Gi155_qt Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 R. D. Sebastiani Henrici Penzingeri, Consistorialis Passaviensis, Decani, & Parochi in Trautmannstorff ad Laitam Bonus Ordo Triplicis Formatae Concionis Moralis In Omnia Festa Sanctorum In Sanctorum Dioecesi Passaviensi celebria per totum Annum Penzinger, Sebastian Heinrich TTNRSCIT AMAR in Marialt Bernardin⸗ de B uſte R. D. SEBASTIANI HENRICI PENZINGERI, CGonſiſtorialis Paſſavienſis, Decani, & Parochi in Trauttmanſtorff ad Laitam BONIS ORDO TRIPLICIS FORMATX CONCIGNIS MORALIS OMNIA FESTA SANCTORUM In Ampliſſima DIOECESI PASSAVIENSI celebria per totum Annum. In ExORDIO Thema aſſumptum, SS. Patrum nervoſis verbis, ac Dictis, ut inconcuſſis Veritatis columnis fulcitur; In CONFIRMATIONE Conceptus elegantiſſimi adfe- runtur; EPI . OGU 8 „aut Sacræ erip: ura „aut alicujus .Patri i3 ditur. 4 Mona 5it utckenieotii cohcludtur Wein qaafen: ENCOMIA B. MARIZ VIRGINIS . Diſcurſibus quadraginta quatuor . 7 conſtantia. E 2 Cum licentia & approbatione Superiorum. H In bonum uſum eorum vel maximè, qui copiâ librorum carè vel multa legendi otium non habent. D (Cum Indice locupletiſimo 7Thematum rerumque memorabilium. NORIBERGA, Sumptibus JOHANNIS LEONHARDI BuGGELII. 1716. CENSURA IMprimatur ‚ ex conſenſu Venerabilis Conſiſtorii Paſſavienſis. Viennæ 22. Martii 1697. JoANNES JOACHIMUS IGNATIUS, Comes ab Aham, Canonicus & Offi- cialis Paſſavienſis. F„ : m227 Sre. 18l. Seegereegeeegenge SEEEe8ES CESISSIME a& KEVEREN- DISSJIME PRINCEPS, DOMINE DOMINE CLE- MENTISSIME. Urora, omnium primo montes inaurat, montes reſpicit, montibus benedicit. MARIAM, intimi Virginis cultores, ſtram, an non Montem Agni orbis honorat? Aurora MARIA utique hoc anni curſu Montem Aeni undique inauravit, clementiſſimè reſpexit, abundè benedixit, dum ccœleſtis hæc Aurora, Celſitudini Veſtræ ter fuit ) 2 Aurea Auroram intitulant; Celſitudinem Ve. Aurea Hora. Aurea Hora, quâ Celſitudo Veſtra, in intimum Cæſareæ Majeſtatis conclave, ad ſecre- tiſſima Conſilia adſciſcitur. Aurea Hora, in quâ Celſitudinis Veſtræ dexteritas, mille millium in pla- cita vota conciliavit animos, Legatus Jdapientia, & Fortuna floridiſſimus; POLONIÆ deſide- ratiſſimum procuravit, firmavit, ſtabilivit K E- GEM. Aurea Hora, in quâ Celſitudinis Veſtræ inde- feſſa Paſtoralis Cura, Eccleſia P AöbAl IENöIy M optatam obtinuit Pacem. Pro tot Aureis Horis Cel- ſitudini Veſtræ largiter impertitis, coœleſti Auroræ, Auſtriæ Thavmaturgæ MARE PASSAVIEN- SIUM AUXILIATRICI, (utpotè Reginæa dancto- rum Omnium) Feſtivale hoc, in teneram gratitudi- nis teſſeram, ſupplex ſacrifico; in vota perennis; MARIA, cœleſtis Aurora, Montem Agni, Celſitudi- nem Veſtram, cum inclyta Domo Lambergicà, ultrèò inauret, benedicat, foveat, tueatur: Detque Veſtræ Celſitudini centum Aurea Cra, & innumeras Aurcas Horas. CELSITUDINIS VESTE Z infimus Capellanus SEBASTIANUS HENRICUS PENZINGER, Conſiſtorialis, Decanus & Parochus in Trautt⸗ manſtorff. Augu- DEDICATIO Auguſt iſſimæ Calorum REGINE, minentiſſimaæ WMWundi DO MINE, Clementiſſimaæ WMortalium PATRONE, dine Macula conceptaæ VIRGINI, Piiſſima, ac Sanct iſſimæ DEI GENETKICI, PASSAVIENSIUM AUXILIATRICI, AUSTRIACORUM THAUMATURGE, Ad Sacratiſſimorum pedum veſtigia, has, in Feſta dan- Gorum Conciones morales in Honoris, Amoris, Pie- tatis, & Servitutis teſeram, Hyperduliæ cultu, Gaffe- * RBu, Venerabundus dedicat æternum devotiſſimus Servulus SEBASTIANUS HENRICUS PENZINGER, Conſiſtorialis Paſſavienſis, Decanus & Paro- chus in Trauttmanſtorff. 32 Biblio- Bibliopola Leltori & P. D. On ex vano rumore percepimus, dari nonnullos, qui, prava lucri cupiditate inducti, hæc atque alia Penzingeri Scripta, magnis ſumptibus ab Au- thore comparata, ſibi propria reddere, atque denuo injuſto ſubjicere prelo, annituntur. Hos igitur pu- blice admonemus, ut ab inhoneſto hoc deſiſtant pro- poſito, atque hanc ſui nominis ignominiam, falces in alienam meſſem mittendo, effugiant; ſiquidem ſemper juſto paratoque pretio hæc Penzingeri Opera in meo Bibliopolio proſtabunt, neque ego unquam committam, ut de eorum, nec aliorum librorum meis impenſis impreſſorum, penuria benevoli Lectores conquerantur. Si tamen citra omnem Expectatio- nem eveniret, ut quidam hocce noſtrum invaderent peculium, uſuros nos eſſe jure Talionis, palam decla- ramus, ut veritatem illius, à recta ratione prolati, di- cti, ſuo cum damno & contumelia uſurpatores illi intelligant: RNEMENTO QroD TIBI NON VIS FIERI, ALTEFI NVE FECEKIS. INDEX N P E X THEMATUMI ASSUMPTO- RUM. In Feſta SA NCTORIUM, totius anni, hoc Opere contentorum. DECEMBER. In Feſto Sancti Nicolai Epiſceobi. Concio Prima. Textus Evangelii: Euge ſerve bone. Matth. cap. I. Thema- Eleemoſynam dare qui ſuperflua habent, tenentur titulo Juſtitiæ. Concio Secunda. Textus: Domine quinque talenta tradidiſti mibi, ecce alia, &r. Thbema: Eleemoſynam cuivis obvio pauperi data, à Deo proæ- miatur. Concio Tertia. Textus: Ecce alia quinque ſuperlucratus ſum. Thema: Eleemoſyna pauperibus domeſticis, ac extremè egentibus; maxima eſt eleemoſyna. NNMNXN n INDEX In Feſto Immaculata Conceptionis B. E. Concio Prima. Textus Evangelii: De qua natus eſt EsUIS. Matth. cap. 1. Thema⸗ B. V. Mariam ſine macula conceptam eſſe proba- tur. Concio Secunda. Textus: De qua natus eſt IEſus. Thema: Sine macula eſt MARIA, quia ſingulariter præ- venta. . Concio Tertia. Textus: De qua natus eſt. . Thema- B. V. Mariam ſine macul conceptam eſſe, con- gruentiis probatur. In Feſto Sancti Thoma. Concio Prima. Textus: Non erat cum eis. Toann. cap. 20. Thema Abſentare ſe à piorum conſortio: nocet. Concio Secunda. Textus: Et Thomas cum eis. Toann, cap. 20. Thema: Societas cum bonis, plurimum prodeſt. Concio Tertia. Textus: Dominus meus, &; Deus meus. Thema: Errores commiſſi, virtute oppoſitâ, reſateiantur. Feſtum Natiwvitatis Domini. Concio Prima. Textus Evangel. Pannis eum in volvit &or. Luc. cap. 2. Thema: Vileſcit in pannis, ut nos fulgeamus in coœlis. Coneio THEMATUM ASSUMPTORUM. Concio Secunda. Textus: MWatus eſt vobis. Thema: Omnibus natus eſt Chriſtus in Solatium. Concio Tertia. Textus: Gaudium magnum. Thema:; Gaudioſa hæc eſt dies, quia omnibus fructuoſa. In Feſto Sancti dtephani. Concio Prima. Textus: Video cœlos apertos, & Eſum ſtantem, Aflorum c. .. Thema- Proœmium ſequens, animat in arduis. Concio Secunda. Textus: Et IEſum ſtantem. Thema: In extremis, vel maximè juvat Deus. Concio Tertia. Textus: Video cœlos apertos, &; / Efum ſtantem. Thema Quos Deus aſperius tractat, tandem remunerat. In Feſto & Joannis Evangeliſta. Concio Prima. Textus: Diſcipulus ille non moritur. Joannis cap. 21. Thema: Virginitas, ac caſtitas, facit immortales. Concio Secunda. Textus: Hic eſt diſcipulus, quem diligebat / Eſus. Thema: Deus his eſt addictior; qui ſunt virtuoſiores. Concio Tertia. Textus: Hie autem quid. Thema In mundo mera eſt rerum viciſſitudo. 2 lA- IND EX JANIARIIIS. In Feſto Circumciſionis Domini. Concio Prima. Textus Evangelii; Vocatum eſt Nomen ejus EslIS. Tuc. cap. 2. Thema: Sammus cultus convenit Nomini JESU. Concio Secunda. Textus: Vocatum eſt Women ejus EslUIS. Thema- Nomen IEſu devotè pronunciare, eſt utiliſſimum. Concio lertia. Textus: Vocatum eſt Women ejus 1ESIS. Thema: Nomen Eſu abutentes, graviter puniuntur. In Feſto Trium Regum, ſeu Epiphania. Concio Prima. Textus: Vidimus, & venimus adorare. Matth. cap. 2. Thema: In pietate fervendum, & feſtinandum eſt. Concio Secunda. Textus: Procidentes adorawerunt. / bema: Pietas ad Dei benedictiones manudacit. Concio ertia. Textus: Per aliam Viam reverſi z ſunt. Thema? Recidiva, eſt maximè nociva. In Feſto Converſionis ö. Pauli. Concio Prima. Textus: Cadens in terram. Añor. cap. 9. Thema? Peccata, ſunt hominum ruina. Concio Secunda. Textus? Circumfulſit eum lux de cœlo, &; cadens in terram. Thema⸗ Deus diſſimulans peceata, tandem graviſſimè punit. Concio THEMATUM ASSUMPTORUM. Concio Tertia. Textus: Vade, vas elellionis eſt mihi iſte. Thema⸗ Pœnitentia Deum reconciliat. In Feſto Purifcationis B. V. M. Concio Prima. Textus 1. Poſiquam impleti ſunt diez Purificationis Marig. c. 2. Thema . Legi ſe ſubjicit, ut nos ſalvaremur. Concio Secunda. Textus: Accipiens Eſum in ulnas ſuas. Lucæ 2. Thema. Maria omni homini clemens eſt. Concio lertia. Textus: Munc dimittis ſer vum tuum in pace. Thema: Conſolatè morietur, cui adſtat V. Maria. In Feſto Sancti Matthiæ. Concio Prima. Textus: Reveldſti ea parvulis: Matth. cap. 16. Thema- Humiles Spiritu tangit bona ſors. Concio Secunda. V Textus: Jugum meum ſua ve eſt, & onus meum leve. Thema: Servire Deo, regnare eſt. Concio Tertia. Textus: Cecidit ſors ſupra Matthiam. — Thema: Statui ſuo competenter vivens, ſalvabitur. M 3 MAR- — IND EX MARTIUS. In Feſto & ſoſephi. Concio Prima. Textus Evangelii: Joſeph. Matth. cap. 1. Thema- S. Joſephus Patronus eſt Univerſis in univerſis. Concio Secunda. Textus: Gloria, honore coronaſti eum, Pfalm. 8. Thema- Quàm glorioſus, & honoratus ſit S. Joſeph. Concio Iertia. Textus: Conſtituiſti eum ſuper opera manuum tuarum. Pſ. 8. Thema Potentiſſimus eſt S. Joſeph. Inn Feſto Annuntiationis B. V. Concio Prima. Textus Evangelii: Avt Maria. Luc. I. Thema: Precatio Angelica, quàâm ſit meritoria. Concio Secunda. Textus: Gratia plena. Thema Mariæ prædicatum eſt, de gratiis. Concio lertia. Textus: Ave. Lucæ I. Thema: Ave, quaſi, à, væœæ: omne væ tollit Maria. APRILIS. Feria Sdecunda Paſchatis. Concio Prima. = Textus: Loquebantur ad in vicem de his, quæ acciderant. Luc. 24. Thema: Pii diſcurſus Deo placent, & meritorii ſunt. Conciĩo — THEMATUM ASSUMPTORUM. Concio Secunda. Textus: Confabulabanturr. Thema- Honeſta recreatio licĩta eſt. Concio Tertia. Textus: Et coëgerunt eum, dicentes: mane nobiscum. Thema⸗ Hoſpitalitas virtus eſt proficua. Feria Tertia Paſchatis. Concio Prima. Textus: PaN vobis. Lucæ 24. Thema- Pax, & concordia, beatum efficiunt. Concio Secunda. Textus: Pax obis. S Thema. Discordiæ, exitium parant. Concio Tertia. xtus: Mirantibus præ gaudio. Thema: Paſſionem Domini meditari, gaudium, & ingens meritum cauſat. In Feſto Sanctorum Philippi & Iacobi. Concio Prima. Textus: Mon turbetur cor veſtrum. ſoan. 14. cap. Thema. Triſtitia animi, nocet animæ. Concio Secunda. Textus: Creditis in Deum, & in me credite. Thema: Fiducia in Deum habenda eſt. Concio Tertia. Textus: In domo Patris mei manſiones multæ ſunt. Thema- Spes Prœmii æterni, ſolatur in ærumnis. In Fe- INDEX In Feſto Aſcenſioni Domini. Concio Prima. Textus Evangelii: Exwprobavit incredulitaem eorum. Aar- ci 16. ” Thema. Correctio proximi, maximi eſt meriti. Concio Secunda. Textus: Elevatus eſt in cœlum. . Thema: Virtuti indubitatum venit Proemium. Concio Tertia. Textus: Elevatus eſt in cœlum. Thema: Poſt laborem, ſequitur dulcis requies. JIINIIS. In Feria öecunda Lentecoſtes. Concio Prima. Textus: Sic Deus dilexit mundum. Joan. cap. 2. Thems: Deus ſuper omnem creaturam diligit hominem. Concio Secunda. Textus: Sic Deus dilexit mundum. Joan. cap. 2. Thema: Per exceſſum, amore immenſo, diligit nos Deus. Concio Tertia. Textus: Sic Deus dilexit mundum. Thema. Subtilis eſt divinus amor, non patitur corrivalem. Feria Tertia Pentecoſtes. Concio Prima. Textus . Ego ſum janua, per me ſi quis intra verit, paſcua inveniet. Oan. 10. Thema. S. Spiritus janua eſt divinarum gratiarum. Concio THEMATUM ASSUMPTORUM. Concio Secunda. Textus: Veni ut witamhabeant, & abundantius habeant. X bena Caſtis ſe communicat S. Spiritus. Concio Tertia. Textus: Paſeua in venient. Thema. Verbum Dei cibus eſt animæ. In Feſto Corporis Chriſti. NB. Legat, Dominicam ſecundam Pentecoſtes in meo Dominicali, & inveniet ſequentia Themata. Concio Prima. Ab omni homine, omni posſibili honorewenerabile Sacramen- tum venerandum eſt. . Concio Secunda. Venerabile devotè colentibus, fit omne genus gratiarum. Concio Tertia. Venerabile, qui irre verenter vel ſumunt, vel tractant gravis- ſimas luunt peænas. NB. Item in Dominicali meo Dominica 4. Quadrageſimæ leget in ſequentia themata materias elegantes. Concio Prima. rexus: Panis Euchariſticus: omnia deſiderabilia in ſe continet. Concio Secunda. Per mare e Poœnitcntix Euchariſtiam ſumpturus, ſe paret. PFro Feſto §. §. §. Trinitatis. NB. Legat Dominicale meum fuper hoc feſtum. Concio Prima. Ab hoc trino, myſterio SSS. Trinitatis, venit omne bonum. Concio Secunda. Præſentia Dei, quàm ſit proficua. Concio Tertia. 88S. Trinitatem venerari, ſummi eſt meriti. MKNNK In Fe- 7 IIXND E X In Feſto ” Joannis Bapihe Concio Prima. Textus Evangelii: Toannes vocabitur. Luc 1. Thema. Etas tenera ſollicitè in bonis moribus curanda eſt. Concio Secunda. Textus: Quis pulas puer iſte erit. Thema: Bonus juvenis, optimus vir. Concio Tertia. Textus: Quis putas puer iſte erit. Thema: Malus puer, peſſimus vir. In Feſto &8. Petri & FPauli. Concio Prima. Textus: Quem dicunt homines eſſe filium hominis, Matth. 16. Thema: Superiores habeant bonam famam. Concio Secunda. Textus: een dicunt homines eſſe ſilium bominie, Gr. alij Eli- am Thema: Superior ſi bonam habuerit fämam, ſubditos ſibi, placidè ad virtutes perſuadebit. Concio Tertia. Textus: Vos dutem quem me eſſe dicitis. L Thema: Superior hallucinatur, errabit populus. JuLIISs. In Feſto Viſitationis B. 1. Concio Prima. Textus: Exurgens AMaria abiit cum feſtinatione. Luc. 1. Thema: Omnes Viſitat, „omnibus benigna Mater eſt Maria. Concio THEMATUM ASSUMPTORUMM. Concio Secunda. Textus: Abiit in montana cum feſtinatione. Thema: Velociſſimè juvat, & ſuccurrit Maria. Concio Tertia. Textus: Exultawvit infans in ufero meo. Thbhema. Ubi Maria eſt, eſt & omnis felicitas. In Feſto . Madalenæ. Concio Prima. Textus Evangelii: Mulier in civitate peccatrix. Luc. 7. Thema- Mulier laſciva, maximum eſt urbis, & orbis malum. Concio Secunda. Textus: Aulier in civitate peccatrix. Thema: In ſcelerum primicerios, & capita, vel maximè ex- candeſcit Dei Juſtitia. . Concio Tertia. Textus: Remittuntur ei peccata multa, quia dilewit multum. Thema- Contritio ſuper peccata, invenit gratiam. In Feſto . ſacobi Apoſtoli. Cooncio Prima. Textus: Die, ut ſedeant hi duo filij mei, unus ad dexteram, alter ad ſiniſtram in regno tuo. Matth. 20. Thema- Honores, & dignitates, curæ ſunt & onera. Concio Secunda Textus: Dic, ut ſedeant, &t. P Thema. Cupiditas, & deſiderium rerum terrenarum, vinculat. Concio Tertia. Textus: Dic, ut ſedeant, &oc. Thema, Nimius amor, matrum, exitium eſt liberorum. . NK)K)C 2 AUGU- INDEX AUGUSTUS. In Feſto ”. Laurentii. Concio Prima. Textus Evang. Miſi granum frumenti cadens in terram mortu- um fuerit. oannis. 12. . Thema: Mortificatio corporis, vivificatio eſt mentis. Concio Secunda. Textus: Mortificatum, multum frultum adfert. Joan. 12.. Thema: Patientia ſemper eſt utilisſima. Concio Tertia. Textus: Qui amat animam ſuam, perdit eam. Thema- Amor ſui: impedit ſalutem animæ. In Feſto Aſumptionis B. V. Concio Prima. Textus: Excepit eum in domum ſuam. Luc: 102. Thema: Convenit ſacrum corpus B. V. aſſumi in cœlum. Concio Secunda. Textus: Optimam partem elegit. Luc. 10. Thema- Super omnes creaturas exaltata eſt B. V. Maria. Concio Tertia. Textus: Die ut me dcjuvel. MUw Thema⸗ Aſſumitur Maria, ut nos magis juvare valeat. In Feſto ” Bartholomai. Concio Prima. Textus: Aſcendit in montem orare. Luc. c. 6. Thbemae dolitudo exquiſita eſt ad colum via- CLConcio THEMATUM ASSUMPTORUM. Concio Secunda. Textus Evangelii: Aſcendit in montem orare. H Thema- Oratio præcedat opera, & erunt proſpera. Concio Tertia. Textus: Erat pernoctans in oratione. Thema: In oratione ſi perſeveramus, impetramus. SEPTEMBER. ⸗ In Feſto Nata Virginis. Concio Prima. Textus: Quæ eſt iſta, quæ progreditur quaſi auroræ. Cantic. 6. TJhema- Nativitas B. Virginis, ſalus eſt mundi. Concio Secunda. Textus: De qua natus eſi Eſus, qui vocatur Chriſtus. Matt. 1. Thbema:- Maria Suavisſimum reddidit Chriſtum. Concio Iertia. Textus: Liber generationis. Thema Liber eſt Maria, in quo ſcribitur peccator, ut ſalvetur. In Feſto & Matthia. Concio Prima. Textus: Vidit hominem Matth. 9. Thema Quos Deus reſpicit, hos erigit. Concio Secunda. Textus: Sedentem in telonio, &. Thema: Divitiæ communiter damnant. RZ Concio lertia. Textus: Miſericordiam volo. Thema-. Miſericordiæ operibus, fit Deus propitius. X 3 In „ INDEX In Feſto S. Michaelis. Concio Prima. Textus: Angeli eorum ſemper vident faciem Patris mei. Aatth. 18. Thema: S. Archangelus Michael, Chriſtianorum Specialis eſt Patronus. Concio Secunda. Textus: Angelis ſuis Deus mandavit de te, ut cuſtodiant te, &r. Thema: Angeli ſunt optimi amici, in neceſſitate juvantes. Concio Tertia. Textus: Angeli eorum 6yc. Thema Summo zelo S. Angeli, nobis patrocinantur. OCTOBER. In Feſto &§. dimonis & Jude. Concio Prima. Textus: Hæc mando wobis, ut diligatis invicem. Joan. I7. Thema. Charitas ad invicem, ſemen eſt benedictionum. Concio Secunda. Textus: Hæc mando vobis, ut diligatis invicem, &c. Thema- Amor zeloty pus inter conjuges, ſummum eſt malum. Concio Tertia. Textus . odit vos mundus, ſcitote quia me priorem wobis odio abuit. Thema- Odium ducit ad interitum. NOVEMBER. In Feſto Omnium Sanctorum. Concio Prima. Textus: Gaudete, &; ewultate quoniam merces vt ra copioſat in cœlis. Matth. 5. Ura copioſa eſi Thema Sanctorum cultus, utilisſimus eſt. Concio THEMATUM ASSUMPTORUM. Concio Secunda. Textus: Beati pauperes Spiritu. Thema Paupertas, virtutum eſt magiſtra Concio Tertia. Textus: Beati qui lugent. Thema. Lugere ob Deum offenſum, ſanctificat. In Feſto ö Martini. Concio Prima. Textus: Lucerna corporis tui, eſt oculus tuus. Luc. cap. 11. Thema- Intentio bona, dat formam operi. Concio Secunda. Textus: Ut qui ingrediuntur lumen videant. Thema. Exemplum bonum ſuperiorum, trahit ad ſequclacn. Concio Tertia. Textus: Vide, ne lumen, quod in te eſt, tenebræ ſint. Thema. Examen conſcientiæ quotidianum, vtilifſimum. In Feſto J. Leopoldi. Concio Prima. Textus Evang. Homo quidam MNobilis. Lucæ cap. 19. 7 bema: Timor Domini nobilitat. Concio Secunda. Textus: Dedit ei Secen mnas. Thema. Liberalitas, facit felicem. Concio Tertia. Textus: Eris poteſtatem habens ſupra decem crvikater. Thema: Manſuetis, favet Deus. In INDEX THEMATUM ASSUMPTORUM. In Feſto b Catharina. Concio Prima. Textus: Simile eſt regnum cœlorum decem Virginibus. Matt. I5. Thema: Virginitas, ac caſtitas, Colo digna eſt. Concio Secunda. Textus: Simile eſt regnum cœlorum decem Virginibus. Thema: Caſtis ſpecialiter favet Deus. * Concio Tertia. Textus: Ornaverunt lampades ſuas. . Thema: Mulier compta, nocet ſibi, & aliis. In Feſto J. Andreaæ. QConcio Prima. Textus: Mittentes rete in mare. Marci cap. A. Thema- Labor honeſtus beat. Concio Secunda. Textus: Secuti ſunt eum. Thema. Vocantem Deum ſequi, ſalvat animam. . Concio Tertia. Textus: Venite poſt me. Thema⸗ Crux, & tribulatio, eſt Chriſtianis fruétuoſisſima. Benevolo Lebtorà Salutem! Reverendiſſimè Authoris Dominicale Seoundum, ſive Addstamen- tum, non ſolum Conceptibus, ſed & Hiſtoriis utiliſſims, re- fertum exhibet etiam Bibliopola in emolumentuw vergens mavimum. DECEM. — 630 † 83 1 2ð „ IN FESILO S. NICOLAI, Euge ſerve hone; Matth. Cap. 175. Thema. Eleemoſynam dare „ quia ſuperflua habent, te- Tertus. Ominum communis opinio eſt, elee-Exordium. moſynam dare, pauperibus ſubvenire, eſſe 4 liberæ ſuæ voluntatis ac diſpoſitionis; ſi pauperi aliquid elargiuntur, non dubitant, NA ſe bonum opus facere, & promereri, ſi ve- VArd non dant, etiam non peccare, aut de- K= mereri: quod utiquè erroneum valde eſt ju- dicium; conabor ergo hâc Concione demonſtrare; divites, ab- ungdantes, de ſuperfluis teneri eleemoſynam dare, ac indigen- tibus ſubvenire; adeoque non eſſe liberæ ſuæ voluntatis, dare, vel non dare, ſed teneri ex præcepto, conſequenter eleemoſy- nam dare, omittentes peccare, & demereri. Probam inci- Textus Sa- pio Sacræ Scripturæ textibus: Divitibus hujus ſæculi præcipe, facile cræ Scri- tribuere; hortatur Paulus Timoth. ep. I. cap. 6. & iterum 2. ad bpturæ. Corinth. cap. 8. ſcribit ad divites, & ſuperflua poſſidentes: Ab- unndantia veſtra ilorum inopiam ſuppleat, ut & abundantia veſtræ ino- pie ſit ſupplementum. Eccleſiaſticus pariter hortatur cap. 4. De- clina ſine triſtitia aurem tuam pauperi, & redde debitum; debiti no- mine S. Hieronymus eleemoſynam intelligit: Verba S. Pauli ad Romanos 13. ſic interpretantis: Reddite ergo omnibus debita: Po- teſt etiam eleemoſynam debitum appellari. Audiamus deſuper plu- res SS. Patres: Ad juſtitiam pertinet illud, quod ſupereſt, diſtribuere Patres. indigentibus. Concionatur S. Thomas de Villanov. Dom. 4. poſt S. Thomas Paſcha. Admonendi ſunt, qui jam, quæ poſſident: miſericorditer tri- deVillan. Feſtivale. . A buant, 2 – NEESTC S§ NICOLAd1A. bhuant, ut à cœleſti Domino diſpenſatores ſe poſitos ſubſidiorum temporali- um agnoſcant, & tantò humiliter præbeant, quantò aliena eſſe intelligunt, *. Erexo- quæ dispenſant. S. Gregorius parte 2. paſtor. admonit 2r. Diſpen- . ſutorem conſervorum te ex Dominicis facultatibus eſſe cognoſce, nec exiſtimes, quod omniq ventri & deliciis tuis terra producat? quæ in ma- nibus habes, commiſſa tibi magis, quàm conceſſa cognoſce. Perorat 8. Ambro- S. Ambroſius in c. 4. Eccleſiaſtici. Opes cum ſint ad ſolam neceſſi- AKus. tatem date, ſi &tera non impertiuntur pauperibus cum iniquitate te- 8. Bernardi- nentur. Scribit S. Bernardinus fuper mammonam iniquitatis: nus, tom. 2. ſerm. in Dom. I. poſt Pentecoſt. Concludo cum Vincen- Vincentius tio Bellovacenſe in ſpeculo morali: lib. 3. d. 19. part. O. ſic de Bellonac, danda eleemoſyna ſcribente: Jub præcepto legis naturæ, Slegis divinæ, & etiam legis poſitivæ; lex enim naturalis Præcipit proximum diligere, nectantummodo affatu, ſed effettu. Divina gratia S. Spiri- tus implorata, deſuper Conceptus pandam. CONCEPTUS I. Neymmo negat, ad proximum diligendum quemvis ex præcepto obligari, ſic Salvatore præcipiente: Diliges proximum tuum ſicut teipſum. Dilectio ve- rò ut vera ſit, opus requirit: ſic docente S. Joan. Ep. 2. c. 3. Non diligamus verbo & lingua, ſed opere, & veritate. Si ergo dilectio proximi in re, & ope- re eſt præceptum, ergo proximo indigenti de ſuperfluis eleemoſynam dare, eſt præceptum, eſt obligatio, eit debitum. Ita docet S. Thomas 2. J. 71. cap. I. Hæcin præcepto ſunt, (de eleemoſyna loquitur) quatenas di- ledtio proximi, eſt in præcepto. . CONCEPTUS II. Hugo Cardin. in Pf. III. obſervat; Eleemoſynam, & opera Charitatis in Scriptura, idem, quam juſtitiam ſonare: ſic Matth. cap. 6. Chriſtus hor- tatur: Attendite, ne juſtitiam faciatis coram hominibus: fſcilicet, eleemoſynam; unde Verba Pſ. 33. Accipiet miſericordiam, 70. legunt: Juſtitiim, Hebræus: Eleemoſynam, quaſi eleemoſyna idem fonat, ac datio ex Juſtitia. Aſt datio ex Juſtitia, non eſt datio liberi arbitrii, fed eſt datio ex debito „ & præce- pto, ergo eleemoſynam dare de ſuperfluis, eſt Ppræceptum; Indicant hoc verba Eecleſ. cap. 4. êò “Hr coNτW— ν II L Eleemoſ)nam pauperis ne defraudes: Quæ verba ita explicat Dionyſius Carthuſ. Injuſtè de imale⸗ pauperibis ſuperhuit, E ipſi dett: Nunc autem fraus & dolus, actus eſt contra Juſtitiam. Audiatur S. Augu- ſtinus: Aiena rapere convincitur, qui ſuperfinua Pauperibis non elargitur. Et S. Chryſoſtom. tom. 2. Conc. 2, de Lazaro habet: Non ſolum rapere aliena, verum etiam tua non impertiri cæteris, & rapina eſt, && fraudatio, & ſpoliatio. Ergo degu- GCONCIO PRIMA. . 3 de juſtitia eſt, debitum eſt, de ſuperfluis dare eleemoſynam. Eleganter in hunc finem perorat S. Ambroſius: Indigentium panis eſt, quem detines, nudo- rum veſtimentum eſt, quod recludis; pretium captivorum eſt pecunia, quam ab- ſcondis; ideò tot indigentibus injuriarés, quot ſubvenire potes, nec ſubvenis, nanm ideò Deus conceſſit uni multa, ut onæ erogationis præmia conſequatur. . C&ONCEPTUS IV. S. Joannes Chryſoſtomus hom. 37. ad Populum: Superſiua habentes, Procuratores & diſpenſatores Pauperum intitulat: Zuarum rerum 6 homo es diſpenſator, non minus quam qui Eccleſiæ Bona diépenſat: Nonad hæc recepiſti, ut in delicias abſumeres, ſed ut in eleemoſynas erogares: nunquid non tua poſſides? res ſunt tibi oreditæ ſive ex labore, ſive ex hereditate poſſideas. Naturali enim Jure, ut obſervat S. Thomas de Villanov. in Dom. 4. poſt Paſcha: Bona mundi omnibus hominibus ſunt communia, & ſolum jure Gentium Dominium hujus vel illius rei in Petrum & Paulum tranſit, non quidem in integrum, ſed ſolam ad ſtatus decentiam & indigentiam; quod ſuperfluum eſt., ad pauperes ſpectat, titulo Juris Naturalis, cum & pauperes ſint creaturæ ad imaginem Dei, Deus verò indifferenter ad uſum & ſuſtentationem imaginis ſuæ, hominis inquam, qua providus Pater omnia creaverit. Er- go ſuperflua divitis, non ſunt ſua, ſed eſt portio pauperum titulo Juris Naturalis, & ex præcepto SS. Pp. deſuper audiantur: Non de tuo largiris pauperi, ſed de ſuo reddis, quod enim commune eſt, in omnium uſum dutui, 72 Jolus non uſurpas, omnium eſt terra, non divitum. Ita S. Ambroſius lib. de Na- buchod. cap. 12. Quam bellè ſcribit S. Thomas à Villanova de S. Martino Confeſſore: Et unde obſecro illa tua ſunt? feciſtine tu illa? Ideo tua, quia ufur- paſti ea tibi, nam omnibus communia creavit altiſſimus. An tibi ſoli terra germi- nat herbas? arbores ferunt fruttus, bruta generant fœtus! Probter oce⸗ meum tuum lege permittuntur, hdc conditione, ut qui abundaverit, in igentium pe- nuriam ſuppleat, ſi non ſupplet, raptor & homicida eſt, quia, quem non paviſti, Oc= eidiſti, quæ non dediſti, rapuiſti. CONCEPTUS V. S. Baſilius hom. 6. in deteſt. Divites ſuperflua poſſidentes, pauperum ac indigentium cœlum nominat: explico hanc S. Docétoris aſſimilationem ex cap. I. lib. Geneſ. hic legitur, Deum creâſſe cœlum & terram, cœlum di- tiſſimum, ſole, luna, ſtellis fulgens, econtra terram pauperem, Yerra eras inanis & vacua. Iterum: Locum unum in terra fecit Deus aquis abundare; centum alias partes terræ ex penuria aquæ areſcere: Congregentur aquæ quæ ſub œlo ſunt, in locum unum, & appareat arila. O Deus optime! ad quid Ccœlum tam dives eſt? partem unam terræ abundare feciſti aquis? fors coœlum ſibi ſoluùm dives ſit, ſibi ſolum luceat, illuſtret, calefaciat? fors mare, aquarum copia pro ſe tantum abundet? illam ſolam partem terræ D A 2 hume- 4 IN FESTO S. NICOLAI, humeétet? minimè ſic: Deus Cœlum fecit dives, ſole, luna, ſtellis, re- giones ſupernas illuminet, ſed & in pauperem terram indeſinenti influat operatione; illam, jam ſolis radiis ac calore fovendo, jam refrigeranti- bus roris, ac pluviæ guttulis recreando. Fecit Deus mare abundare aquis, ſibi abundet, ſed penes per occultos meatus, & canales reliquis aAridæ terræ partibus ſe infundat;, per fontes rivos ſe communicet, prata, ſylvas, hortos humectet;, adaquet. Sic pariter ſe habet cum divitibus, & pauperibus, Dei bonitas fecit divitem & pauperem, dives abundet ad ſta- tůs ſui excellentiam, & decentiam; ſuperflua verò divitiarum in paupe- res; indigentes profundat; de iis, quæ ſuperſunt, pauperibus commu- nicet, tribuat, elargiatur: Quam præclaré S. Auguſt. ſerm. de eleemoſ.- Quidquid vobis Deus plus, quàm opus eſt, dedit, non vobis ſpecialiter dedit, ſed per vos aliis erogandum transmiſit. CONCEPTUS VI. LucæIz. de Divite abundante adeò, ut horrea augere, dilatare cogere- tur, obſervat S. Auguſtinus, quòd repentè contra eum fatalis ſententia pro- ſcripta ſit: Stulte, hac nocte repetent ù te animam tuam: morieris, ad Dei tri- bunal ſiſteris, quis dubitat,; æternum condemnandus. Quid putatis hic dives peccavit? an fors abuſus eſt divitiis; aut injuſtè rapinis, furtis, frau- dibus divitias congregavit? alterius facti meminit Scriptura: Habebat mul- ta hona repoſita in annos plurimos; deſuper S. Auguſtinus: Non aliena rapere diſponebat, non de cujusquam vicini agris accipere, non limites perturbare, non pauperes exſpoliare; ſed uberes tantum fruttus ſuos conſervare ſtudebat, eur ergo à divina, & nunquam errante juſtitia condemnatus eſt? reſpondet cita- tus Sanctus: Quia divitiis abundabat; & tenaciter conſervabat;, audit: Stulte, hac zodte repetent animam tuam. Ergo eleemoſynam dare non ſu- pererogationis, ſed præcepti actus eſt, de ſuperfluis dare indigentibus divi- tes tenentur; cum ſuperflua ſteriliter recondere, æternum damnet. LEpilogu.] Hortor ergo cum S. Paulo 2. ad Corinth. c. 8. Abundantia veſtra illorum inopiam ſuppleat, ut & abundantia veſiræ inopiæ fit ſupplematum. IN PESTOQ S. NICOLAI, CONCIO SECUNDA. rexu. Domine! quinque talenta tradidiſti mihi, ecce alia quinque ſuperlucratus ſum. Matth. 25. rma. Eleemoſyna cuivis obvio pauperi data, placet Deo, illamque largiter prœmiat. The- CONGCIO SECUNDA. — NsQeadA; Hema meum allegatum ipfc unigenitus Dei Filius Exordium- S teſtare voluit; Matth. cap 12. Qulcunque potum de- S derit uni ex minimis iſtis calicem aquæ frigidæ tantum in nomine diſcipuli, amen dico vobis, non perdet mercedem ſuam. Sæpius etiam eleemoſynæ meritum in Scri- Textus Sa- ptura deprædicatur. Fiducia magna erit coram Deo cræ Scri- eleemoſgna, omnibus facientibis eÄam: Tobiæ c. 4 Fneratur Domino, Pturæ. qui miſeretur pauperis, & viciſſitudinem ſuam reddet: inquit Salomon Prov. c. 19. & iterum cap. 22. Benedicetur, de panibus enim ſuis de- dit pauperi. Et iterum, 28. cap. Qui dat pauperi, non indigebit. Da- te, inquit æterna Veritas, & dabitur vobis, menſuram bonam, & con- fertam, & coagitatam, & ſupereffuentem dabunt in ſinum veſtrum. Luc. Sanéti Pa- c. 6. Patres audiamus: Fœcundus eſt ager pauperum, cito reddit do- tres. nantibus frudtum, via cœli eſt pauper, Eek quam venitur qd Patrem, in- cipe ergo erogare, ſi non vis errare. Hortatur, & ſcribit S Auguſt. S. Augaſti- ſerm. 25. de verb. Domini. Et iterum in epiſtola: Si vis eſe bonus us. mercator, fœnerator egregius, da, qund non potes retinere, ut accipins, quod non potes amittere, da modicum, ut recipias centublum, da tempo- alem poſſeſſionem, ut conſequaris æternam hæreditatem. Confultè S. Gregor. in Reg. Quidquid tribuitur pauperi, ſi ſubtili conſideratione S. Gregorius penſatur, non eſt donum, ſed mutuum, quia, quod datur, multiplicato Papa. Frudtu ſine dubio percipitur. Egregiè S. Chryſoſtomus ſerm. ſuper 8. Chryſlo- illud: Nolite theſ. Melius ſervatur pecunia, quæ in dextera pauperis mnus collocatur, anc calumniator non extorquet, invidus non criminatur, a non aufert, fur nodturnus non diripit, ſervus fugam meditans non inva- dit, ſed ſemper eſt tua, ſemper integra, ſemper ſalva. Et hom. de je- jun. & eleemoſ. Manus pauperis eſt Abrabhaæ ſinus, ubi quidquid pauper accipit, mo& reponit, &œli theſaurus eſt manus pauperis, quod ſuſeipit, ne in terra pereat, reponit in cœlum, &c. da ergo pauperi, ut des tibi, quia quidquid pauperi dederis, tu habebie. S. Antonius Paduanus in S§. Antonius eap. jejunium ſcribit: Meemoſgna non ſolum animæ confert medici- Paduanus. nam, verum etiam temporale lucrum procurat. Perpulchrè S. Am- S. Ambro- broſius ſerm. 67. c. 5§. Eleemofßynam faciens, ipſe Pigficit, qui largi- ſius. tur; Aurea ſunt verba Petri Chryſologi ſerm. 14. Quod Abel paz- S. Petrus us ſit, quod ſervaverit mundum Noë, quod Abrabam fidem ſuſcepit, Chryſolo- quod Modſes legem tulit, quod Petrus crucem reſupinus aſcendit, Deus Sus. tacet, & hoc clamat ſolum: Quod comedit pauper, in cœlo prima eſt eſurientis annona, prima ſtipendia pauperis trattantur, erogatio paupe- ris prima divinis ſoribitur in diurnis. Perpulchra eſt ſententia S. Bo- S. Bonaven- naventuræ tom. 6. in diæt. ſalut. tit. II. Eleemoſynæ ramis arbo- tura. rum ſimiles ſunt, ſicut enimarbor, ramis ſuperfiuis præciſis, melius frulti- 4d 3 KRKcat, 6 IN FESTO S. NICOLAI, FRicat, ſi qui de proprio eleemoſgnam facit, Dominus reſiduum multi- plicat magis. Implorata S. Spiritůs gratia deſuper Conceptus pandam. CONCEPTUS I. Levitici cap. 25. præcipiebat Dominus Deus terræ cultoribus, agrorum ac ſatorum Dominis, ut ſex annis fructus colligerent, ſeptimo verè anno nil de terræ proventibus, & agrorum fructibus perciperent, ſed omnia ſata, & fructus pauperibus relinquerent; ita textus: Sex annis ſe- res agrum tuum, C ſex annis putabis vineam tuam, colligesque frudtus ejus, ſepti- mo autem anno Sabbathum erit terræ requietionis Domini. Agrum non ſeres, G&& vineam non putabis; quæ épontè gignet humus, non metes; & uvas primitia- rum tuarum non colliges, ſed erunt vobis in cibum, & advenæ, qui peregrinan- tur apud te. Notare libeat verba textũs: Et advenæ, qui peregrinantur apud te. Præcipitur Oeconomis, ut ſeptimo anno nil de fruétibus colligant, & tamen promittit Deus: Erunt vobis in cibum, tibi, C ſervo tuo, & an- cillæ, & mercenario tuo, jumentis tuis, & pecoribus. Septimo anno de fructi- bus nil colligere licuit, ſed omnes pauperum uſui relinquere præceptum erat, & tamen larga ſuoſtentatio domũs à Deo promittitur, & ſubminiſtra- batur, ut noſcamus, eleemofſynariis, miſericordibus erga pauperes nil un- quam de mediis neceſſariis defuturum, Deum mirabiliter iis proviſurum. Si panem das, hunc habes ſolum, inquit S. Chryſologus: Frumenta paupe- ribus erogata in propria horrea ſecuriſſimè reponuntur; quæ pauperibus offeruntur, indeficienter permanent, & rehabentur cum ingenti lucro. Quod David Pſal. III. indicat. CONCEPTUS II. Diſperſit, dedit pauperibus, juſtitia eus manet in ſeculum ſeculi. Optimè dicit David, eleemoſynarium dando pauperibus diſpergere: cur diſper- gere? explico me praxi agriculturæ: Bonus œconomus in agrum granum diſpergit, & ecce pro uno grano diſperſo colligit 10. & plura: Videmus puteum vel fontem aquas largiſſimé diſpergere, & quò plus aquarum diſpergit fons, eò copioſiores, limpidiores aquæ affluunt; puteus magis hauſtus, magis abundat. Dicendo ergo regius Pſaltes, eleemoſynarium, quæ pauperi dat, diſpe Pere, alludit ad naturam ſeminantis grana, & pu- tei aquas largè profundentis; ut ſicut granum in agrum ſparſum in de- cuplo redditur, aquæ hauſtæ redeunt abundantiores, ita quod pauperi da- tur, Deus decuplo abundantius reddit, atque refundit; eft hic Conceptus Sancti Chryſoſtomi ita concludentis: Diſperguntur, quæ non manent, & ac- quiruntur manentia. Accommodè quoque S. Clemens Alexandrinus lib. 3. lade. c. 7. in cap. 4. Cantic. Quemadmodum quicunque putei ſcaturiunt, éx- bauſti in priſtinam menſuram revertuntur, ita etiam elargitio, quæ eſt bonus fons beni⸗ CONCIO SECUNDA. „ benigmitati⸗ Potum ſitientibus communicans, rurſus augetur, & repletur. Nun- quam enim fſine ſpeciali incremento donata egentibus bona non revertun- tur: Pietatis promptuarium, Locupletum eſt ærarium; inquit Nazianz, orat. pro S. Baſilio. CONCEPTUS III. David Pſalmo' 80. teſtatur, quomodo DEUS Hebræes divitiarum co- Ppiis nobilitaverit, frumenti adipe, mellis ac lactis ſuavitate nutriverit: Cibavit eos ex adipe frumenti, O& de petra mellis ſatiavit eogs, cauſalem tan- tæ abundantiæ adicribit Philo Hebræus lib. de charitate; nempè eleemoſy- næ, ac benignitati Judæorum erga pauperes: patet ex lib. Levit. cap. 19. Ubi DEUS hoc præceptum Judæis dedit: Cum meſſueris ſegetes terræ tuæ, uon tondebis asque ad ſolum ſuperficiem terræ, nec remanentes Picas colliges, ne- que in Vinea tua iacemos, & grana decidentia congregabis, ſed pauperibus G Peregrinis carpenda dinittes. Ex hoc præcepto eleemoſynæ, & benignitatis erga pauperes à Judæis ſideliter impleto, inquit Philo, crevit Judæis tanta benedictio, & divitiarum copiæ, ut eos DEUS adipe frumenti, ſuavitate mel is paſceret, audiatur Philo: Vetat colligi ſpicas ex manipulis prolapſas, ſimul divitibus conſulens, ut aſſueſcant, ſua communicare libheraliter: Notare lbeat verba: Divitibus conſulens: quaſi opportunior ſit ad' inerementandas divi- tias exhibita pauperibus eleemoſyna, quàm grana fundis aratro proſciſſis commiſſa: granum namque terræ commendatum multis indiget, ut in culmum ſurgat, & ſerenti tributum ſolvat, ſcilicet tempeſtivis ventorum flatibus, benignis ſtellarum influxibus, opportunis pluviarum imbribus, & temperatis ſolis ardoribus; at eleemoſyna, cum DEUM ſibi debito- rem habeat, omnem intemperiem fruſtratur, & miſericordia miſeri- cordiam nanciſcitur. Perorat perdoctè Naxera commendatio in Judic. Cap. I7. S. 55. —G CONCEPTUS IY. Sequentem ſe turmam hominum Chriſtus deſiderat ſaturare: Apo- ſtoli 7. Panes offerunt, quos per Apoſtolos mandat populo diſtribui. A- eepit ſeptem panes, gratias agens Jregit, O& dabat diſcipulis ſuis, ut apponerent, E appoſuerunt Turbeæé. Marci cap. S8. Notat hic S. Chryſoſtomus in Catena, hos ſeptem panes penu Apoſtolorum fuiſſe: Verba Sancti ſic ſonant; Diſcamus autem hic, qui voluptati attendimum, qua comedebant mirabiles iſi viri, magni. Panes ergo proprios, & ſuos, Apoſtoli, Turbæ eſurienti benignè ceſſerunt, ac maribus pPropriis elargiti ſunt: Appoſuerunt Turbæ. Populo nunc nu- mero. millium ſatiato vadunt Apoſtoli fragmenta colligere 3 Et ſiſta- lerunt quod ſuperaverat de fragmentis . ſportas: Notate: iidem Apoſtoli, qui 7. ſuos panes pauperibus largiti ſunt, ſeptem ſportas, ſepties plus, quam de pane appoſuerunt, collegerunt; ut videas, quantis incrementis redeat ͤ ꝗWQQ. IN FESTO S. NICOLAI, — — ad dilargientem, indigenti præſtitum, & miſericorditer dilargitum: per- pulchrè deſuper Naxera in Excurſus morales lib. I. Regum cap. 25. Part. II. § 19. Supereſſe tantam reliquiarum copiam non ſolum fuit ad evidens potentiæ Dominicæ teſtimonium, ſed ad reddendum eleemoſy- næ debitum, non elemoſyna elt ingenium, incrementandi divitias, & compendium promerendi benedictiones copioſas. Concludit Conce- Ptum hunc S. Auguſtinus Epiſt. 122. Offcium impertiendi, meritum erit acci- Piendi. Hoc indicant Verba Abigail, I. Regum cap. 25. CONCEPTUS V. David miſit nuncios ad Nabal, ut dignaretur ſibi, ac ſuis viétualia ad- miniſtrare, quodcunque invenerit manus tua, da ſervis tuis. Conjunx Nabal, Abigail, poſtulata à Davide intelligens, ait: Ecce David miſit nuncios de de- ſerto, ut benedicerent Domino noſtro. Abigail petitionem Davidis, vocat benedictionem: petitio Davidis erit eleemoſynæ; Abigail, eleemoſynam dicit benedictionem; quaſi fortunam optimam, rerum copiam, & abun- dantiam, penes pacem, ſanitatem, incolumitatem Abigail eleemoſynario Prædicis: Ita concludit Abulenſis quæſt. 6. Dicuntur Ri benedicere, quia Juando petunt, imprecantur bona, ſit fratribus meis & tibi pax, & domui tuæ Pax vomnibus, quæcungquebabes, ſit pax. S . CONCEPTUS VI. Eccleſ. cap. II. monet: Da partem ſeptem, nec non & octo, quia ignoras, quid futurum fit mali ſuper terram. Quia ignorat homo, quid mali ſuper terram eventurum ſit, hortatur Salomon, largiter dare: contrarium ſua- det mundus, quia ignorat homo quid mali, quæ penuria, caritas annonæ, quæ miſeriæ, infortunia ingruere poſſint, opes congreget, nummos re- ſervet, ſubſtantiam augeat unde in malo ingruenti vivat, & in adverſa fortuna ſe tueatur. Aliter Salomon præcipit: Nempè hominem ſibi opti- mè conſulere, ut ei non deſint media in neceſſitate, liberaliter quæ habet, quæ poſſidet, elargiatur, diſtribuat. Da zartem 7. nec non ρRW. concludit Lyranus: Quia ignoras quid futurum ſit malum, & abillo liberari poſſis per opera Pietatis impenſa indigentibus. Vis, ne unquam media tibi deſint, da pau- peri, vis cenſum augere, & in futura calamitate tibi optimè providere, pauperum miſerêre. CONCEPTUS VII. Canticorum cap. 4. Dilectus variè deſcribit Sponſam ſuam, dicit il- lam fontem ſignatum, ſeu clauſum, & ut fons clauſus eſt, nihil ei elogii ubertatis adſeéribit: iterum dicit, Sponſam eſſe fontem apertum, fontem hortorum, puteum aquarum falientium, & continuò miram abundantiam ac ubertatem ei adnectit: Fons hortorum, puteus aquarum viventium, quæ Huunt impetu de Libans: deſuper S. Gregorius: Copioſus diteſcit puteus, dum imper- . bal, e de. vocat nan Abun⸗ nario lin ehur Norls ſupet 1 C⸗ nonz, 05 ke⸗ Ayenſ opti⸗ labet, cludit pal dere, til. ogii tem lam . H er⸗ impertit. Quo noveris eſſe ingenium ad augendas divitias, laudabili lar- CONCIO SECUNDA. 9 gitate impertire, & indigentiæ pauperum miniſtrare, qui egentis levat mi- ſeriam, ſalutis, & temporalium bonorum ſibi audauget copiam. CONCEPTUS VIII. Pſalmiſta Regius ſignatè liberalitatem DEl erga corvos deprædicat. Pfſal. 145. Qui dat jumentis eſcamipſorum, & pullis corvorum invocantibus eum. Naxera commentatur: Illa invocatio non tam videtur petere, quam ſibi debita alimenta juxe quodam exigere. Unde corvus jus ad Dei largita- tem acquiſivit? Cànſalem allegat Euthymius: Dicunt aliqui, quod cum ille, qui ſummæ bonitatis eſt fons, juſtam Eliæ Brophetæ in Juiæos indignationem mollire cuperet, famem induxit, ut ſatietatis frudtus caſtigaret, & illum præparavitnutrire corvo. Scriptura teſte: I. Regum 17. Corvi quoque deferebant ei panem α carnes manè, ſimiliter panem, & carnes veſperi. Corvi alebant pauperem Eliam in deſerto, hoc eſt Jus quæſitum ad DEl largitatem, cum Elias à corvis fuerit alitus, corvus præ cœteris volucribus exegit, quæ Dei famulo præ cOteris alimenta impertivit. Solvere namquè DEUStenetur, quod pau- peribus impertitur. Haortor ergo omnes cum Tobia: c. 4. Quomodo poteris, ſic eto miſeri- cors, ſi multum tibi fuerit, abundanter tribue, i exiguum, libenter impertiri ſude; præmium enim bonum tibi theſaurizas in die neceſſitatis, quoniam eéleemoſyna ab ommni peccato, & morte liberat, & non patietur animam ire in tenebias. Fiqucia magna erit coram ſummo DEOeleemoſyna omnibus facientibus eam. Amen. IN FESTO S. NICOLAI, Ecce alia quinque ſuperlucratus ſum, Matth. 25. Terus. Eleemoſyna pauperibus domeſticis, acextremè Trhema. egentibus elargita, maximum eſt opus miſeri- cordiæ, omnibus gratiis divinis remuneratur. Leemoſyna, cuivis obvio pauperi data, placet DEO, Exordium. . B . Een mercedem certam habet, & prœmium, eleemoſy- 2π na vero pauperibus extremè & occultè egentibus, quales ſunt pauperes domeſtici, qui ignis ſævitia, aquarum violentia, belli injuria, aut alio quovis infortunio ad extremam inopiam redacti ſunt, præ- fiita, quam maximè DEO placet, ſumme, & omni genere gratia- B Feſtivale. rum 10 IN FESTO S. NICOLAI, Textus Sa-rum remuneratur. Audiamus S. Scripturam: Cum effuderis ani- cræ Scri- . zZonti . j pturæ. mam tuam ſurienti, E animam afßittam repleveris 5 (quæ autem anima magis afflicta, paupere domeſtico?) orietur in tenebris lux tua, & tenebræ tuæ erunt ſicut meridies, & requiem dabit tibi Dominus Deus tuus ſemper, & ſplendoribus implebit animam tuam, &oſſa tua li- beravit, & eris quaſi hortus irriguus, & ſicut fons aquarum, oujus non de- ficient quæ. Iſaiæ cap. 58. Salomon hortatur Proverb. 24. Qui trahuntur adinteritum, liberare non ceſſes. Et iterum Eccleſ. cap. 12. Benefac juſto, & invenies retributionem magnam, Eſi non ab ipſo, oertè à Domino. S. jacobus habet c. I. Religio munda, & immaculata abud Deum, && Patrem hac eſt, viſitare c Ms & viduas in tribulatione eo- S8S, Patres. Tum. Audiamus etiam: Beati illi, qui ſubveniunt miſeris, quoniam eis rependitur, ut per miſericordem egenum, de miſeria liberentur. S. Auguſti- S. Auguſtinus de Serm. Domini. Beatus quibus intelligit ſuper ege- 8. eo, num canit David Pfſal. 40.: deſuper Leo Papa Serm. 4. de colleétis. Quid ſibi vult hoc intelligere? ad intelligendum ſuper egenum && pau- perem ſollicita benignitate eſt vigilandum, ut quem modeſtia tegit, Gα verecundia præbedit invenire poſſimus: ſunt enim qui palam poſcere, qui- bus indigent, erubeſcunt, & malunt miſeria tacitæ egeſtatis affigi, quàm publica petitione confundi: Intelligendi ergo ili ſunt „ & ab ocoulta ne- ceſitate reſervandi, ut hoc ipſo amplius gaudeant, cum & paupertati eo- rum conſultum fuerit, & pudori; liberandi propter hoc à damnatione S. Ambro- perpetua, nam in die mala liberabit eos Dominus. Egregie S. Ambro- ſus. Qius lib. 2. de Officiis c. 26. Videndus eſt tibi pauper, qui te non videt, requirendus ille, qui videri erubeſcit?; clauſus in carcere occurrat tibi, ægrotus mentem tuam perſonet, qui aures non habet perſonare. Opti- Caſſiodo- è Caſſiodorus in Pſal. 40. Intelligeſuper egenum, qui petenti tri- rus, buit, honum opus effcit, qui verò tacentem intelligit, beatitudinem ſine ulla dubitatione conquirit. Implorata S. Spiritus gratia deſuper Con- ceptus tribuam. CoONCEPTUS I.. Confrmatio.] Indubiè ſibi Michas promittit Judicum cap. 17. lar- gam DEl benedictionem, & omnia proſpera: Wunc ſtio, quod benefaciet mihi Dominus. Unde ſcit? quæ merita, quæ bona opera allegat, vi quorum DEI benedictionem, tam ſecurè ſibi promittit? adeò meritorum opus Michæ fuit eleemoſyna, charitas, quam pauperi Levitæ, ſponte ſua exhi- buid: hiſtoria ſacra ſic habet, Levites egreſus de civitate Bethleem Juda, peregri- natus eſt in montem Ephraim, ibi in domum Michæ bparumber divertit, quem Mi- Chas ſdaviſſim ſuſcepit hoſpitio, & licet pauper indigens Levita eleemo- Ob aanc, pauperi domellico, (qualis Levita erat) liberalem eleemo- ſvaa n non peteret, Michas tamen ultrò tribuit: Implevit manu ejus. . CONCIO TERTIA. II ſynam præſtitam, ſecurè ſibi promittit Michas: Wunc ſeio, quod henefaciet mihi Dominus. Eleemoſynam etiam obvio pauperi præititam præmiat DEUS, eleemoſynam verò pauperi domeſtico exhibitam, omnium maxi- mè, ac ſecuriſtimè DEUS remuneratur mirè benedicendo, ac benefacien- do. Sic ſubſcribit S. Ambroſius 2. Offic. cap. 16. Nio enim, qui plus contu- Jerunt, plus abundſſe; Pauperi autem domeſtico, & extremè egenti dare, conſideratis circumſtantiis, plus eſt dare, major eſt eleemoſyna, ergo plus Aabundabunt, majus præmium referent, pauperum domeſticorum qui miſe- rentur, ac benefaciunt illis. Teſtis ſit David. CONCEPTUS II. Summoperè DEUS benefecit, David, dum tantum animum ei præ- ſtitit, ut adhuc puer paſtoricius proſtraverit magnum illum gigantem Goliath: Tanta fortuna non viribus David, ſed ſpeciali gratiæ & adjuto- rio divino adſcribenda eſt, quæ merita habet David? Allegat meritum Sa- cra Scriptura I. Regum cap. 17. Dixit NHai ad David filium ſuum: Accipe fra- tribus tuis Ephi polentæ, & decem panes iſtos, & curre in caſtra ad fratres tuos, &c. Surrexit itaque David mane, 0. & onuſtus abiit, ſicut præceperat ei. Iai r. Da- vid, ut ex textu liquet, non obviis mendicis, ſed fratribus hic & nunc in caſtris (ut ſæpius contingit) egentibus, ac domeſticis pauperibus opem tulit, panes eis attulit, famem conſolatus eſt, exinde ſpecialem benedictio- nem meruit, tantam fortunam, & victoriam conſecutus eſt. Hic Conceptus eſt Rabbani in gloſſam citatum caput. David Ephi polentæ, id eſt, trium mo- diorum menſuram fratribus detulit, Goliath in fronte percuſſus ruit. Ergo beni- gnitas, miſericordia, eleemoſyna, pauperibus domeſticis exhibita ſingulari- ter ac ſummè à DEO præmiatur. Uherius hoc eſt expertus David. CONCEPTUS III. Non ſemel, ſed ſæpius quàm clementiſſimè à ſe perſequente Rege Saul, conſervatus eſt David, incolumis evaſit, mirabiliter ſe protegentem, achuvantem manum, & opem divinam expertus eſt, cauſalem meritorum David dictat ſacer textus 2 Regum 22. Convenerunt ad eum omnes, Jui erant in anguſtiis conſtituti, && oppreſſi eære alieno, & amaro animo, & fadtus eſt eorum Princeps. Manifeſtè hic indicatur David pauperum Domeſticorum fa- ctum eſſe Patronum, fautorem, & defenſorem, & talem ſpecialiter fovet, tuetur Deus, protegit, juvat, defendit. Non potuit invidia Regis Saul iniqua exſpectatione non fruſtrari, dum conſtat David ſublevatis paupe- ribus communiri. Saul prædator injuſtus, montes aréta circuit indagi- ne, luſtrat curioſis oculis Sylvas, verum David pauperum patrocinio pro- tectus, omnes clauſit iniquitatis conatus, & perverſitatis adſultus. Con- ceptum hunc dictat Angelomus apud Gloſſam: Convenerunt ad eum omnes. qui erant in anguſtia, &. Zunc ille ſecurus, quaſi auxilium ei fuiſſet adjettum, B 2 venit 12 IN FESTO S. NICOLAI, venit ad Regem Moabitarum. Grande David adjiciebatur auxilium, dum pauperes foti, inopes alti, ejus circumeingebant latera, & abigebant peri- cula. Eleemoſyna ergo pauperibus domeſticis exhibita pro impenetrabili ſcuto & contra adverſitatum fluctus: Qui ſic alienam redimit calamitatem, ob- Miſtit ſuæ: concludit Naxera §. II. CONCEPTUS IV. Prudentiſſima Abigail per nuncios David penuriam, quam in deſerto pateretur, intelligens, eſtinavit tulit ducentos panes, & duos utres vini, G& quinque arietes codtos, & quinque fata polentæ, & centum ligaturas uvæ paſſæ, . I. Regum cap. 25. Hæc obtulit David inquiens: Suſeipe benedittionem hanc, uam attulit ancilla tua tibi Domino meo. Notate: Munera indigenti David oblata, benedictionem vocat; cur benedictionem? Benedictio eſt omnis boni ditatio, munera indigenti oblata Abigail benedictionem vocat, id eſt, omne bonum, ſpeciales divitias, honores, ac proſperitates datori affe- rens. Habet eleemoſyna pauperibus domeſticis largita, locupletiſſimum Zrarium unde ſolvat, quidquid egentibus charitas ſubminiſtrat. Teſtes produco Berzellai, ſenem Tobiam, & viduam Sarephtanam- CONCEPTUS V. Deſcribit lib. 2. Regum cap. I7. quomodo Berzellai David à facie Abfolon in deſertum fugienti obviam proceſſerit, & adjutorium præſti- terit, Regi nunc extremè indigenti neceſſaria ſubminiſtraverit. Et Ber- zellai Galaadites de Rogeli, obtulerunt ei ſtratoria, tapetia, & vaſa fictilia, frumentum, & hordeum, & farinam, S0. Suspicati enim ſunt populum fame && ſiti fatigari in deſerto. In hoc Capite nulla fit mentio, quod tanta urba- nitas, benignitas, mifericordia indigenti Regi exhibita, Berzellai re- munerata ſit, an larga D El benedictio emanſit? minimè, ſummoperè, omni modo,- & genere DEUS prœmiavit, & benedixit: Legatur cap. 19. lib. 2. Regum, hic videre eſt, quod Scriptura extollat Berzellai grandæ- vam canitiem, deprædicet divitias, enarret gratias, & favores à Rege David collatos. Berzellai quoque Galaadites ſeneæ valdè, id eſt, octogena- rius, G&c. fuit quoque vir dives nimis, G&o. dixit itaque Rex ad Berzellai, veni me- cum, ut requieſcas in Jeruſalem. Senem Berzellai Aulam faſtidientem, aſſumit David Berzellat filium. Mecum tranſeat Camaam, & ego faciam ei quidquid tibi placuerit, & omne, quod petieris, à me impetrabis. Provecta ſenectus, theſauri & divitiæ, favor & gratia Regum ac Principum, per- magna ſunt Dei dona ac uberes benedictiones; omni modo, in omni genere Berzellai ſubſidium indigenti Regi præſtitum, DEUS prœmia- Sit: Ita ſubſcribit doctiſſimus Sanctius in hunc locum: Fuit hic homo dives, Juia Davidi, dum eſſet in caſtris, ad militum ſubſidium magno uſui fuit. Sic enim textus 2. Regum cap. 19. Ipſe (Berzellai) præbuit alimonia Regi, dum mora- retur =e— à — 1 àW ☛ — . CONCIO TERTIAA 13 retur in caſtris. Eleemoſyna ergo indigentibus pauperibus domeſticis præ-= ſtita, eſt tellus illa fertilis, fructus in centuplo benedictionem afferens. CONCEPTUS VI. Quantas non Dei benedictiones ſenſit ſenex Tobias: Ipſe longiſſima vita fruitur; completis annis centum duobus ſépultas eſt honorificè in Ninive. Tob. M. Rex Salmanaſar Tobiæ favebat: Dedit illi Deus gratiam in conépe- &u Regis, Salmanaſar, & dedit poteſtatem quocunque vellet ire, habens libertatem quaæcunque facere voluiſſet. Tobiæ C. I. Filius Tobiæ Angeli conſortio ho- noratur, cenſus augetur &c. Ingreſſa eſt etiam poſt ſeptem dies dara uxor filii Ejus, Sene familia ſana, & pecora, && cameli, & pecunia multa uxoris, ſed && ila pecunia, quam receperat à Gabelo. Tobiæ II. Omnes has Dei largas benedi- Riones Archangelus Raphael eleemioſynis Tobiæ adſcribit: Eleemoſyna morte liberat, & facit invenire miſericordiam, & vitam æternam. Eleemoſynæ autem Tobiæ erant ad pauperes domeſticos, ad cives in captivitate Babylo- nica, qui ſua aliquando optimè habuerunt, nunc autem injuria hoftium indigebant. Omnia; quæ habere poterat, quotidiè concaptivis fratribus Go. im- Pertiret. Tob. Cap. I-& iterum: Yobias quotidiè pergebat ad omnem cognatio- nem ſuam & conſolabatur eos, dividebatque unicuique, prout poterat, de faculta- tibus ſuis, eſurientes alebat, nudizque veſtimenta præbebat; & mortuis atque occi- ſis ſepulturans ſollicitus exhibebat. Eleemoſyna ergo pauperibus domeſticis exibita, eſt omnium felicitatum copioſa vena, eſt favorum Principum, honorum, divitiarum, ac longæ vitæ aurifodina. CONCEPTUS VII. Orbis ſtupet ingentem benedictionem, quam liberaliſſimè DEUs in- dulſit mulieri illi, de qua Sacra Hiſtoria lib. 4. Reg. c. 4. modicas guttas olei, quas reſiduas habuit, ita DEUS ei multiplicavit, ut multa vaſa, ac urnas repleverit, quo oleo divendito, exſolvit debita contraéta, ac im- poſterum ſe, ac filios ſuos decenter enutrivit: Audiamus Scripturam: Propheta ait ad mulierem: Dic mibi, quid habes in domo tua? at illa, non habeo ancilla tua quidquam in domo mea, niſi parum olei, quo ungar, cui ait: vade, pete mutuo ab omnibis vicinis tuis vaſa vacua non pauca, && ingrediens claude oſtium tuum ſuper te & ſuper filios tuos &&. Tvit itaque mulier, claufit oſti- um ſuum ſuper ſe, & ſuper filios ſuos, illi offerebant vaſa, G& illa infundebat; cum- que plena fuiſſent vaſa, dixit ad filium, affer mihi adbuc vas, & illa infundit, non babeo, ſtetitque oleum. Unde hæc mulieri, ac familiæ, tam larga benedictio? Secundum Doctores Hebraicos & Latinos inquit Lyra: Mta mulier, fuit uoOr Abdiæ: De Abdia autem legitur 3. Regum cap. 18. Cum interfice- ret Jezabel Prophetas Domini, ille tulit centuin Prophetas, & abfoondit eos quinquagenos, & quinquagenos in ſpeluncis, & pavit eos pane & aqua. Tempore Regis Achab & eazabel, magna perſecutio orta eſt in B 3 Prophe- 144 IN PESTO IMMACULATE CONCEPT. B. V. Prophetas Domini, qui expulſi Regno exilium patiebantur, verè facti pau- peres domeſtici, hos Abdias cum uxore ſua benigne fovit, quantum fa- cultates ejus admittebant, aluit; & hæc eleemoſyna exulibus his paupe- ribus prætita meritum ſunt, tam largæ benedictionis, divitis olei afflu- xus. Sandti in neceſſitate paſti, mulieri, filiisque vaſa ampliſſima mutuarunt, ut opportuna ſortiretur auxwilia ab is, quibus miſericorditer præſtiterat alimema. LEpülogus.] Concludit Tilmannus. Jeremias quandam ſpeciem pau- pertatis; abſinthium & fel amariſſimum nominat: Recordare paupertatiss D. transgreſſionis meæ, abſinthii && fellis. Jerem. cap. 3. Hæc amariſſima pau- pertas, eſt domeſtica paupertas, longè acerbior, amarior, quam mendico- rum obviorum, longè enim magis dolet, quod mordet intrinſeeè, quam quod affligit extrinſecè, aſt paupertas domeſtica eſt dolor & afflictio non tam extrinſeca, quàm intrinfeca, rectè ergo paupertas abſinthii & fellis. miſeria maxima, & acerbiſſima; hujus, hortor cum Jeremia Threnorum 3. Recordare, præ mendicis obviis, horum miſerere, & benedictio pinguis, ac copioſa, temporaliter, & æternum ſequetur. Lui inteligit ſuper egenum &οpauperem, canit David Pſ. 40. Beatus, qui intelligit: inquit Caſſiodorus hic. Qui eleemoſynam tacenti, & ſolùm ſuſpiriis poſtulanti (qualiter ſo- lent pauperes domelſtici) elargitur, occultè egentibus miſericorditer ſuc- currit, beatus eſt, felix inquam in terris, beatus in cœlis. Lui petenti tri- buit, honum opus effcit, qui verò tacentem intelligit, beatitudinem ſine ulla dubi- tatione conquirit. Concludit Caſſiodorus. IN FESTO IMMACIILATAX CONCEPTIONIS B. V. CONCIO PRIMA. rexu. De qua natus eſt OESUS. Matth. cap. 1. Thema. Beatam MARIAM Virginem, ſine macula con- ceptam eſſe probatur. s N inſigni templo Saronenſi, Mariam Virginem ſine labe conceptam, & lili ſymbolo dignoſce- 2 re licet, quod ſpinis circumdatum epigraphen refert: Augent, indecora, decorem. Spinæ in- Exordium. quam candorem lilii: Lilium Virgo Maria à Sponſo Cantic. 2. intitulatur: Sicut lilium in- ter Pinas, ſic amica mea inter flias Adæ. Lilium Maria, 3 IS e⸗ fi⸗ bi⸗ em le⸗ in⸗ 1 U- CONCIO PRIMA. 15 Maria, ob nimium candoris decorem, undeS. Epiphanius lib. de S. Epiphe laud. Mariæ: Virgo eſt lilium immaculatum, ſublimior Angelis fadta eſt, Juperior ipſis Cherubim, & Seraphim placens Chriſto Regi, à Deo in honore eſt habita, tanquam ancilla digna, & ſantta Mater, Materim- maculata. Perpulchrèé Serlogus: in Cantic. Veſtigio 18. §. I. n. 8. Serlogus: Nam ſicut mirabile eſt inter ſenticoſa, ferruginea, lilium undequaque for moſum, & blandulum, & candidum prodire, ſic ſtupendum fuit, corrupta generis humana mſſa, cuntctisque ſpinæ originalis delicti transverbera- tis, Mariam absque nævo' concipi. Eleganter ſcribit Adam à S. Vi- Adamà tore de Immaculata Concept. Virg. in aſſumptione: Flos de ſpinis, S. Victore. ſina carens, ſios ſpineti gloria. Petrus Damiani de laud. Virg. in- petrus, quit: Germinavit Virga Jeſe, ac de tortuoſa radice generis humani in Dam. rettitudinem erumpens, omnem ignorat nodoſitatem. Mater eſt imma- 6eulata: Verba ſunt Origenis, hom. I. in diverſ. Mater incorru- pta, mater intatta, quæ neque perſuafione ſerpentis decepta et, neque ejus affatibus venoſis infetta eſt. De hac (ſacritiſſima inquam Vir- Sine Maria) propter honorem Dei, nullam prorſus, cum de peccatis agi- tur, habere volo quæſtionem, perorat S. Auguſtinus. Audiamus & 6, Auguſti⸗ 8. Thomam in ſententiis diſt. 44. quæſ. unica, ar. 3. ad tertium: nus, Boteſt aliquid increatum inveniri, quo nibil purius eſſe poteſt in rebus core- atis, i nulla contagione peccati iniquinatum ſit, & talis fuit B. Virginis Puritas, quæ à peccato originali, & actuali immunis fuit. Concludo cum Idiota de contemplat. B. V. c. 2. Ei A e es in tua con- Origenes. ceptione, ad id ſolum effetta, ut templum Dei eſſes Atiſſimi: tota pul- chra es generatione VZerbi Divini, qui eſt ſplendor paternæ gloriæ, qui eſt candor lucis æternæ, & ſpeculum ſine macula &ρ. Zota igitur pulchra es Virgo glorioſſima, non in parte, ſed in toto, & macula peccati ive mor- talis, ſive venialis, ſive originalis non eſt inte, nec unquam fuit, nec erit; Jed adeſt tibi omnis gratia naturalium bonorum, ſpiritualium chariſma- tum, & Cœleſtium donorum. Implorata S. Spiritus gratia, Concepti- bus perpulchris Mariam Virginem ſine labe conceptam probabo. CONCEPTUS I. [Oonfrmatio] S. Joannes Evangeliſta narrat: cap. 19. Sabat juata crucem Jköll, mater eſju. Myſterio plenum eſt, quod Virginem ſub cruce Stare dicat: Concutitur cœlum, devolvitur terra, & dum arbor crucis erigitur, cadit lux ſolis, obnubilatur dies, cunéta fatentur caſum, & quaſſata jacent, ſola Mater ſtat immota, Stabat juxta crucem Jkötl Mater eius. Cur ſtat ſub cruce, cum pietatis officium, & maternus amor expoſceret, dolore concuti, contriſtatam, & dolentem gemitus pondere ſterni, & quaſſari? Aſtobruant licet immenſi dolores materna viſeera , transver- berent 16 IN FESTO IMMACULATE. CONCEPT. B. V. berent medullas, non cadit mater, concuſſo mundo ſtat ſub cruce imme⸗ bilis: cur ſtat adeo firma, & fixa? dicam cauſam ex S. Anſelmo: hic San- ctus docet in Cant. 8. Crucem, in quam affixus fuit Chriſtus Dominus, ex illo ligno arboris illius, de qua Adam & Eva fructum vetitum come- dentes ceciderunt, in peccatum originale totum genus humanum præci- pitarunt, compactam, ac fabricatam fuiſſe: Verba S. Anſelmi ſic ſonant: Legitur in libris Græcorum, quod de eademarbore, in qua peccavit Alam, ramus quidam allatus fuerit Jeroſol)mam, & ihi plantatus excreverit in magnan arbo- rem, de qua poſtea ſit crux Domini, ut eX quo mors venerat „eodem vita reparetur. Sub cruce, ſubilla arbore ſtat Maria, ſub qua totum genus hu- manum concidit; indicando; communis caſus ruinam ſe non ſentire, ſub arbore ubi omnes homines conciderünt ob culpam, Mariam ſtare immobilem per gratiam. Stat B. Virgo ſub crucis umbra, ut lethale um- braculum, quod omnes profligavit, Ipſi Virgini minimè nocuiſſe colli- gatur, & immaculata, immunis à peccato Adæ intelligatur. CONCEPTUS II. Dilectus in Canticis Sponſam: B. V. Mariam ſæpius Amicam vocat⸗ Amica mea, formoſa mea, Cantic. 2. & cap. 5§. Cur ſignatè Amicam vocat ² Amicitia, ab amore, conjunctione cordium, derivatur, amicitia omne odium ac rancorem excludit; Amica ergo vocatur Maria, ut quam Deus ſemper amavit, dilexit, ei conjunctus fuit, quam culpæ expertem mum- quam odit, nunquam aſpernabatur, hinc immaculata, quæ primordialem gratiam, quam reliqui homines perdiderunt, feliciter ſemper retinuit, conſervavit. Quæ enim ſanttificata in utero, ac ab omni labe originali fuerat liberata, gratiæ plenitudinem, quam mente perceperat, portendebat exteriui. I- lam profettò adhuc in matris utero decubantem adamavit Verbum, ſibique in Genetricem elegit, Atpotè ſuperabundanti jam beneditctione præventam, jamque §. Spiritus magiſterio deputatum. Perorat S. Laurentius Juſtinianus, ſerm. de Nativ. B. Virginis. CONCEPTUS III. Angelus ad Mariam inquit: Luc. cap. I. Ave Maria plena: Et ite- rum : Spiritus Sandtus ſuperveniet in te: & ſuperaddit : Inveniſti enim gra- tiam apud Deum. Omnia hæc verba ſunt myſteriis plena: Ave, dicit Angelus ad Mariam, hoc verbum AVE, S. Bonaventura in ſpeculo, & S. Thomas de ſalutatione Angelica ſic explicant: AVE: nempe, A, eſſe particulam negativam, & VE, idem eſſe ac VE., quaſi Angelus dicat per AVE, 6 Maria, A, te, eſt omne V.Æ; V.τ autem ex peccato oritur, ita Albertus Magnus lib. de laud. Virg. Ex peccato ſecutum eſt triplex væ; væ &næ, væignorantiæ, G& væ Culpeæ; V culpæ triplex, originalis, actualis, & venia- ;; ſine iſto triplici væ fuit B. Virgo Maria. Dicendo ergo Angelus ad Ma- riam ita UII⸗ ll⸗ eat, at mne Deus Wn⸗ lemn llit, leret I. lein nee lenn. ite⸗ gyr. dicit A per Itd 1 - 1a⸗ An ab originali præſervando. CONCIO P?RIMA. v riam AVE, & ſimul dixit: A Te Maria, omne VÆ. peccati eſt, tam origi- nalis, quàm actualis: ita Fulbertus Carnotenſis relatus à gloſſa, AVEMa- ria eletta, & inſignis inter flias, quæ immaculata ſemper exſtitiſti, ab exordio tuæ ereationis. Poſt Ave, dicit Angelus Mariam gratia plenam. Quæſtio eſt: quæ eſt illa gratia, quæ plenam eſſe Mariam Angelus aſſerit: S. Fulgentius reſpondet: eſſe gratiam primæ innocentiæ, quæ in Maria ſemper perman- ſit: Cum Angelus dicit; gratia plena oſtendit ex integro iram excluſam primæ ſen- tentiæ, & plena benedidtionis gratiam reſtitutam. Ita Fulgentius: deſuper excla- mat S. Anſelmus, lib. de Concept. V. cap. I12. O beneditta inter mulieres, quæ Angelos vincis puritate; propterea Angelus dicit ad Mariam; Inveniſti enim gratiam: non dixit accepiſti, ſed inveniſti: Ult ſignificaret equidem, quod ſola Maria fuit, quæ illam gratiam invenit, quam perdiderat protoplaſtes, quæ origina- lis fuit, inquit Biel ſerm. I. de Concept. Addit quoque Angelus: Speritus Sandtus ſuperveniet in te: deſuper Lyranus: Bene dixit ſuperveniet in te, quia Prius venerat spiritus Santtus ſuper Virginem adbuc in utero Matris exiſtentem, illam CONCEPTUS IV. Ezechiel mirabilem ſuam viſionem deſcribit cap I. Quaſ Aſpectus la- picdis ſapphiri fimilitudo Zhroni, & ſuper fimilitudinem Thronl ſimilitudo qua WeA Adcſer. Thronus hic B. Virgo eſt, aſpeéctus hominis E throno, eſt Verbum incarnatum Chriſtus Jeſus; thronus Maria V. ſimilis lapidi ſapphiro dicitur, cui ſapphiro? Sapphirus diàaphanus eſt, undiquè clarus, & fulgens, Mariam undique claram, fulgentem, nitidam, albeſcen- tem, immaculatam deſignat: ita Galatinus lib. 7. cap. 18. Similitudo Thro- ni, vel ſolii, ſive ſedes, eſt glorioſa Mater Meſſiæ, ſuper hunc ſimilitudo hominis, Jui eſt Dei filius incarnatis, ſeu Meſſias. Dicit aſpetctum ſimilem ſapphiro, ut in- nuat intemeratam Virginis puritatem, ut enim ſapphirus eſt diaphanus, & clarus, ita Virgo ſemper fuit immaculata, & clariſſima absque originali peccato. CONCEPTUS V. S. Joannes Apocalyp. 12. narrat, ſe vidiſſe quid portentoſum & mi- rabile: Signum magnum apparuit in œlo, Mulier amicta ſole, & luna ſub pedi- bus ejus, O in capite ejus corona ſtellarum duodecim. Viſionem hanc Joannes vocat ſignum, ſignum inquam Aſtrologicum, id eſt; unum ex 12. plane- tis, quæ Zodiacum componunt; quas planetas ſol de menſe in menſem verſat atque inviſit: & vocat S. Joar s Viſionem illam: Signum ma- gnum, id eſt, mirabilem ſiderum cor rentiam ac conſtellationem, ſed in quo ſita eſt hæc mirabilis ſiderum cencurrentia? indicat eam S. Joan- nes: nempe in concurſu ſolis & lunæ, ſol & luna, in ſplendore, & ortu ſuo ſimul comparent. Obſervant nunc Aſtrologi, quando ſol cum luna convenit, ſimul ſtant & oriuntur, tunc lunam neque eclipſim neque um- Feſtivale. bram 1f8 MN FESTO MMACULTATE CONCHPTIONIS, B. V. bram pati. Luna ſæpius comparatur B V. Maria, pulchra ut LEuna, ut pri- mum hæc Luna orta eſt, in inſtanti Conceptionis Virginis vidit S. Joan- nes ſolem gratiæ divin cum Virgine Maria concurriſſe, in quo concurſu Eclipſis & tenebræ non conincidunt, ac ſignificatur, Mariam Virginem in inſtanti, & momento conceptionis ſuæ, eclipſim, ac defectum noxæ ali⸗ eujus paſſam non Fuiſſe „umbras peccati non ſuſtinuiſſe; ſieque ſine Ori⸗ ginali peccato conceptam eſſe. CONCEPTUS VI. Advertit quoque Sanctus Bernardus ſerm. in ſignum magnum: S. Joannem ſignatè deſcribere ſub pedibus Mulieris viſ?, lunam poſitam, Luna ſuh pedibus ejs: Cur ſub pedibus eſt Luna? Lunam noſcimus men- ſtruè deficere, ſunt & qui maculas in Luna notant : Luna ergo ſub pe- dibus Virginis Mariæ, defectus, & maculæ, non ſunt in, ſed infra Mari- am, amiéta eſt ſole & ſtellis, tota eſt luminoſa, tota elara, tota lucida, fine peccato, ſine macula originalis delicti. Ita Bernardus eitatus: De- fedtus omnis ſub ea, & quicquid aatte ſeu corruptionis eſt, excellentiſſima quadam ſ. ublimitate præ cœ&eris omnibus excedit, &G Nupergreditur creaturis. CONCEPTUS VII. Dilectus Cantic. . Dilectam ſuam: quæ MARIA eſt, dicit cubare in meridie: Ubicubes in meridie. Cur rectè Meridiem Virgini aſſignat, cur non mane, vel veſperum, quod aptius eſt ad quietem? Doctiſſimus Velas- quez advertit : In meridie, ſolis lucem eſſe clariſſimam, & calidiſſimam, meridiem ergo aſſignat Sponſæ, omnimodam ejus claritatem, purita- tem, ac luminis gratiarum ſplendoréem indicando : Ita S. Bernardus in cap. I. Cantic. Candidiſſimus ſanè && altigimus hujus mulieris amidtus, cujus omnia tam excellenter irradiata noſcuntur, at nibil in ea, uon dico tenebroſum, ſed obſeurum ſaltem, vel minns lucidum, ſed ne tepidum qiidem aliquid, aut non ferventiſſimam liceat ſuſpicari. Quippe cum in meridiana luce nulleæ umbræ, nulla omnino caliginis veſtigia conſpiciuntur, perfectz, & omnimodæ puritatis, meridiei imago eſt; ac proindè ad primævam illam munditi- am & pulchritudinem, in qua five cœleſtes Spiritus, ſive primi parentes creati ſunt, MARIA opportunè refertur, uti ad Adami innocentiam Ma- riam retulit Petrus Damiani in Serm. de Aſſumpt. In meridiana lumine ille brimus Parens Creatus éſt, factus ad imaginem conditoris. Sine macula ergo concepta eſt B. V. Maria, uti concludit Regius Pſaltes, Pſal. 45. CONCEPTUS VIII. . Adjiuvabit eam, mane, diluculo. Quod eſt illud Mane & dilueulum? Reſpondet S. Hieronymus: Ortus eſt matutinus, inſtans conceptionis B. Virginis, tunc jam patrocinatus eſt Deus, ſuppetias tulit, præelectam ſuam matrem à peccato Originali præſervando-. [Epi- . CONCIO SECUNDA.R. 15 LEpilogis.] MARIAM ergo virginem ſine macula conceptam devo- ⸗ . . . . ”M tiſſimè non tam hodiè quam indies, tota vita noſtra colamus, veneremur. i ut ipfſius Patrocinio à maculis peccatorum, vera contritione abluti, mun- l di, ac puri, coram tremendo tribunali ſtricti DEl Judicis aliquando com- Ni. Pareamus. le⸗ De qua natus eſt EUb. Matth. Cap. I. ATerti. n, Sine macula eſt Maria, quia ſingulariter præ- Thema. venta. A. Ebpiphanius Serm. de Laud. B. V. variis honorum Exordium. titulis Mariam Virginem deprædicat: Vocat il- lat lam Lampadem u⅝e lucem geſtans inextinguibilem, Cur D, ole ſplendidiorem; UIrnam auream, continens in ſe til & Manna cœleſte. MWare Spirituale, habens in ſe gem- s m Chriſtum. Splendidum cœlum, imprebenſibilem portans mach Deum. Mariam vocat Richardus à S. Victore cap. 23. in Cantic. Pa- ha⸗ radiſum, de qua fons egreditur gratiarum. Hugo de S. Victore Serm.34. ün de Inſtitut. monaſtica, maximis encomiis Mariam deprædicat: s Maria Virgo verè eſt aurora clariſima, quo ſuo magnifico ſjubare præce- lin, dentem Patrum claritatem innovavit. Et ergo aurora veræ lucis præ- In ventione, fios pulcbritudine, favus dulcedine, viola humilitate, roſæ dbre, charitate, lilium ſuavitate, vitis fructificatione, quodvis aroma, bona nod opinione; Caſtrum in ſecuritate; muris && turris in fortitudine; pro- hafi pugnaculum defenſione; columna rettitudine; Sponſa fidei; amica di- entes ledtione; Mater fœcunditate; Virgo integritate; Domina dignitates Mr Regina Majeſtate; Ovis innocentia; Agna mundicie; Columba ſimpli- ui citate; Turtur caſtitate; Wubes protetione; Luna augmentatione; eo Sol conſummatione; Paradiſus plenitudine; egregiè Idiota de con- templ. B. V. c. 2. Quodcunque donorum alicui ſandtorum unquam datum fuit, tibi non fuit uegatum, ſed Sandtorum omnium privilegia, mn! omnia habes in te congeſta, nemo æ&ualis eſt tibi, nemo major niſi DElIS. onis Hæc eſt incorrupta illa terra, loquitur de B. Virgine S. Bruno in lan Pſalm. 101. Cui benedixit Dominus, & ab omni propterea peccati con- tamine libera, per quam vitæ viam agnovimus, G enigim verita- . 2 tem 2⸗ IN FESTO IMMACULATXZ CONCETIONIS B. V. tem accipimus. Unde S. Gregorius Neocæſ. Or. 2. meritò ſimula- orum immaculatum Puritatis, G integritatis Mariam dicit. Divina S8. Spirits gratia implorata Conceptibus probabo. CONCEPTUS I. Arcam illam, quæ naufragante mundo Noëmo portum attulit: B. Vir- ginem Mariam ſine macula conceptam figurâſſe, nemo ambigit: Ita Heſi- chius hom. de Deip. B. Virgo et Arca, Arca Noë latior, longior, luſtrior; WMa erat animalium Arca, hæc autem Arca vitæ; Ma corruptibilium animalium, hæc incorruptibilis vitæ, Ila Noë, hæc verò ipſius Noë factorem portavit; Ma duas, && tres cognationes, & manſiones habebat, hæc dutem univerſum Trinitatis com- lementum. De Arca Noë nunc varia obſervanda veniunt. Primòo: Ex ignis talibus compacta fuit, quæ minimè per aquas corrumpuntur, ut ſunt ligna cedrina. Secundò: Ab infra, tam ab extra Arca linita fuit; Item non in modum navis, ſed in modum Domus undique tecta, & clau- ſa fuit, ut neque inferius, neque ſuperius gutta, quæ Arcam penetraret, madefaceret, vel tangeret. Tertid: Quèò magis aquæ multiplicarentur, & excreſcerent, eò magis Arcam in ſublime elevaverunt. Hæc omnia congruunt Virgini Mariæ; Ex incorruptibilibus lignis fabricata eſt Arca hæc: Quaſi cedrus exaltata ſum in libano. Eccleſ. 24. Quaſi cedrus corru- ptioni minimè ſubjacens: Undique clauſa eſt hæc Arca, Virgo Maria; Hortus concluſus, fons ſignatus. Cant. 4. Unde nec gutta diluvii peccati ori- ginalis intravit, teſte Sponſo Cantic. 4. Zota pulchra es amica mea, & macula non eſt in te. Nocuerunt aliis aquæ diluvii peccati originalis, ac planè obruerunt, Maria Virgo his procellis ſemper exſtitit ſuperior, in apice divinarum gratiarum collocata; Ab æterno ordinata ſum, inquit, ex antiquis. Maria ergo immaculata eſt. CONCEPTUS II. Dilectus in Cantic. Mariam Columbam nominat: Ina eſt columba mea. Cant. 6. Columba utique Noëtica, uti eam compellat S. Bonaventu- ra in ſpec. lect. 9. Zu es illa fideliſſima columba Noë, quæ inter ſummum Deum && mundum diluvio ſpirituali ſubmerſum mediatrix fideliſſima exſtitiſti. De colum- ba Noëtica legitur, quod extra Arcam pes ejus non quieverit, quod ſuper nullam arborum, ac frondium reſederit: Cum non inveniſſet pes ejus, ubi re- quieſceret, reverſa eſt ad eum in Arcam, Geneſ. cap. 8. Et cur columba illa non ſedit, non quievit ſuper unum ramuſculum, vel frondem, ut aliàs hoc genus avium aſſolet? Advertit Lyranus, quod omnes arbores, & fron- des, à generali diluvio, ſordibus, luto, ac fœcibus infecti, inquinati fue- rint; non reſedit ergo ſuper ramum ſordibus infectum, ne inquinaretur, ſed immaculata maneret; Verba Lyrani ſic ſonant: Dicendum, quod ex diuturna mora aquarum ſuper terram, non erat deſiccata adbuc, ſed erat quaßi lu- I. W la. n Wr. lel M bet us, om. ,Ut futt; clal. let, ntut, Dmnn Atca oru. aria; 1ori⸗ ſarle U ice ur. ende entu⸗ 1 lum⸗ ſher ire⸗ r dis fon⸗ fue⸗ turt, er laud. V. Mundæ à peccato. CONCIO SECUNDA. 2 tum, in quo non libenter quieſcit columba. Columba Noëtica eſt Maria, pro- pterea, quod ſuper lutum peccati ne momento quidem reſederit, ſola, & unica à peccato originali, àſordibus Adæ, immunis, & puriſſima perman- ſerit, immaculata ſemper. Hoc indicare intendit Sponſus adeò dilectæ ſuæ, quæ Maria eſt, pedum pulchritudinem laudando. CONCEPIUS III. LQuum pulebri ſunt greſſus tui in calceamentis, filia Principum, Cantic. 7. Cur quæſo à pedibus, à greſſu ſponſa deprædicatur? Notare libeat; per pedes, & greſſus, PP. intelligere peccatum origmale, quod malos affe- tus, ac inordinatos appetitus poſt ſe trahit, ac omnes homines malè or- dinatis paſſionibus inquinavit, juxta Pfalm. 48. Iniquitas calcanei mei circum- dabit me. Hinc Chriſtus diſcipulorum ſuorum lavit pedes, non verò legi- tur lavifſe pedes Mariæ Virginis; cur hæc à lotione pedum exchuditur? Aucdiamus, quid Chriſtus dicat Petro: Qui lotus eſt, non indiget, niſi ut lavet pedes: defuper S. Ambroſius: Plantam lavare debebat, habebat enim primi ho- minis de ſucceſſione peccatum, quando enim ſupplantavit ſerpens, & perſuaſit erro- rem, ideò planta eus abluitur, ut hæreditaria peccata tollantun. Maria ergo à lotione pedum excluditur, imò à greſſu, à pedibus laudatur: ad innuen- dum; à peccato Mariam immunem eſſe, primum inſtans conceptionis, rimus ingreſſus Mariæ in hunc mundum, jam pulcher fuit, ac mundus à ſordibus peccati originalis, ita conchudit Conceptum hunc Simmachus: ita ex Hebræo, textum: Quam pulchri ſunt greſus G&c. vertendo: Quam pulů- chri ſunt primi greſſus tui. Salomon. teſte Prov. c. 7. Viæ ejns viæ pulchræ, G& omnes ſemitæ illius pacificæ, id eſt: inquit Richardus à S. Laurentio: de CONCEPTUS I. In Univerſali diluvio omnes creaturæ interierunt, præter Olivæ ra- mum, Geneſ. c. S. At illa, columba nempè: Yenit ad illum ad veſperam, por- tans ramum Olivæ virentibus foliis in ore ſuu. Deſuper S. Ambroſius lib. de Noë & Arca: Gaviſus eſt vir juſtus videns fruttum de veteri ſemine aliquem re- ſervatum, & inde collegit miſericordiæ divinæ inſigne, quod fruttum demonkraſſet, cui non potuiſent noceré diluvia. Spiritus S. Eccleſ-24. de Maria inquit: Quaſi Oliva Specioſa in campis. Specioſa dicit, ſemper munda, ſemper candida, pura absque maculi. Quemadmodum igitur in Univerſali diluvio omnes reliquæ arbores perditæ ſunt, excepta Oliva; ita omnes creaturæ rationa- biles, in diluvio peccati Originalis interierunt, ſola Maria, myſtica Oliva excepta, quam omnipotens Deus ab inſtanti conceptionis ſuæ præſerva- vit; patet ulterius ex Prophetiãâ Danielis cap. 4. C 3 CON- 22 IN FESTO IMMACULATXE CONCEPT. B. V. CONCEPTIUS V. Imperatum eſt à Divina Juſtitia: Succidite arborem, & præcidite ramos jus, & ecutite folia ejus, & dièbergite fruttus, c. Verumtamen germen radicum &jus in terra ſinite: Arbor hæc humanum genus eſt, rami, folila, & fructus, ſunt Dei dona & grati?. Has, & hæc omnia perdidit Adam ob pecca- tum, ſucciſa eſt arbor, concidit humanum genus peccato originali; Ra- dix tamen & germen humani generis illæſum manſit, huic parcitum eſt. Sed quis dicet, quæ eſt illa radix, & germen, quod in excidio univerſalis diluvii, Originalis peccati, conſervatum eſt? dicit & nominat germen hoc Iſaias cap. II. & eſt ſacratiſſima Virgo Maria: Egredietur Virgo de ra- dice Jeſe, & flos de radice ejus aſcendet, & requieſcet ſuper eum Spiritus Do- mini. Germen, radix humani generis Virgo MARIA ab interitu, ab ex- cidio conſervata eſt, Adæ peccatum non incurrit, immaculata permanſit, 2c illæſa. CONCEPTUS VI. Miraculum audite Numerorum cap. 7. Virga Aaron floruit, ac amyg- dalas fruétificavit: Invenit germindſſe virgam Aaron in domo Levi, & turgen- tibus gemmis eruperant flores, qui foliis ditatatis, in amggdalas deformati ſunt. S. Cyrillus Jeroſ. Ephrem. de laud. B. V. Item Bernardus ſuper miſſas. In illa Virga Aaron, Mariam Meſſiæ Matrem intelligunt, & obſervant. quod Virga Virginem deſignans debuerit eſſe ex amygdalo: Cur ex amyg- dalo? Amygdala volunt Naturalitæ, ante omnes alias arbores floret, dum reliquæ arbores adhuc nudæ, & aridæ, ab hyeme afflictæ conſiſtunt, amygdala albedine florum compta, & candida reſplendet, ſicque omnes alias arbores virore, & flore præcedit. Pariter B. V. primo Conceptionis ſuæ inſtanti effloruit, venuſtaque, ac florens apparuit, eo tempore, quo Cœteri Adæ poſteri, nudi & aridi exſtiterunt. Maria ergo ſine macula. CONCEPIUS VII. Quærit Jeremias cap. 18. Nunquid deficiet niæ de Petrd Libani? Libanus Mons, idem ſignificat, inquit S. Hieronymus, quod Candidatio. Nix à natura alba, & candida eſt, per nivem ergo, & montem Libani, Mariæ im- maculatam conceptionem, candorem, & puritatem intelligendam eſſe. vult Hieronymus in cap. 4. Cantic. ita Serm. de aſſumpt. Mibil eſt Candoris. nihil eſt ſplendoris, quod non reſplendeat in Virgine glorioſa. Erat enim candida- ta multis meritorum virtutibus, & dealbata nive candidior, Spiritus S. muneribus ſimplicitatem columbæ in omnibus repræſentans. Aſt, cur puritas, albedo, can- dor, ac innocentia Virginis, non aliis rebus candidis, ut byſſo, papiro, ſed rectè nivi, ac Libano ſemper albo à nivibus comparatur? Candor byſſi, papiri, non eſt candor innatus, aſt candor nivis à natura eſt talis, nix can- dida concipitur, generatur, candida ſpargitur, candida in terram deſcen- Qit. 7 — nos n is, . N. elt ſals men ⸗ Do⸗ . nlit ny⸗ er. unt. giſins. Vant, mnp⸗ „Qord ſtunt, mnes tionis qu Ats N eim⸗ elle. doni⸗ Gte- ̃ ᷑ ᷑LCLCLCXNCIQ0C IEKIIXEI 23 dit. Candori ergo nivis, non byſſi, aut papiri congrué MARIA com- paratur, quia nunquam ſub tetro, & fuſco Originalis culpæ colore fuit, ſed candidiſſimum colorem innocentiæ ſemper habuit, ab origine candida, pura, immaculata fuit: Ita Bernardinus de Buſto in Mariali: Part. 9. Serm. 29. in feſto nivis: Per albedinem Nivis Iriu innocentia, & puri- tas immaculata Virginis, quæ nunquam fuit macu catum. ßM Epilogus.] Imploremus ergo B. Virginem, ut Abraham olim Saram: Novi quod pulchra fis, pulchra, immaculata; dic ergo coram tremendo Ju- dice quod ſoror mea ſis, ut mihi peccatori benè ſit propter Te immacu- latam. Amen. — . IN FESTO IMMACULATAX CONCELPILIONIS, CONCIO TERTIA. De qua natus eſt E&NlS. Matth. Cap. 1. Tann B. V. MARIAM, ſine macula conceptam eſſe, Thema- ex congruentiis probatur, ta, vel denigrata per pec- MArgaritæ, ſen gemmæ, ac Unioni in concha ſuper orqium, mare conſtitutæ, Academicus hanc epigraphen in- ſcripſit: Intra uterum jam pura: S. Cyrillus Alexand. 'hom. contra Neſtorium, B. V. Mariam intitulat: „RX— 8 Gemmam ac margaritam pretioſam orbis terrarum. Epi- graphen quadrat: Intra Uterum jam pura. Immaculata; Audia- mus PP. Ab originali delicto nullus excipitur, prater illam, quæ genuit Patres- mundi Salvatorem, Laurentius Juſtinianus cap. de gradu perfe- Laurentius- tionis. Macula non eſt in te, O MARIA, nec viciſſitudinis oöbum- Juſtiman. bratio, tradit ſic Ambrofius Ansbertus ſuper Cantic. MARIAAmbrofius nunquam fuit in tenebris, ſed ſemper in Lumine, habet S. Hierony- Ansbertus, mus, in Pf. 77. Hoc inprimis adſtruere fas eſt, quod anima ipfius & ca- Hierony= 70, in qua elegit ſibi habitaculum Sapientia Dei Patris, ab omni mali- mMus tia, & immunditia puriſſima Juerit, inquit Fulbertus Carnot. Serm. pulbertus de Nativ. Virg. Statim at dqnima B. Virginis fuit creata, fuit ſanttifi- Carnot. cata, & Angeli in œlis celebrarunt feſtum Conceptionis, perorat S. Vin- S. Vincen- centius Ferrerius Serm. Z., de Nativ. Virginis. Sanè DEIlS e n ee. ter- * „ 24 IN FESTO IMMACULATE CONCEPT. B. V. ternus, ſicut mira ſua Sapientia creavit omnia, ſic illam benedictam Matrem ſuam talem condidit, & ſandtificavit in tempore, qualem eam Jandtam elegit in ſua æternitate: & talem tam nobilitate naturæ, quam refettione gratiæ ondidit Matrem, qualem eam decebat habere ſuam glo- rioſiſimam majeſtatem, quia in ea, & de ea, debebat ſumere, gquodin ater- num ſihbi erat unitum unitate perſonæ, de quo exiret pretium totius libera- S. Bernardi- tionis, juſtificationis, & beatitudinis humanæe. Concludit S. Bernar- nus Senen- dinus Senenſ. tom. A. de Concept. B. V. art. I. cap. I. Implorata s. S. Spiritus gratia, audiamus deſuper Conceptus. CONCEPTUS I. S. Bernardus in Signum magnum Chriſtam dicit eſſe novum Adam, Mariam V. novam Evam: t nobis novum Adam reformaret, ex veteri, & Üvam transfunderet in Mariam. Utiquè novus Adam Chriſtus, & nova Eva Ma- ria, non minoris, ſed melioris conditionis fuerunt, quàm vetus Adam, ve- tus Eva? Aſtvetus Adam & Eva, ſine peccato, ſine nævo, & macula creati ſunt, ergo ſine peccato, ſine macula nova Eva: Virgo Maria. Sic ſubſcri- bente S. Bernardino Senenſe tom 3. ſerm. 49. part. Certum eſt, quod Deus ereavit Adam ſine peccato Originali ex limo terræ, dein de coſta ejus creavit Evam Ene peccato: && certum eſt, quod Chriſtus incarnatus fuerit Dens && homo, & fuit major quàm Adam & Eva, & majoris dignitatis, & tantum intereſt inter eos, quan- tuminter Creatorem, && Creaturam: modò non eſt credendum, quod ipſe filius Dei voluerit naſci ex Virgine ,&S ſumere ejus carnem, quæ eſſet maculata ex aliquo pec- cato originali, imò credendum eſt, quod voluit ſumere carnem ex carne puriſima, quod ejus mater fuerit plus quàm Adam & Eva, qui creati ſunt ſine peccato origi- nali. S. Andreas Apoſtolus, in vita aſſerit. Sicut primus Adam, formatus fuit de terra, antequam eſſet maledicta, ita ſecundus Adam formatus fuit de terra Pirgine, nunquam maleditta. Doctiſſimus Idiota in contempl. Virg. de Maria inquit: Ad hoc te fecit, ut quod de primo opifice fuerat deformatum, per te reformaretur. Ideò Chriſtus humanam naturam aſſumpſit, ut per Adami peccatum depravatum, defor- matam, inquinatam, ſaueiam, infirmam naturam iterum reformaret, ſa- naret, curaret, reſtitueret; ergo illa natura, ex qua Chriſtus carnem as- ſumpſit, non debuit fuiſſe per peccatum Adæ infecta, corrupta, infirma, (per ſanam enim medicinam infirmitates curantur, per ſalubria medica- menta foventur venenata vulnera) Chriſtus autem per peccatum Adæ ve- neno infectam naturam humanam curaturus aſſumpſit humanam carnem, de carne, ſanguine, & lacte B. H ergo humana natura B. Virginis peccato Adæ non debuit fuiſſe infeéta, ac venenata, ſed tota munda, ſana, Wmaculata. Probo ulterius verbis S. Pauli, CON- CONCIO TERTIA. 2 n . CONCEPTUS III. n Ad Hebræos c. 7. inquit Magnus Apoſtolus de Chriſe Domino: ZYalis enim decebat ut nobis eſet Pontifex, ſanttus, innocens, ſegregata wveccatoribus: l Notate: Segregatus à peccatorihus. Si fuiſſet B. V. per momentum tantum, N. in originali, Chriſtus à peccatoribus non fuiſſet ſegregatus, ergo. Maria h nunquam fuit in peccato, ſed ſine macula noxæ originalis concepta eſt: nr Audiamus S. Thomam 3. part. quæſt. 4. art. 6. ad Zdum. Oportuit eum, gui N peccata venerat tollere, eAà peccatoribus ſegregatum, quantum ad culpam, cut Adam ſubjacuit. H CONCEPITUS IV. J Hun,;, David Pſalmo 44. Chriſtum dicit: Specioſum præ fiüs hominum, cauſa- Cuun lem adneétit: Atitit Regina à dextris tuis, in veſtitu deaurato. Præ filiis ho- Mr. minum ſpecioſus eſt Chriſtus: in quo conſiftit illud Præ: Fors quia à piis- ne. ſima ſantiſſima matre natus eſt? aſt & à piiſſimis parentibus progenitus Gen eſt S. Joannes Baptiſta, alia ergo qualitas in Matre Maria invenienda eſt, lblet. ob quam filius ejus Chriſtus eſt ſpecioſus. Præ filiis hominum: & quæ Des illa qualitas? eſt immunitas à peccato Adæ: ita Menæa Græca die 5. Ja- nuarii ode 5. Architeltus, & Dominator omnium Deis, ut ex incorrupto utero tuo Gi sarnem ſuſciperet, humani generis 1E PRIIATEI creavit, 6 Domina, nulli un- nr. quam repræhenſioni obnoxia. Immaculata ſine labe concepta Virgo, illud i Dif Præ Chriſto præſtitit, unde ſpecioſus Præ filis hominum; quod David oet. edocere voluit quaſi cauſalem adnectende: Aſtitit Regina à dextris tuis in , G veſtitu deaurato. A dextris ſtare, juſtorum, immaculatorum eſt, juxta . Matth. cap. 25. Statuet oves à dextris. Aſtitit à dextris Maria, aſtitit, ergo mnafus nunquam cecidit, nunquam jacuit in peccato originali, ſed in prima gra- tent tia, innocentia, ſemper firma, tuta, integra permanſit. Aſtitit inſuper: in veſtitu deaurato: Aurum mixtura caret, aurum purum eſt; loquitur Grego- rius Niſlenus in Catena: deaurata veſtis argumentum ſit: Maria omni feit mixtura, ac ſcoria caret peccati originalis: omnimodè pura, munda, im- hnlkus maculata eſt. betor⸗ CONCEPTUS V. 4,l Water unigeniti filii Dei electa eſttalis, quæ Virgo eſſet Corpore, ita en . Eſaias: cap. I. Ecce Virgo concipiet, & pariet filium. Virum non cognoſco: rnn. Luc. I. Corpus B. V. Virgo debuit eſſe inviolata, intemerata; quantò ma- cNA. gis decuit, ut anima B. Virginis, Virgo eſſet inviolata intemerata, imma- - Ve⸗ culata, à peccato originali immunis. Eſt hæc concluſio S. Bonav. in 3. ſentent. diſp. 3. art. 2. quæſt. I. Congruum fuit, ut illa, quæ placuit Altiſſimo, giis adeò ut fieret ejm oponſa, & Mater filii Dei unigeniti, ſic eſſet immaculata mente, nr ſicut erat intemerata carne. Quoniam ergo B. V. Maria, advocata peccatorum, gloria & corona juſtorum, Dei ponſa, & totius Trinitatis riclinium, && ſpeciofiſi- 0N. Feſtivale. D waum 2,6 IN FESTO MMACULATXE CONCEPT. B. V. mum filii reclinatorium; binc eſt, quod ſpeciali gratia Dei nullum in ea pecca- tum habuit r= Exindè hortum his clauſum B. Virginem Sponfus de- rædicat. B * CoꝭONCEPTUS VI. Hortus conoluſus ſoror mea ſponſa, hortus concluſus: Cantic. 4. cur hortum dicit B. Virginem? Rupertus in hunc locum reſpondet: Nominatur hortus, quod ſemper ibi aliquid oriatur, quia cum alia terra ſemel in anno aliquid ereet, bortus nunquam ſine fructu eſt. Ulnde ergo hortus es Tll, G diletta dilelti? niſi quia in te natum eſt aliquid, quod nunquam deſinit, & frultus tuus nunquam mar- ceſcit. Flores & fruétus, qui in hortis creſcunt, communiter præſtantio- res, excellentiores ſunt, quam qui creſcunt obviè in campis, & pratis: item in horto ſpecialiter cuſtodiuntur, obſervamur, excoluntur; ubi in pratis nulla horum cura eſt, imèò ordinariè à beſtiis conculcantur, infi- ciuntur. Hortus ergò dicitur V. Maria, ad innuendum: florem inno- centiæ, integritatis, puritatis B. Virginis præſtantiſſimum, excellentiſſi- mum fuiſſe, ſpecialiter à Dei providentia excultum, cuſtoditum, conſer- vatum. Nullum inſtans reperiri, in quo non fructus gratiæ, ac innocen- tiæ fragrantia ſuaviſſimum odorem ſparſerit. Quando reliqui arbores, ac flores in originalis culpæ hyeme, fructu & flore viduabantur, tunc B. Virgo florida amœnitate vernabat : & gratiæ fructibus redundabat. Hortus etiam bis claufus deſcribitur: cur bis clauſus? Ut non ſolum de in- tegritate corporis, quam & in conceptione & nativitate Vyerbi, iibatam ſervavit, locutum fuiſſe ſponſum arbitreris, ſed etiam de animæ integritate, quam nunquam ſerpentis antiqui temeravit aſpettus: ita Rupertus: Et mens tua nulli ſpirituali nequitiæ fuit unquam penetrabilis: Videlicet in nullo temporis momento ſer- pentis peſtifero veneno proſtrata fuit, virginea mens, ſed ſemper, & pro omni tempore, omnis culpa ab hoc horto bis concluſo exulavit; concluſo bis, propter geminum cuſtodiæ munimentum, quo Mariæ corpus & ani- ma ſervabatur, ne halitus tartarei draconis florem puritatis tangeret, in- ter arefactas filiorum Adæ mentes hæc ſingularis Virgo ſemper floreret. Concludit Sophronius Serm. de Annunt. Verè bortus concluſus, bortus deliciarum, in quo conſita ſunt univerſa foruni genera, & odoramenta vir- tutum, ficque concluſus, ut neſciret violari, neque corrumpi ullis infidiarum fraudibus. S= . CONCEPTUS VII. Fulbertus Carnotenſis Serm. 2. de Nativ. obſervat. B. V. natam eſſe in Septembri inquè Vico Nazareth. Cur rectè in Nazareth, & menſe Septembri? Reſpondet Autor: Nazareth interpretatur Flos. Naſcitur Maria in Nazareth: Flos innocentig. Nazarena eſt: ab origine florida, candida, immaculata. Naſcitur in Septembri. In hoc menſe verni flores mar- um g, eet, Olin ltio. Nig: dbiin inki nno. Nniſl nler⸗ Ocel⸗ 0les, tunc labat. dein. wavi, guin ai 0 ſer⸗ Apro elulo anl⸗ t, in⸗ reret, ojt U- ig eſſe enſe itur id, ores al⸗ CONCIO TERTIA. 27 marceſcunt; ubi cœteri flores decidunt, marceſcunt, nata eſt, & prodiit; florere, virere incipit, flos innocentiæ: Virgo Maria: ut quæ marcedinem neſcit, ſemper florida, immaculata. CONCEPTUS VIII. Corpus mortuum Salvatoris ESU involvendum erat in ſyndonem mundam: ita Marcus cap. I5. Involvit illud in gndonemunda., Sic in mun- da Sydone involutum corpus, ſepultum, & repoſitum eſt in monumento Corporis adhuc ullius experto. Ita Lucas c. 23. Poſuit eum in monumento exciſo, in quo nondum quisquam poſitus fuerat. Notandum eſt, ſyndonem pro Chriſti corpore mortuo involvendo mundam, id eſt novam debuiſſe eſſe, & ut nunquam candorem & puritatem amiſerit, ac dein lota, vel mundata fuerit. Item ſepulchrum non ſolùm purum ſimpliciter, ſed ita purum eſſe debuit, ut etiam nunquam fuerit impurum, & purificatum; exinde ſie ar- gumentari licet: Quod ſi talem ac tantam puritatem Deus requiſivit in illa ſyndone, in illo ſepulchro, in quo mortuum corpus ESU per 40. hofas involvendum, reponendum erat, quomodo DEUS non magie conſulerit honori, puritati, & innocentiæ Mariæ, in cujus uterum in- volvendum, reponendum, erat vivum corpus ESU: Omnia circa Corpus JESIl munda ſunt, & nova, && omnia mugna valdeé, inquit Origenes in cap. 27. Matth. Quomodo non tota pura, ac munda, immaculata fuerit illa, de qua natus eſt jESUS, concludit S. Thomas de Villan. Serm. 2. de Nativ. Dr aui de Virgine ſcire cupis aut intelligere, totum in boc clauditur breviloquioe e qua natus eſt ESlIS, inde intelligas, nil gratiæ: aut perfedtionis, aut gloriæ, quam animus in pura creatura concinere poſſit, defuiſſe. Ergò ſine macula con- cepta eſt B. V. Maria. [Epilogus.] Hortor ergo omnes cum Godofredo Cardinale Serm. 8. Nibil in hujus Virginis laudibus hæſitemus: honorat ſiquidevi filium, qui laudat Matrem, ſine cujus laude placere Deo, impoſſibile eſt, & cum laude ejus, nemo ei displicere poteſt. Hanc igitur ſandtiſſimam, & admirabilem Vy irginem laudemus:; quis Virginis filio, ſine Virginis Matris laude placere non poſſumus. Diligamus eam ficut chariſſimam Domini Matrem, quam ipſe diligit, ut propriam carnem. Quippe Virgo de cœlo prospiciens, univerſorum Regina, ſuarum laudum decan- tatores benedictionibus coronat. Scribit Sophronius in 30. Januarii in Ve- ſperis S. Baſilii & Joſephus Confeſſor. Ode 9. de 70. diſcipulis: Worum omnium eſt ſalus, quotquot aſſiduis tibi gratulantur vocibus, Ular ent. Amen. 3:(0): S8 L D 2 N 28 IN FESTO S. THOMX APOSTOLI, 232 8 2 3 22 82 2 38 28 888 683 33 888 82 88 63 38 8 362 288 268 IN PESIO S. IHO MX APOSTOLI, CONCIO PRIMA. rexms. Non erat cum eis. Joan. 20. cap. Tkema. Abſentare ſe à Piorum conſortio, ſaluti quam- plurimum obeſt, ac nocet. Exordium, 0d, JSsAD Ah, Juſtorum collegio, & cœtu optimis moribus inſtitute recedendum non eſt: abſentare ſe à viris timoratis, eſt ſalutem ſuam periculo exponere; evitare diſciplinam, eſt caſum quæ- rere, eſt perire; ipſe recefſus, ingerit pravita- .6 N tis exemplum. Audiamus Sacræ Scripturæ eG & textus: Væ Soli, quia cum ceciderit, non habet ſub- Scriptura le Brenaihi, extendi manum meam, vantem ſe. Eccleſ. cap. 4. Vocavi, Saera. &&non fuit qui aébiceret, deſpexiſtis omne conſilium meum, && increpatio- nes meas neglexiſtis, ego quoque in interitu veſtro ridebo. Prov. Cap. I. Nemo mittens manum ſuam ad aratrum, & reſpiciens retrò, aptus eſt kaces. regno Dei. Lucæ cap. 9. Et S8. Patres libeat pereipere: Facilé 4 ſuperna Jeruſalem excluditur, qui à juſtorum congregatione fuerit ſe- gregatus, ideoque cum omni circumſpetctione, & animi maturitate ſtudeat romovere, quisquis in hæc ſantta collegia Deo dicatæ vocatus eſt, ne dia- Laurentius Holi fallacia, aut ſui negligentia, amoveatur ab illo, hortatur S. Lau- Juſtinianus, rentius Juſtinianus de diſciplina Monaſtica: cap. 7. Multos in diſcrimen animi ſolitudo dejecit, erraverunt quidam in ſolitudine, & à retrus Bleſ. ſerpentibus perierunt. Petrus Bleſſenſ. cap. 9. Ubi non timetur repre- henſor, ſecurus accedit tentator; licentius perpetratur iniquitas, docet S§. Bernard. S. Bernardus apud Niſſenum lib. 4. cap. 1. Dicam, quod ſentio, in- Cantiprata-quit Cantipratanus apud Lohnerum in Bibliothecàâ: Verbo, So- u. cietas: Credo, ſolis, & ſine ſocis foris ambulantibus, mille infortunia, & plura, quàùm credi poteſt, ſæpius occurriſſe, in quibus nec opere, nec ſal- 8, Bernar- tem animo offendiſſent, ſi juſtus fratris ſocius affuiſſet. Unde S. Bernar- dus. dus Serm. I. de Spiritu Sanéto, in hodiernum feſtum S. Thomam alloquitur: Fulleris Thoma Sandte, falleris, ſi videre Dominum ſperas ab Apoſtolorum collegio ſeparatus; non amat veritas angulos, non ei diverſoria placent. Dei gratia deſuper Conceptus proferam. CON- W f ⸗ lbus eſe eulo gur⸗ Vlta Nture tſib. emmn, tio⸗ Mel. e 4 neiſe Pulet ecir Lar. tos i ,G epre- gocel ,in⸗ . 80. i. mar- ham eres nei N. titi. CONCIO PRIMA. 