1200. ait Chronicum Germanicum cit. à
Schulting. & habetur in Brev. Vatic. vol. 42791.

fimplex in Brev./o. hodic autem Romæ du-

plex, extra eam ſemiduplex.
18 Sympheroſæ, & filiorum. In appentice
Gregor. Romæ tantum, ait Radulph. Propoſ. 22.
ſimplex in M. S. & /7ο. ut hodie.
20 Margaritæ. In Litaniis ſit de ea mentio in
ordine Romano, item in Appendice Gregor. &
in Concil. Oxonienſi, ſimplex in Brev. /yro. Pius
V. ademit lectiones incertas de ejus martyrio,
& mutavit orationem.

21 Praxcdis. In Antiph. Greg. fümp. in M.

S. & Fre. Officitma Greg.

Tom. II.

22 Mariæ Magdalenæ. Habentur oratie-
nes ad miſſam in Sacrament. Gregor. à Pame-
lio edito; qui tamen notat eas eſſe poſteriotes
Gregorio. Anſelmus meminit Feſti Epiſt. ad
Ermulphum de generali conſuetudine teſtatiir
Radulph. ropoſit. 17. & habetur in Miſlali Va.
ticano vobum. 4743.. ſemidupl. apud Durand.
lib. 7. cap. I. Duplex apud Radulph. cit. rurſus
ſemidupl. in Breviar. vvo.taadem Duplex à Pie
V. qui mutavit Capitula, addidit Hymnum ad
Veſperas (quem Clemens VIII. correxit) &

alium ad Laudes, mutavitque Lectiones, &

ordinem Reſponſoriorum. Clemens VIII. mu-
tavit Hiymnurn poſt Invitatorium, quem acce-
pit ab ordine Romano, in die Palmarum, Nar-
do Maria. piftico- cui tandem extremam im po-
ſuit manum Urbanus VIII.
23 Appollinaris. In Antiphonario & Sacra-
mentario Gregoriano. Petrus Chryſolog. ſer-
monem habuit. Mictol. meminit capite z2. ſim-
plex in M. S. & . ſemiduplex à Pio V. cum
Homilia pyopria. Clemens X. aun. 1677. Du-
plex præcepit. Otlicim Gregorianum, cx Mi-
crol. cit. & Ofnc. Milleæ habetur in Antiphon.
Gregor. .
24 Vigilia s. Jacobi, ut dictum eſt de Vigi-
lia S. Andreæ.
Chriſtinæ. In Appendice Greg. ſimpl. in Bre-
viar. M. S. & 15o. ut hodie.
25 Jacobi Apoſtoli. Dies Translationis eſt;
nam obiit in Paſchate, Gemma lib. 3. cap. 163.
Vide in feſto S. Andrex. Duplex à BonifacioVIII.
Officium creditur à Caliſto II. compoſitum, qui
de s. Jacobi miraculis ſcripſit, & Compoſtellam
Archiepiſcopatu decoravit, ex Schultingio. O-
rationes, quæ in miſſa dicuntur, habentur in
Sacrament. Gregor. .
Chriſtophori. In Appendice Greg. & Bre-
viario S. Iſidor. citato à Baron. in Martyrologis
ſimplex commemor. in M. S. & 150.
26 Annæ. In Breviar. Toletano s. HKideori,
in Miſſali Vaticano volum. gybos. Manuel. tita-
lo de Ferus: apud Minores s. Franciſei ab an-
no 1263. ex Annal. Min. Gregorius XIII. reſti-
tuit Feſtum anno 1S. cum novem Lectionibus
crat in Breviar. 17 †ο. Duplex cum Offcie 4

Q. Grege-

—

722 Comment. in Rubr. Breviarti Sedt. VII. Cap. 9. & jo.

Gregorio XIII. Oratio antiquior Pio V. Cle-
mens VIII. mutavit Leéctiones ſecundi Noctur-
ni. Gregorius XV. præcepit diem agi feſtum u-
dique, Conſtit. edita 22. April. 1622.
27 Pantaleonis, aliàs Pantaleemonis, ait Ba-
ron. in Martiyrologio. In Appendice Greg. Ma-
nuel. zitalo de Feriis, ſimplex in M. S. & Irro:
28 Nazarii, &. s. Ambroſius Sermonem
habuit. Habentur primi duo in miſiali Vatic.
Pelum. 127o. Victor. in miflali Vatic. vol. 4743.
& ex Microl. cap. 77. Romæ tantum; Radulph.
Propoſ. 22. Innocent. in Append. Greg. & Ra-
dulph. loco cit. omnes verò ſimul in miſſali Va-
tic. 42 432, ſimplex in M. S., cum novem Lectio-
nibus in Breviario /vvo. ſemidup. à Pio V. qui
addidit Homiltam. In Eccleſia ss. Nazarii, &
Celii rransfertur feſtum Ss. Victoris & Inno-
centii in primam diem non impeditam ritu ſe-
miduplici, de Communi plurimorum Marty-
turn, ex Decreto s. Rituum Congregationis
die z. Febr. 1633. & cum oratione & Evange-
lio feſti eorundem, omiſſis nominibus ss. Na-
zarii, & Celſi. Hæc ille, hoc eſt, poſt octavam
ss. Nazarii, & Celſi, ex Rubrica Breviarii nu-
perrimè recogniti. Neq; mirum videatur, quod
8. Innocentius colatur ut martyt unà cum mar-
tyre; tum quia colitur in tota Eccleſia cum Of-
ncio martyrum, ut patet; tum quia martyr ut
nobilior trahit ad ſe non martyrem; tum quia
aliis non Martyribus, ſeu non viris, dantur ali-
quando ab Eecleſia Pſalmi Martyrum, ſeu viro-
rum, ut videre eſt in Feſto s. Martini Epiſcopii,
88S. Agnetis, & Agathæ, cx (peciali privilegio,
quod in translatione s. Innocemtii non friit illi
detrahendum. Antiphonas autem, & Reſpon-
ſoria de effuſione ſanguinis, & nonnulla cum
demoſtratione, Mornm eſt enim, &c. Mi ſunt
qui venerunt, & . ne ſumas pro iis rigoresè,
quorum feſtum colitur; ſed ea intellige, vel de
præparatione animi ad martyrium reſpectu S.
Innocenti; vel quia plurale ponitur in Brevia-
rio pro ſingulari, & è contra: ut in feſto plurium
Apoſtolorum dicimus in ſecundis veſperis, Col-
ocet enm ecum Principibus, &c. & ſæpius in fe-
ſto unius Apoſtoli, ti ſunt, &c. bis & ter; &
in feſtis plurium Confeſſorum non mutantur

Antiphonæ nec Reſponſoria de uno Confeſſo-
re. Vel accipe verba encomiaſticè in laudem
totius ordinis Martyrum, quod fit in toto Ofſſi-
cio Apoſtolorum communi; & in Feſto Sancto-
rum Innocentum adhuce licitè dicitur, &c. Tya-
diderunt Corpora ſua in mortem, ne ſervirent
1dolis, & c. Quod non contigiſſet iis, ſi diutius
vixiſſent.
29 Marthæ, in Miſſali Vatic. 4723. & apud
Minores s. Franciſci ab anno /2632. in Annal.
Min. ſimplex in M. S. & 1o. ſemid. à Pio V.
qui mutavit Orationem, & Homiliam addidit.
Felicis, in Antiphonario, & Sacramentario
Gregoriano, & ſociorum diſtinctè, ibidem a-
pud Pamelium. Simpl. in M. S. & 7o. In OcKta-
vatio Romano Bononiæ primum edito pro O-
ctava s. Marthæ citantur Homiliæ, quæ infra
Octav. Aſſumptionis B. Virginis: at quia addi-
tum eſt s. Hyacinthi feſtum, & z. die nulla e-
rit amplius Homilia, tu lege quæ in 4. yj. 7. & 5.
die habentur. In editione Octavarii Antverpi-
enſ, Veneta, & Neapolitana inoffenſo decur-
res pede.
30 Abdon & Sennen. in Sacramentario Gre-
goriano ſimplex in M. S. & /rro. officium mi-
Iæ in Antiphonario s. Gregorii.
31 [ Ignatii Confeſſ. à Gregorio X V. /2.
Martii 1622. in Sanctorum Album relatus, of-
ficium cum oratione, lectionibus & homilia
Propriis à Clemente X. 167o. duplex præceptü.)

De Feſtis Sanctorum menſe
Augußto.
CAPUTY XN. B
Q Uotidie hoc menſe celebrari de ſanctis,

teſtatur Concil. Turon. II. ca. /5.

Petri ad Vincula. Ab Alexandro Papa ex

Durand. lib. 2. Cap. 19. inſtitutum eſt: vel à Silve-
ſtro, anno 3i. ex Polyd. Virgil. lib. 6. cap. .
quod reprobat Baron. ⸗22 Marcyrolog. In Sacra-
mentario Gregor. Gemma meminit libro ʒ. ca-
Pite I6t. & de generali conſuetudine tradit Ra-
dulph. Propoſ. 17. cirea ann. 235 ex Sigeberto.
Scmidupl. apud Durand. hb. z. cap. 1. Duplex,
apud Radulph. loco cu. & in Brev. Fyo. Oratie
eſt

Gunothcion
u ni.0
Muphommto.
iuckinde
r ohhein nl
Aku Shähin
lie reces
Konespropt
onztiam
arntelle
chubeorn
n Ainbroſit
Gin eorumt
win appen
Motlano ſact⸗
I& e.
1 murt, Mac
lait, ada,
sr epho
Cr Melubeiſ
l C Coce
rumn inſerti
Nunid
im nbler
ub mipho
rentionis
mentti. 4
ucks de

(önle accell

MMonaccidit

ü elanng

Utlronins:
Ulediones
umibo)
anleocie
ana M
ündeent
uunpolt
eniOthei
deblrin
Ec ſabele
uülenem
aian
iliri

5

fo.
Conteſſo.

in laudem
toto Oſh.
0ando.
D 77.
ſervirent

. & apd
in Anna!.
.d bio v,
madcitt,
amentario
ibidem 4.
.la Oa⸗
opro0.
qur infta
Guiaaddi
e hulla ⸗
.J.7Kl.
Antvetpr⸗
hlocdean.

NtarioCe-
eiumm mi⸗

o XV. 2.
elatus, .
e homil’
trcepti)

nene

e ſandi,
9.
Papa
aSle⸗
. Ca. 1.
In acla⸗
o, .
aditha⸗
gebeno⸗
Du pker .
Orane

De Feſtis Sanbtorum menſo Auguſto. 123

eſt Gregoriana in Sacramentario, & fortè etiam
totum officium; quod in multis coneordat cum

feſto Junii. Officium Miſſæ aliud tamen eſt ab

Antiphonario s. Gregorü: & item oratio ſecre-

ta alia eſt in Sacramentario. Pamelius numerat
inter officia non Gregoriana poſt eum ſcilicet
addita. Schultingius Sixto IIl. tribuit, qui ad Eu
doxiæ preces feſtum decrevit. Pius V. addidit
Lectiones proprias ſecundi Nocturni, Clemens
VIII. Homiliam s. Auguſtini valdè propriam, &
declaravit eſſe Dupl. majus. J
Machabæorum. Extant Orationes Nazian-
zeni, Ambroſii, Chryſoſtomi, Auguſtini, Le-
onis in eorum feſto, & Maximi. Habetur fe-
ſtum in appendice Gregoriana, & in Codice
Pameliano ſacramentarii Gregoriani. Simplex
in M. S. & o. Nomina eorum (unt Salomo-
na mater, Machabæus primo genitus. Aber,
Machir, Judas, Achas, Arath, & Jacob ulti-
mus ex Joſepho in Commentar. ad Polfbium.
Cur Machabæi ſint appellati, Xyſtus lib. 1. Be-
blioth. San. docet, in vexillis eorum ſcribi ſoli-
tum M. C. B. I. quæ Hebraicè ſonant Quis ſ-
milis tui in fortibus Domine?
2 Stephani Papæ. In sacramentario Grego-
riano. Simplex in M. S. Miſſæ Officium non
aliud ab antiphonario Gregoriano. .
3 Inventionis s. Stephani. In Calce prædicti
ſacramentarii. Anconæ erat feſtum ſolemne, u-
bi lapis eſt S. Stephani, ex Beda. Cui Feſto facta
eſt deinde acceſſio titulo inventionis, quæ ta-⸗
men non accidit hac die: neque verò hac die
obiit Stephanus, ut aliqui putant, contra quos
fuſius Baronius in Martyrol. ſemid. in M. Ss. &
15yo. Lectiones primi & ſecundi Nocturni mu-
tatæ ſunt à Pio V. Auctorem facit Officii S. Ste-
phanum Leodienſem Ant. Demochares lib. 4.
c. 1a. contra Maſoliturgos, ſed omnia ſumuntur
de feſto Decembris, cujus Officium ab Alcuino
dicitur compoſitum ex Cornel. schultingio, qui
hodierni Ofheii facit auctorem Bonifacium I.
ſub quo Luciani Hiſtoria de hac inventione ſcri-
pta eſt, ſeu Pelagium I. quo tempore oſſa S. Ste-
phanmi Romam fuere translata: ſed ego puto eſ-
ſe Gregorianum; Orationes tamen in miſſa hu-
jus feſti aliæ ſunt in ſacramentario.

4 Dominici. A Greg. IX. anno/224. ſed fe-
ſtum fieri juſlit in die ſequenti, quo relatus eſt
inter ſanctos, & in miſ:ſali Vaticano habetur vo-
luam. 1743. Paulus IV. hac ipſa die 4. celebrari
juſſit, ob feſtum B. Virginis ſequens, licet obi-
erit ille die ſexta hujus menſis. Semidup. erat in
M.s. Breviar. & . Duplex à Paulo IV. Pius

V. exceptã Oratione, mutavit totum Officium

antiquum à Conſtantino Epiſcopo Urbevet.
eompoſitum, juſſu Joann. Teutonici Generalis
IV. In Hymno, Mte Confeſſor mutatur tertius
Verſus.
5Dedicatio s. Mariæ ad Nives, ſeu Baſiliczæ
Liberii, ſeu Xyſtianæ, à Xyſto IIl. ſeu Majoris
dictæ, ſeu apud Præſepe: quod ibidem aſſerva-
tur. Vide cauſas apud Baron. in Not. Martyrol.

de ea in Miſſali Vaticano volum. 47 43. Romæ

tantum celebrabatur, ait Radulph. Propoſit. 22.
Duplex in Breviar. M. S. & ou. nihil Durand.
Pius V. mutavit orationem, aliqua Reſponſo-
ria, & Lectiones primi, & ſecundi Nocturni.
Clemens VIII. declaravit eſſe duplex majus unà
cum ſequenti.
6 Transfigurationis Domini noſtri. Hodie
revelata fuit ab Apoſtolis teſtibus ejuſdem, ait
Belech. cap. 1444. extant ſermones de hoc my-
ſterio ss. Leonis, Cyrilli Alexand. Ephræm. Ba-
ſilii Seleuciæ, & Andreæ Cretenſis. Habetur fe-
ſtum in Martyrologio Wandelberti, qui fle-
ruit anno Spo. in Miſſali Vaticano volum. 4770.
Manuel. meminit tit. de Feriis. Duplex in Bre-
viar. o. auctor feſti, & Officii apud omnes
fuit Calliſtus III. anno 146 ex Platina, & Nau-
clero, Gener. 49. volum. ſocundo, ſed verè non
fuit feſti: quod notat Bar. in Not. Martyrolog.
ex 'andelberto. Pius V. mutavit Hymnos ad
Veſperas & Laudes, & Lectiones primi & ſe-
cundi Nocturni.
Xyſti, Feliciſſimi, &e. Comes Hieron. me-
minit Xyſti, & eft II. S. Auguſtinus expreſsè de
hoc feſto teſtatur T7act. 27. in Joann. Sacramen-
tar. Gregorian. diviſim omnium, & ejuſdem
Antiphonarium, cum novem Lectionibus in
M. S. & 170u. ſimplex à Pio V. orationes Miſiæ
leguntur in Sacrament. Greg.
*„ [Cajetani Confeſſ. Clericor. Regular.
Q2 funda-

B .

I24
fundatoris. Clemens X. & ſanctum, & Officiũ
ejus eum homilia & Oratione propriis duplex
per Ss. Rit. Congregationẽ 1674. 14. April. de-
elaravit cum commemor. & 9. lectione
Donati. In Appendiee Greg. ſimplex in M.
S. & 1,0.
8 Cyriaci, Largi, &c. Primus habetur in Sa-
cramentar. Gregorian. cujus Miſſlæ Officium
idem quod in Antiphon. & Sacrament. S. Gre-
gorii: additis deinde ſocis, de quibus in Ap-
endice Gregor. ſimplex in M. S. & 15ro. ſemid.
à Pio V. eum ofacio proprio.
Hac autem die translata fuerunt eorum cor-
pora, qui obiere die 16. Martii, ut dicitur in Mar-
tyrologio Romano.
9² Vigilia s. Laurentii. In Comite Hieron.
& sSacrament. Greg. ex priſtina conſuetudine
vigilandi ad corpus tanti martyris, ut Acta te-
ſtantur ex Baron. Aliæ cauſæ prædicationis vel
martyrii allatæ à Durand. lib. 2. cap. 23. minus
probantur. Officium à Pio V. fed Miſſæ idem
quod in Antiphon. & Sacrament. Greg.
Romani. In Appendice Greg. ſimplex in M.
§. & 110.
10 Sancti Laurentii. In Actis s. Matronæ apud
Metaphraſten fit mentio Feſti, in Comite item
Hieron. in Sacrament. Gregoriano habentur O-
rationes Miſſæ, excepta ultima, quam tamen ha-
bet Pamelianus Codex: ſancti Auguſtinus, Leo,
&ε alii antiquifſimi Patres ſermones habuere de
Feſto. Tradit Radulph. Propeſit. 7. ortum ha-
bere ex Apoſtolica auctoritate, hoc eſt à Sede
Apoſtolica. Duplex majus ex Durand. libre 7.
cap. 1. & Radulph. loco cit. Officium eſt Grego-
tianum, ex schultingio, & Miſſæ Ofſſicium ha-
betur in Antiph. Greg. Pius V. mutavit Lecti-
ones primi, & ſecundi Nocturni in Antiphonis
3. & g4. ad Laudes Caro mea igne cremata eſt,
& non ſum aſtnatus, nulla eſt contrarietas, ex 8.
Auguſtino in fine Lectionis ſextæ diei ſecundæ
infra octavam S. Laurentij.
II Tiburtii. In Antiph. & sacrament. Greg.
JSuſannæ. Romæ tantum, Radulph. Propoſ. 22.
utriuſque Feſtum habetur in Appendice Greg.
ſimplex M. S. & 70.
12 Claræ. ab Alexand. IV. 2 r. & in Miſſal.

Comment. m Rubr. Breviarii Ject. VII. Cap. Io.

Vatic. volum. 1743. in Brev. M. S. erat ſolemne,
quia Breviaria, ut dixi, Nicolai III. juſſa, Pran-
eiſcana erant. Simplex à Pio V. duplex à s. Rit,
Congregatione die 9. Junii 169b. cum novis le-
ctionibus conceſlum.
31 Hyppolyti. In Sacramentar. Greg. Apud
Romanos Feſtum celeberrimum fuiſſe ſuo tem-
Pore, teſtatur Prudentius in Hymno. Mentio eſt
in Breviario s. Iſidori Hyppolyti, Caſſiani, &
ſimulin Antiphonario Greg. & appendice Gre-
gor. ſimplex in M. S. & 177o.
14 Vigilia Aſſumptionis. Ordo Romanus.
Sacramentarium Gregorianum; ubi habentur
orationes miſſæ, paulo mutata Secreta, Beda
Nicol. Papa ad Conſuita Bulgarorum memine-
re. Oficium à Pio V.
Euſebii in antiphonario, & sacramentario
Gregoriano excepta ultima Oratione Miſſæ.
Simplex in M. S. & 1.
15 Afſlumptionis B. Virginis. Comes Hie-
ron. Ordo Romanus, sacramentarium s. Gre-
Sorii, ubi orationes miliæ leguntur, in cujus
appendice appellatur Pauſatio B. Virginis; &
idem legitur in appendice Bibliorum antiquiſ-
ſima Vatic. volum. 729. Dies Dominæ ab Hun-
nis dicta fuit ex Baron. anno 45. in Martyrolog.
apud Orientales veriſimile eſt, cœptum eſſe
Feſtum coli ſtatim poſt Concilium Epheſinum;
quo tempore CyrillusAlexandrinus cultum Dei-
Paræ contra Neſtorium amplificavit, ut nota-
vit Azor. part. a. lib. 1. cap. 20. quæſt. I. & dein-
de propagatum eſt ſub Mauritio, cx Niceph.
lib. 2. cap. 2. Manuel. habet in tit. de Fer. a-
pud Gallos ſub Caroio magno in Concilio Mo-
Suntmoc. sé6. S. Bernardus meminit Ep. 74. du-
plex majus, ex Durand. loso cit. officium Grego-
rianum, ſed ofſicium miſſæ aliud eſt in Antipho-
nario Gregor. Lectiones Cantici cant. in primo
Nocturno ex ordine Rom. mutavit Pius V. Le-
ctiones ſecundi Nocturni, quarũ etiam titulum
merito deinde mutavit, veriore Auctore appo-
ſito, Clemens VIII. Lectiones autem Cantici can-
ticorum conveniunt myſticè B. Virgini; ſed &
poſſunt dici Lectiones de ſcriptura oocurrente
men(e Auguſto, in quo leguntur omnes libri Sa-
pientales Salomonis ex Radul ph. Propeſit. 11.
Dubi-

bimm
cum canonin
nan polt⸗
Pn in Cone
, dends iubi
Idud,
Emmcelendan
ale ſclo, inl

6öbentibus 1e

nmelcen Deo⸗
4 6 lla

ecinthi.

ro,. Eebrkar
ummflikegi⸗

ltldinnid.

tuugimnolop
Frommmmteni
Moöhmienr e
Ulltun, gn .
Dommem An
nmnd e Ol
hiknrd kad
Vnt
Dn l.
prmn lnermn
lni 1
eEyn de
rnpohtiun,
Wn Etepor
Wi delitio
Altdenerto
rn hniit
Winlrin
pti n
Arian
Whdenn

Nle
Emqur⸗
i

lnri
In)
ler. ro.
U ng b
In iny

lo.

rat ſolemne,
juſtu, Pran-
ler 45. Ri,
Im nopisle.

lle otem.
Mentioeſ
aſliani, g
encdice Gte.

Romanus.
bi habentar
eta, bech
m memine.

ramentario
one Mille,

omes He.
ium §.0re⸗
Ur, in anis
irginis; &
m antiqui⸗
næabfiun-
Haripule
Eptum elt
pheinung
Ulrumb.
t, Ut tolx
7. bein⸗
er Neeph
de Ler. &
ncllo Mo⸗
5. zdr.
mrepo-
Antipho
in plimo
ius Vle
Dtitulum
bre appo⸗
ntici cab⸗
izled &
currente
ibri a⸗
S. i.

Dabr⸗

‚—

De Feſtiz Sanctorum menſe Auguſto.

Dubitarum fuit, an officium de S. Rocho
nondum canonizato, neque à Sede A poſtoliea
beatificato, poſt Alexandrum III. defuncto, an-
n0 1327. in Concilio Conſtantienſi ann. 1474.
inter Beatos habito recitari poſſit; & negotio
maturè diſcuſſo, s. Rituum Congregatio cen-
ſuit concedendam efle Miflam & ofhcium in e-
jus die feſto, in Eccleſiis duntaxat & Eremito-
rüs habentibus requifita Eccleſiarum in hono-

rem ejuſdem Deo dicatis, non extra dicta loca,

die a. Iulit, & clarins die 26. Novembrit, 1629.
16 Hyacinthi. Ab Urbano VIII. Duplex cum
ofſicio, 1. Februar. anno 16 2). approbato, ad in-
ſtantiam filii Regis Poloniæ, cum eſſet Romæ,
pro Jubileo anni S. In Martyrologii lectione pri-
diana primo loco ponatur. in Hymno Me Con-
Jeſor, mutatur tertius Verfus. Lectiones primi
Nocturni erunt de Scriptura occurrente, jux-
ta rubricam, quæ poſita eſt in Breviario ante

Dominicam 3. Auguſti; licet ibi fieret olim tan-

tum mentio de Octava s. Laurentii, & de Fe-
ſto s. Bernardi. Eadem enim eſt ratio in histri-

bus Feſtis.

17 Octava s. Laurentii. In Sacramentario
Gregoriano. Inter majores Octavas numeratur
à Radulph. Propoſ.19. ſemidupl. ex Durand. lIib.
7. cap. I. & 'vo. Duplex à Pio V. qui addidit O-
rationem propriam, quæ tamen habetur in Sa-
tramentario Gregoriano ad calcem feſti ſancti
TIaurentii, in editione Romana; & ordinavit
melius Lectiones totius Octavæ. officium Miſ-
ſæ habetur in Antiph. Gregoriano; Orationes
autem aliæ ſunt in Sacrament.
18 Agapiti, in Antiphonarie, & Sacramen-
urio Gregor. à quo ſecretam tantum in Mifſla
Orationem habemus; ſed in Codice Pamelia-
no ſunt eædem quæ apud nos, ſimplex in M. S.
& jo.
20 Bernardi. In Miſſali Vaticano vol. 36ob.
ſemid. in Brev. /7jo. Duplex à Pio V. Offcium
putat ſchulting. ab Alexandro III. qui eundem
canomzavit. Pius V. mutavit orationem, addi-
dit Homiliam.
Stepham Hungarorum Regis. juſſu Inno-
sentii XI. in diemm 2. Septemb. translatum.
22 Octava Aſſumptionis. A Leone IV. an-

7125

no Sτ0â1. ex Sigeberto, vel anno & ex Jaco-
bo Phil. Bergomenſi, vel &α5. cx Baronio Tom.
o. qui eitat Anaſtaſ. Biblioth. Radulph. me-
minit Propoßt. 9. Duplex minus apud Durand.
loco cit. & in Breviar. rvo. Pius V. in tota O-
ctava reformavit Lectiones, & novas adjecit.
Timothei &c. Primus habetur in Sacra-
ment. Gregor. Simphorianus etiam in Anti-
phon. Gregoriano; Hyppolytus in Breviarie
Vaticano volum. 473. ſimplex in M. S. & ο,.
Pameliuns numerat inter Ofſicia Gregorio po-
ſteriora: oratio tamen Sacramentarii eſt nobis
etiam communis
*2 [(Philippi Benitii Confelſ. Ord Servor.
B. Mariæ V. Clemens X. in ſanctorum nume-
rum retulit, & officium ejus ſemiduplex præce-
pit 7. unis Iös. Alexander VIII. ſemiduplex
ad libitum permiſit, & indulſit S. Rit. Congre-
gat. 16. Decemb. 1690. Innocentius XII. duplex
de præcepto mandavit, additis Oratione &
Lectionibus propriis, ac 9. Lectione homiliæ
de
Vigilia s. Bartholomæi. De hac, & de feſto
ſequenti Concilium Oxonienſe, & Innoc. III. d⸗
obſerv. jeinn. cap. Conſilium. Attendatur, inquit.
locorum conſuetudo, quod ad diem attinet ho-
diernurma, vel ſequentem 22. 24. ſeu 27. Romæ
Vigilia 2 7. officium à Pio V. in Lectione Marty-
rologii hac die, & præcedenti, extra Romam
prænuntietur V. igilia, & feſtum, juxta morem
locorum: nam Martyrologium Romanum con-
ſuetudinem ſequitur Romanam.
24 Bartholomæi. Beda Romæ 25. De eo
Martyrol. & Calendar. M. S. cit. à Baronio in
Notis Martyrologii. Item in Sacram. Gregoria-
no, ubi ſecreta Miſſæ; & Poſtcommunio paulo
diverſæ leguntur. Collecta prima eſt Ambroſia-
na. Græci celebrant Feſtum bis in anno: natale n
diem II. Junii, translationem hac die. Rotnani
celebrant die 25. translationem ab Othone III.
factam anno g952. in Romanã inſulam Licaoniã
in tumbam porphyreticã, ut ſcribit Otho Friſin-
genſis lib. b6. F. a2r. Eceleſiam verò, quæ nunc Apo-
ſtoli normine vocatur, in honorem s. Adelberti

æclificatam aſſerit Baron. in Marlyrol. 22. Oun.

Duplex à Bonifacio VIII. Pius V. mitavit omnes
Q 3 Lecti-

126 Comment. in Rubr. Brev. Seck. VII. Cap. 1o. & II.

Lectiones: eſt autẽ idem cum Nathanaele lauda-
to à Chriſto, quod in calce Operis hujus in u-
triuſque laudem, qui tamen unus eſt, proba-
bo fuſius.
25½ Ludovici Regis IX. & Francorum XIV.
A Bonifacio VIII. 1297. inter Sanctos eſt rela-
tus. Habetur Officium in Brev. Vaticano volum.
47v7v2.. Simplex in M. S. ſemiduplex à Paulo V.
anno. 1615. 29. Novemb. cujus lectiones recitan-
dæ approbatæ fuerunt 23. Febraan i6i9. & rur-
ſus 23. April. 1622. Ubi celebratur die 26. mu-
tatur in Hymno, Me Confeſſor, tertius Verſus.
26 Zephyrini. In Miſſali Vatican. 4743. ſe-
midupl. ex Microl. c. 73. Romæ tantum, Ra-
dulph. Propoſit. 22. ſimplex in M. S. & ⁵%.
2⁸ Auguſtini. In Sacramentar. Gregoriano,
ubi omnes Orationes Miſſæ ſunt eædem, quæ
apud nos Bonifacii VIII. Deereto duplex. Pius
V. mutavit omnia, retenta Oratione tantum;
Officium autem Miſſæ aliud eſt in Antiph. Gre-
gor. & Pamelius illud numerat inter Offieia po-
ſtexiora Gregorio.
Hermetis. In Antiphonar. & Sacramentar.
Gregor. à quo ultimam tantum habemus Ora-
tionem Miſiæ; primam & ſecundam in Pame-
liano Codice. apud Antium celebris memo-
ria, ex Actis s. Bonifacii Papæ Töôme I. Concil.
ſimplex in M. S. & 1ů.
29 Decollationis s. Joannis. In Comite s.
Hieron. in Sacrament. Greg. ubi omnes Miſſæ
Orationes habentur, poſteriores tamen Gre-
gorio; excepta prima, quæà miſſali Ambroſia-
no accepta eſt. Manuel. tit. de Feriis. Hac die
Caput eſt inventum, ex Gemma lib. 3. cap. 67.
& placet Baronio in Martyrolog. hoc eſt, ſe-
cunda inventione: nam obiit in die Annuntia-
tionis B. Virginis, ex auctore Gemmæ ibidem;
& imminente Paſchate, ex Baronio loco citato,
qui addit, hac item die fuiſſe conſecratam cele-
brem Eccleſiam Alexandriæ in honorem s. Jo-
annis, & Reliquias ejuſdem in ea reconditas.
Semidupl. apud. Durand. lib. 7. cap. 1. & in Bre-
viario /77o. Duplex à Pio V. qui de more muta-
vit 7. & 2. Lectiones. Officium Miſſæ aliud eſt in
Antiphonar. Gregoriano, poſterius Gregorio,
ex Pamelio, ut dictum eſt. Optarunt aliqui hoe

feſtum fieri duplex majus, ſicuti ſunt alia mino-
ra Feſta Apoſtolorum: ſed neque dies hæc mar-
tyrii illius eſt, neque martyrium pro fide Chri-
ſti & Evangelio; neque ſtatim in cœlum ivit;
neque demeretur s. Auguſtin, ut amittere de-
beat ſecundas Veſperas, quas dividit cum s. Jo-
anne. Quibus etiam de cauſis longè majus fe-
ftum eſt Nativitatis quam Decollationis s. Jo-
annis. Aliam adde cauſam; quia Nativitas illius
toti mundo magis profuit, tanquam Præcur-
ſoris Chriſti, quam Decollatio, quæ illi ſoli u-

tilis fuit. Et multi, ait Angelus, in Nativitate

ejus gandebunt.
Sabinæ. In Antiph. & Sacramentar. s. Gre-
gorii; ſed deinde mutatæ ſunt omnes Oratio-
nes Miſſæ: quas tamen habet Pamelianus Co-
dex ſimplex in M. S. & /vo;
*ʒ30 LRoſæ Limanæ Virg. quam Clemens X.
Sanctarum Virginum catalogo inſeruit; utiin
Hiſpania, ita in Germania Officio & Oratione
propriis per modum dupl. celebrari permitti-
tur cum commemorat. & 9. lectione
Felicis & Adaucti, in eodem ſacrament. cum
orationibus omnibus miſſæ. Simplex in M. S. &
150. officium miſſæ ut in Antiph. Greg.
* 31 [Raymundi Nonnati Confefſl. Ord. B.
Mariæ de Mercede. Orationem & lectiones
proprias à Ss. Rituum Congregatione 1é66o. 31.
Anguſti approbatas Clemens IX. ritu duplici re-
citari præcepit.] ““DB
De Feſtis Janctorum menſe
Jeptembri.

CAPUT XlI.

X. . . 3 . .₰
D Ominica /1. Septemb. ad inſtantiam

Leopoldi Imper. per Germaniam &
Ditiones ejuſdem hæreditarias feſtuum ss. Ange-
lorum Cuſtod. duplex 2. claſſis cuam Octava
propria recitari cConceſſit Clemens IX. 7667. de
quo Auctor 2. Octobris.

1I Ægidii Abbatis ab Urbano IV. ex Radulph.

citato a ochultingio in miſſali Vatic. vol. 3805.

cum novem Lectionibus apud Radulph. Pro-
poſ. 22. ſimplex in M. S. & /yo. & à Pio V.
Duodecim fratrum Romæ tantum, ex Ra-
dulph-

FKar in mi
As
1 Keph
gl ümpee
Nan tyia
minnelone
leleopolci
Emmn Congn
Cbomil huc⸗
umnlologio e
tkistetiig
(luremti
Endo ll im
mmro honor
umCgregat
lp. An
mühenniverlus
oNeumnumn (.
AUIl9,. ekun
Nuurmuh. V
llekorenlt
icehile,en
Kr abaron
Imthordtete,
wiimmilishan
Aniansdeh
8 Mll, K o
Angt Car
Mireheauum
A günlling
Ann ni
8 luuche C
Klen nler
ukkitnd
ie Nuni⸗
Nen iila
a ls h⸗

alebaihi,

4

Iumaheln
lürhene
ierrn

1.
Anſerm

min
Aug lr

in
Red Em

4 l

SI.

imt aliamino-
dieshecma-
proſice .
cElun iwie;
atmittere ge⸗
dircums -
nge maſlb fe⸗
lationis ſ.
Nativitas ilins
luam Drecur.
gur illi ſolin.
in Nutmutat
mentar. 56te⸗
ommnes Orqtio⸗
amelands Co.

umn ClemensX.
inſeruit uriin
i0 & Orzrione
rani enmin⸗
Nione
ſactament. cum
perin M.
1 reg.
ntell. Ol?
m & lectioner
tione /ℳ9. )
Ctüudupleite⸗

M nepe

XI.
ad inbantim
Germmaninm 8
eſtumn 5 Ange⸗
3 cum Odai
ns N. , &

j,er Rudlh
atic. oll
Radußph- Prl-
X Aio.
cum, &N
1 Aul⸗

De Feſtis Jantkorum menſe Septembri.

dulph. cit. in miſſali Vatic. vol. 2770. ſimplex
in M. S. 70.
*2¾ [Stephani Regis Confeſſ. antchac 20.
Auguſti, ſimplex Commemoratio ab Urbano
VIII. anno i6g!. ad inſtantiam Ferdinandi Impe-
ratorisʒ nunc Innocentii XI. juſſu ob inſignem
hac die Leopoldi Imp. victoriam captæ Budæ,
§. Riruum Congregatio additis novis lectioni-
bus & homil. huc transtulit die 19. April. 1657.
In martyrologio legatur primo loco, & muta-
tur verſus tertius.
*[Laurentii Juſtiniani Epiſc. Confeſſ. ab
Alexandro VIII. inter Sanctes exaltatus, offi-
cio proprio honoratus ab Innocentio XII. S.

Rituum Congregatio ſub ritu ſemiduplici ad li-

bitum die 30. Auguſti 69a. permitit. mutatur
tertius hymni verlus, quòd hoc die ad Pontifi-
ciam Venetorum Cathedram evectus; ſed 8.
Januarii /4 7. defunctus.]
8 Nativitatis B. Virginis, Temporibus Ephe-
ſini & Calcedonenſis Concil. diem feſtum hunc
celebrari cœpiſſe, exiſtimat Azor. part. 2. leh.1.
can. 9. q1. I. at Baron. i1 Met. Martjroleg. non
præſumit hoc dicere, quia in Concilio Mogun-
tino videntur illius Patres hoc ignoraſſe feſtum.
Extant Orationes de hoc eodem feſto, Chryſo-
ſtomi, Procli, & Joannis Damaſceni. Manuel.
meminit zit. cit. Certum eſt quod apud Latinos
nonubiq; celebratum fuit hoc feſtum ante Au-
guſtifum, qui nullius hominis nativitatem ce-
lebrari afſerit, niſi Chriſti & Joann. Serm. 20.
& 21. de Sanctis. Quod ſi in Breviario hac die
dicat Auguſtinus in ſermone, tantæ Virginis il-
luſtrata natali; & in die ſecunda infra octavam,
tkam ſanttam Mativitatem; illa verba, natali,
Nativitatem, ſunt adventitia mutata ab Eccle-
ſia: pro quibus alia habet originalis textus in
Sermone S. de Sanctis, qui eſt 2. de Aununkiat.
Habetur prætereà Feſtum hoc in Comite s. Hie-
ton. in Ordine Romano & in ſacrament. Greg.
cum omnibus Orationibus Miſlæ. S. Ildephon-
ſus indicat hoc feſtum in libro de Virginit. Ma-
rie; de quo etiam ſermonem habuit. Poſt eum
Bernardus meminit, rationemque addidit, quia
ſancta nata eſt, in Sermone Jſuper salve KRegina:
atque ex cantu Angelorum hac die audito ſta-

127.
tutum fuiſſe feſtum, docet Gemma lib. 5. cap. 66.
tum Sergii decreto firmatum, ait Sigebertus in
Chronico. Sed fortaſſe eo die indixit ille Litanias
tantum, ut ait Auétor Brev. Chronologiciꝑ qui
& addidit, quod in Gallia poſt Ludovicum Pium
celebrari cœpit. Duplex majus, ex Durand. lib.
7. cap. I. (nunc duplex ſecundæ claſſ. Anti-
phonæ & Reſponſoria à Joanne Damaſceno
compoſita poſt recuperatam abſciſſam manum,
ſcribit Schultingius citans Martinum Conſen-
tinum Archiepiſcop. lib. z4. Chron. in Gricio,
nihil mutavit Pius V. Officium tamen Midæ
aliud eſt ab Antiphonario Gregor. Ubi eſt Ti-
tulus Ecclſiæ Nativ. B. Virginis in tertio no-
cturno, vel de ſeptima & octava lectione fiant
tres, vel pro nona legatur ſeptima diei ſequen-
tis infra Octavam, parumque refert, ſi die ſe-
quenti eadem repetatur.
Adriani. In Antiphon. & Sacrament. Gre-
goriano, mutatis deinde Orationibus: & eſt
translationis Feſtum, ꝗquando Romam ejus
corpus delatum eſt, ex Baron in Mareyrolog.
obiit enim die 4. Martii. Commemoratio in M.
S. ſimplex in Brev. 7vo.
* Dominica infra Octavam Nativitatis B.
Mariæ V. Feſtum Nominis Mariæ à pleriſque

Eeclefiis z. Septembris ex indulte Apoſt, ce-

lebratum Innocentius XI. ob inſignem Vien-
næ Auſtriæ à Turcarum obſidione ſub Leopel-
do I. Imp. 12. Septemb. 7623. liberatæ victo-
riam, de conſilio s. Rituum Congregationis
die j. Februarii i65a. habito, novo Orationis,
lectionum, homiliæ & miſſæ oſbcio ad modum
duplicis majoris perpetuò ſervandum, & Ca-
lendario Eccleſiaſtico inſcribendum præcepit.
9 Gorgonii Antiphonar. & Sacrament. Gre-
gor. cum omnibus Orationibus Miſſæ; nonta-
men in Pameliano Cod. Simplex in M. S. .
poſterius eſt Gregorio ex Pamelio.
10 Nicolai Tolentini. In Brev. Vatic. volum.
2760. reſtituitur à Sixto V. /s. cum ofacio &
duplici ritu, ſed comparatione facta cum Ni-
colao Mirenſi Epiſcopo, à quo hic Nicolaus
prodit in lucem: Clemens VIII. Semid. ritu Fe-
ſtum decrevit fiert, mutavitque Orationem.
[Clamens vero X. anno 1670. duplex reſtituit.]
Si

12 ⁶

gi transferatur, mutatur Verſus tertius in Hym-
no, Me Confeßor.
II Prothi & Hyacinthi. In Antiphonar. &α
Sacrament. Gtegor. Romæ celebre Feſtum fuiſ-
ſe docet Baron. in Martyrol. ſimplex in M. S.
& vo. officium Giegorianum, ubi ſupra. Fue-
xe Germani, teſte S. Damaſo in Epigram. quod
in recognito Marrtyrolog. & Breviario adnota-
tum eſt: quare in officio novem Lectionum o-
Gavum g. erit Hæc eſt vera.
14 Exaltationis s. Crucis. Ante obitum S.
Joanmis Chryſoſtomi, qui hac die obiit, & duos
de hoc feſto ſermones habuit. in Comite s. Hie-
xon. fit mentio: in Ord. Romano, & in Sacra-
ment. Gregor. habetur Sccreta Miſſæ oratio qua
nos utimur: reliquæ deinde mutatæ fuerunt.
Honorius I. invexiſſe dicitur hoc Feſtum in Ec-
cleſiam Occidentalem anno 6s. exPlatina: for-
taſſe ampliavit. Quare Heraclii victoria longe
poſterior reddidit illuſtriorem jam inſtitutam
celebritatem; quæ contigit ann. 637. ex Sige-
berto. Semiduplex à Durand. lib. . cap. 1. Du-
plex in M. S. & 1⁵ο. Officium Gregor. muta-
Vit aliqua Pius V. in Reſponſoriis, & Lectioni-
bus, Clemens VIII. in Hymno juſſit dici, H hac
triumphi gloria; & declaravit hoc Feſtum eſſe
Duplex majus: Officium Miſſæ Introitum tan-
tum habet, ex Antiphohario Greg.
15 Octava Nativitatis Beatæ Virginis. Ab In-
nocentio IV. ex Durand. lib. 7. cap. 25. hoc eſt
officium ejuſdem, ait Baron. in Mart yrolog. Be-
da enim meminit Octavæ cum Radulph. Pro-
poſit. I9. qui cam numerat inter octavas majores.
Haabetur in miſſali Vaticano volum. 35ob. Semi-
dupl. apud Durand. Iib. 2. cap. I. Duplex ab A-
lexandro V I. ut dicitur in Brev Wo. ofhcium
ab Innocent. IV. ex Platina auno 1246. qui &
eidem tribuit Feſtum, ſed falsò, ut ſupra innui-
mus. Pius V. infra Octavam ademit in primo
Nocturno Lectiones de Canticis canticorum
quotidianas, exceptis prima, & ultima die, &
nutavit Lectiones ſecundi, & tertii Noctutni.
Nicomedis. Olim die prima Junii ex Beda;,
Uſuardo, & Adone. Habetur officium miſſæ

iN Antiphonario, & Sacramentario Gregoria-

Coammenr. mn Rur. Brev. Sect. VII. Cap. 11.

no cum omnibus orationibus miſſæ, Simplex in
Breviario M. S. & 1ο.
16 Cornelii & Cypriani. Obiere tamen die
14. Septembris, qua, & ſequenti impedita, da-

ta eſt eiſdem hæc dies pro Natali. De iis in Co-

mite Hieron. & Sacramentar. Gregor. ubi ha-
bentur prima, & ultima oratio miſiæ. De Cy-
priano Nazianzenus orationem habuit, & ſor
leinnius erat Feſtum apud Græcos. Extant alio-
rum Selimones; Auguſtini 3. II4. 11. 116. de

Diverſis, SS. Maximi & Petti Chryſol. in Ira-

lia per antonomaſiam dicebatur celebritas. Cy-
prianea, ut ſccibit Procopius de Bello Wanaal.
Simplex in M. S. & 157oο ſemidupl. à Pio V. cum
efficio. Lectiones primi Nocturni de commu-
ni martyrum eatenus fuerunt aſſignatæ, quate-
nus de libre Tobiæ cœptum ſit legi, alioquin
initium ejuſdem libri legatur in hoc feſto (qui
eaſus contingit alicubi, ob Feſtum ſolemne in
Dominica, die 2. Septembris) ne ſcilicet liber
ille omutatur. Miſſlæ efhcium diſcordat ab An-
tiph. Grogor.
Euphemiæ, &c. A tempore Chalcedonenſis
Conciliü. In ſacramentario Gregoriano diviſim

habentur; ubi etiam orationes omnes, quæ nunc

in miſſa dicuntur. Pamelius numerat inter of-
ficia Gregorio poſteriora in Antiphonario Gre-
goriauo, ante tempora Doni Papæ, ait Baron.
in Martyrolog. Manuel. tit. de Feris, cum no-

vem Lectionibus in M. S. & &. Commemo-

ratio tantum à Pio V. .
17 Stigmatum s. Franciſci. Baronius in Mar-
tyrologio ſcribit, Benediéctum XI. juſſiſſe ſolem-

nitatem hanc celebrari Duplici officio, id eſt, in

ordine sS. Franciſci, & lapſam in Martyrologio
Romano juſiiſſe Sixtum V. hac die recenſeri,
additis ipſiuſmet Sixti V. verbis. Deinde verò
conceſſit Paulus V. celebrari eandem poſſe ad li-
bitum Cleri: Duplici quidem oflicio in Religi-

one 5. Franciſti, extra eandem ſemiduplici, ut
patet ex prima editione Romana, & Decrete

8. Rituum Congregationis die 25. Angaſti 1647.
& rurſus die æ. Obtobris 1622. Scriput de hoc
feſto Ant. Daza Minorita, & ait univerſæ Ec-
eleſiæ fuiſſe præceptum ſub rieu Duplici à Bene-
dicte

ℳN.
cuh.
,ℳ,. F
acte
izun q
n Cong
Cls tumn
Eebiig 6,Le⸗
Uunn ad tott
ennr ler.
euoliulue
Apmnis,
ummmno
upiletel
Ea min:
Ur Mnor⸗
Pnolci d
Gonens N.1
i]Cra
Cunng conma
Guntlelhon
) Ihon
Panctr Wl.
Eoum aun
Cinbne Nori
Pipmnit l.
Püruimane
.
uuni,4
r
uſtn bi
rrkimnngn
niiil,
anlhaen
ſadknut
Aürhi,
grlherbo
unte Nll
mninſ
Nlümen,0
Illinden
An mmni
9 ſen
nI

11.
lle Zinpein

bietetanen

timpei d..

. De igin o.
Pregor,ubihr

mille. De .

n kabut, Elt
05. Mant do⸗
11 0 II.. 1. 4
Cyll nhr.
celebtin .
Bello Mud.
P.aoan
Irni decomm-
ignarr, gu⸗
leg,, Moguin
hoe felo gi
tumlolemne in
)nekilcetliu
liſcordgt abAn.

Chalcedonenis
riand Etiin
nnesuen
meratinter o⸗
üphomtor:
ape, i Mron.
Lerum cumo-
7t. Commemo-

1ronilbir ⸗
I ulllle ſen⸗
olhcio idehin
n Matſoog
cce tevenlet,
6. Deindeſenl
Gemmpollen
ſeio inkelg⸗
ſemiduplchln
ha, eclen
Kriptu ho⸗
1 ubivellt le⸗
cii bene⸗
Dupl 1e.

De Feſtis Sanctorum menſe Septembri.

dicto XI. & à Paulo V. ſed fallitur; tum quia
Marcus Ulyſſiponenſis in ſuo Chronico Minorũ
par. I. Cap. 9. apertè tradit à Benedicto XI. da-
tum eſſe Feſtum duplex Ordini tantum s. Fran-

ciſci; tum quia ſemel, & iterum decrevit s. Ri-
tuum. Congreg. ritum ſemiduplicem, ut dixi-

mus: tum quia ejuſdem Decreto deleta ſunt ea
verba in s. Lectione, Oficio Duplici, quæ vide-
bantur ad totum Clerum attinere, die 6. Me-
vembris 1627. Et ratio favet; quia in Breviario
ſecundaria ſanctorum Feſta longè (ſunt inferio-
ra primariis, videre eſt in duplicibus majo ibus
per annum; non ergo debet eſſe Feſtum Scigmma-
tum æquale feſto primario S. Franc ſci, quod eſt
duplex minus: congruit autem eile duplex in
Ordine Minorum, ubi Feſtum primarium s.
Franciſci eſt duplex primæ claſſis, Demum
Clemens X. 1676. ſemidup. de præcepto man-
davit] Color albus adhibendus eſt, ut alias do-
cuimus contra uſum Fratrum Minorum. In
martyr. lect. ſicut Officium, ponatur primo loco.
*18 [Thomæ à Villa nova Epiſc. Confeſſ.
Alexander VII. Canoni Sanctorum inſcripſit,
& ofſcium cum Antiphonis, Oratione & le-
ctionibus propriis ſub ritu ad libitum ſemidu-
plici permiſit; ſed Innocentius XII. de præce-
pto ſervari mandavit. tertius hymni verſus mu-
tatur.]
19 Januarii, &c. primus erat in Appendiee
Gregor. apud Græcos ante Procopium, qui de
hoc feſto ſcribit lib. 2. de Bello Gothico. cum
ſocas reſtitutus fuit à Sixto V. 56. & cùm Of-
Gcio ſemiduplici. Clemens VIII. mutavit Evan-
gelium cum Homilia. Clemens X. ad ritum du-
plicem elevavit.
20 Euſtachii, &c. Appendix Sacramentar.
Gregor. habet hoc Feſtum Calend. Novembr.
hac verò die Miſſale Vaticanum volum. 4743.
Commem. in M. S. Simplex o. Pius V. ade-
mit Lectionem, ob Homiliam Vigiliæ. Urba-
nus VIII. ritu Semidupl. celebrari juſſit, ad in-
ſtantiam Mauritii Cardinalis à Sabaudia Dia-
coni ejudem Eccleſiæ; cujus Lectiones appro-
batæz fucrunt die 24. Novenab. I625. Addide-
tunt alii ſine facultate Reſp. Hæc eſt vera; quod
Joém. 1I.

129

non quadrat: aliàs dicendum eſſet etiam in fe-
ſto S. Marü, Marthæ, &c. /9. Jannar. eadem
enim eſt ratio patris, matris, & duorum filio-
rum. Non igitur eſt dicendum. Clemens X. du-
plex eſſe præcepit cum lectione 9. Vigiliæ.
Vigilia & Matthæi. Ut de Vigilia s. Andreæ
& s. Thomæ dictum eſt. In Comite Hieron.
Evangelium, Oficium Miſſæ in Antiph. & sa-
crament. Greg.
21 Matthæi. Ut de s. Andrea, Comes s. Hie-
ron. meminit. Oratio eſt Ambroſiana. Pius V.
mutavit Lectiones omnes, Officium Miſſæ, ut
in Antiph. Greg. & Sacramentario.
22 Mauritii & c. Primus in Antiphonario
Gregoriano; ſed ex Pamelio poſt Gregorium:
ſocii vero in appendice sacramentarii. Simplex
in M. S. o. officium Gregorianum, & millæ
præſertim, ut in citato antiphonario.
23 Lini. In appendice Gregoriana. Semidu-
pl. ex Microl. cap. 43;. Romæ tantum, Radul.
Propoſ. 22. ſimplex in M. S. & 1770. Semidupl.
reſtituitur à Pio V. mutavit autem Evangelium
cum Homilia Clemens VIII.
Theclæ. In Appendice Gregor. Ubique ce-
lebre Feſtum, ait Baron. in Martyrolog. cum
novem Lection. in Brev. /e. Commemoratio
à Pio V.
24[B. Mariæ V. de Mercede redempt.
captivor. officium duplex à s. Rit. Congrega-
tione die /5. Februarii 1696. approbatum, In-
nocentius XII. die 22. Febranar. ejuſdem anni
ſub præcepto mandavit ſervari.
26 Cypriani, & Juſtinæ. In Appendice Greg.
ſimplex in M. S. & 7. H
27 Coſmæ, Damiani. In sacrament. Gre-
gorian. mutatis Orationibus ommbus Miſlæ;
quas tamen nobis ctiam communes Damelia-
nus habet Codex. Romæ celebrem eorum cul-
tum ante Menologium indicat Baron. in Mar-
trrolog. Manuel. tit. de Feriis. Simplex in M. S.
& †%. Scmidupl. à Pio V. Officium autem
miſſæ habetur in Antiphonar. Sregor. ubi &
poſterius eſſe s. Gregorio, notat Pamelius.
* 28 Wenceslai Ducis & mart. s. Rit.
Congregatio die 9. Novembr. 162o. Clementis

K X.

—

o Comment. in Rubr. Breviarii Sect. VIII. Cap. II. & 12.

X. permiſſu Orationem & Lectiones proprias
ſub ritu ſemiduplici ad libitum pro eccleſia u-
niverſali approbavit.]
29 Dedicationis s. Michaeêlis, in monte ſcili-
cet Gargano, ait Martyrolog. Roman. Habe-
tur in Comite Hieron. & in Sacrament. Gregor
cum omnibus orationibus miſlæ, in Concilio
Moguntino cap. 36. Manuel. tit. de Feris. Ado,
inquit, ob Dedicationem Eccleſiæ in mole A-
dtiani; quam Baron. in Martyrologio vult fuiſſe
dedicatam à Bonifacio III. vel IV. qui funt po-
ſteriores Gregorio: Radulphus air Propoßt. 17.
fieri ex auctoritate Apoſtolica. Gemma addit
lib. 3. cap. 167. ob victoriam fieri contra Paga-
nos. Duplex apud Radulphum citat. & in Bre-
viario /yjo. Officium eſt Gregor. quod dici te-
ſtatur Schulting. à Concilio H. Triburienſi M.
S. celebrato anno ozo. Pins V. mutavit Lectio-
nes primi, & ſecundi Nocturni, tum ordinem
Reſponſoriorum, tum Capitulum ad Sextam.
Nota, quod ad octavam Lectionem dicitur,
OQsorum Feſtum colimne, qmia eſt Feſtum om-
nium Angelorum, ut in Oratione, & Lectione
quarta patet, & ſequentibus: & quia Dedicatio
hæc in monte Gargano facta fuit in Michaelis,
& Angelorum memoriam, ut expreſsè dicitur in
Lectione ſexta feſti Apparitionis die 8§ Maii.
Ofncium miſiæ habetur in Antiphenario Gre-
goriano. Si occurrat hec Feſtum in Dominica,
convenit, ut octavæ Lectioni jungatur nona,
quæ de Angelis agit.
36 Hieronymi. In Sacramentario Gregoria-
no, cum diverſis tamen orationibus miflæ. Ex
Decreto Bonifacii VIII. Duplex. Pius V. muta-
vit Lectiones omnes.
De Feſtis Sancdtorum menſe
Octobri.
LEſtum Rolarii debet ubique, & perpetuèò
celebrari in iis Eccleſtis, in quibus adeſt Al-
tare ſeu Capella Roſarii B. Virginis, Dupliei
majori Ofhcio in prima Dominica Octobris,
quæ ſcilicet occurrit in Calentlis, vel poſt Calen-
2a28. ex Decreto Gregorii XIII. die 1.· riprilis 11 73.

Officium recitant Bononienſes de Nativitate-

mutato nomine in Feſtivitatis: quod non im-

probamus Certe melius, ut in feſto ad Nives,
cum Lectionibus 2. Noct. de Nativitate B. Vir-
ginis, mutato verbo Natali in ſolemnuate: mi-

nus enim cohærent Antiphonæ, & Reſponſo-
ria Nativitatis Feſto Roſarii quàm Feſto Viſtati-
onis, & Præſentationis B. Virginis; & tamen

hæc duo feſta non habent amplius Ofcium de

Nativitate, mutante Clem. VIII. in Ofpcia quæ
hodie habentur. Quibus autem placet Officium
Nativitatis, pro iis verbis, Hodie nata eſt, dice-

re poterunt, Hodie Feſtum eſt B. Virginis, ſed

verè d;fionat illud, ex progenie David, à voce

Feſti. Vide quæ diximus in primo Tomo part. 4.

tit. V. num. I2. pag. 225. Nota, quod in ſecundis
veſperis, ſi concurrant cum Angelis Cuſtodibus:
ubi feſtum Angelorum non eſt duplex 2. claſſis]
Veſperæ integræ erunt de beata Virgine, cum
commemoratione Angelorum cuſtodum. Ha-
bet enim Feſtum Rolarii imtegras utraſq; Ve-
ſperas, quia Gregorius celebrari voluit ritu du-
plicis majoris, ut diximus: & ubi fit hoe Feſtum,
legatur de eo in martyrologio primo loco.
Oceurrit non rarò dies octava Titularis Ec-
cleſiæ S. Michaelis, s. Hieronymi, & aliorum,
in Dominica prima Octebris, in qua Roſarii
Feſtum à Clero ejuſdem Eccleſiæ fieri debet, of-
ficiumque de eodem recitari. Et ſicuti dies O-
ctava non poteſt transferri, ita neque videtur

transferri debere Feſtum Roſarü, quod à die 7.

Octobris in primam Dominicam ejuſdem ex
Profeſſo transtuht Gregorius XIII. ut officio po-
pulus interſit, ex Bulla cit. ſupra. Quodnam e-
rit igitur officium recitandum ½ conſultus re-
ſpondi, recitandum eſle officium de Roſario
cum commemor. diei octavæ, & Dom. I. Octo-
bris; tum quia dum neutrum transferri poteſt,
ut dixi, Feſtum Rolſarii eſt Duplex majus, octa-
va verò Duplex minus: tum quia Feſtum Roſarii
eſt Deiparæ: tum quia Feſtum eſt de præcepto
untverlalis Eccleſiæ, ex Bulla Gregeri; dies o-
ctava eſt de præcepto in particulari Eccleſia: tum
quia S. Congregatio in honorem B. Virginis de-
crevit à Clero Regi fieri Feſtum Viſi ationis Fe-
atæ& Virginis in dic octava S. Proſperi Patron
loci,

ſejuſy
cet tul el
kk ſeſt
Docmics
Dr Ketos
Qomrñi Pil
⸗ ſeri 0
PtiCeropn
Een Echonut
cuels Di
iin adlione
Harinelig
leeceberen
fuitimndi
fun in ore
dilini Ro⸗
imelerofhe
m fleron
gülauichot
Gcldrttonn
aon.
Doeehn de
en, nn
lum els
Uucens, Con
elli worem
lgin. Me
Erezalhn
Unſtant
rir ſeſen
in Mobris

run ig

unnienis
UEeimCh
lalelu
Punnomcin
Ammoce:
Aun 49
ininggon
üe ninn
crumn kel
ugu miſt
Peſetckom
irnu,
Kmner Albin

dn 0i

En.

Natritte,
lod non im-
to al Nies,
kate B. Vir-

mitate: l-

Reſponlo
eſo Vigtut
1s; & tamen

Ockheiumce

tkcingur
Ctt Ofhcium
raef,e.
rgini, ſed
Wwid, d oe
lms art .
Qinecundis
Cuſtodibus:
errchie
Urgine, cunn
todum. H.
8utriig; e⸗
oliuttmude-
hoc Feſtum,
holoco.
Tituharis be-
&aliorum,
un Rolai
elicelet,.
ſcmidtes0.
e ſiennt
gvolider⸗
ejuiden er
btoffrioge⸗
Cochumt.
Onlultus le⸗
de Kolaro
Dm. l. Oco⸗
kern pork,
nijs⸗ r.
Pum Ronri
fe lreeto
rz iezo⸗
ccleſarumn
atioröke⸗
ci Lauon
lij

De Feſtis Sanbktorum menſe Ockobri. 3

loci, ut ſupra ſcripſimus S&. . cap. 2. num 20.

licet potuiſſet & debuiſſet ex vi Rubricarum
transterri feſtum Viſitationis: at Roſarii feſtum
à Dominica non eſt dimovendum.
De Feſto Sanctorum Angelorum Cuſtodum
conceſſit Paulus V. 27. Septembris anno 1605%.
oſſe fieri Officium duplex à ſe approbatum ad
libitũ Cleri, prima die non impedita, ofhicio no-
vem lectionum, poſt Feſtum Dedicationis §.
Michaelis. Dixit Offcio, in titulo ejuſdem Offi-
cii in editione Romana Ægydii Spadæ ann.
1612. ut intelligas Feſtum Angelorum Cuſtodum
cedere debere officio Dominicæ: & eò magis,
quia ſi prima die, & in Dominica occurreret hoc
filſtum in prædictis Eccleſiis Roſarii, de feſto
ſanctiſſimi Roſarii, quod eſt nobilius, facien-
dum eſſet officium. Item dies infra Octavam,
puta S. Hieronymi, vel S. Michaelis Archan-
geli, ſicuti eſt officium novem Lectionum; ita
excludit à tota Octava Feſtum Angelorum Cu-

ſtodum.

Dices: In decreto S. Congregationis Rituũ
dicitur, Prima die non impedita Feſto novem

Lectionum; ergo non cedet Dominicæ. Reſp.

Eandem s. Congregationem declaraſſe, nomi-

ne feſti novem Lectionum etiam Dominicam

intelligi /2. Martii. 1615.
Quxæres adhuc: An Feſtum Angelorum Cu-
ſtodum ſit duplex majus, ita ut habere debeat
utraſque Veſperas integras. Dicebam eſſe; tum
quia in Rubricis generalibus de concarrentia
Offcis num. 2. in fine. Feſta Angelorum præpo-
nuntur Apoſtolis, hoc eſt, non modo Michae-
lis ſed etiam Gabriclis, & Raphaelis, quæ apud
multas Eccleſias celebrantur, & à fortiori An-
gelorum omnium Cuſtodum, quorum feſtum
colnnus uno die: tum quia feſtum hoc videtur
majus quàm Apparitionis S. Michaelis ex plu-
ralitate Angelorum Cuſtodum: & quia in Ap-
paritione miraculum tantum celebramus: in
hec autem feſto perſonas ipſas Angelicas, &£
innumeras unà ſimul honoramus. At Appariti-
onem eſſe feſtum majus, & habere utraſque in-
tegras veſperas, nemo non novit: tum licet hoc
feſtum ſit ad libitum; tamen poſite quod recita-
te velimus Ofſhcium, ad Rubricas generales

ſervandas tenemur; ſicuti Miſſam, quam non
tenemur quotidie celebrare, ſi tamen celebras,
juxta Rubricas celebrare debes: tum denique
quia, ſi s. Hieronymus amitteret eo caſu utraſ-
que Veſperas, etiam s. Gregorins Nazianzenus
ejus præceptor amittit primas Veſperas, nobi-
liores ſecundis, nempè in ſecundis Veſperis Ap-
paritionis. His tamen non obſtantibus, & ritè
conſideratis, in gratiam s. Hieronymi, ne amit-
tat utraſque Veſperas, & quia feſtum Angelo-
rum Cuſtodum fuit conceſſum fieri ex devotio-
ne, non ex præcepto, decrevit ſacra Kituum
Congregatio die 2. Octobrit 1627. eſle Duplex
minus, & dividere Veſperas cum s. Hierony-
mo, & cum quocumque alio duplici, ſi alicubi
concurrat poſt primam diem Octobris. Lectio-
nes primi Nocturni omittuntur, ſi legendum ſit
initium Eſther.
Ad Octavam Lectionem dicitur, Querum
Feftum colimus: nam titulus, & oratio cſt de
pluribus, & unuſquiſque intendit venerari ſuum
Angelum in Choro unà cum aliis. Qui ſolus re-
citat Offieium, adhue dicat Quorum Feſtum co-
limus, & c. non Cjus Feſtum colimus, & . Quod
poſtremum docuit recentiot, minus advertens,
quod uni reeitanti neque convenit colimus in
plurali, ſi verborum vim attendimus. Si fiat Of-
ficium prima die Octobris, octavæ Lectioni ad-
jungerem nonam, quæ magis eſt propria feſti.
Vide ſupra menſe Septembri, ubi invenies Fe-
ſtum SS. Angelorum Quſtodum hinc in Domi-
nicam 1. Septembris ritu duplici 2. claſſis cum
Octava translatum. Ubi fit hoc Officium in Le-
ctione Martyrologii legatur primo loco de es-
dem.
1 Remigii. Dies eſt Translationis, obiit e-
nim Idibus Januarii, ex Baro. in Martyrolog.
Habetur Feſtum in Appendice Gregorian. & in
Concilio Moguntino cap. 36. Simplex in M. S.
& mο. Clemens X. anno 167o. ſemiduplex ad
libitum permiſit. In Hymno Veſper. mutatur
tertius Verſus.
4 Franciſci. A Gregorio IX. 1228. dilatatur
feſtum à Sixto IV. 1472. in Miſſali Vaticano vo-
lum. 4743. Duplex in M. S. & 150. Pius V. re-
tenta Oratiene, mutavit Officium antiquius
K 2 oper.

132 Comment. in R br. Brev. Ject. VII Cap. 12.

opera Fratrum Minorum in Breviario poſitum,
& auctoritate Nicolai III. approbatum, ut di-
vimus cap 1. hujus Seét. In Lectione 6. legitur,
quocdl s. Franci'cus in die Feſto Exaltationis S.
Crucis recepit ſacra Stigmata, & in Lectione
quarta feſti Stigmatum, ait S. Benaventura, quod
circa Feſtum Exaltationis id acciderit: non ta-
men pugnant inter ſe hi textus; quia tempore
S. Bonaventuræ erat incertus dies, qui deinde
fuit præcisè revelatus. Lege adingum in An-
nal. Min. anno 25. Feſtum S. Francifei eſt de
Præcepto ubique locorum, ex Decreto Sixti IV.
ut indicat Silveſter v. Dominica, num. 3. S. Sex-
tum. ubi tamen ait, conſtitutionem illius, non
fuiſſe moribus utentium approbatam. Sed rur-
ſus præcepit ubique obſervari s. Rituum Con-
gregatio die 3. Jannar. 1622. annuente ſanctiſ-
timo: Decretumque originale oſtendit mihi Jo.
Petrus Maſſarius meus, virtutum, doctrinæ, &
fortunarum hæres Julii Benigni Advocati Con-
ſiſtorialis, Primarii, & unici tunc temporis in
Gymnaſio Romano Docteris, Achiepiſcopi
Theſſalonicenſis, & S. Rituum Congregatio-
nis Secretarii, de Romana Republica optimè
meriti, cui & ego debeo plurimum, cùm ejus
opera potiſſimum in album Conſultorum ejuſ-
dem Congregationis relatus fuerim. Idemque
Maſſarius publicari Decretum Romæ curavit in
Tabella de conſenſu Majorum edira anno 1631.
Feſtorum ubique obſervandorum, ex præce-
pto S. Romanæ Fccleſiæ: favente Tegrimo
Tegrimio, Domino meo, Epiſcopo Aſſiſi-
nate, & Fræfatæ 8. Rituum Congregationis
à Secretis incomparabili viro in gratiam s. Pa-
troni Aſſiſinatum: æquum eſt igitur, ut deinceps
ubique gentium obſervetur.
Placidi & Sociorum. In Breviar. Vaticane
vol. 4760. reſtituit Sixtus V. anneo 1588. Simplex
2b eodem: mutavit Orationem Clemens VIII.
non dicitur Reſp. Hæc eſt vera fraternitas, vi-
de i fra Sect. 5. cap. 2. num. 9.
6⁶ Brunonis à Gregorio XV. die 17. Felrua-
rii 1623. Semidupl. cum Offieio ab eodem 6.
Maii iéazs. Clemens X. anno /670. duplex præ-
cepit] in lectione Martyrologii ponatur primo

loco; ſi transferatur, mutatur in Hymno Veſy Pp.

Tertius Verſus.
7 Marci Papæ, in Antiphonar. & Sacramen-
tatio Greg. à quo initium primæ Orationis; &
ultimam Miſſæ Orationem habemus: omnes
autem leguntur in Codice Pameliano.
8S. Sergii, &c. In Appendice Greg. Simplex
in M. S. & 155.
8& Brigittæ à Gregor. XV. & 5* Aprilis. 1623.
approbatum eſt Ofneium cum ritu Semiduplici;
oratione & Lectionibus propriis, Decreto S.
KRituum Congregatiemis; recitandum quidem
die ſeptimo Octobris, in qua fuit illa canoni-
zata, ut in Bulla Bonifacii IX. ſed Urbanus VIII.
ne Miſſa S. Marci Papæ in Miſſali delererur, juſ-
ſit hac die Octava, annuente Poloniæ Rege, ce-
lebrari Feſtum; in Polonia verò, ut prius, die
ſeptima. Cujus obitus contigit 22. Julii impedi-
ta feſto S. Appollinaris: unde & in Martyrolo-
gio quoque recognito translata eſt lectio de ea-
dem in hane diem Octobris Octavam. Acta
ſunt hæc anno 1628.
2 Dionyſii, &c. quem Athanaſ. de Synod.
Nicænæ decr. appellat Theognoſtum; habetur
de eodem in Antiph. Greg. ſed poſt Gregorium,
ex Pameliano; qui ait eſſe Gallicanimn Ohcium:
nam ortum habuit in Gallia à tempore Ludo-
vici Pii, & Amalarii, ex PEpiſt. Hilduini ad eun-
dem de generali conſuetudine teſtatur Radulph.
Propofit. 17. Simplex in M. S. & 17. ſemidupl.
apud Radulph. Quem Rium reſtituit Pius V.
mutavit autem Evangelium cum Hom. Cle-
mens VIII. Officium Miſſæ aliud eſt ab Anti-
phonario Gregoriano.
10 [Franciſei Borgiæ Confeſſ. zo. Septem-
bris I22. defunctum Clemens NX. in Sanctorum
album retulit, Innocentius XI. Feſtum appro-
batis per s. Rituum Congregationern die 77.
Zunii 1654. Oratione & Lectionibus ſub ritu
ſemiduplici recitari permiſit, quod Alexander
VIII. de præcepto mandavit)]
*13 [ Eduardi Reg. Confeſſ. ab Alexandre
III. Sanctorum faſtis adſeriptum Innocentius
XI. Officio ſemiduplici per S. Rituum Congre-
gZationem die 6. Aprilis Iésa. apprebato cele-
brari pracepit.] 14 Cal-

0b orniont
% Kon
„ Unpker n
Gliut wign⸗
Nim am 1
1Crg Aur,
1 Iberel
n jlr Geſu
Eurbusüinei
riu XV. 2
orn lri
(enene X. den
Wrnu.
Hwi
(lecenl. Cen
Aenfit, Koch
Cohnmoni non
Mücekhandun
ltondus Nor,
ſe1. Aylri
Cchirnnaglt⸗
ummiundnm
Alubine
ülnconcione
Ghrhoheunen
fuunrinn
lckcnne
IMnce,
Iin Cenen)
norinn,¹
uem lobrit

.
7

6ſthnitin
NAn v.

lamnettel
Aanmigh
etein
nin Uu
Wl
Aenn 8.

4

lynno Veß

Sacramen.
Mationis;
mus: omnes
ano.
Preg Fiplen

Arilir lGi.
Semiuplih
Decreto,
durm Iuidenn
it illa canoni-
UIbanmell.
delerent.

nir Rebe ce.

n Niis, die
Jullinpec⸗
n Martytob
Tledtiodeer
Ravam. Ac

1l de Hnoc.
tum; hobetu
1Greporium,
um Ohcium
npore Ludo⸗
duimateny⸗
tur Radalt.
, ſemiclh⸗
ituit Di .
Hom. Ce-
eſt ab Ann

.. Gnten.
n Sanctoluin
ſtum appro⸗
netn Ae.
dus lub litu
Aevundet

bAlexundte
Innocentius
m Conge
obato eel ·
40

De Feſtiz Sandtorum menſe Octobri.

14 Calhſti. In Sacrament. Gregor. cum om-
nibus orationibus Miſſæ Semidup. ex Microl.
cap. 43. Komæ tantùm, ex Radulph. Propoeſit.
22. ſümplex in M. S. . ſemiduplex Pius V.
inſtituit ubique. Clemens VIII. mutavit Evan-
gelium cum Homilia. Ofheium aliud eſt Miſſæ
in Greg. Antiphon.
*15(Thereſiæ Virg. Ord. Carmelit. Inſtitut.
ann 11Se. defunctam Paulus V. pluribus in-
ſtantibus Principibus ann. 1614. Beatam: Gre-
gorius XV. 622. ſanctam: Urbanus VIII. 16 26.
novam Hiſpariarum Patronam declaravit:
Clemens X. denique ann. 1620. ofhicio duplici

honoravit.

*7 (Hedvvigis Viduæ Reg. Polon. Ordin.
Ciſtercienſ. Clemens I V. Sanctarum numero
adieriptit, & officium ſemiduplex ad hbitum de
communi non Virginum 17. Octobris in Polo-
nia celebrandum permiſit: quod Innocent. XI.
Lectionibus propriis, à s. Rit. Congregatione

die 25. Aorilis 1652. approbatis in 17. diem O-
ctobris transtulit aꝰ univerſali Eccleſia ad libi-

tum recitandum.)
18 Lucæ Evangeliſtæ. Martyr. à s. Paulino ad
Svernm Epift. 12. reputatur. Metaphraſtes in
hoc feſto concionem habuit. In Sacramentar.
Gregor habetut cum omnibus Orationibus Miſ-
ſæ; quarum prima eſt Ambroſiana. Decreto Bo-
nif. VIII. eft duplex, à Pio Quinto duplex ſecun-
dæ claſſis.
19 (Petri de Alcantara Confeſſ. Ord. Mi-
norum. Clemens X. Sanctis adnumerans, of-
ficium proprium, à s. Rit. Congregatione /673.
approbatum ſub ritu ſemiduplici: Clemens XI.
duplici an. 70. præcepit. Mutatur 53. hymni
verſus. )
21 Hilarionis in Appendice Gregor. ſimplex
in M. S. & in 17y.
Urſulæ, &c. In quinto ſæculo hoc eſt, anno
Ice. indictum eſt feſtum, ait Jac. Philip. Bergo-
menſ. citatus è Schultingio in Mifſali Vaticano

vol. Jos. Officium ſolemne proprium totum in

Brev. 175ο Pius V. commemorationem decre-
vit. Si adſit alicujus ex his Virginibus caput, aut
inſignis Reliquia, & nomen ignoretur, fiat de
ca Officium duplici ritu, ſumpta Oratione de

1
Cõmuni in ſingulari, tacito illius nomine ſquod
fit in ſancto Calliſto, & aliis) & fiat commemo-
ratio s. Hilarionis, & 88. Urſulæ & ſociarum;
niſi aliud à Majoribus concedatur, aut legitimè
præſcribatur.
25 Chryſanthi & Dariæ. In Appendice Gre-
goriana. Simplex in M. S. & . officium cre-
ditur compoſitum à Varino & Armeno fratri-
bus ordinatis Presbyteris à s. Stephano, qui Vi-
tas eorum ad omnes Eccleſias direxerunt. Hæc
Cornel. Schulting. Ex quibus facilè conjicitur,
feſtum indictum eſſe quadringentis annis ante
8. Gregorium. .
26 Evariſti. In miſſali Vatican. volum. 42743.
ſemid. ex Microl. cap. 73. Romæ tantum ex Ra-
dulph. Propoſit. 22. ſimplex in M. S. & /55o.
27 Vigilia ss. Simonis & Judæ, vide in Vigi-
lia S. Andrexæ. In Comite s. Hieronymi habetur
Evangelium. Homilia à Pio V. miſſæ verò Off-
cium in Antiphonar. & Sacramentar. Gregor.
28 Simonis & Judæ. Dicito ut de feſte. S.
Andreæ. Pius V. innovavit Officium, Oratione
exceptã. Evangelium idem quod in Comite s.
Hieronym. officium miſſæ, ut in Antiphonar.
& sacrament. Gregoriano. Si contingat eos di-
vidi, quia alter tantum Titularis eſt Eccleſiæ, jux-
ta Rubricam, quæ habetur ſupra Sect. . cap. 70.
unm. Ii. tunc pro s. Simene legatur in primo
Nocturno de communi A poſtol. reſervata Lect.
Epiſt. Judæ eidem, qui eſt ejuſdem auctor, ur
Sect. . cap. 2. numero 7. pag. 6. ſignificamus.
Vide quæ diximus in prima die Maii pug.114. At
quia Lectio quarta non poteſt dividi, ea legatur
in feſto Titularis, & iterum in ofhcio alterius
translati, ſicuti etiam Evangelium cum Homi-
lia. Lectiones quinta & ſexta variari poſſunt, ut
in communi Apoſtolorum. Pro varianda ora-
tione ſumi poteſt oratio Vigiliæ in numero ſin-
gulari, & mutatis verbis, Prævenimius in cele-
bramns, & praveniat in imploret. ſed in his ca-
ſibus conſule ſacram Congregationem, ut ali-
quid proprium concedat.
31 Wolfgangi Epiſc. Confeſſ. officium à
5s. Rituum Congreg. /4. Zannar. 1640. approba-
tum Urbanus VIII. per Germaniam ritu duplici
celebrari juſſit.
RXz Vigi-

3.
Vigilia omnium ſanctorum. In Antiphonar.
& Sacrament. Gregoriano habentur Oratienes
cum officio miſſæ; ſed poſterius eſt Ss. Gregorio,
ex Pamelio. Concilium Oxonienſe & Beda me-
minerunt.

De Feſtis Sanctorum menſe
Nowvembri.
CAPUT XlIII.
Mnium Sanctorum, Ordo Romanusha-
bet hæc verba notanda: la Calend. No-
vembr. & per totum orbem plebs aniverſa, ſicut
in Die Natalis Domini, ad Eccleſianz in henorem
Omnium anctorum ad Miſſarum ſoleznia con-
venire ſtudeat: illud attendentes, ut quidquid
humana fragilitas per ignerantiam, aut negli-
gentiam in ſoiemnitatibus ac Vigiliis Santtorn m
minus plenè peregerit, in hac obſervatione ſandt a
Jolvatur. S. Cyprianus Epiff. 34. docet, natali-
tia Sanctorum annua celebranda eſſe cum miſ-
ſæ Sacrificio; ſed quia omnium Martyrum &
aliorum non poſſunt ſingula celebrari reſte Eu-
ſebio citato à Beleth. cap. 114. exiſtimante,
quetidie excedere numerum quinque millium]
ideo Bonifacius I V. inſtituit Romæ Feſtum
omnium Sanctorum hac die: quod deinde a-
liis orbis Eccleſiis edixit Gregorius IV. anno &α2.
ex Sigeberto & præſertim Gallis, & Germanis,
cx Baronio in Annal. ad annum eundem. Ne-
que verò eſt sanctorum Martyrum tantum hoc
Feſtum, verum etiam Confeſſorum, ut in Co-
dice M. S. ſe legiſſe ait Baronius in Martyro-
logio die 13. Maii. Habetur feſtum in Sacra-
mentario ſolemne Feſtum in ordine Romano,
unde Duplex primæ claſſis convenienter fuit
ſtatutum. Officium à Gregorio IV. compoſi-
tum eſſe, ſcribit Schultingius ex Beleth. capite
127. Pius V. mutavit omnes lectiones ; ſuſtulit
primum Reſponſorium, & addidit octavum de
Virginibus.

In ſecundo Nocturno, & per Octavam, le-

gi juſſit ſermonem accommodatum feſto,
quem tribuebant alii Auguſtino: quod eſt fal-
ſum, cum ille obierit ante Bonifacium IV. alii
Qdoni Abbati; de quo tamen unicum manu-

Comment. i Rubr. Brev. Jeck. EII. Cap. .

ſcriptum habemus teſtem in Vaticana Biblio-
theca. Nomine Bedæ à Clemente VIII. juſſus eſt
legi, quia inter ejus Opera habetur, & vixit ille
poſt Bonifacium IV. unde & in poſtrema reco-
gnitione Breviarii ſecuti ſumus textum ipſum
qui Bedæ adſcribitur. Officium Miſſæ in Amti-
phonatio & sacramentario Gregoriano legi-
tur, exceptis Offerterio & Communione,
quæ fuerunt mutata: ſed poſterius eſt s. Grego-
rio, ait Pamelius. In ſeeundis Veſperis mandavit
Urbanus VI. poſt veſperas feſtivas cantari Ve-
ſperas Defunctorum ritu dupkci, ut dicitur in
Breviario Venet. edita anno ο.1.
2 Commemoratio omnium Fidelium de-
functorum. Tribuitur hic ritus communiter O-
dilani Abbati Cluniacenſi, ex Sigeberto anne
997. à quo diffuſus eſt in totum orbem auctori-
tate Apoſtolica; ſed à Bonifacio IV. indictam
efle Commemorationem hanc, ſcribit M. Po-
lonus anno bo7. imò anne poſt inſtitut onem
feſti Omnium Sanctorum ab eodem Bonifacio,
docet Petrus de Natal. citatus à Demochare
Tomo a. cCap. I?. Petrus Galeſinus auctorem facit
Joannem XVI. ſuadente Odilone, in not. Mar-
tyrol. Amalarius autem meminit de Ordine An-
tiphenar. cap. 65. qui vixit poſt Bonifacium, &
ante Odilonem, circa annum Soo. & cauſam
reddit. Poſt Ofhicium, inquit, Sanctorum inſe-

rui Officium pro mortuis: multi enim tranſie-

runt de præſenti ſæculo, qui non illico sanct:
conjunguntur, pro quibus ſolito more officiur
agitur. Hæc ille. Nota ea verba, ſolito more: er

go erat in uſu. Duplex in M S. & /1750. de Ofhc

auctore & ritu dicemus Sectione nona.
Si in Dominica occurat, transfertur comme-
moratio hæc in diem Lunæ, & V cſperæ in Ve-
ſperas Dominicæ, ex Decreto Urbani VI. loce
citato, niſi dies Lunæ ſit item imped ta feſto de
præcepto: tunc enim in diem quartam Novem-

bris (etiam ſi ſit impedita feſto novem Lectio-

num ) transfertur Ofhcium Defunctorum cum
Miſſis, cantata de feſto altera Mifla und cum
Officio de die. Neque officium hoe Defuncto-
rum omitti debet, cum ſit pars officii divini eo
die præſcripti, ut notat Suarez, lib. 4. de Hor.
Canenic. cup. 27. num. S. & 9. & cum ſit pars
nota-

bib,
efctacis
, ſel i
zubprt
ſtetamn 500
n de pnidt
Dehnctorutn,
nm,
ſühterinri⸗
(Cxol.4
NN ,c
nhnrlels, a
orelamrol
uhkonncia
Uhnrinu,
5Niuun 2,1
Gnln, pe
lapepi/ l
ſelunkhemno
ſutgi⸗

(6 Kmbrin

1Cdna omt
a Codce .
Drnactaos!
Drbeoe
CuN

6

Kone,
En Corot
Iifnmmm &
Mam omnib
güingde
anmd /
in Ceun, V—
Aunntonun b.
luni Chonien
oneneo
inregcl
5Mafeni
i,
Uunnehle
Antenin
l A5
ſagtren
Elchiinenn
lngiz ub⸗
Sai

.

icnmn Dbblo.
VII ielisett
„& itit l
Krema tcv.
eNturm ion
liler in And.
kinnd ke⸗
DMIhunione,
eſts. Ctezo.
tismandant
s Cantani e⸗
ut Ciciun in

.

kidelium Ce.

mmuniterO0.

gebento eun
bem auchot⸗
IV. indidam
ribir M. Po.
inſtitntoren
em Ponlao⸗
Demochae
uckoren kuit
iy not. M-
Ordne Ar
onifacium
1. & calſmn
ckoruminl⸗
enim tmnle.
ilico n
nore ofhein
oltomore:
1510. ehe
nu.
ettarcommme⸗
eſperrin le⸗
ebani Vl N
ed tafeloc⸗
tarn Norenr.
vern lecii-
nctorumn Cunmn
An uni cun
de Delmn.
Beii dinie⸗
1.
aum ir ⸗
ola⸗

De Feſtis Sanctorum menſe Novembri-

notabilis, ad reſtitutionem fruétuum tenetur
Beneficiarius ad ratam Veſperarum, vel Matu-
tini, vel utriuſque, prout in Bulla Pii V. de
qua ſupra Selt. . cap. b6. nam. 2. pag. 9. Decre-
vit etiam s. Congregatio Rituum /. Septembris
1607. ne pridie Veſperi recitetur Matutinum
Defunctorum, ſed hac die manè, quod eſt
notandum, & obſervandum ex Rubrica pro-
pria Breviarii. Vide Sect. 9. Cap. 2.
4 Caroli. A Paulo V. ad libitum Cleri 6. De-
cemb. I613. cum ofhcio & ritu ſemiduplici 3. De-
cembris isé6. approbato; Si fiat officium, in le-
Gtione Martyrologii legetur de eo primo loco.
In tota Provincia Mediolanenſi celebrari poteſt
Duplici ritu, ex Decreto ſacræ Congregatio-
nis Kituum 20. Novembrisio uti & Clemens
X. anno 1670. per univerſalem Eccleſiam du-
plex præcepit) ſi transferatur, mutatur tertius
Verſus in Hymno, Me Confeſſor.
Vitalis & Agricolæ. In Millal. Vaticano vol.
4743. Simplex in M. S. & /ο.
⁸ Octava omnium sanctorum à Sixto IV.
& ex Codice M. S. Eccleſiæ ſanctæ Mariæ ad
Martyres citato à Baronio in Martyrologio hac
die. Duplex ab eodem sixto, in Breviario /ro.
Pius Quintus per totam Octavam reformavit
Lectiones.
Quatuor Coronatorum. Ordo Romanus,
Antiphonarium & Sacramentarium Gregori-
anum, cum omnibus Orationibus Miſſæ, iſub
nomine quinque aliorum, Decreto Melchia-
dis, ait Durand. lib. 6. cap. 36. ſimplex in M.
S. o. Ofpcium, vel ab Honorio I. qui Romæ
ædificavit eorum Eceleſiam, ex Martino Co-
ſentino in Chronicis; vel à Leone I V. qui, ex
Platina, corpora eorum invenit, & Eccleſiam
illuſtriorem reddidit.
9 Dedicationis Baſilicæ Salvatoris. Dicta
eſt Baſilica Julii à s. Gregorio, item Conſtan-
tiniana Lateranenſis, à s. Hieronymo; cnjus
landes perſequitur Petrus Cardinalis Damiani
in Ep. ad Cardd. S&. K. E. ex quibus patet, eam
eſle caput Eccleſiarum: & hæc eſt potiſſima ra-
tio Feſti Romæ tantum celebrabatur, Radul-
ph. Propoſ. 22. Habetur in Miſſali Vatican. vo-
lum. 4770. Duplex in Breviario a.1. Ofhcium

UD
de Communi. Pius V. Lectiones I. & 2. No-
cturni addidit. =D
. Theodori. In Antiphonario & Sacramenta-
rio Gregoriano, cum omnibus orationibus Mil-
æ. Habuit orationem Nyſſenus, Metaph. me-
minit in Adctiz S&. Alippii die 26. Novemb. apud
Sur. Tom. 6. Manuel quoque tit. de Feriis. Sim-
plex in M. S. & 75o.
10 Tryphonis, &c. Conſtantinopoli celebre
Feſtum jJuſtiniane Imperatore ex Procopio lib.
7. de Adif. Zuſtiniani. Romz ex Radulph-
Propoſit. 22. in Miſſali Vaticano volum. 4743.
Simplex in Breviario /17vo.
II Martini Epiſcopi. Leone I. Pontif. cele-
bratuim fuiſſe hoc Feſtum ex Concilio Turoni-
co, ſeribit Galeſin. in Mariyrolog. Habetur in
Sacramentario Gregoriano: à quo in editione
Romana Primam tantum orationem habemus
in Miſſa, omnes autem in Pameliana. S. Ber-
nardus Sermonem habuit, & de generali con-
ſuetudine teſtatur Radulph. Propoſit. 17. Semi-
dupi. apud Durand. lib. 7. cap. . Duplex. apud
KRadulph. loco cit. rurſus ſemidup'. in Breviario
7 106. à Pio V. tandem Duplex, qui & mutavit
Lectiones omnes. Reliqui officii Gallicani, ut
obſervat Pamelius ad Antiphonar. S. Grego-
ru, dicitur auctor S. Radbobus Epiſcopus Tra-
jectenfis, ex Schulkingio. Pſalmi Nocturno-
ru ſunt de Communr Martyris, quia ſancto
Martino non defuit palma martyrii, ut dicitur
in Antiphona ad Magnifßecar. Offcium Mil-
ſæ non eſt idem quod in Antiphonario Gre-
goriano, & eſt poſterius Gregorio ex Pamelio-.
Mennæ. In Antiphonario „ & Sacramen-
tario Gregoriano. A quo in Romana habe-
mus primam tantum orationem Miſſlæ, omnes
autem in editione Pameliana. Simplex in Bre-
viar. 15ro.
12 Martini Papæ. ex Calendar. & Martyro-
log. Romano antiquiſhmis, citatis à Baron.⸗z
Martjroloeg. & in miſſali Vaticano volum. 1743.
Semicluplex. ex Microlog. cap. 43. Romæ tan-
tuma, ex Radulph. Propoſit. 22. Simplex in M.
Sι & in Breviar. Svo. reſtituitur ſemidupl. à Pio
mle enn VIII. mutavit Evangel. cum Ho-
milia.

x13 Di-

Comment. in Rubr. Breviarii Seckt. VII. Cap. 13.

* II3 (Didaci Confeſſ. Ord. Min. Sixtus
V. Sanctorum faſtis inſcripſit, & Innocen-
tius XI. Officium ejus cum Oratione & Le-
Ctionibus propriis à s. Rit. Congregat die 9.
Angaſti 6*t. approbatum, ſemiduplex eſſe vo-
luit.) .
177 Gregori Thaumaturgi. Nyſſenus oratio-
nem habuit. In miſſali Romano non ante ann.
75ο. habetur feſtum. Simplex à Pio V. ſemid. à
Clemente VIII. cum Homilia. Si transferatur,
mutatur in Hymno, Ite Conteſſor, tertius verſus.
18 Dedicationis Baſilicæ Apoſtolorum. Loca
ipſa antea Limina Apoſtolorum vocahantur, de
quorum oſculo ob dignitatem lege Baroniumen
Martyrologie; unde ſumitur ratione feſti. Ro-
mæ tantum tempore Radulphi Propoſit. 22. in
miſſali vaticano volumine 4743. Duplex ο.
Pius V. Lectiones i. & 2. Nocturni adjecit. Cle-
mens. VIII. Homiliã ſancti Gregorii aſſignavit;
Urbanus VIII. quintam Lectionem opere 1626.
& verbis locupletavit anno. /622.
V19 [Eliſabeth vid. Clemens X. duplex à s.
Rit. Congregat. die /3. Septembris 1670. reco-
Fnuin de præcepto univerſaliter celebrari juſ-
it.
Pontiani. In miſſali Vaticano prox. cit. fim-
plex in M. S. & /rro.
*20 Felicis de Valois Confeſſ. Ord. Re-
dempt. Captiv. fundat. antehac duplex min. ad
libitum, nunc de præcepto s. Rit. Congregatio
die o. Mait ébg. juſlu Innocentii XII. recitari
univet ſaliter mandavit. .
21 Præſentationis beatæ Virginis. Hac die
præſentatam fuiſſe, Uſuardus ait in Martyrol.
Sermones habueré Gregorius Nyſſenus, Cer-
manus Conſtantinop. & Georgius Nicome-
dienſis, qui vixit circa annum ooo. Menoeologiũ,
&D½ Manuel. tit. de Feriis Apud Gallos ſub Caro-
lo Magno 132,. procurante Abbate s. Nicolai
in Normandia: ab his ad Saxones, tum ad Si-
culos tranſüt, ut enarrrat Wion. auctor Ligxi
vitæ libro y. Pius II. & Paulus II. ex Molano =
addit. ad Martyrolog. vel, ut alii volunt, Sixtus
IV. edixerunt, tandem reſtituit Feſtum Sixtus V.
1555. duplex in Breviario oro. & à Sixto V. Of-
ficium vero, quao nunc utimur, Clemens VIII.

deſignavit, abrogato antiquo, quod erat de Na-
tivitate Virginis, mutato nomine Mativitatis

in Præſentationis; cui non bene omnes Anti-
phonæ congruebant: & declaravit eſſe duplex

majus In 7. Reſp. pro Feffwitatem, dici debet
PBræſentationem.
22 Cæciliæ. In Sacramentario Gregoriane
cum prima, & ſecunda Oratione miſſæ: ultima
deinde fut mutata, quæ tamen habetur in Co-

dice Pameliano, de generali conſuetudine teſta-

tur Radulph. Propoſit. 12. & in Breviarie S. Iſi-

dori habetur Hymnus de ea. Semidup. apud

Durand. lib. 3.. cap. i. & Radulph. citatum, & i-
tem in Breviar. 1ο. Clemens X. autem ann.1670.
univerſaliter Duplex præcepit. Officium miſſæ

habetur in Antiphon. Gregor. Lectiones muta-

tæ à Pio V. fuerunt.
2 3 Clementis. In Sacramentario Gregoriano.

