Gi234d_qt-1_2-2 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Thesaurus Sacrorum Rituum, Seu Commentaria In Rubricas Missalis Et Breviarii Romani Clementis VIII. & Urbani VIII. Gavanti, Bartolommeo õä N1245 11755284 021 UIIIIIIIIAIIIIUIIIIn TIHFESAHRuIS SACRORCM RITCUIIM. EDO COMMENTARIA JN KVUB KCO 1₰½ BREVIARII ROMXANI Clementis VIII. & Urbani VIII. Authoritate recogniti. Authore Adm. Reverendo P. D. BARTHOLOMSEZO GAVANTO Mediol. Præpoſito Provinciali Romano, Congregat. Clericorum Regularium S. Pauli, & S. Romanæ Kituum Congregationis Conſukorc. IN 9U BVS ORICO COIUSAOVE RITVS Cauſa hiſtorica, vel myſticæ, ex Maſorum ingenio, Theoria, Praxis, Obligatio, & exquiſitus Eſus, additis opportunè omnibus S. Kitnum Congregationiss Decretis, quam brevifime explicantar. EDITIO NOVISSIMA AB AUTHORE RECOGNITA ð variis in locis locupletata, & ab innumeris meadis ſumm diligentià expurgata. Appendices dabit Pagina ſequens: cum quatuor Indicibus: I. Sectionum & Capitum: II. Authorum. III. Decretoraw, I. Rerum & Verborum. TOMIS SECUNDIS. —— COLONI AGKRIPPFPIN AA, Sumptibus FRANCISCI METTERNICH Bibliopolæ. ANNO M. D. CC. V. Cum Gratia & Privilegio Saere Cæſareæg Majeftatis ſpeciali. APPENDICES Mο§ρà nomina dubiæ pronuntiationis ordine TJ alphabetico collecta. Ordo perpetuus Officij divini recitandi Concordia Martyrologii Romani cum Breviar. Rom. Vita & res geſtæ §. Pauli Apoſtoli. Qudd S. Bartholomæus Apoſtolus ſit idem ac Nathanal. Girs 76°7 Cor Elan Ludo Jonn. Bapti Michelh Partholom⸗ A 1 ortunatut Nicohaus Hieronym HIhron R. KKitunn robusyn Danholome Teremins Luc Wae Prorun. — 50 ment. ſcienter 1 n ut/ De. Aa — ni — lyr ine , hanadh INDEX EORIIM, Quorum operà recognitum fuit Breviarium Romanum Pii V. Zuſſs Clementis EIII. Eſar Baronius, Silvius Antonianus. Kobertus Bellarminus, S. R. E. Cardin. WLudovicus de Torres Archiepil. Montis-Regalis, poſtea Cardinalis Joan. Baptiſta Bandinus Canon. S, Petri de Urbe Secretacius. Michael Ghislerias Clericus Regularis. Bartholomæus Gavantus Mediol. Congreg. Cler, Regul. S, Pauk. uſſu Vrbani VIIIe Aoyi, Cajſetanus S. R. E. Card. Præſes. & Tegrimus Tegrimius Epiſcop. Aſſiſienſis S. Rituum Congregat. Secretarius. Fortunatus Scacchus Apoſt. Sacrarii Præfectus. Nicolaus Riccardius S. Palatii Magiſter, & S. Rituum Congregationis Conſultor. Hieronymus Lanuvius, utriuſque Signaturæ Referendariunus Hilarion Rancatus Mediol. Abbas S. Crucis in Jeruſ. S. lnquiſit Conſultox & Qualificator, & 8. Rituum Congreg. Conſultor. Jacobus Yulponius Congregationis Oratorii S. Philippi Nerii. Bartholomæus Gavantus S. Rituum Congreg. Conſultor. Terentius Alciatus Mediolanenſis Societatis eſu, S. Rituum Congreg. Conſultor. Lucas Wadingus Ordinis Min. Hiſtoricus, S. Officii Qugliſicator, & S. Congregat. Indicis Li- brorum. —.,.— DON JUILIuS CAVALCANUS CONGRIG. Clericor. Reg. S. Pauli Præpoſitus Generalis. C* Opus R. P. D. Burtholomai Gavanti Vißtatoris Generalis noſtræ Cong. cui titulus eſt, Com- mentaria in Rubricas Miſſalis, & Breviarii Romani, duo eiuſden, Congregationis eruditi, ac ſapientes Viri recognoverint, atque in lucem dari poſſe probaverint, poteſtatem facimus, nt in pu- blicam atilitatem typis mandetur, ſi & is, quibus id competit, ita placuerit. In quorum fidem, Gc. Dat. Mediolani in Collegio noſtro S. peſt. Pauli, & B arnabæ, die 24. Julii 1627. D. Julius Cavalcanus Præpoſitus Generalis. — Iinprimatur, ſi videbitur Reverendiſſimo P. Mag. Sac. Pal. Apoſt. ₰ A Epiſcopus Bellicaſtren. Viceſg. Inprimatur. Fr. Nicolaus Riccardus Sacri Pal. Apeſt. Mag. Ord. Præd- 2 AD — FSrETSr e n Ag S W, e E, , e BeS: SN SSE ; W r AA F.a F: a * X s: K as s * — A D CANDIDUIM LECTOREM. ARaewiarn Romant Leges & Rubricas, neminem adbuc 61 legi, quipleno explicaverit: nonnullas attigit in ſuo Cæ- 1 rimoniali Hiſpano Petrus Rutz,; ſed carum aliquot in prima recognitione Breviarti merito mutatis, redänus eſt feré I Rm inutilis ejus dem laudabiliz labor antiquiores alii, gui de Horis 1 Deſan Canonicis ſoripſerunt, quam pauciſſimas ſaent berſecuti; earum dn formam cum Gauſis myſticiz indicarunt; pratered nihil. Pluri- 4 1 44 maæ polt Concilium Tridentinum addita futrint Kubricæ, Juua Een Commentari egent, & Notis. Poſt horun Commentariorum n Editionem primam, ſeripſit in easdem Breviarii Rubricas W Penen Thomas Alvarez, Luſitanus non contemnendum Opuſcilum; Neam in quo tamen abundat ille ſapins in ſenſit ſito prater legitimum 1 kn Rubricarum ſenſum, quem in Urbana Breviarii recoznitione 1beloo diligentias examinaveére Delegatt; & ſuts locis ſignifcabo. Iaq;, Mr collegi in hoc altero lolumine Rubricas omnes, quæ ad Horas nde Canonicas attinent; demonſtrata, ut in priori Volumine, cu- 81C7 jusque ritus Origine, Cauſa, Obligatione, Praxi é; Uſu pro. ky. Prio, de Matorum auctorittate: Decretisque ſacræ Rituum Con- Een D gregationis ritè & opportun additis: diverſa tamen methodod 1 D ſuperiori Volumine; non textui Rubricarum mordicus inharens; U dehlee ſed ea omnia, qua ad Breviarium attinere, ſeu in Breviario 1 Cue contineri videbantur, in decem Seckiones, 6s& centum Capita di- C videns; quibus non modö anierſa. Eccleſiæ, cui labor meus de- ec ſervire potiſſimum debet, verum otiam particularibus Eccleſcis, nl in in, qua earum ſunt propria, fiat abunde ſatis. Moneo Lecto- 1 Necde rem, quod pro dignoſcenda horum qitoque Ritaum antiquita- 1 deni te, recurrendum erit ad primos prioris Voluminis Indices Mim proprios autem Aabunt Indices Pproximaæ &g ultimæ, quas ſequun- 1 Nd tur paginaæ; Vale, & Auctorem ſalutis ora pro ſalute auktoris. Iey INDEX MeO 3 D M. Ac 0 4 fuot Hon larun Plur. 1,gu oru Gra mu jone .lg Horat ,(. r. 1CN. ohs in, Ni, i 4. urdr. . in lki. uts⸗ er unr. erie EX Bre e e2 63 E 3e ee 6 32 K Ge — EEEE SECTIONM TOMI. 8 ECTIOPRIMA. De Horis Canonicis in genere. Cap. I. E nomine Officii & Horarum Ca- nohicarum. . II. De origine Officii divini. 2 III. De par tibus divini Officii, & Horarnm Ca- nonicarum. ibid. IV. De obligatione Officii divini. 3 V. De defectibus in Ofhcio divino contin- gentibus. ibid. Tit. I. De omiſſione. 4 2. De mutatione Ofhcii divini. J 3. De intentione Ofpeii divmi. 6 4. De attentione Ofhcii divini. ibid. 5. De prolatione Ofhicii divini. 7 6. De tempore Ofhicii divini. abid. 7. De loco Ocii divini. 5„ 8. De ordine Ofhcii divini. ebid. 9. De interruptione Ofſicii divini. 9 Cap. VI. De pœnis circa Officium divinum. :/6 SECTIO SECUNLDA. De Praæludiis Breviarii Komani. Cap. I. E tirulo Breviarii Romani. 11 I.. De Bulla Pii V. & de uſu Brevia- ri Romani. ibid. III. De Bullis Clementis VIII. & Urbani VIII. 1 IV. De Computo Eccleſiaſtico, ibid. V. De Calendario. „ SSEC(ſIIOTERTI A De KRubricis. Cap. I. E Rubricis generalibus Horarum Canonitxarum. „ I. De duplici Ofncio. 16 III. De Semidaplici. 727 IV. De Simplici. 15 V. De Dominica. ibid. VI. De Feria. 27 VII. De Vigilia. ibid. VIII. De Octava. 22 Srede 3 g eg g ege gr ze gtzeis d e eee eee ET CAPITUM S8 ECIND I. IX. De Concurrentia Ofhcii. 26 X. De Occurrentia Officii divini, ſeu de Trans- latione Feſtorum. 25 XI. De Commemorationibus. 30 XII. De Patrono loci, & Titulo Ecclefiæ. 34 Decretum ſuper electione Sanétorum in Patronos, à S. Rituum Congreg. de ordine S. D. N. Urbani VIII. emana- tum die 2. Martii, 1650. 5 S$ECaTI O QLHARTA. De proprio ritu ſingularum Hora- rum Canonicarum. Cap. I. E Matut ino. 535 II. De Laudibus. 40 III. De Prima. 71 IV. De Horis, Tertia, Sexta & Nona. 43 V. De Velſpecris. 44 VI. De Completorio. 4 SECTIO QUINT A. De partium, boc eſt, Horarum partibus. Cap. I. E Oratione Dominica 47 II. De Salutatione Angelica. 45 III. De Symbolo Apoſtolorum. 49 IV. De initio Horarum. 70 V. De Invitatorio. 71 VI. De Hymnis. ibid. VII. De Amtiphonis. 37 VIII. De Pfalmis. 75 IX. De Canticis. 65 X. De Verlſibus. 62 XI. DeAbſolutionibus & Benedictionibus. 69 XII. De Lectionibus. 63 XIII. De Reſponſoriis. 65 XIV. De Reſponſoriis brevibus Horarum. 70 XV. De Capitulis. ibid. XVI. De Oratione. 72 XVII. De Precibus & Confeſſione. XVIII. De Commemorationibus & Suffragiis Sanctorum communibus. 72½ X3 XK. De Index Sectionum 6 Capitum. XIX. De Hymno 7 Deum. 77 XX. De Symbolo S. Athanaſii. 75 XXI. De Martyrologio. bid. XXII. De fine Oſſicii & Antiphonis finalibus B. Mariæ. 50 S E C T I O SEXTIA De Proprio de Tempore. Cap. I. E Adventu. 52 I. De Antiphonis majoribus Ad- ventũs. 54 III. De Dominica quarta Adventũs. Ss IV. De Vigilia Nativitatis Domini. ibid. V. De Natali Domini. 5é6 VI. De PFeſtis infrà Octavam Nativitatis Do- mini. V 57 VII. De Epiphania Domini. 55 VIII. De Dominica poſt Octav. Epiphaniæ. 90 NX. De Septuageſima & Dominicis ſeqq. 97 X. De Peria quarta Cinerum. 92 XI. De Dominicis Quadrageſimęæ. sbid. XII. De Dominica Paſſionis. 935 XIII. De Dominica Palmarum & Hebdoma- da rajore. 94 XIV. De Paſchate & ejusdem Octava. 97 XV. De Tempore Palchali. 95⁵ XVI. De Litaniis majoribus & minoribus. 99 XVII. De Feſto Aſcenſionis Domini. ibid. XVIII. De Pentecoſte. 100 XIX. De Dominica Trinitatis. 107 XX. De Feſto Corporis Chriſti. 102 XXI. De Dominicis poſt Pentecoſten. ibid. S E CTIO SEPDTIMA De Proprio Santtorum. Cap.I. D' Vigilus, Feſtis & Octavis Sancto- V rum. J0 II. De Feſtis Sanctorum menſe Dec. 1706 II. De Feſtis Sanctorum menſe Jag. 705 De Feſtis Sanctorum menſe Febr. 10 IV. V. De Feſtis Sanctorum menſe Mart. 12 VI. De Feſtis Sanctorum menſe Aprili. u3 VII. De Feſtis Sanctorum menſe Majo. 14 VIII. De Feſtis Sanctorum menſe Junio. 17 IX. De Feſtis Sanctorum menſe Julio. 126 X. De Feſtis Sanctorum menſe Aug. 1ze XI. De Feſtis Sanctorum menſe Sept. 125 XII. De Feſtis Sanctorum menſe Octob. 130 XIII. De Feſtis Sanctorum menſe Nov. 1s SECTIO OCTAVA De Communi Sanbtoram. Cap. I. E Communi Apoſtolorum. 13 II. De Communi Martyrum. 129 IIf. De Lommuni Confeſſorum. 141 IV. De Communi Virginum & non Virgi⸗ V. De Communi Dedicationis Eccleſiæ. 142 VI. De Ofſcio B. Mariæ in Sabbato. 144 S E CIIONONA De Appendicibus Breviarii. Cap.lI. E Ofſcio parvo B. Virginis Mariæ. 145. II. De Officio Defunctorum. 147 III. De Plalmis Gradualibus. 2 IV. De bPſalmis Pœnitentialibus. v35 V. De Ordine Commendationis animæ. 15/ VI. De Benedifstione menſæ & Itinerario Clericorum. 56 SsS E C TI O DECIMA De Caærimoniis ad Ebras Canoni- cas adbibendis. Cap. I. 2 Cærimoniis in privata Horarũ Canonicarum recitatione. 114 I. De Cærimoniis Horarum Canonicarum in Choro recitandarum. Iy III. De Cærimoniis Horarum Canonicarum in Choro ſolemnius recitandarum. 760 Notula Verborum in Breviario producendo- rum, vel corripiendorum. 16 Martyrologii nomina dubiæ pronuntiationis ordine Alphabetico. 165 Ordo perpetuus recitandi divini Officii. 7 Concordia Martyrologii Romani cum Brevia- rio Romano. 264 Placitum Hieronymi Onuphrii de Horis Cano- nicis: An mutatio Ofſicii fit lethalis, aut ve- nialis. 266 De S. Paulo Apoſtolo Hiſtoria. 276 De S. Bartholomæo Apoſtolo quæſtio, An ſit idem, qui Nathanael. 2754 INDEX 00, N rutire,1 lent ree iitu, heett (or. (leni eis e Uyluneede letmn, 4 Norem eße ſepſcchen uſpler ſen Nl dial nnte, operih 4. . 7 N dee n Od Nor i 4 rum. Um. .4 Ecclehe,4 blo. ie N4 ris. giniſMrn 1 nisadime, & liineuin IM4 mndr⸗ inri iun citnione Canohlemn n. 1 Canonim Tanaumne grocker 1 Onuntimuus 16 0ei. cum been 6 Horsr etlaligaut 4 rſtio 1. 1 N — 1602. DE CRETORVM SACRÆ RITuIUIM CONGREGATIONIS, ad Breviarii Romani perfectiorem uſum, ordine temporum ſervato. 1 Onſecraton Eccleſiæ poteſt in altu conſecrationis ſtatuere aliam diem pro anniverſeria ejuſdem conſe- tratione, I9. Febr. 1585. pag. 1 43. n. 4. 2 Qui ſunt de gremio alicujus Eccleſiæ, debent recitare Officium quod in choro di- eitun, lieet merentur alibi, 8. Septemb. . „. f. 3 Clerici, licet adferipti alicui Eccleſiæ, non tamen obligati Chors, non tenentur Ofßcia recitare, quæ in Choro propria di- cuntun eadem die. ibid. n. 5. 4 De Sanlto, ecujus Reliquia inſignis babetur, fieri poteſt Ooffcium Daplex; 23. Novemb. 1602. pag. 17. n. 10. 5Veſperæ Defuncétoram pro prima die menſis dicuntur poſt Veſperas; etiam De minicaæ ſeu Feſti; ſiaccidat. 23 Maji 1602. JYI. Z. 154 6 Pſalmi Eraduales & Pænitentiales dicnntur licitè: ubi eſt conſuetudo, pridie Veſperi Fer. 4. & 6. 2. Auguſti 160;. I5. n. 6. 7 Non eſt relinquendum Officium bre- viarii pro Oſfcio devotionis, 29. No. vemb. 1603. pag. 5I. n. 1. 8 Dedicationis Feſtum extra actum e. juſdem non poteſt mutari ab Epiſcopa: 16. Oct. 1604. I437. n. 4. 9 Si accidat Dedicatio in Nativitate B. Virginis, fiat de ea, Miſſæ duæ cantenturn; & infra Ocz. fiat de digniori, eedé die ibid. 10 Epiſcopus Regularis debet recitare Officium juxta ritum ſuæ Diæceſis, nen Regula. II. Junii 1605. yag. J. n. 2. 11 Cappellani Epiſcopi ſe conformare debent cum eo, eodem die. ibid. n. 3. 12 Feſtum fatroni loci eelebratur ſine Octa va à Regularibus. ibid. n. 6. 1 Non poteſt Epiſcopus extendere Of- ficium a civitate ad Diæceſim. 16. Januarii 1607. pag. . n. 11. 14 Officium par vum B. Virginis debet dici etiam in Dominicis, ſi aderat conſue- zudo. 2. Sept. 1607. pag. 146. nu. 6, etiam mutato Breviario, 2. Jan 1627. ibid. 15 AMMatatinum Defunctorum in die Commemorationis omnium ſideliunm De- functo- Index Decretorum. funtterum recitandam eſt manb. 1. Sept. 1607. IFI. n. 16. & 13 ⁶. 16 Feſtum S. Caroli in Provincia Me.- diolanenſi celebrari poteft riiu Duplici. 20. Novemb 1610. ibid. 4: 17 Feſtum & Officium S. Conradi Pla- centiæ, & Nettinæ in Sicilia conceſſa ſunt die 19 Mali 16 14. & Ordini ſanctt Fran- ciſci, I3. Sept. 1625.— Irr 1S Nomine Feſti intelligitur etiam Do- minica. I2. Martii 16138. Vjr. I. 19 Dedicatio Eccleliæ Cathedralks habet octavam in civitaie tantüum. 2. Maji 1619. 197. Rn. F. 20 Commemoratio de Cruce erdinaria ſuffcit in Eccleſits diratis in honorem ſan. Ctæ Crucis pro commemoratione Tituli Ec- cleſiæ. 30. Marrtii 16 21. 75. B. 7. 21 Feſtum S. Ioſeph eſt de præcepto ubi que, 8. Maſi 16?21. 112. n. 9. 22 Feſtum S. Franciſci eſt abiq de præ- cepto: die ʒ. Januatii 1622. 132. u. g. 23 Feſtum S. Annæ eſt de pracepto ubi- que. 23. April. 1622. 122. n. 26. 24 Veſperæ in Sabbato ante Pominicam privilegiatam, in qua occurrit dies Octa- va, dicuntur de Feria. 9. Novemb. 1622. 24. n. 13. 25 In fine Completerii Purificationis B. Virginis dicitur Ave Regina. 27. Julii 1624. Fr. n. Se 26 Symbolum S5. Athanaſti laudabilius recitatun ſtando in Choro 23. Dec. 1624. 160. n. 7. 27 Officium parvum B. V' irginis in Cho vo tempore Paſchali dicitur ſine addito Al- leluja 28. Mart. 16 26. I7. n. II. 28 Litaniæ majores, ſi occurrant in die paſchatis, tranéferuntur in Feriam terti- am, die 25. Sept. 1627: IIz. n. 25. 29 Offitium Stigmatumz s. Pranciſci pro Clero eſt ſemiduple v. 2. Oct. 16 27 rzf. n. r-. 30 Feſtum Angelorum Cuſtedam eſt Du- lex minus. eadem die. 131. 31 Decreta de Offciis approbatis de præ- cegto, &S. Bibianæ, Calimiri, loachim, Ca- tharinæ senenſis, Norberti, Hacinthi, Lu. doviri, Buſtat hit & Soc. Branonis, Brigit- 1æ, & c vide in Sect. 7. ſuis locis propriis. 322 Decreta de Officiis ad libitum S§S. Philippi Nerii, Eliſabeth, Stigmatum ſan. cCti Franciſet, Angelorum Cuſtodum, §. Caroli: & quomodo nunc de præcepto, vi- de ibidem. G & Nen petuerunt, neque poſſant Ordi narii adaere Ofkria Sanéctorum proprits Calendariis. S8. Aprilis 1628. 15. n⸗ F. 34 Offitia non approbata damnantar. eadem die. . r. n. g. 3 Oſficium Defunctorum dici porteſt in diebus exceptis à Breviario pro implen- da volantate Teſtatorum. I2. Junii 1628. 1I50. n. 10. 35 Solemniter conſueviſſe fieri Officium, ſignificat Feſtum populi, aut cleri, tum ap- paratu. 28. Auguſti 1628. 13. n. 25. 37 De Sancto canonizate nen poteſt fie- ri offiium ſine novo Decrete Congrega- tionis extra propriam Bccleſiam. 9. De- cembris 62S. I4. n. 30. 35 Maniales ne dicant in Confiteor tibi Miter, vobis Soerores; ſed ut in Breviario 18. Augulti 1859. 75. n. 12. 39 Offii ium & M ſſa beati Rochi conce- ditur tantum in Eccleſiis ejusdem 26. No- vembris 1629. I25. n. 75. g De electione Sanctorum in Patronos locorum decretum eſt 23. Martii 1630. 35. n. 2. 11 Non poſſant addi nomina Santterum Litaniis, neque Patronorum. 22. Martii 16;1. I14. n. Io. COM- — 7 le un De. bet 4 e e. bechin, i. cithi l. onis Drt. — is Moprit lbiunn l mulum n Foden, ratelt, ſint 0r unm jymi jle hih. dunpalti, 1 ii igtn n inyr 1 ,ni 6 riſim, ler unt 5 nun zul,t 10 Coee im. 9. D- N.1 Curfun 6 in Breuiy . ,11 oehi ANC Nmni6 N .M Nin 1 rtiüi C,0, 4 Siniimmn 22. Mu INf,NN MRUDWd .A. C)esk- COMMENTARIA IN RIBRICASJ BREVIARII ROMANI. SECTIO PRIM A. De Horis Canonicis in genere. E D pleniorem de Horis Canonicis tractationem, S . „ð ,3 Aprænotanda putavimus ea breviſſimè, quæ Theo- logi, Canoniſtæ, & Summiſtæ de Horis iiſdem S Qdocuere, hoc eſt de Nomine, Origine, Nume- ro, Obligatione, Defectibus, & ponis ad Officium divi- num pertinentibus. SECTIONIS PRIMÆ CAPITA SEX. 1De nomine Officii, & Horarum Canonica- rum. 2 De origine Oficii divini. 3 De partibus divini Offcii, & Horarum nu- mero. De obligatione Offcii divini. SLe defæctibus in Oßcio divino contingenti- bus. Tit. 1. De omiſſione Divini Oſcii. 2 De mutatione Ofcii divini. 3 De intentione divini Offcii. 4 De attentione divini Oficii. 5De prolatione divini Ofcii. 6 De tempore Offci divini. 7 De loco divini Oficii. 8 De ordine divini Oſicii. 9 De interruptione divini Oficii. 6 De pœnis circa divinum ORicium. ZJem. II. De nomine Oſpci, & Hora- rum Canonicarum. CAPUI I. 1 Eficium eſt quaſi efficium, ſeundum Hieron. in lib. de Oficiis; unicuique e- nim convenit ſuum efficere officium: vel ſecua- dum Idoruns, ut quiſque illa agat, quæ nulli officiant: velſecundum eundem: eſt proprius, congruus actus cujuſq; perſonæ ſecundum mo- res civitatis, vel inſtitutæ Profeſſionis. Divinum dicitur, quia eſt proprius actus corum, qui Deo ſunt dicai. . 2 Fhræ dictæ ſunt, velab orando: nam hora idem videtur eſſe, ac ora, cum aſpiratione, Deum. vel melius: quia definitis horis ex inſtituto Eccle- ſiæ recitantur. Azor. part. 1. lib. 1io. cap. I. quæft. 1. Cano- 2 Comment. in Rubr. Breviarii Sect. lI. Cap. 2. & 3. . Canogicg appellantur, id eſt Regulares, quia 2 P . ₰. . juxta Regulam Pecleſiaſticam. Alii dixerunt;, quia Canonicorum Choro addictorum ſunt preces, Axor, ubi ſupra. Alii, quia Cano- nicum, & Eccleſiaſticum ſunt idem, quod pro- dem, 4 bat bteph. Durand. lib. 3. de Ritib. C.1I. 4 Horæ Canonicæ dicebantur Curſus à 5. Germano Pariſienſi Epiſcopo, ut in ejuſdem vita c. 61. & 789. ſcribit Fortunatus Pictavorum Epi- ſcopus, contemperaneus ejnſdem, apud ur. Zom. 3. De origine Oſcii Diwvini. CALPUT II. 1 Poſtoli ab Hebræis accepeêre horas oran- di: & hora Tertia erant orantes in Pen- tecoſte, Act. 2 Hora Sexta Petrus orabat, Act. 1o. Ad horam Nonam aſcenderunt in Templum Petrus, & Joannes, Act. 3. Media nocte ora- bant Paulus, & Silas, Act. 16. quare ealdem hoe- as præſcripfſere fidelibus, ex Clem. lib. 5. conſtit. cap. 40. Non ergo Pelagius I. ut ait Maurolyens in Martyrolog. 27. Augnſti. neque Palagius II. ut voluit Polpdor. Virgil. Iib.6. de lvent. rerum cap. 2. neque Damaſus, ex Pontificali cap. 39. in zias Lita, dicendi ſunt Auctores; ſed ii velfor- mulas Ofhcii Decretis firmaverunt, vel ritus am- lincaverunt. 2. Certè Gelaſius I. & duo GregorüiI. & VII. formulæ Oſhcii, qua nunc utimur, dicuntur Conſtitutores & Reformatores à Pio V. in Bulla ſua initio Breviarii edita, & non alii. 3 Prætereà certum eſt, non eodem tempore Horas omnes inſtitutas fuiſſe. Nam Primam & Completorium ultimèò fuiſſe additas, docet Ka- dulph. Tungrenſis Prop. Iz. & nos dicemus, cùm de ſingulis Horis agemus Sebëtoe qnarta. De bPartibus Divini Oſci, & Horarum numero. CAPUT III. 1 OEptem horæ ſunt, & octo, de quibus for- A t& mandatum accipis, ut des illis partem, Eccli 7. Communior eſt opinio, ſeptem eſſe, Matutinum, Primam, Tertiam, Sextam, No- nam, Veſperas, & Completorium, ita in Con- cil. Cabilon. Il. Can. 9. juxta illud Pſalm. is. Septies in die laudem dixi tibi. fuss Axor. cap. 1. 7. 2. 2 Qui volunt efſe octo, dividunt Laudes à Matutino, & deducunt ab Eſdral. =. cap. 9. Qui quater in nocte, & quater in die juſſit laudare Deum, lege Navar. de Orat. c. 3. 3 Romæ nullum fuit interſtitium inter Ma- tutinum, & Laudes, ut teſtatur Amal. in prolog. de Ord. Antiphonaris. 4 Ordo Horarum patet ex cit. Concil. Cabi- lon. quamvis Rabanus lib. 2. de Iaſtit. Cler- cap.3. eaſdem mumeret, incipiens à Laudibus, quas vocat Matutinas preces, & eas terminet in no- cturnas Vigilias: ſed hæ certe, hoc ordine poſi- to, ſpectarent potius ad ſequentem quàm ad præcedentem diem. 5Non caret myſteriis hic numerus Horarum ſeptenarius: & primè teſpectu creationis, ut a- amus Deo gratias pro rebus creatis in ſeptem diebus, ita Caſſianus de Inſtit. Mon. lIib. 3. cap. 5. Secundè, Redemptionis noſtræ myſteria his Horis operata fuête: nam media nocte natus eſt Chriſtus, & reſurrexit. Hora prima ductus ad Pilatum. Tertia linguis judæorum in crucem a- ctus, flagellis cæſus, ſpimis coronatus. Sexta ve- rè cruci affixus. Nona expiravit, & ad inferos deſcendit. Veſpertina de cruce depoſitus eſt 3 cadem hora cœnavit, pedes lavit, Euchariſtiam confecit. Hora Completorii oravit in horto. Tertiò reſpectu noſtri, Septies in die cadit juſtus, Proverb. 24. & nos ſepties orando reſurgimus. Quartò, numerus univerſitatis eſt ſeptenarius, ex ſanlcto Gregorio Fapa, & in multis à ſanctis Patribus commendatur. Quntò, ſeptem afſu- mit dæmon nequiores ſpiritus contra nos, quæ ratio eſt Mich. Timothei in Speg. ordinand. 3. Par. ITract. 6. cap. 4. ubi & addit ſextam cauſam, ad ſeptiformem ſancti Spiritus gratiam obrinen- dam. Denique ſeptem fuere partes Orationis Dominicæ à Chriſto traditæ. 6 Adhuc in unaquaque hora ſeptem vel octo J particulæ tcnl Ofee. I, Pa tumb. tem, (antica urpro legudbe Ne. N Mniore I irunun 1sVI. G dho ute Cu. Celtos lecin Viatio le landlas Loceſn Keſtoo .l.27. bin Mnar. Kr. . Uar. in m Cpienn Eelere lun netee⸗ bennt 4 va. 1 Uins No D eptemel, eNtam, No. ita in C. 1 laln, Ar e1 Uune Landes ucit kude um imer Mr. alein Pri CncilC. Pir Cer; uchbi, gu rihinetinde corne e tem quimt etus Horun eationis, Ur atbin kepen . 6. 30 3 e iſteln ii noceumnc maCANN lin crucen Atus. Fetlſe⸗ &ad ilens Epolane Euchurſtinm rir in bond Becaltiitn Poreinginm ſepemtin Ules intn ſeten A ta n crinut; gtainNI Gamobri- tes Oruimn tenve ungn De origine, partibus &G obligatione Oſßpcii divini. particulæ numerantur à Ruper. l. 2. de divinis Ofſic. c. ö6. hoc eſt, Deus in adjutorium, Hym- nus, Pſalmi: Antiphona, Capitulum, Reſpon- ſorium breve, Oratio completiva: in laudibus autem, Veſperis, & Completorio, adduntur Cantica Evangelica; quia, iwuit Ruper. canun- tur pro Octava, & ſpectant ad beatitudinem, de quibus & nos diſſeremus infra, Sect. 4. De obligatione Offcii divini. CAPUT IV. 1 On eſſe Juris divini Officium divinum, 1 ſed tantum jJuris eſſe Canonici, com- munior eſt opinio. Vide Axor c. 1. 4. ultima. 2 lad autem hodie eſt legitimum Oihcium divinum, quod Pii V. juſſu eſt editum, Clemen- tis VIII. & Urbani VIII. auctoritate recognitum: & ad hoc tenentur, quicumque tenentur reci- tare Canonicas Horas, exceptis iis, qui ante du- centos annos aliâ uſi ſunt Officii divini formulàâ. Hæc in Bulla Pi E. plura inferius, ubi de Bre- viario Romano, Sect. 2. 0ap. 2. 3 Tenentur autem ad Horas Canonicas reci- tandas primd Beneficiati, qui titulum habent Eccleſiaſtici beneficii, ſive ſit beneficium tenue, & eſt communior opinio Navar de Orat. cap. 7. n. 27. ſive ſit præſtimonium, idem cap. 21. R. 9. & Pius V. in Bulla; ſive ſit commendatum, Muvar c. 20. n.76. ſive ſit manuale, vel amovibile, Asor. c. 4. quæſt. 2. ſive injuſtè collatum, Na- var. in Miſcel. 5. de Orat. ad finem. ſive non- dum percipiantur fructus, cum ſpe tamen per- cipiendi, dem cap. 7. num. 30. ſive fructus ſint reſervati alteri, Azor. c. 4. 4. F. ſive nunquam ſint percipiendi de conſenſu, vel ob culpam be- neficiarli. Azor. ibidem, ſive titulum tantum ha- beant cum ſuffragio in Capitulo, idem ibidem. Non tenetur Coadjutor ut Coadjutor, Næ- var. c. 20. u.12. neꝗ; Penſionarius, idem c.7. n. 25. 5y Porròè incipit in prædictis obligatio-à die poſſeſſionis adeptæ (quam debent procurare ci- rius, ne cum culpa differatur) ex conſuetudine Romanæ Curiæ, tectante Pariſ. l.1. de Reſig. be- nef. .9. .. imo ab hora, quæ reſpondet horæ, „* „ in qua poſſeſſio capta eſt. Bonacin. loco woox ct tando punct. g. n. 10. 6 Qui plura habet beneficia, ad unum Ofi- cium recitandum eſt tantummodè obligatus, Palud. 2. diſtinlk. 25. 7. F. quämn ſoquuntur alit apud Bonac. diſp. de Hor. Canontc. 1. 4. 2. panct. t. n. 27., qiñ addit n. 26. eum, qui duo habet Bene- ficia, alterum juſtè, injuſtè alterum, teneri ad re- citanda duo Officia. Vide ibi optimam cauſam. 7 Initiati ſacxis Ordinibus tenentur ad horas Canonicas ex præcepto S. Gregorii Papæ, ut do- cet Cornel. & ultingius Toönz.I. Biblioth. Eccleſ. par. t. Cap. 2 ½. ubi citat in hanc hiſtoriam de S. Gregorii præcepto Hermanum Gigantem in Flore temporum. Præcipitur iiſdem in Concil. Baſilienſi, c. Qualiter. at ex ſola conſuetudine eos obligari vult Naævar. c. 7. n. 2. 8 Si cenſuris innodati ſint, adhue tenentur. Silveſt. v. Hora q. 3. 9 Incipit autem eorum obligatio ſtatim ac or- dinati ſunt Subdiaconi, ſcilicet ad eam Horam, quæ in Choro tunc temporis dicenda eſſet, Acor l. o. c. 13. 4. 17. quod ſi anticipent recitando Ho- ras antequam initientur, adhuc iterum debent eaſdem recitare, Bonac. log. cit. part. 5. a. 11. 10 Regulares quoque profeſſi, tam mares quam fœminæ, Choro addicti tenentur ad Ho- ras Canonicas recitandas, Mavar. 6. . num. 21. ex conſuetudine ubique recepta, ait Cajet. v. Horæ. ſi vero ejiciantur per ſententiam, aut ad triremes compellantur, non tenentur, Sot. lib. Io. de Zuſt. q. j. art. 3. quem ſequitur Bonac. diſp. I.q. 2. punct. 2. u. 7. niſi ſint in Ordine ſacro, ibid. Volunt autem hujuſmodi reos teneri Navarr. c. 7. n. 20. Aor. c. 6.q. 7. & alii, quibus conſentio. II Incipit in his obligatio ab hora, qua profeſ- ſionem votorum ſolemnem emiſerunt, ut in ſi- milibus dictum eſt ſupra namero j. & 9. De defectibus in Ofcio dizdino contingentibus. CAPUT V. 1 Evocari poſſunt defectus omnes in hac materia ad novem Titulos, nempe omilſ- AXAX2 ſionem. . „ ſionem, mutationem, intentionem, attentio- nem, prolationem, tempus, locum, ordinem Horarum, & interruptionem, de quibus hoc loco breviſſimè, & quaſi per Aphoriſinos. Fu- Kus ad hæc ſtimulos addit, hoc eſt rationes, & argumenta ad perfectum Hymnodiæ uſur A- nacletus Siccus, noſtræ Congregationis, in libro edito de Ecclefiaſtica Hymnodia, cantantibus in Choro valde ntili, & propè neceſſario. TIT. I. 2 Uotidiana recitandi Ofhcii divini obli- gatio cœpit anno Domini 540. eX Sige- berto in Chronicis. Quare, qui totum officium unius diei omittit, etiam abſque contemptu, ſi- ne juſta cauſa, per ſolam negligentiam, peccat lethaliter, Navarr. c.. nu. . & eſt communis, unumque peccatum eſtꝭ ſed gravius eſt, ſi unicâ voluntate omiſit totum, ibidem n. 6. at in Sub- diacono & beneficiario ſimul, eſt duplex pecca- tum, ob duas obligationes, Ordinis & Beneficii, quod & in ſequentibus nota, Doctores apud Bo- nac. in loc. cit. q. 7. punct. 1. num. 4. non autem ſi plura habeat beneficia, ut diximus ſupra c. 4. num. 6. 3 Ildem dic de eo qui omittit Horam inte- gram, Navarr. loc. Cit. n. 1. 4 Idem de eo, qui omittit Horæ partem no- tabilem, Navarr. n. 44. quam idem eæx & An- tonino docet eſſe tertiam horæ partem, ibidem. Alii putant medietatem horæ parvæ, apad Bo- nac. loc. cit. n. 2. cenſet Zo. Petrus Moneta voſtri Ordiniss, de Diſtribut. part. 2. q. 3. nu. 33. deci- mam partem eſſe notabilem. Placet mitior Leſſti & Bonac. ſententia, horam parvam integram tantum eſſe materiam peccati mortalis, & infra eam eſſe ita modicam quamcumque partem, ut Eccleſia non credatur ob eam facere velle reos ignis æterni. S 5 Qui omittit Officium in primis ſex menſi bus ab adepta poſſeſſione beneficii, licet non a- mittat fructus, peccat tamen, Pius V. in Bulls apertè, Ex proximo Lateranenhi. 4 4 Comment. in Rubr. Brev. S. ct. . Cap. F. Tu. 1. 6⁶ Excuſatur primo ob infirmitatem corporis judicio Medici: Navarr. cap. 27. nu. 16. & ſi res eſt adhuc dubia, accedat aſſenſus Superioris, Sot. lib. 1o. de Ouftit. .3. Neque tunc tenetur au- dire alium recitantem, Navarr. cap. tI. n.6. quod intellige de impotentia ad totum Ofſhcium, vel ad majorem partem ejuſdem: in quibus caſibus ad nihil tenetur: ſi verò poteſt recitare majorem partem, vel æqualem, excuſatur tantum à minori velæquah, quam non poteſt: Sanchex in Decal. Töm. I. I. I. 6. I9. nu. 2. Secundo, cœcus excuſa- tur, ſi cum ſocio non poteſt recitare, quem non habet, Navarr. nu. 13. quod ſi bonam partem memoria teneat, eam recitet, n. 1y. Tertiò infir- mus, qui non facilè ſocium habet, quo cum poſa ſit ſine ſui præjudicio recitare, n. 19. id. NMaævarr. Quartò, gravis occupatio excuſat, quæ omitti nequit, neque differri ſine aliorum offenſione, & ea eſt ad longum tempus, ut deſit tempus ad recitandum, Navarr. n. 34. Quintè, juſta occu- patio in Choro quærendi Pſalmos aliis, incen- ſandi, &c. & Antonin. part. i. tit. 9. C. 12. §. 5. cum Navarr. c. II. n. 36. Sextèò, non excuſat au- tem peregrinatio ſuſcepta legitimè, Navarr. n. 33. neque ſtudium literarum; etiamſi per ſub- ſtitutum ſerviatur Eccleſiæ, idem. nu. 31. Septi- mo, ob carentiam Breviarii, etiam ex culpa, à qua non excuſatur, tamen ab Ofpcio excuſatur: Axor. c. 13. q. 16. An verò à toto, vel à parte ex- cuſetur, eadem dicito quæ ſupra de infirmo, & cæco. Octavè, ignorantia regularum Officii ex- cuſat, licet peccet, qui ſuſcipit Ordinem vel be- neficium cum hac ignorantia, Navar. n. 20. niſi bona fide ſuſcipiat, ſe ſtatim cum alio recitatu- rum, Axzor. 4. 75. Nono, metus mortis exeuſat, . ſi ab hoſtibus Eccleſiæ periculum vitæ immnneat, idem Axor. q. 19. Decimo, ſi abſolvatur à Papa non tenetur recitare, Navar. cap. II. num. 31. ab Epileefe non poteſt abſolvi, nu. 24. Poteſt autem Religioſus ut Religioſus non teneri, ex diſpenſatione Superioris, ut ex cauſa ſtudiorum, vel alia juſta: quia poteſt Superior in legibus Religionis diſpenſare, Leſſius cum Bonac. diſp. 1. 4. 2. punét. 2. . 9. Superiorem intellige ſupre- mum, ait Bonac, Deniq; temuitas beneficii non ultra Alri0 ſelarüpt ichanz 0 ſeltis tec 3. gu alk. .4 celitſerd Den 1 6* n tum pro nemb./5 1 Ppi Uaeſunt Cccutten Nrtkeni⸗ Neprio 3 Ca Okheium Congren C ue Ok citna kee Recitare kacemt Ce. lemſer Cumnqae CViate krecit Kcels, Gelan Prepan 6 omnes les e eg, t Cfot 7 Ur ahe Pregan len m conen 16,K litg Supetioti, teneturit. 11.n hcium, ibus albe Aremeſoren Ummminol O i Das Ecus exell. e,emnn nunn Nen Tertibiot.. ocumg⸗ id. Mac. Onnid Olenhon, ttenplil Naknoct Alis, ineer⸗ g. Cl ſ⸗ n exrcnlari⸗ Maucr’ mli erſb 1 31 Et⸗ er lwi Oeiolſin, elipanee⸗ jubrmor mOier⸗ mem le⸗ . 14) lil lio tectan⸗. noeieltt rimmninenh turt Pi⸗ j. N. N 2 tf jteneli,6 . ſtudiorum Bonal. 6 lgeſint⸗ enehcünen ni N De defectibus in Oſſtcio Aivino contingentibus. 5 ultra octo ducatos, ex quadam æquitate, Con- feſſarii prudentis arbitrio, excuſare poteſt à quo- tidiana Officii recitatione, dummodo diebus Feſtis recitetur, Homobon. noſter tract. 4. C. . 7. 33. quod & concedunt alii apud Molfebinm tract. y. de Hor. Can. c. z. n. 26. quando non ex- cedit ſexdecim ducatos. De mutatione Offcii divini. III. II. 1 aen⸗ Rituum Congregatio reſpondit, non eſſe relinquendum Officium debi- tum pro alio Ofſicio devotionis, die 29. No- vemb. 1603. 2 Epiſcopus regularis debet Officium reci- tare juxta ritum ſuæ Diœceſis, non regulæ; & occurrente Feſto Regulæ in Feſto Diœceſis, hoc præferri debet: ita cenſuit ſacra Rituum Con- gregatio II. funii 160. è 3. Capellani Epiſcopi, qui cum co recitant Officium, debent ſe illi conformare. Eadem Congregatio die eaden. 4 Qui ſunt de gremio Eccleſiæ, debent reci- tare Officium quod in Choro dicitur: & licet extra Eccleſiã velDicceſim morentur, decet eos recitare Officium proprium Eccleſiæ ipſorum. Eadem Congregatio die &. Septemb. 1602. Qerici licet adicripti alicui Eccleſiæ & ejuſ- dem ſervitio, non tamen obligati Choro, & qui- cumque ali Clerici ſæculares Regulareſve, in civitate vel Diœceſi commorantes, nontenen- tur recitare Officia propria Sanctorum illias Di- ceſis, vel quæ de conſuetudine in eadem Ec- cleſia recitantur in Choro. Eadem ſacra Con- gregatio die qua ſuprab. Septemb. . 6 Feſtum Patroni principalis loci tenentur omnes cum Officio de eodem, etiam Regula- tes, celebrare; non autem Octavam Regula- res, ut cenſuit ſæpius eadem 8. Congregatio, & poſtremò 22. Maij, 1625. 7 His caſibus exceptis, & aliis, qui haben- tur apertè in Rubricis, ſeu decretis ſacræ Con- gregationis, de quibus nos infra ſuis locis, non licer mutare QOficium unis diei in Breviatio Romano præſcriptum in Off.cium alterius diei; & qui mutat, præcepto non ſatisfacit, Doctores apud Bonac. q. 3. p. l. num. 12. & ſuſiuus probat HMier. Onuphrius in aureo hac de re opuſculo Bo- noniæ eédito. tum quia Pius V. in Bulla non modà præcipit ſubſtantiam, ſed etiam modum & for- mam Horarum Canonicarum; tum quia motus ille fuit, graviſſimè ferens varietatem orandi. Et Saar. tom. 2. de Relig. I. 4. C. 23. nu. 12. G14. ita improbat mutationem, ut ſi fiat ſine cauſa rationabili, improbabilem eam eſſe mutatio- nem prorſus exiſtimer. Addit Bonacç. n. 9. he que Epiſcopum poſſe hanc præſcribere mutatio- nem, quod intellige cum &aar. loc. cit. . 1l. n. 6. & cap. 25. n. 17. ſi ab Epiſcopo id fiat ex lege, aut quaſi permanentet: quod ait ad Papam ſpectare. Quod ſi mutatio fiat etiam ex inadvertentia, de- bent omiſſa ſuppleri, Télet. in &umm. lib. 2. C. 13. n. 6. & Bonac. n. lö. loc. cit. quare in hac re non audiendus Slveſt. v. Horæ. q. 12. qui ante Pium V. vixit, neque Navar. q. 19. n. 212. ante Pium ſcribens permiſit, ſi rarò mutatio fiat. 8½ Sed neque fieri poteſt mutatio ritũs, ut ſci- licet duplici ritu celebretur Feſtum, quod alias ſimplici ſub ritu vel ſemiduplici decretum eſt:, Doctores qui ſupra, & ſacra quidem Congrega- tio Rituum die 23. Novemb. I6oz. decrevit, quod de Sancto, cujus inſignis Relhquia haberur, Heri poteſt Officium duplex minus in ejus Feſto, dummodo ſit Reliquia approbata;, ea prorſus regula, qua Greg. XIII. Die zo. Decemb. /15123. in Bulla, quam affert Genaen. in Praxi Neapol. c. 6y. in 3. edit. I6:9. conceſſerat Eccleſiis Hiſpania- rum Feſta Sanctorum naturalium, & quorum Reliquias inſignes haberent, ſub ritu duphci ce- lebrate poſſe; licet in Breviario non exiſterent, vel minori ritu haberentur. Vide infra ε. 3. cap. 3. n. J. J 9 Denique cadem S. Rituum Congregatio Decreto edito die ö. Aprilis ibzs. Rubricis Bre- viarii nunc addito, & approbato à ſan Kiſt. D. N. Urbano VIII. cenſuit, & re maturè diſeuſſa decrevit, non potuiſſe, neque poſſe locorum Ordinarios, tam ſæculares quàm regulares, ad- dere Calendariis etiam propriis (quod idem eſt A 3 ac 6 Comm in Rulr. Breviarü Sect. I Cap. 5. Tit. 23. &r. ac mutare Calendarium Romanum) Sancto- rum Officia, niſi ea duntaxat, quæ Bteviarii Ro- mani Rubricis, vel S. Rituum Congregationis, ſeu Sedis Apoſtolicæ licentiã conceduntur; ſub pœna, quod non fiat ſatis obligationi recitandi divini Offici, & conſequenter non faciendi à Clero fructus ſuos beneficiorum. 10 Et multò minus adhiberi poſſunt Officia Feſtorum alia à S. Rituum Congregatione non approbata, quæ in prædicto Decreto eadem me- rito rejecit, & damnavit, & pro rejectis & dam- natis haberi voluit, & præcepit: ſub pœnis con- tentis in Indice librorum prohibitorum ex De- creto Cenc. Tridentini edito, & impreſſo; hoc eſt, ut præter peccati mortalis reatum, quo affi- citur ille, qui prædictis utitur, judicio Epiſco- orum ſeverè puniatur, quod expreſsè habetur in Regiula o. in finr, & in Bul. Piil V. 24. Mart. 1764. pro eodem Indice data. iI Neque item poteſt Epiſcopus extendere Oſſficium, quod fieri ſolet in civitate, ad ſuam Diæceſim, contra Decretum hac de re à S. Rituũ Congregatione die 76. Jannuarii 1607. & conſe- quenter multo minus Officium, ſed Lectiones approbatas pro una Eccleſia, illud, vel illas ex- tendere ad alienas Eccleſias, ſuique Cleri uſum. Habes hoc idem in Decretis S. Congregationis Rituum in Breviario appolſitis. 12 Atque in prædictis, n. F. & 9. ſtrictim eſt accipiendum nomensancti, hoc eſt canonizati ab Eccleſia, ſeu per immemorabile tempus ha- biti pro Sancto, cuitantùm publicus & univer- ſalis conceditur cultus à Gloſſain c. Unic. de Re- liq. & vener. &. ix 6. §. Sedis Apoſt. ver. Deci- mus. quam ſequitur Caſanæus in Catal. gler. mund: part. 3. conſid. 46. §. Aaverte, etenim Sedes Apoſtolica quoad lécum, tempus, ritum in Beatorum cultu limitatè procedit; veluti nu- er de Beato Rocho nondum canontzato con- ceſſit Ofhcium & Miſſam in Eccleſiis tantum e- jus nomine dicatis, & in Eremitoriis ejuſdem habentibus requiſita Eccleſiarutmn, per S. Riruumn Congregationem die 29. RNuvemb. 1629. quod ideo monui, quia, licet in Martyrologio recen- ſeantur, non tamen in rigore appellantur Sancti: — & ibidem multi dicuntur Beati, qui nondum fuêre canonizati. Illud enim verum eſt, quod quilibet Sanctus dicitur Beatus, non & contra, abuſive. Beatus dici poteſt Sanctus, niſi impropriè, & De intentione Offcii divini. TIT. III. 1 Scen intentio implicita orandi Deum, Navar. 6.13. n. 15. & habetur in ſola Bre- viarii acceptione, ut recitetur Ofſicium. 2 Qui recitat principalitet ob lucrum diſtri- butionũ, ſeu fructuum, ſive ſit intentio actualis, ſive virtualis, peccat, Navar. de Orat. C. 6.n. 15. 3 Ille item Religioſus peccat, qui pricipali- ter recitat ob timorem pœnarum à Superiore ir- rogandarum, velalios fines minus bonos, Næ- var. ibid. n. g. De attentione Officii divini. TIT. IvY. 1 Ui non attendit ad verba, vel ad ſenſum verborum, vel ad finẽ in oratione pro- poſitum, peccat ; & duæ primæ attentiouès ſin- gillatim ſufficiunt, s. Thom. 2. 2. 4.S3. art. I3. ne- que meliorem tenetur quærere, ait uaar. tom. 2. de KRelig. I. 3. . g. n. 9. 2 (Qii recitat ſine attentione actuali, vel vir- tuali, peccat mortaliter; nec habitualis ſuſſicit, quæ abſque ullo voluntatis actu non rarò con- tingit, Axor. C. 12. q. I. attentionem impediant, ſcribendo, pingendo, & ſimilia faciendo, peccat, Axor. q. 3. ex . Dolentæ, ubi præcipitur attentio interior & ex- terior, non tamen tenetur repetere; quia, licet malè, ſolvit tamen debitum, Cordab. in ſuis quæſt. l. 4. q. 13. adfin. putat Axor. oppoſitum eſſe verius q. 6. & addit Navar. c. 20. n. 32. tene- ri, ac ſi non recitaſſet, ad reſtitutionem fructuũ, quod nobis magis placet. 4 Qui recitat dum veſtes induit, exuit, fa- ciem lavat. &c. peccat venialiter, Navar. n 32. Q 3 Qui voluntariè diſtractus, alia faciens quæ C abetno E, MWv. rt, m 7 ſemn lati i0,⸗ 1 Rfhk lomel Milæ 9C diat ven 1tantu e⸗ 0 clgt, Nontiet; llr c.) Ci Xnente Uequad D ne C dhlor Atende nes, gll lenc Miann 1eslcei Verlb (0 ica 4 Cantat c.l. Cn Can den liy 2 ui nondm eſ, ll nE cont proprie, Aiun: tundi Deun Nin h Ne. cinmn. lucum AKͤa . enkid atl , lrat. K lu ptiee. Superoet⸗ 8 bons, M 1Avin orätiopeſin Gentioterit Cz.art zit ar.tun! Clull, Wi⸗ itunls llteh goln taddein Uafrieng lo, ingenla⸗ ſr. ſ5ei⸗ intetiot t⸗ geiglinit Crdab in er. oppoluen 0 2 onem tult⸗ „( . lit, eid) , Menct De deſectibus in Offic. divino contingentibus. 7 5 Qu attentè quidem recitat, ſed in anime habet non ſatisfacere præcepto, tenetur repete- re, Navar. C. 16. n. 74. 6⁶ Quitantùm legit preces Horarias, & non orat, minime ſatisfacit, Navar. cap. 15. n. 15. 7 Qui recitat Ofhcium, & ſimul audlit Milſ- ſam, ſatisfacit; peccat tamen venialiter & Cajet. in Opuſc. Tom. 2. tralt. 4. Negat Navar. c.76. n. 71. ii juſta ſit eaula. At concordant omnes, nul- lum eſſe peccatum, recitat quando Sacerdos Miſſæ ſecreta dicit. 8 Qui recitat cum aliis, fatis eſt, ſi attentè au- diat verba plurium, non ſingulorum, ac ſi ab n- no tantum dicerentur, Axor. C. 7. 4. 7. De prolatione Officii divini TIT. V. . Ui recitat ſolus, ſatis eſt, fi verba ita proferat, ut ſeipfum percipiat, & in- telligat, neque ſufficit, ſi in gutture tantum pro nuntiet; ſed linguam & labia verè moveat; Næ- Vvar. C. 20. n. I 4. 2 Qui verba diminuit & detruncat, ſyncopat & tranſcurrit niſi vuio linguæ, vel conſuetudi- ne quadam quafi ingenita fiat] peccat ſaltem ve- nialiter; nec tenetur repeterc. Axor. c. 7. 4.11. & putat verius, & probatr fuſius. 3 Qui recitat cum ſocio ſatisfacit, ſive ille ſit obligatus ad Officium, five non; & ſatis eſt, ſi attendar ad Antiphonas, Capitula, & Oratio- nes, quæ ſocius ſolus dicit, Navar. c. 0. nu. 16. idem dic de Lectionibns, Axor. c. 7.q. 9. in Plal- mis autem & Hymnis recitandis, cave, ne ſi plu- res ſocii ſint, alio modo dicantur quàm alternis verſibus, ad modum duarum partium Chori, ex uſa communi Eccleſiæ, alioquin non fit ſatis, ait Saar. I. g. C. 27. . 2. 4 Qui in Choro deſtinatus ad cantum non cantat, non ſatisfacit, Navar. Miſe. 7g. de O- rat. c. Io. n. 42. e Trident. ſeſſ. 24. c. 12. ubi de Canonicis loquitur. Conſuetudo contraria in Canonicis, qui per alios cantant, ubi moribus genrium ſit recepta, ſive continuata poſt Bullam Pu V. poteſt excu're à cantu, Asor. c. 1. 4. 6. Videant tamen Epiſcopi, ne ſit abuſus, & dum per organum ſonatut verſus, dicatur hic ab ali- quo, ut ab adſtantibus andiatur, Saar. Töm. 2. lib. g. c. S. n. 3. L 9 Ad exactam prolationis formam, & præ- ſertim in Choro, valde juvat cognitio verbo- rum Grammaticalis, quænam corripienda ſint, aut producenda. Et quia rudioribus etiam fum ego debitor, addidi ad calcem hujus Operis eo- rum verborum notulam, quæ in Breviario Ro- mano ſparſim habentur, & in quibus plurimi hærere poſſunt, & ſolent; licet in Breviario ipſo nuper edito ſuis locis eadem jam adnotaverimus. De tempore Ofhcii divini. F I T. VI. 1 Ocet Franeol.de hac re fuſiſſime & part. I. 6. o. præciſum tempus cujuſque Horæ recitandæ debitum, eſſe intra ſpatium Horæ di- ei ſibi reſpondentis, non extra illud; & c. 21. Primam in prima diei hora, Tertiam in tertia, Sextam in ſexta, Nonam in nona, Vefſperas in undecima, Completorium in duodecima reci- tandas eſſe, Matutinum autem poſt mediam no- ctem, auroram verſus; ſumitque ille horas cum latitudine. 2 A media nocte antecedentis diei incipi tempus recitandi Offieii, & perſeverat uſque ad mediam noctem ſequentis incluſivè, eſt com- munis apud Bonac. diſp. 1I.q. 3. pun. j. n. 2. ita ut ultra mediam noctem ſequentis diei Officium præcedentis non valeat, Navar. c. 3. n. 714. 3 Qur variat intra dictum tempus notabiliter horam à ſacris Canonibus præſcriptam, peccat venialiter, Bonac. loc. cit. nu. zg. niſi juſta cauſa excuſet, quæ eſt major devotio, vel periculum probabile futuræ occupationis, idem n. j. quare nec tenetut repeteré, n. 6. 4 Conſuetudini in hac re ſtandum eſt potius quam juri feripto, Azor. q. 5. in 2. object. 5 Satius eſt etiam anteponere quam poſtpo. nere, Aor. cum communi c. 9. 4. 5. 6⁶ Matutinum & Laudes cx juſta cauſa poſ- unt recitati in Veſperis præcedentis diéi, puta⸗ R Comment. in Rubr. Brev. Ject. I. Cap. V. Tit. 7. & g. ut devotius oret, vel ſtudiis manè operam det, vel quia non poterit manè ita commodè recita- re, S. Thom. quodlib. j. artic. 25. & communis. & poſt Completorium ſatis eſt expectare ter- tiam vel quartàm horam poſt meridiem, Y hom. ibid. & alii apud Bonao. loco citato num. 16. non ante horam vigeſimam, n. /7. Axor. autem do- cet c. 9. quaæſt. y. non ante vigeſimam primam æſtate, nec hyeme ante vigeſumam ſecundam. 7 Prima ante ſolis ortum, vel paulò poſt, Tertia aliquantulum poſt ortum, Sexta paulè poſt. Nona propè prandium, Veſperæ, & Com- pletorium poſt prandium Tolet. lib. 2. cap. 25,. Sed excuſatur ab omni peccato ille, qui recitat Primam cum Tertia, Sexta & Nona ſimul dua- bus vel tribus horis poſt Solis ortum Bonac. loco citato n. 9. 3 Qui verò differt Matutinum ſine cauſa ad Veſperas, vel anticipat Completorium, ante prandium, nimis notabiliter variat tempus, & peccat venialiter, Bonac. ibid. 9 In Choro ſtata horæ ſunt obſervandæ ma- gis quam in privata roœcitatione. Mavar. 6. 3. nu. 63. & alii cum Bonac. n. 7. qui tamen cum Caje- tano, ſecluſo ſcandalo, cenſet, non peccare mor- taliter eos, qui extra ſtatas horas in Choro reci- tant, & ibid. addit, poſſie, ob Proceſſionem, vel Concionem mutari horam. Si quod eſt pec- catum, imputatur Superiori potius quam Ca- nonicis, paratis tamen ad obediendum. De loco divini Offcii. 1 C Bique recitari poteſt privatè, Axor. l. A Io. cap. II. quaſt. ö. modèò non impedia- tur attentio, Nævar. c. 21. nu. 32. & locus ſit de- cens, ex Molfeſ. T'alt. j. C. 2. u. 5o. 2 In Choro verò tenentur recitare, qui Cho- ro lunt addicti cx juſtitia, juxta inſtitutionem beneficiorum & conſuetudinem locorum, niſi alind cogat neceſſitas, ut hyemis tempore in Sa- criſtia, vel adſit conſuetudo legitima, vel privi- legium Papæ, vel Fundatoris inſtitutio, Bellar- min. in lib. de Bon. oper. cap. 1t. ver. Locus: & Doctores communiter. 3 Ungde Canonici, qui ultra tres menſes, à. Tridentino permiſſos, notabiliter, hoc eſt, plu- ribus diebus ultra quatuor, à Choro abſunt, per ſe loquendo mortaliter peccant, ut fuſius Bonac. diſp. 2. q.1. part. 2. num. I. Neque poſſunt alios ſibi ſubſtituere, ibidem pun. 4n.1. niſi conſuetu- do legitima, vel privilegium adſit, Moxeta ne- ſter, de Diſtr. par. 2. q. I4. n. 20. G, g2. An tene- antur adeſſle in habitu Canonicali, vide Mo- netam, ibidem quaſt./9. ad finem. 4 Fieri etiam poteſt, ut conſuetudine imme- morabili, vel ſufſicienter præſcripta, Canonici, quorum fructus ſunt tenues, non teneantur quo- tidiè ad Chorum, Bonac. ditp. 1I. q. 2. pané. f. num. 14. 5Epiſcopi per ſe loquendo non ſunt addicti Choro, Bonac. ibid. n. 9. 6 Parochi de Jure antiquo tenebantur nunc minimè, ad publicam recitationem Ofhcii in Eccleſia, & hoc de conſuetudine ferè univerſali, & communiter recepta, exceptis Velperis in diebus Feſtis, eæ Suar. & Bonac. loco ſupra ci- tato n. I2. S . 7 Multo minus Capellani tenentur ad Cho- rum, quibus ex fundatione non incumbit hæc cura, Bonac. n. 72323. 8 Regulares addicti Choro non tenentur ad Chorum, miſi ex vi Regulæ, & ideò non ſub pec- cato mortali, Cajet. v. Horæ Can. & Bonac. loc. cit. q. 2. pun. 2. u. 6. De ordine divini Offci0 TI T. VIII. 1 Ui ſine juſta cauſa pervertit ordinem Horarum, peccat venialiter. Juſta ve- rò cauſa eſt oblivio, inadvertentia: ut Chorus juvetur, vel alius, ad dicendum Officium. Axor. c. 0. 9. 14. é Navar. C. 3. n. 6 . 2 Perverſio ejuſdem horæ, ſecluſo contem- ptu & ſcandalo, ex juſta cauſa excuſari poteſt ab omni peccato, Bonac. disß. I. q. 3. pan. . n. ſ. 3 Gravior autem erit culpa, ſi in Choro per- vertatur ordo, Sar. l. . c. Il. uis. 10. G& alii, qui putant 5 DNant 4 N hon⸗ Dein 6 6 09. . C Rotamu Nattesh . lz. lo G Arcaula, (Ie Probebil Mnu./f. ngee cren n Cln non. a. y⸗ lter, in C legenrn ninotth Uter Det 6r. De⸗ 1 R Dr ckiaman ſuckan lamen Uen, ktiam Oenh Kpple le, 1 54 rezmenlag „hocet r toablin Tfalins Nre epollumri niſiconlcrn t, Mauter 942, Ante li, wice 3 etudineitnmet. tn, Cunond enenneurq⸗ n ſant Aed nebanturrr gemm Oheln fereunizenl tis Vel ete 1 S entarad⸗ incurbit u ontetenlkn nonſbe⸗ na ei eltt otlren liter. lllt . u:n C heuum 4 cuſoconer. lari poeth ,ℳn. 1) n Choroße . 6 4ℳ g 5* putant eſſe ex ſuo genere culpam lethalem, ne- gat Bonac. ibid. num. y. De interruptione divini Officii. III. I X. 2 Ui dividit Matutinum à Laudibus no- cte tota interpoſita, non peccat, Docto- res apud Bonac. diſp. 1. 4. 3. pun. g. nu. Il. Aoer. vult eſſe veniale ſine cauſa, c. ?. quaæſt. 4. 121 Qui dividit Nocturnum à Nocturno per horam unam, plureſve cum juſta cauſa, non ul- tra tres horas, non peccat, Doctores apud Bonac. n. 13. Contra Azoriuns loco citato. 3 Qui dividit Horam parvam, vel Pſalmum ex cauſa, non peccat, Azor. q. j. 4 Interruptio ad longum temporis ſpatium probabilius obligat ad repetitionem, Navarr. c. 16. nu. 7j. ad breve tempus, etiam ad locum va- noſque ſermones, non obligat, Navar. n. 77. & cap. 20. nu. 42. & cap. 16. num. 66. At in utroque caſu non eſſe repetendum, docet cum aliis Bo- nac. ſup. pun. 2. S. 1. n. 25. Peccati ſaltem venia Hter, ſine juſta cauſa, eſt dicendum, n. 30. 5 Qui interrumpit animo continuandi, ut ali- ud agat, non tenetur repetere: imò nec ille, qui a- nimo repetendi, & poſtea non repetit, commu- niter Doctores apud Bonac. n. 3t. contra Nwar. ρ Acor. De Pœnis cirea divinum Ofhicium. CAPUT VI. „ 1 Eneficiarii habentes onus recitandi divi- 1 num Officium, titulo beneficii tenentur etiam ante Judicis ſententiam ad reſtitutionem fructuum pro rata omiſſionis Officii, ſi elapſis ſex menſibus poſt obtentam beneſicii poſſeſſio- nem, Ofhcium eulbaiiter non recitaverint, etiamſi alio die penſum prætermiſſum ſupplere oonentur, niſi fortè pars omiſſa ſit levis, Bonac. explicat, & probat ſingulas hujus axiomatis par- tes, diſp. 2. quaæſt. j. pun. 2. toto. 2 Rata omiſſionis & reſtitutionis eſt, ex Tém. Il. De Interrupt. & Pæœnis circa divinum Offcium. 5 Pii V. Bulla, ut pro toto Officio unius vel plu- rium dierum reſtituantur fructus beneficii ſeu Beneficiorum, qui illi, ſeu illis diebus reſponde- rent, ſi quotidie dividerentur; pro Matutino dimidiam partem fructuum, pro cæteris horis ſimul aliam dimidiam, pro unaquaque hora ſextam partem unius diei reſtituant. 3 Qui paucos verſiculos aut pſalmum omit- tit, non tenetur quidquam reſtituere, Navar. c. 9. & cap. /O. a. 2. & alii apud. Bonac. loco citt nn. Il. & co magis, ſi tenue ſit beneficium: quod ſi ſæpius partem notabilem omittat ex plu- ribus omiſſionibus compoſitam, quibus ſingu- lis non reſpondet pars notabilis fructuum, ni- hilominus tenebitur ad reſtitutionem, Bonacin. um. /4. Contra Monetam noſtrum negantem, cujus opinio mitior non eſt improbabilis, & mihi placet. 4 Qui recitavit abſque attentione, tenetur ad reſtitutionem, Navar. & alii cum Bonac. i- bid. num. 17. 5Omittenti divinum Officium, ita ut intra quindecim dies illud ſaltem bis non recitet, im- ponitur privationis beneficii pœna, non tamen ipſo facto, ex Decreto Concil. Lateran. firma- toà Pio V. 6 Atque hæc intelligenda ſunt de fructibus reſpondentibus oneri divini Officii, de quibus in Bulla Pii V. non autem de iis fructibus, qui reſpondent oneri Epiſcopali, Parochiali, Ca- nonicali, præter Officium divinum, de quibu vide Bonac. loc. cit. punct. 3. n. 2. qui rejicit di- cæntes, onus Clerici quoque eſſe geſtare habi- tum & coronam, quæ alioqui compenſantur immunitate, &c. 7 Tutior tamen eſt aliorum ſententia Axor. lib. 1o. cap. 14. 4. y. & aliorum apud Bonac. n. 3. qua nihil diſtinguunt inter prædicta onera, & abſolutè volunt reſtitui fructus; non tamen e- nervant mribrem & mitiorem ſententiam, quæ in praxi ſuſtineri poteſt. . 8 Facienda verò eſt reſtitutio prædicta fabri- eæx beneficii, vel pauperibus, ex Bulla Pii V. non præcisè fabricæ Eccleſiæ, ſed vel domui, vel agro beneficii & ſimilibus, dummodò ſit in utilitatem beneficii, non alterius loci, Gar. I. 4. n. 19. & alii. B 9 Quod Comment. in Rubr. Breviarüi Sect. II. Cap. . Quod ſi alter locus ſit pauperibus deſtina- tus, idem eſt ac ſi pauperibus, quod conceditur in Bulla: imò & pro animabus Defunctorum expendi poſſunt ii fructus, Mavar. c. 26. k. 122. Denique beneficiarius pauper fibi poteſt illos applicare, eæ Bonac. loc. cit. nn. 5. modo aliud non conſtet ex conſuetudine vel ſtatuto partieu- lari, Gar. log. cit. . 12. 10 In Choro verò, addicti eidem amittunt diſtributiones quando non interſunt, vel præ- ſentes non recitant attentè, confabulando, vo- luntariè dormiendo, &c. Bonac. diſp. 2. 4. . puntct. I. n. 10. & 12. etiamſi id faciant eo tempo- re, quo Sacerdos Secreta dicit; vel Antiphonæ, aut Reſponſoria per Manſionarios cantantur, ſi ſit pars notabilis, iden⸗ ibid. contra Monetam noſtrum, qui mitiorem in parzem inclinat ne gativam in hoc ulłtimo caſu. 1I In percipiendis diſtributionibus ab abſenti- bus excuſare poſſunt, primè gravis infirmitas, quæ ſcilicet de ſe levis⸗ fed acceflu ad Chorum ravis eficeretur de judicio Medici. Nec eſt ne- celle ut ſit infirmus in loco benefici, Moneta noſter 2. par. q. 6. n. 7. & 19. ſi tamen aliàs inter- eſſe conſueverat, idem q. fj. n. 21. Secundè, ju- ſta, & rationabilis cauſa, ſeu neceſſitas corpo- ris, quamdiu durat neceſſitas, & præciſa conſue- tudine in contrarium veluti cauia ſumendæ me- dicinæ, convaleſcentiæ ruri nutriendæ, ſenectu- tis in bene merito, peſtis graſſantis eo loci cum gravi periculo, gravis metus injuſtè incuſſi, ini- micittarum gravium, & ſine culpa abſentis ſi capiatur ab hoſtibus, ſi inyuſte impediatur à Choro etiam à Superiore, in carcere detentus, Bonac. hæc ſingula probat poſt Monetam loc. cit. q. I. punct. 2. toto, nbi eadem docet S. 2. de in- juſtè excommunicato? §. 3. de injuſtè ſuſpenſo; §. g. de injuſtè interdicto; §. 7. de irregulari ut ſic præcisè, & poſt beneficium facto irregulari. Tertiò, excuſat evidens utilitas ſuæ Ecclenæ in eo. qui ſolet alias intereſſe Choro, qua de re fu- sè Bonac. & Moneta loc. cit. quandiu ſcilicet durat actio in evidentem propriæ Eccleſiæ uti- litatem bonà fide, & ſine dolo; neque eſt necef- ſaria licentia Epiſcopi, ut probat Bonac. punct. 3. num. 22. 12 Aliæ cauſæ excuſantes afferuntur à Bonac. ibid. §. 2. ad tuenda jura Capitnli, ſeu proprii benefici, ad habendam lectionem Theologa- lem ex Officio præbendæ. Item privilegio Pon- tificis poteſt abſens lucrari diſtributiones, punct. 4. & conſuetudine induci poteſt, ut abſentes lucrentur eaſdem. 1ʒ Neque unquam valet remiſſio, donatie, colluſio, de quibus fusè Bonacin. punct. 7. toto, & hæc ſatis. — ℳ SECTIO SECIND A. — De Præludiis Breviarii Romani. T mihil omittatur corum quæ in Breviario cominentur, dividam il- lud in Partes ſeu Sectiones novem, nimirum Præ ludia, Rubricas ge- Einerales, Horarum proprias leges, Partes Horarum ſingulas, Proprium Bae Tempore, Proprium Sanctorum, Commune Sanctorum, Appen- dices ad calcem Breviari, & Cœrimonias Horarum Ganonicarum. Præludia igi- tur continent Täulum, Bullas Pi) V. Clementis VIII. & Urbani VIII. Com- putum Eccleſiaſticum, & Calendarium. SECTIONIS SECUNDÆ CAPITA QUINQuE 3 De Titulo Breviarii Romans. 2 De Bulla Pij . & de ns Breviarii Ro- mani. 3 De Bulliz Clem. VIII. & Urb. VIII. 4 De Computo Eccleſiaſtico. 5 De Calendario. De PB. Nu 1000. fuul ſebets Uin⸗ H ee Crvel. 15 ntiar 1.G. t2. tu:r⸗ 0pin Goodtr t.,G lre Dolne ſter ſeeris Menta ubr Aumn, Kincdk namn, ſucke depoe Hero (oen Ullen Pore Rer Ee ip Aun Wa lin de,ſenecl⸗ e loci an 5 . . ineulliin⸗ 1 abſen:D. impedimm! ere detennne Moyetan M. cerg2 lelr lelaſen ineglunin Goimeghni⸗ r Eeckehein nncekel,⸗ ancdin ſcln Becleſæ u. aeeſtnecn Fonae. jull mnturd u 1, ſeu pori, m Theogr mikgohn niones n , ar Mlens Lo, dunne, uult m, — Givicdeni⸗ ubricn ee⸗ 8, Doprun Preldni- III C Out yu De Bulla Pij . S& de uſu Breviarii Romani. 1I1 De Titulo Breviarii Romani. CAPUT Ir. 1 BErint vox eſt ſatis antiqua in re no- ſtra, quam legi apud Micrologum c. 25. de Ecclaſiaſticis obſerv. qui vixit circa annum 1080. apud antiquiores nondum legi. Radul- phus Tungrenſis utitur hac voce Propoſ. 22. & habetar in Concil. Colonienſi, Mogantino, Tre- virenſt, & General Tridentino. Orarium vo- eavète quidam; id eſt precationum librum, ex Cornel. Schult. Tom. I. C. 43. 2 Significat autem Compendium, ſive Sum- marium, & conciſum opus, ex Plinio lib. 1ö. c. 26. & aetox. in Auguſt. cap. ult. iteimn Indicem, ut in 2. Concil. Tom. titulus cujuſdam operis ex- tat: Breviarium cauſæ Neſtorianorum, &. quæ optimè conveniunt Breviario Eccleſiaſtico, quod ut ait Leſſius ee & Zare, de De- vot. & orat. dub. 5. admirabile eſt myſteriorum ſacræ Scripturæ compendium: continer enim Pſalmos, in quibus per modum laudis omnia myſteria clauduntut, tum ſelectiſſima quæque veteris & novi Teſtamenti, tum Patrum monu- menta nobiliora; tum præcipua Sanctorum ge- ſta, breves denique Orationes ſeu Collectas à Summis Pontiſeibus ut plurimum compoſitas, & indicat quotidie quæ preces adhibendæ. Ko- mannm dicitur, quia preces continet juxta ritus ſanctæ Romanæ Eccleſiæ. 3 Uſus tamen Breviari, quocumque nomi- ne vocaretur, non fuit ante Lectionarium ſancti Hieronymi, inquit Cornelius loco citato, & ex dicendis magis patebit. Haymo, Generalis Mi- niſter Ordinis Minorum S. Franciſci, ſub Gre- gorio IX. anno 1241. ut ex ejuſdem Baulla patet, Breviariure Romanim cum Miſſali reformavit; & eſt illud ferè idem quo nunc utimur, ex Na- dulph. Propoſ. 17. lege Wadingum in Annal. Uin. anno 1244. qui tamen Radulphus quam maximè dolet, fuiſſe receptum à Nicolao III ad uſum communem, propter multitudinem Fe- ſtorum in eodem Breviario, cum diminutione ferialis Officu. V 4 Reſtitutum dicitur Decreto Concilii Tri- dentini Sct. 25. in fine, ut intelligas non eſſe no- vum; editum autem à Pio V. & recognitum à Clemente VIII. & Urbano VIII. eãâ prorſus rati- one, qua in Bullis eorundem, de quibus nunc dicemus. De Bulla PijV. & de uſi Bre- iarit Romani. CALPUE II. Ata fuit Bulla Pij V. Joptimo Idar Olii 1r6. anno tertio, in qua Pontifex multa facit. 1 Primo ſignificat cauſam edendi hujus Bre- viarii, nempè ad tollendam orandi varietatem. 2 Earrat ea quæ in hac re præſtitere Paulus & Pius nomine Quatti, & quam ipſe adhiberi operam curavit, ex Decreto Concilii Tridentini. 3 Tollit & abolet omnino Breviarium à Car- dinale S. Crucis compoſitum, quod erat breviſſi- mum; item alia Breviaria Romana, & alia, quæ ex inſtitutione vel conſuetudine legitima non ſuperant ducentos annos. 4 Permittit tamen, ut antiquiora non Ro- mana ducentis annis poſſint mutari in hoc Bre- viarium, iis omiſſis, ſi Epiſcopus, & univer- ſum Capitulum conſentiant. 5Revocat omnes permiſſiones, conſuetudi- nes, ſtatuta; privilegia ,licentias, & indulta precandi, & plallendi more, & ritu prædicto⸗ rum Breviariorum ſuppreſſorum. 6 Præcipit obſervari hoc Breviarium in toto Orbe cum exceptione ducentorum annorum, de qua ſupràâ. 7 Satuit nihilin eo mutandum, addendum, detrahendum. 2 Obligat quoſque, qui tenentur Horas Ca- nonicas recitare, ut hoc utantur Breviario, aliàs non ſatisfacient muneri ſuo. 9 Jubet ommibus Prælatis, ut hoc introdu- cant tam in Choro quàm extra chorum. 10 Tollit obligationem, quæ erat ſub mor- tali, recitandi extra Chorum Officium parvum B. Virginis, Defunctorum, Pſalmos Pœnitentia- les, & Graduales, juxta Rubricas Breviarii. II Hortatur, ut recitentur eadem, propoſi- tis Indulgentiis dierum centum recitantibus B 2ꝛ Ofſſcium Ofſicium parvum beatæ Virginis & Defuncto- rum: quinquaginta recitantibus Pſalmos Pœni- tentiales & Graduales, quando Rubricæ ea præ- ſcribunt. 12 Non tamen tollit laudabilem conſuetudi- nem, ubi eſt, recitandi Ofhcium parvum B. Virginis in Choro, imò eandem confirmat: & tandem tempus decernit obligationis ad uſum Breviarii poſt ejuſdẽ publicationẽ. Hæc Pius V. 13 Ex quibus collige primò: ubi aliquando, omiſſo proprio & licito Breviario, receptum eſt illud Pij V. non poteſt amplius omiſſum repeti, Suar. Tom. 2. de Relig. lib. 4. . II. n. . 14 Fabenti privilegium utendi antiquiore Breviario ducentos annos ſuperante, non eſt li- citum privatim uti Romano, relicto ſuæ Reli- Zionis vel Eccleſiæ proprio, Bonacin. disput. 1. quaſt. 3. punct. 1. aum. 3. & putat probabilius: unde oppoſitum quoque ſuſtineri poteſt, & præ- ſertim ſi rarò fiat, zum. y. & niſi Præceptum a- lieni Breviarii exſtet, ut Mediolani pro Breviatio Ambroliano aum. 6. 15 Qui Romæ degit, poteſt uti Breviario Ro- mano, :dem ibidem n.. Monachus tamen non poteſt nti Romano, quippe qui promiſit obſer- vantiam ſluæ Regulæ, ibid. ad Tertiam, ex Sl- veſt. ver. HMWora, quaſt. 1. dicto. 6. 16 Qui alio concedit animo conſtituendi ſibi domicilium, velibi manendi majore anni parte, tenetur uti breviario loci ubi moratur; ſecus mi- nimè Bonac. n. 5. 17 Qui duo habet beneficia in locis, ubi di- verſa breviaria ſunt in uſu, debet in Choro uti breviario loci ubi reſidet; extra Chorum verò eo uti breviario loci, ubi dignius, non pinguius habet beneficium; quod ſi æqualia ſint dignita- te, uti poteſt ad libitum utroque breviario, Sal- veſt. loco cit. 18 Qui in una Eccleſia habet beneficium, & in altera Diœceſi habet domicilium, ubi brevia- rinm eſt diverſiun, tenetur adhibere brevia- rium domicilii, &ar. .6. loce. cit. contra quem alii putant prævalere breviarium beneficii, cum ex eo inſurgat obligatio Ofcii. S. T bonz. quodl. b. a ri. &. 19 Non potellt Epiſcopus cum aliquo diſpen- Comm. in Rubr. 8rewiarii Sect. II. Cap. 2. ſare, ut, relicto proprio Breviario, recitet Off- cium juxta formam alterius breviarii, Bonacin. num. 19. 20 Poteſt Epiſcopus curare ut breviarium Romanum recipiatur, ut in Bulla dictum eſt, & univerſum Capitulum conſentire debet, id eſt in unum locum coactum, & congregatum; non tamen omnium & ſingulorum conſenſus eſt ne- ceſſarius Saar. c. II. n. 4. ad fin. 21 Nihil addi poſſe juſſit Pius Breviario, hoc eſt tanquam partem Offcii notabilis; ſi quid modicum addatur ex devotione, non peccatur contra Bullam, Bonac. n. 21. 22 Edita verò hac Bulla Pij V. ceſſavit omnis antiqua facultas Epiſcoporum circa Feſtorum Officia, quam habebant ex ſacris Canonibus Ar- chie piſcopi & Epiſcopi, quos refert Quarania in Summar. Bullarii, verbo Archiepiſeopus. nu- mero 23. ubi idem docet, attendendam eſſe nunc Pij V. Bullam, in qua prohibetur omnis additio, ſeu mutatio Breviarii Romani reformati, & po- ſteà recogniti à Clemente VIII. 23 Ceſſaverunt etiam conſuetudines quæcum- que & privilegia Sedis Apoſtolicæ contra no- vum Breviarium, quod innuimus ſupra n. 3. Oι J. Unde non potuerunt rerineri Ofhcia recitata ante Pium V. ſinc licentia Sedis Apoſtolicæ; quia retinere Ofſicia abrogata, eſt idem, ac ad- dere breviario Pij V. ſeu mutare Ofhcium in bre- viario quotidie præſcriptum. 24 Et hic eſt ſenſus eorum verborum Decreti 8. Aprilis 6256. renovati, locuplerati, & nunc impreſſi in breviario; nimirum, on potuiſſe, neque poſſe locorum Ordinarios addere Calenda- riis, etiam propriis, Sanétorum Officia, niſi es duntaxat, quæ Breviarii Roman: Rubricis, vel ſacræ Rituum Congregationis, ſen sedis Apeſto- licæ licentia conceduntur; hoc eſt, non potue- runt addere poſt publicatam Bullam Pij V. quod poterant ante illam. 2 Neqte potuerunt üdem Ordinarüi, neqꝗ; poſſunt (quod habetur in eodem Decreto)eadẽ de cauſa mutare ritũ in altiorem, puta de ſimpli- ci in Semiduplicem, vel duplicem, propriã au- cCtoritate, licet cauſa videretur juſta: non enim ſuſhcit cauſa legitima; ſed eſt neceſſaria edis elis 4 gegnto 16 Et Utarene opoh Neque Hrolo. Nego Hro Cendn M⸗ Deane ronacit (khemat Neqne Pihrpell Mgne Negne Clele, e Neceo harci Neqne undo⸗. Nec eo ſe ninon Nenre⸗ ſlconiue Ronme Negne Ktberals Ngre gonn kee Nge Neung Mohth Nre rde CormImu Klagen deadali Elo, D iopre Ulaon lerf Atlien fohret dcitetſt. , Donarie, breſintinn Kumehd bet icekin Atum non nlseher⸗ Viario, hoe “ ld Onfetehn Cixitomns a ekorun vonibusA. . Quuruni ennur N. meſenun nis addio mati, A eeprenn⸗ COhtri o- e 795 Pciatecitn gpoſtaer; R cumindbte⸗ umDegei ti, & ume e uſe re Cilerdr⸗ ſcu, nie Gnoi, non poile⸗ PiV nunii, ne⸗ Ctetoſen⸗ deſunpt⸗ pon enin ria Ovo larin 3 6 De Bulla Pij . && de ſat Brev. Romani. B Sedis Apoſtolicæ auctoritas, vel Sacræ Con- gregationis Rituum licentia. 26 Et hinc ſequitur, quod ſine prædicta fa- cultate non poteſt fieri Officium, eò quia de- votio populi adeſt, ſeu votum. Neque, quia Clerus conſenſit in Diœceſana Synodo. Neque, quia voluntas teſtatorum legato pro- prio juſſit Officium de Sancto, quod non eſt in Calendario. Neque, quia titulus eſt Capellæ, ſeu Altaris. Neque, quia ille Sanctus Archiepiſcopus eſt provinciæ, vel Epiſcopus loci, vel titularis Ec- cleſiæ matricis, reſpectu Officii totius Cleri. Neque, quia ille eſt ortus ibi, aut martyrium ibi ſit paſſus, vel ibidem obierit Confeſſor. Necque, quia translatio eſt Reliquiarum. Neque, quia uniti ſunt redditus alicujus Ec- cleſiæ, vel unita ipſa Eccleſia altari. Nec eo, quia titulus eſt præbendæ Canonica- lis, aut dignitatis. H Neque, quia in aliquo loco celebrata eſt ali- quando à Papa alicujus Sancti canonizatio. Nec eo, quia conformare ſe debent Eccle- ſiæ minores matrici, ſeu Cathedrali. Neque, quia Feſtum populi eſt de præcepto, vel conſuetudine, quod poteſt eſſe ſine Offhcio; ut Romæ Feſtum S. Rochi. Neque, quia habetur in civitate, ſeu loco, Abbatialis vel Regularis, vel Parochialis Eccleſia. Neque, quia penſionem quis habet ſuper ali- quam Eccleſiam. Neque, quoad Regulares, quia vivunt ſub Regula Sancti, à quo tamen non pendent in propria origine. Neque edò, quia communicationem habet u- nus Ordo Priſegiorum alterius Ordinis; quæ communicatio non extendi debet ad Ofſcia ſeu feſta Sanctorum non ad omnia, quod non fit; nec ad aliqua, cum non ſit major ratio de uno Feſto, ſeu Officio, quam de alio celebrando. Et ratio prædictorum eſt, quia in Rubricis Pij V. nulla fuit, neque eſt certa lex de his Officiis; & licet juſta in aliquibus ſit cauſa, petenda tamen eſt licentia omittendi Officium tali die in brevia- tio præſcriptum, ut aliud de prædictis recitetur. 27 Dices, in Rubricis habentur ſæpius hæc vVerba, ut tit. I. num. I. titul. I. zum. 1. & alibi: Feſta Sanctorum illorum, quæ conſueverunt ce- lebrari: ergo concedit Pius V. retineri adhuc conſuetudines. Reſpondeo, Quèd ſic ſe habet textus, celebrari conſueverunt ſolemniter, vel Jolemnius: tum quia alioquin Pius V. ſibi eſſet contrarius, ſi in Rubricis concederet conſuetu- dines, quas abrogavit in Bulla; non enim abro- gavit conſuetudines ſolemnes, quas concedit in Rubricis: tum quia vere conceſſit retineri Feſta Sanctorum in locis propriis, non autem quæ- cumque Feſta ſolemniter celebrata. 28 Dices adhuc: in iiſdem Rubricis tit.7. n. 4. habentur præcisè ſine adverbio hæc verba, con. ſuevit celebrari, & tit. -. nu. I. conſuetum cele- brari; ergo ſuſſicit conſuetudo ſim pliciter, non ſolemnis. Sed facilè reſpondeo, poſteriores tex- tus pendere à prioribus, & in eodem ſenſu ac- cipiendi ſunt ut priores, qui addunt adverbium Jolemniter; ne pugnent invicem ipſæmet Ru- bricæ, priores & poſteriores. 29 Quid eſt, ais, ſolemniter? reſpectu Cleri ſæcularis ſignificat feſtivitatem aut populi, aut Cleri cum pompa exteriori, puta proceſſione, apparatu, concurſu, & hujaſinodi, & ita de- claravit S. Rituum Congregatio die 25. Aug eſti 1625. reſpectu verò Regularium & Congrega- tionum ſignificat ſingularem quendam cultum, non communem aliis feſtis de Calendario: quæ ratio cum non in omnibus Feſtis in Hiſpania ce- lebratis adeſſet, recurrerunt eæ Eccleſiæ ad Gre- gorium XIII. anno 1173. & obtinuerunt, polle retinere Feſta civium, Reliquiarum inſignium, & alia ejuſinodi, quod & tandem præſtitere ferè omnes Eccleſiæ Italiæ, poſt Decretum præfatum 5§. Aprilis 2625. editum: quibus S Rituum Con- gregatio multa conceſſit rationabilia, & eſt pa- rata aliis concedere fimilia. 30 Poſtremè reſtat dubium: An per Bullam Pii V. derogetur Bullis Canonizattonum San- ctorum, in quibus videntur Pontifices dare fa- cultatem recitandi Oihcium de Canonizato in die mortis ejus ſolemnuer, ad formam in Ru- bricis Breviarii Romani præſcriptam. Verùm patet omnib-is, quod de omnibus B 3 Canoni- Ig Comment. in Rubr. Brov. Sedz. II. Cap. 2. & g. Canonizatis non fit Officium ab omnibus. De inde ex Rubricis Breviarii non apparet de uno- quoque Canonizato, an ſimplex „ſemiduplex, duplex Officium fieri debet; & eſt neceſſarium novum Decretum de ritu, quo fieri debet Offi- cium, quod expreſſe decrevit S. Rituum Con- gregatio die 9. Decemb. 1625. de hoc ipſo caſia interrogata. Veldicerem, loqui Pontifices co- pulative, (&) unà cum ædificio Eccleſiarum, de quo in Bulla, fieri poſſe Ofſicium ſolen ne, tan- quam de Titulari Eccleſiæ, quod habetur in Rubricis Breviarii, hoc eſt primæ claſſis oum Octava. De Bullis Clementis VIII. E& Vrhani VIII. C APUT III. Dita fuit à Clemente VIII. Bulla die decima Maij i6oz. anno undecimo, & in ca haben- Ktur pauca. 1I Accuſat Typographorum incuriam, & a- liorum autlaciam, qui Breviarium à Pio V. edi- tum depravarunt. 2 Significat, ſe ideo commiſiſſe peritis viris ejuſdem Breviarii recognitionem. 3 Prohibet, ne in Urbe imprimatur, niſi in Vaticano, extra Urbem, juxta exemplar Vati- canum, & de licentia Inquiſitorum, vel Ordi- nariorum, impoſitis pœnis ſpiritualibus, & pe- cuniariis; aliterque in poſterum impreſla Brevia- ria interdicit, ac prohibet. 4 Inquiſitores & Ordinarios poœrnis inflictis inſtruit, qua ratione approbare debeant im- preſſa. Tolerat in gratiam pauperum Clerioorum impreſſa Breviaria ante ejuſdem recognitionem quoad uſum, & ut vendi queant, indulget. 6 Publicationem Bullæ mandat cum fſolitis derogationibus, & clauſulis. 7 Urban is VIII. Pontifex Maximus, adhi- bitis aliis peritiſſimis viris (& me minimo inter eos, qui & adfui Clementinæ recognitioni) ea- dem ſe proſecutum eſſe aſſerit, quæ prædeceſlo- res inchoaverant; ſignificat deinde ea quæ acta ſunt in Breviario nuperrimè recognito: prohi- bet, inſtruit, tolerat, ut ſupra nu. 3. 4. 5. edita Bulla initio Breviarii poſita. 3 Certè ad hanc uſque diem Breviarium non eſt editum tot numetis abſolutum. . De Computo Eccleſiaſtico. CAPUT IV. 1 AGinu initio Breviarii de anno & ejus partibus, de Quatuor Temporibus, de nuptiatum tempore, de Cyclo decennovennali, de Epactis, de Noviluniis, de Indictione, de Feſtis mobilibus, additis Tabellis, perxpetua & temporatia antiqua & nova, reformatis, quan- tum ſatis eſſe videtur pro captu communiorum ingeniorum. Plura qui deſiclerat legat Gulielm. Durandum in ſuo Ration. Aiv. Oc. lib. 6. toto. 2 Ea ſunt præcipuè notatu digna, quæ ad an- num Biſſextilem formandum ſ pectant: nam ſin- gulis quaternis annis conſtituitur dies in men- ſe Februario, qui dicitur compoſitus ex 24. ho- tis, nempè ſex cujuslibet annorum quatuer. Ex- cipe quod bauci norunt) primum, ſecundum & tertium centelimum annum, qui occurrunt intra ſpatium quadringentorum annorum, ut expreſsè habetur in Bulla Gregorii Ull. de Re- Jormat. Calendarii, edita anno SSz. Quare, ſi- cut annus proximè præteritus 1600. fuit Biſſex- tilis, ita erit etiam Biſlextilis annus 2000. qui ve- roò ſunt medii 100. 1800. 1900. non erunt Biſſex- tiles, ne redeat annorum conſulio. 3 De quatuor Temporibus agemus in Pro- prio de Tempore. 4 Paſcha celebrari debet in die Dominico, qui proximè ſuccedit decimæ quartæ Lunx pri- mi menſis, id eſt Martii, ita tamen, ut ſi deci- ma quarta Luna cadit in Dominicum diem, Pa- ſcha noſtrum celebretur in ſequenti Dominice die, ne conveniamus cum Hebræis. 5Conſtituto Paſchatis dic facilè decernun- tur Feſta mobilis, ita dicta, quia moventur ad motum Paſchatis, & ſunt Septuageſima, Sexa- geſima, Quinquageſima, Quadrageſima, quæ præcedunt Paſchatis Feſtum; Aſcenſio, Pentoe- coſtes, Feſtum Trinitatis & Corporis Chriſti, quæ ſequuntur: de quibus egimus Tomo pri- mnO: 0, 64 Eetumm zuie Neain, 1). ciu, lorel Nonas a konen rum 1De. 2De. De. 40 1De. (De. 7De⸗ de De „De 1 1 4. 434,. n teviatiunnon n. aie e anno d u empotibn, ecednoyennl, Indhctone, ishetelil OmIS,I compuiorin . ſegir Cuhehn e. Rlm gn,gorn eClant: maunſ⸗ ur diesinmhn⸗ litus er l mvamor r. huln, ſecundn 1 guiedumm mn annotumpu oru Wldel rtr Cune ’ Pus2000 biſe honerunbiet ſio. 1genlu n U die Domincd munte Line n Wen, ee⸗ Eiun diem,lr icum diem Genti Domm reis. ſacile derenmn. ia moxeunt ugelim, & veliinnn Grageinng Ccenſo, M or 1is Omin ms Toro on De Calendario. 15 mo, & infra agemus in Proprio de Tempore. 6 Adventus autem non habet primum diem certum, ſed eum diem Dominicum, qui pro- pinquior eſt Feſto S. Andreæ, ut loco citato ex- plicavimus. De Calendario. CAPUT V. 1 1Alendarium à Calendis dictum eſt-, Calendæ verò primus dies menſis eſt, 4 gaXεισ id eſt voco: tunc enim Pontifex calato, hoc eſt, vocato populo, quot dies à Calendis ad Nonas ſupereſſent, pronuntiabat, Plut. Calen- daria quoque dicebantur Tabulæ, ab obſerva- tione ſingulorumn menſicxn „ ut Diaria, à ſingiy- lorum dierum ratione. Et nos in ſingulis menſi- bus obſervamus Feſta Chriſti Domini noſtri, & Sanctorum. Daurand. l.. 6. 4. explicat Calen- das, quaſi colendas; quia tunc erat ſemper Ju- noni feſtus dies primus: ergo Calendarium, & Colendarum erunt ferè idem à cultu Feſtorum dierum; Matriculam Sanctorum vocat Radulph. Prepoſ. 17. 2 De Feſtis in Calendario deſcriptis, quando & quo ritu fuerint deſcripta, in Proprio de Tem- pore, & in proprio Sanctorum ſingillatim enar- rabimus. G 3 Ex prædictis autem Computo & Calenda- rio compoſuimus ordinem Ofſicii divini perpe- tuum, & quâm breviſſimum, quem in calce hu- jus Operis, dante Deo, dabimus pleniorem & emendatiorem- - SECTIO TERTIA. De Rubricis. 6 W X ⁸½ * G:-R dum. AS. St- Sgredimur nunc eam provinciam, quæ propriè noſtra eſt, exphcan- :: S 2 . . . .„ 4 . .„ .„ 4 » . A di nimiriun ſacras Leges & Rubricas Breviari; de quibus prius in S̈genere, deinde in ſpecie, ordine ſervato ejuſdem Breviarii, ert agen- SECTIONIS TERTIÆE CAPITA XII. 1 De Rabricis generalibus Horarum Canoni- carum. 2 De Duplici Oficie. 3 De oͤemiduplici. 4 De Smplici. J De Dominica. 6⁶ De Feria. 7 De Vigilia. 5De Octava. 9 De Cncurrentia Offcii. De Rubricis generalibus Hora- rum Canonicarum. CAPUT. I. 1 E voce kabricæ alibi diximus, initio Gmmentar. in Kubric. Miſſalis, Tomo ſuperiore pag. I. 2 UGCipata fuit eadem vox prius in Breviario 1o De Occurrentia Oficii, ſen de Tranrlatione quàm Miſſali, & reperitur in editione Veneta Feſtorum. 17 De Commemorationibut. 12 De Patrono loci, & Titulo Eccleſ.- Breviarii ante annum /170. ſed Pius V. inſcrip- ſit omnes leges Breviarii titulo Rubricarum ge- neralium, quod antè non fuerat factum. 3 Pau- — 6 Comment. in Rubr. Breviar. Sect. II. Cap. I. E 2. 3ʒ Pauciſſmi tamen erant earum Tituli, nem- & undecim tantum, in prima editione juſſu Pij V. hauſti & Directorio divini Officii, compoſi- to à Ludovico Ciconiolano, Regularis Obſer- vantiæ, ſub Paulo III. qui & Directorium ap- probavit. 4 Rubricarum additio, detractio, mutatio prohibentur in Bulla Pij V. in his enim eſt for- mula data precandi in Breviario. Quare, ſi no- tabiliter Ofhicio divino injuriam facis in obſer- vantia Rubricarum ſubſtantialium Officii, gra- viter peccas non ita in accidentar'is accidit Ru- bricis, puta ſi ſedens recites, quæ flexis genibus jubentur dici, in oratione privata, ſecus eſſe poſſet in publica, ſi abſque cauſa fiat, aut cum a- liorum offenſione, Saar. Tom. 2. de KRelig. lib. 4. cap. 27. n. 2. & alii apud Bonac. diſp. I. quaæſt. 3. punct. 6. n. I. &2. 5Divido nunc Rubricas in tres partes, quas proſequar in proximis & diſtinctis Sectionibus. Aliæ ſpectant ad totum integrũ Officium; quod eſt vel Duplex, vel Semiduplex, vel Simplex, vel Dominicale, vel Feriale, vel de Vigilia, vel de Octava, vel de ORecio S. Mariæ in Sabba- toO, vel pro Ofcio Commemarationem habet, velconcurrit cum alio, vel occurrit, ita ut alte- rius accidat Translatio: de quibus agitur in Bre- viario primis undecim Titulis ſeu Capitibus. A- liæ continent ritus proprios majorum partium, hoc eſt Horarum, Oſficii, de quibus à Titulo /3. uique ad /S. incluſivè, Matutini ſcilicet, Lau- dum, Primæ, Tertiæ, Sextæ, Nonæ, Veſpe- rarum, & Completorii. Aliæ denique verſantur circa partium partes, ex quibus ipſæmet Ho- ræ componuntur, nempè Oratie Domini- ca, Salutatio Angelica, Symbolum Apoſtolo- rum, initium Horarum. Invitatorium, Hymni, Antiphonæ, Pſalmi, Cantica, verſus, Abſolu- tiones, Benedictiones, Lectiones, Reſponſo- ria, Capitula, Orationes, Hymnus Te& Deum, Symbolum Athanaſii, Preces, ſufagia Sancto- rum, Antiphonæ beatæ Mariæ finales, de quibus in Rubricis Breviarii à Titu- lo/9. ad Titulum. 38. De Duplici Offkcio. pter: Me 1 V Arietas Officii & Feſtorum inde eſt, quia ſtella, ſecundum Apoſtolum differt à ſtella in claritare; & quia exæ Dionyſ. Areopag. Eccleſiaſtica Hierarchia repræſentat aliqualiter in ſuis actionibus cœleſtem Hierarchiam, in qua Sancti ſecundum meritorum diverſitatem diſponuntut; ideò ad hoc repræſentandum va- rtietas Officiorum diverſorum in Eccleſia reperi- tur. Hæc Duran. in Ration. lIib. Z. c. I. 2 Hæc vox Dauplex apud Durand. loco citate habetur, apud antiquiores non habetur; & ex eodem Durando ſignificat, Antiphonas in Ol- ficio duplicari, hoc eſt integras recitari ante & peſt Pſalmos. 3 Dividit ibidem Durandus in Duplex in to- tum, & in duplex ſimpliciter; illud majus, hoc minus ibidem appellat: quod nos hodie dici- musDuplex primæ & ſecundæ claſſis ex una par- te, & Duplex per annum ex altera parte. Sed in Recognitione Clementina Breviarii, ad majo- rem diſtinctionem, inſtituta ſunt quatuor gene- ra Duplicium Feſtorum; primum „quod dicitur Primæ claſſis; alterum, Secundæ claſſis, tertium, quod appellatur Majus per annum; quartum, Minus per annum. 5 Primæ claſſis ſunt Nativitas Domini, Epi- phania, Paſcha Reſurrectionis cum tribus præ- cedentibus & duobus ſequentibus diebus, quod & habet Duran. lib. 7. cap. 1. & de triduo qui- dem præcedente Paſcha rationem reddit Ruper- tus lib. . de Devinis Oficiis cap. 24. ob exe- quias ſolemnes Chriſti demortui. Aſcenſio Do- mini; Durand. lib. 7. . I. Pemecoſtes cum duo- bus ſequentibus, Duraud. ibidem. Feſtum Cor- poris Chriſti, eæ Decreto Urbani Il. Nativitas Sancti oannis Baptiſtæ, Feſtum Sanctorum A- poſtolorum Petri, & Pauli, Aſſumptio beatæ Vir- gini, Feſtum Omnium Sanctorum, de quibus di- cemus in Proprio Sanctorum, Dedicatio pro- priæ Eccleſiæ, Durand. loco citato. Patroni Fe- ſtumvel Tituli Eccleſiæ, quod innuunt Microlo- — us cap. 13. KRadulph. Propoſ. 2. Sunt igitut Fe- ſta in Eccleſia univerſali num. /. primæ Claſſis Duplicia. . 5 Fecun- K. Feſtum tio, laͤn⸗ n, Crci VII Ganc! Pios Klon Hep⸗ 6 Cemg. Cunali gu Ms, kun. Comin Parti Feſtum Peſtum ubr tem0. ce eil ſo Sn lerlel 5! (nen lerel fumm, tem Mrexi lioce D torun honn e raſe ineo Cli Gun 3 cio. incee⸗ um Eſken 4 l . Areni tat alulr rarchiam,i n iveriitten entudun u Celelurei ,e.l. and,. ercrt berur; Ae hona in ceitari mnedk Dopkerint⸗ ud malwhe os hodie d⸗ serunapt. kapate. Kelin ari, ad mſ⸗ tguworeer n, Godlin clallis,tenium un; Juummn) Dommit ky umm tribisſa . siebis, g de trico qi⸗ ntedcit „. 24. b l⸗ Alenlo ⸗ oKescumdio , FefumC⸗ III. Numi Ganckotumk ptio beriſt mnde gaibye⸗ Dedicnio i go. Patoni- zuont MX Funt gn, , Ptime en ” 5 Secundæclaſſis ſunt, Circumciſio Domini, Feſtum ſanétæ Trinitatis, Purificatio, Annun- tiatio, Nativitas beatæ Virginis, Natalitia duo- decim Apoſtolorum, hoc eſt de numero duode- cim, Feſta Evangeliſtarum, Inventio ſanctæ Crucis quod fuit additum huic claſſi à Clemen- tcVIII.] Feſtum Sancti Laurentii, Dedicatio Sancti Michaélis Archangeli, de quibus in Pro- prio Sanctorum, quibus adde Feſta SS. Stephani & Innocentum, quæ infra ſue loco probabimus. Hæc igitur Feſta numero ⸗22. 6 Duplicia majora per annum, quæ, ut di- cemus, integras habent Veſperas in concurſu cum aliis Duplicibus minoribus, ſunt hæc, Tranſ- Kiguratio Domini, Exaltatio S. Crucis, Feſtum Nivis, Viſitatio, Præſentatio, Conceptio & fe- ſtum Nominis: ex deoreto Innocentii XI. 1684. dominicâ infr. Octav. Nativit.] B. Mariæ, Ap- paritio S. Michaelis, Cathedra S. Petri utraque, Feſtum ejuldem ad Vincula, Converſio S. Pauli, Feſtum S. Joannis ante portam Latinam: S. Bar- nabæ Apoſtoli, dies Octava Epiphaniæ, dies i- tem Octava Corporis Chriſti, & Aſcenſionis e- juſdem, item Patroni locorum minus principa- les, niſi ſint in Calendario Reomano altioris claſ- ſis. Sunt autem Feſta hæc num. 17. in univerliali Eccleſia. 7 Reliqua duplicia ſunt minora, quibus in Calendario apponitur hæc vox Daplex: & præ- tereà dies Octavæ Feſtorum Octavam haben- tium, quarum ſupra non meminimus; ſunt au- tem illa numero 3à1. hæ verò ſunt numero9. in Breviario: ergò Duplicia numero 99. in Brevia- rio celebrantur. 8 Neque diſtinguas adhuc, ut feſta Beatifica- torum tantum minora ſint feſtis minoribus ca⸗ nomzatorum, ita ut habeant hæc integras utraſ- que Veſperas (quod eſt privilegium feſtorum majorum per annum, de Concur. Off. n. 2.) quia in eo tantum differunt, quod canonizati ubique coli poſſunt, non autem Beatiſicati. 9 De Privilegiis feſtorum Duplieium reſpe- Ku aliorum, & inter ſe. dicemus, cum de con- currentia & Occurrentia Ofſicii, de Matutino, recibus, & Suffragiis. 10 De ſancto, cujus inſignis habetur Reli- ZJom. IX. De Oßffrio Duplici & Semidupliii. 17 quia, ſi concedatur Officium, fit Duplex minus per annum, ſacra Rituum Congregatio 25. Mv. 1602. ut ſupra diximus Sect. t. 6. f. tit. 2. uuns. F. De Semiduplici. C&f APUI III. “ ÆMc vX bmidupler apud Durand. lib. 2. G.1. habetur. Dicebatur antea novem Lectionum, apud Radulph. Propoſ. 17. Alii vo- caverunt ſolemne, at in Breviar. Lznetiis edits anno Iyo. Alü, non Duplex, urlegi in antiqui- oribus Breviariis. Idem ſonant, eèò quodin Of- ficio novem Lectiones leguntur, ut à Simpliei di- ſtinguatur; non duplicantur Antiphonæ ut dif- ferat à Duplici. 2 Semiduplici ritu gaudent Dominicæ per an- num, & ea Sanctorum Feſta, quibus in calenda- rio appoſita eſt vox Semiduplex, numero hodie ultra go. item dies infra Octavas, quæ jure me- rito minores ſunt die feſto, & die Octava; ſunt autem & hi numero ultra quadraginta: quare Semiduplicia cum Dominicis excedunt nume- rum zo. 3 De Sancto, cujus Reliquia non inſignis habetur, ſi concedatur Officium, debet eſſe Se- miduplex, ad differentiam inſignis Reliquiæ. 4 De Sanctis locorum conſuevit ſancta Sedes Apoſtolica in iis locis, ubi neque nati, neque mortui ſunt, neque Reliquiæ inſignes extant., concedere Officium Semiduplex, ne Dominicæ Officium, quod eſt Domini, impediatur ab Of- ficio Semiduplici, quod notat expreſsè Clemens VIII. 9. QZunii. 1601. quando concedit univerſæ Congregationi Exemitarum S. Auguſtini Offi- cium Semiduplex de B. Joanne à S. Facundo Hi- ſpano: cujus Bullæ tenorem refert Caſtellanus in Compendio Bullarum in tertia editione Vz- netiis i6ov. Inventiones, translationes hac ea- dem lege colendæ forent, ad differentiam fe- ſtorum principalium, quod obſervat Eccleſia in inventione S. Stephaui Protomartyris, in qua hæc ſcribimus. yDe Sancto, cujus habetur Eccleſia Abbatia- lis, Parochialis, vel Regularium, vel Monia- 8 lium, hoc ſolo titulo, fiebat ante annos tres Se- miduplex in multis locis; at neſcio quo jure: nam ijum , l „ ℳ „& Comment. in Rubr. Breviarii Sect. I. Cap. 4. & j. Officium feriale ferè totum omittebatur cum Officio beatæ Virginis in Choro, & Defuncto- rum, & quod magis dolebam, Feriarum Qua- drageſimalium, à quibus antiqui removebant Feſta Sanctorum, & à quibus in recognitione Breviarii Octavæ ſunt excluſæ; contra quos a- cerrimè invehit KRadulphus Propoſ. 12. ea potiſſi- mum ratione, quod tollitur continuatio & re- citatio totius Pſalterii: & feriale Officium, in- quit, Domini Officium eſt, quod à quocumque ſervo non debet obrui. Videant Epiſcopi, ne pluralitate feſtorum fiat injuria Ofhcio feriali Domini Dei noſtri. Sed ecce, Deo dante, ſub- latus eſt abuſus à ſacra Rituum Congregatione Decreto edito aie quo ſapra scct. l. cap. 1. titul.2. nume. g. in hæc verba: Eztuit & prohibuit cele- brari per totam civitatem, vel dixæceſim, etiam de cujuſque Ordinarii licentia, Miſſam, vel Fe- Iſtum cum Officio de bantto, eò quod en loco adſit Eccleſia Parochialis, vel Regularis, aut aliqua KReliquia: ſed tantum in ipfins Sancti Eccleſia TIi- tulari, ſeu ubi aſſervatur inſignis Reliquia, & non alibi. Quæ verò ſit inſignis Reliquia, eadem Sacra Congregatio declaravit ſtatim, & nos de- ſcripſimus in primo Tömo part. I. titulo 11. circa Rnem: addidit pœnam eadem ſacra Congrega- tio ibidem, nimirum, quod aliter non fit ſatis muneri recitandi divini Ofſicii, & conſequen- ter infligitur pœna non faciendi à Clero fructus ſuos beneficiorum, præter lethale peccatum quod committitur. Eadem ſacra Congregatio declaravit comprehendi in dicto Decreto Eccle- ſias Abbatiales, die 25. Septembris 62 5. 6 De privilegiis feſti, ſeu Offeii Semidupli- eis, agemus infra in pluribus locis. De dimplici. CAPUT IV. VUrandus loco citato uſurpat hanc vocem Simplex. Anteà vocabant Ofhcium trium lectionum, Microl c. 44. & Kadalphus Propoſ17. 2 Feſta verò Simplicia, quibus in Calenda- rio nihil apponitur, ſuperant hodie centenariũ numerum, de quibus agemus ſingillatim in Pro- prio Sanctorum. 3 Qui numerus centenarius quam rectè con- gruat, accipe ex ſancto Pernardo, & Radulpho. Numeroſitas Feſtivitatum, inquit Bernardus ad Canon. Lugdun. cives docet, non exules Aa- dulphus autem Propoſ. cit. addit ſummendam eſſe nimirum proportionem à Chriſto, qui duo- decim elegit àpoſtolos, quos poſuit in ſuperio- ri gradu, in inferiori verèò poſuit ſeptuaginta duos Diſcipulos „hoc eſt, ſexies duodecim. U- nus eſt Chriſtus, cui datur Officium Dominicæ; Apoſtoli duodecim ſunt: ergo & feſta Sancto- rum ſolemnia in minori numeto eſſe debent quam numerus Dominicarum. Simplicia plura eſſe debent (cum quibus ſtat recitatio Pfalteri) ſicuti à Chriſto multiplicantur diſcipuli. Dupli- cia Sanctorum non loquor de duplicibus Chri- ſti Feſtis in Calendario Romano ſunt numero ſexaginta quatuor; Sanctorum Semiduplicia ad quadraginta- convenit ergo, ut Simplicia exce- dant, uti fii, numerum centeſimum. 4 Incipit à Veſperis quidem, ſed ferialibus, & terminatur Offeium Simplex ad Nonam, Microl. c. 17. & Radulph. Propoſ. 15. De Domiica. CAPUTNV. 1 E Ofhcio Dominicæ Microl. c. 6z. hæc habet memoranda. In omni Dominica Eccleſiaſtico conventui cum Officio Dominicæ ſatisfacimus, niſi aliqua multum celebris (nota) feſtivitas occurrat. Addo ego, ratione Domi- nicæ quædam Ofhcia feſtiviora fieri, ut videre eſt in eſto Innocentum, & in Vigilia Nativita- tis Domini, quibus datur Alleluia, T. Deum, reſpectivè cum conſequentibus. L 2 De Dominicis Adventus, & à Septuage- ſima uſque ad Octavam paſchæ, quæ ſunt ma- joris reverentiæ, & cultus, teſtatur Radulph. Propoſ. Iy. eas nunquam omitti: quod & hodie obſervamus. 3 Dominicæ infra Octavas Nativitatis ex Microl. c. 32. Epiphaniæ, ex eodem cap. 41. Afſcenſionis Domini ex eodem cap. 37. & Cor- poris Chriſti, ex Urbano IV. ſunt privilegiatæ, ita ut Oflicium non ſit Dominicale, ſed de Octa- Va; ; E⸗ 05. Atfum Gsaliss eOffe Eet 0 Rhrarur ne cleetu inncie Prur Leni Ml. Nete Abii Aulbi⸗ Connrne lur ſar Cuttent lekeſte nkeßte inic⸗ eittl anmneil Unhn rot ele mlni, cin Ni,5 trool O chei od Camt dvol nt n in N ⸗ o et tur in , imreckeccn. Radulhhr lt Dergmae erbles de. Cummenen kiſo cridh⸗ itin Gherd⸗ it ſepenein nogecin . n Dominiez iela Sn. 10 elle chent implichſin tario Dhlei ipul Dn. phebu. D lunt numeto emicnplce implieinen. n. ſed ferillbr 1 d Novun, , 4. he dn mmmi Dommnen cio Dommnma elebtinn gtione Donn- eri riſter la Nmn⸗ , 7 Dn, 1Kepeunge Ge ſunt n ur Ruuß gvosckhate Nariwitis 4 lem c) 4 27 & vilegiae, prirl 5 in De Dominica. „ va, & de Domino tamen. Ratio eſt, eæ Microl. ut Offieium inſtanti celebritati concordet, hoc eſt, ſummæ celebritati Domini: nam in Domini- cis aliis infra Octavas Sanctorum non eſt æquũ, ut Officium Dominicale, quod Domini eſt, ce- dat Officio Sancti, cujus dies infra Octavam ce- lebratur. Addi poteſt alia ratio pro Dominicis infra Octavas Nativitatis, & Epiphaniæ, quia ſcilicet ut plurimum illa Nativitatis celebratur extra diem Dominicum, & hæc Epiphaniæ ce- lebratur aliquando in Sabbato. Extra verè diem ipſum Dominicum, non dicuntur congruè Pſalmi de Dominica eidem diei præcisè aſſi- gnati. 4 Quæritur: cur à Nativitate Domini uſque ad Epiphaniam incluſivè dantur Dominicæ, in quibus nulla prorſus contingit fieri de iiſdem comimeinoratio, unde & in Calendariis dicun- tur Vacantes? Ratio dubitandi eſt, quia ſicut oc- currente feſto ſancti Silveſtri in Dominica, fit de Feſto cum commemoratione Dominicæ; ita in Feſto pura ſancti Joannis] occurrente in Do- minica poterat idem fieri. Verum incongruum erat, ſi occurreret Feſtum Nativitatis, vel Cir- cutnciſionis, vel Epiphaniæ in Dominica, quod una ſimulcum Feſto Domini fieret commemo- ratio eodem die de Feſto ejuſdem Domini, quod eſt Dominica; in gratiam autem Nativitatis Do- mini, & Circumciſionis fuit ordinatum, quod nec in tribus Feſtis, & Octavis diebus S. Stepha- ni, S. Joannis, & SS. Innocentum haberetur ratio Dominicæ occurrentis; de qua tamen infra Octavam, tanquam de Dominica impedita, fit Ofheium poſt Feſtum Sancti Thomæ, vel in Fe- ſto Sancti Thomæ, hoc codem translato in Fe- riam ſequentem „& ita congruit Evangelium „» quod legitur ratione Dominicæ, legi poſt na- tum Chriſtum, non eodem veluti naicente per quamdam repræſentationem. Eadem ratio mili- tat in V'gilia Epiphaniæ, & in Epiphania, in qui- bus ſi occurrit Dominica, ea vacat, neque habet Evan gelium quod tempori conveniat, neque conſequenter commemorationem; imo neque ex textu Evangelico decerpi potuit, quod legere- tur convenienter in Dominicis occurrentibus inta hæc Feſta. ut ritè conſideranti patet Evan- gelium autern eſt eaput totius Officii, ait Euper. lib. I. C. 32.) & ea quæ leguntur in Dominica in- fra Octavam Nativitatis, & in Vigilia Epr pha- niæ anticipate leguntur, cum ea contigerint poſt Purificationem heatæ Virginis, ut patet in textu Evangelico S. Lucæ, & S. Matthæi. 5Dominicis poſt Epiphaniam additum eſt à Pio V. Ofncium Dominicæ Sextæ; Antiquitus autem, ſi Dominica ſexta occurreret, in ea re- petebatur Ofſcium Dominicæ præcedentis, te- ſte Durand. lib. 6. c.23. quæ nunc ſuperſunt, vel in Sabbato præcedenti, vel inter Dominicas polt Pentecoſten celebrantur, ita ut non omittatur Domihica ulla (vide cuitum diei Dominicæ) quin de ea ſaltem commemoratio fiat, ſi minus Oincium fieri queat. Explicat KRadalph. Propoſ- 17. in hanc rem illud Pſalm. rI7. quod in Ofſicio Primæ diei Dominicæ legitur: Conſtituite diem ſolemnem in ſreqiuentationibus, ut legit Pſalter. Romanum, & Ambroſianum ) id eſt, ut fre- quenter Dominicis diebus ſervetur Ofſſicium Dominicale, niſi magna feſtivitas occurrat: ſ- que ad cornu Altaris, hoc eſt, etiam Ofſicium Miſſæ Dominicale obſervando. Hæc ille. 6 Dominicarum poſt Pentecoſten Officia ſunt viginti quatuor: quod ſi Berno de quibuſ- dam ad WMiſſam ſpect. C.6. numeret tantummo- do viginti tres Dominicas, ideò eſt, quia quin- tam ſuperaddit Adventui, quod in idem recidit; ut nimirum præter Adventum, & à Septuage- ſima ad Feſtum Trinitatis, Dominicæ per an- num non excedant numerum tri geſimum, ut ri- tè numeranti patet. 7 Quæ igitur non poſſunt celebrari ante Se- ptuagelimam, transferuntur poſt 2;. Domini- cam Pentecoſtes; ut nulla vacet. Poſt Penteco- ſten verò ad ſummum erunt Dominicæ viginti ocdo, de quo numero Berno loco citato ait: Se- ptenario quater ducto in hanc perfectionis ſum- mam excreſcit; & nulli dubium eſt, quin ſeptem ad Spiritum ſanétum, quatuor verò pertineant ad Evangelium: quia per ſeptiformem gratiarn Spiritus ſancti in Pentecoſte effuſam] prædica- tum eſt Evangelium per quatuor mundi plagas. Hæc ille. 8 Ultimo loco ſemper ponitur quæ vocatur C&⁊0 2 vige- 20 vigeſima quarta, Microl. cap. 26. ut ultimum, inquit, Officium in proxima tantum hebdo- mada ante Adventum Domini cantetur. Eſt e- nim præparatio Dominici Adventus. Atque, ut notavit Azorius lib. Io. c. Iy. finiuntur Eccle- ſiaſtica Ofſeia in commemoratione extremi futuri judicii, ſicut etiam ſimiliter inchoantur, ut patet legenti Evangelia Dominicæ 24. & Do- minicæ Primæ Aventus. Addo, ideò Domini- cam 24. de judicio futuro ſemper eſſe ultimam anni Eccleſiaſtici, qui incipit in Adventu: quia Eccleſia in toto anni curriculo repræſentare ſtu- det Chriſti actiones à primo adventu in carne uſque ad ſecundum in fine mundi adventum. 9 Si quæ fuperſit Dominica, ita ut proprièin die Dommica locum nonm habeat (quod aecide- re poteſt in Offcio ſeeundæ Dominicæ, de qua tamen habetut propria Rubrica ſect. 6. Gap. ⁵. vel ſequentium poſt Epiphaniam, & in Offieio Dominiceæ 22. poſt Pentecoſten tunc fit de Do- minica excluſa in Sabbato præcedenti non im- pedito Feſto novem Lectionum, alioquin ina- ha immediatè præcedenti Feria, ſeu Feſto Sim- plici, in qua ſeu quo Officium fiat de Feria, & legantur tres Lectionesde Homilia Domimcæ, & in Laudibus dicatux Antiphona ad Benedi- &ν, & Oratio de Dominica carente proprio loco cum eommemoratione Feſti Simplicis. Et nota, præcedentem Feriam non eſſe ad libitum »„ ſed Sabbato ſolum impedito novem Lectionum, & illud verbum fiat, quod habetur in Rubr. de Domin. n. z. eſt conjungendum cum verbo le- fantur, ita ut ambo ſint imperantia. Quod ſi tota hebdomada ſit impedita Officiis novem Le- ctionum, etiam translatis quod in poſtrema Breviarii recognitione additum eſt;] tune in Sabbato legatur nona Lectio de Homilia illius Dominicæ, & de eadem fiat commemoratio in Laudibus tantum, cum Antiphona, & Oratio- ne propria; Hæc in Rubricis de Dominicis tit. 4. n. g4. & y. Ratio eſt; ne Officium ullius Domini- cæ omittatur, tum ne admirationi populo ſit, quod ante Clementem VIII. fiebat, dum trans- lato Semiduplici Feſto, fiebat Officium de Do- minica extra ſuum diem, & propriam ſedem, quæ ob anni anguſtiam deerat, quod populum Comment. in Rubr. Brev. Ject. IIl. Cap. y. facilè latet, qui tamen erga Feſtum de Sancto Semiduplex devotits moveri ſolet. 10 Ex quo etiam patet, quod, impedito Sab= bato ut ſupra, aut Feriã ſextã, aut quintà à Feſto Simplicr, non erit anticipandum Officium præ- dictarum Dominicarum Feria quarta aut tertia, in qua nullum fortaſſe occurrit Feſtum: nam ne- que ſimplex Officium B. Virginis in Sabbato, neque Feſtum Simplex in eodem occurrens im- pedit, quo minus in Sabbato fiat Officium de Dominica quæ ſuperſit, ſed cantùm ofſicium no- vem Lectionumimpedit Offctum Dominicæ 5 & curandum eſt, quoad ejus fieri poteſt, ut pro- pius ad Sabbatum fiat de ea Dominica Officium- II. Excellunt hæ Dominicæ, quibus cedunt etiam Patxoni, neque unquam omittuntur, Pri- mæ claſſis idcirco cognominatæ; nimirum Pri- ma Adventûs & Quadrageſimæ, Dominicæ Paſſionis, Palmarum, in Albis, in quibus de- cet populum moveri ad myſteria majora in iſ- dem celebrata Redemptionis noſtræ tum Oſſh- cio, tum colore paramentorum. Aliæ minores- ideò dictæ ſecundæ claſſis, cedunt quidem Fe- ſtis Patroni loci, Tituli Eceleſiæ, & ejuſdem De- dicationis, quæ ad affictendum populum maxi- mè valent; aliis autem minimè cedunt Sancto- rum Feſtis, nimirum ſecunda, tertia, quarta Ad- ventůs & Quadrageſimæ, Dominicæ Septua- geſimæ, Sexageſimæ, Quinquageſimæ, quarum ritum in Proprio de Tempore inveſtigabimus- 12 Dominica prima menſium habet ratio- nem potiſſimam in Breviario, quia in eo ſolent poni initia ſacrorum Librorum cum ſuis Re- ſponſoriis. Ea igitur prima eſſe dicitur, quæ ve- nit in Calendis menſis, vel eſt proximior ſive ante, ſive poſt] ipſis Calendis quod niſi fieret in menſe Novembri, deſiceret tempus neceſſa- rium ad legendos ſacros Libros eidem menſi aſ- ſignatos, adveniente Dominicâà primà Adven- tús ante finem Novembris, ut notatum eéſt im Breviariis M. S. antiquiſſimis. 3 Dominica verò prima Adventus eſt ea, quæx proximior eſt Feſto S. Andreæ, vel quæ venerit in ipſo Feſto, Dur. lib. 6. e. 2. ſeu, ut cum Ra- dulpho loquar, Propoſ- 16. poſt craſtinum ſan- t Catharinæ: neque enim ante craſtinum, neque heque nitiur mus,0 1P. . Atigu, t N. lone . nowrin kei Pehen Nelan Kc. t iucne ſtcel eueit Geber krium 1 tirar, ſcio Il Tem Line hreyi helln Nb tutn elot 1 ſe a Men e titrn un de dane t. inpeditodh. tquintlikede 10Kimn. lartaautteni, eſtumimmn. nis in bt, 1occhrrens in t Oſhcume Umokcinmdo⸗ um Dominicr; eipoteſt,unen⸗ ninicnOfhcun gibid eelnn ommittunnui, Fnürmirumkr⸗ ne, Dommne in qubutr in mnpori olrr umn0r 1 Aliemirong nt gtiellſe⸗ Keſtllenh⸗ poptlomm nat cedant mdo⸗ Ctigunn mirice Neir. geſme gunn lareſtghing Umr habet ul- Gin ineo ln n cum ſs e dicitut, eſ⸗⸗ oriniol R quocl nil bete enpib nete⸗ detn wenlik⸗ ini ,r⸗ vornum l ennnseltengi elqur enn 1, u com . ctilinum er. Ke Claſtiumd, Neqe De Feria & Vigilia. neque in craſtino ejuſdem Virginis contingit i- nitium Adventus. De Ofcio Dominicali dice- mus, cm de Matutino, & aliis. De Feria. CAPUT VI. 1VErizà fando, inquit Rabanur a. de inſtit. Cler. c. 46. quæ vox apud Eccleſiaſticos antiquior eſt Sylveſtro, exæ eodem ibid. de ea a- pud Tertulladverſ. Pſychicos c. 5. & cap. 14. ubi ait: Nobis omnis dies etiam vulgata, conſecra- tione celebratur. Cum enim horrerent fideles nominare dies à diis gentium, vel udaico mo- re à Sabbato, primam, ſecundam Sabbati, &. ideò ae ſi Dominica prima Feria diceretur, ap- pellavère reliques dies Feriam ſecundam, tertiã, &c. retento tantùm nomine Sabbati. Vacante itaque die ab aliis Chriſti vel Sanctorum Feſtis., fit de Feria, quod Oſſcium Domini eſt; ut quiſ- que intelligat, ſe Deo deditum uni Deo vacare debere. Appellabant antiqui Officium Feriale, trium Reſponſoriorum Ofſicium. 2 Feriarum genus duplex: majus alterum di- citur, eò quòd de Feria majri ſemper fit in Of- ficio ſaltem commemoratio, nempè de Feria qualiber Adventůs, Quadrageſimæ, Quatuor Temporum, & ſecunda Rogationum: quæ di- ſtinctio majorum & minorum in recognitione breviarii Clementina inventa eſt, occaſione Ta- bellarum de occurrentia & concurrentia in fine Rubricarum editarum, ad faciliorem Tabella- rum uſum, Auctore hujus Operis ipſas Tabellas reformante juſſu Majorum. V 3 Occurrit autem per annum Ofheium feria- le ferè quadragies, niſi occupentur d'es à Feſtis mobilibus, ſeu Dominicis, vel diebus infra O- ctavas particularium Eccleſiarum, ſeu à ſancta Maria in Sabbaro, ſeu à Feſtis locorum propriis. Vide ergo, an expediat minui adhuc hunc Fe- riarum numerum. 4 De feriali Ofſicio, & partibus ejus age- mus infra, eùm de ſingulis partibus Ofſicii. De Vigilia. CAPUT VII. 1/Uædam Vigiliæ cum jejunio celebran- tur, & pleræque; pauciſſimæ ſine jeju- nio, videlicet Vigilia Epiphaniæ & Aſcenſionis Domini; de quarum jejunio lex nulla eſt, ob læ- titiam Natalis Domini, & ejuſdem Reſurrecti- onis. Quam ob cauſam ſeu cauſas, neque jeju- natur pridie S: Joannis Apoſtoli & Evangeliſtæ, neque ſanétorum Philippi & Jacobi, tempore Paſchali, ex Ianoc. UII. de Obſerv. jejun. tit. 46. caß. 2. Vigiliæ cum jejunio in Breviario Roma- n0 ſunt quatuordecim. 2 Vigilia occurrens in Dominica transfertur in Sabbatum præcedens, exceptis Vigiliis Nati- vitatis Domini & Epiphaniæ, de quibus fit Of- ficium eo die quo occurunt, Nadul. Propoſ- 19:. Primo quidem ne jejunemus in Dominicas quod prohibetur Diſt.26. 6. Ulinam. & in Conſt. Apoſt. lib. 5. cap. 21. Deinde, ut cum jejunio bona ſit o- ratio, & Ogicium ad præparationem Feſti. jeju- nium ab Hebræis fieri ſolitum pridie Sabbati, nunquam in Sabbato, teſtatur Moyſes £Ægyptius de Temp. cap. de Sabbats. & cap. de Pejunio. Vigi- liæ verò Nativitatis Officium, uti feſtivum, ſe- paratur eo caſu à jejunio, quod fit in Sabbato; ſi- cut etiam Vigiliæ Epiphaniæ Officium feſtivum eſt, non feriale, & jejunio caret. 3 Vigilia oceurrens in Feſto primæ claſſis in Ofſicio nullum habet locum, neq; etiam comme- morationem, ne ſolemnitas imminuatur: imo expediret, auctoritate Majorum, eo caſu anti- cipari jejunium ante illud Feſtum primæ claſſis, eo modo quo teſtatur Nav. in Man. 6. 21. nu. 1II. Leonem X. ſtatuiſſe, ut eoanno, quo Vigilia S. Joannis Baptiſtæ incidit in Feſtum Corporis Chriſti, pridie ejuſdem Feſti jejunetur, quarta ſcilicet feria. Cajetanus etiam docet in v. Zejn- nium, cum Tabiena & aliis, poſſe Epiſcopum in Feſto ſolemni Patroni loci, ſi in eo occurrat Vigilia, transferre jejunium in pridianum diem. Alicubi ob Feſtum S. Chriſtinæ Patronæ jejuna- tur pridie ejus Feſti, ratione Vigiliæ S. Jacobi A- poſtoli. Offcium autem Vigiliæ in his caſibus 3 non non eſt anticipandum: Separari namq; poſſunt Ofſicium Vigiliæ, & jejusium ejuſdem, quod patet in Vigilia Nativitatis Domimi, cùm occur- tit in Dominica. 4 Vigilia occurrens in feriis majoribus omit- titur in Officio, ita ut nec de ea commemoratio fiat: quia feriæ majores ſunt feriæ Domini, & Vigiliæ ſunt feriæ ſervorum Domini, quæ uti minores cedete debent, cum de utriſque non oſſit officium fieri, neque pro commemoratio- ne alterius legi Homilia congruenter poſt Ho- miliam alterius in Officio trium Lectionum; quæ ee caſu ſunt vel de Scriptura ordinaria, ut Iin Adventu; vel de Homilia, ut in Quadrageſima. 5 Ofhcio Vigili?, quod totum erat de feria addidit Pius VY. Homiliam in Evangelium quod in Miſſa legebatur, Aor. lib. Io. c. 16. 4. 7. 6 De partibus Oficii Vigiliæ dicemus infra & terminatur ad Nonam. De Odtava. CAPUT. VIII. I1/S Hriſto Domino conſtitutæ ſunt Octavæ C quinque, Nativitatis, Epiphaniæ, Paſcha- tis, Aſcenſionis, Corporis Chriſti; Spiricui ſan- cto, Pentecoſtes; beatæ Virgini tres, Nativita- tis, Aſſumptionis & Conceptionis, ab Alexan- dro VII. 1664. Nativitati S. Joannis Baptiſtæ, Martyrio SS. Apoſtolorum Petri, & Pauli, Fe- ſto Omnium Sanctorum, ſanctis Stephano, Jo- anni Evangeliſtæ, Innocentibus, & Laurentio, Dedicationi propriæ Eccleſiæ, Patrono princi- pali loci, & Titulari in eo rum principali Feſto. De quarum origine vide quæ ſcri pſimus in Pra- fatione ad Ot&tavarium Romanum, ubi & cauſas explicavimus Octavarum. De patrono loci Mi- crol. ſubobſcurè tradit c. =2. Quare non exce- dunt numerum octodecim. Conſueverunt cum Octavis ſolemniter celebrari Feſta Sanctorum a- pud quaſdam Eccleſias, Congregationes & Re- ligiones: quæ in Rubr. de Octavisnum. 1. non abrogantur; ſed poſt editum à Pio V. Brevia rium nulla poteſt induci Octava ultra prædictas, ſine Sedis Apoſtolicæ auctoritate. Ex quo qui addidit recentior fieri Feſtum cum Octava tum — Comm. in Rubr. B3reviarii Sect. III. Cap. d. Canoinizationis tum Beatificationis Sanctorum, aperte fallitur, ſi loquatur, præcluſa licentia ſanctæ Sedis Apoſtolicæ. , 2 Inter has octavas eſt differentia, quæ re- vocati poteſt ad quatuor gradus. In primo gra- du ſunt Octavæ Paſchatis, Pentecoſtes, in qui- bus non ſt de feſto alquo, nec etiam de Patro- no loci, Titulove, ſeu Dedicatione Eccleſiæ. In ſecundo gradu Octava Epiphaniæ admittit tan- tum Feſtum de Patrono, vel titulari Eccleſiæ, & Dedicationis propriæ Eccleſiæ, non tamen in die Octava, in qua celebratur Baptiſmus Chrilſti, & dicitur à Durand. lib. b6. c. 2. Octava (ſupple- tionis, quia eo die ſupplemec. quod in Feſto Epiphaniæ recolimus minus apertè, id eſt Bap- tiſinum Chriſti, cui cedere debet Patroni feſtum, ut ſervi Domino. In tertio gradu Octava Cor- poris Chriſti admittit tantum feſta duplicia, non tamen translata, ut decretum eſt in recognitio- ne poſtrema Breviarii; niſi translata ſint altioris ordinis, ut de feſto S. Joannis Baptiſtæ dicemus. Non admittit Semiduplicia, ex decreto Joannis XXII. quod habetur in Breviar. M. S. Biblioth. S. Iſi doxi de Urbe. Nec admittit nonam Lectio- nem Simplicis, ſed euſdem tantum commemo- rationem, ex decreto S. Rituum Congregat. /6. Septemb. 1673. In quarte gradu Octavæ reliquæ Nativitatis Domini, Aſcenſionis, & aliorum Sanctorum admittunt quæcumque feſta, etiam Semiduplicia. Neque mireris, quod in Octava Nativitatis admitrantur Semiduplicia, quia ſcho- la Nativitatis Chriſti eſt ofſcina humilitatis, eæ S. Aungſtino, Aſcenſionis item, reſ pectu Eccle- ſiæ militantis, eſt Octava mixta mœrore, ob di- ceſſum Chriſti. 3 Rubnca de Octavis a. 3. addit etiam tranſ- lata, quod verbum verificatur in Duplicibus, quia verè celebrantur quocumque die infra di- Ctas Octavas; at in Semiduplicibus non videtur veriſicari: nam feſtum S. Leonis 25. Junii, ii oc- currit in Dominica, transtettur poſt Ockavam Apoſtolorum; ut dicitur in propria Rubrica; er- go idem fiet de aliis Semiduplicibus. Verùm Ru- brica ſatis verificatur in duobus caſibus, primè, quando Semiduplex occurrit in Dominica. Se- cundò, quando in feſto Aſcenſionis Domini: in quibus 4 ſ Cchs 4 mnim⸗ nOe lelis llero⸗ Ockmwar am Rul nfeb⸗ Neltbio Leoccurt Ddmam Cgtene 4Rc Cürme ſtoinn elher tyitarss⸗ Cendtg , N mnotie Cmmen totatio undzelt gumno Guiaſont nnn M agbole Mommin Uveta 7D ſn Ull kee u ln 8Sandonnn Gula leen nin, nekk nprmoge Oltes, int⸗ im de enn ne edeſeh admitittn Aikeckele non eawen imoshri Nyn lint. Cvod inch te, idel atroritehin Octarr . aduplrünm in tecognin⸗ ta ſunt dion tiſtecdicenn ecteto ſonnmi M. §Mhiost honamleco- mcommeno⸗ Congtegnet⸗ Marr en 5 & Aorun e ſelta Cin lod in Oist cingbin hr urmnilrari,e elpeltiback kole, obl⸗ t euent 1 Dulbo, de nlunc 6Snon el 5. unnt, loe. vol Ochuidh Rubricnie- .Verunm 1 ſbus, pind orninict N. 6 Domminiin guhn – De ocava. quibus caſibus trans fertur Semiduplex in diem proximè ſequentem, ſi non eſt impedita; & ſic infra Octavam fit de Semiduplici translato. In Eccleſis particularibus contingit ſæpius Scmi- duplex occurrere in feſto majori, quod habet Octavam, & de eo fit in ſecunda die infra Octa- vam. Rubrica verò hæc non loquitur de Semi- duplicibus occurrentibus ante Octavam, quæ ſi- ne dubio transferri debent poſt Octavam; ſed de occurrentibus in feſto, ſeu in Dominica infra Octavam, & de translatione in diem proximè ſequentem, non impeditum alio feſto. 4 Adhuc accidit alia differentia inter Octavas trium graduum poſteriorum, quod occurrente feſto in iſdem admiſſo, ut ſupra, ſemper tamen de Octava Epiphaniæ, Corporis Chriſti, & Na tivitatis ejuſdem fit commemoratio, ob earun- dem dignitatem. Infra alias Octavas Aſcenſio- nis, & aliorum feſtorum, occurrentibus feſtis majoribus, accidit, ut neque de iis Octavis fiat commemoratio, ut dicetur, cùm de Comme- morationibus: fortaſsè, quia tria illa feſta noſtra ſunt; feſtum verò Aſcenſionis Angelorum potius uàm noſtrum. Aliorum denique Sanctorum, quia ſunt feſta non æqualia tribus primis, ideò quandoque nulla fit commemoratio. 5Omnes dies Octavæ pro una feſtivitate cõ- putantur, ait Radulph. Prepoſ.2. qui etianz pro- poſ. 79. appellat Octavam prorogationem feſti; ex quo ſequitur, quod eo nobilior eſt Octava, quo minus interrupta eſt à feſtis aliorum. 6 At undenam major Octavæ dignitas atten- di debet; præſertim ſi duæ occurrant ſimul cele- brandæ? Certè penes claſſem feſtorum; nam prima claſſis dignior eſt ſeeundà: in eadem verò elaſſe attende perſonas, hoc ordine, Chriſtum, B. Virginem, Angelos, S. Joannem Baptiſtam, Apoſtolos & alios, juxta ordinem Litaniarum, & Rubricam de Coneur. Offcii nu. 2. & cæteris paribus dignior eſt ea Octava, quam celebrat u- niverſalis Eccleſia. 7 Dubitari poteſt de Dedicationis Octava, an ſit major quàm Octava patroni loci, ſeu Ti- tuli Eccleſiæ: & T bom. lebt. y. in . Jo. 0. docet, majus eſſe feſtum dedicationis Eccleſiæ quàm a- licujus ſancti, quia in illo recoluntur beneficia 4 22 toti Eccleſiæ collata, quæ ſuperant beneficia cui- vis Sancto donata, quæ in ejuſdem feſto cele- brar tur ergo erit Octava Dedicationis Eccle- ſiæ dignior quàm Octava Patroni loci: & eadem ratione dignior erit Octava Aſlumptionis beatæ Virginis qudn Octava Dedicationis, quia ma- jora beneficia contulit Deus uni Dei paræ in ejus Aſſum ptione, quàm contulerit toti militanti Ec- cleliæ cum Præſertim Theologi doceant, col- lectivè in Deipara Virgine eſſe omnia gratiæ & gloriæ dona, quæ Angelis, & hominibus ſingil- latim diſtributa fuerunt. Confirmatur hæc do- ctrina ex Rubr. Breviarii tit. de Duaplic. m. 1. ubi prius recenſetur Dedicarie propriæ Eccleſiæ quã Patronus loci, ſeu Titularis Eccleſiæ; SE tit. de Cäctavis n. I. ubi prius nominatur Dedicationis Octava quam principalis Patroni, veluti digni- or & nobilior, cæteris paribus. Et in fine Bre- viarii additæ ſunt Lectiones propriæ pro tota Octava Dedicationis, non item pro aliis omni- bus Patronis locorum, quibus poſtremè provi- ſum eſt cum Octavario Romano à nobis edito, & à ſacra Rituum Congregatione approbato. 8 In poſtrema recognitione Breviarii actum eſt de exeludendis Octavis ab adventu , ſicuti à Quadrageſima; ſed illud ſaltem congruere viſum eſt eas excludi à die 7. Decembris uſque ad Epi- phaniam; & ante Nativitatem quidem ea ratio- ne, quam numero ſequenti dicemus; poſt Na- tivitatem verò, quia dies ommnes, & ſinguli pro- prium Officium habent nullo modo omirtten- dum. Fieri verò de Octava, quæ non habe- tur in Breviario, per ſolam commemorationem, viſum eſt modicum quid, quod congruentius omitti poteſt in gratiam infantiæ Chriſti, & O- ctavarum non ſine myſterio comitantium Nati- vitatem Chriſti, ex S. Bern. 9 Accidit etiam, inchoatas non compleri O- ctavas feſtorum de Sanctis, & præſertim in tri- bus caſibus. Primus eſt, quando advenit dies /7. Decembris, in qua ponunrur Antiphonæ pro- priæ; quod in poſtrema Breviarii recognitione merito decretum eſt, ne omittantur quotannis Antiphonæ privilegiatæ, quas recitabant anti- qui in Feſtis occurrentibus, additis ideo Laudi- bus ferialibus. Quare, ſi occurrat dies Octava Feſt i 24 Feſti habentis Octavam in die/7. Decembris, in pridianis Veſperis nihil fiat, neque commemo- ratio de Octava, cum in ſequenti die nihil item ſit de ea faciendũ: namargumento à ſimili mox infra n.i3. probabimus, non convenire, ut ha- beat in primis Veſperis aliquid illud feſtum ſeu Officium illud, quod nihil omnino debet habere in Laudibus, & Veſperis ſecundis. Alter caſus eſt, quando advenit feria quarta Cinerum, pri- die cujus eodem modo, quo nunc dictum eſt, ab- rumpenda eſt Octava feſti habentis Octavam. FTertius eſt, adveniente Vigiliâ Pentecoſtes, quæ loco citato ejuſdem eſt privilegii ad Octavas mu- tilandas cum prædictis feris. Certe ante Microl. cap. 45. non cclebrabantur feſta in Quadrageſi- ma, & hodie pauciſſina; ergo convenit, ut ab⸗ ſtineamus in Quadrageſima à prorogatione Fe- ſtorum, hoc eſt Octava. Natalis Domini, ſicuti Paſcha, debet habere quaſi Octavam, ante & ſt, licet non æqualem: & convenit etiam in Vigilia Pentecoſtes ceſſare octavam, quæ omne feſtum, etiam Patroni, excludit. 10 Dierum infra octavam officium eſt Semi- duplex, exceptis primis duobus poſt Paſcha, & Pentecoſten, quorum officium duplex eſt. Diei verò octavæ duo ſunt privilegia: alterum eſt, quod nunquam transfertur; alterum eſt, quod duplici ritu celebratur, quia eſt repetitio feſti, quod à Radulph. Propoſ. 19. in majoribus octa- vis ſigniſicatur, Microl. c. 41. ſcribit, quod diei infra octavam minorem, id eſt, ſanctorum, of- ſicium erat feriale trium lectionum, &c. 44. quod neque mentio per medios dies agebatur , quia extremi tantum dies colebantux: nihilomi- nus hodiernum ritum in Breviariis M. S. ante annos 300. ego reperi, licet Rndulphus Propoſ.195. ejuſdem ætatis dicat eadem quæ Micrologus. Per idem (puto) tempus mutatus fuit ritus in hodiernum, ut eſſet communis omnibus octavis. iI Feſtum habens Octavam ſi transferatur poſt octo dies à die feſti, non celebratur eo anno cum Octava. Non enim numeratur octavaàâfe- ſto, ſed à die quo ille Sanctus obiit, vel obiiſſe creditur, cui fit feſtum, niſi aliud ex privilegio concedatur, de Translatione Feſt. n. 1. 12. Dics Octava, quia non transfertur, ex- Comment. in Ruhr. Breviarii Sect. WI. Cap. &. cludit, & transferri facit Feſtum Duplex in ea⸗ occurrens per annum, ſive ſit majus, ſive mi- nus, ut dicitur de Translatione Feſtorum n. 2. & in Tabella de Occurrentia, in qua Duplex per annum comprehendit majus & minus: qua de re dubitarunt aliqui, eo quia, inquiunt, in con- curſu Duplicis majoris cum die Octava, illud habet integras Veſperas; ſed eſt ratio diſpar in occurſu, quæ communis eſt Duplici majori & minori per annum, ne ſcilicet omittatur Offi- cium diei Octavæ in proprio die; cedit autem ſolemnibus Feſtis primæ, & ſecundæ claſſis; ita ut de die octava non niſi fiat commemoratio. uti quando in: die octava Corporis Chriſti oc- currit Feſtum S. Joannis Baptiſtæ: de quo fit Of- ficium cum commemoratione octavæ, ex De- creto Joannis XXII. ſuprà citato, in quo me- minit non modò Feſti Sancti Joannis, ſed etiam feſti ex majoribus. Excipe Octavam diem Nativitatis, quæ eſt ſecundæ claſſis, & Epiphaniæ, quæ eſt privile- giata, ut diximus, ob Baptiſmum Chriſti, hæ namque excludunt alia Feſta. Cedit item diee Octava Dominicis quæ excludunt Feſta Dupli- cia per annum, puta Septuageſimæ, Sexageſi- mæ, & ſimilibus, ut dicitur de TWranslatione Ee- Rorum n.I. in quibus fit tantum commemora- tio de die octava. „* 13 Sed quid agendum erit in primis Veſperis communibus diei Octavæ, & Dominicæ privi- legiatæe? Recitabis Veſperas cum Pſalmis Sabba- ti, à Capitulo de Dominica privilegiata, & in fine addes commemorationem diei Octavæ, ut in primis Veſperis Feſti, ita decrevit me peten- te, ſacra Rituum Congregatio die y. Mvemb. 1622. & ratio deſurnitur à ſimili, ex Rubr. de Cyncurrentia n. 1o. ubi, cum ageretur de Sim- plici Fefto occutrente in Feria quarta Cinerum, in qua de feſto fit tantum commemoratio feſti decernitur in primis ejuſdem Veſperis: Quia inquit, cùem'in ſequenti die Feſtum non habeat Ofſicium, nec etiam convenit habere primas Ve- peras in præcedenti die. Voluiſſent alii, pri- mas Veſperas diei Octavæ integras ritu Dupli- ci recitari: ſed abſurdum viſum eſt inchoare cum omni ſolemnitate diem Octavam, quæ ſe- quenti INcu enti d ulelpe ei at lece 0. Negue el. Aavamn, Plalmo gaiinpr Procom l Aic Congrue Mlrluiſe lehpeas Aruns Pominic Naaltin konmnen inprimi⸗ & lecun Dtimamn mundo ſapienn dici0 141 Pecurte Domint udeie inſccun ppacon Nuccon- c corl Kartne Tuntce Ccan ledenn Ghiain t Cieit Wemor 0 icum aye Va ſa KRrmm . Dopler ne us, ſhe n. forung Dapler X einus: u Uuune, c OCaya, i atio dlri hMict nuſani ittatur 0. e; Edit uen ndrcalgzin mmmemotate, dtis Chrllio⸗ dequont Gtawe, erde in gvon nnis, ſedein itatis, grch ur elt Mit⸗ m Chriti k Decit tenn nt heſa Dl mme, Nng ,antlanmel⸗ CcoOthiGennt. . gims Feſen. otninicr prir DlnisS. laoigrr, N n llegiatt, diei Ockane tenittne hete , ex N4 etetnt edn garta Cnncton nenotnioſk chets G Hunn l berey nuk Enr i, N tas nn Di m el ünrton awatn, q . en De Odava. quenti die Ofſicium non habet. Alii, dimidia- tas Veſperas uſque ad Capitulum ritu Semidu- plici de Octava, Capitulum deinde de Domi- nica at hoc modo non erant primæ Veſ peræ de die Octava, ut patet, cum ritu Semiduplici; neque erant ſecundæ Veſperæ de die infra O- ctavam, quæ terminatur in Nona Sabbati. Et in Pſalmo quinto erat difcultas, an dicendus ille, qui in primis, aut in ſecundis VYeſperis Feſti; & pro commemoratione diei Octavæ Antiphona ad Aagnificat, ut in primis Veſpsris Feſti, in- congruè disabatur, ratione diei infra Octavam. Maluiſſent alii abrumpi Octavam in Sabbato ad Veſperas, & nihil de ea fieri amplius, ut ſupra diximus nu. 5. ſed viſa eſt ratio longè diſpar in Dominicis Privilegiatis extra Quadrageſimam, Natalitium tempus & Peutecoſtes Quare ſola ommemoratione contenti de die Octava, tam in primis ejuſdem Veſperis quàm in Laudibus, G&& ſecundis Veſperis, omiſſiſque precibus ad Primam, & Complerorium, & Suffragiiscom- munibus, decreverunt Eminentiſſimi Patres, & ſapientiſſimi, ut prædiximus, nempè in gratiam diei Octavæ & Dominicæ occurrentis privile- giatæ: quibus & obſequendum erit. 14 In ſecundis etiam Veſpetis dici Octavæ ccurrentis in Dominica privilegiata, eadem Dominica conſervat ſedem ſibi acquiſitam, ita ut de die Octava fiat tantum commemoratio, ut in ſecundis Veſperis feſti. Quèd ſi Dominica ipſa concurrat eum ſequenti feſto duplici, ad- huc commemoratio diei Octavæ poſt Domini- cæ commemorationem fiet; non autem, ſi con- currat cum Semiduplici: quia tunc Veſperæ e- runt de Dominica cum commemoratione diei Octavæ, ut in ſecundis Veſperis feſti, & dein- de Semiduplicis, ut in primis ejuſdem Veſperis: quia in pari gradu commemorationis nobilior eſt diei Octavæ quatn feſti Semiduplicis com- memoratie. 1I5 Cæterum ordinariè dies octava ſi concur. rat cum alia die octava, à Capitulo fit de ſequẽ- ti cum commemoratione præcedentis excepta octava Corporis Chriſti concurrente cum octa- va ſancti Joannis Baptiſtæ, de qua fit tantum comnrmnemoratio, & quando in Breviario aliter Tonmz. 1I1. D 1 notatur, ut in Octavis &S. Stephani & Joannis Evangeliſtæ, &c. is Rubric. dAe concirrentig Oßmcii num. 7. 16 Dies eadem octava ſi concarrat ciun ſe. quenti Duplici minori etiam translato, 4 Capi- tulo fit de ſequenti cum commemoratione octa- væ; ſi cum majori, fit totum de ſequenti, com- memoratio de præcedenti, ut in die octava S. Joannis Baptiſtæ. Excipe dies octavæ Epipha- niæ, Paſchæ, Aſcenſionis, & Corporis Chriſti. in quibus, ob earum dignitatem, ſecundæ Ve- ſperæ, etiam in concurſu cum duplici majori per annum, & multo magis primæ Veſperæ o- tavarum Aſcenſionis, & Corporis Chriſti; ut in poſtrema Breviarii recognitione decretuũ eſt, debent eſſe integræ. Et quidem de ſecundis Ve- ſperis octavæ Corporis Chriſti eſt lex conveni- entiſlima, nova tamen poſt Jeannem XXII. qui in decreto ſupra citato juſſerat fieri à Capi- tulo de ſequenti deadem autem eſt ratio in octa- va Aſcenſionis. 17 Si concurrat cum ſeſto primæ claſſis, in hujus primis Veſperis nulla fit de die Octava commemoratio, ut declaratum eſt in poſtrema recognitione de Commemorat. cit. q. u. 4. Si verò concurrat eum feſto ſecundæ claſſis, etiam tranſ- lato, ut eſt Annuntiatio beatæ Virginis, vel ſan- cti Marci feſtum poſt Dominicam in Albis, to- tum Officium erit de ſequenti cum commemo- ratione præcedentis diei octavæ, ut apertè dici- tur de Concur., n. 7. & eſt Rubrica generaliz mo- do in poſtrema recognitione Breviarii, additis verbis iis, in ſecundoy ordine, K utrique ordini feſtorum ſit proviſum. 18 Accidit alius concurſus feſti Duplicis vel Semiduplicis cum die infra Octavam: & duplex quidem totum habet Veſperarum Ofſficium cum commemoratione diei infra octavam; Se- miduplex autem regulariter uſq; ad ca pirulum, quod erit de di infra Octavam, ia KRubr. de Concur. n. 3v. ſed fallit illud primum de Dupli- ci in duobus caſibus, hoc eſt, quando Duplex eſt primæ claſſis, quia tunc nulla fie de ſequenti die infra Octavam commemoratio; & quande Duplex eſt ſecundæ claſſis, ſed in die ſequenti nen fi Ofhcium de die inſta octavam: tune D enim / 26 enim in ſecundis Veſperis feſti duplicis nulla fit eommemoratio diei ſequentis infra Octavam. Alterum item de Semiduplici fallit in ſecundis Veſperis SS. Joannis, & Pauli, quæ ſunt integræ cum commemoratione tantum diei infra Octa- vam S. Joannis: ita in Kabr. de Cncar. n.3. & 4. cauſam dabimus in Proprio de Tempore. 19 Dies etiam infra Octavam cedit Domini- cæ præcedenti, in cujus ſecundis Veſperis non- niſi fit commemoratio de die ſequenti infra O- Ctavam, loc. cit. n. r. 20 Eadem dies infra octavam cedit feſto Du- plici, in cujus ſecundis Veſperis ſola gaudet com- memoratione; quæ etiam deperditur, ſi Duplex ſequens ſit primæ vel ſeeundæ claſſis, ibid. n. 4. 21 Non cedit ſequenti Dominicæ, vel Semi- duplici, niſi uſꝗ; ad Capitulũ; quod erit de Do- minica, vel de Semiduplici; multoq; minus ce- dit Simplici, de quo fit tantum commemoratio in ſecundis veſperis diei infra octavam, ib. n. 6. 22 Quæres: an detur caſus, quo dies octava, quæ eſt Duplex, cedat in concurſu cum feſto Se- miduplici: Reſpondeo, Poſito Decreto ſacræ Congregationis, de quo ſupra n. 13. ſequitur a- pert, quod ſi occurrat Feſtum Semiduplex in Sabbato ante Dominicam privilegiatam, quæ eſt ſimul dies octava feſti habentis Octavam, eo caſu in veſperis Sabbati, Antiphonæ, & Pſalmi erunt de feſto Semiduplici, Capitulum de Do- minica privilegiata, commemoratio primum de ſemiduplici, quod habet dimidium veſperarum, & deinde diei octavæ, quæ in toto die ſequen- &i Dominico nihil habet ni meram comme- morationem. 23 Volunt aliqui diem octavam principalis Patroni loci poſſe dici feſtum duplex majus per annum, eo fine, ut habeat integras veſperas; ſed defendi non poteſt, tum quia de Concur. Of- ſieii n.. expreſsè jubetur, veſperas dividi in con- curſu diei octavæ cum Duplici Feſto; tum quia dies octava Omnium Sanctorum non habet ſe- cundas veſperas integras; tuin quia eſt privile- gium octavarum Chriſti Domini; tum quia Ru- bricæ ſenſus in loc. eit. n. . eſt de die octava Pa- troni, feu Tituli Eccleſiæ, quibus extra Brevia- rium conceditur octava. Neq; dicas, in octava Comment. in Rubr. Breviarii Seck. 3. Cap. . Sancti Joannis Evangeliſtæ ſecundæ Veſperæ ſunt integræ de eodem; quia ſingularis eft calus in concurſu cum octava Innocentum longè in- ferioris ordinis. Optaſſem & ego cum aliis, diẽ octavam feſti B. Virginis habentis octavam, eſſe duplex majus, ſicuti ſunt ejuſdem minora feſta per annum at eadem ferè ratio militaret in An- gelis & Apoſtolis, ut patet. Rubrica verò non diſtinguit inter diem octavam, & diem octavã, niſi in feſtis Domini: unde neque nos diſtin gue- re debemus: urgetq; rurſus exem plum diei octa- væ omnium Sanctorum, quod eſt præcipuè B. Virginis, ex Martyrologio, & non habet inte- gras veſperas. Octava quoq; S. Joannis Evan- geliſteæ minus urget, quæ in Rubricis excepta fuit, de Concurrentia Oficii, num. 7. iis verbis: Et quando aliter in propriis locis notatur: nulla igitur alia dies octavaSanctorũ eſt Duplex majus. 24¼ Denique dies octava Corporis Chriſti li- cet ſit digniſſima, ſi tamen ea die occurrat Feſtũ Nativitatis S. Joannis, vel Apoſtolorum Petri & Pauli, ſolà gaudet commemoratione, ob ſingu- laria merita ſanctorũ Princi pum Eccleſiæ Chri- ſtianæ toto orbe venerandorum; & eadem ra- tione fit Ofſicium de Patrono loci, ſi occurrat in dicta die Octavæ Corporis Chriſti, cum ejuld? commemoratione tantùm, quia eſt primæ claſ- ſis in loco ubi eſt patronus: idem dico de Titulo Ecleſiæ; & multo magis affrmarem de Dedi- catione Eccleſiæ, ſi in eam diem Octavam inci- deret, ob rationem à fortiori ſumptam à ſancto Thoma; de qua ſupra hoc cap. n. 7. Feſta verò ſecundæ claſſis cedere debent prædictæ diei Octavæ; ſicut à tota Octava arcentur Semidu- plicia fefſta, & de facto cedit commemoratie ſancti Pauli extra propriam Eccleſiam, ut in pro- pria Rubrica dicitur; quanquam non eſt pro- priè ſecundæ claſſis, ut ibi dicemus. 25 De Lectionibus infra Octavas infra age- mus, de Precibus, Suffragiis, in proprüs titalis & Capitibus, Sectione y. De Concurrentia Offcii. CAPUT IX. 1 Antur in Officio divino Concurrentia & Occurrentia, quæ habent pro diverſa ratione rone p orum p enditun Loprini orommin 1 Legu lencumn EtunDun Paeldl Plntelt eni cul Mi ſet n t de dare, un CcsDi⸗ ltiatisD Eetsekann hattezet kum, gn unn Conm ler ſetie (edin ſers, Analaru eumnema zInre lbom Pentutra iefetis Lpoſt lynngel lin Pr lebrunte ppelan Cum n Cundi RRoc Ptinas Mionis ryel Pume Virge Wend kon ine nde ſehen latbek ai tum bigti⸗ cum Aid Soren n winonaſ miliateridn brica veth ediemodti, endsciinet Ploumcieiddn EKrwrzne nonhuber in⸗ ſonnubn. btüseni n.7. iſelis notatyr M hhogerms Pori Ciſfi. eoccuntat et Norum ben õ Peclene 1 Cendent⸗ ci, Hocenurn Ki, cuntſis eſt Imeck ncode nb nrendehei⸗ Ocdhuami pprimiHnd Nerlict 41 entur Send coimmenntn elamminſt⸗ mponete⸗ D antinſne. fe atte — atione proprias leges. Nam concurrentia eſt duorum pridie & po idie celebrandorum, & attenditur ordinari In ſecundis Veſperis unius, & in primis alterius feſti; Occurrentia verò eſt duorum in eoder dlie. 2 Sequar auternt ordinem Titulorum præce- dentium Capitusa z & primo de Duplici: nam feſtum Duplex concurrere poteſt cum alio Du- plici, vel die octava ſeſti habentis octavam: ſi er- g0 ſunt æqualia, regulariter à Capitulo fit de ſe- quenti cum commemoratione præcedentis. Dixiſi ſint æqualia; qriia ſi Duplex majus ſit, to- tum fit de Duplici cum commemoratione diei octavæ, ut in ſecundis Veſperis Exaltationis S. Crucis. Dixi regulariter, quia in tribus feſtis Na- tivitatis Domini fallit hæc regula, ut eo loco pa- tet; eſt autem diviſio Veſperarum à Capitulo in pattes ferè æquales. Si ſunt inæ qualia, illud fe- ſtum, quod majus eſt, habet integras Veſperas eum commemoratione minoris, quando & hæc Geri debeat, ut dicemus ex Microl. . 3gr. Quo enim magis vel minus feſtum habet de Ve- ſperis, & præſertim de primis Veſperis, quæ e Amalario ſunt nobiliores ſecundis, eo etiam ſo- lemne magis & minus eft feſtum. 3 Inæqualitas attenditur ex hoc ordine: fe- ſta Domini præferuntur omnibus aliis, & ha- pent utraſq; Veſperas integras; foſta Beatæ Ma- riæ, feſtis aliorum Sanctorum feſta Angelorum & Apoſtolorum cæteris aliis; ſi aliis, ergo etiam Evangeliſtis quod benè nota] Feſts Sanctorum, qui in propriis locis vel Eccleſiis ſolemniter ce- lebrantur, aliis in Calendario deſcriptis. Hinc appellantur prædicta feſta vel primæ, vel ſecun- dæ claſſis, vel Duplicia majora, quæ in concurſu cum minoribus habent integras primas & ſe- cundas Veſperas. Errant ergo ij, qui in Eccleſia B. Rochi propria de eodẽ, ut Patrono, recitant primas Veſperas cum cõmemoratione Aſſum- ptionis B. Virginis, cui debentur integræ ſeeun- dæ Velperæ cx hac Rubrica; nam uttumque fe- Qum eſt quidem primæ claſſis, ſed digmior beata Virgo B. Rocho. Neq; valet exemplnm quo ſe tuentur, quia in primis Veſperis Commemora- tionis S. Pauli in propria Eccleſia, Veſperæ ſunt integre de ſancto Paulo; tum quia concurſus eſt De Concurrentia Oſſicii. inter æquales, tum quia eſt ſpecialis Rubrica, cui alluditur in Rubrica generali de concurrentia Ofſpcu n. a. iis verbis: Niſi, inqtut, aliter in pro- prüs lois annotetur. Quod auten dictum eit Feſta ſolemnia locorum præferri aliis in Calen- dario deſcriptis, intellige de concurſu, & ut di- zimus ſuprà Sect. 2. 6. 2. num. 29. Cæteris pa- ribus, habita ratione perſonarum juxta prædi- ctos gradus, & majoritatis ritus, de qua ibidenr Rubricæ loquuntur. 4 Duplex item concurrere poteſt cum Se- miduplici, Dominica, die infra Octavam, ſim- plici, & Officio S. Mariæ in Sabbato; & tunc omnia in ſecundis Veſperis de Duplici erunt cum commemorationc illorum, niſi Duplex eſ- ſet primæ claſſis, quod admitteret commemo- rationem tamen de ſemiduplici, & de Domini- ca;, non de aliis prædictis; vel ſecundæ claſſis eſſet, quod admitteret præteten commemora- tionem de die infra Octavam, ſi in ſequenti fie- ri debet Officium, & de ſumplici, & de 8. Maria in Sabbato, cum Feria verò non concurrit, ne- que cum Vigilia. 5 Semiduplex poteſt concurrere cum Dupli- ci, & omnia de duplici fiunt cum commemora- tione Semiduplicis, niſi duplex ſequens fuerit ex iis ſolemnibus, quæ excludunt etiam comme- morationem Semiduplicis Item poteſt concur- rere cum ſemiduplici, dominica, die infra O- ctavam; & tunc dividuntur Veſperæ à Capitulo de ſequenti. Item poteſt ſemiduplex concurrere cum ſimplici, & ſancta Maria in Sabbato, & eo caſu omnia de ſemiduplici cum commemoratie- ne ſequentis. ⁶Domnuca concurſum habere poteſt cum ſequenti duplici, & omnia erunt de duplici, & commemoratio de Dominica; niſi ſit duplex primæ vel ſecundæ claſſis, quod excludit Do- minicæ commemorationem. Iem cum ſemi- duplici poteſt concurrere, velcum feſto ſimpli- ci: & in his caſibus omnia de dominica ciun commemoratione ſequentis, quod habet etiam Radulph. Propoſ. I1. 