Gi1956

Gi1956 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

Meditationes Ad Usum Communicantium Gracián y Morales, Baltasar N 12 511972054 021 UIIINIENuIIAIIIIIIII UB Tobingen ——M --- — — A 1 MEDTTATIONES AD USUM. COMMUNICANTIUM. Cum SACERDOTUM Tum LAICO 5RHM, DonNEISS ET FESNYTS H 70705 ANMI EBALTHaASARO GRACIANQ Soc. IESsO — „ Sacerdote pridem conſeriptæ /? Idiomate Hiſpano, Nunc primum latinè redditæa, r Sd cäs Wirceburgi typis Marci Antonii Engmañ Typographi Aulici 1744. Sumptibus Lochneri & Mayeri Bibliopol. Norimb. 1744. RRCR Lun A E fuerit) bunn gr⸗ Lrem Ung T ME . umd a 1 Crarig . Dtokaner 9 = AD USUM Meditatio prima. Quanta cum plenitudine gratiæ diſpoſeta Fuerit Mater Dei, ad ſuſcipiendum er- bum æternum. Exemplar primum Communionis perfectæ. UVunltum I. ANTIE COMMUVNIO- NEM. Conſidera apparatum San- Ctitatis Majeſtate plenum, virtu- tumq; cumulum, quo præparata extitit Mater Dei, ut viſcerum ſuorum hoſpitio puriſſimo exciperet dignè Verbum æter- ni Patris. Concepta fuit & confirmata in gratia, ne vel ad temporis momentum profanaret culpa Sacrarium Domini ani- matum. 2 MEDIITATIONES 1 matum. Pater ejus nuncupatur Joachim, ceytur⸗ id eſt præparatio; & Mater ejus Anna; uus no ſivè Gratia: quatenüs Parens uterq; no- Flium mine ſuo præſignaret Sanctitatem Filiz. imet, Naſcitur & commoratur in Nazareth Ci- Qeine vitate florida flos puritatis, nominatur ſm: Maria ſivè Domina: Er rectè, utpote cui ſemel Dominus quem ſæcula adorant æterna, ie; obedientià futurus eſſet ſubditus. Educa- Pra le tur in Templo, ingens mirum mundi, ur lin Templum eſſet cœli! Votum facit Vir- upn ginitatis; quatenùs obſignatum ſervarer mo oſtium ſoli Principi ſæculorum. Super- Vgo funditur animâ plenitudine gratiæ, & incc⸗ adornatur corde virtutibus omnibus; ut ommj commoratio fieret condecens Sancto San- divine torum & Domino virtutum. Perpende Meel modo Fili, quod ſuſcepturus ſis pectore teeſe idem Verbum æternum, quod Maria bue pridem concluſit utero: Quodſi ipſa Uiret Præparata tanto cum gratiarum commea- inn tu, tu gratiis quare tam vacuus? Con- ſidera, quod eundem ſuſcipiant Domi- fi num Maria & ſacræ Menſæ Conviva; dum Illa Incarnatum, iſte Euchariſticum. ſtope Quodſi ſalutata ab Angelo Mater tanto ban⸗ cum Sanctitatis apparatu, turbatur con- ſpin ceptura chitm Ann- n0 PFilix. ehCi. inatur te Ci terna, Sduca- idi, Ut t Vir- rvaret Supel⸗ ie, 8 . us; ul 0 San⸗ pende eCore Maria ſ ipſa nmea- Con⸗ homni ViVa; ticum. taut col- eptun AD USUM COMMUNICANTIUMI. 3 ceptura Dei Filium, cur tu adeo indig- nus non confunderis, manducaturus ejus Filium Deum? Virgo virtutibus plena timet, tu plenus culpis non tremis! Stu- de inculcare menti actionem adeò excel- ſam : Siq; Virgo ad concipiendum vel ſemel Verbum æternum, præparat ſe to- ties; Tu qui ſampliſti illud toties, præ- Para te nunc dignè vel ſemel. Functum II. IN COMMUNIONE. Præparationi remotæ, quam inde à Pri- mo ſui concepfu inchoarat immaculata Virgo, congruebat præparatio propior in occaſione ipſa. Subtraxerat ſe Maria omni commercio humano, tota dedita divino; avulſa à terra, conjuncta cœlo. Neceſſe habuit perquiri ab Angelo in receſſu intimo & provocari de penetrali- bus cordis. Ter fuit ſalutanda, ut au- diret vel ſemel; usque adeo recollecta intra ſe, usque adeo immerſa devotioni ſuæ. Venuſtatum Ejus virginalem mode- ſtia ambiebat ceu velum, pudorem inta- ctum abſtractio cingebat ceu murus. Ob- ſtupeſcens ſalutat Mariam Angelus, tur- bata audit ſalutantem Maria: quæ alioquin ſpiritibus ipſis magiſtra poſſet eſſe puri- A 2 tatis. M4 NMöDITATIONES tatis. Invitata à paranympho cœleſti ad maternitatis divinæ honores, intenta ſtat curæ virginitatis: Cunctatur conſentire in altitudinem maximam, & dum an- nuit, Ancilla eſſe mavult quàm Regina. Ecce in quolibet dicto prodigium, qua- vis in actione miraculum! * Adeſto Anima & diſce virtutes, demirare per- fectiones; exemplar inſpice verum, quo- modo tuum ſumas Derm. Animad- verte, quanta cum humilitate accedas, quanta cum veneratione aſſiſtas; quam reverentiali cum amore, quam fiduciali cum timore ſuſcipias eum. Si Virgo tam abundans perfectionibus timet, ita ut confirmanda veniat à Gabriele Fortitu- dine Dei; Tu virtutibus adeo inops, vi- tüs adeo refertus, quid audes recipere hoſpitio pectoris, Deum infinitum & immenſum! Perpende quæſo, qualis diſpoſitio poſſit eſſe ſufficiens, qualis Puritas Marianæ conſimilis? Præpara cor tuum, ubi non cum perfectione quàâ debes, ſaltem cum gratia quâà potes. Punctum Ill. POS T COMMUNIO- NEM. In Sacrario iſto gratiarum pu- riſſimo, in throno hoc virtutum excelſo, homi- hom velan tar Plenn gini⸗ dum ſieul tibus mulig ntien imme Poris ilius ratio⸗ e0 ql lekes unbe Cnbar Ulen l eas fcn MN Eu i i d ſtat ntire n an⸗ que⸗ elto⸗ per. ,quo⸗ immad- ceas, unn gucicki Hita ortimn SVr⸗ cipere uim 8 qurli quuls 1æpet ne es. M0. um pu⸗ hkom. AD USM COMMVNICANTIUM. 5 hominem induit Verbum divinum. Hic veluti terminis, ſic carne circumſcribi- tur Immenſus; & quæ plena erat gratiâ, plena fit devotione. Vix ſenſerant Vir- ginis viſcera Deum in ſe hominem fa- Gtum, eùm ei ſe proſternebat ſuis cum facultatibus anima; ſingulis eum adoran- tibus, ſingulis ejus obſequio ſeſe & fa- mulitio conſecrantibus. Intellectus ex- taticus contuebatur magnitudinem illam immenſam, redactam ad ergaſtulum cor- poris; ardebat voluntas amore bonitatis illius infinitæ; recolebat memoria miſe- rationes ejus innumeras; atque imagina- tio aſpiciens eum humanum, fruebatur eco divino. Senſus externi abſtracti à delectamentis aliis, quaſi abſorpti erant in Deo jamjam ſenſibili;: Ultrò provo- cabant ſe oculi ad videndum, aures ad auſcultandum, brachia ad amplectendum, & labia ad deoſculandam humanitatem ejus teneram. * Horum imitatio tua ſit occupatio & Anima, poſtquam recedis à ſacro epulo, eundem Deum ac Domi- num tuo complexa pectore: Stringe eum, ejusque obſequiis te devove, excita- tis omnibus ad ſerviendum viribus, om- A 2 nibus 6 MEDIYATIONES nibus ad adorandum facultatibus. Com- memora per contemplationem fervidam, duleiffima illa colloquia, blandimenta illa tenerrima, quibus demulſit Deum ſuum Filium concluſum intùs Virgo gra- vida. . Pundtum IV. AD GRATIIARUM μ IIONEM. Reſonuére à concentu virgineæ gratiarum actionis littora abyſſi miſericordiarum, haud paulèò gloriofios, quam olim maris Erithræi ripæ à cantu Mariæ illius Moyſis Germanæ. Confe- ſtim enodavit linguam Maria, ad cele- branda prodigia Omnipotentis; ut quem conſtringebat utero, magnificaret mente. Jam invitat generationes omnes, ad de- cantandas miſerationes Dei univerſas, ad exaltandum nomen ejus. Proſequitur recenſendo à progenie in progeniem fa- vores divinos, cum encomiis gratitudine plenis; atque converſa retrorſum, ge- nerationes tum præteritas, tum præſen- tes & futuras jubet extollere Dominum ſuum: Abrahamum provocat & ſemen ejus, ut agnoſcant & laudent Verbum Domini tandem adimpletum, tandem incarnatum. Talem in modum gratias agit 4 gitv in, Perlil Canti Dom oce Dam! Gecent iſt ſe mellig cum r Omni⸗ Preele ove⸗ ſkenn Cotn. menta Deum 0 l⸗ N ncentul aby jolios, cant Coole- cele⸗ 1t gueln verlis, gbitur ſem fr⸗ itucine I, ge. prrſer. minun ſemen jerbum tangen ratits 8 gi AD USUNM COMMUNIANTIUMI „ agit virginea Mater, quod digna ſit ha- bita, concipere Deum. * Ad ſonitum cantici hujus ſuaviſſimi, tu ne muta perſiſtas Anima mea; eundémque tenens Dominum, eosdem ei plauſus exultante voce & animo repende; cogitans, quod- nam tandem melos tanti epuli convivas deceat. Depromatur os iſtud, lingua iſta ferculo ſatiata divino, in laudes Dei mellifluas. Canta hodie Domino canti- cum novum, pro tam novis gratiis; omniaque cordis tui intima, coram ejus præſentia reali & divina, perſeverantiam voveant in laudando per omnia ſæcula ſæculorum „Amen. Meditatio ſecunda. De Convivio ſilii prodigi applicato ſacræ Communioni. I. Oalder Prodigum inconſultum, delapſum à maxima felicitate, in maximam calamitatem; quò acerbiorem ſentiat iſtam comparatam ad illam. A domo Patris translatus ad ſervitium Ty- ranni, jacens in malé tecta caula, con- fectus inedia, circumdatus nuditate; A 4 Pro-⸗ ⸗ MEDITATIONES proſtratus mœrore, invidet animalibus ſpurciſſimis pabulum vile, nec tamen habet. Hic enimvero memori mente re- colit menſam lautam patris amantiſſimi, atque ſapidiſſimum panem ſuperabun- dantem etiamnum mereenariis ejus: cu- ijus dum agitur fame, ſatiatur lachrymis, ceu ſcaturigine reconeiliationis ſuæ. Qua- propter revireſcente ſpe, ex radice amo- ris paterni, quæ tota evellitur nunquam; ſtatuit reverti, atque introire per oſtium ſemper apertum cordis teneri. * Con- templare te prodigum alium, eumque miſeriorem, reliétàâ domo Dei tui & mensà patris tui, abreptum ad famuli- tium concupiſcentiæ tuæ, veluti tyranni longè durioris & crudelioris. Memento, quam parum ſatisfaciant voluptates, va- nitates quàm parum repleant „ quam multum inflent; deplorans miſeriam tuam, eoquod commutaveris præroga- tivam filiationis divinæ, in opprobrium fervitutis diabolicæ. Reſipiſee contem- nendo quidquid eſt mundi, & appre- tiando quidquid eſt cœli; atque arrepto conſilio ſaniore, revertere hodie potius, quàm lalibus tamen ne re⸗ ticitmi, rabun⸗ 18: C. rytmis, amdo⸗ IqGamm, oſtium Con-⸗ üimgle tui 8 faml. tyranon mento, es, qvalt Eroge⸗ brium ontell- ppre⸗ mrepto potrils- . ude⸗ . AD' USUMA COMMUNICANUIIDM 9„ quàm cras, in domum Dei tui, ad men- ſam Patris tui. II. Decreto ad paternam domum, imo ad ipſum patris ſinum reditu, di- ſponitur Prodigus per mœrorem ad ſo- latium. Aste omnia revertitur in ſe, qui à ſe ipſo & ratione tanto deflexerat intervallo. Subintrans paternas ædes, confitetur culpam & indignitatem ſuam coram coœlo; certâque erigitur fiducia, ſibi quamvis filio diſcolo, indulgentem & pium fore patrem; inde pudore ſuffu- ſus & dolore, deteſtatur amentiam & ignorantiam ſuam. Orditur à verbo tenero Pater, & proſequitur: peccavi in eclum & coram te. Confeſtim ac audit Pater miſericordiarum reducem & inge- miſcentem filium, proſilit ad recipien- dum in viſcera priusquam in brachia ſua: non faſtidit involutum centonibus, nec rejicit erronem: imo abſcondit eum inter ulnas ſuas, ne quando cireumſtan- tes famuli obſervatores forent ſqualloris ejus: Et licet neceſſitas urgerer mandu- candi, plus tamen memor pater decori, prius jubet afferri novam veſtem, in ſignum novæ vitæ: digito inſerit annu- A F lum 16 MWEDITATIONES lum aureum, ceu arrham & teftem ne- bilitatis quam degener proſtituerat reſti- tutæ: atque videns raliter adornatum, quin diffiteatur eum amplius filium ſuum, adhiber menſæ ſuæ. * Perpende jam, quanta aſſurgas cum celeritate ex abyſſo miſeriarum, cui immerſus hæres per peccata tua; quanta diſponas te cum humilitate, rediturus ad domum magni Patris tui; quanto accumbas cum ornatu menſæ Angelorum, nihil trahens poſt te errorum & delictorum tuorum; ſed exutus immunditiis quibuscunque, per confeſſionem ſinceram, veſtitus amiétu pretioſo gratiæ, in digito cum annulo Charitatis nobili, atque cum gemmis lu- cidis virturum, ſariandus accede favori- bus plane divinis. III. Sic paratum & decoratum cernens miſericordiarum Pater filium, dignatur collocare eum ad menſam ſuam: Et ſatisfacturus fami ejus calidæ, vitulum quem mactari juſſerat jumentorum ſuo- rum tenerrimum, apponit ei totum, Incipit elumbis puer refocillare ſe eſu, tanto cum oblectamento, quanto cum ap- petitu anhelaverat eum. Convivium erat 4 lourum Gatn gerirl hite iit: mect Ueem, kere men i n Ies clo e dene hon P. flis mr . longe 1 ſgnn linn m 6o⸗ reſti⸗ aw, uum, e jam, . Abyllo es per e CI magbi OrDaCEH 1 Pol e, pet wilte znanle mis . ſavork. cereis ignarut itnlum n ſio. fe elu, um 40. erd: lu⸗ AD USUM COMMUNICANIIUMN. I1 lautum, indigentia convivæ magna: O quam ſapidè maſticat, quam avidè in- gerit! Quo viſo dicit Pater liberalis, ſinite eum manducare, quod ſfapit, nu- trit: amputate porro & offerte ei, co- medat ad ſatietatem, & Pproficiat ad ſa- lutem. Tunc equidem in aprico erat differentia quæ intercedit menſam inter & menſam, eſcam & eſcam! Denique qui neceſſe habuit mendicare ſiliquas viles porcorum, jam refectus exiſtit epulo ineffabili Angelorum. Quodſi aquæ gutta unica de menſa iſta, ſuffi- ciens eſt ad edulcandum infernum, quid non præſtiterit panis ipſe ſuperſubſtan- tialis? X Perpende Anima, quod eo major ſit tua felicitas, quo ſplendidior longe eſt menſa tua; dum loco vituli ſaginati, manducas ipſum æterni Patris Filium Euchariſticum. Excita fidem & excitabis famem ad eſcam iſtam: comede cum guſtu & fruêris cum profectu: ru- mina bene & ſapiet tibi exquifite: ani- madverte quid & quale comedas, me- diante contemplatione, & vives ex cibo iſto non ad diem, ſed in vitam æter- nam. ͤ A 6 IV. 12 MEDITATIONES IV. Quâm lautè exceptus, tam im- pensê gratus erat Prodigus, erga Patrem longè benignum: Quantum reſipiſce- bat, tantum ſuſpiciebat beneficium inſi- gne: Quäm efficacia, quàm ſincera eliciebat propoſita, diſcedendi nunquam, vel à domo, vel à menſa paterna! Atque medias inter delitias iſtas, quantum hau- riebat horrorem miſeri quem reliquerat ſtatus! Quam proponebat ſibi firmiter, non offendere, non aberrare ultrà, cum ex amore patris, tum ex timore calami- tatis! Congratulabatur ſibi cum do- meſticis omnibus à ſummo ad imum⸗- extollens beneficentiam paternam, & convivium magnificans opimum. * Quan- to majores agendæ ſunt tibi gratiæ„ = quando communicaveris, quando con- ſpexeris te tot cumulatum gratiis! Cor- reſpondeat favori fervor; attolle oculos de menſa ad cœlum, atque tranſeat lin- gua à deguſtationne Dei ad laudes ejus divinas. Medi- lun moe 1 R, lin goin le eeh doe renc tine m in. DAtrem ſpiſce. imn in. ſincet nquam, Aqe Im hau. lquerar ircniter, , cum CcaAlumi- um do⸗ gratla⸗ 10 col⸗ 8l Cor⸗ ocloi eat In. udes . AD USUM COMMUNICANTIIUM. 13 Melditatio tertia. Communicandum eſt cum affectu Cen- urionts. PMAEdiaberis hodie virtutes præcla- ras, quibus præœæmunitus Centu- rio, miſericordiam expugnavit divinam. Recole charitatem illam ferventem, quâ ſtimulatus domo egredlitur, ad quæren- dam ſalutem, non quidem filio unico, ſed ſervo ſupernumerario. Jam qui humiliat ſe adeo pro mancipio, quo- modo non abjiciet ſe coram Domi- nO & Creatore ſuo! Cognoverat pro- bè, quàm parum valeant media huma- na absque divinis; itaque hæc præ il- Hs implorat cum ardore, cum fide. Ne- gotium hoc arduum non concredit incu- riæ alicujus famuli, neq; relinquit alteri occaſionem loquendi Deo. * Conſidera, quod procedas hodie ad eundem inqui- rendum Dominum; non quidem, ut ob- tineas ſalutem cuidam ſervo, ſed animæ tuæ. Ad alloquium pertinges ipſius ) E- SU; ſtude igitur præmunire te virtutibus, ad promerendam Clementiam ejus: Ac- cedens cum humilitate, proſternere co- ram 14 MBDITATIONES ram præſentia ejus divina: Magnum concipe fervorem ſpiritůs, charitatem ardentem, diligentiam arripe ſollicitam. II. Advenit plenus charitate Centurio, & excipitur à Domino cum benevolen- tia. Confiſus, quod habeat poteſtatem, magis autem voluntatem medendi: Do- mine ait, ſervum habeo domi paralyti- cum, adeo conſtrictum membris, ut ne- queat venire huc corpore, attamen affe- tu. Reſpondit Dominus: Si non po- teſt venire ipſe, ibo ego & curabo eum. Bonitatem obſerva Salvatoris inexſpecta- tam! Non modò patientes accomodat Poſtulanti aures, ſed & dignatur proce- dere ad domum ejus, curaturus con- temptibilem ſervum. Remuneratur cha- ritatem magnam per majorem, non ſi- nens hactenus ſuperari ſe Deus. Ne du- bitaveris Anima, quod mox ut deſide- rium conceperis Domini, invitaturus ſit ſe ipſemet ad ingreſſum pecétoris ſui: Sinum pande cordis tui, ad recipiendos favores dexteræ ejus: Dilata os tuum, replendum epulo ejus delectabili. Cor- reſpondeat appretiatio tua ſummæ Boni- tati, exardeſcat deſiderium videndi Sal- vatorem 4 atore eckie Anirne Ill. 0 hu Pergtia fnin, Imat: Intres Uitns i Tu 4 binot cdtor Gum ſici kn h Doeri irar Minnn ſer, Domi bant nutm Ateln an. turio⸗ 1olen- em, Do⸗ Alyti⸗ t nie⸗ alke- n po⸗ eum. mocet roce⸗ con⸗ che⸗ on li⸗ ſe du⸗ eſide⸗ s l ſai: odos u, Cor- oni⸗ a. Ntel AD USUnI CoMMUNICANTIUM. 15 vatorem tuum adventantem, & jam in- gredientem pectus tuum, ad ſanandam animam tuam. III. Correptus admiratione Centurio, ad humanitatem adeo divinam, in com- paratione ſui nihili cum magnitudine in- finita, obſtupeſcens & erubeſcens excla- mat: Domine, non ſum dignus, ut intres ſub tectum meum: Tu Deus infi- nitus, ego vilis vermiculus; anguſtum eſt tibi cœlum, quid erit tibi domus mea! Tu aſſuetus calcare pedibus alas Cheru- binorum; ego exilis formica, ego pec- cator minus quid ipſo nihilo! Nota, dum Phariſæi elati Chriſtum torvo de- ſpiciunt ſupercilio, adorationem ei de- fert humilis miles: Non dignantur hy- pocritæ ſuperbi adire Dominum; & miratur Centurio, quod dignetur Do- minus tranſire per atrium ſuum. * Con- ſidera, ſi Centurio confunditur, quod Dominus velit intrare domum ipfius; quanto magis confundaris tu, quod di- gnetur Dominus intrare, non modèò ſub tectum, ſed ſub pefdtus tuum. Solum aliquod verbum tuum ſufficit, ait, ut reſanetur ſervus meus, & felicitate re- dundet 26 MEDIIATIONES dundet domus mea; ſatis habet vel ver- bo: Atque ipſum Verbum æternum fa- tum Caro, ingreditur viſcera tua! Com- paratâ igitur Domini hujus immenſitate» cum pulillitate tua, accede ad Commu- nionem, annihilans te, quia nihilum es: ſed & in ſpem aſſurgens, quod licet ver- bum unicum ſufficeret Omniporentiæ ejus, miſericordiæ non ſufficit. HN., Quantas proruperit Centurio im gratiarum actiones, ad tantam miſeri- cordiam! quàm fuerit gratus, poſtquam tam felix! Quodſi præſtolans honora- vit Dominum, profectò obtinens be- wedixerit ei; propalando voce altàâ ma- gnitudinem ejus. Inde quid mirum, quod commendaärit Chriſtus ejus fidem, propoſitam nobis exempli loco ab Ec- cleſia in ſumptione ejus! * Perpende quod debeas Domino gratias eò majo- res, quò majores fuêre favores tibi ex- hibiti: Caveas mox vertere tergora fon- ti huic miſericordiæ ingratus, quin lau- des eum indeſinenter refocillatus, dieens: Miſericordias Domini cantabo in æter- num: Correſpondeas pani huic quoti- diano, quotidianà gratiarum acstione, B exer- 4 eercen irlone tum. Cunn 1 G latdbe kam ke lleri Netn. lur 8 hii es, ans Nerin noe lemmed ſüm dame er, MICA Anci ö 4 el vet⸗ umn fa⸗ Com- nütate, NII.⸗ um es: et ver⸗ tentlee rio in mileri⸗ ſtquam lonord⸗ ns be⸗ tä m⸗ nirum, ſidem, b Le⸗ pente majo⸗ bi ex⸗ a fon⸗ n lau⸗ licens: Llel⸗ guo⸗ koner exel⸗ AD USUM COMMUNICANTIUM. 17 exercens ipſo opere tam inſignem à Cen- turione traditam nobis doctrinam virtu- tum. Meditatio quarta. Communicandum cum Fide Chananæa. I. Onſidera, quomodo Chananæa M relictis cum domo patria como- ditatibus, atque adeò culpis; procedat tam feſtina quàm afflicta, ad petendam miſericordiam ad miſericordiæ ſcaturigi- nem. Mukiplicato angore, multiplica- tur & ſollicitudo ejus. Reſonantibus Chriſti facinoribus miraculoſis in auribus ejus, non obturat eas, ſed venit incla- mans inceſſanter. Diſpoſitio præclara pertingendi ad Dominum usque adeo propenſum, ad dandum ſolatium juxta & remedium! * Perpende, quàâm laborio- ſum ſuſcipiat Chananæa iter, ad exoran- dam clementiam; quæ proſtat tibi ſem- per, pandens brachia ad recipiendum te. Non tanti conſtat tibi totus & inte- ger panis cœli, quanti conſtat ipſi vel mica ejus. Non eſt cur relinquas pro- Vinciam & patriam tuam, cur petas fines ultimos terræ, ad conſequendam Com- munio- 18 MBEDIIATIONES munionem; quia in qualibet Eccleſia præſto eſt Chriſtus Euchariſticus invi- tans te. Diſce æſtimare felicitatem tam inſignem, tam propinquam; procurans exire à te ipſo, ab amore tui proprio, à finibus erroneis, ab intentione ſiniſtra. Quo magis ingrediatur absque obſtaculo Pectus tuum Bonum füud infinitum, di- ſponas te ad actus fervidos heroicæ fidei, rmæ fſpei, perſeverantis orationis & indefeſſæ ſedulitatis. II. Perliſtit Chananæa rogando: Si- mulat autem Dominus non audire ro- gantem, dum vel maximè intentus eſt ei: Suſpendit miſerationes ſuas, què magis sognoſcat & decantet ipſa miſe- rias ſuas: Qualis muſica Chriſto ſonora, Ahpoſtolis faſtidioſa accidit. * Perpende Anima, quanti interſit, non ceſſare ab exercitio virtutum: Eſto etiam, quod ſubinde indignetur miniſter Chriſti, & murmurent alii de Confeſſionibus & Communionibus tuis frequentibus; ne tamen animum deſpondeas, ne cedas, perdurans adinſtar Annæ objurgatæ à ſacerdote Heli. Neque enim ſuccenſet aut laſſatur precibus Dominus ille, qui Ppre- 4 Precibr npecl ſeverar cedere 1Ones III wentun Myiden deleat tentin, Vel Id ecet Qis degre Cabon Once Nerte ttione tempen lem. o, n WIne elle ccleſil invi⸗ mm uum enrins prio, 4 iniſra. ſtaculo m, Gi- ſie, Onis & 1o: S⸗ lire ro⸗ AD USUM CGOMMUNICANTIUM. 19 precibus delectatur, & quietem invenit in peéstore communicantis. Addiſce per- ſeverantiam à muliere iſta fervida, nec cedere puſillanimitati; què felicius co- rones opus tuum. III. Proſequitur Chriſtus experi- mentum facere virtutis muliebris, ad lapidem lydium; quo ſplendidius elu- ceſcat fidei ejus aurum, promineat pa- tientia, extollatur humilitas: Et dum vel maximè deſiderat propinquam, lon- 38 arcet eam, dicens: Apage, non ecet panem filiorum projicere canibus! Quis non labatur animo, non defperet de gratia, exaudiens voces adeo deſpi- cabundas? Chananæa ècontra, nedum conqueratur, humiliatur magis: Non exterretur à rigore Dei, benè gnara ten- tationem eſſe diaboli: non ſentit con- teimptum, quæ ſuam agnoſcit indignita- tem. Argumentum aſſumit retorquen- do, non homini ſed Deo: Sic eſt Do- mine ait; verum cani debentur ſfaltem micæ de menſa Domini: Agnoſco me, uti docet Rex ſandtus, veluti ver- mem coram te, ſed & novi te Dominum eſſe longè benignum: Qui ſuſtentas V Paſſeres 2 MEDITATIONES paſſeres aëris, non ſines perire me ho- minem. * Perpende humilitatem mu- lieris mirificam, obſerva firmitatem fidei, fidelitatem fiduciæ, ardorem charitatis ejus: Sique ſatis haber vel micâ, quem reputat feliciratem ſuam; quanto magis tu, qui non micam modo, ſed totam accipis cœli annonam, æſtimes ſortem tuam terque quaterque beatam. Perſpi- ce humilitatem, perſpectàmque depro- me in humiliationes; elice appretiatio- nem gratiæ, & adora magnitudinem Domini, quem ſumpfiſti. IV. Videns tantum affectum, excla- mat Dominus, 6 mulier magna eſt fides tua! magna ſit felicitas tua! Concedo tibi quantum petis, quantum mereris! Prodidit Dominus demonſtrationem iſtam admirationis, quatenus & nos ad- miremur & imitemur mulierem iſtam. * Conſidera Fili, quantas reddiderit gra- tias poſthac, quæ tanta cum ſubmiſſione acceſſerat ante; & quæ tam fidelis venit dum petiit, quàm grata receſſerit dum obtinuit; quomodo extulerit vocem gra- titudinis, quæ adeo extulerat vocem de- Precationis! Jam qui conſecutus es do- num 4 nu1 (6, ſ. „ eprot Cle tu iur Mana vana nieſe⸗ eog A vii⸗ DNn NN 1os: Gncrn eni 1e, 1oti vir Lelee ne ho⸗ n mu. utitetis quanm mMages totam ſortem Perlor⸗ depro. etiatio⸗ udinem excle neet nereris! Ntionen n05 4l⸗ iſtam erit glc⸗ niſſione is venn it dun n get⸗ emn Ee⸗ 35000 gu AD USOM COMNMUNICANTIOM 1 num tanto excellentius, non gratiæ mi- cas, ſed cumulos; ne inferiores ſaltem depromas gratias, decantante æcernum Ore tuo laudes divinas. Meditatio quinta. De Manna fgura Sacramenti. Conſideran- tur diligentia in colligendo, voluptas in manducando, & circumſtantiæ in aſſer- vando. I. L Wpoſfonem meditare mirabilem, D' in populo illo præviam ſumptio- ni eſcæ miraculoſæ. Exeunt de Æ.gypto ejusque fenebris, inveſtigantes lucem ad viſionem Pacis: Pertranſeuntes mare, abyſſum miſeriarum amaram, ſubmer- ſos relinquunt inimicos ſuos infenſiſſi- mos: Permeant deſertum, nihil com- municantes cum gentibus, converſantes cum ſolo Deo: Bibunt aquam & man- ducant Manna, orationi jungentes mor- tificationem: Deſtituuntur alimento ter- ræ, ut eſcam appetant cœli; ſiquidem totâà opus habet præparatione iſtâ, ſed & vitàâà angelicàâ, quisquis veſci cupit an- gelico pane. * Perpende, quod ſi pro- Pter 1² MEDITATIONES pter ſolam figuram, propter umbram cibi hujus, præœmittenda fuit diſpoſitio tam multivaria; qualis ſufficiet, ut quis admittatur ad ſumendum Corpus & ſan- guinem Chriſti, in cibo vero, non figu- rato? Perpende, quàm velociter excu- tienda ſint tibi vincula peccati, quam providè evitandæ ejus occaſiones? quam ſedulò aſſocianda mortificationi oratio! Quanta ſit tibi conjunctio cum Deo, quanta abſtractio ab hominibus, quanta abſtinentia à cibis vilibus, ut frua- ris Manna divino! II. Ex quo Iſraëlitæ erant adeo bene diſpoſiti, meruerunt à Domino accipere conſolationem; miſſo deſuper cibo exquiſi- to, qui replet eos admiratione juxta & ſa- turitate. Non mittitur eis eſca de terra, ſed de cœlo; ut vitam vivant cœleſtem. Non unum habet cibi ſaporem, ſed omni- genum, quem vel poſſint concupiſcere; quatenùs intelligant exſpectare ſe ſurſum omnia bona deſiderabilia: Ac proinde dicebant attoniti: „Quid eſt hoc? qualis cibus tam oppiparus delapſus à cœlo, miſſus de manu Dei? * Quantèò majori cum ratione dicere potes hodie: Qualis cibus 4 cibug 1bibi⸗ lt, ( Verd Viato⸗ Manne Dens honum glem ſrl Virwurn Sratian III. rlolis lam, 3 krich⸗ 1olien ſolis 0 rum 8 lore Lenian Wwarli Nr! e⸗ Cblen Conh nbtamm voſiio quis Alan⸗ ſge⸗ excI . quam ones cationi 10 cumn oibos, flut⸗ leo bene ccipelt engbil⸗ a ſr⸗ ſe terta) eleltem. domn bileere ſurlun proinh⸗ uels ccl, maſor Qun AuS AD USUM GOMMUNICANNIIUM. 23 cibus eſt iſte tam pretioſus? Reſpondet tibi Fides dicens; Verbum Caro factum eſt, Caro Verbi facta hominibus eſca: verè Panis Angelorum, factus cibus Viatorum: panis eſt oblectans Reges: Manna verum eſt tribuens vitam: eſtque Deus factus epulum hominis; qui dum bonum eſt infinitum ſaporem continet qualemcunque delectabilem. Vide quam ſit dulcis, & quomodo guſtum inſtillet virtutum, quomodo fermentum præbeat gratiarum omnium. III. Cibus adeo myſterioſus, myſte- rioſas exigebat circumſtantias. Prodi- bat populus collecturus Manna ad auro- ram, ad horam illam virgineam! Cura ſit iſta diei prima; ſurgendum eſt mane; ſollicitudo requiritur & vigilantia ante ſolis ortum: eoquod ferculum adeo pu- rum & delicatum, quovis diſſolvitur ca- lore mundi. Colligit quilibet ad indi- gentiam; neque enim humanam tolerat avaritiam panis cœleſtis. Non conſer- vVatur in diem alterum, quia panis deber eſſe recens & quotidianus; id quod in- culcat ſumptionem ejus frequentem. * Conlſidera, quantô magis exactas & my- ſterioſas 24 MEDIIATIONES 40 ſterioſas magis requirit circumſtantias Manna hoc Sacramentale! Sit hic copus tuus primarius, negotium tuum primum, Quite non derineat te aliud; noli eſſe negligens in quærendo, ne quando abeas vacuus: Il. )) Aſſerva illud cum puritate; ne pro vita 0 quam conferat tibi, vermes progignat ſaiumi tuæ mortis. Publienn IV. Mirifica fuit hominum illorum geninn gratia, ſed nulla penitùs gratitudo: So- medelem, lent quippe homines milſericordias Dei maſan maximas compenſare ut plurimum ma- mon; xXima irkumanitate. Nauſeârunt ſtarim urof eſcam illam ſapidam: animalis enim ho- loim, mo non percipit refocillationem ſpi- Qum ritůs. Spreverunt panem Empyrei & mn pon appetierunt cœpas Ægypti. * Timeo Mnodh Anima, ne ingrata magis ſis iſtis; quò &idr enim major eſt, quam percepiſti gratia, ſtacnhe eò enormior futura eſſet tua ingratitudo. rem 3 Magnifica Manna hoc verum, ejusque feſiny reitera fruitionem; longè pluries ac Pro- M heta regius decantavit in Pſalmis ſuis dum anna illud, quod tamen hujus duntaxat n i typus fuit. Proba te guſtüs eſſe boni, eum non appetens amplius voluptates mundi ſecis inſulſas. Medi- AD USUM COMMUNICANTVIUM. 25 buun Meditatio ſexta. mam Qualiter communices eum devotione Za- gigens chæi. cus: I. Mi Deus & Domine mi! quando r0 in non dignantur reſpicere te Phari- ogigan ſæi tumidi, anhelat videre te Princeps Prublicanorum. Non venit adinſtar lan- ilomm guentium & ægrotorum, ad flagitandum lo: So- medelam malis ſuis; non quidem ac ſi ius De mala ſua, utpote mala animæ, non eſſent WN Mr Majora; ſed quia non cognoſcit ea. A ot um curioſitate trahitur noſcendi te miracu- aminhe loſum, non à deſiderio ſequendi te ſan- nein h⸗ Ctum. Nititur appropinquare tibi, ſed reid non poteſt: Divites quippe difficulter Wnen admodum poſſunt accedere te pauperem Cs; g & tribulatum à nativitate. Videns ob- ſi genn ſtacula iſta, concludit conſcendere arbo- unud Tem; & quin ſermones curet hominum, ejusho feſtinat videre Deum. * Memento Ani- 8c tl ma, quando procedis ad communican- mis ſi⸗ dum, quod Dominum quæras eundem, Junm cum deſiderio cognoſcendi & contuendi e bon eum. Aſpectum ejus prohibent tibi 8 Wud ſpecies circumſtantes eum; at longè * magis imperfectiones circumcingentes MMed- B te, 26 MEDIIATIONES te. Videns itaque te tam puſillam ſpiri- tu, quam Zachæus erat ſtaturà, eluctare ſupra te ipſam: Arborem conſcende contemplationis devotæ, ſive crucem mortificationis perfectæ; radicata in fir- ma fide, evireſcens per ſpem, onuſta fructibus charitatis, allabora aſpicere eum oculis mentis, & inſculpere imaginem ejus cordi tuo. II. Spectans te Dominum Zachæus ex arbore, afficitur gaudio ineffabili; eoquod liceat ei frui præſentià divinà- Effectus ſentit in anima mirabiles, quan- do reciprocando cum ipſo, intuebaris intuentem te; tuôsque attollebas ad ipſum oculos, qui vel viſi vel videntes, nunquam non ſunt benefici. Colloquen- tibus ſibi non oculis modo, ſed animis, appellas eum nomine ſuo; quatenus in- telligat, quod expecétes eum, eique gra- tiam deſtines inexſpectatam. Zachæe, dicis ei, feſtinans deſcende, quia hodie in domo tua me oportet manere. O quanta cum admiratione arripuerit ipſe ſortem adeo inopinatam! Verum quid non valet induſtria humana apud Maje- ſtatem divinam? Qui antea felicitatem repu- 400 tehlbn in leſe Uet tbi ccurob hi co tons, idum u, e, i Ultende IGeno; hodie in ho⸗ ickeng 1n leri Mlaus Guudd kläte igitur 5 Vida, cum. N. lſirt Uorlide UIl . Etinte ernere oee mn ſpiri. eluiare alcende CtüCeN a infr. onuſt ele euin nagibent Zachels gecebel a dirind es/ un. innrbli lebes 41 Videlles⸗ oloqnen Abini gtenns n igue g Zaches ia hod lere⸗ lerit i d M llune IeNN N AD USUM COMMUNICANTIOM. 27 reputabat magnam, videndi te à longè:; jam deſcendit ab arbore, jam approxi- mat tibi, jam adhæret lateri tuo, jam accumbit menſæ tecum. * Imaginor mihi conſcendiſſe arborem contempla- tionis, puſillitatis meæ ſuſtentaculum; avidum videndi & cognoſcendi Domi- num, eũ⁴mque vocantem me nomine meo, ſic interpellare me: Dico tibi deſcende, approxima mihi ſub Sacra- mento; veni ad communicandum, quia hodie opportet me manere in domo tua, in hoſpitio pectoris tui. Hodie ait, ne differas in craſtinum; neque enim ſcis, an fuerit tibi adhuc tempus: Sique Do- minus dicit, intereſſe miſericordiæ ſuæ, quantèò magis intererit miſeriæ tuæ, ut ſuſcipias eum quàm citiſſim?è?! Accurre igitur & Anima mea, cum diligentia fer- vida, ad excipiendum, ad ſumendum eum: Ne Deus tuus loquactur tibi invanum, vel ſurdo per ignorantiam, vel pigro per ingratitudinem. III. Obtemperavit Zachæus cum ce- leritate maxima: Primum erat ei pro- ſternere ſe & adorare pedes illos, digna- tos calcare limina domũús ſuæ.. Obptabat B 2 utique 2⁸ MWEDIIAUONES utique in occaſione iſta, ſibi palatium eſſe magnum, ad excipiendum hoſpitem adeo magnificum; quantum poſſidebat, tantum offerebat, provolutum ad pedes Domini, diſtribuendum in manus ino- pum. Dimidium ait, bonorum meorum do pauperibus! Atque hinc ſine dubio Provenit ei dignatio iſta: quandoquidem ſuſcipiens pauperem, meretur ſuſcipere Dominum pauperum: paſcens pauperem, meretur paſci à Domino. Sed quando cernebat ſe cum Chriſto aceumbere men- ſæ, & aſſidere tam propè illi, quem ne- quidem licuerat ei videre à longè, quanto ſuperabundaverit Zachæus gaudio? Pro- fecto non potuerit continere ſe intra ſe, qui videbat contineri in domo ſua infini- tum & immenſum Deum. * Conſidera, quando conſpicis te accumbere menſæ Altaris, longe arctius conjunctum Chri- ſto; cujus non modo adhæres lateri, ſed quem tuum intra ſentis pectus, quem contines in ſinu tuo; quale gaudium fuerit tuum! Aliud certe non ſit in mun- do pro te: æmuletur appretiatio digna- tionem, excitato intùs deſiderio irre- miſſo, ſumendi eum iterum iterumque; nee 4 Deono Commm nunio mis. W. Fralit, Illtus fumllin Uicenen nng! ldden eod De nlerit Des, 4 Prepr. Donin üm hxc W ohe e . im mump Ogrnr l un Dodle Ped Aatium lpitem ſdeber 5 d Ne us ind⸗ neorum dubio qviden aſeiper⸗ perem Cdendl ete mel⸗ gven ſe⸗ 6 Gu 1os . itneſe Hninfol. olliden te gel⸗ um C. teri 1 41 . Open gqudiun Inmun ign⸗ rio iue. tummg,, ſlee AD sM COMMUNICANTIUM 29 nec non propoſito firmo, reſarciendi tor communiones antehac neglectas, com- munionibus impoſterum frequentiſſi- mis. IV. Tanta redundabat Zachæi animus gratitudine, quanto ſuperfuſa fuerat hu- militas ejus gaudio: Humilibus quippe familiare eſt eſſe gratos; minima quæque videntur ipſis nimia & immerita, quanto magis favor adeo ſingularis? Congra- tulabatur ſibi cum amicis, lucrifaciens eos Deo omnes. Quales autem non de- tulerit hoſpiti ſuo divino gratiarum actio- nes, qui obtulerat ei quidquid habebat, præprimis autem cor ſuum? Ex nunc Domine ait, quod cognoverim te, inci- piam mancipare me totum ſervitio tuo: hæc mutatio eſt dexteræ tuæ. Ad hæc attollens Chriſtus dexteram, benedixit ei, implendo domum ejus bonis & ani- mam perfectionibus. * Perpende, quan- t0 gratior depromendus tibi ſit animus! Ibi quippe dignatus eſt Dominus ingredi Publicani domum, hic ingreditur tuum pectus: ibi invitavit Chriſtum Zachæus, hic invitat & paſcit te Chriſtus: ibi ob- tulit Zachæus totam ſuam domum, hic B 3 Offeras 30 EDIIATIONES offeras totam tuam animam; intelleéctum ad cognoſcendum, voluntatem ad aman- dum eum: exorans benedictionem, non quidem ut Filius Abrahæ, ſed ut filius fias Patris illius excelſi, qui vivit & re- gnat per ſæcula ſæculorum, Amen. Meditatio ſeptima. Qualiter communices eum fiducia Muliers contingenta fimbriam veſtis Chriſti. I. Onſidera, quomodo mulier iſta —tanto paſſa tempore fluxum ſan- guinis, typum peccati; & videns, quàm parum conducerent ſibi Medici terræ, accedat hodie Medicum cœli. Hono- rarii loco magnam affert fiduciam in po- tentiam & voluntatem Domini; ſciens apud Medicum hunc divinum, petere eſſe dare. Atque ſic veniens dicit: ſcio, ſi tetigero ſaltem filum veſtimenti ejus, ſanabitur corpus meum. O magnam mulierem! O magnam miſericordiam Domini! Modum medicandi novum! Mecdici alii curaturi tangunt infirmum; hic infirmus tangit Medicum. Perſpe- Stam habeo ait, virtutem quâ pollet cu- randi 40 Tandi Lpote ceemeng ur mi ſcatn, gruvey quoren Aumum Peccgror Eens ree Pnitnen Uubere os xe ide ua me encdo Il. Uotdr Kbnn trat m A pen l Molier Derper Mereo meo, ſeio lectum amnan- n, non at flins 1 &n⸗ en. alieni lti. Mer N unn n⸗ ns, gun j tente Hono- nin po⸗ ens er it: Ki ti ejns nagbann ordien ovum tmum Per llet el. adl AD USUM COMMUNICANVIUM. 31 randi mala quævis incurabilia: magna eſt potenria ejus, æqualis clementia; tam clemens eſt quàm potens: dumodo de- tur mihi attingere eum, jam reconvale- ſcam. * Agnoſce Anima defectus tuos graves, qui impuritatibus ſuis inficiunt liquores, facultates inquam animæ tuæ; fluxum illum paſſionum & refluxum peccatorum. Deſiderium concipe ar- dens reconvaleſcendi, quæ diſpoſitio ad ſanitatem eſt prima. Scito hic eundem habere te Medicum divinum, qui infir- mos reſanat omnes. Accurre cum fide vivida, cum fiducia heroica; quia tota tua medela conſiſtit in tangendo & ſu- mendo Medico tuo. II. Cingebat Salvatorem undequaque turba denſa: circumdatus ibat cordibus, ſtipatus affectibus; ac proinde locus non erat mulieri, ut appropinquaret propiùs ad petendam ſalutem. Ingentia quippe nullo non tempore occurrunt obſtacula, molientibus accedere Deum. Id quod perpendens miſera dicebat: utique non mereor ſortem loquendi Domino & Deo meo, quia pulvis ſum & cinis; verùm ſcio tantam ineſle ei vim medendi, ut B 4 Per 92 MEDITATIONES pPer ſolum attactum fimbriæ veſtis ejus ſim reſananda. Credidit mulier, tetigit veſtem, operatus eſt Dominus, & & ve- ſtigio reconvaluit. Strinxerunt Domi- num plures alii, neque tamen ſanati ſunt: ſed iſta, utpote quæ acceſſit cum fide plena, cum fiducia firma. Non tetigit eum frigidà duntaxat manu, ſed etiam ardente ſpiritu; tetigitque in parte maxi- mè ſenſibili, in teneritudine miſericordiæ ejus. Perpende modo quisquis venis ad Communionem, quàm felicior ſit ſors tua; quod non tantum attingas o- ram veſtimenti, ſed totum quantum Do- minum; quod amplecétaris, quod ſtrin- gas, quod includas pectori, quod co- medas eum integrum. Suſcita igitur fſidem, accende charitatem, agnoſce fe- licitatem tuam, occaſionem æſtima: Et dum ſpecies attingis Sacramentales, fi- duciam concipe magnam, quod reſa- nandus ſis ex integro à vitiis & paſſioni- bus tuis invereratis. III. Quis tetigit me, dicit mox Chri- ſtus? Et reſpondit Petrus, Domine, cireumſtant te tot & à tot partibus, & ais, quis tetigit me? Veruntamen licèt . multi 4 Mi Angun Worar it en lido; ore; Uec ſen Aulen Ge ide Aoime lie ne dun ter? ( dec in enn in umnnt com Aunte Curari WCente lenni n Uit i eas W. 60 u Pert lis ejits tetigit eve⸗ t Dom- Ati funt. um He etigi d eriam 6 mui- 1cordle eis veni⸗ ſcior linges ,⸗ rum D⸗ ocl ſtun⸗ vod l. n igiut nolce ⸗ ima: 1 toles, . d rel- daſſion X Chri votmine, bis, en lic muuli AD UUA COMMUNICANUIIUMI. 