Sed Orationes omnes fuerunt poſteà mutatæ,

quæ tamen leguntur in Codiee Pameliano; de
Generali confuetudine, Radulph. Propoſit. 17.
8. Bernardus ſermonem habuit. Semid. apud

Radulph. citatum, & in Breviar./5ve. imò tem-

pore Microlog. cap. 43. Officium eſt antiquum,
mutatis Lectionibus & quibuſdam Reſponſo-
riis à Pio V. Oſſicium Miſſæ, ut in Antiphona-
rio Gregoriano.
Felicitatis. In Comite Hieron. habetur men-
ſe Julio, & item in Sacramentario Gregoriano,
à quo habemus primam & ultimam Orationem
miſſæ; ſecundam etiam habet Pamelianus Co-
dex: Sermones habuere s. Petrus Chryſologus
& S. Gregor. ſimplex in M. S. & /1o.
24 Chryſegoni. In sacramentario Gregoria-
no. Sim plex in M. S. & 17ro. officium Gregor.

Miſſæ tamen aliud eſt in ejuſdem Antiphona-

rxio; ſed Orationes quæ apud nos habentur, in
citato ſacramentario leguntur.

25 Catharinæ. A Trevirenſibus cæpit coli

auno 12 47. ex Lipomano Tomo y. & de generali

conſuetudine fieri, ſcribit Radulph. Propeſ.17.
In Breviar. Toletano duo Hymni de ea: in Miſ-
ſali Vatic. volum. 17143. habetur. Galeſinus in
Martyrologie ſeribit, hoc Feſtum in Calenda-
rio fuiſſe poſitum à Joanne XXII. quia inquit.
in antiquis Martyrologiis de co non legitur.
Semid.

cinl. 4
zuladup
li lan & n
ens Otati
ninmmf
modh
ein in anti
lnnlyi
beniAlen
s nenibbis
iriRucho!
unin Millal
ncdio Venet
uiunon e-

ann n

mn onellor
uni heclele
Agenere oe
u Anch, leh
Aroni, E⸗
llorn ce

Innſpoken
nix n Man
n Ehicce
Gſnodlen
ni nnſipen
Chonſato
utigocali
nniniti I
u endncan
rmmmner

=

lnl

.

ern de N.
Mtinttte,
ines Ant.
ſle nher
dicidche

regotinn
Ulle:nltim
eiur in Co.
dinetelt,
iaties §.li.

nidop. d
itatum, Al.
em ang 4,1,
imn nir
lonesmnar-

Gregorinnd
ten muate,

nelano; e

rcnlſt h.
emid al
imoter⸗
tantiquun

Relpon-
Annipho-

lbeturmen⸗
Grepornno⸗
Otatonem
elunns .
ooen

ſ

oCtegetir.

un Gregol⸗
Amighon⸗

obentur, n

cepit l
degetenl
iphe
ea! in W
zleſnns
n Clkner
in imqut,
n Kgin.

?

De Communi Sandkkorum.

Semidupl. apn Durand. lib. z. cap. 14. Duplex
apud Radulph. cit. rurſus ſemidupl. in Brev. e-
ditis 2. & 1oτο. Duplex tandem à Pie V. qui
retentis Oratione, & Lectionibus 2. & 3. Noct.
anti quum Officium proprium integrum ablega-
vit: [modò adhuc duplex eſt] Dicitur £οa-
therina in antiquo Codice citato à Baronio in
Martyrologio.
26 Petri Alexandrin. In ejus Feſto S. Athanaſ.
puer, puerilibus luſibus ſeria prænuntiaſſe ſcri-
bitur à Ruſſino lib. t. Hſtor. cap. 14. Habetur
Feſtum in Miſſlakbus Vatic. vol. 4745. & 4771.
& in edito Venet. 1ov†. non ante; in Breviar. ta-

men /yyo. non extat; ergo reſtitutum eſt à Pio

.
V. qui & ſimplici ritu celebrari geſtum juſſit:
Obür ille tamen pridie hujus diei; ex Galeſin.
in Martyroleg. Et hæc de Proprio Sanctorum.
Addam duo pro declaratione prædictorum.
Alterum eſt, quod nomine Offcii Miſſeæ intel-
ligimus Introitum, Graduale, Offertorium,
Communionem: & in Horis Canonicis pro
Offcio, Oratienem conformem Miſſæ, tum
Antiphonas, Reſponſoria, & lectiones. Alte-
rum eſt, quod Manuelem ſæpius citavimus ti-
tulo de Feriis; non quod ipſe indixerit feſta, ſed
Ferias in feſtis, & eum tanquam teſtem Feſtorũ
apud Græcos obſervatorum attulimus in me-
dium. Floruit autem anno/1IsSo. & ſequenti obiit.

SECII, O O& CTAV A.
De Communi Sanctorum.

*

OQQ%MMINE Sandorum comtinet ea, quæ ad horas Canonicas ſunt
neceſſaria, quando in eorum Feſtis non habentur propria, nimirum
W& Hymnos, Antiphonas, Pſalmos, & hujusmodi. Potiſlimum autem
N80— deſervit is Sanctorum Feſtis, qui de numero Apoſtolorum ſunt, Mar-
tyrum, Confeſſorum, Virginum, item Patronorum, ſeu Titularium; item Dedi-
cationis Eccleſiæ, & frequenti Officio, quod vocatur Sanctæ Mariæ in Sabbato.
Sed in genere occurrit quæſtio de Communi: Quo die celebrandum erit Feſtum
illius Sancti, de quo neſcitur dies obitus, neque translationis, neque inſignis ma-
nifeſtationis, & ejusmodi; & tamen aliis de cauſis celebrari debet ejus Feſtum
cum Majorum conſcenſu. Antiquiores celebrabant illius Feſtum in die, quo in
Martyrologio Feſtum alcerius Sancti ejusdem nominis occurrebat: quod notavit
Baronius in Martyrologio die 12. Februarii ſub litera E, ubi trium Modeſtorum fit
mentio. Et hic quidem ritus placet, niſi ubi timetur error in populis, qui credant
eum, quem colunt, eſſe eundem qui in Calendario Romano deſcriptus eſt: quod
non ſine gravi peccato fit hodie alicubi, ut audio, ſuadentibus tale quid iisdem
de Clero, ut fiat concurtſus ad eorum Eccleſiam, ubi requieſcit corpus Sancti ejusdem
nominis; quo caſu, tutius eſſet celebrari Feſtum illius alio die; puta translationis,
vel proximiori. Invigilent autem Epiſcopi, ad quos attinet ſacras approbare reli-
quias, ne inducatur hic abuſus, neve inductus toleretur. Quæ verò ad Commune
Sanctorum attinent, ad ſex Capita revocari poſſunt.

Tom. 11. 5 SECTI-

135 Comment. in Rubr. Brev. Sect. VIII. Cap. 1.
SECTIO NIS OCTAVZ CAPITA VI.

De Commuani Apoſtolorum.
De Communi Martzrum.
De Comnauni Confeſſorum.
De Communi Virginum & non Virginum.
De Communi Dedicationss Eeécleſiæ.

De Oſicio beatæ Mariz in Sabbato.

De Communi Apoſtolorum.
C APUT. I.

1 A boſtelis & Evangeliſtis communia ſunt
omnia, exceptis Oratione, Lectioni-
busque trium Nocturnorum; ut videre eſt in
Breviaris antiquiſſimis M. SS. Neque dubito,
Evangeliſtas comprehendi nonmsine Apoſtolo-
rum à s. Clement. lib. 5. Conſtitut. cap. 39. ubi
de feſtis Apoſtolorum agit.
2 De Hymnis & eorum auctoribus diximus

A

Sect. 5. Cap. 6. Antiphonæ & Pſalmi congruunt

Apoſtolico muneri & dignitati. In quibus illud
certè eſt ſingulare (non in alis Sanctorum Cõ-
munibus) qued nevem Pſalmi Nocturnorum

deſumpti ſunt, ordine Plalterii, ex Nocturnis

integræ Hebdomadæ; primus àDominicali No-
Kturnotertio, tempus gratiæ ſignificante; ſecun-
dus èà Feria ſecunda; tertius & quartus è& Feria
tertia, in qua creavit Deus maria, & ornavit
terram, loca propria juriſdictionis Apoſtolicæ;
quintus & ſextus è& Feria quarta, in qua produ-
xit Deus luminaria mundi, Apoſtolieæ dignita-
tis indicia; ſed hæc Feria dicata eſt A poſtolis, ut
diximus en primoTomo pag. 226.ſeptimus & Eeria
J. Ocavus & Feria 6. nonus & Sabbato: ita ut u-
naquæque dies tanto muneri & dignitati meri-
tò plaudat & collætetur: & multo magis Feria
tertia & quarta, ob prædictas cauſas. Lectio-
nes ritè congruunt & Reſponſoria, ut patet.
uod ſi dicas, numerum pluralem in hoc Of-
fieio adhibitum ſæpius, non convenire Feſto
unius tantum Apoſtoli; ſcito, quod principali-
ter Ofacium hoc Principum eſt Apoſtolorum
Petri & Pauli, à quibus ad alies Apoſtolos tranſ-
latum fuit; vel Apoſtolorum Chorum ita eſſe

unum, ut qui unius celebrat Feſtum, non ex-
cludat alios; unde & in miſſa Præfatio de Apo-
ſtolis eos omnes unà ſemper complectitur, &
concelebrat. Amalar. lib. 4. 6. &. indicat, Offi=
cium hoc eſſe antiquiſſimum. Pius V. ab eo Of-
ficio, quod erat in Brev. /5vo. nihil ferè receſſit,
niſi quod unicum Invitatorium firmavit: erat
enim geminum, alterum æſtivum, alterum
hyemale: Decrevit Lectiones de Scriptura juxta
antiquam regulam Rom. ex Radulph. Propoſ.1t.
addidit alias Lectiones pro Apoſtolis, ad cele-

prandas fortè eorumdé octavas, vel minora eo-

rum feſta, quæ alicubi oecurrunt: ademi Re-
ſponſoriũ nonum, quod amplius non dicitur, &
mutavit in melius Ca pitulum horæ Sextæ.
32 Dices: Superfluum eſt illud Evangelium,
Hoc eff praceptum meum, cum ſua Homilia in
tertio Nocturno: nam cujusvis Apoſtoli feſtum
habet proprium Evangelium & Homiliam.
Prætereàâ Evangeliũ, Hoc eſt præaceptaum menm,
deſervit nhunc Vigilüis Apoſtolorum; ergo col-

lecandum in eodem quidem Communi, ſed

ante Orationem communem de Vigilia. Sed
hæc argumenta ſub Pio V. nulla erant; quia in
Feſto S. Barnabæ legebatur Evangelium, hos
eſt praceptum: eujus Homilia ideò debuit col-
locari in tertio Nocturno. Quid igitur ſub Cle-
mente VIII. dicendum erit? Cum ſingula Com-
munia ſuurm habeant in tertio Nocturno Evan-
gelium cum Homilia, in prima recognitione
Breviarii nulla viſa fuit mutandi loci ratio; i-
mè accidere poteſt alicubi, quod fiat aliquod
Feſtum Apoſtolorum non principale, in quo ad
differentiam Feſti principalis legi poterit Evan-
gelium poſitum in Communi: qua item de
cauſa additum fuit, ut innnimus, à Pie Quinto
aliud Evangelium, Ecce nos reliquimus omnia,
quod Abbatum Communi reſervari poterat.
Tandem in poſtrema Breviarii recognitione
repoſitum eſt illud, & optimè, ſub titulo Vigil.
Apoſtolorum; & in 3. Nocturno aliud: Ecce nos
reliquimus omnia.
4 In tertio Nocturno frequenter auditux
Aller

iube!
iohomim
wmeltmune
Ebberiooti
Iiſoaun
ifini)
aghien
undemp op
hinaliut
um Emul
G
age charttat⸗
osume
eanm Oſn
M, ze
Uunnre §.
Mird i
Sckkootoln
hinguorde
mIINM
itlen enh
Un Mme
Immn
MRenmoruinus
Ul
6lediones
tung aldidit
ucnur in u
mhengelo
Uunnctob
umlluyt
TAmelen.
Iempteh
tuten
Wntk,An
Prorm
Uurundui
il, c
Uunnciut
Lanzttnr:
Aümpiw,
Urnlſene
iſi gec
Nn

V

m, bon ez.
tiode 4e.
lechrur, &
Gieat, Of.
V. abeof.
ferètecell,
mayit: erat
h, Aterumn
tiptorajon
h. Prypſn,
olis, dcte⸗
lminotaeo-
Ademmi Re-
ön dicitun &
Rexte.
Vanggium,
, Honlan
voſtolkeſtum
Homtlem.
um wennn
n; eigo .

Viglin del

znt; gula in

gelumm N

H cebutteo⸗
iukſib

ingrhiCorr.

turnobyvan-
ecognitont
ci ntio;l⸗
fat liglol
e, in de
oterit vur-
na item le
Die Quine
zyl NM
n ſoretn⸗
crogninoe
itulo Ven⸗
Id: t

ter Auditur

A.

Alleluia, & rationem affert Amalarius de Ord.
Antiph. cap. J9. quia extiterunt primi, qui,
viſo Domino reſuſeitato, gaviſi ſunt, nempè in
tertio ſtatu naturæ humanæ poſt legem, tempo-
re uberioris gratiæ.
In ſecundis veſperis dicuntur Antiphonæ
aliæ à primis Veſperis & Laudibus, ad majorem
ſcilicet ſolemnitatem, & ad declarandam eo-
rumdem propinqui atem majorem cum Chri-
ſto, in cujus feſtis fit hæc additio Antiphona-
rum, & multiplicatio. Diximus etiam Sectione
I. cap. 7. num. 4. pagina 77. Antiphonas ſigni-
ſicare charitatem, quæ refulſit in Apoſtolis lu-
per alios, ur merito abundare debeat Antipho-
nis eorum Ofſficium, & novis. Charitas Chriſti
urget nos, aiebat Paulus aliorum nomine. In
Nativitate S. Joannis Baptiſtæ idem fieri non
nego; imò & inde fieri puto quia miſlus à Deo,
id eſt Apoſtolus; ipſe quoque fuit Chriſto carne
propinquior & mente. In Feſto quoque pluri-

morum Martyrum idem fit, quia majorem cha-

ritatem nemo habet, quam, & c. & ubi plures co-

luntur Martyres ſimul, multiplicata charitas per

Antiphonas plures indicari debet, quod antici-
patè monuimus hoc loco, ne idem repetamus
infra.
6 Lectiones pro Evangeliſtis in prime No-
Rurno addidit Pius V. congruentiſſimas, reli-
quæ erant in uſu. Sed Lectiones 3. Nocturni
eum Evangelio de miſſione binorum Diſcipu-
lorum in duobus Feſtis leguntur, Marci nimi-
rum, & Lucæ, qui quaſi bini ſcriptores mittun-

tur ad meſſem.

5y Tempore Paſchali æquum erat, ut Apoſto-
lis, qui virtute magna reddebant teſtimonium
Jelu Chriſti, daretur Officium lætitià plenum:
quibus & promiſerat Chriſtus gaudium ple-
num. Durandus indicat mutationem hanc Offi-
cii lib. 7. cap. 4,. Pius V. diviſit Hymnum in
duas partes, ita ut altera in Laudibus cautari que-

at cum varietate: ordinavit melius reſponſoria „

reſtituto prim, quod rejectum fuerat, citatum
Durand. ſupra. De una Antiphona cum tribus
Pfalmis, vide Setienem 7. 6apite ſeptime, num.
1. pag. 77.

De Communi Apoſtol. & Martyrum. 69

De Communi Martyrum.

CAPUT II.

1 KAArtyrum Feſta antiquiſſima ſunt, Cle-
mente teſte l. . Apoſt. Conſt. c. 39. &
vidiſti in Sectione præcedenti.
2 Alii ſunt Martyres Pontifices, alii non Pon-
tifices, & utriſque datur Officium commune,
excepta Oratione, & Lectionibus primi Noctur-
ni A Mileto: quæ leguntur tantum in Feſto
Martyris Pontificis, cui congruit ea narratio
de Paulo recedente ab ovibus. Itaque in Feſto
Mart. non Pontiſicis leguntur aliæ, quæ ha-
bentur in Communi plurimorum Martyrum de
Epiſt. ad Rom.
3 Lectiones 2. & 2. Nocturni plures ſfunt
in Communi poſitæ, tum ad varietatem, præ-
ſertim infra Octavas, tum ad proprietatem,
quia in Miſſali diverſa Feſta diverſa habent E-
vangelia.
3 Dices: Quid agendum, quando in Miſſa
legitur Evangelium, cujus Homil. nulla habe-
tur in Communi? quomodo concordabitur eo
caſu Officium cum Miſſa ? Reſpond. Legenda
erit Homilia, quæ fortè in Proprio Sanctorum
habetur, ut Homilia ſuper Evangeliũ, Nehil oper-
tum, &c. quæ habetur in Feſto S. Polycarpi.
Quod ſi non habeatur in Breviario, veluti ſuper
Evangelium, Molite arbhitrari: vel, Qui vos audit
me audit, & ſimilia, recurre ad Octavarium Ro-
manum, in quo habentur Homiliæ de quocum-
que Evangelio quod habetur in Miſſali⸗ ſi Octa·
vario careas, lege in Officio Homiliam Evange-
lii, quam habes in Communi- & in Miſſa dein-
de idem Evangelium leges, juxta Rubricam,
quæ in Miſſali habetur poſt primam Miſſam de
Cõmuni unius Martyris Pontiſicis, in qua con-
ceditur uſus Evangelior. quæ in eodem Com-
muni aſſignata ſunt, ita ut liberum ſit legere in
Miſſa quodcumque Evangelium, de eodem ta-
men Communi ſumptum.
5Relſponſorium proprium poſt nonam Le-
ctionem poſitum pro Feſto quinque Sancto-
rum Martyrum, Pontificum, Domine præve-
xiſti, non eſt, ut putant aliqui ‚ad excellentiam,
§ 2 ſod

IS“ Comment. in Rubr. Brewiarii Sect. EII. Cap. 2.

ſed ad vitandum mendaecium in eo Reſponſo-
rio futurum, ſi in eorum Feſtis recitaretur, Hic
eſt veré mar tyr, qui ſanguinen fudit: cum ii pe-
rierint quidem, ſed non efſuſo ſanguine, ut ex
eorundem hiſtoriis patet, Marcelli, oannis, Sil-
verii, Pontiani, & Martini. Conſule Lectiones
eorum in propriis Feſtis Adde iis, ob eandẽ cau-
fſam feſta novem Lectionum S. Felicis in Pincis .
& S. Melchiadis Papæ, ubi celebrantur. Hæc ea-
dem de cauſa voluiſſent aliqui in prædictis feſtis
mutari Verſum in Hymno Veſperarum, Fun-
denſq; prote ſangninem; ſed Poetis idem eſt ac
fundens vitam, quæ eſt in ſanguine.
6 Totum Offeium de Communi unius
Martyris, quo nunc utimur, habetur in Bre-
viar. M. S. & O1†ο. Durandus indicat eademn
Reſponſoria l. z. c. ær. Pius V. reformavit Le-
Ctiones tantum.
7 Commune plurimorum Martyrum idem
eſt, quod in anti quis Brev. M. S. & ro. Pius
V. decrevit primas Lectiones de Scri ptura, mu-
tavit alias in aptiores.
8 De fine Hymni, qui dicitur poſt Invitato-
riumn (etenim proprius finis eſt) diximus, nun-
quam eum mutari St. y. &.6. u. 13. p. 76.
9 Reſponſorium poſt nonam Lectionem
pro friuribus Martyribus, Hec eſt vera frater-
vitas, non dicitur unquam, niſi vere ii ſint fratres
ſecundum carnem. Quod ſi cum fratribus car-
nalibus celebrentur alii non fratres in eodem
feſto, non dicitur: quod nota in feſto ſanctorũ
Placidi, & ſocio um: quamvis enim in iis duo
fratres & ſoror ſimul obierint, aliorum non fra-
trum caula illud omittitur. Neque dicas, in Bre-
viario non adnotatum fuiſle dictum Reſpon-
ſorium in Feſto SS. Placidi & ſociorumm quia u-
nicam Lectionem habent, quaſi illucd poſitum
fuiſſet, ſi duas:, ut in Feſto SS. Gervaſii, & Pro-
naſii, Primni, & Feliciani: nam in Feſtis S&S. Fau-
ſtini, & Joviræ, Marci & Marcellani, quæ uni-
cam Lectionem habent ante candem notatum
eſt idem Reſponſorium, Heæc eſt vera fraterni-
as, in editione Breviarii Vatic. 1608. præceden-
tibus editionibus emendatiore. J
Objecerunt aliqui, quod in Miſſa SS. Nerei,
& Archillei, Domitillæ atque Pancratii dicitur

pofſt Epiſtolam, Haæc eſt vera fraternitar, &
tamen certum eſt, eos omnes non eſſe fratres
ſecundum carnem. At non valet illatio à Miſſa-
li ad Breviarium: & prætereà Miſſa illa erat an-
tiquitus de duobus fratribus N ereo, & Archil-
leo; Pancratius habebat Miſſam propriam; Do-
mitilla addita eſt à Elem. VIII. qui recognovit
certigenda, non mutavit congruentia, & quæ
rationi potiori confona forent. Potiſſimum ve=
ro fit eo die feſtum de Sanctis fratribus, ut ex E-
vangelio, & ejuſdem Homilia conſtat.
Dices adhuc: Symphoroſa mater eſt, & cum
filiis habet hoc idem Reſponſoriũ. At Feſtũ hoc
in rigore eſt tantummodò flliorum, é fratrum⸗
qui die 18. Juhi obierunt y mater autem pridie:
ut patet apertè in Lectione tertia Allius feſti.
1¹0 Inter utrumque Commune unius & plu-
rium Martyrum rectè collocatum elt aliud
Commune Martyrum tem pore Paſchali, ut eſſer
Commune utriſque: ratio vero cur Martyribus
ficium Paſchale tribuatur à S& Ambroſio, affer-
tur in Sermone qui in codem Oicio legitur, Di-
Anum eſt, & congrunm.
11 Pius V. nihil mutavit, niſi primas ectiones
& ſecundas S. Ambroeſii & S. Cypriani, addidit-
que Homiliam ad aliud Evangelium Paſchale,
Ege Jum vilis, Vos palmites, pro varietate Evan-
geliorum in Miſſa legendorum, ut Officium de-
inde concordet cum Miſſa.
12 Hymnus, Kex glorioſe Martjrum, dicitur
etiam in Veſperis, omiſſo illo, Santioram meritis
inehyta gandia (qui alioquin non diſcordaret à
gaudiis Paſchalibus;) tum ut cantari poſſit cantu
Hymnorum Paſchalium; tum ut poſſit autari
finis Hymni more Paſchali quod eſt peculiare in
Ofſᷣcio Martyrum, non autem Contellor um, in
Juo dicitur te Confeſor, metri diverſi, ob rati-
onem à S. Ambroſio allatam ſupra n. o.
13 De Antiphona una & tribus Pſalmis in
InOquoque Nocturno diximus Sedt. . c. 7. Z. s
Pag. v.
14 Quxæ deſunt in Communi Palchali ſumi
debent ex Communi extra tem pus Paſchale

ait Rubrica; ſed intellige, quoad Lectiones tan-

rum primi Nocturni: nam in ſecunde non be-
σοnaziÜt aliæ, quæ leguntur extra temmpus
Paſcha-

Mtie; n
edheiwr in
M Moy
wden⸗

R£

Ontmnn

lenqun
Cegtg:nam
1Nohr, adch
yſelad varie
nin0fhcio⸗
kioecurat
1Hoummi
ieſceren
ſeinſeennl
lett öbeni,
ſien. Dut
D hodor
nmni ſeh⸗
lrnn, er
Unol.di
Tlatine,

King n ant
f,
llui Moct
iod inme
ibiberte
Nn cer⸗
rnnote

Euf lel

7,

dternitgt, E
on elleſintg
larioi)lile.
1i laernan.
d, & Archil.
ropriamDo.
wi lecognorit
entla, & r
Driſlimum⸗
ibas, erb.
nltat.
ereſt, Nun
Atkefſtü hoe
n, kearun,
utem Pidt,
Aliuselti.
unius & pr
mn elt alid
lehalhutele
r Marpynbo
broſio afer⸗
li,D.

nasl echones
jani,adeiit⸗
m balchie,
tietatebin⸗

Ofkeinmer⸗

rum Cciu
rummeri
ſcordurt
pollt Cunn
ofſtttertari
Petllilein
ſellorumin
e1l, obrat⸗
,4
Plalmnisin
. Sl. 7). 7

ſchal fumi
Piſchale 1
lonestal⸗
1o non he⸗
a tenpu

alche⸗

De Communi C onfeſſorum.

Paſchale; niſi infra Octavam ad varietatem,
ut dicitur in Octavario Romano infra Oklta-
vam Mariprum temporis Paſchalis poſt quar-
tam diem. J

De Communi Confeſſorum.
CAPUT III.

1 Ommune Confeſſorum Pontiſicum eſt i-
C dem quod in Brev. M. S. & 770. paucis
exceptis: nam bius V. legi juſſit de Scriptura in
1. Noctur. addiditque alias ad calcem pro Octa-
va, vel ad varieratem in Feſtis: è quibus primæ
illæ, Landemns varos glorieſos, deſervife poſ-
ſunt in Ofncio plucium Confeſſorum ſimul, ſi
alicubi occurrant. G
2 Pro Summis Pomtificibus Confeſſoribus u-
nica eſt differentia ab aliis in Ant phona ad Ma-
ghicat in ſecundis Veſperis, qua utimur in Ca-
thedra S. Petri, in qua ſederunt ſucceflores e-
juſdem. Dum eet Smmus Pontifer, &c.
3 Pro Doctoribus extat Antiphona propria
in utriſque Veſperis ad Magniſicat„ O Do-
tor optime, quæ habetur in Breviar. M. S. &
Mo. Pius V. addidit Lect. 1. Noct. & 2. muta-
Vvit Lectiones 3. ut pro Homilia S. Hieronymi
legatur ea quæ eſt S. Auguſtini. Clemens VIII.
adjecit Octavum Reſponſorium, Ia medio Ec-
eleſiæ, &.
4 Commune Confeſſorum non Pontificum
eſt idem ut in antiquis Breviar. mutavit Pius
V. Lect. I. Noct. ut eſſent de Seriptura, & ſe-
cundi Noct. in magè proprias, ex Joan. Chry-
ſoſt. alias adjecit de more, ad varietatem in Fe-
ſtis, vel pro Octava. Oratio Adaſto, habetur in
Saeramentario Gregoriano.
5 Qundo fit Feſtum plurium Confeſſorum,
ve Pontificum, ſive non Pontificum, datur
facultas mutandi verba tum in Oratione

tum in Sermonibus, ut ſonent numerum plura-

lem; verbi gratia, Ad ſanlztorum ac beatiſſimo-
rum Patrum noſtrorum N. N. quorum &c. Be-
atornm M. & N dier, quorum Feſtiviratem ce-
bebramns, non tamen in Sermone S. Gregorii ex
kbro Moralium Deridetur Juſti fimplicitas ;
Juia non eſt propriè Scrmo de Sancto, ſed tra-

ctatus & expoſitio libri Job. in Anti phonis, Re-
ponſoriis, hymnis, & Homiliis nulla fit Ihutatio,
licet non quadrent pluribus; quia nimia eſſet
mutatio, & perdifficilis, ut congruat in omnibus.
6 Tempore Paſchali additur Alleluia, ubi ſci-
licet non habetur; ut in Brev. M. S. & 7y yo0. &
ad Reſponſoria brevia Horarum duplicantur.
In Invitatorio repetitur ut aliàs Eenite adoremus
Alleluia: quod in Apoſtolis etiam, & in ſequen-
tibus obſerva, contra eos, qui putant repeten-
dum eſſe tantum Allelaia, ut in Invitarorio
Martyrum tempore Paſchali. Tres Plalmi di-
ceuntur ſub unaAntiphona etiam poſt Aſcenſio-
nem Domini, quæ & obſerva in ſequentibus
commanibus Virginum mulierum Sanctarumg
& Dedicationis Eccleſiæ. Cauſiun myſticam
habes Seck. y. 6.7. a. y. pag 77.
7 In translationum Feſtis, & quando Officia
Confeſſorum transferuntur in aliam diem, ut in
Rubricis, mutatur Verſus in hymno, Mſte Confeſſe
ut in Breviario Urbani VIII. juſſu recognito, ne
mendacium dicatur, quod eo die obierint. In
Hymno Laudum Confeſſorum non Pontificum
videbatur etiam mutandus ille Verſus, Dier re-

fulſit lumine, quo Santctus: &c. ſed non mutatur,

quia non dicimus, hic dies, præcisè in quo fit
Officium. Contingit etiam transferri Ofſciumn
à die obitus in immediatè ſequentem diem,
puta à Dominica in Feriam ſecundam ; & eo
caſu in primis Veſperis non eft mutandus præ-
dictus verſus, quia verè eo die obiit. Infra Octa-
vam verò dieitur ut in Feſto; quia, ut ſæ pè dixi⸗
tota Octava eſt velut unus idem que dies: Octa-
va ſcilicet Feſti, non autem Octava dierum men-
ſis, intra quam translatum Feſtum contingit ce-
lebrari, quod bene nota-

De Communi Virginum &
non V- irginum.
CAPUT IV.

1 0 Antur Virgines rantum Virgines & Mar-

tyres; Martyres non Virgines zhec Mar-

tyres nec Virgines. Er licer Officium ſt Com-
mune his omnibus in multis tamen aliqua,
ut decet, eæ habent propria.

5§5 „ X Vix-

142 Comment. in Rubr. Breviarii Sect. VIII. Cab. g. &5 F.

2 Virgines igitur non Martyres habent Ora-
dtionem propriam, Hymaum poſt Invitatorium,
primum Reſponſorium, & Capitulum Nonæ:
Hymnum & Capitulum, à Clemente VIII. pri-
mum Reſponſ. à Pio V. qui addidit Lectiones de
Scriptura in I. Noct. & alias pro 2. Nocturno
ex Ambroſio.
3 Virgines & Martyres habent præter Ora-
tionem Hymnum poſt Invitatorium, primum 4
Pio V. Reſponſorium, Lectiones primi Noctur.
Confitebor tibi, &. ab eodem Pio V. qui addi-
dit ſequentes alias Lectiones, ad vatietatem in
Feſtis, vel ad Octavam.
4 Martyres tantum, non Virgines, hahent
Commune diſtinctum à ſuperiore; tum primas
Lectiones à Pio V. Confitebor. in reliquis con-
cordat Officium cum Brev. M. S. & 17 ro. Lectio-
nes ſecundi Nocturni pro Mart. non vidua, ad-
ditæ ſunt ab Urbano VIII.
Sanctæ mulieres, nec Virgines, nec Marty-
res, idem habent officium cum præcedentibus
non Virginibus; ſed à Pi0o V. habent Capitula
FHorarum MWulierem fortem, & . tum Lectiones
ſecundi Nocturni ex S. Ambroſ. Additus eſt à
Clemente VIII. Hymnus in Veſp. Fortem virili
pyectore cum Antiphon. ad Magnificat aptiore,
tum in primis tum in ſecundis Veſp. addidit aliã
ad Laudes Urbanus VIII. Mirantur non pauci,
quod in officio dicatur adhuc Veni ſponſa Chriſti,
nimirum in 3. Nocturno, ſed ea ſponte retenta
eſt, recitanda noctu, ne ſancta mulier non virgo,
rejecta videatur à nuptiis Chriſti ſpiritualibus,
quibus & ipſa gaudet occultiore modo.
6 Si fuerint plures, nihil mutatur, præter
Orationem, & ſi plures ſint Virgines, habent
propriam Antiphonam ad utraſque Veſperas
& Laudes pro Canticis Evangelicis, Prudentes
Virgines &c.
7 Oratio, Dens qui inter eatera potentig tag
&c. habetur in Sacrament. Greg. item ibid. Iu-
dulgentiam nobis Donzsine, &c. quæ in coneur-
ſu, ſeu occurſu duarum Virginum, ſeu Sancta-
rum mulierum, poterit dici ad varietatem taci-
tis titulis, Hir inis & Martfris.

De Communi Dedicationis
Eccleſiæ.
CAPUT V.
1 LCcleſiæ materiali duo aceidunt in ordine
ad horas Canonicas, nimirum Titulus,
& Dedicatio, quæ differunt & conveniunt in
multis.
Titulus Eccleſiæ eſt, à quo denominatur Ec-
cleſia, puta S. Salvatoris, S. Bartholomæi, &
ſunilium: antiquitùs enim Eccleſiæ in Urbe per
Titules diſtingucbantur, qua de re Baron. in
Not. Martyrol. 26. Zulii fußius. Hoc loco bre-
viter accipe, Lector, Titulum, & Eccleſiam eſ-
ſe ĩidem; eò quod in loco Eccleſiæ conſtruendæ
ſigebatur Crux in Titulum. Ord. Rom. cap. de
DTdif. Eccleſiæ. Romæ item ex antiqua loquen-
di conſuetudine, non omnis Eccleſia Titulus di-
cebatur, ſed tantum inſigniores Eccleſiæ, quibus
præficerentur Cardinales; unde Titulus Paſto-
ris dicta eſt Eccleſia S. Pudentianæ. in Marty-
rol. 20. Junii, Titulus Eudoxiæ Eccleſia S. Petri
ad Vincula. Evariſtus autem divilit in Urbe Ti-
tulos Presbyteris, hoc eſt, mukiplicavit Eccle-
ſias, quæ dictæ funt Tituli, accepta nomencla-
turaà rebus fiſcalibus. Tituli namq; impoſitione
rem ſibi Fiſeus vendicabat, & Principi conſecra-
bat: & erant hi Tituli vela quædam, quæ re-
giam repreſentabant poteſtatem cum imagine
vel nomine Imperatoris; cortinæ regiæ, apud
Ambroſ. Epift. ad Marcellinam, quamquam no-
tabantur etiam literis, ex Auguſt. in Pſalmum 21.
Expoſit. ſecunda, quos Titulos vetuit imponi Ec-
eleſiaſticis rebus S. Gregorius lib. 5. Epiſt. 4. qui
optimè notat Titulos Eccleſiaſticos diverſos eſſe
à nicalibus: hi ergo vela erant, illi verò ſignum
Crucis. Prætereà Eccleſia dicta eſt Titulus, quia,
qui eidem adſcriberetur Presbyter, ab ea nomen
Titulumq; aceipiebat, ut ejus loci diceretur Pres-
byter quod & hodie] inter Cardinales. Fuſius
hæc idem Baron. Tom. 2. Annal.anno 112. Titula-
ris ergo Eccleſiæ eſt ille Sanctus, à quo Titulus

ſeu Eccleſia denominationem habet.

2 Dedicatio verò Eccleſiæ eſt ipſamet con-
ſecratio facta ab Epiſcopo: ut in Pontificali;,
quæ

Wle

ſun ſecol
Hasl.
irnplobe
Den
Plchio/5.
Scnini di,
Inlins Eecl
n/ .
Cooreninn
denOctava
n Hphani
Ao neilben

. (hrctimin.

Aürgrecheti
beyiphand
Cntticu
Uctled
Aamng⸗
herſemmuo
Ulokelaſe in
Guurcecennen
Clcthram De
Atenhomni
wemmdn,
in Cheple

AEehlenin alete

EDetlmocl40
Ulkentdl
irn ,,
hent, chyj
hnCaEn
moncden
d ame
Aionis dor
Ranllas
1 lte ullrhe

Mmir Nann

CNtari
rbeecn.
H
Cdutt,
nIenn0
S
ſlur
gn e d
K
r ide⸗

N

Uunt in ordine
tum Tirlus,
hyeniunt in

tominaturbe⸗
Cholomri, &
lx inehet

Ie Baron ie

Hooloco bie-

XYEeckehanet.
econſtruend
Rom. (4,,4
Niqnlogter

elia Titulesd.

ccleſar, ibe
Titulusido.
ne Mar
Ecckeſas ben
itin Dheli-
plicnt lade⸗
pn nomench⸗

czimpohior

ncipicolleenr
edam, qu ke⸗

cunn innge.

1eregie, Pl
Auumquumm.

in Hſlmmnd

mitimponike⸗ L

10 weroel

lverognn
1 Titulusgii⸗
et,abeinonnn
dicetenrllc-
ltcimnes Euiis
milelin 4
quo Tinis
bet.
ſti Mlunen ar
in Poocte,

4

De Communi Dedicationis Eccleſia.

quæ ita recolitur quotannis, ut natalis dicatur
dies, ex S. Leone Serm. de Machabæis, dedica-

ti templi, Bellarm. de Cultu Sanctorum lib. 3.

cap. y. De more antiquo fuit introducta, ex
Euſebio l. 9. Hiſtor. cap. o. Feſtum autem De-
dicationis dignius eſt quam S. Patroni loci, ſeu

Titularis Eccleſiæ, ut probavimus ſect. 3. cap. ⁵.

num. . pag. 23.
3 Conveniunt in his: Sunt enim primæ claſſis;
labent Octavam celebrari poſſunt infra Octa-
vam Epiphaniæ; item in Dominicis ſecundæ
claſſis: in eiſdem, ſi Vigilia oceurrat, nihil fit de
ea, nec etiam in Laudibus. Habent primas Veſpe-
ras integras, etiam in ſecundis Veſperis dici O-
ctavæ Epiphaniæ, Paſchæ, Aſcenſionis, & Cor-
poris Chriſti, cum aliis ptivilegiis Feſtorum pri-
mæ claſſis. Sed ſam dicamus de ſola Dedicationc.
4 Si contingat dedicari Eccleſiam in aliquo
feſto ex ſolemnioribus, ne quotannis occurren-
tia duo Feſta ſe invicem impediant, poteſt con-
ſecrator decernere alium diem ad celebrandum
anniverſariam Dedicationem Eccleſiæ ; pura

vel diem Dominicum proximiorem, vel alium

adeo commodum, ut poſſint octavæ celebrari li-
berius, & populus, præſertim ruſticus, majori
frequentia colere feſtum poſſit. Translationem
vero ejuſmodi, à Conſecratore poſſe fieri ex juſta
cauia, decernit S. Congregatio Rituum die 19.
Februarin ivsv. ut refert Paulus Piaſecius in ſua
Praxipart. I. cap. . num. S. S. Diem. & Congre-
gatio item Cardinalium fuper negotia Epiſco-
porum, reſpondens hac de re Epiſcopo Biſſi-
nen. die 4. Febraarii eiuſdem anni, citato ſpec.
Conſil. 4. part. 3. Rubr. a2. Extra actum verè
Conſecrationis non poteſt amplius mutari Fe-
ſtum, inconſulta S. Sede Apoſtolica: quæ 16. O-
btobris 1604. juſſit fieri de Dedicatione Eccleſiæ
in ipſamet die Nativitatis beatæ Virginis, in qua
accidit Conſecratio, & duas potius cantari Miſ-
las de duobus feſtis, ſervata in reliquis Rubrica
de Concurrentia Octavarum.
5Præter propriæ Eccleſiæ dedicationem ce-
lebrari quoque debet anniverſaria Dedicatio
Eccleſiæ Cachedralis; in civitate quidem cum
Octava, in Dœceli ſine Octava;, cx Decreto
§. Rituum Congregationis 2. Maui 1619. erit

143
tamen in Diœceſi quoque primæ claſſis Fe-
ſtum inſtar corum quæ transferuntur ultra O-
Ctavam, & ſine Octava celebrantur; veluti Fe-
ſtum Patroni loci, quod celebrari debet à Re-
gularibus, qui tamen non tenentur ad Octa-
vam celebrandam. Neque tenentur iidem ad
hoc Feſtum Dedicationis Eccleſiæ Cathedralis,
niſi quadam congruentia, & præſertim, ſi popu-
lare ſit Feſtum, non Cleri tantum: ob rationem
allatam ſuprâ, cum de Patrono loci ageremus,
Qod ſiconcurrant, ſen occurrant Dedicatio-
num Feſta, vel Octavæ, pro varietate orationum
ſumi ca poterit, quæ aſſignata eſt ipſi diei dedi-
cationis, quod additum fuit Rubricæ in poſtre-
ma Breviarii tecognitione.
6⁶ Occurrentibus autem Dédicatione pro-
priæ, & dedicatione Cathedralis Eccleſiæ, eo-
dem die quænam erit celebranda? Rota Rom-.
Deciſ:bis. 3kemm. I. per totum in recentior. part. I.
deſinit, præferencdam eſſe dedicationẽ propriæ
Eccleliæ: quare de hac fiet ofſicium infra octavâ
curmn cõmem. Octavæ Dedic. Cathedralt, ransla-
to Feſto altero in primam diem nonim peditam.
Neque dixerim, eile cõmunia privilegia hiſce
duabus Dedicationibus „quæ dedicationi pro-
priæ Eccleſiæ data ſunt, niſi novo Decreto fi-
ant comm unia; puta ſi occurrant infra octavam
Epiphaniæ.
7 Ofticium Dedicationis eſt duplex majus
apud Durand. lib. 7. c. I. cum octava ibiden,
ubi & indicat ofhcium, quo nunc utimur cap.
45. Plal mos notans, reionantes portas, atria, &
ædificia. Concordamus cum Brev. M. S. & edi-
toO 1/0. quod eſt vicinius Concil. Trident. & Pio
V. reſtituendi Breviarium Romanum: neq; Pius
mutavit, niſi de more ſuo Lectiones primi No-
cturni, ut eſſent de Scriptura, juxta Regulam an-
tiquam Romanam ex Radul. Propeßit I. addi-
ditꝗ; Lectiones varias pro tota octava, & orati-
Oncin Propriam pro ipſo die Dedicationis. Atq;
cx hac octava, quam non habent alia Sanctorum
Communia cum Lectionibus unicuique diei aſ-
ſignatis, colligitur ejuidem Feſti excellentia &
dignitas ſuper alias octavas Sanctorum, quæ ce-
lebrantur cum Lectionibus de communi ſum-⸗
ptis. De Antiphona & Pſalmo; Quihabitat in 7.
Noctur-

–— ℳ

ͤ44
Nocturno, vide quæ diximus Sect. y. cap. 7. nu.
12. pag. 'b. Contra regulam communem Bre-
viarii, Reſponſorium breve ad Sextam non ſu-
mitur à ſecundo Verſu Nocturnorum Matuti-
ni; quia hic Verſus non poteſt dividi in prima
ſui parte ut ali Verſus, & ideo vice illius diei-
tur Locus IMte, &c. Habes alia de Dedicat. Ec-
Oleſ. in primo Tomo pag. 227.

De Oficio B. Mariæ in
Sabhato.
C APUT VI.

QPharumn dicatum eſſe B. Virgini conſtat,
& docuimus Tomo primo p.6. meminitqꝗ;
hujus ritus Microl. c. 6o. & Urbanuslll. contem-
oraneus Micrologo in Concil. Claremont.
auno 1o96. Officium in Sabbato B. Virginis de-
creto ſuo deſtinavit, Radul. Propoſ. 20. Non eſt
ergo votivum, ut aliqui ſcripſerunt, ſed præce-
ptivum, quod habet originem impropriè à voto
Eccleſiæ, ſi votivum contendas eſſe.
2 Ritus Officii eſt ad modum Feſti Simplicis,
quod optabat Radul. ibidé : nec tamen apparet,
quo ritu tunc temporis Ofliciũ fieret de B. Vir-
ine hac die; ſed neque reperitur Officium hoc
in Sabbato in Brev. M. S. Et fortaſſe id cauſæ fuit;
quia ante Pium V. tenebatur Clerus ad recitatio-
nem quotidianam Ofſcii parvi B. Mariæ, Unà
cum Ofcio Domini, quam obligationem abre-
gavit Pius in Bulla ante Breviarium poſita.
5 Quare totum hoc Officium cum Lectioni-
bus Sanctorum Patrum ſingulo menſe pro va-
rietate legendis juſſu Pii V. fuit compoſitum, &
editum. Clemens VIII. illud recognovit mutata
tantum Lectione pro menſe Aprilis, quæ erat S.
Epiphanii, nunc verò S. Hieronymi.
4 Fit autem in omnibus Sabbatis non impe-
ditis officio quoad ritum digniori; quale eſt e-
tiam Feriæ majoris, aut Dominicæ anticipatæ,
quæ ſcilicet ſuum non habet locum, ut diximus
Sect. 3. 6. 5. n. 9. pag. 20. quam quidam nimis pii
erga B. Virginem anticipare vellent in alia Feria,
nimium amantes ſui, ne Sabbati ofſicium reci-
tent feriale cum Nocturno, & Laudibus proli-
xioribus. Feſtum ſimplex cedit huic oſficio ſim-

Comment. in Rubr. Brew. Sedk. VrII. Cap. 6.

plici de B. Virgine ratione dignitatis ejuſdem in
pari ritu; & de feſto ſimplici fit tantum comme-
moratio.
Et ideo ad modum Feſti Simplicis officium
hoc incipit in Veſperis Feriæ ſextæ; vel à capitu-
lo, ſi ille dies ferialis eſt; vel per commemoratio-
nem, ſi eo dic Feſtum eſt novem Lectionum. In
Completorio Feriæ ſextæ, quamvis ſit de feſto
novem Lectionum in fine tamen Hymni jus ha-
bet B. Virgo, ut dicatur,
Zeſu, tibi ſit gloria,
Oui natns es de Virgine;
Niſi Feſtum ſit Transſigurationis Domini, quod

habet proprium finem omnibus Hymnis illius

diei deſtinatum, & feſtum eſt Domini.
6 Quod ſi feria ſexta fuerit feſtum ejuſdem B.
Virginis, in ſecundis Veſperis omittitur cõme-
moratio officii in Sabbato, quia non convenit,
ut de eadem fiant Vei peræ, & commemoratio.
Caſus accidere poteſt in Purificationis Feſto
quod celebratur Feria 6. ſeu in die octava, quæ fit
alicubi, ejuſdẽ Purificationis: prætereà nullus:
hac eadem de cauſa inter Suffragia Sanctorum
cõmunia nihil in hoc officio dicitur pro Suffra-
gio⸗ ſeu cõmemoratione B. Mariæ, nec in primis
Veſperis, nec in Laudibus. Ad Nonam ſinis eſt
hujus Ofhcii, ſicuti Feſtorum Simplicium.
7 In Nocturno Sabbati omittitur pſalmus u-
bilate, pro quo dicitur pſalmus è Laudibus Sab-

bati, Bonum eſt: tum, ne ille bis dicatur, in Ma-

tutino „& Laudibus, quæ conſtituunt, ut ſuprà
diximus, unam Horam; tum, ne hic per Hebdo-
madam omittatur, & ideo fit commemoratio.
8 Pro varietate temporum additæ ſunt aliæ
Antiphonæ, cum Orationibus pro tempore, poſt
Nativitatem, uſq; ad Purificationem, quæ ſum-
Ptæ ſunt ex Officio Parvo B. Virginis; tum aliæ
ad Magnificat & Benedidtus, pro tempore Pa-
ſcali: quo & additur Alloluia Invitatorio Anti-

phonis, Reſponſoriis, & Verſibus.

2 Lectio aſſignata Martio eo anno tantum le-
gitur, quo Paſcha celebratur die 20. vel 21. & ul-
tra, menſis Aprilis, ut videre eſt in Tabulis no-
ſtri Ordinis perpetuià Tabula 30. uſque ad 3.
10 Ea item lectio aſſignata menſi Decem-
bri non legitur unquam, niſi quando Dominica
prima

in
Glurla,i,
1Cur⸗
Nrisger
(coriuſem
en undlen

—

UNſen,
r balni
Deblainn
WE
leul
un.

Cfeirn

euo!
uumd
ii ane:
nr in Autal
Ultieuen.
hbenr i
üllibenre
lunmnzat,

ANN .K

Altig
mre
Wüuommite
iumeen
ünnnhaben
ui non

4.

is ejuldemin
tumcomme-

lcis ofßcinm
zvelicapitn.
Dmemoratio.

ecionum. n.

vis ſtr de keſto

Domini quod
Hymnis iliu
Otmini.
tumeiulkemh.
nititt cöme⸗
von comvent,
mmemoto.
cationis Felto
oCaraquet
terei nullos&
gin Eanctotinn
urpro Sfr
,necinprint
lonam fnelt
mplcium.
urpfalms .
acibus db⸗
catur, in Ma-
vupt, utſipri
ie perkſebco.
mmeworario⸗
Girr unt A
tenpeteol
em, gur lun⸗

nis;tumn dr

tempote r.
Aotio, A⸗
8
votummk-
,veler El⸗
Tabolis no⸗
ead N
genliDecen.

doDomindi
jrimn

De Ocio parvo B. Virgini Mariz.

prima Adventus incidit in diem 2. Decembris:
reliquæ ſæpius leguntur.
II Quæres, An ſuper fluat illa Parenthefſis in
Rubricis generalibus tit. 5. u. 2. ubi de hoc Offi-
cio: in ſemiduplacib. (quando ejus Oſicium par-
vum non dicitur) fit ejus conſueta commemoratio

1.

per annum; nam in Semiduplicibus non dicitur
Officium parvum de B. Virgine. Sed explicail-
lud quando, id eſt, quotidie. Vel indicat Paren-
theſis, alicubi dici Offcium parvum de B. Virgi-
ne etiam in Semiduplicibus, ob conſuetudinenn

de qua ſect. ſeqq. cap. lI. n. 6.

SECTIOQ NON A
De Appendicibus Breviarii.

Sadum.

NN ſfine Breviarii addita ſunt quædam, quæ dici poſſunt Appendices;
quia non ſunt partes Horarum Canonicarum, nec ad eas niſi remo-
Ettte pertinent: de quibus, ordine Breviarii ſervato, nunc reſtat dicen-

SECTIONIS NONÆ CAPITA SEX.

De Oſicio parvo B. Virginis Mariæ.
De Ofcio Defunctorum.
De Pſalmis Gradualibus.
De Pſalmis Pœnitentialibus.
De Ordine Commendationis animæ.
De Benedictione menſæ, & Linerario Cleri-
corum.

☚ me

CALPUT I.
De Oſicio parvo B. Virginis Mariæ.
1 Petro Damiani Cardinali fuit inſtitu-
tum Officium, quod dicitur parvum B.
Virginis, ante annum 1056. ait Baronius eodem
anno in Annalibus: vel reſtitutum, ut ſcribunt
in vita eiusdem Petri, Flaminius, & Fortunatus,
uæ habetur initio Operum ejusdem; Grego-
rio VII. jubente, ut addit Hieron. Rubeus in Hi-
Ror. Ravennat. quod puto verius; quia Paulus
Diaconus in expoſitione Regulæ . Benedibti, quæ
habetur M. S. in Bibliotheca Aniciana Collegii
& Gregorii de Urbe, ſcribit, quod Gregorius III.
& Zacharias, Summi Pontifices, qui vixêre ante
annum 752. præceperunt Caſſinenſi Congrega-
tioni, ut omni tempore unà cum Ofſicio divino
recitarent etiam Officium B. Virginis; ergo an-
tiquiorem habet auctorem: Decreto deinde Ur-
pani Il. in Concilio Claramont. an. 796. menſe
Novembri, recitari ab omnibus Eccleſiaſticis
Tom. II.

quotidie juſſum eſt, ut notat Radulph. Propoſit.
20. Conſuetudo tamen hæc, ſeu lex fortaſsè non
fuit ubique recepta, quæ paulatim in commu-
nem uſum abiit: unde Summiſtæ omnes di-
cunt, uſu tantum vim legis habente non jure
ſcripto illud recitari, quod notat Azor. par. I.l.
10. C. 6.
2 Extra Chorum nunc temporis nemo tene-
tur hoc Officium recitare, contra Navar. de O-
rat. G. o. n. 5. qui tamen Miſcell. 22. mutavit ſen-
tentiam, ob Bullam Pii V. qui in Bulla edita pro

Breviario tollit omnem obligationem recitandi

hoc Officium extra Chorum.
3R Penſionarii extra Chorum tenentur ad re-
citationem quotidianam hujus Officii ſub pœna
reſtitutionis fructuum, penſionis ad ratam, ea
ratione, quam attulimus ſuprà in reſtitutione
fructuum beneficii Sect. I. c. 6. n. 2. pag 9. ut pa-
tet in Bulla Pii V. hac de re edita: Ex proximo
Lateranenſi.
4 Quod ſi Penſionarii recitent Horas Cano-
nicas majores ratione Ordinis ſacri, vel benefi-
cii, tunc eximuntur ab onere recitandi hujus Of-
ficii parvi; imò verò etiamſi ex pietate tantùm
recitent Officium majus: quod docent commu-
niter Doctores. Vide Azor. loc. cit. c. 4.4. 3.
In Choro, ſi adeſt conſuetudo recitandi
hoc Officium, obligat ad huc, cum Pius V. ean-
T . dem

146
dem potius confirmaverit in Bulla Breviarii:
non tamen Canonicus extra Chorum tenetur
ad illud recitandum, ut docet Azor. loc. cit. c. 16.
ſi utatur Brev. Pii V.
6 Imò S. Rituum Congregatio die . Septemb.
an. 1607. decrevit ſervandam eſſe quoque eam
conſuetudinem, qua recitatur in Choro hoc Of-
ficium in Semiduplicibus & Dominicis, non ob-
ſtante Rubrica Breviarii, de qua mox dicemus;
uia nimirùm Pius V. in Bulla Breviarii habet
hæc verba: Sne præjudicio ſanttæa conſuetudinis
ilklarum Eccleharum, in quibus Offcium parvuns
B. Virginis in Choro dici conſueverat; ita ut in
pradiktis Eccleſius ſervetur ipſa laudabilis con-
Inetudo celebrandi more ſolito prædittunm Ofkci-
um. WMore, ait, ſolito; ergò & in Dominicis &
Semidauplicibus, ſi adeſt conſuetudo. Tandem
Urban. VIII. de conſilio S. Rituum Congrega-
tionis decrevit 2. Jannar. 1622. etiam mutato
proprio Breviario, & Romano acceptato, adhuc
cos teneri ad quotidianam Officii B. Virginis re-
citationem, qui anteà ex conſuctudine tencban-
tur, & Decretum fuit impreſſum Romæ, inſtan-
te Abbate Ripolenſis Monaſterii in Catalonia.
7 Quando verè ſit aliàs dicendum in Choro,
explicatur in Rubr. Breviarii circa finem ejns-
dem: nam omitritur quando ſit Ofncium novem
Lectionum (excepta conſuetudine numero præ-
cedenti allegata) & hac de caulſa, quod doleo,
in multis Eccleſiis Feſta plura novem lectionum
introduéta ſunt, Regularibus quoque eadem
celebrantibus; ut relegetur à Choro Officium
Parvum B. Virginis, ipſi viderin.
38 Non item dicitur in Vigilia Nativitatis Do-
mini, quod etiam notatum reperi in Brev. M. S.
nec in Feriis majoris Hebdomadæ, ut uni Chri-
ſto vacemus; aliàs autem in Brev. M. S. & 1550.
triduum tantùm ultimum majoris Hebdomadæ
excipiebatut in recitatione hujus Officii: nec in-

frà Octavas Pachæ, quod &ε tradit Radulph.

Prop. 20. Propter temporis, inquit, incongruen-
tiam; nec infrà Octavas Pentecoſtes, ut in Brev.
M. S. & 1550 nec in Sabbatis, quando fit Ofſhici-
um de B. Maria, ne bis; ait Radulph. videatur
dici idem Oſheium. Qubus diebus omitritur à
primis Veſperis, & in Vigilia Nativitatis à Ma-

Comm. in Rubr. Brew. Sect. LX. Cap. 1.

tutino, ut in Brev. etiam M. S. & 155. antea reci=
tabatur in Choro, etiam in feſtis Duplicibus ma-
joribus, ut teſtantur Breviaria prædicta M. S. &
1556. non puto tamen ubique; quia adhuc ſerva-
retur hic ritus, ob ea quæ diximus n. 6.
9 De modo illud recitandi tum in Choro,
tum extra Chorum nunc dicamus. Nam ſeptem
Horas habet, & horæ easdem partes quas in ho-
rxis Canonicis enumeravimus, ut in numero ea-
rum ſeptenario easdem cauſas mediteris erga B.
Virginem, quas erga Deum ſignificavimus in
Horis Canonicis Scτι. c. 3. n. 7. & 6. p. 2.
10 Concordant hæ Horæ cum antiquis, ut
ſatis indicat Radulph loc. cit. & cum Brev. M. S.
exceptis his quæ ſequuntur. Nam in Brev. 1550.

additur Hymno, Memento ſalntis auctor (qui 0

eſt de Hymno ad Veſperas Nativitatis Domini)
ſequens alter Verſus. Maria maier gratiæ, qui
olim erat ultimus Hymni, O glorioſa, ex Micha-
ele Timoth. de Hjmnis lib. z3. Hymno 3z. Ante
ſecundam Lectionem addidêre Benedictionem,
quæ in M. S. non erat; mutata eſt tamen à Pio V.
in eam quæ nunc legitur. Ad Horas omnes fie-
bat commemoratio Apoſtolorum, & omnium
Sanctorum, quæ hodie fit ad Veſperas & Lau-
des tantum. Extat Bulla Pii V. anno 15?. qua pro-
hibentur Offcia B. Virginis vulgari ſermone e-
dita; & approbatur quod hodie habetur, addi-
tis allis quæ in codem Officio leguntur.
II Quadruplex item mutatio hujus Officii in-
dicatur à Radulpho loc. cit. & habetur in Bre-
viario M. S. & 17.06. in Adventu, poſt Nativita-
tem, tempore Paſchali, & reliquo anni tempore:
& congruit varietati temporum. Tempore Pas-
ſionis nulla fit detractio, ſed dicitur Gloriaæ Pa⸗
tri in Invitatorio, & F. 3. ut in Feſtis Sanctorum.
Tempore Paſchali dicuntur in Noct. tres Anti-
phonæ, ut aliàs, quia non eſt Ofncium de Feſto.
An verò addendum ſit Alleluia Invitatorio, An-=
tiphonis, Reſponiorüs, &c. dubitavêre non
pauci. Ex una parte negant, ad diſtinctionem
Horarum majorum Canonicarum, & quia Ru-
brica de hac re in loco proprio Breviarii non ha-
betur: ex altera affirmant, & videtur haberi ſatis

in Officio ſimili B. Marxiæ in Sabbato. Neque
minus reſonare debet Aselnia in Officio Parvo

B. Vir-

Ftini,
eckions
r Nhiom

Woer he

, Metu.
Ur,ton⸗ 1

enoeken

1b Concep
dnrpatern

gem Chikti

(ur niho

1 Keonine

uo Domin
alamzeocall,
gun ſy
(iminbreri

Rum nond
hChor,
Ohcoceiin)
Urs Palponi
erultRor.
ImHmnun,
nultsdirn
emeimhi
luckreh,
ikunnmn &
nair R.)
Wegtenl
urboscel
fülne Re⸗

ſmm,
h r

lpim,
nele
Alinli
ctorn
Ari
, Eb
line re
u
t
ir

Pe. antea ect
Düplhieibsmn.
rdiche M§.&
in adhucſenz.
n.6,
im in Choto,
Namſegten
ttes quopinho.
innumeroez.
ecliteris ergal.
nihcavimdg in
G6,).2.
m antiquis, un
cum Prey. M6,
am in hier ,
u uuligr gli

itatis Domin)

ter gruit,dui
1lſa, ex Mche⸗
Hmno zr Ane
Benecickoonen⸗
tumenalo.
lorusomnesffe⸗
m, Komuiumn
ſebperv lar⸗
n in
at lermonee⸗
Rabetur, adli⸗
gunr.
hſsfhei r.
habetut inbie⸗
bpolt Nuiin⸗
Dannitempore
Tempoleli⸗
iturhne
ſisanconm.
ſoct. tles aun⸗

cinm geketo⸗

Vitarorio,l-
ubiravete ton
Gictinctiomm
n, 8 gid⸗
eriatiinon⸗
uuthabenitun

1 Necde
bato. Nein

e DArVO
Ofkciopun

EV⸗

De Ocio Defunltorum.

147

B. Virginis, quàm in Offieio Chriſti, qui ſuæ re- ne Salutatione Angelica, & cadem repetita an-

dit: Nihilominus tamen non eſt addendum Al-

lelnja, ex Decreto S. Rituum Congregationis

25. Martii 1626. Mutatur etiam in Nocturno
Antiphona Poſt partum in Angelus Domini
tempore Adventũs, & in Officio Annunciatio-
nis, & Conceptionis B. Virginis, quia propriè, &
principaliter repræſentant tempus ante Nativi-
tatem Chriſti, &myſterium Incarnationis: quod
ſonat Antiphona Angelus Domini.
12 Si contingat transferri Feſtum Purificatio-
nis ob Dominicam privilegiatam, ſeu aliam ob
cauſam; eo caſu transfertur etiam mutatio Offi-
eii, quam ſuprâ ſignificavimus; quod expreſsè
dicitur in Breviario ν. ſed extra Chorum mu-
tatut die ʒ. Februar. quia in hoc caſu attenditur
Feſtum, non Ofneium Chori.
13 In Choro dicitur hoc modo. Præponitur

Ofſficio diei in Matutinis, & Veſperis, in aliis

Horis poſtponitur. Docet idem Radulph. loc.
sit. ex uſu Rom. ſecundùm uſum, inquit, Fra-
trum Minorum, quorum Breviaria adhibita
ſunt, ut aliàs diximus, excluſis aliis à Nicolao III.
Habetur etiam hic ritus in Breviar. M. S. & /o.
Ratio eſſe poteſt, quia dividitur Officium in an-
temeridianum & promeridianum. Utrumque

verdò, auſpice B. Virgine incheari debet, præ-
miſſisejusdem Horis parvis, Matutino & Veſpe-

ris majoribus de Officio diei; & eo caſu omitti-
tur v. in fine Fidelium animæ. Reliquæ Horæ
poſtponuntur, uti minores Horis Canonicis.
Prima de B. Virgine dicitur, antequam legatur
Mareyrologium, quod non eſt pars Horæ pri-
mæ, ſed quid ſuperadditum, ut ſuprà docuimus,
unde & à multis legitur extra Chorum in loco
capituli.
14 Extra Chorum dicitur pro opportunitate
temporis. Et primò ante quamcunque Horam
dici debet Salutatio Angelica, ut in Brev. .
ptæſcribitur, & Durand. docet l. . c, 2. tum in
fine ultimæ Horæ ſi plures ſimul recitentur, ut
Durand. Iyid.
15 Dividi quoque poteſt in privata recitatio-
ne, ex cauſa, Matutinum à Laudibus, dicta in fi-

ſurrectionis prima Matri gaudia, & majora de- tc Laudes, ut in ſimili caſu diximus de Horis Ca-

nonicis, cum Navarro ſupra Sect. 4. gay. 2. . 3.
& 4. pag. 75.
16 Propoſita eſt indulgentia centum dierum
recitantibus dictum Officium juxta Rubricas
Breviarii à Pio V. in Bulla ejusdem Breviarii.

De Oſſcio Defunctorum.

CAPUT II.

1 (Oids Defunctorum dictum eſt Agen-
da à Walafrid. cap. 27. & à Durand. lib.
7. cap. 7. quia agere ſignificat celebrare; item
Exequiæ ab Augulſt. lib. de Curapro mortuis: non
quia ex tra alia ſequuntur, ut quidam definivêre;
ſed quia, ex Durand. ibidem extra vivos mortui
ſepeliuntur, & extra Horas Canonicas hoc Of-
ficium proprios habet ritus. Donatus definit E-
Xequias, quia mortuus præibat, cæteri ſequeban-
tur in funcre. Cùm autem hodie in funere præ-
cedat Clerus cadaver mortui, dicere poſſumus,
nos mortuum ſequi, quia obiit ille prius. Exe-
quias explicat ab executione dictas Mutius Ca-
puccius de Ofic. mort. cap. b6. quia inquit, exc-
cutioni mandanda eſt Defunctorum voluntas.
2 De hoc Ofhcio habetur Canon Extra. de
Celebratione Miſſar. cap. Cum cantatur. ab A-
poſtolis ortum habet, ex Dion. de Eccleſaſt. Hie-
rarch. cap. 7. ab Origine auctum fuiſſe dicitur,
teſte Auguſtino in lib. Enchir. & Iſidoro de Of-

Eic. Eccleſiaſt. S. Auguſtino tanquam auctori tri-

buit Jacobus de Valentia in Expoſ. Hymni Je De-
nm. Auctor ligni vitæ lib. y. auctorem hujus Of-
ficii facit Amalarium ap. 79. de Ord. Antipk.
indicat, ſe collegiſſe ex Romano & Metenſi An-
tiphonariis ea, quæ recta ſibi viſa ſunt de ordinc
ſepulturæ. Reſponſoria compoſuit Mauritius E-
piſcopus Pariſienſis, qui obiit anno 1196. teſte S.
Antonino citato à Demochare Jom. 2. de Sacri-
ficio Miſſæ cap. 15. Orationes, Deus qui inter Aps-
Kolicos, & Fidelium habentur in Sacramentario
Gregoriano. Pius V. addidit Orationes tres, ni-
mirùm pro die Depoſitionis Defuncti, Anniver-
ſario, patre & matre Sacerdotis, vel recitantium

2 cam-

145
eamdem Orationẽ, non cujuſcunque; in quo non
pauci errant: & tamen Oratio ipſa indicat, de
patre & matre recitantis tantum ibi fieri com-
memorationem, non aliorum. Oratio Abſolve
eſt in Sacramentario Gregoriano. Clemens VIII.
addidit alias duas pro Defuncto & Defuncta,
quæ erant neceſſariæ pro vario Defunctorum
Tritu: quarum prima;, Inolina, legitur in Sacra-
mentario citato, reliquæ ſunt poſteriores Sacra-
mentario, in reliquis nulla eſt mutatio. Idemeſt
Ofhcium apud Radul. loco cit. & in Brev. M. S. &
in edito 1S%. Concluſiones Orationum in Brevi-
ario diverſæ ſunt à concluſionibus in Officio De-
functorum Ritualis Romani, in quo ſemper di-
citur, Per Chbriſtam Dominum noſtrum; ſed in
Breviario datur ritus Ofhcii in ordine ad Offici-
um de die divinum, in quo ea eſt eoncluſio, Per
Dominum noſtrum ſeſum Chriſtum &c. in Ri-
tuali verò traditur Officii ritus in ordine ad exe-
quias, in quibus unica eſt concluſio, Per Chri-
ſtum Dominum noſtrum, & hac ratione non pu-
gnant invicem Breviariũ & Rituale Romanum.
3à Inchoationes & expletiones hujus Officii
non fiunt ut in Horis Canonicis, ad triſtitiam ſi-
gnificandam, ex W'alafrid. cap. 27. de Eccleſ.
Obſerv. & ſimili modo, ait Alcuinus cap. penult.
celebramus hæc officia, quo celebrantur in iis
diebus, quibus Chriſtus deſcendit ad inferna.
Matutinum dicũtur Vigiliæ ab Alcuino de Exeq.
mort. in quo Invitatorium dicitur ut in propria
Rubrica, nempè in die Commemorationis om-
nium fidelium Defunctorum, & in die depoſi-
tionis, ſeu obitůs Defuncti, etiamſi unum tantum
dicatur Nocturnum, ut habetur in Ritual. Ro-
mano. Itemque in die depoſitionis tertio, ſepti-
mo, trigeſimo & Anniverſario; & regulariter,
quando tres Nocturni dicuntur etiam ex Duran-
do lib. ..cap. 3. quia ad ſolemnius Officium invi-
tandi ſunt plures. Per annum autem omittitur,
quia in hoc Offieio exequias Chriſti in paraſce-
ve fieri ſolitas imitamur, Durand. zbid. Noctur-
ni vero tres dicuntur in craſtino Omnium San-
ctorum, ut in prædicto Breviar. M. S. & apud
Radulph. & in depoſitione Defuncti, niſi aliud
impedtat, ex Rituali Romano Pauli V. duplica-
tis Antiphonis. In quibus Nocturnis, ex Alcuino,

Comment. in Rubr. Breviarii Sect. I. Cap. 2.

ſignificantur illa officia nocturnalia, quæ in mor-
te Domini celebrantur. In ferialibus autem tres
Lectiones cum tribus Pſalmis, ſeu uno Noctur-
no, & Laudibus, ad repræſentandum, ex eodem
Alcuino, triduanam Chriſti ſepulturam. Et ideo
neque ad Lectiones datur benedictio, neque
in fine dicitur Ti autem, ſicut nec in triduo mor-
tis Chiiſti, Durand. lib. y. cap. 2. Antiphona no-
na, Sitivit anima mea ad Deam vivum, ita le-
genda eſt; licet in Pſalmo dicatur, ad Deum
fortem non fontem vivum: & habes exem-
pla in Breviario Antiphonarum, quæ paululum
diſcordant à Verſu Pſalmorum, quorum ſunt
Antiphonæ zut in 2. Antiph. 1. Nocturni Domi-
nicæ. In fine Veſperarum & Laudum dicuntur
preces ſemper genibus flexis, etiam quando o-
mittuntur Pſalmi. Epiſcopis autem in Ceærim. E-
piſc. lib. 2. cap. o. pro corum dignitate præſcri-
bitur, ut ſtantes dicant Preces: quod non debet
eſſe commune reliquo Clero. dicitur Pater no-
ſter, Et ne nos alta voce, quod in M. S. Breviar.

traditur, in Breviar. 1550. malè negatur. Quemri-

tum in Veſperis reſtituit Pius V. & in Laudibus
explicavit magis Clemens VIII. Verſus autem
frequentiſſimus, Requiem æternam &c. habetur
in Sacramentario Gregoriano: qui dividitur in
fine Plalmorutn, & in Precibus, licet in Reſpon-
ſoriis ſit unus Verſus, contra P. Ruiz, ut ſit lo-
Co Gloris Patri, & 8. in fine Pſalmorum. Aucto-
res facit Apoſtolos hujus Verius Michael Ti-
moth. in quæſt. 36o. quæſt. 17. Pſalmni vero in fine
Veſperarum & Laudum non dicuntur in Com-
memoratione omnium Defunctorum, neque
in depoſitione Defuncti, ſi tres Nocturni dican-
tur, ex Ritual Romano Pauli V. neque in Of-
ficio Duplici, pari ratione. Contraria enim eſt
ratio illorum, ac noni Reſponſ. longioris, Libe-
ra me: quod non modo dicitur in prædicta
Commemoratione, ſed etiam quandocumque
dicuntur novem Lectiones; quare omittuntur
illi Pſalmi, quando dieitur hoc Reſponſorium.
Verſus qui dicuntur poſt Pſalmum, ſi pro uno
fit Officium, dicuntur in numero ſin gulari, ſicut
& Oratio ſequens: reliqua in toto Ofhcio non
mutantur, neque Verſus poſt orationem; quod
in Rituali Rom. habetur.
4 Oratio-

Cnon
e lellon,
moconeldi
Uenoratonis
Holdtonesn
Ir on ube
en habent,
aut. Ortatio
CConclaſonemm
uhis hbber
1b/nn i
enprotenmn
urin iſl,
cünodatn c
1, eriario,
ir Citurin
neieis gnin
GCimrsde ene
NblNt
Crnimr:
Corun N Marn
rs Cnonieis
Chnm,em
Uitiaikloobe
ummindenckor
ßrüceleho⸗
Ormmerchhn,
iiiet: grie
MArotnCi
Nalit 102,
Eenrelibinn
alſeierr
Uelto, Cert
Mnineor

Muinciend

Humndiire
un, od
utrilancht
Gnmktatzſn
UInnibus, Uurc
Wirgir
nr Mbrminam
NCITINe
Nher, 8.

arm
unmukehon

lueinmor⸗
autemttes
no Noctur.
Iexeoden
tam Etideo
tio ) Reeqe
triduomor.
tiphomano.

Uumn, te.

,Ad Deum
Ubes eren⸗
ur palllmn
quorum lunt
Nurni Dom-
lun Cicuntur
n nndo⸗
in Cerin A-
tne rrlt
dd nondebet
ur Oater
.§ Mreyint.
u. Ceinti⸗
Lin Luudibrs
Vetlas Atemn
, Aclubenn
diricditnrin
etinkeſon⸗
iz, ur itlo⸗
ruln. Audo-
Mcharl li⸗
jyeto in ine
alurin Con⸗
hrum, Hegle
Gutnidien

hecbein 0½%

ari enime
iori⸗ Lihe⸗
in Prelit
mdocumngoe
Otmittuntun
ponſotim⸗
, pro mo
tguariinn
Ochcio von
newp;z quo

Orato⸗

*

õ

De Oſ
4 Orationes tres dicuntur fub una concluſi-

one diverſo modo ac in Miſſa; in qua prima O-
ratio concluditur, & duæ aliæ per modum eom-

memorationis adduntur. Sed in Officio comme-

morationes non ſunt, cum Antiphonas & Ver-
ſus non habeant, & ideo unius Orationis ratie-
nem habent;, ad quam totum Officium ordi-
natur. Oratio Eideliunz ſi ſòla dicitur, habet
concluſionem valdè propriam ſi cum prioribus
duabus, habet breviorem, & communem tri-
bus, quæ diriguntur ad Deum conditorem &
redemptorem ,diverſam à concluſione quæ ha-
betur in Miſſa, Majoribus ita volentibus, qui di-
verſimodam concluſionem aſſignavere in Miſſa-
li, Breviario, & Rituali. Verſus Requieſèant in
ace, dicitur in fine, omnibus ſurgentibus, tam

in Veſperis quàm in Laudibus, eo modo quo

diximus de Benedicamus Domino, Sectione y. 6.
17. n. F. pag. 724. niſi conſuetudo ſit alia.
5 Quæritur: An, quando Veſperæ Defun-
Qorum & Matutinum dicuntur ſeparatim ab
Horis Canonicis, ſive in Choro, ſive extra
Chorum, præmittenda ſit ſecretò Oratio Do-
minica ? Hoc obſervat Cappella Papalis in Feſto
omnium Sanctorum, in quo omiſſis ſecundis
Veſperis de feſto, ne Veſperæ Defunctorum in-
choentur ex abrupto, recitatur prius Oratio Do-
minica: quæ item repetitur ante Matutinum,
quod notat Chriſtoph. Marcellus in Cærim. Pap.
lih. 2. Sect. 2. 6. 24. & 27. & excmplo Cappellæ
idem præſcribitur in Cæerim. Epiſc.l. 2. Cap. l0. et-
iamſi Veſperæ Defunctorum jungantur Veſpe-
ris de Feſto. Certè Rituale Roman. non præſcri-
bit Orationẽ Dominicam, licet agat de Officio
ſeparatim dicendo ab Horis Canonicis: quare
placet non dici regulariter. Illud quoque eſt no-
tandum, quod ſi aliquando dividatur Matuti-
num hoc à Laudibus, eo caſu in fine Matutini di-
cuntur Preces ſine Pſalmo cum Oratione, ſeuo-
rationibus, ut congruo fine terminetur.
6 Adhuc quætitur: An Veſpetæ dicendæ ſint
ante Matutinum, quod præſente corpore ma-
nè cantatur ante Miſſam, cum eæ ſint primæ
veſperæ, & tamen manè non eſt Veſperarum
tempus. Reſpondetur, omittdas eſſe eas Veſpe-
ras, quæ pridie Matutini Officii recitati neque-

io Defunctorum.

149

unt. Noſtri igitur Clerici, qui tenentur pro de-
functo ex noſtcis recitare ter officium Defuncto-
rum, tribus ſeilicet diebus; ſi nocte moriatur il-
le, non tenetur in Choro ad primas veſperas:
alias autem recitare debent conjunctas Veſperas
diei, ſi feriales ſint, alioquin poſt Completori-
um non habita ratione Ofſicii, ſed Suffragii. Qua
ratione primo die poterunt mane cantare ſemel
Matutinum, & iterum à prandio poſt Veſperas
ſecundum Matutinum, & deinceps ſequenti die
t ertium, ut celerius ille juvetur. Sed congruen-
tius quolibet die manè cantatur Matutinum tri=
bus diebus, vel ea ratio ſaltem ineatur, qua
Veſperæ nullo modo ſecundæ(quas non habent
Defuncti) videantur eſſe.
7 Non habent Defuncti ſecundas veſperas,
ad ſignifieandum, quod hoc officium finem ha-
bebit, quando animæ ab omni pœna liberatæ
Deo fruentur. Beleth cap. 160. ſed mea ſententia,
demuntur ad minorem officii ſolemnitatem, ut
fit in Feſto Simplici.
8⁸ Omittitur hoc officium tempore Paſcha-
li, quia, inquit Durand. lib. 6. e. 72. ad Chriſtum
ſolum eo tempore dirigenda eſt mens: neque
intereà patiuntur animæ diſpendium, quia & be-
neficia noſtra ſunt illis communia; & nec expreſ-
ſius memoria pro illis fieri poſſet, quam agendo
memoriam de morte Chriſti nota pro ſequenti
caſu] & ejuſdem reſurrectione, per quam à pœ-
nis liberari expectant; extra Chorum tamen uti-
le eſt ipſa Officia dicere. Hæc Durand.
9 Item omittitur in Hebdomada majori:
quod à Pio V. fuit ſtatutum: nam apud Durand.
loco cit. in Breviar. M. S. & 1550. triduum tan-
tum ultimum dictæ Hebdomadæ excipiebatur,
cauſam attulimus aum præced. Aliam adfert Ra-
dulph. Propeſ. 20. ob dierum incongruentiam,
ſicuti tempore Faſchali ob temporis jucundita-
tem, & hanc intelligo cauſam. Incongruentiam
vero ille non explicat: fortaſſe, quia pro Chriſto
ſolo, non pro aliis, in Hebdomada maſori de-
bemus eſſe in triſtitia ſumma.
10 Item in Feſtis novem Lectionum; quod
habet etiam Radulph. loco ctato, ob dierum ait
feſtivitatem: in M. S. & 1550. idem prælcribitur.
Niſi adimplenda ſit Defunctorum voluntas, pro
Tt 3 qua

qua permittitur ſeparatim dici ab officio diei à
Sacra Rituum Congreg. die/2. Qunii 1625.
1I Dici verò debet prima die cujuſcumque
menſis, non impedita Feſto novem Lectionum,
&, ut ait Alcuinus, in Calendis. Certe, ut quan-
tocius Defunctis ſuffragemur, & ſemel ſaltem
in menſe omnibus Defunctis communibus Ec-
cleſiæ ſuffragiis. Quod ſi ſola dies ultima menſis
ſit libera, ea die dicatur; licet in ſequenti die rur-
ſus pro menſe ſequenti dicendum foret, quod

adnotavimiis in Ordine noſtro perpetuo Tab. 1zʒ.

14. Mmenſe Majo.
12 Sed quid, ſi in adventu & Quadrageſima
dici non queat n menſe Decembri, & Martio
in Ferüs ſecundis, de quo ritu dicemus ſtatim;
utrum ratione menſis exit ſemel ſaltem recitan-
dum prima die non impedita Feſto novem Le-
ctionum? Contingit caſus in adventu, quando
Dominica I. Adventus occurrit dic 29. Novem-
bris, ut videre eſt in Tabulis noſtri Ordinis per-
petui Tabula prima, octava, & aliis. Et in Qua-
drageſima unicus etiam eſt calus, quando Fe-
ria 4. Cinerum occurrit in die 25. Febr. ut in Ta-
bul. 25. eo enim anno Feriæ 2. omnes ſunt impe-
ditæ Feſtis novem Lectionum. Andreas Caſtal-
dus in ſuo Cærimon. Iib. 3. c. 2. num 5. negat de-
bere dici ea ratione, quia in Quadrageſima hoc
officium eſt annexum omus diei, nempe feriæ 2.
& idem valet in adventu; ſed ratio non convin-
cit, quia onus annexum Feriæ ſecundæ non tol-
lit onus quod poteſt eſſe ratione primæ diei
menſis. Unde accidit in feria ſecunda per annum
dici Miſſlam pro Defunctis, ut in Rubricis Miſ-
ſalis tit. . num. 2. & Feria tertia, quæ ſit prima
menſis ſequentis, dici Miſſam quoque pro ĩiſ-
dem ratione Rubricæ num. 1. Ea igitur verba,
Ante Quadrageſimam prima die non impedita
dicitur Oſicium Defunttorum, & Ante Adven-
eum prima die non impedita dicitur Officium de-
functorum, ita ſunt intelligenda, ut intra Qua-
drageſimam & Adventum nulla habeatur ratio
menſis. Et Confirmatur ex Rubrica generali
Miſſalis tit. . num. i. cujus verba ſunt: Prima
die cujuſque menſis eatra Adventum, & Qua-
drageſimam] dicitur Miſa pro Defunkctis, quæ
certe teſpondet Officis Defunctorum. Et ratio

Comment. m Rubr. Brewiarii Sect. LI. Cap. 2.

eſt quia nulla habita ratione menſis, fiunt ſuffra-

gia ſæpius, hoc eſt, ſemel in Hebdomada tam

Adventus quàm Quadrageſimæ, Si vero aliquo
anno (quod raro contingit) Ferũs ſecundis o-
mnibus impeditis non dicatur Officium defun-
Ctorum, parum refert.
13 Dicitur prætereà hoc Officium in Feriis
ſecundis tam Adventus quàm Quadrageſimæ :
hoc eſt initio Hebdomadæ, ut citius defunctis
ſuffragemur. Qui ritus præciſe in feria 2. Ortum
habuit à Monachis Gamungenſibus, ex Petto
Damiani anno tor“. quod adnotavit etiam Ba-
ron. eodem anno, vel dici poteſt, quia cœlum
creatum fuit die Lunæ, ideo petit Eccleſia, ut
in cœlum trausferantur animæ de Purgatorio. In
nadrageſima verò quotidie recitabatur, ex
Radulpho lococit. Pius autem V. Feria 2. conten-
tus, nihil ultra juſſit. .
14 Qæres, Occurrente Vigilia Natrvitatis
Domini in fetia 2. Hebdomadæ 4. Adventus, u-
trum ea die recitandum ſit hoc Officium. In
Brev. M. S. & 17o. aperte negatur, quia non
debent dici Veſperæ, niſi dicatur etiam No-
Cturnum cum Laudious N- octurnum autem cum
locum habeat poſt Laudes diei; non congruit
deinde, ut poſt Laudes Vigiliæ Ofſicium, quod
eſt duplex, dicatur Officium Defunctorum, &
eo magis, quia eſt offcium Duplex privilegia-
tum, quod excludit omne aliud duplex. Adde,
omitti eodem die Ofhcium beatæ Virginis par-
vum; cum tamen agatur eadem die de proximo
partu Virginis: quando magis Officium De-

functorum, quod minuit jucunditatem il-

lius Vigiliæ. Denique ſi concedatur Ofſcium
Defunctorum, etiam in Miſſa fiet commemo-
ratio eorundem; quæ tamen nullam admittit
commemorationem, niſi Dominicæ, ſi in ea

occutrit Vigilia: imo & poſſet celebrari Miſſa

de Requiem in ea Vigilia, à qua excluditur Du-
plex feſtum, & Miſſaconſequenter Defuncto-
rum, quæ prohibetur dici in feſto Duplici. At
Caſtaldus in Cerim. lIib. 3. cap. j. nu. y. concedit
poſſe dici Officium Defunctorum in Vigilia Na-
tivitatis fatione Feriæ 2. tum quia non eſt impe-
dita Feſto novem Lectionum tum quia in ea Vi-
gilia excluditur tantum à Rubricis Oſſicium par-
vum

*

mn N V⸗
Aelerituud
mlo, gurce
iinokciol
ceo, in Brey.
Abcinm Deit
igle Nain

c,equipan

ſglir,l com

Eenleckonuu

— —

Chheium D.
jrrup;t80

neltbete

peoperrol

Iudcecernere

tauinus, ſien
Pumlomngs
6Acedam
külteehere
ſreümfell
Mreruar M..
to,, 4Ag
tlbenziſeto
hen Deun
Eelarcenin
Chonpopll
Domimexy
Gtekuncorun
Gnn Dominics
tiſhein eh⸗
lemieru te
i Hertrqu
Wuhakli,
nnetlane
ndteter
omlnpiine
Runenurlins
1Enſeni

l wem ech

nluſtr.
made tam
10 Aigo
cundiso.
n delin.

Nin keris
geſumn:
detunc
1. Ottum
,ex berto
etianmn Ne⸗
wiacelun
ccleſa, un
Pnotolt
datur, er
1conten-

Natwiturs
Gventug⸗
hcinm. hn
quin non
etiam No⸗
autemcum
n congruit
iumn, d
Rorum, &
ritlegi⸗
lex. ae,
ging u.
ſe Prorim
hcium be-
Aitnem i⸗
. Oeiuum
ommeme-
1n adimitit

rali Nll
ditur⸗
Detuncto⸗
Mple⸗ 4
conrelt
igle N⸗
nckt inpe⸗
iscalt⸗
ciumpe⸗
un

vum B. Virginis: & addit prudentiſſimè, potius
eſſe recitandum pridie Veſperi, ubi eſt conſue-
tudo, quæ certè non tollitur à Rubricis Brevia-
rüiin officio Defunctorum. Cui tamen reſpon-
deo, in Brev. M. S. & 17yo. expreſſè prohiberi
officium Defunctorum à Completorio pridie
vigiliæ Nativitatis cantato. Et ad primã rationem
dico, æquiparari, & præcedere Officium dictæ
Vigiliæ, ſi comparetur cum feſto quolibet no-
vem Lectionum: ad alteram, ibi non excludi
officium B. Virginis cum particula reſtrictiva
tantum; ſed omitti de officio Defunctorum in-
de præſcribere, quod præſeriptum jam fuerat de
Ofhicio parvo B. Virginis: imò non fuit neceſſe
aliud decernere, ſumpto argumento à fortiori.
ut diximus, ſi excluditur officium B. Virginis, er-
go multo magis Defunctorum.
i5 Accedamus ad horam recitandi hujus Of-
ficii. Et veſperæ quidem recitari debent poſt ve-
ſperas etiam feſti Duplicis, ſi feria ſequatur, ut
in Breviar. M. S. & 1vo. Et S. Rituum Congre-
gatio 73. Maji, 1603. pro prima die menſis, ſi hæc
ſit libera à Feſto noyvem Lectionum, decrevit,
veſperas Defunctorum recitandas eſſe ultima
die præcedentis menſis, licet ea ſit feſtiva de præ-
cepto; ut populus frequens poſt auditas veſpe-
ras Dominicæ, vel Feſti, audiat ſtatim & Veſpe-
ras defunctorum pro Suffragiis generalibus: ſi-
cut in Dominicis Adventus, & Quadrageſimæ
ſfieri ſolet in veſperis pro Ofſicio Defunctorum,
ſequenti feria ſecunda perſolvendo. Qui ritus
mihi placeret quàm maxime, in iis etiam Regu-
larium Eccleſiis, in quibus, v Regulæ, qualibet
feria 2. vel alia non impedita, ſolet ſingula Hcb-
domada recitari officium pro Defunctis fratri-

bus, conſanguineis, & benefactoribus. Defun-

Ctis autem utilius eſſet; quia contingere poteſt,
ut, dempta feria 2. reliquæ Feriæ ſint impeditæ
Feſtis novem lectionum, & ſie in ea Hebdoma-
da non dicatur officium.
7 Matntinum verò Defunctorum poſt Lau-
des diei recitatur in Breviatio M. S. & /1r0o. Cui
Rubricæ inhærendo S. Riruum Congregatio
prohibuit in Feſto Sanctorum omnium cantari
Matutinum Defunctorum veſperi, & juſſit re-
citati in ivlam t die Commemorationis Omni-

De Oſcio Defunctorum. VI

um Fidelium Defunctorum poſt Laudes diei,
1. Joptemb. 16o7. Epiſcopis autem tantum conce-
ditur, ut in die Feſto Omnium Sanctorum poſ-
ſint in ſuis Eecleſuis recitare cum Clero ſuo Ma-
tutinum Defunctorum, ut dicitur in Cærim. E-
piſc. lib. 2. cap. lo. ea certè de cauſa, ut ſequenti
manè liberiores ſint ad Miſſam ſolemniter can-
tandam pro Defuncétis: quæ cauſa ſatis apertè
ſignificatur initio prædicti capitis.
17 Conſuetudo tamen illa Regularium reci-
tandi Matutinum Defunctorum veſperi poſt
Completorium pro die ſequenti, non videtut
improbanda, ſi de Officio ex vi Regulæ agatur
neque etiam ex vi Rubricarum, in quibus dici-
tut: iſi alia ſit conſuetudo Eccleſiaruns.
I8 Reſtat ultimò dicendum de obligatione
ad hoc Officium recitandum: hæc aurcin nulla
eſt »excepta Commemoratione omnium De-
functorum, & de qua diximus Sect. 7. 6.13. p. 3 .
nulla, inquam, eſt ſolvente nos Pio V. in Buila
Breviarii ab antiqua obligatione, & ab omni
peccato, exhortante tantum, & Indulgentia
centum dierum pro unaquaque vice ad præſer -—
ptum Rubricarum propoſita, alliciente. Ex 4 10
Navarrus rejicitur, qui ante Pium V. de Orat. c.
o0. num. 4. docucrat officium Defunctorum cer-
to die præſcriptum in Breviario eſſe partem Ho-
rarum Canonicarum.
19 Qod ſi aliunde oriatur obligatio recitan-
di officium Defunctorum, puta, ex voluntate
teſtatorum; in is quidem diebus, quibus con-
ceditur Milla de Requiẽſqua de re in primo Tomo
diximus p. t/. & 12. abſq; dubio recitari poterit.
29 In alis verè diebus, in quibus prohibetur
Miſſa de Requiem, adhuc tamen recitari poterit
(exciperem Feſta primæ, & ſecundæ claſſis, &
triduum majoris Hebdomadæ poſtremum) et=
iam in Choro: quia diſpar eſt ratio inter Mil-
ſam, & Officium Defunctorum. IIIa namque
ſupp eri poteſt cum Miſſa de dic, ee modo queo
docu mus m j. Tomo pag. 121. 4 n. 9. & ſeqq. non
autem officium cum officio de die: vel præter
cantatam Miſſam de die in Collegiatis, poteſt
cantari altera de Requiem, ut Romæ fit quotidie
in Ecclæſia S. Petri. Feſtum autem, etiam de præ-
cepto ex minus ſolemnibus, non im pedit recita-
NHjonetn

II2
tionem hujus officii, ut patet ex dictis ſupra nu.
jo. y. & 17. maximè ſi adſit Eccleſiarum conſuæ-
tudo.
21 Pius itaque V. tam in Bulla quàm in Ru-
bricis loquitur de officio defunctorum ex com-
muni intentione Eecleſiæ pro ſuffragus genera.
libus recitando in Choro, remitteus antiquam
obligationem illud ſæpius recitandi, & quotidic,
ut olim in Quadrageſima; tum præſcribit illos
dies, in quibus illud idem congruentius recita-
ri, vel omitti debet: non autem excludit obli-
gationes proprias ex teſtamentis Defunctorum
rationabiles.
22 Si tamen accidat in his obligationibus a-
liqua neceſſitas ex cauſa rationabili reducendi:
aut commutandi, aut eas moderandi ad tem-
pus, ſeu in perpetuum, declaravit S. Trident.
Concilii Congregatio cct. 2. Cap. c. poſſe E-
piſcopos in Synodo, & Regularium Superiores
in Capitulis Generalibus circa hæc Ofhcia de-
cernere, quidquid magis expedire judicaverint,
ea commutando in Miſſas, &c. ſi ante Concili-
um ea fuerint impoſita, quod poſtremo à nobis
additum eadem S. Congregatio ſignificare viſa
eſt in Decretis de Celebratione WMaſſarum, ſub
Urbano VII. 2t. Zunii 1627. §. Ac primo, ubi
dum prohibet reductionẽ Miſſarum poſt Con-
cilium, non ante illud, indicat apertè eam fu-
iſſe mentem facri Concilii, de qua dubitabant
Doctores. Fudus Moneta noſter de Commut. ul-
timo volumine, quæſt. Il. Concluſ. 4. num. 367.
& ſeqq. de his Oſſiciorum commutationibus a-
git, hoc loco hæc ſatis.

De Pſalmis Cradualibus.
CALDUT III.

1 TAciamus gradum, in ordine Breviarii,
ad Pfalmes Graduales, qui dicuntur Can-
ticum Graduum, & aſcenſionis, ex vi vocis He-
brææ Amahaloth. Et Græci quidem, Theodo-
retus, & Euthymius, docent, Cantica hæc in-
telligenda eſſe ad literam de Aſcenſione Judæ-
orum à Babylone in Jeruſalem, Spiritu ſancto
per os David præcinente calamitatem eorum,
& libertatem. Alii, è& quibus Durand. lib. v. cap.

Comm. in Rubr. Brev. Sect. X. Cap. 3.