7 Quærcs, «cum Dominica habeat integras ſecundas Veſperas, dum concurrit cum Semi- duplici ſequenti, & non habeat integras pri- D 2z mas 29 Comment. in Rubr. Brev. Sect. I. Cap. Io. mas Veſperas coneurrens eum ſemiduplici præ- cedenti, ut n. . diximus, & eo major eſt ratio dubitandi, quia diximus, nobiliores eſſe pri- mas Veſperas ſecundis: dicerem, vel ob concur- ſum populi ad ſecundas V eſperas, nne amat, Dominicales, non ad primas; vel forté, quia Pſalmi Sabbatini minus habem feſtivitatis, plus ferialitatis; & incongrun viſi ſunt inter feſtumSe- miduplex & feſtum Dominicæ: quo factum sſt, ut Pſalmi eſſent feſtivi de Semidupliei, & Capitulum de Dominica. & Simplex non poteſt concurrere cum ſe- quenti, quia non habet ſecundas Veſperas. Si lequatur alind ſim plex, de eo fit à Capitulo poſt Pſalmos de feria, ſine commemoratione præ- redentis. Si ſequatur Officium novem Lectio- num, Veſperæ integræ erunt de hoc ſine ulla ſi- Militer cormmemoratione Sim plicis præceden- tis. Si nullum teſtum ſequatur, Officium erit de Feria totum. = 9 Feria item non concurrit cum ſequenti- quia incipit & deſinit, ubi deſinit & incipit quodcumque aliud Officium. Si diverſæ ſint Fe- iæ proximæ, unaquæque ſuo die, non ultra diem locum habet, ut fuſius dicitur in Rubric. de Cencurrent. num. g. De Octavæ concurſi? acti- VO & paſſivo cum aliis in hoc capite omiſimus dicere, cutn plene eap. 5. jam dixerimus àn. 11. De occurrentia Oſſcii divini, ſeun de Translatione Feſtorum- CAPDUT X. Uplex feſtum poteſt occurrere in Do- Tminicis Adventus, & à Septuageſima uſque ad Dominicam in Albis incluſivè, in Vi- gilia Nativitatis Domini, in Circumciſione, in tota Octava Epiphaniæ, in Feria quarta Cine- rum, in tota majori Hebdotnada, infra Octa- Vam Paſehæ, Aſcenſionis Domini, in diebus à Vigilia incluſivè Pentecoſtes uſque ad Feſtum Trinitatis incluſivè, in Feſto Corporis Chriſti, & ejus die Octava, in Aflumptione B. Virginis, & in Feſto omnium Sanctorum; quæ duo ulti- ma Feſta adcitaſunt in poſtrema recognitione: E tunc Duplex transfertur in primam diem Fe- ſte novem Lectionum non impeditam „ Ka⸗= dulph. meminit. Propoſ. r. Micrsl. etiam c. 42. tradit occurrentibus duobus Feſtis minus nobi- le diſferri. .— 2 Si verò eſt Duplex primæ claſſis, de eo fit in Dominicis ſecunda, tertia, quarta Adventũs, & Quiadrageſimæ, in Dominicis Septuagefimæ;, Sexageſimæ, Quinquageſimæ, & infra Octa- vam Epiphaniæ; quia ratio Feſti & præſertim Patroni loci, ſen Tutelaris Eccleſiæ, vel Dedi- cationis ejuſdem, prævalet penes populum e- jus loci: neque hæ Dominicæ pares ſum primis Dominicis, in quibus myſteria Religiomis no- ſtræ inchoantur. L 3 Si contingat, ut duo Feſta Duplicia occut- rant eodem die infra Octavam, hoc eſt, in Ec- cleſia aliqua particulari, quæ fortè celebret O- ctavam Patroni loci, infra quam poteſt occur- rere Duplex ex Feſtis mobilibus unâ cum Du- plici per annum in Calendario Romano, eo ca- ſu debet transferri Duplex minus in primam diem ſimiliter non impeditam; & hic eſt ſenſus Rubricæ de Translatione Feſtorum num. j, quam putant aliqui eſſe ſaperffuam: ſed ideo ſancita fuit ad differentiam Semidu plicis, eujus translatio ahquando fit extra Octavam. Et hæc de Duplici. 4 Semiduplex poreſt occurrere in diebus prædictis num. 1. & 2. & prætereà infra Octa- vam Corporis Chriſti, & aläs Dommnicis per annum;, in quibus omnibus caſibus transfertur in primam diem non impeditã ſimiliter. Quòd ſi occurrat in Dominica infra Octavam, quæ adiittit Semiduplex Feſtum, tunc in ſequentem Feriam ſecuimdam transfertur; &, fieſt impedi- ta, ultra octavam, ne nimium intenurbetur Octava, & numero dierum nimis minuatur. Ea- dem de cauſa Semiduplex oecurrens infra Octa- vam Corporis Chriſti, ſi proximè ſequantur O- tavæ S. Joannis, & SS. Perri, & Pauli, trans- fertur poſt omnes Octavas: & hec eſt quod ad- dit Rubrica in fine num. y. Ea ur- inquit, Fe- Enm semiduplex esfra Oltavam nen transfera- tur, nif in proxime ſeæqueniem diem: id eſt, ſi ſequens erit impedira, transfertur Semiduplex ultra omne Officium 9. Lectionum Ratio eſt quia⸗ gii⸗ 41 ſonelt 10 Ktonunn le:vel el tati⸗ b, Hin nicen STr nimle odi doftins Pindun 1K1 Inn Ccts d Gvodhr tiiſeen 60, 0. Noarre uone Ceniti munter ſote el Oheun detian ale.9 Cofar, oco nclis Geharn 5 Hum, fümn i gu Peſto 1 e Utit⸗ Mnt uder trr re l la⸗ ditam N jctiatn d.g inusnobi lis, Cs eo ſt tea Adentis, epeungebme, XY infta Oe. & prelenin 1e . yel Dedli⸗ 8popalome⸗ eslünt rinis Relgonis no⸗ uplcioeel⸗ hocehinke⸗ 1e celebtet ⸗ npotrftoeal⸗ unacumd. DMan, 00 s in ptimmmn hic ec lenis rym nut m: Led loplics, agit gwalh. M tere n enGS et inſa 0dr Dommri he big trantlenu mmilter, Nawam, in ſeggentens ſelt mm heci. nteturbetun minuatur x- winka0r ſeumm. Danlt, ttans⸗ cekquole 1 ingui, k menurſin,. Femiciple nrae nd 7 De Ocurr. Oßc. divini, ſeu de Translat. Feſt. 29 quĩa, amiſſo jure vicinitatis ad proprium diem, non eſt major ratio cur citius celebretur. y Occurrentibus pluribus Feftis novem Le- Ntionutn, transferatur illud quod eſt minus no- bile: vel ratione rits, puta quia Serniduplex; vel ratione perſonæ, quæ ſit inferioris ordi- nis, ſi in ritu ſint æquales. Hic eſt ſenſus Ru- bricæ n. 6. 6 Translatis pluribus Feſtis Duplicibus & Se- miduplicibus, fit Officium prius de cligniori quoad ritum: quod ſi æqualis fit ritus, fiat de eo prius, quod erat priũs in Calendario cele- brandum; ita, licet obicurius, in Rub. nam. J. 7 & verò occutrat in Dominica in Albis: vel Trinitatis, aliquod Feſtum, quod ex præ- dictis debet transferri (nullâ ratione habitâ, quod habeat jus ad eam Dominicam) fiat in Fe- tia ſecunda non impedita de Feſto prius transla- to, ordine ſervato dignitatis & Calendarii, ptout verè ſonant verba dictæ Rubricæ de Tranſ- latione Feſtorum n.z. examiriata in poſtrema re- cognitione Breviarii; & in hunc ſenſum com- muniter accepta: quia verè & illud ipſum eſt à ſuo die translatum. 3 Feſtum Simplex non transfertur, ſed vel Ofſicium,vel commemoratio fit de eo; aut ve- tèò etiam omiittitur, ſi occutrat in Feſto primæ claſſis. Alicubi poteft accidere, ut nunquam de eo fiar, neque commemoratio; ut in Ecclefis ſancto Auguſtino, S. Jacobo dicatis, & aliis ſanétis Patronis locorum, ſeu Titularibus Ec- cleſiarum, nunquam fit de Sanctis Hermete Chriſtophoro & ſimilibus. „ Translato fortaſſe Feſto novem Lectio- num, quo cum facienda eſt commemoratio Fe- Kti Simplicis, non transfertur Feſtum Simplex, de quo fit ſemper proprio die, niſi impediatur Feſto ſolemniori; & eodem modo, translatà in præcedens Sabbatum aliquâ Vigiliã, quæ oe- currit cum Feſto Simpliei in Dominica, non ta- men transfertur Feſtum Simplex, ſed de eo fit in Dominica⸗ & proprio die: quia illud tantum eſt transferendum, quod proprio die impedi- tur à majori Officio. 10 Adverte prætereàâ, quod ſi Translatio a- keujus Feſti fiat à tempore Paſchali ad tempus non Paſchale, recitandum erit officium tempo- ris non Paſchalis, quod aecidit in Translatione ſanctorum Martyrum menſis Maij, & aliquo- rurm menfis junij. II Attinent ad hoc caput ex Rubricæ, quæ kabentur extra Titalos alisrum Kubricarum ge- netalium, nempè inter duas Tabellas de occur- rentia & concurrentia Offcii: & primò, ſi oc- curram duo Feſta eodem die ſub una tatione fe- ſti in calendario Romani Breviarii , quotum tamen alterum eſt Patroni;, ſeu Tiuili Eccleſiæ; Feſtum verbi gratia S. Sebaſtiani, cui cum S. Fa- biano ſir ordinariè Feſtum, eo caſu fit de Patro- nio ſeu Titulari tantum, hoc eſt de S. Sebaſtia- no ſolo: uti Feſto primæ claſſis, non autem de ſocio eo die. Aliqui putarunt, hanc Rubricam loqui de occurrentia duorum feſtorum, quo- rum alterum eſt in calendario Romano, alte- rum in calendario loci proprio; ſed falluntur ex iis verbis, Deſcriptusſit ecdem die in Calenda- rio: non ait Calendariis, & loquitur de calen- dario Romano, me teſte, in recognitione Cle- rentina: fiatn de occurrentia duorum calenda- riorum agitur in Rubtica de Translar. Feſt. n. 6. 12 Qui verò hac de cauſa in eorum proprio die omittuntur, vel ſunt in calendario Romano ſub ritu duplici, ſen Semiduplici; & tunc prima die ſimiliter non impedita, fit Oſticium de emilſ- ſis ſub ritu Semiduplici; puta in exemplo allato, fiet de S. Pabiano ritu Semiduplici poſt Octa- vam S. Sebaſtiani: vel funt ſub ritu Simplici, & tunc in ea Eccleſta nilhil fit de ſociis omiſſis. Ex- empli gratia, in Eceleſia SS. Marcellino, & Pe- tre dicata, S. Eraſmus nihil haber unquam, ne- que commemorationem, die z. Junij. Ratio vero, cur in hac diviſione fiat alterum Feſtum ti- tu Semiduplici „eſt: quia non transferbur fe- ſtum, niſr ſit faltem Semiduplex ; & diviſio ri- tus Duplicis feſti plurium Sanctorum viſa eſt fieri fatis congruè, ũ ſocii gaudeant ritu faltem Semiduplici, niſi ſint, ur mox dicemus, altioris ordinis. 13 Quod ſi ii, qui dividuntur, ſunt altioris ordinis, & claſſis, ut in Eceleſia S. Philippi Apo- ſtoli, de quo ſolo fit idcireo Feſtum primæ claſ- ſis; eo caiu in prima die non impedita fiet Offi- c&un de translato S. Jacobo ſub ritu duplici ſe- cundæ elaſſis, quia eſt de duodecim Apoſtolis, & die 4. Maij in Laudibus tantum fiet conine- moratio cum nona Lectione S. Monicæ, ſi ſim- plex eſſet; quod Clemens IK. 16629. præcepit eſ- ſe Semiduplex. L 14 Porro prædicta, ſeparatione facta Patro- ni ſen Titularis à ſociis, quos illi habent in Ca- kendario Romano, curandum erit, ut Oratio, Lectiones, & Evange ium cum Homiha con- gruant feſto, ita ut pro uno, non pro pluribus Oſncium fiat, & deſicientibus propriis erit ad Comnuine Sanétorum recurrendum, reſervata Patrono potius quam ſociis Oratione propria; & in numero fingulari accommodata; pro ſo- ciis autem ſumatur de communi, ut ſit varietas; niſi forte contingat de ſociis Ofſcium fieri ex= tra Octavam Patroni, ſeu Tituli, quo caſu va- tiandi neceſſitas minus urgeret. 1 Quæſium eſt aliquandeo, quid agendum eſſet in Eccleſia Regularium, in qua occurre- bant duo feſta codem die, Patroni principalis loci, & Titularis Eccleſiæ illornum Regularium. Et poſito, quod ſuprà docuimus, teneri Regu- lares ad Ofucium de Patrono, infertur manife- ſtè, quod de Patrono loci tanquam de dignio- ri, recitandum ſit Ofſicium, translato Titulari, ꝗqui eſt minus dignus, de Transl. eft. tit. 1o. n. 6. tum quia in Rubrica ſemper præponitur Patro- nus Titulari; tum quia ille totius loci eſt Prote- ctor, hic unius templi particularis; tu quiaæ- quius eſt, ut populus ubique eo die audiat Miſ- ſam de ſuo Patrono. Quod ſi quotannis hic ac- tidat occurſus, aſſignanda erit dies ſequens in perpetuũ Titulari illius Eccleſiæ, niſi ex privile- gio aliter feri debeat- Afortiori cedet Patrono ci aliud quodcumq; Feſtum Regularium in- ferioris claſſis, puta Conceptionis beatæ Virgi- nmis, ſi occurrat in feſto Patromi loci: quod eo magis patet: quia feſtum Conceptionis cedit Dominier lecindæ Adventds, cui non cedit Patronus ioci, de Transl. Feſt. n. 1. 16 Ofhcia conceſſa ad libitum in pari gradu &dunt aliis de præcepto, vel ex vi Rubrieatum Feciranchs⸗ Comment. in Rubr. Breviari Sedt. II. Cap. o. & 1. De Commemoerationibus. C APUI XlI. 1 Uatuos præſcribuntur in Breviario in titulo de Commemorationibus: & Pri- mò, quibus diebus, & de quibus feſtis ſeu Offeiis facienda ſit commemoratio. Secundò, quo lo- co, in qua parte divini Ofſcii. Terxtiò, quo mo- do, quàve ratione. Quarto, quo ordine, quands multæ ſunt ſimul faciendæ; & de his ſingillatin diceinus. 2 De Feria majori, de Simplici, de ſancte Maria in Sabbato, de die infra octavam, de ſe- miduplici, de Dominica;, de die octava, de du- plici omnium claſſium contingit fieri comme. morationem in Officio, ut ex ſequentibus hoe eodem ordine patebit. . 3 Nam de Feria Majori fit commemoeratis, quando feſtum novem Lectionum in ea occur- rit, neque unquam omittitur de ea commemo- ratio, exceptis Vigiliis, quæ occurrunt in alia feria majori, puta Adventus, aut Quadrage- ſunæ; vel occurrunt in feſto duplici primæ clai- ſis, quia tunc nihil fir de Vigilia, exceptà Vigi- lià Epiphaniæ. 4 De Simphkci fit commemoratio, quande occurrit in feria majori, Vigilia, S. Maria in Sab- bato, die infra octavam, icmiduplici, Domini- ca, die octava, & in dupliei per annum tam in primis Veſperis quâm in Laudibus, in duplici feſto ſecundæ claſſis tantùm in Laudibus: item in ejuſdem feſti ſimplicis primis Veſperis, quan- do cum co pridie concurrit ſemiduplex, Do- minica, dies Ockava, duplex per annum, du- plex ſecundæ claſſis; non autem quando duplex primæ claſſis concurrit cum ſimplici. 5§ De Sancta Maria in Sabbato fit comme- moratio, quandocum ea pridie concurrit dies octava, ſemiduplex, duplex per annum [mo- do non ſit feſtum B. Virginis, ne de ead m fiat feſtum & eommemoratio] duplex ſecundæ claſſis, non primæ. Rä De die infra Octavam ſit commemoratio, quando in ea occurrit dies Octava alterius O- Gavæ, vel dies infra aliam Octavam dignio- Fem: leihv Arem Boc⸗ Ni, & toin. ſos vumS. wink Piie ſegde Anbat 71 lo co dieoc⸗ Peran 3!. ſeup nunm, cuun tzr⸗ 9I inea Perp Pine IR cun NuIm uuls, ol orat ſo ul none⸗ 1I Mor ſre, tund II. ihus Prepiarion bas: Kl 6lenpein d, ob tio, qaomno⸗ ine, Gunnet Eluglrn 1, de ſud waln, bel⸗ Rava, Eedl⸗ eti congr⸗ entlbus Nor memorati, inca ocol- cothtmen- Ntunr ind tQdug⸗ puinr epia i o, und lariair ⸗ ci, Domin⸗ nnuumtunin 8, in hha dibus Uen peris,ur. Ppler, D Annun, r⸗ andochple l. Et comme. curtts Orumm w. al n s leounk Aletis 0 ann Cigne⸗ leg 7 r —— De Commemorattonihiay, rem, vel duplex per annum, vel Dominica; non autem, quando duplex primæ vel ſecundæ clas- ſis occurrit, exceptis Octavis 8S. Stephani, Joan- nis, & Innocentum, de quibus ſit commemora- tio in Feſto ſecundæ claſſis, eo modo, quo in Fe- ſto S. Joannis Evangeliſtæ fit de die infra Octa- vam S. Stephani, & in Feſto Innocentum de die- bus infra Octavam S. Stephani, & S. Joannis cx privilegio ſpeciali. Item quando concurrit cum ſequenti die Octava alterius Octavæ, Duplici per annum, & Dominica quacunque, non cum aliis. 7 De Semiduplici fit commemoratio, quan- do concurrit cum ſequenti die infra Octavam, die octava, cum alio Semiduplici, cum Duplici per annum, & Dominiea, non cum aliis. 8 De Dominica, quando in ea occurrit Du- plex primæ aut ſecundæ claſſis, aut duplex per an- num, aut dies Octava. Item quando ea concurrit cum ſequenti duplici per annum, aut cum die octava, non cum aliis. 9 De die Octava fit commemoratio, quando in ea occurrit alia dies octava dignior, aut du- plex primæ vel ſecundæ claſſis, aut Dominica primæ vel ſecundæ clasſis. Item quando concur- rit cum ſequenti alia die octava, duplici per an- num minore & majore, & cum duplici ſecundæ clasſis, non cum aliis. 10 De Duplici minore per annum fit comme- moratio, quando concurrit aut cum ſequenti a- lio duplici minore, aut cum die octava, aut cum duplici majore, aut cum duplici ſecundæ clasſis, non cum aliis. II De Duplici majore per annum fit comme- moratio, quando coneurrit cum alio duplici ma- jore, digniore, per annum, aut cum duplici ſe- eundæ clasſis. 12 De Duplici ſecundæ elafſis fit commemo- ratio, quando concurrit cum duplici primæ clas- ſis, vel cum duplici ſecundæ claſſis digniore. 13 De Duplici primæ claſſis fit commemora- tio, quando concurrit cum alio digniore duplici primæ claſſis: Hæc ſunt quæ patiuntur comme- morationem ſui ipſorum in officio divino. 14 Ex dictis patet vice verſa, quod duplex pri- Mx elaſſis admuttit in primis Vefperis comme- N morationem de dupliei primæ claflis minus di- gno,de duplici ſecundæ claſſis, de Dominiea pri- mæ vel ſecundæ claſſis, & item de Dominica per annum, ſi illud feſtum occurrat in Dominica, de feria majori, non de aliis. In Laudibus admittit commemorationem Dominicæ ſecundæ claffis & per annum, diei Octavæ & Feriæ majoris, non tamen Vigiliæ. In ſecundis Veſperis admittit commemorationem Dominicæ cujuscunque, duplicis primæ claſſis minus digni, duplicis ſe- cundæ claſſis, & per annum, diei Octavæ, Feriæ majoris, non aliorum. 15 Duplex ſecundæ claſſis admittit in Veſpe- ris primis commemorationem Dominicæ pri- mæ vel ſecundæ elaſſis, & Dominicæ per an-= num, ſi illud occurrat in Dominica, Duplicis ſecundæ claſſis minus digni, duplicis per an- num, diei Octavæ, Feriæ majoris, non aliorum. In Laudibus admittit commemorationem do- minicæ cujuscunque, diei Octavæ, Feſti Sim- plicis, & Feriæ majoris. At cur non diei infra Octavam ? hæc enim major eſt Simplici Feſto. Sed ratio diſpar eſt; quia de Octava ſæpius, de Simplici ſemel fit, que die occutrit. In ſecun- dis Veſperis admittit commemorationem do- minicæ cujuscunque, duplicis ſecundæ claſſis mi- nus digni, duplicis per annum, Semiduplicis, Simplicis, diei Octavæ, diei infra Octavam, ſi de ea ſequenti die fiat officium: ſanctæ Mariæ in Sabbato ſniſi feſtum ſit beatæ Mariæ] & Fe- riæ majoris. Si ſequatur aliud feſtum ſecundæ claſſis minoris ſolemnitatis, de quo ideirco in dictis Veſperis fiat tantum commemoratio, & in eodem Feſto ſequenti occurrit Feſtum ſim- plex, tunc in ſecundis Veſperis integtis præce- dentis Feſti nihil adhuc fit de ſimplici, quia feſtũ ſequens licet non habeat Veſperas; habet tamen jus in ſuis primis Veſperis excludendi comme- morationem Feſti ſimplicis: caſus accidit, & ita reſpondi. 16 Duplex per annum majus in primis Veſpe- ris admittit commemorationem Dominicæ cu- juscunque s tum Duplicis minoris per annum, Semiduplicis, Simplicis, diei infra Octavam, diei Octavæ, cum qua concurxrrit, & Feriæ majoris: 22 Comment. in Rubr. Brev. Sect. III. Cap. II. majeris. In Laudibus admittit commemoratio- nes Dominicæ, Feſti Simplicis, diei infra Octa- vam, & Feriæ majoris. In ſecundis Vefperis admittit commemorationem Dominicæ cujuſ- cunque, Duplicis minoris per annum, Semi- duplicis, Simplicis, diei infra Octavam, diei Octavæ, Feriæ majoris, & B. Mariæ in Sabbato- 17 Duplex per annum minus in primis Ve- ſperis adrittit commemorationem Dominicæ cujuſcunque, Semiduplicis, Simplicis, diei in - fra Octavam, & Feriæ majoris. In Laudibus ad- mittit commemorationem Dominieæ per an- num, Feſti Simplicis, diei infra Octavam, & FPeriæ majoris. In ſecundis Veſperis admittit gommemorationem Dominicæ, Semiduplicis „ & diei infra Octavam, Feriæ majoris, ſimplicis, beatæ Mariæ in Sabbato. 18 Dies Octava admittit commemorationes, quas Duplex per annum minus: ſed dies Octa- va Epiphatiæ, Paſchæ, Aſcenſionis, & Corpo- ris Chriſti ſunt Duplicia majora, quæ habent integras Veſperas, & admittunt eas tantum commemorationes, quas concefſimus feſto Du- plici majori per annum, ſi accidere poſſint. 19 Dies infra Octavam aclmittit in primis Velperis commemerationem Semiduplicis, cum quo dividit Veſperas, Simplicis, & feriæ majoris. In Laudibus & ſeceuneiis Veſperis ad- mittit commemorationem Simplicis, & Feriæ majoris in omnibus, & alterius diei infra Octa- vam mmus dignam. 20 Semiduplex admittit in primis Veſperis commemorationem Semiduplicis, & diei infra Octavam, cum quibus Veſperas dividit, Sim- plicis, & Feriæ majoris. In Laudibus comme- morationem diei infra Octavam, Simplicis, & Feriæ majoris. In ſecundis Veſperis comme- morationem alterius Scmiduplicis, Simplicis, Beatæ Mariæ in Sabbato, & Feriæ majoris. 21 Dominica in primis Veſperis admittit commemorationem Semiduplicis, & diei in- fra Octavam, cum quibus dividit Veſperas, & feſti Simplicis. In Laudibus commemorationem dici infra Octavam, & Simplicis. In ſecundis Velperis commemorationem Semiduplicis, dioi infra Octavam, && Simphicis. 22 Simplex in primis Veſperis & Laudibus admittit commemorationem tantum alterius Simplicis; aliis Ogicium cedit. 23 Sancta Maria in Sabbato admittit com- memerationem in primis Veſperis, & Laudi- bus feſti ſimplicis tantum, cedit Ofſicium aliis, 24 De tribus Octavis fit commemoratio in urriſque Veſperis, & Laudibus, quocumque feſto infra eas adveniente, nimirum Nativita- tis Domini, Epiphaniæ, & Corpoxris Chriſti. 25 Ratio verè prædictorum deſumitur ex majori vel minori qualitate feſti; quò enim eſt nobilius, magis etiam haber de Ofucio, & mi- nus de aliorum commemoratione. Dicamus nunc de loco faciendæ commemorationis, in qua parte Ofſicii fat. 26 Fit commemoratio in Veſperis & Laudi- bus P Orationem feſii, de quo fit Officium & ſi habeatur Lectio, ultimo loco legitur in tertio Nocturno ante Hymnum Tz Deum. Mo- dum commemorationis ſuſius explico. 27 Fit hoc mode commemoratio. In Veſpe- xis ſumituxrx Antiphona, quæ eſt aſſignata Canti- co MWagntficat, cui additur Verſ. qui dicitur poſt Hymnum Veſperarum, tum Oratio ejus, de quo fit cornmmemoratiò ſumuntur autem vel de Proprio, vel de Communi. Eodem modo fit in Laudibus cum Antiphona Cantico Bene- dictus aſſignata, & Verſu, qui habetur poſt Hymnum ad Laudes. S 28 Si ex eodem Communi ſumitur comme- moratio, unde ſumptum eft officium, varian- tur Antiphonæ & Verſus: ita, ut in Veſperis ſu- matur commemoratie ex Laudibus, & contra, niſi aliter ſignetur, inquit Rubrica ade Comme- moratione num. S. quia in feſto ſancti Hilarii in ſecundis Veſperis aliter res ſe habet, ut videre eſt in eo loco. Quod de Antiphona & verſu di- citur, intellige quoque de Verſu tantum, ut va- rietur, ſi eſt opus, & ſimiliter de oratione. Ne- que refert, ſi pro commemoratione ejuſdem contingat dici eundem Verſum in primis Ve- ſperis & Laudibus, ut in feſto S. Donati, in quo fit aliquando de translata Inventione S. Stepha- ni; & pro commemoratione S. Donati dicitur & in Veſperis, & in Laudibus idem Verius, Inſtus un lcellit⸗ UNU yho ll beund olico,: lubele toelen ſahctan mmuie ſclol 50 inokhei Moyn todeb Cochrn Daron ſanctil Utelet lettiiN Uinbad Aprim Kuine Mulnn Mte Mæ, tn tumn V Gam „ Hiatna IKin Hom led Qan tantt nece more 4 Laudbe Ain Aerig diminit COr⸗ ris, & Lad. Oſheimaiz memoraton quoommat tum Matxt borsheit Gelumnttur a ud eninet Mhco, Kni⸗ ne. Dicnm norations, n perilani⸗ oht Ofaum lo kgtun 1 Deun N- Pplico⸗ Müo. luſef⸗ Cignanm. 1. qu den nOtaioeſt — Eoden noh (antico Nr- i hben mitur con ncium, liin in eßeiutn Nus, Aeconnt, icage Cnt Gcti Hiuin bet, filn nu Kil Umtumn,ti- oratone. N one ellen in Mlims 1 Doniti id oneß ft⸗ Donniden jclem aalo/ De Commemorationibut. „ Paſtus at Palma, &c. quia in Laudibus nulla eſt neceſſitas variandi Verſum de Laudibus propri- um, ut patet. 29 Dubitavêre quidam, an Antiphonæ ad Be- nedictus in Communi Pontificum, & non Pon- tiſicum Confeſſorum ſint diverſæ, ut altera pro ofſcio, altera pro commemoratione in Laudi- bus deſervire queant; quibus ego reſi pondi, Ini- tio eſſe unam, in fine apparere diverſas: & hoc ſuſhicit ad varie tatem, quod etiam fit in praxi cõ- mmuniori. Habes nunc excmplum in Breviario, in feſto ſancti Bonaventuræ, & ſancti Henrici. 30 Quæres adhuc: Quid agendum, quando in officio de uno Martyre fit commemoratio de Martyre altero, & inter ſuffragia commemora- tio de Patrono item Martyre per Antiphonas de Communi, quinam Verſus dicendus erit pro Patrono? Habes exemplum in ſecundis Veſperis ſancti Hilarii, ubi tres concurrunt Confeſſores; utere ergo ultimo loco Verſu ultimo ſecundi vel tertii Nocturui: & idem fiat, fi quatuor occur- rant, adhibita Antiphona, quæ prima eſt Noctur- ni pritni, & verſu Nocturnorum, qui non eſt di- Qcus in commemorationibus. ʒtI Ratio vero, cur pro commemoratione ſu- mantur Antiphonæ ad Magnificat, & Benedi- Rus ea eſſe poteſt; quia ſunt nobiliores Antipho- næ, tum ratione Canticorum Evan gelicorum . tum vicinioris aditus ad orationem ſeu Colle- Ktam, quæ dicitur pro commemoratione. 32 Commemoratio de Dominica, vel de Fe- ria majori, vel de die Octava SS. Petri & Pauli, [ſi in ea occurrit nobilius feſtum] quæ habet Homiliam cum ſuo Evangelio, addit prætereà Lectionem ejusdem Homiliæ in fine tertii No- cturni pro nona Lectione, id eſt, vel primam tantum de Homilia, vel tres in una ſimul Lectio- ne conjunctas. Sicut enim in Miſſa pro comme- moratione Dominicæ, vel dictæ Feriæ, vel diei Octavæ, populo legitur Evangelium in fine Miſ- ſæ, ne ſit Evangelium aliquod in Miſſali, quod non aliquando legatur populo; ita convenit, ut in Choro exponatur illud idem Evangelium per Homiliam in fine Officii Matutini, in quo paulo ante per aliam Homiliam declaratum eſt Evangelium principale Feſti, & Ochcü. ZJeom. Il. 33 De Sanctis autem, qui propriam Lectio- nem habent de vita & geſtis ipſorum, conventt etiam, ut legatur ad inſtructionem Cleri, quæ e- rit nona, ſi una eſt, vel de duabus fiat una, quam congruentiſſimè ſequitut laus divina per Hym- num T7é Deum. Quod ſi Hymnus hic non ſit di- cendus, omittitur eo caſu Lectio de Sancto; quia Reſponſorium nonum, quod vice Hym- ni ZTe Deum dicitur, non bene quadrat Lectio= ni de Sancto, ſed benè Lectioni Homiliæ; & i=⸗ deo nona Lectio eſt de ꝑræcedenti eadem Ho- milia. 34 Dixi, qui propriam Lectionem habent, non appropriatam de Communi, ut in feſtis SS. Na- boris & Felicis, S. Margaritæ & aliorum. Et adeſt exemplum in Feſto Sancti Auguſtini, cujus no- na Lectio non eſt de ſancto Hermete; quia propriam non habet laudem, ſide Communi ſumatur, imo etiam in Rubrica de Translation. Fzſtorum num. g. expreſsè habetur, Sti propri- am, inquit, de zata Sandti habnerit Leltio- pem. Hð 35 Si vero duæ commemorationes occurrant in eodem Officio, ſcilicet Dominicæ, vel Fe- riæ majoris, quæ habet Homiliam, & Simpli- cis Feſti, quod habet propriam Lectionem, tunc omittatur Lectio de ſancto, & legatur Ho- milia; quia Dominica & Feria major dignio- res ſunt Feſto Simplici: imo & omittitur, quan- do in feriali Ofhcio Feriæ majoris tres tantum leguntur Lectiones, quia non dicitur Hymnus 7‿ Deum, ſed tertium Reſponiorium, quod non reſpondet Feſto Simplici; vel eertè ideo fit intra Octavas Paſchæ & Pentecoſtes, quando in iis occurrit Feſtum Simplex, quia parum legitur de ſolemniori Feſto, quod non videtur mmuen- dum;, doampta illius tertia Lectione pro Lectio- ne de Sanctis. 36 De die infra Octavam non legitur nona Lectio, licet habeat in Breviario & Octavario Homiliam qualibet die; quia Evangelium le- ctum eſt in die Feſto, &repetitur infra Octavam ſæpè: neque legitur in fine Miſſæ, licet de ea fiat in Miſſa commemoratio: imo, neque ſi habeat Evangelium diverſum ab Evangelio Feſti, quod accidit infra Octavam Apoſtolorum Petri & Pauli, 4 94½ Comment. in Rubr. Brev. Selt. III. Cap. XI. 68 XII. Pauli, & conceditur in Octavario Romano, No- tat. 4. 37 Accidit alicubi, quòd Octava Apoſtolo- rum Petri & Pauli occurrat in Dominica, in qua ſit de Titulari Eccleſiæ cum commemorationi- bus Octavæ, quæ habet proprium Evangelium, & Dominicæ: quæres, quodnam Evangelium cum ſua Homilia legetur pro nona Lectione, O- ctavæne, an Dominicæ:? illa enim, quæ duplex eſt, dignior eſt Dominica. Nihilominus ego le- gerem potius Evangelium Dominicæ: neque e- nim vacare permittitur aliqua Dominica per an- num, quin de ea, ſaltem in Sabbato præcedenti, fiat commemoratio, ut dictum eſt ſupra c. y. & hoc ratione fit Evangelii, ut legantur populo per annum in Miſſa omnia Evangelia Dominicalia; ſi vero in Miſſa eſt legendum, ergo & in Ofſicio. Reliquum eſt ut ſignificemus ordinem comme- morationum. 38 Quando contingit fieri plures commemo- rationes, ſervetur hic ordo. De Duplici fiat ante Dominicam, de Dominica ante Feſtum Semidu- plex, de Semiduplici ante diem infra Octavam, de Octava ante Ferias majores, & de his ante Fe- ſtum Simplex. Hæc Rubrica de commemor. nu- s†Zw nII. 39 Latet hic, quod pauci norunt. Cur enim de Setmiduplici ante diem infra Octavam, cum in concurrentia Semiduplicis cum die infra Octa- vam dixerimus ſupra, fieri à Capitulo de die in- fra Octavam cum commemoratione Semidu- plicis? ergo inde ſequitur, quòd ordo comme- morationum erit de die infra Octavam ante Se- miduplex. At vide diſparitatem. Nam in ratione Officii dividuntur Veſperæ, ita ut ad præcedens Feſtum prima pars ſpectet, ad ſequens altera à Capitulo; ſed in ratione Simpliciscommemora- tionis, puta, quando Semiduplex concurrit cum Duplici infra Octavam Feſti habentis Octavam, quia Semiduplex Feſtum eſt nobilius per ſe lo- quendo quia feſtum eſt] quam dies infra Octa- vam, quæ eſt continuatio Feſti, ut diximus ſupra cap. . num. 4. Idcircò fit commemoratio Semi- duplicis ante diem infra Octavam. Caſum habes in terminis in ſecundis Veſperis ſancti Thomæ Cantuarienſis, quando concurrit cum feſto ſancti Sylveſtri, in quibus integræ Veſperæ ſunt de Du- plici cum commemoratione ſancti Thomæ Se⸗= miduplicis, & deinde octavarum. 40 De S. Maria in Sabbato, ſi in Feria ſexta fi- at Feſtum novem Lectionum, fit commemoratio ante feſtum Simplex, quod celebratur in Sab- bato. 41 De Feſto Simplici fit commemoratio ante ſuffragia Sanctorum, ſeu communes commemo- rationes de Cruce, ſancta Maria, &c. & ante commemorationem cujusque Tituli vel Patroni Eccleſiæ, quæ fortè omnibus ſuffragiis præpone- retur pro ſui dignitate veluti ſanctiſſimæ Trini- tatis, Corporis Chriſti, &c. quia, cum hæ com- memorationes dicantur, & ſint communes, ce- dunt ſimplicibus, quæ eo die locum proprium & feſtivum habere debent, ita ſervos ſuos hono- rante ipſomet Deo, & quaſi locum cedente in eo- tum Feſto. 42 Denique fit commemoratio tantum Feſti Simplicis in Veſperis de Feria, quando poſtridie de eodem facienda eſt tantum commemoratio, ob occurrentem Feriam quartam Cinerum, ſeu Feriam quartam aut ſextam Temporum, aut Vi= giliam; quia non habet Officium, ergo neque primas Veſperas: ſicut etiam omittitur, & ipſa commemoratio in Feria quarta majoris Hebdo- madæ, cùm in ſequenti Feria nihil fiat de feſto Simpliei. 43 Ratio prædicti Ordinis patet; Congruit e- nim qualitati feſtorum & ofſiciorum, & eo ordi- ne, quo feſta prædictorum fierent, oodem facien- dæ ſunt ſolemnes, non communibus comparatæ, commemorationes. J * De FPatrono loci, & Titulo Eccleſiæ. CAPUT XKII. Atroni Feſtum fieri congruè docuimus ſa⸗ pra cap. 2. ex Microl. cap. 43. & Radulph. propeſ. 17. & fieri ſub ritu duplici primæ claſſis i- bidem ex Rubricis generalibus n. 4. Quæritur, quomodo differant Patronus & Titulus Eccle- ſiæ. Reſpondeo, Patronum eſſe, quem Epiſco- pus cum populo ſibi Patronum eligit, eè vel quia primus eo loci Epiſcopus fuit, vel quia ibi hu- matus natus, Zibane Ftrnos Tn! uloei focnto Tuin, & ne dec⸗ 1 ſolod nitoti Rubria Ceris hpote (etumn Den N n 1. e Cil Cartit Chrig Pir line Colunt dee fetig Antel Aen Eeben ⸗ Zupe ten Penn Ian lle⸗ 11. telumdehe. tiThoned. Feriaſauß. Dmmhemorno Dratur in lemoratioae Negcommen⸗ 1, Ke. & me llipelbn gisprrpar⸗ Nilnme Iin⸗ cumhecor⸗ vommmuneyd⸗ nproprind 0 luos bon- cedenteints ſotantun andohftit Immetnorth,, (inetun, orun, Af⸗ n, etgoteln littitur, Ein ajors be⸗ nlfrteh 1;CoNgni . unn Aeol- eodenn ſien 05 colnpcnt Etclſi I. Coginuſ⸗ 6 luhft timechlls⸗ „(ruin fiunns bat⸗ nembpie⸗ ined elgin gun kitr un De Patrono loci, & Titulo Eccleſiæ. “ matus, vel quia civis ejusdem loci, vel quia juvit aliquando notabilicer in ejusdem populi neces- Etatibus, vel ob alias ſimiles cauſas. Datur autem Titulus Eccleſiæ, qui non ita latè patet ut Patro- nus loci, puta, quia Eccleſia dedicata eſt ſub in- vocatione ſanctiſſimæ Trinitatis, Corporis Chriſti, ſanctæ Crucis, beatæ Mariæ, Sancto- rum, &c. Cur verò dicatux Titulus, dicam Secti- one S. C. I.⸗ 2 Nonnulli vocant Patronos eos, erga quos ſolo devotionis affectu moventur, non commu- ni toti civitati, ſeu loco; at de iis non loquitur Rubrica, quæ locum accipit pro multitudine Cleri & populi, ex communi modo loquendi. In poſterum decernendi erunt Patroni juxta De- cretum, quod ſequitux, Decretum ſuper electione San- Corum in Patronos, à ſacra Rituum Congregatione de or- dine J. D. N. Vrbani Papa VIII. emanatum die 23. Mar- tu IGzo. Iaee Rituum Congregatio, annuente ſan- . Ctiſſimo D. N. in electione Patronorum man- davit infra ſcripta in poſterũ ſervaxi debere, de- clarãs, quòd aliter facta electio nulla ſit ipſo jure. Primò, quòd eligi poſſint in Patronos ii ſo- lům, qui ab Eccleſia univerſali titulo Sanctorum coluntur, non autem Beatificati duntaxat. Secundò, quòèd de Patrono civitatis electio ſieri debeat per ſecreta ſuffragia à populo medi- ante Conſilio generali illius civitatis, vel loci, non autem ab Officialibus ſolůàm, & quòd accedere debeat conſenſus Epiſcopi & Cleri illius loci. Idemque ſervari debeat in Patrono Regni, qui pariter eligi debeat per ſecreta ſuffragia à po- pulo ſingularum civitatum Provinciæ. Et quòd repræſentantibus Regnum, civita- tem, Provinciam, nulla competat facultas eli- gendi Patronos, niſi ad hoc habeant ſpeciale mandatum, & ulterius interveniat conſenſus E- piſcoꝑpi & Cleri dictarum civitatum. Et tertiò, quòd cauſæ electionis novorum Pa- tronorum debeant in ſacra Congregatione de- duci, & ab ea examinari, ac demum caulſa cogni- ta, ab eadem Congregatione approbari & con- firmari. Et ne præmiſſorum ignorantia ullo unquam tempore poſſit allegari, eadem ſacra Rituum Congregatio ſupradictum Decretum imprimi & publicari mandavit. Jo. Bapt. Card. Detus, Loco † Sigilli. T. Tegrimius Sec. Rés Decreti eſt, & primæ quidem condi- tionis eſt, quia Beatifieati non poſſunt eſſe titulares Eceleſiarum, quarum ædificatio conce- ditur in honorem Canonizatorum tantùm in Bulla Canonizationis, non ergè Patroni eſſe de- bent, quorum gradus eſt nobilior quam Titula- rium. Neque Beatificatis dari ſolet à ſacra Con- gregatione Rituum aliud Offieium quam du- plex majus per annum, Patronis autem duplex primæ claſſis. Decretum tamen comprehendit etiam Patronos minus principales, quos decet eſſe Sanctos univerſales. Alterius conditionis ratio eſt, quia primè po- ulus debet eligere ob beneficia à Sancto acee- pta; deinde Clerus debet oonſentire, ut poſteà colatur eum officio debito & Miſſa. Tertiæ conditionis eſt ratio, quia ſæpenume- ro ſine cauſa, arbitrio Principum vel arte alio- rum minus legitima extorquentur vota Conſili- ariorum & Epiſcoporum, Romæ vero cenſura eſt liberior, & ob aùctoritatem Sedis Apoſtoli- cæ ſecurior & ſanctior. 3 Dantur Patroni unius civitatis, & Patroni unius Provinciæ, ut Mediolanenſis Provinciæ, decreto Provinciali Patronus eſt ſanctus Am- broſius. Dantur etiam plures Patroni loci ex Rubric. de Offcio Duplici n. 1I. ubi habentur hæc verba: In Feſto Patroni vel plurium alicujus lo- ci. è quibus unus eſſe debet principalis, ex Ru- bric. de Octav. num. i. alii minùs principales. Titulus autem Eccleſiæ unius materialis ſoler eſſe unicus, ſed tamen poteſt etiam eſſe plu- E 2 riam 26 rium Sanctorum, ut apud nos Romæ Eccleſia 88. Baſilii & Caroli, in qua duo feſta celebran- tur; vel plurium ſub eodem feſto, ut 89. Coſinæ & Damiani, & ſimilium-. 4 Tam de Patrono principali quam de Ti- tulari Eccleſiæ fitr Officium, ut de duplici primæ elaſſis, ut in Rubrica de Commemor. n. 3. Item fit octava de utroq; in Rubrica de Ottavis n. 1. & quæcumq; ſupra dedimus duplici primæ claſſis, & octavis, eadẽ concedenda ſunt Patrono prin- cipali loci in loco ſuo, & Titulari in Eccleſia ſua: cadem enim eſt ratio ſolemnitatis in utriſque. 5At quinam tenentur ad feſtum & Officium de principali loci Patrono *Sacra Rituum Con- gregatio decrevit ſæpius, Regulares etiam tene- ri ad feſtum de Patrono loci, & Ofſcium ſo. lemne, juxta Bullam Gregorii XIII. die zo. De- cenibris tyzg. non tamen teneri ad Octavam e- juidem: quod novo Decreto firmarum eſt à S. Rituum Congregatione die 27, Martii ibat. & illud quidem decretunn eſt, ut populus, qui in eo feſto ad Regularium Eccleſias accedix, Miſlas & Ofhcia divina auditurus, ad pietatem erga Patronum fuum non minus accendatur, quàm ſi ad Eccleſiamr confluat Cathedralem. Octava verò ſatis eſt, ſi fiat à Clero ſæculari illius locr: neque cogendi ſunt Regulares, occupati etiam propriis Religionis Ofhciis, ad omnia Cleri ſæcularis Officia recitanda. 6⁶ Si Patroni plures ſeu Titulares concedun- zur, ut ſupra umero 2. eriinè eorundem æ& qua- le feſtum, hoc eſt primæ celaſtis cum Octava? Ofpcinm quidem ſingulorum duplex erit, ut di- eitur in Rubrica de Oficio Duplici nameror. ſed Octava non conceditur, ex Rubricis Breviarii de Oäéctavis n. I. niſi feſto principalis patroni, & Pprineipalis item Titularis Eccleſiæ; imò neque primæ claſſis feſtum erit, niſi ſit ſolemne prin- cipale feſtum principalis Patroni, aut Tituli Ec- cleſiæ, ut apertè in Kubrica de Commemorat. num. J. & 4. quale non eſt Parroni Translatio, nec fefta fimilia. 7 Neque de his patronis minus principalibus tenentur Regulares Officium recitare, ſi non ſunt in Calendario Romano, quos nulla lex obligat: laudabile tamen eſt, ſi recitent in gra- 9 „ Comment in Rubr. Brev. Sect. III. Cap. I2. tiam populorum, ut paulè ſuprà diximus; & eò magis, ſi populus agat feſtum ſine opere ſer- vili. Ofheium autem ert Duplex majus per an- numex Rbrica de Concur. n. 2. in fine, quod addidimus ante Tabellas in poſtrema recogni- tione Breviarii. 8 Quid ſi accidat, quòd in Cathedrali fiat de Patrono loci abſque Octava, veluti Mediolani de S. Ambroſio, cujus feſtum ritu Ambroſiano non habet Octavam; an ſubditi Archiepiſeo- po Mediolanenſi, ſecundum ritum Romammm Horas Canonicas recitaturi, teneantur ad O- cCtavam ſancti Ambroſũ celebrandam? Negant aliqui, quia ſatis eſt, ut membra à capite non diſcordent. Affirmant alii, quia tenentur ad ſer- vandas Breviarii Romani Rubricas, quibus ego magis aſſentior in gratiam Rubricarum Roma- narum. Noſtri Ordinis Patres celebrant ibidem ſancti Ambroſii Octavam, etiam ex vi noſtra- rum Conſtitutionum, quæ l. 2. c. J. id præci- piunt ubique fieri in feſto patroni loci. 2 Cæterum patroni ſen Tituli Feſtum licer excludatur, ſi incidat infra Octavas Palchæ & Pentecoſtes, & in Hebdomada majori, locum tamen habet infa Octavas Epiphaniæ, quæ du- plicia alia feſta excludit. 10 In die Octava Epiphaniæ ſi incidat patro- nus vel titularis Eccleſiæ in eam diem, transfer- tur feſtum patroni; & eodem modo ſi in Demi- nica prima Adventus & quadrageſimæ, Domi- nica paſſionis, Palmarum, Paſchæ, in Albis, Pentecoſtes & Trinitatis: in quibus myfteria Redemptionis noſtræ à populo quoque ſum magis celebranda, licet quædam ex prædictis feſtis ſint claſſis ſecundæ. Idem fiat, ſi incidat in Vigiliam Nativitatis Domini, & Pentecoſtes, in die Circunciſionis, in Feria quarta Cinerum, ut ſcilicet transferatur. UMU—— 1I Tanta eſt ſolemnitas Patroni principalis loci, ut, ſi incidat in Vigiliam, quæ ſit in Ca- lendario cum jejunio de præcepto, nihil in Officio fiat de Vigilia, quæ mœſtitiam infert, in menſa tamen jejunandum erit, niſi transfe- ratur in præcedentem diem jejunium ipſum au- cteritate Majorum, de qua ſupra ſect. z. cap. . num. y. pag. 22. 12 Ha- ſel M/ in e pori Alen Gire 51 ſtunno lende Ebrta nluen Al ton lta Ne Kolica lo Ro Namin “ Pobn Wnng Rin Dolnun Met S leno! ei Conge 1oe guon Comm lomn ,0 no e d n Oe 1 UUa 1. diimis ſine Operelt. Xmaſashetn. in ſine, Gl temm angt⸗ Ahecealirc eloei Medoln itAmbrohro 1 Arckiepir⸗ tatn Romeunum teneantirad. tndmm? Nen rricirt tenenturadtet ern galiueh ricarumkon. lebrunribihn mmer fmolr. c.Y. A hl loci Ch Fetumke AVas Diche! unir, gni⸗ ſincidrn liem umdk odoſinin⸗ eſtre, Dor- nibuns Uſtei 9 gnoqte e ner tlis 1, Himtius Ae e Penrecoſch t Cnelm, e ſtin ro, nl tamitk . dil tan mipline ſikid ot. De Patrono loci, & Titulo Eccleſi. 37 142 Habet integras utraſque Veſperas, niſi goncurrat cum feſtis Chriſti primæ claſſis, aut Beatæ Virginis aſſumptæ, aut Dedicationis pro- priæ Eccleſiæ, ex iis quaæ diximus ſupra cap. . aum. 2. & cap. 9. num. 3. adeò ut eidem cedant in coneurſu tum ſecundæ Veſperæ dici ocka- væ Epiphaniæ, Paſchæ, Aſcenlionis, & Cor- poris Chriſti; tum primæ Vefperæ diei Octavæ Aſcenſionis, & Corporis Chrifti, ut in Notis dicitur Tabells 2. de Concurrentia. 13 Debentur eidem Lectiones in primo No- Gturno, quæ habentur in Communi, non au- tem de Scriptura occurrente, ad majorem ce- lebritatem, ut dicitut in Rubricis cap. de Lectio- nibus n. 9. 14 Lectiones ſecundi, & Tertii Nocturni, ſi non adlunt propriæ in Breviatio, neque ex- tra Breviarium approbatæ à ſancta Sede Apo- ſtolica, ſumantur de Communi, & de Octava- tio Romano in hauc præcipuè cauſam edito: nam in Ofſcio nihil legendũ eſt, quod ab eadẽ ſede Apoſtolica non ſit approbatum, un fusè probat eæ Gelaſis Papa Radulphus Propeſ. II. & Sixtus V. Conſt. 7a. concedens varias facultates 38. Rituum Congregationi, Ofpcia SS. Patro- norum noluit approbari poſſe, inconſulto ipſo met Summo Pontifce. Approbata verò pro certo loco negavit ſæpius S. Congregatio ex- tendi poſſe ad alia loca non confulta eadem Congregatione; quæ juſtis de Cauſis alicui loco concedit, alicui negaert. 1½ Quæzitur de Titulo Alaris, ſeu Capellæ, quo ritu ſit celebrandus, conſtat ex Rubrica de Commemorationibus, nam. 5. non eſſe celebran- dum uti Duplex primæ claſſis; reliquum eſt igi- tur, ut celebretur, prout in Calendario Roma- no deſeribitur- in quo ſi neque nominatur, ad illud Alare celcbrati poterunt Miſſæ Feſlivæ, cum Hymno Angelico, ut alibi d'ximus; ſed Ofſicium nullatenus fiat ſine licentia Majorum, ad quos attinet Officia mutare, qua de re dixi- mus Sect. 1I. 6. F. kit. 2. n. 9 pag. F. 16 Si Altare titulus eſt benefieii, Beneficia- tus adhuc non debet Ofſicium recitare de eo ut feſto primæ claſſis, neque alio ritu quam in Ca- lendario ſit deſeriptus; & eo ibidem non deſcri- pto, non video, qua ratione propria auétorita- te poſſit de eo recitare Offieium. 17 Si verò Titulus eſt Eceleſia dirutæ ad illud Akare translatæ, ille, qui emolumenta prædi- Ckæ Eceleſiæ pereipit, æquum eſt, ut recitet Of- ficium de eo in ejns feſto, ne deperear eultus il- lius Titularis Eccleſiæ, & ritus erit Semiduplex, niſt dignitas ejuſdem aliud expoſcat: exemplo ſumpto à Vaticana Collegiata Sancti Petri, quæ celebrat feſtimm Sanctt Baſilii Semiduplex, ob Eccleſiam ejuſdem Sancti cum emolumentis u- nitam Collegio Canonicorum S. Petri: ſed in his cafibus conſulatur Sacra Rituum Congre- gatio. Vide quæ diximus Secét. 2. c4,. 2. n. 2⸗ pag. 72. 18 Cæzterum Beneficiatus quilibet habens Eccleſiam, quæ eſt Titulus beneficii, licet apud cam non reſideat, debet tamen feſtum ejuſdem colere uti primæ claſſis, & cunm octava celebra- re; quia feſtum tituli eſt Eccleſiæ. 19 Scd utrum cultns titularis alicujus Eccleſiæ poſſit & debeat extendi ad alios de Clero extra propriam Eccleſiam, ita ut deb eant omnes, tam in civitate quàm in Dioœceſi celebrare feſtum particularis Eccleſiæ ritu Semiduplici, negavi- mus ſupra Sebt. 3. 6. 3. n. y. pag. 17. 20 Dies Octava Patroni loci acciditt alicubi in feſto Dupkei, quock ibi eſt in præcepto, unde populus magis optat audire Miſſas de feſto quã de die ockava, ue in urbe Regii, ditionis Eſtenlis, in qua Octava dies S. Proſperi occurrit in feſto Viſitationis B. Virginis, quod ibi eſt de præce- pto: quid ergo erit agenqum ? Sacra Rituum Congregatio approbans Ofcia pro Clero Re- gienſi: decrevit fieri Ofſcium de feſto cum cõ⸗ memorat. Octavæ; alias transferretur feſtum, ut de ockavis diximus, ſect. 2.c.5. n. 12. pag. 24. Si neget aliis, poteſt Epiſcopus transferre feſtum de præcepto in ſequentem diem, ſiab eo pendet. 21 An verò poſſit dies octava Patroni loci ap- pellari majas duplex, ut habeat integras Veſpe- ras, negavimus fupra . b. n. 23. pag. 26. V 22 Quomodo ſeparandus ſit Patronus à ſo- ciis quos habet in Calendario, & quo ritu ſit de E 3 ſociis 35½ ſociis Offcium faciendum, oſtendimus ſupra ſect. 3. cap. /0. num. Il. & ſeq. pag. 29. 23 In Vigilia patroni, quæ habet Officium in Calendario, erit ea die omittenda cõmemoratio de Patrono, quæ ſolet fieri inter Suffragia, ne de ceodem fiat Officium & commemoratio; quæ eſt indubitata regula in Officio divino. Vide infra Sebt. j. C. 75. 2. Quæ diximus de Patrono principali loci, cadem conveniunt Fundatori, & Patrono Or- + ——— —– Comment. in Rubr. Brev. Sect. W. Cap. I. dinis in toto Ordine poſt ſolemnem Canoniza- tionem cjuſdem. 25 Negamus autem illud quod non nemo ſcripſit, nimirum, quod infra Octavam Patroni, ſeu Tituli, ſeu Dedicationis propriæ Eccleſiæ, debeat fieri commemoratio de Octava, quo- cumque adveniente feſto; quia gratis dicitur, & eſt privilegium Octavarum Nativitatis, Epi- phaniæ & Corporis Chriſti tantùm. SECTIO QuART A. De proprio ritu ſingularum Horarum Canonicarum. OST Regulas gencrales totius Officii, veniendum eſt ad Regulas ſingu⸗ larum Officii partium, hoc eſt Horarum, quo ritu quæque ſit recitanda. SECTIONIS QuARTS CAPITA SEX. 1 De Matutino. 2 De Laudibus. à% De Prima. 4+ De Hris, Tertia, Sexta, & Nona. 5De Veſperis. 6⁶ De Completorio. De Matutino. CAPUTI. 1 M Atntinum eſt vox antiqua., in Cene. UVI Cabiln. Il deducitur à Matuta, id eſt aurora. Sunt autem apud Auctores hæc ſynony- ma pro eodem, Nocturni, vigiliæ Nocturnæ & Matutinum, de quo hic loquimur, ut eſt à Lau- dibus diſtinctum: nam alioquin ſupra diximus Sebt.I c.3. num. 3. pag. 2. conſtituere unam ho- ram cum Laudibus. S. Iſidorus 6 Etimol. c. ult. deducit Matutinum à ſtella matutina lucifero, quæ oritur inchoante manè inter noctem & diem, ut hinc ediſcas, ſi media nocte cum an- tiquioribus illud non recites, in aurora ſaltem recites. Sed de tempore Matutini recitandi vi- de ſupra Sct. I. c. ..tit. 6. pag. 7. A diis Mamibus, qui reſtituunt lucem, dici Matutinum, ſcripſit Aubt. Gemmaæ animaæ lib. 2. g. 31. ſed quid luci ad tenebras? omittamus proſfana. 2 Primus uſus Matutini Ofſicii in Bethlehem fuit,: ex Caſſiano cit. a& Mid. lib. 1I. de Eccleſ. Of. e. 22. niſi de Officio Primæ ſit ille explican- dus, ut putat verius Francol. 1. par. c. Ig. con- grueret autem, ſi illud verum eſſet, ut à loco Nativitatis Chriſti exordium ſumpſillet Eccle- ſia laudum Dei: ibi enim Angeli cecinere Deo; & Paſtores laudantes benedixerunt Dominum. 3 Ordo Matutini per ſe patet in Rubrica de Matut. c. 13. de cujus partibus, ex quibus com- ponitur, dicemus Sect. ſeq. 4 Forma ipſa Matutini veſtigium habet non obſcurum apud Apoſtolum i. Cor. 4. ut notat Baronius anne 57. ait enim: Cum convenitis, a- nuſquiſque veftrum Pſalmnnz habet, doctrinam, Apocalypſim » lingnam, interpretationem. Et verè in Matutino habemus Pſalmos, Lectiones pro doctrina, Reſponſoria pro Apocalypſi, id eſt revelatione, Evangelium pro lingua, Homi- liam pro interpretatione: illi voce hæc habe- bant, voce primorum diſcipulorum, nos fcripto ſacrorum Auctorum, & SS. Patrum. Addit ibi- dem Paulus: Siritus Prophetarum ſubjelctus ſit Pro- Vypte lle! enin e N Nab⸗ inicis ſnpen Rocte nehn iyda M I— more iciech 6 feris ſeltut m,.⸗ 41 Rchor AHn Uen II Ar ein elto f u lule Ursad 6 Per rp Pkim⸗ vio ſerh m Periri No⸗ ſche lod guur Udu Fohe me nCmnonnr. Non Neme am Dinon tir ballen DAnrn, Pruis deint, tivitats, li⸗ , Ellu ingt ecitande. EX. ſalguc 1 jin Berhleten .r. d lul, tileengle⸗ 4r. e. r ſlet, ilon mpllet lcc⸗ cecinele unt Dominmum in Rubind 1 guhi ⸗ furm hubeten y. 4. U No orenti ber,dNN etationen n05, lechon pelſli, loguvhion Oce hit lir um, 005 Kißn um. Adi l ſahel 9 Dr De Matutino. 39 Prophetis: quo quid aliud ſignificatur quam ri- tus ille Matutini, quo Lector petit benedictio- nem à majore, cui ſe ſubjicit, antequam legat; Haec Baronius. 5 Novem Plalmi in Duplicibus & Semidu- plicibus dicuntur, eæx Amal. lI. g. &. 3. in Do- minicis decem & octo. eæ eodem c. 9. ubi & di- ſtinguit primos duodecim inter quaternos, ut hodie fit; & dicebantur cum Gloria Patri in fi- ne ſingulorum, non apud omnes, ut hodie, Dur. in Rat. lIib. §. c. 3. In Feriis & Feſtis Simplicibus Nocturnum dicitur duodecim Pſalmoruũ Greg. VII. de Conſecr. diſt. j. In die. jubet ex antiquo more duodecim Pſalmos & Lectiones tres quo- tidie diei, exceptis feſtis. 6 Antiphonæ in feſtis dicuntur novem, in Feriis & Simplicibus ſex, tempore Paſchali in feſtis tres, una pro quolibet Nocturno; in feriis una, communis duodecim Pſalmis. 2 Abſolutiones, Benedictiones, Lectiones Reſponſoria, plura in feſtis, pauciora in feriis, & Hymnus 7e‿ Deum, in Sectione ſequenti ſuis locis enodabuntur. Myſtica nunc dicamus. 8 Initio fumpto ab Oratione Dominica, à Salutatione B. Mariæ Angelica, & à profeſſione fidei ab Apoſtolis tradita, clara voce petitur a- pertio labiorum, & divinum adjutorium cum ſigno Crucis aptiſſuno ante omnem actum, & cum Gloria ſanctiſſimæ Trinitatis & unitatis laude per Alleluia, Dur lec. eit. Invitantur om- nes ad divinas laudes, quarum prima cum jubi- lo per Hymnum canitur, ad fugandum noctis torporem, ait Hugo l. 2. de Off. c. 5. 9 Adduntur Nocturni tres in feſtis ad ratam primarum trium noctis vigiliarum, quas anti- qui obſervabanth ex Hieron. Epiſt. 22. ad Eu- ſtochium, iis verbis, Noctibus bis terve ſurgen- dum: quidquid neget Azor. c. 2.4. 2. non re- periri, quod antiquitus diſtinctis horis noctis Nocturni cantarentur, & affirmant tamen mul- ti ab eodem citati Amalarius de Ord. Antiphon. & Iſid. lib. i. de Off. Eccl. c. 19. Laudes autem quartæ Vigiliæ reiervabantur. Hodie non di- viduntur Nocturni, ſtante conſuetudine vim le- gis habente: & ſignificatur una Eccleſia juſto- rum omnium, corum qui ante legem, ſublege, poſt legem, ex Amal. l. g. c.9. ideoque in tertio Nocturno legitur Evangelium tempori gratiæ congruum, inquit Gemma l. 2. C. 14. 10 Novem autem Pſalmis gratias agimus Deo de deſcenſu ejuſdem propter nos, & ad nos ſub novem Choris Angelorum, in feſtis ni- mirum Domini: at in feſtis Sanctorum, eò quod digni facti ſunt illi aſcendere uſque ad altitudi- nem cœli, in quo habitant iidem Chori Ange- lici. Hæc Amal. fusè de Ordn. Antiph. Vel ter tria cantamus cum Angelis, ait Dur. loco cit. II Decem & Octo Plalmi Dominicales ita diſtribuuntur, ut primi duodecim per quater- nos diviſi ſignificent Patriarcharum duodecim, & Apoſtolorum totidem cultum erga S. Trini- tatem, per quatuor virtutes Cardinales, Amal. loco cit. Reliqui tres in ſecundo & tertio No- cturno ſignificant electos ſub lege, & ſub gratia, cum eodem cultu S. Trinitatis, ⸗dem ibid. 12 Duodecim verè Pſalmi feriales ea ratione ſunt conſtituti, quia duodecim ſunt horæ ne- ctis, & cuilibet horæ Pſalmus reſpondet, Amal. c. 17. qui dicuntur bini ad charitatem excitan- dam, ex Hugon. Vict. Sec. Excteſ. G. . 13 Verſus, quo vertimur ad Deum, renovat intentionem debitam in Ofhcio, Amal. loco cit. Oratioque Dominica dicitur, ut poſtulemu; à Deo ſapientiam, & intellectum doctrinæ, ut docuit eœ Zacobo c. 1. Dur. l. 5. c. 2. altè recitato Verſu, Erne nos, &c. & communiter [reli- quum ſecreto, & ſingillatim] propter Sancto- rum Communionem, inquit Hugo opec. c. 3. & eadem de cauſa fit Abſolutio, ut ſimus capacio- res doctrinæ ſalutaris. 14 Lectiones namque doctrinam continent: quæ ternæ ſunt, in honorem Trinitatis, à qua docemur, Hugo 2. de Off. cap. 9. in feſtis novem eæ ſunt, quæ ex Amal. loco cit. conjungunt nos doctrinæ & converſationi novem ordinum Angelicorum; ſicut & gaudiis ipſorum con- jungunt nos novem quæ ſequuntur Reſponſo- ria. ꝛdem. Vel Reſponſoria poſt doctrinam ex- citant nos ad opera, unde ad ea ſurgimus, 'dem de Ordi. Antiphos. c. . & 4. 15 Et quia tempore gratiæ lætitiæ locus eſt magis quàm inaliis ſtatibus ante legem, & ſub lege, 4⁰ Comment. in Rubr. Brewiarii Sect. IV. Cab. 2. . lege, ideon Kne tertii Nocturni ſi dicendus eſt, cantatur Hymnus T‿ Deum. Fuſius Hugo Vi- ctorin. Spec. Eecl. loco cit. & ſingillatim hæc habes infra ect. ſeg. . De Laudibus. C APUT II.⸗ 1 V Aades dictæ ſunt, ex Hug. lib. 2, de Off. c. o. eò& quod laudem apertè ſonant Qi⸗ vinam, quod repetit in pec. Eccle. C. 3. Matu- tinale Ofſicium appellantur ab Amal. lib. g. C. 70. Matutinum quoque dicuntur in Rubrica de Precibus a. y. quia ſunt pars Matutini Offici, & ideo non finitur Marutinum ſeparatum 4 Laudibus cum Oratione, neque cum Benedi- gamus Dowins, ut notavit Hug. I. 2. de Of. c. 2. S& pg. Amal. autem in Prologo de Ord. Ant. teſta- tur de conſuetudine Romanaquod Laudes Ma- tutino ſtatim jungantur. 2 Objicies, initium ſumi à Deus in adiuto- riuns, quod eſt initium Horarum ſingularum; ergo eſt hora à Nocturnis diſtincta. Ke- ſpondeo⸗ nihil obeſſe, ſed initium illud datum eſſe, ut poſſit ex cauſa dividi Matutinum à Lau- dibus. 3 Quxritur inter Auctores de Ritibus an Hymnus, Te Deum laudamus ſit finis Noctur- norum, an verê initium Laudum -Innoc. III. de Celebra. Miſſ. cap. Conſilium, videtur ſentire, quod ad Laudes ſpectet Matutinas. Opinio communior, Microl. c. 34. & Hug. Spec. Eccl. c. 3. & ex praxi in nocte Natalis Domini, Hym- num Te Deum eſſe finem Matutini., Innocen- tius autem, pro Laudibus Matutinis intelligit totumm Matutinum ex Nockurnis & Laudibus conHatum, ut ait Nav. de Orat. Cig. 3. nu. 6. Quare, ſi dividas à Nocturnis Laudes, hic erit rituss ut termines Nocturnos cum Oratione polſt 7 Der m, & cum Benecdicamus Doenine; abque corsmemorationibus „& ſubmiſla voce Orationem addas Dominicam, incipias deinde Laudes à Deus in adjutorium ita Francolinus part. I.6. 27. n. 15. cum Navar. Ioc. Cit. & ita fit in Natali Domini. 4 Qrrunt item, An dividenti Laudes à Nocturnis, præmittendum ſit ante Laudes Pa- ter noſter cum Ave Maria. Afürwat Navar- lococit. quia putat eſſe octo Hortas, & Laudes cſſe diſtinctam horam. Francolinus cap. 25. nu, Z. licet ſentiat, eſſe tantum ſeptem Horas, con- ſentit tamen Navarro ob eam Rubricam Bre- viarii, qua jubentur ea dici ante omnes Horas, præterquam ad Completorium. Sed hæc ratio eſt contra ipſum F rancolinum, qui non diſtin- guit Laudes ut horam ab aliis, non ergo neceſſe- Et in nocte Nativitatis Domini nihil dicere ju- bemur, ſed abſolutè Laudes incipimus, ut indi- cacur in Breviario in proprio loco. Poſſet tamen reſponderi adhuc, quod hæ Laudes uniuntux Miſſæ, & ideo libenter ſequor Auctores præ- dictos. ⸗ 5Ordo Laudum patet in ſua Rubrica: ſune enim pares Veſperis, ex Conc. Bracaren. Diſt. 12. . ultimo, & Agathen. de Canſec. Diſt... con- venit. in utriſque Pſalmi quinque, Capitulum, Hymnus, Canticum Evangelicum, Oratio,. Commemor. Differunt ab aliis Horis minori- bus in pluralitate precum, quia manè & Veſpe- tè holocauſtum offerebaturà Judæis, cui ſucceſ- ſere apud nos holocauſta Matutinarum, Lau- dum & Veſpertinarum ex Ruper J. 1. c.6. & cum aliæ minores Horæ ſeptem quaſi partibus con- ſtent, ut notavimus ex codem Ruper. Sest. 1 cap. 5. aum. 6. Veſperæ & Laudes, addito Can- tico, conſtat ex partibus octo, quæ ad beatitu- dinem ſpectant, idem loco cit. 6 Deus in adjutoerium, &c. meminit hoc lo- co Amal. en Prologo de Ord. Antiph. ſalwi quinque ex eodem ſunt, ad muniendos quin- que corpotis ſenſus, Hugo in pec. Eccl. . 5. qui notat prætereà cos eſſe octo verè, ad ſignifican- dos octo ordines electorum; ſed dicuntur quin- que, quia tertius, & quartus ſub una conclulio- ne terminantur, ad denotandum, ex Amal. de Ord. Antiph. cap. geminam dilectionem, Dei & proximi: vel, ex edem lib. Z de Div. Off capite io. unionem Ecc'eſiæ ex Judæis & Gentibus: tertius autem eſtin uſu matutino e& Conſtit. Apoſt. lib. 2. capite éz. ſextus item, ſe- ptimmus & octavus unam habent concluſionem, ad ſignificandum, ex Amalac loce cit. capite 2. Fidem, ſedho ſen nelt Chian vuß Lli gein nn. 1D. nultn un uni 4 Dkeni Uunler ari Men. 9 Plunge tlole ſe poree bem, ce Juam Ult, Aete Hebd Dllre Abbr 10 pel n onn Ment Ur folt i 1 eNan em iu nan der 2. telaudes N hemat Nunn. ttas, & Lalder nus . 27 ,g mlloras,en. Aubricun N Othnes Horu, . Led we ttc⸗ qui nonclir⸗ olelponcels inihildcer;⸗ ipimg, ilc⸗ co. Dolleunet Laudes unuon F Aultores . Rubrcu:in .Dreeren. ON r. MtH be, Cyin licum, Orun⸗ isHors nun⸗ 2maneAleſr nceis lr⸗ kinarun 1 er.,65Kan panbn 0 Nurrl / Aes, Altoe ,gur Abernu⸗ memmnthe Atht Mi nuniekats Pe lſt 16 e, Algn eddicummuge⸗ De Fidem, ſpem & charitatem unitas, & jumctas er- ga Deum (inquit cap. 5.) trinum & unum: vel ugnificant ex eodem lib. 1. de Oſſt. capite o. u- nionem EFccleſiæ ex Aſia, Africa & Europa ad divinas laudes, omnis enim Spiritus laudet Do- miunne, dicitut in eorum fine. Unde factum eſt, ut hi Pſalmi quotidie dicantur in laudibus, ne- que unquam omittantur, ex ceodem Amalar. cap. 2. 7 Dixi, Pſalmos eſſe quinque: nam licet quar- rus ſit propriè Canticum, abuſivè Pſalmus appel- latur, & ſuo loco videbimus parum diſterre Can- ticum à Pſalme. § Dicuntur autem ſemper in feſtis iidem 8& in Feruis Paſchalibus, ex Microl. . 7g. quia reſo- nant lætitiam & reſurrectionem glorioſam in o- ctavario eorum numero. In feſtis quoque trium Lectionum eosdem dici tradit Radulph. Pro- poſ. I0. 9 Duo ex his mutantur in Dominicis à Se- ptuageſima uſque ad Dominicam Palmarum in- cluſivè, vice quorum dicimus Pſalmos Miſere- re & Conſitemini, ad timorem & ſpem co tem- pore excitandam: timorem, ob peccata in primo; ſpem; ex bonitate Dei in altero. Hæc Amal. lib. de Of. c. ’§. & quia non eſt tempus lætitiæ, quam exprimunt ii duo Pſalmi, Dominns regna- vit, & jubilate. Sed dices: Cur deinde dicitur alter eorum in Prima? Reſpondeo, ne in tota Hebdomada feriali omittatur Plalmus ullus de Pſalterio: alter autem locum habet in Nocturno Sabbati, & hæc ad litteram. 10 In feriali Officio per annum primus Pfſal- mus eſt pœnitentialis, Maſerere, quia dies feria- les ſunt pœnitentiæ, inquit Plugo 2. de Oſſ. c. /9. ſecundus variatur, ut expleatur Pſalterium; ſed in qualibet Feria reperies in ſecundo Plalmo mentionermfieri matutini temporis, ut videan- tur magis proprii ad rem ; & ideò co loco ſumt poſiti, ut notat Amalarnis de Ordine Antiphenæ- rii capite y. nam dicimus in Feria ſecunda, Manè ewaudies vovem meam; Feria tertia. Eneitte lu- cem tuam; Feria quartta⸗ Exieus Matatini; Fe- ria quinta, Manè ſicut herba, & Repleti ſumns mane; Ferila ſexta, Auditam fac mihi mane; Sab- bato, Ad annuntiandum mane miſericordiam Tom. II. Prima. 41 tuam; ſed præteteà titulus hujus Pſalmi eſt, die Sabbhatti. II Cantica verò fuêre diſtributa per Hebdo- madatn, ita ut in Dominicis & Feſtis T'ium pue- rorum, quod eſt nobilius, cantaretur; in Sabbate Canticam Moyſis in fine vitæ ab eodem compo- ſitum, & prope Terram promiſſionis, id eſt. quietis ſignificatæ in Sabbato, qua de re Beda l. 2. tract. in Lucan. Alia Cantica non ſine myſte- riis fuère aliis diebus aſſignata; ſatis tamen ad li- bitum ca, Durando explicante l. y. c. . deſum- pta ad verbum explicatione ab Amalar. lib. de Off. e. 12. & ſeq. Certè illud Feriæ ſextæ, ubi le- gitur, Cornua in manibus éus, de Cruce intelligi- tur, & quadrat Feriæ ſextæ, ex Gemma lib. 2. G. 73. Plura de Canticis ſect. ſeq. 12 De Antiphonis, Capitulo, Hymno, Verſun Antiph. Cantici, Cantico & Orat. infra ſuis locis. Hymni non meminit Amalar. meminit Hugo iæ Spec. Eccl. c. 3. ad excitandam mentem pro in- telligentia proximi Cantici Evangelici, inquit idem lib. 2. de Off c. . Verſus dicitur ante Can- ticum, ut magis attenti ſimus ad verba Cantici Amalar. I. 4. 6. 4 †. vVel ut excitemur ad creden- dũ ea, quæ promittuntur in Cantico, Dur.l.c-. 13 Cur autem primo loco Cantieum Benedi- Rus in Officio dicitur, cùm non fuerit in Evan- gelio Canticum primum? An quia aVeſperis in- choatur Officium, in quibus primum cantatur Canticum? An quia, ut ait Durand. loc. cit. Za- charias loquitur cum Joanne, qui eſt aurora an- te Chriſtum Solem? & in aurora quidem laudes dicuntur magis congruè. An quia de lumine fit mentio, IUluminare hie, &. quod eſt Matutinæ horæ proprium?: De Oratione poſt Canticum omnes meminère Authores. De Precibus, Suf. fragiis, fine, Antiphonis finalibus in ſuis Capiti- bus ſect. ſeq. oum reliquis agemus. De Prima. CAPUT III. 1 kRimæ Vocabulum ad rem noſtram uſur- patur in regula ſancti Benedicti ax. s. & in Conc. Cabilonenſi II. Res ipſa eſt anti- quior, tempore Caſſiani expreſsè Cœta, de qus 42 qua ipſe lib. 3. Liftit. menaſt. capite 4. cujus ve- ſtigium potius, quam res ipſa tota videtur habe- ri apud Arhanaſium libro de Virginit. Sol, inquit, exoriens videat librum in manu tua, id eſt Pſal- terium; & loquitur de prece poſt laudes, quæ ante Solis ortum complebantur. Volunt, S Cle- meuntem loqui de Prima, cum ait lib. 9. Couſtit. c. 34. Precationes facite mane, Turrianus ibi, & Durand. I. 3. de Kitib. &. 3. & Suar. lib. 4. de Horis Can. cap. . num. S. Negant Radulphus Propoſit. z: qui expreſsè docet Primam & Com- pletorium non ante Caſſianum fuiſſe, & Fran- colinus i. par. cap. 14. n. é. 2 Quidquid ſit de origine, affines horæ ſunt Prima & Completorium, ſicuti Laudes & V eſpe- ræ am utrobique Confeſſio, Quatuor Pſalmi, Hymnus, Capitulum & Reſponſorium immo- biliter dicuntur: Canticum quoque Simeonis eſt immobile, cui reſpondet Symbolum ſancti A- thanaſi in Dominicis immobile. Quæ omnia a- pta ſunt initio diei & noctis, ut armemur contra hoſles diurnos & nocturnos, ex Radulph. loc. cit. Præclarè Ambrofius Serm 13. & in Hexam. Iibe. J.·c&ρ⁵. 2, de avibus loquensait: Quis ſenſum ho- minis gerens, non erubeſcat fine Plalmorum ce- lebritate diem claudere & adoriri; cum etiam a- ves ſuavi modulatione & dulci carmine ortus dicrum ac noctium proſequantur?: Hæc de Pri- ma & Completorio ſimul. 3 Poſt Ortum Solis Prima congruentiùs re- citatur; tùm ex origine a pud Caſſianum expreſ- 8&; tüm ex Hymno, Zam lucis orts ſidere; tům ex auctoribus pluribus citatis à Francol.«. v.n.14. Primnò, ut ſicut ovibus, quæ noctu cuſtodiuntur in ovilibus incluſæ, mane ad paſcua exeuntibus adeſt opilio, qui eas dirigat, ducat, defendat à lupis; ita nobis primo diluculo ſurgentibus, So- le oriente, adſit Dominus verus Paſtor, Amalar. lib. 9. cap. 2. Deinde, ut ipſo Solis ortu Solem ju- ſtitiæ nobis orientem poſtulemus, Raban. 2. Ja- Mit. cap. 3. Denique ex Rupert. libroz. capite 3. de Divin Offc. prima hora diei quærendum pri- mum eſt regnum Dei; & primæ cogitationes Clericorum, tanquam quædam lucis primitiæ, Deo ſunt offerendæ. 4 Ordo Primæ patet in Rubricis. Apud Scri- Comment. in Rubr. Breviarii Sect. IV. Cap. 3. ptores de divinis Officiis ſola mentio fit ante omnes Horas de Oratione Dominica, de qua e- tiam Brev. M. S. antiquiſl. de Symbolo quoque Apoſtolorum apud Polyd. Virgil. de luvent rer. lib.6. c. 2. Inicium à Deus in adiutorium, habetur ex Amal. lib.z. cap. 2. cum Gleria Fatri. de Hym- no Amalar. non meminit, ſed Hugo meminit in Sec. Eccl. c. 3. Antiphonam nemo notat niſi Ra- dqulph. Prop. 17. qui unam & ſolam Antiphonam ſingulis Horis tribuit. 5 Pſalmi in Dominicis quatuor, Gemma. an. lib. 2. cap. S. in feriis totidem, ex Durando lib. . Kat. cap. 7. Additi ſunt alii, qui ſecundo loco po- nuntur; qui iidem dicebantur omnes ante Pium V. in Dominicis, ex Brev. M. S & impreſſis: nunc diſtributi ſunt ꝑper ferias tanquam Pfalmi olim aſſignati Primæ: tum verò etiam ne de Pſalterio quidpiam ſuperſit. Et in Dominica quidem dici- tur Pſalmus Confitemini, quia in eo habetur ver- ſus, qui eſt de Reſurrectione Domini, quam ſignificat dies Dominiea: Hec dies, quam fe- eit Dominus, & c. Pſalmus aſſignatus feriæ 2. habert pro titulo, Prima Sabbati, quare & con- venit dici ſallem propè Dominieam. Fortè eti- am Pfſalmus feriæ 5. datus eſt, in quo agitur de menſa, refectione, paſcuis; quia ſignifcant Euchariſtiam ferià F. inſtitutam. Pſalmus autem feriæ 6. totus eſt de paſſione Domini. Cum au- tem nullus ſuperſit Pſalmus, qui afſignari queat Sabbato, in quo etiam ſæpius fit de B. Virgine, ideò Sabbato quatuor Plalmi nunquam dicun- tur. Quaternarius hic Plalmorum numerus de- notat, quòd in quatuor mundi partibus doctri- na quatuor Evangeliſtarum laudatur, Dur. loco cit. Unde ſtatim 6 Subditur Symbolum S. Athanaſii, quia do- ctrinæ Evangelicæ, quam ſignificant quatuor Pſalmi, fundamentum eſt Fides, dem loc:cit. qui & addit, initio diei ideò recitari, quia fides eſt initium ſalutis. Plura de hoc Symbolo ſunt in proprio capite. 7 Verùm in Feſtis Pſalmi tres dicuntur tan- tum, Radulph. prep. /o. uti etiam toto tempore Paſchali, ob temporis, inquit, jucunditatem, quæ laborem multa canendi excludit. Amal. autem l.a: 6. 2. tres ideò dici putat, quia pro tribus ho- ris ll. X nurr ll ſllas; x udhr goole ELet luni zcil Deur. Kcurt ndi⸗ tn. 8D Pele Catee⸗ Dlil Ulnit:. Khhon ſobeia Cunre 10 ˙ I & 91 lenz. al d R 6 Mal nld, bn. te un endio ſ At lne gur. nbolo Gr 4 lmeit,n, rium, uhel atr. elh gotmemintu Dnotatmiihe nAnnipharn t, Gemninnd, Dorandolt, Cnndoloooft Vnesamtein mprekls ume n Malmi chn nedelhlie cagpicene⸗ eo hubetuſe-. Domini, gun lier, ſan ⸗ nunsu! , guare eac⸗ cam. Poltt ne ginck Gi lguten Phlmnusamen imini. Cuni- aſbgnangrt tde .Vugre nquamn dar mnnmmelpi puthigtich irur, D Gnili guic⸗ ifcaot Jun Mn leiih nbole lnnn es Gcuntartn- mtototenme undletend Amal anm bosbhe⸗ onihoh e De Horn, Tertia, Sexta é6“ Nona. D ris à Prima ad Tertiam, laudandus eft Deus tri- axus, & atmandi ſumus contra tres hoſtes. Hugo in Spec. é. 3. quinquenarium numerum in tri- bus Pſalmis obſervat, ad muniendos quinque ſenſus; Gemma lib. 2. 6. 5. ad quinque partitam per Chriſti Vulnera paſſionem initio diei reco- lendam. Explicat Durandus Hugonem loc. ut. quod dividunturx duo Pſalmi Beas inezzacalats, & Retribue, in quatuor octonarios, qui ſunt ve- luti quatuor Pſalmi; & in Hebræo textu apparet hæc in quatuor partes diſtinctio. Prumus Pſalmus Deus in nomine tuo, &c. dicitur pro toto itinere & curſu diei contra hoſtes aptiſſimus, & Pſal- mus, Beati immaculati, plenus eſt morali in- ſtructione. Hæc fuſius Amalar. de Ordin. An- tiphon. c.6. 8 De Capitulo, quod Amalarius omittit ſeri- bere, ſcribit Hugo lib. 2. 6. I. & Lectionem vo- cat: de Reſponſorio brevi, de quo idem Hugo, nihil Amalarius: de Oratione, cujus Hugo me- minit: de precibus, quas Amalar. innuit: de Con- feſſione, de qua Gemma lib. 2. 6. 64. de Marty- rologio, de quo Gemma lib. 2. . yöé. de Pretioſa cum reliquis uſque ad ſiuem, de quibus Hugo⸗. de Offc. cap. 2 & Radulph. Propoſ-14. diſtincti- us & plenius ſectione ſequenti diſſeremus. 9 Illud hoc loco notandum eſt, Orationem illam; Sazéta Waäariz, O omnes Sauncti „Gec. eſſe antiquiſſimam, & in Ordine Romanolegi: ter quoque dici, Deus in adljutorium, ut præſentia & præterita deleamus, & futura peccata cavea- mus, Hugo loc. cit. vel ut armemur contra dia- bolurm, mundum & carnem in nomine Trinita- tis, Duraud. lib. y. c. . Nullum tamen ad hæc verba Deus in adjntorium, formatur Crucis ſignum. . Capitulo Nonæ ſæpius concluditur; quia præ- dicta, quæ extra Primam exiſtimantur eſle, di- cuntur à Regulartbus in Capitulo, cx Gemma lib. 2. Cap. 55. & ad Lectionemcommunem poſt Horam primam conven cbant Monachi cx A- malar. de Ordine Antiph. cap. 7. Vice cujus legi- tur hodie & hoc nomine vocatur in Breviario] Lectio brevis; idem Amalarius lib. z4. de Ofc. cap. 3. putavit, additam fiuille in fine Lectionem 10 Abſolutio item Capituli cum Lectione & hanc brevem pro Capitule, quod poſt Pſalmos Primæ non legebant antiqui. 1II Sed cur, quando ectio brevis non habe- tur propria: ſumenda eſt de Capitulo Nonæ: An, quia Capitulum Nonæ in Feſtis ſolet eſſe finis E- piſtolæ, quæ legitur in Miſſa ? ut ſcilicet finis E- piſtolæ finem imponat primæ horæ. 12 Denique Prima & Completorium non va- riantur ſicut aliæ horæ, in quibus Capitula, Re- ſponſe Oria, Verſus, Oratio variantur; quia princi- pium & finis operum noſtrorum firmiter ſunt tribuenda Deo, ait Hugo lib. 2. de Off &.1. De Hoöorir, Tertia, Sexta, & Nona. CAPUT IV. PHE tres horæ notiſſimæ fuerunt Apoſto- lorum tempore ad preces Deo funden- das, ut ſupra docuimus Sect. 1. cap. 2. num. I. pag. 2. inſigniores erant in rebus humanis, ait Ter- tull. in lib. de Iejunio, & ſolemniores in oratio- mbus divinis; quod ibidem confirmat exemplo tum Danielis, qui ter orabat in die: tum Apoſto- lorum, ut & nos loco citato diximus. 2 Præter eas, quas loco citato attulimus, rati- ones myſticas de his tribus Horis, poſſumus ad- dere, quod horà Tertia datus fuit Spiritus ſan- ctus, quem & nos petimus in Hymno ad Terxti- am; lex nova data eſt Apoſtolis, de qua nos dici- mus Legem pone mile, Domine, & . Hæc Du- rand. lib. 5. cCap. 6. horàâ Sexta Deus viſus eſt A- brahæ in Valle Mambre; Joſeph cum ſuis fratri- bus pranſus eſt; Ruth Moabitis excepta eſt à Booz; cum Samaritana Chriſtus ſermonem ha- buit. Hæc Anaſtaſias Sinaita lib. Comim. in Hexa- em. . horà Nen« Cornelius Angelum vidit, Acl. 10. . 3 Ordo trium horarum minorum habetur in Rubricis, ille idem, qui legitur apud Hugonem in Spec. Eccleſ. cap. z. in quo ex Amalar. lib. . de Ofhc cap. 3. impletur illud Apoſteli ad Epheſi- Os: In Plalmis, Hymnis & Canticis quæ Can- tica exponit ille eſſe Reſponſoria brevia] can- tantes, &c. Pſalmi verò tres, inquit idem, pro- tegunt nos in tribus horis ſequentibus: nam F 2 quæ. 4 44 quælibet ex his tribus horis tres continet tern- poris horas, ut patet; imò, ut idem ait c. . ibi- Aemz in Pruna- Tertia, Sexta, & Nona duode- cim canimus Pſalmos in Feſtis] pro numere duodecim horarum dici, ut Deo præſentes ſi- mus in omnibus horis. 4 Addit Hugo locs cit. in Pſalmis opera de- notari, quia Pſalterium manu ſonatur; in anti- phona, quæ eſt reciproca, charitatem gemi- nam: & conjungitur Pſalmis, quia ſine chari- tate nulla ſunt & nullius meriti opera noſtra: Capitulum autem eſſe exhortationem boni o- peris; Reſponſorium breve novum Dp bo- num ſignificare: in Verſu ad Deum fructum boni operis contineri: & his poſitis, Oratio, ſEen Colleéta in fine rectè concludit horam. De Veſperis. C APUT V. 1 Hſperæ à ſidere, quod Veſper nominatur, . & decidente Sole oritur, inquit Iſido- rus lib. I. de Off. c. 20. ſed ex Janſenio in Concor- dia cap. y. latius patet vocabulum: ſignificat enim tempus tum amte Solis occaſum, ut Math. 1I41. Veſpere facto actum eſt de ſatiandis quin- que millibus; tum poſt occaſum Solis, ut ibid. additur: Veſpere autem facto ſolus erat ibi. Lucernarium dicebatur ab Hier. in Epiſt. ad Læaætae; & Lucernaris hora à Cafhano lib. 3. de Can. c. 3. eòà quod dum lucernæ accende- rentur, preces veſpertinæ perſolvi ſolebant, ait Azor lib. o. c. 2. 4. o. Duodecimam appel- lat Concilium Turonenſe II. can. /9. quia ulti- ma diei hora recitabantur. Durand. de Nit. l. 3. e. 11. aſferit, Eceleſiam conſtituiſſe, ut poſt No- nam decantarentur, quo plures de populo adeſ- ſe poſſent. Puto ergo, quod tardius quàm nunc cgantaretur Nona. 2 Certè à primis Veſperis inchoatur feſtum, quod fortè à Davide deduci poteſt; Eæſpere, in- quit, mand, & meridie narrabo &c. Pſalmo 7zg. docet Amalar. de Ordine Antiphon. cap. 76. de- ductum ab Hebræis, quibus dictum eſt- Fefta veftra eelebrxabitis à veſpera nſque ad veſpe- ram. Et verè magnitudo feſti exigit, ut prius R — J Comment. in Rubr. Brev. Jelt. W. Cap. 5. incipiat, hoc eſt à Veſperis pridianis; & tar- dius terminetur, id eſt uſque ad Completorium diei feſti, c. 2. de Ferin, in princ. Radulp. au- tem Prop. ö. aſſignat hunc ritum primarum Veſperarum Dominicis, & quibuſcumque fe- ſtis novem Lectionuum. 3 Primæ Veſperæ nobiliores ſunt ſecundis, teſte Amalar. loc. cit. quod & hodie in Cappella Papali obſervatur, quæ non habet ſecundas ve- ſperas coram Papa, ſed tantum primas, qui ini- tium feſti reputantur eſſe. ⸗ 4 Præter ea quæ dicta ſunt de paritate Veſpe- rarxum cum Laudibus cap. 2. n. j. hæc addi poſ- ſunt in Laudem Veſperarum: nam in Veſperis commemoratur Adventus Doômmi. Vergente mundi veſpere, PHugo in Sec. cap. 3. tum in Ve- ſperis offerebant Abraliam & Patriarchæ Sacri- ficia, Gemma lib. 2. cap. 62. tum commendatur Sacrificium veſpertinum à Davide Pſal. 140. Ordo in Rubricis nullam habet difhculta- tem, ad myſteria vocor. Nam quinque Plalmi Vulnera Chriſti recolenda monent quorum ultimũ Vulnus hora veſpertina fuit ſaero laten illatum, & in veſpera mundi, Gemma lib. 2. c. 62. Item, quia ſicuti quinque ſenſibus quotidia- no affectu tendimus ad tenebras; ita neceſſe eſt, ut initio noctis pro eis vemiam precemur. Ama- lar. lib. 4. de Offc. c. 7. qui & addit ibidem, quod illis neceſſe eſt deplorare quinque carna- les ſuos ſenſus, quibus occidit verus Sol, ut in Matutino, id eſt in evaſione peccatorum, quan- do Sol eis iterum inchoat oriri, poſſint lætari. Tenemus etiam quinq; hos Pſalmos quaſi lam- pades virginum quinq;, ut veniente nocte Do- mino obviã eamus, ait idem de Ord. Antiph. c.6. * In feſtis Sanctorum iidem ferè dicuntur Pſalmi, qui in Dominica: quia ficuti Dominica victoriam Chriſti reſurgentis repræſentat; ita Pſalmi ejusdem victoriam per Chriſtum reſo- nant Electorum Domini, Amal. l. 4. &. z. 7 De Capitulo, quod lectionem vocat A-. mal. Iidem, & poſt Pſalmos collocat: de Hym. no, de quo Hugo poſt Capitulum in Sec. c. 3. I non autem meminit Hymni Amal.] un ſcili- cet venienti Domino pfallentes & jubilantes Oecurramus, ait Gemma lib. 2. 6.62. de verſu guO ecu Cor nob vi lt, oil li ſ0 ung 1ans G ot Centi Figi duent (n Voi u conk incun uad igem 4 l wun Kele Nori Col mr 9 4 we janis; A inplentin . Radih . um Dkimum alcungn 1 ſune anit, dteinCypl detſeament. Miras, git pattire eſe. Drcudl. un in ehen mmni Neen 4.3. tmniſe Arurcheden mcotnien ile M habet difhl⸗ gbingpelini Dnent;glom 1fuitlietd bri Gemimlket. nlibes gniier Szitahecllett Precenll inr X Ali thiin, eggingbe . Velas Nhd Ccatofundur i, polin en mosoul r ientenot OrAAnſh en kere Canm ſeun Donm Ieprrlemmin 1 Gin lel⸗ 1L61. tonemn ot, oloen::dello⸗ lun in er /6 Amalu tes bikon — De Completorio. quo converſi ad Deum cum virginibus quaſi oſtium pulſamus, Gemma ibidem, dicemus fu- ſius in ſeq. Sectione. ⁸ Canticum Magnificat paſſim vocatur in ordine Romano Evangelium, quia ita eſt Luc. 1. & cantatur in veſperis ob multas cauſas. Pri- mèò, quia à Veſperis inchoatur feſtum, & hoc Canticum in Evangelio eſt in ordine primum. Secundò, Veſperæ ſunt nobiliores Laudibus & Completorio; quibus ideo debetur Canticum nobilius. Tertiò quia ſub Veſperam beata Vir- go pervenit in domum Eliſabeth, quam ſaluta- vit, & Canticum ſtatim hoc compoſuit, Ben- zonius in Magn. lib. 1. c. 20. Quartò Amala- rius addit de Ordine Antiph. c.6. ut Maria cum ſuo Cantico introducat virgines cum quinque lampadibus, hoc eſt, Pſalmis quinque, præpa- ratas ad Chriſtum: Quintò ex eodem libro 4. de Offc. c.. ut caſtigatis ſenſibus per quinque Pſal- mos, caſtigentur cogitationes cordis tume- ſcentis cum humilitate, de qua in Cantico B. Virginis agitur. Sextò, ut animos fidelium fre- quentior Dominicæ incarnationis memoria (quoridie namque dicitur) ad affectum de. votionis accendat; & recogitata ſæpius exem- pla Genitricis illius in virtutum ſoliditate nos confirment, & hoc præſertim in Veſperis: ut incumbente quietis tempore mens inde fatiga- ta ad unionem ſe ſuæ conſiderationis colligat, idem ibid. Septimèò, & eſt Duran. l. 7. c. 9. e Be- da. Magnificat cantatur ad Velperas, quia in ipſa Veſpera mundi ſuo aſſenſu beata Virgo mundo ſuccurrit perdito; & ipſa eſt Veſpera Stella maris. Octavò denique, in ſexta laude ex horis ſeptem convenit hoc canticum cantari, in quo Dominus ille veniſſe dicitur, qui ad Veſpe- ram mundi venit ad nos in ſexta mundi ætate. 9 De Oratione, Precibus, Suffragiis, & fine Veſperarum ſuis locis in Sectione ſequenti. De Completorio. CAPUT VI. 1 V Ox Completorium reperitut primò in Ke- Aula & Beneditcti cap. 42. Completam vocat Iidor. lib. I. de Of. c. zt. Vel quia in ea completur quotidianus nſus cibi, potũůs & lo- cutionis apud Regulares, ex Amalar. lib. 4. de Offc. cas. ö. vel quia in Completerio ſumma eſt perfectio divinorum Ohciorum, ex eodem de Urdine Antiph. cap. z. Vel quia completur dies ſervitutis noſtræ, Gemmalib. 2. cap. 64. Veleomę letur totum Oficium divimmn, ait Be- da in lib. MWedit. paſſion. Ciriſti e. I. Vel quia ipfa- met dies compleci ea hora, Archid. in cay. So- lent. de Conſecr. Diſt. 1. 2 Ejus origo rei deſumi poteſt cum Iſidoro loco cit. à Davide, qui Eſal. 137. S dedero ſoem- num, ait, ocualls meis, donec inveniame locum LDo- mino ; vclà S. Baſilio, qui in Aeg. faſßiws d'ſp. Interrog. 37. meminit Pialmi Qui habitat, li- cet Baſilium aliter explicet Francolin. 1. par. c. 19. initio, ſed Durandus de Ait. lih. 2. cap. 12. quem ſequuntur Azor. lLib. o. cap. 2. q. 11. & Suar. lib. z. de Hor. Can. cap. j. num. 9. cx plicat de Completorio. Colligit Suar. Completerium ex Ambrol. . Hexam. cap. 12. & lib. 3. de V'ir- ginibus; imò ex Cypriano videtur poſſe colligi lih. I. do Oratione, ubi ait: Recedente Sole ac diſcedente, neceflario rurſus eſt orandum; ubi in primo verbo recedente Veſperas, in altero diſcedente notat Suar. Completorium. Verum iis primis temporibus rude fuit potius quam completum Completorium. 3ʒ Additum fuiſie Caſſiani tempore ſumil cum Prima, certum eſt, ut docuimus ſupra c. 3. hu- jus Sectionis: ubi etiam cum Prima comparavi- mus Completorium. 4 Sequitur ex dictis, illud eſſe recitandum congruentius hora duodecima, nimirum quan- do Chriſtus ſepulturæ fuit traditus; in fine diei Paraſceves Luc. 23. quod fusè probat Francol. 1. par. C. 15. ſed ante diei finem ſut laici quoq; interreile queant] ſtatuille Eccleſiam cantari poſle, docet Durand. loc. cit. 5Hac autem Hora, inquit Turrecremata in Reg. S. Beneditti, Tract. 1o. ut animalia à paſtu reverti ſolent; ita ſpiritus revocandus eſt ab externis ad interiora. Item parandus eſt locus, in quo ſpiritus cum Deo quieſcat, & contra fraudes d'»monum armandi ſumus an- te noctem, de quorum capite in Lectione brevi F 3 dicitur 15 Comment. in Rubr. Breviarii Sect. IV. Cap. 6. dicitur: Ouerene quem devoret. Addit Hugo in Spec. c. 2. Compl torium ſignificare gaudiũ Electorum, quod, completo eorum numero, complebit Deus in Sanctis ſuis in die generalis Reſurreétionis in fine mundi; & ideo in fine diei recitatur. 6⁶ Ordo Completorii per ſe patet. Lectio brevis ortum habint à Lectione, ad quam ho- ra Completorii conveniebant, præſertim Mo- nachi, ſieut adeandem diximus peſt Primam, cX Regula S8. Benedicti cit. qued notat etam Amalar. lib. 4. c. . & de Ord. Antiphon. c. 7. qui & addit, Lectionem ideò præponi, quia, finito Completorio per Preces, dormitum ſta- tim ibant. Confeſſio aptè fiè, ut quidquid in die conmmniſunus diluamus, Gemma lib. 2. C.6t. & alterna confeſſione mundemur, ait Hugo in Speca. cap. 3. agens de Completorio. De initio proprio Completorii, de quo Hugo, dicemus Sect. ſeqkenti, ubi etiam de Hymno, & aliis ſingillatim, circa myſticam expoſitionem, quã affero he loco. 7 Nam Pſalmis quatuor, ait Amalar. loco ci- tato, quatuor elementa corporis noſtri Domi- no commendamus. Et quidem in Primo Pſal- mo, qui recitatur in Matutino Sabbati Sancti, cum Chriſto quietem poſcimus: Ia pace in idi- pſum dormiam, & requieſsam. In ſecundo, ad cs verba quæ protulit Chriſtus in extremo vitæ In manzs tuas &c. optamus tmori cum eo In tertio & quarto, contra tentationes nocturnas armamur. Fuſius hæc Amalarius. 8. Hyvinus ante Capitulum præter morem dicitur, quia illi, in quibus completa ſunt ſi- gnificata præcedentium Laudum, id eſt electi, præveniunt exhortationem, quam denotat ſe- uens Capitulum „Hugo in ecul. C. 3. Eo- dem quoque Hymno petimus victoriam de no- cturnis illuſionibus, Gemma loc. cit. Capitu- lum ergo ex Hugone, exhortationem ſonat, qua ſemper egemus. Reſponſorio Brevi quaſi ſignaculo divinæ cuſtodiæ nos ſigillamus, ut pu= pillam oculi, Gemma loc. cit. 9 Et quia Completorumm eft commendatio animæ quaſi migrantis & corpore per ſomnum, ideò Canticum Simeonis additux, quod maxi- me congruit, Amalar. ſapra: quo pacem, & lucem optamus à Deo, Gemma loc. cit. Preci- bus complemus, ad humilitatem in fine diei; cum orations Dominica & Symbolo fidei, ad munimentum ab hoftibus nocturnis. Hugo ibidem. 10 Concluditur cum benedictione Prælati: Benedicat, &c. quæ valet contra hoſtes, ait Turrecrem. loc. ci. & ſolemmi rehigione im- loratur auxilium B. Virginis contra eoſdem nocturnos hoſtes, idem Turrecrem. Adhuc in fine dicuntux Oratio Dominica, Salutatio Angela, & Symbolum Apoſtolorum ſecretèò; tum quia iiſdem ritibus finiendum eſt totum Ofhcium quibus eſt inceprum aO tum quia in fine mundi tempore Antichriſti ora fidelium clau- dentur, & ſecretò Deum orabunt, Durand. lib. 4. c. 2y. Radulph. deniq; notat Prop. I4. Coni- pletorium eſſe ferè ſemper idem, niſi propter tempus aliqua demantur, hoc cſt preces, in Duplicibus, &c. cauſam autem attulimus ſupra c.3. dAe brima in ſine pag. 1. II Quæres. Qnando Completorium dieitur ſeparatim à Veſperis, an præmittenda ſit Ora- tio Dominica cum Salutatione Angelica?: Vide- tur affrmandum, ea ratione qua dicuntur ante Laudes ſeparatas à Matutino, & ante omnes a- lias Horas. At contraria eſt praxis in Quadra- geſima;, ut nihil præponatur ectioni brevi; & verè ſatis eſt poſt eam dici Orationem Do- minicam. 11 90. D 1 D 2) . hem ſont, Brey l humngilg Omthendtid perſommm, uod nur. 1O pacen, loe.eit. ec- in une de dolo ſdel, turns. Hn one Drelt Urehcione in Ontta eln ramn. Adh ica, Nlurin lorumlſegen lumm ett Mnn Umbuin M delum d t, Duund4 yl, 1.C. n, nii rohe e ecet, 1 ttubinus /t cotiun Atiu tendu ſt Ol dgelriili⸗ Dicunturzm canteommnei. Nbin uul Lectiont breſit Dratensl D De Oratione Dominica. 1. S' ECT I O QulINTIA. De partium, hoc eſt, Horarum partibus. Orarum partes multæ ſunt & va iæ, quæ proprios habent ritus, & vatiam eruditionem, de quibus nunc fingllatim, ordine ſervato, finiori conjunctis. De Oratione Dominica. 2 De salutatione Ansgelica. 3 De Grabolo Apoſtolorum., 4 De leitio Horaram, 5„ De lwvitatorio. ⁶ De Hymnis. 7 De Antiphonis. 5§5 De Pſalmis. 9 De Canticis. 1o De Eerſibus. De Ahbſolutionibus & Benedittionibus. 72 De Lelktionibus. 13 De Reſponſoriis. 14 De Reſponſoriis brevibas Horarum. 17 De Capituliz. 16 De Oratione. 77 De Precibus, & Confeſſione. 15 De Cemmemorationibur„ & Saßfragiis Sanbtorum communihbus. 79 De Hymno Te Deum. 20 De Symbolo S. Athanaſii. 21 De Martyrologio. 22 De Fine Offcii, & Antiphonis finalibus S. Mariz. De Oratione Dominica. CAPUT I. 1 A B Oratione Dominica ſumitur initium A Offcii divini, tum ex antiquis Brevia- riis, teſte Francolino 1I. par. c. 28. n. II. tum ex Durand. in Ration. l. J. C. 3. ubi ait, ter dici ad Matutinum, & ſen el ante quamlibet Horam: quo funt in Horarum uſu, paucis exceptis, ob alias cauſas, cum af- SECTIONIS QuINTX CAPITA XXII. tum ex Concilio Toletano IV. c. 9. quo ſtatui- tur, ut quotidie Oratio Dominica in Ofheio divino recitetur. Pius V. ordinavit rectè ad om- nes Horas ceam præmitti debere. 2 An verèò initio Laudum, quando ſeparan- tur à Nocturnis, ſit dicenda, vide ſuprà Sect. g. c. 2. n. 4. pag. 40. 3 In fine Matutini, ſi dividatur à Laudibus, dicenda eſt probabilius ex Conc. Gerundenſi de conſecrat. diff. y. c. Id ſemper. Nav. de Orat. &. 5&:. n. 6. & Francol. loc. git. n. I. 4 In fine Laudum, Primæ, Tertiæ, Scxtæ, & Nonæ, ſi ſeparatim ſingulæ recitentur, ea item dicenda eſt; vel certè in fine ultimæ Horæ, quando plures ſimul dicuntur. Navar. c. 1o0. . 61. citat Hugutium Doctorem, qiu hoc affirmat de ſingulis Horis, quod Gerundenſe de Matutinis & Veſperis juſſit. § In fine ergo Veſperarum dici debet, ex di- cto concilio Gerundẽſi; ſed an dici debeat ſubſe- quente ſtatim Completorio? Nav. affirmat in MWiſcellan. 75. de jure communi, & antequam dicatur jube Domne. Negat Francolin. num. y. loc. cit & docet fusè: ſuſſicere Orationem Do- minicam, quæ dictur poſt Lectionem brevem: cui verè favet Rubrica Breviarii in poſtremis verbis c. 22. n. I. in ſine, Dicto Fidelium anim incipitur V. Zube domne. De Completorio ſe- parato à Veſperis diximus praæced. ſect. cap. 6. . II. In fine Completorii ea dicitur; de quo ritu antiquiores Durando non meminère. 6 Illud eſt notandum, quod quando in fine Horæ additur Antiphona finalis B. Mariæ, ſuffi- M E1 4 Commeut. in Rubr. Brev. Sedt. V. Cap. I. &2. Git Oratio Dominica, qvæ ante ipſam Antiphe- nam dicitur; neque poſt eandem Antiphonam dicenda eſt iterum, ut fit in Complerorio; qua in re deceptum fuiſle Navarrumarguentem Ur- bis Eccleſias, quod in hac peccent omnes, no- tat & corrigit Francolinus num. g. & 4. à quo iderm Navar. im Miſcell. 73. nums. 74. ſé defen- dit, nihil mutatus à ſententia propria; ſed pra- xis Eccleſuæ univerſalis contraria eſt Navatro. 5 Aliud tem eſt notandum cum Nav in Mi- ſcefl. 23. in fine, quod in fine Horæ, ſubſequen- te al'a Hora ejuſdem dici, ſufficit ſemel dici O- rationem Dominicam pro fine præcedentis & initio ſequentis Horæ, & habetur in Rubricis aρ. 32. . J. pe medinm. Dixi ejuſaem diei, quia ſi poſt Completorium recitare velis Matu- tinum diei ſequentis, bis Orationem Domini- cam cum Salutatione Angelica & Symbolo re- citabis, Francolin. n. 17. & Rubrica citat. cap. favet cum aliis Rubricis de Matutino & Com- letorio. 8 Initio Horarum dicitur ad animorum præparationem, ut morientes muſcæ abigan- tur, & mens oratione ſerenetur, ut dignè in Ofhcio cum Deo loquatur, Durand. lib. y. cap. .. in fine verò, ne diabolus de corde Sacerdo- tis rapiat, ſi quid boni ſeminatum eſt in Horis Canonicis, Durand. zbidenm. Unde Navarrus dolet quam maximè de Orat. sap. o. num. 63. quod hæc formula, quam ipſe commendat cap. m. num. 1. uti perfectiſſimam, Deo grariſſi- mam, nobis utilem, ut nihil magis, & contra hoſtes efhcaciſſimam, minus attente & reveren- ter uſurpetur, & majori cum incuria, animi la- xitate, & evagatione majore unà cum Salutatio- ne Angelica ejuſdem ferè momenti pronuntia- tur quam ipſæ Horæ Canonicæ. 9 Recitatur autem in Ofhicio tribus modis, initio, in fne, & in medio, id eſt ad Preces. Item totum ſecretoò, lotum clara voce, totum partim ſecretò, partim clara voce. Et initio qui- dem, aliquando in medio, & in fine ofheii to- tum ſecreto, addito Amen in fine: in medio verò reliquis duobus modis & omiſſo ſemper Amen, ut videre eſt in toto Breviario. Dicitur glara vece in Precibus Laudum & Veſperarum, in aliis Precibus partim ſecretò, partim efars voce, ut omnibus modis orandum eſſe Deum intelligamus. Raro clara voce, nempè in die- bus jejuniorum, & prætereà in Advenu, ur cum jejunio elata voce magis audiamur; unuſque Hebdomadarius, qui vicem Chriſti gerit, om- nium nomine orat, ut in Breviatio editois zo. de quo ritu neminem legi. Sæpius autem totum ſe- cretò dicitur, quia Deus de corde c'amantes au- dit. Non rarò, clara voce & ſecrerò ſimul, pri- mis iis verbis invuando alios, Pater neſter. Po- ſtremis requirendo coſdem ad conſenſum. Du- rand. lib. . c. y. quod fit propter Sanctorum communionem, inquit Hugo in Secal. cap. 3. quod autem dicatur in medio horarum, id ſit ad humilitatem & devotionem, & ut ad interiora reverſi, mente capiatnus quæ dicimus: & ut oratio ipſa horarum efpcaciam habeat majo- rem, Duran. loco cit. De excellentia Orationis Dominicæ, & de ejuſdem partibus non eſt hu- jus loci plura congerere. 10 Quid, quando Miſſa ſequatur poſt ho- ram [quod accidit quotidie in Choro] eritne omittenda oratio Dominica in fine horæ: K omittitur v. Fidelium, conſequenter ctiam Oratio Dominica, qua deę re infra c. ?22. De Salutatione Angelica. CAPUT. II. 1 D' primis auctoribus Angelicæ Salutatio- nis non eſt quod quæram, Gabriele vi- delicet & Eliſlabetha, quorum alter ea verba protulit, Ave gratia plena, Dominus tecum, Benedicta tu in malieribus ; altera repetens ul⸗ tima verba Archangeli, addidit alia, Er bene- dibtus fruttus ventris tui, Luc. 1. Quæro po- tius, quando reliqua uſque ad finem fuere ad- dita ab Eccleſia; certum autem eſt, in Conci- lio Epheſino hæc quæ ſequuntur pronuntiats fuiſſe: Sancta Maria Mater Dei, ora pro no- bis peccatoribus. Amen, ut ait Baron. ang. 437. quæ verba addita Salutationi Angelicæ perduravere uſque ad Breviarium Cardinalis 8. Crucis, ut initio habetur ejuſdem: poſtremis ergo temporibus, ex conmſuetudine Romana Pie oy ſlit n; o. 1 eun rat. Card tibus Dor Ofn y ſelbo 110 1 el. aumee 14 4 ſicin Cebatu Mun idien . demte bene gennn Il Peor H Nura 1 Denno “ 9 Tooc gua gil ſon⸗ n Partinechen delle Dem ene nde. renl, Ucemn ur; Uundr tüigerit,on. geditne Nemtomunke⸗ Cumnnter. ei ſml ⸗ ker paler. N nlenlom D der danſtonm Hetul e tarumn, iöfen utadimerln lcimm Ku haber mt entin Ortini busnontkl Aurn or Choro eine fne horel lequentet tän lrac2. tutie 1. celer Amir n, Chhitef n Aet eiſktt Dominu un er teßelnn⸗⸗ Gtalie⸗ le⸗ C. l. ⸗ 4 mnek,in 0 cur gonmm 1 1 , Dei, 14, Pio V. in Breviario approbata, additum eſt, quod ſequitur, nune, & in hora mortis noſtræ. Ver- bum eſus in medio dici ex antiquiore uſu ego puto. 2 Jure commumi nunquam fuit ſtatutum, eam eſſe recitandam in Officio divino. Nav. de Orat. c. o. n. 62. Ante Pium V. in ſolo Breviario Cardinalis S. Crucis legebatur, non in antiquio- tibus. Pii V. exgò juſſu, jure novo cum Oratione Dominica dicitur, & dici decet initio Horarum omnium, excepto Completorio, ex Nav. c. 9.n. 129. prout in Breviario nunc legitur, neque uno verbo dempto. Ante annum 1550. non dicebatur in Officio. 3 Qui volunt Orationem dici Dominicam ante Laudes à Nocturnis ſeparatas, volunt etiam cum ea Salutationem Angelicam, qua de re ſup. pgg. 40. n. 4. 4 Fortè inde data eſt comes Orationi Domi- nicæ in Officio, quia ex Durando lib. y. c. 2. di- cebatur Ave Maria in principio, & in fine Ho- rarum B. Virginis; quæ Horæ, ut dicemus, quo- tidie recitabantur cum Officio divino; & quia nunc omittuntur, præſertim extra Chorum, ſal- tem retenta eſt Salutatio Angelica ob cultum beatæ Virginis, cujus ope ſingulis Horis indi- gemus. S In fine Horarum non dicitur, niſi in fine Cõ- pletorii, ut finis Officii concordet cum principio ejusdem Officii. De ejusdem excellentia lege Navar. de Orat. c. 9. Concl. 2. expoſitionem ve- rò accuratiſſimam edidit inter alios Rutilius Benzonius ann. 1612. De HGmbolo Apoſtolorum. CAPUT III. 1ubolum, ait Ruſſinus in Expoſit. Gmb. eſt Græcè, indicium & collatio, hoc eſt, quod in unum confertur. Dicitur Apoſtolorum, quia ſinguli Apoſtoli in unum contulere, quod quiſque, dictante Deo, ſenſit ante ipſorum divi- ſionem: lege Auguſtin. Serm. ni. de Tempore, ſi illius eſt. Petrus dixit, C'eds in Deum, Patrem omnipotentem. Joannes dixit, Geatorem cœl: & Tem. II. De Gembol⸗ Apahalorum. lib. 2. 6. 9. Hug. Vict. in éec. cap. 3. mentionem G 7 . . 9 terræ. Jacobus dixit, Credo & sn Zeſum Chri- ſtnm, Filium ejus unicum, Dominum noſtrame. Andreas dixit, Qui conceptu eſt de Sspirita ſan- &tοs, natns ex Waria irgine, Philippus ait, Paſ- ſus ſub Pontio Pilato, cruciſirus, mortuus & ſe- pultus. Thomas ait, Deſcenait ad inferos, ter- tia die reſurrexit à mortuis. Bartholomæus di- xit, Aſcendit ad cœlos, ſedet ad dexteram Dei Patris Omnipotentis. Matthæus dixit, Iade ven- turus eſt udicare vivos & mortuos. Jacobus Al- phæi, Gredo in Spiritum ſanltum, ſanttam Ee- eleſiane Catholicam. Simon Zelotes, Sancto- rum communionem, remiſſionem peccatorum. Judas Jacebi, Carnis reſurrectionem. Mathias complevit, Et vitam aternam. Amen. Hæc Au- guſtinus, ex quibus patet, editũ fuiſſe Symbolum ante necem Jaeobi Majoris, quæ contigit anno Domini 44. Dixi ſuprà dictante Deo, teſte Ter- tulliano de Præſeript. adv. heret. cap. I4. quod ideò à Romana Eccleſia integrè cuſtoditum fuit, adeò, ut Romanum Symbolum fuerit à Vigilio Papa appellatum, lib. 4. contra Eutichen. ubi ait. Romanum Symbolum antiquius eſſe Nicæno, id eſt Apoſtolicum, exponente Durand. de Kit. lib. z. cap. 2 4. imò Ruffinus aſſerit, in diverſis Eccleſiis factas illi fuiſſe additiones, Romæ ve- rò minimè; eò quòèòd nulla hæreſis Romæ ha- buerit exordium. Plura de hec Symbolo Do- minicus Gravina in Cathol. præſeription. lib. 4. 2 Decreverat Damaſius ad omnes horas reci- tari hoc Symbolum, ut in ſupplem. Chron. in eus Vita, & idem habet Polyd. Virgil. lib. 6. de in- vent. cap. 2. Durandus quoque lib. t. cap. 2. in- nuit, ſuo tempore fuiſſe in uſu hunc ritum, ſed uſu abrogatus eſt, exceptis Matutino & Prima aute easdem Horas & Completorio in fine. Am- broſius de Velan. Virginibus, de Symbolo air, Quotidie antelueanis horis recenſendum eſt, Auguſtinus lib. 1. de Symbolo ad Cathec. cap. 1. Quotidie dicite, antequam dormiatis, & Hom. J2. inter o. Quotidie dicite, quando ſurgitis, quando vos collocatis ad ſomnum. Ergò hora Matutina & poſt Completorium aptiſſimè di- citur: ante horam Primam, quæ dici eſt initi- um, æquè aptè dicitur. Amal. lib. 4. c. 2. Gemm. hujus hujus Symboli faciunt in Prima & Completorio, & ad preces tantùm. 3 Quare novo jure quinquies hodie recita- tur in Ofhcio, ſi dicantur Preces in Prima & Completorio. Initio quidem Matutini & Primæ ad profeſſionem fidei, quæ eſt virtutum omni- um fundamentum: & dicitur ſecretò, quia in primitiva Eccleſia ſub ſilentio plerique fideles e- rant, metu perſecutionum. Dur. lib. g. cap. 25. In fine quoq; Completorii ſecretò dicitur; quia in fine mundi plures in corde reſervabunt fi- dem, non ore palam prædicabunt, idem ibidem. in medio ad Preces Primæ & Completorii; quia in primitiva Eccleſia, & in fine mundi in electis ſolidior fides; unde & bis in his duabus horis di- ci ſolet. 4 Sed cur in medio ad preces, partim clara voce, partim ſecretèò dicitur? Qaia corde credi- tur ad juſtitiam, ore autem confeſſio fit ad ſalu- tem, Roman. o. Durancl lib. y. cap. r. ſed nun- quam totum clara voce, ſicut in Miſſa, quia, in- quit S. Thom. 2. 2. quæſt. I. art. 9. ad . initio di- ei, in primiti va ſcilicet Eccleſia, prædicabatur fi- des potius occultè; & idem in fine diei, Anti- chriſti tempore, fiet; nunc verò temporis, quod hora Miſſæ repræſentat, manifeſtata fide, Sym- bolum Patrum, quo declaratur Symbolum A- poſtolorum, evulgatur liberè, & absque metu cantatur. De Symbolo ſatis. De Initio Horarum. CAPU T. IV. 1Ribus modis inchoantur Horæ: Matuti- . num per Domine labia mea, & Completo- rium per Converte nos, &c. reliquæ horæ per Deus in adiutorium. De Matutini principio præ- dicto meminit Amal. lib. 4. cap. 9. & alii poſt eum. Sigsum Crucis ad os fieri, ſcribit Gemma an. lib. 2. cap. I. De initio Com pletorii prædicto, Hugo in Spec. cap. 3. De initio reliquarum hora- rum, quod diximus, Nav. de Orat. cap. J. n. 5g. & auctorem facit Damaſum ſuaſu Hieronymi. Gregorio tribuit Polyd. Virgil. lib. 6. de invent. cap. 2. Amalar. autem in Matur. lib. z. cap 9. non meminit hujus Verfus, Dens in adjintorinm. Erat Comment. in Rubr. Breviarii Sect. V. Cap. IV. autem hic Verſus in ore Monachorum frequen- tiſſimus, Caſſiano teſte lib. 2. Iatit. cap. 23. cokl. o. capite o. Signum Crucis à fronte ad pectus ad ea verba fieri, tradidit Belet. de Div. Ofße. cap. 24. 2 Contingit enim, att Turrecrem. ad Reg. § Benedicti, tribus modis peccari, corde, ore && opere. Domine labia dicitur contra peccatumo- ris; Converte, &c. contra peceatum cordis; De- us in adjutorinum, contra peccatum operis. Et quia in peceato oris & cordis eſt aliquid operis, ideò, ait Darand. ib. y. cap. 2. in Matutino quo- que & Completorio additur Verſus, Deus in adjutorium, &c. 3 Aptiùs autem principio totius Ofſicii præ- ponitur Domine labia, & c. quia ore laudandus eſt Deus cum recitatione Officii: & quia per di- em vagamur à Deo, ideò ſub noctem dicimus aptius, Converte nos Deus, &c. Per diem autem ſæpiùs cum antiquis Monachis dicimus, Deus in adjutorium, & c. 4 Proſequimur cum Gloria Patri & Flio, &. auctoritate Damaſi; & ad omnes horas diei, ſcri- bunt Amal. lib. z. cap. 9. & W'alafridus cap. 27. Damaſus tamen non eſt auctor hujus versũs, qui ante Damaſum à Nicæna Synodo fuit compoſi- tus; imò ab Apoſtolis fluxiſſe, probat ex Baſilio Baronius ann. 32. Nicænumque addidit; Sent erat in principio, & c. ut idem Baron. ibidem eæ Conc. aſenſi. can. 7. Plura infrà c.5. 5 Completur initium horarum per alleluja- Vox eſt Hebræa, quæ ſignificat, Laudate Deum, ex Aug. in Pſal. Iö. cum plenitudine tamen gau- dii & exultationis, auétore S. Thoma peſt Gloſ. in c. 9. Apocal. S. Germanus in Theoria expli- cat hoc modo: Ahl, venit, el, Deus, uia, laudate: vel ex codem, Pater, Filius, Spiritus ſanctus, quam expoſitionem S. Gregorio tribuit Durand. lib. 4. ap. ze. ubi alias tres affert, quæ mihi non ſatis plaeent. In aliam linguam transferri non debet propter ſanctiorem auctoritatem, ait Iſid. l. I. de div. Off. c. 3. IU 6 AS. Hieronymo fuit hæc translata de Je- roſolymitana Eccleſia ad Romanam juſſu Da- maſi, ut docet S. Gregor. lib. 7. Epiſt. 6g. ꝗui & eandem vocem Romæ reſtituit, ex Rup. l. l. de Lan 12 Gund nis u ii lat Prurn cite Deeo Gunn one 1l Veyt cd n Coon lie, le. Ann N ſ (o W. otum ieger 9 1t. a. 3r rontealpl⸗ t de Di. gemn AAel i, Corde, Oel htapecciume tumcordig Aum Ofeis ! ltaigeicqge⸗ Mhunmmoger Verſus, Det otin Ofhin nidotehudnes ii: Eanietn pnoctendkins Perchemuen dicimus, Dn ParGAA eshorucloiſtt alſiiluch⸗ rhuſafenist dofurconpe- robarerli ue 1dchr N Paron idnd 66 nun hel U⸗ Lauduehem Ninetunrngr⸗ Thomag, ,Themsel eis ihluln Sinnglult olibit Diun t, ue ihinon D tanskli n Nrimemit anatm n 6 Hyic . h 1 alch De Invitatorio & Hymnis. FI Div. Oſd. c. 5y. non ſimpliciter, ſed inſtituendo, ut diceretur etiam extra tempus Paſchale, ut ex- ponit Baronius Auguſtinum citans in Pſal. 106. dum ſceribit de Damaſo anno 3ᷣz. Erat enim in uſu eroſolymis ante Damaſum, qui & Romæ eandem vocem ordinaverat; ſed deinde fuerat omiſſa uſque ad tempora S. Gregorii, qui ean- gdem reſtituit. 7 Poſt Septuageſimam loco alleluja dicitur, Laus tibi Domine & c. ex Decreto Alexandri II. ut ait auctor Gemmæ an, libro 4. cap. 12. titulo de Sancto tephano, in poſtremis verbis. Mutatio- nis hujus ratio eſt ex Alcuin. cap, de ptuageſ. quia convenit humiliori tunc uti lingua, qualis eſt latina comparata cum Hebræa. De Invitatorio. CAPUI V. 1 Hberur Invitatorium apud Amal lib. g. cap. 9. in quo, inquit, communis cœtus Fratrum convocat omnes degentes undique, ut excitentur, & veniant ad confitendum Domino. De eodem Alcuinus ante Amalarium, dum cau- ſam reddit, cur Invitatorium in die Epiphaniæ non dicatur. 2 Dicitur autem ſexies integrè intra Pſalmum Venite, & ter imperfectè, id eſt, pro medietate ejusdem: quia aliqui perfectè, aliqui imperfectè invitationem recipiunt. Senarius eſt perfecto- rum, qui conſtat uno, duobus, tribus. Imperfe- ctorum numerus eſt illorum trium, qui Super- biæ, Avaritiæ & Luxuriæ ſtudent, Durand. in Rat. lib. j. cap. 3. Sexies item integrè, quiamn ſex ætatibus mundi invitantur omnes ad Deum, Mich. Timoth. Spec. ord. 4. par. tract. 6. Fap. 16. 3 Variatur pro Officii qualitate, & in Feriis variari tradit Radulph. Propoſ. 5. quæ varietas concinnior eſt hodie quàm ante Pium V. tum in Officio de Tem pore, tum de Sanctis. 4A Dominico die, de creatione, Qui fecit nos; quæ facta eſt primo dierum omnium; in reliquis diebus concordat Invitatorium cum antiquis. In die Epiphaniæ non dicitur, ex Alcuino cap. de T heophania, quia, inquit, Herodes invi- tavit &congregavit Scribas, ut ſcirent de Chriſto ad eundem occidendum. Vel quia Magi, inquit Hugo in ec. cap. 3. à nemine invitati venerunt ad Chriſtum. Vel quia Pſalmus Eenite dicitur eo die in nocturnis, neque bis in eodem Ochcio di- ci Plalmus ſolet, Dur. lib. 6. cay. 16. & in tertio Nocturno Pſalmus ille dicitur; quia tempore gratiæ invitantur omnes ad Deum, non ita com- muniter in lege, & ante legem. Unde frequens eſt repetitio verborum, Eenite, adoremus eum. 6 Non dicitur in triduo ante Paſcha, ne invi- temur, ſed potiùs per ſilentium deteſtemur peſti⸗ ferum Judæorum conſilium, & conventum eo- rum contra Chriſtum. Prætereà Apoſtoli tunc diſperſi erant, qui alios ad Dominum invitate conſueverant, Durand lib. b. 6. 32. 7 Quando, & cur in officio Defunctorum dicatur vel taceatur, diccmus ultima ſectione. D. Hymnis. CAPUTVI. 1 Vnni Græcè, laudes Latinè; Sunt enim cantus laudem continentes Dei, Aug. Pſal. 2. ita ut hæc tria conſtituant Hymnum. Laus, Dei Laus & Cantus. Carmina quæcunque in laudem Dei Hymni vocantur ab Iiidor. I.i. de Div. Offc. cap. b. 2 Primus Author David, ex HEid. ibid. inter Græcos è noſtris primus Hierotheus & Nepos, apud Euſebium l.7. Hiſt. cap./9. Deinde Hilari- us è Latinis librum edidit Hymnorum Eccleſia- ſticorum, teſte Hieron. de Script. Eccleſ. quem imitatus Ambroſius, Hymnos populo compo- nens, pertecutionem juſtianæ Augulſtæ rerum no- vitate lenivit, ut ſcribit Walaf. de Reb. Eccl. c. 27. & tunc in Eccleſia quoque cantari cœperunt: quanquam & Apoſtolicum inventum fuiſſe di- cendum eſt, de quo Paul. Coloſ. 3. Epheſ.. imò à Chriſto deduci poteſt, qui, Hymno dicto exivit in montem Oliveti, Marth. 26. 3 Cantandos auté in Eccleſia Romana com- poſuit quoque Gelaſius Papa, ex Nyalafr. loc. cit. uſumque eorundem in horis Canonicis appro- bavit Conc. Turon. II. c. 2 4. Tolet. IV. G. 72. 4 Significant Hymni fortitudinem & maje- ſtatem Dei, & ejusdem vel beneficia, vel facta G 2 miran- N2 miranda, ait Hieron. citatus ab Amal. I. 4. 6. 7. Unde & ſtando eos cantamus ob reverentiam; & ut oſtendamus nos ſurſum habere quoque ad Deum corda noſtra, Durand. l. y. c. 2. 5 Multos enumerat Hymnos Radulph. Pro- poſ. 3. qui erant tunc in ulu, è quibus nos habe- mus eos, qui ſequuntur; quorum authores hoc loco addimus, pront alii nobis tradiderunt non sontemnendi Scriptores. 1 dAad cœnam Agni providi. Nondum novi auétorem. I1 DTternacali gloria, Ambroſüjeſt, ex Mich. Timotheo. 1 Aterna Chriſtimunera, Apoſtolorum & Martyrum, Ambroſiani ſunt, eæ Dion. Carthuſ. & Clittov. Sed alterum pro Martyribus tribuit Gregorio Timotheo in quadanz editione, non in omnibius. I1 Aterne rerum Conditor. Ambroſianus eſt ex Kadulph. loc. cit. & ex Timoth. 1Ales diei nuntius Prudentii, exæ Clictov. & Tzmoth. 4 ABegnlaris pundanzentum. Pars eſt Hymni, Urbs ernſalem beata, de quo infrà. 3 Antra deſertiteneris ſub annis. Paul. Dia- coni, ex Clietov. Carthuſ. Limoth. ⁶$ A ſolis ortus cardine. Sedulii ex Cornel. Schult. tom. I. part. 2. c. 6. biblist. Alphabeticus eſt, quia primi verſus ab A. alii à B. C. D. & . quod Notavit Timoth. 1 Aundibenigne Conditor Ambroſii, eæ Cornel. loc. cit. Prudentii e Timoth. Gregorii, at in e- insde Operibus to. y. Romæ 17gz. in calce Sacram. 5§ Ave maris ſtelta S. Bernarde tribuitur à Franc. Coſtero. ² Anrealuce, & decoreroſeo Elpis, Ixoris Bo- Etii: quæ vixit circa ant um 722. m ligno vitæ, de Anitia ſamilia. 1Anrorajam ſpargit pelum. Ambroſüiex Ti- moth. ſi nota marginalis eſt T imothei: non enim ita in omnibus ejusdem libris habetur. 1 Anrora lucis rutilat. Ambroſii, eæ Cornelio. I Beata nobkis gaudia. Hilarii, er Cornelio. 1 Cœli Deus ſanltiſſime. Ambroſii dicitur eſſe in quibusdans Breviariis. 1 Chrißte redempter omnium. in Natali, Am- broſianus eſt ex Timoth. Comment. in Rubr. Brev. Sect. V. Cap. VI. wzoth. 3 Chriſte Santtorum decus Angeloram, deſi- deratur auctor. I Conditor alme ſidera. Ambroſii eæ Timotkh. 1 Conſors paterni lunminis. Ambroſii, ex Cor- nelio. I1 Deus tuorum militum. Ambroſü, exæ Na- dulph. Gregorii, e Timoth. L 3 Ecce janms noctis tenuatur umbra, Gregorii- Clictov. & Timoth. in calce Sasram. Greg. ha- betur. 1 Ex more dobéti myſtico. Ambroſii, eæ Timoth. I Ewultet cœlam landitéus. Ignoratur auctor. I Hoſtis Herodes inzpie. Sedulii, ex Timoth. 1 Zam Chriſte Sol jaſtitiæ. Ambroſüi, in qui busdam Brev. & ex Zoan. Baptiſta Rubeo. I Jam Chriſtus aſtra aſcenderat. Ambroſi e Kadulph. Gregorii er Cornelio. 1 Jam lucis orto ſidere. Ambroſü, ex Clictov. Carthuſ. Timoth. 1 Zeſa corona celſior. Ambroſii, eæ Radulpho. I Jeſu corona Virginum. Ambroſii, ex Radul. Gregorii ex T imoth. S I Jeſu noſtra redemptio. Ambroſü, ex Cer- nelio. L I eſu redemptor omninm. Dendero auétorẽ. I Ilmmenſe cœli Conditer. Ambroſü, ea Timoth. 3 Me Confeſſer Domini ſacratus. Nondum ſcitur auctor. S 1 Lucis creator optime. Gregorianus eſt, ex Timoth. & habetur in calee Sacram. Grego- riani. 4 Luſtris ſex qui jam peractit. Ambroſii, e Jacobo de Valentia in Pſalm. 97. apud Timoth. ſed videtur auctoris, qui ſcripſit Pangue lingua: ungde ut unus Hymnut habetur in Miſſa Fer. 6. in Paraſceve. 1Lux ecce ſurgit aurea. Prudentii, eæ ſoan. Baptiſta de Rubeis in Pſalter. busd. Brev. 1 Martyr Dei, qui anicum. Auctor nefcitur. 3 Mocte ſurgentes vigilemus omnes. Grego- rii, er Clibtov. & Tmoth. Blegitur in calce a- cram. Greg. 1 Mox atrarerum contegit. Ambroſii, ex Ti⸗ I NoX 1 Magnæ Deus potentiæ. Ambroſii, in qui- 65 dor 1 1.G H 1 1 1lS 1 lr 49 ngeloren ett toſiier ng nbrollzerlz. ahroli er de nhra Ceni lram. Ggl btolizer hnnt Gnotaturad, li er mnt, Arbroi, ng⸗ Fehuke derat. Anbetl o. DroſierCNn ier Nulß hrolizer igl mbroſt, erlt Deſdetoandnme dbrolter ,G:. Nomn eggtinlc eran. 0gr i Ambrohhe Iutt t unte iin in Mulus dentü, erie Inbroli iuſ⸗ Aucor helatun emel Cil urnadt rbroien. M 1 Mx, & tenebræ, & nubila, Prudentii, ex Clictov. & ⸗Timoth. 1 Wunc ſantte nobis Spiritus, Ambroſü, ex Clictov. Carthaſ. Timoth. 1 O&glorioſa Domina Fortunati, eæ Cornelio. Ambroſii, ex Kubeo. 17 lux beata Trinitas, Alcuini, ex Corne- ν. Gregorii, ex Timoth. 3 nimis feliæ, meritique celßi. Pauli Dia- coni, ex Clictov Carthuſ. Timoth. 2 Pange lingna glorioßi Prælium certaviinis. Fortunati, ex Baron. ann. y6b. & Timoth. 1 Plaſmator hominis Dens, Ambroſii, in qui- aſäam Breviar. Gregorii, in aliis Brev. 1 Primo diernm omnium. Gregorii, ex Cli- Gtov. Timoth. & habetur in calce Sacram. Greg. 1Quem terra, pontns, ethera. Fortunati, ex Cornel. Gregorii, ex Timoth. 1 Rebtor potens verax Dens. Ambrofii, ex Cliltov. Carsbuſ. Timoth. 1 Rerum Creator eptime, Ambrofii, ex iiſäem. 1 Kerum Deus tenax viger. Ambroſü, ex 1 Kex glorieſe Martyram. Gregorii, e& Ti- moth. 1 Rex ſempiterne Domine. Quis mihi det Auctorem? 6 Sanltorum meritis inciypta gandis. Neque auctorem novi. 1 Smno refelctis artubus. Ambroſü, eæ Cor- nel. & Timoth. 1 Splendor paternæ gloriæ. Ambroſii ex Na- dul. Timoth. 1 Summaæ Deus clementig., Ambroſii ex Car- thuſ. & Timoth. 1 76 lucis ante terminum, Ambroſii i= Cor- 1 Telluris ingens Conditor. Ambroſu, ex quibuſaäam Brev. 4 TLibi Chriſte ſplendor gatrit. Quis auctot? 1 Ti, Tyinitatis unitas. Ambroſui, ew Cor- pslio. Veni creator Spiritus. Ambroſi; ex Cor- VFerbum ſupernum prodient AbPatre. Gre- otii, in quibuſd. Brev. S. Thomæ Aquin. e& De Hymms. Timoth. quem fortè fefellit alterius Hymni ſi- mile principium. 1 Vewilla Kegis prodennt. Theodulphi ſeu Theoduli, exæ Benzonio in Magnificat. lib.r. ap. 6. Fortunati, ex Baron. an. yéb, Sedulii, e aliis, vel Ambroſii, apud Timoth. B 3 Virginis proles, opifexque matris. De auétore nemo. 1Vox clara ecce intonat. Ambroſü, ex Cor- nelio. 4 Urbi Jernſalem beata. Auctor Ambro- ſius, eæ Rubeo. 1 Ur queant laxis reſonare fibris. Pauli Dia- coni; hunc putant aliqui in prima ſtrophe colle- giſſe ſex notas muſicales. Ut, re, mi, fa, ſol, la; ſed errant, nam hæ notæ cœptæ ſunt adhiberi tanquam muſicales à Guidone Abbate, qui Græcos imitatus muſicos ſyllabis uſos ad muſi- cam docendum, adinvenit & ipfe has Iyllabas Latinas de prædicta Hymni ſtrophe deſumptas, ut ſcribit Arnoldus auctor Ligni vitæ libror. Obiit autem Guido ann. 1020. longe poſt Pau- lum Diaconum, qui floruit anno 770. 6Radulph. loco citato ſignificat alkos Hym- nos fuiſſe tunc in uſu in Hymnis Romanis, & fortaſſe non paucos de ſequentibus, quos ille non indicat, & habentur in Breviario Pii V. 1 ‿terne Kex altiſime Gregorii, in qui- baſdam Brev. habetur etiam in Brev. AM. § Antt aunos 306⸗ 1 Aterne patris anice. Non ante annum 15%. auétorem deſidero. . 1 Amor ſeſu dulciſſime. Bernardo tribuit Timoth. in Breviar. non ante annum 1550. fuit in uſu. 1 Audit tyrannus anxius. Prucdentii, ex Ti- moth. poſt ann. 15f0. eſt in Brev. . 2² Chriſte Redemptor omnium. de Omnibus Sanctis. Ambroſü, ex Timoth. habeturin Ppræd. Brev. M. &. 1 Claro Paſchali gaudio. Habetur in præd. M. S. Breviar. auctor idem qui Hymni, Triſtes erant Apoſtoli. unus enim erat hymnug, qui nunc diviſus eſt. 6⁶ Caſtodes hominum pſallimus Angelos, An 1603. auctoritate Pauli VYV. S 6 3 1 Do- .Mͤ 54 1 Doctor egregie Paule. Elpis dicitur eſſe à Cornelio ſupra, habetur in prad. M. S. Brev. 2 Fortem virilt peltere. Sylvii Card. An- tonian. in recognit. Breviar. à Clem. ; III. 3à Hajus obtenu Deus alme noſtris Parshym- ni, Virginis proles, de quo infra. 1 gam bone Paſtor Petre. Elpis. Habetur in præd. Brev. MW. &. 1 Jeſu Salvator ſaæculi. In prad. Breviar. M. S. ſed auctorem neſcio. , Memento ſalutis aultor. Pars eſt hymni Natalis Domini: Chriſte Redemptor omnium. 1 Mardo Maria piſtico. Pars hymni in bene- dictione palmarum, in Ordine Romano. muta- tus in Breviarii récognitione ſub Clemente VIII. & eſt S. Greg. ex Rubeo. , Orbis patrator optime. An. 1608. juſſu Pau- 1O ſola magnarum urbium. Prudentii ex Timoth. non ante annum 1550. in Breviario eſt. 4 Pange lingaa gloriofi corporis S. Thomæ Aquin. in Opuſc. -7. 1 Pater ſuperni luminis. Roberti Card. Bel- larm. in recognit. Brev. 2 Petrus beatus catenarum laqueos. Dici- tur Elpis in prædicto Brev. M. S. ante 300. an- nos habetur. 1 Quicunq; Chriſtum quæritis Prudentii, ex Timoth. ſed nota marginalis in alia editione tri- buit Bernardo non ante ann. 1750. habetur in Breviario. 2 Quodcumque vintlis ſuper terram, Elpis. habetur in pradicto Breuiar. M. S. ⁶ Sacris ſolemnuis junta ſint gandia. §. Tho- mæ, Opuſc. 17. 1 Salvete flores martyrum. Prudentii. = Timoth. non ante annum 1550. in Breviario ha- betur. 1 Triſtes erant Apoſtoli. habetur in Breviar. M. S. prædicto, auctorem facit Ambroſium Rubeus. 2à Verbum ſupernum prodiens, Nec Patris S. Thomæ, Opuſc. 77. Comment. in Rubr. Brev. Sect. V. Cap. 6. Omnes ergo ſunt namero XCVI. “ 7 Si rationem metxri cujuſque ſcire cupis, brevicer addam: nam ad ſex ſpecies ii reducun- tur & formas, In prima ſum hymni Jambici Dimetri, à jambo pede, & à duabus menſuris ita dicti: & ii ſunt, quos à capite notavimus hac nota I. hoc eſt primæ ſpeciei. = In ſecunda continentur Jambici Trimetri, à Latinis ternarii vel ſenarii appellati, qui con- ſtant ſex pedibus, locis imparibus: ii verò ſunt quos notavimusà capite hac nota 2. hoc eſt ſe- cundæ ſpeciei. Tertia forma continet Sapphicos cum Ado- nico in fine, notatos hac nota 3. Ad quartam ſpectant Trochaici Dimetri, hac nota 4. Quintæ formæ, nempe Trochaici, & à Ser- vio Ithyphallici, unicus eſt hymnus in ejus lau- dem, quæ unica eſt Mater & Virgo, Ave ma- ris ſtella; qui ſpeciem metri tantum habet quo- ad ſyllabas, ut notant Clictov. & Carthuſ. Sexta complectitur Aſclepiadæos cumGlyco- nieo in fine, notatos hac nota Ko 8 Sed auctores Eccleſiaſticorum hymnorum leges metri ſæpius neglexerunt, ut ſenſui verba conſonarent: quod de ſe fatetur S. Bernardus Epiſtol. 312. aa Guidonem, & in prædictis pa- tet. Ambroſius è ſupradictis accuratius hymnos num. 37. compoſuiſſe creditur; Gregorius octo, Bernardus duos, Hilarius unum, S. Thomas quatuor, reliquos alii quos nominavimus. 9 Prædictos hymnos emendavit tandem ſar- ctiſſimus D. N. Urbanus VIII. correctis falſis ſyllabis ultra nongentas, & mutatis ideo prin- cipis hymnorum ultra triginta, anno 1629. quos & laudavit S. Rituum Congregatio die 17. Mar- tij ejuſdem anni. Intactos reliquit tres de ſan- ctiſſimo Sacramento, ratione Hetruſci rhyth- mi, quo auctor S. Thomas eos compoſuit: hymnum irem Ave maris ſtella, qui eſt ſoluta potius oratio, aliquibus inciſis partita: & hym- num Angelorum ad Veſperas, qui ſine labe fuit & paucos alios. dex hu⸗ A 1 Her⸗ 1Hetl Mer. 1Ktert As. oe Aner 4 1Audi Audi Ae Ate 1 Aure bert 1¹ heate 1Cecxl Chril 1 Chri 1(al⸗ 1Conl. 1(leat 1(ucde (o ¹ Decor an laef lare kena ule unen 1 Hont 7 Hiu nd In Iunl el lele 1 Ra 1fen 1 Inmn CVII ſerre nn, iitecen. mni hi bus wellit otayinnmn, „ . N ci Trunem,. ke, Jui Srüyeroſan 11 Meck e⸗ coscuin Ad iDinerne chuie, EnNe⸗ mpineinl⸗ tpo, ,ne uun hubelr Catu Aoslnd umbynpemm ſenſiiſtir ur 5 Penms inrellctß⸗ Uratiushjnm Gregotitain m, 5 Dhun hninavimmg. mitlanenl Lconodiulli tars ieoſit Annol rioden Ne Uit tes e il Henmihſt⸗ eo onpgli⸗ . gick Cr nttn N 5 gui in ðð Index ergo deinceps hicerit. D regias Anni dapes. Xterna cæli gloria. AKterna Chriſti munera. Fterne rector ſiderum. Kterne rerum Conditor. terne Rex altiſſime. Ales diei nuntius. Alto ex Olympi vertice. Antra deſerti teneris ſub annis, A ſolis ortus cardine. Audi benigne Conditor. Audit tyrannus anxius. Ave maris ſtella. Aurora jam ſpargit polum. Aurora cœlum purpurat. Beata nobis gaudia. Beatæ Paſtor Petre, clemens accipe. Cœli Deus ſanctiſſime. Chriſte Sanctorum decus Angel. Chriſto profuſum ſanguinem. Cœleſtis urbs Jeruſalem. Conſors paterni luminis. Creator alme ſiderum. Crudelis Herodes, Deum. Cuſtodes homnum pſallimus Angelos. Decora lux æternitatis, auream. Deus tuorum militum. Ecce jam noctis tenuatur umbra. Egregie Doctor Paule mores inſtrue. En clara vox redarguit. Ex more docti myſtico. Exultet orbis gaudiis. Fortem virili pectore. Hominis ſuperne Conditor. Hujus oratu Deus alme nobis. Jam Chriſtus aſtra aſcenderat. Jam lucis ortu ſidere. Jam ſol recedit igneus. Jeſu corona celſior. Jeſu corona Virginum. Jeſu Redemptor omnium, Perpe Jeſu Redemptor omnium, Quer. Immenſe cœli conditor. „°Se SSSNSNANAO འ— De Hymnis. Invicte Martyr unicum. Iſte Confeſlor Domini, colentes. Lucis Creator optime. Luſtra ſex qui jam peregit. Lux alma Jeſu mentium. Laux eece ſurgit aurea. Magnæ Deus potentiæ. Maria caſtis oſculis. Memento rerum conditor. Miris modis repentè liber, ferrea. Nocte ſurgentes vigilemus omnes. Nox atra rerum contegit. Nox, & tenebræ & nubila. Nunc ſancte nobis Spiritus. O glorioſa Virginum. O nimis felix, meritique celſi. O ſola magnarum urbium. O ſol ſalutis, intimis. Pange lingua glorioſi Corporis. Pange lingua glorioſi Lauream- Paſchale mundo gaudium. Pater ſuperni luminis. Placare Chriſte, ſervulis. Primo die quo Trinitas. Quem terra, pontus, ſidera. Quicunque Chriſtum quæritis. Quodcumque in orbe nexibus revinxcris, Rector potens, verax Deus. Rerum Creator optime. Rerum Deus tenax vigor. Rex glorioſe Martyrum- Rex ſempiterne cœlitum. Sacris ſolemniis juncta ſint gaudia. Salvete flores Martyrum. Salutis æternæ dator. Salutis humanæ ſator. Sanctorum meritis inclyta gaudia. Somno refectis artubus. Splendor paternæ glori?æ. Summz Parens clementiæ. Summæ Parentis unice. Te lucis ante terminum. Telluris alme conditor. Te ſplendor, & virtus Patris. Triſtes crant Apoſtoli. 7 Tu y5 Comment. in Rubr. Breviarii Sect. V. Cap. 6. Tu Trinitatis unitas. Veni Creator Spiritus. Verbum ſupernum prodiens, E Pattis. Verbum ſupernum prodiens, Nec Patris. Vexilia Regis prodeunt. Virginis proles, opi fexque matris. Ut queant laxis reſonare fibris. 10 Mendum putant aliqui in hymnis Jam- bicis, quando legunt novem ſyllabarum verſus; non advertentes Anapæſtum poni pedem pri- mo loco, qui conſtat duabus primis ſyllabis brevibus& tertia longa, pro Spondeo, vel Jam- bo ut Hominis ſuperne Conditor; Populiq; Rex Judaici; Tibi mille denſa millium; Mi- chael ſalutis ſignifer. L II Hymni dicuntur vel poſt Invitatorium, ex inſtitutione Gelaſu, ait Platina, in ſignum gaudii vocatorum ad Deum, ex Mich. Timoth. loc. cit. cap. 7. & ad excitanda ſunt torpentia corda. Hugo Victor. lib. 2. de Offic. cap. . Vel poſt Pialmos, ut excitemur ad immediate ſe- quens Canticum Evangelicum, ut in Laudibus, Veſperis, & Completorio, Hugo ihidem. Vel ante Pſalmos, uti ad alias horas, ut initio horæ ad dulcedinem divini amoris retrahantur corda curis quotidianis occupata. Hugo ibid. 12 Finis Hymnorum variatur pro ratione fe- ſtorum, ut dicirur in Rubric. de Hyimnis num. 4. & in Nativitate Domini, auctore S. Bonaven- tura, uſque ad Epiphaniam fit ſemper mentio de partu Virginis: idem fit in Feſto Corporis Chriſti, auctore S. Thoma Aquin. in hono- rem Deiparæ: de cujus carne eſt caro Chriſti: & habetur in Decreto à nobis ſuprà citato Joan. XXII. In Epiphania, quæ ſignificat apparitio- nem, appatet ratio, cur dicatur in fine, Qui apparuiſti Gentibns: ob ceandem cauſam dici- rur, Qui te revelas pen vulis, in Transfigura- tione Domini. Reliquarum terminationum pa- tet ratio, niſi dubites in Pentecoſte, cur dica- tur, Deo Patrifit gloria, &c. qui finis hodice communis eſt tempori Paſchali. Sed, ſicut at- tinent ad Paſchale tempus ca verba a mortuis ſurrexit, ita ad Pentecoſten illud verbum Pa- raclito, cui fit feſtum in Pentecoſte. 13 Excipiuntur duo genera Hymnorum, a .à — quæ non patiuntur mutationem aliquam, nimi- rum quando Hymni non ſunt ejuſdem metri: abſonum enim eſſet, præſertim ubi cantantur hymni, & quando Munni habent ultimum Ver- ſum proprium, hoc eſt, ita proprium, ut ſi ca- reat ſolito fine, careat petitione, quæ fit ad Deũ ante glorificationem ſanctiſſimæ Trinitatis, vel ſimul cum eadem glorificatione; cujuſmodi ſunt ultimi Verſus Hymnorum, Uni, trinoque Do- mino &c. Te nunc Redemptor quæſumus, DO Martyrum conſortio: Te Fons ſalutis Trinitat, in hymno ſanctæ Crucis. S 14 Concluſio verò Hymnorum ſemper fit, vel ratione temporis, vel ratione Octavæ, quã- vis in Officio nulla fiat de tempore, vel de O- ctava commemoratio; ea ratione qua dici- tur Præfatio de tempore, vel de Octava in fe- ſto, quod propriam non habet præfationem, ut in Rubric. Miſſal. tit. t2. n. 3. 15 In Officio Semiduplici de B. Virgine. quod à Regularibus ex privilegio fit in Sabba- to, ſi in primis Veſperis dicatur ſalktem Capitu- lum de B. Virgine, dicitur in Veſperis, & in Completorio, Jeſu tibi ſit gloria, Qui natus es de Virgine: & item, ſi fiat tantum commemo- tio, adhuc illud dicitur in completorio. In ſe⸗ cundis autem Veſperis ſi fiat de ea comme- moratio, codem modo conchuduntur Hymni uſque ad completorium incluſivè, ut habetur in libello Officiorum PP. Diſcalceatorum à S. Con- gregatione Rituum approbato, & Romæ im- preſſo anno 1629. Atque idem ſervandum eſt in Officio Semiduplici de ſanctiſſimo Sacra- mento, in Feriis quintis à Regularibus celebran- do, ex eadem ſacra Congreg. ibid. Si vero nul- la fiat in Veſperis commemoratio, neque in Completorio variatur finis Hymni. 16 Dices, Cur dicitur, Qui ſcandis ſuper ſi- dera, cùm in aliis utamur verbo temporis præ- teriti? Reſpondeo, illud à S. Ambroſio fuiſſe di tum in hymno ratione metri; quem ſecu⸗ tu: Urbanus, dici juſſit, Qui vibtor in cœlam redis. 8 D. 41 4 & Ar wam nng C Alnn Cnjmg. jugeſt namupr⸗ lde h 1lun Toctemn gfolt Girunun Euns, ine ibere Eecuibe Pinnsi Kaucte Huncol. ulceihin Inhteſt 3 Ut,henn kerlit Nnd lepetti etonn honnnd Net. H 4Deo Kinled Udtir Cenn⸗ Eaech l itl Mndan Auhde rind nneh Puben Uno, 1 lamn, Nin lem meni cankunnt imumy- im, Euer X rale initarg dn ulcnoctin irogte emut, tit Imnte, keme 1. Dchneii e, elte. ne qun an Ochzaü⸗ Cetatonen, 3. Poten ſr in Er lem Cnir ehrii Ai QOunN/ ncommer”- ſetonio ð e ea conm. ibuscertin⸗ 4K reronl io, nelrn nni. . Grli⸗ elupolofll. n ſin De Antiphonis. De Antiphonis. C APUT VII. 1 A&à Mriphona idem eſt ac vox oppolita, ſeu contra ſonans, Alcuin. de Celebr. Miſ- ſa. & Amal. lib. 4. de Off. cap. z. vocem reci- procam interpretantur; quia inchoatur ab une unius Chori, & ad ejus ſymphoniam cantatur Pfſalmus per duos Choros, ipſaque Antiphona conjunguntur ſimul duo Chori. Hinc uſu rece- ptum eſt, ut ſententia, quæ Plalmum aut Can- ticum præcedit, Autiphona dicatur, ex Duran. lib. de Rit. 3. 6. 12. 2 Author Antiphonarum fertur Ignatius An- tiochenus, ex Caliod. in Tripartita. lib. 1o0. cap. 9. poſt quandam viſonem Angelorum, quos vi- dit unum ad alterum cantantes, Sanctus, San- ctus, indeque ille præſcripſit allernum cantum in Eccleſia Antiochena: non dico pſalmorum, de quibus in capite ſequenti. Græcos imitatus, primus inter Latinos Ambroſius Antiphonarum eſt auctor, circa annum 263. ut egregiè probat Francol. /. par. c. 3. ſub Damaſo, non ſub Siricio, ut ſcripſit Sigebertus. Inſtitutionis hujus habe- mus teſtem Aug. l. 9. conf. C. 6. 3 Dicuntur Antiphonæ ſemper cum Pſalmis. Uc, ſicut Pſalmus, inquit Amal. loco cit. ſignifi- cat ex Hieron. opus bonum; ita non ſine Anti- phona debet eſſe, quæ ſua combinatione, ſeu repetitione, ante & poſt pſalmum, ſignificat di- verſorum unionem & charitatem, ſine qua opus bonum non faeit concentum Deo⸗ nec aliquid valet. æc ille fuſius. 4 Duplicantur in Duplicibus, non in aliis, & inde dicitur eſſe Officium Duplex; quia cum, ut diximus, Antiphona ſignificet charitatem, in ſolemnioribus perfectiorem charitatem oſten- dere debemus, Hugo in Spec. cap. 3. alias ſignifi- cat, inchoatam in hac vita charitatem conſum- mandam eſſe in fine vitæ; ſicut integra dicitur Antiphona in fine pſalmi, idem Hugo: cui Du- rand. lib. 5. cap. 2. addit, inchoari Antiphonam ante Pſalmum, quia charitas præcedere debet o- pus bonum, ut ſit meritorium. Et inchoatur ab uno, quæ ab omnibus completur; quia ab uno Lom. I. N Chriſto diffunditur charitas ad mẽbra. Hæc ille. y Plures Antiphonæ nobilioribus dantur Horis, Matutino & Veſperis , non aliis horis. quæ humilius celebrari debent, Radulph. Prop. lo. Sed tempore Paſchali, tam in Matutino quàm in Veſperis, minor eſt numerus Antiphonarum quàm per annum, ita ut ſub una Antiphona multi dicantur Pſalmi, Radulph. Prep 16. An igirur minorẽ charitatem oſtendere debemus eo tempore? abſit, imò verò hæc diminutio Anti- phonarum denotat, ita fervere Clericos ex Pa- ſchalibus ſacramentis & gaudis, ut non egeant pluribus Antiphonis ad charitatem accendi. Po- ſterior hic ritus eſt Micrologi, qrui c. 7r. in invẽ- tione ſanctæ Crucis ponit in quolibet Nocturno tres Antiphonas, uti alias per annum. 6⁶ Ad horas minores una dicitur Antiphona, quæ deſumitur in feſtis regulariter à Laudibus, quartà Pprætermiſlâ, quia eſt Antiphona pre Cantico, non pro Pſalmo. 7 Dantur Antiphonæ communes, & pro- priæ: illæ ut plurimum deſumunturà pſalmis, quorum ſunt Antiphonæ: proptiæ verò, vel à tempore privilegiato, vel à feſto, &c. & hæ præ- feruntur communibus, uti par eſt. 32 Ob feſti ſolemnitatem in primis Veſperis ponuntur aliæ Antiphonæ diverſæ à Laudib“, & à ſecundis Veſperis; ut in Natali Domini, Purifi- catione beacæ Virginis, in Feſto Corporis Chri- ſti, & in Nativitate S. Joannis Bapriſtæ. 9 In Adventu quoque, ob tempseris celebri- tatem, Antiphonæ de Laudibus Dominicæ re- petuntur ad horas per Hebdomadam, quouſq;: octo diebus ante Nativitatem dicantur Anti- phenæ propriæ poktremis diebus ad Laudes & horas aſſignatæ. 10 Antiphonæ ad Magnificat: in primis Veſpe- ris Dominicarũ ut plurimum ſumuntur ex ſacra Scriptura veteris Teſtamenti legenda in Matuti- no ejuſdẽ Dominicæ; in ſecundis auté Veſperis ſumuntur de Evangelio, quod in eadẽ Dominica S legitur, ſicut etiam ad Laudes; ut diei Dominico deſerviat utrumq; Teſtamentum, Dominicæ Pa- ſchales Antiphonis gaudẽt de novo tantũ Teſta- mento, quia Chriſti reſurrectio cauſa eſt, ut in novitate vitæ ambulemus, ex Paulo Ronmzan. 6. H II Addi- F n Additur Antiphonis tempore Paſchali in fine Alleluja, ad lætitiam Paſchalem ſæpiſſimè declarandam, de qua voce diximus ſupra c. 4. . y. 112. Quid ſi Antiphona ſumitur ex principio Pſalmi vel Cantici, & incipit ſicut Pſalmus vel Canticum: eo caſu non dicitur principium bPſal- mi ſeu Cantici; ſed continuatur, quod ſeqintur in Pſalmo vel Cantico, ab eo loco, ubi deſinit Antiphona, quod nota præſertim errant multi] in Oſhcio Dedicationis Eccleſiæ in tertio No- turno in Pſalm. Qui habitat: nam die primo & octavo, dicta integra Antiphona à Choro in- cipi debet Pſalmus à ſecundo Verſu, Dicet Do- mino, & c. ſi verò tempore Paſchali adldas in fine Allelnja, tunc incipitur Pſalmus à primo Verſu, Quihabitat: quia illud Allelaja tollit continua- tionem Antiphonæ cum Pſalmo. Simile habes exemplum in Aſcenfione Domini in ſecundo Nocturno, Exaltabo te Domine, quoniam ſuſcæ- piſti me, alleluja; & Plalmus incipit à primis ver- bis ejusdem, Exaltabote PDomine, & c. ita in praxi communiori fervatur, quod eſt rationabilius; & in recogaitione poſtrema Breviarii addi hoc lo- co curavimus. In Feriæ ſecundæ Veſperis feria- libus dicto initio Antiphonæ ab Hebdomadario Magnificat, Cantorò Chorus ſimul proſequun- tur, anima mea Dominam; quia dividi com- modè non poteſt ultima pars Versũs. Illud cer- tè eſt obſervandum in enuntiandis Antiphonis, ut initium nunquam ſit unius ſyllabæ; neq; ejus- modi, ut abſurdè orarionem præcidat, quod mo- netur in Cæremoniali Clericorum regularium ſancti Pauli I. 7. c. 10. De PEPſalmis. CAPUT VIII. 3 ClIbPfalterium Sacerdos ignorat, nomen Sa- cerdotis vix in eo conſtabit, ait Auguſt. 25. diſt. Quæ ipſis: & hoc me movit, ut hoc loco plura recenſeam ad pleniorem Pſalterii cogniti- onem de vocabulo, auctore, Ordine, materiàâ, Cantu & Uſu Pſalmorum, breviter tamen enar- raturus. 2. Pſalmn, Geæcis idem quod Latinis cantus Comment. in Rubr. Breviarii Sect. V. Cap S. ſive ſonus, qui fit mambus pulſato Pſalterio, ut I. Reg. 16. fit etiam voce, ut P'ſalm. 33. Bene pfal- lite ei in vociferatione: At Pſalmi Davidici con- tinent Dei laudes vel preces ad eum ; unde ferè idem eſt Pſalmmus quod Hymnus, ut ex titulo He- bræo Pſalterii habetur, qui eſt Liber hymnorum, ſeun Laudum divinarum. P 3 Pſalterium, quo Romana Eccleſia utitur, eſt ex translarione ſancti Hieronymi Romana, teſte Radualph. propoſ. 5. & differt à Pſalterio Roma- no, quod adhibetur Romæ in æde Vaticana §. Petri; quo etiam utuntur Ambroſitani. S. Fran- eiſcus in ſua Regula excipiens ab Ofhcio divino Pſalterium Romanum, intelligit de eo, quod in Vaticana S. Petri eſt in uſu antiquiſſimo- 4 De Andbtore tria ſunt certa. Primè, auéto- rem primarium eſſe Spiritum ſanctum, Act. 1. Hebr. 3. Secundò maximam partem eſte Davi- dis, qui 2 Reg. 29. egregius appellatur Pſaltes Iſ- rael: & Ifidorus lib. 2. de Ofſic. cap. y. vocat Da- videm Pſalmorum Thelſaurum. Tertiò probat Bellarminus in prafat. ad Explan. in Pſalmos; cos, qui carent titulo, & eos irem, qui nomen David in titulo præferimt, quocunque cafu, ſeu genitivo, ſeu dativo, eſſe Davidis. De rehquis Pſalmis, qui alium præferunt auéctorem, com- munior eſt ſententia eſſe omnes unius Davidis; quæ eſt C hry ſoſtomi, Auguſtini & aliorum. Plu- ribus agit de hac re Auguſt Tornmiellus Congre- gationis noſtræ, in ſacris Annal.an. mundi 2964: à n. 4. =ð 5Ordo Pſalmorum triplex eſſe poteſt, Bibli- cus, Hiſtoricus, Eccleſiaſticus. Biblicus eſt, qui in ſactis Bibliis habetur à primo uſque ad Pſal- mum o. quos dividunt aliqui & placet divi- ſio Bellarmino] ita ut primi quinquaginta per- tineant ad pœnitentes, ſive incipientes; alii quinquaginta ad proficientes; reliqui quinqua- ginta ad perfectos. Si dividas, ut dimidium Pſal- terii invenias pro numero Verſuum; ſicuti om- nes Verſus ſunt 2606. ita dimidium Verſuum e- rit inter illos duos Verſus Pſalm. 227. Cor autem sorum non erat reétum cum eo, &c. lpſe au- nem eſt miſericors, quaſi centrum Pſalterii ſit ſumma malitia hominum, & ſumma bonitas Dei. 8 * Orde 16. 3 MM. he iy h be⸗ 41. N. . 1. Vers 12 i⸗ 16. bre 7. G N hn N. De⸗ . Den 99. Da⸗ G2 Ee⸗ u 3) Daor 6. 0 / 4. 4 g bye 1 N 6 den d. Dor Ne⸗ 7. Mr 3 Den llteno, . Benega. Wwiclicicot⸗ 1zundeſen titole. hymmonn eſanritne Olnanateke etio Rom-. Patcand ati. ken Mhciocif reo glt limo⸗ Amnd, A Romm ℳ1 n ele Dr urblche. S. Cenb- Tetmoyti .in at 1, Culkon nanecßll . Deitlgi Korem CC- nineid eihomm- elasCo/⸗ lac, 6 gteithi- Klet n lagin g. Cientsz 1 ligui ginet nidun Umn;ſanicn 8 Ferl Cum . CrA ,Ge un Miiͤ umm Honi 0 4 6⁶ Ordo Eiſtoricns, quo ſcilicet tempore quiſque Pſalmus fuerit compoſitus, difficiſlimè haberi poteſt. Nam ordo Biblicus eſt, vel quo ceperti lunt ab Eſdra, ut videtur ſentire S. Atha- nal. in Scpopfi; vel quo ordinati ſunt à Septua- Zinta Interpretibus, ut docet S. Hilarius in Pro- logo Pſalmorum; ſcitur aliquorum tempus, qua de re vide Torniellum loco citato, qui ſequen- tes ordinat hoc modo. Pfſalin. 173. Benedittus Dominns Deus went. "53. 9. Confitebor tibi Domine in toto corde mev. 10. I Domino confao. 5ö. Eripe me de inimicis meis Dens mens. 23. Benedicam Dominnm in omni tempore. 76. Miſerere neei Deus, miſerere mei. 6. Deus, Deus mens ad te delnce vigilo. I:1. Oued gloriaris in malitia. lo“. Deus landem meam ne tacueris. ja. Eripe me Domine ab homine malo. 73. Dess in nomine tuo ſalvum me fac. 141. Voce mea ad Dominum clamavi. 25. Zudica me Domine. y. Virba mea auribus percipe Domine. 12. Uſquequo Domine obliviſceris me in ſi- nem. 16. Exaudi Domine juſtitianz meam. 77. Si verè uatique juſtitiam lognimini. 85. Iuclina Domine anrens tuam. 95. Deus ultionum Dominus. 26. Dominus ilnminatio mea. 135. Domine probaſti we. 32. Ecce quam bonum. 2. Quare frenzneraænt Gentet. 23. Domini eſt terra. 46. Omnes Gentes plaudite neanibus. 26. Afferte Domino filii Dei. 1oa. Confitemins Domino, & invocate nomen ejus. 29. Evxaltabo te Domint. Jo. Miſerere mei Deus. 65. Domine, ne in furore tuo argu is me. 937. Domine, ne in furore tuo argaas me. 31. Beati, quorum remiſſæ ſunt iniquitates. 7. Domine Deus mens in te ſperavi. 3. Domine quid multiplicati ſunt qui tribulant me? 142. Domige exaudi orætionem meane. 