332 multi accedant IESUM, neque tamen tangunt eum omnes ſenſibiliter; quia non qdorant eum in ſpiritu: Iſta verò teti- it eum ſenſibiliter, attactu multum va- ido; iſta cum fervore, cœteri cum te- pore; proinde nec ſentit oos Dominus, nec ſentiunt ipſi divinam ejus virtutem. * Auſculta, quomodo interroget te ho- die idem Chriſtus: Num tetigiſti me Anima cum fide vivida; num communi- càſti ex devotione, num ex conſuetudi- ne duntaxat? Quis tetigit me ſenſibili- ter? O quot veniunt ad Communionem, nec tamen tangunt Dominum, nequi- dem in minimo filo veſtimenti! Quot ſumunt eum absque præparatione debi- ta, & proinde absque fructu. Non re- convaleſcunt à vulneribus, quia non tan- gunt eum cordibus; non curantur, quia curari non curant. Elice hic ſpirirum ardentem, appropinquans Deo tuo la- tenti ſub Sacramento; eatenus, ut ſen- tiat ipſe tuum fervorem, tmu favorem ejus. IV. Correpta admiratione mulier, ex eo quod ſentit, ex eo quod audit; ex- perta miraculum unum poſt alterum, B 5 plena 34 IEDIIATIONES plena timore & amore; non minus quia vVidet ſe detectam, quam quia ſe novit ſanatam; confitetur indignitatem juxta & felicitatem ſuam: Atque dum taliter diſpoſita gratias agit Domino de prodi- gioſa curatione fua, meretur ab ipſo ap- Pellari nomine filiæ; id quod erat Chriſto confirmare ſuam benedictionem, & fir- mare mulieris fiduciam. * Conſidera, quid debeas Domino, qui conceffit tibi, non filum veſtimenti, ſed totum corpus ſuum & ſanguinem; qui non ſolum per- mittit tibi tangere, ſed & manducare ſe? Filum ordire laudum ejus, non abrum- pendum in æternum. O quam majore cum ratione appellari poteſt Filius Dei communicans dignè! Sicuti enim filius vivit per patrem, ita communicans vivit per Chriſtum, cujus alirur corpore; vi- vit in Chriſto, quia permanet in Chriſto. Amorem elice reverentialem, quando incipis contingere labiis tuis, linguàâ tuâ, tuisque viſceribus Dominum iſtum ab- ſconditum ſub Sacramento: eatenùs, ut non minus exiſtas gratus ac curatus. Medi- us qni ſe novit mn jun mn altet igloap⸗ Chriſto ‚& fr. nſidere, eſr udi n corpi olum er⸗ lneuele n obrun n mnd iins De minflu cins il pote, 1 Cridt Juand fum . enus, 1 tus⸗ Med' 4D USUM CONMMUNICANTIUM. sz;5 Meditatio octava. De introitu Arcæ fæœderis in domum Obe- dedon, & de benedictionibas, quibus re- pleta eſt domus. I. CGnreinplare „ quantum caſtigata temeritas Ozæ, cauſaverit timoris in adſtantibus! Contremueère laici omnes, quod mortuum viderent Sacerdotem, dicentes: quodſi extendens duntaxat ma- num, ad ſuffulciendam Arcam in periculo imminente, punitur adeo rigideè; quid non merebitur ſuſcipiens eam indignè hoſpitio? Extollente Ozà manum, ma- nu percuſſerunt omnes pectora, omnes timuerunt, & receſſerunt omnes: Etiam- num Rex ſanctus, indignum hoſpite tan- to reputavit palatium ſuum Regium, ſe- que inſufficientem ad famulatum ejus aulicum. * Cogita nunc, quodſi Ar- cam, Sacramenti hujus ſolam umbram, Dominus zelavit usqueadeo, quodſi ta- lem ei conciliavit venerationem, ſi tanta eam reponi voluit cum reverentiàã; qua- lis reverentia, qualis circumſpectio fuerit ſufficiens, ad recipiendum ipſum infini- B 6 tum 36 EDIIATIONES tum & immenſum Deum, contentum in hoſtia iſta? Cùm par non ſit puritas radiorum ſolarium; quomodo par erit centrum terræ, vilitas cordis tui, immun- ditia conſcientiæ tuæ? Reverentiam elice meticuloſam ac metum reverentialem, proceſſurus ad includendam majeſtatem cœli incomprehenſibilem, anguſto tu- gurio pecoris tui. II. Jubet Rex deportari Arcam in do- mum, non Principis cujusdam, ſed viri, cui probitas, quæ vera eſt nobilitas: in domum viri, qui magnus erat in oculis Domini, quia parvus in oculis ſuis. Ele- Rionem confirmavit cœlum multiplica- tis beneficiis. Multæ erant viri illius virtutes, major autem humilitas; merita magna, modeſtia non minor. Vocatur Obededon; quod ſignificat ſervum Do- mini: Siquidem illecebra eſt urgens ad alliciendam magnitudinem divinam, ac agnoſcere ſe illius mancipium; eſtque hu- militas veluti ſignum quoddam proten- ſum, indicans habitationem Dei. Indi- gniſſimum omnium reputabat ſe Obede- on, qui exciperet hoſpitio domũs ſuæ Arcam; annuit autem per obedientiam: Inde lycef nerare gratias Lelobe u e ſtrn Dei tils. Pies Gem, tum veres domn Elldon Mine Merito e ern Dreed ubore kum in urits ar erit nmmun- n elice jalem, ſtatetn 10 l. indo. ſed Vit⸗ itas: In n D s. De. Ntiplr⸗ ri Uns merid Vocitu- u Do⸗ gens 4 , 1 lue hu. Indi- Pbece⸗ us ſur Rriam: de AD UsSUM COMMUNNCANTIUMN 37 Inde factum eſt, ut valeret quidem nu- merare partas victorias, non perceptas gratias. Quàm feſtinè diſpoſuerit vir zeloſus juxta & humilis habitationem ſuam, adornans eam magis virtutibus, ac ſtratis pretioſis! Non deerat timor Dei affectuoſus, nec amor Dei reveren- tialis. Conſidera quisquis hodie ſuſci- pies diverſorio, non umbram ſed ipfum ſolem, obductum licet nubibus acciden- tium; non figuram, ſed ipſum Deum, verè & certo incluſum hoſtiæ; non in domum, ſed pectus tuum: quomodo diſponas te, quomodo exornes templum animæ tuæ divitiis virtutum, aulæis meritorum? Videns, quod jubeat hodie Rex cœli introduci Arcam Corporis ſui Sacramentalis ſub tectum tuum, in ipſa præcordia tua; memento quanto cum rubore ſuſcipias eam, quanta cum reve- rentia aſſiſtas ei. III. Ingreſſa eſt Arca Domini domum Obededon, felicis in ſuſcipiendo San- tuario, divitis ex perceptis benedictio- nibus. Non vacua, ſed devotione plena fuit domus; neque vacua Arca, ſed re- ferta theſauris cœli, domum inundavit 837 feli- 38 MEDITATIONES felicitate. Quantùm gaviſus fuerit Obe- dedon, cernens, quot timebat rigores, tot favores ſibi ex Arca promanare: Ta- lia quippe debentur proemia ſervitiis obedientiæ, obſequiis humilitatis. Com- penſavit largè hoſpitium Dominus, ve- luti Rex magnus; qui ubi ingreditur ſe- mael, egreditur inopia quælibet. * Per- pende, quænam tibi poſſis promittere bona, quà die Arca hæc vera, non va- cua, ſed plena divino manna Corporis & ſanguinis Chriſti, veri Dei & Largi- toris donorum omnium, ingreditur pe- us tuum! IIla fuit concha, hæc mar- garita: Implevit illa domum Obededon bonis, quia iſtius fuit figura; quanto favoribus? Utere quam præſto habes occaſione; memento latere hic omnes theſauros Dei, mineram prægnantem gratiæ: Scito petere, dum ipſe diſpen- ſator gratiarum Rex commoratur in ho- ſpitio viſcerum tuorum. IV. Non fuit beneficiorum minimum, inſpirata à Domino gratitudo Obededon & incolarum domũs ejus; fuirque tanta, ut celebraretur in ore omnium ceu ada- gium. . 40 gium. OtuN IGs os imitin molet ſhum (ſognis . i cor ludes tdo; fenn tere t nove omnes majoribus ſuffundet figurata cor tuum denl Vitese ode iEe le Cergn ber ſe t Obe. igotes, ke: TI. ſerwitis „Com. u8, Ve⸗ itur ſe⸗ * Per- mittere non N- Dorpote & Lang⸗ diwur e⸗ eC Ii bedeco uanto nanten diſpet⸗ r in ho nimun egeco e tundl/ eln 1d. glum⸗ AD USUM COMMUNICANTIUM. 39 gium. Non diſcurrebatur ſuper alio per totum Iſraël, extollentibus omnibus do- mũs iſtius felicitatem, omnibus æmulan- tibus inhabitantium ſortem, virtutem imitantibus. Ipſe Rex ſan dus David moliebatur aſportare Arcam in palatium ſuum regium; volens impendere ſe ob- ſequiis & participare de beneficiis. * O qui communicaſti, cave, ne obmuteſcas ad laudes divinas: Beneficii pars eſt grati- tudo; dumque agnoſcis te magis bene- ficatum quam Obededon, magis profi- tere te debitorem. Gratiarum actiones, novæ erunt gratiarum petitiones; & cum omnes domus tuœ participaverint de liberalitate divina, impendantur omnes vires & facultates animæ tuæ in laudan- do Domino: Provoca exemplo Prophe- tæ regii generationes generationum, ad decantandas tecum miſerationes Domini⸗ per ſæcula ſœculorum, Amen. Meditatio nona. Communicandum cum Humilitate Petri. I. COnderd ſi tot meritus eſt perci- pere à Magiſtro ſuo divino favo- res 4 0 MEDIIATIONES res Joannes, quod eſſet Virgo; conſe- cutus eſt totidem Petrus, quod eſſet hu- milis. Joannes diſcipulus fuit amatus, Petrus diſcipulus fuit humiliatus. De- ſtinatus iſte in Caput Eccleſiæ, & in Su- periorem omnium per dignitatem; pro- Jicit ſe ad omnium pedes per humiliatio- nem. Quantùm propulſabatur ſubinde, à fervore, tantum cohibebatur non ſe- mel à reverentia. Non auſus interroga- re Dominum, à Domino meruit inter- rogari iterum iterumque, num amaret eum. Aſpirantibus reliquis ad loca Primaria, reputabat ſe Petrus indignum, qui ſtaret coram Magiſtro ſuo. Qua in humilitare complacens ſibi Dominus, Prætermiſſis navibus cœterorum, con- ſcendit naviculam Petri: ex iſta prædicat & docet turbas, in iſta requieſcit. In Petrum cadebant ut plurimùm acres re- prehenſiones, ſed & in Petrum proma- nabant non rarò ſpeciales favores. * Per- pende Fili, quam bona diſpoſitio ſit hu- militas ad ſuſcipiendum Dominum, qui nonniſi humilibus delectatur. Quoties- cunque ergo communicaturus es, pro- cura tibi providere de vilipendio hoc tui ſancto: =- =S=S' = conle lerhu⸗ Umntus, § De. in Sr⸗ 1; hlo- nliatio⸗ nbinde, non le⸗ ertoge⸗ t inter⸗ 1 aude! 1d ſoen Gigoum, (WI ommiaus, m cl⸗ recic ſt. I cres le⸗ rom- 1 Per AD USUM COMMUNICANTIUM. 41 ſancto: Recede tuam agnoſcens exilita- tem, quatenus adducat te Chriſtus, ad percipiendam ſuam magnitudinem: Lo- cum elige ultimum in convivio hoc di- vino, ut jubeat te Dominus aſcendere ad ſuperiorem: Eo magis humiliare cum Petro, quo magis cupis placere Deo tuo, qui jucundatur cum puſillis & par- Vulis. II. Laborabant Apoſtoli vigiles nocte quadam totâ in mari, nec tamen capie- bant quidquam, quia deſtituti præſentiâ Magiſtri ſui divini. Exiſtebant in tene- bris absque viſu ejus, & impotentes abs- que aſſiſtentia ejus; quà deficiente pro- ſpere ſuccedit nihil. Transâctà nocte moœſta abſentiæ, oriebatur tandem Sol ille divinus, replens omnia influxibus ſuis lætis. Aperiens Petrus oculos fidei, co- gnorit omnium primus Magiſtrum ſuum imul ac ſe ipſum; cognovit ſuam imbe- cillitatem & Domini potentiam, vilitatem ſuam & celſitudinem ejus: In ſe invenit nihil, in Deo invenit omnia; ac proinde dicit: Magiſter divine, totà nocte labo- rantes nihil cœpimus; ſine te quippe ni- hil valemus, nihil ſumus: Nunc autem in 42 MEDITATIONES in nomine tuo laxabo rete! Quod cùm feciſſet eum fiducia, ſortem nactus eſt duplicatam; quia ambas potuerunt im- guia Potue plere naves piſcatione abundante. * OD Anima, quæ ceu in nocte verſaris in vita hac tenebroſa, laborans in mari hoc mun- di inconſtante, ubi omnis exulat ſecuri- ras, omnis quies deficit; audi hodie Chriſtum ex tabernaculo tibi dicentem: Laxa deſideriorum tuorum rete ad latus dexterum felicitatum verarum, & im- plebis ſinum tuum bonis æternis: Jacta hamum tuum ad cibum ſacræ Hoſtiæ, & Ppaſcèris, non quidem piſce ſapido, ſed ipſo corpore meo. Intuere Magiſtrum tuum divinum oculis fidei, quibus Pe- trus; comparans paupertatem tuam cum ipſius abundantia, tuam puſillitatem cum immenſitate ejus, tuam impotentiam cum omnipotentia, tuum nihilum cum infi- nitudine ejus, eique dicio: Domine absque te nihil poſſum, nihil valeo, nihil ſum. III. Confunditur Petrus conſpiciens ſe peccatorem, coram Bonitate immenſa; annihilat ſe imbecillem coram portentia infinita; atque perculius reverentia hn- mili, dd cuͦm us eſt Uar in⸗ 0 s inyit e mun- ſecuti⸗ hodie entem: 1d latns & im⸗ D lale loliee ilttun bus Pe. um cu term cun hamentt enmn ⸗ Domn eo, bil mumebh⸗ AD USUM COMMUNICAN IIUM. 43 mili, videns ſe conſtirutum in præſentia Dei ſui, exclamat meticuloſus, & profi- tetur venerabundus: Domine recede à me, quia homo peceator ſum; recede à me, quia non poſſum fugere à te, quaſi diceret: Quis ego ſum, & quis tu Do- mine? Ego vilis creatura, Tu omnipo- tens Creator; ego ipſa ignorantia, Tu infinita ſapientia; ego fragilis ut ſum, non comparebo cras, Tu indefectibilis, in æternum permanes: Ego vilis terræ vermiculus, Tu ſupremus Monarcha coœlorum; ego impotens, Tu omnipo- tens; ego puſillus, Tu immenſus; ego inops mendicabulum, Tu opulentia Pa- tris; ego indigens, Tu independens; ego denique nihilum, Tu Omnia: Domine mi Deus, quomodo ſuſtines me in præ- ſentia tua? *½ O Anima, quam majore cum ratione poſſes exlamare & dicere idipſum quod S. Petrus. Quodſi ipſe ita confunditur & annihilat ſe, ex eo, quod vel ſtet coram Domino; Tu qui non modo ſtas in præſentia ejus, ſed la- biis eum contingis impuris, ore ſumis immundo, peéctore excipis contaminato, includis eum realiter & verè viſceribus tuis 44 MEDILATIONES tuis vilibus; quomodo non exclamas di- cens: Domine recede à me, quia pec- catorum ſum maximus: Quomodo po- tes ſufferre me coram te, Deus meus & Omnia; me atomum in comparatione tui imperceptibilem, me nihilum! Quanta cum reverentia, quanto cum ſtupore accedas ad communicandum, in conſpe- Qu magnitudinis ineffabilis? IV. Non rejicit Dominus Petrum à præſentia ſua, imo unit eum ſibi arctiùs: Tantùm abeſt, quod avertat oculos ab humilitate ejus, ut ea etiam recreetur: non denegat ei faciem, ſed & cor aperit; atque compenſans humiliationem ejus reverentem, concredit ei theſauros ſuos, margaritas pretioſiſſimas & quæ conſtant ei maximi, oves & agnos ſuos. Tam gratum modò ſe præbet Petrus, quâm humilem ante; convictus iterato de be- nignitate Domini ſui, qui poſt piſcatio- nem abundantem, meſſem præbet ei meritorum copioſam in paſcendis ovibus ſuis; non refugit amplius præſentiam ejus, ſed progreditur ad prœconium ejus, commutans diffidentiam ſui meticuloſam, cum 40 cum en 10 D Qanto hodie, conced tua ini teglter in me tonum 4 Ae Merohos tum P tum 8 Vitati en C mas r⸗ nig pee⸗ odo po⸗ mend kione in (Wantn ſtupore conſpe: etrud 1ardtids: ecteetu: rperli vem eſes 110 ſuos con Tn ebet 80Vibis rſentinn um eius blolm Ail AD USUmI COMMUNICANTIUM. 4 cum encomio dignationis ejus manifeſto. * O Domine & totum Bonum meum, quanto obſtrictiorem tibi agnoſco me hodie, ſuſcipiens te; quia non modo concedis mihi ſtare, coram magnitudine tua infinita, ſed & dignaris ipſe recubare realiter & verè intra præcordia mea: Tu in me & ego in Te, qui es centrum & totum deſiderium meum! Sim igitur æ*τ què promptus ad obſequia, ac Tu ge- neroſus ad beneficia: Nullatenùs ingra- tum præbeat ſe pectus adeo privilegia- tum & prædilectum; ſitque confeſſio Vilitatis meæ, encomium repetitum im- menſæ gloriæ tuæ, Amen. Meditatio decima. Quali cum ſollicitudine ſuſcipiat Dominuns Manhi quali cum devotione Magda- end. I. CQatemnplare quando ambæ ſoro- res ſanguine, magis autem con- junctæ ſpiritu, intellexerant venire Do- minum ad honorandam domum ſuam; quantam conceperint æſtimationem, quantum ſenſerint gaudium de tanta di- gnatione! 46 MEDITAYIONES gnationel Quanto cum deſiderio exſpecta- Verit Magdalena Dominum illum, quem tanto cum angore anhelaverat jam die- bus aliquot: Sique reputavit ſe felicem, quod ab eo excepta nuper fuerit benignè, modo feliciorermn ſe reputat, dum excipit ipſum. Quantam præmiſerint præpara- tionem ambæ, quæ perſpectam habebant tàm probè majeſtatem & altitudinem ho- ſpitis exſpectati! Magnus ſine dubio fuit apparatus cœnaculorum, major cor- dium; aulæis pretioſis virtutes ſubſtitu- erint inæſtimabiles! * Perpende Ani- ma, quod idem Dominus realiter & verè veniat hodie diverſurus in caſtello cor- dis tui; feſtina ad porrigendas ei claves, facultates inquam animæ & ſenſus tuos, Fraternis inter ſe conſpirent officiis volun- tas & intellectus, quò majori inſervias ei cum promptitudine & appreriatione. Præcedat præparatio magna per exercitia virtutum, cum magna munditie conſcien- tiæ; redoleant omnia gratiam & ſancti- tatem. II. Adventat Magiſter divinus in por- tis caſtelli, præſeferens facie beneplaci- tum cœleſte. Excunt ad excipiendum ambæ Cpeche. ‚quem ſelcenm, berigtd nexCi reepalt jabeban lem ho hor C0r⸗ ſübltn⸗ ende All⸗ er & Vele elo cl. ei cres us 10l0s cisvolun inolern retiatione Conlcie⸗ & ſunl 8 in ho⸗ viendun 4AD USOM COMMUNIOANTIUM. 47 ambæ germanæ cum reverentia affe- ctuoſa, inſequente familiâ totâ, geſtien- tibus cunctis impendere ſe ſervitio Do- mini. Quam aſpiciunt eum lætæ, quàm civiles ſalutant, quàm hoſpitales ſuſci- piunt eum! Videor videre mihi Mar- tham admodum ſollicitam, & Magdale- nam ſummopere fervidam. Interim quam amabiliter correſponderit Domi- nus affectibus earum, quando ducebant eum medium, ad æmulationem duorum Seraphinorum, volantes ambœ; altera amando, famulando altera! Deducebant eum ad locum præ cæteris cultiſſimum, ad centrum cordis ſui; ibiq; nec per- debant momentum, in percipienda con- verſatione ejus cœleſti, in capiendo fru- Gu ex præſentid ejus divinäã. * O qui ſuſcipis hodie eundem hoſpitem divi- num, aſpice jam adventantem in portis labiorum tuorum, tendentem in caſtrum pectoris tui! Exfiliat ad excipiendum eum præ gaudio anima;, ſtipata faculta- tibus & ſenſibus ſuis omnibus, quin di- Vertatur vel unicus. Præcedat ſollici- tudo Marthæ, excipiat devotio Magda- lenæ; animetur Fides, excitetur Spes, accen- 4 MEDITATIONES accendatur Charitas: Tali cum comitatu deduc eum ad centrum emundatum cor- dis tui. III. Dividunt ſibi duæ ſorores, duo miniſteria diverſa; directa tamen ambo ad ſervitium divinum. Currit Martha ad pPræparandum convivium materiale, re- manet Maria fruens ſpirituali. Martha præparat cibum corporis, ſatiatur Mag- dalena epulo doctrinæ coœleſtis; & al- ſueta ut eſt Magiſtri ſui pedibus, ubi quondam invenit veniam, præſtolatur jam conſolationem: ſicq; proſequitur amans, quæ olim pœnitens. Quanto cum delectamento aſtiterit præſentiæ di- vinæ, quam abſorpta in dogmata cœle- ſtia auicultaverit loquentem Magiſtrum ſuum, quam profundè inſculpſerit cordi Verba illa vitæ æternæ! O quale ſentit ſolatium anima fidelis, procumbens ad pedes Domini hujus, poſtquam ſuſcepit eum! quam dulcis ſermocinatio, quam utilis converſatio! Conqueritur Mar- tha apud Chriſtum, quod ſoror ſua re- linguat miniſtrare ſe ſolam: Reſpondert ei Chriſtus, verbis admodum inſtructi- Vis: Martha, Martha, ſollicitudo tua, 40 Jur ve Petturb Dtbulur Vitam ligere Wommoc iplam: epulum tiare 8 AD USOAMI COMMUNICANTIOMI. 49 dmiten quæ verſatur circa pabuium corporis, m cor- perturbatio eſt; ſed quæ verſatur circa pabulum ſpiritůs, eſt requies: porrè Sdo unum neceſſarium eſt pabulum, quod n amd vitam confert æternam; benè fſcivit Imhid eligere MARIA. * Aufſculta Anima, Me, e quomodo idem Dominus dicat tibi id- Mariu ipſum: Quid diſtraheris bonis peritu- r M ris? quid curas de eſca terræ? non eit & epulum ſimile Sacramento divino: Veni K,Wi ad me, & refocillare præſenti? mea & ENolum alloquio meo ſuaviſſimo: Admitte me Oleim in pectus tuum & mane hic mecum; lumd hæc ſola ſors bona eſt ſuper terram: Ne nted ſinas elabi occaſionem hanc exoptatam 1 H& Communionis ſanctæ & fervidæ. güum IV. Quam grata extitit Magdalena de tN gratia duplici, quam convicta Martha, leen quod non ſit eſca tam opipara, ac de- mben4 Zuſtatio Domini, ac paſci doctrina ejus le cœleſti & frui præſentia ejus divina! o,qum Non reſpondit verbum Maria, utpote ur M. tota intenta amori & gratitudini: Corde Fſinn loquitur quisquis amat verè, remittens hyoN verba ad facta. * Diſce Anima appre- oltruf’ tiare & gratias agere: ſuſpiria ſint laudes, Gdone atque Communio una gratiarum actie C PrO 50 MEDIIATIONES pro akerà: Corde loquere ſi amas, ſit- que cura tibi unica, afſiſtere & famulari Domino quem ſumpſiſti. Nauſeam con- cipe magnam voluptatum humanarum, ſolumque appete cibum divinum: pro- piorem habes Dominum, quam habue- rit eum Maria; quia non modo concedit übi procumbere ad pedes ſuos, ſed exi- ſtit ipſe in penetralibus tuis: Agnoſce gratiam majorem, & majores, ſi potes, Perſolve gratiarum actiones. Meditatio undecima. De Convivio, quo excepit Joſeph' fratres Juos. I. Cnbpara benignitatem Joſeph, cru- delitati fratrum ejus! Conſpirant omnes in vendendum. Quem? Fra- trem, ob teneritudinem amabilem, ob innocentiam pacificum. Qua de cauſa? Absque culpa propria, imo ex aliena. Quibus? Hominibus tam inimicis, quàm barbaris. Quanti? Pro modico pretio quo vix agnum venderent. Quibuscum verbis? Laceſſendo eum conviciis, vo- cando eum Principem phantaſticum, & * ſatiando 40 ſatimo Iem., niez, Mum, , b, Er Vos; s au cren Tietiori mod Gdendoe Olalibe Coolun feune; ſentir Am, arſe n n 48, ſir Amnlart mneN⸗ anarum, m’ P⸗ 1 habie oncec ſec ey⸗ 4 gnol⸗ ſi pots AD USUM COMMUNICANTIIUM. F1 ſatiando eum opprobriis, veluti ſomnia- torem. Quomodo? Exſpoliando eum tunica. Quorſum ducendum? In .gy- ptum, in oblivionem carceris. * Ani⸗ ma, quis eſt verus iſte Joſeph, vendi- tus, exploſus, offenſus? Benigniſſimus IESUS; amabilis quia frater, venerabi- lis quia Dominus. Quis eum vendidit? Tu creatura vilis & ingrata. Quanti? Pretio viliſſimo, voluptate ſordidà. Quo- modo? Peccando absque timore, offen- dendo eum absque remorſu. Quoties? nd , tti egmen olpirn ! 1 blemn, de el Un icis⸗ Gn icol l lioumn, eid qualibet die & hora, quolibet momento-. Confundere igitur, multo amplius, quàm fratres Joſeph, dum ſiſteris hodie præ- ſentiæ ejus divinæ. Hic enim habes Eeum;, non proregem Æägypti, ſed Re- gem cœli: IIe incognitus, iſte notus licet coopertus; ille dabat triticum, iſte dat ſe tibi in panem. Reſpice agnoſcens tua malefacta, antequam procedas ad Percipiendas ejus gratias: roga eum ve- niam, priusquam acceptes epulum: pro- volutus modo ad pedes, poſthac afſſi- debis lateri ejus: commiſce potui lachry- mas & manduca cum pane convivwii ejus, cinerem pœnitentiæ tuæ. C 2 II. Con- 72 MEDIIATIONES II. Conſidera manſuetiſſimum Joſeph, quanto correſpondeat amore fratrum ſuorum odio. Non contentus recepiſſe eos in domum, receptos tenerrimè am- Plectitur: vindictam offenſi commutat in teneritudinem amantis, agnoſcens rejicientes ſe & honorans detrahentes ſibi. Brachiis ſtringit amore plenis inſi- diatores, qui ligaverant eum vinculis inhumanis; & loco funis ad collum quem merebantur, dulces rependit amplexus. Jam meditatur ditare ſpoliatores ſuos, & implere donis, qui obruerant eum inju- riis. Expergefacti fratres, qui olim re- putaverant eum dormientem & ſpreve- Tant ſomniantem, jam adorant verum Regem. Joſeph autem non modo largi- tur eis quod quærebant triticum, ſed & collocatos ad menſam ſuam lauto exci- Pit convivio. * O bonitas infinita! O benignitas incomprehenſibilis mitiſſimi Agni JESU! Eadem qua tradebatur no- cte inimicis ſuis in mortem, tradit ipſe le amicis ſuis in edulium! Amarirudinem compenſans dulcore, propinat ſangui- nem ſuum hominibus molientibus illum effundere; & anhelantibus diſcerptum fruſtatim . uuſte Cench Daolce unti deſid en lbere m: ſoſephy ftatrum eceple ime am. Immutt noleenj Ahentes nis inn jinculs n quem nglezs ſuos, en in. Olim te⸗ ſpreye. verun lo laror⸗ 10 exe nial 0 itiMu tur no⸗ dit ine ndinen ſangu. 6 iHum Aglont ltatico⸗ AD USUM COMMIUNIOANTIUNI. 53 fruſtatim devorare ex rancore, come- dendum ſe tradit integrum ex amore. Dulcedinem porrigit calicis ſui, Præpa- rantibus ſibi fel & acetum: deſiderio deſiderat inſeri pectori eorum, qui ape- ruerint ei latus: panem accipit manibus liberalibus, perforandis cu Pide clavo- rum: extendit eas amicé, quando brevi expandendæ ſunt crudeliter: edulcar lacte & melle illa ora, quæ deformatura ſunt ſputis faciem ejus. Reſponde mihi nunc peccator, poteſtne concipi ingra- titudo major tuâ, vel major bonitas bo- nitate Domini tui? Compone ſi potes, duo hæc extrema, & provolutus ad pe- des Fratris adeo boni, agnoſce tuam cul- Pam, implora ejus veniam; quam ne- gare tibi non poterit, qui tradit ſe tibi in cibum. III. Oblitus Joſeph injuriarum præte- ritarum, novos molitur favores ; & dum Periclitatur mundus totus perire fame, cibis exquiſitiſſimis inſtructum fratribus parat epulum. Comedite ait, quia ſum Joſeph; non inimicus, ſed frater veſter; non iratus, ſed benevolus. Manducan- tibus eis more famelicorum, inſervit ipſe 4 MeDITATIONES ad menſam; & qui contenti fuiſſent pane srido, ad ſedandos ventris exhauſti la- tratus, ferculis veſcuntur opiparis, ex munificentia ejus vere regia. Non in- vident amplius manipulo fuperiori, ſed fruuntur ejus fructibus: Et Benjamin innocens juxta & lupus rapax, deglu- tiebat portionem duplam. * O qui aſſides menſæ Altaris, agnoſce bonum fratrem tuum IESUM, non modo invi- tantem te, ſed & dantem ſe tibi in cibum; confidentem tibi, quia ingreditur pectus tuum, & inſerit ſe viſceribus tuis. Cave, ne redeas ad moliendam proditionem, ſn contrahendo novas culpas: manduca famielici adinſtar & proficiet tibi convi- vium: dum reliqui peribunt fame, tu afflues delitis. Fiducialiter comede; quia domus iſta & menſa iſta, cum ſit dulciſſimi fratris tui IESU, tua eſt. Ad- eſt ipſe dicens tibi: Ego ſum frater tuus JIESUS, quem vendidiſti, quem perſe- cutus es; non iratus, ſed placatus: Ap- propinqua mihi ſine timore, & cum amore colloca me intra viſcera tua. IV. Redibant ad Patrem fratres, quan- tm faturati, tantüm grati; tam pro be- neficiis netcis s. 1es ſue honor pcena rekeren epn Maertg modo e bor nu Uas S Ere n conter Kuime Aanta Percit in in Mlies Hu at pane uſti h Ais, Non i. ori, 1 enjamit 0 bomudn Gdo inv.. abun vr pebnn . Cℳe Citionen manchn cOñNN fame, 6 cotnels AD USUM COMMUNICANIIUM. 55 neficiis perceptis, quam pro injuriis re- miſſis. Procedebant per viam, extollen- tes ſuam ſortem; eoquod experti ſint honores & gratias, quando formidabant pœnas! (Juaam feſtiné perexerint, ad referenda patri nova bona & vera de filio loſeph vivo, qui retulerant ei quondam moœſta & mendacia de diſcerpto! Quo- modo congratulati fuerint ſibi cum pa- tre bono, de reciproca felicitate fratris, & quomodo alternatim reddiderint gra- tias & laudes cœlo; non ceſſantes repe- tere multoties eventum mirabilem; nec contenti, quod narraret eum unus ſolus, ſed ſinguli eum identidem reperentes! * Anima plus debes, plus tibi ignoſcenti; quantas debes gratias Domino, qui pe- pPercit tibi toties, & collocavit te ad men- ſam ſuam? Reter bona nova Patri cœ- leſti: pertingant ad cœlum usque nova cantica gratiarum tuarum, iterum ite- rumque recolendo tuam felicitatem, & frequentando menſam Altaris. 0C4 Medi 16 MEDITATIONES Meditatio duodecima. Quomodo ſumas Dominum cum bumilitate Publicani. 1Onſcdera, quomodo accingat fe peccator hic magnus, ut compa- rere poſſit ante conſpectum divinum; ſupplens per humilitatem, quidquid ei deeſt per virtutem. Abundat cognitione proprid, quò magis cognitionem attin- gat Altitudinis ſupremæ: In ſe non invenit niſi cuppas, & in Deo non niſi miſerationes. Quis ſum ego dicebat, ut audeam ingredi domum Domini? Ego tam malus, ipſe tam bonus; ego tam abominabilis peccator, ipfe tam amabi- His Dominus? Ego vermis ſum vilis, ac proinde rependo adibo templum ejus. Omnem oblationem præſtabit Dominus domũs ſuæ, quando ego nihil habeo- nihil valeo. Monſtrum fui in peccando, ſed Dominus prodigium eſt in condo- nando. Confiſus ergo in bonitatem ejus, quantum confuſus à malitia mea, licet pulvis ſim ſordidus, lutum immundum, Inbiho tamen hodie portas domus ejus! a adan occurrentem habet Phariſæum, & 4 co dtor⸗ (ulor funt Pen noco don; iin en ore grede mMidi, ducat lon Moc Il. Puülle Hamdh nr vic IS c Me One ſeller ſue I uian Age A. mnilitate nget K coMNp⸗ Vinum; gaic ei nitiole An. ſe no ponl cebatzlt 7 eo lun nelnbi. Vilis, 14 vmn eſs Domind habebn ccaRd// con em ejn⸗ 4 ld undn is , evon rile 6 AD SUI 6OD⅓Mnουw. ANIDA & confunditur magis, videndo ſe pec- catorem, in conſpectu illius, quem ſpe- culum reputat virtutis: Omnia quippe funt ei materia ad humiliandum ſe. * Per- pPende, qui hodie intrabis templum, non modo locuturus Domino, ſed ſumpturus eum; non modo collocandus in præſen- tia ejus, ſed collocaturus ipſum in pe- Rore tuo; cùm peccator ſis tantus, quan- tà accedas cum erubeſcentiã. Non in- gredere adinſtar Phariſæi cujusdam tu- midi, ſed more Publicani contriti: nom ducat te caput ſuperbiæ, ſed pes humi- Hationis; confitendo tuam indignitatem;, invocando infinitam clementiam II. Subintrat remplum Publicanus puſillanimis; & qui aliquando reveren- tiam habebat nullam, nunc habet tantam, ut videatur ſibi videre trementes colum- nas cœli: A longè ſtat per verecundiam, qui elongaverat ſe per peccatum: Lo- cum eligit ſibi ukimum, qui reputat ſe ſceleratorum maximum; nequidem au- fus appropinquare Phariſeo, mulò mi- nùs Deo. Angulum queærit in templo, quia veretur comparere in mundo: Non audet aſpicere cœlum„ quia ſeit offen- D MEDIIATIONES ſam? Pectus tundit idtibus repetitis, tum ut caſtiget noxium, tum ut ex- citet ſopitum: Acclamat cordi ſuo & cœlo, ut emolliat utrumque. Domine ait, propitius eſto mihi peccatori, ſicuti propitius es omnibus: quaſi diceret: Ego ſum delinquens, tu ignoſcens; magna eſt miſeria mea, major miſericordia tua; Domine magnam remiſſionem, ſecun- dům magnam tuam bonitatem & ſecun- dúm multitudinem miſerationum tua- rum, dele multitudinem delictorum meorum. * Contemplare Anima mea hocce pœnitentiæ prototypum: Quodſi Publicanus iſte indignum ſe judicat, qui loquatur Domino etiamnum à longè; quomodo accedis tu ad ſumendum eum! Tpſe hæret in angulo, & tu accedis Alta- ri! Non audet ipſe aperire oculos ad intuendum cœlum, & tu aperis os ad deglutiendum Deum!? Percutir ipſe pe- Ktus coram Domino„ tu Dominum in- geris peétori! Ipſe peccator annihilat fe, tu pecxator major non confunderis! Quid facis, quod nom erumpas in ejula- tus, dicens? propitius eſto mihi pecca- terum lice maximo: Domine magna ℳ0 Kcon ia tue & mil II lemo Viceber miit (pem p 10 tank Aasod Weo, o ſei 10 de unna hin l Uderm (ollver, minds, Vertit mhet fon 9 ck epetilie, It e. i ſu Domine ti, ſicui et: Ego onc eſt lia tua; ſecun⸗ ſecun- W⸗ ckorm ima n (ol let, un . lge eul: is Alr. ulOS 1 905 5 le pe um Il⸗ mnihila deri ejult⸗ eccd⸗ migli eſt 0 USM COMIUNICANTIIUM. 55 eſt confuſio mea, magna ſit quoque ve- nia tua: Domine in me miſeria eſt, in te miſeratio. III. O præpotens humilitas! Con- templare, quam Deo ſit accepta. Non videbatur in Publicano boni aliud, quam humilitas, nec in Phariſæo aliud mali, quam præſumptio; & ille placuit Domi- no tantùm;, ut condonaret ei offenſas quaslibet; & iſte diſplicuit Domino usque adeo, ut rejiceret eum à facie ſua ſemel Ppro ſemper. Deturbavit Phariſæum ela- tio de loco ſummo, exaltavit Publica- num depreſſio de loco infimo: Sicut enim ſuperbia ſolet angelos convertere in dœmones; ita humilitas peccatores convertit in angelos. Jam intuetur Do- minus, non audentem intueri ipſum, & avertit oculos à contemplante ſe: Pectus quod occupaverat contritio, jam gratia implet cœleſtis; & admitritur ab oraculo divino inter cœlites, reprobatus à Phari- ſæo inter homines. Videt ſe Publicanus cum Deo & Domino ſuo intůs per gra- tiam; jam hoſpitem tenet eum in corde ſuo, jam adorat, jam amplectirur eum aflectuoſus, jam fruitur eo beatus. "* C6 Anima 40* MEDITFAIIONES Arimal altari approkima cum humilita- te; ita enim ſuſcipi amat Dominus: Non eſt pompa major, pro altitudine tanta, ac cognitio ſüæ exillitatis. Afliſtens ei cum ſubmiſſione, fruêris eo cum volu- ptate. Annihila te, ut magnifices ipſum: vihpende tuum nihilum, & Heraberis ingens corlum. = IV. Quam lætabundus rediverit Pu- blicanus, quia juſtificatus! Aſcenderat plenus dolore, deſcendit redundans ſo- latio: Parum loquebatur petens, multlum gratias agens. Qui antehac confitebatur ſuas culpas, nunc celebrat Domini in- dulgentias., Tot ſaltus dat lætitiæ illud cor, quot i cus tulerat pœnitentiæ; non valens continere fe in pectore præ gau- dio, ùt antea præ dolore. Et profecdto non rediverit Publicanus converſus, pex viam eandem perverſitatis, ſed per viam Virtutis, ad coronam immortalem. * O qui communicaſti, gratias age Domi- no cum Publicano, non cum Phariſæo; de remiſſis peccatis, non de præſumptis virtutibus; non extollens benemeritum, ſed depræcdicans longanimiratem. Re- vertere Aſera Communione longè alius 4 er 1e. ſentle leyen nls a glipe Num, De 4D USön COMAUNNCANUM. 61 & per viam diverſam, non per eandem; ne corripiant te iterum paſſiones tuæ exſpectantes foras, vel vitia priora la- tentia in inſidiis: Sique veniſti flens, revertere tripudians, cum manipulo pa- nis cœleſtis: Repende gratitudinem ,» qui percepiſti veniam, & exalta Domi- num, qui reſpicit humiles. Meditatio decima tertia. De Magnificentia, qud adifcavit alomon Templum; & de pompa, qud deniraviz illud, applicavivé ad S. Communionem. 1Onadera amplitudinem ſumptuo- ſam Templi Salomonici: Noluit Dominus erigi illud à Patre bellicoſo, ſed à Filio ſapiente & pacifico? Sapien- tum eſt quippe amare pacem. Inſumpfit annos ſeptem in exſtruendo;, adhibita ſua ſapientia quæ maxima, & potentia quæ æqualis erat. Tota magnificentia, totum artificium, ornatus, nitor & ma- jeſtas Templi hujus, comparata erant ad feponendam Arcam; que tamen aliucd non fuerat, quam umbra, quam figura & typus Sacramenti hujus auguſtiſhimi. 07 * Per- 62 MEDIIATIONES *Perpende hodie, qui repoſiturus es in penetralibus tuis; non umbram, ſed ipſam lucem; non figuram, ſed rea- litatem; non Arcam teſtamenti, ſed ipſum Deum & Dominatorem omnium; quale exſtruere deberes templum devo- tionis; quale Sancta-ſanctorum, median- te perfectione & integritate, in medio cordis tu! Quodſi Salomon inſumpfit annos ſeptem, in ædificando templo illo material'; ſeptem ad minimum impende horas „ in præparationem animæ tuæ qualemcunque; cui ut foret condigna, ne tota quidem ſufficeret æternitas. Cer- tent cum lapidibus pretioſis virtutes; fuccedat auro lucido charitas ardens, commutentur ligna odorifera cum ora- tionibus fragrantibus, aromata cum ſu- ſpiriis; atque eluceat, non ſubtilitas ar- tIS, ſed pulchritudo gratiæ. 3 II. Adeſt dies feſtus dedicationis Tem- pli „ tam celebris quàm deſiderabilis: Concurrit totus Iſrael, ad excipiendum hoſpitio & famulatu aulico Deum ſuum magnum. Adſtant omnes in veſtibus feſtivis, amicti devotione: ardent victi- m& paſſu pari cum inflammatis cordi- * bus: 0 e i inparti Atenel er om Miince DrEbenn temmm nCelun nibns, Uuutn fid tu n terre Debule elſtaren Dreente Clnini Pparate 18 a oris Sck. A iN tus es in , ſed ſed rei⸗ ti, mnium; 1 deyo⸗ nedian⸗ medio lamphr lo Ulo mpene imee tue 15, Cel- Irtutes; Ardens, U 01l⸗ um i⸗ litas 41. Temm⸗ abilis: endum Hfuum eſtiba? conl⸗ us:⸗ AD USUM COMMUNIOCANZYIUM,. 6 3 bus: Sicuti feſtum eſt com̃une omnium, ita participant de ſolatio univerſi; adulti & tenelli, pauperes & divites. Verum in- ter omnes diſtinguebat ſe Religioſiſſimus Princeps, omnibus inſpirando animam, præbendo exemplum. Procumbens in terram ambobus genibus, & intendens in cœlum ambobus oculis, ac elatis ma- nibus, cum humilitate comitabatur vo- htum deprecationis ſue;: quæ vel ideo fuit tam efficax, ut detraheret Dominum in terram. Implebatun mox Templum nebulâ ſpiſsâ, ceu velo condecente ma- jeſtatem im cceſſibilem & increatam. De- ſtillabant omnes lachrymas conſolationis, præſentem agnoſcentes gloriam Dei & Domini ſuj. * Anima, quam feſtivo apparatu veneraris tu diem Communio- nis? Cogita conſecrari templum pe- Koris tui, in habitaculum ipfiuns Dei. Concurrant ad ſolennitatem facultates animæ tuæ omnes; ſit cor tuum aliquod Sancta-ſanctorum animatum: proinde füblimetur im alas Intellectus ceu Che- rubinus admirans, & Voluntas ceu Sera- Phinus ardens: Jubilent penetralia cor- dis tui ſando Nomini ejus & canter lin- gua 64 MEDITATTONES W gua laudes ejus. Et ecce prodigium! jam Muif deſcendit Dominus teétus nebula ſpecie- K rum, in viſcerum tuorum intima. Dormr III. Gaudium inter & admirationem ndo exclamat Rex ſapiens verba illa memo- mon rabilia, digna quæ repetantur ab omni- Ahe bus communicantibus: Num poflibile km: eſt, quod verè habiter Deus ſuper ter- (W ram? Vel tantum cogitare tale quid, jam ipole ſacrum horrorem incutit: Deus ſuper üul gr terram habitet, qui non capitur à cœlis? huben Anguſta funt ei ſpatia immenſa Em- mo Pyrei, quam non vaſta ſatis erit ei do- N mus iſta! * O quam potiore de cauſa eone Ppoſſes exclamare die hodierna, quisquis (é, . excepiſti magnum Deum Iſiaël hoſpitio uammn anguſto pectoris tui, & dicere: Num wun; Pofſibile eſt, quod dignetur Deus meus Qiedie excelſus venire ad me? num poſſibile, W eſe quod Immenſus commoeretur in pene- (sln tralibus meis? Deus ſuper terram? im Mnſ corde tam terreſtri ac meum eſt, com- UWen pactum ex luto? Confuſionem elice hu- Npe milem, ſtuporem religioſum, gratitudi- N nem immortalem. nd IV. Quando videbatur datisfeciſſe ob: el Rgationi Rex ſapiens, per obſequia adeo magni⸗ AD USURM COMMUNICANTIURI. 