2. malunt eſſe compoſitos hoſce Pſalmos, ut ca-
nerentur in aſcenſione quindecim graduum
Templi Salomonis: tot enim fuiſſe affrmar S.
Auguſtinus Tract. in Pſalm. ultimmnm; cui Lyra-
nus ſubſcribit; & ſignificant aſcenſiones Electo-
rum in Deum per quindecim gradus. Septena-
rius enim veteris Teſtamenti eſt, octonarius
novi Teſtamenti eſt numerus, ex Ambroſ. E-
narrat.2. ad Horontianum: quaſi dicantur Electi
per ſcalam præceptorum veteris, & novi Teſta-
menti aſcendere ad Deum: & de his fortaſſe gra-
dibus dicebat Salomon Eccleſ. 1. Da partem
ſeptem, ( Græcè eſt caſus Dativi,) necnon & ollo.
2 Hieron. in hune locum Eccleſiaſtæ, putat
ſeptem & octo Pſalmos Graduales veteris, &
novi Teſtamenti indices eſſe: ut enim quondam
per illorum numerum canebatur Deo; ita per
utrumque Teſtamentum modo cantantur lau-
des eidem Deo. Quinque etiam ſunt ſenſus ho-
minis, per quos animus ad Deum trinum alcen-
dit; & ideò diviſi ſunt inter quinos.
3 Radulphus Propoſit. 2t. meminit, & notat,
primos quinque dici pro Defunctis; alios quin-
que pro nobis i plis „& amicis; poſtremos quin-
que pro omnibus ſidelibus; & quadrat ordo hic
aſcendentibus, juxta Pſal. Sg. Aſcenfiones in cor-
de ſuo diſpoſuit in valle lacrimarum, id eſt Pur-
gatorii. Nam à Purgatorio Defunctorum ele-
vamur ad purganda propria peccata, de quibus
in ſecundaOratione agitur: deinde ad unionem

cum Deo, quem toto corde perquirimusin ter-

tia Oratione; ita ut in ſecundo ordine Pſalmo-
ruin declinantes à malo, in tertie faciamus bo-
num: in quibus tota juſtitia conſiſtit.
4 Robertus Card. Bellarminus in ſuo aures
libello de Aſcenfionibus in Deum, ad inſtar ho-
rum 1;. Pſalmorum conſtituit quindecim gradus,
quibus aſcendas ad Deum, quorum ordo pau-
lulum mutatus triplici Gradualium ordini, meo
judicio, reſpondet optimè: ſi nimirum in primis
quinque Pſalmis mediteris corruptibilia, ter-
ram, aquas, aerem, ignem & mixta; in aliis
quinque ſeruteris cœ leſtia corpora, hominem,
animam ejus rationalem, Angelicam naturam;,
& divinam efſlentiam: in tertio Pſalmorum or-
dine contempleris Dei potentiam, theoricam
ſapientiam,

ſjeninnpp
ktiämm,
,neſcold⸗
Ftbi
leniu, e0
Clrts, pin.
Sncsnbuns
rgnir,le
(Mumprian
caeptonem:
Pr igreſi
imdiorant
ime Itiniatis
Slrando, ur
Uhneroriopt
Pmbeicen.
rNCaNneſt
Cdleniwà ma
Cbunkonnc
Uletadurlin
Ungateead.
7Dcunrurau
nelniſam
ridknrke
Canmntibllnt
Cengcorlein
Uuelnmnne
lalnh heut⸗
turfanmg
MmncuNOcheio
rdh,Unini-
ni⸗ ſomi,
Aunc e ii
limin (n
ennfkebdon,
Uönmmmrir
mmbimiltet

Hummknhe
Eelhiai RNa
Nmnc

Afnpnt tei

Gudenm,

c

lmoce,r.
n gradumn
Afrnut 8
1) culltr⸗
nes blech.
Jeprenn⸗
„0tonun
Ambrol 5.
canturkledt
nori Tell-.
toruaſſegtr.
.Da ten
ecnn Gock.
ſake, r
8 veterb,&

imquondin

Deo; irn e
untanror h
Int ſenluslo⸗
trinummader-
9.
nit, A notnn

s;Aiosi

Kremosqun.
dratorcobi

enſmnenuin⸗

z, id ekur⸗
ndorumche⸗
1, & Gibus
Je zdunionen
ninmpinn.
rine Nle
ſaeiumub
ti.
in l
,30 lrhr
decimguld
umn ofdohir⸗
motcini
Urumin Mnn
tblin,
nigta) in als
la,
camo
Cdlmotun.
eotonn

Itumain 1

m zin
ſaplenn⸗

hommeh

entiam⸗

De Pſalmis Gradunlibut, G Punitentialihut.

ſapientiam, practicam ejuſdem miſericordiam,
& juſtitiam, quæ ſin gula omnia proſequitur il-
le in dicto libello.
5 Si tibi placeant magis ſanctiſſimi Roſarii
Myſteria, ea diſtribue hoc modo: ut, quæ ſunt
doloris, primo ordini cum Kegaiem pro De-
functis tribuas ; quæ gaudii, ſecundo ordini;
quæ glotiæ, tertio adicribas.
6 Nam primi quinque Pſalmi unicam habent
eoncluſionem: Xequiem æternam, &c. alii ha-
bent quiſque ſuam cum Gloria Patri; quia pro
Defunctis orantes abſtinere ſolemus à glorifica-
tione Trinitatis, unicam, & æternã eis requiem
deſiderando, ut eiſdem, poſt quinque ſenſuum
in Purgatorio purificationem, in quibus deli-
querunt, cadem æterna requies tribuatur, Deo
autem danda eſt gloria in aſcenſu noſtro, five
declinemus à malo, ſive faciamus bonum, de
quibus in ſecundo & tertio agitut Pſalmorum
ordine Gradualium. Ultima Oratio habetur in
Liturgia Græca S. Petri pro Collecta Miſſæ.
7 Dicuntur autem in Feriis quartis Quadra-
gefimæ, latius ſumpto vocabulo Quadrageſimæ,
ita ut ineludatur Feria 4. Cinerum, in qua etiam
dicuntur hi Pſalmi, Pio V. ita limitante: ante
quem quotidie in Quadrageſima recitabantur.
Ante Matutinum dicuntur de more antiquo, ex
Radulph. Propoſ. 21. in Breviar. M. S. & in 14170.
& ante Officium parvum B. Virginis, quod fit
unum cum Ofſicio majori, ex P. Ruiz in Cæri-
rimoniali, ut nimirum per octo quoſque dies
ab initio jejuni, aſcenſiones in corde noſtro
diſponamus de virtute in virtutem, donec ad
Chriſtum in Cruce exaltatum perveniamus,
quem in Hebdoinada majori contemplamur.
3 Omittuntur in ipſamet majori Hebdoma-
da, cum ibi militet eadem ratio, qua omittitur
ofſicium parvum B. Virginis, & Defunctorum;
& omittuntur in Feſto novem Lectionum, rati-
one Feſti, ut ait Radulph. loc. cit.
„ Nulla nunc eſt obligatio, ex Bulla Pii V.
qui proponit recitantibus Indulgentiam quin-
quaginta dierum, ſi nempè recitent in Feriis
quartis Quadrageſimæ, ſive in Choro, ſive ex-
tra Chorum eos recitent; & abſolvit Clerum ab
antiqua obligatione. Si adeſt conſuetudo cos
Jom. 11.

RR
recitandi in Choro, fſtetur legitimæ conſuetu-
dini; ſien etiam de Hora recitandi, de quas
cap. ſeq. num. 6.

De Pſalmis Pœnitentialibus.
CAPUT IV.
1 Salmi Pœnitentiales, qui ſcilicet ad poœni-
tentiam nos movent, ſunt numero ſeptẽ,
& videntur fuiſſe in uſu ante S. Auguſtinum,
qui morti proximus eos lectitaſſe fertur; neque
tamen auctor idem ipſe pechibetur. Ordo Ro-
manus eorum meminit u Feris 4. Qwadrageſi-
maæ in capite eiunii. Caſſiodorus docet ſeptem
eſſe, quia totidem modis remittuntur peccata
noſtra, Baptiſino, paſſione martyru, eleemoſy-
na, dimittendo aliis, convertendo alios, abun-
dantia charitatis, & pœnitentia. Hæc illc.
2 Innocentius III. juſſit eos recitari in Qra-
drageſima, ex Radul ph. Propeſ. 21 quia tempus
eſt opportunum ad pœirentiam.
3 Feriæ ſextæ aſſignati fuerunt in Quavray:-
ſima à Pio V. cum & hi quotidie reciarentur
in eadem: unde ordine Feriarum ſervato, ſexta
Feria ſequente quartam, Pœnitentiales locum
habent in Breviario poſt Graduales: Minor eſt
etiam Pœnitentialium numerus quàm Gradua-
lium.
4 Abſolutè incipiebantur: ex Radulph. loce
cit. ſed in Breviar. M. S. & 717o. præmittitur
Antiphona: Næ reminiſcarisz &c. ſumpta de
Tobiæ libro. Quilibet Pſalmus concluditur cum
Trinitatis glorificatione ſolita, à qua ſperatur
divina gratia per pœnitentiam; gratia verò di-
citur gloria Dei KRom. 3.
5 Recitantur poſt laudes diei, dicto Benedi-
camus Domino, & Deo gratias, ut habetur etiamm
in M. S. & 1r70. & ante Primam; quia juſtus in
principio diei ] accuſator eſt ſui: ſed Radulphi
tempore dicebantur poſt Primam, in qua Con-
feſſio fit peccatorum.
6 Quod ſi conſ etudo detur aliq ia antiqua
& inveterata recita ndi in Choro Pialmos Pœ-
nitentiales in Feriis ö. poſt Complesorium in
Quadrageſima, & in Feriis tertiis Pſalmos Gra-
duales, S. Rituum Congregatio declaravit,
cam

4
e'm retineri poſſe, ut in una Laudenſi reſpon-
dit 2. Ang uſt s. 1605.
7 Congruit tamen multo magis Feria ſexta,
in qua peccavit Adam, & mortuus eſt Chriſtus
eaden die.
8 Non in Feſto novem Lectionum. Quid e-
nim peccatoris triſtitia cum feſtivitate Beato-

rum? nec in Paraſceve;, Feria ſexta majoris

Hebdomadæ, ut dictum eſt de Ofſicio Defun-
torum.
9 Litaniæ, quæ habentur poſt Pſalmos Pœ-

nitentiales, demptis aliquibus Sanctis de novo
additis, eædem ſunt quæ in Ordine Romano

in Benedittione Eccleſiæznon tamen ante S. Hie-
ronytnum eas fuifie in uſu ſentit altrid. de

Rebus Eccleſ. 6. 25. quod intellige apud Roma-
nos; nam in Eccleſia Neocæſarienſi eas adhibi-

tas eſſe, ſcribit S. Baſilius Epiſtola. 63.

10 In Breviariis M. S. & in edito 17po. plures
Sancti recenſebantur, & petitiones diverſarum
rerum multo plures erant, eæ ſei icet quibus ad-
ditur, Zé roganmus audi nos. Pius autem V. lele-

git nobiliores ſanctos, & ad ſuſcientem nume-
rum petitiones redegit: quibus non debet fieri
ulla additio, inconſulta S. Sede Apoſtolica, nec

tiam Patronotum loci; & præſertim, quando

dicuntur Litaniæ ex præſcripto Breviatii Roma-
.. . .— . .. . . . £
ni in Rogationibus, & in feriis ſextis Quadra-

gelimæ; quia Pius V. prohibuit in Bulla omnenn

addtionem. Forte in aliis caſibus addi pote-

rant ab Epiſcopis, puta in quibuſdam neceſſita-

tibus populorum ſicut adduntur in Rituah Ro-
mano varia, Apeſte, fSame & bello, & ejuſ-

modi, ob varios calus. Neque Paulus V. viderur
prohibuiſſe in Rituali Romano additionem, ex
cauſa rationabili : ſed S. Rituum Congregatio
die 22. Martit ézie teſpondit Canonicis Ca-
thed. Rhegienſis, non poſſe inſeri alios San-

Ctos in Litaniis, præter deſcriptos, etiam tem-

pore peſtis, quo ii petebant facultatem addendi
Sanctos Litulares, & Patronos civiatis multo-

minus invoeandi erunt in Litaniis iiqui non-

dum ſunt canonizati, ex Gloſſa in capi unico, de
Keliq. &]! venerat. Sanctorum in ſexte, §. Sedes:

Apoſt. ver. Hoc kodem, quam ſequitur Bellar-
min. de Santtorum beatitudine cap. lo. imò ne-

Comment. in Rubr. Brev. Sect. IX. Caß. 4.

que privatim recitando Litanias, ut docet San-
chez in Sum. l. 2. 6. 43. n. y. GS ſequentibus.
1I De Domno Apoſtolico, id eſt Papa, om-
nes Litaniæ meminerunt. Domnus enim idem
eſt ac Dominus; ſed vocabulum Dominus ter-
roris eſſe, non reverentiæ, exiſtimabant anti-

qui, ait Panuinus de Iaterpret. vocum el ſeur.

qui & Apoſtolicus dictus eſt, tanquam ſuceeſſor

Petri Principis Apoſtolorum, ut ait Rupert. lI..

de Div. Offc. &. 27. Vacante Sede, petitie hæes
de Domno Apoſtolico omitti debet unâ cum
Verſu poſt Pſalmum in Precibus, Oremus pro
Pontifice noſtz M. & Oratione de codem quia
non eſt, ſi vacat Sedes: nam & in Canone, Se-
de vacante; jubemat tacere nomen Pontificis,
& vocem ipſam.
12 Pſalmus poſt Litanias erat alius, Oratio-
nes item longè plures quàm hodie ex Radul-
pho, à quo indicatur eſſe ultima oratio, quæ i=
tem apud nos eſt ultima. Pius V. tamen nihil
mutavit, ſed omnia à Breviar. edito 7o. inn
ſuum. transtulit Breviarium, excepto Litania-
rum fine, quem prorſus accepit à Breviar. M. S§.
Habentur in Sacramentario Gregor. Orationes
hæ, Dent, cui proprium ef miſereri: laeffabilem;
Deus, qui culpa offenderis; Exandi quaſumus:
Domine; Deus a quo ſanlta deſideria; Ure Agnez
EFideliune, & Omnipotens, quæ ibidem dicitur
eſſe S. Auguſtini ; ſed habentut ſparſim in cita-
to. libro.
13 Quod ſi Litaniæ ſeparatim à Pſalmis Pœ-
nitentialibus dicendæ ſint, dicto ad Laudes dici
Benedivanius Domino, Deo Cratias, ſtatum ex
dicuntur, nam Fideæliu animaæ, pro fine Laudum
dicitur in fine Litaniarum, & utriſque deſervit.
1I4 Nulla eſt obligatio extra Chorum recitan-
di ſeptem Pſalmos prædictos, ablolvente nos
Pio V. in Bulla Erev. abomni peccato, & obli-
gatione de hac re, qui concedit Indulgentiam
quinquaginta dierum qualibet vice recitantibus
coſdem juxta Rubricas Breviarii in Choro, ſi
conſuetudo viget eoſdem recitandi, conſerve-
tur.

15 Pro Litaniis ſeparatim dicendis nulla eſt

Indulgentia; ſed obligatio in Litaniis majo ibus,
& minoribus, qua de re vide .6. cap.6. nn. 3.

O 996. 16 Com.-

11Comm
colſceßte
ltes Cen
uinrin lita
4mnorbis,

eainteglech

ieſundume
Irherli⸗

Orn

4
Aonimn

Ilcl exit
Likeocuicume
Aumgholtuco
udoris, Kint
Ukamungaiibe
Ger, Marlint
Ilc kaoc
LCnbefuriade
Uömne, eitat
Conntudunciar
inerpon⸗
beftl „ hd
MMenesvendit
1illd oin
NIN Meki
Wuinfcekoman
Unrkrnonioh
m ClMlid
Myuenboiſc
benecicki
Uummens ebt
ſgnn lo f.
lminr Megi
kdiimerin
nheinici
n Megted
(rde

nepenmdta
lui berbun
iſeletean

Phorizenn

docet Nun⸗
entibat.
bapa, om.
enim idem

ominus tet⸗

nabant anti⸗

eum abſur.

am fuccelſor

Aupert/ 1.

petitis hee
et uni cum
Oremg: jrt

codem;lin

Canone „e⸗
nPonnifci,

ins, Oratio⸗
e er Nadel.
atio, gur i⸗
tamenr filid
GitO /0
Pro linn-

r. Oratoones
beefahlen,
ii gutingt
la;e ns
denmn caiur
tiumin ta⸗

Plalnise
laudesde
1, ſtatun er
ne Laudum
ve geletyi
umtecken⸗
lvente nos
ulpentm
ccitantihts
(hoto,

conlerſe⸗

nolu et
maſo ſbu⸗
9 M..
16 Conn.

De Ordine Commendationis animæ.

I6 Communior uſus Eccleſiarum Urbis eſt,
quod (excepto Sabbato ſanéto, & Vigilià Pen-
tecoſtes) Cantores, & Chorus eas dicant alter-
natim: in Litaniis majoribus, ad diſtinctionem
à minoribus, alicubi Chorus repetit quæ Can-
tores integrè dicunt, ut in Sabbato ſancto, qua
in re ſtandum eſt ocorum conſuetudini, & lon-
gior Proceſſio congruèid re quirit.

De Ordine Commendationis
animz.
C APUT. WV.

1 * S* momenti, unde pendet æternitas,
N eſt exit us anirmarum de ſuis corporibus,
& ideo cuicumque Sacerdoti, nedum Parocho,
datur facultas commendandi animas Deo in ho-
ra mortis, & in tranfitu earumdem animarum.
Ut autem quilibet Sacerdos ad manum habere
queat, neceſſitate præſertim urgente, & Ritua-
li quod Parochorum eſt] deficiente, ad cal-
cem Breviarii additus eſt Ordo Commendatio-
nis animæ, extat in Breviar. M. S. Uſus autem
commendandi animas in earum receſſu eſt anti-
quior S. Gregorio, qui de eo meminit Homil. in
Evangel. 37. Et de S.]oanne Elecmoſynario ad
morientes ventitante ſcribit Metaph. in eius vi-
ta, à quo agonizantes, ut puto, benediceban-
tur: nam hic ritus Epiſcopalis benedictionis in
obitu fidelium antæ annum .. erat in uſu, ſcri-

bente Annonio lib. J. Cap. 19. de Geſtis Franco-

rum, quod Ludovicus Pius Imperator moriens
Diogenem Epiſcopum Metenſem accerſivit, &
b co benedictionem petiit. Unde S. Carolus
Borromæus obtinuit à Gregorio XIII. die zo.
Septemb. 1JSo. facultatem omnibus Epiſeopis
Provinciæ Mediolanenſis concedendæ Indul-
gentiæ æ grotis, quos vel ipſi, vel eorum nomi-
ne alii viſitaverint, tum ut ægroti benedictio-
nem Epiſcopi diligentius procurent, tum verò
etiam, ut ea reddatur ægrotis utilior.
2 Concordat noſter Ordo cum antiquis M.
S. excepta mutatione aliquorurn Sanéctorum in
Litaniis hrevibus: quæ breves eſſe debuerunt,
ut diſcedente amma, ſequentibus precibus ma-
gis propriis eam Domino commendemus.

WW
3 In Rituali Pauli V. præſcribitur commen-
danti animam ut induat Superpelliceum, & Sto-
lam violaceam, aſpergat locum & infirmum A-
qua benedicta, dicens: Aſperges me, & c. & i-
maginem Crucifixi ægroto tradat oſculandam;
de quibus meminit Alcuinus cap. antepenulti-
mo, ubi etiam mone eſſe legendas ante morien-
tem Ohriſti Paſſiones ab Evangeliſtis ſcriptas.
Et hic ritus quidem eſt antiquus legendi Paſſio-
nem Chriſti coram morituris, ex actis S. Mar-
thæ Virgimis, quæ ſibi legi, dum obiret, ean-
dem curavit.
4 Oratio illa, Commendo te omemipotenti Deo,
&c. tota ad verbum Epiſtola eſt, quam Petrus
Cardinalis Damiani ſcripſit amico ſuo morienti.
quæ habetur initio Toémi tertii Operzm ejuſaem,
reponenda in Töômo J. lib. 5. Epiſt.15. o. Qod
item hoc loco dicitur de tribus atrociflimis tor-
mentis S. Theclæ, illud confirmar Baron. a net.
Martyrolog. 25. Soptembria, & enumerati gnes,
theatrum, & beſtias, citatis SS. Patribus, ſed
non explicat, quodnam in theatro paſſa ſit tor-
mentum diſtinctum à beſtiarum faucibus. In
Annalibus anno 17. explicat, eam tauris alliga-
tam fuiſſe, ut diſcerperetur. Nominari vero
Theclam in agone mortis, S. Cyprianus indi-
cat, Oratione pro Martjyribus, mn Oratione
in die paſſionis: quem ſecuti ſunt in hoc eodem
ritu SS. Terentinus, & ſocii, tum alii, ut ſcribit
Baron. loc. cit. 4
5 Ceterum fax cum Cruce, præter lectio-
nem Paſſionis Chriſti, mirificè juvant in ago-
ne conſtitutum, ex inſtituto Apoſtolico, quæ
affuere in obitu S. Marthæ Hoſpitæ Chriſti, ut
refert S. Antoninus part. I. tit. 6. c. 20. De Cru-
cis affectibus coram moriente agit Tobias no-
ſter part. I. c. 6b. eirea finem.
6⁶ Reſp. Sabvenite Sanlti Dei, eſt anti-
quum, & habetur in Antiphonario ſancti Gre-
gorii.

..

—

. y6 Comment. in Rubr. Brev. Ject. LX. Cap. 6.

De Benedictione menſaæ, & Iti-
nerario LClericorum.
CAPUITI VI.
1 Uæ frequenter uſurpare decet Cleri-
cum in genere precum, ea collecta ſunt
in calce Breviarii prouſu faciliori totius Qeri.
Inter hæc Benedickio menſæ, quæ manè fit &
veſperi, opportunum hoc loco habet locum. .
2 Orig nem habet à Chriſto „qu benedixit,
antequam panes quinque diſtribueret turbis; &
in ultima cœna benedizit, fregit, &c Poſt cœ-
nam candem Hymnum dixit, Wath. 16. id eſt
Pilalmum i2. lz erxitu Iſraél de Auypto, ut do-
cet Baron. anno gpr. ex Rituali Hebræorum in
Paſchali cœna, quo morem aliorum ſecutus, u-
ſuis eſſe creditur Dominus noſter.
3 Si antiquiera quæramus, 1. Keg. 9. ubi legi-
mus, Benedicit hoſtiæ, Chaldæus legit, Bene-
dicit ſuper cibum: & Daniel item c. 1g. laudato
Deo comedit cibum.Poſt cibum verò extat præ-
ceptum de gratiarum actione Deut. S. n. o.

4 Apoſtoli igitur imitati Chriſtum docuere

poſteros Benedictionemmenſæ, ut Paulus Ti-
motheum . adeundem c. 4. ut exponit locum il-

lum Turrecrem. cap Noa liceat, Diſt. 14. S. A-

thanaſ. de Sermon. Virgin. Ubi, inquit, ſederis
ad menſam, & inceperis frangere panem, ter

cum conſignans (hoc ſigno Crucis) his verbis

gratias age: Gratias aginius tibit Pater noſt en,
& cum ſurrexeris à menſa, rurſum gratias a-
gendo trinis vicibus dicas: Miſerator SS miſe-
ricors Deus eſcam dedit timentibus ſe. Gloria
Patri, & Filie, & Spiritui ſanbto.
y Inter Latinos S. Hieronymus ait Epiſt. 22.
ad Euſtoch. de Cuſtod. vinginit. nec cibi ſuman-
tur, niſi Oratione præmiſſa; nec recedatur à
menlſa, niſi referatur Creatoris gratia: meminit
& Rabanus de lInſtit. Cleric. l. 2. C. o. übi habe-
tur verſ. Edent pauperes, &c.
6 Ejus omiſſio peccatum eſt veniale, ex Na-
vat. de CUrat. C. ö.. n. g2.. valet enim ad abigen-
dos dæmones, & ad continentiam noſtram in
cibo & potu, ut aĩt Chryſoſtomus de Fide An.
næ; & ad laudandum Deum pro prætentibus &

futuris bonis, ex Baſil. Epiftola . ita ad delenda
peccata venialia gaſtrimargiæ, ex Chryſoſt. in
Pſal. z2. Julius Nigronus Tract. aſeetico . c. I.
Incitamento y. citat Geminianum, qui in cap.
Non liceat, obligat Clericos ſub mortali ob Be-
nedictionem menſæ, contra communem ta-
men opinionem; ut vel ex hoc videas, eam
non eſſe negligendam.
7 Porro formula in Breviario tradita tum
benedicendi, tum gratias agendi, cum auctorem
non habeat, & in antiquiſſimis reperiatur Bre-
viariis, ſua antiquitate auctoritatem ſibi conci-
liat maximam. Clemens lib.2. Apoſtolic. Con-
FKitut. eap. «66. meminit Oranonis in prandio di-
ſtinctè: in cœna verò, quæ apud antiquiores je-
junio deditos, erat magis in uſu quam prandiũ,
Verlſus ille dicebatur: Edent pauperes, & ſatn-
rabuntur, &c. imo S. Hieronymus in Marc. 14.
ubi de hymno Salvatoris diſputat, docet illum
uſurpaſle pro Hymno eundem Verſum, Edenz
Pbanperes, & C. ex Pſal. 21. qui de Paſſione eſt to-
tus: alter Verſus, AMlemoriam fecit mirabilium
Iaorum, &c. quo nos utimur, habet auctorem „
ut ſupra dixi, Athanaſium. Oratio Benedieg Do=-
mine not, &c. habetut fusè tota in libro Sacra-
mentorum Grimoldi Abb. . 26.
8 Solemus ad ea verba prædictæ Orationis
Domine nos, ſignare Cruce nos ipfos; & ad ſe-
quentia verba, & hax tua dona, ſignare cibos
Cruce, nem pè accepto ritu ab antiquis, qui &
ante cibum ſignabant ſe ſigno Crucis, ex Ter-
tull. Lib. de Corona milit. c. 2. & ſignabant ipſos
cibos, ex Athanaſ. Iupra citato. 8
2 Geminatur initio vox Benedicite, Denedi-
aite: quaſi invicem hortemur nos ad benedicen-
dum Domino, ex Durand. l. g. cCap. ultimo.
10 Mutatio Verſuum pro varietate Feſtorum,
ſicut & Plalm orum, eſt opportuna, ab Hebræis
deducta & Hebræorum Ritualibus, ex Baron.
nno g. fit autem mutatio reguſariter à primis
Veſperis feſti, ſi eœnatur quia à primis Veſpe-
ris incipit Feſtum ceſſatque mutatio, ut in Ru-
bricis Breviarii, hoc eſt: Verſus de Nativitate
Domini dicuntur hodie impoſtrema recogniti-
one Breviarii uſque ad cœnam excluſivè in Vi-
gilia Epiphaniæ: Verſus de Epiphania, uſque ad
cœnam

tum indl
Eire Mſgue.
Göeperlock
Allekerire
ſolebenteel
Cerlun pro
Crorſe
Maunmtetmin
bkonaden
ſoroe
1 Dubiarn
hrrlctoone n
iülhläind adde
OmmkRubrica
min kerſ
4ornin dei
mmneuepo
Mkip
Carnolet, G
senpen
umnllelen
donrken
nefelum
Telugldunnes
Ennlmen
Vemmn verbor
lunun
Mont poſte
nrt
vlan uene
Enu,gluni
Unclimnen
nun ntran,
nſebiamg
lälben
1 Umhe he

er.
Ahegnnr

warp ſhe
ur, emmlag
annh
Panellbn
Wgüben

AAddelend
Chyſant is
Cetοα.
qui r ch.
ortaliobk..
munem tr.
idens cam

traditn hum
mauckoren
deriatut hre.
n Pbi conei⸗
hlole. n.
hprapdiod⸗
tigiores e⸗
mn prandii,
er, G ſat
i Mare .
docet ilom
tlum, Mhan
Iloneeltn⸗
mirahtling
tauckoren,
Henedie Dx
ibro Sr

X Oratons
0s;Ealle⸗
gnne bos
s, ex Ie.
abamt glir

ie, ut-
benectcen⸗
Aleime.
eFeſtorum,
b Kebers
ex on.
eet ipims
mi eipe⸗
rinR--
Nativitate
lerognir.
Grd in Ni
1, qre 4
(Eena⸗

cœnam incluſivè diei Octavæ: Verſus de Pa-
ſchate uſque ad cœnam excluſivè Sabbati in Al-
bis: Verſus de Aſcenſione, uſque ad cœnam in-
cluſivè Feriæ 6. poſt Octavam Aſcenſionis: Ver-
ſus de Pentecoſte, à cœna, quæ fit in meridie Vi-
giliæ ejuſdem (quia Miſſa Vigiliæ haber omnia
quæ ſunt propria Feſti] uſque ad cœnam Feriæ
6. Qutuor Temporum; nam in Sabbato poſt
Nonam terminatur tempus Paſchale. In triduo
Hebdomadæ majoris dicuntur Verſus ut in Bre-
vViario.
1I Dubitarunt aliqui graviſſimi viri, An in
Benedictione menſæ infra Octavam Paſchatis
nihil aliud addendum ſit Verſui Hec dies, &c.
cum in Rubrica habeantur hæc verba, Dioitur
tantum Eerſus Hec dies; ſed facilè reſpondetur,
ea omnia diei quæ in prima Benedictione di-
cuntur, excepto Verſu & Pialmo propriis Feſti
Paſchatis, juxta præcedentem Rubricam, . Præ-
dittzs modns, &c. Verſus autem ſolent in aliis
Feſtis & temporibus, tum in prandio, tum in
cœna multiplicari, neque qui dicitur ante men-
ſam, dicitur ſeu repetitur poſt menſam. Solum
Paſchale Feſtum hoc habet, ut non varienti r
Verlſus; ſedunus & idem tantum dicatur ante, &
poſt menſam repetatur, Hæc dies. Et hic eſt ſen-
ſus eorum verborum, ascitur zantam. Quæ par-
ticula tantum, uti dubia, idcirco deleta eſt in re-
eognitione poſtrema Breviarii.
n Ante Orationem, quæ dicirur poſt men-
ſam, Ketribuere dignare, &c. non præponitur
Oremus, quia non eſt proprie oratio, ut patet

ex concluſione, quam non habet, Per Chriſtaum

Dominum noſtram, &c. & Clemens VIII. clari-
orem Rubricam de hac re adjecit, quæ in textu
Pii V. deſiderabatur.
I5 Inter hæc benedicitur Leckor, ut ad men-
ſam legat, qui in triduo Hebdomadæ majoris
non dicit, ube Domne, nee in fine, Zu autem
Domine, ob cauſas à nobis allatas Sectione ſexta
cap. 2. num. I1. p.g . Quæ etiam omittuntur ve-
ſperi ad jentacula brevia in diebus jejuniorum:
in quibus, qui benedicit, aut gratias agit, multa
omittit de communi Benedictione, aut gratia-

De Benedictione menſa, & Itiner. Cler.

D.
rum actione, qua in re abundat quuique in ſen-
ſu ſuo, & variæ ſunt formulæ Regularium. Ru-
Pricæ Breviarii nihil præſcribunt de Rac re; ut
intelligamus, jentacula veſpertina in diebus je⸗
juniorum concedi ſecundum indulgentiam, non
ſecundum imperium; & integrum jejunium
Eceleſiaſticum non admittere, niſi unicam co-=
meſtionem, quæ in Breviario vocatur cœna, ad
quam adhibentur Benedictio, & Gratiaram a-
ctio cœnæ aſſignata.
14 De lectione verò quid dicemus? Auguſti-
nus dicitur auctor lectionis ad menſam à Gem-
ma l. 2. cap. 6. ut mentes cum corporibus refi-
eiantur. Juſſa fuit ad menſam Epiſcoporum ab-
Euſebio Papa, ut in E pitome Conciliorum; de-
inde ad menſam Sacerdotum, à Conc. Nanne-
tenſi, & Tolet. III. . 2. à Gratiano relatis. Diſt.
21. Origenis tempore fuiſſe in uſu hanc lectio-
nem tradit Hieronym: in Epiſt. S. ad Marrel-
lam. In cœnobiis Regularium adhibitamn fuiſle
ſcribit Batil. i KAeg. Brev. Interrogat. So.
5. S. Bernardus à Radulpho citatus Propoſ.tr.
curabat legi in refectorio libros ſacræ ſ. cripturæ,
qui non leguntur in Choro, & poſt libros Ma-
chabæorum legi quatuor libros Evan geliorum,
dimſſis, ſeu omiſſis Paſſionibus: quod poſtre-
mum, meo judicio eſt maximè notandurn, & a.
inajorem Dominicæ Paſſionis reverentiam ob-
ſervandum videtur, ob auctoritatem tanti Pacris.
16 Itinerarium poſt Benedictionem meniæ
ad uſum Cleri collocatum eſt in fine Breviarii
cujus auctor eſt incertus, neque re peritur in an-
tiquis Breviariis. Haberur autem paulo longius
pro itinere Prælatorum in Porutkcali antiquo-,
cum Cantico, Antiphona, verſibus, & Oratio-
nibus, una mutata, & altera ante Canticum
addita, ut ferè idem ſit eum noſtro Clericorum
ſinerario. Porro Antiphona, Canticum Zacha-
riæ, Preces, & Orationes, quarimn ultimæ duæz
diviſim habentur inSacramentorum libroſancti
Gregoriiſunt itineri cuicumq; faciendo ſatis ac-
commodatæ. Convenit autem Clerico ſemper
orare, ut in itinere ſuo perveniat ad Deum. At-
que hic finis eſt Breviarii Romani.

V 3 SECTIO-

V

55 Comment. in

Rultr. Breviarii Fecz. E. Cap. 1.

S ECTiI O DECIMA.
De Cærimoniis ad Horas Canonicas adhibendis.

De Cerimonits in privata Horarum Cane-
nicarum recitatione.
2 De Cerimoniis Horarum Canonicarum in
Choro recitandaruna.
3 De Cerimoniis Horärunm Canonicarum in
Choro ſolemnius recitandaram.

De Cerimoniis in privata Ho-
rarium Canonicarum
recitatione.
C APUT I.

16⁄ Onvenienter ſtatur ad Orationem Domi-
nicam, Salutationem Angelicam, quia
ſunt de textu Evangelico; ad Symbolum item
Apoſtolorum, ut ad fidei confeſſionem prom-
ptiores videamur. Iterm ad horarum initia, qui-
bus adjutorium divinum imploramus; & lau-
cem Deo trino tribuimus. Ad Invitatorium,
ne iegnes videamur, dum alios invitamus ad
Hymnos, qui ſunt laudes Dei ſolemniores, in-
ter quos Te Deum quoque numeramus. Ad
Verſus quoſque Nocturnorum poſt Hymnos,
quia iis, ut docuimus ſupra, convertirnur, &
excitamur in Deum. Ad tex um Evanelii ante
◻
Homiliam, quod per ſe patet. Ad Capitula, quæ
ſunt breves exhortationes majorum. Ad Can-
tica, Benedictus, Magnificat, & Nunc dimit-
tis, quæ vocantur Evangelia. Ad Orationes de-
niqueomnes, quibus immediate Deum allo-
quimur excepto triduo majoris Hebdomadæ]
& ad preces quæ præcedunt-
2 Standum ecrit tempore Paſchali, & in

☛ O& RÆ Canonicæ vel ab uno, vel à plur bus ſimul; vel extra Cho-
rum, vel in Choro; vel ſolemmiter, vel minus ſolemniter recitari
poſſunt: quibus modis cum peculiares accidant Cærimoniæ, de his
à reliquum eſt ut breviter agamus.

SECTIONIS DECIMXÆ CAPITA III.

omnibus Dominicis, à primis earum Veſperis
ad Antiphonas B. V irginis, quæ dicuntur in fi-
ne Ofhcii, ex caulſis ſupra allatis.

3 Ad Pſalmos ſtandum eflet, ut ſupra pro-

bavimus Sect. y. c. 5. ſed plurimi ſedent, non
Pauci partim ſedent, partim ſtant; quia Spiri-
tus promptus, caro autem intirma. Ad Lectio-

nes quoque in Officio parvo B. Virginis in Ad-

ventu laudabilius ſtatur, quia ſunt de Evangelio.
4 Genuflectendum autem erit ad ea verba
Invitatorii, Adoremus, & procidamus, ut in
Cærimon. Epiſc. I. 2. c. 6. quod monent eadem
ipſa verba. Item ad Preces feriales in Laudibus,
Veſperis, & Horis, in diebus nimirum pœni-
tentiæ dicatis. Item ad preces in Officio Defun-
ctorum, majoris mœroris gratid. Item in Hym-
nis ad ea, Veni Creator piritus. Ave Maris
Kella. O Crux ave ſpes unica. Tantum ergo Sa-
cramentum, ſi coram Sacramento dicitur, ex
Cærimoniali Epiſc. l. . c. 25. quidam laudabili-
ter ad ea quoque O ſalutaris hoſtis: & cauſæ
patent, ad majorem reverentiam qua etiam
de cauſa genuſe ctimus ad ea in Hymno Ze Deu.
Te ergo quæſumu, &c. ex cærimoniali I. 2. c. 5.
& 6. Denique ad Antiphonas B. Virginis quæ
d cun ur in Gne Oſncit, ad Orationem Domi-
nicam, Salutationem Angelicam, & Symbo-
lum Apoſtolorum, quæ dicuntur in fine Com-
pletorii ( exceptis Dominicis, & tempore Pa-
ſchali,ut ſupra dictum eſt] exit genuflectendum.
§ Prætereà caput inchinandum erit ad Ver-
ſum Gloria Patri, & Eilio, &c. ad nomen Jeſu,
Mariæ, & Sancti, de quo Oſhciũ recitatur. Item
ad Conſiteor, &c. quod in Prima, & ante Com-
pletorium

pmüdei
dnidict
6 Senom
ſumcoos,:
Ames aye⸗
ovetinb tit.
olkfronte
lend extrt
n Keltema
e Contelton
nponme
lemad.

alin fne Drin-

iifrcComen
lmmnerh l.
Irfammn in
onninc⸗
ngnentg lin
Clröferad 4n
til.
Thlüms
GAummur feris
ühmntlcandun
DZ
lmi;, & Ornio
Vitme Hebeo
Pnekinfineh
rhlenn pertt
Nuſaltiſt
TAeiin Cone
laſtin Mili

Cnmnen

ncarum,/
Citan
CAP

nn moreg
allunbbier
ulmonieli
ini lrnins
CoNreen,
Crerku 1
Dnommuniv

Alicg
unmc ſn

l.

XIa Che.
er recitalf

ue, de

III.

tum Vehei
dicuntur iufr

urſiper go⸗
ſedent, non
t; ua Fit⸗
a. Ad ledho-
irginisinad-
de vungelo
t ad ea femn
idamurt, En
nonenteaden
Sin Laudtn,
imiuum pon.

Oſhcio Defur.

eminkm-.

6. Aue Man
intum er ⸗
to Gicitut, el
Gam luudinii-
Ku: al
am,utuim

trno ,

niclil20
.Vironnis gi
lonemn Domn.

1, Nn.

grin hneor⸗
& tempole D.
enugelteniin
m erit A Ver⸗
Ad nolnen n

1
lecitatul⸗ len

„Kimen.
Netoin

—

De Cerim. in privata Horarum Canon. recitat.
pletoriũ dicitur uſq; ad Miſereatur incluſivè ab
co, qui dicit & uti dicitur reſpective, ut in Miſſa.

6 Signum Crucis adhiberi debet pollice ſibi
ſignando os, ad illud in tio Matutim, Domine

labia mea aperies, &c. ut in Rubricis Brev. de

Matutino tit. I3. n.. Item manu extenſa fignan-
do ſe à fronte ad pectus, & à ſiniſtro humero
uſque ad dextrum, cum dicitur Deus in adjuto-

rium &. Item ad Verſum, Adiutoriam noſtrum,

ante Confeſſionem in Prima, & Com pletorio,
ſumpto ritu è Miſſa, ut tit. F. dicitur de Prima
num. 2. Item ad Iadulgentiam, ut in Miſſa; &
ad ea in fine Prime, Dominus nos benedisat; &
in fine Completorti, Benedicat & caſtodiat nos
Omnipotens,; &c. aliqui ſignum Crucis cum pol-
lRce formant in pectore ad Converte nos Deus,
&. quæ omnia cauſas habent ſatis apertas, &
congruentes. Laudabile quoque eſt, ſignum
Crucis fieri ad Antiphonam de Cruce in Officio
feriali. .
7 In Pſalmis Gradualibus quæcumque pre-
ces dicuntur flexis genibus;, ad mœrorem, &
Luctum indicandum, multoque magis hæc ge-
nuum flexio congruit Pœnitentialibus pſalmis,
Litaniis, & Orationibus (quæ tamen Oratio-
nes à ſtante Hebdomadario dicuntur) ut præ-
ſcriptum eſt in fine Breviarii. Ad alia non incon-
gruè ſedetur. Percutiunt ſibi pectus aliqui ad
Agnus Dei, ſicuti fi in Miſſa. Bene vero percu-
Munt ad ea in Confeſſione, meaculpa, &c. ut
itidem ſit in Miſſa.
De Cærimoniis Horarum Ca-
nonicarum in Choro re-
citandarum.
CALPUT TII.
Plopros mores unaquæque habet Eccle-
Hſia & laudabiles conſuetudines, quas non
tolli à Cærimoniali Romano, neque à Rubri-
cis Breviarii, ſæpius declaravit S. Rituum Ro-
mana Congregatio: ſed videant Epiſcopi, ne
ita pugnent cum univerſali Eccleſia, ut perito-
tum ſudicio minus ſint laudabiles conſuetudi-

2 In Breviario qua tuor tantum, quæ ad hanc
rem faciunt, adnotata in Rubrieis reperiuntur.
Primum eſt, qued Hebdomadarius clara voce
dicat, Domine labia meea, & . initio matutini
Officii tit. 13. num. . Alterum, qued in Preci-
bus ferialibus dicat clara voce torimm Pater no-
Ker, &c. & habetur tet. 7y2. . 2. Tertium quol
iderm dieat eaſdem Preces flexis genibus ulque
ad verſum Dominus vobiſeum excluſivè, cil-
eumſtantibus genufſlexis uſque ad Feneairsnens
Domeino. Vide tit. 34. aum. 4. quæ certe ſunt ra-

Tioni conſentanea & communi coniuetudini u-⸗

niverſalis Ecoleſiæ. Quartum eſt, quod idem ſur-
gat ad Orationem, quæ dicitur poſt Antipho-
nam B. Virginis in fine Oihcii, tit. 36. K. 3. HæcC
in Breviar.
3 Pabentur alia in Cærimoniali Epiſcopo-
rum ad hane rem peropportuna: & Prim o, quod
coram Sacramento Euchariſtiæ ſanctiſſimo (ta-
re debent omnes aperto capite ad Horas omnes
l.2. Cap. 33. vel ſi ſedeant, ca put nunquam coo-
periant, puta ad Matutinum „quod ordinariè
prolixius eſt Ofhcium. .
4 Standum item erit ad initia Horarum ad
Invitatorium, Hymnos, Capitula Reſponſoria
brevia, Verſus, Abſolutiones, Benedictiones 9
textum Evangelii ante Homiliam, Cantica, E-
van gelicas Orationes, Commemorationes, &£
Suffragia communia Sanctorum; item ad Anti-
phonas finales B. Virginis tempore Paſchali, &
in diebus Dominicis à primis Veſperis, quod
habetur expreſsè eoe Concilio Aurelianenſi a pud
Burchard. lib. 13. Decret. c. 3. & Ivo. l. 2. cap. 53.
& aliàs attulimus propriam cauſam, ob memo-
riam ſcilicet Dominicæ Reſurrectionis. Ad ea i-
tem in Verſibus & Reſponſoriis, quæ in Evan-
gelio lecta genuſlexionem poſtulant: ut, Vor-
bum caro fabtum eſt: & Procidentes aderave-
NKnl, EEc. 3
5Sedendum eſt ad lectiones, & ubi eſt con-
ſuetudo, ad Reſponſoria & ad Martyrolog.
6 Dubitatio eſt de Pſalmorum cantu: nam
varia eſt conſuetude. Aliqui ſtant, & hi lauda-
bilius: alii ſedent. alii ad Pſalmos Matutini &
Laudum ſcdent, ad reliquos ſtant: alii ad eoſ-
dem

6 Eomment. in Rubr. Breviarii Sect. X. Cap. 2. 6g 3.

dem Pſalmos alternatim ſtant & ſedent. Unuſ-
quiſque abundat in ſenſu ſuo.
7 Ad Symbolum S. Athanaſii, quod dicitur
ad Primam, alii ſtant, ali ſedent. Certè lauda-
bilius, ſive Symbolum, ſive quaſi Pislmus ille
ſit, recitant ſtantes, ex Decreto S. Rit. Congre-
gationis die 23. Decemb. 16 24.
8 Genuflectitur etiã in Choro ad ea, de qui-
ſius diximus ſuperiori n. Z. & 7. & prætereà ad
Zi altten Domine, & . in fine Lectionum à Le-
Rtoribus, ex Cærimen. Epiſcoporum l.2. cap.6.
9 Unclinatur caput, ut ſupra dictum eſt a. y.
cap. præced. quibus adduntur caſis alii, ut idem
fiat à Lectore, dum dicit jsbe Domne S&c. ver-
ſus Hebelomadarium ab omnibus ad nomen Pa-
pæ viventis, ad Verſus ſequentes Pſalmorum,
Sit nomen Domini benedibktum: SanbZum & ter-
ribile nomen eius; Benedittus Dominus die quo-
tidie; Benzdibtum nomen majeſtatis; Benedicat
nos PDeus Deus noſter, beuedicat nos Deus, quod
multis placet. In Completorio ad . Benedibtus
es Domine Deus patrum noſtrorum; Benedica-
mus Patrem, &c. Benedibtus es Domine in fir-
mamento cœli, Loxorum conſuetudini ſtandum
Eerit.
10 Signum Crucis ſibi adhibent multi, præ-
ter ea quæ capite ſuperiore adnotavimus z. 6.
ad initium Canticorum Evangelicorum, quia
Evangelia ſunt: & quidem ad Magnificat idem
præſcribitur Epiſcopo in Cærimoniali Epiſcop.
loc. cit. o. . Quatecadem erit ratio & alierum
ſimilum Canticorum, niſi fortè illud præſcri-
batur ratione proceſſionisà ſede ad Akare, ut,
antequam moveatur à ſede, muniat ſe Crucis
ſigno, ſed primum eſt verius.
11 Cantores ut plurimum juxta Cærimonia-
le Epiſcoporum cantant Invitatorium, initia
Pſalmorum, Verſus & Reſponſoria; Hebde-
madarius autem primam Antiphenam, Capi-
tula, Antiphonam ad Cantica Evangelica, ini-
tia quorumdam Hymnorunn, & orationes dicit.
Lectiones legunt, qui in Choro ſant, jnniores
primas, ſeniores ultimas, ſmgali ſingulas, cx
Cærim. Epiſcop. L. 2. C. 6. werumm, ut drzimus
ſupra, conſuetudines locorum variæ & laudabi-
les non ſunt in hoc genere à Cærimoniali Ro
w 19 abrogatꝰ.

12 Ratie prædictorum ſatis patet partim ex
iis quæ ſuꝑra ſcripitimus Secρ. 5. ubi de ſingulis
Horarum partibus: partim ex ipſamet conſue-
tudine, quæ eſt altera lex de re rationabili &
valde congrua, à ſaniori parte univerſalis Eccle-
ſiæ recepta, & diuù retenta.

De Cærimoniis Horarium Ca-
nonicarum in Choro ſolem-
nius recitandarum.
C APU T III.
1 5 Uatuor ex horis Canonicis ſolemnita-
tem habent in Choro; nempe Matuti-
num cum Laudib. ut in nocte Nativitatis Do-
mini; Prima in Vigilia Nativitatis ejuſdem, ra-
tione Martyrologi; Veſperæ frequentiorem;
& Completorium quandoque in quadrageſi-
ma. De his hoc loco ſigillatim eſt dicendum.
in gratiam corum præſertim, quibus non eſt
præ manibus Cærimoniale Epiſcoporum ſeu
Canonicorum.
2 Matutinum igitur nunquam cum Pluviali
ceantatur, ex Cærimoniali Epilc. I. 2. c. 6. quod
ad Laudes & Veſperas adhiberi, docent Rubri-
cæ Miſſal. tit. 19. n. 3. ſed dum cantantur Lecti-
ones tertii Nocturni. paratſe celebrans Pluviali
ad legendam nonam Lectionem, pro qua ac-
cenduntur duo cerei ab Acolythis: parantur
duo Cantores cum Pluviahbus; neq; recedunt
Acolythi, donec tota Lectio fuerit abſoluta. Ob
reverentiam majoris ſtantis dum legit ‚ſtant
omnes alij qui ſunt in Choro, Cærim. ibid. ci
3à Ad textum Evangelicum non adhibetur
Signum Crucis; neque legitur manibus junctis,
ſed hinc inde ſupra legile poſitis, ſeu ſupra li-
brum, Cærimon. cap. y.
4 Quicumque ille ſit qui legit, inferior Epi-
ſcopo dicit, qube Domne, non Domine, & ſe-
cundus in Choro, ſi major illo non ſit ibidem,
profert verba Benedictionis. Quod autem Cæ-
timoniale tribuit Epiſcopo ratione tantæ digni-
tatis, non debet inferiori tribui, co quia majo-
rem in Choro non habceat; alioquin cuilibet
majori de Choro illud idem conveniret.
Hymnus

Eyuns⸗
nceehkame
mmeimtit
lallneit
4d canta
mnind funr,
Sumb: ine
Munyr v
Cennid ,
nibileinet
uinuhtennte
baonmmbgclt,
tu berllelen
Gpenkeckant
lnu homn
Follumilro⸗
unckeetnos
Ikulu le i
warli
1Ehrrlenim
Lurnur au
up coneni
Urich Kcun
Vlendroldke
oſtsebnunil
uReghlrnum
Ur Amidtn,
inodmcnet⸗
Umnd, nedtennt
Wellllmceig
9Moellteele
etenhuute
ülnsacen
Winl ſale
Eniit Mvin
Wiinte
(Eugihnbrin
N Eennt:
Auncni
en,

1 Cin herre

WWlisn Chor

8 (Ar
P n genngen
un niin
NII

2

er pariim
lagllt
tnet conlne.
Rtionibii d
elſtliekecl,.

rumn C4.
ſalen.
m.

Cs ſolennmiu.

empe Man.
Ntiritatis Do⸗
ejulcenmdtr
eqbentioten
n Gunadrel⸗
ſt icenun,
guibs donl
lagponmn ſu

n aum Mhuidk
2.l.h. gol
ſoeent Robt⸗
htamtur lccl⸗
rans lunu

1,to gua ⸗

: tantdr
neq lecedunn
tablolun
m lkegt kun

on adlubetul
nibosſuncki
ſeu luptal⸗

,inletiotlir
Nonire, 8 ſe⸗
ouſit bidem,
odamen .
tantædont⸗
co qlia aß⸗
ogun cuilbe
vehitet.

Hynmus

De Cæerimontie Hoörarlm Canomcarum.

5§ Hynenus 7 Deum, inchoari debet ab eo-
dem celebrante, niſi alia ſit Eccleſiæ conſuetudo;
ſicut etiam Hymnus poſt Invitatorium, ex cæri-
moniali loco cit.
6⁶ Ad cantandas ſolemniter Laudes eadem
omninò fiunt, quæ ad Veſperas ſolemnes meæx
dicemus: ſunt enim inter ſe valdè ſimiles Horæ.
7 Martyrologinm pridie Nativiratis Domi-
ni ſolemniis cantatur: alicubi cum Pluviali, lu-
minibus & incenſo cantatur ſicuti Evangelium;
minus ſolemniter alii. Hlud certè obſervandum
ab omnibus eſt, ut audientes ſtent uſque ad ea
vecba, BGethlehem udæ, &c. quibus auditis, ſta-
tim genudectant, præter Lectorem, uſque ad ea
Nativitas Domini noſtri, & . ſecundum carnem,
incluſivè, quod & notarum eſt in novo Martyroe
logio. Humiliato namque Dee uſque ad terram,
etiam decet nos quam maximè humiliari.
8⁸ Fuſiuùs de Veſperis ſolemnibus eſt dicen-
dum, quæ ſæpius ab Eccleſiaſticis viris cantan-
tur, & præſertim in Feſtis Sanctorum Titulari-
um. Paratur autem celebrans Pluviali coloris
tempori convenientis, ſeu Feſto, ſuper cottam
ſine Stola: & cum eo parantur alii cum Pluviali-
bus, item duo ſaltem, qui eidem hinc inde, quan-
do o pus eſt, miniſtrent. Neque tamen im proba-
mus Regularium ritum, qui Pluviale induunt
ſuper Amictum, Albam, Cingulum, & Stolam
in modum crucis ante pectus, quos tamen mo-
nemus, ne dicant Orationes ad has veſtes, quæ
ante Miſſam dici ſolent.
9 Procedit celebrans de Sacriſtia ad Altare,
præsedentibus duobus Acolythis cum candela-
bris & cereis accenſis; quos ſequitur ſolus Cæri-

moniarius, ſi adeſt; tum alii de clero bini, dein-

de miniſtri Pluvialibus induti, poſtremdò cele-
brans, medius inter duos ultimos Pluvialibus in-
dutes, qui fimbrias anteriores Pluvialis ipſius pa-
rumper elevant: & omnes hi, exceptis Acoly-
this, operto capite procedunt, Cæritn. Epiſcop.
lib. 2. cap. 3.
10 Cüm pervenerint ante Altare, diſceden-
tibus aliis in Chorum, formant quaſi lineam re-
tam, Celebrans, miniſtri Pluvialibus induti, &
Acolythi genuflectunt omnes, inclinat caput

Celebrans niſi in Altari ſit lanetiſſimum Sacra-

JTom. II.

161

mentum) & paululum orabunt genuflexi, de-
ponentibus interim Acolythis ſua candelabra
cum cereis extinctis ſuper gradu Altaris laterali.
ſeu plano Cappellæ, Cærimon. ſupra.
11 Surgunt deinde, & facta Altari, ut ſuprà, re.
verentia; aceedunt ad parata ſcamna in cornu
Epiſtolæ, ita ut eelebrans ſedeat altius, pulvine
ſaltem ſuppoſito: vel accedit ille ad primam cho-
ri ſedem, in qua poni debet pulvinum, & alte-
rum cum tapete ſuper genuflexorium ante eun-

dem politum., ſuper quo erit liber; hoc eſt, Bre-

viarium formæ majoris ad uſum Celebrantis:
vel ſuper legil: quod imponitur & amovetur,
prout opus eſt. Reliqui parati ibunt ad ſcamna
loco congruenti præparata in plano Chori, Cæ-
rim. abi ſupra.
12 Sedet ibi Celebrans, ſtantibus aliis paratis
ante eum in plano; mox ſurgit & dicit ſecreto
Verſus Altare, Pater noſter, & Ave Waria, qui-
bus dictis, elevatur eidem pars dextera Pluvialis
anterior per viciniorem paratum; ſeu per Cæ-
rimoniarium, & idem ipſe ſignans ſe ſigno Cru-
cis morosè, prout verba profert, incipit Veſpe-
ras, dicens: Deus in adjutorium nseum intende;
ita ut finiat verba & crucis ſignum à fronte ad
pectus unà ſimul, Cærimon. loco citato.
13 Præintonatur Celcbranti ab uno ex para-
tis, initium primæ Antiphonæ, cum debitis re-
verentiis Altari & Celebranti ante & poſt, qua
intonata à celebrante, & à choro cantata, ſi
Duplex eſt Officium, inchoatur Pſalmus à can-
toribus, & ſedent omnes: aperiuntur capita,
& inclinatur profundè ad Verſ. Gloria Patri,
&c.
14 Cantores præintonant reliquas Antipho-
nas dignioribus in chore; & ſurgentibus aliis
ad Antiphonas & initia Pſalmorum, celebrans
non ſurgit. Cærimn. cit.
15 Finitis Pfalmis, Acolythi cum candelabri⸗
aceenſis, ex Communi uſu Eccleſiarum Irhis, &
item, qui parati ſunt Bluvialibus, accedunt ad
celebrantem cum debitis reverentiis. Celebrans
poſt ultimam Antiphonam ſurgit, & detecte
capite cantat capitulum manibus junctis, u-
nus ex paratis miniſtris præintonat initium
Hymni, quod ille cantat, & ſic uſque ad finem
X ſtat,

bz Comment. in Rubr. Brev. Selt. N. Cap. 3.

ſtat, recedentibus prædictis ad loca ſua, Acoly-
thisque candelabra ſua deponentibus ubi prius.
Cærimon. idem ibidem. Si initium Hymni con-
tinet invocationem Chriſti, vel Dei, Celebrans
elevat & jungit manus, & caput verſus Altare
inclinat, ex Cærim. Epiſc. lib. 2. cap. 14.
16 Poſt Hymnum eantatur Verſus à duobus
ex paratis miniſtris in medio chori, ſeu ante Al-

tare (pro ut Celebrans ſedem habet in Choro,

vel in corau Epiſtolæ, ur dictum eſt) quorum
alter ſtatim præintonabit Celebranti Antipho-
nam ad Magnificat, & eâ intonatàâ, ſedent om-
nes, idem Cærimon.
17 Inchoaro cantico Magnificat, ſurgentibus
omnibus, Celebrans facto ſibi ſigno Crucis à
fronte ad pectus, ex Cærimon. lib. 2. Cap. 1. va-
dit ad Altare capite tecto, cum inclinationibus
ad utramque chori partem; tum reverentia Al-
tari debita, medius inter duos paratos, ut ſuprà,
& ſi via brevis eſt, detecto capite miniſtrorum,
& fine Acolythis alcendit ad Altare, oſculatur
illud in medio, & mox vertens ſe ad cornu Epi-
ſtolæ miniſtrantibus naviculau alrero ex paratis,
& thuribulum Thuriferario imponit thus, be-
nedicit, & incenſat Altare, eo prorſus modo, quo
præſcribitur initio Miſſæ in Rubricis Miſſalis tit.
1. n. 4. & nos diximus Tomo primo.
18 Si aliud Altare eſt incenſandum, puta ſan-
ctiſſimi Sacramenti (quod more Urbis incen-
fandum eſt priuùs quàm Altare, ad quod Veſpe-
ræ hunt) ſeu alterius Sancti pro more locorum,
de quo fit Feſtum, præcedunt Acolythi, & pro-
cedunt alii parati, ut initio Veſy perarum; & Ce-
lebrans ea omnia facit, quæ in incenſatione Al-
taris fiunt, excepto quod non imponit rurſus in-
cenſum in thuribulo niſi opus ſit.
19 Incenſatione Altaris ſeu Altarium pera-
ta, ſine Pſalmo Dirigatur, &c. revertuntur præ-
dicti cum debitis choro reverentiis ad loca ſua;
& Celebrans ſtans apud ſedem ſuam, invitans-
que ſibi viciniorem ad incenſationem, ab altero
ex paratis incenſatur triplici duétu, cum profun-
da cap it's inclinatione ab incenſante facta ante

& poſt; cui eriam celebrans modicum reſ pon-

det, Cærim. ſupra.

20 Thuriferarius incenſat alios de chore du-
plici unicove ductu thuribuli, prout convenit,
primo ſaltem in ordine capite inchnato, & po-
ſtremò populunn ut in Miſſa, in medio, à dextris
& à ſiniſtris: ceſſabit autem incenſatio initio O-
rationis, quam incenſum ſignificat, ne figura ſit
cum ſigurato, ait Ruiz. in ſuo Cærimoniali, imò
ad Verſ. Dominas vobiscum, Cæiim. Epilcop.
lib. 2. cap. I. & ad V. Gloria Patri, convenit pau-
ſam facere, & caput inclinare. V

21 Cm repetitur Antiphona, tunc, non pri-

s, ſedent omnes, interim Acolythi cum cande-
labris accenſis, & miniſtri parati accedunt ad ce-
lebrantem, qui, finità Antiphonãâ ſurgit cum a-
liis, & aperto capite Acolythisque ſtantibus, ver-
ſa facie ad invicem, ſtans verius Altare junctis
manibus cantat . Dominus vobiscam. Oremus
& Orationem ſeu Orat ones pro commemo-
rationihus: iterum ſubdit, Dozinus vobiscum,
& demiſſiore voce, Fidelium animæ, &c.
22 Nam duo ex miniſtris paratis ubi Verſum
cantaverunt,: ibi cantant alta & plena voce Bene-
dicamus Domino, quo dicto, redeunt ad Cele-
brantem.
23 Si diſcedendum eſt à Choro, dicitur An-
tiphona B. Virginis pro qualitate temporis: &
in fine ejusdem celebrans addit ſtans demiſſiore
voce Oraticnhem, & V. Divinuz apailinn &
tandem diſcedit cum eisdem, quibusecum, &
eodem modo quo venerat in Sacriſtiam, Cæri-
mon. ſupa cap. 3.
24 Ineenſationis Altaris ad Veſperas memi-
mie Amalarius lib. 4. cap. . de Eccleſ. Offcus. &
Pfſal. 140. habetur: Scut incenſum Saxrißcinm
Veſpertinum.
25 Pro Completorio ſolemni ritu cantando
hæc adnotanda erunt, ex Cærimon. Epiſcop. lib.
2. cap. 4. Organum admitti poteſt: ad Hebdo-
madarium ſpectat dicere, Ntem qutetani, & c.
Adiutorium, &c. Pater noſter; item Confeſſio,
& abſolutio utque ad Deus in adiutorium, &c.
incluſivè; Capitulum, Oratio, & Verſ. Bene-
dicat nos omnipotens, & C.
Nulla tamen fiat incenſatio Altaris ad canti-
cum, Nunc dimittis.

NOTU-

lreromu
n / . /
Drevuaru.

lni, ml.

4
7

yod
on;
nrlior

D“

1

lun,
Aundd,,
n,
mi;
t n i
tri.
len,
cln,
ti,

Cumtn,

E (163) 86ee

de choro ie. N OQ T II L A
Ockconpenir, 7 V
ebihicenl J
tirig DUBIORUM IN BREVIARIO ROMANO,
imoriii ind . nimirum qua ratione ſint legenda.
S kiccp. Debitor omunibus, etiam rudioribus & Clero, Notalam ſubiicie, quam promiſi Sect. I. capite 5. tit. 5.
COhretipal⸗ num. 5. pag. 7. eorum nempe verborum, quæ in prolatiene varium bæbent accentuwm, & baéextur
in Breviario.
tunc,nohfti⸗ L
hicumante- IN ANTIPHONIS.
ccedumadet- Adonai, trizllabum eſt non quatuor ſyllabarum.
Aliroitame Producuntur haæc. Corripitur,
Iancbuse. emanat, intueris, cyclade.
Alrnre uncks excidit, proclamat.
um. Ormnd I N PS AL MI S
3 nmdnd. Producito. Corripite. .
nur luctn, . . .
ma, A. Abiron 3 irritat, amove, palpebræ 5
taidiſeein compeditos, morticina, circundabo, reveriti,
uidck es⸗ hyſſopo, trucident. cireundare, tranſmigtra.
Eenrullt⸗ nycticorax, —
I N H YMNIS ANTI QDUIS EK NOVIS
o, Qlciturin. Longa ſunt, Brevia, Produec.
etenſtiell compage, eremus, Aſleclæ, tenebræ, ſi in medio
hcenmlate compago, madere, decorans, Verſus eſt. Nox, & te-
Arlen: A decora, melotis, infremit, nebræ, & nubila.
ubgenm, decore, releget, perlinit, Eodem modo pro-
cnſtium Cer⸗ decorus, remevens, duc celebrat.
Hujus celebrat annua.
elperoment I N LECTIONIBUS.
e,Ofeund Brevem habent penultimam,
i, urifonn Abaron, Commigrat, Edocet, Hirtacus,
Adamantinos, Compedem, Elatæ palmarum, Hyacinthini,
ineammh Alcimus, Complacet, Emicat, Jadaſon,
nbpieh i Atrebati, Chryſopraſus, Emori, Jaſonem,
: ad ebd. aufugit, in Feſte 5. Cypreſſina, Erioch, Immorans;
mermn dl Antonii. Datheman, Erutus, Impetitur,
em Conflin beneplacens 5 Deforet, Eſurit, Infremat.
ſumn d carbalini, Denatat, Evomat: In gravant,
Ver Nr. Casleu, Diruta, FEupolemum, Inito;
Catanæ, Dorotheo, Excoquam, Irrigans,
tarisad cAe. Cedrina, Ebibit, Exilis, & exultas, Lacedæmonas,
Circundatus, Echatanis, Gazara, Macedo,
XX 2 Madea:

1

NoI.

Madaba,
Numenius;
Obruti,
Parmenam,
Polymitam

Abobi;
Accitum,
Acrabatane,
A ppetitor,
Arphaxad;,
Aſleverans-
Bercan,
Bethſuram,
Cecidit flagellis,
Caligat,
Calumnteris,
Chæreas;,
Collidunt,
Compagum,
Conditum ſale-
Confide,
Contribules,
Cratere-

accerſitur,

Nomina disbia Breviartt.

Præpedit,
Præ potens,
Prævidens,
Sardinis,

—

Longant

Daria;
Darius,
Depravant,
Elicorum,
Elucet,
Enutrit,
Eracdlicans„
Euphraten,
Exiles preces,

Ferimurin eunctis-

Gargani,
Garizim,
Heliodorum:
Idoli,
Impubes,
Inclama;

Indicens,

Infidæ,

Communem habent penultimam.

anathema,

Sepelis, Tranſilit,
Smaragdinæ, Vaticinans,
Succinis, Ventiles,
Sycomorum:, Venundati,
à contra,
Infidos, Redona:
Infigunt, Salomi,
Intuere, Subrepat,
Inundatus; Suffocant.
Involucra: Textrinum,
Litura, Theodulus, ſed comzu-⸗
Locupletem:, niore loquenni uſn
Lupanar, corripitur „ quem
Molimur, lubentius ſequimur.
Nicaneor;- Theflalonicæ;
Obrepat, Tiaris,
Perſerutans, Triturans;
Perſeverans;, Trucidat,
Petitus, Vectigal,
Phœnicis, Videris, in Feria g
Podere, Cæœnæ Domini,
Præfocant, Vinciret:
Quæreris in Oct. lanoc.
arceſſitur, torcular,

Un tamen communi producitur, uti quartæ conjngationit, alterum longatur. Tertium corripitur,
nti tertiæ conjugationis ‚ab arcæſſo: quartu corripitur, quidquia dixerit Friſcianus, Eide Calepinum
IN KESPO& NSORIIS

Allide,

averteris,

Dariæ-»
Dorotheæ,

Achillei,

Epimachi 29

Agapiti longum eſt, ſed aſus communior habet,

Longa ſunt.
Sfemi: poderis,

IN OKRATIONIBUS

Longa ſunt.
Luciæ- Soteris; Theodori,
Erevia ſunt.
Naboris, Nerei, Timothei;

ni corripiatur pennltima.

Theoduli, at ſutra di-
, Jupra di
MARTVY-

u
.

runnu N
umpol,
ſun,

D
ma h

Kon,
Aarame
hhi,

Eeldene,
Mlns,
ani,
len, nßl.

i ſlaunn,
ahmin,

ne⸗ Mlo

4
5

D
li
lun,

1

n,

.

Wl,

MARIVYROLOGII

NO MINA
DuBIE PRONHNTIATIONIS,
Ordine Alphabetico collecta,
Juxta Regulas peritiorum CGrammaticorum, ad aniformem
auſum Clericorum Regularium d. Pauli.

Producuntur in penultima.

m,
atact Aron, Agathonicæ, Anteri, Ariſtide,
en Abdarameni, Agathonici, Anthia, Ariſtobuli,
1 . Abdia, Agathonis, Anthuſæ, Ariſtonici,
ſagumnlr. Abdieſo, Agilei, Antiſiodori, Arphaxad,
ce, Aberdone, Aidani, Apameæ, Artemonis,
Abſalonis, Altini, Aphraatis, Aſcalone,
1 Acuii Amaſea, Apphiani, Athanarieus,
1, Adauci, triſzll Amaſias, Aquileiæ, Acthenedori,
⸗ Aderiti, Amaſtride, Aratoris, Atinæ,
ru knu Adjuti, Ambiani, Arbele, Audacis,
Umin, Adonis, Ammonis, Arbonam, Audeozni,
Adrionis, Amphiani, Archelai, Avenione,
Adrumeti, Anachorita, Archimini, Auguſtoduni,
Agea, Ananiæ, Ardalionis, Aviti,
Xgina, Anathalonis, Arelate, Aulonam,
Agabi, ſed communior Ancyræ, Argei, Auxani,
nen en aſes breviat. Anderlaci, Argentorati, Azadanæ,
n Agapiti, ſed aſus corri- Andronici, Arginonis, Azariæ,
pit. Annonis, Arinæ,
Agathodori, Anſano, Ariſtei
M Corripiuntur in penultima.
A Bachum, Agathopi, Amphipoli, Aminoum,
. A Abedecha- Agathopodis, Anagniæ, Antiochi,
lasg, Agathopolis, Anaſtaſiopoli, Antiochiæ,
Abibi, Aithala, Anatoliæ, Antipatre,
, Abulæ, Alemundaro, Anauniæ, Antipæ,
Acepſimas, Alodiæ, Andaniæ, Anyciæ,
Aurvrhillei, Amhici, Andegavi, Apphiæ,
,B Alrcindini, Ameriæ, Andeoli, Arabracos;
l, Adrianopoli, Amidæ, Aniſum, Ararath,
Æ quicolis, Amiſi, Antigoni, Arauſicæ,
thiopis, Ammia, Anthimi, Aretæ,
Agapes, Ampeli, Antinogene, Argentomacho,
ART l⸗ Agathocliæ, Amphonis: Antinopoli, Argymyri,

X 3

Argyor-

166
Argyerpoli,
Arimini,
Ariſtionis,
Ariſtomis,
Artoclis,

Abuei,
Bajocis:
Baldomeri,
Barcinone,

Baſilei 2

Abylæ,
Bajuli,
Barbeæ,
Barlaam,
Barſabæ,;
Barula,

Abilone,

Cæſareæ,

Cainone,
Calaminæ,
Calanici,
Callinicæ,
Callinici,
Calocen,
Caloceri,
Calogeri,
Calybitæ,
Cameraci,
Canion,

Canuti 3

Abade,
Canici;

Martyrologii.

Alclepiadis, Anthenogenis:
Aſclepiodoti, Attrebati,
Aſculi, Attalæ,
Aſincriti, Attali,
Aſteriæ, Attici,
Aſtyagis, Auguli,
Producuntur.
Bavonis, Beryti,
Beatrix, Beſlarionis,
Bennohis, Biblidis,
Benoſi, Birini,
Beronici, Biſuntino,
Corripiuntur.
Baſoli, Benjamin,
Batavos, Bethlehem,
Bavaros, Bianoris,
Baudelii, Bituricas;,
Begabar, Bracari,
Bellovaci, Braulio,
C
Producuntur.
Capitonis, Chriſtetæ,
Caralis, Chronionis,
Carduetum, Cindei,
Carmelo, Clatei,
Carnoti, Cleonici,
Caſimiri, Clodoveus,
Celenæ, Comanæ,
Cenomanos, Comanos,
Cerealis, Compages,
Ceſenæ, Compluti,
Charactere; Cononis,
Charitinæ, Copretis,
Charitonis, Corcyræ,
Cherſoneſum, Corebi,
Corripiuntur.
Calliope, Cappadocis,
Calliſtrati, Cappadox,

Auſtregiſyli
Autonomi,
Auximi.

Azades,

Boeniti,
Bonoſæ,

Bretannionis,

Brivate,
Brixinone.
/

Brincolam,
Bulgaria,

Burdigalæ,

Burgandoforæ,

7

Cortynæ,
Cratonis,

Creſcentionis;

Criſpini,
Crotatis,
Cucufam,
Cucuphatis,
Cyrenæ,
Cyrini,
Cyrion,
Cyrionis,

Cythini,

Caria,

Carpophori,

nrele,
(e 7
ope,
ons,
Auli .
Cunr;
olberi,
Canula,
Cacti,
Chetemonis,

Deme 8
Drpolte,
Dah,

Dnäcm
Decole,
Denvcnti,

Muorn,

Uuri,
rcun,

Uuing,

Uln,
llnd,

unmi,

anhoe:
hnoti,

otis,

im,

,

lolore,

e
8.
tionis)

.

Carteſæ,
Caſdoe,
Caſſiope,
Caſtoris,
Catanæ;-
Caucoliberi;
Centula,
Cererti,
Chæremonis-»

Decapolitæ:
Derphuta,

DAphniticam
Deicolæ,
Democriti,
Diaconia,

Poraci⸗
Ebreduni,
Ebroinus,
Edeſſena,
Ediltrudis»
Emerici,
Emmerami„

Boræ,
Ebr. Oicis 3.

Eleazari,
Elesbaan,
Eleuchadii,
Eleutherii,
Elcutheropoli,
Elphegi,
Elpidephori,

Nomina dubia.
Chalcedone, Cobade,
Chalcide, Cochleis,
Choſroe, Coneitus,
Chryſophori, Copronymo-
Chryſoteli, Cordubæ,
Cilicino. Cordulæ,
Claſſici, Cottidi,
Cleomenis; Criſpuli,
Cleophæ, Cronidæ,
Cimaci, Ceſiphon⸗
D
Producuntur.
Diodori, Domnino;
Diomedis, Dontnionis,
Dione, Donuina,
Corripiuntur.
Didymus, Dirutæ,
Dioclis, Diutino,
Dioſcori, Domnoli,
Dioſcoridis, Doreſtori;,
E
Producuntur.
Epaphroditi, Eremum,
Ephebi, Erici,
Epicharidis. Ermini
Epicteti, Erotheidis,
Epiro . Evagri „
Epiſtemis, Eubuli,
Corripiuntur.
Elpidiphoro, Epheſi,
Emeritæ, Epidimia,
Emeſam,» Epimachi,
Emilæ,» Erotidis,
Emmaus, Eugenii,
Emmeliæ, Eugraphi,
Encratidis, Eulaliæ,
Ennathæ, Eumeni,
Eobano, Eutneniæ 9
Epagathi, Eunomia,
Epaphra, Evoreæ,

167

Cueumeris»
Curcodomi,
Curonoti,
Cynici,
Cyreniæ,
Cyriaca,
Cyriaci,
Cyzici,

Dorotheæ,
Droctovei,
Drogonis,

Dorothei,
Driziparæ',
Dunaam,

Evelidi»
Eprepitis,
Euthaliæ;,
Eutychetis,
Evvaldorum:,
Euxinum,

Euphemiæ,
Euphraſia,
Euphroſynæ,
Eupori,
Euprepio,

Euſtoliæ,

Eutropiæ,
Eutychen,
Exprobrans,
Exuperia,

F Produ-

168

FAinæ 5 riſyk.

PFaronis,

PAüls,
Fandilæ,

—

Galationis,
Galgani,
Galionem,

Gandavi,

Alatæ,
Geldubæ,
Gemini,

Elimenæ,
Heliodori,
Helconidis,
Henedinæ,
Heraclea,

IAdrianopohi,
Hedvvigis,
Helenæ,
Heleni,
Helenopoli,

Martyrologii
F

Producuntur.

Fauſinæ, Ferrutionis,
Ferentini: Fredeſuvindæ⸗
Corripiuntur.
Feliculæa, Fidoli,
Ferreoli, PFPructuli,
Producuntur.
Gargano, Geneovefæ,
Gavalis, Gereonis,
Gaugerici, Gertrudis,

Gedeonis, Gisleni,

Geiſerico, Gedefridi
Corripiuntur.
Geraſimi, Glaphyræ,
Germanici, Goaris,
Producuntur.
Heraclidis, Herois;
Herenæ, Heronis-.,
Hermetis, Hieronidis,
Hermolai, Fliltrudis,
Herodionis,
Corripiuntur.
Heraclæ, Hermyli,
Herbipoli, Hernicis,
Hermagoræ, Herundinis,
Hermiæ, Hierapoli,
Hermocratis, Hierothei,
Permegenis,

Fridiani.,

Furſci,

Fuſculi,

Gortinæ,

Guleti,
Sundentis;

Guriæ.

Gratianopoli,
Geduliæ,

Hippone,

Homeritas,

Hunnerico,

Hilari.,
Hiſpali,
Homoboni,
Flomoüſiü,
Horicos.,

INIaderis

Gea.
Llamnai

leri,
keid
lbeos,
ln,

I
Uberi
Us;

inbele,
oodlcer
lipcine,
Lundeni

lunoni,

ehelen,

lemonci,
chacie,

=S,,)e⸗— =,ẽ =
=- =. =
S.

ol;

6,
1as,
lco⸗

Olii,

M

YAderis,
læ, diſzllabum.
Iberos,
Idolum,

TAſone,
Illiberi.
Ulitus,

TAmbele⸗
Laodiceæ,
Lapicidinæ,
Lauduni,

Lautonis,

Amplaci,
Lauriaci;,
Lemovicis,
Leocadiæ,

Achuti,
Madauri, eriſyl.
Magini,
Magnerici „
Majoli,
Majumæ,
Manneæ,
Manuelis,

Manutha,

Mi Acedonis,
1 Majorici,
Malaiæ,
Tem. Il.

—

Nomina dubia

Producuntur,
Jovini, Irminæ,
Iraidis, Iiſchirionis,
Irenes; Iſidori,
Irenionis;
Corripiuntur,
Illyrico, Joſaphat:
Ingenis, Iſauria,
Producuntur,
Legionem . Licione,
Leobini, Lilioſæ,
Leocatæ⸗ Limniotæ.
Leonidis, Liſuino,
Leontinos, Littei,
Leutfridi,
Corripiuntur,
Ligeris, Liparam,
Lingonas⸗ Lucioli,
Liobæ, Lycia:
M
Producuntur,
Mareas, Menedemi,
Maronis, Menei,
Marotæ, Menelei,
Maruthæ, Menodoræ,
Maturi 5 Meſſanæ 2
Mavimeni, Metrani,
Mederici, Meuris, diſyllabum.
Melitinæ, Milevi,
Melliti, Milleduno,
Corripiuntur, 1
Manahen, Marcianopoli:
Mandalis, Maroli,
Mappaliei, Martulæ,

Iſmaelis,
Judoci,
Juventinis

Iſaurici⸗

Iralicæ,

1

Luciæ,
Ludgeri,
Lupanar,
Lupicini.

Lybeti.

Lyſania,
Lyſia „
Lyſimacho.

Miniatis,
Mirocletis,
Milſaelis,
Miſenatis,
Monothelitas
Moſei,
Moyſetis 5
Myronis.

Maſſili,
Mavili,
Memne-

179
Memnonis;
Meruli,

Amphanionis,
Nannete,
Narbone,
Narſei,
Narſetis;

Aboris,
Narniæ,
Nartali,
Nataliæ,
Neomiſiæ,

Dilonis,
Odonis,

Bduliæ,
Obrutus;
Oceani,

Para
Palmyræ,
Pantaleemonis,
Papiæ, arbis nomen.
Paramonis,

Paraſceves,
Paſtoris,
△

Alæmoni,
Pamiæ,
Pamphili,
Pantagape,
Pantagathi,
Pantheon,

Martyrologii.

Metrophanis, Mopſueſtiæ,
Miropis, Muſtiolæ,
Producuntur.
Navalis, Nicetæ,
Nemauſi, triſyllab. Nicomedes
Neocæſareæ, Niconis,
Neonis, Nillamonis:-
Niceratis, Nonnoſi,
C orripiuntur.
Neophyi . Nicanoris,
Neopoli, Nicephori,
Nerei, Nicopoli,
Neſtabi, Nicoſtrati,
Neſtoris Nilopolis,
O
Producuntlr.
Olavi, Orthonam⸗-
Oppetiere,
Corripiuntur.
Olimpiadis, Oneſiphori.
Oneiuni, Oriculi,
P
Producuntur.
Pauſidis, Piatonis,
Pelignis, Pictavis,
Peronæ, Pinyti,
Philethi, Piperionis,
Riens, Platonidis,
ulonis, Pœmonis, triſyll.
Photidis, Pollionis, 6
Corripiuntur.
Paba- viri nomen. Patrocli,
apyli, Peleus, triſpilabum.
Paridis, Pentapoli, 4
Parmenæ, Pergami,
Paſſicratis, Petragoricis,
Patrobæ, Philadelphia;

Mutalæ,
Mutinæ.

Novioduni,
Noviomi:
Nunilonis,

Nymphodoræ.

Niſibi,
Norico-
Noricos;-
Numidico.

Oxzias,

Othiliæ,
Othmari

Pomeranis,
Popponis,
Potamionis,
Potiti,
Promoeto,

Philemonem,
Philologi,
Philomeni,
Philoromi,
Philoteri,
Philothei,
Philume-

ineni,
gn,
boi

Ppnenn,

mhroſol⸗

Pyud

Uetant,
rls⸗

Neihene,

.
Polones

Ee
Anne,
e,
um,
waneni,
An⸗
ii
nii

alen

nni,

is 5

odorr.

5)

m,

Phülome⸗

Philumena: Pontici, Propontide Pruſiade.,
Podagra, Potamiæ, Proſdocimo. Ptolomaide,
Polyboti, Priami, Protolici, Pupuli,
Polyxena, Prochori, Protogenis, Puteolis.
Pompeiopoli,
Producuntur, Corripiuntur.
Uerani, Quodvultdei. Uiriacus,
Quintilis, Quirici,
R
Producuntir.
RAithi, diſjd. Reatz, Reſina, Ruthenos,
Ratiſponæ, Recharedo, Rhinocoluræ,
Corripiuntur.
Aſyphi, Rhedonis, Rolalia, Ruderiei,
Rhaidis Rhotomagi, Roſula Rutuli,
Rhedones, Ripſimis,
8
Producuntur.
SAbelis, Serapionis, Sophoniæ, Suaderi, eriſdl.
Salaminæ, Servidei, Soteris, Suevos, eriſjd.
Salone, Sidone, Spiridionis, Sulcitana,
Samone, Sinatzà, Stacteo, Sulmonæ,
Samoſateni, Singidoni, Stratonici, Swvvithuni,
Samſonis, Sinueſſe, triſyt. Stratonico, Synope,
Savini, Sobelis, Stratonis, Syraculſis,
Cecuri, Solochani; Stylitæ, Syriani.
Leduni, Solodori,
Corripiuntur.
SAgaris, Saulæ, triſzlk. Serapiæ, Soſthenis,
Sandali, Saxones, Serapidis, Sozopoli,
Santonas, Sconaugiæ, Sergiopolis, Styriaci,
Sapore, Scubiculi, Serotinæ, Sueſſione,
Sarcophagum, Scythopoli, Sibapoli, Sueſſiones,
Sarmatæ, Secundolus, Silarum, Symmachi,
Satalis, Sedophæ, Sinai, Syncleticæ,
Satellico, Senonas, Sopatræ, Synnadæ,
Saturi Satyri, Seꝗquani, Solipatris Syntiches,
e⸗

Nomina dubia.

V BPro in-

17a Martyrologii

ORDO

Producuntur. 0
Arracinam . Thmulis, difyphabum. Theuſetæ, Trieaſſino,
Tarracone; Theodoræ, Thomaidisz„ Tropeæ,
Tationis, Theoderi, Thraſeæ, Trudonis;
Taurionis, Theodulus, aſa tamen Thraſonis, Tryphems, le Ruhr
Terdonc, Corripitür. Tigidis, Tryphonis,
Thaguræ» Theonas, Timolai, Trypholæ,
Thamelis, Theoprepidis, Tiridate, Turiaſonoe,
Theani, Theotimi, Tomaci;, Tyanæ,
Thecuſæ;, Theſſalonicæ, Torpetis, Tychonis,
Corripiuntur,
TArbula⸗ Themiſtoelis, Tibure, Triphitæ .
Tammarus, Theodoti, Timothei, Tro adem- L
Teleſphori, Theogenis, Totila, Tro cleas,
Tendinem, Theophanis, Tranſaquis, Trophimi;
Tenedo, Theophili, Treviris, Turonico.
Tharaci, Theopoh, Trichinas, Turonis,
Thebaide;, Theotici, Tripodis:, Tychiet=
Thecue;. Thaueoes. triſlkl. Tripoli,
Producuntur,
Valeneenas, Veſontione, Vlyſſipone Wenefridæ,
Varadini, Veſtinis Vneinis, Werdam, diſl.
Valſione, Victuri, Vſtabazanes, Willeadi,
Velinum, Vindecino, Walerici, tetraſ, Willebaldi;
Venafrum, Vindemialis, Walfridi, Winoci,
Verani- Virodunum, Wenceslai;, Wironis,
Verenæ, VIdarici,
Corripiuntur, 1
VArici, Vitalici, Wanealicæ;» Wintoniæy
Verſiaco , Viventioli- Wandalis, VzZali,
Veruli, Vpſali, Wandregiſili, Vzecixæ,
Victorici, Vtiex;,
Prreoducuntur, Corripiuntur,
ZAnitæ, Zenonis;» ZFrici, Zotici.
Zenaidis» Zoes, daſſyll- Zoſimi,

0N.

OFFICII DIVINI

RECITANDI ,

Jaxta Rubricas Breviarii Romani, CLEMENTIS VIII. & URBANI VIII. auctori-

LUDOVICO
CARDINALI
LVDOVISI OCO.

Qui Vaticanæ purpuræ luccm impertit,
& mutuè recipit.

Cui inter ultima numerandum Pont. Max.
⸗ Nepotem fuiſſe.

Adeò propriis meritis effulgenti, Prudentia,
rerum maximarum agendarum ſoler-
tia incomparabili,

Perpetuo Virturis melioris cultori,
Perpertuum facri Officii recitandi Canonem,
De Congreg. Cler. Regul. S. Pauli optimè merito:

Fartholomaus Gavantus, ejusdem Cong. minimus Alumnus
ſociorum nomine D. D. D.

VPEDIT, non modò ad praxim tradendam eorumrituum, quos in Commentariis
d uſum cemimuniorem complexi ſumus; verùm etiam ad uniformem uſum totius
Eccloſiæ Romanæ ſtabiliendum deſcribere Ordinem perpetuum Ofhicii divini reci-
utanch; quo doceatur Clerus in dies, quæ præſertim mutationi ſunt obnoxia in Calen-
"dario Breviarü Romani: nam mediocriter peritus, quo cum loquimur, non eget,
niſi qubusdam Indiciis mutationum; cætera novit ipſe.
Adnotamus igitur in hoc Ordine perpetuò Feſta mobilia à Dominica Septuageſimæ uſque ad
Feſturn Corporis Chriſti incluſivè; Dominicas, quæ quotannis diem menſis mutant; Officia bea-
ε Mariæ in Sabbato: Translationes Feſtorum de Sanctis ob Feſta mobilia, ſeu Dominicas; Vigi-
V 3 liss

7

174 Orgdo perpetuns Oßcii recit.
lias anticipandas in Sabbato: initia librorum legenda extra ſuum diem, & Homilias quasdam?
Reſponſoria primèò ponenda, & Commemorationes in coneurſu difficiliores, non ita tritas uto-
mnibus pateant: adjecimus etiam his notis (O. D.) Officium Defunctorum pro prima die men-
ſis, ne irrepat oblivio: denique quando mutatur Tabula in an no Biſſextili, opportunè patet.

Qni verò Calendaria quotannis deſcribunt ad uſum particularium Eccleſiarum, idem nobis-

cum notare debent, additis propräüs Sanctis locorum, juxta Decretum ſacræ Rituum Congrega-

tionis nuperrimè editum, ſeu eorum translationibus, reliquis omninò non mutatis: quod idem fi⸗

et, ſi poſt hanc noſtram editionem addantur à Summis Pontificibus alia Sanctorum Feſta.
Pro uſu ejusdem Ordinis perpetui

Lo ſunt neceſſaria, Primum eſt, ut initio anni invenias Tabulam propriam ejusdem; quam
tibi dabit vel Tabella perpetua, vel Tabella temporaria, uſque ad annum 2000. & eàâ inven-
tâ, notabis, plicato ſaltem ejusdem folio, ne de ea dubitare contingat deinceps eo anno. Alterum
eſt, ut ſemper tecites juxta Calendarium & textum Breviarü, hoc eſt, de Feſto vel Ockava, vel de
Feria. Quod ſi mutatio fiat (quæ ſola notatur in Ordine perpetuo) tunc recitabis Officium juxta
notata in Ordine perpetuo. Verbi gratia, anno 1632. Tabula eſt 22. uſque ad Feſtum S. Mathiæ, &
quia annus Biſſeztilis eſt, deinceps erit Tabula præcedens 2r. Die verò 2z. 3. 4. uſque ad 1. Januarii
Ofhcium recitabis ut in Calendario, & textu Breviarii. Die 17. accidit mutatio: nam eo die fit de
Dominica I.poſt Epiph. iterùm à die /7. uſque ad S. recitabis ut in Calendario. Die verò 15. adeſt
mutatio: fit enim Com. Dom. 2. in Feſto S. Petri.
Verba ſunt detruncata ad brevitatem, ſed intellectu facilia, Verbi gratia, in Tab. 7. 1. Dom. I.
po? Epiph. com. Oct. & Higin.] Hoc eſt, die undecima Januarii, fit Ofſcium de Dominica l. poſt E-
piphan. quæ eſt intrà Octavam ejusdem, fit commemoratio de Octava, & S. Hygini.
Item 14. Fer. 4. de Dom. 2. poſt Epiph. com. Felicis (O. D.)] Hoc eſt, die 14. Januarii non fit de
S. Hilario, ſed de Dominica II. poſt Epiphaniam, ut de ea fiat ante Septuag. & fit com. S. Felicis
in Pinc. Dicitur Ofſicium Defunctorum: hoc eſt, pridie dicuntur Veſperæ, in Miſſa verò Dom. II.
dicitur ſecunda Oratio, Fidelium, tertia S. Felicis. Feſtum S. Hilarij transfertur in diem 23. Janua-
rii; ut in eadem Tabula. 4
ſtem, in menle Novembris eadem Tabula 7. 1. Done. 25. I. Novemb. 4. Epiph. com. Dom.] Hoc

eſt prima die menſis Novembris, quæ eſt Dominica 2ꝭ. poſt Pentecoſten, & prima Novembris, &.

quarta dicitur Epiphaniæ; tranſlata, fit de Feſtio omnium Sanctorum cum commem. Dominicæ 4.
poſt Epiphaniam; cujus Evangelium, Antiphona ad Benedittus, & Oratio dicuntur, &c.
Item, Dominica vacat.] Hoc eſt: nihil fit de Dominica, quæ eadem die non habet Officium;
quod accidit tantùm à Nativitate Domini uſque ad Epiphaniam & Octavam ejusdem incluſivè, ſi
Océctava inc idat in Demimcum digm.

” TABEI.-

lc mi

——

Ui,
I

Sundamg
Atnitasuto⸗
nadiemen⸗
puet.
gemnobiz.
Congtege⸗
lodiden fe
.

Cemzquum
Kelinyen⸗
no. Alerum
hare velce
Ccium at
Mubie,&
In. ſunni
eo diefrce
erd Aet

1.I. Dunl.

icel polb⸗

tüinonfece
Nn. § Kelts
etoDoml.
m; uur.

Dim. He
wemmbris,⸗
hominicx
Cc.
10kcun;
ſocludne,

TABELLA COMTPUTI PERPETIA. 155

Epact. xxiij Lit. Dom. Tab.

xxij D 7
xxXi E 2
xX F 5
xix G †
xviij A 5
xvij B 6
xvj C 7
XvV D 5
Xxiv E 92
xiij F 70
xij G
Xj A 72
X B 77
ix C 14
viij D 1
vij E 76
Vj F 17
G 15
1V A 79
iij B 20
ij C 217
D 22
* E 27
XxXix F 2
xxviij G „
xxvij A 26
15. XXx V B 27
XXV.XxXxy C 25
D 29
E 30
—— . .
G 32
A 33
B 34
C 3
D 36

()Ure igitur primò Epactam cutrentis anni, quam
E

reperies in Tabulis Breviarij perpetuis, ve tem-
Porariis; deinde quære literam Doysninicalem ecjusdem
anni, quæ facilè ſcitur, initio Jjanuarij': tum quære ean-
dem literam Domisicalem in hac Tabella Com puti perpe-
tua, quæ infra Epactam anni primo occurrerit, & è dire-
cto ejusdem literæ Dominicalis invenies numerum Tabu-

lxæ quam deſideras. Exem plum.
Anno 1622. eſt Epacta viIII. & litera Dominicalis D.
Qxre literam D. infrà Epactam vIII. & invenies numé-
rum è directo 22. & Tabula 22. tibi deſerviet anno 1632.
In anno Biſſextili, quia ſunt duæ literæ Dominicales,
prior eſt fumenda cum numero Tabulæ è directo poſito

uſque ad diem 23. Febr. deinceps poſterior: & ſicuti ſumi-
tur litera præcedens Dominicalis, ita præcedentem Tabu.
lam adhibebis uſque ad finem anni. Exem plum.
Anno Biſſextili eodem 1632. duæ literæ Dominicales
ſunt D. & C. Sumes cum litera D. Tabulam num. 22. uſque
ad diem 23. Febr. ut diximus; deinde cum alia litera C. præ-
cedenti, Tabulam præcedentem num. 2I. uſque ad finem
anni.
Notandum quoque eſt, quod ſi litera Dominicalis è di-
recto Epactæ currentis inveniatur, ea omittitur: & ſumen-
da eſt eadem litera Dominicalis proximè inferior infrà E-
pactam: & eſt regula generalis, & certa, ut ſumatur ſem per
litera, quæ eſt infrà Epactam.
Et idem fiat in duabus literis anni Biſſextilis, ut ſemper
ſumantur literæ Dominicales, non in linea æquali E pactis,
ſed in linea proximè inferiori, ne ſcilicèt Paſcha celebrc-
mus cum Judæis: ut videre eſt in Tabella Tem poraria an-

no Ié631. 16 72. I656. 1676. & ſimilibus.

7*

TAB

Ah(* 176 0) b⸗
TA B E IL. L A

TEMPORARIA

P ROORDINE

DIVINI OFFICII

RECITIANLDI

Ab anno 1631. uſque ad annum

Jubilei 2000.