35. Dixi: Cxftodiam vias meas. 39. Expeltans evpectavi Dominum. . Beatnus qui intelligit ſuper egenum & pau- erem. 41. Quemadmodum deſiderat cervus ad fontes 4 kKtr. Kna. 42. Zudica me Deus. 54. Erandi Deus oratinem mea n. Quam dilettatabernacula tua Domine vir tutunms. 96. Dominus regnavit, exultetterra. 177. Diligam te Domine fortitudo mea. 47. Deus noſter refngium, & veirtus. job. Confitemini Domino quoniam bonui. 123. Niſi quia Dominus erat in nobis. Pſalmorum tempus aliorum prorſus neſci- tur ; omnes autẽ ante annum mundi 3920. quo David mortuus eſt, & fortè ultimus ille fuit, qui in Bibliis eſt 36. Moli emulari, &c. in quo ait, Qu- nior ſui; etenin⸗ ſenui; ut mea fert conjectura. 7 Ordo Pſalmorum Eccleſiaticus eſt alius à prædictis. Nam aliqui dicuntur Matutinales, qui ante prandium in choro dicuntur; aliqui Veſpertinales, qui à prandio. Matutinales IIz. Veſpertinales 38. quamquam in matutino de Sanctis, & Dedicat. Eccleſ. aliquando cantan- tur Pſalmi, Cum invocarem, & Qui habitat, qui ſunt Veſpertinales; & in Completotio; Pſalm. Iate Domine ſperavi, qui eſt etiam Ma- tutinalis. Si dividas eoſdem per Horas ad Ma- tutinum recitantur in tora hebdomada 9t. ad Laudes 13. ad Veſperas 37. ad alias horas 1I. qui faciunt ſummam 150. 8& Eoſdem recitari in horis Canonicis Pon- tiani Decreto, refert in ejus Vua Ribadeneira; ſed vel ubique non fuic receptum, vel Romæ quoque neglectum: nam poſt annos centum, & ultra, Pſalmos omnes per Dominicam & Ferias diſtribuit Sanctus Hieronymus, eæ Kadul- pho Propoſ. Io. & Damaſus decrevit hoc ordine recitari, Ex Baronio anno bo. cum nihil fere ex Pſalmis Romæ in templis legeretur, ut ipſe Da- maſus fatetur in Epiſt. ad HEeron. in Tomo I. Con- cil. Hieronymus igitur conſtituit in Dominicis 15. Pſalmos, duodecim in Matutinis ferialibus, H z & in 69 & in Matutino Feſtorum dimidium numeri Do- minicarum; id eſt Pſalmos novem. Ad horas, Ambroſium ſecutus, diſtribuit in plures partes Pſal. 118. Beati immaculati. Hæc poſtrema Ra- dulphus Propoſ. cit. De numero duodenario in Periis harrat Caſſianus 2. de inſtitut. cœ. cap. 4. quod coram Monachis Angelus apparens duo- decim Pſalmos centinenter cecinir, quibus fi- nitis, Alleluja cantavit, ac ſiluit, non amplis viſus, nec auditus: unde à Concilio Turonenſi c. 9. ad Matutinum duodecim faltem Plalmos expediri juſſum eſt, facta mentione prædictæ viſionis Angelicæ. Extat Decretum Gregorii VII. de conſ. Diſtinét. 5. Ii die. Oinnibus die- bus, inquit, aliis ( excipit Paſcha & Penteco- ſten) per totum annum, ſi feſtivitas eſt, no- vem Pſalmos & novem Lectiones dicimus: aliis autem diebus duodecim Pſalmos & tres Lecti- ones recitamus- in diebus Dominicis octode- cim Pfalmos & novem Lectiones celebramus. Haæc ibt. 9 Pluralitas Pſalmorum myſticè ſignificat, re- colendos eſſe mores bonos diverſorum operum per plures Pſalmos: ita ordo Rom. in Otavis Paſchæ. Minor etiam numerus Pſalmorum in Ofpcio dicitur ob temporis jucunditatem, ut temporeè Paſchali, Radul ph. Prop. /0. 10 Pfalmi mutatio unius in alimmn, ut PrO Con- fitemini in Prima Dominucali dicatur Pfal. Do- minus regnavit; & pro Jubilate in Sabbato de B. Virgine dicatur, Bonum eſt confeteri Domino; ideò decreta eſt, ut in Hebdomada, quoad ejus fieri poſſit, expleatur Pſalterium, neque Pfſal- mus unus omittatur in Officio totius Hebdo- madæ. 11 Additum eſt in fine cujusque Pſalmi, Gloe- ria Patri, & Filio, & c. de cujus origine diximus ſuprà cap. Z. n. 4. pag. yo.] ex inſtitutione Da- maſi, ut dicitur in ejus Feſto, quod hodie hæc ſcribentes celebramus, & probat Baron. anno 352. Ambroſius autem addidit tantum eandem glorifieationem Trinitatis in fine Hymnorum, non Pſalmorum, ut S. Auguſt. affirmat lib. 9. Conf. c.. & Caſſianus docet, tantùm in fine An- tiphonarum fubdi ſolitum Gloria Patri, & c. l. 2. de Mæt. Orat. c. . Falluntur ergo Nicephorus, Comment. in Kubr. Brev. Sect. V. Cab. b. — qui l. 9. c. 2 4. auctorem facit Flavianum primi Verss Gloria Patri, &c. & Alcuinus, qui facit auctorem Hieronymum petente Damaſo: unde Epiſtola Hieronymi hac de re merito reproba- tur à Baronio anno 327. quicquid dicat Francol. I. par. c.2. in ſine. Hoc aufem verſu manifeſtè di- ſtingiimur à Judæis, Paganis & Hæreticis: Con- formamur Angelis, qui quotidie cantant trine Deo & unico. Benzonius in Magnif. l. .. & 2. 12 Non dicitur Gloria Patri in triduo majo- ris Hebdom. Ordo Romanus in Dominica WMWe- diana; quia in Paſſione Chriſti viſa eſt Trinitas obſcurari, Durand. lib. 6. cap. 32. neque in Offi- cio Defunctorum; quia verſus eſt lætitiæ, non mœroris, Walafr. cap. 27. 13 Materia Pſalmorum ea eſt, ut ſint quaſi compendium totius veteris Teſtamenti. Quid- quid enim Moyſes vel in Hiſtoria tradidit, vel in lege præcepit, & quidquid Prophetæ reliqui vel exhortando ad virrutes, vel prædicendo futura ſcripſerunt, id ferè totum in Pſalmis compre- henditur, lege de hac re Radulph. prop. 9. & Bel- larx. præfationem Pfalmornm. 14 De eorum Centu nunc dicendum: ab A- poſtolis habetur, Coloſ.2. Epheſ. r. in Pfalm.an- tantes: adeò ut ex Dion. de Cæl. HMierarch. cap.3. Pſalmorum modulatio omnibus ferè Pontificiis myſteriis, eſſentiæ inſtar, adhiberetur: Cantus autem primitivæ Eccleſiæ modico fletu voeis pronuncianti Pfalmos quam canenti vicinior e- rat, ex Iſidor. loco cit. quod accepit ab Auguſt. lib. 1o. Confeſſ. cap. 33. ubi facit auétorem hujus moderati Cantus Athanaſium, renovaverunt hunc Cantum Cleri Regulaxes. 15 De alterno Cantu eſt magna quæffio, quis fuerit auctor. Inter Græcos videtur Dion. de Cœleſt. HMierarch. cap. 3. hunc innuere Can- tum; item Baſil. Epiſt. 6z. qui teſtatur de ritu communi omnibus Eccleſus, exemplo ſumpto à cantu Antiphonarum Ignatiano, de quo præ- ced. cap. n. 2. diximus. Caſſianus, qui poſterior, nondum videtur noviſſe alterum cantum lib. 2. Inſtit. cap. y. & vo. fortè loquitur de ſolo ritu Monaſtico. Faciunt autem alterni cantus pſal- morum Flavianum & Diodorum auctores, ex Athanaſio hoc enarrante, Hiſtorici Græci; ſed potiùs pits 124. 14 lvoren/ ſdenrn leplinn EAnbr ldot. Iuncan mgit Cetorir Cetehta ne undann lem, H Onehae 4 Mwon es, Ebaror terncor Gumm Connnd Dpers Callan luäbon Mlt⸗ 1 Mtur ſnt Ul Eolt lemace Ceranti ien. wIn Unnbl lede m u kaler cokund utt, Crorun ar kanum Un is, iſen Atnaloeme⸗ itonpeke licuktmnl mamnekte. tetick⸗C. CAutbkki .lye: ttidtomte⸗ minge. ſaelk lentt negteinot. klerite,umn ,Ir ſorel menti trachdtzet etrkelgif ſcendo hin Ams coNe⸗ J yrp/El endumb is lnce Mermth, ſetefonntß etetnk: Cnn lo hen ie⸗ entivicnidts pit 1 ni uctorenlnss jenofeſelli An guti Gigenuin nntetel etint Cenn emplo lmn 10, gegha, 4 gi ahun 1cummnhi Eeſten⸗ miif⸗ . Ntclehi lii ni ſonn De Hmnis & Canticir. 6 potius inſtauratores eos vocat Theodoret l. 2. c. 24. 16 At inter Latinos quamvis Tertull. b. 2. ad Uxorem iis verbis Pfſalmum inter duos ſonare] videatur ſignificate alternum cantum; tamen de privata ratione recitaudi Plalmos cxplicatur: & Ambroſio tribuitur, qui Græcos imitatus ex Iſidor. lib. I. de Offc. cap.7. & teſte Auguſt. lIib. 9. Confeſſ. cap. 6. primus invexit in Eccleiiam alter- num cantum: quem Damaſus Decrete generali ſfirmavit, & communem toti Eccleſiæ fecit, ut dicitur in Breviario in ejusdem Feſto; fuſtus hac de re Francol. 1. par. c. 3. Denique alternus cantus ſignificat alter- nam Sanctorum ad benè operandu exhortatio- nem, Hugo in pec. cap. 3. & quòd alter alterius onera portare debet, Dur. in Kat. l. . C. 2. 18 Addit Amal. lIib. 4. cap. 3. ſtandum eſſe ad Pſalmos quod hodie obſervant Clerici Regu- lares, & noſtri Ordinis ad Officium diurnum] & Baronius probat ex P. Damiani ann. o62. ut ex ſtatu corporis, ait Amalar. demonſtremus affe- ctum mentis; hoc eſt, paratos nos eſſe ſive ad domandam carnem noſtram, ſive ad exercitium operis (quod ſignificat Pſalmus, ut dximus) in caula noſtra, & fratrum. Stantes etiam in operi- bus bonis facilius vincimus hoſtes, ait Durand. loc. citato. 19 Uſuz efusdem Pfſalmi in pluribus Feſtis ad Matutinum eam habet cauſam; quia in eodem funmt plures & varii verſus, qui pertinere commo- dè poſſunt ad varia Feſta, & ſuggerunt varias ad rem accommodatas Antiphonas, ut rectè conſi- deranti patebit: quod etiam notavit Durand. loc. oit. 20 In Veſperis feſtorum accidit mutatio ul- timi Pſalmi Daminicalium, ut ſit conformior Feſto; quam mutationem ſignificat Radulph. Propoſ. 10. 21 In Poſtrema Breviarii recognitione viſum eſt aſteriſco interpungere Pſalmorum verſus, ut corundem lectio, etiam quoad puncta & com- mata, eſſet eadem, quæ in vulgata editione ſa- crorum Bibliorum emendatiore Vaticana ulti- ma anni 1598, De Canticisz. CAPUT. IX. 1 Anticum ſecernit à Pſalmo S. Hilar. 2 Prol. expoſ. Eſalm. ſatis fusò. Brevius auctore Euthymio, Plalmus eſt carmen cum in- ſtrumento Pfaltern; Canticum eſt vox muſica cum harmonia ore ſolo prolata. Myſticè Plal- mus bona opera, Canticinn gratiarum actionem ſignificat, ex Dur. l. y. . z. Eſt autem Canticum antiquius Plalmo;, cum illius ſit primus author Moylſes: neque defuit ejusdem uſus inter A po- ſtolos, Coloſ. 3. 2 Septem Camica ex ſacris Literis haben- tur in Breviario, quorum ordo temporis eſt, qui ſequitur. 1 Cantemus Domino, quod eſt Moyfis, edi- tum anno mundi 2544. Exod. 15. 2 Aundite Ceœli, quæ loquor. Ejusdem Moyſis, anno 2583. Deut. 32. 3 Exwultavit cor meum. Annæ matris Samue- lis, anno 2904.1. Reg. 2. 4 Confuebor tibi Domine- Iſaiæ, anno circiter 3314. MHai. 12. 5§ Ego dixi in dimidio diterum meorum. Eze- chiæ Kegis an. 3322. Mai. 5. 6 Domine anů„nzröiauditionem täaam. Haba- cuc. an. circiter 3351. Hab. 2. 7 Benedicite omnia opera Domini Domino. Trium puerorum: an. 3462. Dan. 3. Ex Evangelio habentur in Breviario alia tria; quorum ordo temporis eſt. M Magnificat B. Mariæ, Luc. I. an. mundi 40. Ew Torniello. Benedittus Dominus Deus Iraél. Zachariæ, eodem anno poſt tres menſes, Luc. 7. Nunc dimittis Domine, & c. Simeonis, Luc. 2. anno ſequenti 40 52. Chriſti primo. Alius eſt ordo in Breviario, nimirùm in Do- minica, Canticum Benedicite, & c. quia in Do- minica univerſa creata ſunt confusè, quæ in Cantico invitantur ad laudem Dei, Durand. lib. J.·cap. 4. ſed Verſus Cantici ab Eccleſia reducti ſunt ad minorem numerum, rejecta illa repeti- tione, landet & ſuperexaltet, &c. quæ habetur H 3 n = Comment. in Rubr. Brev. Ject. V. Cap. 9. & 10. in Daniele, Prætereà addidit in fine glorificatio- nem Triniratis, Benedicanzus Patrem, & c. de qua meminit Amal. lib. 4. cap. o. tamen paulò diverſa ab ea, quæ hodie eſt in uſu. Benedica- mus, inquit ille, Patri, & Filio & Spiritui ſan- Cto: nec reſpondetur AImen in fine, ſicuti ne- que in Miſſa Quatuortemporum. In Feria ſecunda, Canticum Iſaiæ; in Feria tertia Ezechiæ; in feria quarta, Annæ zin quin- ta, Moyſis primum: & de his afferunt myſticas cauſas valdè arbitrarias Amal. I. 4. 4 c. 12. Aſ ad é6. & Gemmalib. 2. 73. à quibus ad verbum accepit Durand. loco. cit. In feria ſexta, Can- ticum Habacuc, in quo mentionem de Cruce facit: Cornua in manibus eius. Sabbato, Can- ticum Moyſis ultimum, de quo ait Beda in Lu- cam. Ad memoriam priicæ Religionis, Can- ticum Deuteronomii, in quo univerſus veteris populi ſtatus continetur, Sabbato nonnullis in locis dici conſuevit, alioquin eſſet præpoſterum, ut, prioribus ſeptimanæ diebus Propherarum dictis carminibus Moyſis ultimum diceretur. Hæc ille. Alcuin. de Celebrat. Miſſa ait, ideo recitari, quia dixit Apoſtolus Ack.iy. quod Moy- ſes habet in ſingulis civ itatibus, qui cum per ſin- gula Sabbata prædicent. 2 Canticum trium puerorum eſt feſtivius, & ideò in omnibus feſtis dicitur, reliqua tan- tum in ferialibus, Gemma lub. . c. 3. quibus additur in fine Gloria Patri, mors plalmorum, à quibus parum differunt Cantica. 5 Tria verò Cantica õ quotidie di- cuntur, Amal. 2. c.ö. & cauſas vide ſupra Sect. praæced. c. 2. n. j.· p. l. C. I. n. 5. p. 7. & g. 6. n. 9. pag. 46. 6 Evangelia vocantur ab antiquioribus hæc Cantica; ita Ordo Rom. quia ſunt pars textus Evagelii S. Lucæ: & ideò ſtant omnes dum hæc dicuntur, uti fit ad Evangelium in Miſla. Pluri- mi initio Cantici formant ſibi crucem à fronte ad pectus ex Beleth. c. g0. quia eſt Evangelium; & placet, tum quia hoc præſcribitur Epiſcope ad initium Cantici Magnificat in Cærimon. E- piſc. l. 2. C. I. tum idem ſignum Crucis adhibe- tur in Miſſa initio Evangelii, licet diverſo modo. De Verſibus. CAPUT X. 1 Vertendo dicitur Verſus, Alcuin. cap. de Celebrat. Miſſe. Et hoc habet ſingula- rxe Verſus, ut excitet corda eantantium ad re- quirendam faciem Dei in eratione, Amal. I. 6. c. 4. & præterea c. 5. ait, vim habet; ut con- verti faciat kotum Chorum ad unum, & totam intentionem illius ad rem, pro qua fit Ofncium. Idem repetit in Ordine Antiphon. cap. . ubi ait: Verſam eſſe compoſitionem ofſicialem, per quã revertitur intentio mentis: unde eodem teſte A- mal. vertebant ſe cantantes verſum ad Orien- tem, I. 4. c. 2. vel ad akare de Ord. Antiph. c.1. 2 Verſus igitur poſt Nocturnos ante Lecti- ones dicuntur, ut excitemur ad Orationem Do- minicam, Abſolutionem, & Lectionem, ad quam ſeſſio facilè negligentiam parit, idem e. 11. In fine quoque Pſalmorum, id eſt operum. exeitamur ad ſpem præmiorum: idem c. /2. eod. l. 4. Ante Cantica Evangelica, in Laudibus, Veſperis, & Completorio excitamur Verſibus ad intelligentiam eorundem, & ad Orationem proximam, idem c. «. Denique ante Oratio- nem, & in commemorationibus ſemper adhi- betur Verſus, ut oratio ferveat, idem cap. 9,. 3 In Paſchate & ejus octava non habentur Verſus in horis, ut aliàs, quia tanta eſt feſtivi- tas cum brevitate Officii conjuncta, ut non ege- amus ſtimulis. Amal. de Ord. Antip. c. 7. 4 Tempore Paſchali additur utrique parti Verſus Alleluia, ad majorem lætitiam expri- mendam; non tamen verſibus Reſponſorio- rum additur; quia non terminant totum Re- ſponſorium, & non ſunt Verſus ad excitandum, ut ii, de quibus in hoc cap. Verſibus, qui habentur in Precibus non additur Alleluiæ; quia in iis attenditur potius ratio humilitatis & mæroris, quam lætitiæ. Be A 4. qui cunn O⸗ ulln onpon aont Aboran Koezin Dogui Cnonis ntte 1Ver Mronen Ddadatin guhtbl Mne. gutog 1ltios in leſn, Etori ſc ir luſto porem Pbhnp Clkturiat A unar Iled lnge emtee henr hattein map⸗ Npe⸗ 4 nc 6 e wo⸗ Necid denin tun ke⸗ Donin in lerin egt uber inngl. dnnium A e, Amlle abet; broon⸗ uunn, Etorm rOein Ce,ellhiit eulem Mi cogelntelet⸗ Gnn ad Oerr. 4 Anghtn nos meldd⸗ Dtationend- ellionen 1 part, Een: idckopem dema ,in ladbe, Lannr Venbi AdOrnioxn he mee Oni- plenpetik⸗ ,iGem ip/ non hlem- tuntr etiii⸗ Ctnutnon ytip⸗.. ar untigehn lxuinmef 5 Reirſir unt wonn e aletcknan recbhs tendlun un De Abſolutionib. Benedictionib. & Lecdtionibus. 6 De Abſolutionibus 65 Bene- dictionibus. CAPUT XlI. 1 A Bſolutionum, de quibus hoc loco,memi- nit Radul. Propoſ. r. & puto ita vocari; vel quia abſolvitur Nocturnum, vel quia ſimul cum Oratione Dominica præcedenti petimus [ait Hugo in Syec. cap. 2. ] mundari corda & corpora noſtra ad audiendum verbum Dei in Lectionibus. Nam oratio Dominica dicitur, ex Durand. L. j. &.3. ut qui eget ſapientia ad Le- ctiones intelligendas neceſſaria, poſtulet eam à Deo, qui dat omnibus affluenter; & ut cjuſdem orationis auxilio proficiat in nobis renovata per ptæcedentem Verſum intentie. 1 Verſum appellat ipſammet quoque Abſo- lutionem Gemma l. ſ. cap. y. Quaſi, inquit, qui mandatum Legatis ad prædicationem injungit, q uaſi abſolvat eos, ut eant ad legendũ. Rupertus lib. 1. c. I. putat abſolutionem eſſe orationem, qua rogamus Dominum meſſis, ut mittat ope rarios in meſſem, & aperiat cor noſtrum in le- ge ſua, ne ſemen, id eſt verbum Dei, quod au- dituri ſumus, aut volucres comedant, aut ſpi- næ ſuffocent, aut in petra, quæ non habet hu- morem, areſcat. Dicerem Abſolutiones appella- ri, ſumpta denominatione à nobiliori, quæ di- titut in tertio Nocturno, in qua ſunt ea verba, A vincalis peccatori noſtrori abſolvat nos, &c. 3 Lector petit benedictionem magnæ humi- litatis gratiã; & Sacerdos, ut tantæ humllitati vicem reddat, poſen à Deo, ut benediétio præ- rogetur, Petrus Damian. de Dominus vob. c. 2. Petit etiam benedictionem, ut mittatur. Quo- modo pradicabunt, nifi mittantur ? Roman. 10. Ruper. lib. I. s. 2. de Div. Oſic. Petit licentiam eundi, & benedictio eſt licentia, Gemma l. 1. cap. y. Vide, addit Hugo in oec. cap. 3. quam larga poteſtas benedicendi tradita ſit illi, cui ju- bere dictum eſt: Qube Domne benedicere. lectu- rus enim dicit Vicario Chriſti: quod princiꝑa- tum Eccleſiæ innuit. Sacerdos autem orat, ut Dominus benedicat, qui totius eſt fons bene- dictionis. 4 Lector dicit Demne, non Domine; quia hic Dei titulus eſt, ille hominis præclari, ut do- cet Baron. ex Evodio anno 466. ſed tempore S. Hie romyni omnes ſancti & homines alii voca- bantur Domni, ſolus autem Deus Dominus. Papa ipſe hodic appellatur Domnus Apoſtoli- cus in Litanis Sanctorum. Sed & ad ultimã Le- ctionem, quam Superior legit, debet hic dice- re, quicumque ille ſit, Epiſcopo inferior, jube Domne non Domine; cui ſecundus in choro re- ſpondere debet benedictionis congrua verba; quidquid a hi proprio marte ſcriplerint, & nul- la fulti auctoritate; non enim quilibet in Choro Superior & uandus eſt Epiſcopo. Notarunt ali= qui, quod ille, qui ſolus Officium recitat, di- cere debet, Qube Domne: ſicuti dicit Sacerdos hoc idem in Miſſa privata ante Evangelium, & verè par eſt ratio, uſus tamen non idem. 5 Benedictiones fiunt in numero ternario, & in nomine diſtincto perſonarum ſanctiſſimæ Trinitatis, & rectiſſimè, ut patet. Benedictie illa, Divinum auxilium, dicitur etiam in feſtis Trinitatis, Transfigurationis, feſtis S. Crucis: & Dedicationis Eccleſi. 6 Abſolutiones diſtribuuntur per Ferias qua- dam proportione, ut primus dies ferialis gau- deat prima, ſecundus ſecunda, tertius tertia Abſolutioneʒ & rurſus quartus dies prima, quin- tus ſecunda, Sabbatum sertia. Cum Abſolutio- nibus autem concordant Benedictiones, niſi Lectiones ſint de homilia, vel Sancto, in Of- ficio trium Lectionum; convenit enim, ut ma- gis in iis caſibus reſpondeant Lectionibus quam Abſolutionibus. Sumuntur igitur in his caſibus Benedictiones à tertio Nocturno ſimiliaq; in⸗ dicat Radulp. Propoſ. 17. De Lectionibus. CAPUT XII. 1D Atet vocabulum Lectionum, eò quia le- guntur, & non cantantur, ut Pſalmi, Dur. l. j. c. 2. Uſus earum originem ducit à lectio- ne, quæ fiebat in ſcholis Patrum Act. 13. & 17. vt notat Amal. l.j. c. q. deducit ab Hebræis Iſid. l. I. de Ofſic. e. 10. qui certis diebus legebant de Lege . Comment. in Rubr. Brewiarii Sect. V. Cap. 12. Lege & Prophetis in Synanogis; & legit Chri- ſtus Luc. 4. 2 S. Auguſt. initio Expoſit. ad t. Epiſt. Zoan. ſigniſicat, tunc ſolitas legi certas Lectiones in Eccleſia ita determinatas, ut aliæ eſſe nequirent. Hieronymus Damaii juſſu creditur] compo- ſuit Lectionarium, teſte Bernone de Quubuſa. ad Miſſ. ſpect. C.1. . In Concilio Laodicenſi can. 17. citato 4 Suar.- lib. z4. de Hor. Canon. c. 2. num. 16. decre- ta fuit Lectio poſt Pſalmos, vellonga in Ma- tutino, vel brevis in aliis Horis; Capitula enim ſunt I ectiones breves, ut infra dicemus. 4 Numerus verò Lectionum nec fuit major novem, nec minor tribus lectionibus, Amal. lib. 4. cap. 9. ut per novem conjungamut con- verſationi novem ordinum Angelorum; vel ut tria prædicationis tempora deſignarentur, ante legem, ſub lege, tempus gratiæ, idem cap. I. Addit Ruper. lib.7. cap. 13. pluralitatem Le- Gtionum ad diverſos Nocturnos;, ſeu Vigilias indicare, quod noſtrum eſt parare corda ad ape- tiendum Deo, quacumque hora pulſaverit ver- bo ſuo; plureſque Prædicarores eſſlé, ut excu- ſationi non ſit locus. Cum autem Pſalmi, ut E⁄ỹ̊ diximus, opera bona ſignincarent; no- vem Pſalmi & novem Lectiones docent, æqua- lia in nobis eſle debere, verbum & opus. In Profeſtis autem paucitas Lectionum innuit tem- pus antiquæ legis (nos enim Feſta agimus, ſi coimnparemur cum antiquis Hebræis] in quo Pauci Præcdhcatores erant. Hæc Rupertus. 5 Ex utroque Teſtamento deſumi Lectiones Ofſici diviniſcribit Radulph. Propoſ.11. à pri- ſcis uſque temporibus; & apud Romanos in primo Nocturno legi de veteri Teſtamento ; in ſecundo Nocturno Sermones; in textio Homi- lias; & per Hebdomadam continuari Sacra Bi- blia; ibidem tamen non excludit à prim- No- Rurno Lectiones aliquando de novo Teſta- mento: quod & hodie ſervamus, ut in Rubri- Cis patet. . 6 Veràùm, quo ordine diſtribuuntur Lectio- ges primi Nocturni per annum? Triplex eſtor- do ſactorum Librorum: primuim voco Concilia- gem, alerum Hiſtoricum, tertium Ecclehakkici. Conciliaris eſt ille ordo, qui habetur in ſacris Bibliis ſancitus à Concilio Tridentino Sect. 4. Iſid. c. 12. numerat ſeptuaginta duos libros ſa- crorum Bibliorum: qui numerus non caret my- ſterio. 7 Hiſtoricus eſt, quem, ad pleniorem facro- rum. Bibliorum & hujus capitis notitiam, com- pendio excerpſi, & hoc loco deſetipſi, ex an- nalium ſacroram duobus Tomis quater impreſſie Anuguſtini Tornielli Ordinis noſtri juxta ſeriem temporum, quo quiſque libet ſ(criptus fuit, vel potuit ſeribi. Auctores dabo Sect.6. quos hic de- ſideras. . Nam Geneſis continet Acta ab ortu Mundi uſ- que ad annum ejuſdem 2400. Job Hiſtoria contigit anno proximo 2399. Exodus ab ann. 2 736. uſque ad annum 24. Leviticus pertinet ad annum 241. Numeri liber pervenit ad annum æ*5ê. Deuteronomium ad eundem ſpectat annum- Joſue uſque ad annum 2pz. Judicum ab anno ν. a annum z5gg. Inter hæc Ruth, circa annum 27ab. Regum primus à 29o. ad annum 2979. Pſalterium à 296 4. exorditur. Regum ſecundus ad annum gorz. Regum tertius ad annum 5,755. = Canticum canticorum circa annum zoi. Proverbia, Eccleſlaſtes, circa hæc tempora. Sapientia eſt Salomonis, ſeu à Philone excerpta. Regum quartus ad annum 3472. H Duo Paralipomenon concurrunt cum libris Re- Inter hæc Prophetæ vixerunt hoc ordine uſque ad prædictum annum ρ. . Jonas enim circa annum 2227â. Oſeas, Joel, Amos, Abdias circa annum 323f. Iſaias ab anno gerz. ad annum 7%335. Michæas circa annum 3zß6. . Nahum circa annum 3321. Tobias illuminatur anno 3529. Habacuc oirca annum 27717. Jeremias ab anno 3107. quo cum Sophonias. Sed Jeremias complevit annum à. Baruch. ann. 3451. “ Daniel ab anno qq*ρ. uſque ad anntun 7Si“r. Eze- yechi Hintr. rase gent dth. Neeimi Eſther kecleiu XX Maocha⸗ 9 MoC Torni Cbit ſore⸗ Mrher Chri Perms l reus Dlas Adeo 44 ( AT Hucx E alas: 4 ur in ſact tind n . 10s Ibrorl⸗ OncHaN. ioremſn. Nikiam,con. arer mni⸗ untletin pnstnn,d 4qucsite btn Mund. . Bind ,, Uunum:i; . 1465. Qataunun im 219, 4. n umnzl ectenpo⸗ hilone eMene . rcunlbidde loc otche 66 Caummnn 337,. cumn. Ghui n Ezechiel ab anno à1αι⁰.uſque ad annum 3462. Hi intra annos quarti Regum, excepto Daniele. Eſdras circa annum ʒ3yz. uſque ad ann. 3296. Aggæus, Zacharias, Malachias, anno gza. Judith. anno 3772. . Neemias à 3609. ad 3629. Eſther 3672. Eccleſiaſticus circa 379. quo anno floruèêre LXX. Interpretes. Machabæorum duo à 356s. uſque ad annum 99. Nato Chriſto anno mundi gοο. ut fusè probat Torniellus; qui ultra Chriſtum paſſum non ſcribit: proſequor cum Baronio ordinem hi- ſtoricum librorum novi Teſtamenti. Matthæus igitur ſeripſit Evangelium anne Chriſti 41. Petrus Epiſtolam primam anno ꝙ&. Marcus Evangelium eodem anno. Paulus ad Theſſalonicenles primam annoy2. cd eoſdem alteram, anno yʒ3. ad Corinthios primam, & 1. ad Timoth. anno 77. ad Titum, §. Lucas Evangelium, anno y?. Paulus ad Corinthios alteram, ad Galatas, ad Romanos, anno y5. ad Timoth. alteram, ad Epheſios, anno 79. ad Philippenſes, Coloſſenſes, Philemonem, Hebræos, anno 60. Sð Acta Apoſtolorũ à Luca completa ſunt anno é1. Jacobus Epiſtolam ſcripſit ante annuméêz. Petrus Epiſtolam ſecundam anno és. Judas Epiſtolam annoés. Apocalypſis anno 97. Evangelium Joannis, cum tribus Epiſtolis an- no 29. 8 Tertius eſt ordo, qui Eccleſiaſticus dici poteſt, quia non eſt omnium librorum ſacræ Scripturæ, ſed tantum ad uſum Breviarii, à Ge- laſio Papa decretus /7. Diſt. cap.Sancta Romana. Eſt autem qui ſequitur ordo. In Adventu legitur Iſaias; quia, inquit Ama- lar. de Ordin. Antiphon. cap. 76. nemo Prophe- ta apertius locutus eſt de Nativitate Chriſti. Ab Epiphania imò à Natali Domini ad Se- 76m. 11. De Lectionibus. G ptuageſimam leguntur Epiſtolæ S. Pauli, quia, inquit Rupert. lib. o. cap. ule. dum repræſenta- tur Chriſtus in mundo, novi Teſtamenti præco- nes audiri debent ante Quadrageſunam. A Septuageſima ad Dominicam de Paſſione, Geneſis & Exodus: quia Paſlionem Domini celebraturi recurrere debemus ad Adæ peccatũ. pro quo paſſus eſt: & dum legitur de Patriar- chis, Abraham, Iſaac & Jacob, quaſi de diver- ſis ætatibus ad Chriſtum Choros Patrum dedu- cimus, Rupert. I. 4. c. 5. In paſſione Jeremias legitur, qui multa nar- rat de eadem, Amalar. loc. cit. o. 26. Poſt Paſcha Actus Apoſtolorum, Apocaly- pſis, & Epiſtolæ Apoſtolorum; quia virtute magna reddebant Apoſtoli teſtimonium relur- rectionis Chriſti, Rupert. lib. jo. cap. ultimo. De Actibus indicat Auguſt. in Serm. quodam citato à Demochare Tom. 4. C. 12. Poſt Pentecoſten uſque ad menſem Auguſuũ libri Regum ponuntur, ut reſumatur ordo Hi- ſtoricus à Geneſi ad libros Regum, Amalar. de Ord. Antiph. cap. 22. Menſe Auguſto leguntur Sapientiales libri: quia poſt libros Regum, æquum eſt ut Rex Salo- mon audiatur, ferventeq; ſole eo menſe ferveat & ſapientia, Amalar. loc. cit. ſunt autem Prover- bia, Eccleſiaſtes, Canticum canticorum, Sa- pientia, Eccleſiaſticus. Menſe Septembri Job, Tobias, Judith, E- ſther: quanquam Gelaſius pro judith Eſdram ponit; ſed Ordo Romanus habet Judith, ut imitemur eo Tempore patientiam Jobi & To- biæ, inquit Amalar. c. 73. . Menſe Octobri Machabæorum libri legun- tur, Amal. non addit cauſam, quam alii reddunt. & mox enarrabimus. Menſe Novembri leguntur Ezechielis, Da- nielis & duodecim Prophetarum libri, quia ſa- nè loquuntur de Adventu Meſſiæ, quem cele- bramus in proxitao Decembri, idem Amalar. c. 76. 9 Rupertus à Pentecoſte ad Adventum enar- rans ait lib. 22. cap. 24. in lectione librorum Re- gim ſignificari tempus Martyrum, bellorum & perfecutionumm Eccleſiæ poſt Adventum I Spiritis 60 Comment. in Rubr. Brewviarii Sect. V. Cap 12. Spiritus ſancti; in libris Sapientialibus SS. Do- ctorum inſinuari tempus. Cùm legimus de ſan- cto Job, pax Ecoleſiaæ repræſentatur non absque tentationibus. Vel menſe Septembri in Job juſti- tiam diſcere poſſumus, in Tobia prudentiam, in Judith fortitudinem, in Eſther temperantiam. Dixi in Job jiuſtitiam, ut loquar ad uſum no- ſtrum: nam Rupertus pro Job habet Eſdram, cujus libri tunc legebantur. Proſequitur capite vigeſimoquinto, & docet, libros Machabæorum deinde legi, ut meminerimus inter virtutum profectus vitiorum bella non deeſſe: libros de- nique Prophetarum excitare nos ad ſpem & me- eum, uſquequò redeat Chriſtus in Adventu ſe- cundo. Hæc ille. 10 Durand. n Rat. lib.6. c.114. has cauſas red- dit. In Septuageſima legimus caſum humani ge- neris: in Quadrageſima repræſentamus ſub Pha- raone ſervitutem; in Paſchate exitum de Ægy- pto, per quadraginta dies Paſchales, quadragin- ta annos in deſerto; per Rogationes ingreſlum in Terram promiſſam; per ſeptem dies Pente- coſtes diviſionem donorum Dei & Terræ pro- miſſæ. Sub Regibus deinde fuerunt; & ideò li- bri Regum leguntur poſt Pentecoſt. & c. 1zg. ad- dit: Præcedunt quidem libri exemplares, ſe- ꝗquuntur doctrinales, redeunt alii exemplares, tum alii demum doctrinales, quia plus movent facta quam verba, & hac viciſſitudine ad perfe- ctionem virtutis pervenitur. Libris igitur Re- gum ad exemplum lectis, legimus Auguſto men- ſe doctrinales Salomonis libros; tum Septem- bri exempla Job, Tobræ, fœminarum, & Milites ad virtutem menſe Octobri nos incitant & im- pellunt: Novembri doctrinales, alii Propheta- xum ſuecedunt. Hæc ille fuſiſſimè. II Initia Librorum ſacrorum regulariter le- guntur in Dominicis; quod ſi Feſto aliquo im- pediantur, æquum eſt, ut ab initio libri in ſe- quenti die non impedito auſpicetur Lectio, in ubr. 2. 6. 12 Ex prædictis libris aliquid quotannis vel in proprio die, vel in ſequenti, vel in præcedenti eſt legendum in Rubr. au. 7. etiam ſi plura Pro- phetarum initia uno die ſint legenda, hac adhi- bita lege, ut non extra propriam eorum Heb- domadam legantur, neque duo initia ſub una concluſione Ti autem, & c. neque in præceden- ti Feria, ſi in ſequenti datur locus ea legendi, ut indicant verba Rubricæ. Quod ſi alicubi impe- diantur Feriæ Feſtis locorum propriis, An in his initia legantur, omiſſis aliis Lectionibus primi Nocturni aliunde ſumendis? dicemus infrà op- portuniori loco Scctâ.6. c.21. n. 13. Excipe ſequen- tes caſus. Primus eſt in epiſtolis S. Pauli; eæ enim omnes ſimul conſtituunt unum librum, quem ſufſicit incepiſſe: & adveniente Septuageſima finis imponitur lectioni Paulinæ, licet tantùm de epiſtola ad Romanos ſeu Corinthios ſit le- ctum. Alter caſus eſt in libris Regum advenien- te Auguſto; ſufficit enim, quòd de iis lectus ſit primus vel ſecundus liber. 13 Ubi verò contingit minui numerum De- minicarum poſt Epiphaniam ‚adveniente citiùs Dominica Septuageſimæ, & ideò in feria tertia, vel alia die proxima fit de Ofſicio Dominicæ ter- tiæ, vel ſequentium anticipatè, ſtatim ac factum eſt Ofſcium Dominicæ, in ſequentibus diebus legi debent Epiſtolæ S. Pauli, quæ poſitæ ſunt in Dominica anticipata: quod in poſtrema reco- gnitione decretum eſt, & adnotavimus in Ta-= bulis noſtris 8. 9. 10. 16. 17. & 22. 14 Quando de Scriptura per annuin diſtribu- ta non poteſt legi in Feſto novem Lectionum in primo Nocturno; quia eo die non habetur in Breviario, puta, quia ſunt Quatuor Tempora, Feriæ Quadrageſimæ, &c. ut in Rubrica n. 9. eo caſa ſumuntur Lectiones primi Nocturni de Communi, quæ alioquin ad majorem ſolemni- tatem ſolent aſſignari: tunc enim ad neceèſſita- tem leguntur; quod intelligi debet non tantum in Feſtis occurrentibus, ſeu in die Octava Feſti habentis Octavam in dictis Ferüs majoribus;ſed etiam in diebus infrà Octavas, de quibus Ru- brica nona loquitur: eadem enim eſt ratio de- fectůs. Si tamen in Feſto habente Octavam le- ctæ fuiſſent in primo Nocturno aliæ Lectiones, non de Communi Sanctorum; eo caſu repeten- dæ erunt eædem in ejus die Octava, ut apertè di- citur in Rub. de Lectionibus n. 9. I5 Ac- . ude wopn Letin, ni ſure terid Aurn. Nvocf hrn aron Eeinte Uiatern Lium n,n Urinh lendon ſüpon Meviar 16 Nitloce ci dn Ohni outn Oe deſn Amor Rede cokumm kh. nitin ichinm inprreelen calegenl,t Alcubi ink. riis Anints onibis int eminkig Lchelegen Daulizerenn lbuum, gen Rpnageln e, oettmnin Ctinrchiosttl Gunachentr Udeislechul numetun)e Uvenientecid dinketanmn Dominucrk- tmim hlen ſentibisd epolte ſurn polremmmd Nmwüntsine. znonncirtr nlectonmt Ponhabemt tuor Tenpec Rubticangen i Nodnmi oren laen: Imadneeli bet honimnin le Odhnifel Smnorbaß de gubbu Nr mettro e Oanenk lixlectioncn Ocailtepet nourapen N 15 Accidit etiam, aſſignari in Breviario qui- busdam Feſtis plurium Apoſtolorum Lectiones proprias in primo Nocturno, quæ ſunt propriæ alterius illorum; & eo eaſu, ſi dividatur Feſtum, quia alter eorum tantum eſt Titulus Eccleſiæ, juxta ea, quæ diximus ſuprà Sec. cap. 70. n. /1. pag. 29. alteri debentur Lectiones propriæ; al- teri de Communi, quæ habentur in primo No- cturno. Quæ item legi debent, quando ali- quod Feſtum in propria Eccleſia ſolemniter ce- lebratur, ex Rubrica citata n. 9. hoc eſt in Feſto Patroni loci, Tituli, ſeu Dedicationis Eccleſiæ, & in feſtis ſecundæ claſſis, ob majorem ſolem- nitatem: quod etiam fit in Breviario; imèò verò ctiam in Feſtis Patronorum minùs principali- um, more Duplicium majorum, quæ haben- tur in Breviario, niſi ob anguſtiam temporis po- nendum ſit initium Prophetæ, quod in his Fe- ſtis poni decretum eſt in poſtrema recognitione Breviarii. L 16 Pro ſecundo Nocturno Gelaſius decer- nit loco citato, hæc Opuſcula poſſe legi in Offi- cio divino, nimirùm SS. Cypriani, Joannis Chryſoſtomi, Hilarii, Ambroſii, Auguſtini, Hüe- ronymi, Iſidori, & Leonis Papæ: item Opuſcu- la Orthodoxorum Patrum, qui à S. Romana Ec- cleſia non deſciverunt: prætercàâà Vitas Patrum Antonii & aliorum à S. Hieronymo ſcriptas. De Bedæ Operibus nondum legebatur tempore Radulphi, ut ipſe ſcribit Propoſ. II. Primæ Hiſto- riæ de Sanctis in Ofſcio divino habuerunt au- thores Paulum Diaconum juſſu Caroli Magni, ex authere ILigni vitæ lih. y. & Iſuardum ſeu U- ſuardum Monachum, qui degebat in humanis circa annum 800. ex Polydor. Virgil. lib. 6. c. 2. Quas nunc habemus ſecundas Lectiones ex Hi- ſtorüs Sanctorum, eæ fuerunt à Cardinalibus Bellarmino & Baronio recognitæ, & approhba- tæ ſub Clemente VIII. qui rejecerunt ea omnia, quæ jure merito revocari poterant in dubium. Qua in re perdifficili, viſum eſt illis ad Hiſtoriæ veritatem bona fide reſtituere S8. Lectiones, id- que minima, qua fieri potuit, mutatione: imè, quæ controverſa erant, alicujus tamen gravis au- thoris teſtimonio ſufſfulta aliquam haberent pro- babilitatom, retenta ſunt eo modo, quo erant, De Leckionibus. ö67 cum falſitatis argui non poſſint; quamvis for- taſſe altera ſententia ſit à pluribus recepta. Por- rò in enumerandis Romanorum Pontificum annis à Cardinali Baronio non diceſſerunt, qui omnium exactiſſimus in hac re habetur. In Or- dinationibus eorundem ſecuti ſunt librum Pon- tificale inſcriptum, quod nomine Damaſi cir- cumfertur; cùm aliunde nihil certi haberi que- at. Textus item ſanctorum Patrum collati ſunt proximè cum authorum libris, & M. S. & me- lioris notæ impreſſis, ita ut in hoc genere emen- datius nihil edi poſſe videatur. Ex quibus lau- dare non poſſum eos, qui ritu Romano recitant Ofſicium, & ab Officio rits alieni mutuò acci- piunt Lectiones de vita Sanctorum non appro- batas Romæ, contra Rub. Breviarii de Dapl. a. 1. & de Lect. n. 9. ubi approbatæ requiruntur Lectiones authoritate Sedis Apoſtolicæ. Vide Sect. 3. cap. 12. num. 14. pag. 37. Secundas autem Lectiones & ʒ. Nocturni ex SS. Patribus deſum- ptas recognovimus poſtremò, ut concordent cum emendatioribus eorum textibus ſive im- preſſis, ſive M. S. Codicibus Vaticanis. In trans- lationibus Græcorum Patrum, ſi varietas con- tingit, Breviarii Romani lectio cæteris paribus retenta fuit. 17 Protertio Nocturne Evangelium cum ſua homilia legitur, cx Radulph. Prop. 1. & qua- drat ad repræſentandum tempus gratiæ & Evan- gelii poſt eos, qui ante legem & ſub lege fuerunt. Durand. lib. 5. cap. 2. er Gemmalib. I. cap. 14. Homilia Græcè ſermonem & colloquium ſonat Latine. 18 Monent Rubricæ, quando in Officio no- vem Lectionum facienda eſt commemoratio de Sancto, vel Feriæ vel Dominicæ, quæ habet pro- prium Evangelium, quod legi debet pro nona Lectione; monent, inquam, ut de primæ Homi- liæ Lectionibus octava & nona fiat una, quæ ſit octava: quod quamvis ſit ad libitum, ut ex ver- bis Rubricæ de Lectionibus n. 3. tamen in qui- busdam caſibus deberet omninò nona legi ad- juncta Octavæ Lectioni; nimirum, quando in nona Lectione continetur laus propriasorum, de quibus agitur Feſtmn. Verbi gratia, in Fe- ſto s. ſeptem Fratrurn, cujus in nona Lectione I2 lau- 6¾ Comment. in Kubr. Brev. Ject. V. Cap. 12. laudatur mater ipſorum; & in Feſto ſanctorum Martyrum Nerei, Archillæi, & c. quorum lau- des propriæ habentur in nona Lectione; in gra- tiam hujusce nonæ Lectionis datum eſt Evan- gelium integrum eorum Feſto; alioqui non val- de congruum à Dominica vigeſima poſt Pen- S . tecoſten deſumptum. De nona Lectione de Sancto ſatis docuimus ſuprà pag. 33. numer. 33. 34. 37. & 37. Reliquæ hujus tituli Rubricæ pa- Sent. . 19 In modo legendi illud obſerva, ut legas ti- tulum Libri, ſeu Evangeli, ſeu Sermonis, ſeu Flomiliæ, niſi aliter notetur, ut in Natali Domi- ni. In Vitis Sanctorum eo tantum in caſu legi- tur titulus, quando eſt authoris claſſici; puta, cum legimus de lib. S&. Hieronymi de oͤcriptori- bus Eccleſiaſticis, & hujusmodi. Quærit autem Hugo Vict. lib. 2. de Offc. o. 2. cur in Lectioni- bus diurnis, id eſt Capitulis ad Horas, & quan- doque in Nocturnis non pronuntiatur author, in Miſſa verò ſemper pronuntiatur titulus ex- ceptà majore Hebdomada? Reſ pondet, ad Miſ- ſam convenire quoq; bubulcos, qui neſciunt de authore, niſi doceantur; ad Horas autem Cleri conveniunt, qui benè nôrunt authores Lectio- num. Utinam ſit vera Reſponſio, & Clerus mi- nimè ignoret. 20 In fine Lectionis dicitur, E; autem Domi- ne miſerere nobis, non Domne, ut ante Lectio- nem; quia cum Deo loquitur Lector, & indicat, ne ipſum quidem Officium Prædicandi ſine ali- cujus vel levis culpæ pulvere peragi poſſe, Ru- pert. lib. i. de Div. Off. cap. /3. Cui ſuccinit Cho- rus dicens, Deo gratiac: quod ad totam Lectio- nem refert Rupert. c.14. quia, inquit, agimus Deo gratias, quòd panem Doctrinæ nobis fran- gere iit dignatus: idemque ideò reſpondetur in ſine omnium Capitulorum, quamvis non adda- tur Zua autem Demine, & c. Omittuntur hæc in triduo majoris Hebdomadæ, & in Officio De- functorum, de quibus ſuo loco dicemus. 21 Denique ad Lectiones ſedetur, Amal. libre 3. p. 11. & lib. 4. Cap. 3. vel ſilendo ſtatur, ibid. ad majorem attentionem utrumque, ut probat Julius Nigroniusin Regulis commun. Societ. Je- Iw, Reg. 2. n. 79. 22 Interrogatus quandoque fui, quænam Le- ctiones legi poſſunt in Feſtis S. Abrahæ & S. Job, quæ alicubi celebrantur. An leges primas Lecti- ones hauſtas ex Geneſi. & ex Hiſtoria ob, quæ vi- delicet habentur in Dominica Quinquageſimæ, & 1. Dominica Septembris 'In ſecundo Noctur- no, quæ ibidem habentur in eorundem cõmen- dationem & laudem:? in tertio Nocturno Evan- gelium, Homo quiclam nobilis, cum HomiliaS. Ambroſi in noſtro Octavario Romano, ſeuin Feſto S. Ludovici Regis: Vel in primo Noctut- no Lectiones de Scriptura occurrente; in ſecun- do Nocturno, qua habentur in ſecundo No- cturno Dominicæ Quinquageſimæ, & Domini- cæ I. Septembris, ſicuti pro Hiſtoria S. Agnetis legitur ſermo S. Ambroſii in laundem ejusdem; in tertio ut ſuprà. Poſterior hic modus mihi ma- gis placeret, confêrmior aliis Sanctorum Feſtis. Quæ verò dicimus de SS. Abraham & Job, va- lent etiam in Feſtis Sanctorum Iſaiæ, Jeremiæ, Danielis, Davidis & funilium, ubi eorum Feſta celebrantur, propriis & Breviario adhibitis eo- rum Lectionibus. De Reſponſoriu. CAPVUT XIII. 1 Rfiozv e poſt Lectiones appellatur Hiſtoria à Microl. cap. 322. & Radulph. Prop. I2. qua voce Rubricæ noſtræ non carent, Rub. de Dominicis numero 7. quia proſequitut Hiſtoriam ſacræ Scripturæ in præcedente Lecti- one lectam, ait Turrecrem. ad Kegul. JS. Bene- diöêti Tract. 66. & ſecundùm Ordinem Hiſtoriæ ordinaria ſunt Reſponſoria, inquit Amalar. in Ordine Antiphen. cap. 37. & 39. Reſponſorium autem à reſpondeo deducit Rupert. . de Offcap. j. quia, inquit, reſpondent Lectionibus, tri- ſtia triſtibus, læta lætis, ſuccinente Choro. Vel quia à capite repetitur, Alcuin. cap. de Celebrat. Miſſæ. vel quia, uno canente, Chorus conſo- nando reſpondet: antè unus, nunc duo vel plu- res, Choro reſpondente, ait Iſidor. 1. de Of. g. . 2 ltali primàùm inventores fuerunt Reſpon- ſoriorum, Iſid. loco cit. S. Hilarius videtur memi- ean tor Koni ſolicis . Eebatur! zoncici ſizut⸗ Conclin legeu in tit vodo Aemti 45 Grrn Diinle Uenn An lponſe Ghnm 4 ſgnttert elt Ganim CKetiam nnaillan Conic⸗ 4. 7 leetiur len e⸗ Iano o ſiben un 1 Pre 7. 12 Uunteett Kilifin Cinn h 1o weumn 69 en N, in Mihs n N un ice le e lt Caemmle tahrK⸗ primmgleg,. taſobeni⸗ inqungelmn undo Nocr ndemcönen ſockornobin. tumn Honts OlNin ,dn Primo No. Lemezinſeenn in fecundo N m XDonn. ſtorn egei deneſuien modipnitin. anckoronkch hun Eſc⸗ llie, umn Ubicorunk tioadiubuie u. Il. onez Gre 32 ANule Crr non Crt gnin Nrhlehul recenktlit Ileaöhe tcinenklonr * nqtit Ache 14e Lechontbinl⸗ gre Cho 64 Cli Chonsan⸗ Ancoelt: Hihr.ul rnunhef⸗ SRidenen Hiſie ad Plalkm. 6S. Inter divinorum, ait, Sacra- mentorum Officia reſponſionem devotæ con- fesſionis accipiat. 3 Additum eft Gloria Patri à modernis Apo- ſtolicis, ex Amalar. de Ord. Antiph. c. I. & di- eebatur integrè cum Verſ Scat erat. quod nunc non dicitur, neque dicebatur tempote Radul- phi, ut ipſe teſtatur. Prop. I2. quod præcepiſſe Concilium Toletan. IV. can. 7. certum eſt, ea lege, ut in lætis tantum ſequatur Gloria Patri; in triſtioribus repetatur initium Reſponſorii quod obſervatur in Dominica de Paſſione & ſe- quentibus Feriis. 4 Significat autem reſponſorium, quod ex- optat nos Eccleſia non tantùm auditores verbi Dei in lectione, ſed etiam factores poſt Lectio- nem. Amalar. de Ord. Antiph. cap. 4. & novem reſponſoria nos conjungunt gaudiis novem Or- dinum Angelicorum, idem lib. 4. cap. 9. Item ſignificat aſſenſum auditorum, Hugo in Sec. cap. 7. eſt item ſpirituale Canticum ad ſublevan- dos animos inter legendum, Amal. lIib. z. cap. 3. eſt etiam Gratiarum actio de beneficio collato intra illam horam, cui cum nocturno ſeu Hora Canonica correſpondet reſponſorium, Durand. hb. 41. cap. 19. Et quia laus Dei repeti debet, ideò repetitur reſponſorium, & in fine additur Glo- ria Patri, ut de omnibus bonis ac datis laudę- mus Creatorem, Amal. de Ord. Antiph. cap. I. Tertio potiſſimuùm reſponſorio annectitur lo- ri Patri, quia Trinmitati omne tempus, præteri- tum, præſens & futurum ſubjicitur, Radulph. Propoſ. 2. 5Qui inchoat Reſponſorium, idem & Ver- ſum recitat, ait Ordo Roman. cæteri repetunt, uit idipſum dicamus omnes, & non ſint in nobis ſchiſmata, Ruper. loco citat. Repetitio eſt imper- fecta, hoc eſt partis tantum Reſponſori, ut fa- teamur opera noſtra eſſe imperfecta, Durand. lib. 5. cap. 2. In aliquibus Feſtis eſt perfecta à ca- pite, ut in primo Reſponſorio Natalis Domini, Paſchatis, & I. Domin. Adventůs, ad denotan- dam plenam notitiam & perfectionem Sancto- rum, idem ibidem. Repetitio poſt Gloria Patri debet efſe brevior quam poſt Verſum, Ra- dulph. Prepoſit. 2. quod apud nos non rarò fit, De Reéſponſoriis. ut dimidiata repetatut periodus, quæ eſt ante Verſum, à Choro; quia in gratiarum actione ad Deum impares & dimimuti ſumus, ait Radulph ibid. r 6 Quando dicitur Z Deum, Romani omir- tunt novum Reſponforium, & octavo addunt Gloria Patri, Radulph. Propoſ. 15. quod octa- vum Reſponſorium in Dominicis per annum eſt de Trinitate; Daus Seraphin, & c. quia ex Du- rand. lib. y. cap. 2. antiquitus Lectio nona ſem- per erat de Trinitate, cui reſpondebat nonum Reſponſorium de eadem. Ceſſavit Lectio, trans- latum eſt Reſponſorium in octavum locum, & ſuccedit Zj Deum, in laudem Trinitatis, vice Lectionis de eadem. 7 In Feriis ſeu Feſtis trium Lectionum ſu- muntur Reſponſoria de Nocturnis Dominicæ, ſeu Communi Sanctorum, eodem ordine & proportione, qua diximus de Abſolutionibus & Benedictionibus ſuprà ap. I. u. 6. pag. 63. Et quando deſunt in tertio Nocturno Dominicæ, tunc Feria quarta & Sabbato ſuppletur cum pro- ximioribus Reſponſoriis, ſecuncdio & te rtio Fe- riæ ſecundæ: neque alia eſt cauſa, quam neceſſi- tas cum vicinitate conjuncta. 8 Reſponſoria primò ponenda in Dominica, ſi hoc impediatur à Feſto duplici, ponenda ſunt in prima Feria ſequenti, tanquam Hiſtoriæ prin- cipium, antequam dicantur alia Reſponſoria; eà- dem ratione, qua initium libri legendum eſt an- te alias ejusdem libri Lectiones; quæ verò non poſſunt dici, eo anno omittuntur. N eque viſum eſt in recognitione Clementina Breviarii con- venire, ut pro recitatione primorum Reſponſo- riorum fiat Officium de Feria, translato Semidu- plici Feſto, vel ſuppreſſo quandoq; ob hanc cau- ſam feſto Simplici: quod alias fiebat cum admi- ratione po puli, qui Miſſam de Sancto potiùs quã de Fer ia optabat audire; excipe Dominicã ſecun- dam poſt Epiphaniaim, de qua ſuo loco dicemus. 9 Reſponſoria de Tobia, ſi in Dominica aut Feriis ſecunda & tertia poni non poſſunt, po- nantlr Feria quarta: ſed Feria quinta ne eadem immediatè repetantur, poterunt dici ſecun- di Noctur. Domin. eadem ratione, qua dicetur de Lectiomibus in Feſto Sanctorum Philippi & 13 aco⸗= Jacobi in Sabbato ante Dominicam quartam poſt Paſcha. . 10 Tempore Paſchali additux alleluia ante Verſum, non verſui: quod aſſerit de Romana conſuetudine Radulph. Prop. 12. quia in Verſu non finitur Reſponſorium, ſed in ea parte, quæ à Choro repetitur; cui tanquam termino con- venit augmentum læritiæ. De Reſponſoriis brevibis Horarum. C APIIT XIV. 1 Revia dicuntur tum in ſe, tum reſpectu ræcedentium Lectionum breviorum, id eſt Capitulorum. U nde Radulph. Propofit.12. appellavit Reſponſoria magna, quæ capite præ- cedenti declaravimus. Eadem autem de his ferè dici poſſunt, quæ de præcedentibus diximus, tum de forma, tum de cauſis myſticis. Adde cum Amalar. lib. 4. de Offc. cap. 3. duo conve- nire Eccleſiaſtico viro, exhortationem ad fra- tres, quæ fit in Reſponſorio brevi, & ſingula- rem ad Deum deprecationem cum intentione recta in gloriam Dei, quæ attenduuntur in verſu Reſponſori, & in addito . Gloria Patri. 6s. 2 Omittitur Gloria Patri in tempore de Paſ- ſione, reſumiturque initium Reſponſorii, ob cauſam in praæcedenti capite allatatn n. 3. pag. 65. ex Conc. Tolet. IV. Non omittitur in Oficio novem Lectionum, ita ut, ſi in Dominica Paſ- ſionis commemoratio fiat in ſecundis Veſperis de aliquo Feſto Semiduplici, in Completorio dicendus erit v. Gloria Patri: quia Peſtum eſt jam inchoatum ea ratione, quam attulimus de ſine hymnorum de B. Virgine ſapra c. 6. n. 15. pag. 76. ſed vide infra Sect. 6. c./2. . 5. 3 Ad Primam fit variatio Verſus pro varieta- te Feſtorum, ut in Rubrisa de his KReſponſe, 114. . 3. quæ mutatio habet ealdem cauſas, quas attu- limus ſupra de fine hymnorum vario in feſtis cp. 6. aain.12. pag. 6. Meminit Radulph. Pro- poſ. 14. mutationis hujus in Natal Domini, E- piphania, Paſchate & Aſcenſione Domini; de aliis feſtis non loquitur: quare mutatio in his poſterior eſt Radulph. Decrevit oannes XXlII. Comment. in Rubr. Brav. Sect. V. Cap. 14. murari in feſto Corporis Chriſti in Decreto ſæ- pius cit. concurrentibus autem duobus Verſibus propriis, altero ratione temporis, altero ratio- ne feſti, ut in Conceptione B. Virginis intra Ad- ventum, p ræferri debet ratio feſti, & ejus Octa- væ, ſicuti in fine hymnerum fit: quare in Do- minica infra Octavam dicemus Quinatus es de Maria Virgine, ad Primam, non autem Qui venturus es in mundum. S 4 In Adventu accidit ad Nonam mutatio Verſus, qui in Dominicis dicitur, Domine Deus virtutaunz converte nos, & in Feriis dicitur Ezni Domine, & noli tardare. Reliqua ſunt eadem ad omnes horas. Quærunt aliqui myſterium: ſed nulla eſt alia ratio, niſi quod in feriali Offi- cio dicuntur ſtatim preces, in quibus dicitur y. Domine Deus virtutum, &c. neque conſuevi- mus idem bis dicere in eadem hora. Hinc ergo variatio illius Verſus. 5Tempore Paſchali adduntur duo Alleluia. ex auctoritate Romana, inquit Radulph. Prop. 12. & ex KRegula & Benediäcti c. g34. quod aliis feſtis nobilioribus conceditur, Natali Domini, Circumciſioni, Epiphaniæ, Feſto Corporis Chriſti, & Transhgurationis ; non tamen in his feſtis adduntur ad Primam, & Completo- rium: & de Feſto Corporis Chriſti negat Joan- nes XXII. in decreto citato. Additionis patet ratio, ad pleniorem lætitiam indicandam, ubi verba quaſi deſunt ob brevitatem Reſponſorio- rum. De Capitulis. CAPUT XV. I C Dpitula, Lectiunculæ, Lectiones breves, parvulæ, Verſiculi parvi, Collationes, ſunt idem apud Radulph. prop. 13. & 12 Capi- tella vocat Hugo l. 2. c. . quia, inquit, capita ſunt, & principia variationis ad horas, cum præ- cedentia ſint ſemper eadem. Capitula quocque dicuntur, quia utplarimum in feſtis ſumuntur de capitibus Epiſtolarum, quæ leguntur in Miſſa, Durand. I. 5. c. 2. 2 Ambroſius fuit Auctor Capitulorum ad Tertiam, Sextam, & Nonam. Deinde Conciliũ Agathenſe Wo er 69 lis Utnt E tgen Cun. Mra ſe, kenl Cnel gur iaeel Curnos ,Fel Na4 Genos Ibnn, Arin E l nor 1 ui Chiſti gülege tonem benecis i gere 40 tenn Uorhn entu rezu kn⸗ t, 8 Cinen henn Pertiot Pele munnge C on⸗ , noch bes N lugen 1 Deret Obas etidu , Aletottig ginisintnt Keſinr uarein)- Quiumnul lon autem lonam muntn b Demuehin etiscicntn luaſuntenn Cuimttnn dinkeran Peibescinn, neqvealirt hotn Hen turdvoA tRadhihry (. 34. galu ‚MNuuliont Felto Cupet 8non ument 1, & CuNd hrihinert ⸗ Adcikons E pcdicandnm6 emRehonar⸗ . XyV. leckonerbeit di, Colnin 1 ,6⁵⁵ 1: Ggnief, Abormunke Corul dN i(ummnrn Köfamm untur in M 5 (ipiuionn Dele grw⸗ De Capitulis. g Agathenſe Can. 21. diftinct. y. de Conſecrat. cap. Convenit, juſſit ea dici poſt pſalmodiam, ubi & ea vocat Collectiones, non Collationes, ut male legit Gratianus, quem correxit Suar. li- bro 4. de Hor. Can. c. 2. num. D. unde etiam cor- rigendus erit Radulphus ſupra, ſed Beda in Eſ- dram ait morem hunc inoluiſſe, in Eccleſia ab Eſdra deſumptum, cujus tempore quater in no- cte, quater in die convenientes Hebræi legen- tem ſacras Literas audiebant: nam à noſtris poſt ſingulas pſalmodias Horarum Canonicarum le- gitur ſemper aliquid, & octies in Officio, ſi fe- riale eſt, ſi ſolemne, decies, propter tres No- cturnos, ſive de veterxi, ſive de novo Teſtamen- to, vel multum, vel parum, lege Hugonem lib. 2. de Oſſic. c. 1. Aliqui dicunt quater in no- cte nos legere, id eſt ad Veſperas, Completo- rium, Matutinum, & Laudes; quater in die, ad Primam, Tertiam, Sextam, Nonam. 3 Quærit Amalar. lib. 4. cap. 2. cur ante Capi- tula non petitur benedictio, Reſpondet, quia ut plurimum has lectiones legit Superior, qui Chriſti vicem gerit. Hebdomadarius eas legit, qui legentibus ad Matutinum, & ad Abſolu- tionem in fine Primæ, & ante Completorium benedictionem impertit, vicem & ipſe majo- tis gerens. 4 Quærit Hugo lib. 2. c. 3. cur à majoribus leguntur hæ diurnales Lectiones breves, à mi- noribus nocturnales? Reſpondet, quia diurnæ variantur: in qua varietate majores ſunt peri- tiores ut eas inveniant, & opportunè recitent: nocturnales autem facilius habentur ex Invita- torio, & Pſalmis, qui juvant, inquit, ad diſtin- ctionem earumdem Lectionum. Facilius ha- bentur ego dicerem] quia Hebdomadarius peritior eas præparat, & ſignaculis diſpoſitis aptè ſtatim indicat quid ſit legendum: hoc enim munus eſt ejuſdem. 7 Quxrit Durancd. loc. cit. cut longiores ſunt Lectiones nocturnæ quam diurnæ, & reſpon- det, noctu liberius aures accommodari Lectio- nibus. RKr 6 Tacetur in his capitulis titulus, & nomen auctoris, ob cauſam ſupra allatam c. 12. n. 9. eNX Hugone pag. 65. Et prætereà ſtamus ad Capi- tula, non ſedemus, ſicuti ad Lectiones Matuti- ni: tum quia breves ſunt Lectiones, & minus fatigamur; tum quia, ſtante majore qui capitu- la legit, ob ejuſdem reverentiam ſtare debent alii, ut de nona Lectione ab Epiſcopo lecta in Natali Domini præſcribitur in Caærimon. Epiſc. lib. 2. Cap. 7. 0 In fine non dicitur, Z; autem Domine, &c. quia neque dicitur ante, Jube Domne, &c. quæ duo ſunt invicem correlativa; tum verò Sa- cerdos Hebdomadarius ea recitat, cui non con- venit ordinariè benedictienem ab alio petere: & prætereà in Breviario Lectione facilius cul- pa evitatur, præſertim à perfecto viro, qualem reprælentat Hebdomadarius, qui Capitula reci- tat. Durancd. loc. cit. 3 Notat Radulph. Propoſ. 13. Capitulum Tertiæ in feſtis idem ut plutimum cum Capi- tulo Laudum, & Veſperarum. Ratio eſſe po- teſt, quia Veſperæ, Laudes, & Tertia ſunt horæ nobiliores. Ad Tertiam enim dicitur Miſ- ſa de feſto ſolemni, & per Tertiam fit ad Miſ- ſam aditus. Quare Capitula Veſperarum ter di- cuntur; Capitula Nonæ bis, ad abſolutionem in Prima, & ad Nonam; Capitula ad Sextam ſe- mel, quæ ſunt quaſi meditullia Epiſtolarum Miſ- ſæ, ſicuti capitula Tertiæ initia Epiſtolarum, & Capitula Nonæ terminationes Epiſtolarum. Sed tempore adventus, & Quadrageſimæ quælibet hora habet ſuum Capitulum pro toto tempore, ut dicemus ſuo loco. 9 Sumi verò debent ex Scriptura ſacra, Ra= dulph. loco citato, & de corde recitari, ait S. Benedict. 2n Regula. his enim Dei laudem agi- mus, & pronuntiamus, Radulph. Propoſ.5. ex- hortamur noſmetipſos, & alios audientes, qui opere bono reſpondent, quod ſignificat Re- ſponſorium breve Hugo in eε. c. 3. excitamus etiam devotionem contra tædium, Durand. ob. Cit. 10 Diſcerdam aliquando à textu vulgato ſa- crorum Bibliorum; quibus in caſibus ſufſicit au- ctoritas S. Romanæ Eccleſiæ, de qua S. Bernard. Ser. 3. Vigil. Nativit. hæc habet. Cum Eccle- ſia, inquit, in Scripturis divinis verba vel alte- rac vel alternat, fortior eſt illa compoſitio quàm poſitis 72 poſitio prima verborum: & fortaſſis tantò for- tior, quantum diſtat inter figuram & veritatem, inter lucem & umbram, inter Dominam & an- cillam. Hæc ille, quæ notanda ſunt pro caſibus pluribus in Miſſali & Breviario, ſi nulla alia ſup- petit ratio. M II Semel in officio Capitulum dicitur ante Hymnum, hoc eſt, in Completorio, cujus cau- ſain dedimus ex Hugone ſup. Sect. . c.6. n. . pag. 46 Deo gratias in fine reſpondetur. Vi- de cauſas ſupra cap. 12. n. 20. pag. 68. 12 Omittuntur Capitula in triduo majoris Hebdomadæ, & in Officio Defunctorum; & ſuo locoò afferentur cauſæ. De Oratione. CAPUT XVI. 1 Ci c Oratio pro omnibus horis com- muniùs habetur, ait Radulp. Prop. 13. quæ noviſſimum locum in horis Canonicis te- net, ex antiquo Eccleſiæ ritu, ait Amal. I. 4. G. 1. ut unuſquiſque tali ſcuto, id eſt communi ra- tione rediens ad ſua, muniatur contra omnia adverſa: vel ex Hug. in Spec. c. 3. ut divina gra- tia, quæ actiones noſtras præceſſit, eadem ipſa ſubſequatur. 2 Eam dici in fine juſſit Conc. Agathen. de Conſecr. Diſt. j. cap. Convenit. quæ ſolet eſſe bre- vis, ne multum loquentes oremus Math. . 3 Compoſuit Ambroſius plurimas, ex Gem- ma lib. I. c. 57. à Gelaſio Papa auctæ & limatæ fuerunt, eæ Sigeb. ad ann. 457. à S. Gregorio col- lectæ & diſtributæ, additis aliis, ex Walafr. ae Rebus Eccleſ. cap. 22. atque orationem concor- dare ſemper cum Officio & Evangelio S. Gre- gorii opera, allerit apertè Microl. c.61. nos cer- tè Ambroſianis non paucis orationibus utimur, ut ſuis locis indicabimus. Concilium verò Car- thaginenſe, ſeu, ut alii, Africamim, can. 7o.- & Milevit cap. 12. quibus aderat S. Auguſtinus rejiciunt non probatas orationes à Miſſa, & con ſequenter ab officio divino; cui, & Miſſæ regu- lariter communis eſt oratio. 4 Prima & Completorium retinent eaſdem arationes, ob cauſam allatam ſupra Sect. præced. Comment. in Rubr. Brev. Sect. V. Cap. 16. pag. 43. num. 12. ubi de horis egimus. Reliquæz horæ eadem concluduntur oratione. 5 Ante orationem dicitur etiam ab eo qui te- citat ſolus, Domꝛinus vobiſcum, ut fusè probat P. Damiani in Opuſculo de Dominus vobiſcum; & præſertim cap. 4. intendere namque debet, ſe loqui cum Eccleſia, ut monet Navar. in Mi⸗ ſcellan. 67. de Orat. n. 5. 6 Qeæ verbaà Dion. de Eccl. Hier. appel- lantur diviniſſima ſalutatio deſumpta ex libro Ruth. ap. 2. & 2. Paralip. 1y. cujus efficacia ab ipſo Chriſto eſt, qui dixit Math. ult. Ego vobi- ſcum ſum, quam & Apoſtoli introduxerunt, eæ Concil. Braccar. I. cap. 21. Decretoq; firmavit vel Clemens, ex Gemma lib. . cap. 57. vel Ana- cletus, ex Hugone lib. 2. cap. 1t. vel uterque, ex Radulph. Prspoſ. 23. ſenſus autem eſt: Domi- nus in vobis maneat, & petitionibus veſtris ef- fectum tribuat, Durand. I. g4. c. 14. vel, Sacer- dos ſe habere pacem cum toto Clero & populo docet, ex P. Damiani loco cit. vel dicitur ad ex- citandam animorum attentionem ad orationẽ, Rup. lib. . de Offc. c. 3t. Dicitur etiam Domi- nus, non Deus, vel Chriſtus; quia Dominus poteſtatem ſignificat, Turrecrem. in c. Jacobus, de Conſ. Diſt. . Hæc ferè eadem, & quæ ſe- quuntur proximè in priori Tomo; quæ tamen & hoc loco videtur opportuna. 7 Subditur ſtatim, Et cum ſpiritutuo, quaſi alii optent Sacerdoti, quod ipſe aliis optat. ex Flo- ro, in Expoſitione Miſſæ, quod eſt deſumptum ab Apoſtolo 2. Iimot. ult. neq; dicitur Tecum, ſed ſpiritn tuo; quia ſpiritualiter Officia Eccleſiaſtica fiunt ex P. Damiani Opaſc. cit. cap. 2. ut nimirum unus ſit affectus omnium. Amal. lib. 2. ap. 9. 2 Non dicitur Dominus vobiſcum niſi à Sa- cerdote, & Diacono, abfente Sacerdote, vel nonniſi de illius licentia: quod & docet Navat. AMliſcell. de Orat. 6z. num. 3. ex recepta conſue- tudine, quam teſtatur Durand. l. zg. c. 4. 9 Excommunicatus autem Sacerdos non poteſt uti hac ſalutatione, etiam in privata Off- cii recitatione, quia pertinet ad dignitatem Or- dinis, quia ille indignus effectus eſt, Navar. de Orat. cap. 2. num. /6. G Juſius Geph. Duran. lib. 3. de Ritib. cap. 22. 70 u 15 cit s nuee G ferla aehe AArit I. lenne lem A ſor ere ſeen anci limn lut id 1( Nabr. ſunz Lenni4 lig ( Knon⸗ ſlih. ean Dalett, Gonuor e⸗ iun 1 linr ll de . Aon ſine Preie ttonen n Uul ſen /,9 Rrnt (em Den hh Conmmnnn i, on 1 nin Min ne. nabeoglit⸗ t fuefin nur vilſim kunquecc, Navar is⸗ 1 Men unptn er ur Gs ehhcrenn al koopet imtodmerun, cletoc Tmmst 44. 0, Klor 9, velueie Utemetthn. ibasektit 14. el, N Qeropen Veldicinmne eim AGorti ur etian Dur- guin Dun elr iuc ,uin em, & Ir om e Uund . ſintun u alis orrolr ſtdelvumnem- citur enmf Chenbakiin M Dündim l.,* Sõ te Etlagl,d &ceer in Xlecepti Col⸗ .l 4.0 4. n Gelcds kr n nnpeifn . igutten tveſee Gen Donm De Oratione, Precilus, & Confeſzone. 73 10 Qui non poteſt uti prædicéta ſalutatione, dicat, Donmeine exandi oerationem meam. &&c, cujus meminit Radulph. Propoſ.z0. tanquam rei ctunc etiam uſitatæ. Docet Navarrus in d. Miſéel. n.6. quando occurunt Preces, quarũ finis eſt per Verſum, Domine exandioratienem, &c. non debere dici bis hunc Verſum, ſed ſemel tantum, ad vitandam battologiam. Iu Additur Oremns ante publicam Oratio-⸗ nem, ex Auguſt. Epiſz. o6. ad Eitalem, ut in- vitentur alii ad orandum. 12 Repetitur poſt orationem ſalutatio præ= dicta Dominus vobiſcum, ait Hug. b. 2. c. ſicut Chriſtus dixit ſemel & iterum Apoſtolis Paæx vobis. Sacerdos enim dicens Orationem, vicem Chriſti gerit, & ideò regulariter ſtans eam dicit, ex Amal. lib. g. c. 4. ſed & ob memo-= riam fururæ reſurrectionis ſtans eam pronun- tiat, idem cap. 7. 13 Concludiur Oratio variis modis, ut in Rubr. de Oratione n. 4. & ut plurimũ per Chri- ſtum; quia utplurimum dirigitur oratio ad Pa- trem, Math. 6. & Zoan. 16. tum e Decreto Car- thag. Conc. cap. 22. Raro ad Filium dirigitur, & non antiquitus, ut notat Bellarminus de Miſ- Ja lib. 2. cap. 11. quod factum eſt deinde, ut ipſe quoque Filius credatur Deus. Numquam dirigitur ad Spiritum ſanctum, quia donum Dẽei eſt, & à dono non petitur donum, ſed à donatoribus, à quibus ille procedit, Durand. lib. 4. cap. 7. Prout ergo dirigitur Oratio fit et- iam concluſio, ut coneinat ſenſui Orationis ultimæ, quando plures junguntur ſimul, Na- var. de Orat. cap. 9. n 169. 14 Hoc autem eſt commune omnibus con- eluſionibus, ut ſemper in iis fiat mentio ſanctiſ- ſimæ Trinitatis; ut intelligamus nullum fieri præjudicium reliquis divinis perſonis, quæ in O- tatione taceri vidẽtur, dum eonſummatio oſten- dit, nullum eſſe diſorimen in Trinitatc. Ita Ful- gent. lib. 2. ad Atonimum quæſt. I. In unitate Spiritus ſancti Deus, non eſſe præponendam vo- cem Deus, eu Romana auctoritate, tradit Ra- dulph. Propoſ. 23. & in fine additur Amen, ut communem Orationem, quam Sacerdos reci- tat, omnes conſirment, idem ibidem. Me- Zow. Il. minit hujus ritus reſpondendi Amen in fine. Auguſt. Tract. 241. in Zoan,. & Epiſt. 175. quæ vox Hebræa eſt, ſigninicans, quod apud nos, Fiat, in precationibus ufurpata ab Apoſtolis, 1. Corinth. 14. nunquam mutata, neque à Græ- cis, neque à Latinis. Origenes Tract. 3. in Matth. cum Ambroſio de us qui initiantar my- FKeriis lib.I. cap. 9. ex plicat Amen, hoc eſt, Verum eſt: qua ratione concordat Amen cum Oratio- nis petius concluſione, quam cum oratione ipſaʒ quaſi affirmetur, verum eſſe regnare Deum in unitate Spiritus ſancti, Innocent. II I. lib. 2. de Myſter. Miſſe. cap. z26. 15 Quando plures in Officio dicuntur oratio- nes, ſi quid inter eos intercedit, puta Antipho- na pro commemoratione, ad ſingulas oratio- nes præmittitur Oremus, ut rurſus invitatio fiat ad orandum: quando una immediate aliam ſe- quitur, ut in Ltaniis, nen dicitur Oremus, niſi ad Primam, quia Oratio non interrumpi- tur, ſed velut unà continuatur. 16 Prima Oratio concluditur in Laudibus & Veſperis, quia eſt principalis, ad quam dirigi- tur totum Officium. Ultima item concluditur. quia colligit medias, & ſua concluſione præ- cedentes firmat. 17 Si Oratio pro commemoratione ſit eadem cum Oratione principali Ofſicii, mutatur Oratio pro cõmemoratione, ne eadem repetatur: quod facilè contingit in cõmemoratione Patroni loci, ſeu Titularis Eccl. de Cõmuni ſumpta Oratione. De Precibus, & Confeſſione. CAPUT XVII. 1 P Reces hoc loco ſunt aliqui Verſus, qui ali- quando dieuntur ante Orationem, inci- pientes à Kyrie eletſon, vel à Pater noſter: qua- rum meminit Amal. l. 3. c. 6. Ante Orationem, inquit, ſpecialem lacerdotum neceſſe eſt præce- dere miſericordiam Dei; ideò dicitur Kyrie elei- ſon, Ter dicitur ad Trinitatem, Amal. lib. 3. c. 2. 2 A Græcis compoſitas fuiſſe primum ſcribit Iſid. lib. i. Off. c. 9. unde retinentur primnæ vo- ces Græcanicæ, Myrie eleiſon, quæ ſignificant, Domine milerere. K 3 Multi- 74 3 Multiplicamtur Preces ad Primam & Com- pletorium, ut per diem à malis imminentibus defendamur, Hugo in p. e. 3, & humiliratem indicant, quæ in principio & in fine diei conve- nit, idem ibid. Dicuntur etiam nomine eorum, qui quotidie cadunt, & nituntur reſurgere per pœnitentiam, idem l. 2. de Off. e. 2. 4 In Dominicis autem & Feſtis diebus ſtando dicuntur, ob memoriam Dominicæ reſurrectio- nis, idem ibid. 5Dantur & flebiles Preces, quæ non dicuntur in Dominicis, Amal. de Ordin. Antiphon. cap- 7. de quibus Microl. cap. o. ait, quòd ad omnes Quadrageſimales Horas genufleckimmus. De his doce citato loquitur, cum ait: In aliis diebus ge- nua flectimus ad Preces, Pſalhmum AMiſerere ad Veſperas dici, ſeribit Radulph. Propoſit. Fy. & ad Laudes etiam, ſed hHodie dicitur Pſalm. De profundis, ne in iisdem Laudibus dicatur bis Pſolmus Miſerere. Habetur Pfalmus De pro- fundis ad Laudes, ab anno 1S. & deinceps in Breviuario. 6 Docet Hugo lib z. de Of. cap. 4. in his Pre- cibus ferialibus contineri modos omneg orandi, ꝗquos enumerat Apoſtolus I. Timoth. 2. nimirùm obſecrationem, cum petimus abſolutionem ma- Hrum; ut illud Oſtenae nobis Domine miſericor- diam tunm. Poſtulationem, cùm precamur, ut omnia, quæ funt contraria bonis noſtris minu- antur & ſuperentur; ut illud Convertere Domi- ne uſquequo. Gratiarum actionem ; ut illud: Con- ſiteantur tibi omnia opera ua⸗ Benedic anima mea Domino, & c. Pro his, inquit Paulus, quiin ſublimitate ſunt, orandum eſt; ut illud, Domiae ſfalvum fac Regem: COremus pro Pontifice noſtro MN. Hæc ferè Hugo. Regem autem hoc loco to- tius Eccleſiæ, intelligimus Papam. 7 Infra Octavas, nedum in Duplicib. non di- cuntur, nec in Vigilia Epiphaniæ, nec in duabus Feriis poſt Octavam Aſcenſionis, quæ attinent ad eandem Octavam; vel qtia Ockava habet ra- tionem unius Feſti; vel quia prædicti dies ha- bent ſolemnitatem Ofhicii. 8 Ad Primam & alias Horas, exceptis Laudi- bus & Veſperis, dicebantur feriales Preces quo- tidie in Ofheio feriali, quæ nunc recitantur ad Comment. in Rubr. Breviarii Sect. V. Cap. 12. Laudes & Veſperas in Feriis majoribus. Scd Pius V. diſtinxit meliûs inter Horas & Horas, inter Ferias majores & minores; nam ad Primam tan- tuùm & Completorium dicuntur Preces ordina- riæ, feriales flexis genibus ad Laudes & Veſpe- ras, longiores aliæ ad Primarm non variantur ad Completorium, niſi quoòd genua flectimus: ad Horas item minores breviores adhibentur Pre- ces. Flectimus aurem genua uſque ad Benedica- vens Domine, inquit Rubriea. An excluſvè? af- firmarem; ſicuri Hebdomadarius uſque ad Do- minns vobiacum: ibidem intelligitur excluſivè. Et concordat hic ritus cum Miſla Feriarum ma- jorum, in qua,chictis Orationibus, præcisè ſtatim ſurgimus: at ulus communior non ſi urgendi, niſi dicto Fideltun,z animæ, &c. eſt ma gis pius, & re- tinendus; cùm præſertim addenda eſt Anti pho- na finalis in fine Horæ, ne rurſum ſtatim genuas flectamus, neque Rubræca adverſatur. 9 Feriales tamen Preces non dicuntur in Vi- gilia Nativitatis Domini, nec in Vigilia & Qua- tuor temporibus Pentecoſtes; quia hi dies ſunt feſtivitſimi, ita, ut excludant etiam Patronos lo- corum:& hæc ferè omnia habet etiam Radulph. Propoſ. z. Neque dicuntur in Domiicis privi- legiatis, in quibus de die Octava occurrente fit tantuùm commemoratio, ex Ruiz. in ſuo Cerim. Romano, ratione ſcilicet Octavæ diei occur- rentis. 10 Totus dies Feriarum majorum & Vigilia- rum, ſi non ſequatur Officium de Feſto, humili- ationis dies eſt: quare ad Veſperas dicuntur Pre- ces feriales, licèêt Oratio non ft de Feria Qua- tuor Temporum, nec de Vigilia: quod accider e poteſt eo anno, quo Feſtum ſancti Mathiæ oc- currit in Feria quarta Cinerũ, cujus gratiã trans- fertur Officium in feriam quintam Cinerum ſe- quentem. 11 Quod artinet ad Confeſſionem, quæ fit in Officio ad Primam & Completorium; primèò ſignum Crucis adhhibetur ad y. Adjiutorium, ut in Rub. Prima, num. z. Sumpto ritu congruo ex Miſlali: nam per Crucem remiſſio facta eſt pec- ceatorum: Confeſſio verò fit, ut quidquid in no- cte vel die peccavimus, puniamus, Gemmal.2. C.6. 12 Quan 11 det/ ſen⸗ Mr ſunt i tiotes e iat hit ter, vobi Mur roti; Eel Nenl aiav 0 1n4 De 64 ig. Net ſin nalt. 6.4. n M ſut 1 ,1. 1 ſulcl ſchre Lme (ne lel lioe leſor C iier ohn ihen ae Dids ehi N Hotu,i Adbrimmn. rrectgonin. ſes Air. MOnn vatimius afleckimmnn alhibenn h Aleal endt AnexciolctaAH Enkignen) lignmrentin Illaketimmn nsielin nonſuſenh il magispip Ar. endackioni⸗ tüumkunkn cthiun. Ondicünnndl mnVigiiadl⸗ tiam bawonet etetinnnit nDommreſin apaCNEi Rniz eln — Carr dei . ndekefount elascicumt lt Lefai E luncht Men grrüner ſtonen, un⸗ toriam nin Auv otnuong uicgdin 12 Quando quis recitat ſolus, omittere de- bet vobis fratres, &c. ſemelque recitans Con- fiteor, debet addere in plurali quæ ſequuntur Miſereatur noftri, peceatis noftris, nerducat nos; ſicuti fit in Oratione Dominica. Ita in Rubrica citatade Prima. Ex quo ſequitur, quod reci- tantes duo Ofhicium ſimul nihil debent muta- re jn textu Breviarii; ſed, quianajor eſt, dicat, vobis fratres, vos fratres; qui minor, tibi Pa- ter, & te Pater, ſicut dicunt invicem, Domixus vobiſcunr, Er cum ſpiritntuo, Neque Moniales mutare debentin verbo, MWater, Matrem, So- rores, ſed eodem modo loqui nomine Eecleſiæ ac ſieſſent viri, ex Decreto ſacræ Rituum Con- gregationis die decimasctava Anugnfl. 1629. al- terna verò Confeſſione mundamur, inquit Hu- go in bpec. c. 3. De Commemorationibus, && Saſfragiis Sanctorum communibus. 1 D Adulph. Propoßit. T4. appellat Memorias, quas hoc loco dicimus Commemoratio- nes Commnnes. Suffragia ſlanctorũ vocat Gem- ma lib. 3. cap. 75. Ubi tradit, ea dici in Doraini- cis & Feſtis Sanctorum. Meminit Micrologus cap. 414. & de Cruce nominatim cap. 30. de ſan- cta Maria, & de Apoſtolis cap. 4 ½. qui omnes ſunt patroni totius Eccleſiæ, ait Durand. l. 6. g. 16. . . 2 Miror, cur de Cruce, à qua pendet no- ſtra ſalus, nonniſi fiat in feriali Officio, An quia feſta excludunt omnium cruciatuum imaginem ac memoriam? An feriali diei convenit labor, Crucis, & patientiæ meditatio? nam tempo- re Paſchali fit de Cruce commemoratio ad Victoriam ejuſdem Crucis recolendam, qua reſurrectio ortum habuit, cujus Oratio Pa- ſchalis eſt Ambroſiana in Mediolanenſi Miſſali in t eria ſexta Paraſceves. Micrologo non placet commemoratio de Cruce ab Epiphania ad Pu- rificationem, ergo erat in uſu, ut hodie: minus tamen rectè ſentiebat ille. 3 De ſancta Maria non fit, neq; in propria Ec- cleſia, quando dicitur ejuſdem officium parvum De Comm. s dufßfragiis san torum communibus. Zy in Choro, de quo nes Sectiene altima: nec quandocumque Officium de die fit de ea. Ne- que enim de eodem fieri debet Omſcium, & commemoratio ſimul. (Qui verò privatim re- citat Officium B. Virginis parvum, debetin Of- ficio de die facere cõmemorationem de B. Vir- gine, ac ſi illud non recitaret, niſi recitet ratione Chori. Nihilautem refert, ſi dividatur officium B. Virginis ab ofſicio diei, puta, quia illud veſperi hoc manè recitatur in Choro, quia ibidem u= trumque dicitur, & unum in ordine ad aliud. 4 Non ſeparatur Petrus à Paulo, nec in vita, nec in morte, nec in feſtis, neque in hac com- muni commaemoratione, ait Duran. l. y. C. 2. y De pace fit ultimo loco commemoratio, quia qui pacem dedit, omnia bona uno verbo dedit, ait Gloſſa, & ultimum, quod expectamus à Deo eſt pax æterna, pro qua oramus, obſecra- mus Deũ per Dominũ Roſtr Jeſum Chriſtum. 6 De Patrono principali loci, & de Titulari Eccleſiæ hæc ſunt notanda: Primo, eum eſſe Pa- tronũ loei, qui Majorum auctoritate, & com- muni ſenſu populi recolitur ut Patronus: qua de re nos egimus ſuprà Se 3. c. 12. n. 1. p. 34. Li- tularis autem Eccleſiæ ille eſt, à quo denomina- tur Eccleſia. 7 Deinde pro dignitate Patroni, vel Titula- ris Eccleſiæ ante vel poſt ſanctam Mariam, & A- poſtolos, vel inter eoſdem facienda eſt comme- moratio; hoc eſt, de Titulo Trinitatis, Spiritus ſancti, Corporis Chriſti, ante ſanctam Mariam: de Salvatoris Titulo non fit, quandode Cru- ce fiat, quæ æquipollent. De Angelis, & de S. Joanne Baptiſta ante Apoſtolos, de Sanctis ve- teris Teſtamenti poſt Apoſtolos, licet in Lita- niis ordine temporis præcedant. De ſancto Pa- trono loci, ante Titularem Eccleſiæ, regulariter loquendo, niſi ſit valde magna inter hos digni- tatis diſtantia: quia in Rubricis præponitur Pa- tronus Tiularis, tit. . de Duplici num. I. tit. 7. de Octavit nuni. I. y. 4. tit. 9. de Commemor. na. 3. tit. gr. de commen. communibus nu. 1. & in tabellis ſepties, licet titulo 4. de Dominicis na- weero I. & tit. 9. de Conzmemorationibus num. 21. præferatur Titularis Patrono. Sed in his duobus locis non attenditur ordo ex profeſlo, alioquin K 4 De- 26 Dedicatio Recleſiæ inferior eſſet Patrono, quæ poſt eum in Tit. 4. niu. I. recenſetur. Pattonus Principalis Ordinis æquiparatur Patrono loci, ut ſuprà diximus in cap. de Patrono Sect. 3. cap. 124 . 2 4. pag. 3b. Primum verèò locum, ante quam- cunque de Chriſto Domino commemoratio- nem, ratione Tituli, in feriali Offeie ſemper ka- bet commemoratio de Cruce, ut ex preſsè habe- tur Z 7t. 3r. num. I.in fine, quia feriæ indicium eſt; ultimum, commemoratio de Pace: ꝛidem. Quod i de Cruce, tanquam de Tirulo Eceleſiæ, facien- da ſit commemoratio, ſuſſicit prædicta, qu& fit ante alias, ex Decr. S. Rit. Congreg. die 3o. Mar- tii 16 21. & eodem modo fuſſicit commemoratio de S. Franciſco apud eos Ordinis Minorum, quorum Eccleſiæ Titulus eſt ſacrorum Stigma- tum ejusdem. Dices: Cur de Cruce primo loco fit, etiam ante S. Trinitatem, cum tamen in Rubr. Miſſalis de commemorat.tit. . n. . Votiva de Cruce cetlat votivæ de Trinitate? Reſt pondeo, in Miſſa rati- enem haberi dignitatis votivarum, in Ofhcio tationem ferialitatis, quæ non habet congruum locum in medio ſuffragiorum non ſemper feria- Iium, quippe quæ locum etiam habent in Semi- duplieibus, indicium enim eſt Feriæ; ur dixi, commemoratio de Cruee. Auæres adhuc, An in Eccleſia Omnium Sanctorum nomine dicata feri debeat comme- moratio de B. Virgine, & de Apoſtolis, & quo ordine? Reſpondeo, non eſſe omittenda Suffra- gia ſpecialia pro generalibus, ſicuti infrà Octa- vam Omnium Sanctorum fit etiam de S Carolo, 88. Vitale, & Agricola, & aliis. Deinde aſſigno locum commemorationis Tituli Omnium San- ctorum poſt Apoſtolos, uti ſit in Ofſicio parvo B. V irginis, trotege Xc. & Ommnes Sanbti tut, & . neq; incengruit de eodem bis fieri mentionem, ſe nel aperteè, ſemel latenter, ut docuimus Jonmo 1. part. 4. tit. g. n. 17. de Sageſ. n. 1y. & præte- rea commemoratio Omnium Sanctorum eo ca- ſu porteft intelligi de aliis omnibus non expreſſis inter ſufragia Sanctorum comimunia. 10 Oratio de Patrono ſeu Tirulari, ſumitur 4 die Feſto eorundem non à vigilia; neque à die Octava, ut gratis quidam dicunt] mutato verbo * Comment. in Rubr. Breviarit Sect. . Caß Iö. Nativitatem, Natalia, vel aliudl fimile in eemne⸗ morationem: quæ ſi minùs congruit, ſumatut alia de Communi. In Collecta S. Leonis II. pro Commemorationis Feſta, lege, Commemoratio- nem, in Collecta SS. Dionylii, & Sociorum tace, hodierna die: in Collecta S. Apollinaris, tace, hunc. Nec eſt incongruum dicere, præſentem di- em honorabilem in &. Joannis commemoratione neque, qui venerandam ſanttamque lætitiam in & Bartholomæzi commemeos'atione, & his ſimilia: quia non enuntiantur falfa & commemoratio Patroni, ſeu Titnlatis eſt quaſ·ñ repetitio feſti per annum. Adde cam Suar. de Sacr. Miſeæ q. S3. art. 2. diſp. So. ſect. 4. referri quandoque præſen- tia ad præterita. Unde circa meridiem cele- brantes dicimus in prima Miſſa Natalis Domini, Hanzg noltem. II1 Quæritur hoc loco, An, qui plures habet Beneficiorum & Eccleſiarum Titulos, teneatux in Offieio totidem commemorationes facere? Reſpondeo primèò. Si Tituli ſunt de eodem, pu- ta de S. Maria, licèt diverſa ſint Titulorum feſta, ſufficit commemoratio communis, S. Maria, &c. & ſic de aliis. Si Tituli diverſi ſunt Sancto- rum, poterit fieri altero ex duobus modis, vel di- ſtinguantur claſſes Sanctorum in Apoſtolos, Martyres, Confeſſores, Virgines, ita ut unaquæ- que claſſis recolatur cum propria Antiphona, Verſu & Oratione, in qua ii nominentur, quo- rum Tituli ſunt beneficiorum; vel de Majorum licentia formetur Antiphona cum ſuo Verſu & Oratione, quæ conveniat omnibus: non expri- mendo Titulos Martyrii: ſeu Virginitatis & ejus- modi, ne fiat mendacium in oratione. Habes exempla in Breviario, in feſto SS. Nazarii & Celſi, &c. in quorũ Oratione non dicitur Mar- yrum, quia Innocentius, de quo ibidem, non fuit Martyr: & in feſto SS. Alcxandri, Eventii, Theoduli, & Juvenalis, mdem fit, quia non fuit Martyr Juvenalis. 12 Atque omiſſio hæc multarum comme- morationum facilè lethali erit, & ſuſſſciens ad gravem materiam peccati mortalis conſtituen- dam, ut in ſimili probat Sanchez, in Oper. mor. lib. 2. cap. j. num. i16. imèò & ad ratam reſtitu- tionis fructuum faeiendæ teneri Beneficiarium koc ve Gin 1 ol ſoel mem 4 1ron ſacren ſeati Noar 605, Cmon Eenbe Pliltzt Monis lalir 5C Gmme lentisz Imot femore lun, ur⸗ Lin E⸗ 70B Gl he. Dar Mun Kulgee dont Ulelie flime nort znnde Umn Wi unſt . fleinennee Gruid,lumnn Leonsl N omnmenr. Weiorumnn, Dlinartztr, . Aſonen D menriini ngue lertnilnn, e, Chisinik⸗ comtnemotnt epentofel ar. MHſighn ndogtegti mericlen e Natalsonns gutplrehte Ttuloptennn rationes birt eeockng Tinkommſh Anis, N Mn eck lunrdnn⸗ usmmodsſel⸗ gitawrunag, rin Aißonn inepturgr⸗ jelde hom emſuo Letli bus: hon- aſt Dratiohe⸗ . Numi onchetun M. olbilen, i andri 1 Eien 1, guin Hobfi tarumm conm & Geent 5 . nuscotſtim⸗ D.De Suſßfragiir Sanktorinm, 65 Him. Te Deum. hoc in caſu, expreſsè docet Bonac. diſp. I. qu. I. pun. g. num. 24, ſed rigoroſa nimis eſt hæc do-= rina. 13 Regulares autem debent facere comme- morationeni de eo Titulari, cujus Eccelefiæ ſunt adicripti, & quamdiu ſunt adſcripti, etiam extra Chorum; eadem enim eſt ratio ac in beneficia- to, cum uterque alatur Eceleſiæ propriæ emolu- mentis. 14 Quid agendum erit in Officio Vigiliæ Pa- troni, ſeu Titularis Eccleſiæ, qui Vigiliam habet in Breviario? An in Laudibus cum aliis Suffragiis facienda erſtt de more commemoratio Patroni, ſeu Titularis? omittendam nuto in hoc caſu, ſum- to argumento à ſimili allato ſuprà u. 2. de Ofſi- cio S. Mariæ, quod excludit communem hane ceommemorationem de eadem, ne ſcilicet de eo- dem bis fiat in eadem parte Officii. Eadem ratio militat in Semiduplici Feſto Inventionis, Trans- ltionis, & ſimilium illius, qui Patronus eſt loci, ſeu Titularis Eceleſiæ. Cedunt hæ communes commemorationes sommemorationi feſti Simplicis eo die occur- rentis; quia feſti ommemoratio privilegiata eſt Titulo feſtivo, ſupra communem aliorum com- memorationem: ideòque communes dictæ fue- runt, ut cedant priorem locum feſtivis. 16 Fiunt igitur ad recolenda Sanctorum me- rita, & ad impetrandum ſæpius eorum patroci- nium, Durancl. l. 6. 6. 60. 17 Omittuntur autem initio Advents, e Mi- crol. loc. cit. nt in Adventu Principis cedant ſer- vi. Duranct. lib. 6. e. 2. item tempore Paſſionis, ut uni Chriſto cruciſixo vacemus, idem . 6. c. 60o. & uſque ad Octavam Pentecoſtes. ibidem, tum in Duplicibus & infra Octavas ea tatione, qua in Feſtis majoribus excluchmus Sanctorum ſim- plicium commemorationes, ad majorem tum temporis Paſchalis, tum feſtorum celebritatem. ltem in Dominicis privilegiatis, in quibus de die Océtava occurrente fit tantùm commemoratio ex Ruiz. in ſieo Cerimonial. Rom. ratione octavæ. 18 Pius V. muitavit Antiphonam pro fuffragio beatæ Virginis in pleniorem, quæ eſt S. Auguſti- ni dermone 15. Ae Santctis, nimirùm, à& Maris ſaccinre miſeris, &d- 2 De Hymno, Te Deum. CAPU T. XIX. VYmnus 7 Deum à SS. Ambroſio & Au- Lgaſtino compoſitus fuiſſe dicitur, quan- doS. Auguſtinus baptizatus fuit anno 388. ut ſcri- bit S. Dacius Epiſcop-Mediolanen. lib. 1. cap. 10. Chronici,: quod tamen Chronicum non eſt Da- cianum ſi eruditioribus eſt cxcdendum Mediola- nenſibus, qui etiam meliùs cenſent, totum Hym- num uni Ambroſie deberi, cùm ille Dialogiſino careat. In Breviario M. S. Collegii Aniciniani de Urbe antiquiſſimo legi pro Titulo, Hmnus Abundii de quo peritiores conſului, qui tamen adhuc ignorant, quis ille poſſit eſſe. Gelaſius au- tem decantari decrevit, ex Benzon. in Magnif. l.1. c. 19. & S. Bencdiétus in Regula, cantari juſſit poſt tertium Nocturnum quo ſignificantes tem- pus gratiæ, quaſi Chriſtum hoc tempore invene- rimus, exclamamus, T& Deum laudamus, ut me- ditatur Hugo l.ſ. de Offc. c. 9. 14 Dicebatur Romæz in feſtis Pontificum tan- tum tempore Amalarii, ut i pſe ſcribit in Prologo de Ordine Antiph. in Dominicis & Feſtis novem Lectionum, ait Microl. «. z1c. 3 Non in profeſtis dicendum eſt, ait Innoc. III. de celeb, Miſ-. c. Cencilium, quod explicat Radulph. Propoſ. 3. etiam de feſtis Simplicibus, & propoſitiene 16. probat, quod non deberet di- ci, neque etiam tempote Paſchali, neque infra Octavas. Ex quo infero, tunc temporis etiam in his diebus fuiſſſe uſurpatum in Offcio, contra ſententiam Radulphi, non benè ſentientis de hoc ritu. H 4 A Septuageſima ad Paſcha non dicitur, Mi- crol. capite 47. neque in Adventu, idem cap. 50. cum Gemmal. 3. C. 1. 5An verdò ſit finis Matutini, vel initium Lau- dum diſputavimus ſupra Sæct. g. c. 2. n. 3. p. 40. 6 Plenus eſt lætitiæ, & ideò in prædictis ean- tatur, aut omittitur; que dicto, inquit Rubrica de Hymno num. 4. ſtatim inchoantur Laudes; Noſtra enim conſuetudo humanæ infirmirtati parcens, & labori, Ofcio Nocturno Laudes Matutinas continuat, & Oratione una duo con- K 3 cludit 75 Comment. in Rubr. Brewiarii Sct. V. Cap. 2o. &. cludit ſſcia, Hu go Victor.l.2. c.9. excepta no- te Natalis Domini, ur ibi dicemus. 7 Feſtum Innocentum non admittit hunc hymnum, niſiin die Octava: cujus cauſam da- bimus in Sebctione ſequenti. c. 6. num. 3. 8 Verſus Sanctus, Santtus, &c. videtur eſſe unus, & ab una parte Chori totus dicendus; ſed quia primæ literæ S. imprimuntur coloxe rubro. videntur alternatim ea verba cantanda, ideo ſtandimm erit conſuetudini locorum. De Gmbolo &. Athanaſii. CAPUT XX. 1 Cönbolum quid ſignificet, diximus ſupra cap. 2. pag. 4 9. S. Athanaſius, dum eſlet Ro- mæ, ſcripſit Latinèe Sy mbolum, de quo hic lo- quimur, & recitavit coram Pontifice, & ei aſſi- dentibus, anno 340. ut ſcribit Baronins: & t illud idem, non mutatum, legique ſolitum in Eccleſia ante annos nongentos ſcxaginta- Vide Annales ad annum prædictum. 2 De uſu ejuſdem Symboli ad Primam Hu- o meminit lib. 2 de Offc. C.1. his verbis: His addidit fideluum devotio, Quicunzque Vult ſalvus eſſe, ut articulorum fidei, qui ſunt neceſ- farii ad ſalutem, nulla dici hora obliviſcamur. Idem in Spec. c. 3. ait 3 His adjungimus cxpo- ſitionem Catholicæ fidei ex eo, quod hæc eſt victoria quæ vincit mundum, fides noſtra, & clypeus inexpugnabilis contra antiquum ho- ſtem. Vide quæ diximus ſupra Selct. g. a. 6. p. 2. 3 Non dicitur in Dominicis infra Octavam Nativitatis Domini, Epiphaniæ, Aſcenſionis; & Corporis Chriſti, nec in Dominicis Paſcha- tis, & Pentecoſtes, quia harum Ofhcia non ſunt propriè Dominicalia, neque in aliis Domi- nicis eadem de cauſa dicitur, in quibus fit de fe- ſto duplici Gemma lib. 3.. 6.125. notat idco non dici in Paſchate, quia in futura vita, quæ in Pa- ſchate donatur, totum habetur quod nunc cre- dirur: quare ſimili ratione ac ii myſteria ipſa in Natali Domim, Epiphania, Aſcenſione, Feſto Corporis Chriſti, & Pentecoſte, oculis cerna- mus, abſtinemus à Symbolo S. Athan aſü. 4 In Dominica, ſeu feſto ſanctifſumæ Tri- nitatis dicitur, quia Symbolum de Trinitate doctrinam continet, non tamen quotidie di- cendum eſt, ubi celebratur Octava ſanctiſſimæ Trinitatis, quia Dominicæ aſſignatum videtur: quare & in die Octava dicendum eritz quod a- liàs non diceretur. Dies enim Octava æquè ac prima non eandem claſſem, ſed eundem ritum habet. In finc illius additur Gloria Patri. &. utfit in Pſalmis: tum quis more Pſalmorũ can- tatur, tum quia declarato myſterio Trinitatis, æquum eſt, ut eidem gloria detur. De Martyrologio. CAPUT XXI. 1 M. Artzprologium legitur in Choroad Pri- VA mam: de quo Baronius multa in Præ- Ffutione ante Kamanum Martyrcdlogium, quæ verò ille fuſs, brevius hoc loco dabo. S. Cle- mens per ſeptem Notarios Romanos, curavit, ut acta Martyrum deſcriberentur, quibus addi- dit ad eandem cauſam ſeptem Subdiaconos Fa- bianus Papa. Aliæ Eccleſiæ idlern fecerunt, ut Smyrnenfis & Carthaginenſis, etiam ante S. Cyprianum Epiſcopum & Martyrem. 2 Gelaſius deinde rejecit ſcripta in hoc ge- nere apocrypha, & falla, vetuitque legi in Ec- Cleſia ſed & permulta legitimè ſcripta perie- rant in perſesutione Diocletiani, qui edicte ge- Ntral ca tradidit igni ð non tamen omnia, Deo difponente, ut Greg. Turon. de Glor. Mart. teſtatur. 3 Et quia quotidie ad Altare Dei ficbat com- memeratio Martyrum, ac etiam, ut ait Aug. 4 . C. de & Vnrginit. . 4. defunctarum Sanctimona- lium; ideo pridie recitabantur corum & carum nomina in Eccleſia, quorum natalitia die ſe- quenti recolenda eſſent unà cum Sacrificio; at- que hine origo Martyrologii, hoc eſt Sermonis de Martyribus. 6 Legebantur Tabulæ Eccleſiaſticæ Marty- rum, quæ cetiam Faſti dicti ſunt à Tertul. de Co- rona militis, cò quod in Sanctorum natalitiis Chriſtiani ſolerent mutua inter ſe eharitate gau- dere, & convivium celebrare, quod Agape di- cebatur, ſeu ſacrum Epulum natalitium, ex Nazian- lnre Port Nivart ntert len fui mmd: Mhn lcee! Ifn, 1 lenmd gine U nsin⸗ ckarch N⸗ ((onit n e edor) ttuchart. necne w, ſdon Ur, len umr lteno⸗ Clikndin eni ektaa lenmnut ancann Ukeumde bemun u kiſo Amun mniſnng 21. Trinitae wtidie i. inctiſime n viderut: t; quoda- AaN dem pirum Patr, &c. morii ein. Trinitatis, 4 0. norOA i. lra Are⸗ run, gu lo. §⸗ os, Culart, Aibipad⸗ laconosi- kecerunn, u tain ue⸗ em. in hoe ge⸗ xleginke⸗ ipta Pelle. li edictoge⸗ omnla; Deo Glor. Mæt ſiebatconn. ut it Aup. anCtimene n & carum lirin die crihcioza⸗ ſt Sermons hier Man⸗ ettul deC un natallis hnkiege Agne⸗ alium, e Naialr- De Martyrologio. Hrr 79 Nazianzeno, lege Pamel, in Epiſt. 37. . & yprian. PDorrò Martyrole gii Romani neſcitur pro- prius auéctor. Fuit ille ante S. Gregorium, ut ap- paret ex eiuſdem Epiſt. 29., lib. 22. Mdikt. i. non tamnen fuit Euſebius Cæſarienſis, neque S. Hie- tonymus: qui ad ſummum Hiſtorias Martyrum ab Euſebio ſoriptas redegit in compendium. Addidere Martyrologio Romano idem Hiero- nytnus, Beda, Florus, Uſuardus, Wandel- bertus & Ado Viennenſis, non Treverenſis, ut optimè probat Heribertus Roſvveydus ante A- donis Martyrologium: ſednemo ex his dicen- dus eſt auctor. In Breviariis M. S. antiquiori- bus pro Martyrologio ego legi, Datarium Ca- lendarii. 6 Continet autem Martyrologium Roma- num ex omnibus Chriſtiani orbis Provinciis collectos Martyres; quia Romana Ecclefia ma- terna charitate fideles omnes filios ſuos eſſe no- vit: neque tantum Romæ paſſos cerrfuit eſſe ſuos, ſed omnes alios ubique gentium coronis auctos. Venmimtamen neque datur ſingillatim ſingulorum nomina recenſere; tum quia ſuper arenam multiplicati ſunt amici Dei; tum quia ex inſtituto antiqui ritũs, Eccleſiæ brevitati fuit confulendum. 7 Tertia editio prodiit purior, & emenda- Hor, edita anno 5S. curante Cæſare Baromo. Recognita fuit rurſus Urbani VIII. juſſu, addi- tis Sanctorum Feſtis, qui nuper canonizati ſunt; & inprimo loco poſitis is, quibus datum eſt Ofſicium de præcepto: tum vero emencatus fuit textus multis in locis juxta veritatem certiſ- ſimæ Hiſtoriæ, me quoque minimo omnium collegarum præſente; & minus certa interim commiſimus tempori decernenda maturius⸗ quod intelligant i, quæſo, qui mutationem optavere majorem in ipſotextu: qui vero utun- tur antiquiori textu, non prohibito, obſervent ea tamen quæ dicunturinfra nam. 12. Dabimus in calce hujus Tomi concordiam Martyrologii cum Breviario. 8⁸ Ad illud legendum opportunæ (datæ ſunt leges initio libri, à quibus quarta, & ſexta ſunt oblſervandæ magis: ut nimirum primo loco pronuntietur ille regulariter, de quo in ſequenti die faciendum eſt Ofſicium, etiamſi non ſit iun Martyrologio, ſi à Majoribus ritè decretuan ſit Offieium. Alii Sancti, de quibus non fit Offi- cium, & de quorum ſanétitate nullum eſt du- bium, nominari poſſunt ſuis locis, Martyres poſt Martyres, Confellores poſt Confeſſores- Virgines poſt Virgines, co fine, ut in propriis locis, ubi merito coluntur quotannis rocolan- tur ſaltem in Martyrologio. Dixi pronuntietur. & nommari poſſunt; non autem dico, deſcriba- tur, & deſeribi poſlunt, niſi ſeparatim, non au- tem in ipſomet Martyrologio Romano: nam illa conceduntur in Regulis Martyrologii ap- probatis in Bulla Gregorii XIII. hæc autem prohibentur in eadem Bulla data die Iz. Zanna- rii I1yS. 2 Translato tamen feſto alicujus Sancti juxta Rubricam de Translatione feſtorum, non fit translatio dc eodem in lectione Martyrologii, niſi In caſibus in Martyrologio expreſſis. Nam licet, ut dictum eſt, legatur pridie de eo feſto, quod in ſcquenti die Officium in Calendario habet, non tamen ita fit ſemper, fed ut pluri- mum: quod patet in menſe Januario in feltis SS. Hilarii, & Pauli prim Eremitæ, & in Se- ptembri, in Feſto Sanctorum Cornelii & Cy- priani de quibus legitur in Martyrologio pluri- ribus ante diebus quam Officium fiat. 10 Dices: In anno Biſſextili transfertur Vi- gilia S. Mathiæ, & ejuſdẽ prænuntiatio in diem 24. ergo translato feſto aliorum Sanctorum, transferri debet de eodem nominatio in Mar- tyrologio. Reſpondeo, legem haberi certam in ipſomet Martyrologio de hac Vigilia, & S. Mathiæ feſto: & ratie legis fuit, quia verè cum nomine Vigiliæ jejunium quoque transfertur- & cum Vigilia Feſtum. Qua ratione convenit etiam amicipari extra Romam, quæ de Vigilia, & feſto S. Bartholomæi habemtur in Martyro- logio Romano: at in aliis Sanctorum feſtis, et- iamſi transferantur, nullum contingit menda- cium; quia verè eo die, quo leguntium in Mar- tyrologio, illi obiere: & præterea in translatio- ne plurium feſtorum difficilior eſſet Martyro- logii lectio, retrocedendo per dies aliquando multos. 11 Trans- So Comment. in Rubr. Brev. Sect. V. Cap. 21. & 22. II Translata quoque Vigilia in Sabbatum, non anticipatur ectio de Vigilia in Martyrole- gio, licet anticipetur Officium cum jejumio. n Per eandem Regulam quartam legenda ſunt primo loco nomina Sanctorum, qui ad- duntur indies Breviatio Romano, etiam eo- rum, quortun Officium ad libitum recitari po- teſt, ſi illud recitandum ſit in Choro. 13 Sexta verò Regula decernuntu: formulæ prænuntiandi Feſta Domini mobilia, quæ pri- mo loco poſt Lunæ pronuntiationem annun- tianda ſunt, excepto Paſchate, quod, antequã legantur Calendæ, annuntiarur; & ratio patet, quia in ipſo die Paſchatis annuntiatur, Calendæ verò pertinent ad ſequentem diem: & quia mo- pilia feſta incertarn habent ſedem, ideo initio Martyrologii fuerunt datæ formulæ propriæ numero novem, nemꝑè pro Dominica Scptua- geſimæ, die Cinerum, Dominica Palmarum, Cœsa Domini, die Paſchæ, Aſcenſione, Pen- tecoſte, Feſto Trinitatis, & fanétiſſumi Corpo- ris Chriſti. 14 Legitur autem Marzyrologium poſt O- rationem ad Primam, Gemmal. I. 2. 6. 5. & in ſine additur Verſus ad lectionem accommoda- tus, Pretisſa in conſpedbta Domint &. in vene- rationem, inquit Hugo 2. de Ofic. c. 2. Sancto- rum omnium. Invocantur iidem Sancti per O- tationem ſequentem, Sancta Maria, & Omnes Sancti, &c. à quibus ad Deum trinum eleva- mur, repetito Verſuter, Deus in aaiutorinm meum intende quem & precamur ſecreto O- tatione Dominica. cum veriu Davidico, Reſpi- ce in ſer vos aos; denique Oratione, qua dirigi ulamusin omnibus toto die. Vide Sekétionens præzcedenten: cap. 3. 4n. g. p. 45. De fine Offci, E& Antiphoni hnalibus beatæ Marie. CAPUT XXIIL. TVY Orarum finis ſolet eſſe poſt Orationem per Verſum, Benedicamus Domino, F. Deo ratia ‚Subſequitur, inquit Amal. l. 4. c. 4. Benedictio, & gratiarum actio [dixerat de Oratione] quia Chriſtus benedixit Apoſtolis cum diſcederet, & Apoſtoli in gratiarum actio- nem adoraverunt; quod notavit Hugo, l. 2. de Off. c. 4. Idem c. z. dixerat etiam, morem fuiſſe Monachorumm, cum diſceſſuri erant, petendi be= nedictionem à Superiore; quæ & congruè à Deo petenda eſt in fine eujuslibet Horæ. 2 Addit idem in c. c. 3. voce puerili can- tati, hoc eſt à pueris, Benedicamus Demino à quia omnis laus puerilis eſt reſpectu Dei, quem laudamus, & quidquid hic dici peteſt, minus eſt laude Dei. Deo Gratias, quaſi dicamus: Pla- cet ut pium eſt, in laude Dei = idem ibid, 3 Pietas Eccleſiæ erga Defunctos ea eſt, ut peracto Officio divino ad utilitatem vivorum, ſuffragetur ſtatim & Defunctis, qui degunt in Purgatorio eo Verſu fmali addito, FPidelium aninzæ, &c. cujus tamen ritus non meminere antiqui. = 4 Qui Verſus non dicitur ante Pretioſa ad Primam, quia adhuc non eſt finitum Officium Primæ, cui deinde additur in ejuſdem fine- ne- que ad Completorium habet in fine locum con- gruum; non enim ante Antiphonam beatæ Vir= ginis, qua ad Ofhcium vivorum attinet; neque poſt eam, quam ſequitur Oratio Dominica cum ſalutatione Angelica, & Symbolo Apoſtolo- rum. Quare fortè hinc factum eſt, ut ſub no- ctem dato ſigno cum campanta ſat commemo- tatio Defunctorum, ut aliquo modo ſupplea- tur Completorio, quod noctis initio recitaba- tur. Neque dicitur poſt aliam Horam, ſi aliud ſequatut, ut vel Milſla, ſicuti fit in nocte Nati= vitatis Domini; & hoc idem legi inter ordina- tiones Oſtcii editas à S. Bonaventura, imprelſ- ſas en lib. Clericerum familiari Venet. anno-t 16l. Vel Offcium parvum beatæ Mariæ, ſeptem Pſalmi, Litaniæ: in quorum fine dicitur, Eide- liumanimæ, &c. Vel Officium Defunctorum, in quo pro iiſdem abundantius oratux, omnino extremum locumhabere debet. Noviſſuna enim eſtmors, ait S. Paulus 1. Cor. /5. 5 Dicta Oratione Dominica pro fine Horæ ea tatione qua diximus ſupra c. :. addimus Ver- ſum, Domiuu: der nobis ſuam pacem; quem apud aliquos fuiſſe in uſu docer Durand. lib. y. c. 2. num. 6. ſequitur autem una ex Antiphonis B. Virgi- gibenuatio zienenn en in len⸗ upenchltmea Anal en lecirat l. 1 Mr l immſoluu ca tiftmriceni⸗ Neinunrcich onrterept mnegegs Ane bed Uhfucomp oit leanne lathcglir. Nonn krie Uercineni Etminsl pnun llehfnn, Deiurhe inenidlun Climnte Mmdnmnuwvn Nhrirno⸗ nn nec D Uhelton let une niknon Nng & Nn0 li alcn Pleng Ui lügitcon nulltei Ulltune Epid Nktnein mien Uenn N, Clgen ſano n 1 4, II = madto. 0, 2. de tem foilſe tendibe⸗ ongrue r. uerilican. Demine; Ni, quem ſt, minug Wwmus:Pla. idemibid, ea el, u 1vivorun, idegunt i , aeli metminete greriil n Okkcium mfne ne⸗ locumcon- hbeate Vir⸗ inetznegge minica cumn oſtolo⸗ t lub do⸗ commemo⸗ do byher io teethr⸗ n, ſ Add nocte Nui⸗ Ner omimn- 1a, inyeh⸗ ,.anni 4 e, ſepten eiur, HE Wnctorum, ur omnin 9 Aunzebinn ſine Horz dimus Vel quem 4 lbh- 62 iphonis rugr De ſine Oſfcii, & Antiph. finalibus B. Marie. be Firginis, quas non legi apud antiquos. Haben tur in Breviario, Lezn. edite! cal. ubi dicuntur ſta- tutæ à Clemente VILanno 1 50. meminitque Tur- recrem. in Kegul. S. Bened. ad Compietorinm. De iis tamen diſtinctè meminit Jo. Parmenſis in E- piſtola data ad Fratres ſuos Minores anno 1249. quam recitat Lucas W'adingus eod. an. in An- rnal. Min. a. z. ubi easdem quatuor; quibus nos mntimur, ſolitas cantari poſt Completorium indi- cat à Franciſcanis; quoru opera paucis ante annis Breviaria, ut diétum eſt ſupra, fuerant reformata, & Romæ recepta, ſuh Gregorio IX. & Innocen- tio IV. ut egregiè probat idem Lucas anno 1244. 6 Alma KRedemptoris, ab Hermanno Con- tracto fuit compoſita, ex Bezon. in Mag. l. 1. C. 79. Obiit ille anno 1504. ex N'ion. in Ligno vite lib. . Verſiculi varii ante & poſt Nativitatem u. nà cum variis Orationibus manifeſtam cauſam habent: cùm enim propriæ Veſperæ ſint initium feſti Nativitatis Domini, ideò ab iisdem dicitur V. Poſt partum; ſicut etiam in Hymnis, Qui na- tus es de Virgine. 7 Dicitur hæc Antiphona uſque ad Putifi- cationem incluſivè, ita, ut ſi Purificatio quoad Officium transferatur, Antiphona hæc quoque non dimittatur, niſi in fine illius Ofhcii; imò ve- rò, ſi Purificatio alicubi Octavam habeat, adhuc Antiphona hæc dicenda erit uſque ad Comple- rium diei Octavæ excluſivè, ſeu uſque ad finem Octavæ, ſi fortè contingat finiri ad Nonam pri- die Feriæ quartæ Cinerum; quia tota Octava pro die uno reputatur, ex Radulph. ſupra citato de Octavis, & ita decrevit ſacra Rituum Con- gregatio in Ofic. authoritate ipfius editis Romæ ann. 1616. ad uſum Patrum Diſealceatorum Car- melitarum. Et licèt uſq; ad Purificationem tam in ſuffragis communibus, quam in Antiphona finali Ofheii, dicantur idem verſus & eadem O- ratio, nihil tamen refert, quia non intra Horas ſit repetitio, quæ regulariter prohibetur; ied poſt Horas fit reperitio, quod eadem de cauſa accidit toto die Circmmnciſionis Domini, quoad Oratio- nem, Deus, qui ſalutis &c. 838 Quod“ dividantur Veſperæ Puri ficationis Completorio ejusdem, adhuc dicenda eſt poſt Veſperas, Alma redemptoris, quæ pertinet ad partum Virginis. Rubrica emim jubet mutari Antiphonam in fine Com pletorii, tum ut ſe- quens Antiphona poſt Purificationis Officium, quod terminatur in Oratione Com Ppleterii, ha- beat locum; tum ut in Completorio ſolemnids dicatur, in quo reliquæ inchoari ſolemniter ſo- lent, non autem in Laudibus diei ſe equentis. At- que hic fuit ſenſus eorum, me prælente, qui Bre- viarium recognoverunt authoritate Clementis VIII. Et verbum in Rubrica evoluſità non atti= net, niſi ad feriam quintam in Cœna Domini, cuĩ Proximè adhæret, qua de re dubitavère non pau- ci. In recognitione Urbana Breviatii additum eſt Rubricæ de Ave Regina verbuminclaſivè, ex Decreto S. Rituũ Congregationis 27. Qul. 1624. 9 Ave KRegina Cxælorum, habet innomina- tum authorem. Verſus eidemsadditus Dignare me, &c. eſt S. Ephiræm, teſte S. Hieronyme erato Cornelio Schultingio Téëme. g. par. 5. de Peculis- ribus Miſſæ. 10 Kegina cœli lætare, ab Angelis inventa & edita, ex antiqua traditione, ut ſcribit Sigonius lib. 2. Ialici Regni, & ab eo Caniſius ule. lib. de B. Virgine cap. 22. cui addidit ultimmm Verſum, Ora pro nobis Deum, S. Gregorius Papa, quan- do tempore Paſchali peſtis inguinaria devaſta- bat Romam, ut in ejus Vita narratur à Durand. 1.6. 6. 9. II Salve KRegina, vel habet authorem Petrum Compoſtellanum, ex Dur. lIib. 4.c. 22. vel Her- manum Contractum, ex Trithemio lib.2. de Vi- ris illaſtribus Benedict. cap. 54. anno osο. Certè Canticum hoc fuit ſtatim receptum, & in divinis Officiis cantatum. Ex Benzonio in Magnifecat, Il.I. e. 15.9. Bernardus pis Commentari is hancAn- tiphonam illuſtravit, quæ habentur in Operum ejius Tomo 2. & eandem auxit ultimis iis verbis, Oclemene, pia, Auleis Virgo Maria, ut habe- tur in lib. 2. Chronic. de Urbe Spirenſi. 12 Gregorius IX. decrevit prædictam Anti- phonam recitari in Matutinis & Veſperis an- no Domini 1239. Bzovius eodem anno- non eam tamen legi in Breviariis antiquis, ſed in Brevia- rie Card. S. Crucis edito ſub Paulo IIl. lege Na- varrum de Orat. c. 19. num. 184. ubi eam di- cit cantatam ab Angelis in Sabbatis in Ronca- S Comment., in Rubr. Brewy., Sedt. V. Cap. 22. valle, & appellari Cantionem nauticam, quia nautæ eam frequenter habent in ore naufra- gantes. 13 Extra Chorum prædictæ Antiphonæ di- cuntur tantum in fine Completorii, & Matu- tini, poſt Laudes, ſi tunc terminatur Ofſpei- um: quando verò ſeparatur Matutinum à Lau- dibus, non dicuntur; poſſunt tamen ſemper dici poſt quameunque Horam ex devotione. Convenit autem, ut ex ſeptem Horis prior in ordine, hoc eſt, Matutinum cum Laudibus, & ultima, quæ eſt Completorium, concludan- tur ſub invecatione B. Virginis; & ſolemnius ul- tima, qua completur totum diei Officium. Si alia ſequitur Hora, dicuntur poſt ultimam Ho- tam, non ratone Horæ, ſed ratione Matutini, & Laudum. 14 Dicuntur ſemper poſt quameunque Ho- ram, quando à Choro diſcedendum eſt, etiam poſt Horam Officii parvi B. Virginis; ut reeeſſu- ni ſalutent prius beatam Virginem, quam initio cujusque Horæ ſalutaverunt cum Angelica ſalu- tatione; vice cujus in ſine Ofſicii dicuntur hæ Antiphonæ poſt Orationem Dominicam. 15 Nunquam verò dicuntur poſt aliquam ho- ram, quando ſubſequitur cum Officio diei Of- ficium Defunctorum, etiam ex devotione reci- tandum; quia tunc non eſſent Antiphonæ fina- les Offcii, ſequente alio Ofſcio: neque quando ſubſequuntur Pſalmi Pœnitentiales, querum fi- nis proprius habetur alius ab his Antiphonis: codem modo, quando ſolæ Litaniæ ſubſequun- tur. Dixi, ex devotione recitandum: quia hoc ſignificant ea verba, præterquarm, peſt Completo- rinm, etiamfi pradiéta ſequantur: ergò poſlunt ſequi, etiam ex devotione, nedum in ratione Of- ricii, quod vel ſequitur Veſperas, vel Laudes, non autem Completorium. Neque item dicuntur, quando ſubſequitur Miſſa; quia continuatur Of- ſicium divinum, qualis eſt Mifla: neque per An- tiphonas prædictas facienda eſt interru ptio, ſeu diviſio; Oratio verò mentalis poſt Horas non tollit has Antiphonas finales, ſed debent dici, li- cèt à Choro non diſcedatur. Si tamen Miſſa lon- giori mora differatur, eo caſu erunt dicendæ, ac ſi dicedendum eſſet à Choro: nam in Rabr. 36. nuns 3. habes hæc verba: H poſt ali- quam Eoram immediatè nota a ſequitur Miſa. 16 Sed quæritur, an finità deinde Miſsâ, & nullà alià ſequente Horãâ, dicendæ ſint? Reſpon- deo, ex modo loquendi Rubricæ de his Anti- phonis naum. q. colligi poſſe videtur, eas omit- tendas efſe. Nam de Completorio in Rubrica dicitur, quòd in eo ſemper hæ dicantut, etiamſi prædicta fubſequantur: de aliis Horis dicitur, quòd ſi poſt Laudes alia ſubſequatur Hora, in fi- ne ulcimæ Horæ dicendæ ſunt Antiphonæ, ergo cùm ibidem dicatur, nunquam dici, abſolutè pro- hibentur dici, tum in fine Horæ, ſi prædicta ſub- ſequantur; tum in fine prædictorum & Miſiæ, quæ ſubſequuntur poſt Horam. Con firmatur ex praxi, quæ habet, ut non dicantur hæ Antipho- næ poſt Miſſam Sabbati fancti, neque poſt Oſſi- cium Defunctorum, quod conjungitur Ofſicio diei; ergò neque aliàs poſt Miſſam erunt dicen- dæ. Proprius etiam modus finiendi Miſſam vi- detur excludere has Antiphonas. Unde & Car- melitæ, ex inſtituto Regulæ, easdem recitant an- te ultimum Evangelunn, quod debet eſſe Miſiæ terminus & finis. Neque dicas cum quibusdam⸗, Rubricam loqui de Horis minoribus, Prima- Tertia, Sexta, Nona, ita ut poſt Veſperas De- functorum adjunctas Veſperis diei, debeant An- tiphonæ prædictæ recitari quia hæc vos IHora, niſi aliud addatur ad diſtinctionem, ſigniſicat etiam Matutinum & Veſperas, ut patet in Ru- bricis tit. 20., num. 1. zit. 27. num. I. tit. 27. num. 7. & tit. 32. num. j. (Mare poſt Miſlam, ſi diſce- dendum ſit à Choro, non ſunt eæ recitandæ; ſi fiat, poteſt eſſe laudabilis contuetudo, nec improbanda, quæ cedit in laudem B. Virginis Mariæ. 177 Dicuntur autem flexis genibus, præter- quam in dicbus Dominicis à primis Veſperis Sabbati, ex Concilio Nicæno can. 2e. vol 29. d⸗ pud Tarrianum, & Synodo Turonenſi ſub Ca- role Magno c. 37. ob Dominicarn Reſurrectio- nis. Qui ritus antea ferè deperditus à Clemente VIII. fuit Eccleſiæ reſtitutus. Et à primis quidem Veſperis genuflexiones omitti, tradit Amalar. . . c. . & Cone. Conſtantinop. VI. can. 90. 413 Toto verbium] ſub- Ioitehnte Emnn er Anhe⸗ aonfino in Ieden d, A He inem Ircitt rgerAi. luüne, gur Mtmdunquo ntosllebdon nanllaranon anm un m — Gen koprun Uunmmatelanu cl. entu, Augeng e Demncag ENra Dn ifrißel Nihhauel lDemnmicif lnugeſn IUhne cnt minicit . lDmnce l enuee abre. Nliltue, N mne P limnun 1 Ae laße a. um i. Aii, & Kelpor⸗ bis Ant- easotmit. Rubtcr , etiatni Scicinn, dra, in⸗ 5ne zergo olne ro. dickaſb. N Milr, maturer ntipho⸗ voſtOh. Oſheio intckicen⸗ liſamvr. eEC. citantan- ſe Mlle lbuschach . Prima; eris De- eant A- NIhra, Egrißent etin Ku⸗ 2, nun. li cllee⸗ citande; 40 nec Vipinis ,prrtet⸗ el29. ſab Ca⸗ mreltio⸗ lemente gtiden walar) . Tot De Alkrenun.. 13 Teto item tempore Paſchali non genufle- Aimus, ex Ambroſ. Sermone él. de Pentecoſte, Hieronymo in Dialog- adverſ. Luciferianos, lege Turrecrem. in cap. Genen⸗ de con ſocrat. Diſtinct. 3. At Hebdomadarius ſemper ſtat ad orationem recitandam poſt prædictas Anti- phonas ex Amal. I. 4. c. 4. & 7. ubi loquitur de Oratione, quæ eſt finis Officii, sademque de cauſa ſtandum quoque erit ſaliàs enim genuſe- tit rurlus Hebdomadarius ad Orationem do- minicam, ſalutationem Angelicam, & Symbo- . n . n e SECTIO — lum Apoſtolorum; quæ dicuntur poſt Antipho- nam finalem in Completorio. Verum, ſicut hic ritus ſtandi incipit à primis Veſperis Dominicæ, non à media nocte, ita deſinit in occaſu ſolis ejuſdem Dominicæ, more Indulgentiarum; & poſt oceaſum ſolis non eſt amplius ſtandum in Oratione; quod ii notent, qui veſperi recitant officium Feriæ 2. poſt ſalutationis Angelicæ ſi⸗ gnum datum ſub noctem. Et hic eſto finis Sc= ctionis quintæ. X — SEXT A. De Proprio de Tempore. Xpolſcit ordo Breviarii, ut explicatis Rubrieis generalibus, acceda- mus ad Rubricas ſpeciales, & partes cjuſdem Brcviarii; & cùm de Pſakerio (quod aliàs erat in centro Breviarii, nunc in capite) dixe- Wrasi nimus ſatis, cùm de Pſalmis enatraremus Sectione præced. c. 5. reliquum eſt, ut Proprium de Tempore, quod Pſalterium ſequitur, cxaminemus, dignio- ra tantum relaturi. 8 SECTIONIS SEXTÆ CAPITA XXI. De Adventu. De Antiphonis majoribus Adventus. De Dominica quarta Adventas. De Vigilia Nativitatis Domini. De Natali Domini. De Feſtis infra Octavã Nativitatis Domini. De Epiphania Domini. De Dominicis poſt Oltavam Epiphaniæ. De Septuagefima, & Dominicis ſequentibus. De Feria quarta Cinerum. 11 De Dominicis Quadragefimæ. 12 De Deminica Paſſionis. 13 De Dominica Palmaram, & Hebdomada majort. 1 De Paſchate, & eiuſdem Octava. 17 De Tempore Paſchali. 16 De Litaniis majoribus, & minoribus. 17 De Fefo Aſcenſionis Domini. * De Penteceſte. S ° π ☚ „ — 19 De Dominica Trinitatis. 20 De Feſto Corporis Cbriſti. 21 De Dominicis peſt Pentecoſten. De Adventu. CAPUT I. 1 E Hymnis & Lectionibus egimus Se- periori Ssectione capite 6. &12. omitti- mus Suffragia Sanctorum, ne ante Chriſtum natum implorare videamur eorum opem, quos ipſe Chriſtus ſuo adventu ſanctitate donavit. Neque fit commemoratio Crucis, ne videatur paſſus antequam natus; neque item de Pace, uæ ante Nativitatem ejuſdem non fuit; ſed eo nato, ab Angelis data eſt hominibus bonæ vo- luntatis, Azor. lib. o par. I. c. 16. Adventu Prin- cipis cedunt alu, ait Durand. .6. c. 2. quod ſu- pra retulimus. I. 2 2 Re ſpon- g9 Comment. m Rubr. Brewv. Selz. VI. Cap. I. & 2. 2 Reſponſorium primum eſt in Breviario u- nmicum, quia tres Verſus habet; & Amal. de Ord. Antiph. c. ⁵ meminit. Auctor illius fuit Mona- chus S. Gregorii, ex Durand. I. 6. 6. 3. Tres au- tem Verſus ex eodem Durand. dicuntur norni- ne trinmn ordinum Sanckorum „qui ante legem . in lege, poſt legem Salvatorem exoptarunt: qui- bus additur Gloria Patri, in laandem S. Trinita- tis, quæ tandem miſit eum in terras. Re pet tur demuma capite Reſ ponſorium . quia, ut inquit Gemmal. 2. c. I. iretum adventus Domnini à fde- libus expectatur. Repetitio fit à remotiori, de- inde à minus remoto, & demum à propinquio: ti; quia Patres Pritni temporis. remotiores fue- runt ab Adventu Chriffi quã recentiores; Mich. Timot. in Spec. erdinand. tratt. 6. Pirt. y. &. 4. 3 Reliquorum reſponſoriorũ dicitur Auctor S. Gregorius, & mentio eſt eorundem, fed ordi- ne pauluùm diverſo, apud Amal. lLoc:cit. cætera cum eode Amal. concordant, præter Lectiones- 4 In Dominica tertia, mutatur Invitatorium, quod concordat cum Capitulo veſt perarum & Laudum, ad excitandos animos erga Chriſtum venientem; & congruentius nunc mutatur in Dominica tertia quàm in Feria 4. Quaruor Tem- porum, ut ante Pium V. fiebat. 5 S. Hilarius in ib. Of. citatus à Bernone de uibuſdanz ad Miſſum ſpec. s. 6. notat in tribus Dominicis Adventus ſignificari trinum Chriſti adventum ad culneam infructuoſam; venit e- nim ante legem per naturalem hominis intelle- ctum; venit ſub lege, cum ipſa lege; venitulti- mo per gratiam. Hæc ille. 6⁶ De Quatuor Temporibus Adventus, ſieut etiam de aliis in Vere, Ætate & Autumno, fa- tis ſuperque diximus in priore Tomo. Officium eſt feriale cum Precibus, exceptis Temporibus Pentecoſtes; & appellatæ ſunt Feriæ majores in WcoOgnitione Breviarüi, ur diximus Sect. 3. 6.6. n. 2 Pag. 2l-. De Antiphonis majoribus Adventus. C APUT II. 1 Ntiphonæ majores in Adventu dicuntur eæ, quæ per ſeptem dies ante Nativita- tem Domini recitantur, ineipientes ab O, quæ majores aliis ſunt, quia duplicantur. De his quæ-⸗ runtur quatuor, & Primè, cur àd Magnificat recitantur? nam ad Laudes congruentius videbantur recitari poſſe. ad canti cũ Zachatiæ, quod fuit eantatũ de Ad- ventu Meſſiæ. Reſpondet tamen Amal. de Ord. Antiph. C. 73. Eas pectare magis ad B. Virginem, quam ad Zachariam. Addit Durand. l. 6. c. II- ꝗquia Chriſtus expectabatur ad Veſperam mun- di, ideo dicuntur in Veſperis ad Magnifecat. 2 Cur duplicantur? ad explicanda iterata ſu- ſpiria fanctorum Patrum. Durand. loc. cit. 3 Cur ſeptem? ad literam, ut per octavam an- te Nativitatem Domini accendamur erga Chri- ſtum venturum, admirantes potius quam vo- cantes Salvatorem, qui jam venit: nam illud O admirantis eſt magis quàm vocantis, ex Amalar. loc. cit. Myſticè quoque ſeptenarius numerus ſi- gniſicat in Chriſto ſeptiformem Spiritus ſancti gratiam, & ſeptem fiumani generis miſerias, quas ex Antiphonis hauſtas recenſet Durand. lac. citato: quarum cauſa, inquit: egemus Do- Ctore contra ignorantiam, Redemptore à pœ- nis æternis, Liberatore à ſervitute diaboli, Edu- ctore àconſuetudine peccati, Illuminatore te- nebrarum noſtrarum, Salvatore ad reducendos exules in Patriam, tum Gentes, ut in ſexta An- tiphona, tum Judæos; ut in Septima. 4 Quis ordo inter eaſdem: Amal. loc. cit. eas enumerat juæta Antiphonarium Metenſe, & in- nuit, ordine diverſo à Romanis recitari. Orde noſter eſt apuc Gemmam an. L. 3. c. 7. & ab eo- dem Auctore ſic explicatur; ut in prima Anti- phona dieatur Chriſtus Sapientia, qui venit in Spiriti ſapientiæ. In ſecunda, Aadonat, quod no- men Moyſi indicavit Deus, qui legem dedit, & venit nos redimere per Spiritum intellectus. In tertia Radix Oeſſe in ſignum pepulorum, hoc eſt in ſignum Crucis, & liberare nos venit in Spiritu conſilii. In quarta, Clavis David, qui cœlũ juſtis aperit, & infernũ elaudit in Spiritu fortitudinis- In quinta Oriens, qui nos illuminat Spiritu ſcien- tiæ. Im ſexta, Nex Gentiunz, CS lapis angnlarit, qui ſalvat omnes per Spiritum pietatis. In ſepti- ma, Emmanuel, qui venit non ſine Spiritu ti- moris, 1 In. i,Andcane iie NMiorer inhn Mreedim l ehalaiot 6leno⸗ umbbebant agrdm . e nlelictt bgefelto nphonud MoVemunre engurginge elIHomeocce III dhæ lth Dime hrd end ſicheninm itemacec erni Dorun ſutenmenisl Geltkehumt kaanntktar at ituen. Hec⸗ NGnulart NNonmo⸗& lrich Ärpam MurEglan nhuilhle haiits 7h., ſoneltt antcidu, ngiten al innia e⸗ laantone, Karinghe Kr Nllten Tkiund; iei tehdon Grtnid hhlen . hian ſig 0, e his un⸗ Dnacnad ni pole, de A. .de Ord. fitginen, l.6.c. mmuN. fact tetaraſ. lit. Aaah⸗ ahi⸗ um d⸗ nillad0 Mwalar. mengl⸗ tuslancli mileris, Durand. ns Do⸗ orei ⸗ Oli, Edu. natorete⸗ ducendos extaAn- N, Lit,eds le, in⸗ ri. Ordo &abeo⸗ ma Ant- vennit in ſvod 50⸗ eClus In noceltin irudinis⸗ tuſcien⸗ in lepe⸗ iriut⸗ moris⸗ De Dom. quarta Ad ventur, & Vigilia Nativitatis Dem. & moris, dans cunctis chariſmata amoris. Hæcille ſuſis. Eſt igitur hac numerus ſeptenarius ex - ſaiæ 2t, deſumptus. 5 Præcedunt has Antiphonas aliæ ad Laudes, quaſi præparatoriæ ad majores, de quibus Amal. l. 1. c. go. ut renovemur, ait, paulò ante Mativi- tatem. Habebantur de his in Breviariis antiquio- ribus quædam Tabulæ Pariſienſes cum hac Ru- brica, ut ſcilicèt, ſi Feſtum occurreret, completis omnibus de Feſto, rurſus dicerentur Laudes cum his Antiphonis & Pſalmis ferialibus: quæ Tabu- l à Pio V. mutatæ ſunt in Rubricam commodi- orem, qua quinque Feriæ complentur, & quæ in die S. Thomæ occuxrunt, in Sabbato collocantur. 6 Tres aliæ Antiphonæ ſunt privilegiatæ in his diebus. Prima eft. Expectetur, quæ ſemper in Sabbato dicenda eſt quarto loco quod & anti- qui obſervarunt] ut concordet cum Caatico Sabbatino, de quo ſumpta eſt, & benè quadrat Adventui Domini. Altera eſt, Melite tingere, quæ die 2 menſis Decembris, ſemper eſt ponen- da, ſive ſit Feſtum ſancti Thomæ, ſive Dominica; ne enuntietur falſum extra quintum dicm ante Nativitatem. Hæc ante Pium V. dicebatur ter eum Gloria Patri, ex inſtituto Fratrum Minorũ, non Romano; & ideò ritus ille fuit abrogatus. Tertia eſt, Eæe completa ſunt; quæ ultimo die di- citur ante Vigiliam Nativitatis, ex Tabulis Pari- ſtenſibus Radulpho antiquioribus, quas ille citat, & excludit Prop. 6. Congruit autem diei, ut ex verbisejusdem Antiphonæ conſtat. 7 Conceſſit Hiſpanis Gregorius XIHLPut anti- cipent prædictas Antiphonas in die 16. Decem- bris, quia die 17. celebrant Feſtum Expectationis partus beatæ Virginis. At quid, quando dies 16. eſt Dominica ? eo anno ornittuntur Antiphonæ Feriæ ?. ea ratione, qua in univerſali Eccleſia o- mittuntur Antiphonæ illius Feriæ, in qua occur- rit Feſtum S. Thomæ, quando Vigilia Nativitatis oceurrit in Dominica, eujus Antiphonæ dicun- tur in Sabbato. 8⁸ Et quando alicubi contingit reponi has Antiphonas in Feria diverſa ab ea, cui ſunt aſſi- gnatæ, Antiphona 4. ea erit, quæ conformis eſt Cantico recitando, ſicuti præicribitur de Anti- Phona, Expectetur, reſervata Sabbato. De Dom. quarta Adventut. C APIUT. III.- 1 Qaringi non legi in Offcie Dominicæ 4. Evangelium, quod ideò ſaltem in præce- denti Sabbato legitur: puta, quando in hac Do- minica occurrit Vigilia Nativitatis, &eo annoo- mittuntur Antiphonæ ad Laudes, quæ occur- rimt in die S. Thomæ, ut in Sabbato Quatuor Temporum ponantur Antiphonæ Dominicæ quartæ, quæ omitti non debent, quod affirmat Microl. c. 33. & apyrobat Indagator Romano- rum Rituum Radulp. Prop: 16. qui appellat ibid: ſupercreſcentia ea, quæ habentur in Breviario- poſt Dominicam 4. quia in breviori tempore Adventùs omittuntur. 2 Et licèt in prædicto caſu Antiphona quar- ta Dominicæ omittatur, cujus loco dicitur Anti- ona Expectetar, eadem tamen quarto loeo ve- umitur in Vigilia Nativitatis, ne Ofhicium hujus Dominicæ ullo modo perteat. DeVigilia Nativitatis Domini. CAPUI. IV. 1 Si Vigilia venerit in Sabbato, viee Pſalmi /u- bilate, in Nocturno dicitur Pſalmus Bo-= num eſt; ne ille bis dicatur ad Matutinum & Lau- des; & neque hic omittatur in Ofſcio, 2 Antiphonæ ad Laudes, Hudæa & Zeruſalom, &c. habentur apud Rupert. lib. 3. Cap. 12. 3 Ritus Offica à Laudibus eſt Duplex, non ante annum 1I521. in Breviar. impreſſis; at erat eti- am in antiquis M. S. Duplex, & cùm Vigilia ſit illius Feſti, quod eſt initium ſalutis noſtræ, jure merito cum exultatione eſt celebranda. Eſt igi- tur Ofeium partim feriale, quia Vigilia eſt, par- tim feſtivum juxta illud, Levute capita veſtra, &c. & ut Ofhcium Primæ ſit ſolemne, in quo eſt annuntianda Nativitas Salvatoris cum ſolemni Lectione Martyrologii. 4 Legitur Martyrologium majori quam aliàs ſolemnitate, qua in re quiſque abundat in ritu ſuo. Hlud eſt commune ferè omnibus, ur ge- nua flectamus ad ea verba, In Bethlebene Zudæ, L. 3 Ko⸗ — SS Comment. in KRubr. Brex. Sect. VI. Cap. r. &c. uſque ad ea, ſecundum carnem; ca ratio- ne, quz ad Miſſam genuflectimus in Symbolo ad ca, Et incarnasus eſt: & in ukimo Evange- lio ad ea, Et Verbum caro fabtum eſt. Humilia- 10 namque Deo, & nos uſque ad terram pro- fundius ſelito humiliari decet, quod & addi- tum eſt in poſttema M axty tologii recognitione. 5 Ad Nonam incluſivè deſinit Adventus, & ceſſat v. Aiigelus Domint. De Natali Domini. C APUT V. 1 EGiores Iſaiæ hac nocte leguntur ſine ti- tulo; ca fortè ratione, qua Hug. docet . 2. c. 3. Capitula legi ſine tiuulo, quando ſcitur au- Ctor; & Iſaias in toto Adventu lectus eſt, ita ut pateat eſus nomen. Dicerem cum P. Ruiz, jam non per Prephetas, ſed in Filio Deum loqui. 2 Reſponſoria videntut. vagari, ſed ait A- mal. de Ord. Antip c. 1J. quem ſequitur Gem- ma I. 3. . g. eſſe Xenia, quaæ deferuntur partim Puero nato, partim Deiparæ. In primo werò Re- ſponſorio addtur Gloria Patri, in Fratiarum actionem de tanto benchcio, Gemma vap. 2. 3 In tertio Nocturno multiplicatur Alleluia ad Antiphenas, quia, ut aliàs diximus, tertium Nocturnum ſigniſcat tempus grat æ poſt le- gem. in quo lignificati debet lætitia per Chri- ſtum natum nobis communicata, Amal. l. 4. 6.51. 4 Dividitur Matutinum à Laudibus, & in- ter utrummque cantatur Miſſa, ex Microl. c. 34. & Gemma lib. 3. cap. Io. lib. 4. Cap. 17. qui ritus videtur habuiſſe ortum poſt Ordinem Roma- num, in quo prima Miſſa celebratur expletis Vi- iliis, id eſt Noéturnis, & Matutinis; id eſt Lau- dibus (hoc enim nomine vocabantur Laudes] niſi dicamus fuiſſe peculiarem hunc ritum Cap- ellæ Pontifciæ, quæ eadem nocte tres Eccle- ſas, S. Mariæ Majoris, S. Anaſtaſiæ, & S. Petri viſtabat, & Miſ'as ſolemnes celebrabat. Quid- uid ſit, cum laudes perti eant ad diem potius quàm ad noctem, & primha Miſſa ſit noctis, non diei; congrue præſcriptum eſt, ut ea cantetur ante Laudes & poſt Hymnum Te Deum, Gem- ma dicto cap. 117. 7 Laudes ſequuntur Miſſam primam de æ= terna generatione, quæ prius extitit ante om- nem creaturam, quæ Deum laudare potuerit, Durand. I. 6. 73. & in prima Autiphona quaſi choream ducimus iis verbis, OQgem vidiffis pa- ſtores, &c. Durand. ibid. quam Antiphonam non videtur noviſſe Amalarius, qui de Ord. Au- tiph. c. /7. incipit ab es, Genuit pusrpera Regé. 6 Primâ ſummo mane dicta, cantatur alte- ra Miſſa. Antiquiores aliqui ante Primam im- mediatè poſt Laudes cantabant ſecundam Miſ- ſam: ex Gemma l. a. c. 1. at S. Antoninus 3⸗ par. Sum. tit. 13. Cap. 6. S§. 4. cuum Palud. in 4. diſt. 12. quaæſt. 2. artic. 2. conc. 2. refert de generali con- ſuetudine Miſſam ſecundam ante Primam ho- ram Canonicam celchrari ſolitam; niſi eos ex- plicemus cum Francol. de Temp. HKor. Can. I. par. cap. 16. mirm. 6. non loqui de ritu Eccleſia- rum Urbis. Addit zbidens Francol ideò Primam ante horam conſuetam ſpeciali lege recitari, ut Miſſa ſecunda in Aurora cantati queat. Neque enim debet unquam Mifla cantari ſine præpara- tione Chori adillam per aliquam Horam Ca- nonicam, ut ibid. auctoridem fusè probat, & exemplis confirmat. Neque dicas, ſummcere Lau- des ante Miſſam ſecundam, tum quia non de- bent dividi à Nocturnis, niſi quantum Miſſa prima occupat temporis, quod intercedit, cum ſint unica Hora, ut notat Nav. de Orat. cap. 5. num. 25. tum quia à laudibus ad Auroram, in qua ſecunda Miſſa cantatur, multum adhuc ſu- pereſt temporis, ut nequeat congruenter ſequi ſecunda Miſſa. Peſt Tertiam horam Miſſa ter- tia convenit cantari, ut in Feſtis. Nihil eſt præ- tercà in Ofcio notandum, niſi quod Antipho- næ in ſecundis Veſperis, Teécum principium, ſunt privilegiatæ, ut nunquam omittantur in- fra Octavam; & de his eſt mentio apud Amal. de Ordine Axtiph. cap. 16. ut nimirum Kat de Octava Nativitatis, præter morem aliarum O- ctavarum de Sanctis, & non per ſolam cõme- morationenm de eadem; & eò magis, quia intra eandẽ Océtavam admittuntur quotidie feſta San- ctorum: quæ ab Octavis Epiphaniæ, Paſchatis, Pentecoſtes, & Corporis Chriſti vel omnino ex- cluduntur, vel parcè in his admittuntur. De N cc le Cal⸗ jn/immuit e Knureound los ſunns lem polol⸗ emmnsintnan olnantz, dera in ch Cter ancha Poeme dud Gnmnbe liske kkriluocatam. fttanmden, Amnptonek inſnt oalce lchnmnin) Aennt Liiam in Utemabut ir El abrpono kelhicalon 0rriones) Alkmrln Uen iſe AAkeſto 8. wklait uhm, i N ane⸗ e eii tan hemiud gel Inbo Mienelrie uleumdn Nmber lleen, CunmS Wrtͤt n de Le nteem. potletit; u gu üphoman O,4. 4. ra Negt⸗ tur alte⸗ nath im- lam Mil. mz dar, .dike . teralicon⸗ iſeos ei⸗ F. Can . becleſu- Driman ecitari, u . Neqre erapur⸗ otann Cr. robat, & ncetelau⸗ a nene- mum Midi edincumn ℳ. (49* Orann, il adhue ſl⸗ tet ſegbi Mlilla tet⸗ ileltpre⸗ Ampho⸗ inclun 5 tantur in⸗ d Amal. m ſat e zarum 0. u cotne⸗ Uia intla feſt an⸗ aſchats nninoer⸗ 1. De äl De Feſtis infra octavam Nativitatis Domini. z De Feſtis infra octavam Na- tivitatis Domini. CALPUT VI. 1 V⸗ claſſis erit S. Stephani feſtum? Auu- dreas Caſtaldus in Cerim. Cler. Neg. I. 7. e. y. n./. innuit eſſe pritnæ claſſis. Mihi placet, ut dicatur ſecundæ claſſis; tum quia ſequens fe- ſtum S. Joannis non eſt niſi ſecundæ claſſis, ut aliofum Apoſtolorum; tum quia Stephanus & ILaurentius in martyrio, Ochcio, octava, ſepul- ehro ſunt pares, concordant in tertia Antipho- na ad Laudes, & in oratione duplici, altera in feſto, alcera in die octava: ex quibus ſequitur, quod hæc Sanctorum feſta cederent occurrenti feſto primæ claſſis. Habent privilegium non commune alis feſtis ſecundæ claſſis, quod de die infra octavam eorum fſit commemoratio in feſtis eorumdem, ut habetur in Breviario. 2 Antiphonæ Feſti hujus & duorum ſequen- tium ſunt Gallicæ; ex Radulph. Propoſ. 12. & Lectiones primi Nocturni de ſancto Stephano habentur etiam in Ord. Romano. Reliquum Officium tribuitur Alcuino ab Auctore Ligni vitæ b. y. & à Schultingio. Offcium S. Joan- nis à S. Gregorio compoſitum aflerit Schultin- gius. Duplicia ſunt hæc duo feſta apud Durand. lib. 2. Orationes Miſſarum habentur in Sacta- ment. Gregor. Introitus, &c. in Antiphonario cjuſdem: ubi & fefti ſequentis Miſſa. 3 In Feſto SS. Innocentum non dicitur T2 Deum; quod lætitiam ſonat; quia deſcenderunt in Limbum, ait Microl. c. 36. ſed non placet, quia Joannes Baptiſta item deſcendit in Lim- bum, in cujus tamen Decollatione dicitur 75 Deum: potius ob lacrymas matrum, ait Amal. lb. ncap. 47. In Dominica verò, & in die Octava dicitur, quia in Dominica lætitia Reſurrectionis Domini excellit ſuper omnem lacrymam, & dies Octava beatitudinem ſigniſcat, ut alibi diximus. 4 Tertium hoc feſtum puto item eſſe ſecun- dæ elaſſis, eui datur Octava: & de his Octavis Amalar. lib. 4. c 32. meminit. Imò verò in Octa- va Innocentum S. Auguſtinus duos habiit ſer- mones, ut ſcribit Poſſidius. Officium erat Se- miduplex, Durand. ſupra. Pius V. decrevit fie- ri Duplex. Officiũ à S. Gregorio, ait Schultingius. 5 Quid agendum, quando feſtum ex tribus prædictis erit Patronus loci, ſeu titulus Eceleſiæ: Reſpondeo, in ſecundis Veſperis Nativitatis „ etiam in Eccleſia propria ſancti Stephani, idem fieri quod in univerſali Eccleſia; quia in Pari pri- ma claſſe majus eſt Feſtum Chriſti quàm Ste- phani, & ideo habet integras Veſperas utraſq;. 6 Inter eadem vero Feſta ſerventur Rubricæ generales, ut Veſperæ primæ & ſecundæ ſint de digniori feſto, id eſt, primæ claſſis, & Pa- troni, ſeu Titularis, cum commemor. minus digni; & item de Octava Nativitatis, cujus et- iam Antiphonæ ad Veſperas ſemper recitantur, ut ſervi cedant Domino medieratem Veſpera- rum, qui venit vergente mundi Veſpere pro ſa- Jute noſtra. Ad Laudes verò non fit commemo- ratio de die infra Octavam aliam, excepta Na- tivitatis octava, de qua fit ſemper cõmemoratio, ut in Rubricis generalibus & nos ſupra Sect. 3. 7 Si titulus Eccleſiæ (non altaris majoris) fuerit Innocentum, erit conſequenter primæ claſſis, & co caſu non negarem poſſe dici Ze Deum in Ofſicio, & concederem rubeum co- lorem cum ſuis conſequentiis in Miſſa: quia, ſi hæe conccduntur ratione Dominicæ, in qua non eſt dolendum, cur dolemus in Feſto Titularis Eccleſiæ ſolemni? eo prorſus modo conceditur in Miſſa Credo S. Janni Baptiſtæ, ſi in Domi- nica venerit, & quandlo celebratur in propria Eccleſia: quod idem dicitut in Feſto S. Lauren- tu, ergo æqualia ſunt fieri Feſtum in Dominica, & fieri in propria Eccleſia. 8 Hymni Innocentum de novo fuerunt ad- diti, licet eorum auctor ſit antiquus. Vide tit. de Ehmnis pag. 77. 66. 9 Quæ diximus de prædictis, quando ſunt Titulares Eceleſiarum, valent etiam de ſequen- tibus Feſtis S. Thomæ Cantuarienſis & S. Silve- ſtri: quibus tamen hodie negatur Octava. In ſe- cundis Veſperis S. Silveſtri Antiphonæ, Técum Principium, non habent amplius locum; termi- natæ jam in primis Veſperis ejuſdem; ergo ſu- mendæ erunt de Comm. Conſ. Pont. & fit Commsmoratio Circumciſionis. 10 De 5* Comment. in Rubr. Breviarii Sect. VI. Cap. G. G. I De Deminica infra Octavam Mativitatis Rubrica clara eſt. Quod ſitota Octava, ut in quibuſdam Eccleſiis vidi, impedita ſit Pefſtis duplicibus, de eadem fiat commemoratio eo prorſus die, quo univerſalis Eccleſia facit de ea dem Dominica Ofſicium, vel commemoeratio- Rem; Ofſicium Domiricæ, ſi ea occurrat in ſe- ſto S. Silveſtri, non deperit; quia Leckiones pri- mi & ſecundi Nocturni in præcedenti Sabbato leguntur. Vide cultum Dominieæ diei, qui non 11 Occurrit in Urbe N. Dedicatio Eccleſiæ Cathedralis in Feſto 88. Innocentum;, quæ ſitum eſt à me, qualirer Officium recitandum erit? Re- ſpondi, ex vi Rubricatum, in- primis Veſperis, poſt Antiphonas & Pſalmos de Nati vitate, Ca- pitulum cum reliquis dici debere de Dedicatie- ne, & eum commemoratione S. Joannis, cu- jus Feſtum eſt duplex ſecundæ claſſis, & Nati- vitatis Domini, quæ nunquam omittitur: de S. Stephano nihil, quia de die infra Octavam ni- hil fit in Feſto primæ claſſis ; in Laudibus, & Miſſa de Dedicatione ſit tantum commemora- tio de Nativitate; In ſecundis Veſperis Antipho- næ, & Pſalmi de Nativitate, Capitulum, Hym- nus &c. de Dedicatione; commemoratio de ſe- quenti FeſtoS. Thomæ, vel Dominica, & de Nlativitate, non de diebus infra Octavas SS. Ste- phani & Joannis, ex Rubr. de Commemer ati- onibus, numero 4rin ſine. Non fit Octava de De- dicatione, quia prohibita eſt in poſtrema reco- gnitione Breviarii. Feſtum Innocentum regula- riter erit celebrandum in die Octava eorum- dem; & quia de iiſdem non fit octava, poterit dici 7& Deum, cum conſequentibus, unà cum univerſali Eccleſia, & interim non fiet ulla de iiſdem commefioratio. Sed eo anno quo/ Fe- ſtum hoc occurrit in Feria 5. celebrabitur in Sab- bato lequenti, quod eo caſu erit dies infra Octa- vam Nativitatis, intra quam fit de duplici, & præſertim ſecundæ claſiis, etiam translato; eo autem anno quo occurrit in Sabbato, celebra- bitur in feria ſecunda ſequenti; quia de duobus Feſtis translatis, Innocentum & S. Thomæ, de digniori prius eſt recitandum Officium; & Fe- ſtum S. Thomæ celebrabitur prima die non im- pedita poſt Octavam Epiphaniæ, eaæ vulgatie Rubricis. S 12 Circumciſionis Peſtum de Chriſto recen eſt, ut alibi docuimus Tomo primo, Antipho- næ probant eſſe de B. Virgine Feſtum, O admi- rabile comzercium; quas commemorat Ama- lar. lib. z4. cap. 32, Oratio confirmat, Deus, qui ſalutis aterna, de qua Microl. loco citato, Of- ficium enim Miſſæ licet habeatur in Antipho- nario Gregorü, eſt tamen poſterius S. Grego- rio, ut ibidem Pamelius probat. In ſecundis Veſperis non fit commemoratio de diebus infra octavas SS. Joannis, & Innocemum, quia de his non fit Officium die ſequenti, ut dicitur in Rub. de commemorat. g. num. 6. 13 In ſecundis etiam Veſperis octavæ B. Jo- annis concutrentibus cum primis Veſt peris octa⸗ væ Innocentum fit tantum commemoratio de Innocentibus, ut integræ Veſperæ ſint de digni- ori, ex Rubricis, de Concurrentia Oficii II. a. 2. 14 Frant hæ tres octavæ Semiduplices in Breviario .ο. edito: Duplices à PioV. qui ad- didit omnes Lectiones. Oratio Sancti Stephani eſt Ambroſiana. De Epiphania Domini. CAPUT vIII.. 1 Vigi Epiphaniæ habet Officium Semi- duplex, quod nuper expreſſum eſt in Bre- viario, licet excluſio Precum ad Primam erat ſuſſiciens indicium ritus Semiduplicis. Si occur- rat in hac Vigilia Feſtum duplex, fit de Vigilia commemoratiotantuin, cum nona Lectione de Homilia Vigiliæ: quia duplici officio occurrenti eodem die cedit Semiduplex. De duplici trani- lato non ſit in ca, quia eſt offcium novem Le- ctionum, cui etiam Dominica cedit. Si Gccur- rat in ea Feſtum Semiduplex, transfertur hoc poſt Octavam Epiphaniæ, eadem de cauſa; & quia eſt longè ſuperior quam Feria é. poſt Octa- vam Alſcenſionis, quippe quæ habet Evange- lium proprium, æquparatur in multis Vigiliæ Nativitatis Domini, ut in Rub. de Egtliis num. 2. & yJ. Quod ſi fuit conceſſum Hipanis à Gre- gor. XIII. poſſe in hac Vigilia fieri Officium de S. The- ſomCm lobi, ch 1Aupnons PyrapndAn Anphonu, Hünhupki ummizru EuCmeadnu Urßhorn 4 Drurinurn uDulno IMlvimdor 6onitirtureti humelent Cckamadoran n,lih Lelnn Wneno. funn le glupgtech Elloſeloenti, n Dorumd ds. InOän⸗ Gmm AMgonun WCntten. De Mnmd Pllaen Aun n No li gianie Metnnet Anr rureni Noo Donn ſirea upahe Lünmgzeſttun HüNtuN ulenblälrn Genn caotab⸗ unpiinio Umpenli koln, guo⸗ NNun enbuſerh ini undr omne ullanbug 4 * ulgani⸗ orecens imtipho⸗ 0 asn. at Ama- De, 1 4kto, Ol. Aneipho⸗ .Creg⸗ ſecuncdis businlte , quide dicitur in r . ſ. etisocte⸗ oratio Ee de cigni Cii l... plesin Vgvi l. Repun um bemi⸗ elinre⸗ jmam eta Kioccul- ge Vigli⸗ ectionede occuttentt blici uant⸗ ovem le⸗ 8 Gccul⸗ fertur hoe ciuli poſt Okr⸗ t Evange- s Vigiir liis . gisa01- Geiun ge §. The- De Epiphania Domint. 9 §. Thoma Cantuarienſi; ob Feſtum trauslatio- nis S. Jacobi, eſt ſingulare privilegium, non lex. 2 Antiphonæ, Ante luciferum genitus, ha- . bentur apud Amal. de Ord. Abntiph. c. 2⅞. Riar- ta Antiphona, Maria & ſiaumina, & c. non viſa eſt aliquibus ad rem præſentem: ſed meminerint duorum miraculorunmnin aquis Baptiſini Chriſti, & in Cana ad nuptias, de quibus in Hymno, & in Antiphona ad Magnificat. 3 Matutinum incipitur ex abrupto ab Anti- phona & Pſalmo, quia visà ſtellà, ſtatim vene- runt Magi muto nuntio, non loquente, Dur. .. é. g.76. omittitur etiam invitatorium, ad deteſtan- dam fraudulentam Herodis invitationemn ad Chriſtum adorandum, Alcuin. in Epiph. tum eti- am, qtna Plalmus Fenite dicendus elt in tertio Nocturno. Hymnus etiam non cantatur primo die, quia perfectorum eſt cantare Hymnos, con- verſio verò Gentium in ſolis Magis perfecta non erat. Durand. ibid. 4 Infrà Octavam verò dicitur Invitatorium nomine Magorum alios invitantium ad adoran- dum Chriſtum. Durand. ibidem. 5 Pſalmi apud Alcuinum habentur, excepto, quod Pſal. Deus noſter refugium & virtus, nunc cantatut in I. Nocturno ſecundùm Ordinem Pſalterii, qui aliàs cantabatur in tertio. Unde & hodie tetinet Antiphonam cum Alleluja, qui eſt riuus tertii Nocturni, ut diximus in Nativita- te Domini ſup. cap. . num. 3. & uſque ad tem- pora Jo. Beleth. perſeveravit, ſed præpoſterè ait Alcuinus; reſtitutus eſt igitur Nocturno primo ſecundùm ritum Romanum, teſte Durand. loce citato. Item Pſalmus Vznite, quia ex Gemma lib. 5. capite 20. cantabatur in ſine ſecundi Nocturai, nunc in principio tertii dicitur, docente Duran- do, & cum peculiari Amtiphonæ repetitione, ad indicandum, quod in tempore gratiæ per terti- um Nocturnum ſignificato, invitata eſt Eccleſia de Gentibus per Magos & ſtellam: repetita ideò Antiphona ſæpiùs, Venite, adoremus, ut conflu- ant undique omnes. Cantatur autem hic Pſal- mus velà duobus Cantoribus, vel meliùs à qua- ꝛuor, duobus hinc inde alternatim cantantibus Verſus ejusdem, & Choro ſemper Antiphonam repetente. Jem. II. 6 Infra Octavam pro Pſalmo enwe, alius ſub- ſtituitur, ne idem Pſalmus bis dicatur in Inwita- torio, & in tertio Nocturno. Pſalmi deſumuntut & Feriis 2. 