6 magnifica; tunc enimvero a noſcit ſe ma- is obſtriétum, ob gratias adeo ſingulares omini, qui in certamine liberalitatis nunquam non evadit victor. Vidit Salo- mon laborem ſuum collocatum benè, quia honoratum per aſſiſtentiam Dei ſpe- cialem: Sapiens erat, ac proinde gratus; quot vocibus, quor vicibus reſonuit impoſterum illud templum, tot reſo- nuit gratiarum actionibus. Non cele- brabatur aliud per totam Idumæam, imo per totum circuitum Univerſi; ita ut exaltaretur perinde ac divulgabatur Nomen magni DEI Ifraél. * Perpen- de, qui percepiſti hodie tot gratias à Domino, imo ipſum Dominum gra- tiarum; quantum obſtrictus maneas ad benedicendum & ſerviendum ei. Gra- tus eſto, ſi ſapiens: Reſonet echo cor- dis laudibus linguæ: Non audiaris lo- qui niſi de Deo, quà die per Commu- nionem conſecrâſti templum peéctoris tui: Et præprimis cave, ne profanes illud, vel cogitationibus, vel verbis, vel ope- ribus: Sit aliquod Sancta-fanctorum in perfectionibus, ubi ardeat jugiter ignis amoris. Medi- 66 MEDIIATIIONES Meditatio decima quarta. De fonte aquarum viventium, quem ape- ruit Dominus in corde Samaritana, allu- ſivè ad ſacram Communionem. 1. —0 Mi bone IESU, Domine mi Deus;- quàm ſitibundus quæris mulierem inebriatam voluptatibus ſpurcis; vilem equidem, non infelicem, quia incurrit in te felicitatis ſcaturiginem. Quis non videt Domine, quod animas facias ma- gni; & quod facturus fuiſſes tantum pro una „ quantum feciſti pro omnibus? Quid mirum, quod quæfiturus mulie- rem iſtam veneris à longè: ſi veniſti jam de ſummo cœlo ad quærendos ſingulos. Non miror, quod totus ſis ſuperfuſus ſudore; quia ſuo tempore ſudabis ſan- guinem, & ſanguinis torrentes de vul- neribus tuis profundes. Verum quan- tum incuria tui accedit Samaritana, quam tamen non tantum memoriâ foves ſed corde. Ignara bonorum æternorum, hydropica appetitûs ſui depravati, an- helat ciſternas ruptas, relicto fonte aqua- rum viventium. Quàm parum curat invenire felicitatem veram, quæ ſperat inve- 40 inyenir im z. utm k mex evenit elect te Don Wfogte E pere Dſner los ſ Juere ſtingn Tamn e Gemen nis II. Poner um: d il Nemſo u ſamnel Lomm up ſher ſye! Itte. enn ae⸗ , Nle. ni Del blieren Vilem incurrit Gis noon cies MM- Num P hmnibun . 6s muli. niſli n hngulos Perlaſc⸗ bis iin⸗ 8 de Ull⸗ ual⸗ ,uudn ſes ſel norum, ti, A. e aqu⸗ n Cur ſpenn lue AD USOM COMMUNICANIIUM. 6 invenire eam in ſe. Venit ad haurien- dam aquam, veluti ſymbolum volupta- tum fugacium; & invenit venam gratiæ inexhauribilem. * O Anima, nonne evenit tibi hodie idipſum? Inſana ut es, delectamenta quæris lubrica, & exſpectat te Dominus; ſi non ad fontem Jacob, ad fontem altaris, ad ſcaturiginem veram & perennem ſanguinis & gratiæ ſuæ. Eja ergo ſitibunda propera ad quinque illos fontes ſalutis tuæ, ſine te inveniri à quærente te, occaſionem arripe, & re- ſtingues ſitim deſideriorum tuorum. Ve- ram elice agnitionem clementiæ ejus & dementiæ tuæ, incuriæ tuæ & ſollicitu- dinis ejus. II. Incipit Chriſtus Samaritanam di- ſponere, ad acceptandam miſericordiam ſuam: petit ut det, petitque guttam aquæ ab illa, pro qua totum verſabitr ſangui- nem ſuum; petit parum, ut reddat mul- tum. O quanta æſtuat cupiditate dandi, famelicus noſtræ ſatietatis: quanta ſiti, communicandi nobis dona ſua cœleſtia; qui profitetur palam, quod deſiderio de- ſideraverit manducare cum ſuis paſcha, ſive largiri eis corpus & ſanguinem ſuum, 68 MEDIIATIONES & concomitanter omnes theſauros Divi- nitatis, ſapientiæ & potentiæ ſuæ! Aquam petit, ſed lachrymarum; quæ mundet conſcientiam, quæ lavet animam in qua chävertat: Sitim habet, ſed reſtinguendi ſitim noſtram. * Memento Anima, quod verè & realiter idem Dominus præſens in Sacramento iſto divino, adſtet tibi di- cens: Anima da mihi bibere; lachrymas peto; commiſerere ſitis meæ, quæ du- ravit vVitä meâ totä: Ne mihi des fel tuæ ingratitudinis, nec acetum tuæ tepidita- tis: defluat lachryma unica, pro ſceleri- bus innumeris: aperiantur fontes oculo- rum tuorum ſtillatim, quo tempore com- municantur tibi fontes ſanguinis mei per modum diluvii. Eja propina Redempto- ri tuo potum confuſum ex lachrymis amaritualiais, ut immergat te abyſſo dul- cedinis. Vilipendium elice magnum vo- luptatum mundi, ſirimque magnam deli⸗ tiarum cœli; quatenùs fruaris æternùm fonte hoc gratiæ perenni. III. Negat creatura vilis Creatori ſuo guttulam quam petit aquæ; Ah ingratitu- dinem nefandam Verum Dominus, nedum indignetur, occaſionem inde arripit bene- faciendi. 40 fickndi, ſiſhcien Mtit agl ANcuſar VSUS bond e Conum ilol ſi⸗ Perenni meri the Tonuc ego hrr (ontemn d cceln Audi (i ice nrunde ſers d (e pro n co i Dom ere Auſutan felienns Valer deſide Dunem s Diyi Advam mundet min gu ingvendi 1, od Prerſens tibi ⸗ hrymas W r. kel e lepicht⸗ o ſeleii es oell⸗ re conn. ei per emphto. Chryd num v⸗ Geli lernum vori ſun itu⸗ gratt nedun it bene Neinndl. AD USUN COMMUNICANIIUM. 695 faciendi. Equidem judicat Samaritana ſufficienti ſe niti ratione, negandi ei quam petit aquam; quemadmodum omnes qui excuſant ſe à ſervitio ejus. Sed inſtat IESUS, oblitus inhumanitatis, intentus bono ejus: O mulier ait, ſi agnoſceres donum Dei, & pro te, & in tempore iſto! ſi ſcires cui loqueris; mecum fonte perenni bonorum omnium, mecum mi- nerâà theſaurorum, ſcaturigine conſola- tionum verarum; quàm peteres à me, & ego largirer tibi, non guttam aquæ, ſed fontem felicitatum & gratiarum, ſalientem ad cœlum usque & in vitam æternam! * Audi fili, inclina Anima aurem tuam, quia idem Dominus ex altari dicit tibi tantundem. O ſi ſcires, 6 ſi cogno- ſceres donum hoc donorum, proemium hoc proemiorum, quod accipis hodie, dum communicas! Si ſcires, quis iſte ſit Dominus magnus, quem concludis pectore; unicum bonum tuum, totum adjutorium tuum, conſolatio tua, vita, felicitas & centrum tuum! Ipſe qui ſolus valet implere cor tuum;, & ſatisfacere deſideriis tuis; quàm anxiè expeteres panem hunc vitæ, quàm ardenter fre- quen- 70 MEDITIATIONESI SUIU quentares fontem gratiarum, menſam Altaris! Excita tuam fidem, provoca amorem, atque pectore procumbe liti- bunda, ad fontem hunc copioſum ſan- guinis ejus; bibe hydropicæ adinſtar ex vulneribus ejus, & fatiare pretioſo li- quore. IV. Poſtquam Samaritana agnoverat Creatorem & Redemptorem ſuum, ° ſortem beatam! de peccatrice jam muta- ta in prædicatricem, non vertit tergora fonti ingrata, ſed abit iterum iterumque reditura: Bonum comunicatum ſibicomu- nicat aliis, miſericordias compenſat prœ- Coniis, gratulans ſibi de felicitate ſua. In- greſſa civitatem annunciat populo ſuo in- ventum Meſſiam, & impotens continere gaudium ſuum intra ſe, proloquitur ore abundantiam cordis. Convocat jam non amplius ſeptem illos ad offenſam, ſed omnes ad obſequium. * Conſidera Ani- ma, quam majorem debeas gratitudinem Domino iſti; qui non fontem aquæ, ſed quinque ſanguinis ſui proſtuentes ape- ruit hodie, inſtituens tibi lavacrum in abyſſo miſericordiarum ſuarum: Agno- ſee beneficium operis, & repende offi- . cium 40 1 Clum gr WIN Klieitate ur Cor M mah menlanm grorben Vbe Uli⸗ lum ſin. inſtar e iolo l. novern um, 0 N Td⸗ tergont eromngi ſibicomm enlatpre⸗ ſun. I. ouo Aoblinet gvitor jam to ſam, gera A uc, D nes 4he erum 1 : Ar ende⸗ f⸗ dl AD USUM COMMUNICANTIUAM. „r. cium gratitudinis; proeconem age do- norum ejus, communicando omnihus felicitatem iſtam, quæ vel ideo appella- tur Communio. Meditatio decima quinta. uomodo communices cum reverentia Sera- pbinorum aſſeſtentium Ihrono Dei. COntemplare majeſtatem illam im- menſam Dei infiniti & æterni, qui dum non capitur à cœlis cœlorum, mi- nus capietur à terra terræ?: Conſidera eum circumdatum hyerarchiis alatis, cir- cumfuſum ſpiritibus aulæ ſuæ regiæ; quorum alii amant, alii contemplantur, Omnes laudant & exaltant eum. Hic enimvero majori de cauſa poſſet deliqui- um pati anima tua, quam Reginæ illius ab Auſtro, in palatio Salomonis terreſtri. Inde conjice oculos fidei in Sacramen- tum hoc divinum, obſervans, quod idem Dominus realiter & verè, qui occupat ibi thronum magnitudinis ſuæ plenum maje- ſtate, hic abſcondat ſe in hoſtia ex impul- ſu amoris; ibi immenſus, hic abbreviatus; ibi concilians majeſtati ſuæ reyerentiam: ic 71 MEDITATIONES hie ſollicitans amori ſuo teneritudinem. X Perpende, ſi pertranſeundum tibi fo- ret per choros angelorum medios, ſi prorumpendum per hyerarchias alatas, formantibus tibi murum ex utroque late- re Cherubinis lucentibus & Seraphinis flammivomis; quanta proceſſurus eſſes cum reverentia, quanto acceſſurus cum tremore? Quare animadvertens, quod eundem Deum & Dominum ſuſcipias hodie, medias inter hyerarchias inviſibi- les; vide, quali accedas cum præpara- tione, quibuscum advoles alis virtutum; ſitque præparatio tua æmula præparatio- nis Cherubinorum in cognoſcendo, & Seraphinorum in amando. II. Adſtant ardentes Spiritus magnitu- dini infinitæ adeo propingui, ut afſiſtant ei in eodem throno; licet alas librent, irremiſsè, ad appropinguandum magis magisque: quo plus enim Deus cognofci- tur, eò plus deſideratur. Candent amo- ris divini flammà, ac proinde proxi- miores, quos amor non modo urit, ſed unit, amant multum, deſiderant plus. * Reflecte hic mentem 6 Anima! ad tepo- rem tuum, comparans frigiditatem tuam cum 40 1 cum uunt hdo a Ervida D Qlod de (üitmita Oiz non Vrando eum ebii IImmittere Phinis tuis e cogniti for⸗ II ns, e Denm 8 bent, Ungat de con ins rer⸗ Mudore Percoldi medat es eS ſe 8 Ber AD USUM COMMIUNICANTITITDTM. 7; odnem cum tanto incendio: & dic mihi, quo- ubifo. modo audeas approximare tam parum dcs, fervida Deo, qui ignis eſt devaſtator? Au, Quod non aſſequuntur ſpiritus alati ſuâ gue le⸗ ſublimitate, aſſequeris tu vilitate tuaà: euphin quia non modo licet tibi adſtare Domino ns eſſs vibrando alas, quas ipſi, ſed & contingere mus cm eum labiis, deguſtare palato, & denique S,qucd immittere pectori. Si conceditur Sera- ctia Phinis aſſiſtere throno Dei, conceditur mib. tibi ipſe Deus aſſiſtens tibi in viſceribus repnr tuis, Parum deeſt tibi quod invidess eis; Gruum, cognitio, non felicitas; æſtimario, non epern. ſavor. do, à. III. Obducunt facies ſuas ſpiritus ſub- limes, erubeſcentes, quod non ament aocim. Deum & Dominum ſuum, quantum de- ATiten bent, quantum cupiunt; quod non per- ſbrem tingat poſſibilitas, quò deſiderium ſuum. * us Alis contegunt ruborem, ſive velant po- f tius reverentiam ſuam: Adſtant ſuffuſi Pamd pudore ob exilitatem ſuam, trepidant vi Perculſi terrore ob afſiſtentiam adeò im- ep mediatam: Pedes abſcondunt, accuſan- ut, res eos tarditatis reſpectu alarum ſuarum; tphs ſed & alas inculpant! um affectuu pant lentorum affectuum. une * Perpende Amimm tepida, quodſi Sera- 74 MEDIIATIONES. 4̃0 L phini reputant ſe indignos, qui compa- bid am reant coram magnitudine Dei immenſa, imundiun eâmque reformidant de facie ad faciem; ondent Tu tam multivariis imperfectionibus, ne (qhe re dicam ſceleribus ſcatens, tam gelida ad fo: do divinum ejus amorem, tam tarda ad con- Miſſo dignum ejus ſervitium; quomodo non depreſi confunderis hodie ſuſcipiens eum, con- cordie verſo in thronum ejus corde tuo? In- ommnlle crepant Seraphini pedes ſuos, compara- tos calcare aſtra; atque tu cum pedibus MNe inquinatis cœno mundi, coopertis pul⸗ nnl vere tui nihili, audes accedere! Pudeat AQMuin te tuæ vilitatis, & ſola valeat dignatio Domini hujus Euchariſtici, tuam erige- I0 re indignitatem; humiliatione ſuppleto 6 D defectum ſufficientiæ, ut fruaris gratiè ugnf tantãq. . (tnnr IV. Agnoſcentes Seraphini ſuam feli- nihnd citatem, non ceſſant extollere divinam maet magnitudinem: diu noctuque alternant Aa triſagium ſuum, Sanctus, Sanctus, sanktus, nden Provocantes ſe invicem ad applauſus in⸗ eiunn defectibiles: librant in produétis canti- elni⸗ cis gratias debitas, æternizantes vocibus wimm irremiſſis proemia Altiſſimi. * Diſce mim Anima mea, à magiſtris adeo excellent W 90, icomp⸗ mmenl EKiem nibb, gelti d 0do m, C. no I compen Peclt ertis el Dud mn erl ſupo Nis gr “ Aelti n 4 laulus! 8 Voh 4 D Nele X/. 8 AD USUM COMMUNICANTIUM. 7 bus, amare & gratias agere: Æmuletur incendium eorum tuus fervor, corre- ſpondeat eorum aſliſtentiæ tua attentio; ſique rerinet imbecillitas, propulſet digna- tio: Suppleat excellentiam amoris, ſub- miſſio humilitatis; ſublimitatem volatũs, depreſſio exilitatis tuæ; tranſeant miſeri- cordiæ infinitæ in laudes æternas, per Omnia ſæcula ſæculorum, Amen. Meditatio decima ſexta. Quomodo communices, veluti in convivio ſolenni. I. Onſidera, quomodo invwitatus con- viva ad menſam Principis magni, ſatagat ſibi conſulere ex occaſione. Non ſatiatur protinus cibis vilibus & commu- nibus, qui exquiſitos ſperat & pretioſos: manet jejunus, reſervat appetitum, ſed & exercitium corporis facit, ad compa- randum majorem; famem cohibet ac etiamnum provocat, ut ad modum quo eſurit, fruatur convivio. * O qui in- Vitatus es hodie ad convivium ſolenniſſi- mum Monarchæ maximi, perpende, quomodo hic omnia ceſſent eſſe magne D 2 76 MEDITATIONES & tranſeant ad infinita: Dominus ipſe convivator eſt & convivium, ſolus con- viva vermis eſt; atque pro tali præpara- tur tota immenſitas DEl in epulum, tota amplitudo cœli in refectionem; quodſi Panis eſt Angelorum, caro eſt ipſius DEI. Accede cum interioribus evacuatis ab omnibus, ad ſumendum Dominum om- nia implentem. Ne aſfideas famelicus cœparum mundi, ad comedendum pa- nem cœli; qui nedum conferret tibi vi- tam, inferret mortem. Veni immunis ab omni culpa, ad convivium, quod ſi- gnificat bonam gratiam. Noli mandu- care cibum hunc absque guſtu, quia ſu- Perſubſtantialis eſt: nec crudum, ne non proficiat tibi; ſed coctum ad ignem orationis fervidæ, memor devotionem eſſe ſaccharum, ad condiendam eſcam hanc candidam. , II. Solent in conviviis ſcutellæ detegi; quatenus invitati eligant conformiter ad ſuum guſtum, & comedant ad placitum Palati ſui: At ubi convivium eſt magni- ficum, in quo apponuntur cibi multiva- rii & exquiſiti; communicatur conviva- rum cuilibet deſignatio ſingulorum, ut infor- 40 inrma peritn egen Tarur on cnp Pluen io; inſtrut luncti 8 Panis. lenus us es natio um:/0 Prle hicn eri keren 4more non Dorn Mittas Hunc mecdis inus i lus con ipregere lamm do n; l Nis latis num o. famelieh alocn r et ubi 1 i immun 1 Gvod 1 mndl , giill Hum, l Adignen wotionen m ela deteg muiter lacitun mMagy. mulint conviN /u un AD USUM COMMIUNICANTIUM. 77 informati quæ afferenda ſunt, reſervent appetitum pro dape, quam dicunt ſuam, de qua comedunt præ cœteris; quatenus fruatur quilibet diſcretè omnibus Pro ſua capacitate. * O qui accumbis hodie plus quam lauto & ſuperabundanti con- vivio; quod celebrat potentia Patris, inſtruit ſapientia Filii, præparat ignis ſancti Spiritus; animadverte, quod con- tecti ſint cibi pretioſi, ſub accidentibus pPanis. Accedat fides detegens eos; qua- tenus perſpectum habens quod comeſtu- rus es, deguſtes illud ſapidius. Deſi- gnatio dabitur tibi ciborum miraculoſo- rum: Memoriam fecit mirabilium Juorutn: perlege eam attentè, & invenies quod indicet tibi: Hic apponitur Agnus de lacte virgineo, toſtus ad ignem amoris: ferculum opiparum! Ibi Cor fervens amore animarum: o epulum delitioſum! Lingua, quæ manans lacte licet & melle, Ppotata fuit felle & aceto; manduca eam cum appetitu bono: Poſthàc ne præter- mittas manus & pedes perforatos clavis. Hunc in modum perpendens quod co- medis, tuam partire devotionem. D 3 III. De 78 MEDIIATIIONES III. De guſtibus non eſt arbitrandum nec diſputandum; quidam appetunt dapem unam, alii aliam. Eſt qui dele- Gatur dulci infantià IESU, alius amara ejus paſſione; quidam quærit acorem opprobriorum, alius ſal documentorum ejus; quilibet juxta ſuum ſpiritum, idque laudar optimum. Et quemadmodum manducantes cibum materialem, deti- nentur in eo qui ſapit; dicentes, non feſtinemus, maſticemus benè, benè ru- minemus, eo magis conducet nobis! ita plane habet ſe res cum convivio hoc Sa- cramental: Quidam cum chiſcipulo prædilecto conferunt ſe ad pectus Ma- giſtri, adinſtar aquilarum rapacium pa- ſcentes ſe corde amante: Alii cum Mag- dalena arripiunt pedes, ubi pabulum in- veniunt ſuæ humilitatis: Nonnullus cum mellifluo Bernardo convolat ad- apertum latus, & nonnemo cum S. Ca- tharina ad ſpinatum caput: Nec deeſt, qui furerur judæ genas delibatas indignè, & quæ non conduxerunt ei, utpote ſpi- ranti & exhalanti proditionem. * Ac- cede convivio Anima mea & refocillare eo quod præplacet tibi; licet omnia ſint bona, 4ℳ bon, M d. ſoto. ageor (onlide uli, mento, congren condert depre⸗ la: gratitn iug Dercep kglollan Kifee VIWi Parane Deum Reped Min: Nete conyv boni 36 40 tandum ppetunt n dele⸗ 18 mMir 4coren ntorun idgoe modum (dei. S, M bene nn boe & Cileyyi⸗ us M. lumn pe n M Clom 1. onpul vohet 4 n5 0 c get inchign oleſ „ ſoeli nniu honn, AD USUM COMMIUNICANTIUMI. 79 bona, omnia bene ſint condita, dum- modo deguſtes ea cum palato benè dis- poſito. Comede adinſtar angeli panem Angelorum; comede adinſtar hominis conſiderantis, non adinſtar bruti irratio- nalis, absque reflexione mentis: me- mento, quod ubi corpus eſt Domini, congregentur & aquilæ regiæ. IV. Manent ad menſam convitæ læœti, converſantes cum convivi domino, & deprædicantes quæ appofita fuerant edu- hla: Neque enim merces eſt minima gratitudo. Hic laudat cibum unum, alius alium, quilibet juxta ſaporem inde perceptum: Exaggerant abundantiam;, extollunt condimentum, admirantur ma- gnificentiam; & agentes gratias de con- vivio præſenti, abſtringunt Dominum ad parandum alilud. * Anima multüm pro- fecto habes quod laudes hic, benedic Deum, quia Deum comediſti; gratias repende æternas, pro epulo prerii infi- niti: perſiſte in oratione, quod eſt ma- nere ad menſam in converſatione cum convivii Domino: prode quod guſtũs ſis boni, celebrando cibi dulcedinem. Cave ne accedas unquam ad menſam iſtam absq; D 4 a 2⁰ MEDIIAYIONES una conſiderationum iſtarum: Hodie comedo cor ſapidum Agni DEI; alia die pedes & manus ejus vulneratas; & licet nunquam non manduces totum, hodie tamen cum ſfingulari appetitu ca- put illud ſpinoſum, cras latus illud aper- tum, illam linguam imbutam felle; ſi- quidem quodliber eſculentorum horum meretur maſticari per diem integrum, amo per integram æternitatem. Meditatio decima ſeptima. Simeoni. Quomodo ſuſcipias Dominum cum gaudio ſpolin 4 Akert Uutnin mode ey ſuis, imen pitio merit, Gliful timeat leyere tede I. T Maginare tibi conſpicere ſpectaculum illud Templi amabile: Attende ſis, quanto eum decore ingrediatur puritatis Phœnix, portans duos columbinos abs- que felle: Profſilit ad excipiendam Ci- gnus, qui ad torrentes oculorum ſfuo- rum decantat ſuaviter ſuum mortem; nec deeſt tutur vidua, quæ non tam deplorat ſuam orbitatem, quàm prophetizat conſo- lationem ſuam Omnium horum alatilium, unum cantat, alterum modulatur, ad or- tum divinum fſolis alati; qui ſalutem affert Amume du 5 hal ume en! Mpol per lunde Rere fun neg Hoce I; dͦ ns; & 8 Wunn, eritu ld apel elle;, l n horum tegrum, timma. In gu Ctcuht bende l . Puritl ns 1e ndam 0 um dephos r cl glatliun 44 . ſclalen e AD USUM COMMUNICANIIUM. Sr affert in plumis ſuis, luce replens & il- luminans Univerſum. Conſidera, quo- modo præparaverit ſe ſanctus Simeon, ad excipiendum Dominum hodie ulnis ſuis. Non dicitur ſenex, ſed juſtus & timens Dominum; utpote in cujus ſer- vitio ſancto non numerantur anni, ſed merita. Timens dicitur & rectè, nam qui ſuſcipit Deum, profectò habet quod timeat: Non tam præ ſenio, quàm præ reverentia tremunt ejus brachia, utpote recta à conſcientià ejus teneràã. O di- ſpoſitionem præclaram! fovere prius in anima ſpiritum divinum, ad ſuſcipien- dum poſtea in brachia Verbum Incarna- tum. Audivit Simeon reſponſa unius Perſonæ divinæ, ad comparandam gra- tiam alrerius. *Memento Anima, quod cùm ſuſceptura ſis hodie eundem infan- tem DEUM, non implicatum faſciis, at involutum ſpeciebus; qualiter præpares te per vitam totam. Quodſi Simeon ſanctus accepturus eum in ſinum ſuum, exercitat ſe in virtutibus tot annis; quid tu tantùm per horam, recepturus eum in cor tuum? Ipſe pro die unica præ- D S Parat 42 MEDITATIONES Pparat ſe diebus tot, tu ad ſuſcipiendum eum toties non præparabis te die una? II. Unde incipiebat marceſcere Si-= meonis vita, incipiebat evireſcere ejus ſpes: Nec defuit cœlum adimplere pro- miſſum ſuum melius, quam ſuum mun- dus. Venit Senecio ad templum in mo- mento irradiantis Auroræ, & aperiens oculos laſſates fletu, agnoſcit ſolem di- vinum, inter nubeculas humanitatis; ſatis non haber intueri ſemel, quem deſidera- veret toties. Cernebat teneram illam humanitatem, & diſcernebat latentem Divinitatem: videbat parvulum infan- tem, & adorabat infinitum DEUM: ve- nerahatur lactentem paucorum dierum, ſmul & Principem æternorum annorum. * Cognoſce Anima, quod eundem ho- die in templo quæras infantem; vide an procedas ducta à ſpiritu divino, an à confuetudine: Oculos aperias fidei, & ſpectabis eventum mirabilem: in parva hoſtia immenſum DEUM, contedtam accidentibus ſubſtantiam infinitam; reci- pies in bolo unico totum cœlum, & fa- Gtum panem quotidianum DEUM æter- num. III. Non 40 III. lere p Dere keryor cando⸗ inrueri Umen Vupine d mor ogand Dro or ulhrae ccxlum guot Oonus ünnl8 Dhndk clicis N V. ſideten Rnet lein⸗ Rcon- Mode non Ctore lendum un J Cele ere eſ eie ll n mun- in mo-⸗ periens lem c⸗ is; ni eliderr in Un letenlenn mn intn M: Ve (kerum, onorum dem he AD USUM COMMUNICANIIUM. 8¾ III. Non contentus ſenex beatus vi- dere parvulum DEUM, cogitat præri- pere licentiam, timore commutato in fervorem. Jam volat cygnus niveus cum candore ſancto, & quem ante gaudebat intueri, jam anhelat amplecti. Dubius tamen reverentiam inter & ardorem, Virginem rogat, ut concedat eum ſibi ad momentum, quem deſiderabat ad totam æternitatem. Concedit liberaliter rogata, quæ rogantem agit apud DEUM pro omnibus. Attollit Simeon puellum in brachia; id quod erat complecti totum cœlum, coœlique ſpatia redigere ad ali- quot ulnas. Transmutatus extemplè cygnus in Seraphinum, laehrymas dabat ſimul & incendia. Tot amplexibus, tot blandimentis demulcet infantulum, quot calidis exoptaverat eum ſuſpiriis; poſt- häc volens claudere oculos, quia non videt ampliùs, quid porro deſideret, quid teneat. * Agnoſce hic Anima tuam fe- liciratem, eâque diſce frui: Eundem tecum habes Chriſtum Domini, non modo inter brachia, ſed inter penetralia; non adſtrictum ſinui, ſed repoſitum pe- Gore: Non modo datur tibi adorare D6 G 4 AEDIIATIONES & exoſculari eum cum Simeone, ſed & comedere, & abſorbere eum, conver- tendum in ſpirituale alimentum tuum. Talis eſt felicitas tua, qualis ſit jam exul- tatio tua? Hic DEl tui eſt favor, qui- nam tuus ſit amor? Quid deſiderabis ultra in vita hac, poſtquam communi- caſti? Velis mori mundo, & vivere DEO: vivere jam non carni, ſed ſpiri- tui: Sitque ex nunc maxima ex parte converſatio tua in ccœlis. IV. Videns S. Simeon fupereſſe ſibi multùm obligationis, & parum vitæ ad exſolvendam; deficientibus jam viribus, ad reddendas debitas gratias, eligit rec- dere (ſpiritum. Comtineri tamen non poteſt, quin per conatum ultimum mi- fericordias præconizet divinas „ cantu ſonoro cygni moribundi; provocando omnes ad agnoſcendum Salutare Domini⸗ paratum ante faciem omnium populo- rum, ceu lumen ad revelationem gen- tium & gloriam plebis Iſraél. * Imitare Simeonem, quisquis hodie communicà- ſti in gratitudine, qui ſuperas eum in felicitate! Ipſe ſiquidem aſſecutus eſt tantum ſemel Infantem divinum in brz- chia 40 chin ſu IId. ( cantice ſdavill derre, ce ſimn 00: incone Ne Comn Ae önnnn umlln ((e lad convek⸗ iuumn. in e. 101, G ſidenns mmun’ X Vivel⸗ ed ſpin⸗ ex Parte lele fi n Vite Virlo, Hgit 1ed nen n Cun NCent, Do, Popele⸗ gel⸗ Chitane mmmc. eumn us in hi chis 4AD USUM COMMUNICANTIUM. 25 chia ſua, Tu vero toties in præcordia tua. Quid non exſolvis linguam in nova cantica, ad æmulationem cantoris hujus ſuaviſſimi, qui dum claudit oculos bonis terræ, labia aperit gloriæ divinæ? Clau- de ſimiliter cor mundo, aperiendum ſoli DEO: Confitere ei in concilio juſtorum, in congregatione proborum. Meditatio decima octava. Quomodo ſuſcipias Dominum in tribus ani- mnmiæ canaculis. I. A aoſas altitudinem & majeſtatem hoſpitis quem exſpectas hodie; valdè ſollicitus, quomodo excipias eum;, quonam inſervias ei apparatu: ſitque ad *mulationem trium illorum cœnaculo- rum pretioſorum Monarchæ celebris, quæ dicuntur ſuperaſſe invicem, uti ordine, ita pretio. Quandoquidem primum emicabat diluto argento, ſe- cundum fulgide auro, tertium luci- dis gemmis. Verum licet tanta præe- minerent magnificentia ob pretium ma- teriæ, antecedebant tamen longè majore ob excellentiam artifici: Et quo modo bD 7 creſce- 25 MEDITYATIONES creſcebant inter ſe arte & pretio, eo pandebantur hoſpitibus diverſis, juxta cujusliber dignitatem & ſtatum. Reci- piebantur Nobiles in cœnaculum argen- teum, Magnates in cœnaculum aureum, Principes in cœnaculum gemmiferum. * Delibera tecum Anima, in quale cœ- naculorum horum introducas Domi- num; pro quo contemptibiles funt alæ Cherubinorum, arécti throni Seraphino- rum, & cœlum cœlorum anguſtum. Forsan introduces eum in intellectum illuminatum, in voluntatem inflamma- tam, in memoriam gratitudine plenam! Modica ſunt hæc. Forſan in peéctus fervidum, in viſcera contrita, in cor amans! Sed necdum ſatis. A gradu perfectionis in alium longè altiorem tranſiens de virtute in virtutem! Omnia' ſunt iſta pro nihilo. Quid facies ergo? Dicam, induere, adhortante Apoſtolo, ipſum Dominum, transformata in ip- ſum, ſitque Communio una præparatio alterius. II. Communicant fideles quidam, ſu- ſeipientes Dominum in cœnaculo primo, in argenteo: Verùm non Progrechunnx Uulte⸗ 0 Vlerius, don al CN Mhgni iies con e en unvar ius rprir Duritati Drut manea tio, 60 , un . Recl. n angen⸗ ureunn, iterum. ale ce⸗ Domi- Uat Ale ahküno⸗ golun⸗ telechun Mammm. Plenmm peln in e gct lioren Orri⸗ AD USUM COMMUNICANTIUM 87 ulterius, ſed contenti exiſtere in gratia, non aſpirant ad perfectionem majorem. Magni equidem habenda eſt iſta mundi- ties conſcientiæ, iſta puritas animæ; ne- que enim contemptibile fuit Domine unquam cor contritum, & malleatum ictibus pœnitentieæ. * Stude 6 Anima Ppræprimis huie candori gratiæ, huic puritati juſtificationis, nævos eluens cul- parum chryſulcàâ lachrymarum; non re- maneat macula ulla, quæ offendere poſſit oculos limpidifſimos hoſpitis, cui nomen eſt Sancti. Verum ne ſatis habeas mun- datione hac conſcientiæ potiùs quàm ſpi- rits; majore opus habes apparatu, ufi devotionis, ita perfectionis. III. Aliæ animæ ferventiores & pu- riores diſponunt ſe, ad ſuſcipiendum Regem hunc Sacramenti Magnum, in cœnaculo aureo charitatis accenſœ. For- nax candens ſit cor pro DEO, qui venit ſpargere ignem, & qui ipfe ignis eſt deſtruens, conſumens imperfeétiones & adurens corda. Anima, quæ communi- cavit, converſa eſt in cœlum; ac proinde ad æmulationem gehennæ ipfius dicat, magis magisque accendar, magis magis- que 28 MEDIIATIONES que amabo: Fortis ſit ut mors dilectio, atque æmulatio amoris dura ut infernus; magis magisque fruens, magis magisque ardens. * Vide, an ſuſceperis hodie hoſpitem hunc immenſum in cœnaculo aureo charitatis perfectæ: Diſſolvatur cordis tui gelu, in conſpectu amoris hujus ignivomi; convertantur in carbo- nes aureos negligentiæ tuæ; inflamme- tur voluntas, exardeſcat affectus, & re- ſplendeat affectio intenſa ad JESUM Euchariſticum. IV. Verum necdum ſatis! progredia- tur ulterius Anima, fuſcipiendo Domi- num in cœnaculo conſito gemis, ſiq; poſſi- bile eſt aſtris; inſerendo auro charitatis cœteras virtutes omnes. Suſcipiunt Do- minum animæ quædam inter adamantes lucivomos fortitudinis; cum propoſito efficaci moriendi potiùs, quàm admit- tendi advertenter imperfectionem quam- libet: Inter ſinaragdos ſpei, & patientiæ; non modo perferentes tribulationes cum reſignatione, ſed cum gaudio & ſolatio: Inter topazios mortificationis, in omni caſu omnique tempore: inter margaritas nitidas puritatis angelicæ: inter flammi- V0005 4I vono I: Empe duncr amore (cEnacr Anlkee lud pr ranste Den AA ſed 8 tener Ne ehe ſis, QIoan Aim gree dlectio L inlernns Imnpote eris Me cCenMol iflolvan u amors in utbo⸗ flammme. 8n & 1 ES0 ogti⸗ , Don ſgol chatitas Zunt Do. – r l . Unt 4 uint Atientin es e ſolto⸗ in OMl Auls ommt. f AD USUM COMIMUNICANIIUOAM. 389 vomos carbunculos accreſcentis gratiæ DEI: inter accenſos rubinos operandi ſemper quod perfectius: inter lucentes Pyropos, æmulos flamæ Seraphinorum, nunquam ceſſantes aſpirare ad majorem amorem, ad majorem cognitionem. * O Anima, ſi ſuſciperes DEUM tuum in cœnaculo iſto gemmeo, & iſta eum ma- gnificentia, redundans virtutibus, ſpi- rans perfectiones, tota Deificata, tota transformata in Dominum! Amen. Meditatio decima nona. De refeltione in quinque panibus, alluſivè ad ſacram Communionem. 1MEdirare, quomodo ſequantur Do- VI minum, non modo viri robuſti, ſed & mulierculæ imbelles & infantes teneri: Omnium eſt quippe ſervire DEO, & cum ipſo regnare. Usqueadeò delectantur auſcultatione doctrinæ cœle- ſtis, ut obliviſcantur cibi corporalis: Tres ſuſtinent dies jejunii, usque dum aſle- quantur refectionem miraculoſam: Con- dimentum ejus ſir fames, ſtomachos in- grediatur puros, evacuatos alimento ter- 90 MEDIIATIONES reſtri. Parat eis Dominus menſam in deſerto, non in tumultu clamoroſo cu- jusdam fori. * Perpende Anima, quodſi neceſſaria fuit tota præparatio iſta, pro pane illo miraculoſo; qualis erit ſuffici- ens, ut quis admittatur ad comedendum panem delapſum à cœlo? Panem ſuper- fubſtantialem præcedat abſtinentia ab eſcis vilibus mundi; quatenus accedas cum palato mundo, cum ſtomacho nihil præ- gravato. Appetitum concilier exerci- tium virtutum, labor mortificationis: Abſtraétio ſit magna ab hominibus, ad guſtandum panem Angelorum: Conver- ſetur cum DEO, quisquis DEO cupit frui. Tota hæc præmittenda tibi eſt præœparatio, ut veſearis pane divino, cum delectamento ſpirits, cum profecétu ſa- lutis. II. Curat Dominus pro incuriis ſuo- rumet; & quorum Pprobat fidem, coro- nat fiduciam. Dato præprimis alimento animæ per doctrinam, providet eis etiam de ſuſtentatione corporis. Enimvero qui tam ſollicitè proſpicit vermiculis ter- ræ viliſſimis, quomodo ſinet penuriam Pati filios viſcerum ſuorum? Apoſtolos con- onilit Ne grat und ql trat, 9 ie vele ſberit e clelti, (um pe 4 eralie Pere des, Aberis lerp⸗ Ennkie etio elcer (Aimne reloci ſ enlam in Nolo en. 1,oll iſtz, pro it ſfhei⸗ Gendum n ſper. ntia ab dascum Pil pre EFercr cationß: nibus, 4 Convet an tbi ino,cun eclaſ⸗ is . , Coro⸗ limento is etimn limvere vlis tel⸗ enriin C⸗ 4D USUM COMMUNICANTIECM. 91 conſulit, miniſtros menſæ, diſpenſato- res gratiæ fuæ: Adeſt puer, ajunt, por- tans quinque panes & duos piſces: Puer erat, quia tam novicia eſt tentatio gulæ, ac verterana tentatio vanitatis. Proviſio fuerit cujusdam diſcipuli pro Magiſtto cœleſti, non admittente munus aiud quam panis hordacei, licet tantà cum Hberalitate proſpiciat creaturis omnibus, * Perpende Anima, quod tanti non ſtet tibi ac iſtis Manna eœleſte: neceſſe haud habes, quod excurras in deſertum, quod laſſeris & deſudes, quia præſto habes illud ubique. Interim ſi forte emendus eſtet panis iſte, dicat nobis S. Philippus, quanti conſtet? Verum non comparatur pretio ducatorum, ſed affectuum, ſed deſideriorum, datur gratis. Agnoſce & æſtima dignationem tuam Anima; quia refocillat te Dominus, non ſolo pane, ſed ipſo ſuo corpore & ſanguine, quæ deli- tiæ ſunt Regum. III. Stabat Dominus in medio campo- rum, coronatus circum circa à multitu- dine hominum innumerâ, faéctus cen- trum fiduciæ & ſcopus refugii eorum. Imperat Apoſtolis, ut faciant eos Edere 4 92 MEäDITAIIONES ad comedendum unanimiter & cum quiete; nec inconſultò ſuper fœno, quia non modo ad procurandam comodita- tem corporis, ſed ad inculcandam fragi- litatem animæ. Panem accipit Chriſtus manibus, & cœlum reſpicit oculis; ſi- gnificaturus nobis recognoſcere deſur- ſum omne bonum noſtrum. Benedictum Panem partitur in fruſta, & multiplica- tur ocyus adeo abundanter, ut manus ejus ceu duæ panis ſcaturigines bullien- tes, tantum ſfubminiſtrarent Apoſtolis, quantum vix poſſent diſtribuere. Panis erat miraculoſus, ſapidus, convivæ erant eſures; quantäà manducaverint cum avi- ditate, tam perculſi prodigio, quàm refecti munere! X Imaginare te hodie invitatum à Domino ipio, in mediis campis Eccleſiæ & cum ingrediente turba fidelium innumera, venire ad par- ticipandum de pane miraculoſo. Per- pende, quam delitioſior & ſapidior ſit Panis quem comedis: Si miraculoſus fuit ille, quia depromptus de Chriſti manibus, continentur in hoc miraculoſo Pane Chriſti manus: Manducabant tur- bæ panem Domini, manducas tu Do- minum 40 Müinurr e mar Danis quod fregue qe Muündue- Riſ im ſip W. rtant e Ut te uhen gi er Pnolen 1pani Drinci him Mlnd der epen ali Reg lolh & cum Nno, guit ommocdin⸗ amn fragr Chriſfu ulis; l. e deſur. edidtum Uiplier. t manus dollien e, Puns ive ernt cum . cn te hode eclente i, „ Pel- Cior it culoſis Chrili cnloſ⸗ nt tu⸗ m r. minumn AD USUM COMMUNIOCANTIIUM. 93 minum panis; ipſi manducabant panem de manibus illis, & tu manducas manus panis illius. Comede cum profectu, quod datur tibi cum affcctu; ſume cum frequentia, quod datur cum abundantia; ſique buccellam panis illius miraculoſi manducares cum guſtu indicibili; veſce- re iſto eðò magis ſapido, quò certius ip- ſum ſapit DEUM. IV. Quantum refocillati, tantum grati erant convivæ hi campeſtres, usqueadeo ut meditarentur inaugurare Chriſtum in Regem ſuum: Siquidem opera adeo Regia condecebat gratitudo vaſſallitica. Experti pridem eum Medicum, nunc agnoſcunt patrem, cujus Domus referta ſit panibus. Reputabant eum ſibi natum Principem: Et rectè, quia non invenietur, vel liberalior manibus, vel major corde.* Anima, qualem prodis gratitudinem Do- mino, qui proſpexit tibi de alimento, non ad diem, ſed ad vitam totam? Quoties experta es eum Medicum? quoties pro- baſti eum patrem? Jura ei hodie, veluti Regi & Domino tuo homagium, vaſſal- lagium offer ei æternum; renuncians tyran- 94 MEDITATIONES tyrannidi Sathanæ: Moriatur peccatum, vivat gratia, & gratitudo erga Majeſta- tem infinitam, per omnia ſæcula, Amen. Meditatio vigeſima. De favo Samſoni, applicativè ad dacra- ment um. I. à Ttende ſis, quomodo confringenda ſit præviè Samſoni maxilla Leonis, donec inveniat in faucibus ejus favum Qelitioſum: Superandæ ſunt quippe pri- mum difficultates, usquedum detur perci- pere fructum victoriæ, conversà tandem aſperitate mortificationis in ſuavitatem muneris. Ita videlicet accidit quotidie ſ in exercitio virtutum: commutatur pa- tientia in fruitionem, planctus in riſum afflictio in ſolatium, jejunium in ſalutem corporis & animæ; atque virtutes reli- quæ viſæ leones, modo deguſtentur, de- prehenduntur favi dulcedine pleni. Sed quam benè accinxit ſe Samſon, ut conſe- queretur dulce ſpolium! Qui animoſus ad proelium, circumſpecéctus ad facinus, liberalis eſt cum bono invento; ille enim- vero meretur frui dulcedine. * Num intel- 40 mleloi ilo Prochigi cnſtru Cera V cinnaro habes Unin lnpene a Cle I. Sech nn graci kortien etus IW8 M Qüp Appre Pilcer temer Meme duhete Comm Kienlt telen Perti centumn Majelte 1, AMnen. 4. Mlt kingen a Leons us funn ippent ur ene Auunkr Avitaren goi tnur pe linnn es tul, 6 eni⸗ nt coN⸗ Mnimnol facian le en 4 M inel⸗ AD USOM COMMUNI6ANTIUM. 