2 CoNCEPTUS I. [Confirmatio.] Miſerandos ruinarum caſus, duce & origine, à bono- rum receſſu numeramus: Eva prima Mater in inobedientiæ prolapſum ruit, contra divinam inhibitionem de fructu prohibito comedit; ſors la- pſus cauſam ineuſabitis ſerpentem? non tentãſſet ſerpens, non ſeduxiſſet, niſi Eva acceſſiſſet; Quia ergo Eva, à juſto viro ſuo Adam ſe abſentavit, vaga, & incuria, ſola ſine Adam in Paradiſo diſcurrit, ecce in pericu- lum tentationis devenit, ac lapſum: eſt hic Conceptus Ruperti Abbatis ſic concludentis: Lib. 3. in Geneſ. cap. 2. Mulier corpore, && oculis va- 4, dum incontinenter deambulat rte Lieectae ,qualis extra Paradiſum mun- dus huberetur, & ferpens utpote aſtutus dulcedini terræ propius, vel ambitioſius in- nititur, locus diabolo datus eſt. Si à latere juſti non receſſiſſet, ſerpens inſidias prætendere non valuiſſet, invenit tamen fallendi occaſionem, dum à viro & juſto ſeparatam invenit. CONCEPTUS II. Uxor Loth, Angelico adjutorio ab incendio Sodomæ ſalvata tandem in via, in itinere perlit. Verfa eſt in ſtatuam ſalis, Gen. cap. 19. Quæ elt cauſa tam lugendi interits, ac tam horrendi ſupplicii? cauſam allegat Sacra Scriptura citato capite: Reſpiciensq, Ior eius poſt ſe: id eſt, ex- planat Dionyſ. Carthuſ. Mente &ρα vekore retrotpiciens, faciem ſuam verſus So- domam dirigendo, cum inordinato affettu ad ea, quæ reliquit, verſa eſt in Statu- am ſalis. (Quamdiu illa fœmina amavit ſocietatem juſti ſui mariti, quam- vis non eſſet adeò virtuoſa, tamen cum ſancto meruit ſancta reputari, & à communi ſupplicio liberari, verim dum Maritum deſerit, a viro ſuo juſto ſe avertit, Sodomam verſus ſe convertit, cum perverfſis fuit repu- tata, & tam graviter punita: Audiamus S. Auguſtinum lib. 2. de mirah. Sacræ Script. Quamvis mulier propter contubernium juſti eruta ſit de incendio, pepercit que incendium illi, ubi conjugis gaudebat conſortio, dedit tamen pœnas cri- minum, quando oculos avertit à juſto marito. CONCEPTUS III. Judas, qui diu Collegio Apoſtolico aſſociatus, inter Apoſtolos con- numeratus, Vxit: tandem ſceleratiſſimus à dæmone obſeſſus, deſperans; Laqueo ſe ſuſpendit, æternæ damnationis ſe reum fecit, quomodo virtute Chriſti ſocietati adjunctus, à Chriſto tot virtutibus inſtructus, tot chari- tatum actibus, ut communione in ultima cœna, pedum lotione, ſpiritua- li exhortatione fotus, ac excultus, tam perfricatæ mentis, ac (celeratus effetus eſt, cauſalem ruinæ Judæ adſcribit S. Evangeliſta joannes cap. 13 quia ſocietatem optimam Chriſti, & Apoſtolorum deſernit, ab hi ſubduxit, abſentavit. Cum ergo accepiſſet ille buccellam, exivit continnè ſuper Chryſoſt. Certè niſi ille exiſet, proditor non juiſſet: & 8. N 30 IN FESTO S. THOMXE APOSTOLI, hom. de prodit. habet: Quia à diſcipulorum conſortio ſegregatus, ad Prin- pes Phariſæorum ſe contulit, & poſtea ad desperationem, & laqueum devenit. Tantum nocet, à proborum conſortio, ac ſodalitio ſe ſubducere, ab- P . ſentare. . CONCEPTUS IV. S. Vincentius Ferrerius conſortium bonorum multis carbonibus vivis in unum congregatis comparat; hac de cauſa: Carbones vivi, quamdiu in unum congregati manent, unus alterum inflammat, ignitum facit; ſe- paratur autem carbo à carbone; brevi exſtinguitur, emoritur; ſic qui bo-⸗ nis adhæret, optimis eorum moribus & ahis inflammatur in virtutibus, in pietate, modeſtia, caſtitate proficit, ac confirmatur; ſi ſegregatur à conſor- tio bono, tepeſcere incipit in actibus virtuoſis, ſenſim corrumpitur, per- dit fidem, nauſeat pietatem, fit diſſolutus, peccaminoſus. Hoc experti ſunt Sancti quoque; in hunc finem libeat perpendere, quod narrat S. Mat- thæus c. 17. CONCEPTUS V. Quidam affli tus Pater in abſentia piiſſimi Magiſtri, & Diſcipulorum Petri, Jacobi, & Joannis, ad reliquos Apoſtolos, filium ſuum à Dæmone ob- ſeſſum deduxit, rogans: ut ab hoc nefando inquilino filium ſuum libera- rent: dicit nunc S. Matthæus: Non poterant curare eum. Cur non pote- rant? reſpondet Chriſtus: Propter incredulitatem veſtram. Ecce, una ab- ſentes die à Chriſti conſortio, ac reliquorum diſcipulorum ſocietate, tepe- ſcunt in fide: Infirmati ſunt diſcipuli, ſed non omnes: inquit in citatum ca- put Matthæi Hugo Cardinalis; & Ferus de S. Thoma ſcribit: Semel ſeſe à diſcipulorum conſortio ſegregaverat ſuo id damno maximo, exſpoliavit enim ſe con- templationis DEI dono. Tantum nocet ſe à juſtis abſentare. CONCEPTIUS VI. Saul Rex fatctus eſt inter Prophetas: I. Regum cap. 19. de quibus Pro- phetis gloſſa: Viri religioſi erant: hoc eſt, dono Prophetiæ clari viri mi- tes, manſueti, modeſti, timorati erant, & talis factus eſt Saul, cum tali- bus: Abiit in Najoth, in Ramath, & factus eſt etiam ſuper eum Spiritus Domini. Propheta, Spiritu Domini repletus, non manſit Rex Saul; imo in crude- lem Tyrannum mutatus; eum Spiritus malus in nefanda ſcelera, in ho- micidia innocentium, in negromanticas ſuperititiones concitavit, tan- dem in deſperationem, & propriam carnificinam induxit: Arripuit ita- que Saul gladium ſuum, && irruit ſuper eum: I. Regum c. 31. Cauſalis, quod Rex Saul tam perverſus factus ſi, hæc eſt: Cum Prophetis, Lum viri⸗ juſtis non permanſit, ab his ſe ſeparando, ſegregando, tam iniquus, ſce- leratus, deſperatus effectus eſt; Juſtorum ennſortium deſerendo, ſen- ſim tepeſcimus, depravamur. Optimè in hanc rem Seneca: ep. 5. HBoc Primum —,, — bdus, nlor⸗ Per⸗ Perti Mx⸗ loruns le 0⸗ libera⸗ pote D. , tepe. n 1 e ſe l⸗ 8s Mo⸗ In m. n tll⸗ niri cde⸗ in ho⸗ tan⸗ ii- guoch Viris l V CONCIO PRIMA 31 Primum Philoſophia promitrit, ſenſum communem, humanitatem, & congregatio- nem; d qua profeſſione diſſimilitudo ſeparobit. P CONCEPTUS VII. In Lais apud Danitas, primo omnium inter Judæos Idololatriæ flo- ruit: Poſuerunt ſibi ſeulptile: Judicum cap. 18. Quomodo Danitæ in Lais facti ſunt Idololatræ, cum flilii Iſraël verum Numen ac Deum undi- que colerent? An non tribus Dan mirabilia, ac magnalia Dei in deſerto vidit, & experta eſt? nunquid non, ut cœteræ tribus: aà Moyſe, ad cul- tum Veri Dei edocti ſunt Danitæz? quomodo ergo omnium primo defi- ciunt, ſcelerati facti ſunt Idololatræ? Abulenſis quæſt. F. in cap. I17. Ju- dicum reſpondet: & aſſignat errori Danitarum, fſeparationem à cœte- ris filiis Ifraël: Licet cœteri Wraslitæ colerent Deum, iſti colebant Idola, quia erant ſeparati. Lais civitas, & Regio, quam Danitæ inhabitabant, à ce- terorum habitatione plurimum diſtabat, unde ut loco, ita & à cœtero- rum moribus diſſidebant, & Idololatriæ vacabant: Separatio patroci- nabatur criminibus, ut quantum ſeparati ab exemplo bonorum, tantum appropinquarent peccatis : Eſt ergo ingens detrimentum à juſtorum convicti & conſortio recedere, ſegregare, ſe abſentare. V Epilogus.] Ergò Juſti conſortium, ſocietatem nolite deſerere, à vi- ris juſtis, bonis, nolite ſeparari, ſed firmiter & conſtanter conjuncti per- manentes ſimus, ut ſine Sancétis non miſerè pervertamur. IN FESIO S. IHOMX APOSTOLI, CONCIO SECUNDA. Et Thomas cum eis. Joan. 20. Temus Societas cum bonis, ac timoratis, plurimum Theme. prodeſt. Nicam cauſalem quod nunc S. Thomas firmiter cre- Mky dat, in affectus amoroſos prorumpat: Dominus meus Deus meus, ponit S. Evangeliſta: Zhomas erat cum eis. Cum Apoſtolis inquam: Diſcimus hinc, ut nociva eſt converſatio cum improbis, ſic juſtorum Exordium. ſocietas invenitur profieua: Omnium ſocietatum nulla præſtantior, rzulla firmior eſt, quam cum viri boni moribus ſimiles ſunt familiariter conjundi, inquit Seneca ep. II. Sacra Scriptura confirmat: CQum Textus Sa- Santto Sandtus eris, & cum viro innocente innocens eris. Pſ. I7. Qui crz Scri- ” cum pturæ. 32 IHN FESTO S. THOMX APOSTOLI, cum ſapientibus graditur ſapiens eris. Prov. 13. Et Chriſtus Mat- thæi c. I8. inquit: Ubi duo vel tres congregati ſunt in nomine meo, Patres, in medio eorum ſum. Audiamus SS. Patres: Ad inſtruttionem jungi 3, Ambre-Honis plurimum deficit, & ad probitatis Teſtimonium, docet S. Am- ſius. broſ. lib. I. offic. 45. Amabilis ſacins eſt omnibus ofcioſus, && nulli oueroſus, quia devotus ad Deum, benignus ad proximum, obrius ad mun- S. Chryſo- dum, ſcribit S. Chryſoſtomus ſuper Matth. Et iterum in Pſal. 4. Romus. Gi malos fugias, bonos equaris, utrimque && virtus augeſoet, & decreſcet 8. Bernardi-Vitium. Societas bonorum duplex affert lucrum, ſeribit S. Bernardi- nus Senenſ. nus Senenſ. art. I. cap. . Primum eſt cognitio malorum ad evitan- dum, nam ubi plures vintuoſi ſimul congregati ſunt, habentes plures Spirituales oculos, plura vident, perſpicatioresque ſunt, atque amplius 8. Grego- oculati ad evitandum mala. Perpulchtè S. Gregorius hom. y. in u. Ezech. Qui Jandto Viro adhæret, ex ejus aſiduitate viſionis, uſu lo- cutionis, exëmplo operis, accipit ut accendatur in amorem veritatis, pee- catorum ſuorum tenebras fugat, in deſiderio lucis exardeſcit. Optimè 3. Auguſti §. Auguſtinus de amicitia: c. 3. In rebus humanis nihil ſanttius Appetitur, nihil extere dulcius, nihil frutctuoſius tenetur juſti amici- tia, habet enim frudtus vitæ præſentis & futuræ. Concludo cum S. Ba- §S. Balius. ſilio in Pſalm. 13 2. Quemadmodum ſuavia aromatum odoramenta proprium per a?ra, && continentem emittunt odorem, quo præſentes re- creantur, ita viri juſti ſocietas, fibi commorantium contubernio ſalutaris eſt, ac jucunda. Implorataà S. Spiritûs gratià deſuper Conceptus pandam. QCONCEPTUS I. Duo ingentia beneficia collata Patriarcha Loth Sacra Scriptura memo- rat: Primo, quod vir pius, timoratus, fuerit. Secundò, quod à Deo tem- poralibus bonis mirum benedictus, abundaverit: ita Geneſ. cap. 13. Sed && Loth fuerunt greges ovium, & armenta, & tabernacula, non poterat eos capere terra, ut habitarent ſimul, erat quippe ſubſtantia eorum multa. Unde Loth tot dona, & benedictiones? Sacra Scriptura adicribit conſortio juſti A BRAFIRE., Loth, erat cum Abraham; Cum Abraham, viro juſto, ac Deum timente: Ex hac ſocietate cum viro juſto, ac Deum timente, tantarum benedictionum Scaturigo: ita Lippomanus in hunc locum: Benedixerat Dominus ipſi Loth, ex conſortio fidei cum ſandto ipſumque divitiis auxit, & morum ſandtimonia eum de- coravit, cum Sancto enim Sanctus eris. Hoc ipſum expertus fatetur Laban. CONCEPTUS II. Jacob pius ac optimæ vitæ adoleſcens, devenerat ad Laban, apud quem ſervivit multis annis quàm diligentiſſimè ; pariter timoratus Juve- nis Joſeph Phutifari in ſervum divenditus, domui ejus præfuit fidfſi- mé: Nt⸗ to, mi n. nll nue⸗ l4. ge di. itan. Muer pliu . in ſule. eer. Mprne ſafik inii. 16, ⸗ Omenta ites re⸗ ſlutmi nceßtls nemo⸗ 0 tenn⸗ . A Ctzen th tot c, ter lonvnm Loße mntl- . Pod ure⸗ glli ue: CONCIO SECUNDA. 3 mè: fatetur nunc Laban, à quo tempore Jacob ei ſervit, manifeſtè auge- ri ſubſtantiam ſuam; fatetur & Phutifar, àa quo Joſeph adeſt in domo ſua, ſe incrementum rerum ſuarum ſentire. Unde hoc argumentum, ac incre- mentum: Fors induſtrio labori, ſidori ſervientium adicribunt ?à non ſie labori, quàm pietati, ac vitæ integritati ſecum commorantium opti- morum juvenum. Avdiamus textus: Experimentum didici, (inquit La- ban) quod benedixerit mihi Deus propter Te: Geneſ. 30. Simili modo ob conſortium integerrimi Joſeph, benediéta eſt tota domus Ægyptii: Be- nedixitque Dominus Domui AZo)btüä, && multiplicavit tam in ædibus, quàm in agris cunclam eJus ſubſtantiam. Geneſ. 39. deſuper S. Ambroſius: lib. 2. de Jacob: Vide quanta virtus, cui ſocietas lucrumi dabat, non irrogabat diſpendium. CONCEPTUS III. Saul Rex totus perverſus, ac offenſus Davidi, mittit lictores, ut com- Ppræhenderent David, & vinéctum tenerent: Miſit lictores, ut raperent David. I. Regum cap. 19. Quid accidit: Lictores, iniquum, ac crudele genus ho- minum, manſuetiſſimt, religioſiſſimi, modeſtiſſimi facti ſunt: Fadctus eſt Spiritus Domini in ilis, & prophetare cœperunt. Primus adeò mirabiliter con- vVerſis, manſuetis effectis mittuntur alii, prioribus ferociores, quibus ſimi- liter contigit; Prophetarunt & ili: Ergo ipſe Rex Saul, totus furiens, in perſona propria, David inſequitur, aſcendit David compræhendere; & ecce: Et fadtus eſt etiam Spiritus Domini ſuper illum, & prophetabat. Ipſe Saul manſueſcit, ira depoſita, totus mitis, Deo devotus, timoratus efficitur: Unde hic mirabilis effectus? Effectus erat ſocietatis timoratæ, atque ſan- tæ; morabatur pius David cum virtuoſiſſimo Samuele, his piis, virtuo- ſis, juſtis, ſe adjungentes lictores, & poſtea ſocians ipſemet Rex Saul: omnes pii, devoti, virtuoſi, juſti efficiuntur. Ita Tertullianus lib. de ani- ma: Cum in ſocietate erat Deum laudantium dono Prophetiæ replebatur, qui, poſt- quam ab eis ſegregatus ſt, à Dæmone vexabatur. CQONCEPTIUS IV. Joſue militem ſtrenuum fuiſſe liber ejusdem teſtatur; tritum nunc eſt: milites rarò pios, ac timoratos eſſe: Nulla pietas, fidesque viris, qui caſtra ſequuntur. Joſue autem, licet à juventute miles, vir tamen Deo addictiſſimus, timoratiſſimus fuit, probant hoc inaudita miracula, cum ad Joſue verbum, ſtent ſol & luna obedientes; unde militi tanta fides, ietasque? dicit Scriptura: ex conſortio cum Moyſe ſervo Dei „juſto. Ita liber Exodi 24. cap. Surrexerunt Moyſes Joſue: Subintrat hic S. Am- broſius: lib. 2. officiorum: cap 20. Tantus PSlIS NAVLE, quod eum non tam erudivit ad legis ſcientiam Moyſi ſocietas, verum etiam ſandtificavit ad gratiam, unde fadtum eſt, ut qui fuerat ſocius converſationis, Juerat etiam ſucceſſor po- teſtatis. Feſtivale. E CON- — 34 IN FESTO S. THOME APOSTOLI, CONCEPTUS V. . Muſca foœtida, ac putrida, à natura appetit vana, & vaga, circumvo⸗ lIat; factum eſt, & muſcam naturam ſuam correxiſſe, munda, ſuaviter olentia, dulcia quæſiviſſe, & ſolitudinem adamaſſe. a Propheta lſaias cap. 7. Silabit Dominus Muſcæ, quæ eſt in extremo fluminum 1oybti, Gc. & ve- nient, & requieſcent omnes in torrentibus vallium, & in caverms petrarum, & in omnibus frutetiz, & in univerſis foraminibus. Unde vana & vaga, immunda, ac turpia appetens muſca, facta eſt ſolitaria & cauta, caſta ac munda? Non jam fœtida, ſed odorifera, ac dulcia quærens? dicit Propheta; Socie- tatem Muſcæ cum Ape eſſe cauſalem: Sibilabit Dominus Muſcæ G Api, quc eſt in terra Aſur, & venient, requieſcent, Gc. Apis, Virgo eſt, munda ac pu- ra, Apis eſt, quæ fugit oculos hominum, fragrantes amat favos, cœleſti rore, & dulcedine paſcitur. Ergo dum Muſca Api conjungitur, de ejus conſortio didicit immunda fugere, dulcia, fragrantia, inquirere. Aptè Drago Hoſtienſis: de Sacram. Dominicæ baſſionis: Sibilante ergo gratia, muſca & apis conveniunt, & requieſcunt, apis virgo eſt. Quaſi diceret: Con- ſortio Apis virginis, muſca virgineos mores induit; miræ utilitates muſeæ promanarunt. è CONCEPTUS VL Job. cap. 39. Aquilam inducit prædis inhiantem, & cadavera depa- ſcentem: In pertris manet, & in præruptis ſilicibus commoratur, atque inacceſſis rupibuis: Inde contemplatur eſcam, & de longè oculi ejs proſpiciunt: pulli ewus lambunt ſanguinem, & ubicunque cadaver fuerit, Natim adeſt. Ezechiel de Aquila contrarium enarrat, non amplius deorſum, terram verſus proſpi- cere, eſcas contemplari, cadaveribus inhiare, ſed ex integro meliorem, furſum oculos, cœlum verſus levare, nonniſi cœleſtia intueri, & divina anhelare; Facies Aquilæ deſuper ipſorum quatuor. Ezech. I. Unde Aquila, ex prædatrice, facta eſt abſtemla, ex carnivora, jejunans? ex inhiante terre- nis, nunc cœleſtia appetens? motivum indicat ſacer textus: Duæ pennæ ſingulorum jungebantur. Inter facies, quas Ezechiel conſpexit, erat & Che=- rub alatus: Cherub eſt zeloſiſſimus, ferventibus ſpiritus, cœleſtium, ac æternorum: Duæz penna ſingulorum jungebantur, ergo & jungebantur pennæ Aquilæ, cum pennis Cherub. Sic conjuncta, ſic ſociata Aquila cœleſti Spiritui, in aliam mutatur, ad prædas dedidicit involare, non jam cadave- ra, ſed cœli ſolatia, non ea, quæ deorſum, ſed quæ ſurſum ſunt, æter- na reſpicit, anhelat, expectat. Auſim hic allegare verba S. Hilarii: Utilis eſt Præſentia juſti, quia neceſſe eſt profettum aliquem ex ſocietate, & contemplatione UWinms conſeguamur.: CON- Wo. iter lis e⸗ unce Unde! Ccie. , gue Aepo. l e eo ANe ratig, Coh. ler Gepe occeſit olige hiel oß⸗ ſorem, Adivin lla, ec. te ten , penm 3c. Um/,a Penne cCklelti adare⸗ ,Alet⸗ lotion 0N⸗ Super hoc plangam, & ululabo: vadam ſpoliatus, & nudim, faciam plan- CONCIO TERTIA. 3 CONCEPTUS VII. De filio prodigo inquit Lucas cap. I15. In ſe autem reverſus dixü: uanti mercenarii in domo Patris mei abundant panibus. Deſuper quàm opti- méè S. Petrus Chryſologus: In ſe ante redüGt, ut rediret ad Patrem. Quomo- do in ſe rediit? rediit conſiderando modum, quo iterum melior fieri, ſicque emendatus gratiam Patris mereri poſſit: & qualem excogitet modum audi- te: Parenti enixè ſupplicat: Fac me ſicut unum de mercenariis tuis. Cur non potihs ſupplicat, Pius Pater condonet ei delicta, ac pœnas promeritas, ſic- que iterum in gratiam recipiat: nihil horum rogat, unicum ſupplicat: Fac me Kcut unum de mercenariis tuis. Rogat: in ſocietatem Famulantium bPatri ſuo ſuſcipi; cur ſocietati famulantium tam ſignatè conjungi petit? Nove- rat in domo bPatris ſui nonniſi timoratos, pios, modeſtos, caſtos, juſtos ali, & foveri? vitia, ſcelera, longè hac à domo exulare, & meram florere virtu- tehn. Rogat ergo prodigus: Fac me &. Suſcipe me in ſocietatem prohbè tibi famulantium, ab his meliora edoctus, eorum bono exemplo correétus, & gratiam Parentis recuperare, ſuper ſcelera ſua veniam, & remiſſionem impetrare confidit; ſicque teſtatur, proborum conſortium ad corporis & animæ incrementum eſſe quam utiliſſimum. LEpilogis.] Hortor ergo cum Sapiente Prov. 13. Cum Viro ſandto aſſt- duus eſto, quemcunq; cognoveris obſervantem timorem Dei. Amen. APOSTOLI, CONCIO IERTIA. Dominus meus & Deus meus. Joan. 20. Errores virtute oppoſita reſarciendi ſunt. Thema. Andctus Thomas incredulus erat, Non credam. Incre- Exordium. dulitatem ſuam zeloſiſſima fidei confeſſione com- penſat: Dominus meus, Dens meus. Diſcamus G exhinc omnes errores, & peccata, in quæ lapſi & ſumus, pœnitentia abrogare, ſed & virtute op- poſita reſarcire. Ita hortatur Sacra Scriptura Textus S Sacræ Deut. 25. Pro menſura peccati, ſit & plagarum modus. Et Michæ I. Seriptura. Textus. Rum velut Draconum, & luttum quaſi ſtruthionum. Et Pſalmo 6. in- quit David: Laboravi in gemitu meo, lavabo per ſingulas noltes lectum E 2 meum 36 IN FESTO S. THOME APOSTOLI, katres. meum lachrymis meis ſtratum meum rigabo. Audiamus Patres: Se er- raſſe à Deo conſiderantes, damna præcedentia, lucris ſequentibus re- 5. Grego- Compenſent. Docet nos S. Greg. hom. 31. in Evang. Zantò magis 3. Thomas. 915 debet vincere operibus bonis, quantò prius inſtitit malis. S. Tho- mas in epiſtola ad Epheſ. NWeceſſaria eſt pœnitentia, aut quæ æ&uet S. Hierony-crimina, aut excedat, docet S. Hieronymus in Jeremiam. Grandis mus. ſqualor, & immunditia non levi purgatur dolore inquit S. Ambroſius 8. Ambro- Iib. de pœnit. Qualis præceſſit offenſio, talis debet ſequi ſatisfactio. 5 d, Hortatur 5. Chryloſtomus in Matth. Qui te multum Peccſſe con- Romus. Aderas, neceſſe eſt, ut nec in magnitudine, nec in diuturnitate tibi par- Richardus Cℳ. Suadet Kichardus à S. Victore in cap. 2. Thren. Non ſuſfcit àS. Vidt., pravitatem fugere, ſed oportet quoque virtutem operari, loquitur Eu- Eurhymius. thymius in cap. 3. Lucæ. Eleganter Anaſtaſius Nyſſenus quæſt. 4. Aataln. in Script. ex 8. Maximo: Rapuiſti aliena, de cœtero da etiam tua, Nlienus⸗ ſcortatus es, caſtitatem exerce, S continentium. In deliciis vitam egiſti, & te inebridſti, is ſobrius, & bibe aquam. Conceptibus grati? Dei adjuvante ſtabiliam. CONCEPTUS I. [Confirmatio] Demandaverat Deus Jonæ Prophetæ: Vade in Niniven QOvitatem grandem, & prædica in ea cap. I. inobediens Jonas: Surrexit, ut fu- geret in Tharſis à facie Domini, & deſcendit Joppen, & invenit navem, euntem in Tharſis, & dedit naulum ejus, & deſcendit in eam, ut iret cum eis in Tharſis à fa- cie Domini. Quid contigit? vix in altum mare navis defluxerat; Dominus miſit ventum magnum in mare, . facta eſt tempeſtaz magna in mari, & nævis periclitabatur conteri. cap. I. Nautæ, ne omnes unà perirent, Jonam deji- ciunt in mare? Et præparavit Dominus piſcem grandem, ut deglutiret Jonam, egc. && dixit Dominus piſei, & evomuit Jonam in aridam. cap. 2. Vix piſcis Jonam evaomuerat: Surrexit Jonas, && abüt in Niniven juxta verbum Domini, && Winive erat civitas magna, itinere trium dierum, & cœpit Jonas introire civi- tatem itinere diei uniu. Cap. 3. S. Hieronymus hic: textum hunc: Cpit Jo- nas introire civitatem itinere diei unius: ſic intelligendum eſſe docet: viam trium dierum, unius diei feſtinatione complevit. Cur Jonas tam celer & velox eſt, cur adeò feſtinat, iter trium dierum una die perficit? Reſpondet Hie- ronymus: Peccavit Jonas negligentia, inobedientia; deſuper nunc pœ- nitet, inobedientiam, obedientia promptiſſima, negligentiam ſumma dili- gentia, velocitate, celeritate recompenſat: Ita Hieronymus in Jonam: UMe præcepti, G& ſuperioris naufragii memor, viam trium dierum, unins diei feſti- natione complevit, Sita mirabhiliter, damna Ppracedentia , lucris ſequentibus re- compenſavit. In noſtrum documentum: inquit S. Gregorius hom. 31. in Evang. Se errſſe conſiderantes, damna præcedentia, lucris ſequentibis re- compenſent. CON- eer. l. Nogi N Allet funlis koſias faſi. . ihor. uffeit ur u- valt,. anntu, viin greii Hiuiven it fi- untenn ir fſa nf DeNimn Gur Ann deji⸗ Jovann Xpiſe⸗ Domini ire i. Npit /⸗. . dn velox et Hie- ne pl . na Al⸗ vonam: li fali⸗ us e m. 31. ist 0N. CoNCIO TERTIA. 37 CONCEPIUS II. Job. 37. ſcriptum eſt: Ab Aquilone aurum venit. Aquilo pars eſt mundi frigidiſſima: Aurum effecétus eſt regionis & operationis calidiſſimæ: Quid ergo myſterii latet, quod S. Spiritus Aquiloni, regioni frigidiſſimæ; o- perationem calidiſſimam auri tribuat: Ab Aquilone aurum venit. Non erravero, ſi per Aquilonem, Regionem frigidiſſimam, peccatum intel- lexero: ita me informante Jeremia cap. I. Ab Aquilone pandetur omne ma- lum: Per aurum verò intenſionem, & gradum virtutum, ut caſtitatis, temperantiæ, amoris DEI, fervoris in ſervitio Divino. Ab Aquilone au- rum: Sit ſenſus: fuit quis Aquilo peccando, malum operando: Fuit fri- gidus in amore DEl, frigidus in ſervitio Divino, ab Aquilone aurum. Au- rum præſtet pœnitens peccator, nempè intenſionem operationum vir- tuoſarum; non ſimpliciter, ſed ut duo, ut tria, ſtudeat amare DEUM, ac in ſervitio Divino fervefſcere. Duplici amore, duplici ſervitio neglectum cultum DEI, intermiſſum divinum ſervitium, recompenſare. Repeto — verba S. Gregorii hom. 31. in Evang. Se errdſe à DEO conſiderantes, damna præcedentia, lucris ſequentibus recompenſent. CONCEPTUS III. Magdalena in civitate peccatrix. Lucæ 7. ſincerè deſuper pœnitet: t cognovit, quog JES1 & accubuiſſet in domo Phariſæi, attulit alabaſtrum unguen- ti, & ſtans retrò ſecus pedes ejus, lachr)mis cœpit rigare pedes ejzs, & capillis capi- tis ſui tergebat. Placuit hæc inſignis pœnitentia miſericordi Domino, ſuper peccata commiſſa liheraliter Magdalenam abiolvit: Remittuntur tibi pecca- ta. Abſoluta à peccatis Magdalena, quid facit? Humillima ſæpius, & iteratò ad pedes ]ESU proſtrata, dejecta jacet, inceſſanter madent oculi lachrymas doloris, ut ipſe Dominus interponere moram, piè Magdale- nam affatus ſit: Mulier quid ploras? Joann. cap. 20. Tandem triginta an- nis rigidiſſimam in folitudine duxit vitam, jejuniis, & caſtigationibus corpus effligendo. Cur, 6 Magdalena, à peccatis cum abſoluta ſis, in tantum te, ut canis, ad pedes ESU humilias? cur fletui non imponis mo- ram, cur tot annis auſierè pœnites? Reſpondet S. Gregorius hom. 34. in Evang. Conſideraverat Magdalena quid fecerit, & noluit moderari quid faceret., Conſideravit ſuam ſuperbiam, noluit moderari profundiſſima humilitate, ad pedes ESU ſe ut canem objiciendo, recompenſare; conſideravit Mag- dalena ſuam laſciviam; noluit moderari, Iætitias fletibus, riſum ſingulti- bus,„ voluptates carnis triginta annorum jejunio, ſilentio, maceratione, aſperitate nimia, reſarcire. CONCEPTUS IV. Ter Dominus Petrum interrogat: Simon Joannis diligis me plus hie? Joann. 21. Cur JESUS Petrum ter interrogat; Eodem capite narrat E 3 §. Joan- 38 IN FESTO S. THOMX APOSTOLI, CONCIO TERTIA. S. JToannes: Petro piſcanti CHRASTUS in littore apparuit; & licet alii di- ſcipuli navigio ad littus venirent, ſolus Petrus de navi exiliit in mare, per undas ad ſuum charum Magiſtrum pervenire properat Zunica ſe ſuccinxit, miſit ſe in mare. Cur ſe betrus mittit in mare, cur non ut ceœteri di- ſcipuli navigio venit: ad utramque quæſtionem reſpondet S. Auguſtinus: Tract. 103. in oannem: Tertiò, utrum Petrus eum diligat; Dominus interro- gat; redditur enim trinæ negationi, trina confeſio. Ter negaverat CHRI- STUM Petrus in atrio Pontificis, ter ſtimulatur, trina CHRISTI con- feſſione, & amoris ſponſione, perfidiam recompenſare. Diſcamus hinc inquit S. Chryſoſt. in Matth. Qualis præcefit offenſa, talis debet ſequi ſatis- Jactio. Hinc Petrus ſe miſit in mari, fſcribit S. Petrus Chryſologus Serm. 78. Ut mare ablueret, quòd peccatum taliber ſordidaverat. Omnium maximè ſe lavat, ut omnium maximè peccato ſe inquinaverat: Documen- tum nobis relinquens, notat Rabanus in 2. Paralipom. Grande peccatum, grandi indiget pœitentia. CONCEPTIUS V. David fatetur Pſalmo 6. Lavabo per fingulas nolttes lettuin meum, lachr)- mis meis ſtratum meum rigabo. Cur rectè lectum, ac ſtratum, cur non thro-⸗ num regium, aut menſam lachrymis rigat? Lectum, ſtratum inquinavit David foœdo adulterio; Lachrymis lavat lectum, quem adulterio inqui- naverat, voluptatem, quam ſenſerat, mentis triſtitiã, gaudium luctu, ri- ſum fletu compenſat: Optimè S. Chryſoſtomus hom. 22. ad Populum: di magnus eſt lapſu, grandi indiget pœnitentia. CONCEPTUS VI. Jeremias lapſum Judæorum deſcribens ait: Peccatum peccavit Jeruſa- lem. Threnorum cap. 8. Subdit idem Propheta Judæorum actam pœni- tentiam, inquiens: Plorans ploravit in nodte: duplicat peccatum, ſed & du- plicat pœnitentiam; duplex illicitum gaudium, duplici deleatur dolore, & animi contritione. Epilogus.] Ergo cum Sancto Thoma Apoſtolo errores commiſſos virtute oppoſita compenſemus. Quoniam ille ſalvus in futurum erit, qui in hoc ſeculo plus fleverit, quam peccaverit; concludo cum S. Ambroſio lib. 2. de Pœnit. c. 6. Amen. CON- — ci⸗ Der ihrit, di. kiang: terto⸗ HRI. Lc. 8 hine ai⸗ Ologi fwmniunn uhen⸗ Ccatuin, Ucn. on thi⸗ GGinavt inghl⸗ , 1 opolun. teſt n peen⸗ ed Ec⸗ dolore Gmifis it, gi I in oaſtris. Sc 1 ),Ss õ B Ee ee Se Ze Fe Se Se Se Ve SSe 3: Fe 5s Fe Je 5e Se B. Be: Be. he Se Be B 99r Fe Fe Fe CONCIONES IN FESTUM NATIVITATIS F CHRISTI DOMINI, CONCIO PRIMA Punnis eum involvit, 6; reclinavit eum in Prz nap. ſepio, Lucæ 2. Cap. Cur Chriſtus Dei filius, in ſignis tam vilibus, & Thema. eyvxiguis in mundum advenerit? nempè vi- leſcit, ut miſericors ſit, HY. N Veteri Teſtamento legimus ſæpius, Deumg ergtumg, WS, ſuam præſentiam hominibus manifeſtaſſe, S. ſed ſemper in majeſtate, & magnificentia; ſic Exod. cap. 19. apparuit DEUS in monte Si- ☛ nai filiis Irael, & ſe eis manifeſtavit, ſed in SW tonitru & fulgure: C&œperunt audiri tonitrud Textus Sas & a0 micare fulgura, G. & timuit bobulus, qui erat cræ Scri- Item 2. Paralipom. c. 7. in Dedicatione Templi Salo- pturæ. monis Deus ſe præſentem exhibuit, ſed in magnâ majeſtate: Ignis deſcendit de œlo, & decoravit holocauſta, & vittimas, & Majeſtas Domini implevit domum, nec poterant Sacerdotes ingredi templum Domi- ni, eò quod impleſſet Majeſtas Domini templum Domini. Et hodiè ſe DEUS exhibuit mundo præſentem, aſt in viliſſimis ſignis; in forma infantis, laceris linteolis involuti, in ſtabulo ſuper ſtra- men in medio pecorum jacentis, & flentis. Audiantur in hanc- materiam conſolatiſſimè ſeribentes Patres: Suſcipitur à Maje- Patres. Kate bumilitas, à virtute infirmitas, ab æternitate moralitas ; ita S. Leo. S. Leo Papa ſerm. I. de Nativ. Domini. In ſtabulo ponitur qui con- tinet mundum, jacet in præſepio, && ſuper ipfum, mugiunt animalia, Qqui in nubibus tonat, ita Albertus Magnus. Wunquid enim Thronus Albertus Præſepium, Aula regia ſtabulum, panni confuſi, & veteres, regalis purpu- Magnus: ra, nodi colligationis & involutionis fihula, curiæ regalis Frequentia, Joſeph & Maria: ita S. Ambroſius apud Manſi in promptuario S. Ambro- diſc. 3, num. 4. Vide ipſam ſapientiam Patris obmuteſcentem, for- ſius. tiſſi⸗ 4⁰ IN FESTO NATIVITATIS CHRISTI, tiſſimum imbecille. Magnum hbumilem && abjettui, impaſſibilem paſſ- Didacus bilem, divitem pauperem, infinitum finitum: ita Didacus Stella in hae drella. Mater'a, &c. Adimpletum eſt ergo hodiè, quod in ſole materia- li olim evenit, ut legitur Iſaiæ cap. 18. Sol 10. gradibus retro- greſſus eſt. Sic hodi& Sol juſtitiæ Chriſtus Jeſus retrogreditur, DEUS immortalis, mortalis homo naſcitur. Et verbum Caro fa- Rtum eſt, & habitavit in nobis, Joan cap. I. DOMINUS omnium ſervus factus eſt; Formam ſervi accipiens in ſimilitudinem hominum factus, & habitu inventus ut homo: ad Philipp. 2. Deus ditiſſimus, pauper & inops plorat & lachrymatur; Deus potentiſſimus ſu- per paleas inter beſtias jacet in ſtabulo, quid hoc mei Audito- res? quid tàm vilia indicia ſignificant? Dicit ſignificationem Oaericus Guericus Abbas ſerm. 3. de Nativitate : Vileſcit, quia miſericors Abbas. eſſe voluit, tenerior in affeltu, quo minor & in aſpelclu. Mellifluè per- s8. Ambro- Orat S. Ambroſius lib. 2. in Lucam cap. 2. Me parvulus, ile infan- ſius. tulus, ut tu vir poſſis eſſe perfettæ, ille involulus pannis, ut tumortis la- queis ſis abſolutus; Ille in praſebibus, ut tu in altaribus; ille in terris, ut tu in cœlis, ille locum in diverſoriv non habebat; ut tu plures haberes in S8, Thomas eſtibus manſiones. Conſola iſſimè S Thomas à Villan. ſerm. de Villan. Nativ. Domini : Felices lachrymæ, quiliz noſtræ abluuntur crimina, felices plorutus, quibus éterna gaudia poſſidemus, felices panni, quibis noſtra nuditas operitur, felix arctitudo præſepi, qua nobis amplitudo c&li donatur. CONCEPTUS I. [Confirmatio.] DEUS immortalis, mortalis naſcitur homo, noſtram mortalem, & corruptibilem carnem induit, cur hoc? explico me faéto, quod Sacra Scriptura defſcribit. Geneſ. cap. 27. ſedula mater Rebecca ſtuduit Jacobo chariſſimo filio, à ſene Iſaaco paternam benedictionem impetrare, audite, qualem aſtum maternus amor excogitaverit: à na- tura Jacob glaber, & lenis erat, Eſau autem hiſpidus, mater ergo pellibus hœdinis, & hiſpidis, tegit nuda Jacobi, quæ hiſpida ſentiens Iſaac, ad be- nedicendum Jacob inducitur, & movetur: Det tibi DEllo de rore cœli, de pinguedine terræ abundantiam frumenti, & V ini, & Olei, &c. Auditores! Per peccatum Adæ humanum genus incurrit indignationem, & maledictio- nem Patris æterni CHRISTUS JESUS, ut amans mater, deſiderat tollere hanc maledictionem, & loco ejus omnem benedictionem Patris æterni, generi humano impetrare; ad hoc exequendum eccè quem aſtum in- venerit amor: JESUS undiquè lenis, glaber; liber ab hiſpidis peccato- rum aculeis, hirſutam humanam naturam induit, & hac naturam divi- nam contexit: quod ſentiens Pater æternus, largam coœli, terræque be- nedi- — ſ. n hue Nerin. fetfo⸗ ditur, o ſr⸗ mnium omipm Himus, us ſo. Audito⸗ tionenn Biſeriont lueer⸗ leinfn. otölr ferrit hereh ſerm. de Ctinina, üguili Cnhli ,nolten ne nh Rebec!d ſckoonen . N⸗ peliib AA be el, 1es! e Hecicto⸗ r tolen Zierni/ lum in. ec(at0⸗ n ⸗ vehe Nedl⸗ CONCIO PRIMA. 41 nedictionem Jacobo, homini , impertitus eſt. In hoc ſe alterum Sampſo- nem demonſtrans, Judic. cap. 14. 4 CONCEPTUS II. Sampſon, ex mortui & abjeéti Leonis ore, dulcem favum mellis exe- mit, & illos ſuos recreavit. Favus mellis divina eſt gratia & benignitas: humana natura abjectus erat Leo, abjecta inquam natura ob prolatam in eam maledictionem: hodiè Chriſtus Jeſus ex hac abjecta natura huma- na illam aſſumendo dulcem favum mellis, recuperatæ gratiæ Dei Patris exemit, & omnibus hominibus deguſtandum attulit, humanum genus exhilaravit: Sic ſubſcribente Apoſtolo ad Titum cap. 3. Apparuit heni- gnitas, & humanitas Salvatoris noſtri DEI, non ex operibus juſtitiæ, quæ fecimus nos, ſed ſecundum miſericordiam fuam, ſalvos nos fecit. CONCEPTUS III. Nemo dubitat, quin non Chriſtus ocyus perfectus vir in mundum advenire potuifſet, cur ergo infans parvus natus eſt? iterum me explico pulchra figura Veteris Teſtamenti 4. Regum cap. 4. filius Sunamitis mor- tuus eſt; mœſta mater ad Eliſezum Prophetam currit, rogat, & ſuppli-⸗ cat; vitam det puero defuncto; quid agit Eliſæus? Incurvavit ſe ſuper eum; incurvavit inſtar parvi pueri membra ſua, & grandem ſtaturam contraxit: os, ad ospueri, pedes, ad pedes, manus, ad manus defuncéti poſuit, & ita defunctum vivum reddidit. Per maledictionem æterni Pa- tris, mortua, ſine gratia, jacuit humana natura; Mater Synagoga quàm intenſè per multa annorum millia rogat, & obſecrat, veniat Propheta magnus, vitam, id eſt, gratiam præbeat emortuæ naturæ humanæ; Rora- te cœli deſuper o nubes pluant uſtum, aperiatur Terra, 8& germinet Salvatorem. Nſaiæ 45. cap. Venit hodiè ad preces toties, & tam longo tempore itera- tas, Propheta magnus CHRISTUS ESUS, & revera: incurvavit ſe ſuper nos, contraxit, ſuuam magnam & immenſim Deitatem, omnipoten- tiam, majeſtatem: infans parvus natus eſt: exinde homo mortuus ma- ledictione, revixit in gratia: ut iterum Paulus ad Titum 32. Ut juſtifi- cati gratia ipfim, hæredes ſimn ſecundum ſpem vitæ æternæ. Similis in hoc pio Sa- maritano Lucæ cap. 10. CONCEPTUS IV. Homo viator cecidit inter Latrones; qui plagis confestum, ſe- mivivum deſeruerunt; pertranſit Levita, Sacerdos, &c. Tandem ecce Samaritanus adveniens, miſeretur pauperis, duos denarios in curam & ſalutem ejus elargitur. Homo eſt hic viator, qui inter latrones, pecca- tum inquam Adæ, cecidit; pertranſierunt hunc miſerum Angelé, & San- cti omnes, multis annorum millibus, abjectum reliquerunt: ESUS piis- Feſtivale: F umis 42 IN FESTO NATIVITATIS CHRISTI, fimis Samaritanus, hodie hujus ſaucii miſertus, divinam, & humanam naturam, in curam, & ſalutem, miſeri hominis, ut ita dicam prodegit. CONCEPTUS V. Et nudus venit Jeſus in hunc mundum, cur nudus? explico me de- nuo figura Veteris Teſtamenti: I. Regum 20. Saul, David ad necem per- fequebatur, Jonathas, ut perſecutum ſalvaret David, exuit ſe veſtibus Re- gis, ac iis David induit; quibus indutus David feliciter ſalvatus eſt. Hie perſecutus David eſt homo maledictus, & undique ad interitum perſecu- tus. Jonathas divinus- Chriſtus Jeſus intimè adamavit perſecutum ho- minem, teſte Scriptura Sap. cap. 8. Deliciæ meæ eſſe cum filits bhominum. Ut hunc perſecutum ſalvaret, ne æternum periret, ecce hodie veſtes, & re- ium ornatum meritorum ſuorum detrahit, & exuit Chriſtus, iisdem ho- minem veſtit, & induit, quo aſtu hemo iram Dei, & interitum evaſit; gratiam invenit, ita eanente Eccleſia: Qui propter nos homines, & propter noſtram ſalutem deſcendit de cœlo, & incarnatus eſt, &c. in hoc ſe optimum paſtorem exhibens, de quo Matth. cap. 4. CONCEPTUS VI. Bonus Paſtor reliquit nonaginta novem oves, & unieam depercdi- tam quærit. Sic Chriſtus hodie 99. juſtos, Angelos inquam ac Sanctos omnes, cum omnibus coœli deliciis reliquit, deſeruit; unum perditum ho- minem quærens, & humeris ſuis, medio crucis, ad ovile cœli deportavit. [Epilogz.] Turcarum Imperator Solimanus brutali ira impulſus, filio= lam in cunis jacentem Bajacetem occidere cogitat; crudelis Janitzarus, Barbarus Maurus, ablegatur, ut necem puſioni inſerat; is præſtò eſt, jam collo pueri laqueum adaptat innocentem interempturus; dum hæc molitur, ecce infans ſuaviſſimè Barbarum arridet, ſua brachia extendit, ergo inimicum ſuum, quaſi eum oſculaturus ; hæc humanitas infan- tis adeò vicit Barbarum, ut à pefſima ſua intentione deſtiterit, innocen- tem non tantum non læſerit, ſed abhinc intimè foverit, & coluerit. O Chriſtiane, tu es ille Barbarus Turca, crudelis Maurus, qui blando & ſua- viſſimo puero Jeſu, peccatis tuis ſæpius laqueum adaptaſti, &c. Audivi- ſti quam hic infans humanus ſit erga te etiam maximum peccatorem, quomodo te gratiis & donis cumulaverit: homo natus eſt, ut tu DEI conſors fieres: ad tantam inopiam ſe redegit, ut tu æternum dives, & opulentus fieres; omnia cœli gaudia tui cauſa dereliquit, ut te horum participem redderet, &c. O non ſis Turca deterior! conterere in corde, quod tam humanam offenderis, propone non facere amplius, recom- penſa errata bonis operibus, ut in æternum infantis Jeſu hu- mMWanitatem & benignitatem in coœlis experiaris. — PRO — — —- COXGIO SECUND A. 4 e PRO NATALI DOMINI, HW CONGIO SECUNDA. mne de⸗ , . n. Natus eſt volis. Lucæ cap. 7. Tarhur Ibs . * 5— * 1*‧τ& . .„ Omni homini: etiam viliſſimo, pauperrimo, na- Them. lr tus eſt Chriſtus in ſolatium. “ 1 WETod in bonum omnium hominum, etiam minimi, Exordium. „Ar⸗ etiam viliſſimi, natus nobis ſit Chriſtus: teſtatur emn do⸗ nuncius de coœlo Angelus: Watus e vobis Salvator: deſt E Annuncio vobis gaudium magnum, quod erit omni po- nrn ulo Sc. Luc. caàp. 2. Iſaias Cap. 9. confirmat: Par-Textus Sa- Ohimn vulus natus eſt nohis, & filius datus eſt nobis, & S. Apoſtolus ad Titum cr⸗ Scri- cap. 3. Apparuit humanitas, & benignitas Salvatoris noſtri Dei non ex Pfuræ. operibus juſtitiæ, quæ fecimus nos, ſed ſecundum miſericordiam ſuam, Eenerk ſalvos nos fecit, &. Audiamus & P'. Propter nos homines, G& pro- Patres deſeed Ppter noſtram ſalutem deſcendit de cœlis: & incarnatus eſt: Orat. Eccle- Ecclel. Sen Hia: Deſuper Guericus Abbas: Puer natus eſt nobis; non ſibi, non An- dtumko. gelis, ſibi inquam natus non eſt, ut ſcilicet hac nativitate, eſſe, aut vielins tar, ele inciperet, &. Angelis natus non eſt, quia Angelus ille, qui in verita- Nns,da te ſabat, reparatione non indigebat, nec illius, qui ceciderat, caſus re- lmitunt, parabilis erat, &c. Hinc inquit S. Maximus: hom. T. de Nativit. S. Maximus Nelh. In Nativitate ejus, noſtra omnium habet vita natalem: Item Gueri- Guericus aum hr cus Abbas: Serm. 2. de Nativ. Verè tu miſericors puer natus es Abbas. egenhit nobis, non tibi: lucra noſtra, non augmenta tua noſcens, de nobis quza- n n ſti, qui ad hoc ſolum naſci dignatus es, ut nos minoratione tui provehe- imlen res. Nohbis ergo puer natus eſt, nobis filius Dei datus eſt, meus és, 6 bo- lent 0 ne FJeſu, & undequaque meus es, mihi natus à matre, mibi donatus à Pa- nair tre. Exclamat S. Thomas à Villanov. Conc. 4. de Nativit. utiSs. Thomss . Auclri⸗ probabo. à Villan. muma CoONCEPTUS I. . i Extra urbem in ſtabulo natus eſt Chriſtus: Ita Luc. 2. Invenietis r eum poſitum in præſepio, quia non erat ei locus in diverſorio, c. Duplex oritur e quæſtio? cur Chriſtus extra urbem naſci voluit: & cujus erat illud ſta- nc bulum, in quo natus eſt: Ad primam propoſitionem reſpondeo, & me ſee ſecuti moralitate explico; civitatis fores patent quidem omni hora no- - bilibus; non ita pauperibus; ac exiguis ruſticis; item in civitatibus qui naſcuntur, morantur, cives ſuos civitas nuncupat, & numerat: Non ergo naſcitur in civitate, ne jure ſuo Bethlehemitæ, Chriſtum ſuum dice- F 2 rent; N 44 PRO NATALI DOMINI, rent; non naſcitur in civitate; nè nobilibus tantùm aditus ad Chriſtum ateret. Naſcitur ergo extra civitatem in ſtabulo, quod nullius erat; in Fundo communi; Ut noſcamus Chriſtum communem, & natum eſſe o- mnibus; in ſtabulo, ubi & viliſſimo licet intrare, noſcamus etiam viliſſimis hominibus patere acceſſum ad jeſum: qui ut pecora vivunt irrationabilia, & hos non ſpernere Chriſtum, ſed illos ad præſepe ſuum tolerare, fovere &c. Omnibus natus eſt. CONCEPTIUS II. David dum Arcam Domini & domo Abinadab in civitatem regiam transfert, ad hare translationem omnes tribus & populos totius Regni ſui convocat, & cite: I. Paralip. cap. 13. Cur David omnes homines ad translationem Arcæ convocat? utique cum aulicis ſuis, ac Sacerdotibus, ſat honorificè Arcam transportaâſſet, cur etiam ruſticos, & infimæ ſortis homines, vult adeſſe; Abulenſis reſpondet: ut crederent, quod ad omnes Ar- ca Dei pertineat. Si ſolum Rex David, & magni Proceres regni adfuiſſent, pauperes, viles homines, dubitare potuifſent, num ad ipſos Arca Dei per- tineat; num & ipſi in Arca Dei partem habeant: ut ſciant ergo Arcam Dei ad omnes;, etiam viliſſimos, pertinere; omnes homines, viliſſimos uosque, David ad translationem convocat. Arca Novi Teſtamenti eſt Chriſtus jeſus, omnibus hominibus apparuit; inquit S. Paulus, & An- gelus, omui populo communicat; ut diſcamus Jeſum ad omnes homines pertinere, æquè eſſe pauperum, ac divitum, Regum ac Ruſticorum. Omni- bus natus eſt. CONCEPTUS III. Ad Cœnam magnam Lucæ I4. non tam divites, & magni Domini, uàm etiam viliſſimi mendici vocati ſunt: Exi citò in plateaz & vicos ci- vitatis, & pauperes ac debiles, & cœcos & claudos introduc huc. Quid hoc, quod & mendici ad Cœnam magnam vocentur? Coœna magna eit jeſus incar- natus, ad hanc cœnam, non tam divites, & potentes, etiam infimi homi- nes, & pauperes, vocantur, ut noſcas, mi Chriſtiane, Jeſum incarnatum non ſpectare ad Reges, ad divites, & potentes tantum; etiam cuivis obvie mendico Jeſus eſt totus & proprius. CONCEPTUS IV. Exodi cap. 30. mandat DEUS, Annum 20. ſi homo acceſſerit, is in- diſtinét& pro gratia vitz conceſlæ Domino Deo medium ſiclum offerat Dives non addet ad medium ſicli, pauper nihil minuet. Cur vult Deus tam pau- perem quam divitem æquale pretium perſolvere Reſpondeo: ex X quali pretio, æqualis merces judicatur; æquale pretium, medium ficli pro vita ſua ſolvit tam dives, quani pauper noſcamus, omnes homines coram Deo æquales efſe, æqu Deum æltimare pauperem quam divitem, Jeſum na- tum w in 0. nnis bila, ede. giam Reggi eS 14 otibu, elonts eA. willen, Deiher⸗ Menn lſfſimos enti el & An. rdine „Or. homin,, nics i⸗ e, Cvol 1s inen⸗ ihomi⸗ matumn obvie t, bir offertt, im pa. zqull pro Vi m Deo ſmn ha⸗ tuIn CoNCIO SECUNDA. 45 tum, pro medio ſiclo æquè totum eſſe pauperis quam divitis; omni homini natus eſt Chriſtus. Patet hoc ex cap. 4. Marci. . CONCEPTUS V. S. Marcus narrat magnam turbam concurrifſe ad Jeſum, ut audirent illum. Congregata eſt ad eum turba multa, ita, ut navim aſcendens ſederet in vavi, && omnis turba circa mare ſuper terram erat. Navim pro Cathedra CHRISTUS elegit, cur hoc? Cur non in terra ſtans ſuper monticulum, populo concionatus eſt? Reſpondeo: ſtetiſſet ]ES US ſuper monticulum in terra, populus, & turma cinxiſſet ESUM, hoc eſt, circa circum JESUM ſtetiſſet; in medio ſtans IESUS neceſſariò aliquibus ex auditoribus, iis nem- pe, qui ante ipſum ſtabant, faciem ſuam, iis autem, qui retrò & poſt tergum ſtabant, dorſum vertiſſet, & monſtrſſet; in politia mundi alicui faciem monſtrare, idem eſt ac magni æſtimare; dorſum verò oſtendere, eſt vili- pendere; non ergo monticulum, ſed navim conſcendit CHRIS TUS po- pulo concionaturus, in navi ſedit, & omnis populus ſtetit in littore, ſicque optimus JEsUS omnibus faciem ſuam, nulli dorſum monſtrat: ut videa- mus, DEUM Salvatorem neitrum, CHRISTUM JESUM, non plus divitem quàm pauperem, ſed omnes æquè æſtimare; æquè aſpicere, æquè fovere. Omnibus natus eſt. CONCEPTUS VI. Salvator noſter, qui in communi ſtabulo natus eſt, tandem Jeroſoly- mis crucifixus eſt. Cur rectè Jeroſolymis? dicunt docti, Jeroſolymam eſſe medium totius mundi. Deſuper me moralitate ſequenti explico: Po- namus caſum, in media via duorum fundorum creſcit arbor; ex hac arbore fructus, ſunt fructus communes; ſpectant tam ad eum, qui ad dexteram, quàm qui ad levam manum, cum ſuo fundo huic arbori adjacet: in medio mundi, Jeroſolymæ, mortuus eſt ESUS, ut noſcamus fructum arboris Cru- cis, qui ESUS eſt, eſſe omnibus hominibus communem, tam eorum „qui ad levam, quam qui ad dexteram, tàm à fronte, quam à tergo in quatuor mundi partibus morantur, & habitant. Epilogus.] O Chriſtiane, ſi nunc naturaliter homo rem ſuam amat, Fater pauper, pauperes ſiios filios magis amat, quam alterius liberos licet ditiſſimos, licet pulcherrimos, ruſticus magis exiguam ſuam caſam „quam regale Principis palatium diligat. O ecce mi homo etiam pauperrime, viliſſime, E.S USö æquè tuus eſt, ac eſt Principis potentiſſimi: Ergo JE- SMtuum ama, dilige, amplectere puſionem ulnis, oſculare centies., In- dole, quod tuum ESUM non ſemper dilexeris, cum propoſito, impoſte- rum omnibus viribus tuum ESUM amare, diligere, millies potius mori, quàm offendere. 46⁶ 1 PRO NXTAII DOMIXNI, PRO NATALI DOMINI, CONCIO TERTIA. Texau. Causdium magnum. Lucæ cap. 2. Tuana. Gaudioſa eſt dies Natalis Chriſti, quia omni ho- mini eſt fructuoſa, ac utilis, &c. Erordium, GN , N Die Natali magnorum Dominorum, ac Regum feſta gaudioſa celebrata ſunt, ſic legimus Geneſis cap. 40. quod Regis Pharaonis Dies Natalis quotan- nis magno gaudio, & feſtivo tripudio celebratus ſit. Idem Marcus cap. 6. de Die Natali Regis He- rodis memorat; aſt hæc gaudia & Feſta Natalitia non erant ſine luctu, ſine læſione proximi, in natali gaudio Pharaonis periit peccator, piſtor ſuſpenditur; in natali gaudio Herodis Regis, Joannes, qui reus cenſebatur, interficitur, decapitatur; dein gaudium hoc natale ſolum erat uni genti, gaudium & tripudium tantum pro nobilioribus, plebs excluſa erat. Natalis eſt hodie dies Chriſti Jeſu, Regis Regum, Domini Dominantium, gaudio- ſa dies, ſine luctu; non enim periit vel condemnatur, ſed in gra- tiam aſſumitur perditiſſimus quivis peccator; gaudioſa dies, atires. Dies Natalis Chriſti; non uni genti, ſed univerſo orbi; gaudio- ſa dies, Dies Natalis Chriſti; non tam probis, quam reprobis, non tam juſtis, quàm etiam peccatoribus, non tam Primoribus, ut Regibus, Principibus, quàm etiam viliſſimis, pauperibus homun- 5.Leo. cionibus. Audiatur Leo Papa: Serm. I. Non enim fas eſt, ut ſié locus triſtitizæ, ubi natalis eſt vite. Et iterum eodem ſermone de Natali Domini: Exultet ſanttus, quia propinquat ad palmam, gaudeat peccator, quia invitatur ad veniam; animetur gentilis, quia vocatur 6. Augufti-ad vitam. Aureè ſcribit S. Auguſtinus: Dens factus eſt homo, ut nus,· homo fieret Deus; Deus fattus eſt ſervus, ut homo fieret Dominis; Deus deſcendit ad terram, ut homo aſcendat ad œlum. Conformiter S. Bernard. S. Bernardus hom. 4. ſuper miſſus eſt: Magnus Dominhus, quos ut fa- S. Maxi- ceret magnos, fattus eſt parvulus. S. Maximus Epiſcopus ita into- mus, nat: Juſtiſſimè fratres ſeſtivitate præſentis diei in omne ſe gaudium to- tis uhbique ſuſcitat mundus, quid hodiè promiſſus à ſæculis, univerſo orbi Judex natus eſt, & Redemptor; Concludit S. Gregorius: Cæli . Rex, . znd Wr ſert Vn Ie Gun Mu n Mnn Eent ti Aan De aee ſti, at, it Ag mm Imo Chrito ſint, ei te gli ſo eimmon taotdk Vigtor NV. orſ⸗ obel Nt 4 le h Euus CONCIO TERTIA. 4 7 Rex, terram noſtræ carnis aſſumpfit, infirmitatem noſtram illa jam Ange- lica celſitude non deſpicit. Hom. ſuper hoc feſtum. Delſuper Conceptus pandam. CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Longo tempore preſſi erant Jjudæi ſub dura ſervitute Pharaonis (deſcribe per lIongum ex libro Exodi cap. I.) tandem Deus mi- ho. ſertus afflictorum, miſit ad populum Judæorum Moyſen, qui ex dura ſer- . vitute eos liberaret, & ad patriam, terram inquam promifſam induceret: ut legere eſt lib. Exodi cap. 3. Quis ſatis explicare poterit, quantum gau- dium inter Judæos fuerit, cum Moyſen Salvatorem adeſſe intellexerint: egun Ob peccatum Adæ in ſervitutem Dæmonis, Pharaonis, conjectum eſt ge- ene nus humanum; omnes homines ſclavi & mancipia dæmonis effecti ſunt, notan⸗ ac ſub durâ hac ſervitute nimium ingemuit humanum genus; hodie mit- bratus titur à Deo Patre Moyſes Novi Teſtamenti, Chriſtus jeſus, qui genus hu- se⸗ manum ⁸ ;ſervitute dzæmonis liberet, & per mare rubrum ſanguinis ſui, in nt ſne terram promiſſam, & electam, gaudia inquam cœli inducat. Gaudet nunc e captivus, ſi in libertatem ſe reſtitui inteligir; ac patriam fuam reviſere Regs, aſſecuratur, gaudium ergo magnum hodie hominibus &c- 3 din CONCEPTUS IIL. icn De Agar narrat Scriptura, Geneſis cap. 16. ob malitiam ex domo Ab- di rahæ expullam, in deſerto vagam erraſſe, ac de vita periclitaſſe; adſtat tri- abdlo⸗ ſti, & fummopere periclitanti ſpecioſus puer, qui viam, qua periculo eva- dingt. dat, monſtrat, ad ſemitam, & tutam viam deducit; quantum gaviſa fu- 4 Glei⸗ erit Agar, viſo hoc viæ duce, & indice! Ob malitiam noſtram expulſi giucie. ſfumus & Paradiſo, ac jam aliquot millenis annis in deſerto hujus mundi robis, fummo animarum periculo erravimus; hodie natus eſt ſpecioſus Jjuvenis lbus, Chriſtus Jeſus, qui nobis iter tritum, viam tutam ad paradiſum demon- homun. ſtrat, meritis ſuæ nativitatis in gratiam Dei Patris dirigit; ac in domum , u / Dei iterum pervenire, fidus comes deducit; gaudet nunc peregrinus, none de qui fors in ſylva deviat, dum viator obviat, qui viam tutam, & rectam ,glllen ei monſtrat, gaudeat hodie omnis homo, quoniam hodie obviavit nobis 41ani errantibus, & periclitantibus peregrinis in hoc mundo Chriſtus Jeſus 3 honn, viator & ductor noſter fidiſſimus, & expertiſſimus. S * CONCEPTUS III. Narrat Joannes cap. 5J. hominem 38. annis ad piſcinam languidum jaeuiſſe, & pauper non poterat co valeſcere, cauſam indicans: bominem iin t⸗ non haheo. Advenit tandem aliquando homo, qui hunc languidum juvit, N ut ad aquas perveniret, & ſanitatem reciperet ; 6 quantum gaviſus ſit rl ille languidus, hominem adjutorem dum acquiſivit ! Hic languidus eſt : “ genushumanum, jacnit ad 4000. annorum deſtitutum genus humanum. H neme 48 PRO NATALI DOMINI, CONCIO TERTIA. nemo nec è cœlo nec è terra adjuvit; aſt hodie venit homo adjutor Chri- ſtus jeſus, qui meritis ſuis lethaliter infirmum genus humanum, ad aquas baptismatis adjuvit; media, qua aqua, ſanitatem animæ recuperat, cul- pam Adæ abolet. Gaudet nunc qui longa infirmitate, aut alio morbe afflictus jacet, dum quis homo advenit, qui eum ſanat, & reſtituit. Gaudeat ergo humanum genus, quoniam à lethali febri æternæ mortis, per Jeſum hodie hominem factum, liberatum, & ſanitati integræ reſti- tutum eſt. CONCEPTUS IVv. Dum Saul de Tribu Cis in Regem à Propheta Samuele proclamatus eſt, quis dubitat, quin non omnes de tribu & familia Cis lærati ſint; cer- tò gaudent parentes, gaudent conſanguinei, quando eis venit nuncium, filium, vel hunc de ſtemmate eorum conſanguineum, in magnum Domi- num evaſiſſe: Sic inquit Jacob audito nuncio filium ſuum Joſeph regna- re in £Ægypto: Jam lætus moriar: Geneſ. cap 46. (hriſtus Jeſus Dei filius ſecunduùm carnem nobis Frater factus eſt, dum hodiè& carnem humanam induit, &Homo factisg eſt. Doan. cap. I. Hichomo Chriſtus, frater noſter, quantum exaltatus eſt! Data eſt mibi omnis poteſtas, inquit Matth. 28 gau- deat ergo natura humana, quæ, quia divinitati conjunca eſt, non poteſt nobis non prodeſſe, & fructificare. CONCEPTUS V. Refert cap. 5. libri Eſther: Signum gratiæ Aſſyriis fuiſſe, ſi Rex vir- gam auream erga aliquem hominum extendiſſet, ut experta eſt Eſther. quæ, quia virgam ſuam auream Aſsverus erga eam extendit, gratiam cum omni populo judæorum invenit, libertati reſtituta, vita donata eſt. Di- citur Chriſtus Jeſus Virga de radice Jeſe: Iaiæ II. hanc Virgam, filiom ſuum inquam, hodie Rex Regum, Pater æternus, erga omnes h mines ex- tendit, natus & vobis Luc. 2. Gaudet nunc reus, ſi gratiam, ſi miſericor- diam accipit, ergo gaudeat omnis homo, cum omnis homo hadiè gratiam Dei, & miſericordiam invenerit, per Jeſum Chnuſſtum, gratiâ, & vita æternâ donatus ſit. [Epilogus.] Gaudium ſuum homo demonſtrat voce, & opere, voce jubilando, canendo, pſallendo, &c. opere, donaria, miſſilia ſpargendo: gaudium noſtrum demonſtrando, vocem mittamus: precando & pfallendo crebrius, & copioſius ad præſepe Chriſti. Spargamus & miſſilia; largas inquam eleemoſynas in pauperes; convivium inſtituamus, devotè Eu- 7 chariſtiam ſumendo, ut gaium noſtrum fiat plenum in æternam vitam. Amen. — Chri. laen t, l. morde elitatt. mons, rE leſl⸗ ami int; er. ncium, n Dom. Dhregne. Deiſlius numanem r nolter, 2⁰ g. n porl ſt Rermi eſt MMher gtium conn— 1elt. D. n, flum mineser. mnſerico- egralen ita tem re, We algendo: llendo 25 hugus X votel⸗ 1R0 22 † e 5ʒ 49 656283862 22 8 268 f 2 2 8 6863 PRO FESI O S. STEPHANI, CONCIO PRIMA. Video cœlos apertos, & IEſumſtantem, Acto- Textus rum cap. 7. Proemium ſequens, animatin arduis, confortat Thema. in adverſis, & ærumnis. Anctus Levita Stephanus dum traheretur ad Eaordium- De fupplicium, jamjam imbre lapidum obruen- à& dus, non eſt puſillanimis, ſed conſolatiſſimus 4. imbrem lapidum excipit, adeò ut de eo canat Eccleſia: Lapides torrentis illi dulces fuerunt. ., Quid dulcoravit lapides? quid S. Stephanum g mediis in anguſtiis confortat, conſolatur? di- cit cauſalem motivam invictus Levita: Ecce video oœlum aper- tum, prœmium intuitus eſt, & hoc confortavit, ſolabatur con- ſtantem, intrepidum, patientiſſimum fecit. Benè ſcripſit Mar- cus Seneca Epit. Controv. lib. . Controv. I. Se⸗ eſt ultimum ad- verſarum rerum ſolatium: ſic videmus intrepide pugnare mili- tem, mille vulneribus corpus, & vitam extremis exponere peri- culis: interrogas quare? reſpondeo propter ſpem promotionis, & ſpoliorum. Experimur colonum, ruſticum, vinitorem por- tare cum patientia pondus diei & æſtus, ob præmium fructuum, meſſis, vindemiæ, &c. Te nunc alloquor, O Chriſtiane! Militia eſt vita hominis, inquit Job. c. 7. ad labores, miſerias nati ſumus: in ſudore vultas veſceris pane tuo⸗- Genelſ. c. 3. In his quotidianis mi- ſeriis, ut cum S. Stephano conſolatus, conſortatus vivas, & per- ſeveres, cœlum aſpice, promium, mercedem conſidera, & te mmi- ſerum mirè confortabit, conſolabitur: fortem, indefeſſum, invi- Textu Qum reddet. Audiatur Scriptura: Non verearis usque ud mortems, Zeriptt. juſtificari, quoniam mercs Dei manet in æternum, prædicat Salomon rz. Eccleſ. c. 18. & iterum c, 36. Da mercedem ſuſtinentibus te, ut Prophe- . . . . 5 ,Scriptoret tæ tui fideles inveniantur. Scriptores au diantur & Patres: Honor alit & puires artes, ſuadet inacceſſa tentare, &S pericula honeſtè ſpernere: perorat Emanuel Emanuel de Naxera Commentario in Judices cap. S. V. I. S. 9. .Wi⸗ de Naxera- Feſtivale. G6 B mutuat 50 PRO EESTO S. STEPHANI, tuat præſens calamitas à futura felicitate ſaporem, & jucundum eſt ad mercedis intuitum, diſerimini ſe objicere: propoſito enim prœmio omnia Aldephonſus fortiter ſuſtinentur. Ita habet Ildephonſus de Padilla in Habacue de Fadilla. Annotat. 12. Cc. 3. discurſu 8. MWatriunt prœmiorum exempla virtutes, nec quisquam eſe, qui non ad morum ſummam nitatur aſcendere, quando irremuneratum non relinquitur, quod conſcientia teſte laudatur. Ita Theodore- Theodoretus apud Caſſiodorum 2. Var. 16. Perpulchrè ſcribit S. Ba- tus, ſilius homilia de Barlaam? Pericula non reſpicit Martor, coronas aſpi- 3. Bafilius, cit: plagas non horret, ſed prœmia numerat; non videt littoræ infernè KRagellantes, ſed Angelos lætis omnibus acclamantes imaginatur, non ſpe- Gat ad temporalia pericula, ſed ad præmiorum æternitatem. Concludit 8. Hierony-S. Hieronymus ad Demetriadem. Omne opus leve fieri ſolet, cum mus. ejus pretium cogitatur, & ſpes prœmii ſolatium eſt laboris, ut Dei implo- rata ope Conceptibus deducam. CONCEPTUS I. David in Pſalmis ſuis ſæpius hunc adſcribit titulum: In Finemn: Cur rectè adneétit tirulum in finem; & non potius titulum talem: In initio, in principio? Finem conſiderare nos David hortatur; cur finem? expli- coô me praxi morali: Vadit quis ruſticus ad meſſem, demetere ſegetes, alius in vineam, eam fodere, & excolere meſſor initium longi Agri in- tuendo, Vinitor initium amplæ vineæ: Secator lignorum, initium ſpatii lignorum videndo, concutitur animo, repetitis ſuſpirat vicibus, videbis ergo anguſtiatum mercenarium, erecto vultu finem Agri, finem Sylvæ, finem Vineæ fixis oculis luſtrare, & intueri; quæris cur tam attenté ac fixè fſæpius finem, terminum aſpiciat laborioſus colonus 3 Reſpondebit, ad animi ſolamen, ad mentis levamen, intuendo enim finem agri, finem vinexæ, creſcit ſpes, brevi mercedem, prœmium ſe ſumpturum, requiem, ac refectionem ſe accepturum: Verba Davidis, in finem, textus Græcus legit: in victoriam: Finis, mi Chriſtiane, virtutis tuæ, abſtinentiæ, ſobrie- tatis, caſtitatis, patientiæ in adverſis, humilitatis in proſperis, eſt certa victoria, corona, merces, prœmium, requies, retributio; hunc finem, vi- Roriam, coronam, proœmium, &c. toties in Pſalmis ſuis hortatur David intueri, meditari, & mirum ſolamen animi, levamen mentis „robur, con- ſtantia, patientia inde excreſcet; pacato animo, hilari mente mundi ad- verſa, & hominum injurias, ac tyrannides perferendi. Teſtes tot invicti martyres, de quibus S. Baſilius homilia ad Barlaam : Pericula non reſpicit Mariyr, eoronas qſpicit; plagas non horret, ſed Prœmia numerat, S&c. ut ſupra in Exordio. CONCEPTUS II. Infelix Epulo mediis in flammis inferni obſecrat Abra an hamum: Mit LEazarum, at intingat extremum digiti ſui in aquam, & refriger Mütte et linguaum meam, Luc. 16. ₰ U te int ſel in ſi he alie t W N4 et 6 Pro mi E Cont clo Nes mn tCn Gor. chr lr⸗ nd. Deun Uec — ad mnin Ae tuter, Aando i. nfemd ße⸗ W t, in iml. (t initi, eygl. egetet, gri in Hari Videhis Ghe, te, a adebit, nem egolen, Grꝛeus ſobtke certa W, V⸗ David , Cn⸗ ciad⸗ inricti feßzici ſupti Mne tum, el. . CONCIO PRIMA. 11 — Luc. 16. mirandum, quod infelix hic, non plenum ſeyphum, ſed unam tantum guttulam petat? quid per hanc guttam intelligendum eſt? dicit intelligentiam S. Gregorius Nyſſenus diſcurſu de reſurrectione animæ; nempe per unam guttam minimum quid coœleſtis gloriæ, mercedis, prœ- mii, & dulcedinis divitem Epulonem anhelaſſe: quaſi certus, daretur ei ſpes obtinere & guttam unam cœleſtis pro'mii, &c. & inexplicabiles inferni cruciatus ei dulces redderet: ſi nunc minima ſpes præmii cœle- ſtis, & damnatum redderet in inferni tormentis conſolatum: quomodo ſpes prœmii, mercedis, gloriæ æternæ, quam repromiſit DEUS omnibus diligentibus ſe, non coniolabitur hominem viatorem mediis in miſeriis, & tribulationibus hujus mundi bPfſalmiſta atteſtante in æternitate felici non una gutta gloriæ, ſed torrente felicitatum ſaturandos. ebriabun- tur ab ubertate domus tuæ, G&& torrente voluptatis tuæ potabis eos, Pſal. 25. Deſu- per dulciter ſcribit S. Auguſtinus in Soliloquiis cap. 32. Tua dulcedo Ste- pbano lapides torrentis dulcoravit: Beato Lauentio craticulam dulcem fecit: Pro hac emenda Bartholomæus pellem dedit: Hanc verò ut guſtavit Petrus, omni- uam inferiorum öblitu, clamavit quaſi ebrius, dicens: Domine, bonum eſt bic nos Ae! CONCEPTUS III. pilii Iſraél Pſalmo 126. canunt, & fatentur: JSuper fumina Bab] lonis ſedimus. Sedere juxta fluvios in viridi gramine, uſus habet, & perjucun- dum eſt; aſt ſuper fluxas fluvii alicujus undas ſedere, vix practicabile, imò impoſſibile videtur: quid ergo myſiterii indicare voluit David, dicendo: Filios Iſral ſuper flumina Babylonis ſediſſe? quid per flumen, & quid per li ſedere intelligendum? Nyſſenus per flumen intelligit mundi inconſtan- tiam, & graves mundi miſerias, ac onera; ſedere, communi adagio eſt, contentum vivere: bene ſedet; id eſt: conſolatus, contentus vivit. Quod ergo David dicat, filios Iſrael ſuper flumina ſediſſe, indicare voluit, in mun- di mitſeriis, ſervitute Babylonica, conſolatos vixiſſe, æquo animo tribulatio- nes à gentilibus toleraſſe. Quæſtio nunc eſt, quid Judæos in ſumma re- rum mutatione: ſervitute tyrannica, conſolabatur? Dicunt ipſimet in con- textu bſalmi citati: Super fumina Babylonis ſedimas; dum recordaremur tui Sion. Sion, idem quod cœli Patria, æternæ felicitatis gaudia. Perpul- Chrè ad ſcopum Caſſianus Abbas in citatum Pſalmum: Wimis dulcis eſt re- cordatio Patriæ, quæ in hoſtili terra probatur: nam quantò hæc amara ſentitur, tantèò fit illa ſuavior. Indicavit hoc Ter Optimus DEUS Ezechieli. CONCEPTUS IV. Duriſſima quæque perpeſſi ſunt Ifraélitæ, miſertus eorum Ezechiel Deum precatur, conſolari afflictos dignaretur; ecce tibi ocius rapitur Ezechiel in montem altum: Coelum inſtar elegantiſſimæ Urbis, cujus pa- G 2 vimen- 52 IN FESTO S. STEPHANI, vimentum auro ſtratum, portz gemmis exornatæ erant, videndum Eze- chieli exhibetur, hoc imperio adjecto: Oſtende domui Vrazl domum, & viſio- nem illius, & diſpofitionem ejus. Ezech. c. 43., & quid inde eveniet, ſi Prophe- ta Iiraéli populo cœli elegantiam, gaudiorum abundantiam deſcripſerit? eveniet mira cordis conſolatio, quâ perfuſi, duriſſima quæque pacatè pa- tientur: Et ipſi ſuſtinebunt tormentum ſuum. Conſolatiſſimè Auguſtinus in Plal. 39. St vis ſuſtinere laborem, attende mercedem, nam operarius in via deficeret, niſi attenderet, quid accepturus eſſet: & S. Chryſoſtomus in Pfal. 21. Nihil eorum, quæ gravia ſunt, grave aliquid exiſtimas, qui cœleſtia recogitat- Teſtis natu minimus Machabæorum Martycum. 7 CONCEPTIUS V. Viderat natu junior Machabæus: ſex fratres ſuos crudeli morte in⸗ terimi; non terretur; Antiochus Rex ipſemet ſuaviſſimis verbis, & the- ſauros, & honores promittit, non movetur, ad unguem à Patriis legibus diſcedere, conſtantiſſimè impavidè ferro collum, corpus totum tormen- tis, heroica hac voce offert: Quem uſtinetis? non obedio præcebto Regis, ſed præcepto legis, Juæ data eſt nobis per Moyſen,. 2. Mchab. 7. Quæro ego, quid uerum inermem, tam generoſum conſtantem fecit, ut tormenta non horrens, mortem minime expaveſcens, intrepidé membra ſua torquen- da carnifici tradiderit? fecit vivida cœleſtis Patriæ recordatio, ut patet ex hortatoriis Matris: Petonate, ut afpicias ad cœlum, G& ita fiet, ut non timeas carnificem iſtun. Secutus piam matris doctrinam, cœlum aſpexit, coœle- ſtia cogitavit, & horrida Tyranni tormenta non timuit, non expavit; ſed ut candidus cignus, hilari voce; canendo, inter tempeſtuoſos adverſi- tatum, ac cruciatuum ventos, ſuaviter exſpiravit. Veriſſimè Sanéctus Chry- ſoſtomus: Nibil eorum, quæ gravia ſunt, grave aliquid exiſtimat, qui cœleſtig recoglta CONCEPTUS VI. De Joſepho ab Arimathia teſtatur Joannes cap. 19. Erat diſcipulus Jk. Srr. . occultus autem propter metum Judæorum. Marcus cap. I5. inquit: Joſeph ab Arimathin nobilis decurio, qudacter introivit ad Pilatum, & petiit corpis JEslI: uid fecit, quod omnis Judæorum Tyrannis ac perſecutio, non curetur, non horreatur amphius à Toſepho, qui olim occultus, nunc apertus diſci- pulus Chriſti, in arenam prodeat, & bona mundi perdere, & Vitam prodi- ere? cauſalem ſubnectit S. Evangeliſta Marcus: Et ipſe erat exſpeltans Re- gnum DEI. Eleganter deſuper S. Hieronymus: Certe nullas labor eſt durus, quo gloria æternitatis acqui itur. . CONCEPTUS VII. In glorioſa Transfiguratione narrat Matthæus Evang. Chriſti veſtes candorem niveum induiſſe: Veſtimenta autem ejus facta ſunt alba ſicut nix: juxta M n i on ). Det m, Fan nen e⸗ ſo⸗ t Ne⸗ lous 1di 1. tot. im. the. Zibus tmen. ipſl gid 1 NonN Gben- Pute timecs ,cCele⸗ it,; ſed lverſi⸗ Chyy. Eltſis o, Spl JN . Uretut, 8 llei⸗ prolli⸗ s N- durus veſtes : juxs CONCIO PRIMA. 52 juxta mentem S. Chryſoſtomi, Hilarii, Euthymii facta eſt hæc Chriſti Trans- figuratio ad ſolatium Apoſtolorum, ut memores ejusdem viſæ gloriæ, in- trepidé cruces & tormenta carnificum ſuſtinerent: conformiter verbis S. Pauli ad Hebr. cap. 6. Fortiſſimum ſolatium habemuns, quo confugimus ad te- n ndam propoſitam ſpem, quam ſicut anchoram habemns animæ tutam, ac fir- mam, G incedentem nsque ad interiora velaminis: admitto lubens mentem, & intelligentiam Patrum, unum eſt eujus miror, cur veſtimenta Chriſti fa- Eta ſint ſicut nix alba; cur rectè& ftigidæ nivis fit mentio, & comparatio; cum & flos arborum, narciſſus & hlium, candorem præ ſe ferant eximi- um; Non flori, narciſſo aut lilio, ſed Nivi candidæ in transfiguratione veſtis Chriſti ſimilis facta eſt, indubiè hanc ob rationem: nix ad ſolis radies liqueſcit, deperdiätur: ita ad radios ſolis, æternæ gloriæ conſide- rationem, omnis nix, & frigus temporalium miſeriarum, & tribulatio- num & corde nidelis Chriſtiani deperditur, evaneſcit, ut cuncta adverſa, ſapida; imè ipfa horribilis mors placida, ac ſuavis fiat. Teſtem produ- co ipſum Chriſtum Salvatorem noſtrum; ac magnum mundi Apoſtolum 9, Paulum. CONCEPTUS VIII. Venerant ad Philippum Gentiles ſupplici hàc: Domine volumm Jeſum videre: Philippus dicit Andrex: ambo verò dixerunt Jeſu: intellectò hoc nuncio quod gentes veniant ſuaviſſimum IEſum videre, inquit Chriſtus: Wunc anima mea turhata eſt: Turbari, pati eſt: quod gentes veniant Jeſum videre; Jeſus non turbari, triſtari, angi, aut pati, ſed lætari, & gaudere anſam habet; cur ergo turbatur; quaſi pati aſpirat, mori, deſiderat; adver- tit doctiſfimus Cardinalis Toletus, inde quod gentes jamſam in Chriſtum credituræ advenerant, gloriæ cœleſtis fructus Chriſto creviſſe; hos ergo ſua- viſſimos fructus gloriæ Chriſtus præguſtans; in verba aſpirantia prorupit: Nunc anima mea turbata eſt citius, ante præfinitum rempus, crucem & mor- tem exoptans ſuſtinere: conformiter verbis magni Pauli ad Hebræos cap. 12, Propoſiti ſibi gandio ſuſtinuit crucem, confuſione condempta.— CONCEPTUS IX. S. Paulus 2. ad Corinth. cap. I. & cap. II. miſerias & tribulationes, quas perpeſſus eſt, magnas & ſupra modum fuiſſe dicit: Non enim volumus vos ignorare fratres de Tribulatione noſtra, quæ fadta eſt in Aſa, quoniam ſitpra modum gravati ſumus ſuper virtutem, ita ut tæderet nos etian: vivere. Et iterum cap. II. in laboribus plurimis, in carceribus abundantiu, & ſupra modum . Dicit nunc S. Paulus 2. ad Cor. c. 4. Id enim quod in præſenti eſt momentane- zm, & leve, tribulationis noſtræ; notare libeat: quod luperius dicit Paulus, grave, ſupra modum; nunc dicit momentaneum, & leve, quid quæſio momenta- neum, leve, & exiguum fecit? Subdit immediatée Sanétus: Non comem- 02 Plau- 54 IN FESTO S. STEPHANI, Plantibus nobis quæ videntur; ſed ea, quæ non videntun. Coœli gaudia imagi- natus eſt ſibi S. Paulus, hæc intuita oculo mentis: omnia gravia fecit le- via; & momentanea. Probatum cum ergo ſit prœmium ſequens mirè, ani= mare, ſolari in adverſis, hinc [Epilogus.] Hortor cum S. Cypriano libro de mortalitate; Noſtram Pa- riam Paradiſum computamus: Quid non properamus, ac currimus, ut Patriam noſtran videre poſſimus; illio Märtgrum innumerabilis populus ob certaminis 6 paſſionis viltoriam coronatas; ad hæ fratres chariſſimi avida cupiditate propere- mis, ut cum his citò eſſe, & citò ad Chriſtum venire contingat, optemus. Amen. IN FESTO S. STEPHANIh—k., Textus. Thema, Concionis Exordium. Textus Sa- Erxæx Sc. ri- turæ. Patres. CONCIO SECUNDA. Et ESUM ſtantem, Actor. cap. 7. In arduis, & ſummis neceſſitatibus, vel maximè adeſt, & juvat DEIS. & Ancctus Levita Stephanus vidit Eſum ſtantem; in SB Symbolo profitemur ESUM ſedere ad dexteram Ie batris in cœleſti gloria; Stephanus in coœli gloria Dy non ſedentem, ſed itantem Eſum intuetur: Et Ium ſtantem. Quid myſterii nobis indicatur, quod JEſum ſtantem Stephanus viderit? S. Auguſtinus nos inſtruit, in Pſalmum 109. ſcribens: Stare officium Advocati, & adjuvantis eſt. Et S. Gregorius hom. 9. in Evang. Sedere judicanti eſt: ſtare verò adjuvantis. In Summo conflictu in extrema neceſſitate poſitus erat Stephanus, ab omni homine deſertus; à Synagoga, ad mortem usque perſecutus, in extremis, ſtantem Eſum Ste- phanus intuetur. Stantem dico: id eſt adjuvantem: Diſcamus pro conſolatione noſtra: in arduis, in ſummis neceſſitatibus 3 Vel maxime adeſt, adſtat, adjuvat Ter Optimus Deus. Patet as- ſumptum Thematis, tum S. Scripturæ textibus, ac SS. Patrum teſtimoniis. Audiantur: Juxta eſt Dominus his, qui tribulato ſunt corde. Pſalm. 33. Ji moram fecerit, extpetta eum, quia veniens ve- niet, & non tardabit. Habacuc. cap 2. Cum ſerò eſet, venit. Joann. cap. 20. Li præſto eſt Dei auxilium, ubi ſummum aderit periculum. Fernander, Fernandez: Imminentibus periculis eſt DElIIS propugnator ſervis ſuis. Origanes. Origenes hom. 9. in lib. Num. Cum humana poſſeſio deficit, poſeſſio ivink — ui pin nnl e 40 De⸗ N ſert In ie⸗ kul Got A, WN je 41t 6 Guiu e ſane tu immit thec Mon tin) Neze ſertu annex , llte irefe is VI gi⸗ le. ni⸗ 1e. ien here. l. cme a; in Xtetann goin Ur: V guoc ſtruit 1 wunti e ſun eſlitue Agogi n ee⸗ camus tibus; et 45. atrum toſunt is e⸗ Oann. Culun. ine CONGIO SEGUNDA. QMDD divinæ potentiæ adeſt. Padilla in Habac. cap. 3. diſc. 1ö˙. Hoc- pro- Padilla. Pprium divinitatis eſt, ſuccurrere in caſibus deſperatis. S. Cyprianus 3. Cypria- in Pl. 26. Famulos ſuos tunc magis reſpicit Dens, cum injuſtè eos nequitia Nus. Perſequentis affigit. S. Gregorius lib. 2. moralium cap. 21. Quan- §. Grego- 7o apud homines deſperatum eſt, tunc potentiam && ſapientiam Juam ius. Deus declarat. S. Chryſoſtomus in cap. 12. Geneſis. Et iterum S. Chryſo⸗ in epiſt. ad Cyriacum: Habet hanc conſuetudinem Dem, ut ſuccur- ſtomus, rat, quando res eſt ad ultimum redutta. Divina ope implorata deſu- per Conceptus pandam. CONCEPTUS I. Exodi cap. 4. jubet Deus Moyſi, Virgam ſuam prodigioſam in ter- ram projiceret, quæ Virga in terram projeéta, quia in terrificum ſerpen- tem mutata eſſet, horrens Moyles fugere cogitat: aſt jubet Deus perſi- ſteret, & ſerpentem caudâ apprehenderet. Extende manum tuam ap- prebende caudam eus. Cur jubet Deus apprehendere caudam, & non po- tius caput: Baeza lib. 2. de David, per caudam ſerpentis intelligit finem, ſeu ultimum fatalem terminum, cujusdam caſus miſeri, & deſperati; non caput, ſed caudam ſerpentis Deus jubet Moyſen apprehendere, indicans: ad finem, ad terminum ultimum, & fatalem, dum res noſtræ deducun- tur, honor, fama, & vita periclitatur, caſus perditi, deſperati habentur, tunc vel maximè juvare, patrocinari, aſſiſtere ter optimum Deum. Ex- pertus eſt Moyſes hoc ſæpius. CONCEPTUS II. Exodi cap. 14 legitur demandaſſe Deum Moyſi, filios Ifraël edu- cat ex ſervitute .gypti in terram promiſſionis: egreſſos Judæos inſe- quitur Rex Pharao cum ingenti exercitu, & caſtra Judæorurmn offendit ad mare rubrum inter Magdalum & Beelſephon; ſi nunc omnia benè per- ſcruter, invenio Judæos in ſummo bericulo, & extrema neceſſitate to- tius interitus conſtriétos fuiſſe: à fronte ſtat mare rubrum z in hoc ſe immittere, eſtſe ſubmergere; à tergo armatus inſequitur hoſtis: hunc expectare & cum hoc confligere, manifeſtus eſt Iraëlitarum interitus mors & exitium; ad dextram rupes Beelſephon, ad lævam, arida mon- tana Magdalum proſtant; ad hæc fugere, ſe ſalvare idem eſt, ac velle fa- me ac ſiti ſe interficere; undique ergo filiis Iſrael patet interitus, caſus de- ſperatus, extrema neceſſitas: Annè è& tam manifeſto mortis periculo, in tam extrema neceſſitate, filios Iſrael Deus juvit, liberavit: juvit, libera- vit, omnino; ſacro textu teſtante: Jam advenerat vigilia matutina, quan- do ecce reſpiciens Dominus ſupra caſtra Pobptiorum per columnam ignis & nubis interfecit exercitum eorum. Per vigiliam matutinam Tirinus quartam no- &tis vigiliam intelligit, notare libeat: in quartam noctem Deus Judæos in ex- IN FESTO S. STEPHANI- — in extrema neceſſitate conſtrictos reliquit: ex qua mora factum eſt, ut ex continuo itinere, & cita fuga wires corporum ad deliquium defice- rent, animit, ex terrore panico, ad mortem conſternerentur: Sicque ne- ceſſitas de momento in momentum cumularetur, & accreſceret; & tune Primò in vigilia matutina, in quarta vigilia noctis, cum quaſi jamjam Ju- dæorum res deſperata videretur, adjuvit eos Deus, mittens nubem, quæx verſus Ægyptios tenebras facetet, quo minus ab Egyptiis Judæi videri, & comprehendi poſſent, verſus Iſraëlitas verò lumen & ſplendorem ede- ret, quo expeditius per medium maris rubri, quod mare, Deus una no- Ge vento urente exliccavit, Judæi tranſirent, & ſe ſalvarent: Et ingreſe Junt filii Irazl per medium ſicci maris. Deſuper Lippomanus: Docemur JPe- rare in Dominum, veniens veniet Dominus liberabitque ſuos: Et Origenes hom. 9, in Num. Imminentibus periculis fit ipe propugnator ſervis ſuis. Te- ſtis ſit jacob & Daniel. CONCEPTUS III. Jacobo obviam venit iratus frater Eſau, hoſtiliter Viris armatis ſti- patus, Jacob nonniſi paſtoritium numerabat famulitium; in tam manife- ſto periculo pius Jacob ad preces confugit, auxilium & cœlo flagitat; ad- eſt precanti divinis genius, opem promittit: &t contra Deum fortis fugeis quantò magis contra homines prævalebis, CS&ρ. & benedixit ei in eogdem loco. Geneſ. cap. 32. in ſignum: Zetigit nervum femoris ejus, S ſtatim emarcuit. Deſu- per quis non miretur: Angelus promittens lacob opem divinam præſti-= turum, Jacobum claudum facit? ſi claudus fuiſſet jacob, ſperabam quia Angelus eum rectum, ac validum efficeret, ſic enim aptior foret Jacob ad pugnam, & reſiſtendum, vel in caſum ad fugiendum: claudus Jacob cer- t& ineptus ad fugam, invalidus ad pugnam factus eſt: Quomodo ergèò verificabuntur verba, & promiſſa Angeli: Si contra Deum fortis fuiſti, quan- t magis contra bomines prævalebis. Libeat advertere: Jacob claudus effe- ctus in majori periculo, in majori neceſſitate conſtrictus erat: promit- tens Deus juvare Jacob contra Eſau; eò devenire permittit. Ut agno- ſcamus, tunc vel maximè Deumbenedicere, adjuvare, patrocinari, quan- do res noſtræ ad ultimum ſunt redactæ; quandèò humanitus eſt deſpera- tum; tum divinum quàm celerrimè, & clementiſſimè refloreſcit auxili- um: ita vult gloſſa: Claudus effettus eſt, ne fortis timeat fratrem, quia habet banc conſuetudinem Deus, ut ſuccurrat in caſibus deſperatis. CONCEPTUS IV. Daniel Propheta 6. diebus incibatus inter Leones ſedet famelicus: Miſerunt eum in lacum Leonum, && erat ibi diebus ſev. Danielis cap. 14. Se- ptimo primum die miſit Deus per Habacuc Danieli cibum: Cur demum ſexto, vel ſeptimo die pavit famelicum? Et cur non ſuccurrit tertia vel quarta Cr (bo In eti ſepr he ſb I Gen iſte C li ll in MW Cn liel ine Ert⸗ doe ten cen C gerir Co Mop Etre tenp Ular e rede — 1, N fiee. e he⸗ Ltune m.. „(e Nede. nano- inpreſi de igener ntsſt. manle. tatz E 6 füal Gened Delſt n elt⸗ An gti cob cob cer⸗. lo ergd 1, Iunr. us elte⸗ Prom⸗ t agno⸗ ,,gvan⸗ elbern⸗ t auli⸗ linlale elicus: 14. E⸗ demumn ttin e atta CONCIO SECUNDA. quarta ſtatim die? ex Philoſophia Valleſii diſco : Sex diebus ſine omni cibo & potu vivere, hominem in ſummum vitæ periculum exponi; uti Rex ipſe impaſtum ſex diebus Danielem quaſi jam mortuum lugebat: Scriptura teſte: Venit ergo Rex die ſeptimo, ut lugeret Daniel. Sexto, vel ſeptimo ergo die, die inquam extremo, & fatali, & jamjam de vita de- ſperato, cibo Danieli Deus ſuccurrit; agnoſcamus; in neceſſitate, in ca- ſibus deſperatis vel maximè Deum adjuvare, & ſuccurrere. CONCEPTUS V. Mitiſſimus ESUS miraculosè ſuccurrit diſcipulis navigantibus, dum maris procellas imperio ſuo ſedat, & tranquillat. Imperavit ventis & mari, facta eſt tranquillitas magna. Matth. cap. 8. Petro ſuper maris undas gra- dienti adeſt inſperatò Chriſtus, & amicabilem porrigit dexteram. Jeſus extendens manum apprebendit eum: Matth. cap. 14. Quæritis in quali ſtatu conſtituti fuerint Apoſtoli in navicula congregati: dum Chriſti impe- rium, in ventos, & undas experti ſunt: Item qualiter ſe Petrus habuerit, dum dextera Chriſti mulcetur? Reſpondeo quæſtioni: Apoſtoli in navi, in extremis vitæ periculis verſabantur: Et ecce motus magnus fadtus eſt in mari: ita ut navicula operiretur fludtibus, &c. Domine ſalva nos, perimus. Tunc ſurgens imperavit ventis & mari &c. natare libeat, Zunc, in extremis pe- riculis, tunc, quando res cum homine eſt ad ultimum redacta; tunc, quan- do impetuoſi fluctus tentationum, perſecutionum, tribulationum & mi- ſeriarum hominem quaſi operire videntur, tunc vel maximè Deus impe- rat, ſuccurrit, adjuvat, tranquillum facit. Petrus ſuper undas gradiens in extrema neceſſitate poſitus erat: cum cœbiſſet mergi &o&c. continuò Jeſus ex- tendens manum apprebendit eum. Iterum notare libeat verbum continuò, quod idem eſt ac ſtatim, celeriter, ſine morã interpoſitàâ; diſcamus iterum: tempore extremæ neceſſitatis & periculi, continuòè & Deum auxiliatri- cem extendere manum; opem ferre, quod Chriſtus indicavit in Cana Galilæa. . CONCEPTUS VI. Patrocinanti almæ Virgini: Vinum non habent: Joan. cap. 2. reſpon- det inclytus Mariæ filius: Quid mihi & tibi mulier? nondum venit hora mea. Quomoôdo? an non omnis hora & tempus intua eſtpoteſtate? quæ ergò propriè hora Dei eſt? reſpondet Garſias in Evangel. diſt. 132. eſt hora extremæ neceſſitatis, ſummi periculi & indigentiæ; hora neceſſitatis, tempus eſt divino auxilio, & ſuccurſui convenientiſſimum; dum ex- ulat humanum auxilium, in promptu eſt divinum adjutorium. Ha- ber ant conſuetudinem Deus, ut ſuccurrat, quando res eſt ad ultimum redacta. Feſtivale. H I[Epi- “ PRO FESTO S. STEPHANI, [Epilogms.] Hortor ergo cum S. Joanne quemvis Chriſfianum: Cha- riſſimi, ſi cor noſtrum non reprehenderit nos, fiduciam habeamus dd Deum, 6 quid- quid petierimus, accipiemus: cap. y. teſtante, & ſubſcribente Pſalmiſta Ke- gio: Ciamaverunt juſti, & Dominus exaudivit eos, & de omnibus tribulationibus corum liberavit eos. Pſalmo 33. Amen. PRGO FESTO S &T EPHANI. CONCIO TERTIA. rem. Pideo cœlos apertos, & Eſumſtantem, Acto- rrum cap. 7. rhem:. Quos DElS aſperius tractat, ſubſequente gra- tia remunerat. .R WLinius de Trajano Imperatore ſcribit: quod hujus R Imperatoris ſeverior vultus, verba aſperiora, imo S AQ planè verbera, prognoſticum, & indicium erant fu- E turi beneficii, & gratiæ; unde famulantes, Trajani vultum aſperum, verba rauca exoptabant, quaſi jam certi de gratia ſubſequente: Ita cum Deo ſe res habet; quos ri-= gidius tractat, lenius habebit impoſterum; aſper ſubmittit mi- Iſaiæ 46. tiora: Audiamus deſuper Scripturam: Iſa. 46. inquit Deus: Pro- Scripturæ— pe feci juſtitiam meam, non elongabitur, & ſalus mea non morabitur. Texim Deus cum iratus fueris, miſericordiæ recordaberis. Pſ. 59. Quos amo; arguo, inquit E.terna Veritas Apocal. cap. 3. & Prov. cap. 3. Quem Srriptores diligit Dominus, corripit. Audiantur Scriptores: Prudentis or- reptio, legitima amoris progenies eſt: Ulceri medicamentum adbibere, præcipitio obſtaculum correptionis opponere, ejus eſt, qui lenevolè odit, Naxera. & amanter affigit. Scribit Emanuel de Naxera Gommentario in Judices cap. 15. n. I. S. 5. Verba ſeveritate plena, & quæ minacem ju- ſtitiam præſagiunt, præambula ſunt clementiæ ſigna; quæ vindicis iræ inſtrumenta putantur, profufionis clementiæ ogheta Junt. Ita elegan- De Tadilla, ter Ildephonſus de Padilla Annot. in Habacuc. cap. 3. num. 2. diſc. 12. Perverſitas quam putazs, ratio eſt, quod ſævitiam exiſtimas, T ertullia- gratiq eſt. Ita Tertullianus in ſcorp. cap. 4. Durè objurgat Domi- n. nug, 4105 er e ſcias correptionem Domini, ſignum eſſe appropinquantis gratia, Oleaſter. in cap. 3. onæ. Divina im- Oleaſter. 10 rata deſuper Conceptus dabo. P. 3. J Dvin ope im CON- Gur Cent leit Ut iin Mn tun lir Lon lme in! loſa jetnn uie (he. guig. Re. Mibe — , Go. gra⸗ A huju 3, imne rantku. Trajni aſiſaan vos I⸗ lttit ni⸗ 5 - abitut. P amno; tis Col- Pbibere, Aio in len ir⸗ lcis e elegen⸗ numn.2 Domi. un iſ. e U⸗ N. . CoONCIO TERTIA. „ CONCEPTUS I. [Confirmatio] Geneſis cap. 42. 43. & 44. Joſeph Prorex .gypti ad fratres ſuos, quaſi ad alienos, durius loquebatur: Exorta magna fame, miſit Ja- cob filios ſuos in Egyptum frumentum coëmere: primo intuitu agnovit Joſeph, hos viros eſſe fratres ſuos; & commota ſunt viſcera Joſeph ſuper fratres, ut eis benefaceret: priusquam autem benefeciſſet, & eos gratiis affeciſſet, duriſſimè habuit tam verbo, quàm opere, & in re, eos vexando, & mortificando. Audiamus verba aſpera, dura, & ignominioſa: Exrplo- ratores eſtis: ut videatis infirmiora terræ veniſtis, &o. Eritis in vinculis donec pro- bentur quæ dixiſtis, utrum vera, an falſa ſint: Geneſ. 42. Verbis his duriſſimis ſubſecuta eſt incarceratio. Tradidit ergo ilos cuſtodiæ tribus diebus. Abeun- tibus fratribus, & & cuſtodia, ac carcere dimiſſis, ultrò vexat, & mortificat illos oſeph: pecuniam pro frumento, & ſciphum, ex quo Joſeph bibere c hlueverat, ſaccis illorum clam imponi demandat; ac ut fures, & ne- quam in itinere eos detineri, ac reduci facit. Hisque mortificationibus, vexationibus, amaras ex oculis ſuorum fratrum elicuit lachrymas; con- triſtavit cor, & mentes eorum. Cur quæſo adeò exercet, vexat, morti- ficat fratres ſuos Joſephus? benefacere intendit, præmittit ergo tenta- tiones, & mortificationes; exhilarare cupit eos, præmittit anxietates, triſtitias; ad ita tribulatos, mortificatos durè, & aſperè habitos, tandem inquit: Ego ſum Joſeph frater veſter, Gc. venite ad me, & ego dabo vobis omnia bona Eg)pti, ut comedatis medullam terræ, Geneſ. 45. uti Joſeph cum fra- tribus ſuis fecit; ſic DEUS facit nobiscum hominibus: Verba amara, dura, & aſpera quandoque eructat, ſeveritatem demonſtrat, & munifi- centiam profuſiorem præſtat, triſtia lætis compenſat. Amara dulcibus lenit; tangit adverſis, & proſperis ſubitè demulcet: Videamus hoc in Agar. CONCEPTUS II. Fugerat à Dominà ſuàâ Sara, petulans ancilla Agar: proficiſcenti ob- viat Angelus Domini, & Agar imperat: Revertere ad Dominam tuam, && bu- miliare ſub manu illius: Geneſ. cap. 16. protervæ, ſuperbæ, ac inſultanti fœ- minæ Agar, vix aliquid magis odioſum, contrarium, ac ſibi minus placi- tum, dici potuit; quam: Revertere ad Dominam tuam, & bumiliare ſub manu illius. Nullus dubito, Agar reverti ad Dominam, ſervitutem maximam, & onus importabile exiſtimaverit, hinc triſtis, ac dolens, in lachrymas & lamenta erupuerit. Quid Angelus ad tam triſtem ac conſternatam? ſo- cius læta, ac jucunda, placita, & proſpera intimat: Multiplicans multiplica- bo ſemen tuum, & non numeralitur præ multitudine. Eleganter deſuper 8. Ca- jetanus: Hoc enim offcium DEl eſt, & in perſona DEI Angelus dixit: Adjunxit iquidem triſtibus læta, adjunxit concupita, multiplicabo ſemen tuum. Adverſa ſunt: infirmitas, perſecutio, &c. humiliare, patere, mi Chriſtiane, ſe= H 2 quen- . 60 PRO FESTO S. STEPHANI, quentur à miſericordiſſima manu DEl tandem meliora, proſpera, & conſo- latoria. Figuram habemus Iſaiæ cap. 10. - CONCEPTUS III. Hic comminatur DEUS judæis iratum Væ: Væ Aſur Virga furoris mei! per Aſſur figurabatur Rex Aſſyriorum, qui venit armatà manu, Judæos & deliciis patriæ, in ſervitutem duriſſimam, & captivitatem Babyloniæ trans- vexit. Vix hæc comminatoria protulit Propheia, iteratò demandatur à be- nigniſſimo DEO, nunciet Jjudæis: Egredietur Virga de radice Jeſſe, && flos de radice ejus aſcendet. Iſaiæ cap. II. Per Virgam Jeſſe expoſitores Beatiſimam Virginem MARIAM, per florem, filium DEf unigenitum FSUM CHRI- STUM intelligunt: Quid eſt Virga Jeſe MARIA, niſi oommunis omnium crea- turarum Mater Miſericordiæg. Quid eſt foos hujus Virginis CHRISTIIS JTESlIS, niſi fons omnis gratiæ? Furori itæ indignationi, ſeveritati eptimus DEUS immediatè ſubjungit Miſericordiam, & gratiam. Diſcamus hinc, hortatur concinnè doctiſſimus de Padilla ſuperius citatus: Dei verba minas ſpirantia & quæ ſeveritatem erultant, Propheta ſunt pietatis, & qu0 plus ira inardeſcit, eò magis redundat clementia. Teitis ſit mulier Cananæa Matth. cap. I5. CONCEPTUS IV. Inſtanter ſalutem filiæ à Dæmone vexatæ, poſtulabat mulier illa Ca- nanæa, quam Chriſtus acerbè excipit, & virulentis verbis repellit: Non eſt bonum ſumere panem filiorum, & mittere canibus. Quid ad hæc mulier, an fors confuſa recedit? minimè, conſolata, confiſa perſiſtit: Etiam Domine: inquiens, etiam: bonæ ſpei, impetrationis, acquiſitionis, remunerationis conſequentia eſt, ut ſcribit Sanctus Chryſologus Serm. 53. ſperat ergo mulier, ſe, quod petit, accepturam, unde quæſo concludit hæc mulier, ſe, quod petit, impetraturam gratia donaturam fore? etiam Domine, &c. Baſi- lius de Seleucia Orat. 20. in perſona Cananeæ reſpondet: contumeliam, teneo curationis pignus. Aſperè me tractat Chriſtus, ergo dignabitur cu- rare filiam meam, durè me habet, ergo exaudiet, ergo medebitur Deus, optima in ſchola Chriſtiana eſt conſequentia; placet deſuper exemplaria intueri. CONCEPTUS V. Durè habuit Deus Jobum: permittendo fieri mendicabulum in fime- to, teſta ſaniem radebat, Jedens in ſterquilino. Job. cap. 2. Aſperè tractavit Deus Tobiam cœcitate percutiendo: Ex nido hirundinum dormienti ilji ca- lida ſtercora inciderunt ſuper oculos ejus fieretque cœc-us. Tobix 2. Rigidè tracta- vit Deus Suſannam, permittendo, ut adultera ad rogum ceretur. Condemnaverunt eam ad mortem. Danielis cap. 13. Chriſtus in no- va Lege torvo vultu increpat Petrum: yade poſt me batbanaz, ſcandalum es mihi. , cremanda dedu- iit St Niti Inn kere linn non 4 I f ſ M Exi, — meil 08 8 rans. be. los . mam HRI- cren. W DE hine, vee G Anan. la Ca. Non ner, 1 Domne: etations Nat elgo⸗ lier . 1 e. Nil Melon, tur co⸗ t Dao mmpli. n ſme Clavit IMi . trach⸗ dedu. in 1o⸗ Nn ſtibi⸗ lo. CoNCLO TERTIAA. gr mihi. Matth. cap. 16. Iratè objicit diſcipulis euntibus in Emaus: O ſKalti &tardi corde. Lucæ 24. His duris, arduis, aſperis, ſubmiſit Deus blanda mitia, ſuavia Jobum mendicum fecit duplo ditiorem: Addidit Dominus omnia, quæcunqué fuerant Job, duplicia. Job. 42. Tobiam cœcum, fecit vi- dere filium amantiſfſimum, ac feliciſſimum. Ecce ego video filiun meum 70.- biam: cap. 9. Suſannam reſtituit in integrum. Salvatus eſt ſanguis innoxius non eſt inventa in ea res turpis. cap. 13. In Proximo dignus fit Petrus in car ne mortali videre clarificatum Dei filium. Carificatus eſt qante eos. Matth cap. I7. IIluminatiſſimi, & in charitate flagrantiſſimi facti ſunt diſcipuli illi. Aperti ſunt Oculi eorum, & cognoverunt eum. Nonne cor noſtrum ardens erat in nobis, &. Sic ludit æterna bonitas cum filiis hominum; aſperis ſubmittit blanda, duris delicata; noverat hoc eximiè pientiſſima Virgo Mater. CONCEPTUS VI. Pientiſſima Virgo MARIA in nuptiis Canæ in Galilæa advertens pe- nuriam Vini; ſuaviſſimè interpellat ſuum dileétum filium ; Vinum non ha- bent: Joan. cap. 2. an fors filius gratioſo vultu, blando ſermone annuit? aſperè reſpondet: Quid mibi & tibi mulier? plus denegat, quàm annuit? & tamen Virgo Deipara, quaſi jam certa de gratia impetrata, mandat famulan- tibus domũs: Dicit miniſtris, quodcunc, dixerit vobie, facite: Confidit indubia de miraculo: Unde confidit? audivit pia Mater verbum illud aſperum, Mu- lier; exinde concludit, faciet, annuet, dignabitur. [Epilogus.] DEI enim inſuavia verba, miſerentis portant Myſteri- um; præſens verborum acerbitas, Propheta eſt ſubſequendæ pietatis; nam ſupplicia ſemper clementiã compenſat; & reciprocat cum juſtitiã miſericor- diam. Amen. PRO FESTO S. JOANNIS EVANGELIST, CONCIO PRIMA. Exiit ſermo iſte inter fratres, quod diſeipulus 1ens. ille non moritur. Joan. cap. 21. Virginitas, & Caſtitas, eſt immortalis. Virgines Them⸗ non moriuntur. H 3 Vovam PRO FESTO S TOANNIS EFVANGELISTE, an vit geneſim puritas efformat, O& infœcunda E ad prolem caſtitas, ad vitam generandam fœc-un- K diima eſt. Supra mortem ſe erigit pudicitia, G immortalis à funere evadit: perorat de Padilla E annot. II. in Habacuc cap. 3. V. 15. diſc. 6. NvVirgo Joannes Evangeliſta fuit: teſte S. Tho- Ama, qui in cap. r3. JOannis ſcribit: Mundi- tiam à puero habuit; & Eccleſia ſubnectit: Ougo eſt electus à Deo: & Virginem Virgo commendavit. Audiamus de Virginitate S. Jo- annis Lvangeliſtæ diſſerentem S. Damaſcenum Serm. I. de S. Joan- ne: Beatus Joannes tantèò reliquas Virgines ſuperat, quantò Virginitati beatæ Mariæ per ſedulitatis, ac perpetuæ cuſtodiæ meritum appropinquet, à qua ſola videlicet præceditur; ita ut ſicut veneranda Matris Domini virginitas, beati Joannis ? irginitatem excedit; ſic ipſe pro glorioſo ejus contubernio cœteras à mundi primordio Virgines antecellit. Noſcen- tes ergo cœteri Apoſtoli Joannem caſtiſſimam eſſe virginem, in- . ferunt: Diſeipulus ille non moritur: immortalis enim eſt Virgini- Seriptura. tas: Audiamus deſuper DEl Verbum: Felix eſt ſterilis, & incoin- quinata, &&c. habebit fruttum in reipettione animarum ſanttarum. Ita Salomon Sapientiæ cap. 3. & cap. 4. O quam pulchra eſt caſta gene- ratio, &c. immortalis eſt enim memoria illius. Angelus Joanni pro- fitetur: Apocal. cap. .4. Hi ſunt, qui cum mulieribus non ſunt coin- quinati, Virgines enim ſunt, hi ſequuntur Agnum quocunque ierit. Qui jJeminant in ſpiritu, de ſpiritu && metent vitam æternam, ad Galatas Patres. Ccap. 6. Audiantur & Patres: Virginitas corona et, quæ nunquam 8. Aulana. marceſcit, mortem deſtruens, poſidens verò immortalitatem, S. Athana- us. ſius lib. de Virg. Vivendi ſibi uſum quæſivit à œlo, quæ oponſum ſibi in cœlo invenit. Hæc nubes, aëra, Angelos, ſideraque transgrediens, Ver- bum Dei in ipſo ſinu Patris invenit, & toto hauſit pectore, ita eleganter 8. Ambro- de Virginitatis laurea perorat S. Ambroſius lib. I. de Virg. Sola et ſus. caſtitas, quæ in hoc mortalitatis loco, & tempore, ſtatum quendam im- mortalis gloriæ repræſentat. Sola inter nuptiarum ſolemnia morem beatæ illius vendicat regionis, in qua nec nubent, neque nubentur, præ- bens quodammodo in terris, cœleſtis illius converſationis experientiam, 8., Bernar- ita mellifluè S. Bernardus epiſt. 42. Nulla virtute tam propriè car- dus. mnales homines Spiritualibus Angelis imitatione converſationis æquantur, Redn merito, & gratid caſtitatz; per quam adbuc in terra degentes ha- vent, ſecundum Apoſtolum, municipium in cœlis, quod depoſita corrupteld carnali babituros Sanctos promittitur in futurum, bic jam in carne fra- 8. Caſſanus gili poſſidentes, ſcribit S. Caſſianus lib. 6. cap. 6. Quod futuri ſumus, Per vos jam eſſe cœpiſtis, vos reſurrettionis gloriam in hoc ſæculo jam tenetis, ten. dit, Mta ſete e l, el gii t len f. Tnpin itene 1t n Heri u ⸗ ulkat nre loguen ſretun Vivere Nem Adhne tbihe Non e immun Redue ntos — unda Neun- ,G adill llc.6. Hundi. Deo: 8. o⸗ oan⸗ ginitti inguet, Domiti ei oſcen. emn, in⸗ Virgin⸗ incoir. m. In 4 gete i Po⸗ nt coir. eit 1Cdh unuen Athan- nſinn s, M. egantet laOH im in- moren Ir, P. jentinn ris ⸗ untut, us hu. rupteli ne fir. ſumnun foteti, CONCIO PRIMA. per ſeculum Qne ſeculi cogitatione tranſitis, Cum caſtæ perſeveratis — 62 gines, Angeli: Bei tis uales. Ita S. Cyprianus de habitu Virg lib n.8. cype Wonne lres Pueii Virginitatem colentes ignea bejores evaſerunt 2. 1. I. S. Cypria- nitatem corporibus ab Sgne Sueapugabiem zi,, Nonne 41 E E- Zuc pori Virginitate ſolidato „ferarum dentes infigi ron potuerunt dries S„ cor- Perorat 8. Damaſcenus lib. 4. Orth. fid. cap. 25. Concludo . ei Virginitas immortalis: uti invocata Dei gratia, Con ceptibu o Dimr- 6 - s. 1dert ASONCGEI IUS I. cruentum faétum rabidi Cain, infli inqi tem Abelis, adeſt præ foribus juſtus dendietann nanain ecen e mor⸗ drat⸗ indicanda :Vox ſanguinis fratris tui clamat ad me de terra expro- otare libeat verbum: Clamat: Ponamus nunc caſum: Fatali el 4. nere cruentatus cadit, quamdiu, licet pallentibus labiis adluic l vul- zur⸗ monuus non cenſetur, ſed vivus, & ſuperſtes eit; Nunc . ai. Abeu ge brdlkra u jacet; ſed, teſte DEO, clamat . loquitur ur⸗ ot anlle ſæcula hae Abel mortuus non eſt, clamat ſanguis ergo oſt õä uc usque vivit, ſuperſtes eſt; Quid Abel imm P Vupiiias: Qu⸗ Abeli tribuit vitam ſine fine duraturam? Tribuit nune “ H H Abel caſtus, impollutus, Virgo eſt; Virginitas ut neſciat interitum ank herlen dayoraut, Caitas Py- iwilegio audet perbibetur, & virt orirdreonen immunis à morte, adbuc Sa aoss . Ba , rii, Do utis undtiones neque ipſa mors finit, quia Virginum præ2 va eſt, mino non ſubjici. Ita perorat doctiſſimus de BPadi MrA ogati- in Habacuc. cap. 3. v. 15. dilcurſu 6. e Padilla Annot. II. Herodes audi cNACELI U5 11 ler. iudiens mirabilia opera Chriſti, inquit: . aner ges Propterea Greke H is Mo N Netexe- 6 Wdd atnar Niero es? utique in diſeo Joannis caput, cadaver eanmc Qnd Uretit er Zarimentum conſpexiſti; Unde ergo Joannem Ba niſtann men 8 lerer Vi concludere potes? Virtutes operantur in illo dan. ndhue iumt Regi urer SEalimis Prepugnatorem noverat Herogdes, ures ert erritæ v Mon , namunis 3 » ſ adhuc vivit, virtutes operantur in illo; Vir Ptiita morte adhuc poſt mortem perhibetur, & virtutis funcllones . neque ipſa mors finit. CONCEPTUS III. Joſue magni Ducis populi Judaici nullus factus eſt funeris appa ratus, nullus Iuctus, nullus planétus, cum tamen Jacob fletu 70. Aaron & Moy- c4 PRO FESTO S. IOANNIS EVANGELISTE: & Moyſes 30. dierum, Samuel quoque planctu magno ſepultus ſit; cur ſimilis luctus, planctus, in funere Joſue non eſt inſtitutus, & celebra- tus? annon ultimum funeris honorem, & communem planctum OSUE meritus eſt, qui tot cruentis prœliis, pro incremento populi Iraeéliti- ci, vitam generosè proſtituit, gloriosè hoſtes proſtravit, Reges & impe- ria, Dominio, & Imperio Judæorum ſubjecit? cur ergo ultimum fune- ris honorem, & planétum non exhibent? num fors mortuum non exi- ſtimant? hinc funebri apparatu, ac luctu non indigeat, qui adhuc vivit & perennat? Ita ſubſcribit S. Hieronymus lib. I. adverſus Jovianum: Moſes moriens plangitur à populo Nraælis: Joſue autem quaſi vitturus non plan- itur; nuptiæ enim finiuntur in morte, Virginitas poſt mortem incipit coronari, immortalis eſt enim memoria illius. Ex his Verbis Sancti Hieronymi erui- tur, Joſue vixiſſe caſtum, vixiſſe Virginem; caſtam Virginem non p'an- gunt mortuam Judæi, cum hæc poſt funera vivat: Auguſta immortali- tatis corona redimite Virgines perhibentur, injurias mortis non ſentiunt. CONCEPTUS IV. Intellecta morte Lazari fratris Marthæ & Magdalenæ, dicit ſuaviſſi- ma Dominus ad diſcipulos ſuos: Lazarus amicus noſter dormit. Joan. II. Idem dicit Salvator noſter de Filia Principis, Matth. 9. Non eſt mortua puella, ſed dormit. Dormire actus viventis eſt, ac in vita exiſtentis, ex mente Theophylacti loquor: Vide, quomodo Dominus quamvis mortuo La- zaro dixerit quaſi ad viventem. Revera, Lazarus, & Filia Principis occubue- runt, exſpirarunt, mortui ſunt; ſi revera mortui, quomodo ſalvatur Verbum Chriſti, qui & Lazarum & puellam dormire dicit, dormire in- quam, quod eſt vivere; Reſpondet de Lazaro Theophylactus: Etiam vivebat Chriſto: de Filia Principis ſcribit oſephus Manſi, in .rario Evan- gelico, Dominica 23. poſt Pentecoſt. cap. 9. Matth. v. 24. Numer. 12. Filia hæc, etiamnum ætutem agebat innocentem: Duo hæc Doctorum aſſumo aſſerta: Lazarus vivebat Chriſto: Filia Principis innocentem agebat æta- tem, ergo ambo caſti, ambo Virgines, Virgines, caſtos dormire dicit Chriſtus, dormire, id eſt: Vivere, immortalis eſi enim corona illius. . CONCEPTUS V. De Matribus innocentium Puſionum ab Herode crudeli ferro in- teremptorum ſcribit S. Matth. cap. 2. Woluit conſolari, eo quod non ſint; Interrogo ego, quid non ſunt? an non occiſi & interempti Filii ?à an non ſunt mortui chari Puſiones? non ſunt mortui; vivunt & curſitant lætabundi cum Duce Jeſulo in cœli atrio gratioſi parvuli: ita ſubſcri- bente S. Chryſoſtomo hom. 3. Woluit conſolari, quia non erant mortui, qui mortui reputabantur, conſolatio, autem rei amiſæ, & non auttæ erat, praæſtanda. Quid Puſiones delicatulos fecit immortales? digito indicat S. Joannes . in io lol⸗ rit, Pri Clun ſind Ace ſbe Gi⸗ Uitan ; Cut lebra⸗ W raeliti Lumpe⸗ fone⸗ on er⸗ uc Vivi anum: Ner. Oronqti, ni ervi⸗ n Pa⸗ mortal- ſentit. ſuapilli loan- II. mortui ntis, el Ortuo Le. ccubue. 0 ſalyatut rmire In. 8: Ninn rio Evan- uther. 12 n MWuN ebat Au⸗ mite Cit ferro Iir. nor t Iü! a curſitant tui, rAant ounnes in ” CELONCIO PRIMA. 65 in Apocalypſi cap. 14. i ſunt, qui cum mulieribus non ſunt coinguinali, Vir- gincs, enun ſunt. Immortalitas Virginitatis eſt aureola. CONCEPTUS VI. Prohibuit DEUS Levitici cap. 2. Ad omnem mortuum non ingredie- ris omnind. Moyſes egrediens ex Egypto in terram promiſſionis, oſſa Joſeph ſecum exportavit: Zulit oſa Joſepb ſecum. Exodi cap. 13. Quæſtio oritur, an Moylies Legem Dei non fuerit transgreſſus? ad omnem mortuum non ingredieris omnind, cum demortui oſſa Joſeph ante numeroſum exer- citum deportari inſtituerit? S. Iidorus Peluſiota reſpondet, Moyſen mi- nimè Legem Dei violaſſe, licet mortui ofſa Joſeph in publico ſtatuerit, S& deportari fecerit; cauſalem addit citatus Iſidorus: Lib. A. ep. 177. ſcribens: Eum, qui Cuſtitatem coluit, pro mortuo non haberi. Convenienter dictis Divi Apoſtoli ad Galatas 6. Qui ſeminat in ſpiritu, de piritu & metet vitam æternam. CoONCEPTUS VII. De Elia Propheta ſacer textus habet: Tulit eum Dominus; curru igneo raptus ad Paradiſum, lege lib. 4. Regum cap. 2. ubi tot mille ſæcu- la vivit incorruptus; cauſalem diuturnæ vitæ dicit S. Ambroſius: Vügi- vitatem ſemper coluit. Unde de Virginitate perorat citatus Pater: LQuid eſt Caſtitas Virginalis? niſi expers contagionis integritas. Lib. 2. de Virgini- tate. Perclare Sanctus Baſilius lib. de vera Virginitate: Magnum quid- dam, & præclarum Virginitas eſt, quæ, ut totum ſimul explicem, bominem incor- ruptibili Deo ſimillimum facit: hæc autem profæctò non à corporibus ad animas manat; ſed cum incorporalis anima propria, & præcipua ſit, eus pretioſiſima in- tegritate corpora quoque incorrupta ſervantur. Teſtimonium fert Gerundæ corpus S. Narciſſi jam ultra 13. ſæcula incorruptum. Corpus Sancti Al- degaris jam ab annis quingentis; Franciſci Seraphici Affiſii tot pariter ſæculis illibatum corpus: Corpus B. Catharinæ Bononienſis jam tribus ſæculis incorruptum reſidens, cui capilli & ungues ſectiles ſuccreſcunt: ut in Petra Sancta refertur. [Epilogus.] Hortor ergo cum S. Paulo ad Timoth. cap. 2. Vitam egamus in omni Pietate && Caſtitate, L oc enim bonum eſt, acceptum coram Salvatore noſiro DEO, qui omnes homines vult ſalvos feri, G ad . agnitionem veritatis venire. 