3. 4.5 6. ſed plures & l'eria ſexta fortaſsè& quia in hac eadem Feria Magi adoravère Chri- ſtum, ut innuimus Tomo t. purt. 6. tit. 3. n. 15. 7 Hymnus ad Laudes à Pio V. mutatus, erat enim antiquus, ab Hymno Natalis Domini de- ſumptus, Enixa puerpera Kegem, &. 8 De Dominica infra Octavam Epiphaniæ. quando Epiphania occurrit in Dominica, fſit in Sabbato præcedenti diem Octavam. Sed quæ- ritur, cur in ipſamet die Octava, quæ occurrit in Dominica, non ſit de Octava Epiphaniæ cum commemoratione Dominicæ primæ poſt Epi- phaniam? Ficret enim ut in Duplieibus per an- num occurrentibus in Dominica] utrique ſatis. Conjicio ego hanc eſſe cauſam, ſcilicèt, ne Or- dine perverſo vitæ Chriſti, quæ ab Eccleſia re- præſentatur in Ofaicio divino per tetum an- num, Chriſtus legatur trigeſumnum annum a- gens, antequam repræſentetur duodennis, ætatis inquam, annorum duodecim: nam, ſi in die Octava, quæ habet Evangelium de Ba- ptiſmo Chriſti, fieret commemoratio de Dominica prima poſt Epiphaniam „quæ habet Evangelium de Chriſto duodenne, inter Do- ctores Dei cauſam agente, tam in Officio quam in Miſſa legeretur prius Evangelium de die O- ctava, quam de Dominica; quod eſſet incon- veniens, & Ordo perverſus. Fiat ergo Offci- um de Dominica in Sabbato, in qua Chriſtus eſt duodennis; deinde ſequenti die fiat de die Octava, in qua eſt tricenarius; & Ordo ſer- vabitur hiſtoricus vitæ Chriſti: qui ritus ha- betur in Breviario M. S. anni 1300. Peruſianæ Sacriſtiæ. 9 Adhuc quæritur, & caſus accidit, ſi Patro- nus loci incidat in Sabbatum, in quo faciendum eſt Officium de prædicta Dominica prima. An Officium Dominicx anticipandum crit Feria fexta, quod aliqui ſcripſère. Ego reſpondi, non eſſe anticipandum, quia in Sabbato ſufficit fie- ri commemorationem de Dominica prima cum Homilia pro nona Lectione, argumento à ſimi- li, quod quando Dominica 23. poſt Pentecoſten non 90 Comment. in Kubr. non habet propriam ſedem in Dominica, neq; Feriam in tota præcedenti Hebdomada, in qua poſſit poni officium Dominicæ 22. eo caſu in Ofpcio novem Lectienum in Sabbato fit com- memoratie de Domiiica zz. cum nona Lecti- one, ut expreſsè habet Rubrica de Dominicis num. 4. in ſin. ergo & eodem modo ſatis eſt, ſi fiat hoc loco. In ſecundis autem Veſperis præ- dicti Patroni concurrentibus cum die Octava Epiphaniæ fit commemoratio tantum de die O- ctava, ut in Rubr. de Concurr. Offcii num. 2. Quæ vero dicimus de Patrono, eadem dicito de titulari Eccleſiæ, vel ejuſldem Dedicatione, cx Rubric. Ii. num. 2. 10 Lectiones Epiſtolæ primæ ad Corinthios, ex Deereto Gelaſi, ponuntur in Dominica ipſa prima poſt Epiphaniam, non in Oſſicio Domi- eæ, ſi fiat in Sabbato; quia initi a librorum Scri- pturæ, quoad ejus fieri poreſt, magè congruunt diei Dominicæ, quæ eſt initium Hebdo- madæ, & hoc in uſu fuiſſe, ut à die Nativita- tis legatur Apoſtolus, tradit Rupert. I. 4. de divin. Off. c.6. 11 Dies Octava Epiphaniæ de Baptiſimo Chriſti eſt, Amalar. lib. 4. cap. 34. & antiquum Officium de Baptiſmo erat, nunc autem Evan- gelium tantum habetur. Semiduplex erat Ofſi⸗ cium in Breviario edito Venctiis anno 1127. nunc eſt Duplex. 12 Quando Epiphania Domini oceurrit in Feria tertia, accidit in Sabbato ad Veſpe- ras, quod pro commemoratione Epiphaniæ di- citur Antiphona, Omnes de Saba venient- & in hoc caſu mutatur verſus, ne eadem Anti phona cum Verſu ſit idem. Dicitur autem Verſus de Laudibus Epiphaniæ, Adorate Deum, &c. ſi oc- currit Feria 2. in primis veſperis diei Octavæ, pro commemoratione Dominicæ dicitur Anti- phona, Fili, &c. eum v. Omnes de Saba. De Dominicis poſt Octavam Epiphaniaæ. CAPUT VIII. 1 QOminicæ poſt Epiphaniam uſque ad Se- D ptuageſimam, velad ſummum ſex, vel Brev. Nect. VI. Cap. Z. & S. ad minimum una eſſe poſſunt; & ideò poſitum eſt Officium ſex Dominicarum. Quo propior eſt, vel remotior Septuageſima, quæ à Paſcha- tis mobilitate pendet, eo plures, vel pauciores ſunt Dominicæ infra hoc tempus: quæ ſuper- ſunt, transferuntur poſt 23. Dominicam poſt Pentecoſten, qua de re nos egimus ſuprà Sect. 3. c. I. p. Iö. 79. 2 De Dominica ſecunda poſt Epiphaniam ſemper fit Officium ante Septuageſimã, ſaltem in Sabbato præcedente eandem Septuageſi- mam; vel in die prima poſt Octavam Epipha- niæ, Microl. cap. 41. trans lato, ſi opus eſt feſto Semiduplici; & hoc duplici de cauſa; Primo, ut ordine hiſtorico ſervato de vita Chriſti, legatut, poſt ejuſdem Baptiſinum, primum miraculum in Cana Galilææ factum, antequam quidquam aliud in ſequentibus Dominicis de eo narretur. Secundè, ut Officium & Reſi ponſoria Domini- carum poſt Epiphaniam ſemel dicantur ſuo pro- prio tempore, nec omittantur omnino. De qui- bus Reſponſoriis è& Pſalmis meminit Amal. de Ord. Antiph. cap. 22. 3 Dices, in prædicto caſu quodnam Semi- duplex erit transferendum, ut eo die fiat de Do- minica ſecunda poſt Epiphaniam? Reſpondeo, in Eccleſia univerſali Feſtum S. Hilarii transfe- rendum erit in diem 23. Januarii, quidquid ahi notarint in Calendariis, S. Hilario parcentes; quia in Rubrica propria dicitur, Prima poſt O- tavam. Videbatur tamen parcendum S. Hila- rio, qui in primis Veſperis participare ſolet de proprio die in quo obiit, ma gis quàm S. Paulus Eremita, qui obiit infra Octavam E piphaniæ; ſed verba Rubricæ ſunt attendenda ſimpliciter, quæ generatim poſita ſunt juſtioribus de cauſis, & præſertim ad faciliorem executionem. 4 Quid ſi feſta omnia per Hebdomadam ſint duplicia? eo caſu erit ſatis commemorationem fieri Dominicæ 2. in Sabbato; & omittuntur Reſponſorja de tempore. Si Octava celebretur in ea Hebdomada, tunc fiat prima die de Feria, quia dies infra Octavam cedit Semiduplici; ergo & à fortiori etiam huic officio Dominicæ 2. ſed omittendæ tamen erunt Preces cum Suffragiis ratione Octavæ. 6⁶6 Epi- litor 1 im Nochumne Cenmn n Cttuntor, t ulliung atinolezno⸗ ule aden xldre, 0kium De Ahiigunim mplbentero mlr, 110 rrercent, Abr ob fe mum D Virs en ndobbeo, l eDemunci untumnn, chit ſo 1in golndobb⸗ Mmevle Fultrexthuein Güphrware Mlainckneoe lalunn 0Donticklen Potlrnmo, 4 KidnOhein unp . cantato⸗ Kenm Comn tille, nnhgd⸗ in aum uüinen, 5 Ahi⸗ ſ. W eraenta all e en Min Nn Aen . edpoſttumn o propior Ei Daſchz. lpauciores gux ſuper. Mcamn poſt upri Ketz. 3 piphanian mä, ſaltemn deptungeſi⸗ am Epipha. pwweſt feſo 3; rimo, u ilti,lepamu miriculum gondqwum eo nartetut, ria Dommini⸗ uur ſioo. ino. Dequi. ditAmal lnam demi- efardebo⸗ eſpordeo, mii transe nidqnidali Parcentes a . umS. Ha- are ſoletce n anlus epiphanie; ſunphiet⸗ gdecula, hemn. nadamſn orationenm ömittuntur nadaptunc Octawam liam huie gen erum lyi. De Dominicir poß Octav. Epipbhani. „e 66 Epiſtolæ S. Pauli, quæ non poſſunt legi in primo Nocturno, ſeu in feriali Officie infra hoc tempus uſque ad Septuageſimam, eo anno omittuntur, quia unus liber omnium Epiſtola- rum S. Pauli tanquam unius auctoris reputatur, & antiquiores non legebant de Epiſtolis Pauli, niſiuſque ad eam, quam ille ſcripſit ad Ephe- ſios incluſivè. 7 Officium Dominicæ 3. vel 4. vel5. vel 6. ſi poſt Epiphaniam minus habeat locum, neque item poſt Pentecoſten, de ea, quæ locum ullibi non hahet, ſHiat Officium in Sabbato, vel in alia Feria præcedenti, non ad libitum, ſed impedi- to Sabbato ob Feſtum novem Lectionum, & non trium B. Virginis: vel fiar commemoratio ſaltem in Sabbato, ne prorſus omittatur, ut in Rubr. de Deominicis ny. quæ remittit nos ad for- mam datam in n. 4. ibid. Quod ſi in feria præ- dicta fiat de feſto Semiduplici translato, ſatis erit, quod in Sabbato fiat commemoratio Do- minieæ, ut ſupra, ne translatum Semiduplex ſine neceſſitate adhuc ultra transferatur, ut decretum eſt in poſtrema recognitione Urbana Breviarii: nulla enim eſt neceſſitas, quando ſaltem in Do- minica 2. dicta ſunt Reſponſoria de tempore. 8 Dominicæ ſextæ Officium eum ſuo Evan- gelio eſt de novo jure Pii V. in qua antiquiores repetebant Officium Dominicæ quintæ poſt E- piphaniam. De Septuageſima, & Domi- nicis ſequentibus. CAPUT IX. 1 Eponitur in Septuageſima Alleluia, bis eo cantato, & repetito in ſine primarxum Veſperarum dominicæ ex Decrcto AlexandriII. ut ait Microl. c. 27. & Baron. ann. 073. qui ritus in Martyrologio ad Primam pronuntiatur; & deponitur cum reduplicatione, ad majoremſi- gniſicationem, & emphaſim. 2 Alleluia ſignifticat Chriſtum, ſine quo nunc repræſentatur genus humanum ob pecca- tum Adæ, de quo fit mentio principalis in Se- ptuageſima, Rupert. lib. z. cap. j. 3 Pro Alleluia dicimus humiliori Latina Lingua, Laus tibt Domine, &. ex Alcuin. quia tempori congruit humilitas ob memoriam Pec- cati originalis. A Muſicis pro Adlelnia dicitut la aæter anm, oan. Beleth. de Divin. Of-. cay. 79. ſed à recitantibus Oſſicium omittirur Ale- luia in Antiphonis, ubi cſt, & ejus loco nihil dicitur. 4 Invitatorium Præoccupemus anticipatur in Septuageſima à Pio V. cum ſit ejuſdem ratie- nis cum ſequentibus Dominicis. 5Lectiones de Geneſi, ex Decreto Gelaſii, & Ordin. Romano. Reſponſoria de eadem Geneſi recitari juſſit Alcxander II. ex Microl. loco citato, amotis aliis quæ dicebantur cum Alleluia, cum non deceat inquit Leo IX. a⸗ Cenſecr. Diſtinkt. 2. Hi duo]cantare Alleluiæ. quando recolimus primi hominis caſum in Le- ctionibus. ⁶ In Sexageſima dicuntur Reſponſoria de Hiſtoria Noë, ex Decreto Gregorii VII. teſte Ra- dulph. Propoſ.16. cum anteà, ex Decreto Alexau- dri Il. repeterentur Reſponſoria Septuageſ. Col- lecta Sexageſimæ non impedit commemoratio- nem communem de ſancto Paulo in Officio. Vi- de in Tomo I. de Sexag. p. 5I. u. j. 7 In Quinquageſima Reſponſ. de Abra- ham dici juſſit Gregorius VII. ex Radulph. lo- co citato. 3 Datæ ſunt Antiphonæ propriæ ad Magni- Fficat ferè omnibus Feriis Septuageſimæ, Se- rageſimæ, & Quinquageſimæ, de quibus an- tiqui nihil dicunt. Si Antiphonas ſpectes, eæ propriæ ſumt: quia hæ Feriæ non ſunt ita com- munes, ut aliæ per annum; neq; ita propriæ, ut Feriæ Adventus, & Quadragelimæ: quarum Antiphonæ nunquam omittuneur. Si Ferias at- tendas, in feria 6. nulla eſt Antiphona; quia ſal- tem de S. Maria in Sabbato ſt in Veſperis à Ca- pitulo. In feria quinta Sexageſimæ, & item ſexta in anno biſſextilj, dicuntur Antiphonæ, quæ in præcedentibus Feriis fuerunt omiſſæ, ſi occur- rat fieri de Santto in iſdem; vel certè de Pſal- terio ſumuntur, non autein de Feriis Septua- geſimæ; quarum Antiphonæ, ſi omittantur oh Feſta Sanctorum, non reſumuntur in ſe- quenti Hebdomada: quod perperam ſeripſere M ꝛz aliqui g92 Comment. in Rubr. Breviarii Sect. VI. Cap. Io. & II. aliqui in Calendariis Eccleſiarum particularium: neque Rubrica de his Antiphonis poſita ante Feriam 5. Sexageſimæ ſe extendit ultra ſuam Hebdomadam. Si vero numerum obſerves An- tiphonarum, myſterii aliquid fortaſte ineſt: tum quia novem eæ ſunt omnes, tum quia inter eas certus quidam eſt gradus nonniſi congruus (ex Majorum ſalrẽ auctoritate, qui eas decreverunt) ut nimirum quatuor Antiphonæ in Veſperis fint aſſignatæ Feriis Septuageſimæ, tres Feriis Sexa- geſimæ, duæ Feriis Quinquageſimæ. De Feria quarta Cinerum. 5 C APUTY X 1. E St privilegiata hæc Feria, in qua oceurrens quodcumque Duplex transfertur ex De- creto Clementis VI. anno 1372. ut ego legi in Martyrologio M. S. antiquo in Bibliotheca For- tunati Scacchi ſacri Palatii Sacriſtæ, de ſacris literis optimè meriti: & habetur in Breviario ædito Venetiis 17519. quia eo die convenit ut populus Chriſtianus pœnitentiæ publica det inclicia. 2 Omnia ergo fiunt ut in Quadrageſima, ait Microl. cap. 49. ad omnes horas. inquit cap. 10. genuflectimus, hoc eſt, dicuntur Preces. Nam quia nos augere debemus penſum ſervitutis no- ſtræ præſertim in Precibus, ex S. Gregorio rela- to à Radulph. Propeſ.16. hinc factum eſt, ex eo- dem Radulph. quod dicantur his diebus feria- les Preces cum Officio Pſalmorum Gradualium, & pœnitentialium. 3 Duæ Orationes dicuntur quetidie in Fe- riali Officio; quarum ſecunda eſt Veſperarum propria; quia in Mifſa duæ item dicuntur ſu- per populum, altera initio, altera in fine: cu- jus rei cauſam dedimus, cùm de Miſſæ Sacrifi- cio, Tomo priore. 4 Nondum dicuntur Veſperæ ante comeſti- onem, ut reſervetur prærogativa Dominicæ ſe- quenti, quæ eſt caput Quadrageſimæ, cujus pri- mæ Veſperæ dicuntur in Choro ante cœnam, & deinceps idem fit in diebus ferialibus, ex Conc. Cabilonenſi de Cnſecr. Diſt. 1. Solent. 5SDixi ante cœnam, quia antiquitus ſolvebatur jejumium hora cœnæ in Quadrageſima poſt Ve- ſperas: & licet horam anticipemus, retinemus tamen vocabulum cœnæ, cui benedicimus ea Prece, quæ adhibetur ad cœnam, Edent Paupe- res, &c. ut in fine dicitur Breviarii. Quia verò non poſſumus jejunare diebus & noctibus ſicuti fecit Chriſtus, jejunemus ſaltem uſque ad horas diurnales incluſivè, hoc eſt, dictis Veſperis, ut ait Archid. in cap. Solent, de Conſecrat. cit. 6 Extra Chorum non tenemur ante come- ſtionem recitare Veſperas, quia Concilium Ca- bilonenſe intelligitur de publica in Choro re- citatione; cui tamen congruum eſt ut confor- memur in privata quoque Veſperarum reci- ratione. De Dominicis Quadrageſima. CAPUT. XI. 1 I Nvitatorium Dominicæ primæ, MWon ſit vo- bis vanum, &c. compoſuit Amalar. ex Wion. Auctore ligni vitæ lib. x. & iſte ipſe meininit de Ord. Antiph. cap. qy. ubi docet ta- men ſe transſtuliſſe hoc Invitatorium in hanc Dominicam à media Quadrageſima, in qua ab aliis cantabatur. Primæ Lectiones interrum- punt quidem Lectiones de Geneſi, ſed indicant fructus pœnitentiæ, ex Durand. lIibro b. cap. 32. Reſponſoria ex Amalar. de Ordine Antiphon. capite cit. ſunt claves tituli de converſatione & ſtatu totius Quadrageſunæ. Oportet enim hoc tempore corrigere mores, jejunare, plo- rare, orare, patientes eſſe, vigilare, pœnitere, eleemoſynam dare. Quæ omnia in Reſponſo- Iiis Continentur. 2 Frequentatär Pſalmus nonageſimus, Qui habitat, &c. à quo plures Verſus hoc tempo- re delumuntur, quia, inquit, Amalar. I. z. c. 9. ſumus in his diebus in majori certamine tenta- tionum; vel inde eſt, quia male uſurpavit hunc Pſalmum ſatanas tentando Chriſtum: contra quem repetimus eundem in proprio ſenſu: A- gelis ſuis mandavit, &c. 3 Antiphonarum ad Laudes, Cor mundum, &c. meminit Amal. de Ordin. Antiph. cap. 36. 4 Cantabatur in dicbus noſtris Hymnus Aad 1 Ainmn ufr ar ign Corbir um r puient l brnos, la Duminicu PisKennd: ntdie 12 4 ahum guib Onitor Brer Hienpen. . rhe..). nlenu leer woru pro Ugian dequ A. De nw Kobehyim , Doninica in Anire i Kütkrtur umck Cit Dmtituſarid Kolmt z. . Abnle Dmine 1 ind deya Dmintea te dlundes Eee ba,. hkchen, Colne tnlaliug nlkrly. HurmmuI iuk Kalc⸗ lten erit ldane⸗ ln 8. re⸗ Arm N. iunre Wrehtin Manmmmne WDWSZ N. I. npoltye. etinemmus cimnd en Qn verd ibus ſomt ad horns eſpert, u lt.lit. ne come⸗ humCe. Choro te⸗ Utconlor⸗ Atum reci⸗ line Muſtit- Amahr. er te ipe hiocet tr⸗ m in hun inqmnid jnterrum- edindicant 66. C. Aurihlir. wetlanone rtet ehimm nale, ple poenitele, Reſponſe mns, O c tenpo. SS ine tente⸗ paſit lune n: ConIs ſenſi: Ar onduß . , 14, 6. Hymms 4ℳ De Dominicis Quadrageſima, 6& Paſſionis. 92 Ad preces noſtras, in ſecundis Veſperis, qui non erat antiquus, & ratione metri ſcatebat erroribus: tum nullum erat feſtum quod qua- tuor gauderet Hymnis, ad primas Veſperas, Nocturnos, Laudes & ſecundas Veſperas, præ- ter Dominicas Quadrageſimæ; & occuparis Feriis Secundis à Feſto duplici quando Paſcha occurrit die 2z. Aprilis] eo anno nunquam re- eitabatur: quibus omnibus conſideratis, in Re- cognitione Breviarii Clementina de Breviario fuit ademptus. De al'is tribus Hymnis diximus Keltione J. C. 6. p. 7l. GSc. In Feria ſecunda ſequenti adſunt Capitu- la propria pro omnibus horis ferialibus Qia. drageſimæ, de quibus mentio efta pud Durand. 6⁶ De Quatuor Temporibus nihil fit in Of- ſcio. Et de his jam diximus Tomo priore. 7 Dominica ſecunda cur habeat Evange- lium Sabbati præcedentis, habes in Tomo pri- ori. Fortè legitur, quia initio Martii transfi- guratus eſt Chriſtus, ſi Beletho credcimus, de Div. Offc. 6. 244. anno Chriſti ultimo: & in Dominica, hora quarta diei, ur ſcribit S. Epiph. eit ab Azor. par. 2. lib. I. c. HF. q. 4. Amtiphonæ ad Laudes Domine labia mea, &c. habentur a- pud Amal. de Ord. Antiph. c. 3t. 8 Dominica tettia habet ealdem Amipho- nas ad Laudes Fac benigne, &c. quas recenſet idem Amal. G. 40. 9 In fequenti feria quinta eſt oratio ſingu- hris de SS. Coſma & Damiano, quia Statio fit in edrum Eccleſia, quam dedicavit Romæ in foro boario Fehx IV. ex Rupert L. 5. 6. 2. Sed in lib. Sacramentorum S. Gregorii non habetur hæc Collecta; & aliàs diximus, à Gregorie II. data efſe officia Feriis quintis Quadrageſnnæ. Quis igitur Collectam compoſuerit, eſt neertum, cùm in hb. cit. S. Gregorit I. habeatur Oratio alia cum Seereta & Poſtéommunione: quarum au- Gtor dicitur Gregorius Il. ergo non eſt Grego- tiana, neque Primi, neque Secundi. Non tamen impedit commune Suffragiumm de iiſdem San- Qis in Eccleſia eorundem; qua de re in I. Tomo, gag. I5le De Dominica Paſſionis. CAPUT XlI. J N primis Veſperis, etiamſi fint de Sancto- teguntur Cruces & imagines, omittuntur Suffragia, ſen communes commemorationes Sanctorum, ut ad Chriſtum hkoc tempore ſit u- nicum refugium noſtrum; nec de Pacce loqui- mur, quia repræſentativè moritur ille, & non- dum reſurrexit, qui deinde dixit, Pax vobis. Du- rand. Il. 6. &. 69. 2 Ad Completorium de Tempore, & ad horas minores [non autem de Sanctis] in Re- ſponſorio brevi, item in omnibus Reſponſorüs omittitur Gloria Patri, Ordo Romanus; ſicut etiam in Invitatorio ex Concil. Tolert. can. 15. Gloria Patri, inquit Concilium, in fine Reſpon- ſoriorum in lætis ſequ tur, itriſtioribus verò re- petitur principium: quod ideo fit, ut compagi- nemur humilitati Chriſti, omittendo excelſa noſtra eo tempore, quo ipſa Trinitas dehone- ſtatur in perſona Chriſti, ait Alcuinus. 3 In Pſalmis tamen nondum tacetur Gloria Patri: quia Pſalmi, ut diximus ſupra, ſignifi- cant opera, & nondum Judæi operibus, ſed linguis tantum, de nece Chriſti agunt. In tri- duo verò majoris Hebdomadæ removetur à Pſalmis; quia opere compleverunt Judæi necem Chriſti. Hæc Durancd. l.6. c. 6. 4 Jcremias legitur, ut in Ord. Rom. & ex Decreto Gelaſi, ob cauſam allatam ſupra S. j. C. 12. n. S. pag. 6y. De Hymnis diximus ea- dem Sect. c. 6. § In Feria 2. ſequenti habemus eadem Capi- tula, quæ indicat Durand. g.67. 6 In Feria y. Antiphonæ ad Benedictus & Magnificat, contra morem præcedentium Feriarum, diſcordant ab Evangelio Feriæ. Qnare % tum quia de Paſſione tunt congru- entiſſimæ tempori, tum quia meminiſſe debes, Feriam hanc non habuifle proprium Evangeliũ ante tempora Gregorii II. ut dixi capite præced: numero g. Et licet in aliis præcedentibus Feriis quintis, addito Evangelio, additæ quoque ſint, remotis aliis, concordantes Antiphonæ ; M 3 tamen S 9 4 Comment. in Rubr. Brev tamen in hac ultima Feria quinta, addito Evan- gelio, non lunt mutatæ priores Anti phonæ, ut antiqui ritus veſtigium aliquod remaneret in hanc uſque diem. . 7 In Sabbato Palmarum Evangelium legi- tur, quod hiſtoricè contigit pridie Dominicæ Palmarum: nain ibi dicitur, I, craſtinum au- tem, &c. qua de re ſcribit Durandus I. 6. 6. 66. quod quædam Eccleſiæ hoc idem Evange-ium legebant hac die, non omncs; nam alix „ex Ruper. l. J. 6. 6. & codem Durand. ibiden, le- gebant in Sabbato. Ante ſex dies Paſchæ, & in Fer. 2. Palmarum, Cogitavernnt ut Läzauruur interficerent. Quem ritum noſtrum quis non videat aptiorem eſſe ad myſteria quæ celebra- mus? & conformior eſt Breviario & Milfſali- bus M. S. antiquis, & prælo etiam datis ante anmnum 170. 8 Quzæritur, An in concurſu Feſti novem Lectionuin cum Dominicis Paſſionis, ſeu Pal- marum in Reſponſorio brevi Completorii o- mittendus ſit Verſus Gloria Patri: & quidem certum eſt, quod in concurſu Feſti duplicis non omittirur, ratione cujus Completorium eſt fe- ſtivum, in quo idcirco non dicuntur Preces. Controverſia fuit de feſto Semiduplici, de quo tamen diximus Sect. r. c. 14. n. 2. quod in ſe- cundis Veſperis Dominicæ Paſſionis inchoato Feſto per commemorationem Semiduplicis, ea quæ ſequuntur feſtiva cenſentur at in pri⸗= mis Veſperis Dominicæ Paſſionis, ſeu Palma- rum, Completorium ſequens kabet magis de ratione Dominicæ jam inchoatæ in Veſperis, quam de ratione Feſti jam finiti; & ideo debet omitti Verſus Gloria Patri: Neque obſtant quæ ferè ſimili caſu diximus Sect. y. c. 6. n. 1j. quia aliud eſt mutare formam glerificationis 88S. Trinitatis in hne Hymni Completorü, qua in re nihil deperit Officio Dominicæ, quod ejuſ- dem ſit proprium: aliud eſt omittere glorifica- tionem eandem in Reſponſorio brevi, quod eſt proprium Dominicæ Paſſionis. larii Sect. VI. Cap. 12. & 63. De Dominica Palmarum, 65 Hebdomada majore. CAPUT XIII. 1 Vangelium Palmarum cum Homilia in Officio legi, ſcribit Microl. c. 52. reliqua concordant cum antiquis. In Capitulo Nonæ non genuflectitur ad ea, Ian nomine Feſi „Src. eadem ratione qua non genuflectitur in Re- ſponſoriis ad ea, Et lzrbum caro, &c. neque in Verſibus Precum fit ſignum Crucis ad ea, Dens in Adintorinm, & c. Sunt enim actus pro- pri, non communes ubique iildem verbis. 2 In Feria 3. & 4. nulla Homilia, quia in Miſſa nullum Evangelium, in qua Paſſio Chri- ſti ſecundum Marcum & ſecundum Lucatm le- gitur. De Jercmia legitur ut in Dominica ptæ- cedenti, quia dePaſſione Domini propius ſcribit. 3 Feriæ quintæ diſcordat Officium à Miſſa, quæ eſt de ſanctiſſimo Sacramento. 4 In Horis Canonicis hujus tridui celebra- mus exequias triduanas mortis Chriſti, ait Ru- pert. l. J. C. 2 4. ſine initio inchoamus Maturti- num, Ordo Rom. & Horas item; & ſine fine ſolito imponimus finem; quia Chriſtus mori- tur, alpha & omega, principium & finis, Ru- per. ibid. c. 14. & 27. 5 Invitatorium omittitur, Ordo Roman. in deteſtationem invitationis judæorum ad cen- ciliabula contra Chriſtum, Alcuin. cap. Ia Cæ- na Domini. . ⁶ Qindecim candelæ accenduntur in can- delabro riangulari, ad fidem de ſanctiſſima Tri- nitate denotandam, quæ tunc vigebat in B. Vir- gine, Apoſtolis, & tribus fœminis Mariæ no- mine inſignitis, ex Joan. Beleth. cap. or. Nu- merus antom candelarum erat tunc apud quoſ- dam, quem univerlalis Eccleſia recepit, ut in Brcv. edito Venet/†.. habetur: antiquiores e- nim vel non indicant numerum, in Brev. M. S. vel diverſum numerum, in Ord. Rom. 24. can- delarum, vel alium numerum in diverfis locis diverſum: lege Joannem Beleth. loc. citato, can- delæque debent eſſe ex cera communi, non al- ba, cx Cærim. Epiſ. Lib. 2. Cap. 22. quia color eſt obſcu- . lenng gui ilreſpgen. melh CNoemmdhum ſittrum e Phros ſyrin u hoCanot nnruenfenx Pti:nivelim Nozerentusin Mim Anti UOrnekom. murcummoe en, ex Dirt 1cun don d umirim ü, Gmirdiben Augrtus, lt lluemat⸗ MmknitCn knincibeg, 3AAmmumo 1 onttl,Amal ioglithool Uliheg⸗ n. Geltmine a Keinde Uhhor. Uhirhlin rmm ſe le ge midfnen Wnorniti blaned ide Unrha Cemt Nerchen M d unnnhennt WnKho üamud , gein An; line Pr uheſen 14 ancel ilig in . elignn 0 None 4 , c. in Re. e neqte Sad en, nspro⸗ erdis. quia in lio Chri⸗ Man⸗ nica pre⸗ sſerbi Mih, lcekeber⸗ i,aitR⸗ 8 Maut⸗ ,ſine ne tus mori. inis, Au⸗ Oman-in ad con- . lyC⸗ 1r in can⸗ Umali- in-. Vi-⸗ ſarie no⸗ jol. Ny- n gvol⸗ it, ut in nioleze⸗ er. M.5 14.Cl⸗ Ils locs ato/Cal⸗ ,on 4. colorelt obleu⸗ — De Dominica Palmarum, éz Hebdomada majore. oy obſcurus, quindecim conformes, ibid. & in Al- tari ſex ejusdem generis ceræ, ibid. 7 Candelabrum triangulare à latere Epiſto- lx collocandum eſt, ut in Cærimoniali loco citato. quia ſiniſtrum cornu Altaris eſt, quod in Muſa Hebræos ſignificat, ad quos primèò venit Chri- ſtus. Ivo Carnot. Serm. de Convenientia novi & veteris Sucrificii, fuerunt enim Apoſtoli ex He- bræis: niſi velimus in ſiniſtro latere portendi ſi- niſtros eventus in Chriſto. 8 Prima Antiphona eſt, Zelnsz domus tuæ, &c. in Ordine Rom. Pſalmi verò & Antiphonæ fi- niuntur cum modica deflexione vocis ad diſtin- ctionem, ex Directorio Chori antiquo, præſer- tim, quia non dicitur in fine Gloria Patri, ob cauſam allatam ſupra e. i2. num.3. pag. 93. Signum Crucis adhiberi poteſt ante Antiphonam, Ze- lus domns tua, ut ante Officium fieri ſole an Verſ. Deusin adutorium. Ante omnema manus pingat Crucem, ait S. Hieronym. & his præſertim diebus, quibus Crucis vexillũ prodit. 9 Ad unumquemque Pſalmum extinguitur una candela, Amal. libro 4. capite 22. una poſt a- liam; quia Apoſtoli paulatim defecerunt à Chri- ſto, Beleth. cap. Ioſ. Et primo loco extinguitur ea, quæ eſt ultima in latere Evangelii, Cærim. Epilc. loc. cit. & deinde ab alio latere, & ſucceſſivè, Ordo Rom. 10 In fine Pſalmorum cujuslibet Nocturni di- citur totum ſecreto Pater nofter, quia, inquit Durand. c. 22. de Evangelio eſt; & Evangelica enuntiatio fugientibus Apoſtolis ceſſavit. Chri- ſtus etiam oravit in Paſſione avulſus ab aliis, & valde ſecretò, idem ibia. Trepidabant Apoſtoli in precibus, Gemma l. z. c. s: II Neque dicitur, Qube Domne, nec Ty antem Domine, & c. Ord. Rom. quæ ſi Mficant, ut ali- às docuimus, euntes ad prædicationem, & ab ea redeuntes; & hoc loco ſic explicat Gemma oc. cir. ubi etiam addit, non dari benedictionem an- te Lectiones, quia Paſtor recedit fons omnis be- nedictionis. 12 Lectiones primi Nocturni ſunt de Lamen- tationibus jeremiæ, ex Decreto Gelaſu loco ſu- pràcit. cùm de Lectionibus: dicuntur Threni, ideſt Lamentationes, quæ à Jeremia compoſitæ fuerunt poſt dirutam Jeroſolymam, & templum ejus exuſtum, anno mundi 3447. ex Torniello noſtro. Threni dicuntur à Beletho, gap. lof. Ob Threnarum montem, ubi animarum lamentati- ones, quæ illic puniuntur, ſæpius audiuntur, ſed penes eum ſit fides. Durandus ab eo accepit, approbat cap. 72. M 13 Alphabeto diſtinguuntur Verſus Threno- cum, Aleph, Beth, &c. quæ & debent dici à Le- ctore; tum eo more Hebræorum, qui Alphabe- to utuntur in Canticis nobilioribus, ut David iu Pſal. 33. & AIéb. Salomon Prov.zi. ubi laudat rmu- lierem fortem: tum ex Hieron. in Prologe Bibli- orum, quia Verſus ipſi in Hebræo codice, à cha- racteribus Alphabeti ordine Alphabetico inci- piunt; tum verò etiam ex Durand. loc. cit. ad in- crepationem Judæorum, qui rem notiſſimam. ut Alphabetum, Paſſionem Chriſti negant. Fu- ſiùs Durandus. 14 Terminus Leétionum Feriæ 5. uſque ad Cogitavit Dominus, & c. habetur in ordine Rom. cum exterminatione, inquit idem Ordo, in fine Lectionis: exterminatio verò eſt ea, Zeruſalenn Convertere, &c. ex Jo. Beleth, loco citato, quæ cum geminatione fit, Zeruſalem, Zernſalem; ex- emplo Chriſti, Matth. 223. hac geminatione u- ſus eſt, ut notavit Mich. Timoth. in Div. Offir. 7. 6b. tralt. 3. 15 Lectiones ſecundi Nocturni, ex tracta- tuS. Auguſtini, Exaudi Deus, habentur in Ord. Rom. 16 Leckiones tertii Nocturni de Apoſtolo, ex Decr. Gelaſii, uti etiam præcedentes, nimirum de Euchariſtia, . Cor. . & Reſponſoria ſunt ea- dem, quæ in antiquis Breviariis. 17 Antiphonæ ad Laudes cum reliquis con- cordant cum antiquis. Non dicitur Capitulum, ſed tantùm Verſus, Antiphona cum Cantico E- vangelico, Pater noſter, & Oratio ſecreto. Hæe in Ord. Rom. Pſ. Mſerere, & Oratio Reſpice, habentur apud Beleth. . o*. 18 Verſus ille, Cbriſtus faltus eſt, &c. erat in uſu in Breviariis M. S. antiquis, & in edito anno 15. cum eadem diſtributione in tres partes, pro triduo; quam nos hodie adhibemus, & ad om- nes Horas. Dicitur ſemper genibus flexis, etiam ad 96 ad Horas minores; & in fine Matutini dicitur Eum Pſalm. Miſerere, & Oratione, ſi Matuti- Num ſeparetur à Laudibus. 19 Sed cur Capitulum non dicitur, Verſus autem dicuntur? Reſpondet Amal. lib. 4. c. 21. majorum munus eſt cantandi Capitulum, ut di- gimus ſupra Sedt. g. c. j. num. 4. pag. z. mino- rum autem eſt dicere Verſus. Cum igitur hoc Oſſicium ſit de Chriſtichumuilitate, taceant ma- jores, audiantur minores; & hi quoque mino- res ex Diſcipulis uti ſunt mulieres] adhæsêre Crucifixo. 10 Pſalmus Miſerere & Oratio humili voce dicuntur in Breviariis M. S. ad deſignandum A- poſtolorum timorem, Durand. lococitato; Ora- tioque dicitur non àſtante, ut aliàs, Sacerdote, Amal. libroc. capite 21. ſed genuflexo, ex Cæ- rim. Pap. lib. 2. cap. 42. Cæritn. Epiſc. lib. I. cap. 22. & ex Breviario ipſo in iis verbis, & omnes Nurgunt: erge non priuùs Qelebrans ſurgit, ni- mirùm adimitandum Chriſtihumilitatis exem- plum. Neque ſalutatione Sacerdotali ntimur, hoc eſt, Dominus volittum, ad deteſtandam ſa- lIutationem Judæ, Amal. zbidem. vel quia ſum- mus Sacerdos woritur, Alcuinus. In fine Hora- rum hujus tridui non dicitur Oratio Dominica, nec aliud quidquam; quia nulla eſt Rubrica, quæ id ſignificet, & quæ necefſariò dicenda ſunt, ſa- tis apertèò deſcribuntur. al Fragor denique fit & ſtrepitus, qui ſignifi- Ccant, vel tenebras in Chriſti morte cum terræ motu, vel concrepationem Judæ & tumultum cohortis, Durand. leco. citato. 22 Extinctis præter unam, quæ eſtin fſummi- tate candelabri, candelis omnibus, ex Alcuino, ſigniſicatur primò defectus fidei circa 14. articu- los à ſancto Thomaenumeratos, Durand. Ioc. cit. Quæ ratio à modernis Theologis exploditur, ſi de Apoſtohis loquatur: deinde tunc nondum e- rantag. atticuli fidei. Occalta candela & rurtus oltenſa popuilos ut fragor ceſſet, deſignat Virgi- nem Matrem, in qua ſuper Apoſtolos fides ex- celluir; vel denotat Chriſtum mox redivivinn futurum in relurrectione, ex Amal. I. 4. cap. 22. vel fidem Eccleſiæ eo tempore occultatam, Du- rand. loco cetato. Candelas Altaris extinctas cum Comment. in Rubr. Brev. Nect. VI. Cap. . aliis, ſignificare docet Prophetarum mortem, & Judæorum cæcitatem, Rubr. lib. 5. cap. 26. 23 Horæ minores reckantur dimiſſa voce, ut in Rubr. propria, quæ eadem eſt cum antiquis, & in Ord. Rom. neque legitur Martyrologium, neque dicitur Pretisſa, ratione allata ſupra Sect. f. c. (S. n. 7. pag. 77. cum de Sufftagiis Sancto- rum. Veſperæ eædem, quæ in Ordine Romano, exceptà oratione. Completorium inchoatur à Confiteer, ex uſu communiori, quem fimavi- mus Rubrica clariori in poſtrema Breviarüi re- cognitionce. 24 Cur autem hæ demiſſa voce, quæ ſunt Horz diurnæ, alta voce nocturnæ dicuntur? quia Prophetæ obſcurius, ſed liberius de Chriſto ſunt locuti: Apoſtoli, qui ad diem Chriſti, quem vidit Abraham, & gaviſus eſt, attinent, in paſſio- ne ejusdem vix audliebantur, Beleth. apite oæ. ectiones Feriæ ſextæ eædemſunt, quæ in Ord. Rom. uti etiam Antiphonæ; & Pſalmi de Sabbato nihil occurrit novi. Atque in hoc tri- duo, ait Alcuin. decæna Damini, inſinuatut, quod Dominus deſcendens ad inferos, tria ho- minum genera rapuit, & transvexit ad novem Ordines Angelorum, quos deſignant tres No- cturni cujusque Ofſicii, hoc eſt, ut exponit A- mal. l. g. c. 21. qui in agro, molendino, & lecto eſſe dicuntur. Lucæ i7. qui ſub lumine & lege naturali, qui ſub Moſaica, & qui ſub Prophetis; vel ut exponit Dur. lib. 6. cap. 22. Virgines, Con- jugati, Continentes. 26 Veſperæ Sabbati in fine Miſſæ dicuntur, ut in Miſſali. Extra Miflam, qui recitarit, dicat Fater & Ave, & ſine principio, hoc eſt, Deus in adjutorinm, quidquid ſcribant alii contra Ru- bricam Breviarii apertam] quia nondum Caput noſtrum redit in teſurrectione; cum Amiph. Alleltja, ad modum Duplicis recitet Pſalmum, & quæ ſequuntur in Breviario, quibus finitis, ni- hil aliud addatur niſi Pater noſter, ut hæ Veſpe- ræ quas non h. b-t propriè hoc Sabbatum ex S. Auguſt.] careant adhuc principie & fine;, quod eſt firmatum in poſtrema Breviarii reco- gnitione. 27 Conſueverunt dici Veſperæ breviores in hoc Sabbato, & unà cum fine Miſſæ, tum, ne Neo- ſati nond Kernnnrztun Feplutet etkh inilan Compeet no r. oralnodu an in bee lin Ad Anri clnechbe Aerpotremmn Uanine,nel larelkapatet vſclen ℳ.: enl Geſonaturcek Wn Krbr! käigmune g⸗ nn deoge Eideihcgrn lettur wio, Nuho⸗ Eachlalorri nocdornonen fitignucär laltarno, 6(Eers: Setendantn iitn &l umaneme ll ſetu Antrr elel n Na dmeno manr Niih Aearnc Alnd Dhe 1ortern, & . 26. lavoce, ut nantiquis, tologium, ſupta elk, ns danco. Romano, nchoatut im Hmav- reviariite⸗ ,qur ſun ? dicuntur? 8de Chriſto hriſtiquemn binpallo⸗ Capite ne. Unt, gakin APlalmide e in hocti⸗ iniinuatut, wo, tlinho⸗ itadnorenn anttres o⸗ tenponitk mno, & leco nine lege öbrophe 66, ginesor⸗ dicuntut, eitarit, diekr eſt, Deutu iconttahr⸗ dum Capet um Arnp⸗ tPfalmun, 1onitsst. the Velpe· bbarum er ie & Ene; eviatiiteco⸗ hrevioress , tum⸗ N Neo⸗ e Der Paſehate, S& ejnsdem Octava. Neophyti nondum aſſueti divinis Oficiis tædio aſſcerentur; tum, ne finitàâ MiGaà per lee, Miſa eſt, populus recederet ſine Veſperis Paſchalibus, Beleth. cap. i1. quo ferè medo idem ſcribit cap. 9b5. finiri Millam cum Veſperis in Paraſceve. 18 Completorium incipit eſſe Paſchale cum principio & ſine. Antiphona ad Nanc damittet dicitur ad modum ritůs Semiduplicis, ut expreſ- & dicitur in Breviario edito 1550ο. Quod autem dicitur, ad Antiphonam Regina cœli, &c. ſtan- dum eſſe, neq; genua flecti toto tempore Paſcha- li, hoc poſtremum intellige de oratione, non de adoratione, quæ ſemper fit cum genuſlexione, ut ad ea verba patet, Et incarnatus ot, &c. Ferbum caro fatctum eſt: Te ergè quæ eſumus famulis tuis, &c. Quare ad Salutationem Angelicam, quæ tet in die ſonatur cum campana, ex Decreto Joannis XXII. ut ſcribit Polyd Virgil. lib. 6. cap. 12. ſeu veriuùs manè & veſperi, ex Decreto Gregorii IX. an. 1239. ut eodem anno ſcribit Bzovius: & in meridie abrogatum fortaſsè uſum poſt oannem XXII. reſtituit Calliſtus III. an. 1456. ex codem Bzovio, ibid. ſi orationem eam eſſe putas, ſtare debes; ſi adorationem, genua flectere. Ego exi- ſtime adorationem eſſe Incarnationis Verbi di- vini: ſed quia cõmunior eſt hodie ſenſus & uſus, quòd ea ſit oratio, nec ego gemua flecto cum aliis. 29 Quærcs: An in hoc triduo ad Horas mi- nores accendantur cerei in Altari Et in Noctur- nis quidem & Laudibus accenduntur; cxtin- guuntur autem, cùm cantatur Benedictus à Ver- ſu illo, Ut ſine timore. In Feria ſexta Horæ ante Miſſam ſine cereis accenſis dicuntur, Cærimon. Epiſcop. lib. 2. Cap. 25. In Sabbato idem facien- dum eſt ante novi ignis benedictionem, in aliis Horis ante Miſſam Fer. J. & ad Veſperas quas- cunque accendi debent, non ad Completorium, niſi Sabbati ſancti. De Paſchate, & ejusdem OCava. CAPUT XIV. 1 MAuarmum habetur, ut apud nos in Ord. Rom. cum tribus Pſalmis, totidern Anti- phonis, ectionibus, ſine Hymno; quibus terna- Tom. II. . rũs ſignifſicantur operatrium dierum, quæ Chri- ſtus ſe promiſit facturum in præſenti ſæculo, Luc. 13. hoc eſt, dæmonia ejicere, ſanitates perh- cere, & conſummari tertia die: vel ſignificantut Fides, Spes & Charitas, quæ in hoc miyſterio ma- ximè vigent. Hæc Amal. l. 4. c. 23. Vel dicamus cum Rupert. l. 5. c. 2. in nomine S. Trinitatis ce- lebratum eſſe baptiſina, &ideò tres dici Pſalmos; tres autem Lectiones, quia adhuc pauci Prædi- catores erant, inquit idem lib. i. c. io. Vel tridus- nam ſepulturam recolimus, ex qua Reſurrectio ortum habuit, Dur. l.6. c. &7. Certè antiquum eſſe hunc ritum teſtatur, &firmavit Decreto Gre- gorius VII. de Conſecrat. Diſt. j. C. In die. 2 Non dicitur Hymnus, neq; ad alias Horas; quia tempus Paſchale ſignificat ſtatum beato- rum, quorum Hymnus eſt Alleiuia, Dur. loc. eit. 3 Antiphonæ ad Laudes habentur in Brevia- riis M. S. antiquis. Capitulum non dicitur, neque ad Horas; quia in ſtatu beatorum non eſt locus exhortationi, quam aliàs diximus contineri in Capitulis. Ex quo conſequenter non dicitur Re- ſponſorium breve, ut notat Durand. loco citats; ſunt enim correlativa in Horis minoribus Capi- tulum & breve Reſponſorium; ſicut exhortatio & opus bonum, quæ in illis ſignificantur, ut do- cuimus &cτt .. neque ſum comprehenſorum, ſed tantum viatorum. 4 Non dicuntur Verſus niſi in Nocturneo, ob eandem cauſam; cùùm ſigniſicent excitationem animorum, & converſionem ad Deum. In No- Cturno dicitur, quia nocte timor adeſt, ait Ama- lar. de Ord. Antiph. cap. 52. & ob facilem noctis ſomnũ, cum verſu fugandus eſt animorũ torpor. Hæc dies loco prædictorum dicitur: qui ver- ſus deſumptus eſt è Pſalmo, cui titulus eſt Ale- luja, ut notat Rupert. lib. 7. cap. 7. Ordo Roma- nus eundem Verſum habet, & ſighificat lætitiæ magnitudinem, ex Rupert. lib. 5. cap. 2. & quòd in ſtatu beatorum ſibi invicem gaudent & gra- tulantur, Gemma l. 2. c. 12. 6 Non dicitur ad Primam Symbolum Atha- naſii; quia in ſtatu beatorum non eſt fides, Gem- ma loc. cit. qui ſtatus repræſentatur in Chriſti re- ſurreétione. 7 Veſperæ in Ord. Rom. dividebantur, ita ut N duo 9⁰° Comment. m Rubr. Breviari- Sect. VI. Cap. Iy. duo ultimi Pſalmi Landate pneri, & Ia exitu, cantarentur ad Fontes baptiſmales, in quibus baptizati facti ſunt pueri, & quaſi per mare ru- brum tranſeuntes exierunt de Ægypto: ſed ubi non erant Fontes, cantabantur ſine diviſione, Durand. I. 6. cap. 9. ⁸ Feriæ 2. & 3. ſunt feſta majora, quorum meminit Aug. 22. Civit. Dei c. 5. & in his, & in ſequentibꝰ diebus eadẽ dicuntur, quæ in die pri- mo; quia, ut aliàs dictum eſt, octo dies in octava una dies ſunt, unde & dicitur quotidie, Hec dies. Ordo Rom cundé habet ritum præſcribens Ho- miliam ſingulis diebus, quem reſtituit Pius V. addens Homnliam Feriæ tertiæ, in qua paulè ante Pium legebatur Sermo S. Auguſtini; & i- tem Feriæ ſextæ, in qua ſermo S. Ambroſi le- gebatur. L De tempore Paſchalti. CAPUT Xv. 1 J N Dominica in Albis reſumuntur plures Plſalmi & Hymni, ex Ord. Rem. ubi addi- tur etiam cauſa. Deinde, inquit, in ſequenti tem- pore quaſi creſcentium arborum frondes multi- plicantur Pſalmi, & recoluntur mores boni di- verſorum operum per plures Pſalmos. Idem aſſerit de novem Lectionibus in hac Dominica, Gemma lib. z. cap. nz. Ad Primam non dicitur pſalmus Confitemini more feſtorum; quia tem- Pus Paſchale torum eſt feſtivum, etiam in Ofſi- cio feriali. 2 In ſecunda feria leguntur Actus Apoſtolo- rum ex Decreto Gelaſu & Ord. Rom. indicat Aug. en Serm. cit. à Demochare Töm. 4 & . Scri- piit Lucas Romæ cadem Acta anno 61 Neronis ꝗquinto, ex Baron. ad eundem annum. 3 Pialmi dicuntur hoc tempore, feriales præ- ſertim, ſub una Antiphona Alleluia, ex Gemma loco citato, quia ſicuti ex ordine Romano paulò ante diximus, multiplicantur Pſalmi quaſi arbo- rum frondes; ita ab una Antiphona quaſi ab u- na radice, congruè pendent. Vide Sect. j. cap. 7. 2. F. pag. 77. aliam cauſam. Ad Laudes iidem ſemper Pſalmi dicuntur, ex Gemma loco cato 5 & commemoratio de ſola Cruce fit in Breviariis M. S. antiquis, quia fuit cauſa lætitiæ Paſchalis, inquit Azor. ib. o. c. 16. & quia Chriſtus ipſe ad gloriam Crucis vulnera retinuit, ab ea, vel in ea eidem inflicta, quæ paſſim Apoſtolis & aliis o- ſtendit his diebus. Oratio verò de Cruce deſum- pta eſt è Sacramentario S. Gregorii, ſed eſt Am- broſiana, ut diétum eſt Tomo primo. 4 In Dominica ſecunda poſt Paſcha continu- atur Lectio Actuum Apoſtolorũ; quia eſt exem- plaris, cum antiqui legerent in hac, & ſequenti Dominica Apocalypſim uſe que ad annum/o. & Reſponſoria congruunt Lectionibus, repetita in tribus Hebdomadibus, tanquam propria Reſur- rectionis ejus, qui etrtia die reſurrexit. 5Dominica tertia legitur Apocalypſis, quam ſcripſit Joannes Apoſtolus in Pathmos: ad quã Infulam relegatus fuit à Domitiano anno deci- mo ejus Imperii & 14. ejuſdem eam ſcripſit, qui fuit annus Chriſti 92. ex Baronio eodem anno in Annal. . 5 In Dominica quarta legitur Epiſtola Jacobi, qua Euſebius lib. 2. Hiſt. c. 22. appellat primam carum, quæ Catholicæ nominantur; non quod Jacobus ante Petrurn ſcripſerit, ſed quia in Ca- none prima collocatur. Obiit ille anno 60.. ex Ba- ronio; & faeilè eam ſcripſit, occaſione Hære- ſum Simonis Magi. Reſponſoria Davidica ha- bentur apud Amal. de Ord. Antiphon. cap. 74. Quod ſi hæc Dominica occurrat die 2. Maij, cum pridie legi debeat initiumn Epiſtolæ Jacobi, ob ejuſdem Feſtum, legantur in hac Dominica Lectiones Feriæ 2. ſequentis, ad varietatem, uri decretũ eſt in poſtrema Breviarii recognitione. 7 In Dominica quinta legitur Epiſtola prima S. Petri, ſeripta anno 45. cum eſſet Romæ, quam in fine Epiſtolæ, mere illorum temporum ab A- Poſtolis uſitato, Babylenem appellat. Et hæc de Dominicis poſt Paſcha, in quibus cur legantur Apoſtolica facta, & ſcripta præter Gelaſii De- cretum, addit cauſam Rupertus lib. 70. cap. ult. Quia virtute magna reddiderunt Apoſtoli te- ſtimonium Reſurrectionis Chriſti. Orationes à Dominiea ſecunda ad quintam ſunt aliæ à Miſſis, quæ habentur in Sacramentario Gregoriano. Muunt NLie Z 60 Cloocutrant Ne ceic Dnruclsett PFieeckin henaltanm Neo Ri rmh in e ulhumupo üirſopüni II; nexe ui nlemnitat Gemerace IUitiihenen 1Alinonhi tNoenionbu. Mrimem Homn Xdinr berindcn Tymmumnale iCanmen lmmirren ADlents i keden Uutcherde⸗ NeNered hnmum he l hlce Aemai, Aknegenhn Aren Merrot nKetn Wermmtnn en, K. D Olmnoru Cemti, 4 Atilirtten Nmammnt anckap Nnn ſeitn nimetunn mu! eaſchal, ſtusipſeal a, Neline is Kaliso. nce elum. ſedckAn. . haconrin-. liaeltexen. Eeleqneni u/oR lepetitin oprinReir exit. lpſipqum nos: adqui Anno deci- ſceigengni em annn 1r Kolaeobi elat imm nonctN quin in no67c⸗ lone Hele- avicdici hu⸗ n. p. . e 1. Mij, ole aobi, cDomiica etatemn, Mi cognitione. ſſtolaprim omæ, quan PrumnabA⸗ Ethæc le urlegamu Gelali De- o. e. l. polol re Mrariones jr Miſis oriali,. Ve DeLitaniirmajorib. &s minorib. & Feſto Aſcenſioni Domini. gg De Litanin majoribus E& wwimnoribut. 8 CAPUT XVIL. 1QQIoccurrant Litaniæ majores in Paſchate, uod aceidit anno 1666. & quando litera Dominicalis eſt C. & Epacta XXV. vel XXIV. ut videre eſt in Tabula noſtra 3½. Ordinis perpe- tui, eo caſu transſerendæ ſunt in Feriam tertiam ex Decreto S. Rituum Congregationis cie 25¾. Septemb. 1627. cum Proceſſione, in diem qui- dem Feſtum ut populus adfit; non in die Paſcha- tis, ne populus impediatur à Communione Pa- ſchali; neve triſtari videatur vel minimum in tanta ſolemnitate, colore violaceo adhibito, & Miſſa cantata de luctu: & conſequenter Litaniæ à privatis in eadem feria recitandæ erunt. 2 Aliàs non habebatur in Breviario Officium de Rogationibus, ſed Miſſa tantum dicebatur: nunc autem Homilia legitur ſuper Evangelium Midæ, & dicitur in Officio oratio Miſlæ, quæ habetur in Sacramentario Greg. De Feria tertin Rogationum nulla fit in officio, de Feſto, etiam ſimplici, Commemoratio. 3 Qui non interſunt broceſſionibut, dicant pri- vatim Litanias, &c. quo verbo præcipitur om- nibus, qui tenentur recitare Horas Canonicas ſub mortali, ex Suar. lIibro 4. de EKbr. Can. cap. 2. n.5. & 9. Neque de his loquitur Pius V. in Bulla, quandotantum hortatur ad Pſalmos Pœniten- tiales &c. Et licèt ereiams ſtantes tempore Pa- ſchali; tamen ii, qui non interſunt Proceſſioni- bus, Hlexis genibus cas recitare debent, Joan. Be- leth. c. 127. mœrorem enim habent cum colore volaceo, & recitantes peccatorum potiùs ſtatũ repræſentant quam juſtorum; unde in iis dicunt Peccatores, &c. De authoribus Litaniarum ma- jorum è& minorum diximus in primo Tomo. 4 Caveant ii, qui in Proceſſione fabulantur, & materialiter tamùm cantant cum aliis Litani- as, vel non cantant, ne rei fiant corã Deo: com- munis enim eſt opinio, eos teneri ad privatam earundem recitationem, quia inter abſentes eo modo numerantur. 5 An veròò in Proceſſione ſit cantandæ Lita- niæ cum repetitione, uti fit in Sabbato ſancto: Nonnulli eas cantant cum repetitione in Litaniis majoribus, non in aliis; alii ſempꝑer cum repeti- tione. Standum videtur conſuetudini locorum, habita quoque ratione longioris aut brevioris viæ; ſed repetitio propria eſt Sabbati ſancti & Pentecoſtes. Si fiat Proceſſio, non ante dilceda- tur ab Altari, quam ſit cantatum incluſivè, & Maria ora pro nobis, ut dicitur in Kituali Pauli V. In longiori Proceſſione vel repetantur, vel addantur Pſalmi Pænitentiales, ſeu Graduales, ibid. terminetur autem cum precibus & Oratio- nibus, quæ habentur in fine Litaniarum Brevia- rii Romani ibid. 6 Quæſitum fuit: An ille, qui recitat Veſperi Matutinum cum Laudibus, poſſit etiam ſtatim recitare Litanias? Et reſpondi poſſe, quia Ru- brica conjungit Litanias cum Laudibus, quibus idcirco adimitur v. Fidelium, tit. o. de Oratio- ne num. ʒ. & acceſſorium ſequitur naturam ſui principalis: quod in hoc eaſu ſunt Laudes. De Feſto Aſcenſioni Domini. CAPUT XVII. 1 V Igilia Aſcenſionis non habet jejanium, quia de tempore Paſchali eſt, unde & ad- mittit Hymnum 7τ Deum. Habet Homiliam de Evangelio Miſlæ de novo jure Pii V. ut concor- det Officium cum Miſſa, Microl. cap. 7y. memi- nit jejunii; ergò poſt eum ceſſavit, vel alicubi tantum fuit ſervatum. 2 Aſcenſio Domini indicitur feſtiva cum An- tiphonis ad unumquemque Pſalmum, puto ad fervorem chatitatis excitandum, quæ in Anti- phonis ſigniſcatur, ut diximus ſuprà Sect. j. c.7. n. 9. & in Ordine Rom. leguntur Lectiones primi Nocturni de Actibus Apoſtolorum, quæ à no- bis. Amal. de Ora. Antiph. c. y6. indicat Offici- um idem, quod nos recitamus. Oratio habetur in Sacr. Greg. Habet Octavam ex Radul. Prop./9. 3 In ſequentibus diebus proſequimur Feliquas Epiſtolas legere Apoſtolorum Petri, oannis & Judæ, uſque ad Pentecoſten, ex decreto Gelaſu. Et binæ Petri, ternæ Joannis habent rationem unius libri, ſcuti diximus de E piſtolis Pauli; ut N 2 idcir- los Comment., in Rubr. Brev. Sect. VI Cap. 12. & 15. ideircò nihil cures, ſi earum initia legi nen pos- ſint impeditis propriis Feriis: quod in poſtrema Breviarii recognitione examinavimus. 4 Scripſit autem Petrus ſecundam Epiſtolam anno Chriſti 68 paulò ante Martyrium, ut idem- met ſignificat in Epiſtola, Baron. eo anno. S. Jo- annes ſcripſit primam, quæ legitur in Dominica infra Octavam Aſcenſionis, anno 99. occaſione hæreſis Baſilidis, qui negabat veritatem carnis in Chriſto; eodemque anno ſcripſiſſe cxeditur ali- as duas, quæ leguntur in Feria quarta, ſexta & ſe- quentibus. Judas autem, ut putat Baronius, ſcri- pſit poſt 2. Petri anno 68. cum ſit ejusdem ferè argumenti; & ultimo loco ponitur, quia in Ca- talogo Apoſtolorum erat auctor de poſtremis: neque inſignis ea fuit æſtimata, ut Epiſtola Jaco- bi, quæ cæteris præpoſita fuit, ut meritò Judæ Epiſtola ceſſerit locum Epiſtolis S. Joannis po- Rerius ſcriptis, ut diximus anno 99. Et hæc de auctoritatibus Epiſtolarum. 5Octava Aſcẽſionis erat Semiduplex in Brev. edito Ven.ISa. hodie Duplex: & habet Officium quoad Lectiones, ꝑroprium, alias enim ut in Fe- ſto legebatur. Habet primas & ſecundas integras Veſperas, ſi concurrant cum Duplici majori, ut in poſtrema Breviarii recognitione decretu eſt. 6 In Feria ſexta & Sabbato ſequentibus O- cium eſt de Aſcenſione & de Domiica infrà O- ctavam Aſcenſionis. Sed cur in ſecundis Veſpe- ris Octavæ Aſcenſionis non fit commemoratio ſequentis Officii Scinidquplicis per Antiphonam ad Magnificat Dominicæ; ſicuti in fecundis Ve- ſperis Octavæ Innocentum fit de ſequenti Ofh. Semiduplici, Vigiliæ Epiphan. & per Antipho- nam Dominicæ infra Octavam Nativitatis? ea- dem enim videtur eſſe ratio. Non eſt tamen ea- dem: nam occurrente Octavà Innocentum cum ſequenti Vigilia, fit concurſus inter Feſtum de Sartis, & Officium de Domino Sanctorum ſub minori ritu, & ideò de Duplici ſunt Veſperæ cum commemoratione ſequentis Semidupli- cis. At in Octava Aſcenſionis cum ſequenti Of- fñicio non debet eſſe concurrentia, quia utrum- que Officium, licèt Duplex alterum, alterum Semiduplex, eſt tamen de eodem Domino, de quo non convenit facere Feſtum, & ſumulcom- memorationem ideò omittitur commemoratio. 7 Si Feria 6. Ooccurrat Feſtum Semiduplex, in ſecundis Veſperis at tantum commemoratio Fe- riæ ſextæ: & ratio eſt, quia potiùs eſt occurrentia Feſti & Fetiæ, quàm coneurrentia cum Sabbato ſequenti; quod neque eſt Feſtum Semiduplex, neque dies infra Octavam, ſed Ofſficium Semi- duplex repetitæ Dominicæ uſque ad Nonam in- cluſivè. Si occurrat Feſtum Duplex, fit de eo cum commemoratione Feriæ in Laudibus & ſecun- dis Veſperis ſine Lectione Homiliæ, cujus Evan- gelium in Dominica ſuſſicienter fuit lectum, de Feſto autem Semidu plici translato fit in hac Fe- ria 6. ut aliàs in Brev. Clementis VIII. 3⁸ Dices, Cur in Sabbato Vigiliæ Pen tecoſtes non dicitur in Ofſicio oratio Miſlæ, & legitur in eodem Evangelium Miſſæ: Reſpondeo, qnod o- ratio Miſſæ ad Baptizatos pertinet, ut patet ex e- jusdem verbis, & hi baptizantur cantatà Nonã & finito Officio. 9 Ad Primam in his duobus cdiebus licèt ſint Officia Semiduplicia, & extra Octavam, omit- tuntur tamen preces, de jure novo Clementis VIII. quod tamen erat in uſu in Brev. edito 155o. 10 Per decem verò dies fit officium de Aſeen- ſione, Amal. de Ord. Antiph. cap. 74. qina per obſervantiam Decalogi acceperunt Ape ſtoli Spiritum ſanctum in Pentecoſte, Durand. lib. 6. c. iov. Oratio Dominicæ alia eſt ab oratione Miſ- ſæ, quæ habetur in Sacrament. Greg; De Pentecoſte. CAPUT XVIII. 1 LAbet in Matutino tres Pſalmos ecumto- tidem Lectionibus, ut in Paſchate, Ordo Romanus, & ex Gregor. VII. de Conſecrat. Diſt. J. C. In die. ubi aſſeritur fieri de antiquo more, quamvis apud Romanos fuiſſe ſuo tempore Fe- ſtum novem Lectionum ſcribat Amalarius Gre- gerio longè antiquior in Prologo de Ord. An- tiph. contra Ord. Rom. Amalario antiquiorem. 2 Reftitutus eſt ergè ritus à Gregorio VII. vel firmatus Decreto: quo ritu idem ſignificatur, quod diximus ſuprà in Paſchate c. g. numa. . ex. ceptis propriis cauns ad reſurrectionem perti- Den. vten n Nochn GCfet, cycennſo mno rine⸗ zulncti I Gun in en nlt Cemm lss, gueaß iſtenn A bvoongtie Geſcicimm5 uehyun ſtel Mere horan Gur, uhe Lonucchendt. iorentpane yntu,imen gion Püenne ſuacfülen Phutr h mihat Aop Imhbuben RNlucn Imonnqu Twopiore n AAnmnex 0 AebK⸗ De Don 1 . nemoratio. duplepin noratioke. Decurkentia un Sabn midupler, cium Sem⸗ Nonunin- tdecocumn 8 & ſeen⸗ Cujusyvan- tledam, de Arin hacke- l. Penrecottes Elegirurn keo gnodo⸗ Apartelt⸗ dntati Nonl bus lckint Vanl, Ohl- 0 Clemenms V. ecitolſ,⸗ mdeAen- 14qußel int hpekol Manc. AA, nione li⸗ 6 noscumto⸗ ehate,0 60 ſera f qnomole, empolt Fe- Alarin le- ,„α4. uiquiolen,, roVLel gnifcatu . nan.I. ex. nem heri. pen⸗ De Pentecoſte, & Dominica Trinitatis. 1or. nentibus. Amtiphonas, quæ in hac die dicun- tur in Nocturno, recenſet Amalar. lih. . de Di- tin. Offc. c. 27. ut demonſtretur, inquit, unum epus eſſe in potentia miraculorum S. Trinitatis, nun in refurrectione Filii, tum in adventu Spi- . . . . ritus ſancti. Tres Pſalmos dici ob baptiſmum, ui datur in Pentecoſte in nomine Trinitatis, tradit Gemma . 3. «. 154. Antiphonarum ad Laudes, quæ apud nos, meminit Amal. de Ord. Antiphc. 77. Antiphona quarta non videtur ali- quibus congruere Feſto: ſed recolant, quod in Geneſi dicitur, Spiritus Domini ferebatur ſuper 4quar. De hymnis, & eorũ fine, vide ſup. Sect. x. capite ö. numero &/2. p. 12. 76. 3 Ad horam tertiam dicitur hymnus Veni Geator, quia hora tertia ſuper Apoſtoles Para- cletus deſeendit. Et licet quotidie ad eandẽ horã invocemus eundem ſpiritum Nunc ſancte nobis Spiritus, tamen convenit hac die, ut hymno longiori & proprio feſti invocemus & ad nos invitemus. 4Per octavã leguntur Evangelia cum homiliis, quæ apud Dur. habentur l. 6. 6. 119. & deinceps: namtẽpore Ruperti alia legebantur in Quatuor Temporibus Pentecoſtes, ut ipſe ſcribit ..jo. .22. 5De Feria quarta, ſexta, & Sabbato Quatuor Temporum, quæ ſunt Tempora æſtiva, diximus Tomo priore. In his autem ad horas non flecti- mus genua ex Ord. Rom. quia tempus adhue Paſchale eſt, & ideo dicitur etiam Te Deum. De Dominica Trinitatis. CAPUT XIX. Phæteren quæ diximus Tom. 1. par. 4. tit. Amo- decimo de origine Feſti ſanctiſſimæ Trini- tatis invenies apud S. Auguſtinum Tom. o. non- nullos ſermones in eodem Feſto habitos, ſeu quod puto verius, eidem feſto à C lectoribus aſ- ſgnatos: nam in iis ne verbum quidem habetur, quo feſtum hoc tunc temporis indicetur. Atqui poſt Alexandrum III. in Romana Eceleſia decre- tum eſt hoe feſtum, c. Quoniam. de Feriis. 1 Officium, quod hodie recitatur, antiquum appellatur in Breviario edito Venetiis /71o. &α pauto eſſe illud, quod à S. Stephano Leodienſi compoſitum finſſe ſeribunt Dur. l. 6. c. 114. & Trithemius ze Chron. Hirfagienſi. Aliud Offi- cium ego legi à Romana Eecleſia uſurpatum, Joan. Pechano Archiepiſcopo Cantur. compo- ſitum, à Franeiſco Titelmanno expoſitum: quod fuit in uſu circa annum /290. quo vivebat Pe- chanus: ſed quia ſtylus eſt difficilior, & obſcu- riflimus, eo abrogato, illud eſt ſuffectum de- nuo, quo nos utimur; in quo tamen Pius V. mutavit Hymnos & Lectiones; addidit pri- mum, & ultimum Reſponſorium, media aliqua mutavit in meliora, ad laudes autem juſſit repe- ti Antiphonas in primis Veſperis poſitas, reli- qua non ſunt mutata. Oxatio habetur in Sacra- mentario S. Gregorii, in Mſa de nocte Pentece- ſtes, editionis Komanæ. Fit commemorat. Domi- nicæ primæ Pentecoſtes, ne omittatur Domini- ca, cujus Oratio eſt Ambroſiana. In ſecundis Veſperis ſi concurrant cum Feſto primæ claſſis, ſit de ſequenti, cum commemoratione Trinita- tis tantum: ſi cum feſto ſecundæ claſſis, integræ Veſperæ erunt de Trinitate, ex Rub. de Con- current. n.2. qeæ Veſperas integras aſſignat rea- jori feſto, & commemorationem minori. Ipſa- mer Trinitas ſic voluit, à qua regitur Eccleſia; quidquid contra ſeripſern Petrus Ruiz. Et hæc Dominica prima poſt Pentecoſten, ut ſic, eſt e⸗ juſdem rationis cũ Dominicis ſequentibus: non enim de ea intelligitur Rubrica ſub titulo Domi- nicarum primæ claſſis, quæ nunquam omittun- tur, nempe Dominica Trinitatis: & patet, quia de illis fi totam Ofncium, de hac vero comme- moratio tantum & ipſa commemoratio omit- titur in ſecundis Veſperis, ſi Feria ſecunda cele- bretur feſtiun ſecundæ clafhis, velprimæ. Neque mireris quod feſtum Trinitatis nunc dicatur fe- ſtum, nunc Domnica; nam utrumq; verum eſt: & ratione Dominicæ, in qua ſemper occurrit, haber hoc quod nunquã omittitur ofpciũ de Tri= nitate, licet eo die occurrat a icubi primæ claſ- ſis feſtũ; ratione verò feſti habet ea tantum quæ ſunt propria feſtorũ ſecũdæ claſſis, pita cõmem. de ſimplici in laudib. tantu; & in Miſſis privatis. Neq; in Rubricis potuit congruè aliter Reri ad u- trũq; decernendi quidquid objicerint nõ pauci. 2 Octavam in Octavario noſtro deſcriptam N 3 argn- ro2n Comment. in Rubr. Brev. Seck. VI. Cap. 9. 20. & 21. arguunt aliqui, quia Micerol. non laudat feſtum: ſed aliud eſt loqui de Eceleſia univerſali, in qua quælibet Dominica Trinitati erat dicata; aliud eſt loqui de TLitulo Eccleſiæ particularis; & in hoc ſenſu S. Rituum Congregatio decrevit O- Ctavam ſanctiſſimæ Trinitatis, & digniorem in propria Eccleſia eſſe quam Octavam Corpo- ris Chriſti. An vero infra octavam dicatur Sym- bolum S. Athanaſii vide ſupra Sebctione j. cap. 20. lezy. . pag. 75. 3 In tertia Antiphona ad Laudes vox om- nium, eonjugenda eſt cum ore „Noh autem cum Patri, ita, ut dicas, znore omnium. 4 In Feria ſecunda ſequenti, cum pridie non potuerit legi ob Feſtum Trinitatis, legitur pri- mus liber Regum, Microl. cap. pg. & Gemma lib. 4.c. Ii7. quem librum à Samuele fuiſſe com- oſitum teſtatur lib. 2. Paralipom. cap. ult. hoc eſt, uſque ad cap. 24. nam in ſequenti narra- tur ejuldem obitus. Davidem ſuppleviſſe ait Iſid. libro é. Originum cap. 2. quem ſequuntur alii: Nathamum, & Gadum alii ex cap. ult. 1. Paralipom. Jeremiam potius Torniellus noſter exiſtimat probabilius, Qub anno mundi 2977. a. 2. Res eſt incerta. Legitur autem de hbris Re- gum, ex Decreto Gelaſii, it diximus Sect. y. . 12. K. . pag. 56. De Feſto Corporis Chriſti. CAPUT XX. 1 O Fficium ſcripſit S. Thomas, & habetur in Opiuſc. t7. juxta ritum illorum tempo- rum. Hodie concordamus cum auctore, ſer- vato ritu Pii V. in Officio toto, his exceptis. Capitulum in primis Veſperis erat aliud. Lecti- ones primi Nocturni crant de Scriptura veteri: amoto quarto Reſponiorio S. Thomæ, addi- tun eſt ſextum de novo, Pii V. juſſu. 2 Per Octavam non mutatur amplius Invi- tarorium, neque Antiphonæ ad Beneaibtus & Magnificat, Lectiones quoque pro tribus No- cturnis additæ ſunt à Pio V. in quibus apparent congruentiæ cum myſterio etiam in primis le- ctionibus quæ de Arca Teſtamenti, Euchari- ſtiæ ſigura, natrasohom continent. “ 52% De Privilegiis hujus Octavæ, ſi concur- rat cum feſto, & Octava S. Joannis Baptiſtæ & qua ratione excludat Semiduplicia feſta, & du- plicia translata, diximus Sæct. 3. c. de Oltavis. 4 De Simplici fit tantum Commemoratio infra hanc Octavam. An nona lectio erit le- genda; Negant aliqui, quia hoc non dicitur in propria Rubrica; quod tamen dictum fuit in Rubrica poſita infra Octavam Aſcenſionis: ſed una Rubrica explicet aliam, prior poſteriorem, & patet debere legi, ex Rubr. gen de Comme- mor. 9. num. 10. Nunc cx decreto pontificio & S. Rit. Congregationis 16. Septemb. 1673. non legitur.] = y Indulgentiæ conceſſæ iis, qui interſunt horis Canonicis in Feſto, & per Octavam, va- lent, etiataſi Officium dicatur de Sanctis occur- rentibus, ex decreto Joannis XXII. quod ego legi in antiquo M. S. De Dominicis peſt Pen- tecoſten. CAPVUT. XXIL. 1 N On minorem viginti tribus, nec majo- rem viginti octo Dominicarum nume- rum poſt Pentecoſten fore uſquead Adventum, ſatis ſuperque patct ; quæ ſupplentur cum Do- minicis, quæ ſupexſum poſt Epiphaniam, ut do- cuimus Selction. tertia, capite tertiode Domini- cis pag. /9. Ponuntur autem in Breviario Do- minicæ viginti quatuer cum propriis Orationi- bus & Evangeliis, quæ fuerunt optimè per Do- minicas diſtributæ; Orationes quidem à S. Gre- gorio, Evangelia verò à S. Hieronymo :quo- rum auctoritas ſufhciat pro ratione, eur potius hæc vel illa Oratio; cur hoc vel illud Evangeliũ legatur; & hac vel illa Dominica. Idem ferè pau- ciflimuis mutatis, tum textus, tum Ordo Evan- geliorum hodie perſeverat à . Hieronymo præ- ſoriptus, ut vidimus in ejus Comite, ſeu Lecti- onatio: in primis autem Dominicis poſt Pente- coſten apud minus antiquos erat alius ordo, vel mutata ſedes, aliquando Dominicæ pro diver- ſarum Ecoleſiarum uſu: quod videre eſt in Ru- per. toro libro I2. de Div. Oc. in Gemma libro 4. 1o1ο. „KiDr m ourtnorl umo (680rexorio⸗ iiceinile, uNonme fenpls n bemm, e⸗ Ahemiimten unhreebt ordine, wo 8 l⸗ Igteun Ihrnucemn nlehmn, en Cnad, Atenis, en iublihh Ukuetpet unnCni ühmiglimt uunhwrehie, r Atrecrdi iraolbiſaat⸗ Enlil er, h Wlmmreelar Tecononi lekſaßl 10 Cplmpe Mnrpete Aryehh⸗ zu Kembr lrh, e ilrhein, 11 me denen ireſelcbip rogbetn uhmnng Wmle e ise ahbemn tniig gichetu n Nior Eehae l. conent. apeiſte ta, o. Oltani: gemorntio io etit lk⸗ ldicitur in imn fuit in ſoniseſec Kerioremn, deCnume. ontihcio 1673. hon 1imerlone avam, a- Qisoccur quocepe Per. necmi. tumnune⸗ Adyentunn, cum Do. lamutdo⸗ le Domigi- viario Do- Orationi- nepero. ma§Ge⸗ mo: quo eur potius Evangelij nferepal⸗ 1do Evan- nywople. ſeu lecti- oſt Pente- ordo, ſel ro divel⸗ eſt in Ru⸗ nabbres torhx De Dominicis boſt Pentecoſten. toto, & in Durando, libroéb. toto. Orationes i- tem, quæ mox ſequuntur, Ambroſianæ ſunt, & àS. Gregorio aliter diſtributæ, nimirum, Do- minicæ quintæ, nonæ, & vigeſimæ primæ, re- liquæ Romanæ. 2 Tempus autem hoc totum à Pentecoſte ad Adventum, ex Amal. de Ord. Ant. c. y5. inſi- nuat humilitatem illam, quam ſolet ſuſtinere Ec- eleſia propter abſentiam Chriſti ſui Sponſi. 3 De ordine, quo legitur Scriptura ſacra hoc tempore, & quam ob cauſam ſcripſimus ſupra Selct .. capite I2. num bS. pag. 65. 4 Fr quidem uſque ad Auguſtum legimus li- bros Regum, quorum ſecundum ſcripſit vel Nathan, vel Gad, vel Jeremias, tertium & quar- tum Jeremias, ex Gemma libro 4. vapite 112. qui haufit ab Iſidoro libro. de Div. Offc. cap. 12. & eſt opinio conſtantior. y Menſe Auguſto leguntur Sapientiales libri; inter quos Cantica canticorum infra Octavam B. Virginis Aſſumptæ, in ejuſdem laudem: & quidem Proverbiorum, Eccleſiaſtæ, Cantici cantic. eſt ſine dubio Salomon auctor; Sapien- tiæ vero libri facit auctorem eundem Salomo- nem Iſid. loco cit. Philonem S. Hieronymus, qui conciliantur à Bellarm. de riptor. Eccleſ. quod ſententiæ Salomonis ſunt; earum collector Phi- lo, qui Græcè ſcripſit, antiquior alio Philone, qui ſub Cajo Imperatore floruit. Eccleſiaſticus quoque legitur per duas Hebdomadas, niſi de- matur altera, ob brevitatem temporis, appro- pinquante Septembri: quem librum ſcripſit Je- ſus filius Sirach, nepos Jeſu Sacerdotis, cujus meminit Zacharias, ut tradit Iſid. de Div. Ofic. loc. cit. 6 Menſe Septembri legitur primo Job: cu- jus hiſtoria vel ab ipſomet, velà Moyſe, vel ab aliquo ex Prophetis ſcripta eſt ex Iſid. héb. 6. O- rig. c. 2. Bellarminus loco cit. putat à Job fuiſſe adnotatas res à ſe geſtas lingua Arabica, & à Moyſe deinde ex iis compoſitum fuiſſe librum, quem nunc habemus lingua Hebraica; tum quia Hebræi hoc idem aſſerunt eſſe opus Moy- ſis; tum quia dicitur Moyſes primus ſacrarum literarum Scriptor, qui fuit tamen longè po- ſterior Jobo, & hac ratione in Canonem Scri- 102 pturarum ab Hebræis admiſſus fuit hic liber; le- gitur autem per duas Hebdomadas Septembris. 7 Legitur prætereà Tobias in tertia Hebdo- mada, cujus Hiſtoriæ author vel fuit Tobias ſe- nior vel junior, ait Bellarm. Incertum eſſe autho- rem, ſcribit Iſid. de Div. Offc. lococit. Sed pa- rum de eo legitur propter Ferias Quatuor Tem- porum, de quibus in priore Tomo diximus, & in Officio earum Feriali nihil occurrit ſpeciali- ter notandum. 8 Circa finem Septembris in Hebdomada quarta & quinta legitur Judith cum Eſther, libri verò Judith fuit author incertus, ex Iſid. loco cit. Bellarminus ex Zoſephi Eſtoria lib.I. contra Ap- pionem, Sacerdoti Eliachim tribuit, qui & Joa- chim, de quo capite 4. & . Judith. Achiorem vult eſſe autchorem Gemma lib. 4. cap. 17. Eſt- her hiſtoria ab Eſdra ſcripta fint, ex Iſid. lib. 6. Orxig. cap. 2. ſed Bellarmino magis placet, quèd fuerit author Mardochæus. Lege Torniellum noſtrum anno 36 o. n. 2. & Gemmam lococit. 9 Menſe Octobri leguntur libri Machabæo- rum: quorum primus haber authorem incer- tum. ex Iſmd. Nib.. de Div. Ofyc. c. 12. Probabile videtur Bellarmino, fuiſſe ſeriptum à Joanne fi- lio Simonis; ſed Gemma loco cit. docet, Simo- nem ſcripſiſſe prima capita, poſteriora Joannem. Secundum verò librum ſcripfſit Philo judæus, ex Gemma lococit. vel Judæus agreſtis, fed eruditus, ut ait Durand. Iib. 6. c. 130. vel certius Jaſon Cire- næus, ut loco cit. docet Bellarminus. 10 Menſe Novembri legitur primè Ezechiel per duas Hebdomadas, niſi Adventus præpro- perè occupet Novembrem, cujus revelationes, ſicuti & Danielis & 12. minorum Prophetarum Synagogæ ſapientes viri collegere, ex Iſid. libro I. de Divin. Off. cap. 12. Authores tamen iidem dicendi ſunt, qui Prophetarum. Majores dicti ſunt Prophetæ, Iſaias, Jeremias, Ezechiei, Daniel, minores alii duodecim; tum ex Auguſt. 18. Civ. Dei, cap. 29. quia prolix'ora Volumina illi ſeri- pſere, hi Sermones breves; tum ex Bellarm. quia minorum Prophetarum libri omnes unico libro comprehenduntur apud Hebræos; illi ſingulos edidere libros. Ordinem autem temporum, quo ſcripſerunt, habes ſupra ect. . cap. 12. n.7. p. 64 11 In 104 II In gratiam martyrii ſeptem Machabæo- cum, ſi fortè deſit Dominica quinta Octobris, jubemur legere de eo Fer. 5. præcedente dictam Dominicam; & eodem modo, ſi Dominica quinta & feriæ ſequentes fuerint impeditæ, quo minus de Scriptura legi poſſit, leguntur in aliis ſequentibus Feriis poſt Feriam tertiam, ita ut ſaltem inchoentur, ſi minus omnes de eo- rundem martyrio poſſunt legi Lectiones. Nul- la enim eſt obligatio legendi totam hiſtoriam de martyrio ſeptem Machabæorum, ut ex Ku- brica patet in Brev. poſita ante Fer. 5. Hebdom. 4. Oltobris, ex qua vel leguntur in Feria j. 6. & Sabbato Domin. 4. vel is impeditis, omit- tuntur quæ legi non poſſunt: vel in ſua propria Hebdomada quinta leguntur in ſuis prepriis Feriis, vel in ſequentibus 4. vely. vel6. vel Sab- bato, juxta ordinem hiſtoriæ; nunquam verè ultra tres Lectiones in qualibet Feria, ne grave- tur Clerus, & fuit hoc ſancitum, me præſente, in Recognitione Breviarii ſub Clemente VIII. Qui verò voluerit uno eodemque die eas om- nes novem unà ſimul legere, impeditis aliis die- bus, legat arbitratu ſuo; ſicuti quilibet etiam legere poteſt integrum totum textum trium Le- ctionum pro initio cujuſque Prophetarum, & Lectione una; at in calendariis Eccleſiarum ſa- tis eſt imponere neceſſarium onus Lectionum, non autem arbitratium; quod & nos præſtiti- mus in Ordine noſtro divini Officii perperuo in Tabulis ejuſdem. Habent autem 88. Macha- bæi Feſtum proprium t. die Auguſti, quod o- miſſionem harum Lectionum ſupplere videtur. 1 Initia Lectionum minorum 12. Prophe- tarum legi debent, licet dixerimus apud He- bræos conſtituere unum librum; quia plures nihilominus ſunt auctores, ut in Rubrica de . Comment. in Rubr. Brewiarii Sect. VI. Cap. 21. “ Lectionibus dicitur n. 7. ita ut, inquit, aliquo modo ponatur inititan Prophetæ vel in ſequen- ti, vel in præcedenti feria non impedita ſimili initio Scripturæ ponendo, velplura ſimul ini- tia uno die, ut diximus ſupra ectione ſ. c. I2. . 2: pag. 66. 1; Quid ſi, verbi gratiàâ, Feſtum S. Catha- rinæ ſit Duplex primæ claſſis in ſua Eccleſia, in quo legi ideò debent Lectiones primi Noctur- ni de Communi Virginum, neque dies am- plius vacet ad legenca reliqua imtia Prephe- tarum? ſæpè accidit in longiori Adventu, & tunc omitti poſſunt quæ locum non habent, nam Rubrica citata n. 2. ait; quead commodè fieri poterit : parumque refert, ſi in Eceleſia a- liqua particulari non legatur de omnibus Pro- phetis aliquo anno. 14 Lectiones autem ſecundi Nocturni in prædictis Dominicis concordant cum Lectio- nibus primi Nocturni;, ita ut ſint quaſi eorum- dem Commentaria, excepta Domin. 3. Se- ptembris. in qua ſanctus Leo nos invitat ad je- junium ſeptimi menſis, & Dom. y. Novem- bris, in qua S. Baſilius timorem Domini docet; eò quod ea Dominica ultima poſt Pentecoſten, in Evangelio de fine mundi, & de judicio uni- verſali agitur. 15 Reſponſoria denique Lectionibus reſpen- dent, ut nihil magis: ſicuti etiam Antiphonæ ad Magnificat in primis Veſperis Dominicæ deſumuntur è Scriptura legenda in primo No- cturno Dominicæ ejuſdem, ad Benedittus & Magnißicat in ſecundis Veſperis, cx Evange- lio ejuſdem Dominicæ lecto in Nocturno ter- tio, ita, ut ipſæmet Antiphonæ ſint de veteri vel novo Teſtamento. Atque hæc de Proprio de tempore. SECTIO C iilit, 1ulefr n Ulii dn lleſ e r Uelir & i liſir pi H. leſis Sn 1De Lepu Ue Niſi G⸗ l De fi dn De i lan plir 5 4. 1 li we ne ad ilkeiuſin nhrii Uelſee, Mon Cbretorlo Wbunmn ai futac liqnog n unlo er MCAen ffuaſtln nhde Dbie . ali an Wen dem Etck, iurOk u E citca r Warrun Niinen ll it, Aigno inſeuen. edira lunl ſumul ni. e ſ.Clah. 15. Cahr. Becclelinin mi Nodur. e dies an tn Preple. ventu, & on hiben,; d n Ecclelar⸗ nnibus bo. Vocturni in um Lechoo⸗ leaſieorun. ommin. ⸗ inriara/e⸗ J. Noven- otmimidocet, Pentecolten⸗ ejucicio ni. busrelpon⸗ Antiphonr 8 Dominicet primno N⸗ euedlile cX Evange⸗ loctumno ter⸗ int de ferel, de hopii⸗ S &S S $ ☚. De Vigilis, Feſtis, & Octavis Jankctornm. orp SECTIO S E PTIM A. De Proprio de Sanctorum. SECTIONIS SEPTIMFÆ CAPITA XIII. De Vigiliis, Feſtis, & Olctavis Sanctorum. De Fæſtis Sanéterum menſe Decembri. De Feſtis Santctorum menſe Zannario. De Feſtis Sanbkorum menſe Februario. De Feſtis Sanétorum menſe Martio. De Feſtie Sanctorum menſe Aprili. De Feſtis Sanétorum menſe Maio. De Feſtis Sanétorum menſe Iunio. De Feſtis Sanctorum menſe Qulio. De Fekis Santtorum menſe Augnſto. De Feſtis Sanbtorum menſe Septembri. De Feſtis Sanétorum menſe Olctobri. 143 De Feſtis Sanétorum menſe Novembri. De Vigiliis, Feſtis, & Odawis SSFanbtorum. CAPUII. 3 De his vide in primo Tomo, & in Præfa- tione ad Octavarium Romanum. 2 Hiſterias ſingulorum Sanctorum, de qui- bus in Breviario fit Officium, non eſt hujus loci recenſere, aliorum eſt provincia, non noſtra. 3 Quare hoc loco tantum eſt dicendum: Pri- mo quodnam cuique Sancto, de quo fit Offi- cium, fuit aſſignata ſedes in Calendario Ro- mano; ſeu quod idem eſt, in Breviario. Sedem autem intellige eum diem, quo quiſquis deſcri- ptus eſt in Calendario Romano: quæ ſedes eſt ita propria cujuſque, ac ſi eo die objiſſet, licèt verè alio die obierit, & in diem præſcriptum alia de cauſa translatus fuerit, ſalvis tamen Ru- bricis cirea diem obits. Deinde quo ritu quiſ- que colendus eſt, & à quo præſcriptus. Tertio, quis Auctor Officii, quod de unoquoque recita- tur. Quartò circa Vigilias, & Octavas: quæ- cumque occurrunt notanda. 4 Ut autem aſſequamur primum, citabo Tom. II. Micrologum, qui floruit circa annum joso. tum Durandum, qui circa annum /25%. tum Radul- phum, qui Calendaria collegit Sanctorum, & obiit anno cο0.W tum Miſſalia, & Breviaria M. S. Bibliothecæ Vaticanæ, tum Appendicem M. S. Sacramentarii S. Gregorii, eidem Sacramen- tario additam non longè poſt tempora S. Gre- orii, quæ in Bibliotheca eadem habetur, & re- dolent illa M. S. Antiquitatem ſaltem ſupra tre- centos annos, & ultra. Quæ in Sacramentario ipſo S. Gregorii kabentur in hanc cauſam, ſuis locis non omittam. Alios quoque Auctores re- feram, de quorum fide non videtur dubitan- dum eſſe. L 1 Ritus verò Duplicis, Semiduplicis, Sim- plicis, Officũ à quo datus, ſeu mutatus fuerit in unoquoque Sanctorum Feſto, ex antiquis ſolus Durandus indicare poterit, qui Duplicium, & Semiduplicium ſatis diſtinctè meminit lib. y. capy. 1. Micrologus quandoque indicat, Radul- phus parciſſimè, M. S. Breviaria ſuppeditabunt multa. Et quidem ante Nicolaum III. pauciora erant ſanctorum Feſta cum novem Lectionibus apud Romanos; ex quibus Pontificum Roma- norum Martyrum pleno Officio, ideſt, cum no- vem Lectionibus; ait Microl. c. 43. agebantur Feſta, ex Decreto Gregorii V H. quo tempore Micrologus vivebat; ſed Nicolaus ſcujus æta- te vivebat Durandus amotis ab urbe aliis Bre- viariis, & Miſſalibus, mandavit, ut adhiberen- tur tantum Breviaria Fratrum Minorur, ut ſcri- bit Radulph. Prop. 22. indeque omnes libri Ro- mæ de divinis Ofliciis fuere novi, & Franciſcani; contra quos idem Radulphus acriter invehit, quod plures ſanctos in Calendarium invexe- rint quàm antea, & cum novem Lectionibus, nullos ferè cum tribus, in præjudicium Pfſalterii. 6 Dixi ex Micrologo, decreviſſe Grego- rium VII. Officia novem Lectionum, ſeu plena, 85 og Comment. in Rubr. Breviarii Sect. VII. Cap. I. & 2. §S. Pontificibus Romanis Martyribus: quod tamen hodie non eſt de omnibus in uſu; & ne- gat Radulph. hunc uſum Propoſit. 22. Sed con- ciliari poſſunt hoc modo: quod vel Decretum Gregorii VII. non fuit uſu receptum; vel Ro- mæ tantum, non ubique; vel per non uſum de- inde paulatim per trecentos annos, qui inter Micrologum & Radulphum inmterceſſere, in ali- quibus Feſtis ab rogatum eſſe. Vaciorum horum rituum cauſam attulimus Sectiene 3. cap. 2. num. 1. pag. 76. 7 Quod attinet ad Auctores Officiorum, quando certos habuerimus, eoſdem nomina- bimus. Illos eſſe Auctores putat regulariter Cor- nelius Scultingius Tem. 3. Biblioth. Eccleſ. part. 17. qui eorumdem Sanctorum Feſta decreverunt, eorum enim auctoritate fuere compoſita, & cdita 8 Si quæ ex his nos fugerint, traditioni Ec- cleſiæ, auctoritati Pij V. & Sedi Apoſtolicæ ca reſervata eſſe intelligantur, Gregorius creditur eorum auctor. quorum nomina funt in cjuſ- dem Sacramentario. 9 Denique ſequemur Ordinem menſium ಠVigilia ſancti Andreæ, qui eſt ordo Breviarii in Proprioanctorum, licèt attineat ad finem men- ſs Novembris. NB. Fefta Sanlkterum nova, vel quoad ritä im- mztata, & Gavanti zætate necdum celebrata, hic breviter ex Pontificuns, &ρ S. Rituum Con- gregationie decretis hoc Egno ſunt inſerta; G aſteriſco * notatA. De Fifis Sandtorum menſe Decembri. CAPVU T. II. 1 DE 29. Novembris. Vigilia S. Andreæ. Extat IDecretũ de Vigilia Apoſtolorũ apud Cle- Anenté lib.s. Conſt. Apoſt. cap. 39. & Innoc. III. de ebſerv feiunri. cap. 2. Officii auéctor Pius V. eſt, qui Vigjlis omnibꝰaddidit Homiliã ſuper Evangeliũ Miſlæ, & Orationem ejuſdem Miſſæ: nec antea ſiebat de Vigilia, niſi in Miſſa; quod hoc loco ſatis ſit ſemel dixiſſe. Officium Miſſæ hujus ha- betur in Antiphonario S. Gregorii: & Oratio- nes in Sacramentario ejuſdẽ. Epiſtola, & Evan- gel. ut in Comite, ſeu Lectionario S. Hieronymi. In Adventu nihil fit de Vigilia, niſi in Miſ- ſa, quia cedit Vigilia Feriæ Adventus digniori; Miſſa verò dicitur de Vigilia cum commemora- tione Feriæ, & S. Saturnini; quibus additur quar- ta, Fidelium, ſi incidat in Feriam ſecundam, & quinta de beata Virgine, juxta Rubr. gener. Saturnini. Fiebat de eo Ofſicium in Breviario ρ1o. Venet. edito; nune à Pio V. decreta eſt tantum ejuſdem commemoratio. Habentur O- rationes Miſſæ omnes in Sacramentario S. Gre- gorii. 30 Novembris. Andreæ Apoſtoli feſtum à primitiva Eccleſia, ex Clemente ſupra cit. quod Bonifacius VIII. Decreto firmavit, in honorem omnium Apoſtolorum. Vide Azor. part. 2. lib. I. cap. 2 4. initio. Idem Bonifacius Duplicem ſta- bilivit ritum; Epiſtola, & Evangelium, ut in Comite Hieronymi. Officium Horarum à §. Gregorio I. qui eidem Apoſtolo impensè ad- dictus erat, fuit compoſitum, ex Beleth. cap. 764. tamen Radulph. Propoſ. 12. affirmat, An- tiphenas à Gallis compactas, Officium Miſſæ, præter Cõmunionem, habetur in Antiph. Gre- goriano, & in Sacramentario Orationes omnes. 2 Decembris. Bibianæ feſtum in Brev. M. S. antiquiſſimo Vaticano vol. 4713. Simplex in Brev. 570. Nunc Scmiduplex ab Urbano VIII. ann. 1625. 3 (Franciſci Xaverii confeſſ. à Gregorio XV,. 1622. die 12. Martii in Sanctorum numerum relatus, propriiſque ſecundi Nocturni Læctio- nibus ſub ritu Semiduplici 2. Decembris fuit ve- neratus: quem ex Alexandri VII. præcepto S. Rituum Congregatio j66. die 6. Seprembris in diem ʒ. Decembris cum homilia: Euntes in mun- dum aniver. ſub ritu duplici transtulit, muta- to tertio hymni verſu.) 4 Barbaræ. In Appendice Vatic. Sacramen- tartii Gregor. vol. gob. meminit Manuel. tit. de Feriis. teſtatur Rad. Prepoſ. 7. à Teutonicis fe- ſtum fieri. Simplex erat in Breviario/o. 7 Sabbæ. In Brev. Vatic. 4760. Radulp. cir. loc. Romæ fieri ſcribit. Simplex in Brev. /5o. 6 Ni- (Meblil muLru Tämmund An Men Pern n Munel ar teſatu ge Dud ulg ſun! oni emen iſcenem) 6untenur, 1 lelimiſ. Anbroliͤ nbaol⸗ benr, lation I Decreto! Nl Meep uleckoner! Aumorlati A0torn nhrn 4 PCnſſnm 1 ohnio⸗ Cürpeen Manmn, ſe ne uill Mſekein ſ act rhrfun 4 unltun d mongne l lumakbenn lilbe l⸗ lahin 1 tph Ehmn he Aii Ullaiitl iufiin it inn Wunn yy. . ſcn nne . llny 52. & Orato. l, Albynn. Hieromni, niſiin Ml. usdignion, Dnmemmote. ddirur gon. ecundan,& dn. gener. inßreviatie decreta el Tabenunr. ntatio. Ge⸗ toli keſtum! pra cit guol in honotem n urt ꝛli. ppplicenke. elium, min orarum ¹6 impendeik Delerh g GErmat, An- Annph Ee⸗ onesomnes, in rer. M. „Fimgerin UbmmoyVII. 1egorioN, n numerum Urni ledtio⸗ brisfuit e⸗ prarffios remmm n tetinm; tolir Imur⸗ daclamen⸗ muel nt 4 ronicufe⸗ /. ulp. th. . N⸗ De Feſtis Sanctorum menſe Decembri. Nicolai Epiic. in appendice citata Grego- riana. Zonaras in vita Alexii aſſerit, hoc feſtum inſtitutum undecimo ſæculo, hoc eſt, circa an- num oo. Bernardas Sermonem habuit in koc feſto. Manuel habet in tit. de Feriis. Radulph. loco cit. teſtatur, ab omnibus receptum. Semi- duplex apud Durand. l. 7. c. 1. Pius V. Homi- liam legi juxta Rubricas, & Lectiones ſecundi Nocturni emendatiores, & breviores edi cura- vit Clemens X. ann. 1670. Duplex inſtituit] Si transfertur, muta tertium Verſum in Hym- no, Me Confeſſor. 7 Ambroſi Orcdinationis feſtum eiſt, quia o- bit in Sabbato ſancto dicta Appendice Gregor. habetur, ratione obitus, in Aprili. Bonifac. VIII. Decreto ſuo Doctores Eccleſiæ Duplici ritu coli præcepit. Officium de communi, præ- ter 2. Lectiones. Paulò ante Bonifacium Docto- res quatuor Latini habuere officium Semid. a- pud Ordinem Minorum anno 1260. ut ſcribit Wadingus in Annal. Mineraum. In Hymno, Ite Confeſſor, mutatur verſus tertius, in Brevia- rio recognito. 3³ Conceptionis B. Virginis à S. N icolao ha- buiſſe ortum, ſcribit Ribadeneira; ſed unde probat? puto falli, quia dicitur S. Nicolaus Pon- tificali veſte indutus apparuiſſe Abbati Elſimo, de quo S. Anſelmus, & monuiſſe, ut celebra- ret hoc feſtum. Et Petrus quidem de Natal. l. . Catal. Sanctorun, cap. 41. nominat Nicolaum; ſed Anſelmus ſcribit de illo Pontifice, qui appa- ruit, ut anonymo, unde ergo hauſit nomen Pe- trus de Natalibus? Quidquid ſit, in Hiſpania primumcelebratum eſſe hoc eſtum Trithemius aſſerit ſub S. Idephonſo; ſed negat Salazar. de Conceptione B. Pirginiz cap. 35. num. 53. & cum Bernardino Buſto facit auctorem Gondiſalvum Epiſcopum Tholoſanum, qui paulo poſt Ilde- phonſum vixit, ante annum οσ. antequam Græ- ci, & Latini celebrarent, & ibiden num. 74. id probat fuſius. Deinde Fridericus Patriarcha Aquileienſis in ſuis Eccleſüs feſtum egit, qui obiit anno oz. ex lib. 4. Ligni vitæ. In Anglia Anſelmus feſtum edixit, ſeu Elſimus Abbas, ex Qib. Ligsi vite I. capite og. an. 1109. tum ex Ba- ron. in Martyrolegio. In Gallia dilatatum eſt o circa ann. 1174s. Manuel. commemorat. zit. de Feriis. Ab ordine Minorum ab anno 12632. ce- lebrari decretum eſt, ex Annal. Min. citatis ſun- pra. à Romanis ante annos trecentos fuiſſe ce- lebratum Romæ in domo Carmelitarum, cum Cardinalium interventu, Miſſa ſolemni, & Ser- mone de codem feſto, ſingulis annis, tanquam de re annorum multorum aute ſe, ſcribit ocula- tus teſtis Joann. Bacconus in 4. 1ft. 2. quæſt. 4. art. 3. Poſtea Sixtus IV. evulgavit in omnem Ec- cleſiam ann. 1457. Quare ducentis ab hinc an- nis eſt feſtum univerſale Romanæ Eccleſiæ: quod à Concilio quoque Baſilienſi anno 143. Sect. 36. fuenat approbatum Duplex à Sixto IV. Officium autem de Nativitate dicitur ex reve- latione Angelica, de qua ſcribit Anſelmus in E- piſtola ad Epiſcopes Angliæ. Pius V. innotavit Lectiones, Clemens VIII. Duplex majus eſſe declaravit. Alexander VII. ann. /65. Duplex ſecundæ claſſ. cum Octava, præſcriptis lectio- nibus, decrevit.] Nonnulli putant, in tertia Antiphona ad Laudes pro eorta, dici debere concepta: ſed uſu communi non mutatur hoe verbum, & eſt commune Conceptioni & Na- tivitati, ut ritè intelligenti patet. 10 Melchiadis, ex Decreto Gregorii VII. ci- tato à Microl. c. 3. in Appendice Gregoriana. Simplex in Brev. M. S. & in edito /717. Ubi fit de eo feſtum novem Lectienum, dicitur Octa- vum Reſp. Domiue præveniſti, quia in Marty- rologio multa quidem eſt paſſus; non tamen et- fudiſſe ſanguinem dicitur; quod enuntiatur in Reſponſorio Hic eſt vereè Martyr, &c. idcirco omittendo. MB 1I Damaſi. In d. Appendice Greg. & in Cod- Pameliano Sacram. Greg. cum Orationibus, a- liis à noſtris. Semiduplex à Pio V. cum Officio proprio, excepta Oratione, quæ habetur in Brev. M. S. & edito /15o. ſub ritu Simplici. Si transfertur, muta Verſum tertium in Hymno, Me Confeſſor. 13 Luciæ. In Antiphonario, & Sacramen- tario S. Gregorii, ſed poſt Gregorium ex Pa- melio ibidem Scmid. apud Durand. & in Brev. 2.1. Duplex à Pio V. addita Homilia ab eodem. Oratio Secreta & Poſtcommunio diſcordant à 2 citato oðs Comment. in Rubr. Breviarii Sect. VII. Cap. 2. & 2. citato Sacramentatio Romæ edito, non autem à Codiee Pameliano. 15 Euſebii Vercell. Ordinatio: nam obiit Cal. Augufti; & quia tunc fit commemoratio 88S. Machabæorum, Clemens VIII. aſſignavit illi hanc diem, Jo. Stephano Ferrerio Epiſcopo Vercellenſi procurante. S. Ambroſius habuit duos Sermones in ejus laudem. 10. 21 De Vigilia, & feſto s. Thomæ Apoſtoli eadem, quæ diximus de ſancto Andrea Apoſtolo, Officium à Gelaſio, ex Sculting. Oratio prima, & Secreta Miſſæ in Sacram. Gregor. Si Vigilia incidat in Feriam Quatuor Temporum, in Miſ- ſa de Quatuor Temporibus fit commemoratio Vigiliæ, in Officio nihil fit de Vigilia. At cur non dicuntur duæ Miſſæ, de Temporibus, & de Vi- gilia.? quia ambæ dicendæ forent poſt Nonam, nulla Hora mediante inter eas : quod non con- venire docuimus Zonz. 1. par. 1. tit. 2. umere 2. pag. 13. Si feſtum s. Thomæ ſit titulus Eccleſiæ, & occurrat in Dominica quarta Adventus, in Sab- bato dici debent Antiphonæ ad Laudes Domi- nicæ quartæ, cum Antiphona Expectet. & in Feria ſecunda Antiphonæ ejuſdem Feriæ, quia Octava non fit amplius, & Rubrica præcipit in ſabbato eas dici, quæ occurrunt ipſa die s. Tho- mæ, ſi non transfertur. 25 Anafſtaſiæ. In Sacramentario & Append. Greg. & non fit de ea, niſi in ſecunda Mifla Nativitatis. De SS. Stephano, Joanne, & Innocentibus, vide ſupra cιαο. capite 6. pag. ö7. 29 Thomæ Cantuarienſis, Calendarium Ci- ſtercienſe editum Divione anne /16,72. tradit, o- biiſle die 2. Decemb. iiſque diebus impeditis fieri feſtum hac die Ciacconius in AlexandroII. ſeribit, in feſto Innocentum ad Aram fuiſſe per- cuſſum, ſed Breviarium Romanum die 29. occu- buiſle tradit: cui magis eſt credendum. Feſtum circa annum /200. fuiſſe inſtitutum, ſeribit Con- tinuator Rigeberti. Semidupl. in Breviatio M. S. Auctor Officii creditur Alexander III. à Schult. Pius V. addidit Homiliiam. 517. Silveſtri. In Sacramen. S. Gregorii ſemid. in Brev. vvo. Duplex à Pio V. Ofhcium à S. Gregorio, ex Cornel. Schultingio. Habetur Of- ficium Miſſæ in cit. Sacrament. & in citato An- tiphonario, in Comite S. Hieron. erat Evangel. Pigilate. De Feſtis Sanctorum menſe Januario. CAPUT III. RNEOctavis SS. Stephani, Joannis & Inno- Icentum, diximus ſuprà ι6. cap. h.p . 5 Telesphori in Append. Gregor. reſtituit- que Feſtum Clem. VIII. vel potius inſtituit com- memorationem. 11 Hygini. In dicta Appendice Greg. ſim- plex in Brev. &⁵ο. 4 14 Hhlarii. In Appendice Gregor. ſemidupl. à Pio Quinto, qui & Offcium addidit, erat enim ſimplex o. Si feſtum hoc transferatur, Verſus erit Quſt um deduxit, &c. quia ceflat ratio mu- tationis in concurſu aliorum duorum Confeſſo- rum. Ubi verdò eſt primæ elaſſis dividatur octa- va Lectio in duas. In Hymno Mte Confeſor, mutatur tertius Verſus, ut in Brev. quæ mutatio fit etiam in ſequenti feſto, quia ambo obiere extra hos dies, Hilarius die vigeſima tertia, Pau- lus die decima Januarii. 1 Felicis in Pincis. In Comite S. Hieronym. & in Sacrament. Gregor. ſimplex in Breviat. M. S. Officium à Paulino Nolano, ex Schult. Ubi fit de eo Feſtum novem Lectionum, dicitur octa- vum Reſponſ. Domine prævenifti, quia non fuſo ſanguine mortuus elt. e⸗ 15 Pauli primi Eremitæ, In Append. Greg. ſimplex. in Brev. yo. ſemidupl. à Pio V. cumm Ofhco. Mauri Abbatis in Miſſal. Vatic. vol. 47457. apud Teuton. ex Radulph. Propoſ. 17. ſimplex in Brev. 7yro. Lectio ejuſdem à Clem. VII;. 16 Marcelli. In Comite S. Hieron. in Sacram. S. Gregorin ſemidup. à Gregorio VII. Ex Microl. 43. Ofhicium à Gregorio I. ibid. Microl. Antonii Abbatis, ante annos /200. ex actis S. Euthymii, ut Baron. ait in Martyrologio in appendice Gregor. reperitur: ſimplex in M. S. Brev. ſemiduplex. /ro. Duplex à Pio V. qui ade didit Homiliam. * =ð 18 Cathe- Cnhecke ur kemmones terippen ciwle⸗ Eelnochen⸗ m AFell r gamiin, hlahhle Canche fpaleltne üuntm biſAn n A&/ Uktinides hulcgtes unshheonni, Dher. 1bio terpomm. irühu t lbiozle 1n KKacnanent Kin eſ , KAnbeolo,er. thnlan lech ns ntroli, Pnuenſonttuc ungminſen EeCII lentiianrin ſaridenn inmäigii pun ni Vaicaner d Nrali e, Mllrbeoli; ünud K Aahb Netba ummia npuen Ajn weni E Alt gern n Alkim v ige ti AulnM 5 Thmlutiu , citato An. at Eyangel. menſe nis &Inno- ca. h,. P. reſtituit- Miruit com⸗ Cteg. imn. . ſamidupl. li, etatenum Atur, Vetſos at ratiomu . m Conkelo- iclarnr octe- Cufaſe, quer mitanio mbo obiere dtetti, Dan- etormaͤ reviat M. hult. Ubift giciturocke⸗ ,qui Non veni Ge Pio V. cum 10l. 4/40 . VlI. in Selam. De Feſtis Sanctorum menſe Januario. 18 Cathedræ Petri Rom. s. Anguſtinus duos habuit ſermones. Beda meminit. Baronius de- ducit ex append. Greg. Reſtituit Paulus IV. rs. à quo ritus duplex. Officium autem deſumptum eſt ab Antiochena Cathedra: quod eſt Gregoria- num, ex Schul. addidit Clemens VIII. quod ſit duplex majus, & Homiliam s. Hilarii. Priſcæ. In ſacr. Greg. 19 Canuti Reg. & Martyris. S. Rit. Congre- gatio ex decreto Clementis X. an. 6zo.· die 13.Sept. pptobatis Oratione, & ſecundi Nocturni le- ctionibus ſemiduplex ad libitum poſuit. Marij: Marthæ, &c. append. Greg. ſimplex in Brev. M. S. & 170. 20 Fabiani & Sebaſtiani s. Aug. Serm. 1oo0. de Diverſ. agit de S. Sebaſtiano. Uterque in Co- mite s. Hieronymi, & Sacrament. Greg. ſemid. yvo. Duplex. à Pio V. addita Homilia. Officium eſt Gregorianum. 21 Agnetis. Ejus feſtum celebrans Ambroſius incepit libros de Virg. Habetur in Comite Hie- ron. & Sacrament. Greg. ſemidupl. apud Du- rand. & in Brev. o. Duplex à Pio V. Officium, à & Ambroſio, ex Schult. Pius Quintus addi- dit Homiliam. Lectiones ſecundi Nocturni, quæ ſunt s. Ambroſii, juſſit legi Clemens VIII. ob ejus autem fortitudinem egregiam, tam in Ma- tutino quàm in ſecundis Veſpetis, dicuntur Pfſal- mi de Commumi virorum ſanctorum; iidem- que dicendi ſunt in primis Veſperis in propria Eccleſia, ſicuti dicuntur in feſto ſanctæ Agathæ. Mendum aliqui putant eſſe in textu Lection. 4. editionis Vaticanæ, ſub Clemente VIII in iis verbis, Matalis eſt & Agnes, quæ habentur in rextu s. Ambroſii; at in calu genitivo Agnes e- rat in uſu apud SS. Patres, & apud s. Hierony- mum, cujus verbain Martyrologio Romano ſunt: Agnes vita laudata eſt, utroq; igitur mo- do poteſt legi, Agnes & Agnetit. 22 Vincentii & Anaſtaſii. De primo Augu- ſtinus habuit Sermones duos, ackteſt etiam in Sacrament. & Antiphon. Greg. ſed Pamelius negat Officium Miſlæ à s. Gregorio compoſi- tum. Utriuſque ritus ſimplex in Brev. . ſe- mid. in Brev. M. S. Officium à s. Gregorio. ad- dit Homiliam Pius V. 109 x*212 [Feſtum Deſponſationis B. Mariæ V. cum S. Joſeph. Innnocentius XI. ad preces Leo- poldi Imperat. hoc feſtum z3. Januarij in om- nibus Provinciis hæreditariis & patrimeniali- bus ejuſd. Imperatoris celebrati conceſſit, & S. Rit. Congregatio Officium proprium die 6. prilis I6o. approbatum Duplici ritu legi per- miſit, translato s. Raymundi feſto in diem pro- xime vacantem.] *Raymundi de Penjafort Confeſſ. Feſtum ejus Paulus III. die 3. Zunii I4a2. celebrati: Cle- mens VIII. o. Aprilis 29. in Album Sancto- rum referri, & Clemens X. ann. 1671. 23. Mar- tui ſub ritu ſemiduplici recitari Officium ejus conceſſit de Communi Confeſſ. s. RKit. Con- gregatio denique an. 1664. die y. Februar. Ora- tionem & lectiones proprias ſecundi Nocturni addidit proximo die vacante recitandas. Emerentianæ. In appendice. Greg. ſimplex in Brev. M. S. & 1y0 24 Timothei. In Miſſali Vatic. volum. 350. apud Teutonicos, Radulph. Propoſ.17. ſimplex in Brev. & 175. ſemid. à Clemen. VIII. Homi- lia addita. V 2½ Converſionis S. Pauli Auguſtinus Ser- monem habuit. In Sacramentatio Gregor. & ex generali confuetudine ſit, ex Radulph. Pro- poſ. 17. ſemiduples apud Dur. ib. 7. ap. . Du- plex apud Radulph. oco cit. Invitatotium eſt Hermanni Contracti, ex Schulting. qui & in- de argumentatur, eundem eſſe auctorem to- tius Officii; ſed exceptis Lectionibus, idem eſt Ofſſicium ac Commemorationis, 30. Junii, quod à S. Gregorio fuiſſe compoſitum, docet Microl. cap. 42. quod neque negat Schultingius. Homi- liam Bedæ addidit Clemens VIII: & declaravit, eſſe Duplex majus. 26 Polycarpi. Smyrnenſis Eccleſia ſtatim ac obiit feſturn indiæzit, ut ex ejuſdem Epiſtola pa- tet. In Append. Greg. habetur 7. Februar. ſmm- plex in Brev. Myo. ſemid. à Clem. VIII. 27 Joannis Chryſoſtomi. Translatio eſt, ait Menologium & Martyrologium Rom. nam obiit 4. Septembris, quo die fit feſtum Crucis. In menſe Septembri fun hec feſtum celebrari coœptum die 26. anno 41227. ex Ciscconio in Cæ- % lepino 110 leſtino I. ſeu ex Baronio ad eundem annum nu. 2zo0. habetur ante feſtum Crucis in Brev. Vatic. volum. 4751. in Jannuatio vero in Millali Va- tic. volumine 3boz̈. ſimplex, in Breviar. 1710. Duplex à Pio Quinto, unà cum Oſſcio. In Hym- no Iſte Confeſſer mutatur tertius Verſus, ut in Breviario. 28 Agnetis ſecundo. In Sacramentario Gre- goriano: eratque titulus in appendice Gregoria- na, De nativitate Agnetis; quia nata eſt hodie, ex Gemma libr. 2. capite 22. explicat Durandus libr. 7. capite 3. non eſſe Octavam Feſti: ſed nativitatem hoc loco intellige, quod nata eſt clo, non autem natalem illius diem in carne. ut notat Pamelius in Sacramentario Gregor. tum quia nata eſt ut alii? tum quia, ex Auguſtino Sermone 20. de Santtis, nullius hominis nativi- tatem legimus celebrari poſt Natalis Domini diem, niſi ſolius beati Joannis Baptiſtæ. Et licet poſt Auguſtinum celebrari cœpta ſit Nativitas Beatæ Virginis, & potuerit S. Gregorius Augu- ſtino poſterior indicere feſtum cum titulo De Nativitate B. Sgnetis, cum tamen illa Beatæ Virginis ubique recepta fuerit feſtivitas, uti de ſancta Nativitate; de ſancta verò Agnete non habeamus, quod fuerit in utero matris ſanctifi- cataʒ hinc fit probabilius, Feſtum fieri ob appa- ritionem ejuſdem parentibus, & Conſtantiæ, nti narratur in Lectione breviarii, quæ facta eſt octava die, ait Baron. in Martyrolog. Quare, abrogato dicto titulo, in Calendario dicitur aptius, Agnetis ſecundo. Sex Lectiones, & Of- ficium, ut in dic, habuit in Breviario M. S. & jo. nunc Simplex à Pio Quinto Ofſicium, & Gregorianum eſt, ſumpta conjectura ex Sacra- mentario ejuſdem à Cornelio Schultingio. Ubi celcbratur Octava S. Agnetis, dicuntur omnia ut in die, excepta Oratione, Antiphonæ ad Ma- gnificat in primis VYcſperis, lectionibus /. Noct. de Scriptura occurrente, & Lectione 4. quæ eſt de ſancta Agnete ſecundo; quinta & ſexta de communi Virginum: vel, ut in Octavario Ro- mano. Reliqua ut in feſto ſeu Octavario. x*19 (Franciſci Saleſu Epiſc. Confeſſoris. Quẽ inter Sanctos evexit Alexander VII. & proprio Officio duplici per S. Rituum Congregationem Comment. in Rubr. Brev. dect. VII. Cap. 3. Q 4. die IS. Septembris Iöböρ. approbato die 29. Ja- nuacii celebrandum præcepit, mutato tertie hymni verſu.) 2 V30 (Martinæ Virginis Mart. ab Urbano VIII. Romæ inventa, Officio ſeniduplici & hymno propriis honoratur..) ʒ1I Petri Nolaſci Confeſſoris. Orationem & lectiones ſecundi Nocturni S. Rituũ Congre- gatione 166 4. approbatas, Alexander VII. 29. die Jannuarii in ejus feſto legi præceperat: ſed die 21.: Octobris 1666. obeoncurrentiam Franciſci Saleſii in diem q& Januarii ſub ritu duplici trans⸗- ferri juſſit, cum tertii versus mutatione.) De Feſtis Sanctorum menſe Februario. CAPIT IV. 1 I Gnatii. Extat Sermo S. Doannis Chryſoſto- mi. Manuel meminit tit. de Eerus. Appen- dix Sacramentar. Gregoriani habet feſtum in Decembri; Sed in Breviario Vaticano volam. 451. in Februarii primo. Lectiones novem ha- bebat in Breviario im preſſo ⸗721. & ο. Homi- liam addidit Pius V. & Lectiones ſacundi No- cCturnii. 2 De Purificationis beatæ Virginis feſto, vi- de quæ diximus in primo Tomo, duplex apud Durand. loco citato. Officium habetur in ordine Romano. Pius V. addidit primas Lectiones de Scriptura. Nota quatuor eſſe ſolemniores B. Vir- ginis feſtivitates, Purificationem in Hyeme, Annuntiationem in Vere, Aſſumptionem in Ætiate, Nativitatemn in Autumno Addidit A- lexander VII. Conceptionem in Decembri.] Si oecurrat hoc feſtum in Dominicis privilegiatis, transfertur in Feriam ſecundam ex Decreto Cle- mentis VI. . Blaſii. In Appendice Gregoriana, Simplex, in Breviar. /,jo. erat ſemidup. in breviar. 1727. nunc Simplex à Pio V. Gemma l. 3. c. 25. memi- nit cum luminum uſu. An fortè ad ſignandum guttur, quod in Provincia Mediolanenſi adhuc eſt in uſu cum candel. accenſis pridie benedictis. 4 Andrex Corſini Epiſcopi Conteſſ. pri- mùm Alexander VII. 1g. Septembris 1666. Ora- tionem en Kolhein liad lbiun nrgolen Hylr Aylp kona mſe e oo Irnd N lunbiusy. cun Aumettadicunt Cumuni Snoto⸗ (Dorother. le in eriar Trineeniario! Nomaldi. C Mmmiun CCdeſlin nandla 1Meno, er dar tücenniin ti, onm ) elilli guhi leenmn Gobon INNonndi um eynn Ande⸗ Munneniig Verſ eni ium wpoctebranc Pemulehi⸗ Mapihorun. lii Perlen leni un et nlüimk d . ngrit cie lorir Akn Rey tin. n — de 19. . ato Lettis banoyl & hymmno tationem & hi Corgr. ler VII.9 cperat: ſed un krancitci upliei trans⸗ one. minſ. lryloto⸗ rir Appen⸗ et fellum in cano ;he. esnovemba- AVo. Homi- cundi No- nisfeſto, Ni⸗ pler apud ur inotdine cCiones de zores B,V⸗ in Hyeme, nptionenn in Aodict/. ccembti . pritlegani⸗ Decteto e⸗ 1, Simplen cviat. 112 .r. memi⸗ ſgoandum nepſi adhuc henecheli onkell pi⸗ ℳ. Ore-. tionem De Feſtis Sanctorum menſe ebruario. tionem & officium ejus permiſit ſub ritu ſemi- duplici ad libitum, decretum poſtmodum de ræcepto.] 7 Agathæ. In Antiphonatio & Sacramen- tario Gregorian. ſed poſt Gregorium ait Pame- lius in Antiphonario ejaſdem ; & ex Radulph. Propeſit. 7. de conſuet. generali, Semidup. a- pud Durand. & Radulph. locis cit. mutavit Ho- miliam Pius V. cum Evangelio: & ob ejus præ- clara merita dicuntur Pſalmi in toto Officio de Communi Sanctorum virorum. 6 Dorotheæ. In Appendice Gregoriana. Simplex in Breviar. M. S. & 17706. Hymnus ejus extat in Breviario Toletano. 7 Romualdi. Clemens VIII. 9. Juli1195. Se- mid. ritu unà cum Officio, Breviario appoſuit, qua die fuit translatum ejus corpus Fabrianum in Piceno, ex Baron. in Martyrologio: nam obiit die/9.Junii impedita feſto SS. Gervaſii & Protaſii, quorum Miſſa non erat expungenda de Miſſali, quæ habet introitum proprium ſu ti dicemus ſuo loco] ut ejus vice poneretur Miſ- ſa S. Romualdi cum ſola commemoratione SS. Martyrum: & ideo in Hymno Ee Confeſor, mutatur tertius Verſus. Clemens X. ann. 669. elevavit ad ritum Duplicem 7. Februarii de præcepto celebrandum.] *8[Joannis de Matha Confeſſ. Ord. Redem- lroni captivorum. Officium ex Ordinis ſui reviario deſumptum S. Rituum Congregatio 6. Maij 1673. per Italiam. cadem S. Congreg. 7. Decemb. 1650o. per Fliſpaniam, Galliam, Por- tugalliam, ubique demum de præcepto duplex ſervari mandavit die /5. Octobris 1661. Appolloniæ. In Miſſali Vatic. volu. 37es. Simplex, & in Brev. /770. 14 Valentini. In Comite S. Hieronym. & Sacram. Gregor. Simplex. 70. & nullam Le- Rtionem habet in Brev. M. S. neque apud nos. 15 Fauſtini & Jovitæ. Appendix. Gregor. ſimplex in Brev. vo..“ 18 Simeonis. In Brev. Vatic. vol. 4777. 222 Cathedræ B. Petri Antioch. In Comite Hieron. Antiphonario Gregor. & in ejuſdem Sacramentario, ubi additur in Roma, in edi- tione ſcilicet Romana, non autem in Pamelia- 117 na. Dictum fuit feſtum S. Petri epularum, quia vinum & epulæ offerebantur pro mortuis, Jo- an. Beleth. cap. 92. Semidup. apud Durand. Lo- co cit. Duplex ex conſuetudine generali apud Radulph. Propoſ. cit. Officium vel à S. Grego- rio, vel à Gelaſio, ex Ordine Romano conjici- tur. Orationis Author S. Leo II. ex Dur. Lib. 7. cap./j. Homiliam S. Leonis addidit, & haberi Duplex majus juſſit Clemens VIII. Notat Belcth. loco cit. ſub nomine Antiochenæ comprehen- ſam fuiſſe etiam Romanam Cathedram ſuo tempore; munc diſtinguuntur. Si concurrat hoc feſtum eum Dominica Sexag ſimæ, ut in Tabulis noſtris 29. 30. nihil refert, dici bis Ora- tionem de ſancto Paulo ſub diverſa ratione for- mali, de qua vide in Tomo I. part. 4. tit. r. n. /J. Ag. IölI. 23 Vigilia S. Mathiæ. Eadem, qvæ de Vigtlia S. Andreæ. Officium à Pio V. Si die ſequens fuerit Feria quarta Cinerum, & ideò transfera- tur feſtum S. Mathiæ in Feriam V. eo calu in fe- cundis Veſperis Vigiliæ dicuntur Preces feria- les cum Oratione Dominicæ, non Vigiliæ, ut in Rubrieis generalibus tit. de Precibus nam. I. Vide ſupra Sect. z. cap. 17. num. o. & quia ca- ſus eſt ſingularis hujus loci proprius, ideò & hoc locò adnotavimus. In anno biſſextili, in k- ctione rnb transfertur pronuncintio hujus Vigiliæ, & Feſti ſequentis, ut dicitur in eodem Martyrologio. Hr 24 Mathiæ. Uti diximus deS. Andrea, quo- ad originem feſti, habetur in Sacramentatio Gregorii. Duplex à Benifacio VIII. Pius V. ad- didit Evangelium cum Homilia, & Lectione; ſecundi Nocturni mutavit. Quod autem in biſ- ſextili anno fiat Ofſſcium die ſequenti zy. Ale- vander II. præcepit de Eerb. ſignific. c. 14. Con- cionem de S. Mathia habuit Berno. Secreta Miſſæ alia eit in Sacrament. Greg. Circumfertur Ofſcium ſancti Conradi 79. Februarii, & quod pejus eſt, Venetiis intra Bre- viarium impreſſum eſt ſine Decreto S. Rituum Congregat. quæ illud conceſſit Placentinis & Nettinis in Sicilia tantum, ſub ritu Semid. /y. Maij i6ia. deinde ab Urbano VIII. etiam Or- dini Minorum S. Franciſci die 3. Septemb.1627. quo IIZ quocirca non eſt cuique atum illud recitare; neque fuit ad libitum conceſſum. De Feſtis Senctorum menſe MWartio. CATPUT V. 1Eſta Sanctorum in Quadrageſima ab anti- Lquis non celebrabantur: quem ritũ retinet mordicùs Eccleſia Ambroſiana: longè tamen ante Micrologum coœpta ſunt coli in Quadra- geſima, ut idem ſignificat c. 4. 4 Caſimiri. Extat Decretum Paulo V. Pon- lifice, S. Rituum Congregationis, quod fiat ſe- miduplex, die 22. Janu. ib! Ofſicium autem ſub Clem. VIII. fuerat editum pro Regno Poloniæ, deinde à Paulo V. ad uſum communem appro- batum fuit die 7. Auguſti, 162/. In lectione Mar- tyrologii legatur primo loco juxta leges Marty- rologi. Lucii. In Appendice Gregoriana reſtituit Clemens VIII. ob ejuſdem corpus inventum cum corpore SS. Valerii, & Tiburtii in Eccle- ſia S. Cæciliæ. 5 Thomæ Aquinatis. A Joanne XXII. anno 7323. uti Doctoris, à Pio IV. 1567. ſimplex in Breviario /50. à Pio V. Duplex, cum Ofhcio: ſi transferatur, mutatur tertius Verſus hymni, 3 Me Confeſſor. — Perpetuæ & Felicitatis. S. Auguſtinus in hoc Feſto tres tractatus habuit, ex Poſſidio: & ha- betur feſtum in calce Sacrament. Greg. ſimplex in M. S. & 1750, ut hodie. x9 Franciſcæ Romanæ viduæ. Paulus V. San- ctorum appoſuit numero, & Innocentius X. ax. 167 4. Oficio duplici venerari voluit 9. martii, translatis Quadraginta Martyribus in diem /o. cquentem.] 10 Quadraginta Martyrum. Baſilius, & Nyſ- ſenus Orationes habuere in corum feſto, Ma- nucl. in tit. de Feriis, in appond. Greg. habetur feſtum Simplexin M. S. & 1⁵%.. ſemidupl. à Pio V. cum Ofhicio. 12 Gregorii Papæ. In Sacramentar. Gregor. hac die, cui ſtatim additum fuit in calce hoc fe- ſtum poſt ejus obitum; ſed Orationes Miſſæ di- Comment. in Rubr. Brev. Sect. VII. Cap. y. ſcordant à noſtris in editione Romana, concor- dant in Pameliana. In Septembri quando fuit ordinatus, die tertio feſtum agebatur, ex Radul- pho propoſit. z. eo tempore, quo in Quadrage- ſima natalitia Sauctorum non colebantur. Ofhi- cium ab ejuſdem ſucceſſoribus ftatim, ex Schul- tingio. Duplex à Bonifacio VIII. ſi transferatur. mutatur in Hymno ſte Confeſſor. tertius Ver- ſus, quæ mutatio quoque fit, ſi rransferantur ſequentia Feſta. *I17 Patricii Epiſc. Confeſſ. ab Urbano VIII. in recognitione Breviarii ſine lectione, quia ſemper occurrit in Quadrageſima; die autem 24. Novemb. 1655. S. Rit. Congregatio Ora- ne, & propriis ſecundi Nocturni lectionibus ſub ritu ſemiduplici recitari mandavit de præ- cepto. In Martyrologio erit de eo legendum primo loco. 19 Joſeph. In Append. Gregor. cum hoc tit. Nurtritoris Domini. Renovavit feſtum Sixtus IV. Præcepit diem populo feſtum Gregorius XV. cum Decreto ſacræ Rituum Congregat.l. Maij iétt. Duplex in Breviar./57ο. Pius V. Mu- tavit Officium, quod prius erat totum de eodem propriiſſimum. * Addidit Clemens X. an. 1671. hymnhos novos & Antiphonas proprias, Ofh- ciumque duplex ſecundæ claſſis à S. Rit. Con- gregat. 27. Novemb. I6éz1. approbatum recitari præcepit. 20 Joachim à Gregorio XV. qui Duplici ri- tu celebrari juſſit 2. Decemb. ö. Officio ap- probato die t. Martii 1623. Convenit in Qua- drageſima legi Lectionem nonam additam O- Gtavæ, cum in ea contineatur ſummum privi⸗ legium s. Joachim, quod ſit nimirum pater B. Virginis, & in hujus rei gratiam legitur Evan- gelium de generatione Chriſti. “ 21 Bencdicti. In calce Sacramentarii Gregor. & intta Antiphonarium ejuſdem; ſed poſterius eſt Gregorio, ait ibidem Pamelius, & de gene- rali conſuetudine, Radulpoh. Propoſit. /2. qui & ſemiduplex aſſerit habuiſſe Officium, quod du- ravit ultra annum 172/. ut ex Breviar. eodem an- no impreſſo conſtat. Duplex in Brev. 1750. t hodie. Officium eſt Gregorianum, velut ait Sculting. à S. Bernardo, vel Petro Damiani, vel 7 D. eOcnne For . hehebent i ele o. 1 4vololen Sen Mani mmtiſbti m ſt. ununtiat tun ckedirur. Unnnols, guain Penn, En veri lgium, eop itlullelnus Uin meminn lt ee; grlo un izt ln roclncen l;cta a 1kuolſinm ſern ten berm Chnr Wunmeltnio Inl ledio Urerken hocee CunOkenmock CrioneMlleh⸗ Ulrinllimo 4 Pllis udir ummione,dir Aeiclilam Unntennn d uNhere crun wünhamnt i 6. Po NNalteren Anolonm! lklhenn it mmtilth i Pont ie 2. e br ſe⸗ — . 1 5COncor- Anco Kuit ATRadel. udeg⸗ tur. Onh. ex Schll nskeranu, ltius Vet⸗ uferantut bmnoyIl. ne, qi die zutenn atio Orr. ectionibeu t de prr. legendum umhocti tun Kixrus Gregotins ngregnr/ ius .Mr. detodenn Xa. G. riu, 0fr. Rir Cor- n tecitati Duplin⸗. Mio ⸗ tin Qu⸗ lcitam 0. un prifi⸗ n uet iunben⸗ riiGrepor. pohetis de gene⸗ ,17. gui & ,quod u⸗ ocetn Il⸗ .1NNNN eliun ai Damiani e⸗ vel Odone Floriacenſi; aliud tamen officium Miſſæ habetur in Antiphonario Gregoriano in menſe Julio. * 24 [Gabtielis Archangeli. Hoc feſtum à Sede Apoſtolica omnibus Regi Hiſpaniæ ſub- jectis 7 Martii die; in Imperio autem Romane 2 . martii ſub ritu duplici majore recitari per- miſſum eſt.] 27 Annuntiationis B. Virginis, orationem Wabuit [creditur in ejus F eſto] S. Gregor. Thau- maturgus, quam in Latinum transtulit Card. Sirletus, ſeu verius, ex Notis Baronian. in Mar- tyrologium, eo prodente Græcam latinitati do- navit Qzuillelmas Lindanus Kuremundenſis E- piſcopus. meminit Feſti s. Athanaſ. Enarratio- ne de Deipara ; quæ tamen videtur tribuenda Orrillo, um ibi pugnet aubtor contra eſtorium. Sexta Synodus capite /2. meminit foſti tanquam antiqui, citata à Baron. in Not. Martyrologii. §. Auguſtinus ſermonem de eadem habuit, §S. item Petrus Chryſologus. Feſtum habetur in Sacramentario Gregoriano. Duplex apud Du- rand. ſupra. Leæctiones primi Nocturni haben- tur exdem hodie quæ in ordine Romano, reli- quum Ofheium Schultingius Ildephonſo tribuit. Orationes Miſſæ habentur in Sacramen. Grego- riano. Quid agendum ſit quando feſtum hoc incidat in ultimo biduo majoris Hebdomadæ; An populus audire Miſſam teneatur, an queat communicare, diximus in primo Tomo cum de iis, quæ ad Miſſam ſpectant part. 4. titul. 9. n. 2 ½. Si transferatur poſt Dominicam in Albis, pri- mæ Veſperæ erunt de B. Virgine, cum comme- moratione Dominicæ. *Feria 6. poſt Dominicam Paſſionis Cle- mens K. ad preces Pleonoræ Imperatr. Feſtum ſeptem Dolorum B. Mariæ V. uti antehac in Ita- lia & Hiſpania, ita in Germania Officio & miſ- ſa propriis ſub ritu duplici majore celebrari permilſit die 2. Martii 1674. ita tamen, ut ſi es die & ſabbato ſequenti per aliud feſtum im- pediretur, nunquam ad tempus Paſchale trans- feratur. Tom. 11 De Feſtis Sanctorum menſe Martio & Aprili. 112 De Feſtis Jandt orum menſe Aprili. CAPUT. VI. 1 TRancifci de Paula. In Miſſali Romaus fuit anno v. reſtituit Sixtus V. &. qui & Duplex Officium recitari juſſt: quod muta- tuti quidem fuit in ſemidup. à Clemente VIII. ne Officium Dominiexæ impediret (quod in ſe- quentibus ſimilibus mutationibus obſerva) ſed reſtiturum denuo duplex (quia Ordinis Funda- tor) à Paulo V. fuit. Omicium verò à Sixto V. fue- rat evulgatum: ſi transferatur, mutatur verſus tertius Hymni, Me Confeſtor. *(Vincentii Ferrerii Confeſſ. meminit ejuſdem Martyrologium Rom. & Baronius in Annotat. Pius II. Sanctorum albo inſeruit, & Clemens IX. ann. 1665. Ofhcio ſemiduplici ad libitum veneratus eſt.) II Leonis. In Appendice Gregoriana, non tamen fuit in Breviarits M. S. & 7o. à Pio V. deinde cum duplici rita & Of cio fuit reſtitutu. In octavario Romano pro ocava s. Leonis po- tuiſſent legi (monet Praxis Cærimoniarum Atn ctor) Lectiones, ſeu Homiliæ in feſtis ſancti Petri 29. Qanii & 1t. Zanuarii: ſed Bellarmino placuit, Horniliam tantum infra hanc octavam legi à s. Leone compoſitam, in qua de ſe loqui- tur; & cujus gratia datum eſt huic feſto tale E- vangelium. ſi transferatur, mutatur tertius Ver- ſus in Hymno, te Confeſſor. * 12 (Hermenegildi Regis Mart, ejus me- minit Martyrologium Rom. Gregorii XIII. ni- hil vero Breviarium Rom. anni I624. quodnsne Officium pomit proprium ſemiduplex.) I4 Tiburtii & Valeriani, & c. In Sacramentar. Greg. Simplex in M. S. & deinceps Ofſiciũ Gre- gotianum. Non dicitur Hæec eſt vera, &c. quia non eſt ꝑ. Paſchale, neque ſunt omnes fratres. 17 Aniceti. In Appendice Gregor. ſemid. ex Microl. cap. 43. Romæ tantum, Radulph. Prey. 22. Simplex in Brev. M. S. & /.ο. ut hodie. * 21 [Anſelmi Epiſcop. Confeſſ. Recenſe- tur in Martyrolegio Romano, & S. Rimum Coangregatio 2. die Zanugrii163o. mandante D II4 Comment. in Rabr. Brev. Sect. VII. Cap. 6. & 7. Alexandro VIII ritu ſemiduplici eum Oratio- ne & lectionibus propriis de præcepto recitari 22 Soteris & Caii. In Append. Gregor. So- teris tantum, Radulph. Propoſ. 22. ſemidupl. ex Microl. cap. 43. ſimplex in M. S. & 15r0. à Pio V. reſtitutus eſt nitus ſemidupl. unaà cum Oflcio. 23 Seorgii. In Antiphon. & Sacram. Greg. ſed additum putat Pamelius ibidem poſt S. Gre- gorium, Manuel. tziz. de Ferits, ſimplex in M. S. Breviar. & 17o. à Pio V. ſemiduplex cum o- ratione ſumpta à feſto S. Barnabæ. Nulla Lectio propria in antiquis, neque in recentioribus. 25 Marci Evangeliſtæ Ordo Roman. Sacra- mentar. Gregor. Decretum Bonifacii VIII. qui ritum Duplicem præſcripſit. De Litaniis majo- ribus, vide præcedentem Sectionem capite 16. dagina 99. Decrevit S. Rituum Congregatio Li- tanias majores occurrentes in die Paſchatis dif- ferendas eſſe in Feriam tertiam ſequentem . quod, me petente, ſancivit die 2r. Septemb. 1627. eo quia Mifſſa Epiſcopalis, Communio totius populi, & Cleri ob has cauſas occupatio, impediunt Proceſſionem, in die tamen feſto fa- ciendat, ex infſtitutione S. Gregorii; quare hæc translatio ſolius erit Paſchatis diei privilegium, non autem dierum qui ſequuntur. Objiciebatur Concio matutina; at hæc vel ante vel poſt Pro- cefſſionem haberi poterit, velà prandio, ut in Paſc hate. 26 Cleti & Marcellini. In Appendice Gre- gZor. ſemidupl. ex Microlog. 73. Romæ tantum, ex Radulph. Propoßi. 22. ſimplex in M. S. & 1rro. ſemidupl. à Pio V. reſtituitur, à quo & Officium. 28 Vitalis. In Antiphenar. & Sacramentar. Gregor. In hoc Feſto ſermonem habuit Petrus Card. Damiani, apud Surium Yoemo. ſimplex in M. S. & 175ro. ut hodie. 29 Petri Martyris. In Brev. Vatic. vol. 47b. xeſtituit Sixtus V. . qui & Duplex cum Of- Kicio inſtituit. Semidupl. juſfit eſſe Clemens VIII. *At Clemens X. an. /670. rurſus duplex eſle præcepit. 320 Catharinæ Senenſis. Clemens VIII. com- memorationem ordinavit in præcedenti die; ſuggerente Roberto Card. Bellarmino: at Ur- banus VIII. Semid. Officium eſſe voluit 2. Aag. 1625. Lectiones proprias, & Orationes addi- dir, praſertim ad varietatem Orationum in Of- ſicio & Miſſa, quando contingit hoc feſtum transferti in diem 4. Maij, in qua occurrit fe- ſtum S. Monicæ. Quod modèò tamen fieri ne- quit, quia Monicæ feſtum eſt ſemiduplex, præ- terquam quod & Clemens X. Catharinæ fetuam an. 1670. Duplex inſtituerit.] De Feſtis Sanctorum menſe Maio. CALPUT viII. 1 P Hilippi & Jacobi. Sine Vigilia, ex Innoc. III. de Obſerv. jeiun. c. 2. Officium Vigi- liæ adhuc legitur in Sacram. Gregoriano pro Miſſa tantum. Feſtum, ut de S. Andrea dictum eſt. Officium creditur à Schulting. eiſe Pelagii Papæ, qui eorum corpora condidit in Baſilica duodecim Apoſtolorum, & uno codemq; die utriuſque feſtum celebrari juſſit. Habetur in comite Hieron. in Antiphon. & Sacramenta- rio Gregoriano Ofhc. Miſſæ. Si occurrat hoc feſtum in Sabbato Dominicæ 7. poſt Paſcha, tunc in Dominica g debent legi Lectiones Fe- riæ 2. ſeq. ne bis initium Epiftolæ S. Jacobi le- gatur immediatè duobus diebus; ut ſupra dixi- mus Sect. 6. cap. 1. num. äb. pag. gS. quod ſi con- tingat eos dividi juxta Rub. de qua fup. Sect. 3. c.70. a. I3. pag. 29. eo caſu in Eccleſia S. Phi- lippi Lectiones primi Nocturni erunt de com- muni Apoſt. 1eErrata Lectione Epiſtolæ S. Ja- cobi Officio ejuſdem, dujus eſt propria. Lecti- ones z. Nocturni quinta & ſexta ſumentur de communi Apoſtolorum. Lect. 3. Noct. cum Antiphonis in Laudibus, ut in proprio feſto; quia ſunt magè propria de S. Philippo. In Off- cio verò S. Jacobi, quod transferri debet in pri- mam diem non impeditam, etiam intra Octa- vam S. Philippi Titularis (hoc eſt, in diem 7. Maii, vel, ſi ea dies Dominica eſt in aliam 1 primæ Lectiones, ut dictum eſt, erunt de E- Piſt. Jacobi; ſecundæ erunt propriæ, adcita fexta * zlheonn les etllat del 1,, in coe Hionr onne⸗ nr DAchali V vrlatu cert Uilppi, in uin 1n INi EeAFeſtum lle. lbihrOctar⸗ 1: Noprronn ſmes pumn tpoſolon 1Atanahi. ArNauamzentn 1Ee Nrut, Him am Ohe uOcehn Ut lausil aabympelun ſereplr s Alunai. miktelohen Munſaluten Merbnus. Nrgen Rluohern lit, col be nskheron Nin ſnidn =☛ à 3 65 4 lſal 1t Kncbenn Uhiro ſenet. Ahlanm Pull Or Amelt e lanmr unhonti I. cſco 4 * denti die 4 ino: NRDU- dit. u; Ones c. um ind. oc ſeſtun ccultit t⸗ enfeline⸗ plerztr inefelnn Neyſ. ex Innoe⸗ cum Vipi⸗ Ninn en dictum ele Ddlgi in Dahlit demg;de labetar in ctamentr. curra hoe t ach, lioneske⸗ xobie⸗ upn ⸗ odſcon⸗ . Elk; 11 §. Pli- decom olrs r in lei- entur de oCt. cum o felto; In 0f. etinpti⸗ 1200r. diem /⸗ liam t de l⸗ 0ira ſexn ones erunt de Evang. Ecce nos reliquimus om- wa, ut in eocdem communi Apoſtolor. An- tiphonæ omnes de communi Apoſtoelor. tem- pore Daſchali. Pre varietate Orationum, quæ neceſſaria certè erit in ſecundis Veſperis S. Ja- cobi, ſi die ſequenti ſat de die infra Octavam S. Philippi, ſumi potcrit oratio de s. Jacobe majore 2y. Julii. Eaclem ſervanda erunt vice verſa ſi Feſtum s. Jacobi minoris ſit Titularis Eceleſiæ. Ubi fit Octava, ſi intra eandem occurrat Fe- ria 2. Rogationum, vel Vigilia Aſcenſionis, Lectiones primi Nocturni ſumuntur de com- muni Apoſtolorum. 2 Athanaſii. In Appendice Greg. Oratio- nem Nazianzenus habuit in ejus feſto, Manuel. tit. de Feriis. Simplex in Brev. ro. Duplex à Pio V. cum Ofhcio. In Octavario noſtro non damus Octavæ hujus ſanch tria Evangelia, quod ſcripſit aliquis: ſed in die Octava legitur in i- dem Evangelium feſti Homilia feſti s. Polycar- pi, quæ explicat poſtremam partem Evangelüi feſti s. Athanaſii. Homilia ergo, non Evange- lium feſti s. Polycarpi legi debet: ſi transferatur, mutatur Verſus tertius in Hymno, Iſte Confeſor. 3 Inventionis S. Crucis. Decreto Euſebii Pa- pæ, Dif. 3. Cracis à s. Silveſtro inſtitutum fuit ex Fl. Lucio Dextro iz Chronico (ſi tamen il- lius eſt, quod nuper editum eſt) anno 424. un. 12. Comes Hieron. Ordo Roman. Sacrament. Gregorian. ſemidupl. apud Durand. logo citato. Duplex apud Radulph. Propoßt. 12. Officium ab Euſebio, & habetur apud Microl. æapite 75. Alii in Breviatio Venet. 1a auctorem faciunt Pe- trum Epiſcopum Singalenſem, approbante Cæegorio XI. Oratio eſt Ambroſiana, & habe- tur in Sacramentario Gregoriano eum aliis dua- bus, quæ dicuntur in Miſſa; Officiumque Milſ- ſæ in Antiphonario. Clemens VIII. inter feſta ſecundæ claſſis collocavit, mutavitque Anti- phonas ad Laudes, ut eſſent eædem quæ in E- xaltatione: quia priores hiſtoriain continebant dubiam. Si concurrant feſta Aſcenſionis & In- vêntionis s. Crucis, fiat commemoratio de feſto §. Crucis, lieet videatur feſtum de codem Do- De Feſits Nandktorum menſe Maio. 171 lexta de communi Apoſtolorum : tertiæ Lecti- mino; & differentia ſatis patet in divergtate myſterii, quidlquid alii contra ſcri pſerint. Alexandri, &c. cum Juvenale Confeſſore, Primorum trium mentio eſt in Sacramentarie Gregorian. Juvenalis quoque in Antiphonatio Gregoriano ;ꝛ omnium ſimul in Miſſali Vatica- no antiquiſſimo, vol. 7776. Simplex/vo, Ofſpciũ Gregorianũ. In Oratione titulus (Martyrum) omittitur, quia Juvenalis non fuit Marryr. 4 Monicæ. In Breviar. Vatican. velu. 47r5. Simplex in M. S. & à Pio Quinto, cum Ofſicio. [Modò tamen, ut ſupra notavi, Clemens IX. aun. 1669. Oratione, & ectionibus ſecundi & tertii Nocturni propriis ad ritum ſemidupli- cem de præcepto elevavit.] Pro Oava ejuſdẽ (quæ celebratiir ut plurimu apuꝗ alumnos ſancti Auguſtini, & proprias habent Lectiones)indica- tum eſt ſatis in octavario, datæq; ideò ſunt Le- ctiones de Communi; poſſunt tamen etiam legi in die Octava, quæ Fer. y. Dom. 4. Qudragelſ- habentur in Breviario. Joannis ante Portam Latinam. Iu Appen- dice Gregoriana, & Gemmalib. g. cap. 160. Se- midup. Durand. loco cit. Duplex à Pio V. ut in Breviario v5o Clemens VIII. Duplex majus de- claravit eſſe. Si occurrat in Sabbato Aſcenlſionis, legitur initium Epiſtolæ Dominicæ ſequentis, in qua deinde legi poſſunt Lectiones Feriæ 2. ne bis initium legatur immediatè. Ita in reco- gnitione poſtrema Breviar. Si occurrat in Do- minica, vel Feria 2. Rogationum, convenit ut nona Lectio conjungatur Octavæ, quia in illa de martyrio illius agitur. 7 Stanislai. In Breviario Vatican. vol. g21. à Clemente VIII. reſtituitur anno g.. à quo & ritus ſemiduplex & Officium decernitur; hae nimirum die, licet obierit die ſequenti, ex No- tis Baronii in Martprologio, quæ impeditur ma- jori feſto. Petrus Gelaſin. in ſuo Martjfrologis ſcribit obiiſſe die undecima Aprilis, quæ item impedita eſt feſto S. Leonis. ⁸ Apparitionis Michaelis Archangeli. Hu- jus feſti meminit Alexand. II. Ep'ſt. a Petrum Archiepiſc. Dioclenſoem, in qua concedit eidem, ut poſſit uti Pallio in duobus feſtis s. Angeli, & in aliis de more. Explicat recentior hunc tex- P 2£ tum ℳ 116 tum de duobus Feſtis, quæ ſequuntur immeclia- tè diem Palchatis; at unde probat dici hæc duo Angelorum feſta: An quia Mediolani celebra- cur feſtum Feriæ 2. Paſchatis apud Ædem §. An- geli? anmuit ille. Certè Urbanus II. conceſſit u- ſum Pallii etiam in feſto s. Michaelis in Epifel. ad Berengarium Tarraconenſ. Arcleepiſ.- quod adnotavit idem boni nominis Auctor. Conti- git Appatitio ſub Gelaſio, eæ Sgebert. in Chro- nico. Ob aliam apparitionem, ante eam quæ in Gargano monte (ait Baron. in Mertyrologie) agebatur feſtum: & habetur in Miſſali Vatica- no volum. 477o. Semidupl. apud Durand. loco gitato, & in Breviario .o. Duplex à Pio V. Du- plex majus à Clemente VIII. ille addidit primas & ſecundas Lectiones: hic Homiliam s. Hilarii. Reliquum Ofhcium à Feſto Dedicat. ſumitur, ritu tamen Paſchali. Octava Benedictio, Quo- rnw, Feſtum, &. ut ex. Lectione patet. Lecti- enes autem pro Octavaà nobis alias editæ, & 4 S. Ritunm Congregatione approbatæ, refor- matæ fuerunt in Octavario Romano. Quod ſi Feſtum A pparitionis transferatur ultra tempus Paſchale, fat ut in Septembri : ſi occurat in Feria ſecunda Rogatiomiun, Octavæ Lectioni conve- nit adjungi nonam, in qua de SS. Angelis. 9 Gregorii Nazianzeni. Manuel de Feris. In Breviario Romano non ante annum vo.. ut notavi diligentiſſimè perluſtrans multa Miſſalia & Breviaria antiquiora: neq; de eo fit mentio in Breviario edito vο. Duplex ergo cum Officio toto à Pio V. ſi transferatur, mutatur tertius ver- ius Hymni, Ite Confeſor. IO [Antonini Epiſcopi Confefſſ. ab Ha- driano VI. ann. Irzy. Sanctificatus, à S. Kitunm Congregatione Oratione & lectionibus ſecun- di nocturni propriis die 21. Novemb. lIééz. Flo- rentinæ tantum dioceſi conceſſis: die autem i. artiii6g. pro univerſali Eccleſia per mo- dum Setniduplicis ad libitum permiſſis glorifi- catus cum 9. lectione] Gorcdiani & Epimachi. In Antiph. & Sa- cramentario Gregoriano. Simplex in M. S. 1 fo. Officium Gregorianum.- 12 Nerei, Achillei, &c. excepta Domitilla Comment. ia Ralr. Brev. Selt. VII. Cap. Z. quæ obiit die 7. Maii, & quam, ob hodiernam translationem addidit Clemens VIII. omnes ha- bent. Feſtum in Antiphonario Gregoriano, ubi habetur officium Millæ. Orationes etiam legun- tur in Sacramentario Gregoriano, non Roma- no, ſed à Pamelio edito. Pancratii feſtum habetur in Comite S. Hieronymi. Simplex in M. S. & 7e. omnes autem ritu Semiduplici à Clemente VIII. coli jubentur, qui addidit lomiliam cum Evan- gelio, & Lectiones ſecundi Nocturni ampliavit in laudem Domitillæ, inſtante Card. Baron. qui pridie transtulit in Eecleſiam eorundem, & titu- lum ſuum, corpora trium primorum anno 159. reliquum Officium eſt Gregorianum. Si oecur- rat hoc feſtum in feria ſecunda Rogationum, convenit;: ut Octavæ Lectioni adjungatur no- na;, in qua de Sanctis agitur. Si venerit extra tem pus Paſchale; quia transferatur, mutantur Antiphonæ, & Reſponſoria, non tamen dicitur B. Hæc eſt vera fraterzitas, quia non ſunt omnes fratres. Vide Sect+eUÜOmnenz §. c.2. m. 9. Miſſa cum O- rationibus & Evangelio propriis dicitur, ut in Communi extra tempus Paſchale. 14 Bonifacii. In Breviario Vaticano volum. 4773. cum novem Lectienibus in Breviar. ve. cum duabus à Pio V. “ 16 Ubaldi. A Cæleſtino HI. anno 1792. in Bre- viario Vaticane volum. 176o. A Paulo V. Duce Urbinate procurante, reſtitutum eſt Feſtum die 24. eptemb. quia hac die 16. creatus ille fuit Summus Pontifex, & huic ſeniori natus eſt fi- lius anno 16ρ7 Simplex in M. S. Oſſicium à Pau- lo V. editum eſt /2. Decemb. 16ov. * [Demum Semiduplex S. Rit. Congregatio 1I. Febrnuara 1782. indultit cum Oratione, & propriis ſecun- di Nocturni Lectionibus. * 18 [ Venantii Martyris. Feſtum eum Hymnis, Oratione, & Lectienibus Clemens X. anno 6zo. Semiduplex præcepit.] 19 [Petri Coœleſtini Confeſſ. pont. Cle- mens I X. die 2. Iulii 1665. Semiduplex, poſt- modum ut Ordinis Cœleſtini Inſtitutor Du- plex eſt præceptum, cum Lectione IX.] Pudentianæ. In Antiphon. Gregoriano: poſterius tamen eſt Gregorio, ex Pamelio ibid. ner in N ) beiut enit Muemtooe, agoinlergit Ni eVII erſei ude h. ten Gilci 5 Mais) un ann 607. Comum dbome eNre 21 5 Rit se0ntone, Pllppi o as lbbitum . an appleb⸗ nMenetatione IEN naican. ol Ein hleche melmnde 5Dhuil Arnis vetlus l ums Dahr tüleunrio, eldenin che?, ſumcCxwer Hapr In l ollle. In dra Madeb UmhVI. An Ae Ner lum, 3 da 1 (Ar nihlarcc 13 I Wnnemati zeumn chtu bhodiernan Il. omnes la. Soriano, ub etiatm legun. non Romz- ſtum habetar n MS. & . lemente Illl. mcum Evan. tniampliazi d. Baron. gui ndem & tin. umn anno ,. um. Si ecul- Rogationun. Gjungarur w. venerit eut ur, miltantut tamen dicitut n ſuntommnes MiſſacumO- dicitur, urin icano vo⅛e. Breviar./5)t o In in re- Io V. Dce eNt Feſtum de nns ile at ei natuselt h⸗ Bciumd Du- * Demum 1. Felmcms opris ſecln⸗ Teſtum eum us Clemens 1 C- plex, pol. tutor Dr. X) gollano melioiht . De Feſtis Sanctorum menſe Junio. 15 Simplex in M. S. & 175ο. Officium Gregor. 20 [Bernardini Senenſ. Confeſſ. Me- minit Martyrologium Baronii. Sanctorum nu- mero inſcripſit Nicolaus V. 1470. 20. Marti. Ale- xander VII. ex ſententia S. Rit. Congregati- onis die J. Septemb. Iézz. Officio honoravit ſe- miduplici. 25 [ Mariæ Magdalenæ de Pazzis Virg. uam ann. 16ο7 defunctam Clemens X. in Sanctorum album referens, approbatis 29. No- vemb. 16eo à s. Rit. Congregatione Lectioni- bus & Oratione, Officium præcepit Semidu- lex. * 1 [Philippi Nerii Confeſſ. Feſtum cum Officio ad libitum ſub Urbano VIII. 6. No- vemb. 162 . approbato fieri potuit. Quod Cle- mens X. duplex ſub præcepto inſtituit cum commemoeratione & IX. Lectione Eleutherii. In Miſſ. Vatican. volum, 4743. ſimplex in M. S. & ο In Lectione Martyrologii legatur primo loco de S. Philippo; ſi transferatur mu- tatur tertius verſus Hymni, Ee Confeſſor. 27 Joannis Papæ ut dictum eſt de præce- denti Eleutherio, ſed hic dies translationis eſt: obiit enim die 2/. & die 22. Romam fuit translatum Corpus, ex Baron. in Met. Martyrol. 3o Felicis Papæ. In Appendice Gregor. Sim- pl. in M. S. & 1710 31 Petronillæ. In eadem Appendice à Teu- tonicis, ex Radulph. Propeſit. 1z. Simplex in M. S. & 7ρ. Lectionem dubiam de ea ſuſtu- lit Clemens VIII. Anton. Gallonius optimè ne- gat eſſe Petri filiam, niſi velis eſſe ſpiritualem tantum. De Feſtis Sanctorum menſe n1o. CAPUT VIII. 1 Etri & Marcellini. In Antiphonario & 1 LSacramentario Gregoriano. Agebatur tamen Feſtum eorum tem pore §. Gregotii in menſe Decembri, niſi ſit mendum in Codice ejuſdem in inſeriptione. Homil. 6. in Evangel. ua habita fuiſſe dicitur in die natali ipſorum Eraſini Romæ tantum, Radulph. Propoft. 22. & in Miſſali Vatican. volum. 4743. ſimplex M. S. cum novem Lectionibus in Breviar. /r50. à Pio V. ſimplex. Officium Gerg. ſed cur Eraſ- mus ulrimo loeo: nam Epiſcopus eſt, & Mar- tyr: fortaſſe quia primi duo erant Romani, qui= bus & Conſtantinus Eccleſiam ædificavit ex Bre- viar. in feſto dedicat. Baſilicæ Apoſtolorum 17. Novensbris. 6 Norberti. A Paulo V. 14. Mvembrir 1620. cum ritu Semidupl. & Officio die go. Mar- tii 1621. approbato à s. Riruum Congregati⸗ one modè Duplex eſt præceptum] In Le- ctione Martyrologii ponatur primo loco: ſ transferatur, mutatur tertius Verſus Hymni, Ne Confeſſor. Circumfertur Decretum Urba- ni VIII. anni 6zr. quo transfertur hoc Fe- ſtum in diem 11. Julii. Sed idem Pontifex an- no 1631. declaravit, ab Ordine Præmonſtra- tenſi transferendum eſſe, & à nonnullis aliis. 9 Primi & Feliciani. In Antiphonario & Sacrament. Greg. ſimplex in M. S. & 1vyo. Of- ficium Greg. 10 [Margaritæ Scotorum Reginæ viduæ. 5. Rituum Congregatio 22. Jannar. 1677*. Of- ficium ſemiduplex de Cõmuni nec Virg. nec Martyr. permiſit; eadem s. Congreg. die t. Februar. 1679. annuente Pontifice cum ſpeci- alibus lectionibus & oratione recitari manda- vit Officium ſemiduplex. II Barnabæ. In Appendice Gregor. & ex generali conſuetudine Radulph. Propoſ. 17: Se- midup. apud Durand. & Radulph. locis citat. Duplex in Brev. o. Addidit Lectiones primi nocturni Clemens VIII. auctore hujus Operis procurante in honorem hujus, à quo Barnabi- tæ vocantur; qui item mutavit Evangelium cum homilia, & declaravit eſſe duplex majus. Si venerit ante Pentecoſten, Miſſa erit ut in ſe- ſto s. Marei, exceptis Orationibus. Epiſtola & Evangelio, quæ dicuntur ut in Propria Miſla:, officium quoque ut in tempore Paſchali. 12 Baſilidis. &c. Primi tantum in Antipho- nario Gregoriano, aliorum verò poſt Grego- rium in Antiphonario fuiſſe poſiuum offcium S Comment. in Rutr. Brev. Sect. VII. Cap. S§. Miſſæ, nosat Pamelius; omnium verò ſimul in Sacrament. ejuſdem habentur orationes, qua- rum prima Ambroſiana eſt ſumpta de Feſto 58. Vitalis & Agricolæ, mutatis nominibus. 13 Antonii Patavini. In Miſſali Vatic. volu. 471a3â. à Sixto V. refertur anno Iséb. cum no- enmn Lectionibus, in MM. SS. quæ, ut initio dixi, erant Franciſcanæ. Duplex àa Sixto V. Se- midupl. (ut olim) à Clemente VIII. (NQunc rur- ſus Clemens X. 1670. Duplex præcepit) Offi- eium ſi transferatur, mutatur tertius Verſus in Hymno, MNe Confeſſor. 14 Baſiki. Obiit Calendis Januarii „ inh ea die habetur Feſtum in Breviario Vatic. vol. 42 2. Alia Breviaria habent in Octobri, ut in Vatic. vol. 4759. Ordinatus dicitur anno 3é69. hoc men- ſe, & die/4. ideò nunc communiter hac die ce- lebratur ſimplex in Breviar. eclito Igo. Novem Lectionum à Clem. VI. ut in calee Martyrolo- gii M. S. apud Fortunatum Scacchum. Duplex cum Ofcio, à Pio V. in Hymno Ste Confeſ- ſor, mutatur tertius Verſus. 1½ Viti, Modeſti, &c. In calce Sacramenta- rii Greg. Creſcentiæ vero in Appendice Gre- goriana. Simplex in M. S. & zo. Oſhcium Greg. Oratio eſt Ambroſiana. . I8 Marci & Marcelliani. In Antiph. & Sa- eram. Greg. ſimplex in M. S. & 157o. Officium Greg. Z 1 Gervaſi & Protaſii. Extat Sermo s. Am- broſii in Comite s. Hier. Habentur Epiſtola & Evangelium. Et quia eo die conciliata pax fuit inter Imperatorem Romanum & Regem Lon- gobardorum, s. Gregorius compoſuit Introitum Miſſæ huias Feſti Loquetur Dominus pacem, & c. Durand. lib. 7. cap. 3. & habetur in Anti- phon. Gregor. orationes autem in Sacrament. eja(dem. Simplex in M. S. & 177o. Officium Ambroſianufh eſt, ex Radulph. Prpoßit. /9. ſed non illud, quo nos utimur. 21 Süverü. In Miſſali Vatic. volum. 4747.. 4 Gregonio VII. ex Microl. cap.4 3· Romæ tantum, ex Radulph. Propoſ. 22. ſemid. ex Microl. cit. & in Brev. Mo. Simplex à Pio V. 22 Paulini. In Appendice Gregoriana, ſim- plex in M. & ro. ut hodie. 23 Vigilia s. Joannis Baptiſtæ. Beda memi- nit. Officium à Pio V. Oratie tamen antiquieor in Sacramentario s. Gregorii; Ofſicium Migæ in ejuſdem habetur Antiphonario, & in Ce- mite S. Hieron. 24 Nativitatis Joannis Baptiſ,æ. Auguſtinus & Maximus ſermones habuere de hoc Feſto. Ordo Roman. meminit, Comes s. Hieron. An- tiphon. & Sacrament. Gregorianum, in que omnes habentur Orationes Miſſæ; ſed prima eſt Ambroſiana ex Pamelio. Ab XÆgyptiis cele- bratur ex Cyrillo Alexandrino, ait Raron. an- no g2ε2. à Græcis etiam, ex Manuele tit. de Fe- riis. Duplex majus dicitur à Durando & Radul- pho loc. citatis. Ofſicium à s. Gregorio. Hymni à Paule Diacono, qui raucedine impeditus ſa- nitatem impetravit, quam initio Hymni, qui ad Veſperas dicitur, poſtulavit, Durand. lib. 2. cap. I 4. De artificio primæ ſtrophæ vide ſect. y. ap. 6. pag. 5. Amal. de Ordine Antiphon. cap. y. notat in hoc feſto legi multa de Iſaia & Je- temia; quia Iſaias de Ioanne prophetavit, Je- remias oanni fuit ſitnilis in ſanctificatione. In tertio irem Nocturno addit non dici Alleluis iis Antiphonis, ſicut in tertio Nocturno Apoſts- lorum; quia, inquit, N ativitas Joannis extitit ante Chrifti Relurrectionem. Aptiphona ad Benedictas non impedit, quin inchoetur Can- ticum Benedibétus à capite de more; quia Ru- brica generalis loquitur de antiphona, quæ eſt eadem eum Cantico: at in antiphona hac deeſt Dominns. Cæterum accidit Nativitas §. Joan- nis in die veneris, ut rectè colligit ex Nativita- te Chriſti Azor. Part. 2. liß. 1. Capite 25. 26 Joannis & Pauli. In Comite s. Hierony- mi, & Anmtiphon. & Sacrament. 8§. Gregorii, ſemidupl. in M. S. & /7½ Je. nihil Durandus de iiſdem. Officium Miſſæ habetur in antiphona- rio Gregoriano, & Orationes in Sacramenta- rio; ſed prima eſt Ambroſiana, de SS. Gervaſio & Protaſio. Pius V. mutavit Evangelium, & addidit Homiliam. In ſecundis Veſperis adeſt ritus ſpecialis contra Rubricam generalem de oneur. Oſſicii nam. g. qui tamen sbidem ſigni⸗ ficatur iis verbis, niſi aliter ſignetur: & ratio eſt, quia fuêre nobiles Romani. Veſperæigitur ſecundæ kemmin nblorest Ai Phorſek armuneferen Erltbiiu genen Ieonis In ülum ckpe M n ls n Cun mignins 6 ſla ncto⸗ Relpun Pigie uHeonym in biun Mlr ejn ſtumn orpot. (Kerumenta tken Sactament⸗ . memorationis: Id nOgcinm alela n Ttenin deriut 9Nenikhal. lit Coness ⸗ Oln Euneran Wnſkielhitgen nfüintnn , ag; Mnl lanz 1od d limi Iin 0 WMiim fit Mlmen erſi⸗ Ullnini Reli uleerns dei, ttrori, an Doran Wenknni Lumad ein K ehren or lmiine . Adite Nicke . Beh mem. n amtigtior Ncium Mille , & in Co⸗ Auguuſtinnd e hoc beſto. Hieron. An. um, in gle⸗ Syptiiscele. t Baron. an- cletit. 4. . do&Radul. otio Elymn mpelltu lr⸗ Vinni,liad Irand. k.,, vide /el. ntiphen. lain & ⸗ hetant, ſ. kcationc. In Alelkain no Apolts. unnis ertit Niphom oetul Can- i Ru⸗ na, gor eſt hacdeek 5 onn- XNaivite- 2,. . Hierony⸗ Crepoti, rands de tntiphone⸗ ctamenti- Geryalo clium, X perig eſt eralem N len loni. K lari⸗ erripitu ſunir . =U 6 De Feſtis Sanctorum menſe Junio. ſecundæ erunt integræ de ſanctis; cur non pri- mæ, nobiliores ſecundis? ita placuit Majoribus noſtris. Si hoc feſtum concurrat cum Domini- ca, aut transferatur, in ſecundis Veſ peris ſeque- re Rubricas generales de concurrentia Ofſicii. 