96 intelligis Anima? quodſi cupis frui melle illo divino, eo magis ſapido, quo magis prodigioſo, pane Angelorum, & favo conſtructo ab apibus cœli, cuſtodito in Cera virginea, electo ex millibus, con- Cinnato ex floribus virtutum; neceſſe habes præprimis paratam eſie ad præ- liandum ſimiliter cum Leonibus: Con- fringendum eſt tibi vitium primarium dominans tibi, vitium quod toties pro- Culcavit te. II. Proſiliebat fera coronata in viam: Sed unde inertes ſolent timere, & retro- gradi fieri in benè cœptis; Nazaræus fortis non minus ac mortificatus, jam aſ- ſuetus vincendis difficultatibus, robora- tus animo, corripit belluam, (Magni quippe momenti eſt conſilium audens, apprehendendi Leonem ex faucibus & Ppiſcem ex branchiis) atque in pœnam temeritatis diſcerpit devoraturam ſe. * Memento Anima, quæ meditaris inam- bulare viam virtutis, frequentare ſacram Communionem; quod incurreris in diſ- ficultates terribiles: Molietur devorare te Leo infernalis ob peccatum, antequam Pertingas ad comedendum panem illum, plenum 96 MEDITATIONES plenum melle Divinitatis dulciſſimo, & dum non poterit impedire intentum tuum bonum, conabitur incutere tibi diſtractionem, ad auferendam devotio- nis ſuavitatem, ad extenuandum apperi- tum tuum fervidum. Tentaberis vel maximè quà die communicas; attende ſis, ne vincaris, procurans animo auden- te proculcare difficultates omnes. III. Redux Samſon arripit viam priſti- nam, inquiſiturus in Leonem, ad reno- vandum delectamentum victoriæ ſuæ. Quærit quod forte & invenit quod ſuave: putat incurrere in Leonem, & incidit in favum mellis. Hic enim vero ſuperfuſus gaudio, depoſità admiratione, eliminato horrore, haud ſpernit prædam, ſed erutam ex feræ faucibus transfert in palatum ſuum. Confeſtim ſentit dulco- rem, manducat & reficitur fructu labo- ris ſui; invitat matrem ſociosque itineris non tam ad oſtentationem ſuæ fortitudi- nis, quam ad communicationem inventi muneris. * Veni hodie Anima mea ad Leonem fortem, difficultaris ſuperatæ 40 Proping dum fax en elle uns ge curn de⸗ eſus; de linon IV t iti ſoptodie doloore D Proponit uſs relo Cmm int nline n e Sr edresed tins re liquent linguu Dommni eleede emitnn n 8 in virtute, tentationis proculcatæ; imo conſiderans rem myſteriosè magis ap- pro- AD USUM COMMUNIOANTIUM. 97 propinqua occiſo Leoni Judæ, ad eruen- dum favum dulciſſimi Sacramenti de ore ejus felleo, de latere ejus diſcerpto: gu- ſtans quäm ſuavis ſit Dominus, veſcere cum devotione, & percipies dulcedinem ejus; lacte fruêris & melle, deſtillante de lingua ſponſi divini. intentun Utere ihl deroto. 4 6ppei. henis W attenc: anden IV. Tam glorioſus rediit Nazaræus . 6 fortis à facinore ſuo, quàm refocillatus fa- mn vο prodigioſo; converſo in ſymbolum d eid qulcore ejus: quem ut celebraret magis, orl⸗ in proponit eum in ænigmate myſterioſo, ent cujus reſolutioni anneétit bravium, veluti oten, eſcam intellectůs. * Sit ſymbolum, fſit enimn infigne tuum, Anima fortunata, favus nittiſte Sacramentalis; cujus dulcedinem ce- Dre lebres ad majorem DEl gloriam: Gra- sfett tias repende ei laudum iuaviflimas, ur Nit liqueat, quam melliflua remanſerit tua Glin k lingua ex deguſtatione ejus: Decanter elie Domini miſericordiam os tuum, adeo ſonidd edulcatum corpore & ſanguine ejus; nimet emittantur in cœlum applaulus, pro pane Ameit qui à cœlo fuit demiſſus. D ſupernn 15 nen 98 MEDIIATIONES Meditatio vigeſima prima. De Convivio Simeonas leproſt, && de pœni- tentia Magdalenæ, alluſivè ad ſacram Communionem. 1Oatemplare, quàm liberaliter acce- ptet hodie Dominus convivium Leproſi, ad ſanandam peccatricem, non liberalem, ſed prodigam ſui. Non ac- cedit allectus à cibis opiparis, qui la- Chrymas ſitit amaras. Ipiemet conviva- tor eſt, & Magdalena conviva ejus. Sta- tim ac cognovit ipſa Dominum, cogno- Vit & ſe: Ipfſius altitudinem, ſuam exi- litatem; ipſius amorem, ſuum torporem: comparavit bonitatem ejus divinam cum ingratitudine ſua inhumana: Et quæ geſtiebat quondam procos numerare & ſectatores, cognito amore ejus infinito, ſectatrix fit ipſius pediſequa. Inquirit, ubinam exiſtat magnes divinus cordis ſui ferrei; parum ſollicita, quid dicant homi- nes, ſed quid judicet DEUS. Exfſpolia- tur ornamentis ſui mundi, ut coloribus induatur gentilitiis Cœli, ſive ſtolà im- mortalitatis. Hunc in modum percuſſa amore, ſauciata dolore, percontatur de amante mante! prolkern am Dltoris Moverit inwitare i, ſed Were te Aolirt Keingeas non qun Climi remnn (e ine Droſtern edn Vium. Il. Venit ere Aorun Vlventl Dropin Is 1n nyitn U lie ima. de e 1l iene liter ar⸗ onvivin AD USUM COMMUNICANTIUMI. 99 amante ſuo amato; quem cùm invenit, proſternit ceu avis tumida pompam in- Hatam plumarum ſuarum, ad plantas ve- natoris divini. * Perpende, quàm bene noverit accingere ſe diſcipula iſta novi- cia, quàm dexterè ſciverit inſinuare ſe, ut invitaretur, non ad delitias convivii lau- ti, ſed ad ſuſpiria cordis contriti. In- tuere te Anima, coopertam ſceleribus, exſpoliatam gratià; diſce hic, quomodo aecingas te, ut ingrediaris ad convivium, non quidem Simeonis leproſi, ſed mun- diſſimi JESU. Cordata aggredere opus, abrenuntians mundo & pompæ ejus; at- que induta ſacco pœnitentiæ, accede proſternens te ad pedes Domini, qui adeo miſericors exſpectat te apud convi- vium. II. Chriſtus manducabat, quando ad- venit peccatrix eſuriens eum: Venit quaſi cerva ſitibunda, exagitata à veneno pec- catorum ſuorum, ad fontem aquarum viventium; venit ùt famula pœnitens, ad propinandum Domino potum de lachry- mis ſuis. Ingreditur non invitata, niſi invitatam dicas ab impulſibus gratiæ: Et licet occaſio quælibet ſit opportuna E 2 molienit 100 MEDIIATIONES molienti appropinquare Domino, com- modior tamen viſa fuit ei occaſio convi- vii, ad conſequendam liberales inter epulas indulgentiam. Non audet com- Parere de facie ad faciem, quæ multum offenſam ſentit divinam, ſuamque ſuffu- ſam rubore & coopertam culpis: Ad- repit ſecus tergora, quæ ſulcavit crimi- nibus ſuis; atque cadit vulnerata amore ardea ſublimis, ad pedes aucupis cœle- ſtis. *Anima, quandoquidem abundas culpa, ne deſtituaris pœnitentia: Mag- dalenam ſequere planctu, quam exce- diſti offensa. Convivium ingredere Al- taris, abundantius longè ac lautius con- vivio Phariſæi; ubi non reprehendéêris, ſed admittéris, ſed excuſaberis benignè. Non repes in ſolo, ſed collocaberis in cœlo. Magdalenam roga, ut rigandum tibi oomodet Chriſti pedem alterum, dum alterum lavat ipſa fleru ſuo. A diſcipula Domini lectiones addiſce pœnitentiæ: Aſſociare nunc ei in dolore, ut deducat te poſtea ad conſolationem. III. Mare deſtillat lachrymarum Mag- dalena pœnitens, quo citius enatet de cno criminum: pedes rigans Arili is 40 ſülls ſ coriS edes quibus Witmas vidum (ulan,, (e: 10 ram ſe Eeblturi Un, n rum, ſingit capilſis Cket tote ſe Proke COthrh WWamn (uOd (lin Trngs VIlerb Nehqyn guine pibr ) CON ſes inte let conn. muoluun ne ſuffl 8: A it crinni 4 amote s C ſbune l: M amn exe edele tius (ol⸗ enckri⸗ benigee Aberis 1 jigencun um,nn pil ſtentie deduct mn N let rti i AD USUMA COMMUNICANTIUM, 101 ſtillis fletůäs amari, immunditias lavat cordis inquinati: crines quibus detergit pedes illos, in lqqueos commutat amoris; quibus irretiat & captet, non amplius animas incautas, ſed omniſcium & pro- vidum DEUM. Non ceſſat pedes deo- ſculari, demulcens quantum offenderat eos: Totam impendit ſe Dilecto ſuo, quæ totam ſe negaverat ei; intendens ei cum facultatibus animæ & ſenſibus ſuis omni- bus, quanto magis corde ſuo. Made- facit pedes illos ambobus fontibus ocu- lorum, & deſugit eos ambobus labris: ſtringit eos manibus candidis, & detergit capillis flavis; quatenus DEO ſe conſe- cret totam, quæ totam à DEO avulſam ſe profanaverat. X Perpende quisquis communicaſti, majorem eſſe felicitatem tuam, cum minoribus benemeritis. Eſto quod Magdalenæ cedant Chriſti pedes, ſed tu frueris Chriſto toto: Ipſa quidem oſculatur, tu abſorbes eum: Non modo ſtringis pedes ejus manibus, ſed viſcera viſceribus. Offert Magdalena Chriſto lachrymas, propinat Ohriſtus tibi ſan- guinem: Ipſa detergit eum capillis ſuis, tu vibris contingis eum cordis tui: Ipſa E. 3 habet 102 MEDIIATIONES habet eum aſſidentem ſibi, tu incluſum libi. Totam igitur impende animam cum facultatibus ſuis, ad ſervitium & adora- tionem ejus, qua die communicas. IV. Carpebat Phariſæus quod Mag- dalena faciebat, non quod fecerat: Ita quippe mundus inquiſitorem agit virtu- tis, advocatum vitii. Aliis & ab ho- minibus longè diverſis oculis intuetur eam Dominus: Recenſere incipit Mag- dalenæ ſervitia, veluti toridem inculpa- tiones omiſſionum, quarum reus foret Simeon. Tu, ait, dignatus non es oſcu- lari faciem meam; atque iſta non deſiſtit toto hoc kenport adorare plantas meas. Non præbuiſti mihi aquam ad lavandas manus; & iſta præbuit mihi aquam de oculis ſuis. Nec guttam profudiſti olei in caput meum; & iſta effudit in pedes 40 Olenlun Cleulis Profud Quand medo: tiam mecum Commm todinenr ore, Duaodi hace, (eplor Domin Aumi Nech meos balſamum longè pretioſiſſimum. Non explicaſti mihi mantelum ad deter- gendas manus, & deterſit iſta pedes meos filis aureis flavorum crinium. * Auſculta Anima tantundem dicentem ti- bi Dominum; memor quod hoſpitem teneas eum, non modo in domo, ſed q in corde tuo: Anima, non dediſti mihi oſeu- 0 KLiudk reling tins arüs Juod inclofun dam cum & Wore⸗ icns. od Mi erat: I it Virmn ab ho- intuetul Dit Mag. teus fon nesl 1o Cell 1as Mes Awind- guatn D Rditi 01 ſinun 10 0eled iniumm. entem holyie⸗ e AD USUM COMMUNICANTIIUM. r103 oſculum pacis, poſtquam ſignaſti me tot oſculis proditionis per peccata tua: Non profudiſti mihi lachrymam conrtritionis, quando totam perfundo te Sanguine meo: quàm modicam ſpargis fragran- tiam virtutum: quam frigidè egiſti mecum, quam avarè, quam inhumanè! Commutatâ igitur parcitate in grati- tudinem, cum Magdalenam ſuperes fa- vore, adæquare eam ſatagas amore: Exaudi dicentem tibi Chriſtum: Vade in pace, quia vadis in gratia mea, quam deplorabas perditam. Et reſpondeas ei: Domine Deus, malo perdere vitas mille, quam iterum offendere te. Meditatio Vigeſima ſecunda. De Ove perdita, recuperata, & refocilla- t pane cæli. I. COncemplare „ quomodo ovicula ſimplex, abducta à ſingularitate, ſeducta à guſtu ſuo, ovile deſerat, & relinguat paſtorem, perdita quando lau- tius habita. Paſcens appetitum in vi- dariis voluptatum: non ſit pratum, ait, quod non pertranſeat luxuria mea. Ah! E 4 guo⸗ 104 MEDITATIONES quomodo commutat ſecuritatem auream gratiæ, in periculum evidens culpæ; ar- que oblita blandimentorum paſtoris boni a quo defenditur, exponat ſe faucibus lupi trucalenti à quo devoratur! * Per- ende Anima, quoties feceris idipſum! n te verificatur parabola, tu ovis ſimplex G& errabunda, quæ declinans à pratis gra- tiæ amoœnis, inhabitas triſtes umbras mortis: tu derelicto paſtore bono, qui emit te pretio vitæ, qui ſignavit te ſan- guine ſuo; leonem ſequeris crudelem, qui circumit te, quærens devorare te. Agnoſce tandem teporem tuum, & co- gnoſce periculum tuum: Bala, ut audiat te paſtor tuus; balatibus eum voca ſuspi- riorum, idtibus contuſi pectoris, & fle- tùs tui querulo planctu. II. Confeſtim ut Paſtor ſollicitus ani- madvertit, deeſſe ovem incuriam, quie- tem relinguit caulæ ſuæ, feſtinans ad quærendam. Ecce conſcendentem mon- tes, tranſilientem colles, quo tempore ipſa torpet in vallibus errorum ſuorum! Quanti ſtant ipſi ovis voluptates, quam amaræ accidunt ipſi dulcedines ejus, Quàm fellea ejus mella! Ipſe ambulat in- ter Iihil c etat ngai dam (gulelel um, iIIm ſn duse n, inde cdaman imo cclun ure ot; i, Cellae Neq di Oy VI s dta⸗ Vinun Tui dir i ſule⸗ Aurean er, at. r boni ſauctbus e. diplum ſimpler tis gr⸗ umbris no, gol ie ſo⸗ udelen, Orare l „c. r Audi ſu⸗ e itus A: n, uie nils 1 m Mor. orum um 3 ejig bulari. ler AD USUNA C oM UNIANTIUM. 1765£ ter ſpinas, recubat ipſa inter flores: Ipſe nihil comedens, ipſa paſcens ſe: Ipſe laceratus plantis frutices inter & tribulos, ſanguinern deſtillat copioſum; perit ſiti, dum diffluit ſudore: neque tamen ac- quieſcit, donec in montem eluctetur excel- ſum, quaſi de ſpeculâà detecturus ovicu- lam ſuam. Exutus tunicâ conſcendit nudus arborem, cujus adeptus ſummita- tem, expandit brachia ad duos ramos: inde pendens, vix ſpiritum ſuſtentat; clamare incipit cum clamore valido, imo cum lachrymis: quem dum audit cœlum ob reverentiam, obturat ovis aures per obſtinationem. Jam inclinat caput; quatenus non valens amplius ei loqui, ſignificet ſaltem nutu, quod prius ceſſaverit vivere, quam vocare eam. Neque contentus hiſce omnibus, ſinir ſibi aperiri pectus, præmonſtraturus ovi viſcera teneritudinis ſuæ. * Anima, ovis perdita, quousque durabit durities cordis tui? Agnoſce paſtorem tuum di- vinum & recogita, quanti conſtes ei! Tui amore reliquit ipſe cœlum, deſcen- dit in terram, ſudavit ſanguinem, tulit ſulcantes virgas dorſo, & capite pun- . E 5 gentes 15 MEDITATIIONES gentes ſpinas: Prægravatus cruce, ce- cidit ſub immani onere; reaſſumptis ta- men viribus conſcendit Calvariam, ibi exponit veſtimenta ſua ad jactum fſortis: poſthac nudus ſcandit arborem medelæ tuæ, ibi expandit brachia ſua. An necdum audis vocantem te? Aperit deni- que latus, expoſiturus tibi viſcera ſua: Jamjam expirat „ neque tamen ceſſat vocare te capite inclinato. Revertere igitur, revertere, relictis delitüs terræ Vilibus; & fruêris paſculo lauto Altaris, qui paradiſus eſt ſemper revireſcens Ec- cleſiæ. . III. Inventâ oviculà redit Paſtor bo- nus de morte ad vitam; quanto cum gaudio recipit eam in brachia ſua, aperta ei ſemper? Tantum abeſt, quod incre- pet eam iratus, ut demulceat eam commiſerans, & protracto de ſinu pane ſapido, invitet eaam manu, paſcat dex- terà ſua: Translatam de brachiis in hu- meros, antea prægravatos culpis, nunc alleviatos ſarcinà grata, deportat eam ad ovile, reſtiruendam cœteris nonagin- taà novem. Quam lætabundus incedit Paſtor cum ove ſua, quam fortunata OVIS 40 dißz e (eus 11, cu die An t pr, ovem (uctam lecue Iuippe gue ur demit in hun lem 1 ale Tinn Eickere ungeli IV. dugn wore AN Po Kore Mhane Oyes len AbD UsSN COMMUNICANTIUM. e e, „ vis cum paſtore, balando dicens: Di- mptistt. lectus meus mihi, & ego illi, tota quan- n, M ta, cum toto corde! * Conſidera te ho- n ſos die Anima communicans, à divino paſto- mek re præſeferente vellus candidum, ceu 4. ovem perditam reportatam ad ovile, re- itden ductam ad communionem Sanctorum, erd i ejusque de manu paſtam pane coœli: Eſt en celn quippe paſtor ſimul & pabulum tuum. Gernee Accipe ergo de manu ejus panem, ipſam- fisten que unà comede manum: ſanguine re- AMus, demit te, ſanguine alit te; ſumentem te lcene in humeros, ſume in præcordia; laceran- tem pro te latus, inſere pectori: Cum ANore guſtu manduca panem hunc delapfum mo en ſinu patris; eoque refocillata cognoſce nAen differentiam, quæ intercedit edulium hoc odine angelicum & pabulum beſtiarum. enl en IV. Balans incedit ovicula, & balati- num bus gratias agens Paſtori bono, præconizat t“ favores ejus: O amare Paſtor ait, quan- Binh —tum tibi debeo, & quid retribuam tibi S, uIMI Pro omnibus quæ retribuiſti mihi? Pa- at en ſtores alii manducant ſuas oves, & ego omgii manduco meum paſtorem! Ipſi tondent icet oves ad veſtiendos ſe, & ad veſtiendam umdt me tu denudaris! Ipfi deglubunt eas, & 0V E 4 7&* MEDITATIONES tu dilaniaris corpore toto, ad obliganda vulnera mea! Paſtores alii feriunt oves baculo, & tu imponis me humeris! Ipfſi ſauciant eas, & tu ſanas me! Ipfi pro- jiciunt ess, & tu ſtringis me collo! Quantam deferam tibi gratitiinem „ pro commiſeratione tanta? Correſpon- deant ad invicem meus fervor & tuus fa- vor; in æternum cantabo canticum no- vum;, conjungendo balatus meos gre- gibus illis cœleſtibus, qui non ceſſant laudare & exaltare te, per omnia ſæcula ſæculorum, Amen. Meditatio vigeſima tertia. De præparatione mala hoſpitis ejetti de convivio. I. Onſidera ſollicitudinem conviva- rum illorum adornantium ſe, quo decentius poſſint comparere ante præſen- t am regiam: Sciunt ſe invitatosà Rege; quspropter non acquieſcentes ornatui qualicunque, procurant afferre totius vitæ maximum, qualis eſt diei nuptia- lis. Appretiationem indicat perſonæ quam inviſis, pretium veſtimenti quo in- dueris: eſtque compoſitio exterior indi- B cium 4 clum tooris. Cunqr conv qui iæz, ung Diantun lieze Viviurr Hde arur anic Salis D09, tumm. ł Alueti “ iis, 1 Kre! Il MHi As immn tium c le lgench Nat OVes sl lplipo e C0lo udinem, rreſpol⸗ tuns i eum no⸗ 0s gle. ceſint in ſerni tIN. cohVit. nſe, o prelel Rege OrHal tOli pupt. orin. cutn AD USUM COMMUNICANUIUM. 109 cium & argumentum dispoſitionis inte- rioris. Non ſufficit apparatus qualis- cunque, pro die adeo ſolenni, quo quis conviva eſt Regis: pretioſus requiritur; quia oculi regii affueti ſunt magnificen- tiæ, Qua de cauſa adventant invitati cum pompa, quo gratioſo magis reci- piantur obrutu. * Anima invitata es ho- die à Regum maximo, ad maximum con- vivium;: pro cujus conformitate per- ende, quantum tenearis adornare te. Parum eſt non venire cum veſte lacera, amicéctus exigitur ultra modum venuſtus. Satis non eſt non venire redolentem cul- pas, oportet ſpargere fragrantiam virtu- tum. Non ſfufficit quælibet mundities, aſſueti ſunt oculi divini puritati Angelo- rum. Satage venire cum ſtola ſanétita- tis, ut menſæ accumbas regiæ cum de- core magnifico. II. Cùm adeſſent omnes diſpoſiti in ordine & compoſiti in veſtitu ſuo; audet alius quidam & revera alius à cœteris, immiſcere ſe illis absque veſte nuptiali, tam irreverens, quam incultus: Auda- ces quippe ſolent eſſe qui abjecti. Fa- cie perfricta & illotis man bus, immundi- 5RE 7 tiam AII MEäDITATIONES tiam redolens nauſeabundum, ingredi- tur cœnaculum ſimile cœlo; tanta cum inſenſibilitate ſua, quanto cum ſcandalo reliquorum. Commiſcet ſe corvus niger cignis niveis: nihil ei dicunt quà candi- di, èoquòd hospites ſunt in domo alie- na; caſtigationem impudentiæ relin- quentes convivii Domino. Speravit ſtolidus, non viſum iri ſe à Rege, quia ſtante ſecus ſiparium; vel diſſimulandam ùt aliàs clementer culpam ſuam. Verum ſua fefellir eum opinio: quandoquidem injurias illatas de facie ad faciem, non decet tranſire impunes. * Perpende cum timore amiétum adeo fœdum, non in alio, ſed in te ipio: Immaginare ti- bi cultrum admotum gutturi, dum aſſi- debis indignè menſæ Principis hujus. Me accedas ſuperveſtitus paſſionibus, nè approximes redolens ſcelera: contem- Plare te præviè in ſpeculo aliorum, in cryſtallo examinis ſeveri; convictus 4 te ipio, quòd homo ſis peccator; nihil confiſus, quòd Rex ſtet ſecus ſiparium ſpecierum: Zelorypus eſt enim ad in- ſtar ſponſi retrò cancellos diſſimulatio- nis 40 nib, atr tis. III. ſante lautis igle R Propri ujns, In ad lle, Protrir nge Onntiot mice I 1† cumn ne (u P 10re Mllene chre: M, Dræſo uon Hhatur las, DEN Crecli⸗ d cum Camdcdo 1o niger Ncand, no ale. relin⸗ erwyin , quia landam Verumn uicden n, MM Apen’ I, Nol are ii⸗ n ill⸗ ujs hus, onten⸗ ) in us t 4 pinil arium d in⸗ tio⸗ . is AD USUM COMMUNICANTIUM. rIII nis, atrocem meditans vindictam temeri- tatis. III. Præſtò ſtant jam omnes, expe- tantes cum deſiderio, reficiendi ſe cibis lautis menſæ regiæ; quando ingreditur ipſe Rex, qui nemini alii quam oculis proprüs concredit ordinationem menſæ hujus., Perluſtratis convivis omnibus ab uno ad alterum, occurrit ei protinùs Ule, qui ob diſſimilitudinem à reliquis prominebat. Displicuit ei ſpurcitia, & longé magis audacia ejus; verùm indi- gnationem attemperans manſuetudine: amice dicit ei, quomodo huc veniſti? Tu? Huc? Et ſine veſte nuptiali? ami- cum nominat, habens eum paſſu pari cum proditore eoque primo profana- tore menſæ hujus. Quid reſponderet malenatus habuit nihil, convictus adeo clare: Judicium quippe ſibi mandu- cat, qui in judicium non venit ſecum ipſo, priusquam accedat menſæ huics, præſto hic eſt judex ſimul & judicium, non exſpeétantur probationes. Fulmi natur é veſtigio ſententia, ut ejiciatur fo- ras, quæ privatio eſt aſpectús divini, & Poœna damni acerbiſſima! Et detrudatos 4 112 MEDITATIONES ad tenebras exteriores, quæ pœna eſt ſenss! * Quisquis accumbis menſæ Altaris, vide, cave, ne eveniat tibi ca- lamitas ejusmodi. Auſculta, quid dicat Rex divinus ita loquens tibi: Amice quo- modo auſus es intrare huc? Tu pecca- tor indignus? tu? & huc? huc in cœ- naculum puritatis, in centrum ſanctita- tis? Ubi reliquiſti ornamenta virtutum, ſtolam gratiæ? Quid dicis, quid reſpon- des? cur obmureſcis? O quam confuſus remanebis, cum dispendio duplici ho- noris & refectionis! Satage igirur pro ſpicere tibi per præparationem ſollicitam, per timorem reverentialem procura ma- gnam proviſionem gratiæ, ne gratiã ex- cidas inæſtimabili. IV. Quàm gaviſi fuerint convivæ re- liqui de felicitate ſua, infelicitatem in- tuentes alienam! Quomodo ſuſtulerint manus in cœlum, vinctas conſpicientes manus illius miſeri! Grates rependerint Regi duplicatas, de convivio ſummope- re contenti! Quomodo laudaverint eum, videntes alterum obmuteſcere! Aperue- rint labia ad applauſum, quæ ante ape- ruerant ad eſum. * Cura grates reddere Do- 40 Domir fcogi ns: Hegemn ode llenie ins ce Lllmin Pelug num;9 in pec M Dehe ri 8 ens v. eri ejng: . 4 4 humil diN boere kortn derel guqe ena e neoſce üͤbi er⸗ nic dier ice . pecc , In ⸗ nckitt⸗ tutum, keſpon⸗ Okolis lei ho iwur pr⸗ licitam⸗ VIA M⸗ atid ex⸗ rek⸗ tem I. ueriat cientes eriot mope⸗ t euch pern. te 4e⸗ lgen ho⸗ AD USUNI COMMUNIOANTIUM. 1II3 Domino, qui providet tibi tam regiè; recogitans, in manibus DEI eſſe ſortes tuas: Ne obmuteſcas criminoſus, ſed Regem laudes divinum abſolutus. Si- cubi gaudes de felieitate tua, agnoſce miſericordiam ejus: Corona menſam ejus ceu oliva pacis, abſint à te cineres fulminatæ punitionis: Canta velut benè paſtus, lauda velut refocillatus Domi- num; qui conceſſit tibi terminare feſtum in pace, qui ſatiavit te frumenti adipe. Meditatio Vigeſima quarta. De bonore ae, collocati ad menſam regiam, alluſivè ad S. Communionem. 1(onldera⸗, quanta ſuperfuſus fuerit admiratione Miphiboſet, inaudi- ens vocatum ſe à Rege David, ut aſſideat lateri ejus, & ut manducer ad menſam ejus: animum ejus obruebat gaudium, humilitatem ſtupor. Faventem videt ſibi Regem, qui tam malè faventem ha- buerat naturam: Exſpoliatum novit ſe fortunis, progeniem principis infenſi, derelictum quà pauperem, & neglectum quàâ exauctoratum; claudum corpore, & lapium / 114 MEDITYATIONES 4 lapſum animo, tot cum humiliationibus, geren quot cum defeétibus. Conversâ poſtea yfn, mente ad magnitudinem Regis, compo- Il. ſitam ſuæ exilitati: dicebat, an ſedebo (ez ad menſam regiam, qui non habeo kente buccellam panis ad ſedandam famem? pp Excipiat Rex convivio, quem nequidem huncd dignatur quis ſubditorum reſpicere vul- propr tu? Deterrebatur, videns ſe univerſali- Coke ter vilipenſum; animabatur ſciens ſe à ires Rege honorandum. Qua fronte ajebat, à De ſedebo in tanta magnificentia, cum tanta donan imperfectione? Veruntamen ſupplebit Per bonitas ejus magna meam indignitatem. dere * Imaginare te alterum Miphiboſet, plu- tum, ribus cum imperfectionibus in anima, li quàm ille in corpore; claudicantem ſem- Uitn Per in ſervitio divino; à culpa detortum, Poſinn & reclinatum in terram; filum & nepo- Rexl tem patrum inimicorum Domini, teque rions pPeccatorem majorem omnibus: Et (ine . econtra illum Regem, qua Monarcham Guead cœli & terræ, longè majorem Davide, in- doin vitantem te ad menſam, excipientem te convivio! Comparationem inſtitue vi- ejie litatis tuæ ad ipſius altitudinem, puſilli- tatis tuæ ad ejus immenſitatem, morem gerens onibu hoſten comnho⸗ ſecebo 1 huben Lamem! guiden re vl⸗ verlali ns ſe 1 ghebet Vn tund tppein Unitarn lit l⸗ anima, ein ſenr⸗ etortum, Enepo⸗ i telle : urcham vide, in. entemn l titue ,Pul oten gelels 4D USOM COMIM UNICANTIIUM. 115 gerens confuſioni magnæ, humiliatus ex lapſu, erectus ex favore. II. Meditatur Miphiboſet mundare ſe; quatenus comparere valeat compe- tenter coram præſentia regia, puritate ſupplente defectus. Non accedit nauſea- bundus, ne offenſœ avitæ ſuperadderetr propriam; ſed cultus quantum poteſt, ad contegendos ſuos nævos. Quàm modeſtus ingreditur palatium, quàm humilis proruit ad pedes regios! dicens, Domine quan- donam meritus ſum gratiam adeo inſi- nem? Plus quam ſatis erat mihi come- ere cum famulis tuis; aſt ad menſam tuam, ad latus tuum, & ex eadem pa- ropſide, & idem tecum epulum! Reco- gita, qualia ſint benemerita mea, com- poſita gratiis adeo prodigioſis! Verùm Rex ſanéctus, tam generoſus quàm miſe- ricors, attollens eum manu reponebat: ſane ſedebis ad menſam meam, & man- ducabis cibos meos. * Conſidera, quan- do invitaris hodie, non à Rege terræ, ſed à Monarcha cœli, ad menſam, ad epulum ejus; quàm accedas mundus, quàm cul- tus, ſtudens contegere nævos culparum tuarum, decore gratiæ. III. 115 MEDIIATIONES III. Sedebat Miphiboſet ad menſam lautam, tam lætabundus, quâm honoratus & refocillatus à Rege: demirantibus auli- cis comedebat ipſe, & Rex miniſtrabat ei cibum longè delitioſum. Quanto come- derit eum cum guſtu, utpote acceptum de manu regia? quàm gaviſus fuerit de ſorte ſua inopinatà? quam refecerit ſe epulo exquiſito? Hic enimvero videre erat conjunctum honorem fruitioni, & contendere benignitatem David cum hu- militate Miphiboſet. * Memento quis- quis comunicas, quantavis cum gratiâ excipiat Rex Iſrael Miphiboſet, in com- Parationem tamen haud venire cum gra- tia, quam exhibet tibi Rex cœli. Eſto quod daret Rex pretioſos & ſapidos ci- bos, neque tamen dabat ſe ipſum; mi- niſtrabat de epulo regio, at non de cor- de ſuo: Eatenus ut comederet quidem Miphiboſet cum Rege, at non comede- ret Regem. Hic autem, in iſta menſa Altaris, comedis cum Deo, & comedis Deum; qui offert tibi ipſum Corpus ſuum, & cum eo Divinitatem ſuam; quantùm habet, tantùm dat, ſeque ip- ſum cum omnibus. Fruere cum vo- luptate 40 luptate Mhente, Prbe ns ſ Memes Citatis: IV.! in tanta Geſtusin Non er QAuonlide⸗ flium maxim incti Conſea nto, Juactas 1e refee it inim fiius DDon ice enr Wrond Plenie Miphi mMilter Ie enſam Onoratus bus auli⸗ ſtrabetei 0 come Cceptunn Uerit de cerit videre oni, 6 com - no Gu. Nn gralt ncon. um gle Hidosct AD USUM CONMAMUNICANTIUM rI7 luptate eſca exquiſita; revolve parum mente, quantum rumines ore; locum præbe conſiderationi, vide quàm inſi- Fris ſit buccella, quia Deus eſt verus: emento ipfſos aſtare tibi Angelos feli- citatis tuæ æmulo. IV. Prodebat ſe Miphiboſet pro gra- tia tanta obſtrictiſſimum, quantum mo- deſtus in eſu, tantùm effuſus in encomia. Non erat ei cunctatio claudi, ſed pun- Gualitas grati: non gerebat ſe tanquam filium perſecutoris quem haberet David maximi, ſed tanquam fideliſſimum & de- vinctiſſimum quem numeraret vaſſallum. * Conſidera, quales tu debeas laudes Regi tanto, qui usqueadeo te dignatus eſt! quantas debeas gratias Domino, qui ita te refecit! Ne offendas eum ampliàus At inimicus exacerbatus, ſed ſervias ei ùt filius beneficatus. Conclude dicens: O Domine mi DEUS, humaniorem Da- vide exhibuiſti te refocillando me, ac totum divinum ignoſcendo mihi: Et cùm lenior eſſem defectibus in anima, quàm Niphiboſet in corpore; dignatus es ad- mittere me ad menſam tuam, collocare me ad latus tuum: appoſuiſti mihi de corde 11 MEDIIATIONES 40 corde & viſceribus tuis, teque totum (iiden dediſti mihi in eſcam. Quid retribuam derfint Domino pro beneficiis tantis? Quod niis a dicebat S. Rex David calicem pro calice, ud! ita ſit una Communio pretium alte- (läp rius. Solvam datum accipiendo aliud: immz Tibi enim Domine non eſt retributio (u pu alia à nobis: Revertar ad comedendum ocde & ad comedendum te: Satis ſuperque qum i erat mihi, collocari ad menſam merce- Mi nariorum tuorum; ſed ſatis non erat bo- n. nitati tuxJ. Angeli laudent te pro me, tiam quia manducavi pro ipſis, quia mandu- to, cavi panem eorum: Refice me iterum cipium iterumque, ut comedens tecum totãâ hac ommig Vita temporali, fruar te tota æternàâ. Preher 6 d Meditatio vigeſima quinta. i uales egerit gratias Diſcipulus prædilectu,; c,dllll a; ere ad pectus Magiſtri ſui in ſlte Cang. on I. (Ontemphere, quomodo Diſcipulus immit cordis mundi, elevetur ſuper agn corde Magiſtri ſui! Plus fruitur qui plus Nxper amat: Eſtque proprium cordis virgi- Dom nei, amare ardentius quæ puriora: Auza⸗ L 0. totum Elbuam Qod 0 lce⸗ m Ae⸗ aluud: tribunio Jendom perue merce⸗ eratdo⸗ ro MMe/ und e ierun loti ntt. llt 44 AD USDM COMMUNICANIIUM. II9 quidem negans ſe vitiis, perfectius ſtu- det virtuti; & ſecretus à creaturis, iati- miùs adhæret DEO. Inde quid mirum, quèd Joannes amator caſtitatis, idem & diſcipulus ſit amatus. Secutus Agnum immaculatum quocunque iret cum affe- u puriſſimo, decumbit denique ſuper corde ejus: ibi hæret immobilis tan- quam in centro ſuo, dicens: Dilectus meus mihi & ego illi, qui paſcitur inter lilia. Aliam non exſpectat munificen- tiam à Domino ſuo, quàm ut fruatur eo toto, cùm interiùs, tum exteriùs; prin- cipium eſt ei, ac finis, DEUS ſuus & omnia. * Perpende Anima, quantàâ Præpares te cum puritate, quoties acce- dis ad communicandum; non niſi corde virgineo auſis ſuſcipere Virginis filium. Studium tuum primarium ſit ſtudium caſtitatis: avulſa ab omni affectu terre- ſtri, cum conſcientia munda, eluta ab omni culpa, aſpirabis ad puritatis cen- trum in corde ESU: ibi magis amabis, magisque fruêris beneficis ejus divinis. Expergiſcatur tua fides, ut dormiat in Domino tua charitas; & inveniat quietem reci⸗ 120 MEDITATIONES reciprocam Chriſtus in pectore tuo; tu- que in ſinu ejus. II. O½ Aquila perſpicax, obtutu quam immoto exanimaſti te ad radios Solis Incarnati, hauſtâ favillaà amoris ex corde ejus flammivomo! De pectore Chriſti paſta, in ipſo nidificas, pabulum juxta & requiem naéta in eodem ſinu. Poſt- quam obſervaſti de paſſu in paſſum ſo- lem amantem, ejusque potaſti lucem, auroram inter purpuream ſanguinis ejus pretioſi, religis ſinum amatum, oculos claudens in contemplatione quieta. O quam dispergebas longè omnem frigidi- tatem ſpiritũs, ad attactum cordis illius in- Hammati! O quàm prope ſcrutabaris ve- ſtigia bonitatis, inventiones amoris ejus: quàm imperturbabiliter fruebaris amore perennante, qui viſus terminari, modèò incipit, & poſtquam amavit, amat in finem. * Anima ad idem pectus invi- tat te hodie idem Dominus, quando ſe tibi præbet in cibum. Quid moraris accedere ad communicandum, quid du- bitas reclinare te in ſinum Magiſtri tui? quali cum affectu, æqualem percipe favorem: Sique Joannes diſcipulus fuit ama⸗- 40 Atnmands lamte e in d beblis jeloci III. mecder⸗ reqllie, chnd e lipn e Pra Qbielcl Kozii betur) Juamh lemplu hlis di ſürap lans jn Ploores e de I CN miens lo ae AD USUM COMMUNICANTIIUM. r21 o, n. amatus, tu diſcipulus eſto amans: Aqui- lam te proba in contemplatione perinde um ac in Voracitate; intuere Deum tuum os Oculis fidei, & accenſa charitate capta NKe Velociter Ppræœædam tuam. Chulli . n un III. Poſtquam Joannes Chriſtum co- Pok. mederat, licentiam ſibi ſumit ſuper eo Em& requieſcendi; & intus & extus circum- em datus eſſe vult magiſtro ſuo: magaum se diſcipulum amoris, & qui novit appri- els mme Practicare lectiones ſcholæ divinæ! ) Quielſcit Filius Dei in ſinu Patris æterni, nfigt⸗ & Joañes in ſinu Filii Dei; talis quippe de- Uisn betur locus ad reponendum talem cibum. nse. Diſce Anima obdormiſcere in Deo, poſt- mots quam Deo fuiſti ſaturata: Requieſce in con- ebms templatione, nihil perturbata ab inſom- Emim, niis diſtractionum moleſtis; nec rever- it, ſura protinùs ad mundum, ſed perſeve- . rans in hoc cœlo. Gratias poſce am- undo pliores à Domino, qui præbuit ſe tibi ormi adeo benignum: Aſſiſte ei veluti Aquila d dr in contemplando, quia Aquila videbaris ſe in edendo. Recuba ſuper ipſum dor- ſtri . miens adinſtar Joannis, cum oculis clau- Hesit ſis creaturæ & apertis ſoli Deo. W F Iv. 122 MEDITATIONES IV. Tam gratus extitit Joannes erga favorem prædilectionis divinæ, ut aſſu- meret eam in notam ſuam charaéteriſti- cam; vocans ſe deinceps diſcipulum amatum, qui requieverit ſupra pectus Do- mini in Cœna. Joannes idem eſt ac gratia: Quisquis enim gratias rependit, gratias percipit. Tantum abeſt, quòd obliviſcatur aliquando gratiæ hujus ſpecialis, ut per- petuet eam in nomine quod uſurpat, gratiarum reciprocatione; innuens, quod priùs ceſſaverit nominari quàm eſſe gra- tum: ternitati conſecrat eam laudibús & affectibús, ſtudens ſatisfacere obliga- tioni ſuæ, oppignorando pro amore amorem. * O quisquis communicaſti, quandoquidem ſecutus es diſcipulum in Perceptis gratiis, ne abſcedas ab eo in gratiarum actionibus: Sique Sacramen- tum hoc divinum fuit tibi bona gratia, quia nominatur ſicut operatur; corre- ſpondeant etymo tam fauſto ſenſus grati animi: Gratiis redde gratias, favori fervorem, tam largæ mercedi ſervitia indefeſſa. Medi- 6 fient temm e drnr ſ Pe af⸗ Inyita Negel Magr regie omne Dretie Eer⸗ Miun. mior tam guü ſoam. erræ Ees Pulnn Cog es eig U al Werict Cpoln elud⸗ geguii , grnli r ur pen Uſorpel S, elleg hlucbe te ohlt 10 A nuniell llamn 1 e01 ctame nu gun 3 C us gr⸗ favoti cedi M AD USUM COMMUNICANIUM. r12 ½ Meditatio Vigeſima ſexta. De Convivio Regis Aſſueri. I. Onſidera, quomodo Monarcha ille magnus, ad oſtentandam magni- fioentiam & ad depromendam liberalita- tem erga charos ſuos, convivium cele- brat ſumptuoſum: Conſervantur quip- pe affectus donariis, & amicitiæ epulis. nvitat magnates omnes & primores Regni ſui: Siquidem convivio magno, magni condecent convivæ, & convivio regio, convivæ principes. Adventant omnes cum ornamentis elegantibus & Pretioſis, correſpondente honori decore. * Perpende fili, tanto majus eſſe convi- vium, ad quod invitatus es, quanto major eſt Monarcha celebrans illud; non tam ad oſtentandam magnificentiam, quàm ad declarandam teneritudinem ſuam. IIle Rex erat terræ, hic cœli & terræ Rex eſt; quapropter invitat cœli- tes ut aſſiſtant, terrigenas ut comedant. Ibi vocantur magnates, hic eliguntur Puſilli; ibi divites, hic pauperes ſpiritu, illi veſtiti cum pompa;, iſti amicti gratia. Cognitô igitur conviviò ad quod hodie F/2 invi- 124 MEDIIATIONES invitatus es, palatio quod ingrederis, mensâ cui accumbis, majeſtate Domi- ni invitantis; cognoſces & ornatum quem afferas, reverentiam quam præ- ſeferas, guſtum quôcum comedas. II. Ingreſſi Principes illi cœnaculum Regium, accumbunt menſæ in ordine di- gnitatis, æſtimatæ non ex annis, ſed ex benemeritis: Primores ſedebant primi, & proximiores ſanguine regio, aſſide- bant proximiores & Regi. Cuilibet ap- Ponitur cibus quem apperit magis; hoc veſcitur exquiſitiſſimo licèt ad ſatietatem usque. * Revolve animo prærogativas iſtas omnes ineſſe convivio huic Sacra- mentali: Hic omnes ſunt Regis conſan- guinei, quando omnes participant de Regis ſanguine; omnes Regis ſunt pro- Pingui, quando habent eum intus ſe; quilibet Regem ſed & Deum tenet in cor- Pore ſuo. Comedunt omnes quod ap- Petunt, quod petunt; imo plus quam abPpetere, quam petere poſſunt; in quali- bet mica cœlum. Veni Anima, occupa lo- cum & manduca cum induciis; aperi os tuum, què magis dilatatum, eò magis replen- 4 rep conner UI dilere omn iſi⸗ guoc Ii n tkant minun Rcen- lis & üm E at o ders, om natum dte⸗ 8. elun ine d⸗ ſed rliml, lber i⸗ 6; No tietnten Ooulixs get conlan⸗ Plot & I Pro⸗ ts . in 00* oc ep⸗ andt 0 Gul⸗ cupe l⸗ 4 elis ms Nhen. 4AD USUM COMMVNICANTIUM 125 replendum a Domino: perpende quid comedas, & comedes cum ſpiritu. III. Manducabant cibos opiparos cum diſcretione, veluti convivæ guſtus boni: omnes erant principes aſſueti ferculis ex- quiſitis, ac proinde appretiare noverant quod melius: Comedebant multàùm, ſo- liti manducare diu; atque alumni ut erant civilitatis aulicæ, demulcebant do- minum convivii, deprædicando magni- ficentiam ejus, tanquam Principis libera- lis & munifici. Cibi erant ſelecti, quan- tum conditi bené; ita nemo non indul- ebat appetitui ſuo, nemo non arripie- at occaſionem refocillandi ſe eſu regio. * Verum attende ſis, quantumcunque Rex ille præpotens voluerit eis dare, nec tamen voluit dare ſe iplum: reſer- vabatur hoc Deo huic magno, qui in vVitat te hodie ad Corpus ſuum; ad eon- vivium, in quo contendunt invicem potentia & benevolentia. Nequaquam amat convivas ſuos Afſfuerus usque- adeo, ut det eis in eſcam aliquod bra- chium ſuum, ut propinet eis potum de fanguine venarum ſuarum, ut paſcat eos Viſceribus fuis: At magnus hic Rex Re- . F 3 gum, 32ͤ6 MEäEDIIATIONES gum, & Dominus dominantium, tan- tam amat ſuos commenſales, ut aperiat sis latus, prius per amorem, quàm per ferrum; ut apponat eis viſcera ſua in ci- bum, & propinet eis in potum fangui- nem ſuum pretioſum. Anima, hoo enimvero eſt invitari,; hoc convivari, Roc refoeillari: Accede cum fame inſa- tiabili, ad epulum infinitum; quod come- dis ore, rumina mente; eſt enim panis intelletualis, præparatus intelligenti⸗ bus; & cum deſtinentur hodie palato tuo fercula tam regia; non degeneret amphus appetitus tuus in cibos viles Pgypti mundanæ. IV. Verüm prô dolor! nullo non tempore lætitiæ comes eſt mœror; om- nia convivia fuerunt diſcrimins, & iſtud Aſſueri quàm maximé; in quo Regina, quia non comparuit, periit. Juffit eam Rex, elegantià formæ ſuæ coronare ce- lebritatem: Sprevit illa favorem ingrata, & ſenſit indignationem infauſta, cum eonvivio amittens & coronam; ut quia noluit aſſiſtere lateri regio, condemnare- tur ad abſentiam perpetuam, à ſplendo- rxe maximo eliminata in te nebras exterio- res. ſes cuiac eo medi darm Vivio quant Utem lem Agnde ie exiſt grati eas nati N lynj AD USUM COMMUNICANIUM. 