Anni Lit. Epa- Tibe. Anni Lit. Epa- Tabu-
Düi Dom. A. Däai Dom. Etz. læ.
1649 C xXvj 14
16 6 B Xxvij 2
1631 E Xxvij 35 1671 A viij 19
1632 D C vij 22 S 4bv2 G F xix 11 75
1632 B XiIX 5 1653 E. j 2
163 ½ A 26 11sr. D xij
1635 GCG xij 15 165 — Xxiij 7
1656 P E xlij 3 2 — 7676 B A iv 27 26
1637 D iv 22 1677 G xv 127
1655 C XV 14 1675 F xxVj 317
1639 B Xxxvj 54 16 9 E vij 2 5
1640 A G vij 19 1660o D C xviij 5 7
1641 F xViij 700 1 1661 B Xxix 27
1642 E XXiIx 30 1 1662 A X 19
1645 D X 1 8 1665 G xxj 4.
1644½ CB XxXj 7 s 1 6s F E ijjz 24 23
1647 A 1 26 1665 D xiij 175
1646 G xiij *4 1666 C Xxiv 5
1647 F XXiV 51 1667 B V 2⁰
16 5g E D v 2 22 7665 A G Xxvj 2 1

Anni

A( .

—

Anni Lit. Epa- Tabu- Anni Litt. Epa- Tabu-
Däi. Dom. Ctæ. læ. Dãi. Dom. ctæ. lx.
1669 F xxvij 21 1ne, D iv 22
16792 E viij 16 11506 C XxvV 14
1671 5 xix * 1757 B xxvj 31
1672 C B ij 2 27 77 ᷑ A G vij 19 16
1677 A xij 12 17 9 F xviij 19
167 ½ G Xxiij 4„ tro E * 5
1677 F iv 42 1211 D Xj S
1676 E D xv 16 15 1712 C B xxij 7 5
1677 C XxxVj— 2° 1713 A iij 26
1675 B vij 20 1z14½ G Xxiv 14
1679 A xvijjj 12 „ Ff 2 31
165 C F xxix 72 E D vj 22 22
1651 E X 46 117 C Xxvij 7
165 2 D Xxj 5* 1215 B xxviij 27
16423 C ij 2⁵ 12ꝑ79 A ix 79
71654 B A xiij 173 172 7729 G F xXx 11 15
1 1„. G Xxiv 32 1z2 E 2„
165 F v 24 1722 D xij 17
1657 E xvj 9 nes C xxiij 7
165§ D C xxvij 29 285 1722½ B A iv 22 264
1659 B viij 20 1725 G xyV 17
7699 A xix 7726 F xxvj 2/
1695 1 G j „ D7227 F vij 2 ½
16292 F E XiIj- 7 76 1772= D C xviij S „
176557 D xxiij 17 17729 B * 27
1694½ C iv 27 1732 A xi 15
1697½ B XV 12 1731 G xxij 4
169g6 A G xxvj 32 52 7732 F E üj 24½ 25
7 F vij 77 1733 D xiv 175
1699 E xviij 9 1732 C 2 25
1699 D xxix 29 z37 B vj 20
17 5můn2 C non Biſſ. ix 21 1yZ36 A G xvij 72 141
o B xx 5 4 nsz F vüj 31
72 A j 256 773 5 E ix 16
1703 G xij 15 1739 D XX½ *
77 =% FE xxiij 3z3 z 774 CB 2 27
ZG — —.—

Tem. J. 2 Anni

ðð

A. (1,8) He

Anni Lit. Epa- Tabu- Anni Lit. Epa-
Dai Dom. tx. læ. Dai Dom. -ℳe.. k.
174 A xij 72 . 1277 E xx 9
1742 Xxiij 4 1275 6 j 29
1743 iv 24 77 972 C xij 14
774½ ED XV 166 6 ys B A rxvxiij 6 5
n1 C XVj 25 1761 G ir 2
77 26 B vi 26 52SE CF XV . 40
1247 4 Xviij 12 4ê4141 „15 E xxXVj 39 H
1746 G F e i rzse D C vij 22 27
7 4 E 2 6 „ 3 Triij. 5
17560 5 XXi) § r 6 4 z
1751 iij 21 IyYg C X 75
17772 B A xiv 1i 12 17755 FE Xxij 3 2
772 G 2 32 7759 D iij 22
77 EF Vj 24 17790 C Xiv 14
1717 E Xvij 9 4797C B 24 3ℳW
7216 D C Xxviij 29 25 7792 A G vVj 19 75
izz B IX 20⁰ 1293 F Xvij 70
17 /9 A XX J 779½ E Xxviij 30
9 G 2„ 7 % B I 4„
7760 F E. XxIj 77 76 † 1796 C B Xxx 7 6⁶
nr D XXiij 17 1792 A j. 26
1762 C iv 21 179 G z1 25
1769 B xV 12 7799 E Xxiij 5
A S xxvj 332 37 15os E non Biſl. iv . 25
17s,; F vij 17 1Soo? D xyVV 1
1766 E Xviij 9 Sßoz- C XXVj 25
1767 D „ 29 15oz B vij 20
17656 C B 11 25 27 1SS4. A G xviij 72 11
sn 4 xxij » i . R* D .
7776 J iij 25½ 1506 , Xx) 16
12717 F. Xxiv 7a 1507 D xxij 5* J
17y72 E D 30 29 Ibo? CB üij 29 7.
7777 C vj . 27 15eg9 — A Xiv 12
1774½ B xvij 73 1510 G 2 52
nzj A xxviij 26 751 F vj 24½
7775 G F ix 192 N2 1522 E D Xxij »„ 5
Anai

—— 2

— e — — — „

Anni Lit. Epa- Tabu- Anni Lirt. Epa- Tabu-
Däl. Dom. Ex. lx. Dfi. Dom. ctæ. k.
1513 C Xwiij 2⁶ 15S? vj— “
154½ B ix 20 1570 F XVIj 10 1
s A XX 5 15S7E E xxviijj 30 —
1516 GF 2 272 1Sy? D C ix 22 2
157 P xij 16 15y77 B XX 4
15S D Xxiij 7 iISi: A 26
1559 C iv 21 155 C xij 5
„S522 B A xv „„ e Ss FE XXiij „ 2
152 1 G XxVj 32 15 5y iv 22
1522 F vij 17 rSif C xv 14
18 E Xxviij 9 Ioryg B XxVj 34
1524½ D C X* 22 2e-„1 S A G vij 14 5
152 B Xi 72 155! PF Xviij 70
7526 A Xxij 5 15ö6z E x 30
15 2 % P E xiv 7J7 à 156 CC B xxijj 2 4
75 29 D 275 27 15by A ij 26
1550 C vj 27 15656 G Xxiv 17
153 1 B Xvij 13 4J567 F 25 321
18 22 A G Xxviij 9 572 ISeYS E D. vj 23 22
93y292 F ix 77 1 15492 C xvij 5
3 2½ E xX 9 1 7579 B xxviij
152,5 D 29 1521 A ix 19
17536 C B Xxij 12 773 JI872 CG F x 7 10
15 3 7 A XxXiij F 1573 E 2¾
1935 C iv 25 1577 D xij 77
zy F XV 1 rrs C xiij 7
154% E D Xxxvj do eyg 7576 B A iy es
15 41 C vij 2 1577 (3 XV 11
15 ½2. B xviij 6 757 5 F xxvj 21
15 42 A X 26 1579 E vij 2
1544 G F xj 175 1772 1550 DCGC Xviij „ „
5; E Xxij 2 1551 B 272 =
7546 D iij 22 1552 A xi 19
1S5 C xiv 74 1553 G xxij 4
B A es 34 ²2 455 4¾ F E i 22

4 (190 .

Anni

A

Lit. Epa- eu. Anni Epa- Tabu-
Dii Dom. ctæ. Dñi Ben. cétæ. læ.
7Syy D Xiv 1 1927 B xxj 6
1755öS C 2 2⁶ 17922 A ij 26
s57 B 20 2 G xiij
Ib A G Xvij 12 .4 ner F E Xxxiv 330
1559 F Xxviij 51 1 192 D V 22
45999 E ix 16 7926 C XVj 14
1591 D XX 5 1927 B Xxij 27
1592 CB j 25 27 25 A G viij! 19 175
15ög A xij 21 “ 1929 F Xix 10
1594 G XXViij 4 1936 F * 30⁰
1597 F iv 2 49½ 19231 D xj S
7596 E D xV 76 „ 1932 C B XXij 7 6
7597 C XxxXv 25 195 A iij 26
159g5 B vij 20 1 934 G xiv 11
499 A xviij 92 293ar F XXV 91
190o G non Biſſ. xxix „ 7936 E D vj 23 22
7907 F x 77 1937 C Xvij „
1902 5 xxXj 9 Igz5 B Xxix 27
1905 ij 22 1793y9 A X 79
199,„% C B xiij 32 ft⸗ G F xxj 4 3
7907 A Xxiv 35 4 1911 E ij 2
7906 G „ 2 1922 D xiij 77
7997 F XvVj 79 19432 C xXV
1905 E D xxvij 530 29 7194 „½ B A v 20% 19
7909 C vüij 21 194 GG xXvVj 72
797 9 B Xix 6 1946 F Xxvij 31
19117 4A „* 26 1947 E viij 76
7927 6G F Xj S „ IS D C xix 5„ 7
7943 5 2Xi) 2 71979 B X 27
79 14 iij 22 799 A Xj 19
19 C Xiv 14 1951 G xxij 4
22916 B A V 3 772 7952 F E iij 14 25
7197 G VjI 175 g SHD xiv 1
1915 1 Xvij 70 71912½ C XxxvV 3
1919 XXix 30 9/7S B vj 20
792% D C X J1 7 7976 A C xvij 12 1

Auni

dii

M/
99
0

= —
— =e, = =

=
S

S
——
=

—
—

=
=S
— —

— =—
— —

=
—
= ——

b. (181) B .

be. . Anni Litt. Epa- Tabu- Anni Litt. Epa- Tabu.
,B Dai. Dom. Ccæ. l. Dii. Dom tæ. k.
19p7 F Xxix 21 195 D Xxix as„
6 „ E x. 76 1952 C v 27
v9 D Xxxj 5* 1952 B xvj 13
„ 96%% C B 1j 25 27 195=½ A G Xxxvij 32 32
1 196 1 A viijj. 172 11725 F Viij 2„S
4 11962 G Xxiv 22 „95= 95 BE xix 9
17 7902 F v 24 nS7 D „ 29
„ 1 9964 E D xvj 9 5 1955 CB X) 74 12
4 g6- C xxvj 25 1959 A xxij „
. 1966 B viij 20 1999 G ij 2
4 1967 A xix 7 1991 F xiv 10
2 1965 6G F * 27 24 1992 E D XxxV 30 29
25 D .. 5⁵ . 5 B i
7970 Xxij 99 Xvij 15
1 z, C üij 21 799 ½ A XMiX 25
N p? B A xiv 173 12 1996 G F 15 7
2* — . . H
1797 G XxV 32 1997 E XXj 9
797 % F vj. 24 1995 D ij 22 1
1 nrI E xvij 5 7999 C Xiij 14
, 197⁶ D C Xxxix 29 25 200 B A Xxxiv 34 7
31 ,, B x 20
7977 A 1j— 7
„ 1979 G j) 25
, 795 F E Miij 177 15
„
—
12
31
1
2
—
77
9
. .
— 4
1
N .
4

O”ê

30
31

Martina virg. mart. ſemid. ibid.
Petri Nolaſci confeſſ. dupl. ibid.

FEBRUA-

¾ e (182 At.
CALENDAKRIUM
B RENVYIARII RO MANI.
JANuäXKIH SIůID
1 fA Ircumciſio Domini, dup. 1. claſſ. Vide Tom. 2. Pag. 38.
b Ock. §. Stephani dup. cum commem. Octa. 88.
3 C 0. S. Joan. dup. cum comm. Oct. Innoc. 88.
4 d Oct. SS. Innocentum, dup. 88,
5 je Vigil. Epiph. ſemid. 88. connts Teleſph. Papæ matt. Ie.
6 † Epiphania Domini dup. primæ Claſſ. 88,
7 g De Oct. Epiph. ſemid-
8 A De Octava.
9 b De eadem.
oC De eadem.
II d De Ock. cum comm. S. Hygini Papæ & mart. —
12 c De Octa. 1
113 f Octava Epiphaniæ dup. 90.
44 g Hilarä Epiſc. conf. ſemid. com. S. Felicis presb. mart. 108.
15 A Pauli primi Eremitæ ſemid. com. S. Mauri Abb. ibid.
16 b Marcelli Papæ & mart. ſemid, ibid.
7 C Antonii Abbatis dup. ibid.
18 d Cathed. S. Petri Rom. dup. maſus com. S. Priſcævirg. & martyris 1009.
19 c Canuti Reg. & mart. ſemid. ad libitum, comm. Marii Marthæ, &c. mart.109
0 f Fabiani S- Schbaſtian: mart. dup. àbid,
21 g Agnetis Virg. & mart. dup. ibid.
22; A Vincentii & Anaſtaſii mart. ſemid. ibid.
2; b Deſponſatio B Mariæ cum S. Joſeph-dup. comm. Emerent virg. & mart. 10 109.
3 5 Raymundi de Penn fort conf. ſemid, 109.
24 C Timothei Epiſc. mart. ſemid. ibid.
25 Converſio S. Pauli Apoſt. dup. majus ibid.
26 e& Polycarpi Epiſc. & mart. ſemid. ibid.
27 f Joan. Chryſoſt. Epiſc. & conf. dup. ibid.
1288 g Agnetis ſecundo 110.
29 A PFranciſci Saleſii Epiſc. conf. dup. u0.
b
0

— — —. — —

=

— =.——=
SS

—

—
☛

— — —
— 1
— — — 99 -ögv ——

=

Hus

ris 109,
art.09.

matlo),

EEBKNXKIIS.

S

—

nene e ne n d n

aan Epiſc. & mart. ſemid. in 2. Tomo pag. n0.
Purificatio B. Virg. dup. 2, elaſſis 110.
Blaſii Epiic. & miart. ibid.
Andrexæ Corſini Epiſc. conf. ſemid. ibid.
Agathæ Vvirg. & mart. MI.
Dorotheæ virg. & mart. ibid.
Romualdi Abb. dup. ihid.
Joannis de Matha conf. dup. ibid.
Appolloniæ virg. & marr. ibid-

Valentinmi presb. & mart.IIr.
Fauſtini & Jovitæ mart. ibid-

Simeonis Epiſc. & mart, ibid-

Cathed. S. Perri Antioch. dup, majus, nI.
Vigilia ibid.

Mathiæ Apoſt. dupl. 2. claſſ. ſed, in anmo Biſſe tili celebratur die 2. ibid.

NRTHS

MAKTIHS.

„ 3 ° οε Wι * e e

—
8R

◻

& ο ede e .bde ☛ h n .

—
9

O d O d& en i ee —
3 £ι & § „ & £ & * 8 ☚ π *£

—
—

—

Thomæ de Aquino confeſſ. dup. comm. S. Perpetuæ & Felicitatis, ibid.

„dπ οπννh n

Cart confeſſor. ſemidup. comm Lucii Papæ & mart. in z. „Tomo
pag. 112. .

Franciſcæ Roman. vid. dupl. ibid.
Quadraginta Mart. ſemid. ibid.

Gregorii Papæ & conf. dup. u2.

Patricii Epiſc. & conf ſemid. In?

Joſeph. confeſſoris dup. 2. claſſ. 112.
Joachim confeſſ. dup. ibid.
Benedicti Abbatis dup. ibid.

Gabrielis archangeli dupl. maj. 1I3.
Annuntiatio B. Virg. dup. 2. claſſ. is ·

Feria VI. poſt Dominicam Paſſi onis celebratut Feſturm VII. Dolorum
B. Mariæ V. dub. maj. 113.

APRILIS

— APRI L. IS.
1 g F Raneiſet de Paula Confeſioris duplex in?2. Tomo pag. 11.
2 4A .
ln 3 lb
S d Vincentii Ferreriü confeſſ. ſemid. ad libitum ibid-
4 16 c
8 ibich „ f
8 g
9 A
10 b
I c Lconis Papæ & Confeſſ. dup. ibid.
12 d
13 e Hermaenegildi mart. ſemd ibid.
14 f Tiburtü, Valeriani, & Maximi mart. ibid
P 15 g
16 A
177 b Aniceti Papæ & mart. 1.
18 C
19 d
20 G
21 f Anſelmi Epiſc. conf. ſemid. 1I13.
22 g Soteris & Caij Pontif. & mart. ſemid. 114.
²3 A Georgii mart. ſemid. ibid.
24 b
J 2 c Marci Evang. dup. 2. claſl. ibid. . .
26 d Cleti & Marcellini Pontif, & Mart, ſemid. ibid.
27 e
28 f Vitalis mart. ibid. .»A
29 g Petri mart. dupl. ibid.
30 Aà Catharinæ Senenſ. dupl. ibid.
s rrem., . —— AA MAIIS

—

A (186) MfH

. —
MA JUS. —
b Hilippi & Jacobi Apoſt. dup. 2. Claſſis in 2. Tomo pag 114.
2 2 I Arthanaſii Epiſc. & conf. dup. 1I5. .
3 Id nventio S. Crucis, dup. 2. claſſis, com. SS, Alexandri, &. ibid.
4 E Monicæ viduæ. ſemid. ibid. 6
6 g Joannis ante portam Latinam, dup. majus ibid. e Ner
7 A Stanislai Epiſc, & mart. ſemid. ibid. 1
8 b Apparitio S. Michaelis Archang- dup. majus ibid. .
5 Gregorii Nazianzeni Epiſc. & conf. dup. 116. Pri
10 d Antonini Epiſc. & conf. ſemid. ad libit. com. Gordiani & Epimachi mart. n6. el
11I eE . 14 an
12 † Werci, Achillei, Domitillæ virg. & Pancratii mart. ſemid. 116. 1 b Hu
3 g e Ano
14 A Bonitacii mart. ibid.- N ul
15 b J . ſe V,
16 C Ubaldi Epiſc. & Confeſſ. ſemid. ad hbitum ibid.
18 c Venanrtümart. ſemid. ibid. lre
19 f Petr Coœrleſtini Epiic. confeſſ dup. comm. Pudentianæ virg. ué. Cera
20 g Pernardini Senenſ. cont. ſcmid. u7. nſe Rleri,
21 A 4
22 b . e buulin
23 C iii
24 4d 68 Kuiii
25 e Mariæ Magdal. de Pazzis virg. ſemid. comm. Urbani Papæ & mant, 117. eoe
26 f Philppi Nerii conf. dup. comm. Eleutherii Papæ mart. 17. . b ounni
27 g Joannis Papæ & mart. ibid. B de ded⸗
28 A R 11 lonri
beon⸗
29 b e ern
2 keti
30 c Felicis Papæ & mart. ibid. Cunn
31 d Pectronillæ Virginis ibid.
RINIUIS ł —

art.I.

8 inj

=& $ $ ö S e

Gs

A. (187) .

JUINIIIS.

—

εnx- &ςπ e o ◻, &π h eHe e e e

Pæri ‚Marcellini, & Eraſmi mart. in ſecundo Tomo pag. II7.

Norberti Epiſc. & confeſſ. dup. 117.

Primi & Feliciani mart. ibid.
Margaritæ Scot. Regin. vid. ſemid. ibid.

Barnabæ Apoſt. dup. majus ibid.

Baſilidis, Cyrini, Naboris & Nazar. mart. ibid.
Antonii de P'adua conteſſ. dup. 18.
Baſilii Magni Epiſc. & confeli. dup. ibid.
Vii, Modeſti & Creſcentiæ mart. ibid.

Marci & Marcelliani mart. n8.
Gervaſii & Protaſu. mart. ibid.
Silverii Papæ & mart. ibid.

Paulini Epiſc. & conf. ibid.
Vigilia ibid.
Nativitas S. Joan. Bap. dup. I. claſſis 113.
De Oct. Nativit.
Joannis & Pauli mart. ſemid. comm. Oct. ibid.
De Oct. Nativit.
Leonis Papæ & confeſſ. ſemid. comm. Oct. & Vigil. 119
Petti & Pauli Apoſt. dup. I. claſſis. 19. . . . .
Commemor. S. Pauli Apoſtoli. dup. commemor. Oct. Nativitat. ibid.

A. (188) A⸗

JuL III S.

A Viſitatio B. Virginis dup. majus comm. Oct. Apoſt. & 88. Proceſſi & Mar.
tiniani mart 120.
3 b De Odt. Apoſtol.
4 C De Oct.
5 d De Octava.
6 e De Octava Apoſtolorum dup. 120.
8& Ig Eliſabeth KRegin. Portugal. ſemid ibid.
9 A
10 Septem Flatrum mart. & 8S. Ruſfinæ ac Secundæ, lemid. ibid.
I c Piüi Papæ & mart. ibid.
iz d Joan. Gualberti Abb. dup. com. Naboris & Felicis mart. 121.
i3 eE Anacleti Papæ & mart. ſemid. 121.
14 f Bonaventuræ Epifc. & confefſſ. dup. ibid.
1/ g Henrici Imperat. conf. per German. dup- alias ſemid. ibic
I6 A
17 b Alexii confeſſ. ſemid. Romæ de præcept. extra Rom. ad libitum ibid
18 e nhkordre cum ſeptem filiis mart. ibid,
19 d
0 e Margaritæ virg. & mart. ibid.
21 f Praxedis virg. ibid.
22 g Mariæ Magdalenæ dup. 121.
23 A Appolinanis Epiſc. & mart. dup. ibid.
24 b vig igiia, & com. S. Chriſtinæ vig. & mart. ibid.
25 C IJacobi Apoſt. dup. 2. claſſis com. Chriſtophori M. 121.
26 d Annæ Matris B. Virginis, dup. ibid.
*7 e Pantaleonis mart. 122.
2²8 f Nazarä, Celſi, Victoris & Innocenti ſemid. ibid.

9 g Marthæ V. ſemid. & comm. Felicis PP. Simplicii, &c. ibid-
30 A Abdon. & Sennen. mart. ibid.
b Ignatüiconteſſ. dup. ibid.

* Nativit. S. Joan. dup. com. Oct Apoſt. in 2. Tomo pag- 120.

14 b Dec.
e An
6 4 hae
e Ochr
1 DeO

UGUSTus 2

— =

8
16

1
9 D
4

4
13
1e

==

=

——

DeO
Petna
De(
Ocn
5 i
fn
Ludo⸗
1e e

lb ſuuen
De ol
lolel
N

Doni

—

—

a⸗ lio

XA Ma.

bis

— — .

ag (189) 3K.

AuGüSTUS.-

„☛. ce N — +

—
& —

17
18

20

21
22
23
24
25
26
27
28

30
31

c P ad Vincula. dup. majus cum SS. Machab. mart. 122.
d

.
. entie confeſſ. dup. ibid. V

Stephani Papæ & mart. 723.
Inventio S. Stephani Protomart, ſemid. ibid.

Dedicatio S. Mariæ ad Nives dup. majus ibid.
Trafiguratio Domini dup majus commem. ss Sixti Papæ & ſoc. 122.
Cajetani conf. dupl. ce mmem. Donati Epiſc. & mart. i bid.
Cyriaci, Largi & Smaragdi mart ſemid. 124.
Vigilia com. S. Romani mart. ibid.
Laurenti mart. dup. 2. claſſis ibid.
De Oct. B. Laurentü comm. ss Tiburtii & Suſannæ. ibid-
S Claræ Virg dup. commem. Octav. 124.
De Oct. & comm. s Hippolyi & Cafſſiani mart ibid.
De Oct. comn. Vigil. & Euſebii conf ibid.
Aſſumpt io B. M. Virg. dup. . claſſis r24.
Hyacint hi confeſſ. dup. cc m. Octavarum 125.
Octava S Laurentii dup. com. Oct. Aſſumprt. ibid.
De Oct. & comm. S. Agapiti mart. ibid.
De Octava.
Bernatdi Abb. dup. comm. Octavæ.
De Odava.
Octava Aſſumpt. B. Virg. dup. comm. Ss. Timothei, &c. 1 .
Philippi Bemiti confeſſ. dup. com n. Vigiliæ; Romæ 27. ibid.
Bartholomæi Apoſtoli dup. 2. claſſis. Romæ celebratur die 25. pag. 127.
Ludovici Regis Franciæ confeſſ. ſemid. Romæ celebratur 26, pag. 12r60.
Zephyrini Papæ & mart. ibid.

Auguſt ini Epiſc. conf. & Doct dup. com- S. Hermetis mart. 126.

Decoll. S. Joan. Bapt. dup. comm. S8. Sabinæ mart ibid.
Roſæ Limanæ Virg. comm. Felicis & Adaucti mart. ibid.

Raymundi Nonnati conteſſ. dupl. 126,

Domin. I. ſeptemb. Feſtum Angelorum Cuſtod. dup.2.claſſ.cum Oct. ibid.

Aa 3 SEPTEM.

Eee( 190) 6 e

—EPTIEMBE K. — —
1 f Eidi Abb. comm. SS. duodecim Fratrum mart. in ſecundo Tomo 4A
pag. 126. 4 3
2 5 Stæphani Regis & confeſſ. ſemid. 127.
3
4 b Laurentii Juſtiniani Epiſc. conf. ſemid. ad libit. 127. ar
5 C ( Franc
6 d lcid
7 ſe Pruno
8 f Nativitas B. Virginis dup. 2. claſſ. commem. S. Adriani mart. 127. M
9 g De Oct. Nativit. comm. S. Gorgonii mart. 127. igirn
10 A Nicolai de Tolentino cont. dup. comm. Oct. ibid. iony
II b De Oct. commem. SS. Proti & Hyacinthi. 128. e kuancil
12 C De Octava. 1
13 d De Ockava.
14 &E Exaltatio S. Crucis dup. majus comm. Oct. 128. lund
15 f Oct. Nati vit. dup. comm. S. Nicomedis mart. ibid. 4 nil
16 g Ceornelii & Cypriani mart. ſemid. comm. SS. Euphemiæ, &c. ibid. 1 erl
7 A sS igmatum S. Franciſci ſemid. 12 8
18 b Thomæz à Villa Nova Epiſc. conf ſemid. 129. ſe Mani
19 G Januarii Epiſc. & ſoc. mart. dup. ibid. 4 Lucrb
2 0 d S8S. Euſtachii, & ſoc. mart. dup. vigilia ibid. Ne erice
21 e Matthæi Apoſt. & Evang dup. 2. claſſis 129.
22½ f Mauritii, & ſoc. mart. ibid. 1 ion
23 g Lini Papæ & mart. ſomid. comm. S. Theclæ virg & mart. ibid.
54 Marix de Mercede redempt. capt. dup. 129. 4
25
26 C Cypri ini & Juſtinæ mart. ibid. D (Opl
37 d Coſmæ & Damiani mart. ſemidup. ibid. ſe bini,
8 cC Wenceslai Ducis & mart. ſemid. ad libit, ibid. l iui
29 f Decchc. S. Michaclis Archang. dup. 2. claſſis 13 0. 4 nonis
30 & Hieronymi Presb. oonf. & Doct. dup. 13 0. 4
Feſtum ſanctiſſimi Roſarii celebratur in Dom. r. Octobris. Vide in Tomoz. 1. Filn
ibid.
Dominica infra Oqavam Nativ. V. M. feſtum Nomin's Mariæ du p maj.127.

b Tomo

lij.

bic.

n lomo⸗

Naie,.
—

—
M S

π
—

☚
0 —O ◻ςι . SbpoqnO0O ☛ —„e ‿oen

0c0

.A. (19) ir⸗

0CTOBER.

△4

△ +—

— — — —
& ⏑☛ S O°0⁵ο0.

⏑ O O 25
+ — 6

6
— 6S S'

—*

A. &ι &

A Nselorum cuſtodum dup. 2. elaſſ. (ad libitum) Dominiceâ primâ
Septembris. 131.
S. Remigii Epiſc. conf. ſemid. ad libitum z31.

Franciſci confeſſ. dup. 131.
Placidi & ſoc. mart. 132.
Brunonis confeſſ. dup. 132.
S. Marci Papæ & Conteſſ. & 8S. Sergii, Baechi, & mart. ibid,.
Brigittæ vid. ſemid. ibid.
Dionyſu, Ruſtici, & Eleutherii mart. ſemid. ibid.
Franciſci Borgiæ confeſſ. ſemid. 132,

Eduardi Regis conf ſemid. 2.
Calliſti Papæ & mart. ſemid. 13
Thereſiæ virg. dup. 133.

Hedvvigis viduæ ſemid. ad libit ibid
Lucæ Evang. dup. 2. claſſis ibid.
Petti de Alcantara cont. dup. ibid.

Hilarionis Abb. comm. SS. Urſulæ & ſoc. Virginum, mart. ibid.

Chryſanthi & Dariæ mart. 123.
Evariſti Papæ & mart. ibid.
Vigilia ibid.
Simonis & Judæ Apoſtol. dup. 2. claſſis. 133.

Woltgangi Epiſc. conf. dup. Vigilia. 13 13.

NOVEM.

Abe (192) A⸗

N O VEXM B E R,

. 4 Fettumommau Sanctorum dup. 1. claſſis. 134.
2 e& Commemor. omnium Fidelium Deſfunctorum, & de Octava. ibid.
z f De Ockava.
4 g Caroli Ep. conf. dupl. comm. Octav. SS. Vitalis & Agricolæ mart. 135.
5 A De Octava.
6 b De Octava.
7 C De Octava. è=ðð .
38 d Octava omnium Sanctorum dup. & commem. SS. 4. Coronatorum 5.
9 e& Dedicat. Baſil. Salvat. dup. & com. S. Theodori mart. 135.
10 f Tryphonis, Reſpicii & Nymphæ mart ibid.
I g Martini Epiſc. & conf. dup. com. S. Mennæ mart. ibid.
I12 A Martini Papæ & mart. ſemid. ibid.
I3 b Didaci confeſſ. ſemid. 136.
14 c
15 d
16
17 ſt Gregorii Thaumaturgi Epiſc. & confeſſ. ſemid. 136.
18 g Decicatio Baſilicarum Petri & Pauli dup. 136.
19 A Ehlabeth viduæ. dup comm. Pontiani M. 136.
20 b Felicis de Valois confeſſ. dup. 126
21 e& Præfentario B. Virginis dup. majus ibid.
22 fd Cæciliæ virg. & mart. dup. ibid.
23 Clementis Papæ & mart. ſemid. com. S. Felicit. mart. ibid.
24 f Chryſogoni mart- ibid.
25 g Catharinæ virg. & mart. dup. ibid.
26 A Petri Alexandrini Epiſc. & mart. 127.
27 b
28 C
29 d Vigil. & comm. S. Saturnini mart. 106.
30 cCI Andreæ Apoſt. dup. 2. cClaſſis 100.

DECEM.

e (193) Me

DECEMBE KRKZ„ —

f
8 S virg. & martyr. ſemid in 2. Tomo. 106.
A Franciſci Xaverii confeſſ. dupl. 106.
Barbaræ virg. & mart. commemor. 106.
Sabb æ Abb. comm. 106.
Nicolai Epiſc. & conf. dup. 107.
Ambroſii Epiſc. conf. & Doct. dup. ibid.
Conceptio B. Virg. dup. 2. claſſ. cum Octav. 107.
De Octava
De Octava. comm. Melchiadis Papæ & mart. 107.
Damaſi Papæ & contf, ſemid. comm. Octav. 107.
De Octava
Luciæ virg. & mart. dup. comm. Octav. 107.
De Octava
Octava Concept. B. Mariæ comm. Euſebii Vercell. Epiſ. & mart. 10s8s.

bic,

1,

☚ SP —

tuun .

— — — — — —

—
R

„ — —
O ☚πω

Vigilia 108.
Thomæ Apoſt. dup. 2. G'a lis. 103.

b
+ — d —

Vigilia. 85.
Nativitas D. N. JESu Chriſti dup. 1. claſſis. 86.
Stephani Protomart. dup. 2. claſfis comm. Octavæ Nativitatis 87.
Joannis Apoſt. & Evang. dup. 2. Cclaflis comm Octav. 87.
Innocentum mart- dup. 2. claſſis comm. Oct. ibid.
Thomæ Cantuar. Epiſc. & mart. ſemid. com. Octav. 108.
De Dom. infra Oct.vel de Oct. cum comm. Octav⸗ 108.
Silveſtci Papæ & conf. dup. comm. Oct. 102.

S 6 & & & £
— % &ς O S n . . ☛ ρς O△.SHe ne O e

—
—

DENM⸗ Z Tom. 11. B b . TABIILA

= —

194

hic poteris inſerere.
Litera Dominicalis
IANUARIUS.
4 Dom. vacat.
11 De Dom. /. poſt Epiph. comm. Oct. & Hy-

ini.
14 Fer 4. de Dom. z. poſt Epiphan. comm.
Felicis O. D.]
1½ Dom. Septuageſ. comm. Priſcæ in Miſſa 2.
Oratio de B. V.

79 Fer. 2. Cathedræ heri comm. Marii, &c.
232 Fer. 6. Hilarii. 1a.] comm. Emerentianæ.
27 Dom. Sexageſ. in Miſſa 2. Oratio de B. V.
, 3. Ecel. vel pro Papa.
[25 Fer. g. Converſio. 2r.] Commem. Agne-
tis 2.
29 Fer. J. ad Magn. Quod autem.
3¼ Sabb. B. M.
FEBRUARIUS.
1 Quinquageſ. in Miſſa Orationes, ut in Sexa-
ef.
% Fer. . Ignatii (/.) comm. Blaſij in Miſſa 9.
Or. A cunctis.
4 Fer. 4. Cin. de Xl. fit commemor. in Veſp.
& Laudibus in quocumque Feſto.
2 Dom. . Quadrag.
y Dom. 2. comm. Fauſtini.
22 Dom. 35. .
22 Fer. 2. Cathed. Antioch. (heri) nihil de
Vig. niſi in Miſſa, & q. loco. Evang. Fer.
in fine.
§. 22. Fer. 2. de es nihil de Figil. niſt in Miſſa
(24.)
MARTIUS.
1 Doem. 4. 5. Dom. Paſſionis.
77 Dom. Palm. cujus Evang. in fine Miſſæ.
22 Dom. Paſch. cum Oct.

30 Fer. 2. Annunciat. (21.)

75 Fer. 2. Gregorij. (9) ”
79 Fer. zg. Cathar. Senen. (30ο. April) com.

29 Dom. in albis Veſp. de ſeq. 37

TA BuüuLA I

Aadverte Lector, Feſta nova, ſek recentiera Seltieni ſeptimæ, &ò Breviarii Rom. Calendarioin-
ſeripta hiſce quoqne inſeri Tabulis oportuiſe, & facilè potuifſe; ſed placuit vpon immutzre Aubtoris
erdinem, eo quòd nova annunè aà Sede Apoſtolica concedantur Ofieia & Feſta, qua tuo iple ſtudio

D. cum Epacta xxiij.
A P K IL I S.
1 Fer. g. Joaclum. (20. Mart.) Lect. Fer. 2.
3 Fer. 6. Benedicti (2. Martij)
5 Dom. 2. poſt Paſcha.
72 Dom. 5.
*S Sabb. B. M.
79 Dom. g.
24 Dotn. y.

I. lect. de Commuui.

20 Fer. y. Aſcenfioe.
MAIUS.

nicantes dicitur.

2 Sabb. Lect. 1. Noct. Fer. 6.

& Alexand. &c. in Laud. non de Oct.
Communic. ut die r.
2£ Fer. 2. lect. Dom. præced.
7 Fer. y. Oct. Aſcenſ. Veſp. de ead.
2 Sabb. Vigil. Pent.
76% Dom. Pent. ſine comm.
77 Dom. 7. Pent. Trinit. commm. Dom.

Pudentianæ.
26 Fer. g. Stanislai. (7.)
27 Fer. 7. Corp. Chriſti.
24 Dom. 2. com. Oct.
29 Fer. 6. Nerei, &c. Mart. (72.)
30° Sabb. B. M. comm. Felicis. (O. D.) vel
Philip. Nerii. (26.) comm. Felicis.
Dom. ʒ. eom. Petronillæ.

31 Fer. 3. Ioſeph. (79)

JUNIUS.

27 Fecr. z. Cleti (heri) comm. Fer. 7. Kogat.
292 Fer. 4. Petri mart. comm. Vigil. . Lect. de
Comm.plur. mart. tres Miſiæ eantantur.

r Fer. 6. Philippi ſine comm. Oct. Commu- ]

2 Dom. Invent. Crucis com. Dom. infra Oct.

7 Fer. 2. (O. D.)

7 Daom-

—
Don.
14 Pom
„ b
n Donm.
7 abb.
D Dom.

Dom’.
Iyl.
leall
/h. )
1 Don. 9,0
,Domn. 1.
,YDom/.
1 Dom.2.
. Kr
eocnn
,Dom5.
16 Dom,4
lom
:2
73 Don,i,
5) Dom./6.
Iz 0
b ,.)
omn ,.
3 Domck.
( ker.a,l
Fer6. Te
, Iboon
Ae
Dom./9.
¹1 kr,Eu
bb..)
bom?,,
Ir Co
leel
tum c

– 7 Dom. 4. 5 Sabb. B. M.
ve Alleri, 4 Dom. 5. fit com. Dom. Dom. 21. . Octobr. com. Dom.
wiſſeſuche 20 Sabb. B. M. com. Silverü. 5 Fer. 2. Lect. Dom. /. Octob.
2 Dom. 6. 170 Sabb. B. M.
27 Sabb. com. Vigil. 1/ Dom. 22. 2. Octob.
2 Dom. 7. com. Octav. Jo. 77 Sabb. B. M.
J ULIUS. 175 Dom. 25. y. Octob. com. Dom.
ect Fer,e. 7 Dom. 5. 24 Sabb. B. M.
2 Fer. 5. Leonis. !25. Junij. 27 Dom. 24. g. Octob. Evang. Dom. 5.
*½ Fer. 4. [O. D.] Epiph. com. Chryſanthi.
Sabb. B. M. cn⸗ Pi . 29 Fer. y. Lect. Dom. y. Octob.
12 Dom. 9. com. Naboris, & Jo. Gualb. N O VE M B E R
2 Labb. B. M. com. Symphorolſæ, Sc. Dom. 27.t Novemb. 4. Epiph.com. Dom.
„om. 70. com. Dom 2 Fer. 2. Lect. Dem. J. Novemb.
“ 26 Dom. 11. A U 6 U § T US. 1 *£ Donr movenb.7. Epiphcom. Dom.
2 Dom. 72. 1. Aug. com. Steph- lie Fer. 5.O. D.) .
gilrleck 7 Fer. 6. (O. D „„ 13 Fer. 6. Keſp. 1. Noct. Dom. . Novemb.
læ camtunx. * Sab. comm. Vigil. 74 Sabb. B. M.

„ Dom. /7. 2. Aug. com. Romani. .
5 Dom. 4. 3. Aug. com. Dom. & Oct. Al- 77 Dom. 27. 4 Novemb. 6. Epiph.

20 Fer. 6. Abdias, Jonas.
Cüme lunhr⸗ Vigil 22 Dom. ult. y. Novemb.
25 Sr. 4 24 ker. 3. Cæciliæ. (22.) commemor. Chry-
MR o Domn 76. 6-Sepr. comn. Fchick. 2 Fer. Nahun, Habacuc. Sophonia
nende ⸗ sEEIEMHEFER. 27 Fer. 6. Zachar. Malach. D 1.
fer ,.(0.P.) 2% Sabb. Vigil.
1 Habb. B. M. b 29 Dom. 7. Advent. com. Saturnini, de Ad-
l. 5 Dom. 17. 2. Septemb. vent. ſemper ficoir.
13 Dom. 7. 3. Sept. com. Oct.
16 Fer. 4. eom. Fer. 4. Temp. DECE MBER.
Dom. 15 Fer. 6. Temp. ⁶ Dom. 2. Advent.
19 Sabb. com. Fer. nil de Vigil. niſi in Miſa 9„ Fer. 2. Nicolai. (6.)
Aori) con⸗ 3. loco. 713 Dom. 5.
20 Dom. /9. 4. Sept. 14 Fer. 2. Luciæ. (heri.)
22 Fer. 5. Euſtachij.(20.) Commem. Mauritii. 17 Fer. 7. Antiph. prop. J
26 Sabb. B. M. com. Cypriani. 19 Labb. nil de Vigil. niſi in Miſſa. Ant. Fer. 2.
27 Dom. 20. J. Sept. 29% Dom. z. .
25 Fer. 2. Coſmæ, &c. (heri.) 2 3 Fer. 4. Ecee completa.
R 53. Fer.4. Velp-à Cap. de Ang. Cuſtod. ad libi- 27 Dom. vacat.
0 1 tum, commem. Hieron. & Remigij. 39 Fer. g. de Dom. infra Oct.
. eles. OCTO&BE R. Pro anno ſequenti quare Tab. in Taæ-
2 Pber. 6. (O. D.) bella Coneputi.

— Tnmas II 3 b ⸗ TA

=

—

196 TAEBU

Litera. Dom. E. cum Epacta xxiij. vel xxij.
2 Fer. g. Lect. Fer. 2.

JANUARIUS.
5 Dom. vacat.
72 Dom. infra Oct, Epiph. eum. Oct. Veſp.
de Oct.
14 Fef. 2. de Dom. 2. commem. Felicis.
(O. D.)
Ir Fer. 4. Lect. Dom. 2.
79 Dom. Septuag. in Miſſa z2. Orat. de SS. mart.
. 7. de B. V.
23 Fer. 5. Hilarij (14.) commemorat. Emeren-
tianæ.
26 Domm. Sexageſ. in Miſſa 2. Orat. de B. V. 7.
Ecel. vel pro Papa.
25 Feria 2. Polycarpi. (26.) commem. Agnet.
2.
30 Fer. y. ad Magnif. Semen-

FE BRUARIUS.

2 Dom. Quinquageſ. in Miſſa ut in Sexageſ.
5 Fer. 2. Purificatio (heri) com. Blaſij in fine
Completor. Ave Regina.
4 Fer. 3. (O. D.)
1 Fer. 4. Cin. de xl. fit ſemper comm.
Fer.r. Agathæ (heri) comm. Fer. & Do-⸗
roth.
9 Dom. /. Quadrag. comm. Apollon.
76 Dom. 2.
22 Sabb. comm. Vigil. in Miſſa.
23 Dom. 3J. (24.)
§ h Biſſ. Tab. 1.23. Fer. z. dees, S
deinceps.
MARTIUS.
2 Dom. g.
9 Dom. Paſſion.
70 Fer. 2. Quadraginta Mart. (heri)
76 Dom. Palm.
22 Dom. Paſch.
Pso Dom. in Albis.
a Fer. 2. Annuntiat. (27.)

APRIIIS.

1 Fer. 3. Joſeph. Mar. „

L A II.

32% Fer. g. Joachim, (20. Mar.)
4 Fer. 6. Benedicti, (21. Mar.)
5 Sabb. B. M.
⁶ Dom. 2.
72 Sabb. B. M.
77 Dom. „.
79 Sabb. B. M.
29 Dom. 4.
27 Dom. y.
25 Fer. 2. Rogat. com. Vitalis.
36 Fer. g. com. Vigil. Aſcenſ-
Fer. y. Aſcenſio.

2 Sabb. Inventio Crucis, nil de Oct. Com-

municçantes dicitur.

2 Dom. infra Oct. commemor. Oct. & Mo-

nicæ.

7 Fer. 2. Philippi, &c. (7.) nilde Octav.

communicantes, ut 7. die.

* Fer. j. Octav. Afſcenſ.

9 Fer. 6. com. Fer.

10 Sabb. Vig. Pentec. com. Gordiani, nenin

71 Dom. Pent.

175 Dom. Trinit. comm. Dom.

16 Apparitio Michaælis, (S.) eomm. Puden-
tianæ.
20 Fer. 3. Nerei, &c. (12.) Lect. Fer. 2.
21 Fer. 4. E. Fer. 2. (O. D.)
22 Fer. y. Corporis Chriſti.
27 Dom. 2. Pentecoſt. commem. Oct. & §.
Urbani.
29 Octav. Corporis Chriſti.
3% Fer. 6. de Fer. Vel. Philippi Nerij, (26.)
31 Sabb. B. M. comm. Petronillæ.
JüNIUS.

Dom. 3,

2 Fer. z2. (O. D.)
7 Sabb. B. M.
5⁵ Dom. 4.

Iy Dom. y. comm. Viti, G&c.

21 Sabb. B. M.

2 2.

22 Dom.

errr

1Fer. 7.

(onm.
ſler 2.

1Kbb. B.
Cu⸗
Dom 9.

FlIet 5,4

b. 3

Dom. /.
, Dom./.

1Kbb. B.

0

(omm./2.

ler/’. Im
Donan
6 Don. /7.
7 Don./4
4 Domn /,,,
VH led

M.

1Don ,n

8l
1fe. o.
1Ah.. N
Don. .
4 Don. 1.3.
ilrzled

—

TABILA II 197

22 Dom. 6. comm. Paulini. OCTOBE R.
29 Dom. 7, comm. Dom. 2 Fer. y. (O. D.) ſi pridie de Angelis.
“ JIJULIUS. 4 Cuſtod.
1 Fer. J. Lect. Dom. 7. „ Dom. 12. 2. Octob. com. Placidi.
⁶ Dom. ⁵. com. Dom. 17 Sabb. B. M.
„ Fer. 2. (O. D.) 12 Dom. 22. 3. Octob.
172 Sabb. B. M. commemor. Naboris, & Jo. Dom. 23. 4. Octob.
Gualb. . 27 Sabb. B. M. com. Chryſanth. &c,
732 Dom. 9. 26 Dom. 2g. J. Octob. 3. Epiphan. commam.
Fer. 3. Anacleti, (13.) Evariſti.
79 Sabb. B. M. 29 Fer. g. Lect. Fer. 2.
20 Dom. o. commemoratio Margaritæ, 30 Fer. y. Lect. Fer. 7.
27 Dom. . cominemorat. Pantaleonis. NOVEMBER.
AUGUDSTUS 2 Dom. 2y. 1. Novembr. 4. Epiph. com. Oct.
2 Sabb. B. M. commemorat. Stephani. 3¾ Fer. 2. com. Defunct.
Nc (O. D.) 9 Dom. 26. 7g. Novembr. z. Epiphan. comm.
3 Dom. /2. 7. Auguſti. Dom.
N. 7 Fer. f. Inventio. Stephani, (3.) comm. 70 Fer. 2. (O. D.)
Donati. 5 Sabb. B. M. .
le Oin 1% Dom. 3. 2. Auguſt. com. Dom. 76 Dom. 27. 4. Novemb. 6. Epiphan-
7 Dom. 14. 3. Auguſt. com. Dom-, 79 Fer. 4. Joæl. in Fer. 0.
24 Dom. y. 4. Auguſt. com. Dom. 20 Fer. y. Amos, Abdias, Jonas,
2 Fer. 2. Lect. Dom. 4. 23 Dom. ult. f. Novemb. com. Felicitatis.
4, Mi 30 Sabb. B. M. com. Felicis. 24 Fer. z. Clementis (heri) Commem.
31 Dom. 16. 7. Septemb. chelotont.
27 Fer. 3. Nahum, Habacuc.
per. 2 . 5 E MBER. 25 Fer. 6. Zachar. Malach.
1. Dulen. 45 abb. . M. 50 Dom. 7. Adventus, & de Advent, fſüu ſem-
per commem.
7 Dom. 17. 2. Septemb.
* 74 Dom. 5. 4. Sept. com. Dom. . r DECEMBER.
76 Fer. 3. Lect. Dom. 7. 7 Fer. 2. Andreæ, (heri.)
7 Fer. 4. Temp. KXeſp. . Noct. Dom. 3j. vel 7 Dom. 2. Advent.
ct &s de Stigmat. S. Franciſci. commem., 9 Fer. 3. Ambrofij. 7,
Fer. 74 Dom. 5.
— 7 Fer. 1. Reſp. 2. Noct. Dom. ſi heri de Feria 77 Fer. 4. Antiph. propr.
⸗ ) ſit actum. Vide pag. 6. 20 Sabb. nil de Vigil. niſi in Miſſa Antiph. Fer. 2.
Feria 6. com. Fer. 21 Dom. 4.
20 Sabb. de Vigil. tantum in Miſſa commem. 22 Fer. 2. Thomæ, (heri.)
Feriæ. 23 Fer. 3. Ecce completa.
21 Dom. /9. 4. Septemb. com. Dom. 25 Dom. vacat.
27 Fer. 1. Lect. Dom. y. Septemb. 50% Fer. 5. de Dom. comm. Oct.
2 Dom. 20. J. Octobr. Pro anno ſequenti quære Tab. in Tabella
Computi.

5 B b % TA-

TABUILA

III. „

—

4

S

JANUARIUS.

6 Dom. vaeat.
12 Sab. de Dom. infra Od. in Miſſa duæ tan-
tum Orat.
12 Dom. 1. vacat. de Oct.
„9 Sabb. de Dom. 2. comm. Marij, &c.
4 (o. D.)
20 Dommin. Septuageſ. i. in Milla. Orat. de
B. Virgine, 3. Eccleſ. vel pro PapMA.
23 Fer. 4. Fabiani, &c. (20.) com. Eme-
rent.
27 Dom. Sexageſim. Miſſa, ut in Septua
gerſ.
25 Fer. 2. Chryſoſtomi (heri) comm. Agne-
371 Fer. 1. ad Magnif. Si culmen.
FEBRUARIVUS.

32 Dom. Quinquag. semm. Blaſij,
4 Fer. 2. (O. D.)
⁶ Fer. 4. Cin. Com. Doroth.

j„ Dom. /. Qudrageſ.

17 Dom. 2.
2½ Sabb, nil de Vigil. niſi in Milla.
§. In Biſ. Tab. 2. 23. Dom. 2.

24 Dom. 5. Quadrageſ.

27 Fer. 2. Mathiæ (heri) (26.)
MARTIUS;.
5„ Dom. 4. .
% Dom. Paſſion.

Miſſa.
24 Dom. Paſch.
¾/ Dom. in Albis.
APRILIS.

Fer. 2. Annuntiat. (27. M.)
Fer. 5. Lect. Fer. 2.
Fer. 4. Joſeph. (19. M.)

Fer. 6. Benedicti (27. M.)
Sabb. B. M.

1
2
5
4 Feit. j. Joachim. (20. M.)
F
6
7

Dom. 2.

Dom. Palm. comm. Patricii „ non in

Lit. Dom. F. cum Epacéta XXiij. XxXij. XXj.

17½ Dom. 2. com. Tiburtij.
20 Sabb. B. M.
21 Dom. 4.
27 Sabb. B. M.
25 Domin. y. comm. Vitalis.
29 Fer. 2. comm. Fer. 2. Rogat.
MAJUS.
1 Fer. 4. comme m. Vigil. Aſcenſ. tres Miſſ?-
cantantur.
2 FPer. y. Aſcenſio. .
3 Fer. 6. nilde Octava; &communic. dici-
tur.
4 Sabb. Athanaſij (2.) com. COct. & Mo-
nicæ.
5 Dom. infra Oct. com. Oct.
7 Fer. z. in 2. Veſp. comm. Stanislai ante
Oct. ut in 2. Tom. pag. 34. n. 39.
9 Fer. y. Oct. Aſuenſ.
10 Fet. 6. Gregorij (heri) commem. Fer. 5. *
. Gordiani.
1/ Sabb. Vig. Pent.
1½ Dom. Pent.
19 Dom. Triuit. com. Dom. & Pudentianæi in
Laud.
[20 Fer. 2. Nerei, &c. (72.)
24 Fer. 3 Keſp. Fer. 2. 0.D.)
23 Fer. y. Corporis Chtiſti.
26 Dom. 2. Pentec. commem. Oct. & Eleu-
therij.
2 Fer. 6. Petronillæ, vel Philippi Nerii,
(26.)
JUNIUS.
7 Sabb. B. M. (O. D.)
2 Dom. z5. com. Marcellini, &c.
5„5 Sabb. B. M.
9 Dom. 4. comm. Primi, & 0.
1„ Sabb. B. M. comm. Viti, &c.-
76 Dom. y.
22 Sabb. Vig. comm. Paulini.
2232 Dom. 6.
39 Dom. 2. comm. Dom.

4

y z-N

⅞¹——

JULI.

—

fete:
Dom.
7 Kr-⸗
4 Dom
V er.
b.
Dom.

„ Kbb
Dom.

lel.b.
om.,

ler.
1I Dom. 65.
, Dom/4.
SF Don ,.
1 era Li
lin,.
1 K
61

Dom. /
mart
n
Kbb.)
Dom n.
Dom ,.
6kerzlee
11 k. 14.
Kgn
e e
Wann
2 R
85 lunled
1 ah.
5 Mn 0.

0
kled

keri d
—

tres Miſe

munic. dici-

0O. Mo⸗

anislai te
n. 59.

lem.Fer6,

Cdentianxin

0. &ller.

ſ. Neni,

T ABULA

IIL. 199

J U L I U S
Fer. 2. Lect. Dom. 7.
Dom. *.
Fer. 2.[O. D.]

Domm 9. commemorat. Donm. & Hentici.

Fer. 2. Lect. Dom. 9.
Sabb. B. M. comm. Marg.
Dom. /o. com. Praxed.
Sabb. B. M. com. Pantaleonis.
Dom. II.

Fer. 2. Nazarii & c. (25.) comm. Abdon, &e.

AUGUSTUS.
Fer. 6. (O. D.)
Dom. i2. /. Auguſt. comm. Dom.
Fer. 6. B J. Noct. Domin. /.
Dom. 15. 2. Aug. com. Oct. & Tiburtii, & C.
Dom. 4. 3. Aug. comm. Oct. & Agapiti.
Dom. j. g. Aug.
Fer. 2. Ludovici ( heri) commem. Zephi-
rini.

Sabb. B. M.

mart.
Fer. 2. O. D. ]
Sabb. B. M.
Dom. 7. 2. Sept. comm. Dom.
Dom./v. 3. Sept. com. Dom.
Fer. 2. Lect. Dom. 5.
Fer. g. Temp. Reſp. 1. Noct. fi heri de
Stigm.

Fer. 6. de Vigil. in Miſſa tantum com. Fer.

Sabb. comm. Feriæ.
Doni./9. g. Septemb. comm. Mauritii &:

Fer. .. Lect. Dom. j. Septemb.

Sabb. B. M.
Dom. zo. J. Octob. eomm. Dom.

OCTO&Q BE R.

Fer. 4. Lect. & Reſp. Dom. 1. Octebris, ſi
heri eaugelauſod. [O. D.]

3

6

7

12
173

20
26

27

29
30

76
77

1,
20
24
Dom. 16. 7. Sept- conmnn. Ægidi, & 12.
27

1 5

77

29
22

27

29
30

Fer. y. N ſp. 2. Noct. Dom.
Sabb. B. M. comm. Placidi.
Dom. 2l. 2. Octob.
Fer. 2. Brunonis heri Icommem. Marci,
& alisrum.
Sabb. B. M.
Dom. 22. 3. Octob.
Sabb. B. M.
Dom. 23. 4. Octob.
Sabb. Vig. comm. Evariſti.
Dom. 24. J. Octob. 5. Epiph.
Fer. 2. Lect. Fer. 2.
Fer. 4. Lect. Fer. 7.

NOVEMBE R.

Dom. g. 7, Novemb. 4. Epiph. com. Oct.
Dom. 26. 3. Novernb. y. Epiph. com. Thry-
phon.
Fer. z.O. D.
Sabb B. M.
Dom. 27. 4. Novemb. 6. Epiphan.
Fer. 3. Gregorii z.] comm. Pontiani.
Fer. 4. Amos, Abdias, Jonas.
Dom. ult. . Novemb. commemor. Chry-
ſogoni. .⸗
Fer. 4. Sophonias.
Fer. 5., Aggæus Zachar. Malach. .

DECE MBE R.

Dom. . Advent.
Dom. 2. Advent.
Fer- 2. Conceptio. (heri.)
Dom. y. com. Euſebii-
Fer. 3. Antiph. prop.
Fer. 6⁶. de Vigil. in Mifla tantum.
Dom. .
Fer. 2. Ecce completa.
Dom. infra Oct. comm. Oct.
Fer. 2. Thomæ mart. (heri) Veſp. de ſe-
quen, dup. comm. Thomæa, &
Octavarum.
Pro auno ſequenti qnaære Tabnlam in
Tabella Computi.

TA.

—

200

T ABuL A W.

Litera Dom. 6. cum Epacta xxiij. xxij. xxj. Xxx.

JANUARIUS.
7 Dom. 1. Poſt Epiph. comm. Oct.
141 Dom. z. comm. ũPelicis.
19 Fer. 6. Hilarii 1a.] commem. Marii &c.
21 Dom. Septuageſ. in Miſſa Orat. 2. B. Virg.7.
Eccleſ. vel pro Papa.
2 Fer. 3. Agnetis, [zt.] comm. Emerent.
25 Dom. Sexageſ. comm. Agnetis 2. in Miſſa 7.
Orat. B. V.
29 Fer. 2. [O. D.]
FE RRUARIUS.
2 Sabb. B. M. comm. Blaſü (O. D.)
4 Dom. Quinquageſ.
7 Fer. 4. Ciner.
5 Fer. y. Romualdi (heri.)
1 Dom. 4. Quadrag.
7S Dom. 2. com. Simeonis.
23 Fer. 6. De ea nil de Vigil. niſi in Mifſa ſææ.]
& In Biſſext. Tab. 3. 23. Sabb- nil del ig. Gc.
*₰ Dom. 3. [26.]

MARTIUS.
4 Dom. g. comm. Lucii.
y Fer. 2. Caſimiri, heri.)
I1 Dom. Paſſionis.
75 Dom. Palmarum.
27 Dom. Paſchæ.

A P R. I L 18.
1 Dom. in Albis in Veſp. commeni. de ſeq.
Fer. 5. Annuntiatio 27. Mar.]
4 Fer. g. Joſeph. (o. Mar.)
7 Fer. 5. Joachim. (20.)
6 Fer. 6. Benedicti. æzr.]
7 Sabb. B. M.
⁶½ Dom. 2. Palch.
144 Sabb. B. M. commem. Tiburtii, &
71y Dom. z.
21 Sahb. B. M.
22 Dom. 4.
24 Fer 3. Sotetis, &c. [22.]
25 Sabb. B. M. com. Vitalis.
29 Dom. y.
30 Fer. 2. comm. Rogation.

—,—

2/ Fer. 2. Petri mart. (29. Apr.)
122 Fer. 3. Nerei, &c. (72.)

[23 Fer. 4. Aeſp. Fer. 2. (O. D.)
2¼ Fer. y. Corporis Chriſti. .
22 Dom. 2. comm. Oct. & Jo.
JIUNIUS.

1ο Dom. 4.
16 Sabb. B. M.

24 Dam. 6. comm. Dom.

MAIUS.
2 Fer. g. comm. Vigil. Aſcenſ. tres Miſſæ can-
tantur.
à% Fer. j. Aſcenſio ſine comm.
g Fer. 6. Inventie Crucis kheri] commem.
Monicæ in Laudibus tantum. Communic.
dicitur, nec de Oct. comm. fit.
5 Sabb. Lect. Fcr. 6. .
⁶ Dom. infra Oct. Commem. Dom. & Oct.
7 Fer. 2. Lect. 1. Noct. Dom. in 2. Veſp. com.

Stanislai ante Oct.
10 Fer. y. Oct. Aſcenſ. commem. Gordiani.

11 Fer. 6, de ea.
72 Sabb. Vigil. Pent.
72 Dom. Pentecoſt.
14 Fer. 2. nil de Bonifac.
16 Fer. 4. com., Ubaldi ſine Lect.
19 Sabb. com. Pudentianæ.
20 Dom. Trinit. commemor. Dom. 1. Pente-
coſt.

Fer. 6. O. D.] vel Philippi Nerii, [26.)
2 Sabb. B. M. comm. Marcellini, &c.
Dom. 5.
9 Sabb. B. M. comm. Primi, &c.

177 Dom. p.

JULIUS. 4
7 Dom z. comm. Dom.
7 Sabb. B. M. (O. D.)
*„ Dom. §.
y Dom. p.
27 Sabb. B. M. comm. Praxed.
22 Dom. 11. 1. Auguſt. commem. Felicis.

30 Fer-

(b. B. M.

0.
Donn. fV./
,Dom. /7,
Corpon
6Don. 1. 5.
E.
y: Corn
Fuanci
K„Cat
VEA Tenm

II
Kcn.
2gb. conn
Dom ,9.
2’
ARaln
yKp led.
PDon z

4

0
Ds led.
le Ang
„Nn l. 2.
enmut.
N.M.
4 Den 23.
aClſ
.

—.
lmna

D

— .

Mlren.

COtmmmem
Lomummie.
KO.
Velocon.

ordian.

m 1. Denne-

‿ Dom. 75. 3. Septemb. comm. Euphemiæ,

eil,

elici⸗

el

T A B ULA IV.

30 Fer. 2. Marthæ (heri) commem. Abdon,

&c.

AUGUSTUS.

12 Fer. 5. (O. D.)
1 Dom. 12. 2. Aug. com. Dom.
7 Fer. 5. Lect. Dom. 2.
’2 Dom. 12. z. Aug. commemorat. Oct. &

Claræ.

19 Dom. 1. . Aug. comm. Oct.
26 Dom. v. 5. Aug. comm. Zephyrini.

SEPDPTE MBE R.

„Sabb. B. M. commem. Ægidij & 12. mart.

2 Dom. 16. 7. Septemb.

9 Dom. 17. 2. Septemb. commem. Oct. &
Gorgonij.

&c. -
Fer. 2. Cornelij (heri) vel de Stigmatibus

Franciſci.

2 Fer. 3. Cornelij, ſi heri de Stigmat.
Fer. 41. Tempor. com. Fer.
2/ Fer. 6. com. Fer.
22 Sabb. comm. Mauritij.
23 Dom. 19. 4. Septemb. commemor. The-

clæ

24 Fer. 2. Lini . heri.)
21 Fer. y. Lect. Dom. y. Septemb.
Dom. 20. 7. Octob. comm. Dom.

OCTOBER.

2 Fer. 3. Lect. & Reſp. Dom. 1. Octob. ſi heri
de Angelis Cuſtod. (O. D.)
5 Dom. 21. 2. Oct. comm. Marci, & 88.

mart.

73 Sabb. B. M.

4 Dom. 22. 3. Octob.
„ Fer. 2. Calliſti. (heri)
20 Sabb. B. M.

207

27 Dom. 23. g. Octob. com. Hilarion, &
Urlſulæ.
25 Dom. 24½. J. Octob. 5. Epiphan. comm
Dom.
29 Fer. 2. Lect. Dom. p. Octob.
30 Fer. 3. Lect. Fer. 2.

NOVEMBEKR.

2 Fer. 6. Lect. Fer. 3.
4 Dom. 2.. 1. Novemb. g. E

Oct. & Vitalis. &c. Piph. comm.

F. r. 2. . . .
7Fer. 2. de Oct. vel. Caroli, (heri. )com.
„ Sabb. B. M. e
cinmnemotat Tryphon.
11 Dom. 26. 3. Novemb. y. Epiph. cor
Donn J. Epiph. commem.

12 Fer. 2. Lect. Dom. „.

15 Dom. 27. 4. Novemb. 6. Epiphan. comm
Dom. H
19 Fer. 2. Lect. Dom. g.
20 Fer. z.. Joël, Amos, Abdias.
24 Sabb. B. M. com. Chryſogoni.
27 Dom. ult. y. Novemb. commemorat
Dom.
2 Fer. 4. Sophon. Aggæus.

D ECE MBER.

7 Sabb. B. M. Zachar. Malach. (O. D.)
2 Dom. 1. Advent.
⅜ Fer. 2. Bibianæ (heri)

2 Dom. 2.

76 Dom. 3.
77 Fer. 2. Antiph. prop.
20 Fer. y. in Miſſa tantum de Vigil. & dicitur
de eadem.
22 Sabb. Antiph. Fer. 6.
23 Dom. g. Ecce completa.

3ͦ̈ͤ Dem. infra Oct. com. Océt.

Pro anno ſequenti quære Tab. in Tabella
Compnti.

Tomus II.

Cc TA-

202 TLA BULAV.
Lit. Dom. A. cum Epacta xxiij. xxij. XxXj. XX. Xix. — Dor
JANUARIUS. 1⁶ Dom. 5. „4 er.
Dom. vacat. 22 Dom. 4. X
⁶ͤ Dom. 1. poſt Epiph. comm. Oct. 2½ Fer. 2. Georgij (heri) , Don
„ Dom. 2. ron. Mauri. M 30 Dom, „. .
er. y. Pauli Erem. (17. -
19 F F. Er. em. (11 commem. a M AJUS.
22 Dom. Septuag. in Miſſa 2. Orat. B. V. 3. Fer. 2. Rogat. com. Fer.
Eccl. vel pro Papa. 3 Fer. 4. commemorat. Vigi. tres Mille⸗ 3 ſe
22% Fer. 2. Vincentij ( heri) comm. Emeren- cantantur. N
tianz. Fer. y. Aſcenſio ſine com. K
2½ Sabb. B. M. comm. Agnetis 2. 4 0. D.) 7 Dom. infra Octav. comm. Oct. 7
29 Dom. Sexageſ. in Miſſa „ut in Septuageſ- 2 Fer. 6. com. Fer. 4 de
FEBRUARIUS. 14 Dom. Pentecoſt. ſine comm. HM
76 Fer. 2. Pent. ſine com. 4 Mar.
32 Per. 6. (O. D.) 2/ Dom. 1. Pent. Trinit. com. Dom. 1 Ab
7 Sabb. B. M. 22 Fer. 2. Cathar. Sen. (30. Apr.) „ Don
y Dom. Quinquag. 22½ Fer. 3. Stanislai. (7.)
6⁶ Fer. 2. Agathæ (heri) commemor. Do- 2 2 Per. 4. Keſp. Fer. 2. (O. D.)
rotheæ. 27 Fer. y. Corporis Chriſti ſine comme-
„ Fer. 4. Ciu. mor. 1 ker. 5
72 Dom. 7. Quadtag. 25 Dom. 2. com. Oct. b.
19 Dom. 2. . Don.
2¾ Fer. J. de ea, ‚nil d⸗ Vigil. niſi in Milſa. JUNIUS. 5 Dom
(24. ) 7 Fer. y. Oct. Corporis Chriſti. Z II Fer.2
§. In Biſſ. Tab. z. 23. Fer. 6. de ea. & &. 2 Fer. 6. (O. D.) Vel Philippi Nerij. „7 Dam.
26 Dom. 2. (27.) (26.) 1 Eer,
MARTIUS 5 dh. B. M. 6 K
Dom. 4. LDom. 5„.- in!
2 Dom. Paſſionis. 0 Sabb. B. M. 2 en,,
12 Fer. 2. Gregorij. (heri.) 7 Dom. g. comm- Dom. 1) ho.
179 Dom. Palmarum. 7 Sabb. B. M. S 4 Dom
26 Dom. Paſchæ. 15 Dom. y. com. rci⸗ —RKr 17 H,
APRILIS. 2 Dom. é. commem. .
2 Dom. in Albis. G JuIIUS.
3 Fer. 2. Annunciat. (2. Mar.) „ Sabb. Homilia ut in 2. die infra Oct.
„ Fer. 3. Joſeph. (79. Mar.) 2 Dom. 7. comm. Dom.
„ Fer. 4. Joachim. (20. Mar. Lect. Fer. . % Fer. 2. Lect. Dom. 7. 2
6 Fer. y. Benedicki. (27. Mar.) 7y Fer. 6. (O. D.) .
7 Fer. 6. Franc. Paul. (2.) Sabb. B. M. l
5„5 Sabb. B. M. 2 Dom. 5.
2 Dom. 2. poſt Paſcha. „„ Sabb. B. M.
„ Sabb. B. M. 16 Dom. 9.
235 Dom. —

l.uer Ille

Doin,

1.)

ine conmme.

i
lpni N

ſa 0

—

TABüULA V.

203

23 Dom. /0. S Dom. zr. 2. Octob. —
2 Fer. 2. Apollinaris (heri) com. Vigil. Fer. 3. Birgittæ. (.)
& Chriſtin. 7y Dom. 22. J. Octob.
30 Dom. 11. 7. Auguſti commemor. Ab. 2/ Sabb. B. M. commemer. Hilarion. & Ur-
don, &c. ſulæ.
22 Dom. 27. 4. Octob.
AUGUSTUS. 256 Fer. y. Lect. Dom., g. Octob.
29 Dom. 2t.. 1. Novemb. 3. Epiph.
2 Fer. 4. (O. D.)
56 Dom. 12. 2. Aug. com. Dom. NOVEMBE R.
y Fer. z. Lect. Dom. 2.
32 Dom. 3. J. Auguſti com. Oct. & Hyp- „ Dom. 27. 2. Novemb. g. Epiph. comm.
polyti. Octav. .
20 Dom. 11. 4. Auguſt. com. Dom. & Oct. Fer. 6. (O. D.)
26 Sabb. B. M. com. Zephyrini. 72 Dom. 26. 3. Novemb. „. Epiph.
27 Dom. 1. J. Aug. 732 Fer. 2. Martini Papæ. (heri.)
9 Dom. 2y. 4. Novemb. 6. Epiph. comm.
SEPTE MBE R. Peommiani.
2 Fer. 6. Joel.
1Fer. 6. (O. D.) 27 Sabb. Amos, Abdias, Jonas.
2 Sabb. B. M. 26 Dom. ult. . Novemb. comm. Petri
2 Dom. 76. 7. Septemb. Alexand. H
4 Dom. 17. 2. Septemb. com. Oct.
11 Fer. 2. Nicolai (heri) com. Oct. D E CE MBE R.
7 Dom. 15. 3. Sept. J
1S5 Fer. 2. de ea, vel de Stigmat. (heri) 1 er. 6. Sophon. Agg. Zach. (O. D.)
20% Fer. 4. Temp. com. fer. hil de Vig. niſi 35 Dom. 7. Advent.
in Miſſa. 1% Dom. 2. com. Melchiadis.
22 Fer. 6. com. Mauritij. 77 Dom. 5. O Sapientia.
22 Sabb. com. feri?ꝰ, & Theclæ. 75 Fer. 2. Antiph. Prop.
27½ Dom. 19. 4. Septemb. 20% Fer. 4. Temp. nil de Vigil. niſi in Miſſa.
25 Fer. y. Lect. Dom. y. Septemb. 23 Sabb. Antiph. Dom. 4. & Ecce completa.
24½ Dom. g. de Vigil. Nativit. comm. Dom.
OCTOBE R. nec in fine dicitur Evangel. ejuſdem.
5% Sabb. de Oct. Nativit. commemorat.
Dom. 20. J. Oct. comm. Remigij. Octavar.
2 Fer. 2. de ea, vel Angel. Cuſtod. 3 Dom. infra Oct. de qua fit tantum com-
3 Fer. z. (O. D.) niſi heri dictum. mem.
7 Sabb. B. M. com. Marci, &c. Pro anno ſequenti quære Tab. in Tabella
Computi.
Cc z

TA=

204

TAB U L A VI.

Litera Dom. B. cum Epacta XXiij. Xxxij. XXj. XX. XIX. Xviij.

JANUARIUS.
2 Dom. vaeat.
2 Dom. /. poſt Epiph. comm. 0.
76 Dom. 2.
79 Fer. 4. Marcelli. ( 16.) commem. Ma-
rij, &c.

122 Sab. com. cum 9. Lect. de Dom. 2. poſt

Epiphan. fi non eſt Biſſextilis.
25 Dom. Septuag. comm. Emerent, in Miſſa 3.
Orat. de B. V.
2⁶ Fer. 6. (O. D.)
29 Sabb. B. M.

57% Dom. Sexageſ. in Miſſa z. Orat. B. M. 3.

Ecclef. & c.
FE BRUARIUS.

6 Dom. Qinquag. com. Doroth.
9 Feria 4. Em. cc mm⸗ Apollon.
75 Dom. 1. Quadrage
75 Feria z. tnutatuir Gohgterade Sanctis in
Miſſa.
20 Dom. 2.
22 Fer. 4. de ea, nilde Vigil. niſi in Miſſla

24.]
27 Dom. 5. (25.)

6 Dom. 4.
775 Dom. Paſſion.
2 Dom. Palm.

27 Dom. Paſch.

APRIIL
2 Dom. in Albis.
4 Fer. 2. Annuntiat. (21. Mar.)
* Fer. 3. Joachim. (2o. Mar. ) Lect.
. Fer. 2.
6 Fer. 4. Benedict. (21. Mar.)
7 Fer. y. Franc. de Paul. (2.)
9 Sabb. B. M.
Dom. 2. poſt Paſcha.

§.

3 Fer. r. (O. D.) ad Magnif. Quod autem.

§. Ia Biſext. Tab. J. 23. Fer. J. de ez, Gc.

4 Fer. g. de Vigil. commem. Monicæ.·

24 Fer. 37. Qeſp. Fer. 2. (0. D.)

29 Dom, z. com. Oct.

JUNIUS.
3 Fer. . (O. D.) vel Philippi Nerij.
§Sabb. 5. M.
7 Dom. 2.

75 Sabb. B. M. com. Marci, & 6.
19 Dom. y. com. Gervaſ. & c.
26 Dom. 6. com. Oct. Joan.
27 Fer. Psan. & Pauli (heri.) commem.

Sabb. B. M.
77 Dom. 3. comm. Aniceti.
24 Dom. 4.

NMANUS.

1 Dom. y. comm. Dorm.
Rogat.

commem. FPer. 2.

y Fer. J. Aſcenfſto.
7 Sabb. in 2. Veſp. fit commemorat. gta.
nislai ante Oct. ut in 2. Tom. pag.
342

5 Dom. infra Oct. conunemorat. Dom. S&

Oét.
9 Fer. 2, Lect. Dom.

præced.
12 Fer. r. Oct. Aſcenſ.

75 Fer. 6. Nerei &c. heri.] cum commem.

Feriæ,
77½ Vigil. Pentec. com. Bonifac. non in Miſla.
11 Dotn. Pentec.
16 Fer. 2. ſine comm.
9 Fer. y. com. Pudentianz. †
22 Dom, 1. Pentecoſt. Tiinit.Commemorat.
Dom.

26 Fer. r. Corporis Chriſti, ſine comm.

12 Dom. g. com. Bafi! lidis, &c.

JTI.

ler. 6. H

Domn/,

,Fe,

1 Dom. ?⸗
er. 2. F

(ak

Don. 40
4 N 1 c4

B.M.
Dome 1.

4A

IIr;(0.

Don. 1à. 3
nati⸗
elb. comm
Don. /7 3.
lucbi.
1Dumn. 4.4.
b.D. M.
1 Dom i1. t.

8I

k,/0.
1Wb D. M.

m. er. 2.

onicx.

Jom. ig.

„Dom. &

n commem.

n in Mn

Imemotat.

mm.,

N Nerj.

õ

T A B

7

uULA VI 205

—
JULIUS.
Per. 6. Homil. ut in g. die infra Ock.
Dom. 7. com. Oct.
7 Fer. j. (O. D.)

2 Sabb. B. M.
o Dom. 5-
Fer. 2. Septem fratrum (hkeri.) comm.

Pij.
76 Fabb⸗ B. M-

. Dom. 9. com. Alexij.

27 Sabb. commm. Vigil.
24 Dom. o. commem. Chriſtinæ-

3o Sabb. B. M. com. Abdon, &c.
„iI Dom⸗ II. J. Aug.

AUGUSTUS.

2 Fer. 3. (O. p.
7 Dom. 12. 2. Auguſt. commemorat. Do-
nati.
73 Sabb. comm. Vigil.
4₰ Dom. 73. 7. Auguſt. commemorat. Oct. &
Euſebij.
2 Dom. I4. 4. Auguſt. comm. Oc
27 Sabb. B. M.
25 Dom. /1y. J. Aug. com. Dom.

. SEPTE MEE R.

1 Fer. j. (O. D.)
32 Sabb. B. M.
4½ Dom. 66. 1. Septemb.
11 Dom *. 2. Septemb. com. Oct. & Proti,

7 Sbd. B. M. vel de Stigmatibus S. Fran-

ciſci.

1 Dom. 15. 2. Septemb.

21 Fer. 4. Temp. com. Fer-
23 EFer. 6. com. Fer.
2 Jabb. 4. Temp.
2y Dom. 9. 4. Septemb.

30 Dom. 2½. I. Novemb. 4. Epiphan.

13 Dom. 26. 4. . Novernb. 6. Epiph.

4 Dom. 2. com. Barbaræ-
77 Dom. 5.

30 Fer. 6. de Dom. infra Oct. com. Oct.

O., QQĩ T Oο B E R.
„ Sabb. B. M. commemorat. Rem igij.
(O. D.) vel Angel. Cuſtod. cum initio
Eſther.
2 Dom. 20. 1. Octob.
32 ker. 2. (O. D.)
„ Dom. 27. 2. Octob.
7 Fer. 2., Dionyſij. (heri
77 Sabb. B. M. . 10 7
176 Dom. 22. 3. Odob.
22 Sabdb. B. M.
22 Dom. 23. 4. Octob.
29 Sabb. B. M. Lect. Dom. j.

NOVE MBE R.
5⁶ Dom. 2y. 3. Novemb. p. Epiph. comm.
Ocb⸗

9 Sabb. B. M. Abdias „& Jonas, comm.
Pontiani. D
20 Dom. ult. . Novemb.
2½ Fer. f. Nahum.
2 Fer. 6. Habac. Sophon. Aggæus.
26 Sabb. B. M. Zachar- Malach. commem.
. Petri Alex.
272 Dom.. Adv.
29 Fer. J. nil de Vigil. niſi in Miſſa, quæ dici-
tur de eadem.

DE CE MBE R-.

12 Fer. 2. Damaſi. (heri)
77 Sabb. Antiph. prop. .

IS Pom. 4. .
20 Fer. 5. nil de Vigil. niſi in Miſſa quæ dicitr
de eadem.

33 Fer. 6. Ecce completa.
27 Dor. vacat-

Pro anno ſequenti quare Tab. in Tabella
Computi.

—

Cc 35 TA-

206

TABILA VII.

3
70

177
„ „
2

24
25

30
E

„₰△ ει £ *.

70
14
21
2

25

74

25

*

27

Litera Dom. C. cum Epacta xxiij. xxij. xxj.
Xx. Xix. XvViij. Xvij. .

JIANUARIUS.
Dom. vacat.
Dom. i. poſt Epiphan. comm. Oct.

Dom. 2. com. Dom.
Fer. 2. (O. D.)
Sabb. de Dom. ʒ3. comm. Emerentianæ.
Reſp. . Noct.
Dom. Septuageſ. in Miſſa Orat. 2. de B.
V. 3. Eccleil. &c.
Fer. y. Timothei (24.) comm. Agnet. 2.
Sabb. B. M.
Dom. Sexageſ. in Miſla 2. & 3. Or. ut in
Septuag.

FEBRUARIUS.

Fer. 4. (O. D.)
Fer. y. ad Mag. Semen.
Sabb. B. M. com. Dorotheæ.
Dom. Quinquag.
Fer. 2. Romualdi. (heri)
Fer. 4. Cinerum.
Dom. /. Quadrageſ. com. Valentini.
Dom. 2.
Fer. 7. de ea, nil de Vig. niſi in Miſſa (24.)

6
7
70
11
17
15
2 ½
2
26
27

N

1

§. In Biſſext. Tab. b6. 23. Fer. 4. de ea, &c, 17

Dom. ʒ. (29.)

16

25

MARTIUS.

Dom. 4. com. Perpetuæ, &c.
Fer. 2. Thomæ Aquin. (heri)
Dom. Paſſionis.
Dom. Palmarum.
Dom. Paſchæ.

A PD K I L I S.

Dom. in Albis.
Fer. 2. Annuntiat. (27. Mar.)

24
27

ϑπ à

17
13

Domi. 4.

Fer. 3. Benedicti. (27. Mar.)
Fer. g. Franc. Paul. (2.) Lect. Eer. 2.
Sabb. B. M.
Dom. 2. Paſchæ com. Dom.
Sabb. B. M. com. Aniceti.
Dom. 2.
Sabb. B. M.
Dom. . eom. Dom.
Fer. 2. Lect. Dom. g.
Fer. 3. Reſp. t. Noct. Dom.

MAIJUS.

Dom. y. com. Dom.
Fer. 2. Comm. Rogat.
Fer. 4. de Vigil.
Fer. . Aſcenſio.
Fer. 6. Veſp. comm. Stanisl. ante Octav.
Com. infra Octav. commemor. Dom. &
Fer. 2. Jo. ante Portam Lat.
Oct. & Gordiani.
Fer. 4g. com. Oct.
Fer. 5. Oct. Aſcenſ.
Fer. 6. com. Bonifacij.
Sabb. Vigil. Pentec.
Dom. Pentec. ſine commemor.
Dom. j. Pent. Trinit. com. Dom.
Fer. 2. (O. D.)
Fer. y. Corporis Chriſti.
Dom. 2z. com. Oct. & Felicis.

(6.) com.

IIINIUS.

Fer. 6. [O. D.]
Sabb. B. M.
Dom. 3.
Fer. 2. Norberti. (heri)
Sabb. B. M. comm. Baſilid. &c.

I Fer.

—
y e. 4
Vtt
„ Dom./.
Dom?

in,
4Dom.
kel2 6
i ler, 4
1 Domn.Ee
7 Kbb. B.
Domn 5.
/ Domm. ,,.
bb. B.)
4
1Dom./7.
.
bb. P.)
1Dothe.
K 6
Lor
bon 7 5
erdlec
1 Don /44
1 ler 4 es
9 Don /,,
lerà lec
I s as.
E!
R ,0.l
( .)
Donn 16. 2
Dinn, ,
I,con
lüee⸗
(ATe
nA,.
* K an
— Mumn,,
).
6 Dor. . 4

nte Octz.
Ot. Domn.

(6) Z

R.
homm.

Xe.

VKN.

T. ABULA VII.

207

11

—

AaAN N —

Fer. 3. Anton. Pad. (13.) commemor.
Viti, &c.
Sabb. B. M. com. Gervaſ. &c.
Dom. . com. Silverij.
Dom. 6. cCom. Oct.
JULIUS.
Fer. y. Homilia ut in 4. die infra Oct.
Dom. . com. Oct.
Fer. 2. de Oct. vel Eliſabeth. (heri.)
Fer. 4. (O. D.)
Dom. . com. Pij.
Sabb. B. M. com. Alexij.
Dom. 9. com. Symphorolæ.
Dom. lo. comm. Dom.
Sabb. B. M.
AUGUSTUS.
Dom. 11. 1. Auguſt. com. Dom.
Fer. 2. Lect. Dom J. (O. D.)
Sabb. B. M. com. Donati-
Dom. /2. 2. Auguſt.
Fer. 2. Cyriaci [heri] commem. Vigil.
& Roiani.
Dom. /3. ʒ. Auguſt. com. Dom.
Fer.6. Lect. Dom. y.

Dom. 14. 4. Auguſt. commemorat. Dom.

Fer. z. Lect. Dom. 4. Auguſti.
Dom. j. j. Septemb. commemorat. Dom.
Fer. 2. Lect. Dom. . Septemb.
Fer. 3. Aeſp. I. Noct. Dom.
8EPTE MBE R.
Fer. 4. (O. D.)
Sabb. B. M.-
Dom. /6. 2. Septemb.
Dom. /2. 3. Septemb. com. Oct.
Fer. = commemorat. fer. 4. Temp.
Fer. 6. de ea, vel de Stigmat. comm. fer.
Sabb. 4. Temp.
Dom. 5. 4. Septemb.
Fer. 4. Januarij. (9. ] commemorat.
Mauritij, &c. .
Sabb. B. M.
Dom. /9. 5. Septemb. commemorat. Cy-
priani, &c.

10
76
177
25
24
29
30
Ei⸗

70
13
14
9
20
27

2
26
27
25

29

12
17

175

79
20

25
26

30

OCTOBER.
Sabb. B. M. O. D.] ſi heri de Angelis
Cuſtodibus.
Dom. 2o. J. Octob.
Dom. 2l. 2. Octob.
Sabb. B. M.
Dom. 22. ʒy. Octob.
Sabb. B. M.
Dom. 27. 4. Octob.
Fer. 6. Lect. Dom. 5. Octob.
Sabb. Vigil.
Dom. 24. I. Novemb. zg. Epiph.

NOVEM BER.

Dom. 2r. 3. Novemb. r. Epiph. com. Oct.
Fer. J. [O. D. ]
Sabb. B. M. .V
Dom. 26. 4. Novemb. é6. Epiph.
Fer. 6. Amos, Abdias.
Sabb. B. M.
Dom. Ult. r. Novemb. commem. Dom.
Fer. 4. Michæas.
Fer. y. Nahum, Habacuc, Sophon.
Fer. 6. Agg. Zach.
Sab. B. M.
Dom. 1. Advent.
Fer. 2. nil de Vigil. niſi in Miſſa quæ dicitur
de eadem, cum y. Orationibus.
DECE MBER.
Dom. z. Adventus comm. Sabbæ-
Dom. J.
Fer. 6. Antiph. prop-
Sabb. Antiph Fer. 3.
Dom. 4.
Fer. 2. nmil de Vigil. niſi in Miſſa, quæ dici-
tur de eadem.
Fer. j. Ecce completa.
Dom. vacat.
Fer. 7. de Dom. infra Oct. commemor.
Octav.
Pro anno ſequenti quare Tab. in Tabella
Computi.

TA-

208 TABILA VIII.

Litera Dom. D. cum Epacta xxij. xXj. Xx. Xxix. Xviij. xvij. Xvj.
2 Dom. 2. poſt Paſcha. Kbbh
1ANUARIUS. 5 Sabb. B. M. “” „ bum
Dom. vacat. 9 Dom. 2. 7 Dom.
„ Dom. n. poſt Epiphan. commem. Oct. & 2 Dom. 4.
Hygini. 27 Fer. 2. Cleti, &c. (heri)
7y5 Dom. 2. com. Doimm.
7 Fer. z. (O. D.) V MAIUS. Hom./
23 Fer. 6. de Dom. z. com. Emerentianæ cum SZ Dhn
Reſp. . Noct. Dom. 32 Dom. r. comm. Dom. & 88. fen
24 Sab. Lect. Dom. 3./. Noct. A Per. 2. Rogat. comm. Monicæ. 1 gbbece
₰ Dom. Septuageſ. in Miſſa Orat.a.B. Virg. „ Fer. 3. Lect. I. Noct. Dom. x. , Don/
3. Eccleſ. &c. ε Fer. 4. com. Vigil. tres Miſſæ cantantur. ſi⸗
25 Fer. 4. Converſio Pauli (27.) com. Agnet. „ Fer. 5. Aſcenſio. “
2. 2 Sabb. Lect. Fer. 6. 1. Noct. O.
321 Sabb. B. M. „ Dom. infra Oct. commemor. Oct. & Gor- 6bb col
FEBRUARIUS. diani. 4 Dom/
Dom. Sexageſumæ in Miſſa Oratio 2. & 2. 2* Fer. 3. comm. Oct. , Dung,
ut in Septuageſ. „ Fer. 6. Stanislai. (27.)
3 Fer. 5. Ignatij, (7.) com. Blaſij. 6 Sabb. com. Ubaldi, non in Miſſa. 8r
4 Fer. 4. (O. D.) 7 Dom. Pentec.
*½ Dom. Quinquag. 9 Fer. 3.. ſine commem. r,
Fer. 4. Cinerum. 24 Dom. Trinit. com. Dom. 1. Pent. b.
„ Dom. . Quadrag. oomm. Fauſtini. „ Fer. 2. (O. D.) “
22 Dom. 2. 25 Fer. J. Corporis Chriſti. 9 Donm „,
23 Fer. 2. Cathedra Petri. (22.) nil de Vigil. 31 Dom. 2. comm. Oct. & Petronillæ. 4 kal
niſi in Miſſa V - kric⸗
23 Fer. 2. de ca nil de Vigil. niſi in Miſſa. JüuNIUS. 4 G
24.)
§. , Si Tab. 7. 23. Fer. g. de ea. 5 Fer. 6. (O. D.) lnnn
7 Dom. 5. Pent. 1 .
MARTIUS ² Dom. 4. com. Dom.
. 20 Sabb. B. M. comm. Silverij- 4 .
Dom. 3. 21 Dom. y. hNM
„ Dom. 4. 27 Sabb. com. Vigil. 29
„ Dom. Paſſionis. 2 Dom. 6. com. Oct.
22 Dom. Palmarum.
25 Dom. Paſchæ. 1 JULIUS. 4
A PR I L. I S. 5 Doem. 5. comm. Oct. Z
5 Fer. 3. Leonis. (25. Junij.) Z
5„ Dom. in Albis. 5 Fer. 4. (O. D.)
6 Per. 2. Annuntiat. (25. Mar.) 7 Sabb. B. M. com. Pij.
7 Fer. 3. Franc. Paul. (2.) Lect. Fer. 2. „72 Dom. 5. comm. Naboris, &c. “

TL AEBULA VIII. 209

— —
y Sabb. B. M. comm. Symphoroſæ, 27 . Dom. /9. y. Septembr.
79 Dom. 9. 25 Fer. 2. Coſinæ, &c. (heri)
26 Dom. 10. comm. Dom.
OCTOBER.
AUGUSTITUS.
2 Fer. 6. (O. D.) ſi heri de Angelis Qu-
2 Dom. 11. 1. Auguſt. commemorat. Ste- ſtodibus.
phani. 3 Sabb. B. M.
2„ Fer. 6. O. D.) 7„7 Dom. 2zo. 7. Oct. com. Dom.
* Sabb. com. Vigil. 7 Fecr. 2. Lect. Dom. 7.
„ Dom. Iz. z. Auguſt. commemor. Roma- Sabb. B. M.
cuntud. ni. 11 Dom. 2l. 2. Octobr.
6 Dom. 15. 5. Aug. commemor. Dom. &æ 7 Sabb. B. M.
Oct. ½ Dom. z2. Octob. com. Dom.
ACor. 22 Sabb. com. Vigil. 2½ Sabb. B. M.
25 Dom. 1g. 4g, Auguft. 27 Dom. 23. g. Octob. commemor. Chry-
30 Dom. 5. . Sept. comm. Felicis, &c. ſanchi. .
D 29 Fer. y. Lect. Dom. y. Oct.
I. SEPTEMEB;E R.
NOVEMBER.
t. 5 Sabb. B. M. 7 Dom. g.. 1. No vemb. 4. Epiph. comm.
6⁶ Dom. 6. 2. Septembr. Dom.
12 Dom. 177. 3. Septemb. commem. Oct. 2 Fer. 2. Lect. Dom. 1. Novemb.
pilr “ Fer. 4. Temp. com. Fer. * Dom. 2r. g. Novembr. y. Epiph. comm.
5 Fer. 6. de ca. Dom.
9 Sabb. commemorat. Fer. de Vig. in Miſſa o Fer. 7. (O. D.)
tanturmn. 77 Sabb. B. M.
20 Dom. /5. 4. Septemb. Dom. 26. 4. Novembr. 6. Epiph.
22 Fer. 3. Euſtachij, &c. (26.) commemor. 2% Fer. 6. Abdias Jonas.
Mauritij.
26 Sabb. B. M. com. Cypriani. Reliqua, ut in Tabula 7.

21⁰

TABULA IX.

JIANUARIUS.

7 Dom. vacat.
72 Dom. 1. poſt Epiph. com. Oct.
„ Dom. 2. com. Marij, &c.

tianæ. cum Reſp. . Noct. Dom. (O. D.)
24 Fer. 6. Lect. 7. Noct. Dom. 3. .
26 Dom. Septuagelſ. in Miſſa 2. Orat. B. Virgin.
32. Ecclel. vel pro Papa.
25 Fer. 3. rohcarpi. ( 26.) com. Agnetis 2.

EBRUARIVUS.

2 Dom. Sexageſ. i in Miſſa, ut in Septuageſ.
3 Fer. 2. Putificatio (heri) com. Blaſij in
Laud. tantum.
5* Sabb. B. M.
9 Dom. Quinquageſ. com. Apolloniæ-
12 Fer. 4. Cinerum.
16 Dom. z. Quadrag.
22 Sabb. de Vigil. tantum in Migla.
257 Dom. 2. (24.)
8. le Biſſ. Tab. 5. 232. Fer. 2. de ea.

NMARTIUS.

2 Dom. 5.
29 Dom. 4.
ʒj Fer. 2. Qylragintamart. (heri.)
76 Dom. Paſſionis.
23 Dem. Palmarum.
30 D om. Paſchæ.

APKRILIS.

Dom. in Albis.
7 Fer. 2. Annuntiat. (21. Mart.)
† ⁹ Fer. 3. Franciſc, de Paul. (2.) Lect. Fer. 2.
71/72 Sabb. B. M.
3 Dom. 2. poſt Paſcha.

Litera Dom. E. cum Epacta Xxj. xx. Xix. xXviij. xvij. Xvj. xXV.

20 Dom. 5„.

22 Fer. j. de Dom. 3. commemorat. Emeren-

1/ Dom. infra Oetav. com. Oct.
iz Fer. 2. Con. Octav.
77 Sabb. Vigil. Pentecoſt.

256 Fer. 2. (O. D.) vel Philippi Nerij.

19 Sabb. B. M.
27 Dom. 4.
AM AIJUS.

4 Dom. j. com. Monieæ-
J Fer. 2. Rogat.
7 Fer. 4. com, Vigil. tres Miſſæ cantantur.
5§F Fer. y. Aſcenſio.

& Gordiani.

Dom. Pentecoſt-
79 Fer. 2. iine com-

2 Dom. Trinitatis com. Dom. 1. & Urbani

in Laud. tantum.

25 Fer. 4. Keſp. 1. Nocturni Dom. 5.
29 Fer. 7. Corperis Chriſti.

JUNIUS.

1 Dom. 2. comm. Oc&t.,
7 Sabb. B. M. (OQO. D.)
5 Dom. 5.
Jy Dom. 4. com. Viti, &c.
27 Sabb. B. M.-
22 Dom. j. com. Paulini.
29 Dom. 6. com. Dom. tantum-

JULIUS.
6 Dom. z. com. Dom.
7 Fer. 2. (o. D.)