28 Lconis. In Sacramentario Gregoriano, ſed additum eſt peſt obitum s. Gregorii. Semi- dupl. in M. S. & τ. Durandus non habet of- ſicium antiquius Pio V. qui Homiliam addidit pro Vigilia Sanctorum Apoſtolorum, de qua vide ſupra in Vigilia s. Andreæ. Vigiliæ memi- nit Hieronymus in Comite, ſeu Lectionario. Officium Miſſæ ejuſdem Vigiliæ legitur in an- tiphonar. Gregor. ſed Orationes aliæ ſunt in e- juſdem Sacramentario. Prima tamen Oratio in codem Sacramentar. legitur in calce Miſſæ Commemorationis s. Patili, quæ deinde trans- lata eſt in Offcium Vigiliæ. Pamelius eam col- locat in Vigilia. Sr transferatur Feſtum, muta- tur tertius Verſus Hymni, te Confeſſor. 29 Petri & Pauli. Ambrofius Sermones ſex habuit. Comes s. Hieron. habet feſtum, & Or- do Rom. Senater autem Feſtus obtinuit majo- rem feſti celebritatem ab Anaſtaſio Imperato- re, qui obit anno 516. ex Niceph. libro t. E- For. cap. 39. Manucl meminit eit. de Feris. Duplex majus apud Durand. Lectiones primi Nocturni, ut in Ord. Romano. Hymno ad Veſperas additum fuit Pij V. juſſu, O felix Roma, &c. & ad Laudes, Doctor egregie Pau- ie, quos tamen Verſus ego legi in Breviar. M. §. Coll. Aniciani. Reliquum Officium à 5. Greg. ſcut & ſequentis diei, ex Microl. cap. 412. di- viſit enim s. Gregorius hæc feſta ad eorum ma- jorem cnltum, Durand. ib. 7. c. 17. Habhetur Officium Miſſæ utrinſque diei in Antiphona- tio & Sacramentario s. Gregorii. 30 Commemoratio s. Pauli, à §. Gregorio, ex Ord. Roman. & Microl. loco cit. In A ppen- dice Gregoriana vocatur Celebrita, S. Panuli; in Codice Pameliano, Marale & Pauli. Sole- bat, ait Baren. in Met. Martrrologii Summus Pontifex obire pridie Pontificias functiones in utraque Eccleſia, s. Petri & s. Pauli: diſtantia verò locorum, conſultius viſum eſt duobus die- bus integrum de iis agere Feſtum. Duplex mi- 119 nus eſt apud Durand. lib. 2. c.7. legitur ſermo §. Auguſtini, ut in Ord. Romane. De reliquo ofheio diximus præcedenti die, ex Micrologo;, & habetur, ut ſupra dictum eſt, in libris Gre- gorianis. Dices: Cujus claſſis eſt hæc S. Pauli comme- moratio? Reſpondeo: Non eſt primæ, niſi u- bi eſt Patronus, vel Titularis; Non eſt ſecun- dæ, quia admittit in Laudibus commemora- tionem de Octava s. Joannis. Non eſt Duplex majus, quia non habet integras utraſque Veſpe- ras. Non eſt Duplex minus, quia Apoſtoli fe- ſtum eſt ſecundarium. Eſt ergo unicæ claſſis, & unico debentur unica Paulo: ideoq; Comme- moratio nominatur, non feſtum. Si transferatur in diem 4. Julii, ut ia Tabu- lis noſtris num. 3g. ratione Octavæ Corporis Chriſti, aut in aliam, non impeditam Feſte novem Lectionum; totum Officium à primis ad ſecundas Veſperas incluſivè fit ut in propria Eceleſia, omiſſa commemoratione Octavæ S. Joannis, & ita decretum eſt in recogniitone poſtrema Breviarii, conſideratis omnibus quæ hinc inde adduci poterant, & S. Panlo faven- dum fuit in caſu dubio. Quod autem ſit ali- quando transferenda hæc Commemoratio, ha- betur apertè tit. i. de Concurrentia Offcii num. 7. in iis verbis, Excepta Oct. Corp. Chriſti con- currente cum clava S& oannis Baptiſtæ, in qua de ſequenti fit aantum Commem. Non tamen ubique transfertur: nam in propria Eccleſia, ubi Commemoratio eſt primæ claflis, fit de S. Paulo cum commemoratione Octava Corpo- ris Chriſti tantum, ex Rub. de T'ansl. Feſtorun 7o nnm. 1. in iis verbis: Exceptis tamen Feſtis Nartivitatis . Zoannis Baptiſtæ, & S&S. Apeſto- lorum FPetri & Pauli, quæ in die Ollava Cor- poris Chriſti celebrantur. Et pro Feſto intelli- gitur etiam Commemoratio hæc S. Pauli, in Propria fcilicet Eccleſia; ut ex Ofpeio patet . quod excludit in Laudibus, cõmemorationem Octavæ S. Joannis; translata verò hac com- memoratione, tunc in die Octava Corporis Chriſti fiet commemoratio in Laudibus & ſe- cundis Veſperis, primo de Octava S. Joannis, deindle de Octava SS. Apoſtolori, per Antipha- Nas , — 120 nas, quæ dicuntur infra Octavam eorundem, & Orationem feſti communem iiſdem. Neq; dicas, male ſicri de Octava §. Pauli ante feſtum illius per quatuor dies zo. Junii, 1.2. & 3. Iuhii, quia feſtum ejuſdem celebrati cœptum eſt cum S. Petro, quamquam ſine propriis s. Pauli Lau- dibus, quæ habentur in Antiph. Lectionibus S& Reſponſoriis Commemorationis: quæ & ideo contrarium ſcripſit nonnemo non ſunt om- aino tacendæ. Si dies z0o. fuit Sabbatum, in ſecundis Veſpe- tis, quæ ſunt in Antiphona commemorationis communes ambobus Apoſtolis; commemora- tio Dominicæ Heri debet poſt Apoſtolos, non ante, quod malè notavit & docuit recentior, non advwertens qued hæ ſecundæ Veſperæ Du- plices ſunt nobiliores Dominicâ. De Feſtis Sanctorum menſe Julio. CAPUI IX. 1 Ctavæ S. Joannis Beda mem 'nit, & ha- betur in Miſlali Vatic. 4242. inter ma- jores Octavas eam numerat Radulph. Eropoſ.l9. Semidupl. apud Durand. lib. 7. cap. 1. & in Bre- viar. 15o. Duplex à Pio V. qui & ſermonem S. Maximi addidit. Si contingat non legi de Ho- milia s. Ambroſiii, quæ habetur in ſecunda vel quarta die infra Octavam s. Joannis, ob Domi- nicam ocurrentem infra eandem, poterit legi quod omiſſum eſſet in die Octava, ad varieta- tem & ad libitum, quod notavimus in Tabulis Ordinis noſtri perpetui A. B. C. literarum Do- minicalium: & eſt conforme Rubricis Octava- rii Romani. 2 Viſitationis beatæ Mariæ. Ab Urbano VI. anno 1559. à Bonifacio X. publicatum eſtanno ſe quenti /390. ex Bzovio anno eodem. Extat De- eretum de hoc feſto in Concilio Baſilienſi Seſſto- ne 43. anno I11. qua nimirum die finita eſt Vi- ſitatio beatæ Mariæ in domo Eliſabeth, ut ait Azor. part. 2. lib. 1. 6. 23. qucft. 2. Apud Ordi- nem Minorum celebratum fuit ab anne 1263. 6ex Annal. Min. Duplex in Breviar. 1770. cum Ofcio proprio: quod mutavit Pius V. excepta * Comment. in Rubr. Brev. Sect. VII. Cap. 9. Homilia: ſed Clemens VIII. ferè totum, ut ho- die habetur, complevit, præſertim Antipho- nas & Reſponſoria; majuſque Duplex eſſe de- claravit. Proceſſi & Martiniani. In Antiphonario & Sacramentario Gregoriano, ſed poſt Gregorium ait Pamelius. Simplex in M. S. ſemidupl. in Brev. 15 7o. Pius V. reſtituit, ur olim. ς Octava Apoſtolorum. In actis S. Sebaſtiani in martyrio S. Tranquillini, de quo Martyro- log. hac die. Comes s. Hieron. meminit. S. Leo ſermonem habuit in hae die: habetur etiam a- pud Bedam, & Radulph. Propoſ. 19. qui & ap- pellat Octavam majorem. Duplex minus, à Durand. lib. 7. cap. j. & in Brev. vo. Ofſſicium Gregerianum, ex Schultingio; & Officium hu- jus Miſſæ habetur in Antiphonario & Sacra- mentario s. Gregorii; ſed Orationis auctor eſt Leo II. ex Durand. lib. z. cap.1J. vel Leo . ex auctore Ligni vitæ lib. j. ex Platina, & aucto- re Breviar. Chronologici; cum eſſet eertaturus Conhtra Saracenos ad Oſtia Tiberina: Pius V. miutavit per totam Apoſtolorum octavam Le- Ctiones ſecundi Nocturni. 8 Ekzabeth Reginæ. Portugalliæ viduæ. Of- ficium ad libitum fuit ab Urbano VIII. ejuſdem Officii auctore ſemiduplex anuo 1630. & à Cle- mente X. 167o. celebratum die 4. Julü, quod nunc in diem . translatum ſemiduplex eſt de præcepto, & legitur in Martyrologio primo loco. 10 Septem Fratrum. Officium Miſſæ in An- tiphonario & Sacramentario Gregoriano habe- tur. Rufſfinæ & ſecundæ. In Miſſali antiquiſſi- mo Vaticano voelunz. z2o. Romæ tantum, ait Radulph. Prepoſ. 22. cum novem Lectionibus in M. S. Simplex in Breviar. 7570. Scmidupl. 3 P; . — — . à Pio V. cum Officio, ut diximus, Gregoria- no, cui Pius V. Homiliam addidit: quæ hodie legitur. Si transferatur hoc feſtum in Feriam ſecundam „convenit, ut octavæ Lectioni ad- jungatur nona, in qua de iis agitur. 11 Pii Papæ. In Milſlali Vaticano vel. 4743. Semid. ex Microlog. cap. 77. Romæ tantum, ex Radulph. Propeſ. 12. Simplex in M. S. & ”. KKhodie. I2 Joans kar Ure omni N commen Periri,dein Ciisloltitueo Mbors rechato, H zürelech e bius V.⸗ Uledionem lo. Anleii Cndpl er Alatloh., Pknianpl ro⸗ 1Donavent rutro V. Kroy morat Ggloho E Hennci n n Dbano fintme erd nn Ee e Nongg. MCNnzar i Acſleb, an Apumannorn euteeneng Ellen baceh Wlllevanm Aeri nn MMben dt 4 Amg Khil an der. Ranem. ynphero igrlene Men Mgrtt ikhonmn dnlen c ntt Urri⸗ larli — nI töen, tho⸗ n Amihho. plexcſede. phohato GCrepotinm uplinbres Kebalkini 0 Manh. minit. led tur etiam . 19, i e⸗ X ming, 1 Vo. Oſkcium Oäumkr lio & rn. his antor A. elleolya 1a, & Auct. Getcertaroros tina: Pius 1. OCkarem le⸗ e idhe 0:. VI euden G1. E10. .li, gtol gupeeret e Nogo ftimo Mille in⸗ orinohi⸗ li miquil⸗ 2 tuntuln, it lectontb N. Senicln 5 tepole⸗ it: que lole Gmn in ketm leclioni l⸗ 1. 10 . 4 45 Dme tantumn, MS un — De Feſtis Sanctorum menſe Zulis. =JM 12 Joannis Gualberti Confeſſ. à Clemente VIII. commemoratio tantùm in recognitione Breviarii, dein ſemidup ad libitum, nunc ut Or- dinis Inſtitutor duplex, cum commemoratione. Naboris & Felicis. In Miſſali Vaticano pro- ximè cſtato, Romæ, Radulph. Propoſ. 22. ſim- plex ſine Lectione in M. S. cum tribus in Brev. 15o. Pius V. antiquiora Breviaria ſecutus nul- m Lectionem legi mandavu. Oratio eſt anti- quior Pio. 13 Anacleti. In Miſſali Vaticano vol. 4745. ſcmidupl. ex Microlog. cap. 12. Romæ tantum, ex Radulph. Propoſit. 22. ſimplex in M. S. & 15Fo. ſemidupl. à Pio Quinto, utolm, unà cum Otncio. 14 Bonaventuræ. à Sixto IV. deinde uti Do- ctocis à Sixto V. &α. ſemidup. à Pio V. Duplex à Sixto V. mutata Oratione, quæ erat Exanudi: & Evangelio Doctorum addito. I5 Henrici primi Imperatoris. Commemo- ratio, ab Urbano VIII. in recognitione Brevia- rii inſtante Ferdinando Auſtriaco Imperatore anno /s1U de quo legendum erit primo loco in Martyrologio. Orationes Miſſæ habentur in Bulla Canonizationis s. Cunegundis, s. Hen- rici conjugis, auctore Innocentio III. & mu- tato tantum nomine in nomen Henrici. Quod deinde Clemens X. 25. Febrnar. 16z1. per uni⸗ verſalem Eccleſiam ſemidup. per Germaniam vero duplex, cum lectionibus & Oratione pro- priis recitari præcepit. 17 Alexii. Inſtitutum fuifſe Feſtum circa an- num /1200. ait Chronicum Germanicum cit. à Schulting. & habetur in Brev. Vatic. vol. 42791. fimplex in Brev./o. hodic autem Romæ du- plex, extra eam ſemiduplex. 18 Sympheroſæ, & filiorum. In appentice Gregor. Romæ tantum, ait Radulph. Propoſ. 22. ſimplex in M. S. & /7ο. ut hodie. 20 Margaritæ. In Litaniis ſit de ea mentio in ordine Romano, item in Appendice Gregor. & in Concil. Oxonienſi, ſimplex in Brev. /yro. Pius V. ademit lectiones incertas de ejus martyrio, & mutavit orationem. 21 Praxcdis. In Antiph. Greg. fümp. in M. S. & Fre. Officitma Greg. Tom. II. 22 Mariæ Magdalenæ. Habentur oratie- nes ad miſſam in Sacrament. Gregor. à Pame- lio edito; qui tamen notat eas eſſe poſteriotes Gregorio. Anſelmus meminit Feſti Epiſt. ad Ermulphum de generali conſuetudine teſtatiir Radulph. ropoſit. 17. & habetur in Miſlali Va. ticano vobum. 4743.. ſemidupl. apud Durand. lib. 7. cap. I. Duplex apud Radulph. cit. rurſus ſemidupl. in Breviar. vvo.taadem Duplex à Pie V. qui mutavit Capitula, addidit Hymnum ad Veſperas (quem Clemens VIII. correxit) & alium ad Laudes, mutavitque Lectiones, & ordinem Reſponſoriorum. Clemens VIII. mu- tavit Hiymnurn poſt Invitatorium, quem acce- pit ab ordine Romano, in die Palmarum, Nar- do Maria. piftico- cui tandem extremam im po- ſuit manum Urbanus VIII. 23 Appollinaris. In Antiphonario & Sacra- mentario Gregoriano. Petrus Chryſolog. ſer- monem habuit. Mictol. meminit capite z2. ſim- plex in M. S. & . ſemiduplex à Pio V. cum Homilia pyopria. Clemens X. aun. 1677. Du- plex præcepit. Otlicim Gregorianum, cx Mi- crol. cit. & Ofnc. Milleæ habetur in Antiphon. Gregor. . 24 Vigilia s. Jacobi, ut dictum eſt de Vigi- lia S. Andreæ. Chriſtinæ. In Appendice Greg. ſimpl. in Bre- viar. M. S. & 15o. ut hodie. 25 Jacobi Apoſtoli. Dies Translationis eſt; nam obiit in Paſchate, Gemma lib. 3. cap. 163. Vide in feſto S. Andrex. Duplex à BonifacioVIII. Officium creditur à Caliſto II. compoſitum, qui de s. Jacobi miraculis ſcripſit, & Compoſtellam Archiepiſcopatu decoravit, ex Schultingio. O- rationes, quæ in miſſa dicuntur, habentur in Sacrament. Gregor. . Chriſtophori. In Appendice Greg. & Bre- viario S. Iſidor. citato à Baron. in Martyrologis ſimplex commemor. in M. S. & 150. 26 Annæ. In Breviar. Toletano s. HKideori, in Miſſali Vaticano volum. gybos. Manuel. tita- lo de Ferus: apud Minores s. Franciſei ab an- no 1263. ex Annal. Min. Gregorius XIII. reſti- tuit Feſtum anno 1S. cum novem Lectionibus crat in Breviar. 17 †ο. Duplex cum Offcie 4 Q. Grege- — 722 Comment. in Rubr. Breviarti Sedt. VII. Cap. 9. & jo. Gregorio XIII. Oratio antiquior Pio V. Cle- mens VIII. mutavit Leéctiones ſecundi Noctur- ni. Gregorius XV. præcepit diem agi feſtum u- dique, Conſtit. edita 22. April. 1622. 27 Pantaleonis, aliàs Pantaleemonis, ait Ba- ron. in Martiyrologio. In Appendice Greg. Ma- nuel. zitalo de Feriis, ſimplex in M. S. & Irro: 28 Nazarii, &. s. Ambroſius Sermonem habuit. Habentur primi duo in miſiali Vatic. Pelum. 127o. Victor. in miflali Vatic. vol. 4743. & ex Microl. cap. 77. Romæ tantum; Radulph. Propoſ. 22. Innocent. in Append. Greg. & Ra- dulph. loco cit. omnes verò ſimul in miſſali Va- tic. 42 432, ſimplex in M. S., cum novem Lectio- nibus in Breviario /vvo. ſemidup. à Pio V. qui addidit Homiltam. In Eccleſia ss. Nazarii, & Celii rransfertur feſtum Ss. Victoris & Inno- centii in primam diem non impeditam ritu ſe- miduplici, de Communi plurimorum Marty- turn, ex Decreto s. Rituum Congregationis die z. Febr. 1633. & cum oratione & Evange- lio feſti eorundem, omiſſis nominibus ss. Na- zarii, & Celſi. Hæc ille, hoc eſt, poſt octavam ss. Nazarii, & Celſi, ex Rubrica Breviarii nu- perrimè recogniti. Neq; mirum videatur, quod 8. Innocentius colatur ut martyt unà cum mar- tyre; tum quia colitur in tota Eccleſia cum Of- ncio martyrum, ut patet; tum quia martyr ut nobilior trahit ad ſe non martyrem; tum quia aliis non Martyribus, ſeu non viris, dantur ali- quando ab Eecleſia Pſalmi Martyrum, ſeu viro- rum, ut videre eſt in Feſto s. Martini Epiſcopii, 88S. Agnetis, & Agathæ, cx (peciali privilegio, quod in translatione s. Innocemtii non friit illi detrahendum. Antiphonas autem, & Reſpon- ſoria de effuſione ſanguinis, & nonnulla cum demoſtratione, Mornm eſt enim, &c. Mi ſunt qui venerunt, & . ne ſumas pro iis rigoresè, quorum feſtum colitur; ſed ea intellige, vel de præparatione animi ad martyrium reſpectu S. Innocenti; vel quia plurale ponitur in Brevia- rio pro ſingulari, & è contra: ut in feſto plurium Apoſtolorum dicimus in ſecundis veſperis, Col- ocet enm ecum Principibus, &c. & ſæpius in fe- ſto unius Apoſtoli, ti ſunt, &c. bis & ter; & in feſtis plurium Confeſſorum non mutantur Antiphonæ nec Reſponſoria de uno Confeſſo- re. Vel accipe verba encomiaſticè in laudem totius ordinis Martyrum, quod fit in toto Ofſſi- cio Apoſtolorum communi; & in Feſto Sancto- rum Innocentum adhuce licitè dicitur, &c. Tya- diderunt Corpora ſua in mortem, ne ſervirent 1dolis, & c. Quod non contigiſſet iis, ſi diutius vixiſſent. 29 Marthæ, in Miſſali Vatic. 4723. & apud Minores s. Franciſci ab anno /2632. in Annal. Min. ſimplex in M. S. & 1o. ſemid. à Pio V. qui mutavit Orationem, & Homiliam addidit. Felicis, in Antiphonario, & Sacramentario Gregoriano, & ſociorum diſtinctè, ibidem a- pud Pamelium. Simpl. in M. S. & 7o. In OcKta- vatio Romano Bononiæ primum edito pro O- ctava s. Marthæ citantur Homiliæ, quæ infra Octav. Aſſumptionis B. Virginis: at quia addi- tum eſt s. Hyacinthi feſtum, & z. die nulla e- rit amplius Homilia, tu lege quæ in 4. yj. 7. & 5. die habentur. In editione Octavarii Antverpi- enſ, Veneta, & Neapolitana inoffenſo decur- res pede. 30 Abdon & Sennen. in Sacramentario Gre- goriano ſimplex in M. S. & /rro. officium mi- Iæ in Antiphonario s. Gregorii. 31 [ Ignatii Confeſſ. à Gregorio X V. /2. Martii 1622. in Sanctorum Album relatus, of- ficium cum oratione, lectionibus & homilia Propriis à Clemente X. 167o. duplex præceptü.) De Feſtis Sanctorum menſe Augußto. CAPUTY XN. B Q Uotidie hoc menſe celebrari de ſanctis, teſtatur Concil. Turon. II. ca. /5. Petri ad Vincula. Ab Alexandro Papa ex Durand. lib. 2. Cap. 19. inſtitutum eſt: vel à Silve- ſtro, anno 3i. ex Polyd. Virgil. lib. 6. cap. . quod reprobat Baron. ⸗22 Marcyrolog. In Sacra- mentario Gregor. Gemma meminit libro ʒ. ca- Pite I6t. & de generali conſuetudine tradit Ra- dulph. Propoſ. 17. cirea ann. 235 ex Sigeberto. Scmidupl. apud Durand. hb. z. cap. 1. Duplex, apud Radulph. loco cu. & in Brev. Fyo. Oratie eſt Gunothcion u ni.0 Muphommto. iuckinde r ohhein nl Aku Shähin lie reces Konespropt onztiam arntelle chubeorn n Ainbroſit Gin eorumt win appen Motlano ſact⸗ I& e. 1 murt, Mac lait, ada, sr epho Cr Melubeiſ l C Coce rumn inſerti Nunid im nbler ub mipho rentionis mentti. 4 ucks de (önle accell MMonaccidit ü elanng Utlronins: Ulediones umibo) anleocie ana M ündeent uunpolt eniOthei deblrin Ec ſabele uülenem aian iliri 5 fo. Conteſſo. in laudem toto Oſh. 0ando. D 77. ſervirent . & apd in Anna!. .d bio v, madcitt, amentario ibidem 4. .la Oa⸗ opro0. qur infta Guiaaddi e hulla ⸗ .J.7Kl. Antvetpr⸗ hlocdean. NtarioCe- eiumm mi⸗ o XV. 2. elatus, . e homil’ trcepti) nene e ſandi, 9. Papa aSle⸗ . Ca. 1. In acla⸗ o, . aditha⸗ gebeno⸗ Du pker . Orane De Feſtis Sanbtorum menſo Auguſto. 123 eſt Gregoriana in Sacramentario, & fortè etiam totum officium; quod in multis coneordat cum feſto Junii. Officium Miſſæ aliud tamen eſt ab Antiphonario s. Gregorü: & item oratio ſecre- ta alia eſt in Sacramentario. Pamelius numerat inter officia non Gregoriana poſt eum ſcilicet addita. Schultingius Sixto IIl. tribuit, qui ad Eu doxiæ preces feſtum decrevit. Pius V. addidit Lectiones proprias ſecundi Nocturni, Clemens VIII. Homiliam s. Auguſtini valdè propriam, & declaravit eſſe Dupl. majus. J Machabæorum. Extant Orationes Nazian- zeni, Ambroſii, Chryſoſtomi, Auguſtini, Le- onis in eorum feſto, & Maximi. Habetur fe- ſtum in appendice Gregoriana, & in Codice Pameliano ſacramentarii Gregoriani. Simplex in M. S. & o. Nomina eorum (unt Salomo- na mater, Machabæus primo genitus. Aber, Machir, Judas, Achas, Arath, & Jacob ulti- mus ex Joſepho in Commentar. ad Polfbium. Cur Machabæi ſint appellati, Xyſtus lib. 1. Be- blioth. San. docet, in vexillis eorum ſcribi ſoli- tum M. C. B. I. quæ Hebraicè ſonant Quis ſ- milis tui in fortibus Domine? 2 Stephani Papæ. In sacramentario Grego- riano. Simplex in M. S. Miſſæ Officium non aliud ab antiphonario Gregoriano. . 3 Inventionis s. Stephani. In Calce prædicti ſacramentarii. Anconæ erat feſtum ſolemne, u- bi lapis eſt S. Stephani, ex Beda. Cui Feſto facta eſt deinde acceſſio titulo inventionis, quæ ta-⸗ men non accidit hac die: neque verò hac die obiit Stephanus, ut aliqui putant, contra quos fuſius Baronius in Martyrol. ſemid. in M. Ss. & 15yo. Lectiones primi & ſecundi Nocturni mu- tatæ ſunt à Pio V. Auctorem facit Officii S. Ste- phanum Leodienſem Ant. Demochares lib. 4. c. 1a. contra Maſoliturgos, ſed omnia ſumuntur de feſto Decembris, cujus Officium ab Alcuino dicitur compoſitum ex Cornel. schultingio, qui hodierni Ofheii facit auctorem Bonifacium I. ſub quo Luciani Hiſtoria de hac inventione ſcri- pta eſt, ſeu Pelagium I. quo tempore oſſa S. Ste- phanmi Romam fuere translata: ſed ego puto eſ- ſe Gregorianum; Orationes tamen in miſſa hu- jus feſti aliæ ſunt in ſacramentario. 4 Dominici. A Greg. IX. anno/224. ſed fe- ſtum fieri juſlit in die ſequenti, quo relatus eſt inter ſanctos, & in miſ:ſali Vaticano habetur vo- luam. 1743. Paulus IV. hac ipſa die 4. celebrari juſſit, ob feſtum B. Virginis ſequens, licet obi- erit ille die ſexta hujus menſis. Semidup. erat in M.s. Breviar. & . Duplex à Paulo IV. Pius V. exceptã Oratione, mutavit totum Officium antiquum à Conſtantino Epiſcopo Urbevet. eompoſitum, juſſu Joann. Teutonici Generalis IV. In Hymno, Mte Confeſſor mutatur tertius Verſus. 5Dedicatio s. Mariæ ad Nives, ſeu Baſiliczæ Liberii, ſeu Xyſtianæ, à Xyſto IIl. ſeu Majoris dictæ, ſeu apud Præſepe: quod ibidem aſſerva- tur. Vide cauſas apud Baron. in Not. Martyrol. de ea in Miſſali Vaticano volum. 47 43. Romæ tantum celebrabatur, ait Radulph. Propoſit. 22. Duplex in Breviar. M. S. & ou. nihil Durand. Pius V. mutavit orationem, aliqua Reſponſo- ria, & Lectiones primi, & ſecundi Nocturni. Clemens VIII. declaravit eſſe duplex majus unà cum ſequenti. 6 Transfigurationis Domini noſtri. Hodie revelata fuit ab Apoſtolis teſtibus ejuſdem, ait Belech. cap. 1444. extant ſermones de hoc my- ſterio ss. Leonis, Cyrilli Alexand. Ephræm. Ba- ſilii Seleuciæ, & Andreæ Cretenſis. Habetur fe- ſtum in Martyrologio Wandelberti, qui fle- ruit anno Spo. in Miſſali Vaticano volum. 4770. Manuel. meminit tit. de Feriis. Duplex in Bre- viar. o. auctor feſti, & Officii apud omnes fuit Calliſtus III. anno 146 ex Platina, & Nau- clero, Gener. 49. volum. ſocundo, ſed verè non fuit feſti: quod notat Bar. in Not. Martyrolog. ex 'andelberto. Pius V. mutavit Hymnos ad Veſperas & Laudes, & Lectiones primi & ſe- cundi Nocturni. Xyſti, Feliciſſimi, &e. Comes Hieron. me- minit Xyſti, & eft II. S. Auguſtinus expreſsè de hoc feſto teſtatur T7act. 27. in Joann. Sacramen- tar. Gregorian. diviſim omnium, & ejuſdem Antiphonarium, cum novem Lectionibus in M. S. & 170u. ſimplex à Pio V. orationes Miſiæ leguntur in Sacrament. Greg. *„ [Cajetani Confeſſ. Clericor. Regular. Q2 funda- B . I24 fundatoris. Clemens X. & ſanctum, & Officiũ ejus eum homilia & Oratione propriis duplex per Ss. Rit. Congregationẽ 1674. 14. April. de- elaravit cum commemor. & 9. lectione Donati. In Appendiee Greg. ſimplex in M. S. & 1,0. 8 Cyriaci, Largi, &c. Primus habetur in Sa- cramentar. Gregorian. cujus Miſſlæ Officium idem quod in Antiphon. & Sacrament. S. Gre- gorii: additis deinde ſocis, de quibus in Ap- endice Gregor. ſimplex in M. S. & 15ro. ſemid. à Pio V. eum ofacio proprio. Hac autem die translata fuerunt eorum cor- pora, qui obiere die 16. Martii, ut dicitur in Mar- tyrologio Romano. 9² Vigilia s. Laurentii. In Comite Hieron. & sSacrament. Greg. ex priſtina conſuetudine vigilandi ad corpus tanti martyris, ut Acta te- ſtantur ex Baron. Aliæ cauſæ prædicationis vel martyrii allatæ à Durand. lib. 2. cap. 23. minus probantur. Officium à Pio V. fed Miſſæ idem quod in Antiphon. & Sacrament. Greg. Romani. In Appendice Greg. ſimplex in M. §. & 110. 10 Sancti Laurentii. In Actis s. Matronæ apud Metaphraſten fit mentio Feſti, in Comite item Hieron. in Sacrament. Gregoriano habentur O- rationes Miſſæ, excepta ultima, quam tamen ha- bet Pamelianus Codex: ſancti Auguſtinus, Leo, &ε alii antiquifſimi Patres ſermones habuere de Feſto. Tradit Radulph. Propeſit. 7. ortum ha- bere ex Apoſtolica auctoritate, hoc eſt à Sede Apoſtolica. Duplex majus ex Durand. libre 7. cap. 1. & Radulph. loco cit. Officium eſt Grego- tianum, ex schultingio, & Miſſæ Ofſſicium ha- betur in Antiph. Greg. Pius V. mutavit Lecti- ones primi, & ſecundi Nocturni in Antiphonis 3. & g4. ad Laudes Caro mea igne cremata eſt, & non ſum aſtnatus, nulla eſt contrarietas, ex 8. Auguſtino in fine Lectionis ſextæ diei ſecundæ infra octavam S. Laurentij. II Tiburtii. In Antiph. & sacrament. Greg. JSuſannæ. Romæ tantum, Radulph. Propoſ. 22. utriuſque Feſtum habetur in Appendice Greg. ſimplex M. S. & 70. 12 Claræ. ab Alexand. IV. 2 r. & in Miſſal. Comment. m Rubr. Breviarii Ject. VII. Cap. Io. Vatic. volum. 1743. in Brev. M. S. erat ſolemne, quia Breviaria, ut dixi, Nicolai III. juſſa, Pran- eiſcana erant. Simplex à Pio V. duplex à s. Rit, Congregatione die 9. Junii 169b. cum novis le- ctionibus conceſlum. 31 Hyppolyti. In Sacramentar. Greg. Apud Romanos Feſtum celeberrimum fuiſſe ſuo tem- Pore, teſtatur Prudentius in Hymno. Mentio eſt in Breviario s. Iſidori Hyppolyti, Caſſiani, & ſimulin Antiphonario Greg. & appendice Gre- gor. ſimplex in M. S. & 177o. 14 Vigilia Aſſumptionis. Ordo Romanus. Sacramentarium Gregorianum; ubi habentur orationes miſſæ, paulo mutata Secreta, Beda Nicol. Papa ad Conſuita Bulgarorum memine- re. Oficium à Pio V. Euſebii in antiphonario, & sacramentario Gregoriano excepta ultima Oratione Miſſæ. Simplex in M. S. & 1. 15 Afſlumptionis B. Virginis. Comes Hie- ron. Ordo Romanus, sacramentarium s. Gre- Sorii, ubi orationes miliæ leguntur, in cujus appendice appellatur Pauſatio B. Virginis; & idem legitur in appendice Bibliorum antiquiſ- ſima Vatic. volum. 729. Dies Dominæ ab Hun- nis dicta fuit ex Baron. anno 45. in Martyrolog. apud Orientales veriſimile eſt, cœptum eſſe Feſtum coli ſtatim poſt Concilium Epheſinum; quo tempore CyrillusAlexandrinus cultum Dei- Paræ contra Neſtorium amplificavit, ut nota- vit Azor. part. a. lib. 1. cap. 20. quæſt. I. & dein- de propagatum eſt ſub Mauritio, cx Niceph. lib. 2. cap. 2. Manuel. habet in tit. de Fer. a- pud Gallos ſub Caroio magno in Concilio Mo- Suntmoc. sé6. S. Bernardus meminit Ep. 74. du- plex majus, ex Durand. loso cit. officium Grego- rianum, ſed ofſicium miſſæ aliud eſt in Antipho- nario Gregor. Lectiones Cantici cant. in primo Nocturno ex ordine Rom. mutavit Pius V. Le- ctiones ſecundi Nocturni, quarũ etiam titulum merito deinde mutavit, veriore Auctore appo- ſito, Clemens VIII. Lectiones autem Cantici can- ticorum conveniunt myſticè B. Virgini; ſed & poſſunt dici Lectiones de ſcriptura oocurrente men(e Auguſto, in quo leguntur omnes libri Sa- pientales Salomonis ex Radul ph. Propeſit. 11. Dubi- bimm cum canonin nan polt⸗ Pn in Cone , dends iubi Idud, Emmcelendan ale ſclo, inl 6öbentibus 1e nmelcen Deo⸗ 4 6 lla ecinthi. ro,. Eebrkar ummflikegi⸗ ltldinnid. tuugimnolop Frommmmteni Moöhmienr e Ulltun, gn . Dommem An nmnd e Ol hiknrd kad Vnt Dn l. prmn lnermn lni 1 eEyn de rnpohtiun, Wn Etepor Wi delitio Altdenerto rn hniit Winlrin pti n Arian Whdenn Nle Emqur⸗ i lnri In) ler. ro. U ng b In iny lo. rat ſolemne, juſtu, Pran- ler 45. Ri, Im nopisle. lle otem. Mentioeſ aſliani, g encdice Gte. Romanus. bi habentar eta, bech m memine. ramentario one Mille, omes He. ium §.0re⸗ Ur, in anis irginis; & m antiqui⸗ næabfiun- Haripule Eptum elt pheinung Ulrumb. t, Ut tolx 7. bein⸗ er Neeph de Ler. & ncllo Mo⸗ 5. zdr. mrepo- Antipho in plimo ius Vle Dtitulum bre appo⸗ ntici cab⸗ izled & currente ibri a⸗ S. i. Dabr⸗ ‚— De Feſtiz Sanctorum menſe Auguſto. Dubitarum fuit, an officium de S. Rocho nondum canonizato, neque à Sede A poſtoliea beatificato, poſt Alexandrum III. defuncto, an- n0 1327. in Concilio Conſtantienſi ann. 1474. inter Beatos habito recitari poſſit; & negotio maturè diſcuſſo, s. Rituum Congregatio cen- ſuit concedendam efle Miflam & ofhcium in e- jus die feſto, in Eccleſiis duntaxat & Eremito- rüs habentibus requifita Eccleſiarum in hono- rem ejuſdem Deo dicatis, non extra dicta loca, die a. Iulit, & clarins die 26. Novembrit, 1629. 16 Hyacinthi. Ab Urbano VIII. Duplex cum ofſicio, 1. Februar. anno 16 2). approbato, ad in- ſtantiam filii Regis Poloniæ, cum eſſet Romæ, pro Jubileo anni S. In Martyrologii lectione pri- diana primo loco ponatur. in Hymno Me Con- Jeſor, mutatur tertius Verfus. Lectiones primi Nocturni erunt de Scriptura occurrente, jux- ta rubricam, quæ poſita eſt in Breviario ante Dominicam 3. Auguſti; licet ibi fieret olim tan- tum mentio de Octava s. Laurentii, & de Fe- ſto s. Bernardi. Eadem enim eſt ratio in histri- bus Feſtis. 17 Octava s. Laurentii. In Sacramentario Gregoriano. Inter majores Octavas numeratur à Radulph. Propoſ.19. ſemidupl. ex Durand. lIib. 7. cap. I. & 'vo. Duplex à Pio V. qui addidit O- rationem propriam, quæ tamen habetur in Sa- tramentario Gregoriano ad calcem feſti ſancti TIaurentii, in editione Romana; & ordinavit melius Lectiones totius Octavæ. officium Miſ- ſæ habetur in Antiph. Gregoriano; Orationes autem aliæ ſunt in Sacrament. 18 Agapiti, in Antiphonarie, & Sacramen- urio Gregor. à quo ſecretam tantum in Mifſla Orationem habemus; ſed in Codice Pamelia- no ſunt eædem quæ apud nos, ſimplex in M. S. & jo. 20 Bernardi. In Miſſali Vaticano vol. 36ob. ſemid. in Brev. /7jo. Duplex à Pio V. Offcium putat ſchulting. ab Alexandro III. qui eundem canomzavit. Pius V. mutavit orationem, addi- dit Homiliam. Stepham Hungarorum Regis. juſſu Inno- sentii XI. in diemm 2. Septemb. translatum. 22 Octava Aſſumptionis. A Leone IV. an- 7125 no Sτ0â1. ex Sigeberto, vel anno & ex Jaco- bo Phil. Bergomenſi, vel &α5. cx Baronio Tom. o. qui eitat Anaſtaſ. Biblioth. Radulph. me- minit Propoßt. 9. Duplex minus apud Durand. loco cit. & in Breviar. rvo. Pius V. in tota O- ctava reformavit Lectiones, & novas adjecit. Timothei &c. Primus habetur in Sacra- ment. Gregor. Simphorianus etiam in Anti- phon. Gregoriano; Hyppolytus in Breviarie Vaticano volum. 473. ſimplex in M. S. & ο,. Pameliuns numerat inter Ofſicia Gregorio po- ſteriora: oratio tamen Sacramentarii eſt nobis etiam communis *2 [(Philippi Benitii Confelſ. Ord Servor. B. Mariæ V. Clemens X. in ſanctorum nume- rum retulit, & officium ejus ſemiduplex præce- pit 7. unis Iös. Alexander VIII. ſemiduplex ad libitum permiſit, & indulſit S. Rit. Congre- gat. 16. Decemb. 1690. Innocentius XII. duplex de præcepto mandavit, additis Oratione & Lectionibus propriis, ac 9. Lectione homiliæ de Vigilia s. Bartholomæi. De hac, & de feſto ſequenti Concilium Oxonienſe, & Innoc. III. d⸗ obſerv. jeinn. cap. Conſilium. Attendatur, inquit. locorum conſuetudo, quod ad diem attinet ho- diernurma, vel ſequentem 22. 24. ſeu 27. Romæ Vigilia 2 7. officium à Pio V. in Lectione Marty- rologii hac die, & præcedenti, extra Romam prænuntietur V. igilia, & feſtum, juxta morem locorum: nam Martyrologium Romanum con- ſuetudinem ſequitur Romanam. 24 Bartholomæi. Beda Romæ 25. De eo Martyrol. & Calendar. M. S. cit. à Baronio in Notis Martyrologii. Item in Sacram. Gregoria- no, ubi ſecreta Miſſæ; & Poſtcommunio paulo diverſæ leguntur. Collecta prima eſt Ambroſia- na. Græci celebrant Feſtum bis in anno: natale n diem II. Junii, translationem hac die. Rotnani celebrant die 25. translationem ab Othone III. factam anno g952. in Romanã inſulam Licaoniã in tumbam porphyreticã, ut ſcribit Otho Friſin- genſis lib. b6. F. a2r. Eceleſiam verò, quæ nunc Apo- ſtoli normine vocatur, in honorem s. Adelberti æclificatam aſſerit Baron. in Marlyrol. 22. Oun. Duplex à Bonifacio VIII. Pius V. mitavit omnes Q 3 Lecti- 126 Comment. in Rubr. Brev. Seck. VII. Cap. 1o. & II. Lectiones: eſt autẽ idem cum Nathanaele lauda- to à Chriſto, quod in calce Operis hujus in u- triuſque laudem, qui tamen unus eſt, proba- bo fuſius. 25½ Ludovici Regis IX. & Francorum XIV. A Bonifacio VIII. 1297. inter Sanctos eſt rela- tus. Habetur Officium in Brev. Vaticano volum. 47v7v2.. Simplex in M. S. ſemiduplex à Paulo V. anno. 1615. 29. Novemb. cujus lectiones recitan- dæ approbatæ fuerunt 23. Febraan i6i9. & rur- ſus 23. April. 1622. Ubi celebratur die 26. mu- tatur in Hymno, Me Confeſſor, tertius Verſus. 26 Zephyrini. In Miſſali Vatican. 4743. ſe- midupl. ex Microl. c. 73. Romæ tantum, Ra- dulph. Propoſit. 22. ſimplex in M. S. & ⁵%. 2⁸ Auguſtini. In Sacramentar. Gregoriano, ubi omnes Orationes Miſſæ ſunt eædem, quæ apud nos Bonifacii VIII. Deereto duplex. Pius V. mutavit omnia, retenta Oratione tantum; Officium autem Miſſæ aliud eſt in Antiph. Gre- gor. & Pamelius illud numerat inter Offieia po- ſtexiora Gregorio. Hermetis. In Antiphonar. & Sacramentar. Gregor. à quo ultimam tantum habemus Ora- tionem Miſiæ; primam & ſecundam in Pame- liano Codice. apud Antium celebris memo- ria, ex Actis s. Bonifacii Papæ Töôme I. Concil. ſimplex in M. S. & 1ů. 29 Decollationis s. Joannis. In Comite s. Hieron. in Sacrament. Greg. ubi omnes Miſſæ Orationes habentur, poſteriores tamen Gre- gorio; excepta prima, quæà miſſali Ambroſia- no accepta eſt. Manuel. tit. de Feriis. Hac die Caput eſt inventum, ex Gemma lib. 3. cap. 67. & placet Baronio in Martyrolog. hoc eſt, ſe- cunda inventione: nam obiit in die Annuntia- tionis B. Virginis, ex auctore Gemmæ ibidem; & imminente Paſchate, ex Baronio loco citato, qui addit, hac item die fuiſſe conſecratam cele- brem Eccleſiam Alexandriæ in honorem s. Jo- annis, & Reliquias ejuſdem in ea reconditas. Semidupl. apud. Durand. lib. 7. cap. 1. & in Bre- viario /77o. Duplex à Pio V. qui de more muta- vit 7. & 2. Lectiones. Officium Miſſæ aliud eſt in Antiphonar. Gregoriano, poſterius Gregorio, ex Pamelio, ut dictum eſt. Optarunt aliqui hoe feſtum fieri duplex majus, ſicuti ſunt alia mino- ra Feſta Apoſtolorum: ſed neque dies hæc mar- tyrii illius eſt, neque martyrium pro fide Chri- ſti & Evangelio; neque ſtatim in cœlum ivit; neque demeretur s. Auguſtin, ut amittere de- beat ſecundas Veſperas, quas dividit cum s. Jo- anne. Quibus etiam de cauſis longè majus fe- ftum eſt Nativitatis quam Decollationis s. Jo- annis. Aliam adde cauſam; quia Nativitas illius toti mundo magis profuit, tanquam Præcur- ſoris Chriſti, quam Decollatio, quæ illi ſoli u- tilis fuit. Et multi, ait Angelus, in Nativitate ejus gandebunt. Sabinæ. In Antiph. & Sacramentar. s. Gre- gorii; ſed deinde mutatæ ſunt omnes Oratio- nes Miſſæ: quas tamen habet Pamelianus Co- dex ſimplex in M. S. & /vo; *ʒ30 LRoſæ Limanæ Virg. quam Clemens X. Sanctarum Virginum catalogo inſeruit; utiin Hiſpania, ita in Germania Officio & Oratione propriis per modum dupl. celebrari permitti- tur cum commemorat. & 9. lectione Felicis & Adaucti, in eodem ſacrament. cum orationibus omnibus miſſæ. Simplex in M. S. & 150. officium miſſæ ut in Antiph. Greg. * 31 [Raymundi Nonnati Confefſl. Ord. B. Mariæ de Mercede. Orationem & lectiones proprias à Ss. Rituum Congregatione 1é66o. 31. Anguſti approbatas Clemens IX. ritu duplici re- citari præcepit.] ““DB De Feſtis Janctorum menſe Jeptembri. CAPUT XlI. X. . . 3 . .₰ D Ominica /1. Septemb. ad inſtantiam Leopoldi Imper. per Germaniam & Ditiones ejuſdem hæreditarias feſtuum ss. Ange- lorum Cuſtod. duplex 2. claſſis cuam Octava propria recitari cConceſſit Clemens IX. 7667. de quo Auctor 2. Octobris. 1I Ægidii Abbatis ab Urbano IV. ex Radulph. citato a ochultingio in miſſali Vatic. vol. 3805. cum novem Lectionibus apud Radulph. Pro- poſ. 22. ſimplex in M. S. & /yo. & à Pio V. Duodecim fratrum Romæ tantum, ex Ra- dulph- FKar in mi As 1 Keph gl ümpee Nan tyia minnelone leleopolci Emmn Congn Cbomil huc⸗ umnlologio e tkistetiig (luremti Endo ll im mmro honor umCgregat lp. An mühenniverlus oNeumnumn (. AUIl9,. ekun Nuurmuh. V llekorenlt icehile,en Kr abaron Imthordtete, wiimmilishan Aniansdeh 8 Mll, K o Angt Car Mireheauum A günlling Ann ni 8 luuche C Klen nler ukkitnd ie Nuni⸗ Nen iila a ls h⸗ alebaihi, 4 Iumaheln lürhene ierrn 1. Anſerm min Aug lr in Red Em 4 l SI. imt aliamino- dieshecma- proſice . cElun iwie; atmittere ge⸗ dircums - nge maſlb fe⸗ lationis ſ. Nativitas ilins luam Drecur. gur illi ſolin. in Nutmutat mentar. 56te⸗ ommnes Orqtio⸗ amelands Co. umn ClemensX. inſeruit uriin i0 & Orzrione rani enmin⸗ Nione ſactament. cum perin M. 1 reg. ntell. Ol? m & lectioner tione /ℳ9. ) Ctüudupleite⸗ M nepe XI. ad inbantim Germmaninm 8 eſtumn 5 Ange⸗ 3 cum Odai ns N. , & j,er Rudlh atic. oll Radußph- Prl- X Aio. cum, &N 1 Aul⸗ De Feſtis Jantkorum menſe Septembri. dulph. cit. in miſſali Vatic. vol. 2770. ſimplex in M. S. 70. *2¾ [Stephani Regis Confeſſ. antchac 20. Auguſti, ſimplex Commemoratio ab Urbano VIII. anno i6g!. ad inſtantiam Ferdinandi Impe- ratorisʒ nunc Innocentii XI. juſſu ob inſignem hac die Leopoldi Imp. victoriam captæ Budæ, §. Riruum Congregatio additis novis lectioni- bus & homil. huc transtulit die 19. April. 1657. In martyrologio legatur primo loco, & muta- tur verſus tertius. *[Laurentii Juſtiniani Epiſc. Confeſſ. ab Alexandro VIII. inter Sanctes exaltatus, offi- cio proprio honoratus ab Innocentio XII. S. Rituum Congregatio ſub ritu ſemiduplici ad li- bitum die 30. Auguſti 69a. permitit. mutatur tertius hymni verlus, quòd hoc die ad Pontifi- ciam Venetorum Cathedram evectus; ſed 8. Januarii /4 7. defunctus.] 8 Nativitatis B. Virginis, Temporibus Ephe- ſini & Calcedonenſis Concil. diem feſtum hunc celebrari cœpiſſe, exiſtimat Azor. part. 2. leh.1. can. 9. q1. I. at Baron. i1 Met. Martjroleg. non præſumit hoc dicere, quia in Concilio Mogun- tino videntur illius Patres hoc ignoraſſe feſtum. Extant Orationes de hoc eodem feſto, Chryſo- ſtomi, Procli, & Joannis Damaſceni. Manuel. meminit zit. cit. Certum eſt quod apud Latinos nonubiq; celebratum fuit hoc feſtum ante Au- guſtifum, qui nullius hominis nativitatem ce- lebrari afſerit, niſi Chriſti & Joann. Serm. 20. & 21. de Sanctis. Quod ſi in Breviario hac die dicat Auguſtinus in ſermone, tantæ Virginis il- luſtrata natali; & in die ſecunda infra octavam, tkam ſanttam Mativitatem; illa verba, natali, Nativitatem, ſunt adventitia mutata ab Eccle- ſia: pro quibus alia habet originalis textus in Sermone S. de Sanctis, qui eſt 2. de Aununkiat. Habetur prætereà Feſtum hoc in Comite s. Hie- ton. in Ordine Romano & in ſacrament. Greg. cum omnibus Orationibus Miſlæ. S. Ildephon- ſus indicat hoc feſtum in libro de Virginit. Ma- rie; de quo etiam ſermonem habuit. Poſt eum Bernardus meminit, rationemque addidit, quia ſancta nata eſt, in Sermone Jſuper salve KRegina: atque ex cantu Angelorum hac die audito ſta- 127. tutum fuiſſe feſtum, docet Gemma lib. 5. cap. 66. tum Sergii decreto firmatum, ait Sigebertus in Chronico. Sed fortaſſe eo die indixit ille Litanias tantum, ut ait Auétor Brev. Chronologiciꝑ qui & addidit, quod in Gallia poſt Ludovicum Pium celebrari cœpit. Duplex majus, ex Durand. lib. 7. cap. I. (nunc duplex ſecundæ claſſ. Anti- phonæ & Reſponſoria à Joanne Damaſceno compoſita poſt recuperatam abſciſſam manum, ſcribit Schultingius citans Martinum Conſen- tinum Archiepiſcop. lib. z4. Chron. in Gricio, nihil mutavit Pius V. Officium tamen Midæ aliud eſt ab Antiphonario Gregor. Ubi eſt Ti- tulus Ecclſiæ Nativ. B. Virginis in tertio no- cturno, vel de ſeptima & octava lectione fiant tres, vel pro nona legatur ſeptima diei ſequen- tis infra Octavam, parumque refert, ſi die ſe- quenti eadem repetatur. Adriani. In Antiphon. & Sacrament. Gre- goriano, mutatis deinde Orationibus: & eſt translationis Feſtum, ꝗquando Romam ejus corpus delatum eſt, ex Baron in Mareyrolog. obiit enim die 4. Martii. Commemoratio in M. S. ſimplex in Brev. 7vo. * Dominica infra Octavam Nativitatis B. Mariæ V. Feſtum Nominis Mariæ à pleriſque Eeclefiis z. Septembris ex indulte Apoſt, ce- lebratum Innocentius XI. ob inſignem Vien- næ Auſtriæ à Turcarum obſidione ſub Leopel- do I. Imp. 12. Septemb. 7623. liberatæ victo- riam, de conſilio s. Rituum Congregationis die j. Februarii i65a. habito, novo Orationis, lectionum, homiliæ & miſſæ oſbcio ad modum duplicis majoris perpetuò ſervandum, & Ca- lendario Eccleſiaſtico inſcribendum præcepit. 9 Gorgonii Antiphonar. & Sacrament. Gre- gor. cum omnibus Orationibus Miſſæ; nonta- men in Pameliano Cod. Simplex in M. S. . poſterius eſt Gregorio ex Pamelio. 10 Nicolai Tolentini. In Brev. Vatic. volum. 2760. reſtituitur à Sixto V. /s. cum ofacio & duplici ritu, ſed comparatione facta cum Ni- colao Mirenſi Epiſcopo, à quo hic Nicolaus prodit in lucem: Clemens VIII. Semid. ritu Fe- ſtum decrevit fiert, mutavitque Orationem. [Clamens vero X. anno 1670. duplex reſtituit.] Si 12 ⁶ gi transferatur, mutatur Verſus tertius in Hym- no, Me Confeßor. II Prothi & Hyacinthi. In Antiphonar. &α Sacrament. Gtegor. Romæ celebre Feſtum fuiſ- ſe docet Baron. in Martyrol. ſimplex in M. S. & vo. officium Giegorianum, ubi ſupra. Fue- xe Germani, teſte S. Damaſo in Epigram. quod in recognito Marrtyrolog. & Breviario adnota- tum eſt: quare in officio novem Lectionum o- Gavum g. erit Hæc eſt vera. 14 Exaltationis s. Crucis. Ante obitum S. Joanmis Chryſoſtomi, qui hac die obiit, & duos de hoc feſto ſermones habuit. in Comite s. Hie- xon. fit mentio: in Ord. Romano, & in Sacra- ment. Gregor. habetur Sccreta Miſſæ oratio qua nos utimur: reliquæ deinde mutatæ fuerunt. Honorius I. invexiſſe dicitur hoc Feſtum in Ec- cleſiam Occidentalem anno 6s. exPlatina: for- taſſe ampliavit. Quare Heraclii victoria longe poſterior reddidit illuſtriorem jam inſtitutam celebritatem; quæ contigit ann. 637. ex Sige- berto. Semiduplex à Durand. lib. . cap. 1. Du- plex in M. S. & 1⁵ο. Officium Gregor. muta- Vit aliqua Pius V. in Reſponſoriis, & Lectioni- bus, Clemens VIII. in Hymno juſſit dici, H hac triumphi gloria; & declaravit hoc Feſtum eſſe Duplex majus: Officium Miſſæ Introitum tan- tum habet, ex Antiphohario Greg. 15 Octava Nativitatis Beatæ Virginis. Ab In- nocentio IV. ex Durand. lib. 7. cap. 25. hoc eſt officium ejuſdem, ait Baron. in Mart yrolog. Be- da enim meminit Octavæ cum Radulph. Pro- poſit. I9. qui cam numerat inter octavas majores. Haabetur in miſſali Vaticano volum. 35ob. Semi- dupl. apud Durand. Iib. 2. cap. I. Duplex ab A- lexandro V I. ut dicitur in Brev Wo. ofhcium ab Innocent. IV. ex Platina auno 1246. qui & eidem tribuit Feſtum, ſed falsò, ut ſupra innui- mus. Pius V. infra Octavam ademit in primo Nocturno Lectiones de Canticis canticorum quotidianas, exceptis prima, & ultima die, & nutavit Lectiones ſecundi, & tertii Noctutni. Nicomedis. Olim die prima Junii ex Beda;, Uſuardo, & Adone. Habetur officium miſſæ iN Antiphonario, & Sacramentario Gregoria- Coammenr. mn Rur. Brev. Sect. VII. Cap. 11. no cum omnibus orationibus miſſæ, Simplex in Breviario M. S. & 1ο. 16 Cornelii & Cypriani. Obiere tamen die 14. Septembris, qua, & ſequenti impedita, da- ta eſt eiſdem hæc dies pro Natali. De iis in Co- mite Hieron. & Sacramentar. Gregor. ubi ha- bentur prima, & ultima oratio miſiæ. De Cy- priano Nazianzenus orationem habuit, & ſor leinnius erat Feſtum apud Græcos. Extant alio- rum Selimones; Auguſtini 3. II4. 11. 116. de Diverſis, SS. Maximi & Petti Chryſol. in Ira- lia per antonomaſiam dicebatur celebritas. Cy- prianea, ut ſccibit Procopius de Bello Wanaal. Simplex in M. S. & 157oο ſemidupl. à Pio V. cum efficio. Lectiones primi Nocturni de commu- ni martyrum eatenus fuerunt aſſignatæ, quate- nus de libre Tobiæ cœptum ſit legi, alioquin initium ejuſdem libri legatur in hoc feſto (qui eaſus contingit alicubi, ob Feſtum ſolemne in Dominica, die 2. Septembris) ne ſcilicet liber ille omutatur. Miſſlæ efhcium diſcordat ab An- tiph. Grogor. Euphemiæ, &c. A tempore Chalcedonenſis Conciliü. In ſacramentario Gregoriano diviſim habentur; ubi etiam orationes omnes, quæ nunc in miſſa dicuntur. Pamelius numerat inter of- ficia Gregorio poſteriora in Antiphonario Gre- goriauo, ante tempora Doni Papæ, ait Baron. in Martyrolog. Manuel. tit. de Feris, cum no- vem Lectionibus in M. S. & &. Commemo- ratio tantum à Pio V. . 17 Stigmatum s. Franciſci. Baronius in Mar- tyrologio ſcribit, Benediéctum XI. juſſiſſe ſolem- nitatem hanc celebrari Duplici officio, id eſt, in ordine sS. Franciſci, & lapſam in Martyrologio Romano juſiiſſe Sixtum V. hac die recenſeri, additis ipſiuſmet Sixti V. verbis. Deinde verò conceſſit Paulus V. celebrari eandem poſſe ad li- bitum Cleri: Duplici quidem oflicio in Religi- one 5. Franciſti, extra eandem ſemiduplici, ut patet ex prima editione Romana, & Decrete 8. Rituum Congregationis die 25. Angaſti 1647. & rurſus die æ. Obtobris 1622. Scriput de hoc feſto Ant. Daza Minorita, & ait univerſæ Ec- eleſiæ fuiſſe præceptum ſub rieu Duplici à Bene- dicte ℳN. cuh. ,ℳ,. F acte izun q n Cong Cls tumn Eebiig 6,Le⸗ Uunn ad tott ennr ler. euoliulue Apmnis, ummmno upiletel Ea min: Ur Mnor⸗ Pnolci d Gonens N.1 i]Cra Cunng conma Guntlelhon ) Ihon Panctr Wl. Eoum aun Cinbne Nori Pipmnit l. Püruimane . uuni,4 r uſtn bi rrkimnngn niiil, anlhaen ſadknut Aürhi, grlherbo unte Nll mninſ Nlümen,0 Illinden An mmni 9 ſen nI 11. lle Zinpein bietetanen timpei d.. . De igin o. Pregor,ubihr mille. De . n kabut, Elt 05. Mant do⸗ 11 0 II.. 1. 4 Cyll nhr. celebtin . Bello Mud. P.aoan Irni decomm- ignarr, gu⸗ leg,, Moguin hoe felo gi tumlolemne in )nekilcetliu liſcordgt abAn. Chalcedonenis riand Etiin nnesuen meratinter o⸗ üphomtor: ape, i Mron. Lerum cumo- 7t. Commemo- 1ronilbir ⸗ I ulllle ſen⸗ olhcio idehin n Matſoog cce tevenlet, 6. Deindeſenl Gemmpollen ſeio inkelg⸗ ſemiduplchln ha, eclen Kriptu ho⸗ 1 ubivellt le⸗ cii bene⸗ Dupl 1e. De Feſtis Sanctorum menſe Septembri. dicto XI. & à Paulo V. ſed fallitur; tum quia Marcus Ulyſſiponenſis in ſuo Chronico Minorũ par. I. Cap. 9. apertè tradit à Benedicto XI. da- tum eſſe Feſtum duplex Ordini tantum s. Fran- ciſci; tum quia ſemel, & iterum decrevit s. Ri- tuum. Congreg. ritum ſemiduplicem, ut dixi- mus: tum quia ejuſdem Decreto deleta ſunt ea verba in s. Lectione, Oficio Duplici, quæ vide- bantur ad totum Clerum attinere, die 6. Me- vembris 1627. Et ratio favet; quia in Breviario ſecundaria ſanctorum Feſta longè (ſunt inferio- ra primariis, videre eſt in duplicibus majo ibus per annum; non ergo debet eſſe Feſtum Scigmma- tum æquale feſto primario S. Franc ſci, quod eſt duplex minus: congruit autem eile duplex in Ordine Minorum, ubi Feſtum primarium s. Franciſci eſt duplex primæ claſſis, Demum Clemens X. 1676. ſemidup. de præcepto man- davit] Color albus adhibendus eſt, ut alias do- cuimus contra uſum Fratrum Minorum. In martyr. lect. ſicut Officium, ponatur primo loco. *18 [Thomæ à Villa nova Epiſc. Confeſſ. Alexander VII. Canoni Sanctorum inſcripſit, & ofſcium cum Antiphonis, Oratione & le- ctionibus propriis ſub ritu ad libitum ſemidu- plici permiſit; ſed Innocentius XII. de præce- pto ſervari mandavit. tertius hymni verſus mu- tatur.] 19 Januarii, &c. primus erat in Appendiee Gregor. apud Græcos ante Procopium, qui de hoc feſto ſcribit lib. 2. de Bello Gothico. cum ſocas reſtitutus fuit à Sixto V. 56. & cùm Of- Gcio ſemiduplici. Clemens VIII. mutavit Evan- gelium cum Homilia. Clemens X. ad ritum du- plicem elevavit. 20 Euſtachii, &c. Appendix Sacramentar. Gregor. habet hoc Feſtum Calend. Novembr. hac verò die Miſſale Vaticanum volum. 4743. Commem. in M. S. Simplex o. Pius V. ade- mit Lectionem, ob Homiliam Vigiliæ. Urba- nus VIII. ritu Semidupl. celebrari juſſit, ad in- ſtantiam Mauritii Cardinalis à Sabaudia Dia- coni ejudem Eccleſiæ; cujus Lectiones appro- batæz fucrunt die 24. Novenab. I625. Addide- tunt alii ſine facultate Reſp. Hæc eſt vera; quod Joém. 1I. 129 non quadrat: aliàs dicendum eſſet etiam in fe- ſto S. Marü, Marthæ, &c. /9. Jannar. eadem enim eſt ratio patris, matris, & duorum filio- rum. Non igitur eſt dicendum. Clemens X. du- plex eſſe præcepit cum lectione 9. Vigiliæ. Vigilia & Matthæi. Ut de Vigilia s. Andreæ & s. Thomæ dictum eſt. In Comite Hieron. Evangelium, Oficium Miſſæ in Antiph. & sa- crament. Greg. 21 Matthæi. Ut de s. Andrea, Comes s. Hie- ron. meminit. Oratio eſt Ambroſiana. Pius V. mutavit Lectiones omnes, Officium Miſſæ, ut in Antiph. Greg. & Sacramentario. 22 Mauritii & c. Primus in Antiphonario Gregoriano; ſed ex Pamelio poſt Gregorium: ſocii vero in appendice sacramentarii. Simplex in M. S. o. officium Gregorianum, & millæ præſertim, ut in citato antiphonario. 23 Lini. In appendice Gregoriana. Semidu- pl. ex Microl. cap. 43;. Romæ tantum, Radul. Propoſ. 22. ſimplex in M. S. & 1770. Semidupl. reſtituitur à Pio V. mutavit autem Evangelium cum Homilia Clemens VIII. Theclæ. In Appendice Gregor. Ubique ce- lebre Feſtum, ait Baron. in Martyrolog. cum novem Lection. in Brev. /e. Commemoratio à Pio V. 24[B. Mariæ V. de Mercede redempt. captivor. officium duplex à s. Rit. Congrega- tione die /5. Februarii 1696. approbatum, In- nocentius XII. die 22. Febranar. ejuſdem anni ſub præcepto mandavit ſervari. 26 Cypriani, & Juſtinæ. In Appendice Greg. ſimplex in M. S. & 7. H 27 Coſmæ, Damiani. In sacrament. Gre- gorian. mutatis Orationibus ommbus Miſlæ; quas tamen nobis ctiam communes Damelia- nus habet Codex. Romæ celebrem eorum cul- tum ante Menologium indicat Baron. in Mar- trrolog. Manuel. tit. de Feriis. Simplex in M. S. & †%. Scmidupl. à Pio V. Officium autem miſſæ habetur in Antiphonar. Sregor. ubi & poſterius eſſe s. Gregorio, notat Pamelius. * 28 Wenceslai Ducis & mart. s. Rit. Congregatio die 9. Novembr. 162o. Clementis K X. — o Comment. in Rubr. Breviarii Sect. VIII. Cap. II. & 12. X. permiſſu Orationem & Lectiones proprias ſub ritu ſemiduplici ad libitum pro eccleſia u- niverſali approbavit.] 29 Dedicationis s. Michaeêlis, in monte ſcili- cet Gargano, ait Martyrolog. Roman. Habe- tur in Comite Hieron. & in Sacrament. Gregor cum omnibus orationibus miſlæ, in Concilio Moguntino cap. 36. Manuel. tit. de Feris. Ado, inquit, ob Dedicationem Eccleſiæ in mole A- dtiani; quam Baron. in Martyrologio vult fuiſſe dedicatam à Bonifacio III. vel IV. qui funt po- ſteriores Gregorio: Radulphus air Propoßt. 17. fieri ex auctoritate Apoſtolica. Gemma addit lib. 3. cap. 167. ob victoriam fieri contra Paga- nos. Duplex apud Radulphum citat. & in Bre- viario /yjo. Officium eſt Gregor. quod dici te- ſtatur Schulting. à Concilio H. Triburienſi M. S. celebrato anno ozo. Pins V. mutavit Lectio- nes primi, & ſecundi Nocturni, tum ordinem Reſponſoriorum, tum Capitulum ad Sextam. Nota, quod ad octavam Lectionem dicitur, OQsorum Feſtum colimne, qmia eſt Feſtum om- nium Angelorum, ut in Oratione, & Lectione quarta patet, & ſequentibus: & quia Dedicatio hæc in monte Gargano facta fuit in Michaelis, & Angelorum memoriam, ut expreſsè dicitur in Lectione ſexta feſti Apparitionis die 8§ Maii. Ofncium miſiæ habetur in Antiphenario Gre- goriano. Si occurrat hec Feſtum in Dominica, convenit, ut octavæ Lectioni jungatur nona, quæ de Angelis agit. 36 Hieronymi. In Sacramentario Gregoria- no, cum diverſis tamen orationibus miflæ. Ex Decreto Bonifacii VIII. Duplex. Pius V. muta- vit Lectiones omnes. De Feſtis Sancdtorum menſe Octobri. LEſtum Rolarii debet ubique, & perpetuèò celebrari in iis Eccleſtis, in quibus adeſt Al- tare ſeu Capella Roſarii B. Virginis, Dupliei majori Ofhcio in prima Dominica Octobris, quæ ſcilicet occurrit in Calentlis, vel poſt Calen- 2a28. ex Decreto Gregorii XIII. die 1.· riprilis 11 73. Officium recitant Bononienſes de Nativitate- mutato nomine in Feſtivitatis: quod non im- probamus Certe melius, ut in feſto ad Nives, cum Lectionibus 2. Noct. de Nativitate B. Vir- ginis, mutato verbo Natali in ſolemnuate: mi- nus enim cohærent Antiphonæ, & Reſponſo- ria Nativitatis Feſto Roſarii quàm Feſto Viſtati- onis, & Præſentationis B. Virginis; & tamen hæc duo feſta non habent amplius Ofcium de Nativitate, mutante Clem. VIII. in Ofpcia quæ hodie habentur. Quibus autem placet Officium Nativitatis, pro iis verbis, Hodie nata eſt, dice- re poterunt, Hodie Feſtum eſt B. Virginis, ſed verè d;fionat illud, ex progenie David, à voce Feſti. Vide quæ diximus in primo Tomo part. 4. tit. V. num. I2. pag. 225. Nota, quod in ſecundis veſperis, ſi concurrant cum Angelis Cuſtodibus: ubi feſtum Angelorum non eſt duplex 2. claſſis] Veſperæ integræ erunt de beata Virgine, cum commemoratione Angelorum cuſtodum. Ha- bet enim Feſtum Rolarii imtegras utraſq; Ve- ſperas, quia Gregorius celebrari voluit ritu du- plicis majoris, ut diximus: & ubi fit hoe Feſtum, legatur de eo in martyrologio primo loco. Oceurrit non rarò dies octava Titularis Ec- cleſiæ S. Michaelis, s. Hieronymi, & aliorum, in Dominica prima Octebris, in qua Roſarii Feſtum à Clero ejuſdem Eccleſiæ fieri debet, of- ficiumque de eodem recitari. Et ſicuti dies O- ctava non poteſt transferri, ita neque videtur transferri debere Feſtum Roſarü, quod à die 7. Octobris in primam Dominicam ejuſdem ex Profeſſo transtuht Gregorius XIII. ut officio po- pulus interſit, ex Bulla cit. ſupra. Quodnam e- rit igitur officium recitandum ½ conſultus re- ſpondi, recitandum eſle officium de Roſario cum commemor. diei octavæ, & Dom. I. Octo- bris; tum quia dum neutrum transferri poteſt, ut dixi, Feſtum Rolſarii eſt Duplex majus, octa- va verò Duplex minus: tum quia Feſtum Roſarii eſt Deiparæ: tum quia Feſtum eſt de præcepto untverlalis Eccleſiæ, ex Bulla Gregeri; dies o- ctava eſt de præcepto in particulari Eccleſia: tum quia S. Congregatio in honorem B. Virginis de- crevit à Clero Regi fieri Feſtum Viſi ationis Fe- atæ& Virginis in dic octava S. Proſperi Patron loci, ſejuſy cet tul el kk ſeſt Docmics Dr Ketos Qomrñi Pil ⸗ ſeri 0 PtiCeropn Een Echonut cuels Di iin adlione Harinelig leeceberen fuitimndi fun in ore dilini Ro⸗ imelerofhe m fleron gülauichot Gcldrttonn aon. Doeehn de en, nn lum els Uucens, Con elli worem lgin. Me Erezalhn Unſtant rir ſeſen in Mobris run ig unnienis UEeimCh lalelu Punnomcin Ammoce: Aun 49 ininggon üe ninn crumn kel ugu miſt Peſetckom irnu, Kmner Albin dn 0i En. Natritte, lod non im- to al Nies, kate B. Vir- mitate: l- Reſponlo eſo Vigtut 1s; & tamen Ockheiumce tkcingur Ctt Ofhcium raef,e. rgini, ſed Wwid, d oe lms art . Qinecundis Cuſtodibus: errchie Urgine, cunn todum. H. 8utriig; e⸗ oliuttmude- hoc Feſtum, holoco. Tituharis be- &aliorum, un Rolai elicelet,. ſcmidtes0. e ſiennt gvolider⸗ ejuiden er btoffrioge⸗ Cochumt. Onlultus le⸗ de Kolaro Dm. l. Oco⸗ kern pork, nijs⸗ r. Pum Ronri fe lreeto rz iezo⸗ ccleſarumn atioröke⸗ ci Lauon lij De Feſtis Sanbktorum menſe Ockobri. 3 loci, ut ſupra ſcripſimus S&. . cap. 2. num 20. licet potuiſſet & debuiſſet ex vi Rubricarum transterri feſtum Viſitationis: at Roſarii feſtum à Dominica non eſt dimovendum. De Feſto Sanctorum Angelorum Cuſtodum conceſſit Paulus V. 27. Septembris anno 1605%. oſſe fieri Officium duplex à ſe approbatum ad libitũ Cleri, prima die non impedita, ofhicio no- vem lectionum, poſt Feſtum Dedicationis §. Michaelis. Dixit Offcio, in titulo ejuſdem Offi- cii in editione Romana Ægydii Spadæ ann. 1612. ut intelligas Feſtum Angelorum Cuſtodum cedere debere officio Dominicæ: & eò magis, quia ſi prima die, & in Dominica occurreret hoc filſtum in prædictis Eccleſiis Roſarii, de feſto ſanctiſſimi Roſarii, quod eſt nobilius, facien- dum eſſet officium. Item dies infra Octavam, puta S. Hieronymi, vel S. Michaelis Archan- geli, ſicuti eſt officium novem Lectionum; ita excludit à tota Octava Feſtum Angelorum Cu- ſtodum. Dices: In decreto S. Congregationis Rituũ dicitur, Prima die non impedita Feſto novem Lectionum; ergo non cedet Dominicæ. Reſp. Eandem s. Congregationem declaraſſe, nomi- ne feſti novem Lectionum etiam Dominicam intelligi /2. Martii. 1615. Quxæres adhuc: An Feſtum Angelorum Cu- ſtodum ſit duplex majus, ita ut habere debeat utraſque Veſperas integras. Dicebam eſſe; tum quia in Rubricis generalibus de concarrentia Offcis num. 2. in fine. Feſta Angelorum præpo- nuntur Apoſtolis, hoc eſt, non modo Michae- lis ſed etiam Gabriclis, & Raphaelis, quæ apud multas Eccleſias celebrantur, & à fortiori An- gelorum omnium Cuſtodum, quorum feſtum colnnus uno die: tum quia feſtum hoc videtur majus quàm Apparitionis S. Michaelis ex plu- ralitate Angelorum Cuſtodum: & quia in Ap- paritione miraculum tantum celebramus: in hec autem feſto perſonas ipſas Angelicas, &£ innumeras unà ſimul honoramus. At Appariti- onem eſſe feſtum majus, & habere utraſque in- tegras veſperas, nemo non novit: tum licet hoc feſtum ſit ad libitum; tamen poſite quod recita- te velimus Ofſhcium, ad Rubricas generales ſervandas tenemur; ſicuti Miſſam, quam non tenemur quotidie celebrare, ſi tamen celebras, juxta Rubricas celebrare debes: tum denique quia, ſi s. Hieronymus amitteret eo caſu utraſ- que Veſperas, etiam s. Gregorins Nazianzenus ejus præceptor amittit primas Veſperas, nobi- liores ſecundis, nempè in ſecundis Veſperis Ap- paritionis. His tamen non obſtantibus, & ritè conſideratis, in gratiam s. Hieronymi, ne amit- tat utraſque Veſperas, & quia feſtum Angelo- rum Cuſtodum fuit conceſſum fieri ex devotio- ne, non ex præcepto, decrevit ſacra Kituum Congregatio die 2. Octobrit 1627. eſle Duplex minus, & dividere Veſperas cum s. Hierony- mo, & cum quocumque alio duplici, ſi alicubi concurrat poſt primam diem Octobris. Lectio- nes primi Nocturni omittuntur, ſi legendum ſit initium Eſther. Ad Octavam Lectionem dicitur, Querum Feftum colimus: nam titulus, & oratio cſt de pluribus, & unuſquiſque intendit venerari ſuum Angelum in Choro unà cum aliis. Qui ſolus re- citat Offieium, adhue dicat Quorum Feſtum co- limus, & c. non Cjus Feſtum colimus, & . Quod poſtremum docuit recentiot, minus advertens, quod uni reeitanti neque convenit colimus in plurali, ſi verborum vim attendimus. Si fiat Of- ficium prima die Octobris, octavæ Lectioni ad- jungerem nonam, quæ magis eſt propria feſti. Vide ſupra menſe Septembri, ubi invenies Fe- ſtum SS. Angelorum Quſtodum hinc in Domi- nicam 1. Septembris ritu duplici 2. claſſis cum Octava translatum. Ubi fit hoc Officium in Le- ctione Martyrologii legatur primo loco de es- dem. 1 Remigii. Dies eſt Translationis, obiit e- nim Idibus Januarii, ex Baro. in Martyrolog. Habetur Feſtum in Appendice Gregorian. & in Concilio Moguntino cap. 36. Simplex in M. S. & mο. Clemens X. anno 167o. ſemiduplex ad libitum permiſit. In Hymno Veſper. mutatur tertius Verſus. 4 Franciſci. A Gregorio IX. 1228. dilatatur feſtum à Sixto IV. 1472. in Miſſali Vaticano vo- lum. 4743. Duplex in M. S. & 150. Pius V. re- tenta Oratiene, mutavit Officium antiquius K 2 oper. 132 Comment. in R br. Brev. Ject. VII Cap. 12. opera Fratrum Minorum in Breviario poſitum, & auctoritate Nicolai III. approbatum, ut di- vimus cap 1. hujus Seét. In Lectione 6. legitur, quocdl s. Franci'cus in die Feſto Exaltationis S. Crucis recepit ſacra Stigmata, & in Lectione quarta feſti Stigmatum, ait S. Benaventura, quod circa Feſtum Exaltationis id acciderit: non ta- men pugnant inter ſe hi textus; quia tempore S. Bonaventuræ erat incertus dies, qui deinde fuit præcisè revelatus. Lege adingum in An- nal. Min. anno 25. Feſtum S. Francifei eſt de Præcepto ubique locorum, ex Decreto Sixti IV. ut indicat Silveſter v. Dominica, num. 3. S. Sex- tum. ubi tamen ait, conſtitutionem illius, non fuiſſe moribus utentium approbatam. Sed rur- ſus præcepit ubique obſervari s. Rituum Con- gregatio die 3. Jannar. 1622. annuente ſanctiſ- timo: Decretumque originale oſtendit mihi Jo. Petrus Maſſarius meus, virtutum, doctrinæ, & fortunarum hæres Julii Benigni Advocati Con- ſiſtorialis, Primarii, & unici tunc temporis in Gymnaſio Romano Docteris, Achiepiſcopi Theſſalonicenſis, & S. Rituum Congregatio- nis Secretarii, de Romana Republica optimè meriti, cui & ego debeo plurimum, cùm ejus opera potiſſimum in album Conſultorum ejuſ- dem Congregationis relatus fuerim. Idemque Maſſarius publicari Decretum Romæ curavit in Tabella de conſenſu Majorum edira anno 1631. Feſtorum ubique obſervandorum, ex præce- pto S. Romanæ Fccleſiæ: favente Tegrimo Tegrimio, Domino meo, Epiſcopo Aſſiſi- nate, & Fræfatæ 8. Rituum Congregationis à Secretis incomparabili viro in gratiam s. Pa- troni Aſſiſinatum: æquum eſt igitur, ut deinceps ubique gentium obſervetur. Placidi & Sociorum. In Breviar. Vaticane vol. 4760. reſtituit Sixtus V. anneo 1588. Simplex 2b eodem: mutavit Orationem Clemens VIII. non dicitur Reſp. Hæc eſt vera fraternitas, vi- de i fra Sect. 5. cap. 2. num. 9. 6⁶ Brunonis à Gregorio XV. die 17. Felrua- rii 1623. Semidupl. cum Offieio ab eodem 6. Maii iéazs. Clemens X. anno /670. duplex præ- cepit] in lectione Martyrologii ponatur primo loco; ſi transferatur, mutatur in Hymno Veſy Pp. Tertius Verſus. 7 Marci Papæ, in Antiphonar. & Sacramen- tatio Greg. à quo initium primæ Orationis; & ultimam Miſſæ Orationem habemus: omnes autem leguntur in Codice Pameliano. 8S. Sergii, &c. In Appendice Greg. Simplex in M. S. & 155. 8& Brigittæ à Gregor. XV. & 5* Aprilis. 1623. approbatum eſt Ofneium cum ritu Semiduplici; oratione & Lectionibus propriis, Decreto S. KRituum Congregatiemis; recitandum quidem die ſeptimo Octobris, in qua fuit illa canoni- zata, ut in Bulla Bonifacii IX. ſed Urbanus VIII. ne Miſſa S. Marci Papæ in Miſſali delererur, juſ- ſit hac die Octava, annuente Poloniæ Rege, ce- lebrari Feſtum; in Polonia verò, ut prius, die ſeptima. Cujus obitus contigit 22. Julii impedi- ta feſto S. Appollinaris: unde & in Martyrolo- gio quoque recognito translata eſt lectio de ea- dem in hane diem Octobris Octavam. Acta ſunt hæc anno 1628. 2 Dionyſii, &c. quem Athanaſ. de Synod. Nicænæ decr. appellat Theognoſtum; habetur de eodem in Antiph. Greg. ſed poſt Gregorium, ex Pameliano; qui ait eſſe Gallicanimn Ohcium: nam ortum habuit in Gallia à tempore Ludo- vici Pii, & Amalarii, ex PEpiſt. Hilduini ad eun- dem de generali conſuetudine teſtatur Radulph. Propofit. 17. Simplex in M. S. & 17. ſemidupl. apud Radulph. Quem Rium reſtituit Pius V. mutavit autem Evangelium cum Hom. Cle- mens VIII. Officium Miſſæ aliud eſt ab Anti- phonario Gregoriano. 10 [Franciſei Borgiæ Confeſſ. zo. Septem- bris I22. defunctum Clemens NX. in Sanctorum album retulit, Innocentius XI. Feſtum appro- batis per s. Rituum Congregationern die 77. Zunii 1654. Oratione & Lectionibus ſub ritu ſemiduplici recitari permiſit, quod Alexander VIII. de præcepto mandavit)] *13 [ Eduardi Reg. Confeſſ. ab Alexandre III. Sanctorum faſtis adſeriptum Innocentius XI. Officio ſemiduplici per S. Rituum Congre- gZationem die 6. Aprilis Iésa. apprebato cele- brari pracepit.] 14 Cal- 0b orniont % Kon „ Unpker n Gliut wign⸗ Nim am 1 1Crg Aur, 1 Iberel n jlr Geſu Eurbusüinei riu XV. 2 orn lri (enene X. den Wrnu. Hwi (lecenl. Cen Aenfit, Koch Cohnmoni non Mücekhandun ltondus Nor, ſe1. Aylri Cchirnnaglt⸗ ummiundnm Alubine ülnconcione Ghrhoheunen fuunrinn lckcnne IMnce, Iin Cenen) norinn,¹ uem lobrit . 7 6ſthnitin NAn v. lamnettel Aanmigh etein nin Uu Wl Aenn 8. 4 lynno Veß Sacramen. Mationis; mus: omnes ano. Preg Fiplen Arilir lGi. Semiuplih Decreto, durm Iuidenn it illa canoni- UIbanmell. delerent. nir Rebe ce. n Niis, die Jullinpec⸗ n Martytob Tledtiodeer Ravam. Ac 1l de Hnoc. tum; hobetu 1Greporium, um Ohcium npore Ludo⸗ duimateny⸗ tur Radalt. , ſemiclh⸗ ituit Di . Hom. Ce- eſt ab Ann .. Gnten. n Sanctoluin ſtum appro⸗ netn Ae. dus lub litu Aevundet bAlexundte Innocentius m Conge obato eel · 40 De Feſtiz Sandtorum menſe Octobri. 14 Calhſti. In Sacrament. Gregor. cum om- nibus orationibus Miſſæ Semidup. ex Microl. cap. 43. Komæ tantùm, ex Radulph. Propoeſit. 22. ſümplex in M. S. . ſemiduplex Pius V. inſtituit ubique. Clemens VIII. mutavit Evan- gelium cum Homilia. Ofheium aliud eſt Miſſæ in Greg. Antiphon. *15(Thereſiæ Virg. Ord. Carmelit. Inſtitut. ann 11Se. defunctam Paulus V. pluribus in- ſtantibus Principibus ann. 1614. Beatam: Gre- gorius XV. 622. ſanctam: Urbanus VIII. 16 26. novam Hiſpariarum Patronam declaravit: Clemens X. denique ann. 1620. ofhicio duplici honoravit. *7 (Hedvvigis Viduæ Reg. Polon. Ordin. Ciſtercienſ. Clemens I V. Sanctarum numero adieriptit, & officium ſemiduplex ad hbitum de communi non Virginum 17. Octobris in Polo- nia celebrandum permiſit: quod Innocent. XI. Lectionibus propriis, à s. Rit. Congregatione die 25. Aorilis 1652. approbatis in 17. diem O- ctobris transtulit aꝰ univerſali Eccleſia ad libi- tum recitandum.) 18 Lucæ Evangeliſtæ. Martyr. à s. Paulino ad Svernm Epift. 12. reputatur. Metaphraſtes in hoc feſto concionem habuit. In Sacramentar. Gregor habetut cum omnibus Orationibus Miſ- ſæ; quarum prima eſt Ambroſiana. Decreto Bo- nif. VIII. eft duplex, à Pio Quinto duplex ſecun- dæ claſſis. 19 (Petri de Alcantara Confeſſ. Ord. Mi- norum. Clemens X. Sanctis adnumerans, of- ficium proprium, à s. Rit. Congregatione /673. approbatum ſub ritu ſemiduplici: Clemens XI. duplici an. 70. præcepit. Mutatur 53. hymni verſus. ) 21 Hilarionis in Appendice Gregor. ſimplex in M. S. & in 17y. Urſulæ, &c. In quinto ſæculo hoc eſt, anno Ice. indictum eſt feſtum, ait Jac. Philip. Bergo- menſ. citatus è Schultingio in Mifſali Vaticano vol. Jos. Officium ſolemne proprium totum in Brev. 175ο Pius V. commemorationem decre- vit. Si adſit alicujus ex his Virginibus caput, aut inſignis Reliquia, & nomen ignoretur, fiat de ca Officium duplici ritu, ſumpta Oratione de 1 Cõmuni in ſingulari, tacito illius nomine ſquod fit in ſancto Calliſto, & aliis) & fiat commemo- ratio s. Hilarionis, & 88. Urſulæ & ſociarum; niſi aliud à Majoribus concedatur, aut legitimè præſcribatur. 25 Chryſanthi & Dariæ. In Appendice Gre- goriana. Simplex in M. S. & . officium cre- ditur compoſitum à Varino & Armeno fratri- bus ordinatis Presbyteris à s. Stephano, qui Vi- tas eorum ad omnes Eccleſias direxerunt. Hæc Cornel. Schulting. Ex quibus facilè conjicitur, feſtum indictum eſſe quadringentis annis ante 8. Gregorium. . 26 Evariſti. In miſſali Vatican. volum. 42743. ſemid. ex Microl. cap. 73. Romæ tantum ex Ra- dulph. Propoſit. 22. ſimplex in M. S. & /55o. 27 Vigilia ss. Simonis & Judæ, vide in Vigi- lia S. Andrexæ. In Comite s. Hieronymi habetur Evangelium. Homilia à Pio V. miſſæ verò Off- cium in Antiphonar. & Sacramentar. Gregor. 28 Simonis & Judæ. Dicito ut de feſte. S. Andreæ. Pius V. innovavit Officium, Oratione exceptã. Evangelium idem quod in Comite s. Hieronym. officium miſſæ, ut in Antiphonar. & sacrament. Gregoriano. Si contingat eos di- vidi, quia alter tantum Titularis eſt Eccleſiæ, jux- ta Rubricam, quæ habetur ſupra Sect. . cap. 70. unm. Ii. tunc pro s. Simene legatur in primo Nocturno de communi A poſtol. reſervata Lect. Epiſt. Judæ eidem, qui eſt ejuſdem auctor, ur Sect. . cap. 2. numero 7. pag. 6. ſignificamus. Vide quæ diximus in prima die Maii pug.114. At quia Lectio quarta non poteſt dividi, ea legatur in feſto Titularis, & iterum in ofhcio alterius translati, ſicuti etiam Evangelium cum Homi- lia. Lectiones quinta & ſexta variari poſſunt, ut in communi Apoſtolorum. Pro varianda ora- tione ſumi poteſt oratio Vigiliæ in numero ſin- gulari, & mutatis verbis, Prævenimius in cele- bramns, & praveniat in imploret. ſed in his ca- ſibus conſule ſacram Congregationem, ut ali- quid proprium concedat. 31 Wolfgangi Epiſc. Confeſſ. officium à 5s. Rituum Congreg. /4. Zannar. 1640. approba- tum Urbanus VIII. per Germaniam ritu duplici celebrari juſſit. RXz Vigi- 3. Vigilia omnium ſanctorum. In Antiphonar. & Sacrament. Gregoriano habentur Oratienes cum officio miſſæ; ſed poſterius eſt Ss. Gregorio, ex Pamelio. Concilium Oxonienſe & Beda me- minerunt. De Feſtis Sanctorum menſe Nowvembri. CAPUT XlIII. Mnium Sanctorum, Ordo Romanusha- bet hæc verba notanda: la Calend. No- vembr. & per totum orbem plebs aniverſa, ſicut in Die Natalis Domini, ad Eccleſianz in henorem Omnium anctorum ad Miſſarum ſoleznia con- venire ſtudeat: illud attendentes, ut quidquid humana fragilitas per ignerantiam, aut negli- gentiam in ſoiemnitatibus ac Vigiliis Santtorn m minus plenè peregerit, in hac obſervatione ſandt a Jolvatur. S. Cyprianus Epiff. 34. docet, natali- tia Sanctorum annua celebranda eſſe cum miſ- ſæ Sacrificio; ſed quia omnium Martyrum & aliorum non poſſunt ſingula celebrari reſte Eu- ſebio citato à Beleth. cap. 114. exiſtimante, quetidie excedere numerum quinque millium] ideo Bonifacius I V. inſtituit Romæ Feſtum omnium Sanctorum hac die: quod deinde a- liis orbis Eccleſiis edixit Gregorius IV. anno &α2. ex Sigeberto & præſertim Gallis, & Germanis, cx Baronio in Annal. ad annum eundem. Ne- que verò eſt sanctorum Martyrum tantum hoc Feſtum, verum etiam Confeſſorum, ut in Co- dice M. S. ſe legiſſe ait Baronius in Martyro- logio die 13. Maii. Habetur feſtum in Sacra- mentario ſolemne Feſtum in ordine Romano, unde Duplex primæ claſſis convenienter fuit ſtatutum. Officium à Gregorio IV. compoſi- tum eſſe, ſcribit Schultingius ex Beleth. capite 127. Pius V. mutavit omnes lectiones ; ſuſtulit primum Reſponſorium, & addidit octavum de Virginibus. In ſecundo Nocturno, & per Octavam, le- gi juſſit ſermonem accommodatum feſto, quem tribuebant alii Auguſtino: quod eſt fal- ſum, cum ille obierit ante Bonifacium IV. alii Qdoni Abbati; de quo tamen unicum manu- Comment. i Rubr. Brev. Jeck. EII. Cap. . ſcriptum habemus teſtem in Vaticana Biblio- theca. Nomine Bedæ à Clemente VIII. juſſus eſt legi, quia inter ejus Opera habetur, & vixit ille poſt Bonifacium IV. unde & in poſtrema reco- gnitione Breviarii ſecuti ſumus textum ipſum qui Bedæ adſcribitur. Officium Miſſæ in Amti- phonatio & sacramentario Gregoriano legi- tur, exceptis Offerterio & Communione, quæ fuerunt mutata: ſed poſterius eſt s. Grego- rio, ait Pamelius. In ſeeundis Veſperis mandavit Urbanus VI. poſt veſperas feſtivas cantari Ve- ſperas Defunctorum ritu dupkci, ut dicitur in Breviario Venet. edita anno ο.1. 2 Commemoratio omnium Fidelium de- functorum. Tribuitur hic ritus communiter O- dilani Abbati Cluniacenſi, ex Sigeberto anne 997. à quo diffuſus eſt in totum orbem auctori- tate Apoſtolica; ſed à Bonifacio IV. indictam efle Commemorationem hanc, ſcribit M. Po- lonus anno bo7. imò anne poſt inſtitut onem feſti Omnium Sanctorum ab eodem Bonifacio, docet Petrus de Natal. citatus à Demochare Tomo a. cCap. I?. Petrus Galeſinus auctorem facit Joannem XVI. ſuadente Odilone, in not. Mar- tyrol. Amalarius autem meminit de Ordine An- tiphenar. cap. 65. qui vixit poſt Bonifacium, & ante Odilonem, circa annum Soo. & cauſam reddit. Poſt Ofhicium, inquit, Sanctorum inſe- rui Officium pro mortuis: multi enim tranſie- runt de præſenti ſæculo, qui non illico sanct: conjunguntur, pro quibus ſolito more officiur agitur. Hæc ille. Nota ea verba, ſolito more: er go erat in uſu. Duplex in M S. & /1750. de Ofhc auctore & ritu dicemus Sectione nona. Si in Dominica occurat, transfertur comme- moratio hæc in diem Lunæ, & V cſperæ in Ve- ſperas Dominicæ, ex Decreto Urbani VI. loce citato, niſi dies Lunæ ſit item imped ta feſto de præcepto: tunc enim in diem quartam Novem- bris (etiam ſi ſit impedita feſto novem Lectio- num ) transfertur Ofhcium Defunctorum cum Miſſis, cantata de feſto altera Mifla und cum Officio de die. Neque officium hoe Defuncto- rum omitti debet, cum ſit pars officii divini eo die præſcripti, ut notat Suarez, lib. 4. de Hor. Canenic. cup. 27. num. S. & 9. & cum ſit pars nota- bib, efctacis , ſel i zubprt ſtetamn 500 n de pnidt Dehnctorutn, nm, ſühterinri⸗ (Cxol.4 NN ,c nhnrlels, a orelamrol uhkonncia Uhnrinu, 5Niuun 2,1 Gnln, pe lapepi/ l ſelunkhemno ſutgi⸗ (6 Kmbrin 1Cdna omt a Codce . Drnactaos! Drbeoe CuN 6 Kone, En Corot Iifnmmm & Mam omnib güingde anmd / in Ceun, V— Aunntonun b. luni Chonien oneneo inregcl 5Mafeni i, Uunnehle Antenin l A5 ſagtren Elchiinenn lngiz ub⸗ Sai . icnmn Dbblo. VII ielisett „& itit l Krema tcv. eNturm ion liler in And. kinnd ke⸗ DMIhunione, eſts. Ctezo. tismandant s Cantani e⸗ ut Ciciun in . kidelium Ce. mmuniterO0. gebento eun bem auchot⸗ IV. indidam ribir M. Po. inſtitntoren em Ponlao⸗ Demochae uckoren kuit iy not. M- Ordne Ar onifacium 1. & calſmn ckoruminl⸗ enim tmnle. ilico n nore ofhein oltomore: 1510. ehe nu. ettarcommme⸗ eſperrin le⸗ ebani Vl N ed tafeloc⸗ tarn Norenr. vern lecii- nctorumn Cunmn An uni cun de Delmn. Beii dinie⸗ 1. aum ir ⸗ ola⸗ De Feſtis Sanctorum menſe Novembri- notabilis, ad reſtitutionem fruétuum tenetur Beneficiarius ad ratam Veſperarum, vel Matu- tini, vel utriuſque, prout in Bulla Pii V. de qua ſupra Selt. . cap. b6. nam. 2. pag. 9. Decre- vit etiam s. Congregatio Rituum /. Septembris 1607. ne pridie Veſperi recitetur Matutinum Defunctorum, ſed hac die manè, quod eſt notandum, & obſervandum ex Rubrica pro- pria Breviarii. Vide Sect. 9. Cap. 2. 4 Caroli. A Paulo V. ad libitum Cleri 6. De- cemb. I613. cum ofhcio & ritu ſemiduplici 3. De- cembris isé6. approbato; Si fiat officium, in le- Gtione Martyrologii legetur de eo primo loco. In tota Provincia Mediolanenſi celebrari poteſt Duplici ritu, ex Decreto ſacræ Congregatio- nis Kituum 20. Novembrisio uti & Clemens X. anno 1670. per univerſalem Eccleſiam du- plex præcepit) ſi transferatur, mutatur tertius Verſus in Hymno, Me Confeſſor. Vitalis & Agricolæ. In Millal. Vaticano vol. 4743. Simplex in M. S. & /ο. ⁸ Octava omnium sanctorum à Sixto IV. & ex Codice M. S. Eccleſiæ ſanctæ Mariæ ad Martyres citato à Baronio in Martyrologio hac die. Duplex ab eodem sixto, in Breviario /ro. Pius Quintus per totam Octavam reformavit Lectiones. Quatuor Coronatorum. Ordo Romanus, Antiphonarium & Sacramentarium Gregori- anum, cum omnibus Orationibus Miſſæ, iſub nomine quinque aliorum, Decreto Melchia- dis, ait Durand. lib. 6. cap. 36. ſimplex in M. S. o. Ofpcium, vel ab Honorio I. qui Romæ ædificavit eorum Eceleſiam, ex Martino Co- ſentino in Chronicis; vel à Leone I V. qui, ex Platina, corpora eorum invenit, & Eccleſiam illuſtriorem reddidit. 9 Dedicationis Baſilicæ Salvatoris. Dicta eſt Baſilica Julii à s. Gregorio, item Conſtan- tiniana Lateranenſis, à s. Hieronymo; cnjus landes perſequitur Petrus Cardinalis Damiani in Ep. ad Cardd. S&. K. E. ex quibus patet, eam eſle caput Eccleſiarum: & hæc eſt potiſſima ra- tio Feſti Romæ tantum celebrabatur, Radul- ph. Propoſ. 22. Habetur in Miſſali Vatican. vo- lum. 4770. Duplex in Breviario a.1. Ofhcium UD de Communi. Pius V. Lectiones I. & 2. No- cturni addidit. =D . Theodori. In Antiphonario & Sacramenta- rio Gregoriano, cum omnibus orationibus Mil- æ. Habuit orationem Nyſſenus, Metaph. me- minit in Adctiz S&. Alippii die 26. Novemb. apud Sur. Tom. 6. Manuel quoque tit. de Feriis. Sim- plex in M. S. & 75o. 10 Tryphonis, &c. Conſtantinopoli celebre Feſtum jJuſtiniane Imperatore ex Procopio lib. 7. de Adif. Zuſtiniani. Romz ex Radulph- Propoſit. 22. in Miſſali Vaticano volum. 4743. Simplex in Breviario /17vo. II Martini Epiſcopi. Leone I. Pontif. cele- bratuim fuiſſe hoc Feſtum ex Concilio Turoni- co, ſeribit Galeſin. in Mariyrolog. Habetur in Sacramentario Gregoriano: à quo in editione Romana Primam tantum orationem habemus in Miſſa, omnes autem in Pameliana. S. Ber- nardus Sermonem habuit, & de generali con- ſuetudine teſtatur Radulph. Propoſit. 17. Semi- dupi. apud Durand. lib. 7. cap. . Duplex. apud KRadulph. loco cit. rurſus ſemidup'. in Breviario 7 106. à Pio V. tandem Duplex, qui & mutavit Lectiones omnes. Reliqui officii Gallicani, ut obſervat Pamelius ad Antiphonar. S. Grego- ru, dicitur auctor S. Radbobus Epiſcopus Tra- jectenfis, ex Schulkingio. Pſalmi Nocturno- ru ſunt de Communr Martyris, quia ſancto Martino non defuit palma martyrii, ut dicitur in Antiphona ad Magnifßecar. Offcium Mil- ſæ non eſt idem quod in Antiphonario Gre- goriano, & eſt poſterius Gregorio ex Pamelio-. Mennæ. In Antiphonario „ & Sacramen- tario Gregoriano. A quo in Romana habe- mus primam tantum orationem Miſſlæ, omnes autem in editione Pameliana. Simplex in Bre- viar. 15ro. 12 Martini Papæ. ex Calendar. & Martyro- log. Romano antiquiſhmis, citatis à Baron.⸗z Martjroloeg. & in miſſali Vaticano volum. 1743. Semicluplex. ex Microlog. cap. 43. Romæ tan- tuma, ex Radulph. Propoſit. 22. Simplex in M. Sι & in Breviar. Svo. reſtituitur ſemidupl. à Pio mle enn VIII. mutavit Evangel. cum Ho- milia. x13 Di- Comment. in Rubr. Breviarii Seckt. VII. Cap. 13. * II3 (Didaci Confeſſ. Ord. Min. Sixtus V. Sanctorum faſtis inſcripſit, & Innocen- tius XI. Officium ejus cum Oratione & Le- Ctionibus propriis à s. Rit. Congregat die 9. Angaſti 6*t. approbatum, ſemiduplex eſſe vo- luit.) . 177 Gregori Thaumaturgi. Nyſſenus oratio- nem habuit. In miſſali Romano non ante ann. 75ο. habetur feſtum. Simplex à Pio V. ſemid. à Clemente VIII. cum Homilia. Si transferatur, mutatur in Hymno, Ite Conteſſor, tertius verſus. 18 Dedicationis Baſilicæ Apoſtolorum. Loca ipſa antea Limina Apoſtolorum vocahantur, de quorum oſculo ob dignitatem lege Baroniumen Martyrologie; unde ſumitur ratione feſti. Ro- mæ tantum tempore Radulphi Propoſit. 22. in miſſali vaticano volumine 4743. Duplex ο. Pius V. Lectiones i. & 2. Nocturni adjecit. Cle- mens. VIII. Homiliã ſancti Gregorii aſſignavit; Urbanus VIII. quintam Lectionem opere 1626. & verbis locupletavit anno. /622. V19 [Eliſabeth vid. Clemens X. duplex à s. Rit. Congregat. die /3. Septembris 1670. reco- Fnuin de præcepto univerſaliter celebrari juſ- it. Pontiani. In miſſali Vaticano prox. cit. fim- plex in M. S. & /rro. *20 Felicis de Valois Confeſſ. Ord. Re- dempt. Captiv. fundat. antehac duplex min. ad libitum, nunc de præcepto s. Rit. Congregatio die o. Mait ébg. juſlu Innocentii XII. recitari univet ſaliter mandavit. . 21 Præſentationis beatæ Virginis. Hac die præſentatam fuiſſe, Uſuardus ait in Martyrol. Sermones habueré Gregorius Nyſſenus, Cer- manus Conſtantinop. & Georgius Nicome- dienſis, qui vixit circa annum ooo. Menoeologiũ, &D½ Manuel. tit. de Feriis Apud Gallos ſub Caro- lo Magno 132,. procurante Abbate s. Nicolai in Normandia: ab his ad Saxones, tum ad Si- culos tranſüt, ut enarrrat Wion. auctor Ligxi vitæ libro y. Pius II. & Paulus II. ex Molano = addit. ad Martyrolog. vel, ut alii volunt, Sixtus IV. edixerunt, tandem reſtituit Feſtum Sixtus V. 1555. duplex in Breviario oro. & à Sixto V. Of- ficium vero, quao nunc utimur, Clemens VIII. deſignavit, abrogato antiquo, quod erat de Na- tivitate Virginis, mutato nomine Mativitatis in Præſentationis; cui non bene omnes Anti- phonæ congruebant: & declaravit eſſe duplex majus In 7. Reſp. pro Feffwitatem, dici debet PBræſentationem. 22 Cæciliæ. In Sacramentario Gregoriane cum prima, & ſecunda Oratione miſſæ: ultima deinde fut mutata, quæ tamen habetur in Co- dice Pameliano, de generali conſuetudine teſta- tur Radulph. Propoſit. 12. & in Breviarie S. Iſi- dori habetur Hymnus de ea. Semidup. apud Durand. lib. 3.. cap. i. & Radulph. citatum, & i- tem in Breviar. 1ο. Clemens X. autem ann.1670. univerſaliter Duplex præcepit. Officium miſſæ habetur in Antiphon. Gregor. Lectiones muta- tæ à Pio V. fuerunt. 2 3 Clementis. In Sacramentario Gregoriano. Sed Orationes omnes fuerunt poſteà mutatæ, quæ tamen leguntur in Codiee Pameliano; de Generali confuetudine, Radulph. Propoſit. 17. 8. Bernardus ſermonem habuit. Semid. apud Radulph. citatum, & in Breviar./5ve. imò tem- pore Microlog. cap. 43. Officium eſt antiquum, mutatis Lectionibus & quibuſdam Reſponſo- riis à Pio V. Oſſicium Miſſæ, ut in Antiphona- rio Gregoriano. Felicitatis. In Comite Hieron. habetur men- ſe Julio, & item in Sacramentario Gregoriano, à quo habemus primam & ultimam Orationem miſſæ; ſecundam etiam habet Pamelianus Co- dex: Sermones habuere s. Petrus Chryſologus & S. Gregor. ſimplex in M. S. & /1o. 24 Chryſegoni. In sacramentario Gregoria- no. Sim plex in M. S. & 17ro. officium Gregor. Miſſæ tamen aliud eſt in ejuſdem Antiphona- rxio; ſed Orationes quæ apud nos habentur, in citato ſacramentario leguntur. 25 Catharinæ. A Trevirenſibus cæpit coli auno 12 47. ex Lipomano Tomo y. & de generali conſuetudine fieri, ſcribit Radulph. Propeſ.17. In Breviar. Toletano duo Hymni de ea: in Miſ- ſali Vatic. volum. 17143. habetur. Galeſinus in Martyrologie ſeribit, hoc Feſtum in Calenda- rio fuiſſe poſitum à Joanne XXII. quia inquit. in antiquis Martyrologiis de co non legitur. Semid. cinl. 4 zuladup li lan & n ens Otati ninmmf modh ein in anti lnnlyi beniAlen s nenibbis iriRucho! unin Millal ncdio Venet uiunon e- ann n mn onellor uni heclele Agenere oe u Anch, leh Aroni, E⸗ llorn ce Innſpoken nix n Man n Ehicce Gſnodlen ni nnſipen Chonſato utigocali nniniti I u endncan rmmmner = lnl . ern de N. Mtinttte, ines Ant. ſle nher dicidche regotinn Ulle:nltim eiur in Co. dinetelt, iaties §.li. nidop. d itatum, Al. em ang 4,1, imn nir lonesmnar- Gregorinnd ten muate, nelano; e rcnlſt h. emid al imoter⸗ tantiquun Relpon- Annipho- lbeturmen⸗ Grepornno⸗ Otatonem elunns . ooen ſ oCtegetir. un Gregol⸗ Amighon⸗ obentur, n cepit l degetenl iphe ea! in W zleſnns n Clkner in imqut, n Kgin. ? De Communi Sandkkorum. Semidupl. apn Durand. lib. z. cap. 14. Duplex apud Radulph. cit. rurſus ſemidupl. in Brev. e- ditis 2. & 1oτο. Duplex tandem à Pie V. qui retentis Oratione, & Lectionibus 2. & 3. Noct. anti quum Officium proprium integrum ablega- vit: [modò adhuc duplex eſt] Dicitur £οa- therina in antiquo Codice citato à Baronio in Martyrologio. 26 Petri Alexandrin. In ejus Feſto S. Athanaſ. puer, puerilibus luſibus ſeria prænuntiaſſe ſcri- bitur à Ruſſino lib. t. Hſtor. cap. 14. Habetur Feſtum in Miſſlakbus Vatic. vol. 4745. & 4771. & in edito Venet. 1ov†. non ante; in Breviar. ta- men /yyo. non extat; ergo reſtitutum eſt à Pio . V. qui & ſimplici ritu celebrari geſtum juſſit: Obür ille tamen pridie hujus diei; ex Galeſin. in Martyroleg. Et hæc de Proprio Sanctorum. Addam duo pro declaratione prædictorum. Alterum eſt, quod nomine Offcii Miſſeæ intel- ligimus Introitum, Graduale, Offertorium, Communionem: & in Horis Canonicis pro Offcio, Oratienem conformem Miſſæ, tum Antiphonas, Reſponſoria, & lectiones. Alte- rum eſt, quod Manuelem ſæpius citavimus ti- tulo de Feriis; non quod ipſe indixerit feſta, ſed Ferias in feſtis, & eum tanquam teſtem Feſtorũ apud Græcos obſervatorum attulimus in me- dium. Floruit autem anno/1IsSo. & ſequenti obiit. SECII, O O& CTAV A. De Communi Sanctorum. * OQQ%MMINE Sandorum comtinet ea, quæ ad horas Canonicas ſunt neceſſaria, quando in eorum Feſtis non habentur propria, nimirum W& Hymnos, Antiphonas, Pſalmos, & hujusmodi. Potiſlimum autem N80— deſervit is Sanctorum Feſtis, qui de numero Apoſtolorum ſunt, Mar- tyrum, Confeſſorum, Virginum, item Patronorum, ſeu Titularium; item Dedi- cationis Eccleſiæ, & frequenti Officio, quod vocatur Sanctæ Mariæ in Sabbato. Sed in genere occurrit quæſtio de Communi: Quo die celebrandum erit Feſtum illius Sancti, de quo neſcitur dies obitus, neque translationis, neque inſignis ma- nifeſtationis, & ejusmodi; & tamen aliis de cauſis celebrari debet ejus Feſtum cum Majorum conſcenſu. Antiquiores celebrabant illius Feſtum in die, quo in Martyrologio Feſtum alcerius Sancti ejusdem nominis occurrebat: quod notavit Baronius in Martyrologio die 12. Februarii ſub litera E, ubi trium Modeſtorum fit mentio. Et hic quidem ritus placet, niſi ubi timetur error in populis, qui credant eum, quem colunt, eſſe eundem qui in Calendario Romano deſcriptus eſt: quod non ſine gravi peccato fit hodie alicubi, ut audio, ſuadentibus tale quid iisdem de Clero, ut fiat concurtſus ad eorum Eccleſiam, ubi requieſcit corpus Sancti ejusdem nominis; quo caſu, tutius eſſet celebrari Feſtum illius alio die; puta translationis, vel proximiori. Invigilent autem Epiſcopi, ad quos attinet ſacras approbare reli- quias, ne inducatur hic abuſus, neve inductus toleretur. Quæ verò ad Commune Sanctorum attinent, ad ſex Capita revocari poſſunt. Tom. 11. 5 SECTI- 135 Comment. in Rubr. Brev. Sect. VIII. Cap. 1. SECTIO NIS OCTAVZ CAPITA VI. De Commuani Apoſtolorum. De Communi Martzrum. De Comnauni Confeſſorum. De Communi Virginum & non Virginum. De Communi Dedicationss Eeécleſiæ. De Oſicio beatæ Mariz in Sabbato. De Communi Apoſtolorum. C APUT. I. 1 A boſtelis & Evangeliſtis communia ſunt omnia, exceptis Oratione, Lectioni- busque trium Nocturnorum; ut videre eſt in Breviaris antiquiſſimis M. SS. Neque dubito, Evangeliſtas comprehendi nonmsine Apoſtolo- rum à s. Clement. lib. 5. Conſtitut. cap. 39. ubi de feſtis Apoſtolorum agit. 2 De Hymnis & eorum auctoribus diximus A Sect. 5. Cap. 6. Antiphonæ & Pſalmi congruunt Apoſtolico muneri & dignitati. In quibus illud certè eſt ſingulare (non in alis Sanctorum Cõ- munibus) qued nevem Pſalmi Nocturnorum deſumpti ſunt, ordine Plalterii, ex Nocturnis integræ Hebdomadæ; primus àDominicali No- Kturnotertio, tempus gratiæ ſignificante; ſecun- dus èà Feria ſecunda; tertius & quartus è& Feria tertia, in qua creavit Deus maria, & ornavit terram, loca propria juriſdictionis Apoſtolicæ; quintus & ſextus è& Feria quarta, in qua produ- xit Deus luminaria mundi, Apoſtolieæ dignita- tis indicia; ſed hæc Feria dicata eſt A poſtolis, ut diximus en primoTomo pag. 226.ſeptimus & Eeria J. Ocavus & Feria 6. nonus & Sabbato: ita ut u- naquæque dies tanto muneri & dignitati meri- tò plaudat & collætetur: & multo magis Feria tertia & quarta, ob prædictas cauſas. Lectio- nes ritè congruunt & Reſponſoria, ut patet. uod ſi dicas, numerum pluralem in hoc Of- fieio adhibitum ſæpius, non convenire Feſto unius tantum Apoſtoli; ſcito, quod principali- ter Ofacium hoc Principum eſt Apoſtolorum Petri & Pauli, à quibus ad alies Apoſtolos tranſ- latum fuit; vel Apoſtolorum Chorum ita eſſe unum, ut qui unius celebrat Feſtum, non ex- cludat alios; unde & in miſſa Præfatio de Apo- ſtolis eos omnes unà ſemper complectitur, & concelebrat. Amalar. lib. 4. 6. &. indicat, Offi= cium hoc eſſe antiquiſſimum. Pius V. ab eo Of- ficio, quod erat in Brev. /5vo. nihil ferè receſſit, niſi quod unicum Invitatorium firmavit: erat enim geminum, alterum æſtivum, alterum hyemale: Decrevit Lectiones de Scriptura juxta antiquam regulam Rom. ex Radulph. Propoſ.1t. addidit alias Lectiones pro Apoſtolis, ad cele- prandas fortè eorumdé octavas, vel minora eo- rum feſta, quæ alicubi oecurrunt: ademi Re- ſponſoriũ nonum, quod amplius non dicitur, & mutavit in melius Ca pitulum horæ Sextæ. 32 Dices: Superfluum eſt illud Evangelium, Hoc eff praceptum meum, cum ſua Homilia in tertio Nocturno: nam cujusvis Apoſtoli feſtum habet proprium Evangelium & Homiliam. Prætereàâ Evangeliũ, Hoc eſt præaceptaum menm, deſervit nhunc Vigilüis Apoſtolorum; ergo col- lecandum in eodem quidem Communi, ſed ante Orationem communem de Vigilia. Sed hæc argumenta ſub Pio V. nulla erant; quia in Feſto S. Barnabæ legebatur Evangelium, hos eſt praceptum: eujus Homilia ideò debuit col- locari in tertio Nocturno. Quid igitur ſub Cle- mente VIII. dicendum erit? Cum ſingula Com- munia ſuurm habeant in tertio Nocturno Evan- gelium cum Homilia, in prima recognitione Breviarii nulla viſa fuit mutandi loci ratio; i- mè accidere poteſt alicubi, quod fiat aliquod Feſtum Apoſtolorum non principale, in quo ad differentiam Feſti principalis legi poterit Evan- gelium poſitum in Communi: qua item de cauſa additum fuit, ut innnimus, à Pie Quinto aliud Evangelium, Ecce nos reliquimus omnia, quod Abbatum Communi reſervari poterat. Tandem in poſtrema Breviarii recognitione repoſitum eſt illud, & optimè, ſub titulo Vigil. Apoſtolorum; & in 3. Nocturno aliud: Ecce nos reliquimus omnia. 4 In tertio Nocturno frequenter auditux Aller iube! iohomim wmeltmune Ebberiooti Iiſoaun ifini) aghien undemp op hinaliut um Emul G age charttat⸗ osume eanm Oſn M, ze Uunnre §. Mird i Sckkootoln hinguorde mIINM itlen enh Un Mme Immn MRenmoruinus Ul 6lediones tung aldidit ucnur in u mhengelo Uunnctob umlluyt TAmelen. Iempteh tuten Wntk,An Prorm Uurundui il, c Uunnciut Lanzttnr: Aümpiw, Urnlſene iſi gec Nn V m, bon ez. tiode 4e. lechrur, & Gieat, Of. V. abeof. ferètecell, mayit: erat h, Aterumn tiptorajon h. Prypſn, olis, dcte⸗ lminotaeo- Ademmi Re- ön dicitun & Rexte. Vanggium, , Honlan voſtolkeſtum Homtlem. um wennn n; eigo . Viglin del znt; gula in gelumm N H cebutteo⸗ iukſib ingrhiCorr. turnobyvan- ecognitont ci ntio;l⸗ fat liglol e, in de oterit vur- na item le Die Quine zyl NM n ſoretn⸗ crogninoe itulo Ven⸗ Id: t ter Auditur A. Alleluia, & rationem affert Amalarius de Ord. Antiph. cap. J9. quia extiterunt primi, qui, viſo Domino reſuſeitato, gaviſi ſunt, nempè in tertio ſtatu naturæ humanæ poſt legem, tempo- re uberioris gratiæ. In ſecundis veſperis dicuntur Antiphonæ aliæ à primis Veſperis & Laudibus, ad majorem ſcilicet ſolemnitatem, & ad declarandam eo- rumdem propinqui atem majorem cum Chri- ſto, in cujus feſtis fit hæc additio Antiphona- rum, & multiplicatio. Diximus etiam Sectione I. cap. 7. num. 4. pagina 77. Antiphonas ſigni- ſicare charitatem, quæ refulſit in Apoſtolis lu- per alios, ur merito abundare debeat Antipho- nis eorum Ofſficium, & novis. Charitas Chriſti urget nos, aiebat Paulus aliorum nomine. In Nativitate S. Joannis Baptiſtæ idem fieri non nego; imò & inde fieri puto quia miſlus à Deo, id eſt Apoſtolus; ipſe quoque fuit Chriſto carne propinquior & mente. In Feſto quoque pluri- morum Martyrum idem fit, quia majorem cha- ritatem nemo habet, quam, & c. & ubi plures co- luntur Martyres ſimul, multiplicata charitas per Antiphonas plures indicari debet, quod antici- patè monuimus hoc loco, ne idem repetamus infra. 6 Lectiones pro Evangeliſtis in prime No- Rurno addidit Pius V. congruentiſſimas, reli- quæ erant in uſu. Sed Lectiones 3. Nocturni eum Evangelio de miſſione binorum Diſcipu- lorum in duobus Feſtis leguntur, Marci nimi- rum, & Lucæ, qui quaſi bini ſcriptores mittun- tur ad meſſem. 5y Tempore Paſchali æquum erat, ut Apoſto- lis, qui virtute magna reddebant teſtimonium Jelu Chriſti, daretur Officium lætitià plenum: quibus & promiſerat Chriſtus gaudium ple- num. Durandus indicat mutationem hanc Offi- cii lib. 7. cap. 4,. Pius V. diviſit Hymnum in duas partes, ita ut altera in Laudibus cautari que- at cum varietate: ordinavit melius reſponſoria „ reſtituto prim, quod rejectum fuerat, citatum Durand. ſupra. De una Antiphona cum tribus Pfalmis, vide Setienem 7. 6apite ſeptime, num. 1. pag. 77. De Communi Apoſtol. & Martyrum. 69 De Communi Martyrum. CAPUT II. 1 KAArtyrum Feſta antiquiſſima ſunt, Cle- mente teſte l. . Apoſt. Conſt. c. 39. & vidiſti in Sectione præcedenti. 2 Alii ſunt Martyres Pontifices, alii non Pon- tifices, & utriſque datur Officium commune, excepta Oratione, & Lectionibus primi Noctur- ni A Mileto: quæ leguntur tantum in Feſto Martyris Pontificis, cui congruit ea narratio de Paulo recedente ab ovibus. Itaque in Feſto Mart. non Pontiſicis leguntur aliæ, quæ ha- bentur in Communi plurimorum Martyrum de Epiſt. ad Rom. 3 Lectiones 2. & 2. Nocturni plures ſfunt in Communi poſitæ, tum ad varietatem, præ- ſertim infra Octavas, tum ad proprietatem, quia in Miſſali diverſa Feſta diverſa habent E- vangelia. 3 Dices: Quid agendum, quando in Miſſa legitur Evangelium, cujus Homil. nulla habe- tur in Communi? quomodo concordabitur eo caſu Officium cum Miſſa ? Reſpond. Legenda erit Homilia, quæ fortè in Proprio Sanctorum habetur, ut Homilia ſuper Evangeliũ, Nehil oper- tum, &c. quæ habetur in Feſto S. Polycarpi. Quod ſi non habeatur in Breviario, veluti ſuper Evangelium, Molite arbhitrari: vel, Qui vos audit me audit, & ſimilia, recurre ad Octavarium Ro- manum, in quo habentur Homiliæ de quocum- que Evangelio quod habetur in Miſſali⸗ ſi Octa· vario careas, lege in Officio Homiliam Evange- lii, quam habes in Communi- & in Miſſa dein- de idem Evangelium leges, juxta Rubricam, quæ in Miſſali habetur poſt primam Miſſam de Cõmuni unius Martyris Pontiſicis, in qua con- ceditur uſus Evangelior. quæ in eodem Com- muni aſſignata ſunt, ita ut liberum ſit legere in Miſſa quodcumque Evangelium, de eodem ta- men Communi ſumptum. 5Relſponſorium proprium poſt nonam Le- ctionem poſitum pro Feſto quinque Sancto- rum Martyrum, Pontificum, Domine præve- xiſti, non eſt, ut putant aliqui ‚ad excellentiam, § 2 ſod IS“ Comment. in Rubr. Brewiarii Sect. EII. Cap. 2. ſed ad vitandum mendaecium in eo Reſponſo- rio futurum, ſi in eorum Feſtis recitaretur, Hic eſt veré mar tyr, qui ſanguinen fudit: cum ii pe- rierint quidem, ſed non efſuſo ſanguine, ut ex eorundem hiſtoriis patet, Marcelli, oannis, Sil- verii, Pontiani, & Martini. Conſule Lectiones eorum in propriis Feſtis Adde iis, ob eandẽ cau- fſam feſta novem Lectionum S. Felicis in Pincis . & S. Melchiadis Papæ, ubi celebrantur. Hæc ea- dem de cauſa voluiſſent aliqui in prædictis feſtis mutari Verſum in Hymno Veſperarum, Fun- denſq; prote ſangninem; ſed Poetis idem eſt ac fundens vitam, quæ eſt in ſanguine. 6 Totum Offeium de Communi unius Martyris, quo nunc utimur, habetur in Bre- viar. M. S. & O1†ο. Durandus indicat eademn Reſponſoria l. z. c. ær. Pius V. reformavit Le- Ctiones tantum. 7 Commune plurimorum Martyrum idem eſt, quod in anti quis Brev. M. S. & ro. Pius V. decrevit primas Lectiones de Scri ptura, mu- tavit alias in aptiores. 8 De fine Hymni, qui dicitur poſt Invitato- riumn (etenim proprius finis eſt) diximus, nun- quam eum mutari St. y. &.6. u. 13. p. 76. 9 Reſponſorium poſt nonam Lectionem pro friuribus Martyribus, Hec eſt vera frater- vitas, non dicitur unquam, niſi vere ii ſint fratres ſecundum carnem. Quod ſi cum fratribus car- nalibus celebrentur alii non fratres in eodem feſto, non dicitur: quod nota in feſto ſanctorũ Placidi, & ſocio um: quamvis enim in iis duo fratres & ſoror ſimul obierint, aliorum non fra- trum caula illud omittitur. Neque dicas, in Bre- viario non adnotatum fuiſle dictum Reſpon- ſorium in Feſto SS. Placidi & ſociorumm quia u- nicam Lectionem habent, quaſi illucd poſitum fuiſſet, ſi duas:, ut in Feſto SS. Gervaſii, & Pro- naſii, Primni, & Feliciani: nam in Feſtis S&S. Fau- ſtini, & Joviræ, Marci & Marcellani, quæ uni- cam Lectionem habent ante candem notatum eſt idem Reſponſorium, Heæc eſt vera fraterni- as, in editione Breviarii Vatic. 1608. præceden- tibus editionibus emendatiore. J Objecerunt aliqui, quod in Miſſa SS. Nerei, & Archillei, Domitillæ atque Pancratii dicitur pofſt Epiſtolam, Haæc eſt vera fraternitar, & tamen certum eſt, eos omnes non eſſe fratres ſecundum carnem. At non valet illatio à Miſſa- li ad Breviarium: & prætereà Miſſa illa erat an- tiquitus de duobus fratribus N ereo, & Archil- leo; Pancratius habebat Miſſam propriam; Do- mitilla addita eſt à Elem. VIII. qui recognovit certigenda, non mutavit congruentia, & quæ rationi potiori confona forent. Potiſſimum ve= ro fit eo die feſtum de Sanctis fratribus, ut ex E- vangelio, & ejuſdem Homilia conſtat. Dices adhuc: Symphoroſa mater eſt, & cum filiis habet hoc idem Reſponſoriũ. At Feſtũ hoc in rigore eſt tantummodò flliorum, é fratrum⸗ qui die 18. Juhi obierunt y mater autem pridie: ut patet apertè in Lectione tertia Allius feſti. 1¹0 Inter utrumque Commune unius & plu- rium Martyrum rectè collocatum elt aliud Commune Martyrum tem pore Paſchali, ut eſſer Commune utriſque: ratio vero cur Martyribus ficium Paſchale tribuatur à S& Ambroſio, affer- tur in Sermone qui in codem Oicio legitur, Di- Anum eſt, & congrunm. 11 Pius V. nihil mutavit, niſi primas ectiones & ſecundas S. Ambroeſii & S. Cypriani, addidit- que Homiliam ad aliud Evangelium Paſchale, Ege Jum vilis, Vos palmites, pro varietate Evan- geliorum in Miſſa legendorum, ut Officium de- inde concordet cum Miſſa. 12 Hymnus, Kex glorioſe Martjrum, dicitur etiam in Veſperis, omiſſo illo, Santioram meritis inehyta gandia (qui alioquin non diſcordaret à gaudiis Paſchalibus;) tum ut cantari poſſit cantu Hymnorum Paſchalium; tum ut poſſit autari finis Hymni more Paſchali quod eſt peculiare in Ofſᷣcio Martyrum, non autem Contellor um, in Juo dicitur te Confeſor, metri diverſi, ob rati- onem à S. Ambroſio allatam ſupra n. o. 13 De Antiphona una & tribus Pſalmis in InOquoque Nocturno diximus Sedt. . c. 7. Z. s Pag. v. 14 Quxæ deſunt in Communi Palchali ſumi debent ex Communi extra tem pus Paſchale ait Rubrica; ſed intellige, quoad Lectiones tan- rum primi Nocturni: nam in ſecunde non be- σοnaziÜt aliæ, quæ leguntur extra temmpus Paſcha- Mtie; n edheiwr in M Moy wden⸗ R£ Ontmnn lenqun Cegtg:nam 1Nohr, adch yſelad varie nin0fhcio⸗ kioecurat 1Hoummi ieſceren ſeinſeennl lett öbeni, ſien. Dut D hodor nmni ſeh⸗ lrnn, er Unol.di Tlatine, King n ant f, llui Moct iod inme ibiberte Nn cer⸗ rnnote Euf lel 7, dternitgt, E on elleſintg larioi)lile. 1i laernan. d, & Archil. ropriamDo. wi lecognorit entla, & r Driſlimum⸗ ibas, erb. nltat. ereſt, Nun Atkefſtü hoe n, kearun, utem Pidt, Aliuselti. unius & pr mn elt alid lehalhutele r Marpynbo broſio afer⸗ li,D. nasl echones jani,adeiit⸗ m balchie, tietatebin⸗ Ofkeinmer⸗ rum Cciu rummeri ſcordurt pollt Cunn ofſtttertari Petllilein ſellorumin e1l, obrat⸗ ,4 Plalmnisin . Sl. 7). 7 ſchal fumi Piſchale 1 lonestal⸗ 1o non he⸗ a tenpu alche⸗ De Communi C onfeſſorum. Paſchale; niſi infra Octavam ad varietatem, ut dicitur in Octavario Romano infra Oklta- vam Mariprum temporis Paſchalis poſt quar- tam diem. J De Communi Confeſſorum. CAPUT III. 1 Ommune Confeſſorum Pontiſicum eſt i- C dem quod in Brev. M. S. & 770. paucis exceptis: nam bius V. legi juſſit de Scriptura in 1. Noctur. addiditque alias ad calcem pro Octa- va, vel ad varieratem in Feſtis: è quibus primæ illæ, Landemns varos glorieſos, deſervife poſ- ſunt in Ofncio plucium Confeſſorum ſimul, ſi alicubi occurrant. G 2 Pro Summis Pomtificibus Confeſſoribus u- nica eſt differentia ab aliis in Ant phona ad Ma- ghicat in ſecundis Veſperis, qua utimur in Ca- thedra S. Petri, in qua ſederunt ſucceflores e- juſdem. Dum eet Smmus Pontifer, &c. 3 Pro Doctoribus extat Antiphona propria in utriſque Veſperis ad Magniſicat„ O Do- tor optime, quæ habetur in Breviar. M. S. & Mo. Pius V. addidit Lect. 1. Noct. & 2. muta- Vvit Lectiones 3. ut pro Homilia S. Hieronymi legatur ea quæ eſt S. Auguſtini. Clemens VIII. adjecit Octavum Reſponſorium, Ia medio Ec- eleſiæ, &. 4 Commune Confeſſorum non Pontificum eſt idem ut in antiquis Breviar. mutavit Pius V. Lect. I. Noct. ut eſſent de Seriptura, & ſe- cundi Noct. in magè proprias, ex Joan. Chry- ſoſt. alias adjecit de more, ad varietatem in Fe- ſtis, vel pro Octava. Oratio Adaſto, habetur in Saeramentario Gregoriano. 5 Qundo fit Feſtum plurium Confeſſorum, ve Pontificum, ſive non Pontificum, datur facultas mutandi verba tum in Oratione tum in Sermonibus, ut ſonent numerum plura- lem; verbi gratia, Ad ſanlztorum ac beatiſſimo- rum Patrum noſtrorum N. N. quorum &c. Be- atornm M. & N dier, quorum Feſtiviratem ce- bebramns, non tamen in Sermone S. Gregorii ex kbro Moralium Deridetur Juſti fimplicitas ; Juia non eſt propriè Scrmo de Sancto, ſed tra- ctatus & expoſitio libri Job. in Anti phonis, Re- ponſoriis, hymnis, & Homiliis nulla fit Ihutatio, licet non quadrent pluribus; quia nimia eſſet mutatio, & perdifficilis, ut congruat in omnibus. 6 Tempore Paſchali additur Alleluia, ubi ſci- licet non habetur; ut in Brev. M. S. & 7y yo0. & ad Reſponſoria brevia Horarum duplicantur. In Invitatorio repetitur ut aliàs Eenite adoremus Alleluia: quod in Apoſtolis etiam, & in ſequen- tibus obſerva, contra eos, qui putant repeten- dum eſſe tantum Allelaia, ut in Invitarorio Martyrum tempore Paſchali. Tres Plalmi di- ceuntur ſub unaAntiphona etiam poſt Aſcenſio- nem Domini, quæ & obſerva in ſequentibus commanibus Virginum mulierum Sanctarumg & Dedicationis Eccleſiæ. Cauſiun myſticam habes Seck. y. 6.7. a. y. pag 77. 7 In translationum Feſtis, & quando Officia Confeſſorum transferuntur in aliam diem, ut in Rubricis, mutatur Verſus in hymno, Mſte Confeſſe ut in Breviario Urbani VIII. juſſu recognito, ne mendacium dicatur, quod eo die obierint. In Hymno Laudum Confeſſorum non Pontificum videbatur etiam mutandus ille Verſus, Dier re- fulſit lumine, quo Santctus: &c. ſed non mutatur, quia non dicimus, hic dies, præcisè in quo fit Officium. Contingit etiam transferri Ofſciumn à die obitus in immediatè ſequentem diem, puta à Dominica in Feriam ſecundam ; & eo caſu in primis Veſperis non eft mutandus præ- dictus verſus, quia verè eo die obiit. Infra Octa- vam verò dieitur ut in Feſto; quia, ut ſæ pè dixi⸗ tota Octava eſt velut unus idem que dies: Octa- va ſcilicet Feſti, non autem Octava dierum men- ſis, intra quam translatum Feſtum contingit ce- lebrari, quod bene nota- De Communi Virginum & non V- irginum. CAPUT IV. 1 0 Antur Virgines rantum Virgines & Mar- tyres; Martyres non Virgines zhec Mar- tyres nec Virgines. Er licer Officium ſt Com- mune his omnibus in multis tamen aliqua, ut decet, eæ habent propria. 5§5 „ X Vix- 142 Comment. in Rubr. Breviarii Sect. VIII. Cab. g. &5 F. 2 Virgines igitur non Martyres habent Ora- dtionem propriam, Hymaum poſt Invitatorium, primum Reſponſorium, & Capitulum Nonæ: Hymnum & Capitulum, à Clemente VIII. pri- mum Reſponſ. à Pio V. qui addidit Lectiones de Scriptura in I. Noct. & alias pro 2. Nocturno ex Ambroſio. 3 Virgines & Martyres habent præter Ora- tionem Hymnum poſt Invitatorium, primum 4 Pio V. Reſponſorium, Lectiones primi Noctur. Confitebor tibi, &. ab eodem Pio V. qui addi- dit ſequentes alias Lectiones, ad vatietatem in Feſtis, vel ad Octavam. 4 Martyres tantum, non Virgines, hahent Commune diſtinctum à ſuperiore; tum primas Lectiones à Pio V. Confitebor. in reliquis con- cordat Officium cum Brev. M. S. & 17 ro. Lectio- nes ſecundi Nocturni pro Mart. non vidua, ad- ditæ ſunt ab Urbano VIII. Sanctæ mulieres, nec Virgines, nec Marty- res, idem habent officium cum præcedentibus non Virginibus; ſed à Pi0o V. habent Capitula FHorarum MWulierem fortem, & . tum Lectiones ſecundi Nocturni ex S. Ambroſ. Additus eſt à Clemente VIII. Hymnus in Veſp. Fortem virili pyectore cum Antiphon. ad Magnificat aptiore, tum in primis tum in ſecundis Veſp. addidit aliã ad Laudes Urbanus VIII. Mirantur non pauci, quod in officio dicatur adhuc Veni ſponſa Chriſti, nimirum in 3. Nocturno, ſed ea ſponte retenta eſt, recitanda noctu, ne ſancta mulier non virgo, rejecta videatur à nuptiis Chriſti ſpiritualibus, quibus & ipſa gaudet occultiore modo. 6 Si fuerint plures, nihil mutatur, præter Orationem, & ſi plures ſint Virgines, habent propriam Antiphonam ad utraſque Veſperas & Laudes pro Canticis Evangelicis, Prudentes Virgines &c. 7 Oratio, Dens qui inter eatera potentig tag &c. habetur in Sacrament. Greg. item ibid. Iu- dulgentiam nobis Donzsine, &c. quæ in coneur- ſu, ſeu occurſu duarum Virginum, ſeu Sancta- rum mulierum, poterit dici ad varietatem taci- tis titulis, Hir inis & Martfris. De Communi Dedicationis Eccleſiæ. CAPUT V. 1 LCcleſiæ materiali duo aceidunt in ordine ad horas Canonicas, nimirum Titulus, & Dedicatio, quæ differunt & conveniunt in multis. Titulus Eccleſiæ eſt, à quo denominatur Ec- cleſia, puta S. Salvatoris, S. Bartholomæi, & ſunilium: antiquitùs enim Eccleſiæ in Urbe per Titules diſtingucbantur, qua de re Baron. in Not. Martyrol. 26. Zulii fußius. Hoc loco bre- viter accipe, Lector, Titulum, & Eccleſiam eſ- ſe ĩidem; eò quod in loco Eccleſiæ conſtruendæ ſigebatur Crux in Titulum. Ord. Rom. cap. de DTdif. Eccleſiæ. Romæ item ex antiqua loquen- di conſuetudine, non omnis Eccleſia Titulus di- cebatur, ſed tantum inſigniores Eccleſiæ, quibus præficerentur Cardinales; unde Titulus Paſto- ris dicta eſt Eccleſia S. Pudentianæ. in Marty- rol. 20. Junii, Titulus Eudoxiæ Eccleſia S. Petri ad Vincula. Evariſtus autem divilit in Urbe Ti- tulos Presbyteris, hoc eſt, mukiplicavit Eccle- ſias, quæ dictæ funt Tituli, accepta nomencla- turaà rebus fiſcalibus. Tituli namq; impoſitione rem ſibi Fiſeus vendicabat, & Principi conſecra- bat: & erant hi Tituli vela quædam, quæ re- giam repreſentabant poteſtatem cum imagine vel nomine Imperatoris; cortinæ regiæ, apud Ambroſ. Epift. ad Marcellinam, quamquam no- tabantur etiam literis, ex Auguſt. in Pſalmum 21. Expoſit. ſecunda, quos Titulos vetuit imponi Ec- eleſiaſticis rebus S. Gregorius lib. 5. Epiſt. 4. qui optimè notat Titulos Eccleſiaſticos diverſos eſſe à nicalibus: hi ergo vela erant, illi verò ſignum Crucis. Prætereà Eccleſia dicta eſt Titulus, quia, qui eidem adſcriberetur Presbyter, ab ea nomen Titulumq; aceipiebat, ut ejus loci diceretur Pres- byter quod & hodie] inter Cardinales. Fuſius hæc idem Baron. Tom. 2. Annal.anno 112. Titula- ris ergo Eccleſiæ eſt ille Sanctus, à quo Titulus ſeu Eccleſia denominationem habet. 2 Dedicatio verò Eccleſiæ eſt ipſamet con- ſecratio facta ab Epiſcopo: ut in Pontificali;, quæ Wle ſun ſecol Hasl. irnplobe Den Plchio/5. Scnini di, Inlins Eecl n/ . Cooreninn denOctava n Hphani Ao neilben . (hrctimin. Aürgrecheti beyiphand Cntticu Uctled Aamng⸗ herſemmuo Ulokelaſe in Guurcecennen Clcthram De Atenhomni wemmdn, in Cheple AEehlenin alete EDetlmocl40 Ulkentdl irn ,, hent, chyj hnCaEn moncden d ame Aionis dor Ranllas 1 lte ullrhe Mmir Nann CNtari rbeecn. H Cdutt, nIenn0 S ſlur gn e d K r ide⸗ N Uunt in ordine tum Tirlus, hyeniunt in tominaturbe⸗ Cholomri, & lx inehet Ie Baron ie Hooloco bie- XYEeckehanet. econſtruend Rom. (4,,4 Niqnlogter elia Titulesd. ccleſar, ibe Titulusido. ne Mar Ecckeſas ben itin Dheli- plicnt lade⸗ pn nomench⸗ czimpohior ncipicolleenr edam, qu ke⸗ cunn innge. 1eregie, Pl Auumquumm. in Hſlmmnd mitimponike⸗ L 10 weroel lverognn 1 Titulusgii⸗ et,abeinonnn dicetenrllc- ltcimnes Euiis milelin 4 quo Tinis bet. ſti Mlunen ar in Poocte, 4 De Communi Dedicationis Eccleſia. quæ ita recolitur quotannis, ut natalis dicatur dies, ex S. Leone Serm. de Machabæis, dedica- ti templi, Bellarm. de Cultu Sanctorum lib. 3. cap. y. De more antiquo fuit introducta, ex Euſebio l. 9. Hiſtor. cap. o. Feſtum autem De- dicationis dignius eſt quam S. Patroni loci, ſeu Titularis Eccleſiæ, ut probavimus ſect. 3. cap. ⁵. num. . pag. 23. 3 Conveniunt in his: Sunt enim primæ claſſis; labent Octavam celebrari poſſunt infra Octa- vam Epiphaniæ; item in Dominicis ſecundæ claſſis: in eiſdem, ſi Vigilia oceurrat, nihil fit de ea, nec etiam in Laudibus. Habent primas Veſpe- ras integras, etiam in ſecundis Veſperis dici O- ctavæ Epiphaniæ, Paſchæ, Aſcenſionis, & Cor- poris Chriſti, cum aliis ptivilegiis Feſtorum pri- mæ claſſis. Sed ſam dicamus de ſola Dedicationc. 4 Si contingat dedicari Eccleſiam in aliquo feſto ex ſolemnioribus, ne quotannis occurren- tia duo Feſta ſe invicem impediant, poteſt con- ſecrator decernere alium diem ad celebrandum anniverſariam Dedicationem Eccleſiæ ; pura vel diem Dominicum proximiorem, vel alium adeo commodum, ut poſſint octavæ celebrari li- berius, & populus, præſertim ruſticus, majori frequentia colere feſtum poſſit. Translationem vero ejuſmodi, à Conſecratore poſſe fieri ex juſta cauia, decernit S. Congregatio Rituum die 19. Februarin ivsv. ut refert Paulus Piaſecius in ſua Praxipart. I. cap. . num. S. S. Diem. & Congre- gatio item Cardinalium fuper negotia Epiſco- porum, reſpondens hac de re Epiſcopo Biſſi- nen. die 4. Febraarii eiuſdem anni, citato ſpec. Conſil. 4. part. 3. Rubr. a2. Extra actum verè Conſecrationis non poteſt amplius mutari Fe- ſtum, inconſulta S. Sede Apoſtolica: quæ 16. O- btobris 1604. juſſit fieri de Dedicatione Eccleſiæ in ipſamet die Nativitatis beatæ Virginis, in qua accidit Conſecratio, & duas potius cantari Miſ- las de duobus feſtis, ſervata in reliquis Rubrica de Concurrentia Octavarum. 5Præter propriæ Eccleſiæ dedicationem ce- lebrari quoque debet anniverſaria Dedicatio Eccleſiæ Cachedralis; in civitate quidem cum Octava, in Dœceli ſine Octava;, cx Decreto §. Rituum Congregationis 2. Maui 1619. erit 143 tamen in Diœceſi quoque primæ claſſis Fe- ſtum inſtar corum quæ transferuntur ultra O- Ctavam, & ſine Octava celebrantur; veluti Fe- ſtum Patroni loci, quod celebrari debet à Re- gularibus, qui tamen non tenentur ad Octa- vam celebrandam. Neque tenentur iidem ad hoc Feſtum Dedicationis Eccleſiæ Cathedralis, niſi quadam congruentia, & præſertim, ſi popu- lare ſit Feſtum, non Cleri tantum: ob rationem allatam ſuprâ, cum de Patrono loci ageremus, Qod ſiconcurrant, ſen occurrant Dedicatio- num Feſta, vel Octavæ, pro varietate orationum ſumi ca poterit, quæ aſſignata eſt ipſi diei dedi- cationis, quod additum fuit Rubricæ in poſtre- ma Breviarii tecognitione. 6⁶ Occurrentibus autem Dédicatione pro- priæ, & dedicatione Cathedralis Eccleſiæ, eo- dem die quænam erit celebranda? Rota Rom-. Deciſ:bis. 3kemm. I. per totum in recentior. part. I. deſinit, præferencdam eſſe dedicationẽ propriæ Eccleliæ: quare de hac fiet ofſicium infra octavâ curmn cõmem. Octavæ Dedic. Cathedralt, ransla- to Feſto altero in primam diem nonim peditam. Neque dixerim, eile cõmunia privilegia hiſce duabus Dedicationibus „quæ dedicationi pro- priæ Eccleſiæ data ſunt, niſi novo Decreto fi- ant comm unia; puta ſi occurrant infra octavam Epiphaniæ. 7 Ofticium Dedicationis eſt duplex majus apud Durand. lib. 7. c. I. cum octava ibiden, ubi & indicat ofhcium, quo nunc utimur cap. 45. Plal mos notans, reionantes portas, atria, & ædificia. Concordamus cum Brev. M. S. & edi- toO 1/0. quod eſt vicinius Concil. Trident. & Pio V. reſtituendi Breviarium Romanum: neq; Pius mutavit, niſi de more ſuo Lectiones primi No- cturni, ut eſſent de Scriptura, juxta Regulam an- tiquam Romanam ex Radul. Propeßit I. addi- ditꝗ; Lectiones varias pro tota octava, & orati- Oncin Propriam pro ipſo die Dedicationis. Atq; cx hac octava, quam non habent alia Sanctorum Communia cum Lectionibus unicuique diei aſ- ſignatis, colligitur ejuidem Feſti excellentia & dignitas ſuper alias octavas Sanctorum, quæ ce- lebrantur cum Lectionibus de communi ſum-⸗ ptis. De Antiphona & Pſalmo; Quihabitat in 7. Noctur- –— ℳ ͤ44 Nocturno, vide quæ diximus Sect. y. cap. 7. nu. 12. pag. 'b. Contra regulam communem Bre- viarii, Reſponſorium breve ad Sextam non ſu- mitur à ſecundo Verſu Nocturnorum Matuti- ni; quia hic Verſus non poteſt dividi in prima ſui parte ut ali Verſus, & ideo vice illius diei- tur Locus IMte, &c. Habes alia de Dedicat. Ec- Oleſ. in primo Tomo pag. 227. De Oficio B. Mariæ in Sabhato. C APUT VI. QPharumn dicatum eſſe B. Virgini conſtat, & docuimus Tomo primo p.6. meminitqꝗ; hujus ritus Microl. c. 6o. & Urbanuslll. contem- oraneus Micrologo in Concil. Claremont. auno 1o96. Officium in Sabbato B. Virginis de- creto ſuo deſtinavit, Radul. Propoſ. 20. Non eſt ergo votivum, ut aliqui ſcripſerunt, ſed præce- ptivum, quod habet originem impropriè à voto Eccleſiæ, ſi votivum contendas eſſe. 2 Ritus Officii eſt ad modum Feſti Simplicis, quod optabat Radul. ibidé : nec tamen apparet, quo ritu tunc temporis Ofliciũ fieret de B. Vir- ine hac die; ſed neque reperitur Officium hoc in Sabbato in Brev. M. S. Et fortaſſe id cauſæ fuit; quia ante Pium V. tenebatur Clerus ad recitatio- nem quotidianam Ofſcii parvi B. Mariæ, Unà cum Ofcio Domini, quam obligationem abre- gavit Pius in Bulla ante Breviarium poſita. 5 Quare totum hoc Officium cum Lectioni- bus Sanctorum Patrum ſingulo menſe pro va- rietate legendis juſſu Pii V. fuit compoſitum, & editum. Clemens VIII. illud recognovit mutata tantum Lectione pro menſe Aprilis, quæ erat S. Epiphanii, nunc verò S. Hieronymi. 4 Fit autem in omnibus Sabbatis non impe- ditis officio quoad ritum digniori; quale eſt e- tiam Feriæ majoris, aut Dominicæ anticipatæ, quæ ſcilicet ſuum non habet locum, ut diximus Sect. 3. 6. 5. n. 9. pag. 20. quam quidam nimis pii erga B. Virginem anticipare vellent in alia Feria, nimium amantes ſui, ne Sabbati ofſicium reci- tent feriale cum Nocturno, & Laudibus proli- xioribus. Feſtum ſimplex cedit huic oſficio ſim- Comment. in Rubr. Brew. Sedk. VrII. Cap. 6. plici de B. Virgine ratione dignitatis ejuſdem in pari ritu; & de feſto ſimplici fit tantum comme- moratio. Et ideo ad modum Feſti Simplicis officium hoc incipit in Veſperis Feriæ ſextæ; vel à capitu- lo, ſi ille dies ferialis eſt; vel per commemoratio- nem, ſi eo dic Feſtum eſt novem Lectionum. In Completorio Feriæ ſextæ, quamvis ſit de feſto novem Lectionum in fine tamen Hymni jus ha- bet B. Virgo, ut dicatur, Zeſu, tibi ſit gloria, Oui natns es de Virgine; Niſi Feſtum ſit Transſigurationis Domini, quod habet proprium finem omnibus Hymnis illius diei deſtinatum, & feſtum eſt Domini. 6 Quod ſi feria ſexta fuerit feſtum ejuſdem B. Virginis, in ſecundis Veſperis omittitur cõme- moratio officii in Sabbato, quia non convenit, ut de eadem fiant Vei peræ, & commemoratio. Caſus accidere poteſt in Purificationis Feſto quod celebratur Feria 6. ſeu in die octava, quæ fit alicubi, ejuſdẽ Purificationis: prætereà nullus: hac eadem de cauſa inter Suffragia Sanctorum cõmunia nihil in hoc officio dicitur pro Suffra- gio⸗ ſeu cõmemoratione B. Mariæ, nec in primis Veſperis, nec in Laudibus. Ad Nonam ſinis eſt hujus Ofhcii, ſicuti Feſtorum Simplicium. 7 In Nocturno Sabbati omittitur pſalmus u- bilate, pro quo dicitur pſalmus è Laudibus Sab- bati, Bonum eſt: tum, ne ille bis dicatur, in Ma- tutino „& Laudibus, quæ conſtituunt, ut ſuprà diximus, unam Horam; tum, ne hic per Hebdo- madam omittatur, & ideo fit commemoratio. 8 Pro varietate temporum additæ ſunt aliæ Antiphonæ, cum Orationibus pro tempore, poſt Nativitatem, uſq; ad Purificationem, quæ ſum- Ptæ ſunt ex Officio Parvo B. Virginis; tum aliæ ad Magnificat & Benedidtus, pro tempore Pa- ſcali: quo & additur Alloluia Invitatorio Anti- phonis, Reſponſoriis, & Verſibus. 2 Lectio aſſignata Martio eo anno tantum le- gitur, quo Paſcha celebratur die 20. vel 21. & ul- tra, menſis Aprilis, ut videre eſt in Tabulis no- ſtri Ordinis perpetuià Tabula 30. uſque ad 3. 10 Ea item lectio aſſignata menſi Decem- bri non legitur unquam, niſi quando Dominica prima in Glurla,i, 1Cur⸗ Nrisger (coriuſem en undlen — UNſen, r balni Deblainn WE leul un. Cfeirn euo! uumd ii ane: nr in Autal Ultieuen. hbenr i üllibenre lunmnzat, ANN .K Altig mre Wüuommite iumeen ünnnhaben ui non 4. is ejuldemin tumcomme- lcis ofßcinm zvelicapitn. Dmemoratio. ecionum. n. vis ſtr de keſto Domini quod Hymnis iliu Otmini. tumeiulkemh. nititt cöme⸗ von comvent, mmemoto. cationis Felto oCaraquet terei nullos& gin Eanctotinn urpro Sfr ,necinprint lonam fnelt mplcium. urpfalms . acibus db⸗ catur, in Ma- vupt, utſipri ie perkſebco. mmeworario⸗ Girr unt A tenpeteol em, gur lun⸗ nis;tumn dr tempote r. Aotio, A⸗ 8 votummk- ,veler El⸗ Tabolis no⸗ ead N genliDecen. doDomindi jrimn De Ocio parvo B. Virgini Mariz. prima Adventus incidit in diem 2. Decembris: reliquæ ſæpius leguntur. II Quæres, An ſuper fluat illa Parenthefſis in Rubricis generalibus tit. 5. u. 2. ubi de hoc Offi- cio: in ſemiduplacib. (quando ejus Oſicium par- vum non dicitur) fit ejus conſueta commemoratio 1. per annum; nam in Semiduplicibus non dicitur Officium parvum de B. Virgine. Sed explicail- lud quando, id eſt, quotidie. Vel indicat Paren- theſis, alicubi dici Offcium parvum de B. Virgi- ne etiam in Semiduplicibus, ob conſuetudinenn de qua ſect. ſeqq. cap. lI. n. 6. SECTIOQ NON A De Appendicibus Breviarii. Sadum. NN ſfine Breviarii addita ſunt quædam, quæ dici poſſunt Appendices; quia non ſunt partes Horarum Canonicarum, nec ad eas niſi remo- Ettte pertinent: de quibus, ordine Breviarii ſervato, nunc reſtat dicen- SECTIONIS NONÆ CAPITA SEX. De Oſicio parvo B. Virginis Mariæ. De Ofcio Defunctorum. De Pſalmis Gradualibus. De Pſalmis Pœnitentialibus. De Ordine Commendationis animæ. De Benedictione menſæ, & Linerario Cleri- corum. ☚ me CALPUT I. De Oſicio parvo B. Virginis Mariæ. 1 Petro Damiani Cardinali fuit inſtitu- tum Officium, quod dicitur parvum B. Virginis, ante annum 1056. ait Baronius eodem anno in Annalibus: vel reſtitutum, ut ſcribunt in vita eiusdem Petri, Flaminius, & Fortunatus, uæ habetur initio Operum ejusdem; Grego- rio VII. jubente, ut addit Hieron. Rubeus in Hi- Ror. Ravennat. quod puto verius; quia Paulus Diaconus in expoſitione Regulæ . Benedibti, quæ habetur M. S. in Bibliotheca Aniciana Collegii & Gregorii de Urbe, ſcribit, quod Gregorius III. & Zacharias, Summi Pontifices, qui vixêre ante annum 752. præceperunt Caſſinenſi Congrega- tioni, ut omni tempore unà cum Ofſicio divino recitarent etiam Officium B. Virginis; ergo an- tiquiorem habet auctorem: Decreto deinde Ur- pani Il. in Concilio Claramont. an. 796. menſe Novembri, recitari ab omnibus Eccleſiaſticis Tom. II. quotidie juſſum eſt, ut notat Radulph. Propoſit. 20. Conſuetudo tamen hæc, ſeu lex fortaſsè non fuit ubique recepta, quæ paulatim in commu- nem uſum abiit: unde Summiſtæ omnes di- cunt, uſu tantum vim legis habente non jure ſcripto illud recitari, quod notat Azor. par. I.l. 10. C. 6. 2 Extra Chorum nunc temporis nemo tene- tur hoc Officium recitare, contra Navar. de O- rat. G. o. n. 5. qui tamen Miſcell. 22. mutavit ſen- tentiam, ob Bullam Pii V. qui in Bulla edita pro Breviario tollit omnem obligationem recitandi hoc Officium extra Chorum. 3R Penſionarii extra Chorum tenentur ad re- citationem quotidianam hujus Officii ſub pœna reſtitutionis fructuum, penſionis ad ratam, ea ratione, quam attulimus ſuprà in reſtitutione fructuum beneficii Sect. I. c. 6. n. 2. pag 9. ut pa- tet in Bulla Pii V. hac de re edita: Ex proximo Lateranenſi. 4 Quod ſi Penſionarii recitent Horas Cano- nicas majores ratione Ordinis ſacri, vel benefi- cii, tunc eximuntur ab onere recitandi hujus Of- ficii parvi; imò verò etiamſi ex pietate tantùm recitent Officium majus: quod docent commu- niter Doctores. Vide Azor. loc. cit. c. 4.4. 3. In Choro, ſi adeſt conſuetudo recitandi hoc Officium, obligat ad huc, cum Pius V. ean- T . dem 146 dem potius confirmaverit in Bulla Breviarii: non tamen Canonicus extra Chorum tenetur ad illud recitandum, ut docet Azor. loc. cit. c. 16. ſi utatur Brev. Pii V. 6 Imò S. Rituum Congregatio die . Septemb. an. 1607. decrevit ſervandam eſſe quoque eam conſuetudinem, qua recitatur in Choro hoc Of- ficium in Semiduplicibus & Dominicis, non ob- ſtante Rubrica Breviarii, de qua mox dicemus; uia nimirùm Pius V. in Bulla Breviarii habet hæc verba: Sne præjudicio ſanttæa conſuetudinis ilklarum Eccleharum, in quibus Offcium parvuns B. Virginis in Choro dici conſueverat; ita ut in pradiktis Eccleſius ſervetur ipſa laudabilis con- Inetudo celebrandi more ſolito prædittunm Ofkci- um. WMore, ait, ſolito; ergò & in Dominicis & Semidauplicibus, ſi adeſt conſuetudo. Tandem Urban. VIII. de conſilio S. Rituum Congrega- tionis decrevit 2. Jannar. 1622. etiam mutato proprio Breviario, & Romano acceptato, adhuc cos teneri ad quotidianam Officii B. Virginis re- citationem, qui anteà ex conſuctudine tencban- tur, & Decretum fuit impreſſum Romæ, inſtan- te Abbate Ripolenſis Monaſterii in Catalonia. 7 Quando verè ſit aliàs dicendum in Choro, explicatur in Rubr. Breviarii circa finem ejns- dem: nam omitritur quando ſit Ofncium novem Lectionum (excepta conſuetudine numero præ- cedenti allegata) & hac de caulſa, quod doleo, in multis Eccleſiis Feſta plura novem lectionum introduéta ſunt, Regularibus quoque eadem celebrantibus; ut relegetur à Choro Officium Parvum B. Virginis, ipſi viderin. 38 Non item dicitur in Vigilia Nativitatis Do- mini, quod etiam notatum reperi in Brev. M. S. nec in Feriis majoris Hebdomadæ, ut uni Chri- ſto vacemus; aliàs autem in Brev. M. S. & 1550. triduum tantùm ultimum majoris Hebdomadæ excipiebatut in recitatione hujus Officii: nec in- frà Octavas Pachæ, quod &ε tradit Radulph. Prop. 20. Propter temporis, inquit, incongruen- tiam; nec infrà Octavas Pentecoſtes, ut in Brev. M. S. & 1550 nec in Sabbatis, quando fit Ofſhici- um de B. Maria, ne bis; ait Radulph. videatur dici idem Oſheium. Qubus diebus omitritur à primis Veſperis, & in Vigilia Nativitatis à Ma- Comm. in Rubr. Brew. Sect. LX. Cap. 1. tutino, ut in Brev. etiam M. S. & 155. antea reci= tabatur in Choro, etiam in feſtis Duplicibus ma- joribus, ut teſtantur Breviaria prædicta M. S. & 1556. non puto tamen ubique; quia adhuc ſerva- retur hic ritus, ob ea quæ diximus n. 6. 9 De modo illud recitandi tum in Choro, tum extra Chorum nunc dicamus. Nam ſeptem Horas habet, & horæ easdem partes quas in ho- rxis Canonicis enumeravimus, ut in numero ea- rum ſeptenario easdem cauſas mediteris erga B. Virginem, quas erga Deum ſignificavimus in Horis Canonicis Scτι. c. 3. n. 7. & 6. p. 2. 10 Concordant hæ Horæ cum antiquis, ut ſatis indicat Radulph loc. cit. & cum Brev. M. S. exceptis his quæ ſequuntur. Nam in Brev. 1550. additur Hymno, Memento ſalntis auctor (qui 0 eſt de Hymno ad Veſperas Nativitatis Domini) ſequens alter Verſus. Maria maier gratiæ, qui olim erat ultimus Hymni, O glorioſa, ex Micha- ele Timoth. de Hjmnis lib. z3. Hymno 3z. Ante ſecundam Lectionem addidêre Benedictionem, quæ in M. S. non erat; mutata eſt tamen à Pio V. in eam quæ nunc legitur. Ad Horas omnes fie- bat commemoratio Apoſtolorum, & omnium Sanctorum, quæ hodie fit ad Veſperas & Lau- des tantum. Extat Bulla Pii V. anno 15?. qua pro- hibentur Offcia B. Virginis vulgari ſermone e- dita; & approbatur quod hodie habetur, addi- tis allis quæ in codem Officio leguntur. II Quadruplex item mutatio hujus Officii in- dicatur à Radulpho loc. cit. & habetur in Bre- viario M. S. & 17.06. in Adventu, poſt Nativita- tem, tempore Paſchali, & reliquo anni tempore: & congruit varietati temporum. Tempore Pas- ſionis nulla fit detractio, ſed dicitur Gloriaæ Pa⸗ tri in Invitatorio, & F. 3. ut in Feſtis Sanctorum. Tempore Paſchali dicuntur in Noct. tres Anti- phonæ, ut aliàs, quia non eſt Ofncium de Feſto. An verò addendum ſit Alleluia Invitatorio, An-= tiphonis, Reſponiorüs, &c. dubitavêre non pauci. Ex una parte negant, ad diſtinctionem Horarum majorum Canonicarum, & quia Ru- brica de hac re in loco proprio Breviarii non ha- betur: ex altera affirmant, & videtur haberi ſatis in Officio ſimili B. Marxiæ in Sabbato. Neque minus reſonare debet Aselnia in Officio Parvo B. Vir- Ftini, eckions r Nhiom Woer he , Metu. Ur,ton⸗ 1 enoeken 1b Concep dnrpatern gem Chikti (ur niho 1 Keonine uo Domin alamzeocall, gun ſy (iminbreri Rum nond hChor, Ohcoceiin) Urs Palponi erultRor. ImHmnun, nultsdirn emeimhi luckreh, ikunnmn & nair R.) Wegtenl urboscel fülne Re⸗ ſmm, h r lpim, nele Alinli ctorn Ari , Eb line re u t ir Pe. antea ect Düplhieibsmn. rdiche M§.& in adhucſenz. n.6, im in Choto, Namſegten ttes quopinho. innumeroez. ecliteris ergal. nihcavimdg in G6,).2. m antiquis, un cum Prey. M6, am in hier , u uuligr gli itatis Domin) ter gruit,dui 1lſa, ex Mche⸗ Hmno zr Ane Benecickoonen⸗ tumenalo. lorusomnesffe⸗ m, Komuiumn ſebperv lar⸗ n in at lermonee⸗ Rabetur, adli⸗ gunr. hſsfhei r. habetut inbie⸗ bpolt Nuiin⸗ Dannitempore Tempoleli⸗ iturhne ſisanconm. ſoct. tles aun⸗ cinm geketo⸗ Vitarorio,l- ubiravete ton Gictinctiomm n, 8 gid⸗ eriatiinon⸗ uuthabenitun 1 Necde bato. Nein e DArVO Ofkciopun EV⸗ De Ocio Defunltorum. 147 B. Virginis, quàm in Offieio Chriſti, qui ſuæ re- ne Salutatione Angelica, & cadem repetita an- dit: Nihilominus tamen non eſt addendum Al- lelnja, ex Decreto S. Rituum Congregationis 25. Martii 1626. Mutatur etiam in Nocturno Antiphona Poſt partum in Angelus Domini tempore Adventũs, & in Officio Annunciatio- nis, & Conceptionis B. Virginis, quia propriè, & principaliter repræſentant tempus ante Nativi- tatem Chriſti, &myſterium Incarnationis: quod ſonat Antiphona Angelus Domini. 12 Si contingat transferri Feſtum Purificatio- nis ob Dominicam privilegiatam, ſeu aliam ob cauſam; eo caſu transfertur etiam mutatio Offi- eii, quam ſuprâ ſignificavimus; quod expreſsè dicitur in Breviario ν. ſed extra Chorum mu- tatut die ʒ. Februar. quia in hoc caſu attenditur Feſtum, non Ofneium Chori. 13 In Choro dicitur hoc modo. Præponitur Ofſficio diei in Matutinis, & Veſperis, in aliis Horis poſtponitur. Docet idem Radulph. loc. sit. ex uſu Rom. ſecundùm uſum, inquit, Fra- trum Minorum, quorum Breviaria adhibita ſunt, ut aliàs diximus, excluſis aliis à Nicolao III. Habetur etiam hic ritus in Breviar. M. S. & /o. Ratio eſſe poteſt, quia dividitur Officium in an- temeridianum & promeridianum. Utrumque verdò, auſpice B. Virgine incheari debet, præ- miſſisejusdem Horis parvis, Matutino & Veſpe- ris majoribus de Officio diei; & eo caſu omitti- tur v. in fine Fidelium animæ. Reliquæ Horæ poſtponuntur, uti minores Horis Canonicis. Prima de B. Virgine dicitur, antequam legatur Mareyrologium, quod non eſt pars Horæ pri- mæ, ſed quid ſuperadditum, ut ſuprà docuimus, unde & à multis legitur extra Chorum in loco capituli. 14 Extra Chorum dicitur pro opportunitate temporis. Et primò ante quamcunque Horam dici debet Salutatio Angelica, ut in Brev. . ptæſcribitur, & Durand. docet l. . c, 2. tum in fine ultimæ Horæ ſi plures ſimul recitentur, ut Durand. Iyid. 15 Dividi quoque poteſt in privata recitatio- ne, ex cauſa, Matutinum à Laudibus, dicta in fi- ſurrectionis prima Matri gaudia, & majora de- tc Laudes, ut in ſimili caſu diximus de Horis Ca- nonicis, cum Navarro ſupra Sect. 4. gay. 2. . 3. & 4. pag. 75. 16 Propoſita eſt indulgentia centum dierum recitantibus dictum Officium juxta Rubricas Breviarii à Pio V. in Bulla ejusdem Breviarii. De Oſſcio Defunctorum. CAPUT II. 1 (Oids Defunctorum dictum eſt Agen- da à Walafrid. cap. 27. & à Durand. lib. 7. cap. 7. quia agere ſignificat celebrare; item Exequiæ ab Augulſt. lib. de Curapro mortuis: non quia ex tra alia ſequuntur, ut quidam definivêre; ſed quia, ex Durand. ibidem extra vivos mortui ſepeliuntur, & extra Horas Canonicas hoc Of- ficium proprios habet ritus. Donatus definit E- Xequias, quia mortuus præibat, cæteri ſequeban- tur in funcre. Cùm autem hodie in funere præ- cedat Clerus cadaver mortui, dicere poſſumus, nos mortuum ſequi, quia obiit ille prius. Exe- quias explicat ab executione dictas Mutius Ca- puccius de Ofic. mort. cap. b6. quia inquit, exc- cutioni mandanda eſt Defunctorum voluntas. 2 De hoc Ofhcio habetur Canon Extra. de Celebratione Miſſar. cap. Cum cantatur. ab A- poſtolis ortum habet, ex Dion. de Eccleſaſt. Hie- rarch. cap. 7. ab Origine auctum fuiſſe dicitur, teſte Auguſtino in lib. Enchir. & Iſidoro de Of- Eic. Eccleſiaſt. S. Auguſtino tanquam auctori tri- buit Jacobus de Valentia in Expoſ. Hymni Je De- nm. Auctor ligni vitæ lib. y. auctorem hujus Of- ficii facit Amalarium ap. 79. de Ord. Antipk. indicat, ſe collegiſſe ex Romano & Metenſi An- tiphonariis ea, quæ recta ſibi viſa ſunt de ordinc ſepulturæ. Reſponſoria compoſuit Mauritius E- piſcopus Pariſienſis, qui obiit anno 1196. teſte S. Antonino citato à Demochare Jom. 2. de Sacri- ficio Miſſæ cap. 15. Orationes, Deus qui inter Aps- Kolicos, & Fidelium habentur in Sacramentario Gregoriano. Pius V. addidit Orationes tres, ni- mirùm pro die Depoſitionis Defuncti, Anniver- ſario, patre & matre Sacerdotis, vel recitantium 2 cam- 145 eamdem Orationẽ, non cujuſcunque; in quo non pauci errant: & tamen Oratio ipſa indicat, de patre & matre recitantis tantum ibi fieri com- memorationem, non aliorum. Oratio Abſolve eſt in Sacramentario Gregoriano. Clemens VIII. addidit alias duas pro Defuncto & Defuncta, quæ erant neceſſariæ pro vario Defunctorum Tritu: quarum prima;, Inolina, legitur in Sacra- mentario citato, reliquæ ſunt poſteriores Sacra- mentario, in reliquis nulla eſt mutatio. Idemeſt Ofhcium apud Radul. loco cit. & in Brev. M. S. & in edito 1S%. Concluſiones Orationum in Brevi- ario diverſæ ſunt à concluſionibus in Officio De- functorum Ritualis Romani, in quo ſemper di- citur, Per Chbriſtam Dominum noſtrum; ſed in Breviario datur ritus Ofhcii in ordine ad Offici- um de die divinum, in quo ea eſt eoncluſio, Per Dominum noſtrum ſeſum Chriſtum &c. in Ri- tuali verò traditur Officii ritus in ordine ad exe- quias, in quibus unica eſt concluſio, Per Chri- ſtum Dominum noſtrum, & hac ratione non pu- gnant invicem Breviariũ & Rituale Romanum. 3à Inchoationes & expletiones hujus Officii non fiunt ut in Horis Canonicis, ad triſtitiam ſi- gnificandam, ex W'alafrid. cap. 27. de Eccleſ. Obſerv. & ſimili modo, ait Alcuinus cap. penult. celebramus hæc officia, quo celebrantur in iis diebus, quibus Chriſtus deſcendit ad inferna. Matutinum dicũtur Vigiliæ ab Alcuino de Exeq. mort. in quo Invitatorium dicitur ut in propria Rubrica, nempè in die Commemorationis om- nium fidelium Defunctorum, & in die depoſi- tionis, ſeu obitůs Defuncti, etiamſi unum tantum dicatur Nocturnum, ut habetur in Ritual. Ro- mano. Itemque in die depoſitionis tertio, ſepti- mo, trigeſimo & Anniverſario; & regulariter, quando tres Nocturni dicuntur etiam ex Duran- do lib. ..cap. 3. quia ad ſolemnius Officium invi- tandi ſunt plures. Per annum autem omittitur, quia in hoc Offieio exequias Chriſti in paraſce- ve fieri ſolitas imitamur, Durand. zbid. Noctur- ni vero tres dicuntur in craſtino Omnium San- ctorum, ut in prædicto Breviar. M. S. & apud Radulph. & in depoſitione Defuncti, niſi aliud impedtat, ex Rituali Romano Pauli V. duplica- tis Antiphonis. In quibus Nocturnis, ex Alcuino, Comment. in Rubr. Breviarii Sect. I. Cap. 2. ſignificantur illa officia nocturnalia, quæ in mor- te Domini celebrantur. In ferialibus autem tres Lectiones cum tribus Pſalmis, ſeu uno Noctur- no, & Laudibus, ad repræſentandum, ex eodem Alcuino, triduanam Chriſti ſepulturam. Et ideo neque ad Lectiones datur benedictio, neque in fine dicitur Ti autem, ſicut nec in triduo mor- tis Chiiſti, Durand. lib. y. cap. 2. Antiphona no- na, Sitivit anima mea ad Deam vivum, ita le- genda eſt; licet in Pſalmo dicatur, ad Deum fortem non fontem vivum: & habes exem- pla in Breviario Antiphonarum, quæ paululum diſcordant à Verſu Pſalmorum, quorum ſunt Antiphonæ zut in 2. Antiph. 