127 res. Condemnata fuit in menſa eadefn, cui accumbebat & judex: Nam qui bibit & comedit indignè hic, judicium co- medit & bibit. * Diſee Anima mea damno ſapere alieno, approximans con- vivio Altaris tanta cum præparatione, quanta cum appretiatione: Scito feſtivi- tatem inſtitui tibi; ne per inhumanita- tem deſis, neque per temeritatem irruas. Agnoſce dignationem & honorem tuum: quia non modò aſſiſtes lateri regio, ſed exifſtet Rex in pectore tuo. Veni per gratiam & abi cum gratis, rependens eas infinitas; nequando incurras indi- gnationem, facta rea per ingratitudinem Meditatio Vigeſima ſeptima. Inviſere Infantem Buelazlrun, adoran- do eum cum tribus Regibus, & offerendo ei munera ſua. I. QCEquere hodie contemplatione & co- mitare fide tres Reges terræ, in- quirentes in Regem cœli. Magi ſunt pientes, quæ diſpoſitio eſt præclara, ad inveniendam Sapientiam increatam! Prodeunt ab Oriente, mundi principio, F 4 eX 128 MWEDIYATIONES ex nune demum incipientes vivere. Quærunt ſolem ducéti à ſtella. Adven- tant in ſplendida Hieroſolymarum Au- la, quam ſtupore percellunt & pertur- batione: Tandem inveniunt Domi- num in tranquillitate Bethlehemi. Con- feſtim demittentes ſe ab altitudine fua, gaudent depreſſione: Primi quos re- Dentes faciunt greſſus, imprimuntur ſolo illi ore, quo ſecuriore poſthac ſub- intrent cœlum pede. Ingreſſi ubi patent oOmnia, infantem conſpiciunt recenter na- tum, qui cognoſci nequit; hic ſpectatus Propter exilitatem, illic propter imenſi- tatem: Attollunt eum in brachia, deſtillan- tes copioſas lachrymas ceu lucidas mar- garitas: Jurant ei tanquam Monarchæ, & adorant eum tanquam Deum, inter munera offerentes corda ſua. * qui communicaturus es hodie, memento, quod inveſtiges Regem eundem: O ſi ducereris à iydere quodam propitio, à luce divinà gratiæ ejus! Invenies eum, ſi ſapiens es, non ſapiens ſœculi hujus, ſed reſipiſcens à ſœculi illuſionibus: Veni ab Oriente vitæ tuæ, & progredere pe- de citato per ſemitas perfectionis. 2 II. Du- 4 l g il in pal in hu grecl num, Vvelori guO 1Io; Veni kesz Sapie e be Vve⸗ conhea Onker 1is, N eon cern ſcern ce Ad ſahn Ped d ge5: Vivett! Adven n Au. Permur⸗ Doni. i. Cor. ine fun⸗ 105 le⸗ muntut hac ſuh⸗ Rphen cenlterte. ſehni deltl. s MMil⸗ Narchee, 1, inet *0 emmehto/ euch, hojis 6: Ven lete . 1hr AD USUNM COMNMUNIANTIUMI. 1255 II. Ducit tres Reges ſtella, ad modum quo illuminat eos; introducit eos, non in palatium alicujus porphyrogeniti, ſed in humilem caulam Unigeniti Dei: In- grediuntur non modèò proni capite in ter- ram;, ſed procumbentes & lingentes eam, veluti thronum pedum ejus. Non habent quèd admirentur aulæa ſerica contexta auro; pro ſtratis pretioſis ſtabulum in- veniunt impeditum & obſeuratum pa- leis; in medio animalium irrationalium, Sapientiam infinitam; converſum præſe- P* beſtiarum in ſedem Seraphinorum., E veſtigio provoluti ad Infantuli pedes, conficiunt ei coronis ſuis ſcabellum; contendentibus inter ſe elevatione ſpiri- ts, cum bumiliatione affeus. Plo- rant ſimul & rident, qui effectus ſunt neonati ſolis, rorem ſpargentis & lu- cem:; Atque in maxima paupertate di- ſcernunt ingentes divitias cœli. *Anima, duceris hodie à ſtella ſortis tuæ, non quidem in ſtabulum, ſed ad Altare; ibi ſubſiſtant tres potentiæ animæ tuæ, ex- pPectantes eundem infantem Deum, qui admiſit pridem ad audientiam tres Re- ges; Non eſt quod facias tot paſſus, F 5 quot J5 MEDII ATIONES quot ipfi, ad inveniendum neonatum Re- gem, quia habes eum propinguum, rena- tum in Altari; non modo præbet ſe adoran- dum, ſed & comedendum: Quodfſi Re- ges ceu favorem reputant magnum, lin- gere terram ſtabuli; conceditur tibi lin- gere humanitatem & veſci Divinitate ejus. Admittumur ipſi ad oſculum pe- dis, tu ad oſeulum oris, ad pabulum cordis. 1pfi attollunt tenellum in bra- chia, tu in viſcera. Agnoſce felicitatem tuam majorem, eàâque fruere. III. Effuderunt Reges parvulo Deo theſauros ſuos, poſtquam obtulerant ei animas ſuas: Inter ſplendorem auri, ama- ritudinem exhibent myrrhæ, prognoſti- cantes ei velut Aſtrologi periti & veridi- ci, dolores paſſionis ejus. Poſtquam adoraverant eum quà Deum, deſiderant Gemukere eum quà infantem: Nequit Virginea Mater negare Regibus, quod jam bereliter conceſſerat paſtoribus ruſticis. Petebat ums, fumebat alter, nullus ſinebat puerum: Contegebant eum oſt o ſuo in obſequium, qui aliquando induendus eſſet purpura in opprobrium. Non ſatiabantur genas allas ſignare oſcu- lis, cola⸗ ſrue red eis diyj Infan nieat ines: ius, Than- rens char ſom Pert ror Pere. in 0 ſei⸗ d, a pm Re- rent⸗ AWoren⸗ Ddi Re. m, r. bi in. vinitate bulum in brr. heingten lo De⸗ Perand1 r; AInt⸗ nat Veridr oltqvan elderm Negoi gui ſtorbbos 31 Alter⸗ nn eunt ind Obrinm. e l⸗ , AD USn ContNICANTIIDI. F*31 lis, quæ ab inimicis eſſent pereutiendæ colaphis: Et qui venerant pede feſtino, fruebantur ſorte ſus cum mora; obliti reditůs uſqueadeo, ut præmonſtranda eis foret via in ſomno vigili ab oraculo divino. * Fili projice te ad pedes Infantis hujus divim, poſtquam commu- nicaſti; offerens ei tres animæ tuæ facul- tates: incenſum in contemplatione ſpiri- ts, aurum in affectu cordis, & myr- rham in memoria dolorum ejus: offe- rens ei fidem vividam, ſpem firmam, & charitatem ardentem: adolens ei incen- ſum obedientiæ, aurum exhibens pau- pertatis, & caſtitatis deferens myrrham: ſit oratio pro Deo, eleemoſyna pro pau⸗ pere, mortificatio pro te. IV. Qui liberales probavêre ſe Magi in operibus, liberales quoque probaveêre ſe in gratiarum actionibus & laudibus Domini: gerentes ſe per omnia ſicut Re- ges, quorum corda nihil fovent quod exiguum. Quantum obmutuerant ad informandum Herodem, tantum oſten- déêre ſe eloquentes in benedicendo infan- te: præconizavêre reduces in regionibus ſuis mirabilia inventi Regis; labia, quæ F 6 Obſi⸗ 442 MEDITATIONES obſignaverant ad teneras ejus plantas, NMj reſerantes ad enarrationem gloriæ ejus. * WöQͤ quisquis communicſti, age adin- ſtar Regis, non adinſtar inurbani ruſtici: ſapientem te proba gratitudine, non ſto- lidum oblivione: in prœconium exeat dignatio tua: obdormiſce, & requieſcat epulum cœli in ſomno contemplationis: pPer aliam revertere viam ad vitam no- vam, pro donis ruis referens virtutes: ad orientem convertere fervoris, non ad teporis occidentem. Moeditatio vigeſima octava. Comparationem inſtitue tuæ vilitatis cum magnitugqine Domini. L. Magne Deus ac Domine;, deficit mihi ſpiritus intuenti te Deum in- Linitum, infinitis coronatum perfectio= mibus, ingredi pectus formicæ vilis, qua- lis ege ſum. Tu immenſus, quem nec cœli capiunt nee terra, coarcptaris in ſinu vermis contempribilis! Tu Omnipotens, qui creare Vales alios mundos infinir-os,; plenos creaturis aliis pPerfectiſſimis; dignaris comtmiſcere e exilitati creaturæ hujus —— — Vle ni Do ho⸗ te ſee ne . in rabe gni Pre c0r ſcan cuti Min Mi len d ! tor ler ter 9. co Mantae, eis AGi⸗ tultcitſ nonke⸗ n Nen gue 4lion m no⸗ AD UsSUn CONUNICANTIUM 133 hujus abjestæ, quæ nihil poſſum, nihil valeo! Tu Sapientia infinita, quæ om- nia ſcis, omnia comprehendis, præteri- ta, præſentia & futura; quomodo fieri poteſt, ut familiarem adeo præbeas te homini, qui ignorantia eſt ipſa! Tu æternus, indefectibilis, qui fuiſti ante ſæcula, qui es & eris ſemper; venis ad me, qui diſpareo in momento! Tu Do- minus infinitè ſanctus & bonus, commo- raberis intra pedtus peccatoris tam indi-= gni! Tu ſumma altitudo, ego ipſa de- preſſio: Tu omnia, ego nihil! Quodſi coram præſentia tua divina contremi- ſcant columnæ cœli, quomodo non con- cutiantur latera cordis mei! Adjuva Do- mine pulillitatem meam, conforta infir- mitatem meam, nequando deficiam ſu⸗ ſcipiens te. * II. Deus & Dominus meus! quodſi Baptiſta ſanétus reputavit ſe indignum;, qui ſolvat corrigias calceamemorum tuo- rum; quomodo audebo ego contingere te totum quantum, manducare & im mit- tere te pectori! Quid dicturus fuiſſet S. Joannes, ſi debuiſſet communicare, comedere & abſorbere te viſceribus ſuis? PF 7 Quodlſi 134 MEDIILA0ONES Quodlſi Præcurſor iſte tuus, ſanctifieatus in utero matris, confirmatus in gratia, educnus in aſperitate deſerti, phoſpho- rus ſolis, prœco tuus; non reputat di- gnum ſe, qui attingat corrigias calcea- mentorum tuorum; natus ego & educa- tus totus in peccatis, ego culpis plenus & miſeriis, ego tantus peccator, quo- modo potero ſumere te, quomodo inſerere te ori, & immiſcere viſceribus meis? Quodſi S. Joannes cum tanta pœ- nitentia, ſine ulla culpa veretur; quid faciam ego cum tot culpis, ſine ulla pœ- nitentia? Sed audio dicentem eundem Baptiſtam: Ecce Agnus DElI! quid for- midas accedere eum; etli infinita ſit ejus magnitudo, infinita quoque eſt mi- ſericordia ejus; etſi DEUo ſit immenſus, Agnus tamen eſt manſuetus; etſi ſcateas Peccatis, ipſe tollit ea. Ampliùs, am- pliùs lava me Domine, crea in me cor mundum; ſpiritum rectum innova in viſceribus, quibus ſuſcipiam te. III. Quis tu Domine, & quis ego? dicebat humilis Franciſcus! Idipſum re- Peram ego multoties. Sicubi ſanctus atriarcha Abraham anſus non fuit tibi l cim ◻ US XMq CoMMUNIANTIUM. 1 5 loqui, agnoſcens, quod pulvis eſſet & cinis; quon odo audeam ego, non modo ſtare coram te, ſed conchudere te int a me! Sic ubi Seraphini throni tu, inflam- mati amore allis velant facies; urpore erubeſcentes à ſplendore radiantis vul- ts tui; quomodo conabor ego tam fri- gidus & piger in ſervitio tuo, approxi- mare ore lateri tuo, ſignare labia in vul- neribus tuis, recipere te in pectus meum? An pofſibile eſt, exclamabo cum Salo- mone, & quis intelliget, quòd ipſe Deus realiter & verè commoretur intra me! Quodſi cœli cœlorum te non ca- pPiunt Domine, quantò minùs capier te anguſtum hoc tugurium, in quo digna- ris divertere. Verùm reſpice Domine ad preces meas, non ad delicta mea; ſuppleat vilitatem meam humiliatio, ſit= que ipſa agnitio ejus exculpatio ejus. IV. O mi Domine DEUS! ubi eram ego, quando laudabant te ſtelle matu- tinæ? Quodſi phoſphorus tuus S. Joan- nes veneratus eſt te præſens, & huda- vit te abſens, pro favoribus multivariis ſibi collatis; quid dicam ego pro gratiis innumeris! Vellem cantare canticum novum, 336 MEDITATIIONES novum, qui feciſti mecum mirabilia mi- rabilium: Sique eorum feciſti memo- riale in Sacramento hoc divino, cele- brabo & ego illud ceu memoriale laudum æternarum. Utinam advolaret Seraphinus quidam ad mundanda labia mea, cum ad fuſcipiendum, tùm ad exaltandum te! .ternùm cantabo miſericordias tuas infinitas: Et licet vilem me agnoſcam & contemptibilem, nollem tamen ſimul & ingratus eſſe: Econtrario quem ſtrinxi Dominum per ſumptionem, magnifica- bo per canticum; gratias agens indefi- nentes illi, qui coronat me miſericordiâ. Meditatio vigeſima nona. De Cana magna, applicativè ad ſazram Comminionem. I. ◻ Onſideres, quantum in Rege iſto magnitudini müperaddat benigni- tas: Contendit infinitè bonum cum com- municativo multo; atque qualitas Patris benevoli, cum qualitate Regis potentis. Non reſervat bonorum ſuorum uſum- fructum ſibi ſoli, ſed effundit ea in om- nes; ita ut invitet cum theſauris, roger ie⸗ 4I cun 1 non e Percn verd dend el lices s, Corun gum Hone pilce † C ſ V co præy crech⸗ vm Proine Fumen . guand bam, vVii 4 1 tepon ſ ton- lion AD US&UM COMMUNICANTIIUM. 137 cum felicitatibus. Emittit ſervos ſuos, no. non currentes modo, ſed volantes, ad di. perquirendos convivas ſocordes. IIti verò inurbani quantùm terreſtres, vili- dun pendunt honorem, recuſant fruitionem: ehi Excuſant ſe venire amentes juxta & infe- IH ices, atque aſſueti eſcis vilibus ſui gu- hnlun ſtuůs, delitias nauſeant cœli. Detinentur SIeH eorum alii catenis aureis avaritiæ, alii à m4 gamine ſenſualitatis; delirant alii ambi- nol tione honoris; quæ meræ ſunt concu- s piſcentiæ mundanæ: eatenùs ut, dum Glhcke præparata ſünt omnia, deficiant, quis e. credat, invitati? Verùm quid mirum! e Convivium eſt cœli, & ipſi ſunt mundi; proinde quantùm Dominus præber ſe A humanum, tantùm ſe præbent inhumanos hem ipfi. 2 Reminiſcere Anima . quoties commiſeris inhumanitatem majorem, „ quando invitata à Rege Cœli ad menſam ge o ſuam, inurbana rejeciſti favorem, ſpre- eng viſti honorem; & quin accingeres te AN&X. ad communicandum, abſtraécta fuiſti à SPiuu tepore inexcuſabili, diſtracta ab occupa- eſe ione vanà: Propoſitum elice emenda- Ae tionis, & deſiderium efficax frequentan- iner di convivium hoc delectabile. al II. Vi- ( 133 MEDILATIONES II. Videns Dominus nolle venire in- Reel vitatos, homines palati depravati, atqdue rogatos contemnere ſe; non indignatur Pal propterea cœteris, nec ſua eis cogitat præcludere beneficia: imò cum deſhde- 1 rio majore communicandi ea, manda- tum dat miniſtris ſuis iteratum, exeundi ng in calles & compita, ad convocandos pau- . peres omnes: Quia ſubducunt ſe divites, ank ait, veniant eſures, ipſorum eſt enim 1 B Cœna magna; ſitque poœrna refraétario-: An. rum maxima, non guſtare nec videre dene Cœnam meam. Approperant ſecundo dunit vocati, tam prompti quàm indigentes; in veniunt claudi cum celeritate, ineurvati eriguntur ſpe, attingunt cæci ſcopum deſiderii ſui; & ingreiſ cum humilitate, Mdfe cum benignitate recipiuntur. Implentur uſ menſæ pauperibus ſpiritu, contemptibi-uc libus in mundo, ſpectabilibus in cœlo: „ ipſorum enimvero eſt jucundari & re- Ruu gnare cum Deo. * Conſidera te pau- ut perrimum omnium, elaudicantem ſem- per in virtute, à concupiſcentia reclina- Kr tum in terram, mancum in operando vdl reëtè; ne exſpectes, donec quæraris, en accede uhrò, cum humilitare tamen, e nec (elit re in⸗ que⸗ ngtur coa c mand⸗ reunti oPl. ivites, eninn Omtio⸗ wider ecunco genlet eurv opum rae, Pennu mptb⸗ 1 ccelo: &1 e al⸗ 1 ſe ecline⸗ Berant nmeh/ gec AD USUM COMMUNICANIIUM. 139 nec dubita de benigna receptione; imme- mor diſpoſitionem eſſe præclaram pro epulo tam delitioſo, famem multam. III. Cum appetitu mirifico accumbunt menſæ abundanti mendicabula vaga: co- medunt pauperes cibos Principum, qui- bus reficiuntur plenè, absque nauſes cruditatis, absque periculo perturbatio- nis. Nec momentum perdunt, nec bo- lum: non quærunt refocillationem aliam, bene gnari, horam eſſe cœnæ & oppor- tunitatem irrevocabilem. Nihil repu- diant; quod quidem nec appetitus ſinit, nec condimentum ciborum; ac proinde proficit multùm, quod ſapit tantùm. Sed quid mirum, quod deleétentur tam mi- rificè, qui usque in diem hunc non co- mederunt edulia adeo ſucculenta. * Ima- ginare te miſerrimum omnium, venire cum fame ad menſam hance Sacramenta- lem, & comedere cum guſtu maximo: Quantacunque enim fuerit Coœna illa Evangelii magna, plùs non fuit quùàm umbra Cœnæ tuæ: Satiare adinſtar men- dici, atque fruere cum mora epulo hoc delitioſo. Manduca per fidem, rumina per 140 MEDITATIONES per meditationem; obſerva probè quid manduces & experieris, quôd vità tot4 uſque in diem hodiernam non guſtaveris quidquam ſimile, vel in ſapore, vel in ſubſtantia. IV. Quàm contenti, quàm ſaturati fuerint iſti, non jam pauperes, ſed di- vites convivæ! Idem enim qui paravit hanc menſam, largitur & abundantiam. Sed quomodo adæquent jam gratitudi- nem fruitioni? quantas rependant gratias convivi Domino? Dubio procul gra- tulati ſibi fuerint alter alteri de ſorte ſua, inæſtimabili, videntes ſortem aliorum deterrimam? * Anima agnoſce ſortem tuam ter quaterque beatam; attolle vo- cem cum Regina Cœlorum, gratia & gratitudine plena magnificans Domi- num, & cantans: Efurientes implevit bonis, & nauſeabundos divites reliquit inanes. Quantùm honorata, tantùm eſto grata: Deprecare Angelos, ut ſuam tibi comodent linguam, qualem antea ad eſum, eam nunc ad laudem: Satage venire ad communicandum, adinſtar pPauperis famelici in Cœna magna. Mecli- gentis kacilit Non Amd, dit, . ejus ſthelſi pil um n. Corete Dener gentie rlan lore U kamir 4gr conti e⸗ AD USUM COMUNICANTYIUM. 141 Meditatio trigeſima. Ad ſumendqum Dominum, veluti tbeſaurum abſconditum in Sacramento. I. Onſidera, quando vir dives noti- tiam accipit theſauri cujusdam in- gentis alicubi abſconditi; quantâ cum facilitate credat nuncio exoptato, quanto cum ardore accingat ſe ad tollendum. Non capit ſomnum, qui non ſomniat aliud, quam diteſcere adhuc; nec come- dit, nec bibit hydropicus auri. Cura ejus eſt prima, agrum in quo novit theſaurum latere, emendi, quò ſecuriùs adipifcatur eum: ipſemet tollit aſſum- ptum eum effodiendi; quia confidit ne- mini. Spe inveniendi addulcorans ſu- dorem, non ſentit laſſitudinem, indeſi- nenter impulſus ab avaritia; imò dili- gentiam reduplicat, ad modum quo theſauro appropinquat, regente brachia laborioſa corde avaro. * Anima noti- tiam dedit tibi hodie Fides, de theſauro tam ingenti quàm infinito, abſcondito in agro frumenti; tam pretioſo, ac totas continet divitias cœli. Equidem non dives, ſed pauper es ſpiritu; redibis Autem 142 MEDITATIONES autem locupletatus ſumopere: Dumodo iſtam obtinueris miſericordiam, nullam crede mihi, ſenties deinceps miſeriam. In hac Hoſtia proſtant tibi omnia deſide- rabilia æternitatis: Quid eſt quæſo, quòd non inquiras in ea ſollicita? quèòd non conquiras ea fortunata? Quàm proxi- mum habes theſaurum, comprehende eum ambabus manibus; accedens ad ſa- cram Communionem, cum anhelitu ava- ri ad theſaurum magnum. II. Appellavit Paulus divitias mundi hujus ſtercora & rectè; quia deſinunt in expurgamenta: Corruptibiles ſunt & deluſos linquunt amatores ſui ſtolidos: Immundæ ſunt, maculantes, uti manus fuligine, animam vitiis. Amentia foret magna implere ſinum fæcibus, quem gem- mis poſſes implere pretioſis: Aſportare montem luteum, quando aſportare poſ- ſes aureum! Quod tamen fsciunt filii ſæculi hujus & nothi ſæœculi æterni; au- rum vilipendentes Altaris & æſtimantes fimum mundi. * Ne judicii ſis adeo inſani, guſtů⁴s adeo depravati, ut in qua- libet Communione diſpendium facias theſauri inæſtimabilis, pro lucello vili, pro Imodo nullam ſeriam. dence. ,udl dd mon tox M lr tu awa. ond Gonnt ſoar 5 Kolids 1 manu uateo⸗ unt imanne ſs he elo in ⸗ AD USUI COMMUNICANTIUM, 14 pro voluptate ſordida, pro ſocordia ſtul- ta: Accede cum cupiditate & redibis cum opulentia. III. Quantum invenitur gaudium, dum theſaurus invenitur abſeonditus; eo magis, quando cupiditas urſit & pau- Pertas! Quantâ cum anxietate detegitur, quantâà cum voluptate conſpicitur? Jam videt theſaurum avarus & necdum credit, atq; diffidens oculis, certiorem ſe facit ma- nibůs; imèò omnes potentias & ſenſus in pPartem vocat ſollicitudinis, quin diver- tantur ad aliud, ne diſpereat vel mini- mum quid: Sinum pandit, panſum implet, & impletum dilatat, quo capiat uberius: Sareina eſt ei alleviamentum: Qod gravat, foret non gravari magis. Jam redux in agrum, non requiefſcit ad momentum, quousque aſportandum ali= quid ſupereſt: Evacuat ſinus, implet Arcas, iterumque revertitur ad locum; itque reditque, aſpicit, reſpicit, quærit ubi jam quæſivit; eſt enim hoc ei the- ſaurizare Ppro vita totä. * Anima, quæ inveniſti theſaurum locupletiſſimum, tam abſconditum, quàm tectum ſub agro Al- taris; quantâ cum cupiditate deberes an- helare 144 MEDITATIONES helare ad eruendum, quantà cum atten- tione ad detegendum, quanta cum anxietate ad colligendum, quanta cum ſollicitudine ad conſervandum? Sed prô dolor! non agnoſcis, quod præſto habes bonum: ignoras quanti valeat, & quanti tuà referat eo potiri. Viam relige Com- munionum devotarum & frequentium, atque locupletaberis in imenſum. Excute tandem torporem divitiarum infenfiſſi- mum hoſtem; memor, quòd theſauri- zes pro te, & pro tranſigenda vita tota, eàque æterna, cum felicitate & requie. 4 IA, 1 qunnti türe v dleon mino quolib qualbbe rume Cam, (em; here eum in Alere IV. Quàm lætabundus laudat fortunam Vivere ſuam, qui invenit theſaurum: quotidie me- moriam revocat ſortis ſuæ, non dimittens ex mente gaudium illud primum: totà vità benedicit horæ, quà evaſit miſe- um, ſ riam, diémque felicem conſecrat æter- Auhi nitati, ſignatum calculo aureòô. Qafe e obſtrictum profitetur ſe amico, qui dedit ei primus theſauri notitiam; ſique recu- ſat accipere divitiarum partem, gratias Mhe rependit ei quas valet maximas. Narrat iterum iterumque momentum fauſtum fiducialibus ſuis, congratulans ſibi cum ipſis de accidente fortunato. £ Ani- mazy bi cultie Vider, 4tkell⸗ cum A CR 0 hibss guuni e (oll. eNtiumm, Excule feablh⸗ pehuuti⸗ ita tole, tegvie ortuoem licieme⸗ imitene r le⸗ rat Alet. gi e le teel⸗ Aratiss Nurn Eauſtun ſibi C 0⸗ NiN) AD USUM COMMUNICANTIUM. 14 ma, ſi cognoſceres felicitatem tuam, quanti æſtimares eam! ſi noſſes appre- tiare valorem infinitum Mannæ hujus abſconditi, quantas repenſura eſſes Do- mino gratias? Refrica memoriam ejus, quolibet momento, & revertere ad illud qualibet die; revolvens animòô, theſau- rum eſſe infinitum, qui diminuitur nun- quam, ſed ſemper integer eſt, ſemper idem; gratam te præbeas Domino, qui reſervavit eum pro te; cave ne perdas eum inurbana, vel abutaris eo prodiga. Alere theſauro hoc vita tota: quod erit vivere Deo per omnia ſœcula ſæcule- rum, Amen. Meditatio trigeſima prima. Abcedendum ad Communionem, cum fervore owcorum illuminatorum d Chriſto. I. Onſidera, quomodo proſpieiat ſi- bi de viſu fidei Cœcus fervidus à Je- richo, ut viſum conſequatur oculorum. Inquirit in Salvatoris veſtigia, quin ti- meat incurrere in offendicula, quin ex- cuſationibus pallier ſocordiam ſuam. Videt, quod non videat, & quod videre GC ſuà 146 MEDIIAIIONES 4 ſuàâ plurimum interſit; proinde egreditur ) domo ſuàâ, relinguens ſe ipſum. Cum- il primis vero non deſtituitur linguàâ ad cla- rich mandum, licet orbatus oculis ad viden- dum: Nam qui linguam habet, ad ma- nifeſtanda ſua mala, remedio eſt proxi- mus. Omnipotentiàâ provocçat clemen- tiam; compellat IESU M Medicum ſuum, obligaturus eum nomine adeò ſa- lutari,; ad medendum morbo ſuo: E- a SU ait, fili David manſueti, non ne- ieie gabis te mitem: IESU fili David, cui 1 promiſſus fuit Salvaror, da mihi ſalu- tem, habe miſericordiam mecum: Tu, mecum: Tu DEUsS infinite, mecum vili formica: Qui Creator es, eſto & Me- dlle diator meus: Dediſti mihi eſſe, quod H plùs, da mihi videre, quod minus eſt: e Ne abſconditus ſis mihi, qui adeo notus es in judæa DEUS. Hunc in modum do Ppræſtolatur medelam ſuam, importu- i nè: opportund. * Imaginare te oc- cœcatum à paſſionibus, quin videas Mn quod majoris eſt momenti, quin cogno- vin ſcas Deum tuum & Dominum. Magna R“Ml cœcitas eſt ignorantia tua, major cœci- ar . . . m tas malitia tua: Quapropter vide cœce, dan quod N: ſigere ſi cO ſignen dam Gendle Cens Coen Dom eulor grelun Cum- Nned che⸗ dwden⸗ ſt prox- clemen- Medicun no: IE D0n de Wwid, .l wihi A. um Iu, AD USOM COMMUNICANTYIUM. 147 quèd hodie præſto habeas eundem [E- 8UM & Salvatorem, non quidem propè Jericho, ſed in Altari: vocifera ſi cupis videre, precare ſi deſideras ſalutem, ſi conſequi ſperas buccellam adeo in- ſignem. Qui linguam habet ad perten- dam veniam, clavem tenet ad reclu- dendum cœlum. Accurre ducéctus à fide; vocans eum, non quidem filium David, ſed quod præſtat, ESUM flium Ma- riæ, quatenus miſereatur tui. II. Veniebat appropinguans Salvatori Cœcus: Felicitas magna, non elongari à Domino! Perdebat eum è& conſpectu oculorum corporalium, detegebar eum oculis animæ. Qui negetum eſt uti viſu, linguàâ utitur, & exſolutam cum fervore, depromit in voces fiduciæ: JESU ait; quod eſt dicere, fons ſalutis & vitæ; ſit Ppro me ſaltem gutta liquoris ſalutiferi; niſi medearis mihi, quis poterit juvare me? Non ero adeò amens, ut confidam ulli hominum: non dant, imo auferunt viſum creaturæ. Qui comitabantur Sal- vatorem, reprehendebant cœcum incla- mantem, ægrè ferentes vociferationes ejus: ineurii miſeriæ ejus, increpabant 2 eum, 148 MEDTFATIONES eum, ut taceret. Sed auſcultabat voci- ferantem ESUS, unde clamabat vali- diùs adhuc: Domine, miſericordiam pro modo miſeriæ meæ, etſi non videam te, vides tamen me. Quid vis? percon- tatur eum Chriſtus; quò magis agnoſce- ret miſer neceſſitatem juxta & medelam ſuam. Et reſpondit ipſe, quid poſſum Velle, niſi videre te: in te quippe videbo quidlibet, Deus meus & omnia! * Au- ſculta Anima, tibi enim loquitur hodie idem Dominus, dicens: quid vis? quid quæris? Auxilium pete ab invitante ad corpus & ſanguinem ſuum: quid non de- derit tibi, qui dedit ſe tibi totum? Ipſe ſcopus tuus, in ipſum defige oculos: ipſe centrum tuum, in ipſo requieſce. Quid vis? quærit iteratò Dominus? Re- ſponde ipſi, quid poſſum velle niſi te, ut videam & fruar te, ut ſuſcipiam te; claude oculos meos vanitati, ut aperti ſint tibi ſummo Bono ſuo. Quid vis? id eſt, ſcisne quid ſit communicare? Scitis, quid fecerim vobis* III. Non præbuit ſe Dominus cle- mentem minus cum altero Cœco à nati- Vitate, imo myſterioſum magis: wis va- H ens 44 ero en fum, Kecien Aecer ſaa, fueran Ge pul glolte (uenclo s mum, (erare Vam 4 pplie⸗ Inieum Uetum l Ne leporit d oen Mdn ihr Coolg, won loguin Nt v. dar valſ⸗ ſordinm nvidenm petel. grole⸗ meckehin polin Videbo A. r hode umenk Oronte n Oculos: ecwielet⸗ us? Ne⸗ He niͦt, pum t It ell Gid ö Ucicare inns ee 4 S. n ens 4AD USUNM COMMDUNICANTIUM. 149 lens curare eum ſolo verbo, ſumpſit lu- tum, eoque oblinivit oculos; collyrium faciens, id quod videbatur offendiculum: Accepit terram, eamque depſuit ſaliva ſuà, convertens in remedium, quod ante fuerat obſtaculum: Eruit lutum, quaſi de pulvere humilitatis, quod detergeret cataractam cœcitatis; oculos aperuit, quando videbatur eos obducere. Cœ- cus autem adeptus eſt viſum adeo bo- num, ut poſſet videre, quantùm deſi- derare. † Perpende nunc prærogati- vam favoris tui: quandoquidem non applicat tibi Chriſtus lutum ſalivà ſua de- linitum, ſed ipſum ſuum Corpus ani- matum ſanguine & repletum Divinitate ſua: Non modè apponit illud oculis, ſed reponit intra viſcera tua: Admove il- lud oculis animæ, per cognitionem & af- fectum; conſiderans, quod ad compa- randum tibi viſum, proprios comoder, tibi Chriſtus oculos. Vide nunc Chriſti oculis, loquere linguâ, ambula pedibus, vive vità Chriſti, dicens cum S. Paulo: Vivo ego, jam non ego, vivit in me Chriſtus! Ipſe eſt qui videt, ipſe qui loquitur in me. Memento, quòèòd ſi DBo- G 3 mini 150 MEDITATIONES mini ſaliva operatur tàm efficaciter, ut o h viſum conferat cœco, quid non opera- bitur in communicante Caro & Sanguis Chriſti unà cum Divinitate ejus? IV. Tanto ſuperfuſus fuit gaudio Cœ- cus ex viſu, ut ſaltus vibraret hilaritatis, ad coronam properans æternitatis. Re- vertitur ſinè mora ad Dominum gratus, uſurus præprimis viſu ad videndum Ipſum: Satis eſt quippe videre Deum, ad enodandam protinus linguam in lau- dem ejus. Confitetur eum ſuum Domi- num, ad confuſionem cœcorum illorum Phariſaicorum, quos cœcutientes invidis, 4 minun Klin undu WIm, Mee Aſi N Lache iehre livor elingues facit. Proſternitur pectore mèé, ſuper ſolum, ad exaltandum ſuum Re- demptorem. Baeulum paulèò antè ducem viæ, projicit in terram, quæ poſita ei fuit ob oculos. Adorat ſuum Creatorem, & laudat ſuum Mediatorem. Quoties- en dulamm orien cunque aperiet oculos ad videndum, ape- mueern riet & labia ad agendas gratias. *OO quàm majore cum ratione, agas tu Ani- ma gratias Domino de favore adeo di- vino; fixum ſemper obtutum habens in ipſum, quòè certius liberet pedes tuos 4 laqueis Sathanæ. Et quandoquidem ocu- lIos Lan N n Quod ilin Pro h er, opert. dugli ioC. lanitats, § N. glalus ſendum Deuc, . Dom-. nilone inir . pellan un he⸗ Laneen Doſiti eatotenn Quole⸗ n 40. 1 n All deo 4 bens sos U⸗ emn o8 AD USUM COMMIUNICANTIUM. I FI los habes, ad videndum DEUM & Do- minum tuum in hoſtia iſta; procura tibi & linguas, ad deprædicandum & exal- tandum eum, per omnia ſæcula ſæculo- rum, Amen. Meditatio trigeſima ſecunda. Ad ſuſcipiendum Dominum, quemadmodum Juſceptus ſuit in domo Zachariæ. I. Mare hodie humilitatem Mariæ, M Qdevotionem Eliſabeth, ſtuporem Zachariæ, hilaritatem Joannis, & miſe- ricordiam Infantis divini. Conſidera, quàùm malè paratam judicaverit domum ſuam ſancta Eliſabeth, ad excipiendas perſo- nas regias cœli ingredientes eam? Con- ſidera Zachariam, ad nova fauſta incre- dulum, mutum ad applauſus: Infantem Joanem paulè antè in carceratum clauſuræ maternæ, ſive potius conjectum in vincu- la culpæ. Memento Eliſabeth ob ſenium impotentem & ob graviditatem impedi- tam, ad præſtanda ſervitia debita: Id quod perpendens ipſa, confugit ad hu- militatem, quæ præparatio eſt aptiſſima pro hoſpitibus adeo excelſis, defectum G 4 obſe- 152 MEDIIATIONES obſequii ſupplens ſubmiſſione. *Per- Pende quisquis cormmunicaturus es, quod 4 veniat hodie idem Rex & Dominus, ad inviſendam domum tuam: ibi portatus ſat⸗ ia lectica virginali, hic in hoftia: ibi oo- retro velamina intemerata puritatis, hic nn inter candidas ſpecies panis. Perfſpice, m⸗ quàm inveniaris imparata, quàm deſti- in tuta virtutibus, quibuſcum excipi amat din Dominus iſte; ac proinde refugium ud quere humilitatis. Obſtupeſce videns aun- Dominum illum occupantem cœlos, in- habitare pectus tuum: erubeſce majori beiiv de cauſa ac ſancta Eliſabeth, humiliatio- aa ne defectum ſupplens devotionis. S II. Unde hoc mihi, ait ſancta Eliſa- alln beth, ut ſim prima, cujus inviſat do- mum Mater Domini mei? Quando ta- Uneh lem merui prærogativam? Ego minus quàm ſerva, ipſa Regina Cœlorum. Ve- rùm ſi confunditur adeòè cum Matre, ſen, quid erit cum infinito, æterno, immenſo Nurd & omnipotente Filio? Sufficit argumen- ed tum hoc à minori ad majus; concluſio- Uurt nem inferre, Seraphici magis quàm hu- Wrn mani eſt intellectús. Dictum præclarum lend ſanctæ Eliſabeth!’ exemplar verum om: en nium Mll X DPe-. 8 qu ons, 41 Poruimn dſtin: 5 tats, N berlpie⸗ m Gelt ſpi amet ekuguum. e Wen lod in e o ummilini⸗ is l Mil⸗ n o⸗ nndo 90 miong n. ſe⸗ Mane, mnineglo goſnen⸗ nclul⸗ nirn h. chrun u n un 4D USM COMIUNICANTIIUM. T15; nium comunicantium! Unde hoc mihi? A dicto iſto, ordire Anima, quando exceptura es hoſpitio Dominum adeo ex- celſum, repetens illud muhoties: Unde hoc mihi? mihi viliſſimo vermi, miſer- rimo peccatori, qui novos merui infer- nos? mihi pleno ſceleribus, ingrato;, inhumano? mihi formicæ terræ, mihi nihilo &c. Et quůod veniat ipſe Deus? Dominus ille infinitus, immenſus & æternaus? Non modè in domum, in pPectus meum; ut ingrediatur non modo per oſtium, ſed per os meum; ut pe- netret non modo ad remotiſſimum re- ceſſum, ſed ad cor meum? Quomodo non confundor, quomodo non deficio? profectò inſenſibilis ſum. III. Attende ſis, quàm obſequiosé ex- cipiat ſancta Eliſabeth Virgineam Ma- trem, quàm tenerè blandiatur infantilis Joannes infantili Deo! Obſervatur in domo iſta proportio mirifica, nihil oc- currit quod otioſum. Videns Joannes liberum ſe à culpa, vibrat ſaltus, ut ap- proximet Domino, ac ſi diceret: Aut veni ad me Domine mi Deus, aut liceat mihi venire ad te. O quomodo am- G 5§ plecte- 14 MEDIIATIONES plecteretur, quomodo ſtringeret, quo. modo uniret eum ſibi, ſi poſiet! Prode- bat ſe utique voluntas per exultationem; ſed prohibent vincula materni ergaſtuli. Mox ùt audit S. EKliſabeth vocem puriſſi- mæ Ovis, agnoſcit Joannes Agnum Dei, qui tollit peccata mundi. Saltus dat læti- tiæ: neque enim gaudium poteſt eſſe majus, quàm evadere de peccato. *Per- pende quisquis ſumpfiſti Dominum; quodſi JIoannes præ gaudio contineri ne- quit in viſceribus maternis, videns con- tineri in domo ſua Deum infinitum; Tu qui ſuſcepiſti eum hodie in ipſo pecçtore tuo, quàm lætos debeas dare ſaltus in via virtutis, quàm altos & qui perducant vVelociflimè ad vitam æternam? Quodſi S. oannes, quia ſentit Deum ſibi tam propinquum, tantos facit motus; quales non excites ſenſus ſolatii, qui tenes eum in penetralibus tuis? Sed eheu! nec ſen- tis, nec cognoſcis. Ibi remanſit Domi- nus in viſceribus ſanctiſſimæ Matris ſuæ, hic tranſit ad viſcera tua. Non valuit Joannes approximari immediatè Domi- no, & ideo tantos exeruit conatus: Tu vero approximaris ei usqueadeò, ut uniaris Spirir IIbis (ens d, l N er epdi cgine Opernn le 0) VNe Aenn pert eldan lacene oCe 4) qllo⸗ ode. Aiooenn; n purl: zum De Gat Hi. teſt ele .tPer- piaucn; ineri de⸗ lens col⸗ ume I eltet US in Ii dueI Qod ſibl lan gule es eun gee len AD OSUM COWAUNICANTIUM. TS* uniaris ei ſacramentaliter. Deſideravit S. Joannes ſignare labia ſua in Domini illius pedibus, quorum non eſt auſus ſolvere calceamenta: Tu vero ſuſcipis eum la- biis, inſeris ori, deglutis & comedis eum! Barage vivere ex ipſo, cum ipſo, & pro ipſo. PPi, Omnes erant læti, grati omnes: Agnoſcens Eliſabeth favorem inſignem ad modum humilitatis ſuæ, repletur à Spiritu ſancto gratiis ſimul, & jubilario- nibûs; gratias accipiens, gratias repen- dens. Non reticet infantis adinſtar gau- dium ſuum Joannes, quando eloquitur illud tam miraculosè: quod non poteſt Palam facere verbis, propalat ſaltibus: vox erat ipſe Domini, adhibenda dein- ceps in laudes ejus. Accinuit etiam vir- ginea Mater, magnificans Dominum operantem magna & mirabilia. *Anima, ne obmutefſcas tot inter voces laudis. Vox eſto exultationis cum Joanne, non ſilentium mutum cum Zacharia. Os aperi ad gratitudinem, quod aperuiſti ad eſcam; non ſit pectus tuum ſylveſtre tacendo, ſed humanum benedicendo. Vocem attolle cum Eliſabeth, exulta G 6 cum 155 MEDITATIONES cum Joanne, & magnifica Dominum cum ſanctiſſima Matre Maria. Meditatio trigeſima tertia. Quomodo non invenerit diverſea orium in Beth- lehem Infans divinus; abhlicatum Com- munioni. 1—alider diſpoſitionem peſſimam civium Bethlehemi, nolentium recipere in domos ſuas, quem recipere debebant in viſcera ſua. Invaleſcente penes ipſos ſuperbiâ & avaritiäâ; quid mirum, non fuiſſe locum hofſpitibus tam pauperibus, tam humilibus! Nemo eorum offert vel angulum domûs, qui debebant offerre receptaculum cordis ni. Excoecati à ſpe lucri propinqui, non vident bonum quod ſubintrat portas ſuas; & qui non agnoſcunt Deum in paupere, neque agnoſcunt Deum factum pauperem. * Memento Anima, quèd hodie venturus fit pulſins ad porfas do- müs tuæ idem Dominus: ibi ſedens in rheda virginali, hic repoſitus in ſacra hoſtia. Evacuetur cor ab omnibus quæ ſunt mundi, ut locum præbeat cœlo: Empyreum ſit oportet ille ſinus, qui hoſpi- — — . AD USM COMMUNI ANTIUM. 157 miumn hoſpitium fiat Infanti huic immenſo: Studeas adornare illud humilitate & pau- B pertate; hæc enimvero ſunt aulæa, qui- e bus delectatur admodum hoſpes quem nihh exſpedtas magnus. 0r II. Circumeunt advenæ cœli, quæren- tfes angulum mundi quem inhabitent, deſſimmm nec tamen inveniunt. Ignoti erant in- Jertimm colæ ſtellarum talpis terræ: Nequidem käͤhen eſt, qui dignetur reſpicere vel auſcultare leten eos. Verificatur hic ſatis ſuperque, qued “ non capiat mundus, quem non capiunt busen, coœli: quemadmodum vili vermi ter- NN r, cui diſplicet cœlum, non ſufficit to- ,A tus mundus. Circumambulabat Virgo c de oſtio ad oſtium, & clauſa invenit oöni omnia: de domo propinqui tranſibat ad r pong domum noti; ſed tanquam ignota incre- Deun pabatur ab omnibus, quærentibus quis u foret? Reſpondit Virgo: peregrina inops, ,40 ſponſa pauperis lignari! Inaudientes s ipfi pauperfatem tantam, præcludebant gensu ei portam ante faciem. Non ſic, non n lei ſic Domina mea, quid putas proficies us ſermone iſto penes mundum? Dic te · Prineipiſſam terræ, Reginam cœli, Im- ” Peratricem totius Univerſi. * Oblerva r G 7 0 Ani- 15² MEDITATIONES Anima, titulos hoſce glorioſos omnes, ſtare exſpectantes ante oſtium tuum: Scias, quod pulſet ad illud hodie Domina iſta, petens à te ſuſcipi, & habere locum, ubi naſcatur Deus infans: Vide quid reſpondeas ei?! Quoties negaſti ei in- troitum cum inhumanitate majore, ac cives Bethlehemitici. Conſidera, quèòd ipſemet Deus infans, qui quærebat ibi naſci, quærat hic renaſci: Ilbi inter fa- ſcias virgineas, hic inter accidentia can- dida. Ad portas pulſat cordis; ſed non eſt, qui reſpondeat ei; non eſt, qui velit eum, dilectum Patris, deſideratum An- gelorum. Eja Anima mea, aflurge de lecto ignaviæ & affectuum mundano- rum, non torpens ultra in ſocordia: Citè, citò occurre hoſpiti tam exoptato, ne ad aliud tranſeat diverſorium beatius. III. Verbum aderat Incarnatum, quin haberet ubi natum aſpiceret lucem. Non affligitur tantùm ex eo, quod dif- fiteatur ſe futura patria; quantum, quèd non ſuſcipiatur in Bethlehem ceu domo Panis, qui venit afferre panem Angelo- rum de ſummo cœlo. Quanta cum Promprtitudine ſuſcepturi eum forent ci- ves 4 ys ſi Altas Ius er centre ruN elert (concee iibi, Cum, 4 (verle Vilcere co (e p. here 3 Ceptaer QWeᷣ nines, Melep Ecce re MMüm end Anim brur⸗ ſoren Cogn APD USUM COMMUNICANIIUM. 