66 IN FESTO S. OANNIS EFVANGELIST, Textus. Thema. Batres, IN FESTO S. JOANNIS EVANGELISTE, CONCIO SECUNDA. Hic eſt Diſcipulus, quem diligebat †T ES US. Joan. cap. 21. DEUS erga hos, gratiis, & donis eſt munificen- tior, qui in virtutibus ſunt perfectiores. NN, E S. Joanne Evangeliſta inquit S. Petrus Damianus W Eerm. 2. de S. Joanne Evang. Privilegio amoris præ- S Cipui, oæteris altius à Domino meruit honorari. Alti- tudinem honorum deſcribit Doctor eximius S. los, omnes gratias & honores, quos per alios domus ſuæ famulos, C Offciales ſparſim divifit, in hoc uno plenius accumulavit, & acervavit. Hic Apoſtolus, Propheta, Avangeliſta, Martgr, Confeſſor, Virgo, Dodtor, Cognatus, Amicus. Et ſi quid aliud in Eocleſia dignitatis & gratiæ eſt, totum perfettiſſime poſſidet. Quæris fors cauſam, cur præ cæteris, Apoſtolus Joannes honoratus, & gratiis cumulatus ſit? Re- ſpondet Damianus ſerm. 2r. Quid in Virtutibus, quid in meritis, Seabeatiatee Joannes incomparabiliter non excellat: Apoſtolus ſiqui- em in Epiſtolis, Evangeliſta in Evangelio, Propheta in Apoca- lypſi, α:. Audiamus Patres de Joannis virtutibus diſſerentes: Nanner innooentiſſimus, ſimpliciſſimus omnium erat, & ideò dilige- atur. Ita Theophylactus, fuper illa Verba: quem diligebat IESUS. Diledtior à Deo ob plenitudinem apientia cœleſtis, ita S. Bonaventura. Diligebat, ſpecialia ei dilectionis ſRigna oſtendendo õäs Virginalem, ita Lyranus : Moyfis di- ettus Propter munditiam puritatis, quia virgo eſt electus à Domino, ita S. Thomas. Meritò dilettus à Deo, ob integritatem Sacræ Virgi- nitatis. Ita S. Bonaventura; omnes in illa verba: quem dilige- bat Jeſus: & aliarum virtutum perfectionem, S. Joannis, audia- tur Albertus Magnus, cap. 13. Joannis : Diſciplinam charitatis manſuetudinis, & humilitatis Chriſti perfedtè fuerat imitatus. Ommers. Nlenſus moderatur, Oc. tali utendo alimenti ratione, ut ſumma parfi- monia vivere duntaxat poſſet acrumque corpus ut ſubfſiſfteret c nler- Tare z5 ES. Thomas à Villa Nova: Omnium dignitatum tita- Me nis ne t, 1 ini hinc⸗: onis Fitun Mci 1s in lui I. lcen. minnne iee. . MI mius 5, mn tite . las, G Cervavit, Dotton gatiet, 2 crtei, ſt! N. i,nenite, u e. 4 Hoer ſerentes: E Al⸗ doligen Oiadtmn ſi⸗ Donti⸗ fe iſ⸗ n Aler , auckt Harituri, . Onnnd nu ⸗ t allt⸗ M M CONCIO SECUNDA. vare; ita de jejunio & abſtinentia Joannis, Surius in vita S. Jo- annis: Igneam charitatem deprædicat Damianns fſer. I. de S. Jo- anne: Zantd cor e;us etiam circa fratres ohuritatis gratid repletum e- rat, ut Sacroſandtum pectoris ejus templum, velut cuminus quidam divi- ni videretur incendü, Cc. Perfectus ergo in omni virtute Joannes, hinc à Deo dilectior, ſuper cœteros omnes Apoſtolos, gratiis, & donis cumulatior. Exhinc hoc Thema eruo: Qui homo eſt in Virtute perfeétior, erga eum eſt Deus gratiis & donis cumulatior. Audiamus Scripturam: Spirituum ponderator eſt Dominus. Prov. Textus c. 16. Etenim benedidtionem dabit legislator, ibunt de virtute in virtu- Sacræ Scripturam. tem, videbitur Deus Deorum in Sion. Canit David bial. 83. Mul-r tam gloriam fecit Dominus Magnificentia ſua à ſæculo, Ec. bomines divites in virtute, &. iſti in generationibus gentis ſuæ gloriam adebti ſunt, Gc. De perfecto in virtutibus inquit Salomon Prov. cap. 3. LTongitudo dierum in dextera ejus &o in ſiniſtra illius divitiæ && gloria. Percipiamus & Patres: Virtus gradus eſt ad gloriam, virtus Mater Patres gloriæ eſt, ſcribit S. Bernardus ſerm. de Natal. S. Vict. Merces ſua, . Bernar- Virtuti non deerit, Caſſiodorus in Ep. Qui major honor potuit ho- Mini &ſſe, guam ut ad ſimilitudinem ſui fadctoris conderetur, &S üisdem Virtutum veſtimentis ornaretur, quibus conditor, de quo legitur: Domi- nus regnavit, decorem indutus eſt, id eſt: omnium virtutum ſplendore, us. Caſſiodorue CS totius honitatis decore, ornatus, S. Ambroſ. de dignitate hum. S. Am bro- condit. Non afpicitur, ex quo quis vocatus eſt, ſed quantum operatus ſius. eſt. Origenes hom. 10. in Matthæum. Divinâ gratiâ in materiam Origenes. hanc Conceptus dabo. CONCEPTUS I. Poſt S. Petrum omnibus Apoſtolis præfertur S. Paulus, donis, & gra- tiis ditatur: Raptus in tertium Cirlum audivit arcana verba, S&6. 2. ad Co- rinth. cap. 12. De S. Joanne Baptiita inquit æterna Veritas, Matth . C. II. Von ſurrexit major Jqoanne Baptiſta, G&c. Major hic Patriarchis, & Prophe- tis eſt, quem honoratiffimo Angeli titulo Chriſtus veneratur: Ecce ege mitto Angelum meum ante cten tuam, qui præparabat viam tuam ante te, eodem S. Andreas prior eſt vocatus in Apoſtolum, quàm S. Petrus „Ut li- quet ex verbis Joannis cap. I. Invenit hic primum fratrem ſuum Simonem, dicit ei, invenimus Meſſiam, &g adduxit eum ad Jkfſum. Et tamen ordine S. Andreas factus eſt ſecundus: Ut eleganter deſuper S. Damianus ſcribit: Quid magis ſtupeas, in fide primus Andreas, factus eſt ordinis dignitate ſecundus. Cyur quælo, Deus Paulum poſt Divum Petrum ſuper omnes evexit Apoſto- los? innumeris, & extraordinariis donis, ac gratiis cumulavit? Dico ideò, ob virtutum profectum: audiatur ipſemet SANCTUS: Ego enim ſum minimus Apoſtolorum, qui non ſum dignus Tocer: Apoſtolus: I. ad Co- rinth. 68 IN FESTO S. IOANNIS EVANGEHSTE, . rinth. cap. 15. O profunda humilitas Pauli! quem Deus vas electionis intitulat; ipſe ſe minimum, indignum deprædicat! & iterum inquit: Gratia DEin me vacua non fuit, ſed abundantius omnibus illis laboravi. Ecce Virtus ferventis & indefeſſi Lelus: intuere & patientiam: In laboribus plu- rimis, in carceribus abundantius: in plagis ſupra modum : in mortibus fre- quenter; A Judeis quinquies quadragenas ana minus accepi, ter virgis ſus ſum; ſemel lapidatus ſum, ter naufragium feci, nocte & die in profundo maris fai, in itineribus ſæpe, periculis fluminum, periculis latronum, periculis ex genere, Peri- eulis ex gentibus, periculis in civitate, periculis in ſolitudine, periculis in mari, pe- riculis in falſis fratribus; in labore 6 ærumna, in vigiliis multis, in frigore Mna- gitate; praler illa, quæ intrinſecus ſunt inſtantia, mea quotidiana ſollicitudo omni- um Eccleſiarum. 2. ad Cor. II. Quid Joannem Juvenem grandiorem effe- cit Patriarchis, & Prophetis? effecit virtutum perfectio: vide ſummam ab- ſtinentiam: Venit Joannes nequeé manducans, neque bibens. Matth. II. vide rane n humilitatem: Non ſum dignus ſolvere corrigiam calceamenti, oan. cap. I. Quid tandem prætulit Petrum fratre Andrea? prætulit Virtutum perfectio; unam vivaciſſimam fidem, teſtem produco: Zu és Chriſtius Filius DE vivi, Matth. c. 16. diſcamais hinc, qui in virtutibus ſunt perfectiores, & ditiores, hi ſunt etiam donis & gratiis DEl cumu- latiores. CONCEPTUS II. Joannes cap. 5. ſcribit, quod ad Piſcinam illam prodigioſam maltita- tudo magna languentium, cœcorum, claudorum, aridorum jacuerit eipedtantes gquæ motum, Angelus autem Domini deſcendebat ſecundum tempus in piſcinam, G movebatur aqua. Quæſtio eſt: Quis primus ſanabatur? an fortè is, qui Primus advenerat, qui diutius ad pifcinam jacuit? minimè; Qui prior de- endiſſet in piſcinam, ſanus fibat. Qui ferventior, diligentior, attentior, ob- ſervantior, celerior erat, hic gratia curationis fruebatur. Piſcina hæc figu- ra eſt inexhauſti fontis divinarum gratiarum, qui morum integritate, Vir- tutum perfectione, intenſione, opulentior eſt, in pietate ferventior, in cha- ritate ardentior, in operibus miſericordiæ intenſior, in humilitate profundi- dedmus exemplum Matth. cap. 9. CoONCEPTUS III. Aeceſſit CHRISTUM Princeps quidam, rogans, ut ſervaret filiam, quam deſperarunt Medici. Exorari ſe paſſus ESUS domum ejus petere coœpit, ſed cum per viam incidiſſet in hæmorrhoiflam, primum ejus ſan- uinem ſtitit; in hoc rerum eventu tale quid obſervat S. Joannes Chry- oſtomus: CQum ultima veniſſet, prima curata receſit; Mulier fluxum Ganguinis palla licet tardior Principe IESUMacceſſiflet; Principi tamen or, in vitæ innocentia integrior, erga hunc divina gratia eſt profuſior. Vi- Præpoz 7 1e i ni 1 lo Nen 65 ſtor Nli Lop uni Ude W ti Yn gele Nedl Kbol tide fbix An, hu Oni. tete Mos he n m, Mopr tuſint r,d le enn Umer Deun — Clionis inquit: ece Puspll. bus ſie i, elſe nunig n Ere, deri. tari, he. fe Gnu. o ommi- tem eke⸗ mmamab. II. Vide Teanerti, Pretult 0: T1 4 virtutiban cuf. Am mni. exßpeknta it Minan, otd , irior . 1. fentionb⸗ aher ſee⸗ itate, lokinchy ptofn tetſlam 1s petete ejus ſan⸗ es Chyy- uxumn bi tamnen rehd. CONGCIO SECUNDA. S præponitur, prior curatur, prior gratiâ ſanitatis donatur, luãâ causa? N.- tate Auditores: Princeps Jayras dictus eſt, quod idem H Juamn 110- dus, cert& languida fides, quæ putabat non poſſe ſanare Ghriftum aliein, niſi ubi præſens eſſet corpore, ac propterea dicebat: Zeni! At mulier ſolo tactu curare poſſe Chriſtum credebat, viva, & fervens erat ſides tmulie- ris: Dicebat intra ſe, ſi tetigero tantunz veſtimentum e;us, Jalva ero. Bulchre S. Chryſoſt. deſuper: Etſi ægritudiue tardabatur, fide tamen & voluntate vo- labat. In fide ergo quia virtuoſa magis erat mulier, perfectior viva- cior; fuit & erga eam Chriſtus promptior, gratificandi paratior W docu. mentum, quo quis perfectior virtute, moribus integrior, innocentior, edò largius, citius, Promptius, cumulatius Deus erga ſimilem gratiarum dona diffundet. Vivum rei exemplum produco Joſephum .gypti ſer- vatorem. W CONCEPTIUS IV. Joſephum, bonus ſenex Jacob, filium accreſcentem intitulat: Jaſeph Filius accreſcens, Geneſ. 49. cap. creſcens inquam, ac proficiens in virtutibus & optimis moribus; creſcens in admiranda obedientia, qui etiam cum Vitas manifeſto periculo, ad juſſa Patris reſpondet: Praſto ſum, Geneſ. 37. Ob in- vidiam fratrum ſe non excuſans „& victimam ſe immolans; creſcens in vi tæ innocentia, & integritate: qui, relido in manibus ejas (Ppellicis inquam) pallio, fugit, egreſſus et foras. Geneſ. cap. 39. creſcens in pietate & juſti- tia: quia 80. fermè annis cum laude toti .Ægypto præfui phum, obedientiſſimum, caſtifflimum, zufüflemuum an Ratng t creſcentem exinde vocabat; Augmentum intitulat quidam ſacer Scri ton⸗ Ne dubites augmentum interpretari. Quaſi ſit hæc infallibilis Conſe vemti in Schola Chriſti; creſcit, proficit quis in virtutibus; augebitur & ein er tiis, ac donis; crevit in obedientia Joſeph: & meruit Patrem habete in ſibi addictiſſimum Deſcendit cum eo in foveum, G in vincalis non Derglicnar lum; donec afferret illi ſceptrum Regni. Sap. 10. Crevit in fidelitate Joſe Re . Za Phutifar Et invenit gratiam Joſeph coram Domino ſuo, à quo äl ins omnibus gubernabat creditam ſibi domum: Crevit Joſephin patientia res carceres & vincula innocentiſſimè perferendo: & augmentatus eſt zäſum⸗ mos honores: Diwit ergo ad Joſeph; Rex inquam Phargo: Zu eris ſuper do- mum meam: O& ad tui oris imperium cundtus pobulus obedi N 07 . iet. Uno tant. ſolio præcedam te. Dixitque rurſum Pharao ad Joſeph; ecce conſtitui te ſaper dat verſam terram Fto)pti. Yulitque annulum de manu ſua, G dedit eum in manum ejus, veſtivitque eum told Goſſind, & colo torquem auream circumpoſuit. Fecit que eum aſcendere ſuper currum ſuum ſecundum; clamunte præcone: ut omnes co. nam eo genu fledterent. Argumentum, qui creſcit in virtutibus, creſcit apud Deum in gratia, proficit donorum cœleſtium magnitudine. 13 CON. 70 IN EESTO S. JOANNIS EVANGELIST, CONCEPTUS V. Lucas cap. 2. de Salvatore noſtro ſcribit: Proficiebat, quomodo pro-⸗ fecerit, dicit Suarez 3. part. quæſt. 7. Exercebat majores actus modeſtiæ, maturitatis, prudentiæ, caſtitatis, pietatis, & aliarum virtutum: & ſequitur: Gratia apud Deum, O& apud homines: diſcamus iterum: virtutum profectus, eſt copioſæ gratiæ certus effectus. CONCEPTUS VI. Chriſtus in ultima Cona corpus ſuum ſacratiſſimum inter cœtera fercula, & cœnam communem, diſcipulis ſuis manducandum tradidit: ita Matth. cap. 27. C*nantibus ilis accepit Jeſus panem, && benedixit ac fregit, deditque diſcipulis Juis, & ait: accipite & comedite; Hoc eſt corpus meum. San- guinem vero ſuum pretioſiſſimum, Chriſtus Apoſtolis ſuis bibendum de- dit poſt cœnam: ita Lucas cap. 22. Similiter && calicem poſtquam cœnavit. Quod Chriſtus carnem ſuam eſculentis cœteris conzæ communis miſcu- erit, ſanguinem verò ſegregirit, & ſervaverit, ut poſt cœnam propinare- tur, indicio eſſe videtur, quod majori honore, & precio ſanguinem habu- erit, quàm carnem; quæ hujus ratio eſt? Attendite quæ dicam: Dum Chriſtus ad paſſionem iret, ipſemet fatetur, Matth. 26. Spiritus guidens Promptus, Caro autem infirma: Hoc eſt: Caro pati fugiebat, declinabat, de- trectabat, tormenta inſtantia, carni adverſabantur; econtra ſanguis uber- tim magnâ vi & copia ex ſacratiſſimis venis erumpebat: Fatctus eſt ſudor ejus, ſicut guttæ ſanguinis, decurrentis in terram. Erumpebat ſanguis, quaſi quod caroô fugiebat, ille cupidiſſime anhelabat, pati ultrò quærebat, zela- bat; ſanguis ergo, qui præ carne Chriſti voluntatem Patris cœleſtis adim- plere fervebat, præ carne Chriſti, Pati fugiente in ultima cœna honoratur, ac colitur, majori in reverentia habetur, obſervatur. Iterum documen- tum; perfectioni, ac rei virtuoſæ intenſioni, certa eſt ac ſpecialis donorum, & gratiarum divinarum remuneratio. CONCEPTUS VII. Heli ſummus Sacerdos, divino monitu Samuelem adhuc qua puerum Ephod veſtivit. Ita I. Reg cap. 8 Samuel autem miniſtrabat ante Jaciem Do- mini, Puer, dccinctus Ephod lineo. Theodoretus ſcribit, Ephod veſtem fuiſſe Sacerdotis, & non Levitæ, qualis tunc Samuel erat: quæſtio exinde ori- tur, cur Samuel adhue Levita, imò puer, jam ſacerdotali veſte, & amictu Ephod, donatur; citatus Doctor quælſt. 8. reſpondet: Eſt veriſßimile, quod Heli, cum in Samuele florentem divinam gratiam vidiſſet, etiam admodum juve- nem eo honore impetit. Samuel adhuc puer, & initians Levita, tamen in Spiritualibus, & Eccleſiaſticis functionibus perfectiſſimis jam erat; time- bat Deum ſummoperè; colebat intenſiſſinè, vivebat innocentiſſimè. Hunc ergo tam virtuoſum juvenem, Heli jam veſtit ſacerdotali indi — ns: vinor. M hus, e helfehi tiarum innocen b et umus — tur, ic⸗ es nortti ſ ⸗ nrch — o Er ddeltr, gbitur: olelins ctett tnadidit: fiegt, . dan. dum ce. enni. S miſer. ropinal . enn habr. n: Dum glilen Abat, de⸗ dis Wer⸗ 8 et ,un is, (ul bat, lr llis adinn onoratu locumer⸗ lonorun 1,ueru Lien Do- emn fuſ inde of aiici le, Al Nun ut⸗ tamen tz tine⸗ OtiMMe. r; N⸗ bus, eas largiter ſuper roſam centifoliorum effundens: CONCIO TERTIA. 77 cans: virtutum, & morum gradus, ſummo quoque gradu gratiarum, & divinorum copiis prœmiare Deum. Epilogs.] Matthæus Baldanus eques Lucenſis, ut refert Hieronymus Ruſcellius lib. ſymbol. Symboli loco pinxit ſibi cornicopium dives opi- hac inſcriptione: Perfettis abunde. Cornicopium hoc, divina eſt bonitas, inexhauſtus Lra- tiarum Oceanus, Roſa centifoliorum, ſunt in virtute proficientes, in vitæ innocentia gradientes, ſuper hos cornicopium gratiarum largiter, & prodi- giosè effundit divina Bonitas. Ut & nos exinde theſauros gratiarum ca- piamus, perfectioni virtutum, & vitæ innocentiæ ſtudeamus. Amen. PRO FESTO S. JOANNIS EVANGELISTE, Hic autem quid à Joan. 21. Texans Viciſſitudo rerum continua in mundo eſt: qui rhema in humili loco jacet, in altum honorum ex- furgere poteſt, & qui in ſublimi ſedet, ruinæ . & caſus periculo, expoſitus eſt. Uæſtio orta eſt inter Proceres Magni Darii Regis, W dquis eorum apud Regem maximée in gratia eſſet? . ☛ Dum intenſiſſimè reſponſioni aures præbent, ecce EZ SZS 7 Clodius unus ex Aulicis inter amplexus regios con- . ſpicitur, concludunt ergo. Codius omnium miajor eſt, auia Ceſarem tangit; S. Joannes Evangeliſta in Col- legio Chrilti, ille eſt, quem præ omnibus Apoſtolis complecti- tur, ſtringit, diligit Eſus: Hic eſ diſcipulus, quem diligebat Jhſus; qui & in œna recubuit ſuper pectus jis. Joan. 21. Concludo ego, Jo- annes Evangeliſta ergo JEiu inter omnes Apoſtolos chariſſimus, in gratia Chiriſti radicatus, ſtabilitus eſt. Sic Chriſtus annuente: Sic eum volo manere. Chariſſimum, gratioſiſſimum inquam : de tam charo, dilecto, gratioſo, tamenS. Petrus interrogat: Mic qu⸗ tem quid: quaſi ſtabilitatem diſputat ; poſſibilem ſortis mutatio- nem annuit;, omni homini tacitè indicando: Nemo in hac vita: nimium 72 PRO FESTO S. 70 A N NIS EVANGELIST, nimium fidat gratiæ, qua apud Magnates valet, deſinere enim facilè poteſt. Econtra, animo non deſiciat, qui adverſa patitur, extrema enim pauperies, in ſupremum felicitatis cacumen con- Textus ſcendere valet: Ubique, in omni ſtatu, experitur inconſtantia, 8. Scriptu- & mutabilis rei viciſſitudo. Audiamus 88. Scripturam : Nuz- rz. quam in eodem ſtatu permanet. Job. cap. 13. Pauperem facit, ditate deducit ad inferos E& reducit. I. Regum 2. Ad veſperum demorabitur Zeren H Pſal. 72. Audiantur Patres & veteres Sapientes: Sgbe honor ſæculi pientes. dhiit antequam venit, quid enim Jæculi poteſt Me diurnum, cum ipſa diurna non fint ſæcula; Ita perorat S. Ambroſius in caput 4. Lucæ. Qui heri in tribunali ſedebat ſuhlimis, qui præcones habebat voce ma- nifica clamantes, & multos præcurſores, & in foro ſe ſequen es: hodiè . curyl. vilis abjeltus, & his omnibis ſpoliatus, nudus, inſtar bulveris excuſſi, Romes. unde proftuentis ſe habet, nervosè ſcripſit Sanctus Ch ryſoſtomus mus. Romil.7. Coloſ. unde homilia 8. in Matth. confirmat: Deus mœ- Niis rebis quædam jucunda permiſcuit, quod certè in Sandtis omnibus fa- d(cit, quos neque tribulation?s, neque jucunditates ſinit habere continuas, S. Gregor. Eleganter (cribit S. Gregorius Nazian. Oratione 43. Unicum tem- Nazian. poris momentum, multas temporum mutationes vehit. Et iterum lib. 2. de Theol. Hæc eſt lex univerſi; naſci, mori, ſurgere, languere, Sc. ſuc- ceſſtone iſta æterna. Peraccommodè ſcribit Procopius lib. de bello Van. Fortunæ commitatio, res etiam deſtruit benè conſtitutas. Verè Lucanur. cecinit Lucanus, ad Piſonem: Vicesnatura ſubit, variataqué curſu or- Flautus. dinat. Bellè Plautus in Amphitrione : In hominum ztate multa eveniunt; hujusmodi capiunt voluptates, mox iterum miſeriæ: Optimè Seneca. concludit Seneca in Thyeſte actu 3. è Quem dies vidit veniens ſuperbum, Hunc dies vidit fugiens jacentem, Wemo confidat nimium ſecundis, Nemo deſperet meliora, lapſuu. Miſcet bæac illis, prohibetque Chloto Stare fortunam, rotat omne fatum. . zni Et Plinius monet, lib. 4. ep. 24. Nulli rei filendum, nihil item de- Us. ſperandum. Viciſſitudinis omnis ſtatus ſubjacet, ut Conceptibus deducam. CONCEPIUS I. Confermatio.] S. Auguſtinus lib. 5§. de Civitate Dei cap. II. ſcribit, Romanos duo delubra ædificaſſe; quorum unum Volupiam, id eſt, bonæ foxtu⸗ Procopius. Rfetus, & ad matutinam lætitia. Pl. 29. Hunc bumiliat, hunc exaltat, kope nedl ff — Enien Ntitur, 1 Con. ſuntin . Nu. gitt⸗ hrabitr eraltt, Nr ecli Anr in Loce, ce inr. ,hote erc ſtomns eu M. ihus fr. tinuas, um ten. mlIt.2. We gebelo⸗ 6. ete EClſir⸗ te ml ONan tncd. eptibus ſetibit 3 bonz ſotn⸗ CONCIO TERTIA. 73 fortunæ, conſolationis, proſperitatis; Alterum Angaronam, id eſt, adver- ſitatis, triſtitiæ, luctus templum vocabant; arctiilimè hæc duo templa conjunxerunt, ut qui uno pede contingeret fanum Volupiæ, bonæ fortu- næ, proſperitatis „altero pede jam calcaret templum Angaronæ, adverſi- tatis, triſtitiæ, & luctus; per hanc Angaronæ, & Volupiæ nimiam con- junétionem, rerum humanarum inevitabilem viciſſitudinem, indicantes; nempe bonam fortunam ad calcem ſequi adverſa; & hæc meliora, in praxi hoc videre eſt in vitæ curſu Salvatoris noſtri. Vilipenditur, inquietatur ab ipſo Sathana: Zulit eum Diabolus, Matth. cap. 4. ſubſequitur huic vili- penſioni honor & gloria: Clarificatis eſt: Matth. I7. honori ſubſequitur nova contumelia; dicebant; In Principe Daæmoniorum ejicit Damonid. Luc. cap. 1I. Ad hanc contumeliam inſignis offertur honor: Ut Facerent eum Regem Joan. cap. 6. mox iterum ignominia afficitur, Eevantes lapides, ut jacerent in eum. Joann. cap. 8. clamant Judæi, glorificantes Jeſum: Oſanna filio David, enedidlass, qui venit, &. Lucæ 2I. Quinta die deſuper uno ore condemnant, infami ligno adjudicant: Crucifige, orucifige eum. Matth. 27. Ecce viciſſitudo; vix uno pede Chriſtus tangit Volupiam, benè habet; al- tero pede premit Angaronam, malè ſentit; ergo lætis triſtia, triſtibus Iæ- ta ſubſequuntur: Veriſſimè Chryſoſtomus: Zum ex adverſis, tum ex proſpe- riis juſtorum vita, O&c. Ezechieli hoc myſticè indicatum eſt. CONCEPTUS II. Ezechiel cap. 2. enarrat: Vidi, & ecce manus miſſa et ad me, in qua erat involutus liber, & expandit illum coramme, & Scripra erant in eo lamentationls, carmen, & væ; . comede volumen iſtud. Quid ſignificat, quod Propheta juſſus ſit comedere librum, in quo ſcripta erant lamentationes, & carmen? S. Hieronymus in hunc locum per lamentationes intelligit triſtitia, adver- ſa; per carmen, jucunda, proſpera, per væ ex ipſo nomine, fatalia ſignan- tur; volumen mixtum viciſſitudine, jam triſtium, jam proſperorum eventuum, Propheta comedere juſſus eſt, ut noſcamus, curſum vitæ hu- manæ, rerum viciſſitudine, varietate miſceri, lætis proſperis, triſtia, his iterum favorabiliora ſuccedere Ex Geneſi cap. I. patet Veritas. CONCEPTUS III. Hic inquit Sacer Textus: Et fatctum eſt veſpere & mane dies unm. S. Gre- gorius Magnus, lib. de natura, per mane intelligit vitæ humanæ proſpera, per veſperum verò infortunata: ſciamus; ab æterno jam ordinaſſe DEUM. ut vitæ hominis curſus, in mane & veſpere, in veſpere & mane revolvatur, proſperis adverſa, adverſis proſpera ſuccedant : Audiamus verba Magni Doctoris: Hæcenim duo ad invicem ſibi contexta, & ſibi perpetuò coæterna ſunt, ut læta triſtibus, infelicibus proſpera ſuccedere ſolennt, & felicium, atque infeli- eium mixtura ſemper quædam ſit. Huc intendit Job, dum prædicit: Feſtivale. — K CON- „4 PRO FESTO S. JOANNISEVANGELIST £, CONCEPTUS IV. . Militia eſt vita hominis ſuper terram. Job. cap. 7. quare militia? Liber ſecundus Regum cap. II. reſpondet: Varius eſt eventus belli, nunc huno, nunc ilum conſumit gladius. Nunc victores, brevi victos, atque iterum vincen- tes legimus Romanos; Milites nunc abundare, nunc quod maximè indi- gere; nunc dominos imperare, brevi ſclavos inſervire, fortuna iterum liberos, experientia novimus; militia ergo vita hominis eſt ſuper terram: nempè qui abundat, indigere poteſt, & qui indiget abundare. Dominos ſervire, & ſervos dominare, viciſſitudo docet, quod veſtis Jofeph indicat. CONCEPTUS V. Jacob Joſeph filio ſuo veſtem polymitam curavit, Dedit ei veſtem pol)- mitam, id et varian; Gen. 37. cur veſtem varii coloris? an varii colores ſortis viciſſitudinem, & mutationem præfigurabant? ita docet S. Chryſo- ſtomus hom. 8. in Matth. cap. 2. Dedit ei tunicam polymitam, id eſt varii co- loris, lætis triſtia permiſcentur. Colorem album profperitatis, fecutus eſt co- lor niger adverſitatis, & vice verſa; ut copiosè liber Geneſis plurimis ca- pitulis enarrat: Joſeph ocellus Patris, qui domi vixit in deliciis, odio fra- trum, ſclavus, & exul, victitat in miſeriis. Favor Phutifaris lenit morem, mex malitia mulieris duplicat dolorem. Infamis nunc trahitur in plus quam ruſticam caulam; ex hac honoratus Princeps, afcitur in Aulam. Perpulchtè deſuper Rupertus Abbas lib. S8. in Gen. cap. 40. Pro compedibus, in quibus humiliaverunt, pedes ejus, torquem auream ſuſcepit; pro pallio, qu0 in manu adulteræ nudus effugit, ſtolayſſina Deo duce indutus eſt; pro ſervili nomine, regium geſtat annulum, & pro carceris humilitate ſuper altum ſedit imperii cur- rum. Lætis triftia, his æta permiſcentur. CONCEPTUS VI. Apocalypſeos cap. 1. DEUS Joanni apparuit in tali forma : Capili ejus candidi tanquam lana alba, & tanquam nix; quæ comparatio lanæ & ni- vis? nix, & lana non conveniunt, lana enim calefacit, frigus nix cauſat, quid ergo myſterii latet ſub hac metaphora? Capilli ejus candidi tanquam lana alba, & tanquam nix: Myſterium detegit Abbas Joachim in locum hunc, per capillos in capite DEl, divinam providentiam, & gubernatio- nem univerſi deſignans, in divina Providentia ſimul ſtant, & cohærent, lana & nix, calor & frigus, calefacit te hodiè DEUS lana proſperitatis, noli extolli, cras poteſt te frigefacere nix miſeriarum, & econtra; frige⸗ facit te DEUS hodie nive mileriæ, noli deſperare, cras poteſt calefacere te DEUS lana proſperitatis, apud Deum enim, & in ejus Providentia, Si- mul in unum dives & pauper, canit Regius Pſalmiſta Pſalmo 48. Academicus ingeniosè id ipſum ſymbolicè expreſſit. CON- Eleen (Fncti ri N nolos natur. ſnnt, . Acurlu 7ecn Mn rut Henen epo i alet Nel e Dond Gike M glodi npne lltea iddo I, — Lber Ulnr Incenr ind⸗ ſterumn etram ins indien, COlores Chryho. arii . 8 eſteo⸗ Ims ca. morenn in plun Nla. eniy o, gin Ii unin, Perüiau. : ( næ &KN CaRt Iunen cum Herhatio⸗ Oherent, pentis, 4; ſiige⸗ Zjekacee ntil, demiens (N. CONCIO TERTIA CONCEPTUS VII. Subtilis Academicus vitæ humanæ curſum, & ſortem, ſi ſurſum, cœ- lum ſpectes, lunæ; Si deorſum cœlum aſpicias, horologio ſolari compa- ravit, cur lunæ, & horologio? Lunæ S. Iſidorus libro de mundo cap. TI. hoc fſymbolum ſubfſcribit: Creſcit ut definat, deſinit ut creſcat. Luna per- agit curſum ſuum, jam accreſcendo, & eſt tota luminoſa, jam decreſcen- do, & eſt tota tenebroſa: ſic evenit cum ſorte, ſtatu, & conditione homi- num, creſcendo deſinunt, deſinendo creſcunt. Superviximus homines totos in lumine; totos fortunatos: apud Principes in gratia, maximos, & primos in Aula, brevi vidimus totos nigros, & tenebroſos; exutos fortunâ; dejectos gradu honoris, expulſos Aulis; aſt iterum & tenebris perſecutionum , creverunt in lumen melioris fortunæ, & proſper'atis: & Sanctis, teſtis eſt Euſtachius: Erat hic ſupremus belli Dux, mox dejectus rüri villicus; Iterum ad gubernacula aſſumitur, manè Triumphator glo- rioſus honoratur, veſperi, ut perduellis crematur, modò æzternum coro- natur. O variabilis rerum immutatio ac viciſſitudo; creſcit homo ut de- ſinat, deſinit ut creſcat. Hinc & horologio noſter Academicus ſortem & curſum vitæ hominis comparat, & peraccommodè: ſunt enim in homi- ne quinque ſenſus quaſi ordinatiſſimæ rotæ, eit mordax conſcientia, infal- libilis index, qui in Davide Adultero quartam: Zu es ille vir, demon- ſRtravit, horologio doctiffimus Certanus hoc ſubſeribit ſymbolum: In JSole, && Umbra: Horologium Solis lumine, & Umbræ radio dirigitur. Annon benè mundi proſpera, Solis lumen, adverſa verò Umbram dixero: curſus ergo vitæ hominis ut horologium in Sole & umbra conſfiſtit; per proſpera & adverſa, per adverſa & proſpera homo ad ultimum ſuum centrum, quod DEUS eſt, deducitur, devolvitur. S. Paulus teſtis ſit 2. ad Corinth. cap. 6. Per gloriam, o ignobilitatem, per infamiam &&ρ bonam famam, id eſt, uti ex- ponit S. Hieronymus in Ezech. per laudes && vituperationes, per properitates d& tribulationes. CONCEPTUS VIII. Communi Doctorum conſenſu, Mundus eſt rotundus; in rôta vide- mus, quod modè ſuperius ſtat, in ictu oculi inferius jacet; & iterum quod inferius jacuit, ſtat ſuperius; ſi rotundus eſt mundus, ergo homo in mundo quali in rota exiſtit; ſi in rota, ergò continuæ mutationi ſortis, viciſſitudini permiræ ſubjacet;, jam ſuperior, jam inferior, jam Dominus, paulèò poſt ſervus homo factus eſt, & fieri eſt poſſibile; cauſam dat Anſel- mus, ut nec proſperis elevemur, nec turPbemur adverſis, aut deiperemus: Chriſtus Salvator noſter deſuper eximiè nos inſtruit. 76 PRO FEESTO S. JOANNIS EVANG. CONC. TERTIA. CONCEPTUS IX. CHRISTUS JESUS homo mortalis, paſſibilis, pauper, vilipenſus; tamen in monte Thabor clarificatus, glorioſus apparuit, Matth. 17. Qarifi- catus eſt ante eos, retplenduit facies ejus ſicut Sol, &c. Poſt devictam mortem, CHRISTUS æternum glorioſus, impaſſibilis, apparet Magdalenæ in forma laborioſi hortulani Matth. cap. 20. Item tribus diſcipulis peregrinantibus in Emaus, apparet in figura indigentis peregrini, Lucæ 24. finxit ſe longius ire. Cur CHRISTUS in vita hac mortali clarificatus, glorioſus; poſt mor- tem in æternum nunc clarificatus glorioſus; indigens peregrinus, laborio- ſus hortulanus apparere voluit? Gregorius inquit: CHRISTI actio eſt no- ſtra inſtructio: hæc ergo CHRISTUS per recitatas apparitiones nos inſtruit: In vita vilipenſus, flocci habitus, apparet glorioſus, clarificatus; pauper & miſer homo, in adverſis ne deſperet, eſt enim poſſibile, ut abjectiſſimus clarificetur, felix fortunatus fiat; econtra feliciſſimus nunc æternum CHRISTUS apparet miſer, indigens, laborioſus; felix tu mundi Alumne ne ſuperbias, eſt enim etiam poſſibile, ut feliciſſimus ad incitas redigatur, olitorem agere, exul Patria, peregrinari cogatur: ad mqjorem Eau dictum eſt, ſerviet minori, Geneſ. cap. 25. item Pſal. 108. Et Epiſcopatum ejus accipiet alter; Saul contra minimus inaudit: Caput in tribubus Iſraäl factus eſt. I. Re- um I5. 2 LEpilogus.] Hanc certam rerum viciſſitudinem, ſtatus, & ſortis hu- manæ mutationem continuam, O utinam vivaciter Chriſtianus compræ- hendat! Fortunatus qui eſt, caſum poſſibilem cogitaret, fieret enim, ne tumidus inſaniret ſuperbia; econtra infortunatus qui vivit, poſt nubila adhuc ſemper Phœbum luxiſſe recogitaret; fieret inde, ne abjecto animo aturpiter deſperaret, ſed in DEUM intentus meliora ſperaret. Cum ſcriptum legamus; Lyſe eſ qui deducit ad inferos & reducit; I. Reg. cap. 2. exaltat & humiliat Pſal. 112. ſuſcitans de pulvere egenum: GS ge ſtercore erigens bauperem. Amen. N Decuk mle lfen Muſtie. 6 iunc lo. n koni in n ot, G Dnlne. nin S inh hns ling Cantorb Funp elen ſrbten Crgen ten, S — niie; laniſ⸗ Ortem, forma dtde ongi tborio⸗ eſt no⸗ ſtruit: er & lin ernum Wrone Gdigatu dickun. Alipte I. Re- tus duo. cotme. nimn, ſe ſt nutin 0 apinne Cuun 49.2. 88: († ): 2 * 77 2 5 e e te e is te e ete e E 1e 1 0 T 15 6 S e IN CIRCVMCISIONE DOMINI CONCIO PRIMA. * Locatum eſt Nomen ESIUS& Luc. cap. 7. Taaus. De cultu & reverentia, quæ convenit Sacratis- Thema. mo nomine IESI. Egius Pfſalmiſta Pſalmo 148. excellentiam Sa- Exordium. Ccratiſſimi Nominis ESU decantat: Reges ter- ræ, & omnes populi, Principes, & omnes Judices W terræ, laudent nomen Domini, quia exaltatum eſt X nomen ejus ſolius, Idem in nova lege deprædi- Acat S Paulus ad Philipp. cap. 2. Dedit ei nomen, RN quod eſt ſuper omne nomen, ut in nomine TESlU omne genu fiettatur, Cœleſtiun, terreſtrium, inferorum, & ommis lingua confitéatur: quoniam Dominus JESll S CHRISTZIIS in gloria eſt DEI Patris. Citatum textum explicant Cornelius à Lapide, & Tirinus in hunc locum: Cœleſtium; id eſt eorum, qui in cœlis ſunt, puta Angelo- rum hominumque beatorum, terreſtrium, id eſt, bominum, qui in terra degunt, & inferorumim, puta eorum, qui expiantur in Par- gatorio, & eorum, qui damnati ſunt in inferno, ſive homines ſint, ſive Dæmones. Ita Cornelius: Omnes ei exhibeunt reverentiam Angeli, bomines, & Dæmones, ita Tirenus. Hinc S. Paulus epiftola I. ad Corinth. cap. 12. fatetur: Nemo poteſt dicere Dominus JEöllS, niſi in Spiritu Sandto: id eſt: invocare uti oportet, ſen proficué ad ſalutem, niſi per gratiam Spiritis Santdti, inquit Tirinus in huné locum. Au- diantur Eccleſiæ Scriptores: Zalis Reverentia congruit Nomini TEöll, Patret. ut nemo poſſit hoc nomen dicere, id eſt, invocare uti oportet, ſeu proficuè ad ſalutem, niſi in Spiritu Sandto, id eſt, per gratiam spiritus Sandti, ſcribit doctiſſimus Lyranus in I. epiſtolam ad Corinth. cap. I2. Lyranut. Vocubulum JESll glorioſui, omni adoratu, & cultu appellari debet. Origenes hom. I4. in cap. 2. Lucæ. Won eſt nomen, quod cœleſtia, Origenes. terrena, & inferna venerentur cornua; niſi nomen JEölls, adeò 4 Jſi . K 32£ eri X 78 IN CIRCUMCISIONE DOMINI, Paulus de fieri poſſit, Deus ipſe veneraretur nomen ejus. Ita Paulus de Palatio Eeralar Gel. in cap. I. Matthæi. O pondus nominis TSlI! quis appendere, Juis lenſis. dinumerare, quis æſtimare valeat hoc nomen in pondere, nunquam ſine pondere nominandus eſt JMus, exclamat Petrus Cellenſis lib. 2. c. 4. 40d Paulus dixit de pane divino, probet autem ſe ipſum homo, && ſic e pane illo edit; &de calice hibat, hoc idem videtur ſentire Paulus cum ab aliquo ſumitur proferendum hoc nomen Feſus, & antequam pro- ferat pro re aliqua impetranda, quæ vires naturæ excedat, probet ſe ipſum, hoc eſt: probabiliter credat, ſe eſe in gratid. Sileucus lib. de nomine JEſu. Expreſſius ſcribit Epiſcopus Monopol. Tom. 4. Epit. Sanct. ſerm. ordinatum à ſummis bPontificibus eſt: Aumen- dum eſt nomen DEl eâ reverentia, qu ſacra communio. Deſuper Con- ceptus dabo. CONCEPTUS I. Qui primus inter creaturas hoc ſacratiſſimum Nomen JESUS nomina- Vit, fult Archangelus Gabriel; creatura, quæ omnium primo hoc Nomen JESUS audivit nominari, eſt B. V. MARIA: Ita Lucæ cap. I. invenire eſt: Et ait Angelus ei; Ecce concipies in utero, && baries ſilium, & vocabis Nomen ejus JESIM. Notate hoc: E cœlis ſummus DEI miniſter Archangelus Gabriel eſt, qui primo hoc Nomen IESUS locutus eſt; eſt in terra inter mortales eleétiſſima & Princeps, quæ Nomen JESUS vocari audivit; ſicut aſſeruit & Petrus Damiani ſerm. de Nativit. Omnes quippe Prophetæ aut ne- Nierunt, aut penitus tacuerunt, & reſervata eſt prærogativa dignitatis Angelo Gabrieli, qui Sandto ore ſuo Sandiſſinme Virgini illud primo evolvit. Cur Deus voluit, ut omnium primo nomen JESU àb Angelo pronunciaretur, à B. V. MARIA audiretur? non erravero, ſi dixero ob reverentiam, ob honorem, qui huic Nomini JESUconvenit, quem honorem, ac reverentiam, & cœleſti curia Archangelus quam maximè novit, Virgo ſacratiſſima Spiritu Sanéto plena, optimè didicit. Pro Angelica natura perorat Origenes, & Gerſon: Vocabulum Jköl! glorioſum, omni adorawu, Cultuque dignum, ob hominibus appel- lari non debuit, ſed ab excellentiori quadam, mqjorig, natura, ita Origenes hom 14. in Lucam. Et hoc non fortuitò, ſed ex Nupremæ Trinitatis conſilio, ita Ger- ſon A. parte de Circumciſ. Pro intemerata Virgine perorat Philippus Ab- bas, Bonæ ſpei: lib. I. in Cantic. cap. 9. Et duis hoc nomen vel intellexit ve- rius, vel amavit ſincerius, vel oonvenientius Pprædicavit, guam ipſa Virgo Mater, cui primò Angelus nunciavit? CONCEPTUS II. S. Joannes cap. 18. refert, ſuper caput Salvatoris in cruce Judæos titulum affixiſſe: JESIIS Nazarenz, &c. Signanter Joannes notat: Er erat ſeriptum Hebraicè, Grace & Latinè, Luc. cap. 23. habet: Erat autem, & Jſuper- lunan i. Eluin Dels . 1s ſel dis, l (umn 1 it erg Ubo dr Wo MWE M lcen De no iln ns,) ton 8 e Cunp elen unce A ſutin Vünide INdn ub hg dmhing⸗ fommen wenire Woner gelus inter N alt . A urDes 4.V. noten, ccrlelil Sancte elon: Alel. m.. 1Ger⸗ US Ab⸗ exitbe⸗ Maten D 1: , e. — CONCIO PRIMA. 79 Nuperſcriptio ſeripta ſuper eum, litterisgræcis, G latinis, & hebraicis. Cur ordi- navit Deus, ut rectè his tribus linguis ſacrum nomen fſcriberetur: No- tate: In terra dari linguas notum eſt, ex S. Paulo diſco, & in cœlo da- ri linguam: I. ad Corinth. c. 13. Si linguis hominum loquar, aut Angelo- rum. Illa lingua Angelorum quis dubitat quin ſancta ſit; qualis ergo eſt illa lingua cœli, & Angelorum?: Reſpondet quidam Auth or, gemma ani- mæ lib. 3. cap. 45. Per Hebræam Linguam Angelorum exprimimms. Græcam & latinam linguam, linguas hominum, ſacras eſſe linguas Eccleſia defini- vit. Lingua cœli, Angelica hebraica, & ſancta, lingua hu mana græca & latina, etiam ſancta, ſacratiſſimum nomen Jeſus ſcribi ſuper Crucem Deus ordinavit, in reverentiam, cultum, & reſpeéctum ſancétiſſimi nomi- nis Jeſu, nobisque in documentum, nomen Jeſu nonniſi ſanctiſſimis la- bus, ſancta lingua, & voce pronunciandum eſſe, ſummè nempè veneran- dum, & colendum; quod & Moyſen docuit Deus. CONCEPIUS III. Exodi cap. 6. viderat Moyſes xXit ergo; vadam, & videbo viſionem hanc, cum jam pro Rubum ardentem non conſumi z di- xXimior ardenti rubo fieret, audivit vocem de rubo: Solve calceamenta de bedibus tuis. Cur quæſo Moyſes denudet pedes? ſcitote apud bPopulos Orientis „ſol- vere calceamenta de pedibus, reverentiam ſignare, ſic Turcæ intrantes Moſcheam calceamenta de pedibus ibique conſiſtunt, Reverentiam ergo tacité Deus Moyſen edocet, dum deponunt, nudipedes ingrediuntur, calceamenta de pedibus ſolvere jubet. Sed ad quem finem ea reverentia? De nomine Dei oritura erat quæſtio, Zu quis e? Nomen Dei, quod Al- tiſſimus Moyſi promulgaverat, nominandum erat Moyſi; Deus, Moyſes prius ſolvat calceamenta de pedibus, ad reverentiam, cul- tum, & venerationem ſe præparet, jubet ergo corpus & animum adaptet. Diſca- mus ex hinc nomen Dei Jeſus, non tam candida mente, voce ſanéta, ſed & corpore undequaque ad reverentiam compoſito, caput inclinando, corpus curvando, genu flectendo; vocare, & nominare. CONCEPTUS IV. Paulum in mortali carne cœlum ſurſum divina virtute raptum eſſe ipſe teſtatur 2. ad Corinth. cap. 12. Nio bominem raptum usque ad ter- tium &lum, 0. & audivit arcana verba, quæ non licet homini loqui, deſuper S. Ambroſius ſerm. It. Adbuc Paulus in terris boſitus jam in regni &[ſtis ſub- Rantiam transformabatur. Majora addit S. Bruno de laudibus Eccl. c. 24. Vis videre Cherubim, reſpice Paulum. uis dicet cauſam, cur Paulus adhuc mortali carne circumdatus, corpore in cœlum raptus, in Angelum, Che- rub quendam transformatus eſt? cauſa patebit ex Actis Apoſtolorum cap. 9. Elegit Deus Paulum, qui nomen Jeſus gentibus deprædicaret: Vas * 30 IN CIRCUMCISIONEDOMINI, Vas elettionis eſt mihi iſte, ut portet nomen meum coram gentibus, &&οRegibus, α iliis Iſraël. Paulus ergo, utpotè vas electionis futurus, in quo nomen Jeſus per totum terrarum orbem deportaretur, prius cœli civis. Angelus Juidamn ſferr debuit: in reſpectum, reverentiam, cultum & honorem ſan- ctiſſimi nominis Jeſu, quod glorioſum nomen, nonniſi in glorioſo vaſe erat collocandum, & deportandum. . ⸗ CONCEPTIUS V. L Nato divino infantulo in ſtabulo Bethlemitico, vigilantes Paſtores de hoc certiores factum, ad illum celeri curſu venerumt: Paſtores logueban- tur ad invicem, tranſeamus usque Bethlehem, && videamus hoc Verbum, quod fa- Rum eſt, quod fecit Dominus, G& oſtendit nobis, & venerunt feſtinantes, 8o invene- runt Mariam, && Joſeph, & infantem poſitum in praſepio, c. Lucæ cap. 2. Non legitur, quod nato infantulo reverentiam fecerint, aut inſigniter honora- verint; econtra tres Reges Orientis, ubiad ſtabulum pervenerunt, fubi- tò in genua coram infante proſtrati, adoraverunt, mente, & corpore ho- norarunt. Procidentes, adoraverunt eum, Matth. cap. 2. Quid Myſterii hic latet? quod Magi ex Oriente, potentes licet ſint Reges, & Principes, ni⸗ hilominus ſumma reverentia, cultu & honore inſigni, puerulum in ſta- bulo reverentur? Paſtores econtra licet viles homunciones, ſpeciali reverentia Chriſtum honoraſſe non notentur? obſervate; dum Paſtores advenerant ad præſepe & ſtabulum, nondum puerulus ſanctiſſimo nomi- ne Jeſus inſignitus erat, dum verò tres Reges adveniſſent, puerulus jam circumciſus, vocatum eſt nomen us Jkſus. Procidentes ergo adoraverunt, honorarunt jeſum, Doctrina: JESUS hoc nomen, ſuper regias dignita- tes omni modo, omni cultu, venerandum, colendum, honorandum, nominandum eſſe. Ita conceptum confirmat mellifluus Doctor: o acclamante nomine JESl1procidentes adoraverunt, veneranturut Deum, Regem ſimul agnoſcunt, ex nomine, S corona. CONCEPTUS VI. Poſtquam Salvator noſter in crucem affixus agonizans exſpiraret coœli firmamentum, & terræ elementa, ad reverentiam, ad cultum, ad ho- norem ſpecialem ſe accingunt, & præparant, ſol obſcuratur, quaſi ex re- Verentia luctum induit, terra tremit, petræ ſcinduntur, ex metu reve- rentiali, infernus honorat, dum animas in illis tenebris recluſas, luci re- ſtituit, ut ad corpora ſua redeuntes honorificum deferant famulatum, & obſequia: ita textus: Multa corpora Sandorum, quæ dormierant, ſurrexe- runt ; Latro honorat in cruce agonizantem, Regem & Dominum Para- diſi agnoſcens & invocans: Domine memento mei, dum veneris in Regnum tuum. Centurio miles honorat Dei Filium clara voce deprædicans Te- rè Filius Dei erat iſte: Plebs antea injurioſa, nunc reveretur, & honorat: Rever- — nre n te het len Ohele uln n i yen at MMu Ctedid Dolhin nomin — , G omen gelos nſn. Aleetat aſtores ueban. od ft. invene. 2. Non 1onora⸗ „ ſobi⸗ Ote ho⸗ erii hie es ai. in ſtx. ſpeciali DaRores Dol. Tölusſan kayenuot, Eignitn orandun or: M 1, N (piraret, ,10 ho⸗ . Aſt exte tu reye⸗ luci te⸗ , 8 Next: n Parr Regnun 8 5 N- horat: Molk- circumci promittit ipia æterna Veritas. Ix nomine tuo ſpernemus inſurgen- P CONCIO PRIMA 81 evenebantur percmtientes pectora ſua. Quxro ergo, cœli ſi mamentum, terræ elementa, ac creaturas quid commovet, quid rapit ad tam ſubi- tam reverentiam, cultum & honorem? advertite: Nomen Jeſus tunc ſuper caput morientis affixum erat: & ad nomen JESUS eclipfatur ſol, ſolem juſtitiæ ESUMreveretur; ad hoc lucidum nomen ſe tenebras eſſe opere profitetur. Tremit terra, nomini⸗ Jeſu homagium præſtat. Infer- ni ſinus aperitur, nomini JESU ſupremum Dominium deſignat. Latro in cruce, Centurio miles, numeroſa plebs, excellentiæ & honoris titu- los deprædicant, Divinitatem, & Majeſtatem ſuper univerſa Regna, & Imperia nomini JESU adſcribunt nobis, in documentum; omni hono- Ie, cultu, & reverentia nomen Jeſus ab omni creatura nominandum, co- lendum, venerandum eſſe. [Epilogs.] Hortor ergo omnes cum S. Thoma Aquinate ſerm. de honoremus omni reverentia hoc ſacrum nomen Jeſus, dum nominamus caput denudando, corpus curvando, genua flectendo: ut nos peccatores juſtificet, juſtos lætificet, tentatos adjuvet, omnes nos nomini Jeſu devotos æternum ſalvet. Amen. N CIRCIIMCRIONE DOMINI, CONGCIO SECUNDA. Et vocatum eſt nomen ejus ESUS, Lucæ ecte Cap. 2. Nomen IESI devotè, ac reverenter pronunci- rhen⸗. antibus, invocantibus, colentibus; ad tem- poralem felictatem, ac æternam ſalutem utiliſſimum eſt. NgE Alomon Proverbiorum cap. 16. affirmat: Eruditus in xordium (EB verbo, reperiet honum. Illud verbum, eſt dulciſſumnum . & nomen JKSUS, uti omnes Sacræ Scripturæ Patres , interpretantur. Erudité, devoté, reverenter qui WE hoc nomen JESUprofert, inclamat, invocat, repe- riet bonum temporalis felicitatis, & æternæ beatitudinis : Pro- bemus aſfſumptum Sacræ Scripturæ textibus: Amen, Amen dico Textus Sa- vobis, quid petieritis Patrem in nomine meo; dabit vobis. JOan. W. cræ Scriptu- ra. Feſtivale. L tes 82 IN CIRCUMCISIONEDOMINI, tes in nobis: canit David Plal. 43. Zurris fortiſſima nomen Domini, Prov. I8. id eſt: Nomen TüölI: inquit Cornelius à Lapide in hunc locum. Won eſt aliud Nomen datum ſub cœlo, in quo oporteat nos ſalvos fieri. Scriptum eſt Actor. cap. 4. Omnis enim, quicunque invocaverit nomen Domini, ſalvus erit. Concludit S. Paulus ad Patres. Rom. cap. IO. Audiantur & Patres: Omnia, quæcunque Deus pro ſalute humana ordinavit, in nomine JEöl!l ogefrcMeshaiic inquit 8. Bernar- S. Bernardus in Cantica, & iterum in annem: NWomen JESII dus. imploratum, nubilum omne difugit, & reddit ſerenum, & iterum, neque tantum lux eſt nomen JElIS, ſed eſt cibus : an non toties confortaris, quoties recordaris?! quid æqué mentem cogitantis impinguat ? quid ita exercitatos reparat ſenſus, virtutes roborat, vegetat mores honos, atque honeſtos, caſtas fovet affettiones? Nomen Jköll owne malum propellit, 3. Chryſo- && omne bonum invehit, ſcribit S. Chryſoſtomus, unde fubdit in ſtomus. Pſal. 1I10. Per nomen Jäöllsconverſus eſt orbis, Tyrannis devitta, Diabolus conculeatus, &li aperti, & nos regenerati ſumus: Mlüud no- men ſi habuerimus ſplendidi erimus. Mlud Martgres facit, & Confeſ- Origenes. ſorcs. Perpulchrè Origenes, præf. in oannem : Non ſolum unum bonum Jhſus, ſed omnia honæ: vita bonum eſt, Tkſus eſt vita: Joan. cap. II. Reſurrettio bonum eſt, Tkſus eſt reſurrettio; lux mundi bo- num eſt, Jkſus eſt lux Mundi. Joan. cap. rI. Concludit tandem Ori- genes: NWomen Jkſu omnium benedidtionum fons eſt & omnium cauſa 3.Bernardi. gratiarum. Conſolatiſſimè feribit S. Bernardinus Senenfis: nus Senenſ. Tom. 1. ſerm. 41. in Lucam: Quicunque ſceleſtiſſimus peccator de- bitè invocaverit in ultimo vitæ nomen TEſu, Jalvabitur, juxta ilud Joë- lis 2. quicunque invocaverit nomen Domini ſalvis erit. Unde horta- tur prædictus Sanctus: Qui enim Cœlum aſcendere deſiderat, hoc no- men Jhſu invocet. Divina gratia invocata, deſuper Conceptus pandam- “ CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Propheta Habacuc. cap. 3. prædicit, quam miſera- bile tempus venturum ſit, in quo Judæi rerum omnium penuriam ſum- mam patientur: Ficus non florebit, & non erit germen in vineis. Mentietur opas Olivæ; G arva non afferent cibum. Abſeindetur de Ovili pecus, & non erit armentum in præſepibus. Propheta miſertus calamitatem, remedium præ- ſcribit, quo rerum penuria avertatur, fructuum ubertas, & abundantia verbo, omnis de cœlo benedictio, & proſperitatis inducatur; quale pu- tatis præſcribit medium? fors fedulam agrorum & vinearum culturam, indeſinentes ruri labores? non hæc tantuùm, ſed ferventem ac devotam S. Nominis Eſu invocationem: Ewultabo in DEO, Tlhſu meo; quaſi dice- cet: ad devotam, ac reverentem nominis Eſu invocationem, venit fru- Ktuum M Mmi ene unn a n n ſe idem lem, in ett: ſeute on 5M un/ n/ gue 1 nne Clt lon Mucn ner n 4 boties Nr ln tenr M Nert ne in, Ne no le E SN nqut ESII negle turi⸗ idita atue pehit dit in ica , ud ro- Cnfe. iutun oan. ldi o. mn O-. n Gl enenli: Cgtorte. lft e hof.. or . ocehun 1mler⸗ n - Meitiem ,Gmm bumnhre⸗ Nnth, le pu⸗ turamn, evotam lſi ie⸗ hitu⸗ Gum CONCIO SECUNDA. 82 Stuum uhertas, rerum temporalium abundantia, proſperitas, & Dei bene- dictio; dives meſſis, & vindemia: Confirmat S. Chryſoſtomus hom. 9. epiſt. ad Coloſſ UWicunque fuerit nomen JkölI, ibi omnia ſunt proſpera, & pro- ſperè omnia ſuccedunt, ubicunque additum fuerit hoc nomen, cundta erunt ſecunda; I Dæmones eſicit, ſi mortes abigit, multò magis rerum proſperitatis effoit. Diſcur= ſu fors charitati ſuæ placito Conceptum confirmo. CONCEPTUS II. Elegit DEUS Moyſen Ducem Iſraélitici populi, qui eæx Ægypto nume- zoſam eduxit cohortem, eique multis annis in deſerta eremo præfuit, aſt planè in terram illam electam, fructibus, abundantem, opibus divitem, fluentem lacte, & melle, non introduxit, ſed ordinavit providentia divina alium virum, Ducem Joſue, qui filios Iſraël in illas deliciarum terras, Ju- dæos victorioſa manu introduceret, cur rectè Ducem Joſue: S. Ambro- ſius in librum Joſue ſcribit: S&I M. Nave, nominis ſacri TESII ßmilitudi- nem ſervavit. Litteras enim, Joſue nominis, ſi transponas, invenies Joſue idem ſonare quàm: O JESU! Joſue O JESU! ordinavit ergo DEUS du- cem, qui populum Iſraëlem in terram illam electam introduceret, qui aſpirando, invocando nomen JESU, Joſue O ESU, ſignaret, & expri- meret: in documentum: pia, devota nominis ESU invocatio, agros & vi- neas reddit fertiles, patriam felicem, familias proſperitatibus, & DEl bene- dictionibus abundantes, ladte & melle ſuavitatum, affluentes. Audiatur S. Baſilius Seleucienſis, Oratione 43. Stetiſti quondam ſol vittoriam Hebræ- orum præſtolatus, JMum Ducem impetrantem veritus c: Domini nomen in con- ſervo tuo honordſti. Gratiori fors auribus veſtris, discurſu argumentum proſequor. CONCEPTVUS III. Angelus DEI nuncius, monet Chriſti nutricium, S. Joſephum. Matth. cap. 2. Accipe puerum O. & fuge in Egybtum. O Angele Dei, cur non pariter mones Joſephum, ut ad longum iter, vitæ neceſſarium com- meatum provideat, ac deferat; de annona non monet Angelus, ſed uni- c& præcipit: Accipe puerum, quem gratioſum puerum, Angelus antea jam, & prius juſſit vocari Eſum, Vocabis nomen ejus Jkſum, Matth I. O quoties blando vultu, corpore undequaque ad reverentiam compoſito, Eſum Joſephus nominando invocaverit, invocando duplicaverit! O IE- SU mi! O Iſfule mi! Joſephum ergo, quem præviderat Angelus, quia ſæ- pius devotè ac reverenter ESU nomen citabit, repetet, invocabit; non monet Angelus ad longam deſerti viam, de annona proſpieiat; wictus neceſſaria ſecum deſerat, cum nomen JESU ſacratiſſimum, devotè ac re- verenter toties nominando, invocando, per conſequens aderit omnis terræ fertilitas, proſperitas, abundantia, benediétio. Perpulchrè erk L 2 It IN CIRCUMCISIONE DOMINI, 84 Quid ſignifiat: me non rogabitis: reſpondet Sanctus: Voluit dicere; non indi- chitis me advocuto, ſed nominis mei invocatio ſatis erit ad omnia conſequendae Oſtendit nominis Jeſu poteſtatem, ſiquidem neque viſus, neque rogatus, ſed appel- latus tantùm, apud Patrem mirabiles reddit. Hoc indicare voluit ſponſa in Canticis de ſponſo animarum noſtrarum Chriſto IESU dicens: CONCEPTUS IV. Oleum effuſum nomen tuum: Cant. cap. r. id eſt gloſſatur S. Bernardus ſerm. I5. in Cantica, Nomen TESlIS, nomen Eſus, cur quæſo oleo compa- rat? Oleo lemmatis loco ſubſcribo: impinguat, & alit: oleum effuſum No- men JESU, nempè hoc Sacratiſſimum Nomen piè nominantibus, invocan- tibus, pinguedo eſt temporalium bonorum, nutrimentum, affluentia ne- ceſſariorum ad victum & amiétum, perpulchrè deſuper Origenes præfatio- ne in oannem: Nomen Jäsll omnium benedictionum fons eſt, & omnium cauſa gratiarum. Epigrammate ornatiſſimo Nomen IESU, & temporaliter pro= ſperrimum decantat Damaſus Papa. Jure pari regnat, communis conditor uI, Et cum Patre pid regnat ſublimis in avk, Sidereo Sandtis inſidit Numine regnis, Unde mare, & terras ſola videt omnia nut U Suggerit humanis, & donat munera rebus. Concludit conceptum Pſalmiſta Regius: Pſal. 30. Propter nomen tuum enu- tries me. Prodeſt ergo ad felicitatem terreſtrem Nomen ESU devotè invo- eatum; prodeſt ad ſalutem æternam. CONCEPTUS V. Oleum effuſum eſt Nomen IESU: Oleum, bPlinio teſte lib. 2. c. 102. dura mollefacit; obſcura clarefacit, unde ſymboli loco ſubſcribo: Miti. at && illuminat. Præter experientiam naturalem, urinatores maris teſtes produco, hi dum mare durum, inquietum, ſævum, ac furens eſt, furen- ti maris guttas olei infundunt, ac ſic ſpumantes procellas mitigant; tur- pidas depellunt nubes, lucis radios procurant. Oleo comparatur no- men ESU, quia mitigat, & iuminat: mitigat furentem contra Deum ani- mum; gratiæ ſupernæ lumine illuſtrat; exemplum ſit S. Paulus, & S. Au- LZuſtinus. CONCEPTUS VI. Ex Actis Apoſtolorum novimus cap. 9. Quanta ferocia ſpirans minarum, Saulus acceſſerit Principes Synagogæ, poteſtatem Uren confirmarent, ut Chriſtianos perimere, interficere ſibi liceret. In Vi totus mutatus ab illo deponit ſævitiam animi, ferociam mentis exult; 9 jam bit S. Chryſoſtomus hom. 78. in Epiſtolam S. oannis cap. 16. ubi interrogat: — me Neti Uol nute e gon Een nint u ni Eel Ven Sen U bn 4 Unn Go iu Non! M henfe nde it INit, Wn Pundk uug e Sat . nldi. na: e. in Ardue dmpe. n No. ocan- la ne⸗ latio⸗ 1cauſa er pro⸗ um enr. t inno⸗ ,(c. 10, Mii. ͤ teſtes furen- t; tur⸗ tur no⸗ Um ani- 16. Au⸗ ſpirans litteni⸗ In wi exuit jm CONCIO SECUNDA. 85 jam non nocere, ſed prodeſſe, non exſtirpare, ſed ædificare fidem in Chri- ſtum deſiderat: Domine, quidme vis facere. Brevi illuminatiſſimus Doctor prædicat Chriſtum per omnes Synagogas; verificatum hic eſt ſymbolum noſtrum: Mitigat & illuminat. Quid adeò mitigavit, illuminavit cœcè er- rantem? mitigavit, illuminavit toties pièe repetitum Nomen JESUS. Legi- te epiſtolas S. Pauli, & ut Genebrardus lib. 3. Chronicorum numerat, quingenties piè repetitum Nomen JESUS invenietis. Deſuper Bernardus ſerm. 18. in Cantica: Portabat Apoſtolus nomen Tköll tanquam lumen, & illu- minabat mundum, & monſtrabat ommibus lucernam ſuper candelabrum annuncians omni loco Nomen TESIS. Auguſtinum legerimus, quàm immundum & turbidum mare fuerit, perverſus Manichæus, errans hæreticus, factus eſt fi- deliſſimus veræ Eccleſiæ defenſor, illuminatiſſimus Doctor Doctorum, cau- ſilem reconciliationis, & illuminationis ipſe Sanctus lib. 3. Confeſſ. cap. 4. aſſerit: Hoc nomen Salvatoris mei Tkhſu tenerum cor meum piè biberat, & altè retinebut, & quidquid ſine hoc nomine fuiſſet, quamvis litteratum & expolitum, veridicum, non me totum rapiebat. CONCEPTUS VII Audivimus Saulum, & Auguſtinum induratos, licet peccatores, tamen iluminatos tandem Divinâ gratiâ Eccleſiæ Dockores, & fideles Chriſti ami- Cos evaſiſſe: hinc mirum, quod Judas Iſcariotes in malitiâ ſuâ induratus finaliter permanſerit, & ſic æternum perierit. Quæ eſt cauſa, quod Judas non fuerit ad poœnitentiam deduétus, ac commotus? cauſam eruit Euthy- mMius ex cap. 26. Matthæi: Hic legere eſt, ſceleratum Judam magiſtrum ſuum perfidis Judæis triginta argenteis vendidiſſe: Quid vultis mibi dare, & ego eum vobis tradam; in horto obviam procedit Salvatori, eum ſalutans: Ave Rahbi! Notate, Sacratiſſimo nomine ESUS, Magiſtrum non intitulat, di- xiſſet, pronunciaſſet nomen JESUS, Ego IESUMvobis tradam; Ave JE- SU, nemo dubitat, ut olim Saulus! ut Auguſtinus, illuminatus, com- pyunctus factus fuiſſet ad veram contritionem, ad ſmnceram emendationem, juxta promiſſa, verbis Joëlis Prophetæ, omnis qui invocaverit Nomen Domini lvus erit. c. 2. Confirmo aſſertum Parabolâ Matth. c. 25. CONCEPTUS VIII. Inaudierunt Virgines fatuæ: Amen amen dico vobis neſcio vos. Cur ne- ſcit? cur excludit à regno cœlorum? cauſalem dicit ſacer textus: Non ha- buerunt oleum ſeum. Nomen JESUS oleum effuſum eſt, didici ex Bernardo ſerm. 15. in Cantic. non habuerunt oleum ſecum, idem, quod JESU Nomen non invoearunt: dixerunt; Domine Domine, & non miti- garunt Sponſum, clamaſſent; ESU! ESUI! aperi nobis, commoviſſent, ut illuminate ad pœnitentiam, portam, & introitum ad regnum cœleſte aperuiflet. Ita docent mulieres illæ Iſaiæ cap. 4. Tantummodò invocetur L 2 nomen 86 VN CIRCUMCISIONE DOMINI, nomen tuum ſuper nos, id eſt 7ESlIö, inquit gloſſa interlinearis, quia, ut con- cludit Bernardus hoc nomen JES imploratum lucet. Lucet inquam, & illu- luminat ad ſalutem ſpiritualem. Agnoverat hoc pius Jacobus, de quo liber Geneſ. cap. 47. CONCEPTUS IX. , Ad agonem perveniens Patriarcha Jacob, à filio Prorege Ægypti. Joſepho, inviſitur, ac blandè conſolatur advertens bonus ſenecio præſen- tiam Joſeph filii ſui, inquit ſacer textus: Adoravit Iſra'l ſummitatem FPirge ejz, virgæ nempè, ſeu ſceptri quod Joſeph, quâ Prorex, manu tenebat. Cur adoravit ſummitatem Virgæ? ſciendum Ægypti Reges in ſummi- tate ſceptri, quale oſeph in manu fua tulerat, exaratum & ſculptum de- portabant nomen ehova, nomen Dei, unde S. Joannes Damaſcenus lib. 4. fid. c. 4. per virgam Joſephi intelligit crucem Chriſti, in cujus ſummitate ſcriptum eſt dulciſſimum nomen JESUS: Adoravit ergo Iiraël ſummita- tem Virgæ, piè invocavit, honoravit Dei nomen, nomen JESUS; edocens omnem Chriſtianum, Nomen JESUS piè invocare, nominare in agone mortis, maximè mitigare Deum ad miſericordiam, illuminare hominem ad contritionem, & dolorem, ſicquè diſponere felicem horam mortis, & poſt hanc patentem introitum ad regnum æternum; ita Bernardus: Neque tantuùm lux eſt nomen JäslIS, ſed eſt cibus, an non toties confortaris, quoties recordaris, quid æquèò mentem cogitantis impinguat, quid ita excitatos re- parat ſenſus, virtutes roborat, vegetat bonos mores atgue boneſtos, caſtas fovet Aßedtiones. CONCEPIUS XKX.. Moriens in cruce CHRISTUS, ſuper caput ſuum affixum volebat pen- dere titulum nominis JESU. JESlIS& Wazarenus, SSc. Joan. cap 19. Cur rectè ſupra caput? Caput ſcuto tegitur, fic totum corpus, omnia membra muniuntur, cuſtodiuntur; Caput noſtrum Chriſtus eſt, nos membra in Chriſto, Nomen JESUS ſcutum eſt inexpugnabile, hoc ſcutum ſuper ca- put ſuum affixum voluit Chriſtus: ſignificans nutu, inclinato inquam ca- pite, quod moriens nequit amplius verbis eloqui: ſub nomine ESU piè invocato, nominato, nos membra, fideles Chriſtianos, maximè in hora mortis, ut ſcuto, quàm optimè contra hoſtes viſibiles, & inviſibiles mu- niri, cuſtodiri, ut cum Capite noſtro JESU morientes, æternitatem feli- cem conſequamur: ita peroratos aureum in catena: Sicut in trophæo litte- reæ ponuntur, vittoriam oſtendentes: & iterum hom. 5. in Lucam: Nomen Jköllö Aper crucis ſummitatem fulgurans, lumen ac ſalutem morituro impertiatur, ad boc enim nomen JäolIl contremiſcunt & horreſcunt Dæmones. S. Petrus Actorum cap. 4. concludit: Nec enim aliud Nomen datum eſt ſub œlo, in quo opontet nos Alvos fieri. . LEpi- co mde i t. utn beit , Dencon inem unmi gin nn Pinln üinne Mani MNycß, Uubrie n iſten le n un llu. lber VD . Xlen⸗ Vipe lebat. mmi⸗ lib. 4. wütae minine. docenn aone minern mortis, Ardus: Uttoris, tos t . as ſinn ebatpe⸗ 19. Cu enbn nbra nn Uper er. nam Ca⸗ 8 bie in hon les mu⸗ em ſeli o Uitte ON r, 4 Korum htet us la. [Epilogus.] Hortor ergo omnes fideles Chriſtianos, cum S. Apoſtolo Paulo ad Coloſ. cap. 3. Omne, quodcunque facitis in verbo aut opere, ommniq in nie Domini noſtri Jlölt CHKISZYL, gratias agentes DEO, & Patzi ber ipſumt. men. HN C IRCUMCISIONE DOMINI, CONCIO TERTIA. Vocatum eſt nomen ejus EdISö, Luc. cap. 2. Textus Nomen IESIS, irreverenter, frivolè in va- Themæ. num nominare; à DEO graviter punitur. N E Alexandro Magno legitur, militem indignè no- men Alexandri ferentem, acerbius habuiſſe, & ex-Exordium, piſſe; quis explicet, quam rigidè Deus illos habeat, qui ſacrum nomen JEſus, in vanum, frivolè, irre- S verenter habent, nominant, & abutuntur? audia- mus comminantem Sacram Scripturam: Won afumes Nomen Do- Textus Saz mini Dei tui in vanum „non enim inſontem habebit Deus eum, qui qſſum- eradenrf n erit Nomen Dei ſui fruſtra; Exodi cap. 20. Non uſurpubis Nomen Dei 1e. Jruſtra, quia non erit impunitus, Baigie Te vana nomen ejus aſum- Perit. Deuter. cap. 5. Si homo maledixerit Deum, Peccatum accipiet, Riautem nominat nomen Domini, morte morietur. Levit. cap. 24. ex his textibus apparet, eſſe peccatum, nomen Domini, quod eſt JEſus, vanè, & frivolè nominare, cum graves propterea poœas Deus comminetur. Audiamus & Patres: Maſus peccatum eſt aua eipere nomen JEſas in vanmm, quam nomen iſtud Deus, quia Eccleſieæ Patrer, communis, && laudabilis conſuetudo, magis honorat iſtud nomen JMſi; quàùm nomine Deus, unde audito nomine JMus, devoti fidelez, dut ca- Put inclinant, aut genu ſettunt, quod non faciunt audito nomine Deus, qui ergo contra hoc offendit, dehonorando nomen Jkjſus, magis peccat, Tuum ſi dehonoraret nomen Deus: Ita Abulenſis in cap. 20. Exodi. Von eſt, hoc peccato deterius, ſæd neque par, nam in eo acceſſto- omnium bulenbe, malorum eſt, omnisque confuſio, inexpiabile ſuppliciumn, intolerabilis œna. Scribit S. Chryfoſtomus tom. I. & 2. de fato, & diving Providentia. Wihil eſ: quod animam noſtrum magis exulceret, & con-9. Chryſo- Jodiat, quàùm quod ſanttiſſimum Dei, & Jkſu Chriſti Domini noſiri no- Aomur. men: quod ſuper omne nomen cœleſtia venerantur, rerreſtria adorant, inferna contremiſcunt, paſſim pravorum, efferatorumque hominum vo- . Cibis 88 IN CIRCUMCISIONE DOMINI, = cibis ſcindi; ut minimè mirandum ſit, ſi à Chriſtianis populis in tantis calamitatibus conſtitutis, divinæ iracundiæ fiagella non amoveantur. Ita Julius Ter- perorat Julius Tertius, bulla 23. Implorata Spiritus Sancti auxilio tiu. deſuper Conceptus producam. . CoONCEPTUS I. Exodi 23. præcipit Deus; Angelum non eſſe vilipendendum: Non con- temnendum putes: cauſalem addit ſacer textus: Eſt nomen meum in illo; de- ſuper diſcurſum formo: Si Angeli non ſunt contemnendi, quia in illis eſt invenire nomen Dei: Michael enim dicitur ; Quis ut Deus? Gabriel: for- titudo Dei; Raphaél, medicina Dei; quantò minus ipſum in ſpecie ſa- cratiſſimum Nomen JESUS eſt vilipendendum, aut contemnendum?: Aſt quando Nomen JESUS vanè, frivolè, irreverenter ad rem non conve- nientem nominatur, pronunciatur, Nomen JESU vilipenditur, con- temnitur, ergomon ita vanè, frivole, irreverenter ad cachinnos, ad jo- cum, & res ludricas, ſacratiſſimum hoc nomen IESUS eſt aſſumendum, pronunciandum. CONCEPTUS II. Lucas cap. 4. narrat, Demonem ex homine obſeſſo clamaſſe: Quid nobis && tibi JäSll Nazarene, ſcio quis ſis, Sandtus Dei, Iratus deſuper allas manſuetiſſimus Dominus, Dæmonem tacere juſſit: obmuteſce! Videtur Sa- than extollere, magnificare nomen ſanctiſſimum JESUS, JüSlI Nazare- ne! ſcio quis ſis, Santtus Dei: & tamen iraſcitur, indignatur humilis Salva- tor, prohibet, ne ultrò proferat, pronunciet Sacratiſſimum Nomen JEſus ; Obmuteſce! cur hoc? Advertite: Sathan irreverenter habuit Nomen JE- 8U: Quid nobis & tibi? FEöSlI, inquit, ſe ipſum prius, quam ſacratiſſimum Nomen JESU nominat, ſe abjeét ftimum creaturarum altiſſimo nomini Præfert, præponit; irreverenter ergo, quia nomen JESU pronunciavitz Chriſtus redarguit: Obmuteſce. Irreverenter ergo vanè, frivolè, No- men JEſus ad quamvis rem ludicram nominare, peccatum eſt, mate- ria Deum offendens, ad iram & pœnam provocans: agnoverunt hoc gen- tiles Poëtæ. CONCEPIUS III. Fingunt Poëtæ, etiam Diis, ſi alios Condeos, vanè, frivolè, & viliter habuiſſent, in pnam, ad tempus neétare abſlinendum fuiſſe: Indicare voluit gentilitas: Jovem, ſupremum Numen, ſummè advertere in irreve- rentiam Diis factam, illos vanè & viliter vocitando : Si in Diis punitur irreverentia, Condiis illata, quantò magis punietur in hominibus irreve- rentia, vero, ac unico Deo illata? aſt nomen Dei, quod JEſus dicitur 5 vanè irreverenter pronunciare, eſt Deum vilipendere, contemnere, ergo vane nomen JESUS ad res planè ludicras nominare graviter punie- tur.: — e: 5 ſentt Gn 1, r la ſ2 Gn Senn en Ehen nu lhn Mortel lenc⸗ tns epe War ſoſen (lren lle lelsk en: Mlnio Merkn e. Mn Camne S gentl A Rönin Cnun dobe lel mn f. Ilt Wwilie Woncer. 1, e. illis dd 1: ſo. ecle ſi. Im! M cone. 1, (l⸗ ,4l ſ. nendun, e: M per Ais detut A Maute. N Dhe en Ein; lonen ſt⸗ tatikun 1O No nachet; 1, Mie hoc ger „Avllten lodicare in intere⸗ puniu us inere⸗ dicitut, re, eig Punfe- tN CONCIO TERTIA. 89 tur: Si autem nominat Nomen Domini, morte moriatur. Levitici cap. 24. No-= verat hoc uxor Jobi. CONCEPITUS IV. Ad Jobum undique afflicdiffimum inquit Mulier uxor: Benedic Deo, &ο morere: cap. 2. Viderat uxor, à planta pedis, usque ad verticem capi- tis, Jobum maritum ſuum ſanie infectum, leproſo ſimilem, ſibi & proximis intolerabilem, credit ergo mulier mortem Jobo beneficium futuram, quà miſeriæ cumulatæz finem dabunt, hinc benè quaſi precatur Marito ſuo: morere! ut nempè deſinant hæ temporales miferiæ, & ſic ex affliétionibus iſtis abripiatur. Jam auſcultate, quo medio utatur aſtuta muller, ut Job citò moriatur; improviſo malo abripiatur? Benedic, inquit Deo, morere, Septuaginta interpretes legunt: Dic aliquod verbum contra Deum, & morere, nomen Dei, Jehova, ESUS, vanè, irreverenter nomina, & morere, mors repentina, caſus fatalis, non emaneb't. Credebant ergo Veteres timo- rati Dei cultores, quod etiam verbum contra Deum dicere, nomen ſacra- tiſſimum Jehova, JESUS, vanè irreverenter nominare, ad ſubitaneam mortem, ad poœnam graviſſimam infligendam, ad caſum quendam exitialem luendam ſufficiat, in praxi videamus. CONCEPTIUS V. Narrat S. Joannes cap. 18. Miniſtros Judæorum, cum facibus, & la- ternis in horum adveniſſe, ut manſuetum Agnum, Chriſtum Dominum, caperent, & ligatum ad ſupplicium deducerent, ac crucifigerent. Dum Salvatori jamjam proximi adſtarent, quaſi eum manu tangere, abripere poſſent, quaſi fulmine tacti, omnes in terram proſternuntur, ut mortua cadavera, in terram concidunt: quæ cauſa tam fatalis caſus? dico cauſam fuiſſe irreverentem nominis Jeſu pronunciationem: Interrogat eos man- ſuetus Agnus: Quem quæritis? Reſpondet præſens turma? TäölI M Naza- renum: Nomen lſacrum ſine honore debito, & reverentia, ſine capitis de- nudatione, ſine corporis curvatione, ſine genu flexione, vanè, frivolè, petulanter pronunciant, & ceciderunt in terram, corruunt quaſi exani- mes. Documentum nobis ſit: irreverenter, vanè, petulanter nomen Jeſu nominare, certum poſt ſe caſum temporalis pœnæ, utinam non etiam damnationis æternæ, polt ſe trahit. S. Chryſoſtomus in caput 18. Joannis ſcri- bit: Scit Dæmon concedi ei alciſci illos, quos nominis Jkfu iluſores fecerat. Audite eventum. CONCEPTUS VI. Audierant filii Scevæ Principis Sacerdotum, Petrum Apoſtolum, in nomine jeſu, claudum illum, ad portam Templi Salomonis, rectum, & ſanum feciſſe, viderunt cœteros Apoſtolos ſolo nominis Jeſu invocatione ab obſeſſis, immundos Spiritus ejiciſſe; hi filii Scevæ offendunt unum Feſtivale, M miſe- 90 IN FESTO TRIUM REGUM, miſerum à Dæmone obfeſſum, utuntur ergo modo exorcizandi Apoſto- lico; ut Apoſtolos viderat, & audierant facere, & ipſi faciunt, in nomine JEſu diabolum egre di corpore obſeſſi jubent: Adjuro vos per Jeſum, quem Paulus pradicavit, inquirunt, Act. cap. I9. Audite quid contigerit: Contra uos invaluit Dæmon, ita ut nudi, & vulnerati effugerent de domo illa. . Dæmon ex obſeſſo in illos exorcizantes irruit, veſtes de corpore dilaceravit, planè vulnerabat, dilaniabat; Quæ eſt cauſa, quod invocatio nominis Jeſu adeò malè cedat his Scevæ filiis? cauſa eſt; quia irreverenter, vané, petulan- ter, hoc nomen Jeſus nominabant, quod ex ſubſequenti textu colligi- tur: Magnificabutur nomen Domini Jeſu: poſt hunc actum magn'ficaba- tur, ergo antea petulanter, contemptim, ſine honore, ſine reverentia, habitum eſt Nomen jeſus; Cavete Chriſtiani; ſi ultus eſt Deus irreve- rentiam nominis IESU etiam à non credentibus illatam, quantò magis ulciſcetur in Chriſtianos, ſi lingua minus modeſta reverenti, hoc ſacratiſſi- Lomen nominant. mi Pilogus Hortor ergo omnes Chriſtianos cum Moyſe Exodi 20. Non aſume nomen Domini in vanum, uon enim inſontem habebit Deus eum, qui aſumpſerit nomen Dei Jui fruſtra. Amen. 61) 8. St to Gto Glo eio Cio Stn Eie Gio 6: IN FESTO TRIUM REGIIM, CcoNCIO PRIMAA. rextim. Pidemus, & venimus adorare. = rnema. In pietate, devotione, & cultu divino, ac ſpi- rituali exercitio, fervendum & feſtinandum J eſt. N. efſe prædicat: Manns ejus tornatiles. Can. cap. 5. GE Cur tornatiles? Richardus à S. Laurentio lib. ß. EE de laudibus Virg. obſervat, quod ars tornan- . di, ſeu tornatilis velocior, & promptior ſit aliis artibus, Symbolum ſit: Fervet in opere. Manus, pars corporis humani, opus, & opera- tionem deſignant; Anima hominis Dei Spon- ſa chariſſima eſt; in anima, manus tornatiles, in operibus pieta- tis, ferventes, promptas actiones Deus expoſcit, atque deſide- rat, 1 foen Mi Miur. Eſino un Nlr lument, det,dn Geſion llun, n ngt& Clſten eRin Cnein , ti Acan 1 erto l ule / RlN ken eAn — ollo⸗ mine len Contra Nemon Dlad I aded etolan. olligi. fcaba. rentia, irtere⸗ magis cratill⸗ Locdi 20 Ann, gli N, chi ncnn Cornatles nC tio lbſ. tolnul nptiorkt , Ol opere e Spon⸗ 18 piett. delte- lah CONCIO PRIMA. rat, laudat, & deprædicat. Teſte Scriptura: Fili mi, in operibus Textus eſto velox. Eccleſ. cap. 32. & cap. 7. Fili, ex tota anima tua time Sacte Deum: & Chriſtus Lucæ IO. Diliges Dominum Deum tuum ex toto ribturæ. corde tuo, & ex tota anima tua, & ex omnibus viribus tuis. S. Paulus quoque hortatur: I. ad Corinth cap. 9. Currite, ut comprehendatis. Audiantur & Patres: Spiritualia negotia fervidum animum requirunt, Patres: inquit Julius Clarus in Matth. Non ſatis eſt rettè facere, niſi etiam Julius Cla- maturare quid faciti, ſcribit S. Ambroſius lib. de Cain, cap. §. De rus. S. Apoſtolis & Martyribus ſcribit S. Gregorius Nazianz. Orat. 34.3. Anbro. Ad pietatem acriores, & animoſiores exſtiterunt. S. Leo Papa ait:g Gregor. ſerm. de jejunio octavi menſis; Quantum libet quisque jußzificatus Nazian. ſit, habet tamen, dum in huc vita eſt, quod probatior eſſe poſſit, atques Lee Papa. perfettior. Oportet, inquit Theophilactus in cap. 7. Matth. Sem- Theophi- per proßicere, ab uno gradu virtutis, ad alium tranſire. Qui Cbriſtum lactus. ſequuntur, eos nunquam fas eſt deſcendere, ſed aſcendere. Prædicat S. Chryſoſtomus hom. in Matth. S. Spiritûs gratià invocatà Con- H ceptus pandam. mus. CONCEPTUS I. [LConfirmatio] Liber Geneſ. cap. 2. narrat; Deum creâſſe hominem hoc modo: Iuſpiravit in eum ſpiraculum vitæ, &oc. tulit ergo Deus hominem, && poſuit eum in Puradiſum voluptatis, ut operaretur. Duo hic admiranda ſunt: Primum, cur Deus vitam homini talem dederit, quæ in mero ſpiritu, & reſpiratione conſiſtat? Secundum: cum ex mente doctiſſimorum viro- rum Paradiſus primo inſtanti creationis, in ſummâ perfectione excultus floruerit, nulloque cultu indiguerit, quid Adam in Paradiſo operari de- 21 beat, cum Deus eum in Paradiſum poſuerit, ut operaretur? Ad utramque quæſtionem reſpondeo, Spiraculum, experientiâ teſte, eſt fervoris indi- cium, hinc quo quis in opere aliquo eſt ferventior, zeloſior, intenſior, ed magis, & vehementius, copioſius reſpirat; vitam ergo Deus dedit homini conſiſtentem in mero ſpiraculo, & reſpiratione; ſpiret, ferveat, homo in- tensè in operibus pietatis & devotionis; ita ſubſcribit Philo Hebræus, in Geneſim: Inſpiravit in faciem ejus ſpiraculum vitæ, quia quoties ſpiritum trabi- mus, toties debemus Deo gratias agere. Opus, quod præſtet, & exequatur Adam in bParadiſo, eſt Pietatis zelus, fervor devotionis, ſic annuente Ru- rto Abbate lib. 4. in Geneſ. cap. 27. at operatur: ut inquam creatori ſuo in aude, fidelem animum gereret. Subtili Conceptu materiam hanc deducit au- reus Niſſenus. J CONCEPTUS II. Iterum ex L'bro Geneſis patet, Deum feciſſe lucidam Diem & veſpe- re, & mane: Factumque eſt veipere && mane Dies unus: Gen. c. I. Notate verba: M. 2 Veſpere 92 IN FESTO TRIUM REGUM, Veſpere & mane. Quæro ego quid eſt veſper? niſi finis Diei; quid eſt ma- ne:? niſi initium Diei; jam, rerum ſeriem inchoando, à principio, initio, & fine, non à fine inchoando, ad initium, principium, vel originem dedu- cimus; in ſerie lucidi diei, Deo finis eſt pro exordio, quod poſtremum eſt, primo loco ponitur, non dicit Scriptura: factus eſt mane & veſpere dies unus, ſed, factus eſt vepere & mane die unus. Quid myſterii hic latet? quid Sanctus Spiritus hoc loquendi modo nos vult inſtruere? vult nos edo- cere fervorem, zZelum, in operibus pietatis, ac devotionis cultusque divini, nempè: finis alicujus peris pietatis, devotionis, puta precum, ſit pro exor- dio; devotio, pietas veſpertina, jam matutinam anhelet, hodiernus Deo prælktitus cultus, craſtinum medietur, & ſuſpiret, opus aliquod bonum fi- nitum, jam cogitet novum, aliud, ac recens, ita habet doctiſſimus Niſſenus Sabbato poſt ?. Dominicam Quadrag. & 1. CONCEPIUS III. Ardua intellectu ſunt verba Spiritus Sancti in Eccleſiaſte cap. 1I. Da bpartem ſeptem, nec non & octo: Quid quæſo his verbis S. Spiritus non vult edocere? Iſidorus Clarius reſpondet, per hæc Verba nos S. Spiritum edo- cere fervorem pietatis, devotionis, & cults divini; da partem ſeptem ſen- ſus eſt: per ſeptem dies in ſeptimana, in hebdomada ferveat Chriſtianus in operibus piis, in orando, meditando, legendo, &c. finitis his ſeptem diebus in hebdomade, da nec non, & octo, id eſt, octavo die incipiente, ita actus devotionis & pietatis reiteret, repetat, ac ſi ſeptem elapfis diebus, per- que totam hebdomadem nihil feciſſet: octavo quaſi primum inciperet, de- votionis opera inchoaret. Huc quadrant verba Scripturæ, qui juſtus eſt, ju- kificetur adhuc. . CONCEPTUS IV. Exodi cap. 28. præſcribit Deus veſtimenta, quibus Aaron ſacerdos, ejusque filii, & poſteri induantur: Indues Aaron veſtimentis ſuis, id eſt, linea, &ρ tunica, & ſuperhumerali, & rationali, quod conſtringes baltheo, & pones Thia- ram in capite eim: Benè advertite: præſcribit Deus veſtes, & ornamentum, quo Aaronis caput, & corpus tegatur, præter calceos, vel pedum operi- mentum: calceorum nulla fit mentio, an igitur Aaron nudipes incedat? cur nudipes incedat? priusquam idem reſponſum, quid cum Moyſe ad montem Horeb contigerit narrabo. Viderat Moyſes à longè ſuper mon- tem, conſitum rubum, undequaque ardere, ab igne autem rubum non mi- nui, aut conſumi. Vadit ergo Moyſes, montem propius accedit, ecce vi- cinior monti, è& flamma ignis, ac rubi, inaudit vocem: Solve calceamenta de pedibus tuis: Calceos induere, pedes ab offendiculo munire corrigiis, peregrinantes & itinerantes affolent maximé dum montes ſcandunt, Moyſes montem conſcenſurus jubetur pedes denudare, calceos exuere, quid lle legnt orh Mne cae ſole Vent ſe i⸗ Men ein an, Aon Phu n he flenn N Uim ſ Chritl Uentate nls hu Lenen Umigs lank Ihber ülgenn ſtenta We Gynt Mpennn UI tinmn U Men an — eſt me. Initio, n dedu. momett, Pere cies Nle et! nos edo- de Cirini Pro exot. mmus Deo OnuIn f Nillem II. Dr nON Ne tum etb bten ſer riſtianns 8 ſeptem ENae, I Sdose. pennce Sis chſ⸗ ſacercot⸗ Ge,ls onet hir. mentum 3 Operl incedat! loyle d er Mor non m- ecce vi. Cumen oriigiis Indunt, exlelt⸗ uid CONCIO PRIMA. 92 quid myſterii hic latet? quale documentum inde capimus? nunc ad utrum- que reſpondeo; Sacerdos eſt legatus Dei. Ita l'aulus z. ad Corinth. cap. 5. Legatione fangimur, tanquam Deo exhortante per nos. Sacerdos eſt diſpenſa- tor myſteriorum Dei, iterum Paulus I. ad Corinth. cap. 4. Sic nos wiſtimet bomo ut miniſtros Chriſti, & diſpenſatores miſteriorum Dei. Sacerdoti Aaron calcei non prælcribuntur, ſed omittuntur. Moyſes Legatus DEl caleeos ſolvere, pedes nudare jubetur, quo magis in officio, & cultu divino, fer- ventes, & veloces, celeres, expediti ſint, & maneant. De Aaron Sacerdo- te ita concludit Niſſenus lib. de vita Moyſis: Sacerdoti nullum calceamentum imponitur, ne tardior ad currendum ſit. Pro Moyſe perorat Philo Hebræus lib. de Cain. Incundtanter, & cum omni feſtinatione, quod bonum Aſt, agat. Diſci- mus ergo Deum velle, ut bona opera ſummo fervore, zelo, pietaie, ac devo- tione indefelſsè peragantur, perficiantur, uti concliucdit S. Ambroſius lib. de Cain, cap. 5. Non ſatis eſt rette facere, niſi etiam maturare Juod facitis. Ex hinc diſco ſecretum latens in Imperio Eliæ ad Giezi, in weteri lege, Chriſti ad di- feipulos ſuos in Novo Teſtamento. CONCEPIUS V. Elias dum ablegaſſet ſervum ſuum Giezi ad reſuſcitandum filium vi- duxæ, hoc ei demandat: Vade, etſt ſalutaverit he quispiam, non repondeaz ilji 4. Regum cap. 4. Chriſtus Dominus diſcipulos mittens in mundum uni- verſum prædicare Evangelium, eis imperat: Lucæ cap. 10. Neminem per vicgn ſalutaveris. Salutare, & reſalutare, an non actus ſunt honeſtatis Chriſtianæ Charitatis? & hi actus inhibentur Diſcipulis, cur hoc? expe- rientia teſte, ſalutando, reſalutando, facil& quis in negotio, quod præ ma- nibus habet, turbatur, impeditur, retardatur; In commiſſis haber ſervus Giezi, mandatum Eliæ exequi, Apoſtoli in commiſſis habent, cultum divini numinis prædicare; opera pietatis exercere; omnem ergo aliam actionem, licet in ſe honeſtiſſimam, ut eſt ſalutare „ & reſalutare, prohibet Elias, inhibet Chriſtus, ad edocendum nos, quanto fervore „ zelo, ſtudio, diligentia, opera pietatis, & cults divini exequenda, adimplenda, per- ficienda ſint, ut nullo alio negotio interpoſito, ſed poſtpoſito omni proprio commodo, unicé in operibus pietatis, devotionis, religionis divinis intenti ſinus, opus bonum, pium, fanctum „DEO dicatum imperturbatè, interruptè, perficiamus. Audiatur S. Ambroſius lib. in Lu- cam: Pulchra eſt ſalutatio, ſed ea pulchribr eſt Præceptorum maturatio, executio divinorum. CONCEPTUS VI. Exodi cap. 12. præſcribit DEUS populo eſum Agni Paſchalis: Sze autem comedetis illum: Renes veſtros accingetis, & calceamenta habebitis in Dedibus, tenentes baculos in manibus. Alias ad edendum moris eſt federe, M 3 & quie- 94 IN FESTO TRIUM REGUM, & quieſcere, ad eſum Agni Paſchalis non ſedere, non quieſcere indulget DEUS, ſed normam proficiſcentium præſcribit, quid hâc præſcriptione edo- cemur? fors docet nos Spiritus Sanctus, in operibus pietatis, devotionis, cultũs divini, non eſſe confidendum, quieſcendum; fervori nullam me- tam, vel finem imponendum, ſed ad ulteriora, ampliora, accinctos, ferven- tes, Zeloſos, de uno bono opere, ad aliud, de una devorione, ad aliam Chri- ſtiano progrediendum eſſe; ita intendit Philo Hebræus de migratione Abra- hæ: Ait textus, renes veſtros ſuccingetis, Gρ. immolate Paſcha cum feſtinatione, quod interpretatur, tranſitus, quia cum ſumma alacritate transmigrare debemus ad ratiarum attionem. Epilogus.] Diſcamus ergd à S. Tribus Regibus Orientis ad Domini præſepe fervorem & devotienem, ad quam nos hortatur S. Paulus ad Rom. cap. 13. JSollicituline non pigri, Spiritu ferventes, Domino lervientes. Amen. TIN FESITO TRIVM REGIIM, CONAO½ SECUNDA. “ rexui. Providentes adoraverunt. Matth. Ccap. 2. Thema. Devotio, Pietas, ad ſpecialem DEl gratiam, & benedictionem conducit. Wletatem, devotionem erga Deum, & cultum divi- N A Exordium. y narum rerum S. Auguſtinus adeò extollit, ut ⸗ A ſerm. 15. ad populum Antiochenum, bPietatem Im- BD periorum, & Regnorum fulcrum, civitatum or- namentum, hominum ac civium dignitatem, & ſummum honorum gradum intitulet, tandem Epiſt. 52. Pieta- tem, ommnia rettè vivendi offzcia compellat. Euſebius de præparat. Evangel. lib. 8. ſcribit: Omnes virtutes eſſe velut partes pietatis. S. Chryſoſtomus citatus à Cornelio à Lapide, Coemmentario in I. Epiſt. S. Pauli ad Tim. c. 4. de Pietate inquit: Pietazs rectiſimæ vitæ norma eſt, & converſationis optimæ diſcipling. Nicephorus lib. I32. cap. I. hiſtor arum de Imperatore Theodoſio memo- rat, eum dixiſſe: Omnem Chriſtiani bominis felicitatem in Pietate conſiſtere. Unde moriens filio hæredi unicè pietatem recom- Textus sa- mendabat. S. Scripturam deſuper audiamus: Quorum pietates Ei non defuerunt, cum ſemine ecorum permanent bona, hæreditas ſankka nehotes — e 44 y, lin Dotis Coonen Aninm Mlnu hth. t gn! lr enm 1 06 upte eI F Uin een ela Mle, Knme Uuteſt fhen Kn n ſunbhe W 6ne n, ſunen nher⸗ eſist — bil Alget ede. onis, me⸗ Ven⸗ Chr. tioſe, s dd omini Rom. hientet. —— , n tun d⸗ CIt, u atenln. Atlunn ⸗ Ntem, 8 prepetat eti entarlo reciint cephon menmo⸗ , Piet recol 1 pittm 4 at thole — N CONCIO SECUNDA. vepotes eorum: Eccleſ. cap. 44. Pietas per omnia utilis eſt, Pro- miſtonem habens Vitæ, quæ nunc eſt. & æternæ: Pauls I. ad Timoth. cap. 4. & iterum Epiit. I. cap. O. Eſt autem qudſtus magni pie- tas, cum ſißfteientig. Quæſtas, id eſt, magnum lucrum eſt Pietas, af- fert enim, ſecum quidquid homini ſutis eſt', inquit Maldonatus in notis manuſcriptis. Novit Dens pios de tentatione eripere. Con- cionatur S. Petrus ep. 2. cap. 2. Perpulchrè perorant S. Patres patrz cr. Semina zternitatis ſunt, guſtus operum Chriſti. Inquit Laurentius S. Lauren- Juſtinianus lib. de obedientia cap. 26. Aberes fructus hubet ac- tius Juſli. celeratio devotionis, ſcribit S. Ambroſius: lib. in Cain. cap. F. tuianus. Ipoſſbile et ei, qui, quæ Dei ſunt, quærit, non etiam quæ humana d. nbto⸗ nt, Aequi. Promittente Deo Matth. cap. 6. Quarite primum 8. Chryſe- Regnum Dei ,&& hæc omnia adjicientur vobis. S. Chryſoſt hom. 8. Romus. in epiſt. ad Hebræos. Cum Deo fint omnia, nihil illi deerit, ſ Deo ipſe non deſit, eleganter S. Cyprianus tractatu de oratione divi- S§. Cypria- na. Mens pradeſtinati, divina C& ſacra eupiqè anhelat. Conclà- nus. dit S. Auguſtinus in Pſalm. I18. Dei ope invocata deſuper Conce- ptus dabo. CONCEPTUS I. S. Lucas cap. F. narrat, quondam turbam irruiſſe in ESUM, qui- vis præ affectu, & pietate, JESU volebat Proximus in ⸗ aallrereren S. Augu- ſtinus. Fadtum eſt ut turbæ irruerunt in eum. hid ait bonus JESUS; fors incre- pat, reprehendit infolentiam? minimè, ſeæd aſcendens in unam navim, ,Vedens docebat de navicula turbas. Cur quæſo in naviculam aſcendit? & ex ea gratiosè, ac placidè turbam affatur? Poterat utiquè in terra conſiſtens & in medio turbæ ſtans ut ſic omnis homo commodius eum audiret, turbæ prædicare; & concionari 3 cur ergo in navim conſcendit? ex ea turbam ſuaviſſimo verbo conſolatur? Advertite : ſtetiſſet )ESUS in terra in medio turbæ neceſſario aliquibus dorſum, aliis verè tantum ſuam faciem vertiſſet. Dorſum alicui vertere, disgratiam, contemptum vilipenſionem, ac abjectionem ſignat; econtra faciem monſtrare alicui, ſignificat favorem, gratiam, &c. Navim ergo JESUS conſcendit, & ex ea piæ, devotæ cultui divino addictæ piebi, & turbæ univerſæ ,nulli dor- ſum, ſed omnibus faciem ſuam, id eſt, gratiam, favorem, amorem, affe- um exhibet, ac demonftrat, in fignum, & documentum: Piis, devotis ſemper etiam Chriſtus faciem ſi lam demonſtrat, eos benignè aſpicit Piis devotis favet, gratia ſiia eos donat, ac ditat. ?M CONCEPTUS II. Utiquè ſingularis Dei favor eſt, hominem long vita & ſenecta ve. nerabili, beare: Longitudine dierum adimplebo eum. Plal. 90. Quis aul- 9⁵ IN FESTO TRIUM REGUM; — tem diutius unquam vixit, quam pii, devoti, cultui Divino addicti. In veteri teſtamento, exemp'is Biblia plena ſunt; in nova lege de Sa Ctis Zacharia & Eliſabeth ſignanter notat S. Luc. cap. 1. Proceſſerunt ambo in diebus ſuis, cauſalem addit pietatem; Erant autem juſti ambo ante De- um, incedentes in juſtificationibus Domini ſine querela. An non ſenex fuit S. Simeon: ſenex Anna filia Phanuelis, de qua Scriptura: Proceſſerat in diebus multis. Lucæ cap. 2. ſenectutem tantam adſcribit Spiritus Sanctus Pietati & devotioni, de Simeone inquiens: Homo ille juſtus && timoratu z id eſt, pius ac devotus. De Anna verò: Non diſcedebat de templo, ſerviens die ac nodte. Veriſſimè ergo S. Paulus ſeripſit I. ad Limoth. c. 4. Pietas ad omnia utilis, promiſſtonem habens vitæ, quæ nunc eſt, S ternæ. Magnus fa- vor, & gratia Dei, ſunt bonæ proles, ac ſancti filii, tales vero plerumque genuerunt pii, devoti, ac Dwwino cultui addicti Parentes: Iſaac optimum heredem, pius Abraham & Sara genuêére; in ſumma ſenectute, optimum Samuelem, pia ac devota precatrix Anna genuit Joannem Baptiſtam omni titulodanum, & inſignem filium, pu, devoti Parentes Zacharias & Eliſabeth genuerunt. Tandem ſanctiſſimam filiam Virginem Mariam piiſſimi Dei cultores oachim & Anna divinitus obtinuerunt: etiam ve- riſſimum eſt dictum Kccleſ. cap. 44. Quorum pietates non defuerunt, cum ſe- mine eorum permanent hona. Piis, devotis favet Deus, faciem eis monſtrat gratiarum. Patet ulterius ex prophetia Ezechielis cap. 1. CONCEPTUS III. Vidit Ezechiel animalia rotas trahentia, ac ſic deſcribit: Zotum corpus oculis plenum, in circuitu ipfarum quatuor, cumque ambularent animalia, ambulahant pariter && rotæ, jux u ea, & cum elevarentur unimalia de terra, ele- vabuntur ſimiliter & rotæ; quocunque ibhat ſpiritus, illuc & rotæ pariter eleva- bantur ſequentes eum, ſpiritis enim vitæ erat in rotis, cum euntibus ibant, & cum ſtantibus ſtabant. S. Gregorius Papa in hunc locum, per rotas, & currum, Deum intelligit, per animalia currum trahentis intelligit hommes pios, de- votos, Deo addictos: Deus ſequitur hominem pium, conjunctus ubi- que devoto adeſt, eum aſpicit, intuetur, ſua gratia fovet, eique in omnibus providet, Davide canente: Ecce oculi Domini ſuper metuentes eam, Græca verſio legit, ſuper pios; ut eruat à morte animas eorum, Oalat eos. Videa- mus probam, & praxin. CONCEPTUS I. Ad Abraham in uit Deus Geneſis cap. 22. Per memetipſum juravi, . benedicam tibi, notate; Deus jurat Abrahæ benedictionem, ut S. Chry- ſoſtomus hom. 25. aſſerit, ex debito ſe Abrahæ obligat. De Job inquit ſacer textus cap. 42. Addidit Dominus omnia, quæcunque fuerant Job, dupli- cia: Quid operis adeo meritorii, adeo grati, ac accepti, ambo perfi- * clunt — tont, 1 lci ull un nu Mine Uare Clen lenot ict, ſihen Mne Al num: Ped Denern Kien. ls) Unec n tnnſ noſnni ennan mne, Ur con Minegs Ulen Allinne n iA lufi hun unte bel I In ndis amnbo ite De. ex fuit ert it Sanddus noratus ſerlient h Pieto ghustr. rünmdot ptirmum Pptimun aptiſtaan acharas Maran tiam ve⸗ unſe nonſtrat t Mr inin terfa, . iter thur. ,Gen Curtu, lus . nomnbu , CrEcd ,„—— nm Ch. b inguſ 1, l. 0 het⸗ cluat, CONCIO SECUNDA. 97 ciunt, ut ſe Deus Abrahæ cum juramento, & ex debito obliget, Jobum non ſimpliciter, ſed non duplo remuneret, & benedicat? Actum Deo adeò gratum intelligo fuiſſe pietatem, & zeloſum Numinis cultum, de Abra- ham narrat Scriptura citato capite: Cum alligaſet Haac filium ſuum, poſuit eum in altari ſuper ſtruem lignorum, extenditque manum ſuum. Deſuper Deus: Quia feciſti hano rem, &non peperciſti ſilio tuo unigenito propter me; per memet- ipſum juravi, benedicam tibi. De Jobo affirmat pariter Scriptura: cap. I. Conſurgensque diluculo offerebat holocauſta, ſic faciebat Job cundtis diebus. Piis, devotis ſpecialiter favet Deus, eos reſpicit, eos benedicit, Dominos con- ſtituit, Reges coronat ; ut non immeritò Pietati, Docétiſſimi quique ſub- ſcripſerunt dictum Prov. 8. Per me Reges regnant, Principes imperant, ac Potentes decernunt. Docet hoc Auguſtiſſima Domus Auſtriaca, cujus ra- dix eſt bietas cum ſymbolo : Exinde in altum Coronarum, & Impe- riorum: cui Auguſtifſimæ Domui, Pietas usque modo Anchora eſt; cum ſymbolo: Firmat, & tuetur contra impetus hoſtilium procellarum. Nu- meremus elapſa ſæecula; nominetur Plus, qui non & felix, fortunatusque fuerit. Tres adducam ex mille teſtibus, omni exceptione majores: Ca- rolus Magaus, Pius ac devotus Deo bPrinceps, de quo Crantzius lib. 1I. Me- trop. cap. 18. Curolus Magnus incredibili ſtudio divinum in Eccleſia procuravit offcium, ejus hortatu per omnes penè provincias depoſitum eſt Ambroſianum off- cium, & Gregorianum ſuſceptum. Patrum ſermones banttorum vitas, juſſit ex ſide tranſcribi. Eccleſiam mane & veſperi, niſi magnæ vauſæ intercederent, item nodcturnis horis, & ſacrifici tempore, quoad valetudo permitteret, impigrè fre- quentavit. Quam felix, fortunatus, ac benedictus Princeps exſtitit? Hi- ipaniæ, Franciæ, Germaniæ Rex, ac Romanorum Imperator coronatus, in tot conflictibus ſemper victorioſus. Conſtantinus Magnus piiſſimus Princeps, de quo Euſebius Cæſar: lib. 9. Eccleſ. hiſtoriæx: Qui primus Eecleſiam defendit, eo ferè modo Maxentium vicit, quo Moyxſes Pharaonem S. Au- guſtinus ait: Conſtantinum verum Deum colentem, Deus tantis terrenis im- plevit muneribus, quanta optare nullus auderet. Alniverſum orbem Romanum, unus Auguſtus tenuit, & defendit, in adminiſtrandis & gerendis bellis vittoriofiſſi- mus fuit, in tyrannis opprimendis per omnia proſperutus eſt: Theodoſio ſeniori, eò quod verè pius Catholicus eſſet, adeò omnia proſperè ſucceſſerunt, ut in prædiis ho- Rium tela in audtores, ODeo agente, retorquerentur. Ita ſcribit S. Auguſtinus lib. de Civit. cap. 26. De Honorio piſſimo Principe irerum S. Auguſti- nus de Civit. cap. 23. ſcribit: Ita Deus pugnavit pro eo, ut uno prælio multò amplius quàm centum millia Gothorum proſternerentur. Optime perorat S8. Cyrillus Alex. lib de recta ad Chriſtum fide: Quicunque ſe pios in De- um declararunt, quæque illi placitura oredebant, omni ope Præfare elaboraverunt citra ſudorem, ac pulverem, hoſte devicto, debellatoque, trumphum cecinerunt. Peſtivale. NN CON. 98 IN FRSTO TRIUM REGUM., CONCEPIUS V. S. Chryſoſtomus hom. 79. in Joannem ſcribit: Quantò paucioribus indigemus, tantò magis Angelis approbinquam. Afſt pietas, & devotio, ex Apoſtoli verbis, & quæſtus magnus cum ſuſſcientia, cum ſufficientia, gloffa- tur Cornelius à Lapide, commentario in epiſtolam primam ad Limoth. cap. 6. Ordinariè Deus piis providet, de ſuffcientia, id eſt, de ſuſſcienti viltu, && veſtitu, aliisque rebus ad vitam neceſſarüs. Pietas ergo felices reddit homi- nes, Angelis appropiat, quia indigere non permittit, ſed undique ſuccur- fum ſubmittit, cœlum & terram in adjutorium, homines & Angelos in auxilium ſubmittit, cum deſtinat Deus. Gratioſis diſcurſibus ulterius de- duco. CONCEPTUS VI. Eliæ in deſerto Carith divino imperio Corvi alimenta deferunt: Corvi deferebant ei panem, & carnes mane, imiliter panem & carnes veſperi 3. Regum 17. Iterum ad montem Horeb Eliæ planè Angeli inſerviunt, & alimentum deferunt. Et ecce Angelus Domini tetigit eaum, & dixitilli, ſur- ge, comede, eſpexit, & ecce ad caput ejus ſubcinericeus panis. 3. Regum. cap. 19. Cur primò Corvus, ſecundò Angelus Eliæ miniſtrat, & famulatur? Elias zZelotes dictus eſt, pius, devotus Dei cultor erat, zeloti, pio, primò Corvi, ſecundè Angelus famulatur, noſcamus; pios nunquam deſtitui, piis jam terram, jam cœlum fuccurrere, & famulari. Querentibus Deum, ſio omnis creatura miniſtrat. Concludit S. Chryſoſt. hom. 2. in Matth. CONCEPTUS VII. Danieli in laeum leonum ſubſidium mittit optimus Deus, nempè Angelum, qui Prophetam Habacuc, cum cibo, quem meſſoribus parave- rat, usque in Babylonem ad lacum Leonum deportat. Angelus Domini apprebendit eum in vertice ejus, && portavit eum capillo capitis ſui, Poſuitque eum in Babylone ſuper lacum: Danielis cap. .4. Quis dubitat Angelum ſolum, cibum Danieli deportare potuiſſe, ſicut panes portavit Eliæ, cur ergo Deus diſpoſuit, ut non tantum Angelus, ſed & Habaeuc, ac meſſores, Da- nielem cibarent? quis eſt Daniel, magnus Dei cultor eſt, pius, devotus Numini exſtitit. Teſtem audiamus Regem: Deus tuus, quem colis ſemper ipſe liberabit te, inquit Rex David ad Danielem: cap. 6. De Daniele in⸗ quit ſacer T extus: 6. ribus temporibus in die flettebat genua ſua, ac adorabat, eo- dem. Pio Danieli ſubmittit Deus non hominem ſolum; non Ange- lum ſolum, ſimul Angelus & homo ſerviant pio Danieli; diſcamus dio Pnulari mule cœlum erram, & totum univerſum. Ita Prudenäus mno «4. us nuncius advolare terris, qui pa “ deſilit, ictene mundo- e4 4 Qunfan Eac⸗ Miobat tg- CON. — D 1. 0 Ut el fiſten Renun tol, on ſeni Me Ni Allti ſo ien — iribis tio,er Aoſſr. Bimoth. , G hom. ſuecut. Belosn tius de. ferunt: veſpeii ervwlunt, Mi, iu. cap. 109, r) Llin Corvi, Dis ſoe Na 1 emg paraye⸗ Domit itgne ain n Tolunm, cur eigo ſor es, De. ,derotus aniele in⸗ ubor, eb⸗ on Ange⸗ AN 1o rudentis Outo . 00. CoNCIO TERTIA-. 22 CONCEPTUS VIII. Tribus Magis hodiernis Stella mittitur, dux viæ ad præſepe Domi- ni. Cauſam ſubſcribit S. Chryſoſtomus hom. 2. in Matth. Stella præcede- bat eos, ut oſtendat, quod hominibus quærentibus Deum, ſic omnia eiementa mi- niſtrent. In ſtabulo ſummo cultu incarnatum Verbum, Deum verum ve- nerantur: Procidentes adoraverunt. Devotis ac piiſſimis Regibus redeunti- bus non legitur Stella amplius præluxiſſe, ſed majori favore dignan- tur, gratia ampliori beantur; Redponſo accepto, reverſi ſunt. Quis eſt, qui reſpondet? An fors eſt Dei Angelus, & cœli civis, aut homo quidam, & terræ incola? & hujus & illius DEUS ac Dominus ipſe ESUS, Deus verus, Numen ſupremum, inquit S. Paſchaſius lib. 2. Tanto pii, devoti ditantur Dei favore, ut non tantum Angelos, & creaturas omnes iis ſubmittat in fa- mulitium, & ſervitium, Ipſa DElI Majeſtas piorum agit ductorem, & di- rectorem. ([Epilogus.] Hortor ergo cum S. Paulo I. ad Timoth. cap. 6. Seltare pietatem. TIN FPESTO TRIVM REGIIM, CONCIO TERTIA. Reſponſo accepto ne redirent ad Herodem, per Texmus. aliam viam reverſi ſunt in regionem ſuam. Matth. 2. Recidiva in priſtina peccata, quàm maximè ob- Them=. eſt, & à Deo punitur. Anéctus Bruno hom. 2. in Epiphanium inquit: Re-Exordium, greſſio per aliam viam morum correctionem indicat, cum KRegibus hortamur, non regredi, non relabi in pri- N ſtinos errores, & peccata, relabi enim, & ſcelera rei- terare, quàm maximè nocet, graviſſimè à Deo pu- nitur. Audiamus Sacram Scripturam: Vilis facta es nimis, ite-Textus Sa- rans vias tuaz. Jeremiæ cap. 2. Fili peccaſti, non adjicias iterum, cra Scri- ſed de priſtinis deprecare, ut tibi dimittantur. Eccl. 21. Cum immun- Pturz. dus ſpiritus exierit ab homine, Eoc. dicit, revertar in domum meam, unde exivi Coc. tunc vadit, aſſumit ſeptem alios ſpiritus ſecum nequio- res ſe, & ingrehi babitant ibi, && fiunt ontligs hominis illius Fien 2 Prio⸗ 100 IN FESTO TRIUM KEGUM, prioribus. Luc. cap. II. Impolſibile eſt eos, qui ſemel illuminati ſunt, guſtaverunt domum cœleſte, & participes fatti, ſunt Spiritus Sankti, & Prolapſi ſunt, rurſus renovari dd pœnitentiam. Prædicat S. Paulus Patres. ad Hebr. cap. 6. Deſuper pereipiamus Patres! Cbriſtus mortuis eſt ſemel, cave, ne cum mortuus fueris ſemel, moriaris iterum, jam non 8. Ambro- peccato morieris, ſed gratiæ,. S. Ambroſius in Pſal. 118. Duplo ſius. Deo diſplicet fiagitium iteratum. S. Bonavent. in vita S. Franciſci S. Bonaven- cap. LI. Recidere pejus eſt, quàm cadere. S. Bernardinus in c. 28. 8. Bernardæ Proverb. Zulnera repetita ſunt periculoſiora tam in corpore, quum nus. in animdâ; Dionyſius Carthuf. in cap. II. Lucæ: Peccator reci- Dionyſius divis ad peccatum, ſiout qui abluit laterem. S. Thomas à Villa Nova Carthuſ. Feria 6, poſt 4. Dom. Quadrag. Rurſus peccatis inſiegus ſuperatis, § Tkang: Jadta ſunt tibi poſteriora, pejora prioribms. S. Auguſtinus in Pſal 80. 8. Anguſti- Wihil contuliſſe videtur adhibita ſatisfactionis lavatio, quem maculavit nus. inhoneſtius iterata facinoris turpitudo. S. Gregorius im Pſalm. 4. Po- 8. Gregori- nitentiæ. Qui veluti deludens Dei bonitatem exceſſerit, expers gratiæ, 5 a⸗. nullo padto Välebit effugere vindittam. S. Chryſoſtomus in Acta. Roms. TYimendam eſſe, && graviter formitandam viam Dei, ſi iterum atque ite- 8. Cyrillus Pum, endem perpetramus flagitia. S. Cyrillus Alex. lib-5. in cap. 17. Alexand. JTOannis. Quisquis poſt acceptam remiſſionem ad vomitum redierit, tan- tò gravius punietur, quantò enignitate Dei abuſus ſingulorum remiſſio- Gratianus, ni ingratus exſtiterit. Gratianus de pœnit. diſt. 4. invocata S. Spi= ritůs gratia deſuper Conceptus dabo. CONCEPTUS . [Confirmatio.] Exodi 4. cap. legitur, quod' DEUS demandaverit Moyſi, eat in Æfgyptum ad Regem Pharaonem, & ab eo pro populo Ju- daico libertatem follicitet, Moyſes dum Ægyptum verſus proficiſcitur, habuit ſibi occurrentem Angelum, ſtriéto enſe illi mortem comminan- tem: Cum eſſet in itinere in diverſorio, ocourrit ei Dominus & volebat occidere sum. Occiſio, capitale crimen, delictum grande ſupponit, an ergo Moy- ſes ſcelus aliquod mortis ſupplicio dignum perpetravit? advertit do- Etiſſimus Manſi in ſigura hoc contigiſſe, & myſterium ſignificare; Ægy- ptus regio eſt iniquitatis, ſolitudo econtra regio eſt pietatis: ex ¶Ægypto regione iniquitatis, egreſſus Moyſes in ſolitudinem, ſignat hominem, qui per pœnitentiam exiit ex Ægypto, ex regione peceati, & ſolitudi- nem ſanctæ vitæ emendationis ingreditur, Moyſes nunc qui ex Tgypto iniquitatis ingreſſus eſt ſolitudinem pietatis, vitæ emendationis, iterum in £Ægyptum regionem iniquitatis revertitun, ſignat hominem conver- ſum per pœnitentiam, ſed brevi iterum in peccata priſtina revertentem, relabentem, mortis ſupplicium Moyſi in EÆgyptum revertenti commi- natur Dominus, ad innuendum; relabentes in priſtina peccata per pœni- tentiam — legtia tg X ken Giert; tune ſar/ An. I Pe Prhil Mer ntnti Nteuun Ulhice r funo Remee Monen leront onmie ir Ere Pert. ch Muhn ernnn Wennee Wn nndr nl Cetan Ertemnid Uben, 4 nlne Nin ie tiſunt, ncki, G Daulus Mortuss jannor i Pranclci in c. . e, Olin Atoreci. llla Non ſiperaft, 1l go. narllnit n,- s gytie, ae Oleit. rca. in. erit, ton- remiſe. ad⸗ landanent opoloi ſciſcitun, mtinan. t ocriget o Moy⸗ jettit lo⸗ j. eyN otminen, ſolitud⸗ Agyyio iterum conver⸗ entenn, vomi- poni⸗ W/ caſtigare. Amos cap. I. patet. videamus. CONCIO TERTIA. I0. tentiam abolita, Deum graviſſimè ſuppliciis horrendis & fatalibus punire, 3c Super Sion rugiet, inquit Amos; rugire leonis eſt, animalis iratiſſimi, ac ferociſſimi, per hunc rugitum, quem DEUS per Amos comminatur, in- dicat; ſe quàm graviſſimè iraſci, ad puniendum exagitari- Quale pecca- tum eſt, cui DEUS tam graviter iraſeitur, & ſuccenditur? peccatum ſpeci- ficat Amos: Jupen tribi ſceleribus Damaſci, & fuper quatuor non convertam eum. Denotatur peecatum relapſus, & recidivæ, nempe peccatis, quæ poſt pœnitentiam, poſt confeſtionem ſtatim iterum perpetrantur „ im- placabiliter iraſcitur DEUS, punir, & caſtigat ſeveriſſimè Audiamus S. Hieronymum in hunc locum in perſona DEI loquentis: Quia tertio, ꝗuarto eadem ſaciunt, cogor plagis corrigere delinquentes, in praxi verificatum HS CONCEPIUS III. Abjectam undique experimur judaicam gentem, reprobationis ſignum in facie portare, quæ cauſa eſt, quod DEUS hunc populum, quem olim tot favoribus dignatus eſt, nunc temporaliter, & æternum abjecerit? Cau- ſalem deſcribit Severus Sulpicius lib: I. Hiſtoriarum: Reputare animo Noleo, populum tot beneficiis obligatum, tot cladibus, dum Percdſet, coërcitum, eα Pertumque miſericordiam Dei, nequaqunm emendatum, ſed cum ſemper veniam wiœroris acciperet, ſemper peccſſe poſt venian-. Idololatrias, quas in Egypto commiſerant, egreſſi in terram promiſſam, ibidem reiterarunt; recidiva hæc & relapſus adeò DEUIM exacerbaverunt, ut Iudæos reprobaverit, ade. CONCEPTUS IV. Achab Regi propter Naboth innocenter perditum, ex ore DEI, Elias: Propheta poœnam denunciat: Ecce inducam uper te malum. 