72 Sabb. B. M. com. Naberis gec.
73 Dom. ⁶°.
15 Fer. 3. Anacleti (13.)
19 Jabb. B. M.

0ο Sabb. Appacitio Michaélis, (§.) com. Oct.

20 Dom. 9. com. Margaritæ.

—

nm

27 Dom-

wer
67Dom

„Kbb.
Dom,
/e.,.
, Dom.¹

„ Domme

12 Dom./
„ker.?
Abb. B.
1 Dom./1

iifer1

6bb B.
Domn./¹6,

Domm. /7.

1 Tel, lee
le.4, I
Ve
Ile., Ne⸗
e
ler.rcon

Nd don

21 Domn /9,.
1 Rr ale
4 Kr A.

YIe led

1Don. e

Mantur.

Ncom. Od,

& Utben

—

T ABuLA IX.

27 Dom. o. com. Pantaleonis.
AUGUSTUS.

2 Sabb. B. M. com. Stephani (O. D.)
2 Dom. I. 1. Auguſt.
y Fer. y. Inventio Stephani. (3.) com. Donati.
Dom. 12. 2. Auguſt., com. Dom.
77 Dom 13. 3. Aug. com. Dom.
2½ Dom. 14. K. Auguſt. com. Dom.
2 Fer. 2. Lect. . Noct. Dom. g.
5o Sabb. B. M. com. Felicis. & .

31 Dom. 7. 1. Septemb-

S EPT E M B E R.

1 Fer. 2. (O. D.
6⁶ Sabb. B. M.

7 Dom. 16. 2. Septemby

14½ Dom. 77. 3. Septemb. com. Dom.
16 Fer. 3. Lect. 1. Noct. Dom. 3.
77 Fer. 4. Temp. de ea, KReſp. 7. Noct. Dom.

3. vel de Stigmat. com. Feriæ.

is Fer. y. NReſp. 2. Noct. Dom. ſi heri de Feria.

Vide pag. 69.
19 Fer. 6. com. Fer-
20 Sabb. com. Fer. nil de Vigil. niſi in Miſſa.
21 Dom. 15. 4. Septemb. com. Dom.
22 Fer. 2. Lect. Dom. g.
24 Fer. g. Keſp. J. Noct. Dom.
27 Fer. j. Lect. Dom. J. Septemb⸗
2 Dom. y. 1. Octob.

OCTO BE R.

2 Fer. y. (O. D.) ſi keri de Ang elis Cu-
ſtodibus.
y Dom. 2o. 2. Octob. com. Placidi.
1/7 Sabb. B. M.
12 Dom. 12. 3. Octob.
19 Dom. za. 4. Octob.
2 Sabb. B. M. com. Chrylanthi, &c.
26 Dom. 27. y. Octob. com. Evariſti.
29 Fer. g. Lect. Fer. 2.
32% Fer. y. Lect. Fer. 3.

NOVEMBER.

2 Dom. 24.7. Novemb. 4. Epiph. com. Oct.

à% Fer. 2. Commem. omnium Defunctorum.
9 Dom. 2r. 3. Novemb. y. Epiphan. comm.
Dom.

o Fer. 2. Lect. Dom. 2. (O. D.)

„ Sabb. B. M.
76 Dom. 2é6. 4. Novemb. 6. Epiphan.
9 Fer. g. Lect. Feriæ præcedent. Joẽl.
26 Fer. J. Amos, Abdias, Jonas.

Reliqua uſque ad finem anni, ut in Ta-
bula 2.

Dde⸗ TA.

217

TA B U L A X.

6
12
13
4 9
20
29
24
26
27

265

7
173
77
25

24
2

“B 76
17
24
57

Litera Dom. F. cum Epacta xxz. Xix. xviij. xvi j. Xvi. xv. Xiv.

IANUARIUS.
Dom. vacat.
Sabb. de Dom. infra Oct. in Miſſla duæ
Orationes.
Dom. vacat- ,
Sabb. B. M. comm. Marij, &c. (O. D.)
Dom. z. comm. Dom-.
Fer. 4. de Dom. 3. Epiph. cum Reſp. .
Noct. comm. Emerentianæ.
Fer. y. Léct. I. Noct. Dom. 3.
Sabb. Lect. Fer. 4. Dom. 2.
Dom. Septua geſ. in Miſſa. 2. Orat. B. V.
3. Eccleſ. &c.
Fer. 2. Joan. Chryſoſtom. (heri.) com.
Agnet. 2.

TE BKU 4R 1S.

Dom. Sexagel. com. Blaſij. ij.
Ter. 2. (O. D.)
Sabb. B. M. commemor. Appolloniæ.
Dom. Qyjnquageſ-
Fer. 4. Cineram.
Dom. J. Quadrageſ.
Sabb. nil de vigck niſi in Miſſa. (Cza.)
6§6. In Biſſ. Tab. g. 23. Dom. 2. Gc.
Dom. 2. (2.)
Fer. 2. Mat hiæ (heri 26.)

MARTIUS.

Dom. 7.
Dom. 4.
Dom. Paſſionis comm. Patritij.
Dom. Palmarum.

Dom. Paſchæ.

APRILIS.
Dom. in Albis.
Fer. 2. Annuntiat. (257. Mart.)
Fer. 3. Franciſci Paul. 2. Lect. Fer. 2.
Sabb. B. M.

Dom. 2. Paſch. comm. T iburtij, &c.

20
2!
27
25

△ △

70⁰

173
15
19
26

25
576

76
22
125
30

12

27

N

Sabb. B. M.
Dom. 32.
Dom. 4. com. Vitalis.

MAIVUS.

Sabb. B. M. comm. Monicæ.

Dom. y.
Fer. 2. commenm. Rogat.
Fer. 4. commem. Vigil. tres Miſlwr catr
tantur.
Fer. r. Aſcenſio-
Fer. 6. Gregorij (heri) commem. Octav.
& martyrum Gordiani, &c.
Dom. infra Oct. com. Oct.
Nerei (heri ) comm. Oct.
Sabb. Vigil.

Dom. Pent. ſine com.-

Dom. Trinit. comm. Dom. 7. & Eleuth
in Laud. tantum.

Fer. 2. (O. D.) vel Philippi Nerij (heri.)

Fer. 3. Keſp. Fer. 2.
Fer. y. Soleois Chriſti ſine com.

JUNIUS.

Dom̃. z. commem. Oct. & Marcellini,
Ec.
Fer. 6. Norberti (heri)
Dom. q. com. Primi, &c.
Sabb. B. M. com. Viti, & e.
Dom. 4.
Sabb. Vigil. com. Paulini.
Dom. y.
Dom. 6b. com. Dom.

JULIII S.

Dom. 2.
Fer. 2. 8 O. D.)

74¼½ Dom.

—
Domm.
4
a⸗
1 Dom.
Don.

S et .
Ab

1 Fer.6,
bom.,
Eer 6.!
Dom 1.
Tibe
Dotm. /,
E9
.1 Dom /4
1 ler 2
ſbyin
71 hdeb

S1

Donn „,.
K
R0
Ab B.)
Don /.
Dom ,

krsce
unen
kA
6 Nig
f. i
.
comn
7 bn. ,.

K M

Milæcan-

ein. Och.

1.& Hleurt

TABILA xXxxX.õ

21³

37

Neiilden

con.

Mlurcclim,

14
2⁰
21
27
25°
50

ιà „.

15

25
26

2⁰

24

22

Dom. . eommem. Dom. & Henrici.
Sabb. B. M. commem- Margaritæ.
Dom. 9. comimeniorat. Praxeciis.
Sabb. B. M. commem. Pantaleonis-
Dom. I6.
Fer. 3., Nazarij, &c. (25.) commemorat.
Abdon, &c.
AUGUSTUS.
Dom. II. 1. Auguſti comm. Dom.
Fer é6. Neſp. i. Noct. Dom. /. Auguſti.
Dom. Iz. 2. Auguſt, commem. Oct. &
Tiburtij.
Dom. 13. 3. Auguſti commemor. Oct.
& Agapiti.
Dom. 4. 4. Auguſti.
Fer. 2. Ludovici (heri) commem. Ze-
Sabb. B. M.

SEPTE MBE R.

Dom. j. j. Septemb. commem. XÆgidij,
& I2. mart.
Fer. 2. (O. D.)
Sabb. B. M.
Dom. 16. 2. Septemb. commem. Dom.
Dom. . 3. Septemb. commem. Dom.
Fer. 2. Lect. Dom. 2. Septemb.
Fer. 3. de ea Aeſp.. Noct. Dom. vel de
Fer. =. Temporum. Keſp. I. Noct. ſi heri
de Stig.

Fer. 6. nil de Vigil. niſi in Miſſa comm.

Fer. 6.
Sabb. comm. Ferixx
Dom. 7. 4. Septemb. comm. Mauritij,
&c. MM.

256 Fer. y. Lect. Dom. J. Septembr.
25 Sabb. B. M.
29 Dom. 19. 7. Oct. com. Dom.
OCTO& BE R.
2 Fer. 4. Lect. Domin. 1. Oct. cum Keſp.
1. Noct. ſi heri de Ang. Cuſt. (O. D.)
3 Fer. y. Reſp. 2. Noct. Dom. Vide pag. 69.
num. g. à ſimili.
„ Sabb. B. M. com. Placidi.
6⁶ Dom. 20. 2. Octob.
7 Fer. 2. Brunonis (heri.) eomm. Marci,
& aliorum.
72 Sabb. B. M.
77 Dom. zZy. 3. Octob.
9 Sabb. B. M.
20% Dom. 22. 4. Octob.
26 Sabb. Vigil: com. Evariſti.
27 Dom. 23. y. Octob.
29 Fer. J. Lect. Fer. 2.
30 Fer. 4. Lect. Fer. 3.
NOVEMBER.
3 Dom. 24. 7. Novemb. 4. Epiphan. com.
Octavæ.
170% Dom. 27. 3. Novemb. 5. Epiphan. com.
Tryphon.
17 Fer. 4. (O. D.)
76 Sabb. B. M. .
7 Dom. 26. 4. Novembr. 6. Epiph.
79 Fer. 3. Gregorij. (7.) commem. Pon-
tiani. .
20 Fer. 4. Amos, Abdias, Jonas.
Reliqua uſque ad ſinem anni ut in Ta-
bula 5

Dd y„ T Ar

214 TABULA X I.
Litera Dom. G. cum Epacta xix. Xviij. Xvij. xvj. xv. xiv. xiij.
Docn.
124 Fer. 2. Seteris. (22. e 2
IANUARIUS. 822 Sabb. B. M. com. Vitalis. tas
29 Dom. . B
72 Dom. ?. poſt Epiphan. com. Oct.
4 Dom. 2. com. Felicis. M A
9 Fer. 6. Hilarij (1z.) com. Marij, &c. JUS. S Pere
21 Dom. 2. com. Dom. Fer. 6. Petr. mart. (29. Aprili R
= Fer. 6. Lcét. Dom. Z . “ art. (29 Arilis) com. Mo-
25 PFer. 2. (O. D.) y5 Sabb. B. M. Muu 4
2* Dom. Septuageſ. com. Agnetis 2: in Miſſa ει Dom. y. com. Dom. 4 . 43
2. Orat. B. Virgin. 7 Fer. 2. Lect. Dom. j. com. Fer. 2. Rogat. S
. 9 Fer. g. Com. Vigil. tres Miſſ? R
FEBRUARI US. 1o Fer. y. Aſcenſio ſne comm, atant. S
. B 12 Sabb. com. Oct.
5 aAd. M. om.. Blaſij ( O. D.) 132 Dom. infra Oct. com. Ot. z
4 Dom. Sexageſ. „ Sabb. com. Pudenti z. G: T. V
5 Fer. y. ad Magnif. Quod autem. 20 Dann. Pen. udentianæ, non in Miſſa. 1Don..
170 Sabb. B. M. z Pom. Trinit. cormm. Dom ,& ſoan, Pape lin
7 pan. ☚ nquag. Valentini in Laud. tantum. S ,Due oh⸗
14 Fer. . Inerum Ccom. alentini. 2* Fer. 2. (O. D.) vel Phili opi Nerij (26 ) .
* Dom. 1. Quadrageſ. com. Simeonis- zZ1 Fcr. 5, C . Pr. . (²6., D
23 Fer. 6. de ea, nil de Vigil. niſi Miſſa (24.) . 5 Corp oris Chrid ſine com. Va.Cor
8S. In Biſſext. Tab. 20. 23. Sabb. de Fer. JUNIUS K/ ce
257 Dom. 2. (26.) * Kign
3 Dom. 2. com. Oct. HuI
M AR T IUS. 5⁵ Fer. 6. Norberti. (6.) ia e
4 Dom. 3. com. Lucij. Dom. 5. Som. imi, & (O.D.) 6Don
5y Fer. 2. Caſimiri. (heri) 5 Sabb. B. M. rallii
1 Porn. . 17 Dom. 4. na,le
Ter Donn Paln 241 Dom. y. com. Dom. n e⸗
er ee⸗ 2 Fer. 2. Lect. Dom. ,. lon ,
A P RI 1 I §. J U L J U S
„ Dom. Paſch.
. 1 . Dom. g. com. Dom.
„ Dom. in Albis. .
9 Fer. 2. Annurtiat. (25. Mart.) . Sab. B. M. (O. D.)
o Fer. 3. Franciſci Paul. (2.) Lect. Fer. 2. W Dom. .
14 Sabb. B. M. com. Tiburtij, &c. 2. Sabb. B. M. com. Praxcdis.
775 Dom. 2. Paſch. 22 Dom. .. com. Dom.
2, Habb. B. M. 23 Fer. 2. Lect. Dom. 9.
22 Dom. 3.

29 Dom. —

)con. N.

12 ogr.
e cantamut.

a Mi
Xom ye

Nei; (2)
om.

—
— „De

29 Dom. 1o. 7. Auguſt. com. Felicis, &c.
30 Fer. 2. Marthæ (heri) com. Abdon, &c.

A UGUSTUSP.
2 Fer. j. (O. D.)
y Dom. u. 2. Auguſt. com. Dom.
7 Fer. 32. Lect. Dom. 2.
72 Dom. 12. 3. Aug. com. Oct. & Claræ.
79 Dom. 13. 4. Auguſt. com. Oct.
26 Dom. 14. J. Auguſt. eomm. Zephyrini-

SEPTE MBE R.

Sabb. B. M. com. Ægidij & 12. mart.
(0. D.)
2 Dom. 17. 1. Septemb. J
9 Dom. 6. 2. Septemb. com. Octav. &
Gorgonij.
76 Dom. 17. 3. Septemb. com. Euphemiæ,
77 Fer. 2. Cornelij (heri) vel de Stigmat.
75 Fer. 3. de Feria, vel Cornelij, ſi heri de
Stigmat.
19 Fer. g. Temp. com. Fer.
21 Fer. 6. com. Fet.
22 Sabb. com. Mauritij.
23 Dom. 15. 4. Septemb. com. Theclæ.
24⁄¼ Fer. 2. Lini. (heri.)
27 Fer. j. Lect. Dom. J. Septemb.
25 Fer. 6. Reſp. Dom. y.

[5°% Dom. 19. J. Octob. com. Dom.

71½ Dom. 21. 3.. Octob.

OCTO& BE R.

2 Fer. 3. Lect. Dom. 7. Octob. com. KXeſp.
(O. D.) ů heri de Ang. Cuſt.
7 Dom. 20⸗ 2. Oétob. comm. Marci, & Ser-
gij, &c.
7% Sabb. B. M.

17 Fer. 2. Calliſti (Reri)
20 Sabb. B. M.
21 Dom. 22. 4. Octob. com. Hilarion. &
Urſulæ.
25 Dom. 2;. y. Otob. com. Dom.
29 Fer. 2. Lect. Dom. j.
30 Fer. 3. Lect. Fer. 2.

NOVEMBER.

3 Fer. 6. Lect. Fer. 3.
4 Dom. 24. 1. Novemb. 4. Epiph. comm.
Oct. & Vitalis, &c.
Fer. 2. de Oct. vel Caroli (heri) comm.
Oct.
7o Sabb. B. M. comm. Tryphonis (O. D.)
1717 Dom. 2r. 3. Novemb. J. Epiphan. coinm.
Dom.
72 Fer. 2. Lect. Dom. 3.-
75 Dom. 26. 4. Novemb. 6. Epiphan. comm.
Dom.
I9 Fer. 2. Lect. Dom. 4.
20 Fer. 3. Joël, Amos, Abdias.

Reliqua uſque ad finem anni ut in Ta-
bula 4,

TA BULA XII.

Lit. Dom. A. cum Epacta xviij. xvij. xvj. Xv. xiv. xiij. xij.

JANUARIVUS.

Dom. vacat.
Dom. I. poſt Epiph. eom. Oct.

y Dom. 2, com. Mauri.

22 Dom. 2. B
23 Fer. 2. Vincentij (heri) com. Emeren-
tianæ.
25 Sabb. B. M. com. Agnet. 2.[O. D.]
29 Dome Septuag. in Miſſa z. Orat. B. M. 3.
Eccleſ. vel pro Papa.

FE BRUARIUS.

3 Fer. 6. (O. D.)
4 Sab. B. M.
y Dom. Sexagel.
⁶ Fer. 2. Agathæ (heri) com. Doroth.
9 Fer. j. ad Magnif. Semen.
71 Sabb. B. M.
12 Dom. Quinquag.
7 Fr. 4. Cinerutm com. Fauſtini.
19 Dom. /. Quadrageſ.
25 Fer. y. nil de Vigilia niſi in Miſſa (24.]
§. In Biſſext. Tab. Il. 23. Fer. 6. de ea, &c.
26 Dom. 2. [27.]

MARTIUS.

y Dom. 5.
72 Dom. 4.
i„ Fer. 2. Gregorij. (heri)
9 Dem. Paſſionis.
22 Fer. 4. Joſeph. 19.
26 Dom. Palmarum.

APRIL. IS.

2 Dom. Paſchæ.
„ Dom. in Albis.
Fer. 2. Franc. de Paul. (2.)

19 Fer. 5j. Paul. Erem. (1J.) com. Marij „&CcC.

177 Sabb. B. M.
16 Dom. 2. poſt Paſch.,
22 Dom. 3.
2 Fer. 2Z. Georgij (heri)
32% Dom. 4.

MAIJUS.

4„ Fer, 4. Cathar. Senenſ. (go. April.) com.
Monicæ.
„ Dom. 7„
5 Fer 2. com. Fer. 2. Rogat. 1
Fer. zg. Stanislai (7.) com. Vigil. & Gor
diani. txes Miſſæ cantantur.
11 Fer. y. Aſcenſio.
12 Fer. 6, com. Oct.
14 Dom. infra Oct. comm. Oct. G Bonifacij.
20 Sabb. Vigil.

21 Dom. Pentec.

25 Dom. Trinit. com. Dom. 7. Pent.

29 Fer, 2. (O. D.) vel Phil. Nerij (26.)
JUNIVUS.

1 Fer. J. Corporis Chriſti.

4„ Dom. 2. com. Oct.
9 Fer. 6. Norberti (6.)
0 Sabb. B. M. (O. D.)
17 Dom. zg. com. Dom.
77 Sabb. B. M.
15 Dom. 4. com. Marci.

27 Dom. y. com. Oct.

JUILIUS.

1 Sabb. Homilia ut in 2. die infra Oc.
2 Dom. 6. com. Dom.
7 Fer. 6. (O. D.)
*$ Sabh. B. M.
9 Dom. 7.
77 Sabb. B. M.
16 Dom. ⁵⅛.

22%½ Dom. 9.

„—

errer

74 ler.
XC
yDemm

4

iie 4
DDom. 1.
zFer.2.
,Doinin/
Hppo⸗
Doun. /3.
L
Ebb. B.
p bon. /.

8

Nr60.
1N.B M.
Don /7
lon. .2
IIe.2 Noo
Ni &
Domin ,.
AIkr : de e
e , Ienm
uet 6,conn
bb corm

,Don A.4

Pril)con.
l & Co
oniecj

0.

/K

117

T ABüuULA XII.

2½ Fer. 2. Apollinaris (heri] commem. Vigil.
& Chriſtinæ.

Dem. Jv. /. Auguſt. comm. Abdon.

AuGUSTUIIS.

2 Fer. «. [O. D.]
6⁶Dom. I. 2. Auguſti commem. Dom.
7 Fer. 2. Lect. Dom. 2.
13 Domin. 12. 3. Auguſt. commem. Oct. &
Hippol.

20 Dom. 3. g. Auguſt. commemorat Dom.

& Oct.

256 Sabb. B. M. comm. Zephyrini.

27 Dom. 14. f. Auguſti.
S EPT E M B E R.

Fer. 6. O. D.]
2 Sabb. B. M.
3 Dom. 17. 1. Septemb.
0% Dom. /5. 2. Scptemb.
1 Fer. 2. Nicol. (heri) commemor. Oct. &
Proti, &c.
77 Domin. 17. 3. Septemb.
75 Fer. 2, de ea, vel de Stigmat. (heri]
20 Fer. 4. Temp. comm. Fer. nil de Vigil niſi
in Miſſa.
22 Fer. 6. commem. Mauritii.
2 Sabb. commemorat. Fer.
24½ Dom. 7. 4. Septemb.

—

25 Fer. J. Lect. Dom. .. Septemb.
OCTOBE R.

1Dom. 19. 7. Octeb. commemor. Remigii.
2 Fer. 2. de ea, vel de Angel. Cuſt.

2 Fer. 3. (O. D.) ſi non fuit dictum heri.

7 Sabb. B. M. commemor. Marci Gec.
5⁵ Dom. 2o. 2. Octob.
o Fer. 3. Birgittæ .]
15 Domin. 27. z. Octob.
21 ald. B. M. commemorat. Hilarion. & Ur-
ulæ.

22 Dom. 22. 4. Octob.

26 Fer. y. Lect. Dom. y. Octob.
29 Dom. 23. 7. Novemb.

NOVEMBI R.

5 Dom. 241. 2. Novemb. 4. Epiph. comm.
Oct.

's Fer. 6. (O. D.)

12 Dom. 2. 3. Novembr. „. Epiphan.
13 Fer. 2. Martini. (heri.)
79 Dom. 26. 4. Novemb. 6. Epiphan. comm.
Pontiani.

Reliqua uſque ad ſinem anni ut in Tabu-

la y.

Tomus II.

21¹⁸ TABULA XIII.
Litera Dominicalis B. cum Epacta xXvij. xvj. xv.
Xiv. xiij. Xij. Xj.
1Fer. l
IANUARIII S. APRILIS. “
2 Dom. vacat. Dom. Paſchæ. Cb.
. Don. 7. poſt Epiph. comm. Oct. „₰ Dom. in Albis. nn⸗
76 Dom. 2. 12 Fer. 2. Franciſc. de Paul. [2. Lect. Fer.2 dtenſ
19 Fer. g. Marcelli. () commemorat-Ma- 76 Sabb. B. M. l 1 et. 2 1
l⸗ 17 Dom. 2. comm. Aniceti. 6Kb. B.
232 Dom. 5. comm. Emerentianæ. 24 Dom. 3. pom h
26 Fer. 6. (O. D.) Kbb. con
29 Sabb. B. M. ſi ſit Biſſ. ſi non eſt, de DÜO- 7 rr /Dom 9.
minic. 4. Epiphan. cum Reſpon. Fer. M AIIIS§. „Kb. 5.!
K.. . 7 Donn,/0.?
3 Dom. Seprungel. In Midh 2. Orat. dé B. V. Pam. 7* 2*½ commem. Dam
*$ Dom. p. comm. Dom. N
F E BR UHARI/I IIS. ,,/er. . S Eect. Dom n comm. Fer. 2Ke;(0
12 Fer. g. Aſcenſio. . Domn:
2 Fer. 7. (O. D.) 13 Fer. 6. Nerei, &c. (heri) commem. Os. Slckamm
6 Dom. Sexageſ. commemorat. Dorotheæ. 1— Dom. infra Oct. comm. Oct. eDom .;
10 Fer. y. ad Magn. Si culmen. 2 Fer. 6. de cea. “ luchi.
2⸗ Sabb. B. M. 21 Sabb⸗ Vigil. Pent. 1lin /,4
2 eern⸗ Qinquag⸗ 22 Dom. Trinit. comm. Dom. 7. Pentec. 1 Ul
17 Er. 4. nerum. P .2. . Ril. Qerii. 7 . . n. /4,,.
20 Dom. 7. Quadrageſ. 30 ket. 2 (0.vel Phil. Neri. (26.)
22 Fer. 4. de ea, nil de Vigil. niſi in Miſſa. J . 8
8. In Biſſext. Tab. I2. 23. Feria f. de ea.
127 Dom. 2. (25.) 1 Fer. 4. Reſp. Fer. 2. [O. D.] ue
2 Fer. J. Corporis Chriſti ſine comm. M.
S. 7„ Dom. 2. commem. Oct. P Den. /,,,
MARTIUSZ. 6 Fer. 2, dc Oct. la,
o Fer. 6. Norberti, (6.) i &.
,4 n. g. 12 Dom. 3. commemorat. Baſilidis, &c:.
75 H. Wen:. . 75 Sabb. B. M. comm. Marci, &c.
20 Dom. Paſſionis. 0 Dom. 4 Gervalif, &
[22 Fer. 3. Joachim. (20.) . Dom. . comm. Geiva I; &c.
27 Deom. Palmarum. 26 Dom. y. comm. Oct.
H . . Fer. 2. Joan. & Pauli (heri) cemm. Odt.

WII. —

ed. ker⸗

cotmm, Fet.

hem. Ot.
Pentec.

ommmm.

em 00

—

— m

JuLIUS..

T, Fer. 6. Homil. ut in 4., die infra Oct.

à% Dom. 6. comm. Oct.

[y„ Fer. j. ¶O. D.
2 Sabb. B. M.

vo Dom. 7.
11 Fer. 2. Septemb. frat. heri] comnmaem.

Pij.

176 Sabb. B. M.
7 Dom. 5. comm. Alexij.
12 Jabb. comm. Vigil.
24 Dom. 9. comm. Chriſtinæ.
30 Sabb. B. M. comm. Abdon.

31 Dom. 1o. 7. Auguſt.
A. UH G USIUS.

2 Fer. 3. (O. D.)
7 Dom. 1I. 2. Auguſt. commem. Donati.

3 Sabb. comm. Vigil. & Fippol.
4½ Dom. 12. 3. Auguſti commemor. Oct. &
Euſebii.
2/ Dom. 13. 4. Aug. comm. Oct.
27 Sabb. B. M.
25 Dom. 14. y. Auguſt. comm. Dom.

&EEPTE M. B E K.

Fer. y. (O. D.]
3 Sabb. Z. M.
4 Dom. 17. 7. Septemb.

ti, &cc.

1 Dom. 76. 2. Septemb. comm. Oéct. & Pro-

77 Saeb. B. M. velde Stigmatibus.

* Dom. 1. 2. Septemb.
21 Fer. g. Temp. comm. Fer.
235 Fer. 6. comm. Fer.

24 Sabb. 4. Temp.
27 Dom. 16. g. Septemb.

OCTOEER.

1. Sabb. B. M. commemserat.
initio Eſther.
2 Dom. 79. 1. Octob.
à2 Fer. 2. (O. D.) ſi non eſt dictum.
9 Dom. 2o. 2. Octob.
o Fer. 2. Dioniſij heri.]
75 Sabb. B. M.
16 Dom. 21. g. Octob.
22 Sabb. B. M.
232 Dom. 22. g. Octob.
29 Sabb. B. M. Lect. Dom. y.
30 Dom. 22. 1. Novemb.

NOVE MBE R.

5⁶ Domin. 24. 3. Noveib. J. Epiph. comm.
Octav.
70o Fer. y. [O. D.]

13 Dom. 2r. 4. Novemb. 6. Epiph.

19 Sabb. B. M. Abdias, Jonas oommemorat.
Pontiani.

Reliqua uſque ad finem anni ut in
Tabula 6.

TABuILA XIII. 19

Remigij.
(HO. D.) vel de Angel. Cuſtod. cum

Ee⸗z

210

IIABULA XIV.

JAN uARIUS.

32 Dom. vacat.
70 Dom. 1. poſt Epiphan. commem. Oct.
17 Dom. 2. comm. Dem.
79 Fer. y. (O. D.)
23 Sabb. B. M. comm. Emerentianæ.

2½ Dom. 3.
25 Fer. y. Timothei. (24.) commemorat.
Agner. 2.
3o Sabb. de Dom. 4. Epiphan. cum Reſp.
Fer. Y.
31 Dom. Septuageſ. in Miſſa 2. Orat. de B. V.
2. Eccleſ. vel pro Papa.

F E B K UHARIUS.

5 Fer. . (O. D. )
6⁶ Sabb. B. M. comm. Dorotheæ.
7 Dom. Sexageſ.
⁸ Fer. 2. Romualdi. (heri)
11 Fer. J. 2d Magnif. Si culmen.
73 Sabb. B. M.
14 Dom. Quinquag. comm. Valentini.
77 Fer. 4. Cinerum.
21 Dom. 7. Quadrageſ.
23 Fer. 3. de ea, nil de Vigil. niſi in Miſſa.
(24.)
§. In Biſſext. Tabul. 13. 25. Feria 4.
de ea.
25 Dom. 2.

MARTIUS.

7 Dom. ʒ3. comm. Perpetuæ, &c.
5⁵ Fer. 2. Thomæ Aquin. (heri)
14½ Dom. 4.

Litera Dominicalis C. cum E Pacl Xvj. xv. xiv.
) Xiii. Xij. X. x

21 Dom. Paſſionis.
22 Fer. 2. Benedict. (heri)
25 Dom. Palmarum.

ATPRILIS.

4 Dom. Paſchæ.
5 Dom. in Albis.
12 Fer. 2. Franc. de Paul. (2.)
73 Fer. 2. Leonis, (I7.)
77 Sabb. B. M. comm. Aniceti.
7S5 Dom. 2. poſt Paſcha;,
24¼ Sabb. B. M
27 Dom. 3. comm. Domin.
26 Fer. 2. Lectio Domin. 3.

227 Fer. 3. Reſp. 7. No ct. Domin. 3.

MAIUS.

2 Dom. 4. comm. Dom. Lectio 1. Noctur.
Fer. 2.
1J Fer. 4. Reſp. 7. Noct. Dom. æ.
9 Domin. yj. commemor. Dominic.
o Fer. 2. Rogat. comm. Gordian.

tur.
„2 Fer. y. Aſcenſio.
6 Dom. infra Oct. commemor. Oct. & U-
baldi.
22 Sabb. Vigil. Pentec.
23 Dom. Pentec.
2 Fer. 2. ſine commm.

licis in Laud. tantum.

31 Fer. 2. [O. D.] vel Philippi Nerij
(256.)

12 Fer. 7. commem. Vigil. tres Miſſæ cantan-

30 Dom. Trinit. comm. Dom. I. Pent. & Fe-

WNI-

1ler l
lel 4
Dom.?
Kbb. N
is, &
, Dom. 5.
Vler 5, 41
, Kbb. B
„Dom 4,
„Domn. .

er. 5. Ho
4 Domn 6,4
1Kr.2 t
l 4. 0
1 Dom., co
1 b . M
Domn 6,co
/omn g c
er ,led
1 Nb. B. M

4U

Donn ,/.
1 lec

—

01. Nou.

4.
inic.
I.
Ailecamur.

06. .

Pent &fe

lipei Ne

A BULA XIV.

T

JUNIIIS.

1 Fer. 3. Reſp. Fer. 2. præced. (O. D.)
3à Fer. y. Corporis Chriſti.
56 Dom. 2. comm. Oct.
12 Sabb. Norberti ( 6.) commemorat. Baſili-
dis, &c.
12 Dom. 53.
Fer. 3. Anton. Pat. (.) comm. Viti, &Ec.
19 Sabb. B. M. comm. Gervaſij.
20 Dom. 4. comm. Silverij.
27 Dom. y. comm. Oct.

J ULIIuS.

1 Fer. y. Homil. ut in 4. die infra Oct.
4 Dom. 6. comm. Oct.
7 Fer. 2. de Oct. vel Eliſabeth. (heri)
7 Fer. 4. (Q. D.)
11 Dom. 7. comm. Pij.
7 Sabb. B. M. comm. Alexij.
19 Dom. . comm. Symphoeroſæ.
27 Dom. 9. cComm. Dom.
27 Fer. 3. Lect. Dom. g.
31 Sabb. B. M.

AUIGUSTUS.

1 Dom. Jo. /. Auguſt. comm. Dom.
2 Fer. 2. Lect. Dom. 1. Auguſt. O. D.]
7 Sabb. B. M. comm. Donati.
5⁶ Dom. 11. 2. Auguſt.
9 Fer. 2. Cyriaci (heri) commem. Vigil. &
Romanl.
Dom. 12. 3. Auguſt. comm. Dom.
76 Fer. 2. Lect. Dom. 7.

22 Dom. 137. 4. Auguſt. comm. Dom.

25 Fer. 4. Lect. Dom. 4.
29 Dom. 14. 7. Septemb. eomm. Dom.
30 Fer. 2. Lect. Dom. 1. Septemb.
31 Fer. 5. Reſp. Dom. 7. Septemb-

1 Fer. 4. (O. D.)
„ Sabb. B. M.

Fer. 4. comm. Fer. 4. Temp.

2 Sabb. B. M.

Dom. 253. . Novemb.

221

—

S EPTEMBE R.

y Dom. j. 2. Septemb.
72 Dom. 16. f. Septemb. comm. Oct.

77 Fer. 6. de ea, vel de Stigmatibus, cum
com. Fer.
75 Sabb. 4. Temp.
19 Dom. 77. 4. Septemb.
22 Fer. 4. Januarij &c. M. (19.) com. Mauriti.

26 Dom. 15. J. Septemb. comm. Cypriani.

OCTOBFE R.

2 Sabb. B. M. (O. D.) ſi heri non fuit dictum.
3 Domin. 19. . Octob.
7o Domin. 20. 2. Octob.
76 Sabb. B. M.
77 Dom. 21. 3. Octob.
27 Sabb. B. M.
24 Dom. 22. 4. Octob.
29 Fer. 6. Lect. Dom. 5. Octob.
30 Sabb. de Vigil.

NOVE MBE R.

72 Dom. 24. 3. Novemb. 5. Epiph. com. Oct.
7o Fer. 4. (OQO. D.)
132 Sabb. B. M.
14 Dom. 25. 4. Novemb. 6. Epiphan.
79 Fer. 6. Amos, Abdias.

Reliqua uſque ad finem anni ut in Ta-
bula 7.

Ee3 TA-

222

TABULA XV.

1ANUARIUS.

4 Dom. vacat.
77 Dom. 1. poſt Epiphan. commem. Oct. &
Higyni.
S Dom. 2. comm. Dom.
19 Fer. 2. Lect. Dom. 2. (O. D.)
27 Dom. z. comm. Dom.
26 Fer. 2. Lect. Dom. „.

51 Sabb. de Dom. 4. Epiphan. cum Reſpon.

Fer. æg.

EEBRIARIIS.

3. Eccleſ. vel pro Papa.
32 Fer. 3. Ignatij (/.) comm. Blaſij.
4 Fer. 4. (O. D.)
5⁵ Dom. Sexagel.
14 B. M. comm. Valentini.
„„ Dom. Qu'nquageſ. comm. Fauſtini.
1§ Fer. 4. Cinerum comm. Simeonis.

22 Dom. 7. Quadrageſ.

(24.)
§. R. Biſſext. Tabul. 14. 23. Fer. 3. de ea.

MXAARITIIII S.

5 Dom. 3.

Dom. 4.

22 Dom. Paſfeon.
29 Dom. Palmarumm.

Dom. Septuageſi in Miſſa Ora. 2. de B. V.

25 Cathedra (heri) nil de Vigil. niſi in Miſſa
* 2¾ . 2. ea, nil de Vigil. niſi in Miſſa.

Litera Dom. D. cum Epacta xv. Xiv. Xiij.
xij. Xj. x. 1X.

APRILIS.

5 Dom. Paſchæ.

72 Dom. in Albis.
12 Fer. 2. Franc. Paul. (2.)
14 Fer. 2. Leonis. (1r. )cormmn. Tiburtij.

5 Sabb. B. M.

19 Dom. 2. poſt Paſcha.
26 Dom. 3.
27 Fer. 2. Cleri, &c. (heri

MAJUUS.

3à Dom. g. commem. Dom.
4Fer. 2. Lect. Dom. 4.
JFer. 3. Reſp. 7. Noct. Dom. 4.
70o Dom. y. comm. Gordiani.
17 Fer. 2. Rogat.
13 Fer. 4. Vigil.
14 Fer. p. Aſcenſio. ſine comm.
iz Dom. infra Octav. comm. Oct.
24 Dom. Pentec.
2 Fer. 2. ſine comm.
26 Fer. 3. ſine com.
31 Dem. 7. Trinit. comm. Dom. & Petronil-
læ in Laud. tantum.

JuNIusS.

1 Fer. 2. (O. D.) vel Philippi Nerij (26. Maij.)

Fer. j. Corporis Cluiſti.
7 Dom. 2. com. Oct.

un Fer. 6. Oct. Corporis Chriſti.
12 Fer. 6. Barnabæ (heri) comm. Baſilidis, &c.

14 Dom. 3. comm. Dom.
1y Fer. 2. Norberti (6

—

6.) commem. Viti, &c.
20ο Sabb. B. M. comm. Silverij. .

27 Dom.

R —

„yDom. 4.
„bh
FDom

,Domn 6,6
jlel s le
.
(lb D. N
un
Kbb
6n 11
0 Donn 9, c

Ilar r lech

8

1Don ,
k60.
Atd umm
on 112,

(onn ,2 3.

06.
db. COrN.

Dom /74

Pomm /4,,5
.

8ID

1 E 1
Nn / 2.5
/ 45§.
raoomme

Dwen-

aiNi

lds, A⸗

——

TABULA XV. 223

2/ Dom. 4g. 179 Sabb. .Fer. nil igil. niſi i iſſa.
27 Sabb. oomm. Vigil. S Don , „ Nneng. Vigl mi ia iſle.
25 Dom. . comm. Oct. 2æz Fer. 7. Euſtachiy, &c. comm. Mauritii.
JHLILUS. 27 Dom. S. y. Septemb.
25 2. Coſmæ, &c. (heri)
Dom. 6. comm. Oct.
7 Fer. 5. Leonis. (25. Jun.) OCTOBE K.
„ Fer. 4. (O. D.)
„Sabb. B. M. comm. Pij. 2 Per. 6. O. D.
2 Dom. z. comm. Naboris, &c. 5 Sabb. B. M.
* Sabb. B. M. comm. Symphoroſæ. Dom. 9. 1. Octob. commem. Dom.
19 Dom. 5. Fer. 2. Lect. Dom. 1. Octob.
26 Dom. 9. comm. Dom. 170 Sabb. B. M.
29 Fer. 2. Lect. Dom. 9. I Dom. 206. 2. Octob.
17 Sabb. B. M.
AUGUS 1 UI S. 15 Dom. 21. 3. Octob. comm. Dom.

2 Dom. Jo. 7. Auguft. 6oemm., Stephani- 2 Dom. 22. g. Octob. commemor. Chry-
Pfer. 6. (O. D.) uunthi.
5 Sabb. comm. Vigil. 29 Fer. g. Lect. Dom. y. Octob.
9 Dom. 7. 2. Auguſt. comm. Romani.

176 Dom. 12. 3. Auguſt. commemorat. Don. NOVEMBE R
22 Sabb. com. Vigil. „ Dom. 23. 7. Novemb. comm. Dom.
23 Dom. 13. 4. Auguſt. Fer. 2. Lect. Dom. 1.
30 Dom. /4. I- Septemb. commemor:. Felicis, ꝓ Dom-. 24. 37. Novemb. y. Epiph. „ comm.
&c. Dom.
r 170 Fer. 3. (O. D.)
S E PT E MBE R. 15 Fer. 6. Reſp. 1. Noct. Dom. 1.

14 Sabb. B. M.
Fer. 5. (O. D.) 77 Dom. 21. 4. Novemb. 6. Epiph.
„ Sabb. B. M. 2o Fer. 6. Abdias, Jonas.
⁶ Dom. 75. 2. Septemb.
15 Dom. 16. .. Septemb. comm. Octav. Neſiai uſqu- ad fnemm anni urin Ta-

176 Fer. 4. commem. Fer. 4. Temp.

Bula z.

FX

TABULA KXKXVI.

Litera Dom. E

IANzuIARIUS.

7 Dom. vacat.
2 Dom. 1. poſt Epiph. comm. Oct.
79 Dom. 2. Comm. Marij, &c.
23 Fer. J. (O. D.)
26 Dom. 5.

gnetis 2

3/ Fer. 56. de Dom. 4. Epiph.
F E BRUARIIIS.

Sabb. Lect. t. Noct. Dom. g.
2 Dom. Septuageſ. in Miſſa Orat. 2. de B.
Virg. =. Eccleſ. vel pro Papa.

Blaſij.
4 Fer. y. [O. D.
§⁹ Sabb. B. M.
9 Dom. Sexageſ. comm. Apolloniæ.
17 Sabb. B. M. comm. Fauſtini.
4 Dom. Quinquageſ.
19 Fer. 4. Cinerum.
22 Sabb. de Vigil. in Miſſa tantum.
232 Dom. 7. Quadrageſ. (24.)
§. Iu Biſext. Tab. 17. 23. Fer. 2. de ea.

MARTIUS,.

2 Dom. 2.
9 Dom. 3.
7o Fer. 2. Quadraginta mart. (heri)
76 Dom. 4.
25 Dom. Paſſionis.
30 Dom. Palmarum.

1

25 Fer. 3. Polycarpi (26. )coramezorat. A-

5 Fer. 2. Purificatio (heri) commemorat.

—

cum Epacta xiv. Xiij. Xj.
Xj. X. ix. viij.

A PKIL. IS.

6 Dom. Paſchæ.
72 Dom. in Albis.
14 Fer. 2. Franc. Paul. (2. comincmotat. Ti-
burtij.
Fer. 3. Leonis. (u.)
79 Sabb. B. M.
26 Dom. 2.
27 Dom. 7.

MAIJUS.

4 Dom. g. comm. Monicæ.
70 Sabb. B. M. comm. Gordiani.
11 Dom. .
12 Fer. 2. comm. Fer. Rogat.
14 Fer. 4. comm. Bonifacij.
775 Fer. j. Aſcenſio.
7* Dom. infra Oct. comm. Oct.
2 Dom. Pentec. ſine comm.
26 27. ſine comm.

JuNIUUs.

7J Dom. 1. Trinit. comm. Dom.
2 Fer. 2. (O. D.) vel Philippi Nerij [26.
Maij] comm. Marcell.
3 Fer. 3. Reſp. Fer. 2. præced.
Fer. Corporis Chriſti.
5§5 Dom. 2. comm. Oct.
I Dom. „. comm. Viti, &c.
76 Fer. 2. Norberti (.]
27 Sabb. B. M.
22 Dom. 4. comm. Paulini.
29 Dom. j. comm. Dom.

nn

dign
1 er . DP

Tu.

Fer.5
6Dom.
yFer
bb.

bbon.
let.5.
Ko.

“
Domt

„ Dom.
A

1 bb. D
3 Dom.!
ler. ,
Don
1Dotn. ,.

IIL2.1

yDon. 1

Dom.,

keel,

Dn
6I.

Ilet. .

2 D
D,
6 ler 1
l,
N. N
Petia
E ,c

ng

nemorat, Ii-

.———

TABILA XVI 22 ½

1 Fer. 2. Lect. Dom. 7
6 Dom. 6. comm. Dem-.
7 Fer. 2. (O. D.)
72 Sabb. B. M. comm. Naboris, &c.
12 Dorm. y.
Fer. 3. Anacleti (13.)
19 Sabe. B. M.
20 Dominic. . comm. Margaritæ.
27 Dom. y. comm. Pantaleonis.

AuGUSTuS.

2 Sabb. B. M. comm.- Steph. [O. D.
3 Dom. 10. 1. Augulſt.
7 Fer. y. Inventio Stepl nani L à. 14 comm.
Donati.
, Dom. 77. 2. Auguſt. comm. Dom.
7t. Fer. 2. Lect. Dorn. 2. .
77 Dom. 12. 3. Aug. comm. Dom.
2 ¼¾ Dom. 13. 4. Aug. comm. Dom.

Fer. 2. Leck. Dom. 4. Auguſt.

35 Sabb. B. M. comm. Felicis.
31 Doni. 14. 1. Septemb.

SEPFTE M B E R

1 Fer. 2. [O. D. ]
6 Sabb. B. M.
7 Dom. 5. 2. Septemb.
14. Dom. 76. 3. Sept. comm. Domin.

176 Fer. 3. Lect. Dom. 3.

17 Fer. 4. Temp. E. 1. Nodt. Dom. vel de
Stigmat. comm. Fer.

2 Fer. y. Lect. & Reſp. Dom. 5.

5 Dom. 19. 2. Octob. commemor. Placidi.

20 Sabb. commemorat. Fer. de Vigil. in Miſſa
tantum.
27 Dom. 12. g. Septemb. comm. Dom.
22 Fer. 2. Lect. Dom. 4.
2 ½ Fer. 4. Reſpon. 7. Noct. Dom. 4.

27 Dom. 15. 1. Octob.
OCTOBE R.
2 Fer. j. (O. D.)

11 Sabb. B. M.
12 Dom. 2o. y. Octob.
19 Dom. 21. 4. Octob.
25 Sabb. B. M. comm. Chryſanthi.
26 Domin. 22. y. Octob. commemorat. Eva-
riſti.
29 Fer. 4. Lect. Fer. 2.
30 Fer. . Lect. Fer. 3.

NOVE MEFBE R.

2 Dom. 23. 7. Novemb. commem. Oct.
5 Fer. 2. comm. Defunct.
9 Dominica 2a. 5. Novemb. y. Epiph. com.
Dom.
o Fer. 2. Lect. Dominic. zy. Novemb.
(O. D.)
7y Sabb. B. M.
77 Domin. 25. 4 Novembr. 6. Epiphan.
19 Fer. 4g. Ioel. in Fer. 3.
290 Fer. y. Amos, Abdias, Jonas.

Reliqua uſque ad finem anni ut in

omus I1.

75 Fer. j. Reſp. 2. Noctur. Dom. ſi heri de Tabula Z.
Feria Vide pag. 67.
19 Fer. 6. comm. Fer.
— Ff —FTXA-

26˙ IABGULA XVII.

„
Litera Dominicalis F. cum Epacta xiij. xij. Xj. „yhon:
X. X. viij. vij. y Don /
JANUIARIUS. 1 APRIL IS.
5⁶ Dom. vacat. 7 Dom. Paſchæ. 1ler2.
2 Sal b. de Dom. infra Oct. comm. Oct. in 77 Dom. in Albis comm. Tiburtij. Dom. .
Miſſa duæ Orationes. 1y Fer. 2. Pranciſci de Paul. Lz.) fel 2.
73 Dom. 7. poſt Epiphan. vacat. 76 Fer. 3. Leonis (11.) 1/ om /.
9 Sabb. B. M. comme Marii y Her.2l
79 82 .„M. CO mmorat. Marij, &c. 20% Sabb. B. M. 7
(O. D.) 25 Dom. z. comm. Vitalis. alheb!
20 Dcm. 2. comm. Dom. rbom h
27 Dom. 2. comm. Dom. A §. „ h B.
29 Fer. 3. Reſp. 1. Noct. Dom. 2. M AIII /Donn .
1 Fer. y, de Dom. 4. H.5 N
5 1. 4 Sabb. B. M. comm. Monicæ. HD B
P J Dom. 4.
fE BRHARIUS. 7 Sabb. B. M. in
” 722 Dom. F.
2 Fer. ⁶ Lect. 7. Nocturn. Dom. 4. 73 Fer. 2. Nerei, &c. (heri) comm. Rogat.
5 DBom. Septuageſ. comm. Blaſii. Fer. 4. Vigil. ile 6 6
1 Ecr. 2. (O. D.) 76 Fer. y. Aſcenſio ſine comm. Dn ,
2² Labb. B. M. comm. Apolloniæ. Dom. infra Oct. comm. Oct. & Pudentia- Iler/ Ren
70 Dom. Sexageſimæ. næ Don. n.⸗
12 6 Zabb. 2. NI. 2† de Urbano, comm. non in Miſſa. . dani
32 Por A uone 26 Dom. Pent. ſine comm. 3 Don ,
2% 1 cr. 4. Cineriun. 27 Fer. 2. ſine comm. Don .
23 Fer. y. nil de Vigil. nifi in Miſla (21.) in:lu
§. Iu Biſſext. Tabul. 16. 23. Dom. I. ini
24 Dom. 1. Quadrageſ. 6 2. ) . 1 U N I US. ,A
27 Fer. 2. Mathiæ (heri) (26.) . rin bedl
2 Dom. 7. Trinit. comm. Dom. & Marcel- 81
ini, & c. in Laud. tantum. r.
MARTIIIS. lini, r .
2 Fer. 2. (O. D.) vel Philippi Nerii (26.)
Dom. 6⁶ Fer. J. Corporis Chriſti. IMn 4,.
g Damm. . 9 Dom. 2. comm. Oct. & Primi. lu.M.
7 Dom. z1. comm. PDatticij. 5 kel Ei ec rotis Dum , ec. ,naſ0.
241 Dom. Paſſion. 35 “ . 5 orberti . comm. Viti, &c. 1M.
2 . . . . mn. ,.2.
5. Dom Paln 77 Fer. 2. Antonii Pat. 3 12. = 1Don 3
22 Sabb. de Vigil. comm. Paulini. aeled
, beea
Rene
22 Dom.

mm. Nogr⸗

X Pudenir

ſ.

& Maxcl.

eni )

in, K⸗

Don.

FABNLA XVII.

227

7 Fer. 2. Lect. Dom. y.
7 Dom. 6.
5* Fer. 2. [O. D.]
741 Dom. z. comm. Dom. & Henrici.
y Fer. 2. Lect. Dom. „.
20 Sabb. B. M. comm. Margaritæ.
21 Dom. S. comm. Praxedis.
27 Sabb. B. M. comm. Pantaleonis.
25“ Dom. 9.
39 Fer. 3. Nazarij &c. (25.) commemor. Ab-
don, &c.

A U GUSTIUS.

2 Fer. 6. (O. D.)
4 Dom. o. J. Auguſt. commemor. Dom.
9 Fer. 6. Reſp. . Noct. Dom. 1.
7 Dom. u. 2. Auguſt. comm. Oct. & Ti-
burtij, &c.
75 Dom. 12. 3. Auguſt. com. Oct. & Agapiti.
27 Dom. 13. 4. Auguſt.
26 Fer. 2. Ludovici (heri) commemorat. Ze-
phyrini.

5/ Sabb. B. M.

8EP T E MBF R.

7 Dom. 74. 1. Septemb. commem. Xgidij
& 12. M.
2 Fer. 2. (O. D.)
7 Sabb. B. M.
⁵ Dom. J. 2. Septembr.
75 Dom. 76. 3. Septemb. comm. Dom.
76 PFer. 2. Lect. Dom. 3. Sept emb.
177 Fer. z. de ea Reſp. 1. Noct. Dom. 5. vel de
Stigmat.

—
2 Don. comm. Dom. 75 F SeGmar t Reſponſ. .. Noct. ſi heri de
JU L I U 5 20 fres rommem. Fer. de Vigil. non niſi in
1 8. iſſa.

2/ Sabb. comm. Fer.
22 Dom. 17. 4. Septemb. comm. Mauriti.
26 Fer. y, Lect. Dom. 5y. Septemb.
2% Sabb. B. M.
29 Dom. z. . Octobr. comm. Dom.

OCTOBER.

2 Fer. 666 & Reſp. Domin. 1. Ocob.
D.) niſi heri ſint dict e
(o.b. ictæ Lect. &
3 Fer. j. Reſp. 2. Noct. Dom.
y Sabb. B. M. comm. Placidi.
6 Dom. „. 2. Octob.

7 Fer. 2. Brunonis heri comm. Marci, &
aliorum.

72 Sabb. B. M.
72 Dom. 20. 3. Octob.
79 Sabb. B. M.
206 Dom. 21. 4. Octob.
26 Sabb. Vigil. comm. Evariſti.
27 Dom. 22. py. Octob.
29 Fer. 3. Lect. Fer. 2.
30 Fer. 4g. Le ct. Fer. 7.

NOVE MB E R.

3à Dom. 23. 1. Novemb. comm. Octav.
o Dom. 2½. 3. Novemb. y. Epiphan. comm.
Tryphonis, &c.
17 Fer. f. (O. D.)
76 Sabb. B. M.
77 Dom. 2r. g. Novemb. 6. Epiphan.
79 Fer. 3. Gregorij 1z.] comm. Pontiani.

Reliqua uſque ad finem anni ut in Ta.
Dula 32.

6 4

Ff⸗ TXA

228

TABULA XVIII.

Litera Dominicalis G. cum Epacta xij. xj. x.
ix. viij. vij. vI.

IANUARIUS.

7 Dom. 7. poſt Epiph. eomm. Oct.
14½ Dom. 2. comm. Felicis.
j9 Fer. 6. Hilariil14.] comm. Marii-
27 Dom, g. comm. Dom. :
23 Fer. 2. O. D.]
2⅝ Dom. g. comm. Agnetis 2.

FEBKRIHARIUS.

32 Sabb. B. M. comm. Blaſii (O. D.)
2 Dom. Septuageſ.
70 Sabb. B. M.
11 Dom. Sexagel.
77 Fer. y. ad Magnif. Quod autem.
77 Sabb. B. M.
Dom. Quinquageſ. comm. Simeonis.
21 Fer. 4. Cinerum.

22 Fer. 6. de ea, nil de Vigil. niſi in Miſſa.

C2.)
§. Ia Biſſ. Tab. 17. 23. Sabb. PFer. Ge.
27 Dom. 7. Quadrag. (26.)

MARTIUS.

4 Dom. 2. comm. Lucii.
7 Fer. 2. Caſimiri (heri.)
11 Dom. 3. Quadrag.
75 Dom. 4.
W Dom. Paſſionis.
26 Fer. 2. Annuntiat. (heri)

APRILIS.

1 Dom. Palmarum.
5⁹ Dom. Paſchæ.

77 Dom. in Albis.
16 Fer. 2. Franc. de Paul. (2.)
1y Fer. 3. Leonis (II.) comm. Aniceti.
2/ Sabb. B. M.
22 Dom. 2. poſt Paſcha.
24 Fer. 3. Soticris, &c. 22. ]
25 Sabb. B. M. comm. Vitalis.
29 Dom. 7.

MA JUS.

4 Fer. 6. Petri mart. (29. April. i.) commem.

Monicæ.
„ Sabb. B. M.
6 Dom. 4. comm. Dom.,
7 Fer. 2. Lect. Dom. 4.
77 Fer. 6. Reſp. 1. Noct, Dom. 4.
77 Dom. y.
74 Fer. 2. Rogat. commem. Bonifacii.
76 Fer. 4. Vigil. comm. Ubaldi.
77 Fer. y. Aſcenſio.
20 Dom. infra Oct. comm. Oct.
26 Sabb. comm. Eleutherii non in Miſſa.
227 Dom. Pentec. ſine comm.

J UNIIUS.

32 Dom. Trinit. comm. Dom. 1. Pentec.
4 Fer. 2. (O. D.) vel Phil. Nerii. (26.)
7 Fer. j. Corporis Chriſti.
70o Dom. infra Oct. comm. Oct. .
72 Fer. 4. de Oct. Corporis Chriſti.
714½ Fer. yr. Oct.
Fer. 6. Ba ſilii heri] comm. Viti, &c.
76 Sabb. Anton. Pat. J.]
77 Dom. 3.
24 Dom. 4. comm. Dom.

ULI-

,Dom.,
b. B
,Don.
Doln./.
1Sabb. .
„ Domm .
„ Dom 9.
„ lel a. M

1

ifer ,6
PDom ,..
er zlel
1 Dom./:
pDom. 2,

em /7,,

ceti⸗

commmenn.

ci.

Peotec,
(2)

TA BüuLA XxvVIII.

J ULIUS.

„ Dom. r. comm. Dom.

Sbb. B M. (0.5.
5§ Dom. 6.
17 Dorn. 7.
21 Sabb. B. M. comm. Praxcdis.
22 Dom. 5. comm. Dom.
29 Dom. 9. 7. Auguſt. comm. Felicis, &c.

530 Fer. 2. Marthæ (heri) comm. Abdon, &e.

AUG;USIUS.

2 Fer. . (O. D.)
y Dom. Io. 2. Auguſt. comm. Dom.
7 Fer. 3. Lect. Dom. 2.

72 Dom. . 3. Auguſt. comm. Oct. & Claræ.

9 Dom. 12. 4. Auguſt. comm. Oct.

26 Dom. 3. y. Auguſti commem. Zephyrini.

3 E P TI E MBE R.

1 Sabb. B. M. commemorat. £gidij mart.
[0.b.
2 Dom. 14. 7. Septemb.

Dom. 7y. 2. Septemb. commem. Oct. &

Gorgonii.

116 Dom. 76. 5. Septemb. commemor. Euphe-

miæ.

77 Fer. 2. Cornelii (heri) vel de Stigm.

15 Fer. 2. Cornelii, ſi heri de Stigm.
79 Fer. 4. Temp. commemor. Fer.
21 Fer. 6. commem. Fer.
22 Sabb. comm. Mauritii.
23 Dom. 7. 4. Septemb. commem. Theclæ.

2 Fer. 2. Lini (heri)

27 Féer. y. Lect. Dom. y.
25 Fer. 6. Reſp. J. Noct. Dom. y.

eo Dom. 15. 1, Octob. comm. Dom.

OCTOBE R.

2 Fer. 3. Lect. & Reſp. 1. Noct. Domin. 7.
Octobris ( O. D.) niſi heri dicta.
7 Dan- 79. 2. Otobris, commem. Marci,
c.
77 Sabb. B. M.
74 Dom. 20. 3. Octob.
17 Fer. 2. Calliſti (heri)
20 Sabb. B. M. L
2 Dom. 21. 4. Octob. commem. Hmarionis,
& Urſulæ.
25 Dom. 22. y. Octob. eommem. Doin.
29 Fer. 2. Lect. Lom. y.

30 Fer. 2. Lect. Fer. 2.

NOVEMBE R.

2 Fer. 6. Lect. Fer. 7.
4 Dom. 23. 1. Novemb. comm. Oct. Vitalis,
Ec.
y Fer. 2. de Oct. vel Caroli (heri) comm.
Oct.
70% Sabb. B. M. commemorat. Tryphonis;,
(0. D.)

77 Dom. 24. 5. Novemb. y. Epiphan. comm.

Dom.
I2 Fer. 2. Lect. Dom. 5.
15 Domin. 27. 4. Novemb. 6. Epiph. comm.

Dom.
19 Fer. 2. Lect. Dom. 4.

Reliqua uſque ad finem anni ut in Ta-
bula 4g.

J5½ .-

229

TABuILA XIX.

OQ

J ANuÿ̃uARKIUIS.

I Dom. vacat.
5⁵ Dom. 1. poſt Epiphan. comm. Oct.
„ Dom. 2. comm. Mauri.
79 Fer. yF. Pauli Erem. (.) commemor. Ma-
rij, &c.
22 Dom. 5„.
232 Fer. 2. Vincentü, &c. (hexri) commemo-
rat. Emerentianæ.
25 Sabb. B. M. gommemorat. Agnetis, 2
(O. D.)
29 Dom. .

F E BRUARIII S.

3 Fer. S D.)
4 Sabb. B
„ Domuinica ge tuagel imæ.
6 Fer. 2. Agathæ heri] comm. Dorotheæ.
„7 Sabb. B. M.
72 Dom. Sexageſ.
76 Fer. y. ad Magnif. Semen.
175 Sabb. B. M. comm. Simeonis.
1b9 Dom. Quinquageſ.
22 Fer. 4. Cinerum.
23 Fer. y. Cathedra (heri) nil de Vigil. niſi
in Miſſa.
* 23 Fer. y. de ea,
(24.)
In Biſſext. Tab. 15. 23. de Fer.
26 Dom. 7. Quadragel. (27.)

MAR IIUSZ.

nil de Vigil. niſi in Miſſa.

GSc. Ae ea.

7 Dom. 2.

12 Dom. 5. (Wadragel.

30 Fer. 7

Litera Dominicalis A. cum Epacta xſ. x. ix.
viii. vij. vj. v.

13 PFer. 2. Gregorii (heri.)
179 Dom. 4.

22 Fer. 4. Joſeph. (179.)
26 Dom. Paflionis.

APRIL.IS.

2 Donr. Palmarum.
9 Dom. Paſchæ.
76 Dom. in Albis.

17 Fer. 2. Franc. Paul. (2.) somm. Aniceti.

75 Fer. 2. Leonis (77.)
23 Dom. z. poſt Paſcha.

24 Fer. 2. Georgii (lheri.)
50o Dom. 3.
M A/J U S§. *
4 Fer. y. Cathar. Senen. go. April. comm.
Monicæ.
7 Dom. 4.

70 Fer. 4. Stanislai. (2. Jcomm. Gordiani, &c.
17 Sabb. B. M.
11 Dom. j. commem. Bonifacii.
17 Fer. 2. Rogat.
17 Fer. 4. Vigil.
75 Fer. y. Aſcenſio.
21 Dom. infra Oct. comm. Oct.
27 Sabb. com. Joan. Pap. ſed non in Mifſla.
25 Dom. Pentecoſt.
ſine comm.

JUNIIIS.

„ Dom. 7. poſt Pent. Trinit. com. Dom.
y Fer. 2 [O. D.

* Fer. y. Corporis Chriſti.

11 Dom-

1Dom.?
ſel. 50
1Ee
„ „Kbb. 5
bom5
Dom

bh o
1 Domn. , c
fe6,((
b. B.
cDon ,
(t Don ,.
„Don ,.
4e.⸗ po.
Cnrläne.

Don g,

a lec.

Dnn34
n . 4

NN. M.e
n,

TABULA XIXXxX 221

1 Dom. 2. eomm. Dom. & Oct. 1 Dom. 16 .
t. 16. 2. Septemb.
13 Fer. 3. 1* Oct. Oorporis Chriſti. 75 Fer. 2. de ca vel de Stigmatibus [heri]
16 M :. 3 “l at. (13.) 20 Fer. 4. Temp. comm. Fer. nil de Vigil.
1 Sabb. B. M. .V niſi in Miſſa.
5 Dom. s. comm. Marci, &c. 257 Sabb. commem. Feriæz.
25 Dom. . comm. Oct. 2½ Dom. 7. 4. Septemb.
25 Fer. y. Lect. Dom. y. Septemb-
J ULINIS. eptent
0 C T O .
Sabb. Dom. ut in 2. die infra Oct. 3 E K
2 ndoer⸗ Tc en. Dom. Dom. (b. 1. Octob. comm. Remigii.
5 er e. . 6.0 . J. 2 Fer. 2. de ea, vel de Angelis Cuſtodibus.
. 7 abt . . 3 Fer. y. O. D.] ſi heri non fuit dictum.
Nmm. Aticet:; HW m. . . . 7 Sabb. B. M. comm. Marci, &c.
9 . de . b. M. 5⁶ͤ Dom. 19. 2. Octob.
De B. M. o Fer. 3. Brigittæ .]
55 Bom. . y Dom. 20. y. Octobr.
24 Fer. 2. Apollinaris 6 heri) com. Vigil. & 72 Pol. . . Octon Hilarionis, & Urſulæ.
⸗ Chriſtinz. 26 Fer. y. Lect. Dom. y. Octob.
30 Dom. 9. 1. Auguſt. comm. Abdon, &c. 29 Dom. ze. 1. Novemb
hii er A UGUST US. N O VE M B E R
”M 4 Fer. 4. [O. D.] .
mnäniln 6 Dom. 10. 2. Auguſti, comm. Dom. 1 Dor. . 5. 2. Novemb. comin. Oct.
/ Fer. 2. Lect. Dom. 2. 1o Ter. 6. (O. D.)
DJMD 72 Dom. 24g. 3. Novemb. y. Epiph.

13 Dom. 1I1. 37. Auguſt. com. Oct. & Hippol. .. .
732 Fer. 2. Martini [heri.]
2̈* Dom. 12. 4. Auguſt. comm. Dom. & Oct. „9 Dom. 27. 4. Novemb. 6. Epiphan. comn.

26 Sabb. B. M. comm. Zephyrini. Pontiatti
27 Dom. 13. J. Auguſti. OntiaiiI.
n M - Reliqua uſque ag finem anni ut in
§S EPT E MB E R. Tabula y.
1 Ter. 6. (O. D.)
2 Sabb. B. M.
3à Dom. 14. 7. Septemb.

70 Dom. J. 2. Septemb. B
„ Fex 2. Nicol. heri commem. Oct.

232 TAB U I.

A xx.

—

IANNHARIUS.
2 Dom. vacat.
9 Dom. 1. poſt Epiph. comm. Oct.
76 Dom. 2.
79 Fer. 4. Marcelli. (16.) commemor. Marij,
Gc.
23 Dom. 5. commem. Emerentianæ.
2 Fer. 6. [O. D.]
29 Sabb. B. M.

Litera Dominicalis B.
vViii. vij⸗

39 Dom. 4.

F E BRUARIUS.

% Fer. j. (O. D.)
4 Fer. é6. ſi non eſt Biſſ. fit de Domin. y. Epi-
phan.
6 Dom. Septuageſ. comm. Dorotheæ.
12 Sabb. B. M.
13 Dom. Sexageſ.
77 Fer. y. ad Magn. Si culmen.
19 Sabb. B. M.
20% Dom. Quinquageſ.
33 Fer. 4. Cinerum nil de Vigil. niſi in Miſſa.
21.]
§. . Biſſext. 23. Feria 4. Cin. & Tabul. 19.
23. Feria y. de ea, &.
27 Dom. J. Quadrageſ. 25.

M A K TIUS.

⁶ Dom. 2.
„3 Dom. z. Quadragel.
20% Dom. 4.

22 Fer. 3. Ioachim (20.)
27 Dom. Paſſionis.

cum Epacta x. ix.
vj. v. ive

APKRILIS.

32 Dom. Palmarum.
10 Dom. Paſchæ.
17 Dom. in Albbis comm. Aniceti.
15 Fer. 2. Leonis (11.)
i9 Fer. 3. Lect. Fer. 2. præced.
24 Dom. 2. poſt Paſcha.

MAIIIS.

1 Dom. 2. commem. Dom.
2 Fer. 2. Lect. Dotm. 32.
y Fer. y. Reſp. 1. Noct. Dom. 3.
5⁵Dom. 4. comm. Dom.
9 Fer. 2. Lect. Dom. 4.
14 Sabb. B. M. comm. Bon ifacii.
7y Dom. y.
16 Fer. 2. Rogat. comm. U baldi.
19 Fer. y. Aſcenſ. ſine comm.
22 Dom. infra Oct. comm. Oct.

com. Joan. Papæ. .
29 Dom. Pentecoſt.
3o òà& ſine commem.

JuNIIS.

5 Dom. 1. poft Pent. Trinit: comm. Dom.
7 Fer. 3. de ea. Reſp. Fer. 2. (O. D.)
9 Fer. j. Corp. Chriſti ſine comm.

&c.
13 Fer. 2. de Oct.

7 Fer. 6. Anton. Pat. (7.)

75 Sabb. B. M. commem. Marci, &c. *

19 Dom. 3. comm. Gervaſii, &:

*
—

76 Dom.

27 Fer. 6. de ea, vel Philippi Nerii (heri )

—

12 Dem. 2. commemorat. Oct. & Baſilidie,

„lel2

Per
zDomm.7.
6Fer
bb. .
,Domm. 9,.
let. 2,5.
bb. b.
„ Domm.7.
1 bb. cot
14Dom. J.

2

h..)

3 Doln.ge

41

K

„Dom ,o:
5 comn
Domn i:
Uulcbi⸗
1 Dom ,
„ b .
4 Don ,,

ll

ler, ſon

S B.M.

(n 4,

Mi &e.

—
nnn .

eti.

TA BULA XX. 2²

₰

26 Dom. 4. commem. Oct.
27 Fer. 2. Ioan. & Pauli (heri) comm. Oct.

1 Fer. 6. Homil. ut in æ. die infra Oct.
32 Dom. J. commem. Oct.
6⁶ Fer. y. (O. D.)
5 Sabb. B. M.
7os Dom. 6.
12 Fer. 2. Septem frat. heri] commem. Pij.
76 Sabb. E. M.
„ Dom. 7. comm. Alexij.
25 Sabb. comm. Vigil.
24½ Dom. 5. comm. Chriſtinæ.
30o Sabb. B. M. comm. Abdon.
51 Dom. 9. 7. Auguſt.

AUGUSTUS.

2 Fer. 5. (O. D.)
7 Dom. o. 2. Aug. comm. Donati.
„ Sabb. comm. Vigil.

4 Dom. I1. 3. Aug. commemorat. Oct. &

Euſebii. B
27 Dom. 12. 4. Auguſt. comm. Oct.
27 Sabb. B. M.
25 Dom. 13. J. Aug. comm. Dom.

SEPTEMBE R.

j Fer. j. [O. D.]
3 Sabb. B. M.
4 Dom. 14. 1. Septemb.
„7 Dom. 11. 2. Septemb. comm. Octav. &

Proti, &c.

7 Sabb. B. M. vel de Stigmatibus.
15 Dom. 16. .. Septemb.
21 Fer. z. Temp. commem. Fer.
2% Fer. 6. comm. Fer.
2¼ Sabb. 7. Temp.

3% Dom. 22. 7. Novemb. .

27 Dom. . g. Septemb.
OCTOBER.

7 Sabb. B. M. comm. Remigii. ( O.D.)
velde Ang. Cuſt. cum initio Eſther.
2 Dom. 175. 1. Octob.
3 Fer. 2. (O. D.) ſi non eſt dictum in Sabb.
V præced.
92 Dom. 9. 2. Octob.
o Fer. 2. Dionyſii (heri.)
17 Sabb. B. M.
16 Dom. o. 3. Octob.
22 Sabb. B. M.
23 Dom. 2. 4. Octob.
29 Sabb. B. M. Lect. Dom. g.

N OVE M B E R.

6 Dom. 22. 2. Novemb. comm. Oct.
Fer. y. (O. D.) P
12 Dom. 24. 4. Novemb. 6. Epiph.
19 Sabb. B. M. Abdias, Jonas, ommemorat.
Pontiani.

Reliqua uſque ad finem anni ut in Tabu-
la ö.

Tomus II. —

6g TA-

—

43 ILIABHLA XXI.

8

2

Litera Dominicalis C. cum Epacta ix. viij. vij.

IANuẽuARIUS.

32 Dom. vacat.
0 Dom. 7. poſt Epiph. comm. Odt.

177 Dom. 2. comm. Dom.

79 Fer. 3. 8(O. D.)
23 Sabb. B. M. comm. Emerentianæ.
24¼ Dom. „.

25 Fer. y. Timothei, (24.) commemorat.
Agnetis 2.

30 Sabb. B. M.

31 Dom. 4.
F E BRUARIUS.

3 Fer. g. (O. D.

⁶ Sabb. de Dom. y. Epiph. comm. Doro-

theæ, cum Reſp. Fer. æ.
7 Dom. Septuageſ.
5⁵ Fer. 2. Romualdi (heri.)
73% Sabb. B-. M.
14½ Dom. Scxageſ. comm. Valentini.
75 Fer. y. ad Magnif. Quod autem.
20 Sabb. B. M.
21 Dom. Quinquageſ.
25 Fer. 3. Vigil. 24.]
§. In Biſſext. 23. Fer. 3. de ea ſine precib. &
Tab. 20. 23. Fer. 4. Cin. &c.
24½ Fer. 4. Cinerum.
2 Fer. y. Mathiæ, (heri) ( 26.)
25 Dom. 1. Quadrageſ. (29.)

MARTIUsS.

7 Dom. z. comm. Perpetuæ, &c.
5⁷ Fer. 2. Thomæ Aquin. [heri.]
4 Dom. z. Quadragef.

õ R

27 Dom. 4.
22 Fer. 2. Benedicti. (heri.)
2 Dom. Paſſionis.

APRIL I S.

4 Dom. Palmarum.
11 Dom. Paſchæ.
75 Dom. in Albis.
19 Fer. 2. Leonis, (1.)
20 Fer. 2. Lect. Fer. 2.
24 Sabb. B. M.
25 Dom. 2. poſt Paſcha comm. Dom.

M AIJUS.

2 Dom. z;. commem. Dom.
y Fer. 4. Reſp. 1. Noct. Dom. 53.
9 Dom. 1. comm. Dom.
71 Fer. 3. Reſp. 1. Noct. Dom. æg.
16 Dom. y. comm. Ubaldi.
177 Fer. 2. Rogat.
9 Fer. 4. Vigil. comm. Pudentianæ.
20 Fer. x. Aſcenſio.
232 Dom. infra Oct. comm. Oct.

26 Fer. 4. de Oct. vel Philippi Nerii, comm.

Eleuther.
30 Dom. Pentec. ſine comm.

31 Fer. 2. ſine commemor.

JuUNIUus.
6 Dom. 1. poſt Pentec. Trinit. comm. Dom.
7 Fer. 2. Norberti (heri.)

5⁵5 Fer. 3. KReſp. Fer. 2. [O. D.]

70 Fer. J. Corporis Chriſti.

yDom.
,er .

1 Dom.

et. )l
4Domm.)
tII. 2.
fer. /.

Dom. .
Kbb. B.
Dom. .
lb. B.

4

Don g
2 l 2 le
1. .)
Don ,h.
K2
XRon
Don n;
Ker2 lec
ebon 9
V , les
1Don ,
er: lec
le 1 N⸗

11

ſ 0.
ADM.
Nn:

—

Dom.

Dom. 2. comm. Oct.

Dom. g. 7. Auguſt. comm. Dom.

inr.

ſeri, conm⸗

235

15 Fer. 6. Antonii Pat. (13.) com. Marci, &c.
9 Sabb. B. M. comm. Silverij.
27 Dom. 4. commem. Oct.

1 Fet. y. Homil. ut in 4. die infra Oct.
4 Dom. y. commemor. Oc.
5 Fer. 2. de Oct. vel Eliſabeth. heri)
7 Fer. 1. (O. D.)
1/1 Dom. 6. commemorat. Pij.
7 Sabb. B. M. commemor. Symphoroſæ, &c.
25 Dom. ⁵. commem. Dom.
3r Sabb. B. M.

AuUGUSTUS.

2 Fer. 2. Lect. Dom. 1. Aug. (O. D.)
7 Sabb. B. M. comm. Donati.
5⁹ͤ Dom. o. 2. Auguſti.
9 Fer. 2. Cyriaci, &c. (heri) comm. Vigil.
& Romani.
y7 Dom. . 3. Auguſt. comm. Dom.
76 Fer. 2. Lect. Dom. 3. Aug.
22 Dom. 12. 4. Auguſti, commem. Dom.
27 Fer. g. Lect. Dom. 4. Auguſti.
29 Dom. 13. 1. Septemb. comm. Dom.
36 Fer. 2. Lect. Dom. 7. Septemb.
531 Fcr. 3. Reſp. 7. Noct. Dom. I.

S EPTEMBER.

7 Fer. 4. (O. D.)
„ Sabb. B. M.
5 Dom. 74. 2. Septemb.

TABULA XXI.

1o Fer. 4. (O. D.) ₰

12 Dom. 17. 3. Septemb. comm. Oct.
ι Fer. 4. Temp. commem. Fer.
77 Fer. 6. de ea, vel de Stigmat. comm. Fer.
15 Sabb. g. Temp.
19 Dom. 6. z. Septemb.
22 Fer. 4g. Januarü, ( 19. commemor. Mau-
ritij.
2 7 Sabd B. M.
26 Dom. 17. y. Septemb. commemor. Cy-
Priani, Gec.

OCTOB k R.

2 Sabb. B. M. (O. D.) niſi keri fuerit
dictum.
3à Dom. v. 1. Octob.
10o Dom. 9. 2. Octob.
16 Sabb. B. M.
77 Dom. 2o0. 3. Octob.
232 Sabb. B. M.
2% Dom. 27. 4. Octob.
29 Fer. 6. Lect. Dom. y. Octob.
30 Sabb. Vigil.
31 Dom. 22. 7. Novemb.

NOVE MBE R.

7 Dom. 23. z. Novemb. comm. Oct.

737 Sabb. B. M.
14 Dom. 24. 4. Novemb, 6. Epiphan.

Raiqus uſque ad finem anni ut in Tabu-
7.

EX

—

* 21 Dom. —

Litera Dom. D. cum Epacta viij. vij. v. gaG
V. iv. iij. ii. „,0n
JANUüUARIII S. APRILIS.
4 Dom. vacat. 5 Dom. Palmafum. 5Don.
Dom. I. poſt Epiphan. commemor. Oct. & 12 Dom. Paſchæ. ler 5
Hygini. 14 Fer. 3. ſine comm. R. Nler 4.
75 Dom. 2. comm. Dom. 79 Dom. in Albis. . Bbb. .
19 Fer. 2. Lect. Dom. 2. O. D.] 2o% Fecr. 2. Leonis. (11.) , Dom
27 Dom. z. comm. Dom. 217 Fer. 3y. Lcct. Fer. 2. Kabb. B.
26 Fer. 2. Lect. Dom. 3. 26 Dom. 2. poſt Paſcha. Doenr.
32 Sabb. B. M. 27 Fer. 2. Cleri & Marcell. (heri.) Ru 4
FE BRHARIIIS. MAJUS. 4
1 Dom. 4. 5 Dom. 3. comm. Dom.
3 Fer. 2. Ignatij I.] comm. Blaſij. 4 Fer. 2. Lect. Dotn. 5. girr
4 Fer. 4. (O. D.) J Fer. 3. Reſp. 1. Noct. Dom. 3. lies
6⁶ PFer. 6. de Dom. yj. Epiphan. commemor. 70o Dom. 4. comm. Gordiani, &c. ſdchc
Dorotheæx. 16 Sabb. B. M. comm. Ubaldi. dan 4
7 Sabb. Lect. 7. Noct. Dom. y. 77 Dom. y. ilau.
5⁶ Dom. Septuageſ. 75 Fer. 2. Rogat. ſlhan
7½ Sabb. B. M. commemor. Valentini. 20 Fer. g. Vigil. em u.
y Dom. Sexageſ. comm. Fauſtini. 27 Fer. . Alcenſio. 4 domn
7 Fer. y. ad Magnif. Semen. 24 Dom. infra Oct. comm. Oct.
21 Sabb. B. M. 30 Sabb. Vigil. in Miſſa nil de Felice.
22 Dom. Quinquageſ. 31 Dom. Pentec. ſine commem.
23 Cathed. (heri) commEmorat Vigil. niſi ſi NE
Biſſext. JUNIIH S. 1.N)
„ 23 Fer. 2. Vigil. (24.) Dn.
§. In Biſſext. Tab. 21. 25. Eer. 5. Figil. Gc. „Per. 3. fine commemor. Uny,
27 Fer. 4. Cinerum. (26.) 7 Dom. 1. Pent. Trinit. comm. Dom. ſakan
⁶ Fer. 2. Norberti (6. n con
MARTIUS. 92 Fer. 3. [O. D.] ec. Fer. 2. ſ U.
7/ Fer. y. Corporis Chrifti. Ndi 4
Dom. /. Quadrageſ. 72 Fer. 6. de Oct. comm. Baſilidis, &c.
5⁶̈ Dom. 2. 75 Sabb. de Oct.
Dom. 3. Quadrageſ. 74 Dom. 2. comm. Dom. & Oct.
22 Dom. 4. 79 Fer. 6. Barnabæ (17.) comm. Gervaſij, &c.
29 Dom. Paſſionis. 20 Sabb. Anton. Pat. (13.) comm. Silverij.

.
Feliee⸗

§

1 K.

1

Cerviij . X
e⸗

21 Dom,

—

— 327

2,; Dom. 3.
27 Sabb. comm. Vigil.
25 Dom. 4. comm. Oct. Iloan.

JuLIUS.

5 Dom. j. comm. Oct.
7 Fer. 3. Leonis (265. Jun.
5 Fer. 4. [O. D.]
Sabb. B. M. comm. Pij.
12 Dom. 6. comm. Naboris, &c.
77 Sabb. B. M. comm. Symphoroſæ, &c.
19 Dom. 7.

2s Dom. 5. comm. Dom.

AUGUSTUS.

2 Dom. 9. J. Auguſt. comm. Stephani.
y Fer. s. (OQ. D.)
⁵ Sabb. commemorat. Vigil.
9 Dom. io. 2. Aug. comm. Romani.
76 Dom. I. 5. Auguſti comm. Dom. & Oct.
22 Sabb. comm. Vigil.
23 Dom. 12. 4. Auguſt.
30 Dom. 75. 1. Septemb. comm. Felicis, &c.

S EPTEMEBER.

1 Fer. z. (O. D.)
5 Sabb. B. M.
6 Dom. 14. 2. Septemb.
13 Dom. 5. 5. Septembr. comm. Oct.

76 Fer. 4. commem. Fer. 4. Temp.

79 Sabb. comme. Fer. nil de Vigilia niſi in
Miſſa.
20% Dom. 16. 4. Septemb.

22 Fer. y. Euſtachij (20.)

commem. Mau-
ritii.
26 Sabb. B. M. comm. Cypriani.
27 Dom. 77. 5. Septemb.
26 Fer. 2. Coſinæ, &c. (heri.)

OCTOBE R.

2 Fer. 6. (O. D. ſiheri non fuit dictum.
3 Sabb. B. M.
4 Dom. l. J. Octob. commem. Dom.
5 Fer. 2. Lect. Dom. 7. Odob.
70% Sabb. B. M.
77 Dom. /9. 2. Octob.
77 Sabb. B. M.
15 Dom. 20. 3. Octob. comm. Dom.
24 Sabb. B. M.
27 Dom. 2. 4. Octob. comm. Chryſanthi,
GEc.
29 Fer. j. Lect. Dom. J. Oct.

NOVE MBE R.

„Dom. 22. 7. Novemb. comm. Dom.
2 Fer. 2. Lect. Dom. 7. Novembr.
5F Domin. 23. 3. Novemb. comm. Dom. &
Coronatorum.
10 Fer. 3. [O. D.]
13 Fer. 6. Reſp. 1. Noct. Dom. 7.
„4 Sabb. B. M.
15 Dom. 24. 4. Novemb. 6. Epiph.

Reliqua uſque ad finem anui ut in Ta-
bula 7.

TA-

238 TABIL A XXIII.
Litera Dom. E. cum Epacta vij. vj. v. „Dom9
J AÄNUARRIII S. 21 Fer. 2. Leonis (1.) ahon /
22 Fer. z. Lect. Fer. 2. „ Dom
5 Dom. vacat. 27 Dom. 2. poſt Paſcha.
12 Dom. 1. poſt Epiphan. comm. Oct. 4
9 Dom. 2. comm. Marij, &c. MAJUS.
23 Fer. j. (OQ. D.) Fabb. .
26 Dom. z. . 4„ Dom. 2. comm. Monicæ. zDom 6,
25 Fer. 5. Polycarpi (26.) comm. Agne tis 2 70 Sabb. B. M. comm. Gordiani, &. jler 0ln
41 Dom. . Don⸗
FE BRHARIUS. 77 Sabb. B. M. ,Dom. ,:
15 Dom. y. llek 1 Led
2 Dom. g. comm. Dom. 79 Fer. 2. Rogat. comm. Pudentianæ. yDomn. 11 3.
3 Fer. 2. Lect. Dom. 4. (O. D.) 22 Fer. y. Aſcenſio. Don. 12,7
* Sabb. de Dom. y. cum Reſp. Fer. 4. 27 Dom. infra Oct. comm. Oct. & Urbani. Flet.2 led
9 Dom. Septuageſ. commemor. Apolloniæ. ο1 Sabb. Miſſa fine comm. dbb. P. M.
„ Sabb. B. M. comm. Fauſtini. bon tz
1 Dom. Sexageſ. JKHNIIS.
22 Sabb. commem. Vigil. in Biſlext. non fit de 3IP
Vigil. 1 Dom. Pentecoſt.
232 Dom. Quinquageſ. (24.) S 2 Fer. 2. ſine comm.⁊ 1Pere, 0.
§. Ia B Meæt. Tabul. 22. 22. Fer. 2. E. Fgil. Sc. „ Dom. 1. Pentecoſt. Trinit. comm. Dom. 6Gtb R. M.
2½ Fer. 4. Cinerum. [27.) 9 Fer. 2. Norberti [6⁶.] comm. Primi, &c. Don, /4.2
10 Fer. 3. Reſp. 2. (O. D.) . ,Don n 3.
MARTIUS. 72 Fer. y. lre Chriſti, ſine commem. . Kala
73 Fer. 6. de Oct. I acec,
2 Dom. /. Quadrage. 14 Sabb. comm. Oct. Nces
9 Dom. 2. i Dom. z. comm. Oct. & Viti, &c. ,Ret
o Fer. 2. Quadrag. martyrum (heri) 20 Fer. 6, Anton. Pat. 13.] commem. Silverij. Ri. 1
76 Dom. 3. Quadrageſ. 2/ Sabb. B. M. rcomm
23 Dom. 4. 22 Dom. ʒ3. comm. Paulini. An Ee
30 Dom. Paſſionis. 29 Dom. 4, comm. Dom.
bnn.
A PRILIS. JuLIus.
⁶Dom. Palmarum. 65 Dom. y. comm. Dom.
1 Dom. Paſchæ. 7 Fer. 2. [O. D.] .
20% Dom. in Albis. 72 Sabb. B. M. comm. Naboris, &c.

Dom.

&Ae.

tianr.

. & Urbani

comm Don.
Primi,Ae.

cotmmem.,

&Ae.

pemn Aiei )

Dom. 6.

239

—

17 Fer. 3. Anacleti (12.)
„ Sabb. B. M.

2o Dom. 7. comm. Margaritæ.

27 Dom. . comm. Pantalconis.

AuGuüSTUS.

2 Sabb. B. M. comm. Stephani, (O. D.)
3 Dom. 9. 1. Auguſti.

7 Fer. 6. Inventio Stephani (3.) commem.
Donati.
10o Dom. lo. 2. Auguſti, comm. Dom.
11 Fer. 2. Lect. Dom. 2. Auguft.
177 Dom. n. 3. Aug. comm. Dom.
24 Dom. 12. 4. Auguſti commemor. Dom.
27 Fer. 2. Lect. Dom. 4.
5o Sabb. B. M. comm. Felicis, &c.
3à1 Dom. 13. J. Septemb.

8EP I E MBE R.

7 Fer. 2. [O. D.]
6 Sabb. B. M.
7 Dom. 14. 2. Septemb.
14 Dom. J. 3. Septemb. commemor. Dom.
16 Fer. j. Lect. Dom. J.
177 Fer. 4.. de ea, cum Reſp. . Nocturn. Dom.
3. vel de Stigmar. comm. Fer.

15 Fer. j. Reſp. 2. Noctur. Domin. ſi heri de

Feria.
9 Fer. 6. comm. Fer.

2o Sabb. nil de Vigil. niſi in Miſſa commem.

Fer.
21 Domin. 16. 4. Septemb. commemorat.

Dom.

TABNLA XXIII.

22 Fer. 2. Lect. 7. Noct. Dom. 4.
2½ Fer. 4. Reſp. 7. Noct. Dom. 4.
2 Fer. z. Lect. Dom. J. Septemb.
25 Dom. 17. 1. Octob.

OCTOBE R.

2 Fer. y. (O. D.) ſi non eſt dictum.
J Dom. 15. 2. Octob. comm. Placidi.
171 Sabb. B. M.
12 Dom. 19. 3. Octob.

19 Dom. 20. 4. Octob.

23 Sabb. B. M. comm. Chryſanthi, &c.
26 Domin. 271. Jj. Octobr. commemor. Eva-
riſti.
29 Fer. 4. Lect. Fer. 2.
30 Fer. J. Lect. Fer. 3.

NOVE MB; E R.

2 Dom. 22. 7. Novemb. comm. Oct.
3 Fer. 2. Commem. Defunct.
9 Dom. 23. 3. Novemb. comm. Dom.
o Fer. 2. Lect. Dom. 3. (O. D.)

Dom. 24. 4. Novemb. 6. Epiph.

Reliqua uſque ad ſinem annmi ut in Ta-
bula 2.

X

240 TABULA XXIV. —
* Litera Dominicaſis F. cum Epacta vj. v v. iv.
ii i *e 1
.. ij. Don.
IANHARIUHS. A PRILIS. W s
6 Dom. vacat. 2. „.
7 Dom. Dalmarum. —
12 Sabb. de Dom. infra Ooc. comm. Oct. in 14 Doin. Paſchæ ſine cormmem. ena⸗
Miſſa duæ rantum Orat. 21 Dom. in Abis. .
13 Dom. 1. vacat. Fer. 4. Leohis ve. an⸗
79 Sabb. B. M. comm. Marij, &cc. O. D.) 27 dabb. B. m. U.] okrel
2̈% Dom. 2. com. Dom. 25 Dom. 2. comm. Vitalis. ig
27 Dom. 3. comm. Dom. ==
29 Fer. 5. Reſp. 1. Noct. Dom. 2. M A u s 4
F E BRUARIUIIS. 4 Sabb. B. M. comm. Monicæ. Kll
Dom. 5. tamn
3 Dom. 4. comm. Blaſij. 71 Sabb. B. M. Ole/h
4 Fer. 2. [O. D.] 12 Dom. 4 1Dom ,.
9 Sabb. de Dom. y. poſt Epiph. comm. A.- 13 Fer. 2. Nerei, &c. Theri.) ii
pollon. cum Reſp. Fer. 4. 5 Sabb. B. M. 1Don,
70% Dom. Septuagel. Dom. y. commemor. Pudentianæ. En
16 Sabb. B. M. 20 Fer. 2. Rogat. un
„ Dom. Sezageſ. 22 Ecr. 7. Aſcenſio. Aeh
25 ee. 1 Da. 26 Dom. infra Oct. com. Oct. & Eleutherii.
n Biſſexs. Tab. 2. 23. Dom. &. 11 d. B.
24 Dom. Aündugel ei.) 27 Fer. 2. de Oct. vel Philippi Nerij heri)
2 Fer. 2. Matluæ (heri) (26.)
27 Fer. 4. Cinerum. (25.) JUNIUS. .
2 Dom. Pentec. ſine comm. Din,.
M A RTI U * 9 Dom. 1. Trinit. commem. Dom. & Pri-
mi in Laud. tantum. ler 2 (
5 orn. 7. Quadrageſ. 10 Fer. 2. Norberti (6.) b. N.)
Domm. 2 12 Fer. 4. (O. D.) n,.
17 Dor. 3. comm. Patricii. 173 Fer. 5. Corporis Chriſti. 1Den ,,.
24 Dom. 4. 76 Dom. 2. comm. Oct. ſiſer 2 lcy
3 Dom. Paſſionis. Ww
27 Fer. 6. Anton. Pat. (73.) “ð”YJM lze⸗
22 Sabb. Vigil. comm. Paulini. lse
23 Dom. 5„. nl
5 Dom. 4. comm. Dom.
DI. ld]

TABHLA XXIV.

— — . 241
JULIUS. 2/ Labb. comm. Fer. L
22 Dom. 6. 4. Septembr. comm. Mauritij,
7 Dom. 1. Ec.
Fer. 2. [O. D.] 256 Fer. v. Lect. Dom. y. Septemb.
17/ Dom. 6. comm. Dom. & Henrici. 25 Sabb. B. M.
20 Sabb. B. M. comm. Margaritæ. 229 Dom. 17. 1. OGtob. commem. Dom.
2y/ Dom. 7. comm. Praxedis. .
27 Sabb. B. M. comm. Pantaleonis, O CTO B E R.
[25 Dom. 6.
50 fer . Nazarij, &c. (26.) commemor. Ab⸗ 2 Fer. g. Lect. & Relp. 7. Noct. Domin. .
on, &c. Dciohe O. D.) niſi heri ſit dictum.
Fer. y. Reſp. 2. Noctur. om. g.
AUIGuUSTuS. % 65 lreli. D Vide pag
7 Sabb. B. M. commem. blacidi, &c.
2 fer. 6. (O. D.) 6⁶ Dom. 1. 2. Octob. 4
1Dom. g. 1. Auguſt. comm. Dom. 7 Fer. 2. Brunonis [heri] commem. Marci,
9 Fer. 6. Reſp. . Noctur. Dom. . & aliorum.
11 Dom. 1o. 2. Auguſt. comm. Oct. & Tibur- 12 Sabb. B. M.
ſ tij, &c. 132 Dom. 19. 3. Octob.
1 Dom. 11. 3. Auguſti, commemor. Oct. & 19 Sabb. B. M.
Agapiti. 20 Dom. zo. g. Octob.
unr. 2 Dom. 12. 4. Auguſt. 26 Sabb. Vigil. comm. Evariſti.
26 Fer. 2. Ludovici (heri) commemor. Ze- 27 Dom. 2i. y. Octob.
phyrini. 29 Fer. z. Lect. Fer. 2.
c 31 Sabb. B. M. 30 Fer. 4. Lect. Fer. 3.
Neriſber, ðUMD
SEPT E M B E R. NOVE MBE R.
Dom. 13. 1. Scptemb. comm. Ægidii, & „ Dom. æz. I. Novemb. comm. Oct.
12. Fratr. 1o Dom. 22. 3. Novemb. comm. Tryphonis.
don. &l 2 Fer. 2. [O. D.] 13%ò Fer. 4. (O. D.)
7 Sabb. B. M. 76 Sabb. B. M.
5⁵ Dom. 14. 7. Septemb. comm. Dom. 7 Dom. 24. 4. Novemb. 6. Epiphan.
77 Dom. 15. 3. Septemb. commemor. Dom- „ Fer. 3. Gregorii (77. commem. Pontiani.
1416 Fer. 2. Lect. Dom. 2.
Fer. 3. de ea, cum Reſp. 7. Noctur. Dom. Reliqua uſque ad finem anni ut in
S= 5. vel de Stigmatibus. Tabula 7.
29 Fer. 6. nil de Vigil. niſi i 1¹¹ Miſſa comm. Fer.