159 omneg Ves ſuperni, medias inter hyerarchias iun. alatas! Quanto cum ſplendore aſfſumptu- Donim rus eum foret ſol, oblato in thalamum loum centro ſuo! Quàm obſequiosè demiſſu- ge i rum ſe foret Empyreum in terram, ut en. deſerviret ei palatii loco! Verùm non re, N conceditur ſors iſta alteri . reſervata ſoli , g10 tibi. OQ qui accedis ad communican- darbi dum, offer Infanti huic Euchariſtico in oter ſ⸗ diverſorium Pectus tuum; lacerentur n . viſcera tua, & deſerviant ei faſciarum dmn loco vibræ corcdis tui. Recepit ſe deni- que par nobile conjugum, laſſatum ite- ui velt . l . nere & laceſſitum opprobriis, ad ſtabu- rge be lum, quod elegerat ſibi Dominus in re- 6 deno⸗ ceptaculum, quia abjectum & humile: Cd Ibi fuſcipiunt bruta cum humanitate, el duem cum inhumanitate rejecerant ho- mines. Reclinavit Infantulum Mater in Ppræſepe alternatim cum ſinu ſuo: Er ecce recubans inter paleas granum opri- d Aé mum, invitans in domum panis; qua- tenus omnes comedant & reficiantur! * =— ni Anima proô pudeat inſenſibiliorem eſſe e brutis: Cognovit bos Regem & poſſeſ- ſorem ſuum; ne diffitearis Deum tuum: . Cognovit aſinus præſepe Domini ſui; ne 160 MEDITATIONES ne deſpicias Dominum Hoſtiæ hujus. Aſpice eum cum fide oculata & inve- nies, quèòd ille realiter & verè, qui exiſtebat ibi in præſepio, exiſtat hic in Ahari. Licuiſſer tibi fortè tunc demulcere & deoſculari eum; hic licet eum come- dere. Ibi potuiſſes eum fortè aſtringere pPectori; hic pectori potes inſerere. Na- ſcCatur igitur ſacramentaliter in corde tuo Unigenitus Dei: afliſtant ei ſingulæ fa- cultates animæ; amans eum una, con- templans alrera, altera recolens; adoran- tes eum omnes. IV. Non fuit in terra, qui reciperet hoſpitio Infantem divinum naſciturum, nec qui nato famularetur. Neceſſe ha- buerunt deſéendere Aulici cœleſtes decan- tantes Gloriam Deo in excelſis, & affe- rentes nuncium hoc fauſtum hominibus, inculcando eis gratitudinem. * Anima, quarndoquidem tranfivit hodie cœlum in Pectus tuum, & Verbum æternum de ſinu patris in penetralia tua, de ſucein- ctorio Matris in cor tuum; quare non divideris in voces benedictionis? Non decet os paſtum tali cibo, eſſe clauſum: labia rigata lachrymis Dei lantilis eſle ſicca. 4 licene. (uslir des. ( in exc Dona Me Aur (am tumn bus ien enerri Mkovid Uutn fer ſinder lt zini Is de ſpe pon mento (cltaten mum te hujm ine. erd, Gl ſtar hien gemoloen nin coNe. Aſtringer ere, N- orde tuo ogele ſ. d) . 8, or. recipen leiturum eceſle N. kesdeenn 8, K Pintu⸗ 4 Aoinnj elum I rnn de ſr kare un 8 M Claf hüils, ſeca⸗ AD USUM COMMUNICANIIUM. 161 ſicca. Angelos roga, ut commodent tibi ſuas linguas, ad reaſſumendas eorum lau- des. Ora, canta, vocifera dicens: Gloria in excelſis Deo, mihi fructus pacis, cum bona & devota voluntate, Amen. Meditatio trigeſima quarta. Quibuscum ſenſibus ſumas ſanctiſſimum Sa- ceramentum, veluti granum tritici ſemina- tum in pectore tuo. I. QOnlicera, quomodo Agricola cœ- leſtis, non contentus inſerere cor- dibus fidelium verbum ſuum divinum, inſerat quoque granum Sacramentale penetralibus eorum. Solet autem Arator providus, priusquam commendet gra- num fertile clementi gremio terræ, pro- ſcindere & minuere eam ſollicitè: Evel- lit zizania ne impediant, comburit ſpi- nas ne ſuffocent, & exterminat lapides ne ſepeliant illud. Tot nanciſcitur gra- num adverſarios priusquam natum, & & poſtquam natum longè plures. *Me- mento, quod hodie in magnam tui feli- citatem, caſurum ſit granum fœcundiſſi- mum juxta & electiſſimum cœli, in ter- ram 152 MEDIITATIONES ram humilem pectoris tui, in agrum cordis tui: Stude ergo præparare Præ- viè agrum, ut fructificet tibi granum. Proſcinde eum contritione, ut minuatur; riga lachrymis, ut emolliatur; evelle vitia, eaque radicitùs, ne ſementem ob- ducant pretioſam; elimina lapides frigi- ditatis & duritiei tuæ, ne ſepeliant eam: Quatenus hunc in modum ſinus viſce- rum tuorum benè diſpoſitus, & expur- gatus ab obſtaculis quibuscunque, ſuſci- Piat granum hoc generoſum, quod pro- germinabit tibi gratiam & nutriet te in vitam æternam. II. Poſtquam præparavit terram benè, aſſurgens manè ſummo Seminator dili- gens, feſtinat in campum; & dum manu ſpargit liberali granum optimum, ſuſci- Pit illud terra ſinu blando, contegit & fovet illud: Subminiſtrante pluviàâ ſuc- cum, ſole calorem, aëre alimentum, in- cipit granum fertile indicia prodere vi- t; & protruſum in lucem à virtute quam continet, effringit compaginem: atque extendit ſe in profundum cum hu- miliatione radicum, quemadmodum in altum cum elatione foliorum ſuorum⸗⸗ Per- 40 Peppene Aniiner Glum Gelitias num iſ deyoric cum fir Qhuritur (orllis ins dos N III. lelcar Netrqt ciem, Actenn Verſerio Druirns Niyes Kringe tumnpen , Ole eui, (coron litinm in agrun Unte pre⸗ gelaumn Miouarur, Ur; erel⸗ entemn o iches fti, ſant eam- lus vilee⸗ Aexpor⸗ le, ſole⸗ uoc e Criet le I uum ben; ator Cil⸗ om Mah , e. Ohlegl uin ſ Ntuin, . ſodele ⸗ 4wFirone inem Ran vodum 1 notum. AD USUM COMMUNICANTIUM,. 163 Perpende, quomodo diligens Agricola animæ tuæ, transferat de ſinu divino ad ſolum tuum, granum ſubſtantialiſſimum, delitias ipſius cœli in pectus tuum! Gra- num iſthoc ſuſcipe cum fervore, riga cum devotione, nutri cum vivida fide, ſepi cum firma ſpe & conſerva cum fervida charitate; quéô magis radices agat in prœ- cordiis tuis per humilitatem, & ſuccre- ſcat in anima tua, coronando eam fruéti- bus gloriæ. III. Mirabile eſt, quàm ſuavi inva- leſcat vi granum terram occupans: pe- netrat profunditatem, rumpit ſuperfi- ciem, & ſpretô lutôò ne contaminetur, eluctatur in aerem, ut pelluceat. Ad- Verſarios à quibus laceſſitur vincit omnes; pruinas quæ nituntur illud decoquere; nives quæ ſuffocare, glacies quæ con- ſtringere, ventos quæ moliuntur illud rumpere: atque triumphans de univer- ſis, aſſurgit, creſcit & dilatatur. Jam convertit virorem ſinaragdi ſui conſpi- cui, in colorem roſaceum ſpicæ, quæ coronat illud aurò, erigens ei in ſatel- litium ariſtarum ſuarum cuſpides haſta- tas. Quàm jucundè rident meſſes, paulè antè 164 MEDITATIONES antè virentes, nunc inauratæ; dele- Ctantes oculos intuentis, magis autem animum Domini collecturi eas! * Per- pende, ſi operatur hæc omnia granum materiale tritici in terra modica; quid non faciet granum ſacramentale in pe- tore recipientis illud digné! Locum ei præbe, quatenus radices agat in viſceri- bus tuis, excreſcat in potentias tuas, dilatetur per cor tuum, matureſcat in voluntate, promineat in intelle tu, & coronet ubertate gratiæ ſpiritum tuum. O quàm fſpecioſum ſe prodet campus pectoris tui in meſſibus copioſis tot ſer- vidarum communionum! Spectaculum quàm amabile pro Angelis, & quâm gratum pro Domino & Deo tuo! Egre- dere per contemplarionem, perluſtrans, & metens campum tuum; atque locuple- tabit animam tuam manipulis virtutum & coronis gloriæ. S IV. Quâm læti jam arripiunt falces ſuas meſſores, quàm contenti vibrant eas! Et qui olim ſeminaverant granum cum mœrore, cum exultatione jam col- ligunt illud: Seminaverant cum frigore, & metunt cum calore, clamoribus pro- dentes 40 lenes ni ut ſo Prodar in clarm des de Ina, ( illius e nie imit Lauclum nia i Crauarn Panum K voeb Ultat ebird, Alir, Meck L e 1 O 8 ſuas 6 non ubi lee Perleg 2; delt Gs Auten 81 der. gramum ica; Gi le in e Locum4 n viſeeni ias tuas, kelcat in lela, Gm tuen. et cuny Estot kr. eCteulun gim rloltran⸗ elocnpe⸗ Pittutun t fuss Vbral gtanun ſam . ſiigot⸗ bis he les AD USOM COMMUNICANTIIUM, 165 dentes jubilum ſuum. Verùm inhuma- ni ùͤt ſunt, magis avaros quam gratos probant ſe erga Datorem; depromentes in clamores profanos lætitiam, quæ lau- des debuiſſet ſuggerere divinas. * Ani- ma, quæ agnoſcis hodie fructus grani illius cœleſtis, multiplicatos centuplè; ne imiteris iſtorum ingratitudinem, ſed gaudium; extollens vocem tuam ad præ- conia divina. Canticis, quibus exultas ob gratiam, exalta DEl gloriam: Tym- panum reſonet & pfalterium, affectibus &α vocibus: Correſpondeat infinitæ libe- ralitati perpetua gratitudo; rependendo debitis ſpecialis gratiæ, tributa æternæ gloriæ, Amen. Meditatio trigeſima quinta. Qua mente ſuſcipias Dominum exulantem in gypto cordis tui. 1COnrerplare quâm malè excipiat terra Regem cœli. Habent vulpes ſuas foveas, aves cœli ſuos nidos; & non habet Dominus, ubi reclinet caput;, ubi requieſcat. Filius peccati & mortis Perſequitur auctorem gratiæ & vitæ 5 cit 166 MEDITATIONES 40 citò quippe eliminatur de civitate florum, Ngec qui natus eſt ad ſpinas. Super brachia (Ilietis Matris ſuæ peregrinatur in .gyptum, Mupen regionem plagarum & tenebrarum. Ve- propin rùm quàm frigidè excipiunt eum .Ægyptüi funte inurbani, quàm inhumanè rejiciunt eum exra barbari, claudentes portas Bono ſummo iimeb⸗ apud ipſos ingredienti. * Anima idem vagebn hodie Infans divinus progreditur in - rofig gyptum cordis tui: ibi involutus faſciis, clo.! hic coopertus ſpeciebus: ductus non à conh timore, ſed ab amore: non fugiens à filiis ignorg hominum, ſed perquirens eos; reputans non ch delitias ſuas commorari cum eis. Ne & bon excipias eum more Æägyptiorum barba- ro, ſed more cœlitum obſequioſo. Nnit Quodſi vero eheu! factum eſt cor tuum im de ceu .gyptus obduécta tenebris ignoran- Morm tiæ, plena idolis affectuum; diſſipentur provoe ocCyus tenebræ, idola ruant in terram; tri- lonen umphent palmæ, effloreſcant virtutes, dbbitzg ebulliant fontes gratiæ, exaltetur & ado- eiſhe⸗ retur Deus verus. ann II. Longum & moleſtum valde fuit Iur iter trium peregrinantium ab Hieroſoly- gypii ma in Ægyptum, & pejus diverſorium: el ait Erfzxantlarunt omnia incommoda itineris, Aiun 7 nec t forunm 1 brachi Neppum, rum. Ve. n EgGN. ciunt eun o ſumm ima iden Ur in S alcis, s nob endifli s repl eß N rum bih⸗ benol⸗ cor und oſtium tuum planctibus & ſingultibs; AD USUM COMIUNICANTIUM. 167 nec tamen fruiti ſunt ſolatio alicujus quietis. Nemo volebat ſuſcipere, quos Pauperes videbant & peregrinos. Quodſi propinguos & notos inter non invene- runt quondam hoſpitium; quid erit inter extraneos & idololatras! Siquidem timebant ſibi Ægyptii ab eis tanquam 4 vagabundis; nec deerat qui diceret, Profugi ſunt à terra ſua, deberet dicere, à cœlo: Formidant, ne furentur bona ſua, Corda potiùs: reputant eos exules, & quia ignorant cauſam, ſuſpicantur peſſimam: non cognoſeunt theſaurum abſconditum, & bonum tectum; imo veremur, ne velit auferre ſibi aliquid de terra, qui venit afferre cœlum. Què vertet ſe In- fans Deus peregrinus? Quò ibit com- morari? * Non obſervas Anima, quòd Provocet ad cor tuum, quod in habita- "tionem eligat ſibi pectus tuum? Quid dubitas recipere eum, cujus originem perſpectam habes eſſe de ſinu æterni Patris ? Venit plorans, emollian-⸗ tur penetralia tua. Præcludunt ei .- gyptii portam ante faciem, pandatur ei aditus eordis tui. Audi pulſantem ad placa 168 MEDIIATIONES 40 placa eum blandimentis & fuſpiriis. Pro- minmm fugus ab altiſſimis ſedibus venit in gre- fapg mium tuum, vide quale pares ei hoſpi- Pmim tium; Ex alis Cherubinorum transfer- uc: tur ad interiora pectoris tui, non ſufficit aladi obſequium qualecunque: Palliolum ge- entes ſtat peregrinantis adinſtar candidum, qui ſatore⸗ color eſt puritatis. Commoretur ergo in onpen medio viſcerum tuorum expurgato, ad gaai æmulationem cœlorum ſine macula. in, III. Per ſeptennium extiterunt exules moverd in £Ægypto patriotæ cœli: quam ignoti omeder hominibus incuriis, quàm familiares MO P famulantibus Angelis? Quid mirum ilgig autem, quòd profecerit Ægyptiis parum m e ſocietas eorum tempore tanto & quod mne receſſerit ab eis Dominus, ſicuti vene- Mor rat; cùm idipſum accidat compluribus, nnodl qui nanciſcuntur puerum JESCM fine frucu, dum communicant. Modicum erat lepos Infantis divini, amabilitas n Virginis & ingenui mores S. Joſephi, ad N. N captivandos infelices non minus, quam emte inſenſibiles .Ægypti incolas. Verùm qui Deos, quos adorabant comedebant, & quæ comedebant, adorabant ùt Deitates; gon ſ quare hæſitaban adorare pro Deo Do- minum, AD USOM COMMUNICANTIIUM. 169 is. Do, minum, qui daturus erat ſe comedendum? tinge. * Recogita, quot comunicantes recipiant An. Dominum more ægyptiaco & frigidius undt adhuc: nec aſſiſtunt, nec famulantur ei, Onuft vel ad ingreſſum, vel ad egreſſum; non Gom & fruentes uti poſſent bono tanto: Inha- dum,di bitatores .gypti ſuæ, allegati mundo, reagon non percipiunt Bona æterna. Ne ſuſci- o, Pias adinſtar gybe ſuſpicacis Domi- cd. num, quem noſti originarium de cœlo: untens Imovero ſuſcipe eum .gyptiaco more, comedens Deum tuum, & adorans pro Gms DEO Dominum, qui eſt eſca & refo- d min cillatio tua. Suſcita fidem, agnoſcens fpn eum licèt perſonstum, pro Rege Hiero- 4 ſolymæ cœleſtis. Cave, ne pPerdas fru- ni vere Ctum commorationis ejus in pectore tuo, ut' non modò ad ſeptem horas, ſed ſeptem 8N ſ annos, imò ad vitam totam; inſumens Moden eam in tot devotas, quot frequentes mabii Communiones. Nepki,4 IV. Nihil anguntur gyptii, videntes 1s, abeuntem & relinquentem ſe Infantem Verune Deum: Non deprecantur eum ut mane- ebent, ret, qui non deſideraverant ut veniret: .Deme non ſentiunt ejus abſceſſum, qui non Deoli perceperant acceſſum, nec æſtimave- H rant 17s MEDIIATIONES 4J rant præſentiam ejus. * Nollem te, mun. qui hodie recepiſti eundem hunc Domi- al. num, fore tam infortunatum quàm in- fonl ratum. O quàm tenue ſupereſt in qui- qvide Pusdam veſtigium commorationis Do- ſpon mini hujus in pectore eorum! quam Mar parum redolent DEUM & quàâm citò (aen uerum mundum! quam modicum hau- Apoce riunt profectum ex Communionibus ftrung ſuis, quando potuiſſent lucrari aliquod ihus cœlum! Procura, ut immaneat tibi me- dund moria ejus admodum recens, ut affectuo- chuan ſa ſit tibi voluntas, intellectus recolens ocain introitum & manſionem Domini hujus quend in pectore tuo. O quàm formoſum on; recepiſti infantulum! cave ne elabatur im! tibi;“ſed ineſeatus dulcedine præſentiæ & a ejus ſuſpira, quèò citius recipias eum e. denuòô: ſique non cognoviſti eum usque- mine huc, ſtude eo frui in Communionibus ene ſequentibus. 2 Zie . 4 . onminn Meditatio trigeſima ſexta. iud De Convivio nuptiali Canæ, reductivè ad nek S. Communionem. . ittan I. ◻ÿi.Onſidera, quodſi in nuptiis aliis mum redoleant omnia mundum profa- cheri num, lem e chom. Oum ir eſtingl⸗ onis D. Uim hu- Nionibun G tbio⸗ kaletve⸗ leches ini hups rmolnn elabatit teelen? id eun UN ll⸗ mion . AD USUM COMIUNIOANTIUM. r/r num, in hiſce redolent omnia curam cœli. Attenta eſt præprimis devotio de- ſponſatorum in invitando Salvatore: ſi- quidem principia virtutis, progreſſus ſpondent felicitatis. Nec obliviſcuntur Matris ejus ſanctiſſimæ: quod eſt certam facere ſortem ſuam. Afſſiſtunt etiam Apoſtoli: quod argumentum eſt demon- ſtrans charitatem deſponſatorum iſtorum; quibus eſto quod deficiant vires, ſuper- abundat animus. O Diſpoſitionem præ- claram ſuſcepturi ESUM, eumque col- locaturi ad menſam ſuam, pro conſe- quenda miſericordia ejus! Creſcit de- ſponſatorum meritum ex eo, quod no- titiam haberent adhuc modicam Chriſti, & experientiam nullam prodigiorum ejus: non viderant eum adhuc operari miraculum, meriti videre primum. *“ Memento, quisquis hodie excepturus es in domo pectoris tui eundem JESUM Dominum tuum, totum refugium tuum, ſponſum & convivam nuptialem ani- mæ tuæ; ut proſpicias tibi de totidem Virtutibus, ac deſponſati iſti: Sirque ea- rum prima fides vivida, conſequatur charitas ardens, cum ſpe firmàâ, fore ut H 2 con- 171 MEDITATIONES convivium tuum operetur miraculum ſi- mile. II. Occurrit autem circumſtantia no- tabilis, quòd defecerit vinum in medio convivii, atque in vino ſignificata lætitia; condimentum notiſſimum voluptatum mundanarum: quod evanuerit in mo- mento, relicto melle in labiis, felle in cordibas. Deluſi convivantes iſti Canæ à delitiis falſis & tranſitoriis, allaborant in procurandis ſibi veris & duraturis. Pro mediatrice implorant Matrem, viam infallibilem ad conſequendas miſeratio- nes Filii. Non dicuntur feciſſe vel mo- ram vel verba, ad exhibendam neceſfſi- tatem ſuam Dominæ huic; cui ceu cle- menti ſufficit vel cognoſcere eam. Ac- currunt ipſi ad Mariam & Maria ad IE- SUM: qui ordo eſt procedendi legiti- mus, appellantibus ad Tribunal mileri- cordiæ. *Hodie Anima perinde deluſa R & experta tantundem, accurre ad quæ- rendam conſolationem cœleſtem, cujus Promanat fons hic ex Altari: Vinum eſt optimum, excellens indefectibilitate; & licet videatur novum, eſt æternum. Re- linque voluptates terræ falſas, prius quam relicta lum ſi nia no⸗ n edio leiti hptuun in mo- felle in Cunæ orant araruns nileruio⸗ Velo. jneil cel dle n. N. a 1. Wdi butr 1 ilel⸗ AD USUM COMMIUNICANIIOM. 17 relicta ab ipſis: memento permanentes eſſe duntaxat eœleſtes, mundanas vero deficere in medio ardoris; ſed nec ſatiare guſtatas: Id quod ſolum præſtat epulum hoc divinum. III. Dominus ſemper commiſerens, & commotus inſuper à ſupplicatione Matris, initium dat miraculis ſuis divinis juxta & remedüs humanis; aquam con- vertens in vinum, ſive tædia terræ in ſolatia cœli. Liquor erat generoſus, veluti ſymbolum Sacramenti Hulus divi- ni & veluti donum primitiale de manu Salvatoris liberali: quamvis aliunde dona Dei ſint nunquam non numeris omnibus abſoluta. Cæpit unus & alter deguſtare ſimul & deprædicare nectar miraculoſum, quin jactet vel guttulam ejus. Degu- ſtant omnes & omnes mirantur, conten- ti ſummopere de convivio, propter ac- ceſſionem eventũs adeo exoptati. * Per- pende quàm mirabilior ſit favor, quem exhibet hodie Dominus invitatis ad men- ſam convivii ſui nuptialis, & quàm excel- lentior convivii hujus ſit ſapor! Deguſta & videbis, quam dulcius ſit vinùm quod propinat tibi hodie. Illud equidem opus H 3 fuit 174 MEDIIATIONES fuit omnipotentiæ, iſtud opus eſt amo- ris ejus infiniti: ibi ad depromendum vinum, aperuit Dominus manum ſuam validam, hic laceravit ſuum peéctus: ibi impletæ fuerunt aquâ hydriæ, hic im- plendi ſunt lachrymis oculi. Quodſi tanti habuit ſponſs introduci à Rege in cellam vinariam, ſive in officinam con- ſolationum; quantò major videatur tibi hodie gratia, effractas tibi fuiſſe ſeaturi- gines perennes ſanguinis Chriſti. Acce- de anima feliciſſima cum ſiti, & bibito, donec inebrieris ab amore divino: Dic- que tu cum Architriclino: O ſi fruita eſſem longè ante häc mens! O ſi fre- quentàâſſem inde ab initio vitæz meæ, & multiplicatis vicibus, Sacramentum hoc divinum! IV. Vini adeo generoſi effectus, affe- us erant devinétiſſimi erga auctorem. Mox ut convivæ perſpexerunt, propalâ- runt prodigium. Deſponſati vero viden- tes ſe perinde impotentes ad demeren- dum, ac obſtrictos ab inſolito munere nupriali, correſponderunt repetitis erga Chriſtum gratiarum actionibus, reliquo- rum applauſibus: Et jure merito; ſui. em — F ilio dem gucit 1n ten mis pro⸗ ſimi rem mæ exlon⸗ ſgnir mis: digio Præc⸗ eren Cane Vinum un e hE Me⸗ li H 4 Ppᷣ amo⸗ endum n WNamn uS: di hic in. Qrodl ege n CONe ur iibi Venruti⸗ Acce⸗ bibi⸗ o: N. ſi fmuil Dlke eck, n oe 15, Corenn ropel Viden⸗ AD USUn COMMONICANTIUM. 175 dem vinum adeo defœcatum, quod pro- ducit lilia virginea, præconizandum erat in terra perinde, ac in cœlo. Præpri- mis autem Phœnizx puritatis, gratias agit pro omnibus, compenſans fluentis puris- ſimi lactis ſubminiſtrati filio ſuo, liquo- rem adeo exquiſitum. * Supplicate ani- mæ Dominæ huic, ut adjuver vos in exſolvenda obligatione favorum tam in- ſignium, gratiarum actionibus intenſiſſi- mis: Neque enim ſatisfieri poteſt pro- digiorum maximo gratiæ & amoris, niſi præconiis ſingularibus. O ſi correſpon- derent grates grati?! Quodſi vinum Canæ iignorum Chriſti fuit primum; vinum hoc Euchariſticum complemen- tum eſt ultimum teneritudinis, trium- phus amoris ejus. Meditatio trigeſima ſeptima. Qualiter ſuſcipias Infantem 3 ESUI per- Dditum, G recuperatum in Altari. I. MEtaberis, quàm afflicta remanſe- . rit hodie talis Mater, absque tali Filio; tantùm deſolata, quantum ſola: Ipſa quippe ſolitudo mœrorem redup- 176 MEDITYATIONEGS Plicat, quantò magis deficiente illo, qui folatium eſſe ſoler perditis rebus omni- bus. Et quid mirum, quèòd non poſſi requieſcere Mater anxia; cùm absque ESU non fſit centrum quietis, non fſit locus conſolationi: Quid eſt enim in cœlo vel in terra, quod ſupplere valeat defectum Dei? Eſto quod verificetur alibi: longè ex oculis, longè à corde! Hic & contra in fontes diffluunt aqua- rum oculi afflicti, quia non vident ama- tum, quia deſtituti lumine ſuo. Tenera eructat derelicta ſuſpiria, reclamantia abſentem Deum. Cognoſcit probè or- bata parens, quantum ſit diſpendium ſuum; & proinde diligentiam adhibet indefeſſam, ad perquirendum dulcem Natum. * Perpende Anima, quodſ perdere ESUM duntaxat ex oculis, tri- ſtitiam cauſat tantam in Matre ejus; qua- lis ſufficiens erit dolor, ſiquando per diſpendium gratiæ exulat ab anima! Er ubi non fueris infelix adeo, deplora ſal- tem abſentiam ejus cauſatam à tepiditate tua: Ocyus propera alis deſiderii ad quæ- rendum JESUM; elapſum revoca ſuſpi- riis, nec precibus parce nec lachrymis, donee 4 donen ſec inven in ſnd I Mare dele mytri inceck len noſtr, Eic P OIm4 Muüind nfali urs NoN mind ker carna lo, n omni hoſti . Den NonH eninn e Vier ifcelul corcel t aqud- nt am. Tenett Pmmmtt robe . encin Gulcen⸗ Cra Elss, I ſn 10 4 4 t. lora 1 epictin ade⸗ cah Prynͤ, Gee AD USUM COMUNICANIIUM. 1y donec reducas eum: Sique Beata Virgo nec cibum capit nec ſomnum, donec inveniat Deum ſuum; inventus tibi ſit in cibum & ſomnum contemplationis ſanétæ. II. Egreditur inveſtigans Virginea Mater in Filium ſuum divinum, tam deſideratum quam amatum; non quærit eum adinſtar ſponſæ in lecto quietis, ſed myrrham inter amaritudinis. Gemens incedit ſolitaria turtur, dilectum quærens abſentem: Audita eſt vox ejus in terra noſtra, quia venit tempus mortificatio- nis & mœroris. Balans errat ovis can-= dida, ſollicita de Agno Dei, quem jam olim devorare voluit Herodes lupus ſan- guinolentus. Percontata in vanum, pro- inguos inter & notos, qui ejus debebant adere notitiam, accurrir denique ad Templum: nec in vanum, quia invenitur infallibiliter filius bonus in domo boni Patris. * Edocere Anima diſciplinam iſtam, & modum inveniendi DEUM: non occurret tibi in ſtrepitu platearum, minus in tumultu compitorum, nec in- ter amicos mundanos vel propinguos carnales; ſed in templo, quod domus eſt H 5 Oratio- 1 7% MäDIYATIONES orationis: Sit Eccleſia ſcopus tuus, per- quire )ESUM in tabernaculo: ibi enim- Vero incluſum tenet eum amor. Lachry- mis compara gaudia, & dolore ſolatium: Revoca eum ſuſpiriis, revocatum ſtringe amplexibus. R. III. Ingreſſa Virgo templum, in me- dio Doctorum detegit Sapientiam Patris: qualis lætitia compenſatio eſt ei abun- dans perpeſſi doloris: Beati enim qui lugent, quia conſolabuntur. Lachry- mas deterſit Auroræ ploranti exoriens Sol: Recefſſit Diluwium illud plancts, ad apparitionem arcus pacifici: Invenire quippe Deum, gaudium eſt ingens, deſi- deranti quantum agnoſcenti eum. Co-⸗ gita, quot exceperit fortunata Mater fi- hum receptum amplexibus? Quoties ad- ſtrinxerit eum pestori, dicens cum ſponſa: Faſciculus myrrhæ fuit mihi di- leétus meus per litus, nunc manipulus eſt forurn recuperatus, intra ubera meg commorabitur! Triduum inſumpfit, donec inveniret eum; & in hoc tridqduo trecenties ſuſpiravit, flevit, luxit & ora- vit. * Memento Anima, quod non ſtet tibi tanti invenire Dominum iſtum; A quia 1, pel dienin. Luchry⸗ Cohntum mingt ine. n Purs ei dhun⸗ Günn l Laen. exorien uctis 1 veni enb, el ſll, Metert⸗ volies dend A 7 mihi ⸗ Mnnipen benn e dis affectuoſi, paſſibus redit nunc gigan- 100 II ni ⸗ Aumk AD USUM COMMUNIOANIIUN 179 quia dummodo velis, habes eum preſtè, ſemper in Altari, ſemper ad manum, imo ad os. Neque tamen vellem, ur ipſa facilitas inveniendi, occaſio foret non æſtimandi, nedum perdendi eum. Recipe eum hodie cum affectu & teneri- tudine ſanctiſſimæ Matris ejus, defige in eum labia tua. Non modo concedit tibi adorare, ſed & comedere; non mo- do amplecti, ſed & deglutire ſe. Cuſto-⸗ diens cuſtodi eum incluſum pectori, re- petens cum ſponſa: Faciſculus myrrhæ eſt mihi dilectus meus, inter ubera mea commorabitur: commorabitur in intel- lectu meo, in voluntate mea; illo con- templante, iſtà exardeſcente. IV. Fuit nullo non tempore B. Virgo grata perinde ac gratioſa: Aliud nunc intonat Deo Canticum novum, quod reſtituiſſet ei noviter IESU M fuum amatum. Quæ venit advolans alis cor- tæis, in laudes abyſſi miſerationum divi- narum: Congratulatur ſibi cum Angelis de ſorte fua ter beata, inveniſſe gratiam gratiarum, earumque fontem indefecti- bilem. O quàm ſollicitè obſervabit im- H 6 poſte- 186 MEDIIATIONES poſterum infantem divinum, non dimit- a tens eum ex oculis, ipſumque pericu- cen lum perdendi eum denuò, prævertens t maturè per gratitudinem. * Anima, m quæ inveniſti hodie in Altari eundem hunc Dominum, ſtipatum animabus pu- 6 ris alternatim cum Angelis: circumda- n tum Cherubinis perſpicacibus, nedum ijun Dodoribus ſubtilibus: quæ conjundtum cxii tibi habes in peétore Infantem divinum; Mro perpende quæſo, qualia intonare debe- æe res cantica, quales rependere grates? mo Agnoſcatur ex gratitudine appretiatio in qu- venti. Cave ne perdas eum interato: b cum diſcrimine perdendi eum perpetuè, prx cuſtodi eum ſollicitè in corde tuo, quia Lell totus eſt theſaurus tuus: cura, ne por- Prde sam aperias culpis, furaturis eum. . R Meditatio trigeſima octava. eb . De Epulo quod inſtruxerunt Domino An- . gu geli in deſerto, applicativè ad Sacra- mentum. I. Onſidera, quomodo ſecedat Chri- ſtus ſummum Bonum noſtrum A tumultu mundi, vacaturus Patri ſuo . æterno. dimi ericl. Evertene Ahümn, elngen bus Nr cummer nedun unctun vinwm, e gebe lt 1 Nteradt Apenh , Jri N.. 0 , Saere 4D USO ConIMUNCANTIUM. 181 æt⁸εrno. Jejunat diebus quadraginta, do- cens nos orationi aſſociatam mortifica- tionem, veluti duas alas, quibus evole- mus in regnum DEI. Quantum eſcàâ materiali caret corpus, tantum ſatiatur ſpiritus conſolatione divina. Verùmo quam præclara eſt præparatio, ac con- junctio devotionis & jejunii, deſerti & coœli, aſperitatis & contemplationis; ad promerendum epulum, qu d mittit Pater æternus, quod afferunt Angeli viventibus more Angelorum! * Diſce Anima, quod divinus tuus Magiſter docet te ip- ſo opero: neceſſe habes diſponi cum Præmunitione iſta virtutum, quatenùs accumbas menſæ delitiarum ejus. Fuge procul ab hominibus, ut fautores inve- nias Angelos: Converſatio tua ſit in cœ- lis, quia cœlorum nutriris pane: Privare cibis terreſtribus, quo magis epulum guſtes cœleſte. Mageum habeas benepla- citum in ſolitudine, in o atione, in mor- tificatione & aſperitate vitæ, ut fruaris cum guſtu convivio hoc divino. II. Verum non modo præmiſit Chri- ſtus epulo cœleſti tot dierum jejunium, ſed & reportavit tres viéctorias illuſtres, H 7 de ,32 MEDIIATIONE9S de tribus inimicis maximis; docens nos vincere, antequam comedamus, antequam communicemus. Præcedat pugna vi- Gtoriam, victoria triumphum: Victa jaceat caro cum eſculentis ſuis, mundus cum divitiis ſuis, & dœmon cum ſuper- bia ſua: Triumphet vita noſtra tota, de gula, de avaritia & de ambitione. Eo- quod non admiſit Dominus epulum de- luſorium dœmonis, meritus eſt miniſte- rium reverentiale Angelorum. Offere- bat ille lapides pro panibus, offerebant iſti panes pro lapidibus. Merito accum- bit menſæ Regiæ Angelorum, qui vicit Reges. * Reputa te hodie invitatum in defſerto mundi hujus ad panem ccœli: Accumbes menſæ Regiæ, ſed vide, an viceris Reges, vitia tibi dominantia: Ne accedas cum compedibus captivi, menſæ libertatis filiorum Dei. Qui co- meſturus eſt cum Deo & ipſum Deum, non accedat eſuriens fercula mundi: Non deguſtabis panem Angelorim, quisquis Venies prægravatus lapidibus Sathanæ. III. Sentit Filius Dei famem quâ ho- mo; at Pater æternus, qui miſit gon⸗ dam ens n0 Becuumn gnn N⸗ Grc mundus ſupet⸗ Otu, & 8 Bo⸗ umn de⸗ ninitte⸗ Ohere⸗ ejeban ACCunr⸗ i Gict tumin cceli: e, A numia! Apoi, Ni (0 Deum, :Non visgos , . ucn 4D USUM COMMUNICANTIUM. 183 dam Prophetæ ſuo corvum, deputat & hodie miniſtros ſuos alatos, qui deferant cibum Filio ſuo perdilecto. Quale fue- rit eſculentum, non exprimiur, tuæ relictum contemplationi. Certum eſt, non fuiſſe inferius Angelico manna, ut- pote ſubminiſtratum interventu Angelo- rum: Atque non liberalem minus præ- buiſſe ſe Patrem divinum, filio tam fa- melico & tam amato, quàâm ingrato & prodigo filio. Verùm quantumcunque opiparum fuerit epulum hoc Angelorum, nec tamen in comparationem venire poteſt cum epulo, quod offert tibi ipſe Angelorum Dominus: convivam elegit te, cui ſe ipſum dat in eſcam. * Perpende, quàm lætus aflediſſes lateri Domini in deſerto, quàm avidus come- diſſes panem illum ſubmiſlum de cœlo; exſtimula igitur fidem, & perſpicies, quòd eundem hic præſtèò habeas Domi- num; cum ipſo & ipſum comedas, con- vivatorem & convivium. O ſi comede- res eum tam eſur ipſius, quàm eſuriens eſt ipſe cordis tni! Memento, cibum eſſe cœleſtem, manducandum cum cœ- leſti appetitu; more Angelico, quia An- geli 784 MEDIIATIONES geli miniſtrant eum, invidentes tibi ſor- tem tuam. IV. Gratias retulit Chriſtus verè filia- les illi, qui tam bonum probaverat ſe Patrem: æternas æterno, & adæquatas ſume liberali. Oculis ſuſpexit ſicut aliàs ESI in cœlum, & obtutum mentis defixit in puſil manus beneficas Datoris & Auctoris Giuntn omnium; celebrans benignitatem juxta kinn & potentiam ejus. Intonavit hymnos, mis continuatos deinceps à choris angelicis, coc impendentibus omnes vires & facultates ltaänte ſuas, in deprædicando beneficio de que tum Participaverant omnes. * Imitare & Ani- D ma Dominum iſtum, in agendis gratiis pro Dehit gratiis tibi collatis; Patrem laudans æter- ( num, quod habuerit & refocillaverit te let: ſicut filium. Inceſſanter reſonent cantica in de benediétionum ex ore illo, cujus epu- i ſ. lum fuit Verbum æternum: eructet cor de tuum verbum bonum, & loquantur labia llke ex abundantia cordis: prodant omnes on; facultates animæ tuæ vigorem, quem totun ſuxerunt ab edulio hoc divino, nan inno⸗ Medita- AD USUM COMUNICANTIIUM, 185 ſtian. Meditatio trigeſima nona. Ad ſuſcipiendum Dominum cum triumpho ZIm. . ee fn. palmarum Wem e I. Bſerva, quomodo egrediantur hu- legouns miles, ad excipiendum humilem etd JESUM: pauperes pauperem, infantes etn puſillum, & manſueti Agnum. Egre- luctos qiuntur cum ramis olivarum, progno- aum ſtizantes pacem, & victoriam cum pal- Vmnce, mis. Non egrediuntur divites, retenti neleic à compedibus auri; non fuperbi, idolo Nulm litantes ſuæ vanitatis; ſed nec guloſi, quo- dee rum Deus venter eſt: Soli igitur qui N. humiles, palmam tollunt ſimul & cœlum. ishro Deſtituti ſtratis pretiosis, expandunt per Eet. ſolum pallia, quibus Dominus inambu- vettte let: quia ſæpenumero plus donant Deo cuid in paupere qui habent minus, & mundo s eh- in faſtu qui habent plus. Perficit Deus etet Iaudem ſuam ex ore infantium, qui cum Uru lacte in labiis eloquuntur veritatem, ab olede Omni adulatione alienam: Eatenus ut en totum iſtum Chriſti triumphum compo- nant & adornent humiliras, paupertas, innocentia, candor & veritas! *O Ani- W - dem pectore eb ma, quæ exceptura es eun pe re 186 MEDIYAYIONES Dominum, procura eum excipere cum ſimili triumpho virtutum: Neque enim eſt diſpoſitio magis congrua humiliatio- ni alicujus Dei humanati; ac humilitas Apoſtolorum, ſimplicitas plebis, man- ſuetudo aſini, innocentia infantium, pau- Pertas piſcatorum. II. Quis eſt iſte, qui ingreditur cum ſequitatu adeo ſtrepitoſo, interrogant ſuperbi? Et humiles, qui noverunt eum melius, reſpondent: JESUS eſt Naza- renus! Sed reſpondeat Propheta regius & dicat: qui venit inſidens pullo alini, inthronizatus portatur ſuper pennis Che- rubinorum. Reſpondeat Sponſa Canti- corum: Candidus iſte per innocentiam, & rubicundus per eriraem electus eſt ex millibus. Pronuniciet Doctor Gen- tium Paulus: Iſte cui obſequuntur po- Puli, adoratur à choris Angelicis. Elo- quatur Iſaias: qui incedit circumdatus à turba puerorum, Deus eft terribilis exer- cituum. * Interroga & tu Anima, quis eſt iſte Dominus, qui ingreditur hodie Per portam pedctoris mei, triumphum agens de corde meo? Et reſpondentem audi fidem: Iſte qui venit incluſis ho- 12) 40 ſir, l upit Velarm dum; ſte, idem eræ. 6 claman kun e⸗ gualira kum bomp (i III Smire Ais! g; volu Penet oce; MNt Darn Paltr mi les te re cn le enim ülatio⸗ lomnilins 8, Iin. I Dar. r cu mogent nt eum Nerr regi lo ol 1 16e Ci. ntiam lecw Ger⸗ AD USUM COMMUNICANTIIUM. 187 ſtiæ, Deus eſt ille immenſus, quem non capit Univerſum: Iſte qui venit ſub velamine ſpecierum, ſpeculum eſt luci- dum, in quo contemplatur ſe Pater: Iſte, quem adorant facultates animæ tuæ, idem eſt cui famulantur hyerarchiæ ali- geræ. Quodſi populi quin noſcant eum, obſequuntur ei adeo reverenter, ſi ac- clamant ei infantes inſcii; tu qui noviſti eum ex relatione fidei, cum omnibus qualitatibus ſuis divinis; quanto excipias eum cum applauſu majore, quanta cum pompa colloces eum in throno cordis tui! III. Commovebatur civitas tota, aliis admirantibus triumphum, acclamantibus aliis? Commoveantur pariter interiora tua: admiretur intellectus, exardeſcat voluntas: redundet cor tuum gaudio, & penetralia tua teneritudine: Det lingua voces, dent palmæ plauſus. Ibi ſter- nuntur in ſolo pallia, hic expandantur dilatatæ vibræ cordis tui: Ibi ventilantur palmæ coronatæ, hic attollantur palmæ victorioſæ de ſubjugatis paſſionibus, ra- mi pacis interioris. Relinquunt lacten- tes tenelli ubera matrum, linguis belbu- tientibus 198 MEDITIATIIONES tientibus acelamantes Creatori ſuo; re- nuntia & tu uberibus novercalis terræ, ac converſus ad Dominum exſolve labia dicens: Benedictus eſto Rex & Domi- nus meus, qui venis triumphans in no- mine Domini; tam acceptus viſceribus meis, quam deſideratus cordi meo: Triumphum age de anima mea, & de omnibus facuitatibus ejus, conſecratis hodie ex integro applauſui & obſequio tuo. IV. Sed eheu! fuerunt tot, qui Chriſto acclamarent, qui reciperet eum nullus; non fuit qui offerret ei vel angulum do- mũs, vel buccellam menſæ ſuæ: Evanuit applauſus totus cum vocibus, non pro- divit in opus. Derelinguunt eum in ne- ceſſitate, qui aſtiterant ei in triumpho; in momento non comparuit amplius vel infans: Ita quippe dilabuntur in puncéto favores hominum! * O quam exoptata ſe offert tibi occaſio Anima mea, acce- dendi & offerendi Regi tuo tenue tugu- rium tuum! Suſcepiſti eum cum applau- ſu, famulare ei cum perſeverantia. Offer ei domum tuam; & ipſe tanquam Rex magnus, non tam ſibi quàm tibi prori ebit 40 1 epitde 1e g l kiwuig roror rokani guutu, o eum Procon Iui ex Kedue M . Cnze 4 N. l il er g edhs noli dem Plarur robe AD USUM COMMUNIOCANTIUM 199 o; . debit de ſuſtentatione & cibo; collocans terre, we lbie Dom. 8 in . ſcenbis i meo! „ & Ee lecratis bleqio Chrito nullus; lum. Evenekt n Pt. 0 zin be⸗ mmpho .J lius ve unde oplatt cce p al⸗ 0 in her Mlt⸗ ſi te ad latus ſuum, & loco lactis quod reliquiſti infantilis, propinans tibi vinum virorum fortium. Os clauſum delitiis profanis, aperiatur laudibus divinis; pro- ſequatur lingua comedens eum, exaltan- do eum; & correſpondeat ad guſtum Prœconium juſtum. Cave ne ſis ex illis, qui excipiunt eum hodie triumphalem, & educunt cras crucifigendum. Meditatio quadrageſima. Comparatur diſpoſitio lona Jonnni, cum diſpoſetione Fte Cæna VPaomini. I. /Editaberis, quàm malè diſpoſitus accedat Communioni ſacræ Judas & quàm benè præparatus Joannes. Infi- deli illi & proditori ejecit cibus ſacer viſcera: Joannes dilectus & diſcipulus à Magiſtro ſuo individuus, paſcitur ſupra Pectus ejus. Occœcatus ille ab avaritia, molitur projicere panem Angelorum dœmonibus: oculatus oannes contem- platur eum obtutu aquilino, perſpiciens Pprobè pretium ejus infinitum. Irrequie- US 190 MEDITAIIONES tus Judas epulum permutat inæſtimabiie cum vili lucro, convertens favorem di- vinum, in ingratitudinem plùs quàm inhumanam: requieſcit Joannes reclina- tus ſupra pectus Magiſtri ſui, velut in centro ſo. * Perpende, quàm ſæpè proceſſeris ad ſacram Communionem adinſtar judæ, quàm rarò adinſtar Joan- nis: quàâm implicatus bonis terreſtribus, quàm addictus voluptatibus immundis; cum animo proditorio, permutandi pro contemptibili lucello, pro vindicta dete- ſtabili, pro delectamento ſordido, the- ſaurum cœli, Agnum Dei, lætitiam An- gelorum. Emendare impoſterum, ſa- tagens accedere, non ad modum Judæ perfidi, ſed ad modum Joannis ponde- rantis gratiam Dei ſui: Agnoſce tuam felicitatem & muneribús fruèêris inenar- rabilibus. II. Egreditur Judas per oſtium, poſt- quam incluſerat Agnum Dei viſceribus ſuis immanibus; cœlum permutans cum inferno. Non requieſcit ſieut Joannes; neque enim quies e ſed diſcurrit vendituru cipibus Magiſtrum ſi lla cum peccato; cerdotum Prin- „ex diſcipulo Do- Domi ne corm Profo is, vend mihi kelon ug, Undign Deccat Morig tes ej Ubban linure E ude Mrodit Animnd (uantu Omnig. Wors dins eüm v dior, eput Atur tiemabit Otemn d⸗ ds Gin reclinr. Velur i n ſe Unionen kar ſon. eſiribus ivndis; ndi o chrcee ido, e iam rum, N. m jun PoN gſce is inenn um, 9 iſceld⸗ vnns om 1heeli 1 AD USOM COMMUNICANIIUM. 