3. Regum cap. 21. Super nuncium hoe Achab cum lachrymis veniam exorat, & placatus Deus per eundem Eliam denunciat: Quia igitur Achab humiliatus eſt mei cauſa, non inducam malum in diebus ejus. Polt paucos annos tamen malum commina- tum induxit Dominus, ipſe Achab ſagitta tactus miſerè exſpiravit, tota fa- milia regia crudeliten enecata, inſepulta derelicta, à canibus devorata eſt. Qux cauſa? cauſa eſt recidiva, relapſus in priſtina ſcelera ſemel miſericordi- ter remiſſa. Ita aſſentitur S. Ambroſius lib. de Naboth c. vy. Jezabel habuit axorem, cuſis ducebatur arbitrio, quæ avertit cor ejs, E& nimiis Jacrilegiis exe- crabilem fecit, & hinc ejns pœnitentiæ revocavit affedtum. CONCEPTUS V. Ninive Civitati minatur DEUS, Jonæ cap. 3. adbuc quadraginta dies, & Ninive ſubvertetur. Pœnitentiam egerunt Ninivitæ & DE US placatus in- N 3 dulget: 102 HNN FESTO TRIINM RECGIM, CONCIO TERTIA. dulget: Et vidit Deus opera eorum, quod converſi ſint de via ſua mala, & miſertus eſt ſiper malitiam, quam locutas eſt, ut faceret eis, & non fecit, poſt aliquot an- nos prædicit Tobias: Propé eſt interitas Ninive: hinc monet filium ſuum: Wunc ergo filii audite me, & nolite manere bic, Sα⁵◻. ſed dirigite greſſus vtſtros, ut exeatis hinc, video enim quia iniquitas ejus finem dabit. Unde evenit Ninive fatalis interitus? finis exitialis? dicit Lyranus propter ſcelera poſt pœniten- tiam reiterata: Ninivitæ converfi ſunt ad vitia conſueta, ideè propter boc deſtru- Kionem dixit Dominus per Nabum Prophetam, vaſtata eſt Ninive cap. 3. Quam devaſtationem appropinquantem prædixit hic Tobias. CONCEPTUS VI. Tandem Pharao cum numeroſo ſuo exercitu, in profundo maris rubri ſubmerſus, interiit. Iratus Deus Pharaonem Regno ac Imperio, vita, & fama privavit. Cauſam noſcimus ex lib. Exodi, decies converſus Pharao, decies relapſus eſt, Immutatum eſt cor Pharaonis & ſervorum ejus, Exodi cap. I4. Ad horam tantuùm pœnitentiam finxit, non ſervavit, nam perſecutus eſt filios Nracl. Concludit Lippomannus in c. 14. Exodi. CONCEPTUS VII. Uxor Loth Geneſ. 19. à vindicta divina rigidè caſtigatur, Converſa eſt in ſtatuam ſalis, cauſam præmittit Scriptura: Regiciensque uxor ejus Poſt ſe: Egreſſa ex iniquitatum loco, quia hunc iteratò reſpexit, in loco punita eſt. Perpulchrè deſuper S. Cyrillus Alexand. in cap. 17. Lucæ: Uxor Loth converſa retrò ad Sodomam, à qua diſceſſerat, in ſtatuam ſalis mu- tata eſt, && indè ſumendum eſſe nobis exemplum, ne ad deploratas revertamur peccatorum iljecebras admonuit Dominus: Memores, inquit, eſtote uxoris Loth. CONCEPTUS VIII. Ad piſeinam probaticam narrat S. Johannes jacuiſſe hominem infir- mum 38. annis, CHRISTUS eò adveniens miſertus infirmi, ſanavit eum, hac monitione data, ſibi caveat impoſterum, ne quid deterius ſibi aliquid contingat. Ergone etiam infirmitate tam prolixa 38. annorum quid de- terius contingere poteſt, majori pœna homo à DEO caſtigandus venit? quid committet homo criminis? recidiva, reiteratio peccati, per pœni- tentiam aboliti, ſufficiet, libet ex verbis CHRISTI: Ecce jam ſanus fa- Kus es, noli peccare amplius, ne gei deterius tibi contingat. Joannis cap. y. Recidiva maxima tormenta poſt ſe trahit: ita Theophilactus: in cap. 5. Joannis: Qui priori ſupplicio non eſt emendatus, ad majora tormenta du- cetur. CONCEPTUS IX. 2. Regum 18. Abſolon à Joab tribus lanceis transfoſſus eſt. Zulit ergo tras lanceas, in manu ſua, G infixit eas, in corde Abſolox. Una lancea cordi infixa — Gna Gugtn Mceos n! Negs lus A Adol uoru Nonen, Aun rn Laltg 6 — mniſertig Cot 1n. 1ſuum: Atros t t Ninive eniten t eſte. 3. glan aris rubtl vita, & Phatao, dicap. g. Uor Nial Cnm r ein K, WO .17. Luan n ſin. Pelefmn Gote onn nem in navit eon, ſbild n gid d. dus venil Per d n ſalg f is C, in c mrti cantium ruina, ac præcipitium, ipſa Peecata ſunt virgæ, Textibus. iquitates ſuæ capiunt Impium, inquit Salomon Pro- WE: 1† ): 2 10 ½ infixa jam vitam ademit Abſoloni, ad quid ergo ſecunda, & tertia lancea infigitur? Reſpondet Abulenſis quæſt. 13. Joab ad vindictam infixit ei tres lanceas in corde, quum una Nußeciſſet. Sed ob quale delictum illa vindicta, Pœna in triplo? delictum eſt recidiva, iteratio criminis læiæ Majeſtatis Regis David: graviter offendit & contriſtavit Patrem ſuum Davidem, fi- lius Abſolon, ut legere eſt 3, Regum cap. 13. Per mulierem Thecuitem Abſolon ſupplex, facilè impetrat veniam. 3. Regum cap. 14. Intra ſpacium duorum annorum peccatum & crimen læſæ Majeſtatis Abſolon reiterat, noviter, denuò, ſecundèò Patrem offendit, 3. Regum IS. Exinde vindi- cta graviſſima, Joab non unam, ſed tres lanceas in corde recidivi infigit; emplum, quam graviſſimè Deus peccatum iteratum vindicet, puniat, & caſtiget. ieg. Hortor ergo cum Eccleſiaſtico cap. 21. Fili peccaſti, non adjicias iterum, ſed de priſtinis deprecare, ut tibi dimittantur- Amen. , IN FESTO CONVERSIONIS S. PAIIIL.I CONCIO PRIMA. Cadens in Terram. Actor. ca p. 9. Texim. Peccata ipfa ſunt Hominum KRuina, & Præci pitium. Remnnd E Cce Saulus cadens in Terram, præcipitatus, hu-. Fmiliatus, confuſus jacet. Quid dejecit, præ- Exordium. Lcipitavit, humiliavit, atque confudit:? Pproſtra- 6 vit atque confudit ipſum peccatum, Sauli cor- N dis durities, crudeliter Eccleſiam Chriſti per- 6 K ſequentis. Audiamus Scripturam, Act. 9. Wu⸗= 2PEK -Sh lus autem adbuc Wirans minaĩum && ceædis in Diſei- Pulos Domini, acceſſit ad Principem oacerdotum & Petiit ab eo Epiſfiolam in Damaſeum ad nagogas, ut ſi quos inveniſſet bujus Vic viros qc mu- lieres, vinttos perduceret in Jeruſalem. Ipſa ergo Peccata ſunt pec- probemus Sacræ Sceripturæ 4 Themz, & fuſtes, quibus peccator cæditur; Textus Scripsurzæ, Verb, Penen, 404 IN FESTO CONVERSIO NIS S. P A ULI, verb. cap. J. & lib. Sap. cap. y. Funibus Peccatorum conſtringetur. David in Pſal. 35. canit: Diwit injuſtus, ut delinquar in ſemelipſo, non eſt Timor DElI. Peccatum, dicit Moyſes Devt. 29. Radix eſt germinans fel, & amaritudines. Et Eſaias 57. Impii quaſi mare, quod qui- eſcere non poteſt. Tandem S. Jacobus cap. 1. Peccatum, cum con- patres. Jummatum fuerit, generat mortem. Percipiamus Patres. Malorum omnium cauſa, conſtat eſſe Peccatum; ex Peccato triſtitia, e Peccato tumultas, éæ Peccato bella, morbi, atque amnes, quotquot nos premunt, 8. Chryſo- Paſtoncs. 8. Chryſoſtomus, Hom. ad Pop. 5. Noſtris peccatis bar- Romus. Pari fortes ſunt, noſtris peccatis Romanus ſuperatur Exercitus. S. Hie- S. Hierony- ronymus Ep. 2. Hoc ſunt peccata lapſis, quod grando frugibus, quod mus. turbidum fidus arboribus, uod armentis peſtilens vaſtitas, quod navigiis ſæva tempeſtas, Omnes ſcilicet Vonorum operum SAe deſtruit, animi S. Cypria- facultates oorrumpit, totum bominem ad interitum ducit. S. Cypria- nui. nus Serm. 5. de lapſis: Ipſe ſeſe alligat peccator quisque cuùm peccat, ipſe ſibi parat peccator, Quisquis quid patitur, nos calamitatum no- alvianus. ſtrarum auclores ſumus, nos adverſum nos omnia facimus: ſcribit Sal- vwianus lib. S. de divina Providentia. Divina Dei Gratia invocata, deſuper Conceptus dabo. LConfirmatio ſeu Dedutctio.] I. Reg. cap. 2. promittit DEUS: Quicunque glorificaverit me, glorificabo eum, & addit: Qui autem contemnent me, erunt Tacduc. Benè advertit Doctiſſimus S. Cajetanus, in forma contextum ic ſonare debuiſſe: quia autem contemnunt me, contemnam eos: qui glo- rificant Deum, promittit Divina Bonitas, quia reciproeè glorificabit; qui autem contemnunt, non dicit, quia reciprocè contemnet, ſed inquit, erunt ignobiles, quia Peccator peccando ſeipſum confundit, ſeipfum proſtituit, cum offendit. L CONCEPTUS II. Annis 38. Infirmis ad piſcinam probaticam miſer decubuit, advenit Salvator etiam illius miſertus, eum ſanat, hac admonitione addita: Jam noli peccare amplius, ne quid deterius tibi contingat. Joan. y. S. Joannes Chry- ſoſtomus optimè advertit, Chriſtum non dixiſſe ad miſerum illum, jam noli peccare amplius, ne deterius aliquid tibi faciam, vel infligam, non enim ipſe DEUS, ſed nos peccandonobis grandia mala, ruinam, & interi- tum procuramus, ita concludit S. Joannes Chryſoſtomus in Joannem: Peccator ipſe ſibi generat vulnera. ipſe ſe confodit. CONCEPTUS III. Expendebat Origenes hom. 24. in Matth. aliter Deum protuliſſe ſen- tentiam in juſtos, ac in malos & damnandos, ajebat: Diſcedite à me male- — NGni⸗ ande zunore ttune larsh tot. 5 (, Nell,, Genmer, nepe⸗ laien i e uſoeen Lhntue in. nlert ſherh tmirvin endo N Go, ſer 1 end sp Aiee ſerult Cenel, unn Uklanat: Anli⸗ Ilrenis Cntene 4 . enncd rbi in N ingetur. netipſo n ud i. Cumn con. Malonn V Peccto Premunt, Catisar. 5. He. 1m, glul Muaniit it, AMne Cyprir. n Peccgt, tutumn 1,. cibit N⸗ invocan, Qlome e, coVkextun 8euiglo. “WB 1it; i bit, eiunf roſtiuit t, Wrehit Ata: m nes Chr- llum, in Zann 3 Nold „Ainct oannen liſe l me nue. ſf CONCIO PRIMA. 105 ditcti in ignem æternum, qui paratus eſt Diabolo, Angelis ejus. Ad bonos & ſalvandos ait: Venite beneditti Patris mei, poſſidete paratum vobis regnum à con- ſtitutione mundi. Notare libeat, Chriſtum ſalvandos nominare benedictos Patris nempè in Patre cœleſt hanc gratiam acquirunt, ut filii æternæ hære- ditatis ſint, & æternum permaneant, gaudiis cœleſtibus ſine fine fruan- tur. E contra damnandos, reprobandos, in ignem æternum conjicien- dos, non dicit Chriſtus damnandos, reprobandos à Patre, quaſimali, per- verſi, peccatores, ipſi ſibi locum tormentorum præparent, ipſi ſe con- demnent, abjiciant, reprobent, in ruinam & interitum inducant. Sic Conceptum ſubſcribit Origenes: Beneditctionis quidem miniſtrator t Pater, malediltionis autem unusquisque eſt peccator, qui maledidtione digna opera- tu eſt. 8 CONCEPTUS IV. Herodes Rex miſerè periit, & beſtiæ inſtar crepuit, ut deſcribit Fla- vius Joſephus Antiquit. Judaic. cap. 17. Ipſa quoque verenda putrefatta ſca- tebant vermibus, accedente fæda, nec minus moleſta tentigine, non ſine fœtore gra- viſſimo. Quid Herodem in funeſtum ſtatum redegit? Matthæus cap. 14. indicat Cauſalem: Herodes tenuit Joannem, & alligavit eum. Pulchré de- ſuper S. Petrus Chryſologus Serm. 94. Qui vincula ſolverat peccatorum, pec- catoris vinculis alligatur, & vincta venia, veniæ locum non religuit. Vincula injiciendo Joanni, vincula ipſemet ſibi injecit veniæ: Joannem ligan- do, ipſemet ſe miſerrima ſorte vinculavit: Joannem medicum occiden- do, ſeipſum Herodes æternum interemit. O beccator! Peccatis tuis tu ipſe tibi gladium fabricas, quo perfoderis: Venenum paras, quo occi- deris, & peris. CONCEPTIUS V. Adam peccavit, fructum inhibitum comedendo: vix peccatum per- petravit Adam, exilium quærit. Abſcondit ſe Adam & Uxorejus, à facie Dei. Geneſ. 3. Quis in exilium detrudit Adam peccatorem? An ſevera Dei ju- ſtitia? minimè miſericors Deus in paradiſum poſt raptum Adæ devenit, & inclamat: Adam ubi es? Notat S. Auguſtinus tom. 3. de Geneſi. verba DEl: Adam ubi es? Non indignantis, ſed quærentis & hortantis verba fuiſſe; quærentis, ne erraret miſer exul, hortantis, & monentis, ut revertatur, & convertatur, Pœnitens gratiis novis fruatur: ipſemet ergo Adam peccato ſe detrudit in exilium, ipſe ſe ruinavit & præcipitavit. Conceptum hunc ſubſcribit Baſilius Seleucienſis in Geneſ. Mi terrore percuſſi, ſe ipſos trans- greſionis accuſatores, in teſtes exhihentes, eilio ſuo ſuffragantur. CONCEPTUS VI. David Pſal. 36. canit: Gladium evaginauerunt peccatores: & mox ſub- dit: Gladius eorum intret in corda ipſorum. Euthymius hic per gladium Feſtivale. pecca- 106 IN FESTO CONVERSIONIS S. PA ULI, peccata intelligit: Inſidiæ in ipſos peccatores convertentur: gladiis, cultris, & armis innumeri ſunt, qui ſibi ipſis nocuerunt, carnifices proprü fuerunt; ſic ut gladio, ut enſe, ut cultro, peccator fibi ipſemet nocet, ſe interimit peccator. Exemplum adducit Sacra Scriptura Judith. 13. cap. Holofernes interiit, exanime cadaver proſtratum jacet; quis interitum, ruinam cauſavit, procuravit? Reſpondet S. Chryſologus Serm. 17. Zota membra Hominis hoſti ſuo, ſaam militant in ruinam. Ipſe Holofernes peccando en- ſem fabricavit, interitum, ruinam peccando ſibi cauſavit, tota Holofernis membra ad fuam pröpriam ruinam laborarunt: Ipſemet Judith ad ſe invi- tat, & vires, quibus eum trucidavit, mutuat, ipſe nimia ebrietate locum præbuit gladio, ipſe libidine ardens, ferrum præbuit jugulo, ſopor pavorem excuſſit, ebrietas tempus conceſſit, vinum lautius in luxuriæ obſequium hauſtum impedivit ſenſum, fœminæ erexit animum temulentia, & morti opportunam occaſionem conciliavit Ignavia. CONCEPTUS VII. Judæi Chrifto Domino noſtro dederunt in manus arundinem. De- derunt arundinem in dextera ejus, Matth. 2o. Ad quid dat arundinem in ma- nus? præmittit Evangeliſta: Wudebant ei, & exuentes eum, Chlamydem Cocci- neam circumdederunt ei, & plectentes coronam de ſpinis poſuerunt ſuper Caput ejus. Poſt tam atrocia facta, & peccata grandia, dant Chriſto arundinem in ma- nus: Arundo dupliei rei deſervit; pro calamo ſcriptorio, etiam pro ba- eulo, & fuſtè, arundinem, calamum dant in manus Chriſto, quem adeo offendunt. Quaſi calamum, inquit S. Chryſoſtomus in Matth. dederunt in manus, ut peo6uta eorum conſeriberentur. Quaſi baculum peccatores Judæi dant Chriſto in manus, quo oh ſcelera percutiantur;, pleétantur. Sic pee- catores peccando calamum porrigunt, ad protocollum inſcribuntur ad pœnam, baculum in manus porrigunt, Dei Judicis, qui rei plectantur, puniantur peccata, peccatores ponunt. CONEEPTUS VIII. Murmuravit Maria contrà Moyſen fratrem ſuum, propter mulierem thiopiſſam, quam duxerat Axorem, murmure hoc completo, inquit Textus: Nubes quoque receſit, quæ erat ſuper Tabernaculum. Num. cap. 12. vix nubes ſubmota fuit: Ecce Maria apparuit candens lepra, quaſi nix. Quid Myſterii latet, quod nubes evanuit tunc, cum futurum erat, ut Maria leprâ, quaſi nix candens appareret; Philoſophi Conimbricenſes Tract. 7. in lib. Meteor. cap. 7. de nivis generatione docent: Cum nubes in media asris regione, ob vebementem R datene⸗ antequam in aquam ſolvantur, con- gelaſcunt, nix eſſicitur. Quando ergo Maria lepra quaſi nix candens appa- ruit, tunc nubes receſſit, ut indicio eſſet, quod nix ſupplici Mariæ, quod lepra deformabat, non è nube diei, ſed ex atro & obſcuro vapore injuſtæ mur- — lif 4 alan uzſ tore ire⸗ roxe clele Pthol Cone 5 on an Reend Peun Neno Dumen armn ele 16, ichs N eehre oennt — Nlokernes . Tiam neſtr e Ando en. olofenie ſe inyi. te locum pavoten ſeqiun Kmort emn. . nem inme. Nln i. Cit ein. emn in m⸗ n pro be. GWemn den h. Ndnm Nores otei 1. Aee⸗ tibunnt Pleckung rmMblieren leto, inguit n dah n ir. i , ut Ma Ta, G, i, niln Itur, A. ens aprr. jæ, goo⸗ reinulr Nor⸗ CONCIO PRIMA. 107 murmurationis ejus deſcendit, & ortum habeat: Sic peccator ipſe ſui ſup- plicii fit arbiter, & architectus. H CONCEPTUS IX. Apud Iſaiam cap. 50. ad Peccatores inquit DFUS: Ecce vos ommes ac- cedentes ignem, accindti fammis, ambulate in lumine ignis veſtri, G in flaammis, quas ſuccendiſtis. Notate, non ait: In lumine ignis mei, ſed ignis veſtri. Pec- catores enim ipſi ſibi ignem conſttuunt, quo conflagrant. Teſtes Sodo- mitæ: DElIS pluit ſulphur ignem. Geneſ. 19. Notate verbum Pluit. Plu- via unde ositur? eſt vapor & terrâ aſcendens, qui ſæpius condenſatur, quo usque reſolutus in aquam, recidat eò, unde aſcenderat. Quid peccatum fuit Sodomitarum? ardens & fœtens ignis libidinis, iſte ignis cœlum petiit; Clamor Sodomæ venit coram me. Pluviam ſulphuris & ignis, quàm ſuper Sodomam pluit, ipſi Sodomitæ causârunt, ignem luxuriæ ſurſum mitten- do, qui edò, unde aſcendit, recidit, auctores ſuos Sodomitas incineravit: Peccator ergo ipfſi ſibi carnifex, ipſi ſibi cudit jacula, quibus confoditur, perimitur. . . V [Epilogus.] Semper fuit, eritque veriſſima Aurei Oratoris parœmia: Nemo Iæditur niſi à ſe ipfo. Cui vel inter Ethnicos Romanæ Eloquentiæ Princeps Cicero ſubſcribit. Lib. I. Epiſt. ad Meſſinium. Præter culbam && peccatum, accidere homini nihil potet, quod ſit terribile aut pertimeſcendum. Quæ ſi veritas cordi noſtro altè inſideret, amoœnos lætosque duceremus dies, & paradiſum in lachrymarum valle inveniremus: Sapientiſſima illa Siracidis vox mentibus noſtris inhæreat: Fili, quaſi à facie colubri fuge pec- cata. Peccatum enim, quod in Protoparentes ſerpfit per colubrum, tibi dulce propinabit venenam, morfſu infelici pervertet in Saulum, ut caſu gra- viore, in terram horroris, & vaſtæ ſolitudinis præceps ruas. Amen. IN FESTO CONVERSIONIS S. PA ULI, CONCIO SECUNDA. 1 Circumfulſit eum lux de cælo, & cadens in ter- Tertu. ram, audivit vocem dicentem ſibi: Jaule, daule! quid me perſequeris? durum eſt tibi contra ſtimulum calcitrare. ACtor. c. 9. Peccatores, cum quibus Deus longè diſſimulat, Them=. tandem ſeverisſimè punit. O⏑ n 2 Per- 18 IN FESTO CONVERSIONIS S. PAUI. rrtinaciter in malitia ſuâ, ac crudelitate contra Chriſtianos perſeveravit Saulus, clementer Altiſſi- 7 A mus aliquamdiu indulſit, tandem induratum, ful- Racamus hinc, Peccatores, cum quibus Deus aliquam- diu diſſimulat, tandem ſeveriſſimè puniri. Conſtat Scripturæ Textus Textibus. Mequitiæ in Habitaculis eorum, veniet mors ſuper ilos, & sacræz deſtendent in infernum viventes Pſal. “4. Dominus juſtus concidit cervi- Seripturæ. cos peccatorum Pſ. 128. Ne dixeris, peccavi, && quid mihi triſte accidit? Altiſſimus eſt patiens redditor, vindicans vindicabit. Ezechiel. cap. 5. Ducunt in honis dies ſuos, & in puntto ad inferna deſcendunt. Job. 21. Patres. Audiantur Patres: Altiſſimus eſt patiens redditor, patiens dicitur, quia peccata bominum & patitur, & reddit, nam quos diu, ut conver- §. Gregor. tantur, tolerat, inconverſos gravius damnat; Scribit S. Gregorius l'apa hom. 13. in Evangelia. Zempus, quod ad parcendum piè diſßo- ſuit; eò ſtrictius ad feriendum vertit. Idem hom. II. ſuper Eze- chielem. Numquid prolixa miſericordia poteſt Deo auferre juſtitiam? uantò enim diutins expectat, tantò gravius vindicat. Inquit S. Augu- §. Augu- ſtinus Serm. 101. de Tempore. Et iterum in Pſal. 9. Nemo gratu- ſtinus, letur homini, qui prosperatur, cujus peccatis deeſt ultor, major hac ira Dei eſt, Grandis dilatio Juſtis facit eſſe Judicium Dei, & digniorum Peccutorum interitum. Imperfect. hom. 19. in Matth. Deus, quibus indulgere videtur, quibus parcere, molles venturis malis ſervat. Scribit Seneea de Provid. cap. 2. Divinæ enim vindictæ oculis, non perpetuò dormitat. Concludit Nicephorus hiſt. lib. 6. Imploratâ DEl ope deſuper Conceptus pandam. CONCEPTUS I. David Pſal. 5. ſeveriſſimum Judicium prædicit induratis Peccatoribus In corde iniquitates operamini in terrd, injuſtitias manus veſtræ concinnant, erra- verunt ab utero, locuti ſunt falſa: in Ira alſorbet eos. Notare libeat Prophe- tam Dei iram aquæ ſtanti, lacui, piſeinæ comparafe. Cur aquæ ſtanti? Ex- perientiâ teſte, aquæ ſtantes, ut funt lacus, piſcinæ, Varios impetus ſuſti⸗ nent, à ventis vehementibus, à validis procellis concuſſæ, exagitatæ ſte- terunt, in fuâ ſphærãâ ſe continuarunt, non ſe effuderunt; contingit autem, ut ſtagna vel pifcinæ aliquæ erumpant, agrum effringant, proh quæ damna faciunt, crasſfiſſimas arbores & radice eruunt; ſic Deus, qui longo tempo- re indulſit, malitiis connivebat, tandem excandeſcet: In ird abſorbet eos. Peccatorem induratum ſeveriſſimè obruet, proſternet, annihilabit. In ird abſorbet eos. CON. ESES mine de coœælo in terram ſeveriſſimè proſtravit. Dis- De Mln. nugite Kion Wnden ſsteho⸗ es⸗ lear— Ciunt, iley Dumne Centus; Aerinet Ubetede lget fübmne Eatt oni, 1& Mtot Ul, u Crbbe Afualte nſiren — contrz Muichi. im, fol. lt. Dis⸗ Miun. tiptur iloe, G Git ceri. 4cit ! l. ca. „Job. 1. dhitur, t conver- egorius pie ciſde. per e. eſikitiun! 15. Aupo. n gintr. or hac ird Eigniorun eus, Iiti Nt. Lerl or epen tibl ccatoribos unt, eif- t Nophe. nti? Ex. etus ſuſtt⸗ Bitate ſte git ateln Ue Gamn 0 tempo⸗ Grbet ., . In 4 CX excuſſorum. CONCIO SECUNDA. 109 CONCEPTUS II. HW Doctiſſimus le Blenck in Pfal. 9. inquit: Malatia ſummum A in Mari Malum. Colum, quò magis pacatum ac ſerenum ſuaviter illuxit, eò com- muniter validius excandefcit, intenfiores, graviores tempeſtates, fulgi a, & tonitrua terræ fructus conquaſſantia, & devaſtantia iratum dejicit. PFir- mamentum quò magis quietum & pacatum conſiſtit, eò vehementius ven- tis reboat, & murmurat, impetuoſo flatu quaſi furente ſpiritu, duriſſimas quercus confringit, ſternit, navigia vertit, & ſubmergit. Mundus mare eſt, ſunt, qui in hoc mundo longis annis peſſimè agunt, ſcelera atroeia com- mittunt, nullum ventum contrarium ſentiunt, tempeſtatem adverſitatum, & juſtæ punitionis non patiuntur, malacia hæc conniventiæ divinæ, ſum- mum malum comminatur, veniet Deus ultor, ut horrida tempeſtas vehe- mentius; gravius, validius excandeſcet, fi peccatorem puniet, & percutiet, interimet, annihilabit; ſubſcribit Conceptum hunc patientiſſimus job. cap. 4. Flante Deo peribunt. . CONCEPTUS III. Vindicta Divina arcui & ſagittæz comparatur: Dedit eis ſignum, ut fu- iant à facie arcus. Pſal. 69. Sagittæ tuæ infivæ ſunt mihi. Pſal. 37. Cur arcui, aut ſagittæ? Arcui doéctifſimus Symboliſta hoc Lemma ſubfcribit: Reten- tus vehementior. Arcus, quò diutius non eſt attractus, expanſus, dum tan- dem attrahitur, eò vehementius repercutit, & evibrat: Sagitta à mann fortiori, & longo tempore ferratà, dum ejaculatur, validius ejicitur, tan- git, & ferit lethaliter. Ad ſcelera tua, Homo! arcus Divinæ vin- dictæ tot annis remiſſus conſiſtit, manus Dei non eſt extenſa, ut pu- niat, ut feriat; ſi tandem DFUS arcum vindictæ extendet, ſagittas iræ fuæ evibrabit, proh! vehementiffimè evibrabit, tanget & feriet lethaliter & fataliter. Teſte David bPſal. 126. Sicut ſagittæ in manu potentis, ita flü CONCEPTUS IV. Jonathas Davidi ſignum prædicit, aut gratiæ, aut iræ permaximæ Saulis; I. Regum 20. Sedebis ad fontem in agro, && ego jaciam Jagittas tres, quaſi me ad ſignum probarem, ſi dixero, Jagittæ intra te ſunt, veni, pax eſt, & nihil mali, Aautem locutus fuero puero, ſagittæ ultra te ſunt, vade in bace, quoniam di- miſit te Dominus. Mirabile, ſagittæ intra David bonum ſignificabant, & gratiam Regis; ſagittæ ultra David, peſſimum ſignificabant, implacabi- lem iram Regis, ruinam & interitum Davidis. Ira Dei comparatur ſagit- tis, quibus peccata hominum ferit, ac punit, peccaſti, & ſagittæ Divinæ punitionis intra te ſentis manum Dei punientem & caſtigantem bonum ſignum: percutit DEUS, ut ſanet, corrigit, ut ſalvet; aft peccas, & ſagit- tæ vindictæ Divinæ ultra te ſunt, Deus connivet, diſſimulat „non ferit, non 3 punit; 10 IN FESTO CONVERSIONIS S. PAULI, punit; hoc ſignum eſt peſſumum, puniet tandem graviſlimè & fataliter. Ex- pertus Abſolon. CONCEPTUS V. 1. Abſolon tribus lanceis confoſſus periit; 2. Regum 18. una ſuffeciſſet: Cur ergo tribus lanceis confoditur? graviſſimè, longo tempore peccavit Abſolon, ſuperbiſſimè vixit, fratrem uterinum occidit, contra parentem proprium rebellavit: non legimus, infirmitate aliquâ, aut infortunio Abſo- lonem Deum caſtigaſſe, longo tempore ſceleribus conniverat Deus, moram indulſit: tandem exarſit in iram juſtus ultor, ferit, punit Abſolonem, aſt non ſimpliciter, ſed in quadruplo, non unâ, ſed tribus lanceis transfoditur, infamis patibularius pendet in quercu, ſepulturâ aſini ſepelitur, lapidibus nempè obruitur cadaver exanime, anima ad tartara detruditur; Deus quibus indulget, molles venturis malis ſervat. CONCEPTUS VI. Iſaias cap. 6. narrat, ignito carbone linguam ſuam mundiſſe vindicem genium, cauſa: remiſſus erat Propheta in corripiendo, arguendo ſceleratos, ſine morâ punit Deus errantem, delinquentem. Dives epulo gravius lin= guâ ſua deliquit: Epulabatur quotidie. Lucæ I5. Statim Deus helluonem non punivit, longo indulſit tempore; exarſit tandem Dei vind &cta, punit ſceleratum, ſed quomodo? quam ſeveriſſimè, absque miſericordiã: Mor- tuus eſt dives, & ſepultus eſt in inferno: & una gutta refrigerii denegatur in æ- ternum. CGrandis dilatio juſtius facit eſſe judicium Dei, & digniorem peccatorum interitum. CONCEPTUS VII. De irato Numine canit David: Erxacerbavit Dominum peccator, ſecun- dim multitudinem iræ ſuæ non quæret. Ergonè & in hoc, contra peccatorem, cui longo tempore patienter connivebat mitis DEUS, ſpecialem ac fata- lem iram tandem demonſtrabit, quia eum non curabit ampliùs? omninò, in hoc, quia non quæret, non curabit amplius, maximè iratum ſe DEUS exhibebit. Explico me ſimilitudinibus: Si paſtor ovem errantem non amphus quærit, nec voce, nec minis adducere conatur, ovis hujus errantis caſus fatalis eſt, ruina & interitus præ foribus, eſt. Si Paterfamilias fi- lium protervum amplius non corripit, caſtigat, ſed vias ſuas perverſas ambulare ſinit, ſignum eſt, quod exhæreditabit eum, abjiciet illum, filium ſuum eſſe negabit. Si Medicus infirmum patientem amplius non curat, vulnera ejus, nec urit, nec ſecat amplius, deſperatum eſt cum tali, mortuo habetur. Peccator obſtinatus, longo tempore in mal ſeverans, eſt ovis errans, paſtor bonus eſt mitisſimus DEUS; ovem erran- tem peccatorem in malo longè perſeverantem, paſtor hic optimus DEUS, amplius non quærit, poznis & tribulationibus reducere ad meliorem fru- nt, pro itiã ſuâ per- — ſenmin ls, nusat ning D. 0ls; P u puni uhern lllen nhete Alhen Nt Lin Ernden ſar Fei N Penten Nd me on — et. Ex. ffeciget, Peccavit arenten li0 Ablo. „moramn nem, Sfoditul, lapidibu lin Vindlicen ſcelenntos rawius I⸗ neluonen Gha, Nunt a: M. tor ne 1 Deuutuß tor, . peccgtolen lem ac ie. ommnno, ſe DeN intem non jns errantß atnilissf s hellellu lumn, lium non cuntt, tali, ji ſui er einn elalh- US 5, oen fin. gen CONCIO SECUNDA: ”UMU gem minimè conatur, ſed ſinit in malitia ſua errantem ovem, error hic eſt fatalis, ſicut ovis, quæ perlit. Peccator eſt filius Pprodigus, Deus ter Opti- mus Pater amplius pœnitentiis ac miſeriis non corrigit, ſed in perverſitate ſua impunitum tolerat; Signum eſt, quod tandem abjiciet, & exhæredi- tabit. Peceator eſt infirmus patiens, tot vulneribus, quot ſceleribus ſau- sius; peritiſſimus Medicus Deus, non punit, non urit, non ſecat, tandem ut putridum membrum finaliter abjiciet. Lkpilognm.] Anatomicus oculum luſciniæ in partes ſecabat, reétè tuna pervolabat Corvus, cui adſtantes inclamaverunt; Cavete Corvi: Si ita delicatum tractas luſciniæ oculum, quomodo non ſecabit longo vitæ tempore rapacem corvum: hic anatomicus Deus eſt, provocatus tandem ad juſtam vindictam, corvum peccatorem induratum, quam durè tracta- bit. Ergo dum tempus habemus, recedamus à malo, Poonitentiis malum retractemus. Concludo cum S. Petro Damiano lib. 4, Epiſt. I15. Oui ſemet- Pum perfedtè dijudicat, judicium non expellat, Perfeltè autem ſe judicare ſt, & de- prehbendenda non agere, & quæ econtra ſunt, timide retra are. IN FESTO CONVERSIONIS SF..PAIILI, C)ONCIO TERTIA. Vade, vas Electionis eſt mihi iſte. Act. 9. Textus Penitentia Deum ſummè propitium, & amo- Thems- roſum. Vgnus Chiriſti adverſarius, Eccleſiæ perſecutor Sau- Exordium A Z lus fuit, & tamen faétus eſt charus Dei amicus, Ec- D A(leſiæ magnus Apoſtolus & veritatis Catholicæ ſin- E) gularis Doctor. Vade, vas Elecionis eſt mihi iſte, ut vortet nomen menm coram gentibus, && Regibus. ACt. 9. Quid quæſo inter charos Filios Dei, inter dilectos Diſe'pulos, inter electos Apoſtolos, conſtituit Saulum? conſtituit nobilis Pœnitentia, ſincera ad Deum converſio. Domine, quid me vis fa- cere? diſcimus ex hince: Pœnitentia reddit Deum ſummè pro- pitium, amoroſum, & affectuoſum. Patet ex Sacra Scriptura. HMic peccatores recipit, & manducat cum illis. Luc. I. Sacrificium Deo:;,; Wiritus contribulatus, cor contritum && bumiliatum, Deus non deſpiciæ. vereur a. PI. . Pœnitentibus autem dedit viam juſtitie && confirmavit defici:. rr. sntes N . . 4 2 1Inz IN FESTO CONVERSIONIS S. PA ULI, entes ſuſtinere, 6o deſtinavit illis ſortem veritatis Eccleſ. cap 17. Cum- que quæfierisibi DHominum, Deumtuum, invenies eum, ſi tamen toto corde quæſfieris, & tota tribulatione animæ tucé. Deuteron. cap. 4. Convertimini ad me, ait Dominus Exercituum, convertarad vos. Patres. Zach. cap. I. Audiamus 88. Patres. Juſtitia de cœlo proſpexit, tam- quam Dei dicentis, parcamus huic homini, quia ipſe agnoſcit, oonverſus eſt, ad puniendum peccatum ſuum, convertar && ego ad liberandumeum. 8. Auguſti- S. Auguſtinus ſuper Pſ. 84. MWe, gui nos malos tolerat, non dubium eſt, 5 Aanbro. AAconne clementer ignoſcat. S. Ambroſius de Summo Bono, & . luper Lucam ſcribit. Novit Deus mutare Jententiam, ſi tu noveris mu- 8. Grego- Lare delictum. Aurea ſunt verba S. Gregorii cap. 52. Paſtor. Eit nus. plerumque gratior Deo, amore ardens nita poſt culpam, quum in ſecu- §. Cypria- Yitate torpens innocentia. Unde exclamat S. Cyprianus de Laud. nus. Poœnit. O Pœnitentia! quid de te novi referam, omnia tu ligata ſolvis, omnia clauſa tu reſeras, omnia adverſa tu mitigas, omnia contrita tu ſanas, omnia confuſa tu lucilas, ommia deſperata tu animas. O Pœ- 8. Chryſo- nitentia! exclamat S. Chryſoſtomus, Serm. de Pœnit. Miſericor- ſtomus. diæ Mater, perte ſubitò rapuit latronem Chriſtus ad Regnum, perte Da- 8. Anſel vid poſt Magitium felix iterum recepit Spirituim Sandtumin. Concludo . aus. cum S. Anlelmo, in Epiſt. I. ad Corinth. cap. II. Certat vinditta divina, ſi converſio præcurrat humana. Implorata S. Spiritus gratia deſuper Conceptus deducam. CONCEPTUS I. [Confirmatio ſeu Dedudtio.] S. Joannes Baptiſta, ad Chriſtum & gra- tiam divinam Judæos deducere laborans, concionem & exhortationem ſuam orditur à Ppœnitentia: Pœnitentiam agite, Marci cap. 3. Cur à Pœni- tentia incipit? utique & operibus miſericordiæ, & juſtitiæ, ut eleemoſy⸗ nis, oratione, & jejunio, Chriſti gratia impetratur, & acquiritur; Cur ergo non incipit Orationem ſuam ob operibus charitatis, pietatis, vel mi-= ſericordiæ, ſed à ſacra pœnitentia? Pœnitentiam agite. Ad captum melio- rem, moralitate ſequenti me explico, ac declaro: Qui cohortem militum antecedit, Dux & Generalis omnium ſupremus agnoſcitur: Joannes Baptiſta judæos ad Chriſti gratiam deducere volens, omnium primò in- cipit à ſacra pœnitentia, pœnitentiam omnibus aliis virtutibus & bonis operibus præponit; intelligamus exinde, Peœnitentiam inter virtutes ma- ximam, ducem & generalem eſſe, quæ ad Chriſti gratiam acquirendam, ad Dei amorem & affectum perfruendum, hominem deducit. CONCEPTUS II. Lege veteri, leproſum tangere prohibitum erat. Num. 5. Præcipe filiis Vral, ut ſeparent de caſtris hominem leproſum. Chriſtus Matth. c. 8. leproſum in Ua, 1 eglus: lid e nthea NMon, lacin miane nlent 1 ſece ltett Danhe Urhen Pert. No Mnis, Pochonn hrat⸗ Grioe Cnt Hinn eit keueru⸗ Cnn⸗ Un den Kmun l Ennn N MMn lln⸗ in Wnr lin⸗ Rin — (ln. len toto 640. 4. rad vos. t, tan. ndedie Aumeun. iumc, Bono,8 erie mi. tor. H n in ſe⸗ de Lwd. ta ſolt, Lontrita u 4. 0 M. Mierior. Perte . Concludo At vindhitt Pa iſton e⸗ hormtohen Cur à ben. t eleen⸗ ritur; tis, e . Stumn telo⸗ e Mitumn oanne Pund n⸗ irtutes i. endanm, yerhe i leyinl 1 CONCIO TERTIA. II3 in via, non tantum tangit, imò manu extentâ, amicabiliter ſuſcipit: ſic Textus: Extendens Jeſazs Manum, tetigit eum. Quid deſignat leproſus, & quid deſignat, quod Jeſus eum manu extenta ſuſcipiat? Leproſus de- ſignat hominem peccatorem. Ita Paſchaſius, Lib. in Matth. Apertiſimè per unum, lepræ maculis conſperſum, unitas credentium oſtenditur, peccatorum Macu- lis coinquinatorum. Extendere ad aliquem benevolè manum, ſignum eſt amicitiæ, & affectus, converſio leproſi ad Chriſtum, figura peccatoris, pœnitentiæ lamentis, ad Chriſtum ſe convertentis: Leproſum ad Chri- ſtum ſe convertentem, Chriſti opem, & auxilium implorantem, miſeri- corditer tangit, benignè manum ſuam gratioſam extendit, in ſignum, Deum ſpecialem amicum fieri, gratiis & favoribus addictum reddi, ſi per Pœnitentiam ſinceram, ad Deum ſe converterit, opem divinam implo=- raverit. Teſtis filius prodigus. . . CONCEPTUS III. Prodigum filium ſuum exoſculatur Pater: Accurrens cecidit ſuper Col- lum ejus, & oſculatus eſt eum. Luc. x1y. Sufficit, quod in domum receperit prodigum; quod & deoſculatus ſit ipſum piiſſimus pater, exceſſum amo- ris, gratiæ & favoris deſignat. Prodigus reverſus, figura eſt pœnitentis, contrito corde ad Deum ſe convertentis peccatoris; talem non modò re- cipit, ſed & deoſculatur piſſſimus Deus, exceſſivè amat, diligit, ac fovet. Hoc inſinuat Textus Eccleſiaſtici cap. 32. CONCEPTUS IV. Dicit Salomon, Eccleſiaſtici cap. 32. vYerecundia præibit gratiæ, & pro reverentia accedet magna gratia. Per verecundiam, pœnitentia intelligitur, Cor inquam ſuper Peccata contritum „ & humiliatum ſincerè conver- ſum, Poœnitentem accedet bona gratia, bona, id eſt, duplex gratia, ſpecia- lis inquam Dei favor & affectus: id efficacibus verbis exprimit S. Lucas c. I5. Majus gaudium erit in cœlo, ſuper peccatore pœnitentiam agente, quam ſu- per nonaginta novem juſtis, qui pœnitentia non indigent. CONCEPIUS V. Sponſa perdidit Dilectum ſuum, iterum invenit. Inveni, quem diligit anima mea. Cant. 3. Quo medio invenit? dicit Cant. cap. S. Manus mea diſtillaverunt myrrbam. Myrrha amara, ſymbolum eſt pœnitentiæ, poœni- tentia invenitur Chriſtus per peccata perditus; ſignanter notandum, in- venitur per pœnitentiam Chriſtus ut Sponſus, ut Sponſus dico, totus affe- Ruoſus, amoroſus, addictus. Feſtivale. 2- CON. II4 IN FESTO CONVERSIONIS S. PAULI, CONCIO TERTIA. CONCEPTUS VI. Ovem perditam bonus paſtorut invenit, in humeros levavit, & de- portavit: ante ſe deducere fuffeciſſet, quod planè in humeros levet, & de- portet, nimium eſt. Quid hæc fſollicita bajulatio ſignificat? Explico me Moralitate: Mater prollaffecta, ut affectum & amorem ſuum exprimat, demonſtret, parvulum non tantum manuducit, ſed etiam in humeros le- vat, & cautè deportat; Ovis errans ſymbolum eſt peccatoris, Erravi ficus ovis, quæ perüt. Pſ. 118. Erravit peccator, per varios lapſus, invenitur per pœnitentiam & converfionem, inventam ovem humeris deportat paſtor, ad innuendum, ſincerè converſum Pœnitentem quam maximè amat Deus, humeris deportat, per exceſſum diligit, & affectus eſt. CONCEPTUS VII. [Epilogmz.] David Regno expulſum, iterum Regno reſtitutum, per tribum Juda, legimus 2. Reg. cap. 19. Quid Regno expulit? Peccatum adulterii, & homicidii, reſtituit tribus juda. Juda idem ſignificat, quod confeſſio, peœnitentia: diſcamus hinc: Per peccatum, qui excidimus regno gratiæ, convertamur, pœniteamus cum Paulo, & gratiæ Priſtinæ reſtituemur, amorem & favorem Dei poznitentes inveniemus. Amen. S — S=. ☛SS ☛ Mnm Püllte Ne ns, hobin r. — eE rrz t er gs ge e S e er et es Ek ge Eer Ee G⁹ fs Gts gls Gro c, cea Gts Ges gie cio cie cie 8 SSSEEESeSeeeeeeeeeSee S Se eeEee de e ee F FHBRUARIIIS. in IN FESTO PURIFICATIONIS invenitur 1t paſton B B. M , V . t Deus, CONCIO PRIMA. um, k FPeuſtquam impleti ſunt Dies Purgationis Maria Teum. zen ſecundum Legem Moyßi ‚Luc. 2. cap. acdm Innocens & puriſſima Virgo, ſe legi ſubjicit, ut Theme. ak nocens homo à peccati pœnà purgaretur. EVy)— Enerabilis Beda in catenâ aureâ S. Thomæ ait: gxordium- Si Legis ipſius Verba diligentius indbexeris, pro- fettò reperies, quòd ipſa DEI Genitriæ, ficut à commixtione virili, ſic à Lege fuit june inimunis, Dnon enim ommis mulier pariens, ſed ea, quæ ſu- Ncepto ſemine peperit, deſignatur immunda, & ritu Alegis docetur eſe mundanda, ad diſtinttionem ſci- Iicet illin, quæ Vurgo concepit, & peperit. Puriſſima fuit Virgo Ma- ria. Audiantur Patres: Decens erat, ut ea puritate, qua major ſub Patren Deo nequit intelligi, virgo illa niteret, cui Deus Pater unicum Filium ſuum, quem de corde ſuo æqualem ſibi genitum, tamquam ſeipſum dilige- bat, ita dare diſponebat, ut naturaliter eſſet unus idemque communis Dei Patris & Virginis Filius, quam ipſe Filius ſubſtantialiter facere ſbi Matrem eligehat, & de qua Spiritus Santtus volebat, & operaturis erat, ut conciperetur & naſceretur ille, de quo procedebat. Ita S. An- g. Anſelmus ſelmus, de Concept. B. M. V. cap. I8. Virgo in puritate ipſos Cherubinos & Seraphinos tranſcendit. S. Bernardus, Serm. de s. Bernar- Laud. B. M. V. S. Bernardinus puritatem B. Virginis Mariæ ſi- dus. mili argumento defendit. Tom. 3. Serm. 6. Art. 2. cap. 3. Cùm Bernardi- DEUS ſit ſummaz puritas, ſequitur, quod ille homo purior ſit, nue- uam omnis alius, qui ad DEUMaltius conſcendit, Deo vicinis- 4- & ſe conjungit, S. Virgo Maria autem tàam alte ad Deum con- P 2 ſcen- 116 IN FESTO PURIFICATIONIS B. M. V. ſcendit, adeò proximè Deo amicitiâ juncta eſt, ut conjunctior eſſe non poſſit, quam Mater Dei, ergo inter homines puriſtima eſt: Si vener. Driſſima eſt, cur ergo hodie legem purificationis ſubiit, cui ad- Beda. itricta non erat? Reſpondet Beda in Catenâ: Ut nos ſolveremur, eandem legem ſubiit. Ut nos ſolveremur ab irà DEl, ut nos ſolve- remur àa pœnis, à ſuppliciis. Quod Divinâ Sancéti Spirits gratiâ, figuris deducam. CONCEPTUS I. Confirmatio ſeu Deduttio.) Columbam cum ramo viridi olivæ, cum Noë adventantem vidiſſet, intellexit, quod DEUs mitigatus fuiſſet, & re- conciliatus. Dimiſit columbam ex ared, at illa venit ad eum ad veſperam, por- tans ramum olivæ virentilus foliis in ore ſuo: Intellexit ergo Noë, quòd ceſſaſſent aquæ ſuper terram. Geneſ. 8. Columbam ſuam Dilectus in Canticis, Ma- riam Virginem nominat. Yeni Columba mea. Ramus olivæ eſt Chriſtus Jeſus. Hos de radice Jeſſ. Hunc ramum olivæ virentem hodiernâ die columba Virgo Maria offert Patri æterno, ceſſet diluvium aquarum mul- tarum vindictâ Dei in genus humanum, nubila iræ Divinæ depellantur, ſerenitas gratiarum inducatur, radii miſericordiarum humano generi ſplendeant, & luceant. Ziu es illa fideliſima columba Noë, quæ inter ſummum DEIIM, G& mundum ſpirituali diluvio ſubmerſum mediatrix dulciſſima extitiſti. S. Bonaventura, in Speculo B. V. cap. 9. Effectum conſecutum confir- mat Esdras Lib. 4. Mulier portentum pariet, & in dulces aquas amaritado con- tetur. venten, CONCEPTUS II. De Rhinocerote ſcribunt Naturaliſtæ, dum excandeſcit, & iraſcitur, hoc aſtu mitigari, ut iram & ferociam deponens manſueſcat; virgo ſe ante Rhinocerotem ſiſtit, virgo feroci Khinoceroti obviam procedit, hac intuitâ, hac visâ, omnem ferocitatem deponit totus mitis, manſuetus vir- gini blanditur, à virgine ſe ſinit deduci, virginem ut agnus ſequitur. Nonne Deus in Veteri Lege erga genus humanum adeò iratus excanduit, ut non immeritò de DEO Patre irato verba Textus Numerorum cap. 24. allegare liceat. Cijus Fortitudo ſimilis Rhinocerotis. Iram, ferociam Divini Numinis experti ſunt tempore Noë viventes homines, quos ad octo us- que animas generali diluvio implacabiliter ſubmerſit, & delevit. Geneſ. cap. 6. Regio Sodomitarum, quam ſulphureo de cœlo igne incineravit, extinxit. Huic irato Numini, æterno Patri, ſe hodie Virgo immaculata Maria coram ſtitit, ut iram placaret, Deum iratum reconciliaret, feroci- ter punientem, Deum miſericorditer indulgentem, mitem, ſuavem, beni- gnum, Patrem effecit. Ita Lucas: Inveniſii gratiam apud Deum. Tenui eum, inquit Maria in Camticis: ne ſcilicet percuterei peccatores, nec dimittam: ſod con- cin enne ſetba No “ s vC e⸗ ecu⸗ r. faure t Den nt, lei iei, I/9 e 8 N,e Uigint er tatun Mieke⸗ nis N gen, üenn, tlcket Peit li 8 udk lint iis,e n. En Venn! o lide — Moreſſe elt: S C d. Vefenur, 0 ſolye. is gratii, vE, mn et, En. tam, por. 1ceNalen is, Ma- Ceiſu Cierni d irum mu. Ppellant, 10 genei , ſimmun na extitßi Ocn cobft. ritic, daN. V italcit vVirgo cecit, hir ſuetus t. 5 ſeguitut exCanduit, n ca.. 21 jam Diun d oo u. it. Ceni Ninerall, nmacohi t, ferdt⸗ em, bent⸗ enuienn, on: 1 ⸗ verum DEI Filium, hodie Patri æterno, in templo ſiſtit, & CONCIO PRIMA 117 continud precum inſtantid ferociam ejs retinebo. Loquitur in perſonâ Mariæ Richardus à S. Laurentio Lib. 2. part. I. de Laud. B. V. Perpulchra ſunt verba S. Thomæ de Villà Nova Secét. 4. de Nativ. Domini. Quid Dei Filio ſimilius, quam Filius unicorniun, qui amore virginis captas, ſaz ma- jeſtatis oblitas, Vinculis carnalibus irretitu, ex irato totus mitis, & ſuavis effe- Aus eſt. äsl CoONCEPTUS III. Faſciculus myrrbæ dilettus meus mihi, inter ubera commorabitur, inquit . ria, Cant. I. Myrrha, herba eſt amarisſima, deſignat, quimh emacn ling DEUS contra genus humanum fuerit: fatetur nunc Maria, hunc amarum dilectum, factum eſſe perdulcem, ſuavem, & mitem: Quo medio? Imter uberd. Virgine ſe interponente, Virgine Mariâ, ſe coram ſiſtente. Au. ann deſuper Richardus à S. Laurentio Lib. 4., de Laud. B. V. Faſciculis uit Deus in Veteri Lege, dquia terribilis, ſed inter ubera Mariæ factuz eſt q Juavis, & miti. D 1. , gienke⸗ CONCEPTUS IV. Leo animal calidifſimum, iratiſſimum, ferociſſimum eſt, Symb „ „ .—— . . „ 2. . . In irati Dei, & ſeveriſſimi Numinis, in Lege Veteri 3 Leo rugiet, S bolum mehit? Bilanx, ſignum eſt accuratæ juſtitiæ; ad pœnam, ad vindictam, in bilance & trutindâ, ſeveriſſimis olim DEUS, fragilitates hominum ponde- rabat, nunc in medio ſtellarum cœli, leonis & bilancis, poſitum eſt ſignum virginis: Cur virginis? fors, ad innuendum, ope Virginis Mariæ, quæ in- ter iratum Deum & ſeveram ejus juſtitiam, ſe hodie mediam poſuit, iram Dei eſſe placatam, Juſtitiam ſeveram eſſe mitigatam, Ita concludit §. An- tonius Part. 4. Tit. I5. cap. 22. Sol jiuſtiti? Deus noſter, in Veteri Lege erat leo rugiens, peccatores ſeverè puniens, in uterum Virginis ingreſſus, fadtus eſt Dem, to 37 — ts ſuavis, & clemens. CONCEPTUS V. Provida mater Rebecca, ut filio ſuo lacobo, partem Iſaac clementem redderet, & ad benedicendum ei commoveret, audite, quem aſtum exco gitaverit. Veſtibus Hſau induit eun, Geneſ. 27. Sic induturn coram patre ſiſtit, qui Jacob addictifſimus effectus, liberalisſimè benedicit, Dek tili Deusz de rore œli, && depinguedine terræ abundantiam Frumenti, vini, & olei S ſerviant tibi populi, & adorent te Tribus: Maria Filium Dei, veſtibus humani tatis, carne & ſanguine veſtivit, & induit; Et Verbum Caro fadlum . Joan. 1I Non aliunde, quàùm de ſemine && latte virginis, inquit S. Leo Papa. Serm. de Nativ. Domini. Sic humanâ carne veftitum fratrem noltrum, quo adeò ſibi pater æternus complacuit: Hic eſt Filiu, mezz enta⸗ 10 mibi bene complacui. Exinde toti humano generi largisſimè benedix't, Lic P 3 el egan- 7 118 IN FESTO PURIFICATIONIS B. M. V. eleganter perorat S. Bernardus Serm 26. in Cant. Non ſic Rebecca Jacob induit, ſed Maria tantò digniorem, qui enedictionem acciperet, quantò ſanctior, qua pepe- rit, & benè in meo habitu, quia mihi benedictio vendicatur. CONCEPTUS VI. Num. 28. præcipit DEUS Moyſi, ad ſe propitiandum, reconciliandum agnum offerant judæi. Hæc ſunt ſacrificia, quæ offerre debitis, agnos anniculos immaculatos. Joannes ESUM agnum compellat, dicens: Ecce agnus Dei, ce, qui tollit peccata mundi. Joan. cap. . Hunc agnum immaculatum of- fert provida Virgo Maria, & patrem reconciliat, reddit propitium genere humano. Eſt hic Conceptus Paulini Cluniacenſis Serm. I. in Die Purifi- cationis. Hæc enim, quæ totins mundi reparationem obtinuit, ſaluteni omniun impetravit. CONCEPTUS VII. Nimium iratus erat Kſau, & armatus occurrit Jacobo, ut ſe vindica- ret. Geneſ. 22. Iram omnem Eſau compeſcuit pulchra Rachel, & amicum effecit. Et ſuſpiciens amplexatus eſt eum, Proeuzaben: que ſuper collum ejus, G oſculans flevit, & ait: gradiamur ſimul, & ero ſocius itineris veſtri. Geneſ. 33. Similiter offenſus Nabali David, illatam injuriam pergit uiciſci: Prudens Abigail offenſum Davidem reconciliat, & jenit. Qui dixit ad Abigail: va- de pacificè in domum tuam, ecce audivi vocem tuum, & bhonoravi faciem tuam. Avetis ſcire, quâ dexteritate iratum Eſau placaverit Rebecca, & amicum effecit; Abigail David offenſum reconciliavit? Dicam dexteritatem: Ra- chel filiolum habuit Joſephum, hoc filiolo ſuo pulchra Rachel obviat irato Eſau, ſe & filium in perſonâ ſiſtit, & offert. Poſuit Rachel & Joſeph noviſſi- mos. Intuens tàm pretioſum offertorium, matrem pulchram Rachel, & filium tenerrimum Joſeph: Ecce, viſcera commoventur Eſau, immutatur ex integro, ex hoſte fit amicus ſinceriſſimus. Amplexatus eſt Jacob &. Abi- gail panes recentiſſimos ſumit, & Davidi dedicat. FEeſtinavit igitur Abi- ail, & tulit panes ducentos, quos ſuſcepit David de manu ejus, & placatus dixit ini: Vade pacifick. Non minͦs DEUS Pater, iratus & indignatus fuit hu- mano generi, quàm Eſau fratri Jacob, quàm David Nabali, pulchra Rachel Maria, hodie noviſſimè, cum Filio ſuo ESU, oculis irati DEl ſe præſentat. Zulerunt eum in Jerujalem, ut ſiſtterent Domino. Prudens Abigail Maria, au- guſto pane Angelorum, Chriſto Jeſulo obviat irato Deo, & hoc delicato, Fliolo placavit iratum Patrem, hoc gratiſſimo munuſculo, mitigavit offenſum Dominum. In terrd pax hominibus. Luc. 2. Audiamus Bernar- dum Serm. 3. in Purificatione B. V. Mariæ, ſtimulantem B. Virginem. Offer Filium tuum, Virgo ſacratiſſima, & benedictum Fruttum Ventris tui, Domino repræſenta, ofer ad noſtrüm omnium reconciliationem, hoſtiam ſauttam, DEO pla- tentem. CON- legen Nent n, 4 een, Cun onunne neon umupua funkn um ore Uehnma linxe Polucke Cen Gachm Kimenl Uleote D iten unenae lachnun Uunnr ,I Miri Nunt Conehn Mneni un A lhi W Umnenn pci — Pindhi, hupehe ilinndun anyicni nis De atum n n genen le Purif Nn oMviun Vin. Aicen Geneſg 1: Hucen Gignder. frien tum. Kae itnem: N. Cbit int ſgbſonie Rh, 8 ,immmunt .Ge. Ah. igiur4 liutu 17 us foit hAH hra Rache ePreſentt Maria, A. he delcto⸗ „ Mitgrc 1us Bem Vitginen. i, Doniu 050 % N CONCIO PRIMA. 119 CONCEPTUS VIII. Lucas 19. memorat: Nobilem illum, in regiones abeuntem, ſervis fuis talenta concredidiſſe, ut iisdem lucrum facerent, reverſus nobilis eos, qui utiliter negotiati funt, largiter præmiavit, eum autem, qui ta⸗ lentum concreditum, in ſudario involvit, abſcondit, & abuſus eſt, mul- tum ſuccenſus, abjecit, & condemnavit. Hic ſervus inutilis, piger & prodi- gus eſt humanum genus, qui talento, Dei gratia, nimium abuſus eſt; un- de graviter humano generi iratus Deus, ad pœnas temporales & Tterfnas condemnavit: Ecce hodie Virgo, talentum, quàm optimè elocatum Jeſum, theſaurum indeficientem, cum uſura in quadruplo, batri æterno defert, reſtituit, reponit, ſicque humani generis abuſunz, pigritiam commiſſam offenſam, reſarcit, gratiam impetrat, obtinet, ſalutem omni homini negotia eſt. CoOXNCEPTUS IX. Feſtum hoc Purificationis, Feſtum Luminum dicitur; & videns Simeon venerabilis ſenex Mariam Jeſulum in ulnis deportantem exclamat. PLumen ad revelationem gentium, & gloriam plebis tuæ Iſral. Cur, quæſo Fe- ſtum Luminum dicitur ʒ quo motivo Simeon lumen ad revelationem gen- tium prædicat? Explico me Parabola Lucæ I5. cap. Mulier erat uæ drachmam perdiderat, quid agit bona oconoma, ut drachmam Derdi⸗ tam inveniat? aecendit lucernam, diligentiſſimè lumine accenſo, omnes perluſtrat domus angulos, & felix drachmam deperditam iterum invenit Congratulamini, quia inveni drachmam meam, quam perdideram. Quæ eſt illa drachma? quam mulier perdidit, & quæ eſt mulier, quæ lumen accendit & invenit? Drachma eſt primus homo, hunc mulier Eva perdidit, & eum eo totum humanum genus. Sic eleganter commentatur S. Chryſo- ſtomus in Lucam: Redde virum mulier, quem in paradiſo perdidiſti, reqqe de- aſeun Dei, redde exte, quod perdidiſti per te. Maria eſt illa felix mulier quæ umen accendit, Chriſtum Jeſum peperit, hodie, Hoc lumine mediante drachmam, hominem, perditum, gratiæ reſtituendo iterum invenit. Au- diatur Alcuinus. O Virgo, lampas lucidiſſima, quantos lætificaſti, quanto Plen- dore gloriæ Dei illuſtrata, tot ſuſpiriis, ac votis, deſideratum illud nomen (quoin- venta eſt dracbma decima) ſedentibus in tenebris, & umbra mortis protuliſti Concludo cum Joanne Rusbrochio, de ornatu ſpirituali nuptiarum c. 77. Iutemerata Dei Genetrix Maria, quam nos vitalem dicim paradiſum, gratian 2 quam Adam perdidit, etiam cumulatiorem multò Maria invenit. LEpilogri.] Reus naturaliter amat & honorat patronum & advoca- tum, qui à ſupplieio evemit; infirmus amat medicum, qui euravit; miſer amat eum, & honorat, qui opem tulit. Audivimus B. V. Maria e. AudiVimes B. V. m nos reos fuppliciis exemiſſe æternis, nobis Deum reconciliaſſe; B. V. Maria, infir- mos 120⁰ IN FESTO PURIFICATIONIS B. M. V. mos nos, ſanitati reſtituit, & vitæ æternæ B. V. Maria, miſeris nobis opem tulit, gratiam deperditam adinvenit. Ergo hanc amemus tota vita no- ſtra, hanc honoremus, verbo & opere, & ſubmiſſe invocemus, ut in ſpe- cie, quisque noſtrum, purus à peccatis ante Dei tribunal inveniatur, lumen gratiæ in ccœlis luceat & ſplendeat, in æternum. IN FESIO PIIRIFICATIONIS B; Ml. V. CONCIO SECUNDA. er. Accipiens EsUIMinulnas ſuas. Luc. 2. cap. Them. Maria clemens & miſericors eſt erga homines. Imeon accepit Eſum in ulnas ſuas: à quo accepit? à puriſſima Virgine Maria. Diſcamus hinc: Maria clemens Virgo, miſericors mater eſt, erga omnem hominem: Ego Mater pulchræ dilettionis, &timoris, .agnitionis & ſanttæ ſpei. Eccleſiaſt. 34. Teſtimonia m aud mus: Ver Domina Regina es miſericordiæ, quia non eſt in hac vita ſic deſperatus, ſic miſer, cui non impetres miſericordiam ſa- §. Bonaven lutqrem. S. Bonaventura in ſtimulo Amoris part. 3. cap. 19. Quis tura. miſericordiæ tuæ, 6 Beneditta, longitudinem & latitudinem, ſublimita- tem & profundum queat inveſtigare? nam longitudo ejus, usque in diem noviſſimum, invocantibis eam adveniet univerſis: Latitudo ejus replet orbem terrarum, ut tua quoque miſericordia plena ſit omnis terra: ſic GG Jublimitas ejus, civitatis ſupernæ invenit reſtaurationem, & profundum ejus, ſedentibus in tenebris, G& in umbra mortis obtinuit redemptionem: He te enim cœlum repletum, infernus evacuatus eſt, inſtauratæ ruinæ cœ- eſtis Jeruſalem, expelctantibus miſeris vita perdita data: Sic potentiſſ- ma & piiſſima charitas, & affettu compatiendi, & ſubveniendi abundat S. Bernar-éffettu. S. Bernardus Serm. 4. de Aſſumpt. B. M. V. Omnibus omnia dus. Jatta eſt, ſapientibus & inſipientibus copioſiſſima charitate debitricem ſe fJecit, omnibus miſericordiæ ſinum aperuit, ut de plenitudine ejus acci- Ppiant univerſi, captivus redemptionem, æger curationem, triſtis conſola- tionem, peccator veniam, juſtus gratiam, Angelus lætitiam, deniqueé tota Trinitas gloriam. Seno. Serm. ſuper ſinnum magnum. Deſuper S. Spiritus invocata gratia Conceptus dabo, CON. — — ſon V. Ma ſigtumn ſlede Pogren lle, gul⸗ Uiagen Achne Mnanſ⸗ Permee Penaru Tmhhenen 1,Gſn feidn erthinn elltui o⸗ eue (ArCO copoi, tersne ErChri lituben aty, je Cechm⸗ Nlertſ hig, Uecl llmen ſich Eetus) keſti — bis openn A Wita no. lin le. Ur, Nonnen N cap. nines, vo accept Uine: Mara tga onmnen Gtinmi, Teſtimohr guignone elioictan / dah.lg. S ,legleittin l,eis e tenn: ſ Gpwinin elenhtionn n Aeotani ⸗ Gurtt nikxom Nllfnim/ e in N Col igue Deſupe coNcIO SECUNDA r CONCEPTUS I. TConfirmatio ſeu Dedultio.] Legatus Gabriel Archangelus inquit ad B. V. Mariam: Inveniſti gratiam. Luc. I. Qui quærit, invenit. Joan. c. 2. feriptum legimus. Cum ergo B. V. Maria gratiam invenerit, gratiam quæ- ſiviſſe debuit; aſt pro ſe ipſamet quærere gratiam neceſſe non habuit, quia absque hoc jam erat gratia plena, quæſivit ergo pro alio nempè pro homi- ne, qui gratiam Dei, per transgreſſionem in paradiſo perdidit, ita inteme- rata genitrix Maria. Rusbrochius ut ſupra. S. Bernardus conſiderat, & Archangelum prædixiſſe. Luc. I. Spiritus &. ſuperveniet in te. Antea dixit Mariam jam eſſe gra ia plenam. Quid ergo dator gratiarum Spiritus S. ſu- Per jam gratia plenam Mariam veniens acturus eſt? Melliflue reſpondet S. Bernardus ſerm. 2. in Aſſumpt. B. M. V. Ad quid Juperimpleat eam, niſi ut adveniente jam ſpiritu, plena ſibi, eodem ſuperveniente, nobis quoque ſuperple- na, & ſupereſſuens fiat: ipſa némpe mediatrix noſtra, ipfa eſt, per quam ſuſcipimus miſericordiam tuam, Deus, ipfa, per quam & nos, Dominum Jeſum,in domos noſtras excipimus. Eccleſ. cap. 24. ipſa Virgo Maria affirmat? In me ſpes omnis vitæ, as virtutis, qui me invenerit, inveniet vitam, & hauriet ſalutem à Domino. CONCEPTUS II. Sbponſus in Canticis extollit collum B. V. Mariæ ; Collum tuum ſicut tuwmis Datid: Mülle cypei pendent ex en: omnis armatura fortium. Cant. 4. Cur collum Mariæ adeo extollit dileéctus? Collum omnia bona præſtat corpori, communicat alimenta reſpirationem, connectit caput cum cœ- teris membris ejus; ſic Maria miſericordiæ & clementiæ Mater, conne- &tit Chriſtum, caput omnium fidelium, cum Eccleſia, & fidelibus. Au- diatur Gerſon. tract. 9, ſuper Magnificat. Zu Collum firmiſſimum Eccleſiæ, ta Juſtentas, tu vitales hauſtus prima ſuſcipis, & reftuis, tu ſuſpiras, O& reſpirus, in Ec-- cleſiæ Corpus univerſum. Conformiter loquitur Albertus Magnus ſerm. 2. de Aſſumpt. B. M. V. Collum intelligitur B. Virgo, per ipſam enim, quaſi ex- cellentiſſimam, totum Corpus Eocleſiæ unitur capiti Chriſto: Hæc eſt, ſicut turis Da- vid, id eſt, manu fortis, quia fideles in ea forte refugium inveniunt, dificata eſt cum pdrobugna ulie, id eſft, adiutorium habet, à Patre, G& Filio, & Spiritu §&. mille etiam chpei, id eſt, omnium Angelorum Præſidium, pendent ex ea, omnis etiam arma- tura fortium, quia omnes eletti, eum, quem ipſa adjuvare voluerit, adjuvabunt. Sic Auguſtinus lib. 20. de Civit. Deit cap. 7. per mille clypeos intelligit innu- merabiles modos, & media, nos juvandi, nobis prodeſſe. CONCEPTUS III. Eccleſiaſticus cap. 24. B. V. Mariam variis arboribus comparat. Quaſi Cedrus exaltata in Libano, quaſi Oppreſus in monte Sion, quaſi Palma in Ciders, quaſi Oliva in Campis. Cur his arboribus comparatur? de Cedro ſcribit Al- bertus Magnus in Bibl. Mari. lib. Eccleſiaſt. num. 6. Cedrus ſerpentes fu- Feſtivale. gat, 122 IN FESTO PURIFICATIONIS B. M. V. gat, & omne venenatum depellit: Sic B. V. clemens, omnes diaboli aſtus, à nobis avertit, ne noceant æternum. Cypreſſus non cedit oneribus: Sic Virgo clementiſſima nulli parcit labori, & oneri ad nos ſupportandos. In palma hoc advertitur, quod folia habeat, in modum manus hominis, & hæc non ſurſum, ſed deorſum, terram verſus extendat, quaſi mille manibus adjutorium latura, & fructus donatura: Palma Maria, quæ mille & mille modis opem fert, ſemper manus ad nos extendit deorſum, fructum ſua- viſſimum Jeſulum ſuum cum gratiarum copiis donare cupiens. Oliva oleum fert, ſignum miſericordiæ: Oliva mater clementiæ Maria, mater miſericordiæ, ſignanter dicitur Oliva in Campis, non in hortis, qui clauſi ſunt, ad quos non omni aditus patet, ſed Oliva in campis apertis, aditum ad foœcundam matris clementiam, omnibus patere, fores miſericordiæ, nul- li clauſas eſſe. In praxi rem videamus. CONCEPTUS IV. Zachariæ nunciat Angelus: Eliſaheth pariet tibi filium. LucæI. Etiam B. Virgini Angelus nunciat, quia pariet Filium. Paries Filium. Luc. I. Non addit tibi, paries tibi Filium, tibi omittit, ſolum nuntiat. Paries Filium. Cur Angelus non addit tibi? An fors Jeſus non eſt Mariæ Filius? fructus, earo, & ſanguis? Eſt Jeſus veriſſimus Mariæ Filius, non aliunde, quàm de ſemine, lacte, & ſanguine Virginis natus: Cur ergo Angelus non addit? Paries tili Filium, tibi omittit? ad indicandam clementiam, & miſericor- diam B. V. Mariæ, quæ adeò clemens & miſericors eſt, erga nos homines, ut hoc, quod plenè ſuum erat, & quod ſibi chariſſimum, pretioſiſſimum erat, nempè jeſum Filium ſuum, cordis ſui delitias adhuc non natum, ad- huc in ventre ſuo clauſam, nobis ceſſerit, dederit, donaverit. CONCEPIUS V. .V Narrat &. Lucas ſuper hodiernam feſtivitatem, quod puriſſima Virgo Jeſum ad templum in Jeruſalem deportaverit. Poſtquam impleti ſunt dies burgationis Mariæ, ſecundum LEegem Mo)ſi, tulerunt illum in Feruſalem, ut ſiſterent eum Domino. Lucæ cap. 2. Optimè factum eſt, quod in jeruſalem in tem- plum deportatur jeſus, hæc enim conveniens eſt domus, & manſio Ma- jeſtatis ejus ; non ſtabulum, ſed civitas, & in ea magnificum templum, convenit unigenito Dei Filio. Hinc mirum, quod Maria Jeſum in civi- tate eruſalem, in templo, non reliquerit, ſed iterum ſecum, in Bethlehem, in ſtabulum deportaverit. Cur è& Jeruſalem, è templo in Bethlehem re- portat, in ſtabulo denuo reclinat? Cur & Jeruſalem è& templo deportavit? Reſpondeo: Jeruſalem Metropolis, ſedes judicii ſanguinis erat: in tem- plo Salomonis, noſcimus ex lib. 2. Paralipomenon. cap. 7. Deum ſeveriſſi- mum ſe exhibuiſſe: Egnis deſcendit de cœlo, & devoravit holocauſta, & vi- imas, & Majeſtas Domini implevit domum, 2. Paralip. 7. & templo Salo- . monis, — Mnis gel iöe Coum: iudie⸗ Zeclini Meon Uute Eu Phen (Nr Ne gt Niol , ſe Merun tontan Tule, 4 tcheitl eilnn d os Muchie ſcho i l gni Moeh Coet dende D Unchi Uunn 1h RI Miaſtu,. neribus: rtancdos, Ninis, & andbos mil Kum ſor. . Olin 1, Mater qui chau , Aditun rdie, nul. EI. Ltinm Gc.1. M Grier Hen. Ufuctue, ,n & o 10e milericor Sdine . tioßtlunne natum, Ema Uig ti ſiunt d ,tenn inn ten⸗ anſo N. templun, m in N. Bethleem hlehenn geporunt t: in ler- . ſererli 1a, G lo So⸗ monis CONCIO SECUNDA. 123 monis, flagellis de funiculis, vendentes, & ementes Deus expulit, iratum ſeveriſſimum judicem, ſe demonſtravit: Jeruſalem, à loco judicii ſangui- nis, & templo, in quo ſe DEUSſeveriſſimum judicem exhibuit, Maria eſum ſuum abſtulit, nolens, ullum mortalium, Filium ſuum, ſeverum judicem, vindicantem, & plectemtem experiri; reportavit ergo in Bethlehem, & reclinavit iterum in ſtabulo. Cur in Bethlehem? cur in ſtabulum? Ex- plico me facto, quod de S. Apoſtolo Paulo, Acta Apoſtolorum c. I5. nar- rant: Paulo datur optio, à Feſto Præſide, pro ſententid audiendâ, eligeret ſbi Jeruſalem, aut Romam, Paulus poſtponit Jeruſalem, eligit Romam. Cur Romam? Reſpondeo: Roma legatur retrò & ſonat Amor; Romam eligit, locum amoris, ſciens, ubi amor, ibi clementia eſt, in Bethlehem er- go, in locum amoris, Virgo Maria ESUM reportat, volens, ut omnis ho- mo, JESUM ſuavem, clementem, mitem, benignum, miſericordem, Patrem experiatur; in ſtabulum reponit, ut omni homini, etiam viliſſimo, pecca- tori maximo, qui ut brutum vixit, ad JESUM, ad gratiam divinam, liber- zimus, latè patens introitus, & acceſſus ſit. CONCEPTUS VI. Ab illà horã, quâ ESUM ſuum, Mater clementiſſima inter Doctores, reperit Luc. 2. illum amplius à ſe non dimiſit: Catholica Mater Eccleſia. etiam effigies B. Virginis Jeſulum in brachiis ſuis tenentem, honorandas nobis depingit, & proponit. Quid myſterii ſubeſt, quòd tam arctè in brachiis ſuis Virgo Maria jeſum conſtringat, retineat? explico me iterum facto illo, quod legitur Exodi cap. 3. Viderat Moyſes ignem in rubo. qui ignis ardebat, lucebat quidem, aſt ne minimum quid comburebat. Notate hoc, jam capite Myſterium: Eccleſia Mater, in officio Immaculatæ Conceptionis, B. Virginem Mariam rubum intitulat: Eſum Filium Mariæ ignem compellat Lucas: Igeem veni mittere in terram, & quid volo, niſi ut accendatur. Luc. 12. Ignem JEſum, rubus Maria, tam arctè ſtringit, tenet brachiis; illuminet, illuſtret, homines, ad gratiam, non verò ardeat, com- burat ad pœnam. Epilogus.] O clemens Virgo, Mater miſericordiæ, te invoco, te ro- go, ut mihi tradas ESUM in ulnas meas, qui me illuminet, in hac vitâ, ut in timore, & tremore operer ſalutem æternam. Amen. Q2⸗ N 124 IN FESTO PURIFICATIONIS. B. M. V. IN FESTO PURIFICATIONIS B. M. V. H CONCIO TERTIA. “Yl e. Nunc dimittis ſervum tuum in pace. Lucæ 2. Thema. Conſolatè 2,20 piè morietur Cui B. V. Mar ia ad- ſtat. Nxordium . nis, ob filialem pietatem, eò quòd matrem impo- tentem, jumentorum inſtar, curru vexerint, Jovem precatum eſſe, ut proæmii loco, quòd filiis tam piis in parentem, utiliſſimum foret, clementior elargiretur. IIla nocte, optimè de matre meriti filii, placid4 morte expirarunt: Indicium, pacatam mortem, maximum Deo- rum donum eſſe. Sacer Textus confirmat: Beati, qui in Domino moriuntur. Apocal. 14. & Pfſalmiſta canit Pfal. 126. Cum dede- rit diledtus ſuis ſomnum, ecce hereditas Domini. Placidè verò, & piè morientur, quaſi dulcem ſomnum dormient, quibus in agone ad- §. Bernar- eſt ſacratiſſima Virgo Maria. Ita Bernardus ſerm. 26. in Cant. usi. Mors jam non eſt ſtimulus, ſed jubiliz, jam cantando moritur homo B moriendo cantat. Teſtes adduco, D. Antonium de Padua, D. Ni. colaum Tolentinum, quibus morientibus, B. V. Maria cum Je- fulo adfuit. Conſolatè Bernardus ſerm. I. de Nativit. ec pec- cutorum ſcala, hæc mea mavima fiducia eſt, hæc totq fiducia ſpei meæ. Et 8. Angufti- S. Auguſtinus ſerm. 18. de Sanctis. Maria, tu & HPes unica peccato- nu, rum, per te ſperamus veniam delittorum, && in te beatiſſimä, noſtrorum eſt expe tatio præmiorum. In Agone aſſiſtenti Virgini, ſubſcribo ſymbolum: H duce feliæ egreſſus. Divinâ ope imploratâ Con- ceptibus deducam. CONCEPTUS I. L'Confrrmatio ſeu Dedutctio.] Barac Judicum cap. 4. promittit ſibi vi- toriam contra Siſaram, ſi Deboram bProphetiſſam ſecum, ſibi præſentem, adſtantem, habuerit. Prophetiſſa eſt Maria, Siſara, excluſio gaudii inter- pretatur, & benè Diabolum ſignat, qui à gaudio cœleſti excluſus, etiam alios excludere feſtinat: Benedicta V. Maria virtutem Sathanæ extinxit. Luod Maria prophetiſſa Juerit, proximè acceſſit aias, Per prænotionem Spiritus, ne- AAbulantur Poëtæ, Argiam, Matrem Cleobis & Bito- o mtint iun Nefehon S Mi ume⸗ tiin li. Ti damir Heelol lie, ine ullie ick ni g tolen ſer he Uotguil lelhi lez (re Uadett ENmer N Nnu 1ihrnd lodet N in,it N 1 1 nce!. Nria ad. is & No. reminpo.⸗ int, pven flistun clemmentiet 1, Phaidt num Der. i, Domin Cn dede. eid, NN agonek. A.n C Ftur ne da, D N. Mia cumſ t. Mrke Peimee hicl ttan. 4, noſeunmn ,ſubletbo votati Con⸗ ttit ſl i⸗ hrklenten, ucdi inter ſus, etinal extinx. G. CONCIO TERTIA. 12 5 & nemo contradixerit. Ita S. Baſilius im cap. 8. Iſaiæ Prophetæ. Siſara dæ- mon eſt, inimicus generis humani, qui in ultimo mortis agone moriturum quäam ma- æimè infeſtat, & oppugnat, qui fidelis Chriſtianus, in agone mortis, prophetiſam Mariam virginem, ſibi aſſiſtentem præſentem habuerit, victoriam de Siſard demo- ne reportabit. Audiatur Bonaventura, in ſpeculo B. V. lect. 15. (1. 2 Part. I. Si Maria pro nobie, quis contra nos? & ſi ipfa eſt, quæ juſtificat, Juis eſt, qui con- demnet? Mellifluè perorat S. Bernardus fupermufſus eſt. Wam ſequens, non devias, ipſam rogans, non deéperas, ipſam cogitans, non erras, ipſa tenente, non corruis, ipsd protegente, non metuis, ipsd duce, non Jatigaris, ipsd propitid ber- venis. Filii Iſrael ſecurè per deſertum Sinai tranſiverunt, & feliciter in terram eleétam introierunt, duce columnâ nubis de die, columnà ignis in nocte. Exodi 14. cap. Maria eſt columna nubis & ignis. Ita S. Bonaventura, in ſpeculo B. V. lect. 3. Maria eſt illuminatrix, Per beneficia lucidiſſimæ miſericop- diæ, ſive, per quam multi, in nodte hujus ſæculi, illuminati Nunt ſpiritualiter, ſicut guandoque Filii Iſrasl, per columnam ignis, illuminati fuerunt corporaliter. Ma- ria eſt nobis columna nubis, quia tamquam nubes Pprotegit ab æſtu divinæ indigna- tionis, protegit etiam ab æſtu diabolicæ tentationis. O columna vivifica, non, dus extorrem, carnalem Iraëlem illuminat, ſed quæ ſpiritualem illum, cen accen- Jo, ex ſpecula igne, divinitus prælucens, ad ſcientiæ veritatem deducat. O nubes tota lucida, non, quæ Nagnobie: itgruruvsue Judaicum Populum obumbres, ſed quæ electio illi populo, genii illi ſandtæ, maternis tuis prælatis facibus illucezs. An- dreas Cretenſis Serm. 2. de dormit. B. V. cui adeſt in mortis Articulo, cui prælucet B. V. Maria, feliciter tranſiens deſertum hujus mundi, in patriam electam æternæ gloriæ introibit. CONCEPTUS III. Balaam prophetizat Filiis Ifraél, quia DEUM videbunt. Videlo eum, Num. 24. Unde deſumit, ac colligit Balaam, filios Iſraël tam felices, DEUM viſuros, dicit citato Cap. Orietur ſtella ex Jacob, virga e Hraël. Stella ex Jacob, eſt ſacratiſſima Virgo Maria, cui hæc oritur in asgone, in mortis arti- culo, DEUM videbit, ſalvabitur. Per ſtellam, navigantes diriguntur ad por- tum, ita Chriſtiani diriguntur per Mariam ad gloriam. S. Thomas opuſc. 8. Vir- ga ex Iſraël, eſt B. V. Maria, hanc qui præſentem habet moriens, ſuaviter expirabit. Teſtis David, qui Pſal. 21. confolatiſſimè canit: S& ambulavero in medio umbræ mortiz, non timebo mala. Cauſam addit: Virga tua, & baculus tuus, ipſa me conſolata ſunt. Deſuper Petrus Damianus: In Virgine virga miſeri ſpes ejus, & conſolatio. Hinc S. Antoninus, part. 4. tit. I5. cap. 24. . 4. B. V. Mariam, virgam Joſeph nominat, cujus faſtigium adoravit Jacob mo- riens: hanc virgam, moriens præſentem, ſi quis habuerit, honoraverit in- 3 Vvoca- 126 IN FESTO PURIFI CATIONIS B. M. V. vocaverit, feliciter morietur. Confirmat citatus S. Mariam reverentut moriens, ut ab ea tueatur, Maria eſt virga, de qua Haias cecinit: Pavebit Aſſur, id ſt, Diabolus, virga percuſſus, ſuffragii ſcilicet virginalis; Maria eſt Virga Re- gis Acueri, qati interpreiatur, eatitudo, qua extenſa ſuper illum, ingrediebatur ad cum, ſalvus erat, & qui non tangebatur abea, occidendus ejiciebatur. Acceden- tes enim ad Deum, per Orationem in morte, tot ſunt demerita noſtra, quot, niſi interveniunt preces virginis, reprobantur, ut præſumptuoſæ, Orationes noſtræ, & Rei mortis judicamur, nifi ipſa ſubveniat. Mandavit quoque Dominus Jtſus di- Lipulis ſuis portare virgam, ſcilicet ſpem ſuffragii Virginis glorioſæ, ita perorat Thomas citatus. CONCEPTUS IV. Narrat Joannes Gritſchius Serm. 16. Davidem Salomoni filio ſuo pro- poſuiſſe ſolvenda hæc ænigmata, quid in hac vità, homini optimum, ac utiliſſimum ſit? Quod nutrimentum mortali convenientius, & ad nu- triendum conducibilius ſit? Quis locus ſit omnium ſecuriſſimus? Inge- nioſo patri, filius acutiſſimè reipondit: nihil melius & utilus homini, bonâ conſcientiã?. Nullum cibum convenientiorem lacte. Locum non eſſe ſecuriorem ſinu materno. Mater noſtra, eſt ſacratiſſima Virge Ma- ria. Audiamus Guilielmum, apud Martinum Delrio in Cap. 4. Cant. Sect. 1. In uno Salvatore omnium gkSll, plurimos Maria peperit ad ſalutem, par- cendo vitam, multos peperit ed vitam: eo ipſo, quòd Mater eſt Capitis, multorum membrorum Mater eſt, Mater Chriſti, Mater eſt membrorum Chriſti. Sinus hu- jus Matris, tutiſſimus morientium locus eſt: in præſentiâ, aſiſtentiâ, prote- ctione, Matris Mariæ mori, eſt beatè emori, eſt mori ad vitam. Exemplum habemus. CONCEPTUS V. Mulieris apud Sunas dilectus filius mortuus eſt, 4. Reg. 4. quam- primùr Eliſæus certior hujus factus, mittit ſervum ſuum Giezi, puerum reſuſcitet, tandem & ipſemet vadit, omnem laborem adhibet, donec de- funétum reſuſcitaverit. Cur Eliſæus ipſemet deſcendit, & quid movit eum ad puerum ſuſcitandum; Fliſæus, Auditores, figura Chrifti eſt, Eli- ſæus enim ſignificat Deus ſalvans, & quis DFUS ſalvans, quam Chriſtus Sal- vator noſter? Mulier Sunamitis, figura B. V. Mariæ; ſi enim illa conſtru- xit cœnaculum, ſi victum præbuit Eliſæo: B. Virgo corpus ſuum in cu- bile, lac virginum, in cibum & alimoniam, Chriſto Eſu Salvatori præbuit. Jam narrat Scriptura, quod Filius in ſinu Matris ſuæ mortuus ſit. Puer ait Patri ſuo; caput meum doleo, caput meum doleo! at ille dixit puero: tolle, E& duc eum ad Matrem ſuam, qui cuùm tuliſſet, && duxiſſet eum ad Matrem ſuam, poſuit eum illa ſuper genua ſua, usque ad meridiem, && mortuus eſt. Quia in ſinu Ma- tris, filius mortuus eſt, hinc Eliſæus tantum properat, nec intermittit, us- que — Eu fone yin hrere un, lsmer, unue ſ, i Pens⸗ cle AAn n C C ſon. ſe N⸗ Doczurn ? 40 n, o MVM Ctonen Camhin Aliſten Pmmns. Hlo Aonn Dnenrki Nentuen an — Tederent ebit Air, Vge Re⸗ Aiebgtiral Areler. , guot, N enaſfte us Tlul. ita peron i0 ſuopt⸗ imum, 4 A ad n nus? Inge s hommit, Locum mN Virge M. 5. 4. Can alutem, . tis multwn 4. Linnoh ſtenti not⸗ eonn 9 4 Gnn leri, Pueſun et, Cote⸗ guicd ol hrktiet,ll⸗ Chrttusdl illacolln⸗ ſuum in d⸗ tori eui. it. M 1ſon 4 ſn CONCIO TERTIA. . que dum puerum vita donaverit. Figura, qui Chriſtianus in ſinu in pro- tectione, in patrocinio B. V. Mariæ moritur, eum Deus ſal vans, Chriſtus Jeſus, in judicii die, ad vitam æternam reſuſcitabit: Etenim Deus ſalvans ad preces hujus Matris, ſollicitè aget, ut mors iſta, non ſit aliud, quam ja. nua, & ingreſſus ad veram felicemque vitam: quomodo enim Deus ſalu- tis meæ, deſeret eum, in mortis ergaſtulo, qui obiit ſub Matris patrocinio nam patrocinium Virginis, ſinum Matris intelligo, velut enim ſinus paren- tis, ab infante propulſat adverſa, arcet pericula, protegit, & calæfacit, fri- geſcentis artus, & alia amoris ſigna prodlit, ita planè Marianum ſuffra- gium, clientes, in afflictione mortis tuetur, contra hoſtiles etiam & occul- tos aſſultus defendit, frigus impietatis diſpellit, ardorem virtutum red- dit, & plura divinæ charitatis, ac veri ſolatii argumenta detegit. CONCEPTUS VI. Chriſtus, dum Lazarum reſuſcitaré voluiſſet ad vitam, Mariam VO-= cat. Joan. II. Ipſe Salvator Chriſtus Jefus, dum hora mortis ejus advenis- ſet, Virgini Mariæ caput inclinat. Joan. 1I9. Cur quæſo Lazarum ad vitam vocaturus, citat Mariam; cur ipfe moriens, ad Mariam Virginem ſe incli- nat? Ad prinlam quæſtionem fit reſponfio: Lazarum ad vitam reſuſcita- turus, vocat Mariam, in documentum, morienti, agonizanti, cui adſtat B. V. Maria, is à Chriſto ad vitam reſuſcitabitur ætermum: Ad ſecundam quæſtionem reſpondeo: Inclinat Chriſtus moriens caput virgini, quod lo- qui amplius nequit, nutu indicans: Beatus morietur, qui Præſentem ſibi; ac. aſſiſtentem habet Mariam. Eò collimant verba Hugonis Card. in cap. 19. Joannis. Inclinato capite tradidit ſpiritum, quaſßi diceret, per ipſam veniam peti- te, ipſa eſt oraculum miſericordiæ. . pilogi.] Invocate ergo Mariam, & rogate, cum S. Bonaventura in Pfal. Virg. In Die mortis meæ, & Domina, conforta animam meam deducme ad portum ſalutis, & ſpiritum meum redde fadtori ſuo. Gratiofus vultus turs mihi appareut in extremis, formoſitas faciei tuæ lætificet ſpiritum meum egredientem Iu exitu animæ meæ, de hoc mundo, occurreilli Domina, & ſuſcipe eam conſolare cam vultu ſancto tauo, aſpedtus demonis non conturbet, eſto ili ſcala ag regnum cœlorum, & iter rettum ad paragi. Jum Dei. Amen. : (D: IN 12 8 IN FESTO S. MATTHIE APDOSTOLI, — F E Ee Ss ge Pe ge eBe F: Be Fe B Ee e B e F: Ne Be F e F SSe Re e Re e Se 3. IN FESTO S. MATTHIYX 2 APOSTOLI, 1 CONCIO PRIMA. = Gi. rextu. Recvelaſti & parvulis. Matth. 16. Cap. rhem. Humiles ſpiritu, tangit bona ſors. Rͦ”è”ð Exordium., 8 e- Eα Octiſſimus Joſephus Manſius in Promptuario in aſacro, ſuper feſtum S. Matthæi diſc. 3. aſſe- ſn rit, quod nomen Matthias ſignificat Parvus, e⸗ gloſſa verò vult, parvum, ſonare bumilem pi- e ritu, adeoque Matthias, idem ſit, ac parvus, Nung A humilis ſpiritu. Teſtantur nunc Acta Apo- SE ſtolorum cap. I. ſuper Matthiam, ſuper par- vum, humilem ſpiritu, cecidiſſe ſortem, ſortem ter optimam, di- iuS gnitatis Apoſtolats. Audiatur S. Ambroſius, ſuper Pfal. 112. lere Etenim, quia neceſſe habebat, perire filium perditionis, oportebat inlo- Cn cum ipſins ſubrogari filium ſalutis. Super Matthiam, parvum, hu- Ke milem ſpiritu, cecidit optima ſors, Dei gratiæ, ſingularis ſanctita- ten⸗ tis, & vitæ innmocentiæ, de qua Dionyſius Carthuſianus ſerm. cnp⸗ in lect. Fuit vir, valdè præcipuæ perfettionis, approbatæque ſanttita. nn tis, tam ooram Deo, guam coram hominibus. Super Matthiam, par- Phon vum, humilem ſpiritu, cecidit ſors eximiæ doctrinæ, & intelli- ſrr gentiæ, teſte S. Antonino, citato ab Hugone in cap. II. Matth. Ckn Matthias inlege Dei, fuit doctiſimus, in ſolvendis quaæſtionibus Sacræ crd! Scripturæ acutus, in Conſilio providus, in ſermocinatione expeditus. Ca- nponn piamus inde hoc documentum; parvulos, humiles ſpiritu, id eſt, tesl qui ſua ſponte, & voluntariè humiles ſunt, manet bona ſors di- en Textus vinarum gratiarum. Probo Scripturæ Textibus: Olorietur au- one Scripturx. tem frater, in exaltatione ſua, dives autem in humilitate ſua. Jacobi lisſe cap I. Humiles ſpirituſalvabit, canit David, Pſ. 33. Humilem ſpi- Kin⸗ ritu ſuſcipiet gloria. Prov. 29. In ſandto babitans cum contrito G “ humili ſpiritu, ut vivificet ſpiritum humilium. Iſaiæ 7 Super quem rer. “ Patres. quieſcam? inquit Deus, nißi ſuper humilem. Iſaiæ 66. Audiamus Pa- i 8. Auguſti tres. Altis eſt Deus, humilias te, && deſcendit ad te, humilia de proxi- Lulli. no reſpicit, ut attollat, ut bonis repleat. S. Auguſtinus in Pialmos. en wptuete lc. 3. ale. at arn untilem in Acparvlt, AAAo pſoperyur timam, (- r Dhl. m. tebat in⸗ WONN, is ſnct. Alums em iſeſnctr. lhaener⸗ 1e,Kinel. I. Mlh oikuhn heltu r iin iel ou N d GOrern tr. un lt Mniß , mttn Mrrlunt Gdiamnbel⸗ iliu ennn⸗ 1 Plalvos ardus Serm. z. de aſſumpt. & iterum Serm. 4. in vigilia nativit. CONCIO PRIMA. 129 Bona humilitas, quæ nibil appetendo, otum, quod contemmit, adipiſcitur. S. Ambrofius lib. 7. ſuper Lucam. Hum’litati ſe Facile inclinat di- S. Ambre- vina Majeſtas, hæc eſt, quæ ewaltat, hæc eſt, quæ ducit ad vitam. S. Bern- 5 Bin. Oe E — Quid humilitate ditius? Quid pretioſius invenitur? Aua nimirum Re- gnum Cœlorum emitur, & divina gratia acquiritur. S. Hieronymus S. Hierony- Epiſt. ad Lactantium ſcribit: Nil æque eſt, quodnos ita, & homini- nus. bus gratos, & Deo facit, quam ſi vitæ merito magni humilitute infimi ſumus. Audiatur pro coronide Thomas Kempenſis, lib. 4. cap. 2. Thomas à g. 2. Humilem Deus protegit, & liberat, humilem diligit, & ſolatur, hu- Kempie. mili bomini ſe inclinat, bumili largitur gratiam magpnam, poſt ejus depreſſionem, levut ad gloriam, humili ſua ſecreta revelat, & ad ſe dul- citer trabit, && invitat. Eodem lib. 2. cap. S. J. 3-hortatur 2 Eto bu- milis, & erit tecum Jeſus. Materiam hanc;, invocata Spiritus S. gratia, Conceptibus ſtabiliam. CONCEPTUS I. Confrmatio ſeu Deductio.] Joannes cap. 4. narrat, Chriſtum Domi- num Salvatorem noſtrum, ad Mulierem Samaritanam dixiſſe; Qui autem biberit ex aqua, quam ego dabo ei, iet in eo fons vitæ, Jalientis in vitam æternam. Quid putatis, perhanc aquam vivam intelligi? Reſpondet S. Bernardinus Senenſis, tom. 2. ſerm. 31. Art. 2. Cap. 2. Ber talem aquam, gratia gratum fa- ciens deſignatur, hoc eſt, donum Dei. Ergo Chriſtus gratiam divinam aquæ comparat: Curaquæ? explico me: Aquas fontes limpidos, experimur in terræ profundo ſcaturire, & ebullire, torrentes & fluvios cernimus ſolum in humilibus vallibus, grato murmure fluere, & permeare: Inclinat ſe nunc Viator vaſe vacuo, quò magis ſe inclinat, quò vas magis vacuum adfert, ed flumen & rivus, aquam copioſius & liberalius elargitur, & affundit. Gratia Dei aquæ nunc comparatur, ad nos, inſtruendum, quod ſicut aqua in profundas valles, ſic gratia Dei in humiles mentes & corda copioſiſſimè ſeſe diffundit; ſicut fons & rivus liberalius aquas elargitur, quò vas ma- gis vacuum & capacius quis attulerit, ita quò mens & cor hominis magis humile, ab exiſtimatione ſui magis vacuum fuerit, eò gratia Dei libera- lius ſe ei infundit, elargitur. Sic Conceptum ſubſcribit S. Bonaventura Serm.2 de uno Confeſſore. Cum humilitas rectè Deo ſubjiciat, ad majus au- xilium divinum mentes purat, unde Deus bumilibus dat gratiam, & tantò majo- rem, quantò invenerit mentem bumiliorem. Perpulchrè ſcribit S. Laurentius Juſtmnianus, de ligno vitæ cap. 3. Sicut non patitur natura vacuum, quin illud repleat, ſic nec gratia humilem, quin ſe illi infundat. Humiliure ergo, bomo evacua cor tumore elationis, quiatantò perfunderis abundantiori gratia, quantò mundior fueris a fœce præſumptionis. L Peſtivale. R CON- 130 IN FESTO S. MATTHIE APOSTOLI, CONCEPTUS II. Fatetur dilectus, Cantic. 2. Deſcendi in hortummeum, ut viderem pomæ convallium. Ergo fibi dilectus ſpecialiter in fructibus vallium complacet: Cur in fruétibus vallium? Experientiâ teſte, convalles fertiliſſima loco- rum campeſtrium paſcua, agros pingues exhibent: fructus convallium ſunt ordinariò ditiores, pinguiores, abundantiores, quaſi naturæ Domi- nus, liberaliſſimus, & profuſiſſimus ſit erga valles. Quid per valles ſpiri- tualiter intelligitur? dicit Climacus gradu 25. de ſcala Paradiſi, Num. 8. Vallis enim anima eſt, quæ inter monte laborum & virtutum ſemper depreſa, bu- milis & immobilis manet. Sicut nunc naturæ Dominus, liberaliſſimus, pro- fuſiſſimus eſt erga valles terræ, dona naturæ copioſius elargiendo: ſic gra- tiæ Dominus, Deus inquam, liberaliſſimus, profuſiſſimus eſt, erga humi- les mentes, maximas gratias, & dona copioſiſſima communicando: Perci- pere libeat S. Gregorium. in cap. 6. Cantic. Quid eſt, quòd non poma montie, ſed poma convallis, ut videat, deſcendit, niſi quod illis reſpettum ſuæ miſerationis tribuit, quos in humilitate perſiſtere cognoſcit. CONCEPTUS III. Poſtquam fratres Joſephi, Benjaminum adduxiſſent, ſe eis revelat, & liberaliſſima dona profundit: Imple ſaccos eorum frumeno, quantum poſſunt capere. Geneſ. 42. cap. Cur Joſeph amoroſus, liberalis ſit ad præſentiam Benjamini, percipite. Benjaminus minimus erat. Fratrem veſtrum mini- mum ad me adducite. Per hunc fratrem minimum, inquit S. Antonius de Padua, de Apoſtolis Serm. 4. intelligitur humilitas. Hæc eſt Dei Benjaminus; par- vum, humilem, abjectum, demiſſum, qui ſe Deo exhibuerit, ei ſe Je- ſus revelat, erga eum gratiis liberalis eſt; imò quantum humilior quis fue- rit, tantò ei Deus gratias confert ampliores. Patet Matth. 5. cap. CONCEPTUS IV. Juſtiſſimus præmiorum elargitor enumerat. Matth. y. cap. qualiter bona opera ſit certius remuneraturus. Beati pauperes Spiritu, quoniam ipſo- rum eſt regnum o&lorum: Beati mites, gquoniam ipfi polſidebunt terram: Beati, qui lugent, quoniam conſolabuntur; Beati mundo corde, quoniam ipſi Deum videbunt. Beati miſericordes, quoniam miſericordiam conſequentur. Optimè nérat S. Lau- rentius Juſtinianus lib. de humilitate cap. 8. Remunerationem incipere Apauperibus ſpiritu? dein ubi aliis preemium in futuro promittit, paupe- ribus ſpiritu, in præſenti prœmium jam elargitur; non enim dicit, horum exit, ſed horum eſt regnum cœlorum : primos enumerat in prœmio pau- peres ſpiritu, & non in futurum, ſed in præſenti, & actualiter remunera- tur. Iporum eſt regnum cœlorum. Qui funt illi pauperes Spiritu? Sunt corde bumiles, animo ſubmiſ, inquit citatus Sanctus: Humiles corde, ſpiritu pau- peres, primunt locum obtinent, in gratia divina, hi ſunt, quos divina bo- nitas —— — un ult, 6 uwur r i iioc ſithin i lalo Ahr Anhe mumu telst Uun Dre Alegunu Eumnn ilnel. uen,e tui uet, uun. Corus l nlerih, h. IN ten umer. E M ue Urinmin bolier n. H ſuinl eleln Atitt ſn ſin lua CoONCIO PRINA. 131 nitas in præſenti remuneratur Hamiles corde priusquam de corpore mi=- eten honiu grant, jam Deum poſſident, cœleſtibus abundant. dmnlicet CONCEPIUS Vv. Ina loco⸗ Geneſ. 18. cap. legimus, SS. Trinitatem digniſſimâ præſenti4 Abra- Onwillum hamum beàâſſe, & relevaſſe, quod ſit futurus in gentem magnam && henedicendæ uz Don. ſint in ipſo omnes gentes. Locum, in quo Abrahæ, hæc clementiſſima Appa- lesii. nitio, & promiſſio facta eſt, ſpecificat ſacer Textus: Apparuit autem ei Ho- Num 9. minus, in Convalle Mambre. Modum, quo ſe Abraham erga Deum exhibuit. Mreſa he pariter Scriptura recitat. Loquar ad Dominum, cum ſim pulvis & cinis. Satis nus, io⸗ fuiſſet locus deſignatus, dicendo, apparuit ei Dominus in Mambre; cur ſie gr additur: In Convalle Mambre? Cur convallis additur? Cur tam ſignanter rgahum Abrahæ locutio notatur? Loquar ad Dominum, cum ſim pulvis G cinis? Ad 0: Perc- utrumque reſpondeo: Per convallem, gloſſa interlinearis, humilitatem mamoſti, intelligit, in convalle Mambre habitavit Abraham, in humilitate conſtitu- Wiſenntin tus tantum benedicitur & concludit: Per hoc deſignatur, quod revelationes Divinæ fiant illis, qui ſunt in bumilitatis convalle. Signanter verba Abrahæ allegantur, Loquar ad Dominum, cum ſim pulvis & cinis, quæ profundam cor- reyelet, dis humilitatem notant. Pulchrè deſuper Alcuinus, interrogatione 108. tun zln in Geneſ. Apertè enim intelligitur, in quo loco ſe poſwerat, qui pulverem ſe, ac prelentin einerem, etiam cùm Deo loqueretar, ſtimabat, ſublimitatem promiſſionem, hu- Ainmm nin wiilitatis temperavit ſubjettione. Hdc humilitate Abrabam pater fidei nuncupa- 8s debadun tus eſt, qui cum Divino participaretur colloquio, ſervum ſe eſe dicebat, ac minez⸗ limum. Concludit Ambroſius in Pſal. 1I8. & omnes nos hortatur 8S. Iſi- ti e Qorus lib. 2 cap. y. Quamvis ſummus ſis, humiilitatem tene, ſi humilitatem . gus tenueris, habebis gloriam, quantò enim humilior fueris, tantèò te ſequetur gloriæ altitudo. CONCEPTUS VI. uale In Monte Tabor, Matth. 17. cap. clarificatus eſt ESUS: Trangigamra- h 9 H tus eſt ante eos, & reſplenduit facies ejus ſicut ſol: Vox Patris intonuit: Hic eſt Fi- ni lius meus dilettus, in quo mihi henè complacui. Quid adeò dilectum fecit; elel Quid gratiis cœleſtibus Filium cumulavit? duo teſtes, ut patet Lucæ d lec Cap. Moyſes & Elias dicebant exceſum ejus. Quis hic exceſſus? exces- dasla⸗ fus profundiſſimæ humilitatis. Audiatur S. Paulus ad Philippenſes cap. 2. en nh Exinanivit ſemetipſum, formam ſervi accipiens, in ſimilitudinem hominum factus, t, ule && habitu inventus ut homo: Humiliavit ſemetipſumi, factus obediens usque ad mor- D tem. Exceſſum profundiſſimæ humilitatis, eleganter deſcribit 8 Ambro- no d. ſius in Pſ. 118. Omnium Dominus fattus eſt miniſter, && aultor omnium vapulavit, fellnnen pedes lavit, erucifixus eſt, mortuus eſt, ſed in omnibus detrimentum nullum video ane divinitatis ejus, profettum operationis agnoſco; qui nihil bahebat, quod ad poteſta- i n te Juam adderet, habuit, quod ad culium ſuæ Majeſtatis adiungeret: Nibil humi- ſaud litas agfert diſpendii: ille, qui ſe bumiliavit, plenus eſt; ille, non rapinam arbi- R- 2 tratus 132 IN FESTO S. MATTHLE APOSTOLII tratus eſt, eſſe ſe æqualem Deo, formam ſervi accipiens, in glorid eſt Dei Patris. Si putas, quòd Chriſto profuit humilitas ſua, cui ergo non proderit? ſi illum exaltavit, quem non augebit ? CONCEPTUS VII. ESin cruce pendenti, Pilatus affigit titulum regium: Rex Judæorum. Vix emiſit ſpiritum, ter mitis ESUS, & ipſum centurio, Dei Filium depræ- dicat: Verè Filius Dei erat iſte. Matth. 27. cap. Quod Argumentum habuit Pilatus, Chriſtum Regio honorandi titulo? Quid convicit centurionem, ut Chriſtum in cruce exanimem DEI Filium deprædicaret? Argumentum convincens erat, mors Chriſti humillima. Humilibus ſpiritu, ſed omni genere gratiarum, & prærogativarum effundit DEUS. [Epilogas.] Hortatur nos æterna Sapientia. Matth. 10. cap. Mote prudentes, ſicut ſerpentes. Prudentia ſerpentis in hoc conſiſtit, ut in altum ſe erigere, & in aêra proſilire valeat, omnibus viribus ſe in terram depri- mit, & quo magis ſe ad terram deprimit, tantò ſecuriori ſaltu in altum aſſurgit. Vis, & Chriſtiane, in altum gratiarum divinarum afſurgere, pro- fundè deprime pectus cognitionis tuæ, voluntariè te in omnibus humi- lia, parvus fias cum Matthiâ, & bona ſors gratiarum tibi obviabit, ſic con- cludente Eccleſiaſtico cap. 3. Quantò major es, humilia te in omnibis, & coram DEO invenies gratium. 1 APOsSTOLcI,I,,., CONCIO SsECUNDA. ren. Zugiam meum ſuave eſt, & onns meum leve. Matth. 16. cap. rhems. Jugum ſuave, & onus leve, eſt ſervire Deo, juxta vulgatum dicterium: Servire Deo re- gnare eſt. Exordium. e Erta merces & prœmium, jugum ſuave, onus leve reddit; certa & bona merces ſalarii, mercenario laborem diurnum facilem reddit, merces certæ pro- motionis, conflictum cum hoſte, etiam periculoſis- ſimum, tamen jucundum facit: Merces copioſa duriſſima quæque onera. mDeſſis, vel vindemiæ, agricolæ & vinitori, 0e 8 Potibo tedn atk 16, latunn faurlie ulue Ptie⸗ idz Ee Glewe teſt un, M ſeDoninn, n ſenhten iktumhon enltuge iei ſn rs: en, i Mhne ien n E Cherub tem Uuntynni Mnie ent Ec⸗ fn o⸗ „ 8 Cn tmemilan Eihituen Lint, i Klenlf Kunmns ütm, 1. D Hon⸗ dn unne — gtrie. J exaltmnit Zudeorn. um deyn. Gm hubutt turionen, ummentum ſecd onli ap. Mt t im altun kallr deyt⸗ d in Altun Igere, n⸗ ilbus hun. bit, ſon. , Gan E un eve re Do, Deon , Oonnlit mercennio certe periellit es cohil na qee ern CONCIO SECUNDA. 123 onera, & centum difficultates indulcorant; Æterna Veritas, ſibi ſervientibus, 6 quantam mercedem, & promium promittit! Eenite ad me, omnes, qui laboratis, & onerati eſtis, & egoreficiam vos. Textus Matth. 16. cap. Qui ſecuti eſtis me: centuplum accipietis, & vitam Saeræz aternam poſſidebitis. Matth. 19. cap. Euge ſerve hone, quia in modico Scripturs. Hfuiſti fdelis, eris poteſtatem habens ſupra decem civitates. Luc. 19. cap. m non dicam vos ſervos, ſed amicos. Joan. II. cap. Præcinget ſe, G& faciet ilos discumbere, & tranſiens miniſtrabit illis. Lucxæ 12. cap. Er- go ſervire Deo facile, jucundum, & ſuave eſt; ſervire Deo, epu- lari eſt; ſervire Deo, theſaurizare eſt; ſervire Deo, jucundari eſt; ſervire Deo, dominari eſt. Audiamus Patres: HMæc ſervitus non obligat, ſed abſalvit: non onerat:, ſed honorat; abſtergit ſervitutis ma- culam, non incutit; impleta eſt Cbriſti ſententia, qua dixit: Qui vult eſe Dominm, ſit ſervus: Beata eſt hæc ſervitus, quæ dominationem gene- rat ſempiternam. S. Tannes Chryſoſtomus kom. 22. in Matth. & §. Joannes iterumhom 1I2. in epiſt. ad Philipp. Magna revera eſt hæc dignitas, Chryſoſto= ammiumq, bonorumz caput, ſervum eſſe Tkſu Chriſti; ſiquidem qui Chri- mus, Ki verus ſervus eſt, nulli alteri ſervus eſt. Et iterum in cap. 9. ad Hebræos: &enim ex unn parte ſervos Dei, ex alia verò totum mundum mparem, illos invenio virtutis pondere meliores. Eleganter ſcribit & Ambroſius de Paradiſo lib. 4. Servitus Dei, donum eſt, inter bene- dictiones numeratur Bujus ſervitutis obſequium. Philo Hebræus lib. de Cherubim inquit: Gervire Deo, maxima gloriatio eſt, non moqò liertate major, ſed divitüs & principatu, && omnibas rehus, quas mor- tales mirantur, pretioſior. S. Gregorii Papæ, in homil. effatum eſt :8. Gregor: Jervire Deo regnare eſt. Imploratà S. Spirits gratia, deſu per Con- ceptus dabo- ccooIoxNcEPTUS . (onfimatio ſeu Dedudtio.] Fluvio Jordane, à Filiis Iſraël feliciter tran- ſito, & omni terrâ trans Jordanem expugnatâ, Joſue duodecim tribubus terram illam diſtribuit, cuivis tribui partem aſſignans, exceptâ tribu Levi. Tribui autem Levi non dedit poſſeſſtonem. Joſue 13. & 14. cap. Nec acceperunt Levitæ, aliam in terra partem, niſi urbes ad habitaculum, C ſuburbana earum ad alenda jumenta, & pecora eorum. Tribus Levi, ſunt Levitæ, miniſtri Dei, & altaris in Veteri Teſtamento: Ita liquet ex lib. Numer. cap. 16. Audite Filii Levi, numquid parum vobis eſt, quod ſepuraverit vos Deus Maæl ab omni po- pulo, & junwit libi, ut ſerviretis ei, in cultutabernaculi. Et ex lib. Devterono- mii cap. 10. Separavi Tribum Levi, ut portaret Arcam Feœderis Domini Sſtaret coram eo in Miniſterio. Tribus Levi, & Levitæ, ſervi & miniſtri Domini, non acceperunt partem in terræ diſtributione ; Quid hoc? An Deus ſer- vorum ſuorum in diſtributione oblitus eſt? Servi & miniſtri non habeant R 3 partem, Patres: S. Ambre- ſius. 134 IN FESTO S. MATTHIE APOSTOLI, partem, unde alantur, unde ſuſtententur? Servi & miniſtri Dei, non ha- beant certam hæreditatem, & portionem? Minimè: antequam terram illam expugnaſſent Filii Ifraẽl, omnium primò ante omnes alias Tribus, jam recor- datus eſt DEUS Tribus Levi, optimâ portione & hæreditate ſervos donave- rat, majora meliora, dretiolore præordinaverat. Audiatur Scriptura: aamobrem non hahbuit Levi partem, neque poſſeſionem, cum fratribus ſuis, quo- niam ipſe Dominus poſſeſſio ejus eſt, ſicut promiſit ei Dominus Deus tuug. Devter. cap. IO. Et Joſue cap. r3. Sacrificia & victimæ Domini Dei Hrael, ipſa eſt ejus bæreditas, ſicut locutas eſt illi. Servos ſuos, & miniſtros, non vulgariter & obviè, ſed extraordinariè, ſpecialiter præmiat, nempè de aulâ ſuâ reg à, & mensâ ſuâ magnificâ, de portione Sacrificiorum Deo ſacrorum, eos per- quam honorificè prandere, cœnare, victitare ſtatuit. In Novo Teſtamen- co ſtatutum veteris Legis, Chriſtus clementiſſimè confirmat. Lucæ 12. cap. Præcinget ſe, & faciet illos discumbere, & tranſiens miniſtrabit illis. Et cap. 22. Vos autem eſtis, qui permanſiſtis mecum, in tentationibus meis, ego diſpono vo- bis, ſicut diſpoſuit mihi Pater meus r’egnum, ut edatis & bibatis ſuper menſam meam, in regno meo, & ſedeatis ſuper thronos, judicantes duodecim tribus Iſraël. Quàm verè dixit Gregorius: Servire Deo, regnare eſt. CONCEPTUS II. * Narrat ſacer Textus in libro Job. cap. 42. Addidit Deus omnia, quæcunque fuerant Job duplicia. Quis eſt Job: & cur rectè duplicia ei Deus addidit? Quis Jobus fuerit, ipſa æterna Veritas aſſerit libro Job cap. 2. & 42. Servum ſuum gratiosè intitulando, nominando: Conſiderdſti ſervum meum Job. cap 2. Ite ad ſervum meum Job. Audiatur Tertullianus: Non abalti greges, non illæ in pecore divitiæ, non filii uno ruinæ impetu adempti, non ipſius denique a in vulnere cruciatus, à patientid, file Domino dedicatdà excluſit, quem diabolms totis viribus fruſtra cecidit, nec enim a rethettu Dei, tot doloribus avocatus ille t. Servo igitur Job addidit DEUS duplicia; non ſimplicia, ſed duplicia: Ser- vis ſuis Deus, duplex apponit, dupliciter, temporaliter & æternùm bene ha- bet, qui Deo ſervit. Servire Deo, regnare eſt. CONCEPTIUS III. Ad Moyſen inquit Ter Optimus DEUS. Conſtitui te Deum Pharaonis. Exodi 3. cap. Moyſes magnus DEI ſervus. Audiamus Baſilium Seleucien- ſem Orat. 9. Cam ſuccreviſſet infans, ad ſuos transfugit, & Regiæ dignitatis ſpes excutiens, Abrahami cognationem affettavit, impiüsqe divitiis, piam pauperta- tem duxit potiorem. Moyſen ergo Altiſſimus ideò DEUM conſtituit, quia ſervire Deo à puero anhelavit. Ita concludit S. Ambroſius lib. 3. de par. cap. 23. Etenim vitctor paſſionum omnium, nec ullis captus ſæculi illecebris, men- tem regens, carnem ſubjiciens, Regid quddam audtoritate caſtigans, Nomine Dei vocatus eſt. CON- .— der worere poorn Cdpe⸗ Ne: er y⸗ otteſn umei niſbe chnmnn ſeil H Mno, Gufe C MutinrB. it limn Pemtoge Uiiffkten S ſun, n lſmn n erel⸗ h A Uneinole lſetr ,r lehen Klone kl, S Nolte. le⸗ Cot Ggenn Mpecibr nbintn nfaromtr ſiung — non hA. tamillam mrecor. donare. Serigteta uis, all. . Denter, ſa eſ eje garitet & Uregi e0 Teſtamen KEW N n. o digono⸗ enſan nem, fdil. (n , guscunnt eNS Adddidl! 42. Ferll 1 Mc ere, iun i⸗ ige enn dilen cturileg. uplice: lnbenett Npnnis m Seleucel⸗ nmmi. 6 In hni⸗ ſitut,dit b. 3. det celtin, Fonine (0N CoNCIO SECUND A. 1 CONCEPTUS IV. Servos Dei profitentur ſe Seniores illi, Apocal. cap. F. Viginti quatuor geniores ceciderunt coram Agno, habentes finguli citharaz, & phialas aurtas, ple- nas odoramentorum, quæ ſunt orationes Sandtorum, &“ cantabant canticum novum. Quid prœmii pro ſervitio agnus elargitus eſt eis? dicunt Seniores citato ca- pite: Feciſti nos Deo noſtro regnum, Oc. G regnabimus ſuper terram. Deſu- per Rupertus: Super terram, quia Dei ſervi, conditione in terra ſunt, ſed vita && converſatione ſuper terram, & uper terrena membra ſua tenent Principatum. Optimè ingenioſus Academicus ſervitutem Dei expreflit, pinguendo ju- gum à loco lignorum, in apice jugi prominentium, duo fſceptra cancella- ta efformans: cum fubſeriptione: Serviendo regnat. Servire Deo, regna- re eſt. Hortatur S. Ambrofius in cap. 17. Lucæ: Qui Reæ eſſe vult, ſit ſervs in Domino, ea enim parte, qua participamur ſervitute, participamur & Regno, G non ſimus tantum ſulſervientes, ſed & regnantes. CONCEPIUS V. Quid ſublimius maternitate Virginis? Audiatur Bernardus Serm. de Nativit. B M. V. Magnum eſt, Angelo ut Miniſter ſit Domini, ſed Maria ſubli- mius quidam meruit, ut ſit Mater; fœcunditas itaque Virginis ſupereminens gloria eſt, tantoque excellentior Angelis fatta, munere ſingulari, quantoò differentius præ miniſtris nomen accepit. Nervosè loquitur Petrus Cellenſis, lib. de panibus, cap. 21. &i Cœli Reginam, ſi Angelorum Dominam, vel quodlibet aliud excellentis- ſimum, tam ab humano corde, quam ore excogitatum protuleris, non aſſurget ad bunc ſaperindicibilem bonorem, quo prædicatur Dei genitrixv. Quando in tan- tam excellentiam, ac fublimitatem ſurrexit Maria? tunc, dum Lucæ 2. cap. Aneillam Domini ſe nominat, Mater Dei effecta eſt. Sic ſubſeri- bente Arnoldo Carnotenſi lib. de laudibus Mariæ. Maria, Domina licet, ſe profitetur Ancillam, hoc ſervitutis genus, omni Regno ſublimius eſſe intelligit. Ser- vire Deo ergo, regnare eſt. CONCEPTUS VI. Salomon Eccleſiaſt. cap. 6. quemvis erucdit: Audi fili, accipe conſilium in- teheltus, G ze abjicias conſilium meum, injice pedem tuum, in combedes illins, && intorques. Mirabilis locutio, injice pedem tuum in compedes, & in tor- ues. Compedes ſerviles funt, ſclavum, mancipium denotant: Torques egem, & Principem honoratiſſimum ſignant: Quæ connexio ſervilibus compedibus, cum torque regio? An fors compedes ſervitutis Dei, Altis- ſimus in torques aureos honorum, dignitatum, benedictionum, & afflu⸗ entiarum transformat? ſic aſſerente Philone Hebræo: dervire Deo, maxima loriatio eſt, Sc, ut ſupra in Exordio⸗ CON- 136 IN FESTO S. MATTHIE APDOSTOLILI,. CONCEPTUS VII. . De ſervis ſuis, inquit Chriſtus Joan. 17. cap. Claritatem, quam dediſti mihi, dedi eis. Deſuper quærit D. Chryſoſtomus. Numquid erit æqualis claritas, Domini & Servorum? & verò erit. Probo, ſcena illa illuſttii. Matth. 17. cap. Ubi de clarificato, & transfigurato Domino, inquit S. Evangeliſta: Reſplenduit facies ejus, ſicut ſol. Quid nunc aſſerit, de ſplen- dore ſervorum, terna Veritas? Audiamus Jiſti fulgeburt, ſicul Sol, in re- gno Patris eorum. Matth. I3. cap. O dignitas ſervitutis Dei! claritate Do- mini donantur, & ſervi; ergo ſervire Deo, regnare eſt. CONCEPTUS VIII. Lignum Crucis quam honorificum eſt nunc omni credenti; S. Pau- lus ad Galat. 6. inquit: Abſit mihi gloriari, niſi in cruce Domini noſtri JReſa Chriſti. Gloriam ligni Crucis, extollit S. Auguſtinus traét. 66. in Joan. Nihil eſt nunc Cruce in fronte glorioſius. Crucis lignum, quid tam glorio- ſum, honorificum fecit? feci, quia Chriſto ſervivit, ad opus Redemptio- nis generis humani. Argumentatur nunc eleganter Laurentius Juſtinia- nus. Quid ſervat fideli ſuo, ſi talem hbonorem dedit ſupplicio ſuo ?à exinde nos hortatur. LEpilogus.] Hæcquanta ſint, cogitemis, hæc in ſtatera cordis noſtri auppenda- mus, & totus nobis figatur in corde, qui totus nobis fixus fuit in cruce Concludo cum S. Auguſtino in Pſ. n8. Servustuus ſum ego, inquit David, && ſubnettit 5 ſalvum me fac: ſimus &nos ſervi, ut cum Propheta dicere poſſimus: Zui ſumuse ſalvos nos fac. IN FESTO S. MATTHIESI APOSTOLI, CONCIO TERTIA. T&. Cecidit ſors ſuper Matthiam. Act. 1. cap. rhema. In omni ſtatu homo ſalvari poteſt, modò ſtatui, ſorti, conditioni, vocationi ſuæ competenter vivat, exinde dependet omnis, tàm tempo- ralis, quàm æterna felicitas. Sanctus Gmen n Uenz ten ronlen unckulrei hrmnrnn onrtone Runzen lahos 8 Unen ſo Um: C ſacluen sMauk ſerdenre ulli, gu⸗ neinit goomni Cbunr uVVN. Aumnle: ont Den lulnt. Hugun 1unn lomm ſften I Nnn Oumn deſad erit aciult lli Ulti, no, inghin t, deſſſen. laritate Do nü; 9 Nur ni roi i 66. in n d tam goie SRedenmpte. tius ſultnn exinden oßri wpen Conclli 1, Wſobu : Nin, — IA. de ſern, npetene mtempo⸗ brn — .— CONCGIO TERTIA. 137 AAQAà Anctus Evangeliſta Matthæus cap. 17. narrat, Chri- W ſtum Dominum noſtrum, in montem Thabor, ad S, transfigurationem & clarificationem ſuam, as- ſumpfſiſſe betrum, Jacobum, Joannem, Moyſen, & Eliam. Per hanc transfigurationem, præguſtum zæternæ felicitatis & ſalutis denotari, nemo dubitat. Ad hanc, cur quæſo Petrum, Jacobum, Joannem, Moyſen, & Eliam ſumpfſit? Motivum edocet Ludolphus Carthuſianus inquiens, per hos viros, ad intuendam Chriſti clarificationem, intelligi omnem in mundo excogitabilem ſtatum, ſortem, ac conditio- nem; nempè per Petrum & Jacobum, Statum Eccleſiaſticum & Sacerdotalem: Per Joannem, ſtatum virginitatis: Per Eliam, ſta- tum clauſtralem, monaſticum, & eremiticum: Per Moyſen, ſta- tum matrimonii. Aſſumpſit ergo Chriſtus Dominus, ad trans- figurationemſuam, & claritatem cœleſtem intuendam, prægu- ſtum æternæ ſalutis fruendum, zeloſiſſimos Eccleſiaſticos, KEpi- ſcopos, & Præpoſitos, Petrum & Jjacobum : Integerrimam vir- ginem Joannem: Religioſiffimum monachum & eremitam. Eliam: Curis matrimonii & negotiis ſæculi implicatum virum ſæcularem Moyſen: Oſtendens, in omni ſtatu, ad montem viſio- nis beatificæ, æternæ ſalutis, hominem pervenire poſſe, ſic ſub- ſcribente S. Chryſoſtomo hom. 4. in Iſaiam: Yolo igitur declarare vobis, quod neque nuptiæ, neque pueri, neque negotiatio, neque divitiæ, neque inopia, neque aliud quidquam, à regno oœlorum impediant. Si ergo omni ſtatui, ſorti, ac conditioni favet Deus, & viſione ſua dignatur; hinc quisque ſua forte, ſtatu, & conditione conten- tus vivat. Hortatur nos Sacra Scriptura: Unmquisque Proprium Texturd. donum habet à Deo, alius ſic, alius verò ſic; unusquisque vero, ſicut enim btürze vocavit Deus, ita ambulet, & in en vocatione vocatus, in ea permaneat. S. Paulus I. ad Corinth. cap. 7. & iterum: IUInusquisque in vocatio- iviſit jecundum menſuram fidei. Lucas in Actôrum cap. 10. ſcri- bit: In veritate comperi, quia non eſt perſonarum acceptor Deus, ſed in omnigente, qui timet eum, & operatur juſtitiam, acceptus eſt ei. Unde ſcriptum eſt Danielis cap I0. Sta in gradu tuo, & Fcecleſ. cap 3. monet: Altiora te, ne quæſieris Audiamus bPatres: In quo vocatus ne, in qua vocatus eſt, in ea permaneat, & ſorte ſua ontentus vivat. 