1. Nocturni Domi- nicæ. In fine Veſperarum & Laudum dicuntur preces ſemper genibus flexis, etiam quando o- mittuntur Pſalmi. Epiſcopis autem in Ceærim. E- piſc. lib. 2. cap. o. pro corum dignitate præſcri- bitur, ut ſtantes dicant Preces: quod non debet eſſe commune reliquo Clero. dicitur Pater no- ſter, Et ne nos alta voce, quod in M. S. Breviar. traditur, in Breviar. 1550. malè negatur. Quemri- tum in Veſperis reſtituit Pius V. & in Laudibus explicavit magis Clemens VIII. Verſus autem frequentiſſimus, Requiem æternam &c. habetur in Sacramentario Gregoriano: qui dividitur in fine Plalmorutn, & in Precibus, licet in Reſpon- ſoriis ſit unus Verſus, contra P. Ruiz, ut ſit lo- Co Gloris Patri, & 8. in fine Pſalmorum. Aucto- res facit Apoſtolos hujus Verius Michael Ti- moth. in quæſt. 36o. quæſt. 17. Pſalmni vero in fine Veſperarum & Laudum non dicuntur in Com- memoratione omnium Defunctorum, neque in depoſitione Defuncti, ſi tres Nocturni dican- tur, ex Ritual Romano Pauli V. neque in Of- ficio Duplici, pari ratione. Contraria enim eſt ratio illorum, ac noni Reſponſ. longioris, Libe- ra me: quod non modo dicitur in prædicta Commemoratione, ſed etiam quandocumque dicuntur novem Lectiones; quare omittuntur illi Pſalmi, quando dieitur hoc Reſponſorium. Verſus qui dicuntur poſt Pſalmum, ſi pro uno fit Officium, dicuntur in numero ſin gulari, ſicut & Oratio ſequens: reliqua in toto Ofhcio non mutantur, neque Verſus poſt orationem; quod in Rituali Rom. habetur. 4 Oratio- Cnon e lellon, moconeldi Uenoratonis Holdtonesn Ir on ube en habent, aut. Ortatio CConclaſonemm uhis hbber 1b/nn i enprotenmn urin iſl, cünodatn c 1, eriario, ir Citurin neieis gnin GCimrsde ene NblNt Crnimr: Corun N Marn rs Cnonieis Chnm,em Uitiaikloobe ummindenckor ßrüceleho⸗ Ormmerchhn, iiiet: grie MArotnCi Nalit 102, Eenrelibinn alſeierr Uelto, Cert Mnineor Muinciend Humndiire un, od utrilancht Gnmktatzſn UInnibus, Uurc Wirgir nr Mbrminam NCITINe Nher, 8. arm unmukehon lueinmor⸗ autemttes no Noctur. Iexeoden tam Etideo tio ) Reeqe triduomor. tiphomano. Uumn, te. ,Ad Deum Ubes eren⸗ ur palllmn quorum lunt Nurni Dom- lun Cicuntur n nndo⸗ in Cerin A- tne rrlt dd nondebet ur Oater .§ Mreyint. u. Ceinti⸗ Lin Luudibrs Vetlas Atemn , Aclubenn diricditnrin etinkeſon⸗ iz, ur itlo⸗ ruln. Audo- Mcharl li⸗ jyeto in ine alurin Con⸗ hrum, Hegle Gutnidien hecbein 0½% ari enime iori⸗ Lihe⸗ in Prelit mdocumngoe Otmittuntun ponſotim⸗ , pro mo tguariinn Ochcio von newp;z quo Orato⸗ * õ De Oſ 4 Orationes tres dicuntur fub una concluſi- one diverſo modo ac in Miſſa; in qua prima O- ratio concluditur, & duæ aliæ per modum eom- memorationis adduntur. Sed in Officio comme- morationes non ſunt, cum Antiphonas & Ver- ſus non habeant, & ideo unius Orationis ratie- nem habent;, ad quam totum Officium ordi- natur. Oratio Eideliunz ſi ſòla dicitur, habet concluſionem valdè propriam ſi cum prioribus duabus, habet breviorem, & communem tri- bus, quæ diriguntur ad Deum conditorem & redemptorem ,diverſam à concluſione quæ ha- betur in Miſſa, Majoribus ita volentibus, qui di- verſimodam concluſionem aſſignavere in Miſſa- li, Breviario, & Rituali. Verſus Requieſèant in ace, dicitur in fine, omnibus ſurgentibus, tam in Veſperis quàm in Laudibus, eo modo quo diximus de Benedicamus Domino, Sectione y. 6. 17. n. F. pag. 724. niſi conſuetudo ſit alia. 5 Quæritur: An, quando Veſperæ Defun- Qorum & Matutinum dicuntur ſeparatim ab Horis Canonicis, ſive in Choro, ſive extra Chorum, præmittenda ſit ſecretò Oratio Do- minica ? Hoc obſervat Cappella Papalis in Feſto omnium Sanctorum, in quo omiſſis ſecundis Veſperis de feſto, ne Veſperæ Defunctorum in- choentur ex abrupto, recitatur prius Oratio Do- minica: quæ item repetitur ante Matutinum, quod notat Chriſtoph. Marcellus in Cærim. Pap. lih. 2. Sect. 2. 6. 24. & 27. & excmplo Cappellæ idem præſcribitur in Cæerim. Epiſc.l. 2. Cap. l0. et- iamſi Veſperæ Defunctorum jungantur Veſpe- ris de Feſto. Certè Rituale Roman. non præſcri- bit Orationẽ Dominicam, licet agat de Officio ſeparatim dicendo ab Horis Canonicis: quare placet non dici regulariter. Illud quoque eſt no- tandum, quod ſi aliquando dividatur Matuti- num hoc à Laudibus, eo caſu in fine Matutini di- cuntur Preces ſine Pſalmo cum Oratione, ſeuo- rationibus, ut congruo fine terminetur. 6 Adhuc quætitur: An Veſpetæ dicendæ ſint ante Matutinum, quod præſente corpore ma- nè cantatur ante Miſſam, cum eæ ſint primæ veſperæ, & tamen manè non eſt Veſperarum tempus. Reſpondetur, omittdas eſſe eas Veſpe- ras, quæ pridie Matutini Officii recitati neque- io Defunctorum. 149 unt. Noſtri igitur Clerici, qui tenentur pro de- functo ex noſtcis recitare ter officium Defuncto- rum, tribus ſeilicet diebus; ſi nocte moriatur il- le, non tenetur in Choro ad primas veſperas: alias autem recitare debent conjunctas Veſperas diei, ſi feriales ſint, alioquin poſt Completori- um non habita ratione Ofſicii, ſed Suffragii. Qua ratione primo die poterunt mane cantare ſemel Matutinum, & iterum à prandio poſt Veſperas ſecundum Matutinum, & deinceps ſequenti die t ertium, ut celerius ille juvetur. Sed congruen- tius quolibet die manè cantatur Matutinum tri= bus diebus, vel ea ratio ſaltem ineatur, qua Veſperæ nullo modo ſecundæ(quas non habent Defuncti) videantur eſſe. 7 Non habent Defuncti ſecundas veſperas, ad ſignifieandum, quod hoc officium finem ha- bebit, quando animæ ab omni pœna liberatæ Deo fruentur. Beleth cap. 160. ſed mea ſententia, demuntur ad minorem officii ſolemnitatem, ut fit in Feſto Simplici. 8⁸ Omittitur hoc officium tempore Paſcha- li, quia, inquit Durand. lib. 6. e. 72. ad Chriſtum ſolum eo tempore dirigenda eſt mens: neque intereà patiuntur animæ diſpendium, quia & be- neficia noſtra ſunt illis communia; & nec expreſ- ſius memoria pro illis fieri poſſet, quam agendo memoriam de morte Chriſti nota pro ſequenti caſu] & ejuſdem reſurrectione, per quam à pœ- nis liberari expectant; extra Chorum tamen uti- le eſt ipſa Officia dicere. Hæc Durand. 9 Item omittitur in Hebdomada majori: quod à Pio V. fuit ſtatutum: nam apud Durand. loco cit. in Breviar. M. S. & 1550. triduum tan- tum ultimum dictæ Hebdomadæ excipiebatur, cauſam attulimus aum præced. Aliam adfert Ra- dulph. Propeſ. 20. ob dierum incongruentiam, ſicuti tempore Faſchali ob temporis jucundita- tem, & hanc intelligo cauſam. Incongruentiam vero ille non explicat: fortaſſe, quia pro Chriſto ſolo, non pro aliis, in Hebdomada maſori de- bemus eſſe in triſtitia ſumma. 10 Item in Feſtis novem Lectionum; quod habet etiam Radulph. loco ctato, ob dierum ait feſtivitatem: in M. S. & 1550. idem prælcribitur. Niſi adimplenda ſit Defunctorum voluntas, pro Tt 3 qua qua permittitur ſeparatim dici ab officio diei à Sacra Rituum Congreg. die/2. Qunii 1625. 1I Dici verò debet prima die cujuſcumque menſis, non impedita Feſto novem Lectionum, &, ut ait Alcuinus, in Calendis. Certe, ut quan- tocius Defunctis ſuffragemur, & ſemel ſaltem in menſe omnibus Defunctis communibus Ec- cleſiæ ſuffragiis. Quod ſi ſola dies ultima menſis ſit libera, ea die dicatur; licet in ſequenti die rur- ſus pro menſe ſequenti dicendum foret, quod adnotavimiis in Ordine noſtro perpetuo Tab. 1zʒ. 14. Mmenſe Majo. 12 Sed quid, ſi in adventu & Quadrageſima dici non queat n menſe Decembri, & Martio in Ferüs ſecundis, de quo ritu dicemus ſtatim; utrum ratione menſis exit ſemel ſaltem recitan- dum prima die non impedita Feſto novem Le- ctionum? Contingit caſus in adventu, quando Dominica I. Adventus occurrit dic 29. Novem- bris, ut videre eſt in Tabulis noſtri Ordinis per- petui Tabula prima, octava, & aliis. Et in Qua- drageſima unicus etiam eſt calus, quando Fe- ria 4. Cinerum occurrit in die 25. Febr. ut in Ta- bul. 25. eo enim anno Feriæ 2. omnes ſunt impe- ditæ Feſtis novem Lectionum. Andreas Caſtal- dus in ſuo Cærimon. Iib. 3. c. 2. num 5. negat de- bere dici ea ratione, quia in Quadrageſima hoc officium eſt annexum omus diei, nempe feriæ 2. & idem valet in adventu; ſed ratio non convin- cit, quia onus annexum Feriæ ſecundæ non tol- lit onus quod poteſt eſſe ratione primæ diei menſis. Unde accidit in feria ſecunda per annum dici Miſſlam pro Defunctis, ut in Rubricis Miſ- ſalis tit. . num. 2. & Feria tertia, quæ ſit prima menſis ſequentis, dici Miſſam quoque pro ĩiſ- dem ratione Rubricæ num. 1. Ea igitur verba, Ante Quadrageſimam prima die non impedita dicitur Oſicium Defunttorum, & Ante Adven- eum prima die non impedita dicitur Officium de- functorum, ita ſunt intelligenda, ut intra Qua- drageſimam & Adventum nulla habeatur ratio menſis. Et Confirmatur ex Rubrica generali Miſſalis tit. . num. i. cujus verba ſunt: Prima die cujuſque menſis eatra Adventum, & Qua- drageſimam] dicitur Miſa pro Defunkctis, quæ certe teſpondet Officis Defunctorum. Et ratio Comment. m Rubr. Brewiarii Sect. LI. Cap. 2. eſt quia nulla habita ratione menſis, fiunt ſuffra- gia ſæpius, hoc eſt, ſemel in Hebdomada tam Adventus quàm Quadrageſimæ, Si vero aliquo anno (quod raro contingit) Ferũs ſecundis o- mnibus impeditis non dicatur Officium defun- Ctorum, parum refert. 13 Dicitur prætereà hoc Officium in Feriis ſecundis tam Adventus quàm Quadrageſimæ : hoc eſt initio Hebdomadæ, ut citius defunctis ſuffragemur. Qui ritus præciſe in feria 2. Ortum habuit à Monachis Gamungenſibus, ex Petto Damiani anno tor“. quod adnotavit etiam Ba- ron. eodem anno, vel dici poteſt, quia cœlum creatum fuit die Lunæ, ideo petit Eccleſia, ut in cœlum trausferantur animæ de Purgatorio. In nadrageſima verò quotidie recitabatur, ex Radulpho lococit. Pius autem V. Feria 2. conten- tus, nihil ultra juſſit. . 14 Qæres, Occurrente Vigilia Natrvitatis Domini in fetia 2. Hebdomadæ 4. Adventus, u- trum ea die recitandum ſit hoc Officium. In Brev. M. S. & 17o. aperte negatur, quia non debent dici Veſperæ, niſi dicatur etiam No- Cturnum cum Laudious N- octurnum autem cum locum habeat poſt Laudes diei; non congruit deinde, ut poſt Laudes Vigiliæ Ofſicium, quod eſt duplex, dicatur Officium Defunctorum, & eo magis, quia eſt offcium Duplex privilegia- tum, quod excludit omne aliud duplex. Adde, omitti eodem die Ofhcium beatæ Virginis par- vum; cum tamen agatur eadem die de proximo partu Virginis: quando magis Officium De- functorum, quod minuit jucunditatem il- lius Vigiliæ. Denique ſi concedatur Ofſcium Defunctorum, etiam in Miſſa fiet commemo- ratio eorundem; quæ tamen nullam admittit commemorationem, niſi Dominicæ, ſi in ea occutrit Vigilia: imo & poſſet celebrari Miſſa de Requiem in ea Vigilia, à qua excluditur Du- plex feſtum, & Miſſaconſequenter Defuncto- rum, quæ prohibetur dici in feſto Duplici. At Caſtaldus in Cerim. lIib. 3. cap. j. nu. y. concedit poſſe dici Officium Defunctorum in Vigilia Na- tivitatis fatione Feriæ 2. tum quia non eſt impe- dita Feſto novem Lectionum tum quia in ea Vi- gilia excluditur tantum à Rubricis Oſſicium par- vum * mn N V⸗ Aelerituud mlo, gurce iinokciol ceo, in Brey. Abcinm Deit igle Nain c,equipan ſglir,l com Eenleckonuu — — Chheium D. jrrup;t80 neltbete peoperrol Iudcecernere tauinus, ſien Pumlomngs 6Acedam külteehere ſreümfell Mreruar M.. to,, 4Ag tlbenziſeto hen Deun Eelarcenin Chonpopll Domimexy Gtekuncorun Gnn Dominics tiſhein eh⸗ lemieru te i Hertrqu Wuhakli, nnetlane ndteter omlnpiine Runenurlins 1Enſeni l wem ech nluſtr. made tam 10 Aigo cundiso. n delin. Nin keris geſumn: detunc 1. Ottum ,ex berto etianmn Ne⸗ wiacelun ccleſa, un Pnotolt datur, er 1conten- Natwiturs Gventug⸗ hcinm. hn quin non etiam No⸗ autemcum n congruit iumn, d Rorum, & ritlegi⸗ lex. ae, ging u. ſe Prorim hcium be- Aitnem i⸗ . Oeiuum ommeme- 1n adimitit rali Nll ditur⸗ Detuncto⸗ Mple⸗ 4 conrelt igle N⸗ nckt inpe⸗ iscalt⸗ ciumpe⸗ un vum B. Virginis: & addit prudentiſſimè, potius eſſe recitandum pridie Veſperi, ubi eſt conſue- tudo, quæ certè non tollitur à Rubricis Brevia- rüiin officio Defunctorum. Cui tamen reſpon- deo, in Brev. M. S. & 17yo. expreſſè prohiberi officium Defunctorum à Completorio pridie vigiliæ Nativitatis cantato. Et ad primã rationem dico, æquiparari, & præcedere Officium dictæ Vigiliæ, ſi comparetur cum feſto quolibet no- vem Lectionum: ad alteram, ibi non excludi officium B. Virginis cum particula reſtrictiva tantum; ſed omitti de officio Defunctorum in- de præſcribere, quod præſeriptum jam fuerat de Ofhicio parvo B. Virginis: imò non fuit neceſſe aliud decernere, ſumpto argumento à fortiori. ut diximus, ſi excluditur officium B. Virginis, er- go multo magis Defunctorum. i5 Accedamus ad horam recitandi hujus Of- ficii. Et veſperæ quidem recitari debent poſt ve- ſperas etiam feſti Duplicis, ſi feria ſequatur, ut in Breviar. M. S. & 1vo. Et S. Rituum Congre- gatio 73. Maji, 1603. pro prima die menſis, ſi hæc ſit libera à Feſto noyvem Lectionum, decrevit, veſperas Defunctorum recitandas eſſe ultima die præcedentis menſis, licet ea ſit feſtiva de præ- cepto; ut populus frequens poſt auditas veſpe- ras Dominicæ, vel Feſti, audiat ſtatim & Veſpe- ras defunctorum pro Suffragiis generalibus: ſi- cut in Dominicis Adventus, & Quadrageſimæ ſfieri ſolet in veſperis pro Ofſicio Defunctorum, ſequenti feria ſecunda perſolvendo. Qui ritus mihi placeret quàm maxime, in iis etiam Regu- larium Eccleſiis, in quibus, v Regulæ, qualibet feria 2. vel alia non impedita, ſolet ſingula Hcb- domada recitari officium pro Defunctis fratri- bus, conſanguineis, & benefactoribus. Defun- Ctis autem utilius eſſet; quia contingere poteſt, ut, dempta feria 2. reliquæ Feriæ ſint impeditæ Feſtis novem lectionum, & ſie in ea Hebdoma- da non dicatur officium. 7 Matntinum verò Defunctorum poſt Lau- des diei recitatur in Breviatio M. S. & /1r0o. Cui Rubricæ inhærendo S. Riruum Congregatio prohibuit in Feſto Sanctorum omnium cantari Matutinum Defunctorum veſperi, & juſſit re- citati in ivlam t die Commemorationis Omni- De Oſcio Defunctorum. VI um Fidelium Defunctorum poſt Laudes diei, 1. Joptemb. 16o7. Epiſcopis autem tantum conce- ditur, ut in die Feſto Omnium Sanctorum poſ- ſint in ſuis Eecleſuis recitare cum Clero ſuo Ma- tutinum Defunctorum, ut dicitur in Cærim. E- piſc. lib. 2. cap. lo. ea certè de cauſa, ut ſequenti manè liberiores ſint ad Miſſam ſolemniter can- tandam pro Defuncétis: quæ cauſa ſatis apertè ſignificatur initio prædicti capitis. 17 Conſuetudo tamen illa Regularium reci- tandi Matutinum Defunctorum veſperi poſt Completorium pro die ſequenti, non videtut improbanda, ſi de Officio ex vi Regulæ agatur neque etiam ex vi Rubricarum, in quibus dici- tut: iſi alia ſit conſuetudo Eccleſiaruns. I8 Reſtat ultimò dicendum de obligatione ad hoc Officium recitandum: hæc aurcin nulla eſt »excepta Commemoratione omnium De- functorum, & de qua diximus Sect. 7. 6.13. p. 3 . nulla, inquam, eſt ſolvente nos Pio V. in Buila Breviarii ab antiqua obligatione, & ab omni peccato, exhortante tantum, & Indulgentia centum dierum pro unaquaque vice ad præſer -— ptum Rubricarum propoſita, alliciente. Ex 4 10 Navarrus rejicitur, qui ante Pium V. de Orat. c. o0. num. 4. docucrat officium Defunctorum cer- to die præſcriptum in Breviario eſſe partem Ho- rarum Canonicarum. 19 Qod ſi aliunde oriatur obligatio recitan- di officium Defunctorum, puta, ex voluntate teſtatorum; in is quidem diebus, quibus con- ceditur Milla de Requiẽſqua de re in primo Tomo diximus p. t/. & 12. abſq; dubio recitari poterit. 29 In alis verè diebus, in quibus prohibetur Miſſa de Requiem, adhuc tamen recitari poterit (exciperem Feſta primæ, & ſecundæ claſſis, & triduum majoris Hebdomadæ poſtremum) et= iam in Choro: quia diſpar eſt ratio inter Mil- ſam, & Officium Defunctorum. IIIa namque ſupp eri poteſt cum Miſſa de dic, ee modo queo docu mus m j. Tomo pag. 121. 4 n. 9. & ſeqq. non autem officium cum officio de die: vel præter cantatam Miſſam de die in Collegiatis, poteſt cantari altera de Requiem, ut Romæ fit quotidie in Ecclæſia S. Petri. Feſtum autem, etiam de præ- cepto ex minus ſolemnibus, non im pedit recita- NHjonetn II2 tionem hujus officii, ut patet ex dictis ſupra nu. jo. y. & 17. maximè ſi adſit Eccleſiarum conſuæ- tudo. 21 Pius itaque V. tam in Bulla quàm in Ru- bricis loquitur de officio defunctorum ex com- muni intentione Eecleſiæ pro ſuffragus genera. libus recitando in Choro, remitteus antiquam obligationem illud ſæpius recitandi, & quotidic, ut olim in Quadrageſima; tum præſcribit illos dies, in quibus illud idem congruentius recita- ri, vel omitti debet: non autem excludit obli- gationes proprias ex teſtamentis Defunctorum rationabiles. 22 Si tamen accidat in his obligationibus a- liqua neceſſitas ex cauſa rationabili reducendi: aut commutandi, aut eas moderandi ad tem- pus, ſeu in perpetuum, declaravit S. Trident. Concilii Congregatio cct. 2. Cap. c. poſſe E- piſcopos in Synodo, & Regularium Superiores in Capitulis Generalibus circa hæc Ofhcia de- cernere, quidquid magis expedire judicaverint, ea commutando in Miſſas, &c. ſi ante Concili- um ea fuerint impoſita, quod poſtremo à nobis additum eadem S. Congregatio ſignificare viſa eſt in Decretis de Celebratione WMaſſarum, ſub Urbano VII. 2t. Zunii 1627. §. Ac primo, ubi dum prohibet reductionẽ Miſſarum poſt Con- cilium, non ante illud, indicat apertè eam fu- iſſe mentem facri Concilii, de qua dubitabant Doctores. Fudus Moneta noſter de Commut. ul- timo volumine, quæſt. Il. Concluſ. 4. num. 367. & ſeqq. de his Oſſiciorum commutationibus a- git, hoc loco hæc ſatis. De Pſalmis Cradualibus. CALDUT III. 1 TAciamus gradum, in ordine Breviarii, ad Pfalmes Graduales, qui dicuntur Can- ticum Graduum, & aſcenſionis, ex vi vocis He- brææ Amahaloth. Et Græci quidem, Theodo- retus, & Euthymius, docent, Cantica hæc in- telligenda eſſe ad literam de Aſcenſione Judæ- orum à Babylone in Jeruſalem, Spiritu ſancto per os David præcinente calamitatem eorum, & libertatem. Alii, è& quibus Durand. lib. v. cap. Comm. in Rubr. Brev. Sect. X. Cap. 3. 2. malunt eſſe compoſitos hoſce Pſalmos, ut ca- nerentur in aſcenſione quindecim graduum Templi Salomonis: tot enim fuiſſe affrmar S. Auguſtinus Tract. in Pſalm. ultimmnm; cui Lyra- nus ſubſcribit; & ſignificant aſcenſiones Electo- rum in Deum per quindecim gradus. Septena- rius enim veteris Teſtamenti eſt, octonarius novi Teſtamenti eſt numerus, ex Ambroſ. E- narrat.2. ad Horontianum: quaſi dicantur Electi per ſcalam præceptorum veteris, & novi Teſta- menti aſcendere ad Deum: & de his fortaſſe gra- dibus dicebat Salomon Eccleſ. 1. Da partem ſeptem, ( Græcè eſt caſus Dativi,) necnon & ollo. 2 Hieron. in hune locum Eccleſiaſtæ, putat ſeptem & octo Pſalmos Graduales veteris, & novi Teſtamenti indices eſſe: ut enim quondam per illorum numerum canebatur Deo; ita per utrumque Teſtamentum modo cantantur lau- des eidem Deo. Quinque etiam ſunt ſenſus ho- minis, per quos animus ad Deum trinum alcen- dit; & ideò diviſi ſunt inter quinos. 3 Radulphus Propoſit. 2t. meminit, & notat, primos quinque dici pro Defunctis; alios quin- que pro nobis i plis „& amicis; poſtremos quin- que pro omnibus ſidelibus; & quadrat ordo hic aſcendentibus, juxta Pſal. Sg. Aſcenfiones in cor- de ſuo diſpoſuit in valle lacrimarum, id eſt Pur- gatorii. Nam à Purgatorio Defunctorum ele- vamur ad purganda propria peccata, de quibus in ſecundaOratione agitur: deinde ad unionem cum Deo, quem toto corde perquirimusin ter- tia Oratione; ita ut in ſecundo ordine Pſalmo- ruin declinantes à malo, in tertie faciamus bo- num: in quibus tota juſtitia conſiſtit. 4 Robertus Card. Bellarminus in ſuo aures libello de Aſcenfionibus in Deum, ad inſtar ho- rum 1;. Pſalmorum conſtituit quindecim gradus, quibus aſcendas ad Deum, quorum ordo pau- lulum mutatus triplici Gradualium ordini, meo judicio, reſpondet optimè: ſi nimirum in primis quinque Pſalmis mediteris corruptibilia, ter- ram, aquas, aerem, ignem & mixta; in aliis quinque ſeruteris cœ leſtia corpora, hominem, animam ejus rationalem, Angelicam naturam;, & divinam efſlentiam: in tertio Pſalmorum or- dine contempleris Dei potentiam, theoricam ſapientiam, ſjeninnpp ktiämm, ,neſcold⸗ Ftbi leniu, e0 Clrts, pin. Sncsnbuns rgnir,le (Mumprian caeptonem: Pr igreſi imdiorant ime Itiniatis Slrando, ur Uhneroriopt Pmbeicen. rNCaNneſt Cdleniwà ma Cbunkonnc Uletadurlin Ungateead. 7Dcunrurau nelniſam ridknrke Canmntibllnt Cengcorlein Uuelnmnne lalnh heut⸗ turfanmg MmncuNOcheio rdh,Unini- ni⸗ ſomi, Aunc e ii limin (n ennfkebdon, Uönmmmrir mmbimiltet Hummknhe Eelhiai RNa Nmnc Afnpnt tei Gudenm, c lmoce,r. n gradumn Afrnut 8 1) culltr⸗ nes blech. Jeprenn⸗ „0tonun Ambrol 5. canturkledt nori Tell-. toruaſſegtr. .Da ten ecnn Gock. ſake, r 8 veterb,& imquondin Deo; irn e untanror h Int ſenluslo⸗ trinummader- 9. nit, A notnn s;Aiosi Kremosqun. dratorcobi enſmnenuin⸗ z, id ekur⸗ ndorumche⸗ 1, & Gibus Je zdunionen ninmpinn. rine Nle ſaeiumub ti. in l ,30 lrhr decimguld umn ofdohir⸗ motcini Urumin Mnn tblin, nigta) in als la, camo Cdlmotun. eotonn Itumain 1 m zin ſaplenn⸗ hommeh entiam⸗ De Pſalmis Gradunlibut, G Punitentialihut. ſapientiam, practicam ejuſdem miſericordiam, & juſtitiam, quæ ſin gula omnia proſequitur il- le in dicto libello. 5 Si tibi placeant magis ſanctiſſimi Roſarii Myſteria, ea diſtribue hoc modo: ut, quæ ſunt doloris, primo ordini cum Kegaiem pro De- functis tribuas ; quæ gaudii, ſecundo ordini; quæ glotiæ, tertio adicribas. 6 Nam primi quinque Pſalmi unicam habent eoncluſionem: Xequiem æternam, &c. alii ha- bent quiſque ſuam cum Gloria Patri; quia pro Defunctis orantes abſtinere ſolemus à glorifica- tione Trinitatis, unicam, & æternã eis requiem deſiderando, ut eiſdem, poſt quinque ſenſuum in Purgatorio purificationem, in quibus deli- querunt, cadem æterna requies tribuatur, Deo autem danda eſt gloria in aſcenſu noſtro, five declinemus à malo, ſive faciamus bonum, de quibus in ſecundo & tertio agitut Pſalmorum ordine Gradualium. Ultima Oratio habetur in Liturgia Græca S. Petri pro Collecta Miſſæ. 7 Dicuntur autem in Feriis quartis Quadra- gefimæ, latius ſumpto vocabulo Quadrageſimæ, ita ut ineludatur Feria 4. Cinerum, in qua etiam dicuntur hi Pſalmi, Pio V. ita limitante: ante quem quotidie in Quadrageſima recitabantur. Ante Matutinum dicuntur de more antiquo, ex Radulph. Propoſ. 21. in Breviar. M. S. & in 14170. & ante Officium parvum B. Virginis, quod fit unum cum Ofſicio majori, ex P. Ruiz in Cæri- rimoniali, ut nimirum per octo quoſque dies ab initio jejuni, aſcenſiones in corde noſtro diſponamus de virtute in virtutem, donec ad Chriſtum in Cruce exaltatum perveniamus, quem in Hebdoinada majori contemplamur. 3 Omittuntur in ipſamet majori Hebdoma- da, cum ibi militet eadem ratio, qua omittitur ofſicium parvum B. Virginis, & Defunctorum; & omittuntur in Feſto novem Lectionum, rati- one Feſti, ut ait Radulph. loc. cit. „ Nulla nunc eſt obligatio, ex Bulla Pii V. qui proponit recitantibus Indulgentiam quin- quaginta dierum, ſi nempè recitent in Feriis quartis Quadrageſimæ, ſive in Choro, ſive ex- tra Chorum eos recitent; & abſolvit Clerum ab antiqua obligatione. Si adeſt conſuetudo cos Jom. 11. RR recitandi in Choro, fſtetur legitimæ conſuetu- dini; ſien etiam de Hora recitandi, de quas cap. ſeq. num. 6. De Pſalmis Pœnitentialibus. CAPUT IV. 1 Salmi Pœnitentiales, qui ſcilicet ad poœni- tentiam nos movent, ſunt numero ſeptẽ, & videntur fuiſſe in uſu ante S. Auguſtinum, qui morti proximus eos lectitaſſe fertur; neque tamen auctor idem ipſe pechibetur. Ordo Ro- manus eorum meminit u Feris 4. Qwadrageſi- maæ in capite eiunii. Caſſiodorus docet ſeptem eſſe, quia totidem modis remittuntur peccata noſtra, Baptiſino, paſſione martyru, eleemoſy- na, dimittendo aliis, convertendo alios, abun- dantia charitatis, & pœnitentia. Hæc illc. 2 Innocentius III. juſſit eos recitari in Qra- drageſima, ex Radul ph. Propeſ. 21 quia tempus eſt opportunum ad pœirentiam. 3 Feriæ ſextæ aſſignati fuerunt in Quavray:- ſima à Pio V. cum & hi quotidie reciarentur in eadem: unde ordine Feriarum ſervato, ſexta Feria ſequente quartam, Pœnitentiales locum habent in Breviario poſt Graduales: Minor eſt etiam Pœnitentialium numerus quàm Gradua- lium. 4 Abſolutè incipiebantur: ex Radulph. loce cit. ſed in Breviar. M. S. & 717o. præmittitur Antiphona: Næ reminiſcarisz &c. ſumpta de Tobiæ libro. Quilibet Pſalmus concluditur cum Trinitatis glorificatione ſolita, à qua ſperatur divina gratia per pœnitentiam; gratia verò di- citur gloria Dei KRom. 3. 5 Recitantur poſt laudes diei, dicto Benedi- camus Domino, & Deo gratias, ut habetur etiamm in M. S. & 1r70. & ante Primam; quia juſtus in principio diei ] accuſator eſt ſui: ſed Radulphi tempore dicebantur poſt Primam, in qua Con- feſſio fit peccatorum. 6 Quod ſi conſ etudo detur aliq ia antiqua & inveterata recita ndi in Choro Pialmos Pœ- nitentiales in Feriis ö. poſt Complesorium in Quadrageſima, & in Feriis tertiis Pſalmos Gra- duales, S. Rituum Congregatio declaravit, cam 4 e'm retineri poſſe, ut in una Laudenſi reſpon- dit 2. Ang uſt s. 1605. 7 Congruit tamen multo magis Feria ſexta, in qua peccavit Adam, & mortuus eſt Chriſtus eaden die. 8 Non in Feſto novem Lectionum. Quid e- nim peccatoris triſtitia cum feſtivitate Beato- rum? nec in Paraſceve;, Feria ſexta majoris Hebdomadæ, ut dictum eſt de Ofſicio Defun- torum. 9 Litaniæ, quæ habentur poſt Pſalmos Pœ- nitentiales, demptis aliquibus Sanctis de novo additis, eædem ſunt quæ in Ordine Romano in Benedittione Eccleſiæznon tamen ante S. Hie- ronytnum eas fuifie in uſu ſentit altrid. de Rebus Eccleſ. 6. 25. quod intellige apud Roma- nos; nam in Eccleſia Neocæſarienſi eas adhibi- tas eſſe, ſcribit S. Baſilius Epiſtola. 63. 10 In Breviariis M. S. & in edito 17po. plures Sancti recenſebantur, & petitiones diverſarum rerum multo plures erant, eæ ſei icet quibus ad- ditur, Zé roganmus audi nos. Pius autem V. lele- git nobiliores ſanctos, & ad ſuſcientem nume- rum petitiones redegit: quibus non debet fieri ulla additio, inconſulta S. Sede Apoſtolica, nec tiam Patronotum loci; & præſertim, quando dicuntur Litaniæ ex præſcripto Breviatii Roma- .. . .— . .. . . . £ ni in Rogationibus, & in feriis ſextis Quadra- gelimæ; quia Pius V. prohibuit in Bulla omnenn addtionem. Forte in aliis caſibus addi pote- rant ab Epiſcopis, puta in quibuſdam neceſſita- tibus populorum ſicut adduntur in Rituah Ro- mano varia, Apeſte, fSame & bello, & ejuſ- modi, ob varios calus. Neque Paulus V. viderur prohibuiſſe in Rituali Romano additionem, ex cauſa rationabili : ſed S. Rituum Congregatio die 22. Martit ézie teſpondit Canonicis Ca- thed. Rhegienſis, non poſſe inſeri alios San- Ctos in Litaniis, præter deſcriptos, etiam tem- pore peſtis, quo ii petebant facultatem addendi Sanctos Litulares, & Patronos civiatis multo- minus invoeandi erunt in Litaniis iiqui non- dum ſunt canonizati, ex Gloſſa in capi unico, de Keliq. &]! venerat. Sanctorum in ſexte, §. Sedes: Apoſt. ver. Hoc kodem, quam ſequitur Bellar- min. de Santtorum beatitudine cap. lo. imò ne- Comment. in Rubr. Brev. Sect. IX. Caß. 4. que privatim recitando Litanias, ut docet San- chez in Sum. l. 2. 6. 43. n. y. GS ſequentibus. 1I De Domno Apoſtolico, id eſt Papa, om- nes Litaniæ meminerunt. Domnus enim idem eſt ac Dominus; ſed vocabulum Dominus ter- roris eſſe, non reverentiæ, exiſtimabant anti- qui, ait Panuinus de Iaterpret. vocum el ſeur. qui & Apoſtolicus dictus eſt, tanquam ſuceeſſor Petri Principis Apoſtolorum, ut ait Rupert. lI.. de Div. Offc. &. 27. Vacante Sede, petitie hæes de Domno Apoſtolico omitti debet unâ cum Verſu poſt Pſalmum in Precibus, Oremus pro Pontifice noſtz M. & Oratione de codem quia non eſt, ſi vacat Sedes: nam & in Canone, Se- de vacante; jubemat tacere nomen Pontificis, & vocem ipſam. 12 Pſalmus poſt Litanias erat alius, Oratio- nes item longè plures quàm hodie ex Radul- pho, à quo indicatur eſſe ultima oratio, quæ i= tem apud nos eſt ultima. Pius V. tamen nihil mutavit, ſed omnia à Breviar. edito 7o. inn ſuum. transtulit Breviarium, excepto Litania- rum fine, quem prorſus accepit à Breviar. M. S§. Habentur in Sacramentario Gregor. Orationes hæ, Dent, cui proprium ef miſereri: laeffabilem; Deus, qui culpa offenderis; Exandi quaſumus: Domine; Deus a quo ſanlta deſideria; Ure Agnez EFideliune, & Omnipotens, quæ ibidem dicitur eſſe S. Auguſtini ; ſed habentut ſparſim in cita- to. libro. 13 Quod ſi Litaniæ ſeparatim à Pſalmis Pœ- nitentialibus dicendæ ſint, dicto ad Laudes dici Benedivanius Domino, Deo Cratias, ſtatum ex dicuntur, nam Fideæliu animaæ, pro fine Laudum dicitur in fine Litaniarum, & utriſque deſervit. 1I4 Nulla eſt obligatio extra Chorum recitan- di ſeptem Pſalmos prædictos, ablolvente nos Pio V. in Bulla Erev. abomni peccato, & obli- gatione de hac re, qui concedit Indulgentiam quinquaginta dierum qualibet vice recitantibus coſdem juxta Rubricas Breviarii in Choro, ſi conſuetudo viget eoſdem recitandi, conſerve- tur. 15 Pro Litaniis ſeparatim dicendis nulla eſt Indulgentia; ſed obligatio in Litaniis majo ibus, & minoribus, qua de re vide .6. cap.6. nn. 3. O 996. 16 Com.- 11Comm colſceßte ltes Cen uinrin lita 4mnorbis, eainteglech ieſundume Irherli⸗ Orn 4 Aonimn Ilcl exit Likeocuicume Aumgholtuco udoris, Kint Ukamungaiibe Ger, Marlint Ilc kaoc LCnbefuriade Uömne, eitat Conntudunciar inerpon⸗ beftl „ hd MMenesvendit 1illd oin NIN Meki Wuinfcekoman Unrkrnonioh m ClMlid Myuenboiſc benecicki Uummens ebt ſgnn lo f. lminr Megi kdiimerin nheinici n Megted (rde nepenmdta lui berbun iſeletean Phorizenn docet Nun⸗ entibat. bapa, om. enim idem ominus tet⸗ nabant anti⸗ eum abſur. am fuccelſor Aupert/ 1. petitis hee et uni cum Oremg: jrt codem;lin Canone „e⸗ nPonnifci, ins, Oratio⸗ e er Nadel. atio, gur i⸗ tamenr filid GitO /0 Pro linn- r. Oratoones beefahlen, ii gutingt la;e ns denmn caiur tiumin ta⸗ Plalnise laudesde 1, ſtatun er ne Laudum ve geletyi umtecken⸗ lvente nos ulpentm ccitantihts (hoto, conlerſe⸗ nolu et maſo ſbu⸗ 9 M.. 16 Conn. De Ordine Commendationis animæ. I6 Communior uſus Eccleſiarum Urbis eſt, quod (excepto Sabbato ſanéto, & Vigilià Pen- tecoſtes) Cantores, & Chorus eas dicant alter- natim: in Litaniis majoribus, ad diſtinctionem à minoribus, alicubi Chorus repetit quæ Can- tores integrè dicunt, ut in Sabbato ſancto, qua in re ſtandum eſt ocorum conſuetudini, & lon- gior Proceſſio congruèid re quirit. De Ordine Commendationis animz. C APUT. WV. 1 * S* momenti, unde pendet æternitas, N eſt exit us anirmarum de ſuis corporibus, & ideo cuicumque Sacerdoti, nedum Parocho, datur facultas commendandi animas Deo in ho- ra mortis, & in tranfitu earumdem animarum. Ut autem quilibet Sacerdos ad manum habere queat, neceſſitate præſertim urgente, & Ritua- li quod Parochorum eſt] deficiente, ad cal- cem Breviarii additus eſt Ordo Commendatio- nis animæ, extat in Breviar. M. S. Uſus autem commendandi animas in earum receſſu eſt anti- quior S. Gregorio, qui de eo meminit Homil. in Evangel. 37. Et de S.]oanne Elecmoſynario ad morientes ventitante ſcribit Metaph. in eius vi- ta, à quo agonizantes, ut puto, benediceban- tur: nam hic ritus Epiſcopalis benedictionis in obitu fidelium antæ annum .. erat in uſu, ſcri- bente Annonio lib. J. Cap. 19. de Geſtis Franco- rum, quod Ludovicus Pius Imperator moriens Diogenem Epiſcopum Metenſem accerſivit, & b co benedictionem petiit. Unde S. Carolus Borromæus obtinuit à Gregorio XIII. die zo. Septemb. 1JSo. facultatem omnibus Epiſeopis Provinciæ Mediolanenſis concedendæ Indul- gentiæ æ grotis, quos vel ipſi, vel eorum nomi- ne alii viſitaverint, tum ut ægroti benedictio- nem Epiſcopi diligentius procurent, tum verò etiam, ut ea reddatur ægrotis utilior. 2 Concordat noſter Ordo cum antiquis M. S. excepta mutatione aliquorurn Sanéctorum in Litaniis hrevibus: quæ breves eſſe debuerunt, ut diſcedente amma, ſequentibus precibus ma- gis propriis eam Domino commendemus. WW 3 In Rituali Pauli V. præſcribitur commen- danti animam ut induat Superpelliceum, & Sto- lam violaceam, aſpergat locum & infirmum A- qua benedicta, dicens: Aſperges me, & c. & i- maginem Crucifixi ægroto tradat oſculandam; de quibus meminit Alcuinus cap. antepenulti- mo, ubi etiam mone eſſe legendas ante morien- tem Ohriſti Paſſiones ab Evangeliſtis ſcriptas. Et hic ritus quidem eſt antiquus legendi Paſſio- nem Chriſti coram morituris, ex actis S. Mar- thæ Virgimis, quæ ſibi legi, dum obiret, ean- dem curavit. 4 Oratio illa, Commendo te omemipotenti Deo, &c. tota ad verbum Epiſtola eſt, quam Petrus Cardinalis Damiani ſcripſit amico ſuo morienti. quæ habetur initio Toémi tertii Operzm ejuſaem, reponenda in Töômo J. lib. 5. Epiſt.15. o. Qod item hoc loco dicitur de tribus atrociflimis tor- mentis S. Theclæ, illud confirmar Baron. a net. Martyrolog. 25. Soptembria, & enumerati gnes, theatrum, & beſtias, citatis SS. Patribus, ſed non explicat, quodnam in theatro paſſa ſit tor- mentum diſtinctum à beſtiarum faucibus. In Annalibus anno 17. explicat, eam tauris alliga- tam fuiſſe, ut diſcerperetur. Nominari vero Theclam in agone mortis, S. Cyprianus indi- cat, Oratione pro Martjyribus, mn Oratione in die paſſionis: quem ſecuti ſunt in hoc eodem ritu SS. Terentinus, & ſocii, tum alii, ut ſcribit Baron. loc. cit. 4 5 Ceterum fax cum Cruce, præter lectio- nem Paſſionis Chriſti, mirificè juvant in ago- ne conſtitutum, ex inſtituto Apoſtolico, quæ affuere in obitu S. Marthæ Hoſpitæ Chriſti, ut refert S. Antoninus part. I. tit. 6. c. 20. De Cru- cis affectibus coram moriente agit Tobias no- ſter part. I. c. 6b. eirea finem. 6⁶ Reſp. Sabvenite Sanlti Dei, eſt anti- quum, & habetur in Antiphonario ſancti Gre- gorii. .. — . y6 Comment. in Rubr. Brev. Ject. LX. Cap. 6. De Benedictione menſaæ, & Iti- nerario LClericorum. CAPUITI VI. 1 Uæ frequenter uſurpare decet Cleri- cum in genere precum, ea collecta ſunt in calce Breviarii prouſu faciliori totius Qeri. Inter hæc Benedickio menſæ, quæ manè fit & veſperi, opportunum hoc loco habet locum. . 2 Orig nem habet à Chriſto „qu benedixit, antequam panes quinque diſtribueret turbis; & in ultima cœna benedizit, fregit, &c Poſt cœ- nam candem Hymnum dixit, Wath. 16. id eſt Pilalmum i2. lz erxitu Iſraél de Auypto, ut do- cet Baron. anno gpr. ex Rituali Hebræorum in Paſchali cœna, quo morem aliorum ſecutus, u- ſuis eſſe creditur Dominus noſter. 3 Si antiquiera quæramus, 1. Keg. 9. ubi legi- mus, Benedicit hoſtiæ, Chaldæus legit, Bene- dicit ſuper cibum: & Daniel item c. 1g. laudato Deo comedit cibum.Poſt cibum verò extat præ- ceptum de gratiarum actione Deut. S. n. o. 4 Apoſtoli igitur imitati Chriſtum docuere poſteros Benedictionemmenſæ, ut Paulus Ti- motheum . adeundem c. 4. ut exponit locum il- lum Turrecrem. cap Noa liceat, Diſt. 14. S. A- thanaſ. de Sermon. Virgin. Ubi, inquit, ſederis ad menſam, & inceperis frangere panem, ter cum conſignans (hoc ſigno Crucis) his verbis gratias age: Gratias aginius tibit Pater noſt en, & cum ſurrexeris à menſa, rurſum gratias a- gendo trinis vicibus dicas: Miſerator SS miſe- ricors Deus eſcam dedit timentibus ſe. Gloria Patri, & Filie, & Spiritui ſanbto. y Inter Latinos S. Hieronymus ait Epiſt. 22. ad Euſtoch. de Cuſtod. vinginit. nec cibi ſuman- tur, niſi Oratione præmiſſa; nec recedatur à menlſa, niſi referatur Creatoris gratia: meminit & Rabanus de lInſtit. Cleric. l. 2. C. o. übi habe- tur verſ. Edent pauperes, &c. 6 Ejus omiſſio peccatum eſt veniale, ex Na- vat. de CUrat. C. ö.. n. g2.. valet enim ad abigen- dos dæmones, & ad continentiam noſtram in cibo & potu, ut aĩt Chryſoſtomus de Fide An. næ; & ad laudandum Deum pro prætentibus & futuris bonis, ex Baſil. Epiftola . ita ad delenda peccata venialia gaſtrimargiæ, ex Chryſoſt. in Pſal. z2. Julius Nigronus Tract. aſeetico . c. I. Incitamento y. citat Geminianum, qui in cap. Non liceat, obligat Clericos ſub mortali ob Be- nedictionem menſæ, contra communem ta- men opinionem; ut vel ex hoc videas, eam non eſſe negligendam. 7 Porro formula in Breviario tradita tum benedicendi, tum gratias agendi, cum auctorem non habeat, & in antiquiſſimis reperiatur Bre- viariis, ſua antiquitate auctoritatem ſibi conci- liat maximam. Clemens lib.2. Apoſtolic. Con- FKitut. eap. «66. meminit Oranonis in prandio di- ſtinctè: in cœna verò, quæ apud antiquiores je- junio deditos, erat magis in uſu quam prandiũ, Verlſus ille dicebatur: Edent pauperes, & ſatn- rabuntur, &c. imo S. Hieronymus in Marc. 14. ubi de hymno Salvatoris diſputat, docet illum uſurpaſle pro Hymno eundem Verſum, Edenz Pbanperes, & C. ex Pſal. 21. qui de Paſſione eſt to- tus: alter Verſus, AMlemoriam fecit mirabilium Iaorum, &c. quo nos utimur, habet auctorem „ ut ſupra dixi, Athanaſium. Oratio Benedieg Do=- mine not, &c. habetut fusè tota in libro Sacra- mentorum Grimoldi Abb. . 26. 8 Solemus ad ea verba prædictæ Orationis Domine nos, ſignare Cruce nos ipfos; & ad ſe- quentia verba, & hax tua dona, ſignare cibos Cruce, nem pè accepto ritu ab antiquis, qui & ante cibum ſignabant ſe ſigno Crucis, ex Ter- tull. Lib. de Corona milit. c. 2. & ſignabant ipſos cibos, ex Athanaſ. Iupra citato. 8 2 Geminatur initio vox Benedicite, Denedi- aite: quaſi invicem hortemur nos ad benedicen- dum Domino, ex Durand. l. g. cCap. ultimo. 10 Mutatio Verſuum pro varietate Feſtorum, ſicut & Plalm orum, eſt opportuna, ab Hebræis deducta & Hebræorum Ritualibus, ex Baron. nno g. fit autem mutatio reguſariter à primis Veſperis feſti, ſi eœnatur quia à primis Veſpe- ris incipit Feſtum ceſſatque mutatio, ut in Ru- bricis Breviarii, hoc eſt: Verſus de Nativitate Domini dicuntur hodie impoſtrema recogniti- one Breviarii uſque ad cœnam excluſivè in Vi- gilia Epiphaniæ: Verſus de Epiphania, uſque ad cœnam tum indl Eire Mſgue. Göeperlock Allekerire ſolebenteel Cerlun pro Crorſe Maunmtetmin bkonaden ſoroe 1 Dubiarn hrrlctoone n iülhläind adde OmmkRubrica min kerſ 4ornin dei mmneuepo Mkip Carnolet, G senpen umnllelen donrken nefelum Telugldunnes Ennlmen Vemmn verbor lunun Mont poſte nrt vlan uene Enu,gluni Unclimnen nun ntran, nſebiamg lälben 1 Umhe he er. Ahegnnr warp ſhe ur, emmlag annh Panellbn Wgüben AAddelend Chyſant is Cetοα. qui r ch. ortaliobk.. munem tr. idens cam traditn hum mauckoren deriatut hre. n Pbi conei⸗ hlole. n. hprapdiod⸗ tigiores e⸗ mn prandii, er, G ſat i Mare . docet ilom tlum, Mhan Iloneeltn⸗ mirahtling tauckoren, Henedie Dx ibro Sr X Oratons 0s;Ealle⸗ gnne bos s, ex Ie. abamt glir ie, ut- benectcen⸗ Aleime. eFeſtorum, b Kebers ex on. eet ipims mi eipe⸗ rinR-- Nativitate lerognir. Grd in Ni 1, qre 4 (Eena⸗ cœnam incluſivè diei Octavæ: Verſus de Pa- ſchate uſque ad cœnam excluſivè Sabbati in Al- bis: Verſus de Aſcenſione, uſque ad cœnam in- cluſivè Feriæ 6. poſt Octavam Aſcenſionis: Ver- ſus de Pentecoſte, à cœna, quæ fit in meridie Vi- giliæ ejuſdem (quia Miſſa Vigiliæ haber omnia quæ ſunt propria Feſti] uſque ad cœnam Feriæ 6. Qutuor Temporum; nam in Sabbato poſt Nonam terminatur tempus Paſchale. In triduo Hebdomadæ majoris dicuntur Verſus ut in Bre- vViario. 1I Dubitarunt aliqui graviſſimi viri, An in Benedictione menſæ infra Octavam Paſchatis nihil aliud addendum ſit Verſui Hec dies, &c. cum in Rubrica habeantur hæc verba, Dioitur tantum Eerſus Hec dies; ſed facilè reſpondetur, ea omnia diei quæ in prima Benedictione di- cuntur, excepto Verſu & Pialmo propriis Feſti Paſchatis, juxta præcedentem Rubricam, . Præ- dittzs modns, &c. Verſus autem ſolent in aliis Feſtis & temporibus, tum in prandio, tum in cœna multiplicari, neque qui dicitur ante men- ſam, dicitur ſeu repetitur poſt menſam. Solum Paſchale Feſtum hoc habet, ut non varienti r Verlſus; ſedunus & idem tantum dicatur ante, & poſt menſam repetatur, Hæc dies. Et hic eſt ſen- ſus eorum verborum, ascitur zantam. Quæ par- ticula tantum, uti dubia, idcirco deleta eſt in re- eognitione poſtrema Breviarii. n Ante Orationem, quæ dicirur poſt men- ſam, Ketribuere dignare, &c. non præponitur Oremus, quia non eſt proprie oratio, ut patet ex concluſione, quam non habet, Per Chriſtaum Dominum noſtram, &c. & Clemens VIII. clari- orem Rubricam de hac re adjecit, quæ in textu Pii V. deſiderabatur. I5 Inter hæc benedicitur Leckor, ut ad men- ſam legat, qui in triduo Hebdomadæ majoris non dicit, ube Domne, nee in fine, Zu autem Domine, ob cauſas à nobis allatas Sectione ſexta cap. 2. num. I1. p.g . Quæ etiam omittuntur ve- ſperi ad jentacula brevia in diebus jejuniorum: in quibus, qui benedicit, aut gratias agit, multa omittit de communi Benedictione, aut gratia- De Benedictione menſa, & Itiner. Cler. D. rum actione, qua in re abundat quuique in ſen- ſu ſuo, & variæ ſunt formulæ Regularium. Ru- Pricæ Breviarii nihil præſcribunt de Rac re; ut intelligamus, jentacula veſpertina in diebus je⸗ juniorum concedi ſecundum indulgentiam, non ſecundum imperium; & integrum jejunium Eceleſiaſticum non admittere, niſi unicam co-= meſtionem, quæ in Breviario vocatur cœna, ad quam adhibentur Benedictio, & Gratiaram a- ctio cœnæ aſſignata. 14 De lectione verò quid dicemus? Auguſti- nus dicitur auctor lectionis ad menſam à Gem- ma l. 2. cap. 6. ut mentes cum corporibus refi- eiantur. Juſſa fuit ad menſam Epiſcoporum ab- Euſebio Papa, ut in E pitome Conciliorum; de- inde ad menſam Sacerdotum, à Conc. Nanne- tenſi, & Tolet. III. . 2. à Gratiano relatis. Diſt. 21. Origenis tempore fuiſſe in uſu hanc lectio- nem tradit Hieronym: in Epiſt. S. ad Marrel- lam. In cœnobiis Regularium adhibitamn fuiſle ſcribit Batil. i KAeg. Brev. Interrogat. So. 5. S. Bernardus à Radulpho citatus Propoſ.tr. curabat legi in refectorio libros ſacræ ſ. cripturæ, qui non leguntur in Choro, & poſt libros Ma- chabæorum legi quatuor libros Evan geliorum, dimſſis, ſeu omiſſis Paſſionibus: quod poſtre- mum, meo judicio eſt maximè notandurn, & a. inajorem Dominicæ Paſſionis reverentiam ob- ſervandum videtur, ob auctoritatem tanti Pacris. 16 Itinerarium poſt Benedictionem meniæ ad uſum Cleri collocatum eſt in fine Breviarii cujus auctor eſt incertus, neque re peritur in an- tiquis Breviariis. Haberur autem paulo longius pro itinere Prælatorum in Porutkcali antiquo-, cum Cantico, Antiphona, verſibus, & Oratio- nibus, una mutata, & altera ante Canticum addita, ut ferè idem ſit eum noſtro Clericorum ſinerario. Porro Antiphona, Canticum Zacha- riæ, Preces, & Orationes, quarimn ultimæ duæz diviſim habentur inSacramentorum libroſancti Gregoriiſunt itineri cuicumq; faciendo ſatis ac- commodatæ. Convenit autem Clerico ſemper orare, ut in itinere ſuo perveniat ad Deum. At- que hic finis eſt Breviarii Romani. V 3 SECTIO- V 55 Comment. in Rultr. Breviarii Fecz. E. Cap. 1. S ECTiI O DECIMA. De Cærimoniis ad Horas Canonicas adhibendis. De Cerimonits in privata Horarum Cane- nicarum recitatione. 2 De Cerimoniis Horarum Canonicarum in Choro recitandaruna. 3 De Cerimoniis Horärunm Canonicarum in Choro ſolemnius recitandaram. De Cerimoniis in privata Ho- rarium Canonicarum recitatione. C APUT I. 16⁄ Onvenienter ſtatur ad Orationem Domi- nicam, Salutationem Angelicam, quia ſunt de textu Evangelico; ad Symbolum item Apoſtolorum, ut ad fidei confeſſionem prom- ptiores videamur. Iterm ad horarum initia, qui- bus adjutorium divinum imploramus; & lau- cem Deo trino tribuimus. Ad Invitatorium, ne iegnes videamur, dum alios invitamus ad Hymnos, qui ſunt laudes Dei ſolemniores, in- ter quos Te Deum quoque numeramus. Ad Verſus quoſque Nocturnorum poſt Hymnos, quia iis, ut docuimus ſupra, convertirnur, & excitamur in Deum. Ad tex um Evanelii ante ◻ Homiliam, quod per ſe patet. Ad Capitula, quæ ſunt breves exhortationes majorum. Ad Can- tica, Benedictus, Magnificat, & Nunc dimit- tis, quæ vocantur Evangelia. Ad Orationes de- niqueomnes, quibus immediate Deum allo- quimur excepto triduo majoris Hebdomadæ] & ad preces quæ præcedunt- 2 Standum ecrit tempore Paſchali, & in ☛ O& RÆ Canonicæ vel ab uno, vel à plur bus ſimul; vel extra Cho- rum, vel in Choro; vel ſolemmiter, vel minus ſolemniter recitari poſſunt: quibus modis cum peculiares accidant Cærimoniæ, de his à reliquum eſt ut breviter agamus. SECTIONIS DECIMXÆ CAPITA III. omnibus Dominicis, à primis earum Veſperis ad Antiphonas B. V irginis, quæ dicuntur in fi- ne Ofhcii, ex caulſis ſupra allatis. 3 Ad Pſalmos ſtandum eflet, ut ſupra pro- bavimus Sect. y. c. 5. ſed plurimi ſedent, non Pauci partim ſedent, partim ſtant; quia Spiri- tus promptus, caro autem intirma. Ad Lectio- nes quoque in Officio parvo B. Virginis in Ad- ventu laudabilius ſtatur, quia ſunt de Evangelio. 4 Genuflectendum autem erit ad ea verba Invitatorii, Adoremus, & procidamus, ut in Cærimon. Epiſc. I. 2. c. 6. quod monent eadem ipſa verba. Item ad Preces feriales in Laudibus, Veſperis, & Horis, in diebus nimirum pœni- tentiæ dicatis. Item ad preces in Officio Defun- ctorum, majoris mœroris gratid. Item in Hym- nis ad ea, Veni Creator piritus. Ave Maris Kella. O Crux ave ſpes unica. Tantum ergo Sa- cramentum, ſi coram Sacramento dicitur, ex Cærimoniali Epiſc. l. . c. 25. quidam laudabili- ter ad ea quoque O ſalutaris hoſtis: & cauſæ patent, ad majorem reverentiam qua etiam de cauſa genuſe ctimus ad ea in Hymno Ze Deu. Te ergo quæſumu, &c. ex cærimoniali I. 2. c. 5. & 6. Denique ad Antiphonas B. Virginis quæ d cun ur in Gne Oſncit, ad Orationem Domi- nicam, Salutationem Angelicam, & Symbo- lum Apoſtolorum, quæ dicuntur in fine Com- pletorii ( exceptis Dominicis, & tempore Pa- ſchali,ut ſupra dictum eſt] exit genuflectendum. § Prætereà caput inchinandum erit ad Ver- ſum Gloria Patri, & Eilio, &c. ad nomen Jeſu, Mariæ, & Sancti, de quo Oſhciũ recitatur. Item ad Conſiteor, &c. quod in Prima, & ante Com- pletorium pmüdei dnidict 6 Senom ſumcoos,: Ames aye⸗ ovetinb tit. olkfronte lend extrt n Keltema e Contelton nponme lemad. alin fne Drin- iifrcComen lmmnerh l. Irfammn in onninc⸗ ngnentg lin Clröferad 4n til. Thlüms GAummur feris ühmntlcandun DZ lmi;, & Ornio Vitme Hebeo Pnekinfineh rhlenn pertt Nuſaltiſt TAeiin Cone laſtin Mili Cnmnen ncarum,/ Citan CAP nn moreg allunbbier ulmonieli ini lrnins CoNreen, Crerku 1 Dnommuniv Alicg unmc ſn l. XIa Che. er recitalf ue, de III. tum Vehei dicuntur iufr urſiper go⸗ ſedent, non t; ua Fit⸗ a. Ad ledho- irginisinad- de vungelo t ad ea femn idamurt, En nonenteaden Sin Laudtn, imiuum pon. Oſhcio Defur. eminkm-. 6. Aue Man intum er ⸗ to Gicitut, el Gam luudinii- Ku: al am,utuim trno , niclil20 .Vironnis gi lonemn Domn. 1, Nn. grin hneor⸗ & tempole D. enugelteniin m erit A Ver⸗ Ad nolnen n 1 lecitatul⸗ len „Kimen. Netoin — De Cerim. in privata Horarum Canon. recitat. pletoriũ dicitur uſq; ad Miſereatur incluſivè ab co, qui dicit & uti dicitur reſpective, ut in Miſſa. 6 Signum Crucis adhiberi debet pollice ſibi ſignando os, ad illud in tio Matutim, Domine labia mea aperies, &c. ut in Rubricis Brev. de Matutino tit. I3. n.. Item manu extenſa fignan- do ſe à fronte ad pectus, & à ſiniſtro humero uſque ad dextrum, cum dicitur Deus in adjuto- rium &. Item ad Verſum, Adiutoriam noſtrum, ante Confeſſionem in Prima, & Com pletorio, ſumpto ritu è Miſſa, ut tit. F. dicitur de Prima num. 2. Item ad Iadulgentiam, ut in Miſſa; & ad ea in fine Prime, Dominus nos benedisat; & in fine Completorti, Benedicat & caſtodiat nos Omnipotens,; &c. aliqui ſignum Crucis cum pol- lRce formant in pectore ad Converte nos Deus, &. quæ omnia cauſas habent ſatis apertas, & congruentes. Laudabile quoque eſt, ſignum Crucis fieri ad Antiphonam de Cruce in Officio feriali. . 7 In Pſalmis Gradualibus quæcumque pre- ces dicuntur flexis genibus;, ad mœrorem, & Luctum indicandum, multoque magis hæc ge- nuum flexio congruit Pœnitentialibus pſalmis, Litaniis, & Orationibus (quæ tamen Oratio- nes à ſtante Hebdomadario dicuntur) ut præ- ſcriptum eſt in fine Breviarii. Ad alia non incon- gruè ſedetur. Percutiunt ſibi pectus aliqui ad Agnus Dei, ſicuti fi in Miſſa. Bene vero percu- Munt ad ea in Confeſſione, meaculpa, &c. ut itidem ſit in Miſſa. De Cærimoniis Horarum Ca- nonicarum in Choro re- citandarum. CALPUT TII. Plopros mores unaquæque habet Eccle- Hſia & laudabiles conſuetudines, quas non tolli à Cærimoniali Romano, neque à Rubri- cis Breviarii, ſæpius declaravit S. Rituum Ro- mana Congregatio: ſed videant Epiſcopi, ne ita pugnent cum univerſali Eccleſia, ut perito- tum ſudicio minus ſint laudabiles conſuetudi- 2 In Breviario qua tuor tantum, quæ ad hanc rem faciunt, adnotata in Rubrieis reperiuntur. Primum eſt, qued Hebdomadarius clara voce dicat, Domine labia meea, & . initio matutini Officii tit. 13. num. . Alterum, qued in Preci- bus ferialibus dicat clara voce torimm Pater no- Ker, &c. & habetur tet. 7y2. . 2. Tertium quol iderm dieat eaſdem Preces flexis genibus ulque ad verſum Dominus vobiſeum excluſivè, cil- eumſtantibus genufſlexis uſque ad Feneairsnens Domeino. Vide tit. 34. aum. 4. quæ certe ſunt ra- Tioni conſentanea & communi coniuetudini u-⸗ niverſalis Ecoleſiæ. Quartum eſt, quod idem ſur- gat ad Orationem, quæ dicitur poſt Antipho- nam B. Virginis in fine Oihcii, tit. 36. K. 3. HæcC in Breviar. 3 Pabentur alia in Cærimoniali Epiſcopo- rum ad hane rem peropportuna: & Prim o, quod coram Sacramento Euchariſtiæ ſanctiſſimo (ta- re debent omnes aperto capite ad Horas omnes l.2. Cap. 33. vel ſi ſedeant, ca put nunquam coo- periant, puta ad Matutinum „quod ordinariè prolixius eſt Ofhcium. . 4 Standum item erit ad initia Horarum ad Invitatorium, Hymnos, Capitula Reſponſoria brevia, Verſus, Abſolutiones, Benedictiones 9 textum Evangelii ante Homiliam, Cantica, E- van gelicas Orationes, Commemorationes, &£ Suffragia communia Sanctorum; item ad Anti- phonas finales B. Virginis tempore Paſchali, & in diebus Dominicis à primis Veſperis, quod habetur expreſsè eoe Concilio Aurelianenſi a pud Burchard. lib. 13. Decret. c. 3. & Ivo. l. 2. cap. 53. & aliàs attulimus propriam cauſam, ob memo- riam ſcilicet Dominicæ Reſurrectionis. Ad ea i- tem in Verſibus & Reſponſoriis, quæ in Evan- gelio lecta genuſlexionem poſtulant: ut, Vor- bum caro fabtum eſt: & Procidentes aderave- NKnl, EEc. 3 5Sedendum eſt ad lectiones, & ubi eſt con- ſuetudo, ad Reſponſoria & ad Martyrolog. 6 Dubitatio eſt de Pſalmorum cantu: nam varia eſt conſuetude. Aliqui ſtant, & hi lauda- bilius: alii ſedent. alii ad Pſalmos Matutini & Laudum ſcdent, ad reliquos ſtant: alii ad eoſ- dem 6 Eomment. in Rubr. Breviarii Sect. X. Cap. 2. 6g 3. dem Pſalmos alternatim ſtant & ſedent. Unuſ- quiſque abundat in ſenſu ſuo. 7 Ad Symbolum S. Athanaſii, quod dicitur ad Primam, alii ſtant, ali ſedent. Certè lauda- bilius, ſive Symbolum, ſive quaſi Pislmus ille ſit, recitant ſtantes, ex Decreto S. Rit. Congre- gationis die 23. Decemb. 16 24. 8 Genuflectitur etiã in Choro ad ea, de qui- ſius diximus ſuperiori n. Z. & 7. & prætereà ad Zi altten Domine, & . in fine Lectionum à Le- Rtoribus, ex Cærimen. Epiſcoporum l.2. cap.6. 9 Unclinatur caput, ut ſupra dictum eſt a. y. cap. præced. quibus adduntur caſis alii, ut idem fiat à Lectore, dum dicit jsbe Domne S&c. ver- ſus Hebelomadarium ab omnibus ad nomen Pa- pæ viventis, ad Verſus ſequentes Pſalmorum, Sit nomen Domini benedibktum: SanbZum & ter- ribile nomen eius; Benedittus Dominus die quo- tidie; Benzdibtum nomen majeſtatis; Benedicat nos PDeus Deus noſter, beuedicat nos Deus, quod multis placet. In Completorio ad . Benedibtus es Domine Deus patrum noſtrorum; Benedica- mus Patrem, &c. Benedibtus es Domine in fir- mamento cœli, Loxorum conſuetudini ſtandum Eerit. 10 Signum Crucis ſibi adhibent multi, præ- ter ea quæ capite ſuperiore adnotavimus z. 6. ad initium Canticorum Evangelicorum, quia Evangelia ſunt: & quidem ad Magnificat idem præſcribitur Epiſcopo in Cærimoniali Epiſcop. loc. cit. o. . Quatecadem erit ratio & alierum ſimilum Canticorum, niſi fortè illud præſcri- batur ratione proceſſionisà ſede ad Akare, ut, antequam moveatur à ſede, muniat ſe Crucis ſigno, ſed primum eſt verius. 11 Cantores ut plurimum juxta Cærimonia- le Epiſcoporum cantant Invitatorium, initia Pſalmorum, Verſus & Reſponſoria; Hebde- madarius autem primam Antiphenam, Capi- tula, Antiphonam ad Cantica Evangelica, ini- tia quorumdam Hymnorunn, & orationes dicit. Lectiones legunt, qui in Choro ſant, jnniores primas, ſeniores ultimas, ſmgali ſingulas, cx Cærim. Epiſcop. L. 2. C. 6. werumm, ut drzimus ſupra, conſuetudines locorum variæ & laudabi- les non ſunt in hoc genere à Cærimoniali Ro w 19 abrogatꝰ. 12 Ratie prædictorum ſatis patet partim ex iis quæ ſuꝑra ſcripitimus Secρ. 5. ubi de ſingulis Horarum partibus: partim ex ipſamet conſue- tudine, quæ eſt altera lex de re rationabili & valde congrua, à ſaniori parte univerſalis Eccle- ſiæ recepta, & diuù retenta. De Cærimoniis Horarium Ca- nonicarum in Choro ſolem- nius recitandarum. C APU T III. 1 5 Uatuor ex horis Canonicis ſolemnita- tem habent in Choro; nempe Matuti- num cum Laudib. ut in nocte Nativitatis Do- mini; Prima in Vigilia Nativitatis ejuſdem, ra- tione Martyrologi; Veſperæ frequentiorem; & Completorium quandoque in quadrageſi- ma. De his hoc loco ſigillatim eſt dicendum. in gratiam corum præſertim, quibus non eſt præ manibus Cærimoniale Epiſcoporum ſeu Canonicorum. 2 Matutinum igitur nunquam cum Pluviali ceantatur, ex Cærimoniali Epilc. I. 2. c. 6. quod ad Laudes & Veſperas adhiberi, docent Rubri- cæ Miſſal. tit. 19. n. 3. ſed dum cantantur Lecti- ones tertii Nocturni. paratſe celebrans Pluviali ad legendam nonam Lectionem, pro qua ac- cenduntur duo cerei ab Acolythis: parantur duo Cantores cum Pluviahbus; neq; recedunt Acolythi, donec tota Lectio fuerit abſoluta. Ob reverentiam majoris ſtantis dum legit ‚ſtant omnes alij qui ſunt in Choro, Cærim. ibid. ci 3à Ad textum Evangelicum non adhibetur Signum Crucis; neque legitur manibus junctis, ſed hinc inde ſupra legile poſitis, ſeu ſupra li- brum, Cærimon. cap. y. 4 Quicumque ille ſit qui legit, inferior Epi- ſcopo dicit, qube Domne, non Domine, & ſe- cundus in Choro, ſi major illo non ſit ibidem, profert verba Benedictionis. Quod autem Cæ- timoniale tribuit Epiſcopo ratione tantæ digni- tatis, non debet inferiori tribui, co quia majo- rem in Choro non habceat; alioquin cuilibet majori de Choro illud idem conveniret. Hymnus Eyuns⸗ nceehkame mmeimtit lallneit 4d canta mnind funr, Sumb: ine Munyr v Cennid , nibileinet uinuhtennte baonmmbgclt, tu berllelen Gpenkeckant lnu homn Follumilro⸗ unckeetnos Ikulu le i warli 1Ehrrlenim Lurnur au up coneni Urich Kcun Vlendroldke oſtsebnunil uReghlrnum Ur Amidtn, inodmcnet⸗ Umnd, nedtennt Wellllmceig 9Moellteele etenhuute ülnsacen Winl ſale Eniit Mvin Wiinte (Eugihnbrin N Eennt: Auncni en, 1 Cin herre WWlisn Chor 8 (Ar P n genngen un niin NII 2 er pariim lagllt tnet conlne. Rtionibii d elſtliekecl,. rumn C4. ſalen. m. Cs ſolennmiu. empe Man. Ntiritatis Do⸗ ejulcenmdtr eqbentioten n Gunadrel⸗ ſt icenun, guibs donl lagponmn ſu n aum Mhuidk 2.l.h. gol ſoeent Robt⸗ htamtur lccl⸗ rans lunu 1,to gua ⸗ : tantdr neq lecedunn tablolun m lkegt kun on adlubetul nibosſuncki ſeu luptal⸗ ,inletiotlir Nonire, 8 ſe⸗ ouſit bidem, odamen . tantædont⸗ co qlia aß⸗ ogun cuilbe vehitet. Hynmus De Cæerimontie Hoörarlm Canomcarum. 5§ Hynenus 7 Deum, inchoari debet ab eo- dem celebrante, niſi alia ſit Eccleſiæ conſuetudo; ſicut etiam Hymnus poſt Invitatorium, ex cæri- moniali loco cit. 6⁶ Ad cantandas ſolemniter Laudes eadem omninò fiunt, quæ ad Veſperas ſolemnes meæx dicemus: ſunt enim inter ſe valdè ſimiles Horæ. 7 Martyrologinm pridie Nativiratis Domi- ni ſolemniis cantatur: alicubi cum Pluviali, lu- minibus & incenſo cantatur ſicuti Evangelium; minus ſolemniter alii. Hlud certè obſervandum ab omnibus eſt, ut audientes ſtent uſque ad ea vecba, BGethlehem udæ, &c. quibus auditis, ſta- tim genudectant, præter Lectorem, uſque ad ea Nativitas Domini noſtri, & . ſecundum carnem, incluſivè, quod & notarum eſt in novo Martyroe logio. Humiliato namque Dee uſque ad terram, etiam decet nos quam maximè humiliari. 8⁸ Fuſiuùs de Veſperis ſolemnibus eſt dicen- dum, quæ ſæpius ab Eccleſiaſticis viris cantan- tur, & præſertim in Feſtis Sanctorum Titulari- um. Paratur autem celebrans Pluviali coloris tempori convenientis, ſeu Feſto, ſuper cottam ſine Stola: & cum eo parantur alii cum Pluviali- bus, item duo ſaltem, qui eidem hinc inde, quan- do o pus eſt, miniſtrent. Neque tamen im proba- mus Regularium ritum, qui Pluviale induunt ſuper Amictum, Albam, Cingulum, & Stolam in modum crucis ante pectus, quos tamen mo- nemus, ne dicant Orationes ad has veſtes, quæ ante Miſſam dici ſolent. 9 Procedit celebrans de Sacriſtia ad Altare, præsedentibus duobus Acolythis cum candela- bris & cereis accenſis; quos ſequitur ſolus Cæri- moniarius, ſi adeſt; tum alii de clero bini, dein- de miniſtri Pluvialibus induti, poſtremdò cele- brans, medius inter duos ultimos Pluvialibus in- dutes, qui fimbrias anteriores Pluvialis ipſius pa- rumper elevant: & omnes hi, exceptis Acoly- this, operto capite procedunt, Cæritn. Epiſcop. lib. 2. cap. 3. 10 Cüm pervenerint ante Altare, diſceden- tibus aliis in Chorum, formant quaſi lineam re- tam, Celebrans, miniſtri Pluvialibus induti, & Acolythi genuflectunt omnes, inclinat caput Celebrans niſi in Altari ſit lanetiſſimum Sacra- JTom. II. 161 mentum) & paululum orabunt genuflexi, de- ponentibus interim Acolythis ſua candelabra cum cereis extinctis ſuper gradu Altaris laterali. ſeu plano Cappellæ, Cærimon. ſupra. 11 Surgunt deinde, & facta Altari, ut ſuprà, re. verentia; aceedunt ad parata ſcamna in cornu Epiſtolæ, ita ut eelebrans ſedeat altius, pulvine ſaltem ſuppoſito: vel accedit ille ad primam cho- ri ſedem, in qua poni debet pulvinum, & alte- rum cum tapete ſuper genuflexorium ante eun- dem politum., ſuper quo erit liber; hoc eſt, Bre- viarium formæ majoris ad uſum Celebrantis: vel ſuper legil: quod imponitur & amovetur, prout opus eſt. Reliqui parati ibunt ad ſcamna loco congruenti præparata in plano Chori, Cæ- rim. abi ſupra. 12 Sedet ibi Celebrans, ſtantibus aliis paratis ante eum in plano; mox ſurgit & dicit ſecreto Verſus Altare, Pater noſter, & Ave Waria, qui- bus dictis, elevatur eidem pars dextera Pluvialis anterior per viciniorem paratum; ſeu per Cæ- rimoniarium, & idem ipſe ſignans ſe ſigno Cru- cis morosè, prout verba profert, incipit Veſpe- ras, dicens: Deus in adjutorium nseum intende; ita ut finiat verba & crucis ſignum à fronte ad pectus unà ſimul, Cærimon. loco citato. 13 Præintonatur Celcbranti ab uno ex para- tis, initium primæ Antiphonæ, cum debitis re- verentiis Altari & Celebranti ante & poſt, qua intonata à celebrante, & à choro cantata, ſi Duplex eſt Officium, inchoatur Pſalmus à can- toribus, & ſedent omnes: aperiuntur capita, & inclinatur profundè ad Verſ. Gloria Patri, &c. 14 Cantores præintonant reliquas Antipho- nas dignioribus in chore; & ſurgentibus aliis ad Antiphonas & initia Pſalmorum, celebrans non ſurgit. Cærimn. cit. 15 Finitis Pfalmis, Acolythi cum candelabri⸗ aceenſis, ex Communi uſu Eccleſiarum Irhis, & item, qui parati ſunt Bluvialibus, accedunt ad celebrantem cum debitis reverentiis. Celebrans poſt ultimam Antiphonam ſurgit, & detecte capite cantat capitulum manibus junctis, u- nus ex paratis miniſtris præintonat initium Hymni, quod ille cantat, & ſic uſque ad finem X ſtat, bz Comment. in Rubr. Brev. Selt. N. Cap. 3. ſtat, recedentibus prædictis ad loca ſua, Acoly- thisque candelabra ſua deponentibus ubi prius. Cærimon. idem ibidem. Si initium Hymni con- tinet invocationem Chriſti, vel Dei, Celebrans elevat & jungit manus, & caput verſus Altare inclinat, ex Cærim. Epiſc. lib. 2. cap. 14. 16 Poſt Hymnum eantatur Verſus à duobus ex paratis miniſtris in medio chori, ſeu ante Al- tare (pro ut Celebrans ſedem habet in Choro, vel in corau Epiſtolæ, ur dictum eſt) quorum alter ſtatim præintonabit Celebranti Antipho- nam ad Magnificat, & eâ intonatàâ, ſedent om- nes, idem Cærimon. 17 Inchoaro cantico Magnificat, ſurgentibus omnibus, Celebrans facto ſibi ſigno Crucis à fronte ad pectus, ex Cærimon. lib. 2. Cap. 1. va- dit ad Altare capite tecto, cum inclinationibus ad utramque chori partem; tum reverentia Al- tari debita, medius inter duos paratos, ut ſuprà, & ſi via brevis eſt, detecto capite miniſtrorum, & fine Acolythis alcendit ad Altare, oſculatur illud in medio, & mox vertens ſe ad cornu Epi- ſtolæ miniſtrantibus naviculau alrero ex paratis, & thuribulum Thuriferario imponit thus, be- nedicit, & incenſat Altare, eo prorſus modo, quo præſcribitur initio Miſſæ in Rubricis Miſſalis tit. 1. n. 4. & nos diximus Tomo primo. 18 Si aliud Altare eſt incenſandum, puta ſan- ctiſſimi Sacramenti (quod more Urbis incen- fandum eſt priuùs quàm Altare, ad quod Veſpe- ræ hunt) ſeu alterius Sancti pro more locorum, de quo fit Feſtum, præcedunt Acolythi, & pro- cedunt alii parati, ut initio Veſy perarum; & Ce- lebrans ea omnia facit, quæ in incenſatione Al- taris fiunt, excepto quod non imponit rurſus in- cenſum in thuribulo niſi opus ſit. 19 Incenſatione Altaris ſeu Altarium pera- ta, ſine Pſalmo Dirigatur, &c. revertuntur præ- dicti cum debitis choro reverentiis ad loca ſua; & Celebrans ſtans apud ſedem ſuam, invitans- que ſibi viciniorem ad incenſationem, ab altero ex paratis incenſatur triplici duétu, cum profun- da cap it's inclinatione ab incenſante facta ante & poſt; cui eriam celebrans modicum reſ pon- det, Cærim. ſupra. 20 Thuriferarius incenſat alios de chore du- plici unicove ductu thuribuli, prout convenit, primo ſaltem in ordine capite inchnato, & po- ſtremò populunn ut in Miſſa, in medio, à dextris & à ſiniſtris: ceſſabit autem incenſatio initio O- rationis, quam incenſum ſignificat, ne figura ſit cum ſigurato, ait Ruiz. in ſuo Cærimoniali, imò ad Verſ. Dominas vobiscum, Cæiim. Epilcop. lib. 2. cap. I. & ad V. Gloria Patri, convenit pau- ſam facere, & caput inclinare. V 21 Cm repetitur Antiphona, tunc, non pri- s, ſedent omnes, interim Acolythi cum cande- labris accenſis, & miniſtri parati accedunt ad ce- lebrantem, qui, finità Antiphonãâ ſurgit cum a- liis, & aperto capite Acolythisque ſtantibus, ver- ſa facie ad invicem, ſtans verius Altare junctis manibus cantat . Dominus vobiscam. Oremus & Orationem ſeu Orat ones pro commemo- rationihus: iterum ſubdit, Dozinus vobiscum, & demiſſiore voce, Fidelium animæ, &c. 22 Nam duo ex miniſtris paratis ubi Verſum cantaverunt,: ibi cantant alta & plena voce Bene- dicamus Domino, quo dicto, redeunt ad Cele- brantem. 23 Si diſcedendum eſt à Choro, dicitur An- tiphona B. Virginis pro qualitate temporis: & in fine ejusdem celebrans addit ſtans demiſſiore voce Oraticnhem, & V. Divinuz apailinn & tandem diſcedit cum eisdem, quibusecum, & eodem modo quo venerat in Sacriſtiam, Cæri- mon. ſupa cap. 3. 24 Ineenſationis Altaris ad Veſperas memi- mie Amalarius lib. 4. cap. . de Eccleſ. Offcus. & Pfſal. 140. habetur: Scut incenſum Saxrißcinm Veſpertinum. 25 Pro Completorio ſolemni ritu cantando hæc adnotanda erunt, ex Cærimon. Epiſcop. lib. 2. cap. 4. Organum admitti poteſt: ad Hebdo- madarium ſpectat dicere, Ntem qutetani, & c. Adiutorium, &c. Pater noſter; item Confeſſio, & abſolutio utque ad Deus in adiutorium, &c. incluſivè; Capitulum, Oratio, & Verſ. Bene- dicat nos omnipotens, & C. Nulla tamen fiat incenſatio Altaris ad canti- cum, Nunc dimittis. NOTU- lreromu n / . / Drevuaru. lni, ml. 4 7 yod on; nrlior D“ 1 lun, Aundd,, n, mi; t n i tri. len, cln, ti, Cumtn, E (163) 86ee de choro ie. N OQ T II L A Ockconpenir, 7 V ebihicenl J tirig DUBIORUM IN BREVIARIO ROMANO, imoriii ind . nimirum qua ratione ſint legenda. S kiccp. Debitor omunibus, etiam rudioribus & Clero, Notalam ſubiicie, quam promiſi Sect. I. capite 5. tit. 5. COhretipal⸗ num. 5. pag. 7. eorum nempe verborum, quæ in prolatiene varium bæbent accentuwm, & baéextur in Breviario. tunc,nohfti⸗ L hicumante- IN ANTIPHONIS. ccedumadet- Adonai, trizllabum eſt non quatuor ſyllabarum. Aliroitame Producuntur haæc. Corripitur, Iancbuse. emanat, intueris, cyclade. Alrnre uncks excidit, proclamat. um. Ormnd I N PS AL MI S 3 nmdnd. Producito. Corripite. . nur luctn, . . . ma, A. Abiron 3 irritat, amove, palpebræ 5 taidiſeein compeditos, morticina, circundabo, reveriti, uidck es⸗ hyſſopo, trucident. cireundare, tranſmigtra. Eenrullt⸗ nycticorax, — I N H YMNIS ANTI QDUIS EK NOVIS o, Qlciturin. Longa ſunt, Brevia, Produec. etenſtiell compage, eremus, Aſleclæ, tenebræ, ſi in medio hcenmlate compago, madere, decorans, Verſus eſt. Nox, & te- Arlen: A decora, melotis, infremit, nebræ, & nubila. ubgenm, decore, releget, perlinit, Eodem modo pro- cnſtium Cer⸗ decorus, remevens, duc celebrat. Hujus celebrat annua. elperoment I N LECTIONIBUS. e,Ofeund Brevem habent penultimam, i, urifonn Abaron, Commigrat, Edocet, Hirtacus, Adamantinos, Compedem, Elatæ palmarum, Hyacinthini, ineammh Alcimus, Complacet, Emicat, Jadaſon, nbpieh i Atrebati, Chryſopraſus, Emori, Jaſonem, : ad ebd. aufugit, in Feſte 5. Cypreſſina, Erioch, Immorans; mermn dl Antonii. Datheman, Erutus, Impetitur, em Conflin beneplacens 5 Deforet, Eſurit, Infremat. ſumn d carbalini, Denatat, Evomat: In gravant, Ver Nr. Casleu, Diruta, FEupolemum, Inito; Catanæ, Dorotheo, Excoquam, Irrigans, tarisad cAe. Cedrina, Ebibit, Exilis, & exultas, Lacedæmonas, Circundatus, Echatanis, Gazara, Macedo, XX 2 Madea: 1 NoI. Madaba, Numenius; Obruti, Parmenam, Polymitam Abobi; Accitum, Acrabatane, A ppetitor, Arphaxad;, Aſleverans- Bercan, Bethſuram, Cecidit flagellis, Caligat, Calumnteris, Chæreas;, Collidunt, Compagum, Conditum ſale- Confide, Contribules, Cratere- accerſitur, Nomina disbia Breviartt. Præpedit, Præ potens, Prævidens, Sardinis, — Longant Daria; Darius, Depravant, Elicorum, Elucet, Enutrit, Eracdlicans„ Euphraten, Exiles preces, Ferimurin eunctis- Gargani, Garizim, Heliodorum: Idoli, Impubes, Inclama; Indicens, Infidæ, Communem habent penultimam. anathema, Sepelis, Tranſilit, Smaragdinæ, Vaticinans, Succinis, Ventiles, Sycomorum:, Venundati, à contra, Infidos, Redona: Infigunt, Salomi, Intuere, Subrepat, Inundatus; Suffocant. Involucra: Textrinum, Litura, Theodulus, ſed comzu-⸗ Locupletem:, niore loquenni uſn Lupanar, corripitur „ quem Molimur, lubentius ſequimur. Nicaneor;- Theflalonicæ; Obrepat, Tiaris, Perſerutans, Triturans; Perſeverans;, Trucidat, Petitus, Vectigal, Phœnicis, Videris, in Feria g Podere, Cæœnæ Domini, Præfocant, Vinciret: Quæreris in Oct. lanoc. arceſſitur, torcular, Un tamen communi producitur, uti quartæ conjngationit, alterum longatur. Tertium corripitur, nti tertiæ conjugationis ‚ab arcæſſo: quartu corripitur, quidquia dixerit Friſcianus, Eide Calepinum IN KESPO& NSORIIS Allide, averteris, Dariæ-» Dorotheæ, Achillei, Epimachi 29 Agapiti longum eſt, ſed aſus communior habet, Longa ſunt. Sfemi: poderis, IN OKRATIONIBUS Longa ſunt. Luciæ- Soteris; Theodori, Erevia ſunt. Naboris, Nerei, Timothei; ni corripiatur pennltima. Theoduli, at ſutra di- , Jupra di MARTVY- u . runnu N umpol, ſun, D ma h Kon, Aarame hhi, Eeldene, Mlns, ani, len, nßl. i ſlaunn, ahmin, ne⸗ Mlo 4 5 D li lun, 1 n, . Wl, MARIVYROLOGII NO MINA DuBIE PRONHNTIATIONIS, Ordine Alphabetico collecta, Juxta Regulas peritiorum CGrammaticorum, ad aniformem auſum Clericorum Regularium d. Pauli. Producuntur in penultima. m, atact Aron, Agathonicæ, Anteri, Ariſtide, en Abdarameni, Agathonici, Anthia, Ariſtobuli, 1 . Abdia, Agathonis, Anthuſæ, Ariſtonici, ſagumnlr. Abdieſo, Agilei, Antiſiodori, Arphaxad, ce, Aberdone, Aidani, Apameæ, Artemonis, Abſalonis, Altini, Aphraatis, Aſcalone, 1 Acuii Amaſea, Apphiani, Athanarieus, 1, Adauci, triſzll Amaſias, Aquileiæ, Acthenedori, ⸗ Aderiti, Amaſtride, Aratoris, Atinæ, ru knu Adjuti, Ambiani, Arbele, Audacis, Umin, Adonis, Ammonis, Arbonam, Audeozni, Adrionis, Amphiani, Archelai, Avenione, Adrumeti, Anachorita, Archimini, Auguſtoduni, Agea, Ananiæ, Ardalionis, Aviti, Xgina, Anathalonis, Arelate, Aulonam, Agabi, ſed communior Ancyræ, Argei, Auxani, nen en aſes breviat. Anderlaci, Argentorati, Azadanæ, n Agapiti, ſed aſus corri- Andronici, Arginonis, Azariæ, pit. Annonis, Arinæ, Agathodori, Anſano, Ariſtei M Corripiuntur in penultima. A Bachum, Agathopi, Amphipoli, Aminoum, . A Abedecha- Agathopodis, Anagniæ, Antiochi, lasg, Agathopolis, Anaſtaſiopoli, Antiochiæ, Abibi, Aithala, Anatoliæ, Antipatre, , Abulæ, Alemundaro, Anauniæ, Antipæ, Acepſimas, Alodiæ, Andaniæ, Anyciæ, Aurvrhillei, Amhici, Andegavi, Apphiæ, ,B Alrcindini, Ameriæ, Andeoli, Arabracos; l, Adrianopoli, Amidæ, Aniſum, Ararath, Æ quicolis, Amiſi, Antigoni, Arauſicæ, thiopis, Ammia, Anthimi, Aretæ, Agapes, Ampeli, Antinogene, Argentomacho, ART l⸗ Agathocliæ, Amphonis: Antinopoli, Argymyri, X 3 Argyor- 166 Argyerpoli, Arimini, Ariſtionis, Ariſtomis, Artoclis, Abuei, Bajocis: Baldomeri, Barcinone, Baſilei 2 Abylæ, Bajuli, Barbeæ, Barlaam, Barſabæ,; Barula, Abilone, Cæſareæ, Cainone, Calaminæ, Calanici, Callinicæ, Callinici, Calocen, Caloceri, Calogeri, Calybitæ, Cameraci, Canion, Canuti 3 Abade, Canici; Martyrologii. Alclepiadis, Anthenogenis: Aſclepiodoti, Attrebati, Aſculi, Attalæ, Aſincriti, Attali, Aſteriæ, Attici, Aſtyagis, Auguli, Producuntur. Bavonis, Beryti, Beatrix, Beſlarionis, Bennohis, Biblidis, Benoſi, Birini, Beronici, Biſuntino, Corripiuntur. Baſoli, Benjamin, Batavos, Bethlehem, Bavaros, Bianoris, Baudelii, Bituricas;, Begabar, Bracari, Bellovaci, Braulio, C Producuntur. Capitonis, Chriſtetæ, Caralis, Chronionis, Carduetum, Cindei, Carmelo, Clatei, Carnoti, Cleonici, Caſimiri, Clodoveus, Celenæ, Comanæ, Cenomanos, Comanos, Cerealis, Compages, Ceſenæ, Compluti, Charactere; Cononis, Charitinæ, Copretis, Charitonis, Corcyræ, Cherſoneſum, Corebi, Corripiuntur. Calliope, Cappadocis, Calliſtrati, Cappadox, Auſtregiſyli Autonomi, Auximi. Azades, Boeniti, Bonoſæ, Bretannionis, Brivate, Brixinone. / Brincolam, Bulgaria, Burdigalæ, Burgandoforæ, 7 Cortynæ, Cratonis, Creſcentionis; Criſpini, Crotatis, Cucufam, Cucuphatis, Cyrenæ, Cyrini, Cyrion, Cyrionis, Cythini, Caria, Carpophori, nrele, (e 7 ope, ons, Auli . Cunr; olberi, Canula, Cacti, Chetemonis, Deme 8 Drpolte, Dah, Dnäcm Decole, Denvcnti, Muorn, Uuri, rcun, Uuing, Uln, llnd, unmi, anhoe: hnoti, otis, im, , lolore, e 8. tionis) . Carteſæ, Caſdoe, Caſſiope, Caſtoris, Catanæ;- Caucoliberi; Centula, Cererti, Chæremonis-» Decapolitæ: Derphuta, DAphniticam Deicolæ, Democriti, Diaconia, Poraci⸗ Ebreduni, Ebroinus, Edeſſena, Ediltrudis» Emerici, Emmerami„ Boræ, Ebr. Oicis 3. Eleazari, Elesbaan, Eleuchadii, Eleutherii, Elcutheropoli, Elphegi, Elpidephori, Nomina dubia. Chalcedone, Cobade, Chalcide, Cochleis, Choſroe, Coneitus, Chryſophori, Copronymo- Chryſoteli, Cordubæ, Cilicino. Cordulæ, Claſſici, Cottidi, Cleomenis; Criſpuli, Cleophæ, Cronidæ, Cimaci, Ceſiphon⸗ D Producuntur. Diodori, Domnino; Diomedis, Dontnionis, Dione, Donuina, Corripiuntur. Didymus, Dirutæ, Dioclis, Diutino, Dioſcori, Domnoli, Dioſcoridis, Doreſtori;, E Producuntur. Epaphroditi, Eremum, Ephebi, Erici, Epicharidis. Ermini Epicteti, Erotheidis, Epiro . Evagri „ Epiſtemis, Eubuli, Corripiuntur. Elpidiphoro, Epheſi, Emeritæ, Epidimia, Emeſam,» Epimachi, Emilæ,» Erotidis, Emmaus, Eugenii, Emmeliæ, Eugraphi, Encratidis, Eulaliæ, Ennathæ, Eumeni, Eobano, Eutneniæ 9 Epagathi, Eunomia, Epaphra, Evoreæ, 167 Cueumeris» Curcodomi, Curonoti, Cynici, Cyreniæ, Cyriaca, Cyriaci, Cyzici, Dorotheæ, Droctovei, Drogonis, Dorothei, Driziparæ', Dunaam, Evelidi» Eprepitis, Euthaliæ;, Eutychetis, Evvaldorum:, Euxinum, Euphemiæ, Euphraſia, Euphroſynæ, Eupori, Euprepio, Euſtoliæ, Eutropiæ, Eutychen, Exprobrans, Exuperia, F Produ- 168 FAinæ 5 riſyk. PFaronis, PAüls, Fandilæ, — Galationis, Galgani, Galionem, Gandavi, Alatæ, Geldubæ, Gemini, Elimenæ, Heliodori, Helconidis, Henedinæ, Heraclea, IAdrianopohi, Hedvvigis, Helenæ, Heleni, Helenopoli, Martyrologii F Producuntur. Fauſinæ, Ferrutionis, Ferentini: Fredeſuvindæ⸗ Corripiuntur. Feliculæa, Fidoli, Ferreoli, PFPructuli, Producuntur. Gargano, Geneovefæ, Gavalis, Gereonis, Gaugerici, Gertrudis, Gedeonis, Gisleni, Geiſerico, Gedefridi Corripiuntur. Geraſimi, Glaphyræ, Germanici, Goaris, Producuntur. Heraclidis, Herois; Herenæ, Heronis-., Hermetis, Hieronidis, Hermolai, Fliltrudis, Herodionis, Corripiuntur. Heraclæ, Hermyli, Herbipoli, Hernicis, Hermagoræ, Herundinis, Hermiæ, Hierapoli, Hermocratis, Hierothei, Permegenis, Fridiani., Furſci, Fuſculi, Gortinæ, Guleti, Sundentis; Guriæ. Gratianopoli, Geduliæ, Hippone, Homeritas, Hunnerico, Hilari., Hiſpali, Homoboni, Flomoüſiü, Horicos., INIaderis Gea. Llamnai leri, keid lbeos, ln, I Uberi Us; inbele, oodlcer lipcine, Lundeni lunoni, ehelen, lemonci, chacie, =S,,)e⸗— =,ẽ = =- =. = S. ol; 6, 1as, lco⸗ Olii, M YAderis, læ, diſzllabum. Iberos, Idolum, TAſone, Illiberi. Ulitus, TAmbele⸗ Laodiceæ, Lapicidinæ, Lauduni, Lautonis, Amplaci, Lauriaci;, Lemovicis, Leocadiæ, Achuti, Madauri, eriſyl. Magini, Magnerici „ Majoli, Majumæ, Manneæ, Manuelis, Manutha, Mi Acedonis, 1 Majorici, Malaiæ, Tem. Il. — Nomina dubia Producuntur, Jovini, Irminæ, Iraidis, Iiſchirionis, Irenes; Iſidori, Irenionis; Corripiuntur, Illyrico, Joſaphat: Ingenis, Iſauria, Producuntur, Legionem . Licione, Leobini, Lilioſæ, Leocatæ⸗ Limniotæ. Leonidis, Liſuino, Leontinos, Littei, Leutfridi, Corripiuntur, Ligeris, Liparam, Lingonas⸗ Lucioli, Liobæ, Lycia: M Producuntur, Mareas, Menedemi, Maronis, Menei, Marotæ, Menelei, Maruthæ, Menodoræ, Maturi 5 Meſſanæ 2 Mavimeni, Metrani, Mederici, Meuris, diſyllabum. Melitinæ, Milevi, Melliti, Milleduno, Corripiuntur, 1 Manahen, Marcianopoli: Mandalis, Maroli, Mappaliei, Martulæ, Iſmaelis, Judoci, Juventinis Iſaurici⸗ Iralicæ, 1 Luciæ, Ludgeri, Lupanar, Lupicini. Lybeti. Lyſania, Lyſia „ Lyſimacho. Miniatis, Mirocletis, Milſaelis, Miſenatis, Monothelitas Moſei, Moyſetis 5 Myronis. Maſſili, Mavili, Memne- 179 Memnonis; Meruli, Amphanionis, Nannete, Narbone, Narſei, Narſetis; Aboris, Narniæ, Nartali, Nataliæ, Neomiſiæ, Dilonis, Odonis, Bduliæ, Obrutus; Oceani, Para Palmyræ, Pantaleemonis, Papiæ, arbis nomen. Paramonis, Paraſceves, Paſtoris, △ Alæmoni, Pamiæ, Pamphili, Pantagape, Pantagathi, Pantheon, Martyrologii. Metrophanis, Mopſueſtiæ, Miropis, Muſtiolæ, Producuntur. Navalis, Nicetæ, Nemauſi, triſyllab. Nicomedes Neocæſareæ, Niconis, Neonis, Nillamonis:- Niceratis, Nonnoſi, C orripiuntur. Neophyi . Nicanoris, Neopoli, Nicephori, Nerei, Nicopoli, Neſtabi, Nicoſtrati, Neſtoris Nilopolis, O Producuntlr. Olavi, Orthonam⸗- Oppetiere, Corripiuntur. Olimpiadis, Oneſiphori. Oneiuni, Oriculi, P Producuntur. Pauſidis, Piatonis, Pelignis, Pictavis, Peronæ, Pinyti, Philethi, Piperionis, Riens, Platonidis, ulonis, Pœmonis, triſyll. Photidis, Pollionis, 6 Corripiuntur. Paba- viri nomen. Patrocli, apyli, Peleus, triſpilabum. Paridis, Pentapoli, 4 Parmenæ, Pergami, Paſſicratis, Petragoricis, Patrobæ, Philadelphia; Mutalæ, Mutinæ. Novioduni, Noviomi: Nunilonis, Nymphodoræ. Niſibi, Norico- Noricos;- Numidico. Oxzias, Othiliæ, Othmari Pomeranis, Popponis, Potamionis, Potiti, Promoeto, Philemonem, Philologi, Philomeni, Philoromi, Philoteri, Philothei, Philume- ineni, gn, boi Ppnenn, mhroſol⸗ Pyud Uetant, rls⸗ Neihene, . Polones Ee Anne, e, um, waneni, An⸗ ii nii alen nni, is 5 odorr. 5) m, Phülome⸗ Philumena: Pontici, Propontide Pruſiade., Podagra, Potamiæ, Proſdocimo. Ptolomaide, Polyboti, Priami, Protolici, Pupuli, Polyxena, Prochori, Protogenis, Puteolis. Pompeiopoli, Producuntur, Corripiuntur. Uerani, Quodvultdei. Uiriacus, Quintilis, Quirici, R Producuntir. RAithi, diſjd. Reatz, Reſina, Ruthenos, Ratiſponæ, Recharedo, Rhinocoluræ, Corripiuntur. Aſyphi, Rhedonis, Rolalia, Ruderiei, Rhaidis Rhotomagi, Roſula Rutuli, Rhedones, Ripſimis, 8 Producuntur. SAbelis, Serapionis, Sophoniæ, Suaderi, eriſdl. Salaminæ, Servidei, Soteris, Suevos, eriſjd. Salone, Sidone, Spiridionis, Sulcitana, Samone, Sinatzà, Stacteo, Sulmonæ, Samoſateni, Singidoni, Stratonici, Swvvithuni, Samſonis, Sinueſſe, triſyt. Stratonico, Synope, Savini, Sobelis, Stratonis, Syraculſis, Cecuri, Solochani; Stylitæ, Syriani. Leduni, Solodori, Corripiuntur. SAgaris, Saulæ, triſzlk. Serapiæ, Soſthenis, Sandali, Saxones, Serapidis, Sozopoli, Santonas, Sconaugiæ, Sergiopolis, Styriaci, Sapore, Scubiculi, Serotinæ, Sueſſione, Sarcophagum, Scythopoli, Sibapoli, Sueſſiones, Sarmatæ, Secundolus, Silarum, Symmachi, Satalis, Sedophæ, Sinai, Syncleticæ, Satellico, Senonas, Sopatræ, Synnadæ, Saturi Satyri, Seꝗquani, Solipatris Syntiches, e⸗ Nomina dubia. V BPro in- 17a Martyrologii ORDO Producuntur. 0 Arracinam . Thmulis, difyphabum. Theuſetæ, Trieaſſino, Tarracone; Theodoræ, Thomaidisz„ Tropeæ, Tationis, Theoderi, Thraſeæ, Trudonis; Taurionis, Theodulus, aſa tamen Thraſonis, Tryphems, le Ruhr Terdonc, Corripitür. Tigidis, Tryphonis, Thaguræ» Theonas, Timolai, Trypholæ, Thamelis, Theoprepidis, Tiridate, Turiaſonoe, Theani, Theotimi, Tomaci;, Tyanæ, Thecuſæ;, Theſſalonicæ, Torpetis, Tychonis, Corripiuntur, TArbula⸗ Themiſtoelis, Tibure, Triphitæ . Tammarus, Theodoti, Timothei, Tro adem- L Teleſphori, Theogenis, Totila, Tro cleas, Tendinem, Theophanis, Tranſaquis, Trophimi; Tenedo, Theophili, Treviris, Turonico. Tharaci, Theopoh, Trichinas, Turonis, Thebaide;, Theotici, Tripodis:, Tychiet= Thecue;. Thaueoes. triſlkl. Tripoli, Producuntur, Valeneenas, Veſontione, Vlyſſipone Wenefridæ, Varadini, Veſtinis Vneinis, Werdam, diſl. Valſione, Victuri, Vſtabazanes, Willeadi, Velinum, Vindecino, Walerici, tetraſ, Willebaldi; Venafrum, Vindemialis, Walfridi, Winoci, Verani- Virodunum, Wenceslai;, Wironis, Verenæ, VIdarici, Corripiuntur, 1 VArici, Vitalici, Wanealicæ;» Wintoniæy Verſiaco , Viventioli- Wandalis, VzZali, Veruli, Vpſali, Wandregiſili, Vzecixæ, Victorici, Vtiex;, Prreoducuntur, Corripiuntur, ZAnitæ, Zenonis;» ZFrici, Zotici. Zenaidis» Zoes, daſſyll- Zoſimi, 0N. OFFICII DIVINI RECITANDI , Jaxta Rubricas Breviarii Romani, CLEMENTIS VIII. & URBANI VIII. auctori- LUDOVICO CARDINALI LVDOVISI OCO. Qui Vaticanæ purpuræ luccm impertit, & mutuè recipit. Cui inter ultima numerandum Pont. Max. ⸗ Nepotem fuiſſe. Adeò propriis meritis effulgenti, Prudentia, rerum maximarum agendarum ſoler- tia incomparabili, Perpetuo Virturis melioris cultori, Perpertuum facri Officii recitandi Canonem, De Congreg. Cler. Regul. S. Pauli optimè merito: Fartholomaus Gavantus, ejusdem Cong. minimus Alumnus ſociorum nomine D. D. D. VPEDIT, non modò ad praxim tradendam eorumrituum, quos in Commentariis d uſum cemimuniorem complexi ſumus; verùm etiam ad uniformem uſum totius Eccloſiæ Romanæ ſtabiliendum deſcribere Ordinem perpetuum Ofhicii divini reci- utanch; quo doceatur Clerus in dies, quæ præſertim mutationi ſunt obnoxia in Calen- "dario Breviarü Romani: nam mediocriter peritus, quo cum loquimur, non eget, niſi qubusdam Indiciis mutationum; cætera novit ipſe. Adnotamus igitur in hoc Ordine perpetuò Feſta mobilia à Dominica Septuageſimæ uſque ad Feſturn Corporis Chriſti incluſivè; Dominicas, quæ quotannis diem menſis mutant; Officia bea- ε Mariæ in Sabbato: Translationes Feſtorum de Sanctis ob Feſta mobilia, ſeu Dominicas; Vigi- V 3 liss 7 174 Orgdo perpetuns Oßcii recit. lias anticipandas in Sabbato: initia librorum legenda extra ſuum diem, & Homilias quasdam? Reſponſoria primèò ponenda, & Commemorationes in coneurſu difficiliores, non ita tritas uto- mnibus pateant: adjecimus etiam his notis (O. D.) Officium Defunctorum pro prima die men- ſis, ne irrepat oblivio: denique quando mutatur Tabula in an no Biſſextili, opportunè patet. Qni verò Calendaria quotannis deſcribunt ad uſum particularium Eccleſiarum, idem nobis- cum notare debent, additis propräüs Sanctis locorum, juxta Decretum ſacræ Rituum Congrega- tionis nuperrimè editum, ſeu eorum translationibus, reliquis omninò non mutatis: quod idem fi⸗ et, ſi poſt hanc noſtram editionem addantur à Summis Pontificibus alia Sanctorum Feſta. Pro uſu ejusdem Ordinis perpetui Lo ſunt neceſſaria, Primum eſt, ut initio anni invenias Tabulam propriam ejusdem; quam tibi dabit vel Tabella perpetua, vel Tabella temporaria, uſque ad annum 2000. & eàâ inven- tâ, notabis, plicato ſaltem ejusdem folio, ne de ea dubitare contingat deinceps eo anno. Alterum eſt, ut ſemper tecites juxta Calendarium & textum Breviarü, hoc eſt, de Feſto vel Ockava, vel de Feria. Quod ſi mutatio fiat (quæ ſola notatur in Ordine perpetuo) tunc recitabis Officium juxta notata in Ordine perpetuo. Verbi gratia, anno 1632. Tabula eſt 22. uſque ad Feſtum S. Mathiæ, & quia annus Biſſeztilis eſt, deinceps erit Tabula præcedens 2r. Die verò 2z. 3. 4. uſque ad 1. Januarii Ofhcium recitabis ut in Calendario, & textu Breviarii. Die 17. accidit mutatio: nam eo die fit de Dominica I.poſt Epiph. iterùm à die /7. uſque ad S. recitabis ut in Calendario. Die verò 15. adeſt mutatio: fit enim Com. Dom. 2. in Feſto S. Petri. Verba ſunt detruncata ad brevitatem, ſed intellectu facilia, Verbi gratia, in Tab. 7. 1. Dom. I. po? Epiph. com. Oct. & Higin.] Hoc eſt, die undecima Januarii, fit Ofſcium de Dominica l. poſt E- piphan. quæ eſt intrà Octavam ejusdem, fit commemoratio de Octava, & S. Hygini. Item 14. Fer. 4. de Dom. 2. poſt Epiph. com. Felicis (O. D.)] Hoc eſt, die 14. Januarii non fit de S. Hilario, ſed de Dominica II. poſt Epiphaniam, ut de ea fiat ante Septuag. & fit com. S. Felicis in Pinc. Dicitur Ofſicium Defunctorum: hoc eſt, pridie dicuntur Veſperæ, in Miſſa verò Dom. II. dicitur ſecunda Oratio, Fidelium, tertia S. Felicis. Feſtum S. Hilarij transfertur in diem 23. Janua- rii; ut in eadem Tabula. 4 ſtem, in menle Novembris eadem Tabula 7. 1. Done. 25. I. Novemb. 4. Epiph. com. Dom.] Hoc eſt prima die menſis Novembris, quæ eſt Dominica 2ꝭ. poſt Pentecoſten, & prima Novembris, &. quarta dicitur Epiphaniæ; tranſlata, fit de Feſtio omnium Sanctorum cum commem. Dominicæ 4. poſt Epiphaniam; cujus Evangelium, Antiphona ad Benedittus, & Oratio dicuntur, &c. Item, Dominica vacat.] Hoc eſt: nihil fit de Dominica, quæ eadem die non habet Officium; quod accidit tantùm à Nativitate Domini uſque ad Epiphaniam & Octavam ejusdem incluſivè, ſi Océctava inc idat in Demimcum digm. ” TABEI.- lc mi —— Ui, I Sundamg Atnitasuto⸗ nadiemen⸗ puet. gemnobiz. Congtege⸗ lodiden fe . Cemzquum Kelinyen⸗ no. Alerum hare velce Ccium at Mubie,& In. ſunni eo diefrce erd Aet 1.I. Dunl. icel polb⸗ tüinonfece Nn. § Kelts etoDoml. m; uur. Dim. He wemmbris,⸗ hominicx Cc. 10kcun; ſocludne, TABELLA COMTPUTI PERPETIA. 155 Epact. xxiij Lit. Dom. Tab. xxij D 7 xxXi E 2 xX F 5 xix G † xviij A 5 xvij B 6 xvj C 7 XvV D 5 Xxiv E 92 xiij F 70 xij G Xj A 72 X B 77 ix C 14 viij D 1 vij E 76 Vj F 17 G 15 1V A 79 iij B 20 ij C 217 D 22 * E 27 XxXix F 2 xxviij G „ xxvij A 26 15. XXx V B 27 XXV.XxXxy C 25 D 29 E 30 —— . . G 32 A 33 B 34 C 3 D 36 ()Ure igitur primò Epactam cutrentis anni, quam E reperies in Tabulis Breviarij perpetuis, ve tem- Porariis; deinde quære literam Doysninicalem ecjusdem anni, quæ facilè ſcitur, initio Jjanuarij': tum quære ean- dem literam Domisicalem in hac Tabella Com puti perpe- tua, quæ infra Epactam anni primo occurrerit, & è dire- cto ejusdem literæ Dominicalis invenies numerum Tabu- lxæ quam deſideras. Exem plum. Anno 1622. eſt Epacta viIII. & litera Dominicalis D. Qxre literam D. infrà Epactam vIII. & invenies numé- rum è directo 22. & Tabula 22. tibi deſerviet anno 1632. In anno Biſſextili, quia ſunt duæ literæ Dominicales, prior eſt fumenda cum numero Tabulæ è directo poſito uſque ad diem 23. Febr. deinceps poſterior: & ſicuti ſumi- tur litera præcedens Dominicalis, ita præcedentem Tabu. lam adhibebis uſque ad finem anni. Exem plum. Anno Biſſextili eodem 1632. duæ literæ Dominicales ſunt D. & C. Sumes cum litera D. Tabulam num. 22. uſque ad diem 23. Febr. ut diximus; deinde cum alia litera C. præ- cedenti, Tabulam præcedentem num. 2I. uſque ad finem anni. Notandum quoque eſt, quod ſi litera Dominicalis è di- recto Epactæ currentis inveniatur, ea omittitur: & ſumen- da eſt eadem litera Dominicalis proximè inferior infrà E- pactam: & eſt regula generalis, & certa, ut ſumatur ſem per litera, quæ eſt infrà Epactam. Et idem fiat in duabus literis anni Biſſextilis, ut ſemper ſumantur literæ Dominicales, non in linea æquali E pactis, ſed in linea proximè inferiori, ne ſcilicèt Paſcha celebrc- mus cum Judæis: ut videre eſt in Tabella Tem poraria an- no Ié631. 16 72. I656. 1676. & ſimilibus. 7* TAB Ah(* 176 0) b⸗ TA B E IL. L A TEMPORARIA P ROORDINE DIVINI OFFICII RECITIANLDI Ab anno 1631. uſque ad annum Jubilei 2000. Anni Lit. Epa- Tibe. Anni Lit. Epa- Tabu- Düi Dom. A. Däai Dom. Etz. læ. 1649 C xXvj 14 16 6 B Xxvij 2 1631 E Xxvij 35 1671 A viij 19 1632 D C vij 22 S 4bv2 G F xix 11 75 1632 B XiIX 5 1653 E. j 2 163 ½ A 26 11sr. D xij 1635 GCG xij 15 165 — Xxiij 7 1656 P E xlij 3 2 — 7676 B A iv 27 26 1637 D iv 22 1677 G xv 127 1655 C XV 14 1675 F xxVj 317 1639 B Xxxvj 54 16 9 E vij 2 5 1640 A G vij 19 1660o D C xviij 5 7 1641 F xViij 700 1 1661 B Xxix 27 1642 E XXiIx 30 1 1662 A X 19 1645 D X 1 8 1665 G xxj 4. 1644½ CB XxXj 7 s 1 6s F E ijjz 24 23 1647 A 1 26 1665 D xiij 175 1646 G xiij *4 1666 C Xxiv 5 1647 F XXiV 51 1667 B V 2⁰ 16 5g E D v 2 22 7665 A G Xxvj 2 1 Anni A( . — Anni Lit. Epa- Tabu- Anni Litt. Epa- Tabu- Däi. Dom. Ctæ. læ. Dãi. Dom. ctæ. lx. 1669 F xxvij 21 1ne, D iv 22 16792 E viij 16 11506 C XxvV 14 1671 5 xix * 1757 B xxvj 31 1672 C B ij 2 27 77 ᷑ A G vij 19 16 1677 A xij 12 17 9 F xviij 19 167 ½ G Xxiij 4„ tro E * 5 1677 F iv 42 1211 D Xj S 1676 E D xv 16 15 1712 C B xxij 7 5 1677 C XxxVj— 2° 1713 A iij 26 1675 B vij 20 1z14½ G Xxiv 14 1679 A xvijjj 12 „ Ff 2 31 165 C F xxix 72 E D vj 22 22 1651 E X 46 117 C Xxvij 7 165 2 D Xxj 5* 1215 B xxviij 27 16423 C ij 2⁵ 12ꝑ79 A ix 79 71654 B A xiij 173 172 7729 G F xXx 11 15 1 1„. G Xxiv 32 1z2 E 2„ 165 F v 24 1722 D xij 17 1657 E xvj 9 nes C xxiij 7 165§ D C xxvij 29 285 1722½ B A iv 22 264 1659 B viij 20 1725 G xyV 17 7699 A xix 7726 F xxvj 2/ 1695 1 G j „ D7227 F vij 2 ½ 16292 F E XiIj- 7 76 1772= D C xviij S „ 176557 D xxiij 17 17729 B * 27 1694½ C iv 27 1732 A xi 15 1697½ B XV 12 1731 G xxij 4 169g6 A G xxvj 32 52 7732 F E üj 24½ 25 7 F vij 77 1733 D xiv 175 1699 E xviij 9 1732 C 2 25 1699 D xxix 29 z37 B vj 20 17 5můn2 C non Biſſ. ix 21 1yZ36 A G xvij 72 141 o B xx 5 4 nsz F vüj 31 72 A j 256 773 5 E ix 16 1703 G xij 15 1739 D XX½ * 77 =% FE xxiij 3z3 z 774 CB 2 27 ZG — —.— Tem. J. 2 Anni ðð A. (1,8) He Anni Lit. Epa- Tabu- Anni Lit. Epa- Dai Dom. tx. læ. Dai Dom. -ℳe.. k. 174 A xij 72 . 1277 E xx 9 1742 Xxiij 4 1275 6 j 29 1743 iv 24 77 972 C xij 14 774½ ED XV 166 6 ys B A rxvxiij 6 5 n1 C XVj 25 1761 G ir 2 77 26 B vi 26 52SE CF XV . 40 1247 4 Xviij 12 4ê4141 „15 E xxXVj 39 H 1746 G F e i rzse D C vij 22 27 7 4 E 2 6 „ 3 Triij. 5 17560 5 XXi) § r 6 4 z 1751 iij 21 IyYg C X 75 17772 B A xiv 1i 12 17755 FE Xxij 3 2 772 G 2 32 7759 D iij 22 77 EF Vj 24 17790 C Xiv 14 1717 E Xvij 9 4797C B 24 3ℳW 7216 D C Xxviij 29 25 7792 A G vVj 19 75 izz B IX 20⁰ 1293 F Xvij 70 17 /9 A XX J 779½ E Xxviij 30 9 G 2„ 7 % B I 4„ 7760 F E. XxIj 77 76 † 1796 C B Xxx 7 6⁶ nr D XXiij 17 1792 A j. 26 1762 C iv 21 179 G z1 25 1769 B xV 12 7799 E Xxiij 5 A S xxvj 332 37 15os E non Biſl. iv . 25 17s,; F vij 17 1Soo? D xyVV 1 1766 E Xviij 9 Sßoz- C XXVj 25 1767 D „ 29 15oz B vij 20 17656 C B 11 25 27 1SS4. A G xviij 72 11 sn 4 xxij » i . R* D . 7776 J iij 25½ 1506 , Xx) 16 12717 F. Xxiv 7a 1507 D xxij 5* J 17y72 E D 30 29 Ibo? CB üij 29 7. 7777 C vj . 27 15eg9 — A Xiv 12 1774½ B xvij 73 1510 G 2 52 nzj A xxviij 26 751 F vj 24½ 7775 G F ix 192 N2 1522 E D Xxij »„ 5 Anai —— 2 — e — — — „ Anni Lit. Epa- Tabu- Anni Lirt. Epa- Tabu- Däl. Dom. Ex. lx. Dfi. Dom. ctæ. k. 1513 C Xwiij 2⁶ 15S? vj— “ 154½ B ix 20 1570 F XVIj 10 1 s A XX 5 15S7E E xxviijj 30 — 1516 GF 2 272 1Sy? D C ix 22 2 157 P xij 16 15y77 B XX 4 15S D Xxiij 7 iISi: A 26 1559 C iv 21 155 C xij 5 „S522 B A xv „„ e Ss FE XXiij „ 2 152 1 G XxVj 32 15 5y iv 22 1522 F vij 17 rSif C xv 14 18 E Xxviij 9 Ioryg B XxVj 34 1524½ D C X* 22 2e-„1 S A G vij 14 5 152 B Xi 72 155! PF Xviij 70 7526 A Xxij 5 15ö6z E x 30 15 2 % P E xiv 7J7 à 156 CC B xxijj 2 4 75 29 D 275 27 15by A ij 26 1550 C vj 27 15656 G Xxiv 17 153 1 B Xvij 13 4J567 F 25 321 18 22 A G Xxviij 9 572 ISeYS E D. vj 23 22 93y292 F ix 77 1 15492 C xvij 5 3 2½ E xX 9 1 7579 B xxviij 152,5 D 29 1521 A ix 19 17536 C B Xxij 12 773 JI872 CG F x 7 10 15 3 7 A XxXiij F 1573 E 2¾ 1935 C iv 25 1577 D xij 77 zy F XV 1 rrs C xiij 7 154% E D Xxxvj do eyg 7576 B A iy es 15 41 C vij 2 1577 (3 XV 11 15 ½2. B xviij 6 757 5 F xxvj 21 15 42 A X 26 1579 E vij 2 1544 G F xj 175 1772 1550 DCGC Xviij „ „ 5; E Xxij 2 1551 B 272 = 7546 D iij 22 1552 A xi 19 1S5 C xiv 74 1553 G xxij 4 B A es 34 ²2 455 4¾ F E i 22 4 (190 . Anni A Lit. Epa- eu. Anni Epa- Tabu- Dii Dom. ctæ. Dñi Ben. cétæ. læ. 7Syy D Xiv 1 1927 B xxj 6 1755öS C 2 2⁶ 17922 A ij 26 s57 B 20 2 G xiij Ib A G Xvij 12 .4 ner F E Xxxiv 330 1559 F Xxviij 51 1 192 D V 22 45999 E ix 16 7926 C XVj 14 1591 D XX 5 1927 B Xxij 27 1592 CB j 25 27 25 A G viij! 19 175 15ög A xij 21 “ 1929 F Xix 10 1594 G XXViij 4 1936 F * 30⁰ 1597 F iv 2 49½ 19231 D xj S 7596 E D xV 76 „ 1932 C B XXij 7 6 7597 C XxxXv 25 195 A iij 26 159g5 B vij 20 1 934 G xiv 11 499 A xviij 92 293ar F XXV 91 190o G non Biſſ. xxix „ 7936 E D vj 23 22 7907 F x 77 1937 C Xvij „ 1902 5 xxXj 9 Igz5 B Xxix 27 1905 ij 22 1793y9 A X 79 199,„% C B xiij 32 ft⸗ G F xxj 4 3 7907 A Xxiv 35 4 1911 E ij 2 7906 G „ 2 1922 D xiij 77 7997 F XvVj 79 19432 C xXV 1905 E D xxvij 530 29 7194 „½ B A v 20% 19 7909 C vüij 21 194 GG xXvVj 72 797 9 B Xix 6 1946 F Xxvij 31 19117 4A „* 26 1947 E viij 76 7927 6G F Xj S „ IS D C xix 5„ 7 7943 5 2Xi) 2 71979 B X 27 79 14 iij 22 799 A Xj 19 19 C Xiv 14 1951 G xxij 4 22916 B A V 3 772 7952 F E iij 14 25 7197 G VjI 175 g SHD xiv 1 1915 1 Xvij 70 71912½ C XxxvV 3 1919 XXix 30 9/7S B vj 20 792% D C X J1 7 7976 A C xvij 12 1 Auni dii M/ 99 0 = — — =e, = = = S S —— = — — = =S — — — =— — — = — = —— b. (181) B . be. . Anni Litt. Epa- Tabu- Anni Litt. Epa- Tabu. ,B Dai. Dom. Ccæ. l. Dii. Dom tæ. k. 19p7 F Xxix 21 195 D Xxix as„ 6 „ E x. 76 1952 C v 27 v9 D Xxxj 5* 1952 B xvj 13 „ 96%% C B 1j 25 27 195=½ A G Xxxvij 32 32 1 196 1 A viijj. 172 11725 F Viij 2„S 4 11962 G Xxiv 22 „95= 95 BE xix 9 17 7902 F v 24 nS7 D „ 29 „ 1 9964 E D xvj 9 5 1955 CB X) 74 12 4 g6- C xxvj 25 1959 A xxij „ . 1966 B viij 20 1999 G ij 2 4 1967 A xix 7 1991 F xiv 10 2 1965 6G F * 27 24 1992 E D XxxV 30 29 25 D .. 5⁵ . 5 B i 7970 Xxij 99 Xvij 15 1 z, C üij 21 799 ½ A XMiX 25 N p? B A xiv 173 12 1996 G F 15 7 2* — . . H 1797 G XxV 32 1997 E XXj 9 797 % F vj. 24 1995 D ij 22 1 1 nrI E xvij 5 7999 C Xiij 14 , 197⁶ D C Xxxix 29 25 200 B A Xxxiv 34 7 31 ,, B x 20 7977 A 1j— 7 „ 1979 G j) 25 , 795 F E Miij 177 15 „ — 12 31 1 2 — 77 9 . . — 4 1 N . 4 O”ê 30 31 Martina virg. mart. ſemid. ibid. Petri Nolaſci confeſſ. dupl. ibid. FEBRUA- ¾ e (182 At. CALENDAKRIUM B RENVYIARII RO MANI. JANuäXKIH SIůID 1 fA Ircumciſio Domini, dup. 1. claſſ. Vide Tom. 2. Pag. 38. b Ock. §. Stephani dup. cum commem. Octa. 88. 3 C 0. S. Joan. dup. cum comm. Oct. Innoc. 88. 4 d Oct. SS. Innocentum, dup. 88, 5 je Vigil. Epiph. ſemid. 88. connts Teleſph. Papæ matt. Ie. 6 † Epiphania Domini dup. primæ Claſſ. 88, 7 g De Oct. Epiph. ſemid- 8 A De Octava. 9 b De eadem. oC De eadem. II d De Ock. cum comm. S. Hygini Papæ & mart. — 12 c De Octa. 1 113 f Octava Epiphaniæ dup. 90. 44 g Hilarä Epiſc. conf. ſemid. com. S. Felicis presb. mart. 108. 15 A Pauli primi Eremitæ ſemid. com. S. Mauri Abb. ibid. 16 b Marcelli Papæ & mart. ſemid, ibid. 7 C Antonii Abbatis dup. ibid. 18 d Cathed. S. Petri Rom. dup. maſus com. S. Priſcævirg. & martyris 1009. 19 c Canuti Reg. & mart. ſemid. ad libitum, comm. Marii Marthæ, &c. mart.109 0 f Fabiani S- Schbaſtian: mart. dup. àbid, 21 g Agnetis Virg. & mart. dup. ibid. 22; A Vincentii & Anaſtaſii mart. ſemid. ibid. 2; b Deſponſatio B Mariæ cum S. Joſeph-dup. comm. Emerent virg. & mart. 10 109. 3 5 Raymundi de Penn fort conf. ſemid, 109. 24 C Timothei Epiſc. mart. ſemid. ibid. 25 Converſio S. Pauli Apoſt. dup. majus ibid. 26 e& Polycarpi Epiſc. & mart. ſemid. ibid. 27 f Joan. Chryſoſt. Epiſc. & conf. dup. ibid. 1288 g Agnetis ſecundo 110. 29 A PFranciſci Saleſii Epiſc. conf. dup. u0. b 0 — — —. — — = — =.——= SS — — ☛ — — — — 1 — — — 99 -ögv —— = Hus ris 109, art.09. matlo), EEBKNXKIIS. S — nene e ne n d n aan Epiſc. & mart. ſemid. in 2. Tomo pag. n0. Purificatio B. Virg. dup. 2, elaſſis 110. Blaſii Epiic. & miart. ibid. Andrexæ Corſini Epiſc. conf. ſemid. ibid. Agathæ Vvirg. & mart. MI. Dorotheæ virg. & mart. ibid. Romualdi Abb. dup. ihid. Joannis de Matha conf. dup. ibid. Appolloniæ virg. & marr. ibid- Valentinmi presb. & mart.IIr. Fauſtini & Jovitæ mart. ibid- Simeonis Epiſc. & mart, ibid- Cathed. S. Perri Antioch. dup, majus, nI. Vigilia ibid. Mathiæ Apoſt. dupl. 2. claſſ. ſed, in anmo Biſſe tili celebratur die 2. ibid. NRTHS MAKTIHS. „ 3 ° οε Wι * e e — 8R ◻ & ο ede e .bde ☛ h n . — 9 O d O d& en i ee — 3 £ι & § „ & £ & * 8 ☚ π *£ — — — Thomæ de Aquino confeſſ. dup. comm. S. Perpetuæ & Felicitatis, ibid. „dπ οπννh n Cart confeſſor. ſemidup. comm Lucii Papæ & mart. in z. „Tomo pag. 112. . Franciſcæ Roman. vid. dupl. ibid. Quadraginta Mart. ſemid. ibid. Gregorii Papæ & conf. dup. u2. Patricii Epiſc. & conf ſemid. In? Joſeph. confeſſoris dup. 2. claſſ. 112. Joachim confeſſ. dup. ibid. Benedicti Abbatis dup. ibid. Gabrielis archangeli dupl. maj. 1I3. Annuntiatio B. Virg. dup. 2. claſſ. is · Feria VI. poſt Dominicam Paſſi onis celebratut Feſturm VII. Dolorum B. Mariæ V. dub. maj. 113. APRILIS — APRI L. IS. 1 g F Raneiſet de Paula Confeſioris duplex in?2. Tomo pag. 11. 2 4A . ln 3 lb S d Vincentii Ferreriü confeſſ. ſemid. ad libitum ibid- 4 16 c 8 ibich „ f 8 g 9 A 10 b I c Lconis Papæ & Confeſſ. dup. ibid. 12 d 13 e Hermaenegildi mart. ſemd ibid. 14 f Tiburtü, Valeriani, & Maximi mart. ibid P 15 g 16 A 177 b Aniceti Papæ & mart. 1. 18 C 19 d 20 G 21 f Anſelmi Epiſc. conf. ſemid. 1I13. 22 g Soteris & Caij Pontif. & mart. ſemid. 114. ²3 A Georgii mart. ſemid. ibid. 24 b J 2 c Marci Evang. dup. 2. claſl. ibid. . . 26 d Cleti & Marcellini Pontif, & Mart, ſemid. ibid. 27 e 28 f Vitalis mart. ibid. .»A 29 g Petri mart. dupl. ibid. 30 Aà Catharinæ Senenſ. dupl. ibid. s rrem., . —— AA MAIIS — A (186) MfH . — MA JUS. — b Hilippi & Jacobi Apoſt. dup. 2. Claſſis in 2. Tomo pag 114. 2 2 I Arthanaſii Epiſc. & conf. dup. 1I5. . 3 Id nventio S. Crucis, dup. 2. claſſis, com. SS, Alexandri, &. ibid. 4 E Monicæ viduæ. ſemid. ibid. 6 6 g Joannis ante portam Latinam, dup. majus ibid. e Ner 7 A Stanislai Epiſc, & mart. ſemid. ibid. 1 8 b Apparitio S. Michaelis Archang- dup. majus ibid. . 5 Gregorii Nazianzeni Epiſc. & conf. dup. 116. Pri 10 d Antonini Epiſc. & conf. ſemid. ad libit. com. Gordiani & Epimachi mart. n6. el 11I eE . 14 an 12 † Werci, Achillei, Domitillæ virg. & Pancratii mart. ſemid. 116. 1 b Hu 3 g e Ano 14 A Bonitacii mart. ibid.- N ul 15 b J . ſe V, 16 C Ubaldi Epiſc. & Confeſſ. ſemid. ad hbitum ibid. 18 c Venanrtümart. ſemid. ibid. lre 19 f Petr Coœrleſtini Epiic. confeſſ dup. comm. Pudentianæ virg. ué. Cera 20 g Pernardini Senenſ. cont. ſcmid. u7. nſe Rleri, 21 A 4 22 b . e buulin 23 C iii 24 4d 68 Kuiii 25 e Mariæ Magdal. de Pazzis virg. ſemid. comm. Urbani Papæ & mant, 117. eoe 26 f Philppi Nerii conf. dup. comm. Eleutherii Papæ mart. 17. . b ounni 27 g Joannis Papæ & mart. ibid. B de ded⸗ 28 A R 11 lonri beon⸗ 29 b e ern 2 keti 30 c Felicis Papæ & mart. ibid. Cunn 31 d Pectronillæ Virginis ibid. RINIUIS ł — art.I. 8 inj =& $ $ ö S e Gs A. (187) . JUINIIIS. — εnx- &ςπ e o ◻, &π h eHe e e e Pæri ‚Marcellini, & Eraſmi mart. in ſecundo Tomo pag. II7. Norberti Epiſc. & confeſſ. dup. 117. Primi & Feliciani mart. ibid. Margaritæ Scot. Regin. vid. ſemid. ibid. Barnabæ Apoſt. dup. majus ibid. Baſilidis, Cyrini, Naboris & Nazar. mart. ibid. Antonii de P'adua conteſſ. dup. 18. Baſilii Magni Epiſc. & confeli. dup. ibid. Vii, Modeſti & Creſcentiæ mart. ibid. Marci & Marcelliani mart. n8. Gervaſii & Protaſu. mart. ibid. Silverii Papæ & mart. ibid. Paulini Epiſc. & conf. ibid. Vigilia ibid. Nativitas S. Joan. Bap. dup. I. claſſis 113. De Oct. Nativit. Joannis & Pauli mart. ſemid. comm. Oct. ibid. De Oct. Nativit. Leonis Papæ & confeſſ. ſemid. comm. Oct. & Vigil. 119 Petti & Pauli Apoſt. dup. I. claſſis. 19. . . . . Commemor. S. Pauli Apoſtoli. dup. commemor. Oct. Nativitat. ibid. A. (188) A⸗ JuL III S. A Viſitatio B. Virginis dup. majus comm. Oct. Apoſt. & 88. Proceſſi & Mar. tiniani mart 120. 3 b De Odt. Apoſtol. 4 C De Oct. 5 d De Octava. 6 e De Octava Apoſtolorum dup. 120. 8& Ig Eliſabeth KRegin. Portugal. ſemid ibid. 9 A 10 Septem Flatrum mart. & 8S. Ruſfinæ ac Secundæ, lemid. ibid. I c Piüi Papæ & mart. ibid. iz d Joan. Gualberti Abb. dup. com. Naboris & Felicis mart. 121. i3 eE Anacleti Papæ & mart. ſemid. 121. 14 f Bonaventuræ Epifc. & confefſſ. dup. ibid. 1/ g Henrici Imperat. conf. per German. dup- alias ſemid. ibic I6 A 17 b Alexii confeſſ. ſemid. Romæ de præcept. extra Rom. ad libitum ibid 18 e nhkordre cum ſeptem filiis mart. ibid, 19 d 0 e Margaritæ virg. & mart. ibid. 21 f Praxedis virg. ibid. 22 g Mariæ Magdalenæ dup. 121. 23 A Appolinanis Epiſc. & mart. dup. ibid. 24 b vig igiia, & com. S. Chriſtinæ vig. & mart. ibid. 25 C IJacobi Apoſt. dup. 2. claſſis com. Chriſtophori M. 121. 26 d Annæ Matris B. Virginis, dup. ibid. *7 e Pantaleonis mart. 122. 2²8 f Nazarä, Celſi, Victoris & Innocenti ſemid. ibid. 9 g Marthæ V. ſemid. & comm. Felicis PP. Simplicii, &c. ibid- 30 A Abdon. & Sennen. mart. ibid. b Ignatüiconteſſ. dup. ibid. * Nativit. S. Joan. dup. com. Oct Apoſt. in 2. Tomo pag- 120. 14 b Dec. e An 6 4 hae e Ochr 1 DeO UGUSTus 2 — = 8 16 1 9 D 4 4 13 1e == = —— DeO Petna De( Ocn 5 i fn Ludo⸗ 1e e lb ſuuen De ol lolel N Doni — — a⸗ lio XA Ma. bis — — . ag (189) 3K. AuGüSTUS.- „☛. ce N — + — & — 17 18 20 21 22 23 24 25 26 27 28 30 31 c P ad Vincula. dup. majus cum SS. Machab. mart. 122. d . . entie confeſſ. dup. ibid. V Stephani Papæ & mart. 723. Inventio S. Stephani Protomart, ſemid. ibid. Dedicatio S. Mariæ ad Nives dup. majus ibid. Trafiguratio Domini dup majus commem. ss Sixti Papæ & ſoc. 122. Cajetani conf. dupl. ce mmem. Donati Epiſc. & mart. i bid. Cyriaci, Largi & Smaragdi mart ſemid. 124. Vigilia com. S. Romani mart. ibid. Laurenti mart. dup. 2. claſſis ibid. De Oct. B. Laurentü comm. ss Tiburtii & Suſannæ. ibid- S Claræ Virg dup. commem. Octav. 124. De Oct. & comm. s Hippolyi & Cafſſiani mart ibid. De Oct. comn. Vigil. & Euſebii conf ibid. Aſſumpt io B. M. Virg. dup. . claſſis r24. Hyacint hi confeſſ. dup. cc m. Octavarum 125. Octava S Laurentii dup. com. Oct. Aſſumprt. ibid. De Oct. & comm. S. Agapiti mart. ibid. De Octava. Bernatdi Abb. dup. comm. Octavæ. De Odava. Octava Aſſumpt. B. Virg. dup. comm. Ss. Timothei, &c. 1 . Philippi Bemiti confeſſ. dup. com n. Vigiliæ; Romæ 27. ibid. Bartholomæi Apoſtoli dup. 2. claſſis. Romæ celebratur die 25. pag. 127. Ludovici Regis Franciæ confeſſ. ſemid. Romæ celebratur 26, pag. 12r60. Zephyrini Papæ & mart. ibid. Auguſt ini Epiſc. conf. & Doct dup. com- S. Hermetis mart. 126. Decoll. S. Joan. Bapt. dup. comm. S8. Sabinæ mart ibid. Roſæ Limanæ Virg. comm. Felicis & Adaucti mart. ibid. Raymundi Nonnati conteſſ. dupl. 126, Domin. I. ſeptemb. Feſtum Angelorum Cuſtod. dup.2.claſſ.cum Oct. ibid. Aa 3 SEPTEM. Eee( 190) 6 e —EPTIEMBE K. — — 1 f Eidi Abb. comm. SS. duodecim Fratrum mart. in ſecundo Tomo 4A pag. 126. 4 3 2 5 Stæphani Regis & confeſſ. ſemid. 127. 3 4 b Laurentii Juſtiniani Epiſc. conf. ſemid. ad libit. 127. ar 5 C ( Franc 6 d lcid 7 ſe Pruno 8 f Nativitas B. Virginis dup. 2. claſſ. commem. S. Adriani mart. 127. M 9 g De Oct. Nativit. comm. S. Gorgonii mart. 127. igirn 10 A Nicolai de Tolentino cont. dup. comm. Oct. ibid. iony II b De Oct. commem. SS. Proti & Hyacinthi. 128. e kuancil 12 C De Octava. 1 13 d De Ockava. 14 &E Exaltatio S. Crucis dup. majus comm. Oct. 128. lund 15 f Oct. Nati vit. dup. comm. S. Nicomedis mart. ibid. 4 nil 16 g Ceornelii & Cypriani mart. ſemid. comm. SS. Euphemiæ, &c. ibid. 1 erl 7 A sS igmatum S. Franciſci ſemid. 12 8 18 b Thomæz à Villa Nova Epiſc. conf ſemid. 129. ſe Mani 19 G Januarii Epiſc. & ſoc. mart. dup. ibid. 4 Lucrb 2 0 d S8S. Euſtachii, & ſoc. mart. dup. vigilia ibid. Ne erice 21 e Matthæi Apoſt. & Evang dup. 2. claſſis 129. 22½ f Mauritii, & ſoc. mart. ibid. 1 ion 23 g Lini Papæ & mart. ſomid. comm. S. Theclæ virg & mart. ibid. 54 Marix de Mercede redempt. capt. dup. 129. 4 25 26 C Cypri ini & Juſtinæ mart. ibid. D (Opl 37 d Coſmæ & Damiani mart. ſemidup. ibid. ſe bini, 8 cC Wenceslai Ducis & mart. ſemid. ad libit, ibid. l iui 29 f Decchc. S. Michaclis Archang. dup. 2. claſſis 13 0. 4 nonis 30 & Hieronymi Presb. oonf. & Doct. dup. 13 0. 4 Feſtum ſanctiſſimi Roſarii celebratur in Dom. r. Octobris. Vide in Tomoz. 1. Filn ibid. Dominica infra Oqavam Nativ. V. M. feſtum Nomin's Mariæ du p maj.127. b Tomo lij. bic. n lomo⸗ Naie,. — — M S π — ☚ 0 —O ◻ςι . SbpoqnO0O ☛ —„e ‿oen 0c0 .A. (19) ir⸗ 0CTOBER. △4 △ +— — — — — & ⏑☛ S O°0⁵ο0. ⏑ O O 25 + — 6 6 — 6S S' —* A. &ι & A Nselorum cuſtodum dup. 2. elaſſ. (ad libitum) Dominiceâ primâ Septembris. 131. S. Remigii Epiſc. conf. ſemid. ad libitum z31. Franciſci confeſſ. dup. 131. Placidi & ſoc. mart. 132. Brunonis confeſſ. dup. 132. S. Marci Papæ & Conteſſ. & 8S. Sergii, Baechi, & mart. ibid,. Brigittæ vid. ſemid. ibid. Dionyſu, Ruſtici, & Eleutherii mart. ſemid. ibid. Franciſci Borgiæ confeſſ. ſemid. 132, Eduardi Regis conf ſemid. 2. Calliſti Papæ & mart. ſemid. 13 Thereſiæ virg. dup. 133. Hedvvigis viduæ ſemid. ad libit ibid Lucæ Evang. dup. 2. claſſis ibid. Petti de Alcantara cont. dup. ibid. Hilarionis Abb. comm. SS. Urſulæ & ſoc. Virginum, mart. ibid. Chryſanthi & Dariæ mart. 123. Evariſti Papæ & mart. ibid. Vigilia ibid. Simonis & Judæ Apoſtol. dup. 2. claſſis. 133. Woltgangi Epiſc. conf. dup. Vigilia. 13 13. NOVEM. Abe (192) A⸗ N O VEXM B E R, . 4 Fettumommau Sanctorum dup. 1. claſſis. 134. 2 e& Commemor. omnium Fidelium Deſfunctorum, & de Octava. ibid. z f De Ockava. 4 g Caroli Ep. conf. dupl. comm. Octav. SS. Vitalis & Agricolæ mart. 135. 5 A De Octava. 6 b De Octava. 7 C De Octava. è=ðð . 38 d Octava omnium Sanctorum dup. & commem. SS. 4. Coronatorum 5. 9 e& Dedicat. Baſil. Salvat. dup. & com. S. Theodori mart. 135. 10 f Tryphonis, Reſpicii & Nymphæ mart ibid. I g Martini Epiſc. & conf. dup. com. S. Mennæ mart. ibid. I12 A Martini Papæ & mart. ſemid. ibid. I3 b Didaci confeſſ. ſemid. 136. 14 c 15 d 16 17 ſt Gregorii Thaumaturgi Epiſc. & confeſſ. ſemid. 136. 18 g Decicatio Baſilicarum Petri & Pauli dup. 136. 19 A Ehlabeth viduæ. dup comm. Pontiani M. 136. 20 b Felicis de Valois confeſſ. dup. 126 21 e& Præfentario B. Virginis dup. majus ibid. 22 fd Cæciliæ virg. & mart. dup. ibid. 23 Clementis Papæ & mart. ſemid. com. S. Felicit. mart. ibid. 24 f Chryſogoni mart- ibid. 25 g Catharinæ virg. & mart. dup. ibid. 26 A Petri Alexandrini Epiſc. & mart. 127. 27 b 28 C 29 d Vigil. & comm. S. Saturnini mart. 106. 30 cCI Andreæ Apoſt. dup. 2. cClaſſis 100. DECEM. e (193) Me DECEMBE KRKZ„ — f 8 S virg. & martyr. ſemid in 2. Tomo. 106. A Franciſci Xaverii confeſſ. dupl. 106. Barbaræ virg. & mart. commemor. 106. Sabb æ Abb. comm. 106. Nicolai Epiſc. & conf. dup. 107. Ambroſii Epiſc. conf. & Doct. dup. ibid. Conceptio B. Virg. dup. 2. claſſ. cum Octav. 107. De Octava De Octava. comm. Melchiadis Papæ & mart. 107. Damaſi Papæ & contf, ſemid. comm. Octav. 107. De Octava Luciæ virg. & mart. dup. comm. Octav. 107. De Octava Octava Concept. B. Mariæ comm. Euſebii Vercell. Epiſ. & mart. 10s8s. bic, 1, ☚ SP — tuun . — — — — — — — R „ — — O ☚πω Vigilia 108. Thomæ Apoſt. dup. 2. G'a lis. 103. b + — d — Vigilia. 85. Nativitas D. N. JESu Chriſti dup. 1. claſſis. 86. Stephani Protomart. dup. 2. claſfis comm. Octavæ Nativitatis 87. Joannis Apoſt. & Evang. dup. 2. Cclaflis comm Octav. 87. Innocentum mart- dup. 2. claſſis comm. Oct. ibid. Thomæ Cantuar. Epiſc. & mart. ſemid. com. Octav. 108. De Dom. infra Oct.vel de Oct. cum comm. Octav⸗ 108. Silveſtci Papæ & conf. dup. comm. Oct. 102. S 6 & & & £ — % &ς O S n . . ☛ ρς O△.SHe ne O e — — DENM⸗ Z Tom. 11. B b . TABIILA = — 194 hic poteris inſerere. Litera Dominicalis IANUARIUS. 4 Dom. vacat. 11 De Dom. /. poſt Epiph. comm. Oct. & Hy- ini. 14 Fer 4. de Dom. z. poſt Epiphan. comm. Felicis O. D.] 1½ Dom. Septuageſ. comm. Priſcæ in Miſſa 2. Oratio de B. V. 79 Fer. 2. Cathedræ heri comm. Marii, &c. 232 Fer. 6. Hilarii. 1a.] comm. Emerentianæ. 27 Dom. Sexageſ. in Miſſa 2. Oratio de B. V. , 3. Ecel. vel pro Papa. [25 Fer. g. Converſio. 2r.] Commem. Agne- tis 2. 29 Fer. J. ad Magn. Quod autem. 3¼ Sabb. B. M. FEBRUARIUS. 1 Quinquageſ. in Miſſa Orationes, ut in Sexa- ef. % Fer. . Ignatii (/.) comm. Blaſij in Miſſa 9. Or. A cunctis. 4 Fer. 4. Cin. de Xl. fit commemor. in Veſp. & Laudibus in quocumque Feſto. 2 Dom. . Quadrag. y Dom. 2. comm. Fauſtini. 22 Dom. 35. . 22 Fer. 2. Cathed. Antioch. (heri) nihil de Vig. niſi in Miſſa, & q. loco. Evang. Fer. in fine. §. 22. Fer. 2. de es nihil de Figil. niſt in Miſſa (24.) MARTIUS. 1 Doem. 4. 5. Dom. Paſſionis. 77 Dom. Palm. cujus Evang. in fine Miſſæ. 22 Dom. Paſch. cum Oct. 30 Fer. 2. Annunciat. (21.) 75 Fer. 2. Gregorij. (9) ” 79 Fer. zg. Cathar. Senen. (30ο. April) com. 29 Dom. in albis Veſp. de ſeq. 37 TA BuüuLA I Aadverte Lector, Feſta nova, ſek recentiera Seltieni ſeptimæ, &ò Breviarii Rom. Calendarioin- ſeripta hiſce quoqne inſeri Tabulis oportuiſe, & facilè potuifſe; ſed placuit vpon immutzre Aubtoris erdinem, eo quòd nova annunè aà Sede Apoſtolica concedantur Ofieia & Feſta, qua tuo iple ſtudio D. cum Epacta xxiij. A P K IL I S. 1 Fer. g. Joaclum. (20. Mart.) Lect. Fer. 2. 3 Fer. 6. Benedicti (2. Martij) 5 Dom. 2. poſt Paſcha. 72 Dom. 5. *S Sabb. B. M. 79 Dom. g. 24 Dotn. y. I. lect. de Commuui. 20 Fer. y. Aſcenfioe. MAIUS. nicantes dicitur. 2 Sabb. Lect. 1. Noct. Fer. 6. & Alexand. &c. in Laud. non de Oct. Communic. ut die r. 2£ Fer. 2. lect. Dom. præced. 7 Fer. y. Oct. Aſcenſ. Veſp. de ead. 2 Sabb. Vigil. Pent. 76% Dom. Pent. ſine comm. 77 Dom. 7. Pent. Trinit. commm. Dom. Pudentianæ. 26 Fer. g. Stanislai. (7.) 27 Fer. 7. Corp. Chriſti. 24 Dom. 2. com. Oct. 29 Fer. 6. Nerei, &c. Mart. (72.) 30° Sabb. B. M. comm. Felicis. (O. D.) vel Philip. Nerii. (26.) comm. Felicis. Dom. ʒ. eom. Petronillæ. 31 Fer. 3. Ioſeph. (79) JUNIUS. 27 Fecr. z. Cleti (heri) comm. Fer. 7. Kogat. 292 Fer. 4. Petri mart. comm. Vigil. . Lect. de Comm.plur. mart. tres Miſiæ eantantur. r Fer. 6. Philippi ſine comm. Oct. Commu- ] 2 Dom. Invent. Crucis com. Dom. infra Oct. 7 Fer. 2. (O. D.) 7 Daom- — Don. 14 Pom „ b n Donm. 7 abb. D Dom. Dom’. Iyl. leall /h. ) 1 Don. 9,0 ,Domn. 1. ,YDom/. 1 Dom.2. . Kr eocnn ,Dom5. 16 Dom,4 lom :2 73 Don,i, 5) Dom./6. Iz 0 b ,.) omn ,. 3 Domck. ( ker.a,l Fer6. Te , Iboon Ae Dom./9. ¹1 kr,Eu bb..) bom?,, Ir Co leel tum c – 7 Dom. 4. 5 Sabb. B. M. ve Alleri, 4 Dom. 5. fit com. Dom. Dom. 21. . Octobr. com. Dom. wiſſeſuche 20 Sabb. B. M. com. Silverü. 5 Fer. 2. Lect. Dom. /. Octob. 2 Dom. 6. 170 Sabb. B. M. 27 Sabb. com. Vigil. 1/ Dom. 22. 2. Octob. 2 Dom. 7. com. Octav. Jo. 77 Sabb. B. M. J ULIUS. 175 Dom. 25. y. Octob. com. Dom. ect Fer,e. 7 Dom. 5. 24 Sabb. B. M. 2 Fer. 5. Leonis. !25. Junij. 27 Dom. 24. g. Octob. Evang. Dom. 5. *½ Fer. 4. [O. D.] Epiph. com. Chryſanthi. Sabb. B. M. cn⸗ Pi . 29 Fer. y. Lect. Dom. y. Octob. 12 Dom. 9. com. Naboris, & Jo. Gualb. N O VE M B E R 2 Labb. B. M. com. Symphorolſæ, Sc. Dom. 27.t Novemb. 4. Epiph.com. Dom. „om. 70. com. Dom 2 Fer. 2. Lect. Dem. J. Novemb. “ 26 Dom. 11. A U 6 U § T US. 1 *£ Donr movenb.7. Epiphcom. Dom. 2 Dom. 72. 1. Aug. com. Steph- lie Fer. 5.O. D.) . gilrleck 7 Fer. 6. (O. D „„ 13 Fer. 6. Keſp. 1. Noct. Dom. . Novemb. læ camtunx. * Sab. comm. Vigil. 74 Sabb. B. M. „ Dom. /7. 2. Aug. com. Romani. . 5 Dom. 4. 3. Aug. com. Dom. & Oct. Al- 77 Dom. 27. 4 Novemb. 6. Epiph. 20 Fer. 6. Abdias, Jonas. Cüme lunhr⸗ Vigil 22 Dom. ult. y. Novemb. 25 Sr. 4 24 ker. 3. Cæciliæ. (22.) commemor. Chry- MR o Domn 76. 6-Sepr. comn. Fchick. 2 Fer. Nahun, Habacuc. Sophonia nende ⸗ sEEIEMHEFER. 27 Fer. 6. Zachar. Malach. D 1. fer ,.(0.P.) 2% Sabb. Vigil. 1 Habb. B. M. b 29 Dom. 7. Advent. com. Saturnini, de Ad- l. 5 Dom. 17. 2. Septemb. vent. ſemper ficoir. 13 Dom. 7. 3. Sept. com. Oct. 16 Fer. 4. eom. Fer. 4. Temp. DECE MBER. Dom. 15 Fer. 6. Temp. ⁶ Dom. 2. Advent. 19 Sabb. com. Fer. nil de Vigil. niſi in Miſa 9„ Fer. 2. Nicolai. (6.) Aori) con⸗ 3. loco. 713 Dom. 5. 20 Dom. /9. 4. Sept. 14 Fer. 2. Luciæ. (heri.) 22 Fer. 5. Euſtachij.(20.) Commem. Mauritii. 17 Fer. 7. Antiph. prop. J 26 Sabb. B. M. com. Cypriani. 19 Labb. nil de Vigil. niſi in Miſſa. Ant. Fer. 2. 27 Dom. 20. J. Sept. 29% Dom. z. . 25 Fer. 2. Coſmæ, &c. (heri.) 2 3 Fer. 4. Ecee completa. R 53. Fer.4. Velp-à Cap. de Ang. Cuſtod. ad libi- 27 Dom. vacat. 0 1 tum, commem. Hieron. & Remigij. 39 Fer. g. de Dom. infra Oct. . eles. OCTO&BE R. Pro anno ſequenti quare Tab. in Taæ- 2 Pber. 6. (O. D.) bella Coneputi. — Tnmas II 3 b ⸗ TA = — 196 TAEBU Litera. Dom. E. cum Epacta xxiij. vel xxij. 2 Fer. g. Lect. Fer. 2. JANUARIUS. 5 Dom. vacat. 72 Dom. infra Oct, Epiph. eum. Oct. Veſp. de Oct. 14 Fef. 2. de Dom. 2. commem. Felicis. (O. D.) Ir Fer. 4. Lect. Dom. 2. 79 Dom. Septuag. in Miſſa z2. Orat. de SS. mart. . 7. de B. V. 23 Fer. 5. Hilarij (14.) commemorat. Emeren- tianæ. 26 Domm. Sexageſ. in Miſſa 2. Orat. de B. V. 7. Ecel. vel pro Papa. 25 Feria 2. Polycarpi. (26.) commem. Agnet. 2. 30 Fer. y. ad Magnif. Semen- FE BRUARIUS. 2 Dom. Quinquageſ. in Miſſa ut in Sexageſ. 5 Fer. 2. Purificatio (heri) com. Blaſij in fine Completor. Ave Regina. 4 Fer. 3. (O. D.) 1 Fer. 4. Cin. de xl. fit ſemper comm. Fer.r. Agathæ (heri) comm. Fer. & Do-⸗ roth. 9 Dom. /. Quadrag. comm. Apollon. 76 Dom. 2. 22 Sabb. comm. Vigil. in Miſſa. 23 Dom. 3J. (24.) § h Biſſ. Tab. 1.23. Fer. z. dees, S deinceps. MARTIUS. 2 Dom. g. 9 Dom. Paſſion. 70 Fer. 2. Quadraginta Mart. (heri) 76 Dom. Palm. 22 Dom. Paſch. Pso Dom. in Albis. a Fer. 2. Annuntiat. (27.) APRIIIS. 1 Fer. 3. Joſeph. Mar. „ L A II. 32% Fer. g. Joachim, (20. Mar.) 4 Fer. 6. Benedicti, (21. Mar.) 5 Sabb. B. M. ⁶ Dom. 2. 72 Sabb. B. M. 77 Dom. „. 79 Sabb. B. M. 29 Dom. 4. 27 Dom. y. 25 Fer. 2. Rogat. com. Vitalis. 36 Fer. g. com. Vigil. Aſcenſ- Fer. y. Aſcenſio. 2 Sabb. Inventio Crucis, nil de Oct. Com- municçantes dicitur. 2 Dom. infra Oct. commemor. Oct. & Mo- nicæ. 7 Fer. 2. Philippi, &c. (7.) nilde Octav. communicantes, ut 7. die. * Fer. j. Octav. Afſcenſ. 9 Fer. 6. com. Fer. 10 Sabb. Vig. Pentec. com. Gordiani, nenin 71 Dom. Pent. 175 Dom. Trinit. comm. Dom. 16 Apparitio Michaælis, (S.) eomm. Puden- tianæ. 20 Fer. 3. Nerei, &c. (12.) Lect. Fer. 2. 21 Fer. 4. E. Fer. 2. (O. D.) 22 Fer. y. Corporis Chriſti. 27 Dom. 2. Pentecoſt. commem. Oct. & §. Urbani. 29 Octav. Corporis Chriſti. 3% Fer. 6. de Fer. Vel. Philippi Nerij, (26.) 31 Sabb. B. M. comm. Petronillæ. JüNIUS. Dom. 3, 2 Fer. z2. (O. D.) 7 Sabb. B. M. 5⁵ Dom. 4. Iy Dom. y. comm. Viti, G&c. 21 Sabb. B. M. 2 2. 22 Dom. errr 1Fer. 7. (onm. ſler 2. 1Kbb. B. Cu⸗ Dom 9. FlIet 5,4 b. 3 Dom. /. , Dom./. 1Kbb. B. 0 (omm./2. ler/’. Im Donan 6 Don. /7. 7 Don./4 4 Domn /,,, VH led M. 1Don ,n 8l 1fe. o. 1Ah.. N Don. . 4 Don. 1.3. ilrzled — TABILA II 197 22 Dom. 6. comm. Paulini. OCTOBE R. 29 Dom. 7, comm. Dom. 2 Fer. y. (O. D.) ſi pridie de Angelis. “ JIJULIUS. 4 Cuſtod. 1 Fer. J. Lect. Dom. 7. „ Dom. 12. 2. Octob. com. Placidi. ⁶ Dom. ⁵. com. Dom. 17 Sabb. B. M. „ Fer. 2. (O. D.) 12 Dom. 22. 3. Octob. 172 Sabb. B. M. commemor. Naboris, & Jo. Dom. 23. 4. Octob. Gualb. . 27 Sabb. B. M. com. Chryſanth. &c, 732 Dom. 9. 26 Dom. 2g. J. Octob. 3. Epiphan. commam. Fer. 3. Anacleti, (13.) Evariſti. 79 Sabb. B. M. 29 Fer. g. Lect. Fer. 2. 20 Dom. o. commemoratio Margaritæ, 30 Fer. y. Lect. Fer. 7. 27 Dom. . cominemorat. Pantaleonis. NOVEMBER. AUGUDSTUS 2 Dom. 2y. 1. Novembr. 4. Epiph. com. Oct. 2 Sabb. B. M. commemorat. Stephani. 3¾ Fer. 2. com. Defunct. Nc (O. D.) 9 Dom. 26. 7g. Novembr. z. Epiphan. comm. 3 Dom. /2. 7. Auguſti. Dom. N. 7 Fer. f. Inventio. Stephani, (3.) comm. 70 Fer. 2. (O. D.) Donati. 5 Sabb. B. M. . le Oin 1% Dom. 3. 2. Auguſt. com. Dom. 76 Dom. 27. 4. Novemb. 6. Epiphan- 7 Dom. 14. 3. Auguſt. com. Dom-, 79 Fer. 4. Joæl. in Fer. 0. 24 Dom. y. 4. Auguſt. com. Dom. 20 Fer. y. Amos, Abdias, Jonas, 2 Fer. 2. Lect. Dom. 4. 23 Dom. ult. f. Novemb. com. Felicitatis. 4, Mi 30 Sabb. B. M. com. Felicis. 24 Fer. z. Clementis (heri) Commem. 31 Dom. 16. 7. Septemb. chelotont. 27 Fer. 3. Nahum, Habacuc. per. 2 . 5 E MBER. 25 Fer. 6. Zachar. Malach. 1. Dulen. 45 abb. . M. 50 Dom. 7. Adventus, & de Advent, fſüu ſem- per commem. 7 Dom. 17. 2. Septemb. * 74 Dom. 5. 4. Sept. com. Dom. . r DECEMBER. 76 Fer. 3. Lect. Dom. 7. 7 Fer. 2. Andreæ, (heri.) 7 Fer. 4. Temp. KXeſp. . Noct. Dom. 3j. vel 7 Dom. 2. Advent. ct &s de Stigmat. S. Franciſci. commem., 9 Fer. 3. Ambrofij. 7, Fer. 74 Dom. 5. — 7 Fer. 1. Reſp. 2. Noct. Dom. ſi heri de Feria 77 Fer. 4. Antiph. propr. ⸗ ) ſit actum. Vide pag. 6. 20 Sabb. nil de Vigil. niſi in Miſſa Antiph. Fer. 2. Feria 6. com. Fer. 21 Dom. 4. 20 Sabb. de Vigil. tantum in Miſſa commem. 22 Fer. 2. Thomæ, (heri.) Feriæ. 23 Fer. 3. Ecce completa. 21 Dom. /9. 4. Septemb. com. Dom. 25 Dom. vacat. 27 Fer. 1. Lect. Dom. y. Septemb. 50% Fer. 5. de Dom. comm. Oct. 2 Dom. 20. J. Octobr. Pro anno ſequenti quære Tab. in Tabella Computi. 5 B b % TA- TABUILA III. „ — 4 S JANUARIUS. 6 Dom. vaeat. 12 Sab. de Dom. infra Od. in Miſſa duæ tan- tum Orat. 12 Dom. 1. vacat. de Oct. „9 Sabb. de Dom. 2. comm. Marij, &c. 4 (o. D.) 20 Dommin. Septuageſ. i. in Milla. Orat. de B. Virgine, 3. Eccleſ. vel pro PapMA. 23 Fer. 4. Fabiani, &c. (20.) com. Eme- rent. 27 Dom. Sexageſim. Miſſa, ut in Septua gerſ. 25 Fer. 2. Chryſoſtomi (heri) comm. Agne- 371 Fer. 1. ad Magnif. Si culmen. FEBRUARIVUS. 32 Dom. Quinquag. semm. Blaſij, 4 Fer. 2. (O. D.) ⁶ Fer. 4. Cin. Com. Doroth. j„ Dom. /. Qudrageſ. 17 Dom. 2. 2½ Sabb, nil de Vigil. niſi in Milla. §. In Biſ. Tab. 2. 23. Dom. 2. 24 Dom. 5. Quadrageſ. 27 Fer. 2. Mathiæ (heri) (26.) MARTIUS;. 5„ Dom. 4. . % Dom. Paſſion. Miſſa. 24 Dom. Paſch. ¾/ Dom. in Albis. APRILIS. Fer. 2. Annuntiat. (27. M.) Fer. 5. Lect. Fer. 2. Fer. 4. Joſeph. (19. M.) Fer. 6. Benedicti (27. M.) Sabb. B. M. 1 2 5 4 Feit. j. Joachim. (20. M.) F 6 7 Dom. 2. Dom. Palm. comm. Patricii „ non in Lit. Dom. F. cum Epacéta XXiij. XxXij. XXj. 17½ Dom. 2. com. Tiburtij. 20 Sabb. B. M. 21 Dom. 4. 27 Sabb. B. M. 25 Domin. y. comm. Vitalis. 29 Fer. 2. comm. Fer. 2. Rogat. MAJUS. 1 Fer. 4. comme m. Vigil. Aſcenſ. tres Miſſ?- cantantur. 2 FPer. y. Aſcenſio. . 3 Fer. 6. nilde Octava; &communic. dici- tur. 4 Sabb. Athanaſij (2.) com. COct. & Mo- nicæ. 5 Dom. infra Oct. com. Oct. 7 Fer. z. in 2. Veſp. comm. Stanislai ante Oct. ut in 2. Tom. pag. 34. n. 39. 9 Fer. y. Oct. Aſuenſ. 10 Fet. 6. Gregorij (heri) commem. Fer. 5. * . Gordiani. 1/ Sabb. Vig. Pent. 1½ Dom. Pent. 19 Dom. Triuit. com. Dom. & Pudentianæi in Laud. [20 Fer. 2. Nerei, &c. (72.) 24 Fer. 3 Keſp. Fer. 2. 0.D.) 23 Fer. y. Corporis Chtiſti. 26 Dom. 2. Pentec. commem. Oct. & Eleu- therij. 2 Fer. 6. Petronillæ, vel Philippi Nerii, (26.) JUNIUS. 7 Sabb. B. M. (O. D.) 2 Dom. z5. com. Marcellini, &c. 5„5 Sabb. B. M. 9 Dom. 4. comm. Primi, & 0. 1„ Sabb. B. M. comm. Viti, &c.- 76 Dom. y. 22 Sabb. Vig. comm. Paulini. 2232 Dom. 6. 39 Dom. 2. comm. Dom. 4 y z-N ⅞¹—— JULI. — fete: Dom. 7 Kr-⸗ 4 Dom V er. b. Dom. „ Kbb Dom. lel.b. om., ler. 1I Dom. 65. , Dom/4. SF Don ,. 1 era Li lin,. 1 K 61 Dom. / mart n Kbb.) Dom n. Dom ,. 6kerzlee 11 k. 14. Kgn e e Wann 2 R 85 lunled 1 ah. 5 Mn 0. 0 kled keri d — tres Miſe munic. dici- 0O. Mo⸗ anislai te n. 59. lem.Fer6, Cdentianxin 0. &ller. ſ. Neni, T ABULA IIL. 199 J U L I U S Fer. 2. Lect. Dom. 7. Dom. *. Fer. 2.[O. D.] Domm 9. commemorat. Donm. & Hentici. Fer. 2. Lect. Dom. 9. Sabb. B. M. comm. Marg. Dom. /o. com. Praxed. Sabb. B. M. com. Pantaleonis. Dom. II. Fer. 2. Nazarii & c. (25.) comm. Abdon, &e. AUGUSTUS. Fer. 6. (O. D.) Dom. i2. /. Auguſt. comm. Dom. Fer. 6. B J. Noct. Domin. /. Dom. 15. 2. Aug. com. Oct. & Tiburtii, & C. Dom. 4. 3. Aug. comm. Oct. & Agapiti. Dom. j. g. Aug. Fer. 2. Ludovici ( heri) commem. Zephi- rini. Sabb. B. M. mart. Fer. 2. O. D. ] Sabb. B. M. Dom. 7. 2. Sept. comm. Dom. Dom./v. 3. Sept. com. Dom. Fer. 2. Lect. Dom. 5. Fer. g. Temp. Reſp. 1. Noct. fi heri de Stigm. Fer. 6. de Vigil. in Miſſa tantum com. Fer. Sabb. comm. Feriæ. Doni./9. g. Septemb. comm. Mauritii &: Fer. .. Lect. Dom. j. Septemb. Sabb. B. M. Dom. zo. J. Octob. eomm. Dom. OCTO&Q BE R. Fer. 4. Lect. & Reſp. Dom. 1. Octebris, ſi heri eaugelauſod. [O. D.] 3 6 7 12 173 20 26 27 29 30 76 77 1, 20 24 Dom. 16. 7. Sept- conmnn. Ægidi, & 12. 27 1 5 77 29 22 27 29 30 Fer. y. N ſp. 2. Noct. Dom. Sabb. B. M. comm. Placidi. Dom. 2l. 2. Octob. Fer. 2. Brunonis heri Icommem. Marci, & alisrum. Sabb. B. M. Dom. 22. 3. Octob. Sabb. B. M. Dom. 23. 4. Octob. Sabb. Vig. comm. Evariſti. Dom. 24. J. Octob. 5. Epiph. Fer. 2. Lect. Fer. 2. Fer. 4. Lect. Fer. 7. NOVEMBE R. Dom. g. 7, Novemb. 4. Epiph. com. Oct. Dom. 26. 3. Novernb. y. Epiph. com. Thry- phon. Fer. z.O. D. Sabb B. M. Dom. 27. 4. Novemb. 6. Epiphan. Fer. 3. Gregorii z.] comm. Pontiani. Fer. 4. Amos, Abdias, Jonas. Dom. ult. . Novemb. commemor. Chry- ſogoni. .⸗ Fer. 4. Sophonias. Fer. 5., Aggæus Zachar. Malach. . DECE MBE R. Dom. . Advent. Dom. 2. Advent. Fer- 2. Conceptio. (heri.) Dom. y. com. Euſebii- Fer. 3. Antiph. prop. Fer. 6⁶. de Vigil. in Mifla tantum. Dom. . Fer. 2. Ecce completa. Dom. infra Oct. comm. Oct. Fer. 2. Thomæ mart. (heri) Veſp. de ſe- quen, dup. comm. Thomæa, & Octavarum. Pro auno ſequenti qnaære Tabnlam in Tabella Computi. TA. — 200 T ABuL A W. Litera Dom. 6. cum Epacta xxiij. xxij. xxj. Xxx. JANUARIUS. 7 Dom. 1. Poſt Epiph. comm. Oct. 141 Dom. z. comm. ũPelicis. 19 Fer. 6. Hilarii 1a.] commem. Marii &c. 21 Dom. Septuageſ. in Miſſa Orat. 2. B. Virg.7. Eccleſ. vel pro Papa. 2 Fer. 3. Agnetis, [zt.] comm. Emerent. 25 Dom. Sexageſ. comm. Agnetis 2. in Miſſa 7. Orat. B. V. 29 Fer. 2. [O. D.] FE RRUARIUS. 2 Sabb. B. M. comm. Blaſü (O. D.) 4 Dom. Quinquageſ. 7 Fer. 4. Ciner. 5 Fer. y. Romualdi (heri.) 1 Dom. 4. Quadrag. 7S Dom. 2. com. Simeonis. 23 Fer. 6. De ea nil de Vigil. niſi in Mifſa ſææ.] & In Biſſext. Tab. 3. 23. Sabb- nil del ig. Gc. *₰ Dom. 3. [26.] MARTIUS. 4 Dom. g. comm. Lucii. y Fer. 2. Caſimiri, heri.) I1 Dom. Paſſionis. 75 Dom. Palmarum. 27 Dom. Paſchæ. A P R. I L 18. 1 Dom. in Albis in Veſp. commeni. de ſeq. Fer. 5. Annuntiatio 27. Mar.] 4 Fer. g. Joſeph. (o. Mar.) 7 Fer. 5. Joachim. (20.) 6 Fer. 6. Benedicti. æzr.] 7 Sabb. B. M. ⁶½ Dom. 2. Palch. 144 Sabb. B. M. commem. Tiburtii, & 71y Dom. z. 21 Sahb. B. M. 22 Dom. 4. 24 Fer 3. Sotetis, &c. [22.] 25 Sabb. B. M. com. Vitalis. 29 Dom. y. 30 Fer. 2. comm. Rogation. —,— 2/ Fer. 2. Petri mart. (29. Apr.) 122 Fer. 3. Nerei, &c. (72.) [23 Fer. 4. Aeſp. Fer. 2. (O. D.) 2¼ Fer. y. Corporis Chriſti. . 22 Dom. 2. comm. Oct. & Jo. JIUNIUS. 1ο Dom. 4. 16 Sabb. B. M. 24 Dam. 6. comm. Dom. MAIUS. 2 Fer. g. comm. Vigil. Aſcenſ. tres Miſſæ can- tantur. à% Fer. j. Aſcenſio ſine comm. g Fer. 6. Inventie Crucis kheri] commem. Monicæ in Laudibus tantum. Communic. dicitur, nec de Oct. comm. fit. 5 Sabb. Lect. Fcr. 6. . ⁶ Dom. infra Oct. Commem. Dom. & Oct. 7 Fer. 2. Lect. 1. Noct. Dom. in 2. Veſp. com. Stanislai ante Oct. 10 Fer. y. Oct. Aſcenſ. commem. Gordiani. 11 Fer. 6, de ea. 72 Sabb. Vigil. Pent. 72 Dom. Pentecoſt. 14 Fer. 2. nil de Bonifac. 16 Fer. 4. com., Ubaldi ſine Lect. 19 Sabb. com. Pudentianæ. 20 Dom. Trinit. commemor. Dom. 1. Pente- coſt. Fer. 6. O. D.] vel Philippi Nerii, [26.) 2 Sabb. B. M. comm. Marcellini, &c. Dom. 5. 9 Sabb. B. M. comm. Primi, &c. 177 Dom. p. JULIUS. 4 7 Dom z. comm. Dom. 7 Sabb. B. M. (O. D.) *„ Dom. §. y Dom. p. 27 Sabb. B. M. comm. Praxed. 22 Dom. 11. 1. Auguſt. commem. Felicis. 30 Fer- (b. B. M. 0. Donn. fV./ ,Dom. /7, Corpon 6Don. 1. 5. E. y: Corn Fuanci K„Cat VEA Tenm II Kcn. 2gb. conn Dom ,9. 2’ ARaln yKp led. PDon z 4 0 Ds led. le Ang „Nn l. 2. enmut. N.M. 4 Den 23. aClſ . —. lmna D — . Mlren. COtmmmem Lomummie. KO. Velocon. ordian. m 1. Denne- ‿ Dom. 75. 3. Septemb. comm. Euphemiæ, eil, elici⸗ el T A B ULA IV. 30 Fer. 2. Marthæ (heri) commem. Abdon, &c. AUGUSTUS. 12 Fer. 5. (O. D.) 1 Dom. 12. 2. Aug. com. Dom. 7 Fer. 5. Lect. Dom. 2. ’2 Dom. 12. z. Aug. commemorat. Oct. & Claræ. 19 Dom. 1. . Aug. comm. Oct. 26 Dom. v. 5. Aug. comm. Zephyrini. SEPDPTE MBE R. „Sabb. B. M. commem. Ægidij & 12. mart. 2 Dom. 16. 7. Septemb. 9 Dom. 17. 2. Septemb. commem. Oct. & Gorgonij. &c. - Fer. 2. Cornelij (heri) vel de Stigmatibus Franciſci. 2 Fer. 3. Cornelij, ſi heri de Stigmat. Fer. 41. Tempor. com. Fer. 2/ Fer. 6. com. Fer. 22 Sabb. comm. Mauritij. 23 Dom. 19. 4. Septemb. commemor. The- clæ 24 Fer. 2. Lini . heri.) 21 Fer. y. Lect. Dom. y. Septemb. Dom. 20. 7. Octob. comm. Dom. OCTOBER. 2 Fer. 3. Lect. & Reſp. Dom. 1. Octob. ſi heri de Angelis Cuſtod. (O. D.) 5 Dom. 21. 2. Oct. comm. Marci, & 88. mart. 73 Sabb. B. M. 4 Dom. 22. 3. Octob. „ Fer. 2. Calliſti. (heri) 20 Sabb. B. M. 207 27 Dom. 23. g. Octob. com. Hilarion, & Urlſulæ. 25 Dom. 24½. J. Octob. 5. Epiphan. comm Dom. 29 Fer. 2. Lect. Dom. p. Octob. 30 Fer. 3. Lect. Fer. 2. NOVEMBEKR. 2 Fer. 6. Lect. Fer. 3. 4 Dom. 2.. 1. Novemb. g. E Oct. & Vitalis. &c. Piph. comm. F. r. 2. . . . 7Fer. 2. de Oct. vel. Caroli, (heri. )com. „ Sabb. B. M. e cinmnemotat Tryphon. 11 Dom. 26. 3. Novemb. y. Epiph. cor Donn J. Epiph. commem. 12 Fer. 2. Lect. Dom. „. 15 Dom. 27. 4. Novemb. 6. Epiphan. comm Dom. H 19 Fer. 2. Lect. Dom. g. 20 Fer. z.. Joël, Amos, Abdias. 24 Sabb. B. M. com. Chryſogoni. 27 Dom. ult. y. Novemb. commemorat Dom. 2 Fer. 4. Sophon. Aggæus. D ECE MBER. 7 Sabb. B. M. Zachar. Malach. (O. D.) 2 Dom. 1. Advent. ⅜ Fer. 2. Bibianæ (heri) 2 Dom. 2. 76 Dom. 3. 77 Fer. 2. Antiph. prop. 20 Fer. y. in Miſſa tantum de Vigil. & dicitur de eadem. 22 Sabb. Antiph. Fer. 6. 23 Dom. g. Ecce completa. 3ͦ̈ͤ Dem. infra Oct. com. Océt. Pro anno ſequenti quære Tab. in Tabella Compnti. Tomus II. Cc TA- 202 TLA BULAV. Lit. Dom. A. cum Epacta xxiij. xxij. XxXj. XX. Xix. — Dor JANUARIUS. 1⁶ Dom. 5. „4 er. Dom. vacat. 22 Dom. 4. X ⁶ͤ Dom. 1. poſt Epiph. comm. Oct. 2½ Fer. 2. Georgij (heri) , Don „ Dom. 2. ron. Mauri. M 30 Dom, „. . er. y. Pauli Erem. (17. - 19 F F. Er. em. (11 commem. a M AJUS. 22 Dom. Septuag. in Miſſa 2. Orat. B. V. 3. Fer. 2. Rogat. com. Fer. Eccl. vel pro Papa. 3 Fer. 4. commemorat. Vigi. tres Mille⸗ 3 ſe 22% Fer. 2. Vincentij ( heri) comm. Emeren- cantantur. N tianz. Fer. y. Aſcenſio ſine com. K 2½ Sabb. B. M. comm. Agnetis 2. 4 0. D.) 7 Dom. infra Octav. comm. Oct. 7 29 Dom. Sexageſ. in Miſſa „ut in Septuageſ- 2 Fer. 6. com. Fer. 4 de FEBRUARIUS. 14 Dom. Pentecoſt. ſine comm. HM 76 Fer. 2. Pent. ſine com. 4 Mar. 32 Per. 6. (O. D.) 2/ Dom. 1. Pent. Trinit. com. Dom. 1 Ab 7 Sabb. B. M. 22 Fer. 2. Cathar. Sen. (30. Apr.) „ Don y Dom. Quinquag. 22½ Fer. 3. Stanislai. (7.) 6⁶ Fer. 2. Agathæ (heri) commemor. Do- 2 2 Per. 4. Keſp. Fer. 2. (O. D.) rotheæ. 27 Fer. y. Corporis Chriſti ſine comme- „ Fer. 4. Ciu. mor. 1 ker. 5 72 Dom. 7. Quadtag. 25 Dom. 2. com. Oct. b. 19 Dom. 2. . Don. 2¾ Fer. J. de ea, ‚nil d⸗ Vigil. niſi in Milſa. JUNIUS. 5 Dom (24. ) 7 Fer. y. Oct. Corporis Chriſti. Z II Fer.2 §. In Biſſ. Tab. z. 23. Fer. 6. de ea. & &. 2 Fer. 6. (O. D.) Vel Philippi Nerij. „7 Dam. 26 Dom. 2. (27.) (26.) 1 Eer, MARTIUS 5 dh. B. M. 6 K Dom. 4. LDom. 5„.- in! 2 Dom. Paſſionis. 0 Sabb. B. M. 2 en,, 12 Fer. 2. Gregorij. (heri.) 7 Dom. g. comm- Dom. 1) ho. 179 Dom. Palmarum. 7 Sabb. B. M. S 4 Dom 26 Dom. Paſchæ. 15 Dom. y. com. rci⸗ —RKr 17 H, APRILIS. 2 Dom. é. commem. . 2 Dom. in Albis. G JuIIUS. 3 Fer. 2. Annunciat. (2. Mar.) „ Sabb. Homilia ut in 2. die infra Oct. „ Fer. 3. Joſeph. (79. Mar.) 2 Dom. 7. comm. Dom. „ Fer. 4. Joachim. (20. Mar. Lect. Fer. . % Fer. 2. Lect. Dom. 7. 2 6 Fer. y. Benedicki. (27. Mar.) 7y Fer. 6. (O. D.) . 7 Fer. 6. Franc. Paul. (2.) Sabb. B. M. l 5„5 Sabb. B. M. 2 Dom. 5. 2 Dom. 2. poſt Paſcha. „„ Sabb. B. M. „ Sabb. B. M. 16 Dom. 9. 235 Dom. — l.uer Ille Doin, 1.) ine conmme. i lpni N ſa 0 — TABüULA V. 203 23 Dom. /0. S Dom. zr. 2. Octob. — 2 Fer. 2. Apollinaris (heri) com. Vigil. Fer. 3. Birgittæ. (.) & Chriſtin. 7y Dom. 22. J. Octob. 30 Dom. 11. 7. Auguſti commemor. Ab. 2/ Sabb. B. M. commemer. Hilarion. & Ur- don, &c. ſulæ. 22 Dom. 27. 4. Octob. AUGUSTUS. 256 Fer. y. Lect. Dom., g. Octob. 29 Dom. 2t.. 1. Novemb. 3. Epiph. 2 Fer. 4. (O. D.) 56 Dom. 12. 2. Aug. com. Dom. NOVEMBE R. y Fer. z. Lect. Dom. 2. 32 Dom. 3. J. Auguſti com. Oct. & Hyp- „ Dom. 27. 2. Novemb. g. Epiph. comm. polyti. Octav. . 20 Dom. 11. 4. Auguſt. com. Dom. & Oct. Fer. 6. (O. D.) 26 Sabb. B. M. com. Zephyrini. 72 Dom. 26. 3. Novemb. „. Epiph. 27 Dom. 1. J. Aug. 732 Fer. 2. Martini Papæ. (heri.) 9 Dom. 2y. 4. Novemb. 6. Epiph. comm. SEPTE MBE R. Peommiani. 2 Fer. 6. Joel. 1Fer. 6. (O. D.) 27 Sabb. Amos, Abdias, Jonas. 2 Sabb. B. M. 26 Dom. ult. . Novemb. comm. Petri 2 Dom. 76. 7. Septemb. Alexand. H 4 Dom. 17. 2. Septemb. com. Oct. 11 Fer. 2. Nicolai (heri) com. Oct. D E CE MBE R. 7 Dom. 15. 3. Sept. J 1S5 Fer. 2. de ea, vel de Stigmat. (heri) 1 er. 6. Sophon. Agg. Zach. (O. D.) 20% Fer. 4. Temp. com. fer. hil de Vig. niſi 35 Dom. 7. Advent. in Miſſa. 1% Dom. 2. com. Melchiadis. 22 Fer. 6. com. Mauritij. 77 Dom. 5. O Sapientia. 22 Sabb. com. feri?ꝰ, & Theclæ. 75 Fer. 2. Antiph. Prop. 27½ Dom. 19. 4. Septemb. 20% Fer. 4. Temp. nil de Vigil. niſi in Miſſa. 25 Fer. y. Lect. Dom. y. Septemb. 23 Sabb. Antiph. Dom. 4. & Ecce completa. 24½ Dom. g. de Vigil. Nativit. comm. Dom. OCTOBE R. nec in fine dicitur Evangel. ejuſdem. 5% Sabb. de Oct. Nativit. commemorat. Dom. 20. J. Oct. comm. Remigij. Octavar. 2 Fer. 2. de ea, vel Angel. Cuſtod. 3 Dom. infra Oct. de qua fit tantum com- 3 Fer. z. (O. D.) niſi heri dictum. mem. 7 Sabb. B. M. com. Marci, &c. Pro anno ſequenti quære Tab. in Tabella Computi. Cc z TA= 204 TAB U L A VI. Litera Dom. B. cum Epacta XXiij. Xxxij. XXj. XX. XIX. Xviij. JANUARIUS. 2 Dom. vaeat. 2 Dom. /. poſt Epiph. comm. 0. 76 Dom. 2. 79 Fer. 4. Marcelli. ( 16.) commem. Ma- rij, &c. 122 Sab. com. cum 9. Lect. de Dom. 2. poſt Epiphan. fi non eſt Biſſextilis. 25 Dom. Septuag. comm. Emerent, in Miſſa 3. Orat. de B. V. 2⁶ Fer. 6. (O. D.) 29 Sabb. B. M. 57% Dom. Sexageſ. in Miſſa z. Orat. B. M. 3. Ecclef. & c. FE BRUARIUS. 6 Dom. Qinquag. com. Doroth. 9 Feria 4. Em. cc mm⸗ Apollon. 75 Dom. 1. Quadrage 75 Feria z. tnutatuir Gohgterade Sanctis in Miſſa. 20 Dom. 2. 22 Fer. 4. de ea, nilde Vigil. niſi in Miſſla 24.] 27 Dom. 5. (25.) 6 Dom. 4. 775 Dom. Paſſion. 2 Dom. Palm. 27 Dom. Paſch. APRIIL 2 Dom. in Albis. 4 Fer. 2. Annuntiat. (21. Mar.) * Fer. 3. Joachim. (2o. Mar. ) Lect. . Fer. 2. 6 Fer. 4. Benedict. (21. Mar.) 7 Fer. y. Franc. de Paul. (2.) 9 Sabb. B. M. Dom. 2. poſt Paſcha. §. 3 Fer. r. (O. D.) ad Magnif. Quod autem. §. Ia Biſext. Tab. J. 23. Fer. J. de ez, Gc. 4 Fer. g. de Vigil. commem. Monicæ.