191 Domini electo, factus ductor adverſario- rum ejus. Divertit ab amicis optimis & commiſcet ſe peſſimis inimicis. In tam Profundam prolabitur abyſſum perditio- nis, qui delabitur à faſtigio tam alto! Quid vultis mihi dare pro homine illo, vendam eum vobis pro minimo; date mihi quod vultis, & erit veſter! Atque reſpondebant inimici, quanticunque em- ptus, ſemper eſt carus. * Recole mente indignabunda contemptum incredibilem Peccatorum erga Deum; & quanto mi- noris æſtiment eum ac valer, præferen- tes ei delectamentum vile, nedum Bar- rabbam quendam, idque quotidie. Ima- ginare tibi Anima, quod appropinquan- te Juda, dicas ei: Vendas eum mihi proditor, & dabo tibi in pretium cum anima vitam: dabo tibi quantum habeo, quantum ſum: quia Deus eſt meus & omnia: perſpectum habeo, quanti ſit valoris & quanti momenti pro me. Re- dime eum quanti plurimi, & comede eum veluti panem emptitium, qui ſapi- dior, aut veluti furtivum; qui dulcior reputatur. Non habes quo emas eum? Datur tibi gratis: Venite & emite abs- que 19²¾ MEDITATIONES que argento edulium inæſtimabile! Ve- rùm cave, ne retrovendas eum pro pretio indigno voluptatum tuarum; ne redeas ad vomitum peccatorum tuo- rum. III. In comparationem voca infinitam bonitatem Salvatoris, cum maxima in- gratitudine Judæ; illius manſuetudinem, cum iſtius ferocia. Venit Judas in hor- tum, antea progerminantem flores, nunc ſpinas. Factus dux carnificum, malos inter eſt peſſimus. Appropinquat Chri- ſto corpore tenus, quando recedit ab eo longiſimè ſpiritu; atque impuden- tiſſimo auſu vultum deoſculatur divinum labiis immundis. O malè delibatam, turpiſſiméque fœdatam maxillam, in quam reſpicere deſideram Angeli! Non denegat ei genas ad oſculum, qui paulèò ante tradiderat ei corpus in epulum: Non averſatur labia ejus, qui jam depoſuerat ſe in viſcera ejus; imo cum manſuetudine agnina, vocat eum amicum; id quod de- buiſſet emollire inflexibilem adamantem, & efferatam cicurare tigrim. Verum 6 duritiem pectoris obſtinati! Amice ait, ad quid veniſti? Non ſcivit, non habuit 4 quod 41 gvodr gnis Anitna vonten ſlcipi An ve Ahime des ei ſcenn, Num in Ron leguc Venias 1 ca lum t lod cl ſdvine leveren el, . anſue Iy. lum lie egd fies⸗ micis Projie Laritan Ve. Pro m) de in fuo⸗ bitan ima in. dinem in hor- hune elos 1 Ch, ecit el⸗ unm AD USU COMMUNICANTIUNI. 16; quod reſponderet ei judas. * Reſponde tu quisquis accedis ad communicandum: Animadverte, quomodo JESUS per- contetur te: Amice ad quid veniſti, ad ſuſcipiendum, an ad vendendum me? An venis animo Joannis incorrupto, an animo Judæ proditorio? Quid reſpon- des ei? quid dicit tibi conſcientia? Con- ſidera, quòd eundem hic habeas Domi- num in hoſtia, quem ibi in horto: quem non modo accedis deoſculari, ſed & deguſtare, ſed & manducare. Cave ne venias ùt inimicus, ſed ùt amator: non ad capiendum, attamen ad incarceran- dum JESUNM cordi tuo: non ad injicien- dos collo manibusque funes proditionis, ſed vincula amoris. Satage accedere cum reverentia affectuoſa, & cum gaudio fi- deli, ad accipiendum & aſportandum manſuetiſſimum Agnum. IV. Non perſolvit gratias poſt Cœ- nam ſacram, qui manducavit eam ſacri- legè; quomodo poterat eſſe gratus, qui fiétus? Cibum vendit amicorum ini- micis infenſifſimis; id quod erat panem Projicere filiorum canibus rabioſis, mar- garitam pretidſiſſimam immundiſſimis I porcis 194 MEDIIATIONES porcis. Verùm inſpiciendus venit rei exitus! Ipſemet dictavit ſibi pœnam, factus carnifex corporis, qui carnifex erat animæ ſuæ; Mortem hauſit ex pane vitæ, viſcera effundens impura, in pœ- nam Communionis ſacrilegæ. * Con- ſidera, quomodo fuerit punitus primus communicans indignè, temeritatem lu- ens vità uträque; ſit proinde caſtigatio ejus tua cautela: Stude gratitudini, ur habeas veniam: exſolvatur tuum guttur in debitas laudes, nequando conſtringa- tur laqueo ſuſpenſionis: labia ſignata in maxillis Chriſti pacificis, explicentur in cantica gratæ devotionis, qua die communicas: Ne arreptâ portâà pro- rumpas ſtatim foras cum Chriſto in pe- Sore, adinſtar Jjudæ; ſed proſtratus humi perdura in contemplatione, adin- ſtar diſcipuli amati. Meditatio quadrageſima prima. 4 una. Qualiter communices in quadam circum- ſtantia ſacræ Paſſionns. 1CQnſdera quomodo Chriſtus Do- minus noſter, in nocte illa me- mora- nit 1 enam, Curbiken EX Pane in e⸗ 4 Cor. Primns lem Ir ſtigetio dini, u 8 uru alkringr. goara I. Hem ti 0 o in be⸗ roſtrenn ne, r primt j lifenn AD USUM COMMUNIOANTIIUM. 19 5 morabili abſceſsůs ſui, anhelans manere cum hominibus, & deſiderans perpetua- re memoriale paſſionis ſuæ; invenerit modum ſatisfaclendi utrique, & memo- riæ, & affectui ſuo. Æternum proinde reliquit amorem & dolorem ſuum in Sacramento hoc mirabili, ut compen- dium eſſet beneficiorum, commemora- tio paſſionis ſuæ. Quare commendat omnibus frequentantibus illud, renovare memoriam ejus quod nos amaverit, ſimul & ejus quod pro nobis fuerit paſſus. * Accede quisquis communicaturus & ſumpturus es Deum & Dominum tuum Euchariſticom, amorem inter & dolo- rem; deguſtans eum ſapidum inter tæ- dia ſua, ad majus delectamentum tuum; dulcem inter amaritudines, inter ango- res delitioſum; quantò viliorem factum pro te, tantò venerabiliorem ribi. Con- templare eum in quadam circumſtantia ſacræ paſſionis ſuæ: ſumens eum, mox rigantem ſanguine hortum, & grati animam tuam: mox captum & ligatum funibus diris odii, ſed & arétis vinculis amoris: mox veluti florem campi rubi- cantem ex reflexu vultůs colaphizati; 12 qua- 196 MEDITAIIONES quatenùs progerminarent ſimul roſæ ge- narum, eum ſpinis temporum. Con- templare eum alia vice alligatum colum- næ, veluti terminum poneret, non plus ultra amandi & patiendi: Laceratum ejus corpus flagellis, & redundans ingenti diluviò ſanguinis, ex tempeſtate dira criminum tuorum: Jam illuſum ab ho- minibus, deſideratum Angelorum: Con- ſpurcatum ſalivis impuris ſpeculum ſine macula, in quo contemplatur ſe, & com- Pplacet ſibi Pater æternus: Jam bajulan- tem ſuper humeros arborem ſupplicii, velut alter Iſaac ligna ad ſacrificium ſuum: Denique exaltatum in Cruce, cum brachiis ſemper apertis ad veniam, & alligatis ad pœnam; cum affixis plantis expectantem te pede firmo, & inclinan- tem caput, ad vocandum te indeſinen- ter. Hunc in modum commemoratio- nem facies teneram paſſionis ejus ama- Tæ&, quoties communicas, mediante Compaſſione tua affectuoſa. II. Stimula deinde fidem tuam, tuâm- que attolle contemplationem: qualiter idem Deus & Dominus realiter & verèê, qui patiebatur ibi in illa quam meditaris cir- voſe ge⸗ Con. ncdlum⸗ non lt tum eis ingen kate Enn n ab ho n: Con- lomn ſe Acol ſuppich ctifcum Uce, cun am, 0 Pacns zaclimnn⸗ delner⸗ morai Us M- ediante win Opalte & vele, nelius l⸗ AD UsSUI COMMUNMICANTIIUM 197 circumſtantia, exiſtat hic perſonaliter ſub Sacramento quod ſumis; quod idem ESUS Bonum tuum unicum, qui con- ſcenderat Calvariam, includatur pectori tuo. Conſidera porrò, ſi fuiſſes ibi præ- ſens cum fide quam modo profiteris, cum cognitione quam tenes, in occaſio- ne quam meditaris, in ea quam recolis circumſtantia; quanto cum affectu accur- riſſes Domino tuo, etiamſi prorumpen- dum tibi fuiſſet per medium carnificum illorum immanium! quantaâ cum teneri- tudine fuiſſes ei collocutus! quales cum eo miſcuiſſes ſermones! quomodo eum fuiſſes amplexus! quomodo commiſera- tus ejus de omni eo quod patiebatur pro tel quomodo redegiſſes eum in gremium tuum, & aſportaſſes ſubductum crudeli- tati tormentorum, reſtituendum quieti in penetralibus tuis! * O Anima, cum ſcias ſicuti credis, quòd Dominus iſte ſit idem ac ille, fac idem hic, quod feciſſes illic:; memento, quod adventes adhuc opportund. Imaginare tibi communi- cans, quod veniens ad hortum abſter- gas ei guttas ſanguinei ſudoris membra- nis cordis tui; quèd delata ad colum- . 13 nam 198 MEDIIATIIONES nam ſuſtollas in brachia, exſolutum funi- bus; quèd obliges ei vulnera, inſerendo cuilibet fruſtulum cordis tui: Puta quèd in finu recipias eum coronatum, pun- gentibus licet ſpinis; quod colloces eum in thronum peétoris tui, quèd transfe- ras eum de brachiis Crucis, ex qua pen- det in anguſtia ſumma, ad viſcera tua, ut requieſcat. Communicabis una vice in horto, altera penes columnam, hodie ad amaram viam crucis, & cras in mon- te Calvariæ, devotionem ſuccendens mediante fide. III. O quanti æſtimaſſes aſtitiſſe om- nibus illis actibus redemptionis tuæ mi- ſerandis! O quàm gaviſus fuiſſes de ſor- te tua licet amariſſima, ſi interfuiſſes oc- caſionibus illis omnibus, in quibus patie- batur Dominus! O ſi adfuiſſem, exciamas iteratò, cum affectu quem foveo, in acti- bus illis paſſionis tam doloroſis! Sed ani- madvertas, quod venias adhuc tempeſtive ſatis: Præſtò hic habes Dominum, qui patiebatur ibi; non quidem ſentientem, ſed exhibentem dolores, ad excitandam comiſerationem tuam: Sique ibi videns eum indutum veſte alba, & explolum 2 dd or Non prole tante man Vidi⸗ dicen home el5 lor & eum rubba ler 1, 4 iſti Olude Reren dam eer ie rep Pdko fdr Cu VoOre üSe Inyn AD USUNM COMNMAUNICANTIUM. 199 ab omnibus veluti amentem, dixiſſes: Non eſt, ſed Sapientia æterna: Sique prolapſum ad pedem columnæ, & volu- tantem ſe in ſtagno ſanguinis, extenſis manibus juviſſes eum reſurgere, ad in- vidiam opprimentium eum: Si audiens dicentem Præſidem ex cancellis: Ecce homol inclamaſſes dicens: Bonum meum eſt, Sponſus meus, Dilectus meus, Crea- tor & Dominus meus. Et rejicientibus eum omnibus atque poſthabentibus Bar- rabbæ, exclamaſſes dicens: Ego volo eum, ego deſidero eum; date eum mi- hi, quia meus eſt, Deus meus & omnia. * Perpende, quodſi fecifſes hæe tunc & exiſtimaſſes ſortem tuam ter beatam; gaude & gratias age, acceſſiſſe hodie ad Sacram Communionem. Quodſi quon- dam reputaſſes te felicem accipere eum excruciatum in brachia tua; feliciorem te reputa hodie, quod repoſueris eum in pectore tuo, mediante Sacramento. Si favorem putaſſes inſignem, procumbere cum fervore ad adoranda illa vulnera; fa- vorem puta majorem, comedere ea. Bea- tus es, non quod ſtrinxeris faſciculum illum myrrhæ brachiis, ſed mediis viſceribus 14 tuis; 200 MEDITATIONES tuis; non modo ad pectus, ſed intra il- lud, & quam intimé junctum cordi tuo. Hunc in modum procedes ad communi- candum, ſumens Dominum, jam in una contingentia paſſionis, jam in alia; mox captum, mox flagellatum, explo- ſum, deformatum ſputis, coronatum, affixum clavis, potatum felle, mortuum, & ſepultum in ſepulchro novo pectoris tui. Meditatio quadrageſima ſecunda. Qualiter communices cum licentia &. Thomaæ, tangenta latus Chriſti. I. à Ttende ſis, qualiter Apoſtolus iſte, ob ſingularitatem ſuam privatus fuerit favore præſtito toti collegio: quis- quis enim ſecedit à conſortio bonorum, derelictus eſt multàùm: remiſit de fide, refrixit in charitate, & tepido mox factus incredulus: Nam qui non eluctatur de virtute in virtutem, labitur facilè de culpa in culpam. Cœcutiebat Thomas in anima, quia non viderat ſolem reſuſci- tatum inter auroram lucidam vulnerum — uO- intra i- otdi tuo, Otanuni- n i n in N, , eNe. Ohatumn, OItuuc ectors na Us iſte, rwats bao⸗ Noru, e fde, lln tut de e de oms eliſe gerumn 4 ſo⸗ AD USURM COMMUNICANTIUM. zox ſuorum: Quæ negavit vulnera in Ma- iſtro ſuo, aperuit in ſe iplo. Quære- t ſolari ſe de ſorte ſua ſiniſtra, per fidem ſuam modicam; & per obſtinatio- nem in negando reſuſcitato; eoquod dignatus non fuerit Dominus invifere eum. Quaàm mala eſt diſpoſitio iſta, al- lefcturi Chriſtum, ad reiterandos favores ſuos! Perperàm demulcet vulnera, qui renovat ita dolores; non animadvertens, quod quèò magis negat, eo magis aperiat ea. *Q½ Anima, quàm ſimillima eſt te- piditas tua tepiditati Thomæ, & utinam non exſuperet eam! Quam prava diſpo- ſitio tua, ad promerendam viſitationem Domini; ibi reſuſcitati, hic renati in Sacramento! Dum fruuntur alii delitiis pacis, æſtuas tu bello ſpiritús: Adaugea- tur tibi fides, creſcat ſpes, & accendatur charitas, per orationem intenſam. II. Dominus miſericors, quantùm Thomas incredulus, poſt octiduum pro- bationis, ad purificanda deſideria ejus, dignatur eum apparitione ſuà, quo tem- pore erat cum fratribus ſuis: Hunc in finem non intereſt, quod clauſæ ſint por- tæ coenaculi, dum laté ſunt patentes I 5 Portæ 42 MEDITATIONE985 portæ vulnerum, nec non lateris domi- nici. Siſtit ſe Chriſtus in medio Apoſto- lorum, veluti centrum quò colliment corda omnium! Defigit oculos in Tho- mam; id quod erat aperire ei oculos animæ: Facit accedere eum; qui vel ideo ſpiritůs erat adeo frigidi, quia adeo remotus à calore ejus divino. Jubet eum extendere manum; ſgnum quod non averterit omnino ab ipio manum ſuam! Immitte digitum, inſtat, in latus hoc, & allabora penetrare ad cor usque, quod diſſolvat igne ſuo gelu teporis tui. Per- pende miſericordiam Redemptoris ma- gnam, ut qui ad ſalvandam animam ali- quam, excepturus eſſet de novo vulnera paſſionis ſuæ, ad curandum hodie Apo- ſtolum renovet ea: Quæ prohibet vulne- ra Magdalenæ fervidæ, offert Thomæ frigido: Imbecillibus quippe deputan- tur blandimenta, fortibus tentamina. * Obſerva Anima, quod eundem Chri- ſtum vulneratum gloriosè præſto habeas in hoſtia iſta. Audi dicentem tibi: ap- Propinqua mihi, accipe me, tange me; non quidem digitis, ſed labiis; non ma- nu rudi, ſed lingua blanda; corde non duro, io, elani Ad os tuoort mnum. ſe Thom nico, Qori ngen Pppre cialem III Pidem Mis i peron 1a, Divin ſumn Verlit MRme nus deqddo nbis meun Meut s dom- Mpoſto⸗ colnment in Tho. ei Oele qui el 3 ln de bet enn od non n vam! lus hoe, ne, . i, Pe. Oris . Nm A. Vulaert ſe Apo⸗ et vulne⸗ Thome lepuen. nlna. ) abens ibi: 1). non M rle Curo, AD USUM COMUNICANTIIUM. 20 ¾ duro, ſed malleato: Experimentum fac palati tui, quomodo ſapiant vulnera iſta: admove labia ſitibunda, fonti lateris hu- jus aperti: extinguatur ſitis deſideriorum tuorum, in ſcaturigine hac conſolatio- num. Exſtimula tuam fidem, & agno- ſce tuam felicitatem: Sicubi auſus eſt Thomas immittere digitum lateri domi- nico, immittitur hic Chriſtus totus pe- ori tuo: ne perdas occaſionem, con- tingendi vulnera ejus omnia, ſollicita appretiare condignè gratiam adeò ſpe- cialem. III. Attingente Thomà Chriſtum la- pidem ferro incredulitatis ſuæ, exfiliit ignis in cor & lux in oculos ejus: oculos aperuit corporis ad conſpicienda vulne- ra, & oculos animæ ad confitendam Divinitatem. Videns Chriſtum conver- ſum in vulnera ad medelam ſuam, con- vertit ſe Thomas in linguas ad confeſſio- nem ejus, ut exclamans diceret: Domi- nus meus & Deus meus! Modo victum dedo me, expugnaſti cor meum vulne- ribs tuis: jam dico te Dominum meum „ Regem meum , Bonum meum, &ñ totum gaudium meum, I 6 Deus 204 MEDIIATIONES Deum meum & omnia, quia in te conti- nentur omnia. * Conſidera nunc, quodſi Thomas ex attactu ſolius lateris domini- ci remanſit adeò perculſus, adeò muta- tus & fervidus adeo; Tu qui contigiſti eum totum quantum, manducando eum, quàm fervidus eſſe deberes & quàm mu- tatus à te ipſo; totus immerſus Deo, quia Deus totus immerſus eſt tibi! Con- fitere eum Dominum & Deum tuum, Creatorem & Rederptorem tuum; prin- cipium, medium & finem tuum; totum Bonum, & unicum centrum deſiderio- rum tuorum. IV. Quam lubens, tam frequens redi- turus fuiſſet Thomas, ad ſpectandas vul- nerum illorum amabiles roſas, ſi licuiſſet ei: quaàm ſitibundus reverſurus fuiſſet ad fontes illos indefectibiles conſolationis & amoris! * Anima, favor iſte ſingu- Iaris reſervatur tibi, cui licet frequentare Communionem hanc ſacram quâm ſæ- piſſim?: Hodie, cras & quotidie pro- ſtat Dominus in oſtenſorio exſpectans & invitans te; dummodo velles ſicuti po- tes, eſſe fortunata. Remanſit Thomas gratus ſumopere, ad licentiam adeò ſpe- cialem: 4 Chlen olmnn cum teror tulen Gion Dom (U More grati mo lingn WI ia 4peri urumn per UVee e⸗ n non im e conti. ,gnocl domini. mMol. onigin do euin Im r. s Deo, C. taun, n pri- 3 olun elaceri⸗ Gs ed⸗ ls vol. ſcviller oletions ſnge⸗ Gentae n ſe. ins 8 l ho⸗ ee AD USUM COMMUNICANIIUM. 10 5 cialem: Et qui antehac contradicebat omnibus incredulus, confitetur nunc cum omnibus fidelis: Opem rogat cœ- terorum ad agendas gratias, quam ob- tulerant ei antè ad credendam refſurre- Rionem. Propoſitum facit, confitendi Dominum ſuum ad mortem usque, licèt cum tot vulneribus in corpore ſuo, quot adoraverat ipſe in corpore Chrifſti. Fac grata ſis cum Thoma; eòque magis, quèò major eſt dignario tua: Convertere in linguas ad laudandum, quemadmodum ad ſumendum Dominum; atque Chriſto, qui aperuit tibi latus ſimul & viſcera ſua, aperi labia tua: proſiliat cor tuum diſſo- lutum per os, in applauſus gratitudinis & per oculos, in lachrymas amoris. Meditatio quadrageſima tertia. De epulo duorum Diſcipulorum in Emaus, in ordine ad ſuſcipiendum Dominum qud peregrinum. I. ◻COntemplaberis, quomodo diſcipuli iſti, licèt dubitanter congregati in nomine Domini, nanciſcantur eum ſta- tim in medio ſui: Eſt quippe conver- 17 ſatio 206 MWEDIIATIONES ſatio de Deo, evocatio Dei. Procede- bant diſcurrentes de paſſione Chriſti; & & veſtigio alliciunt eum ad colloquium ſuum, veluti muſicam ei ſuaviorem mo- dulatione cythararum cœleſtium. Inte- rim quàm malè diſpoſitos invenit Domi- nus, ad communicandas eis gratias ſuas; quam remotos à ſe! Commiſertus ta- men attrahit eos longinquos & quærit fuga es. Invenit titubantes in fide, de- lapſos à ſpe, tepentes in charitate; ve- rùm verbis vitæ, calefacit corda algentia, erigendo diffidentiam eorum, & inſpi- rando eis vitam novam. * Obſerva Ani- ma, quod eundem habeas occurrentem hodie Dominum in via vitæ tuæ mor- tuæ; ibi peregrinum, hic miraculoſum; ibi tectum ſub habitu viatoris, hic ſub ſpecie panis; ibi tranſeuntem, hic per- manentem: Quàm incedis ſomnolenta in ſemira virtutis, quàm tepida in ſervi- tio Dei! Aſſociare igitur Domino iſti per orationem, quatenus ad ictus inſpi- rationum ejus repetitos, accendatur in Pectore tuo ignis devotionis. Loquere de Deo, qua die loqueris cum Deo: Os quod hoſpitem ſuſcipiet ES UM, non 4 hol ſo uatun narus tenus ſtand ignes Il. Propi inge giüs, Pids: ipr⸗ mits greſti ſpeche IMANL (ilen dum uun. inpite deann ne ſhon gid ab tim Uer AD USUM COMMUNICANNIUM. 107 non ſuſcipiat in ſe aliud quid. Non lo- quatur verbum, niſi de Deo, qui deſti- natus eſt Verbum ſumere divinum; qua- tenus cum palato illibato accedat ad gu- ſtandum panem & vinum germinans vir- ignes. II. Progrediuntur Diſcipuli & jam ap- propinguant Caſtello Emaus, termino fugæ ſuæ. Inſimulat Dominus ire lon- giùs, quando vel maximè cupit eſlſe pro- pius: Veller detineri deſideriis & obliga- ri precibés; & qui immiſcuit ſe primi- mitùs ultro, prætendit in virtutis pro- greſſu rogari: Non ſecus ac circum- ſpecta mater infantem ab initio ducit manu, deinde relinquit eum ſfibi, ut diſcat incedere ſine metu. Videntes eum diſcipuli humanum quantùm divi- num, orant enixè, velit remanere: Non invitant eum more ſæculi politi, ut vi- deantur ei officioſi; verùm ſincerè & in- ſtanter, ut inſerviant ei hofpitales. Re- ſpondet Dominus, eundum ſibi eſſe lon- gius! Profectò quoties abſcedit Chriſtus ab anima, abit velde longè; ad diſtan- tiam illam remotiſſimam, quæ peccatum intercedit & Deum. * Feſtina Anima, neE 208 MEDIIATUIONES ne tranſeat à te ſponſus divinus, ad ani- mas feliciores, quia ferventiores; tam neceſſe eſt tibi eum rogare, quam pro- ficuum detinere. uodſi diſcipuli iſti, ignari quis eſſet, æſtimant præſentiam ejus tanti; tu quæ noſti eum mediante fide, ſatage eum trahere in diverſorium tuum. Ipſi reputant eum extraneum, tu noſti eum tibi proprium: Deprecare eum quam potes inſtantiſſimè, dignerur ingredi, non modo tecum ſub tectum, ſe ſub pectus tuum. Invita eum ſeriò: denique enim ſubminiſtrantur omnia ſumptibus ipſius; quia ſecum portat ci- bum, quo veſcaris vitam nacéta æter- nam. III. Acquieſcit facilè invitationi Diſci- pulorum Dominus, cujus delitiæ ſunt eſſe cum filiis hominum: Accumbunt menſæ & Chriſtus in medio eorum; exæquando eos in fruitione juxta & ſeſ- ſione. Tradunt ei in manus panem; equidem cum uſura magna: quia nun- quam non redit inde uberior. Elevatis in cœlum oculis frangit Dominus pa- nem; & confeſtim aperiuntur oculi di- ſcipulorum, ita ut agnoſcant eum Ma- giſtrum 4 Giſrun (em à in Vir qul in ſolatie dulcene chloli Veror. cum P gloriol (os: uple; Meme le&n ri P ceel. ſanten Ad ani. es, kaln lam pro⸗ Ppoli , Eleintian mmediane erloroun raneumn, epteen Cigent tectam ſeri Ortat 1 Ale-. ⸗ ie ſun ulnbun ru, l1 anem, . inalh. Elevans li n M. ARnmn AD USOM COMMUNICANIIUM. 209 giſtrum ſuum. Ipſe autem eheu! eo- dem adhuc inſtanti diſparuit: Si quidem in vita iſta fulgur eſt momentaneum, qui in vita æterna ſol lucis eſt & con- ſolationis indeficiens: Relinquit eos cum dulcedine in labiis, reliquias panis mira- culoſi ſubſtituens in locum ſuum. Ipſi vero remanent dolentes, non agnoviſle eum priùs, non adoràſſe vulnera ejus glorioſa, non ſtrinxiſſe pedes ejus trans- fixos: O quot detenturi eum fuiſſent amplexibus, ſi cognoviſſent eum! * Memento, quod eundem Dominum ve- re & realiter habeas hic ad menſam Al- taris, partientem & diſtribuentem panem coœli: Non cunéteris tuam agnoſcere fe- licitatem; ne dum recordaberis ſerò, amplius non habeas tempus, relictus cum pœnitudine de præſfentia tibi ſub- lata. Eja accede ergo ad Dominum; neque enim accedet ad te, ſicut ad diſci- pulos, qui detinetur hic incarceratus tabernaculo ab amore: fruere præſentiâ ejus divina & corporali, adora perforatos illos pedes, oſculare formoſa gloriosè vulnera: Te exſpectat, tui gratia mora- tur hie, otium tibi præbens, & locum con- 210 MEDIIATIIONES contemplandi, amandi & manducandi ſe. IV. Remansére ambo diſcipuli dolen- tes juxta & gaudentes: gaudebant quip- pe, quod vidiſſent Magiſtrum: dolebant autem, quod perdidiſſent eum tam re- pentinè; priùs dilapfum, quàm agni- tum. Recolebant venerabundi exhibi- tum ſibi favorem, repetentes quas do- cuerat eos lecti nes. Exundavéêre eorum corda amore dum ibant, & linguæ gra- titudine dum redibant. Redivére ſcili- cet narraturi ad amuſſim, quæ locutus erat Dominus; extollentes efficaciam dictorum, decorem actionum, præpri- mis autem fplendorem cœleſtem vultùs ejus: Gratulabantur alter alteri de ſorte mutua, & collaudabant Dominum de miſeratione inopinata: Non ſciebant per dies multos loqui aliud; ſed & religentes viam eandem, examinabant curiosè ve- ſtigia pedum divinorum, ſtudioſi calcare deinceps ſemitas Legis divinæ. Reduces facti ad Apoſtolos, referebant eis felicita- tem ſuam, renovantes gaudium ſuum. * Diſce Anima gratias rependere Magi- ſtro divino, quâà die accumbis menſæz ejus: d( ejs: nocdu quod adleri inſpir⸗ eum tur lin bit ad mentun ducand li dolen⸗ Ant guid⸗ dolebant lem k. mn zen,. eyhlibi s (. e eorum e g . re icl locns ſicxin ⸗ prey⸗ , vultis ge ſorte aum 64 ebaner elgenes e e. 6 clleire Nedus sSkein n ſum AD USUNM COMINUNICANTIUM. zrI ejus: Aperi labia laudibus, quemad- modum oculos cognitioni; memor, quod ſors, per quam cognoſcis Deum, adſcribenda veniat non tepori tuo, ſed inſpirationi ejus. Satage cognoſcere eum pleniùs & non habebit quod loqua- tur lingua tua per multos dies; ibit redi- bit ad ſaporem guſtati cibi, ad delecta- mentum palati ſui. Meditatio quadrageſima quarta. Quomodo excipias Dominum cum Magda- lena, veluti hortulanum animaæ tuæ. I. Editaberis, quàm anxia aſſurgat Magdalena prævertens auroram, ad quærendum ſolem eclypſatum. Ca- pta ut eſt amore, requieſcere nequit; extra ſe rapta, tota eſt in IESU ama- to; ſicque, non eſt ubi animat, ſed ubi amat. Relinguit diligentiſſima ſponſa lectum ante diluculum. At quid mi- rum, ſi prohibeatur dormire quæ vive- re! Sane non vivit, quæ mortuam pu- tat vitam ſuam. Non aquieſcit ulli crea- turæ, extra centrum poſita Creatoris fui. Sau- 212 MEDITATIONES) Sauciata per amorem & mortua per do- lorem, ſubintrat & ipſa ſepulchrum Di- lecti ſui. * Perpende Anima, quàm bona ſit præparatio iſta orationum, vi- giliarum, lachrymarum & ſuſpiriorum, ad inveniendum Dominum; qui expira- vit præ amore, & vivit cum reneritu- dine. Aſſurgens præverte hodie auro- rum, eundem inveſtigatura Dominum, qui evocavit omnes affectus ſuos ad amandam & beandam te: Ne quæras eum coopertum Syndone, ſed hoſtià; non inter ſudaria mortis, ſed inter ſpe- cies vitæ: Deplora errores & exſpecta favores, donec conſequaris metam deſi- deriorum tuorum. II. Attractus Dominus ceu magnes, equidem non à pertinacia ferrea pecca- tricis, ſed à perſeverantia aurea amantis, jam præſto eſt; compenſans apparitione læta inquiſitionem anxiam. Oſtendit ſe in habitu hortulani, volens colligere fructus virtutum, ex floribus deſiderio- rum: Percontatur Magdalenam, quare Ploret, quem quærat; cauſam quam Probè habet perſpectam, amans perci- Pere de ore ipſius. Reſpondit Maade ena; Peciern 40 lent, Volyer enitn Deo? quod rare, quoc mor. e ga⸗ ſceria. Eem hi hortule Aſictir Aleule Verum larz⸗ tur t I VGur III Nure eritd Ahtls Ure n feſta ſe Mleth Nuückerr per do tum Di. , Jun I, Vi. riorolg, exit enerinn. e Aurd⸗ ninum, 108 quers oltts ter ih⸗ elhelt N gel. gnes 1 Pecct⸗ AlNantig Arite ligere ſiderio⸗ gun un 6 etel⸗ Pe en 2– AD USOI COMMUNICANTIUM., aꝛr; lena, veluti de re notiſſima, rata omnes volvere mente quod ipſa: Et recte, quid enim aut cogitari potefſt aut dici melius Deo? Non dicit quærere mortuum; id quod vel recolere ſaltem, foret ei expi- rare. Reſtitue eum mihi ait: Ne putes quod mihi timeam; non eſt timor, ubi amor. Cunéctatur Dominus manifeſtare ſe, quo magis audiat multiplicantem de- Hſideria. * Recogita Anima, quod eun- dem hic teneas Dominum, animarum hortulanum, rigantem eas ſanguine ſuo: Aſſiſtit hic perſonatus accidentibus panis, auſcultans ſuſpiria tenera deſiderii tui. Verùm ſi contegitur à ſuo amore, dete- gatur à tua fide; ſique Magdalena molie- batur tollere eum mortuum, tolle eum tu vivum, licet ſepultum ſub velamine ſpecierum. III. Gaudens divinus hortulanus à Nazaret, vidiſſe diſcipulam rigantem iteratò fontibus oculorum plantas ſuas, excluſas roſas vulnerum ſuorum ador- nare margaritis fletůs copioſi, mani- feſtat ſe, compellando eam nomine ſuo: Maria ait; & ipſa confeſtim ùt ovis, non quidem perdita ampliùs, ſed recuperata, agnoſcit 214 MEDIIATUIONES agnoſcit vocem paſtoris ſui feliciter in- venti: Compellat eam Chriſtus tono vocis tam blando, ut agnoſceret recon- ciliatum eum ſibi vinculò amoris indiſſo- lubili. Unde provolvitur denuo ad pe- des ejus, veluti centrum notiſſimum propenſionis ſuæ: Sique procidit quon- dam oppreſſa pondere delictorum, pro- cidit modo proſtrata vi amoris. Involat velut apis anhela in fragrantiam, quam exhalabant vulnera ejus roſacea: Cohibe- tur autem à Domino dicente, noli acce- dere, noli me tangere, quia nondum alſcendi ad patrem; maneat tibi mœror, reſervetur Patri honor; tibi ſpinæ, ipfi fragrantes roſæ. * OO Anima, agnoſcas hic tuam feliciratem, eamque ſtudeas appretiare: Non imperat tibi Dominus iſte ut recedas timida, ſed ut accedas af- fectuoſa: Qui Magdalenæ ſua vulnera denegat, ad vulnera te invitat; non modo ad tangenda, ſed ad guſtanda. Audi vo- cantem te nomine tuo, cum talibus ar- gumentis benevolentiæ, ut trahat te bo- nitas, dam abſterret magnitudo. Ne perdas communicandi opportunitatem, nequando deploraveris eam per totam æterni- 41 Etern coultr. (Abun Juod grate In pe ll ii, Congt inven eisqe ccelun , ingui⸗ antane Wdire ſuari calen⸗ Untün Ohnid Chor iſtam Jue 1ot ar citer in. us 1000 t tecon⸗ iello⸗ 0 pe⸗ mnom it quon. N; Pro⸗ nvolat , goan Cohube⸗ oli ecce⸗ gondn morol, lich/ 4 Holes ſtoden onin cecs⸗ 1 Vler dn n Audi vo⸗ lbos 0 nt lel. do. N nnitten er loll AD USUM COMMUNICANTIIUM. aꝛr/ æternitatem: Proruens ad pedes illos, conſtringe vulnera illa florida; & exun- dabunt ſanguinis loco dulciſſimo melle quod manduces, nectare cœleſti quod ſugas & quo refocilleris. IV. Tranſivit Magdalena à gratiis ad grates: Nec continere valens gaudium in pectore, abit ad communicandum Apoſtolis; quatenus participes facti læ- titiæ, participes fiant & gratitudinis. Congratulatur ſibi eum eis non modo de invento dragmate uno, ſed de quinque, eisque adeo pretioſis, ut quodlibet valeat cœlum aliquod. Sed necdum conten- ta, choros invitat cœleſtes, quatenùs linguis ſuis ſonoris adjuvent eam in de- cantandis laudibus divinis; merita inde audire vitâà totà muſicam hanc cœlitum ſuaviſſimam. * Perpende, ſicubi Mag- dalena, eoquod vel ſemel admiſſa fuerit, non ad tangenda, non ad oſculanda, ſed tantùm ad intuenda vulnera illa glorioſa; omnibs annis vitæ ſuæ, de die in diem, choros inter aligeros, celebrat gratiam iſtam ceu ſingularem: Tu Anima mea, quæ non ſemel tantum, ſed toties, per tot annos, de die in diem, proſequeris accipe- 216 MEDIIATIONES 4 accipere Dominum totum quantum; non modo vulnera ejus deoſculans, ſed abſorbens; quomodo reperas qualiber (tuerel hora & quolibet momento gratias debi- Aethe las! Efforment choros muſicos facultates mjor animæ tuæ, ad magnificandum & exal- M e tandum Dominum, ob favores adeo ſin- d intr gulares: Regurgitet os tuum per vulne- quandh rum horum prœconium, dulcedinem ea quam ſuxit cor tuum. e'grnl . . um. Meditatio quadrageſima iéseum quinta. eniul Qualiter ſumas Dominum ut Regem, ut elnn 4 Sonſum, ut Medicum, ut Ducem, ut Judi⸗- wren cem, ut Paſtorem d Magiſtrum. ran Septem meditationes hasce Jequentes, ſolehat bunis. fſankctus Franciſcus Borgias ſacerdos fa- dlin to us, diſtribuere in ſeptem dies hepdoma- Wento tis, qulibet die recolens unam? Atque am 4 Eir pariter practicare potes & tu. Prias- Amndinn quam ſacerdos feret, communicabat ſin- dh ſimd guli Dominicu, accipiens tres dies Præ- (onde cedentes ad praparationem, & tres ſub- Polſit ſequentes ad a endas gratias 2 & ad lum gliciendum frudtum. Dlonn I. Me- ſhnm = AD USO COMMUNICANTIUMI. ad -»- antum I. Madiaberis quando ſuſcipies Do- . y ſed minum ut Regem; quantum in- Golibet ſtrueres apparatum, ſi excipiendus tibi sGihi. eſſet hoſpitio Rex quidam terræ! quantèò cls major igitur facienda eſt tibi præparatio, edh ad excipiendum Regem cœli, non mo- deoſ do intra domum, ſed pectus tuum. Et rvA quando ſuſcipies eum ut Sponſum, ſa- edinem tage adornare animam tuam pulchritudi- ne gratiæ, & gemmis pretioſis virtu- tum. Quando ut Medicum, deſidera- ima bis eum cum anxietate tanta, quanta eſt ægritudo tua: Stimulent deſiderium tuum dolores; quia ipſe eos jam per- en) 6 peſſus eſt pro te, & exhauſit antitodlum Vhil- amarum fellis & aceti, ad reſanandum re n. à veneno, quod hauſiſti cum voluptati- 3, Dele bus tuis. Quando ut Ducem, memento, “ / quia tota vita tua mera eſt militia: me- e mento jurare ad vexilla ejus, vocare / eum in auxilium tuum, videns te cir- u cumdatum ab inimicis truculentis. Quan- eibe“ do ſumes eum ut Judicem, elimina à die N corde culpam quamlibet, quæ offendere mr ſ Poi quoquo modo rectitudinem ocu- Gâ lorum ejus divinorum. Quando ut Pa- ſtorem, voca eum balatibus ſuſpiriorum; Me K . cùm 218 MEDIVATONES cùm ut erust te à faucibus lupi infernalis, tum ut paſcat te in viridariis amœnis gra- tiæ, rigatis ipſo ſanguine ejus. Quando ut Magiſtrum, agnoſce præprimis igno- rantias tuas, & ſupplica ei, cum Sapien- tia ſit infinita; ut doceat te lectionem il- xj lam magnam, cognoſcendi & amandi ej eum, eique ſerviendi. Iſta ſit præparatio, ad quamlibet ſeptem meditationum ha- rum. II. Obſerva, quèd appropinguet jam Rex iſte potentiſſimus pectoris tui por- tis, ſive labiis tuis: Venientem cum benignitate, egrediatur excipere anima tua cum decore: Roga eum pro gratiis neceſſariis; neque enim volet tibi negare aliquid. daturus ſe ipſum. Jam adeſt Di- lectus unicus animæ tuæ; procedas ergo ad deducendum eum in viſcera tua, af- fectus inter & teneritudines. Ecce jam ( ingreditur Medicus divinus, qui ſalus eſt, medicina & ſolatium ægrotorum, & qui paſſus eſt morbi univerſalis dolo- res primus: Recole eos ab uno ad alte- rum, petens ab eo remedium morbo tuo. Adventat jam Dux ſtrenuus ad Præcordia tua; ne moreris tradere ei ar- cem ernalg⸗ nisgre⸗ nde igigro⸗ apien⸗ nenn l⸗ Anucdl Pertic um he- Gel n tui Por⸗ ein e nin 0 grnn 1 ſepli gelt D as etgt nj1 e ii ſins Norun I tor 4l⸗ 1 N nuns 4 4 ere 6 AD USOM COMAMUNICANTIUM. zrz cem animæ tuæ, ne reſiſtas ei imbecilli- tatibůs tuis., Jam pro tribunali ſedet Ju- dex rigoroſus; provolvere ad pedes ejus, confeſſus cum humilitate culpas tuas gra- ves, ut conſequaris veniam earum. Quæ- rit te Paſtor bonus, audi interpellationes ejus clementes; ſequere eum blandiens, ut accipias de manu ejus panem cœli. Jam ſedet in cathedra cordis tui Magiſter di- vinus; quare auſcultans eum attenté, pPercipito vera dogmata ejus. III. Fruere favore quo dignatur is Monarcha cœleſtis, memor, quòd libe- ralis ſit quantùm potens: Scito petere ab illo, qui deſiderat tibi gratificari; qui ſicuti vult, poteſt dare. Stringe Anima Sponſum tuum, captum amore tui; & quandoquidem aperuit tibi viſcera ſua, ſuſcipe eum viſceribůs tuis. Multis con- ſtas ei vulneribús: Ex livore cognoſce amorem; vocans eum vitam tuam, quis perdidit ſuam, ad eruendum te de fau- cibus mortis. Applica quæ affert Medi- cus hic verè Samaritanus remedia, com- poſita ex propria carne & ſanguine ſuo: Ipſe ſanguinem elicuit ſibi pro ſalute tuas, & oppetüt mortem, ad prolongandam K 2 tibi A4410 MEDIVAUONES tibi vitam. Sequere Ducem præeuntem te ad prælia quævis periculoſa; non de- ſtituêris annonâ, quia ipſumet habebis in cibum. Congredere audacter cum hoſte tuo inviſibili, ſub Imperatore ex- cipiente pro te ictus lethales; ne dere- linguas vexillum ejus, donec por'aris victorid. Auſculta Anima & inclina au- rem tuam, ad verba Magiſtri ſapientiſſi- mi, qui Sapientia eſt Patris incarnata; ipſe datur tibi ad eſum, ceu litera melli- ta infanti, quò majore diſcas cum dele- Gamento: Ignorantiam tuam lues pro- fuſione ſanguinis, non tui, ſed præcepto- ris tui; ipſe enim ſuſtinuir flagella, pro ea quam neſciebas lectione. Quaſem dabis compenſationem Judici adeo cle- menti, qui condemnari voluit ob delicta tua? Qui non admiſit peccatum, & in cujus ore non eſt inventum mendacium; ipſe ſatisfecit pro prævaricatione tua. Roga indulgentiam, propoſita tibi emen- datione: Unde fiet, ne confiſcet tibi bona; imo què congruentiora & largio- ra habeas vitæ ſubſidia, relinquet ſe tibi in alimentum. Aſſociare gregi Paſtoris boni, qui ſimul & pabulum tuum eſt: qui 4 guipr lis fühllarr tenar ibi in 1e dd WV. herola Pretiot Mülann herrim faelit⸗ Nihil irum um du Eelbun Cnüs, hudes Pplan cothie engar Dehibe UIveS Pſius ferne Leuntenn non Ge⸗ t hudebi Rer eun Nore el⸗ ne der⸗ poktiti lina a. jenil⸗ Cirnutt, 14 nel⸗ ges plo⸗ erehl⸗ lu, N uien geo e⸗ b celi , En daclun e tu. ſemnelr. ſeet ib Aluge. ſe ii Paltorns gan AD USUM COMMONICANTIUM. 221 qui pro te expoſuit ſe lupis ſanguinariis, paſtis cruore ejus, usque ad ultimam ſtillam; argumento, quod non ſit mer- cenarius: Qui propria viſcera explicat tibi in paſcua, ſuisque humeris deportat te ad ovile cœli ſui. D IV. Gratum te probes Regi tam ge- neroſo, & correſpondeant donariis ejus pretioſis, obligationes indefectibiles fa- mulandi ei. Delesctare amplexibs te- nerrimis Sponſi tui, ſtudens ſervare ei fideliratem; utpote in qua vertitur tibi nihil minus vità, eaque perenni. Gra- tiarum adtionibus ſolve medicamenta, tam dulcia quàm ſalubria; reſervans Os delibutum delitiis, impendendum proœ- coniis. Audiat ſupremi cœli Paſtor per laudes balatus jubili tui, tusque Bellidux applauſus triumphi ſui. Reſonent en- comia Magiſtro tuo ſapienti; ſitque com- mendatio doctrinæ ejus, practicatio ejus. Exhibe judici benigno cor tuum, con- tritum ob miſeriam tuam, & gratum ob miſerationem ejus; agnoſcens, quod vivas per ipſum, & quod per gratiam ipſius non ardeas, factus titio æternus in inferno. 