—,6 H Tewas 1I. Hh IA-

GTA BULA XXV.

Litera Dominicalis G. cum Epacta v. iv.

iij. ij. j. X XXiIX.

IANNHARIIS.

7 Dom. I. poſt Epiph. commemorat. Oct.
74½ Dom. 2. Comm. Felicis.
79 Fer. 6. Hilarij (14.) comm. Marij, &c.
27 Dom. 3. commem. Dom.
22 Fer. 2. Lect. Dom. 3.
23% Fer. y. (O. D.)
25 Dom. g. commemor. Agnetis 2.

F E BRUIARIUIIS.

32 Sabb. B. M. comm. Blaſij (O. D.)
4 Dom. y.
70 Sabb. B. M.
Dom. Septuageſ-
77 Sabb. B. M.
5 Dom. Sexageſ. commem. Simeonis.
2¾ Fer. 6⁶. Vigil. (24.)
8S.. In Biſſext. 23. Fer. 6. de ea, & Tab. 24. 23.
Sabb. de Vigil.
27 Dom. Quinquageſ. (26.)
25 Fer. g. Cinerum.

MXAR TIUS.

Dom. J. Quadrageſ. comm. Lueij.
y Fer. 2. Caſimiri (heri.)
171 Dom. 2.
5 Dom. J.
2 Dom. 4.
26 Fer. 2. Annuntiat. (heri.)

APRILI.S.

1 Dom. Paſſonis.

4

⁹ Dom. Palmarum.
1y7 Dom. Paſchæ.
77 Fer. 3.. ſine comm.
22 Dom. in Albis.
24 Fer. 3. Leonis (17.)
27 Fer. 6. Soteris, &c. (22.)
25 Sabb. B. M. comm. Vitalis.

29 Dom. 2.
MAJUS.
4 Fer. 6. Petri mart. (29.) Aprilis commem.
Monicæ.
5 Sabb. B. M.

6 Dom. z. comm. Dom.
11 Fer. 6. Reſp. 1. Noct. Dom. J.
12 Dom. 4.
79 Sabb. B. M. eommemoratio Pudentianæ.
20 Dom. y.
21 Fer. 2. Rogat.
241 Fer. J. Aſcenſio.
27 Dom. infra Oct. commemorat. Octav. &
Ioan. Papæ.

JUNIUSZ.

2 Sabb. Miſia ſine eomm.
3 Dom. Pentecoſt.
70 Dom. Trinit, commemorat. Dom. 1. Pen-
tec.
12 Fer. 3. Norbert. (6.) commem. Baſilidis;
&c. Lect. Fer. 2.
71½ Fer. r. Corporis Chriſti.

I,. Fer.

fet. 6

„ Dom.²
122 fet. 6.
Pb ,
Coin

„Dom.?;

Dom. 4.

Kbb. B.
1Dom. 5.
,Dom. ².

hb. B.)

2 Dom. 7. c
„ler.2 Lei
Dom ,,

IeneeMu

A

1er. /0.
Dom.9,2.
jler 5 Led

1 Dom. ,, 3.
Donn. n 4.
6Domn./2,

81!

? Don 7,,.
Dom/4. 3
,Dorn,,. 8

1le: deen

Ie. Iem

A comn
1h e her
3Dom ¹. 4
4la lin

—

scotmmen.

Udentiane.

t. Ochen

Mn 1, Pen-

, Dadida

—

TABLA XXV.

243

—

„ Fer. 6. de Oct., comm. Viti, &c.
„ Dom. 2. comm. Oct.
22 Fer. 6. Baſilij (1α.) commem. Paulini.
25 Sabb. Vigil. Keſp. Fer. z. præced. Heb-
dom. (O. D.)

12 ½ Dom. y.. comm. Dom.

J urLIIIS.

1 Dom. 4. comm. Dom.
7 Sabb. B. M. (O. D.)
*½ Dom. y.
„ Dom. 6.
2/ Sabb. B. M. comm. Praxedis.
22 Dom. 7. comm. Dom.
25 Fer. 2. Lect. Dom. 7.
29 Dom. . 7. Auguſt. commem. Felicis, &c.

je Fer. 2. Marthæ (heri) comm. Abdon, &c.

AU G USTUS.

2 Fer. y. (O. D.)
5y Dom. 9. 2. Auguſt. commemorat. Dom.

7 Fer. 3. Lect. Dom. 2. Auguſt.
12 Dom. o. 3. Aug. commem. Oct. & Claræ.

19 Dom. II. 4. Auguſt. comm. Oct.

2s Dom. 2. 7. Aug. comm. Zephyrini.

S8S EPTE MBE R.

Sabb. B. M. com. Egidij, & 12. Frat. (O. D.)
2 Dom. 13. 1. Septemb.
9 Dom. I4. 2. Sept. comm. Oct. & Gorgonij.
16 Dom. . 3. Sept. commem. Euphemiæ, &c.
77 Fer. 2. Cornelii (heri) vel Stigmat.
§& Fer. 2. de ea, Cornelii, ſi heri de Stigmat.
19 Fer. 4. Temp. comm. Fer.,
2/ Fer. 5. commemor. Fer,
22 Sabb. de Fer. comm. Mauritij, &c,
23 Dom. 16. 4. Septemb. commem. Theclæ

24 Fer. 2. Limi (heri.)

27 PFer. I. Lect. Dom. y. Septemb.

25 Fer. 6. Reſp. . Noct. Dom. y.
32o“ Dom. 17. 1. Octobr. comm. Dom.,

OCTOBER.

? Fet.z. Lect. & Reſp. Dom. /. Octob. (O. D.)
D. heri factum eſt de Angelis cuſtodihus.
7 Dom. 1. 2. . C. . i
Rabl. d. . Octob. comm. Marci, &c.
14½ Dom. 19. 3. Octob.
11 Fer. 2. Calliſti, (heri.)
20 Sabb. B. M.
21 Dom. zo. g. Oct, comm. Hilarionis & Ur-
ſulæ.
27 Dom. 21. p. Octob. comm. Dom.
29 Fer. 2. Lect. Dom. j. Octob.
5o Fer. 5. Lect. Fer. 2. Reſp. Fer. 2.

NOVE MEBE R.

2 Fer. 6. Lect. Fer. 3. Dom. y. .
„ Dom, 22. 1. Novembr. comm. Oct. & Vi-
talis 5 &c.
† Fer. Gad Oct. vel Caroli (heri) comm.
70 Sabb. B. M. commemorat. Tryphonis,
(O.D.)
1 Domin. 223. y. Novemb.
Dom.
12 Fer. 2. Lect. Domin. 3. Novembris.
77 Dom. 24. 4. Novemb. 6. Epiph. commem.
Dom.

commemorat.

Reliqua uſque ad finem auni ut in Ta-
bula 4.

Hhz 14.

———

TABULA XXVI.

1AN UARIUS

Dom. vacat.
5⁶ͤ Dom. 1. poſt Epiph. comm. Oct.

y Dom. 2. Comm. Maurt.

22 Dom. 32.
23 Fer. 2. Vincentij &c. [heri] com. Emerent.
25 Sabb. B. M. commem. Agnetis 2. (O. D.)
29 Dom. c.

FE BRUARIIIS.

à Fer. 6. (O D.)
4 dab b. B. M.
y5 Dom. y.
6 Fer. 2. S [heri] comm. Dorotheæ,
77 Sabb. B. M.
72 Dom. Septuagel.
75 Sabb. B. M. comm. Simeonis.
19 Dom. Sexageſ.
2 Fer. J. Vigil. (24.)
§. In Biſſext. 23. Fer. j. de ea, & Tab. 27. 23.
Fer. 6. LEigil.
Sabb. B. M. (26.)
26 Dom. Quinquageſ. (27.)

MARTIUIS.

7 Fer. 4. Cinerum.
5Dom. 7. Quadrageſ.
72 Dom. 2.
132 Fer. 2. Gregorij (heri)
19 Dom. 3. Quadrageſ.
22 Fer. 4. loſeph ( 2
26 Dom. 4g.

79 Fer. J. Pauli Ercmit. [z1.] comm. Marij.
177 Fer. 2. ſine comm.

Litera Dominuicalis A. cum Epacta iv. zij.
1). J. * XXIX. XXVII).

A PRILIS.

2 Doem. Paſſonis.

7 Fer. 2. Franciſci de Paul. I heri. 1J
9 Dem. Palmarum.
16 Dom. Paſchæ.

232 Dom. in Albis.
24 Fer. 2. Leonis..]
26 Fer. 4. Lect. Fer. 2.
27 Fer. J. Soteris, &c. (22.)
25 Fer. 6. Georgij (23.) comm. Vitalis.
3“ Dom. 2. poit Paicha.

MANJUS.
4 Fer. y. Cathar. Senenſ. (30. Apr.) comm.,
Monicæ.
7 Dom. 5.
o * 2. Stanislai, (7.) comm. Gordiani, &.
77 Sabb. B. M.
1½ Dom. 4. comm. Bonifacij.
20 Sabb. B. M.
21 Dom. y.

22 Fer. 2. Rogat.

[21 Fer. J. Aſcenſio ſine comm.

25 Dom. infra Oct. comm. Oct.
J UNII S

2 Fer. 6. comm. Marcellini.
Dom. Pentecoſt.

I Dom. 1. Trinit. comm. Dom.

72 Fer. 2. Barnabæ (heri) comm. Baſilidis, &e.
737 Fer. 3. Lect. Fer. 2.
17 Fer. J. Corporis Chrifti ſine comm.
75 Dom. 2. omm. Oct. & Marci, &H.

33 Fel.

„Her N
„ Doln

ibb. Hol
1Domn. .
jler.(0
Ebb. B. )
lom/.
Kbb. B. N
Dom. 6.
Doin. 7.
ler 2, Apo
CMriſtin

,Donmehe ,

4A

1l 4/0.
6Dom 924
Oletaled
1Dom N
1Domn n 4.
4 bb. M.
Dom 12, .

8I

IE. 6, 0.
1N D..
Dom. z. n. §
4 Dn 42.
1er, Meol
1Don H 5.
lle, keen
l Tenp
nhlil

1

—

talis,

P1.) oumn

Otchani,A⸗

aſlid

olmn,
, A⸗

—

SSH

TFTABILA XXVI.

245

23 Fer. 6. Norberti, [é.] commem. Vigil.
27 Dom. j. comm. Q. .

IuLIuS.

1 Sabb. Homil. ur in 2. die infra Octav.

2 Dom. g. comm. Dom.

7 Fer. 6. (O. D.)
5⁵ Sabb. B. M.
9 Dom. y.
7„ Sabb. B. M.
176 Dom. 6.
23 Dom. 27.

122 Per. 2. Apollinaris (heri) comm. Vig- &

Chriſtinæ.
30 Dom. 5. 7. Auguſt. comm. Abdon, &c.

AuGUSTUS.

2 Fer. 4. (O. D.)
6 Dom. 9. 2. Auguſt. comm. Dom.
7 Fer. 2. Lect. Dom. 2.
7 Dom. vw. 5. Augufſt. comm. Oct. & Hippol.

20 Dom. 11. 4. Auguſt. comm. Dom.

26 Sabb. B. M. comm. Zephyrini.
27 Dom. 12. y. Auguſti.

S EPTE MBE R.

17 Fer. 6. (O. D.)
2 Sabb. B. M.
2 Dom. 3. 7. Septemb.
10o Dom. 14. 2. Septemb. comm. Oct.
Fer. 2. Nicol. Tol. (heri) comm. Oct.
177 Dom. J. 3. Septemb.
75 Fer. 2. de ea vel de Stigmat. (heri)
2o0 Fer. 4. Temp. comm. Fer. nil de Vigil. niſi
in Miſſa.

23 Sabb. 4. Temp. comm. Fer.

Dom. 17. 7. Octobr. commem. Remigij.

Fer. J. (O. D.) ſi non fuit dictum heri.

2/ Sabb. B. M. commemorat. Hilarionis, &

22 Dom. 20. 4„ Octob.

15 Fer. 2. Martini. (heri)

22 Fer. 6. comm. Mauritij.

2½ Dom. 16. 4. Septemb.
25 Fet. 5. Lect. & Reſp. Dom. .

OCTOBE R.

2 Fer. 2. de ea, vel de Ang. Cuſt.

7 Sabb. B. M. comm. Marci, &c.
5⁶ͤ Dom. S. 2. Octob.
o Fer. 3. Brigittæ. ö.]
7 Dom. 19. 3. Octob.

Urſulæ, &c.

26 Fer. y. Lect. Dom. y.
25 Dom. 25. 7. Novemb.

NOVEMBE R.

J Dom. 12. 2. Novemb. comm. Oct.
10 Fer. 6. (O. D.)
12 Dom. 23. 3. Novemb. .

19 Dom. 24. 4. Novemb. 6. Epiph. commem.
Pontiani.

Reliqua uſque ad finem anni ut in Tabu-
la y.

Hh „ TA-

246 TABILA XXVII —

—
Litera Dom. B. cum Epacta iij. ij. j. lela
* Xxix. XXvViij. XXVij- —
JANUHARIUS. APRTL IS.
. 1er H
2 Dom. vacat. à Dom. Paſſionis. † ,Domn. 44
9 Dom. 1. poſt Epiph. comm. Oc&, 706 Dom. Palmarum. zler. . N
76 Dom. 2. 77 Dom. Paſchæ. ſine comm. 1lel, 0
19 Fer. 4. Martcelli (176. comincmorat. Marij, 27 Dom. in Albis. bb B.
&c. 26 Fer. z. Lect. Fer. 2. Dom,/,.
23 Dom. 3. comm. Emerentianæ. 27 Fer. 4g. Leonis (11.) 1le. 2 ep
25 Fer. 6. (O. D.) 25 Fer. J. Soteris, &c. (22. )co mmem. Vi- 6bb. D. M.
229 Sabb. B. M. taliss Domn,5,. o
30 Dom. 4. comn
. MAIUS. 14Don. C
F E BR UARIIIS. „ShN
Dom. 2z. comm. Dom. ,Don ee,
3 Fer. y. (O. D.) 4 Fer. 4. Georgij (23. Apr.) comm. Monicæ.
1 Fer. 6. Epiſt. 2. Theſſalon. 5* Dom. 3. comm. Dom. A U
. Dom. r. comm. Dorotheæ. 11 Fer. 4. Reſp. /1. Noct. Dom. 3,
72 Sabb. de Dom. 6. ſi non eſt Biſſextus cum 14¼ Sabb. B. M. comm, Boniſaeii r,fol
Reſp. Fer. 4. I Dom. 4. 0n . .
732 Dom. Septuageſ. 27 Sabb. B. M. n an
19 Sabb. B. M. 22 Dom. . “r
20 Dom. Scxageſ. 23 Fer. 2. Rogat. N. 4
23 Fer. 4. Vigil. (24.) 2y Fer. 4. comm. Urbani. „A
§. In Biſſext. 23. Fer. 4. de ea, & Jab. 2“. 237. 26 Fer. y. Aſcenſ, ſine comm. 1Nn 1
Fer. f. i. 27 Fer. 6. de Oct. vel Philippi Nerij (heri.) uhe⸗
26 Sabb. B. M. (27.) 29 Dom. infra Oct. comm. Oct. ,B
27 Dom. Quinquageſ. (25.) 8Eb
UNII S.
MARTIUS. I 0
2% Fer, 6. de ea. Wudl
1 Fer. 3. (O. I).) y Dom. Pentecoſt.
2 Fer. 4. Cinerum. ,12 Dom. 7. Trinit. comm. Dom. & Baſilidis da e
5 Dom. 1. Quadrageſ. in Laudibus tantum, NMNe
732 Dom. 2. Fer. g. Barnabæ. (11.) commem. Viti-
20 Dom. g. Quadrageſ. 16 Fer. y. Corporis Chriſti.
22 Fer. 5. Ioachim (20.) 5 Dom. 2. comm. Oct. & Gervaſii.
26 Dom. . 23 Fer. j. de Oct. Corporis Chriſti, com. rvgi

26 Dom. —

Otmmn, Momeer

„

—

ſ2 Dom. 3. comm. Oct.
27 Fer. 2. Joan. & Pauli (heri) commem. Oct

JULIUS.

7 Fer. 6. Homil. ut in 4. die infra Oct.
5* Dom. g. commemor. Oct.
7 Fer. y. Norberti (6. Junii.)
5⁹ Fer. 6. (O. D.)
9 Sabb. B. M.
1o Dom. y.
71 Fei. 2. Septem fratrum (heri) comm. Pij.
76 Sabb. B. M.
177 Dom. 6. commemor. Alexij.

ſ3 Sabb. comm. Vigil.

24 Dom. 7. comm. Chriftinæ.
3o Sabb. B. M. comm. Abdon.
31 Dom. 6. 7. Auguſt.

AUGIUSTUS..

2 Fer. 3. (O. D.)
* Dom. 9. 2. Auguſti commemem. Donati.
173 Sabb. comm. Vigil.
14 Dom. vo. 3. Auguſti comm. Oct. & Euſebij.
21 Dom. 1I. 4. Aug. comm. Oct.
27 Sabb. B. M.
25 Dom. 12. 5j. Auguſti, commemor. Dom.

S§S EPT E M BE R.

Fer. J. (O. D.)
3 Sabb. B. M.
4 Dom. 13. 1. Septemb.
1 Dom. 14. 2. Septemb. comm. Oct. & Proti.
77 Sabb. B. M. vel de Stigmat.

TABULA XXVII.

—24

7* Dom. 1. 3. Septemb.
27 Fer. 4. cComm. Fer. g. Temp.
27 Fer. 6. comm. Fer.
2 Sabb. 4. Temp.
25 Dom. 16. g. Septemb.

OCTO BE R.

Sabb. B. M. comm. Remigij (O. D.) vel
de Angelis Cuſt. cum initio libri
Eſther.
2 Dom. 72. 1. Octob.
3 Fer. 2. (O. D.) ſi non fuit dictum.
9 Dom. 15. 2. Octob.
o Fer. 2. Dioniſij (heri.)
75 Sabb. B. M.
76 Dom. 19. 3. Octob.
22 Sabb. B. M.
232 Dom. 20. 4. Octob.
29 Sabb. B. M. Lect. Dom. 5g.
30 Dom. 21. 1. Novemb.

NOVE M BE R.

6⅛Dom. 22. 2, Novemb. comm. Oct.
10 Fer. J. (O. D.)
25 Dom. 23. 4. Novemb.
9 Sabb. B. M. Abdias, Jonas, commemorat.
Pontiani.
20 Dom. 24. yj. Novemb.

Reliqua uſque ad ſinem anni ut in
Tabula 6.

TA-

46 ”õ .
23 IABHL A XXVIII G
Litera Dom. C. cum n Epada ij. j. * xxix. WMZ
Xxviij. Xxvij. XVj. a t
IANIUIARIUIIS. 22 Fer. 2. Benedicti, (heri) 1/Domn 5.
25 Dom. 4.
à Dom. vacat. M
10 Dom. 1. poſt Epiph. comm. oa. A P/ RA L I .
77 Dom. 2. comm. Dom. ler.
19 Fer. 3. (O. D.) 4 Dom. Paſſionis. . Ner
23 Sabb. B. M. comm. Emerentianæz. 1 Dom. Palmarum. ler. de
24 Dom. 3. 15 Dom. Paſchæ. 4 fier;4
25 Fer. 5. Timothei (2.) commem. Agnetis 2. 2, Dom. in Albis. Litaniæ dicuntus. Ifer/ (6
30 Sabb. B. M. 227 Fer. 3. Marci (25.) Dom.
31 Dom. 7. 25 Fer. 4. Leonis (11.) comm. Vitalis. . inat
F E BRUüũIARIIIS. MAIIIS. 2Domn ct
zyler 5,led
Abb B)
3 Fer. 4. (O. D.) 2 Dom. 2. comm. Dom.
Sabb. B. M. comm. Dorotheæ. 1 Fer. 35. Sotcris, Scc. (22. Apr.) comm. MoO-
7 Dom. y. nicæ. 4
⅛ Fer. 2. Romualdi, (heri) 1 Fer. 6. Georgij (23. Aprilis.
132 Sabb. de Dom. 6. cum Reſp. Fer. g. 9 Dom. z. comiu. Dom. Ner n
141 Dom. Septuag. comm. Valentini. 1 Fer. 5. g. 1. Noct. Dom. 5. 2ker alecd
20 Sabb. B. M. 1 Sabb. B. M. Nh N M.
21 Dom. Sexageſ- 16 Dom. g. comm. Ubaldi. ng,.
23 Fer. 5. Vigil. (24.) 22 Sabb. B. M. Oh,Ona
§. Ii Biſſ. Fer. 3. de en, & Tab. 27. 22. Fer. 2 Doim. 7. m
2. de Vigu. &c. 24 Fer. 2. Rogat. VDon N5.
2 Fer. j. ad Magnif. Quod autem. 26 Fer. g. Vigil. commemerat. Eleutheri vel fa led.
27 Sabb. B. M. (25.) Philippi Nerij, cum ʒ. Miſſis. B Dn 4,
25 Dom. Quinquag. (29. ) 27 Fer. gj. Aſcenſio. fine comm. Iler ,leg.
30 Dom. infra Oct. Commem. Oct. & Felicis. 3Don zen,
M A RTIUS. Erkehii
JuNIus. 8
1 Fer. 2. (O. D.)
2 Fecr. 4. Cinerum. 6 Dom. Pentecoſt. ſ0
7 Dom. 1. Quadrag. comm. Perpetuæ, &e. 43 Dom. Trinit. comm. Pom. 7. Pent. bd
7 Fer. 2. Thomæ Aquin. (heri) j Fer. 3. Barnabæ (1.1.) comm. Viti. ac,
Dol. 2. Fer. 4. Norberti (6.)
27 Dom. „. 77 Fer. j. Corporis Chriſti. H

nrur,

Fiuis

.

)comn

t. klerhei t 4
lch.
n.

d liin

—

—

20 Dom. 2. comm. Oct. & Silverij.
23 Fer. 4. comm. Vigil.

21 Fer. y. comm. Oct. Corporis Chriſti.

227 Dom. 3. comm. Oct. Loannis.
JUILIUSD.l:-

„Fer. y. Homil. ut in 2g. die infra Oct.
2 Dom. zg. comm. Oct. Apoſt.
y Fer. 2. de Oct. vel Elizabeth (heri.)

7 Fer. z. Anton. Pat. (13. Junii.)

5⁵ Fer. 5. (O. D.)
1 Dom. y. comm. Pii.
77 Sabb. B. M. comm. Alexii.
5 Dom. 6. comm. Symphoroſæ.

27 Dom. 7. comm. Dom.

27 Fer. 3. Lect. Dom. 7.
31 Sabb. B. M.

AuGUSTUS.

1Dom- S. I. Auguſt. comm. Dom,
2 Fer. 2. Lect. Dom. 7. (O. D.)
7 Sabb. B. M. comm. Donati.
5*Dom. 9. 5. Auguſti.

mani.

Dom. /o. J. Aug. comm. Dom.

16 Fer. 2. Lect. Dom. 3. Aug.
22 Dom. II. 4. Aug. comm. Dom.
2 Fer. 4. Lect. Dom. 4.
29 Dom. /2. 7. Septemb. comm. Dom.

SE P T E M B E R.

i, Fet. 4. (O. D.)
4 Sabb. B. M

26 Dom. 6. J. Septemb. comm. Cypriani,

32 Dom. zl. 7. Novemb.

9 Fer. 2. Cyriaci (heri) comm. Vigil. & Ro-

249

1 Dom. 17. 2. Septetub.
12 Dom. 14. 3. Septeinb. comm. Oct.
Fer. g. comm. Fer. g. Temp.
17 Fer. 6. de ea, vel de Stigm. comm. Fer.
456 Sabb. g. Temp.
19 Dom. j. g. Septemb.

22 Fer. 7. Januarii, &c. (9.) comm. Mau-
ritii.

25 Sabb. B. M.
&c.
OCTO BE R.

2 Sabb. B. M. (O. D.) ſi heri non fuit dictum.
32à Dom. 12. 1. Octob.
10 Dom. s. 2. Octob.
76 Sabb. B. M. .
17 Dom. 19, z. Octob.
22 Sabb. B. M.
24 Dom. zo. 4. Octob.
29 Fer. 6. Lect. Dom. 1. Octob.
30 Sabb. Vigil.

NOVEMBER.

„ Dom. 22. 3. Novemb. comm. Oct.
70o Fer. 2. (O. D.)

4½ Dom. 25. 1. Novemb.

Reliqua uſque ad finem anni ut in Tabu-
la 7.

Tomus II.

Ii TA.

ℳ₰

15s Fer. r. ad Magnif. Semen eſt-

25⁵0

TABULA XXIX.

IANuIARIUS.

4 Dom. vacat.
/1 Dom. /. poſt Epiph. comm. Oct. & Hygini.
75 Dom. 2. commemor. Dom.
19 Fer. 2. Lect. Dom. 2 (O. D.)
27 Dom. 3. commemorat. Dom.
26 Fer. 2 Lect. Dom. J.
29 Fer. J B. 7. Noct. Dom. .0
3/ Sabb. B- M. .

F E BRUIARIIS.

1 Dom. 4.
2 Fer. 3. Ignatii. (7.) commem. Blaſii⸗
X Fcr. g. (O. D.)
* Dom. y.
1741 Sabb. de Dom. 6. comm. Valentinicum g.
Fer. g.
17 Dom. Septuageſ. commem. Fauſtini.-
2/ Sabb. B. M.
22 Dom. Seyxageſ.
23 Fer. 2. Cathedra (heri) commem. Vigil.
x 23 Fer. 2. Vigil. (24.)
8. In Biſſ. 23. Fer. 2- Cath. ſine comm. ig. Sα
Tab. 25. 22. Fer. 3. Vigil. Gc.

MARTIUS.

1Dom. Quinquagefſ.
2 Fer. 2. (O. D.)
4 Fer. 4. Cinerum comm. Lueii-
23 Fer. y. Caſimiri (heri.)
Dc m. 1. Quadrageſ⸗

Litera Dominicalis D. cum Epacta j. * Xix. XXViij. xxvij.
. XXVj. XXV. XXiV.

22 Dom. 32. Quadragel.

229 Dom. 4g.

APRILIS.

5 Dom. Paſſionis-
72½ Dom. Palmarum-.
15½ Fer. 3. commem. Tiburtiüi.
99 Dom. Paſchæ.
2 Sabb. dicuntur Litaniæ.
26 Dom. in Albis. Veſper. de ſequen.
25 Fer. 2. Marci (27.) B

Vitalis.
MANJUS.

2 Dom. 2. comm. Dom.
4 Fer. 2. Georgii (23. ) comm. Monieæ.
J Fer. 3. Cleri, & c. (26. April.)
jo Dom. 3. comm. Gordiani, &c-
76 Sabb. B. M. comm. Ubaldi.
12 Dom. 4.
23 Sabb. B. M.
24 Dom. y.
27 Fer. 2. Rogat. comm. Urbani.
27 Fer. g. Vigil. comm. Ioan. Papr.
25 Fer. y, Afcenſio.
2 Dom. infra Octav. eom. Oct. & Pettonillæ.

JUNIIUS.
7 Dom. Pentecoſt.

9 Fer. 3. fine eomm.
11 Dom. . Pentecoſt. Trinit. comm. Dom.

1, Dom. 2.

29 Fer. J. Soteris, Ec. (22.) Lect. Fer. 2. Com.

. — —

17 Fer.

—

KaN

6Kr
5 Pet.4
Hen .0
1 Dom¹˙
„ler.
let. .
1 fet. e
hb. cor
F Dotm

Don. , ce
H.5 Ann
1lel. 4, leo
Ok nſ.
1bb.P. I
1 Domm,/,cor
Kb . M.
,Don,,
VDon 7 co

leta lec.

AU

1Don ,,n
fe. 40.
1ild Cumn
,Don g,4
Den
ueN conn.
6Den ,. 44

Mnui8.
Ib

in; Od
1D.M.
n

Den

—

e.

bet. 2 con,

Koniee

„

Lheconl.

n Den

—
E

TABULA XXIX.

2 5ℳ*

1 Fer. 2. Barnabæ (1t.) commemor. Viti, &.
1 Fer. 3. Baſilii (14.)

77 Fer. 4 Norberti (4.)

* Fer. y. Corporis Chriſti, ſine comm.
2, Dom. 2. comm. Oct.

23 Fer. 3. Commem. Vigil.
24 Fer. 4 comm. Oct. Corporis Chriſti.
2 Fer. y. commemor. Oct. Ioan.
27 Sabb. commem. Vigil.
25 Dom. 3. commemorat. Oct. Io.

JuLIUS.

7 Dom. 4. comm. Octav. Apoſtol.
7 Fer. 3. Antonii Patav. (12. Iun.)
* Fer. z. Leonis (2zc. Iunii.)
9 Fer. 5. (O. D)
17 Sabb. B. M. commemor. Päü.
72 Dom. y. commem. Naboris, &c.
15 Sabb. B. M. comm. Symphoroſæ, &c.
19 Dom. 6.
26 Dom. 7. commemor. Dom.
27 Fer. 2. Lect. Dom. 7.

ANHGUSTUuS.

2 Dom. 5. . Auguſt. comm. Stephani:

7 Fer. 6. (O. D.)
Sabb. Commemorat. Vigil.

9 Dom. 9. 2. Auguſti comm. Romani.
76 Dom. 1o. 3. Auguft. comm. Dom. & Oct.
22 Sabb. comm. Vigil.
23 Dom. . 4. Auguſti.
30 Dom. 12. 7. Septemb. comm. Felicis, &c.

10ο Sabb. B. M.

75 Sabh. commemor. Fer. nilde Vigilia niſi in

27 Dom. 46. F. Septemb.

2 Sabb. B. M.
Dom. 7. . Octobr. comm. Dom.

17 Sabb. B. M.

16 Fer. g. Comm. Fer. g. Temp.

Miſſa.
20% Dom. 1. g. Septemb.
22 Fer. . Euſtachii. (zo.) comm. Mautitii.
26 Sabb. B. M. comm. Cypriani, écc.

2 Fer. z. Coſmæ, &cc. (heri.)
OCTOBkR.

2 Fer. 6. (O. D.) ſi heri non fuit dictum.

5 Fer. 2. Lect. Dom. . Octob.

11 Dom. 1§. 2. Oétob.
77 Sabb. B. M.
5 Dom. 9. 5. Octeb. commemotat. Dem.
2¼ Sabb. B. M.
2 Dom. 2o. g. Octob. commemorat. Chry-
ſanthi, &c.

29 Fer. j. Lect. Dom. y. Octob.

NOVEMBE R.

1 Dom. 2i. 1. Novemb. comm. Dom.
2 Fer. z. Lect. Dom. 71. Novemb.
* Dem. 22. 3. Novemb. commem. Dom.
0 Fer. 2. (O. D.)
1¾ Fer. 6. Reſp. 7. Noct. Dom. 2.

7y Dom. 23. 4. Novemb.

Reliqua uſque ad finem anni ut in

S EPTEMBER. Tabula 1.
2 Fer. 3. (O. D.)
5 Sabb. B. M.
⁵⁶ Dom. 13. 2. Septemb.
Dom. /4 3. Septemb. comm. Sct.
li ⸗ TA.

TABULA XXX.

4

3

Litera Dominicalis E. cum Epacta

XXxiX. XXViij.

“ Xvvij. XXVj. 25. XXV. Xxxiv.

1ANUWARNIUS.

5 Dom. vacat. .
12 Dom. 1. poſt Epi phan. comm. Oct.
9 Dom. 2. Cominemorat. Marij, &c.
2 Fer. j. (Q. D.) L
26 Dom. 32.
25 Fer. 2. Polycarpi 26.) comm. Agnetis 2.

FE BRUARIUS

1

2 Dom. 4. commemorat. Dom.

5 FPer. 2. Lect. Dom. g. (O. D.

5⁹ Sabb. B. M.
9 Dom. 5y. commemor. Apolloniæ.
„ Sabb. de Dom. 6. commemorat. Fauftini;
cum Reſp. Fer. 4.
76 Dom. Septuageſ.
22 Sabb. comm. Vigil. non tamen in Biſext.
23 Dom. Sexageſ. (24.)
S§. In Biſſext. Tab. 29. 23. Fer. 2. Vi eu.

2z Fer. J. Antiphon. ad Magnif. Si culmen.

MARTIIIS.

7 Sabb. B. M. (O. D.)
2 Dom. Quinquageſ.
„ Fer. 4. Cinerum.
9 Dom. /. Quadrageſ.
170 Fer. 2. Qudraginta Mart.
76 Dom. 2.
239 Dom. 3. OAbadlragel
30 Dom. g.

APRILIS.

6⁶ Dom. Paſſionis.

73 Dom. Palmarum.

11 Fer. 2. comin. Tiburtij.
20 Dom. Paſchæ.

25 Fer. 6. Ricunrur Litaniæ.
27 Dem. in Albis Veſp. deſeq.
2 Fer. 2. Marci (27.) commemox. Vitalis i in
Laudibus tantum.

29 Fer. 7. Lect. Fer. 2.

AAIUS.

4 Dom. 2. commem. Monicæ.
5y Fer. 2. Soteris, &c. (22. April.)

10 Sabb. Georgii (23. Aprilis) comm. Gor- .

diani, & c.
11 Dom. 23.
15 Fer. 3. Cleri, &c. (26. April.)
177 Sabb. B. M.
175 Dom. 4.
24 Sabb. B. M.
27 Dom. y. comm. Urbani.
26 Fer. 2. Rogat. commemor. Eleutherii vel
Philippi Nerii, comm. Fer. &c.
29 Fer. 7. Aſcenſio.

JHNIUIS.

1 Dom. infra Oct. comm. Oct.
2 Fer. 2. commem. Marcellini.
6 Fer. 6. comm. Fer. 6.
5 Doôm. Pentecoſt.
9 Fer. 2. ſine commem.
77 Dom. 1. Pentecoſt. Trinit. eomm. Dom.
Sc Viti in Laubu: tantum.
16 Fer. 2. Barnabæ. .
4 Fer. 7. Baſilii (12. 1ca. Fer. 2.

Fer. æ. Ant. Pat. (15. ormrn Marci, &.

5 Fer. J. Corporis Chriſti ſine comm.

„bom-2

„Fer.2

„ 6. C0

„ let6. .

„ Dom

Donn,4.
et 2 .
Cbb. B.
Domn, .
Iet,5 An
Ab. B.
5 Domn. 6,. 0

ybon C

4l

1 dd D.M

DDbonm 9. 7.

,ley Ier
,Don 9.2.
Ier 2. Ledt
yDom ,5²
oin , 4,
ka 2led,
5 M.

,Dn n

81

ta0.

.. .. . .ꝛ

22 Dom.

1l
7Nng 2
. N 163½5
in led.
NATemn-
zdele

TABuULA XXX. 253
7* Fer. y. Reſp. 2. Noct. Dom. ſi heri de Feria

ĩi22 Dom. 2. commem. Oct. & Paulini.

Vinalsin

7 Fer. 2. . . Noct. Dom. 5 (O. D.) OCTOBER.
72 Sabb. B. M. commem. Naboris, &.
73 Dom. y. „ 2 Fer. y. (O. D.) ſi non eſt dictum.
Fer. 5. Anacleti (3.) 5Dom. 12. 2. Octob. comm. Placidi.
19 Sabb. B. M. 17 Sabb. B. M.
20 Dom. 6. commemor. Margaritæ. 12 Dom. 15. 3. Octob.
27 Dom. 7. comm. Pantaleonis. 9 Dom. i. 4. Octob.
en h H 27 Sabb. B. M. comm. Chryſanthi, &c.
AUGUSTIIS. 26 Dom. 20. y. Octob. comm. Evariſti.
29 Fer. 4. Lect. Fer. 2.
2 Sabb. B. M. comm. Stephani (O. D.) 30 Fer. y. Lect. Fer. 2.
3à Dom. 5. 1. Auguſt.
57 PFer. 5. Inventio Stephani ( 3.) com. Donati. NO VE MBE R.
„ Dom. 9. 2. Auguſti, comm. Dom. H
ereti Fer. 2. Lect. Dom. 2. Aug. 2 Dom. 21. 7. Novemb. comm. Oct.
4 7 Dom. Io. 5. Aug. comm. Dom. ⁹ Fer. 2. Comm. defunctorum.
24 Dom. I. 4. Auguſti, comm. Dom. 5 Dom. 22. 3. Novemb. comm. Dom.
Fer. 2. Lect. Dom. g. o Fer. 2. Lect. Dom. 3. (O. D.)
30 Sabb. B. M. comm. Felicis, &c. 15 Sabb. B. M.
321 Dom. 12. 1. Septemb. 6 Dom. 23. 4. Novemb.
8 EPTE MBE R. Reliqua uſque ad ſnem anni ut in Ta-
—— bula 2.
6 Sabb. 3. M4.
7 Dom. 73. 2. Septemb.
nn. Din 14„ Dom. 14. 3. Septemb. comm. Dom.
16 Fer. 3. Lect. Dom. 3.
77 Fer. 4. Temporum de ea, Reſp. 7. Noct.
Dom. 2. vel de Stigmat. comm. Fer.
larei,

23 Fer. 2. commem. Vigil.
24 Fer. 3. comm. Oct. Corporis Chriſti.
2 26. Commemorat. Oct. Ioan.

27 Fer. 6. Ioan. & Pauli (heri.)
229 Dom. z. comm. Doin. tantum.

JuLIUS.

⁶ Dom. 4. comm. Dom.

Vide pag. s9.
79 Fer. 6. Comm. Fer.
20 Sabb. nil de Vigil. niſi in Miſſa comm. Fer.
21 Dom. S. g. Septemb. comm. Dom.
22 Fer. 2. Lect. . Noct. Dom. 4.

22 Fer. 4. G. 1. Noct. Dom. 4.

Fer. y. Lect. & Reſp. Dom. y. Septemb.
25 Dom. 16. 1. Octob.

.

R—

TABILA XXXI

Litera Dom. F. cum Epacta Xxix. xxviij. Xvij.
XxvVj. 25. XXV. XXiV.

JANUARIUS.

6⁶ Dom. vacat.
12 Sabb. de Dom infra Oct. commem. Oct. in
Miſſa duæ tantum Orat.
77 Dom. 1. vacat.
19 Sabb. B. M. com. Marij, &c. (O. D.)
20 Dom. 2. comm. Dom.
27 Dom. z. comm. Dom.
29 Fer. 5. Reſp. 1. Noct. Dom. 2.

FEBRUüIARIIIS.

2½ Dom. g4. comm. Blaſii.
4 Fer. 2. (O. D.)
9 Sabb. B. M. comm. Apolloniæ.
10 Dom. J.
76 Sabb. de Dom. 6. cinm Reſp. Fer. 4.
77 Dom. Septuag.
25 Sabb. Vigil. (24.)
§ In Biſſext. T ab. 30. . Dom. Sexageſ. Ge.
24 Pee Sexagel. (27.)
Fer. 2. Mathiæ, (heri) (26.)
25 Fer. I. ad Magnif. Si culmen.

MARTIIUS.

f Ffer. 6. (O. D.)
2 Sabb. B. M.
3à Dom. Quinquagef.
6 Fer. 4. Cinerum.
70 Dom. 7. Quadrag.
77 Dom. 2. comm. Patrieii.
24 Dom. 3. Quadrag.
34 Dom. 4.

APRILIS.

7 Dom. Paſſionis.

17½ Dom. Palmar. com. Tiburtii, hon in Muüla.

17 Fer. 4. comm. Aniceti.
21 Dom. Paſchæ.
2 Fer. p. dicuntur Litaniæ.
25 Dom. in Albis commem. Vitalis in Laudibus

tantum.
M AJUS.

Sabb. Marci (25. Aprilis) commem M. .

nicæ in Laud. tantum.
Dom. 2.
o Fer. 5. Soteris, &c. (22. April.) com. Gordiani.
11 Sabb. Georgii (23. Aprilis.)
12 Dom. 3.
13 Fer. 2. Cleri, &c. (26. Aprilis.)
14½ Fer. 3. Nerei, &c. (12.) comm. Bonifacii
Vide pag. 29. n. 6. & 7.
75 Sabb. B. M.
19 Dom. g commemorat. Pudentianæ.
2 Sabb. B. M. commemor. Urbani.
26 Dom. y. commem. Eleutherii.
77 Fer. 2. Rogat. comm. Ioan. vel Philippi Ne-
rii. comm. Fei. & c.
30 Fer. y. Aſcenſio ſine commemorat.

JUNIUS.

2 Dom. infra Oct. com Odt. & Matcellini, &c.
6 Fer. J. Oct. Aſcenſionis.
7 Fer. 6. Norberti ( heri) comm. Fer.
9 Dom. Pentecoſt ſine commemor.
16 Dom. 1. Pent. Trinit. comm. Dom.

ey Fer.

er

Fet .
,I Fer. /.
Per ¹
„ Fet ſ-
2 dabb. ol
z Dom.2,
14 Pet. 2,
7, d⸗
06. le
„)Dotn 3.

y Dom./
Fet. 2 l
9let 0

Dom. ,. e
VIet. 2. Lec
„ Kbb. B.!
A1Domm. 6, c
„ bb. B.
11Dotn.7.
P)let. . N.

4

1Fer 60
4Domm.5,
5 ler.6. R
Dom92,
1Dom, ,.
gil
PDom. Ij.
16 Fer. 2.l.

1 abd. B.

31

Dom 1
rn

—

9 honin)Ii

isinlaudhn

Oimthe

con,Goduauun

mnmn. Poniri

entiane.
bani.

i
ehipgiN

notn
5
Mrrelnid⸗
mm. Fe.

Dom

—

7

TA B I LA XXXI

255

, Fer. 2. Barnabæ (11)
15 Fer. g. Baſilii ( I4.) com. Marci, &c.

20 Fer. y. Corporis Chriſti, ſine comm.
22 Sabb. commem. Vigil. & Paulini.
22 Dom. 2. commemor. Oct.
24 Fer. 2. commemorat. Oct.

Oct. Io.
30 Dem. z. comm. Dom.

JuLIus.

7 Dom. 4.
½ Fer. 2. Ioannis & Pauli (26. Iun.)
9 Fer. z. (O. D.)
10 Fer. 4. (O. D.)
14½ Dom. y. comm. Dom. & Henrici.
Fer. 2. Lect. Dom. y.
20 Sabb. B. M. comm. Margaritæ.
21 Dom. 6. comm. Praxedis.
27 Sabb. B. M. comm. Pantaleonis.
25 Dom. 7.
o Fer. y. Nazarii, Gc. (26.) com. Abdon, &Ec.

AuGüUsSTuS.

2 Fer. 6. (O. D.)

4 Dom. S. 7. Auguſti, comm. Dom.
9 er. 6. Reſp. 7. Noct. Dom. 7. H
1/ Dom. 9. 2, Auguſti com. Oct. & Tiburtii, &c.
75 Dom. w. 3. Auguſt. commemor. Oct. & A-
gapithi⸗
4W Dom. 11. 4.. Auguſt.
26 Fer. 2. Ludovici (heri) com. Zephyrini.

3/ Sabb. B. M.

8S EPTE MBE R.

Dom. 12. 7. Septemb. comm. Xgidii & 72.
Frat.

7 Sabb. B. M.
19 Fer. 4. Ant. Pat. (3.) comm. Gervaſti, &c.

2 26 27. de Oct. Corporis Chriſti commem.

io Dom. 22. 3. Novemb. comm. Tryphonis,
753 Fer. 4. (O. D.)

2 Fer. 2. (O. D.)

5* Dom. 13. 2. Septemb. comm. Dom.
j/ Dom. 4. 3. Septemb. comm. Dom.
16 Fer. 2. Lect. Dom. 3.
17 Fer. 3. de ea cum E. . Noct. Dom. 5. vel de ſtig.
⁵ Fer. 4. Temp. de ea g.1. Noct. ſi heri de ſtig.
2o Fer. 6. nil de Vigil. niſi in Miſſa comm. Fer.
2/ Sabb. comm. Feriæ.
22 Dom. 1r. g. Septemb. com. Mauritii, &c.
26 Fer. J. Lect. Dom. y. Septemb.
25 Sabb. B. M.
29 Dom. 66. 1. Octobris, comm. Dom.

OCTOBE R.

2 Fer. 4. Lect. & Reſp. Dom. 1. Octob. O. D.)
ſi heri de Angelis Cuſtodibus
3 Fer. J. E. 2. Noct. Dom. Vide pag. 69. à ſimili.
„Sabb. B. M. comm. Placidi, &c.
⁶ Dom. 1. 2. Octob.
7 Fer. 2 Brunonis (heri) com. Marei, & aliorum.
72 Sabb. B. M.
73 Dom. 15. 3. Octob.
19 Sabb. B. M.
Dom. /19. 4. Octob.
26 Sabb. Vigil. comm. Evariſti.
27 Dom. 20. 5. Octob.
29 Fer. 3. Lect. Fer. 2.
30 Fer. 4. Lect. Fer. 3J.

NOVE MBE R.

5 Dom. 21. 7. Novemb. comm. Oct.

6 Sabb. B. M.
7 Dom. 23. 4. Novemb. Wü
19 Fer. 3. Gregorii Thaumaturgi (7 ) comm.
Pomtiani.

Reliqua uſque ad ſinem anni ut in Tabu-
la ꝗ.

TA-

266 TABILX XXXII.

Litera Dom. G. cum Epacta Xxviij- XXvij. ” y be-
xxvj. 25. XXV. XxXiv. eeck.
vYfer:
IANUARINIs.. APRILIS. Pnne
„ Dorh. „. poſt Epiphan. comm. Oct. 1 Dom. 4. 2
14 Dom. 2. Commemorat. Felicis. ⁶½ Dom. Paſſionis. PRen
79 Fet. 6. Hilarij (1g.) comm. Marii, &c. 7 Dom. Palmarum. un
27 Dom. z. comm. Dom.K 77 Fer. 3. commemor. Aniceti. &
22 Fer. 2. Lect. Dom. 3. 22 Dom. Paſchæ. † VEer
2¾ Per. 2. (O. D.) 25 Fer. 4. dicuntur Litaniæ. ”MVM “ hu
25 Dom. 4. comm. Asgnetis e. 29 Dom. in Albis.
FE B RUARIII S M A JIS.
7 Sabb. B. M. comm. Blaſi O. D.) 2 Fer. 4. Lect. Fer. 2. n⸗
4 Dom. . 4 Fer. 6. Marci (27. Aprils) in in Laudibus “
0 Sid z M. tantum comm. Monicæ. Dw OKe 8
Dom. 6. 17 Sabb. Soteris, &c. (22. A ril. .
77 Sabb. B. M. . 6 Dom. 2. comm. Dom. Pril ler
1* Dom. Septuageſ. comm. Simeonis. o Fer. y. Georgii (23. Aprilis) com. Gordiani. na
2232 Per. 6. Vigil. (24.) 1I1 Fer. 6. Cleti, &c. (26. April.) D „d
§. Ia Biſſext. 23. Fer. 6 de ea, & Tab. 5.1. 25. 77% Dom. 3. Nn
Sabb. Vigil. &c. 44½ Fer. 2. Petri mart e
25 Dom. Sexageſ. (45.) -Bonikarii- Nris (on, Aprais . oni aſki
19 Sabb. B. M. comm. Pudentianæ.
MTäARTIIUIIS. 20 Dom. 4. D H
26 Sabb. B. M. comm. Eleutherii, vel Philippi =ð
7 Fer. y. (O. D.) Nerii. iiſer,.
3 Sabb. B. M. 27 Dom. y. comm. Io. PapMr. 1Don.
4* Dom. Quinquageſ. comm. Lucii. 25 Fer. 2. Rogat. ler;
7 Per. 2. Caſimiri. (heri.) 30 Fer. g. Vigil. comm. Felicis. ebon,
7 Fer. 4. CGaelum comm. Perpetuæ, S&c. 37 Fer. y. Aſcenſio ſine comm. Pan
5 Fer. y. Thomæ Aquin. (heri.) een.
17 Dom. J. Quadragel. JANIUS.
75 Dom. 2.
25 Dom. 32. Qadragef. . 3 Dom. infra Oct. comm. Oct.
26 Fer. 2. Annuntiat. (heri.) 2 Sabb. Miſſa ſine comm. . 18b!
70% Dom. Pentecoſt. =ͦÿMU
72 Fer. 3. ſine comm. ODon.
147 Dom. —
lm

.

—
E

com Colln
1)

Aprüis am

næ.

6.

„ DA

i, Nel ri

TAERUI. A XXXII.

2 57

77 Dom. Trinit. comm. Dom. Z. Pentec.

iæ Fer. 2. Barnabæ (11.) comm. Marci &c.

i9 Fer. 3. Baſilii (14½.) com. Gervaſii, &cc. Lect.
Fer. 2.

ꝛo Fer. 7. Ant. Vatav. (J.) comm. Silverü.

21 Fer. y. Corporis Chriſti.
23 Sabb. comm. Vigil.
2½ Dom. 2. comm. Dom. & Oct.
25 26 22. Commem. Oct. Jo. nil de SS. Ioan.
& Paulo. .
25 Fer. y. Oct. Corporis Chriſti com. Oct. &

lIoan. & Vigil. Apoſt.
J u LIUS.

1 Dom. 5j. comm. Dom.

Sabb. Joan. & Pauli ( 26. Junii.)

5⁵5 Dom. 4.
, Fer. 2. Leonis (25. Junii.)

Iu Per. 4. (O. D.)

S Dom. y.

, Sabb. B. M. comm. Praxedis.
22 Dom. 6. comm. Dom.

29 Dom. 7. 7. Auguſt. com. Felicis, &c.

3o Fer. 2. Marthæ (heri) com. Abdon, &c.

AuGuSITUS.

2 Fer. 5. (O. D.)
5Dom. 5. 2. Auguſti commemor. Dom.
7 Fer. 2. Lect. Dom. 2. Auguſt.

,2 Dom. 9. 4. Aug. comm. Octav. & Claræ.

i9 Dom. Io. 4. Auguſti, comm. Oct.

26 Dom. u. 7. Auguſt. comm. Zephyrini.

SEPTEMBER.

2 Dom. 72. 1. Septemb.

Dom. 13. 2. Septemb. com. Oct. & Gorgon.
1

111 Dom. 14. 3 Septemb. com. Euphemiæ, &c.

77 Fer. 2. Cornelii (heri) velde Stigmat.
* Fer. z. Cornelii, ſi heri de Stigmat. vel de Fer.
5 Fer. g. comm. Fer. Qusatuor Temp.
2l Fer. 6. comm. Fer. 6.

22 Dom. . 4. Jeptemb. comm. Theclæ.

22 Fer. 2. Lini (heri.)

27 Fer. y. Lect. Dom. y. Sept.
25 Fer. 6. B. 1. Noct. Dom. y.
J30 Dom. 716. 1. Octob. comm. Dom.

OCTO B E R.

2 Fer. z. Feſt. Dom. j. Octob. cum 8. 7. Noct.
(O. D.) ſi heri de Angelis Cuſtodibus.
7 Fer. 7. 2. Octob. comm. Marci, &c.
72 Sabb. B. M.
74½ Doin. 1§. z3. Octob.
Is Fer. 2. Calliſti (heri.)
20 Sabb. B. M.
21 Dom. /9. 4. Octob. com. Hilarionis, & Ur-
ſulæ.
25 Dom. 20. y. Octob. comm. Dom.
29 Fer. 2. Lect. Dom. y. Octob.
30 Fer. 3. Lect. Fer. 2.

2 Fer. 6. Lect. Fer. 7.

5J Fer. 2. de Oct. vel Caroli (heri.)
o Sabb. B. M. comm. Tryphonis (O. D.)
7 Dom. 22. 3. Novemb. comm. Dom.
12 Fer. 2. Lect. Dom. 5.

15 Dom. 23. 4. Novemb. comm. Dom.
Fer. 2. Lect. Dom. g.

„Sabb. B. M. com. £gidii, & 72. Frar. (O. D.)

bula g.

22 Sabb. Quatuor Temp. com. Mauritii, &.

4 Dom. 21. J. Novemb. comm. Vitalis, &c.

Reliqua uſque ad finem anni ut in Ta-

Jromas 11.

K k TA-

258

TABULA XXXIII.

Litera Dominicalis A. cum Epacta XxXvij. zaRvj. 8
25. XXKV. XXiV.

ANʒmuIARIUS.

7 Dom. vacat.
5* Dom. /. poſt Epiphan. comm. O&.
7y Dom. 2. comm. Mauri.
19 Fer. y. Paul. Erem. (I4. comm. Marü;, &c.
22 Dom. 5.
23 Fer. 2. Vincentii, &c. (heri) com. Emerent.

25 Sabb. B. M. com. Agnetis 2. (O. D.)

29 Dom. 4.

F E BRHUHARIUS.

3à Fer. 6. (O. D.)
4 Sabb. B. M.
5Dom. y.
⁶ Fer. 2. Agathæ (heri) comm. Dorotheæ,
12 Dom. 6.
5 Sabb. B. M. comm. Simeonis.
19 Dom. Septuageſ.
25 Fer. y. Vigil. (24.)

§. In Biſſext. 23. Fer. y. de ea, . Tabul. 32.

25. Februar. 6. Vigil. &.
2 Sabb. B. M. (26.)

26 Dom. Sexageſ.(27.)

MARTIUS.

7 Fer. 4. (O. D.)
5Dom. Quinquageſ.
Fet. 4. Cinerum.

Fer. yj. mutatur Oratio Secreta in Feriæ 6. e.

cretatn.

12 Dom. /. Quadrag.
i3 PFer. 2. Gregor. (heri.)

79 Dom. 2.

22 Fer. 4. loſeph. (79.)

26 Dom. 3. Quadrageſ.

APRILIS.

2 Dom. 4.
3 Fer. 2. Franc. paul. (heri.)
9 Dom. Paſſionis.
16 Dom. Palmarum.
17 Fer. 2. comm. Aniceti.
23 Dom. Paſchæ.
27 Fer. 3. dicuntur Litaniæ.
30 Dom. in Albis Veſp. de ſeqꝗq-

M ANJUS.
2 Fer. 3. Lect. Fer. 2.

4 Fer. j. Marci, (27.) Aprilis commem. Mo-

nicæ, in Laudibus tantum.-
5 Fer. 6. Soteris, & c. 22. April.
7 Dom. 2.

1o Fer. 4. Georgii (23. Apr.) com. Gordiani &c.

17 Fer. f. Cleri, &c. (26.) Aprilis.
3 Sabb. Petri martyris (29. April.)
14 Dom. 2. comm. Bonifacii.
17 Fer. 2. Catharinæ Senenſis (3o. Aprilis.)
16 Fer. 3. Stanislai (7. comm. Uhaldi.
20 Sabb. B. M.
2/ Dom. 4.
27 Sabb. B. M. comm. lo-=
25°5 Dom. p.
29 Fer. 2. Rogat.

Fer. g. Vigil. comm. Petrzonillæ.

JHINIUS.

9 Fer. y. Aſcenſio.
4 Dom. infra Oct. comm. Oct.
6 Fer. 3. comm. Oct.

1/1 Dom. Pentecoſt.
72 Per. 2. fine comm.

15? Dom. Trinitatis comm. Dom. 7. Pentecoſt.
Marci, &c. in Laudibus tantum.

9 Fer.
„et.
„ et.
1 Fel.
13 ler.
1Kbb
„Dom
1417 D
ler.⸗
let

ſdabb.
Dom.
let.6.
N
9Donmn.
1ler 5.
bbl
6Don.
„ Dom.
11et2.
Ch
Dom;

1k.,
6Don.
7e.2.
Dom.
Dom.
6Kbb.
7) Domm.

=

1Jer.6
1da.

5 Fer.

„ Fer. 2. Barnabæ (11.) comm. Gervaſi, &c. £ Dom. 12. I. Septemb. 1
20 Fer. 7. Baſilii. (14.) com. Silverii. Lect. Fer. 2. ο Dom. 12. 2. Septemb.
21 PFer. zg. Anton. Pat. (13.) Fer. 2. Nicolai heri comm. Odt.
8 22 Fer. 5. Corporis Chriſti ſine com. 77 Dom. 1/. z. Septemb.
23 Fer. 6. comm. Vigil. 15 Fer. 2. de ea, vel de Stigmat. heri.]
241 Sabb. comm. Oct. Corperis Chriſti. 2o Fer. 4. Temp. commem. Feriæ; nil de Vi-
2 Dom. 2. comm. Octavarum. gil. niſi in Miſſa.
26 27. De Oct. Corporis Chriſti com. Oct. Io. 22 Fer. 6. comm. Mauritii.
25 Fer. 4. ut heri, & comm. Vigil. 23 Sabb. 4. Temp. comm. Fer.
29 Fer. I. com. Oct. Corporis Chriſti tantum. ⸗2a Dom. . g. Septemb.
25 Fer. y. Lect. Dom. y. cum ſuis Reſp.
JIuULIIIS§. .
OC I OBER.
, jSabb. Homil. ut in ſecunda die infra Oct.
2 Dom. 3. comm. Dom. Dom. 16. 1. Octobris, comm. Remigij.
1 ½ Fer. 6. Ioan. & Pauli; ( 26. Iun.) 2 Fer. 2. de ea, vel de Angelis Cuſtodibus
tonmen e 5 Sabb. Leonis, (265. Iunii.) 3 Fer. 3. [O. D.] ſi non eſt dictum heri.
9 Dom. 4. 7 Sabb. B. M. comm. Marci, &c.
. 17 Fer. 3. (O. D.) 5 Dom. 17. 2. Octobr.
77 Sabb. B. M. 10 Fer. 2. Birgittæ, [.]
RSG 16 Dom. j. 77 Dom. . 3. Octobr.
ils, 22 Dom. 6. 21 Sabb. B. M. comm. Hilarioni
.) 24 Fer. 2. Apollinaris (heri) comm. Vigil. & 2 Dom. 19. 4. Octob. lonis & Velk.
Chriſtinæ. 26 Fer. f. Lect. Dom. y. Octob.
A 30 Dom. 7. 1. Auguſti, comm. Abdon, &c. 29 Dom. 20. . Novemb.
Ubeld⸗
AUGUSIUS. NO VE MBE R.
2 Fer. 4. [O. D.] yDom. 21. 2. Novemb. comm. Oct.
⁶ Dom. 7. 2. Auguſti, comm. Dom. 0 Fer. 6. [O. D.]
Fer. 2. Lect. Dom. 2. Auguſti. 12 Dom. 22. 3. Novemb.
ile, „ Dom. g. 3. Auguſt. comm. Oct. & Hippol. ,5 Fer. 2. Martini, heri.]
6 6o Dom. Jo. 4. Aug, comm. Dom. & Oct. 29 Dom. 25. 4. Novembr. comm. Pontiani.
26 Sabb. B. M. comm. Zephyrimi.
27 Dom. II. J. Auguſti. Rendu uſque ad finem anni ut in Tabu-
SEPTE MEB E R.
mm,leunti 1Ter. 6. [O. D.]
Aum. 2 Sabb. B. M.

„ ſ

200 TAB zuLA XXXNDp.R.

Litera Dominicalis B. cum Epacta xxvj. 1E
25. XXv. xxiv. . nk
JIANUARIVUS. APRILIS. eet
B Alet 6.
2 Dom. vacat. 3à Dom. 4. „lbe
9 Dom. j. poſt Epiph. comm. Oct. 10o Dom. Paſſionis. „Dom:
16 Dom. 2, 7 Dom. Palmarum com. Aniceti non in Miſla. „la
19 Fer. 4. Marcelli. (16.) comm. Marij, &c. 24 Dom. Paſchæ. I 3
232 Dom. z. comm. Emerentianæ. 25 Fer. 2. dicuntur Litaniæ. Fler⸗
27 Fer. 6. (O. D.) OðW— zn
29 Sabb. B. M. MAJUS. ben
30 Dom. 4. 44
1 Dom. in Albis.
F E B RuAARIIIS. 4 Fer. 4. Philippi, &c. C1.) Vide pag. 27. n. 5.
comm. Monicxin laud. tantämm. Ika
3 Fer. y. (O. d. ) J Fer. J. Marci (27. Aprilis.) Dom
4 Fer. 6. Epiſt. 2. ad Theſſalon. *½Dom. 2. comm. Dom. conn.
⁶ Dom. S. commem. Dorotheæ. 10 Fer. 3. Soteris, &c. (22. Apr.) com. Gordiani. lebo
112 Sabb. B. M. 11 Fer. 4. Georgii (23. Apr.) 4KKa
75 Dom. 6. 172 Fer. 6. Cleri & (26. Aprilis. ) commem. Fell
9 Sabb. B. M. Bonifacii. Uide
2o Dom. Septuageſ. Dom. 5. ler nle
23 Fer. 4. Vigil. (24.) 16 Fer. 2. Catharinæ Senenſ. (30. Apr.) comm. 1ler,le
§. Ii Biſext. 23. Fer. 4. de ea, & Tab. 33. Ubaldi. b.h.
23. Fer. J. Vigil. Gc. 27 Sabb. B. M. ,Domn 4.
26 Sabb. B. M. (27.) , 22 Dom. 4. 1lerFe
27 Dom. Sexag. (25.) 25 Sabb. B. M. 1b. .
. 29 Dom. y„. o ,.
MARTIUS. 3 Fer. 2. Rogat. comm. Felicis. db co
. Adon 6.
1 Fer. 3. (O. D.) JUHNIUS. W.8.)
J Sabb. B. M. 1Domn,.
6 Dom. Quinquageſ. 2 Fer. j. Aſcenſio ſine comm. 4
9 Fer. g. Cinerum. Dom. infra Oct. comm. O.
o Fer. c. Quadraginta martyrum (heri) mu- s Fer. 2. comm. Oct. . la
tatuꝰ Oratio Secreta in Sectetam. Fer. 6. Sabb. Vigil. Pentecoſt. 2 Dan.
732 Dom. /. OQluadrageſ. 72 Dom. Pentecoſt. ſine commem. 1d cn
20 Dom. 2. 19 Dom. 1. Pentecoſt. Trinit. commem. Dom. dam,.
22 Fcr. 3ͤ Ioachim. (20.) & Gervaſii, &c. in Laudibus tantum. Ann.
27 Dom. 3. Qiadrageſ. 20 Fer. 2. Barnaba (17.) comm. Silverii.

Fer, —

tinonin ih.

leeg 7,
mmdam.

1.) onmen

Apr)ann

.
hmenh. D
Stantolt.
glferii

à N

—

—

264

21 Fer. J. Baſilii (12.) Lect. Fer. 2.

ag. 21. ex Leonis X. Decreto.
23 Fer. 7. Corporis Chriſti, nil de Vigilia.
24 Fet. 6. com. Oct. Corporis Chriſti.
2 Sabb. de Oct. Corporis Chriſti, com. Oct. Io.
26 Dom. 2. comm. Octavarum.
27 Fer. 2. ut in Sabb. præced.
25 Fer. 3. ut heri, & com. Vigil. Apoſtolorum.
29 Fer. 4. com. Oct. Corporis Chriſti tantum.
30 Fcr. J. Oct. Corporis Chriſti, comm.- Oct.
loan. & Apoſt. in Veſp. commem. Oct. Io.
& Apoſtolorum.

J UI LIIIS.

1 Fer. 6. Homil. ut in 2. die infra Oct.
3 Dom. 5. comm. Oct. Apoſtol. In Veſp. de
com. S. Pauli, com. S. Petri, & Dom. vel
de Dom. cum comm. Elizabeth. & Apoſt.
4 Fer. 2. Comm. Pauli (5o. Iun.) comm. Petri,
vel Elizabeth, & tunc de S. Paulo die ſeq.
Vide pag. 119.
5 Fer. J. Ioan. & Pauli (26. Junii.)
5 Fer. 6. Leonis (25. Junii.)
„ Sabb. B. M. (O. D.)
10 Dom. 4.
/ Fer. 2. Septem fratr. (heri.) commemor. Pij.
16 Sabb. B. M.
„ Dom. y. commemor. Alexii.
23 Sabb. commemor. Vigil.
24 Dom. 6. commemor. Chriſtinæ.
30 Sabb. B. M. comm. Abdon, &c.
1 Dom. 7. 1. Auguſti.

AUGuüUSTUS.

:2 Per. 3. (O. D.)

7 Dom. 5. 2. Auguſt. comm. Donati.

173 Sabb. commem. Vigil.
14 Dom. 9. 3. Aug. com. Oct. & Euſebii.

21 Dom. 70. 4. Auguſt. comm. Oct.

TABILA XXXIV.

22 Fer. 4. Ant. Pat. (132.) comm. Paulini lejun.
Vigil. ſeq. Vide quæ diximus Tom. 2.

27 Sabb. B. M.
2½ Dom. I. J. Auguſti, comm. Dom-

SEPTE MB E R.

Fer. 5. (O. D. J
3 Sabb. B. M.
4 Dom. 12. 1. Septemb. H
11 Dom. 12. 2. Septemb. comm. Proti.
77 Sabb. B. M. vel de Stigmat.
15 Dom. 14. 3. Septemb.
21 Fer. 4. Temp. comm. Fer.
23 Fer. 6. Comm. Fer.
27 Dom. 17. 4. Septemb.

OCTOBER.

Sabb. B. M. comm. Remigii (O. D.) vel de
Angelis Cuſt. cum initio libri Eſther.
2 Dom. 176. 1. Octob.
3 Fer. 2. (O. D.) ſi non fuit dictum.
9 Dom. 17. 2. Octob.
0 Fer. 2. Dionyſii. (heri.)
77 Sabb. B. M.
76 Dom. 15. 3. Octob.
22 Sabb. B. M.
23 Dom. 79. 4. Octob

29 Sabb. B. M. Lect. Dom. y.

30 Dom. 20. J. Novemb.
NOVEMBE R.

6⁶Dom. zi. 32. Novemb. commem. Oct.
10o Fer. y. (O. D.)
132 Dom. 22. 4. Novemh.
17 Fer. J. Amos, Abdias, Jonas.
19 Sabb. de Dom. 232. commem. Pontian.

Reliqua uſque ad finem anni ut in
Tabula 6.

262

TABUILA XXXV.

IANMHARIUS.

*ͤ Dom. vacat.
1o Dom. ,, poſt Epiph. comm. Oct.
17 Dom. z. comm. Dom. V
19 Fer. 3. (O D.)
2%ò Sabb. B. M. comm. Emerentianæ.
2½ Dom. „.
25 Fer. y. Timothei. (24. ) comm. Agnetis 2.
320 Sabb. B. M.
3/ Dom. 4g.

F E BRuARIIIS.

3 Fer. 4. O. D.)
6⁶ Sabb. B. M. comm. Dorotheæ.
2 Dom. y.

5⁹ Fer. 2. Romualdi. (heri.)
„2 Sabb. B. M.
„4 Dom. 6. comm. Valentini.
20 Sabb. B. M.
2/ Dom. Septuageſ.
2 Per. 3. Vigil.
§. Iz Biſſext. 23. Fer. 3. de ea, &τ11α. 34.
23. Fer. 3. Vigil. & c.
27 Sabb. B. M.
25 Dom. Sexageſ.

MARTIUUS.

1 Fer. 2. (O. D.)
6 Sabb. B. M.
7 Dom. Quinquageſ. comm. Perpetuæ E&c.
5⁹ Fer. 2. Thomæ Aquin. (heri.)
10 Fer. 4g. Cinerum.
14 Dom. 1. Quadrageſ.
21 Dom. 2.
22 Fer. 2. Benedicti 4 heri.)
25 Dom. 3. Quadrageſ.

Litera Dominicalis C. cum Epacta Xxv. Xxiv.

A PRIL.IS.

4 Dom. 4.
11 Dom. Paſſionis.
172 Fer. 2. Leonis (heri.)
1 Dom. Palmarum.
2y Dom. Paſchæ, non dicuntur Litaniæ.

27 Fer. J. dicuntur Litaniæ.

25 Fer. 4. Comm. Vitalis.

MAJUS.
2 Dom. in Albis.

7 Fer. 5. Philippi, &c. (1. Maij.) Vide pag. 34.
n. g. comm. Monicæ in Laudibus tantùm.

Fer. 4. Marci (25. Aprilis.)
7 Fer. 6. Lect. Fer. 2.
9 Dom. 2. comm. Dom. in Veſp. pro comm.
Gregorii Antiph. Amavit.
10 Fer. 2. Athanaſ. (2.) comm. Gordiani.
11 Fer. 3. Soteris, &c. (22. Apr.)
73 Fer. y. Georgii (23. April.)
14 Fet. 6. Cleri, &c. (26. Apr.) comm. Bonif.
Sabb. Petr. mart. (29. Apr.)
76 Dom. z. comm. Ubaldi.
77 Fer. 2. Cathar. Senenſ. (30. Apr.)
22 Sabb. B. M.
23 Dom. g.
29 Sabb. B. M.
320% Dom. y. commemorat. Felicis.

31 Fer. 2. Rogat. commem. Petronillæ.

JINIUIIS.

2 Fer. 4. Vig. comm. Marcellini, Gc.
5 Fer. y. Aſcenſio.
6 Dom. infra Oct. comm. Oct.

7 Fer. 2. Norberti. (heri.)

7o Fer. y. Oct. Aſcenſ. Veſp. integræ.
77 Fer. 6. Barnabæ commem. Fer. 6.
72 Sabb. Miſſa ſine comm.

wu

Docn
ler.
1 Dom
lan
11 Fer-2

fel.5

36
elet..
1/ Fer. 96.
5bh.
„Don.
er.2.
loan
fet
1 let. 4.

enn.

4Dom.
Ier.
fer. 4
1let.,.
let 6
1Dom.
Nb B
Dom ,.
14V
Dom
Eb. d

4

1Dom;
1Ier 2.
bb. B
1Don.
Ofer,6
1Donn
1Nr 2
1om.,
H.:,
„Domn.

1% Dom.

)lete,
1 le. 5.
—

itanie.

MVileng,.
cbis tunin

.pro comn.

n. Gorcliaci

commm it

4r.

s.
gronile.
6
lni, E,

—

TABULA XXXV.

—

12 Dom. Pentecoſt.
Fer. 7. ſine comm.
2o Dom. Trin. com. Dom. /. & Silverii in Laud.

tantùm.

2, Fer. 2. Baſilii (14.)

22 Fer. 3. Anton. Pat. (137.) comm. Paulini.

23 g. Vig. & Fer. 2. præced. (O. D.)
24 Fer. J. Corp. Chr. in Veſp. cofmnm. Nat. lo.

2 Fer. 6. Nat. Ioan. (heri comm. Oct.

256 Sabb. de Oct. Corp. Chr. comm. Oct. lo.

27 Dom. 2. Commemorat. Oct.
25 Fer. 2. de Oct. Corp. Chriſti, comm. Oct.
Ioan. & Vigil. Apoſt.
29 Fer. 5. 6om. Oct. Corp. Chriſti tantùm.
Jo Fer. 4. cornm. Octavarum.

J uLIUS.

, Pet. 5. Oct. Corp. Chr. com. Oct. Io. & Apoſt.

2 Dom. .. commemorat. Oct. Apoſt.
5 Fer. 2. de Ock.
7 Fer. g. Ioan. & Pauli. (26. Iun.)
5 Fer. j. Leonis (25. Iun.)
1/ Dom. g. comm. Pij.
77 Sabb. B. M. comm. Alexij.
* Dom. ,. comm. Symphoroſæ.
24½ Sabb. Vigil.
2 Dom. 6, comm. Dom.
3/ Sabb. B. M.

71 Dom. 2. 7. Aug. comm. Dom.
2 Fer. 2. Lect. Dom. 7. (O. D.)
2 Sabb. B. M. comm. Donati.
5 Dom. 5. 2. Auguſt.
9 Fer. 2. Cyriaci. (heri) com. & Vig & Roman.
77 Dom. 9. 32. Aug. commem. Dom.
76 Fer. 2. Lect. Dom. 5y. Auguſt.

22 Dom. 10. 4. Auguſti⸗ comm. Dom.

Fer. 2. Léct. Dom. 4g.
29 Dom. . . Septemb. comm. Dom.
3o Fer. 2. Lect. Dom. . Septemb.

D

31 Fer. 3. E. . Noct. Dom. /. Septemb.

Fer. 4. Com. Fer. 4. Temp.

26 Dom. 5. y. Sept. comm. Cypriani, &c.

SE PTE M B E R.

Fer. . (O. D.)
7 Sabb. B. M.
3 Dom. 12. 2. Septemb.
12 Dom. 3. z. Septemb. comm. Oct.

17 Fer. 6. de ea, vel de Stigmat. comm. Fer.
175 Sabb. 4. Temp.
79 Dom. 124. 4. Septemb.
22 Fer. 4. Januar. &c. (79.) comm. Mauritii.
27 Sabb. B. M.

OCTOBE R.

2 Sabb. B. M. (O. D.) ſi heri non fuit di tum.
3 Dom. 16. 7. Octob.
70 Dom. 17. 2. Octob.
16 Sabb. B. M.
77 Dom. 15. 3. Octob.
24 Dom. 19. 4. Octob.
29 Fer. 6. Lect. Dom. y. Octob.
36 Sabb. Vigil.
31 Dom. zo. 7. Novemb.

NOVEMBER.

7 Dom. ai. 3. Novemb. comm. Oct.
10 Fer. 4. (O. D.)
77 Sabb. B. M.
14 Dom. 22. 4. Novemb.
77 Fer. 4. Amos.
79 Fer. 6. Abdias, Jonas.
20% Sabb. de Dom. 23. Pentec.

Reliqua uſque ad fnem anni mn in Ta-
bala 7.

—

TA-

264 T

*

A BULA XXXVI.

Litera Dom. D. C. cum Epacta xxv. vel xxiv. in Biſſextili.

JIANIuIARIUS.

Æ½ Dom. vaeat. .
I Dom. j. poſt Epiph. comm. Oct. & Hygin.
75 Dom. 2. com. Dom.
9 Fer. 2. Lect. Dom. 2. (O. D.)
27 Dom. 3. commemorat. Dom.
26 Fer. 2. Lect. Dom. 3.
29 Fer. J. F. 1. Noct. Dom. 2z.
3/ Sabb. B. M. .

FE BRNHARIIU S.

„ Dom. 4.

14 Sabb. B. M. commemorat. Valentini.

1 Dom. 6. comm. Fauſtini.

21 Sabb. B. M.
22 Dom. Septuag.
2 Fer. 2. Cathedra (heri.)
24 Fer. 3. Vigil.
2s Fer. 4. Mathiæ.
26 Fer. y. de ea.
27 Fer. 6. de ea.
25 Sabb. B. M.
29 Dom. Sexageſ.

MARTIVUuS.

3à Fer. 7. Ignatii (¹. )comm. Blaſũ. Es deincepa per Tabulam 37. ſque ad ſinem
4 Fer. 4. (O. D.) anni, nt ſupra. D
5⁶ Dom. .

dcCoNCORDIA
MARIXYROLOGII ROMANI
BREVIARIO ROMANO

ridentur multa pugnare cam Martyrologio Romano, quæ tamen re vera non
pugnant: & idcircèò ea ob oculos ponere bec loco volus, ur appareat
in ſenſu concordia, quæ latet in verbis.

Martyrologio habeas hæc verba,
Martha in Nympha necata eſt, cæ-
eeri ſunt decelkati, & in Breviario
hæc alia, Dacti in enm locum, qui Mimphe dice-
batur, necantur; ac primum Martha: mox
gateris cervices abſcinduntur: ne tamen dicas:
ergo Martha quoque decollata fuit. Nam in
Breviario mendum irrepſit Typographi incu-
ria: legendum enim eſt Martha non Marthe „
quod ultimo eſt emendatum & erit ſenſus.
Necantun omnes, ae primùm Martha necatur,

Breviarium & Martyrologium.

mox cæteri ſunt decollati, ſeu quod idem eſt,
cæteris cerxvices abſcinduntur.
Ejuſdem die 22. in Martyrolog. 7o. ſocii S.
Anaſtaſii in fluenta ſunt demerſi; at in Breviario
videntur decollati. UVna, inquit, cum 70. alias ſe-
curipercutitur. Nihilominuùs concordanttex-
tus, ſi legas periodum cum legitima diſtinctio-

ne. Mox à Perſis variis cruciatibus affeltus
Rege Choſroa una cum 7o. aliis, & hoc verum
eſt, quia in fluenta & hi demerſi ſunt ante obi-
tum S. Anaſtaſii juxta Martyrologium: Anaſta-

ſius deinde ſolus ſecuri percutitur, quod aſſerunt
F-

Ealrn
iream⸗
. veril
ul H
lopig,

5Au

los lug
Eboce ſen

metnokana

ili⸗

Glck

Deinio,
Awlir
Eengnns
Mlen

(ere; a
i; Lelr

lte.
Hiuden
lomin p
6lwi,.
Alreli 4,
Glogll
Gtiaſin
Uitconee
Hjiuen
s
leDocle
Cllarin

0

Mi,
Hemein
Hmgiin
tegio.
hulen
Hunmh
ommet,
Huter

mlannt

kineno
Wperen
Aonl
cuno,
in;8
kenortis
Nn

ili,
Valentini.

U §.

ſſer alin

AN

fe VerM
en

0leg nſig
Fa nchind
t,Cℳ/ i⸗
hconcolbunt
güimhrir
iubugt
, Kbom
alinen
ologium: N
olle

. 1

Concordia Martyrologii
PFebruarii 6. Martyrelogium docet, Doro-
theam paſlam ſub Sapricio, Breviarium ſub Api-

cio. verum utroque nomine vocabatur Præſes
apud Hiſtoricos. Sicut Aprion, Tentyrorum E-

piſcopus, in Pita S. Pachomii appellatur Saprion
à* & Athanaſio Apolog. 2. de fugaſua, & apud I-

talos, Luigi, Aloyſio, Ludovico, quæ ſunt idem,

& hoc ſemel adnotàſſe, ſit ſatis pro locis etiam
memorandis infrà.
Aprilis 14. Tiburtius, & ſocii in Martyro-
logio gladio percuſſi ſunt more nobilium; in
Breviario, ſecuri feriuntur, more ſervorum. Sed
apud Scriptores utroque modo explicari ſolet i-
dem genus mortis, hoc eſt decollatio.
Ibidem Almachius & Amachius videntur
differre; at unum & idem nomen, ut ſuprà dixi-
mus, Februarii b. in eaſu ſimili unius literæ ad-
ditæ.
Hjusdem die 1y. Martyrologium in Aniceto
nominat perſecutionem M. Aurelui Antonini
& Lucii Veri; Breviarium meminit tantùm M.
Aurelii Antonini. Quis autem ſentiat, contra-
ria loqui eos, quorum alter tacet, quod alter di-
cit? paſſim id accidit in Evangeliis, quorum eſt
mira concordia.
Ejusdem die 26. licèt in 6. Lectione Breviarii
legas, Imperatorem adit, ne putes tamen eum
eſſe Diocletian. de quo in præcedenti Lectione,
ſed Maximianum, de quo hac die in Martyrolo-
io.
Maji 1. Philippus in Martyrologio apud
Herapolim Aſiæ moritur; in Breviario, apud
Hierapolim Phrygiæ, hæc autem eſt minoris A-
ſiæ regio. Quid objicies? .
Ejusdem 2. obiiſſe dicitur Athanaſius in
Martyrologio tempore Falentiniani & Valen-
tis; in Breviario, ſub Valente utrumque tamen
verum eſt, ut patet, tacito alterius nomine.
Ejnsdem ʒ. Alexander Papa in Martyrologio
multa patitur ante peremptionem, neq; ulla eſt
ibi mentio decollationis; in Breviario dicitur ſe-
curi percuſſus, omiſſis præviis aliis tormentis.
Sed conciliantur hæc loca facilè: quia brevius in
Breviario, fuſius in Martyrologio de eo & ſociis
agitur; & alter textus alterum explanat in gene-
re mortis & peremptionis inſtrumento.
Jom. Jl.

Ropiani cum Breviario. 265
Hjusdem 12. Videbantur hæc contraria: in
Martyrologio, pridie hujus diei corpora SS. Ne-
rei, &c. fuêre translata; in Breviario legitur,
Hac die. Explica Martyrologium, quod in pri-
mis Veſperis Feſti (& re vera ita factum eſt:)
quæ primæ Veſperæ attinent ad hanc diem feſti
more Eccleſiaſtico. Prætereà hac die recondita
ſunt corpora, quæ pridie fuerunt translata, &
hic eſt ſenſus verborum Breviarii.
Bjiusdem 27. S. Joannes Papa dicitur in Mar-
tyrologio diu maceratus ix carcere; & in Bre-
viario, paucis diebus ceſſiſſe è vita: hoe eſt, poſt
diutinam macerationem, brevi morbo adveni-
ente vitam finivit.
Janii 9. In Martyrologio, Promotus in mar-
tyrio SS. Primi & Feliciani dicitur Præſa, in Bre-
viario, Prætor: at utrumque titulum legimus a-
pud Hiſtoricos in Promoto.
Ejuisdem 12. Baſilides, & ſocii moriuntur in
perſecutione Diocletiani & Maximiani, ſi
Martyrologium legas: diviſim utrumque leges
in Breviario, quia in perſecutione Diocletiani
torti ſunt à Maximiano, & utriusque una fun
perſecutio.
Ejnsdem 15. à Fabiano judice, inquit Marty-
rologium, tenti ſunt Marcus & Marcellianus, à
Fabiano duce, ait Breviarium. Quid dubitas?
Dux ipſe militum fuit judex. Ibidem leges, lan-
ceis, telis. Vide infrà Decembr. 2rt.
Julii lo. ſeptem fratres in Martyrologio,
ſub Antovino Pio: in Breviario ſub AM. Aure-
lio Antonino. Una verò fuit amborum perſe-
cutio.
Bjusdem I5. Filii S. Symphoroſæ ad trochle-
as; extenduntur in Martyrologio; ad palum al-
ligati dicuntur in Breviario. Lege Adonem, qui
de iisdem ſcribens 27. qunii ait: Imperator juſſit
ſeptem figi ſtipites, ibique filios ad trochleas ex-
tendi; non ergè ea loca pugnant.
Ejnusdenz 2z. Pantaleon à Maximiano ten-
tus in Martyrologio ; à Diocletiano Nicomediæ,
in Breviario. Tu explica de Maximiano Galerio.
qui apud Diocletianuin erat, non de Maximia-
no Herculeo, qui Mediolani degebat.
Auguſti 2. in Martyrologio fit mentio Vale-
riani in Martyrio Stephani Papæ, non autem
Gal-

266 Concordia NR artyrologii Romani cum Breviario.

Gallieni: de quibus in Breviario. Una tamen e-
rat eorum perſecutio.
Ejusdem 2y. Aſtyagis Regis juſſu: ita Max-
tyrologium de obitu S. Bartholomæi. Dicitur
autem in Breviario, quòd Aſtyages eratéfrater
Peolimii Regis; ergò non erat Rex; potuit tamen
eſſe Rex etiam ille, & frater Regis.
Septembris 14. Cornelius in perſecutione De-
zii, decollatur in Martyrologio, Gallo & Eolu-
ſiano Imperatoribus obit in Breviario. An per-
duravit perſecutio Decii ufquc ad Gallum & Vo-
luſianum:? indixit eam Decius, renovavit Vo-
luſianus, ex Baronio in Annalib. anno Cbriſti
211.
Eiunsdem ig. In martyrio S. Januarii memi-

nit Diocletiani Martyrologium; addit Maxi-

miani nomen Breviarium; ſed jam diximus ean-
dem fuiſſe perſecutionem. Et eodem modo con-
ciliabis textus in Feſto SS. Coſinæz & Damiani,
22. eos‿ε . J
Oitobris g. Dionyſius in Martyrologio à Fe-
ſoennino gladlie animadvertitur, in Breviario à

—

?

Feſcennio ſecuri percutitur. Duplex varietas, in
nomine Judicis, & in inſtrumento martyri: ſed
recole, quæ ſupràâ diximus ad diem b. Februar. &
14. April.
Eiunsdem 26. Evariſtus in Martyrologio, ſub
Adriano; in Breviario ſub Trajano: ſed corona-
tur, ait, ſub Adriano; Pontificatum geſſit ſub
Trajano, hoc eſt, ſeptem annos ſub Trajano re-
xit Eccleſiam, anno ſecundo Adriani martyt oc⸗
cubuit, Baron. in Annal.
Decembr. zi- S. Themas in Martyrologio
prædieat Evangelium Hircanis & Brachmanis .
in Breviario Eircanis & Bactris. Utrumque ta-
men verum eſt, & Brachmanis in India, & Bactris
in Scythia prædicavit.
idem Martyrologium tracdit, quòd lanceis
transfixus fuit; Breviarium, quòd telas contol-

ſus. An, quia telum eſt omne id, quod manu jaci

poteſt, inde commune fit nomen lanceis, & ſi-

milibus aliis armorum generibus ? nulla igitur

in prædictis difcordia; ſed omnia conſona in
ſeniu, ſi minus in verbis.

P LACIT U M Adm. R.

F R. H IERON

5

VMI

ONIPHRII ROM

Theologi Collegiati, & publici Lectoris in Sacris Literis in

Bononienſi Archigymnaſio,
In diſputata dubitatione de recitandis Horis Canonicis

An non ſervare modum præſeniptum in recitandis Horis Canonicis in Breviario novo Pii V.
ſit peccatum mortale, an veniale.

Declaratur Titulus dubitationiz

58TO, Clericus, qui ſit obligatus
ad rrecitandum divinum Officium,
E& & hic pro ſua voluntate & bene-
phlacito reciter de Feria, cuùm tene-
46* retur ex præſcri pto Pii V. recitare
de aliquo Sancto; & è contra, cum teneretur re-

citare de Feria, recitet de Sancto; & item,
cùm de uno Sancto, recitet de alio- idque abs-
que contemptu ſaltem explicito; ſed folum, quia

ita ſibi videtur; idque toties facit, quoties ſibi
expedire videtur, ut ſolam propriam voluntatem

in recitandis Horis Canonicis ſibi regulam con-
ſtituat:

—

ſiuet:
Cirmndoe
egallet
kiini⸗
Theolegi
Hlejorm.
No Ma
gusf N 4

c d,

na hugß⸗
gier irſ
Nar
,. Eman
h e n⸗
h. Col
mlun, Cn
ti ſore
nalb.C
in. Cde⸗
o tr /j4.
11, Aunil.
1. Unglen
Ventaz
: Nm
S
Pulln Wl

n itun

hsſung

Penarne
Ggoninſen
iätnen in
D
Cen he
umnd in e
orrnobis
Noin
dbeſ
MnCblcnr
1 ie 6 ur,
1 M,
ltr.22,
leen
umhine

ino

MGiur

.
10.

XVietag in
Omaktptiied
ehrug, G

ologio ,49
:ſedheotonn.
kun peſhi ſob
b Trajnore.
animangtoc⸗

NAmngrolg
Druchnang,
Unumqets

t, wdlere
dtelg cortd
vodmamufi
nlunceis, Ec
sinula gin
nig conlonzin

Al

Literisin

Noſoli.

0; Kin,
lo: i⸗
Sdlohunge
,gtonal
nvolumtmmn
Iegnunag⸗
rut

Dubium de recitandis Horis Canonicis.

ſtituat: quæritur, inquam, an hic Clericus ſic re-
citando divinum Ofncium peccet mortaliter, an
venialiter.
Principio qui ſcripſerunt de hoc dubio, tum
Theolegi, tum Canoniſtæ, tum Summiſtæ ſunt,
Major. in g. A. 2. quæſt. 6. Cajet. in danma ver-
bo Hora. cap. 2. Sotus lib. o. de Zuſtitia & Zure
quæfßf. . artic. zg. Azorius l. o. de Laſtit. moral.
cap. o. dubio 2. Pet. de Aragona en 2. 2. D. Tho-
maæ. quæſt. Sz. de Orat. art. I2. Aubio y. princ. Vi-
guer. inſuis Inſtit. de Firtute jufitiæ cap. y. V. 5.
Navar. de Oratione & EHris Canonicis cap. 21.
n. 27. Emanuel Rodriquez in dumma caſ. conſ.
cap. 142. n. 3. Tolet. lib. 2. Eiſtruct. Sacerd. cap.
13. . F. Coſmas Philiarchus lib. 1. de Horis Ca-
nonicis, cap. 6. Leonard. Leſſius lib. 2. de Znſti-
tia & Jure c. 32. dubio i2. n. 77. Jacob. de Graf-
fiis lib. 2. Caſ. conſcient. cap. 72. . I16. JOan. Me-
din. Cod. de Orat. tralct. 6. 7. 16. S. Antoninus 3.
par. tit. 13. cC. 4. g. 2. Tabiena v. Hora Canonica
2. 17. Armilla eodem v. a. 6. Sylveſt. eod. verſ. n.
1J. Angel. zedem v. . 4. Roſella eod. verbo n. 13.
Valentia 3. Timo diſput.6. quæſt. 2. puncto lo. Sua-
rius 2. Iemo de Relig. lib. 4. cap. 23. 4 n. 1II. Gar-
cia tradt. de Benefic. I. Tomo par. 3. caz. 1. n. 163.
Paulus Squillantes zrad?. de Oblig. Clericorum
par. I. à num. po. pro ſolutione autem nonnulla
nobis ſunt præmittenda. .
lgitur notandum primò, ex communi Theo-
logorum ſententia jam obtentum eſſe, optimè
diſtingui in qualibet vitute, ut etiam in aliis,
ſubſtantiam à modo ejusdem. Sic communiter
docent Theologi, tum præeipuè ſecuti D. Tho-
mam inpart. 2. quæff. 109. art. 3. Hac eadem ra-
tione nobis videtur illa duo poſſe diſtingui in i-
pſo divino Ofſicio, ut alia ſit ſubſtantia illiusà
modo ejusdem. quam diſtinctionem optimè &
non obſcurè inſinuarunt Sotus lib. /o. Ae Juſti-
tiæ & Zure. quæſt. r. art. g. Tolet. ſup. lib. 2. cap.
71. Navar. de Oratione & Horis Canonicis cap.
21. uum. 22. Tabiena ſuprà num. 16. Jo. Medina
CAe Oratione, tralt. 6. Cap. 16. G. De 2. Quam-
quam hi non eodem modo diſtinguunt illa due
in divino Officio: nam alii faciunt ſubſtantiam
Officii divini ipſum totum divinum Officium,
tam diurnum quàm nocturnum, vel ipſas ſeptem

2367
Horas Canonicas ut fic; modum verò illum,
quo ſeptem Horæ quotidiè ex præſcripto Juris
Canonici recitantur. Aliam ſubſtantiam divini
Offcii faciunt per ſolutionem alicujus Oratio-
nis & debitæ penſionis pro beneficio à Deo ae-
cepto; modum verò faciunt diſtributionem il-
lius debitæ penſionis in ſeptem Horas, juxta il-
lud Davidis: Septies ix die landem dixi tibi, &c.
alii alio modo. Sed de hoc nil ad præſentem dif-
ficultatem, cui pro nunc ſatis eſt, illa duo, ſcili-
c& ſubſtantiam & modum, diſtingui in divino
Ofheie.
Hoc igitur poſito, non eſt quæſtio hoc loco
de ipſa Divini Officii ſubſtautia quocunque mo-
do accepta; nam certum eſt in omnium ſenten-
tia, omnes Clericos loquor autem ſemper de
üis, qui aliquo titulo ſunt obligati ad divinum
Ofſicium recitandum] teneri ad recitandum di-
vinum Officium, ſaltem quoad ſubſtantiam, ſub
peccato mertali, ut patet ex c. . de Celebratio-
ne Miſſarum, & cap. Dolentes, eodem tit. ex
capite Elentherins Diſtintt. gi. capite faal.
Diſtinct. 92. & docent paſſim citati Docto-
res, Medina ſxpr. quæſt. 7. Coſmas Philiar-
chus item ſupra cap. 6. conclaſ. 1. Navatr. in
Manuali cap. 25. num. 122. & de EKoris Canon.

cap. 2. num. j. Antoninus ſupr. g. g4. Tolet.
cap. 12. nune. 4. Viguerius cap. . V. 4. Les-

ſius cap. 27. dubio 9. num. y & alii communiter:
ſed ſola diſſcultas eſt de modo ſervando in di-
vino Ofſicio recitando. An ſtante Conſtitutio-
ne Pii V. de qua infrà, teneantur Clerici ad il-
lum ſervandum ſus peccato mortali, an verò
ſub veniali, pro quco
Notandum Secundò. Nos hic ſub nomine
modi dicendi divinum Oicium intelligere

complecti cum Toleto ſuprà capite decimo ter-

tio, & aliis communiter, ea omnia, quæ acci-
dunt divino Ofhcio ut ſic, & ſunt numero ſex,
Numerus, Ordo, Qualitas, Tem pus, Locus,
Modus. Sicut nomine ſubſtantiæ ejusdem, ut.
ſuprà dictum, intelligimus vel iplum divinum
Officium nocturnum & diurnum, diſtribu-
tum in ſeptem loras Canonicas; vel oratio-
nem debitam Deo, quatenus eſt quædam cer-
ta penlio divini cults, debita ab iis præ-
L ie,

26

eipuè, qui in ſortem Domini dicuntur electi, pro
qꝗqua in ſuſtentationem recipiunt patrimonium
Chriſti, ex cap. I. de Celebrat. Miſarum: &
quidem ex hac parte, divinum Officium, ſcili-
eet ut dicit certam hanc penſionem divini cułtus;
non videntur malè locuti, qui faciunt ex jure
divino ſimpliciter, ut habet Tabiena ſupra nu.
16. aut ex Jure naturali & divino ſimul, ut ha-
bent Sotus ſupra, Jacob. de Graffus ſæp. cap. 49.
num. 9. Si vero aceipiatur divinum Oficium, ut
dicit ſeptem Horas Canonicas, tunc bene ſunt
locuti alii Doctores, cum dixerint, tunc divi-
num Officium eſſe ex naturali & divino Jure,
& immemorabili conſuetudine Eccleſiæ, ut
doctè tradit Navar. de Horis Canon. cap. 2. zum.
2. & Coſm. Philiarc. ſup. lib. 2. cap. 2. unde faci-
lè concedi poteſt iis Auctoribus, quos jam affe-
remus, in eo ſenſu, quo divinum Officium dieit
voluntariam & indeterminatam penfionem
Deo debitam, non poſſe Clericos, neque et-
lam per Papam, liberari ab hujuſmodi obliga-
tione recitandi hoc modo ſumptum divinum
Ofſcium. Sic Angelus ſupra num. 6. Roſella,
num. 13. Silveſter. num. 19. & acceperunt à
Panormitano in cap. 1. de Celebrat. MWiſſa-
rum, quidquid dixerint Petrus de Aragona
Iup. poſt ultunam concluſßionenn, & -Toletus
Gap. 14. numer. 6. Et ratio hujus eſſe poteſt,
quod feilicet ex hac parte Officium divinum
eſt indiſpenſabile; cum ſit ex recta ratione &
jure natutali præſeriptum; quatenus ſcilicet,
ſicut unuiquiſque ex juſtitia naturali tenetur ei
aliquid impendere à quo habuit beneſicium,
unde reeipit fuos proventus: ſic Deo tenetur
ille aliquod divinum Officium vel aliquam o-
rationern perſolvere, ut illi quoquo modo ſa-
tisfaciat pro fructibus receptis ex beneficio,
ſi hoc habeat, aut pro beneficio Ordinis ſacri

habito, aut etiam pro aliis cauſis, ut multis
radit Tabiena ſup. num. 16. Ex altera vero par-

te, ſcilicet quoad illas circumſtantias, eſt divi-
num Oflcium de Jure Eccleſiaſtico, ut habent
Sotus, Jacobus de Grafhis, abi Jup. Rodri-
quez num. 2. Navar. de Horis Canon. à nam 22.
& ibidem, cap. II. num gl. & ſic divinum Of-
fieium eſt diſpenſabile, ut ibidem inter alios tra-

Dubium de recitandis Horis Canonicis.

dunt Tabiena, Petrus de Aragona, & Toletan.
ſupra; & hinc eſt, ut non unus apud omnes
Eccleſias fuerit modus recitandi divinum Offi-
cium. Non diſputabimus autem hic de his om-
nibus circumſtantiis, an omnes obligent ad ſui
obſervationem ſub peccato mortali certum e-
nim eſt, non omnium eandem eſſe obligatio-
nem ad peccatum mortale] ſed ſolum diſputa-
bimus de modo Ofhieii recitandiac ratione pſal-
lendi, an ſcilicet teneatur Clericus in recitan-
do Officio obſervare & ſequi ritum & modum
præſcriptum à Pio V. in Breviario Romano, ita
ut niſi talem obſervat modum, peccet mortaliter.
Notandum Tertiò, ex Cajetano 22. quæſt.
I5éb. art. 9. & in Summa. v. Præceptum, & aliis
Aubteribus, ex tribus potiſſimum colligi polſe ,
legem aliquatn obligare ad ſui obſervationem
ſub peccato mortali; primò, ex materia quæ
imperatur per legem; ſecundò, ex verbis, quæ
in ipſa lege ponuntur; tertio, ex pœnis, quæ
lege irrogantur.
Et primo quidem ex materia: nani revers
non ſolum requiritur intentio legislatoris, eb-
ligandi ſubditos per ſuam legem ad peccatum
mortale; ſed etiam prætereà requiritur, ut ma-
teria ipſa, quæ præcip tur, ſit gravis, id eſt tan-

ta, ut ſuſſiciat ad obligationem peccati morta-

lis. Quæ duo ita ſunt neceflaria, ex communi
omnium ſenrtentia, ut fi alterum deſit, nunquam
ſit intelligenda talis lex obligatoria ad hujuimo-
di peccatum. Dicirur autem materia levis, vel
gravis, aut etiam parva, ex telatione quam ha-
bet ad commune bonum. Si enim præcipiatura-
liquid quod ſpectet ad illud; certe materia di-
cenda erit gravis: ſecus, ſi agatur de bono aliquo
particulari (niſi tamen illud bonum particulare
ſit contra jus naturale, leges divinas, aut alia
hujuſimodi, tunc enim quæ eſt ratio de bono
communi, eadem etiã eſſet de illis bonis parti-
cularibus.] Verbi gratia, ſi tempore famis lege
cogantur divites vendere ſua frumenta, ſi plura
habeant, juſto pretio, certè ipſi tenentin pare-
re legi ſub peccato mortali, etiamſi aliis tem-
Poribus nemo ut ſic cogatur res ſuas vendere.
Item ſæviente peſte lege coguntur Medici ſub
eodem peccato inſiſtere labori, cum tamen ex-
N

. Hiinapis

atuemae
ſece di⸗

ter.