· 24 Fer. 37. Qeſp. Fer. 2. (0. D.) 29 Dom, z. com. Oct. JUNIUS. 3 Fer. . (O. D.) vel Philippi Nerij. §Sabb. 5. M. 7 Dom. 2. 75 Sabb. B. M. com. Marci, & 6. 19 Dom. y. com. Gervaſ. & c. 26 Dom. 6. com. Oct. Joan. 27 Fer. Psan. & Pauli (heri.) commem. Sabb. B. M. 77 Dom. 3. comm. Aniceti. 24 Dom. 4. NMANUS. 1 Dom. y. comm. Dorm. Rogat. commem. FPer. 2. y Fer. J. Aſcenfſto. 7 Sabb. in 2. Veſp. fit commemorat. gta. nislai ante Oct. ut in 2. Tom. pag. 342 5 Dom. infra Oct. conunemorat. Dom. S& Oét. 9 Fer. 2, Lect. Dom. præced. 12 Fer. r. Oct. Aſcenſ. 75 Fer. 6. Nerei &c. heri.] cum commem. Feriæ, 77½ Vigil. Pentec. com. Bonifac. non in Miſla. 11 Dotn. Pentec. 16 Fer. 2. ſine comm. 9 Fer. y. com. Pudentianz. † 22 Dom, 1. Pentecoſt. Tiinit.Commemorat. Dom. 26 Fer. r. Corporis Chriſti, ſine comm. 12 Dom. g. com. Bafi! lidis, &c. JTI. ler. 6. H Domn/, ,Fe, 1 Dom. ?⸗ er. 2. F (ak Don. 40 4 N 1 c4 B.M. Dome 1. 4A IIr;(0. Don. 1à. 3 nati⸗ elb. comm Don. /7 3. lucbi. 1Dumn. 4.4. b.D. M. 1 Dom i1. t. 8I k,/0. 1Wb D. M. m. er. 2. onicx. Jom. ig. „Dom. & n commem. n in Mn Imemotat. mm., N Nerj. õ T A B 7 uULA VI 205 — JULIUS. Per. 6. Homil. ut in g. die infra Ock. Dom. 7. com. Oct. 7 Fer. j. (O. D.) 2 Sabb. B. M. o Dom. 5- Fer. 2. Septem fratrum (hkeri.) comm. Pij. 76 Fabb⸗ B. M- . Dom. 9. com. Alexij. 27 Sabb. commm. Vigil. 24 Dom. o. commem. Chriſtinæ- 3o Sabb. B. M. com. Abdon, &c. „iI Dom⸗ II. J. Aug. AUGUSTUS. 2 Fer. 3. (O. p. 7 Dom. 12. 2. Auguſt. commemorat. Do- nati. 73 Sabb. comm. Vigil. 4₰ Dom. 73. 7. Auguſt. commemorat. Oct. & Euſebij. 2 Dom. I4. 4. Auguſt. comm. Oc 27 Sabb. B. M. 25 Dom. /1y. J. Aug. com. Dom. . SEPTE MEE R. 1 Fer. j. (O. D.) 32 Sabb. B. M. 4½ Dom. 66. 1. Septemb. 11 Dom *. 2. Septemb. com. Oct. & Proti, 7 Sbd. B. M. vel de Stigmatibus S. Fran- ciſci. 1 Dom. 15. 2. Septemb. 21 Fer. 4. Temp. com. Fer- 23 EFer. 6. com. Fer. 2 Jabb. 4. Temp. 2y Dom. 9. 4. Septemb. 30 Dom. 2½. I. Novemb. 4. Epiphan. 13 Dom. 26. 4. . Novernb. 6. Epiph. 4 Dom. 2. com. Barbaræ- 77 Dom. 5. 30 Fer. 6. de Dom. infra Oct. com. Oct. O., QQĩ T Oο B E R. „ Sabb. B. M. commemorat. Rem igij. (O. D.) vel Angel. Cuſtod. cum initio Eſther. 2 Dom. 20. 1. Octob. 32 ker. 2. (O. D.) „ Dom. 27. 2. Octob. 7 Fer. 2., Dionyſij. (heri 77 Sabb. B. M. . 10 7 176 Dom. 22. 3. Odob. 22 Sabdb. B. M. 22 Dom. 23. 4. Octob. 29 Sabb. B. M. Lect. Dom. j. NOVE MBE R. 5⁶ Dom. 2y. 3. Novemb. p. Epiph. comm. Ocb⸗ 9 Sabb. B. M. Abdias „& Jonas, comm. Pontiani. D 20 Dom. ult. . Novemb. 2½ Fer. f. Nahum. 2 Fer. 6. Habac. Sophon. Aggæus. 26 Sabb. B. M. Zachar- Malach. commem. . Petri Alex. 272 Dom.. Adv. 29 Fer. J. nil de Vigil. niſi in Miſſa, quæ dici- tur de eadem. DE CE MBE R-. 12 Fer. 2. Damaſi. (heri) 77 Sabb. Antiph. prop. . IS Pom. 4. . 20 Fer. 5. nil de Vigil. niſi in Miſſa quæ dicitr de eadem. 33 Fer. 6. Ecce completa. 27 Dor. vacat- Pro anno ſequenti quare Tab. in Tabella Computi. — Cc 35 TA- 206 TABILA VII. 3 70 177 „ „ 2 24 25 30 E „₰△ ει £ *. 70 14 21 2 25 74 25 * 27 Litera Dom. C. cum Epacta xxiij. xxij. xxj. Xx. Xix. XvViij. Xvij. . JIANUARIUS. Dom. vacat. Dom. i. poſt Epiphan. comm. Oct. Dom. 2. com. Dom. Fer. 2. (O. D.) Sabb. de Dom. ʒ3. comm. Emerentianæ. Reſp. . Noct. Dom. Septuageſ. in Miſſa Orat. 2. de B. V. 3. Eccleil. &c. Fer. y. Timothei (24.) comm. Agnet. 2. Sabb. B. M. Dom. Sexageſ. in Miſla 2. & 3. Or. ut in Septuag. FEBRUARIUS. Fer. 4. (O. D.) Fer. y. ad Mag. Semen. Sabb. B. M. com. Dorotheæ. Dom. Quinquag. Fer. 2. Romualdi. (heri) Fer. 4. Cinerum. Dom. /. Quadrageſ. com. Valentini. Dom. 2. Fer. 7. de ea, nil de Vig. niſi in Miſſa (24.) 6 7 70 11 17 15 2 ½ 2 26 27 N 1 §. In Biſſext. Tab. b6. 23. Fer. 4. de ea, &c, 17 Dom. ʒ. (29.) 16 25 MARTIUS. Dom. 4. com. Perpetuæ, &c. Fer. 2. Thomæ Aquin. (heri) Dom. Paſſionis. Dom. Palmarum. Dom. Paſchæ. A PD K I L I S. Dom. in Albis. Fer. 2. Annuntiat. (27. Mar.) 24 27 ϑπ à 17 13 Domi. 4. Fer. 3. Benedicti. (27. Mar.) Fer. g. Franc. Paul. (2.) Lect. Eer. 2. Sabb. B. M. Dom. 2. Paſchæ com. Dom. Sabb. B. M. com. Aniceti. Dom. 2. Sabb. B. M. Dom. . eom. Dom. Fer. 2. Lect. Dom. g. Fer. 3. Reſp. t. Noct. Dom. MAIJUS. Dom. y. com. Dom. Fer. 2. Comm. Rogat. Fer. 4. de Vigil. Fer. . Aſcenſio. Fer. 6. Veſp. comm. Stanisl. ante Octav. Com. infra Octav. commemor. Dom. & Fer. 2. Jo. ante Portam Lat. Oct. & Gordiani. Fer. 4g. com. Oct. Fer. 5. Oct. Aſcenſ. Fer. 6. com. Bonifacij. Sabb. Vigil. Pentec. Dom. Pentec. ſine commemor. Dom. j. Pent. Trinit. com. Dom. Fer. 2. (O. D.) Fer. y. Corporis Chriſti. Dom. 2z. com. Oct. & Felicis. (6.) com. IIINIUS. Fer. 6. [O. D.] Sabb. B. M. Dom. 3. Fer. 2. Norberti. (heri) Sabb. B. M. comm. Baſilid. &c. I Fer. — y e. 4 Vtt „ Dom./. Dom? in, 4Dom. kel2 6 i ler, 4 1 Domn.Ee 7 Kbb. B. Domn 5. / Domm. ,,. bb. B.) 4 1Dom./7. . bb. P.) 1Dothe. K 6 Lor bon 7 5 erdlec 1 Don /44 1 ler 4 es 9 Don /,, lerà lec I s as. E! R ,0.l ( .) Donn 16. 2 Dinn, , I,con lüee⸗ (ATe nA,. * K an — Mumn,, ). 6 Dor. . 4 nte Octz. Ot. Domn. (6) Z R. homm. Xe. VKN. T. ABULA VII. 207 11 — AaAN N — Fer. 3. Anton. Pad. (13.) commemor. Viti, &c. Sabb. B. M. com. Gervaſ. &c. Dom. . com. Silverij. Dom. 6. cCom. Oct. JULIUS. Fer. y. Homilia ut in 4. die infra Oct. Dom. . com. Oct. Fer. 2. de Oct. vel Eliſabeth. (heri.) Fer. 4. (O. D.) Dom. . com. Pij. Sabb. B. M. com. Alexij. Dom. 9. com. Symphorolæ. Dom. lo. comm. Dom. Sabb. B. M. AUGUSTUS. Dom. 11. 1. Auguſt. com. Dom. Fer. 2. Lect. Dom J. (O. D.) Sabb. B. M. com. Donati- Dom. /2. 2. Auguſt. Fer. 2. Cyriaci [heri] commem. Vigil. & Roiani. Dom. /3. ʒ. Auguſt. com. Dom. Fer.6. Lect. Dom. y. Dom. 14. 4. Auguſt. commemorat. Dom. Fer. z. Lect. Dom. 4. Auguſti. Dom. j. j. Septemb. commemorat. Dom. Fer. 2. Lect. Dom. . Septemb. Fer. 3. Aeſp. I. Noct. Dom. 8EPTE MBE R. Fer. 4. (O. D.) Sabb. B. M.- Dom. /6. 2. Septemb. Dom. /2. 3. Septemb. com. Oct. Fer. = commemorat. fer. 4. Temp. Fer. 6. de ea, vel de Stigmat. comm. fer. Sabb. 4. Temp. Dom. 5. 4. Septemb. Fer. 4. Januarij. (9. ] commemorat. Mauritij, &c. . Sabb. B. M. Dom. /9. 5. Septemb. commemorat. Cy- priani, &c. 10 76 177 25 24 29 30 Ei⸗ 70 13 14 9 20 27 2 26 27 25 29 12 17 175 79 20 25 26 30 OCTOBER. Sabb. B. M. O. D.] ſi heri de Angelis Cuſtodibus. Dom. 2o. J. Octob. Dom. 2l. 2. Octob. Sabb. B. M. Dom. 22. ʒy. Octob. Sabb. B. M. Dom. 27. 4. Octob. Fer. 6. Lect. Dom. 5. Octob. Sabb. Vigil. Dom. 24. I. Novemb. zg. Epiph. NOVEM BER. Dom. 2r. 3. Novemb. r. Epiph. com. Oct. Fer. J. [O. D. ] Sabb. B. M. .V Dom. 26. 4. Novemb. é6. Epiph. Fer. 6. Amos, Abdias. Sabb. B. M. Dom. Ult. r. Novemb. commem. Dom. Fer. 4. Michæas. Fer. y. Nahum, Habacuc, Sophon. Fer. 6. Agg. Zach. Sab. B. M. Dom. 1. Advent. Fer. 2. nil de Vigil. niſi in Miſſa quæ dicitur de eadem, cum y. Orationibus. DECE MBER. Dom. z. Adventus comm. Sabbæ- Dom. J. Fer. 6. Antiph. prop- Sabb. Antiph Fer. 3. Dom. 4. Fer. 2. nmil de Vigil. niſi in Miſſa, quæ dici- tur de eadem. Fer. j. Ecce completa. Dom. vacat. Fer. 7. de Dom. infra Oct. commemor. Octav. Pro anno ſequenti quare Tab. in Tabella Computi. TA- 208 TABILA VIII. Litera Dom. D. cum Epacta xxij. xXj. Xx. Xxix. Xviij. xvij. Xvj. 2 Dom. 2. poſt Paſcha. Kbbh 1ANUARIUS. 5 Sabb. B. M. “” „ bum Dom. vacat. 9 Dom. 2. 7 Dom. „ Dom. n. poſt Epiphan. commem. Oct. & 2 Dom. 4. Hygini. 27 Fer. 2. Cleti, &c. (heri) 7y5 Dom. 2. com. Doimm. 7 Fer. z. (O. D.) V MAIUS. Hom./ 23 Fer. 6. de Dom. z. com. Emerentianæ cum SZ Dhn Reſp. . Noct. Dom. 32 Dom. r. comm. Dom. & 88. fen 24 Sab. Lect. Dom. 3./. Noct. A Per. 2. Rogat. comm. Monicæ. 1 gbbece ₰ Dom. Septuageſ. in Miſſa Orat.a.B. Virg. „ Fer. 3. Lect. I. Noct. Dom. x. , Don/ 3. Eccleſ. &c. ε Fer. 4. com. Vigil. tres Miſſæ cantantur. ſi⸗ 25 Fer. 4. Converſio Pauli (27.) com. Agnet. „ Fer. 5. Aſcenſio. “ 2. 2 Sabb. Lect. Fer. 6. 1. Noct. O. 321 Sabb. B. M. „ Dom. infra Oct. commemor. Oct. & Gor- 6bb col FEBRUARIUS. diani. 4 Dom/ Dom. Sexageſumæ in Miſſa Oratio 2. & 2. 2* Fer. 3. comm. Oct. , Dung, ut in Septuageſ. „ Fer. 6. Stanislai. (27.) 3 Fer. 5. Ignatij, (7.) com. Blaſij. 6 Sabb. com. Ubaldi, non in Miſſa. 8r 4 Fer. 4. (O. D.) 7 Dom. Pentec. *½ Dom. Quinquag. 9 Fer. 3.. ſine commem. r, Fer. 4. Cinerum. 24 Dom. Trinit. com. Dom. 1. Pent. b. „ Dom. . Quadrag. oomm. Fauſtini. „ Fer. 2. (O. D.) “ 22 Dom. 2. 25 Fer. J. Corporis Chriſti. 9 Donm „, 23 Fer. 2. Cathedra Petri. (22.) nil de Vigil. 31 Dom. 2. comm. Oct. & Petronillæ. 4 kal niſi in Miſſa V - kric⸗ 23 Fer. 2. de ca nil de Vigil. niſi in Miſſa. JüuNIUS. 4 G 24.) §. , Si Tab. 7. 23. Fer. g. de ea. 5 Fer. 6. (O. D.) lnnn 7 Dom. 5. Pent. 1 . MARTIUS ² Dom. 4. com. Dom. . 20 Sabb. B. M. comm. Silverij- 4 . Dom. 3. 21 Dom. y. hNM „ Dom. 4. 27 Sabb. com. Vigil. 29 „ Dom. Paſſionis. 2 Dom. 6. com. Oct. 22 Dom. Palmarum. 25 Dom. Paſchæ. 1 JULIUS. 4 A PR I L. I S. 5 Doem. 5. comm. Oct. Z 5 Fer. 3. Leonis. (25. Junij.) Z 5„ Dom. in Albis. 5 Fer. 4. (O. D.) 6 Per. 2. Annuntiat. (25. Mar.) 7 Sabb. B. M. com. Pij. 7 Fer. 3. Franc. Paul. (2.) Lect. Fer. 2. „72 Dom. 5. comm. Naboris, &c. “ TL AEBULA VIII. 209 — — y Sabb. B. M. comm. Symphoroſæ, 27 . Dom. /9. y. Septembr. 79 Dom. 9. 25 Fer. 2. Coſinæ, &c. (heri) 26 Dom. 10. comm. Dom. OCTOBER. AUGUSTITUS. 2 Fer. 6. (O. D.) ſi heri de Angelis Qu- 2 Dom. 11. 1. Auguſt. commemorat. Ste- ſtodibus. phani. 3 Sabb. B. M. 2„ Fer. 6. O. D.) 7„7 Dom. 2zo. 7. Oct. com. Dom. * Sabb. com. Vigil. 7 Fecr. 2. Lect. Dom. 7. „ Dom. Iz. z. Auguſt. commemor. Roma- Sabb. B. M. cuntud. ni. 11 Dom. 2l. 2. Octobr. 6 Dom. 15. 5. Aug. commemor. Dom. &æ 7 Sabb. B. M. Oct. ½ Dom. z2. Octob. com. Dom. ACor. 22 Sabb. com. Vigil. 2½ Sabb. B. M. 25 Dom. 1g. 4g, Auguft. 27 Dom. 23. g. Octob. commemor. Chry- 30 Dom. 5. . Sept. comm. Felicis, &c. ſanchi. . D 29 Fer. y. Lect. Dom. y. Oct. I. SEPTEMEB;E R. NOVEMBER. t. 5 Sabb. B. M. 7 Dom. g.. 1. No vemb. 4. Epiph. comm. 6⁶ Dom. 6. 2. Septembr. Dom. 12 Dom. 177. 3. Septemb. commem. Oct. 2 Fer. 2. Lect. Dom. 1. Novemb. pilr “ Fer. 4. Temp. com. Fer. * Dom. 2r. g. Novembr. y. Epiph. comm. 5 Fer. 6. de ca. Dom. 9 Sabb. commemorat. Fer. de Vig. in Miſſa o Fer. 7. (O. D.) tanturmn. 77 Sabb. B. M. 20 Dom. /5. 4. Septemb. Dom. 26. 4. Novembr. 6. Epiph. 22 Fer. 3. Euſtachij, &c. (26.) commemor. 2% Fer. 6. Abdias Jonas. Mauritij. 26 Sabb. B. M. com. Cypriani. Reliqua, ut in Tabula 7. 21⁰ TABULA IX. JIANUARIUS. 7 Dom. vacat. 72 Dom. 1. poſt Epiph. com. Oct. „ Dom. 2. com. Marij, &c. tianæ. cum Reſp. . Noct. Dom. (O. D.) 24 Fer. 6. Lect. 7. Noct. Dom. 3. . 26 Dom. Septuagelſ. in Miſſa 2. Orat. B. Virgin. 32. Ecclel. vel pro Papa. 25 Fer. 3. rohcarpi. ( 26.) com. Agnetis 2. EBRUARIVUS. 2 Dom. Sexageſ. i in Miſſa, ut in Septuageſ. 3 Fer. 2. Putificatio (heri) com. Blaſij in Laud. tantum. 5* Sabb. B. M. 9 Dom. Quinquageſ. com. Apolloniæ- 12 Fer. 4. Cinerum. 16 Dom. z. Quadrag. 22 Sabb. de Vigil. tantum in Migla. 257 Dom. 2. (24.) 8. le Biſſ. Tab. 5. 232. Fer. 2. de ea. NMARTIUS. 2 Dom. 5. 29 Dom. 4. ʒj Fer. 2. Qylragintamart. (heri.) 76 Dom. Paſſionis. 23 Dem. Palmarum. 30 D om. Paſchæ. APKRILIS. Dom. in Albis. 7 Fer. 2. Annuntiat. (21. Mart.) † ⁹ Fer. 3. Franciſc, de Paul. (2.) Lect. Fer. 2. 71/72 Sabb. B. M. 3 Dom. 2. poſt Paſcha. Litera Dom. E. cum Epacta Xxj. xx. Xix. xXviij. xvij. Xvj. xXV. 20 Dom. 5„. 22 Fer. j. de Dom. 3. commemorat. Emeren- 1/ Dom. infra Oetav. com. Oct. iz Fer. 2. Con. Octav. 77 Sabb. Vigil. Pentecoſt. 256 Fer. 2. (O. D.) vel Philippi Nerij. 19 Sabb. B. M. 27 Dom. 4. AM AIJUS. 4 Dom. j. com. Monieæ- J Fer. 2. Rogat. 7 Fer. 4. com, Vigil. tres Miſſæ cantantur. 5§F Fer. y. Aſcenſio. & Gordiani. Dom. Pentecoſt- 79 Fer. 2. iine com- 2 Dom. Trinitatis com. Dom. 1. & Urbani in Laud. tantum. 25 Fer. 4. Keſp. 1. Nocturni Dom. 5. 29 Fer. 7. Corperis Chriſti. JUNIUS. 1 Dom. 2. comm. Oc&t., 7 Sabb. B. M. (OQO. D.) 5 Dom. 5. Jy Dom. 4. com. Viti, &c. 27 Sabb. B. M.- 22 Dom. j. com. Paulini. 29 Dom. 6. com. Dom. tantum- JULIUS. 6 Dom. z. com. Dom. 7 Fer. 2. (o. D.) 72 Sabb. B. M. com. Naberis gec. 73 Dom. ⁶°. 15 Fer. 3. Anacleti (13.) 19 Jabb. B. M. 0ο Sabb. Appacitio Michaélis, (§.) com. Oct. 20 Dom. 9. com. Margaritæ. — nm 27 Dom- wer 67Dom „Kbb. Dom, /e.,. , Dom.¹ „ Domme 12 Dom./ „ker.? Abb. B. 1 Dom./1 iifer1 6bb B. Domn./¹6, Domm. /7. 1 Tel, lee le.4, I Ve Ile., Ne⸗ e ler.rcon Nd don 21 Domn /9,. 1 Rr ale 4 Kr A. YIe led 1Don. e Mantur. Ncom. Od, & Utben — T ABuLA IX. 27 Dom. o. com. Pantaleonis. AUGUSTUS. 2 Sabb. B. M. com. Stephani (O. D.) 2 Dom. I. 1. Auguſt. y Fer. y. Inventio Stephani. (3.) com. Donati. Dom. 12. 2. Auguſt., com. Dom. 77 Dom 13. 3. Aug. com. Dom. 2½ Dom. 14. K. Auguſt. com. Dom. 2 Fer. 2. Lect. . Noct. Dom. g. 5o Sabb. B. M. com. Felicis. & . 31 Dom. 7. 1. Septemb- S EPT E M B E R. 1 Fer. 2. (O. D. 6⁶ Sabb. B. M. 7 Dom. 16. 2. Septemby 14½ Dom. 77. 3. Septemb. com. Dom. 16 Fer. 3. Lect. 1. Noct. Dom. 3. 77 Fer. 4. Temp. de ea, KReſp. 7. Noct. Dom. 3. vel de Stigmat. com. Feriæ. is Fer. y. NReſp. 2. Noct. Dom. ſi heri de Feria. Vide pag. 69. 19 Fer. 6. com. Fer- 20 Sabb. com. Fer. nil de Vigil. niſi in Miſſa. 21 Dom. 15. 4. Septemb. com. Dom. 22 Fer. 2. Lect. Dom. g. 24 Fer. g. Keſp. J. Noct. Dom. 27 Fer. j. Lect. Dom. J. Septemb⸗ 2 Dom. y. 1. Octob. OCTO BE R. 2 Fer. y. (O. D.) ſi keri de Ang elis Cu- ſtodibus. y Dom. 2o. 2. Octob. com. Placidi. 1/7 Sabb. B. M. 12 Dom. 12. 3. Octob. 19 Dom. za. 4. Octob. 2 Sabb. B. M. com. Chrylanthi, &c. 26 Dom. 27. y. Octob. com. Evariſti. 29 Fer. g. Lect. Fer. 2. 32% Fer. y. Lect. Fer. 3. NOVEMBER. 2 Dom. 24.7. Novemb. 4. Epiph. com. Oct. à% Fer. 2. Commem. omnium Defunctorum. 9 Dom. 2r. 3. Novemb. y. Epiphan. comm. Dom. o Fer. 2. Lect. Dom. 2. (O. D.) „ Sabb. B. M. 76 Dom. 2é6. 4. Novemb. 6. Epiphan. 9 Fer. g. Lect. Feriæ præcedent. Joẽl. 26 Fer. J. Amos, Abdias, Jonas. Reliqua uſque ad finem anni, ut in Ta- bula 2. Dde⸗ TA. 217 TA B U L A X. 6 12 13 4 9 20 29 24 26 27 265 7 173 77 25 24 2 “B 76 17 24 57 Litera Dom. F. cum Epacta xxz. Xix. xviij. xvi j. Xvi. xv. Xiv. IANUARIUS. Dom. vacat. Sabb. de Dom. infra Oct. in Miſſla duæ Orationes. Dom. vacat- , Sabb. B. M. comm. Marij, &c. (O. D.) Dom. z. comm. Dom-. Fer. 4. de Dom. 3. Epiph. cum Reſp. . Noct. comm. Emerentianæ. Fer. y. Léct. I. Noct. Dom. 3. Sabb. Lect. Fer. 4. Dom. 2. Dom. Septua geſ. in Miſſa. 2. Orat. B. V. 3. Eccleſ. &c. Fer. 2. Joan. Chryſoſtom. (heri.) com. Agnet. 2. TE BKU 4R 1S. Dom. Sexagel. com. Blaſij. ij. Ter. 2. (O. D.) Sabb. B. M. commemor. Appolloniæ. Dom. Qyjnquageſ- Fer. 4. Cineram. Dom. J. Quadrageſ. Sabb. nil de vigck niſi in Miſſa. (Cza.) 6§6. In Biſſ. Tab. g. 23. Dom. 2. Gc. Dom. 2. (2.) Fer. 2. Mat hiæ (heri 26.) MARTIUS. Dom. 7. Dom. 4. Dom. Paſſionis comm. Patritij. Dom. Palmarum. Dom. Paſchæ. APRILIS. Dom. in Albis. Fer. 2. Annuntiat. (257. Mart.) Fer. 3. Franciſci Paul. 2. Lect. Fer. 2. Sabb. B. M. Dom. 2. Paſch. comm. T iburtij, &c. 20 2! 27 25 △ △ 70⁰ 173 15 19 26 25 576 76 22 125 30 12 27 N Sabb. B. M. Dom. 32. Dom. 4. com. Vitalis. MAIVUS. Sabb. B. M. comm. Monicæ. Dom. y. Fer. 2. commenm. Rogat. Fer. 4. commem. Vigil. tres Miſlwr catr tantur. Fer. r. Aſcenſio- Fer. 6. Gregorij (heri) commem. Octav. & martyrum Gordiani, &c. Dom. infra Oct. com. Oct. Nerei (heri ) comm. Oct. Sabb. Vigil. Dom. Pent. ſine com.- Dom. Trinit. comm. Dom. 7. & Eleuth in Laud. tantum. Fer. 2. (O. D.) vel Philippi Nerij (heri.) Fer. 3. Keſp. Fer. 2. Fer. y. Soleois Chriſti ſine com. JUNIUS. Dom̃. z. commem. Oct. & Marcellini, Ec. Fer. 6. Norberti (heri) Dom. q. com. Primi, &c. Sabb. B. M. com. Viti, & e. Dom. 4. Sabb. Vigil. com. Paulini. Dom. y. Dom. 6b. com. Dom. JULIII S. Dom. 2. Fer. 2. 8 O. D.) 74¼½ Dom. — Domm. 4 a⸗ 1 Dom. Don. S et . Ab 1 Fer.6, bom., Eer 6.! Dom 1. Tibe Dotm. /, E9 .1 Dom /4 1 ler 2 ſbyin 71 hdeb S1 Donn „,. K R0 Ab B.) Don /. Dom , krsce unen kA 6 Nig f. i . comn 7 bn. ,. K M Milæcan- ein. Och. 1.& Hleurt TABILA xXxxX.õ 21³ 37 Neiilden con. Mlurcclim, 14 2⁰ 21 27 25° 50 ιà „. 15 25 26 2⁰ 24 22 Dom. . eommem. Dom. & Henrici. Sabb. B. M. commem- Margaritæ. Dom. 9. comimeniorat. Praxeciis. Sabb. B. M. commem. Pantaleonis- Dom. I6. Fer. 3., Nazarij, &c. (25.) commemorat. Abdon, &c. AUGUSTUS. Dom. II. 1. Auguſti comm. Dom. Fer é6. Neſp. i. Noct. Dom. /. Auguſti. Dom. Iz. 2. Auguſt, commem. Oct. & Tiburtij. Dom. 13. 3. Auguſti commemor. Oct. & Agapiti. Dom. 4. 4. Auguſti. Fer. 2. Ludovici (heri) commem. Ze- Sabb. B. M. SEPTE MBE R. Dom. j. j. Septemb. commem. XÆgidij, & I2. mart. Fer. 2. (O. D.) Sabb. B. M. Dom. 16. 2. Septemb. commem. Dom. Dom. . 3. Septemb. commem. Dom. Fer. 2. Lect. Dom. 2. Septemb. Fer. 3. de ea Aeſp.. Noct. Dom. vel de Fer. =. Temporum. Keſp. I. Noct. ſi heri de Stig. Fer. 6. nil de Vigil. niſi in Miſſa comm. Fer. 6. Sabb. comm. Ferixx Dom. 7. 4. Septemb. comm. Mauritij, &c. MM. 256 Fer. y. Lect. Dom. J. Septembr. 25 Sabb. B. M. 29 Dom. 19. 7. Oct. com. Dom. OCTO& BE R. 2 Fer. 4. Lect. Domin. 1. Oct. cum Keſp. 1. Noct. ſi heri de Ang. Cuſt. (O. D.) 3 Fer. y. Reſp. 2. Noct. Dom. Vide pag. 69. num. g. à ſimili. „ Sabb. B. M. com. Placidi. 6⁶ Dom. 20. 2. Octob. 7 Fer. 2. Brunonis (heri.) eomm. Marci, & aliorum. 72 Sabb. B. M. 77 Dom. zZy. 3. Octob. 9 Sabb. B. M. 20% Dom. 22. 4. Octob. 26 Sabb. Vigil: com. Evariſti. 27 Dom. 23. y. Octob. 29 Fer. J. Lect. Fer. 2. 30 Fer. 4. Lect. Fer. 3. NOVEMBER. 3 Dom. 24. 7. Novemb. 4. Epiphan. com. Octavæ. 170% Dom. 27. 3. Novemb. 5. Epiphan. com. Tryphon. 17 Fer. 4. (O. D.) 76 Sabb. B. M. . 7 Dom. 26. 4. Novembr. 6. Epiph. 79 Fer. 3. Gregorij. (7.) commem. Pon- tiani. . 20 Fer. 4. Amos, Abdias, Jonas. Reliqua uſque ad ſinem anni ut in Ta- bula 5 Dd y„ T Ar 214 TABULA X I. Litera Dom. G. cum Epacta xix. Xviij. Xvij. xvj. xv. xiv. xiij. Docn. 124 Fer. 2. Seteris. (22. e 2 IANUARIUS. 822 Sabb. B. M. com. Vitalis. tas 29 Dom. . B 72 Dom. ?. poſt Epiphan. com. Oct. 4 Dom. 2. com. Felicis. M A 9 Fer. 6. Hilarij (1z.) com. Marij, &c. JUS. S Pere 21 Dom. 2. com. Dom. Fer. 6. Petr. mart. (29. Aprili R = Fer. 6. Lcét. Dom. Z . “ art. (29 Arilis) com. Mo- 25 PFer. 2. (O. D.) y5 Sabb. B. M. Muu 4 2* Dom. Septuageſ. com. Agnetis 2: in Miſſa ει Dom. y. com. Dom. 4 . 43 2. Orat. B. Virgin. 7 Fer. 2. Lect. Dom. j. com. Fer. 2. Rogat. S . 9 Fer. g. Com. Vigil. tres Miſſ? R FEBRUARI US. 1o Fer. y. Aſcenſio ſne comm, atant. S . B 12 Sabb. com. Oct. 5 aAd. M. om.. Blaſij ( O. D.) 132 Dom. infra Oct. com. Ot. z 4 Dom. Sexageſ. „ Sabb. com. Pudenti z. G: T. V 5 Fer. y. ad Magnif. Quod autem. 20 Dann. Pen. udentianæ, non in Miſſa. 1Don.. 170 Sabb. B. M. z Pom. Trinit. cormm. Dom ,& ſoan, Pape lin 7 pan. ☚ nquag. Valentini in Laud. tantum. S ,Due oh⸗ 14 Fer. . Inerum Ccom. alentini. 2* Fer. 2. (O. D.) vel Phili opi Nerij (26 ) . * Dom. 1. Quadrageſ. com. Simeonis- zZ1 Fcr. 5, C . Pr. . (²6., D 23 Fer. 6. de ea, nil de Vigil. niſi Miſſa (24.) . 5 Corp oris Chrid ſine com. Va.Cor 8S. In Biſſext. Tab. 20. 23. Sabb. de Fer. JUNIUS K/ ce 257 Dom. 2. (26.) * Kign 3 Dom. 2. com. Oct. HuI M AR T IUS. 5⁵ Fer. 6. Norberti. (6.) ia e 4 Dom. 3. com. Lucij. Dom. 5. Som. imi, & (O.D.) 6Don 5y Fer. 2. Caſimiri. (heri) 5 Sabb. B. M. rallii 1 Porn. . 17 Dom. 4. na,le Ter Donn Paln 241 Dom. y. com. Dom. n e⸗ er ee⸗ 2 Fer. 2. Lect. Dom. ,. lon , A P RI 1 I §. J U L J U S „ Dom. Paſch. . 1 . Dom. g. com. Dom. „ Dom. in Albis. . 9 Fer. 2. Annurtiat. (25. Mart.) . Sab. B. M. (O. D.) o Fer. 3. Franciſci Paul. (2.) Lect. Fer. 2. W Dom. . 14 Sabb. B. M. com. Tiburtij, &c. 2. Sabb. B. M. com. Praxcdis. 775 Dom. 2. Paſch. 22 Dom. .. com. Dom. 2, Habb. B. M. 23 Fer. 2. Lect. Dom. 9. 22 Dom. 3. 29 Dom. — )con. N. 12 ogr. e cantamut. a Mi Xom ye Nei; (2) om. — — „De 29 Dom. 1o. 7. Auguſt. com. Felicis, &c. 30 Fer. 2. Marthæ (heri) com. Abdon, &c. A UGUSTUSP. 2 Fer. j. (O. D.) y Dom. u. 2. Auguſt. com. Dom. 7 Fer. 32. Lect. Dom. 2. 72 Dom. 12. 3. Aug. com. Oct. & Claræ. 79 Dom. 13. 4. Auguſt. com. Oct. 26 Dom. 14. J. Auguſt. eomm. Zephyrini- SEPTE MBE R. Sabb. B. M. com. Ægidij & 12. mart. (0. D.) 2 Dom. 17. 1. Septemb. J 9 Dom. 6. 2. Septemb. com. Octav. & Gorgonij. 76 Dom. 17. 3. Septemb. com. Euphemiæ, 77 Fer. 2. Cornelij (heri) vel de Stigmat. 75 Fer. 3. de Feria, vel Cornelij, ſi heri de Stigmat. 19 Fer. g. Temp. com. Fer. 21 Fer. 6. com. Fet. 22 Sabb. com. Mauritij. 23 Dom. 15. 4. Septemb. com. Theclæ. 24⁄¼ Fer. 2. Lini. (heri.) 27 Fer. j. Lect. Dom. J. Septemb. 25 Fer. 6. Reſp. Dom. y. [5°% Dom. 19. J. Octob. com. Dom. 71½ Dom. 21. 3.. Octob. OCTO& BE R. 2 Fer. 3. Lect. Dom. 7. Octob. com. KXeſp. (O. D.) ů heri de Ang. Cuſt. 7 Dom. 20⸗ 2. Oétob. comm. Marci, & Ser- gij, &c. 7% Sabb. B. M. 17 Fer. 2. Calliſti (Reri) 20 Sabb. B. M. 21 Dom. 22. 4. Octob. com. Hilarion. & Urſulæ. 25 Dom. 2;. y. Otob. com. Dom. 29 Fer. 2. Lect. Dom. j. 30 Fer. 3. Lect. Fer. 2. NOVEMBER. 3 Fer. 6. Lect. Fer. 3. 4 Dom. 24. 1. Novemb. 4. Epiph. comm. Oct. & Vitalis, &c. Fer. 2. de Oct. vel Caroli (heri) comm. Oct. 7o Sabb. B. M. comm. Tryphonis (O. D.) 1717 Dom. 2r. 3. Novemb. J. Epiphan. coinm. Dom. 72 Fer. 2. Lect. Dom. 3.- 75 Dom. 26. 4. Novemb. 6. Epiphan. comm. Dom. I9 Fer. 2. Lect. Dom. 4. 20 Fer. 3. Joël, Amos, Abdias. Reliqua uſque ad finem anni ut in Ta- bula 4, TA BULA XII. Lit. Dom. A. cum Epacta xviij. xvij. xvj. Xv. xiv. xiij. xij. JANUARIVUS. Dom. vacat. Dom. I. poſt Epiph. eom. Oct. y Dom. 2, com. Mauri. 22 Dom. 2. B 23 Fer. 2. Vincentij (heri) com. Emeren- tianæ. 25 Sabb. B. M. com. Agnet. 2.[O. D.] 29 Dome Septuag. in Miſſa z. Orat. B. M. 3. Eccleſ. vel pro Papa. FE BRUARIUS. 3 Fer. 6. (O. D.) 4 Sab. B. M. y Dom. Sexagel. ⁶ Fer. 2. Agathæ (heri) com. Doroth. 9 Fer. j. ad Magnif. Semen. 71 Sabb. B. M. 12 Dom. Quinquag. 7 Fr. 4. Cinerutm com. Fauſtini. 19 Dom. /. Quadrageſ. 25 Fer. y. nil de Vigilia niſi in Miſſa (24.] §. In Biſſext. Tab. Il. 23. Fer. 6. de ea, &c. 26 Dom. 2. [27.] MARTIUS. y Dom. 5. 72 Dom. 4. i„ Fer. 2. Gregorij. (heri) 9 Dem. Paſſionis. 22 Fer. 4. Joſeph. 19. 26 Dom. Palmarum. APRIL. IS. 2 Dom. Paſchæ. „ Dom. in Albis. Fer. 2. Franc. de Paul. (2.) 19 Fer. 5j. Paul. Erem. (1J.) com. Marij „&CcC. 177 Sabb. B. M. 16 Dom. 2. poſt Paſch., 22 Dom. 3. 2 Fer. 2Z. Georgij (heri) 32% Dom. 4. MAIJUS. 4„ Fer, 4. Cathar. Senenſ. (go. April.) com. Monicæ. „ Dom. 7„ 5 Fer 2. com. Fer. 2. Rogat. 1 Fer. zg. Stanislai (7.) com. Vigil. & Gor diani. txes Miſſæ cantantur. 11 Fer. y. Aſcenſio. 12 Fer. 6, com. Oct. 14 Dom. infra Oct. comm. Oct. G Bonifacij. 20 Sabb. Vigil. 21 Dom. Pentec. 25 Dom. Trinit. com. Dom. 7. Pent. 29 Fer, 2. (O. D.) vel Phil. Nerij (26.) JUNIVUS. 1 Fer. J. Corporis Chriſti. 4„ Dom. 2. com. Oct. 9 Fer. 6. Norberti (6.) 0 Sabb. B. M. (O. D.) 17 Dom. zg. com. Dom. 77 Sabb. B. M. 15 Dom. 4. com. Marci. 27 Dom. y. com. Oct. JUILIUS. 1 Sabb. Homilia ut in 2. die infra Oc. 2 Dom. 6. com. Dom. 7 Fer. 6. (O. D.) *$ Sabh. B. M. 9 Dom. 7. 77 Sabb. B. M. 16 Dom. ⁵⅛. 22%½ Dom. 9. „— errer 74 ler. XC yDemm 4 iie 4 DDom. 1. zFer.2. ,Doinin/ Hppo⸗ Doun. /3. L Ebb. B. p bon. /. 8 Nr60. 1N.B M. Don /7 lon. .2 IIe.2 Noo Ni & Domin ,. AIkr : de e e , Ienm uet 6,conn bb corm ,Don A.4 Pril)con. l & Co oniecj 0. /K 117 T ABüuULA XII. 2½ Fer. 2. Apollinaris (heri] commem. Vigil. & Chriſtinæ. Dem. Jv. /. Auguſt. comm. Abdon. AuGUSTUIIS. 2 Fer. «. [O. D.] 6⁶Dom. I. 2. Auguſti commem. Dom. 7 Fer. 2. Lect. Dom. 2. 13 Domin. 12. 3. Auguſt. commem. Oct. & Hippol. 20 Dom. 3. g. Auguſt. commemorat Dom. & Oct. 256 Sabb. B. M. comm. Zephyrini. 27 Dom. 14. f. Auguſti. S EPT E M B E R. Fer. 6. O. D.] 2 Sabb. B. M. 3 Dom. 17. 1. Septemb. 0% Dom. /5. 2. Scptemb. 1 Fer. 2. Nicol. (heri) commemor. Oct. & Proti, &c. 77 Domin. 17. 3. Septemb. 75 Fer. 2, de ea, vel de Stigmat. (heri] 20 Fer. 4. Temp. comm. Fer. nil de Vigil niſi in Miſſa. 22 Fer. 6. commem. Mauritii. 2 Sabb. commemorat. Fer. 24½ Dom. 7. 4. Septemb. — 25 Fer. J. Lect. Dom. .. Septemb. OCTOBE R. 1Dom. 19. 7. Octeb. commemor. Remigii. 2 Fer. 2. de ea, vel de Angel. Cuſt. 2 Fer. 3. (O. D.) ſi non fuit dictum heri. 7 Sabb. B. M. commemor. Marci Gec. 5⁵ Dom. 2o. 2. Octob. o Fer. 3. Birgittæ .] 15 Domin. 27. z. Octob. 21 ald. B. M. commemorat. Hilarion. & Ur- ulæ. 22 Dom. 22. 4. Octob. 26 Fer. y. Lect. Dom. y. Octob. 29 Dom. 23. 7. Novemb. NOVEMBI R. 5 Dom. 241. 2. Novemb. 4. Epiph. comm. Oct. 's Fer. 6. (O. D.) 12 Dom. 2. 3. Novembr. „. Epiphan. 13 Fer. 2. Martini. (heri.) 79 Dom. 26. 4. Novemb. 6. Epiphan. comm. Pontiani. Reliqua uſque ad ſinem anni ut in Tabu- la y. Tomus II. 21¹⁸ TABULA XIII. Litera Dominicalis B. cum Epacta xXvij. xvj. xv. Xiv. xiij. Xij. Xj. 1Fer. l IANUARIII S. APRILIS. “ 2 Dom. vacat. Dom. Paſchæ. Cb. . Don. 7. poſt Epiph. comm. Oct. „₰ Dom. in Albis. nn⸗ 76 Dom. 2. 12 Fer. 2. Franciſc. de Paul. [2. Lect. Fer.2 dtenſ 19 Fer. g. Marcelli. () commemorat-Ma- 76 Sabb. B. M. l 1 et. 2 1 l⸗ 17 Dom. 2. comm. Aniceti. 6Kb. B. 232 Dom. 5. comm. Emerentianæ. 24 Dom. 3. pom h 26 Fer. 6. (O. D.) Kbb. con 29 Sabb. B. M. ſi ſit Biſſ. ſi non eſt, de DÜO- 7 rr /Dom 9. minic. 4. Epiphan. cum Reſpon. Fer. M AIIIS§. „Kb. 5.! K.. . 7 Donn,/0.? 3 Dom. Seprungel. In Midh 2. Orat. dé B. V. Pam. 7* 2*½ commem. Dam *$ Dom. p. comm. Dom. N F E BR UHARI/I IIS. ,,/er. . S Eect. Dom n comm. Fer. 2Ke;(0 12 Fer. g. Aſcenſio. . Domn: 2 Fer. 7. (O. D.) 13 Fer. 6. Nerei, &c. (heri) commem. Os. Slckamm 6 Dom. Sexageſ. commemorat. Dorotheæ. 1— Dom. infra Oct. comm. Oct. eDom .; 10 Fer. y. ad Magn. Si culmen. 2 Fer. 6. de cea. “ luchi. 2⸗ Sabb. B. M. 21 Sabb⸗ Vigil. Pent. 1lin /,4 2 eern⸗ Qinquag⸗ 22 Dom. Trinit. comm. Dom. 7. Pentec. 1 Ul 17 Er. 4. nerum. P .2. . Ril. Qerii. 7 . . n. /4,,. 20 Dom. 7. Quadrageſ. 30 ket. 2 (0.vel Phil. Neri. (26.) 22 Fer. 4. de ea, nil de Vigil. niſi in Miſſa. J . 8 8. In Biſſext. Tab. I2. 23. Feria f. de ea. 127 Dom. 2. (25.) 1 Fer. 4. Reſp. Fer. 2. [O. D.] ue 2 Fer. J. Corporis Chriſti ſine comm. M. S. 7„ Dom. 2. commem. Oct. P Den. /,,, MARTIUSZ. 6 Fer. 2, dc Oct. la, o Fer. 6. Norberti, (6.) i &. ,4 n. g. 12 Dom. 3. commemorat. Baſilidis, &c:. 75 H. Wen:. . 75 Sabb. B. M. comm. Marci, &c. 20 Dom. Paſſionis. 0 Dom. 4 Gervalif, & [22 Fer. 3. Joachim. (20.) . Dom. . comm. Geiva I; &c. 27 Deom. Palmarum. 26 Dom. y. comm. Oct. H . . Fer. 2. Joan. & Pauli (heri) cemm. Odt. WII. — ed. ker⸗ cotmm, Fet. hem. Ot. Pentec. ommmm. em 00 — — m JuLIUS.. T, Fer. 6. Homil. ut in 4., die infra Oct. à% Dom. 6. comm. Oct. [y„ Fer. j. ¶O. D. 2 Sabb. B. M. vo Dom. 7. 11 Fer. 2. Septemb. frat. heri] comnmaem. Pij. 176 Sabb. B. M. 7 Dom. 5. comm. Alexij. 12 Jabb. comm. Vigil. 24 Dom. 9. comm. Chriſtinæ. 30 Sabb. B. M. comm. Abdon. 31 Dom. 1o. 7. Auguſt. A. UH G USIUS. 2 Fer. 3. (O. D.) 7 Dom. 1I. 2. Auguſt. commem. Donati. 3 Sabb. comm. Vigil. & Fippol. 4½ Dom. 12. 3. Auguſti commemor. Oct. & Euſebii. 2/ Dom. 13. 4. Aug. comm. Oct. 27 Sabb. B. M. 25 Dom. 14. y. Auguſt. comm. Dom. &EEPTE M. B E K. Fer. y. (O. D.] 3 Sabb. Z. M. 4 Dom. 17. 7. Septemb. ti, &cc. 1 Dom. 76. 2. Septemb. comm. Oéct. & Pro- 77 Saeb. B. M. velde Stigmatibus. * Dom. 1. 2. Septemb. 21 Fer. g. Temp. comm. Fer. 235 Fer. 6. comm. Fer. 24 Sabb. 4. Temp. 27 Dom. 16. g. Septemb. OCTOEER. 1. Sabb. B. M. commemserat. initio Eſther. 2 Dom. 79. 1. Octob. à2 Fer. 2. (O. D.) ſi non eſt dictum. 9 Dom. 2o. 2. Octob. o Fer. 2. Dioniſij heri.] 75 Sabb. B. M. 16 Dom. 21. g. Octob. 22 Sabb. B. M. 232 Dom. 22. g. Octob. 29 Sabb. B. M. Lect. Dom. y. 30 Dom. 22. 1. Novemb. NOVE MBE R. 5⁶ Domin. 24. 3. Noveib. J. Epiph. comm. Octav. 70o Fer. y. [O. D.] 13 Dom. 2r. 4. Novemb. 6. Epiph. 19 Sabb. B. M. Abdias, Jonas oommemorat. Pontiani. Reliqua uſque ad finem anni ut in Tabula 6. TABuILA XIII. 19 Remigij. (HO. D.) vel de Angel. Cuſtod. cum Ee⸗z 210 IIABULA XIV. JAN uARIUS. 32 Dom. vacat. 70 Dom. 1. poſt Epiphan. commem. Oct. 17 Dom. 2. comm. Dem. 79 Fer. y. (O. D.) 23 Sabb. B. M. comm. Emerentianæ. 2½ Dom. 3. 25 Fer. y. Timothei. (24.) commemorat. Agner. 2. 3o Sabb. de Dom. 4. Epiphan. cum Reſp. Fer. Y. 31 Dom. Septuageſ. in Miſſa 2. Orat. de B. V. 2. Eccleſ. vel pro Papa. F E B K UHARIUS. 5 Fer. . (O. D. ) 6⁶ Sabb. B. M. comm. Dorotheæ. 7 Dom. Sexageſ. ⁸ Fer. 2. Romualdi. (heri) 11 Fer. J. 2d Magnif. Si culmen. 73 Sabb. B. M. 14 Dom. Quinquag. comm. Valentini. 77 Fer. 4. Cinerum. 21 Dom. 7. Quadrageſ. 23 Fer. 3. de ea, nil de Vigil. niſi in Miſſa. (24.) §. In Biſſext. Tabul. 13. 25. Feria 4. de ea. 25 Dom. 2. MARTIUS. 7 Dom. ʒ3. comm. Perpetuæ, &c. 5⁵ Fer. 2. Thomæ Aquin. (heri) 14½ Dom. 4. Litera Dominicalis C. cum E Pacl Xvj. xv. xiv. ) Xiii. Xij. X. x 21 Dom. Paſſionis. 22 Fer. 2. Benedict. (heri) 25 Dom. Palmarum. ATPRILIS. 4 Dom. Paſchæ. 5 Dom. in Albis. 12 Fer. 2. Franc. de Paul. (2.) 73 Fer. 2. Leonis, (I7.) 77 Sabb. B. M. comm. Aniceti. 7S5 Dom. 2. poſt Paſcha;, 24¼ Sabb. B. M 27 Dom. 3. comm. Domin. 26 Fer. 2. Lectio Domin. 3. 227 Fer. 3. Reſp. 7. No ct. Domin. 3. MAIUS. 2 Dom. 4. comm. Dom. Lectio 1. Noctur. Fer. 2. 1J Fer. 4. Reſp. 7. Noct. Dom. æ. 9 Domin. yj. commemor. Dominic. o Fer. 2. Rogat. comm. Gordian. tur. „2 Fer. y. Aſcenſio. 6 Dom. infra Oct. commemor. Oct. & U- baldi. 22 Sabb. Vigil. Pentec. 23 Dom. Pentec. 2 Fer. 2. ſine commm. licis in Laud. tantum. 31 Fer. 2. [O. D.] vel Philippi Nerij (256.) 12 Fer. 7. commem. Vigil. tres Miſſæ cantan- 30 Dom. Trinit. comm. Dom. I. Pent. & Fe- WNI- 1ler l lel 4 Dom.? Kbb. N is, & , Dom. 5. Vler 5, 41 , Kbb. B „Dom 4, „Domn. . er. 5. Ho 4 Domn 6,4 1Kr.2 t l 4. 0 1 Dom., co 1 b . M Domn 6,co /omn g c er ,led 1 Nb. B. M 4U Donn ,/. 1 lec — 01. Nou. 4. inic. I. Ailecamur. 06. . Pent &fe lipei Ne A BULA XIV. T JUNIIIS. 1 Fer. 3. Reſp. Fer. 2. præced. (O. D.) 3à Fer. y. Corporis Chriſti. 56 Dom. 2. comm. Oct. 12 Sabb. Norberti ( 6.) commemorat. Baſili- dis, &c. 12 Dom. 53. Fer. 3. Anton. Pat. (.) comm. Viti, &Ec. 19 Sabb. B. M. comm. Gervaſij. 20 Dom. 4. comm. Silverij. 27 Dom. y. comm. Oct. J ULIIuS. 1 Fer. y. Homil. ut in 4. die infra Oct. 4 Dom. 6. comm. Oct. 7 Fer. 2. de Oct. vel Eliſabeth. (heri) 7 Fer. 4. (Q. D.) 11 Dom. 7. comm. Pij. 7 Sabb. B. M. comm. Alexij. 19 Dom. . comm. Symphoeroſæ. 27 Dom. 9. cComm. Dom. 27 Fer. 3. Lect. Dom. g. 31 Sabb. B. M. AUIGUSTUS. 1 Dom. Jo. /. Auguſt. comm. Dom. 2 Fer. 2. Lect. Dom. 1. Auguſt. O. D.] 7 Sabb. B. M. comm. Donati. 5⁶ Dom. 11. 2. Auguſt. 9 Fer. 2. Cyriaci (heri) commem. Vigil. & Romanl. Dom. 12. 3. Auguſt. comm. Dom. 76 Fer. 2. Lect. Dom. 7. 22 Dom. 137. 4. Auguſt. comm. Dom. 25 Fer. 4. Lect. Dom. 4. 29 Dom. 14. 7. Septemb. eomm. Dom. 30 Fer. 2. Lect. Dom. 1. Septemb. 31 Fer. 5. Reſp. Dom. 7. Septemb- 1 Fer. 4. (O. D.) „ Sabb. B. M. Fer. 4. comm. Fer. 4. Temp. 2 Sabb. B. M. Dom. 253. . Novemb. 221 — S EPTEMBE R. y Dom. j. 2. Septemb. 72 Dom. 16. f. Septemb. comm. Oct. 77 Fer. 6. de ea, vel de Stigmatibus, cum com. Fer. 75 Sabb. 4. Temp. 19 Dom. 77. 4. Septemb. 22 Fer. 4. Januarij &c. M. (19.) com. Mauriti. 26 Dom. 15. J. Septemb. comm. Cypriani. OCTOBFE R. 2 Sabb. B. M. (O. D.) ſi heri non fuit dictum. 3 Domin. 19. . Octob. 7o Domin. 20. 2. Octob. 76 Sabb. B. M. 77 Dom. 21. 3. Octob. 27 Sabb. B. M. 24 Dom. 22. 4. Octob. 29 Fer. 6. Lect. Dom. 5. Octob. 30 Sabb. de Vigil. NOVE MBE R. 72 Dom. 24. 3. Novemb. 5. Epiph. com. Oct. 7o Fer. 4. (OQO. D.) 132 Sabb. B. M. 14 Dom. 25. 4. Novemb. 6. Epiphan. 79 Fer. 6. Amos, Abdias. Reliqua uſque ad finem anni ut in Ta- bula 7. Ee3 TA- 222 TABULA XV. 1ANUARIUS. 4 Dom. vacat. 77 Dom. 1. poſt Epiphan. commem. Oct. & Higyni. S Dom. 2. comm. Dom. 19 Fer. 2. Lect. Dom. 2. (O. D.) 27 Dom. z. comm. Dom. 26 Fer. 2. Lect. Dom. „. 51 Sabb. de Dom. 4. Epiphan. cum Reſpon. Fer. æg. EEBRIARIIS. 3. Eccleſ. vel pro Papa. 32 Fer. 3. Ignatij (/.) comm. Blaſij. 4 Fer. 4. (O. D.) 5⁵ Dom. Sexagel. 14 B. M. comm. Valentini. „„ Dom. Qu'nquageſ. comm. Fauſtini. 1§ Fer. 4. Cinerum comm. Simeonis. 22 Dom. 7. Quadrageſ. (24.) §. R. Biſſext. Tabul. 14. 23. Fer. 3. de ea. MXAARITIIII S. 5 Dom. 3. Dom. 4. 22 Dom. Paſfeon. 29 Dom. Palmarumm. Dom. Septuageſi in Miſſa Ora. 2. de B. V. 25 Cathedra (heri) nil de Vigil. niſi in Miſſa * 2¾ . 2. ea, nil de Vigil. niſi in Miſſa. Litera Dom. D. cum Epacta xv. Xiv. Xiij. xij. Xj. x. 1X. APRILIS. 5 Dom. Paſchæ. 72 Dom. in Albis. 12 Fer. 2. Franc. Paul. (2.) 14 Fer. 2. Leonis. (1r. )cormmn. Tiburtij. 5 Sabb. B. M. 19 Dom. 2. poſt Paſcha. 26 Dom. 3. 27 Fer. 2. Cleri, &c. (heri MAJUUS. 3à Dom. g. commem. Dom. 4Fer. 2. Lect. Dom. 4. JFer. 3. Reſp. 7. Noct. Dom. 4. 70o Dom. y. comm. Gordiani. 17 Fer. 2. Rogat. 13 Fer. 4. Vigil. 14 Fer. p. Aſcenſio. ſine comm. iz Dom. infra Octav. comm. Oct. 24 Dom. Pentec. 2 Fer. 2. ſine comm. 26 Fer. 3. ſine com. 31 Dem. 7. Trinit. comm. Dom. & Petronil- læ in Laud. tantum. JuNIusS. 1 Fer. 2. (O. D.) vel Philippi Nerij (26. Maij.) Fer. j. Corporis Cluiſti. 7 Dom. 2. com. Oct. un Fer. 6. Oct. Corporis Chriſti. 12 Fer. 6. Barnabæ (heri) comm. Baſilidis, &c. 14 Dom. 3. comm. Dom. 1y Fer. 2. Norberti (6 — 6.) commem. Viti, &c. 20ο Sabb. B. M. comm. Silverij. . 27 Dom. R — „yDom. 4. „bh FDom ,Domn 6,6 jlel s le . (lb D. N un Kbb 6n 11 0 Donn 9, c Ilar r lech 8 1Don , k60. Atd umm on 112, (onn ,2 3. 06. db. COrN. Dom /74 Pomm /4,,5 . 8ID 1 E 1 Nn / 2.5 / 45§. raoomme Dwen- aiNi lds, A⸗ —— TABULA XV. 223 2/ Dom. 4g. 179 Sabb. .Fer. nil igil. niſi i iſſa. 27 Sabb. oomm. Vigil. S Don , „ Nneng. Vigl mi ia iſle. 25 Dom. . comm. Oct. 2æz Fer. 7. Euſtachiy, &c. comm. Mauritii. JHLILUS. 27 Dom. S. y. Septemb. 25 2. Coſmæ, &c. (heri) Dom. 6. comm. Oct. 7 Fer. 5. Leonis. (25. Jun.) OCTOBE K. „ Fer. 4. (O. D.) „Sabb. B. M. comm. Pij. 2 Per. 6. O. D. 2 Dom. z. comm. Naboris, &c. 5 Sabb. B. M. * Sabb. B. M. comm. Symphoroſæ. Dom. 9. 1. Octob. commem. Dom. 19 Dom. 5. Fer. 2. Lect. Dom. 1. Octob. 26 Dom. 9. comm. Dom. 170 Sabb. B. M. 29 Fer. 2. Lect. Dom. 9. I Dom. 206. 2. Octob. 17 Sabb. B. M. AUGUS 1 UI S. 15 Dom. 21. 3. Octob. comm. Dom. 2 Dom. Jo. 7. Auguft. 6oemm., Stephani- 2 Dom. 22. g. Octob. commemor. Chry- Pfer. 6. (O. D.) uunthi. 5 Sabb. comm. Vigil. 29 Fer. g. Lect. Dom. y. Octob. 9 Dom. 7. 2. Auguſt. comm. Romani. 176 Dom. 12. 3. Auguſt. commemorat. Don. NOVEMBE R 22 Sabb. com. Vigil. „ Dom. 23. 7. Novemb. comm. Dom. 23 Dom. 13. 4. Auguſt. Fer. 2. Lect. Dom. 1. 30 Dom. /4. I- Septemb. commemor:. Felicis, ꝓ Dom-. 24. 37. Novemb. y. Epiph. „ comm. &c. Dom. r 170 Fer. 3. (O. D.) S E PT E MBE R. 15 Fer. 6. Reſp. 1. Noct. Dom. 1. 14 Sabb. B. M. Fer. 5. (O. D.) 77 Dom. 21. 4. Novemb. 6. Epiph. „ Sabb. B. M. 2o Fer. 6. Abdias, Jonas. ⁶ Dom. 75. 2. Septemb. 15 Dom. 16. .. Septemb. comm. Octav. Neſiai uſqu- ad fnemm anni urin Ta- 176 Fer. 4. commem. Fer. 4. Temp. Bula z. FX TABULA KXKXVI. Litera Dom. E IANzuIARIUS. 7 Dom. vacat. 2 Dom. 1. poſt Epiph. comm. Oct. 79 Dom. 2. Comm. Marij, &c. 23 Fer. J. (O. D.) 26 Dom. 5. gnetis 2 3/ Fer. 56. de Dom. 4. Epiph. F E BRUARIIIS. Sabb. Lect. t. Noct. Dom. g. 2 Dom. Septuageſ. in Miſſa Orat. 2. de B. Virg. =. Eccleſ. vel pro Papa. Blaſij. 4 Fer. y. [O. D. §⁹ Sabb. B. M. 9 Dom. Sexageſ. comm. Apolloniæ. 17 Sabb. B. M. comm. Fauſtini. 4 Dom. Quinquageſ. 19 Fer. 4. Cinerum. 22 Sabb. de Vigil. in Miſſa tantum. 232 Dom. 7. Quadrageſ. (24.) §. Iu Biſext. Tab. 17. 23. Fer. 2. de ea. MARTIUS,. 2 Dom. 2. 9 Dom. 3. 7o Fer. 2. Quadraginta mart. (heri) 76 Dom. 4. 25 Dom. Paſſionis. 30 Dom. Palmarum. 1 25 Fer. 3. Polycarpi (26. )coramezorat. A- 5 Fer. 2. Purificatio (heri) commemorat. — cum Epacta xiv. Xiij. Xj. Xj. X. ix. viij. A PKIL. IS. 6 Dom. Paſchæ. 72 Dom. in Albis. 14 Fer. 2. Franc. Paul. (2. comincmotat. Ti- burtij. Fer. 3. Leonis. (u.) 79 Sabb. B. M. 26 Dom. 2. 27 Dom. 7. MAIJUS. 4 Dom. g. comm. Monicæ. 70 Sabb. B. M. comm. Gordiani. 11 Dom. . 12 Fer. 2. comm. Fer. Rogat. 14 Fer. 4. comm. Bonifacij. 775 Fer. j. Aſcenſio. 7* Dom. infra Oct. comm. Oct. 2 Dom. Pentec. ſine comm. 26 27. ſine comm. JuNIUUs. 7J Dom. 1. Trinit. comm. Dom. 2 Fer. 2. (O. D.) vel Philippi Nerij [26. Maij] comm. Marcell. 3 Fer. 3. Reſp. Fer. 2. præced. Fer. Corporis Chriſti. 5§5 Dom. 2. comm. Oct. I Dom. „. comm. Viti, &c. 76 Fer. 2. Norberti (.] 27 Sabb. B. M. 22 Dom. 4. comm. Paulini. 29 Dom. j. comm. Dom. nn dign 1 er . DP Tu. Fer.5 6Dom. yFer bb. bbon. let.5. Ko. “ Domt „ Dom. A 1 bb. D 3 Dom.! ler. , Don 1Dotn. ,. IIL2.1 yDon. 1 Dom., keel, Dn 6I. Ilet. . 2 D D, 6 ler 1 l, N. N Petia E ,c ng nemorat, Ii- .——— TABILA XVI 22 ½ 1 Fer. 2. Lect. Dom. 7 6 Dom. 6. comm. Dem-. 7 Fer. 2. (O. D.) 72 Sabb. B. M. comm. Naboris, &c. 12 Dorm. y. Fer. 3. Anacleti (13.) 19 Sabe. B. M. 20 Dominic. . comm. Margaritæ. 27 Dom. y. comm. Pantaleonis. AuGUSTuS. 2 Sabb. B. M. comm.- Steph. [O. D. 3 Dom. 10. 1. Augulſt. 7 Fer. y. Inventio Stepl nani L à. 14 comm. Donati. , Dom. 77. 2. Auguſt. comm. Dom. 7t. Fer. 2. Lect. Dorn. 2. . 77 Dom. 12. 3. Aug. comm. Dom. 2 ¼¾ Dom. 13. 4. Aug. comm. Dom. Fer. 2. Leck. Dom. 4. Auguſt. 35 Sabb. B. M. comm. Felicis. 31 Doni. 14. 1. Septemb. SEPFTE M B E R 1 Fer. 2. [O. D. ] 6 Sabb. B. M. 7 Dom. 5. 2. Septemb. 14. Dom. 76. 3. Sept. comm. Domin. 176 Fer. 3. Lect. Dom. 3. 17 Fer. 4. Temp. E. 1. Nodt. Dom. vel de Stigmat. comm. Fer. 2 Fer. y. Lect. & Reſp. Dom. 5. 5 Dom. 19. 2. Octob. commemor. Placidi. 20 Sabb. commemorat. Fer. de Vigil. in Miſſa tantum. 27 Dom. 12. g. Septemb. comm. Dom. 22 Fer. 2. Lect. Dom. 4. 2 ½ Fer. 4. Reſpon. 7. Noct. Dom. 4. 27 Dom. 15. 1. Octob. OCTOBE R. 2 Fer. j. (O. D.) 11 Sabb. B. M. 12 Dom. 2o. y. Octob. 19 Dom. 21. 4. Octob. 25 Sabb. B. M. comm. Chryſanthi. 26 Domin. 22. y. Octob. commemorat. Eva- riſti. 29 Fer. 4. Lect. Fer. 2. 30 Fer. . Lect. Fer. 3. NOVE MEFBE R. 2 Dom. 23. 7. Novemb. commem. Oct. 5 Fer. 2. comm. Defunct. 9 Dominica 2a. 5. Novemb. y. Epiph. com. Dom. o Fer. 2. Lect. Dominic. zy. Novemb. (O. D.) 7y Sabb. B. M. 77 Domin. 25. 4 Novembr. 6. Epiphan. 19 Fer. 4g. Ioel. in Fer. 3. 290 Fer. y. Amos, Abdias, Jonas. Reliqua uſque ad finem anni ut in omus I1. 75 Fer. j. Reſp. 2. Noctur. Dom. ſi heri de Tabula Z. Feria Vide pag. 67. 19 Fer. 6. comm. Fer. — Ff —FTXA- 26˙ IABGULA XVII. „ Litera Dominicalis F. cum Epacta xiij. xij. Xj. „yhon: X. X. viij. vij. y Don / JANUIARIUS. 1 APRIL IS. 5⁶ Dom. vacat. 7 Dom. Paſchæ. 1ler2. 2 Sal b. de Dom. infra Oct. comm. Oct. in 77 Dom. in Albis comm. Tiburtij. Dom. . Miſſa duæ Orationes. 1y Fer. 2. Pranciſci de Paul. Lz.) fel 2. 73 Dom. 7. poſt Epiphan. vacat. 76 Fer. 3. Leonis (11.) 1/ om /. 9 Sabb. B. M. comme Marii y Her.2l 79 82 .„M. CO mmorat. Marij, &c. 20% Sabb. B. M. 7 (O. D.) 25 Dom. z. comm. Vitalis. alheb! 20 Dcm. 2. comm. Dom. rbom h 27 Dom. 2. comm. Dom. A §. „ h B. 29 Fer. 3. Reſp. 1. Noct. Dom. 2. M AIII /Donn . 1 Fer. y, de Dom. 4. H.5 N 5 1. 4 Sabb. B. M. comm. Monicæ. HD B P J Dom. 4. fE BRHARIUS. 7 Sabb. B. M. in ” 722 Dom. F. 2 Fer. ⁶ Lect. 7. Nocturn. Dom. 4. 73 Fer. 2. Nerei, &c. (heri) comm. Rogat. 5 DBom. Septuageſ. comm. Blaſii. Fer. 4. Vigil. ile 6 6 1 Ecr. 2. (O. D.) 76 Fer. y. Aſcenſio ſine comm. Dn , 2² Labb. B. M. comm. Apolloniæ. Dom. infra Oct. comm. Oct. & Pudentia- Iler/ Ren 70 Dom. Sexageſimæ. næ Don. n.⸗ 12 6 Zabb. 2. NI. 2† de Urbano, comm. non in Miſſa. . dani 32 Por A uone 26 Dom. Pent. ſine comm. 3 Don , 2% 1 cr. 4. Cineriun. 27 Fer. 2. ſine comm. Don . 23 Fer. y. nil de Vigil. nifi in Miſla (21.) in:lu §. Iu Biſſext. Tabul. 16. 23. Dom. I. ini 24 Dom. 1. Quadrageſ. 6 2. ) . 1 U N I US. ,A 27 Fer. 2. Mathiæ (heri) (26.) . rin bedl 2 Dom. 7. Trinit. comm. Dom. & Marcel- 81 ini, & c. in Laud. tantum. r. MARTIIIS. lini, r . 2 Fer. 2. (O. D.) vel Philippi Nerii (26.) Dom. 6⁶ Fer. J. Corporis Chriſti. IMn 4,. g Damm. . 9 Dom. 2. comm. Oct. & Primi. lu.M. 7 Dom. z1. comm. PDatticij. 5 kel Ei ec rotis Dum , ec. ,naſ0. 241 Dom. Paſſion. 35 “ . 5 orberti . comm. Viti, &c. 1M. 2 . . . . mn. ,.2. 5. Dom Paln 77 Fer. 2. Antonii Pat. 3 12. = 1Don 3 22 Sabb. de Vigil. comm. Paulini. aeled , beea Rene 22 Dom. mm. Nogr⸗ X Pudenir ſ. & Maxcl. eni ) in, K⸗ Don. FABNLA XVII. 227 7 Fer. 2. Lect. Dom. y. 7 Dom. 6. 5* Fer. 2. [O. D.] 741 Dom. z. comm. Dom. & Henrici. y Fer. 2. Lect. Dom. „. 20 Sabb. B. M. comm. Margaritæ. 21 Dom. S. comm. Praxedis. 27 Sabb. B. M. comm. Pantaleonis. 25“ Dom. 9. 39 Fer. 3. Nazarij &c. (25.) commemor. Ab- don, &c. A U GUSTIUS. 2 Fer. 6. (O. D.) 4 Dom. o. J. Auguſt. commemor. Dom. 9 Fer. 6. Reſp. . Noct. Dom. 1. 7 Dom. u. 2. Auguſt. comm. Oct. & Ti- burtij, &c. 75 Dom. 12. 3. Auguſt. com. Oct. & Agapiti. 27 Dom. 13. 4. Auguſt. 26 Fer. 2. Ludovici (heri) commemorat. Ze- phyrini. 5/ Sabb. B. M. 8EP T E MBF R. 7 Dom. 74. 1. Septemb. commem. Xgidij & 12. M. 2 Fer. 2. (O. D.) 7 Sabb. B. M. ⁵ Dom. J. 2. Septembr. 75 Dom. 76. 3. Septemb. comm. Dom. 76 PFer. 2. Lect. Dom. 3. Sept emb. 177 Fer. z. de ea Reſp. 1. Noct. Dom. 5. vel de Stigmat. — 2 Don. comm. Dom. 75 F SeGmar t Reſponſ. .. Noct. ſi heri de JU L I U 5 20 fres rommem. Fer. de Vigil. non niſi in 1 8. iſſa. 2/ Sabb. comm. Fer. 22 Dom. 17. 4. Septemb. comm. Mauriti. 26 Fer. y, Lect. Dom. 5y. Septemb. 2% Sabb. B. M. 29 Dom. z. . Octobr. comm. Dom. OCTOBER. 2 Fer. 666 & Reſp. Domin. 1. Ocob. D.) niſi heri ſint dict e (o.b. ictæ Lect. & 3 Fer. j. Reſp. 2. Noct. Dom. y Sabb. B. M. comm. Placidi. 6 Dom. „. 2. Octob. 7 Fer. 2. Brunonis heri comm. Marci, & aliorum. 72 Sabb. B. M. 72 Dom. 20. 3. Octob. 79 Sabb. B. M. 206 Dom. 21. 4. Octob. 26 Sabb. Vigil. comm. Evariſti. 27 Dom. 22. py. Octob. 29 Fer. 3. Lect. Fer. 2. 30 Fer. 4g. Le ct. Fer. 7. NOVE MB E R. 3à Dom. 23. 1. Novemb. comm. Octav. o Dom. 2½. 3. Novemb. y. Epiphan. comm. Tryphonis, &c. 17 Fer. f. (O. D.) 76 Sabb. B. M. 77 Dom. 2r. g. Novemb. 6. Epiphan. 79 Fer. 3. Gregorij 1z.] comm. Pontiani. Reliqua uſque ad finem anni ut in Ta. Dula 32. 6 4 Ff⸗ TXA 228 TABULA XVIII. Litera Dominicalis G. cum Epacta xij. xj. x. ix. viij. vij. vI. IANUARIUS. 7 Dom. 7. poſt Epiph. eomm. Oct. 14½ Dom. 2. comm. Felicis. j9 Fer. 6. Hilariil14.] comm. Marii- 27 Dom, g. comm. Dom. : 23 Fer. 2. O. D.] 2⅝ Dom. g. comm. Agnetis 2. FEBKRIHARIUS. 32 Sabb. B. M. comm. Blaſii (O. D.) 2 Dom. Septuageſ. 70 Sabb. B. M. 11 Dom. Sexagel. 77 Fer. y. ad Magnif. Quod autem. 77 Sabb. B. M. Dom. Quinquageſ. comm. Simeonis. 21 Fer. 4. Cinerum. 22 Fer. 6. de ea, nil de Vigil. niſi in Miſſa. C2.) §. Ia Biſſ. Tab. 17. 23. Sabb. PFer. Ge. 27 Dom. 7. Quadrag. (26.) MARTIUS. 4 Dom. 2. comm. Lucii. 7 Fer. 2. Caſimiri (heri.) 11 Dom. 3. Quadrag. 75 Dom. 4. W Dom. Paſſionis. 26 Fer. 2. Annuntiat. (heri) APRILIS. 1 Dom. Palmarum. 5⁹ Dom. Paſchæ. 77 Dom. in Albis. 16 Fer. 2. Franc. de Paul. (2.) 1y Fer. 3. Leonis (II.) comm. Aniceti. 2/ Sabb. B. M. 22 Dom. 2. poſt Paſcha. 24 Fer. 3. Soticris, &c. 22. ] 25 Sabb. B. M. comm. Vitalis. 29 Dom. 7. MA JUS. 4 Fer. 6. Petri mart. (29. April. i.) commem. Monicæ. „ Sabb. B. M. 6 Dom. 4. comm. Dom., 7 Fer. 2. Lect. Dom. 4. 77 Fer. 6. Reſp. 1. Noct, Dom. 4. 77 Dom. y. 74 Fer. 2. Rogat. commem. Bonifacii. 76 Fer. 4. Vigil. comm. Ubaldi. 77 Fer. y. Aſcenſio. 20 Dom. infra Oct. comm. Oct. 26 Sabb. comm. Eleutherii non in Miſſa. 227 Dom. Pentec. ſine comm. J UNIIUS. 32 Dom. Trinit. comm. Dom. 1. Pentec. 4 Fer. 2. (O. D.) vel Phil. Nerii. (26.) 7 Fer. j. Corporis Chriſti. 70o Dom. infra Oct. comm. Oct. . 72 Fer. 4. de Oct. Corporis Chriſti. 714½ Fer. yr. Oct. Fer. 6. Ba ſilii heri] comm. Viti, &c. 76 Sabb. Anton. Pat. J.] 77 Dom. 3. 24 Dom. 4. comm. Dom. ULI- ,Dom., b. B ,Don. Doln./. 1Sabb. . „ Domm . „ Dom 9. „ lel a. M 1 ifer ,6 PDom ,.. er zlel 1 Dom./: pDom. 2, em /7,, ceti⸗ commmenn. ci. Peotec, (2) TA BüuLA XxvVIII. J ULIUS. „ Dom. r. comm. Dom. Sbb. B M. (0.5. 5§ Dom. 6. 17 Dorn. 7. 21 Sabb. B. M. comm. Praxcdis. 22 Dom. 5. comm. Dom. 29 Dom. 9. 7. Auguſt. comm. Felicis, &c. 530 Fer. 2. Marthæ (heri) comm. Abdon, &e. AUG;USIUS. 2 Fer. . (O. D.) y Dom. Io. 2. Auguſt. comm. Dom. 7 Fer. 3. Lect. Dom. 2. 72 Dom. . 3. Auguſt. comm. Oct. & Claræ. 9 Dom. 12. 4. Auguſt. comm. Oct. 26 Dom. 3. y. Auguſti commem. Zephyrini. 3 E P TI E MBE R. 1 Sabb. B. M. commemorat. £gidij mart. [0.b. 2 Dom. 14. 7. Septemb. Dom. 7y. 2. Septemb. commem. Oct. & Gorgonii. 116 Dom. 76. 5. Septemb. commemor. Euphe- miæ. 77 Fer. 2. Cornelii (heri) vel de Stigm. 15 Fer. 2. Cornelii, ſi heri de Stigm. 79 Fer. 4. Temp. commemor. Fer. 21 Fer. 6. commem. Fer. 22 Sabb. comm. Mauritii. 23 Dom. 7. 4. Septemb. commem. Theclæ. 2 Fer. 2. Lini (heri) 27 Féer. y. Lect. Dom. y. 25 Fer. 6. Reſp. J. Noct. Dom. y. eo Dom. 15. 1, Octob. comm. Dom. OCTOBE R. 2 Fer. 3. Lect. & Reſp. 1. Noct. Domin. 7. Octobris ( O. D.) niſi heri dicta. 7 Dan- 79. 2. Otobris, commem. Marci, c. 77 Sabb. B. M. 74 Dom. 20. 3. Octob. 17 Fer. 2. Calliſti (heri) 20 Sabb. B. M. L 2 Dom. 21. 4. Octob. commem. Hmarionis, & Urſulæ. 25 Dom. 22. y. Octob. eommem. Doin. 29 Fer. 2. Lect. Lom. y. 30 Fer. 2. Lect. Fer. 2. NOVEMBE R. 2 Fer. 6. Lect. Fer. 7. 4 Dom. 23. 1. Novemb. comm. Oct. Vitalis, Ec. y Fer. 2. de Oct. vel Caroli (heri) comm. Oct. 70% Sabb. B. M. commemorat. Tryphonis;, (0. D.) 77 Dom. 24. 5. Novemb. y. Epiphan. comm. Dom. I2 Fer. 2. Lect. Dom. 5. 15 Domin. 27. 4. Novemb. 6. Epiph. comm. Dom. 19 Fer. 2. Lect. Dom. 4. Reliqua uſque ad finem anni ut in Ta- bula 4g. J5½ .- 229 TABuILA XIX. OQ J ANuÿ̃uARKIUIS. I Dom. vacat. 5⁵ Dom. 1. poſt Epiphan. comm. Oct. „ Dom. 2. comm. Mauri. 79 Fer. yF. Pauli Erem. (.) commemor. Ma- rij, &c. 22 Dom. 5„. 232 Fer. 2. Vincentü, &c. (hexri) commemo- rat. Emerentianæ. 25 Sabb. B. M. gommemorat. Agnetis, 2 (O. D.) 29 Dom. . F E BRUARIII S. 3 Fer. S D.) 4 Sabb. B „ Domuinica ge tuagel imæ. 6 Fer. 2. Agathæ heri] comm. Dorotheæ. „7 Sabb. B. M. 72 Dom. Sexageſ. 76 Fer. y. ad Magnif. Semen. 175 Sabb. B. M. comm. Simeonis. 1b9 Dom. Quinquageſ. 22 Fer. 4. Cinerum. 23 Fer. y. Cathedra (heri) nil de Vigil. niſi in Miſſa. * 23 Fer. y. de ea, (24.) In Biſſext. Tab. 15. 23. de Fer. 26 Dom. 7. Quadragel. (27.) MAR IIUSZ. nil de Vigil. niſi in Miſſa. GSc. Ae ea. 7 Dom. 2. 12 Dom. 5. (Wadragel. 30 Fer. 7 Litera Dominicalis A. cum Epacta xſ. x. ix. viii. vij. vj. v. 13 PFer. 2. Gregorii (heri.) 179 Dom. 4. 22 Fer. 4. Joſeph. (179.) 26 Dom. Paflionis. APRIL.IS. 2 Donr. Palmarum. 9 Dom. Paſchæ. 76 Dom. in Albis. 17 Fer. 2. Franc. Paul. (2.) somm. Aniceti. 75 Fer. 2. Leonis (77.) 23 Dom. z. poſt Paſcha. 24 Fer. 2. Georgii (lheri.) 50o Dom. 3. M A/J U S§. * 4 Fer. y. Cathar. Senen. go. April. comm. Monicæ. 7 Dom. 4. 70 Fer. 4. Stanislai. (2. Jcomm. Gordiani, &c. 17 Sabb. B. M. 11 Dom. j. commem. Bonifacii. 17 Fer. 2. Rogat. 17 Fer. 4. Vigil. 75 Fer. y. Aſcenſio. 21 Dom. infra Oct. comm. Oct. 27 Sabb. com. Joan. Pap. ſed non in Mifſla. 25 Dom. Pentecoſt. ſine comm. JUNIIIS. „ Dom. 7. poſt Pent. Trinit. com. Dom. y Fer. 2 [O. D. * Fer. y. Corporis Chriſti. 11 Dom- 1Dom.? ſel. 50 1Ee „ „Kbb. 5 bom5 Dom bh o 1 Domn. , c fe6,(( b. B. cDon , (t Don ,. „Don ,. 4e.⸗ po. Cnrläne. Don g, a lec. Dnn34 n . 4 NN. M.e n, TABULA XIXXxX 221 1 Dom. 2. eomm. Dom. & Oct. 1 Dom. 16 . t. 16. 2. Septemb. 13 Fer. 3. 1* Oct. Oorporis Chriſti. 75 Fer. 2. de ca vel de Stigmatibus [heri] 16 M :. 3 “l at. (13.) 20 Fer. 4. Temp. comm. Fer. nil de Vigil. 1 Sabb. B. M. .V niſi in Miſſa. 5 Dom. s. comm. Marci, &c. 257 Sabb. commem. Feriæz. 25 Dom. . comm. Oct. 2½ Dom. 7. 4. Septemb. 25 Fer. y. Lect. Dom. y. Septemb- J ULINIS. eptent 0 C T O . Sabb. Dom. ut in 2. die infra Oct. 3 E K 2 ndoer⸗ Tc en. Dom. Dom. (b. 1. Octob. comm. Remigii. 5 er e. . 6.0 . J. 2 Fer. 2. de ea, vel de Angelis Cuſtodibus. . 7 abt . . 3 Fer. y. O. D.] ſi heri non fuit dictum. Nmm. Aticet:; HW m. . . . 7 Sabb. B. M. comm. Marci, &c. 9 . de . b. M. 5⁶ͤ Dom. 19. 2. Octob. De B. M. o Fer. 3. Brigittæ .] 55 Bom. . y Dom. 20. y. Octobr. 24 Fer. 2. Apollinaris 6 heri) com. Vigil. & 72 Pol. . . Octon Hilarionis, & Urſulæ. ⸗ Chriſtinz. 26 Fer. y. Lect. Dom. y. Octob. 30 Dom. 9. 1. Auguſt. comm. Abdon, &c. 29 Dom. ze. 1. Novemb hii er A UGUST US. N O VE M B E R ”M 4 Fer. 4. [O. D.] . mnäniln 6 Dom. 10. 2. Auguſti, comm. Dom. 1 Dor. . 5. 2. Novemb. comin. Oct. / Fer. 2. Lect. Dom. 2. 1o Ter. 6. (O. D.) DJMD 72 Dom. 24g. 3. Novemb. y. Epiph. 13 Dom. 1I1. 37. Auguſt. com. Oct. & Hippol. .. . 732 Fer. 2. Martini [heri.] 2̈* Dom. 12. 4. Auguſt. comm. Dom. & Oct. „9 Dom. 27. 4. Novemb. 6. Epiphan. comn. 26 Sabb. B. M. comm. Zephyrini. Pontiatti 27 Dom. 13. J. Auguſti. OntiaiiI. n M - Reliqua uſque ag finem anni ut in §S EPT E MB E R. Tabula y. 1 Ter. 6. (O. D.) 2 Sabb. B. M. 3à Dom. 14. 7. Septemb. 70 Dom. J. 2. Septemb. B „ Fex 2. Nicol. heri commem. Oct. 232 TAB U I. A xx. — IANNHARIUS. 2 Dom. vacat. 9 Dom. 1. poſt Epiph. comm. Oct. 76 Dom. 2. 79 Fer. 4. Marcelli. (16.) commemor. Marij, Gc. 23 Dom. 5. commem. Emerentianæ. 2 Fer. 6. [O. D.] 29 Sabb. B. M. Litera Dominicalis B. vViii. vij⸗ 39 Dom. 4. F E BRUARIUS. % Fer. j. (O. D.) 4 Fer. é6. ſi non eſt Biſſ. fit de Domin. y. Epi- phan. 6 Dom. Septuageſ. comm. Dorotheæ. 12 Sabb. B. M. 13 Dom. Sexageſ. 77 Fer. y. ad Magn. Si culmen. 19 Sabb. B. M. 20% Dom. Quinquageſ. 33 Fer. 4. Cinerum nil de Vigil. niſi in Miſſa. 21.] §. . Biſſext. 23. Feria 4. Cin. & Tabul. 19. 23. Feria y. de ea, &. 27 Dom. J. Quadrageſ. 25. M A K TIUS. ⁶ Dom. 2. „3 Dom. z. Quadragel. 20% Dom. 4. 22 Fer. 3. Ioachim (20.) 27 Dom. Paſſionis. cum Epacta x. ix. vj. v. ive APKRILIS. 32 Dom. Palmarum. 10 Dom. Paſchæ. 17 Dom. in Albbis comm. Aniceti. 15 Fer. 2. Leonis (11.) i9 Fer. 3. Lect. Fer. 2. præced. 24 Dom. 2. poſt Paſcha. MAIIIS. 1 Dom. 2. commem. Dom. 2 Fer. 2. Lect. Dotm. 32. y Fer. y. Reſp. 1. Noct. Dom. 3. 5⁵Dom. 4. comm. Dom. 9 Fer. 2. Lect. Dom. 4. 14 Sabb. B. M. comm. Bon ifacii. 7y Dom. y. 16 Fer. 2. Rogat. comm. U baldi. 19 Fer. y. Aſcenſ. ſine comm. 22 Dom. infra Oct. comm. Oct. com. Joan. Papæ. . 29 Dom. Pentecoſt. 3o òà& ſine commem. JuNIIS. 5 Dom. 1. poft Pent. Trinit: comm. Dom. 7 Fer. 3. de ea. Reſp. Fer. 2. (O. D.) 9 Fer. j. Corp. Chriſti ſine comm. &c. 13 Fer. 2. de Oct. 7 Fer. 6. Anton. Pat. (7.) 75 Sabb. B. M. commem. Marci, &c. * 19 Dom. 3. comm. Gervaſii, &: * — 76 Dom. 27 Fer. 6. de ea, vel Philippi Nerii (heri ) — 12 Dem. 2. commemorat. Oct. & Baſilidie, „lel2 Per zDomm.7. 6Fer bb. . ,Domm. 9,. let. 2,5. bb. b. „ Domm.7. 1 bb. cot 14Dom. J. 2 h..) 3 Doln.ge 41 K „Dom ,o: 5 comn Domn i: Uulcbi⸗ 1 Dom , „ b . 4 Don ,, ll ler, ſon S B.M. (n 4, Mi &e. — nnn . eti. TA BULA XX. 2² ₰ 26 Dom. 4. commem. Oct. 27 Fer. 2. Ioan. & Pauli (heri) comm. Oct. 1 Fer. 6. Homil. ut in æ. die infra Oct. 32 Dom. J. commem. Oct. 6⁶ Fer. y. (O. D.) 5 Sabb. B. M. 7os Dom. 6. 12 Fer. 2. Septem frat. heri] commem. Pij. 76 Sabb. E. M. „ Dom. 7. comm. Alexij. 25 Sabb. comm. Vigil. 24½ Dom. 5. comm. Chriſtinæ. 30o Sabb. B. M. comm. Abdon. 51 Dom. 9. 7. Auguſt. AUGUSTUS. 2 Fer. 5. (O. D.) 7 Dom. o. 2. Aug. comm. Donati. „ Sabb. comm. Vigil. 4 Dom. I1. 3. Aug. commemorat. Oct. & Euſebii. B 27 Dom. 12. 4. Auguſt. comm. Oct. 27 Sabb. B. M. 25 Dom. 13. J. Aug. comm. Dom. SEPTEMBE R. j Fer. j. [O. D.] 3 Sabb. B. M. 4 Dom. 14. 1. Septemb. „7 Dom. 11. 2. Septemb. comm. Octav. & Proti, &c. 7 Sabb. B. M. vel de Stigmatibus. 15 Dom. 16. .. Septemb. 21 Fer. z. Temp. commem. Fer. 2% Fer. 6. comm. Fer. 2¼ Sabb. 7. Temp. 3% Dom. 22. 7. Novemb. . 27 Dom. . g. Septemb. OCTOBER. 7 Sabb. B. M. comm. Remigii. ( O.D.) velde Ang. Cuſt. cum initio Eſther. 2 Dom. 175. 1. Octob. 3 Fer. 2. (O. D.) ſi non eſt dictum in Sabb. V præced. 92 Dom. 9. 2. Octob. o Fer. 2. Dionyſii (heri.) 17 Sabb. B. M. 16 Dom. o. 3. Octob. 22 Sabb. B. M. 23 Dom. 2. 4. Octob. 29 Sabb. B. M. Lect. Dom. g. N OVE M B E R. 6 Dom. 22. 2. Novemb. comm. Oct. Fer. y. (O. D.) P 12 Dom. 24. 4. Novemb. 6. Epiph. 19 Sabb. B. M. Abdias, Jonas, ommemorat. Pontiani. Reliqua uſque ad finem anni ut in Tabu- la ö. Tomus II. — 6g TA- — 43 ILIABHLA XXI. 8 2 Litera Dominicalis C. cum Epacta ix. viij. vij. IANuẽuARIUS. 32 Dom. vacat. 0 Dom. 7. poſt Epiph. comm. Odt. 177 Dom. 2. comm. Dom. 79 Fer. 3. 8(O. D.) 23 Sabb. B. M. comm. Emerentianæ. 24¼ Dom. „. 25 Fer. y. Timothei, (24.) commemorat. Agnetis 2. 30 Sabb. B. M. 31 Dom. 4. F E BRUARIUS. 3 Fer. g. (O. D. ⁶ Sabb. de Dom. y. Epiph. comm. Doro- theæ, cum Reſp. Fer. æ. 7 Dom. Septuageſ. 5⁵ Fer. 2. Romualdi (heri.) 73% Sabb. B-. M. 14½ Dom. Scxageſ. comm. Valentini. 75 Fer. y. ad Magnif. Quod autem. 20 Sabb. B. M. 21 Dom. Quinquageſ. 25 Fer. 3. Vigil. 24.] §. In Biſſext. 23. Fer. 3. de ea ſine precib. & Tab. 20. 23. Fer. 4. Cin. &c. 24½ Fer. 4. Cinerum. 2 Fer. y. Mathiæ, (heri) ( 26.) 25 Dom. 1. Quadrageſ. (29.) MARTIUsS. 7 Dom. z. comm. Perpetuæ, &c. 5⁷ Fer. 2. Thomæ Aquin. [heri.] 4 Dom. z. Quadragef. õ R 27 Dom. 4. 22 Fer. 2. Benedicti. (heri.) 2 Dom. Paſſionis. APRIL I S. 4 Dom. Palmarum. 11 Dom. Paſchæ. 75 Dom. in Albis. 19 Fer. 2. Leonis, (1.) 20 Fer. 2. Lect. Fer. 2. 24 Sabb. B. M. 25 Dom. 2. poſt Paſcha comm. Dom. M AIJUS. 2 Dom. z;. commem. Dom. y Fer. 4. Reſp. 1. Noct. Dom. 53. 9 Dom. 1. comm. Dom. 71 Fer. 3. Reſp. 1. Noct. Dom. æg. 16 Dom. y. comm. Ubaldi. 177 Fer. 2. Rogat. 9 Fer. 4. Vigil. comm. Pudentianæ. 20 Fer. x. Aſcenſio. 232 Dom. infra Oct. comm. Oct. 26 Fer. 4. de Oct. vel Philippi Nerii, comm. Eleuther. 30 Dom. Pentec. ſine comm. 31 Fer. 2. ſine commemor. JuUNIUus. 6 Dom. 1. poſt Pentec. Trinit. comm. Dom. 7 Fer. 2. Norberti (heri.) 5⁵5 Fer. 3. KReſp. Fer. 2. [O. D.] 70 Fer. J. Corporis Chriſti. yDom. ,er . 1 Dom. et. )l 4Domm.) tII. 2. fer. /. Dom. . Kbb. B. Dom. . lb. B. 4 Don g 2 l 2 le 1. .) Don ,h. K2 XRon Don n; Ker2 lec ebon 9 V , les 1Don , er: lec le 1 N⸗ 11 ſ 0. ADM. Nn: — Dom. Dom. 2. comm. Oct. Dom. g. 7. Auguſt. comm. Dom. inr. ſeri, conm⸗ 235 15 Fer. 6. Antonii Pat. (13.) com. Marci, &c. 9 Sabb. B. M. comm. Silverij. 27 Dom. 4. commem. Oct. 1 Fet. y. Homil. ut in 4. die infra Oct. 4 Dom. y. commemor. Oc. 5 Fer. 2. de Oct. vel Eliſabeth. heri) 7 Fer. 1. (O. D.) 1/1 Dom. 6. commemorat. Pij. 7 Sabb. B. M. commemor. Symphoroſæ, &c. 25 Dom. ⁵. commem. Dom. 3r Sabb. B. M. AuUGUSTUS. 2 Fer. 2. Lect. Dom. 1. Aug. (O. D.) 7 Sabb. B. M. comm. Donati. 5⁹ͤ Dom. o. 2. Auguſti. 9 Fer. 2. Cyriaci, &c. (heri) comm. Vigil. & Romani. y7 Dom. . 3. Auguſt. comm. Dom. 76 Fer. 2. Lect. Dom. 3. Aug. 22 Dom. 12. 4. Auguſti, commem. Dom. 27 Fer. g. Lect. Dom. 4. Auguſti. 29 Dom. 13. 1. Septemb. comm. Dom. 36 Fer. 2. Lect. Dom. 7. Septemb. 531 Fcr. 3. Reſp. 7. Noct. Dom. I. S EPTEMBER. 7 Fer. 4. (O. D.) „ Sabb. B. M. 5 Dom. 74. 2. Septemb. TABULA XXI. 1o Fer. 4. (O. D.) ₰ 12 Dom. 17. 3. Septemb. comm. Oct. ι Fer. 4. Temp. commem. Fer. 77 Fer. 6. de ea, vel de Stigmat. comm. Fer. 15 Sabb. g. Temp. 19 Dom. 6. z. Septemb. 22 Fer. 4g. Januarü, ( 19. commemor. Mau- ritij. 2 7 Sabd B. M. 26 Dom. 17. y. Septemb. commemor. Cy- Priani, Gec. OCTOB k R. 2 Sabb. B. M. (O. D.) niſi keri fuerit dictum. 3à Dom. v. 1. Octob. 10o Dom. 9. 2. Octob. 16 Sabb. B. M. 77 Dom. 2o0. 3. Octob. 232 Sabb. B. M. 2% Dom. 27. 4. Octob. 29 Fer. 6. Lect. Dom. y. Octob. 30 Sabb. Vigil. 31 Dom. 22. 7. Novemb. NOVE MBE R. 7 Dom. 23. z. Novemb. comm. Oct. 737 Sabb. B. M. 14 Dom. 24. 4. Novemb, 6. Epiphan. Raiqus uſque ad finem anni ut in Tabu- 7. EX — * 21 Dom. — Litera Dom. D. cum Epacta viij. vij. v. gaG V. iv. iij. ii. „,0n JANUüUARIII S. APRILIS. 4 Dom. vacat. 5 Dom. Palmafum. 5Don. Dom. I. poſt Epiphan. commemor. Oct. & 12 Dom. Paſchæ. ler 5 Hygini. 14 Fer. 3. ſine comm. R. Nler 4. 75 Dom. 2. comm. Dom. 79 Dom. in Albis. . Bbb. . 19 Fer. 2. Lect. Dom. 2. O. D.] 2o% Fecr. 2. Leonis. (11.) , Dom 27 Dom. z. comm. Dom. 217 Fer. 3y. Lcct. Fer. 2. Kabb. B. 26 Fer. 2. Lect. Dom. 3. 26 Dom. 2. poſt Paſcha. Doenr. 32 Sabb. B. M. 27 Fer. 2. Cleri & Marcell. (heri.) Ru 4 FE BRHARIIIS. MAJUS. 4 1 Dom. 4. 5 Dom. 3. comm. Dom. 3 Fer. 2. Ignatij I.] comm. Blaſij. 4 Fer. 2. Lect. Dotn. 5. girr 4 Fer. 4. (O. D.) J Fer. 3. Reſp. 1. Noct. Dom. 3. lies 6⁶ PFer. 6. de Dom. yj. Epiphan. commemor. 70o Dom. 4. comm. Gordiani, &c. ſdchc Dorotheæx. 16 Sabb. B. M. comm. Ubaldi. dan 4 7 Sabb. Lect. 7. Noct. Dom. y. 77 Dom. y. ilau. 5⁶ Dom. Septuageſ. 75 Fer. 2. Rogat. ſlhan 7½ Sabb. B. M. commemor. Valentini. 20 Fer. g. Vigil. em u. y Dom. Sexageſ. comm. Fauſtini. 27 Fer. . Alcenſio. 4 domn 7 Fer. y. ad Magnif. Semen. 24 Dom. infra Oct. comm. Oct. 21 Sabb. B. M. 30 Sabb. Vigil. in Miſſa nil de Felice. 22 Dom. Quinquageſ. 31 Dom. Pentec. ſine commem. 23 Cathed. (heri) commEmorat Vigil. niſi ſi NE Biſſext. JUNIIH S. 1.N) „ 23 Fer. 2. Vigil. (24.) Dn. §. In Biſſext. Tab. 21. 25. Eer. 5. Figil. Gc. „Per. 3. fine commemor. Uny, 27 Fer. 4. Cinerum. (26.) 7 Dom. 1. Pent. Trinit. comm. Dom. ſakan ⁶ Fer. 2. Norberti (6. n con MARTIUS. 92 Fer. 3. [O. D.] ec. Fer. 2. ſ U. 7/ Fer. y. Corporis Chrifti. Ndi 4 Dom. /. Quadrageſ. 72 Fer. 6. de Oct. comm. Baſilidis, &c. 5⁶̈ Dom. 2. 75 Sabb. de Oct. Dom. 3. Quadrageſ. 74 Dom. 2. comm. Dom. & Oct. 22 Dom. 4. 79 Fer. 6. Barnabæ (17.) comm. Gervaſij, &c. 29 Dom. Paſſionis. 20 Sabb. Anton. Pat. (13.) comm. Silverij. . Feliee⸗ § 1 K. 1 Cerviij . X e⸗ 21 Dom, — — 327 2,; Dom. 3. 27 Sabb. comm. Vigil. 25 Dom. 4. comm. Oct. Iloan. JuLIUS. 5 Dom. j. comm. Oct. 7 Fer. 3. Leonis (265. Jun. 5 Fer. 4. [O. D.] Sabb. B. M. comm. Pij. 12 Dom. 6. comm. Naboris, &c. 77 Sabb. B. M. comm. Symphoroſæ, &c. 19 Dom. 7. 2s Dom. 5. comm. Dom. AUGUSTUS. 2 Dom. 9. J. Auguſt. comm. Stephani. y Fer. s. (OQ. D.) ⁵ Sabb. commemorat. Vigil. 9 Dom. io. 2. Aug. comm. Romani. 76 Dom. I. 5. Auguſti comm. Dom. & Oct. 22 Sabb. comm. Vigil. 23 Dom. 12. 4. Auguſt. 30 Dom. 75. 1. Septemb. comm. Felicis, &c. S EPTEMEBER. 1 Fer. z. (O. D.) 5 Sabb. B. M. 6 Dom. 14. 2. Septemb. 13 Dom. 5. 5. Septembr. comm. Oct. 76 Fer. 4. commem. Fer. 4. Temp. 79 Sabb. comme. Fer. nil de Vigilia niſi in Miſſa. 20% Dom. 16. 4. Septemb. 22 Fer. y. Euſtachij (20.) commem. Mau- ritii. 26 Sabb. B. M. comm. Cypriani. 27 Dom. 77. 5. Septemb. 26 Fer. 2. Coſinæ, &c. (heri.) OCTOBE R. 2 Fer. 6. (O. D. ſiheri non fuit dictum. 3 Sabb. B. M. 4 Dom. l. J. Octob. commem. Dom. 5 Fer. 2. Lect. Dom. 7. Odob. 70% Sabb. B. M. 77 Dom. /9. 2. Octob. 77 Sabb. B. M. 15 Dom. 20. 3. Octob. comm. Dom. 24 Sabb. B. M. 27 Dom. 2. 4. Octob. comm. Chryſanthi, GEc. 29 Fer. j. Lect. Dom. J. Oct. NOVE MBE R. „Dom. 22. 7. Novemb. comm. Dom. 2 Fer. 2. Lect. Dom. 7. Novembr. 5F Domin. 23. 3. Novemb. comm. Dom. & Coronatorum. 10 Fer. 3. [O. D.] 13 Fer. 6. Reſp. 1. Noct. Dom. 7. „4 Sabb. B. M. 15 Dom. 24. 4. Novemb. 6. Epiph. Reliqua uſque ad finem anui ut in Ta- bula 7. TA- 238 TABIL A XXIII. Litera Dom. E. cum Epacta vij. vj. v. „Dom9 J AÄNUARRIII S. 21 Fer. 2. Leonis (1.) ahon / 22 Fer. z. Lect. Fer. 2. „ Dom 5 Dom. vacat. 27 Dom. 2. poſt Paſcha. 12 Dom. 1. poſt Epiphan. comm. Oct. 4 9 Dom. 2. comm. Marij, &c. MAJUS. 23 Fer. j. (OQ. D.) Fabb. . 26 Dom. z. . 4„ Dom. 2. comm. Monicæ. zDom 6, 25 Fer. 5. Polycarpi (26.) comm. Agne tis 2 70 Sabb. B. M. comm. Gordiani, &. jler 0ln 41 Dom. . Don⸗ FE BRHARIUS. 77 Sabb. B. M. ,Dom. ,: 15 Dom. y. llek 1 Led 2 Dom. g. comm. Dom. 79 Fer. 2. Rogat. comm. Pudentianæ. yDomn. 11 3. 3 Fer. 2. Lect. Dom. 4. (O. D.) 22 Fer. y. Aſcenſio. Don. 12,7 * Sabb. de Dom. y. cum Reſp. Fer. 4. 27 Dom. infra Oct. comm. Oct. & Urbani. Flet.2 led 9 Dom. Septuageſ. commemor. Apolloniæ. ο1 Sabb. Miſſa fine comm. dbb. P. M. „ Sabb. B. M. comm. Fauſtini. bon tz 1 Dom. Sexageſ. JKHNIIS. 22 Sabb. commem. Vigil. in Biſlext. non fit de 3IP Vigil. 1 Dom. Pentecoſt. 232 Dom. Quinquageſ. (24.) S 2 Fer. 2. ſine comm.⁊ 1Pere, 0. §. Ia B Meæt. Tabul. 22. 22. Fer. 2. E. Fgil. Sc. „ Dom. 1. Pentecoſt. Trinit. comm. Dom. 6Gtb R. M. 2½ Fer. 4. Cinerum. [27.) 9 Fer. 2. Norberti [6⁶.] comm. Primi, &c. Don, /4.2 10 Fer. 3. Reſp. 2. (O. D.) . ,Don n 3. MARTIUS. 72 Fer. y. lre Chriſti, ſine commem. . Kala 73 Fer. 6. de Oct. I acec, 2 Dom. /. Quadrage. 14 Sabb. comm. Oct. Nces 9 Dom. 2. i Dom. z. comm. Oct. & Viti, &c. ,Ret o Fer. 2. Quadrag. martyrum (heri) 20 Fer. 6, Anton. Pat. 13.] commem. Silverij. Ri. 1 76 Dom. 3. Quadrageſ. 2/ Sabb. B. M. rcomm 23 Dom. 4. 22 Dom. ʒ3. comm. Paulini. An Ee 30 Dom. Paſſionis. 29 Dom. 4, comm. Dom. bnn. A PRILIS. JuLIus. ⁶Dom. Palmarum. 65 Dom. y. comm. Dom. 1 Dom. Paſchæ. 7 Fer. 2. [O. D.] . 20% Dom. in Albis. 72 Sabb. B. M. comm. Naboris, &c. Dom. &Ae. tianr. . & Urbani comm Don. Primi,Ae. cotmmem., &Ae. pemn Aiei ) Dom. 6. 239 — 17 Fer. 3. Anacleti (12.) „ Sabb. B. M. 2o Dom. 7. comm. Margaritæ. 27 Dom. . comm. Pantalconis. AuGuüSTUS. 2 Sabb. B. M. comm. Stephani, (O. D.) 3 Dom. 9. 1. Auguſti. 7 Fer. 6. Inventio Stephani (3.) commem. Donati. 10o Dom. lo. 2. Auguſti, comm. Dom. 11 Fer. 2. Lect. Dom. 2. Auguft. 177 Dom. n. 3. Aug. comm. Dom. 24 Dom. 12. 4. Auguſti commemor. Dom. 27 Fer. 2. Lect. Dom. 4. 5o Sabb. B. M. comm. Felicis, &c. 3à1 Dom. 13. J. Septemb. 8EP I E MBE R. 7 Fer. 2. [O. D.] 6 Sabb. B. M. 7 Dom. 14. 2. Septemb. 14 Dom. J. 3. Septemb. commemor. Dom. 16 Fer. j. Lect. Dom. J. 177 Fer. 4.. de ea, cum Reſp. . Nocturn. Dom. 3. vel de Stigmar. comm. Fer. 15 Fer. j. Reſp. 2. Noctur. Domin. ſi heri de Feria. 9 Fer. 6. comm. Fer. 2o Sabb. nil de Vigil. niſi in Miſſa commem. Fer. 21 Domin. 16. 4. Septemb. commemorat. Dom. TABNLA XXIII. 22 Fer. 2. Lect. 7. Noct. Dom. 4. 2½ Fer. 4. Reſp. 7. Noct. Dom. 4. 2 Fer. z. Lect. Dom. J. Septemb. 25 Dom. 17. 1. Octob. OCTOBE R. 2 Fer. y. (O. D.) ſi non eſt dictum. J Dom. 15. 2. Octob. comm. Placidi. 171 Sabb. B. M. 12 Dom. 19. 3. Octob. 19 Dom. 20. 4. Octob. 23 Sabb. B. M. comm. Chryſanthi, &c. 26 Domin. 271. Jj. Octobr. commemor. Eva- riſti. 29 Fer. 4. Lect. Fer. 2. 30 Fer. J. Lect. Fer. 3. NOVE MB; E R. 2 Dom. 22. 7. Novemb. comm. Oct. 3 Fer. 2. Commem. Defunct. 9 Dom. 23. 3. Novemb. comm. Dom. o Fer. 2. Lect. Dom. 3. (O. D.) Dom. 24. 4. Novemb. 6. Epiph. Reliqua uſque ad ſinem annmi ut in Ta- bula 2. X 240 TABULA XXIV. — * Litera Dominicaſis F. cum Epacta vj. v v. iv. ii i *e 1 .. ij. Don. IANHARIUHS. A PRILIS. W s 6 Dom. vacat. 2. „. 7 Dom. Dalmarum. — 12 Sabb. de Dom. infra Ooc. comm. Oct. in 14 Doin. Paſchæ ſine cormmem. ena⸗ Miſſa duæ rantum Orat. 21 Dom. in Abis. . 13 Dom. 1. vacat. Fer. 4. Leohis ve. an⸗ 79 Sabb. B. M. comm. Marij, &cc. O. D.) 27 dabb. B. m. U.] okrel 2̈% Dom. 2. com. Dom. 25 Dom. 2. comm. Vitalis. ig 27 Dom. 3. comm. Dom. == 29 Fer. 5. Reſp. 1. Noct. Dom. 2. M A u s 4 F E BRUARIUIIS. 4 Sabb. B. M. comm. Monicæ. Kll Dom. 5. tamn 3 Dom. 4. comm. Blaſij. 71 Sabb. B. M. Ole/h 4 Fer. 2. [O. D.] 12 Dom. 4 1Dom ,. 9 Sabb. de Dom. y. poſt Epiph. comm. A.- 13 Fer. 2. Nerei, &c. Theri.) ii pollon. cum Reſp. Fer. 4. 5 Sabb. B. M. 1Don, 70% Dom. Septuagel. Dom. y. commemor. Pudentianæ. En 16 Sabb. B. M. 20 Fer. 2. Rogat. un „ Dom. Sezageſ. 22 Ecr. 7. Aſcenſio. Aeh 25 ee. 1 Da. 26 Dom. infra Oct. com. Oct. & Eleutherii. n Biſſexs. Tab. 2. 23. Dom. &. 11 d. B. 24 Dom. Aündugel ei.) 27 Fer. 2. de Oct. vel Philippi Nerij heri) 2 Fer. 2. Matluæ (heri) (26.) 27 Fer. 4. Cinerum. (25.) JUNIUS. . 2 Dom. Pentec. ſine comm. Din,. M A RTI U * 9 Dom. 1. Trinit. commem. Dom. & Pri- mi in Laud. tantum. ler 2 ( 5 orn. 7. Quadrageſ. 10 Fer. 2. Norberti (6.) b. N.) Domm. 2 12 Fer. 4. (O. D.) n,. 17 Dor. 3. comm. Patricii. 173 Fer. 5. Corporis Chriſti. 1Den ,,. 24 Dom. 4. 76 Dom. 2. comm. Oct. ſiſer 2 lcy 3 Dom. Paſſionis. Ww 27 Fer. 6. Anton. Pat. (73.) “ð”YJM lze⸗ 22 Sabb. Vigil. comm. Paulini. lse 23 Dom. 5„. nl 5 Dom. 4. comm. Dom. DI. ld] TABHLA XXIV. — — . 241 JULIUS. 2/ Labb. comm. Fer. L 22 Dom. 6. 4. Septembr. comm. Mauritij, 7 Dom. 1. Ec. Fer. 2. [O. D.] 256 Fer. v. Lect. Dom. y. Septemb. 17/ Dom. 6. comm. Dom. & Henrici. 25 Sabb. B. M. 20 Sabb. B. M. comm. Margaritæ. 229 Dom. 17. 1. OGtob. commem. Dom. 2y/ Dom. 7. comm. Praxedis. . 27 Sabb. B. M. comm. Pantaleonis, O CTO B E R. [25 Dom. 6. 50 fer . Nazarij, &c. (26.) commemor. Ab⸗ 2 Fer. g. Lect. & Relp. 7. Noct. Domin. . on, &c. Dciohe O. D.) niſi heri ſit dictum. Fer. y. Reſp. 2. Noctur. om. g. AUIGuUSTuS. % 65 lreli. D Vide pag 7 Sabb. B. M. commem. blacidi, &c. 2 fer. 6. (O. D.) 6⁶ Dom. 1. 2. Octob. 4 1Dom. g. 1. Auguſt. comm. Dom. 7 Fer. 2. Brunonis [heri] commem. Marci, 9 Fer. 6. Reſp. . Noctur. Dom. . & aliorum. 11 Dom. 1o. 2. Auguſt. comm. Oct. & Tibur- 12 Sabb. B. M. ſ tij, &c. 132 Dom. 19. 3. Octob. 1 Dom. 11. 3. Auguſti, commemor. Oct. & 19 Sabb. B. M. Agapiti. 20 Dom. zo. g. Octob. unr. 2 Dom. 12. 4. Auguſt. 26 Sabb. Vigil. comm. Evariſti. 26 Fer. 2. Ludovici (heri) commemor. Ze- 27 Dom. 2i. y. Octob. phyrini. 29 Fer. z. Lect. Fer. 2. c 31 Sabb. B. M. 30 Fer. 4. Lect. Fer. 3. Neriſber, ðUMD SEPT E M B E R. NOVE MBE R. Dom. 13. 1. Scptemb. comm. Ægidii, & „ Dom. æz. I. Novemb. comm. Oct. 12. Fratr. 1o Dom. 22. 3. Novemb. comm. Tryphonis. don. &l 2 Fer. 2. [O. D.] 13%ò Fer. 4. (O. D.) 7 Sabb. B. M. 76 Sabb. B. M. 5⁵ Dom. 14. 7. Septemb. comm. Dom. 7 Dom. 24. 4. Novemb. 6. Epiphan. 77 Dom. 15. 3. Septemb. commemor. Dom- „ Fer. 3. Gregorii (77. commem. Pontiani. 1416 Fer. 2. Lect. Dom. 2. Fer. 3. de ea, cum Reſp. 7. Noctur. Dom. Reliqua uſque ad finem anni ut in S= 5. vel de Stigmatibus. Tabula 7. 29 Fer. 6. nil de Vigil. niſi i 1¹¹ Miſſa comm. Fer. —,6 H Tewas 1I. Hh IA- GTA BULA XXV. Litera Dominicalis G. cum Epacta v. iv. iij. ij. j. X XXiIX. IANNHARIIS. 7 Dom. I. poſt Epiph. commemorat. Oct. 74½ Dom. 2. Comm. Felicis. 79 Fer. 6. Hilarij (14.) comm. Marij, &c. 27 Dom. 3. commem. Dom. 22 Fer. 2. Lect. Dom. 3. 23% Fer. y. (O. D.) 25 Dom. g. commemor. Agnetis 2. F E BRUIARIUIIS. 32 Sabb. B. M. comm. Blaſij (O. D.) 4 Dom. y. 70 Sabb. B. M. Dom. Septuageſ- 77 Sabb. B. M. 5 Dom. Sexageſ. commem. Simeonis. 2¾ Fer. 6⁶. Vigil. (24.) 8S.. In Biſſext. 23. Fer. 6. de ea, & Tab. 24. 23. Sabb. de Vigil. 27 Dom. Quinquageſ. (26.) 25 Fer. g. Cinerum. MXAR TIUS. Dom. J. Quadrageſ. comm. Lueij. y Fer. 2. Caſimiri (heri.) 171 Dom. 2. 5 Dom. J. 2 Dom. 4. 26 Fer. 2. Annuntiat. (heri.) APRILI.S. 1 Dom. Paſſonis. 4 ⁹ Dom. Palmarum. 1y7 Dom. Paſchæ. 77 Fer. 3.. ſine comm. 22 Dom. in Albis. 24 Fer. 3. Leonis (17.) 27 Fer. 6. Soteris, &c. (22.) 25 Sabb. B. M. comm. Vitalis. 29 Dom. 2. MAJUS. 4 Fer. 6. Petri mart. (29.) Aprilis commem. Monicæ. 5 Sabb. B. M. 6 Dom. z. comm. Dom. 11 Fer. 6. Reſp. 1. Noct. Dom. J. 12 Dom. 4. 79 Sabb. B. M. eommemoratio Pudentianæ. 20 Dom. y. 21 Fer. 2. Rogat. 241 Fer. J. Aſcenſio. 27 Dom. infra Oct. commemorat. Octav. & Ioan. Papæ. JUNIUSZ. 2 Sabb. Miſia ſine eomm. 3 Dom. Pentecoſt. 70 Dom. Trinit, commemorat. Dom. 1. Pen- tec. 12 Fer. 3. Norbert. (6.) commem. Baſilidis; &c. Lect. Fer. 2. 71½ Fer. r. Corporis Chriſti. I,. Fer. fet. 6 „ Dom.² 122 fet. 6. Pb , Coin „Dom.?; Dom. 4. Kbb. B. 1Dom. 5. ,Dom. ². hb. B.) 2 Dom. 7. c „ler.2 Lei Dom ,, IeneeMu A 1er. /0. Dom.9,2. jler 5 Led 1 Dom. ,, 3. Donn. n 4. 6Domn./2, 81! ? Don 7,,. Dom/4. 3 ,Dorn,,. 8 1le: deen Ie. Iem A comn 1h e her 3Dom ¹. 4 4la lin — scotmmen. Udentiane. t. Ochen Mn 1, Pen- , Dadida — TABLA XXV. 243 — „ Fer. 6. de Oct., comm. Viti, &c. „ Dom. 2. comm. Oct. 22 Fer. 6. Baſilij (1α.) commem. Paulini. 25 Sabb. Vigil. Keſp. Fer. z. præced. Heb- dom. (O. D.) 12 ½ Dom. y.. comm. Dom. J urLIIIS. 1 Dom. 4. comm. Dom. 7 Sabb. B. M. (O. D.) *½ Dom. y. „ Dom. 6. 2/ Sabb. B. M. comm. Praxedis. 22 Dom. 7. comm. Dom. 25 Fer. 2. Lect. Dom. 7. 29 Dom. . 7. Auguſt. commem. Felicis, &c. je Fer. 2. Marthæ (heri) comm. Abdon, &c. AU G USTUS. 2 Fer. y. (O. D.) 5y Dom. 9. 2. Auguſt. commemorat. Dom. 7 Fer. 3. Lect. Dom. 2. Auguſt. 12 Dom. o. 3. Aug. commem. Oct. & Claræ. 19 Dom. II. 4. Auguſt. comm. Oct. 2s Dom. 2. 7. Aug. comm. Zephyrini. S8S EPTE MBE R. Sabb. B. M. com. Egidij, & 12. Frat. (O. D.) 2 Dom. 13. 1. Septemb. 9 Dom. I4. 2. Sept. comm. Oct. & Gorgonij. 16 Dom. . 3. Sept. commem. Euphemiæ, &c. 77 Fer. 2. Cornelii (heri) vel Stigmat. §& Fer. 2. de ea, Cornelii, ſi heri de Stigmat. 19 Fer. 4. Temp. comm. Fer., 2/ Fer. 5. commemor. Fer, 22 Sabb. de Fer. comm. Mauritij, &c, 23 Dom. 16. 4. Septemb. commem. Theclæ 24 Fer. 2. Limi (heri.) 27 PFer. I. Lect. Dom. y. Septemb. 25 Fer. 6. Reſp. . Noct. Dom. y. 32o“ Dom. 17. 1. Octobr. comm. Dom., OCTOBER. ? Fet.z. Lect. & Reſp. Dom. /. Octob. (O. D.) D. heri factum eſt de Angelis cuſtodihus. 7 Dom. 1. 2. . C. . i Rabl. d. . Octob. comm. Marci, &c. 14½ Dom. 19. 3. Octob. 11 Fer. 2. Calliſti, (heri.) 20 Sabb. B. M. 21 Dom. zo. g. Oct, comm. Hilarionis & Ur- ſulæ. 27 Dom. 21. p. Octob. comm. Dom. 29 Fer. 2. Lect. Dom. j. Octob. 5o Fer. 5. Lect. Fer. 2. Reſp. Fer. 2. NOVE MEBE R. 2 Fer. 6. Lect. Fer. 3. Dom. y. . „ Dom, 22. 1. Novembr. comm. Oct. & Vi- talis 5 &c. † Fer. Gad Oct. vel Caroli (heri) comm. 70 Sabb. B. M. commemorat. Tryphonis, (O.D.) 1 Domin. 223. y. Novemb. Dom. 12 Fer. 2. Lect. Domin. 3. Novembris. 77 Dom. 24. 4. Novemb. 6. Epiph. commem. Dom. commemorat. Reliqua uſque ad finem auni ut in Ta- bula 4. Hhz 14. ——— TABULA XXVI. 1AN UARIUS Dom. vacat. 5⁶ͤ Dom. 1. poſt Epiph. comm. Oct. y Dom. 2. Comm. Maurt. 22 Dom. 32. 23 Fer. 2. Vincentij &c. [heri] com. Emerent. 25 Sabb. B. M. commem. Agnetis 2. (O. D.) 29 Dom. c. FE BRUARIIIS. à Fer. 6. (O D.) 4 dab b. B. M. y5 Dom. y. 6 Fer. 2. S [heri] comm. Dorotheæ, 77 Sabb. B. M. 72 Dom. Septuagel. 75 Sabb. B. M. comm. Simeonis. 19 Dom. Sexageſ. 2 Fer. J. Vigil. (24.) §. In Biſſext. 23. Fer. j. de ea, & Tab. 27. 23. Fer. 6. LEigil. Sabb. B. M. (26.) 26 Dom. Quinquageſ. (27.) MARTIUIS. 7 Fer. 4. Cinerum. 5Dom. 7. Quadrageſ. 72 Dom. 2. 132 Fer. 2. Gregorij (heri) 19 Dom. 3. Quadrageſ. 22 Fer. 4. loſeph ( 2 26 Dom. 4g. 79 Fer. J. Pauli Ercmit. [z1.] comm. Marij. 177 Fer. 2. ſine comm. Litera Dominuicalis A. cum Epacta iv. zij. 1). J. * XXIX. XXVII). A PRILIS. 2 Doem. Paſſonis. 7 Fer. 2. Franciſci de Paul. I heri. 1J 9 Dem. Palmarum. 16 Dom. Paſchæ. 232 Dom. in Albis. 24 Fer. 2. Leonis..] 26 Fer. 4. Lect. Fer. 2. 27 Fer. J. Soteris, &c. (22.) 25 Fer. 6. Georgij (23.) comm. Vitalis. 3“ Dom. 2. poit Paicha. MANJUS. 4 Fer. y. Cathar. Senenſ. (30. Apr.) comm., Monicæ. 7 Dom. 5. o * 2. Stanislai, (7.) comm. Gordiani, &. 77 Sabb. B. M. 1½ Dom. 4. comm. Bonifacij. 20 Sabb. B. M. 21 Dom. y. 22 Fer. 2. Rogat. [21 Fer. J. Aſcenſio ſine comm. 25 Dom. infra Oct. comm. Oct. J UNII S 2 Fer. 6. comm. Marcellini. Dom. Pentecoſt. I Dom. 1. Trinit. comm. Dom. 72 Fer. 2. Barnabæ (heri) comm. Baſilidis, &e. 737 Fer. 3. Lect. Fer. 2. 17 Fer. J. Corporis Chrifti ſine comm. 75 Dom. 2. omm. Oct. & Marci, &H. 33 Fel. „Her N „ Doln ibb. Hol 1Domn. . jler.(0 Ebb. B. ) lom/. Kbb. B. N Dom. 6. Doin. 7. ler 2, Apo CMriſtin ,Donmehe , 4A 1l 4/0. 6Dom 924 Oletaled 1Dom N 1Domn n 4. 4 bb. M. Dom 12, . 8I IE. 6, 0. 1N D.. Dom. z. n. § 4 Dn 42. 1er, Meol 1Don H 5. lle, keen l Tenp nhlil 1 — talis, P1.) oumn Otchani,A⸗ aſlid olmn, , A⸗ — SSH TFTABILA XXVI. 245 23 Fer. 6. Norberti, [é.] commem. Vigil. 27 Dom. j. comm. Q. . IuLIuS. 1 Sabb. Homil. ur in 2. die infra Octav. 2 Dom. g. comm. Dom. 7 Fer. 6. (O. D.) 5⁵ Sabb. B. M. 9 Dom. y. 7„ Sabb. B. M. 176 Dom. 6. 23 Dom. 27. 122 Per. 2. Apollinaris (heri) comm. Vig- & Chriſtinæ. 30 Dom. 5. 7. Auguſt. comm. Abdon, &c. AuGUSTUS. 2 Fer. 4. (O. D.) 6 Dom. 9. 2. Auguſt. comm. Dom. 7 Fer. 2. Lect. Dom. 2. 7 Dom. vw. 5. Augufſt. comm. Oct. & Hippol. 20 Dom. 11. 4. Auguſt. comm. Dom. 26 Sabb. B. M. comm. Zephyrini. 27 Dom. 12. y. Auguſti. S EPTE MBE R. 17 Fer. 6. (O. D.) 2 Sabb. B. M. 2 Dom. 3. 7. Septemb. 10o Dom. 14. 2. Septemb. comm. Oct. Fer. 2. Nicol. Tol. (heri) comm. Oct. 177 Dom. J. 3. Septemb. 75 Fer. 2. de ea vel de Stigmat. (heri) 2o0 Fer. 4. Temp. comm. Fer. nil de Vigil. niſi in Miſſa. 23 Sabb. 4. Temp. comm. Fer. Dom. 17. 7. Octobr. commem. Remigij. Fer. J. (O. D.) ſi non fuit dictum heri. 2/ Sabb. B. M. commemorat. Hilarionis, & 22 Dom. 20. 4„ Octob. 15 Fer. 2. Martini. (heri) 22 Fer. 6. comm. Mauritij. 2½ Dom. 16. 4. Septemb. 25 Fet. 5. Lect. & Reſp. Dom. . OCTOBE R. 2 Fer. 2. de ea, vel de Ang. Cuſt. 7 Sabb. B. M. comm. Marci, &c. 5⁶ͤ Dom. S. 2. Octob. o Fer. 3. Brigittæ. ö.] 7 Dom. 19. 3. Octob. Urſulæ, &c. 26 Fer. y. Lect. Dom. y. 25 Dom. 25. 7. Novemb. NOVEMBE R. J Dom. 12. 2. Novemb. comm. Oct. 10 Fer. 6. (O. D.) 12 Dom. 23. 3. Novemb. . 19 Dom. 24. 4. Novemb. 6. Epiph. commem. Pontiani. Reliqua uſque ad finem anni ut in Tabu- la y. Hh „ TA- 246 TABILA XXVII — — Litera Dom. B. cum Epacta iij. ij. j. lela * Xxix. XXvViij. XXVij- — JANUHARIUS. APRTL IS. . 1er H 2 Dom. vacat. à Dom. Paſſionis. † ,Domn. 44 9 Dom. 1. poſt Epiph. comm. Oc&, 706 Dom. Palmarum. zler. . N 76 Dom. 2. 77 Dom. Paſchæ. ſine comm. 1lel, 0 19 Fer. 4. Martcelli (176. comincmorat. Marij, 27 Dom. in Albis. bb B. &c. 26 Fer. z. Lect. Fer. 2. Dom,/,. 23 Dom. 3. comm. Emerentianæ. 27 Fer. 4g. Leonis (11.) 1le. 2 ep 25 Fer. 6. (O. D.) 25 Fer. J. Soteris, &c. (22. )co mmem. Vi- 6bb. D. M. 229 Sabb. B. M. taliss Domn,5,. o 30 Dom. 4. comn . MAIUS. 14Don. C F E BR UARIIIS. „ShN Dom. 2z. comm. Dom. ,Don ee, 3 Fer. y. (O. D.) 4 Fer. 4. Georgij (23. Apr.) comm. Monicæ. 1 Fer. 6. Epiſt. 2. Theſſalon. 5* Dom. 3. comm. Dom. A U . Dom. r. comm. Dorotheæ. 11 Fer. 4. Reſp. /1. Noct. Dom. 3, 72 Sabb. de Dom. 6. ſi non eſt Biſſextus cum 14¼ Sabb. B. M. comm, Boniſaeii r,fol Reſp. Fer. 4. I Dom. 4. 0n . . 732 Dom. Septuageſ. 27 Sabb. B. M. n an 19 Sabb. B. M. 22 Dom. . “r 20 Dom. Scxageſ. 23 Fer. 2. Rogat. N. 4 23 Fer. 4. Vigil. (24.) 2y Fer. 4. comm. Urbani. „A §. In Biſſext. 23. Fer. 4. de ea, & Jab. 2“. 237. 26 Fer. y. Aſcenſ, ſine comm. 1Nn 1 Fer. f. i. 27 Fer. 6. de Oct. vel Philippi Nerij (heri.) uhe⸗ 26 Sabb. B. M. (27.) 29 Dom. infra Oct. comm. Oct. ,B 27 Dom. Quinquageſ. (25.) 8Eb UNII S. MARTIUS. I 0 2% Fer, 6. de ea. Wudl 1 Fer. 3. (O. I).) y Dom. Pentecoſt. 2 Fer. 4. Cinerum. ,12 Dom. 7. Trinit. comm. Dom. & Baſilidis da e 5 Dom. 1. Quadrageſ. in Laudibus tantum, NMNe 732 Dom. 2. Fer. g. Barnabæ. (11.) commem. Viti- 20 Dom. g. Quadrageſ. 16 Fer. y. Corporis Chriſti. 22 Fer. 5. Ioachim (20.) 5 Dom. 2. comm. Oct. & Gervaſii. 26 Dom. . 23 Fer. j. de Oct. Corporis Chriſti, com. rvgi 26 Dom. — Otmmn, Momeer „ — ſ2 Dom. 3. comm. Oct. 27 Fer. 2. Joan. & Pauli (heri) commem. Oct JULIUS. 7 Fer. 6. Homil. ut in 4. die infra Oct. 5* Dom. g. commemor. Oct. 7 Fer. y. Norberti (6. Junii.) 5⁹ Fer. 6. (O. D.) 9 Sabb. B. M. 1o Dom. y. 71 Fei. 2. Septem fratrum (heri) comm. Pij. 76 Sabb. B. M. 177 Dom. 6. commemor. Alexij. ſ3 Sabb. comm. Vigil. 24 Dom. 7. comm. Chriftinæ. 3o Sabb. B. M. comm. Abdon. 31 Dom. 6. 7. Auguſt. AUGIUSTUS.. 2 Fer. 3. (O. D.) * Dom. 9. 2. Auguſti commemem. Donati. 173 Sabb. comm. Vigil. 14 Dom. vo. 3. Auguſti comm. Oct. & Euſebij. 21 Dom. 1I. 4. Aug. comm. Oct. 27 Sabb. B. M. 25 Dom. 12. 5j. Auguſti, commemor. Dom. S§S EPT E M BE R. Fer. J. (O. D.) 3 Sabb. B. M. 4 Dom. 13. 1. Septemb. 1 Dom. 14. 2. Septemb. comm. Oct. & Proti. 77 Sabb. B. M. vel de Stigmat. TABULA XXVII. —24 7* Dom. 1. 3. Septemb. 27 Fer. 4. cComm. Fer. g. Temp. 27 Fer. 6. comm. Fer. 2 Sabb. 4. Temp. 25 Dom. 16. g. Septemb. OCTO BE R. Sabb. B. M. comm. Remigij (O. D.) vel de Angelis Cuſt. cum initio libri Eſther. 2 Dom. 72. 1. Octob. 3 Fer. 2. (O. D.) ſi non fuit dictum. 9 Dom. 15. 2. Octob. o Fer. 2. Dioniſij (heri.) 75 Sabb. B. M. 76 Dom. 19. 3. Octob. 22 Sabb. B. M. 232 Dom. 20. 4. Octob. 29 Sabb. B. M. Lect. Dom. 5g. 30 Dom. 21. 1. Novemb. NOVE M BE R. 6⅛Dom. 22. 2, Novemb. comm. Oct. 10 Fer. J. (O. D.) 25 Dom. 23. 4. Novemb. 9 Sabb. B. M. Abdias, Jonas, commemorat. Pontiani. 20 Dom. 24. yj. Novemb. Reliqua uſque ad ſinem anni ut in Tabula 6. TA- 46 ”õ . 23 IABHL A XXVIII G Litera Dom. C. cum n Epada ij. j. * xxix. WMZ Xxviij. Xxvij. XVj. a t IANIUIARIUIIS. 22 Fer. 2. Benedicti, (heri) 1/Domn 5. 25 Dom. 4. à Dom. vacat. M 10 Dom. 1. poſt Epiph. comm. oa. A P/ RA L I . 77 Dom. 2. comm. Dom. ler. 19 Fer. 3. (O. D.) 4 Dom. Paſſionis. . Ner 23 Sabb. B. M. comm. Emerentianæz. 1 Dom. Palmarum. ler. de 24 Dom. 3. 15 Dom. Paſchæ. 4 fier;4 25 Fer. 5. Timothei (2.) commem. Agnetis 2. 2, Dom. in Albis. Litaniæ dicuntus. Ifer/ (6 30 Sabb. B. M. 227 Fer. 3. Marci (25.) Dom. 31 Dom. 7. 25 Fer. 4. Leonis (11.) comm. Vitalis. . inat F E BRUüũIARIIIS. MAIIIS. 2Domn ct zyler 5,led Abb B) 3 Fer. 4. (O. D.) 2 Dom. 2. comm. Dom. Sabb. B. M. comm. Dorotheæ. 1 Fer. 35. Sotcris, Scc. (22. Apr.) comm. MoO- 7 Dom. y. nicæ. 4 ⅛ Fer. 2. Romualdi, (heri) 1 Fer. 6. Georgij (23. Aprilis. 132 Sabb. de Dom. 6. cum Reſp. Fer. g. 9 Dom. z. comiu. Dom. Ner n 141 Dom. Septuag. comm. Valentini. 1 Fer. 5. g. 1. Noct. Dom. 5. 2ker alecd 20 Sabb. B. M. 1 Sabb. B. M. Nh N M. 21 Dom. Sexageſ- 16 Dom. g. comm. Ubaldi. ng,. 23 Fer. 5. Vigil. (24.) 22 Sabb. B. M. Oh,Ona §. Ii Biſſ. Fer. 3. de en, & Tab. 27. 22. Fer. 2 Doim. 7. m 2. de Vigu. &c. 24 Fer. 2. Rogat. VDon N5. 2 Fer. j. ad Magnif. Quod autem. 26 Fer. g. Vigil. commemerat. Eleutheri vel fa led. 27 Sabb. B. M. (25.) Philippi Nerij, cum ʒ. Miſſis. B Dn 4, 25 Dom. Quinquag. (29. ) 27 Fer. gj. Aſcenſio. fine comm. Iler ,leg. 30 Dom. infra Oct. Commem. Oct. & Felicis. 3Don zen, M A RTIUS. Erkehii JuNIus. 8 1 Fer. 2. (O. D.) 2 Fecr. 4. Cinerum. 6 Dom. Pentecoſt. ſ0 7 Dom. 1. Quadrag. comm. Perpetuæ, &e. 43 Dom. Trinit. comm. Pom. 7. Pent. bd 7 Fer. 2. Thomæ Aquin. (heri) j Fer. 3. Barnabæ (1.1.) comm. Viti. ac, Dol. 2. Fer. 4. Norberti (6.) 27 Dom. „. 77 Fer. j. Corporis Chriſti. H nrur, Fiuis . )comn t. klerhei t 4 lch. n. d liin — — 20 Dom. 2. comm. Oct. & Silverij. 23 Fer. 4. comm. Vigil. 21 Fer. y. comm. Oct. Corporis Chriſti. 227 Dom. 3. comm. Oct. Loannis. JUILIUSD.l:- „Fer. y. Homil. ut in 2g. die infra Oct. 2 Dom. zg. comm. Oct. Apoſt. y Fer. 2. de Oct. vel Elizabeth (heri.) 7 Fer. z. Anton. Pat. (13. Junii.) 5⁵ Fer. 5. (O. D.) 1 Dom. y. comm. Pii. 77 Sabb. B. M. comm. Alexii. 5 Dom. 6. comm. Symphoroſæ. 27 Dom. 7. comm. Dom. 27 Fer. 3. Lect. Dom. 7. 31 Sabb. B. M. AuGUSTUS. 1Dom- S. I. Auguſt. comm. Dom, 2 Fer. 2. Lect. Dom. 7. (O. D.) 7 Sabb. B. M. comm. Donati. 5*Dom. 9. 5. Auguſti. mani. Dom. /o. J. Aug. comm. Dom. 16 Fer. 2. Lect. Dom. 3. Aug. 22 Dom. II. 4. Aug. comm. Dom. 2 Fer. 4. Lect. Dom. 4. 29 Dom. /2. 7. Septemb. comm. Dom. SE P T E M B E R. i, Fet. 4. (O. D.) 4 Sabb. B. M 26 Dom. 6. J. Septemb. comm. Cypriani, 32 Dom. zl. 7. Novemb. 9 Fer. 2. Cyriaci (heri) comm. Vigil. & Ro- 249 1 Dom. 17. 2. Septetub. 12 Dom. 14. 3. Septeinb. comm. Oct. Fer. g. comm. Fer. g. Temp. 17 Fer. 6. de ea, vel de Stigm. comm. Fer. 456 Sabb. g. Temp. 19 Dom. j. g. Septemb. 22 Fer. 7. Januarii, &c. (9.) comm. Mau- ritii. 25 Sabb. B. M. &c. OCTO BE R. 2 Sabb. B. M. (O. D.) ſi heri non fuit dictum. 32à Dom. 12. 1. Octob. 10 Dom. s. 2. Octob. 76 Sabb. B. M. . 17 Dom. 19, z. Octob. 22 Sabb. B. M. 24 Dom. zo. 4. Octob. 29 Fer. 6. Lect. Dom. 1. Octob. 30 Sabb. Vigil. NOVEMBER. „ Dom. 22. 3. Novemb. comm. Oct. 70o Fer. 2. (O. D.) 4½ Dom. 25. 1. Novemb. Reliqua uſque ad finem anni ut in Tabu- la 7. Tomus II. Ii TA. ℳ₰ 15s Fer. r. ad Magnif. Semen eſt- 25⁵0 TABULA XXIX. IANuIARIUS. 4 Dom. vacat. /1 Dom. /. poſt Epiph. comm. Oct. & Hygini. 75 Dom. 2. commemor. Dom. 19 Fer. 2. Lect. Dom. 2 (O. D.) 27 Dom. 3. commemorat. Dom. 26 Fer. 2 Lect. Dom. J. 29 Fer. J B. 7. Noct. Dom. .0 3/ Sabb. B- M. . F E BRUIARIIS. 1 Dom. 4. 2 Fer. 3. Ignatii. (7.) commem. Blaſii⸗ X Fcr. g. (O. D.) * Dom. y. 1741 Sabb. de Dom. 6. comm. Valentinicum g. Fer. g. 17 Dom. Septuageſ. commem. Fauſtini.- 2/ Sabb. B. M. 22 Dom. Seyxageſ. 23 Fer. 2. Cathedra (heri) commem. Vigil. x 23 Fer. 2. Vigil. (24.) 8. In Biſſ. 23. Fer. 2- Cath. ſine comm. ig. Sα Tab. 25. 22. Fer. 3. Vigil. Gc. MARTIUS. 1Dom. Quinquagefſ. 2 Fer. 2. (O. D.) 4 Fer. 4. Cinerum comm. Lueii- 23 Fer. y. Caſimiri (heri.) Dc m. 1. Quadrageſ⸗ Litera Dominicalis D. cum Epacta j. * Xix. XXViij. xxvij. . XXVj. XXV. XXiV. 22 Dom. 32. Quadragel. 229 Dom. 4g. APRILIS. 5 Dom. Paſſionis- 72½ Dom. Palmarum-. 15½ Fer. 3. commem. Tiburtiüi. 99 Dom. Paſchæ. 2 Sabb. dicuntur Litaniæ. 26 Dom. in Albis. Veſper. de ſequen. 25 Fer. 2. Marci (27.) B Vitalis. MANJUS. 2 Dom. 2. comm. Dom. 4 Fer. 2. Georgii (23. ) comm. Monieæ. J Fer. 3. Cleri, & c. (26. April.) jo Dom. 3. comm. Gordiani, &c- 76 Sabb. B. M. comm. Ubaldi. 12 Dom. 4. 23 Sabb. B. M. 24 Dom. y. 27 Fer. 2. Rogat. comm. Urbani. 27 Fer. g. Vigil. comm. Ioan. Papr. 25 Fer. y, Afcenſio. 2 Dom. infra Octav. eom. Oct. & Pettonillæ. JUNIIUS. 7 Dom. Pentecoſt. 9 Fer. 3. fine eomm. 11 Dom. . Pentecoſt. Trinit. comm. Dom. 1, Dom. 2. 29 Fer. J. Soteris, Ec. (22.) Lect. Fer. 2. Com. . — — 17 Fer. — KaN 6Kr 5 Pet.4 Hen .0 1 Dom¹˙ „ler. let. . 1 fet. e hb. cor F Dotm Don. , ce H.5 Ann 1lel. 4, leo Ok nſ. 1bb.P. I 1 Domm,/,cor Kb . M. ,Don,, VDon 7 co leta lec. AU 1Don ,,n fe. 40. 1ild Cumn ,Don g,4 Den ueN conn. 6Den ,. 44 Mnui8. Ib in; Od 1D.M. n Den — e. bet. 2 con, Koniee „ Lheconl. n Den — E TABULA XXIX. 2 5ℳ* 1 Fer. 2. Barnabæ (1t.) commemor. Viti, &. 1 Fer. 3. Baſilii (14.) 77 Fer. 4 Norberti (4.) * Fer. y. Corporis Chriſti, ſine comm. 2, Dom. 2. comm. Oct. 23 Fer. 3. Commem. Vigil. 24 Fer. 4 comm. Oct. Corporis Chriſti. 2 Fer. y. commemor. Oct. Ioan. 27 Sabb. commem. Vigil. 25 Dom. 3. commemorat. Oct. Io. JuLIUS. 7 Dom. 4. comm. Octav. Apoſtol. 7 Fer. 3. Antonii Patav. (12. Iun.) * Fer. z. Leonis (2zc. Iunii.) 9 Fer. 5. (O. D) 17 Sabb. B. M. commemor. Päü. 72 Dom. y. commem. Naboris, &c. 15 Sabb. B. M. comm. Symphoroſæ, &c. 19 Dom. 6. 26 Dom. 7. commemor. Dom. 27 Fer. 2. Lect. Dom. 7. ANHGUSTUuS. 2 Dom. 5. . Auguſt. comm. Stephani: 7 Fer. 6. (O. D.) Sabb. Commemorat. Vigil. 9 Dom. 9. 2. Auguſti comm. Romani. 76 Dom. 1o. 3. Auguft. comm. Dom. & Oct. 22 Sabb. comm. Vigil. 23 Dom. . 4. Auguſti. 30 Dom. 12. 7. Septemb. comm. Felicis, &c. 10ο Sabb. B. M. 75 Sabh. commemor. Fer. nilde Vigilia niſi in 27 Dom. 46. F. Septemb. 2 Sabb. B. M. Dom. 7. . Octobr. comm. Dom. 17 Sabb. B. M. 16 Fer. g. Comm. Fer. g. Temp. Miſſa. 20% Dom. 1. g. Septemb. 22 Fer. . Euſtachii. (zo.) comm. Mautitii. 26 Sabb. B. M. comm. Cypriani, écc. 2 Fer. z. Coſmæ, &cc. (heri.) OCTOBkR. 2 Fer. 6. (O. D.) ſi heri non fuit dictum. 5 Fer. 2. Lect. Dom. . Octob. 11 Dom. 1§. 2. Oétob. 77 Sabb. B. M. 5 Dom. 9. 5. Octeb. commemotat. Dem. 2¼ Sabb. B. M. 2 Dom. 2o. g. Octob. commemorat. Chry- ſanthi, &c. 29 Fer. j. Lect. Dom. y. Octob. NOVEMBE R. 1 Dom. 2i. 1. Novemb. comm. Dom. 2 Fer. z. Lect. Dom. 71. Novemb. * Dem. 22. 3. Novemb. commem. Dom. 0 Fer. 2. (O. D.) 1¾ Fer. 6. Reſp. 7. Noct. Dom. 2. 7y Dom. 23. 4. Novemb. Reliqua uſque ad finem anni ut in S EPTEMBER. Tabula 1. 2 Fer. 3. (O. D.) 5 Sabb. B. M. ⁵⁶ Dom. 13. 2. Septemb. Dom. /4 3. Septemb. comm. Sct. li ⸗ TA. TABULA XXX. 4 3 Litera Dominicalis E. cum Epacta XXxiX. XXViij. “ Xvvij. XXVj. 25. XXV. Xxxiv. 1ANUWARNIUS. 5 Dom. vacat. . 12 Dom. 1. poſt Epi phan. comm. Oct. 9 Dom. 2. Cominemorat. Marij, &c. 2 Fer. j. (Q. D.) L 26 Dom. 32. 25 Fer. 2. Polycarpi 26.) comm. Agnetis 2. FE BRUARIUS 1 2 Dom. 4. commemorat. Dom. 5 FPer. 2. Lect. Dom. g. (O. D. 5⁹ Sabb. B. M. 9 Dom. 5y. commemor. Apolloniæ. „ Sabb. de Dom. 6. commemorat. Fauftini; cum Reſp. Fer. 4. 76 Dom. Septuageſ. 22 Sabb. comm. Vigil. non tamen in Biſext. 23 Dom. Sexageſ. (24.) S§. In Biſſext. Tab. 29. 23. Fer. 2. Vi eu. 2z Fer. J. Antiphon. ad Magnif. Si culmen. MARTIIIS. 7 Sabb. B. M. (O. D.) 2 Dom. Quinquageſ. „ Fer. 4. Cinerum. 9 Dom. /. Quadrageſ. 170 Fer. 2. Qudraginta Mart. 76 Dom. 2. 239 Dom. 3. OAbadlragel 30 Dom. g. APRILIS. 6⁶ Dom. Paſſionis. 73 Dom. Palmarum. 11 Fer. 2. comin. Tiburtij. 20 Dom. Paſchæ. 25 Fer. 6. Ricunrur Litaniæ. 27 Dem. in Albis Veſp. deſeq. 2 Fer. 2. Marci (27.) commemox. Vitalis i in Laudibus tantum. 29 Fer. 7. Lect. Fer. 2. AAIUS. 4 Dom. 2. commem. Monicæ. 5y Fer. 2. Soteris, &c. (22. April.) 10 Sabb. Georgii (23. Aprilis) comm. Gor- . diani, & c. 11 Dom. 23. 15 Fer. 3. Cleri, &c. (26. April.) 177 Sabb. B. M. 175 Dom. 4. 24 Sabb. B. M. 27 Dom. y. comm. Urbani. 26 Fer. 2. Rogat. commemor. Eleutherii vel Philippi Nerii, comm. Fer. &c. 29 Fer. 7. Aſcenſio. JHNIUIS. 1 Dom. infra Oct. comm. Oct. 2 Fer. 2. commem. Marcellini. 6 Fer. 6. comm. Fer. 6. 5 Doôm. Pentecoſt. 9 Fer. 2. ſine commem. 77 Dom. 1. Pentecoſt. Trinit. eomm. Dom. Sc Viti in Laubu: tantum. 16 Fer. 2. Barnabæ. . 4 Fer. 7. Baſilii (12. 1ca. Fer. 2. Fer. æ. Ant. Pat. (15. ormrn Marci, &. 5 Fer. J. Corporis Chriſti ſine comm. „bom-2 „Fer.2 „ 6. C0 „ let6. . „ Dom Donn,4. et 2 . Cbb. B. Domn, . Iet,5 An Ab. B. 5 Domn. 6,. 0 ybon C 4l 1 dd D.M DDbonm 9. 7. ,ley Ier ,Don 9.2. Ier 2. Ledt yDom ,5² oin , 4, ka 2led, 5 M. ,Dn n 81 ta0. .. .. . .ꝛ 22 Dom. 1l 7Nng 2 . N 163½5 in led. NATemn- zdele TABuULA XXX. 253 7* Fer. y. Reſp. 2. Noct. Dom. ſi heri de Feria ĩi22 Dom. 2. commem. Oct. & Paulini. Vinalsin 7 Fer. 2. . . Noct. Dom. 5 (O. D.) OCTOBER. 72 Sabb. B. M. commem. Naboris, &. 73 Dom. y. „ 2 Fer. y. (O. D.) ſi non eſt dictum. Fer. 5. Anacleti (3.) 5Dom. 12. 2. Octob. comm. Placidi. 19 Sabb. B. M. 17 Sabb. B. M. 20 Dom. 6. commemor. Margaritæ. 12 Dom. 15. 3. Octob. 27 Dom. 7. comm. Pantaleonis. 9 Dom. i. 4. Octob. en h H 27 Sabb. B. M. comm. Chryſanthi, &c. AUGUSTIIS. 26 Dom. 20. y. Octob. comm. Evariſti. 29 Fer. 4. Lect. Fer. 2. 2 Sabb. B. M. comm. Stephani (O. D.) 30 Fer. y. Lect. Fer. 2. 3à Dom. 5. 1. Auguſt. 57 PFer. 5. Inventio Stephani ( 3.) com. Donati. NO VE MBE R. „ Dom. 9. 2. Auguſti, comm. Dom. H ereti Fer. 2. Lect. Dom. 2. Aug. 2 Dom. 21. 7. Novemb. comm. Oct. 4 7 Dom. Io. 5. Aug. comm. Dom. ⁹ Fer. 2. Comm. defunctorum. 24 Dom. I. 4. Auguſti, comm. Dom. 5 Dom. 22. 3. Novemb. comm. Dom. Fer. 2. Lect. Dom. g. o Fer. 2. Lect. Dom. 3. (O. D.) 30 Sabb. B. M. comm. Felicis, &c. 15 Sabb. B. M. 321 Dom. 12. 1. Septemb. 6 Dom. 23. 4. Novemb. 8 EPTE MBE R. Reliqua uſque ad ſnem anni ut in Ta- —— bula 2. 6 Sabb. 3. M4. 7 Dom. 73. 2. Septemb. nn. Din 14„ Dom. 14. 3. Septemb. comm. Dom. 16 Fer. 3. Lect. Dom. 3. 77 Fer. 4. Temporum de ea, Reſp. 7. Noct. Dom. 2. vel de Stigmat. comm. Fer. larei, 23 Fer. 2. commem. Vigil. 24 Fer. 3. comm. Oct. Corporis Chriſti. 2 26. Commemorat. Oct. Ioan. 27 Fer. 6. Ioan. & Pauli (heri.) 229 Dom. z. comm. Doin. tantum. JuLIUS. ⁶ Dom. 4. comm. Dom. Vide pag. s9. 79 Fer. 6. Comm. Fer. 20 Sabb. nil de Vigil. niſi in Miſſa comm. Fer. 21 Dom. S. g. Septemb. comm. Dom. 22 Fer. 2. Lect. . Noct. Dom. 4. 22 Fer. 4. G. 1. Noct. Dom. 4. Fer. y. Lect. & Reſp. Dom. y. Septemb. 25 Dom. 16. 1. Octob. . R— TABILA XXXI Litera Dom. F. cum Epacta Xxix. xxviij. Xvij. XxvVj. 25. XXV. XXiV. JANUARIUS. 6⁶ Dom. vacat. 12 Sabb. de Dom infra Oct. commem. Oct. in Miſſa duæ tantum Orat. 77 Dom. 1. vacat. 19 Sabb. B. M. com. Marij, &c. (O. D.) 20 Dom. 2. comm. Dom. 27 Dom. z. comm. Dom. 29 Fer. 5. Reſp. 1. Noct. Dom. 2. FEBRUüIARIIIS. 2½ Dom. g4. comm. Blaſii. 4 Fer. 2. (O. D.) 9 Sabb. B. M. comm. Apolloniæ. 10 Dom. J. 76 Sabb. de Dom. 6. cinm Reſp. Fer. 4. 77 Dom. Septuag. 25 Sabb. Vigil. (24.) § In Biſſext. T ab. 30. . Dom. Sexageſ. Ge. 24 Pee Sexagel. (27.) Fer. 2. Mathiæ, (heri) (26.) 25 Fer. I. ad Magnif. Si culmen. MARTIIUS. f Ffer. 6. (O. D.) 2 Sabb. B. M. 3à Dom. Quinquagef. 6 Fer. 4. Cinerum. 70 Dom. 7. Quadrag. 77 Dom. 2. comm. Patrieii. 24 Dom. 3. Quadrag. 34 Dom. 4. APRILIS. 7 Dom. Paſſionis. 17½ Dom. Palmar. com. Tiburtii, hon in Muüla. 17 Fer. 4. comm. Aniceti. 21 Dom. Paſchæ. 2 Fer. p. dicuntur Litaniæ. 25 Dom. in Albis commem. Vitalis in Laudibus tantum. M AJUS. Sabb. Marci (25. Aprilis) commem M. . nicæ in Laud. tantum. Dom. 2. o Fer. 5. Soteris, &c. (22. April.) com. Gordiani. 11 Sabb. Georgii (23. Aprilis.) 12 Dom. 3. 13 Fer. 2. Cleri, &c. (26. Aprilis.) 14½ Fer. 3. Nerei, &c. (12.) comm. Bonifacii Vide pag. 29. n. 6. & 7. 75 Sabb. B. M. 19 Dom. g commemorat. Pudentianæ. 2 Sabb. B. M. commemor. Urbani. 26 Dom. y. commem. Eleutherii. 77 Fer. 2. Rogat. comm. Ioan. vel Philippi Ne- rii. comm. Fei. & c. 30 Fer. y. Aſcenſio ſine commemorat. JUNIUS. 2 Dom. infra Oct. com Odt. & Matcellini, &c. 6 Fer. J. Oct. Aſcenſionis. 7 Fer. 6. Norberti ( heri) comm. Fer. 9 Dom. Pentecoſt ſine commemor. 16 Dom. 1. Pent. Trinit. comm. Dom. ey Fer. er Fet . ,I Fer. /. Per ¹ „ Fet ſ- 2 dabb. ol z Dom.2, 14 Pet. 2, 7, d⸗ 06. le „)Dotn 3. y Dom./ Fet. 2 l 9let 0 Dom. ,. e VIet. 2. Lec „ Kbb. B.! A1Domm. 6, c „ bb. B. 11Dotn.7. P)let. . N. 4 1Fer 60 4Domm.5, 5 ler.6. R Dom92, 1Dom, ,. gil PDom. Ij. 16 Fer. 2.l. 1 abd. B. 31 Dom 1 rn — 9 honin)Ii isinlaudhn Oimthe con,Goduauun mnmn. Poniri entiane. bani. i ehipgiN notn 5 Mrrelnid⸗ mm. Fe. Dom — 7 TA B I LA XXXI 255 , Fer. 2. Barnabæ (11) 15 Fer. g. Baſilii ( I4.) com. Marci, &c. 20 Fer. y. Corporis Chriſti, ſine comm. 22 Sabb. commem. Vigil. & Paulini. 22 Dom. 2. commemor. Oct. 24 Fer. 2. commemorat. Oct. Oct. Io. 30 Dem. z. comm. Dom. JuLIus. 7 Dom. 4. ½ Fer. 2. Ioannis & Pauli (26. Iun.) 9 Fer. z. (O. D.) 10 Fer. 4. (O. D.) 14½ Dom. y. comm. Dom. & Henrici. Fer. 2. Lect. Dom. y. 20 Sabb. B. M. comm. Margaritæ. 21 Dom. 6. comm. Praxedis. 27 Sabb. B. M. comm. Pantaleonis. 25 Dom. 7. o Fer. y. Nazarii, Gc. (26.) com. Abdon, &Ec. AuGüUsSTuS. 2 Fer. 6. (O. D.) 4 Dom. S. 7. Auguſti, comm. Dom. 9 er. 6. Reſp. 7. Noct. Dom. 7. H 1/ Dom. 9. 2, Auguſti com. Oct. & Tiburtii, &c. 75 Dom. w. 3. Auguſt. commemor. Oct. & A- gapithi⸗ 4W Dom. 11. 4.. Auguſt. 26 Fer. 2. Ludovici (heri) com. Zephyrini. 3/ Sabb. B. M. 8S EPTE MBE R. Dom. 12. 7. Septemb. comm. Xgidii & 72. Frat. 7 Sabb. B. M. 19 Fer. 4. Ant. Pat. (3.) comm. Gervaſti, &c. 2 26 27. de Oct. Corporis Chriſti commem. io Dom. 22. 3. Novemb. comm. Tryphonis, 753 Fer. 4. (O. D.) 2 Fer. 2. (O. D.) 5* Dom. 13. 2. Septemb. comm. Dom. j/ Dom. 4. 3. Septemb. comm. Dom. 16 Fer. 2. Lect. Dom. 3. 17 Fer. 3. de ea cum E. . Noct. Dom. 5. vel de ſtig. ⁵ Fer. 4. Temp. de ea g.1. Noct. ſi heri de ſtig. 2o Fer. 6. nil de Vigil. niſi in Miſſa comm. Fer. 2/ Sabb. comm. Feriæ. 22 Dom. 1r. g. Septemb. com. Mauritii, &c. 26 Fer. J. Lect. Dom. y. Septemb. 25 Sabb. B. M. 29 Dom. 66. 1. Octobris, comm. Dom. OCTOBE R. 2 Fer. 4. Lect. & Reſp. Dom. 1. Octob. O. D.) ſi heri de Angelis Cuſtodibus 3 Fer. J. E. 2. Noct. Dom. Vide pag. 69. à ſimili. „Sabb. B. M. comm. Placidi, &c. ⁶ Dom. 1. 2. Octob. 7 Fer. 2 Brunonis (heri) com. Marei, & aliorum. 72 Sabb. B. M. 73 Dom. 15. 3. Octob. 19 Sabb. B. M. Dom. /19. 4. Octob. 26 Sabb. Vigil. comm. Evariſti. 27 Dom. 20. 5. Octob. 29 Fer. 3. Lect. Fer. 2. 30 Fer. 4. Lect. Fer. 3J. NOVE MBE R. 5 Dom. 21. 7. Novemb. comm. Oct. 6 Sabb. B. M. 7 Dom. 23. 4. Novemb. Wü 19 Fer. 3. Gregorii Thaumaturgi (7 ) comm. Pomtiani. Reliqua uſque ad ſinem anni ut in Tabu- la ꝗ. TA- 266 TABILX XXXII. Litera Dom. G. cum Epacta Xxviij- XXvij. ” y be- xxvj. 25. XXV. XxXiv. eeck. vYfer: IANUARINIs.. APRILIS. Pnne „ Dorh. „. poſt Epiphan. comm. Oct. 1 Dom. 4. 2 14 Dom. 2. Commemorat. Felicis. ⁶½ Dom. Paſſionis. PRen 79 Fet. 6. Hilarij (1g.) comm. Marii, &c. 7 Dom. Palmarum. un 27 Dom. z. comm. Dom.K 77 Fer. 3. commemor. Aniceti. & 22 Fer. 2. Lect. Dom. 3. 22 Dom. Paſchæ. † VEer 2¾ Per. 2. (O. D.) 25 Fer. 4. dicuntur Litaniæ. ”MVM “ hu 25 Dom. 4. comm. Asgnetis e. 29 Dom. in Albis. FE B RUARIII S M A JIS. 7 Sabb. B. M. comm. Blaſi O. D.) 2 Fer. 4. Lect. Fer. 2. n⸗ 4 Dom. . 4 Fer. 6. Marci (27. Aprils) in in Laudibus “ 0 Sid z M. tantum comm. Monicæ. Dw OKe 8 Dom. 6. 17 Sabb. Soteris, &c. (22. A ril. . 77 Sabb. B. M. . 6 Dom. 2. comm. Dom. Pril ler 1* Dom. Septuageſ. comm. Simeonis. o Fer. y. Georgii (23. Aprilis) com. Gordiani. na 2232 Per. 6. Vigil. (24.) 1I1 Fer. 6. Cleti, &c. (26. April.) D „d §. Ia Biſſext. 23. Fer. 6 de ea, & Tab. 5.1. 25. 77% Dom. 3. Nn Sabb. Vigil. &c. 44½ Fer. 2. Petri mart e 25 Dom. Sexageſ. (45.) -Bonikarii- Nris (on, Aprais . oni aſki 19 Sabb. B. M. comm. Pudentianæ. MTäARTIIUIIS. 20 Dom. 4. D H 26 Sabb. B. M. comm. Eleutherii, vel Philippi =ð 7 Fer. y. (O. D.) Nerii. iiſer,. 3 Sabb. B. M. 27 Dom. y. comm. Io. PapMr. 1Don. 4* Dom. Quinquageſ. comm. Lucii. 25 Fer. 2. Rogat. ler; 7 Per. 2. Caſimiri. (heri.) 30 Fer. g. Vigil. comm. Felicis. ebon, 7 Fer. 4. CGaelum comm. Perpetuæ, S&c. 37 Fer. y. Aſcenſio ſine comm. Pan 5 Fer. y. Thomæ Aquin. (heri.) een. 17 Dom. J. Quadragel. JANIUS. 75 Dom. 2. 25 Dom. 32. Qadragef. . 3 Dom. infra Oct. comm. Oct. 26 Fer. 2. Annuntiat. (heri.) 2 Sabb. Miſſa ſine comm. . 18b! 70% Dom. Pentecoſt. =ͦÿMU 72 Fer. 3. ſine comm. ODon. 147 Dom. — lm . — E com Colln 1) Aprüis am næ. 6. „ DA i, Nel ri TAERUI. A XXXII. 2 57 77 Dom. Trinit. comm. Dom. Z. Pentec. iæ Fer. 2. Barnabæ (11.) comm. Marci &c. i9 Fer. 3. Baſilii (14½.) com. Gervaſii, &cc. Lect. Fer. 2. ꝛo Fer. 7. Ant. Vatav. (J.) comm. Silverü. 21 Fer. y. Corporis Chriſti. 23 Sabb. comm. Vigil. 2½ Dom. 2. comm. Dom. & Oct. 25 26 22. Commem. Oct. Jo. nil de SS. Ioan. & Paulo. . 25 Fer. y. Oct. Corporis Chriſti com. Oct. & lIoan. & Vigil. Apoſt. J u LIUS. 1 Dom. 5j. comm. Dom. Sabb. Joan. & Pauli ( 26. Junii.) 5⁵5 Dom. 4. , Fer. 2. Leonis (25. Junii.) Iu Per. 4. (O. D.) S Dom. y. , Sabb. B. M. comm. Praxedis. 22 Dom. 6. comm. Dom. 29 Dom. 7. 7. Auguſt. com. Felicis, &c. 3o Fer. 2. Marthæ (heri) com. Abdon, &c. AuGuSITUS. 2 Fer. 5. (O. D.) 5Dom. 5. 2. Auguſti commemor. Dom. 7 Fer. 2. Lect. Dom. 2. Auguſt. ,2 Dom. 9. 4. Aug. comm. Octav. & Claræ. i9 Dom. Io. 4. Auguſti, comm. Oct. 26 Dom. u. 7. Auguſt. comm. Zephyrini. SEPTEMBER. 2 Dom. 72. 1. Septemb. Dom. 13. 2. Septemb. com. Oct. & Gorgon. 1 111 Dom. 14. 3 Septemb. com. Euphemiæ, &c. 77 Fer. 2. Cornelii (heri) velde Stigmat. * Fer. z. Cornelii, ſi heri de Stigmat. vel de Fer. 5 Fer. g. comm. Fer. Qusatuor Temp. 2l Fer. 6. comm. Fer. 6. 22 Dom. . 4. Jeptemb. comm. Theclæ. 22 Fer. 2. Lini (heri.) 27 Fer. y. Lect. Dom. y. Sept. 25 Fer. 6. B. 1. Noct. Dom. y. J30 Dom. 716. 1. Octob. comm. Dom. OCTO B E R. 2 Fer. z. Feſt. Dom. j. Octob. cum 8. 7. Noct. (O. D.) ſi heri de Angelis Cuſtodibus. 7 Fer. 7. 2. Octob. comm. Marci, &c. 72 Sabb. B. M. 74½ Doin. 1§. z3. Octob. Is Fer. 2. Calliſti (heri.) 20 Sabb. B. M. 21 Dom. /9. 4. Octob. com. Hilarionis, & Ur- ſulæ. 25 Dom. 20. y. Octob. comm. Dom. 29 Fer. 2. Lect. Dom. y. Octob. 30 Fer. 3. Lect. Fer. 2. 2 Fer. 6. Lect. Fer. 7. 5J Fer. 2. de Oct. vel Caroli (heri.) o Sabb. B. M. comm. Tryphonis (O. D.) 7 Dom. 22. 3. Novemb. comm. Dom. 12 Fer. 2. Lect. Dom. 5. 15 Dom. 23. 4. Novemb. comm. Dom. Fer. 2. Lect. Dom. g. „Sabb. B. M. com. £gidii, & 72. Frar. (O. D.) bula g. 22 Sabb. Quatuor Temp. com. Mauritii, &. 4 Dom. 21. J. Novemb. comm. Vitalis, &c. Reliqua uſque ad finem anni ut in Ta- Jromas 11. K k TA- 258 TABULA XXXIII. Litera Dominicalis A. cum Epacta XxXvij. zaRvj. 8 25. XXKV. XXiV. ANʒmuIARIUS. 7 Dom. vacat. 5* Dom. /. poſt Epiphan. comm. O&. 7y Dom. 2. comm. Mauri. 19 Fer. y. Paul. Erem. (I4. comm. Marü;, &c. 22 Dom. 5. 23 Fer. 2. Vincentii, &c. (heri) com. Emerent. 25 Sabb. B. M. com. Agnetis 2. (O. D.) 29 Dom. 4. F E BRHUHARIUS. 3à Fer. 6. (O. D.) 4 Sabb. B. M. 5Dom. y. ⁶ Fer. 2. Agathæ (heri) comm. Dorotheæ, 12 Dom. 6. 5 Sabb. B. M. comm. Simeonis. 19 Dom. Septuageſ. 25 Fer. y. Vigil. (24.) §. In Biſſext. 23. Fer. y. de ea, . Tabul. 32. 25. Februar. 6. Vigil. &. 2 Sabb. B. M. (26.) 26 Dom. Sexageſ.(27.) MARTIUS. 7 Fer. 4. (O. D.) 5Dom. Quinquageſ. Fet. 4. Cinerum. Fer. yj. mutatur Oratio Secreta in Feriæ 6. e. cretatn. 12 Dom. /. Quadrag. i3 PFer. 2. Gregor. (heri.) 79 Dom. 2. 22 Fer. 4. loſeph. (79.) 26 Dom. 3. Quadrageſ. APRILIS. 2 Dom. 4. 3 Fer. 2. Franc. paul. (heri.) 9 Dom. Paſſionis. 16 Dom. Palmarum. 17 Fer. 2. comm. Aniceti. 23 Dom. Paſchæ. 27 Fer. 3. dicuntur Litaniæ. 30 Dom. in Albis Veſp. de ſeqꝗq- M ANJUS. 2 Fer. 3. Lect. Fer. 2. 4 Fer. j. Marci, (27.) Aprilis commem. Mo- nicæ, in Laudibus tantum.- 5 Fer. 6. Soteris, & c. 22. April. 7 Dom. 2. 1o Fer. 4. Georgii (23. Apr.) com. Gordiani &c. 17 Fer. f. Cleri, &c. (26.) Aprilis. 3 Sabb. Petri martyris (29. April.) 14 Dom. 2. comm. Bonifacii. 17 Fer. 2. Catharinæ Senenſis (3o. Aprilis.) 16 Fer. 3. Stanislai (7. comm. Uhaldi. 20 Sabb. B. M. 2/ Dom. 4. 27 Sabb. B. M. comm. lo-= 25°5 Dom. p. 29 Fer. 2. Rogat. Fer. g. Vigil. comm. Petrzonillæ. JHINIUS. 9 Fer. y. Aſcenſio. 4 Dom. infra Oct. comm. Oct. 6 Fer. 3. comm. Oct. 1/1 Dom. Pentecoſt. 72 Per. 2. fine comm. 15? Dom. Trinitatis comm. Dom. 7. Pentecoſt. Marci, &c. in Laudibus tantum. 9 Fer. „et. „ et. 1 Fel. 13 ler. 1Kbb „Dom 1417 D ler.⸗ let ſdabb. Dom. let.6. N 9Donmn. 1ler 5. bbl 6Don. „ Dom. 11et2. Ch Dom; 1k., 6Don. 7e.2. Dom. Dom. 6Kbb. 7) Domm. = 1Jer.6 1da. 5 Fer. „ Fer. 2. Barnabæ (11.) comm. Gervaſi, &c. £ Dom. 12. I. Septemb. 1 20 Fer. 7. Baſilii. (14.) com. Silverii. Lect. Fer. 2. ο Dom. 12. 2. Septemb. 21 PFer. zg. Anton. Pat. (13.) Fer. 2. Nicolai heri comm. Odt. 8 22 Fer. 5. Corporis Chriſti ſine com. 77 Dom. 1/. z. Septemb. 23 Fer. 6. comm. Vigil. 15 Fer. 2. de ea, vel de Stigmat. heri.] 241 Sabb. comm. Oct. Corperis Chriſti. 2o Fer. 4. Temp. commem. Feriæ; nil de Vi- 2 Dom. 2. comm. Octavarum. gil. niſi in Miſſa. 26 27. De Oct. Corporis Chriſti com. Oct. Io. 22 Fer. 6. comm. Mauritii. 25 Fer. 4. ut heri, & comm. Vigil. 23 Sabb. 4. Temp. comm. Fer. 29 Fer. I. com. Oct. Corporis Chriſti tantum. ⸗2a Dom. . g. Septemb. 25 Fer. y. Lect. Dom. y. cum ſuis Reſp. JIuULIIIS§. . OC I OBER. , jSabb. Homil. ut in ſecunda die infra Oct. 2 Dom. 3. comm. Dom. Dom. 16. 1. Octobris, comm. Remigij. 1 ½ Fer. 6. Ioan. & Pauli; ( 26. Iun.) 2 Fer. 2. de ea, vel de Angelis Cuſtodibus tonmen e 5 Sabb. Leonis, (265. Iunii.) 3 Fer. 3. [O. D.] ſi non eſt dictum heri. 9 Dom. 4. 7 Sabb. B. M. comm. Marci, &c. . 17 Fer. 3. (O. D.) 5 Dom. 17. 2. Octobr. 77 Sabb. B. M. 10 Fer. 2. Birgittæ, [.] RSG 16 Dom. j. 77 Dom. . 3. Octobr. ils, 22 Dom. 6. 21 Sabb. B. M. comm. Hilarioni .) 24 Fer. 2. Apollinaris (heri) comm. Vigil. & 2 Dom. 19. 4. Octob. lonis & Velk. Chriſtinæ. 26 Fer. f. Lect. Dom. y. Octob. A 30 Dom. 7. 1. Auguſti, comm. Abdon, &c. 29 Dom. 20. . Novemb. Ubeld⸗ AUGUSIUS. NO VE MBE R. 2 Fer. 4. [O. D.] yDom. 21. 2. Novemb. comm. Oct. ⁶ Dom. 7. 2. Auguſti, comm. Dom. 0 Fer. 6. [O. D.] Fer. 2. Lect. Dom. 2. Auguſti. 12 Dom. 22. 3. Novemb. ile, „ Dom. g. 3. Auguſt. comm. Oct. & Hippol. ,5 Fer. 2. Martini, heri.] 6 6o Dom. Jo. 4. Aug, comm. Dom. & Oct. 29 Dom. 25. 4. Novembr. comm. Pontiani. 26 Sabb. B. M. comm. Zephyrimi. 27 Dom. II. J. Auguſti. Rendu uſque ad finem anni ut in Tabu- SEPTE MEB E R. mm,leunti 1Ter. 6. [O. D.] Aum. 2 Sabb. B. M. „ ſ 200 TAB zuLA XXXNDp.R. Litera Dominicalis B. cum Epacta xxvj. 1E 25. XXv. xxiv. . nk JIANUARIVUS. APRILIS. eet B Alet 6. 2 Dom. vacat. 3à Dom. 4. „lbe 9 Dom. j. poſt Epiph. comm. Oct. 10o Dom. Paſſionis. „Dom: 16 Dom. 2, 7 Dom. Palmarum com. Aniceti non in Miſla. „la 19 Fer. 4. Marcelli. (16.) comm. Marij, &c. 24 Dom. Paſchæ. I 3 232 Dom. z. comm. Emerentianæ. 25 Fer. 2. dicuntur Litaniæ. Fler⸗ 27 Fer. 6. (O. D.) OðW— zn 29 Sabb. B. M. MAJUS. ben 30 Dom. 4. 44 1 Dom. in Albis. F E B RuAARIIIS. 4 Fer. 4. Philippi, &c. C1.) Vide pag. 27. n. 5. comm. Monicxin laud. tantämm. Ika 3 Fer. y. (O. d. ) J Fer. J. Marci (27. Aprilis.) Dom 4 Fer. 6. Epiſt. 2. ad Theſſalon. *½Dom. 2. comm. Dom. conn. ⁶ Dom. S. commem. Dorotheæ. 10 Fer. 3. Soteris, &c. (22. Apr.) com. Gordiani. lebo 112 Sabb. B. M. 11 Fer. 4. Georgii (23. Apr.) 4KKa 75 Dom. 6. 172 Fer. 6. Cleri & (26. Aprilis. ) commem. Fell 9 Sabb. B. M. Bonifacii. Uide 2o Dom. Septuageſ. Dom. 5. ler nle 23 Fer. 4. Vigil. (24.) 16 Fer. 2. Catharinæ Senenſ. (30. Apr.) comm. 1ler,le §. Ii Biſext. 23. Fer. 4. de ea, & Tab. 33. Ubaldi. b.h. 23. Fer. J. Vigil. Gc. 27 Sabb. B. M. ,Domn 4. 26 Sabb. B. M. (27.) , 22 Dom. 4. 1lerFe 27 Dom. Sexag. (25.) 25 Sabb. B. M. 1b. . . 29 Dom. y„. o ,. MARTIUS. 3 Fer. 2. Rogat. comm. Felicis. db co . Adon 6. 1 Fer. 3. (O. D.) JUHNIUS. W.8.) J Sabb. B. M. 1Domn,. 6 Dom. Quinquageſ. 2 Fer. j. Aſcenſio ſine comm. 4 9 Fer. g. Cinerum. Dom. infra Oct. comm. O. o Fer. c. Quadraginta martyrum (heri) mu- s Fer. 2. comm. Oct. . la tatuꝰ Oratio Secreta in Sectetam. Fer. 6. Sabb. Vigil. Pentecoſt. 2 Dan. 732 Dom. /. OQluadrageſ. 72 Dom. Pentecoſt. ſine commem. 1d cn 20 Dom. 2. 19 Dom. 1. Pentecoſt. Trinit. commem. Dom. dam,. 22 Fcr. 3ͤ Ioachim. (20.) & Gervaſii, &c. in Laudibus tantum. Ann. 27 Dom. 3. Qiadrageſ. 20 Fer. 2. Barnaba (17.) comm. Silverii. Fer, — tinonin ih. leeg 7, mmdam. 1.) onmen Apr)ann . hmenh. D Stantolt. glferii à N — — 264 21 Fer. J. Baſilii (12.) Lect. Fer. 2. ag. 21. ex Leonis X. Decreto. 23 Fer. 7. Corporis Chriſti, nil de Vigilia. 24 Fet. 6. com. Oct. Corporis Chriſti. 2 Sabb. de Oct. Corporis Chriſti, com. Oct. Io. 26 Dom. 2. comm. Octavarum. 27 Fer. 2. ut in Sabb. præced. 25 Fer. 3. ut heri, & com. Vigil. Apoſtolorum. 29 Fer. 4. com. Oct. Corporis Chriſti tantum. 30 Fcr. J. Oct. Corporis Chriſti, comm.- Oct. loan. & Apoſt. in Veſp. commem. Oct. Io. & Apoſtolorum. J UI LIIIS. 1 Fer. 6. Homil. ut in 2. die infra Oct. 3 Dom. 5. comm. Oct. Apoſtol. In Veſp. de com. S. Pauli, com. S. Petri, & Dom. vel de Dom. cum comm. Elizabeth. & Apoſt. 4 Fer. 2. Comm. Pauli (5o. Iun.) comm. Petri, vel Elizabeth, & tunc de S. Paulo die ſeq. Vide pag. 119. 5 Fer. J. Ioan. & Pauli (26. Junii.) 5 Fer. 6. Leonis (25. Junii.) „ Sabb. B. M. (O. D.) 10 Dom. 4. / Fer. 2. Septem fratr. (heri.) commemor. Pij. 16 Sabb. B. M. „ Dom. y. commemor. Alexii. 23 Sabb. commemor. Vigil. 24 Dom. 6. commemor. Chriſtinæ. 30 Sabb. B. M. comm. Abdon, &c. 1 Dom. 7. 1. Auguſti. AUGuüUSTUS. :2 Per. 3. (O. D.) 7 Dom. 5. 2. Auguſt. comm. Donati. 173 Sabb. commem. Vigil. 14 Dom. 9. 3. Aug. com. Oct. & Euſebii. 21 Dom. 70. 4. Auguſt. comm. Oct. TABILA XXXIV. 22 Fer. 4. Ant. Pat. (132.) comm. Paulini lejun. Vigil. ſeq. Vide quæ diximus Tom. 2. 27 Sabb. B. M. 2½ Dom. I. J. Auguſti, comm. Dom- SEPTE MB E R. Fer. 5. (O. D. J 3 Sabb. B. M. 4 Dom. 12. 1. Septemb. H 11 Dom. 12. 2. Septemb. comm. Proti. 77 Sabb. B. M. vel de Stigmat. 15 Dom. 14. 3. Septemb. 21 Fer. 4. Temp. comm. Fer. 23 Fer. 6. Comm. Fer. 27 Dom. 17. 4. Septemb. OCTOBER. Sabb. B. M. comm. Remigii (O. D.) vel de Angelis Cuſt. cum initio libri Eſther. 2 Dom. 176. 1. Octob. 3 Fer. 2. (O. D.) ſi non fuit dictum. 9 Dom. 17. 2. Octob. 0 Fer. 2. Dionyſii. (heri.) 77 Sabb. B. M. 76 Dom. 15. 3. Octob. 22 Sabb. B. M. 23 Dom. 79. 4. Octob 29 Sabb. B. M. Lect. Dom. y. 30 Dom. 20. J. Novemb. NOVEMBE R. 6⁶Dom. zi. 32. Novemb. commem. Oct. 10o Fer. y. (O. D.) 132 Dom. 22. 4. Novemh. 17 Fer. J. Amos, Abdias, Jonas. 19 Sabb. de Dom. 232. commem. Pontian. Reliqua uſque ad finem anni ut in Tabula 6. 262 TABUILA XXXV. IANMHARIUS. *ͤ Dom. vacat. 1o Dom. ,, poſt Epiph. comm. Oct. 17 Dom. z. comm. Dom. V 19 Fer. 3. (O D.) 2%ò Sabb. B. M. comm. Emerentianæ. 2½ Dom. „. 25 Fer. y. Timothei. (24. ) comm. Agnetis 2. 320 Sabb. B. M. 3/ Dom. 4g. F E BRuARIIIS. 3 Fer. 4. O. D.) 6⁶ Sabb. B. M. comm. Dorotheæ. 2 Dom. y. 5⁹ Fer. 2. Romualdi. (heri.) „2 Sabb. B. M. „4 Dom. 6. comm. Valentini. 20 Sabb. B. M. 2/ Dom. Septuageſ. 2 Per. 3. Vigil. §. Iz Biſſext. 23. Fer. 3. de ea, &τ11α. 34. 23. Fer. 3. Vigil. & c. 27 Sabb. B. M. 25 Dom. Sexageſ. MARTIUUS. 1 Fer. 2. (O. D.) 6 Sabb. B. M. 7 Dom. Quinquageſ. comm. Perpetuæ E&c. 5⁹ Fer. 2. Thomæ Aquin. (heri.) 10 Fer. 4g. Cinerum. 14 Dom. 1. Quadrageſ. 21 Dom. 2. 22 Fer. 2. Benedicti 4 heri.) 25 Dom. 3. Quadrageſ. Litera Dominicalis C. cum Epacta Xxv. Xxiv. A PRIL.IS. 4 Dom. 4. 11 Dom. Paſſionis. 172 Fer. 2. Leonis (heri.) 1 Dom. Palmarum. 2y Dom. Paſchæ, non dicuntur Litaniæ. 27 Fer. J. dicuntur Litaniæ. 25 Fer. 4. Comm. Vitalis. MAJUS. 2 Dom. in Albis. 7 Fer. 5. Philippi, &c. (1. Maij.) Vide pag. 34. n. g. comm. Monicæ in Laudibus tantùm. Fer. 4. Marci (25. Aprilis.) 7 Fer. 6. Lect. Fer. 2. 9 Dom. 2. comm. Dom. in Veſp. pro comm. Gregorii Antiph. Amavit. 10 Fer. 2. Athanaſ. (2.) comm. Gordiani. 11 Fer. 3. Soteris, &c. (22. Apr.) 73 Fer. y. Georgii (23. April.) 14 Fet. 6. Cleri, &c. (26. Apr.) comm. Bonif. Sabb. Petr. mart. (29. Apr.) 76 Dom. z. comm. Ubaldi. 77 Fer. 2. Cathar. Senenſ. (30. Apr.) 22 Sabb. B. M. 23 Dom. g. 29 Sabb. B. M. 320% Dom. y. commemorat. Felicis. 31 Fer. 2. Rogat. commem. Petronillæ. JINIUIIS. 2 Fer. 4. Vig. comm. Marcellini, Gc. 5 Fer. y. Aſcenſio. 6 Dom. infra Oct. comm. Oct. 7 Fer. 2. Norberti. (heri.) 7o Fer. y. Oct. Aſcenſ. Veſp. integræ. 77 Fer. 6. Barnabæ commem. Fer. 6. 72 Sabb. Miſſa ſine comm. wu Docn ler. 1 Dom lan 11 Fer-2 fel.5 36 elet.. 1/ Fer. 96. 5bh. „Don. er.2. loan fet 1 let. 4. enn. 4Dom. Ier. fer. 4 1let.,. let 6 1Dom. Nb B Dom ,. 14V Dom Eb. d 4 1Dom; 1Ier 2. bb. B 1Don. Ofer,6 1Donn 1Nr 2 1om., H.:, „Domn. 1% Dom. )lete, 1 le. 5. — itanie. MVileng,. cbis tunin .pro comn. n. Gorcliaci commm it 4r. s. gronile. 6 lni, E, — TABULA XXXV. — 12 Dom. Pentecoſt. Fer. 7. ſine comm. 2o Dom. Trin. com. Dom. /. & Silverii in Laud. tantùm. 2, Fer. 2. Baſilii (14.) 22 Fer. 3. Anton. Pat. (137.) comm. Paulini. 23 g. Vig. & Fer. 2. præced. (O. D.) 24 Fer. J. Corp. Chr. in Veſp. cofmnm. Nat. lo. 2 Fer. 6. Nat. Ioan. (heri comm. Oct. 256 Sabb. de Oct. Corp. Chr. comm. Oct. lo. 27 Dom. 2. Commemorat. Oct. 25 Fer. 2. de Oct. Corp. Chriſti, comm. Oct. Ioan. & Vigil. Apoſt. 29 Fer. 5. 6om. Oct. Corp. Chriſti tantùm. Jo Fer. 4. cornm. Octavarum. J uLIUS. , Pet. 5. Oct. Corp. Chr. com. Oct. Io. & Apoſt. 2 Dom. .. commemorat. Oct. Apoſt. 5 Fer. 2. de Ock. 7 Fer. g. Ioan. & Pauli. (26. Iun.) 5 Fer. j. Leonis (25. Iun.) 1/ Dom. g. comm. Pij. 77 Sabb. B. M. comm. Alexij. * Dom. ,. comm. Symphoroſæ. 24½ Sabb. Vigil. 2 Dom. 6, comm. Dom. 3/ Sabb. B. M. 71 Dom. 2. 7. Aug. comm. Dom. 2 Fer. 2. Lect. Dom. 7. (O. D.) 2 Sabb. B. M. comm. Donati. 5 Dom. 5. 2. Auguſt. 9 Fer. 2. Cyriaci. (heri) com. & Vig & Roman. 77 Dom. 9. 32. Aug. commem. Dom. 76 Fer. 2. Lect. Dom. 5y. Auguſt. 22 Dom. 10. 4. Auguſti⸗ comm. Dom. Fer. 2. Léct. Dom. 4g. 29 Dom. . . Septemb. comm. Dom. 3o Fer. 2. Lect. Dom. . Septemb. D 31 Fer. 3. E. . Noct. Dom. /. Septemb. Fer. 4. Com. Fer. 4. Temp. 26 Dom. 5. y. Sept. comm. Cypriani, &c. SE PTE M B E R. Fer. . (O. D.) 7 Sabb. B. M. 3 Dom. 12. 2. Septemb. 12 Dom. 3. z. Septemb. comm. Oct. 17 Fer. 6. de ea, vel de Stigmat. comm. Fer. 175 Sabb. 4. Temp. 79 Dom. 124. 4. Septemb. 22 Fer. 4. Januar. &c. (79.) comm. Mauritii. 27 Sabb. B. M. OCTOBE R. 2 Sabb. B. M. (O. D.) ſi heri non fuit di tum. 3 Dom. 16. 7. Octob. 70 Dom. 17. 2. Octob. 16 Sabb. B. M. 77 Dom. 15. 3. Octob. 24 Dom. 19. 4. Octob. 29 Fer. 6. Lect. Dom. y. Octob. 36 Sabb. Vigil. 31 Dom. zo. 7. Novemb. NOVEMBER. 7 Dom. ai. 3. Novemb. comm. Oct. 10 Fer. 4. (O. D.) 77 Sabb. B. M. 14 Dom. 22. 4. Novemb. 77 Fer. 4. Amos. 79 Fer. 6. Abdias, Jonas. 20% Sabb. de Dom. 23. Pentec. Reliqua uſque ad fnem anni mn in Ta- bala 7. — TA- 264 T * A BULA XXXVI. Litera Dom. D. C. cum Epacta xxv. vel xxiv. in Biſſextili. JIANIuIARIUS. ƽ Dom. vaeat. . I Dom. j. poſt Epiph. comm. Oct. & Hygin. 75 Dom. 2. com. Dom. 9 Fer. 2. Lect. Dom. 2. (O. D.) 27 Dom. 3. commemorat. Dom. 26 Fer. 2. Lect. Dom. 3. 29 Fer. J. F. 1. Noct. Dom. 2z. 3/ Sabb. B. M. . FE BRNHARIIU S. „ Dom. 4. 14 Sabb. B. M. commemorat. Valentini. 1 Dom. 6. comm. Fauſtini. 21 Sabb. B. M. 22 Dom. Septuag. 2 Fer. 2. Cathedra (heri.) 24 Fer. 3. Vigil. 2s Fer. 4. Mathiæ. 26 Fer. y. de ea. 27 Fer. 6. de ea. 25 Sabb. B. M. 29 Dom. Sexageſ. MARTIVUuS. 3à Fer. 7. Ignatii (¹. )comm. Blaſũ. Es deincepa per Tabulam 37. ſque ad ſinem 4 Fer. 4. (O. D.) anni, nt ſupra. D 5⁶ Dom. . dcCoNCORDIA MARIXYROLOGII ROMANI BREVIARIO ROMANO ridentur multa pugnare cam Martyrologio Romano, quæ tamen re vera non pugnant: & idcircèò ea ob oculos ponere bec loco volus, ur appareat in ſenſu concordia, quæ latet in verbis. Martyrologio habeas hæc verba, Martha in Nympha necata eſt, cæ- eeri ſunt decelkati, & in Breviario hæc alia, Dacti in enm locum, qui Mimphe dice- batur, necantur; ac primum Martha: mox gateris cervices abſcinduntur: ne tamen dicas: ergo Martha quoque decollata fuit. Nam in Breviario mendum irrepſit Typographi incu- ria: legendum enim eſt Martha non Marthe „ quod ultimo eſt emendatum & erit ſenſus. Necantun omnes, ae primùm Martha necatur, Breviarium & Martyrologium. mox cæteri ſunt decollati, ſeu quod idem eſt, cæteris cerxvices abſcinduntur. Ejuſdem die 22. in Martyrolog. 7o. ſocii S. Anaſtaſii in fluenta ſunt demerſi; at in Breviario videntur decollati. UVna, inquit, cum 70. alias ſe- curipercutitur. Nihilominuùs concordanttex- tus, ſi legas periodum cum legitima diſtinctio- ne. Mox à Perſis variis cruciatibus affeltus Rege Choſroa una cum 7o. aliis, & hoc verum eſt, quia in fluenta & hi demerſi ſunt ante obi- tum S. Anaſtaſii juxta Martyrologium: Anaſta- ſius deinde ſolus ſecuri percutitur, quod aſſerunt F- Ealrn iream⸗ . veril ul H lopig, 5Au los lug Eboce ſen metnokana ili⸗ Glck Deinio, Awlir Eengnns Mlen (ere; a i; Lelr lte. Hiuden lomin p 6lwi,. Alreli 4, Glogll Gtiaſin Uitconee Hjiuen s leDocle Cllarin 0 Mi, Hemein Hmgiin tegio. hulen Hunmh ommet, Huter mlannt kineno Wperen Aonl cuno, in;8 kenortis Nn ili, Valentini. U §. ſſer alin AN fe VerM en 0leg nſig Fa nchind t,Cℳ/ i⸗ hconcolbunt güimhrir iubugt , Kbom alinen ologium: N olle . 1 Concordia Martyrologii PFebruarii 6. Martyrelogium docet, Doro- theam paſlam ſub Sapricio, Breviarium ſub Api- cio. verum utroque nomine vocabatur Præſes apud Hiſtoricos. Sicut Aprion, Tentyrorum E- piſcopus, in Pita S. Pachomii appellatur Saprion à* & Athanaſio Apolog. 2. de fugaſua, & apud I- talos, Luigi, Aloyſio, Ludovico, quæ ſunt idem, & hoc ſemel adnotàſſe, ſit ſatis pro locis etiam memorandis infrà. Aprilis 14. Tiburtius, & ſocii in Martyro- logio gladio percuſſi ſunt more nobilium; in Breviario, ſecuri feriuntur, more ſervorum. Sed apud Scriptores utroque modo explicari ſolet i- dem genus mortis, hoc eſt decollatio. Ibidem Almachius & Amachius videntur differre; at unum & idem nomen, ut ſuprà dixi- mus, Februarii b. in eaſu ſimili unius literæ ad- ditæ. Hjusdem die 1y. Martyrologium in Aniceto nominat perſecutionem M. Aurelui Antonini & Lucii Veri; Breviarium meminit tantùm M. Aurelii Antonini. Quis autem ſentiat, contra- ria loqui eos, quorum alter tacet, quod alter di- cit? paſſim id accidit in Evangeliis, quorum eſt mira concordia. Ejusdem die 26. licèt in 6. Lectione Breviarii legas, Imperatorem adit, ne putes tamen eum eſſe Diocletian. de quo in præcedenti Lectione, ſed Maximianum, de quo hac die in Martyrolo- io. Maji 1. Philippus in Martyrologio apud Herapolim Aſiæ moritur; in Breviario, apud Hierapolim Phrygiæ, hæc autem eſt minoris A- ſiæ regio. Quid objicies? . Ejusdem 2. obiiſſe dicitur Athanaſius in Martyrologio tempore Falentiniani & Valen- tis; in Breviario, ſub Valente utrumque tamen verum eſt, ut patet, tacito alterius nomine. Ejnsdem ʒ. Alexander Papa in Martyrologio multa patitur ante peremptionem, neq; ulla eſt ibi mentio decollationis; in Breviario dicitur ſe- curi percuſſus, omiſſis præviis aliis tormentis. Sed conciliantur hæc loca facilè: quia brevius in Breviario, fuſius in Martyrologio de eo & ſociis agitur; & alter textus alterum explanat in gene- re mortis & peremptionis inſtrumento. Jom. Jl. Ropiani cum Breviario. 265 Hjusdem 12. Videbantur hæc contraria: in Martyrologio, pridie hujus diei corpora SS. Ne- rei, &c. fuêre translata; in Breviario legitur, Hac die. Explica Martyrologium, quod in pri- mis Veſperis Feſti (& re vera ita factum eſt:) quæ primæ Veſperæ attinent ad hanc diem feſti more Eccleſiaſtico. Prætereà hac die recondita ſunt corpora, quæ pridie fuerunt translata, & hic eſt ſenſus verborum Breviarii. Bjiusdem 27. S. Joannes Papa dicitur in Mar- tyrologio diu maceratus ix carcere; & in Bre- viario, paucis diebus ceſſiſſe è vita: hoe eſt, poſt diutinam macerationem, brevi morbo adveni- ente vitam finivit. Janii 9. In Martyrologio, Promotus in mar- tyrio SS. Primi & Feliciani dicitur Præſa, in Bre- viario, Prætor: at utrumque titulum legimus a- pud Hiſtoricos in Promoto. Ejuisdem 12. Baſilides, & ſocii moriuntur in perſecutione Diocletiani & Maximiani, ſi Martyrologium legas: diviſim utrumque leges in Breviario, quia in perſecutione Diocletiani torti ſunt à Maximiano, & utriusque una fun perſecutio. Ejnsdem 15. à Fabiano judice, inquit Marty- rologium, tenti ſunt Marcus & Marcellianus, à Fabiano duce, ait Breviarium. Quid dubitas? Dux ipſe militum fuit judex. Ibidem leges, lan- ceis, telis. Vide infrà Decembr. 2rt. Julii lo. ſeptem fratres in Martyrologio, ſub Antovino Pio: in Breviario ſub AM. Aure- lio Antonino. Una verò fuit amborum perſe- cutio. Bjusdem I5. Filii S. Symphoroſæ ad trochle- as; extenduntur in Martyrologio; ad palum al- ligati dicuntur in Breviario. Lege Adonem, qui de iisdem ſcribens 27. qunii ait: Imperator juſſit ſeptem figi ſtipites, ibique filios ad trochleas ex- tendi; non ergè ea loca pugnant. Ejnusdenz 2z. Pantaleon à Maximiano ten- tus in Martyrologio ; à Diocletiano Nicomediæ, in Breviario. Tu explica de Maximiano Galerio. qui apud Diocletianuin erat, non de Maximia- no Herculeo, qui Mediolani degebat. Auguſti 2. in Martyrologio fit mentio Vale- riani in Martyrio Stephani Papæ, non autem Gal- 266 Concordia NR artyrologii Romani cum Breviario. Gallieni: de quibus in Breviario. Una tamen e- rat eorum perſecutio. Ejusdem 2y. Aſtyagis Regis juſſu: ita Max- tyrologium de obitu S. Bartholomæi. Dicitur autem in Breviario, quòd Aſtyages eratéfrater Peolimii Regis; ergò non erat Rex; potuit tamen eſſe Rex etiam ille, & frater Regis. Septembris 14. Cornelius in perſecutione De- zii, decollatur in Martyrologio, Gallo & Eolu- ſiano Imperatoribus obit in Breviario. An per- duravit perſecutio Decii ufquc ad Gallum & Vo- luſianum:? indixit eam Decius, renovavit Vo- luſianus, ex Baronio in Annalib. anno Cbriſti 211. Eiunsdem ig. In martyrio S. Januarii memi- nit Diocletiani Martyrologium; addit Maxi- miani nomen Breviarium; ſed jam diximus ean- dem fuiſſe perſecutionem. Et eodem modo con- ciliabis textus in Feſto SS. Coſinæz & Damiani, 22. eos‿ε . J Oitobris g. Dionyſius in Martyrologio à Fe- ſoennino gladlie animadvertitur, in Breviario à — ? Feſcennio ſecuri percutitur. Duplex varietas, in nomine Judicis, & in inſtrumento martyri: ſed recole, quæ ſupràâ diximus ad diem b. Februar. & 14. April. Eiunsdem 26. Evariſtus in Martyrologio, ſub Adriano; in Breviario ſub Trajano: ſed corona- tur, ait, ſub Adriano; Pontificatum geſſit ſub Trajano, hoc eſt, ſeptem annos ſub Trajano re- xit Eccleſiam, anno ſecundo Adriani martyt oc⸗ cubuit, Baron. in Annal. Decembr. zi- S. Themas in Martyrologio prædieat Evangelium Hircanis & Brachmanis . in Breviario Eircanis & Bactris. Utrumque ta- men verum eſt, & Brachmanis in India, & Bactris in Scythia prædicavit. idem Martyrologium tracdit, quòd lanceis transfixus fuit; Breviarium, quòd telas contol- ſus. An, quia telum eſt omne id, quod manu jaci poteſt, inde commune fit nomen lanceis, & ſi- milibus aliis armorum generibus ? nulla igitur in prædictis difcordia; ſed omnia conſona in ſeniu, ſi minus in verbis. P LACIT U M Adm. R. F R. H IERON 5 VMI ONIPHRII ROM Theologi Collegiati, & publici Lectoris in Sacris Literis in Bononienſi Archigymnaſio, In diſputata dubitatione de recitandis Horis Canonicis An non ſervare modum præſeniptum in recitandis Horis Canonicis in Breviario novo Pii V. ſit peccatum mortale, an veniale. Declaratur Titulus dubitationiz 58TO, Clericus, qui ſit obligatus ad rrecitandum divinum Officium, E& & hic pro ſua voluntate & bene- phlacito reciter de Feria, cuùm tene- 46* retur ex præſcri pto Pii V. recitare de aliquo Sancto; & è contra, cum teneretur re- citare de Feria, recitet de Sancto; & item, cùm de uno Sancto, recitet de alio- idque abs- que contemptu ſaltem explicito; ſed folum, quia ita ſibi videtur; idque toties facit, quoties ſibi expedire videtur, ut ſolam propriam voluntatem in recitandis Horis Canonicis ſibi regulam con- ſtituat: — ſiuet: Cirmndoe egallet kiini⸗ Theolegi Hlejorm. No Ma gusf N 4 c d, na hugß⸗ gier irſ Nar ,. Eman h e n⸗ h. Col mlun, Cn ti ſore nalb.C in. Cde⸗ o tr /j4. 11, Aunil. 1. Unglen Ventaz : Nm S Pulln Wl n itun hsſung Penarne Ggoninſen iätnen in D Cen he umnd in e orrnobis Noin dbeſ MnCblcnr 1 ie 6 ur, 1 M, ltr.22, leen umhine ino MGiur . 10. XVietag in Omaktptiied ehrug, G ologio ,49 :ſedheotonn. kun peſhi ſob b Trajnore. animangtoc⸗ NAmngrolg Druchnang, Unumqets t, wdlere dtelg cortd vodmamufi nlunceis, Ec sinula gin nig conlonzin Al Literisin Noſoli. 0; Kin, lo: i⸗ Sdlohunge ,gtonal nvolumtmmn Iegnunag⸗ rut Dubium de recitandis Horis Canonicis. ſtituat: quæritur, inquam, an hic Clericus ſic re- citando divinum Ofncium peccet mortaliter, an venialiter. Principio qui ſcripſerunt de hoc dubio, tum Theolegi, tum Canoniſtæ, tum Summiſtæ ſunt, Major. in g. A. 2. quæſt. 6. Cajet. in danma ver- bo Hora. cap. 2. Sotus lib. o. de Zuſtitia & Zure quæfßf. . artic. zg. Azorius l. o. de Laſtit. moral. cap. o. dubio 2. Pet. de Aragona en 2. 2. D. Tho- maæ. quæſt. Sz. de Orat. art. I2. Aubio y. princ. Vi- guer. inſuis Inſtit. de Firtute jufitiæ cap. y. V. 5. Navar. de Oratione & EHris Canonicis cap. 21. n. 27. Emanuel Rodriquez in dumma caſ. conſ. cap. 142. n. 3. Tolet. lib. 2. Eiſtruct. Sacerd. cap. 13. . F. Coſmas Philiarchus lib. 1. de Horis Ca- nonicis, cap. 6. Leonard. Leſſius lib. 2. de Znſti- tia & Jure c. 32. dubio i2. n. 77. Jacob. de Graf- fiis lib. 2. Caſ. conſcient. cap. 72. . I16. JOan. Me- din. Cod. de Orat. tralct. 6. 7. 16. S. Antoninus 3. par. tit. 13. cC. 4. g. 2. Tabiena v. Hora Canonica 2. 17. Armilla eodem v. a. 6. Sylveſt. eod. verſ. n. 1J. Angel. zedem v. . 4. Roſella eod. verbo n. 13. Valentia 3. Timo diſput.6. quæſt. 2. puncto lo. Sua- rius 2. Iemo de Relig. lib. 4. cap. 23. 4 n. 1II. Gar- cia tradt. de Benefic. I. Tomo par. 3. caz. 1. n. 163. Paulus Squillantes zrad?. de Oblig. Clericorum par. I. à num. po. pro ſolutione autem nonnulla nobis ſunt præmittenda. . lgitur notandum primò, ex communi Theo- logorum ſententia jam obtentum eſſe, optimè diſtingui in qualibet vitute, ut etiam in aliis, ſubſtantiam à modo ejusdem. Sic communiter docent Theologi, tum præeipuè ſecuti D. Tho- mam inpart. 2. quæff. 109. art. 3. Hac eadem ra- tione nobis videtur illa duo poſſe diſtingui in i- pſo divino Ofſicio, ut alia ſit ſubſtantia illiusà modo ejusdem. quam diſtinctionem optimè & non obſcurè inſinuarunt Sotus lib. /o. Ae Juſti- tiæ & Zure. quæſt. r. art. g. Tolet. ſup. lib. 2. cap. 71. Navar. de Oratione & Horis Canonicis cap. 21. uum. 22. Tabiena ſuprà num. 16. Jo. Medina CAe Oratione, tralt. 6. Cap. 16. G. De 2. Quam- quam hi non eodem modo diſtinguunt illa due in divino Officio: nam alii faciunt ſubſtantiam Officii divini ipſum totum divinum Officium, tam diurnum quàm nocturnum, vel ipſas ſeptem 2367 Horas Canonicas ut fic; modum verò illum, quo ſeptem Horæ quotidiè ex præſcripto Juris Canonici recitantur. Aliam ſubſtantiam divini Offcii faciunt per ſolutionem alicujus Oratio- nis & debitæ penſionis pro beneficio à Deo ae- cepto; modum verò faciunt diſtributionem il- lius debitæ penſionis in ſeptem Horas, juxta il- lud Davidis: Septies ix die landem dixi tibi, &c. alii alio modo. Sed de hoc nil ad præſentem dif- ficultatem, cui pro nunc ſatis eſt, illa duo, ſcili- c& ſubſtantiam & modum, diſtingui in divino Ofheie. Hoc igitur poſito, non eſt quæſtio hoc loco de ipſa Divini Officii ſubſtautia quocunque mo- do accepta; nam certum eſt in omnium ſenten- tia, omnes Clericos loquor autem ſemper de üis, qui aliquo titulo ſunt obligati ad divinum Ofſicium recitandum] teneri ad recitandum di- vinum Officium, ſaltem quoad ſubſtantiam, ſub peccato mertali, ut patet ex c. . de Celebratio- ne Miſſarum, & cap. Dolentes, eodem tit. ex capite Elentherins Diſtintt. gi. capite faal. Diſtinct. 92. & docent paſſim citati Docto- res, Medina ſxpr. quæſt. 7. Coſmas Philiar- chus item ſupra cap. 6. conclaſ. 1. Navatr. in Manuali cap. 25. num. 122. & de EKoris Canon. cap. 2. num. j. Antoninus ſupr. g. g4. Tolet. cap. 12. nune. 4. Viguerius cap. . V. 4. Les- ſius cap. 27. dubio 9. num. y & alii communiter: ſed ſola diſſcultas eſt de modo ſervando in di- vino Ofſicio recitando. An ſtante Conſtitutio- ne Pii V. de qua infrà, teneantur Clerici ad il- lum ſervandum ſus peccato mortali, an verò ſub veniali, pro quco Notandum Secundò. Nos hic ſub nomine modi dicendi divinum Oicium intelligere complecti cum Toleto ſuprà capite decimo ter- tio, & aliis communiter, ea omnia, quæ acci- dunt divino Ofhcio ut ſic, & ſunt numero ſex, Numerus, Ordo, Qualitas, Tem pus, Locus, Modus. Sicut nomine ſubſtantiæ ejusdem, ut. ſuprà dictum, intelligimus vel iplum divinum Officium nocturnum & diurnum, diſtribu- tum in ſeptem loras Canonicas; vel oratio- nem debitam Deo, quatenus eſt quædam cer- ta penlio divini cults, debita ab iis præ- L ie, 26 eipuè, qui in ſortem Domini dicuntur electi, pro qꝗqua in ſuſtentationem recipiunt patrimonium Chriſti, ex cap. I. de Celebrat. Miſarum: & quidem ex hac parte, divinum Officium, ſcili- eet ut dicit certam hanc penſionem divini cułtus; non videntur malè locuti, qui faciunt ex jure divino ſimpliciter, ut habet Tabiena ſupra nu. 16. aut ex Jure naturali & divino ſimul, ut ha- bent Sotus ſupra, Jacob. de Graffus ſæp. cap. 49. num. 9. Si vero aceipiatur divinum Oficium, ut dicit ſeptem Horas Canonicas, tunc bene ſunt locuti alii Doctores, cum dixerint, tunc divi- num Officium eſſe ex naturali & divino Jure, & immemorabili conſuetudine Eccleſiæ, ut doctè tradit Navar. de Horis Canon. cap. 2. zum. 2. & Coſm. Philiarc. ſup. lib. 2. cap. 2. unde faci- lè concedi poteſt iis Auctoribus, quos jam affe- remus, in eo ſenſu, quo divinum Officium dieit voluntariam & indeterminatam penfionem Deo debitam, non poſſe Clericos, neque et- lam per Papam, liberari ab hujuſmodi obliga- tione recitandi hoc modo ſumptum divinum Ofſcium. Sic Angelus ſupra num. 6. Roſella, num. 13. Silveſter. num. 19. & acceperunt à Panormitano in cap. 1. de Celebrat. MWiſſa- rum, quidquid dixerint Petrus de Aragona Iup. poſt ultunam concluſßionenn, & -Toletus Gap. 14. numer. 6. Et ratio hujus eſſe poteſt, quod feilicet ex hac parte Officium divinum eſt indiſpenſabile; cum ſit ex recta ratione & jure natutali præſeriptum; quatenus ſcilicet, ſicut unuiquiſque ex juſtitia naturali tenetur ei aliquid impendere à quo habuit beneſicium, unde reeipit fuos proventus: ſic Deo tenetur ille aliquod divinum Officium vel aliquam o- rationern perſolvere, ut illi quoquo modo ſa- tisfaciat pro fructibus receptis ex beneficio, ſi hoc habeat, aut pro beneficio Ordinis ſacri habito, aut etiam pro aliis cauſis, ut multis radit Tabiena ſup. num. 16. Ex altera vero par- te, ſcilicet quoad illas circumſtantias, eſt divi- num Oflcium de Jure Eccleſiaſtico, ut habent Sotus, Jacobus de Grafhis, abi Jup. Rodri- quez num. 2. Navar. de Horis Canon. à nam 22. & ibidem, cap. II. num gl. & ſic divinum Of- fieium eſt diſpenſabile, ut ibidem inter alios tra- Dubium de recitandis Horis Canonicis. dunt Tabiena, Petrus de Aragona, & Toletan. ſupra; & hinc eſt, ut non unus apud omnes Eccleſias fuerit modus recitandi divinum Offi- cium. Non diſputabimus autem hic de his om- nibus circumſtantiis, an omnes obligent ad ſui obſervationem ſub peccato mortali certum e- nim eſt, non omnium eandem eſſe obligatio- nem ad peccatum mortale] ſed ſolum diſputa- bimus de modo Ofhieii recitandiac ratione pſal- lendi, an ſcilicet teneatur Clericus in recitan- do Officio obſervare & ſequi ritum & modum præſcriptum à Pio V. in Breviario Romano, ita ut niſi talem obſervat modum, peccet mortaliter. Notandum Tertiò, ex Cajetano 22. quæſt. I5éb. art. 9. & in Summa. v. Præceptum, & aliis Aubteribus, ex tribus potiſſimum colligi polſe , legem aliquatn obligare ad ſui obſervationem ſub peccato mortali; primò, ex materia quæ imperatur per legem; ſecundò, ex verbis, quæ in ipſa lege ponuntur; tertio, ex pœnis, quæ lege irrogantur. Et primo quidem ex materia: nani revers non ſolum requiritur intentio legislatoris, eb- ligandi ſubditos per ſuam legem ad peccatum mortale; ſed etiam prætereà requiritur, ut ma- teria ipſa, quæ præcip tur, ſit gravis, id eſt tan- ta, ut ſuſſiciat ad obligationem peccati morta- lis. Quæ duo ita ſunt neceflaria, ex communi omnium ſenrtentia, ut fi alterum deſit, nunquam ſit intelligenda talis lex obligatoria ad hujuimo- di peccatum. Dicirur autem materia levis, vel gravis, aut etiam parva, ex telatione quam ha- bet ad commune bonum. Si enim præcipiatura- liquid quod ſpectet ad illud; certe materia di- cenda erit gravis: ſecus, ſi agatur de bono aliquo particulari (niſi tamen illud bonum particulare ſit contra jus naturale, leges divinas, aut alia hujuſimodi, tunc enim quæ eſt ratio de bono communi, eadem etiã eſſet de illis bonis parti- cularibus.] Verbi gratia, ſi tempore famis lege cogantur divites vendere ſua frumenta, ſi plura habeant, juſto pretio, certè ipſi tenentin pare- re legi ſub peccato mortali, etiamſi aliis tem- Poribus nemo ut ſic cogatur res ſuas vendere. Item ſæviente peſte lege coguntur Medici ſub eodem peccato inſiſtere labori, cum tamen ex- N . Hiinapis atuemae ſece di⸗ ter. Gecand polts ni io celoe (oeltiutiont inmur etbe Gocblorori cruma,f⸗ nlinu:i enonprel Gn ethale Eyhben fene ſe Male, gid Kcixlleſla eleſene n nontame Weno hemn e Pufe heben otolclce mtennertl. Eurriliicin UnwNoonk Centun un Tneblprion Einone lla une, bne nlinat lun bem rmen inenden i Ind Hwdale fummnig niellhen nünuns anloni drn Unnn inſh Euin uundan ,lole 8 aec onne Eivinonn b. liede huon. Dlenr ſi alfeenume. eſle Ohlii lolum Clper etnione il. lcns in teritn. umn & mode DRonmnno i Ccermoltlier nand 2 af Ptum, G a⸗ mcolgiec, Obleryaltyen 1 materite er ſerbi, S er peng, ur 1: Mun teen egielmntihth N ad uumn iritu,nnr⸗ Ari, idelt⸗ pecenimon. ,eicoinmnt geſt, nngun nbhuhit⸗ tetn evs, N vone gunkr Prerhhümt te netic⸗ le bonoii uun uialn inns,ii 1atio e n ls bonopa⸗ ore fanng wemn p tenenum e⸗ nit dis n ſus Nn 1 Medici In tunen“- 1 —— — Dubium de recitandis Hori Canonicis. tra talem neceſſitauem ad id non obligentur: & ſic de aliis, in quibus videtur urgere ratio bo- ni communis, ut niſi ſubditi fecerint quod le- ke Principis præceptum eſt, peccent morta- iter. Secundè colligitur talis obligatio ex verbis appoſitis in ipſa lege; & in jure quidem Cano- nico (de hoc enim diſputamus) ut videre eſt in Conſtitutionibus Pontificiis, non eadem repe- tiuntur verba præceptoria, neque eodem mo- do obligatoria, ut, verbi gratia, illa verba, De- cernimus, ſtatuimus, innovamus, volumus, in- tendimus: quibus, fi nihil prætereàâ addatur, certè non præſeferunt obligationem aliquam ad culpam lethalem; alia verò verba, Pracipimus, & prohibenns, ex mea quidem ſententia, ſem- per afferre ſecum videntur obligationem ad mortale, quidquid dixerit Cajetanus, qui viſus eſt dixiſſe illa verba, Praæcipimus & prohibemus, præ ſe ferre quidem ſemper aliquam obligatio nem, non tamen mortalem; ſed ſine ullo funda- mento. Item ex Clementina Eaivi, de verbor. kgnifi. habentur duo alia verba ad idem obli- gatoria, ſcilicèt, debet, & tenetur, quidquid et- iam tenuerit Cajetan. ſed immeritò: quia ſi dili- genter inſpiciamus dictam Clementinam, vide- bimus, Pontificem uti illis duobus verbis, debet, G tenetur, dum intendit oſtendere hanc letha- lem obligationem. Item, ſi apponantur in Con- ftitutione illa alia verba, Ia virtute ſanctæ Obe- dientiæ, ſub pœnæ praſtricti iuramenti, ſub in- curſu indignationis præpotentis Dei, & Apoſto- lorum Petri & Pauli, ſtrittè omnind pracipimus, veliubemus, daut alia hujusmodi verba obligate- ria, eandem vim habere videntur. Tertiò, & demum, colligitur hujusmodi ob- lgatio ad lethale peccatum e& pœnis, quæ infli- guntur in ipſa Conſtitutione, ut excommunica- tionis, ſuſpenſionis, interdicti, maledictionis, indignationis præpotentis Dei, perpetui carce- ris, amiſſionis bonorum, & ſimilium: quæ eùm ſint quædam pœnæ graviores, nunquam intel- Rguntur inflictæ, niſi ex eulpa graviori, quæ ſolùm eſt lethalis, ex communi omnium ſen- tentia. Notandum ultimò, quoniam hoc totum ne- 269 gotium præſentis difficultatis pendere videtur ex intelligentia Conſti utionis ultimèò editæ » præcipuè à Pio V. & quæ deſcri pta eſt initio Bre- viarii Romani moderni, in qua fuit præſcripta forma & modus recitandi divinum Officium, utrùm in ea ita præſcribatur talis forma & mo- dus recitandi illud, ut ſatis appareat contra fa- cientes peccaturos mortaliter, ſi conſulto illum modum præſcriptum & definitum non obſer- vaverint; ut proptereàâ operæ pretium videatur hic afferre Conſtitutionem ipſam de verbo ad verbum, ſaltem quoad eam partem, quæ facit ad præſentem difhcultatem. Itaque poſt mujta Pius V. quæ jam dixerat in illa ſua Conſtitutio- ne, quæ ineipit, Quia à nobis, &c. quibus oſten- derat, quare talem condiderit Conſtitutionem & poſt multa, quibus declaraverat à ſe abolitum omne & quodcunque aliud Breviarium, tan- dem ait: Omni itaque alio uſu quibuslibet, ut dictum eſt, interdicto, hoc noſtrum Breviarium, 4c precandi pſallendiq; formulam in omnibus au- niverſi orbis Eccleſiss, Monaſterus, Ordinibus, hlocisz etiam exemptis, in quibus Offcium ex more & rita dictæ KRomanæ Eccleſia dici debet, aut conſuevit, ſalva pradicta inſtitutione, vel cenſuetudine prædittos ducentos annos ſuperan- te, pracipimus obſervari: Statuentes Breviari- um ipſum nulio anqnam tempore vel totum, vel ex parte mutandum, vel ei aliquid addendum, vel omninò detrahendum eſſe: ac quoscunque, qui EHoras Canonicasi eæ more & ritu ipſßius Ro- manæ Eccleſiæ, jure vel conſuetudine dicere vel pſatlere debent, Propeſfitiz pœnis per Canonicas ſanctiones cènſtitutis in eos, qui divinum Oſſtri- um quotidie non dixerint, ad dicendum & Pſadt- lendum poſthac in perpetuum Horas ipfſas diur- nas & notturnas, ex hujus Romani Breviaris præſeripto & ratione omninò teneri: neminemq;, e i=iι, qusbus hoc dicendi, Pkallendique munus neceſſariò impoſitum eſt, niſi hac ſola formula ſa- tufacere poſſe. Pubemus, &. Hæc Papa. Ex qua Conſtitutione multa ad rem noſtram colligun- tur. Et primè quidem colligitur, inilla Confti- tutione tria intendi à Papa; primò, funditus e- vertere as tollere quæcunque alia Breviaria, 270 quæ ante diéctam Conſtitutionem circumfere- bantur; ſecundò, præſcribere unum certum Bre- viarium, quod in omnium manibus in poſte- rum eſlet; & ab omnibus recitaretur; tertiò, præſcribere certum quendam modum ab omni- bus ſervandum in recitatione ejusdem Breviarii. Non loquor hic de Breviariis, quæ concedun- cur à Papa in illa Bulla. Primum patet ex illis ver- bis ejusdem Conſtituttonis, cùm dicitur, omni twtagq;, alio uſu, &c. ſecundum verò patet ex aliis verois, cùm dicitur: hoc neſtrum Breviarium, &c.tertium denique, cùm dicitur, precandi pſal- lendique formulam. Secundèò colligitur ex eadem Conſtitutione diſtinctionem illam in primo notabili à nobis as ſignatam, de ſubſtantia & modo in ipſo Brevia- rio, non eſte emendicatam & confictam: nam quod in ipſo divino Officio ſit ſua ſubſtantia, pa- tet ex illis verbis Bullæ, cùm dicitur, hoc noſtrum Breviarium, & c. & infrà, cùm dicitur, Ouoti- die non dixerint EHoras ipſas diurnas &Dnocturnas, &c. quòd verò ſit modus, habetur etiam in eadẽ Bulla, cùm dicitur, precandi pſallendique formau- lam. & infrà, cùm dicitur, ex hujus Romani Bre- viariipræſcripto & ratione, &c. Ex quibus clarè patet, quid ſit ſubſtantia divini Officii, & quis ſit modus & ratio ejusdem, & quomodo illa duo inter ſe diſtinguantur. Tertièò colligitur ex eandem Conſtitutione, non ſolùm à Papa præſcribi certum Breviarium, ſed etiam certum modum in ipſo Breviario ob- ſervandum, & utrumque ſub eadem ratione præ cipi, ut patet ex iis verbis, cùm dicitur, Omni ta- ue alio eſu interdilto, hoc noſtrum Breviarium, acprecandi pfſallendiq, formulam, &. & infrâ: AJad dicendum pſallendun poſthac in perpetuum Hoeras ipſas diurnas & nocturnas, ex huius Kom. Breviarii præſcripto & ratiane omninò teneri. En ſũbſtantia & modus in Breviario ſervandus, &c. Quartèò colligitur, quibus verbis utatur Papa in ſua dicta Conſtitutione ad id præcipiendum & præſcribendum: Præcipimus olſervari; Pro- poſitis pœnis per Canonicasſanctiones; Statuentes omninoteneri; Ex more & ritu RNomanæ Eccle- ſiæ pſallere debent; jubemus ut procurent, &c. Ultanèò colligitur, rem gravem tractari in di- Duabium de recitandi Hori Canonicis. cta Conſtitutione; ut patet ex illis verbis, cum dicitur ſub initio: Hanc nimirum orandi varie- tatem graviſſimè ferens, &c. Et paulò ante: ain etiam in Provincias paulatim irrepſerat prava illa conſuetudo. & poſt nonnulla: Briva- tum ſibi quisque Breviarium conficerent, & il- lam communionem, ani Deo, una & eadem for- mala, & c. Ex quibus ſatis patet, quæ incommo- da potuerint movere Papam ad tantam tem de- terminandam. His igitur tandem præmiſſis, ad ſententias, quas hac in re reperire potui, venien- dum eſt. Sit ergò Prima ſententia eorum, qui aſſerunt, inverte- xe Officium divinum quoad modum & formam, & recitare unum pro alio ſine cauſa rationabili, eſſe quidem grave peccatum; non tamen expli- cant, an ſit veniale, vel mortale. Sie Tabiena ſa- pra n. . Viguerius item abi ſupra V. 4. Secunda ſententia eſt aliorum, qui dicunt, ſie invertere divinum Othcium eſſe quidem pecca- tum, non mortale, ſed veniale, Ita Major. in c. ubi ſuprd. Antonin. 