2. ad Corinth. cap. 7. & ad Rom. cap. 12. inquit: Won plus ſapere, ee oportet ſapere, ſed ſapere ad ſobrietatem, && ſicut unicuique Deus, Parres. es opere, fima anchoras, & funes. Ephrem Syrus in I Epiſt Paulis. Ephrem. ad Corinth. Maximè adnitendum eſt, ut unusquisque offcia ſua curet; Oleaſter. in cap. 22. Deuteron. Certum eſt, ex recta electione ſtatũs Feſtivale. G § voCJ 138 IN FESTO S. MATTHIX APOSTOLI, vocationisque ſuæ impletione, magna ex parte dependere, letitiam cor- dis noſtri, Conſcientiæ pacem, profetctum in ſpiritu, bonam vitæ noſtræ di: rettionem, in virtute perſeverantiam, & ipſam noſtram ſalvationem, perorat Anonymus: Solitarii & Urbani regulares, mercenarü, in ſingulis fieri boteſt, ut Deo placeamus, qui poſuit leges, Con ruentes illi vitæ, quam unus quisqué fligitt. Theodoretus, citatus 4 G oſa: Vicut Nala, per quam aſcenditur in altum, & varüs compoſita- conſtrudla eſt gradibus, ita fideles, redemptionis G meritorum Chriſti participes, ber varios gradus vocationum, profeſſionum, & ſtatuum, aſcendunt in œ- um. Apud Lohnerum, Verbo Vocatio. Similitudine I. divi- no Dei auxilio, deſuper Conceptus deducam. CONCEPTUS I. Confirmatio ſeu Dedudtio.] De Salvatore noſtro Jeſu Chriſto, inquit Haias cap. 7. Vocabitur nomen ejus Emmanuel, butqrum && mel comedet, ut ſciat reprobare malum, 86 eligere bonum. Lucas etiam cap. 2. memorat, duoden- nem puerum Jeſum, chariſſimos parentes inveniſſe, in medio Doctorum, audientes & interrogantes eos. Doctiſſimus Nyſſenus notat particulam ut non denotare tempus futurum, quaſi primum ſciat, diſcat, ſed verba tempus præſens indicant, jam ſcit, jam plenè inſtruétus eſt, reprobare malum, & eligere bonum: Si ſcit, cur ergo utpuer parvulus, butyro enu- triri, cur ut tyro & diſcipulus inſtrui, & doceri voluit? ad primum mem- brum reſpondet Ramirez de Prado: Puer hic, quia naſciturus oſt, Deus eſt, quamwvis ipſe ſit perfectus, nec in dabeegtehel creſoere, more puerorum educabi- tur, hutqro ſcilicot &S melle, ut parvuli infantuli ſolent educari; Ut doceat, ſta- tui, conditioni ſe quivis accommodet, & ſecundùm ſtatum ſuum ſe ge- rat: Puer natus, licet Deus fuerit perfectiſſumus, ut puer, ut parvulus tracta- ri voluit. Pari forma reſpondet, ad ſecundum membrum, venerabilis Bedain Cat. D. Tho. fol. I62. & S. Bonaventura, apud Joannem Sylveiram. Tom. I. Lib. 2. Cap. . Quæſt. I6. Num. FI. fol. 34 8. Ad oſtendendum, Ju04 bomo erat, homines mugiſtros humiliter audiebat; Sunt verba Bedæ: In hoc ſpi- ritualiter eſt intelligendunz, quod Chriſtus docet nos, quòd ante debeamus diſcere, quàùm docere. Sic Bonaventura: Ita ergo in gradu tuo, unusquisque in vocatio- ne, in qua vocatus eſt, in ea permaneat, 1Torte ſua contentus vivat. Sorte nimi- rum, quæ ſuper quemque cecidit. CONCEPTUS II. Narrat S. Evangeliſta Lucas cap. 22. Chriſtum in ultima cœna, ſer- monem ad diſcipulos habuiſſe: Quinon habet, vendat tunicam, & emat gla- dium. Tunc extempl& diſcipuli: Ece duo gladii bic. Et Dominus reſpon- det. Satis eſt. Gladium ergo affumit Petrus, eoque defendit in horto charum Magiſtrum ſuum. Stmon ergo habens gladium, eduxit eum, & percuſſit Pon- — ifn ruun leſtr !A Cos d ndigre Chr 4 tinodl Ptnul lent 4 Nent n tmn, nin Cunae ir, u Cunadn entone ihlcere ſer lelmm: ti ,ut Neen od lete l Uel WCen rvsi Citor l Unne ahin Ne 0 Intonen henl Vepmn dln os Dr Utibue — in eor⸗ Okreck⸗ tionen, narii, in enter ili Ia: S conpride Aftieſe, untince. e l N. 9, inqe t, ut ſeit duoder. voctorum, partiellan ſec veihe reprobat btyro enn⸗ r e . 1, Deug, tun elnitt gocet, t ſuumk Pulubtti⸗ Venencbi lyelen n, N I Moe ⸗ lstte, tintocati ote nin cNHA, ſr Geng p us tehor⸗ t in hortto Emmiß or⸗ CONCIO TERTIA. 139 Pontificis ſervum, & abſcidit auriculam ejus dexteram. Joann. I8. cap. Putabitis, Petrum actum generoſum, DEO placitum exercuiſſe, minimè: ut facinus deteſtabile, Chriſtus reprehendit. Mitte glaqium tuum in vaginam. Quid hoc? An non gladium Chriſtus comparare juſſit? Nunquid, cum duos gla- dios diſcipuli præſentant, eos approbat. JQatis eſt. Cur ergo nunc bPetro indignatur, Petrum reprehendit, cum gladio, & ſincerâ intentione contra Chriſti inimicos utitur? Quid judicatis, per duos gladios, quos Chriſtus approbat, intelligi? intelliguntur duæ poteſtates, prima ſacerdotum, & ſpiritualis, altera regum , & illa ſæcularis, ac terreſtris: Reges ferro ma- teriato dimicent, reos plectant, hoſtes expugnent. Sacerdotes gladio ſpirituali verbi Dei, peccatores oppugnent, ſceleratos verbo Dei coër- ceant, ad meliorem frugem deducant. Sic aſſerente S. Anſelmo ex Com- ment. in Matth. cap. 26. Datur ergo materialis gladius carnalibus, ſpiritualis autem, miniſtris ſpiritualibus. Letrus nunc à Chriſto ſacerdos creatus, gla- dium acquiſivit, ſed ſpiritualem, verbi DElI, & non materialem, iræ, vin- dictæ, ſanguinis: reprehenditur ergo Petrus à Chriſto, materialem gla- dium aſſumens, perque hoc inſtruitur, gradum, ſortem, conditionem, vocationem obſervandam eſſe, ſacerdotem placere DEO concionantem, diſplicere digladiantem; ſtandum ergò cuique in gradu ſuo, in vocatio- ne, quàâ vocatus eſt, permanendum eſſe. Sic concludit Conceptum An- ſelmus: Sicut non convenit regibus, quod ad ſtolam pertinet, ſic nec Epiſcopus, quæ regis ſunt, exercere debet, quæ quia Petrus quodanimodo exercuit, à Domino in- crepare meruit. CONCEPTIUS III. Jacobus ex Meſopotamiâ redux, dùm in Bethel veniſſet, ab uxoribus, liberis, ac re domeſticâ ſe abſentans, totâ nocte cum Angelo luctatur, au- rorà illuceſcente Angelus Jacob hortatur. Dimitte me, jam enim aſcendit aurora. Genel. 32. cap. S. Thomas Aquinas explicat, quæ fuerit hæc lucta, &R quis luéctans fuerit Angelus: Luctam dicit fuiſſe ferventes preces, & Orationem, cui totâà nocte Jacob inſtabat: Angelum luétantem, gloſſa dicit, fuiſſe Chriſtum, Verbum incarnatum. Si lucta Jacob, fervens ora- tio ad DEUM fuit, Chriſtus verò, Verbum incarnatum, preces, orationes, continuare præcipiat: Petite, & accipietis: pulſate, & aperietur vohis. Lucz 2. cap. hinc valdè mirandum eſt, quòd orationem & preces, Jacobum ab-= rumpere, ceſſare, & finire hortetur. Quid cauſæ ſubeſt, quod preces, & orationem Jacob ceſſare velit? Gloſſa interlinearis cauſam advertit: Ja- cob ſæcularis, maritatus erat, uxores, liberos, copioſam familiam, turmas gregum numerabat: talem ceſſare, & finem imponere precibus jubet, & ad domeſticas curas, labores, onera, ſollicitudines reverti imperat; ſta- tus, profeſſio, ſors, conditio, non erat monachus, quorum ſtatus exigit, noctibus pſallendo, orando, meditando conſomere „ Jacob œconomus, 2 Pater- IN FESTO S. MATTHIE APOSTOLI: Paterfamilias erat, quibus incumbit, conſolari uxores, liberis, & famula- tui, ac rebus domeſticis proſpicere, menſæ neceflaria providere, labores quotidianos exercendos imperare, an hi ritè peracti ſint, inſpicere: ju- bendo, ut ceſſet lacobus ab oratione, jubet ſtare in gradu ſuo, vocationi, quàâ vocatus erat, convenienter vivere conomum, Patremfamilias, non magis chorum, quam agrum excolere debere, quisque in vocatione ſuâ, quâ vocatus eſt, permaneat, vult Deus, exigit Deus, placet Deo. Videa- mus hoc ulterius. . CONCEPTUS IV. CHRISTO Salvatore noitro ſepulto, ſummo mane, adhuc in tenebris, excurrunt mulieres ad ſepulchrum, videre defunctum corpus ESU. Cum tranſiſent Sabbathum, Maria Magdalena, &Maria Jacobi, & Satome, emerunt aromata, ut venientes ungerent Ium, & validè mane, una Sabbathorum, veniunt ad monumentum. Marci 16. cap. S. Paulus præſcribit mulieribus, doms, G& domeſticorum curam haheant: in plateis & foro diſcurrere, minimè appro- bat; hæ mulieres, domo ſe abſentant, extra procurrunt, Dominus ESUS tamen eas non increpat, minimè exprobrat, imo approbat actum harum mulierum, ſibi gratum, acceptum demonſtrat. Qui de cauſa? Cauſa pa- 140 tet, ex citato cap. 16. Marci. Cim tranfiſet, &&c. Notate: It venientes unge- rent TEölIM. Lavare, mundare, ungere, & inungere, officium, munus, & ſtiatũs, & ſortis fœminex; non ergo increpat pias fœminas Chriſtus, li- cet excurrentes, quia ſtatus, & ſortis ſuæ munus egerunt: adeò placet DEO. ſtatui ſuo vivere competenter, convenienter. Bellè deſcribit Con- ceptum iſtum S. Petrus Chryſologus Serm. 82. Fœminæ Chriſti obſequium uſcipiunt, Apoſtoli paſſiones: illæ portant aromata, iſti fagella, illæ ad obſequium feſtinant, iſti ad carceres properaut. Hinc capio illam Chriſti parabolam Matth. cap. 13. CONCEPTUS V. Smile eſt regnum cœlorum grano ſinapis, quod acceptum bomo, miſit in hortum ſaum. Et iterum: Simile eſt regnum cœlorum fermento, quod acceptum, mulier abſcondit in farinæ ſata tria. Lucæ I5. cap. Aliam Chriſtus narrat parabo- lam, nempé: Quæ foris ſunt oves, curare, & quærere virum, ac Patrem- familias. Mulierem & Matremfamilias, quæ domi ſunt, curare, & drach- mam deperditam quærere. Quid doéëtrinæ per has parabolas Chriſtus nobis præbere voluit? Reſpondet S. Petrus Chryſologus Serm. 99. Res de uſu geritur, vir in agro granum ſinapis ſerit, domi mulier fermentum procurat, B panes præaparat alinionizæ, quia virum Joris expectat labor, intus mulierem dome- Hica eura conſtringit. Docet ergo Chriſtus, quam bellè fibi placeat ſtatũs, ſortis, conditionis obſervantia: ubi, ubi, ſtatus, officium, in quod Deus hominem poſuit accuratè obſervatur, ut ſi vir agrum colat, mulier dome- . ſtica — anege eryan eiach K ben upnun ill Gucen A lecem i ſ Cunonnos nn lge i nep, Alnnit, : Aue jilt, rio, mn Konkns, ⸗ o Neler Popon. Unn tinen Nmnt Ilyug⸗e Cllenile Untang,S entro, Dhenucre R nnine finnen Petentes Ulernto⸗ ellckcon e krehr CONCIO TERTIA. r fammolz. ſtica negotia, peragat, ibi cœli ſimilitudinem aliquam eſſe, tales ſtats ſini labores obſervantes, jam cœli benedictionibus, in terris perfrui: nihil perdere, ſed e n. Dei adjutorio, plura indies invenire, & lucrari. Exemplar ſit Domus Abra- OCatioil , hæ, & Arca Noë. r 2 tionelli, Geneſis 18. cap. legitur, majeſtatem divinam dignatam fuiſſe, Abra- „Vider hamum inviſere, & apud eum divertere: O felix & benedicta domus in quâ DEUS divertit! quid movit Altiſſimum, apud Abrahamum divertere? & ſuâ clementiſſimà præſentiã domum Abrahæ beare, & benedicere; non fallar, ſi dixero, adetantas gratias, & favores Deum commotum eſſe, pro- Enchig pter optimam domus ordinationem, & ordinatiſſimam rei domeſticæ, ſta- W. Cn tus, ac ſortis adminiſtrationem ; Abraham providus Paterfamilias, & ne,nan conomus, foris ad armenta, ad greges, ad agros, ad campos agebat: m deiis Sara diligentiſſima œconoma, & materfamilias domi degebat, ac do=- amſe, mũs negotia tractabat. Audiamus Scripturam: Ipſe verò ad armentum e A. cucurrit, & tulit vitulum tenerrimum & optimum. Sara, ut imperatum mnns EN eſt: Accelera, tria ſata ſimilæ commiſece, & fac ſubcineritios panes. Panes tunbun pinſit, & coxit. Statũs, fortis, & conditionis cujusvis accurata obſer- cauer vatio, ſummè placet DEO, facit DEUM divertere ſuis gratiis & benedi- Ee o. Qionibus. . m,mun CONCEPTUS VII. U Ohrſtui, . Quis non miretur, quod Arca Noë, in tantis tempeſtatibus à ngaufra- AKd N gio prælervata ſit? omnis generis animalia, congregata in arcâ erant, in- elidt gens pondus, & moles; ſpumantes fluctus, niſu inde in arcam impegerunt, ſi lien Arca tamen fuaviſſime & ſecuriſſimè deducebatur. Quis cauſalem dicet, 4d ein arcam in tantis procellis illæſam conſervatam eſſe? S. Gregorius Hom. 28. fied n Evangelia aſſerit, reétam & convenientem ſtatũs obſervationem, arcam conſervâſſe: Verba Gregorii ſic ſonant: Mam arcam, inferius beſtias, ſuperins verdò aves, & homines habuiſſe. Beſtiæ, ut mole corporis graves, inferius in niſtinhum centro, quæ ſors & ſtatus „ Omne grave concernit, habitabant: homines Cjtm,ni ubernatores arcæ, mediam contignationem, ut tam illa, quæ infimâ, Irti ri- quàm ſupremà contignatione fiunt »ordinaté inſpiciant, habitabant: in ter- nn ti, ſupremi, & altiffim contignatione, aves, à naturã & conditione, alta ge, Aickc appetentes morabantur. Pulcherrima ſtatus, ſortis, & ſpeciei cujusque las Chilis obſervatio: & mediâ hac elegante, ſtatũs, ſortis obſervatione, arca ſine pe- n, Ne riculos concuſſione, quietè ac ſuaviter ſuper undas, Deo rectore, Deo du- znoant, ce deferebatur. Sic, ubi in domo aliquà, ac familiâ, eſt ordinata ſtatũs iaen. obſervatio, quivis ſorte ſuã, munere ſuo, conditione, in quꝗ eum DEUS eat nd poſuit, contentus ac pacatus vivit, talis domus, familia, feliciter conſerva- H“WM dhu ur, ſecurè ad portum felicitatis deducitur. l eran⸗ LEpilogus.] Ergo quivis ſuàâ ſorte contentus ſit, & felix erit, ac heatus. e §5 3 MAR- 142 IN FESTO S. J0 SFPHI, S1 te 6to 610 69 . 6 53 Lae J e) (21 6 . èòòl Be 2 . e 1 e ie te i. eie e eie e e Es ie 619 S39 65 C 5 e MARTIUS8S8. CONCIO PRIMA. Tertu, Yoſeph. Matth. I. cap. “ Thema Patrocinatur S. Joſeph univerſis, in univerſis. Exordium, NS . Anct. Joſephum omni homini, in omnibus ne- , 2 α gotiis agere patronum, experta S. Thereſia te- ) . ſtatur in Revelat. lib. 6. In Patronum && Domi- Ws num elegi glorioſum virum, &. Joſeph, ejusque pa- trocinio unicè me recommendavi, liquido deinde per- . ſpexi, §. hunc Patrem, & Dominum meum, tum a5 Aas) hac neceſſtate, aliisc, majoribus, in quibus de ani- ma mea, & honore, & perditione agebatur, liberiſſe, nec memini, me ali- quid ab eo petiiſſe, cujns me koe non fecerit; ego experta ſum, in qualibet neceſſitate adjuvare, velle videatur, quod, quemadmodum illi in terra viventi Jubditus fuit, ſic ei exiſtenti in œlo, ni eorum, quæ petierit, denegat. S. Joſeph noxn impetrat, ſed imperat, non orat, ſed ordinat. Joannes Gerſon part. 3. Tractatu in Magnificat. Qui aliquid vult à Deo obtinere, accipiat 8. Bernardi- S. Joſeph pro Advocato, & omnia impetrabit. Bernardinus de Buſte nus. Part. 4. ſerm 12. Panem vivum ſervandum, accepit g. Joſepb, tàm ſibi, quàm toti mundo; Joſeph conſtituit Deus, ſuæ Matris ſolatium, ſuæ car- nis nutritium, conſtiruit denique ſolum in terris, magni Conſilii coadju- 8. Bernar- torem fidiſſimum. S. Bernardus hom. 2. fuper mifſus eſt. Quibus- dus. qdam ſandtis datum eſt, in aliquibus ſpecialibus cauſis præcipuè patrocina- ri, at Sanctiſſimo Joſepb, in omni neceſſitate, & negotio conceſſum eſt opi- tulari, & omnes ad ſe piè confugientes fovere, & affettu pio proſequi. 6. Themas S. Thomas Aquinas. O beatos, && fehces eos, quos &. Joſeph dilexerit, Aquinas, quos ſub ſua protettione ſuſcepit, non dubium, quin innumera beneficia, ob illius merita, à Deo ſint habituri. Archiepiic. à Capite Fontium, hom. de laud. virg. Materiam hanc Conceptibus deducam, im- Plorata divinâ gratid. 2-ð CON- adeſſe, adeò, ut Dominus nobis indicare — ⸗ unne⸗ macor verene Ponin. lümm unedn Muunns. eegu gei⸗ . Huen en ſer isnolt, n, Ch Monarings onnncan eoiori nr uſtnel. Ungenus, eninb Eriueſu, Mniluns 4 mhltr N lauch nmnare Neind h Peg, n⸗ Uen . 1e 1nunte werſi. Smnibus de⸗ Thereſatt . n GDoni gefkl ldeindezt eunm faſ libu ge ai lemniti,ne⸗ tiſun,d geni ſiblitun fii ehn rlon pan, tere, A us gehh tiunn, ſect⸗ viſlicate K. G egan eeſimgi po i en Glertk nenkentet ite oniim Cucm, (. CONCIO PRIMA. . CONCEPTUS Confirmatio ſen Dedudctio.] Evangeliſta 1 cap. 2. na B quam tres Reges Orientis in Bethlehem advenerant Rlgumn Chriſt N- — fum adorare; Sacratiſſimam famili re; 8 amiliam, hoc ordine locatam i 2 Or OcCatam neri Invenerunt Mariam, & Joſeph, & Infantem. Joſeph in medio Mariæ &e jen 1 ElNR onitur. An non convenienti 1 P An non convenientius fuiſſet, in medio Ponere Jeſum delica- tiſſimum infantem? non Jeſus, ſed Joſeph in medio ponitur. Cur hoc? . hoc? An medius inter Jeſum & Mariam poni “ m ponitur Joſeph, medi Ri ronns⸗ Adrorad univerſalis apud rde Dbe heclut Mal Mecliator, ðð . phi diſc. 8. &. Evangeliſta Joſebhum in utri 1, 0 Iin Feito tum: . Asdlé medio propo nvenerunt Mariam, & Joſeph, & Infantem, velut Mrcharetem E hen ccſſorem. MWMBM CONCEPTUS II. Joſeph ÆJgyptiacus figur jarchæ . ſ. Syptiacus figura erat S. Patriarchæ Joſeph itii . dis noſini iſtrur enhim hic panem ſervavit uni Nenao, i zemen Marara⸗ »Chriſtum Eſum, ſervavit univerſo mundo. Ita degaue aloyſ zus ius Novarinus in umbrà virgæ J. . Quod nunc de Joſepho Ægypti Pharao pronunciavit, vocavit eum lingua A.gypti . ,/ ronunciavie 5 gyptiaca, Jalvator e n ſuf de S. logend pronuntio, & voco. Mund, i 6 ihas: Ta- 2,2 Auod orbem a famis evxcidio liberaſſet: juſtius hunc Sa Frrr Pſius mundi Salvatorem ſalvavit ab Herodis manib Qe EgyPti dixit ad fratres. Genel. 45. cap. Wolite Pavere roſal A Te, pro ſalute ve- NRra miſit me Deus hoc de S. Joſe 1 oteſt, non h S. Joſeph reétius dici potef P um num genus, pro ſalute omnium eſtS. Poſeph. obo vebis moldi Car. I. E notenſis in Bibl. vet. Securum acceſſum . Gum jam habet homo ad „ ubi iato- par ee a en talc ante Patrem, . ante filiam H HH Monſaaat Mater filio lac KElrra⸗ & morvet nurem drir lerearur uu⸗ a eit aler , Hium, ut indu 1 Srd eel . ri⸗ daren Glium & matrem, ut filius H dali Mariæ & Jeſu nentrr: eil & Joſeph „ ab Evangeliſta Lucaz. ca in . d Marie eie Bes & filii ponitur. Iavenenunt Mariam, && Jaſeph, do, uf 1 era, W dde larar . monſtrat matri & filio, S. oſeph ſabore Man- . . „ Ut monſtret filio lac & ubera; flli tur. i monlket agrilamu & uinera Sa homo par 5 Nlerd ardein pee⸗ miun vni ehla lts coneinmar anne: Genon, in olephinn: Ouat ec, Rgae SS , Huia dum Bater orat uxorem, && Aarron, vete oumclan 7 AHoc educere voluit pia Mater Eccleſia, in ſe vel 10 *. Pfſephum invocare nos inſtruens: Santtiſimæ Genuricgs tas * Sponſi 144 IN FESTO S. 1OSEPHI, Sponſi, quæſumus Domine, precibus adjuvemur, ut quod poſſibilitas noſtra non ob- tinet, ejus nobis interceſione donetur. , CONCEPTUS III. Angelus S. Joſephum Lucæ 2. cap. ita compellat: Joſeph Fili David Cur quæio Filium David nomine compellat, & non rectè Filium Abrahæ vocat? Gloſſa citata verba habet: Ex nomine vocat, quaſi notum, familiarem, beæc autem familiaritas, gratiarum faciliter obtinendarumeſt indicativa. Inquit Manſius ſupraà citatus, probat, & confirmat. Exodi cap. 33. Moylſes Deum precatur, pro remiſſione peccatorum populi ſui: Placatus Domi- nus, reſpondet Moyſi. Novi te ex nomine: Deſuper Rupertus Abbas: Dicit Deus ad Moyſen, novi te ex nomine, quaſi conſequens ſit, ut quod ipſe notus eſt Deo, boc alios, qui in Dei notitia non ſunt digni, commendare poſſit. Quis quæſo magis Filio notus, quàm Pater? Quis Spenſæ magis notus, quam Spon- ſus? Joſeph Pater nutritius erat Dei Filii? Sponſus & verus maritus Virgi- nis Mariæ: Joſeph, te nomine vocat Angelus, Patri notiſumum, & fami- liariſſimum; ſi nunc ex mente Ruperti conſequens ſit, ut qui ipſe notus ſit Deo, hic alios commendare poſſit; Joſeph Deo & virgini intimus, & notiſſimus; ergo per hoc Generalis Patronus, Advocatus, & Interceſſor. Cur Filium David vocat? Cur non Filium Abrahæ? David ſe obſtrictiſſi- mum memorat: conſtat ex Pſalmo 131. Memento Domine David, & omnis manſuetudinis ejus, ſicut juravit Domino, votum vovit Deo Jacob; propter Danid Jervum tuum, non avertas Ffaciem Chriſti tui; juravit Dominus David veritatem, && non fruſtrabiturcam. Filium ergo David, Angelus 8. Joſephum vocat. ad indicandum, Deum S. Joſepho eſſe obſtrictiſimum, addictiſſimum; S. Joſephum generalem eſſe humani generis Conſervatorem, Advocatum, Patronum, Salvatorem; propter Joſephum non avertere, ſed faciem ſuam ad nos convertere Chriſtum Eſum. CONCEPTUS IV. Duce S. Joſepho, Dei F lius introire voluit in hunc mundum. Ita Lucas cap. 2. Aſcendit autem & Joſeph, à Calilæa de civitate Nazareth, in Ju- dæam civitatem David, quæ vocatur Bethlebem, eò quòd & ipſe erat de familia David, at profiteretur cum Maria, deſponſatn ſibi uxore prægnante: factum eſt au- tem, cuùm eſſent ibi, impleti ſunt dies, ut pareret, & peperit Filium ſuum primogeni- tum. Duce Joſepho ab Arimathæi, iterum exire voluit de hoc mundo. Sic Marcus teſtatur cap. I5. oſepheum invol vit ſindone, 95 poſuit eum in mo- numento: deſuper Cornelius à Lapide in cap. 7. Matth. Notandum eſt, Cbri- Num introiſſe in mundum per Joſeph: Sponſum Virginis, exiiſſe è mundo, ac ſepul- tum eſſe, per Joſeph ab Arimathæa. Notandum eſt: hortatur Cornelius; Quid in hoc notandum eſt, quod Jeſus per Joſeph in mundum introire, & iterum per Joſeph exire & mundo voluerit? Apocal. cap. I. Chriſta⸗ E Alpha — 4 6und neipio Eni ehhum et ſle ſehhm olin eis Cchwame pbornen Kem den Donloe Müawur dench uleet, Rbemard utlhrt 10 ſde do Ninen chum Eehehiun ueym. Enness Cnlbnne funtu. Mnon.B. lincndeo tenhlon! Nen, Genonh ſeccrtorn e: ſng ln tiarund Pprepn leltn — Anono). P Dovil n Abrihe amiligren, 4. Ingot Moyle; tus Dom. das: Dii Me notnut squr⸗ uum on⸗ ritas Vug.. n, Akun. inſe men intimmos, 4 Interceltt obſtriclii il, Gonm 1opter Dnn vid veritnn hum voc ckitmun Advocatu kaciem lun Undum. 1 at defmn ſmnifi In inge hoc mund it Aſrinne. unc, n 10 1 1ſr Cortelii introite, sl Crln CONCIO eERIMA. 14 5 Alpha α Omega, Principium & Finem, intitulat; duce Joſeph, initium ſumit in mundum, duce Joſeph, & finem ſumit ex hoc mundo; cum jJoſeph à principio usque in finem eſt Jeſus: Joſeph ſortes noſtras. à principio us- que in finem confiſas habet, generalis eſt Patronus & Advocatus; per Jo- ſephum ſtat felix egrefſus ex hoc mundo, & beatus ingreſſus in cœlum; per Joſephum ſtat felix via in hac Patria, & beata vita in æternitate; per Jo- ſephum venit felix vitæ initium, & felicior finis vitæ, paratæ mortis, & poſt ipſam, æternæ beatitudinis. CONCEPTIUS V. Variis rebus comparantur Jeſus, Maria, & Joſeph. Maria ab Angelis dicitur aurora. Quæ iſta, quæ progreditur quaſi aurora? Cant. 6. Aurora eſt heatiſſima Virgo Marin, quæ inter nottem & ſolem, inter hominem & Deum, in- ter hominem injuſtum, Deum juſtum eſt optima mediatri. S. Bonaventura, Serm. de Nat. B. V. Aurora Maria, quæ ſolem gratiæ, Chriſtum jeſum, mundo peperit, & produxit. Orietur vobis Sol juſtitix. Malachiæ cap. 4. Si Maria aurora, Jeſus Sol; Si Joſeph eſt Angelus, qui ſemper in ſuo curſu ſolem Chriſtum regit, & dirigit, ut radiis gratiarum ſuarum, nos homines Üluſtret, ac illuminet. Mariam paradiſum, Cbriſtum arborem vitæ, intitulat S. Bernardus in Deprecat. ad B. V. Yeré paradiſus Dei tu es, quia lignum vitæ mundo protuliſti. Si Maria paradiſus, Jeſus fruétus ventris arbor vitæ; er- Zo S. Joſeph eſt Cherubinus ad januam paradiſi, exulantium in hoc mun- do Patrenus, ut ad paradiſum, unde exularunt, iterum perveniant;, ut fruéctum perditum, Dei gratiam, recipiant. Arcam Noë Mariam inſinuat Heſy chius Hom. de Deipara. Arcam, quæ univerſum Trinitatis portavit com- plementum. Si Maria arca, Chriſtus Jeſus columba eſt, quæ ramum viri- dem pacis & reconciliationis attulit: S. Joſeph. Noë eſt, omnium miſeri- cordiſſimus patronus, & fautor, ut ab interitu conſerventur, pace æterna fruantur. Mariam templum Dei intitulat S. Andreas Cretenſis Orat. de Annunt. B. V. Salve magnificum divinæ gloriæ templum. In boc templo San- Rum Sanctorum eſt Cbriſtus Jeſus. Ita Vincentius in Vigil. Nativ. Si Maria templum Dei, Chriſtus Sanétum Sanctorum; ergo S. Joſeph eſt ſummus Sacerdos, cum ſit juſtus, qui Sanéctum Sanctorum Chriſtum Jeſum, in ſuis deportabat manibus, ut omni homini benedictionem Dei, & remiſſienem peccatorum, clementiſſimus Patronus impertiatur. Theſaurus eſt Je- ſus: In quo omnes theſauri ſapientiæ ſunt abſconditi, ut Paulus docet 2. ad Cor. cap. 3. Mariam vaz divinitatis Bernardinus Senenſis nominat tom. 2. ſerm. 36. tertia part. Si theſaurus Jeſus, Maria vas, in qued hic theſaurus repoſitus: Ergo S. Joſeph eſt theſaurarius liberaliſſimus, de theſauro gra- tiarum Dei, nobis egenis & indigentibus, milliones elargiri, cmni tem- pore paratiſſimus. Feſtivale. T LEpilo- * 145 IN FESTO S. 0 SEPHI, Epilogus.] Hortor ergo: Ete ad Joſephum. Gen. Ar. cap. Indigentes ite ad Joſephum, ad theſaurarium Dei liberaliſſimum; Peccatores, ite, con- fugite ad Joſephum, ad Noë miſericordiſſimum, ſalvationem & conſer- vationem impetraturi: Omnes tandem mortales, ite ad oſephum, Sacer- dotem benigniſſimum, benedictionem temporalem, & æternam conſe- cuturi. IN FESTO S. JOSEPHI, CONCIO SECUNDA. vevs. Cloria & honore coronaſti eum. Pſalm. g. 1bem. Quàm glorioſus, & honoratus ſit Sanctus Jo⸗ ſeph. Enex & virtuoſus Patriarcha jacob, à Spiritu Sanéto illuminatus, & nominibus Filiis ſuis futuram felici- , tatem, aut infortunium prædixit ; Filio ſuo Joſe- Q Pho prophetizat: Joſephus Filius accreſcens. Geneſ. 49. cap. Meritò nutritio Chriſti, à providentia di- vina, datum eſt nomen Joſeph: Joſeph Filius accreſcens: Siquidem KExorchum, poſt B. V. Mariam, nulla creatura in gloria & honore adeò altz aſſurrexit, quàm S. Joſephus Pater nutritius Chriſti. Audiamus Fatre.. deſuper Patres. In comparatione gratiæ && gloriæ &. Joſeph, cum gra- tia & gloria aliorum Sanctorum, exiſtimo pium veriſimile, Gan in bunc reliquos omnes, etiam Apoſtolos, in gratia & beatitudine antecel. gSuarez, lere. Ita Suarez. tom. 2. in 2. part. D. Thomæ q. 22. art. I. diſp. 8. ſect. 2. Joſeph vir ſuſtus, juſtitia ſua, meritorum gratiarumque cul- Dionyſius mine, œteros excellit Sandtus. Dionyſius Carthuſianus in cap. 2. Carthul. Matth. In tantum eſt exaltatus dignitate S. Joſeph, ut Matris Dei, cui inter puras creaturas, ſandtitate & dignitate nihil eſt æquale, meruit ve- rus 2 Sponſus, & verè unigeniti Filii Dei Pater nuncupari, quibus quo- bus titulis, & prodigiis, factus eſt ſuper omnes Patriarchas, Prophetaz, g&. Hierony-Jui ante eum fuerunt. S. Hieronymus in cap. 48. Geneſ. S. aſeph, mus. poſt B. Virginem, cenſetur inter primos Sandtos. S. Gregorius lib. 10. 8. Grego- moral. Nullus Sandtus in cœlo major eſt, &. Joſepho, poſt Virginem hene- innes dictam. Joannes Gerſon. de Nativ. B. V. Nemo mihi Sec adſcri- Terlon. lers Joſeph perfedtiſſimim omnium Sanctorum und B. Virgine except, Cartagena. Prædt inaſti- cem. Cartagena tom. I. de B. V. lib. 4. hom. 8. taut ſRuljdio ( u Nolen tnd Puhns, fut nuits N n Nn Iſuehn ſeph. 0 rlir ai. Uord . mn fumn, hhelan efe itisſur, Uinis fil lenli, te funt i uuinre, Aurt At Ils Cyriimn 1est al ud ingenon uninnir Nun . Dinte Inng I Pen) — entes ite te, con- Conlet. m, dacer⸗ Aun conle- — s ſo iritu dnch⸗ turam telee ſuo ſol⸗ ens. Gen’ Widentin 1: Diguicen ore Ced d „ Mdanm b, ang le, nir Mdineanted tt 1. Bin Nrumngue usin e: utris Dia le, eriitn. ,Cittl GNs rius lbeln itenken. G n. ineenhſn Cutſigeti etr CONCIO SECUNDA. “ inæſtimabilem humilitatem notat in Cbriſto, ita Aignitatem incompara- bilem ſignat in Joſepho. Joannes Gerſon de Nativ. B. V. In anima & corpore, S§. Joſeph in &lis glorioſus eſt. Bernardinus de Buſto, de 8. Bernard- Deſponſat. Mariæ. Invocatâ Dei gratiã, deſuper Conceptus esadte. formabo. CONCEPTUS I. LConfirmatio ſeu Dedulctio.] Quæſtio orta eſt in Collegio Apoſtolico: uis putas major eſt in regno cœlorum. Matth. 18. cap. Quæſtioni reſpondet lagiſter Chriſtus: Quicunque ſe bumiliaverit, ſicut parvulus iſte, hic major eſt in regno cœlorumi. Qaſi diceret: Humillimus, demiſſiſſimus in terra, erit maximus, honoratiſſimus, glorioſiſſimus in cœlo: humillimus, demiſſis- ſimus fuit Joſephus in terris: Probo aſſumptum; S. Joſeph veriſſimus fuit maritus Mariæ, teſte Scripturâ: Joſeph noli timere accipere Mariam conjugem tuam. Matth. cap. I. Si verus maritus Mariæ, ergo omnibus dotibus uxo- ri ſuæ particeps; ſic concludente S. Bernardino Senenſi, tom. 3. de S. Jo- ſeph. Oim omnia, quæ ſunt uxoris, ſint viri, credo, quòd B. . totum theſaurum cordis ſui, quem Eeed recipere poterat, ei libentiſſimè exhibebat. Maria verò uxor S. Joſeph fuit humillima: Ecce ancilla Domini, fiat mihi ſecundum ver- bum tuum, Lucæ 2. cap. & reſpexit humilitatem ancillæ ſuæ. Si nunc cordis ſui theſaurum exhibuit B. Virgo Joſeph, & ſi in uno matrimonio, certè in hoc fuerit alter alterius adjutorium ſimile illi, Maria theſaurum humili- tatis ſuæ, liberaliſſimè S. Joſeph communicaverit, Joſeph humillimæ vir- ginis factus fuerit humillimus maritus. Unde iterum Bernardinus Se- nenſis, tom. 3. de S. Joſeph. Credo, Joſeph fuiſſe mundiſſimum in virginitate, profundiſtimum in humilitate, ardentiſſimum in charitate, altiſimum in contem- platione, ut eſſet adjutorium ſimile illi. Uti nunc humilitas B. Virginem ex- altavit, & fecit inter omnes mulieres digniſſimam, glorioſiſſimam, ita hu- militas S. Joſeph, inter viros fecit in cœlo maximum, honoratiſſimum, digniſſimum, & glorioſiſſimum. Hoc ulterius demonſtro, cum prodi-= giosâ ſcalã Jacob. CONCEPTUS II. Jacob. Geneſ. 28. cap. vidit ſcalam ſtantem ſuper terram, & cacumen illius, tangens cœlum, Angelos quoque Dei, aſcendentes & deſcendentes per eam, 6& Domi- num innixum ſcalæ. Ille gradus in ſcalã, ſuper quem innixus erat Dominus DEUS, utique gradus primus, ſupremus, & altiſſimus erat. Rupertus, per gradus & ſcalam Jacob intelligit Reges & Principes, de quorum ſanguine Chiiſtus progreſſus & ortus eſt; Quis jam inter hos Patres, Reges, & Principes, de quorum tribu, & ſanguine, Chriſtus naſci dignatus eſt, pri- mus, maximus, digniſſimus, altiſſimus, ſupremus eſt? utique is, ſuper quem Dominus innixus eit; hic autem gradus eſt S. Joſeph, teite Matth. T 2 cap. I. 148 IN FESTO S. OSEPHI, cap. I. Jaucob autem genuit Joſeph, virum Mariæ, de qud natus eſt ITMus. Deſuper Rupertus: Supremis autem ſcalæ gradus eſt B. Joſeph, cui Dominus innixius eſt, tumquam tutori pupilus. In cap. I. Matth. lib. 2. O quoties Deus, Cbriſtus ii ſuper Joſeph innixis ſuaviſſimè recubuit, in ſinu quievit? O quotie, quantd dulcedi- ne audiebat Joſeph, halbutientem puerum, ſe Patrem vocare? exclamat Bernardi- nus Senenſis art. 2. cap. 2. Si nunc Joſeph, primus, proximus gradus eſt, in ſcalâ generationis Chriſti, Pater nutritius Filii Dei; ergo & primus & pro- ximus poſt virginem, ad thronum DEF, in cœlis, omnium honoratiſſimus, dign'ſimus, maximus, glorioſiſfimus eſt S. Joſeph- Joſeph dies iMe Sabbathi eſt, in quo glorioſus Dominus requievit ab omni opere, requievit corporaliter in gre- mio, in hrachiis, in collo, in humeris. Iſidorus Iſolanus part. 3. cap. I. Confir⸗= mo verbis Chriſti Matth. 20. cap. CONCEPTUS III. Comparuit coram JESU, Mater Filiorum Zebedæi, cum fupplici: Dic; ut ſeqeant, Bi duo Filii mei, unus ad dexteram, & unus ad ſiniſtram, in Regno tuo. Matth. 20. cap. Reſpondet ſuaviſſimus Dominus: Sedere ad dexteram, vel finiſtram non eſi meum dare vobis, ſed quibus paratum eſt, à Putre meo. Quaſi diceret: Hæc præcedentia, & ſeſſio ad dexteram & ſiniſtram, jam à Patre meo cœleſti, ab æterno duabus perſonis præordinata eſt: Deſideratis ſcire, quæ ſint illæ feliciſſimæ, digniſſimæ perſonæ, quibus præcedentia, & ſeſſio ad dexteram & ſiniſtram Dei in cœlis ordinata ſit? Dicit Rupertus. Et qui- bus paratæ ſunt ſeſſiones illæ? niſi glorioſæ Matri, quæ ſtabit à dextris; & Patri S. Joſeph, qui præierit Rat. Proximus ergo Joſeph, ad latus Esin cœ- Iovergo primus, dignifſimus, honoratiſſimus, altiſſimus, glonioſiſſimus in eClis. CONCEPTUS IV. Experientia docet, quo propinquior, vicinior arbor aquis, fonti, aut rivo plantata conſiſtit, eò arbor illa altior excreſcit, eò magis ſe dilatat. Chriſtus ESUS à oanne cap. 4. Fons aquarum viventium intitulatur. Spon- ſus in Canticis cap. 4. Mariam Fontem ſignatum dicit: proximus, viciniſſi- mus, apud, cum, & penes JESUM & Mariam, has aquas gratiarum, triginta annis conſiſtit S. Joſephus; proximus dico: quis enim Filio proximior, quàm Pater? Quis ſponſæ proximior, quam ſponſus & maritus? Paten, nutritius Chriſti Joſeph. Mi æternus Pater, primaius ſui militudinem, ſuper incarnatum Verbum, && Filium, libentiſimè condonuvit, ſcribit S. Bernardinus Senenſis Serm. de S. Joſeph. Verus maritus Mariæ eſt Joſeph, Dei ver- bo. Noli timere accipere Mariam oonjugem tuam. Matth. . cap. Concludo: ergo S. Joſeph proximus, viciniſſimus in hâc vitã, aquis gratiarum Eſu & Mariæ, altiſſimus in honore, in dignitate ſummus, in gloria ſupremus, Præ täton ni tu l,gun rtain n, ni Stmnie aurwe orun Del Anr. c. e Gen dn delcog onorun unt Ar Contetn EPep s, onraz DANE Mni 60 AS Gliinen nmene, res: M lonen e Chni ng aen atn — Deſper irig et u Nis dlt. Bermatli Es eſt, in & Dro⸗ taiſſim, ali k ingre. a. li: N. Regnone, Nteronn, o. ( mn àlan: ratis ſeire, 1, A ſ . N . i; GN 56in offlimnen fonti,an 8 ſe Clkun tur, Yor. S, Weitli Um, tighe Proxini⸗ tus! Lirß Bermardhns Concholn m Eg ſu prems 1 0r Ronoratus, glorioſus. CONCIO SECUNDA. 149 præ coœteris Sanctis in cœlis excrevit. Zamquam lignum, quod plantatum ſecæ decurſis aquarum. CONCEPTUS V. Crux aridum lignum, in quo Chriſtus IESUS pependit, inter reliquias Sanctorum eſt honoratiſſimum, digniſſimum, glorioſisſimum: Cauſa eſt tanti honoris, dignitatis, & gloriæ, quia Chriſtus in eà pependit: & quàm diu? tribus circiter horis. Si nunc lignum tàm honorificum effectum eſt, quia in eo Chriſtus tribus horis pependit y omninò digniſſimus, ho- noratisſimus, glorioſiſſimus eſt S. Joſeph, cum ESUM, quaſi ſibi acclava- tum, millies brachiis deportavit, cum ESUM, non tribus horis, ſed tri- ginta annis, fideliſſimus nutritius ſtudiosè tulerit, providè aluerit „ſolli⸗ citè curaverit; meritò in coœlis, S. Joſeph, ſuper omnes Sanckos exaltatus, CONCEPTUS VI De ſe fatetur ætertia veritas. Matth. 5. cap. Non veni ſolvere legem, ſed adimplere. Legem honorandi parentes, non tantùm in veteri lege: Exo- di 20. cap. DEUS Pater præcepit, ſed & in novàâ lege. Matth. 7. cap. Chri- ſtus Eſus confirmavit: Honora Patrem & Matrem. Veni, inquit, Chriſtus, legem adimplere, ergo Joſephum parentem Chriſtus in cœlis honorabit; Bed quo gradu? juxta merita honorat DFUS Sanctos, eos in certo gradu honorum, in cœlis conſtituens: Exempli cauſa; altiori gradu conſtituti ſunt Archangeli, quàm Angeli; ahtiori gradu locati ſunt Apoſtoli, præ Confeſſoribus; propterea diſparitatem faciendi, inter reliquos Sanckos, & S. Joſeph quâ parentem, quâ nutritium Chriſti, ſine dubio, in gradu ho- noris, dignitatis, & gloriæ in cœlis, ſuper Angelos, ſuper Apoſtolos, ſuper Confeſſores, exceptàâ virgine, ſuper Sanctos collocaverit. Magna quidem dignitas Angelorum, quia intimi miniſtri DEI: excechit gradum S. Joſeph, DEUM habet ſubditum, & miniſtrum. Lucæ 2. cap. Et erat ſubditus illis, Magna dignitas Apoſtolorum: Non dicam vos ſervos, ſed amicos. Lucæ 15. cap: Aſt S. Joſephum DEUS dicit parentem. Magna dignitas Martyrum 3 quia in corpore pro Chriſto paſſi: S. Joſeph pro Ehriſto Daſſor, in anim, in mente, parte ſubtiliori; ergo digniſſimus, honoratifſimus, ſuper Mar- tyres: Magna dignitas Confefſorum 5/ S. Joſeph digniſſimus, qui primus nomen JES Uconfeſſus eſt. Vocabis nomen ejus JEöIIWM. Matth.. can⸗ Ma- gna dignitas Virginum: Sequnntur agnum, quocunque ierit. Apocal. 14. cap. Superat S. Joſeph, digniſſimus eſt inter virgines, non enim ſequitur agnum, ſed præcedir. Erat ſubditis illi. Lucæ 2. cap. Joſeph ergo ſuper omnes San= Cos honoratiſſimus, glorioſiſſimus in cæœlo- 1 3 CON- 100 —,— INXN FESTO S. 10 S PHI, CONCEPTUS VII. Etiam Barbari fidele ſervitium maximè prœmiarunt ; ſic Aſſverus Mardochæum, quia & vitæ periculo liberavit, maxim dignitate, & ho- nore, ac gloria condonavit: Zulit Aman ſtolam, & equum, indutumque Mar- dochæum, in platea civitatis, & impoſitum equo, præcedebat, & clamabat; hoc ho- nore condignus eſt, quemcunque voluerit Rexæ honorare. Eſiher 6. cap. Quis poſt Mariam, Chriſto Eſu fideliora ſervitia præſtitit, quam S. Joſeph? S. Joſeph Chriſtum fugâ à facie Herodis ſalvavit: S. Joſeph labore manuum ſuarum nutrivit IESUM, & educavit: tàm fidele ſervitium, quis explicet, quan- tum Chriſtus Joſepho remuneratus ſit? Zantus exiſtimandus eſt juſtus Joſepp in gloria, qui talis, & tantus in terris eſt in miſeria inventus, inquit Gerſon ſerm. de S. Joſeph. quot vigilias ſuſtinuit, quot aſperas vias ambulavit, quot pericula ſubivit, quos non duros labores confecit, amore JESU ho- noratiſſimus, glorioſiſſimus eſt S. Joſe h in cœlis. David teſtatur: Gloria F Porote coronaſti eum Domine, & conſtituiſti eum ſuper opera manuum tuarum. al. 8. IEpilogus.] Tàm honoratiſſimum, glorioſiſſimum virum S. Joſeph, honoremus & nos hodiernâ die, & acclamemus, quod olim Judith ceci- nêre Cives Bethuliæ. Zu gloria Jeruſalem; tu lætitia Nraæl; tu honorificentia populi noſtri. Te imploramus, & ſuppliciter invocamus, memento naſtri. in Regno tuo, & gloriâ; fove parens nos miſeros; paſce nutritie nos pu- pillos; dirige nos, ac rege, O tutor, orphanos; ſubveni nobis exulibus, O S. Joſeph! Patrone clementiſſime, & maxime! Amen. . IN FESTO S. JOSEPHI, CONCIO TERTIA. en. Conſtituiſti eum ſuper opera manuum tuarum. Pſalm. 8. rbema. Potentisſimus eſt S. Joſeph. Exordium, J Uam potens apud DEUM ſit S. Joſeph, ſeriptis do- ☛ tiſſimorum virorum adſtruamus: Qui in regiæ fa- ſunt, & dicere, quibus pauperum neceſſitates ſublevantur. Scribit Petrus Bleſenſis, Epiſt. I. cap. 102. O quanta fducia, quanta vis impetrandi? quia dum vir, dum Pater orat uxorem Patrs. G natum, velut Imperium reputant. Joannes Gerſon in Joſephinàâ. A. 5 miliaritatis ſacrarium admittuntur, multa facere pos- menat mnit i Mlui⸗ en l önn ſgo,n in Hr Cſtorn esen ſoelt hnorto lon Dens Ae⸗ ponere n, a ttonſuun ehl Garet Ni liniren in. 5 ſnrnom fnelt, Mnn tnelne Auwoar Dore edhn, edon npropri Unl, inh , 8 Ml arn ſer Pun ln, 4 Aſyeras ho. Oue Na. bocho. Qbisolk 8. ſolenn Twaru et, Ivan. 1s h it Gellon mbulavit, r: Con uon tuorn n ſote ludith eti⸗ oluriſenti to Noe. de Ds dss exlb⸗ — fiCr iin e 1fe N illeum. 2. 0 ini orut ili olhiit CONCIO TERTIA. 15t OQuibusdam Wndtis datum eſt, in aliquibus ſpecialibus cauſis præcipué trocinari, at Sandtiſſimo Joſepho 5 1 e Mecae MT Sg. cæſum eſt opitulari, & omues ad ſe piè confugientes fovere, & pio affe- du proſequi. Ita docet S. Thomas Aquinas. Cum Chriſtus habeat cla- 8 Thom ves Paradiſi, & unam dedit Matri ſuæ, & aliam Patri ſuo Joſeph; qui 4 dinene⸗ autem habet clavem, etiam & ea, quæ continentur ſub clavi: Ita Bern- Bermardinus ardinus de Buſto, part. 4. ſerm. 12. Omucs creaturæ obediunt Jo- deBuſto. ſepho, cum ipſe Cbriſtus obediens extiterit Joſepho. Joannes Gerfon, Joannes in Joſephina. Mortales inter Patronos abud Deum S&. Joſeph ſicacio- Ger rem, & poſt virginem priſtantiorem arbitror. Ita Iſolanus: Sicut Iſolanus. Cbriſtus vivens in hoc mundo, voluit ſabditus eſſe Joſeph ,„ita etiam in cœlis exiſtens, nibil ei pro nobis interpellanti negat, S. Thereſia lib. S. Thereſia Revelat. cap. 6. Potentiam S. Joſephi divina ope Conceptibus demonſtro. · CONCEPTUS I. LConfirmatio ſeu Deductio.] Cornelius à Lapide aſſerit, ex eo; quòd Deus Adam poteſtatem dederit, omnibus ereaturis & animalibus nomen imponere, acquiſiverit Dominum, & Imperium, ſuper omnes mundi cre turas, & animantia, factus ſit Imperator totius mundi; cum rem ad 1. citum ſuum vocare, ſignet, rem illam pleno jure ad vocantem Pertinets S. Joſeph Deus Pater clementiſſimè indulſit, ut Filio ſuo unigenito nomen daret. Matth. cap. I. Joſeph, noli timere accipere Mariam conjugem tuam, quod enim in ea natum eſt, de Spiritu &. eſt, pariet autem Filium, & vocabis oms ſus Jeſum. Si nunc Adam ideò, quia poteſtatem à Deò acquiſi vit aatut terræ nomine compellare, creaturarum omnium Dominus, & Im Rratt factus eſt, omnes creaturas ſibi ſubjectas, voluntati ſuæ obedientes habuit; S. Joſeph in cœlum, ac terram Dominium & Imperium tenet quia cœli terræque Domino nomen impoſuit, Dei omnmipotentis Filium, nomine Jeſu vocavit. Vocabis nomen eſus Teſum. Drocent Juriſtæ: Fructws cedunt ſolo, Arbor & frudtus, ad illum jure ſpe Rant „in cujus ſolo & fundo fructus erevit, & hoc ſine e um un⸗ ſive Dominus fundi, aut ipſe fruétum ſeminaverit, arborem plantaverit, in propria perſona, vel alius per errorem, aut data opera laborem & 0 ram, in illo fundo impenderit. Maria vera uxor S. Joſephi, quoad cr- pus, S. Joſepho ſubjecta eſt, corpus B. V. proprius fundus eſt S. Joſe hè c S. Pauli aſſerto 1. ad Corinth. c. 7. Mulier ſui corporis poteſtatem zon haße⸗ ſed vir. Fructus ergo, qui in utero Mariæ Virginis, licet ſupernaturali- ter plantatus eſt, verè in fundo proprio S. Joſephi crevit, jure ad ſoſe phum, qua fundi, uteri B. Virginis proprietarium ſpectat, & periinet; S ſic 152 IN FESTO S. JOSEPHI, ſic Jeſus Dei Filius, proprius fructus eſt, & S. Joſephi, dicit nunc S., Paulus, ad Rom. cap. S. quod Deus cum Filio Jeſu, etiam omnia nobis donaverit. Cum illo omnia nolis donavit: Maximè revera donavit omnia cœli terræque, cum Jeſu S. ſoſeph., qua fundi Domino, & proprietario. Si nunc jJeſus eſt mare gratiarum, aquis gratiarum abundat, & ſuperfluit, fruétus hic proprietarius S. Joſeph: Si Jeſu data eſt omnis poteſtas, in cœlo, & in terra, Matth. 28. cap. Cum fruétu Jeſu, in cœlo, & in terra, omnem poteſta- tem, cœli terræque Dominium acquiſivit S. Joſeph; ſicut poſt B. Virgi- nem eſt honoratiſſimus, glorioſiſſimus, ita etiam in cœlo & in terra poten- tiſſimus. Aureè concludit hunc Conceptum Bernardinus de Buſto part. 4. ſerm. 12. Cum Chriſtus haberet claves Paradiſi unam dedit Matri ſuæg, G aliam Patri ſuo Joſeph, qui autem habet clavem, babet ea, quæ continentur Jub clavi: Nempè omnem potentiam ac Dominium. Conſtituiſti eum ſuper ope- ra manuum tuarum. CONCEPTIUS III. Paulus ad Galatas ſcripfit cap. 4. Quanto tempore heæres parvulus eſt, nihil differt à ſervo. Ergo Jeſus parvulus, & Filius & ſervus eſt Joſephi. Erat ſubditus iſlis, Lucæ 2. cap. Jura habent: Servus lucratur Domino jus. O quantas divitias gratiarum lucratus eſt Jeſus, per humillimam Gbe- dientiam, per ignitam charitatem, per ſummam patientiam, in paſſione, & cruce: has divitias gratiarum, cui lucratus eſt? omnmum primò Domi- no ſuo, S. Joſeph: ſequitur inde, S. Joſeph poſt Mariam eſt potentiſſimus, in cœlum terramque Dominium habet generale: Job. cap. 42. teſtatur: Non eſt poteſtas, quæ comparetur ei. Meritò ergo S. Joſeph ſibi gratulatur, quod olim de ſe ajebat phicrates. Gratulabatur ſibi Iphicrates. Hocmeum eſt Imperium, quo imperio is, qui imperant omnibus. Rectius hoc dicitS. Joſeph; nam jJeſus fatetur Matth. 28. cap. Data eſt mihi omnis poteſtas, in Cœ, G interra. Huic potentiſſimo imperat S. Joſeph, qua Pater Filio, qua ſuperior ſuo ſubdito, imperat Jeſu S. Joſeph: Ergo & imperat omnibus, quæ Jeſu ſunt; Cœlum Jeſiu domus eſt, ergo coœloimperat oſeph: Angeli Jeſu miniſtri ſunt, Joſeph imperat Jeſu, ergo & Angelis miniſtris: Univeriæ creaturæ, ſol, luna, ſtellæ, ignis, aqua, aër, terra, homo, & animantia, Jeſu ſuppellex ſunt, Joſeph imperat Jeſu, ergo & imperat omni creaturæ. Non eſt poteſtas, quæ comparetur ei. CONCEPTUS V. S. Thomas docet part. 3. quæſt. 27. art. ð. Qaantum aliquid appropin- quat Principio, in aliquo genere, tantò magis participat eſfettum eju. Sic docet S. Dionyſius Areopagita in cœleſti Hierarch. part. 4. quod Angeli, qui Proximiores ad thronum Dei adſtant, copioſius à radiis gratiarum diten- tur: — Toas Scn meg Gonn Qbn H ise Ghrtien opes Eigiune e. A Almherd Tmno ti mde lis, el ortsr b, l Puntion⸗ Flliumes Mur e tumae tllernrt lohrele Kiing. 1. Fünni i Plongorn lefle, lehite leſt⸗ Paulus, tonaverit, tetreque, Mune ſeſis ruckushe in ten n potelt. t . Vg. enoten. Budoet tiiſie, G inentr , n ſiderer⸗ Pnolhrih Nd Domino mam N inalton tndDn Otentihimg 42 klni l grudun Atetur polentlin inpent ei el Conn lchhinhen 1 ſteleiend Nletcre⸗ lagnl⸗ 0Oe An geli 4 I1 rumd⸗ ⸗ tur: Jeſus & Maria, origo ſunt omnis gratiæ & donorum: De Jeſe ſcribit Thomas part. 3. quæſt. 27. art. I. Jeſus eſt Principium gratiæ, ſecundum qivi- nitatem authoritativè, ſecundum humanitatem verò inſirumentaliter. De hoc fonte gratiarum & donorum inquit S. oannes: De plenitudine eius, accipie- mus omnes, de B. V. Maria ſcribit S. Bernardus ſuper miſſus eſt. Plena eſt E ſuperplena, de cujus plenitudinis exundantid, reſperſa reviviſcit omnis creatuna. Quis nunc vicinior, proximior aſſiſtit Jeſu & Mariæ, quàm S. Joieph? Quis ſæpius Eſum amplexus eſt, Mariam conſolatus eſt, quam S. Joſeph? copio- ſius ergo omni creatura, Plusquam flores rore, quam gramine imbre, §.Jo- ſeph fluentis gratiarum, donorum, ſuperfuſus, donatus, ditatus eſt, ple- nus gratiis, Dominio, ac poteſtate in univerſa. [Epilogas.] Cum in Ægypto caritas, & indigentia rerum exorta eſſet, refugium generale erat, ad Vice-Regem Joſephum. Ite ad Joſephum. Ge- neſ. 41. cap. Nullus eſt ſtatus in hoc mundo, qui non indigeat: Reges & Imperatores, hoſtkiliter à Barbaris infeſtantur; Ite ad Joſephum, hic à Ty- ranno Herode ſalvavit jeſum; omnes Reges terræ ſalvare poteſt: Uxo- rati indigent pace & concordia: Ke ad Joſephum, hic eſt, qui triginta an- nis, pacificè uxori ſuæ Mariæ cohabitavit, potens pacifixum matrimonium uxoratis procurare, indigent prolibus: Iead Joſebbhbum; hic eſt felix pa- rens, qui cum Filio jeſu dotatus eſt, & vos ſteriles dotare valet: Aflli- gunt fors parentes, Filii immorigeri; Ite ad Joſephum, hic eſt, qui optimum Filium educavit, in educatione optima prolium vobis aſſiſtet. Anguſti- antur Matres in partu; Ite ad Joſephum, hic eſt, cui Mater gravida, parien- tium adjutori confiſa eſt. Soluti, Virginitatis coronam immarceſcibilem conſervare deſideratis; Ite ad Zegen: hic caſtus Sponſus & Virgo, vo- bis prælucet. Pauperes, ite ad Joſephum, hic eſt univerſalis pauperum nu- tritins. Triſtes & afflCti, ite adg Joſephum, hic eſt afflictorum conſolator. Infirmi, ite ad Joſephum, hic eſt, qui medicinam præparatam, omni lan- guori curando, Jeſum portat in manibus. Môrientes, ite ad Joſephum, hic valet, ut in ultima hora, Jeſus & Maria, aſſi tant præſentes. Peccato- res, ite ad oſephum, hic eſt, qui beſtias, bovem & aſinum dignatus eſt, & vos curabit ad Dei gratiam perdu- cere. Amen. 35 * „ 7R Feſtivale. II IN 4 IN FESTO ANNUNTIATIONIS B. M. V. IN FESTO ANNUNTIATIONIS CONCIO PRIMA. Temm. Awe Maria. Luc. 1I. cap. Ave Maria, ſeu ſalutationem Angelicam orare H devotè, quàm ſit proficuum, utile, & impe- tratorium. . Re & Nvita S. Gertrudis legitur, cum hodierna die Exzordium, S. Gertrudis, in choro ſalutationem Angeli- cam, Ave Maria, canere audiviſſet „ in ſpiritu rapta vidit, quomodo à SS. Trinitate, tres ri⸗ °vi in cor Mariæ defluerent, & iterum adori- ginem ſuam reverterentur; penes audivit ſibi infuſæ ſint; à Patre, quod B. V. ſit potentiſſima; à Filio, quod ſit ſapientiſſima; à Spiritu S. quod ſit clementiſſima 3 vidit pe- nes S. Gertrudis, quod de his rivis, Maria largiſſimè aquas pro- fuderit, ſe Ave Maria ſalutantibus :Per quam viſionem, mundo innoteſcere voluit, quam meritorium, utile, ac proficuum ſit, Ave Maria, ſalutatione Angelica Mariam honorare. Maria in Ave ſe honorantes, potentiæ, fapientiæ, clementiæ, ac gratiarum Fatrer- Aquas liberaliſſimè effundat. Audiamus Patres: Sandtiſſima Tri- nitas, acd Tlaage mundi Nezntigg , ecn ar nz ai elicam ſalutationem elegit. P. Ppart. I. cap. 9. Q 4 i ſe rdooα Wrndncn ia obtulit, &toties ſalutaverit, N- Michael naliter non peribit. Michael Iſolanus „ lib. de Confrater. Roſarii. Hſolanus. Certè Mariq nos ſalutat beneficio, conſolatione, Rnos eam frequenter Alutamus oratione; libenter nos ſalutat cum gratia, ſi libenter eam ſalu- 3. Bonaven- tamus cum Ave Maäaria. S. Bonaventura, in ſpec. Virg. cap. 4. Salu- ura. tate Mariam, ſalutatione Angelica Frequenter guia banc audit libenter. S. Thomas Thomas Kempenſis, Serm. 2r. O& mirabile, & Iuperadmirabile Ave, Kempenſis, Cujus frubtu renovantur creaturæ, bomines redimuntur Angeli reparan- tur; quo damones efugantur, peccatoresliberantur, Angelus gratulatur, dici, quod his tribus rivis, Mariæ tres gratiæ Verbumn lun hini Ne, ſu AMotum min Men len s he Uefin Mrtnt Utlebe Porlan Wu meni,: elege mucde Deimslk Ullinee nnſcn tiamn, m Mher, hyin. Cloß. D Eemnt, Mhl,No un Mrim Clr Nunten 0 Min . Manp, it n ll W. Dendle dler ente cen R morate Kimpe hocſem nem Ad llet, inhirt itnte, teg⸗ tenmn MWor 8s ulittec⸗ iettes grn APo, gul ma; Nid 1e AOus nem, min Mofchuun . Matin 1 gkatiant ntt inaft mamanmtt ca).g ſalutntfe⸗ Feltet NAhn emn fteſlini terenntr. uittletn. Snirnbil, oeliftynn. u mm MMum CONGCIO PRIMA. 155 verbum incarnatur, virgo gravidatur. S. Bonaventura, in ſtimulo S. Bonaven- divini Amoris part. 3. Cap. 16. & iterum part. 3. cap. 4. O mirum fura. Ave, quod quadam lleſti dulcedine inebriat cor devotum. Spes de glorid paradiſi, in corde ipfius, qui devoto animo Ave honorifcaverit Mariam. Habentibus devotionem ad ſalutationem angelicam, ſignum eſt ordinationis, & prædeſtinationis magnum ad gloriam. Alano de Alanus de Rupe, ipſa B. V. revelavit. Ope DEl imploratâ, deſuper Con- Rupe. ceptus pandam. CONCEPTUS I. [Confirmatio ſeu Dedudtio. aAnte oculos Auditorum meorum, duas po- tentes Reginas ſtatuo, Bethſabeam unam, alteram Eſther. Bethſabea ante filium ſuum Salomonem comparet, & obſecrat. Petitionem ergo unam parvulam deprecor à te, ne confundas faciem meam. 3. Regum cap. 2. Petitio Bethſabeæ non eſt exaudita; Bethſabea triſtis recedit. Eſther Regina, & ſponſa magni Aſsveri, coram rege & ſponſo ſuo comparet ſupplex, & ad votum omnia impetrat; hilaris recedit. Etſ dimidiam partem Regni mei Petieris, impetrabis. Eſther cap. ⁰. Quæ cauſa ſubeſt, quod Eſther tam fa- cilè Regem Aſsverum mitigaverit, omnia ad nutum impetraverit? Cauſa- lem indicat Textus. Eſther 17. cap. a autem roſeo colore, vultum perfuſa. Lierius lib. 5j. Hieroglyph. ſcribit: Poparum olim ſuperſtitio obtinuerat, quod nihil negare princeps poſſet, ſi petitor oleo roſaceo, Prius idolis è ritu oblato delibu- tus, ſupplex adeſſet. Koſeus color, roſeus odor in Eſther, commovit ad gra- tiam, mitigavit Aſsverum. Eſther figura Virginis beatiſſimæ: Ut olim Eſther, ante faciem Aſsveri, ſic nunc Maria, ante faciem Dei adſtat. Ati- tit Regina à dextris tuis, Pſal. 44. patrocinatura, ita S. Bonaventura, in ſpe- culo V. cap. . Mher noſtra heata Maria, tantam gratiam coram rege æterno im- betravit, quod per hanc non ſolum ipſa ad coronam pervenit, ſed etiam generi hu- mwano, morti addicto ſubvenit. Roſeo colore vultum perfuſa eſt B. V. Maria, cùm devotâ ſalutatione Angelicà honoratur, ita Methodius: Coronemus Mariam roſis, ſalutemus Virginem hanc benedidtam, & dicamus ei, Ave. Roſeus hic color; Roſeus hic odor Ave, ſalutationis Angelicæ, qu ineffabiliter Maria decoratur, commovet DEUMad miſericordiam, mitigat ad gratiam. O mirum Ave, cujus frudtu renovantur creaturæ, bomines redimumtur, Angeli re- Parantur, ſpes de glorid paradißi, in corde ipſius, qui devoto animo, Ave honora- erit Mariam. S. Bonaventura. Indicare hoc voluit DEUS primo parenti noſtro Adæ, Geneſ cap. 2. ð JM GONCEPTUS II. Wix Adam peccavit, & gratiam DEl perdidit, adeſt optimus DEUS, in pParadiſo obambulat, errantem Adam vocat: Adam ubi es? Obſtupeſco duærentem omniſeium; bPaulus enim ad Hebræos cap 4. ſcribit: Non eſt ATeatura inviſibilis, in conſpettu Dei, omnia autem nuda aperta ſunt oculis 56 IN FESTO ANNUNTIATIONIS B. V. M. ejus, nempè Dei: Cur igitur omniſcius DEUS, ſuper Adam inquirit, & quaſi neſeius petit: Adam, ubi es? Illuminatiſſimus Docétor §S. Auguſtinus præ- ſentem explicat difficulcatem, cùm dicit: Tò Adam, ubi es? increpantis vox eſt, non ignorantis, Tom. 3 de Geneſ. ad lit. lib. II. cap. 34. col. 671. S. Am- broſius conſentit lib. de Paradiſo Tom. 24. cap. 14. Quaß increpans inquit: Adam, ubi es? ut conſideret, de quâ beatitudine, de qud gratid, miſerè receſſit. Ilbi es? non in quo loco, quæro, ſed in quo ſtatu? quoò te duxerunt peccata tua? S. Joannes Chryſoſtomus tom. I. hom. 17. in Geneſ. Ccap. 3. ſcribit Verba Dei, Adam, ubi es? non increpantis, ſed miſerentis fuiſſe: habet miſericordiæ vim, cum comitate conjunctam, ſignificat enim, quaſi ita diceret ad illum: Quid fadtum eſt? in alio ſtatu te reliqui, nunc in nuditate te invenio: Ubi es? unde tibi hoc accidit? Quis te in tantam adduxit alterationem? quis latro, vel parietum pos- ſeſſor, ſic ſimul ommnes divitiarum copias auferens, in tantam te inopiam induxit? vidiſti judicis miſericordiam, manſuetudinem, & tolerantiam Domini? vidiſtis ver- borum attemperationem, omni ſermone, & cogitatione ſuperiorem? vidiſtis, quo- modo januas defenſionis aperire velit, ut miſericordiam ſuam declaret. Sed tud venid, auree Orator! quod illud eſt remedium, quo januæ miſericordiæ divinæ, denuò Adæ aperientur? quo miſerias iterum evadere licebit? Re- medium latet in verbis DElI, ad Adam dictis. Adam, ubi es? ab his deme primas litteras, nempe A, ab Adam, V, ab ubi, & E, ab es; has tres voca- les compone, & ſonant Ave: Docet ergo DEUS, primum hominem com- pellando: Adam, ubi es? qui peccavimus, miſeri mortales, iterum & ruinâ ad veniam, ab irâ ad gratiam pervenire, DEUM, quem peccatis offendi- mus, mitigare: ſæpius Ave oremus, ſalutatione Evangelicã Mariam invo- cemus, imploremus, & facilè veniam obtinebimus, miſericordiam impetra- bimus. Eſt hic Conceptus Joannis Pauli Berlend. ſuper Litanias Laureta- nas fol. 89. Verba ejus ſic ſonant: Cum Deus proto-parentem noſtrum, in cri- men infelix prolapſum, ad comparendum, cauſamque ſuam dicendam accerſiſet, nec alia fuit ad id, verborum, ac ſententiarum formä uſus, qum brevi ild trilogi- c: Adam, ubi es? quaſi eminus illi dixiſſet, Ave, indeque provocationis ſuæ rige- rem, ſalutationis virgineæ prætenſione attemperdſſet. CONCEPIUS III. Experientia docet, infantes recenter natos plorare. Primam vocem emiſi plorans. Sap. 7. Cauſam ſubſcribit magnus Auguſtinus tom. y. de Ci- vit. Dei cap. I5. col. 12,85. Non à riſu, ſed à ſletu orditur hanc lucem, quid malorum ingreſſa fit, neſciens quodammodò prophetat. S. Antonius 4. part. Summæ. Tit. I5. cap. 13. F. 3 obſervat, plorantes naſci infantes, häc tamen d'ſferentiâ, ut maſculi O A, fœmellæ autem O E, plorent, ad illud tritum Hexametron: Omnes dicunt E & A, quotquot naſcuntur ab Evd. Quaſi — Cd ſeint, Pn l md ern lcd ele, ero⸗ etin gün Snxrd ſein unnla tle Drn ſenmn Veien Ueinntur CMNte Enckn Gnnen fim m, Perninn. iniſn lylinſn Eiſcftl nul i Fienni) inun hytkete Gin Utre ⸗ 4Da. Duic t he mntgt en nantne ſnad, I 10 1 Din —— „Agnan nns Pre⸗ onti vox 1.9. Mn- ns ingut: ere feleſie Ata ta it: Verba ordis vin, uid faſtun ſde tibi ha⸗ rietum zo⸗ ann inclun,! ticiſn. licſſig . kt. Ked tun miſericorch licebit? N. b his dem Rtres voc. Ngenn C0 erorn d tull cais ollend⸗ Mariamine Giaminhe. nias ang. Oſrnn, lum mreſt eviiliiß tionisſerh⸗ Drimnmn td onn , El ueen, ſ nius , 5, hie mml illud tind. rit. Dirupiſti vincula miea. Pſal. 115. Quo medio diu quæſitam gratiam U CONCIO PRIMA. 157 Quaſi Adam & Evam accuſantes, quèd in tantas miſerias hominem po- ſuerint, plorantes autem, primam vocem emittunt, ſuffragium flagitantes, quò in hac lachrymarum valle, in miſeriis adjuventur, confortentur, aut planè eruantur. Quis nominabit illud præpotens ſuffragium? nomino, & dico eſſe, unicam vocalem, V, quæ inter A & E poſita, ſonat Ave. Ave, ſalutatione Angelicd, inquit Bonaventura, in Stimulo Amoris. Part. 3. Cap. 16. Terreſtria lætantur, cœleſtia jucundantur. Sponſus Cant. 2. aſſentitur, & lo- quitur ad Mariam: Soner voX„ tua in auribus meis, vox tua dulcis. Quæ eſt illa vox dulcis Mariæ? eſt vox Ave, hæc vox refocillat corda: Ave redire facit animi vigorem, Ave facit reſurgere ſenſuum exercitia, Ave dulcorat amara miſeriarum, ſic concludente Divo Bonaventura, ut ſupra. Ave qu- dam dulcedine inebriat cor devotum, &c. CONCEPTUS IV. Divus Thomas in expoſitione ſalutationis Angelicæ. Item Bona- ventura in ſpeculo lect. 12. Ave ſic disjungunt, A, væ; per Ave omne væ miſeriarum proſcribitur, unde Eva, retrò ſi legatur, ſonat Ave, per Ave redimatur, quod per Evam eſt peccatum. Eleganter in hanc materiam Chryſoſtomus hom., de interdicto Arboris: Evam ſerpens ſeduxit, Maria Gabrieli conſenſit, ſed ſeduttio Evæ attulit mortem, conſenſus Mariæ, ſæculo pepe- rit, Salvatorem, reſtauratur per Mariam, quod ber Evam perierat, redditur per Ma- riam vila, quæ per Evam fuerat interempta. S. Bernardus mellifluè dicit ſu- per miſſus. Eva ſpina vulnerando, Maria roſa, omnium affedtus mulcendo: Evq bina, infigens omnibus mortem, Maria roſa, reddens ſalutiferam omnibis ſortems Eva Miniſra fuit ſedudtionis, Maria propitiationis; illa ſuggeſſt prævaricationem, bac injecit redemptionem. Præclarè S. Auguſtinus: Eva Mater, œnam intulit mundo; genitrixæ Domini noſtri, ſalutem attulit mundo: Aubkria peccati Eva; Au- Rrix meriti Maria: illa occidendo obfuit; iſta vivificando profuit: percuſſit illa; aſt iſta ſanavit. Conformiter ſcribit Albertus Magnus in cap. I. Lucæ cap. 54. Virgo beata, Evæ in effettu contraria fuit: Evæ damnavit; Maria ſalvavit: unde & iſta nomen Evæ mutavit, non voce quidem, ſed re; Nomen Eva ‚in ſalutare Ave permutatur: per Ave omne væ tollitur, & abſolvitur. Teſtis eſt David. CONCEPTUS V. David graviſſimum crimen adulterii & homicidii commiſit, pœni- . tuit deſuper: Lavabo per fingulas nodtes lettum meum; Lachrqmis meis ſtratum meum rigabo. Pſal. 26. Itein Plal. 101. inquit David: Cinerem tamquàm pa- tem manducabam; & potum meum cum fletu miſcebam. Super hos pœniten- tiæ actus, non ſtatim in gratiam David recipitur, remiſſionem peccato- rum, ocius non impetravit; tandem verò veniam obtinet, gratiam acqui- Dei 168 IN FESTO ANNUNTIATIONIS B. M. V. Dei obtinet? dicit in Pſalmo citato: Ego ſervus taus, & Filius anciliæ tuæ. Ancillam Domini B. V. ſe nominat, dum Ave ab Angelo ei dictum eſt. Ecce ancilla Domini, fiat mihi ſecundam verbum tuum. Filium ancillæ ſe no- minando, innuit David, ob filialem amorem, honorem, ſervitium erga Virginem Mariam, ſe exauditum eſſe, gratiam impetrâſſe, veniam acqui- ſiviſſe. Quo nunc ſervitiorum, honorum, ac amoris genere, ſe quis di- lectum, acceptum, & charum Filium Mariæ exhibet? dicit ipſa ſacratiſſi- ma Virgo. Cant. 2. Oſculetur me oſculo oris ſui. Oſculum omninò ſignum eſt, intenſi amoris, ac cultus: dicit nunc S. Bernardus ſuper miſſus eſt. Zoties oſcularis, quoties Ave ſalutdris. Ergo Ave V. B devotè dicendo, ma- ximè honorat, maximè Virginem amat, optimè Mariæ ſervit, hocque cul- tu facillimè veniam meretur ſibi, gratiam impetrat ac favorem. Impoſſi- bile, eſt, hanc devotionem (Ave dicendo) manere in homine, ſine mutatione dex- teræ ecelſi. Concludit Joannes Andreas cap. I0. unde hortatur Bernar- dus, ſuper miſſus eſt. Si eſt tibi væ, dic ad Mariam Ave. Et iterum: Non recedat ab ore, non recedat aà corde, toto vitæ meæ tempore illa ſalutatio Ange- lica Ave. Epilogus.] Concludo cum S. Bonaventura in ſpeculo cap. 4. Liben- ter nos Maria ſalutat cum gratid, N libenter eam ſalutamus cum Ave Maria. Er- 20 ſalutemus eam cum S. Ephrem. ſerm. I. de Laud. V. cap. 13. Ave præ- ſtantiſſimum univerſi orbis terræ miraculum: Ave terrigenarum omnium obletta- mentum: Ave paradiſe deliciarum, totiusque amœnitatis, & immortalitatis. Ape lignum vitæ, gaudium, & voluptas: Ave lilium convallium, fidelium undique ſalus: Ave portus tranquilliſſime, & a fudtibus, procellisque agitationum liberatrix deſi- deratiſſima: Ave Filia Dei Patris, Mater Dei Fili, Ave Sponſa Spiritus Sandti, Ave gaudium totius &S§. YTrinitatis. Amen. IN FESTO ANNIINTIATIONIS B. M. V. H CONCIO SECUNDA. *. Cratid plena. Luc. I. cap. rpem. Mariæ prædicatum ſit: Degratiis. Quoniam gratia omnibus copiosè elargitur. en he Eenius in in Mumt 1, e Cenle! nubon 1 Olna Pruntr. nnosm Muogum rd itnrt granti Apilete umt. lmnh Uinian, lenvi⸗ ſſit j 10Mriz ſe Vim Ninbunnk Menefire Mnne inhtor inlon ſtitrz Auſti 6ad ncile tue, Rumn en lle le no. ſtium eng Mamn Aq. ſe use ſa ſacraiſt. indſegnun 1 miſlus e. lcendo, tn. hocquecl. n. MMl. lutationete, 1tor Hem. iterunn Nu tatio 4 10,4. M Matin H. e Pr! Minnn Oblige ttoltatie ℳ nhine Wnmirt rii N Qorin CONCIO SECUND A. 159 Um Mardochæus Judæus, pulchram Eſther in ſum. Fordium, Z ma gratia, apud Regem Aſsverum, intelligeret, con- fidenter. In domo Regis, præ cunttis Judæis es, quis no- vit, utrum idcircò ad Regnum veneris, ut in tali tempo- F**AA Te paraveris. Eſther. cap. 4. Idem de B. V. diceré li- cet: In domo Regis præ cunctis es, gratia plena. Audiatur Lau- 3. Lauren- rentius Juſtinianus lib. de Laud. Wullus mortalium, quamvis donorum tius Juſti- leſtium numeroſitate ſit præditus, Virgini valet coæquari: Patriarcha. Manus. rum utique, Prophetarum, Apoſtoiorum, Mart)rum, omniumque Sandto- Tum merita, B. Maria tranſcendit. Hinc S. Epiphanius lib. de Laud. S. Epipha- B. V. ſolo Deo excepto, cunctis ſuperior exiſtit B. Virgo. Et Andreas nius., Cretenſis Tract. de aſſumpt. Solo Deo excepto, omnibus es altior. Et Caees⸗ divus Bonaventura, ſuper illud: Omnia flumina intrant in ma- S Bonaven- re. Omnes gratiæ quorumque Sanctorum & Angelorum in B. Virgine re- tura. Periuntur. Sed non tam ſibi gratia plena, quàm ut gratias fuas, in nos miſeros diſtribuat. Audiamus Bernardum, ſuper ſignum S. Bernar. magnum: Ommnibus omnia facta eſt, Sapientibus && infipientibus copio- dus. MWima oharitate debitricem ſe fecit, omnibus miſericordiæ ſinum ape- ruit, ut de plenitudine ipſius accipiant univerſi, captivus redemptionem, æger curationem, triſtis conſolationem, Peccator veniam, juſtus gratiam, Angelus lætitiam. Aurea ſunt verba S. Hieronymi Serm. de af- S. Hierony- ſumpt. Dei genitrix verè ſalutatur ab Angelo, gratia plena, per quam mus. largo opiritus Sancti imbre, ſuperfuſa eſt omnis creltura: hæc edit &œlis gratiam, terris Deum, Pacemque refudit, fidem gentibus, finem vitiis, ordinem vitæ, ac moribus diſciplinam: tam in c&o, quàm in terra, ejus plenitudo ſuper omnem creaturam, de cujus plenitudine omnis natura vi- reſcit. Maria, inquit Petrus Chryſologus ſerm. I40. dedit bpacem Fetrus berris, C&lis gloriam, ſalutem Pperditis, vitam mortuis. Beatiſſima Vir- Chryſolo. Patres, H go0 Maria, ſcribit Guilielmus in cap. 4. Cant. continet ſibi abgyſſos vi- Bus tæ, &immortalium gaudiorum, ſed non ita comtinet hbi, ut non effundat elmun. alüs: effundit Angelis, & hominibus; Angelis torrentem voluptatis, ho- minibus in hac peregrinatione, torrentem Jandtitatis, & ſanitatis, fio ta- men efundit, ut non minus contineat. Certè gratia Maria „ inquit S. Bonaventura in ſpec. non ſolum fuit utiliſſimid ſibi ipſi, ſed etiam no- bis, im toti bumano generi. Achuvas Maria! Verba funt doctis- fimi Idiotæ, in Contempl. B. V. cap. 6. Num. 3. in hac vita præ- Idiota, Venti tàm bonos, quàm malos; bonos in gratia conſervando, malos, ad miſericordiam reducendo. Divino auxilio deſuper Conceptus dabo. CON- I60o IN FESTO ANNUNTIATIONIS B. V. M. CONCEPTIUS I. [Confermatio ſeu Deduttio.] Liber Geneſis cap. 2. narrat, paradiſum Deum creaſſe, inque eo fuiſſe fluvium, qui totum irrigabat. Et fluvius egrediebatur de loco voluptatis, ad irrigandum paradiſum. Mariam intitulat S. Bernardus in deprecatione ad B. V. Paradiſum. Vereé paradiſus tu es Dei. quia lignum vitæ mundo protuliſti, de quo, qui manducaverit, vivet in æteruum. Et fluvium paradiſi, B. V. Mariam nominat Cardinalis Pazmany Con- cione de immaculata Concept. O dulcisaquæ dultus, canalis, & fluvius hene- dictionum! cur fluvium: fluvius à fluendo dicitur, quia aquæ indeſinenter in fluvio fluunt, & refluunt; & ideò fluvius paradiſi eſt Maria, quo- niam aquæ gratiarum, indeſinente- & fluvio, fonte, & rivo Maria, nobis fluunt, & refluunt: ita Patres: O quanta mundo contuliſti, quæ tam ſalubris aquæ dutctus eſſe meruiſti. Bernardus, ut ſuprà, Meritò dici poteſt gratia plena, à qua omnes gratiæ manant in Eccleſiam militantem; Fgurata in fonte ilo, de quo Geneſ. 2. qui de terra aſcendens, irrigabat univerſam ſuper faciem terræ. Ita S. Bernardinus Senenſis Serm. de Annuntiat. B. V. art. I. Cap. 2. convenien- ter Pſalmo : Fluminis impetus lætificat civitatem Dei. Et Eſaiæ cap. 18. Fons — aquarum, cujus non deficient aquæ, Per Mariam, Auaſi canalem quendam, divi- na gratia, ad univerſitatem humani generis redundavit. KRichardus à S. Lau- rentio de Laud. B V. lib. I. cap. 4. Flumini ingenioſus Symboliſta, hoc Symbolum inſcripſit: Quò plenius, utilius magis. Sic experimur, quò ma- jor eſt Danubius, ed utilior ad navigandum, ed citius, velocius, & ſecu- rius navigantes, ad exoptatum portum decurrunt: eò copioſius ne- ceſſaria vitæ advehuntur, ad commune beneficium, & ſolatium inhabi- tantium. Virginem beatiſſimam, Mumen Dei, repletum aquis grutiarum, fla- men multiftuum gratiarum. Richardus à S. Laurentio lib. 9. pag. §16. intitu- lat. Subſcribo ergo Symbolum: Què plenius, utilius mapts: pleniſſima eſt aquis gratiarum B. V. gratia plena: utiliſſima nobis; ut Maſenius canit Pag. 137. Credimus, en plenis Eirgo benè convenit undi, Non mergit, placide provehit illaratim. CONCEPIUS II. Gratioſiſſimum nomen Mariæ interpretatur Dionyſius Carthuſianus lib. 3. de Laud. V. cap. 6. quòd Mare ſignificet; ex hac cauſali, omnia enim flumina intrant & fluunt in mare, ſic omnes gratiæ confluxerunt in Ma- riam. Audiamus S. Antonium Part. 4. Lit. 15 cap 4. J. 2. Congregalis igi- tur omnibus gratiis, in unum locum, ſcilicet in animam Virginis, appellavit eam Mariam, quaſi mare gratiarum, omnia enim ſlumina intrant in mare, id eſt, omnes gratiæ in Mariam, copioſius deſcribit S. Bonaventura in ſpec. leét 3. Maria dicitur mare, propter affuentiam & copiam gratiarum, unde ſcriptum eſt in G Eccle- unm n un Mo Aufn n; (incben Uati N Cnfſin Micn tkrdl in6. Hanpos Knclt, Gonmnbe Anug Dermardt Iit it Uninetx Uirbern lire te inn Kor Curſeuti nnehe enns Io amapp Gaunn Unag g nn Nrnz, 61 CN. Uer, An Peſti —.— Netacilun Etuvin n intnhet Stu &Dii, in Lterun. many Cn⸗ funiu beye Indeſinentel ſtia, Juo. lana, nobi ttan Nld gotiuple, elo, e tefre. Iud 2 Conenſe, C4). 18. M Nenlim, in⸗ lusi 5 La boliha, u, (d Neils, Al cohioſll 8 tium imm Mutinnn,/ . 916. unt . Pleni lalenius 4 Cumhuimd Omnnienn erunt i 1 roregeti Me/ 4, 1ſyee⸗ trirug h CONCIO SEGCUNDA. 167 Eocleſiaſte: Omnia flumina intrant in mare: fumina ſunt charismata Spiritus S. unde Joannes dicit: Qui credit in me, ſicut dicit Scriptura, flumina de ventre ejus Rluent qquæ vivæ, hoc dutem dixit de ſpiritu, quem accepturi erant crellentes: omnia ergo flumina intrant in mare, dum omnia charismata Sandtorum intrant in Ma- fiam; Rumen enim gratiæ &8. Angelorum intrat in Mariam, & fumen gratiæ Pa- triarcharum, & Prophetarum, intrat in Mariam, & flumen gratiæ Apoſtolorum in- trat in Mariam, & fumen gratiæ martgrum intrat in Mariam, && fiumen gratiz Confeſſorum intrat in Mariam, flumen gratiæ Virginum intrat in Mariam, omnia NRumina intrant in mare, id eſt, omnes gratiæ intrant in Mariam, gratia plenam. Mari aquis redundanti Symbolum hoc ſubſcribit Academicus: Et ſibi, && omnibus dat, dum redundant. Quò altius eſt mare, quò magis redundat aquis, eò magis per occultos terræ meatus, & canales, in omnes regiones. in campos, & prata, in agros & ſylvas, & in montes, & valles, aquas ſuas effundit, ipſum tamen mare, aquis adhuc abundat. Sic mare Maria, & ſibi, omnibus, plenam eſt aquis gratiarum; dat; dum redundat; gratia plena, aquas gratiarum, in nos miſeros, indigentes, copiosè profundit; audite Bernardinum Senenſem, & Richardum à S. Laurentio, ac S. Anſelmum: hic Orat. I. ita ad Mariam perorat: O œmina plena & ſuper plena, de cujus plenitu- dinis redundantia, reſperſa fic reviviſcit omnis creatura. Non timeo Dcek „ in- quit Bernardinus Senenſis Serm. GX. in Fer. 4. poſt Paſcha art. I. cap. 8. uod in omnium gratiarum eſfuxu, quandam jurisdidtionem babuerit hæc virgo, de cuſus utero, quaſi de quodam divinitatis oceano, rivi, & fuumina emanant, omnium gratiarum. Richardus lib. I. cap. 4. perorat. Beneditcta &, gratia plena, & in tantum plena, ut ex tuo redundante, totus hauriat mundus, . CONCEPTUS III. Sponſus inquit de B. V. Maria Cant. 7. Oculi tui, ſicut Piſcinæ in Heſebon. Cur ſicut in Heſebon? an non etiam oculi Mariæ, ſicut piſcina in Bethſai- da? de hac Joannes cap. 15. Movebatur aqua, & ſanabatur unus. Cui em- blematis loco, ingenioſus Academicus ſubſcribit: Zurbata ſalutem. Sic B. V. ab Angelo ſalutata, referente S. Luca cap. I. Zurbata eſt. In quem locum appoſite Richardus à S. Laurentio lib. 9. de Laud. B. V. Maria eſt pi- ſeinaprobatica Joannis, in quam Angelus Domini, ſecundum tempus deſcendebat, & movebaturaqua, && ſanabatur unus; tempore enim incarnationis, deſcendit An- gelus magni, Conſilii in Mariam, mota eſt aqua, quando ad no vam revelationem turbata eſt Maria, && ſanatus eſt unm, id eſt, quotquot crediderunt, in Deum tri- num & unum. Reciè ergo, & piſcina in Bethſaida, & probatica, dici poteſt Maria; aſt ponſus Chriſtus, in canticis, Mariam, non piſcinæ in Bethſai- da, ſed piſcinæ in Heſebon comparat: Oculi tui, ſicut piſcina in Heſebon. Cant. 7. Cur piſcinæ in Heſebon: Piſcina in Heſebon movebatur ſem- per, & non uni, ſed omnibus, aquas ſuas ſalubres propinabat, omnes ſana- Feſtivale. X⸗ bat, 162 IN FESTO ANNUNTIATIONIS B. V. M. pat, unde dicta eſt piſcina in Heſebon: In porta Filiæ multitudinis, Cant. 7. Piſcinæ ergo in Heſebon comparatur B. V. Maria, ut quæ non erga unum, ſed erga omnes homines commovetur, congregationes aquarum, gratia- rum inquam, non uni, ſed omnibus ſe invocantibus propinat, elargitur: rofundit, omnes ſanat, omnibus medetur. Ita Conceptum coneludit S. Joannes Damaſcenus. Orat. I. de Nat. B. M. V. Ma enim eſt, afferens uni- verſo orbi medicinam; eſt, fons, qui omnem naturam morbo laborantem in ſanita- tem reſtituit. CONCEPTUS IV. Joannes Apocal. 12. cap. deſcribit B. V. Signum magnum apparuit in cœlo, mmlier amitta ſole, luna ſub pedibus ejus, G in capite ejus corona ſtellarum Jquodecim. Angeli quoque mirantes inquiunt. Cant. 6. Quæ eſt iſta, quæ pro= reditur, quaſi durora conſurgens, pulchra ut luna, electa ut ſol. Quæſtio eſt, cur Mar am oannes & Angeli, emnibus cœli luminaribus, ſole, luna, ſtel- lis adornatam, veſtitam, dotatam deſcribant. Quæſtio hæc, ex libri Gene- fis cap. I. ſolvitur: hie narrat Textus; Tenebræ erant ſuper faciem abſſt. Has tenebras difſipare, & terram illuminare, placuit Deo ceœli, luminaria, folem, lunam, ftellas creare, & hac providentia ordinare, ut ſi unum occi⸗ dat, alterum oriatur, ſicque indeſinenter de ſuo lumine, mundo aliquid tribuant, elargiantur: Sic ſummo mane progreditur aurora;, ſubſequitur fol radians; Sol dum occidit, ſplendet luna, hac obtenebrata, fulgent ſtellæ, progreditur iterum aurora, ficque indeſinenter, hæc pulchra ceœli lumi- naria, de luce ſua, pauperi & inopi terræ, aliquid donant, elargiuntur: & hac de cauſa Joannes omnibus cœli luminaribus, auroræ, ſoli, lunæ, Rtellis, radiantem, deſcribit, & Angeli comparant B. V. Mariam, ad indi- candum, Mariam luce gratiarum, qua plena eſt: Gratia plena: Nobis gra- tia inopibus, ac indigentibus hominibus, omni tempore, in omni loco, & occaſione, manè & veſperè, diu noctuque, elargiri, ac diſtribuere, ita ſa- Iutat B. V. Chryſippus Orat. de laud. Ave fons lucis, omnem hominem illumi- nantis. Symbolum, luminaribus cœli, ſole, luna, & ſtellis radianti Virgi- ni, ſubſeribit Academicus: Acceptum communicat orbi: nempè ſicut ſol, lu- na, ſtellæ de ſua luce, ſic B. V. de ſua gratia, toti orbi, omni homini parti= zur. Maſenius ſubſcribit Verſu: Virgo piis animi, triſtis qua Onthia mundo eſt, Omnia donat, oöopum nil habet inde minns. CONCEPTUS V. Archangelus Gabriel ad Mariam ait: Luc. T. cap. Inveniſti enim gra- tiam apud Deum. Invenire, eſt rem perditam iterum recuperare, iterum acquirere; Sic Lucæ I5. cap. Congratulamini mibi, quia inveni ovem, quam perdideram. Item, ut de aliquo dici pofſſit, ſi rem inveniſſe, rem illam debuit — ute DDer llit, et ſm. lon, DN Aun eman Althe n n, in Nr hrity. hlttn nce Pruu derm Alhins Eeluc. li⸗ kotſun oums, Nn Gnünmn — N Nn Mn — „Cant. 7. a unum, I, Pati⸗ celargtut, h concjudtt aferens in. en iß ſantt 1 Cpperutti fona ſtelonn ia, guen . Qlloot, e, na, N. ey Ubnien. , ſuten e EI,Humioa iunumon Hundo aligu , Phlegditi ,falgent eh⸗ n cGli t, ehugiumm iim, 4 1: Mobis omniloco, bnele, iu omminenin? ſadinbtiſi ſicut ſol, hominid erare, Nel⸗ i0e 4 le, em ² Eadi CONCIO SECUNDA. 16 debuit quærere, juxta Chriſti verba Lucæ T1. cap. Quærite, invenietis. Ad Mariam dicit Archangelus, Iuveniſti enim gratiam apud Deum. Si in- venit, ergo quæſivit gratiam; pro ſe quærere, opus non habuit, ipſa enim eſt gratiã plena; pro quo ergo gratiam quæſivit? utique pro illo, qui gra- tiam Dei perdidit, nempe pro univerſo humano genere; ita doctiffimus Idiota, de Contemplat. de B. V. cap. 6. Num. I. & 2. Inveniſti gratiam apud DEIIM, 6 dulciſſima Virgo Maria! hanc autem, non tantuùm propter te habuiſti, ſed etiam propter nos, ut multipliciter nos adiuvares. Theologi docent, rem alienam inventam, proprietario reſtituendam eſſe; gratiam, quam per- didit homo, invenit Maria: Si invenit, ergo reſtituit nobis. Eleganter Hugo Cardinalis, ſuper cap. 1. Lucæ: Currant ergo peccatores, ad Vir- ginem Mariam, qui gratiem amiſerunt peccando, S eam invenient apud gam, illam ſalutando, & ſecurè dicant: Redde nobis rem noſtram, quam iu- veniſti. Non ſufficiebat dicere, Archangelo Gabrieli: Ave gratia plena, addit: Spiritus S. ſuperveniet in te. Lucæ I. cap. Si jam gratiâ plena eſt, quid 8. Spiritus, dator gratiarum, faciet ſuper Mariam? S. Bernardus reſpondet Serm. de Nat. B. M V. &. Spiritus venit fuper Mariam, Virgini non ſufficiebat propria plenitudo, petit fupereffuentiam, ad ſalutem univerſorum; nempè, ut Serm. in ſignum magnum loquitur. At de plenitudine accipiant univerſi, captivus redemptionem, S.ο. ut ſupra. I[HEpilogus.] Hortor ergo cum Richardo à S. Laurentio lib. I. cap. 4. de laud. Si igitur, 6 fdelis anima, gratia tibi defuerit, ad ipſam plenitudinem gratiæ, Mariam inquam, confuge. Chriſtus moriens caput ſuum inclinat eorſum, verſus Mariam; cauſam inſinuat Hugo Cardinalis in cap. 19. Joannis, nempè Chriſtus nutu capitis indicare vult, quod ore non am- plius poteſt eloqui: Per Mariam petite gratiam, quia ipſa eſt theſauraria gratiarum. IN FESTO ANNHINTIATIONIS. E M. v. CONCIO TERTIA. Tenm. Aue. Lucæ I. cap. RWKl Them. Ave: disjunctivè ſi legatur ſonat, A Væ; omne væ miſeriarum, à nobis E. V. Maria repelir. 2 n 164 IN FESTO ANNUNTIATIONIS B. V. M. On ſine myſterio, Archangelus B. V. Mariam gratio- ſo hoc verbo Ave, ſalutat: Si enim Ave retrò lega- B) tur ſonat, Eva; Eva infelix Mater eſt, quæ væ mi- Nſeriarum, in mundum invexit; Maria felix Mater, Larres. Nquæ omne væ, à nobis avertit. Hæc Maria inquam, primæ Matris damna reſolvit, hæc perdito homini, vedemptionem addu- 8. Auguſti- git. Perorat S. Anguftinus Serm. 33. de Sanctis. Reſtauratur per nu. Mariam, vita, quæ per Evam fuerat interempta, quod per Evam peri- §. Chryſo- erqt, redditur per Mariam. Seribit S. Chryſoſtomus hom. de in- Penr. terdiéto arboris. Audiamus Bernardum: Eva ſpina fuit, Maria dur, roſa extitit: Eva ſpina, vulnerando, Maria roſa, omnium affedtus mul- cendo; Eva ſpina, infigens omnibus mortem, Maria roſa, reddens omni- bus ſalutiferam ſortem. Et iterum: Crudelis nimis Eva, per quam ſerpens antiquus peſtiferum, etiam ipſi viro, virus infudit; ſed ſidelis Maria, quæ ſalutis antidotum, & viris & mulieribus propinavit: Ma miniſtra fuit ſenuttionis, hæc propitiationis, illa ſuggeſſit prævaricatio- Albertus nem, haæc injecit redemptionem. Audiamus Albertum Magnum in Magnus. Cap. I. Lucæ. Miſſus eſt ”4. Virgo beata, Evæ in effettu contraria fuit; Eva enim damnavit, Maria ſalvavit, unde & iſta nomen Evæ mutavit, non voce quidem, ſed re; illa quidem omnes generavit in mundum, iſta in cœlum; illa Mater carnalie, iſta Mater miſericordiæ; illa princi- pium mortalitatis, iſta principium vilæ ; illa nos tranſire fecit, de gratid ad culpam, iſta de culpd ad gratiam Plenitudinem gratiæ, po- Juit Deus in Maria, ſciamus, ſi quid épei in nobis eſt, de Marid pro- fuat. Inquit S. Bernardus Serm. 3, in Nativ. virg. Zu e Mater mi- Exordium. ſericordiæ, quia nemo in hoc mundo tàm miſer, cui non miſericordiam & Bonaven- Oſtendis, ſcribit S. Bonaventura in Stimulo Amoris tom. 3. cap. 19. aura. In quacunque neceſſitate quis fuerit, ſi invocaverit beatam virginem, li- berabitur. S. Brigitta lib. Revelat. cap. 31. implorato Dei auxilio, deſuper dabo Conceptus. CONCEPTUS k. [Confirmatio ſeu Dedutlio.] S. Virginem, Archangelus Gabriel Mariam compellat. Et nomen Virginis Maria. Maria, quaſi mare: Cauſam dixi con- cione præcedenti, Conceptu ſecundo; Mare inter alias qualitates, & hac prærogativâ gaudet, naves, quæ horrida tempeſtate, in neſcio, quale re- motum, ac diſſitum exilium ejectæ ſunt, iterum molli viãâ reducit ad pla- cidum portum, ad exoptatum littus, & Patriam; exinde ingenioſus Aca- demicus Mari hoc Symbolum applicat: Errantes reducit, diſſociata ſociat, disperſa congregat. Erravit humanum genus, à viâ veritatis, unde ab hor- ridâ tempeitate Iræ Dei, in longè diſſitum exilium dejectum eſt, usque modò Mu eels Sen. fmafft Po l bie Kaen itenentn tes nore Clls, Et ns, ) Plrbis i Eupnelix inhen I lrt:. lenn rnen un e unr etk Pne Pnnt Mninne n Remi Uingiee — m gratio. rettd legr⸗ Juæ ve mi. elix Men. rla incen. tionem adde. Nounct gn oan dei hom Gin. fuit, Mri 1felhnl. Pelden mni. , her iin ſt; d i Opinavit: reuurtnt. n Mapnunnt ummmniu fin 1EVe üt,H 1tundunn, ie; Aa i. unfre ke,q 4 nenn t,r de Mnife ues Mur. 7 niericlllu tomn 30, C n vitginen 1o Del aunde Gbrie Nin blam cie⸗ Ijtates Ati eſeio ulet⸗ elucitlſt enioſis oir ſt Undeab. eſt . ugu latitudinem, ſublimitatem & profundum, quis Aueat inveſtigare? nam longitudo H CONCIO TERTIA. 16 modò gemens degit, in hac lachrymarum valle: Per peccata, & ſcelera, à Deo ſe homo diſſociat, exul eſt gratiæ: B. V. Maria mare eſt, quæ ſuâ ope & patrocinio, errantes peccatores ſuaviter reducit; à gratid Dei ex- ules, diſſociatos iterum gratiæ ſociat, & conjungit. Audiamus S. Bern- ardum Serm. I. ſuper Salve Regina. Virgo Maria, divinz Pietatis aboyſſum, cui vult, & quandovult, & quomodo vult, creditur aperire, ut quivis enormis beccator, non pereat, cui Sanda Sanctorum, patrocinii ſui ſuffragia præſtat. Et aliud be- neficium humano generi mare exhibet, nempe omnis generis herbas, & germina, etiam in profundo abyſſi radicatas, fovet, & conſervat; iterum Academicus, eleganti lemmate exprimit: Germinans de Profundo: Ita ſanè Maria Virgo, humanas mentes, ceu totidem plantulas, inter calamitatum procellas tuetur, atque ſingulari ſtudio fovet, ut adeò à §. Bonaventura Opuſcul. 25˙. veriſſimè cognominetur: Zutiſſimum affittorum omnium refu- gium, & à B. Alberto Magno; ſuper miſſus eit. Quies laborantium, & ſola- tium affidtorum. CONCEPTUS II. Sponſus in Canticis de Maria Virgine inquit: Collum taum, ſicut moni- lia. Gregorius Nyſſenus legit: Collumtuum, ſicut portus. Portus Maria re- tè dicitur, ita Ephrem Syrus, Serm. de Laud. Virg. Zu noſter es Pontm, Virgo intemerata!, Sed cur littori, & portui, Maria Virgo aſſimilatur? Navigan- tes noverint, quid ſit portus, nempè in tempeſtatibus, & periculis, unica ſalus, refugium, & protectio: unde Bernardinus noſter, littori, & portui maris, hoc inſcribit Sdmbolum: Hic optata quies. Sic B. V. Maria, in tem- peſtat bus, & periculis hujus amari maris miſeriarum, optata quies eſt, væ afflictionum milſericorditer avertens, in ſecuritatem gratiæ 1 E I, & reconciliationis nos conſtituens: Sic perorat S. Amadæus hom. 8, de Laud. Virg. Maria quippe, præſentis ſæculi navigantes, ſeque plena file inyocantes, ab impetu procellæ, & ventorum rabie erult „ eos que ad littus Teliciſſimæ Patriæ Pperducit. CONCEPTUS III. Iterum Sponſus Mariam Virginem deprædicat. Cant. 7. Venter tuus, ſer er† ⁹⁷uss ritici, vallatus liliss. Cur tritico comparatur? Cur liliis val- tam aſſerit; Ad utrumque reſpondeo: Triticum communiſſima vitæ hu- manæ eit ſuſtentatio, & conſervatio; ſic B. V. Maria, vitæ Tpiritualis, nem- pè gratiæ Dei, univerſalis eſt conſervatrix: Acas emicus Symbologicè ex- primit: Satiat univerſos: concludit S. Epiphanius Orat. de Laud. Deiparæ: Maria menſa ſidei intellettualis eſt, panem vitæ, mundo ſuphpeditans. Buleon. Hym. p 133. ait: Maria menſa eſt, Portans copiam propitiationum. Mellifluè Bernardus ſerm. 4. de affumpt. Miſericordiæ tuæ, benedica longitudinem & jus, 166 IN FESTO ANNUNT. B. V. M. CONCIO TERIIA. ejus, usque in diem noviſſimum, invocantibus eum, ſubvenit univerſis: Latitudo ejus, replet orbem terrarum, ut tud quoque miſericordid, plena ſit ommnis terra: Sic E&& ſublimitas ejus, civitatis ſupernæ invenit reſtaurationem: Et profundum eius, ſedentibzs in tenebris, & in umbra mortis, obtinuit redemptionem. Audivimus nunc, cur ſponſus B. V. Mariam, acervum tritici dixerit: nunc cur valla- tum lilüs? Lilium invertatur, anchoram figurat, anchora navim, ne in- tereat, firmat: Job vitam hominis, navi comparat; ut vita animæ, repen- tinè non interat, Maria firmat. Audiamus deſuper Buteum, in Florile- gio: Maria ſtabilis anchora iis, qui tempeſtate jactantur, praſidium vexatorunm, ſes deſolatorum. Eruditè canit in hanc materiam P. Maſenius: Corpore mens ægro, dubio ratis «quore nutat, Firmat Virgo animos, anchora ſixa ratet. CONCEPTUS IV. S. Mater Eccleſia, Mariam honorat titulo: Zurris eburnea; didicit ex Canticis cap. 7. Collum tuum, ſicut turris eburnen. Cur eburneum vocat? inter diverſas qualitates, quibus ebur ditatum candet, placet Doctrina Philippi Abbatis, in cap. 7. Cant. ita ſcribentis: Ebur- tàùm admirabilis virtu- tis eſt, ut ſi pannis lineus, ſuper ipſum ebur mittatur, & ipſi panno lineo, Carbo vi- vus deſuper imponatur, ſua virtute ebur pannum, qui illi adhæret, illæſum cuſto- dit. Deſuper concludit Author: Ita B. Virgo peccatorum protegit, ne à carbone iræ deſuper concremari poſſit; voluit ergo Spiritum 8. verbis citatis: Collum tuum, ſicut turris eburnea, nobis innuere, potentem poten- tiſſimæ cœlorum Reginæ curam, & protectionem, in omnes homines; quod nimirùm ab æſtu indignationis divinæ, eos illæſos conſervet, & in- tactos, præſervetque etiam incolumes, ab ignis infernalis incendio, affir⸗ mante Methodio, ſerm. de laud. B. V. Quid de te dicam, 6 Benedicta! ignoro, nam ab inferis peccatores eruens, oſtendis, per tua merita, in inferno dari re- demptionem: baæc ſunt arcana, quæ nec mens, nec ratio valet percipere. Verba Methodii, Nicephorus de Laud. B. V. ſubſcribit: Maria iram de cœllo depellit, E de Dei juſtitia, obſeſſos ex inferis eripit. Ave, quod dicitur Mariæ, omne Væ, à nobis depellit. CONCEPTUS V. Exodi cap. 12. legitur, Angelum percutientem, non potuiſſe nocere is, quorum ſuperliminaria domorum, ſanguine Agni Paſchalis, tincta erant; Agnus Paſchalis Eſus eſt, poſtis hoc Agno ſignatus, uterus eſt bea- tæ Virginis; in Mariæ corpore, accepit IEſus carnem, & ſanguinem; in Mariæ corpore accepit Eſus vitam, & animam, corpus ergo, & uterus Beatæ Virginis, Agno JEſu notatus, poſtis eſt, & æternum memoriale: Si ergo Judæis profuit, ubi ſignum, etiam guttæ unius, Agni occiſi patebat; quantò — on te zmonn ceith, Neilar ſonle ſeyen⸗ ⸗ M. bbunte 1 ſemo Cunmte V a mſn AX. — 8: Latitudh iitetra⸗ G fundum eie, Audivim 1c cur vl,. Wwim, dein imæ, tee 1, in Florl. n Yerig 4 neus Cldete Utneutn fd lacet Dolin Mmirabilt une uroanlo! ,eſun totepit, “ Nein tenten zuen nnes honin pſernet, 1 n 0 endio, 1 MMelidta 3 infenno rhere. ie 1el r Matie alchils: d nenkeſi ſinguinenit memored occli in — 8:f NINE 167 quantò magis proderit nobis, clementia Matris noſtræ, Virginis Mariæ, ſignati poſtis, non una gutta, ſed integro Agno, non Agno oceiſo, ſed in zternum vivo; Maria ergo, arcet percutientem Angelum „ ut nos juxta demerita, vindex Dei Angelus, non pereutiat, ſed propter magna Matris merita, nobis ſuaviter tutelaris cuſtos præluceat, avertit Maria à nobis væz, mille digniſſima Ave. LEpilogus.] Urt ergo B. V. Maria, omne væ temporalis miſeriæ, & æter- næ pœRæ, à nobis avertat, clementiffimam cœli Reginam, cum S. Baſilio, de Incarnato Verbo, imploremus. O Mater, & Sandta Virgo! aſpice nos de c&oο, oculo propitio, & nunc quidem edue nos binc, cum pace, ad judicis dutem thro- num ron ſogeleree non ſſte, & ſtationis tandem ad dexteram participes nos eſyice, ut inde ad cœlum abrepti, und cum Angelis, increatam, bomouſiamque Trini- tatem laudemus. Amen. 3888 8 2 8 28 2 8 8 28 8628688342822262 IN FERIA II. PASCHATIS, CONCIO PRIMA. Loquebantur ad invicem, debis, qua accide- Texiu. rant. Lucæ 24. Pii Diſcurſus DEO placent, & valdè meritoril Them= ſunt. qualitatibus ovium, præclarum arcanum tra- S cht, nempè, quòd fi aliquis curioſitate motus ſcire vellet „qualis coloris, ovis gravida, in lu- WN cem editura fit agniculum, luſtret venam, fi- tarn ſub lingua ejus; fi vena alba fuerit; al⸗ ☛ bum pariet agniculum: Prognoſticare poſſum, an animæ noſtræ, in die judicii, albi, ac eandidi agniculi, cœle- ftis Patriæ hæredes gaudioſi, futuræ fint; nempè, ſi linguæ ve- na, ſermones, discurſus inquam, pii, & ſpirituales fuerint. Au- KRinceps Philoſophorum Ariſtoteles, agens de Exerdiuss, diamus deſuper Sacræ Scripturæ Textus, & Patrum aſſerta. Ho- Textus vor, & gloria, in ore ſenſati, de frudtu oris ſui, unusquisqué replebitur Scripturs- bonis. Prov. cap. 12. Quis eſt homo, qui vult vitam, prohibet lin- guam ſuam à malo, canit David, Pſalm. 33. Lingua ejus, loquetur ludr- 1 168 IN FERIA II. PDASCHATIS, Pattes. judicium, & non ſupplantabuntur greſus eju. Pſ. 36. Patres conſo- latè in hanc materiam ſcribunt: Omni ſtudio, & cura conemur, at Dominum, lingua noſtra diſcat initari, ſecuri ante tribunal Chriſti, S. Chryſo-magna cum fiducia ſtabimus. S. Chryſoſtomus Hom. 79. in Matth. 8 omne⸗ Fili mi! certò ſcias, quod divina dicendo, divinus fiazs. S. Ephrem de Kichardus DPaſſione animi. Solet gratiam cumulare his, qui de ipſo loquuntur: 4 8. Vi-Scribit Richardus à S. Victore in cap. .. Canticorum. Wibil ma- coore. gis habere poteſt homo, ſermone præſertim de rebus divinis, neque admi- niculum ad felicitatem majus habet. Lib. de Iſadech. divina S. Spiri- tus ope, deſuper Conceptus pandam. CONCEPTUS I. Confirmatio ſeu Deductio.] Sapientiſſimus Salomon cap. 20. ſcribit: Vas pretioſum, labia ſcientie. Labia inquam pia, ac ſanctè loquentia. Quæ- ſtio fit, cur labia ſcientiæ, labia pia, ſancta loquentia, competat vaſi pretioſo? Experientia noſcimus, in vas pretioſum, nonniſfi pretioſa, nempè gemmas, margaritas, adamantes, & clenodias reponi, vaſi ergo pretioſo ſapientiſſimus Salomon, labia pia, ac ſancta loquentia compa- rat, ad indicandum, Altiſſimum in eos, qui pia, ſancta loquuntur, gem- mas gratiarum, ac donorum reponere, mirum in terris felicitare, & bea- re, videamus hoc ex Cant. cap. X. . CONCEPTIUS II.„ De Dilecto inquit Sponſa: Emiſſiones tuæ, ſicut paradiſus. Per emiſſio- nes, de quibus Sponſa loquitur, S. Gregorius Nyſſenus Hom. 49. in Cant. & S. Ambroſius, lib. de bono mortis cap. 5. intelligunt pios diſcurſus, ac bonos ſermones: ita Gregorius: Sermo tuus, qui per os tuum mittitur, eſt pa- radiſus. Conformiter loquitur S. Ambroſius: Emiſſiones, Jermones honi ſunt. Ergo ſermo bonus, & pius, paradiſo comparatur; ſed cur paradiſo? Para- diſus locus eſt, & compendium omnium gratiarum, & benediétionum; ſermones, & discurſus pii, devoti, ſpirituales comparantur paradiſo, nempè fruétum copioſiſſimum gratiarum, ac benedictionum divinarum producentes: Hinc capio verba Davidis, Pfſ. 100. ubi linguam, piè, de- Votè, ſpiritualiter diſcurrentem, cœ lum vocat. . CONCEPTUS III. Cœli enarrant gloriamn Dei. Cur Dei laudes, ac gloriam enarrantem linguam, cœlum vocat? De cœlo experimur, omnia bona, Q& utilia nobis adveniunt, & cœlo venit calor & lumen, & cœlo veniunt profi uæ pluviæ; cœlum ergò vocat David, linguam piè loquentem, ut ſicut è cœlo, omnis benedictio terræ advenit, ſic homini piè, devotè loquenti, ſermocinanti evenit omnis proſperitatis, felicitas, copia benedictionum. Exemplum habemus, in hodiernis diſcipulis, euntibus in Emmaus; hipia; devota, ſpiri- — Him Ehun i ſe 0er Ul, 0 llne MI tute: nunſe Dce ſonde Uir li ſucins levorin ſtin, ſegui⸗ on lti orlen Sre) fnce⸗ Kino nle Uen n uI lin E — ttes conſo⸗ nenur, i Anal Cnfi, 9. in Mahe Ephrent 0 lognunhr n. Nibil o. ,negle atni. vina 5 i⸗ .,20. leli⸗ entia. E⸗ Colnpett mili Preill, oni, Mlen bentia con,⸗ Ouuntut r lare, & OH D nn 49 nr 5Clcurlu: iittitur 4 mmones bottr atadlo lH. hedition ntur Pa urm divinan „ an, Pee, 4 „Cutliamdt of veiin celo, N . ſam⸗ . Exenmg “ „„. geottn Pu; 2 CONCIO PRIMA. 169 ſpiritualia ad invicem loquebantur, nempè de morte doloroſiſſima Chriſti, de gaudiosâ reſurrectione; & quantis fruuntur donis, & gratiis! Chri- ſtus ſe eis comitem aſſociat, ſenſum Scripturæ exponit, pane benedicto, corpore inquam ſuo eos ſatiat, & reficit, mentem illuminat, cor inflam- mat, omnibus ſenſibus benedicit. CONCEPTUS IV. Piè, devotè ſermocinari, præſagium eſt, æternæ beatitudinis fore participem, liquet ex verbis Davidicis, Pſal. I4. quærentibus: Domine, Juis asisadi in tabernaculo tuo? uut quis requieſcet; in monte ſancto tuo? Reſpon- det Pſalmiſta Regius: Qui loquitur veritatem in corde ſuo, & non egit dolum inlingua ſud. Ecce linguæ, pi&, devotè loquenti, David cœlorum regnum, ingreffum in vitam æternam promittit; piè, devotè ſermocinari, præſa- gium eſt, beatitudinis, temporalis, & æternæ, ita concludit S. Chryſoſto- mus, Hom. 9. in Cant. Sicut noti fiunt ex ſermone, Barbari & Soytheæ, ita &α nos cognoſcibiles fiemus, ſi loquamur, ſicut Aboſtoli, & ſticut Angeli. CONCEPTUS V. Mortuo Salvatore noſtro, profitetur Longinus, coram turba ſpe- ante: Verè Eilius Dei erat iſte. Matth. 27. cap. Saucium undique mitiſſi- mum jeſum, deſcribit David, Pſal. 2r. Opprobrium hominum, & abjettio plebis. Unde ergo centurio advertit divinam pulchritudinem in Chriſto? Re- ſpondet S. Bernardus Serm. 29. in Cant. Certè non ex facie, ſed ex voce cogno- vit Filium Dei, videns ſcilicet, quod ſic clamans expiraſét. Toto licet corpore ſaucius, undique derelictus, & afflictus; tamen in modeſtiſſima, piſſſima, devotiſſima verba prorupit jeſus: Pater, ignoſce illis, non enim ſciunt, quid faciunt, Pater, in manus tuas commendo piritum meum. Piè, devotè, mode- ſtè qui loquitur, probat ſe Filium Dei, monſtrat ſignum evidens prædeſti- nationis, quia futurus electus, Filius Dei. CONCEPTUS VI. Chriſtus quondam telonium tranſire volens, ut naulum ſolveret, juſſit piſcari betrum: Vade ad mare, & mitte hamum, & piſcem, qui primus aſcenderit, tolle, & aperto ore ejus, invenies ſtaterem, inhum ſumens dabis pro me, Sοte. Matth. 17. cap. Ex natura ſua, piſces in ore nihil retinent, ſed ſta- tim deglutiunt: Cur ergo ſtater non potius in ventre, & inteſtinis, ſed re- &è in ore inventus eſt? S. Ambroſius, in cap. 30. Exodi, per ſtaterem in ore piſcis, ſermones pios, devotos in ore hominis intelligit, quaſi ille, qui pia loquitur, nummos aureos in ore portet, quibus mirè tributum, & de- bitum, Deo, & mundo ſolvit; Deo, qui piis ſermonibus, devotis, & ſpi- ritualibus discurſibus ſummè laudatur: Mundo, quoniam proximus, mi- rum in modum, ſpirituali discurſu, pia loquela ædificatur, & ad Dei lau- des inducitur. Concludit S. Ambroſius: Stater in ore illius invenitur, qui Feſtivale. T ſtatera 1970 IN FERIA II. PASCHATIS, ſtatera ponderat ſermones ſuos, ut igne examinatos proferat. Sicut ergo ſtatere ræſtito, liber paſſus viatori conceditur, in urbes ingredi, ſic qui piè loqui- tur, diſcurſus ſpirituales profert, ſtaterem ſolvit, quo liber paſſus, & in- itus in Regnum cœlorum indulgetur. ES CONCEPTUS VII. Narrat liber Geneſ. cap. 8. Tempore diluvi, Noë ex Arca Colum- bam emiſiſſe, ad indagandum, num aquæ diluvii minuantur, reverſa eſt Columba, auſpicato omine ramum Olivæ in ore deportans: Ita ſacer Tex- tus: Dimiſit Columbam ex Arca, at illa venit ad eum ad veſperam, portans ra- mum Olivæ virentibus foliis in ore ſuu. Inde Nos intellixit, quod aquæ ces- ſaſſent; duo obſervanda hic veniunt, auſpicatum omen Noë inde deſu- mere, quia ramum Olivæ, & non Cypreſſi, & hunc ramum, non unguibus, fed ore deportat: Quid Myſterii latet, quod rectè ramum Olivæ, in ore deportans Columba, proſpera, fortunata nuntiet; nempe Denm placatum, iram mitigatam, gratiam, & veniam repertam. S. Ambroſius lib. de Nozë cap. 19. Per Olivæ ramum, quem Columba in ore deportavit, intelligit ios ſermones, ac discurſus hominis Chriſtiani; Olei enim qualitas eſt, Huod impinguet, dura & ſpiſſa, mollia & blanda reddat, infirma ſanet, & curet, tenebroſa illuminet: Meritò igitur oleo, pii ſermones, discurſus ſpirituales comparantur; per hos enim impinguantur animi, peccatores obſtinati emolliuntur, infirmitates animæ curantur, mentes obſcœno- rum illuminantur. Audiatur S. Ambroſius: Non fruſtra in ore Columbe, ramus Olivæ videtur eſſe delatus, eò quòd virtus, & Sapientia, in ſermone ſui, ha- bent charitatem, && ipſa lumen ejns efulgeat. Sicut ergo Columba, cum ra- mo Olivæ in ore, fuit prænuntia gratiarum divinarum; fic qui Chriſtia- nus, Columbam Noéëticam imitatur, ramum Olivæ in ore, pios inquam diſcurſus, ſermones ſpirituales, ad proximi ædificationem profert, eloquitur, ſibi gratiarum divinarum innumera dona prænuntiat, & rælſagit. .