Gecand
polts ni
io celoe
(oeltiutiont
inmur etbe
Gocblorori
cruma,f⸗
nlinu:i
enonprel
Gn ethale
Eyhben
fene ſe
Male, gid
Kcixlleſla
eleſene
n nontame
Weno hemn e
Pufe heben
otolclce
mtennertl.
Eurriliicin
UnwNoonk
Centun un
Tneblprion
Einone lla
une, bne
nlinat
lun bem
rmen
inenden i
Ind
Hwdale
fummnig
niellhen
nünuns
anloni
drn
Unnn inſh

Euin
uundan

,lole
8 aec onne
Eivinonn b.
liede huon.
Dlenr ſi
alfeenume.
eſle Ohlii
lolum Clper
etnione il.
lcns in teritn.
umn & mode
DRonmnno i
Ccermoltlier
nand 2 af
Ptum, G a⸗
mcolgiec,
Obleryaltyen
1 materite
er ſerbi, S
er peng, ur

1: Mun teen
egielmntihth
N ad uumn
iritu,nnr⸗
Ari, idelt⸗
pecenimon.
,eicoinmnt
geſt, nngun
nbhuhit⸗
tetn evs, N
vone gunkr
Prerhhümt
te netic⸗
le bonoii
uun uialn
inns,ii
1atio e n
ls bonopa⸗
ore fanng
wemn p
tenenum e⸗
nit dis n
ſus Nn
1 Medici
In tunen“-
1

——
—

Dubium de recitandis Hori Canonicis.

tra talem neceſſitauem ad id non obligentur: &
ſic de aliis, in quibus videtur urgere ratio bo-
ni communis, ut niſi ſubditi fecerint quod le-
ke Principis præceptum eſt, peccent morta-
iter.

Secundè colligitur talis obligatio ex verbis

appoſitis in ipſa lege; & in jure quidem Cano-
nico (de hoc enim diſputamus) ut videre eſt in
Conſtitutionibus Pontificiis, non eadem repe-
tiuntur verba præceptoria, neque eodem mo-
do obligatoria, ut, verbi gratia, illa verba, De-
cernimus, ſtatuimus, innovamus, volumus, in-
tendimus: quibus, fi nihil prætereàâ addatur,
certè non præſeferunt obligationem aliquam ad

culpam lethalem; alia verò verba, Pracipimus,
& prohibenns, ex mea quidem ſententia, ſem-

per afferre ſecum videntur obligationem ad
mortale, quidquid dixerit Cajetanus, qui viſus
eſt dixiſſe illa verba, Praæcipimus & prohibemus,
præ ſe ferre quidem ſemper aliquam obligatio
nem, non tamen mortalem; ſed ſine ullo funda-
mento. Item ex Clementina Eaivi, de verbor.
kgnifi. habentur duo alia verba ad idem obli-
gatoria, ſcilicèt, debet, & tenetur, quidquid et-
iam tenuerit Cajetan. ſed immeritò: quia ſi dili-

genter inſpiciamus dictam Clementinam, vide-

bimus, Pontificem uti illis duobus verbis, debet,
G tenetur, dum intendit oſtendere hanc letha-
lem obligationem. Item, ſi apponantur in Con-
ftitutione illa alia verba, Ia virtute ſanctæ Obe-
dientiæ, ſub pœnæ praſtricti iuramenti, ſub in-

curſu indignationis præpotentis Dei, & Apoſto-

lorum Petri & Pauli, ſtrittè omnind pracipimus,
veliubemus, daut alia hujusmodi verba obligate-
ria, eandem vim habere videntur.
Tertiò, & demum, colligitur hujusmodi ob-
lgatio ad lethale peccatum e& pœnis, quæ infli-
guntur in ipſa Conſtitutione, ut excommunica-
tionis, ſuſpenſionis, interdicti, maledictionis,
indignationis præpotentis Dei, perpetui carce-
ris, amiſſionis bonorum, & ſimilium: quæ eùm
ſint quædam pœnæ graviores, nunquam intel-
Rguntur inflictæ, niſi ex eulpa graviori, quæ
ſolùm eſt lethalis, ex communi omnium ſen-
tentia.
Notandum ultimò, quoniam hoc totum ne-

269
gotium præſentis difficultatis pendere videtur
ex intelligentia Conſti utionis ultimèò editæ »
præcipuè à Pio V. & quæ deſcri pta eſt initio Bre-
viarii Romani moderni, in qua fuit præſcripta
forma & modus recitandi divinum Officium,
utrùm in ea ita præſcribatur talis forma & mo-
dus recitandi illud, ut ſatis appareat contra fa-
cientes peccaturos mortaliter, ſi conſulto illum
modum præſcriptum & definitum non obſer-
vaverint; ut proptereàâ operæ pretium videatur
hic afferre Conſtitutionem ipſam de verbo ad
verbum, ſaltem quoad eam partem, quæ facit
ad præſentem difhcultatem. Itaque poſt mujta
Pius V. quæ jam dixerat in illa ſua Conſtitutio-
ne, quæ ineipit, Quia à nobis, &c. quibus oſten-
derat, quare talem condiderit Conſtitutionem
& poſt multa, quibus declaraverat à ſe abolitum
omne & quodcunque aliud Breviarium, tan-
dem ait: Omni itaque alio uſu quibuslibet, ut
dictum eſt, interdicto, hoc noſtrum Breviarium,
4c precandi pſallendiq; formulam in omnibus au-
niverſi orbis Eccleſiss, Monaſterus, Ordinibus,
hlocisz etiam exemptis, in quibus Offcium ex
more & rita dictæ KRomanæ Eccleſia dici debet,
aut conſuevit, ſalva pradicta inſtitutione, vel
cenſuetudine prædittos ducentos annos ſuperan-
te, pracipimus obſervari: Statuentes Breviari-
um ipſum nulio anqnam tempore vel totum, vel
ex parte mutandum, vel ei aliquid addendum,
vel omninò detrahendum eſſe: ac quoscunque,
qui EHoras Canonicasi eæ more & ritu ipſßius Ro-
manæ Eccleſiæ, jure vel conſuetudine dicere vel
pſatlere debent, Propeſfitiz pœnis per Canonicas
ſanctiones cènſtitutis in eos, qui divinum Oſſtri-
um quotidie non dixerint, ad dicendum & Pſadt-
lendum poſthac in perpetuum Horas ipfſas diur-
nas & notturnas, ex hujus Romani Breviaris
præſeripto & ratione omninò teneri: neminemq;,
e i=iι, qusbus hoc dicendi, Pkallendique munus
neceſſariò impoſitum eſt, niſi hac ſola formula ſa-
tufacere poſſe. Pubemus, &. Hæc Papa. Ex qua
Conſtitutione multa ad rem noſtram colligun-
tur.
Et primè quidem colligitur, inilla Confti-
tutione tria intendi à Papa; primò, funditus e-
vertere as tollere quæcunque alia Breviaria,

270
quæ ante diéctam Conſtitutionem circumfere-
bantur; ſecundò, præſcribere unum certum Bre-
viarium, quod in omnium manibus in poſte-
rum eſlet; & ab omnibus recitaretur; tertiò,
præſcribere certum quendam modum ab omni-
bus ſervandum in recitatione ejusdem Breviarii.
Non loquor hic de Breviariis, quæ concedun-
cur à Papa in illa Bulla. Primum patet ex illis ver-
bis ejusdem Conſtituttonis, cùm dicitur, omni
twtagq;, alio uſu, &c. ſecundum verò patet ex aliis
verois, cùm dicitur: hoc neſtrum Breviarium,
&c.tertium denique, cùm dicitur, precandi pſal-
lendique formulam.
Secundèò colligitur ex eadem Conſtitutione
diſtinctionem illam in primo notabili à nobis as
ſignatam, de ſubſtantia & modo in ipſo Brevia-
rio, non eſte emendicatam & confictam: nam
quod in ipſo divino Officio ſit ſua ſubſtantia, pa-
tet ex illis verbis Bullæ, cùm dicitur, hoc noſtrum
Breviarium, & c. & infrà, cùm dicitur, Ouoti-
die non dixerint EHoras ipſas diurnas &Dnocturnas,
&c. quòd verò ſit modus, habetur etiam in eadẽ
Bulla, cùm dicitur, precandi pſallendique formau-
lam. & infrà, cùm dicitur, ex hujus Romani Bre-
viariipræſcripto & ratione, &c. Ex quibus clarè
patet, quid ſit ſubſtantia divini Officii, & quis ſit
modus & ratio ejusdem, & quomodo illa duo
inter ſe diſtinguantur.
Tertièò colligitur ex eandem Conſtitutione,
non ſolùm à Papa præſcribi certum Breviarium,
ſed etiam certum modum in ipſo Breviario ob-
ſervandum, & utrumque ſub eadem ratione præ
cipi, ut patet ex iis verbis, cùm dicitur, Omni ta-
ue alio eſu interdilto, hoc noſtrum Breviarium,
acprecandi pfſallendiq, formulam, &. & infrâ:
AJad dicendum pſallendun poſthac in perpetuum
Hoeras ipſas diurnas & nocturnas, ex huius Kom.
Breviarii præſcripto & ratiane omninò teneri. En
ſũbſtantia & modus in Breviario ſervandus, &c.
Quartèò colligitur, quibus verbis utatur Papa
in ſua dicta Conſtitutione ad id præcipiendum
& præſcribendum: Præcipimus olſervari; Pro-
poſitis pœnis per Canonicasſanctiones; Statuentes
omninoteneri; Ex more & ritu RNomanæ Eccle-
ſiæ pſallere debent; jubemus ut procurent, &c.
Ultanèò colligitur, rem gravem tractari in di-

Duabium de recitandi Hori Canonicis.

cta Conſtitutione; ut patet ex illis verbis, cum
dicitur ſub initio: Hanc nimirum orandi varie-
tatem graviſſimè ferens, &c. Et paulò ante:
ain etiam in Provincias paulatim irrepſerat
prava illa conſuetudo. & poſt nonnulla: Briva-
tum ſibi quisque Breviarium conficerent, & il-
lam communionem, ani Deo, una & eadem for-
mala, & c. Ex quibus ſatis patet, quæ incommo-
da potuerint movere Papam ad tantam tem de-
terminandam. His igitur tandem præmiſſis, ad
ſententias, quas hac in re reperire potui, venien-
dum eſt. Sit ergò
Prima ſententia eorum, qui aſſerunt, inverte-
xe Officium divinum quoad modum & formam,
& recitare unum pro alio ſine cauſa rationabili,
eſſe quidem grave peccatum; non tamen expli-
cant, an ſit veniale, vel mortale. Sie Tabiena ſa-
pra n. . Viguerius item abi ſupra V. 4.

Secunda ſententia eſt aliorum, qui dicunt, ſie

invertere divinum Othcium eſſe quidem pecca-
tum, non mortale, ſed veniale, Ita Major. in c.
ubi ſuprd. Antonin. 2. part,: tit. 13 cap. 4. F. 2. &
clarius G. z. dubio y. Sylveſter verbo Horan.1r.
Cajet. in um. ibidem cap. 2. Sotus lib.io. de Iu-
Nitia & Iurt art. 4. Armilla eodem, verbo nu..
Azorius lib. io. Iaſtit. moral. cap. /o. dub. 2.kls

dicit hanc eſſe communem, Valentia in 2. Tomo
diſp. 3. abi ſupra. Leonardus Leſſius lib. 2. de
Iuſt. & jur. Aub. 2. n. 72. Jacob. de Graff- ſapr.

cap. 2. num. /5. Fundamentum commune ferè
omnium eſt; quia ponunt, quod, dicere hoc vel
illud Ofſcium, non ſit in præcepto: quare neq;
transgreſſio erit contra aliquod præceptum, &
conſequenter neque erit pecc atum lethale, &c.
Addit Leſſius ſup. loco citato, quia inquit, 1d
quod Eccleſia primario præcipit, eſt tantum, ut
ſeptem Horæ Canomicæ quotidie recitentur:

quod verò deinde dicatur de hoc vel illo Feſto,

ſervetur hæc vel illa forma, ait id ſolum pertine-

re ad modum, & quandam circumſtantiam ſe-

cundariam Offieii divini; quæ cum non ſit tani
momenti, non obligabit ad aliquod mortale pee-

catum, ſed ſolùm ad veniale; nam, indquit, ſub-

ſtantia præcepti ſervatur, modò quodcunque

Officium Breviarii conceſſi dicatur. Neque ul-

lum aliud eſt fundamentum hujus rei, quod ſci-
an⸗

eimim
ſer lepelit
Teniſent
nlereare 0
undo
IuAngehns
ls derat
1oletnus
Nohiqer /⸗.
: tmmd G Ne
,ealis Kn
uſn un,
Planchus uen
iumek, g
rento, gun
Lago wondn
Wmortle, H
Etzienenmma
MImCorel
aAintiorabi
hinteciunnd

Ulderin ele

onemtenui

KCoNNn
romal
lorktiet⸗
rhupIk
hinenete
Umniantsdli
e nrele
fuontikei,
Alruinn
Muanm Utre
bteſgter 0
UIitaede
Unlhierio
nllllnos
eaaluen
W
arinth
nſie,
barlgicbe
Au Mup
BüdnC

lerethi
meralin,
Et pald⸗
tin mmſee
Oüntlkt Nen.
enfeeret Gi
Geuen f,
qur comme
ltantintends
npreni,
repotihfentr.

Alerundicer⸗
oduun Afarnn
caulatariontt
nontamen
Ke lhhenß⸗
ri ne,
mnquitrun
ſlegeicenee⸗
, Nbhin
3 e, ſul
verto Hyuul
orblh na
hleſrder
inn. ai
Aentia ik, n
leltishn
h eCf,
uncommmeft
od, Acerei
tet:gunnf
Prucelnt
Arunulettle,
At gllüglil
Ui, ellummt
idie teclenn

hoc elokch,

tidſolumſen
tcunſmame
curn onkkn
odänmckt
nam piiii
100 Wwin
lcnrur. Nc
juimsteirg

MNW

Dubium de recitandis Horis Canonicis.

am, etiamſi multum laboraverim ut ſi quid aliud
eſſer, reperirem.
Tertia ſententia eſt eorum, qui affirmant,
non ſervare ordinem præſcriptum ut ſuprà in
reeitando Officio divino, eſſe peccatum morta-
le. Ila Angelus verbo Hora Canon. npm. g. Na-
varrus de Oratione & Horiz Canonicis ſap. num.
2j. Toletus abi ſupra cap. 1fj. num. y. Emanuel
Rodriquez ſup. cap. 142. de voce, num 3. Suarez
in 2. tomo de Relig. ſup. Garcia traéct. de Benef.
ſup. Paulus Squillantes abiſup. Petrus de Ara-
gona ſup. dubio ſuo quinto principæli, Coſinas
Philiarchus item abi ſupra lib. . cap. 6. Funda-
mentum eſt, quia non ſolum ſubſtantia, ſed et-
iam modus & forma divini Ofhcii cadunt ſub
præcepto, quamquam non eodem modo. Pror-
ſus ergo non obedire tali præcepto, erit pecca-
tum mortale. Hæc ſequela infra ex dicendis pa-
tebit; interim ad Concluſiones veniamus.
Prima Concluſio, Invertere aliquando ex
cauſa rationabili præſeriptum modum ac ratio-
nem in recitandis Horis divinis à Pio V. nen
erediderim eſſe aliquod peccatum. Hanc Con-
elnſionem tenuit Jacobus de Graffis ſuprà num.
8. & Coſmas Philiarchus c. 6. Et patet, quia ali-
qua actio mala, quæ tamen non ſit intrinſecè
mala, ſed ſolum ex præſcripto humano, poteſt
cohoneſtari ex aliquo motivo, circumſtantia, &
fine bono, ut patet in multis caſibus: ergo, er-
iamſi invertere præſcriprum Ordinem à Pio V.
in recitande divino Ofcio ſit actio ut ſic mala,
quippè quæ eſt contra præceptum & præſcri-
ptum Pontiſcis; tamen ex aliquo motivo & cir-
cunſtantia ita poteſt cohoneſtari, ut nullum ſit
peccatum. Ut verbi gratia, ſi quis Clericus in Sa-
eris recitraret Oſſcium de Sancto, cum tenere-
tur recitare de Feria; quia longum & necelſari-
um ſibi iter illo die conficiendum eſſet; haberet
autem Pſalmos de eo Sanctoferè ad memoriã,
certè excuſaretur: aut etiamſi aliquo pio affectu
in Sanctum, qui tali die occurreret, vellet de eg-
dem recitare Officium, omiſſa Feria; certè ego
non video, quare ex eo honeſto titulo non poſ-
ſet excuſari ab omni peccato, & ſic in fimilibus
caſibus. Non probatur autem nobis ratio, qua
prædictam Concluſionem probat Iac. de Graf-

—271
fiis loco citato ſap. nam quod ille, qui ſic recitat
nullo peccato peecet, aſſerit oriri ex eo, quia
qua itas Officii non eſt in præcepto: non placer,
inquam, quod, ut infra oſtendemus, qualitas
Officii divini eſt in præcepto; ergo ex hoc capi-
te non excuſatur à peccato, quin potius ex eo in-
telligimus illum peccaſſe.
Secunda concluſio. Invertere ordinem Offi-
cii divini in ſupra, etiam conſulto & ſine ratio-
nabili cauſa, extra tamen omnem contemptum,
ſaltem explicitum, bis vel etiam ter, non videtur
mihi peccatum mortale. Habent hanc Conclu-
ſionem Navatrus, Rodriquez, de Aragona,

Grafſius locis citatis, & eſt communig. Et pro-

bari poteſt, ꝗquia par vitas rei in quacumque ma-
teria ſolet excuſare à peccato (loquor autem
ſemper de iis, quæ ex ſe non ſunt mala) ſed ſo-
lum quia præcepta, ut poſt S. Thom. 7. 2. qaæſt.
5b. artic. j. & 6. & 2. 2. qufs. g. artic. 4. S. An-
tonin. 2. part. tit. 4. cap. y. §. 2. & 5. Adrian.
quoalibeto . & alios, optimè docuit Navar. tum
in Repetitorio cap. Iater verbail. quaſt. 3. tum
in Sum. cap. I. n. 4. ergo, etiam ſi quis bis vel
ter comraveniret huic præcepto, quia id exiſti-
mari poteſt parum, morali quadam æſtimatione
exeuſari poteſt à peccate morrali: & ratio eſt
quia malitia mortalis in prædicto caſu non po-
teſt peti ex aliquo alio capite, quia ille ut ſic non
poſſet dici niſi materialiter inobediens , & item
non niſi materialiter comemptor præcepti; cum
tamen utrumque aut formalirer aut virtualiter
requiratur, ut malitia ſit mortalis. Sed
Dices: Si contemnere talem modum præſcri-
ptum & præceptum à Papa aliquando eſt pecca-
tum mortale, ur dicemus; ergo ſemper erit pec-
catum mortale ; ergo etiam qui ſemel contrafa-
ciet tali præc epto, peccabit mortaliter: neque
enim videtur major ratio unius quam alterius ;
ergo aut nunquã aut ſemper erit tale peccatum.
Reſp. Negando ſequelam. Nam, ut dictum eſt,
ut maſitia ſit lethalis in iis quæ fiunt contra præ-
cepta Eccleſiaſtica, deber eſſe intentio aliqua,
aur formalis aut ſaltem virtualis contrafaciendi
præcepto Eccleſiaſtico: quæ tamen intentio, ut
ſic nunquam moraliter interpreratur eſſe, niſi
poſt aliquos actus perfectos & coniummatos.
tare

272
Quare non eſt wirùm, ſi ille, qui primo, ſecun-
do, vel etiam tertio contrafacit, non peccet ſal-
tem mortaliter; peccare autem intelligatur ille
idem, ſi quarto, quinto, & ſic deinceps non obe-
diret: nam tunc intelligitur & præſumitur inci-
pere contemptus & mobedientia, ſaltem vir-
tualis, ſufficiens ad culpam mortalem. Qua-
re ſit
Tertia concluſio. Ex inadvertentia, non ta-
men affectata, ſi bis recitaret unum Officium pro
alio, quod recitate deberet, poſſet peccare ve-
nialiter, vel etiam nulle modo peccare. Hancin-
ter alios docent Philiarchus ſup. cap. 6. concluſ.
2. Jacobus de Graff.a./ö. Patet autem concluſio,
uèd inadvertentia tollit actum voluntarium,
Cx D. Thom. Par. 2. quæſt. 6. art. 5. & ſequitur
Cajetan, ibi: ſine quo nunquam erit peccatum,
ex textu in cap. primum, 17. quæſt. 1. ergò quis
ex inadvertentia invertens talem ordinem ex-
cuſatur à peccato, aut ſaltem à tanto, licèt non à
toto. Dixi, niſi ſit affectata talis inadvertentia:
nam ut ſic certè delinquens à peccato non excu-
ſaretur, ut habet D. Thom. Par. 2. 7. 76. art. 3.
Ultuna Concluſio. Invertere modum, for-
mam & ordinem præſcriptum in novo Brevia-
tio Romano à Pio V. ad libitum, vel etiam in
fraudem, ut ſi ſit faciendum de Feria, fiat de San-
Go, & è contra, idque pluries, cenſee omninò
eſſe peccatum mortale. Habent hanc ſententiam
Doctores ſuprà citati in tertia ſententia, & pa-
tet argumento, cui non videtur poſſe ſatisfieri,
niſi fingantur commenta &tergwverſationes; de-
ducitur ex iis, quæ præmiſimus, & ratio eſt, quia
quotieſcumque quis ſubditus facit contra præ-
ceptum ſui Superioris habentis juriſdictionem
non impeditam, ac volentis hujuſinodi præce-
pto ſubditos obligare in re gravi, certè ille pec-
eabit mortaliter. Sed in caſu noſtro, Clerici obli-
gati ex aliquo titulo ad recitandum divinum
Officium faciunt contra præceptum Pii V. in-
tendentis, & volentis illos obligare ad obedien-
dum ſub peceato mortali; ergò. Major ſuppo-
nitur vera. Minor patet, quia ex triplici capite,
ut ſuprà præſuppoſitum eſt, colligi poteſt, quæ
ſit intentio Superiotis in fuis legibus, in ordine

Dubium de recitandis Hori Canonicii.
ad obligandos ſubditos ad obediendum ſub le-

thali culpa, ex materia ſcilicèt, de qua agit Supe-
rior, ex verbis quibus utiur in præcipiendo,
quod intendit, & ex pœnis, quas infligit contrs
inobedientes: ſed hæc tria habemus in prædi-
Cta Conſtitutione Pij V. qua præcipit ac præ-
ſeribit divinum Officium; ergè præceptum,

quod in ea continetur, erit ad mortale. Quòd

verò illa tria reperiantur, facilè patet. Et
Primo, quod attinet ad materiam, de qua agit
Pontifex in dicta Conſtitutione, apertè colligi-
tur, illam eiſe gravem; ſic enim habet Pontifex
in illa; Hanc o' andi varietatem graviſſimé fe-
rens. Certè illud Adverbium ſuperlativum gra-
viſimè ofſtendit rei gravitatem, de qua ibitra-
ctat Papa, ut fateatur ſe illa graviſſimè premi. Et
quidem potuit jure optimo Papa id dixiſſe. Quia

enim, ſublata unione in recitandis Horis divinis
(quæ etamen maximè in Eccleſia Dei ſervari de-
bet) periculum erat in mora, ne animorum

Chriſti fidelium unitas ſcinderetur, & ut ait A-
ragona ſub dubio quinto, ne ſchiſinatis cauſa &
anſa fragilibus daretur; ideò Papa ibidem mul-

tum ait ſe in eo elaborare, quantum fieri poſſit.

ut ſaltem majori ex parte illa unitas reddatur
Eccleſiæ Dei: id quod optimè declaravit inſti-

tuendo, ordinando, præcipiendo ac præſcri-

bendo certum pſallendi modum in Dei Eccleſia.
Qare meritò Papa aſſeruit, ſe graviſimè ferre

illam varietatem in recitandis Horis Canonicis;

ut ſcilicèt ſic oſtenderet, quanta res ſit, quam
ipſe præciperet: Et hæc de materia.
Secundò, quod attinet ad verba, quibus uti⸗
tur Papa in prædicta Conſtitutione illa talia
ſunt, ut benè poſſit dignoſci, quæ fuerit ejus in-
tentio, obligandi ſeilicèt contra facientes & in-
obedientes ad tantum peccatum. His enim ver-
bis utitur Papa in ea Conſtitutione, Præcipimns
obſervari; Propoſitis pœnis per Canonicas ſanbti-
ones, Statuentes omnino teneri; Zubemns, ut
procurent, & e. Prætereà illud adv erbium omni-
nò, cum ſuo verbo, ſcilicèt teneri, ſatis declarat
omnimodam Papæ voluntatem, ut quæ juben-
tur, ſerventur, ut omittam alia verba hujuſmodi,

quæ ſi diligenter attendantur, ſine dubio ita e-

viden-

ns Uete

filenter⸗
ecenumn
leit, elll
Tertio,

(Coalttuti

HoVas,

ni lubet
olntaeos,
Noro ſed
(dem
rnitli
Cenun wid
montecita
cimnon
ſrmnpte
Enter;
ha: ere
ſeinteninn
anſſnn
Ailas verb
e, Ee
KuiCot
Ginun

eop gui

ummode

lſone,
ſialb. a⸗
lerarene
Manual
Fccen.
Cunchis,
Ergpor⸗
Pent all
MWütecitan
te con
liwendt
kgn E1
Munr nS
lacun
ein E.

Nkcim
Whoron
hentur
Auumill;
Mekertin
Nn

knlemint.
rn,
. 1
dinſigtonnn
eincs intel⸗
toht Nr⸗
Afrrcepun,
monte
tet. t
iun egunt
apend aalg.
nhebetbenke
, pauſimf.
Pellnifunge
Geguhir.
jllinepemt
diskorsclein
n Deileraii.
ne Anionn.
retut Aitatl⸗
cluſnatscli
Papabikenn.
Antum ſtenſin
h unituted
edecheueek⸗
enco . Nti
mminbeiberth
ſe geniorin
HorisCron
Grinteslt,gu
Aetia
Eetbr gllaii
Citunone lun
Garſteil,üd
rafacteneAn.
Gdn Hoennſ-
tone, Aß
,C(unpneu i
en; Memg/
4 Ahhatbonen
enetiiipien
tekn erſi
,liae Alini⸗

Dubium de recitandis Horis Canonicis.
ridenter oſtendunt hujuſmodi obligationem ad

peccatum lethale, ut omnino contrarium aſſe-
rere, extra rationem videatur. L
Tertio, quod attinet ad pœnas inflictas in es
Conſtitutione, etiamſi Papa eas non apponat
novas, adhuc jam tamen latas comprobat, ac
ratas habet; eaſque etiam extendit non ſolum
contra eos, qui uli ſint Breviario veteri, & non
novo à ſe determmato; ſed contra eos, qui præ-
dictum Ofſicium ſecundum aſſignatum modum,
formã, ac rationem non recitaverint. Quare mihi
certum videtur illas pœnas, quæ contrahuntnr
4à non recitantibus divinum Oiſcium, contrahi
etiam à non recitantibus ſecundum modum &
formam præſcriptam in eadem conſtitutione,
ut patet ex verbis ibidem poſitis: ſic enim habet
Papa: Statuentes Breviarium ipſum nullo un-
quam tempore &. & poſt nonnulla ſic habet:
Ae quoſenmque, qui Horas ranonicas, &. uſque
ad illas verba, niſi hac ſola formula ſatisfacere
poſſe, & c. Ex quibus clare patet pænas jam inſli-
Ctas à Canonibus contra non recitantes quotidie
divinum Officium, intelligi etiam inflictas con-
tra eos, qui non ſervant in eo recitando præſcri-
ptum modum à Papa. Quæ autem ſint hujuſmo-
di pœnæ, & quam graves, legantur Covarrru-
vi as lib. FCariar. reſolut. 3. num. o. Navar. tum
de Oratione & Horis Canon. cap. 7. nam. 6. tam
in Mannali cap. 25. n. 122. Coſmnas Philiarchus
Jup. cap./2. Rodriquez ſap. cap. 146. Jacob. de
Grafhis lib. 2. Cap. /70.
Ex quorum doctrina ſatis apertè colligitur,
præter culpam mortalem, quam contrahunt
non tecitantes debitum divinum Officium quo-
tidie, contrahere etiam aliam obligationem
reſtituendi fructus pro debita portione: & col-
ligitur ex Extravaganti Pii V. quæ refertur per
Navar. in Sum. c. 25. n. 122. ut alia omittam Con-
cilia, cum id ad præſentem difficultatem non
faciat, & c. An autem hæc pœna reſtituendi fru-
ctus perceptos à non recitantibus ſic divinum
Officium ſit gravis an levis ‚dicant, qui premun
tur hoc onere reſtituendi. Nulla enim res jam
reperitur apud mortales, qua magis vexentur,
quam illa, in qua repetitur ratio accepti & dati:
præſertim vero cum de reſtituendo agitur. Di-
Tom. II.

27
cant Confeſſarii, dicant alii quicumque, qui-
bus hujuſmodi negotia aliquando data ac de-
mandata ſunt; vel ipſa experientia docet, ut om-
ne aliud negotium facilius aggrediantur quam
hoc, in quo agendum ſit de alieno reſtituendo.
Cum igitut calu noſtro & materia ſit gravis, &
verba, quibus utitut Papa, maximè urgeant, &
prætereà reperiantur ſuæ pœnæ, exque gravi-
oress revera omnino concludendum videtur
eam fuiſſe intentionem ac mentem Pontificis

Pii V. Ut ſcilieet obligaret tranſgreſſores ad pee-

catum lethale, quod à nobis erat probandum
Confirmatur ex Navar. de Oratione & Horis
Canon. n. 27. Non parere præceptis Eccleſiaſticis
in re gravi, mortiferum peccatum eſt; ergo &
in re noſtra, quæ eſt res gravis, ut probatum eſt.
non obedire Papæ erit mortale.
Confirmatur ſecundo ex D. Thom, qwaſt. 5sg.
art. 4. peccatum veniale non conſiſtit in non
adimplendo præcepta: neque in tranſgredien-
do præcepta, quia in hoc conſiſtit peccatuns
mortale: ſed qui non dicit Offieium divinum ſe-
cundum præſcriptum à Papa, non adimplet præ-
ceptum ejus, idque tranigreditur; ergo pecca-
re dicendus eſt mortaliter, non venialiter.
Patet ſecundo eadem Concluſio. Tollere u-
nitatem Eccleſiæ eſt ſine dubio peccatum letha-
le, contra Jus divinum atque Ecclaſiaſticas tra-
ditiones, ut alibi dictum eſt; ergo etiam tollere
talem unitatem in Eccleſia, erit etiam peccatuni
mortale. Patet Scquela, quia quotieſcumque a-
liqua actio eſt mala ſecundum ſe, ſemper eſt ta-
lis; ergo ſi tollere unitatem Eccleſiæ ſemper eſt
malum, etiam tollere talem unitatem erit ma-
lum & conſequenter peccatum mortale: ſed
nolle aſſentiri & obedire præcepto Eecleſiaſtico
ac præſcri pto Papæ, quo ipſe vult unitatem in re-
citandis Officiis Divinis, etſi non explicitè, im-
plicitè tamen, & virtute, eſt nolle talem unita-
tem Eccleſiæ à Papa præſcriptam; ergo &c.
Quod autem unitas in Officiis recitandis ſit ne-
ceſſaria, præter dictam Conſtitutionem Pii V.
habet etiam Concilium ToletanumlIV. up. 2. u-
bi inquit: Uunus ordo orandi &pſallendi per omnem
Hiſpanians & Gahliam conſervatur, unus modus
in Miſarnm ſelemniis, anus in veſpertinis
Mm Ohiciis,

274 Dubium de recitandi Hori Canonicir.

Oßiciis, quia nm Fide & ano Regno continemur,
ſeilicèt Chriſto; ergo Clericus, tollens ex ſuo
marte hanc unitatern ab Eccleſia præſcriptam,
peccabit mortaliter, non venialiter.
Confirmatur primèò, qua omnis lex confor-
mis rectæ rationi obligat ad mortale tranſgreſ-
ſores: ſed ordinatio facta à Pio V. de modo te-
nendo in recitandis Horis Canonicis, eſt con-
formis rectæ rationi; ergo. Patet Minor, quia
recta ratio, ut in cæteris, ſic multo magis petit u-
nitatem, & conformitatem in colendo Deo, qui
maximè cernitur in recitandis Horis: cer-
tum autem eſt, per leges humanas poſſe obligari
hominum conſciemtias, etiam ad mortale pecca-
zum, in iis, quæ etiamſi ortum non habent à di
vinis Literis, ſunt tamen illis conformia, & ha
bent illa tria à nobis jam ſupra aſſignata.
Confirmatur ſecundo, quia contemprtus Ec-
eleſiæ in re gravi ſemper eſt peccatum mortale;
ergo etiam talis contemptus in re gravi erit pez-
catum mortale: ſed qui ex ſua voluntate non
vult ſervare præceptum Papæ in recitandis Ho.
ris, virtute ſaltem intelligitur contemnere in re
gravi Eccleſiam; ergo peccat mortaliter. Sufſicit
enim contemptus implicitus & virtualis ad pec-
catum mortale inobedientiæ, ſi ſit in re gravi, ſi-
cut eſt in noſtro caſu, ut ſupra probarum eſt.
Probatur ultimo Concluſio, quia facillimè
tolluntur fandamema contrariæ ſententiæ, Pri-
mum enim, in quo maximè Auctores ſecundæ
ſententiæ fundantur, illud videtur eſſe. Quia, in-
quiunt, non ſervare talem ordinem & modum
in recitandis Horis Canonicis, cum non ſit con-
tra aliquod præceptum, non eſſe niſi peccatum
veniale. Quare, inquiunt, ſi quis unum Officium
pro alio dicat, modo illud quod dicit, ſit in Ere-
viario novo Pij V. adimplere quidem præce-
ptum de divino Officio dicendo; peccare ta-
men, quia invertit ordinem, ſed non mortaliter;
quia de eo non extat præceptum, ſed ſolum ve-
nialiter peccare.
Et quidem facillimè tolli hoc fundamentum,
nemo eſt qui non videat. Nam ſi dicamus, ut ve-
1& dicimus, & patet ex dictis, extare jam tale præ-
ceptum de tali modo, quo quotidie recitandæ

ſunt Horæ Canonicæ, certè fundamentum illud
omninò ruit: & quod hujuſmodi præceptum
ſit ad mortale, cum id jam oſtenſum eſſe exiſti-

memus, non eſt quod idem repetamus.

Ad fundamentum verò Leſſij, qui cum opti-
mè animadvertiſſer, ſfundamentum jam abali-
is allatum nullius eſſe roboris, excogitavit aliud
ex ſuo (quo tamen non tam re quam nomme à
priore differre videtur, ſi rectè attendatur) re-
ſpondemus, & illud noſtræ non officere Con-
cluſioni. Non ſolum enim à Pio V. in ſua cita-
ta Conſtitutione præſcribitur ipſa ſubſtantia
divini Ofhcij, ab omnibus, quorum inter-
eſt, recitandi; ſed etiam præſcribitur forma
& modus, quibus illud debet recitari, etiam-

fi illud immediatè & primè intenderit Papa,

hoc vero ſecundario: quia revera primus ani-
mus Pontificis Pij V. fuit tollendi cauſa varia
Breviariorum, ut ipſe ait, genera, quæ pal⸗
ſim circumferebantur; ita tamen, ut deinde
ſimul præſcribat, & novum Breviarium ab om-
nibus recitandum, & item modum & formam
in e recitando obſervandam. Quare exiſtimo
ego, ut quis nune peccaret moertaliter, uten-
do vetitis per illam Bullam Breviariis; ſic et-
iam peccaturum, non utendo novis, & non
ſervando formam præſcriptam in recitandis
Horis divinis. Hæc enim omnia, ut videre eſt
in citata Conſtitutione, cadunt ſub eodem præ-
cepto, & eodem modo. Quod etiam adver-
tiſſe Paulum Squillantem loco ubi ſupra de-
prehendi, poſtquam jam ego ſcripſiſſem. Ae-
cedit quod etiam hæc Leſſij ſententia ibidem, ſi
quis diceret de Feria, cum dicendum eſſet de
Sancto, & è& contrà; etiamſi non peccaret
contra ſubftantiam divini Officij, quia diceret
aliquod Oſcium ex novis à Papa approba-
tis; peccaret adhue econtra modum;, quia
non ſequitur illum qui præſcriptus eſt à Papa:
quamquam in eo diſcordamus à Leſſio, quia
ipſe ait, peccaturum illum ſic recitantem ve-
nialiter, nos verò mortaliter. Quare fatetur
Leſſius illum peccaturum, quia tranſgreditur
præceptum Papæ. Quia, inquit, ipſe tranſgredi-
tur rem quæ ſecundariò præcipitur. Nos ere
6

iller imus:
mortaliter
Gimini O
præcepte;
lrcepto a
eſldemmet
uelia grar
Gubitari debe
nortal, pr⸗
uln mortale,
ſen. Nunl
falain Ag
inverteret n
Pran, at.
COllill, 5
COnbnis h
ſt ennn elle
unguturto
u etbigrn
Henſiquisn
Oeum d
(e. Mne
luen Peccare
Ryertit ſon
“ Jj.
conclucden
nod, &
Uics lecund
mione, gui
lntione,
füenromn
un tecitan
Po, eodem
Cntintion
il Reccatot
Mnesketete
;& moch
arhſob
Undzmenti
ohninod
Uunſgrel
EEer 1 inte
nſeo

ſeniale Pr

b lund

lunemumniic
odi Drkrehnn
nimelkeeiſt
tamns.
ni anmon⸗
ntumſaumdde.

ACOgituritd
Guarn nomne:
nendnI N.
oſhcete
OV. inlin un

la bli
quoromm iuer
rlctbinriam
Uecirturl, enun⸗
Nenckrihn,
era pkimmunn⸗
lendicaalgvt
enera, *“
hen, Mcend

eviariumm cr.

Qum &gtornnn

(terin

Ortalter,
cviatüs;lee⸗
Onois, Ann
min kenundt

A
4, Mrittd
ſabeocen .

etun at.
dbi Hnul
ſcrillen. 1
tentinbicetnt
endun rd
pon H
; ulen
Hupa he
modnin,E
mwsetti /
ecitunenſe
(We en
in uuntgeln
fennige⸗
ieu. N N

Düubiunz de recitandis Hori Canonicis.

alſerimus, & patet ex dictis, illum peccaturum
mortaliter; quia etiamſi non ſervando modum
divini Officii ſolum contra faciat rei ſêcundario
præceptæ; adhue tamen, & hoc ipſum cadit ſub
præcepto Papæ, eadem omnino ratione, qua
ejuſdemmet Officii ſubſtantia: & cum ſimus in
materia gravi, ut dictum eſt, non video quare
dubitari debeat, quin id ſatis ſit ad peccatum
mortale, præſertim cum id ſuſſiecre ad pecca-
tum mortale, ex aliis conſimilibus colligere poſ-
ſimus. Nam ſi quis, retentis quæ ſunt ſubſtan-
tialia in aliquo Sacramento, aut omitteret aut
inverteret modum, & formam in eo præſcri-
ptam, aut conficiendo, aut adminiſtrando,
conſultò, peccaret ſine dubio mortaliter, ut
communis habet ſententia, etiamii modus
ſit extra efſentialia, ut ſunt verba quæ con-
junguntur formis Sacramentorum, Sacramen-
ti verbi gratia Euchariſtiæ, Confeſſionis, &c.
Item ſi quis non devotè, neque attentè recitaret
Officium divinum, peccaret mortaliter, ex
Cap. Dolentes, de Celebr. Aiß. etiam ſi ſo-
lum peccaret comra modum, ut poſt alios
advertit Joan. Medina Cod. de Orat. tract. 6.
de quaæſt. J. S. Verum ad hæc. Quare omnino
concludendum videtur in re noſtra, etiamſi
modus, & forma in recitandis Horis Cano-
nicis ſecundario præcipiantur in dicta Conſti-
tutione, quia tamen præcipiuntur tali modo, ac
tali ratione, & res quæ præcipitur, gravis eſt;
videtur omnino dicendum, & modum & for-
mam recitandi Horas cadere etiam ſub præce-
pto, eodem modo quo cætera, quæ in cadem
Conſtitutione præcipiuntur. Et quia cætera ſunt
ſub peccato mortali, ut eſſe, contrarii Doctores
concedere tenentur, eodem item modo, & for-
ma, & modus, de quibus diſputamus, erunt
præcepta ſub peccato tali. Et hæc ſatis, quoad
fundamenta ſecundæ ſententiæ.
Ad Auctores verò prioris ſententiæ illud mi.
hi omnino dicendum videtut; cum ipſi dixerint
tranſgreſſores Bullæ ſupradictæ peccaturos gra-
viter, intelligendes eſſe quod loquuntur de

tranſgreſſione mortali, non veniali: neque enim

veniale proprie dicitur grave, ſed leve.
Et hand etiam exiſtimo fuiſſe intentionem

cæterorum Doctorum, ſi qui ſint qui ſcripſerint
ante Bullam à Pio V. editam. Nam cum, ut di-
ctum eſt, jus ipſum naturale præſcribat confor-
mitatem quandam & unionem pſallendi in Ec-
cleſia Dei; ſi quis faceret contra dictum præ-
ſcriptum naturale, vel etiam rectam rationem,
peccaret graviter, id eſt mortaliter: nam face-
re contta jus naturale ſeu rectam rationem in
re gravi, peccatum mortale eſt, & id eſt quod
voluerunt Auctores illi, cum diecunt, Clericos
mutantes, & invertentes ex ſua voluntate divi-
num Officium peccaturos graviter, quia ſcilicet
facerent contra ipſum dictamen rectæ rationis:
quod eſt peccatum mortale.
Quare miror Azoriuin, aliàs ſapientiſſimum
virum, quod non ſatis conſulto dixerit loco ſu-
pra citato, contrariam ſententiam eſſe commu-
nem. Nam certè his noſtris temporibus video
Scriptores hane noſtram amplexatos, maximè
qui dictam Conſtitutionem maturius conſidera-
runt, at Navar. Tolet. Coſmas Phil. & Petrus
de Aragona, ut alios omittam: neque video qua
ratione dici poſſit communior ſententia illa, cui
repugnant vel doctiſſimi viri, & Theologi, &
Canoniſtæ, ut ſunt, quos citavimus ſupra.
Addo unum, quod ſi Sylveſter, vir doctiſ-
ſinus, poſt editam Conſtitutionem Pii V. ejuſ-
dem Dominicanæ familiæ ſcripſiſſet, mutaſſet
ſententiam ſine dubio: nam ut videre eſt apud
illum, nullum aliud pro suo dicto affert funda-
mentum, niſi quod modus inquit, recitandt
Officium divinum non ſit ſub aliquo præcepto.
ut proptereà aſſeruerit, invertere talem ordi-
nem non eſſe niſi peccatum veniale. Certè ſi jam
de novo ſcripſiſſet, cum extet præceptum ſu-
pra allatum, ſine dubio mutaſſet ſententiam,
neque allatum fundamentum attuliſſet, & eum
ſaniori ſententia ſenſiſſet, illum ſcilicet, qui ſic
recitaret Officium divinum contra modum, &
formam à Pio V. præſcriptam, peccaturum
mortaliter, ſiconſint „ſi pluries id faceret;
quia ſcilicet faceret ontra talem Poutificiam
Conſtitutionem.
Tandem, quod Lectorem admonitum volo,
illud eſt, poſt hanc à me ſcriptam & confectam
Dubitationem, cum illam de more caſtiga-
Mm 2 ti oni

„*

276
tioni familiari Admodum Keverendi Patris
Homoboni de Homobonis, ex Pœnitentiariis
in Metropolitana Eccleſia S. Petri Bononiæ,;
quem ſemper obſervavt, tum præcipuè in his
ſatis conſummat um virum, ſubjeciſſem, amico
animo accommodaſſe inihi perlegendum libel-
lum inſcriptum, De obligat. Cleric. conſcriptum
veròò à Paulo Squillante, in quo erat hic caſus,
de quo diſputavimus, cui libenter morem ge-
rens acquievi. Accepi libellum atque ex animo
perleg, multa in eo, quæ [ſit Deus teſtis] ex
meo marte me adinveniſſe jactabam, ut bono

De S. Paulo Apoſtolo. “ð

amico Homobono ſubridens derim: Tandem
fateri neceſſe eſt, veriſſimum illud eſſe, quod in
ore omnium eſt, nihil jam dici, quod non prius
fuerit d'tum Hæc eo dixi, humaniſſime Le-
Coer, quod ſi citatus Auctor ad manus devene-
rit, ne cxiltimes ve lim, me ab illo aliqua fura-
tum eſſe quæ jam ſcripſerim: quamquam, &
maximè gavilus ſum, me in hac difhcultate
pertractanda non nova excogitaſle, ut alii quos
bonos volo] viſi ſunt dixiſſe, ſed quæ alis &
vera, & rationi conformia exiſtimata ſint;
ſcripſile.

DESANCTO PAULO

APOSTOLO.

extremam, ut ajunt, manum huic Operi
de ſacris Ritibus addidimus alia deinde ad
aliorũ nutũ) tum Miſſalis, tum Breviari Romani
Deo dante, cum eſſemus Peruſæ, impoſuimus,
& acturi gratias quas poſſumus maximas tanto
Apoſtolo, Patrono Congregationis noſtræ, à
quo innumera, & præſertim in hoc Opere
elaborando, accepimus beneficia: in gratiam
quoque Clericorum Ordinis noſtti, quibus non
dubito fore, ut qualiſcumque noſter hic labor
proſit & placeat, ejuſdem 8. Apoſtol vitam,
a2cta, & motem, è& graviſſimis Auctoribus de-
cerpta, nova quadam metholo & Annalum
ſorma hoc loco deſcripſimus.
Anno igitur à Nativitate Chriſti ſecundo na-
zus eſt Saulus, auctere Chryſoſtomo, enume

P Feſti Conwerſionis §8. Pauli Apoſtoli

rante annos Pauli in fine Vitæ ejuſdem octo ſu-

pra ſexaginta. Tharſi Ciliciæ ortus eſt, Att. 22.
de Triba Benjamin, Philipp. z. eruditus eſt de-
inde in Jeruſalem, Act 22. ſub Gamaliele, ibid.
nnà cum Stephano & Barnaba, ex Lucianeo ;
Græcam quoque linguam didicit puer, ex Hie-
ron. in Epiſt. ad Algaſiam: tandem grandior
ætate Phariſæus factus eſt, Philip. 3. Genere
ignob lis fuit ex Chryſoſt. ſemel & iterum, Hom.
J. de S. Panto. Sororem habuit, cujus ſilius Ju-

dæorum conſpirationem detexit, Act. 23. ce-
gnatos Andronicum, Juniam, Herodionem,
Lucium, Jaſonem & Seſipattum Rom. 16.

Anno Cbriſti 34. atatis Sauli 33.

LD 26. Decembris adfuit martyrio §. Ste⸗

. phani conſobrini, ex Oecumenio, lapi
dantium veſtes cuſtodiens, & aliorum manibus
lapides projiciens. Et licet adoleſcens eo caiu
vocetur, Act. 7. à S. Luca; vox tamen Græca
reasis, ex Budæo ſignificat audacem, & eum,
cui ſtatim merito demandri poruit à Sacerdo-
tum principe tuendæ provincia legis Moſaicæ.
Per annos ſequentes, uſque ad ann. 43. Hen-
rici Spondani compend'um ſequimur z qui ta-
men aſſerit, ſe concordare cum poſteriori ſen-
tentia Baronii in priori annalium diverſa ſenti⸗
entis editione.

Auno 3r. atatis 3 *$

le 2r. Januarii, cum Damaſeum equo
rvectus, ex Molano c. 13. de Piéturis, &

Lorino in Att. Apoſt. vel pedibus ex Aug. Ser. y.

de verb. Apoff. poſtrema, itineris quinta die cir-
ca meridiem, ex Serrario de & Paulo, pergeret, à
Chriſto immediatè vocatus, ceonverſus eſt. Abct.
9. orante Stephano pro eo, ait Auguſtinus. De
Mmate

naleiae

0dun rn

iuniabapt
lepit, ce
Pucharittia
Dicconuset
tbuun ſum
giefitcarn
ſechtatus!
Nenu Netd
Ccawingrn

u Dei ℳ.

Rabia
Pamt
Anaci
fundebe

ſcerunt ut
lcis, Ecen

Nhorn
Kiwitad
üriderehe
lündeein,
Een te h
Weumndon
untimeban
Crſecretum
foonm
Mtir rode

Noel
zunon

Umofenece

Il

kui
1 jer
pola
Uferſcset
timin
4.
nin h

in: Tunken
deſſe gol 1
no hon tnr
mariſſine le
mannseyene.
0 Alqen D
Uamquam, &
we dthollee
le,uin gon
d nr i
filinnn in,

z—

60

it, A
Herodonen
D Amn N.

Kulz

murro
ecumneno
lorummant
Helcens eh a
tumene
acem, Aiun
tat 1 tld
leg⸗ Molie
damn 6lr.
Pimnzgis
poleioner
n Cietale

4 .
umaoume
le imi
elho n
banimteen
, ſeigett
nvettus . ℳ
Kians N
ug 4

—

De J. Paulo Apoſtolo.

malſci à Deo eruditut, non per Ananiam, Galat.
1. dum tribus diebus orat in domo Judæ. Ab A-
nania baptizatus eſt, & qni cæcus erat viſum re-

cepit, accepit cibum, & confortatus eſt. An de

Euchariſtia accipiendus erit ? Ananias neque
Diaconus erat, ut probat Serrarius loc. cu. ergo
eibum ſumpſit communem. Continuo non ac-
quievit carni & ſanguini, Galat. 1. & Damalſci
declaratus à Deo vas electionis, Spiritu ſancto
plenus per dies aliquot fuit cum diſcipulis, præ-
dicans in Synagogis jeſum, quoniam hic eſt Fi-
lius Dei Act. 9.
dnno 36. ktatis 3y.
Rabiam conceſſit: ſed ferè ſtatim Damaſ⸗
A cum rediit, Gal. I.
Anno gg. zæltätts. 26.
Amaſci multo magis cònvaleſcebat & con-
fundebat Judæos: qui & ideo conhlium
fecerunt ut eum interficerent: cognitis autem
inſidiis, & cuſtodia civitatis,

Anno 35. atatis 327.
R ſporta per murum emiſſus eſt à diſcipulis,
& ivit ab hoſtibus liber, Act. 9 Jeruſalem
ivit videre Petrum, quo cum ille manlit diebus

J quindecim, Galat. 1. poſt annos tres inquit

idem ipſe, hoe eſt ab anno converſionis. Barna-
bas eum duxit ad Apoſtolos, & diſcipulos, qui
eum timebant, Act. 9. à S. Pe tro puto hoc anno
conſecratum fuiſſe Paulum Sacerdotem, & E-
piſcopum. Cæſaream inde & Tharſum rediit, ut
patriæ prodeſſet, ibidem.

Auno 45. atatis 42.
Ntiochiam cum Barnaba petiit, ubi per
annuim totum converſati funt, ita ut eo-
rum opera cognominati fint diſcipuli Chriſtiani,
Ak. 11. .
Anno 44., agtatis 45.
Etulit cum Barnaba collectam pecuniam
in Jeruſalem ad pauperes, Act. I1. & aſ-
ſumpto Joanne, qui cognominatur Marcus;
reverſus eſt, Act. 12. Ibi à Spiritu S. una cum
Barnaba ſegregatus fuit ab aliis, & Apoſtolatu
Gentium initiatus cum Sacriſicio Miſſæ:; & je-

junio Act. 13. inde abortivum ſe vocavit, 7.

Cer. I5. hoc eſt ſupra numerum duodecim A-

2 ÿ
poſtolorum: id enim ſonat vocabulum aborti-
us, ex Suetronio, in Octavio. Hoc eodem anno,
& fortè ſtatim ac ſegregatus fuit, raptus eſt ad
tertium cælum, ſeu in paradiſum: qua de re ſcri-
bit ipſe poſt annos quatuordecim, 2. Cor. 2.

Anno Chriſti 4é6. ætatis 4.
Elenciam, Cyprum, Salaminam, Paphum
ſe contulit: & in Papho ad Chriſtum conver-
tit Sergium Paulum Proconſulen, obcæcate
Mago Judæo, nomine Barjeſu, ſeu Elyma, qui
avertebat Sergium à fide. Hoc autem eſt primum
Pauli miraculum, quod legatur Act. 13. Inde à

Luca vocatur Paulus non amplius Saulus, vel à

primo Eccleſiæ gentium ſpolio Sergio Paulo, ex
FHieron. in Epiſtola ad Philem. vel quia cum Ju-
dæis dici volebat Saulus, cum Gentibus autem
agens, Romano nomine, Paulus ex Origene
in Epiſtolam ad Rom. Quamquam Chryſoſto-
mus putat à Deo datum illi fuiſſe Pauli nomen,
quo aliquando congruentiori tempore nomi-
naretur ? hoc eſt, poſt plenam notitiam Juclæo-
rum, quod ille ipſe erat, qui Chriſtianos perſe-
quebatux. Baronius addit, quod Sergius illi for-
taſsè ſuum cognomen communicavit amicitiæ
gratia, quod Æmiliorum familiæ fuit; ſicuti
deinde Joſephus Judæus dictus eſt Flavius à Ti-
to Flaviæ gentis. Paulus autem parvulum, &
modicum ſonat, qualem ſe fatebatur. E Papho
navigavit, & venit Pergen Pamphyliæ, & ſtatim
in Antiochiam Piſidiæ, ubi in Synagoga ſemel
& iterum in Sabbatho fuſius egit de Chriſto,
multique converſi ſunt ad Chriſtum; alii tamen
zelo repleti concitaverunt contra Paulum, &
Barnabam mulieres religioſas & honeſtas, &
primos civitatis, ut ejicerent illos de finibus ſuis;
qui excuſſo pulvere pedum in eos, venerunt
Iconium, Act. 13.

Anno 427. atatit 46. ”
Conii multa paſſus eſt, Act. .4. & indieat, 2.
I Tim. 5. lbidem virginem Theclam deſponſa-
vit Chriſto; ex Nyſſeno, & aliis, quam Pauli
primogenitam ideò SS. Patres vocant, & pfo
Chriſto protomartyrem inter feminas. Facto
vero impetu Gentilium, & judæorum, ut con-
tumeliis afficerent Paulum & Barnabam, & eos
Mm 53 lapida-

—

275
lapidarent, confugerunt ad civitates Lycaoniæ,
Lyſtram, & Derben. .
Anno 1b. ätätis 47.
Vſtris cum eſſet, claudum ex utero matris
ſuæ ſanavit, quo miraculo adorahatur ut
Mercurius, quoniam ipſe dux erat verbi, ſed
ſciſſis veſtibus occurrens ſedavit turbas, ne ſibi
tanquam Deo immolarent: mox ad mortem uſ-
que lapidatur extra civitatem. Die ſequenti Der-
ben abiit, & ferè ſtatim Lyſtram rediit, Iconi-
um, Antiochiam, Act. 14½.
Anno 19. atatis 45.
A Mochix degit, confirmans animas diſci-
pulorum: & cum per ſingulas Eccleſias
conſtituiſſet illis Presbyteros, tranſivit Piſidiam,
venit in Pamphyliam, Pergen, & Attaliam,
Abt. 14.
Anno Chriſti po. ætatis 49.
Avigavit in Antiochiam, ubi moratus eft
Vtempus non modicum cum dilſcipulis, ait
Lucas, Act. 14.
Anno jI. ætatis. o.
Aca ſeditione non minima de circunciſio-
ne Moſaica, delectus eſt Paulus; ut cum
Barnaba, & aliis aſcenderet in eruſalem ſuper
hac quæſtione, Act. /j. Pertranſivit Phœnicem,
& Samariam cum gaudio magno omnium fra-
trum, ibid. In Jeruſalem vidit 'etrum, Jacobum
minorem, & Joannem Apoſtolos, tanquam
Columnas Eccleſiæ, ad Galat. 2. quibuſcum,
coacto primo Concilio, & ipſe adfuit. Act. 11.
poſt Petrum loeuti ſunt Paulus & Barnabas, po-
ſtremo Jacobus pereravit. A Concilii Patribus
miſſus eſt Paulus cum Barnabas, & aliis Antio-
chiam unà cum literis Apoſtolicis de iis, quæ acta
fuerant in Concilio, Act. I. datis prius invicem
dexttis, ut Paulus prædiearet potiſſimum Genti-
bus, Galat 2. Qua de cauſa cum Petrus Antiochi-
am veniſſet, & pro Judæis agere magis videre-
tur quam pro Gentilibus, Paulus eidem reſtitit,
& eum reprehendit: quod Galat. 2. manifeſtè
de ſe ſcribit. Dividitur Paulus, Deo ita diſponen-
te, à Barnaba, eo quia hic joannem Marcum
aſlumere volebat, quem alias timidum proba-
tum, nolebat ſibi ſocium Paulus; qui ideirco aſ-
ſumpto Sila perambulabat Syriam, & Ciliciam,

De & Paulo Apoſtolo.

confirmans Eccleſias, & præcipiens cuſtodire
præcepta Apoſtolorum, & Seniorum, Acl. /y.
hkoc eſt tradita in Concilio ſuperiori. Derben
pervenit, & Lyſtram, ubi aſſumpſit Timathe-
um, quem & circumcidit, Act. 6. Cum autem
tranſiret Phrygiam, & Galatiæ regionem, pro-
hibitus fuit à Spiritu Sancto loqui verbum Dei
in Aſia, & præſertim in Bithynia, ad quam ten-
tavit ire, cum in Miſiam veniſſet. Deſcendit Tro-
adem, ubi per viſionem invitatur ire in Mace-
doniam. Hoc loco factus eſt Lucas Pauli Comes,
Act. ib. quocum à Troade navigavit in Samo-
thraciam, & ſequenti die Neapolim, tum Phi-
lippos, primam Macedoniæ eivitatem. Lydia
purpuraria credidit Deo, & coegit Paulum ha-
bitare in domo ſua. Ibidem Pytoniſſam à dæ-
mone liberavit: quam tamen ob cauſam, ceſſan-
te lucro Dominorum ejuſdem, virgis cælus eſt,
carceri interiori mancipatus, pedibus ligno ſtri-
tis. Eo vero orante cum ſocio media nocteſhine
Offcii matutini Eccleſiaſtici origo apnd Chriſt-
anos.) terræ motus factus eſt, & ſtatim aperta
ſunt oſtia, & univerſorum ſoluta vincula, ibia.
Convertitur carceris Cuſtos cum tota domo e-

juſdem, qui lotis Pauli plagis perduxit eum in

domum ſuam, & menſam ei appoſuit cum lætitia
magna. Mane ſequenti exivit è carcere, rogatus
Magiſtratibus ut de urbe abiret; S& viſa Lydia
& fratribus profectus eſt, Act. ibidem.
Anno 2. ætatis YI.
V Iſitat Amphipolim, Apolloniam, Teſſalo-
V nicam, hoſpitio exceptus à Jaſone Theſſa-
lonicenſi, ubi multi adiunéti fuere Paulo, ait
Lucas Aöt. 17. & de Gentilibus multitudo ma-
gna, & mulieres nobiles non paucæ; ſed conci-
tata plebe à Judæis contra Jalonem, qui Paulum

occultaverat, per noctem dimiſſus eſt in Be-

rœam: à qua poſt multum fructum verbi Dei,
cientibus turbas Judæis de Theſſalonica ſtatim
dimiſſus eſt Paulus, & perductus uſque Athe-
nas. Seminiverbius & novorum Dæmoniorum
annuntiator appellatur à Stoicis & Epicure-
is, à quibus in Areopagum ductus, Ignotum
Deum declarat, & Dionyſium convertit,
Damarim, quam Dionyſii uxorem putant Chry-
ſoſt. de Sacerdotio lib. . Ambroſ. & Auguſt. tunn
alios

epern
Duloadl
asglicen
Alpult ⸗
Auplh.
Auno ee
lay bontio
Ubisropt
er atonto⸗
len ilicet

uores de

ubuin jtn
Gomun Titi
er Chuikt
Anenn Paulu
lalttbiannn
UIekaon
Ibatorio,
Onpipanent
d Cr.

Umadhn
AThell
lllbican
INCAlons
Wun ſtera
A..

Ee 7
Ephelos,
ichimg
Mllrit G
nfmnamon
ptr 4
Nrbſtein

ig
14,
Npoſtonen
Kinm

amelletln

Nenrian ho⸗
Dmiait
leandn
alles La
Rliig

ien luir
orun, ,
etiori Detben
P inache.
6,Cnm en
egohnem,.
i Verbunn Der
1 lqummn.
Deſtencirlto⸗
Ur ite in Ml.
PaulCon
garirinem.
Olim, umb.
würem. lin
en balum .
Ptorilamic.
bcalimalin
Vgccritth
edlbis lgrolt⸗
neclanockin
iaul iſ⸗
utavinatl,d
um tondondt
perni mi
politaumktin
ecucete, agni⸗
tet K nlilſii
buen
l.
lonian, ili
Fiurluir
ſuete uonil
4 molindonn
ucriſlunr
neldi uun
milis etnk⸗
ACtum en e
ellälonen bin
tus uql⸗ e.
un Denonom
ieis & hion⸗

dockus, pen

ſun conelt/
lengumn 4

ol e
1

—

alios permultos, Act. loco cit. Dickur miſſus à
Paulo ad Dionyſium adhuc Cathecumenum cæ-
cus quidam à nativitate ſanatus, quod affirmat
Auguſt. Sernma. 29. de anctis, cum Hilduino in
Areopag.
Anno eodem Corinthum ivit, apud Aqui-
lam, Ponticum genere divertit, operatus eſt ma-
nibus propriis, conſuens militaria tabernacula,
ex Baronio, Act. . quam ſcenofactoriam ar-
tem didicerat Paulus adoleſcens, juxta patrios
mores Judæorum. Per omne Sabbatumdiſpu-
tabat in Synagoga; & migrans inde, intravit in
domum Titi juſti. Criſpus Archiſynagogus cre-
didit Chriſto cum omni domo ſua. Animatus
autem Paulus à Domino per viſionem nocte,
ſedit ibi annum & ſex menſes, Act. S. ibidem
ad Thelalonicenſes primam Epiſtolam (cripſit
ex Baronio, & ſigna Apoſtolatũs ſui oſtendit in
omni patientia, in ſiguis, prodigiis, & virtuti-
bus, 2. Cor. 12.
Anno 53. ätatis 72.
( adhuc eſſet Corinthi, ſcripſit alteram

ad Theſſalonicenſes; & Nazaræorum ritu

tonſo ſibi capite in Cenchris, abſolutus à tribu-

nali Gallionis Proconſulis Achaiæ, ad quem ad-
ductus fuerat à Judæis, navigavit in Syriam,
Ack. 15.
Anno j4. dtatis y7.
Pheſum venit, mox promittens reditum ad
Et pheſios, deſcendit Cæſaream Paleſtinæ, &

Antiochiam Syriæ: inde aliquanto tempore per-

ambulavit Galaticam regionem & Phrygiam,
confirmans omnes diſcipulos, Act. 15. A Galatis
excipitur ut Angelus Dei, Galat. 7. & tandem

H Anne 7. afdtis 74.
Eheſ degit per triennium quod fatetur ipſe-
met Act. 20. Super duodecim diſcipulos per
impoſitionem manuum Pauli venit Spiritus ſan-
tus: & introgreſſus Paulus Synagogam, per
ttes menſes ſuadebat de regno Dei, Act. 9. Per
biennium hoc factum eſt, ait Lucas, in ſchola
Tyranni cujusdam, ita ut omnes, qui habitabant
in Aſia, audirent verbum Domini, Judæi atque
Gentiles. Edidit ibidem miracula multa, etiam
per ſudaria & ſemicinctia, hoc eſt tenues faſcias.

De & Paulo Apoßole.

299

Pugnavit cum beſtiis, I. Cor. G. id eſt cum malis
Epheſinis, ait Chryſoſtomus.
Ahnno 1b. atatis yy.
E Pheſi, adhuc immorans expellit à multis dæ-
monia, excipit confeſſiones peccatorum,
delatis libris curioſis, & artis magicæ, eos ecom-
burit, & computatis pretiis illorum, invene-
runt pecuniam denariorum quinquaginta mil-
lium.
Anno 72. æfatis 16.
Nitio tertii anni, quo degebat Epheſi, ad Co-
rinthios ſcripſit Epiſtolam primam, in qna in-
ceſtuoſum quendam ſatanæ tradidit, hoc eſt, ex-
communicavit. Expugnante verò Paulum De-
metrio argentario Epheſino, ne lucrum ipſius
ceſſaret, ſublata Diana, cum vellet Paulus intra-
re in populum contra ſe concitatum, non per-
miſerunt diſcipuli, Asct. 9. quibus relicto Ti-
motheo Epheliorum Epiſcopo, 1. Timoth. pri-
mo receſſit in Macedoniam, Act. 20. Ibi ex Ba-
ronio, vel Laodiceæ, ex Breviario Romano, &
textu Græco ſcribit ad Timotheum jam Epiſco-
pum Epiſtolam priorem: multaque paſſus de
quibus ipſe 2. Corinth. . & 7. dum perambulat
Macedoniæ partes, venit in Græciamn. Cretæ
ereavit Titum Epiſcopum, Tit. j. Hoc anno paſ-
ſus eſt ea, quæ indicat 2. Corinth. Il. & præſertim
truſus eſt in teterrrimum illum carcerem, fortaſ-
8& Cyzicenum: non enim longè erat à Troade
Cyzicum. Appellat autem ipſe, ex Beda, pro-
fundum maris, in quo fuit nocte & die.
Anno i5. atatis 72.
C eſſet in via Nicopolim verſus, ſeri pſit
ad Titum, Tit. 3. ut conjicit Baronius. Ni-
copoli deinde hyeme proxima ſcripſit alteram
ad Corinthios. Cù⅛m autem per tres menſes, ex
Luca Acl. zo. manſerit in Græcia, hoc eſt, ex Ba-
ronio, in regionibus ab Achaia uſque in Illy-
ricum; ubi virtute multaſignorum prædicavit
iis Evangelium, qui nondum illud audierant,
quod ſcribit ipſe Noman. 17. Ibidem à Luca ſcri-
bi jubet Evangelium, quod in Achaiæ & Boe-
tiæ partibus ait Hiceronymus ſctiptum fuiſſe;
& de hoc Paulum intelligere, cùm dicit 2. Z-
moth. 2. ſecundum Evangelium meum. Cen-
chreas deinde ivit, ex Origene; & ad Galatas;
S tum

7

280⁰

tum ad Romanos Epiſtolas dedit ex Chryſoſto-
mo. Rurſus Macedoniam redit, Act. 20. Phi-
lippos ubi Paſcha ce ebrat; & poſt dies azymo-
rum Troadem venit per dies ſeptem. Poſtrema
die ex his, quæ fuit Dominica, ex Auguſtino,
uſque ad mediam noctem Sermonem protra-
hens, cadente Eutycho, & mortuo, Paulus eum
ſurgere juſſit, incumbens ſuper eum, more for-
taſs& Eliæ & Eliſæi. Diſceſſit manè navigatione
uſus in Aſſon, Mitylenen, Chium, Samum,
Trogylion, eæ Græcotextu & Adonis Marty-
rologio, & Miletum; ubi convocavit Majores
natu Epheſiorum, ut commendaret eisdem uni-
verſum gregem: quibus & valedixit, non eos
amplius viſurus. Citavit in ea Cencione ſen-
tentiam Chriſti, quæ alibi non legitur, Beatius
eſt magis dare quàm accipere. Oravit in littore
flexis genibus, licèt eſſet tempus Paſchale, quod
nondum Chriſtiano more celebrabat; vel quia
erat oratio privata, ex Lorino in Acta Apeſt.
denique cum fletumagno, & pacis oſculo ſan-
cto proſecutus eſt iter, Act. 2o. Coum naviga-
vit, die ſequenti Rhodum; & inde Pataram,
mox in Phœnicen, & juxta Cyprum in Sy-
riam feſtinavit, & Tyrum, ubi manſit die-
bus ſeptem. Oravit rurſus in littore poſitis ge-
nibus, & deſcendit à Tyro Prolemaidam u-
na die apud fratres immorans: ſequenti die
Cæſaream conceſſit Palaſtinæ: & in domo Phi-
lippi Diaconi, & ſeptem primis, per aliquot
dies dum maneret, aucdivit à Propheta Agabo,
quod alligandus erat à Judæis in eruſalem, ut
traderent eum in manus Gentium, cui nihilti-
mens reſpondit Paulus: Ego non ſolum alligari,
ſed & mori paratus ſum propter nomen Domini
eſu. Tandem pervenit Jeroſolymam, quem li-
benter exceperunt fratres, Act. 21. Egit cum
Jacobo Apoſtolo & Senioribus, à quibus,
ad declinandam Judæorum invidiam, perſua-
ſus, ut Nazaræorum more ſe ſanctificaret cum
aliis quatuor viris (quod facilè illi fuit, quia abſte-
mius erat, ut hinc Baronius infert) ſequenti
die intravit in templum. Dum autem ſeptem
dies conſummarentur Pentecoſten tunc eele-
brabat, ait Chryſoſtomus] ecce populus totus
contra Paulum ad mortem uſque, & percutie-

De Ss. Paulo Apoſtolo.

bant eum. At Lyſias Tribunus cohortis alligati

juſſit eum duabus catenis, & in quæſtionem ad-
duxit. Meruit audire populi voces, quæ contra

Chriſtum in Jeruſalem: Tolle eum; Alt. 21. Re-
putatus autem Æyptius, quatuor millium ſica-

riorum dux, à Tribuno, ſe Judæum probat, &
facto magno ſilentio, ſtans in gradibus lon-
gam Concionem habuit de genere & conver-
ſione ſua, Act. 22. qua nondum finita, vo-
ciferante populo, & projiciente veſtimenta
ſua, & pulverem jactante in aerem, juſſit e-
jum Tribunus flagellis cædi, & torqueri; ſed
cognitus Romanus non cæditur, & liber abit.
Act. 2. Convocatur Sanhedrim, id eſt Conei-
lium Sacerdotum judæorum; coram quibus
cauſam agit ſuã, percutitur os ejus Principis Sa-

cerdotum juſſu; cui licèt prophetando reſpon-

deat, Percutiet te Deus, paries dealbate: moni-
tus tamen, eum eſſe ſummum Sacerdotem, ex-
cuſat ſe, quia neſciret, Act. 23. Diſſenſione or-
ta, Pauli arte quadam, inter Sadducæos & Pha-
riſæos, ab his Paulus defenditur, nocte ſequenti
à Domino docetur fore, ut Romæ Chriſtum
prædicaret. Intereà viri plusquam quadraginta
conjurant in caput Pauli, qui à filio ſororis ſuæ
de inſidiis admonitus, & pet eum edocto Tri-
buno, mittitur Cæiaream cum duobus Centu-
rionibus, militibus ducentis, & equitibus ſe-
ptuaginta. Equo hac vice invenitur Paulus iter
feciſſe ad Felicem Præſidem, poſt horam noctis
tertiam, in Antipatridem & in Cæſaream; ubi
in Herodis prætorio uſque ad adventum accu-
ſatorum cuſtoditus fuit, Act. 23. Accuſatur à
Tertullo Oratore udæorum: defendit ſe Pau-
lus & Centurioni traditur, ut eum cuſtodiret,
non prohibetur agere cum ſuis. Vocatur à Præ-
ſide & Drxuſilla uxore, quibus de Chriſto teſtifi-
catur: & dum diſputat de juſtitia, caſtitate &
judicio futuro, contremiſcit Felix, & remittit
eum in locum ſuum. Volens autem gratiam
præſtare Judæis, ſuccedente ſibi Portio Feſto,
reliquit Paulum vinctum, Axt. 24. In quæſtie-
nem iterum vocatus coram Feſto, Cæſarem ap-
pellavit, ut Romam iret, quod à Feſto etiam ob-
tinuit, Act. zar. Inſanire dicitur à Feſto, dum de
ſe rationem reddit, Akct. 26. Et confirmata ab
Agrippa

lihul
tur oo
Almnaleene
liakcie
os, deince
ca. Colſe
Uncn uni
1o rento,
Doaſportun
guam eletx
niñ ſilotis
ernhprn
Ge, gvocl d
Lniglbame
ſunetunte
Cinsobimtn
erunt: ſe
Allspmnin
oadtenam
ſen unin
ſihDurber
nberimmit
Cumenta E
IuOnsnon
Kimanu. ie
Peineg ilnt
Uunt Eerimne
Cteonta,
l Dahlio
nlone Ne
lfennnn
Sſtem alos
Kidence
Inctemvit .
Cochmemn
Alhre.

ut. 4
Ut rren
Nun, 10
Gun Knnh
ait dpet
Un Cum 0
Augigtn &
Mudltang
Nin.

ſonitih
guelkoneni,
ceirann
; A1N.
ormilnter
Lumſcht ,
guibals
enere N condtt
um nin, N
ſente pelinenn
delem, lt 14
wrg enz
tur, &lhen
1 cortam Gn
eius imnngsd
õ
1dealhatenll⸗
Kcerlent
z.Dlentorenr
adckhncroeNlt.
ul norle
Romr Culn
vamutrgn
Näblo ſonncte
er eumetochl
umdob
8 E eguin
wenitur Dulur
potinnman
in Clemi0
d advehnumm
K.g Min
m: Eelendtths
Aeunalil 6
ſuis Nomrikt
„EeCut
ürmeltt
tfeln, Am
ens men in
te ſbihnolen⸗
Krahis
eioCeing
dletbenn⸗
mrifiho),
. bt unufn⸗

Agrippa Feſti ſententia, ut ad Cæſarem eat, tra-
ditur Julio Centurioni cohortis Auguſtæ; quo-
sum aſcendens navim Adrumetinam cœpit na-
vigare circa Aſiæ loca, devenit Sidonem ad ami-
cos, deinde Cyprum, tum Lyſtram, quæ eſt Ly-
ciæ. Conſcendit aliam navim Alexandrinam, &
tarda navigatione vix contra Gnidum, contra-
rio vento, Cretam appulit juxta Salmonem &
Boniportum tenuit. Periculoſa fit ea navigatio,
quam deſcribit Lucas, Act. 27. Etablata ſpe o-
mnis ſalutis, ſolabatur Paulus eos, qui cum ipſo
erant, præmonitus ab Angelo Dei proxima no-
cte, quod donaverat illi Deus eos omnes, qui
navigabant cum eo. Animæquiores ergò facti,

ſumpſerunt cibum, à quo per dies quatuocde-
cim, ob imminentem ſævam tempeſtatem abſti-

nuerant: ſed navis tandem diſlohita eſt, nautis
& aliis partim natando, partim tabulis hæren-
do ad terram evadentibus, ducentis ſeptuaginta

ſex, unius Pauli meritis, Ack. 27. Melitæ ſubſi-

ſtit, à Barbaris humaniter acceptus, Hyems erat,
imber imminebat, & ecce, congregante Paulo
ſarmenta quædam ad foveidum ignem, à vipe-
ta tactus non tamen læditut; unde Deus eſſe exi
ſtimatur. Factum eſt inde, ait Baronius, ut ſer-
pentes in Inſula veneno careant, nihilque infe-
tant detrimenti; imèò & terrai pſa, experientia
teſte, contra venena potens eſt antidotum. Tri-
duo à Publio hoſpitio recipitur, cujus patrem
oratione & manuum impoſitione ſanavit Pau-
lus, vexatum febribus, & dyſenteria: advenien-
tes item alios infirmos piè curavit. Per tres men-
ſes ibidem commoratus, probè doctum Publi-

um creavit Inſulæ Epiſcopum, ex Baronio, de

quo eſt mentio in Martyrologio die 2t. ſanuarii
ex Adone.
Anno 59. atatis 15.
Rlido Melitæ Trophimo infirmo, 2. Zi-
moth. 4. alia navi Alexandrina uſus navi-
gavit Syracuſam, ubi triduo manſit, inde Rhe-

gium, & poſt unum diem Puteolos venit, ubi
cum fratribus diebus ſeptem Apoſtolicam na-

vavit operam. Romam iturus itinere pedeſtri
una cum Centurione, ad Appii forum, quin-
quaginta & unum millia paſſuum ab urbe Ro-
ma diſtans, obvios habuit fratres ui agro Setino,

De & Paulo Apoſtolo.

281

alios item ad tres Tabernas [hodie Ciſternam
vocant] triginta tria millia diſtantes ab Urbe.
Menſe denique Majo, ex Baronio contra Be-
dam, qui die ſexta Julii, feria tunc quarta, ex Jo-
ſepho Vicecomite lib. 3. de Ritibus Miſſe cap. 15.
qui tamen citat incognitum auctorem, ingreſ-
fus eſt Romam Paulus, Pontificatus Petri an-
no decimoquinto, Neronis tertio. Creditur
habitäſſe Romæ primum in ca domo, quæ
nunc eſt Eccleſia ſanctæ Mariæ in via lata,
non procul à platea Columnæ Antoninæ, ubi
nunc Eccleſia S. Pauli nomine à noſtris exſtru-
Cta eſt, ſi cxedimus Baronio: à quo idem locus
pro Collegio fundando ſub extenſa manu S.
Pauli, immenſæ molis à Sixto V. ſupra Colum-
nam collocatæ ſtatuæ, triginta ab hinc annis fuit
indicatus.
Romæ verò, ferè ſtatim, poſt tertium diem,
ait Lucas, convocavit primos Judæorum, qui-
bus aperuit itineris & vinculorum cauſam, ſed
eam præcipuam fuiſſe, ut Romanos videret, &
alloqueretur. Cum Nerone absque dubio egit,
derelictus à ſuis, ut ipſe ait 2. Timoth. z. confor-
tatus tamen à Domino; liberatum ſe dicit ab o-
re leonis, id eſt Neronis, iébid. Imò coram Sena-
tu & Collegio Pontificum egit, quod ipſe ſigni-
ficat Philip. i.Permiſſum eſt autem manere ſibi-
met cum cuſtodiente ſe milite, ut ſcribit Lucas.
Alt. ult.
Biennio manſit toto in ſuo conducto, addit
idem: & à Philippenſibus pecunia juvatur, Phi.-
lip. 4. ab Oneſiphoro refrigeratur, 2. Zimoth. 1.
Intereà Judæis & Gentibus cum omni fiducia,
ſine prohibitione, ut ait Lucas, de Chriſto lo-
quens, convertit Torpetem de domo Neronis,
& Poppæam Sabinam, Neronis delicias, ex
Chryſoſtomo in Acta Apoſt. Homil. y4. & ecx
Baronii conjecturis. Ad abſentes Epiſtolas de-
dit, dum adhuc eſſet in vinculis, quorum memi-
nit in üsdem, nempè ad Timotheum ſecundam,
poſt primam defenſionem ſui coram Nerone:
quo deinde Romæ præſente, ejus etiarn noini-
ne ad alios ſcripſit. na cum præfataad Timo-
theum miſit Epiſtolam ad Epheſios per Tichi-
cum Tabellarium.
Na Bene

.

252
Anng, 6s. ztaätts yg. & vinculorum Reo-
manorum 2.
OEr eundem Tychicum ſcripſit ad Philip“
penſes & Coloſſenſes, nomine ſuo & Tr-
mothei: ad Laodicenſes non ſcripſit, ex Chry-
foſtomo & Theodoreto. Dedit etiam litteras
privatas ad Philemonem nobilem Coloſſenſem.
eui commendavit Oneſimum ſervum, qui amo-
re Pauli Romam fugerat qui poſteà in gratiam
Pauli libertate donatus, ſucceſſit Timotheo in
Epiſcopatu Epheſino, ex Ignatio Epiff. . Hoc
anno item ſcripſiſſe creditur Epiſtolam ad He-
bræos, ex Chryſoſtomo in Præfat. in Epiſt. S.
Avno öl: atatiz 60:
Ucas abſolvit Actorum librum in Æchbus
S. Mariæ in Via lata, ex conſtanti Romana
traditione. Paulus autem ſolutus vinculis profi-
eiſcitur in Hiſpaniam, teſtantibus id quam plu-
rimis SS. Patribus apud Baronium. Narbonæ
reliquit Paulum Epiſcopum, qui fuerat Procon-
ſul, ex Martyrologio 22. Martii: Arelate Tro-
phimum, & Viennæ Creſcemem, ex Adone i
Chrom anne Domini g. Annis autem ſequenti-
hus fortaſſe redit in orientem, ſicuti propoſue-
fat anno ſuperieri ſcribens ad Philippenſes, Phi-

lemonem, & Hebræos. Incerta ſunt his annis.

ſeptem acta Pauli.
Anno Gb. ætaätig6g.

sem, ait Baronins, inſtauraret.: Simonem Ma-
gum ſimul eum Petro dejicit, ex Cyrillo Jero-
ſol. Catech. 6. Pellicem Neronis, & Proeulum,

ejuſdem pincernam ad Chriſtum convertit, ex

Chryſoſt. Adverſ. vitup. vitæ Monaſtal.quam
ob rem in carcerem conjicitur cum eodem Pe-

aro menſe Octobri, in quo per novem menſes

detinentur, ex Martyrologio Romano 14. Mar-

tii. Carcer autem fuit Mamertinus:, ex eodem
Martyrologio ibid. in quo, erumpente aquami-
tabiliter & petra [& adhuc durat] baptizati

fuerunt Proceſſus & Martinianus cum aliis
g. qui pro Chriſto martyres occubuerunt.

. Omam eſt reverſus, ut afflictatæ Eccle-
ſiæ una cum Petro ſuccurreret & collaben-

De S§. Paulo Apoſtolo.

Anno Chriſti 69. atatis Pauli o. ait Obrp-
ſoſtomus, Pontificatus Petri 2.
MNeronis 13.
Artyrio proximus Apoſtolus noſter.
1 peopulo enixè eum rogante & cogente:
una cum Petro fugam arripuit, ex Actis Sancto-
xum Proceſli & Martiniani. Cui pariter dixiſſe
Dominum, denuò debeo crucifigi, ſcribit Ori-
genes in lian. Sed hæc verba hauſit Origenesè
libro apocrypho, ut ipſe indicat, & Baronius
notat anno ég. Illud creditur, quod Paulus præ-
ſeiverit diem obitus ſui, & docet Dion. Carth.
cum Ariain cap. 20. Alt. fortaſſe & genus mor-
tis; cum dixerit, An gladius loquens de paſſi-
onibus ſuis, Rom. f. Ad columnam itaque liga-

tur, quæ extat hodie in Eccletia S. Mariæ tran-

ſpontem & cæditaur flagellis, tanquam ſactile-
gii & impietatis reus, licet Romanus civis fue-
rit agnitus; quem ideirco feriendum gladio ſub-
jecit Nero. Exit extra portam Urbis, in qua à
Plautilla velum recipit, quo in morte obduce-
ret de more oculos: atque inter eundum tres

milites adjungit Chriſto, Longinum, Aceſtum,

Megiſtum ex Martyrologio Romano die 2.
ulii Salutato Petro ultra pertam, ab eo dividi-
tur ultro citroque verbis honorificis. Extat ibi-
dem Oratorium, diviſionis hujus monumen-
tum. Adaquas autemSalvias ,„fen guttam jugi-
ter manantem-, extra portam Oſtienſem, ter-
tio ab Urbe lapide, perductus [ubi Chriſtia-
norum aliquando canificina eſt habita] fuſis
prius ad Deum precibus, datoque pane fratri-
bus ex Metaphraſte, hoc eſt Euchariſtia, ex:
Guillelmo Eyſengre. in Centur. 1. par. ſe-
diſt. I. ſignoque Crucis ſeſe munito, & iis
verbis, Domine leſu in manus tzaz consmende
ſpiritum, ex sodem ibidem, velatis oculis capi-
re inclinato, alacxiori animo jugulum præbuit,
die 29. Junii: quæ fuit Feria 4. ex Alphonſo Cia-
conio in Bita &. FPetri. Mira tes; effluxit lac cum
ſanguine, ex Ambroſio ſerm. 6. & Chryloſt.
Orat. in princ. Spoſt. Rt capite Dauli invocan-
te nomen Jeſus, ex præfato Guillelmo, clara
voce, & ter ſaltum ibidem dante, erupiſſe
dicuntur tres aquæ dulcis fonticuli: quorum
Priinus dulcior lactis ſaporemaliqua ex parte-
1It. 0

]

Ediity
ſungut,

Mrino

Cludiush
;b H
glluteſtel
uo, kel⸗
1 Bius,
prqwol
Locde Nu
onaOl
lelticit
ngee pof
Kcanſtern
PbOrieme
umfut,u
xele cel
Enporeſer
t reg
Crenseſll
ipuntoc
Ncenanti,
Cnlun pu-
CNtnitun⸗
Kaurail.
1 lunf,
Mdcum,
Eetlam ve
M,ilen
Pomllaze⸗
ann abet
ilerun l
Ach fun .
lumumer
linnti
DNonano

MI
Deain

“ De K. Paulo Apoſtolo. ðMMU 257

duri ,, umeddit, cæteri non longèà primo, paulè diver- MARTIG.
ſum guſti ſaporem afferunt; quia, ut diximus, rꝗ
obolus , lac primo venæ dederunt, & inde ſanguinem. 74 Quadraginta ſeptem Martyres.
e Kagene, Gladius hic, quo Pauli cervix inciſa fuit, ſerva- 77 Ariſtobulus Martyr.
er Asnd⸗ tur ab Hiſpanis in cœnobio S. Hieronymi de la ꝛe Archippus Commilito.
niparter nli Siſſa, teſte Ildephonſo Giron, cit. à Claudio Dauſ- 22 Sergius P. aulus Narbonæ Epiſcopus R
ſgilabt⸗ quio, de Pauli ſanctitudine lib. z. cap. 11. Cor- Epaphroditus Tarracinæ Epiſc.
uuſt Orenet Eu illius, de quo oariſſtiaut odor efflabat, & APRIII.
at, & Ducnin ſupra quo immenſa lux micabat in aere, ex 'e- õ
odDalnge wode Natal lib. b. cap. 23. à Lucina in ſuo præ- 4* Herodion Ahneriue, Phlegon.
tet Dion n dio via Oſtienſi tumulatum fuit. Ipſemet P'aulus 7 . zad naſt. Mart. Rom.
lEgenunr. reſtituit Plautillæ velum poſt mortem: Neroni y Lychicus miniſter fidelis.
ocen Erl⸗ quoque poſt triduum apparuit, ut ei prædixerat, M AJO.
umittur c nſternatus eſt, ex Nicephoro lib. 2. Cap. 36. „ Hermas Romanus.
n§ Marir ⸗ Ab Orientalibus aliquando corpus cjus lubla- „7 Torquatus cum ſex aliis Mart.
tmqunlal⸗ tum fuit, ut in Orientem aſportarent, ſed fulmi- 3 Torpes Maryt.
tncſif, ne de el jacto retinetur Romæ; & ab e0 19 Prudens Senator & Pudentiana.
ndum fahrib teinpore epultum eſle docet, ubi hunc quieſ- „ℳ (Quadratus Athenienlſis.
Utbis n t cit, S. Gregor. Papa lib. 3. Epiſt. 30. ubi etiam de
Dolte chür⸗ catemis ejuſdem illud miraculum narrat, quod JUNIO.
ntetenncmdI un aliquando diu ducta lima ꝑer eaſdem, nihil pe- 19 Gervaſius & Protaſius er P. Damiaxi.
gmnm ſalm nitus exeuti potuit. An quia ille vivens ad pati- Opuſc.r.
amunerr endum paratiſſimus: poteſt mortem quoque ſit 22 Novatus & Timotheus, Pudentis filii.
m, neodic- Catchatuin avariſſimus? 2½ Plurimi Martyres.
oniſes bunt⸗ Statura illius tricubitalis erat, ex Chryſoſto- 25 Solipater.
hn nd ſhcohrerte ciinto, facies al . cabur 27 Crelcens Epiſc. & Mattyr. Galata.
Eugnmnß modicum, oculis inerat gratia multa, ſupercilia zo Lucina Romana.
nObetlen⸗ deorſum verſus vergebant; naſus pulchrè inflex- JULIO. .
Nu fhC us, idemque longior; barba denſior, ſatis 1¹
. promiſſa, eaque non minus quam capitis coma 1 Martinus Viennæ Epiſcopus.
cähun canis aſperſa erat: corpus incurvum, & pauls 2 Tres milites in martyrio Pauli.
ngeſe⸗ inflexum. Hæc Niceph. lIib. 2. cap. 327. Perpetuo 79 Epaphras Coloſſenſis Epiſc. & Martyr.
hd cælebs fuit, ex SS. Patribus in 1. Corinth. 7. 21 Praxedes virge.
ng. 1 5 Innumeros habut diſeipulos, è quibus no- 12 Syntyches mulier Philippenſis.
munmd, piliores hi qui ſequuntur, numero i120. recenſiti 26 FEraſtus Philipp. Epiſc. & Martyr.
in Romano Martyrologio, nimirum AUGWUSTO
relas . .
eglameti . y Lydia purpurari.
APhand MAEN 5E J4 NA ARIO 4 Ariſtarchus Theſlalonic. Epilſc.
„ elioxrked Die 4. Litus Cretenſium Epiſcopus. b
EC 21 Publius Melitenſis Epiſcopus & E M BRLE
uhunme⸗ mart. haſi 5 Pheœbes Cornthia. R
Cuilddno, 24 Timotheus Epheſiorum. 4 Garebhoru⸗ iarr.
A 76 Sebaſtiana Martʒrr.
F E BRUARIO. 22 Linus, & Thecla virgo & Martyrt.
nit a 16 Oneſimus Epheſiorum Epilcopus. Xantippa & Philoxena Hiſpan.

nine, Nn 2 OQCIO-

—

254
OCTOBRI.
7„ Criſpus & Cajus Corinthii:
Athenienſ. Epiſc.
6⁶ Sagar Laodiceæ Epiſc. & Mart.

9 Dioenyſius Areopagita Epiſc. & Marxt.
7 Zenaides & Philonilla conſanguineæ

FHierotheus

Pauli.
322 Carpus.
15 Lucas Evang. eæ Hieren. à Panuloin Evan-
gelio genitus.