2. part,: tit. 13 cap. 4. F. 2. & clarius G. z. dubio y. Sylveſter verbo Horan.1r. Cajet. in um. ibidem cap. 2. Sotus lib.io. de Iu- Nitia & Iurt art. 4. Armilla eodem, verbo nu.. Azorius lib. io. Iaſtit. moral. cap. /o. dub. 2.kls dicit hanc eſſe communem, Valentia in 2. Tomo diſp. 3. abi ſupra. Leonardus Leſſius lib. 2. de Iuſt. & jur. Aub. 2. n. 72. Jacob. de Graff- ſapr. cap. 2. num. /5. Fundamentum commune ferè omnium eſt; quia ponunt, quod, dicere hoc vel illud Ofſcium, non ſit in præcepto: quare neq; transgreſſio erit contra aliquod præceptum, & conſequenter neque erit pecc atum lethale, &c. Addit Leſſius ſup. loco citato, quia inquit, 1d quod Eccleſia primario præcipit, eſt tantum, ut ſeptem Horæ Canomicæ quotidie recitentur: quod verò deinde dicatur de hoc vel illo Feſto, ſervetur hæc vel illa forma, ait id ſolum pertine- re ad modum, & quandam circumſtantiam ſe- cundariam Offieii divini; quæ cum non ſit tani momenti, non obligabit ad aliquod mortale pee- catum, ſed ſolùm ad veniale; nam, indquit, ſub- ſtantia præcepti ſervatur, modò quodcunque Officium Breviarii conceſſi dicatur. Neque ul- lum aliud eſt fundamentum hujus rei, quod ſci- an⸗ eimim ſer lepelit Teniſent nlereare 0 undo IuAngehns ls derat 1oletnus Nohiqer /⸗. : tmmd G Ne ,ealis Kn uſn un, Planchus uen iumek, g rento, gun Lago wondn Wmortle, H Etzienenmma MImCorel aAintiorabi hinteciunnd Ulderin ele onemtenui KCoNNn romal lorktiet⸗ rhupIk hinenete Umniantsdli e nrele fuontikei, Alruinn Muanm Utre bteſgter 0 UIitaede Unlhierio nllllnos eaaluen W arinth nſie, barlgicbe Au Mup BüdnC lerethi meralin, Et pald⸗ tin mmſee Oüntlkt Nen. enfeeret Gi Geuen f, qur comme ltantintends npreni, repotihfentr. Alerundicer⸗ oduun Afarnn caulatariontt nontamen Ke lhhenß⸗ ri ne, mnquitrun ſlegeicenee⸗ , Nbhin 3 e, ſul verto Hyuul orblh na hleſrder inn. ai Aentia ik, n leltishn h eCf, uncommmeft od, Acerei tet:gunnf Prucelnt Arunulettle, At gllüglil Ui, ellummt idie teclenn hoc elokch, tidſolumſen tcunſmame curn onkkn odänmckt nam piiii 100 Wwin lcnrur. Nc juimsteirg MNW Dubium de recitandis Horis Canonicis. am, etiamſi multum laboraverim ut ſi quid aliud eſſer, reperirem. Tertia ſententia eſt eorum, qui affirmant, non ſervare ordinem præſcriptum ut ſuprà in reeitando Officio divino, eſſe peccatum morta- le. Ila Angelus verbo Hora Canon. npm. g. Na- varrus de Oratione & Horiz Canonicis ſap. num. 2j. Toletus abi ſupra cap. 1fj. num. y. Emanuel Rodriquez ſup. cap. 142. de voce, num 3. Suarez in 2. tomo de Relig. ſup. Garcia traéct. de Benef. ſup. Paulus Squillantes abiſup. Petrus de Ara- gona ſup. dubio ſuo quinto principæli, Coſinas Philiarchus item abi ſupra lib. . cap. 6. Funda- mentum eſt, quia non ſolum ſubſtantia, ſed et- iam modus & forma divini Ofhcii cadunt ſub præcepto, quamquam non eodem modo. Pror- ſus ergo non obedire tali præcepto, erit pecca- tum mortale. Hæc ſequela infra ex dicendis pa- tebit; interim ad Concluſiones veniamus. Prima Concluſio, Invertere aliquando ex cauſa rationabili præſeriptum modum ac ratio- nem in recitandis Horis divinis à Pio V. nen erediderim eſſe aliquod peccatum. Hanc Con- elnſionem tenuit Jacobus de Graffis ſuprà num. 8. & Coſmas Philiarchus c. 6. Et patet, quia ali- qua actio mala, quæ tamen non ſit intrinſecè mala, ſed ſolum ex præſcripto humano, poteſt cohoneſtari ex aliquo motivo, circumſtantia, & fine bono, ut patet in multis caſibus: ergo, er- iamſi invertere præſcriprum Ordinem à Pio V. in recitande divino Ofcio ſit actio ut ſic mala, quippè quæ eſt contra præceptum & præſcri- ptum Pontiſcis; tamen ex aliquo motivo & cir- cunſtantia ita poteſt cohoneſtari, ut nullum ſit peccatum. Ut verbi gratia, ſi quis Clericus in Sa- eris recitraret Oſſcium de Sancto, cum tenere- tur recitare de Feria; quia longum & necelſari- um ſibi iter illo die conficiendum eſſet; haberet autem Pſalmos de eo Sanctoferè ad memoriã, certè excuſaretur: aut etiamſi aliquo pio affectu in Sanctum, qui tali die occurreret, vellet de eg- dem recitare Officium, omiſſa Feria; certè ego non video, quare ex eo honeſto titulo non poſ- ſet excuſari ab omni peccato, & ſic in fimilibus caſibus. Non probatur autem nobis ratio, qua prædictam Concluſionem probat Iac. de Graf- —271 fiis loco citato ſap. nam quod ille, qui ſic recitat nullo peccato peecet, aſſerit oriri ex eo, quia qua itas Officii non eſt in præcepto: non placer, inquam, quod, ut infra oſtendemus, qualitas Officii divini eſt in præcepto; ergo ex hoc capi- te non excuſatur à peccato, quin potius ex eo in- telligimus illum peccaſſe. Secunda concluſio. Invertere ordinem Offi- cii divini in ſupra, etiam conſulto & ſine ratio- nabili cauſa, extra tamen omnem contemptum, ſaltem explicitum, bis vel etiam ter, non videtur mihi peccatum mortale. Habent hanc Conclu- ſionem Navatrus, Rodriquez, de Aragona, Grafſius locis citatis, & eſt communig. Et pro- bari poteſt, ꝗquia par vitas rei in quacumque ma- teria ſolet excuſare à peccato (loquor autem ſemper de iis, quæ ex ſe non ſunt mala) ſed ſo- lum quia præcepta, ut poſt S. Thom. 7. 2. qaæſt. 5b. artic. j. & 6. & 2. 2. qufs. g. artic. 4. S. An- tonin. 2. part. tit. 4. cap. y. §. 2. & 5. Adrian. quoalibeto . & alios, optimè docuit Navar. tum in Repetitorio cap. Iater verbail. quaſt. 3. tum in Sum. cap. I. n. 4. ergo, etiam ſi quis bis vel ter comraveniret huic præcepto, quia id exiſti- mari poteſt parum, morali quadam æſtimatione exeuſari poteſt à peccate morrali: & ratio eſt quia malitia mortalis in prædicto caſu non po- teſt peti ex aliquo alio capite, quia ille ut ſic non poſſet dici niſi materialiter inobediens , & item non niſi materialiter comemptor præcepti; cum tamen utrumque aut formalirer aut virtualiter requiratur, ut malitia ſit mortalis. Sed Dices: Si contemnere talem modum præſcri- ptum & præceptum à Papa aliquando eſt pecca- tum mortale, ur dicemus; ergo ſemper erit pec- catum mortale ; ergo etiam qui ſemel contrafa- ciet tali præc epto, peccabit mortaliter: neque enim videtur major ratio unius quam alterius ; ergo aut nunquã aut ſemper erit tale peccatum. Reſp. Negando ſequelam. Nam, ut dictum eſt, ut maſitia ſit lethalis in iis quæ fiunt contra præ- cepta Eccleſiaſtica, deber eſſe intentio aliqua, aur formalis aut ſaltem virtualis contrafaciendi præcepto Eccleſiaſtico: quæ tamen intentio, ut ſic nunquam moraliter interpreratur eſſe, niſi poſt aliquos actus perfectos & coniummatos. tare 272 Quare non eſt wirùm, ſi ille, qui primo, ſecun- do, vel etiam tertio contrafacit, non peccet ſal- tem mortaliter; peccare autem intelligatur ille idem, ſi quarto, quinto, & ſic deinceps non obe- diret: nam tunc intelligitur & præſumitur inci- pere contemptus & mobedientia, ſaltem vir- tualis, ſufficiens ad culpam mortalem. Qua- re ſit Tertia concluſio. Ex inadvertentia, non ta- men affectata, ſi bis recitaret unum Officium pro alio, quod recitate deberet, poſſet peccare ve- nialiter, vel etiam nulle modo peccare. Hancin- ter alios docent Philiarchus ſup. cap. 6. concluſ. 2. Jacobus de Graff.a./ö. Patet autem concluſio, uèd inadvertentia tollit actum voluntarium, Cx D. Thom. Par. 2. quæſt. 6. art. 5. & ſequitur Cajetan, ibi: ſine quo nunquam erit peccatum, ex textu in cap. primum, 17. quæſt. 1. ergò quis ex inadvertentia invertens talem ordinem ex- cuſatur à peccato, aut ſaltem à tanto, licèt non à toto. Dixi, niſi ſit affectata talis inadvertentia: nam ut ſic certè delinquens à peccato non excu- ſaretur, ut habet D. Thom. Par. 2. 7. 76. art. 3. Ultuna Concluſio. Invertere modum, for- mam & ordinem præſcriptum in novo Brevia- tio Romano à Pio V. ad libitum, vel etiam in fraudem, ut ſi ſit faciendum de Feria, fiat de San- Go, & è contra, idque pluries, cenſee omninò eſſe peccatum mortale. Habent hanc ſententiam Doctores ſuprà citati in tertia ſententia, & pa- tet argumento, cui non videtur poſſe ſatisfieri, niſi fingantur commenta &tergwverſationes; de- ducitur ex iis, quæ præmiſimus, & ratio eſt, quia quotieſcumque quis ſubditus facit contra præ- ceptum ſui Superioris habentis juriſdictionem non impeditam, ac volentis hujuſinodi præce- pto ſubditos obligare in re gravi, certè ille pec- eabit mortaliter. Sed in caſu noſtro, Clerici obli- gati ex aliquo titulo ad recitandum divinum Officium faciunt contra præceptum Pii V. in- tendentis, & volentis illos obligare ad obedien- dum ſub peceato mortali; ergò. Major ſuppo- nitur vera. Minor patet, quia ex triplici capite, ut ſuprà præſuppoſitum eſt, colligi poteſt, quæ ſit intentio Superiotis in fuis legibus, in ordine Dubium de recitandis Hori Canonicii. ad obligandos ſubditos ad obediendum ſub le- thali culpa, ex materia ſcilicèt, de qua agit Supe- rior, ex verbis quibus utiur in præcipiendo, quod intendit, & ex pœnis, quas infligit contrs inobedientes: ſed hæc tria habemus in prædi- Cta Conſtitutione Pij V. qua præcipit ac præ- ſeribit divinum Officium; ergè præceptum, quod in ea continetur, erit ad mortale. Quòd verò illa tria reperiantur, facilè patet. Et Primo, quod attinet ad materiam, de qua agit Pontifex in dicta Conſtitutione, apertè colligi- tur, illam eiſe gravem; ſic enim habet Pontifex in illa; Hanc o' andi varietatem graviſſimé fe- rens. Certè illud Adverbium ſuperlativum gra- viſimè ofſtendit rei gravitatem, de qua ibitra- ctat Papa, ut fateatur ſe illa graviſſimè premi. Et quidem potuit jure optimo Papa id dixiſſe. Quia enim, ſublata unione in recitandis Horis divinis (quæ etamen maximè in Eccleſia Dei ſervari de- bet) periculum erat in mora, ne animorum Chriſti fidelium unitas ſcinderetur, & ut ait A- ragona ſub dubio quinto, ne ſchiſinatis cauſa & anſa fragilibus daretur; ideò Papa ibidem mul- tum ait ſe in eo elaborare, quantum fieri poſſit. ut ſaltem majori ex parte illa unitas reddatur Eccleſiæ Dei: id quod optimè declaravit inſti- tuendo, ordinando, præcipiendo ac præſcri- bendo certum pſallendi modum in Dei Eccleſia. Qare meritò Papa aſſeruit, ſe graviſimè ferre illam varietatem in recitandis Horis Canonicis; ut ſcilicèt ſic oſtenderet, quanta res ſit, quam ipſe præciperet: Et hæc de materia. Secundò, quod attinet ad verba, quibus uti⸗ tur Papa in prædicta Conſtitutione illa talia ſunt, ut benè poſſit dignoſci, quæ fuerit ejus in- tentio, obligandi ſeilicèt contra facientes & in- obedientes ad tantum peccatum. His enim ver- bis utitur Papa in ea Conſtitutione, Præcipimns obſervari; Propoſitis pœnis per Canonicas ſanbti- ones, Statuentes omnino teneri; Zubemns, ut procurent, & e. Prætereà illud adv erbium omni- nò, cum ſuo verbo, ſcilicèt teneri, ſatis declarat omnimodam Papæ voluntatem, ut quæ juben- tur, ſerventur, ut omittam alia verba hujuſmodi, quæ ſi diligenter attendantur, ſine dubio ita e- viden- ns Uete filenter⸗ ecenumn leit, elll Tertio, (Coalttuti HoVas, ni lubet olntaeos, Noro ſed (dem rnitli Cenun wid montecita cimnon ſrmnpte Enter; ha: ere ſeinteninn anſſnn Ailas verb e, Ee KuiCot Ginun eop gui ummode lſone, ſialb. a⸗ lerarene Manual Fccen. Cunchis, Ergpor⸗ Pent all MWütecitan te con liwendt kgn E1 Munr nS lacun ein E. Nkcim Whoron hentur Auumill; Mekertin Nn knlemint. rn, . 1 dinſigtonnn eincs intel⸗ toht Nr⸗ Afrrcepun, monte tet. t iun egunt apend aalg. nhebetbenke , pauſimf. Pellnifunge Geguhir. jllinepemt diskorsclein n Deileraii. ne Anionn. retut Aitatl⸗ cluſnatscli Papabikenn. Antum ſtenſin h unituted edecheueek⸗ enco . Nti mminbeiberth ſe geniorin HorisCron Grinteslt,gu Aetia Eetbr gllaii Citunone lun Garſteil,üd rafacteneAn. Gdn Hoennſ- tone, Aß ,C(unpneu i en; Memg/ 4 Ahhatbonen enetiiipien tekn erſi ,liae Alini⸗ Dubium de recitandis Horis Canonicis. ridenter oſtendunt hujuſmodi obligationem ad peccatum lethale, ut omnino contrarium aſſe- rere, extra rationem videatur. L Tertio, quod attinet ad pœnas inflictas in es Conſtitutione, etiamſi Papa eas non apponat novas, adhuc jam tamen latas comprobat, ac ratas habet; eaſque etiam extendit non ſolum contra eos, qui uli ſint Breviario veteri, & non novo à ſe determmato; ſed contra eos, qui præ- dictum Ofſicium ſecundum aſſignatum modum, formã, ac rationem non recitaverint. Quare mihi certum videtur illas pœnas, quæ contrahuntnr 4à non recitantibus divinum Oiſcium, contrahi etiam à non recitantibus ſecundum modum & formam præſcriptam in eadem conſtitutione, ut patet ex verbis ibidem poſitis: ſic enim habet Papa: Statuentes Breviarium ipſum nullo un- quam tempore &. & poſt nonnulla ſic habet: Ae quoſenmque, qui Horas ranonicas, &. uſque ad illas verba, niſi hac ſola formula ſatisfacere poſſe, & c. Ex quibus clare patet pænas jam inſli- Ctas à Canonibus contra non recitantes quotidie divinum Officium, intelligi etiam inflictas con- tra eos, qui non ſervant in eo recitando præſcri- ptum modum à Papa. Quæ autem ſint hujuſmo- di pœnæ, & quam graves, legantur Covarrru- vi as lib. FCariar. reſolut. 3. num. o. Navar. tum de Oratione & Horis Canon. cap. 7. nam. 6. tam in Mannali cap. 25. n. 122. Coſmnas Philiarchus Jup. cap./2. Rodriquez ſap. cap. 146. Jacob. de Grafhis lib. 2. Cap. /70. Ex quorum doctrina ſatis apertè colligitur, præter culpam mortalem, quam contrahunt non tecitantes debitum divinum Officium quo- tidie, contrahere etiam aliam obligationem reſtituendi fructus pro debita portione: & col- ligitur ex Extravaganti Pii V. quæ refertur per Navar. in Sum. c. 25. n. 122. ut alia omittam Con- cilia, cum id ad præſentem difficultatem non faciat, & c. An autem hæc pœna reſtituendi fru- ctus perceptos à non recitantibus ſic divinum Officium ſit gravis an levis ‚dicant, qui premun tur hoc onere reſtituendi. Nulla enim res jam reperitur apud mortales, qua magis vexentur, quam illa, in qua repetitur ratio accepti & dati: præſertim vero cum de reſtituendo agitur. Di- Tom. II. 27 cant Confeſſarii, dicant alii quicumque, qui- bus hujuſmodi negotia aliquando data ac de- mandata ſunt; vel ipſa experientia docet, ut om- ne aliud negotium facilius aggrediantur quam hoc, in quo agendum ſit de alieno reſtituendo. Cum igitut calu noſtro & materia ſit gravis, & verba, quibus utitut Papa, maximè urgeant, & prætereà reperiantur ſuæ pœnæ, exque gravi- oress revera omnino concludendum videtur eam fuiſſe intentionem ac mentem Pontificis Pii V. Ut ſcilieet obligaret tranſgreſſores ad pee- catum lethale, quod à nobis erat probandum Confirmatur ex Navar. de Oratione & Horis Canon. n. 27. Non parere præceptis Eccleſiaſticis in re gravi, mortiferum peccatum eſt; ergo & in re noſtra, quæ eſt res gravis, ut probatum eſt. non obedire Papæ erit mortale. Confirmatur ſecundo ex D. Thom, qwaſt. 5sg. art. 4. peccatum veniale non conſiſtit in non adimplendo præcepta: neque in tranſgredien- do præcepta, quia in hoc conſiſtit peccatuns mortale: ſed qui non dicit Offieium divinum ſe- cundum præſcriptum à Papa, non adimplet præ- ceptum ejus, idque tranigreditur; ergo pecca- re dicendus eſt mortaliter, non venialiter. Patet ſecundo eadem Concluſio. Tollere u- nitatem Eccleſiæ eſt ſine dubio peccatum letha- le, contra Jus divinum atque Ecclaſiaſticas tra- ditiones, ut alibi dictum eſt; ergo etiam tollere talem unitatem in Eccleſia, erit etiam peccatuni mortale. Patet Scquela, quia quotieſcumque a- liqua actio eſt mala ſecundum ſe, ſemper eſt ta- lis; ergo ſi tollere unitatem Eccleſiæ ſemper eſt malum, etiam tollere talem unitatem erit ma- lum & conſequenter peccatum mortale: ſed nolle aſſentiri & obedire præcepto Eecleſiaſtico ac præſcri pto Papæ, quo ipſe vult unitatem in re- citandis Officiis Divinis, etſi non explicitè, im- plicitè tamen, & virtute, eſt nolle talem unita- tem Eccleſiæ à Papa præſcriptam; ergo &c. Quod autem unitas in Officiis recitandis ſit ne- ceſſaria, præter dictam Conſtitutionem Pii V. habet etiam Concilium ToletanumlIV. up. 2. u- bi inquit: Uunus ordo orandi &pſallendi per omnem Hiſpanians & Gahliam conſervatur, unus modus in Miſarnm ſelemniis, anus in veſpertinis Mm Ohiciis, 274 Dubium de recitandi Hori Canonicir. Oßiciis, quia nm Fide & ano Regno continemur, ſeilicèt Chriſto; ergo Clericus, tollens ex ſuo marte hanc unitatern ab Eccleſia præſcriptam, peccabit mortaliter, non venialiter. Confirmatur primèò, qua omnis lex confor- mis rectæ rationi obligat ad mortale tranſgreſ- ſores: ſed ordinatio facta à Pio V. de modo te- nendo in recitandis Horis Canonicis, eſt con- formis rectæ rationi; ergo. Patet Minor, quia recta ratio, ut in cæteris, ſic multo magis petit u- nitatem, & conformitatem in colendo Deo, qui maximè cernitur in recitandis Horis: cer- tum autem eſt, per leges humanas poſſe obligari hominum conſciemtias, etiam ad mortale pecca- zum, in iis, quæ etiamſi ortum non habent à di vinis Literis, ſunt tamen illis conformia, & ha bent illa tria à nobis jam ſupra aſſignata. Confirmatur ſecundo, quia contemprtus Ec- eleſiæ in re gravi ſemper eſt peccatum mortale; ergo etiam talis contemptus in re gravi erit pez- catum mortale: ſed qui ex ſua voluntate non vult ſervare præceptum Papæ in recitandis Ho. ris, virtute ſaltem intelligitur contemnere in re gravi Eccleſiam; ergo peccat mortaliter. Sufſicit enim contemptus implicitus & virtualis ad pec- catum mortale inobedientiæ, ſi ſit in re gravi, ſi- cut eſt in noſtro caſu, ut ſupra probarum eſt. Probatur ultimo Concluſio, quia facillimè tolluntur fandamema contrariæ ſententiæ, Pri- mum enim, in quo maximè Auctores ſecundæ ſententiæ fundantur, illud videtur eſſe. Quia, in- quiunt, non ſervare talem ordinem & modum in recitandis Horis Canonicis, cum non ſit con- tra aliquod præceptum, non eſſe niſi peccatum veniale. Quare, inquiunt, ſi quis unum Officium pro alio dicat, modo illud quod dicit, ſit in Ere- viario novo Pij V. adimplere quidem præce- ptum de divino Officio dicendo; peccare ta- men, quia invertit ordinem, ſed non mortaliter; quia de eo non extat præceptum, ſed ſolum ve- nialiter peccare. Et quidem facillimè tolli hoc fundamentum, nemo eſt qui non videat. Nam ſi dicamus, ut ve- 1& dicimus, & patet ex dictis, extare jam tale præ- ceptum de tali modo, quo quotidie recitandæ ſunt Horæ Canonicæ, certè fundamentum illud omninò ruit: & quod hujuſmodi præceptum ſit ad mortale, cum id jam oſtenſum eſſe exiſti- memus, non eſt quod idem repetamus. Ad fundamentum verò Leſſij, qui cum opti- mè animadvertiſſer, ſfundamentum jam abali- is allatum nullius eſſe roboris, excogitavit aliud ex ſuo (quo tamen non tam re quam nomme à priore differre videtur, ſi rectè attendatur) re- ſpondemus, & illud noſtræ non officere Con- cluſioni. Non ſolum enim à Pio V. in ſua cita- ta Conſtitutione præſcribitur ipſa ſubſtantia divini Ofhcij, ab omnibus, quorum inter- eſt, recitandi; ſed etiam præſcribitur forma & modus, quibus illud debet recitari, etiam- fi illud immediatè & primè intenderit Papa, hoc vero ſecundario: quia revera primus ani- mus Pontificis Pij V. fuit tollendi cauſa varia Breviariorum, ut ipſe ait, genera, quæ pal⸗ ſim circumferebantur; ita tamen, ut deinde ſimul præſcribat, & novum Breviarium ab om- nibus recitandum, & item modum & formam in e recitando obſervandam. Quare exiſtimo ego, ut quis nune peccaret moertaliter, uten- do vetitis per illam Bullam Breviariis; ſic et- iam peccaturum, non utendo novis, & non ſervando formam præſcriptam in recitandis Horis divinis. Hæc enim omnia, ut videre eſt in citata Conſtitutione, cadunt ſub eodem præ- cepto, & eodem modo. Quod etiam adver- tiſſe Paulum Squillantem loco ubi ſupra de- prehendi, poſtquam jam ego ſcripſiſſem. Ae- cedit quod etiam hæc Leſſij ſententia ibidem, ſi quis diceret de Feria, cum dicendum eſſet de Sancto, & è& contrà; etiamſi non peccaret contra ſubftantiam divini Officij, quia diceret aliquod Oſcium ex novis à Papa approba- tis; peccaret adhue econtra modum;, quia non ſequitur illum qui præſcriptus eſt à Papa: quamquam in eo diſcordamus à Leſſio, quia ipſe ait, peccaturum illum ſic recitantem ve- nialiter, nos verò mortaliter. Quare fatetur Leſſius illum peccaturum, quia tranſgreditur præceptum Papæ. Quia, inquit, ipſe tranſgredi- tur rem quæ ſecundariò præcipitur. Nos ere 6 iller imus: mortaliter Gimini O præcepte; lrcepto a eſldemmet uelia grar Gubitari debe nortal, pr⸗ uln mortale, ſen. Nunl falain Ag inverteret n Pran, at. COllill, 5 COnbnis h ſt ennn elle unguturto u etbigrn Henſiquisn Oeum d (e. Mne luen Peccare Ryertit ſon “ Jj. conclucden nod, & Uics lecund mione, gui lntione, füenromn un tecitan Po, eodem Cntintion il Reccatot Mnesketete ;& moch arhſob Undzmenti ohninod Uunſgrel EEer 1 inte nſeo ſeniale Pr b lund lunemumniic odi Drkrehnn nimelkeeiſt tamns. ni anmon⸗ ntumſaumdde. ACOgituritd Guarn nomne: nendnI N. oſhcete OV. inlin un la bli quoromm iuer rlctbinriam Uecirturl, enun⸗ Nenckrihn, era pkimmunn⸗ lendicaalgvt enera, *“ hen, Mcend eviariumm cr. Qum &gtornnn (terin Ortalter, cviatüs;lee⸗ Onois, Ann min kenundt A 4, Mrittd ſabeocen . etun at. dbi Hnul ſcrillen. 1 tentinbicetnt endun rd pon H ; ulen Hupa he modnin,E mwsetti / ecitunenſe (We en in uuntgeln fennige⸗ ieu. N N Düubiunz de recitandis Hori Canonicis. alſerimus, & patet ex dictis, illum peccaturum mortaliter; quia etiamſi non ſervando modum divini Officii ſolum contra faciat rei ſêcundario præceptæ; adhue tamen, & hoc ipſum cadit ſub præcepto Papæ, eadem omnino ratione, qua ejuſdemmet Officii ſubſtantia: & cum ſimus in materia gravi, ut dictum eſt, non video quare dubitari debeat, quin id ſatis ſit ad peccatum mortale, præſertim cum id ſuſſiecre ad pecca- tum mortale, ex aliis conſimilibus colligere poſ- ſimus. Nam ſi quis, retentis quæ ſunt ſubſtan- tialia in aliquo Sacramento, aut omitteret aut inverteret modum, & formam in eo præſcri- ptam, aut conficiendo, aut adminiſtrando, conſultò, peccaret ſine dubio mortaliter, ut communis habet ſententia, etiamii modus ſit extra efſentialia, ut ſunt verba quæ con- junguntur formis Sacramentorum, Sacramen- ti verbi gratia Euchariſtiæ, Confeſſionis, &c. Item ſi quis non devotè, neque attentè recitaret Officium divinum, peccaret mortaliter, ex Cap. Dolentes, de Celebr. Aiß. etiam ſi ſo- lum peccaret comra modum, ut poſt alios advertit Joan. Medina Cod. de Orat. tract. 6. de quaæſt. J. S. Verum ad hæc. Quare omnino concludendum videtur in re noſtra, etiamſi modus, & forma in recitandis Horis Cano- nicis ſecundario præcipiantur in dicta Conſti- tutione, quia tamen præcipiuntur tali modo, ac tali ratione, & res quæ præcipitur, gravis eſt; videtur omnino dicendum, & modum & for- mam recitandi Horas cadere etiam ſub præce- pto, eodem modo quo cætera, quæ in cadem Conſtitutione præcipiuntur. Et quia cætera ſunt ſub peccato mortali, ut eſſe, contrarii Doctores concedere tenentur, eodem item modo, & for- ma, & modus, de quibus diſputamus, erunt præcepta ſub peccato tali. Et hæc ſatis, quoad fundamenta ſecundæ ſententiæ. Ad Auctores verò prioris ſententiæ illud mi. hi omnino dicendum videtut; cum ipſi dixerint tranſgreſſores Bullæ ſupradictæ peccaturos gra- viter, intelligendes eſſe quod loquuntur de tranſgreſſione mortali, non veniali: neque enim veniale proprie dicitur grave, ſed leve. Et hand etiam exiſtimo fuiſſe intentionem cæterorum Doctorum, ſi qui ſint qui ſcripſerint ante Bullam à Pio V. editam. Nam cum, ut di- ctum eſt, jus ipſum naturale præſcribat confor- mitatem quandam & unionem pſallendi in Ec- cleſia Dei; ſi quis faceret contra dictum præ- ſcriptum naturale, vel etiam rectam rationem, peccaret graviter, id eſt mortaliter: nam face- re contta jus naturale ſeu rectam rationem in re gravi, peccatum mortale eſt, & id eſt quod voluerunt Auctores illi, cum diecunt, Clericos mutantes, & invertentes ex ſua voluntate divi- num Officium peccaturos graviter, quia ſcilicet facerent contra ipſum dictamen rectæ rationis: quod eſt peccatum mortale. Quare miror Azoriuin, aliàs ſapientiſſimum virum, quod non ſatis conſulto dixerit loco ſu- pra citato, contrariam ſententiam eſſe commu- nem. Nam certè his noſtris temporibus video Scriptores hane noſtram amplexatos, maximè qui dictam Conſtitutionem maturius conſidera- runt, at Navar. Tolet. Coſmas Phil. & Petrus de Aragona, ut alios omittam: neque video qua ratione dici poſſit communior ſententia illa, cui repugnant vel doctiſſimi viri, & Theologi, & Canoniſtæ, ut ſunt, quos citavimus ſupra. Addo unum, quod ſi Sylveſter, vir doctiſ- ſinus, poſt editam Conſtitutionem Pii V. ejuſ- dem Dominicanæ familiæ ſcripſiſſet, mutaſſet ſententiam ſine dubio: nam ut videre eſt apud illum, nullum aliud pro suo dicto affert funda- mentum, niſi quod modus inquit, recitandt Officium divinum non ſit ſub aliquo præcepto. ut proptereà aſſeruerit, invertere talem ordi- nem non eſſe niſi peccatum veniale. Certè ſi jam de novo ſcripſiſſet, cum extet præceptum ſu- pra allatum, ſine dubio mutaſſet ſententiam, neque allatum fundamentum attuliſſet, & eum ſaniori ſententia ſenſiſſet, illum ſcilicet, qui ſic recitaret Officium divinum contra modum, & formam à Pio V. præſcriptam, peccaturum mortaliter, ſiconſint „ſi pluries id faceret; quia ſcilicet faceret ontra talem Poutificiam Conſtitutionem. Tandem, quod Lectorem admonitum volo, illud eſt, poſt hanc à me ſcriptam & confectam Dubitationem, cum illam de more caſtiga- Mm 2 ti oni „* 276 tioni familiari Admodum Keverendi Patris Homoboni de Homobonis, ex Pœnitentiariis in Metropolitana Eccleſia S. Petri Bononiæ,; quem ſemper obſervavt, tum præcipuè in his ſatis conſummat um virum, ſubjeciſſem, amico animo accommodaſſe inihi perlegendum libel- lum inſcriptum, De obligat. Cleric. conſcriptum veròò à Paulo Squillante, in quo erat hic caſus, de quo diſputavimus, cui libenter morem ge- rens acquievi. Accepi libellum atque ex animo perleg, multa in eo, quæ [ſit Deus teſtis] ex meo marte me adinveniſſe jactabam, ut bono De S. Paulo Apoſtolo. “ð amico Homobono ſubridens derim: Tandem fateri neceſſe eſt, veriſſimum illud eſſe, quod in ore omnium eſt, nihil jam dici, quod non prius fuerit d'tum Hæc eo dixi, humaniſſime Le- Coer, quod ſi citatus Auctor ad manus devene- rit, ne cxiltimes ve lim, me ab illo aliqua fura- tum eſſe quæ jam ſcripſerim: quamquam, & maximè gavilus ſum, me in hac difhcultate pertractanda non nova excogitaſle, ut alii quos bonos volo] viſi ſunt dixiſſe, ſed quæ alis & vera, & rationi conformia exiſtimata ſint; ſcripſile. DESANCTO PAULO APOSTOLO. extremam, ut ajunt, manum huic Operi de ſacris Ritibus addidimus alia deinde ad aliorũ nutũ) tum Miſſalis, tum Breviari Romani Deo dante, cum eſſemus Peruſæ, impoſuimus, & acturi gratias quas poſſumus maximas tanto Apoſtolo, Patrono Congregationis noſtræ, à quo innumera, & præſertim in hoc Opere elaborando, accepimus beneficia: in gratiam quoque Clericorum Ordinis noſtti, quibus non dubito fore, ut qualiſcumque noſter hic labor proſit & placeat, ejuſdem 8. Apoſtol vitam, a2cta, & motem, è& graviſſimis Auctoribus de- cerpta, nova quadam metholo & Annalum ſorma hoc loco deſcripſimus. Anno igitur à Nativitate Chriſti ſecundo na- zus eſt Saulus, auctere Chryſoſtomo, enume P Feſti Conwerſionis §8. Pauli Apoſtoli rante annos Pauli in fine Vitæ ejuſdem octo ſu- pra ſexaginta. Tharſi Ciliciæ ortus eſt, Att. 22. de Triba Benjamin, Philipp. z. eruditus eſt de- inde in Jeruſalem, Act 22. ſub Gamaliele, ibid. nnà cum Stephano & Barnaba, ex Lucianeo ; Græcam quoque linguam didicit puer, ex Hie- ron. in Epiſt. ad Algaſiam: tandem grandior ætate Phariſæus factus eſt, Philip. 3. Genere ignob lis fuit ex Chryſoſt. ſemel & iterum, Hom. J. de S. Panto. Sororem habuit, cujus ſilius Ju- dæorum conſpirationem detexit, Act. 23. ce- gnatos Andronicum, Juniam, Herodionem, Lucium, Jaſonem & Seſipattum Rom. 16. Anno Cbriſti 34. atatis Sauli 33. LD 26. Decembris adfuit martyrio §. Ste⸗ . phani conſobrini, ex Oecumenio, lapi dantium veſtes cuſtodiens, & aliorum manibus lapides projiciens. Et licet adoleſcens eo caiu vocetur, Act. 7. à S. Luca; vox tamen Græca reasis, ex Budæo ſignificat audacem, & eum, cui ſtatim merito demandri poruit à Sacerdo- tum principe tuendæ provincia legis Moſaicæ. Per annos ſequentes, uſque ad ann. 43. Hen- rici Spondani compend'um ſequimur z qui ta- men aſſerit, ſe concordare cum poſteriori ſen- tentia Baronii in priori annalium diverſa ſenti⸗ entis editione. Auno 3r. atatis 3 *$ le 2r. Januarii, cum Damaſeum equo rvectus, ex Molano c. 13. de Piéturis, & Lorino in Att. Apoſt. vel pedibus ex Aug. Ser. y. de verb. Apoff. poſtrema, itineris quinta die cir- ca meridiem, ex Serrario de & Paulo, pergeret, à Chriſto immediatè vocatus, ceonverſus eſt. Abct. 9. orante Stephano pro eo, ait Auguſtinus. De Mmate naleiae 0dun rn iuniabapt lepit, ce Pucharittia Dicconuset tbuun ſum giefitcarn ſechtatus! Nenu Netd Ccawingrn u Dei ℳ. Rabia Pamt Anaci fundebe ſcerunt ut lcis, Ecen Nhorn Kiwitad üriderehe lündeein, Een te h Weumndon untimeban Crſecretum foonm Mtir rode Noel zunon Umofenece Il kui 1 jer pola Uferſcset timin 4. nin h in: Tunken deſſe gol 1 no hon tnr mariſſine le mannseyene. 0 Alqen D Uamquam, & we dthollee le,uin gon d nr i filinnn in, z— 60 it, A Herodonen D Amn N. Kulz murro ecumneno lorummant Helcens eh a tumene acem, Aiun tat 1 tld leg⸗ Molie damn 6lr. Pimnzgis poleioner n Cietale 4 . umaoume le imi elho n banimteen , ſeigett nvettus . ℳ Kians N ug 4 — De J. Paulo Apoſtolo. malſci à Deo eruditut, non per Ananiam, Galat. 1. dum tribus diebus orat in domo Judæ. Ab A- nania baptizatus eſt, & qni cæcus erat viſum re- cepit, accepit cibum, & confortatus eſt. An de Euchariſtia accipiendus erit ? Ananias neque Diaconus erat, ut probat Serrarius loc. cu. ergo eibum ſumpſit communem. Continuo non ac- quievit carni & ſanguini, Galat. 1. & Damalſci declaratus à Deo vas electionis, Spiritu ſancto plenus per dies aliquot fuit cum diſcipulis, præ- dicans in Synagogis jeſum, quoniam hic eſt Fi- lius Dei Act. 9. dnno 36. ktatis 3y. Rabiam conceſſit: ſed ferè ſtatim Damaſ⸗ A cum rediit, Gal. I. Anno gg. zæltätts. 26. Amaſci multo magis cònvaleſcebat & con- fundebat Judæos: qui & ideo conhlium fecerunt ut eum interficerent: cognitis autem inſidiis, & cuſtodia civitatis, Anno 35. atatis 327. R ſporta per murum emiſſus eſt à diſcipulis, & ivit ab hoſtibus liber, Act. 9 Jeruſalem ivit videre Petrum, quo cum ille manlit diebus J quindecim, Galat. 1. poſt annos tres inquit idem ipſe, hoe eſt ab anno converſionis. Barna- bas eum duxit ad Apoſtolos, & diſcipulos, qui eum timebant, Act. 9. à S. Pe tro puto hoc anno conſecratum fuiſſe Paulum Sacerdotem, & E- piſcopum. Cæſaream inde & Tharſum rediit, ut patriæ prodeſſet, ibidem. Auno 45. atatis 42. Ntiochiam cum Barnaba petiit, ubi per annuim totum converſati funt, ita ut eo- rum opera cognominati fint diſcipuli Chriſtiani, Ak. 11. . Anno 44., agtatis 45. Etulit cum Barnaba collectam pecuniam in Jeruſalem ad pauperes, Act. I1. & aſ- ſumpto Joanne, qui cognominatur Marcus; reverſus eſt, Act. 12. Ibi à Spiritu S. una cum Barnaba ſegregatus fuit ab aliis, & Apoſtolatu Gentium initiatus cum Sacriſicio Miſſæ:; & je- junio Act. 13. inde abortivum ſe vocavit, 7. Cer. I5. hoc eſt ſupra numerum duodecim A- 2 ÿ poſtolorum: id enim ſonat vocabulum aborti- us, ex Suetronio, in Octavio. Hoc eodem anno, & fortè ſtatim ac ſegregatus fuit, raptus eſt ad tertium cælum, ſeu in paradiſum: qua de re ſcri- bit ipſe poſt annos quatuordecim, 2. Cor. 2. Anno Chriſti 4é6. ætatis 4. Elenciam, Cyprum, Salaminam, Paphum ſe contulit: & in Papho ad Chriſtum conver- tit Sergium Paulum Proconſulen, obcæcate Mago Judæo, nomine Barjeſu, ſeu Elyma, qui avertebat Sergium à fide. Hoc autem eſt primum Pauli miraculum, quod legatur Act. 13. Inde à Luca vocatur Paulus non amplius Saulus, vel à primo Eccleſiæ gentium ſpolio Sergio Paulo, ex FHieron. in Epiſtola ad Philem. vel quia cum Ju- dæis dici volebat Saulus, cum Gentibus autem agens, Romano nomine, Paulus ex Origene in Epiſtolam ad Rom. Quamquam Chryſoſto- mus putat à Deo datum illi fuiſſe Pauli nomen, quo aliquando congruentiori tempore nomi- naretur ? hoc eſt, poſt plenam notitiam Juclæo- rum, quod ille ipſe erat, qui Chriſtianos perſe- quebatux. Baronius addit, quod Sergius illi for- taſsè ſuum cognomen communicavit amicitiæ gratia, quod Æmiliorum familiæ fuit; ſicuti deinde Joſephus Judæus dictus eſt Flavius à Ti- to Flaviæ gentis. Paulus autem parvulum, & modicum ſonat, qualem ſe fatebatur. E Papho navigavit, & venit Pergen Pamphyliæ, & ſtatim in Antiochiam Piſidiæ, ubi in Synagoga ſemel & iterum in Sabbatho fuſius egit de Chriſto, multique converſi ſunt ad Chriſtum; alii tamen zelo repleti concitaverunt contra Paulum, & Barnabam mulieres religioſas & honeſtas, & primos civitatis, ut ejicerent illos de finibus ſuis; qui excuſſo pulvere pedum in eos, venerunt Iconium, Act. 13. Anno 427. atatit 46. ” Conii multa paſſus eſt, Act. .4. & indieat, 2. I Tim. 5. lbidem virginem Theclam deſponſa- vit Chriſto; ex Nyſſeno, & aliis, quam Pauli primogenitam ideò SS. Patres vocant, & pfo Chriſto protomartyrem inter feminas. Facto vero impetu Gentilium, & judæorum, ut con- tumeliis afficerent Paulum & Barnabam, & eos Mm 53 lapida- — 275 lapidarent, confugerunt ad civitates Lycaoniæ, Lyſtram, & Derben. . Anno 1b. ätätis 47. Vſtris cum eſſet, claudum ex utero matris ſuæ ſanavit, quo miraculo adorahatur ut Mercurius, quoniam ipſe dux erat verbi, ſed ſciſſis veſtibus occurrens ſedavit turbas, ne ſibi tanquam Deo immolarent: mox ad mortem uſ- que lapidatur extra civitatem. Die ſequenti Der- ben abiit, & ferè ſtatim Lyſtram rediit, Iconi- um, Antiochiam, Act. 14½. Anno 19. atatis 45. A Mochix degit, confirmans animas diſci- pulorum: & cum per ſingulas Eccleſias conſtituiſſet illis Presbyteros, tranſivit Piſidiam, venit in Pamphyliam, Pergen, & Attaliam, Abt. 14. Anno Chriſti po. ætatis 49. Avigavit in Antiochiam, ubi moratus eft Vtempus non modicum cum dilſcipulis, ait Lucas, Act. 14. Anno jI. ætatis. o. Aca ſeditione non minima de circunciſio- ne Moſaica, delectus eſt Paulus; ut cum Barnaba, & aliis aſcenderet in eruſalem ſuper hac quæſtione, Act. /j. Pertranſivit Phœnicem, & Samariam cum gaudio magno omnium fra- trum, ibid. In Jeruſalem vidit 'etrum, Jacobum minorem, & Joannem Apoſtolos, tanquam Columnas Eccleſiæ, ad Galat. 2. quibuſcum, coacto primo Concilio, & ipſe adfuit. Act. 11. poſt Petrum loeuti ſunt Paulus & Barnabas, po- ſtremo Jacobus pereravit. A Concilii Patribus miſſus eſt Paulus cum Barnabas, & aliis Antio- chiam unà cum literis Apoſtolicis de iis, quæ acta fuerant in Concilio, Act. I. datis prius invicem dexttis, ut Paulus prædiearet potiſſimum Genti- bus, Galat 2. Qua de cauſa cum Petrus Antiochi- am veniſſet, & pro Judæis agere magis videre- tur quam pro Gentilibus, Paulus eidem reſtitit, & eum reprehendit: quod Galat. 2. manifeſtè de ſe ſcribit. Dividitur Paulus, Deo ita diſponen- te, à Barnaba, eo quia hic joannem Marcum aſlumere volebat, quem alias timidum proba- tum, nolebat ſibi ſocium Paulus; qui ideirco aſ- ſumpto Sila perambulabat Syriam, & Ciliciam, De & Paulo Apoſtolo. confirmans Eccleſias, & præcipiens cuſtodire præcepta Apoſtolorum, & Seniorum, Acl. /y. hkoc eſt tradita in Concilio ſuperiori. Derben pervenit, & Lyſtram, ubi aſſumpſit Timathe- um, quem & circumcidit, Act. 6. Cum autem tranſiret Phrygiam, & Galatiæ regionem, pro- hibitus fuit à Spiritu Sancto loqui verbum Dei in Aſia, & præſertim in Bithynia, ad quam ten- tavit ire, cum in Miſiam veniſſet. Deſcendit Tro- adem, ubi per viſionem invitatur ire in Mace- doniam. Hoc loco factus eſt Lucas Pauli Comes, Act. ib. quocum à Troade navigavit in Samo- thraciam, & ſequenti die Neapolim, tum Phi- lippos, primam Macedoniæ eivitatem. Lydia purpuraria credidit Deo, & coegit Paulum ha- bitare in domo ſua. Ibidem Pytoniſſam à dæ- mone liberavit: quam tamen ob cauſam, ceſſan- te lucro Dominorum ejuſdem, virgis cælus eſt, carceri interiori mancipatus, pedibus ligno ſtri- tis. Eo vero orante cum ſocio media nocteſhine Offcii matutini Eccleſiaſtici origo apnd Chriſt- anos.) terræ motus factus eſt, & ſtatim aperta ſunt oſtia, & univerſorum ſoluta vincula, ibia. Convertitur carceris Cuſtos cum tota domo e- juſdem, qui lotis Pauli plagis perduxit eum in domum ſuam, & menſam ei appoſuit cum lætitia magna. Mane ſequenti exivit è carcere, rogatus Magiſtratibus ut de urbe abiret; S& viſa Lydia & fratribus profectus eſt, Act. ibidem. Anno 2. ætatis YI. V Iſitat Amphipolim, Apolloniam, Teſſalo- V nicam, hoſpitio exceptus à Jaſone Theſſa- lonicenſi, ubi multi adiunéti fuere Paulo, ait Lucas Aöt. 17. & de Gentilibus multitudo ma- gna, & mulieres nobiles non paucæ; ſed conci- tata plebe à Judæis contra Jalonem, qui Paulum occultaverat, per noctem dimiſſus eſt in Be- rœam: à qua poſt multum fructum verbi Dei, cientibus turbas Judæis de Theſſalonica ſtatim dimiſſus eſt Paulus, & perductus uſque Athe- nas. Seminiverbius & novorum Dæmoniorum annuntiator appellatur à Stoicis & Epicure- is, à quibus in Areopagum ductus, Ignotum Deum declarat, & Dionyſium convertit, Damarim, quam Dionyſii uxorem putant Chry- ſoſt. de Sacerdotio lib. . Ambroſ. & Auguſt. tunn alios epern Duloadl asglicen Alpult ⸗ Auplh. Auno ee lay bontio Ubisropt er atonto⸗ len ilicet uores de ubuin jtn Gomun Titi er Chuikt Anenn Paulu lalttbiannn UIekaon Ibatorio, Onpipanent d Cr. Umadhn AThell lllbican INCAlons Wun ſtera A.. Ee 7 Ephelos, ichimg Mllrit G nfmnamon ptr 4 Nrbſtein ig 14, Npoſtonen Kinm amelletln Nenrian ho⸗ Dmiait leandn alles La Rliig ien luir orun, , etiori Detben P inache. 6,Cnm en egohnem,. i Verbunn Der 1 lqummn. Deſtencirlto⸗ Ur ite in Ml. PaulCon garirinem. Olim, umb. würem. lin en balum . Ptorilamic. bcalimalin Vgccritth edlbis lgrolt⸗ neclanockin iaul iſ⸗ utavinatl,d um tondondt perni mi politaumktin ecucete, agni⸗ tet K nlilſii buen l. lonian, ili Fiurluir ſuete uonil 4 molindonn ucriſlunr neldi uun milis etnk⸗ ACtum en e ellälonen bin tus uql⸗ e. un Denonom ieis & hion⸗ dockus, pen ſun conelt/ lengumn 4 ol e 1 — alios permultos, Act. loco cit. Dickur miſſus à Paulo ad Dionyſium adhuc Cathecumenum cæ- cus quidam à nativitate ſanatus, quod affirmat Auguſt. Sernma. 29. de anctis, cum Hilduino in Areopag. Anno eodem Corinthum ivit, apud Aqui- lam, Ponticum genere divertit, operatus eſt ma- nibus propriis, conſuens militaria tabernacula, ex Baronio, Act. . quam ſcenofactoriam ar- tem didicerat Paulus adoleſcens, juxta patrios mores Judæorum. Per omne Sabbatumdiſpu- tabat in Synagoga; & migrans inde, intravit in domum Titi juſti. Criſpus Archiſynagogus cre- didit Chriſto cum omni domo ſua. Animatus autem Paulus à Domino per viſionem nocte, ſedit ibi annum & ſex menſes, Act. S. ibidem ad Thelalonicenſes primam Epiſtolam (cripſit ex Baronio, & ſigna Apoſtolatũs ſui oſtendit in omni patientia, in ſiguis, prodigiis, & virtuti- bus, 2. Cor. 12. Anno 53. ätatis 72. ( adhuc eſſet Corinthi, ſcripſit alteram ad Theſſalonicenſes; & Nazaræorum ritu tonſo ſibi capite in Cenchris, abſolutus à tribu- nali Gallionis Proconſulis Achaiæ, ad quem ad- ductus fuerat à Judæis, navigavit in Syriam, Ack. 15. Anno j4. dtatis y7. Pheſum venit, mox promittens reditum ad Et pheſios, deſcendit Cæſaream Paleſtinæ, & Antiochiam Syriæ: inde aliquanto tempore per- ambulavit Galaticam regionem & Phrygiam, confirmans omnes diſcipulos, Act. 15. A Galatis excipitur ut Angelus Dei, Galat. 7. & tandem H Anne 7. afdtis 74. Eheſ degit per triennium quod fatetur ipſe- met Act. 20. Super duodecim diſcipulos per impoſitionem manuum Pauli venit Spiritus ſan- tus: & introgreſſus Paulus Synagogam, per ttes menſes ſuadebat de regno Dei, Act. 9. Per biennium hoc factum eſt, ait Lucas, in ſchola Tyranni cujusdam, ita ut omnes, qui habitabant in Aſia, audirent verbum Domini, Judæi atque Gentiles. Edidit ibidem miracula multa, etiam per ſudaria & ſemicinctia, hoc eſt tenues faſcias. De & Paulo Apoßole. 299 Pugnavit cum beſtiis, I. Cor. G. id eſt cum malis Epheſinis, ait Chryſoſtomus. Ahnno 1b. atatis yy. E Pheſi, adhuc immorans expellit à multis dæ- monia, excipit confeſſiones peccatorum, delatis libris curioſis, & artis magicæ, eos ecom- burit, & computatis pretiis illorum, invene- runt pecuniam denariorum quinquaginta mil- lium. Anno 72. æfatis 16. Nitio tertii anni, quo degebat Epheſi, ad Co- rinthios ſcripſit Epiſtolam primam, in qna in- ceſtuoſum quendam ſatanæ tradidit, hoc eſt, ex- communicavit. Expugnante verò Paulum De- metrio argentario Epheſino, ne lucrum ipſius ceſſaret, ſublata Diana, cum vellet Paulus intra- re in populum contra ſe concitatum, non per- miſerunt diſcipuli, Asct. 9. quibus relicto Ti- motheo Epheliorum Epiſcopo, 1. Timoth. pri- mo receſſit in Macedoniam, Act. 20. Ibi ex Ba- ronio, vel Laodiceæ, ex Breviario Romano, & textu Græco ſcribit ad Timotheum jam Epiſco- pum Epiſtolam priorem: multaque paſſus de quibus ipſe 2. Corinth. . & 7. dum perambulat Macedoniæ partes, venit in Græciamn. Cretæ ereavit Titum Epiſcopum, Tit. j. Hoc anno paſ- ſus eſt ea, quæ indicat 2. Corinth. Il. & præſertim truſus eſt in teterrrimum illum carcerem, fortaſ- 8& Cyzicenum: non enim longè erat à Troade Cyzicum. Appellat autem ipſe, ex Beda, pro- fundum maris, in quo fuit nocte & die. Anno i5. atatis 72. C eſſet in via Nicopolim verſus, ſeri pſit ad Titum, Tit. 3. ut conjicit Baronius. Ni- copoli deinde hyeme proxima ſcripſit alteram ad Corinthios. Cù⅛m autem per tres menſes, ex Luca Acl. zo. manſerit in Græcia, hoc eſt, ex Ba- ronio, in regionibus ab Achaia uſque in Illy- ricum; ubi virtute multaſignorum prædicavit iis Evangelium, qui nondum illud audierant, quod ſcribit ipſe Noman. 17. Ibidem à Luca ſcri- bi jubet Evangelium, quod in Achaiæ & Boe- tiæ partibus ait Hiceronymus ſctiptum fuiſſe; & de hoc Paulum intelligere, cùm dicit 2. Z- moth. 2. ſecundum Evangelium meum. Cen- chreas deinde ivit, ex Origene; & ad Galatas; S tum 7 280⁰ tum ad Romanos Epiſtolas dedit ex Chryſoſto- mo. Rurſus Macedoniam redit, Act. 20. Phi- lippos ubi Paſcha ce ebrat; & poſt dies azymo- rum Troadem venit per dies ſeptem. Poſtrema die ex his, quæ fuit Dominica, ex Auguſtino, uſque ad mediam noctem Sermonem protra- hens, cadente Eutycho, & mortuo, Paulus eum ſurgere juſſit, incumbens ſuper eum, more for- taſs& Eliæ & Eliſæi. Diſceſſit manè navigatione uſus in Aſſon, Mitylenen, Chium, Samum, Trogylion, eæ Græcotextu & Adonis Marty- rologio, & Miletum; ubi convocavit Majores natu Epheſiorum, ut commendaret eisdem uni- verſum gregem: quibus & valedixit, non eos amplius viſurus. Citavit in ea Cencione ſen- tentiam Chriſti, quæ alibi non legitur, Beatius eſt magis dare quàm accipere. Oravit in littore flexis genibus, licèt eſſet tempus Paſchale, quod nondum Chriſtiano more celebrabat; vel quia erat oratio privata, ex Lorino in Acta Apeſt. denique cum fletumagno, & pacis oſculo ſan- cto proſecutus eſt iter, Act. 2o. Coum naviga- vit, die ſequenti Rhodum; & inde Pataram, mox in Phœnicen, & juxta Cyprum in Sy- riam feſtinavit, & Tyrum, ubi manſit die- bus ſeptem. Oravit rurſus in littore poſitis ge- nibus, & deſcendit à Tyro Prolemaidam u- na die apud fratres immorans: ſequenti die Cæſaream conceſſit Palaſtinæ: & in domo Phi- lippi Diaconi, & ſeptem primis, per aliquot dies dum maneret, aucdivit à Propheta Agabo, quod alligandus erat à Judæis in eruſalem, ut traderent eum in manus Gentium, cui nihilti- mens reſpondit Paulus: Ego non ſolum alligari, ſed & mori paratus ſum propter nomen Domini eſu. Tandem pervenit Jeroſolymam, quem li- benter exceperunt fratres, Act. 21. Egit cum Jacobo Apoſtolo & Senioribus, à quibus, ad declinandam Judæorum invidiam, perſua- ſus, ut Nazaræorum more ſe ſanctificaret cum aliis quatuor viris (quod facilè illi fuit, quia abſte- mius erat, ut hinc Baronius infert) ſequenti die intravit in templum. Dum autem ſeptem dies conſummarentur Pentecoſten tunc eele- brabat, ait Chryſoſtomus] ecce populus totus contra Paulum ad mortem uſque, & percutie- De Ss. Paulo Apoſtolo. bant eum. At Lyſias Tribunus cohortis alligati juſſit eum duabus catenis, & in quæſtionem ad- duxit. Meruit audire populi voces, quæ contra Chriſtum in Jeruſalem: Tolle eum; Alt. 21. Re- putatus autem Æyptius, quatuor millium ſica- riorum dux, à Tribuno, ſe Judæum probat, & facto magno ſilentio, ſtans in gradibus lon- gam Concionem habuit de genere & conver- ſione ſua, Act. 22. qua nondum finita, vo- ciferante populo, & projiciente veſtimenta ſua, & pulverem jactante in aerem, juſſit e- jum Tribunus flagellis cædi, & torqueri; ſed cognitus Romanus non cæditur, & liber abit. Act. 2. Convocatur Sanhedrim, id eſt Conei- lium Sacerdotum judæorum; coram quibus cauſam agit ſuã, percutitur os ejus Principis Sa- cerdotum juſſu; cui licèt prophetando reſpon- deat, Percutiet te Deus, paries dealbate: moni- tus tamen, eum eſſe ſummum Sacerdotem, ex- cuſat ſe, quia neſciret, Act. 23. Diſſenſione or- ta, Pauli arte quadam, inter Sadducæos & Pha- riſæos, ab his Paulus defenditur, nocte ſequenti à Domino docetur fore, ut Romæ Chriſtum prædicaret. Intereà viri plusquam quadraginta conjurant in caput Pauli, qui à filio ſororis ſuæ de inſidiis admonitus, & pet eum edocto Tri- buno, mittitur Cæiaream cum duobus Centu- rionibus, militibus ducentis, & equitibus ſe- ptuaginta. Equo hac vice invenitur Paulus iter feciſſe ad Felicem Præſidem, poſt horam noctis tertiam, in Antipatridem & in Cæſaream; ubi in Herodis prætorio uſque ad adventum accu- ſatorum cuſtoditus fuit, Act. 23. Accuſatur à Tertullo Oratore udæorum: defendit ſe Pau- lus & Centurioni traditur, ut eum cuſtodiret, non prohibetur agere cum ſuis. Vocatur à Præ- ſide & Drxuſilla uxore, quibus de Chriſto teſtifi- catur: & dum diſputat de juſtitia, caſtitate & judicio futuro, contremiſcit Felix, & remittit eum in locum ſuum. Volens autem gratiam præſtare Judæis, ſuccedente ſibi Portio Feſto, reliquit Paulum vinctum, Axt. 24. In quæſtie- nem iterum vocatus coram Feſto, Cæſarem ap- pellavit, ut Romam iret, quod à Feſto etiam ob- tinuit, Act. zar. Inſanire dicitur à Feſto, dum de ſe rationem reddit, Akct. 26. Et confirmata ab Agrippa lihul tur oo Almnaleene liakcie os, deince ca. Colſe Uncn uni 1o rento, Doaſportun guam eletx niñ ſilotis ernhprn Ge, gvocl d Lniglbame ſunetunte Cinsobimtn erunt: ſe Allspmnin oadtenam ſen unin ſihDurber nberimmit Cumenta E IuOnsnon Kimanu. ie Peineg ilnt Uunt Eerimne Cteonta, l Dahlio nlone Ne lfennnn Sſtem alos Kidence Inctemvit . Cochmemn Alhre. ut. 4 Ut rren Nun, 10 Gun Knnh ait dpet Un Cum 0 Augigtn & Mudltang Nin. ſonitih guelkoneni, ceirann ; A1N. ormilnter Lumſcht , guibals enere N condtt um nin, N ſente pelinenn delem, lt 14 wrg enz tur, &lhen 1 cortam Gn eius imnngsd õ 1dealhatenll⸗ Kcerlent z.Dlentorenr adckhncroeNlt. ul norle Romr Culn vamutrgn Näblo ſonncte er eumetochl umdob 8 E eguin wenitur Dulur potinnman in Clemi0 d advehnumm K.g Min m: Eelendtths Aeunalil 6 ſuis Nomrikt „EeCut ürmeltt tfeln, Am ens men in te ſbihnolen⸗ Krahis eioCeing dletbenn⸗ mrifiho), . bt unufn⸗ Agrippa Feſti ſententia, ut ad Cæſarem eat, tra- ditur Julio Centurioni cohortis Auguſtæ; quo- sum aſcendens navim Adrumetinam cœpit na- vigare circa Aſiæ loca, devenit Sidonem ad ami- cos, deinde Cyprum, tum Lyſtram, quæ eſt Ly- ciæ. Conſcendit aliam navim Alexandrinam, & tarda navigatione vix contra Gnidum, contra- rio vento, Cretam appulit juxta Salmonem & Boniportum tenuit. Periculoſa fit ea navigatio, quam deſcribit Lucas, Act. 27. Etablata ſpe o- mnis ſalutis, ſolabatur Paulus eos, qui cum ipſo erant, præmonitus ab Angelo Dei proxima no- cte, quod donaverat illi Deus eos omnes, qui navigabant cum eo. Animæquiores ergò facti, ſumpſerunt cibum, à quo per dies quatuocde- cim, ob imminentem ſævam tempeſtatem abſti- nuerant: ſed navis tandem diſlohita eſt, nautis & aliis partim natando, partim tabulis hæren- do ad terram evadentibus, ducentis ſeptuaginta ſex, unius Pauli meritis, Ack. 27. Melitæ ſubſi- ſtit, à Barbaris humaniter acceptus, Hyems erat, imber imminebat, & ecce, congregante Paulo ſarmenta quædam ad foveidum ignem, à vipe- ta tactus non tamen læditut; unde Deus eſſe exi ſtimatur. Factum eſt inde, ait Baronius, ut ſer- pentes in Inſula veneno careant, nihilque infe- tant detrimenti; imèò & terrai pſa, experientia teſte, contra venena potens eſt antidotum. Tri- duo à Publio hoſpitio recipitur, cujus patrem oratione & manuum impoſitione ſanavit Pau- lus, vexatum febribus, & dyſenteria: advenien- tes item alios infirmos piè curavit. Per tres men- ſes ibidem commoratus, probè doctum Publi- um creavit Inſulæ Epiſcopum, ex Baronio, de quo eſt mentio in Martyrologio die 2t. ſanuarii ex Adone. Anno 59. atatis 15. Rlido Melitæ Trophimo infirmo, 2. Zi- moth. 4. alia navi Alexandrina uſus navi- gavit Syracuſam, ubi triduo manſit, inde Rhe- gium, & poſt unum diem Puteolos venit, ubi cum fratribus diebus ſeptem Apoſtolicam na- vavit operam. Romam iturus itinere pedeſtri una cum Centurione, ad Appii forum, quin- quaginta & unum millia paſſuum ab urbe Ro- ma diſtans, obvios habuit fratres ui agro Setino, De & Paulo Apoſtolo. 281 alios item ad tres Tabernas [hodie Ciſternam vocant] triginta tria millia diſtantes ab Urbe. Menſe denique Majo, ex Baronio contra Be- dam, qui die ſexta Julii, feria tunc quarta, ex Jo- ſepho Vicecomite lib. 3. de Ritibus Miſſe cap. 15. qui tamen citat incognitum auctorem, ingreſ- fus eſt Romam Paulus, Pontificatus Petri an- no decimoquinto, Neronis tertio. Creditur habitäſſe Romæ primum in ca domo, quæ nunc eſt Eccleſia ſanctæ Mariæ in via lata, non procul à platea Columnæ Antoninæ, ubi nunc Eccleſia S. Pauli nomine à noſtris exſtru- Cta eſt, ſi cxedimus Baronio: à quo idem locus pro Collegio fundando ſub extenſa manu S. Pauli, immenſæ molis à Sixto V. ſupra Colum- nam collocatæ ſtatuæ, triginta ab hinc annis fuit indicatus. Romæ verò, ferè ſtatim, poſt tertium diem, ait Lucas, convocavit primos Judæorum, qui- bus aperuit itineris & vinculorum cauſam, ſed eam præcipuam fuiſſe, ut Romanos videret, & alloqueretur. Cum Nerone absque dubio egit, derelictus à ſuis, ut ipſe ait 2. Timoth. z. confor- tatus tamen à Domino; liberatum ſe dicit ab o- re leonis, id eſt Neronis, iébid. Imò coram Sena- tu & Collegio Pontificum egit, quod ipſe ſigni- ficat Philip. i.Permiſſum eſt autem manere ſibi- met cum cuſtodiente ſe milite, ut ſcribit Lucas. Alt. ult. Biennio manſit toto in ſuo conducto, addit idem: & à Philippenſibus pecunia juvatur, Phi.- lip. 4. ab Oneſiphoro refrigeratur, 2. Zimoth. 1. Intereà Judæis & Gentibus cum omni fiducia, ſine prohibitione, ut ait Lucas, de Chriſto lo- quens, convertit Torpetem de domo Neronis, & Poppæam Sabinam, Neronis delicias, ex Chryſoſtomo in Acta Apoſt. Homil. y4. & ecx Baronii conjecturis. Ad abſentes Epiſtolas de- dit, dum adhuc eſſet in vinculis, quorum memi- nit in üsdem, nempè ad Timotheum ſecundam, poſt primam defenſionem ſui coram Nerone: quo deinde Romæ præſente, ejus etiarn noini- ne ad alios ſcripſit. na cum præfataad Timo- theum miſit Epiſtolam ad Epheſios per Tichi- cum Tabellarium. Na Bene . 252 Anng, 6s. ztaätts yg. & vinculorum Reo- manorum 2. OEr eundem Tychicum ſcripſit ad Philip“ penſes & Coloſſenſes, nomine ſuo & Tr- mothei: ad Laodicenſes non ſcripſit, ex Chry- foſtomo & Theodoreto. Dedit etiam litteras privatas ad Philemonem nobilem Coloſſenſem. eui commendavit Oneſimum ſervum, qui amo- re Pauli Romam fugerat qui poſteà in gratiam Pauli libertate donatus, ſucceſſit Timotheo in Epiſcopatu Epheſino, ex Ignatio Epiff. . Hoc anno item ſcripſiſſe creditur Epiſtolam ad He- bræos, ex Chryſoſtomo in Præfat. in Epiſt. S. Avno öl: atatiz 60: Ucas abſolvit Actorum librum in Æchbus S. Mariæ in Via lata, ex conſtanti Romana traditione. Paulus autem ſolutus vinculis profi- eiſcitur in Hiſpaniam, teſtantibus id quam plu- rimis SS. Patribus apud Baronium. Narbonæ reliquit Paulum Epiſcopum, qui fuerat Procon- ſul, ex Martyrologio 22. Martii: Arelate Tro- phimum, & Viennæ Creſcemem, ex Adone i Chrom anne Domini g. Annis autem ſequenti- hus fortaſſe redit in orientem, ſicuti propoſue- fat anno ſuperieri ſcribens ad Philippenſes, Phi- lemonem, & Hebræos. Incerta ſunt his annis. ſeptem acta Pauli. Anno Gb. ætaätig6g. sem, ait Baronins, inſtauraret.: Simonem Ma- gum ſimul eum Petro dejicit, ex Cyrillo Jero- ſol. Catech. 6. Pellicem Neronis, & Proeulum, ejuſdem pincernam ad Chriſtum convertit, ex Chryſoſt. Adverſ. vitup. vitæ Monaſtal.quam ob rem in carcerem conjicitur cum eodem Pe- aro menſe Octobri, in quo per novem menſes detinentur, ex Martyrologio Romano 14. Mar- tii. Carcer autem fuit Mamertinus:, ex eodem Martyrologio ibid. in quo, erumpente aquami- tabiliter & petra [& adhuc durat] baptizati fuerunt Proceſſus & Martinianus cum aliis g. qui pro Chriſto martyres occubuerunt. . Omam eſt reverſus, ut afflictatæ Eccle- ſiæ una cum Petro ſuccurreret & collaben- De S§. Paulo Apoſtolo. Anno Chriſti 69. atatis Pauli o. ait Obrp- ſoſtomus, Pontificatus Petri 2. MNeronis 13. Artyrio proximus Apoſtolus noſter. 1 peopulo enixè eum rogante & cogente: una cum Petro fugam arripuit, ex Actis Sancto- xum Proceſli & Martiniani. Cui pariter dixiſſe Dominum, denuò debeo crucifigi, ſcribit Ori- genes in lian. Sed hæc verba hauſit Origenesè libro apocrypho, ut ipſe indicat, & Baronius notat anno ég. Illud creditur, quod Paulus præ- ſeiverit diem obitus ſui, & docet Dion. Carth. cum Ariain cap. 20. Alt. fortaſſe & genus mor- tis; cum dixerit, An gladius loquens de paſſi- onibus ſuis, Rom. f. Ad columnam itaque liga- tur, quæ extat hodie in Eccletia S. Mariæ tran- ſpontem & cæditaur flagellis, tanquam ſactile- gii & impietatis reus, licet Romanus civis fue- rit agnitus; quem ideirco feriendum gladio ſub- jecit Nero. Exit extra portam Urbis, in qua à Plautilla velum recipit, quo in morte obduce- ret de more oculos: atque inter eundum tres milites adjungit Chriſto, Longinum, Aceſtum, Megiſtum ex Martyrologio Romano die 2. ulii Salutato Petro ultra pertam, ab eo dividi- tur ultro citroque verbis honorificis. Extat ibi- dem Oratorium, diviſionis hujus monumen- tum. Adaquas autemSalvias ,„fen guttam jugi- ter manantem-, extra portam Oſtienſem, ter- tio ab Urbe lapide, perductus [ubi Chriſtia- norum aliquando canificina eſt habita] fuſis prius ad Deum precibus, datoque pane fratri- bus ex Metaphraſte, hoc eſt Euchariſtia, ex: Guillelmo Eyſengre. in Centur. 1. par. ſe- diſt. I. ſignoque Crucis ſeſe munito, & iis verbis, Domine leſu in manus tzaz consmende ſpiritum, ex sodem ibidem, velatis oculis capi- re inclinato, alacxiori animo jugulum præbuit, die 29. Junii: quæ fuit Feria 4. ex Alphonſo Cia- conio in Bita &. FPetri. Mira tes; effluxit lac cum ſanguine, ex Ambroſio ſerm. 6. & Chryloſt. Orat. in princ. Spoſt. Rt capite Dauli invocan- te nomen Jeſus, ex præfato Guillelmo, clara voce, & ter ſaltum ibidem dante, erupiſſe dicuntur tres aquæ dulcis fonticuli: quorum Priinus dulcior lactis ſaporemaliqua ex parte- 1It. 0 ] Ediity ſungut, Mrino Cludiush ;b H glluteſtel uo, kel⸗ 1 Bius, prqwol Locde Nu onaOl lelticit ngee pof Kcanſtern PbOrieme umfut,u xele cel Enporeſer t reg Crenseſll ipuntoc Ncenanti, Cnlun pu- CNtnitun⸗ Kaurail. 1 lunf, Mdcum, Eetlam ve M,ilen Pomllaze⸗ ann abet ilerun l Ach fun . lumumer linnti DNonano MI Deain “ De K. Paulo Apoſtolo. ðMMU 257 duri ,, umeddit, cæteri non longèà primo, paulè diver- MARTIG. ſum guſti ſaporem afferunt; quia, ut diximus, rꝗ obolus , lac primo venæ dederunt, & inde ſanguinem. 74 Quadraginta ſeptem Martyres. e Kagene, Gladius hic, quo Pauli cervix inciſa fuit, ſerva- 77 Ariſtobulus Martyr. er Asnd⸗ tur ab Hiſpanis in cœnobio S. Hieronymi de la ꝛe Archippus Commilito. niparter nli Siſſa, teſte Ildephonſo Giron, cit. à Claudio Dauſ- 22 Sergius P. aulus Narbonæ Epiſcopus R ſgilabt⸗ quio, de Pauli ſanctitudine lib. z. cap. 11. Cor- Epaphroditus Tarracinæ Epiſc. uuſt Orenet Eu illius, de quo oariſſtiaut odor efflabat, & APRIII. at, & Ducnin ſupra quo immenſa lux micabat in aere, ex 'e- õ odDalnge wode Natal lib. b. cap. 23. à Lucina in ſuo præ- 4* Herodion Ahneriue, Phlegon. tet Dion n dio via Oſtienſi tumulatum fuit. Ipſemet P'aulus 7 . zad naſt. Mart. Rom. lEgenunr. reſtituit Plautillæ velum poſt mortem: Neroni y Lychicus miniſter fidelis. ocen Erl⸗ quoque poſt triduum apparuit, ut ei prædixerat, M AJO. umittur c nſternatus eſt, ex Nicephoro lib. 2. Cap. 36. „ Hermas Romanus. n§ Marir ⸗ Ab Orientalibus aliquando corpus cjus lubla- „7 Torquatus cum ſex aliis Mart. tmqunlal⸗ tum fuit, ut in Orientem aſportarent, ſed fulmi- 3 Torpes Maryt. tncſif, ne de el jacto retinetur Romæ; & ab e0 19 Prudens Senator & Pudentiana. ndum fahrib teinpore epultum eſle docet, ubi hunc quieſ- „ℳ (Quadratus Athenienlſis. Utbis n t cit, S. Gregor. Papa lib. 3. Epiſt. 30. ubi etiam de Dolte chür⸗ catemis ejuſdem illud miraculum narrat, quod JUNIO. ntetenncmdI un aliquando diu ducta lima ꝑer eaſdem, nihil pe- 19 Gervaſius & Protaſius er P. Damiaxi. gmnm ſalm nitus exeuti potuit. An quia ille vivens ad pati- Opuſc.r. amunerr endum paratiſſimus: poteſt mortem quoque ſit 22 Novatus & Timotheus, Pudentis filii. m, neodic- Catchatuin avariſſimus? 2½ Plurimi Martyres. oniſes bunt⸗ Statura illius tricubitalis erat, ex Chryſoſto- 25 Solipater. hn nd ſhcohrerte ciinto, facies al . cabur 27 Crelcens Epiſc. & Mattyr. Galata. Eugnmnß modicum, oculis inerat gratia multa, ſupercilia zo Lucina Romana. nObetlen⸗ deorſum verſus vergebant; naſus pulchrè inflex- JULIO. . Nu fhC us, idemque longior; barba denſior, ſatis 1¹ . promiſſa, eaque non minus quam capitis coma 1 Martinus Viennæ Epiſcopus. cähun canis aſperſa erat: corpus incurvum, & pauls 2 Tres milites in martyrio Pauli. ngeſe⸗ inflexum. Hæc Niceph. lIib. 2. cap. 327. Perpetuo 79 Epaphras Coloſſenſis Epiſc. & Martyr. hd cælebs fuit, ex SS. Patribus in 1. Corinth. 7. 21 Praxedes virge. ng. 1 5 Innumeros habut diſeipulos, è quibus no- 12 Syntyches mulier Philippenſis. munmd, piliores hi qui ſequuntur, numero i120. recenſiti 26 FEraſtus Philipp. Epiſc. & Martyr. in Romano Martyrologio, nimirum AUGWUSTO relas . . eglameti . y Lydia purpurari. APhand MAEN 5E J4 NA ARIO 4 Ariſtarchus Theſlalonic. Epilſc. „ elioxrked Die 4. Litus Cretenſium Epiſcopus. b EC 21 Publius Melitenſis Epiſcopus & E M BRLE uhunme⸗ mart. haſi 5 Pheœbes Cornthia. R Cuilddno, 24 Timotheus Epheſiorum. 4 Garebhoru⸗ iarr. A 76 Sebaſtiana Martʒrr. F E BRUARIO. 22 Linus, & Thecla virgo & Martyrt. nit a 16 Oneſimus Epheſiorum Epilcopus. Xantippa & Philoxena Hiſpan. nine, Nn 2 OQCIO- — 254 OCTOBRI. 7„ Criſpus & Cajus Corinthii: Athenienſ. Epiſc. 6⁶ Sagar Laodiceæ Epiſc. & Mart. 9 Dioenyſius Areopagita Epiſc. & Marxt. 7 Zenaides & Philonilla conſanguineæ FHierotheus Pauli. 322 Carpus. 15 Lucas Evang. eæ Hieren. à Panuloin Evan- gelio genitus. 322 Ampliatus, Urbanus, & Narciſſus Mart. NOVEMEBR I. 2 Quartus. 4 Philolgus & Patrobas. 10 Tryphenna & Tryphoſa, Ionienſes. 2 Rufus. – 1 — De & Paulo Apefiolo. 22 Philemon & Apphia Coloſſ. Mart. 2 2¾ Clemens Papa, ex Ribadeneira. 25 Soſthenes Corinthius Mart. DE CE MBRI. S5 Rufus & Zoſimus Philip. Mart. 22 Trophimus Arelat. Epiſc. & Creſcens Viennæ Epiſcopus. Avit denique Conſtantino Magno: appa- Feaues Ambroſio, ex Damaſceno Oras. 2. de Inag. Docuit fæpius Chryſoſtomum⸗ ex J⸗ Proclo ejuſdem diſcipulo in ejus Vita-Patronus & patere eſt Clericorum Regularium ab an. 725. cui ſummè devincti ſumus. Utinam Deus eum in nobis excitet ſpirit um;, cui beatus Paulus ſervi- vit, ut eodem nos repleti, ſtudeamus amare quod amavit, & opere cxercere docuit- DES RAKTIIQNLONAG APOSIOLO. A&RATIAS acturi S. Apoſtolo Bar- „ thalomæo, quo auſpice, in die Kfeſto ejnſdem ſcribere cœpnnus de SE. ſacris Ritibus, eamm quæſtionem examinandam duximns, quæ in fummam ejuldem laudem ,ſi pie ſenieris, defini- ri Ppotett- Unica igitur efto laus, ſumma & vera laus , quaà Chriſto Domino laudatus ille fuit iis ver- bis: Ecce verè Hraelita, in quo delut non eſt, Joan. /. At inquies de Nathanaele fuit dictum. Ita eſt: ſed Nathanaelem eundem eſſe ac Bartho- lomæum, in ſummam utriuſque laudem facilè perſuademus;, triplici probato axiomate. Rimum eſt, Wathanaelem fuiſſe de numere Pe⸗ Apoſtolorum. Primo Quia Joan. 21. manifeſtavit ſe Chri- Kus tertiò diſcipulis ſuis ad mare Tyberiadis. Qbus diſcipulis 2 Si laté vocabulum ſumas „ erit quinta apparitio, vel ſaltem quarta, ſi pro- prie Apoſtolos intelligis, tertia verè eſt, at inter hos diſcipulos adfuit Nathanael, ut ibidem; er- go Apoſtolus erat. Secundo Diſcipulus erat, ex loco citato, non de numero 7za. quos numerat S. Dorotheus; er- gode duodecim. Tertio. Cur non Apoſtolus ille, qui poſt An⸗- dream „Petrum, & Philippum quarto loco Chriſtum novi? Neque Joannes Evangeliſta nominat ſocium Andreæ, quo cum fuerat ad Chriſtum: nominat auterm Nathanaelem ſoci- um Philppi: An gratis? Puto quod illum tacne- rit, hunc nominaverit cum Apoſtolis primis, ut prioxum Apoſtolorum ſcriberet vocationem. Et, ſicuti vocatio ſecunda de qua Matt. a. fuit qua- tuor Apoſtolorum; ira non ſine myſterio in- dicare volunt; qued & prima vocatio quatuor item fuit Apoftolorum. Quarto: Ante omne miraculum & omne be- neñcium: confeſſus eſt Nathanael, Chriſtum eſſe Filium Dei »Voan.! revelante Deo, ut ajunt Tertullian. adver. Praxeam, Iren. lib. 3. cap. 11. Auguſt. lagut n⸗ ſonemmtat irutus 4 zololum, Mrhanucle Abbatis. Quntol Nocentiahin nos Chriſt rdelt rcn/ reejnll eato. Prumſiße irinhono MerenliApe ChrlkobDon imo. pſeriſmt qutile flomptisi udliin Alanwtetts 6, Mecein inellum ur ural ehg Eeaiutine umuntere Duetulken torkarkn Nhie d lllecede Uno.⸗ INetrdts 4 wityhaben el 4Aotel ctes eniterco Ullseraricen Glcaen kmerr lrt lgohtiͤ erir ler niint Ab dllli e⸗ ſ.Mn. neiya. t. I. un. 6, & (eleens Dhe: e⸗ Aend Orar, OKomum, erd Vita.atrons tiumab n, inam Deuan- Nus Paulustet. deannus and 1e god dat 40 ,ur uen lococikatoytal ,Dorotheupj l,git⸗ umm guanto l nnes kyngeli O cunn uin4 IHnmueenſi⸗ nod Uumur Kolspringnt õ lcn /ftde ne ntrürn⸗ ento en uum Konnt narl, Chiin te Deo ten 154) — De J. Bariholomao Apoſtolo. Auguſt. in han. Cum ergo, ob eandem confeſ⸗ ſionem tardius emiſlam à Perro fuerit hic con- Kſtitutus Apoſtolorum Princeps; quis neget A- poſtolum, ſi minus Apoſtolorum Principem , Nathanaelem fuiſſe? eſt argumentum Ruperti Abbatis. Quinto Laudatus à Chriſto ſuper alios de in- nocentia fine dolo, meretur primas inter pri- mos Chriſti diſcipulos; Chriſto ſimilior allis, qui peccatam non fecit, nec inventus eſt aolus in ore ejius, I. Pet. 2Z. Sexto. Promiſit illi Chriſtus viſionem Ange- lorum ſuper Filium hominis, loan. . quæ acci- dit in hortò Gechſemani; ubi certè non conve- nêre niſi Apoſtoli, octo remotius, ttes propius Chriſto Domino. —Rr Septimo. Fuit ille de Cana Galilæz. loan. 21. ergo veriſimiliter tertia die ab ejuſdem vocatio- ne, qua factæ fuerunt nuptiæ, una cum aliis difci- pulis nuptiis interfuit; & fuit teſtis primi Chriſti miraculi in Cana Galilææ. Fuit etiam ultimio- culatus reſtis miraculoſæ ſcilicet piſeationis, an:. 2r. Nec deinceps ullum aliud narratur Chriſti miraculum. Quærit autem Petrus, ut ludæ ſuſſi- ciatur alter, qui teſtis eſſe queat: e quo intradit, S& exivit inter Apeffolos Chriftns lelus, hoc eſt, omnium ferè miraculorum Chriſti, à Baptiſ- mate ejuſdem uſque ad Aſcenſionem. Quis ergo aptior Nathanaele? at, cur neq; nominatur cum Mathia & Barnaba? non alia de cauſa, quia jam erat ille de duodecisæ. Octavo. In Græco Martyrologio, juſſu Baſilij Imperatoris conſeripto, qui imperare cœpit an- no *. habentur hæc verba Aprilis 22. S. Wathaä- nael. Apoſt ol. memoria- . Obcies. S. Auguſtinum negare, Nathanae- lem inter Apoſtolos fuiſſe: quia legis, inquit, pe- ritus erat: idem ex Auguſtino docet S. Gregori- us; ſed pace tantorum virorum (cum in hiſtoria verfemur) ratio non concludit: tum quia Natha- nael piſcator erat & ipſe Ioan. 21. tum quia ex dialogo Philippi cum Nathanaele, Quem ſeripſit Moxpſes in lege & Propheti, Hinc invenimns le- ſum Filiam loſeph'a Naxireth, hen minus infer- tur Philppus legis peritus quam Nathanael ; imò magis peritus Philippus apparet, quam Na- thanael, ex textu Auguſtini, qui legit affirmativè ſequentia illius verba, A Naxarethpoteſt aliquid beni eſſe, peritorum ejus temporis judicio, impe- ritus legis judicatus fuiſſet; cum inter peritos le- gis illud vulgatum lannis 2. Serutare Scriptu- ras, & vide, qaia à Galilæa [in qua eſt Naza- reth ] Propheta non ſurgit. Quod ſicum Vulgata legas interrogativè & dubitativé: A Naxareth poteſt aliquid beni eſſe? ſi dubitat ille neicit. De- nique, ſi valet ratio Auguſtini, Paulus ab Apoſto- lata peritiſſimus legis erat excludendus. Lterunr axioma eſt: Datoquod Nathanael erit Apoſtolns, gerts non alius fuit à Bar- tholemæo. Docçet hoc Rupertus Abbas in loan. qui ex revelatione ſcripfiſſe multa fertur, ut ait Panicarola loco citato, & primus ille hoc aſſeruit, quem deinde ſecuti ſunt Ioan. Ferus in Serm. Cornelius lanſen. in concordia, Onuphrius Pa- vin. in Faſtis, Arias Montanus, Franc. Panicarola in Concion. qui & communem eſſe hodie ſenten- tiam teſtatur, Perrus Galefimius, Ioan. Oſorius in Conc. Nicolaus Serrarius de Duodecin: ASpo- ſtolis, Alphonſus Ciaconius de Eitis Pontificam & alij. Conjectura eſt, Primò ex eo quod Philip- pus & Nathanael Lan. eap. z. conjunguntur; Philippusitem & Bartholomæus à Matthæo cap. o. à Marco cap. 5. à Luca cap.6. conj] uctim nomi- nantur. Tum ex eo, quod à loanne quarto loco nominatur Nathanael poſt Andream, Petrum, & Philippum; Bartholomæus itrem quarto loco ab aliis Evangeliſtis. Nam licer præferantur Phi- hppo lacobus & Ioannes à Matthæo, Marco & Luca; id tamen eſt, vel quia de iis narrant ob mutationem norninum cum Petro, vel ob eorum ſecundam, quæ ſolida fuit & perſeverans, voca- tionem. Confirmatur ex eo, quod loſeplhmini- mus apud Surium ſocios facit prædicationis, & comites peregrinationis, Philippum & Bartho- lomæum. Prætereà in Caralogo Apoſtolorum , Matthe.. 1o0. Warc-s. Luc. 6. quod egregiè ad- notavit Panicarola] quamvis aliquantiſper mu- tetur ordo; ſemper tamen primi ſeptem ſumt iidem, inter quos Bartholomæus; ultimo vereo loco ſemper reliqui quinque recenſentur. Cujus rei ratio omnium Doctorum communis eſt, g uia iſti quinque ultimi non habentin Evangeho Nnu z⸗ ſpe⸗ 286 ſpeciales vocationes deſcriptas, uti de iis ſeptem habemus in Evangelio. Quod ſi Matthæus no- minet priuùs Thomam quam Matthæum, id fe- cit modeſtiæ cauſa: ſolus enim dicit, Thomas & Matthæus; alii verò dieunt, Matthæus & Thomas. Si ergò eorum ſeptem deſcripta eſt ſpecialis vocatio, ubinam habetur Bartholomæi: Certè in voeatione Nathanaélis, qui idem eſt cum eo. Genere Galilæi erant Apoſtoli omnes, Act. 2. & Nathanaéëleſt de Cana Galilææ: Piſca- tores ferè omnes; & quidem Bartholomæus pi- ſcator erat, ex Theodoreto lib. de legibus, & Mctaphraſte. Nathanael autem cum aliis invi- tatus à Petro dicente, Vado piſcari, reſpondit: Eenimus & nos tecum: ergò piſcator erat. Sed demus etiam, doctiſſimum fuiſſe Nathanaelem; & in lege peritiſimumnmn, concordat cum doctri- na Bartholomæi, de quo teſtatur Dionyſ. c. i. de Miſtic. ITheol. doctiſſimum fuiſſe inter Apoſto- los. Quæ comparatio non cadit ſuper doctri- nam revelatam, ſed ſuper acquiſitam, in qua ex- celluit Nathanael & Bartholomæus. Aliæ ſunt conjecturæ, quod Baronius anno 78. refert obitum utriusque, Nathanaelis & Bar- tholomæi: ſi enim annis diverſis obiiſſent, ean- dem finſſe perſonam negaremus. Neque in hi- ſtoruis Eccleſiaſticis diverſum aliquid reperitur, quod indicet duos fuiſſe viros. Si quid ſeribant alii, explica uti dicemus in tertio Axiomate. 1- dem confirmatur ex genere morcis; nam Bar- tholomæus, ex Commentariolo Hippolyti, Me- taphraſte, Nicephoro lib. zg. cap. 39. & apud Græcos in Martyrologio ſuprà citato afſxus fuit Cruci, ſicuti Petrus, Andreas, Philippus primò vocati. Si ergò eſt idem cum Nathanaele, eon- gruit aioο ejusdem Cruci, ut primi quatuor vocati in paſſione Chriſti per Crucem imitanda ſint æquales: & fortè inde eſt, quod cum Pe- tro, Paulo & Andrea nominatus fuit Bartholo- mæũus in Oratione ſecreta Miſſæ Libera nos, poſt Orationem Dominicam: quod notavimus in primo Tomo pag. 123. Crucis enim Dominicæ quam Miſſa repræſentat, inſigni modo quatuor hi fuère conſortes. Quod ſi apud Latinos deco- riatus ereditur, potuit accidere utrrumque, juxta Lipſium de Crnce lib. a. cap. /2. ubi tradit, quèòd De §. Bartholomao Apoſtolo. ab £gyptiis & Perſis excoriabantur in Cruce- A Perſis autem excoriatum fuiſſe Bartholomæũ⸗ ſeribit Panvinus in Faſtis: ſed & Armenia majot non longè diſtat à Perſis, in qua obiiſſe fertur, ex Breviatio: imò & facilè potuerunt eſſe mo- res communes Armenis & Perſis in genere ſup- pliciorum. Quid plura? in Breviar. Venetiis im- preſſo 16:1. legitur excoriatio Bartholomæi fa- cCta in Cruce: & expreſsè idem docet Guilliel- mus Eyſengreinus. Centur. 1. par. 5. diſt. . cumn Petro de Natal. in Eiſtoria S. Bartholsmæi Qui- bus poſitis, vide, an Chriſtus hoc ei genus præ- dixerit mortis, quando dixit: Vidi te ſub fien, Joan. . Sub qua ficu? de qua Zeel. t. fcum we- am decorticxavie, albi fabti ſunt rami illius, quem locum S. Thomas Aquinas in Serm. explicat de S. Bartholomæo: & in ramis albis contemplor ego, quod Chriſtus de eo teſtatus eſt, & quo non eſt dolus. Ertium Axioma eſt, Nathanael proprium T En eſſe, Bartholomæus cognomen ejus- Aem viri, ita, ut Zoannes uſus fuerit ſemper no- mine proprio, cæteri cognomine. Et hoc mode conciliantur Evangeliſtæ inter ſe, ſine jactura noſtræ ſententiæ. . Prima pars hujus Axiomatis facilè probatur: quia Nathanael Hebræum nomen viri eſt, & ex modo loquendi proprium eſt nomen; ut vide- re eſt Num c. I. 2. 7. o. & 1. Paral. 2. 15. 24. 26. 2. Paral. 12. 35. 1I. Eſdr. c. o. quod interpretatum ſignificat Domum Dei. Altera pars, Bartholomæus cognomen eſt, pa- tet: tum quia vox eſt Syriaca, & ſigniſcat filium ſuſpendentis aquas. Unde, cùm eſlet Nathanael, ait Rupertus de Cana Galilææ, ex Zoan. 21. in qua Chriſtus convertit aquam in vinum, Joan. 3. conjicitur, inditum illi fuiſſe hoc cognomen tan- quam filio Chriſti ſuſpendentis aquas, & ele- vantis ad formam vini. Sicuti jacobus & Joan- nes dicti ſunt Boanerges, filii tonitrun: quam- quam hi à Chriſto cognominati fuêre, ille ci- vibus; eo quod Chriſto addictus fuit ex multis ejusdem loci incolis. Tum quia Bartholomai eſt idem ac filius Tholmai, vel Tholomai: cer- tum eſt autem, Tholmai eſſe viri nomen. Mam. Ij. oſ. 1r. Oudic. 1. 2. Regum 13.1. Paral. 3. item 5 Tholo- olor. ſocabatu Jomina ſeubari⸗ lumej ep A. Darleb flusTim tanntnagn Pperimo Tertir gübinon Ppelunn uqi ſo⸗ Munhens, nethh⸗. Wlitesyan Pile aihe iuſcipt lge, ni ungbame 1tione tol Uun bynn (arrur- mnonmn Chritonra ft nge plrumi Gpotreni unlgai Ilun homn Eikenegt Nent,e⸗ Uhügube reorumo entioin lle N noretet, Mnholonn Wiier Epllun M. is, banmn nCn lebinhalmt; AArmetin n obille ken tuetunr ellem ſsin Ferl Uia Venetign Bartholomuis. mdet Clle. er,dn otlahna hocer Nnxn Mine ſH elrfene trani lg,n Em enlatt Abis ogtmt nbelt, hudlvn Agnuner fuert nt ne. EtNO et le, ine in ZM mmenwiiet,dt 1 notmenylti Ddl? vodimeifeun 66 nnhf Kügnir n m ee Nete er, er D zinvinmn , 00 corommiu⸗ nnisl, Ae⸗ lrobs itontun ⸗ xifet. rsfin and uii Hanne ellholomi Viti lonn / 51 olir De & Bartbolamao Apaßolo. Tholomai 2. Reg. 2. & fortaſsè pater Nathanaelis vocabatur Thelmai, vel Tholomai,; Similia co- nomina kabes inter Apoſtolicos viros Bariena, ſeu Barioanna, filias Joannis. Smon Zoannis di. ligis me? Loan. 20. Batnabas, qui vocabatur o- ſeph, Atct. 4. eognominabatur Barnabas ait Lu- cas, Barſabas, qui & Joſeph, Act. 1. Bartimæus, filius Timæi, Mare. o. Quid apertiùs? Elymas e- tiam magus cognominatur Barieſu, Ac. 3. er- gò pari modo Bartholomæus cognomen erat. Tertia pars Axiematis explicatux. Nam ali- qui binomii ſæpiùs cognomine quam nomine appellantur; ut Barnabas, qui Joſeph, & Mar- eues, qui oannes, Act. 12. Petrus, qui Simon, & Matthæus, qui Levi à Luca vocatur proprio no- mine cap. y. Thadæus, qui& Judas. Quare pri- mi tres Evangeliſtæ communioriuſi ſunt cogno- mine Bartholomæi, joannes ultimus, qui recon- dita ſcripſit, Nathanaelis nomine eſt uſus: & ea lege, ut ii nunquam nomine Nathanaelis, hic nunquam cognomine Bartholomæi ſit uſus. Qua ratione tollitur pugnantia, & facillimè concili- antur Evangeliſtæ. Cæteruùm, quando ii non ſint idem, non poſ- ſum non mirari, Nathanaelem, laudatiſſunum à Chriſto viram, Jacobo Patriarchæ, Iiraeli (qui vidit Angelos aſcendentes & deſoendentes) as- ſimilarum innocentia præclarum, teſtem primi & poſtremi miraculi à Chriſto editorum in hoc mundo, cui promiſſa fuit Angelorum viſio ſuper Filium hominis deſcendentium, ita à Deo ipſo deinde neglectum, ut neque corpus honoretur interris, neque nomen habeatur in Martyrolo- giis, in quibus, ſi benè obſerves, nomina legun- tur eorum omnium, vel minimorum » querum Kt mentio in Evangeliis, vel in Actibus, vel in E- piſtolis Apoſtolorum. Quid ergò cauſæ eſt, ut nihil de Nachanaele aut ſeribatur aut comme- moretur, niſi quia de eodem dicimus; cum de Bartholomæo loquimur?· Novi, quid de Nathanaelis prædicatione & ſepultura ſeripſerint Fl. Lueius Dexter ſi tamen eſt ille auctor, quod non creditur] Vincentius Beluac. in pes. iſt. Equilinus lib. 1. cap. 9. Sed 287 cùm ille prior, à quo alii, eum dicat obiiſſe an- no Chriſti 105. Baronius autem obiiſſe Natha- naelem ſcribat anno 78. quo & Baxtholomæus, quis non videat, duos fuiſſe Nathanaeles? nos autem de ſeniore loquimur, quem cum juniore illi confundunt: & inre incerta abundare quis- ue poteſt in ſenſu ſuo. Verè ſtaelita Bartholomæus fuit, Jacobo ſi- milis, qui dum luctaretur cum Deo, hoc eſt, daum oraret (ſi Hieronymo credas) Ifrael eſtcogno- minatus. Orabat autem ille centies in dic, centieo in nocte; non modo poſt Apoſtolatum, ſed etiã antequam Chriſti eſſet diſeipulus, qui ideò tunc temporis. Iſraelita fuit appellatus à Chriſto. Adhuc, Iſzasl ſonat, ex Hieronymo, Prin- ceps cum Deo. Si ergò Princeps cum Deo fuit Nathanael, certè inter eos Principes Rccleſiæ an- numerandus erit, de quibus David, Cenſtitues gos Principes ſuper omnem terram.: quem Verſum de Apoſtolis explicat Eecleſia. Fortis etiam cum Heo communiter hanc vocem Iſras! interpre- tatur; quia Jacob oratione vicit Deum: & ora- tione, ut dictum eſt centies in die, & centies in nocte, vicit Deum Bartholomæus.- Denique eidem promilſa fuit ſcala Jacob, per quam aſcendebant & deſcendebant Angeli, 76. ant . quod in Barthelomæo eſt adimpletum: qui cœleéſtis Doctrinæ & Evangelii quaſi ſealam aſcendens & deſcendens una cum aliis Theolo- gis velut Angelis de Deo enarrantibus, formavit inde adagium illud, quòd à Dionyſio 4. de Di- Vinis nominibus tribuitur Bartholomæo: Evan- gelium, ajebat ille, magnum eſt & latm; rurſns Farvum & conciſum: quia verè aſcendimus in doctrina ſublimi & humili Chriſti Domini noſtri. Hxe ſcripſiſſe voluimus grati animi ergè in ejus laudem, cujus traditum nobis cognomen tuit, nomen & omen, à die 7. Octobris 1587. quo ſcilieèt habitum regularem S. Pauli un cum no- mine decorticati Barthelomæi quam lætiſſimè ſuſcepimus. Quod ſi ad prædicta probanda non- Poſſunt ſingula, multa juvant. Boni conſule, a- mice Lector, & vale. INDEX RE RʒI M E T VE RBORUM, Quæ in hoc Tomo ſecundo continentur. ₰ℳ₰ t Braba Feſtum qualiter S celebretar, pag. 68. n. 22 Ahſolatio in Matutino E 3 uid,g. D. I. appeltatnr Verſus. Ibid. 2. abſolu- tionum diſtributio per N à 2 dies, ibid. n. 6. abſolutio Primæ, &C cur cum Capitulo Nonæ. 43. n. 10 Actus Apoſtolorum guando ſoripti, 65. n. 7. & 98. 2. Adorationes ſiunt genibus flexis , etiamtempore Paſe hali. 97. n. 28 Ado Viennenſis, non Treverenhi, fuit Auctor Martyrologii. 79. 11.5 Adventus Oficia prepria, 8;. & ſeqq. Agape quid. 78. n. 5 S. Agatha dantur LPſalmi virorunm, III. D. 5 Agnes eſt etiam Genitivicaſus. 109. n. 21 S§ Agnes Oſßciam habet Pſalmes vires Sanktis aſſignatos. lbid. Agonix antem quaæ jat vant. 155. n. 4. & ſeq. S§ Alexander I. juſſit Feſtam S. Petri ad 'inca- la. 122. n. 1 lexander Il. deponi iuſſit Alleluja in Septaage- ſima, 91. n. I. aſſignavit Reſponſoria septnage- mæ. ibid. n. 5 Alexander IUI. pracepit Feſtum S. Mathiæ die 27. in anno biſſextili, III. n. 24. auctor Offcii Bernardi. 1135. n. 20 AJlevander IV. inſtituit Feſtum S& Claræ. 124. n. 12. Alexander EI. juſſit Oltavam Nativitatis bea- tæ Virginis ritu Duplici. 128. n. 15 Alleluja initio Horarum quid, 5o. n. . unde, i- bid. pro Alleluja Maſici dicunt in æternum, I. n. 3. Alna Redemptoris, vide Antiphonæ finales. 80 Alphabetum Hebraæaum indicat in ſacris iteris aliquia excellens. 95. n. 13 Altaris Titulus quomodo colendus. F7. n. 15 Amalarius aubtor Officii Defunltorum. 147.2 S Ambroſius quando cepit ſcribere libros de Vir- ginibus, 109. n. 21. écüiusdem FEeſtum an habeat Olctavam apud Komanum Clerum Mediola- ni, 38. D. S. addidit in fine Hmnorum gloriſi- catisnem TIrinitalti. 60. n. II Amen quid. . 73. Hn. 14 Anacletus Siccus edidit librum de Eccleſiaſtica Hymnodia. 3 Angelorum Caſtodum Feſtum Daplex 2. claſ. cum Octav. 126. n. I. & 131 Annus biſſextilis non æſt ſemper quilibet annus qquartus. 14. 1. 2 Antiphona qnarta Dominicæ . Aventus nun- quam omittitur, liceèt in Sabbato iat de Do- minica 1. 85. ſh. 2 Antiphona quid, 5. 1. aubtor, ibid. 2. cum FPſal- mis cur jungitur, ibid. 3. earum uſus varius, ibid. 4. & c: aliæ propriæ, aliæ communes, ibid. 7. unde ſumuntur ibid. n. 9. 10. eadem cumi- nitio Pſalmi, §S. n. II. cur quarta Antiphona ad Laudes non adhibetur in Horis, . n. 5. me- d:ut enuntiandi Antiphonas. 58. n. 12 Auntiphonæa ad Benedictus pro Confeſſoribus Pon- iificibus & non Pontificibus ſunt aiverſe in fine, & in occurrentia non ſunt mutandæ. 33. n. 29. Autiphonaæ finales B. Virginis, 80. & 81. aultor . earum, ibid. n. 5.6. & c uſus in Choro & extra Chorum, 8&1. n. 12. 13. &c. quando genibus fe- is dicendaæ. ibid. n. 7 Antiphonæ majiores in Adventu cur ad Magniß⸗ cat? 48. n. I. cur duplicantur? ibid. n. 2. cur ſeptem? ibid. n. 3. quis eÄarum ordo ibid. n. 4. aliæ privilegiatæ in Adventu, 85. h. 5. 6. M- Jpani anticipant Antiph. Oex privilegio, i- bid. n. 7. quid, ſi dies 6. eſt Dominica. ibid. Antiphonæ propria in ſecundis Feſperis Apoſto- lorum & Martyrum cur. 139. 5 Apocalypſis quando ſcripta, 65. n. 7. & 98. n. 5 Apoſto- un anſn nun. 6 Akenſan Attentibt Ke keg let. . 5Aa . d unhe lucn thargel n / Neuurup, ltun, Penecicun 4 Ment egiltip nerte, rirg reuifi, Nuedikia 11). enelite ſei ueſlig iran karftin⸗ n 0. luufegn. ehhe lnſtn En./ ram lufeig Rieng àQA ten S. luifuen nr r M, dur. ſnf Unckyun, 1. Berellrute lelum arhett (Clerun AMadd Hnummn Irß Gol wde Nulſcn 1 ler 24 UlbN her lllkten pul 14 Alemm Nern itel ,,didn n rum il isnninb 9.10 enin. . gucti Aß⸗ i, HripſAj . 4 Cgfriuſe Sur ent init õ ir, d. ANA in Omdn ſe . ſmuh hunl ,rscl uur; bi di 4 Nt wnh 2 ventt, e r Dpoſtolorum Commune cur habuit duo commu- nia Evangelia, 136. 3. 6ur Antiphonæ propriæ in ſecundis Vzſperis. Izg. f. Limina Viſitantnr cum oſculo 1z6. 1ö. Aſcenſionis Feſtum, 99. . I. per decem dies 100. num. 6. Aſfteriſcus in Pſalterio quid denotet. 16. n. 21. Attentio in Oſtcio quæ, 6. ſeq. R Ave Regina cœlorum, vide Antiphonæ ſina- læs. “.. S. Aaguſtinn, auskor Offcii Defundtorum. 11,. lllme. &= 5. Bite Vigilia, & Feſtum in Mar- tyrologio Komano, extra Komam. anticipate prænuntiaznda,!27. n. 23. 24. tranſ- latio corporis eius à quo ibid. idem eſt ac Na- thanael ibid. 254. & ſeqq. in eius Feſto ince- ptum hee Opnsab Aubtore. ibid. Beatorum Feſta quomodo differant aà Feſtis san- orum, öb, n. 2. quale eorum Offcium.7.n.. Benedicamus Domino car in fine, o. nu. I. Cuer. à pueris dicitur. n. 2. ibid. Benedibtioante Lektliones quid, 63%. R. T. in nis- meroternario, ibid. n. y. æam petit etiam u- perior quicumque inferior Epiſcopo, 160. 4. be- nediltio menſæ. 156. ſeq. Benedibtio Epiſeopalis procuranda morientibus. 175. Benediktus Xl. Auctor Feſti stigmatim ö. Fran- iſci. 121. n. Iy. Beneficiati Eventnr ad Officium divinum, & uinam. 7.: R. 3. Beneficiatu ialen Eecleße celebrare debet Lüum Okctava. 37. R. I5. Bonifacius Autctor Offen laventionis S. Stephani. H 123. n. 3. Bonifacius Ir aubttor Feſti omnium Sanctorum, 1534. a. 1. & Commemorationisfidelium Defun- btorum. 2 ibid. n. 2. Boenifacius EIII. decrevit Feſta Apoſtoloruns, Evangeliſtarum, lob. n. 3o. & Doltorum ib. iten, &. Ludovici Kegis Gallorunm. 126. 2. Bonifacius M. publicavit Feſtaum l'ißtationis B. lirginis. Töm. II. 129. 2. Iadex Rerum, & Verborum. Breviaria Fratrum Minorum Romæ, & abique recepta. G. y. Breviarium quid II. n. 2. unde cœpit, ibid. 3. quo reſtitutum, ibid. de aſu ejuſalenz ibid. g. qui tenentur ad uſum Breviaru KRomani. ib. 5. Bulla Pii F. Clementis EIlI. Urbani EIUl. mitis Breviarii peſßitæ explicantur ibid. & ſeqq. C rimoniæ adhibendæ in recitatione Ho- rarum privata Sö. ſeq. quando ſtandum IJ9 c. 16o. 5. genuftebtendum, ibid. caput in- slinandum, ibid. 9. adhibendum ſignum Cru- gis. ibid. 7o. Cerimon. ad Horas in Choro 160. & ſeq. Cærimoniæ ad Horas ſolemniores, Watutinaum, ibid. 2. Laudes, 161. 6. Veſperas, ibid. 5. Coms- pletorium. 762. 25. Calendarium unde, 15. a. l. Matricula dicitur. ibid. Calliſtus Il. aubtor Oficii . Zacobi, 121 27. Cum- poſtellam Archiepiſeopatu decoravit. ibid. Calliſtus UWI. inſtituit Feſtum Iransfigurationis. 127. 6. Candelabrum triangulare ubi locandum †9. n. 7. Candele in triduo maioris Hebdomadæ, quales, &qaot. Fb. n. 6. earum ordo quo extingnen- dæ g9. a. 9. an ardeant ad Horas in ltari. 97. n. 29. Canonici, quando abſint legitimé à choro, qui ex- cuſantur, Io. n. 11. Vid. Clerici. . Canonizatus non habet Offcium certum ex vi Bullæ Canonizationis.13.14. n. 30. Cantica diftributa ritè per Hebdomadaw. 11. n. II. & 62. n. 4. Gc. V Canticum à Pſalmo differt 6l. 1. Cantica ſoptem, ibid. 2. Ordo eorum Hiſtoricus, ibid. evram ordo Eccleſiaſticus, ibid. Gloria Patri in fine dicitur 62. 3 Cantica Evangelica dicuntur Evangelia, ibid. n.6 ad eadem Katur, ibid. fit ſignum Crucis in eorundem initio, ibid. Canticum Benedictus cur in Laudibus, 11. n. 13. Canticaum Magnificat cur in Veſperis, . 5. di- citur Evangelium, ibid. qualiter incipiendum in Oſfeio feriali Feriæ ſecundæ FS. . 12. Canticum Nunc dimittis in Completorio. 46. n. 9. Oo Cantorum Index Rerum, Cuntorsen munus in Choro. 161. 14 Cantus alternus unde. 60. 15 Cappellæ Titulus quvmodo celebratnr. 37. 11. Cupitulum, & varia nomina:, 70. 1. Sec. auctor ibid. z. non petitur benedictio „!. 3. à Maiori- bus legitur ibid. 4. brevierem Leslionene ha- bet leöôtionihus Nocturnis, ibid. y. ſine titule legitur, ibid. 6. ad illnd ſtatur, ibid. en fine non dicitur. Tu autem, &c. ibid. 7 Capitalum Tertiæ, Landum E-ſperarnm dem; ibid. ande famitur ibid. 9. Deo gratias in fſine cur, 72. . cur diſcordant Capitula & textu vulgato Bibliorum, Zl. 10 S. Caroli Feſtum Duplex in Provincia Mediola- nenſi, &ö univerſaliter. S& Clemens I. auctor Eö igiliarum ante feſta Apo- ſtolorum. 706. 1 Clemens El. Feriam 4. Cineram nobilitavit, 92. I. transferri juſſit Feſtum Purificationis, oscur- rens in Dominicis privilegiatis, II0. 2. Feſtum S. Baſelii Semiduptex inſtituit. 1155. 4. Clemens VIlIl. Bullam edidir de Breviario , & ſummahabetur, II. I. conceſſit Feftnm bemi- duplex in Hiſpaniade B. Zoanne à &. Facun- do Iz. g. inſtituit Feſtum & Euſebii Fercellen- Kr, job. y. Teleſphori; bid. y. Lucii 12. 4. Catharinæ öenenſis, II4: 30. Staniſlai, I1. 7 Domitillæ, I16. 12. Poannis Gaalberti, El. 122 dedit ritum, Se‿widuplicenz &&. 7 1motheo, 109. 24. Polpcarpo ibi l. 26. KNomualdo, III. 2. Petro Martzi, I4. 29. Nereo, &c. 116. 12. Antonio Patavino, IIS. 13. Nicolao Tolenteno, 127. 10 Gregorio Thaumaturgo, 136. 17. Oficium edidit S. Caſimiri iz. k. Biventionem S. Cra- citjuſſit eſſe ſecundæ laſſis: 115. 3 Cleriei adſcripti alicui Eecleliæ quod Offkcinmre- citare debent. J. n. F. Clerici Regulares renovarnnt kfſum priſtinum GO modum Cantus antiqui in Choro. 60. 1 Coadjutor ut ſio non tenetur ad Oficinm divinum recitandum. J. n. 4. Commemoratio de Cruce cur prior 76. nu. k. 7. ſuſicit ordinaria foörialis in Ecclefa S. Cru- tis, ibid. 7. & item S. Franciſci, in Eccleſia 5Alinorum rituls Sacrorum ötigmatnm ejuſ- 13. 4 & Verborum. dem ibid. Tituli omnium bantl ornm quomo- do fiat. ibid. 9 l Commemoratione emnium fidelinm Defuntto-⸗ rum Matutinum dici debet mans. 134. 2 Commemorationes communes quæ 7j. 1. Gc. Me- moriæ, ſuffragia Sanctorum, ibid. de Cruce, ibid. 2. de Sanéta Maria, de Apoſtolis, de Pace, ibid. 5. S& & Patroni, vel Titularis locus quis ibid. 6. &. Oratio quæ 36.10. quando plur es Tituli quid agendum. ibid. 11. Commemorationum omiſſio an lethalis, 36. 12. in Eigilia Patroni omirtti debet Commemeratio sommunis de edem, g7.14. cur fiunt, ibid. 16⸗ omittuntur, & quando, ibid. 12. non omittitur Commemoratio B. Pirginis à recitante priva- tim Oſcinm parvum einſäaens. 71.5* Commemoratisnum quatnor quafita. Zo. I. quæ regula, ibide de quibus fiat, ibid. quo loco, mor= do & ordine, 32. & ſeqꝗq-: Commendationis anima ordo unde, 7. ſeq. ritui⸗ Commnne Apeſtolerum rzs. Evangeliſtarum 39- Martyrum ibid. Confeſſorum, 141. Eirgi- num 11I. Aulternn, ſanbtarunnk 142. Dedica- tionis Eccleſiæ; Completorium quid, Conepleta, g1. orige ibid.2, quando dicendwna, ibid. 4g. oerds efaſdem, àb 6⸗ ef quaſi commendatio animæ ibid. 9. myſteria ibid. non variatur 43.12. ſolemne qualiter- 162. 27. Compeſtella à quo Archiepiſcopalis falta, 121. 2 Computum Beclefiaſticum quid. 14. I. Go. Concurrentis in Oſicio quid 26. &7. qnotnplex, ibid. Confeſſioin Offcio t.t. quo Witu, ibid. ad quid, . ibid. cum inter duos fit, nulla mutatio, 7. 2. neque inter Moniales ibi 5§. Conradi offcium won ubique reæitandum G ubi. 1II. n. 24 Conſtituite diem ſolemnem, c. explicatur. g. 5 Conſuetadines omnes abrogatæ à Pio E- excepti ſolemnibus. 12. n. 23. p. 13. n. 25. Conſueverunt folemniter celebrari in Kabricis quid importet. 13. 29 Converte nos, &c. cur initinas eft Completori. Fle n. e Corperun ſmri hor 6 non Dulu Crunt ti cu ſ⸗ A albi a P Apßkil e ſal Derarium Deuid be Deduetis 42.11 18,23. 16 4 ibid . Pyru , bi n D 1ſeh Dhualkor t d. luramt lenn net hue gurch in obit lißer t. / tur rat uſe Chrr a lo fel enti⸗ ome cen. ulte Ati Deo Pr⸗ lii, X lorzn Plime. it lyn Dfrd ne. 471,1Ge. N. idic d,e, 4 Ankelr 4 A uglenrite 4,4,) ach lil/ kerthaho,t un t (Cummeinrnin erſunt,1il nj. mun omitmmmj Felitanr: if m. 115 ſia bi bid elre le, , gfii⸗ ugelftenm⸗ õ eh A1 Df be „l nfriin rir gten aibid Nn lenn: ſill⸗ zchi t u . 1 64 1r unen lumtteti/01 Geenlrm , 44 Uie uß ,li jebruin 1 99 (onphunt Corporis Chriſti Feſtum & Oficiam, oz. I. au- Ktor Officu, ibid. zena Lectio de Feſtoſimplici non legitur infra Oltavam, ibid. 3. excludit Duplicia tranilata de jure novo. 22. 2. Cortinæ regiæ, vide Titulus. Crucis ſignem, & Titulus, idens l42. I. qzan- do adhibetur in Horis Canonicis. 160. 10. D S§. D'a gquomodo aubtor Offcii divi- ni dicatur, 2. n. I. addidit Gembolum Apsſtelerum, 49. 2. item, Gloria Patri, in - & Pſalmornm. 60. II. Datariunz Calendarii quid. 79. J. David Pſalmornm Theſaurus. Fö. 4. Dedizatio Eccleß quid, 112. n. 2. 4 quo Feſtum, 142. 2. Dignius Feſtum quam Sancti Titula- ris, 23. 7. gqaando ejus Oficium transfertur, 743. 4. Eccleliæ Cathedralis à toto Clero fit, ibid. 7. occarrentibus duabus Dedicationibus, propriæ & Cathedralis Eccleſiæ, quæ præfera- “ ibid. 6. Regulares anteneantur ad Of- cium Dedicationis Cuthedralis Eceleſiæ, ibid. 7. ſi occurrat in Feſto lanocentum qkid ? 5b. II- Defunbtorum in omnibus Horis Eccleha memi- nit, So. 4. cur ſub noctem cum campana, ibid. eoram Offcinm, 147. & ſeq. Agenda dicitur, Exequiæ, ibid. Unde, ibid. non habet mitiun⸗ nec finem, I45. qua ratione dicatur, ibid. 3. quando ſeparatim ab Horis, 149. 7. 4uo rita in obita defuncti, ibid. 6. non habet ſecundas Veſperas, ibid. 2. quando omittitur, ibid. S. & ſeq. cur in prima die menſis dici jubetur, o. II. ge Ad ventiu & Quadrageſima non habe- tur ratio primæ diei menſis, ibid. 12. ur in Fe- ria ſecunda dicitur, ibid.3. an in eadem Eeria occurrente Vigilia Nativitatis Domini, ibid. 14. qua hora recitandum, 151.15. qug obliga- tio recitandi, ibid. 15. Indulgentia quæ reci:- tantibns, ibid. ex voluntate Defunctorum gnaomodo recitandum, 172. 22. quis poſſet re- ducere vel mutare Oſſicia Defunbtoruma. bid. Defunctorum ovsnium Commemoratio Odilone Antiquior. 134. 2. Deo gratias in Lectionibusm, bb. n. z0. in fine Of- cii. S0. a. 1. Index Rerum, & Verborum. Deus in adjutorium cur initiuns Horarsn, f50.1. cum ſigno Gucis, ibid. à Monachis uſitatum, ibid. quis auctor in Offcis. n. 4. ibid. Dignare me laudare te, a quo. 9g1. n. 9. Dereblorii Chori auktor quis. 765. H. 4. DlRributiones Canonicorum quando amittun- tur. 10. n. 11 Domine Exaudi orationem meam, pro Domi- nus vobiscum. 73. 10. oveitte debet cum Preci- bus. ibid. Domine labia mea aperies, cur initium Matu- tini. J0.1. o ſignatur. ibid. Daminica concurrens cum miduplici habet in- tegras ſecundas Veſperas, non primas, & cur. 27. n. 7. Dominica infra Olctavam Mativitatis eanden ſedem habet in Eceleſiis particularibus, quam habet in Eccleſia uni verſali, ſi inzpediatur ali- quo Feſto. 55. R. 10. Dominicæ Offcium quale, 15. I. Vacantei quæ & cur ita dictæ, 19. . 4. privilegiatæ, 15. n. 3. & 20. n. I. Prima menſis quæ, 20. 12. Prima Adventüs quæ, ibid. n. 13. nulla amittitur Dominica, quin fiat ſaltens commemoratio, 19. F. Sexta Epiphaniæ à quo addita, ibid. Vi- geſiviæ quartæ poſt Penteæceften Ofkcium cur ultimo ſemper loco, ibid. . anticipantur quæ, & aliquo die, 20. . poſt Pentecoſten non plures vigintr olto, 19. K. 7. Dominicarum poft Epiphaniam rituùs. 9go. n. I. & ſeq. Dominicarum öeptuageſimæ, & ſequentium. gl. n. 7.6. 7. & ſeq. Dominicarum Quadrageſimæ Offcia, 92. & ſeq- Paſſionis, 93. Palmarum, 94. Paſchatis, 95. peſt Penteceſten, 10o. Trinitatis. 161. Dominus det nobis ſuam pacem ande. Fo. n. 7. Dominus vobiscum ante Oratienem. 72. ,. quis author, ibid. 6. quis dicere poteſt in Oficio, i- bid. *. repetitun poſt Orationem. Domini qui dicebantur. 63. 4. Domnus Apoſtolicus in Litaniis quis, 1.11. Duplex Ohcium unde, 16. 1. quid, ibid. 2. quotu- plæxæ, ibid. 3. numerns Duplicium in Brevia- rio, ibid. n. 4. y. 6. ejusdem translatio, 25. 1. &. Oο2 E Eche — Index Rerum, E Celeſia & Titulus, idem. 141. 2 oleſiæ dirntæ Titulus alteri anitus quo- modo celebrandus. 37: 17 Eocleliæ Lateranenſiz laudes, 135.9 Epiphaniæ Feſti ritus, 90. 1. cur in Sabbato ſit de Dominica infra Olctavam, non in die Olta- a, 89. 8. quid, ſi in hoc Sabbato incidat Fe- Ktum Patroni, ibid. 9. quando occurrit Epi- phanta in Feria 3. vel in 2. diei Oltavaæ, qui LVerſaz atttur. 90. 12 Epiſcopi circa Breviärium nihil hodie mutare voſſzunt. 12. 22 Epiſcopi non ſunt additti Choro. 8. 5 Epiſcopus Regularis quod Ofkcium recitare de- bet, 5, 2. einsdem Capellani item, ibid. 3 Epiſtolarum S& Pauli aſtimatur eſſe unus liber, 66.12. & 91. 6, quando ſcriptæ. 6 5. 7 Mher libri quis aulttor. 103. 8 Et cum Spiritu tuo quid. 72.7 Evangelio Feſti non habente Homiliam in Bre- viario quid agendum. 139. 3 Evangelium triplex cum tribus Fhmiliis contin- git in Oficio, quodnam omitti debet. 34. n. 37 Eaſebius Papa anclor Feſti Iz ventionis ſanétæ Crucis. 115. 3 Excommnnicatus ne dicat, Dominus vobis- cum. 72. 9 F P Aſti quid. 78. 4 Feria ande ditéta, 21. quid, ibid. quotuplexæ, ibid. n. 2. Feriæ . Cinerum ritus. 92 Feria 6. adoravere Chriſtum Magi, 89. 6. natumn Joannes Baptiſta. 118. 24 Feſta locorum præferri deſcriptis in Calendario, quomodo intekigatur, 26. n. 24 PFeſta nulta in Quadrageſima olim. 112. 1 Feſtorum additio Epiſcopis prohibita in Calen- dario. 5F. 9. G&& I2. H. 22 Feſtorum inæqualitas unde attenditur. Feſtorum origo, ritus, Oficium, unde, 105.3. & ſeq menſe Decembri, lob. Zanuareo, ob. Fe- brnario, o. Martio, Iz. Aprili, 113. Wajo, 47.3 & Verborum. 114. Zunio, nz. Zulio, Tzo. Angnſto, 122. K- ptembri, 126. Oltobri, 3So. Novembri, 34. Feſtorun, ſimpliciuns cur major numerus quam altorum. 18.2 Feſtum Sancti, cujus obitus dies neſeitur, quo die colendum. 137 Fidelium animæ, Oc. quando omittitur in fine horæ. 80. 4 Fundator Ordinis qui fit Kutronus. 38. n. 24. G PElaſius reformator Oſicii Divini, 2. B. 2. Leblonm diſtributor. & 158. 168-8. noen genuftettendunz ad ea In no- mine jJeſu, in Cuapitulo Nona. 94. 1 Gloria Patri, & . initio horarum, 5O. 4. qui an- thor, ibid. diſtingaimur ab aliis hoc Lirſu, 60. II. non dicitur triano majoris Hebdomade, G cur, n. 12. ibid. Graduales Pſalmi quomodo recitandi. 152. H. 1. & ſeq- Gratiani textus corrigitar. pacem in Feſto S . Gervaſi & Protaſii, 118. 19. mulra de eo paſſim. Oregoris IUII. pracepit Oſfcium parvum B. Vir- ginis Caſſinenſibus. btornαdoôv. 134. 1 Gregorius VII. reformatoer Oſycii diviui, 2. as- Rgnavit KReſponſoria Sageßmaæ, & Quin- 9ageſimæ, 91. n. 6. ubique feſtum juſſit feri de Pontificibus Martjrologit Komani. O. Gregorius M. decrevit in Offcie Salve Regina, 81. n. 12. inſtituit Feſtum, S. Dominici, 1123 4. S§. Franciſci, I31. 4. ſnb eodem reformatum Breviarium. 81. 5§ Gregorius EIIl. author Feſti Sã Annaæ, 121. 16. G Fekti Roſarti. 130. 1 Cregorius WIV. ftatuit Feſtum S&. Yoſeph de præ- cepto, II2. 19. item S. Annæ, 125.26. inſtituit PFehftum cum Oßcio de & Zoachimo, 112. 20. Branone, 132. 6. Birgitta. n. 7. ibid. Guido Abbas inventor notarum muſicæ, ut, re, mi, fa, Jol, la. 35 H Hebdo- 65.8 Genuſiæbtendam in Ofhcio quando, 82. n. 17. 18. S. Gregor. I. reformavit Ofcia, 2. oncliavit 145.1. Gregorins It. dilatavit Feſtum oneninnz Lin- IEdem II Sm Bdomadaru, pulis qut ſ⸗ unie lLauth 6, 19,14. . f. yre dierte in uce, Mlturn vyt, rnq de, Kleg. Myemuteduls, mn ibil al⸗ penhaftet u lorus dienu lycum imitia Frngchh1, lalete bigen r Aplaber Amhu, cr met lhmmm, i VII hd,„.. nnuh /lala⸗ ſblo elrum / l ſur n⸗ ul G un ſihin, gu fu dlue mutin n, Mem. Fnn,, lſe enn. ninea0. enlein ulhe. uen Niil I alliiten nile. R At⸗ Gknkenn enr, 637. 1881 neſeinn ul Multitgr in ie do . Nn 14 Divini, 1nt 1 do, dunni anad ec Ni 4,ghli⸗ u hol rheK Hebdomate Hjalui uiit zu. n A l 4, 1. (Mnlt i PritaeR run 4 , inin r Nii dint, 1 4 ne, Er Aun itr in 1Don „Kle Regn Duminttl 4 n tifimunn nns⸗ 11n1 ul 4 pt 15 iin 6 Glhinh, Iul N. i Index Rerum, IPEbasmadæ majori Offcia cum myfteriis & ritibus. 94. & ſeq- Hebädomadari munus in Horis Canoniciz. 159. 2 Homilia quid ſignificat. 67.17 Honorius IlI author Feſti exaltationis ſanctæ Cru- cis, 118. 14. & Oisit Quatuor Coronato- rum. 138.8 ERbræ diurnæ in Hebdomada maiori cur demiſſa voce, Notturnæ alta. 96. 23 Eræ, Tertia, Se⸗ta & Nona minores. 43. & ſeqꝗq.- W Eræ unde dictæ, I. & 2. Cur Canonicæ, 1. h. 3. ſe- prem, ibid. olto, ibid. arun Ordo, ibid. 4. ſe- ptem partes cuiusq, Horæ, 2.6. in Choro ſta zis horis dicendæ. 8. 2 Horarum initia varia. 50. 1 Hymni quid, 1I. I. author primus, ibid. 2. aſus in Ecleſia, ibidem 3 tando dicuntnr, 52. 4. in- dex Alphabeticus Hjmnorum cum eorum Auktoribus, 52 5. & ſeqq. numerns eorum, 54. 7. ratio metri cujusque, ibid. ſexr formaæ HEymnorum, ibid. emendavit eos Urbanns VIII. ibid. 9. Ladex recentior esrum, 55. cur novem ſytlabarum nonnulli Verſus Jambici, 56.10. eorum locus in Officio maltiplex, ibid. 1I. finis & concluſio varia, ibid. 12. finis pro- drins, & non mutabilis, quinam, ibid. 13. pro Oficiis Kegularium de Sacramento, & B. Pak qua regulæ in ſine Hymnorum, i- id. 15. yneas Apphalericut iua. K2. Hhmnus in Completorio ante Capitulum præter. morem. 46. 8 Hmnus, Iſte Confeſſor, patitur mntatio- nénz. 141. 7 S. T Acobi Epiſtola quomodo prima inter Ca- nonicas 98. 7. quando ſeripta, 6s. 7 qando legenda in ejusdem Feſto, E dividatur a . Philippo. 67. 15. & 114.1 Zeiunium Vigiliæ quando anticipari debeat in præcedentem diem 21.3. Quadrageſimaæ jefuni- um quale. . S lecenſatio Aitaris in Vöſperis ſolemnibur un- & Verborum. Indulgentiæ, Offcio Corporis: Chriſti conceſa Jæ vYalent, etiamſi reecitetur tunc de San- to. 102. Ianocentius IIIl. Decreto firmavit Vigilias Apo- Kolorum, 114.1. juſſit recitari Pſalmos Pœni- tentiales in Quadrageſima. 113. 2 Ilunocentius IV. inſtituit Octavam Mativitatis B. Eirginis, I25. 17. ſub eo reformatum Bre- viarium. 51. † St Ianocentum Feſtum ſecundæ glaſſis, 52. 4 ſi Pacroni ſunt Eccleſiæs, quid agendum. i- bid. y. Intentio in Oficio quæ. 6. 1 Invitatorium quid, y. I. Vvariatur, & qua ratio- ne, ibid. Dominico die eſt de creatione, ibid. 3. non dicitur in die Epiphaniæ, ibid. y. & 9. 3. nec in triduo ante Paſeha, ibid. 6 In unitate Spiritũs ſancti Deus. 73. 124 Foannes Damaſcenus author Reſponſoriorum & Antiphonarum Officii Nanvitatis B. Virgi- nis. 127. 5 Neraseꝶ Evängelium, Epiſtolas, Apocalypfin, quando ſeripfit. 65. 7. & 95. 4. & 99. 3 oannes XVI. author Commemorationis omni- um fidelium Defunctorum. 134. 2 HJoannes 1XXII. inftituit Feſtum S. Thomæ Aqui- natis, I12. Z. exluſit Semidupticia ab Octava Corporis Chriſti, 22. 2. in die Oltava Cor- poris Chriſti decrevit fieri de Feſto primaæ claſſis cum comm. Octav. 24. n. 12. item fi- nem Hjmnorum per totam Oltavam præſcri- pfit, j6. . 12. & Verſus mutationem in ea- dem Octava ad Primam, 27. y. ueque addi Alleluja . brevi in Prima & Completorio, ibid. etendit Indulgentias ad Oſcia de San- dtis infra hanc Octavam, 102. y. Feſtum S. Ca- tharinæ inſtituit, 136.25 Joan Petrus WMiſſarius laudatur. 752. 4 Iobi Hiſtoriæ quis author, 79. 6. quale Offeum in ejus Feſto. 65. 22 Itinerarium Clericorum. 4y27. n. 16 Jube Domne, non Domine, 7. 4. an qui ſolus recitat, dicat Domne. ibid. 92. 5 Judæ Epiſtola quando ſcripta, 6. & 99. 3. quan- do legenda, ſi dividatur ejus Feſtuns à & Si- moné. 133. 25 O0 3 Jau- Index Rerum, & Verborum. udieh Hiſtoria quo autore. Ialins Benignus laudatur. Z Audes unde go. varia nomina, ibid. an di- ſtinguantur à Matutino, bid-an præmit- tenda Oratio Dominica, & Salutatio Ange- Iica ibid. 4. ordo Laudum, ibid. y. pares ſant Veſperis ibid. majores aluis Horis, & olto par- tibus conſtant, ibid. olto Pſalmos habent, qui tamen quinq; gl..: cur in Eeſtis iidem dicun- tur Bſalmi ibid S. duo mutantur in Dominica 132. 4 Librorane veteruns aubtores, 2p9. *S Leo II. aultor Colleltæ Octavæ Apaſtoloram, Leo U.- Inſtituit Ottava Aumptionit B. Virgi- nis, 125. 22. aultor Orationis Oltavæ Apoſto- lorum i120. 6. & Ofci Quatuer Ceronatorum. 137. 5. Lubri ſacri quando ſeipti Libroeram ſagrorum erdo triplex, 6 4. 6. Coneilia- tur, ibid. Haſtericus ibid. Eccleſiaſticus, r. . myſtica ratio diſtributionis librorum per an- ibid. & ſeq. 103. . 4. & ſeq-. Septuageſime ibid. g, in Ferialibus Landibuns Litaniæ maiores in die Paſchaæ ſant transferen- alia Pſalmorum ratio, ibid. 10. quomodo can- Aa 99. 1. ſunt de præcepto in majoribus, & mi- tandæ ſolemniter 161. 6. Laus tibi Domine, &c. cur in bͤzptuagehſima, l.7. &97. 3. Lectio finitur cum Tu autem é6. 20. & cun: Dee gratias. ibid. Leltio menſæ cum benediltione I7. g. 14. quæ ſit legenda. ibid. 2. 15 Lellio nona de Sandtd propria quæ ſit, 33. n. 33. cur omittatur infra Olt. Paſche, & Pente- coſtes. ibid. 37. & quando pro commemorati- one legitur Homilia de Dominica, vel Feria. ibid. Ledtio quid 6z. l. certa fuit. 64. 2. longa, brevis. ibid. 2. Letionarium, ſen Comes S. Meronym. ibid. 2. Lebkiones in Feſtis S. Abrahæ, & ſob quæ.6b.22, Lebtiones novem, aut tres, 64. 4. & cur, ibid. Lectiones primi Mocturniſemner de Scriptura, velpropria, vel cemmuni 6. 5.66. 14. poſt Do- minicanz anticipatame leguntur Leltiones quæ ſoeguuntur eandem Dominicam. ibid. 1 Lelctionet ſecundi Mocturniſint approbatæ, 67.76. & quoram authorum, ibid. Quales in Brevi- ario. L ibid. Lectiones kertis Nobtarni cum Evangelio cur. ibid. 7. in quibuſdam caſilus octava, & no- na Lebtio jungendæ, ibid. 1S. ad Lectiones ſedetur. 65. 21 Lebkiones unde ſumuntur. 64. f Lebtionam aubt er curtaceatur. 65.79 Lectionum tituli, & modus legendi, ibid. Ledctorune erdo in Choro, 15b. 1i Manuel Imperator quando obiit B. Mariæ Offcwm parvum unde! g. I. non po- norilbuss, ibid. 3. quri fabulantur in proceſſione non ſatisfaciunt. ibid. 4. en peſſiut recitari pridie Veſperi ibid 6. gqualiter cantandeæ, bid. g. 5y7. n. 6. Litaniarum origo, uſus, Ijc. 9g. ſeparatæ à Pſalmis Pœnitentialilus dicun- tur, ibid. 4s. qut ritus & quæ obligatio, ibid. n. 14. 17. an adadi poſſint alii anöli, ibid. Ie. an nonäauns canonizati ſecreto, ibid. Ludovcus Ciconiolanus autkor eſt direttern Ro- mant. 16.5 M Achabæorum libri à guo ſoripti, 6y. n. .. cur ita ditti, & ſeptem Fratrum nomi- na. 123. I. Magniſicat curin Feſperis, 45. . dicitur Eelium „bid. quale initium iu Feria ſecunda, 137. 26 tefz edi vulgarilingua, 146. 10. quæ obligatis resitandi 115†. num. 1. 2. conſuetusdo reci- Iandi ilud non tollitur, etiam acceptate Breviario Romano, ibid. y. 6. quando omet- titur, 146. 7. 5. quando mutatkr. ibid. /. translato Feſto Purificationis, quando muta- tur,17. 12. nihil detrahiturtempore Paſſionis, 146. 11. non additur Alleluja tempore Paſcbali, ibid qua ratione dicitur cum hris Cannicis, ibid, 9. Indalgeztia quæ recitantibus 147. 15. dividipoteſt Matutinum à Landibur, ibid. . quantuor Eeſta B. Virginis in quatuor anni temporibus o.2 67 n. 7. & ſegſe Evan- SMaruima IDrll. Kmnal ret N.l. ; ich, lort ibic. 5. molili⸗ uuhente ,tati D⸗ alnmvſi ratun⸗ Marrupla, armna, vide, wununale Meutinum un bid jrmuj/ eraihil 16 unnt, Luudhbet e Maanmur P Ofeu eſen Mhaets nutorumn. Mened, i, bi m bid. Einliann fun Nim nie liſemncante 66. . leh. Huileimyt⸗ 6Guer, ſtuon pted N Net n cebid. 7. Muirſta ſburnamt inmn enugn 5 laule 17 Aina tintie). DKtne Cern 41, 64.6Cnnl rn jr. ld Nn A ſut miuft Aianhit, It m u ntſ Mr nun Gter intot, or go tſt mtialiltt ⸗ 4lzun il Gnth,, bon Adninl⸗ N uſrp in uMNE l 1dlunhi is eruſnd 4 irde LN , o Al Gunh t⸗ AAN lirin 16. ind * nntel. H vi⸗ Mlud „ tengit unptl 4 Mu i ctunti , ℳ eℳ . 4 Nn Martyprologium quid, 7k. I. unde ibid J. . aucto- res, 79. J. audtor Komani ibid. edario melier quæ, ibid. 7. einſdem leges ad legendum in Ehore, ibid. 5., nom ſit translatis Feſtorum, ibid. 9. mobilis Feſta quomodo leguntur So. 13. in qua parse Offciilegitur ibid. t 2.in! igilia Na- tivitatis Domini qno riti Er. 6g. einſdlem re- cognirio ſub Urbano WII. 79.7. eiuſdem con- cordia ecum Breviario Komz. 26 4½ Matricula, vide Calendarinm. Matuta, vide Matutinum. Matutinale Oſfecium, vide Laudet. Matutinunz unde 3ö. I. Mocturns, Vigiliæ idem, ibid. primns nſas ubs ibid. 2. forma- ibid. 4. myſteria ibid. dici pptekt in V'yſperis pridianis 7. n. 6. quomodo ternzinandum, ſi di vidatur aà Landibus go. 4. ſolemne qno ritn. 160. 2 Manritins Pariſienſis auctor Reſponforiorum Oficii Pefnntctorum. 147. 2 S Melchiades inftitnis Feftum Quatnor Coro- nat ornmz. 12. 5 Menſabenedièz io un de, 176. 2. éns om ſſio enl- pabilis ibid.6. ad quid valet, ibid. formula varig. ibid. 7. ſaqq. lectio.157.1 4 Mierologus coneiliatur cunz Radulphocirca Fe- Fum Romanorum Pontificum 106. 6 Miſſa non cantarur niſi poſt Horam Canonicam, 76. 6. an peſt Mißſam dicasur Antiphona fina⸗ lis de B. Virgine. 52. 16 Moniales non debem dicere in Confiteor, Mater, Sorores. 2. 12 Mutatio Offeii divini enlpabilis, 5. 7. prombita etian, quond ritum. ibid. XKAnvitatis Domini Feftum: 56. 7e Leltio- nes cur ſine titulo, ibid. Reſponſoria paga, ibid. 2. Miſſe inter Horas, & cnr, bid.. Feſta infra eum Ol?tavam cujins laſſiz, 5.1. ſ Patronorum ea ſiut quid agendum, ibid. 7. Ofcierum totius Olctava ratio. ibid. Wativitatis 5. Zoannis Baptiſtæ Feſtum cur ha- bet Antiphonas proprias ad Veſperas G ad Laaudes, 159.5. cigdt in Feria 6. ortns ilins, N5. 2 5. Index Rerum, & Verborum. S& Martino cnr dari Ent Pſalmi de nno Martyre- MWälurni tres eur. 59. 9 Mona Horæ Myfteria, & orav. 44. 3 Metula verborum dubiæ pronuntiationis in Bre- viario, 163. & ſeg. in Martyrologio. 16 7. Oos in Officio quid. 25. Octava Aſumptionis B. Eirginis an ma- Jor Dedicationis Eccleſiæ. 23. 7 Octava cur omittitur, quando Feſtum tranafer- tur ultrà propriam Olctavam 24. 11 Octava Dedicationis Eccleſiæ, an majer quàm Octava Tituli Eccleſiæ. 23. 7 Odtava dies aliquando cedit congruentins da- plici Feſto per annum majori 37. 20 Otava dies Corporis Chriſti cedit Feſto prime Claſſis, non ſecunda. 25. Octavadies occurrens in Dominica privilegia- ta quales habet Veſperas primas & ſecundas 14. 13. concurrens cum bmiduplisi, huic als- quando cedit 26. 22. nen eſt Daplex majns dies Oltava Patroni. ibid. 22. Octava Nativitatis Domini cur admittit Semi- duplex Feſtum. 22. 2 Olctava prorogatio Teſti eſt, & omnes dies unns. 23. F. Odava S&S. Petri & Panli occurrente in Fefo majori, & in Dominica quæ erit Lectio nona. 34. n. 37. Oäctava quorum Feſtorum &f 2a.1. nulha ſit cano- nizationis⸗ ibid. Otctava diei dus privilegidy ag. o, non tamen eſ duplex majins. ibid. /2 Octavæ Nativitatis, Epiphaniæ Corporis Chriffi fit ſemper commemoratio, cur non Aſcenfionis. 2537. Fs H G Octavæ occurrentia & cencarrentia cum aliis quiluſoumqne. Zjꝗ. 14. & ſegq. Oétava quanado non complendæ „GS quid quando dios Octava occurrit in die 1z. Decembris in Feria g Cinerum, in Vigiliaspentscoſtes. 23. 5⁵. Go. avaru KRomani auctor. ibid. 7 Octavarum dignitas ande. ibid. 6 Octavarum quatuor gradus⸗ 22. n. 2, S& Odilo auclor Commenzorationie omnium ſideli- uam Defunbt orum. 134. 2. Offcia conceſa ad libitum minus habent quam ea quæ ſunt in pracepto. Officii concurrentia, 27.1. & quaæ regule, ibid.2. occurrentia eiuſdem Offeii divini tituli multi nullius valoris, 12. & ſeq. tituli legitimi extra Calendarium Roma- num quinam. 13. n. 27. & ſeq. Offcii finis per Antiphonas Beatæa Mariæ bο.1. num. y. Oficii omiſſio culpabilis, z. 2. qui excuſantur .b. mutatio Oficii illegitima qua, j. n. . intentio, 6. attentio, ibid, prolatio, 7. Oßpycii recitandi tempus, 7. locus 5. ordo Hora- rum, ibid. perverſio ordinis, ibid. interruptio. 9. &næ omiſſionis, ibid. 6 . Offeiorum de Sanctis auöétores Ioj g: Offcierum extenlio Ae loco ad locum prohibita 6. Il. Offciorum varietas unde. 16. 1. Offcium de una ex ſociis ſanctæ Urſulæ quale. 1337. 20. Offcium no vem Leltionum quid, 171. trium Leätionum. I5. 1. Oficium Paſchale translatunz ultra tempis Paſchale mutatur in non Paſohale, 29. 0. Ofſſicium quid I. origo, 2. obligatio, 3. quando cœ- pit quotidianum . . Ofſcium quodnam legitimum, 2. 2. qui tenen- tur illund recitare, ibid. 5. quandos incipit obli- gatio. ibid. 5. L Oficium Semiduplex aliquando exelndit Du- plex. 26. n. 22. Oratio Dominica initium Officii, 47. 1. ante Laundes quando dicatur, 40. 4. in fine Ma- tutini & Horarum dicitur, & qua ratione, 47. v. 2. 3. an praponenda Completorio ſeparato à Veſperis, 147. F. attent ſſimè recitanda, 45. 5. tribus modis recitatur, ibid. 9. quando aute Oſcium Defunbtsrung, 149. F. Oratio in Horis ultimo loco, 72. I. aubtores, ibid. 2. 3. en Prima & Completorio non mutatur, ibid. z4. concluditur variis modis, 73. 13. prima & ualtima concluduntar 161. 16. variatur in concurſit. ibid. 17. Index Rerum, 50. 16. Ordinibus ſacris initiati tenentur ad Horas Ca- 25. 1. 4. I. & Verborum. . Orationes tempore Paſchali & in Dominidcis ſi= unt ſtando non adorationes vy. 25. Orationum pro Defanctis conclufiones cur varie in Breviario, & Kituali 141. 2. nonicas. J. na. . Oremus quid 73. II. uſadem repetitio quando . Z3. 15. P Pr in Precibus KRex appellatur, 74. 6. in Litaniis Domnas Apoſtolicus. S4. II. Parochi an Choro addicti. 5.n. 6. Paſchatis Feſtum, 92. Paſchale tempus, gb. Paſſio Chriſti legenda morituris Ij. 3. Patroni ſocius qua ratione tranifertur ſepara- tim. 29. n. 2. ſeq. Ppatrono loci & Titulari Eccleſiæ occurrentibus eadem die, quis præferatur, 30. n. 1. Patronorum eligendorum ratio gv. 2. Patronorum minu: principalinum Ohicim dupleæ majus 7. 6 in eorum Feſtis non ſemper legan- tur Lectiones I. MWüiturni peſite in Cmmuni. 67. 1. Patronus & Titulus Eccleſiæ differunt, 3. 4 plures Patroni dari poſſunt, 35. 3. qur tenen- tur ad Offcium de Patrono 36. 5. Oftcium quale, ibid. 4. Wanslatto corporis I'at ron: non eſt primæ neque ſecundæ claſſts, ibid. b. an Ocava cuivis Patrono, ibid. 5. an ſemper de Octava illius fiat commemoratio 3b. 25. Fe- ſtum Patroni quando transfertur 37. 20. Ofi- cu eiuſdem privilegia, 37.72. Lestiones qus 37. 13. ſuſfragium de Patrono omittitkr in e- juſdem Ofcio Eigiliæ 36.11. &55. 23. 6. 10. Pauli Epiſtolæ quando ſcriptæ, 65.7. ejus Com- memoratio cujus claſſis i9.30. euſdem acta om nia per annos diſtributa, 276. & ſeqq nomi- mina illuſtriorum dilcipulorum ejus, 253 & ſeq. in ejus Feſto abſolutum hoc Opusab Au- tore pro prima Editione. 276. Paulus II. inſtituit Præſentationis feſtum 136. 21. Paulus I. Direltorium Chori approbavit. 16. 3. jog. j5. Feſtum inſtituit §. Demimiei pridie mörtis pite ny nuulis Nnmſ⸗ ach, is. Diplien Unuen 5 tvultſt . Aeli . uruta ſepten heerert vrit Mu i. igiul cone uti Us. on traunh ongritt nd 1 4 tent 4.3 b e⸗ bid ſeſiar. 1. Porteclu Ti len lyea 7. Cbarmla etr Damn yinu. elI. ktite ſun. lecren olan umiſimi 10ffu . unitng oy 1Nt. ſeig ſtihy ,lbicece llndo e Dinsnte, zwarar⸗ ſahni pey ſuingu nſ len num. Un. iu Deninii uſovertarneni 1414 turAHMrE. zeriti 4eul helatur 7 ſI⸗ Nalcut, he 6 e tengt , r. z mmiferti ſn a ortunmt 1 30,. . 10 .n2. mOfumiſt non ſene i iylſten Cn Afernt t,5. ,4 1 rond 0. 1Cnn t10 NN Gs de SS bidlaſef e emoral 1 lſn1 4 „2 Loluuß⸗ Tn nenra 1.S1 007 Ne h ile nennn 5 lenl 4 lrtne, A jr 4 .ed eini ele yi, 4 Ruman 17 DymiN 5 Index Rerum, pridie morts ejus. 123. F. Panlus Er-inſtituet Feftum S. Oaßmiri, 1z. t. V- baldi, tö. 16. W'rberti, Iz. 6. dedit rirun Daplicens & Franciſoo de Paulat, 513.1. Semi- duglicem & Ludovico, 126. 25. ad Iihbitum sonceßſit Offcia ötigmatum &. Franciſct, 125. 17. Angelerum Cuſtodum, 13l1. S. Caro- li. 127. F. Peccata ſeptem mudis remittuntur. 173. 1. Peccato oris, cordis & operis quoa nemedinm in Ohicio. Jo. 2. Pelagins L. & II. gquomodo aubltoras Asvini Ofi- cii. . 2. 1. Pelagius I. condidit Romaæ corpora . Philippi & Jacabi, I4. 1. ſub' eodem oſſa S. Stephani Ko- mam translata. 123. 7. Penſionarius non tenetur ad Officium divinum, 2. n. 4. tenetur ad Officium B. Virginis, 1 41. u. 3. ſub reſtitutione penfionis ad ratam, i- bid. ſißfcit, ſi recitat Horas Canonicas majo- res. ibid. 4. Pentecoſtes Feſtum cum annexis. 1o0. & ſeqꝗ. S§. Petri Epiſtolæ quando ſceriptæ, 65. & 95. n. 7. S. Petronilia an S. Petri filia. 117. 31 B. Petrus Dawiani reſtituit Offcium parvum B. V. irginis. 14. I. Pius Il. inſtituit Præſentationis B. Virginis Fe- Pius E- decrevit Faeſtum B. Thoma uti Docto- riz, I12. 7. paſſim multa de eodem Pio. Paænæ omiſionis divini Offcii, g. n. 1. recitanti- um Oficia prohibita, 6. n. 9. 0. Pontianus Horis Canonicis Pſalmos alſſigna vit. 9. 5. Preces quid, 73. andtor, ibid. 2. longiores aliquan- do, i bid. continent emnes orandi modos, 24. 6. quando dicuntur. ibid. 7. ⁵. Prima unde, 11. 42. n. 7. affinas eft Complet orio, ibid. 2. eam celebrat S. Ambreſius, ibid. qua pora dicatur, ib d. 3. Ordo ejusdema, ibid. . Pſalmi Feriarum congrui, ibid. 5. Pfalmi tr GS quinque, jbid. . . non variatur. 13. 12. Profeſſi degulars tenentur ad Ofic5ium divi- numr. 3. n. 70. Jom. II. & Verborum. Prolatio in Ofmfhcio. 7. . le Gg. Prophetæ minores aliqu: omattnutss alicabi 104. 2. Prophetarum libri à quo ſoripti. 107. 10. PBſalmi Graduales, I72. 1. diviſia, ibid. 3. y. myſti- ca ratis, ibid. quanao dicuntur, 113.7. que loco reſpectu Horarnm, ibid. quanado omit- tuntur, ibid. 5. obligatio, ibid. 9. recitantibus quæIndulgentiæ, ibid. Pſalmi in Matutino, Iib. & 9. pag. 59. 5. Cur i- bid. „.7a. 1I. in Landibus otto ſunz & quingq,, 4s. 5. mitantur is Septuageſima, 41. 9. in Prima quatuor, 12. 2. qli ſetundo loco qua ratione per Ferias diſtribuantur, ibid. y. tres in Feſtise gi ſant & quinque. ibid. 7. Pſalm. pœnitentiales qui, I3. 1I. Ende, ibid. nume- rus borum, ibid. quando recitandi, ibid. 2. 3. quo ritu, ibid. 4. quo Horarum loco, ibid. f. 6. quando omittendi, 15z. 5. obligatio ‚ibid. 14. recitantibus Inaulgentia. ibid. Pſalmi Primaæ, Tertiæ, Sextæ & Meynæ, duodecins cur. 44.5 Pſalmi quat aor in Completoris. 46. 7. Pſalmi Feſperarum in Feſtis udem 44. 6. Pſalmus Jubilate in Nocturno cur mutatur, & aando. 60. 10. Pſalmus quid, 5S. 2. aubkor. ibid. 4. ordo triplex, ibid. y. quot Verſus habet Pſalterium, ibid. . dimidium ejiusdem, ibid. deftributio per Heb- domadanz à quo, 7g. §. & in Feſtis, 6o. . ma- teria, Go. 13. Cauntus, ibid./4. alternus, ibid. . miyſtica ratio, 60. 9. matatio almuorum con- grua, ibid. o. in fine additur Gloria Trinita- Zis, ibid. /l. addita à Damaſo, ibid. Ztanduns eſt dum recitantur, 6I. 1S. Aſteriſous ad ditn. Pſalmis ſigntficat pauſam in canta facien- dam, ibid. 2r. interpunctio Fſalmorum eſt e: dem, quæ in vulgata editiene Vatieana Igs. ibid. Pſalterium non ignoret Sacerdos. 5t. 1. Pſalteriuas Romanum differt à Pſalterio Bre- narii. ibid. 5. P 5 Indeæ Rerum, & Verborum. Q Uaarzgeſime ritus à Feria quarta Cine- rxm ad Palmas 92. & ſog, in en non ce- lebrautur Sancterum Feſta. 112.1 Quinquagéſema ritut. 97. 7. &. Egina Cœli, vide Antiph. finales. Kegalares an Chors adaicti . t. debent fa- cereconimemrratiené Titult Eccleſiæ cui ſunt adſeripti, etiam extra Chorum, 22. 15. cele- brare Feſtum Patroni non Octavam. f. nu. 6. & 56. p. Regum libri pro ung Opere habentur, öͤ6.-rz. à quibus ſeripti. 702. n. 4. & 107. 4 Keliquia inßignis quæ, -. y. Oſcium de ea Du- pexæ 17. 3. & tanthm ubi aſſervatur. 1. Requiem æternam ab Apeſtolis. 145. 35 Reſponſoria brevia quæ, zo. variantar in Prima ibid. 3. neutatur erſurin Oficio Feriali Ad- ventes, bid. , quando adduntur Ano Alleluja, ibid. g. 4eccarrant Eerſes de Feſto, & alius de Témpore, quis præfertur, ibid. 3. quando dicitur Gloria tempore Paſſionie in Dominica, ibi. 2. . KReſponſoria, Hiſteria, idem 6*. t. quid. ibidi an- ctor eorum, ibid. 2. um Gloria Patri à quo 6a. myjſticaratio, ibid. z. nonum quando omirtti- tur, 6g. 6. ande ſumuntur, ibid. z. de prim Pponendis regnla, ibid. 5. de Alleluja en fine. 70. 10. Reſponſorium cum tribus verſilus unicune. Sg.2 Aeſponſorium, Domine præveniſti, dwirur in Feſtonovem Lectionum ſantti Felicis Nolani, & ſantti Melchiadis, &c. 739: Reſponſorium, Hæe eſt vera, quandodicendum. 140. 9, Rex glorioſe Martyrum eur etiam in Ezſperis dicatur. ibid. 12 B. Rochi primæ Eeſperæ in propria Eocleſia non dicuntur, 2z. 3. Oficinm ubi recitavi poteſt. 6. . 12. & 125. Iy. Romaæ nullahareſishabuit evordium. Roſarii Feſtum quo ritue F 9. 1I 2 326. J Rubricæ vox in Breviario quando, IF. 2. earune diviſio, 1. z. mutatio, additio, detrablio, pro- bibita. ibid. g- G IAbbatinum Ofſycium beata Mariz ande; 144.1. ritus, & alia ibid. 2. & ſeꝗ. Salve Kegina, vide Antiphona ſinales. Salutationis Angelicæ aubtores aö. Iennde in Ofß- cio 4g9. 2. additir Orationi Dominicæ, ibid. ecponitar a Kutilio Benzonio. ibid. y. Salutationis Angelicæ ſignum quis decreverit, 97. n. 25. en adoratio potius quam oratio, ibid. an genuftebtendumtempore Paſchali. ibid. Sanéctorum Feſta cum Sacrifieio eolenda 134. I- excedunt quotidie numerum quinque mihi- am. ibid. Sanltorum ſingnlorum Feſta, FPigiliæ, Octave quando c&*bere, Sect. 7. teta. 10 7. & ſeqꝗ. ui ritus, ibid. Offcia à auibus, ibid. Sanbtorum veteris Teſtamenti quale Offcium. 65. 2.2. Sandtus in quo differt à Beats. 6. 1 Spientiales libri a quo ſeripti. 103. Sedendum quando n Choro. 9. y Semiduplex» 1z. I., novem Leltienum, ſolemne, idem ibicd. quid. ibid de quibus Sandtis ibid.2. nuamern’ Semiduplicium „ ibicl. de non inſegni reliquia. ibid. 3. de quibuſdam Sancti in Hiſ- pania, ibid. 4 translatam ua ratione intra Oälctavat, 22. 3. in aliis aſihbus. 25. 4 Septuagefinæ Oſzcium gr. I. deponitur Alleluja ibid. 2. Lectio de Geneſi- ibid. 5 Sexageſimaæ ritas. ifbid. 6 Sextæ Horæ myſteria, & ordo- 43.2 itveſtri non fit Ollavn poſt recognitam Bre- aärinm. 57. 9 Simplex unde, Is. n. quid, ibid. Oſicinm triups Leltionum, ibid. ſon trium Reſponſoriorum, ibid. Feſtorum aumerus centenarius, ibid. 2.3. alicubi arcidit, nunquam fieri de aliquo, Feſto Simplici, 29. 5 Sixtus IIIl. anbtor Feſti & Petri ad Eincule- 42. l. Ketet ygin, hum en nninmn. Im, Nate Vre nunde uusſ 114, 29 dentue/ ſena un, iunlumn in OGglan k icem oſa Mermeſeeni hnltlan /. ſum bi Oraum lie⸗ guin t bid ne⸗ lmng, Hwerlend 4 . 1id ziffe d Cneh lilen Ron 45 erpeui Aullen nureßi ledeehie N Meun on⸗ n rc E. . lalme 1 1)F. r SS Ad alet. alkil iniet l d, ir Aurenent, ncrtin inll Chah. h lende Pungge ni⸗ 60 ila, On A , Ofuun 6) ſi ; ſnnm, Guduba⸗. Arznt i Crdhn Aritline 14 rer Aleli a/ c 6 guim N 5 ſaiwn u zarius, n, 91 A VN N Index Rerum, Sixtus IV- ampliavit Feſtum Conceptionis B. Virginis oy. S. & Francçiſei, Ijl. Z. inſtiinit Feſtum & Bonaventaræ, 121. 14. renovatnit Feffum S. Joſeph. 112. 19. aſſit Oltavam O- mnium Sanctorum izr. ⁶. & Præſentationis B. Virginis, 136. 21 Sixtus F-reſervavit Papæ approbationem Lelti- oenum de & . Patronis z3y.1t. inſtituit Feſta §. Franciſci de Paula 113. 1. Petri Martzyris z. II4. n. 29, Antonti Pataruuni, 118. 13. Bona- ventura auti Doctois, 121. 14. reſtirait Feſta SS. Zanvarii & ſociorum zg.19. Præſentatio- nis B. Firginis, 136. 21. § S. Placidi & ſocio- rum. 132. Standum in Choro quando. 19. 4 S. Stephani Feftum ſecundeæ claſſis, &. n. 2. e- jaſdem oſſa quando Romam delata, 1723.2 Snpercreſcentiaæ in Aa ventu. 5y. - Symbolum peſtolorunz quid 61.1. quando com- peofiätum, ibid. ande in Offcio, ibid. 2. additur Orationi Dominica ad Horas à Damaſo, i- bid. 2. quinquier dicitur, yo. 2. Auobus mo- dis, ibid. totum in Miſſa elara voce, & magis plenum,; ibid. SGmbolum S Athanaßi quando ab es ſeriptam, 75. t. éinus uſus in Eoclehta, ibid. 2. qun Gloria Patri, ibict. 2 quanadoomittituirin Dominicis; ibid. 9. infra Oltavam Frinitatis non dicitur, ibid. g. meliks recitatur à Rtantilur. 160. 7 Gymbolum Romanum, id eff, Apoſtolorum, 49. I. eponitur a Dominico Gravina. 49. 1. ¹ Aellarum de Occurrentia & Gnzcurren- tia reformator quis. 21. 4 Tabule Eccleſaſticæ, vide Martyrologium. Te Deum, eur in tertio MWiturno, 1o. n. 15. & 72. 1 an finis Watutini vel initium Landane, go. à aultor, 7z. t. quando dicitur ibid. 2. 3. Verſus, Sanctus, & 6. an fit unus. 26˖. 5. Tegrimus Tegrimius landatur, 132. kK. publi- cari curat Feſtnm S. Franciſti de pracepto. Tertie Horæ mſteria, & ordo. S. Zheclætria tormenta qua 45. 2 U1. 4 & Verborum. 5§. Thomæ Cantuarienße abrogata eſt Oftavs. 5.7. g. Threni quid. 9 . 12 Titulur Eecleſie Parochialis non debet colebrari eatra ſuam Eccleſiam. 75. 5 Titulus Eceleſsæ à Patreno difkert. 3. 1. Feſti Tatio 56. y. Titulus quid, 142. 1. Paſterir, ibid. . Endoxiæ, ibid. guis in Urbe Titulos diviſit. ibid. Tobiæ Hiſtoria à 700 ſeripta. 102. 7 Tranghiguratio Domini quando fabta in monteæ 293. 7. quando revelata ab Apoſt olis. 122. 6 Translatio Feſtoruns ua ratioke ſiat „ zb. & ſeq. S§. Trinitatis Officium unde ot. & ſeꝗ. ejaſaem Oltava defenditur. ibid. 2 P. V Ela, vide Titalus. V Verbornm notula producendorum ſon cor- ripienaorum m Breviario 163 & ſeq. in Mar- virologio, 1y. & ſeq. Verſusad Priman de Octava præfertur erſui de tempore, ſi occurrant. 20. 5 Verſus quid, 6e. iein Matutino quid., ibid. 2. in alus Oficii partibus, ibid. in Paſohate non habentur in Horis, ibid. 3. additur Alleluja, ibid. g. non tamen Verſibus Keſponſorioruns, neque Precum, ibid. p Veſperæ primæ nobiliores ſocundis 44t. 3. int egraæ dantur Feſto majori, z27. 2. Sabbati ſfaucti quales, & extra Chorum, 96. 26. ſolemnes uo ritu cantandg. 161. £ Veſperæa unde, 44. 1I. Lucernatium, Lucerna- ris hora, Duodecima dicuntur, ibid. primæ Veſperæ initium Eeſti, ibid. 2. præconia Fz- ſperarum ibid. 4. ordo, ibid. y. myſt eria, ibid. wur idem Pſalmiin Eeſtis qui in Dominicis. ibid. 6. Vigilia cum jeinnis, & ſine Jejunio quet, & quæ 21. I. cur anticipetur in Sabbatho, ibid. 2. de ea nihyl in Feſtis prima claſts, nezë in Eeriit majoribus, ibid. gct. jejuninm anticipäari quands poteſt, ibid. 3. addit Pius E. EHomilias ORicio l'igiliæ. 22. f P 52 E gilis Index Rerum, & Verborum. Pigilia cur nulla pridie S. Joannis Apoftoli, & Janbtorum Philippi, & Iacobi 21.1 Bigiliæ Nativitatis Dowzini proprius ritus s: eꝗ. ylatu IIl inſtituit Offcium B. Mariæ, in Sab- bato, 144. 1. juſſit quotidie dici Oficium parvum ejuſclens. 14. 7 IUrhanus EI. aultor Fæſti . Agidis, 126. 7 Urbanus FI. decrevit Feſtum Viſitationis B. Ma- riæ, 120. 2. V'ſperas Defunctorum in Feſto O- mnium Sanctorum, 134. I. ſiſoquatur Domi- nica, ut differantur. titbid. 2 VUrbanus EIIlI. inſtitnit Feſta &§5 Hyacinthi 1I25. 176. Philippi Nerit. 117. 26. Eliſabeth, 126. 5. hatuit Euſtachii & ſociorum Oficium Semi- duplex, 129. 26. tem Bibianæ Semiduplex: o6. 2. Gatharins Senenſis S. emiduplex, 114.35. juſſit conꝛmemorationem Patricii, I12. 2. Hen- pici, 121. . Sephani Regis Hengarorum 2 7. 2. confirmavit Decreta ſaeræ Congregationis, de non addendis perperam Oſiciis Sanctornm, y. 9. didit Ballam de Breviario recognito, 14. y. conſecravit Eccleſiane ſantti Petri; 136. 150. S. Urſulaæ ſocia quale habeat Oficinm. 133. 214 Ur, re, mi, fa, ſol, la, quis autor. 73. 2 Acharias Papa pracepit Offcium par- vum B. Virginis Congregationi Caſſi- genſi. 145. l. F I N I K. = . R X 6, t6ss —.ef10/ THEBSARUS SACRORIM RITUIIM E O COMMENTARIA 7 N UBXN7CAAJ BREVIARII ROMANI Clementis VIII. & Urbani VIII. Authoritate recogniti. Authore Adm. Reverendo P. D. BARTHOLOMXEO GAVANTO Mediol. Præpoſito Provinciali Romano, Congregat. Clericorum Regularium S. Pauli, & S. Romanæ Kituum Congregationis Conſukore. IN OUVBVS ORIOο CGT. Q RITVS Cauſa hiſtoricæ, vel mſtica, ex Wajorum ingenio, Theoria Praxis, Obligatio, & exqutſitus Eſus, additis opportunè omnibus SD. Kituum Congregationis Decretis, quame breviſins explicantar. EDITIO NOVIS SIMA A B AUTHORE RECOGNITA. = variis in locis locupletata, & ab innumeris meadis ſumm diligentiâ expurgata. Appendices dabit Pagina ſequens : cum quatuor Indicibus: . I. Setctionum & Capitum: II. Authorum. 111. Decretora, I. Rerum & Venborum. TOMUS SECUINDuS. COLONI AD AGKIFPPI N , Sumptibus FRANCISCI METTERNICH Bibliopolæ. AN N O M. D. C C. V. Cum Gratia & Privilegio Saeræ Caſareæ Majeſtatis ſpeciali. cn 20 15 10 15 ITTS T 0 V S R Balance Q Focus N 1. K J H G F E D C A 16 17 18 19 VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset 15 14 3 4 5 6 7 8 Copyright 4/1999 VxXyMaster Gmb wwW.VXymaster. com 2 1