— . * Seogns Hortor ergo cum S. Petro, Epiſt. I. cap. 4. Si quis lo- quitur, quaſi ſermones Dei; Et cum S. Chryſoſtomo Hom. 9. in Acta. Si- mus dilecti, Olivæ fruttifera, & Opibus, & fruttibus, && foliis ornati: Fo- ilia autem noſtra ſunt ſermones, fruttus autem vita; ſit igitur boneſtus Jemo, 8 bonæ frugis vita. Sic & nobis, in vita, & morte afſociabit Jeſus, & illuminabit in via, recreabit in Patria- Amene ⸗ uns, oalon on Perlet lerumn len, e te be n Auttehle Ninae , ihfmmin urnj ni, Mr, ot hnn- Ent, Klinte, ſrlbe ienſ ⸗ lca Pmnent lugn Mni Cnile — 10 ſtaten ibidloqei lius, E in. Urca COlun. revetla ec ſacet ler⸗ 1, portani,,⸗ Aun inde deſ⸗ n unguibt livæ, in nDlaun 18 W. de N Wit, intelig goalitu el, mmaſanet, les, Cigculf 1, Decca ges Odlceen 1 ore Chlent, eemmortſüi⸗ Inba, Cuns pios ingle ſem prote, enuntiat, Sau 144 Niromti h Otusu ſnl, Kociabt 4 4 Le Pu L CONCIO SECUND A. JTIN FERIA II. PASCHATIS, CONCIO SECUINDA. Confabulabantur. Lucæ 24. Texdur. Honeſta recreatio licita eſt, & Deo placens. Thema. Odiernus peregrini confabulabantur, honeſto dis- E curſu, in itinere ſe recreabant, & Chriſtus ſe eis Exordium. afſociat, & conjungit, ergo confabulatio, honeſta g recreatio, Deo non diſplicet, imò placet, & appro- EEE bat; ad honeſtam recreationem, exhilarationem mentis, quemvis pium, ac ſedulum Chriſtianum, exhortatur Apoſtolus ad Philipp. cap. 3. Gaudete in Domino, fratres, iterum di- Textus co, gaudete, c. & cap. 4. Gaudete in Domino ſemper, Regius Pfſaltes Scriptura,. pariter admonet. Pſal. 3. Lætamini in Domino, & exultate juſti; & iterum Pſal. 104. Lætetur cor, quærentium Dominum. Recreatio- nem, exhilarationem mentis, & 8S. Patres approbant, & elegan- ter de hac veteres Sapientes ſcripſere: Audiamus eorum dicta. Sunt oblectamenta viri prudentis gratiora, & utiliora valdè, quia di- vina: Veruntamen arttiori diſciplina, ſtudiisque ſpiritualibus, animus infirmior ſæpius bis relevatur, ac reſpirat; Arcus enim, i qſſiduè ſit ten- ſus, remiſſior eſt, && minus ad offcia aptus, S. Bruno Epiſt. I. Sitis cha- S. Brune. riſimi, quod corruptibile corpus, inter continuas anxietates, non poteſt ubſiſtere, niſi quandoque recreationis remedium intercedat. Verba ſunt Innocentii tertii, Pontificis Maximi. Infirmior animus eſt, Innocen- ꝗquàùm ut ſtudia continua ſuſtinere queat: deſiderant labores paulò con- tius 3 Pont. tentiores, ut curis gravioribus, atque moleſtiis paulisper relaxatis, in voluptates remittantur: Scribit Lucianus, in Dialogo tom. 4. con- Lucianus, 171 Patres. ſentit Seneca Lib. de tranquillitate animi. cap. I5. inquiens: Danda eſ remiſſio animis, meliores, acrioresque requieti ſurgent. Ilt Jertilibus agris, non eſt imperandum, citò enim exhauriet illos, nunquam intermiſa fœcunditas; ita animorum impetus, aſſiduus labor frangit. um Conditorer, feſtos inſtituunt dies, ut ad bilaritatem, homines His cogerentur, tamquam neceſſarium, laboribus interponentes tem- peramentum. Et iterum, in procemio lib. Controv. Omnibus qui- dem prodeſt, ſubinde animum relaxare, excitatur enim otio vigor, & omnis triſtitia, quæ continuatione pertinacis ſtudii adducitur, Jeriarum hilaritate diſcutitur. Appoſitè ſcribit Caſſiodorus lib. 8. cap. 9. Cahode- Conſultè relaxumus ætatis voſtræ Kercj dies, ut ſuis incrementis devota, rus. 2 poſte- 2 IN FERIA II. PASCHATIS, oſterius robuſtior, ad Imperii Pondera ſubeunda conſurgat. Imploratà Dei gra- tia deſuper Conceptus audiamus CONCEPTUS I. [Confirmatio ſeu Deductio] S. Ambroſius obſervat, Chriſtum Matth. cap. 7. aſlerere, viam ad cœlum eſſe arékam „portam anguſtam: ita Tex- tus: Quam anguſta eſt porta, & artta eſt via, quæ ducit ad vitam, Hæc arcta vVia ad cœlum, eſt obiervatio mandatorum DEl, convenienter verbis Chri- ſti, Matth. cap. 19. Si vis ad vitam ingredi, ſerva mandata. Hanc viam mandatorum, quam Chriſtus aréctam dicit, David latam dicit: Latum man- datum tuum nimis. Plſal. II8. Quærit deſuper S. Ambroſius: uomodo Pro- peta dicit latum mandatuim? Cum Cheiſtus aſſerat, ſuum mandatum eſſe viam ardtam; reſpondet S. Ambroſius: UWeò, quia anguſta, & arda eſt via, latum Mandatum neceſarium eſt. Quaſi diceret: Stricta ſemita, & anguſta diſciplina, & rigidum vitæ aſperioris inſtitutum „habet etiam ſuas latitudi- nes, & animi relaxationes, & honeſtas recreationes, ne in viàâ, qui eam te- nent, deficiant, & abſolvere curriculum, finemque aſſequi optatum non poſſint :Hinc pulchrum eſt, quod tradit Theophraſtes. CONCEPTUS II. Theophraſtes lib. 9. de cauſis plantarum eap. 17. habet: Quippe omnia Spiritum deſiderant aliquem, vel Nolutionem, vel meatuum relaxationem. Sic videmus, ignis incluſus quærit, quò erumpat, in aẽre ludit: Ventus in terræ cavernis coarctatus, montes cum tremore concutit, donec evadat, prata, & campos, ſylvas & nemora, jucundè perflat: Aqua objecta agge- rum impedita intumeſcit, & efferveſcit adverſus obicem inſurgit, quous- que illo rupto, effundere ſeſe, & liberè per avia, & devia decurrere queat: Terra, agri, & prata hyemem quietam ambiunt, ut vegetæ diteſcant, quieſcunt enim ſub denſiſſimis nivibus: Arbores levari cortice, & aliis quibusdam ponderibus, quibus prægravantur, exonerari debent, ut vi- Vant: Animalibus noſtris, datur & ſua feria, ac quies, ut ad onera du- rent: Volatilibus cicuris, & caveis datur indies liber exitus, ut domum redeant, ac nobiscum perſiſtant: Si nunc bruta, ſi plantæ: Si elementa na- turaliter appetunt ſuam quietem, ſolutionem, remiſſionem, libertatem, an homines non quærant, honeſtum aliquod allevamentum, conces- ſamque recreationem, ut poſſint ferre, & officii ſui labores, & ſtatůs mo- leſtias. CONCEPTUS III. Sæpius hortatur David fideles: Canite Domino Canticum novum, can- tate, pſallite. Pſal. 97. Per Canticum hoc, de quo David loquitur, intelligit Rainerius fidele, & DEO conſtans ſervitium: Sed quâ de causa, ſervire Deo, cantui, & muſicæ comparatur; in cantu obſervaveritis, non ſemper unam — nuner e; 8 ſacunt wih indri nß enoe iode n efeeflen Naltes: Crlibul cpensco Srehve ie u lphy orteri, llunt l 1a.l0. Me Uharot Ufentbn Imniin Murt wo ſnti, 0 Ueyeenn Mnimi Aimn Dechtt lere,e bi Er 1 V Küne — Aeigne⸗ n Matt. I: in er. Hec n Vetbis Chr,. Hinc von LAtuntn. Lono, N. datum el⸗ arſtace i 1, & no luas luitui⸗ ,bi eant Optätumn mm Cuipe onrit tionem. J K: Neotet donec eſinlt n objecnigg⸗ Nrgit, n⸗ ecultere t gete Ctelal, rtice, Al lebent, Ul 1ad onen d us, Vt omun elemnenan. n, Wenaten ttum, cN & ſalen⸗ ,n itr, net ca0ei, d 8, no NNN lun voce, & tono canere, interdàům & pault gitantes: Erant enim, qui veniebant, & redibant multi »&ne ſpatium manqu- candi habebant. Videns hoc Salvator noſter, an fors ad labor- Alludit DEUS, ad praxim auri CONCIO SECUND 4. unam eandemque vocem Muſicum obſervare, ſed nunc alt4 173 — unc alta, nunc remiſś 1 um tenere; ſervitus Dei ergo mu- ſicæ cantui aſſimilatur, ut ſicut mulicus, quandoque ab altâ voce in remis- fam, à la in re, deſcendit, Parumper etiam tacet, & pauſat, ita in fervitio divino, in ſtudio, in deprecatione, in meditatione, licet, & convenit, quan- doque pauſare, ad horulam recreationi indulgere, locari, & avertere ab intento opere animum, rura peragrare, hortum perambulare, hâc enim ratione fiet, ut diutius inſiſtere in via ſpirits, & Dominicorum officio- rum;, ac cultus divini poſſmgs CONCEPTUS IV. Marci cap. 6. convenientes Apoſtoli ad ESUM: Renunciaverunt as ommnia, quæ egerunt, & docuerunt: Adhuc Apoſtolis narrantibus Chriſto ‚quæ effeciſſent, præ foribus aditant ſequentes populi, opera Apoſtolorum fla- . orandum, & recreationem, men- »& demandat: Ve- Operis continuationem Apoſtolos impellit: Minimè: tis relaxationem, requiem aliquam Apoſtolis indulget vite ſeorſim in deſertum locum, && requieſcite puſillum. Marci 6. cap. deſuper PTheophylaétus: Quieſcere facit Chriſtus diſcipulos ſuos, ut ſciant Prælati, la- borantes in verboò, & dotctrind dignos, quibus detur ſua quies, && noòn ſemper in- tendant laboribus. Ulterius hoc Percipere libet ex Oſeæx cap. II. & Lucæ cap. IO. . CONCEPTUS V. Fro eis, inquit DEUS, quaſi exaltans jugum, ſuper maxillas eorum. Oſex II⸗ V garum, vel colonorum; hi Pecoribus ſtivam trahentibus, vel onera portantibus, licet jugum planè non deponant, ta- men aliqualiter laxant, remittunt, ut feſſa jumenta reſpirent, vires reſu- mant, robuſtiora ſint ad onera; ſic Majeſtas Divina indulget, ut jugum ſervitii, oneris, laboris, & officii, quandoque ad dies, & horas laxemius alleviemus. Perpaulchrè Dio in œconomicis apud Stobæum, Serm. 62. Dominari Porter moderate & recreari cupientibus id permittere, remiſiones enint, ad novos labores præparant, && arcas, Iyra, & homo, quietè vigent. I dedè præcipit Salvator noſter, Diſcipulis ſuis Lucæ 10. cap. In eddem autem domo manete, edentes, & bibentes, quæ apud ilos ſunt, dignus eſt enim mercenarius, mer- cede ſud. Quibus verbis præcipit elementiflimus Dominus, & corpori indul- gere, vires reſtaurare, animum & mentem honeſtè 6£ & di exhilarare. Perpulchr Ovichus Epiſt 3. Krtterecreare, & Quod caret alternd requie, durabile non eſt, Hac reparat vires, feſaque membra levat. Arcus & arma tuæ, tibi lint imitanda Dianæ 2 Si nunquam ceſſes tendere, mollis eris. 3 Ban. 174 IN FERIA II. PASCHATIS, Sanéta Mater Eccleſia, mediâ in Quadrageſimà Dominicam vocat, Lætare⸗ Lætare Jeruſalem, gaudete cum lætitid. Cur Dominus eam, mediã in Qua- drageſimà vocat Lætare? An fors pia Mater Eccleſia, in mediâ Quadrage- ſim, Lætari, recreare ſe indulget? Ita ſubſeribit Innocentius Papa, in Serm. Dom. 4. in Quadrageſimã: Ye fidelis populus, propter asperitatem qua- drageſimalis abſtinentiæ, Jub continuo labore deficeret, in huc mediand Dominic, quoddam recreationis ſolatium interponit, ut anaietas temperata levius ſufferatur. Eleganter Plutarchus in Moralibus: L)ram &ο arcum remittimus, quo melius poſſint tendi; ita recreandus otio animus, ut ad labores reddatar vegetior. Con- cludit Statius, lib. 4. Sylv. Vires inſtigat, alitque Tempeſtiva quies, major poſt otia virtus. Et Chriſtum in nuptiis Canæ Galilææ adfuiſſe, & ex aquâ vinum confecis- ſe, narrat Evangeliſta Joannes cap. 2. Nuptiale convivium, exhilaratio eſt animi; Vinum lætificat cor hominis; ivit ergo ad convivium nuptiale Chriſtus, vinum lætificans cor confecit generoſiſſimum approbans utique, honeſtam recreationem, mentis, ac cordis exhilarationem licere, & dece- re: Item Chriſtus ex itinere & labore feſſus, ſedit ſupra fontem, quietem capit, & otium, corporis, aquæ potu, petit refrigerationem; ergo licet, & & decet corpori quietem indulgere, cibo, ac potu diſcreto recreare. Sacer etiam Textus ſignanter enarrat, Iſaac cum Rebecca jocatum fuiſſe; Proſbi- ciens Abimelech Rex Palæſtinorum per feneſtram, vidit Maac jocantem, cum Rebeccd uxore ſud. Geneſ. 26. cap. Nicolaus Lyranus interpretatur, Iaac eſſe ima- ginem ſpiritũs, Rebeccam verò carnis: Concludit Didacus Nyfſenus, Part. I. Iib. 7. cap. 7. Politici Chriſtiani: Docemur hbäc re, quod ſuas carni Relaxationes permittere Spiritus debeat. = Aogee⸗ Hortor ergo cum Divo Paulo: Gaudete, iterùm dico, gau- dete, ſed modeſtia veſra nota ſit omnibus pominibus. I. ad Philipp. 4. cap. nempè modeſtia Chriſtianâ, in omnibus ſervetur illæſa; ſint riſus absque diſſo- lutione, ſine dentibus verba, non ſint mordaces joci, non contumelioſi le- pores, opera fiant talia, ut ad benè agendum excitent ſpectatores, in omnibus conjunctam habeat gratia modeſtiam, oblectatio honeſtatem, zelaxatio ædificationem, converſatio diſcretionem, relaxatio tempera- mentum, confabulatio incitamentum, quo ſe Chriſtus Salvator noſter, diſcretè ac modeſtè confabulantibus conſociet, ac recreet. Amen. Donrche luudcnui Mwtuenj s Wn ennit. tenae cbo, bn Orbne homoes Nerun ntolre⸗ igtz, on Pplkh: fie ygren Gannr& Clemn illte⸗ liii; fia RKl lel ene⸗ — . CONCIO TERTIA. ryy n TIN FERIA II. PASCHATIS. as CONCIO TERTIA. tau Et coëgerunt eum, dicentes. Mane nobiscum Temus. Donincg . . *R quoniamadveſperaſcit. Lucz 24. Cap. gin miu Hoſpitalitas, quàm ſit proficua, & Deo grata. Thema. ür. CoN. ordium, calamitatum exilia: Inter virtutes, non infimo lo- co ponenda eſt hoſpitalitas, quæ nobiliſſimam agno- &. ſeit progeniem, nempè charitatem; hinc hoſpitali- un eoniei. Ntatem, veteres Sapientes permagni æzſtimarunt. eExhilmioc Plutarchus lib. de Conviv. Periandri ſic verba refert: Equidem Tlum muptd laudo civitates, earumque retctore, qui hoſpitibus primum, deinde civi- robans ute, bus vacant. Cleodemus apud Plutarchum, menſam, quæ hoſpi- ele, A ⸗ tes admittebat, hoſpitiique præſidium, aram Deorum amicitiæ tem, Ouleiet vocavit. Minimè, Cleodemi verba ſunt, mihi videtur, ſi ex animi etgo leetl Jententia eſt loquendum, præſertim ad menſam, quam ſuſtollunt, erepto ſenle. It cibo, cum Deorum amicitiæ, & hoſpitüi præſidium ara ſit. Convivium ides urbanè peregrinis & indigentibus exhibitum, veluti ara eſt, qua emn Nn N homines Dei benevolentiam elucrantur. Audiamus Sacram Texeus ,lInc chem Scripturam: Charitas fraternitatis, maneat in vobis, & hoſpitalita- Scripturæ. flenwkn tem nolite obliviſci, per hanc enim placuerunt quidam Angelis hoſpitio ex- iRelutin ceptis, concionatur Paulus ad Hebræos cap. 13. & iterum eadem Epiſtola: Beneficentiæ autem, & Communionis nolite obliviſci, talihiz tenm du exim boſtiis promeretur Peus. Viri miſericordiæ ſunt, guorum pietates . a on defuerunt, cum ſemine eorum permanent bona, hæreditas ſandia 8 Aege d Vepotes eorum, & gloria eorum non derelinquetur. Ecclef. cap. 45. Au- Pate vontunhelklk diantur & Patres Hoſpitalitatis offcio, ad Chriſti cognit ionem perve g Augu Gectnee nimzs: Scribit S. Auguſtinus in quæft. Evang. & iterum Serm. 104. nus, o honelin de Temp. TZene poſpitem, ſi vis EEr Neze Salvatorem; quod tulerat xatio tenher infidelitas, reddidit boſpitalitas; & iterum contra hæreies: Diſcite s Slle Cbriſtiani, e Aiſeretione hoſpites ſuſcipere, ne fortè, cui domum clau- ie, ſeritis ,cui humanitatem negaveritis, ipſe it Cbriſtus. Cum hoſpitem Nuſcipis, Deum ſuſcipis, ſic enim ſcriptum eſt in Evangelio, dicente Domi- 2o Jeſu; hoſpes eram, & colegiſtis me? perorat S. Ambrofius hib §. S§. Ambro- de Abraham cap. 5y. Fieri non poteſt, ut ea domm, quæ pauperum miſe- fſiuss ratione fundata eſt, mali quidpiam patiatur, imèò ſi quid forte perpeſſa . Juerit, 3 1976 IN FERIA II. PASCHATIS, fuerit melior eam eventus excipiet, idque erit familiæ, & domui, pro Aly- S. Chryſo- peo, & haſtq, ſcribit S. Chryſoſtomus, Hom. 7. in Epiſt. ad Titum: Rtomus. Oleum pietatis, && miſerationis unguentum, quantò copioſiuzs in frater- nas neceſſitates effunditur, tantò donis potioribus augmentatur. Sic Caſſiodorus; Inexhauſtæ ſunt heneficentiæ opes, nam largiendo acqui- runtur, & diſpenſando colliguntur, inquit Agapitus Epiſtola Paræne- tica. Num. 44. concludo Martialis Carmine, lib. 5. Extra fortunam eſt, quidquid donatur amicis, Quas dederis, ſolus ſemper habebis opus. Dei gratia Conceptus pandam. CONCEPTIUS I. [Confirmatio ſeu Deductio.] Manſuetiſſimus Salvator noſter, pro tri- ginta argenteis, pro quibus venditus eſt, voluit, ut illo pretio ſepultura, & requies peregrinis fieret, ita S. Matthæus 27. cap. Emerunt ex illo, agrum kguli, in ſepulturam peregrinorum. Ad peregrinorum & indigentium ſe- pulturam, Chriſtus omne pretium, pretioſiſſimi ſui ſanguinis elargitur; cur tàm carò emit? utique ut noſcamus, hoſpitalitatis pretium, & me- ritum; quò carius enim res emitur, tantò pluris æſtimatur, valet & con- ſtat: Omne pretium ſanguinis ſui, Chriſtusdedit, impendit in opus ho- ſpitalitatis, in quietem, & ſepulturam peregrinorum; hinc deſumere li- cet, hoſpitalitas à Deo quanti æſtimetur, hofpitales pauperes, peregrinos, indigentes benignè ſuſeipientes, quantum mereantur, & lucrentur, pau- cis: Hoſpitalitatis meritum, expreſſerunt fratres Proregis Joſephi. CONCEPTUS II. Tempore magnæ annonæ penuriæ, filii Jacob, fratres Joſephi, in — gyptum peregrinantur, ibidem frumentum, pro domũuũs neceſſitate P Pereg P empturi; primo intuitu Prorex Joſephus agnoſcit, fratres ſuos eſſe, non cogitat vindictam, ſed humaniſſimè ſub tectum ſuum eos recipit, fameli- cos alit, & paſcit, indigentibus ſaccos frumento repleri, ac pecuniam clam imponi imperat: Juſſit miniſtris, ut implerent eorum ſaccos tritico, Sreponerent pecunias ſingulorum, in ſacculis ſuis, datis ſupra cibarüs in via, qui fecerunt ita, Geneſ. 42. cap. In via unus ſaccum ſuum aperuit, & pecuniam, ac pretium cum inveniſſet, reliquis fratribus retulit; ita Textus: Apertoque unis ſac- co, ut daret jumento pabulum in diverſorio, contemplatus pecuniam in ore ſacculi, dixit fratribus ſuis: reddita eſt mihi pecunia, & obſtupefatti, turbatique mutud di- xerunt: quidnam eſt hoc, quod fecit nobis Deus? Quid loquimini, vos viri? An non prudenter vobis imaginari poteſtas, Proregem Æägypti Joſephum, in veſtros ſaccos, pecuniam imponere juſſiſſe? Cur ergo admirantes, non potius dicitis, quid eſt hoc, quod fecit nobis Joſephus à advertite: Jo- ſephus magnam hoſpitalitatem erga viros hos peregrinos exercuit, non tantuùm “ ſerce tal Vis omnit 4 Uekr Mock Aer ce ol Mrmn ſel: ie tn terant ruln tci on dleo be iat eln Cns ne n. ( ſcenti iin Cann: ſlaltu Uutin, Lonnel u, och. l.dTiwum min ficte. ntqtur. de Nietgat. Kolaburane. oſtet, ginn „ ctio ſepann. teriſone digentunn binns elngtu etium, n valet Acon it in opuun C delucher es, Perepnin luctentur, ſephi. nus necel⸗ ſuos elen tecihit m⸗ pecuniamd gi ſwnnt n, Ahe Atone me Amine atſenii inl, W 1 Niſit⸗ Pirantes, 1 dvertite xelclit, 1 tnn CONCIO TERTIA. 177 tantum frumentum, & pretium pro eo, ſed & inſuper cibaria in via libera- liter dedit, ac donavit; virum tam benignum, hoſpitalem admirantes, non Proregem, non Joſephum, ſed Deum vocant; Quideſt hoc, quod fecit! nobis Deus“ Indicantes, hoſpitalitatis virtus, hoſpitalem divinum reddit, omnibus beatiſſimum, ac feliciſſimum. CONCEPTUS III. Omni virtuti favet Deus: Audeo dicere; hoſpitalitati quam maxi- mè favet: libeat veritatem eruere ex Parabola Lucæ 16. cap. conſcripta; Duo debitores erant cuidam Domino, unus centum debebat cados olei, alter centum coros tritici: Procurator domus hos debitores citat, debi- tori olei quinquaginta donat, tritiei viginti; Audiamus Textum: Dice- bat primò, quantum debes Domino meo? at ille dixit; Ventum cados Olei: diwit- que ili: accipe cautionem tuam, & ſede citò, ſoribe quinquaginta: deinde alüi di- Xit: tu verò quantàm debes? qui ait: centum coros tritico; ait illi: accipe lit- teras taas, && ſcribe octoginta: & laudavit Dominus villicum iniquitatis, quia Pprudenter egiſet. Quæſtio oritur, cur debitori olei plus, quam debitori tri- tici donatür? & cur recte quinquaginta donantur? Nullus ignorat, in oleo benignitatem, charitatem, & hoſpitalitatem ſignari; ergo habenti hoſpitalitatem, charitatem, benignitatem, miſericordiam, plus, & major gratia, quinquaginta, numerus jubilæus, jubilæum gratiarum donatur, omnis nempè Dei gratia, & benedictio, quam Deus liberaliſſimè imper- titur. Conceptus hic eſt Divi Chryſologi Serm. 126. ſic aureo ſtylo ſcribentis: Sribere jubet I nauzgige Quinquageſimum numerum ad mi- ſericordiam pertinere, David pandit, cum Bſalmum quinquageſimum cantat, clamans: Miſerere mei Deus, ſecundum magnam miſericordiam tuum: Ho- ſpitalitas ergo, benignitas, miſericordia erga peregrinos, ad omnes Dei gratias, & miſericordias impetrandas, potentiſſimius advocatus „ & pa- tronus eſt. . CONCEPTUS IV. De Bethlehem civitate, licet parvula ſcribit Michæas, cap. 5§. Et ta Bethlehem Ephrata, parvula es, in millibus Juda. S. Matthæus cap. 2. etiam habet: Er tu Bethlehem, terra Juda, nequaquam minima es, in Principibus Juda, ex te enim exiet Dux, qui regat populum meum Iſraël. Bethlehem interpreta- tur S. Gregorius lib. 8. in Evangelia, vocari domum panis. Cur domus pa- nis? Nomine panis, in Scripturis, hæc omnia ſabintelliguntur, quæ ad ani- mam, & corpus expediunt, & prudenter deſiderari poſſunt: Sic Jacob orat: Si dederit mihi Dominus panem ad veſcendum. Geneſ. 23. cap. Nom'ne panis ergo, ſubintelliguntur omnis generis dona, & Dei omnipotentis be- nedictiones: Ut animæ innocentia, conſcientiæ candor, corporis ſanitas, Principum favor, rerum temporalium fſufficientia; Bethlehem ergo vo- Feſtivale. 2 cando 17 8 IN FERIA II. PASCHATIS, CONGCIO TERTIA. cando domum panis, uno verbo omnia dona, gratias, & benedictiones, & liberali Dei manu elargiuntur, ut ducatum in populo, abundantiam in terræ frugibus, &c. Jam quis cauſalem dicet, ob quam adeo benedicta, gratiis, & donis Dei cumulata fuerit Bethlehem? Cauſalem aliam non invenio, niſi minutam quandam hoſpitalitatem, quod Chriſtum Dei Fi- lium ſub tectum receperit, in ſtabulo manere indullſerit: Minuta hæc ho- ſpitalitas, ampliſſimè à Deo prœmiata eſt, Bethlehem domus panis; Ho- ſpitalitatis virtus copioſiſſimè prœmiatur, hofpitales dicat, & benedictione coeli, & terræ replet. Teitem produco Abrahamum. CONCEPIUS V. Abrahamo Geneſ. cap. 18. promiſſio fit fili, in quo benedicendæ ſint omnes gentes. Habhebit Filiun Sara uxortua. Hic filius eſt Iſaac, de cu- zus ſtemmate, & ſanguine natus eſt Chriſtus Jeſus, qui totius mundi uni- ca eſt ſalus; maximam benedictionem! Abrahæ Deus cum filio Iiaac elar- gitur: Quale meritum, ad tàm pinguem benedictionem, habet Abraham? Meritum eſt hoſpitalitas: Apparuerunt ei tres viri ſtantes propé eum, quos cum vidiſſet, cucurrit in occurſum eorum, de oſtio tabernaculi ſui, & adoravit in ter- ram, && dixit: Domine! ſi inveni gratiam; in oculis tuis, ne tranſeas ſervum tuum, ſed afferam pauxillum aquæ, & laventur pedes veſtri, requieſcite ſub arhore, onamque buccellam panis, ρconfortetur cor veſtrum, poſteà tranſibitis, &. Feſti- navit Abrahbam in tabernaculum, ad Sacram, dixitque ei, accelera, tria ſata ſimilæ commiſce, & fac ſubcinericios panes; ipſe verò ad armentum cucurrit, & tulit inde vitulum tenerrimum, & optimum. Deſuper eleganter S. Chryſoſtomus, in Geneſ. Currit, & volat ſenex, vidit enim prædam, quam venabatur. Non vocaret famulos, quaſi diceret: Magnus theſaurus eſt, magna negotiatio, per meipſum, banc mercem inferre debeo, ne elabatur tantum lucrum. Hoſpitalitas ars eſt quæſtuo- ſiſſima. CONCEPTUS VI. Jobo inquit ſacer Textus cap. 42. Addidit Deus omnia, quæcunque fuerant ob, duplicia. Pius Samaritanus protulit duos denarios. Quæ merita cauſæ, cur Job dentur duplicia? Meritum allegat Sacra Scriptura, lib. Job. cap. 31. Foris non manſit peregrinus, oſtium meum viatori patuit. Hoſpitalitatem non in ſimplo, ſed in duplo liberaliſſimus Deus proœmiat: Hoſpitalitatem ma- zximam, pius Samaritanus, erga peregrinum, qui incidit inter latrones, exercuit: Iinponens illum in jumentum ſuum, duxit in ſtabulum. Lucæ 10. cap- Non unum ergo, ſed duos denarios profert, duplex prœmium, monſtrat, quo prœmianda ſunt hoſpitalitatis, ſectatores, eonfirmat S. Auguſtinus: Duo denarii, ſunt repromiſſio, vitæque nunc eſt, & æternæ, vult dicere, tempora- liter, & æternùm, hofſpitalitatem Deus remuneratur. Percurrite Biblia; hoſpitalitatem indubiè temporaliter remuneratum inyenietis: Loth hoſpi- . . talis, uel. Pern lwat letno nunen loc ſulen ol Crilu hitin uanm ſ en Dao iio, unt IA. — dlckiones, dantiamn in denebiche, Aluum non tum Deik,. autahacho- Panis; H-. benecickione dicende ſil K, de d 8 mundi . Uio Haac en⸗ Wet Abriund elmn, glor n oravit ip r. ſerumtn e ſih onku ini, G. EE tlin ſn in. it, tirt u. oſtonm,1 6. rnsn lreiginndn el url onnliefina menticle, b eb pitlitten bitaltatem n. inter rone⸗ Luc 10 h lum, Nolſn cle, telli runte Pbin Loth 8 — SBe:CI eeeS 175 talis, Angelos recepit ſub tectum, ab incendio, & fatali interitu, præſerva- tus eſt, Geneſ. 19. cabp. Exploratores Joſue, ſuſcepit hoſpitio Raab meretrix liberaliter cuſtodivit fideliter, dimiſit cautè, & domus ejus tota ab koſte ſervata eſt. Joſue 2. cap. prompta ad hoſpitalitatem fuit Rebecca, dicens ſervo Abrahæ: Palearum, & fœni plurimum eſt apud nos, & locus patioſus ad manendum. Geneſ. cap. 24. Et ideò in Sponſam Iſaaco eligitur: Recçepit hoſpitio Sunamitis Eliſæum, qui & filium impetrat, & eundem mortuum ſuſcitat 4. Regum 4. hoſpitio recipit Zachæus Dominum, & filius fit Abra- hbæ, Luc. 19. cap. Sed in æternum hoſpitalitatem DEUM præmiare, teſtatur Chriſtus, Matth. 25 cap. Zunc, in die judicii inquam, dicet Rex bis, quid dex- tris ejus erunt; venite Benedicti Patris wei, poſſidete paratum vobis Regnum: Ho- Hes eram, & collegiſis me. Epilogus.] Hortor ergo omnes, cum S. Petro Apoſtolo, Epiſt. I. cap. 4. Mtote hospitales invicem ſine murmuratione. Et cum S. Gregorio Papa, lib. 3. Dialog. cap. II. Præbeté fratres modò, peregrino Chriſto hodbitium, ut vos in ju- dicio, non quaſi peregrinos neſciat, ſed ut proprios recipiat, in Regnum, ipſo adju- vante, qui vivit DElls in ſæcula. Amen. F E. F N G: E B E W G F. P P. Se B. E . Be8. S IN FERIA III. PASCHATIS, CONCIO PRIMA. Fax vobis. Lucxæ 24. cap. Texnn. Pax, & Concordia; monſtrant verum Chriſtia- Them=. num, eumque beatum efficiunt. E Ominum nobilitas, à natalibus deſumitur, à Exerdium. WChriſto, Chriſtiani nominamur, & dicimur, natalitia, ac gentilitia autem teſſera Chriſti, bax eſt, & concordia, ita Apoſtolus Paulus ad Rom. 13. cap. Deus pacis; & iterum 2 ad Co- Vyᷓrinth. 13. cap. Deus pacis, && dilettionis. Qun er- E& go paci, & concordiæ ſtudent, veros ſe Chri- ſtianos demonſtrant: cum pacificis, concordibus DEUS eſt, eos æternum prœmiaturus. Audiamus Sacram Scripturam: In tri- Textus Sa= hus heneplacitum eſt ſpiritui meo, quæ ſunt probata, coram DEO, & ho- ere err minibus: Concordia fratrum, & amor proximorum, 6& vir do mulier be- ?** nè conſentientes, Eccleſ. cap. 28. Ubi o⸗ vel tres congregati ſunt, in 2 nomii⸗ 180 IN FERIA III. PASCHATIS, nomine meo, in medio eorum ſum: inquit æterna Veritas, Matth. cap. S. & Matth. cap. 5 Pacificos, concordes, beatos pronunciat. Patres. Beati paciſfici, quoniam Filii DEl vocabuntur. Patres percipiamus: Pax Spiritum DEI ſpecialiter promeretur; Pax dilectionis Mater eſt; Pax indicium eſt Santtitatis; binc pax, præ omnibus virtutibus, eſt cu- ſtodienda, quia ſemper in Deo manet, qui in pace manet, & cum Sandlis 8. Auguſti- Dei, ſocietatem habet. Scribit S. Auguſtinus Serm. 116. de Tem- nus, pore, & iterum Serm. 87. in Appendice. Cuſtodienda omnibus viri- bus pax eſt, quoniam Deus ſemper in pace eſt. Ponderoſa ſunt verba §. Bernardi-S. Bernardini Senenſis, Tom. 3. Serm. 9. Art. I. ad tertium. Sicat nus. Chriſtus, inier Santctos in cœlis habitat, per charitatis gloriam, ita inter Senenſis. concordes, & unanimes habitat per cbaritatis gratiam. Qui pacem Baſlius Ma- dgrit, Chriſtum inquirit, quoniam ipſe eſt pax noſtra. Verba ſunt gnus. Magni Baſilii, Hom. in Pſal. 33. hinc hortatur S. Iſidorus Pe- 8. Ridorus. Ius. lib. I. Epiſt. 85. Mordicus pacem retine, cœleſtis enim eſt, G& §. Joannes HEO vicina. Concludit Damaſcenus lib. I. Paralip. cap. 18. Damage⸗ DEO, ac divinis propinqui ſunt, quicunque pacis onum amplexari vigentur. Implorata S. Spiritůs gratis, deſuper Conceptus dabo. CONCEPTUsS I. [Confirmatio ſeu Deduttio.] S. Antonius 4. Part. Tit. 6. cap. SZ. §. I. inge⸗ niosè obſervat, quòd Pax, hoc nomen tres ſoluùm numeret litteras, P. A. X. per P. repræſentatur Pater æternus: Deus pacis. 2. ad Corinth. cap. 13. Ante alia nomina, quibus Deus appellari gaudet, hæc prærogativa nuncupatur. Nempè Deus pacis: Pax enim, O& charitas, atque id genus nominibus appellatur, quo vi- delicet, per ipſa vocabula nos admoneat, ut has virtutes, tamquam Deum conſequi ſtudeamus. Per litteram A. Amor indicatur, S. Spiritus, cujus frucétus enu- merans S. Paulus ad Galatas 4. ait: Fructus autem Spiritus, Pax. Per litte- ram X. Chriſtus DEl Filius repræſentatur, de quo S. Paulus ad Coloſſenſes cap. I. In ipſo complacuit, omnem plenitudinem inbabitare, & per eum conciliare omnia in ipſum, pacificans per ſanguinem crucis ejus, ſive quæ in Terris, five quæ in Cœlis. Tanta fuit Pax, Filio DEl apparente in carne, ut omnes ſecundum Haiæ vaticinium, contunderent gladios in aratra, & lanceas ſuas in falces; ideò verò Filius DEI Author pacis, tempore pacis naſcitur, ut omnes ſequaces ſuos, pacem umare doceret. S. Ambroſius Serm. in Nativ. Pax hoc nomen ergo, totam SS. Trinitatem, in ſe includit, quaſi nomen Pax, litteris demonſtret, ſibi addictum habere, Patrem, & Filium, & Spiritum Sanéctum: Pacificis, con- cordibus, ſpeciali gratià favere, totam Sanctiſſimam Trinitatem. Acade- micus ingenioſo Symbolo hoc expreſſit. — un ſenon ſeent Me Unr Puman Gn Iunyt 0 tl n be DEO n ndon ND Amiei obntat ici nei le tiin Uurer e lle paci ißi li nne, Doaini Dlhen- nhaſt thnen unns — Ulhe Ctente id etioc whe, — S, Matthe . Prononciat etcipiamns⸗ nie Mncc, tufibig,eha. Gaom dnch IIb. de en. a Onntibuuti,. Ola lunt ſetr ertium. Rer oimm,rirn In. (in 1 Verhn in , HidonN. i in g,6 Paralp, Donuenpen pet Coneehn 10.5 Kr i⸗ litere A1 Ih en, A Hmm. Nemn Pelien,gnon i Denumoek usfuctutn r. Perlid 1d Collet , eun ln nifeut ſecunlinli lues; Mdn Cerſiop en ego, Clalt monkkret, Pacifes, . ten Nhe N CONCIO PRIMA. r CCNCEPIUS II. Super mare pinxit concham, quæ ſe ultrò aperiens, nobiliſſimam gem- mam præleltat: häc inſcriptione adjecta: Hanc cœlo pacato: Dum elum ſerenum eſt, aſtra quicta, & pacata invicem, tunc concha ſuper maris undas ſe extollit, & candidam unionem, pretioſam Margaritam offert, exhibet, præſentat; DEl gratiam, non immeritò pretioſiſſimæ gemmæ, nobiliſſimæ margaritæ comparavero: audiatur Thomas à Kempis, lib. 3. S. 5. O bea- tiſima gratia! quæxæ pauperes Spiritu, virtutibus divites facis. Hanc pretioſam gemmam, gratiam divinam, vel maximè DEUS offert, exhibet, elargitur, cœlo pacato, atque ſereno, duùm inquam corda, mentes, & animi morta- lium, pacifici ſunt, quieti, & concordes; ita promittit æterna Veritas: Mbi duo, vel tres congregati ſunt, in nomine meo, in medio eorum Vum, Matth. 8. cap. Crede mihi, docet S. Bernardus Serm. 4AI. de modo benè vivendi: Quia DEO non tantam placent noſtra jejunia, noſtræ orationes, noſtra ſacrificia, quan- tum concordia. CONCEPTUS III. Magna eſt gratia DEl, eſſe ſervum Dei; Major eſt gratia DEl, eſſe ami- cum DEl, maxima gratia, eſſe Filium Dei, hæredem Regni cœleſtis: Servi, & amici DEl fimus, per accuratam mandatorum DEl obſervationem ,„ & voluntatis DEl adimpletionem; ſic ſcriptum legimus, Joan. 1I5. cap. Vos amici mei eſtis, ſi feceritis, quæ ege præcipio vobis. Et Matth. 12. cap. Quicun- que enim fecerit voluntatem Patris mei, qui in Cœlis eſt, ipſe meuns frater, ſoror, C mater eſt. Filii autem DEl efficimur, maximâ DEI gratià donamur, vir- tute pacis, & concordiæ; ſic aſſerente æternâ Veritate, Matth. 5. cap. Beati Pacifci, quoniam Filii DEl vocabuntur. Pax eſt, guæ ſpoliat hominem ſervitute, dat nomen ingenuum, mutat apuqd Deum cum conditione Perſonam, ex famulo fi- lium, liberum facit ex ſervo. Scribit S. Auguſtinus Tom. 4. Lib. I. de Serm. Domini in monte cap. 2. & iterum Serm. 5. in Append. Pax eſt, quæ Deum Patrem vocat, filium facit ex ſerdo; quanta eſt hujus Pacis retributio! hæredita- tem poſſidere cum Cbriſto, ſubſtantiam Patris haheré cuzn Rlio, cœleſte regnum par- ticipare cum Domino, & in conſortium Perpetuitatis admitti cum Domino. Au- diamus Joannem in ſuꝗ Apocalypfſi. “ CONCEPTUS IV. Ad ſupremam illam Jeroſolymam elevatus, ſuos in illam defigens oculos oannes Apocal. cap. 21. notat, duodecim portis ornatam eſſe: Ab Oriente portæ tres, & ab aquilone portæ tres, & ab duſtro portæ tres, & ab oc- caſu portæ tres. Tot portas cœlefſtis civitatis, narrat Joannes, ex gemmis, & pretioſis margaritis fabricatas lucere. Sed duodecim portæ, duodecim mar- Caritæ ſint per ſingulas, & ſingulæ portæ, erant . lingulis margaritis. Aid 2 3 Myſte- 182 IN FERIA III. PASCHATIS, myſterii latet, quod tot portæ, introitus, & ingreſſus in cœleſtem Jeruſalem, ex ma garitis fabricatæ ſint? Myſterium detegit Docétiſſimus Manſius Tract. 70. de pace & concordiâ diſc. 6. ſcribens : Margarita, idem ſonat, quod unio, vel uniones; meritò igitur margaritæ, illas paradiſi portas ve- nuſtant, & locupletant, ut per hoc donetur, quod unio, Pax, & concordia, quæ nos ad invicem ſtringit in terris, & conjungit, aditum nobis, & ingres- ſum præſtet in cœlum, ubi aliæz non ſunt animæ, quam illæ, quæ per ſuu- mam unionem, & charitatem inter ſe conjunctæ, in illa cœleſti Hieroſoly- m, pacis unione fruuntur. Confirmant hoc ipſum, ſequentia B. Petri Da- miani verba lib. 7. Epiſt. ultimà: ic omnium mentes, in mutui amoris unione confiate, nulld invicem varietate diſſentiunt, ſed in communi voluntatis ſtudio⸗ omnes unanimiter fœderantur. CONCEPTIUS V. S§. Bernardinus obſervat, quod poſt beatitudinem mundi cordis, po= natur beatitudo pacificorum, ita ut, ſi beati mundo corde, ſexto loco po- nuntur, beati pacifici, ſeptimo loco conſtituantur; ita Matthæus cap. F. Beati mundo corde, quoniam ipfi DElI videbunt: Beati pacifci, quoniam filii DEI vocabuntur. Cur quælo rectè ſeptimo loco in ordine ponuntur paci- ſci? & cur rectè poſt beatos mundo corde? ad utrumque reſpondeo: Dies ſeptimus, dies eſt quietis: Die ſeptimo requievit DEUS ab omni opere: Dies ſeptimus, dies eſt Dominica, dies feriæ, & requietio- nis. Septimo loco ergo, ponitur beatitudo pacificorum, ad innuen- dum, pacificos certam obtenturos quietem, & feriam, in æternitate: Sic volunt verba S. Bernardini, Tom. 3. Serm. 8. de multiplici bono pa- cis: Won ſine mſterio, ſecundum gloſſam, hæc ſeptima beatitudo, ponitur in ſeptimo loco, quia in Sabbatho veræ requiei, dabitur vera Pax. Poſt mundos corde, ponuntur pacifici, ut non minus: quam hi, de viſione DEl certi ſint; mundi corde videbunt DEUM, videbunt & pacifici, quia Filii Dei vocabuntur. . V Lkpilogus.] Hortor ergo omnes, cum S. Laurentio Juſtiniano in Faſc. Amoris cap. 7. Pacem diligite, tamquam futuræ Beatitudinis cautionem tenete. Plura in hanc materiam, legat Lector Dominicale eum, Dom. in Albis Conc. 2: h: EeE IN fode n rl iß, 2 Uinrle, gillta ultoſ⸗ 16. vonn, Ukuit ore Conforn Vinre ferbad. lunn Dedlan ſearii line litin, aßt, en 4 en Uckreit hnnh) CoNCIO SECUNDA. KE TIN FEKIA IIIL PASCHATIS, 68 Manku leninn CONCIO SECHNDA. 1 portd e⸗ nh Tax vobis. Lucxæ 24. cap. igg Sicut Pax, & Concordia, homines pacificos feli. Them, gur per ſane lhem., Ces reddunt, ſic diſcordia diſcordes damnat, Textus. u kekh SE& in exitium trahit. eue In d. E, Iſcordiam eſſe odii matrem „cCalamitatum nutricem, „ . Auutnis ft . . eil 15 Exordiunmz Pacis venenum, & infortuniorum exilium, genti- . les agnoverunt; Diſcordia nihil non concutit, dlicuſſa evertit; unde dictum Pythagoræ: Ymnitas di cordt, E eſt omnium rerum vita, G Perpetuitas; dualitas, deſtru- ſexto oon Rio & interitus. Bruſonius lib. 2. cap. 24. habet: Diſcordia exiti- luthen en⸗ um prabet. Audiamus Sacram Scripturam: Quòd i invicem mor- Textus i, AAonin getis, videte, ne ab invicem conſumamini. Paulus ad Galatas cap. 5F. Scripturæ, ponuntue Lhi zelus, & Contentio, ihi omne Opus pravum. Jacobi cap. 3. Sex ſunt; ne teſponle guæ odit anima mea, dicit Dominus, D. ſeptimum, Jubod deteſtatur; vi- EUS on gelicet eum, qui ſeminat diſcordiam inter fratres, Buic extemplò veniet eleh verditio ſua, ubitèô onteretur, qui ſeminat diſcordia; inter Fratres. m, d I mu Sap. 6. Ipſe Chriſtus Pprædicit Matth. 12. cap. Omne regnum divi- enm ſum contra ſe, deſolabitur, & omnis civitaæs, vel domus, diviſa contraſe, Niplcinon non ſtabit. Audiamus & Patres: Triumphus demoniorum, N diſſen- Patree, iucb, M ſio Chriſtianorum, ſcribit S. Auguſtinus Serm. 156. de tempore. ⁸. Augufti- Poſt mul Conformiter S. Hieronymus „ Tom. 9. in Regiam Monarchiam 18. eron . Kone Dbles Quidquid dividit inter Jratres, infernus dicendus ſt. Horribilia funt muct. ia verba S. Bernardi, ſerm. 41. de modo benè vivendi. Maledidtus 5. Bernar= bomo, qui diſcordias ſeminat, dui pacem, & concordiam abrumpit, ad- dus, 10 ſtnmi verſus Deum facit, Chriſto Jacit injuriam. Et iterum ſerm. 3. in tudtni ufin Dedicatione Eccleſiæ: Sicut in pace, fattus eſt locus Domini ſic in minicl diſcordia, locum Kieri Diabolo, manifeſtum eſt. Unde S. Laurentius 8. Lauren- A Juſtinianus, de Diſciplina Converſationis Monaſticæ. Mt con- tius Juſti- tentio, ignita Diaboli Jagitta, ad perdendas animas » gui contenſioſus Nianus. exiſtit, antiqui hoſtis in ſe immiſſiones admittit, diaboli miniſterium ope- ratur, diſcordia gratiæ lumen repellit. S. Bonaventura 3it, ſerm. x. de Epiphan. Non poterit habere concordiam cum Obriſto, qui diſcors tua. voluerit eſſe cum Chriſtiano. Et Origenes Tract. 6. in cap. 18. J Matth. habet: Conſumit diſſenſus, Kcut congregat conſenſus, && N⸗da- Setlesg 5 tat Jeſum, qui in medio conſentientium invenitur. Concluds Gn SIEe⸗ Bonaven-⸗ 184 IN FERIA II. ?ASCHATIS, S. Grego- S. Gregorio Papa 3. Part. poſt Admon. 24. Audiant jurgiorum ſe- rius Papa. minatores, quod ſcriptum eſt, beati pacifici, quoniam Filii Dei vocr- buntur, atque è diverſo colligunt, quia ſi Filii Dei vocantur, qui pacem faciunt; procul dubio Sathanæ ſunt Filii, qui pacem confundent; onnes autem, qui per diſcordiam ſeparantur, a viriditate dilettionis aref unt. Quam nociva ſit discordia, implorata Dei gratia, Conceptibus deducam. CONCEPTUS I. [Confirmatio ſeu Deductio.] Judicum cap. 9. narrat ſacer Textus: Miſit Deus spiritum peſſimum, inter Abimelech, & habitatores Sichem. Notate: Spi- ritum peſſimum. Dæmon communiter malus Spiritus dicitur; peſſimus Spiritus ergo, quaſ: demone pejornotatur: Quis ergo ille Spiritus peſſi- mus? S. Cajetanus in hunc locum, per hunc Spiritum peſſimum, discor- diam, ſive rixam, malum affeétum, diſſenſionem inter Abimelech, & Si- chemitas intelligit: Discordia non dicitur ſimpliciter, Spiritus malus, ſed peſſimus. Cur peſſimus? Experientia teſte, quo pejor eſt res aliqua, eò magis nocet; peſſimns ergo dicitur Spiritus discordiæ, ad indican- dum, discordiam quàm maximè nocere; nocere animæ, & corpori. S. Ambroſius in cap. 5. ad Galatas, ſubſceribit: Diſſenſio fratrum, inimica eſt dilectionis, contentiones enim generant jurgium, cujus frudtus t vitæ conſumptio. Noverat hoc David. CONCEPTUS II. Invaſerat Spiritus malus Regem Saul: David gener & domeſticus Re- gis Saul, quid facit? An fors obſeſſum fugit? minimè: obſeſſo adſtat in- trepidè, citharâ ſuãâ refocillat Saul, ita Textus I. Regum cap. 16. Wan- docunque Spiritus Domini malus arripiebat Saul, David tollehat citharam, G percutiebat manu ſua, & refocillabatur Saul, & levius habebat, recedebat enim ab eo Piritus malus. Dum Spiritus malus à Saul receſſiſſet, fugit David, atque à Saul declinat: ita Textus I. Regum. 18. Declinavit David à facie Saul. Mirabile hoc, obſeſſo à Spiritu malo Saul, David intrepidus adſtat; à Spiritu hoc malo Saul liberato, David declinat, & fugit: Cur hoc: an quid pejus Spiritu malo? David fugit atque declinat? & quid illud malo Spiritu pejus & deterius eſſe poteſt? eſt hoc peſſima discordia, malus af- fectus, rancor, & livor, quem Saul adverſus David in corde geſſit. Non rettis ergo oculis, Saul Aſpiciebat David. I. Regum cap. I8. Discordiam, li⸗ vorem, rancorem, malumaffectum, David diabolo pejorem judicat, fu= git, atque declinat: ſiquidem à Spiritu malo agitatus Saul, David noce- re non tentavit : à discordia, livore, & rancore cordis verò ſtimulatus Saul, lancea David transfigere, iteratò tentat. Præclarè Baſilius Seleu- cienſis, Orat. 16. Paululum à Dæmonis exitu levats Saul & adverſorum detersd ealigine, in David, quem præſentem cognoverat, haſtam ejaculatus, medicinæ pre- tium, cædem obtulit. CON- nier 0 tnun Ace v, uin Caee u Cee . D Pelae ur, e. eranel. lelcen rliyn e Cettion I E ir Umamen Clent⸗ enti Uhlg ſer Mtente fonlen Kions. lllag, cvod Deng Mohe le S bi liltd iñ — keſnmn, lli ei vorn r, Auidtren dnt one kioni teſn Concepth Textu: N Noue: G tur; ehlan e Sirtis del lmum, (N imelech, G Piritus mnne. oreſttesalen , 20 inli 1e, & conn rum, iiniet Vite in Adomneſtauh.. bleſſo Alnd c4,. 16. V t Citanmn, t, lellid , Pogit Di Vit Denig, .Cor toet id d e hlezelt Drordin, vem ihent l, Drtttor erd fünli Baſlis Pnmn 7 ( CONCIO SECUNDA. 18 CONCEPTUS III. Signanter adnecgtit Scriptura, I. Reg. W. cap. Goliath anteceſſiſſe ar- migerum, appropinquans adverſum David & armiger ejus ante eum. Rupertus Abbas lib. 2. de Trinit. cap. gF. per Goliath, intelligit discordiam: Quid enim Goliath, niſi homo contentioius, qui provocat Ifrael ad pugnam, & ad certamen? (Qis ejus armiger? Reſpondet Rupertus: Armiger ejus ege- Kas, quaſi diceret, & doceret citatus Doctor, discordiam peſſimum elle Spiritum, qui ad egeſtatem, ac interitum temporalem & æternum, dis- Cordes deducit, ac præcipitat; uti inſinuat S. Paulus, ad Galatas cap. F. Quod iinvicem mordetis, videte, ne ab invicem conſumamini. Hinc capio verba Oleæ cap. 10. Tranſire fecit amaria Regem ſuum, quß ſpumam ſuper faciem aquck, Dis- cordiæ erant in Samaria; Pars populi idola adoravit in excelſis, pars in Jeruſalem verum cultum ſequebatur? Spumæ aquæ, diſcordes comparan- tur, cur ſpumæ? Quid magis caducum, ac tranſitorium ſpuma: ſubitèò Evaneſcit, & in nihilum educitur: Sic diſcordes interibunt, in nihilum reducentur. Optimè Saluſtius: Diſcordia res maximæ dilabuntur. 1l'bi dis- cordia, non eſt protettor Deus. S. Hieronymus in Pſal. 75. Geneſis cap. 1. legitur, quod Deus omnipotens, mundi incipiens creationem, prima die creaverit lucem, lucemque ut bonam approbave- rit: Et factum eſt veſpere & mane dies unus, & vidit Deus lucem, quod eſſet hona. Idem hoc ait de tertio, quarto, & reliquis diebus; ſecundo die verò creat firmamentum, & deſuper non replicat verba, quæ in Principio creationis dixerat: nempè quòd eſſet bonum: An non opus hoc ſecundæ diei, omni- potentiæ divinæ attributum eſt, uti reliquorum dierum opera? Cur erge opus ſecundæ diei, ut bonum non laudat? non benedicit? S. Hieronymus indicat cauſam, ob quam Deus operi ſecundæ diei non benedixerit, illud non laudaverit? obſervans, quod ſit opus ſeparationis, diviſionis, disjun- Gtionis, opusſecundæ diei: ita Textus: Fecit Deus firmamentum, C diiſit aquas, quæ erant ſub firmamento, ab his, quæerant ſuper firmamentum. Operi, quod ſeparationem, diviſionem, disjunctionem notat, non benedicit Deus? ad innuendum-, diſcordias, diſſenſiones, diviſiones animorum, odio habere Deum: Similiter loco, cœtui, familiæ, ubi diſſenſiones, dis- cordiæ ſunt, non benedicere, ſed benediétionem ſubtrahere, unde perni- cies, & interitus certus ſubſequitur. Audiamus verba S. Hieronymi ad Jovinianum. In die ſecundo, non additum eſt, ſicut in primo, & tertio & reliquis: vidit Deus, quia bonum eſt: ſtatimque ſubjeceram, intelligentiam nolis relinquo, gon eſſe bonum, duplicem numerum, qui ab unione dividit. Aà CON- 18 G IN FERIA III. PA SCHA TIS, . CONCEPTUS VI. Obſervat citatus magnus S. Hieronymus: Animalia omnis generis in Arcam Nos intrâſſe: inträrunt aliqua animalia bina & bina, alia fola & ſola; illa, quæ ſola & ſola intrant in arcam, animalia munda dicuntur: illa verdè, quæ bina & bina procedunt, animalia immunda pronuntiantur: immundum à Deo cenſeri, eſt Deo diſplicere; immunda ab ard & ſacri- ficio rejecit Deus: immundæ pronuntiantur, quæ bina & bina, in Arcam ingrediebantur animalia; ergo Deo diſplicentia, à Deo abjecta. Sed cur rectè immunda habentur animalia, quæ bina gradiuntur in Arcam? An fors, quia binarius numerus dualitatem, diviſionem ſigniſicat? Sic con- cludit S. Hieronymus. IInde & in Arca Noë, omnia animalia, quacunque bina ingrediuntur, immunda ſunt, impar numerus eſt mundus, numero Deus impare gaudet. In unitate ſibi Deus complacet, numerum unum acceptum ha- bet, mundum gratum ſibi reputat; econtrà dualitatem, numerum bina- rium, qui diviſionem, disjunctionem deſignat, immundum, ingratum reprobat, & rejicit: Diſcordes ergo Deus reprobat, diſſentientes re- icit. . CONCEPTIUS VII. Duas res obſervatu digniſſimas, Ildephonſus de Padilla Annot. 3. in Habac. cap. I. diſ. 6. acut ponderat: nempè Chriſtum aſcendentem in coœlum, tardè per Aéra ſurium elevatum eſſe: Videntibus illis elevatus eſt; Act. r. Quamprimum Chriſtus cœlum primum, empyreum, & ſtellarum attigit, velociſſimo volatu, & rapidiſſimo motu pertranſuit. Raptus eſt Fi- lius Dei, ad Deum, & thronum ejus. Apocal. cap. 12. Cur tam properanter, citò, velociter, cœlum empyreum pertranſit? Filios Iſraél decrevit Dei bonitas, manna & coturnicibus paſcere, & exhilarare, haâc tamen diver- ſitate; coturnices in ipſa caſtra, in copia immiſit, manna verò Deus, non intra, ſed extra caſtra depluit: Ita Textus Exodi 16. cap. Factum eſt ergo veſpere, B Acendens coturnixæ cooperuit caſtra, manè quoque ros jacuit per circui- tum caſtrorum. Cur quæſo non etiam manna uti coturnices, intra ipſa ca- ſtra depluit? cur rectè manna extra caſtra bonus Deus præbuit? ad uttam- que quæſtionem reſpondeo: Primò, cur tam properanter, citò, velociter, Chriſtus cœlum empyreum pertranſüt? notum eſt, in cœlo primo, em- Pyreo inter luminaria continua eſt diſcordia, pugna, & diſſenſio; Sol con- trariatur Lunæ, hæc Soli, unde eclypſes oriuntur, ſidera motibus oppoſi: tis, continuò ſibi ipfis contrariantur; unum verſus Occidentem, alte- rum verſus Orientem movetur, nec ſolùm unum alteri contradicit, ſed ſibi ipſi quodlibet opponitur, & contrariatur, nam eo tempore, quo natu- rali motu, de Occidente ad Orientem movetur, rapto motu, de Oriente ad Occidentem trahitur. Hæc ergo cœlorum contrarietas, & oppoſitio, cauſa fuit, ob quam Chriſtus velociſſimè cœlum empyreum præteriret, ad in - — iicund Nerzdin Mr etii Mana, ubitcul Cuan, grn lienn, Iiucn. er, Ge iten, G iae e Gen — N Myans Palhont emum, Ueritucn e⸗ 00. Nann onutue, Auntnr) tofun Gnnerne odeni Uenta Celng 1 — is geners 1, Aa ſoh n dicunnr. Nuntiantor. A1i & lei. 1, in Arenn dn. Klen Arcam? A at! Se con Oecungnelen 0 Den inhn Acceptun I Umerum biur n, inguenn flentientest 4 Annot.91 cendenten! His Alevatu’ , Kelnn t. Mytußt Aln properne el eceent ic tunend er Del, Eyttum e, jucuitenci intri un Uit? cito, Nelen Gloptind,d lenſo; e motibos eidenten,1 pole, aloltt U, ui o⸗ „& l ræteriten- Pe. . CONCIO SECUNDA. 187 indicandum, diſcordes Deum omninè vitare, Ppræterire, cum diſcordibus, nec ad inſtans Deum manere, ſed omninò eos deſerere, abjicere, reprobare; Hine etiam Manna, non intra caſtrat ut coturnices, ſed extra caſtra depluit: Manna, typus gratiæ Dei eſt, caſtra, belligerantium, diſcordantium ſunt habitacula: Manna gratiæ typum, non intra, ſed extra depluit; ad innuen- dum, gratiam ſuam minimè DEUM diſcordibus communicare, ſed in per- niciem, & exitium, diſcordes à divinâ gratià exulare. Audiamus Bercho- rium. Verbo Pax. DElIS viros pacificos viſitat, & oum eis ſpiritualiter ha- bitat, & eorum conſortium diligit, & frequentat. quando enim abpes invicem ſtre- pitant, & clamorem, & diſcordiam faciunt, ſignum eſt, quod Rex vult alveare di- mittere, & ad locum alium ſe transferre; ſic etiam Rex noſter DElS, alveare cor- dis, & ſocietatis dimittit, ubi lites, & diſcordias eſſe ſentit. Epilogas.] Hortor ergò cum S. Paulo ad Rom. 13. cap. Non in conten- tione, & æmulatione, ſed induimini Dominum Jkſum Chriſtum. Amen. IN FERIA III. PASCHATIS, CONCIO TERTIA. Mirantibus pra gaudio. Lucæ 24. cap. Tertus. Paſſionem Chriſti meditari, gaudium internum, Them. & quàm maximum meritum cauſat. Hriſtum paſſum, in manibus & pedibus, Cicatrices Exordium Vulnerum geſtientem, intuiti ſunt Apoſtoli, & ad- mirantes gaudebant. Mirantibus præ Gaudio. Exin- de hoc Documentum capimus, Paſſionem, Vulnera, . & Cicatrices Chriſti meditari, ſingulare Gaudium internum, conſolationem mentis, & animæ quam maximum meritum cauſat. Probo Scripturæ Textu, & SS. Virorum afſer. Textus Sa- to. Secundùm multitudinem dolorum meorum in corde meo, conſola. cræ Scri- tiones tuæ, Iætificaverunt animam meam. Canit David Pſal. 93. Sicut Pcurg. abundant paſſiones Chriſti in nobis, ita & per paſſionem abundat conſo- latio noſtra. Inquit Paulus I. ad Corinth. 4. cap. Audiamus Patres. Patres. Certa atque ſecura eſt expectatio promiſſæ Beatitudinis, ubi eſt partici- patio Dominicæ paſſionis. Scribit S. Leo Papa Serm 9. de Quadrag. S. Leo Papa. Elegantia ſunt verba Rabani de laudibus Crucis. Paßio Chriſti Rabanus. Cœlum ſuſtentat, mundum regit, tartarum perfodit, in esâ confirmantur Angeli, redimuntur populi, rveltant⸗ inimici, ſtabiliuntur ſen- a 2 ia, 188 IIN FERIA III PASCHATIS, tia, animantur viventia, conſentiunt ſententia, iluſtrantur intelligen- 8. Auguſti- tid. Emphatica ſunt verba Magni Auguſtini. Lib. 5. contra hære- nus. ſes. Fuſus eſt ſanguis medici, & falctus eſt medicamentum Pbrenetici. Paſſio tua, Domine JESlI! ultimum eſt refugium, ſingulare remedium: Per has rimas (Vulnera Chriſti intelligit?) licet, mibi fugere mel de petrd, oleum de ſaxo, & videre, & guſtare, quàm ſuavis eſt Dominus. §. Bernar- Loquitur S. Bernardus Serm. 22. ſuper Cantica. Peroptimè dus. S. Laurentius Juſtinianus de Paſſ. Domini. Nulla ſalubrior, ad S. Lauren- 7 . , , Chriſti gius uſtinia- mentis babitaculum cogitatio reperitur W Paſſionis Cbriſti per nus, ipſam quippè, bumanæ ſalutis reſtauratio, ineffabilis Dei ad Homines, agnoſcitur ſumma dilettio-⸗ Nemo aliunde divinæ Charitatis æaternum fontem deguſtat melius, qudm in hujusmodi attentä, ſedulaque medita- B. Albertus tione. Nervosè B. Albertus Magnus Tract. de Miſ. Simplex recor- Magnus, qatio, vel meditatio Paſſionis Chriſti, plus valet, quum ſi quis per annum, jejunaret in Pane, & Aqud, qulihet ſextd ferià, vel diſciplinaret ſe, gqudlihet hebdomade, wque ad effuſionem Janguinis, vel quotidie legeret Bernardinus Pſalterium. Bernardinus de Buſto Serm. I5. inquit: Magis mere- Thomas * tur, vel unam ſolum lachrymam emittens, ob memoriam Paſſionis Chri- Kempis. Iti, quàùm ſi ad Z. erram promiſſionis peregrinaretur. Thom. Kemp. ha- bet l. I. C. 25. S. 6. de Imitatione Chriſti. Qui ſe intentè, & devotè in paſſione Domini exercet, omnia utilia, & neceſſaria ſibi, abundanter ibi inveniet. Et iterum lib. 2. cap. I. J. 4. Requieſce in paſſione Do- mini, && in ſacris ejus vulneribus libenter habita, ſi enim al vulnera, B pretioſa ſtixmata Jkoll devoteé oonfugis, magnam in Tribulatione confor- & Gertru- tationem ſenties. S. Gertrudis ait lib. 3. cap. 41⸗ Sicut impoſfbile dii. eſt, ut aliquis farinam trattet, ut inde pulverem non contrahat; ſic fieri von poteſi, ut aliquis cum devotione, etiam parvd, Dominicæ intendat Ludovicus paſſioni, & nullum inde frultum percipiat. Concludo cum Ludovico Bloſus. Bloſio in Sacell. anim. cap. 2r. Inæſtimabilis planè 7, beſaurus inve- nitur in paſſione Chriſti, cui ſi te convenienter adjunxeris, mirum in mo- dum locupletaberis: quotiescunque piè aliquid meditaris, aut legis, de paſſione Domini JESlI, ſanttificais inde, S& ingentem frudtum reportas, etiamſi parvo admodum affectu, & ſine ulo ſapore ſenſibili mediteris, ac legas: fieri nulla ratione poteſt, ut vel aébicias, tautum piis oculis, ima- ginem crucifixi, ſine grandi utilitate. DEl auxilio implorato, deſu- per Conceptus dicam. CoONCEPTUS I. [Confirmatio ſeu Deductio.] Nomine totius Apoſtolici Collegii, con- ſolatifſim ſcribit S. Paulus 2. ad Cor. cap. 4. Tribulationem patimur, && non anguſtiamur; Perſecutionem patimur, ſed non derelinquimur. O Magne Paule! in tot adverſis, quid adeò ſolidè Apoſtolos, in fame, in ſiti, in frigore, & Xſtu, — Alis ns C Prholene Nz Gors⸗ Potes nol Mecittio iprut Nd Uere äler gic aer Sldkeſin emannk Imfgiln geniuge s ace ortfc Rrelom, Mara unt llil ca. I e iuner/ uon ioſer Murkäme, wmncne ug aan 10, kice Ctisgen lolre, lte Uites aric brehont, elgaCn Duminun iones, Cnreſtn D ſihmf Minmn Fuluet — inteligen. ntra here- 1 Phrereti. e renelium: gere neli eſt Doning. Deropüm ſolubrior, dd 2 Chiit, eiad konie; itatis oternen linenelit Sntpler an s Per annn lſeihlinmeß Goticielget . Mi ſtet. 1Piiorsc dn Kenph ute, Gan ti, anter lſul A ulnen; uleioneate Gett iNOSOH Coſttnnet ,e Nitee ual Ocum-NOn Teſurki 6, Minmn i , alr gin 6Immtefon Pli nelteti lhis Cellix ij mplorn⸗ Nigneli ,in fuh CONCIO TERTIA. 189 aſtu „ in vinculis, & carceribus, in preſſuris, & tormentis, in ipſis mortis anguſtiis confortavit, conſolabatur? dicit S. Paulus citatà Epiſtola. Sem- per mortifcationem JkKII Obriſti, in corde noſtro circumferentes. Meditatio Pas- ſionis Chriſti, gaudium internum adfert, tribulationes ſuaves reddit. Perpulchrä ſimilituchne, hoc exprimit S. Catharina Senenſis: Sicut pa- nis durus, ſi aquàâ molliatur, facil?, & cum voluptate ſumitur; ita do- lores noſtri, & labores, licet duri ſint, leves & ſuaves efficiuntur, ſi per meditationem, ſanguin, & paſſioni Chriſti immergantur. Figuris ex criptura pate CONCEPTUS II. Exodi I5. cap. Filii Hraël ad amariſſimas aquas pervenerunt, quas bi= bere nauſeabant. Venerunt in Marath, neque poterant bibere aquas de Marath, eò quod eſſent amaræg. Mirabiliter tamen à Moyſe; amariſſimæ hæ aquæ dul- ces factæ ſunt, ita ut cum guſtu, Filii Iſraël eas biberint, & ſe recreaverint. Item narrat Scriptura. Num. cap. I7. aridum lignum, & baculum, dulcia amygdala protulifle. Iavenit germinſe virgam Aaron, in domo Levi, & tur- gentibus gemmis eruperant ftores, qui foliis dilatatis, in amggdalas deformati ſunt. Quis dicet, quo remedio, aquæ amaræ, à Moyſe dulces ſunt redditæ? & qao artificio, arida virga refloruit, & dulciſſimos fructus protulit? dicit remedium, & aſtum, citatis locis, ſacer Textus: Moyſes certum lignum in amaras aquas immiſit, & dulces factæ ſunt. Camavit ad Dominum, qui oſtendit illi lignum, quod cum miſiſet in aquas, in dulcem verſæ ſunt. Exodi I5. cap. Iterum Moyſes, in virgas tribuum inſcripſit nomina. Et unicui- gue nomen ſuperſeribens Virgæ ſiccæ. Virga „ cui nomen ſummi Sacerdotis Aaron inſcriptum fuit, floruit, fructus ſuaves protulit. Aquæ Marath amariſſimæ, ſunt mundi tribulationes, & miſeriæ; in has, ſi quis miſerit lignum crucis, conſideravit in cruce pendentem, & patientem JESUM, aquas amariſſimas tribulationum, compatiens Chriſto crucifixo medita- tio, reddet dulces & ſuaves, cauſabit in mille adverſitatibus, internum cordis gaudium, omnes adverſitates reddet leves, & faciles: ſint animæ noſtræ, neſcio quomodo aridæ, ſteriles, deſolatæ, triſtes; inſcribatur his virgis aridis, nomen ſummi Sacerdotis ESU Chriſti, in cruce patientis; florebunt, fructus dulces proferent, amoris erga ESUM, compaſſionis erga Chriſtum, contritionis, & doloris ſuper peccata, quod tàm amoroſum Dominum offenderimus: ſapient exhinc pœnalitates, corporis mortifi- cationes, in aliquam offenſarum commiſſarum compenſationum. Ita Conceptum iſtum ſubſcribit zeloſiſſimus S. Franciſcus de Sales Lib. II. de Amore. Sicut Virga Aaron, prias tota arida, ubi ſummi Sacerdotis nomen ei in- Rriptum fuit, ſoreré, & germinare cœpit: ita & anima noſtra, ex ſe ſterilis, quam- Pprimum ſummi Sacerdotis Chriſti nomen, ac paſſio inſeripta fuerit, uberes ruttus producet. Aa 3 CON- 490 IN FERIA III. PASCHATIS, — CONCEPIUS III. Cuite⸗ Narrat S. Evangeliſta Marcus cap. 16. Cum tranſiiſſet Sabbathum, Ma- lingr ria Magdalena, & Maria Jacobi, & Salome, emerunt aromata, ut venientes un- gerent Tkſum: && introéuntes in monumenium, viderunt juvenem ſedentem in dex- ue frig, qui dixit illis: nolite expaveſcere, JäöSâM quæritis Nazarenum craciſixum. ebscon Plura hic oblervanda veniunt: dicit Angelus Mulieribus, ne timeant: No- Ess whet lite expaveſcere. Viri milites timent, & trepidant: Exterriti ſunt Cuſtodes, liin, e & facti ſunt, vtlut mortui. Matth. 28. cap. Viri timent, expaveſcunt, & mu- Honlun, lieres non timeant? Nolite expaveſcere. Cur non timeant? dicit cauſam 1t eltl Angelus: TPESIIAM quæritis Nazarenum corucifixum. Timor, anxietas mentis (I. eſt, timor triſtitiam adfert, timor hominem inquietum, inconſolatum ollent reddit; omnem anxietatem, triſtitiam, inquietudinem, abeſſe jubet An- ir; gelus, a mulieribas. Wolite expaveſcere. Indicans, per compatientem me- ſeurcl ditationem paſſionis Chriſti, omne id, quod animæ adverlum eſt, grav0ee (WN eſt, tolli, ac menti quietem, animæ conſolationem, internum cordi tribui Clllie gaudium, jubilum, ac dulcedinem. Non caret myſterio, quòd Angelus Mnn, Di dicat mulieribus: OZſum quæritis Nazarenum crucifixum. Cur addit: Naza- renum? an non ſuffeciſſet dicere; IESUM quæritis crucifizvum? Cur addit, I & præmittit Nazarenum? docet Hugo Cardinalis, in S. Marcum ſcribens: Ziuneß⸗ Nazarenum, hoc nomen interpretari FHoridum. PFlores recreant, exhila- els. Bynn rant, conſolantur, imò medentur: idem ergò floridus, quod recreans, ex. umnunhl hilarans, conſolans, adjuvans; crucifixo apponit, & adnectit Angelus no. (Exrlics men, & titulum Nazareni, inſtruens, per piam crucifixi ESU conſideratio- bllo per nem, recordationem, effici, ut ESUS erga tales ſit floridus, internis conſo- Domini d lationibus eos recreet, exhilaret: In faéto, ſunt expertæ hoc ipſum tre ((clk allegatæ mulieres, omnium primò iis, à mortuis gloriosè reſurgens Eſlus (lusnin apparuit, & ſuâ gaudiosâ reſurreéctione, mirum in modum exhilaravit; ſonethri cur omnium primò iis? Reſpondet Paulus de Palatio: Quæ duraverunt ſur. io, n ta crucem, videntes morientem, nunc priores meruerunt videre reſurgentem. Dbereuri Conformiter Didacus Stella, in Lucam: Mariæ iſtæ, primò de reſurrettione (immtie Chriſti exultant, quia maximè in paſſione ejus doluerant. Diſcipulis euntibus nnzl in Emmaus, ſe ESUS aſſociat. Ipſe Jlſus aphropians, ibat cum illis. Lucæ 24. Ant cap. eos dulciter recreat, & conſolatur. Wonne cor noſtrum ardens erat in nobis, dum loqueretur in vid, & aperiret nobis ſeripturam. Lucxæ 24. cap. Quid 1 Chriſtum movet, quod ſe ſuaviter eis aſſociet, dulciter recreet, & conio- “ letur? Motivam cauſam allegat Textus: ILpſi loquebantur ad invicem, de in 4 omnibus his, quæ acciderant: de JkEſu Nazareno, quomodo eum tradiderunt ſummi D Sacerdotes, & Principes noſtri, in damnationem mortis. Deſuper Dionyſius H Carthuſianus in Lucam: Quia de Chriſti paſſione contulerunt, & ei piè com- M patiebantur, apti fuére, ab eo viſitari, & conſolari; ſpecialiter enim complacet Gilin Salvatori noſtro, collatio de ſuâ paſſione. Paſſionem ergo Domini meditari, Ctard . con⸗ — Athun, , venientesn. leitenit , Cmneant: M. Mur Ctt, eſcunt, Ann. Gicit cauln Weias ment, Uücorloliun belle betin patientenne lum elt, gan tn cordhd ,quod Arpdl ur Adit: NAͤc. N? Curnt Ircumn ſcriben creant, exnl- od tecteande Dit Augeclee. 80 conſicenie 8,internsc⸗ e hoc iglunts relllgens Bom exhiund Qurcvenute ilene olilani 5 e inſi pulis euatis nili Luce; n arlens ei 2244. Ch. cteet, Aali Ad inien,14 nalihutin ſuper Donſt pie , 6 li q , enin une mnini melin — 5 2 CONCIO TERTIAA. 191 conſiderare, gaudium internum cordi creat, homini uberrimos ftuctus divinæ gratiæ cauſat. Teſtem allego Sponſam. CONCEPIUS IV. Fatetur hæc, Sponſum ſibi adeò addictum promeruiſſe, ut inter ubera ejus commorari placuerit. Inter ubera mea commorabitur. Cant. cap. I. In- ter ubera commorari, intenſiſſimum amorem, & affectum ſignificat, de- litiae, conſolationes ſummas indicat. Quibus medliis uſa eſt Sponſa, ut Sponſum ſuum, adeò fibi devicerit, tam amoroſum ſibi affectum reddide- rit, delitiis, & conſolationibus eam repleverit? ind cat cauſam motivam Cant. cap. I. Faſciculus myrrbæ dilettus meus mihi. Myrrhæ amaræ faſciculus, conſiderationem, meditationem, numerum amaræ paſſionis Chriſti, de- notat; qui conſiderat, meditatur ſæpius, paſſionem Chriſti facit, & cau⸗ ſat, ut dileétus animarum noſtrarum Chriſtus Jeſus, amantiſſimum, affe- Etiſſimum ſe ei exhibeat, intimè illi commoretur, delitiis internis, ac conſolationibus animam repleat. Confirmat discurſum hunc doctiffimus Manſi, Diſc. 8. Num. II. annotans. CONCEPTUS V. Innn Monte Thabor, trans figuratus eſt Jeſus, adfuit Petrus, qui inquit: Bonum eſt, nos hic eſe. Adſtant Moyſes & Elias, qui loquebantur de exceſſia ejus. Erant autem Mo)ſes & Eliaz viſi in majeſtate, & dicebant exceſſum ejus, quem completurus erat in Jeruſalem. Lucæ9. cap. Benè notare libeat: dum Chriſtus clarificatus, præſentium corda, & animos, ineffabili gaudio, & jubilo perfunderet, Moyſes & Elias de exceſſu, de amorosâ paſſione Chriſti Domini diſſerunt; An conveniens erat, de præſenti materia, de glo- ria Coœleſti, de immensâ Electorum beatitudine diſſerere? de his Moyſes & Elias nihil conferunt, unicè loquuntur de excefſu, de amantiſſima pas- ſione Chriſti, Hieroſolymis complenda: ad hoc reſpondet Paulus de Pa- latio, id hoc præcipuè factum eſſe myſterio, ut omnibus fidelibus, hoc per- hiberetur documentum, ſcilicet: quod qui loquuntur, meditantur, con- ſiderant devotê, amariſſimam Chriſti paſſionem, iis Deus communicet do- num gaudii intrinſeci, conſolationis, præguſtulum æternæ beatitudinis, hic adhuc in terris exhibeat. CONCEPTUS VI. Narrat 8 Lucas cap. 24. Apoſtolus Chriſto prandium paraviſſe. Ob- tulerunt ei Partem Piſcis afi, & favum mellie. Cur primò Piſcem, dein ta- vum mellis? Reſpondet Hugo Cardinalis in Lucam, per Piſcem aſſum 2 Chriſtum crucifixum, per favum mellis, Chriſtum gaudiose reſurgentem intelligens. Piſcis aſ, fuit Chriſtus in paſſione, favus mellie, in relurrettione. Poſt Piicem offerunt favum, paſſionis Chriſti devotam recordationem ſe- quitur dulcis favus mellis, interni gaudii, & conſolationis. Concludo, . .— cum 192 I N FESTO SS. APOSTOL. PHILIPPI ET JA CO BI, cum S. Bernardo Serm. I. de Reſurrectione. Non minus reverentiæ, Teſurre- Rionis tempus exigit, quàm paſſtonis, icompateremini, & conregnaretis, ſi com- moreremini, & conſurgeretis. LEpilogus.] Hortor ergo omnes, deſiderent cum S. Paulo, nihil aliud ſcire, niſi eſum crucifixum: & promittit: Si compatimur „Oonglorificabi- mur, ad Romanos cap. 8. Amen. 2 „ „ „ „ 67 6. 6 6* „ „ „ 18. 67 67 2. 640 6 . 0 3888 3 2 28 8 262 3 2 862 8 8 83 83 32 8 68 28 8 8 88 888 PHIEIPPI Er JACOBl, CONCIO PRIMA. rexm. Non turbetur tor veſtrum. Joan I4. cap. Tuema. Nimia triſtitia, animi turbatio, melancholia, quàm maximè nocet corpori & animæ, & graviſſima Dei pœna eſt. Bxordium. I Leantes wir ſapiens, interrogatus, quid eſſet . triſtitia? Reſpondit, eſſe animæ reſolutionem ita Stobæus Serm. 16. optimè dixit triſtitiam eſſe animæ reſolutionem 3 Cauſam inquam immaturæ mortis, & plerumque & animæ Textus S ram: Sicut tinea veſtimento, ιvermis ligno, ita Seripturæ. triſtitia viri nocetcordi. Prov. cap. 25. & Eccleſiaſticus c. 25. ha- bet: Omnis plaga, triſtitia cordis eſt. Etiterum cap. 30. Melior eſ mors, quam vita amara. Unde hortatur eodem cap. Longè pelle à te, multos enim occidittriſtitia, & non eſt utilitas in ea. Conſentit S. Paulus 2. ad Cor. cap. 7. Sæculi triſtitia mortem operatur. Au- Tatres. diamus SS. Patres, & Eccleſiæ Scriptores: Triſtitia, animarum ora- dele tormentum eſt, judicium omni judicio vindictaque deterius. Seri- chro. bit S. Chryſoſtomus Epiſt. 7. ad Olymp. Cauſam addit Hom. ad Populum: Won ſinit in triſtitia facilem eſſe rationis curſum, ſed ſufo- 8. Grego- cat, & cum multq neceſſitate intus reprimit. E triſtitia, ſcribit S. Gre- rius Papa. gorius Papa lib. 3. Moralium cap. 177. Malitia, rancor, buſillani- 3 Thoma Tds, deſperatio, torpor circa præcepta, vagatio mentis erga Micita. Aquinas, Tandem ipſa deſperatio, ut docet S. Thomas, ſecunda ſecundæ. æterni interitus. Audiamus Sacram Scriptu- lacen ⸗ minn Kaume. Pora⸗ Gnn liolige⸗ Eiternul AEne, n Caſodei honum Calltl, M lrs Mo frnlni, ont,zrll WVrs lutt Geoppr ulum, ithls adl n 8 C Pun bocun 1 Indent; 6 AKtenen: Ues henten tons eli En poſkt in titie tete int cuikt. ln famin. Uenpi llum non Nkicine Peli on, ntie, eſune. ett,ſegn. , Nilil tod tongbiſt c. Alancholi Animeæ,) , Jd ne TOolutinn Girt nitin (aulamn inne Imdue Aan aclann hont Gvemniln ſticus e. 20 10,50,. N cap. Lli ,en. CNN nopentr N i, Alinnmnd- elttiu N addt Hon 1 ſenbit l unar, M ti eht i Galeant ancie 6 CONGIO PRIMA. 193 Quæſt. 20. Art. 4. Deſperatio procedit exnimia dejettione. Unde ſcri- bit S. Gregorius Nazianzenus, in cap. 30. Eccleſ. Animi mœrores, S. Grego- præcocem Jenettutem, mortalibus bariunt. Et Tertullianus habet lib. ius Na- de anima cap. 52. Magna triſtitig ſemper nocet. Nocet corpori, entaiu. 1 — — . . ² Tertullia- & animæ, ut Conceptibus deducam, Dei adjutorio prius im- nu. plorato. D CONCEPIUS I. IConfirmatio ſeu Dedultio.] Vocat Deus Moyſen e Rubo, ac demandat: Vade, congrega Seniores Mrail H G dices ad eos: Dominus Deus Patrum veſtrorum, apparuit mibi, Deus Abruham, O& Deus Maac, &&Deus Jacohy dicens: viſitans viſi- tavi vos, && vidi omnia, quæ acciderunt vobis in Xggpfo, && dixi, ut educam vos. Exodi 43. cap. Ad hanc Dei propoſitionem, reſpondet Moyſes: Won credent mihi, nec audient vocem meam. cap. 4. Verbis Dei non credere, vocem Dei non audire, manifeſtus, ſignum reprobationis eſt; Moyſes ergo affirmando, quia Judæi, non crederent Prophetiæ, non audient verbum Dei, de ſalute Judzorum valdè dubitat, Judæos reprobatos prommtiat: unde, ex qua cauſali, Moyſes hoc judicat? Cauſa movens deſumitur ex verbis Dei, & Judæis Moyli indicantis: Vidi affittionem populi mei in Apgbto, & clamorem ejus audivi, propter duritatem eorum, qui præſunt obibus, &Tiens dolorem ejus, deſcendi, ut liberem eum. Fxodi 3 cap. Audiens Moyſes, Judæos in dolore, angore, luétu, & triſtitia, vivere in EÆgypto, ſubinfert, non credent mihi, dolore oppreſſos, luctu, triſtitia obrutos, incapaces judicat Moyſes Spi- ritualium, indiſpoſitos, qui vix oculos, minus animum ad cœlum levent, ineptos ad Dei verbum audiendum, ac recipiendum. Inſigni ſimilitu- dine S. Chryſoſtomus hunc Conceptum elucidat: Sicut cœlum ſene- num, locum permittit radiis ſolaribus, ut totum mundum illuſtrent, & irradient; dum verò ſol nubibus obfuſcatur, nubes lucem impediunt, & tenebras adferunt: ita quoque dolor, luctus, triſtitia, eſt quædam nu- bes mentem obfuſcans, & lucem cujuslibet veræ, & neceſſariæ cogni- tionis pellit, ut qui ea oppreſſus eſt, nec alios erudire, nec ab aliis eru- diri poſſit: Concludit citatus Sanctus Hom. ad Populum: Won Finit enim triſtitia, facilem eſſe rationis curſum, ſed ſuffocat, & cum multa ne- ceſſitate intus reprimit, & boc, non dicentibus tantum, ſed & audientibus accidit. . CONCEPTUS II. Joann. cap. 13. inquit Jeſus ad Diſcipulos ſuos: Adbuc modicum vo- biscum ſum. Zeloſè interrogat Petrus: Domine! quò vadis? Laudo zelum: Interrogatio hæc Petri, magnam curam ſalutis animæ, ſequelæ deſide- rium notat; hinc mirum, quòd Chriſto Apoſtolis manifeſtè abitum ſuum indicante: Joann. 16. cap. Nunc vado ad eum, qui miſit me, tamen ne unus Feltivale. . Bb Aphpo- 194 IN FESTO SS. APOSTOL. PHILIPPI FT ACOBI. Apoſtolorum interrogaverit: Domine! quò vadis? nullam curam ſalutis animæ, deſiderium, Chriſtum quò vadit ſequi, nullum exprimunt, adeò, ut indignabundè eis hoc exprobret Chriſtus: Nemo e vobis interrogat me, quò vadis; Quomodo factum, ut Apoſtoli hic, quò vadat Chriſtus, non interrogent? nullum zelum, ac deſiderium ſequendi Chriſtum demon- ſtrent? Cauſam indicat ſacer Textus: Triſtitia implevit cor veſtrum, Joann. 16. cap. Triſtitia omnem zelum, ac deſiderium, ſenſus, mentem, ac ratio- nem Apoſtolorum obfuſcavit, ut confuſi, perplexi hæreant, atque con- ſiſtant. Audiatur S. Chryſoſtomus, Epiſtola ad Olympiam: Apoſtoli trienniy cum fuiſſent cum Jeſu, && ſemper eum interrogarent, quò vadis? ita extindti ſunt triſtitia Tyrannide, & toti mœrore confetti ſunt, ut ab eo ultra non quærerent, & ob hoc increpavit eos Chriſtus. Et iterum Hom. I. ad Populum: Zriſtitia futu- rorum, preſſum tunc ipſum cor, poſt ac Rupidum manſit. CONCEPTUS III. Venerat ad Chriſtum Salvatorem noſtrum, adoleſcens quidam, quæ- rens media, ut ſalvus fieri queat: Magiſter bone! quid boni faciam, ut habeam vitam æternam? Reſpondet magiſter: Serva mandata. Replicat adoleſcens: Omnia hæc cuſtodivi à juventute mea. Quid adhuc mihi deeſt? Ait illi Jeſu: Si vis perfectus eſſe, vade, & vende omnia, quæ babes, & da pauperibus. Matth. 19. Ccap. hac ſalubri doctrina percepta, abiit adoleſcens: illo abeunte, in. quit Chriſtus ad Diſcipulos ſuos: Amen dico vobis, quod dives diffcilè intra- bit in Regnum cœlorum; & iterum dico vobis: Eacilius eft, camelum per fora- men acus tranſire, quàm divitem intrare in Regnum cœlorum. Matth. 19. cap. Quòd hic ſermo Chriſti, & adoleſcentem abeuntem tangat, colligitur ex verbis antecedentibus ſacri Textus, qui de hoc adoleſcente affirmat: Erant enim habens multas poſeſſiones. Ergonè ex ore Salvatoris, adoleſcen- tis hujus ſalus periclitatur, qui mandata Dei, à juventute ſua cuſtodiebat: Quæ cauſa periculi? Cauſam inſinuat Sacra Scriptura citato capite. Abiit triſtis. Deſuper S. Hieronymus in Catena: Abiit triſtis: hæc eſt illa triſtitia, quæ ducit ad mortem. Addo dictum Hermetis, qui Diſcipulus fuit S. Pauli Hib. 2. Mandat. 10. Triſtitia, omnium spirituum nequiſſima t, & omnium Spi- e⸗ rtermainat , & cruciat Spiritum S. Agnovit hoc Aaron Sacerdos, & pius acob. òôMU CONCEPTUS IV. Aaron fatetur. Quomodo potui placere Deo, mente lugubri, Le- vit. I0. Et Jacobad filios ait, Geneſ 42. cap. Deducetis canos meos, cum tri- Ritia in infernum. Nimia triſtitia, nimia animi perturbatio; & conſter- natio, periculoſiſſima eſt ſaluti animæ, Dux eſt ad deſperationem, ac æter- nam damnationem. . 7 CON. — o Chodor⸗ onaven idut⸗ Guarz Gnn & Prle nnus Cochstt 166 Ilshben ſemein Nonehen ſunvioren torinento iloſhie nleud Miitpen eltan Mtochus De en behe Unnelth Nool dont Fiolenusn tomzli,e Rinlenn Tunpel nn derc l el 7 lln, 4 ſun, S Mtäſali Klita: Dilon em Cumd. ED ſihui COh, — Curaln faluig fhum, Aced⸗ intennngt n, Chriltus no ſtum denon. vefmun ſoni elteln, annin. t, Agecn in eiſti ngnerezer,5 n iſtiinf 6s Cvidimn Acimn, ithate lcat adoleſea Ar d N genis. M. o adeudke, s Ciftelein comelun d Mah Nt, Coligtue ſcente Tfnn tonS, Woeit ſun cuſdk to cpte. 4 Ae Unti lus fuit l „Gomunhe celdos, n te lglbi,l ,ni, lf 9; & Clt onem, NN 00 CONCIO PRIMA 195 CONCEPTUS V. Jonas inobediens DEO fugit, navim Tharſis petituram inſcendit, nondum navis ſecat æquor, cum ſæva illam adoritur tempeſtas, & horri- ſona ventorum immanitas, navim exagitat, nautæ, navigantesque omnem induſtriam, ac laborem, ne à ſævientibus fluctibus ſubmergantur, impen- dunt; ſolus jonas ſopore gravi irretitus dormiebat, quem excitatum hor- tantur, & ipſe manus adhibeat, ad DEUMſuum preces fundat. Quid tu ſa- pore deperimeris? ſurge, invoca Deum tuum, fortè Deus recogitet de nobis, & non pereamus. Quid ait Jonas? utique & ipſe laborabit? orabit? nihil horum: undis tradi petit: Tollite me, & mittite me in mare. Jonæ cap. I. Quid pe- tis? Jona! in mare ſi ejectus fueris, ſubmergeris, morieris, peribis; vi- vus ſubmergi, horrenda mors eſt: cur ſibi Jonas eligit; tollite me, & mit- tite me in mare? An ergo Jonas quid majus, gravius, horribilius crudeli morte patitur? quia etiam mortem violentam, licet horrendam, ſibi tamen ſuaviorem, faciliorem exoptat, & eligit? Quid eſt nunc illud immane tormentum, quo affligitur Ionas, quod etiam violentam mortem, præ illo ſibi eligat, præopter? eſt animæ triſtitia, mentis extrema turbatio, & inquietudo: Audiatur Hugo Cardinalis in onam; Fugit ex timore, &SOM dor- mivit præ nimia triſtitia. Turbatio cordis, nimia animæ triſtitia, periculofis- ſima eſt animæ & certus interitus. Exemplar ſit perditus Judas, Achitophel. Antiochus. CONCEPTUS VI. Deſperatio, damnatorum ſupplicium eſt: SecundumSs. Thomam au- tem, deſperatio prôcedit ex nimiâ dejectione, triſtitia, ac puſillanimitate, ut non æſtimet, aliquod bonum ſibi poſſibile adipiſci, nec ex malo ad ali- quod bonum poſſe relevari, nimiùm triſtes communiter deſperarunt, violentas manus ſibi injecerunt, ut Achitophel, Judas Iſcariotes, & cen- tum alii, ergo nimia triſtitia, animi dejectio, & conturbatio, tormentum eſt infernale; agnovit hoc Judas, qui vendidit, & ad necem tradidit Chri- ſtum DEl Filium; vix horrendum hoc ſcelus, Judas adimplevit, ſe damna- tum, perditum agnoſcit: ita Matth. cap. 27. Videns autem Judas, qui tradi- dit eum, quòd damnatus eſſet. Deſuper Origenes: Quod ſeriptum eſt: Videns Judas, quòd condemnatus eſt, ad Judam ipſum refertur, tunc enim ſenſit malum Juum, & intellexit ſe condemnatum. Judas vivus adhuc infernum, in hac vità ſuſtinuit, ſenſit. Quæritis unde? Reſpondet Origenes citatus: Ex triſtitia: Von ſapienter triſtatus eſt, ſed ſuſcepit abundantiorem triſtitiam, à Diabolo ſubmiſam, && ideò abiens laqueo ſe ſuſpendit. Triſtitia mentis cru- dele tormentum eſt, pœnæ inferni, adhuc in hac vitaà prælibatio, ſuppli- cium Dei ſeveriſſimum. Regem Antiochum, ob innumera ſcelera, vin- dex DEUS plectere ſtatuit; quo genere putatis? fors terra ſceleratum ab- ſorbuit:? aut fulmen de cœlo contrivit; gravius ſupplicium requiſivit B b z divina „ 196 IN FESTO 88. APOSTOL. PHILIPPI EFT JACOBI, divina Sapientia, triſtitiam, & animi perplexitatem: ita I. Machabæorum. apite ſexto: Expavit, & commotus eſt valdè, & incidit in languorem die tri- ina ,ecce pereo triſtitia magna in terra aliena. Triſtitia, tormentum eſt ma- Dei vindictæ, quo execrandos plectere ſolet, in cor- ſeveriſſimæ Dei vindiéctæ, q s plettere iolet, in cor- Pore, ledfrügt uti concludit S. Chryſoſtomus Epiſt. 7. ad Olimp. Yriſtitia, 2 or qui dicium omni judicio: animarum crudele tormentum, dolor Juidam inexplicabiks, S judiciu ommni judicio vindictaque deterius: Teſtem allego Cainum. CONCEPTUS VII. Cain occidit fratrem ſuum Abel, Geneſ 4. cap. Cum eſſent in agro, con. urrexit Cain adverſus fratrem ſuum Abel, interfecit eum. Horrendum ſta- . icidium: Quali pœna putatis vindicat DEUS? An fors 1080 „ aut rfota, el crudeliſuno mortis genere, DEUS Cainum adjudicat? Tormentum ani licio crudelius, deterius, DEUS in Cain decernit: & ohod ld ei Pangiura citato capite: Poſuitque Deus Cuin Ronum. Et. do fuit hoc ſignum: Reſpondet Eucherius in Geneſ. cap. 4. nempè tri. Uitiam . Ipſum. videlicet ſignum, quod tremens S gemens, vagus, O& rolege, R per viveret. Omni morte horribilior, atrocior eſt animæ triſtitia. Mi, triſtes nempè, inquit Philo Hebræus, de confuſione linguarum icut ſem- per morientes, & nunquam emortuæ ſunt miſeriæ, ut poſteritas illius, qui Cain no- minatur. LEpilogus.] Hortor ergo cum Eccleſiaſt: Ne dederis in triſtitiam cor imone à Caſſia, Tract. r. uum, ſed repelle eam à te. Cap. 38. Concludo cum Simone 4 1, Tan a n6 aliud plangendum ab hominibis, qum peccatum, ſolum enim pecca- hee bhabhet materiam deplorandi. Vult DECIS. Retum fieri, pro Spiri- tualibus malis, non autem pro corporalibus mnis. Uin, lic EIhen. ltiih Ma al nit, G nons l, Auon Uolunketen Unes: 4 Opnlir Ptanm, Uinden, Uod Kern M, tmnt Uil, Clſtnter, ſolnnr MMrexrgt Menis, t Sckr en, cehn Obl, — Achabzorun oren drei. Rtumel nn. lolet, non. Mimp. Nit inm omniſlcn ſat ir agho,on § 1 Hortendunn te 1ogo, W, t! Tormente din Geretit 6 Ckin ſgun. 1 0. 4, nene i Grefigeſ⸗ w triſtita. F rum: Naut e , AiCun in tiſtüinr ACaln Tud ,ſalun eninſe T, CoONCIO SECUNDA. ry IN FESTO SS. APOSTOLORIIM PHILIPPI Er IACOBI, Creditis in DEUIM, & in me credite. Joantl. Textus 22. Cap. iducia in Deum, eſt utiliſſima. Thema: = BRecta fiducia, & prudens in Domino confidentia, Exordium. coœæleſtia pro' ſe ſortitur auxilia, quibus & hoſtis perit, & victoria arridet. Sacra Scripturd, & Pa- Textus Otrum elegantibus dictis aſſertum probo: Non eſt on- Sacræ D' fuſio, confinentibus in DEII M. Marci I6. cap. Benedictas cripturæ, vin, qui confiit in Domino, & erit Dominus fiducia ejus., Jerem. I7. cap. & Thren. 3. cap. Bonus eſt Dominus, ſperantibus in illum, animæ quæ- renti illum. Sperantem in Domino, miſericordia circumdabit. Canit David Pſal. 3t. unde ſe conſolatur Pſal. 79. Mibi adbærere Dreo bo- num eſt, & ponere in Domino ſpem meam. Qui confidunt in Domino, Rcut mons Ston, non commovebitur in æternum, Pfal. 124. Hæc eſt filu- cia, quam habemus ad DEII M, quia quodeunque petierimus ſetundum voluntatem eins, audit nos. S. Joann. Epiſt. I. cap. 5. Audiamus & Patres?. Patres: Aterno promiſit Deus; ſi credidero, ex mortali fim æternus. S. Augu- 3. Auguſtinus Serm. 29. cap. 6,. de Verbo Dom. Et iterum: Spes fſtinus. ſt tecum, & erit tecum DEll, in tribulatione. YTantum per nos opera- bitur Deus, quautum ſe noſtra in eum fiducia extendit: inquit S. Bern- S. Bernar- ardus Serne 9. in Pſal. Qui habitat. Quantum fidei capacis afferi- dus. mus » tantum gratiæ inundantius haurimus: Scribit S. Cyprianus, S. Cypria- Epiſt. 2. Cui contingit, omnin corpora de ſublimi deſpicere, & ſoli Deo nus. conſtanten inniti ſumma fiducid, is verè felix G& beatus cenſendus eſt ſecundum prœmium nativam virtutem ſectanti, & ſine pulveris jattui palmam auferenti, contingit gaudium, perbrat Philo Hebræus, de Philo Hebr. Proœmiis. Egregié S. Ambroſius in Pfal. 61. In iſtius vitæ' tramite S. Ambro- conſtitutus non deficit, qui ſperat in Domino, atque ei intimo confitetur Uus. Teltu. Conſojanter S. Hieronymus in Plal. O7. MWon ſolliciti K §. Hierony⸗ mus, ſi erit tribulatio, vel perſecutio, in Domino ſperantes faciemus vir- mu. tutem, quia ipſe pro nobis. Imploratâ S. Spiritus gratiâ, deſuper Conceptus proferam. Bb z CON- 198 IN FESTO 8S. APOSTOL. PHILIPPI ET JACOl, CONCEPTUS I. [Confirmatio ſeu Deduttio.] Samſon fortiſſimus virorum, qui Leonem dilaceravit, mille viros mandibulâ aſini occidit, portas urbis munitiſſimas confregit, funes craſſisſimos ut filum unicum rupit; tandem vires omnes deperdidit, ligatus captivus in carcerem deducitur: iterum verò vires perditas recuperavit, ut olim fortis evaſit. Quis cauſam dicat, ob quam vires deperdidit, deperditas denuò acquiſivit? Non nego, Samſonem vi- res ſuas in ſeptem crinibus habuiſſe, dicitis ergo, his abſciſſis perdidit for- tes ſuas vires: Capillis recreſcentibus, unà cum his vires & fortitudo rediit. Aliam cauſam allegat Sacer Textus: Judic. 16. cap. Dixit in animo ſuo, egre- diar ſicut ante feci, & me excutiam. Obſervat hic S. Cajetanus. Samſonem non in Deo, ſed in proprüs viribus, ac robore, plus nimium confidiſſe, ex- inde à Deo derelictus vincitur, ligatur, incarceratur; captivus Samſon, in totum ſuam immutat mentem, non amplius in crinibus, in robore, ac for- titudine corporis ſui confidit, ſed omnem ſpem ſuam, ac fiduciam, in DEUM collocat, & denudò fortiſſimus Samſon effectus, vincit Philiſtæos; ita Textus: Invocato Domino, ait: Domine Deus meus! memento mei, & redde mihi nunc fortitudinem priſtinam, Deus meus! ut ulciſcar me de poſtibus meis, G pro amiſſione duorum luminum, unam ultionem recipiam. Deſuper Cajetanus: Fontem eſſendi, && Deum gubernatorem, judicem univerſorum invocat, nec con- fidit in auttis capillis, qui orat ſupplex pro robore hac vice. Triumphos attu- lit religioſa fiducia: licet jam crinibus auctus, quia ad DEUM cucurrit, DEUM invocat, in DEUM omnem ſuam ſpem, & fiduciam collocavit Samſon; Fortitudinem priſtinam impetrat, vires recipit: erecta ergo in DEUMfiducia, prudens in Domino confidentia, pro ſe cœleſtia ſortitur auxilia. Videamus eventum in David. CONCEPTUS II. David puer paſtoritius, intrepidè congreditur cum gigante Goliath; hanc belluam proſtravit, atque devicit, totum Iſraélem ſalvavit: Quis di- cat, quo aſtu, quibus armis, David cum Goliath congreditur? atque devi- cit? Arma, & ſtratagema exquiſitiſſimum, erat firmiſſima in DFEUM fidu- cia: Percipiamus Sacræ Scripturæ verba I. Regum cap. 7. Ego autem venio ad te, in nomine Domini exercituum, Dei agminum Irakl, quibus exprobraſti ho- die, & dabit te Dominus in manu mea. Deluper Baſilius Seleucienſis Orat. I. nomine Davidis loquitur: Ego Deum tibi adverſarium oppono, non enim viri- dus meis fretus, ſed gratia in aciem prodeo. David ergo, qui in aciem, gratiæ viribus fretus, fiducia in Deum armatus prodiit, quas vires, confidentia in DEUM miniſtret, oſtendit; ſola in DEUM fiducia vicit, atque proſtravit. Exinde inſtructus David, omnes Saul Regis, contra ipſum inſidias feliciter declinavit. X . CON- — Caci Nigomſ l in R Orfiztal nunuann Pfinn,1 d po incklenet ſaitaunliun Eeillie ümkuin iun. TMälre Perſegoture aleos, ſen uet, Eult r ns Dedlun divi ncdumm wan lumes ttanſt ereitumn Pha 1c. Raſoceiod kenimn ihten, Exi 11 o Uim, gu Cainperat bidlun. Deitus Poogrelitur e un Nlhlinon eun, Node 1 Medervor her Nus , — 1 Glleonen 8 monltltine n vitkkorn dcn verd in licat, od n nloneng Pertictin eforttucorelie anind ſhen S. Dinnlonen nconficile e us Kalnſoni IODOre, AH 1c fucian, Fincit bhülllre Ito nei, G olbus nei,l per Cxem. Hinvocct, Neren Tnocnphosm DEUMan Cuciamn lden t: erechegi Cleſtuſin gigante l Avavit: Cii itur) atgeth in DIU 61 . Eyo ontn us auigßt⸗ encienls0/ o, NNerirone iin Auelbgul 8, Cohlilatl atque h inſidas ſlatt eipiunt. E cCoxcIo SEcüUNDDYDI.. 9; CONCEPTUS III. Undique Saul Davidem perſequitur; in dura hac perſecutione, David refugium ſuum unicum ad Jonathan accepit: Fugit autem David de Najoth, quæ eſt in Ramatha, veniensque locutus eſt coram Jonatha. I. Regum 20. cap. Cur fugit ad Jonathan? Gloſſa moralis docet: Per Jonathan, gui columhbæ, donum interpretatur piritas . qui in Columbæ ſpecie apparuit in Baptismo Chriſti, ſignificatur, ad cujus duxilium, O Conſilium debemus recurrere in anguſtiis. Fuga David ad Jonathan, Davidis in Deum, magnam fiduciam, ac confiden- tiam deſignat, qua media, ſpeciale in omnibus perſecutionibus, David ſenſit auxilium, ac Dei adjutorium, omnes Saulis technas eluſit, inſidias, & pericula declinavit: Cujus exemplo, inquit Hugo Cardinalis hic : Viri juſti, in tribulationibus ſuis confugere debent ad Chriſtum, ut in eo conſolationem re- CoNCEPTUS IVv.. Filii Hraël, ad ripam maris rubri, quanta auxilia divina obtinuerunt! perſequitur eos Pharao Rex, mittit Deus nubem, quæ à tergo, & retrèò Judæos, tenebroſa erat, ſicque impediebat, quo minus Pharao Judæos vi- deret, & ultrò perſequeretur: à facie, & à parte anteriore, hæc nubes in- ſtar ignis lucebat, viam, & iter Jjudæis demonſtrabat; ipſum mare ſe in medium dividit, ac tranſitum Judæis præbet; ventus calidus una nocte . 8 . . X . . fundum maris adeò induravit, ut altero manè, ſiceo pede, ſalvi & inco- lumes tranſirent: His in tuto collocatis, fluctus maris in adverſarios, ex- ercitum Pharaonis irruunt, omnes ÆTgyptios miſerè ſubmergunt. Exodi 14. cap. Quo medio tanta miracula, tantas gratias, & favores, tanta ſub- ſidia Judæi obtinent? Medium dicit Scriptura, fuiſſe firmam in Deum con- fidentiam, & fiduciam: Eortitudo mea, & laus mea Dominus, G& fattus eſt mihi in ſalutem. Exodi I5. cap. Deſuper Kupertus Abbas lib. 2. in Exodum cap. 37. Fortitudo mea, && laus mea Dominus?! Qid deinde? & factus eſt mihi in Malutem, planè fortitudo mea; nam fortitudo capitis mei, fortitudo mea eſt. Fidu- cia impetravit Dei fortitudinem, miraculofum adjutorium, cœli terræque fubſidium. . CONCEPTIUS V. Petrus Apoſtolus, ſuper mare, inſtar ſolidi pontis deambulat, atque progreditur: Et deſcendens Petrus de navicula, ambulabat ſuper mdre. Matth. 20. cap. Quid Petrum, ne mergatur, tenuit? Quid in manifeſto periculo tutum conſervat? tenuit? conſervavit firma in Deum fiducia: hoc inſinuat magiſtri monitum: Habete fiduciam; ita fubferibit S. Hieronymus in hunc locum: Eodem fidei ardore, quo ſemper, nunc quoque cœteris tacentibus, credit ſe poſſe per voluntatem magiſtri, quod ile poterat per naturam: jubeè me venire ad ièe ſuperaquas: Zu præcipe; & illicèò ſolidantur undæ, leve fiet corpus, quod per ſe 200 IN FESTO SS. Al OSTOL. PHILIPPI FT JACOBI, grave eſt. Fiducia in Deum, conſervat mirabiliter in periculis, adjuvat in neceſſitatibus. Teſtis Suſanna, Danielis cap. 12. CONCEPTUS VI. Suſanna ut adultera ad rogum educitur comburenda, in extremo ver- ſatur famæ & vitæ periculo? Quid contingit: Ecce Daniel Propheta ad- volat, Innocentiam Suſannæ defendit, ſcelus Judicum ſenum manifeſtat; cum Jubilo ergo ad lares proprios innocens reducitur, honori priſtino reſtituitur, illæſa in extremis conſervata eſt Suſanna. Avetis ſcire, quo meritò? quâ prærogativa? indicat meritum, prærogativam Sacra Scriptu- ra, citato capite: Juſpexit in œlum, erat enim cor ejus, fiduciam habens in Do- mino. PFiducia ad Deum defendit, protexit in periculis adjuvit in neceſſi- tatibus. Paulus ad Hebr. cap. T. promittit fiduciæ in Deum certam remu- nerationem: Wolite amittere confidentiam, quæ magnam habet remunerationemn. Remunerationem allegat Pſalmiſta Pſal. 36. djuvabit eos Dominus, & Uiberabit eos, && eruet eos à peccatoribus, quia ſperaverunt in eo. Et iterum Pſal. 9o. Quoniam in me ſperavit, liberabo eum, protegam eum. CONCEPIUS VII. S. Paulus nos hortatur cap. 4. Adleumus oum fiducia, ad thronum gratiæ, ut miſericordiam conſequamur, 1 gratiam inveniamus, in tempore opportuno. Franciſcus Labata, verbo: Spes, obſervat, S. Paulum, thronum Dei non nominare, thronum majeſtatis divinæ, ſeu juſtitiæ, vel omnipotentiæ, ſed thronum gratiæ, & miſericordiæ. Cur-hoc? majeſtas, juſtitia, omnipo- tentia Dei terret hominem, & conſcientiæ etiam mundiſſimæ timorem incutit, aſt gratia Dei, miſericordia Dei, omnem etiam ſceleratiſſimum peccatorem conſolatur, ædificat, recreat, animos addit; confidenter ac- cedentes ad thranum Dei, ad thronum gratiæ, ad thronum miſericordiæ, S. Paulus accedere dicit, ad innuendum, confidentiam erectam, & pruden- tem, qui habet ad Deum, indubiè gratiam, miſericordiam, conſolationem, auxilium, & adjutorium Dei ſentiet, experietur. Confirmat Conceptums mirabilis illa viſio Joannis, Apocal. 4. cap. S=èð CONCEPTUS VIII. Füui in Spiritu, & ecce ſedes poſita erat, 8 ſuper ſedem ſedens ,E qui ſedebat, Iimilis erat aſpectui lapidis jaſpidis &ſardinis, &iris erat in circuitu ſedis, fimilis viſioni ſmaragdinæ. Deus eſt ille ſedens, ſimilis lapidi jaſpidi, ſardini, & fmaragdo: Cur rectè his pretioſis gemmis ſimilis deſcribitur? S. Iſidorus docet lib. 16. Ethymol. cap. 7. Jaſpis viridis gemma eſt. Viridis autem co- lor, bonæ ſpei ſymbolum eſt; lapidem ſardinem verò docet Iſidorus, cita- to libro cap. 9. rubeam eſſe gemmam: Colorrubeus autem, charitatis eſt ſymbolum, ut docet S. Gregorius in lib. I. Regum cap. I16. Rubor duten fervens, eſt charitatis Amor. Smaragdum pariter viridem eſſe, aſſerit Plinius — Iieſtera in ior Nuumn ſpen le det S Neln, Ile Ahen nunrit mmli llmn il Pbrnumn. bran Funeinter un, venn tr, Mand lae, dune t: Nnn Ion ſneere Ni eno tun nncoh renlr. mn: Den Ulaten ir Ulble⸗ eled lein el. jumſot Futmnrhonn Kacharecn, ioekt n u! Anche d eicnlo Gllt Dlenn Illezien Cenlen en Hlpo vi lllinge CO!, Wukarn 1exttentore. Drophnt z. Ummunlfelu, honon prüinn Eeis ſeile, gl n daengdeth n halenind Im certamten tremunerafien 0s Dominut 1eo. iltan 1] IAwuungt noe Ophent RHür hronum Dein Omnnipotentut tita, onn nciſſinz inon n Keletullun conſiolat Nun Mleront lechum, re „. n, conſoltnne mat CoNH lens, G Gidl ifcuiti. Midi, lii bitu! 5 lis huvit in necel CoNCIO SECUNDA. dor lib. 37. c. . Nullus, inquit: Coloris aſpetctus ſucundior eſt, nam herbas quoque virentes avidè ſpettamus, ſmaragdum, tantum libentius aſpicimus, quando nihil vi- ridius illo viret. Inter binas virides gemmas, jaſpidem & ſmaragdum, bo- narum ſperantiarum ſymbolum, media gemma ſardine, charitate & amo- re rubet Deus: in documentum: fiducia in Deum, bis dupliciter, amo- rem, miſericordiam, gratiam, & benignitatem de cœlis hauriet, guſtabit, & fruetur. Audiamus citatum Labatam: Eccethronum Dei, ſedet in eo Deus, charitate infinita fulgens; viridi colore hic ſimilis eſt, propter ſpem, quam excitat in nobis, & rubro, propter nimiam ſuam charitatem, quæ etiam inducit nos ad ſpe- randum, quod ex hoc throno, non vacuis manibus diſcedemus. Noverat hoc Abraham. CONCEPTUS IX. Abrahæ præcipit Deus? TYolle filium õ” quem diligis Naac Dade in terram vifionis, atque ibi offeres eum in holocauſtum, ſuper unum mon- tium, quem monſtravero tibi. Geneſ. 22. cap. Abraham obediens proficiſci- tur, mandatum Dei exequi, filium in holocauſtum occidere, & immo- lare, dumque jam monti viciniſſimus eſſet, inquit ad pueros famulan- tes: Expeltate hic: Gc. revertemuradvos. Quid loqueris Abraham? An non ſincere cogitas offerre filium in holocauſtum? Sinceriſſimè: Quo- modo ergo cum veritate dicis: Revertennr? Quomodo ſalutem certam, vitam incolumem, divinum auxilium, & adjutorium compromittis? Re- vertemur. Audite, quid Scriptura teſtetur de Abraham: Dixit autem Abra- bam : Deus providebit libi vidtinam holocauſti. Confidit, ſperavit in bo- nitatem divinam, exindè tacitè ſibi ſalutem certam, incolumitatem filio: infallibile Dei adjutorium, & auxilium compromittit. Revertemur. Pul- Chrè& 8. Eligius Hom. II. In Deum ſpes eſt ditta, quod ſit pes, & progrediendi Jacultas. CONCEPTUS X. . S. Paulus ad Hebr. c. 6. fiduciam in Deum anchoram vocat: For- tiſſimum ſolatium habemus, qui confugimus ad tenendam propoſitam ſpem, quam ſicut anchoram habemus animæ tutam, ac firmam. Cur fiduciam in Deum, Anchoræ comparat? Anchora, navigantium auxilium, ſalus & conſerva- tio eſt; exurgunt horribiles fluéctus, periclitatur navis: Quid facit naucle- rus? Anchoram in mare demittit, hæc navim tenet, quo minus à ven- tis periculosè jactetur, à procellis non concutiatur, ſed firma ac fixa conſiſtat: Unde Ferrus anchoræ hoc lemma ſubſcripſit: Ex jactu ſalutem. Uti ergo navigantes, per anchoram jactam, ſalvi conſervantur; ſic in mille adverſitatibus, erecta & prudens fiducia, hominem in Deum conft- dentem conſervat, protegit, tuetur, ſalutem ei procurat; ita ſubſcribit Hugo Viétorinus Inſtit. Monaſt. Serm. 4. Spes eſt anchora animæ, eam ſer- Feſtivale. co— vans, 202 IN FESTO SS. A?'OSTOL. PHILIPPI r ACOBI, vans, ne procellis tentationum irrumpatur; igitur ſi te videris fluttuari in mari iſto, noli divelli ab bac anchora, antequam intres portum. Pulchrè ſcribit 3. Chryſoſtomus Hom. I5. ad populum Antioch. Sicut nauclerus, mari pro- cellis agitato, nubibus transcurrentibus, & omnibus ad miniſteria tumultuantibus, ſedet 45 gubernacula ſine trepidatione; Sic illi ſacram fiduciæ capientes anchoram in Deum, permanent inconcuſſi. . se: Epilogus.] Hortor cum S. Paulo ad Hebr. 10. cap. Wolite amittere con- fqentiam, quæ magnam habet remunerationem. Amen. IN FESTO SS. APOSTOLORUM PHILIPPI Er JACOBI, CONCIO TERTIA. Texu. In domo Patris mei, manſiones multæ ſunt. Joann. 22. Cap. Thema. Spes prœmii æterni, conſolatur in Xrumnis. WWV. Aturaliſtæ ajunt: Si quis viator viticis baculum te- Y neat manibus, nunquam exitinere fatigandum eſſe, N cui ingenioſus Symboliſta, hoc lemma inſcribit: RN N Laßſſitudinem arcet: Præclarum hic viticis baculus, KN (ſpei prœmii cœleſtis, ſymbolum eſt, nobis viatori- bus, inter præſentis vitæ anfractus, aſſiduum robur tribuens, ne Spiritu, ac viribus deficiamus, ſed in mille tribulationibus, & Textus adverſitatibus mundi, conſolati vivamus. Audiamus Sacram geripturæ. Scripturam & SS. Patres: Fortiſſimum ſolatium babemus, qui confu- imus ad tenendum propofitam ſpem; Spem, inquam, cœleſtis man- fonis, inquit Paulus ad Hebr. cap. 6. In ſilentio, &&ſpe, erit fortitudo veſtra, beati omnes, qui expectant Dominum. Iſai. cap. 30. Lætentur omnes, qui ſperant in te, in æternum exultabunt, & habitabis in eie, Ppfſal. ö5. Gaudete, & exultate, quoniam merces veſtra copioſa eſt in (œ- lis, Matth. 5. Iterum videbo vos, & gaudebit cor veſtrum, && gaudium veſtrum nemo tollet à vobis. Joann. 16. cap. Satiabor, cum apparu- erit gloria tua. Pſal 16. Patres percipiamus. Si conſideremus, quaſi Patres . . . . . . . . „ nobis promittuntur in cœlis, vileſcunt omnia, quæ habentur in terris. 8. Grego- S. Gregorius in hom. Et iterum lib. 6. Moralium. Spes in æterni- rins, tatem, animum erigit, SIdeò nulla mala, quæ exterius tolerat, ſentit. . . 2 Tantè * — mnin⸗ olte. nſeii li ſibit. H Ietun ce Tertulianu iencfte d 1lutn fe tencere 1 Ue he lis elgi Alegle ni Aunn itgte Cfmdtonmn er rtetth Dynn lfrnit, /o Uti celpe Cynf U,Ommnium Noyſes Gen topenn cre ldmi. Enlen chu Amium: tertun, terrn lenche, n lot ſdores n Meie Ahunagn Deiscelen lt, glor minyeni lenten int n ele te⸗ feſhan mn n oclin⸗ lann Obl, —— lari in mai lchtd ſoribi s, Mmih,t ultumtbu, anchoran i e nifte,e clt. 0NN nultt , Prummnd eis Daclvnt figuncun lemmmn mdnt Vities huolnt eſt, nobsNu hurtnbuens, bolationibig diatnus N ng, Alidi n, cCrelien Gſpe, ertfnn 10. 30. Gholitiis aupiſetfin Afrun, Se Gor. . n/ Nuhentwr en n. er ietmn s alt ſole CONGCIO TERTIA. 203 Zantò animus à laboris affictione ſubtrabitur, quantò per épem ad ſumnla ſuſtollitur. Et iterum ſuper Ezech. Ille benè novit, in exterioribus miſerüis ſubſiſtere, qui ſcit de ſpe interna ſemper gaudere. Perpulchrè ſcribit S. Hieronymus in Epiſt. Omne opus leve fieri ſolet, cum ejus S. Hierony- pretium cogitatur, & ſpes præmii, ſolatium fit laboris. Egregiè habet mus. Tertullianus apud Lyr. in Apopht. S. Ignatii: Hoc tantùm agite, Tortullia- conſcendite cogitationibus veſtris in palmam, conſiderate pulchritudi- nus. nem, & ſuavitatem cœleſtis gloriæ, vagamini per pulcherrimas manſio- nes, quas Chriſtus ait eſſe in &œlis; quoties eas Spiritu ambulaveritis, to- ties in carcere non eritis, nihil crus ſentit in nervo, cujus animus eſt in cœ- lo. Aureè perorat S. Chryſoſtomus Hom. 24. in Matth. Si nautis S. Chryſo- minaces pelagi fuctuz, ſi tempeſtates, atque emes agricolis, ſi vulnera, ſtomus. cædesque militibus, i graviſſimi illi ittus, plagæqué pugilibus leves vi- dentur, atque tolerabiles propter em temporalium, ac pereuntium commodorum; multo magis cum oœlum proponatur in prœæmium, nihil ex præſentibus adverſitatibus ſentietur. Et iteràùm Hom. 79. in Geneſ. Spes bona, hujus vitæ labores, ſemper imminuit, deinde vire roborat, G& confirmat, non ſolum animam, ſed & corpus. Imploratâ Spiritus S. gratiaâ, deſuper Conceptus audiamus. CONCEPTUS I. [Confirmatio ſeu Deductio.] Creationem mundi DEUS à deliciis ordi- tur, omnium primò creat cœlum, quèòd omnem creaturam exhilarat; ita Moyſes Geneſ. cap. I. In principio creavit Deus oœlum. Optimus Deus clau- dit opera creationis, delitiosâ requie: Requievit de ſeptimo, ab omni opere, quod patrdrat. Geneſ. cap. 2. Cur à delitiis, creationem DEUS orditur & eandem claudit delitiosà requie? Inter finem & initium creationis, quale eſt medium: Medium moleſtum, tædioſum, laborioſum; creavit DEUS terram, terra autem erat inanis & vacua, & tenebræ erant ſuper faciem abaſſt. Tenebræ, non niſi terrores, angores, homini incutiunt: inanis terra, 6 quot ſudores, labores, tædia, triſtitias, moleſtias, miſerias homini cau- ſant: Medio huic moleſtiſſimo, præmiſit providentia divina, initium, & principium delitioſum, ac gaudioſum; Medium hoc laborioſum finiit Deus delicatâ, & placidâ quiete, ut homo, in medio ærumnoſi mundi po- ſitus, quocunque ſe vertat, ſive ad dextram, ſive ad ſiniſtram, conſolatio- nem inveniat: Orientem verſus aſpiciens, cœli delitiis ſe conſoletur, Oc- cidentem intuens, poſt hanc diem vitæ, requiem ſuaviſſimam, ſibi para- tam eſſe recordetur: His undique conſolationibus circumdatus, fortiter devincat mundi ærumnas, labores, ſudores, angores conſtanter perferat. Huc collimant verba S. Ambroſii, Enarrat. I. in Geneſ. Nonnè meritò poſtre- mus homo, ingreſus eſt ſtadium, cui parabatur corona, ut eum præcederet cœlum, Ce 2 quaſi 204 IN FESTO SS. APOSTOL. PHILDIPPI Er JACOBI, quaſi ſui œlum, ſurſum enim vocant animam initia ſua, inquit Seneca Epiſt. 80. Patet in acob. CONCEPTUS II. Jacob in Meſopotamiam profecturus, mirabilem habet nonand vidit ſcalam, cujus ſummitas œlos tangebat, && Dominum en vin ſcalæ. enel Per hanc viſionem, quaſi patentem aditum in cœlum, in g e rnen DEUS monſtravit. Cur hæc contingit jacobo gratia? reſtabant Ttcob multa erferenda; longa ſervitus, in quà vigiliis, æſtu, & gelu ni- nann vexatus „à duritiâ patrui ſui nimium mortificatus, labore neceſſario laſſatus, durè & miſerè habuit: ne ergo in tantis miſeriis animo deficeret, alla » Viribus ſuccumberet Jacob, DEUS in gloriã ſe ei videndum præbuit, paten- nſtravit, quâ gloriã cœleſti, quo patente aditu te dirum r iangs, & dur ſcrtut conſolaretur, fortis, invictus in 1 rm, D afflictionibus permaneret; eſt hæc piiſſima mens S. Hierony- mboris d Julianum. Scalæ innixæus eſt DElIS&, ut laſſis manum porrigeret . Nuo ne E laborem provocaret. Sicut nunc DEUS, Jacob delitiis cœli, ita Woyſon fine delicato ſubſequente, ad fortia ſtimulat. CONCEPTUS III. Virga Moyſis, quæ projecta in terram, verſa eſt in colubrum, ita ex- terruit Moyſen, ut fugeret, Exodi 4. cap. exterritum fugientem N ut animum reaſſumeret, inclamat DEUS, ac jubet: Extende manum tuam, apprehende caudam eus: extendit, & tenuit, verſaque eſt in virgam. Cur quæſo mandat DEUS, ſerpentem in caudâ apprehendat 5 kerpens⸗ ut ſci⸗ mus, maximè homini inſidioſum, moleſtum eſt animal? gnat mo- leſtiſſimas mundi ærumnas, & miſerias, inquit Bacëza nie⸗ au 1 Kehen⸗ tis, finem denotat, caput initium: Cauda, ſeu finis mi eriarum: do orum, laborum mundi, eſt æterna requies, indicante Salvatore Matth. e venite ad me omnes, qui laboratis, G onerati eſtis, Eego ecie e oli⸗ jugum meum ſuper vos, invenietis requiem animabus ee udan ctge ſerpentis, jubet DEUS Moyſi, & omni homini, apprehen ere⸗ fme⸗ quam laborum, qui eſt dulcis requies, intueri, & ſerpens mi en uma- næ, vertetur in baculum, in ſuſtentaculum, in conſolationem. Huc cito S. Franciſcum Seraphicum, qui inter infirmitates corporis, perſtitit con- ſolatiſſimus, interrogantibus fratribus, qui eum adeò afflictum, tantum conſoletur? Reſpondit: Zantum eſt bonum, quod expecto, ut omnis ærumna me delettet. CONCEPTUS IV. Mirabilia ſunt verba Jacobi, benedicentis filium ſuum Iſſachar. Ma- ehar aſinus Jortis. Geneſ. 43. cap. Quid indicare intendit bonus robr — Umn ſuun umdaf t: M in; & ſentem; niz Nevnco, 1 Aelinbe ihmmm ten, C Aumn henk nin, Nin 45, G lannt. Uuchi i ltvin tuts en Ponnus eco eſins, len Tbeſt, u hees ali⸗ lailh, lbant, & r conter mei. nebt; ie ebein Ke⸗ cin, url, ut ert Du mnterte tt, in i ian condln Mhnite Sge 8 Unnltti fman Gi. — eead det Wlinen, mn ſcnle, Cene wm, ingonn tata! relnken Atu, Kgelnti lbore necelite Aliino Ceſeene n Prrbultur gvo atenteadt fortis, iniemde. nens . Heng un porignt1 delitis ol,1 volnbrumn, int gjentem Mo ldemanumntun in uigem t) lepens,l l? Jeſignat h . (aucda riarum, Col: te Matthu efcian Goe . (audntz endere, MdH. ens milertnuu ſonemn. Hud rss, Peſſitle icun,ad m “M 1 . 05 1, it bon i0 flium ſuum Iſſachar aſinum compellando? Noſcimus, aſinum ad oner. CONCIO TERTIA. 