221 MEDITIATIONES Meditatio quadrageſima ſexta. Ltibuscum ſenſibus ſuſeipias Dominum ut Lararue, „ Redemptorem, Glorifcato- rem, & unicum Benef actorem tuum. I. Onſidera, ſiquando habuit aliquis bona ſua omnia ab amico, quanta cum comitate excipiat venientem in domum ſuam: quidquid habet; provol- vit ad pedes ejus, ceu devolutum in ſe de manibus ejus; quantumcunque ei præ- ſtat, modicum reputar, in comparatione multi quoad deber. Non dolet, quod mn acceperit plůùs, quam quod non poſſit plůs ei rependere; proclamat eum benefactorem ſuum & fabrum for- tungæ ſuæ; caput ſubſternit illi, à quo profitetur erutum ſe de luto fœcis. O qui communicas, quis eſt Dominus iſte, quem ſuſcipis hodie domo cordis tui? Memento, quèd debeas ei, quidquid habes, quidquid es: Ipſe eruit te ex nihilo, ut eſſes magnum quid, quatenùs creatum pro ipſo. Ne putes, Dominum hunc ſuſceptum corde tuo, ſuſeipi in domo ipfi alienag; cum ædificaverit eam manibus ſuis. Largitur tibi Vam, ſed ðò mnin- inſum Mime dalci rem viel Vit te ex tit dui CIis fnem Prirmi utri dong! ſcenti II. Vtam; ldz (ſangi mori lem ſe Au pi, Us exe Cae Amore recde tamol manc ſexta⸗ intin Ptfene anl. Alcs „ Gant tem I rorcr ehtr Aertite ely tol ſo Ptochurt tum ſor⸗ 1, 0 Eeeis. 4D USUM COMMUNICANTIIUM 223 inſumendam ſervitio ſuo: inſpirat tibi animam, ſed impendendam amori ſuo. Suſcipe eum veluti unicum benefacto- rem tuum, aperi oculos fidei, atque videbis in hoſtia iſta Dominum qui crea- Vit te; immitte eum pectori, debito ei ex titulis mille; inſere eum viſceribus, quia ipſius ſunt: Cognoſcat Intellectus, cujus ſis, & amet eum voluntas veluti finem ſimul & principium ſuum. Præ- primis confundatur Cor, convertiſſe in inſtrumenta offenſæ, quæ fuerant mera dona liberalitatis, favores infinitæ bene- ficentiæ ejus. II. Multum eſt equidem, dare alteri vitam; plurimum eſt, dare vitam pro- ipſo; mori ut alter vivat: Sed necdum atis! Benefactoris conatus uctimus eſt, mori pro ſicario ſuo; redimere venden- tem ſe, & aſſerere libertati ementem ſe. An viſus fuit, an auditus unquam amo- ris exceſfus conſimilis? Sane nemo ejus capax eſt, præterquàm Deus captus amore. * Obſtupeſce nunc peccator, recolens, quòd pro te ſit mortuus, quem tantopere offendiſti: Dominus pro mancipio abjecto Sathanæ! Perpende K 4 SXtIe 224 MEDITATIONES extrema hæc; Deum & morientem; vi- tam & mortem; atque pro te verme vi- li! Permiſit ſe injuriis, ut honoraret te; maculatus fuit ſputis, ut mundaret te; reputatus fuit inter latrones, qui latroni- bus dat paradiſum. Ut aquireret te, Perdere voluit omnia, ſubſtantias, he- norem & vitam; & jam moritur pendens nudus ex nudo ligno. Sed necdum fi- nis; quia denique tradit ſe iterum ite- rumque, usque ad conſumationem ſæ- culi, in auguſtiſtimo Sacramento Altaris; Prodigus factus divinitatis juxta & hu- manitatis ſuæe. Quid dicis? Obmute- ſcis? Sed forte non poterat adinvenire medium aliud ad remedium tuum? Po- terat utique, ſed elegit quod diffcilli- mum, ad depromendam magnitudinem amoris ſui; nequando objiceretur teneri- tudini ſuæ, quod potuiſſet eſſe major, quod potuiſſet facere plùs. Derelictum ſe conſpicit à Patre, ne derelingueret ſervum ingratum, cujus tenetur amore. Quid ni ergo ſuſcipies eum hodie, ve- luti Redemptorem animæ tuæ, veluti Salvatorem vitæ tuæ; offerens quantum habes, fubſtantias, honorem & vitam illi, ilͤ ud Gvi lum. pretie aquæ Deles gui ſe Ek: E inus Dko te quocd ſunctn III leim tu ibi de onet dus, Ulcord creaſſe ke pr. lte lerld Hnoten nci lrecc ſin em; Vi⸗ erde vi⸗ rad te; garel te; larrort reret le, ias ho⸗ pendeen dumn f⸗ ruc ite⸗ nenn ſr⸗ 9 Auri⸗ & hr Obene- inwenie 297 o. Sthell. tacinen r tenen. mh relidum ngreret . woe. AD USUM COMIMUNIOANTIUAM 24½ illi, qui dedit hœæc omnia primus pro te. Pande pesctus tuum in hoſpitium illi, qui aperuit latus ſuum tibi in receptacu- lum. Redundet os liquore ſanguinis pretioſo illius, qui nec guttulam habuit aquæ, ad reſtinguendam ſitim ſuam. Delectentur fauces carne illius ſapida, qui ſenſit palatum ſuum amaricatum fel- le: Et quandoquidem prætermifit Do- minus nihil, quod facere potuiſſet pro te; neque tu prætermittas aliquid, quod facere poſſes ad ſervitium ejus ſanctum. III. Suſcipe eum veluti Glorificato- rem tuum æternum; qui per illam quam tibi daturus eſt aliquando gloriam, im- ponet coronidem beneficlis ſuis omni- bus, omnibusque numeris abſolvet miſe- ricordiam ſuam. Gratia fuir magna, creaſſe te ex nihilo; major, redemiſſe te profusâ totàâà ſanguinis ſubſtantia; Chriſtianum deputaſſe te & Catholicum, derelictis aliis innumeris in cœcitate & ignorantia veritatis; qui tamen, ubi nacti fuiſſent lumen fidei, fidelitatem ræſtituri fuiſſent te longe majorem: Buſtinniſſe te peccatorem, quo tempore K 5 alios 2²6G MEDIIATIONES alios cum peccatis numero & pondere minoribus, præcipitavit in prunas flam- marum æternarum: Juſtificaſſe & aluiſſe te Corpore ſuo & Sanguine. Magni enimvero ſunt favores hi omnes, digni gratitudine omnigens! Verum quod coronat univerſas, eſt quod prædeſtinâ- rit te ad gloriam ſuam, uti credis, & glorificaverir te aliquando, uti ſperas. Quapropter ſuſcipe eum veluti ultimum finem, veluti Alpha & Omega tuum: Ipſe diverſorium eſt peregrinationum tuarum, requies laborum tuorum, por- tus ſalvationis, & centrum felieitatis tuæ. Exſtimula tuam fidem; idem Dominus quem viſurus & quo fruiturus es in coœe- lo, idem pſe rea iter & verè continetur in pedtore tuo, veluti pignus æternæ gloriæ tuæ. L . “ IV. Appellatur Sacramentum hoc au- aſtifſimum Euch riſtia, id eſt bona gra- tia; proinde veluti gratia infinita, collata à Domino ſupremo, gratitudinem exigit perpetuam à Communicante. Verùm non eſt compenſatio alia, quam præſtet ſumens Chriſtum una vice, niſi ſumendo esum vice altera: Hæc eſt gratiarmun actio Mi or eund calix es doncere lom. dile Miri, 6, Cgti mn d li, 8 ſerts ,lummvun 1uun: atiopun y . is tuck, homminns in ⸗ Minetut Eierik poc A⸗ u gl⸗ coln eNt Verum un tinn io 4 vs/M cOMMUNICANTIDM 22, actio maxima: Neque recoluntur tanti favores competenter, quam ſumendo eundem cum devotione frequenter. Sit calix pro calice, & Communio una mer- ces alterius; quemadmodum & cœtera dona de manu ejus liberali, non retri- buuntur condignè Patri, niſi per obla- tionem PFilii, qui donatur Communican- ti ex theſauro locupleriſſimo Altaris. * Quapropter 6& Anima! ſiquando immer- ſam te conſpicis beneficiis irredimibilibus, immergere Sanguini Dominico inexhau- ribili: Grata eris ſicut debes, ſi amas ſicut cognoſcis. Hunc in modum com- municabis vicibus & modis multivariis; ſumens Dominum una die veluti tuum Creatorem, altera die veluti Redempto- rem: Hodie veluti Juſtificatorem & cras Veluti Glorificatorem tuum. Meditatio quadrageſima ſeptima. Quomodo communices in omniluss feſtis Dominicit. PPErpende quam felicem re reputàſſes, ſi tuifſes Pratene cum fide quam 21³⁴⁸ MEDIYATIONES colis, myſterio quod meditaris? Quan- ta cum devotione te præparaàſſes, quanto cum gaudio aſtitiſſes? Veluti ſi exper- gefactus ab Angelo nocte nativitatis Do- minicæ, percepiſſes nuncium lætum puerperii virginei; quàm feſtinè aſſur- rexiſſes, quàm prompftè a curriſſes, ad videndum Infantem divinum recenter natum? quomodo gaviſus fuiſſes, vide- re & contemplari involutum faſciis, qui non capitur cœlis; collocatum inter pa- leas, qui pennas calcat Cherubinorum, Mlachrymantibus præ lætitia Angelis. Die Cireumcifionis, quomodo aſſociaſſes la- Cchrymas tuas ſtillis ſanguineis vulnerati dolorosè Infantuli? Quantà cum con- Wlatione interfuiſſes viſioni illi cœleſti in monte habor? (Quam matutinus fuiſſes clie Reſurrectionis, in conſortio auroræ gemmifere, ad conſpiciendum Solem illum glorioſum, orientem ſpecioſas in- ter aubes vulnerum ſuorum? Quanta cum devotione & puritate aceinxiſſes te, ad conſ-endendum montem Oliveri, die Aſcenſionis Dominicæ triumphalis; & quomodo traxiſſet ipſe cor tuum poſt ſe ad centrum cœleſte? (Quam hilaris ad- fuiſſes iſe e Drox gude quer to.: 1 ſin i (eick lien S= — Qnn. nene. is De⸗ 1 lenum ns Mr. ſes, 4 ccenler S, J nret e. norun, els De les oeril n Cor⸗ geli 8 fuils gurore olen Nſis ir Omnon ſles te en⸗ le 1s, 6 1 ris . . 1. AD 0“SUM COMMUNIOANTIUM. 229 fuiſſes omnibus contingentiis iſtis, quàm ſpectaſſes avidus omnia myſteria iſta! Provoca igirur tuam fidem, & intellige, quèòd idem Dominus verè & realiter, quem conſpexiſſes ibi; idem ipſe exiſtat hic in ſanctiſſimo Euchariſtiæ Sacramen- to: ſique ibi in Præſepio, hic in Altari: ſin ibi involutus faſciis, hic implicatus accidentibus; ibi granum inter paleas, hic panis in ciborio. Sicubi vidiſſes eum in monte Thabor veſtitum nive, hic cernis eum circumdatum candore: Si in Aſcenſione tectus tibi fuiſſet à nube, hic abſconditur tibi ab hoſtia. Procura- bis ergo diſponere te cum eadem devo- tione; quandoquidem eadem præſto eſt realitas. Augeatur fides, exardeſcat affectus, creſcat fervor tuus, ad modum ſortis tuæ. II. Perpende, quàm lætabundus in- troiſſes ſtabulum illud Bethlehemiticum; ſi vacuum ornamentis, tamen refertum conſolationibus. Quàm venerabundus acceſſiſſes præſepe, humilians te cum Deo humanato; quàm circumſpecté ap.- propinguaſſes, quàm affectuoſè aſpexiſ- ſes eum; & non contentus videre, con- K 7 tre- 253 MöDIIATIONES trectàſſes & ſtrinxiſſes Infantulum tene- rum corde contrito! Commonefactus igitur tuæ incuriæ, lentitudinem exſti- mula, & accurre hodie, non ad Præſepe, ſed ad Tabernaculum; nec contentus puellum deoſculari, manduca eum & coopertum membranis cordis tui, repo- né in penetralia tua. Sique in Circum- ciſione videns eum deſtillare margaritas in lachrymis, & rubinos in ſanguine; lytrum animæ tuæ pretioſum; commiſe- rationem ſenſiſſes amaram (Neque enim Poterit cor eſſe durum ad invidiam ada- mantis, quod ſanguine Agni illius oc- ciſi non emolliatur usqueadeo, ut de- luat fruſtatim per oculos) Collige ho- die, non guttas quasdam cruoris, quales tunc; ſed totam maſſam ſanguinis ejus vaſculo cordis tui. Sin ibi ſtuquiſſes pla- care flerum Infantuli, aſtringendo eum pectori; hodie pectore eum reconde. Quodſi in monte Thabor abreptus fuiſſes in extaſim, intuens à longe licet pulchri- tudinis Solem; contemplare eum hodie quam proximè: Pro Thabore ſit pectus, & cor tuum Ppro tabernaculo, & elata . voce cum S. Perro, dicito: Domine bo- num 4 Dum eo eun ine “ V illas latis: gere Pector e g ccelun enim ingreſ comm Fidem er quonie crren III eruexre Prkle t tened ezder illo E Ntene⸗ elas nerll⸗ elege, Dkentns eumn A Iepo. rcum- Ariig gate 7 nmi⸗ ne elin m ch⸗ lins N. 3 E =e =„ AD USUM COMMUNICANTIUM. 231 num eſt nobis hic eſſe! Tu in me, Ego in te! Reſuſcitatum hic habes eum; accede in conſortio Matris vir- gineæ, fruiturus roſis illis fragranti- bus vulnerum, diſcreturus inter fiſſuras illas carnis transfixæ, ſplendores divini- tatis: Neque conceditur tibi duntaxat tan- gere & adorare, ſed & immittere eum pectori. Detinens eum hoc loco perin- de glorioſum, ac ſi conſcenſurus eſſet cœlum, deduc in cor tuum: Neque enim ſubducet ſe tibi hic, ſicut ibi; ſed ingreſſus præcordia tua triumphans, commutabit in cœlum peétus tuum. Fidem innova & renovabis fruitionem myſteriorum horum omnium; eundem quippe præſentem hic habes Dominum quoties communicas, qualis erat in oc- currentiis illis omnibus. III. Satage igitur ex Commvunione iſta eruere fruétus omnes, quos eruiſſes præſens ex myſterio quod celebratur: Et cùm eundem reapfe, non imaginari; teneas Dominum iſtic, ac habuiſſes illice eadem roga eum bona, ſciens petere ab illo cordaté, qui novit donare gene- rxOSsé. Sique nullo non tempore refri- cares 232 MEDIIATIONES cares memoriam ejus, quod vidiſſes & feciſſes apud Deum & Dominum tuum, in quovis myſteriorum illorum; æquale ſit nunc gaudium tuum, quia æqualis eſt ſors tua. Quoties narraſſes rem mi- rabilem aliis, toties nunc recole illam coram Domino; qui nullatenus imponit tibi ſilentium hic, ſicut Apoſtolis in monte Thabor; quin ſtimulet potius de- votionem tuam, ad propalationem gloriæ ſuæ. Quid retribuam Domino, ajebat propheta Regius, pro omnibus quæ retribuit mihi: Calicem pro calice; ſit- que comunio iſta gratiarum actio de præ- terita, quemadmodum illa diſpoſitio fuit ad præſentem. Quis potuiſſet expelle- re te de ſtabulo, quod ingreſſus fuiſſes ſe- mel cum paſtoribus? Quis detrahere te de monte cum diſcipulis? Quis amo- Viſſet te de ſepulchro cum Maris? Ecce totum quantum illud quod ibi, hic ha- bes ſuper altari; imo propius, in pectore tuo. Requieſce in meditatione & per- dura in benedicendo & glorificando Domino. — Medi- N Lom Facil lin mu N a Mion en uru ame 70 . ne une 160 oili 8§. l⸗ Ibo lann Aum Minus Wher lilles n Wum, egtle Eqluſs rem Mi⸗ e n inpont ois in tus de- ogorie , jebet us de . eejl dehl. Ciof expele⸗ Kesſ. eitihen nis 1l0 . 6) Lee e br⸗ pelor⸗ e⸗ bcinde M AD USOM COMMUNICANIIUM. 233 Meditatio quadrageſima octava. Quomodo communicet in feſtis Sanctorum. Facile foret equidem, at prolixum, con- cinnare meditationem ſpecialem, ad com- municandum in ſingulis ſeſtis Sanctorum; guapropter eligere poteris quilibet ali- quam ex jam propoſitis, & quæ conſfor- mior fuerit diei & vitæ Santti. Si ta- men videretur ſibi quiſpiam communica- turus eſſe cum devotione majore, medi- ante meditatione feſto magis abppropria- ta, actionem eliget aut circumſtantiam vitæ, disipoſitam in formd meditationis, bunc in moqum: I. Onſidera favorem quendam ſpecia „ lem, quem fecerat Dominus San- Go illi! Veluti ſi communicaturus es die S. Jacobi Majoris; recole, quomodo Chriſtus aſſumat eum ſecum in montem Thabor, ad oſtendendam ei gloriam ſuam! Reverſus & veſtigio, conſidera, quam majorem operetur favorem Do- minus tecum, dum non modo fſinit te adhærere lateri fuo, ſed & ingreditur corpus tuum; ſtude igitur diſponere te ad 234 MEDITATIONES ad imitationem Sancti, cum ſingulari- bus virtutibus, pro conſequendis tam ſingularibus favoribus. Vocaturus Chri- ſtus Mathæum ad Apoſtolatum, voluit à Mathæo vocari ad convivium! Idem te vocat hodie Dominus ad menſam ſuam, & ingreſſus domum pectoris tui, invitat te ad epulum pretioſi corporis ſui. S. Philippo propoſuit Chriſtus quæſtio- nem arduam, unde emeret panes, pro quinque convivarum millibus. Hic non movet difficultatem ejusmodi, ſed fran- git tibi ipſie panem cœli gratuitum. Quam gaudebat S. Andreas, quando conſpiciens Dominum, inaudiit dicen- tem Baptiſtam: Ecce Agnus Dei! Quia protinus accurrit, curloſus ſcire com- morationem ejus. Audi idem dicentem tibi hodie ſacerdotem, quando accedis comeſturus eundem Dei Agnum. Læ- tare de ſorte tua bona, die S. Matthiæ; & mundare veluti vas electionis die Apoſtoli S. Pauli: Quia excepturus es pectore, non modo nomen ſed corpus Domini; ſtude igitur accingere te, quo modo iſti Juſti. Quodlſi ipſi ad acci- Piendas Domini gratias, tu ad Kcikien u ngulrt⸗ nds tam musChr. 1, vol Idemte 1 ſoam, imin ſui 5. Pelio. es) ro Hienon Vd hn. tuitun, eneo Giel⸗ Qi e com⸗ jeentenn Iecels Le-⸗ thie nis de coli te, i 1 eel⸗ No AD USUM COMMUNICANTIIUM. 235 dum ipſum Dominum gratiarum, om- nium gratiarum fontem. II. Perpende, quam magni habuerint! ſancti iſti Domini dona, eisque ſciverint uti! Agnoſce, quam impertitur tibi Dominus hodie gratiam ineffabilem, eâ- que fruere in bonum tuum. Torrére igitur igne amoris, adinſtar cujusdam Laurentii: Quodſi præparavit ipſe cor- pus ſuum pro menſa DEl ad prunas ar- dentes; præœæparat Dominus hodie corpus ſuum tibi in eſcam, ad ignem amoris ſui. Quodſi Ignatius aliquis reputavit ſe veluti triticum molendum dentibus beſtiarum, ut panis fieret mundus; ipſe- met ſe tradit tibi Dominus in panem can- didum, molitum in paſſione ſua. Quodſi S. Bartholomæus appoſuit convivio æterno corpus ſuum excoriatum; offert tibi Dominus in epulum corpus ſuum totum flagellis dilaniatum & lacerum. Quodſi S. Jacobus Chriſti fuit conſan- guineus, & propinquus; conſanguineus es & tu & popinquior ipſo; quia paſce- ris carne & ſanguine Chriſti, tranſeunte in venas & medullas tuas. Allabora igi- tur præſeferre Chriſtum in omnibus, eſſe 236 MEDIVATIONES eſſe unum idemque cum ipſo. Quodſi S. Joſeph cœteros antecelluir favore & felicitate, quia potuit infantem divinum toties ſumere in brachia ſua; Tu qui ſumis eum ore, concludis peétore, creſce in perfectione, ſicut in dignatione. S. Lucæ licuit depingere Salvatoris iconem; ſed licet tibi accipere ipſum originale, & imprimere illud membranæ cordis tui. III. Rependere Domino gratias ſin- gulares omnes hi Sancti, pro tam ſin- gularibus donis. Exclamante S. Stepha- no, quod videat IESUM ſtantem in cancellis cœli; prorumpe ru in benedi- Ktiones, videns eum in penetralibus ruis. Magnifica Chriſtum cum S. Thereſia, quod deſponſaverit ſe animæ tuæ, eique donaverit pretioſa jocalia virtutum. Quodſi Catharinæ dedit in arrham amo- ris annulum aureum, donavit tibi in pi- gnus gloriæ corpus glorioſum. Admi- rare cum S. Auguſtino, quod immenſum illud Deitatis mare, contineatur foſsà Pectoris tui anguſta. Exalta eum cum S. Ignatio, quod non modo Romæ, ſed ubilibet ſit usqueadeo propitius tibi. Qui S. Fran- 4 Dern hod totus ſcere Ppr. Per Med Methe Cuße bote tus laho ore in m 0 . Juanto Krit e us frr Kdirr tur i⸗ a i Pira, Chrid Qochi wore ommm Tu gi e,cleſce ne, 5 iconen gin, corc iis ſn⸗ n ſi. depht Nem 1 heneit eteſi, , eigue ttutum mamd. AMdl. nelun n UN e, 1 ,Er. AD USUM COMMUNICOANTIUM, 237 S. Franciſco impreſſit ſtygmata, & S. Bernardo ſugendum præbuit latus ſuum; hodie traditur tibi, non per partes, ſed totus intimatus cordi tuo. Diſce agno- ſcere prærogativas tuas, quo magis ſcias appretiare eas, & gratias agere Domino, per ſæcula ſæculorum, Amen. . Meditatio quadrageſima nona. Methodus concinnandi multas Meditationes alias. Conformiter ad Meditationes hic propoſitas, potes efformare alias; quæ, utpote par- zus enucleationis propriæ, tuique fructus laboris, mqjorem poterunt penes te exci- tare devotionem. Id quod exequere hunc in modum: I. Onſidera, quanto cum anhelitu de- ſideret Infans pectus maternum, quanto affectet illud cum conatu: Sug- gerit ei fames blanditias omnigenas; qui- bus fruſtratis, confugit ad gemitus, ad lachrymas & ſingultus, donec conſequa- tur illud. Eodem cum affectu deſideran- da tibi eſt ſacra Communio: Plora, ſu- ſpira, ingemiſce, ora & præſtolare pectus Chriſti. Subſilias veluti pullus Pelicani: 3 2382 MEDIIATIIONES ad pectus apertum Auctoris vitæ tuæ. Clames adinſtar corvi videntis orbatum ſe rore cœli. Appete adinſtar viatoris ſitibundi anhelans fontem aquarum vi- ventium. Quære granum fſapidum ad modum formicæ ſollicitæ, ſicuti & ca- tellus micas panis de menſa Domini. Hunc in modum præparabis te cum la- chrymis & ſuſpiriis, cum affectu & dili- gentia, cum oratione & mortificatione ad Commumonem ſacram. Qud inten- ſiora fuerint deſideria, quibuscum acce- des; eo pleniores erunt fructus, quibus- cum redibis. II. Perpende pruritum, quocum agnus tener involat in ubera matris; quam blande prehendat, quam ſuaviter ſugat ea! Feſtina & tu ad Communionem ſacram, cum ardore conformi ad neceſſi= tatem tuam; tanta cum alacritate, quan- ta cum cognitione. Accurre cum cele- ritate pulli gallinacei, ad eximendum granum de roſtro beneficæ matris vo- cantis eum; refugiens poſtmodum ſub- tus alas brachiorum Chriſti, expanſo- rum in Cruce. Protende manus adinſtar ægri æſtuantis ſiti, ad vas pots figid. P- 41 Appre binoor Degut Dane gens leſtes, Ill. corpon intans Vellich Uhncdin Immur ſugus bbule. A moe unis, Ui di Konidr 1¹ A lem, Dron Rm hornn lea Mecd ite tue. Ortbetum wiats rumn i idum 4 l e⸗ Domiot cum lr. 1 l⸗ Gerrone nd ioten⸗ Umn a gultl poen 6 3 guan er ugt mionenn neceſ⸗ Obul⸗ m cel⸗ nendun AD USM COMMUNICANTIUM. 239 Appropinqua cum ſolatio, veluti excu- biator rigens gelu, igni qui foveat eum. Deguſta, comede, delectare & ſatiare Pane hoc cœleſti, voluptatem conjun- gens emolumento; delibans delitias cœ- leſtes, & eruens multiplicatos fructus. III. Grates dic Domino, qui aluit te corpore & ſanguine ſuo; non ſecùs ac infans rejocillatus uberibus matris ſuæ mellifluis, ſubridet, amplectitur eam, & blanditur ei. Saluta JESUM vicibus immuneris, non minus ac nauclerus nau- fragus terram, cui appropinguat innatans tabulæ. Accipe cum gratiarum actione, & ad modum pauperis mendicabuli fruſtum Panis, quod accipit quotidie ad portam Viri divitis, ſuperfundens eum benedi- Ctionibus. Proſternere adinſtar captivi redempti, ad pedes Liberatoris tui uni- ci. Accipe Dominum iſtum, veluti Pa- trem, Fratrem, Amicum, Advocatum, Expromiſſorem, Patrinum, Protecto- rem; veluti Solem illuminantem te; Portum ſuſcipientem te, Aſylum præ- ſtans immunitatem, Centrum ubi qui- eſcas, Principium bonorum omnium, Medium felicitatum, & Finem omnium eſi⸗ 140 MEDIIATIONES deſideriorum tuorum, per omnem æter- nitatem, Amen. Meditatio quinquageſima. Quomodo ſumas ſanctiſſimum Sacramentum ceu viaticum, ad eliciendam contri: cum tionem ſuper peccatis. I. ◻Onſiderans Fili mi, profecturum (ome te de vita hac mortali ad æternam; egnoſe memento, quod pro itinere hoc longo umhe opus ſit tibi commeatu omnigeno; præ- (icut ſertim pane hoc vitali, ad tranſitum Def mortis tuæ propinquæ, Procedis de dlucen mundo hoc ad alium, à lecto hoc ad wteh tribunal Dei; perſpice ergo, quomodo enyeg præpares te, per donam & integram (difn Conteſſionem, per fervidam & ſanctam (Gum m Comunionem. Surge & comede, dixit ur; Angelus prophetæ; quia emeriendum tiolo, tibi ſupereſt iter longum! Audi dicen- compn tem tibi hodie idipſum Angelum Con- un feſſarii ſolliciti, indicantis tibi pericu- untis lum tuum: Fili mi leva cor tuum ad’ mam! Deum, à creaturis ad Creatorem, à ſolo fiueih ad polum, à terrenis ad æterna; quia auen ignoras, an aſſurrecturus ſis de lectulo iito; S = = emn Etel⸗ ma OmmentK uttr- Nturum ternam: e ogo rundrnn elis e Me omod gegran lultmn le, i iendi⸗ dicel⸗ hetc. Uud 1 . 10 AD USUM COMMUNICANIIUM. aAr iſto, comede ad ſatietatem: nam exſpe- Sat te via longa & periculoſa. Perpen- de, quod tranſeundæ ſint tibi ſemitæ nunquam calcatæ, petendæ regiones nunquam viſæ: Satage obire confeſſio- nem hanc cum circumſtantiis ultimæ, cum perfectionibus poſtremæ, omnem exerendo devotionis conatum. Vide, quomodo expedias Comunionem iſtam; agnoſcatur cultus tuus erga Sacramen- tum hoc auguſtiſſimum, ex teneritudine, quâcum ſumes illud vice hac ultima. Defige in ſcopum hunc oculos brevi claudendos, nec aperiendos unquam 4vitæ huic mortali: Fontes ſint hodie pe- rennes fletůs, qui cras erunt exſiccandi. Os iſtud brevi obſerandum & reſeran- dum nunquam, pateat modo & dilate- tur; quatenus repleatur epulo hoc deli- tioſo. Scito manna eſſe abſconditum, comparatum ad edulcandum tibi hau- ſtum amarum mortis, tibi jam commi- nantis. Voces emittat ad exorandam ve- niam iſta lingua, quæ adhærebit brevi faucibus tuis: Pectus iſtud factum jam raucum, ſuſpiria exhalet doloris: Cor iſtud, non longè abhinc ceſſurum in Grie L eſcam 242² MEDATIONES eſcam vermibus, paſcatur vero corpore Chriſti, qui vocari voluit vermis ter- ræ&: Viſcera iſta, amiſſura modo anhe- litum vitæ, confortentur pharmaco hoc immortalitatis: Tuque mi Fili, totus quantus reſolvendus brevi in pulve- rem & cinerem, ſtude transformari in Dominum hunc Euchariſticum; qua- tenùs hunc in modum permaneat ipſe in te, & tu in ipſo, per æternitatem gloriâ plenam. II. Exſtimula fili fidem, conſiderans, quod accipias in hoſtia iſta Dominum, paucas poſt horas judicaturum te: Mo- do venit ad te, & brevi ibis ad ipſum. Dominus eſt ille, qui diſtriéctum 4 te exiget ratiocinium totius vitæ; cujus ad tribunal rigoroſum deportaberis pau- lo poſt à lecto iſto. Memento ergoz quod invitet te modo cum venia, qui poſt neglectam contriturus eſt te cum fulmine tremendo. Hic emollitur mu- neribus: Offer ei cor contribulatum & dolens ſuper offenſa ejus. Hic vincitur lachrymis, ibi fruſtrabuntur preces. Provolvere ad tribunal miſericordiæ , non protelans cauſam tuam usque ad cribu⸗ 40 Tribun oc E. Gikfere⸗ eſt ad in cibr feratu lacet folmin ejns te⸗ Ee A ſtram. Milere miſerie cum P bropiti ll Viden ſidere eam. iio di le me corpore tmis ker⸗ do whe⸗ maco hoe Ui, totus pule⸗ Pformart mj que⸗ tiple in enitatecn ſiderans, omminum, te: Mo⸗ diphn. 5t ſos rs pa⸗ 0 ege⸗ i, Gu le cun tut uu⸗ umd Gincitu liece corc/ r AD USUM COMMUNICANTIOUM. 24 3 tribunal juſtitiæ. Vocatur Sacramentum hoc Euchariſtia, ſive gratia & venia; ne differas usque ad rigorem. Hic Agnus eſt adeo manſuetus, ut concedat ſe tibi in cibum famelico; ibi Leòô erit adeo ef- feratus, ut dilaniet te culpoſum. Hic tacet & diſſimulat crimina; ibi tonat & fulminat terrores. Projice te ad pedes ejus tempore opportuno, in quo dicen- te Apoſtolo, operemur ſalutem no- ſtram. Inclama cum Rege peœnitente: Miſerere mei Domine ſecundùm magnam miſericordiam tuam. Pecétus percute cum Publicano ingemiſcens: Domine propitius eſto mihi peccatori. Vocifera cum cœco à Jericho: Domine liceat mi- hi videre faciem tuam amabilem, quam Videre deſiderant Angeli, Domine ut vi- deam. Confitere peccata tua cum filio pro- digo dicens: Pater, neque enim nega- re me potes filium tuum; peccavi, fa- teor, in cœlum & coram te; ſuſcipe me in domum tuam, ſit pro me vel angu- lus in cœlo tuo. Inſta cum Chananæa: ESU fili David; licet diceres melius, li Mariæ clementis; miſerere mei: quia anima mea malé vexatur à dœmo- L 2 nio. 244 MEDILYATIONES nio. Pete & roga cum latrone: Domine memento mei, cum veneris in regnum tuum; quatenus conforteris à Chriſto reſponſione illa dulciſſima: Hodie me- cum eris in paradiſo, in gloria mes. III. Poſtquam ſuſcepiſti Dominum hunc Euchariſticum, eumque incorpo- raſti pectori tuo, exclama Fili, cum ſanéto ſene Simeone: Nunc dimittis ſervum tuum Domine, ſecundum ver- bum tuum in pace; nunc enimvero Do- mine moriar cum ſolatio, quia in pace tecum. Dic cum propheta regio: In pPace in idipſum dormiam & requieſcam; 4 te Euchariſtico tranſibo ad te glorio- ſum; à Deo quem ſuſcepi pectore meo, ad Deum qui ſuſcipiet me in cœlum ſuum: Et quandoquidem licuit mihi uniri tecum hic per Communionem. ſpero uniri tecum illic per Beatitudinem, Recole cum S. Paulo: Mihi vivere Chri- ſtus eſt & mori lucrum. Offer ei ani- mam dicens cum S. Stephano: Domine JESU accipe ſpiritum meum: Sed & cum ipſiſſimo IESU: Pater in manus tuas commendo ſpiritum meum; de ma- nibus tuis prodivit, in manus tuas re- verta- Verte Nol Were pece mea nid, equn Cant cuR vum dum ſerie⸗ Kique moye ſpiri Agno elli⸗ tis cſt iſ nus Prorm Perit tuam Qlamn in Don Domine h tegnum Chrdo lodie me⸗ mes., hominumn incorpo⸗ lli, cum imittis lam ver⸗ vero Do⸗ in pre⸗ gio: I bieſenm e glori⸗ re meo, ClI Mionem, . ei a⸗ Domin del de N. tuns ſj ſettl. 4 4AD . 5 vertatur! Et audi tibi Trinur udi tibi reſpon . eccata i ane fari H e uͤie magna eſt lariſen mea here abitur tibi, videlic .⸗ IV. Poſt Siorir⸗ ns edunct eſt ur — tot favores Zannum eſt de itas rependas grati n — inſtar cygni molibundi um teuerimu ne; ſitque canticum Jan inc bi ns cx nunc, & producen. — ca o per omnia ſæcula: Mi- — eniniai æternum cantab . Sique neh inguàâ, corde Toquerey 0. e egueuu labia, moveantur ſi 4 Kii,. — præcordia . uEnoſe ntùm tibi fecerit bonum Kex li, ven ens ad inviſendum te, quòè us Abens 20 nvſenclum ipſum. Pignus nus vi veci ſni; eerer 6 Dent ds n di ſu enit exſe prorr iſto; in anum quod medere 6 Derit ori cancum⸗ venit ad dom un em cunt N as ad regnum ejus. Rx- Ham: cum Rege ſancto: Lwelatus ſinn is gur iRa ſunt mihi, in domum imus: O Auam bona mulenunt 3 mihi 246 MEDITATIONES AD USUM COMM. mihi nova, ibo in domum Domini! Non ibo ſolus, ſed ibimus; ibit comita- ta animam meam Virgo beatiſſima Ma- ter mea & Domina; ibit ſanctus meus Titularis, Angelus meus, ſancti mei pa- troni & advocati ibunt. Conclude ver- bis illis ſolatio plenis, quibus exſpiravit humilis S. Franciſcus: Me exſpectant juſti, donec retribuas mihi: Sique lu- Gaberis in agone, compara te IESU Chriſto, & cum ipſo ſolare te: Conſi- dera, quod propinaverint Domino tuo fel & acetum in agone ejus maximo; tibi & contra dederit ipſe Dominus car- nem & ſanguinem ſuum in agone tuo: Exſpiravit Ehriſtus in brachüs Crucis, tu vero moreris inter brachia ipſius Do- mini tui, pro te nunquam non aper- ta. Chriſto aperuerunt latus lanced di- 1à; & obſignavit ipſe cor tuum ſacra- tiſſimà hàc hoſtiä. Inclinat IESUS. caput ſuum, & præmonſtrat tibi vulnus lateris, dicens: Ingredere per oſtium iſtud ſemper patens, ad paradiſum; ubi laudes, contempleris, videas & ames Deum tuum, eoque fruaris per omnia ſæcula ſæœculo- rum, Amen. Ppinwit Pectunt gue⸗ j. ES Co. no tud wimno; ⸗ e lud: ucis, 8 Do⸗- 6ppel⸗ ei d ſacte⸗ 1605 olans Kium 1 ubi MEDITATIONUM Series. x1. MkEdimio: Quanta eum plenitudine atiæ pe Ta fuerit Mater Dei, ad ſuſcipiendum Verbum æternum. 2. De convivio lii prodigi, applicato S§. Communioni. 3. Communicandum cum mente Centurio- 4. Communicandum cum pde Chananææ. 5. De Manna ſgura Sacramenti: Conſi- deratur diligentia in colligendo, vo- Iuptas in manducando & circamſtan- tia in aſſervando. W 6. Qualiter communices cum devotione Za- chæi. S 7. Qualiter communices cum fiducia mulie- ris contingentis fimbriam veſtis Cbri- L 4 8. De 248 t) o°(S 8. De introitu Areæ faderiz in domum Obededon; & de benedictionibus, 1†. bus vepleta eſt domus. .Communicandum cum humilitate Perri. 1. Quali cum ſollicitudine ſuſcipiat Domi- num Martba, guali cum devotione Magdalena. 11. De convivio quo excipit Joſepb fratres Jſuos. 12. Quomodo fumas Dominum cum bami litate Publicaeni. . 13. De Ma- eenzie qud 2 ife avit Sah. mon um; 8y de pompa quä nn; applicativè ad S. Com- dedicavit munionem. 14. De fonte aquarum viventium, quen aperuit Dominus in corde Samarifana, alluſivè ad S. Communionem. 15. Quomodo communices cum reverentia Trapbinorum alſiſtentium Tbrono Dei. 16. Quomodo communices, veluti in Con- veivio ſolenni. 17. Quomodbo ſu ſeipiaæs Dominum cum gaa- dio Simeonn. 18. Quomodo ſuſcipias Dominum in miglii cænaculo animæ. 19. De 6 Nmin lu ite Em iet Dne Aooriut 4 ute n lmn i 1e, , N ritm, 8 Wm 110 ℳ. 0 ſ) o(n . 249 19. De rgfectione in quinque panibus, allu- ſvè ad S. Communionem. 20. De favo Samiſonu, applicativè ad S. Communionem. 21. De Convivio Simeonis leproſz, & de Pænitentia Magdalenæ, alluſßevò ad S. Communionem. 22. De ove perdita, vecuperata & refocil- lata pane cli. 23. De mala præparatione boſpitis ejecti de convivio. 24. De bonore Miphiboſet collocati ad men- Jam regiam. 25. Quales gratias egerit Diſcipulus prædi- lectus, reclinatus ad pectus Magiſtri lui in cœna. 26. De convivio Regis Dr-. . 27. Inviſere Infantem Euchariſticum, ads- rando eum cum 3. Regibas, & offe- vendo ei munera. 28. Comparationem inſtitue tuæ vilitatis cum magnitudine Domini. 29. De Cæna magna applicativè ad S. Communionem. . 30. Ad ſumendum Dominum, veluti the- ſaurum abſconditum in Sacramento. L 5 31. A- 2 5:. ) 0° (Ee 31. Accedendum ad Communionem cum fervore Cæcorum illuminatorum d Chriſto. 32. Ad ſuſcipiendum Dominum, quem ad- modum ſuſceptus fuit in domo Lacha- riæ. 33. Quomodo non invenerit diverſorium in Bethlehem Infaus divinus, applicat. ad S. Communionem. 34. Quibuscum ſenſibus ſumas §. Sacra- mentum, veluti granum tritici ſemina- tum in pectore tuo. 35. Qud mente ſuſcipias Dominum exulan- tem in gabto cordis tui. 36. De convivio nuptiali Canæ, redubétivè ad S. Communionem. 37. Qualiter ſuſcipias JESUM Infantem perditum & recuperatum in Altari. 38. De epulo quod inſtruxerunt Domino Angeli in deſerto, applicat. ad . Com. 39. Ad ſuſcipiendum Dominum cum tri- umpho palmarum. 40. Comporatur diſpoſitio bona Joannis cum diſpoſitione mala Judæ in cæna. 41. Qualiter communices in quadam cir- cumſtantia S. Paſſtonis. 4². Qa- 441 43. 44 4 .] 6 denn AMN. 1 foru 6 lent . Latle⸗ Hriumis Oplan. Seri- ſnne. rllr el inun eri Dmi . C n r. S hoiti l⸗ W ) ° (n a1 42. Qualiter communices cum licentia Tho- maæ tangentis latus Chriſti. 43. De epulo z. diſcipulorum in Emaus, ad ſuſcipiendum Dominum qud peregri- num. 44. Quomodo excipias Dominum cum Mag- dalena velati hortulanum animæ tux. 45. Lualiter ſuſcipias Dominum ut Regem, utt ſponſum, ut Medicum, Ducem, Ju- dicem, Paſtorem & Magiſtrum. 46. Qualiter ſuſzipias Dominum ut Crea- torem, Redemptorem, Benefaktorem Wσ Glorifccatorem. 47. Quomodo communices in omnibus feſtis Domini. 48. Quomodo communices in omnibus feſtis Sanctorum. 49. Quomodo concinnes alias Meditationer. 50. Quomodo ſumas §S. Sacramentum ceu Meditationum aſſignatio ad Dominicas & Feſta totius anni. JANUARIUS. eneychr? 47. g. 46. Mecditaticd Etiphaniæ zy. Medi. W L. 6⁶ Domini- 22* W o(S Dominicæ infr. octav. Epiphan. 27. Med. 2. Dominica poſt Epiph. z26. Med, 3. Domin., poſt Epiph., 2. Med. FEBRUARIUS. Purificationis 17. Medit. S. Mathiæ IS. Medit. 4. Dominica poſt Epipb. J. Med Dom. Septuageſimæ 20. Med. Dom. ſexageſimæ 3y. Med,. Dom. Quinquageſ. yI. Med. MARTIUS, S. Joſephi II. 32. Medit. Annuntiat. B. V. 1. Meditat, I. Dominica quadr. 35. Med, 2. Domin. quadr. a. Med. 3. Dom. quadr. g4. Medit, 4A. Dom. quadr. Tg. Med, Dom. paſſ. 2. Med. Dom. Palmar. 29. Med AbkRlILIS. Zuo 406. Med. aſchat. Dom, 3y. Med. — Paſehar. ,M . ) °(S 243 FEaſchat. fer. 2. 22. Med'. Paſebat. fer. 2. 24. Med. Dominica Quaſimodog. a2. Med. 2. Domin. poſt paſeba. 22. Med. 3. Domin. p. paſeha. Y. Med. 4. Domin. p. paſcehba. 5. Med. 5&& Domin. p. paſcha. I5. Med. Philippi Jacobi ag. atque etiam 19. Med. Inventio S. Crucit zo. ſive etiam 4l. Med. Apparitio Micbaelis. Ir. Med. Angeli cuſtod. 3. Med. Aſcenſio Dom. 47. ſive 46. 4. Med. Domenige poſt Aſcenſ. 24. Med. Penteoſt. Dominica ar. Med. Pentecoſt. fer. 2. 20. Med. Pentecoſt fer. 3. 12. Med. Trinitatis 26. Med. IUNIVUS. Jobannis 25. ſive 32. Med. Petri Pauli 9g. Med. Corporis Chriſti Io6. Med. Domin. oct, Corp. Chriſti zg. Medit. LP 7 3. Vomin. 254 S) °(S 3. Domin. poſ pentecoſt. 22. Med. 4. Domin. poſt petec. 9. Med. 5. Domin. poſt pentec. 6. Med. ULIUS. Viſitationis B. V. 322. Med. Magdalenæ al. Med. S. Annæ 30. ſive I. Med. 6. Dom. poſt pentecoſt. 19. Med. 7. Dom. poſt. pentec. 7. Med. 9. Dom. poſt pentec. II. Med., 9. Dom. poſt – I4. Med. 10. Dom. poſt pent. I2. Med. AUGUSTyUOC. Mariæ ad nives I. Med. Tranifgurationis a2. Med. Laurentius 34. ſive 45. Med. Aſſumption. B. V. Io. Med. Bartholomaus as. Med. 1I. Domin. poſt pent. 16. Med. 12. Domin. poſt pent. z25. Med.— 13. Domin. poſt pent. 3. Mecd 14. Domin. Poſt Penz. 2. Med. SEPTEM. 6590 °( SEPTEMBER. Nativitas B. V. I. Med. Mathaus gS5. Med. Michael zz. Med. 15. Dom. poſt pent. 2. Med. 16. Dom. poſt pent. r. Med. 17. Dom. poſt pent. 5. Med. 18. Dom. poſt pentec. 15. Med. OCTOBER. S. Lucas aé. Med. S. Emon Jud. ab5. Med 19. Dom. poſt pent. 20. Med, 20. Dom. poſt pent. 24. Mede 271. Dom. poſt pent. 25. Med. 22. Dom. poſt pent. 26. Med, 23. Dom. poſt. pent. 25. Med. NOVEMBER. Omn. Sanct. 20. ſive 4r. Med. Martini 25. Med. Præſentat. B. V. 1. ve 37. Med. Catharinæz ar. Med. Andreæ zs. ſive I9. Med. 25 5 24. Doininz. 250 ) °(S 24. Domin. poſt pent. 30. Med. 1. Domin. Advent. 37. Med,. 2. Domin. Advent. 34. Med. 3. Domin. Advent. a6. Med. DECEMBER. Conceptio B. V. 1. Med. W△ Eæxſpectatio B. V. 22. ſive 33. Med. Iheul Tbomæ aa Med. Eckel 4. Domin. Aqv. 1o. Med. (ſſch Nativitas Domin. 33. Med. §8. Pl Srephani g5. ſive 4a9. Meg ſiann Zoannis Evan. 2r. ſive go. Med. ee Innocentium 1r. Medit. üiiſche Domin. octavæ Nativ. 17. Meditas.—« Dn . ADbffe “ N meinem Buch⸗Laden findet ſich auch des Verſetzers Philoſophia moralis Theſauri. Theatre des vertus morales. Eckel der Welt. Degout dumonde Fran⸗ tzoͤſiſch. Perfectio vitæ Chriſtianæ ex S. Philippo Nerio. Cogitationes Chri- ſtianæ, auch Teutſch: Chriſtliche Gedan⸗ cken auf alle Tag des Monaths. Hiſto⸗ riſcher Aus⸗Zug der Heil. Schrift von Fleury. Blicker Chriſtlicher Wahrheiten. Opffer des Glaubens und Lieb zum Heil. Altars⸗Sacrament. Paſchal. de Veri- tate Religionis Chriſtianæ. Effigies ſæ- culi noſtri. Vier letzte Ding des Men⸗ ſchens. Oraculum prudentiæ. Com- munions-Betrachtungen von Gracian Teutſch. MEDTTAIIONES AD USUM COMMUNICANTIUIM. Cum SACERDOTUM Tum LAICO 5RIM, DouINEIS ET FENTIS R 1ozi ANNI. BALTHASARO GRACHANG Soc. IESsO0 — Sacerdote pridem conſeript Idiomate Hiſpano, Nunc primum latinè veddit«e,. N ssseSSSEEce 8 Wirceburgi typis Marci Antonii Engmañ Typographi Aulici 1744. Sumptibus Lochneri & Mayeri Bibliopol. Norimb. 1744. O SBalance Q Focus 14 13 12 VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset Copyright 4/1999 VXyMaster GmbhH wwW.yXymaster. com α