322 Ampliatus, Urbanus, & Narciſſus Mart.

NOVEMEBR I.
2 Quartus.
4 Philolgus & Patrobas.
10 Tryphenna & Tryphoſa, Ionienſes.
2 Rufus.

– 1 —

De & Paulo Apefiolo.

22 Philemon & Apphia Coloſſ. Mart.
2 2¾ Clemens Papa, ex Ribadeneira.
25 Soſthenes Corinthius Mart.

DE CE MBRI.

S5 Rufus & Zoſimus Philip. Mart.
22 Trophimus Arelat. Epiſc. & Creſcens
Viennæ Epiſcopus.

Avit denique Conſtantino Magno: appa-
Feaues Ambroſio, ex Damaſceno Oras. 2.
de Inag. Docuit fæpius Chryſoſtomum⸗ ex J⸗
Proclo ejuſdem diſcipulo in ejus Vita-Patronus
& patere eſt Clericorum Regularium ab an. 725.

cui ſummè devincti ſumus. Utinam Deus eum

in nobis excitet ſpirit um;, cui beatus Paulus ſervi-
vit, ut eodem nos repleti, ſtudeamus amare
quod amavit, & opere cxercere docuit-

DES RAKTIIQNLONAG

APOSIOLO.

A&RATIAS acturi S. Apoſtolo Bar-
„ thalomæo, quo auſpice, in die
Kfeſto ejnſdem ſcribere cœpnnus de
SE. ſacris Ritibus, eamm quæſtionem
examinandam duximns, quæ in
fummam ejuldem laudem ,ſi pie ſenieris, defini-
ri Ppotett-
Unica igitur efto laus, ſumma & vera laus ,
quaà Chriſto Domino laudatus ille fuit iis ver-
bis: Ecce verè Hraelita, in quo delut non eſt,
Joan. /. At inquies de Nathanaele fuit dictum.
Ita eſt: ſed Nathanaelem eundem eſſe ac Bartho-
lomæum, in ſummam utriuſque laudem facilè
perſuademus;, triplici probato axiomate.
Rimum eſt, Wathanaelem fuiſſe de numere
Pe⸗ Apoſtolorum.
Primo Quia Joan. 21. manifeſtavit ſe Chri-
Kus tertiò diſcipulis ſuis ad mare Tyberiadis.

Qbus diſcipulis 2 Si laté vocabulum ſumas „
erit quinta apparitio, vel ſaltem quarta, ſi pro-

prie Apoſtolos intelligis, tertia verè eſt, at inter

hos diſcipulos adfuit Nathanael, ut ibidem; er-
go Apoſtolus erat.
Secundo Diſcipulus erat, ex loco citato, non
de numero 7za. quos numerat S. Dorotheus; er-
gode duodecim.
Tertio. Cur non Apoſtolus ille, qui poſt An⸗-
dream „Petrum, & Philippum quarto loco
Chriſtum novi? Neque Joannes Evangeliſta
nominat ſocium Andreæ, quo cum fuerat ad
Chriſtum: nominat auterm Nathanaelem ſoci-
um Philppi: An gratis? Puto quod illum tacne-
rit, hunc nominaverit cum Apoſtolis primis, ut
prioxum Apoſtolorum ſcriberet vocationem. Et,
ſicuti vocatio ſecunda de qua Matt. a. fuit qua-
tuor Apoſtolorum; ira non ſine myſterio in-
dicare volunt; qued & prima vocatio quatuor
item fuit Apoftolorum.
Quarto: Ante omne miraculum & omne be-
neñcium: confeſſus eſt Nathanael, Chriſtum
eſſe Filium Dei »Voan.! revelante Deo, ut ajunt
Tertullian. adver. Praxeam, Iren. lib. 3. cap. 11.

Auguſt.

lagut n⸗

ſonemmtat

irutus 4
zololum,

Mrhanucle

Abbatis.
Quntol
Nocentiahin
nos Chriſt

rdelt rcn/

reejnll
eato.
Prumſiße
irinhono
MerenliApe
ChrlkobDon
imo.
pſeriſmt
qutile

flomptisi
udliin
Alanwtetts

6, Mecein
inellum

ur ural ehg

Eeaiutine
umuntere
Duetulken
torkarkn
Nhie d
lllecede
Uno.⸗
INetrdts 4
wityhaben
el 4Aotel
ctes
eniterco
Ullseraricen
Glcaen
kmerr
lrt
lgohtiͤ
erir ler
niint
Ab dllli
e⸗

ſ.Mn.

neiya.
t.

I.

un.
6, & (eleens

Dhe: e⸗
Aend Orar,
OKomum, erd
Vita.atrons
tiumab n,
inam Deuan-
Nus Paulustet.
deannus and
1e god dat

40

,ur uen

lococikatoytal
,Dorotheupj

l,git⸗

umm guanto l

nnes kyngeli
O cunn uin4
IHnmueenſi⸗
nod Uumur
Kolspringnt
õ
lcn /ftde
ne ntrürn⸗
ento en

uum Konnt
narl, Chiin
te Deo
ten 154)

—

De J. Bariholomao Apoſtolo.

Auguſt. in han. Cum ergo, ob eandem confeſ⸗
ſionem tardius emiſlam à Perro fuerit hic con-
Kſtitutus Apoſtolorum Princeps; quis neget A-
poſtolum, ſi minus Apoſtolorum Principem ,
Nathanaelem fuiſſe? eſt argumentum Ruperti
Abbatis.
Quinto Laudatus à Chriſto ſuper alios de in-
nocentia fine dolo, meretur primas inter pri-
mos Chriſti diſcipulos; Chriſto ſimilior allis,
qui peccatam non fecit, nec inventus eſt aolus in
ore ejius, I. Pet. 2Z.
Sexto. Promiſit illi Chriſtus viſionem Ange-
lorum ſuper Filium hominis, loan. . quæ acci-
dit in hortò Gechſemani; ubi certè non conve-

nêre niſi Apoſtoli, octo remotius, ttes propius

Chriſto Domino. —Rr
Septimo. Fuit ille de Cana Galilæz. loan. 21.
ergo veriſimiliter tertia die ab ejuſdem vocatio-
ne, qua factæ fuerunt nuptiæ, una cum aliis difci-
pulis nuptiis interfuit; & fuit teſtis primi Chriſti
miraculi in Cana Galilææ. Fuit etiam ultimio-
culatus reſtis miraculoſæ ſcilicet piſeationis, an:.
2r. Nec deinceps ullum aliud narratur Chriſti
miraculum. Quærit autem Petrus, ut ludæ ſuſſi-
ciatur alter, qui teſtis eſſe queat: e quo intradit,

S& exivit inter Apeffolos Chriftns lelus, hoc eſt,

omnium ferè miraculorum Chriſti, à Baptiſ-

mate ejuſdem uſque ad Aſcenſionem. Quis ergo

aptior Nathanaele? at, cur neq; nominatur cum
Mathia & Barnaba? non alia de cauſa, quia jam
erat ille de duodecisæ.

Octavo. In Græco Martyrologio, juſſu Baſilij

Imperatoris conſeripto, qui imperare cœpit an-
no *. habentur hæc verba Aprilis 22. S. Wathaä-
nael. Apoſt ol. memoria- .
Obcies. S. Auguſtinum negare, Nathanae-
lem inter Apoſtolos fuiſſe: quia legis, inquit, pe-
ritus erat: idem ex Auguſtino docet S. Gregori-
us; ſed pace tantorum virorum (cum in hiſtoria
verfemur) ratio non concludit: tum quia Natha-
nael piſcator erat & ipſe Ioan. 21. tum quia ex
dialogo Philippi cum Nathanaele, Quem ſeripſit
Moxpſes in lege & Propheti, Hinc invenimns le-
ſum Filiam loſeph'a Naxireth, hen minus infer-
tur Philppus legis peritus quam Nathanael ;
imò magis peritus Philippus apparet, quam Na-

thanael, ex textu Auguſtini, qui legit affirmativè
ſequentia illius verba, A Naxarethpoteſt aliquid
beni eſſe, peritorum ejus temporis judicio, impe-
ritus legis judicatus fuiſſet; cum inter peritos le-
gis illud vulgatum lannis 2. Serutare Scriptu-
ras, & vide, qaia à Galilæa [in qua eſt Naza-
reth ] Propheta non ſurgit. Quod ſicum Vulgata
legas interrogativè & dubitativé: A Naxareth
poteſt aliquid beni eſſe? ſi dubitat ille neicit. De-
nique, ſi valet ratio Auguſtini, Paulus ab Apoſto-
lata peritiſſimus legis erat excludendus.
Lterunr axioma eſt: Datoquod Nathanael
erit Apoſtolns, gerts non alius fuit à Bar-
tholemæo. Docçet hoc Rupertus Abbas in loan.
qui ex revelatione ſcripfiſſe multa fertur, ut ait
Panicarola loco citato, & primus ille hoc aſſeruit,
quem deinde ſecuti ſunt Ioan. Ferus in Serm.
Cornelius lanſen. in concordia, Onuphrius Pa-
vin. in Faſtis, Arias Montanus, Franc. Panicarola
in Concion. qui & communem eſſe hodie ſenten-
tiam teſtatur, Perrus Galefimius, Ioan. Oſorius
in Conc. Nicolaus Serrarius de Duodecin: ASpo-
ſtolis, Alphonſus Ciaconius de Eitis Pontificam
& alij. Conjectura eſt, Primò ex eo quod Philip-
pus & Nathanael Lan. eap. z. conjunguntur;
Philippusitem & Bartholomæus à Matthæo cap.
o. à Marco cap. 5. à Luca cap.6. conj] uctim nomi-
nantur. Tum ex eo, quod à loanne quarto loco
nominatur Nathanael poſt Andream, Petrum,
& Philippum; Bartholomæus itrem quarto loco
ab aliis Evangeliſtis. Nam licer præferantur Phi-
hppo lacobus & Ioannes à Matthæo, Marco &
Luca; id tamen eſt, vel quia de iis narrant ob
mutationem norninum cum Petro, vel ob eorum
ſecundam, quæ ſolida fuit & perſeverans, voca-
tionem. Confirmatur ex eo, quod loſeplhmini-
mus apud Surium ſocios facit prædicationis, &
comites peregrinationis, Philippum & Bartho-
lomæum. Prætereà in Caralogo Apoſtolorum ,
Matthe.. 1o0. Warc-s. Luc. 6. quod egregiè ad-
notavit Panicarola] quamvis aliquantiſper mu-
tetur ordo; ſemper tamen primi ſeptem ſumt
iidem, inter quos Bartholomæus; ultimo vereo
loco ſemper reliqui quinque recenſentur. Cujus
rei ratio omnium Doctorum communis eſt, g uia
iſti quinque ultimi non habentin Evangeho
Nnu z⸗ ſpe⸗

286

ſpeciales vocationes deſcriptas, uti de iis ſeptem
habemus in Evangelio. Quod ſi Matthæus no-
minet priuùs Thomam quam Matthæum, id fe-
cit modeſtiæ cauſa: ſolus enim dicit, Thomas
& Matthæus; alii verò dieunt, Matthæus &
Thomas. Si ergò eorum ſeptem deſcripta eſt
ſpecialis vocatio, ubinam habetur Bartholomæi:
Certè in voeatione Nathanaélis, qui idem eſt
cum eo. Genere Galilæi erant Apoſtoli omnes,
Act. 2. & Nathanaéëleſt de Cana Galilææ: Piſca-
tores ferè omnes; & quidem Bartholomæus pi-
ſcator erat, ex Theodoreto lib. de legibus, &
Mctaphraſte. Nathanael autem cum aliis invi-
tatus à Petro dicente, Vado piſcari, reſpondit:
Eenimus & nos tecum: ergò piſcator erat. Sed
demus etiam, doctiſſimum fuiſſe Nathanaelem;
& in lege peritiſimumnmn, concordat cum doctri-
na Bartholomæi, de quo teſtatur Dionyſ. c. i. de
Miſtic. ITheol. doctiſſimum fuiſſe inter Apoſto-
los. Quæ comparatio non cadit ſuper doctri-
nam revelatam, ſed ſuper acquiſitam, in qua ex-
celluit Nathanael & Bartholomæus.
Aliæ ſunt conjecturæ, quod Baronius anno
78. refert obitum utriusque, Nathanaelis & Bar-
tholomæi: ſi enim annis diverſis obiiſſent, ean-
dem finſſe perſonam negaremus. Neque in hi-
ſtoruis Eccleſiaſticis diverſum aliquid reperitur,
quod indicet duos fuiſſe viros. Si quid ſeribant
alii, explica uti dicemus in tertio Axiomate. 1-
dem confirmatur ex genere morcis; nam Bar-
tholomæus, ex Commentariolo Hippolyti, Me-
taphraſte, Nicephoro lib. zg. cap. 39. & apud
Græcos in Martyrologio ſuprà citato afſxus fuit
Cruci, ſicuti Petrus, Andreas, Philippus primò
vocati. Si ergò eſt idem cum Nathanaele, eon-
gruit aioο ejusdem Cruci, ut primi quatuor
vocati in paſſione Chriſti per Crucem imitanda
ſint æquales: & fortè inde eſt, quod cum Pe-
tro, Paulo & Andrea nominatus fuit Bartholo-
mæũus in Oratione ſecreta Miſſæ Libera nos, poſt
Orationem Dominicam: quod notavimus in
primo Tomo pag. 123. Crucis enim Dominicæ
quam Miſſa repræſentat, inſigni modo quatuor
hi fuère conſortes. Quod ſi apud Latinos deco-
riatus ereditur, potuit accidere utrrumque, juxta
Lipſium de Crnce lib. a. cap. /2. ubi tradit, quèòd

De §. Bartholomao Apoſtolo.

ab £gyptiis & Perſis excoriabantur in Cruce-
A Perſis autem excoriatum fuiſſe Bartholomæũ⸗
ſeribit Panvinus in Faſtis: ſed & Armenia majot
non longè diſtat à Perſis, in qua obiiſſe fertur,
ex Breviatio: imò & facilè potuerunt eſſe mo-
res communes Armenis & Perſis in genere ſup-
pliciorum. Quid plura? in Breviar. Venetiis im-
preſſo 16:1. legitur excoriatio Bartholomæi fa-
cCta in Cruce: & expreſsè idem docet Guilliel-
mus Eyſengreinus. Centur. 1. par. 5. diſt. . cumn
Petro de Natal. in Eiſtoria S. Bartholsmæi Qui-
bus poſitis, vide, an Chriſtus hoc ei genus præ-
dixerit mortis, quando dixit: Vidi te ſub fien,
Joan. . Sub qua ficu? de qua Zeel. t. fcum we-
am decorticxavie, albi fabti ſunt rami illius, quem
locum S. Thomas Aquinas in Serm. explicat de
S. Bartholomæo: & in ramis albis contemplor
ego, quod Chriſtus de eo teſtatus eſt, & quo non
eſt dolus.
Ertium Axioma eſt, Nathanael proprium
T En eſſe, Bartholomæus cognomen ejus-
Aem viri, ita, ut Zoannes uſus fuerit ſemper no-

mine proprio, cæteri cognomine. Et hoc mode

conciliantur Evangeliſtæ inter ſe, ſine jactura
noſtræ ſententiæ. .
Prima pars hujus Axiomatis facilè probatur:
quia Nathanael Hebræum nomen viri eſt, & ex
modo loquendi proprium eſt nomen; ut vide-
re eſt Num c. I. 2. 7. o. & 1. Paral. 2. 15. 24. 26.
2. Paral. 12. 35. 1I. Eſdr. c. o. quod interpretatum
ſignificat Domum Dei.
Altera pars, Bartholomæus cognomen eſt, pa-
tet: tum quia vox eſt Syriaca, & ſigniſcat filium
ſuſpendentis aquas. Unde, cùm eſlet Nathanael,
ait Rupertus de Cana Galilææ, ex Zoan. 21. in
qua Chriſtus convertit aquam in vinum, Joan. 3.
conjicitur, inditum illi fuiſſe hoc cognomen tan-
quam filio Chriſti ſuſpendentis aquas, & ele-
vantis ad formam vini. Sicuti jacobus & Joan-
nes dicti ſunt Boanerges, filii tonitrun: quam-
quam hi à Chriſto cognominati fuêre, ille ci-
vibus; eo quod Chriſto addictus fuit ex multis
ejusdem loci incolis. Tum quia Bartholomai
eſt idem ac filius Tholmai, vel Tholomai: cer-

tum eſt autem, Tholmai eſſe viri nomen. Mam.

Ij. oſ. 1r. Oudic. 1. 2. Regum 13.1. Paral. 3. item
5 Tholo-

olor.
ſocabatu
Jomina
ſeubari⸗
lumej
ep A.
Darleb
flusTim
tanntnagn
Pperimo
Tertir
gübinon
Ppelunn
uqi ſo⸗
Munhens,
nethh⸗.
Wlitesyan
Pile aihe
iuſcipt
lge, ni
ungbame
1tione tol
Uun bynn
(arrur-
mnonmn
Chritonra
ft nge

plrumi

Gpotreni
unlgai
Ilun homn
Eikenegt
Nent,e⸗
Uhügube
reorumo
entioin
lle N
noretet,
Mnholonn
Wiier
Epllun
M. is,

banmn nCn
lebinhalmt;
AArmetin
n obille ken
tuetunr ellem
ſsin Ferl
Uia Venetign
Bartholomuis.
mdet Clle.
er,dn
otlahna
hocer Nnxn
Mine ſH
elrfene
trani lg,n
Em enlatt
Abis ogtmt
nbelt,

hudlvn
Agnuner
fuert nt
ne. EtNO
et le, ine in

ZM
mmenwiiet,dt
1 notmenylti
Ddl?
vodimeifeun

66 nnhf
Kügnir n
m ee Nete
er, er D
zinvinmn ,
00 corommiu⸗
nnisl, Ae⸗
lrobs
itontun ⸗
xifet.
rsfin and
uii Hanne
ellholomi
Viti lonn /
51 olir

De & Bartbolamao Apaßolo.

Tholomai 2. Reg. 2. & fortaſsè pater Nathanaelis
vocabatur Thelmai, vel Tholomai,; Similia co-
nomina kabes inter Apoſtolicos viros Bariena,
ſeu Barioanna, filias Joannis. Smon Zoannis di.
ligis me? Loan. 20. Batnabas, qui vocabatur o-
ſeph, Atct. 4. eognominabatur Barnabas ait Lu-
cas, Barſabas, qui & Joſeph, Act. 1. Bartimæus,
filius Timæi, Mare. o. Quid apertiùs? Elymas e-
tiam magus cognominatur Barieſu, Ac. 3. er-
gò pari modo Bartholomæus cognomen erat.

Tertia pars Axiematis explicatux. Nam ali-

qui binomii ſæpiùs cognomine quam nomine
appellantur; ut Barnabas, qui Joſeph, & Mar-
eues, qui oannes, Act. 12. Petrus, qui Simon, &
Matthæus, qui Levi à Luca vocatur proprio no-
mine cap. y. Thadæus, qui& Judas. Quare pri-
mi tres Evangeliſtæ communioriuſi ſunt cogno-
mine Bartholomæi, joannes ultimus, qui recon-

dita ſcripſit, Nathanaelis nomine eſt uſus: & ea

lege, ut ii nunquam nomine Nathanaelis, hic
nunquam cognomine Bartholomæi ſit uſus. Qua
ratione tollitur pugnantia, & facillimè concili-

antur Evangeliſtæ.

Cæteruùm, quando ii non ſint idem, non poſ-

ſum non mirari, Nathanaelem, laudatiſſunum à

Chriſto viram, Jacobo Patriarchæ, Iiraeli (qui
vidit Angelos aſcendentes & deſoendentes) as-

ſimilarum innocentia præclarum, teſtem primi
& poſtremi miraculi à Chriſto editorum in hoc

mundo, cui promiſſa fuit Angelorum viſio ſuper
Filium hominis deſcendentium, ita à Deo ipſo

deinde neglectum, ut neque corpus honoretur

interris, neque nomen habeatur in Martyrolo-

giis, in quibus, ſi benè obſerves, nomina legun-

tur eorum omnium, vel minimorum » querum
Kt mentio in Evangeliis, vel in Actibus, vel in E-
piſtolis Apoſtolorum. Quid ergò cauſæ eſt, ut
nihil de Nachanaele aut ſeribatur aut comme-
moretur, niſi quia de eodem dicimus; cum de
Bartholomæo loquimur?·
Novi, quid de Nathanaelis prædicatione &
ſepultura ſeripſerint Fl. Lueius Dexter ſi tamen
eſt ille auctor, quod non creditur] Vincentius

Beluac. in pes. iſt. Equilinus lib. 1. cap. 9. Sed

287
cùm ille prior, à quo alii, eum dicat obiiſſe an-
no Chriſti 105. Baronius autem obiiſſe Natha-
naelem ſcribat anno 78. quo & Baxtholomæus,
quis non videat, duos fuiſſe Nathanaeles? nos
autem de ſeniore loquimur, quem cum juniore
illi confundunt: & inre incerta abundare quis-
ue poteſt in ſenſu ſuo.
Verè ſtaelita Bartholomæus fuit, Jacobo ſi-
milis, qui dum luctaretur cum Deo, hoc eſt, daum
oraret (ſi Hieronymo credas) Ifrael eſtcogno-
minatus. Orabat autem ille centies in dic, centieo
in nocte; non modo poſt Apoſtolatum, ſed etiã
antequam Chriſti eſſet diſeipulus, qui ideò tunc
temporis. Iſraelita fuit appellatus à Chriſto.
Adhuc, Iſzasl ſonat, ex Hieronymo, Prin-
ceps cum Deo. Si ergò Princeps cum Deo fuit
Nathanael, certè inter eos Principes Rccleſiæ an-
numerandus erit, de quibus David, Cenſtitues gos
Principes ſuper omnem terram.: quem Verſum
de Apoſtolis explicat Eecleſia. Fortis etiam cum
Heo communiter hanc vocem Iſras! interpre-
tatur; quia Jacob oratione vicit Deum: & ora-
tione, ut dictum eſt centies in die, & centies in
nocte, vicit Deum Bartholomæus.-
Denique eidem promilſa fuit ſcala Jacob, per
quam aſcendebant & deſcendebant Angeli, 76.
ant . quod in Barthelomæo eſt adimpletum:
qui cœleéſtis Doctrinæ & Evangelii quaſi ſealam
aſcendens & deſcendens una cum aliis Theolo-
gis velut Angelis de Deo enarrantibus, formavit
inde adagium illud, quòd à Dionyſio 4. de Di-
Vinis nominibus tribuitur Bartholomæo: Evan-
gelium, ajebat ille, magnum eſt & latm; rurſns
Farvum & conciſum: quia verè aſcendimus in
doctrina ſublimi & humili Chriſti Domini
noſtri.
Hxe ſcripſiſſe voluimus grati animi ergè in
ejus laudem, cujus traditum nobis cognomen
tuit, nomen & omen, à die 7. Octobris 1587. quo
ſcilieèt habitum regularem S. Pauli un cum no-
mine decorticati Barthelomæi quam lætiſſimè
ſuſcepimus. Quod ſi ad prædicta probanda non-
Poſſunt ſingula, multa juvant. Boni conſule, a-
mice Lector, & vale.

INDEX

RE RʒI M E T VE RBORUM,
Quæ in hoc Tomo ſecundo continentur.

₰ℳ₰

t Braba Feſtum qualiter
S celebretar, pag. 68. n. 22
Ahſolatio in Matutino
E 3 uid,g. D. I. appeltatnr
Verſus. Ibid. 2. abſolu-
tionum diſtributio per

N

à 2
dies, ibid. n. 6. abſolutio Primæ, &C cur cum
Capitulo Nonæ. 43. n. 10
Actus Apoſtolorum guando ſoripti, 65. n. 7.
& 98. 2.
Adorationes ſiunt genibus flexis , etiamtempore
Paſe hali. 97. n. 28
Ado Viennenſis, non Treverenhi, fuit Auctor
Martyrologii. 79. 11.5
Adventus Oficia prepria, 8;. & ſeqq.
Agape quid. 78. n. 5
S. Agatha dantur LPſalmi virorunm, III. D. 5
Agnes eſt etiam Genitivicaſus. 109. n. 21

S§ Agnes Oſßciam habet Pſalmes vires Sanktis

aſſignatos. lbid.
Agonix antem quaæ jat vant. 155. n. 4. & ſeq.

S§ Alexander I. juſſit Feſtam S. Petri ad 'inca-
la. 122. n. 1
lexander Il. deponi iuſſit Alleluja in Septaage-
ſima, 91. n. I. aſſignavit Reſponſoria septnage-
mæ. ibid. n. 5
Alexander IUI. pracepit Feſtum S. Mathiæ die
27. in anno biſſextili, III. n. 24. auctor Offcii
Bernardi. 1135. n. 20
AJlevander IV. inſtituit Feſtum S& Claræ. 124.
n. 12.
Alexander EI. juſſit Oltavam Nativitatis bea-
tæ Virginis ritu Duplici. 128. n. 15
Alleluja initio Horarum quid, 5o. n. . unde, i-
bid. pro Alleluja Maſici dicunt in æternum,
I. n. 3.
Alna Redemptoris, vide Antiphonæ finales. 80
Alphabetum Hebraæaum indicat in ſacris iteris
aliquia excellens. 95. n. 13

Altaris Titulus quomodo colendus. F7. n. 15
Amalarius aubtor Officii Defunltorum. 147.2
S Ambroſius quando cepit ſcribere libros de Vir-
ginibus, 109. n. 21. écüiusdem FEeſtum an habeat
Olctavam apud Komanum Clerum Mediola-

ni, 38. D. S. addidit in fine Hmnorum gloriſi-

catisnem TIrinitalti. 60. n. II
Amen quid. . 73. Hn. 14
Anacletus Siccus edidit librum de Eccleſiaſtica
Hymnodia. 3
Angelorum Caſtodum Feſtum Daplex 2. claſ.

cum Octav. 126. n. I. & 131
Annus biſſextilis non æſt ſemper quilibet annus
qquartus. 14. 1. 2

Antiphona qnarta Dominicæ . Aventus nun-
quam omittitur, liceèt in Sabbato iat de Do-
minica 1. 85. ſh. 2
Antiphona quid, 5. 1. aubtor, ibid. 2. cum FPſal-
mis cur jungitur, ibid. 3. earum uſus varius,
ibid. 4. & c: aliæ propriæ, aliæ communes, ibid.
7. unde ſumuntur ibid. n. 9. 10. eadem cumi-
nitio Pſalmi, §S. n. II. cur quarta Antiphona
ad Laudes non adhibetur in Horis, . n. 5. me-
d:ut enuntiandi Antiphonas. 58. n. 12
Auntiphonæa ad Benedictus pro Confeſſoribus Pon-

iificibus & non Pontificibus ſunt aiverſe in

fine, & in occurrentia non ſunt mutandæ. 33.
n. 29.

Autiphonaæ finales B. Virginis, 80. & 81. aultor .
earum, ibid. n. 5.6. & c uſus in Choro & extra

Chorum, 8&1. n. 12. 13. &c. quando genibus fe-
is dicendaæ. ibid. n. 7
Antiphonæ majiores in Adventu cur ad Magniß⸗
cat? 48. n. I. cur duplicantur? ibid. n. 2. cur
ſeptem? ibid. n. 3. quis eÄarum ordo ibid. n. 4.
aliæ privilegiatæ in Adventu, 85. h. 5. 6. M-
Jpani anticipant Antiph. Oex privilegio, i-
bid. n. 7. quid, ſi dies 6. eſt Dominica. ibid.
Antiphonæ propria in ſecundis Feſperis Apoſto-

lorum & Martyrum cur. 139. 5
Apocalypſis quando ſcripta, 65. n. 7. & 98. n. 5
Apoſto-

un

anſn

nun. 6

Akenſan

Attentibt
Ke keg
let. .
5Aa

. d

unhe
lucn
thargel
n /
Neuurup,
ltun,
Penecicun

4 Ment

egiltip

nerte,
rirg
reuifi,
Nuedikia
11).
enelite
ſei
ueſlig
iran
karftin⸗
n 0.
luufegn.
ehhe
lnſtn
En./
ram
lufeig
Rieng
àQA
ten S.
luifuen
nr

r

M,

dur. ſnf
Unckyun, 1.
Berellrute
lelum arhett
(Clerun AMadd
Hnummn Irß
Gol
wde Nulſcn

1

ler 24
UlbN
her lllkten
pul
14 Alemm
Nern itel
,,didn n
rum il
isnninb
9.10 enin.
. gucti Aß⸗
i, HripſAj
.
4 Cgfriuſe
Sur ent init
õ

ir, d. ANA
in Omdn

ſe
. ſmuh hunl

,rscl
uur; bi di
4 Nt
wnh
2
ventt, e

r

Dpoſtolorum Commune cur habuit duo commu-
nia Evangelia, 136. 3. 6ur Antiphonæ propriæ
in ſecundis Vzſperis. Izg. f. Limina Viſitantnr
cum oſculo 1z6. 1ö.
Aſcenſionis Feſtum, 99. . I. per decem dies 100.
num. 6.
Aſfteriſcus in Pſalterio quid denotet. 16. n. 21.
Attentio in Oſtcio quæ, 6. ſeq. R
Ave Regina cœlorum, vide Antiphonæ ſina-
læs. “..
S. Aaguſtinn, auskor Offcii Defundtorum. 11,.

lllme. &=

5. Bite Vigilia, & Feſtum in Mar-

tyrologio Komano, extra Komam.
anticipate prænuntiaznda,!27. n. 23. 24. tranſ-
latio corporis eius à quo ibid. idem eſt ac Na-
thanael ibid. 254. & ſeqq. in eius Feſto ince-
ptum hee Opnsab Aubtore. ibid.
Beatorum Feſta quomodo differant aà Feſtis san-
orum, öb, n. 2. quale eorum Offcium.7.n..
Benedicamus Domino car in fine, o. nu. I. Cuer.
à pueris dicitur. n. 2. ibid.
Benedibtioante Lektliones quid, 63%. R. T. in nis-
meroternario, ibid. n. y. æam petit etiam u-
perior quicumque inferior Epiſcopo, 160. 4. be-
nediltio menſæ. 156. ſeq.
Benedibtio Epiſeopalis procuranda morientibus.
175.
Benediktus Xl. Auctor Feſti stigmatim ö. Fran-

iſci. 121. n. Iy.

Beneficiati Eventnr ad Officium divinum, &

uinam. 7.: R. 3.

Beneficiatu ialen Eecleße celebrare debet

Lüum Okctava. 37. R. I5.
Bonifacius Autctor Offen laventionis S.
Stephani. H 123. n. 3.
Bonifacius Ir aubttor Feſti omnium Sanctorum,

1534. a. 1. & Commemorationisfidelium Defun-

btorum. 2 ibid. n. 2.
Boenifacius EIII. decrevit Feſta Apoſtoloruns,
Evangeliſtarum, lob. n. 3o. & Doltorum ib.
iten, &. Ludovici Kegis Gallorunm. 126. 2.
Bonifacius M. publicavit Feſtaum l'ißtationis B.
lirginis.

Töm. II.

129. 2.

Iadex Rerum, & Verborum.

Breviaria Fratrum Minorum Romæ, & abique
recepta. G. y.
Breviarium quid II. n. 2. unde cœpit, ibid. 3.
quo reſtitutum, ibid. de aſu ejuſalenz ibid. g.
qui tenentur ad uſum Breviaru KRomani. ib. 5.
Bulla Pii F. Clementis EIlI. Urbani EIUl. mitis
Breviarii peſßitæ explicantur ibid. & ſeqq.

C

rimoniæ adhibendæ in recitatione Ho-
rarum privata Sö. ſeq. quando ſtandum
IJ9 c. 16o. 5. genuftebtendum, ibid. caput in-
slinandum, ibid. 9. adhibendum ſignum Cru-
gis. ibid. 7o.
Cerimon. ad Horas in Choro 160. & ſeq.
Cærimoniæ ad Horas ſolemniores, Watutinaum,
ibid. 2. Laudes, 161. 6. Veſperas, ibid. 5. Coms-
pletorium. 762. 25.
Calendarium unde, 15. a. l. Matricula dicitur.
ibid.
Calliſtus Il. aubtor Oficii . Zacobi, 121 27. Cum-
poſtellam Archiepiſeopatu decoravit. ibid.
Calliſtus UWI. inſtituit Feſtum Iransfigurationis.
127. 6.
Candelabrum triangulare ubi locandum †9. n. 7.
Candele in triduo maioris Hebdomadæ, quales,
&qaot. Fb. n. 6. earum ordo quo extingnen-
dæ g9. a. 9. an ardeant ad Horas in ltari.
97. n. 29.
Canonici, quando abſint legitimé à choro, qui ex-
cuſantur, Io. n. 11. Vid. Clerici. .
Canonizatus non habet Offcium certum ex vi
Bullæ Canonizationis.13.14. n. 30.
Cantica diftributa ritè per Hebdomadaw. 11. n.
II. & 62. n. 4. Gc. V
Canticum à Pſalmo differt 6l. 1. Cantica ſoptem,
ibid. 2. Ordo eorum Hiſtoricus, ibid. evram
ordo Eccleſiaſticus, ibid. Gloria Patri in fine
dicitur 62. 3 Cantica Evangelica dicuntur
Evangelia, ibid. n.6 ad eadem Katur, ibid.
fit ſignum Crucis in eorundem initio, ibid.
Canticum Benedictus cur in Laudibus, 11. n. 13.
Canticaum Magnificat cur in Veſperis, . 5. di-
citur Evangelium, ibid. qualiter incipiendum
in Oſfeio feriali Feriæ ſecundæ FS. . 12.
Canticum Nunc dimittis in Completorio. 46. n. 9.
Oo Cantorum

Index Rerum,
Cuntorsen munus in Choro. 161. 14
Cantus alternus unde. 60. 15

Cappellæ Titulus quvmodo celebratnr. 37. 11.
Cupitulum, & varia nomina:, 70. 1. Sec. auctor
ibid. z. non petitur benedictio „!. 3. à Maiori-
bus legitur ibid. 4. brevierem Leslionene ha-
bet leöôtionihus Nocturnis, ibid. y. ſine titule
legitur, ibid. 6. ad illnd ſtatur, ibid. en fine
non dicitur. Tu autem, &c. ibid. 7
Capitalum Tertiæ, Landum E-ſperarnm dem;
ibid. ande famitur ibid. 9. Deo gratias in fſine
cur, 72. . cur diſcordant Capitula & textu
vulgato Bibliorum, Zl. 10
S. Caroli Feſtum Duplex in Provincia Mediola-
nenſi, &ö univerſaliter.
S& Clemens I. auctor Eö igiliarum ante feſta Apo-
ſtolorum. 706. 1
Clemens El. Feriam 4. Cineram nobilitavit, 92. I.
transferri juſſit Feſtum Purificationis, oscur-
rens in Dominicis privilegiatis, II0. 2. Feſtum
S. Baſelii Semiduptex inſtituit. 1155. 4.
Clemens VIlIl. Bullam edidir de Breviario , &
ſummahabetur, II. I. conceſſit Feftnm bemi-
duplex in Hiſpaniade B. Zoanne à &. Facun-
do Iz. g. inſtituit Feſtum & Euſebii Fercellen-
Kr, job. y. Teleſphori; bid. y. Lucii 12. 4.
Catharinæ öenenſis, II4: 30. Staniſlai, I1. 7
Domitillæ, I16. 12. Poannis Gaalberti, El. 122
dedit ritum, Se‿widuplicenz &&. 7 1motheo, 109.
24. Polpcarpo ibi l. 26. KNomualdo, III. 2. Petro
Martzi, I4. 29. Nereo, &c. 116. 12. Antonio
Patavino, IIS. 13. Nicolao Tolenteno, 127. 10
Gregorio Thaumaturgo, 136. 17. Oficium
edidit S. Caſimiri iz. k. Biventionem S. Cra-
citjuſſit eſſe ſecundæ laſſis: 115. 3
Cleriei adſcripti alicui Eecleliæ quod Offkcinmre-
citare debent. J. n. F.
Clerici Regulares renovarnnt kfſum priſtinum
GO modum Cantus antiqui in Choro. 60. 1
Coadjutor ut ſio non tenetur ad Oficinm divinum
recitandum. J. n. 4.
Commemoratio de Cruce cur prior 76. nu. k. 7.
ſuſicit ordinaria foörialis in Ecclefa S. Cru-
tis, ibid. 7. & item S. Franciſci, in Eccleſia
5Alinorum rituls Sacrorum ötigmatnm ejuſ-

13. 4

& Verborum.

dem ibid. Tituli omnium bantl ornm quomo-
do fiat. ibid. 9
l Commemoratione emnium fidelinm Defuntto-⸗
rum Matutinum dici debet mans. 134. 2
Commemorationes communes quæ 7j. 1. Gc. Me-
moriæ, ſuffragia Sanctorum, ibid. de Cruce,
ibid. 2. de Sanéta Maria, de Apoſtolis, de
Pace, ibid. 5. S& & Patroni, vel Titularis locus
quis ibid. 6. &. Oratio quæ 36.10. quando
plur es Tituli quid agendum. ibid. 11.
Commemorationum omiſſio an lethalis, 36. 12. in
Eigilia Patroni omirtti debet Commemeratio
sommunis de edem, g7.14. cur fiunt, ibid. 16⸗
omittuntur, & quando, ibid. 12. non omittitur
Commemoratio B. Pirginis à recitante priva-
tim Oſcinm parvum einſäaens. 71.5*
Commemoratisnum quatnor quafita. Zo. I. quæ
regula, ibide de quibus fiat, ibid. quo loco, mor=
do & ordine, 32. & ſeqꝗq-:
Commendationis anima ordo unde, 7. ſeq. ritui⸗
Commnne Apeſtolerum rzs. Evangeliſtarum 39-
Martyrum ibid. Confeſſorum, 141. Eirgi-

num 11I. Aulternn, ſanbtarunnk 142. Dedica-

tionis Eccleſiæ;

Completorium quid, Conepleta, g1. orige ibid.2,

quando dicendwna, ibid. 4g. oerds efaſdem, àb 6⸗
ef quaſi commendatio animæ ibid. 9. myſteria
ibid. non variatur 43.12. ſolemne qualiter-
162. 27.
Compeſtella à quo Archiepiſcopalis falta, 121. 2
Computum Beclefiaſticum quid. 14. I. Go.

Concurrentis in Oſicio quid 26. &7. qnotnplex,

ibid.

Confeſſioin Offcio t.t. quo Witu, ibid. ad quid, .

ibid. cum inter duos fit, nulla mutatio, 7. 2.

neque inter Moniales ibi
5§. Conradi offcium won ubique reæitandum G
ubi. 1II. n. 24

Conſtituite diem ſolemnem, c. explicatur. g. 5
Conſuetadines omnes abrogatæ à Pio E- excepti

ſolemnibus. 12. n. 23. p. 13. n. 25.
Conſueverunt folemniter celebrari in Kabricis
quid importet. 13. 29

Converte nos, &c. cur initinas eft Completori.
Fle n. e Corperun

ſmri
hor 6
non
Dulu
Crunt ti
cu ſ⸗
A albi

a P
Apßkil
e ſal
Derarium
Deuid be
Deduetis
42.11
18,23.
16 4
ibid .
Pyru
, bi
n D
1ſeh
Dhualkor
t d.
luramt
lenn
net hue
gurch
in obit
lißer
t.
/
tur rat
uſe
Chrr
a
lo fel
enti⸗
ome
cen.
ulte
Ati
Deo Pr⸗

lii,

X

lorzn Plime.
it
lyn Dfrd
ne.
471,1Ge. N.
idic d,e,
4 Ankelr 4
A uglenrite
4,4,) ach
lil/
kerthaho,t un
t (Cummeinrnin
erſunt,1il
nj. mun omitmmmj
Felitanr: if
m. 115
ſia bi
bid elre

le, , gfii⸗

ugelftenm⸗
õ
eh A1 Df
be
„l nfriin
rir gten
aibid Nn
lenn: ſill⸗

zchi t u
. 1 64

1r unen

lumtteti/01

Geenlrm ,
44 Uie uß
,li
jebruin 1

99

(onphunt

Corporis Chriſti Feſtum & Oficiam, oz. I. au-
Ktor Officu, ibid. zena Lectio de Feſtoſimplici
non legitur infra Oltavam, ibid. 3. excludit
Duplicia tranilata de jure novo. 22. 2.
Cortinæ regiæ, vide Titulus.
Crucis ſignem, & Titulus, idens l42. I. qzan-
do adhibetur in Horis Canonicis. 160. 10.

D
S§. D'a gquomodo aubtor Offcii divi-
ni dicatur, 2. n. I. addidit Gembolum
Apsſtelerum, 49. 2. item, Gloria Patri, in -

& Pſalmornm. 60. II.
Datariunz Calendarii quid. 79. J.
David Pſalmornm Theſaurus. Fö. 4.

Dedizatio Eccleß quid, 112. n. 2. 4 quo Feſtum,
142. 2. Dignius Feſtum quam Sancti Titula-
ris, 23. 7. gqaando ejus Oficium transfertur,
743. 4. Eccleliæ Cathedralis à toto Clero fit,
ibid. 7. occarrentibus duabus Dedicationibus,
propriæ & Cathedralis Eccleſiæ, quæ præfera-
“ ibid. 6. Regulares anteneantur ad Of-
cium Dedicationis Cuthedralis Eceleſiæ, ibid.
7. ſi occurrat in Feſto lanocentum qkid ? 5b. II-
Defunbtorum in omnibus Horis Eccleha memi-
nit, So. 4. cur ſub noctem cum campana, ibid.
eoram Offcinm, 147. & ſeq. Agenda dicitur,
Exequiæ, ibid. Unde, ibid. non habet mitiun⸗
nec finem, I45. qua ratione dicatur, ibid. 3.
quando ſeparatim ab Horis, 149. 7. 4uo rita
in obita defuncti, ibid. 6. non habet ſecundas
Veſperas, ibid. 2. quando omittitur, ibid. S. &
ſeq. cur in prima die menſis dici jubetur, o.
II. ge Ad ventiu & Quadrageſima non habe-
tur ratio primæ diei menſis, ibid. 12. ur in Fe-
ria ſecunda dicitur, ibid.3. an in eadem Eeria
occurrente Vigilia Nativitatis Domini, ibid.
14. qua hora recitandum, 151.15. qug obliga-
tio recitandi, ibid. 15. Indulgentia quæ reci:-
tantibns, ibid. ex voluntate Defunctorum
gnaomodo recitandum, 172. 22. quis poſſet re-
ducere vel mutare Oſſicia Defunbtoruma. bid.
Defunctorum ovsnium Commemoratio Odilone
Antiquior. 134. 2.

Deo gratias in Lectionibusm, bb. n. z0. in fine Of-

cii. S0. a. 1.

Index Rerum, & Verborum.

Deus in adjutorium cur initiuns Horarsn, f50.1.
cum ſigno Gucis, ibid. à Monachis uſitatum,

ibid. quis auctor in Offcis. n. 4. ibid.
Dignare me laudare te, a quo. 9g1. n. 9.
Dereblorii Chori auktor quis. 765. H. 4.

DlRributiones Canonicorum quando amittun-
tur. 10. n. 11
Domine Exaudi orationem meam, pro Domi-
nus vobiscum. 73. 10. oveitte debet cum Preci-

bus. ibid.
Domine labia mea aperies, cur initium Matu-
tini. J0.1. o ſignatur. ibid.

Daminica concurrens cum miduplici habet in-

tegras ſecundas Veſperas, non primas, & cur.
27. n. 7.
Dominica infra Olctavam Mativitatis eanden
ſedem habet in Eceleſiis particularibus, quam
habet in Eccleſia uni verſali, ſi inzpediatur ali-
quo Feſto. 55. R. 10.
Dominicæ Offcium quale, 15. I. Vacantei quæ
& cur ita dictæ, 19. . 4. privilegiatæ, 15. n. 3.
& 20. n. I. Prima menſis quæ, 20. 12. Prima
Adventüs quæ, ibid. n. 13. nulla amittitur
Dominica, quin fiat ſaltens commemoratio,
19. F. Sexta Epiphaniæ à quo addita, ibid. Vi-
geſiviæ quartæ poſt Penteæceften Ofkcium cur
ultimo ſemper loco, ibid. . anticipantur quæ,
& aliquo die, 20. . poſt Pentecoſten non plures
vigintr olto, 19. K. 7.
Dominicarum poft Epiphaniam rituùs. 9go. n. I.
& ſeq.
Dominicarum öeptuageſimæ, & ſequentium. gl.
n. 7.6. 7. & ſeq.
Dominicarum Quadrageſimæ Offcia, 92. & ſeq-
Paſſionis, 93. Palmarum, 94. Paſchatis, 95.
peſt Penteceſten, 10o. Trinitatis. 161.
Dominus det nobis ſuam pacem ande. Fo. n. 7.
Dominus vobiscum ante Oratienem. 72. ,. quis
author, ibid. 6. quis dicere poteſt in Oficio, i-
bid. *. repetitun poſt Orationem.

Domini qui dicebantur. 63. 4.
Domnus Apoſtolicus in Litaniis quis, 1.11.

Duplex Ohcium unde, 16. 1. quid, ibid. 2. quotu-
plæxæ, ibid. 3. numerns Duplicium in Brevia-
rio, ibid. n. 4. y. 6. ejusdem translatio, 25.
1. &.

Oο2 E Eche

—

Index Rerum,

E
Celeſia & Titulus, idem. 141. 2
oleſiæ dirntæ Titulus alteri anitus quo-
modo celebrandus. 37: 17
Eocleliæ Lateranenſiz laudes, 135.9

Epiphaniæ Feſti ritus, 90. 1. cur in Sabbato ſit de
Dominica infra Olctavam, non in die Olta-
a, 89. 8. quid, ſi in hoc Sabbato incidat Fe-
Ktum Patroni, ibid. 9. quando occurrit Epi-
phanta in Feria 3. vel in 2. diei Oltavaæ, qui
LVerſaz atttur. 90. 12
Epiſcopi circa Breviärium nihil hodie mutare
voſſzunt. 12. 22
Epiſcopi non ſunt additti Choro. 8. 5
Epiſcopus Regularis quod Ofkcium recitare de-
bet, 5, 2. einsdem Capellani item, ibid. 3
Epiſtolarum S& Pauli aſtimatur eſſe unus liber,

66.12. & 91. 6, quando ſcriptæ. 6 5. 7
Mher libri quis aulttor. 103. 8
Et cum Spiritu tuo quid. 72.7

Evangelio Feſti non habente Homiliam in Bre-
viario quid agendum. 139. 3
Evangelium triplex cum tribus Fhmiliis contin-
git in Oficio, quodnam omitti debet. 34. n. 37
Eaſebius Papa anclor Feſti Iz ventionis ſanétæ
Crucis. 115. 3
Excommnnicatus ne dicat, Dominus vobis-
cum. 72. 9

F

P Aſti quid. 78. 4
Feria ande ditéta, 21. quid, ibid. quotuplexæ,
ibid. n. 2.

Feriæ . Cinerum ritus. 92

Feria 6. adoravere Chriſtum Magi, 89. 6. natumn

Joannes Baptiſta. 118. 24
Feſta locorum præferri deſcriptis in Calendario,
quomodo intekigatur, 26. n. 24
PFeſta nulta in Quadrageſima olim. 112. 1
Feſtorum additio Epiſcopis prohibita in Calen-
dario. 5F. 9. G&& I2. H. 22
Feſtorum inæqualitas unde attenditur.
Feſtorum origo, ritus, Oficium, unde, 105.3. &
ſeq menſe Decembri, lob. Zanuareo, ob. Fe-
brnario, o. Martio, Iz. Aprili, 113. Wajo,

47.3

& Verborum.
114. Zunio, nz. Zulio, Tzo. Angnſto, 122. K-
ptembri, 126. Oltobri, 3So. Novembri, 34.
Feſtorun, ſimpliciuns cur major numerus quam
altorum. 18.2

Feſtum Sancti, cujus obitus dies neſeitur, quo die

colendum. 137
Fidelium animæ, Oc. quando omittitur in fine
horæ. 80. 4
Fundator Ordinis qui fit Kutronus. 38. n. 24.

G PElaſius reformator Oſicii Divini, 2. B. 2.

Leblonm diſtributor.

& 158. 168-8. noen genuftettendunz ad ea In no-
mine jJeſu, in Cuapitulo Nona. 94. 1
Gloria Patri, & . initio horarum, 5O. 4. qui an-
thor, ibid. diſtingaimur ab aliis hoc Lirſu, 60.
II. non dicitur triano majoris Hebdomade, G
cur, n. 12. ibid. Graduales Pſalmi quomodo
recitandi. 152. H. 1. & ſeq-
Gratiani textus corrigitar.

pacem in Feſto S . Gervaſi & Protaſii, 118. 19.
mulra de eo paſſim.
Oregoris IUII. pracepit Oſfcium parvum B. Vir-
ginis Caſſinenſibus.

btornαdoôv. 134. 1
Gregorius VII. reformatoer Oſycii diviui, 2. as-
Rgnavit KReſponſoria Sageßmaæ, & Quin-

9ageſimæ, 91. n. 6. ubique feſtum juſſit feri

de Pontificibus Martjrologit Komani. O.

Gregorius M. decrevit in Offcie Salve Regina,

81. n. 12. inſtituit Feſtum, S. Dominici, 1123 4.
S§. Franciſci, I31. 4. ſnb eodem reformatum
Breviarium. 81. 5§
Gregorius EIIl. author Feſti Sã Annaæ, 121. 16. G
Fekti Roſarti. 130. 1
Cregorius WIV. ftatuit Feſtum S&. Yoſeph de præ-
cepto, II2. 19. item S. Annæ, 125.26. inſtituit
PFehftum cum Oßcio de & Zoachimo, 112. 20.
Branone, 132. 6. Birgitta. n. 7. ibid.
Guido Abbas inventor notarum muſicæ, ut, re,
mi, fa, Jol, la. 35
H Hebdo-

65.8
Genuſiæbtendam in Ofhcio quando, 82. n. 17. 18.

S. Gregor. I. reformavit Ofcia, 2. oncliavit

145.1.
Gregorins It. dilatavit Feſtum oneninnz Lin-

IEdem
II Sm
Bdomadaru,
pulis qut ſ⸗
unie lLauth
6, 19,14.

. f.

yre dierte in
uce, Mlturn
vyt, rnq de,
Kleg.
Myemuteduls,
mn ibil al⸗
penhaftet
u lorus dienu
lycum imitia
Frngchh1,
lalete bigen
r Aplaber
Amhu,
cr met
lhmmm, i
VII hd,„..
nnuh /lala⸗
ſblo elrum /
l ſur n⸗
ul G un
ſihin, gu
fu dlue
mutin n,
Mem.
Fnn,, lſe

enn.

ninea0.
enlein
ulhe.
uen Niil
I alliiten
nile.

R At⸗

Gknkenn
enr, 637.
1881

neſeinn ul

Multitgr in ie

do
. Nn 14

Divini, 1nt
1
do, dunni
anad ec Ni
4,ghli⸗
u hol rheK
Hebdomate
Hjalui uiit
zu. n A
l
4, 1. (Mnlt i
PritaeR

run
4
, inin r
Nii dint, 1 4
ne, Er
Aun itr in
1Don

„Kle Regn
Duminttl 4
n tifimunn

nns⸗ 11n1
ul
4 pt

15 iin

6
Glhinh, Iul
N. i

Index Rerum,

IPEbasmadæ majori Offcia cum myfteriis
& ritibus. 94. & ſeq-

Hebädomadari munus in Horis Canoniciz. 159. 2

Homilia quid ſignificat. 67.17
Honorius IlI author Feſti exaltationis ſanctæ Cru-
cis, 118. 14. & Oisit Quatuor Coronato-
rum. 138.8
ERbræ diurnæ in Hebdomada maiori cur demiſſa
voce, Notturnæ alta. 96. 23
Eræ, Tertia, Se⸗ta & Nona minores. 43.
& ſeqꝗq.- W
Eræ unde dictæ, I. & 2. Cur Canonicæ, 1. h. 3. ſe-
prem, ibid. olto, ibid. arun Ordo, ibid. 4. ſe-
ptem partes cuiusq, Horæ, 2.6. in Choro ſta
zis horis dicendæ. 8. 2
Horarum initia varia. 50. 1
Hymni quid, 1I. I. author primus, ibid. 2. aſus in
Ecleſia, ibidem 3 tando dicuntnr, 52. 4. in-
dex Alphabeticus Hjmnorum cum eorum
Auktoribus, 52 5. & ſeqq. numerns eorum,
54. 7. ratio metri cujusque, ibid. ſexr formaæ
HEymnorum, ibid. emendavit eos Urbanns
VIII. ibid. 9. Ladex recentior esrum, 55. cur
novem ſytlabarum nonnulli Verſus Jambici,
56.10. eorum locus in Officio maltiplex, ibid.
1I. finis & concluſio varia, ibid. 12. finis pro-

drins, & non mutabilis, quinam, ibid. 13. pro

Oficiis Kegularium de Sacramento, & B.
Pak qua regulæ in ſine Hymnorum, i-
id. 15.
yneas Apphalericut iua. K2.
Hhmnus in Completorio ante Capitulum præter.
morem. 46. 8
Hmnus, Iſte Confeſſor, patitur mntatio-
nénz. 141. 7
S. T Acobi Epiſtola quomodo prima inter Ca-
nonicas 98. 7. quando ſeripta, 6s. 7 qando
legenda in ejusdem Feſto, E dividatur a .
Philippo. 67. 15. & 114.1
Zeiunium Vigiliæ quando anticipari debeat in
præcedentem diem 21.3. Quadrageſimaæ jefuni-

um quale. . S
lecenſatio Aitaris in Vöſperis ſolemnibur un-

& Verborum.

Indulgentiæ, Offcio Corporis: Chriſti conceſa
Jæ vYalent, etiamſi reecitetur tunc de San-
to. 102.
Ianocentius IIIl. Decreto firmavit Vigilias Apo-
Kolorum, 114.1. juſſit recitari Pſalmos Pœni-
tentiales in Quadrageſima. 113. 2
Ilunocentius IV. inſtituit Octavam Mativitatis
B. Eirginis, I25. 17. ſub eo reformatum Bre-
viarium. 51. †
St Ianocentum Feſtum ſecundæ glaſſis, 52. 4 ſi
Pacroni ſunt Eccleſiæs, quid agendum. i-
bid. y.
Intentio in Oficio quæ. 6. 1
Invitatorium quid, y. I. Vvariatur, & qua ratio-
ne, ibid. Dominico die eſt de creatione, ibid.
3. non dicitur in die Epiphaniæ, ibid. y. & 9.
3. nec in triduo ante Paſeha, ibid. 6
In unitate Spiritũs ſancti Deus. 73. 124
Foannes Damaſcenus author Reſponſoriorum &
Antiphonarum Officii Nanvitatis B. Virgi-
nis. 127. 5
Neraseꝶ Evängelium, Epiſtolas, Apocalypfin,
quando ſeripfit. 65. 7. & 95. 4. & 99. 3
oannes XVI. author Commemorationis omni-
um fidelium Defunctorum. 134. 2
HJoannes 1XXII. inftituit Feſtum S. Thomæ Aqui-
natis, I12. Z. exluſit Semidupticia ab Octava
Corporis Chriſti, 22. 2. in die Oltava Cor-
poris Chriſti decrevit fieri de Feſto primaæ
claſſis cum comm. Octav. 24. n. 12. item fi-
nem Hjmnorum per totam Oltavam præſcri-
pfit, j6. . 12. & Verſus mutationem in ea-
dem Octava ad Primam, 27. y. ueque addi
Alleluja . brevi in Prima & Completorio,
ibid. etendit Indulgentias ad Oſcia de San-
dtis infra hanc Octavam, 102. y. Feſtum S. Ca-
tharinæ inſtituit, 136.25
Joan Petrus WMiſſarius laudatur. 752. 4
Iobi Hiſtoriæ quis author, 79. 6. quale Offeum
in ejus Feſto. 65. 22
Itinerarium Clericorum. 4y27. n. 16
Jube Domne, non Domine, 7. 4. an qui ſolus
recitat, dicat Domne. ibid.

92. 5 Judæ Epiſtola quando ſcripta, 6. & 99. 3. quan-

do legenda, ſi dividatur ejus Feſtuns à & Si-
moné. 133. 25

O0 3 Jau-

Index Rerum, & Verborum.

udieh Hiſtoria quo autore.
Ialins Benignus laudatur.

Z

Audes unde go. varia nomina, ibid. an di-
ſtinguantur à Matutino, bid-an præmit-
tenda Oratio Dominica, & Salutatio Ange-
Iica ibid. 4. ordo Laudum, ibid. y. pares ſant
Veſperis ibid. majores aluis Horis, & olto par-
tibus conſtant, ibid. olto Pſalmos habent, qui
tamen quinq; gl..: cur in Eeſtis iidem dicun-
tur Bſalmi ibid S. duo mutantur in Dominica

132. 4

Librorane veteruns aubtores,

2p9. *S Leo II. aultor Colleltæ Octavæ Apaſtoloram,

Leo U.- Inſtituit Ottava Aumptionit B. Virgi-
nis, 125. 22. aultor Orationis Oltavæ Apoſto-
lorum i120. 6. & Ofci Quatuer Ceronatorum.
137. 5.
Lubri ſacri quando ſeipti
Libroeram ſagrorum erdo triplex, 6 4. 6. Coneilia-

tur, ibid. Haſtericus ibid. Eccleſiaſticus, r. .
myſtica ratio diſtributionis librorum per an-
ibid. & ſeq.
103. . 4. & ſeq-.

Septuageſime ibid. g, in Ferialibus Landibuns Litaniæ maiores in die Paſchaæ ſant transferen-
alia Pſalmorum ratio, ibid. 10. quomodo can- Aa 99. 1. ſunt de præcepto in majoribus, & mi-

tandæ ſolemniter 161. 6.
Laus tibi Domine, &c. cur in bͤzptuagehſima, l.7.
&97. 3.
Lectio finitur cum Tu autem é6. 20. & cun: Dee
gratias. ibid.
Leltio menſæ cum benediltione I7. g. 14. quæ ſit
legenda. ibid. 2. 15
Lellio nona de Sandtd propria quæ ſit, 33. n. 33.
cur omittatur infra Olt. Paſche, & Pente-
coſtes. ibid. 37. & quando pro commemorati-
one legitur Homilia de Dominica, vel Feria.
ibid.
Ledtio quid 6z. l. certa fuit. 64. 2. longa, brevis.
ibid. 2.
Letionarium, ſen Comes S. Meronym. ibid. 2.
Lebkiones in Feſtis S. Abrahæ, & ſob quæ.6b.22,
Lebtiones novem, aut tres, 64. 4. & cur, ibid.
Lectiones primi Mocturniſemner de Scriptura,
velpropria, vel cemmuni 6. 5.66. 14. poſt Do-
minicanz anticipatame leguntur Leltiones quæ
ſoeguuntur eandem Dominicam. ibid. 1
Lelctionet ſecundi Mocturniſint approbatæ, 67.76.
& quoram authorum, ibid. Quales in Brevi-
ario. L ibid.
Lectiones kertis Nobtarni cum Evangelio cur.
ibid. 7. in quibuſdam caſilus octava, & no-
na Lebtio jungendæ, ibid. 1S. ad Lectiones

ſedetur. 65. 21
Lebkiones unde ſumuntur. 64. f
Lebtionam aubt er curtaceatur. 65.79

Lectionum tituli, & modus legendi, ibid.

Ledctorune erdo in Choro, 15b. 1i

Manuel Imperator quando obiit
B. Mariæ Offcwm parvum unde! g. I. non po-

norilbuss, ibid. 3. quri fabulantur in proceſſione

non ſatisfaciunt. ibid. 4. en peſſiut recitari

pridie Veſperi ibid 6. gqualiter cantandeæ,
bid. g. 5y7. n. 6. Litaniarum origo, uſus, Ijc.
9g. ſeparatæ à Pſalmis Pœnitentialilus dicun-
tur, ibid. 4s. qut ritus & quæ obligatio, ibid.
n. 14. 17. an adadi poſſint alii anöli, ibid. Ie.

an nonäauns canonizati ſecreto, ibid.
Ludovcus Ciconiolanus autkor eſt direttern Ro-
mant. 16.5
M

Achabæorum libri à guo ſoripti, 6y. n. ..
cur ita ditti, & ſeptem Fratrum nomi-

na. 123. I.
Magniſicat curin Feſperis, 45. . dicitur

Eelium „bid. quale initium iu Feria ſecunda,
137. 26

tefz edi vulgarilingua, 146. 10. quæ obligatis
resitandi 115†. num. 1. 2. conſuetusdo reci-
Iandi ilud non tollitur, etiam acceptate
Breviario Romano, ibid. y. 6. quando omet-
titur, 146. 7. 5. quando mutatkr. ibid. /.
translato Feſto Purificationis, quando muta-
tur,17. 12. nihil detrahiturtempore Paſſionis,

146. 11. non additur Alleluja tempore Paſcbali,

ibid qua ratione dicitur cum hris Cannicis,
ibid, 9. Indalgeztia quæ recitantibus 147. 15.
dividipoteſt Matutinum à Landibur, ibid. .

quantuor Eeſta B. Virginis in quatuor anni

temporibus o.2

67 n. 7. & ſegſe

Evan-

SMaruima
IDrll.
Kmnal
ret N.l.
; ich,
lort ibic.
5. molili⸗
uuhente
,tati D⸗
alnmvſi
ratun⸗
Marrupla,
armna, vide,
wununale
Meutinum un
bid jrmuj/
eraihil
16 unnt,
Luudhbet e
Maanmur P
Ofeu eſen
Mhaets
nutorumn.
Mened,
i, bi
m bid.
Einliann
fun Nim nie
liſemncante
66. .
leh.
Huileimyt⸗
6Guer,
ſtuon pted

N
Net n

cebid. 7.

Muirſta

ſburnamt
inmn
enugn 5
laule 17

Aina

tintie).
DKtne
Cern

41,
64.6Cnnl

rn jr.
ld
Nn A
ſut miuft
Aianhit, It
m u ntſ
Mr nun
Gter intot,
or go tſt
mtialiltt ⸗
4lzun il
Gnth,, bon
Adninl⸗

N

uſrp in
uMNE
l
1dlunhi
is eruſnd

4

irde LN ,
o Al
Gunh t⸗
AAN lirin
16. ind *
nntel. H
vi⸗ Mlud „
tengit
unptl 4
Mu i
ctunti
,
ℳ eℳ .

4 Nn

Martyprologium quid, 7k. I. unde ibid J. . aucto-
res, 79. J. audtor Komani ibid. edario melier
quæ, ibid. 7. einſdem leges ad legendum in
Ehore, ibid. 5., nom ſit translatis Feſtorum, ibid.
9. mobilis Feſta quomodo leguntur So. 13. in
qua parse Offciilegitur ibid. t 2.in! igilia Na-
tivitatis Domini qno riti Er. 6g. einſdlem re-
cognirio ſub Urbano WII. 79.7. eiuſdem con-
cordia ecum Breviario Komz. 26 4½
Matricula, vide Calendarinm.
Matuta, vide Matutinum.
Matutinale Oſfecium, vide Laudet.
Matutinunz unde 3ö. I. Mocturns, Vigiliæ idem,
ibid. primns nſas ubs ibid. 2. forma- ibid. 4.
myſteria ibid. dici pptekt in V'yſperis pridianis 7.
n. 6. quomodo ternzinandum, ſi di vidatur aà
Landibus go. 4. ſolemne qno ritn. 160. 2
Manritins Pariſienſis auctor Reſponforiorum
Oficii Pefnntctorum. 147. 2
S Melchiades inftitnis Feftum Quatnor Coro-
nat ornmz. 12. 5
Menſabenedièz io un de, 176. 2. éns om ſſio enl-
pabilis ibid.6. ad quid valet, ibid. formula
varig. ibid. 7. ſaqq. lectio.157.1 4
Mierologus coneiliatur cunz Radulphocirca Fe-
Fum Romanorum Pontificum 106. 6
Miſſa non cantarur niſi poſt Horam Canonicam,
76. 6. an peſt Mißſam dicasur Antiphona fina⸗
lis de B. Virgine. 52. 16
Moniales non debem dicere in Confiteor, Mater,
Sorores. 2. 12
Mutatio Offeii divini enlpabilis, 5. 7. prombita
etian, quond ritum. ibid.

XKAnvitatis Domini Feftum: 56. 7e Leltio-
nes cur ſine titulo, ibid. Reſponſoria
paga, ibid. 2. Miſſe inter Horas, & cnr, bid..
Feſta infra eum Ol?tavam cujins laſſiz, 5.1.
ſ Patronorum ea ſiut quid agendum, ibid. 7.
Ofcierum totius Olctava ratio. ibid.
Wativitatis 5. Zoannis Baptiſtæ Feſtum cur ha-
bet Antiphonas proprias ad Veſperas G ad
Laaudes, 159.5. cigdt in Feria 6. ortns ilins,
N5. 2 5.

Index Rerum, & Verborum.

S& Martino cnr dari Ent Pſalmi de nno Martyre-

MWälurni tres eur. 59. 9
Mona Horæ Myfteria, & orav. 44. 3
Metula verborum dubiæ pronuntiationis in Bre-
viario, 163. & ſeg. in Martyrologio. 16 7.
Oos in Officio quid. 25.
Octava Aſumptionis B. Eirginis an ma-
Jor Dedicationis Eccleſiæ. 23. 7
Octava cur omittitur, quando Feſtum tranafer-
tur ultrà propriam Olctavam 24. 11
Octava Dedicationis Eccleſiæ, an majer quàm
Octava Tituli Eccleſiæ. 23. 7
Odtava dies aliquando cedit congruentins da-
plici Feſto per annum majori 37. 20
Otava dies Corporis Chriſti cedit Feſto prime
Claſſis, non ſecunda. 25.
Octavadies occurrens in Dominica privilegia-
ta quales habet Veſperas primas & ſecundas
14. 13. concurrens cum bmiduplisi, huic als-
quando cedit 26. 22. nen eſt Daplex majns
dies Oltava Patroni. ibid. 22.
Octava Nativitatis Domini cur admittit Semi-
duplex Feſtum. 22. 2
Olctava prorogatio Teſti eſt, & omnes dies unns.
23. F.
Odava S&S. Petri & Panli occurrente in Fefo
majori, & in Dominica quæ erit Lectio nona.
34. n. 37.
Oäctava quorum Feſtorum &f 2a.1. nulha ſit cano-
nizationis⸗ ibid.
Otctava diei dus privilegidy ag. o, non tamen eſ
duplex majins. ibid. /2
Octavæ Nativitatis, Epiphaniæ Corporis Chriffi
fit ſemper commemoratio, cur non Aſcenfionis.
2537. Fs H G
Octavæ occurrentia & cencarrentia cum aliis
quiluſoumqne. Zjꝗ. 14. & ſegq.
Oétava quanado non complendæ „GS quid quando
dios Octava occurrit in die 1z. Decembris
in Feria g Cinerum, in Vigiliaspentscoſtes.
23. 5⁵. Go.

avaru KRomani auctor. ibid. 7
Octavarum dignitas ande. ibid. 6
Octavarum quatuor gradus⸗ 22. n. 2,

S& Odilo auclor Commenzorationie omnium ſideli-
uam Defunbt orum. 134. 2.
Offcia conceſa ad libitum minus habent quam
ea quæ ſunt in pracepto.
Officii concurrentia, 27.1. & quaæ regule, ibid.2.
occurrentia eiuſdem
Offeii divini tituli multi nullius valoris, 12. &
ſeq. tituli legitimi extra Calendarium Roma-
num quinam. 13. n. 27. & ſeq.
Offcii finis per Antiphonas Beatæa Mariæ bο.1.
num. y.
Oficii omiſſio culpabilis, z. 2. qui excuſantur .b.
mutatio Oficii illegitima qua, j. n. . intentio,
6. attentio, ibid, prolatio, 7.
Oßpycii recitandi tempus, 7. locus 5. ordo Hora-
rum, ibid. perverſio ordinis, ibid. interruptio. 9.
&næ omiſſionis, ibid. 6 .
Offeiorum de Sanctis auöétores Ioj g:
Offcierum extenlio Ae loco ad locum prohibita
6. Il.
Offciorum varietas unde. 16. 1.
Offcium de una ex ſociis ſanctæ Urſulæ quale.
1337. 20.
Offcium no vem Leltionum quid, 171. trium
Leätionum. I5. 1.

Oficium Paſchale translatunz ultra tempis

Paſchale mutatur in non Paſohale, 29. 0.
Ofſſicium quid I. origo, 2. obligatio, 3. quando cœ-
pit quotidianum . .
Ofſcium quodnam legitimum, 2. 2. qui tenen-
tur illund recitare, ibid. 5. quandos incipit obli-
gatio. ibid. 5. L
Oficium Semiduplex aliquando exelndit Du-
plex. 26. n. 22.
Oratio Dominica initium Officii, 47. 1. ante
Laundes quando dicatur, 40. 4. in fine Ma-
tutini & Horarum dicitur, & qua ratione, 47.
v. 2. 3. an praponenda Completorio ſeparato à
Veſperis, 147. F. attent ſſimè recitanda, 45. 5.
tribus modis recitatur, ibid. 9. quando aute
Oſcium Defunbtsrung, 149. F.
Oratio in Horis ultimo loco, 72. I. aubtores, ibid.
2. 3. en Prima & Completorio non mutatur,
ibid. z4. concluditur variis modis, 73. 13. prima
& ualtima concluduntar 161. 16. variatur in
concurſit. ibid. 17.

Index Rerum,

50. 16.
Ordinibus ſacris initiati tenentur ad Horas Ca-
25. 1.

4. I.

& Verborum. .

Orationes tempore Paſchali & in Dominidcis ſi=
unt ſtando non adorationes vy. 25.
Orationum pro Defanctis conclufiones cur varie
in Breviario, & Kituali 141. 2.

nonicas. J. na. .

Oremus quid 73. II. uſadem repetitio quando .

Z3. 15.

P

Pr in Precibus KRex appellatur, 74. 6. in
Litaniis Domnas Apoſtolicus. S4. II.
Parochi an Choro addicti. 5.n. 6.
Paſchatis Feſtum, 92. Paſchale tempus, gb.
Paſſio Chriſti legenda morituris Ij. 3.
Patroni ſocius qua ratione tranifertur ſepara-
tim. 29. n. 2. ſeq.
Ppatrono loci & Titulari Eccleſiæ occurrentibus
eadem die, quis præferatur, 30. n. 1.
Patronorum eligendorum ratio gv. 2.
Patronorum minu: principalinum Ohicim dupleæ

majus 7. 6 in eorum Feſtis non ſemper legan-

tur Lectiones I. MWüiturni peſite in Cmmuni.

67. 1.
Patronus & Titulus Eccleſiæ differunt, 3. 4
plures Patroni dari poſſunt, 35. 3. qur tenen-

tur ad Offcium de Patrono 36. 5. Oftcium

quale, ibid. 4. Wanslatto corporis I'at ron:
non eſt primæ neque ſecundæ claſſts, ibid. b. an

Ocava cuivis Patrono, ibid. 5. an ſemper de

Octava illius fiat commemoratio 3b. 25. Fe-
ſtum Patroni quando transfertur 37. 20. Ofi-
cu eiuſdem privilegia, 37.72. Lestiones qus
37. 13. ſuſfragium de Patrono omittitkr in e-
juſdem Ofcio Eigiliæ 36.11. &55. 23. 6. 10.
Pauli Epiſtolæ quando ſcriptæ, 65.7. ejus Com-
memoratio cujus claſſis i9.30. euſdem acta om
nia per annos diſtributa, 276. & ſeqq nomi-
mina illuſtriorum dilcipulorum ejus, 253 &
ſeq. in ejus Feſto abſolutum hoc Opusab Au-
tore pro prima Editione. 276.
Paulus II. inſtituit Præſentationis feſtum 136.
21.
Paulus I. Direltorium Chori approbavit. 16. 3.
jog. j5. Feſtum inſtituit §. Demimiei pridie
mörtis

pite ny
nuulis Nnmſ⸗
ach, is.
Diplien
Unuen 5
tvultſt
. Aeli
.
uruta ſepten
heerert vrit
Mu
i.
igiul cone
uti Us.
on traunh
ongritt nd
1 4 tent
4.3 b e⸗
bid ſeſiar.
1.
Porteclu Ti
len lyea
7.
Cbarmla
etr Damn
yinu.

elI. ktite

ſun.
lecren
olan

umiſimi

10ffu .
unitng oy
1Nt.
ſeig ſtihy
,lbicece
llndo e
Dinsnte,
zwarar⸗
ſahni pey
ſuingu
nſ len
num.
Un.

iu Deninii
uſovertarneni

1414
turAHMrE.

zeriti 4eul

helatur 7 ſI⸗

Nalcut, he
6
e tengt ,
r. z
mmiferti ſn

a ortunmt
1 30,. .
10 .n2.

mOfumiſt

non ſene i
iylſten Cn

Afernt
t,5. ,4 1
rond 0. 1Cnn
t10 NN Gs
de SS
bidlaſef e
emoral 1
lſn1 4
„2 Loluuß⸗
Tn nenra
1.S1 007
Ne h ile
nennn
5 lenl 4
lrtne,
A jr

4 .ed
eini
ele
yi,
4 Ruman 17
DymiN
5

Index Rerum,

pridie morts ejus. 123. F.
Panlus Er-inſtituet Feftum S. Oaßmiri, 1z. t. V-

baldi, tö. 16. W'rberti, Iz. 6. dedit rirun

Daplicens & Franciſoo de Paulat, 513.1. Semi-
duglicem & Ludovico, 126. 25. ad Iihbitum
sonceßſit Offcia ötigmatum &. Franciſct, 125.
17. Angelerum Cuſtodum, 13l1. S. Caro-
li. 127. F.
Peccata ſeptem mudis remittuntur. 173. 1.
Peccato oris, cordis & operis quoa nemedinm in
Ohicio. Jo. 2.
Pelagins L. & II. gquomodo aubltoras Asvini Ofi-
cii. . 2. 1.
Pelagius I. condidit Romaæ corpora . Philippi &
Jacabi, I4. 1. ſub' eodem oſſa S. Stephani Ko-
mam translata. 123. 7.
Penſionarius non tenetur ad Officium divinum,
2. n. 4. tenetur ad Officium B. Virginis, 1 41.
u. 3. ſub reſtitutione penfionis ad ratam, i-
bid. ſißfcit, ſi recitat Horas Canonicas majo-
res. ibid. 4.
Pentecoſtes Feſtum cum annexis. 1o0. & ſeqꝗ.
S§. Petri Epiſtolæ quando ſceriptæ, 65. & 95.
n. 7.
S. Petronilia an S. Petri filia. 117. 31
B. Petrus Dawiani reſtituit Offcium parvum B.

V. irginis. 14. I.
Pius Il. inſtituit Præſentationis B. Virginis Fe-

Pius E- decrevit Faeſtum B. Thoma uti Docto-
riz, I12. 7. paſſim multa de eodem Pio.

Paænæ omiſionis divini Offcii, g. n. 1. recitanti-

um Oficia prohibita, 6. n. 9. 0.
Pontianus Horis Canonicis Pſalmos alſſigna vit.
9. 5.
Preces quid, 73. andtor, ibid. 2. longiores aliquan-
do, i bid. continent emnes orandi modos, 24. 6.
quando dicuntur. ibid. 7. ⁵.
Prima unde, 11. 42. n. 7. affinas eft Complet orio,
ibid. 2. eam celebrat S. Ambreſius, ibid. qua
pora dicatur, ib d. 3. Ordo ejusdema, ibid. .
Pſalmi Feriarum congrui, ibid. 5. Pfalmi tr
GS quinque, jbid. . . non variatur. 13. 12.
Profeſſi degulars tenentur ad Ofic5ium divi-
numr. 3. n. 70.

Jom. II.

& Verborum.

Prolatio in Ofmfhcio. 7. . le Gg.
Prophetæ minores aliqu: omattnutss alicabi
104. 2.
Prophetarum libri à quo ſoripti. 107. 10.
PBſalmi Graduales, I72. 1. diviſia, ibid. 3. y. myſti-
ca ratis, ibid. quanao dicuntur, 113.7. que
loco reſpectu Horarnm, ibid. quanado omit-
tuntur, ibid. 5. obligatio, ibid. 9. recitantibus
quæIndulgentiæ, ibid.
Pſalmi in Matutino, Iib. & 9. pag. 59. 5. Cur i-
bid. „.7a. 1I. in Landibus otto ſunz & quingq,, 4s.
5. mitantur is Septuageſima, 41. 9. in Prima
quatuor, 12. 2. qli ſetundo loco qua ratione
per Ferias diſtribuantur, ibid. y. tres in Feſtise
gi ſant & quinque. ibid. 7.
Pſalm. pœnitentiales qui, I3. 1I. Ende, ibid. nume-
rus borum, ibid. quando recitandi, ibid. 2. 3.
quo ritu, ibid. 4. quo Horarum loco, ibid. f. 6.
quando omittendi, 15z. 5. obligatio ‚ibid. 14.
recitantibus Inaulgentia. ibid.
Pſalmi Primaæ, Tertiæ, Sextæ & Meynæ, duodecins

cur. 44.5
Pſalmi quat aor in Completoris. 46. 7.
Pſalmi Feſperarum in Feſtis udem 44. 6.

Pſalmus Jubilate in Nocturno cur mutatur, &
aando. 60. 10.
Pſalmus quid, 5S. 2. aubkor. ibid. 4. ordo triplex,
ibid. y. quot Verſus habet Pſalterium, ibid. .
dimidium ejiusdem, ibid. deftributio per Heb-
domadanz à quo, 7g. §. & in Feſtis, 6o. . ma-
teria, Go. 13. Cauntus, ibid./4. alternus, ibid. .
miyſtica ratio, 60. 9. matatio almuorum con-
grua, ibid. o. in fine additur Gloria Trinita-
Zis, ibid. /l. addita à Damaſo, ibid. Ztanduns
eſt dum recitantur, 6I. 1S. Aſteriſous ad ditn.
Pſalmis ſigntficat pauſam in canta facien-
dam, ibid. 2r. interpunctio Fſalmorum eſt e:
dem, quæ in vulgata editiene Vatieana Igs.
ibid.
Pſalterium non ignoret Sacerdos. 5t. 1.
Pſalteriuas Romanum differt à Pſalterio Bre-
narii. ibid. 5.

P 5

Indeæ Rerum, & Verborum.

Q
Uaarzgeſime ritus à Feria quarta Cine-
rxm ad Palmas 92. & ſog, in en non ce-
lebrautur Sancterum Feſta. 112.1
Quinquagéſema ritut. 97. 7. &.
Egina Cœli, vide Antiph. finales.
Kegalares an Chors adaicti . t. debent fa-
cereconimemrratiené Titult Eccleſiæ cui ſunt
adſeripti, etiam extra Chorum, 22. 15. cele-
brare Feſtum Patroni non Octavam. f. nu. 6.
& 56. p.
Regum libri pro ung Opere habentur, öͤ6.-rz. à
quibus ſeripti. 702. n. 4. & 107. 4
Keliquia inßignis quæ, -. y. Oſcium de ea Du-
pexæ 17. 3. & tanthm ubi aſſervatur. 1.
Requiem æternam ab Apeſtolis. 145. 35
Reſponſoria brevia quæ, zo. variantar in Prima
ibid. 3. neutatur erſurin Oficio Feriali Ad-
ventes, bid. , quando adduntur Ano Alleluja,
ibid. g. 4eccarrant Eerſes de Feſto, & alius
de Témpore, quis præfertur, ibid. 3. quando
dicitur Gloria tempore Paſſionie in Dominica,
ibi. 2. .
KReſponſoria, Hiſteria, idem 6*. t. quid. ibidi an-
ctor eorum, ibid. 2. um Gloria Patri à quo 6a.
myjſticaratio, ibid. z. nonum quando omirtti-
tur, 6g. 6. ande ſumuntur, ibid. z. de prim
Pponendis regnla, ibid. 5. de Alleluja en fine.
70. 10.
Reſponſorium cum tribus verſilus unicune. Sg.2
Aeſponſorium, Domine præveniſti, dwirur in
Feſtonovem Lectionum ſantti Felicis Nolani,
& ſantti Melchiadis, &c. 739:
Reſponſorium, Hæe eſt vera, quandodicendum.
140. 9,
Rex glorioſe Martyrum eur etiam in Ezſperis
dicatur. ibid. 12
B. Rochi primæ Eeſperæ in propria Eocleſia non

dicuntur, 2z. 3. Oficinm ubi recitavi poteſt. 6.

. 12. & 125. Iy.
Romaæ nullahareſishabuit evordium.
Roſarii Feſtum quo ritue

F 9. 1I
2 326. J

Rubricæ vox in Breviario quando, IF. 2. earune
diviſio, 1. z. mutatio, additio, detrablio, pro-
bibita. ibid. g-

G

IAbbatinum Ofſycium beata Mariz ande;
144.1. ritus, & alia ibid. 2. & ſeꝗ.
Salve Kegina, vide Antiphona ſinales.
Salutationis Angelicæ aubtores aö. Iennde in Ofß-
cio 4g9. 2. additir Orationi Dominicæ, ibid.
ecponitar a Kutilio Benzonio. ibid. y.
Salutationis Angelicæ ſignum quis decreverit,
97. n. 25. en adoratio potius quam oratio, ibid.
an genuftebtendumtempore Paſchali. ibid.
Sanéctorum Feſta cum Sacrifieio eolenda 134. I-
excedunt quotidie numerum quinque mihi-
am. ibid.

Sanltorum ſingnlorum Feſta, FPigiliæ, Octave

quando c&*bere, Sect. 7. teta. 10 7. & ſeqꝗ. ui
ritus, ibid. Offcia à auibus, ibid.
Sanbtorum veteris Teſtamenti quale Offcium.
65. 2.2.

Sandtus in quo differt à Beats. 6. 1
Spientiales libri a quo ſeripti. 103.
Sedendum quando n Choro. 9. y

Semiduplex» 1z. I., novem Leltienum, ſolemne,
idem ibicd. quid. ibid de quibus Sandtis ibid.2.
nuamern’ Semiduplicium „ ibicl. de non inſegni
reliquia. ibid. 3. de quibuſdam Sancti in Hiſ-
pania, ibid. 4 translatam ua ratione intra
Oälctavat, 22. 3. in aliis aſihbus. 25. 4
Septuagefinæ Oſzcium gr. I. deponitur Alleluja

ibid. 2. Lectio de Geneſi- ibid. 5
Sexageſimaæ ritas. ifbid. 6
Sextæ Horæ myſteria, & ordo- 43.2

itveſtri non fit Ollavn poſt recognitam Bre-
aärinm. 57. 9
Simplex unde, Is. n. quid, ibid. Oſicinm triups
Leltionum, ibid. ſon trium Reſponſoriorum,
ibid. Feſtorum aumerus centenarius, ibid.
2.3. alicubi arcidit, nunquam fieri de aliquo,
Feſto Simplici, 29. 5

Sixtus IIIl. anbtor Feſti & Petri ad Eincule-

42. l.

Ketet

ygin,

hum
en
nninmn.
Im,
Nate Vre
nunde
uusſ
114, 29
dentue/
ſena
un,
iunlumn in
OGglan k
icem oſa
Mermeſeeni
hnltlan /.
ſum bi
Oraum
lie⸗ guin
t bid ne⸗
lmng,
Hwerlend 4
.
1id ziffe
d Cneh
lilen Ron
45 erpeui

Aullen

nureßi

ledeehie

N

Meun on⸗

n rc E.

.
lalme 1

1)F. r

SS

Ad

alet.
alkil
iniet l
d,
ir Aurenent,
ncrtin inll
Chah. h
lende
Pungge ni⸗
60
ila, On
A

, Ofuun

6)
ſi
; ſnnm,
Guduba⸗.
Arznt i
Crdhn
Aritline
14
rer Aleli
a/
c
6
guim N
5
ſaiwn u
zarius,
n,
91

A VN

N

Index Rerum,

Sixtus IV- ampliavit Feſtum Conceptionis B.
Virginis oy. S. & Francçiſei, Ijl. Z. inſtiinit
Feſtum & Bonaventaræ, 121. 14. renovatnit
Feffum S. Joſeph. 112. 19. aſſit Oltavam O-
mnium Sanctorum izr. ⁶. & Præſentationis
B. Virginis, 136. 21
Sixtus F-reſervavit Papæ approbationem Lelti-
oenum de & . Patronis z3y.1t. inſtituit Feſta §.
Franciſci de Paula 113. 1. Petri Martzyris z.
II4. n. 29, Antonti Pataruuni, 118. 13. Bona-
ventura auti Doctois, 121. 14. reſtirait Feſta
SS. Zanvarii & ſociorum zg.19. Præſentatio-
nis B. Firginis, 136. 21. § S. Placidi & ſocio-
rum. 132.
Standum in Choro quando. 19. 4
S. Stephani Feftum ſecundeæ claſſis, &. n. 2. e-
jaſdem oſſa quando Romam delata, 1723.2
Snpercreſcentiaæ in Aa ventu. 5y. -
Symbolum peſtolorunz quid 61.1. quando com-
peofiätum, ibid. ande in Offcio, ibid. 2. additur
Orationi Dominica ad Horas à Damaſo, i-
bid. 2. quinquier dicitur, yo. 2. Auobus mo-
dis, ibid. totum in Miſſa elara voce, & magis
plenum,; ibid.
SGmbolum S Athanaßi quando ab es ſeriptam,
75. t. éinus uſus in Eoclehta, ibid. 2. qun Gloria
Patri, ibict. 2 quanadoomittituirin Dominicis;
ibid. 9. infra Oltavam Frinitatis non dicitur,
ibid. g. meliks recitatur à Rtantilur. 160. 7
Gymbolum Romanum, id eff, Apoſtolorum,
49. I. eponitur a Dominico Gravina. 49. 1.

¹ Aellarum de Occurrentia & Gnzcurren-
tia reformator quis. 21. 4

Tabule Eccleſaſticæ, vide Martyrologium.
Te Deum, eur in tertio MWiturno, 1o. n. 15. &
72. 1 an finis Watutini vel initium Landane,
go. à aultor, 7z. t. quando dicitur ibid. 2. 3.
Verſus, Sanctus, & 6. an fit unus. 26˖. 5.
Tegrimus Tegrimius landatur, 132. kK. publi-
cari curat Feſtnm S. Franciſti de pracepto.
Tertie Horæ mſteria, & ordo.
S. Zheclætria tormenta qua

45. 2
U1. 4

& Verborum.

5§. Thomæ Cantuarienße abrogata eſt Oftavs.
5.7. g.
Threni quid. 9 . 12
Titulur Eecleſie Parochialis non debet colebrari
eatra ſuam Eccleſiam. 75. 5
Titulus Eceleſsæ à Patreno difkert. 3. 1. Feſti
Tatio 56. y. Titulus quid, 142. 1. Paſterir,
ibid. . Endoxiæ, ibid. guis in Urbe Titulos

diviſit. ibid.
Tobiæ Hiſtoria à 700 ſeripta. 102. 7

Tranghiguratio Domini quando fabta in monteæ
293. 7. quando revelata ab Apoſt olis. 122. 6
Translatio Feſtoruns ua ratioke ſiat „ zb.
& ſeq.
S§. Trinitatis Officium unde ot. & ſeꝗ. ejaſaem
Oltava defenditur. ibid. 2
P.
V Ela, vide Titalus.
V Verbornm notula producendorum ſon cor-
ripienaorum m Breviario 163 & ſeq. in Mar-
virologio, 1y. & ſeq.
Verſusad Priman de Octava præfertur erſui
de tempore, ſi occurrant. 20. 5
Verſus quid, 6e. iein Matutino quid., ibid. 2. in
alus Oficii partibus, ibid. in Paſohate non
habentur in Horis, ibid. 3. additur Alleluja,
ibid. g. non tamen Verſibus Keſponſorioruns,
neque Precum, ibid. p

Veſperæ primæ nobiliores ſocundis 44t. 3. int egraæ

dantur Feſto majori, z27. 2. Sabbati ſfaucti
quales, & extra Chorum, 96. 26. ſolemnes
uo ritu cantandg. 161. £
Veſperæa unde, 44. 1I. Lucernatium, Lucerna-
ris hora, Duodecima dicuntur, ibid. primæ
Veſperæ initium Eeſti, ibid. 2. præconia Fz-
ſperarum ibid. 4. ordo, ibid. y. myſt eria, ibid.
wur idem Pſalmiin Eeſtis qui in Dominicis.
ibid. 6.
Vigilia cum jeinnis, & ſine Jejunio quet, & quæ
21. I. cur anticipetur in Sabbatho, ibid. 2. de
ea nihyl in Feſtis prima claſts, nezë in Eeriit
majoribus, ibid. gct. jejuninm anticipäari
quands poteſt, ibid. 3. addit Pius E. EHomilias
ORicio l'igiliæ. 22. f

P 52 E gilis

Index Rerum, & Verborum.

Pigilia cur nulla pridie S. Joannis Apoftoli, &
Janbtorum Philippi, & Iacobi 21.1
Bigiliæ Nativitatis Dowzini proprius ritus s:

eꝗ.
ylatu IIl inſtituit Offcium B. Mariæ, in Sab-
bato, 144. 1. juſſit quotidie dici Oficium
parvum ejuſclens. 14. 7
IUrhanus EI. aultor Fæſti . Agidis, 126. 7
Urbanus FI. decrevit Feſtum Viſitationis B. Ma-
riæ, 120. 2. V'ſperas Defunctorum in Feſto O-
mnium Sanctorum, 134. I. ſiſoquatur Domi-
nica, ut differantur. titbid. 2
VUrbanus EIIlI. inſtitnit Feſta &§5 Hyacinthi 1I25.
176. Philippi Nerit. 117. 26. Eliſabeth, 126. 5.
hatuit Euſtachii & ſociorum Oficium Semi-
duplex, 129. 26. tem Bibianæ Semiduplex:

o6. 2. Gatharins Senenſis S. emiduplex, 114.35.
juſſit conꝛmemorationem Patricii, I12. 2. Hen-
pici, 121. . Sephani Regis Hengarorum 2 7.
2. confirmavit Decreta ſaeræ Congregationis,
de non addendis perperam Oſiciis Sanctornm,
y. 9. didit Ballam de Breviario recognito,
14. y. conſecravit Eccleſiane ſantti Petri;
136. 150.
S. Urſulaæ ſocia quale habeat Oficinm. 133. 214
Ur, re, mi, fa, ſol, la, quis autor. 73.

2
Acharias Papa pracepit Offcium par-

vum B. Virginis Congregationi Caſſi-
genſi. 145. l.

F I N I K.

=

. R X
6, t6ss

—.ef10/

THEBSARUS

SACRORIM RITUIIM

E O

COMMENTARIA
7 N UBXN7CAAJ

BREVIARII ROMANI
Clementis VIII. & Urbani VIII.

Authoritate recogniti.
Authore Adm. Reverendo P. D.

BARTHOLOMXEO GAVANTO

Mediol. Præpoſito Provinciali Romano, Congregat.
Clericorum Regularium S. Pauli, & S. Romanæ Kituum
Congregationis Conſukore.

IN OUVBVS ORIOο CGT. Q RITVS

Cauſa hiſtoricæ, vel mſtica, ex Wajorum ingenio, Theoria
Praxis, Obligatio, & exqutſitus Eſus, additis opportunè omnibus
SD. Kituum Congregationis Decretis, quame breviſins explicantar.
EDITIO NOVIS SIMA A B AUTHORE RECOGNITA.
= variis in locis locupletata, & ab innumeris meadis ſumm
diligentiâ expurgata.

Appendices dabit Pagina ſequens : cum quatuor Indicibus: .

I. Setctionum & Capitum: II. Authorum. 111. Decretora,
I. Rerum & Venborum.

TOMUS SECUINDuS.

COLONI AD AGKIFPPI N ,

Sumptibus FRANCISCI METTERNICH Bibliopolæ.
AN N O M. D. C C. V.
Cum Gratia & Privilegio Saeræ Caſareæ Majeſtatis ſpeciali.

cn

20

15

10

15

ITTS

T 0 V

S

R

Balance Q

Focus

N

1.

K

J

H

G

F

E

D

C

A

16 17 18 19
VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset

15

14

3 4 5 6 7 8
Copyright 4/1999 VxXyMaster Gmb wwW.VXymaster. com

2

1