20 1 com a portanda fortiſſimum, & patientiſſimum eſſe, unde lemma ei inſcriptum gerit: Wihil onera curat, vel geſtat ſine murmure pondus, vel ſuſtinet, haud cal- citrat; & figurat hominem, in tribulationibus, miſeriis hujus mundi pa- tientem; conſolatum? inquit Abſolon Abbas, Serm. 38. Quia patientes in injurüs, ſuſtinent omnia pro eo, cui ſe probaverunt. Aſinum ergo Iſſachar com- pellando, indicare voluit Jacob ipſum fortem, invictum, patientem, in adverſitatibus, ac ærumnis futurum, ut verba Textus explicant: Suppo- ſuit humerum ſuum ad portandum. Et quid tàm fortem, invictum, patien- tem, conſolatum in mundi ærumnis facit Iſſachar? fecit cœli gloria quam ſperabat, requies æterna, in quam confidebat; ſic Textus: ideps requiem, quòd eſſet ona. Deſuper Richardus à S. Victore lib. de Geneſ. cap. 39. Quia WMachar multam concupivit requiem, ad omnem laborem, fortis perduravit. CONCEPTUS V. Ezechiel cap. I. vidit quatuor animalia: Planta pedis eorum, quaſi plan- ta pedis vituli, alii legunt: Pedes eorum pedes pennati. Pedes vituli „graves ac tardos experimur, quibus Rex Siculus inſcripſit lemma: Lento gradu, Pennata econtrà, leviter & velociter, per aëra ferri conſpicimus, quibus Areſius, lemmatis loco adnectit: Serpere neſciunt. Quid Myſterii nunc ſubeſt, quod pedes vituli, ut vidit Ezechiel, transmutatos quaſi, in pennati pedes, alii aſſerant? An fors per hanc mutationem indicatur, quod anima- lia illa, quæ tarda uti boves procedebant, tandem velociſſimè ut aves vo- labant, & deferebantur? Sed quid adeò veloces, promptos effecit? indi- cat contextus Prophetiæ Ezechielis, cap. I. Juper capita animalium ſimilitudo Firmamenti. Effigies quædam cœli, æternæ requiei, capitibus eorum im- minebat; hæc effigies cœli, effecit, illa animalia, olim tarda, inepta, nunc velocia, & exprompta; ad ſignificandum, illum qui ſibi ob oculos ponit cœlum, cogitat gloriam, mercedem, & quietem, ita exinde animari, & in- citari, ut ex tardo, pigro flat velox, zZeloſus, in laboribus, ærumnis, in qui- bus antea tædium, nauſeam habuit, gloriâ cœli, mercede, quiete recogi- tatà, in iisdem miſeriis, & calamitatibus, poſteà ſentiat gaudium, deli- tias, conſolationem. Audiamus S. Gregorium, in Moralibus lib. 10. cap 12 Mala vita præſentis, tantò durius animus ſentit, quantò penſare bonum quod ſer quitur, negligit; & quia non vult prœmia conſiderare, quæ reſtant, gravia æſtimat eſe, quæ tolerat; at ſi ſemel quisque ad æterna ſe erigat, atque in his, guæ in- commutabiliter permanent, oculum cordis figat, propèé nihil, eſſe hoc conſpicit, quid ad finem currit. 2 Cc 3 CON. 206 IN PE §STO 8SS. APOSTOL. &c. CONCIO TERTIA. CONCEPTUS VI. Liber quartus Regum cap. 2. narrat; ſtiterat ad Eliam currus igneus, flammeique equi, qui ſcintillas emittebant: Ecce currus igneus, & equi ignei; vix currum Sanctus vidit, & imperterritus intrat: Et aſcendit Elias. s non admiretur factum Prophetæ? Ignem, & belluæ timent; Ignem leo & lupus fugit: ignitum currum, ignitos equos non horret, non timet Elias, intrepidus aſcendit. Quid animos addit? Quid metum tollit? Quid Eliæ horrendas ignis flammas ſuaves, delitioſas, jucundas reddit? Reſpondet Baſilius in lib. 4. Regum: Elias currus equosque minimè expavit, veruùm itineris ſuperni deſiderio incenſus contra formidoloſa eſt auſus, ac hilaris gaudensque, Nam- mantes aſcendit currus. Notate verba: Itineris ſuperni deſiderio: Spe gaudii cœleſtis, in mediis flammis, vivit conſolatus, & horridas flammas prœmium æternæ gloriæ ſuaves reddit. CONCEPTUS VII. Maximè reverà fuerunt adverſitates, quæ obruerunt caſtiſſimum Jo- ſeph, dùm à propriis fratribus venditus, paternis laribus exul, mancipi- um vile in Egypto eſt factus, & falsò accuſatus, & in vincula conjectus, reus mortis eſt judicatus, & profeéctò miſer adoleſcens, tot anguſtiis eſt confectus, ut anima, & cor ejus, clavo ſummi doloris, quaſi transfoſſum videretur, juxta vaticinium David. Pfſal. 10 4. Ferrum pertranſiit animam ejus; in his omnibus miſeriis hilaris, conſolatus degit Joſeph; Quid con- ſolatur eum? Quid in his ærumnis confortavit? dicam in ſequenti narra- tione: ſomniaverat Joſeph, quaſi ſol & luna, & undecim ſtellæ eum ado- rarent; quod ſomnium candidus, juvenibus, Patri ſuo guſtosè enarrat: Vidi per ſomnium, ſolem & lunam, & ſtellas undecim adorare me. Notaverat ſibi hanc Prophetiam Joſeph, gloriam, felicitatem futuram, quæ eum ex- peétat, præ oculis habuit, quæ eum in tantis adverſitatibus inconcuſſum conſervavit, roboravit, confortavit, animavit. S. Cyrillus Alexandrinus ponderat hoc factum, & argumentatur: quod ſi ſolum regnum tempora- le, in ſomno viſum & oſtenſum, ita potuit conſolari, & animare Joſe- phum, inter tot adverſitates, ærumnas, & anguſtias; Quid non faciet regnum cœli, regnum æternum, quod DEUS non tam oſtendit, quàm cer- tifſimè promittit? certè dulcorabit omnia mundi amara, ſuavia reddet omnia mundi aſpera, facilia faciet omnia mundi dura & difficilia, læta omnia mundi triſtia. Concludit Tertullianus, ut ſuprà: Quoties cœli ſpa- tia deambulaveris, toties in carcere non eris, etſi in carcere. Reſpice, quod pro- miſſum eſt, omne opus leve ſolet fieri, quando ejus pretium cogitatur. Inquit S. Hieronymus, ad Demetriadem. Concludit S. Chryloſtomus: Mihil enim eorum, quæ gravia ſunt, grave aliquid exiſtimat, qui cœleſtia recogitat. Ita de ſe Auguſtinus in Manuali: Infietur ſtomachus, infirmetur totum corhus, deßiciat S liutri uuſtinus l⸗ Eliſime Eeinhdbe⸗ ltinecss N Borchn. con Murtor, Utuene DIuinomnm nmnen, Rheomet Unn ften unſrentn Dopent Iu. NMn minane, n ſbee Kütd Uln. — ürtosignen Gelliiget Mio⸗. lonem keod on fünet l. riuidn ft! Nepok it, derun ifin Cutenne in Hio: Ve gell mmmns renie caſtiſinun, exul, mu, inculaconet totanpulit uuſtunefit deſtrarſit nn en; Cn in ſegveni nn mn ſelzem o gulenn e me. N m, Qren bus incondk Aus Aennti egnumn unmn & mnimmn Qd Nonhi⸗ . . n: ſtencit unc⸗ ſvava afh,; : Yuig i Nßir, 4 ogitt. oſtomn. N in ellgii Iur tunnd, 6 E8: († 1: 88 202 defciat in dolore vita mea, & anni mei in gemitibus, ingrediatur putredo in ofſibus meis, & ſuper me ſcateat; in his omnibus ſe conſolatum futurum, confidit Auguſtinus: Cauſam ſubjungit; Acendam ad populum accinttum noſtrum, re- quieſcam. Unde . LEpilogres.) Hortatur nos dictus magnus Auguſtinus, in Soliloq. 39. Si vis ſuſtinere laborem, attende mercedem. Inclamo ergo omnibus, cum ma- tre Machabæorum. 2. Machab. cap. 7. Peto nate, ut œlum aſpicias, ita fiet, ut non timeas; in mille ærumnis vivas conſolatiſſimus. Amen. IN FESTO ASCENSIONIS D. N. J. C. CONCIO PRIMA. Exprobrawit incredulitatem eorum. Marci 16. Textu. cap. Qui corrigit Proximum, multum ſibi meretur. Thema. W Ngelicus Doctor docet, Part. 2. Quæſt. 113. . Bonum gratiæ unius animæ, majus eſt, quàm honum Exordium, naturæ totius univerſi. Cauſam annectit S. Bern- ardus, Conſiderat. 3. Zotus iſte mundus, ad unius animæ pretium æſtimari non poteſt, non enim pro toto mundo Deus, animam ſuam dare voluit, quam £ pro anima hominis dedit. Atque gratia animæ uiritur, procuratur, ſedula correctione, & correptione; ergo qui fraternè proximum corrigit, ad emendationem perducit, plurimum meretur. Audiamus Sacram Scripturam: Qui corri- Textus 1. pit hominem, gratiam poſtea inveniet: inquit Salomon Prov. cap. 28. Scripturæ, Si peccaverit in te frater tuus, vade, & corripe eum, inter te & ipſum ſo- lum, ſi te audierit, lucratus es fratrem tuum, Matth. 18. cap. Qui con- verti fecerit peccatorem, ab errore viæ ſuæ, ſalvabit animam ejus a mor- te, & operit multitudinem peccatorum, Jacobi cap. F. Audiamus Pa- Patres. tres: Magnæ mercedis eſt, inquit S. Gregorius Hom. 26. eripere car- S. Grego- nem à morte, quamquam morituram, quanti eſt meriti, à morte ani- rius. mam liberare, in cœleſti Patria, ſine fine vitturam. Conformiter feribit S. Chryſoſtomus, Tom. 6. Hom. 6, de correptione: Ma- S. Chryſo- gnum ſtomus, 208⁸ IN FESTO ASCENSIONIS D. N. J. C. gnum bonum eſt, inopia preſſorum miſereri, ſed nihil tale tamen, quale eſt, ab errore alios avocare; nihil enim cum anima conferendum, ne mundus quidem univerſus: quamvis immenſam pecuniæ vim, pauperi bus elargiaris, nibil tamen tale praæſtabis, quale, R vel unam animam convertaz. Et iterum Hom. 7. in Geneſ. Ut anima corpore melior eſt, ita iis, qui indigentibus pecunias, & facultates ſuppeditant, majo- iiiibus prœmiüs digni ſunt i, qui admonendo in viam rectam deſides ducunt. men 1 Præclare ſcribit Simon à Caſſia, lib. 9. cap. 44. Corripiens in ma- 8. Diony- AWMa negotiatio, qum auri argenti, primi & puriſſimi. Unde inquit ſius Arco-S. Dionyſius Areopagita, in Axlomate: Omnium divinarum divi- pagita. niſſima extat perfectio, Dei cooperatorem eſſe in ſalute animarum, ad Albertus ſuum Creatorem. Et Albertus Magnus, in Lucæ cap. 17. ſcribit: 5 Peniaf Wullum opus ita placet Deo, ſiout fraterna reductio, quæ ex charitate e, producitur. Conſolatè loquitur S. Bernardinus Tom. 4. Serm. 22. . Si dares omnia pro Deo, non tantum lucrareris, quantum corrigendo pro- 8. ieron) ximum. S. Hieronymus habet citatus à S. Thoma, in Catenâ au- re: Per ſalutem alterius, nobis quoque acquiritur ſalus. Concludit gloſſa interlinearis, in Epiſtolam S. jacobi. Qui errantem corrigit, per hoc ampliora gaudia vitæ cœleſtis lbi conquirit. S. Spiritus gratia, deſuper Conceptus pandam. CONCEPTUS I. LConfrmatio ſeu Deductio.] Chriſtus Magiſter noſter, Joann. 17. cap. quaſi ex Juſtitia, prœmium & mercedem, à Patre ſuo æterno petit & po- ſtulat: Opus conſummavi, quod dediſti mihi, ut faciam; clarifica me Pater, clari- tate, quam habui, priusquam mundus eſſet, apud te. Infinita ſunt Chriſti meri- ta, ob quæ à Patre ſuo claritatem cœleſtis gloriæ expetit, ſed in ſpecie, quale illud eſt opus, quod Chriſtus allegat: Opus conſummavi, quo dediſti mihi, ut faciam: Fors eſt crudeliſſima paſſio, & mors in cruce perpefſſa? ante hanc verba citata protulit Chriſtus, ergo opus, propter quod clarita- tem cœleſtem, ut prœmium, ut mercedem expetit, opus ab ipſa paſſione, & morse crucis diſtinétum eſt: Quod nunc illud? nominat Rupertus Ab- bas, correctionem fraternam, inſtructionem proximi ad bonum, & animæ ſalutem intelligens; hanc autem quam zeloſiſſimè conſummavit Chri- ſtus, ut videre eſt oann. 3. cap. Nicodemus palàm fidem ſuam in Chriſtum profiteri timuit; hinc ſemper noctu, Magiſtrum Chriſtum acceſſit; Cor- rectione deſuper indigebat, quam ei ſuaviſſimè Salvator impertitur: Niſf quis renatus fuerit ex aqua Spiritu & non poteſt intrare in Regnum Dei; Juod natum eſt ex carne, caro et, & quod natum eſt ex piritu, Spiritus eſt: non mire- ris, quoniam dixi tibi, oportet vos naſci denuò, Spiritus ubi vult ſpirat. Correxit hiſce gnis lucris effcitur: nulla majora lucra, quam animarum, pretioſior ℳ — ie imo⸗ l, inſtt prlſieuni Pimsi er conexlt ſenlate Mkoſusſ Ucocoen in gut Csagam HeDosill ſimandiut: oll Ulsrerbis: 1es Chrltu Chuntatsin WMiautema Cnneptores, eHunund lnpmni en Aüscum, Unamemd entonne lndores humdeoo und Nenn Aumemg liynt Utmme f ſihene, ſ gel penteosee dtur 7 Un vltn Inl, tacj Eſtnen, unritute re, n hi — etam, g Onferendimt,n in, pulif mun gnnn na cotporeneln Phelten,ni⸗ On eſtesinen Cortiieninn. un, Meiilir Ii. Unde ingt n Auinmnnntt te Aninnnnin, ? a,. .he gle er chmi Loin 4, den Unncortigenln a; in Caenit ſlu. Condl erranfen onf 8. Ppiricusge ker, ſoumnt Aterno peitl fague NHe ſunt Chriion t, ſed in ſet mmavi, t cuce hee⸗ pter gvol n2Dihlil nat Rupenbl bonumn, l nlummnnt nſumin n arcelt;0 inpeninn gum Ni we: W. , u. t⸗ CONCIO PRIMA. 209 hiſce timorem Nicodemi, majorem animoſiorem Spiritum reaſſumendum eſſe, inſtruxit. Sic correxit, & inſtruxit dormientes Apoſtolos: Sic, non potuiſtis una hora vigilare mecum? Vigilate && orate, ut non intretis intentationem,; Spiritus quidem promptus eſt, caro autem infirma, Matth. 26. cap. Quàm ſuavi- ter correxit Samaritanam illam, Joann. 4. Quinqueviros habuiſti, G nunc quem habes, non eſt tuus. Correétio fraterna, inſtructio diſcreta, eſt ergo illud opus ſpeciale, quòd gloria cœleſti proemiandum filius Dei poſtulat: in documentum nobis, quam Deo gratum, & acceptum, meritorium opus faciat, qui fratrem errantem diſcretè corrigit, monet, hortatur, inſtruit; opus inquam adeòmeritorium, ut claritate æterna, gloria cœleſti, indu- biè Deus illud prœmiet, ut ſcriptum legimus Danielis cap. 12. Qui ad juſti- tiam erudiunt multos, fulgebunt ficut ſtellæ, in perpetuas æternitates. CQONCEPIUS IIL. Apoſtolos ſuos, Chriſtus in ultimà Coœnâ, in Sacerdotesconſecravit, illis verbis: Hoc facite in meam commemorationem. Quantùàm nunc Sacerdo- tes Chriſtus diligat, foveat, eis addictus ſit, demanſtravit illo opere charitatisinſigni, ubi ſacerdotum pedes lavit, ut legere eſt Joann. 13. cap. Ubi autem deventum eſt, ut Apoſtolos ſuos Chriſtus, ut Correctores, Correptores, Doctores, Inſtructores errantium, malè operantium, in uni- verſum mundum ablegaret: Ee in univerſum mundum, & prædicate Evange- lium omni creaturæ. Matth. 26 cap. Chriſtus non unum, ſed omnem chari- tatis actum, eis exhibet; non unamcorporis partem, ſed totum corpus, omnia membra charitate profundit, donis de cœlo ditat, & promiat z Re- Pletiſunt omnes Spiritu & Act. 2. cap. Correctores, Correptores, Doctores, Inſtruétores donis Spiritus cumulat: ad innuendum, quàm gratum, ac- ceptum Deo opus ſit, correctio, ac proximorum diſcreta inſtructio. Veris- ſimè S. Bernardinus, ut ſuprà: Si dares omnia pro Deo, non tantum lucraris; Auantum corrigendo proximum. B CONCEPTUS III. Triginta argenteis divenditus eſt Chriſtaus Salvator noſter. Con- Nituerunt ei triginta argenteos, Matth. 26. cap. Curæectè triginta? volunt in- terpretes, per triginta argenteos denotari annos, Auibus vixit, & conwer- ſatus eſt Chriſtus in terra; ſi ſic, quæ cauſa ſubeſt, quod ſolum triginta argenteos conſtituant, cum tamen Chriſtus triginta tribus annis vixiſſe tradatur? Pro ultimis tribus annis vitæ Chriſti, nullum pretium conſti- tuunt, ultimos tres annos converſationis inæſtimabiles, nullo pretio ta- xandos, tacitè fæatentur. Quare? ultimis tribus annis Correctorem, Cor- reptorem, Doctorem, Inſtructorem egit jeſus; corrigere proximum, ad viam virtutis reducere, in bonis actibus & moribus, ad ſalutem benè in- ſtruere, tanti meriti actio eſt, nullo pretio temporali taxanda, meritoria Feſtivale. D d omni- 210 IN FESTO ASCENSIONIS D. N. J. C. omnibus donis & gratis divinis. Audiamus S. Bernardinum Tom. 2. Serm. 28. Art. 2. cap. I. Conſiderandus eſt frudtus fraternæ correlctionis, qui tri- plex eſt; primus eſt lucrum animæ unius 3 ſecundus infuſio grutiæ; tertius adeptio gloriæ. Conſolat ſcribit S. Chryſoſtomus, Tom. 6. Hom. de Correctione: uod neque jejunium; neque humi dormitio, neque aliud quoddam opus bonum, Preæſtare poteſt, hoc ourata fratris ſalus effcere poteſt CONCEPTUS IV. Claudius in Paneg. Olibrii refert, Romanos plurimas & varias paraſſe coronas, quibus heroës prœmiabant: erat primò corona triumphalis, quæ dabatur Imperatoribus, de hoſtibus ſuis triumphantibus. Corona obſi- dionalis, quam offerebant iis, qui locum aliquem ab obſidione hlberabant; Muralis, quam Reges concedebant iis, qui primi hoſtium aſcendebant mu- roSs, & in eis ſigna ſua collocabant; Caſtrenſis, quæ donabatur ei, qui in prœlio primus in hoſtium irruebat caſtra; Navalis, quamilli dabant, qui primus hoſtium invadebat naves; Civica, qua coronabatur ille, qui civem aliquem & mortis eripiebat periculis: Omnes enumeratæ coronæ, ex au- ro, & argento pretioſæ erant, præter civicam, quæ fimpliciter ex ligno conſtruéta fuit. Ita Plinius lib. 16. cap. y. Cur reliquas coronas auro com- mendarent, ſalutem civium in pretio eſſe noluerunt. Sed cur coronam civicam non pari modo pretioſam, ex auro & gemmis divitem conſtruxerunt? indicare voluerunt Romani, omnia heroica facta, & geſta, ut triumphos obtentos, obſidionemfolutam, mœnia conſcenſa, caſtra expugnata &c. dignè auro, gemmis, & theſauris ſolvi, compenſari poſſe; ſed par, & dignum prœmium reperiri in mundo non poſſe, quo honorarent, prœ- miarent eum, qui proximi ſaluti, operam navaret, qui civem ſalvum con- ſervaret: In cœleſti, & opulento cœlorum ærario, pro ejusmodi homine; ſolum dignampoſſe reperiri coronam, juſtum pretium, & prœmium, fibi perſuadebant. Qui proximum diſcretè corrigit, civem ccœli lucratur & conſervat: Qui converti fecerit peocatorem ab errore viæ ſuæ, ſalvabit animam ejusa morte. Racobi j. cap. Proœmium condignum pro eo non eſt in hoe mundo, immarcefcibilis corona gloriæ, expectat eum in ceœlis. Audia- tur S. Chryſoſt. Hom. 3. in Gen. Sipro pecuniarum ſumptibus, largitione, tot coronæ, tantæ merces, tanta fiat retributio; quomodo non plurima bona, proal- lato animabus auxilio nobis reddentur? Patet hoc ex jeremia c. 15. CONCEPTUS V. Si ſeparaveris pretioſum à vili, quaſßi os meum eris, inquit Deus ad Jere- miam I. cap. Separare pretioſum à vili, inquit S. Chryſoſtomus modèò ci- tatus, eſt per diſcretam correctionem, proximum ab errore ad virtutem, V quaſi manuducere: qui ſie utiliter corrigit, quaſi os meum erit, promnittit Deus. Quid eſt hoc? Quaſi os meum eris? ſunt Doctores, e per os Dei, — D,omnt nr ei tonn] ium,aun Colient wotenn, orecon jealo⸗ iin konn DZUNM Oyim tmami (Hhin utnnt in e on Dieirimm — Re leu⸗ ünuti — dum Nom, tejtius tet eCorredione nobis henm, X Vvarins n iImphals, aa. COtona . ione Hbenda Acendebanten. lbature, gii nillidebunr, 4 br ile, glicſe coronz, elt npliciter ena. Corones ao coronam cli 1 CCkltroet eln, uttrum dea expogu! volle; l , honornelt, civem ſilu ejusmocdian & prœmn) m ccxli huuen e, ſAost n eo Non & in (Cls. 10 tihus, GMel Oiuimutuuft 30 H. guihun⸗ Aſoms ni umretl iini mn at, MI. CONCIO PRIMAaæAs A Dei, omnem cœli gratiam, favorem, clementiam, omne bonum intelligunt: juxta verba Pſal. 44. Eructavit cor meum verbum honum. Tirinus Commen- tario in Jeremiam, per os DEl intelligit DEI paternam undique affiſten- tiam, auxilium, adjutorium; quaſi DEUS promitteret, diſcretè proximum corrigenti, & errantem ad viam veritatis reducenti, omnem cœli gratiam, favorem, & clementiam, paternam ſemper aſſiſtentiam & auxilium. Ner- vosè concludit S. Chryſoſtomus, ut ſuperiorti Conceptu finiit: Qui ab er- rore ad veritatem, proximum velut manu ducit, aut à peocato ad virtutem, quan- tùm bomo valet, viam illi monſtrat, ille me (DEUM inquam) imitatur. Si DEUM imitatur, quantùm gratiis cœleſtibus ditabitur, remunerabitur; optimè S. Bernardinus: Si dares omnia pro DEO, noz tantum lucrareris, quan- tum corrigendo proximum. LTEbilogus.] Hortor ergo omnes cum S. Paulo 2. ad Tim. c. 4. Inſta op- portunè, importunè, argue, obſecra, increpa, in omni patientia, & dodtrina. Ex- inde promittit S. Petrus I. Epiſt. c. 5. Et cum apparuerit Princeps Paſtorum, ac- Pietis immarceſcibilem gloriæ coronam. Amen. . PRO FESTO ASCENSIONIS DO MINI, CONGCGIO SECUNDA,. Elevatus eſt in cælum. Marci 16. cap. Textus. Virtuti indubitatum manet prœmium. frbema- Irtuoſæ ac bonæ vitæ Academicus attribuit Emble-Exordium. ma Cornucopiam pretioſiſſimis refertam, cum lemmate: Zandem præmiabitur virtus: eleganter de certo prœmio virtutis, in Amphitrione ſcribit Plautus: Virtus præmium eſt optimum, virtus omnibus Rebus anteit profectò; libertas, ſalus, Vita, Res, Parentes, Patria, & prognatè tutantur, ſer- vantu, Virtus omnia in ſe habets omnia adſunt bona, quem ð penes eſt virtus. Ddaza Pro- 212 IN FESTO ASCENSIONIS DOMINL, TextusSa- Probemus Sacrâ Scripturi, ac S8. Patribus: Ibunt de virtute, in vir- cræ Scri- tutem; videbitur Deus in Sion. Canit Pſal. 83. In quacund, die invo- pturzx. aavero- te, exaudies me; multiplicabis in anima meq virtutem. De virtuoſo inquit Eccleſ. cap. 6. Quaſi is, qui darat, qui ſeminat, ac- cede ad illam, (virtutem nempè) & ſuſtine, (id eſt, exſpecta) bonos fructus illius, in opere enim illius exiguum laboris, & citò edes de genera- tionibus ilius. De virtute loquitur Salomon in Prov. cap. 3. Lon- gitudo dierum in dextera ejus, in ſiniſtra illius divitiæ && gloria. Et ſterum Eccleſ. cap. 4. Qui tenuerit illam (virtutem inquam vi- tam hæreditabunt, && quo introibit, benedicet Deus. Unde Sapien- tiæ 7. teſtatur: Venerunt autem mihi omnia bona pariter cum illa, G innumerabilis honeſtas, per manum illius. Hinc concludit Eccleſ. cap. 6. In noviſſimis invenies requien: in ed, & convertetur tibi in ob- Patress lectationem. Audiamus Patres: Qui deficit ſibi, ut virtuti adhæreat; & Ambro- gccipit, quod æternum eſt. S. Ambroſius ſuper Pſalmum beati imma- §. Augu- culati. UWbi virtus eſt, ibi E& felicitas. S. Auguſtinus lib: 4. de Civ. Dei ſtinus. Virtus gradus eſt ad gloriam, virtus mater eſt gloriæ, ſola eſt cui gloria & Bernar- jure deébetur, && ſecurè impenditur. S. Bernardus Serm. I. de Natali dus. 6,. Vickoris, & iterum in Serm. Veræ dinitiæ non ſunt- obes, ſed virtu- & Chrylo- tes, quas ſecum conſcientia portat, ut in perpetuunm dives fit. S. Chry- ſtomus. ſoſtomus ait in Pſal. 48. MWil facit nomen ita immortale, ut natura virtutis. Et in Pſal. 134. Extremus virtutis finis eſt, quod facit ad ſummum bonorum faſtgium pertingere, &DEO e ſimiles, quantum Cafhode- conceditur. Coneludit Cafſodorus in Epiſtola: Si bene merenti- us. hus aliena gratia non refondet, merces tamen ſua virtuti non deerit. Implorata Dei gratia deſuper Conceptus dictabo. CONCEPTUS. E. Confirmatio. ] De Abel occiſo inquit Sacra Geneſis cap.A. Vox ſangui- nis frutris tui Abel⸗. clamat ad me de terra-. Vox & clamor non mortui, ſed- viventis ſunt indicia, clamat vox ſanguinis oceiſi Abel, ergò Abel occiſus etiam poſt funera vivit, immortalis exiſtit? ita aſſerente Baſilio Seleuci- enſe Orat. 4. Vitam ſuſtuliſti, ſed non & vocem abſtuliſti. Sanguinem contra te accuſutorem armaſi, cæde adverſarium oonciviſti tibi immortalem. Immorta- lem quid. fecit Abelem? fecit virtus, fecit innocentia; temporanea fuit Abelis ſacrificii hoſtia, ſech vox reſonabit Abelis æterna; inquit Nazera: lib. I. Regum cap. 14. S. 73. Præclarè S. Auguſtinus lib. de vita beata: M aliquid ſi manet, ſi conſiſtat, i ſempen tale eſt, uts eſt virtus. Eleganter canit Anonymus: „ Diſeite virtutem juvener, nam ſola beatos: Nosx facit, & diræ non timet arma necäu . V Melius Misde ns, nee ln eig ( ut exe Huma. Du bepere Tenannfe Muenco, E Mtentian MMentaunxr Alelitnt EAVVit. 6,0n iedo nel id, Cht Mamn . Eliinenn Merum d lnr 7 6 un Enpors Ionadät Mlum, e Ukenet Uiltnnn Muen Mrent n — Viltute, in dn. ennigeinn. Dirtuten. De i enintt . elheck)tone thelerlegan. 0V. (4). 3. ieGgonn l emn ingvam). Unde Nnen riter un e,6 oncludt odt Verteturthiſie t vißtuti altert num beatinn be4. er e,ſola ctauge Senmn. L. E N ſint open ,lni lvesſt. 5 0. Wortale, Mt in eſt, gtacd ,t e ſnnlet n a: Kbene m n Uirtuti mn bo⸗ 8cn uſg Or non hotli’ , ergd belete nte aſlo en Gulguinnan Utlln In ; tenhohnle . nlit Me 4 ½ ingu de vitibe Hgms CONCIO SECUNDA. 21 Meliùs Senera in Hercul. Nunquam Stygias fertur ad umbras Inelyta virtus, vivite forter3 Nec lethæos ſæva per amuet V'os fata trahent., Virtus, neque tempore perit, neque morte. Geneſis 35. adumbratur. CONCEPTUS II. Debora, nutrix Rebeccæ, ſepulta eſt ad radices Bethel ſubter quercum: Ge= neſ. 35‧. Cur rectè ſubter quercum? Quercus æternitatis eſt Symbolum, inquit Naxera in cap. I8. libri 2. Regum, Academicus inſcribit quercui hoc lemma: Durando ſecula vincit. Teſte Virgilio lib. 2. Georg. Inmota manet “ maltorque per annos Malta virum volvens, durando ſacula, vincite. Sub quercu ſepelitur Debora, perennatura in æternitatem: quid Deboram æternamy fecit? dicit Scriptura: Debora nutrix Rebeccæ, Philo de congreſſu quærendo, interpretatur: Rebecca hoc nomem hebraicum, latinè ſignifica- re Patientiam: Debora ergo nutrix Rebeccæ, id'eſt, Patientiæ: Debora quia Patientiam virtutum optimam, & maximam cuſtodivit, & aluit, ſub quer- eu ſepelitur, in Symbolo deprædieatur, æternum vivens;, Virtus poſt fu= nera. vivit. V CONCEPTUS III. 8. Chryſologus Serm 24. obſervat; Chriſtum virtutes Apoſtolorum adjecto calculo numerare, & terminis, ac fine deſcribere; proœmio verè virtutis, Chriſtus nullum calculum, numerum, ſeu terminum apponit: Audiamus Textum: 1venerit in ſecunda vigilia, & ſi in tertia vigilia venerit, G ita invenerit, eati ſunt ſervi illi. Luc. 13 Audiſtis virtutis calculum, nu- merum, ut duo, ut tria: Percipiamus nunc premium:: Faciet illos discum- bere, & tranſiens miniſtnabit illis. Quamdiu discumbere faciet? quantum temporis miniſtrabit iilis? fors mille annis, centum mille annis? numerus non additur, æternum, ſine fine intelligitur: Virtutes æternum habent proœ- mium, mercedem nunquam terminaturam. Ita Philo, lib. de Sacrif Vir- tutes carent tempore, non ſolum quia tempus omne poteſt virtuti famulari, ſed quiq virtutum prœmia neſciunt terminis circumſeribi. ⸗ Numerorum cap: r7. Miraculum grande narratur: Arida & ſicca virga Aaronis viruit, flores protulit, ac perdulces fructus; ita Textus: Invenit germinaſſe virgam Aaron in domo Levi; && turgentibus gemmis eruperant Dd 3 Nores, 21 IN FESTO ASCENSIONIS DOMINI, hores, qui foliis dilatatis, in amgdalas deformati ſunt. Quid DEUS hoc mi- raculo edocere voluit? Documentum indicat S. Gregorius lib. 14. Mo- ral. cap. 28. Ecce virga Levi viruit, quid virtutis in munere Auron baberet oſten- dit. Ex mente ergo S. Gregorii, viredo, flos, & fructus virgæ Aaron, vir- tutem ejus deſignant. Virga viret: viredo, vitæ certam ſignum eſt; Sic virtuoſi æternum vivent: ſubſeribente David Pſal. 3. In memoria æterna erit juſtu. De Virtuoſo ſcribit S. Gregorius, lib. II. Moral. cap. 54. Eo ipſo enim, quod fatcta ſua ſolius Dei oculis inhrimit, nomen ſuæ memoriæ in æterni- tate figit: Conformiter verbis Eccleſ. cap. 44. Corpora ipſorum in pace ſepulta ſunt, & nomen eorum vivit in generationem, οgeuerationem; Virga floret; flos coronam efformat, quaſi virtuoſi certò coronandi ſint: Pfſalmiſta teſte: Gloria & bonore coronuſti eum, & conſtituiſti eum ſuper opera manuum tuarum. Virga, etiam fruétus dulces protulit: Virtuoſi copioſos fruétus mercedis temporalis, & æternum prœmium reportabunt. Huc faciunt verba 2. Re- gum cap. 23. , CONCEPIUS VvY. Sicut lux auroræ, Oriente ſole manè absque nubibus rutilat, && ſicut pluvis germinat herba de terra, hæc verba Doctiſſimus Sanctius virtuoſo, virtutum ſtudioſo, inſcribit; talis nempe erit ſicut lux auroræ, cui Academicus ſub- jungit lemma: Cum luce ſalutem Sic ſplendor virtutum ſalutem perennem corpori, animæque una adfert: Auroræ infcribitur lemma: Omnia inaurat; ſic virtus omnia opera aurea, id eſt, pretioſa, ſummi valoris, & pretii efficit, 4 & ſicut mediante fſole ac pluvia tellus undiquè germinat, fruétus copioſis- ſimos portat; Sic mediante virtute, virtuoſus innumerabiles fructus felici- tatum, honorum, dignitatum procurat. Audiamus verba Sanctii: ſicut lux auroræ &c. Hæc de juſto, virtuoſo, intelliguntur, cui Dominus Deus eſt, cujus Vi- ta, ut ſplendet animi donis, atque ornamentis, ſic etiam aliis fortunæ bonis, & orna- mentis cumulatur. . CONCEPTUS VI. Conſiderate mecum Ter-mitem IESUM, Magdalenam in domo Si- monis, ſolum vocare mulierem, vides hanc mulierem. Lucæ 7. In horto au- tem IESUS in forma hortulani Magdalenæ apparens, cam gratioſo nomi- ne MARIAM compellare; Dicit ei JESlIS, MARIA, Joannis 20. Cur hic Magdalenam gratioſiſſimo nomine MARIAM, compellat? Et quid hoc nomen M ARIA ſignificat? ad utramque quæſtionem reſpondeo: MA- RIAM, hoc gratioſum nomen, idem ſignificare quod Dominam, interpre- tatur Richardus à S. Laurentio lib. I. de jaudibus B. V. In hortum venit Magdalena, non amplius ſordida peccatis, ſed virtuoſa pœnitens, & pec- catorum generoſa debellatrix, & virtuoſam pœnitentem CHRISTUS, MARIAM, id eſt, Dominam, compellat, intelligas; virtutem imperare, VIr- 5 L tutem — Gen do le inar leteel Eli b: M ſeltee, e Wbotna Pldante onitrs is l n Clms: u ſu Mutann inhu. Vit benelecp Kconſern W. Virn gaun ſe umſci,l Uittute ca Am, . Ui unngincz Untfun Uent; nne e, dor „ Vapt I1 —. Wen. 8ld , Mo. nbaebetteter 8e AMaron, Wr. lgnumet; S mennorin tenn Al. cant. G ſenorieinetn. umn in ſareſet Virafloretili Dlalaicatee Waruunn tunm. fructus mnenet unt vein 1 lu, Gen ttuofo, Wiin Academicus! Alutem peren a: Onnnig ink s, S rüͤck t, kulins n⸗ Piles fuliut nctrſel ne bonis 0 ſenamn nd c27. I nonnt in gettcli anlis40, e Helat: li i telhonlen Momimamd N In hotu itens, A hiil tenn inheu CONCIO SECUNDA 215 tutem dominare, virtutem ad regale ſolium, & ſceptrum, ad coronas ele- vare, mnaugurare, promovere. Virtus perpetuum comitem habet fortanam. Videre eit in filio prodigo. S CONCEPTIUS VII. Filium revertentem ad lares paternos inſignit ter optimus Pater an- nulo: Date annulum in manu ejus, Lucæ Is, Famelicum paſcere, nudum veſtire, paterna charitas exigebat, & filii dura neceſſitas poſtulabat, an- nulo ornare, videtur otioſum. Cur ergo bPater annulo nobilitat dexteram paulò ante ſordeſcentem? filius reverſus ad Patris pedes ſupplex proſtra- tus virtutis pœnitentiæ inſigne exemplar eſt, annulus, honoris, dignita- tis eſt inſigne; virtuosè pœnitentem annulo exornat benevolus Pater, diſcamus: Virtutem nobilitare, vixtutem honorum titulos, cum his opti- ma quæiue terræ ac cœli bona communicare. Ita Chryſologus Serm. 5. Poſuit annulum in manu ejus, annulum honoris, titulum libertatis, infgne pignus Spiritus. CONCEPTUS VIII. Virtuoſus valde fuit Noë: Vir juſtus atque perfettus in generationibus ſuis: Geneſ. cap. 6. Virtute comite, invenit gratiam coram Domino, clemen- ter conſervatus à diluvio univerſali, Dominus mundi totius conſtitui- tur. Virtute, manſuetudine nitet David, virtus hæc Davidem ad Re- gnum & ſceptrum promovit. Teſte Saul Rege, I. Regum 24. Et nunc Tu0- viam ſcio, quòd centiſſimè regnaturus ſis, & habiturus in manu tua Regnum Irazl. Virtute caſtitatis fulget Joſeph, hac Duce Pharaonem Regem habet ami- cum, qui eum pro Regem creavit EÆgypti. Concludit nunc Arias Mon- tanus in cap. II. lib. judicum: Iadicatur nullam egregiam virtutem eſſe, quam tametſi vulgaris opinio atque temeritas inimica invidia loco ſuo aliquando dimo- veat; tamen hbeatior ocoaſio, multo cum fœnore demum nonreſtituat, imò augu- Kiore, boneſtioreque amplificet. SGðð LEpilogus.] Hortor ergo cum Sponſa cap. 7. Aſcendamus in Palmam, apprehendamus fruttus ejus. Palma eſt virtutis Symbolum, cum Chriſto. virtutem amplectemur, ut in terris beati, ac benedicti, & triumphantes colos conſcendamus. Amen. 3: (T)ieS 2¹⁶ IN FESTO ASCENSIONIS DOMINI, IN FESTO ASCENSIONIS DO MINI 2 CONCIO TERTIA. Texu. Elevatus eſt in oœælum. Marci 16. rhema. Poſt laborem, venit dulcis requies. N“N Salvatore noſtro cernimus thema aſſumptum „ ad- D. impletum, poſt labores & ſudores captat hodie Exordium. ra W dulcem requiem ‚mercedem, prœmium, coronam, S triumphum, Elevatwseſt in &œlum: Hæc Spes manet e omnitimorato Chriſtiano; Caput ſuum Chriſtum ſequetur membrum, fidelis Dei cultor, poſt labores, bonorum operum, poſt ſudores fortiter perpeſſarum ærumnarum, guſta- 5 bit requiem, recipiet mercedem , & prœmium, coronam & Textus Sa-triumphum: ita Scriptura Sacra: Madicum laboravi, & inveni mul- cræsScriptu- , . SS e.tam requiem. Eccl. c. 5. Manus fortium, divitias portat. Prov. 16. & iterum cap. 12. Manus fortium dominabitur. Et Sape 3. inquit Salomon: Bonorum laborum glorioſus eſt fruttus. Chriſtus ait Apoc. Patres. cap. 2. Qui vicerit, dabo eiedere de ligno vite. Audiamus & Pa- tres: Eſt hic quod advertus, non eſſe ſcilicet quieſcendum, niſi prius ſa- Oleaſter. tis lahoraveris, quemadmodum && creutor tuung. Oleaſter ſuper ca- put 2. Geneſ. Prius in campo adctionis probari, & contra paſſones ra- . tionem turbantes Fortiter prævalere debemus, & tunc ad contemplatio- Lippoman. is Dei arcem conſcendere. Lippomanus in cap. 32. Geneſ. Unde caro in infimis diutius laborat, inde mens ad ſumma evolat. Scribit 5. Grego- S. Gregorius lib. 7. Moraliumcap 6. &iterum: Viri Santli quot . jabores nunc veritati exbibent, tot remunerationis pignora, intra ſpei ſuæ cubiculæ, olauſa tenent. Invocata S. Spiritus gratia, deſuper Conceptus audiamus. CONCEPTUS I. I Confrmatio] Patientiſſimus Job, viatorem hominem mercenario Comparat: Sicut mercenurü dies ejz, Cap. 7. Cur mercenario? Mercenarii in hoc mundo poſt labores, certas quietis habent horas, & paratam mer- cedem, ſic Deus optimus hominibus benè operantibus ac meritis, cer- tam promittit quietis, ac refrigerii horam: VYenite ad me omnes, qui labo- ratis, && onerati eſtis, & ego reficiam vos. Matth. cap. 16. Faciet ios discumbere, . Stran- — Gnm un keg zun fi fetictem or t, Aal ineligt timn, ſ lot hbe contuc Nelcamo⸗ Cropere Cimunge erit, e Gaueri Iium, & Dnt, n Dymmrum ehuum Uenſeuin, Ue ſCN: Nn luſnertn Ulionem& n. Ladn Mncalt, littnnk (uIenn. len Gu Leiit Homiquo enals, Ulgent. Nlun Goinon de Donon- Portaveni Uelir AWnpun, 4. Dres Captgr ol⸗ einivm, corone, Hac ohes ni 1 ſauum Cni bores, boronm umnaron,,l Im, (oONNI ni, Ginenin portat. Drov Er Nee 3. I Chriltosaitin Audunnug ilun, Mi Oleaſter pee untn MMin tunr alotnA ,. 2 Cn. A maerolr. Dm: VMigni piotora, n Pt⸗ ce s gralia, ninem Denn nario? Mea . „& pennnt 4c Meriis, , AN iriosda⸗ CONCIO TERTIA. 217 tranſiens miniſtrabit illis. Lucæ 13. Deſuper & mercedem, denarium diur- num regni cœleſtis largiſſimè exſolvet: Euge ſerve bone & fidelis, quia in pauca fuiſti fidelis, ſupra multate conftituam, intra in gaudium Domini tui. Hanc veritatem docet parabola. Matth. 20 CONCEPTUS II. Providus Paterfamilias vocat operarios, alios hora tertia, alios ſex- ta, & alios nona hora; S. Hieronymus per providum œconomum, Deum intelligit, per operarios verò, homines in terris viatores; per horas; ter- tiam, ſextam, & nonam, ac undecimam; ætates vitæ hominum deſignan- tur; laberes & opera, ad quæ optimus Deus, omneshomines, omnis æta- tis conducit, ſunt pia, ac bona opera, ſic ſeriptum legimus de primo homi- ne Adamo: Poſuit eum Deus in Paradiſum voluptatis, ut operaretur, Geneſ. 2. Ut operaretur; id eſt, ut in laude, & gratiarum attione creatori ſuo fidelem animum gereret. Inquit Rupertus Abbas: Pié ac benè ergo qui operatus fuerit, eum ſequetur merces & quies. Yoca operarios, && redde eis mercedem, &1acceperunt ſingulos denarios * Qui hora tertia venerunt, acceperunt dena- rium, & qui hora undecima inchoarunt, & denario diurno remunerati ſunt, nullus vacuus, ſine prœmio diſceſſit: diſcamus hinc: poſt labores bonorum operum quemvis fruiturum optata requie beatitudinis, ac- cepturum denarium, mercedem, & prœmium, gloriæ æternæ. Poſt labo- rem ſequitur requie, concludit S. Bernardus. CONCEPTUS III. Et Deum. requieviſſe conſtat Geneſ. cap. 2. aſt opere & labore per- fecto: Requievit Dominus die ſeptimo ab omni opere, quòd patrarat: Et Chri- ſtus ſuper fontem ſedebat, & requieſcebat, Jann. A. aſt nonniſi poſt fati- gationem & laborem: JESSergo fatigatus ex itinere, ſedebat ſic ſuper fon- tem. Laſſitudo, defatigatio, ob quam requies neceſſaria eſt, in Deum non cadit, cur ergo DEUS, quaſi laſſus, defatigatus ab opere quieſcere vo- luit? ad noſtrum ſolatium inquit Oleaſter in Geneſim, & S. Chryſoſtomus in Catena. Ut ſi & nos in benè operando deſudaverimus, optimam ac dulcem quietem capiamus æterni refrigerii. CONCEPIUS IV. Levitici cap. 25. cautum erat: Septimo unno Sabbathum erit terræ. Oeco- nomi quoque agris ſuis, quos duobus annis ſeminarunt, poſt fructus tam hyemales, quam æſtivales latos, tertio anno ferias dant, Sabbathum in- dulgent. Terra & Ager Deihomo eſt: juxta verba Chriſti Lucæ cap. 8. uod autem cecidit in terram bonam hbi ſunt, qui audientes verbum in corde bono, G optimo retinent, & fruttus afferunt in Patientig. Fructus inquam pietatis, ac bonorum operum: Tales fructus ſi nunc Ager cordis tui, mi homo, portaverit, Sabbathum & ferias requiei indubiè recipies. Feſtivale. Ee CON. 218 IN FESTO ASCENSIONISDOMINI, CONCEPIUS V. Genefſ. cap. 32. Deus, Jacob immutat nomen, & vocat eum Iſraël: Wequaquam inquit Jacob vocabitur nomen tuum, ſed Nraël. Cur hoc? quid hæc nomina Jacob, & Iſrael ſignificant? S. Athanaſius Serm. 4. contra Aria- nos interpretatur; quod Jacob idem ſignificet quam luttator, ſapplantator, Iſraëlautem: Eidens Deum. Immutando ergo nomen; Jacob, in Iſrael, lu- Qatorem, in videntem Deum, Deus nos inſtruit: Qui ſtrenuè luétatus fa- erit in benè operando; qui vitia, & propenſiones animi exſtirpaverit, vir- tutes verò implantaverit, is fiet Iſrael, videbit Deum, requie æterna frue- tur. Perpulchrè Hugo Cardin. in hunc locum: Non fiet raslita, qui non prius fuerx Jacobita. Poſt labores ergo datur requies. CONCEPTUS VI. yietem, delicias, gaudia, concupiſeit Sponſa in Cant. cap. I. Lecta- is noſter fioridus: Lectulus, locus quietis, reſpirationis eſt, quieſcere ergo vult Sponſa: quid reſpondet ſponſus? Ego ſtos campi, & lilium convallium. Cant. 2. ad deſiderium quietis, ſed ſponfus florem eampi nominat: Quid hic myſterii latet? Campus, locus eſt laboris, & ſudoris: In ſudore vultis tui, veſeeris pane, in campo, inter aſperos labores cernimus deſudare, defa- tigari colonos; ad petitionem ergo quietis reſpondet ſponſæ, dilectus: Ego flos campi: quaſi inſtrnens: Quietem deſideras, ᷓ anima, omninò hæc præparata eit, aſt non niſi deſudantibus, laborantibus in operibus bo- nis. Audiatur Lippomannus: Prius in campo actionis probari, & contra pas- ſiones rationem perturbuntes fortiter prævalere debemus, tunc ad ipfins Dei con- templationis arcem conſcendere. CONCEPTUS VII. De Divite narrat Lucas: Induebatun purpura & byſo, & ſepultus ef inin- fJerno. cap. 16. Sapiens econtra Prov. 31. de juſto inquit: Byſus & purpura indumentum eins. Ambo iis dem veſtibus induti ſunt, & tamen unus ſolùm quietem obtinuit æternam, ſalvus eſt; Cur hæc quies & diviti non ob- tigit? Cum pariter isdem veſtibus ornatus deſcribatur? Quid per purpu- ram, & quid per byſſum intelligitur? Purpura, otium, felicitatem, deli- cias, & Voluptates deſignat: Byſſus econtra, multam operationem, ac in- tenſos labores. Ita Hugo Carnotenſis ſerm. de ſignis indumentorum ſa- cerdotalium: Bſſis ſeulinum, multis aſtigationibus redditur candidum. Pur- pura primum indutus eſt dives, in otio, in deliciis, in voluptatibus vixit; inde reprobus. Juſtus verò omnium primo byſſo veftitus deſcribitur, in caſtigationibus, in multa, & pia operatione, labore optimo, vitam tradu- Xit, inde beatus, hæres quietis æternæ: Concludit nunc Doctiſſimus de Padilla Annot. 12. in Habac. cap. 3. V. 16. diſcurſu 8. Qai ergo prius in hac vita purpura induitur, in altera bMo laboris, & miſeriæ induetur, qui verò la- bores — — imytun Mh Guimn Mo⸗ es, X* Mrh, (S, ineu, oorele Cnle! N ,Cu OKcinamn gieis eis) edo norum o . Cllced Uradree ſi yple mi ſgoriol, (exercer u Chril d⸗ il — t einn In Cur e gil 4,. contta i r, ſaplunte, cob, inlit, enuèluctaans Nlüirparett i quie atennn fi et Nalin, gin Ant. cab. . 1 eſt, guleſteten Sliliun onmnl Di nomingt: G 8: y ſulnn n ls Celuchue, Ponle, (llit danitm, n s in Cherbu⸗ hani, Gaumm tuncadipin Gſpnluſt i Gm tamen wnuuli & diviti m Qid heri ſelieitaten,4 enationel 1 indumentmm’ turontitn. voluptithliſil fus deſcubin imo, Wtunni e Doctiinn ni ege i in etu, e CONCIO TERTIA. 219 bores kardaen linum Se dar vita ine Poſtea in gloria perpetua aternæ felicitatis purpura indutus corruſcabit5 quia in domo Dei nonniſi poſt labores dat- . & otium, poſt fatigationem. oß uonc dai geauten CONCEPTUS VIII. Moris eſt in mundo, elogia, & honorum titulos in lapides ſepu les, ac mauſolea inſculpi. Judæi Salvatori noſtro ſummaman bulchra⸗ gium, & honoris titulum JESIIS NAZARENIIS, REX JlIDAORIIM. Matth. 27. Aſt non lapidi ſepulchrali, ſed duriſſimo, ac infami ligno cru- cis, inſculpunt. Cur non potius hunc titulum ſepulchro appendunt? cur doloroſæ ac laborioſæ cruci? quid eſt ſepulchrum, & quid eſt doloroſa crux? Jepulchrum reſpondet 5§. Hieronymus ep. ad Gerunt: Locus guietis eſt: Crux econtra, officina laborum, & dolorum eſt, ad crucem ergo, ad officinam laborum, & dolorum Chriſtus regalem titulum, titulum æter- næ quietis affigi ordinavit, & non ad ſepulchrum, ad locum Otii „& qui- etis; edocens: Non per otium, ſed per indefeſſos ſudores, labores bo- norum operum, perveniri ad regalem titulum, ad habitaculum, guſtum ac dulcedinem æternæ quietis, & felicitatis. Poſt labores ergo perveni- tur ad requiem. Hr [Epilogus.] Imperator Severus, militibus ſuis ſæpius Teſſeræ, ſeu Parollæ militaris loco verbum dediſſe fertur: Laborandum eſt. Innuens3 ſi glorioſi, ſi victorioſi eſſe, ſi pace, & quiete frui velint, indefeſsè deſudent, ſe exerceant, laborent; Eandem Teſſeram CHRISTI militibus, omni- bus Chriſtianis ſcripto relinquo. Laborandum eſt. Bonis operibus conti- nuò deſudandum eſt; & viétorioſi cum CHRISTO cœlum con- ſcendemus, æterna requie, ac pace perfruemur. H Amen. Ee 2 III- FERIA SECUNDA PENTECOSTES, e e e JUNIUS. COSTIES. CONCIO PRIMM. Textu. Qic D EUS dilexit mundum. Joan. cap. 3. P per Sanctos Apoſtolos venit: Et apparuerunt Z,: OQ iis diépertitæ linguæ tanquam ignis. Actor. c. 2. 992% Scio S. Spiritum eſſe divinum amorem, & ut patefieret omni homini, quantus ſit divinus amor in igne apparuit. Aſt cur in igne? &α igni Academicus lemma adferipſit: Agit, R£ igne ergò repræſentatur Divinus Amor, agnoſcamus: DECUM vel maximè activum eſſe in nos homines, nobis benefacien- do: Amori Divino non ſufficit beneficium præftitum homi- ni, adhuc agit hic ignis, Divinus inquam Amor: Sic Deus di- Textus lexit mundum, ut Filium ſuum unigenitum daret. Joan. 3. ut omnie, Sacræ qui credit in ipſum, non pereat- ſed habeat vitam æternam. Chri- Seripturæz, ſtus ait: Joh. 16. Lyſe enim Pater amat vos. Unde S. Paulus ad Romanos * Commendat charitatem ſuam, quoniam cum dd buc peccutores eſſemus, Chriſtus pro nöobis mortuuns eſt. Audiamus perorantes Patres: Apud Deum viſibilium, nihil homini par, nam & cœlum, & terram, & mare, propter eum fecit, & in eo magis, 3. Chrylo- quàm in cœlo delectatur inbabitans. Perorat 8. Chryloſtomus Fatres- ſtomus, hom. 36. ad populum; & iterum hom. 26. in Joan. Nemo un- quum pro filio tantam præ ſe tulit charitatem, quantam pro ſervis, 8. Bonaven- ingratis ſervis, Den. Eleganter S. Bonaventura ſcribit: Ser- zura. * jY . mon. 8,. Anéctus Spiritus in forma ignis apparuit, & ſu- Jum vivit. Et Salomon Prov. 30. Nunquam dicit ſuffcit. In „ — on Yi el 11 In eten AMlo er unun yunron Onird⸗ noM ilszcu Slnn on ,1. Uennt a luil, n (lun Homuinis: in Dtnionenm rere pln Nifeen h un iug iDei, , in Amore iyumine Mun 6blrrarve (hergri,a uegſe! Kopsſe dlaur Dur ein Inqvam hconi Cninſin n ca dilgt hn s apparuit, G it: Opeme igri, Adtor en anotenn, Cgtas ſit nn Aſ cur in lengſt 9 n iit ,ri. nolcan: nobi Henenes Preſttn im. Ammor: N 1. ſoan, Nen meatenin ( Une 5lin Olonim m⸗ e. Auti t, Giru G. Chyytoſnn oan. Nn’. Cptam l i tura ſenbit. — CONCIO PRIMA. mon. L. in Feria 2. Pentee. DElIS dilexi⸗ — 221 uis, vel Hom rn. 8 dilekxit te, antequam tu, . Zilas . Ped bel augekg vel c&œlum, aut terra Ureie d. &. Deo. eternus rcre . unt . profettèò amor hominum una Frih. . 2. clara ſunt verba Philippi Piaiſtuee » cuüum Audio ſeripturam ſemper Deum prædi nilippi Solitarii lib. 3. hilippus ſe Punyzr-, BRinnbe Deum prædicanten:, & hominum S ahe lhpu: orinmz nomizar: 4 rcne rdkem audivi ab aliquo mahtrs se . 45 7. onc uU 0 cum G. Gre Ori * Ai. . nge- ia don t he , Gregorio hom. 19. in Ezech. S§. Gregori He, a era oe donum, ut Deus Baeinen vocer ium Ezec h. S. Gregorius omiinet Patrem. In materiam hanc, divino Priu⸗ a⸗ Spi= ritůs adjutorio invocato, Conceptus audiamus. Tcnireerio. CONCEPIUS f. radiſum H ri §. Hieronymus in quæſt. in Geneſ. vult, D- .j Eap. 2. lantaerat auten etiam antc cœlum feciſſe; ita texti Ge na- erat e Prineiie egten R DEIIS Paradiſum voluptatis en Seal. quèd, priusquam D de . Hieronymus: Ex hoc magiſeſe Jorna- Coœlum ſedes DE I eſt el n ſecit. 1 Par. adiſum i ,Noeren⸗ Aorminis: Eiantapttat arenn n ges eg DES, ut eiſer habitati. ue ſi tre n t, gignin tggnt. d RactGoe woigeinra yMufi bitationem homini 4*0 averat. Nunc advertite: J:g 2 cere placuit » cur HoG? eſpondet S. Cajeta T habitationem DEO Dei fecit hoc, tanto enim bon „Cajetanus in G 12 5ce ag en ur egiigne tem Dei, non dum S 6 atur. Conformiter Ferus: de 5 cu⸗ 9 8α am Deus ei , Vige bonita- rius Amorem Dei erga homi Jam Deus ei providit, & præordinavit. Dei erga hominem ingeniosè deducit 6. Anaſtaſus 5e⸗ Dal tali aita in Examine, Plantaverat CONCEPTUS IIL. obſervat verbum een Dorhki Deus paradiſum veluptati:: 8. Anaſtaſt operarii, ac hortulani: Ggone Memg ſleſignar opus ſervile laborent num egit? ita eſt; pla⸗ . '5 pro homine operarium, ac ho r ac orrie aktader 1 ece Dominus Deus Ser quis Ronnhb⸗ audiatur Sinaita: Ouss Dei induxit? induxit amor H »* ndiatur Sinaita: Quis Dei amorem tàm eximium nor erga hominem; Deus etiam fuit h em tàm eximium non mir- S 3 fuit hortulanus, O& ſuæ creuturæ adminiſter. Sis devaetar: eſt amor- nunquam dicit ſuffici e. 4 t ſufficit, non ſufficit amori Divino pro homine hortul rtulanum fieri, copioſ 1 ioſius, magis ac magi demonſtrat in hominis creatione, creatura amare hominem, DEUS ke 3 CoN. 22² FF RIA SECUNDA PENTECOSTES CONCEPTUS III. Noſcimus ex libro Geneſis: Uno verbo Fiat, DEUM cœlum & ter- ram creâſſe, dixit, fiat, & facta ſunt. Dixit, fiat, & facta ſunt luminaria magna cœli, Sol, Luna, & Stellæ; dixit fiat, & facta ſunt innumera ani- mantia in hoc vaſtiſſimo terræ ſpacio; cum nunc deventum eſt ad for- mationem hominis, DEUS non amplius verbo fiat uſus eſt, non dixit: fiat homo: ſed; faciamus hominem ad imaginem, && ſimiitudinem noſtram. Geneſ. cap. I. cur non creat DEUS hominem verbo ſiat? cur inquit: fa- ciamus? Reſpondet Oleaſter in Geneſ. Poterat dicere Deus, fat bomo in animam viventem, ſed hoc non contentus, dixit: faciamus: quaſi ex præcordiis vitam produxit. Theodoretus in Pfſal. I18. vult per verbum: faciamus⸗ DEIIIA plurimum affettum erga creaturam bominem oſtendit. Sic DEUS dile- Xit &c. CONCEPTUS IV. Orat S. Mater Eccleſia: Gratias agimus tibi propter magnam glorian tuam. Mira precatio? propter gloriam ſuam, proximum extollere, ma- gni pendere, honorare, deprædicare, laudare ſolemus, econtra propter gloriam, & honorem nobis collatum, Collatori gratias agimus; mira ergò precatio, quod mater Eccleſia propter gloriam DEI, DEO gratias agat; Gratias agimus tibi, propter magnam gloriam tuum: quæ eſt illa magna gloria DEI? Explico me parabola Lucæ 15. allegata: Erat bonus Paſtor, qui 99. oves reliquit, unam perditam ovem anxiè quærens; Secundùm mentem S. Ambrofii lib. 7. in Lucam: Bonus hic Paſtor, eſt unicus DEI filius, Chriſtus ESUS; 99. oves, ſunt novem chori SS. Angelorum; An- gelorum choros deſerit DEl filius, de cœlo deſcendit, ovem perditam, humanam inquam naturam, tamdiu quærens, donec eam amariſſima mor- te ſua, in cruce invenerit, hac inventâ inquit: Congratulamini mihi c. perditam naturam humanam inveniſſe, magna eſt DEI gloria; ac ſuper novem Angelorum choros æſtimatio, ſummus amor. Eſt hic Conceptus Magni Sancti, Antonii Paduani ſermone in Dom. 3. poſt l'entecoſt. Quam- vis ſocietatem habere Angelorum; quia deliciæ ſuæ, ut ita dicam, ipſius gloria eſ, eſſe cum filiis hominum. Concordat S. Chryſoſtomus hom. 36. ad pop. Apud DEIUM. viſibilium nibil homini par, nam & lum, & terram, G£ mare propter eum fecit, & in eo magis quàm in cœlo delettatur inhabitans. Amorem hunc DEl immenſum erga hominem ultro extollit S. Paulus ad Hebræos cap. 2. CONCEPTUS V. Nusquam enim Angelus apprehendit, ſed ſemen Abrabæ apprebendit, in- Auit Paulus citatus: Horum verborum interpres eſt 8. Aupufunmi 3. 9 6 b nerf NuA, jelba P Felteun l N al Pentt, ninen, nimnini uu tur ufni, 8onen fomm um ſer heteles; t hoe4 Nen. Uod ſtt, goi ng cel ontentan Utliber ( imum ber 4 erhar ebe, in s gne nntes Ennſoote lierns Verd iare Centmum Onnipon 1ene Hono⸗ e d e, Hexm it ttnan Cnt luminr n innumen ntum eſtadt elk, non ii litudinen fn nt iniit, Deut, ſct ann Iufi er reni etbum: enim . Lie DrS ter Iluynun Her umn entolere, 8, econtna gon tis Pinns; reliu nt bonms Ei Uareng; Fenmk ltor, en mind. 8S. Angelennml t, wen eit aln amulimn Grntlinin ſiti El goruzrl t he C ltpenteral lum, iginſii Hom 66 1 len, Gnm lelettotu ie gtollit 5 ulnd eapnkak lib. 2. de Trinitate cap. I8. Poterat Dei filiu eſſe homo non accipiendo can- nem ex filis hominum ; amoris actus eſt, quod relicta Angelorum Præſtantiſſima natura, naturam humanam de homine aſſumpſerit. Elegantia deſuper ſunt verba Philippi Solitarii lib. 3. cap. 5. Audio plane ſoripturam ſemper Deum prædicantem, & bominium, && bauperum animarum amatorem, nunquam audi- vi ab aliquo amantem Angelorum nominari. Wusuam enim Angelos appre- bendit, ſed ſemen Abrabæ apprebendit. Ergò ſuper Angelos Deus amat ho-= minem, magnus quidem amor Dei erga Angelos, quòd Dei ſint inti= mi miniſtri. Pfalmo 103. teſte: Qui facis Angelos tuos Piritu, 8& mini- ros tuos ignem urentem. At de hominibus ſcriptum eſt IIſa. 5§. Filios enutrivi, & exaltavi; & Exodi 4. Filius meus es tu, Primogenitus Hraäsl. & Joan. r. Dedit eis poteſtatem fitios DElfieri. Major ergo eit Dei amor erga hominem, quàm erga Angelum, cum plus & majus ſit eſſe filium, quam ſervum; Angelos dedit eſſe miniſtros, homines planè filios & hæredes; præclare S. Gregorius hom. 19 in Ezech. Omnia dona exce- dit hoc donum, ut DEllS bominem vocet flium, G& homo DElIM nominet Patrem. CONCEPTUS VI. Mlud centrum amoris Dei dixero, quod Deum contentat, & ſa- tiat, quid eſt nunc illud, quod Deum ſatiat & contentat? fors ele- gans cCli fabrica, rutilantia illa luminaria „ſol, ſtellæ ac luna Deum contentant, amoris centrum ſunt, in quo DEUS quiefſcit? aliud aſſe⸗ rit libe? Geneſ. cap. I. nempe cœlo, ac bellis luminaribus perfectis, divinum Spiritum adhuc inquietum exſtitiſſe : Spiritaus Domini fereba- tur ſuper aquas. Fors vaſta terrz moles, inquè ea viridia prata, & ſn- per hæc laſcivientia quadrupedia cor Dei contentant? fors florentés herbæ „ fruétificantes arbores, & ſuper illas ſuaviter modulantes aves? fors grato murmure ſuſurrantes rivi, & flumina , inque illis jucund natantes piſces ſummum Deum ſatiant? fecit hæc, & illa, divina omnipotentia, aſt non lego, inveniſſe in illis omnibus requiem, adhuc inquietus currit amor: Spiritus Domini ferebatur ſuper aquas. Tandem verò invenio Deum feciſſe opus, quo facto contentatus ſubſtitit, quaſi centrum attigiſſet, quieſcit : quale nunc illud opus eſt, quod ſatiavit Omnipotentem, in quo divinus amor centrum invenit? dicit Scriptu- ra? Genef. cap. . Cyeavit Deus hominem, & ſubdit; cap. 2. 6 requievit. Homo ergò eſt illa felix creatura: in qua unica DEUS quievit, ho- mo eſt, quem fuper omnia amat Deus. Perpulchrè S. Ambroſius 6. Hexam. cap. ultimo : Fecit DEIIS œlum, non lego, quod requiverit, fe- cit terram, non lego, quòd requieverit, fecit ſolem, lunam, & ſellas, non ibi lego⸗ 224 FERIA SECUNDAPENTECOSTES, lego, quòd requieverit, ſed lego, quoòd fecerit hominem, Pic requievit. Sic Deus dilexit Mundum. Epilogz.] Hortor ergò omnem Chriſtianum cum S. Leone Papa Serm. I. de Nativ. Domini: Agnoſce, O Cbritiane! Aignitatem tuam, ve conſors fattus naturæ, noli in veterem vilitatem, degeneri converſatione redire. FERIA SECUNDA PENTE- Textus. COSTES CONCIO SECUNDA. Sic DEUS dilexit mundum. Joan. cap. 3. rhema. Sic: per exceſſum, modo immenſo, Deus diligit hominem. niſſe: Et apparuerunt illis diſpertitæ linguæ tanquam WVignis, ſeditque Juper ſingulos eorum. Cur in igne ap- SA paruerit S. Spiritus rationem ſcio; nempè factum eſſe ad amorem divinum indicandum: aſt quæſtio eſt, cur re- && hic ignis formam flammeæ linguæ expreſſit? quæſtionem ſimilitudine declaro : E.ſtuat aliquis intenſiſſimo calore, & exinde nalſcente ſiti torquetur: ſic calorem patiens, deſiderat medico, aut ſuis intimis amicis intenſum calorem, quo æſtuat, indicare, verbis dum nequit explicare, ſigno demonſtrat, ari⸗ dam ſuam linguam extendit, ex hac intelligant, quam im- menſo calore æſtuet, flagret : Ab æterno ſanctiſſima Trini- tas, Pater, & Filius, & Spiritus Sanctus ſummo erga nos ho- mines æſtuabat amore, explicare hunc caloris, amoris inquam, æſtum, cum ſit impoſſibile, in forma ignitarum liguarum ap- Paret S. Spiritus ſigno declarans, quod verbis eloqui impos- ſibile eſt, nimirum quantus ſit divinus amor erga homines, Textus Sa-Mempè ; immenſus, ſummus, infinitus. Sic ſcriptum eſt: Jo- eræsScriptu- an. cap. 3. Charitate perpetua dilexi te. Et ad Epheſ. cap. 2. Tg. Paulus habet: Propter nimiam charilatem, qua dilexit nos. Au- Paues., diamus & Patres de immenſo Dei amore ſcribentes. O chari- tatem E Cta Apoſtolorum narrant cap. 2. S. Spiritum in Vforma ignitarum linguarum ſuper Apoſtolos ve- — mn ve ſellt neſaffe el Nſtn Unlb. nen nt, Meutn cmngnori pee. Wunot zonlee, erſnn Cbo, Cn dle wiun ii Ciise Il mey brum, n gvoe leloſcri, Relus non grl, d. lurn in 1s, menin le Rirn em ol Renn, 1 Eeternin 1Cant Rie⸗ . in diyincs Peſti 3, CONCIO SECUNDA. 225 uiedit, Fie Den tatem vere nimiam, quæ Omnem menſuram excedit, modum tran- ſcendit, && ſupereminet univerſis. Exclamat S. Bernardus in ep. . Bernar- 1 & Lemnek ſecunda S. Pauli ad Epheſ. Sic Deus dilexit, ſic: ut neque mens ca- u itaten tun, pere ſuſtcit, neque ſermo valeat enumerare, nam quantum plus dixe- . eneniconneſfi ro, multum plus prætereo; ait S. Chryſoſtomus hom. 27. in Geneſ S. Chrylo⸗ Deus faltus eſt particeps noſtræmortalitatis, ut homo fieret particeps ſuæ ſtomus. — Deitatis, ſcribit S. Auguſtinus Tract. 49. in Joannem. Et ite-S8. Auguſti- rum lib. 3. confeſſ. cap. 11I. O tu bone omnipotens, qui ſic curas nus. ENI. unumquemque noſtrui, quaſi ſolum cures, ſic omnes, quaſi ſingulos curares, & diligeres. Audiatur & S. Hieronymus in Pſal. 26. In §. Hierony- poc contemplar licet ingentem Dei amorem erga homines, quod paren- mus. 8 tum amor in filios in morte Jaltem Mitur , Dei autem amor creſcit in tempore. Aureè ſcribit S. Thomas à Villa Nova Dom. 2. Adv. S. Thomas Supra modum, ſine modo me Domine dilexiſti, & qui omnia in numero, Villa Ne- l.4)3. pondere, & menſura feciſti, in me diligendo, numerum, pondu, 9 . ,Deud menſuram excelſiſti. S. Spiritu pro gratia invocato Conceptus dabo. CONCEPTUS I. [[Confirmatio.] Ezechiel cap. 40. deſcribit ſe in Spiritu raptum vi- . . Spirin Re “ diſſe virum, qui in templo Dei omnia ad amuſſim menſurabat: Et ecœ liite lngre in vir, cujus erat ſpecies quaſi ſpecies æris, & funiculus lineus in manu ejus, S ca- mn. Cup lamus menſurk. Hic Vir menſurabat, ad caleem deducebat, portarum, ſco; nenſen atriorum, altarium, latitudinem, longitudinem, altitudinem, unicum gurlive, erat, quod wir ille non menſurabat, & quid illud? erat ignis, ignem, reſſt? gllin de quo ſcriptum legimus, ignis Juper altare ſemper ardebit. Levit. 6. An- lchn gelus non eſt menſus: cur & ignem non metitur? fateor elementum n inis, quod jam ſurſum, jam deorſum fertur, difficile, imo corporeæ n Palien, G Iaten, Alt⸗ naturæ impoſſibile fore, Spiritui autem qualis erat vir ille ab Ezechiele . viſus, & poſſibile, cur ergo vir ille, Spiritus qui erat, & ignem non no Canmn eſt menſus? Theodoretus vult, per ignem, indicari Dei amorem, vir len inle Spiritus licet, ignem intermittit metiri, ut Dei amoris immenſi- 10 lnaliu⸗ tatem oſtendat, ac demonſtret, amorem Dei erga homines, altitudi- lummo ein neum, longitudinem, latitudinem, terminum, calculum, aut gradum is, nn determinatum non habere, finem neſcire. Hoc indicare voluit Spon- nun ſa, Cantic. cap. 8. etbi eic DZ CONCEPTUS II. nor elgt Arnmorem divina ſponſa igni infernali comparat? Fortis et ut mors di- elaiſmmn lectio, dura ſicut infernus æmulatio. Inepta videtur fimilitudo, quia amor 20 Hyerdh divinus inferno comparatur; Amorem amantes non inferni ignem, ſed , Aleit m Feſtivale. F f Para. 226 FERIA SECUND A PENTECOSTES, paradiſi præguſtum exiſtimant; quid ergo myſterii indicare vult S. Spi- ritus, Amorem divinum igni infernali comparando ? Advertite my- ſterium: ignis inferni diuturnus, iterminabilis eſt, femper ardet, & ardebit in æternum. Ita Ilſaias prædicat c. 66. Ignis eorum non exſtin- guetur. Ignis inferni ardet & non conſumitur, vivaciffima illa flamma immortalis eſt, nunquam deficit, nunquam exſtinguitur. Huic ergo indeficienti, immortali igni, igni infernali, ſponſa amorem divinum comparat, ad indicandum: quod immenſus ſit Dei amor erga hominem; interminabilis, inconſumptibilis, immenſus, immortalis, quod & ipſe Deus indicare voluit Oſeæ cap. 2. . CONCEPTUS III. Deſponſabo te mihi in ſembiternum, ad hominem inquit Deus. Nota- te verbum: deſponſabo: quo verbo immenfum ſuum amorem erga ho- minem, divina bonitas exprimit ; deduco hoc ſequenti diſcurſu: Si quis Princeps pauperem puellam adoptaret in filiam, ac hæredem, ma- gnum monſtraret amorem, ſi ultrò aſſumeret & in ſponſam; amorem maximum exhiberet, cum amore conjugali major amor non detur, te- ſte Scriptura: Geneſ. 2. Relinquet homo patrem & matrem, & adbærebit uxori ſuæ, & erunt duo in carne unn. Deſponſabo te mihbi in ſempiternum, di- cit Deus; deſponſabo: non ſimplici, ſed maximo, maritali inquam amore, diligit Deus hominem, amore immenſo, exceſſivo, quod ulte- rius deduco ex verbis Thematis. CONCEPTUS IV. Jit Deus dilexit mundum, ut Filium ſuum unigenitum daret. Dedit Filium ſuum unigenitum Deus Pater, ut hominem tueretur, cuſtodi- ret: jam ſi poſſibile eſt menſurare Dei amorem erga hominem quam ſit exceſſivus, immenſus: Filium ſuum unigenitum Deus Pater dedit in cu- ſtodiam, curam, ac tutelam Angelorum, Matth. cap. 4. Angelis ſuis Deus mandavit de te, ut cuſtodiant te, in omnibus viis tuis. Angelus ens eſt finitum; ens eſt creatum, ac limitatum, ad pondus, & menſuram, divinæ potentiæ produétum? Filius Dei, Deitas efſt infinita: Filius Dei eſſentia, & exiſtentia, ſine pondere, ſine numero, ſine menſura eſt. Non Angelum, non ens finitum, & limitatum, non creaturam in nu- mero, pondere, menſura productam, ſed ipſum Dei Filium, in eſſentia, in exiſtentia infinitum, immenſum, inſcrutabilem, Deus Pater hominis cuſtodem, curatorem, redemptorem poſuit; quis exinde non agnoſcit, amorem Dei erga hominem eſſe infinitum, ſine menſura, verè exces- ſivum. Profundius veritatem perſcrutemur. CON- t honce los ter b tehhe Andek Rihor, Henſbil NMninen ir gvod Clbls lellise 6, deeyn nded Geeth⸗ butens s Ni, All in Rin. n mDl ehlcib honle ce ſini Anglien Priſuome tbls. Gun. leec Dns: Ain Ne, cor el on i Denl Utiones cs N bn 8; —— e volt S. S Advertie g. etlper adet, 4 etun inn eiſn. lm il fnn lint. Hun en Amoremn diunnn dr ergn homne lis, uod Eif Git Deus. N AmnOremn eig: lenti diſcorl. AC hereden, s. Pomtam; mn mot non demnt, utfen, Gadlal itſenpitenm 9, Muritäl ing . Celid, golt eninn Ants N 1 tueretur, d 1 hominen 1s Piter Cltin cap. 4. 4li . Angelu eg lus, & Meni infinita: Hu! o, ſne nelinn on cteatulin , Filium, inchit Deus te ni xinde Non D nlura, fen dG CONCIO SECUNDA. 227 CONCEPTIUS V. Sit mihi creaturarum infimo licitum inveſtigare: quid eſt DEUS? geſpondet divinus genius: DE UsS eft perfectiſſima eſſentia, reſpectu cujus terræ fertilitas mera umbra eſt. DE US eft inperſcrutabilis boni- tas, reſpectu cujus vaſtum mare vix unica aquæ gutta cenſenda eſt. DEUS eſt indeficiens amor, reſpectu cujus omnes conflagrationes, & incendia AKthnæ, Veſuvii, vix unica flammula apparent. DEUS eſt incompre- henſibilis Charitas, reſpeéctu cujus ſol, luna & ſtellæ, lucis radius, vi nominentur. DEUS eit indeſcriptibilis Majeſtas, refpectu cujus ceœlum vX pundtum, terra, arenæ granum dicendum eſt. DEUS eſt inexphi- cabilis Sapientia, reſpeétu cujus etiam angelicus intellectus, vix pul- viſculus elt. DEUS eſt ſumma poteſtas, reſpectu cujus vis totius mun- di, crepundia dicenda. Quæro nunc & contrario, quid eſt homo? Re- ſpondeo: homo eſt vilis terræ gleba, vas plenum imperfectionibus, ac defectibus, humilis origine, pauper qualitatibus, idiota in ſcibili, bal- butiens in loquendo, ruſticus in moribus, diſtractus cogitatione, va- nus actione. Quid eſt homo? eſt ſcopus infirmitatum, vas fragile- exul in hac valle lachrymarum, rebellis DElI, ſclavus mortis, eſca ver- mium. Jam agnoſce immenſum DEl amorem erga hominem: DEUS perfectiſſima eſſentia, DE US inſcrutabilis bonitas, DEUS immenſus amor, DEUS incomprehenſibilis claritas, DEUS indicibilis Majeſtas, DEUS inexplicabilis ſapientia, DEUS ſumma poteſtas, in homine quieſcit, in homine contentatur, ita Geneſ. cap. 2. Creavit DEIls bominem, & re- quievit. Quietem præcedit labor & fatigatio; creavit DEUS hominem, & requievit, O amor! ſuper hominem, hoc nihilum defatigatur DEUS fortiſſimus, laſſatur DEUS potentiſſimus, quietem capit DEUS immu- ubli Sic, ſic, per immenſum, per exceſſum, DEUS dilexit mun- dum. 1 CONCEPTUS VI. Peccavit Adam, & ſtatim deambulavit DEUS in Paradiſo, incla- mans: Adam ubi es? Geneſ. 3. Defſuper Sanctus Auguſtinus: Loxæ Dei, Adam ubi es, non increpantis, ſed miſerentis, & quærentis ett. Videamus nunc, quis factus ſit Adam peccando: quid eit homo peccator? pec- cator eſt illud monſtrum, cujus malitia Univerſum implet; in cœlo hu- jus monſtri, peccatoris, inquam, ſummus eſt contemptus, in terra ejus perſecutio, in igne videtur ejus via, in mari audiuntur ejus præ- dationes, in aëre perſtrepunt ejus blasphemiæ, in terra cerhuntur ejus rixæ, in civitatibus ejus regnat ſuperbia, in templis ejus ſacrile- gia, in tribunalibus ejus injuſtitia, in alatiis ejus fraus & fallacia, n 2 cubi- 228 FERIA SECUNDA PENTECOSTES, biculis ejus nequitia, in foro ejus malitia, in plateis us laſeiris. aO lt ne r Eſt hoſtis DEI, ſclavus Dæmonis, fœtens ca bKer, becateli beſtiis horror; tale monſtrum, atque proſtibulum fa- Mus. e un, & per Adam univerſum humanum genus; talis ac nantus tin⸗ . 4 diwinam Majeſtatem ſupplex accedere debebat, cum in omni fo- reus læ a ffenſor læſum, offenſum ſequi, convenire, tean rotare 1. ne⸗ nie at 6 Amor Dei immenſus, DEUS offenſus, aſsliat el xeſa, Rquitubteum convenit Bifenſorem tuuun⸗ Sratiam n ter a oretn ffert, indulgentiam ollicetur, Adam ubi es? An n Dr NdKentiaci- exceſſivum, immenſum, infinitum. 3 CONCEPTUS VII. Ex inhauſto amoris divini fonte concluſum eſt in SS. Trinitatis Con- vominem i Predimere, idoneum reddere ſalutis, ca- fſtorio, perditum hominem iterum redimere, pacem VItæ& æterN 5 inirum E. 8 5 9 tings §. jricus, qui r es humani F ilius, ſecunda Perſona, & non pot — . tertia i Pri it. te per- 1 titulatur peregerit 5 cur Amor divinus „» §. Spiritus, ertia in Trinitate e IN. 2 P rede- ionis aſſ e, mortem ſubire debere, non ergoS. opus redemptionis aſſumeret, 0 . ere, non . Aas, Jui amoor Kicitur, redemptiomis opus aſſumpſit, noſcamus Am P Fem De erga hominem immortalem eſſe, nunquam exſpirare, nunquam rem deficere, aut interire; ſed per exceſſum, ſine modo, numero, ac menſura Permanere. cum S. Ambroſio lib. 6. in cap 7. Lucæ: Wihil eß, Phi „]Hortor cum S. Ambrofio lib. 6. 7 l r Palgzer Gac ie zHeme to ſaleenus cerne ri⸗ T, J pra verheribus, quid pro cruce? væ mihi ſi gen ara Sie . „J zi aritaben, bro nere, gratiam pro amorem pro debito, charitatem pro muneré, g. . ergoò amorem p Pretio Aunen- ugtenn, ſohad der le peeten itin, c lMotinnen. mun Uin Crt ka Elne fre Folhnick ngigere Otſianint lebgened toni Gin i, G llon lb Rmoren t, Po in Hetis gue intne gn l — Aeif dayer, 3don Droltidrlunm t 5 tlis r tintn Cum inonmnik eniatatogaet lajeltus Deie eniam ſn hon hie aetanare . Triniuts. reddere ſtlnita edemtionisgetn tus, Iul amotd ia in Ttininek fuiſte, Nuanen e,non elgdd 1 noſcamus A Chirare, nwng Glmend, de neli⸗ Leer l Meeht,nn Aleretn, Mln n pjo ngii CoNCIO TERTIgSæ 229 COSIES. CONCIO TERTIA. Se DEIIS dilexit mundum. Joan. Cap. 13. Trte Sic amans Deus, reciprocè amandus eſt, non li- Them=. mitatè, ſed abſolutè; ſubtilis eſt enim divi- nus amor, non patitur corrivalem. NTVUalis amor noſter erga DEUM ſic nos amantem es- Exordium. Oſe debeat, S. ac doctiſſimus Iſidorus lib. 16. . Ethym. cap. A. erudito ſymbolo concepit: nem- PPppe ümilis ſit lapidhi Asbeſto, qui ſemel accenſus nunquam amplius exſtinguitur: ſubſcribit lem- ma Academicus: MMhicé, &o ſemper: DEUM fic excesſivé nos zmantem, unicè, & ſemper redamemus. Ita S. Hieronymus Epi- S. Hierony- ſtola ad Demetri: Feliæ ila conſcientia, & B. Virginitas, in oujus Hus. eorde præter amorem Chriſti, qui eſt ſapientia, Caſtitas, pPatientia juſtitia, cæteræque virtutes, nullus alius verſatur amor, nec ad re- cordationem homiinis aliquando ſuſpirat. Ad hunc amorem unicum hortatur Paulus k. ad Cor. cap. I5. Si quis non amat. Dominum Tkſum Chriſtum, anathema' it. Et David Pſal. 18. Non eſt, qui Je abſcondat à calore ejus. Audiamus Patres: Modus diligendi Deum, Pawes. eſt diligere ſine modo, ſine modo te dilexit, ſine modo eum diligere debes, modum dilettionis expreſſit te diligendo, pro te moriendo, tu quantum eum diligere debes, non potes. Dilige eum ergo ex totꝗ mente, && ex omni animd, & ex omnibus Viribus iuis, hortatur S. Auguſtinus lib. 5. Auguſti- de diligendo DEO. Diligi debes Domine ex toto- corde ratione crea- nus, tionis & redemptioni, qui enim hominem feciſti, debet ſeipſum umo- ri tuo, 1g quia eum redemiſti, debet ſe amori tuo, ſcribit doctifſimus Idiota lib: de contempl. cap. 12. Qui creavit te, ipſe redemit te, Idiota. ne amorem tuum divideres, partem Creatori, & partem tribuens Re- demptori, inquit S. Anſelmus lib cur homo Deus. Optimè Theo: §. Anſelmus doretus quæſt. I. in Levit. Deum ex toto corde diligentes, non Theodore- partiuntur animum, oollocantes illum tum in terrenis, tum in cœleſti- tus. Aus, ſed totum ſurſum ferunt. Conformiter Lippomannus in Lippoman=- 23⁰ FERIA SECUNDA PENTECOSTES, cap. 7. Geneſ. Solus vult Dominus amari, && ut ſolus Dominis noher 8. Bernar- eſt, ſic totos nos exigit eſſe ſuos. Errat omninò, indquit S. Bernar- duu. dus Serm. 3. de Aſcenſ. Si quis cœleſtem illam dulcedinem buic ci- neri, divinum illud balſamum buic veneno, chariſmata illa Spiritis mi- 8S.Lauren- ſceri poſſe bujusmodi illecebris arbitratur. Concludo cum S. Lau- cius uſtinia-rentio Juſtiniano: Delicata ſt divina oonſolatio, (amoris DEI in- nus. quam) & zon datur admittentibus alienam. S. Spirits gratia in- vocatàâ, deſuper Conceptus dabo. . . CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Sponſam in Canticis dilectus comparat fumo: Quæ et iſta, quæ aſcendit ſicut virgula fumi. Cantic. 3. Item vocat eam columbam: Columbæ in foraminibus petræ. Cantic. 2. Cur comparat fumo, cur colum- bam vocat? Fumo Sapiens inſcripſit lemma: Redta ſurſum & Hugo Car- dinal. habet: Fumus, dum oritur, moritur. Amor inter Sponſos maximus eſt, ſponſam ergò fumo comparando inſtruit dileétus, qualis amor erga ipſum eſſe debeat, nempè ſimilis fumo, ut ſicut fumus à terra recta ſur- ſum aſcendat; ſicut fumus vix ortus terræ diſparet, & emoritur, ita amor erga Deum, Sponſum animarum noſtrarum, recta ſurſum, à terrenis & ca- ducis ad cœleſtia & divina aſcendat; amor erga DEUMin corde noſtro ortus; continuò mundanis omnibus rebus ſimul emoriatur. Vocat Spon- ſam columbam, de qua Richardus à S. Victore lib. 4. de contempl. Conſor- tem amat, ſocium non admittit, quaſi ſponſam per nomen columbæ horte- tur: Conſortem, dileétum ſuum, DEUM, amet; ſocium mundum & car- nem non admittat. Ita concludit Idiota lib. I. de amore divino cap. 4. Amor erga DElI M neque dividi debet, neque ſcindi. Et S. Anſelmus habet lib. de menfura: Sic totum cor noſtrum tuo debemus amori, ut quidquid de eo alteri damus, tibi ſubtrabamus. . CONCEPTUS II. David Pſal. 77. de DEO inquit: Adificavit ſicut unicornium ſandtifcium Juum in terra. Terra homo eſt, ædificium in hac terra, eſt cor hominis, in hoc ædificio in corde hominis, DEUS vult habitare more unicornii: quid quæſo unicornis in domicilio ſuo laudabile, ac DFO beneplacens, ob-⸗ ſervat? dicit Incognitus: Secundum naturales, unicornis eſt talis naturæ, guod nullum animal permittat ad ſuum cubile accedere. Ut unicornis in corde ho- minis inhabitare vult DEUS; unicè inquam vult amari, nullum alium amo- rem, & affectum ad creaturas, penes DEI amorem admittere debemus, ſed omnimodè excludere, ac repellere. Delicatus eſt divinus amor, con- ſortem non admittit. . CON. 2 — (hritu Delummne . ſi ral MCng Pnemen oel⸗ Mulnr⸗ Delvrt l. Herfert henonpo Mnſhbdo Netſonenh ſrdt Gool⸗ eke: Din Mines hone Mor nim Ctd noltnn ſoz ceſt, d iteliclas Een habeam Adivinusa n c fin, Cur lenincſet ndſinlee len, Unic Onmiinorin ſeinhn ſer. 0 h Uun, lnigemn ent, de . —.— Doninureſe lbit 8. Penn. Celliten hir ila Gittn. 0 cunn lun arnors Dllt bititüs getis t fumno: guf eamn columbun Imo, cUtcun. & Hogol ponſos un Aoalis Andte 4 terra kecht noritur, iaa ,à tetreni & in corde ni Ur. VOCNN Ootemupl n Colulbrhe n munduda lore divim 9 nlelnus l ihni Aud mim ſalf⸗ elt corhan. e More cnt Nbeneſlicp tllis utni,4 dtnis in c llum dnnnd mitee lii⸗ inus Ml, l CONCIO TERTIA. 241 CONCEPTUS IIIL. Chriſtus Joannis cap. 8. ſe lumen Mundi vocat: Ego fſum lux mundti. De lumine obſervat S. Bernardus: Lumen exſtindtum lumini lucenti, & ar- denti, ſine aliquo medio conjungitur. Amanti Deo decet reciproco amore nos conjungi, aſt non alter quam lumen ardens exſtinéto conjungitur; nempe immeckiatè, creatura media, omni affectu terreno, intermedio peni- tus excluſo. Omnis creatura vileſcat, aut oreator in corde dulcecat, docet S. Auguſtinus trackt. 2. in oannem. CONCEPTUS IV. De Salvatore noſtro inquit S. Lucas cap. 2. Non erat ei locus in diverſo- rio. Hæc verba non funt intelligenda, quaſi Chriſtus locum in diverforio habere non potuiſfet, modo voluiſſet, ſed noluit locari in diverſorio, ma- luit in ſtabulo naſci, quam in diverſorio morari. Cur Chriſtus tantam averſionem habet à diverſorio, illud fugit, ac dechlinat? diverſorium de- ſcribit Gloſſa Ordinaria:? Diverſorium eſi domus inter duos muros, duas januas babens: Diverſorium duas portas, & introitus habet; diverſorium & ho- mines honeſtos, etiam inhoneſtos ſuſcipit, ac alit. Et ideo Deus homo, amor divinus, diverſorium averſatur, atque declinat, ut exhinc diſcamus; corda noſtra divinus amor ut inhabitet, ea non debere eſſe ſimilia hoſpi- tio; id eſt, non obviè pateant cuivis amori profano, non ſuſcipiant mun- di delicias & vanitates, ſed unicam ſolum januam, amori divino paten- tem habeant, præter divinum amorem, alium non ſufipiant. Subtilis eſt divinus amor; conſortem non admittit. CONCEPTIUS V. Poan. cap. 13. Abigit divinus Amor Jjudam Iſcariotem; quod facis, fae eitis. Cur Judam rejicit, qui dicit Matth. c. 9. Veni vocare peccatores. Cau- ſalem indicat S. Joannes: Cum introiſſet in eum Sathanas. Cor Judæ diver- ſorio ſimile erat, introitus terreno affectu latè patuit. Fur erat, & loculos babens, unicè amari vult Deus, corrivalem non admittit, ſi clauſum eſt coer omni inordinato, ac terreno affectui, Salvator ſubintrat, amor divinus de- lieiesè inhabitat, rejicitur vero amor divinus, ſi & mundo, ac carni obviè pateat. Omnis Creatura vileſcat, ut Creator in corde dulceſcat. . CONCEPTUS VI. 8S. Paulus hortatur 2. Corinth. cap. 4. Non contemplantibus nobis quæ videntur, ſed quæ non videntur. Mira hæc S. Pauli eſt exhortatio: Inviſibi- lia videamus, viſibilia non videamus: Contrarium in hoc naturæ curſu evenit, videmus patentia, non apparentia, ac invinbilia non videmus, quid ergo myſterii latet ſub hac paterna S. Pauli exhortatione: viſibilia D non 32 FERIA TERTIA PENTECOSTES, — non videamus, ſed inviſibilia? explico myſterium: Inviſibilis eſt amor di- nſri vinus, viſibilis autem eſt omnis guſtus, amor & affectus in creaturas, ſu hah S. Paulus ergo hortatur, ſenſib les creaturas, ac mundi vanitates, non eſſe ni 4 affectandas, ut inviſibilis dulcedo amoris divini in corde noſtro perſeve- 4⸗ ret. Ita concludit S. Chryſoſtomus hom. 52. in Acta: Nulus quippe viſibi- giu⸗ lia videns, inviſibilia videt, nullus inviſibilia videns, viſihilia videt. Subtilis eſt nu divinus amor, conſortem non admittit. . ſin [Epilogu.] Hortor ergo imitari ſponſam Cantic. 2. Dileltus meus mihi, mman E& ego illi: Unicè ò homo te Deus amavit: ſolum ergo & unicum Deumre- None) dames. Quod ut fiat, ſupplico cum S. Auguſtino lib. medit. cap. 35. Dul- Ciluan tuæ, ut te ſolum in corde habeam, ſeribe digito tuo in pectoremeo dulcem tui me- n Alulente moriam, nulla unquam oblivione delendam. Amen. S E d E F F G E ⸗B E⸗F. Ee E F E E PeE S F ehſS, hnl FERIA TERTIA PENTE- l COSTES. ur Textut. Ego ſum janua, per me ſi quis intraverit, Paſcus umtmtabe . weneris i inveniet. Joann. cap. 10. ke. bech rThema. S. Spiritus janua eſt ad gratias divinas, ad paſcua Keak conſolationum. uuuut⸗ Kxerdiumg N lA=acAAE. TJ Maria Anna, Regina Hiſpaniarum, oriun- uggt N da de Domo Auſtriaca, magnifico apparatu l e Mediolanum ingreſſa fuiſſet, à civibus Me- Gnd diolanenſis honorificentiſſimè excepta eſtz i nne inter cætera emblemata excipiebat eam - ir AEA&ε tus, qui undique odoriferis floribus i I ES mis fructibus repletus, epigraphen tulit; Api- M rante Auſtro: Mens einblematis erat, Reginam illam, ex Domo Auftriaca oriundam, plurimum ſolatii ac felicitatis Mediolanen- Cn ſibus afferre. Rectiſſime emblemate hoc S. Spiritus decoratur, enu: Aſpirante Auſtro: nempè quos S. Spiritus, ſuaviſſimus hic Auſter ukubln aſpirat, ac perflat, innumeros gratiarum divinarum ac virtutum lenenut flores una ſimul germinare, copioſiſſimos donorum cœleſtium, mütt aE enner eſtan Ulirr — CONCIO PRIMA. 233 is elmar ac proſperitatum fructus adferre, ſuaviſſima conſolationum pa- 8 in genten ſcua perguſtare faciet. Huc faciunt verba ſuſpirantis animæ, ltates, none Cantic. 4. Veni Auſter, berfla bortum meum, & fluant aromata. Adſis noltto geler⸗ cum Auſtro, id eſt, S. Spirita, && illius aâpiratione per omnigena dona Aunquieiß &ο gratiaz: Interpretatur Tirinus in citatum caput. Confirmo let. SRdin S8. Scripturæ textibus: Emittes Spiritum tuum, & creabuntur, && reno- Textus Sa- vabis faciem terræ, canit Regius Pſaltes, Pſal. 103. Ipſe Spiritus teſti- cræ Scri- Dilifuntur monium reddit ſpiritui noſtro, quod ſimu filii Dei, prædicat S. Paulus ad bturæ. nicumbeumn Rom c. 8& & 2. ad Corinth. cap. 2. Ubi Spiritus Domini, ibi libertas, it n. n Chriſtus quoque promittit Joan. 14. Spiritus Santtus docebit vos titulinen hnti omnia, & ſuggeret vobis omnia. SS. Patres confirmant: Neſcit turda Patres. Meodlcentin molimina Spiritus Sandti gratia, ſcribit S. Ambroſ. in cap. I. Lucæ. . Rundro⸗ Adveniente S§. ahe, cor, quod prius torpuerat, ad nberarleng ex- NS . Litat, mox ſandtæ operationis opiniones, per proximos quosque ſuaviter – diſcurrunt 1. ut geige uclrgfer ad eadem ſe accendant, S& d, Rante, NTE. eſt, Spiritu Santto ſe infundente, virtutum odores emittant, ut ubique S. bortus floreat, & poſt ſiorem frudtus redolentes & reficientes producat ſcribit S. Greg. Papa in cap. 4. Canticorum. Spiritus Paracletus dat 8. Gregor. pignus ſalutis, robur vitæ, ut quod per naturam tibi imboſſibile eſt, per . glratiam ejus, non ſolum poſſibile, ſed etiam facileè fiat, lumen ſcientiæ ,uAt Verit, cum omnia bene feceris ke ſervum inutilem putes, quidquid honi in te V444 inveneris, illi tribuas, à quo omne bonum eſt, ſcribit S. Bernardus in S8. Bernar- Fer. 2. Pentecoſtes. Perpulchrè S. Auguſtinus Serm. 2. in Fer. 2. 8 qaun⸗ V Pentecoſtes. Quod eſt anima corpori bominis, hoc eſt Spiritus Santtus Ag nus,Ad⸗ corpori prie, quod e Kechek⸗ zbocage Spiritus Santdtus in tota Eccle- ia, quod agit anima in omnibus membris unius corporis. Et iterum . e 9. a bented. Beneficia, quæ Salvator noſter achogvit, peculiari ſpenimnn d virtute Spiritus Sandkus perfecit, quod ille redemit, iſte ſanttificavit, quod agnifeo⸗nt ille acquiſivit, iſte cuſtodit. Conſolatiſſimè ſcribit S. Thomas à Vil- 8 Thoms Et, Clnu la Nova Conc. 2. in die Pentec. Adjuvat infirmitatem noſtram, inter- Nov. Pme eNen“ pellat pro nobis, ſi in peccatis ſumus, ipſe arguit nos, ſi in ſervitute, ipſe epiebet . nos liberat; eſt Paracletus, Patronus, Dotdtor, Cuſtos, Advocatus eſt Du- ſtinus. lutu Gor. Imploratâ S. Spirits gratiã deſuper Conceptus pandam. raphentllii, CONCEPTUS I. ilim, al [Confirmatio.] S. Spiritus venit ſuper Apoſtolos, ac orbem terrarum, tis Meile ut ventus: Fadtus eſt impetus Spiritis vebementis, Act. 2. Cur venit ut ven- iitus enii tus? ut blanda & ſubtilis aura? advertit doctiſſimus Niſſenus, cætera imus iin⸗ elementa, ut terra, aqua, ignis poſſe ad unius, in ſpecie, ac individuo, nmn ac Vi hominis dominium, ſpectare & pertinere, ut dicere valeat, mea hæc eſt tum aliu terra, mea hæc aqua, meus eſt hic ignis, aſt verè nemo dicere poteſt, mea hæc eſt aura, hic ventulus meus eſt; ventus, aer & aura omnibus commu- Feſtivale. Gg nis 4 23⁴ FERIA TERTIA PENTECOSTES, nis eſt, ad omnem æque ſpectat hominem, eumque recreat. Venit ergo Spiritus Sanctus ſuper Apoſtolos, & in hunc mundum, ut ventus, ut ſua- vis aẽr, & aura, ut noſcamus, ſicut aẽr communis eſt omnibus homini- bus, ita dona S. Spiritus ſunt omnibus communia, S. Spiritus ſuis gratiis & conſolationibus, omnem ſe diſponentem, recreat, omnibus ſe infundit. Optimè Petrus Damianus Serm. de S. Spiritu: Sicut anima eſt vita corporis, ita vita animæ noſtræ S. Spiritus eſt. S. Spiritus ventus eſt: Cui quadrat lem- ma: Fugat &S Jovet. Fugat inquam nubes nocivas iræ Dei, fovet nos ra- diis gratiæ divinæ. S. Spiritus ventus eft, qui deducit ad portum æter- næ felicitatis. Perpulchrè hoc expreſſit S. Cyrillus Alexandrinus lib. 2. contra Julianum: Eivificat omnia Dei Spiritus, omnia etiam illo opus habent, non aliter potuerunt firmè quæ ſunt, in ſua eſſentia perſiſtere. Conformiter S. Auguſtinus lib. 5. de Civit. Dei cap. 9. Spiritus vitæ, qui vivificat omnia, creatorque omnis creati Spiritus, ipſe eſt Deus, Spiritus utique non creatus, in ejus voluntate ſumma poteſtas eſt, qui creatorum ſpirituum bonas voluntates adjuvat, Figuris ex ſacris Bibliis confirmemus. CONCEPTUS II. Geneſ. cap. I. legitur; Terram omnimodè vacuam, inanem ac ſteri- lem fuiſſe: Terra autem erat inanis & vacua. Factum eſt autem; Et pro- tulit terra herbam virentem, & facientem ſemen, juxta genus fuum, lignumque fa- ciens frultum, cap. eodem. Non amplius deſolata eſt terra, tenebris obſcu- ra, ſed lucidis radiis ſolis illuſtrata, conſolatiſſuna eſt, non amplius vacua & pauper, ſed dives qua drupedibus in pratis, altilibus in are, piſcibus in Huminibus abundat, illo nimirum felicifſimo inſtanti, quando Spiritus Do- mini aquis incubuit, Spiritus Domini ferebatur ſuper aquas. Terra eſt homo inanis & vacua, pauper & deſolata terra ſine Spiritus Sancéti gratia, aſt S. Spiritus gratia & favore dignata, dives eſt hæc terra, homo inquam, abundans divinis confſolationibus ac donis. Audiamus S. Thomam à Villa Nova Conc. 2. de Spiritu Sancto: Kerilis & arida, hyſpidoque deſerto ſi- milis eſt omnis antna, quam tuuns Domine non rorat Spiritus, nullos virtutum ger- minat affettus, nullos bonorum operum producit frultus, cæleſtium gaudiorum œ- cunditate non viret. At anima S. Spiritus gratia dignata, non Jolum in futuro perfectam, ſed & in præſentimaximam quietem tribuit, cum mentes cœleſtes igne charitatis accendit, inquit Beda Venerab. in Pentec. Et concludit S. Tho- mas Serm. 2. in Pentec. Adjuvat infirmitatem noſtram, interpellat pro nobis, ſi in peccato ſumus, nos arguit; ſiin ſervitute, ipſe nos liberat, eſt Paracletus, Pa- tronus, Dottor, Cuſtos, Advocatus &Dudtor. CONCEPTUS III. . 2 Infelix dives & rogo flammarum inclamat Abraham unicam guttam, aquæ ſubminiſtret in refrigerium: Mute Lazarum, ut intingat extremum digiti — tiru Atlll 10 Noh D itus, C0 oe gutent⸗ ürichng in ponn tlſus ce lelnin yreboni dtbens AN imso tole, he netſue a u, Gc Uirento Ovenn na Uuteta Et, dgire Utiqde, neclo dan Ules exten iüwsdo Unde Phlilesn Er Ne Kun grn Cocld ediaore G: nn lbupern Meteot. Ennee , lor Venit enn ventus, r ⸗ hnibushonmt us ſuisgenieg bus ſe niini , vinn Cohei ui quudttln ei, fovetnosn 4d portumze. andrinus l, ihoehueto n. 7e. Confommi i divifent n n Creatis, un lutt ts ahn inanemnia autem; E n, iyumngt 1, Eedri On Amnpin n aete, gilku UandlosiumnO „Jern elhe Ancli gan 1, homo Nl s §. IHann titogte gen lhostitnnm⸗ kümgnuan n /un irſin eites elf oneludt nellt , Emu Unicin git⸗ zingot eunie, r en CONCIO PRIMA. 225 digiti in aquam, &. refrigerei linguam meam. Lucæ 16. Exigua res eſt, una guùttula aquæ, & hæc negatur prodigo; quid erga per unam guttulam aquæ, ro qua Dives ſupplicat, intelligendum eſt? S. Auguſtinus de quæſt. Evan- gel. Iib. 2. C. 38. Per illam guttam aquæ intelligit minimam gratiam S. Spi- ritus, conformiter verbis S. Joannis cap. 7. Flamina de ventre ejus bibent, poc autem dicebat de Spiritu, quem accepturi erant credentes in eum. Gutta aquæ minima gratiæ operatio S. Spiritus negatur Diviti, quia cum hâc guttâ gra- tiæ non amplius infelix, ſed feliciſſimus, non amplius damnatus, ſed bea- tiſſimus cenſendus fuiſſet. Habet digitus hac cœleſti aqua intindtus vim ad conſolandum maximam, ſiquidem una & minima S. Spiritus gratia, ad theſaurum divinæ bonitatis C gratiarum facit januas apertas, undique patentes. Con- cludit Baradius Tom. 4. lib. 4. C. 7. CONCEPTUS IV. Ad DElI miſericordias obtinendas, & gratias impetrandas, ſtatuit Al- tiſſimus occidi vitulum, qui nunc ex occiſi vituli ſanguine, digito meda- tore, aſperſus fuerit, hic certus fuit de miſericordia, de DEI gratia. Su- metque Sacerdos de ſanguine ejus digito ſuo . rogabitque pro eo, &pro peccatis ejus, && dimittentur ei. Hic vitulus occiſus eft Chriſtus Jeſus, digitus ma- gni Sacerdotis, & Altiſſimi, eſt Spiritus Sanctus: Digitus paternæ dexteræ; quem nunc hic digitus tangit, ſua gratia beat ac felicitat, ſanguine Chriſti pariter aſpergit, ſicque gratiis divinis, ac donis cœleſtibus participem red- dit, digitus dicitur: Spiritus Sanctus paternæ dexteræ, cur digitus? ideò utique, uti manus digitis adaptatis largitur, ac diſtribuit dona, ita DEUS medio Sanéto Spiritu, quaſi digito, manus gratiarum ſuarum ad nos mor- tales extendit, gratias elargitur ac diſtribuit. Ergò oſtium & janua eſt S. Spiritus donorum ac gratiarum cœleſtium. L CONCEPTUS V. Tandem Judæis Arca Domini, quàm infelici prælio perdiderunt, à Philiſtæis reddita eſt: Et plauſtrum venit in agrum Joſue Bethſamitæ, && ſtetit ibi. I. Regum cap. 6. Arca Domini Judæis ſummum donum, compen- dium gratiarum erat, Arca Domini ergo iterum felicitati judæi, pariter donis ac gratiis divinis ditati ſunt. Quis nunc dicet, quo tempore, quo mediatore, Arca Domini Judæis reddita eſt? Tempus aſſignat ſacer tex- tus: Porrò Bethſamitæ metebant triticum in vale, meſſis tempus in orienta- libus partibus eſt ad finem Maji, vel initium Junii, in quod tempus Feſtum Pentecoſtes, Feſtum S. Spiritus incidit, ac ab Eccleſia celebratur. Ergo tempore Pentecoſtes, diebus S. Spiritui ſacris reddita eſt Arca Domini Judæis, ſub Feſtum Pentecoſtes . interjecti ſunt menſes, inquit doctiſſimus San- us, ut noſcamus S. Spiritum, reſtitutionem Arcæ procuraſſe; S. Spiritus mediator eſt, oitium eſt, ac janua, per quam largſſimæ DEI gratiæ nobis Gg 2 ungdi- 236 FERIA TERTIA PENTECOSTES, undique proveniunt. Confirmat hoc S. Paulus ad Rom. cap. 8. Spiritus adjuvat infirmitatem noſtram; nam quid oremus ſicut oportet neſcimus, ſed ipſe Spiritus poſtulat pro nobis gemitibus inenarrabilibus. Ad quæ verba S. Anſel- mus: Adjutorium Spiritus Sandti ſic r in eſt. Veriſſimè S. Thomas à Villa Nova Conc. 2. in die Ponteco terpellat pro nobis, ſi in peccato ſumus, ipſe nos arguit: ſi in ſervitute, ipſe nos libe- rat, eſt Paracletus, Patronus, Dodtor, Cuſtos, Advocatu, Ductor. CONCEPTUS VI. Fatigatus ESUS ſederat ſuper fontem, Joan. c. 4. Ad fontem ſola- tium, refrigerium quærit; quis hic fons, quæ illa eſt aqua? Aquam, quam Chriſtus affectavit, non fuiſſe materialem aquam, ſed S. Spiritus gratiam, contextus indicat: Si ſcires donum Dei, & quis eſt, qui dicit tibi, da mihi bibe- re, tu forſan petiiſſs ab eo, & dediſſet tibi agQuam vivam &&c. Qui biberit ex hac aqua, quam ego dabo ei, non ſitiet in æternum: aqua, quam ego dabo, fiet in eo fons aquæ ſalientis in vitam æternam. Sicut nunc aqua, quam Chriſtus affe- Gavit, non fuit materialis, ſed ſpiritualis, ita quoque fons ille, ad quem quieverat Chriſtus, ſcaturiginem refrigerii, & auxilii cœleſtis, S. Spiritus gratias ſignabat. Feſſus ergo IESUS ad fontem ſedet; docens: ut fati- gati, laſſati variis tribulationibus, ad aquam vivam, ad fontem gratia- rum, S. inquam Spiritum confugiamus, hine fluit ſtabile ſolatium, cer- tum adjutorium, firmiſſimum refrigerium. S. Paulus fubſcribit ad Ga- latas cap. S§. Frudtus autem Spiritus eſt charitas, gaudium, bax, patientia. Opti- mè S. Leo Papa Serm. I. Pentec. Ab hoc imbres charismatum, flumina bene- dictionum. ILEpilogus.] Cum Sponſa ergòè Cantic. cap. 4. S. Spiritum invocemus: Veni Auſter, perfa hortum, & fluent aromata: gratiarum inquam, ac donorum Altifſimi. Amen. ⸗ es: Adjuvat infirmitatem noſtram; in- E 1 l, e (dut⸗ ON len ſllint: or muir ſis gealbat⸗ Plpemc; 5 nemaur 1 cor Mie UAd. den ebitanti lmiinune ſe lunt, lanbg: 3tuhbſinn fu nigt Cnic An Ner en uin cn ſn, ihnn Km ebe len nh, bentſie nlin Denr rmm: Giſgen — 14P. d Ciih Kimm, ſl i Vverba d. inſi tem roſran, i tute, idetnle Ad fontenſi⸗ ¹ Adbum, t Spiritos gaten tibi, domkitt Mibiberit ak go dnbo, ſt n am Chriſtusce ille, W. eſtis, . Nii docens: nk c fontem ge⸗ le ſolactam 4 obſctbit Adl Dhtienin 0 n, nintte ieituminvocent ratiuumn — OQNCIQ SECs C‚ COSIES. CONGCIO sSECUNDA. VYeni, ut vitam habeant, & abundantius hu Tertus. beant. Joann. 10. Caſtis ſe communicat S. Spiritus Thema. E columbis tradit Columella lib. 2, cap. S. mundis Exordiunz, ſolum in locis inhabitare: Verba Columellæ ſic ſo- ) nant: Zotis autem locus, & ipſæ columbarum ſellæ poli- ti debent, albo tectorin, quonidm eo colore præcipuè dele- S K(Katur hoc genus aviun. Et paulò inferits: Locas au- tenm ſubinde converri & emundari debet, nam quanto eſt cultior, tantò lætior avis consbicitur. Unde Academicus columbam pingit ver- fus dealbatam turrim volantem, cum inſcriptione: Ad camiqa properat; S. Spiritus columbæ ſpecie apparens hoc lemmate re- præſentatur, quippè qui in candidum, ac purum, eaſtum homi- nis cor avidiſſimè illabitur; inſcriptio ſit: Ad candida properat corda. Scripturæ textibus ſtabilio: Qui diligit cordis mundiciam 2 Texeus habebit amicum Regem. Proverb. cap. 22. Et Matth. 5. ait Chriſtus: Sacræ Beati mundo corde, quoniam ipſi Deum videbunt. Et cap. 22. Qui ne- Seripturæ. ꝗque nubunt, neque nubentur, erunt ſicut Angeli Dei in Cœlo. LPatrès au- Patres. diamus: Mundiſſino Domino mundiſima debetur habitatio, inquit 5⁸ Auguſtinus lib. medit. c. 37. Wibilo Deus, Sponſas cœleſtis, , Spi- S. Auguſti- ritus magis delettatur cordis mundicie, ſcribit Soto Major in cap. 2. 5 Qur. Cantic. Anima quantò mundior corde eſft, tantò capacior Chrifti ſ, Maj. docet S. Pahlinus Epiſtola 35. Similitudine exponit Theophyla- S. Paulinus tus in cap. F. Matth. Sicut ſpeculum, ſi fuerit mundum, recipit ima- Theophila- gines, illa anima pura faciem Dei. Hinc S Leo S. Spiritum intitu-. Gtus. lat Serm. I. de Pentec. Signaculum Caſtitatis. erpulchra ſunt: Leo. verba Tertulliani de cultu fœmin. cap. . (um omnes ſimus tem- Tertullia. plum Dei, illato in nos & conſecrato Spiritu Sancto, ejus templi editua nus. & antiſtes eſt, pudicitig. Unde S. Agatha ad S. Luciam inquit: Ju- S Agath cundum Deo in tua virginitate habitaculum præparaſti. Et S. Lucia tha⸗ affirmat: Caſtè vivenies, templum ſunt Spiritus Santti. Glorioſum inſignem inter cœteras virtutes, caſtitas C& mundiciq locum te- net, quia ipſa ſola eſt, quæ mundas mientes hominum, praſtat videre g 2 DEIIN, 238 FERIA TERTIA PENTECOSTES DEIIII, prædicat S. Auguſtinus in 25. poſt Trinitatem. Finio S. Iſidorus. cum S. Iſidoro lib. 2. Syn. Cap. I. Continentia hominem Deo proximum Sie , && ubi iſta manet, Deus manet. S. Spirits gratia Conceptus dabo. —R CONCEPIUS I. L In forma ignis ſe ſuper Apoſtolos præſentavit S. Spiritus ac inſtar venti, fuper eos venit, ut patet Actorum cap. 2. Fatctus eſt repentè de cœlo ſonus tanquam advenientis spiritis vehementis, & replevit totàm domum, ubi erant ſe- dentes: && apparuerunt illis dichertitæ linguæ tanguam ignis, ſeditque ſupra ſingu- los eorum. Cur in forma ignis, & initar venti S. Spiritus ſuper Apoſtolos venerit, dicam cauſalem: Ignis & ventus mundiciam & puritatem anhe- lant: ſic ignis purificat aurum; ventus aẽrem purum, mundumque reddit. Venit ergo S. Spiritus in forma ignis & venti ad indicandum: puritatem & munditiam ſe deſiderare, in puris ac caſtis mentibus reſidere, ac manſionem facere. Ludovicus Sotomajor hujus Conceptus in cap. 2. Actorum in- ventor eſt: Wibilo enim DElls Sponſus o&œ‿loſtis magis delettatur, quum cordis mundiciæ. CONCEPTUsS II. S§. Spiritum non immeritò unioni ſeu gemmæ precioſæ comparavero: Unioni; quoniam unus eſt cum Patre & Filio; Unioni, quia S. Spiritus unit corda noſtra in charitate cum DEO & proximo. Unioni, ſeu gem- mæ Academicus ſubſternit aurum purisſimum, cum Lemmate: Puriſi- mum ſit hujus habitaculum. Tradunt quoque Naturaliſtzæ gemmæ quali= tatem probari plumbo; genuina quæ eſt, plumbi nigredine non macula- tur, ſed candore illæſo albedinem ſervat, Academicus adnecétit ſubſcri- ptionem: Non inficitur: Unio ſeu gemma precioſa ergò eſt Spiritus 8. aurea, cujus mens, & cor fuerit, purum ac mundum, ab omni ſcoria immundiciei, aptum fit ejus habitaculum; albedinem diligit, caſtos eli- git in domicilium: ita concludit Sapientiſſimus lib. Sapientiæ cap. I. Spi- ritus enim Santtus diſciplinæ effugiet iltum, && auferet ſe à cogitationibus, qut ſunt ſine intellettu. CONCEPTUS III. S. Spiritus Sapientia eſt, ac lumen cordium: dicit nunc Salomon de hac Sapientia Prov. cap. 9. Sapientia ædificavit ſibi domum; quæ eſt illa domus, ac dignum habitaculum S. Spiritůs? Sunt, qui S. Eccle- ſiam hanc domum dicant, S. Bonaventura in Speculo cap. 6. Domum & habitaculum S. Spiritäs, B. V. Mariam eſſe adſtruxit: &. Spiritus Ma- riam per Domum convenientiſimè ſignavit, quia ſibi Supientia inoreata, cum 7. Columnis, ſeptem donorum Spiritus Santti excellentiſimè dificavit. Verba ſunt — Gyrctti jer Comun Mun ele (alt 6 4 Dyyuno on gle elegn Ils, lonn, 0 shiacun ſonns Don gn fnen un enh ns D Mben nel,e, l WUr? cr4 Mircus⸗ in nln lucpc hhritum Nuſionem t, brinc⸗ ſen, mun nr wi Eeſencente ad. Nt Conicktum l Donin d, We uITap lele,i o in Wrkgn N HHS Atatem fin, 1 Deoprorinn latie Conren s c igluret ente ge i nun, MMiemnt⸗ Etgne nn ſuper Apoftl L poritaten h Dndumqvent um: purfara ere, aemmin 2. Alaun tiy, ginen ſe comparin 1, gon . N Vioni, lal Lemmate: M ſte genn g ine non n llnekit ed elt Shin , ib Oofmni ligit, As lentiz ci)1 ugimine/ it nune dnun Nl 40.6 Dint. 6 Hetu, iu imnut/ jfcauſ. caſtitate, innititur S. Spiritus. funt citati Patris. Lubens has opiniones ſufeipio: concedo Fecleſiarti per domum Spiritus Sancti poſſe intelligi, concedo & B. V. Mariam do- mum eſſe S. Spiritus, aſt, quid de Virgine Maria dicat, dilectus in Cant. c. 4. audiamus: Zota puichra es amica mea, & macula non eft in te: Divino oraculo Maria Virgo caſtiſſima pronunciatur, Lucæ c. I. Miſſis eſt Angelus Gabriel ad Virginem deſponſatam Joſeph: & nomen Virginis Maria. Ipſa etiam candidè faſſa eſt: Virum non cognoſco. Fccleſiam domumS. Spi- ritus, S. Paulus ad Epheſ. c. 5”. deprædicat: Mon babentem maculam , aut 1 rugam, aut aliquid bujusmodi, ſed ut t ſantta, & immaculata. Domus, & habitaculum S Spiritus eſt uterus B. V. Mariæ, ſed immaeulatus, caſtis- — ſimus. Domus & palatium S. Spiritus eſt S. Mater Eccleſia, ſed ſine ruga, fine macula, unde diſeimus; caſta ac pura, ſolum inhabitare Spi- ritum Sanéctum, caſtæ, ac puræ, virgineæque mentes, ac corda, accepta funt S. Spiritus habitacua. “ CONCEPTUS IV. Ab exordio mund', jam piritus Domini ferebatur ſuper aquas, Ge- neſ. c. I. Aderat lucidiſſimus ſol, huna & ſtellæ „ cur his non inniti zsur? cur aquas præ Sole eligit, ac diligis? penes obſervare libeat, quid S. Marcus cap. I. de Servatore noſtro ſcribat: Pidit cœlos apertos, G Spi- ritum Sundtum tanquam columbam deſcendentem, & manentem in ipo, & vοαX Jacta eſt de cœlis, tu es Filius mens dilettas, in te complacui. Quid quæſo mo=⸗ vit Spiritum Sanéctum, quod fuper Chriſtum deſcenderit, & in Chriſtᷣ manſionem acceperit? motivum ex textu antecedente deſumo: Bapti- zatus eſt à Joanne in Jordane. Baptizare: idem ſonat, ac mundare, ablue- fe, purificaxe. Chriſtus baptizatus à Joanne in Jordano, hominem ca- ſtum, mundum, purum deſignat, vix baptizatus eſt à Joanne Chri- ſftus: & övidit cælos apertos, & Spiritum Sanctum tanquam columbam deſcendentem & manentem in ipſe: diſcamus: caſtos, mundos, inha- bitat S. Spiritus; caſti, mundi funt S. Spiritůs permanens, ac ſtabile domicilium. Hinc ab exordio mundi aquis incubuit: S. Spiritus, Spiri- tus Domini ferebatur ſuper aquas, ſuper aquas, quarum natura eſt limpi- tudo, albedo ac claritas, quarum qualitas eſt mundare; purificare. te- rum argumentum: caſtis, puris, & albis virginitate, claris ac candidis CONCEPIUS v.„ Columbam Noéëticam S. Spiritus ſymbolum efſe extra dubium eſt, hinc & in columbæ forma apparuit ſæpius. De columba Noéëtica nunc legitur Geneſ. cap. 8. eam nonniſi in loco ab omni ſpurcitia mun- do, ac puro in Arca inquam, ad quam aquæ diluvii non pertingebant. reſediſſe: ita S. textus: Cum non inveniſſet, ubi requieſceret bes ejus, re- verſits . . 240 FERIA TERTIA PENTECOSTES, verſus eſt ad eum in Arcam. Doctrina ſit: S. Spiritum nonniſi caſtas inhabi- tare mentes, caſtis cordibus inſidere, repeto ſymbolum initio thematis ci- tatum. Ad candida properat: nervosè in hunc finem S. Auguſtinus lib me- ditat. cap. 35. Mundiſſimo Domino mundißima debetur habitatio. Noverat hoc devotiſſimus David. CONCEPTUS VI. Precatur zZeloſiſſimus bſaltes Pfſal. 18. Quis dabit mihi pennas ſicut colum- bæ? Et Pſalmo 50. ſuſpirat: Cor mundum crea in me Deus: faxit DEUS, de- tur Davidi cor mundum, mentis caſtitas, & puritas; dentur David pennæ columbæ, quid inde emolumenti hauriet? indubiè inhabitatorem cordis, & viſcerum ſuorum S. Spiritum futurum ſibi compromittit: Spiritum re- Kum innova in viſceribus meis. Appoſitè hic Sanétus Bernardus Serm. 3. de hoc Feſto: SNcias vas tuum poſſi’dere in ſanttißcatione, & bonore, G non paſſione deſiderii, &. Spiritum accepiſti. (Aus dabit mihi pennas ſicut columbæ, & requieſcam; columbæ alas, cogitationes ſanctas, puras, mundas, cœleſtia meditantes ſi quis habuerit, de incola cordis S. Spiritu quaſi certus ſit: requieſcet, DEUM videbit, divinis gratiis perftuetur. Sic ſubſcribente S. Evangeliſta Matthæo cap. 5. Beati mundo corde, quoniam ipſi Heum videbunt. 3 LRpilogus.] Hortor ergò cum S. Auguſtino Serm. 18 7. Anniverſariam diem celebramus de adventu Spiritüs Sandti, ſed nos ita agamus, ut quotidiè eum ad nos caſtis operibus, & caſtis pettoribus invitemus. Amen, . . FERIA TERTIA PENTE- CONCIO TERTIA. rer. Paſeua invenient. Joan. cap. 10. rhem. Verbum Dei cibus eſt animæ, quo anima Vir- tutibus proficit. . S= . Irtutibus, ac donis Spiritůs Sancti repletiſſimum in- venio fuiſſe S. Joannem Baptiſtam: ſummæ auſte- ritatis, & mortificationis; Zona pellicea circa lum- bos ejus, locuſtas, & mel ſilveſtre edebat. Matth. c. 3. Exordium. & NKCRR Summæ humilitatis: Non ſum dignus procumbens ſol- vere corrigiam calceamentorum ejus. Summi zelus: qui con- ſtan⸗ — ſtanel, 6 urole Ein d, Unde tan ſeluuri? Donii i ſoln, S Gind tl enlden inellim. ui aln nlhi, Mliu (eret: golt tſe kiirtan nutſekeni llir are oobus unas eſt tenn aui Aternum. lun Deii l, iſian lt, Gmtin lu, 8 Toms ln, Uibo mninn, Doſus n llbelne iur Chif hermſ onin, libtg unck n Tnm n lenen Eellen 5 ſicalti ichi, itio dhenntse⸗ Lulſtinelbn, 9. Noyenuhe enſet e. faxit DE, Ntur Davider Wirztoremcon. ttit: Dirimg, Zerhurdos denn , G Ponnn, mihl pennus ſg e lanches, h cords granis petkien lo cortt, 86. Amivene t guotilenn omiml tepetlinm⸗ n: ſnnti 4 pelict ati hut. MN lus: Alin 2 , Sanécti. Audiamus deſuper Sacram Scripturam. Beatus, CONCIO TERTIA. 241 ſtanter, etiam cum vitæ periculo repetebat: Non licet tibi ha- — bere uxorem fratris tui. Marc. Cap. 6. Summæ fidei, & conſtan- tiæ in adverſis, qui etiam in vinculis manſit, Joannes in eodem. Unde tantæ vittutum divitiæ, ac copioſi donorum S. Spiritus theſauri? dicat originem S. Lucas cap. 3. Fadtum eſt Verbum Domini ſuper Joannem Zachariæ Klium: Verbum Dei ergo pa- ſcua, & cibus ſunt animæ, gratiarum; ac donorum Spiritus guem Textus Sa- P ſal- CcræsScriptu- XX. tu erudieris Domine, & de lege tua docueris eum, canit David mo 93. & Pſal. 118. Declaratio ſermonum tuorum ülluminat, intellettum dat parvulis; & iterum bPfal. 185. Lucerna pedibis meis verhum tuum, & lumen ſemitis meis. Verba, quæ ego locutus ſum vobis, Spiritus & vita unt, inquit Chriſtus Joannis cap. 6. Fruttus paſcunt bomines, ſed ſermo tuus hos, qui in te erediderunt, conſervat: prædicat Salom. Sapientiæ 16. Et Iſaias habet c. F. Sicut deſcendit imber, & nixæ de cœlo, &S& illuc non revertitur, ſedin- ebriat terram, & infundit am, & germinare eam facit, Sdat ſe- men ſerenti, & hanem comedenti; ſic erit verbum meum, quod egre- ditur de ore meo, non revertetur ad me vucuum. Unde hortatur S. Jacobus cap. I. Suſcipite inſitum verbum, quod poteſt ſalvare uanimas veſtras. Et Chriſtus ait Joan. cap. 70. Oves meæ vocem meam audiunt, & ego vitam æternam do eis, & non peribunt in æternum. Audiamus & Patres : Innumeras utilitates facit ver- S.S. batres. bum Dei in anima, nam frænat eam à peccatis, vivificat, illumi- nat, infammat, mundat, paſcit, confirmat, Janat, fœcundat, emol- lit, & totius boni capacem facit, etenim verbum Dei eſt frenum, vi- ta, lux, ignis, cibus, medicina, virtus purificutio cordium. Ita S. Thomas à Villa Nov. Serm. in Sexag. Li bonum eſt conſi- S. Thomas lium, ubi bonum eſt verbum Dei, miſit Deus verbum ſuum, ut ſanaret à Villa No- bhominem, non ut perderet, bæc verbum medicina et, docet S. Am- g Am hro broſius in Pſal. 45. Verbum Dei ſunt paſcua vitæ, Tefettio anime, ſius. dulcedinis poculo dilettorum CObriſti lætificantia corda chariora diligen- tihus Chriſtum ſuper aurum & lapidem pretioſummultum, & dulciora ſuper mel & favum. Verba ſunt S. Bernardi Serm. 10 in Coena Bernar- Domini. Sicut caro paſcitur cibo, ſic reficitur anima verbo Dei, s Agulti ſcribit S. Auguſtinus Serm. 16. de Temp. Sicut veibum Dei eter- inns num eſt pabulum Angelorum in cœlo, ita verbum Dei eſt pabulum ſan- Carum animarum in terra. Bellovacenſis lib. 3. ſpec. part. I. diſt. 10. Sicut Solis natura eſt eis, qui in hoc mundo ſunt, ordinan- te Deo corporaliter dare vitam, illam conſervare, inſuper augmen- tare, ſic etiam verbum Dei in anima bæc tria ſpecialiter operatur. Feſtivale. Hh Ita Bellovacen- Ki 242 FERIA TERTIA PEN TECOSTES, 8. Bernardi- Ita S. Bernardinus Sermon. 9. in Dom. I. Quadrageſ. Conclu- nus Senenſ. do cum S. Chryſoſt. Hom. 32. Sicut corporalis cibi appetitus Chrd- indicium eſt bonæ valetudinis, ita deſiderium ſpiritualis doctrinæ, ma- invocata Conceptus pandam. CONCEPTUS L. [Confirmatio.] Exodi 32. Moyſes verbum Dei comparat rori: Fluas at ros eloquium tuum. Rori campos ſecundanti ſubſcribit Academicus Lemma: Inde ſalus & pretium. Salus, cum languidæ ſegetes rore ſal- vifico erectæ ſalvantur, quot roris guttis, tot pretioſis gemmis divites creſcunt, & matureſcunt: Rori ergò comparatur verbum Dei, quia verbo Dei animz hominum ſalvantur, virtutibus exornantur, donis ac gratiis S. Spiritus ditantur: tam ex lege veteri, quàm nova proba pa- tet: Divina bonitas ſalutem hominum ordinavit, quis dicet quo me- dio? medio verbi Dei: Sſcitabo ſuper vos verbum meum bonum, ut redu- cam vos ad locum iſtum. Jerem. 29. Et erit in noviſſimis diebus præparatus mons domus Domini in vertice montium, & elevabitur ſuper omnes colles, GG& huent ad eum omnes gentes, & ibunt populi multi && dicent: Venite qſcenda- mus ad montem Domini, & ad domum Dei Jacob, prophetat Iſaias cap. 2. Et quomodo fient hæc omnia? medium ſubnectit: & eſt verbum Dei: Docebit nos vias ſuæs, O ambulabimus in ſemitis ejus, quia de Sion exibit lex, & verbum de Jeruſalem. In nova lege ad ſalutem præmittitur præcurſor §. Eaannu Bapt. Luc. cap. 3. Prædicans haptiſmum pœnitentiæ: egre- die perierat, & incipit à verbo Dei. Cæpit Jeſus in Oagoga docere. Marci cap. 6. Ante glorioſam ſuam aſcenſionem, & Apoitolis imperat in mundum univerſum ſe dividant, eumque ad ſalutem reducant medio verbi Dei: Ite in mundum univerſum, & docete omnes gentes. Matth. 28. Verbum Dei ergo paſcua dico, per quæ anima proficit, in virtutibus dite- ſcit, ac donis S. Spiritus. . CONCEPTUS II. Exodi cap. 28. ord'navit Deus, ut ſummus Sacerdos ad oram ve- flimenti ſacra mala punica, & tintinnabula affixa haberet: Deorſum ve- rò ad pedes ejusdem tunicæ per cironitum quaſi mala punica facies Go&o. mix- tis in medio tintinnabulis. Quid myſterii hic latet, quod mala punica cum tintinnabulis ad oram veſtimenti ſacri Deus immixta, & adcjun- Ga ordinaverit? myſterium ex qualitatibus mali punici, & ſigno tin- tinnabuli eruuam. Malum punicum, duriſſimam & amariffimam habet corticem, intus verò fovet ſuceum ſuaviſſimum, ac pretioſiſſimum; ſym- nifeſtiſſimum argumentum eſt, animæ benè habentis. Divina gratia Jatur ad eum omnis Judaææc Regio. Advenit ipſe Salvator quærere, quod — ntolum 1s, Hoen Awort Mna cot Videamus Utonis d Muth 5. Itkitur Dklfo ra el, KuA Mli⸗ e tatinm⸗ 1s tek Veibunn D quodadm donorum, Nolig. ſtto rn, 2 Ds etiam , Cer nni al ng ll, I N0e 3 1 odn ſoka, nneh⸗ (henbins 4,Aro NX in, Ne lunn, gu Ctr⸗ on Bang * — gel Conels cbi ghei 6 dolhine n. Diringan Arat tor: tbit Aendeni legetes idne ih 8 gennmmis in tbunn Dei, gi ornantut E n nova Dnn dicet guo n zbonmm, N Ciehus grhnnn r ommner ole, ire gnl hetat Haias eſt vetdom inle teritt Anittitur Neen itentie: O=O vor Iuetete, , docen. N Mohs imnen reducant n ertes. Mad in vittutbus rdot d onn ret: Deomn! fuuit G1 nod al M nixta, N urKoun muduth CONCIO TERTIA. 243 ſymbolum præſeferens virtutum, ut caſtitatis, humilitatis, devotio- nis, pœnitentiæ &c. caſtè vivere, humiliter de ſe ſentire, abſtinentia & mortificatione corpus ſuum affligere, ac pœnitere, an non dura, & amara cortex eſt, aſt intus fructus fovet dulciſſimos ac pretioſisſimos; videamus precium, guſtemus ſuavitatem: caſtis promiſſus eſt fructus viſionis beatificæ: Beati mundo corde, quoniam ipſi DEUI M videbunt, Matth. F. Humiles exſpectat gloria, & gloriatio. Qui Je humiliat ex- altabitur. Lucæ 18. Pœnitentes ac ſe mortificantes numerabuntur inter DEI filios, & hæredes: teſte Paulo ad Hebræos II. Anguſtiati && affi- Ri &. acceperunt repromiſionem. Tintinnabulum, ſeu campana ſignum eſt, ſeu admonitio, adhortatio ad bonum opus, ut ad orandum, ad DEO ſerviendum; figura Verbi Divini, concionis, exhortationis; pe- nes tintinnabula, ſeu campanulas, DEUS ordinavit in veſte ſacra affi- xas patére debere mala punica; indicans, & edocens; tintinnabulum, verbum DEl, pias conciones, lectiones, meditationes, eſſe medium, quod ad mala punica, ad virtutum gradus pervenitur, ac dulcis fruétus donorum, ac gratiarum S. Spiritůs, deguſtantur. Indicatur ulterius Exodi 37. =W CONCEPTUS III. Citato libro præcipit Omnipotens, Arca fœderis, ſeu propitia- torium, a Cherubinis cuſtodiatur, tegatur, circumdetur, adornetur. Duos etiam Cherubin ex auro ductili, quos poſuit ex utrdque parte Propitia- tori, Cherub unum in ſummitate unius partis, & Cherub alterum in ſunmita- te partis alterius, duos Cherubin in ſingulis ſummitatibus Propitiatorii, exten- dentes alas, & tegentes Propitiatorium. Cur arcam DElI, ac Propitiatori- um rectè à Cherubinis, & non etiam Seraphinis Angelis, obſervari, ac cuſtodiri DEUS præcepit? notare libeat; Cherub, hoc nomen, idem ſignificare, quàm ſcientiam DEI, inquit S. Gregorius. Verbum Dei, lex, ac præcepta divina, animæ, ac Spiritus ſunt arca, & propitiatorium, à Cherubinis, id eſt, ſcientia Dei, Verbo DEI, ordinavit Altiſſimus, Ar- ca, & Propitiatorium cuſtodiatur, tegatur, adornetur, indicans: Ani- mam ac ſpiritum hominis; quàm optimè, à malis, à peccatis cuſto- diri, per verbum Dei; per ſcientiam legis, ac præceptorum divino- rum, pulcherrimis virtutibus adornari, pretioſiſſimis donis S. Spirits ditari. D CONCEPTUS IV. Jobo, inquit ſacer textus lib. Job. cap. 42. poſt ruinam fratres ac ſorores condolentes, tuliſſe munera: Ovem, & inaurem: Et dederunt unus quisque ovem unam, & inaurem auream unam. Quid myſterii latet, Hh 2 quèd — quèòd ovem cum inaure obtulerint? Ovis eſt ſymbolum hominis præ- deſtinati, ac virtutibus ornati, & ditati donis ac gratiis S. Spiritus: Statuet oves à dextris. Matth. 24. Inauris, auriculæ eſt ornamentum, myſticeque denotat facilitatem, optimamque diſpoſitionem, ad audi-= endum; Ovi ergo fratres Job, adjungunt inzurem auream, ad deno. tandum: Audiendo ferventer Verbum DEE, fieri hominem Ovem Chriſti; ornatum Virtutibus, dotatum donis S. Spirits, ac ad gloriam Pprædeſtinatum. Sic concludit Didacus Stella in cap. rI. Lucæ: Habent divina verba, neſcio quid divini, .α paterni amoris, quod audientes filii DEI, qiii ad æternam beatitudinem deſtinati ſunt, in ipſis agnoſcuntur, gaudent, G CONCEPTUS. V. S. Paulus à chariſſimis ſuis Vale accipiens, ſic finit Sermonem Act. 20. Et nunc commendo vos DEO, verbo gratiæ ipſius: ſuffeciſſet di- xiſſe, commendo vos DEO: quid fignificat ergò hæc additio: Et verbo gratieæ ipſius; quid eſt intelligendum per illud verbum gratiæ? S. Cajetanus fuper citatum caput 2. Actorum textum: Verbo gratiæ ipfius, ſic ex- 2 . . — . . ₰ . 7 . . plicat: Sermoni Dei affettivo grutiæ, qud ſalvi ſimus. Commendat igitur nos Apoſtolus DEO, cupit nos virtutibus repleri, donis ac gratiis Spi- rits Sancti ditari: ad hæc medium præſcribit; nempè Verbum DEI, nimirum ſi diligenter, avidè, attentè, audiverimus Verbum DEI, illud- que corde retinuerimus, fiemus commendati DElI, grati, accepti, vir- tutibus ornati, donis S. Spirits divites, electi, ac prædeſtinati. Mellifluè S. Bernardus Serm. I. in Sept. Data ſunt ſigna quædum && indicia ſälutis, in- terea de Fiduciam præſiant, & materiam ſpei, unum illud maximum eſt, Verba Dei audit. CONCEPTUS VI. Eterna ac infallibilis Veritas Tan. c. 5, inquit: Amen, Amen dico vo- bis, qui. Verbum meum audit, habet vitam æternam. S. Bonaventura hic mi- ratur modum dictionis: Qui audit Verbum, meum, hahet vitum gternam; aptius dixiſſet: Babebit vitam æternam. Aſt de præienti loquitur, jam ha- bet vitam æternam, qui Verbum DEl audit: & quomodo in Ppræſenti, jam & ackualiter vitam æternam habet, qui audit Verbum DEI: reſpondet S. Bonavent. Qui verbum Dei audiunt, in præſenti vivunt vita gratiæ: gratiæ inquam donorum Spirits S. mediantibus quibus donis jam præguſtamt dulcedinem, ac ſuavitatem vitæ æternæ: Quia ex auditu Verbi Dei, inquit S. Thomas Aquinas Serm. 2 de Paſſ. vitatur omne malum, ſecundo aoquiritur omne bonum. Verbum Dei paſcua ergo merito dico, in quibus ſaginatur anima gratiis Spiritis Sancti. IAX⸗ (A mynmmini olufate Eemone⸗ Men. 8 le⸗ blwe Oln Perkent ſten uei ) homins r tiis 8. Pintin Ormanenun em, 10 . team, ad Enn nomminem 0Oe , A A gloi I. Lucæ: Mi tuckenta flil tur, ulet finit Semnn ug: ſofeelkee 0: E olngi tiæ? § Cgett tit iig, et el “ onis ac gratib, 0e Venbum erdorm Dl, i, Acegliy leſtinati. Meit Güdianſilti uximun e, aventurah et vituſt loquitur, n in prreni I! ehnen is gmne li⸗ sjin nngli ſicnti Numn. guibus Gn — SQONCIQ LERIMA4=ꝰç2? 445 voluntate. Medium adnectit: Zerbum vitæ continentes, id eſt: Verbum Dei, Sermones, ac Conciones zelosè audientes, hæc vitam æternam conxiliant. .M 5SEHeeSESeEESEEESSESEeee W0 GSSS Legal bene volus Lebtor Dominicale meum ſitpen hoc Feſtum. Ab hoc Trino, ſanctisſima inquam Frinitate, provenit omni creaturæ omne bonum. CONCIO II, Præſentia D EI quam ſit proficua, felix ille, cum quo DEUS eſt. ZL Sanctisſimæ Trinitatis myſterium probatur, hoc my⸗ ſterium devotè venerari, ſummi eſſe meriti de- ducitur. PRO FESTO CORPORIS Legat Dominicam ſecundam Pentecoſte CONCIO L. Abomni homine, venerabile Sacramentum, omni pos- ſibili honore, venerandum eſt. Hh 3 coN. . Epüogus. ]Hortor ergo cum S. Pauio ad Philipp. 2 Veſram ſalutem operamini, Dems eſt enim, qui operatur in vobis, & velle & perficere, pro bona —– CONCIO II. genus gratiarum. CoONCIO III. Qui venerabile Sacramentum irreverenter vel tractant vel ſumunt, gravisſimè puniuntur. tam Quadrageſimaæ, E& inveniet Themata ſequentia. CONCIO I. in ſe continet. CONCIO II. Per mare Pœnitentiæ quisque ſe præparet, qui panem Evchariſticum, cum fructu ſumere intendit. * Venerabile Sacramentum devotè colentibus, fit omme Tegat etiam benevolus Lebtor in Dominicali meo ſuper Dominicam Aat⸗ Panis Evchariſticus, omnia mirabilia, & deſiderabilia che lLurne el, A ,eitn Uülietis Genen⸗ Hocindien Emn cimn Nkates, in are (ucen Siacnn A IN FES TG S. 1QANNIS Ken BAPTIS I . CONCIO PRIMA. Veltnet Vocabant eum nomine Patris ſui Zaächaäriam, 65' Teamis. reſpondens Water ejus dixit. nequaquam, ſed vocabitur ſoannes. Lucæ I. minicaſt gls⸗ . . . . * Tenera ætas, ac juventus, optime inſtituenda rieme eſt, hæc enim facilè curatur, difficulter ætas hn sdulrag. . . hitor in via conſpicit teneram arbuſtam ,„ ctl. Exordium, . jus recenti cortrici inſculpta legerat verba 6F. S. Thomæ, affectu divino plena, oan. 20. Do- — minus meus, & Deus meus. Quibus literatus ,ga u RViator ſymboli loco ſubſcripſit: Creſcent, dum . Nereſcet. Creſcent inquam hæ litteræz, dum nrenet . H(rcreſeit arbor, inveteraſcent unà cum arbore annoOsi. Indicare voluit, cum tenera juventute, eidem inſcul- ptos, ac inſitos mores, ac dotes creſcere, augmentari, perennare: uti Laertius canit lib. 3. — ... Ligni pariter cum corpore, & una Creſcere ſentimus, pariterque ſeneſcere wientem Teſte Poëta altero: Muo ſemel eſt imbuta recene, ſervabit odorem eſta diu. Hoc indicavit Sapientiſſimus Prov. cap. 22. Adoleſcens juxta viam ſuam, etiam cum ſenuerit, non recedet ab' ea. Deſuper elegantiſſi- mè Patres, ac præcipui Scriptores: t aquain areola ſequitur digi- Patren. tum præcedentem, ita ætas mollis & tenera, in utramque partem flexi- bilis eſt, & quocunque traveris, trabitur, ſcribit S. Hieronymus ep. g. Hierong- 240 Gaudentium. Audiatur Seneca epiſt. 116. Wulli non initium mus. eſt verecundum, & exorabile, ſed ob hoc latius funditur, non ooregelherr⸗ Senecr, . eſinat, 1 geſinat, ſi incipere permiſeris: Imbecillis et primò omnis affettus, deinde ipſe ſe Concitat, cS vires, dum procedit, parat; excluditur facilius, gqum bilo He. éxpellitur. Dilertè Philo Hebræus lib. de Decalogo: More Jerpi- bræus. ginoſi ulceris, quod in ſetctionibas, cuuterüsque reprimatur, totum cir- cumquague corpus occupat, nec ultam partem intactam præterit, ad eun- 248 IN FESTO S. 5OANNIS BAPTISTE, dem modum, niſi ratio philoſophica, ſeu bonus medicus cohibeat ſe dif- fundentem concupiſcentiam ,totam vitam perturbabit neceſſario, cunda enim ſine exceptione ſubjiciuntur huic vitæ; Jed nunguam magis inſa- nit, quum dum natta eſt licentiam. Diſcant ergo Rtatim pueri manus à furtivis lucris abſtinere, minimis etiam: quia giuturna conſuetudo. potentior quam natura fit, & ni malum naſcens inhibeas, creſcit in im- Caſſiodo- menſam magnitsdinein Optimè Cafſiod. y. Vari. 3,8. Quæ une ,. virgulta ſunt; erunt, I. negligentur, & robora iſta enim, e mod fa- cili avulſione diruuntur, Poſtea vix ſecuribus iſta ſuccumbunt, atque ideò ſoctata debet properatione contendere, ut Præſenti diligentia fu- turi laboris evadatis incommoda. Dei gratia deſuper Conceptus CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Strenuus Dux Gedeon, dum cum Amorrhæis confli- Kum iniret, Deo dante triumphus ex parte Iſraëlis ſtare incipit, hic ut amplior, ac diuturnior ſit, cum jam Sol ad occaſum tenderet, Numini ſup- plicat: Sol contra Gabaon ne movearis, & Luna contra Vallem Ajalon. Joſue cap. 10. Et ecce miraculum! Steteruntgue Sol & Luna, donec ulciſceretur ſe gens de inimicis ſuis. Et rurſum ait Scriptura: etit itaque Sol in medio cœ- li, &non feſtinavit ocoumbere ſpatio unius diei Coc. non fuit ante S& poſt tam lon- a dies, Magnum hic latet myſterium, quod ſtetiſſe Solem ad precęs Jo- lue Scriptura enarret, Lunam verò ſtetiſſe, ſemel tantum, & absque en- comio inſinuet, cum tamen ad utrumque luminare ſupplices à Joſuæ latæ ſint, utrumque luminare ſuppetias joſue præſtiterint ; quid myſterii la- tet, quod Scriptura tàm acchratè, Solem ad preces Joſue, ſtetiſſe, bis & iteratò, repetitis vicibus, narret? Lunam verò ſtetiſſe, obiter tantum quaſi inſinuet? capite myſterium; Dum Joſue Deo ſupplicat, ut ſidera ſi- ſtant curſum ſuum; tunc Sol ad occaſum tendebat, adultus Sol, & ſenex, reſplendebat; Luna verò tunc nova, vel in primo quadrante, exiguis cor- nibus apparere, incipiebat, ita Lyranus de luminaribus: Erant in tali dis- poſitione, quod uterquè apparebat Juper terram. Incipientem, novam Lunam, ſtetiſſe; ſemel tantum ſacer teyxtus refert, quaſi minus operoſum; aſt adultum, declinantem Solem , ſtetiſſe, bis, & iteratò repetit, ut rem ope- roſiſſimum; Luna incipiens, ac nova ſigura ſit teneræ juventutis, Sol in- vVeteratus, adultæ ætatis; flectere, corrigere- ad nutum habere, ad opti- mam frugem perducere teneram juventutem, non adeo operoſum eſt, . ceræ — cere a hyne o cot Mredlen lnne dent nun Mlue ulm, enasm icensk. cllile, e⸗ ſynſunn lene, vi unllue ſin cann n, ſlin fmeſle u. In e hcl ptiofe ns, aut Et, hut lin iun. eles, eal lahrmet, , Del ſ Eſeleekt Nle utly Kb Donmin gi, enn Uelere, alundun enin he Nien künke Pelkr a, 0: Mon ſn utur, fnne. 1 Pretenit dles lscohiber , eceſatig an tan nuget, atm lifinn turnn ongtt as, (eſcte! ni. 380 Aun enin, (le i Ncunshlſt, 4 enti dlgen eluper Cine Amortheßscn e lneigit, Etet, Numni: Nen nr , Aer Miint G Ne Alirit ct Gnn. lennal ren m, A⸗ plces 4ole: ir, lete,d ſe, Oblet plet, I ſn Unndl d⸗ mte, Agli ,nofuni, 35 openn 3 tit, Ulneni entutiss, Ni⸗ niher CONGCIO PRIMA. 249 ceræ hæc ſimilis eſt, levi modo formam bonam ſuſcipit; virgulæ eſt ſimi- lis, in rectitudinem facilè flectitur, & erigitur. Aſt adultum jam, ab uſi- tato curſu detinere, flectere, miraculum eſt; faéctum, bino eloquio de- CONCEPIUS II. Prædicandum. Narrat Salomon Prov. cap. 9. Sapientia immolavit vittimas ſuas: Ter- tullianus adverſus Gnoſticos cap. 7. legit: Sophia jugulavit filios ſuos. Li- beat nunc legere cap. 22. Geneſ. Hic pariter Abraham vadit immolare, jugulare filium ſuum Iſaac in victimam: Extenditque manum, & arripuit ladium, ut immolaret filium ſuum. Sapientia non legitur victimis ſuis vio- Tentas manus injeciſſe; ligaſſé, aut vinculâſſe, ſine vinculis, liberrimè wictimas ſuas ad aras deduxit, econtra Abraham victimam ſuam ligàſſe, vin- culaſſe, coërcuiſſe, deſcribitur. Cum alligiſſet Naac filium ſuum, poſuit eum ſuper ſrruem lignorum. QAuid arcani latet, quod Sapientia victimas ſuas ligare, vinculare, neceſſe non habuerit; Abraham vero victimam ſuam, ſilium Iſaac, vinculare, pedes, manusque ejus ligare, ſtringere, compulſus ſit? arcanum latens eſt: Victimæ Sapientiæ, tenera erat prolium, filio- rum, filiarumque ætas, ac infantia; ita textus: Immolavit vitctimas ſuas, mi- Fit ancillas ſuas, ut vocarent ad arcem, & ad mœnia civitatis, ſi quis éſt parvu- Jus. Infantiam, teneram ætatem, non ligavit Sapientia, ad indicandum; Manc facilè deduci ad cultum divinum, ad optima quæque; hanc levi ne- gotio flecti poſſe, ne recalcitret. Aſt victima Abrahæ, non fuit filius fi- fans, aut puer parvulus, Iſaacjam maturus, oneri ferendo fortis, adultus erat, patet ex textu: Zulit quoque ligna bolocauſti, & impoſuit ſuper Iaac fi- lium ſuum: Maturo, adulto, opus habuit Abraham ligare manus, vinculare pedes, cauſam addit Zeno Serm. I. de Abraham: We in exitu mortis, victima cCalcitraret, hoc eſt; ne adultus jam, jugum abjiceret, fieri victima recuſa- ret, DEl ſervitium, & obſequium protervus fugeret, & contemneret. Tàam difficile eſt, bonitatem, pietatem, zelum, ac virtutem, in adulto jam quæ- rere, aut ſperare, quas puer, aut infans non aſſuevit, imbibit. CONCEPTUS III. Scribit Ezechiel cap. 77. Aquila grandis magnarum alarum longo mem- brorum dudtu, plena plumis, && varietatis venit ad Lihbanum, && tulit medullam ce- dri, ſummitatem frondium avulſit. Cert, ſummitatem frondis alicujus avellere, decerpere, grandi Aquila opusnon erat, cum legamus imbellem columbulam, Geneſ. cap. 8. frondem olivæ, debili ſuo roſtriolo, avulſiſſe, ac in Arcam transportaſſe. la venit ad eum, ad veſperam portans ramum olivæ virentibus foliis in ore ſuo. Quomodo frondem olivæ, debilis colum- ba tam facilè potuit avellere, ex oppoſito verò, ad Cedri frondes avel- lendas, grandis corpore, fortiſſima viribus, acutiſſima roſtro, & unguibus Feſtivale. Ii Aquila, 2⁵0 IN FESTO S. IOANNIS BAPTISTE, Aquila, adhiberi debuit? Advertere libeat; ramum olivæ, quem decerpſit columba, fuiſſe tenellum, recentem, germen ſolum aliquot dierum, poſt diminutas aquas diluvii protruſum, ita hunc olivæ ramum nominat S. Ca- jetanus in Geneſ. Ad accipendum hunc ramuſculum tenelluimi. Aſt ramus Ce- dri, ut ipſa Cedrus, annoſus, pervetuſtus erat. Ad tenellum, recentem olivæ ramuſculum flectendum, decerpendum, transportandum, molle co- lumbæ roſtrum ſuffkiciebat; ad annoſam verò Cedri frondem flectendam, avellendam, transportandam, fortis exigebatur virium Aquila, roſtrum, & ungues acutiſſimæ, quaſi arma, & inſtrumenta validifſima, requirebantur. Non erravero, ſi tenellum olivæ ramum, recenti juventuti, & contra an- noſæ Cedri frondes, adultæ jam ætati comparavero, recentem, & tene- ram juventutem, aut optimos mores fleéctere, dirigere, in ſancétitatis opti- morum morum formas deducere, columbinum efficit ingenium, ſimplex, ac ſuavis magiſtri modus: aſt annos pubertatis egredientem, jam majo- rennem, & nondum edomitum, nondum bonis moribus inſtruéctum, nondum pium, caſtum, ſobrium, à ludicris voluptatibus, Epicuri ſchola; Veneris ſpurcitiis avellere, in meliorem vivendi, agendi modum, vel formam deducere, non paterna vis, & correétio ſufficit am- plius, Aquilæ grandis vires, ungues, ac roſtrum; dicere volo: juſtitiæ ſæ- cularis fortiſſimæ vires, tormentorum, ac ſuppliciorum acerbitas, gravi- tas, immanitas, vix tales corrigere, & ad meliora reducere valet; ab ipſis ergo incunabulis vitia ſunt interſtringenda alioquin ſi adoleverint, cor- rectionem reſpuunt, nec medicinam jam accipiunt. Optimè Caſſiodo- rus 5. Var. Iö. Diſfcultatem nobis querela ſubmovemus, dum in ipſis cunabulis, ſcelera commiſſa, reſecantur. CONCEPTUS IV. Philiſtæi vineas ſuas devaſtatas indoluerunt: Vineas quoque & oliveta Kamma combuſſit. Judic I5. E contra Sponſus gaudet de vineæ ſuæ conſer- vatione, ac ubertate: Vinea noſtra floruit. Cantic. 2. Quomodo factum eſt, quod Sponſi vinea manſerit virens, & fructificans; vinea verò Philiſtino- rum exaruerit, & tota ſterilis facta ſit? diverſus hic effectus venit, quod Sponſus vineam in primordio curaverit, à principio Cbſtacula vineæ cu- raverit, abegerit; Philiſtæi verò recentem vineam non curarunt, obſta- cula, nocumenta vinearum, ſegniter adoleſcere, inveteraſcere, indulſe- runt; & quæ illa vinearum noxia? vulpes erant, doloſum hoc animal vineis inſidiatur, botros maturiſſimos devorat, palmites recentes detu- lit, ſcqque vineam depaſcit, devaſtat. Vulpes nunc parvulas, juvenes, Sponſus capere, abigere inſtituit, capite nobis vulpes parvulas; ſic parvulas vulpes capiendo, abigendo, vineam ſuam conſervavit illæſam; uberem, fructiferam retinuit. Econtra Vulpes vinearum deſtructrices, gran- deſcere, . — Cecae, ANrs teren Gnhi Utgfen Venl Peehui cnil Uthe l centi in Onogere 4Cul, (lisi Unitwott Scenle Myenun noli in Imn dral lum e lhreh Mb Auus in limrio⸗ Meataur ual ⸗n erhas Curnmnns Ium r⸗ Eat bon ndns in güc h l, ventu elne dent Etonh Cun ¹ lec tin — „ uenn detenhſt tdierun,l omimnt 8 . AN nms Um, recenten lum, molec- em feckendn lla, toſtun „equirebunt. ti,connn ntem, N eH Lunckimun eniom, inde tem, ſam n bus inttwen, , Lpicunſin Penci note Gio lutket Volo: ulttei erbltas, gi ealet; D doleverigt ,i Opiine C min ietguni gollebe⸗ Vvinez ſr modo Lcr verd Dll Cus veni, ſtacul nnt CUIrNt, eraleete, N loſum hon e8 1ettlts li ruin, bet Iu; ſeſni, lrtem; M Crices, G CONCIO PRIMA. 251 deſcere, adoleſcere, magnas adultas fieri, Philiſtæi indulierunt, quibus emptis Samſon ad caudas earum igne alligato in vineas immiſit, quæ perrexerunt in ſegetes Philiſtinorum, quibus ccenſis, C comportatæ jam Iruges, & adhuc ſtantes in ſtipula concrematæ ſunt, in tantum, ut vineas quogue, G oli- veta flamma conſumeret. Judicum Ij. Animæ fideles quid aliud ſunt, quam Vinea Domini DEl Sabbaotch. Ego plantavi te vineam. Jeremiæ 2. Vual- pes hanc DEl vineam depaſcentes, devaſtantes, ſunt mali mores, ac pec- candi licentia, ſi nunc quibus intereſt, ut parentibus, magiſtris, curæ eſt, ut hæ vulpes dum parvulæ ſunt, morum inquam diſſolutio, peccandi li- centia, in concreditis pignoribus adhuc pueris, & infantibus, corrigatur, abrogetur, manebit vinea hæc, anima fidelis, illæſa, ad maturitatem vir- tutum, ac fructuum honoris, & gloriæ, perveniet. Si verò vulpes, ini- quitas in filiis, adoleſcere indulgetur, illicita iis usque in virilem ætatem admittuntur; talis vinea, anima inquam, à flamma iniquitatis aſſuetæ ſuccendetur, cremabitur, devaſtabitur, deſolabitur. Audiamus magnum Rupertum lib. 2. in Cantic. Vulpes parvulas quæ demoliuntur vineas capite nobis, inquit, id eſt, recidantur citò, moriantur, & diépereant; obſervetur, && tm diu Vinea noſtra defendatur à vulpibus, à peccatis inquam, donec flos ejus fiat botrus præmaturus ex ſuo ſapore cognoſcendus, & terræ viventium experimentum modo præbiturus. CONCEPTUS V. Habitatores Jericho veniunt ad Eliſeum Prophetam ſupplicantes: Aquas in regione eorum peſſimas, curare, & meliorare, dignaretur: Ecce habitatio civitatis hujus optima eſt &. ſed aquæ peſſimæ ſunt. 4. Regum cap. 2. Placatur facilè Vir ſanctus, aquas curare, ac meliorare incumbit: Egres- Jus ad fontem aquarum, miſit in illum ſal, & ait: Hæc dicit Dominus, ſanavi aquas has, & non erit eis ultra mors, neque ſterilitas. Notare libeat, aquas curaturus Propheta, non undas in pleno curſu, minus finem, vel ex- itum aquarum, ſed fontem, originem, ſale reſpergit, ac emendat. Cur rectè fontem; aquarum originem, ac principium fallit? & cur non undas in pleno curſu, vel finem, aut effluxum aquarum? quæro ergo, quid eſt fons? niſi origo, initium, principium, & nativitas alicujus rivi, vel fluvii; hominum, qui ſicut aquæ dilabuntur, teneram ætatem, juventutem, ac innocentiam figurans: Fluctus in fluvio decurrentes, vel planè in mare ſe præcipitantes, virilem ætatem, ac ſenium vitæ in- dicant. Fontem, originem, initium, principium aquæ curat, ac corri- git Propheta, & ex fonte totum emendat fluvium, omnes fluctus, & me- dium, ac finem aquarum ſanat, indicans: Etas prima „tenera juventus ſi ſale condiatur, benè informetur, inſtruatur, ſalva erit & adoleſcen- tia, & maturitas virilis, & decrepita ſenectus. Secus eveniet, thiapem Ii 2 ava- 252. IN FESTO S. IOANNIS BAPTIS TE, lavabit, qui condire cogitat medium ætatis, adultos viri dies „Vel ſenis ultimas horas. Eſt hic Conceptus melliflui Doctoris S. Ambroſii Serm. 2. de Eliſæo: Dum fontem benedicit undarum, fontem quendam indulſit anima- rum: Non enim ſola tantum fiuenta benedixit Hliſæus, quæ fontium jam gre- mio tenebantur; ſed & illa, quæ humido terræ ſolo, adbuc indiſereta baulatim erant impoſterum defuxura. Unde ait Seriptura, ad exitus aquarum benedixiſſe Eliſæum, ut ſtillantem aquam prius ſantctificatio ſuſciperet, quàm ſinus fontis in- cluderet. LEpilogus. 1 Hortor ergò omnes Parentes, Magiſtros &c. verbis Men- dozæ in I. Regum cap. I. Annot. 32. Sect. I. Parentes aculeatis præ- ceptionibus, debent filios erudire, ne à vitüs obruantur. Hæc enim præcepta, ſineta quidem ſint, quibus incluſßi fores non lacerantur, Jed muniantur. Concludo cum S. Ambroſio Serm. 22. in Pſalm. II8. Ma ſtimulantia compungunt, (de acri juventutis correctione loquitur) non vulnerant. Amen. . IN FESTO S. IOANNIS eru. Quis putas puer iſte erit. Lucæ cap. I. rhema., Bonus Juvenis, optimus Vir. SSEEſte Plinio: Uniones, & margaritæ generatæ Sole oriente, & in aurora, valdè excellunt in cando- V. re, magnitudine, rotunditate, ac pondere. Aca- ☛ demicus ſubfſcripſit Symbolum: Omnis ejns qua- = .“litas, ab ortu- S. Chryſoſtomus hoc Symbolum ad juventutem applicat: nempè Juventus, quæ manè, oriente Sole, & aurora, uſus rationis, ad optimos mores, & virtutes applicatur, facilè ad apicem qua itatum, ac perfectionum per- tinget; perfecka permanebit, in qualitatibus ſemper excellet. X Textus Ss- Aſſerit hoc irreftagabile DEI Verbum: Adoleſcens juxta viam eræ Scri- ſuam, etiam cum ſenuerit, non reedet ab ed. Prov. 22. & cap. 20. btr. E ſtudiis ſuis intelligitur puer, ſi munda && retta ſunt opera enss. Bo- num eſt viro, cum portaverit jugum ab adoleſeentia ſua, ſedebit ſoli- tarius, & tacebit, levabit ſuper ſe. Jerem. Thren. cap. 3. Ecce puer mens elettus, quem elegi, intelliget, elevabitur, & ſublimis erit valde Iſaiæ— — lir cu iſntir, Nicey . ſani in 6 Mns ntinis ſotg a ien Otnibr. forcum iſcr rtunt vi igt: r, aucht Elteſell t. N. Mortem. ſpitfin ir koru. Witenen r oen labo. lln Pnanolt nan filc Ponnern Ienelum, apl 6Prunrin s et Geiſenti tenim, U hnace lil nin emp, en: „ — Gies, a nbroſigem n inchtiit nn. fortiun in Aſretg uit⸗ Larunnbenni n ſinuſfiin Kc. verdse , Aclletie lec eſinr ug „ ſel nlint ) vos Mllnn — 1. l. ptegenen, cellont incad Ponce⸗ 1 Crme s hoc le Ue ne, e noes, En erkeckionnne. ſenper k Hiens lt 7 7 22 KchI SS ſu, iliH 114 Nni ct 10,3 Mul gNCIO SECUNDAI 2& lIſaiæ cap. J. Audiantur Patres: Aurea cenſetur virtu, quz ab Patres Mettus DEl indies creſcat in virtutibus, creſcet autem, dum ab in fantia incipit, docet Abbas Pannonius in cap. 7. Apocalypf. Pannonius. Sundtorum ſibi vita non diſſonat, ſecd' qualis fuerit ſuperioris ætatis, ſit &. ſequentis. §. Ambroſius lib: 3. de Virg. Et iterum in Pfſal. 1I1 8 Qui a juventute jugum portarerik, G& habenis maturi mo- deraminis teneriora volens, olla ſubdiderit, ſeqebit ſingulariter re- motis à Erepitu interpellantium permotionum, quietus ſilebit, cui neceſſe jam non eſt, jurgari cum corpore, decertare cum variis upi- ditatibus. Hugo à S. Victore libi de clauſtro animæ deſeribit Hugo à S. floridam juventutem: In illa ætate inquit crines fiaveſeunt, cas Vicore. zo niteſet eburnen, oculorum gemmis facies roſea decoratur, valetudo vorporis vires ſubminiſtrat, & atas juvenilis longioris vitæ ſpacium re- promittit. quando viget ratio vigent etiam corporis ſenſas, Viſus dcu- tior, auditus promtior, inceſus rettior, vultus Jueundior; qui in haec ætate ſe domant, & DEO ſociaut, prœmium Joannis Baptiſftæ ex’pe- dant. Nempe Joannes in eodem, ſemper boni, virtuoſi ad mortem. Optimè concludit S. Auguſtinus in Pſal. 18. ZantôS. Augufti- magis eſſicitur quisque Flius onns, quantò largins datur ei à patre ſi- nur. . ritis bonu. Concludo cum Theodorico 5. Var. cap. 15ß. Diff- Theodori- cultatem enim nobis querelæ ſubmovemus, dum in ipſis cunabulis ſce- us lera reſecamus. S. Spiritus gratia invocata, deſuper Conceptus dabo- CONCEPTUS I. Confrmatio.] Propheta Iſaias Spiritu S. illiminatus, Chriſftum Salva- torem noſtrum, amariſſima quæque patientem, Agnum vocat Sicut Agnus coram tondente ſe obmutuit. cap. 53. Adultus tunc jam erat JEſus, 33. æta- tis numeravit annos, & tamen adhue Agnum, Chriſtum Iſaias vocat. Tenellum, recens, ac juvene dum hoc genus animalium eſt „agni dicun- tur, dum adoleſcunt, non jam Agni, ſed oves vocantur qua de cau- ſa ergo Iſaias, Chriſtum jam adultum, Virum 33. annorum „ adhuc agnum intitulat? Sicut Agnus Oo. Inſpiciamus agni qualitates; Candi- dus eſt intus & foris: innocentiam ſignat; Agnus ducenn ſequitur, obedientiam notat; Agnus percufſſus non recakitrat, læſus tacet, pa- tientiam, & manſuetudinem indicat; de puero JESU teſtatur Evange- liſta innocentiam: Profitiebat æctate, && Japientia, C& gatia apud Deum, C& apud homines. Lucæ c. 2. Item & obedientiam: Beſtenlens cum oi; in Nazareth, erat ſubditas eis. Summam pariter patientiam, & manſueru- dinem: Reclinavit eum in præſepio, quia non erat eis locus in diverſorio. Ii 3 Ca- 2 4 IN FESTO S. OOANNIS BAPTISTE.: Capite eodem. Vir effectus, qualis eſt JEſus? talis, qualis puer parvulus; innocentiſſimus: Quis ex vobis arguet me de peccato? Joan. S8. Obedientiſſi- mus: Fadtus eſt obedieus usque ad mortem, mortem autem crucis. Paulus ad Phi- lipp. 2. Patientiſſimus: Qui cum malediceretur, non maledicebat, cum pate- retur, non comminabatur. I. Petri 2. Chriſtum ergo jam adultum licet, & virum 33. annorum, tamen Agnum Iſaias vocat: ideò Agnum, ad indi- candum: Bonus juvenis, bonus erit Vir; Agnus eſt Chriſtus, juvenis & puer, innocens, obediens, patiens; talis eſt & vir, innocentiſſi- mus, obedientisſimus, patientisſimus moritur, & exſpirat: audiamus S. Leonem Serm. 7. de Epiph. Diſpoſitus dies JES US. ſub perſecutione in- choavit, && ſub perſecutione finivit, neo puero tolerantia paſionis, neo paſſuro defuit manſuetudo puerilis. Non fallit adagium, bonus puer, & juvenis, optimus erit vir, ac ſenecio. Teſtem poſt Chriſtum produco 58. Joannem Baptiſtam. CONCEPTUS II. S. Joannes Baptifta jam adultus factus; mittitur ab Herode Rege in carcerem, & in vincula conjicitur. Joannes in vinculis. Matth. II. In carcere ligatus quid agit Joannes? fors ſpeculatur, quomodo è vin- culis ſe l'beret? unde Patronos evadendi conquirat? nihil ſimile: uni- cè& occupatur, quomodo ſatis decenter, & reverenter Chriſtum hono- rare valeat; hinc quod ipſe in perſona præſtare nequit, per legatos exe- quitur, ſuos diſcipulos ablegat, honorent, venerentur Chriſtum: Om audiiſſet Joannes in vinculis opera Chriſti, mittens duos ex diſcipulis ſuis. Eo- dem: Unde in viro, & adulto, hic zelus divinus, ut poſtpoſita vita, & commoditate propria, unice Joannes cultum, & honorem Chriſti quærat, ac intendat? cauſa eſt: Joannes adhuc infans, in utero ma- tris, Chriſtum honorare, colere ituduit; patet Lucæ cap. I. Exulta- vit infans in utero meo: Joannes in utero matris ſuæ Eliſabethæ, ſentiens præſentiam Chriſti JESU, exultavit; Jaltum edebat; inquit S. Baſilius Orat. 38. qualis hic ſaltus fuerit, explico: Ariſtoteles docet: infantem in utero matris hoc ſitu ſedere; faciem intrè, & matrem verſus; dor- ſum verò extra, & verſus adſtantes vertendo: dum ergò præſentiam JESU Joannes ſenſiſſet, exultavit, exiliit; vertit ſe in utero matris ſuæ, faciem verſus ESUM, & Mariam vertendo, & inclinando, quaſi reve- rentiam Mesſiæ faciens; adhuc in utero matris, infans, Chriſtum Joan- nes coluit, & honoravit. Hanc pietatem, quam Joannes puerulus ex- ercuit, devotionem, cultum, quem Chriſto Joannes adhuc infans detu- lit, jam vir, & adultus, iterato repetit, ſtudet, & incumbit Chriſtum Mesſiam, Dominum, & Salvatorem, honorare ac colere: Mittens duos- Eſt hic Conceptus melliflui Ambroſii Hom. 1. in JIoannem: Mirari non debemus, — Wenk, iriman Hnchoc heaſer 41 lt: Con ſtetb. u nuln ſen, U, Iul lntſe ut, ien Mua ilinnor te, Kit Ilumrens Mbelem IMenonum Uins hbe Is, Dern none liter W ſe, al Dr. R n⸗ Nenn l K n Chnun! rvel, nn Anoelen ite ſe: Enn, wn Is, Nr. Nen, de 6 iz, genno Lennele . CONGCIO SECUNDA. 2 — — — = uer rlle debemus, quòd ab Herode miſſas in carcerem Joannes, clauſus Chriſtum fuis diſe pu- Obedientil lis intimaret, cum etiam clauſus in utero eundem Dominum geſtibus prædicarit. Halluk Hinc hoc documentum ſtabilio: bonus puer optimus erit Vir, ac Senecio. ehct, ng Hoc aſſerere voluit Anna, Mater Samuelis. S Kid Annæ Angelus Domini, hoc felix, ac gaudioſum nuncium detu- 5 4 lit: Concipies, & paries filium, & erit NazJaræus, ab infantig, && ex matris . 1 . . . t, Innorent gtero. Judicum 13. Mulier læta accedit maritum fuum, narrat divi- dirat: wdan Nuſanig: nam repromiſfliegnem, quia Angelo teſte conceptura ſit, & paritura fili- heſeutin um, qui N zaræus Domimi futurus ſit. Ex utero matris, ſed usque in diem , mortis ſuz. Si ſacer textus, & verba Angeli ad Annam dicta, inſpician- net, F ilel tur, invenitur Angelum ſolum dixiſſe: Concipies, & paries filium, &&& erit luco dim Nazaræus DEl ab infantia, & ex utero matris ſuxg. Verba ſequentia, ſeq && in diem mortis ſuæ, Angelus non dicit, ſed mater adjecit. Quâ nunc veri- tate, & infallibilitate, ſancta mulier dictis Angeli hæc addere potuit: 1 Herocel Nazaræus erit in diem mortis ſuæ. Nazaræum, id eſt, Sanctum DEI, Sa- enlfe Murh muelem nafſciturum fore, Angelus promittit- ſed talem fore, & per- ronocot manſurum, dum adoleverit, Angelus non affirmat: Samuel etiam ad- Dl Enle ultus hberam habebit voluntatem, & arbitrium, Nazaræus, Dei fer- 1 Chritumne vus, permanere usque in diem mortis ſi non libuerit „ pPermanere coa- er legtee us non eſt: quomodo ergo pia mater tam certò, infallibiliter, & ve- d n raciter afferere potuit: Nazaræus erit ab infantia ſuu, && ex utero matris Cril ſuæ, ſed in diem mortis ſuæ ? Notare libeat, quòd S. Chryſoſtomus in n lib. I. Regum cap. I. obſervat: Nempè matrem Samuelis verbis his: tl d Sed & in diem mortis ſué: tatim adnexiſſe ſequentia: Et ego commenda- hanel bo eum Domino, ut ſerviat Domino cundtis diebus vitæ ſuk. Spopondit ma- e⸗ ter ſe à puero Samuelem ad fervitium divinum inſtructurum, & aſfſue- e (40. I. 1 1 facturum fore; ut opere adimplevit; vix enim pregredi incœperat Sa- ſbeihe muel, jam mater ſua eum Ephot, veſte Levitica, induit, infantem adhuc Samuelem, jam ad divinum obſequium, Heli Sacerdoti confſidit, ac tra- didit: ſic à puero ad divinum obſequium inſtructum, edoctum Samue- lem, non dubitat mater aſferere, quia fervus Dei, cultor divini Numi- inquit 5 docet: en Nenis⸗ n engd et nis, Nazaræus in diem mortis ſuæ permanebit. Non enim fallit; bonus Ju- bne venis, bonus erit Vir. Probo ulterius- ACco, An . Crmkn R*M CON CEPTUS. IV. i Salomon in magnificum templum, quod conſtruxerat, poſuit leo- ndeiens nes, & leunculos, hac diverfitate; leones, five adultos, fecit ex ar- nn G gento, leunculos, id eſt juvenes, ac parvulos leones, fecit ex zuro: en itn Leunculos aureos pro qualitate menſutæ, pondus diſtribuit in leunculum, & leun.- . Mn culum, 2 6ebs IN FESTO s. J0OANNIS BAPTIST. culum, Fmiliter ES in leones argenteos diverſum argenti pondus deſignavit. JI. Pa- ralipom. c. 28. Quid myſterii Jatet, quèd leunculos parvulos, & ju- vwenes fecerit ex auro? doctiſſimus Fernandez vult: per leunculos in- telligi teneram juventutem, per leones vero „adultos jam viros, & matu- ram ætatem, & concludit: Mie aurum offert: qui aà puero Deo praæſtat ob- Nequium in cap. 25. Geneſ. cap. 8. Aurum noſcimus nihil perdere de ſua ſubſtantia, aurum ſeneſcat mille annos, manet incorruptum bonum, nobile ac pretioaſum. Leunculos ergo, teneram juventutem figuran- tes, fecit Salomon ex auro, indicans; allrea ſi juventus fuerit, ſi pro- ba, caſta, timorata, innocens, talis aureus juvenis, in virum excre- ſcens, nihil perdet de ſua wirtute, aureus vir, aureus ſenex, probus, in- quam, pius, caſtus, timoratus morietur. Sic concludit citatus Author, Aurea cenſetur virtus, guæ abinfantia ſuſcipitur. In opere veritatem conſpicia- mus in Tobia, & Eleazaro. CONCEPIUS V. De Tobia inquit liber Tobiæ cap. 2. Non ſt contriſtatus contra Deum, quod plaga cœcitatis evenerit ei, ged immobilis in DEI amore permanfit, agens gratias omnibus diebus vita ſuc. Quid virum adeò conſtantem in Dei amo- re, timoratum in mandatis DEl fecit? dicat cauſalem S. textus: Cum ab infantia ſemper DElIM. timuerit, mandata ejus cuſtodierit. A pueritia Tobias timuit Deum, à juventute fortem, & generoſum ſe exhibuit Tobias in DEl ſervitio, DEUM timens, mandata DElI obſervans, per- manet in canam ſenedtam. Non ergo fallit: bonus Juvenis optimus Vir. Eleazarus 2. Machab. c. 6. ad Tribunal deducitur eique datur optio: ut aut comedat carnes porcinas, aut morte crudeliſſima pereat; quid Eleazarus? mortem crudeliſſimam mavult ſuſtinere „ quàm vel latum un- guem à patriis legibus diſcedere: Reſhondit citò dicens, Pramitti ſe velle in infernum. Ergo annorum ſenex jugulo præbet collum, ferro, & igni venerandam canitiem, & frigidam ſenectam holocauſtum defert. UIͦn- dè quæſo annoſo hoc wiro, tantus Spiritus ac zelus, ardor & obſervan- tia in leges divinas? dicit Scriptura citato textu: Cogitare &pit ætatis ac ſenectutis ſuæ canitiem, atque a puero optimæ converſationis altus. Notate: Abuero optimæ converſationis attu: à puero generoſus, fortis animi, con- ſtans in fide, & patriis legibus, talis etiam annorum ſenex comproba- tur. CONCEPTIUS VI. Sæpius S. Angeli DEI, ut formoſi juvenes, teneræ ætatis adole- ſcentes, apparuerunt; ita Tobiæ 5. ſcriptum legimus: Invenit Juve- nem ſplendidum. Erat is S. Archangelus Raphaél. S. Marcus cap. 16. narrat de devotis mulieribus ad ſepulchrum: Invenerunt Juvenem ſeden- tem, 1 len, cuN n in don Inolus Ane n en, 12, iI Uher Gll u, Murt — cinn 1 1 r ſeſcree 19 2 M CONCIO SECUNDA. 2 57 eſgnanit, — Rlc tem, coopertum ſtola candida. Cur Angeli in forma juvenum apparent lennel cum tamen ſex mille annis ſenes ſint? reſpondeo: Angeli ab initio ſta- ircs, Ang tim boni, DEUMtimentes, DEUM colentes inventi ſunt ſex, mille, & Den it amplius annis elapſis, adhuc boni, & optimi permanent, & continuant. Petcee eng Hinc in juvenili ætate quaſi ſemper apparent Angeli, ad indicandum: ruptun don Juvenis, qui bonus, angelicus fuerit, ab initio, à pueritia probatæ vi- nilten fn tæ, mille annorum, nonniſi bonus, probatiſſimus actionum invenietur, 8 feit, iſt Eſt hæc mens Joſephi Manſi Tract 6. dil. I5. num. 15. . in Nrun ent [Epilogs.] Hortor ergò omnes verbis Eccleſiaſt. 30. Filii tibi ſunt. ne, Nobh erudi eos, & curva in pueritia. Bonus eni n Ki fueri mperionis ctatis, c erir G t ciutis Alt⸗ Nequentis. Amen. eutatencnſia — IN FESTO S. IOANNIS. Ne einnnit,1 D CONCIO T:EERIIA: n 5 te . „„ . ,a Quis putas puer iſte erit. Lucæ cap. I. Textue- u . — . * ine Malus puer, & juvenis, peſſimus erit vir, ac ſe. Then- rens eex. e ue E Anct. Joannes Evangeliſta mirabilem viſionem ſe ha- Exordium. cndne buiſſe narrat, Apoc. c. 6. Ecce equus pallidus, O£ “ , qui ſedebat ſuper eum, nomen ili Mors: Syrus legit: 1 ſen V, Ecce equus viridis, && qui ſedebat ſuper eum, nomen illi mn etn Diabolus. Hai in cap. 6. Apocal. per hunc equum dr in⸗ viridem, intelligit floridam juventutem, vireſcentem pueri- “ tiam. Per colorem viridem adoleſcentia denotatur; hanc Diabo- ren N lus, hoſtis humani generis, omnibus viribus adlaborat; in ma- eni,s lum, in pravas actiones, in peſſimas conſuetudines, introdu- a cere, quaſi certus; ſi homo à pueritia ſeſe immergat vitiis, lener an iisdem vitiis in canam ſenectutem ſit laboraturus. Ita ſacer Textus Sa⸗ textus: Adoleſcens juxta viam ſuam, etiam cum ſenuerit, non re- crzx Scri- cedet ab ea. Prov. 22. Clariſſimè Job. c. 20. Oa es implebun- Pturz. nene in tuir vitiis adoleſcentiæ eius, & cum eo in pulvere dormient. Huc fa- 8: lunt, cinunt adagia: Urit maturè, quòd vult urtica manere; Quod no- Marls va teſta capit, inveterato ſapit; Curvum ſe præbet, quod in uncum patros 4 Jnmm, creſcere debet: Aſſerunt hoc ipſum S. Patres: Qui à primæva atfeis 4 Feſtivale. Kk gtate 258 IN FESTO S. IOANNIS BAPTISTE, ætate Sathanæ eſt factus maneipium, non valet effugere, niſi à valen- Simon à tiori potentia liber fattus ſit, ſcribit Simon à Caſſia in c. 9. Mar- Caſſia. ci. Dißfculter eraditur quod rudes animi inbiberunt, habet S. Hie- S. Hierony mus, TOnymus. Pravitatum conſuetudines ad mortem perdurant; tenent pravæ conſuetudines, quem ſemel cœperint, atque quotidiè duriores exiſtunt, && ovz cum peccatoris vita, finiuntur, docet S. Gre- 3. Grege- gorius: Rarò videmus quem benè mori, qui male vixerit, fallitar us. doleſcens, qui ætatis ſuæ ſlori confiſus, Jequitur peccandi licentiam. Hugo Car-Hugo Cardin. in Pſ. 89, Sicut fruttus non invenitur in arbore, in din. qua ſlos prius non apparuit, fic in ſenettute honorem legitimum conſe. qui non poterit, qui in adoleſcentia diſciplinæ alicujus exercitatione S. Cypria- on laboravit, docet S. Cyprianus de 12. Abuſ. Imploratâ S. Spi- nus. rits gratia, deſuper Conceptus dabo. CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Gratulabundi deferunt Apoſtolo Salvatori noftro: Etiam Dæmonia ſubjiciuntur nobis; accidit nunc quendam Parentum fili.- um ſuum à Dæmonio obſeſſum S. Apoſtol's attuliſſe, ſupplici hâc adje- Sa, ab iniquo hoſpite liberare dignarentur; omnem diligentiam, vim & conatum adhibent, dilecti diſcipuli, aſt fruſtrà laborant, Dæmoni- um abigere, ex obſeſſo ejicere nequeunt, unde triſtis Pater Magiſtrum Chriſtum ipſemet accedit, irritum conatum narrat : Diwæi diſcipulis tuis ut ejicerent, && uon potuerunt. Marci c. 9. Dicit ſacer textus Matth. I0. Convocatis duodecim Diſcipulis ſuis, dedit eis poteſtatem Spirituum immundo- rum, ut ejicerent eos. Quomodo ergo hoc Dæmonium ejicere non va- luerunt; obſtaculum, impedimentum, impofſibilitatem intelligere licet ex verbis Chriſti interrogantis: Quantum temporis ſt, ex quo ei hoc ac- cidit? & ille ait: ab infantia, & frequenter eum in ignem, & inaquammi- ſit, ut eum perderet. Ab infantia, à primis annis, & à pueritia hic filius obſeſſus erat; & hoc erat obſtaculum, & impedimentum, quo minus hic filius obſeſſus, gratia ordinaria, ſed gratia extraordinaria, per ipſam Dei omnipotentiam curari potuerit. Dæmonium ſunt pravæ conſue- tudines, peccaminoſi, ac peſſimi mores, ab infantia, à puero, tener ætate ſi talibus immerſus, & imbutus fuerit, viã ordinariaâ vix, ac diffi- culter, ab his male affuetis curabitur ; per potentiam divinam ſolum corrigibilis videtur. Malitiam, ac ſcelera, quæ puer didicit, vir ac ſe- nex practicabit. Huc faciunt verba Simonis à Caſſia in cap. 9. Marci: ui à primæva ztate Sathanæ fadtus eſt mancipium, non valet eßugere niſi à valentiori potentia liber factus fit. . CON. S ,in iri Vm Ee ſenmn Gadk ig Si Ulmo⸗ ben un M.o e/⸗ ulun , re uinse UCoria tpre⸗ 18hve rr hoe ehudit ſoltoma Ganl etkan, cherlas! smorbe Ps,in⸗ Petet, de Ulns vit: ents. I lulmn. b, coll terd in Put cum⸗ VR N i 4 — e, niſara Nin e g. Mr 1 hubetd Idlnant, ien guotidie Aier docet Vixeritt, A ccEndi rrtiir ttar it l 4 gkinung Cigs ertnitti Implondid Salvatoi ack m Paentun! ſupplici hiet Cligentiam, orant, Den Dater Migk Diri dſine teytus M Vykum inn m ejceeimt enn inelee ir i poerti en. entuin, lnnria, E t ulſe un mn (irimn “ ideit,in n , N lr glen CoNcIo TERTIAYI. 22 CONCEPIUS II. Stupendum eſt, quantis favoribus divina bonitas, populum Judæo- rum, in itinere ad terram promiſſam, ac electam, dignata ſit. Regius Pſal- miſta in compendio enarrat Pſalmo 102. Eduxit eos cum argento & auro, & non erat in tribubus eorum infirmus, expandit nubem in protettionem eorum, 9 ignem, ut luceret eis per noltem. Petierunt, & venit coturnix; & pane cœli ſaturavit eos; dirupit petram, & fuxerunt aquæ, abierunt in ſicco fiumina oc. duxit populum ſuum in exultatione, & elettos ſuos in lætitia, & Adedit illis re- giones gentium, & labores populorum poſſederunt. Mediis his in felicitatibus, in Ægyptum reverti cogitant filii Iſrael: Revertamur in Ztgyptum. Sua- viſſimo pane, cœleſti Mannâ nutriti, allii, & cepæ, ac porri appetitum ha- bent, veniunt nobis in mentem cucumeres, & pepones, aliia, G& cepe, & porri. Num. c. II. Mannæ erat cibus ſuaviſſimus, ac dulcisſimus, allium, & ce- pæ, & perri, herbæ ſunt fœtidæ, ac inſipidæ, naturæ reſiſtentes, & tamen Judaicus populus, ſuavi pane, & edulio coœleſti, cum coturnicibus nutri- tus, præ his exquiſitis dapibus, has fœtidas herbas appetit ac deſiderat; quæ hujus appetitůs cauſa? cauſam eſſe advertit S. Chryſoſtomus hom. 7. in I. ad Corinth. Quia Judæi in EÆgypto nati, educati, hinc Ægyptum appe- tunt præ patria, & terra illa electa, cucumeribus, peponibus, cepis & por- ris à puero, ab infantiâ nutriti ſunt, hinc licet ſapidiſſimo Manna refeéti, præ hoc foœtentes herbas deſiderant. Ita ſubſcribit Hugo Cardin. Judei repudiabant Manna dulciſſimum, quia nutriti erant de alliis Egypti. Et S. Chry- ſoſtomus modò citatus habet: Judæi cum Manna haberent, allium quærebant, E& oum libertate fruerentur, recordabantur ſervitutis, E& Zg)ptum ſæpenumero ex- petebant, propter conſuetudinem, adeò violenta res G&c. Foœtidas, & naturæ Adverſas illas herbas, allium, cepas & porrum, meritò ſœtidis vitiis, ac ma- lis moribus conſuetudinibusque comparavero; ſi his fœtidis, iniquis her- bis, à puero quis innutritus fuerit, auſim dicere, ſua vita, etiam ſenex ap- petet, deſiderabit, edet, guſtabit. Communiter enim malus puer, pesſi- mus vir ac ſenex. Qualis fuerit homo ſuperioris ætatis, talis erit & ſe- quentis. CONCEPTUS III. Iſaias cap. 9. inquit: Et non erit «g)pto opus, quòd faciat caput caudam. Mirabilis locutio: caput cum cauda connecétit, caput cum col- lo, collum cum corpore, & ſic deſcendendo unum membrum cum al- tero in corpore humano connexum videmus, non verò immediatè ca- put cum cauda connexum conſpicimus: quid ergo myſterii detegere vult Propheta, quod immediaté caput cum cauda connectat? Et nox erit E.9)to opus, quèòd faciat caput & caudam. Explico myſterium latens: Kk 2 Caput 260 IN EESTO S. OANNIS BAPTISTE, Caput eſt corporis initium, ac principium, cauda verò, eſt finis; caput er- 30 cum cauda initium, cum fine connectit Propheta, indicaturus; quale initium, principium vitz hominis fuerit, talis erit & finis, & exitus. Inmi- tium, principium vitæz humanæ eſt pueritia, ætas prima, finis & exitus eſt cana ſenectus: Initium, caput pueritia ſi fuerit corrupta, & perverſa, talis erit & cauda, finis, ſenectusque. Audiatur S. Cyrillus in cap. 19. Iſaiæ: VWee enim egregia œpta juveniliter aggredientur, hoc enim eſt principium & caput; nec in optatiſſimum finem occurrent, quæ geruntur, haæc enim eſt cauda && fnis. Malus puer, peſſimus vir. CONCEPTUS IV. Hoc indicare voluit Iſaias cap. 56. Puer centum annorum morietur. Si centum annorum, quomodo adhuc puer? Reſpondet S Gregorius lib. 17. Moral. cap. 4. Quia diu quidem vixit, ſed ætatis ſuæ tempora vanitate conſuns- pſit, puer eſt, quia adhuc mente parvulus eſt, ſerviens vitiis, ſequens paſſiones ſuaz. Et Philo lib. de Abraham habet: Eos, qui longam ætatem ſine probitate vi- xerunt, longævos pueros dici convenit, ut qui nunquam diſeiplinas attigerunt ca- nicie dignas. Optimè Favorinus de ſenectute ex mente Pythagoræ & Pla- tonis: Senectutem non eſſe juxta finem vitæ, quam juxæta principium bene beate- que vivendi. Et Seneca epiſt. 2. habet: Eadem volumus ſenes, quæ volui- mus puéri. Puer ergò malus, centum annorum ſenex, talis morietur. Oſa ejus ivplebuntur vitiis adoleſcentiæ ejus, & cum eo in pulvere dormient. Job. 20. CONCEPTUS V. De filiis Heli jam viris adultis narrat ſacer textus I. Regum cap. 2. quod res peſſimas agerent, in ſpecie: Detrabebant homines à Sacrißcio Do- mini, dormiebant cum mulieribus, quæ obſervabant ad oſtium tabernaculi. Cau- ſalem tantæ malitiæ indicat Sacra Scriptura capite citato: Erat ergo pecca- tum puerorum grande nimis coram Domino. Filii Heli, ut pueri, jam pes- ſimi erant, tales ſunt, & permanent facti viri, & adulti; optimè Seneca: Eadem volumus ſenes, quæ Volumus pueri. Nefanda refert facta ſacer Codex de Rege Manaſſe 3. Regum 33. Fecit autem malum coram Doômino juxta abo- minationes gentium, quas ſubvertit Dominus coram filiis Iſraël, inſtauravit ex- celſa, quæ Dnolifus Juerat Ezecbias, Patér ejus, conſtruxitque aras Baaluim, G fecit lucos, adoravit omnem malitiam cœli, & coluit eam, 6go. Obſervabat ſomnia, ſectabatur auguria, maleficis artibus inſerviebat, habebat Necum WMagos, & Incan- tatores, multaque mala operatus coram Domino, ut irritaret eun. Omnium horum malorum radicem indicat Scriptura, peſſimam fuiſſe Manaſſis pue- ritiam, & juventutem: Duodecim erat annorum Manuſſes, cum regnare cœ- Piſſet, & quinquaginta annis regnavit. Pernitioſa pueritia, peſſimorum viro- rum nidus eſt. [Epilo- eſ, vel ulet ilunt ſis ron Certicen Eun E iltn N Vae Muuig. i iut, 1 Un Minig (ninh. 5Nhort hung, – ls; Cadott cnuns; H ering. H inis 8 epſut Aertelt⸗ In 40. 19. lu incigim Gen Orun ſtoni. Gregorieſt n Lutitteau Otens ſinmi n Sre rollai Nliras atien Pythugote ippiun kenk ſentg, ( l 4, tuls mndn n Pulvere n 1 1. Regne nites Nſfel n tiheman 0, 0: Dr ee Ut pei, n i; opeinde t ſichelt , Deninint mel, iinm e lu OPernkuſin 1gn, an. OEH e Mnih ,Cn l peſimnonn“ CoNCIO TERTIA. 261 Epilogus. Hortor ergo omnes, quorum curæz juventus concredita eſt, verbis Eccleſ. c. 30. quæ memoria retinere ſtudebunt: Eilinzs remiſſiss, evadet præceps. Eacka filium tuum, & paventem te faciet, lude cum illo, && con- triſtabit te, non corridens illi, ne condolezs, & in noiſſimis ob'ſtupeſcent dentes tui; non des illi poteſtatem in juventute, & ne deſpicias cogitatus illius. Curva cervicem ejus in juventute, & tunde latera ejus, dum infans eſt, ne fortè induret, & non credat tibi, && erit tibi dolor animæ, Doce Rlium tuum, & operare in illo, ne in turpitudinem illius offendas. Amen. H 2* 6 6. 24 44 6 20 670 67 0 6 643832886 838 8 2 2 2 2 2 8 2 38 IN FPETO SS. APOSTOLORUM PEI RI Er PAIL, CONCGIO PRIMA. Quem dicunt bomines eſſe Filium hominis ? Tertu. Matth. 16. . Superiores, & eos, qui præſunt, decet habere Themz. bonam famam, & optimæ converſationis omen, & nomen. W. Hriſtus, licet fuerit ipfa innocentia, ac boni- Exordiusn e tas, conſcientia nullius peccati eum argue- D ret: Quts ex vobis arguet me de peccato? oan. &. Tamen & talis, bonus, innocens, apud exte- ros, & plebem haberi, reputari, & undique bonam famam retinere ſtuduit: relinquens SES SSEs, exelnplum Superioribus, famam bonam, ac exiſtimationem, optimis ſuis moribus, & converſatione, conſer- vare adlaborent. Hortantur eos idipſum SS. Apoſtoli Petrus & Paulus: Oportet autem illum, && teftimonium habere bonum ab üs, qui Texsus Pris ſunt, ut non in opprobrium incidat, & laqueum Diaboli. S. Paulus Sacræ I. ad Tim. cap. 3. Et iterum ad Rom. cap. 1II. Providentes bona cripturæ. uon tantum coram Deo, ſed etiam coram omnibus hominibus. Et 2. ad Corinth. 2. Chriſti honus odor ſumus Deo in his, qui ſalvi fiunt. Ner- vosè hortatur S. Petrus ep. I. c. 2. Charißſimi, obſecro vos, tanquam advenas, peregrinos, abſtinere vos à erealizus deſiderüis, quæ mili- KK 3 tant – z6z IN FESTO SS. APOOSTOLORUM PETRI Fr PAUUI, tunt adverſus animam, converſationem veſtram inter gentes habentes honam, ut in eo, quod detrectant de vobis, tanquam de malefattoribus, ex honis operibus vos conſiderantes, glorißcent DkI in die viſitatio- nis. Et iterum Epiſtola 2. c. 32. Dominum Chriſtum ſandtiſicate in cordibus veſtris, parati ſemper ad ſanttificationem omni poſcenti vos ra- tionem de ed, qué in vobis eſt, ſye, ſed cum modeſtia, &o& timore conſcien- tiam habentes bonam, ut in eo, quod detrectant vobis, confundantur, qui calumniantur veſtram honam in Chriſto converſationem. Sic luceat lux veſtra coram hominibus, ut videant opera veſtra bona, & glorifßicent Patrem veſtrum, qui in Cœlis et. Præſides hortatur Chriſtus Match. & Salomon FEccleſ. 41. Curam babe boni nominis. Audiamus & 8S. Patres. Patres: Sic Docor bonani eligat vitam, ut etiam bonam non negligat 8. Augu- famam, docet 8, Auguſtinus de doctrina Chriſtiana. Et uerum ſtinus. Serm. de vita Cleric. Duæ ſunt, conſcientia, & fama, conſcientia tibi, fama proximo neceſſaria eſt, qui enim confidit conſcientiæ, && negligit famam, crudelis eſt, qui aliorum animos excidit. Apoſtolici præcehti eſt, && exempli, ut habeamus rationem non tantuùm conſcientiæ, ſed eti- 8. Hierony- am famæ, ſcribit S Hieronymus ep 14 ad Celantiam. Et in cap. 4. mus. Matth. habet: Opera ſalutis, ſine fama boni odoris non ſatis relucent auditoribus, nec fama ſine opere proficit, ſine quibus forma veri Sacer- dotis non commendatur. Sacerdotis os, mens, manusve concordet, in- 8. Gregor. quit ep, ad Nepotem. Optimè S. Gregorius lib. 9. ſuper Ezechie- lem: Hi, quorum vita in exemplo poſita eſt imitationis, debent, ſi pos- lint, detrabentium verba compeſcere, ne eorum prædicationem non audi- ant, qui audire poterant, &ita in pravis moribus remanentes benè vi- vere contemnant. Et hom. II. ſic hortatur: Sic ſit opus in publico, quatenus intentio maneat in occulto, ut & de bono opere proximis præ- beamus exemplum. Pulcherrimus eſt ordo, & ſaluberrimus, ut onus, quod portandum imponis, tu portes prior, & ex te diſcas, qualiter oporteat g. Bernar- Aliis moderari noveris. Paſcos verbo, paſcas exemplo, inſtruit 8. Ber- dus. nardus in Epiſtola 72. Eleganter S. Chryſoſtomus hom. 23. ad s chrylo⸗ popul. Fidelem non ex ſolo munere videri oportet, ſed ex vitæ novitale. 8. Ignatius Suaviſſimè concludit S. Ignatius in ep. 14. ad Epheſ. Qui proften- Martyr. Eur ſe Chriſti eſſe, non modè ex iis, quæ dicunt, ſed ex iis, quæ faciunt, cognoſcantur, ex fruttu enim arbor agnoſcitur. Praſtat enim eſ’e 1ta- cere, qum loqui & non eſe. Non in ſermone regnum Dei, ſed in vir- tute. DElI gratiâ deſuper Conceptus dabo. SS CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Superiorem, præſidem, correctorem morum populi x1es, Judaici DEUS conſtituit Iſaiam: Qui nempè objurget eorum iniquos mo- — les e Sliun glu n ali⸗ onos, Wcorro Coln aen Ptente Gnet! Hon tan ſe, 1o r, ing batose lonih n ce e conye Deat. in: ller. Nee corp Mguari nrlen Cnlergrt P hoe tnclnt, Noteſt! D Uerhene Motes, & lumtahe Pſore, ne, der tnnd unc inck ein, n dunt H alit, in mu geite hihene e naleftoin Aincdeif Funn ſallfeni mi doſeentiran Guinennin is, nfnln Ntionen. Alt. homn Grlntr 1 Chelchsint ig. Aplanu! Ponen nmn ſtana. Ef ma, ONcent ſiientie, G Aoleſre nſtiete e ntiam. Erinc ri mon /ttin forna tet Uusve conont 5d.9, fuperkn. tioniv at, Clicrtioren u Eonnteru ,t ut Syere lunni, minus n , Aulnte uplo, inſicst Pomus Uun eder und⸗ Lphek ini⸗ ſer i , Alr anng D un t/ N mor N rum nnigun . CONCIO PRIMA 263 res, emendet errata, ut vitæ innoçentiam ampleétantur. Ad hunc finem ad Iſaiam inquit Deus cap. 40. Super montem excelſum aſcende tu, gui evan- gelizas Sion. In cacumen montis contende, atque indé perora; qui vitio- rum alienorum futurus objurgator es. An non melius feciſſet Iaias 1ſ domos, in quibus difſoluti homines degebant; aut plateas, & fora, in qui- bus corrupti mores tractantur, obambulaſſet, hos, & illos correcturus? non domos viſitet Iſaias, non fora, & plateas oberret, ſed montem excel- ſum aſeendat, corruptos populi mores correcturus, ad meliora errantem plebem deduéturus. Quid quæſo per hunc montem excelſum intelligen- dum eſt? Reſpondet S. Bruno Serm. de confeſſ. Per montem excelſum, non tam loeum eminentem, quam faſtigium perfectionis, bonæ conſcien- tiæ, ac optimæ apud homines ſamæ, & notæ, intelligendum eſſe; ſupe- rior, inquam, Præſes, & Paterfamilias &c. omnisque, cujus officium eſt fubditos corrigere, erudire, montem excellum conſcendat, id eſt, per- fectioni ſtudeat, ipfemet innocens, caſtus, timoratus, expers peccati fit in ſua conſcientia, & talis, innocens, caſtus, timoratus, juftus, exemplo ac converſatione audiat, & ab exteris, & fibi ſubditis, ac proximis ha- beatur. Ita & Bruno: Vie, tuus ſermo ſuſcipiatar, qafcende Pprius in montem excelſum: dilige pacem, & charitatem, omnes obedient tibi, & verba tua audient. CONCEPTUS II. Ezechias vidit illa quatuor animalia, currus divini aurigas, per totum corpus undique oculis repleta: Et totum corpus oculis plenum in circuitu ipſo- vum quatuor. cap. I. Quid quæſo tot, centenis, & ultra oculis, animalia hæc repleta agent, & facient? fors currui intendent, ne à rotis pulvere conſpergaturx, maceuletur, deviet, aut declinet? aſt uno, atque altero ocu- lo hoc negotium facilè obſervabunt, reliquis copiofis oculis ſibi ipfſi at- tendunt, ſe ipſa inſpiciunt: Et anumquodque eorum, coram facie ſua ambula- bat. Quid ergo myſterii in his oculatis currus divini vectoribus latere voteſt? Detegit myſterium S. Gregorius lib. F. hom. in Ezech. tom. 32. Per hunc divinum currum, Eccleſiæ militantis curſum intelligens, nempè mores, & converſationem fidelium populorum: per animalia oculata cur- rum trahentia, intelligit Superiores & Rectores, quales ſunt Prædicatores, Paſtores, Patresfamilias &c. quorum cura & munus eſt, corrigere, emen- dare, perficere proximum, &cautè, in timore DEl deducere. Oculata erant undique illa animalia currum trahentia, diſcant Superiores, eos de- bere eſſe undique oculatos, fama bona, converſatione optima, totos lu- cidos, claros, integros, ut ſic alios cautè deducant, ac virtuoſos effi- ciant. Audiamus verba Magni Gregorii: Sandki viri Nolerter ſe aſpi- ciunt, iv quibus ab ipſis judicari poſunt, qui in ſe nee ea latere boterant, . ignorunt. CON- —e 264 HN FESTO SS. APOSTOLORUM PETRI Er PAUII, . CONCEPTUS III. Chriſtus Salvator noſter Petro Apoſtolo curam totius Chriſtianitatis committens verbis: Paſce oves meaz: Ter in amore & charitate ſolidum cupit: Simon Joannis, diligis me? Toan. 21. in Apocalypſi cap. I. ſimilis fi- lio hominis, qui eſt Salvator noſter, apparuit Joanni Evang., totus candi- dus, fulgens, clarus ac lucens: Capill: erant candidi, tanquam lana alba, G tanquam nix, facies ejus ſicut Sol. Demandans Joanni Eccleſiarum corre- Gtionem, & emendationem: Quod vides, ſeribe in libro, & mitte ſeptem Eccle- ſiis, quæ ſunt in Aia. Quid ſigmificat, quòd committens Chriſtus Petro cu- ram Chriſtianitatis, eum ter charitate ſolidum, ac inſtructum voluit? Jo- anni demandans correctionem Eccleſiarum undequaque candidus, lu- cens, ac fulgens apparuit? ad quæſtiones reſpondeo: Numero ternario convenit perfectio, juxta tritum: Omne Yrinumi perfettum. Charitatem no- minat Apoſtolus ad Colofſ. 3. Vinculum perfectionis: Charitatem babete, quod eſt vinculum perfeltionis, quas perfectiones deſcribit I. ad Cor. cap. 13. Charitæs patiens eſt, benigna eſt, haritas non æmulatur, non agit perperam, non in- flatur, non eſt ambitioſa, non quærit quæ ſua ſunt, non irritatur, non cogitat malum Ege. ommnia ſuffert, omnia credit, omnia ſperat, omnia ſuſtinet. Ter ergò in amore, & charitate radicatum Deus vult Petrum, animarum regentem, Ducem, & Paſtorem, ut undique perfeécti eſſe ſtudeant, qui aliis præſunt, & alios regunt. Perfecti, inquam, intrinſecè, bona conſcientia, perfecti & ex- trinſecè, optima fama, probatæz vitæZ. Hinc & Chriſtus, Joanni Eccleſia- rum curam demandans, totus candidus, fulgens, & ſplendens apparuit, indicans: eos, qui correctioni aliorum præpoſiti ſunt, non tantùm in ſe, in conſcientia, inquam debere eſſe candidos, puros, ac mundos, ut lanam, & nivem, ſed & ut Solem, bonàâ famâ, probatâ vitã, & converſatione, aliis prælucere, ac fulgere. Sic concludente Philone lib. de Mon. tom. II. Po. ſtulat enim in eo viro lex præſtantiorem indolem, quippè qui Deo ſit familiaris præ cæteris, ſitus in quondam divinæ, humanæque naturæ confinio. CONCEPTIUS IV. S Moyſes, Exodi 34. deſcendens de monte cum Tabulis Legis promul- gandis; apparuit cornutus in facie, id eſt, ſcribit Trinus verſiculo 29. Facies ejus ita lucebat, ut etiam lucis radios, qui metaphoricè cornua vocantur, & vultu vibraret. Hoc notare libeat; Moyſes, legis divinæ promulgator, lucet, ac ſplendet. Narrat pariter ſacer textus de Moyſe: Impletis ſermo- nibus poſuit velamen ſuper faciem ſuam &. operiebat rurſus faciem ſuam, iquan- do loquebatur ad eos. verſiculo 35. Pineda in Eccleſiaſten, hæc verba ſic ex- plicat: Moyſen ſplendidam ſuam faciem impoſterum ſemper operuiſſe, & nonniſi dum de legis obſervantia populum inſtrueret, vel corrigeret, plebi ſuam ſplendidam faciem intuendam, exhibuiſſe. Cur quæſo DEUS facicei — eiei) Munnl mo⸗ eett n N cen aln oncl en; fone. Noliet Munne CAennt Meint grorutio 41 etmirori nrerteo Ds, inn Chrobit n cu Nantaan, munin, i, aiben Cllcentu luremo lnren o⸗ nih, ſ Cloren h INe le, Repenten thleden iefgrn Gnmneln Aotene Nittaß, etunor ellre AI, — 8 Chrſtanta haritate Cldn ca. l Unlas Ang tOt ne nn luin dln 4 leſanun mitte ſeend Chridtsbemne QAamwelin, We candidig, Numero knt 1. Chnutarene (hurtunmnl 11. Core giteſpenmnn Nnchgttuin er eigdnn egentenn, D SPrelut, i la, Nettebil 1S, jonnhit ſglendens t, Nontuntunt einuntos conteltil eMon tan Dinſtſnin bolslezint tinus elan ics nun tu vine nur ve: Npn 4 cin n 2 vhxc Eetl, ſeinpet en H t, vel (ll Cur CONGCIO PRIMA. 265 faciei Moyſis mirabilem ſplendorem indidit rectè tunc, dum legem Dei promulgaret? dein cur Moyſes impoſterum ſuam ſplendidam faciem non- niſi monſtravit, quam tunc, dum de lege Dei populum erudiret, & in- ſtrueret? Luci Solis, Lunæ & Stellarum Academicus hoc ſubſcribit Lem- ma: Semper impollutus: aut Decor ubiqué integer: Lucere voluit Deus fa- ciem Moyſis, dum legem Dei promulgaret populo; ut ediſcant ex hoc, qui aliis præſunt, leges & conſtitutiones præſcribunt; luceant, ſplendeant bona conſcientia, ac bona fama: ſemper ſunt impolluti, intus, ac foris integri; ac decori, intus in conſcientia, foris optima fama, ac converſa- tione. Splendidam ſuam faciem Moyſes nonniſi dum erudiret plebem, monſtrabat, erudiens per hoc omnes Superiores, ac Rectores; alios, quam maximè erudient, ſi integritatis conſcientiæ, ac honæ famæ luce ſplen- duerint. Agnovit hoc Gentilis Tullius Tom. ér. in Verr. ſcribens: Le- gem enim ſibi indicunt, innocentiæ, continentiæ, virtutumque omnium; qui ab al- Tero rationem vitæ repoſcunt. . CONCEPTIUS V. Ad Regimen, & gubernationem præordinatus erat jacob: Major ſer- viet minori. Geneſ. 2½ Eſau, inquam, Jacobo; Hic jacob innocens, opti- mæ erat conſcientiæ: Jacob dilexi, ad Rom. 9. Aſt licet in conſcientia opti- mus, innocentiſſimus fuerit, tamen & ab extrinſeco, inſignis ſanctitatis & probitatis: Mater Rebecca Jacobum exornavit: Veſtibus Eſau valdè bonis, quas apud ſe habebat domi, induit eum. Geneſ. 27. quæ veſtes ſpecialem fra- grantiam, & odorem ſuaviſſimum ſpirabant; Statimque ut ſenſit veſtimen- torum eus fragrantiam, benedicens ei ait: Ecce odor fili mei, ſicut odor agri ple- ni, cui benedixit Dominus. Cur divina bonitas diſpoſuit, ut Jacob, qui in conſcientia ſua, innocens & bonus erat, etiam exteriori veſtitu, ac habitu, ſuavem odorem, & fragrantiam ſpiraret? quid per hunc externi habits ſuavem odorem eſt intelligendum? Senſum diſco ex S. Paulo 2. ad Co- rinth. 2. ſcribentis: Cbriſti bonus odor ſumus Deo inhis, qui ſalvi fiunt. Tirinus odorem hunc interpretatur, bonam famam, & ſuavem fragrantiam opti- mæ vitæ, morum, ac converſationis ſignificare; Jacob ergò Superiorem, Regentem futurum, ſedula Mater, licet in conſcientia fuerit bonus, ex- trinſecè etiam, bonãâ famâ, ac vitæ integritatis notà publicâa, benè olere. ac ftagrantiam optimorum morum ſpirare, adlaborat: Inſtruens per hoc omnes Superiores, Regentes, Duces, Inſtructores, quorum officium eſt alios erudire, corrigere, ad meliorem frugem deducere, ipſi non tantùm virtuoſi, ſancti, immaculati, optimæ conſcientiæ ſint, ſed & optimæ famæ ac rumoris, de vitæ innocentia, ac morum integritate, Feſtivale. LI CON- z266 IN FESTO SS. APOSTOLORUM PETRI EF PAUI, CONCEPTUS VI. De Samuele inquit Scriptura I. Regum. 2. Placebat tàm Deo, quàm ho- minibus. Deo placemus per bonam confcientiam, hominibus placemus, ver morum integritatem, ac optimæ vitæz normam, & converſationem, quòd Samuel ergò placebat tam Deo, quàm hominibus, patet Samuelemn ilibatam confervâſſe conſcientiam, penes integritate morum, honeſtæ vitæ, acnum, & converſationum optima ac laudabiliſſima formula præ- luxiſſe. Ita ſubſcribit in hunc locum Hugo Cardin. Placebat tam Deo per. mundam conſcientiam, quàm hominibus per bonam famam. Quod Samuel ſtuduerit per mundam conſcientiam placere Deo, approbo; ſed & cur cere ſtuduithominibus, ſed & cur placere ſatagit hominibus per bonam lamam? cum Apoſtolus dicat: Si hominibus placerem, Chriſti fervus non eſem, ad Galat. I. Intelligite & notate: Samuelem à Deo ordinatum fuiſſe in fudicem, Regentem, & Superiorem Populi Hraélitici, qua talis ſtuduit placere Samuel tàm Deo, quàm hominibus; Deo per bonam conſcien- tiam, hominibus per bonam famam. Diſcant exhinc omnes, qui præſunt, Superiores, Magiſtratus, Reges ac Duces, non ſoluùm bonam, sillibatam, hRabere confeientiam, ſed & illæſam famam, vitæ ac morum, laudatiſfſimam retinere formam. [Epilogass. . Hortatur ergèò omnes Præſides at Superiores Chriſtus Matth. ſ. Sic luceat lux veſtra coram hominibus, ut viqeant opera veſira hona, &glorifßicent Patrem veſtrum, qui in cœlis eſt. . Amen. Optimar ſins Me lpera r Mnlsa inere tne den ien Ge leſt ſum MMonnon ſigtinn fünon, is m 1 lhe ſtntn t,tare Aunm Ultuet (Aod ſiy 4 Wl, — n Dergink⸗ ibis Penn COherſtionen Paketcannlte- norum, hut umma formohn rehoktinden 1. (od dr tbo; Kd A minidrs ferde⸗ Pizikevatae Adinatumta „(va tls li t bonamn nti mges, guigt bonamn, Alt Umn, udttit Sohenotes Vileant gent elst. „1 CoOXNCIO SECUND aA. — IN FPESTO SS. APOSTOLORUM PETRI ET PAIILI1I, CONCIO SECUNDA. Quem dicunt bomines eſſe Filium hominis ?à Textu. at illi dixerunt, alii Joannem Baptiſtam, alii vero Eliam, 6&. Matth. 16. Famam bonam, ac exiſtimationem probatæ vi Theme. tæ, ſi Superior habuerit? facilè perſuadebit ad optimos virtutum fructus. WAmam bonam, odoriferæ roſæ comparavero, cum Exordium. y inſcriptione: Odore trabit: Sic Superior, odore bo- næ famæ, ad extra diffuſo, ad virtutem, & optimos N. èmores, ſibi ſubjectos facilè trahet, atque perducet. d Unde Chriſtus ad Superiores ait: Sint lumi e eſtri præcinli, S lucernæ ardentes in manibus veſtris. Lucernæ, inquam, optimarum actionum, ac converſationum. Unde iterum Chri- ſtus Matth. cap. 5. Sie luceat lux veſtra corum hominibus, ut videannt Textus opera veſtra bona, & glorificent Patrem veſtrum, qui in cœlis eſt. Et Sacre Paulus ad Titum cap. 2. Superiores hortatur: In ommbus præbe te- Scripturs. ipſum exemplum bonorum oheren in doctrind, in integritate, in gravi- tate, verbum ſanum, irrepræhenſibile. Et S. Jacobus cap. 3. Quis ſa- piens, & diſciplinatus inter vos, oſtendat ex bona converſatione operatio- nem ſuam, in manſuetudine pacis. Fama bona impinguat oſſa, inquit Salomon Prov. cap. 22. Audiamus Patres: Quisquis à oriminibus S8. Patres. Ragitiorum vitam ſuam cuſtodit, ſibi henè facit; Quisquis autem etiam Famam, in aliis eſt miſericors, nobis enim neceſſuria eſt vita noſtra, aliis fama noſtra, ſcribit S. Auguſtinus de bono viduitatis. Ver- S. Augu- ba compeſcere, ne eorum prædicationem non audiant; bond famd nihil ſtinus. t precioſius, nec melius, nec Crœſi theſauros quisque cum ea comparave- rit, tales enim eſe cenſemur, qualis fama cuique eſt. Huic aures inten- duntur, & oculi. Ita docet S. Iſidorus l'eluſiota lib. 3. ep. I42. Hoc S. Tüdorus. naturæ theſauris reponimus, quod famæ commodlis applicamus, ſcribit Caſſiodorus lib. 8. ep. 23. Et iterum lib. I ep. 5. Ubique Cogno- Caſſiodo- ſcitur quisquis famd teſte laudatur. Appoſitèꝶ S. Gregorius part. 2. rus. . LI 2 Paſtor. ö. Gregor, 26 89 IN FESTO SS. APOSTOLORUM PETRI zFT PAULI,D.I.„. Paſtor. lib. 3. Wa vox libentius auditorum corda penetrat, quam dicen- tis vita commendat, quia quod loquendo knderae⸗ oſtendendo adjuvat, 8. Laurent. ut fiat. Perbellè ſcribit S. Laurentius Juſtinianus lib. de conflict. Iuſtinianus. interno: Dabis voci tuæ vocem virtutis, ſi quid ſuade, tibi prius per- ſuaſiſſe cognoſcaris, validior operis, quàm oris vox eſt, fac ut loqueris. 8. Gregorius nius ſplendor, alterius eſt incendium, inquit S. Gregorius Nazianz. de Nazianz. S Ambro- S. Baiilio. Et S. Ambroſius habet: Non diſſcile æſtimatur, quod jam ſius. factum conpicitur. Concludo cum S. Valeriano Epiſt. hom. 17. 8. valerian. Citò ſedet animis, quod docetur exemplis. Imploratâ S. Spirits gra- tià deſuper Conceptus dabo. CONCEPTUS I. G [Confrmatio.] De crudeli Herode narrat Marcus c. 6. Audito eo: S. Joanne inquam, multa faciebat, & libenter eum audiebat. Quid traxit Hero- dem, ut Joannem libenter audiret, ad ejus inſtructionem obediens & ob- temperans, multa faceret? motivum inducens præmittit S. Evangeliſta: Herodes autem metuebat Joannem, ſciens eum virum juſtum, & ſanttum. Fama bona, vitæ integritas, & converſationis optima forma S. Joannis traxit He- rodem, ut licet alias homo ferus, & durus eſſet, tamen verbis Joannis ob- temperaret, mala multa intermitteret, bona plurima faceret, atque imple- ret. Veriſſim & S. Laurentius Juſtin. lib. de conflict. interno: Iia vow li- bentius auditorum corda penetrat, quam dicentis vita commendat. Fama bona impinguat oſſa. CONCEPTUS II. Recenſet Magiſter Gentium S. Paulus converſiones innumeras, quas effecit DEUS per Collegium Apoſtolicum in provinciis, quas error excœca- verat, polluerat ſuperſtitio, & immanitas cruentaverat. Per Apoſtolos ad Chritum adduétæ, & Jovi decerptæ numeratur magna Macedonia, Dalmatia, felix Arabia, vaſta Aſia, tota Hiſpania, Gallia, Italia &c. quærit quis quo medio? dico Apoſtolorum vitæ innocentis, optime converſationis fama: Audiamus teſtem S. Paulum 2. ad Corinth. c. 2. Deo autem gratias, qui ſemper triumphat nos in Chriſto TüSlI, & odorem notitiæ ſuæ manifeſtat per nos in ommi loco, quia Chriſti bonus odor ſumus in is, qui ſalvi fuunt. Confirmat icpſum Actorum c. 14. Turbæ autem levaverunt vocexi ſuam ycao- nicè dicentes: Dii ſimiles facti hominibus deſcenderunt ad nos, & vocabant Bar- nabam Jovem, Paulum verò Mercurium. Quam benè Iſidorus Peluſ. lib. 3. ep. 142. Qualis Jforma cujusque eſt, talis eſſe cenſemur, huic aures intenduntur, Soculi. CONCEPTUS III. Una mulier Hebræa Judith, ad nutum habet omnes cives urbis Bethuliæ, omnes à majori ad minimum ei obediunt, dictis obtemperant: Et — Vln refin ntite ſ N 1 Eun Iun ,al ſctie Cheltent UIn fn or ls Xbonee ns; d Dun ( lennt, Plillerin 40 Arenn Ganngo Alaunt Arnoſt n an t mund npolig teprum: ocknen Cnaxe CEi) I len R, K Mamn int g UI, t, uan dn. etlh ainn d. de orli farn atei. flus Naninnn 6 Finnn,nl Dplk donn ti irni⸗ 6. Adtoen Qiktaxt 1obediens 8! t . Lyange ſonchim N oauns ult Verbis omnut etet, algbeſn terno: Ma Hendet. Lammn es inmnmren, ,Joaseno n lat. ber khen migni Mitr Galia, M! noreſts, i d Connthe! Golunckufſil ginii i n 1t oun ſtu⸗ donns hel 8 7 Aures ina mnes (el ls ohene 71 . g,ttihaen. Et diverunt illi Oziaz, & Presbyteri, quia omnia, quæ locuta es, vera ſunt, && non eſt in ſermonibus tuis ulla repræbenſio. Quid mulieri apud populum tan- tum fidem, & autheritatem conciliavit, reſpectum creavit? cauſavit bonæ vitæ, ac integritatis, fama optima: Quoniam timebat Dominum valde, nec erat, qui de illa loqueretur verbun malum. Judith. cap. 8. Quaàm benè Nazianz. Hnims ſplendor, alterius eſt incendium: citò ſedet animis, quod docetur exemplis. Valerianus. V CONCEPTUS IV. In monte Thabor clarificatur Chriſtus, Salvator noſter, totus candi- dus, ac lucidus apparet. Reſplenduit facies ejus ſicut Sol, veſtimenta autem ejus fatcta ſunt dha ſicut nix. Matth. I7. Cur adedò clarificare filium ſuum batri æterno placuit? notare libeat, quod S. Evangeliſta ſubnectit: Ecoe vox de nube dicens: Hic eſt Filius mens dilettus, in quo mihi benè complacui, ipſum au- dite, Ut Filium ſuum audirent, dictis ejus crederent, ejus mandatis obedientis, obtemperarent, & probè inſtituta ſequerentur„ Pater PFili- um ſuum clarificavit, totum candhdum Apoſtolis repræſentavit; ful- gor lucis, candor nivis, ſymbolum ſunt non tàm innocentis vitæ, ac bonæ conſcientiæ, quàm etiam optimæ famæ, & præclaræ exiſtima- tionis; diſcant hinc Superiores, ac Præſides, quoniam facilè perſuade- bunt, corrigent, benevolè audientur à ſibi ſubjectis, ſi candidi, lucidi fuerint, ſi non tàm conſcientiâ bonâ, quam & famâ optimâ ſplendentes, refulſerint. CONCEPTUS V. A deſerto egreſfus Chriſtus, cum in Bethſaidam ingreſſus fuiſſet, adduxerunt ei cœcum;, precati, ut omnipotenti tactu manuum ſuarum, damna oculorum, quibus orbus erat, illi inſtauraret ; Marci cap. 8. Aaducunt ei œcum, O& rogabant, ut Uum tangeret. Condolens Chriſtus ærumnofi hominis calamitati, deſcendit in vota illius, atque miracu- loſam curationem perfecit hoc remedio: Exspuens in oculos ejus, impoſi- tis manibus ſuis interrogavit eui, ſi quid videret; neque contentus ſemel impoſuiſſe manus, iterum iterumque applicuit, ſicque ille viſum in- tegrum accepit. Quid myſterii latet, in hoc modo curandi cœcum? quod nempè Chriſtus, ſalivam oris ſui, & ſacras ſunul manus, iterato conjunxerit, exſpuerit in oculis cœci, & una ſimul tetigerit, oculos Ccœci? Eushymius in hunc locum exponit myſterium miraculi; intel- ligens per ſalivam, & ſputum, verba Chriſti, præceptiones, exhortatio- nes, & monitiones Chriſti; per manus verò, opera & facta Chriſti. Audiamus verba Enthymii: Sermonis quidem ſignum eſt utum, utrumque enim ab ore progreditur, operis verò manus. Et ſputa, & vVerba ab ore flu- LI 3 ununt, 270 N FESTO SS. APOSTOLORUM PETRI EFr PAULI, unt, manibus opera exercentur, quod ergò Chriſtus, hunc ceœcum miracu- lo ſanaturus, ad ſalivam manus adhibuerit, ideò fecit, ut ſignificaret: eum, qui dicit faciendo, & facit dicendo; cujus, inquam, dicta, & facta, conſci- entia, & bona fama conveniunt, tantam in jubendo, præcipiendo, & man- dando, habituram vim, & cfficaciam, ut queat operari miracula, & facere prodigia; cœcos in virtutis ſemita facilè faciet videre viam mandatorum DEI, ac progredi de virtute in virtutem; obeoœcatos, induratos in malitia, facilè illuminabit, inſtrust, edogçebit, ducet, ac diriget in viam bonam ſalutis. Sic conceptum hunc finiit citatus Euthymius: Sputo ac manibus Chriſtus oœcum ſanat: oſtendens: quod ſermo conjundtus operibas, miraculum operari poteſt. CONCEPTUS VI. Chriſtus Matth. c. 13. Regnum cœlorum ſimile dicit: Sagenæ miſſe in mare: ſunt, qui per ſagenam hanc Superiores, Parentes „»Præceptores in- telligunt; quorum officium eſt ſuis hortationibus, monitionibus, & amaris vitiorum aquis, ſibi ſubditos extrahant, coœlo lucrentur; hoc excom- mod faciant, fiant, & ſint ſimiles ſagenæ, ac reti piſcatorio: ſed cur reti, aut ſagenæ ſint ſimiles? cum piſcationes aliis, & pluribus modis fiant? ut docet .lianus lib. 8. cap. 5. Piſcationum gquatuor ſunt genera, fit enim vel reti, vel conto, vel naſa, vel hamo. Cur ergò reti, ac ſagenæ Superiores comparantur? cur non naſſæ, vel hamo ſimiles dicuntur, advertite: Rete, perfectior, tutior, magis certa, ac indubitata fit pi⸗ ſcatio, ex cauſa, qui rete, vel ſagena, arcta, anguſta, & ſtricta eſt; vult ergò Chriſtus comparatione hac, ubi Superiores ſagenæ comparat, indica- re: ſi Superiores, arétæ, anguſtæ, ac ſtriétæ fuerint confſcientiæ, ac bonæ famæ, quo arétiorem vivendi formam, converſandi normam tenuerint; ed facilius ſubjectos, ſuis exhortationibus capient, lucrabuntur, ad por- tum optatæ vitæ detrahent ac deducent. Ita Autor quidam apud Dida- cum Niſſenum concludit. Vita arctior, vebementer conducit ad piſces ca- piendos. CONCEPTUS WVI. Pſalmiſta Regius ſignanter narrat Pfal. 76. DEUM populum Iſraxli- ticum, & terra Ægypti in terram promiſſam deduxiſſe per hos duos: per Moyſen, inquam, & Aaron. Deduxiſti ficut oves populum tuum in ma- nu Moyſis & Aaron. Populus Judaicus obſtinatus, duræ cervicis, contra DEUM rebellis fuit, per manum Moyſis & Aaron facti ſunt manſueti, patientes ac humiles oves, quomodo rectè per manum Moyſis & Aaron ſimul? facti ſunt Judæi manſueti, tanta populi correctio, & commu- tatio facta eſt? cur non per Moyſen ſolum, vel Aaron ſolum, cur re- per utrumque ſimul? Notat S. Hieronymus in citatum Malwam: — Oen Ateml lce n,bol ſelee ore gi n E Enrde Chutan Kcn Gls hn Per nn unt hor un net Pefciun Clleient Alit, Cunn ben hetſciet 1 ſelbis lenent- etla⸗ noe WI, Geumn mi nibienret enn ſach, cen Piendo ) 4 irl, Abrn amn wundann Horntosinmai et in um der Suto net eiſl, nnun et: Agnug tes, tkrigthn nitionibi,a entur; eenn Pleatono & Plvablun utter ſ e Kn, Kl 0 ſulles dor 1E indobitut & Kictch e comnpunn nſcientie, nortthamtun ncrabuntu, 1 Qvidun r rluit A M pordlul iſle per to , Oplluntuni; Ie cer is i nt nn MoN rcio, A . 1 ſolum 10 3 itatum Jui comitem habet operationem. Concludit Didacus Niſſenus Fer. 3. Dom. CONCIO SECUNDA. 271 Offieium horum duorum fratrum, nempè unius fuiſſe facere, alterius autem officfum erat dicere: ac ſubſumit: ubi in Superiore Duce, ac Præſide, hæc duo; facere, & dicere conjuncta ſunt; ubi conſcientia bo- na, bonæ famæ, àc morum, & converiationis integritati, correſpondet; ſint licet commiſſi fubditi, obſtinati, feri, indomiti, duræ cervicis, fa- cile oves manſuetæ, humiles, patientes efficientur. Zantum valet ſermo, Quadrag. S. I. CONCEPTUS VIII. Sponſa in Canticis c. 5§. in Sponſo caput aureum, & manus aureas deprædicat: Cuput ejus aurum optimum, & manus ejus tornatiles durez. Quod caput aurum dicat approbo; caput enim principalis eſt pars corporis 5 aſt cut etiam manus dicit aureas, & ejusdem qualitatis cum capite, quæ tamen folum corporis ſervæ & inſtrumenta ſunt? S. Gregorius Niſſ. per caput intelligit Superiores, Præpoſitos ac Regentes, manus iſtorum ſunt horum operationes, facta ac geſta, mores ac converſationes; au-⸗ rum metallum eſt ubique probatiſſimum, ac validiſſimum, quo omniz;, perficiuntur, obtinentur; ſi nunc Superior aureus fuerit, probatiſſimæ conſcientiæ, ſimul & probatiſſimæ famæ in agendo, & conſervando; qui eurat, ut manus, capiti ſint affines, hoc eſt, ut opera dictis congruant, qui eum benè loquitur, melius operatur, facilè quæcunque in ſibi ſubjecétis Perficiet, & obtinebit. Epilognm.] Hortor ergo’, quocunque modo, ac titulo, Superiores vVerbis Ciceronis pro Miloné: Omnia, quæ vindicaveris inalio, tihi ipſi ve- hementer fugienda ſunt, etiam non modò acouſator, ſed ne Ouidem objurgator ferendus eſt, qui quod in altero vitium repræhendit, in eo ipſe deprehendatur. Finio cum S. Petro epiſt. I. cap- 5S. Paſcite, qui in vobis eſt- gregem Dei Ec. forma fadti gregis ex animo. IN 272 IN FESTO SS. APOSTOLORLIM VETRI Er PAUUI, IN FESTO SS. APOSTOLORIM PETRIET PAULI, CONCIO TERITII A Thems. Si Superior hallucinatur, facilè populus ſeduci. tur. WWinius Junior lib. 2. ep. 62. docet, at in corporibis, ſie in imperiis graviſſimus eſt morbus, qui à capite deſcendit. Capite malè valente; omnia memhra languent; ☛ caput in corpore politico, Superiores, Reges, ac R diti populi facilè ſeducuntur, à vero aberrant. Et hæc vide- tur cauſa, cur Chriſtus Apoſtolorum, ut capitum, ſententiam exquirat, quid de ipſo ſentiant, ac judicent: Yos autem quem me eſſe dicitis? quaſi aſſerat: ut Joannes Chryſoſtomus ſcribit Orat. de ſigillo tom. . In vobis res humanæ nutant, in vobis peri- Exordium. clitantur: & quemadmodum veſra rorritte publicum mortalium he- neſicium, ſic veſtra inſcitia, totius orbis etrimentum eſt. Reétè Supe- riorum ſymbolum eſt oculus, ſi nunc oculus, Rector aut Præ- ſes, tenebroſus, vitioſus eſt, corpus ſubditi tales exiſtent. Chriſto affirmante Lucæ cap. 6. Si lumen, quod in te eſt, tenebré 88. Patres. ſunt, ipſæ tenebræ quantæ erunt 9 Audiamus Patres: Publici deco- ris mater: eſt mens Regentis, quale fuerit dominationis arbitrium, talem parit libertatis aſpetctum, facilius quippè eſt, (ſi dicere fas eſt) errare naturam, guàm diſſimilem ſui, Princeps polſit Formare em- Caſhodo- publicum, ſcribit Caſſiodorus lib. 3. ep. 12. Quando profettos in ur⸗ abitu conſpexeris negligentes, hinc magno Præſidio indiges, ne iſtos forte imitans, eandem inambules viam, docet S. Ephrem in illud. Ephrem. Attende tibi ca Cœtu doctorum ruente in peccatis, tota civitas Huge Car. Patet hoſtibus Sacrnſ, habet Hugo Cardin. in cap. 4. Cantic. in⸗ ad ſubjettos populos decipiendos, multum valet Regis autoritas, per- Damnacc: orat S. Damaicenus Orat. 1. de Imaginibus. Diabolus adverſis eos (Superiores inquam) armatur, majorique fertur inſania, quippè S. Chrylo- cum ex eorum cæde, gregis quoque detrimenta ſequantur, ſcribit 8. Komus, Joan. Chryſoſtomus hom. I. in ep. I. ad Timoth. Ex Prælato- rum Principes ſunt, ſi hi errant, hullucinantur; ſub. — mnn nmm . tu, Dhiels Ellorin funmn n Mrfer N Gnr Deiaurl Dommn Unireri, Me ludun le, 1. Onniucn Un ho⸗ hrrſ 0bſon. tſoo De tkentoni iten Nebro, Odenehn chnebvit nlgen Uffüm mne ſei⸗⸗ Cmnie Gmi⸗ n ſed Pentemn Peth MI, — DNN. tch. 16. poluſeln ,A inonpn Auiaaptt r menhrn ciiores, Nid nollocunmzi nt. N hr! Ditum, ſenti t: Mö Al, Drllonb L nltunt i lli lun oni tmnef Nelet us, Mdorn bdit taes a Nott Sir Patres: M Lonninstonnnin. S, (Eim , Oumd ie iip,n 8. imn . peunt, ie⸗ ,B in en/, 4 unnt, n, loth. 4 W CONGIO TERTIA. 272 rum ruina, & impia vita, etiam inferiores Patiuntur magnam mi- norationem divinæ illuſtrationis, & gratik, docet Rogerius in Apo- Rogerius. calypſ. Per Principes ſeducuntur & gentes, ſedudtis enim Magiſtra- tibus, ubditi populi majorum exempio pereunt, S. Hieron. in c. 3. S. Hierom Danielis. S&t quis de populo pereat, ſolus perit, aſt Principis error mus. ⸗ multos involvit, inquit S. Bernard. ep. 1I7. Regum lapfas Pœnd S. Bernar- populorum, eorum errore periclitamur, vult S. Ambroſius. Ita ſunt nus. juncta merita Rettorum & plebejorum, ut ſæpe ex culpa Paſtoris, de- Ambro. terior fiat vita plebeiorum, concludit S. Gregorius lib. 25. Moral. §. Grego- cap. Iſ. Et iterum prima parte Paſtoral. cap. 2. Cum Paſtor per rius. abrupta graditur, conſequens eft, ut ad præcipitium grex feratur. Dei auxilio implorato audiamus Conceptus. CONCEPTUS I. Confirmatio.] Vix præfulſit primæva illa lux, Sol, inquam, & à Deo ab omni obſcuritate, & tenebris purgatur, priusquam ad miniſterium univerſi orbis deſtinetur. Et diviſit lucem a tenebris. Geneſ. I. Cur quæ- ſo Majeſtas divina adlaborat, Solem omni ex parte clarum, per- lucidum, ſplendentem, lucere, & irradiare, ac à tenebris ex aſſe pur- are, ac mundare? utique Sol, qui erat futurus Princeps, ac caput omnium Planetarum, ſymbolum eſt Regum, Principum, ac Superio- rum hujus mundi, docente Chriſto Matth. 5. Vos eſtis lux mundi. Te- nebræ ſymbolum ſunt vitiorum, ac peſſimorum morum, patet ex ver- bis Joan. 3. Dilexerunt homines magis tenebras, quàm lucem. A tenebris ergò Deus Solem, Regentem ac Ducem Planetarum, ſtatim ab initio creationis purgavit, dans documentum: Reges ac Principes mundi, ſint à tenebris vitiorum mundi, ac puri: ſicut enim Sole obſcurato, te- nebroſo, etiam nigræ tenebroſæ ſunt reliquæ creaturæ, ſic obſcurato, obtenebrato vitiis Principe, ſqualidi in vitiis erunt ſubjecti populi. Sic concludit Philippus Abbas ep. 13. JSi Prælatus fumo turpitudinis denigreſcit, & Populus conſequenter tenebreſcit. CONCEPIUS II. Virga Moyſis in terram projecta in ſerpentem degeneravit vene- natiſſimum, ac voraciſſimum: Divwit ergò ad eum, quid eſt, quod tenes in manu tua ? reſpondit virga, dixitque Dominus: projice eam in terram, pro- jecit, & verſa eſt in colubrum, ita ut Jfugeret Moyſes. Exodi 4. Et iterum c. 7. Cum dixerit vobis Pharao, oſtendite ſigna, dicæs ad Auron, tolle virgam tuam, && projice eam coram Pharaone, ac ventatur in colubrum. Cur virga non in ſed extra manum Moyſis, in terram, inquam, abjecta, verſa eſt in ſer- pentem, ac colubrum. Per virgam, Regem ac Principem intellige: in Feſtivale. Mm virga 274 IN FESTO SS. APDOSTOLORUM PETRI EFr PAUUI, virga namque potentia exprimitur, Iſa. cap. I10. Aur via furoris mei. Per virgam Aſſur Sennacherib, Dux ac Princeps eſt intelligendus, com- mentatur Trinus in Iſaiæ caput citatum: Jam ad intentum noſtrum: Si virga, Princeps & Dux in terram abjectus jacet, totus terrenus, cu- pidus, vitioſus eſt, ſerpens venenatus efficitur, ſubjectos populos in- ficiens intoxicans, malis ſuis moribus interimens, & devorans. Eſt hice Conceptus Oleaſtri in cap. 4. Exodi. Vrga in terram projecta in ſer- pentem vertitur, ꝗuoniam Judex terrena ſapiens, omnia velut ſerpens de- vorat. . CONCEPTUS III. Hugo Cardin. in cap. 5. Cantic. docet: Oræcis Rex Baſilæus dicitur quaſi populi haſis, quia debet populum portare; Apoſtolos ſuperiores in no- vo Teſtamento S. Paulus fundamentum, & baſim dicit fidelium : Sa- perædificati japer fundamentum Apoſtolorum, ad Epheſ. cap. 2. Rex ertiam arbori, ac ingenti ſtipiti comparatur, ut patet ex Prophetia Danielis cap. 4. Arborem, quam vidiſti, ſublimen, tu cs Rex. Theodoretus in Pſal. 44. Reges, Eccleſiæ facies, appellat: Quid his comparationibus indicare in- tendunt? Explico mentem meam: facies index ſalutis eſt, ex facie agnoſcitur, qualiter corporis humani, partes, & membra conſtituta ſint, & valeant. Eſt facies pallida: infallibiliter infertur, quod malè va- jeant membra; quam benè Theodorerus Reges, Superiores, facies ac Vultus dicit alicujus provinciæ, ſi enim hi pallent, & tetro colore ſce- lerum ſcatent, & ſubditi, qui ſunt partes, & membra provinciæ, cer- tò certius malè valebunt, in anima, malè audient, ſcelerati, diſſoluti erunt. Arbori proceræ Symboliſta inſeribit ſymbolum: Cominus omnia frangit. Nempè ſi arbor alta cadat, & proſternatur, circa circum omnia conéutit, confringit, ſuo caſu corruere facit; ſic ſi res habet cum Re- ge ac Superiore, ſi hic cadit in nefanda vitia, in ſcelera execranda pro- ſternitur, ſubditos ſuos, unà ſecum in vitia, ac ſcelera ſternit, ac con- cutit. Baſis ac fundamentum ſi ruit, experimur totam fabricam ſuper- poſitam ruere, infringi, concidere, devaſtari. Sic ſi Rex, Superior, Præpoſitus ruit in abominanda crimina, ſubditus populus unà pariter miſerè in eadem vitia ruit, ac labitur: devotio nulla huic eſt populo, cur:? irreligioſus ac indevotus eſt Dominus. Plebs injuſtum turpeque lucrum mox inſequitur, quam is, qui illum regit omnis juſtitiæ, ac Xquitatis limites transgreditur, per fas & nefas lucrum temporale quærit; in carnalitatis lutum communiter prolabuntur ſubditi, quando eorum baſis in eandem ſpurcitiem immerſa vivit. In praxi videamus. CONCEPTUS IV. Jeremias cap. 5. deſcribit cauſam Jeroſolymæ, & tot mille inco- larum, ubi ad unum omnes declinaverant à juſtitia, à veritate, ac pie- tate: — te⸗/9 nl Pirk im, Cnetun Ne⸗ fitier Piltu Ins (Ve⸗ (Drnun⸗ Ctic i Dunckon lcilme loden c⸗ Lans erp Pteli eunt) e⸗ Farcke t Ar Clen wa Umthn! U mn chin Chun tn Imrun, 4 De N ler adn nuohl Ntott uge: Uuoſio um, a: Une er⸗ lulnn M, — in fuonn n igendes, ege ntutn nohnn 0S tertenl, os popllo X Gevorank ran roſeknire Velu ſeen! Rer iſtes i 8 ſupeniotes tct fdelun cb. 2. Mu Propheir Di odotetvsinkl. jombos indn Aotis eſ, a mbra conftin Denoles, Ii teno o brn roine , ſccleni, um : Cmmu! 1, Ccncnumt ſi tes uheten celern eiclin elera ſenb41 Ols t Ulr huic eli⸗ nliun , otms iin n lemponi⸗ und N: . & tot ne⸗ Veritate, 4 CONCIO TERTIA. 275 tate: Quærite Vias Jeruſalem, & aſpicite, & conſiderate, & quærite in pla- teis ejus, an inveniatis virum facientem Judicium, & quærentem fidem. Iiaix cap. I. conformiter loquitur. Facta eſt meretrix civitas fidelis blena Judicii, Jaſtitia bhabitavit in ea, nunc autem hbomicidæ, argentum tuum verſum eſt in coriam, vinum tuum miſtum eſt aqud. Quomodo ad unum omnes aded ab- erraverunt, injuſti, ſcelerati facti ſunt; cauſalem allegat Iſaias citato ca- pite: Principes kui infideles, ocii furum, omnes diligunt munera, ſequuntur re- tributiones, pupillo non judicant, & cauſa viduæ non ingreditur ad eas. Ecce injuſtitia Principum, ad injuſtitias traxit omnęs Jeroſolymæ cives ac ſub- ditos. CONCEPTUS V. Cives Lyſtrenſes ſummo gaudio ſuſceperunt in urbem ſuam Paulum & Barnabam; ita legitur Actorum cap. .44. Levaverunt vocem ſuam, L- caonicè dicentes: Dii ſimiles facti hominibus deſcenderunt ad nos, & vocabant Barnabam Jovem, Paulum verò Mercurium. Paucos poſt dies eos ejiciunt. Lapidantesque Paulum traxerunt eum ex civitate, æſtimantes eum mortuum eſſe. Eodem capite: non tantùm ex civitate, etiam ex omnibus finibus ejiciunt, & eos expellunt: Hjecerunt de finibus ſuis. Quomodo plebs adeò rabida, perverſa, ac crudelis effecta eſt in Apoſtolos, quos antea tali honore affe- cerunt? cauſam adneétit ſacer textus: Concitaverunt, & Primos civitatis, && excitaverunt perſecutionem in Paulum & Barnabam. Primi, Principes, Præ- ſides, & Superiores civitatis, perſecutores effecti ſunt Apoſtolorum, & ad calcem malam viam ingreditur populus, plebs ad unum virum, Paulum, & Barnabam perſequitur. CONCEPTUS VI. Ut Sampſfon captus in carcerem duceretur; ſubitò fama per to- tam civitatem innotuit: Dalilam Sampſonem ligãſſe, ac in manus Prin- cipum tradidiſſe: ut patet Jjudicum cap. 16. Dalila vinxit eum: Hinc mirum, quod de populo Philiſtæo narrat ſacer textus citato libro, ac ca- pite: Populus videns laudabat Deum ſuum, eademque dicebat, tradidit Deus noſter adverſarium noſtrum in manus noſtras. Quomodo tam craſsè errat to- tus populus? captivitatem Sampſonis, Idolo ſuo Dagon adſcribens, cum in tota Civitate contraria fama innotuerit: nempè: Dalila vinxit eum. Notate: Erraverunt, & hallucinati ſunt eorum Principes, ac Superiores: Idolo ſuo Dagon victoriam adſcribentes: Principes Philiſtinorum convenerunt in unum, ut immolarent hoſtias magniſicas Dagon Deo ſuo, & epularentur, di- centes: Tradidit DEUS noſter inimicum noſtrum Sampſon in manus noſtras. Hunc errorem immediatè ſequitur populus: age etiam populus vi- dens, laudabat DEII M ſuum, eademque dicebat: Tradidit Deus noſter adverſa- Mm 2 rium 276 IN FSTO SS. APOSTOL. PETRI rr PAULI, CONCIO TERTIA. rium noſtrum in manus noſtras. Optimè Diogenes Laértius lib. 7. in vita Ze- nonis: Qui regem erudit, eum, & ſubditos quoque inſtruere certum eſt, nam cu- jusmodi fuerit Dux, tales & ſubditos ut plurimum fieri neceſſe eſt. CONCEPTUS VII. Herodis Subditi Chriſtum Salvatorem noſtrum eſſe oannem Baptiſtam aſſerebant: quærit Chriſtus Matth. c. 16. Quem dicunt homines eſſe Filium bo- minis? Reſpondent Apoſtoli: Alii Joannem Baptiſtam. Non dubito? quin multi ex his, qui Chriſtum 'oannem Baptiſtam eſſe dixerunt, lineamenta & viſonomiam S. Joannis in vivis noverint, faciem, corporis ſtaturam, colo- rem &c. optimèê noverint, diſſimilis quoad faciem, quoad ſtaturam corpo- ris, quoad loquelam, quoad colorem; Chriſtus eſt Joanni, non etiam du- bito, quin multi ex Judæis, qui Chriſtum eſſe oannem affirmabant, præ- ſentes fuerint, dum Joannes decollatus & occiſus fuit, caput in diſco, ca- daver exanime fuper pavimentum ſanguinem madens, conſpexerint, lo- eum, quo ſepultum fuit S. corpus, feiverint; mirum ergò, quòd nihilomi- nus Joannem vivum credant, Chriſtum eſſe Toannem adſtruant? unde po- pulo tantus error & hallueinatio? errat Plebs & populus, errante ſic Rege Herode: Herodes Rex aſſerit: auditis operibus Chriſti, ipſum eſſe oꝛnnem Baptiſtam, Matthi. 14. In illo tempore audivit Herodes Zetrarcha famam †ESll. Gait pueris ſuis: Hic eſt Joannes Baptiſta, ipſe ſurrexit à mortuis, S& ideò virtu- tes operantur in illo. Ita Conceptum concludit Origenes in Catena ad cap. Matth. IS. Alü Joannem Baptiſtam: æſtimationem ſecuti Herodis. Epilogus.] Precor ergò in Superioribus verificerur hortatio S. Pauli 1. ad Timoth. 4. Exemplum eſto fidelium in verbo & converſatione, in cha- ritate, in caſtitate, ut profedttus tun manifeſtus ſit omnibus. Amen. 1O TIN d.7. in Wnl, ftum eſt iuna 5 annem Dipihr iines eſe kiinn, Non Cobitore vnt, Inenment 1is katorn, adſtiturmon Uni, non etun Nafärmabent, caput indlt , COhlelein 2d, guddanit ſtruant? uk 1, eltanteſe Pum eſeee Chaſanan oſtiis G ilenn es in Caent ſoli, eturhornto mwerſrtone, i ſtounle. IN FESTO VISITATIONIS B. V. MARI, CONCIO PRIMA. Exurgens Maria abiit cum feſtinatione Mon- Textus tana. Luc. C. I. Omnes viſitat, erga omnes benigna eſt Ma. Them=. ria. D Olem depinxit Academicus, ſuos radios un. Exordium. dequaque pandentem, inſcriptione adjeétâ; 9 . Omnia viſitat, omnia fovet, omnils eſt Ppropi- o tius: Sic B. V. Maria, Sol, inter Sanétos radiis gratiarum omnem hominem viſitat, omnem fo- Patres. vet, omni eſt clemens ac propitia: unde Chry. Chryſippus, AAA ſippus Orat. de Laud. B. V. Mariam ſalutat: Ave fons luet, omnem bominem illuminans; & Idiota in prologo iota. de Maria Virgine: Longè poſitos illuminat Maria radiis miſericor- diæ ſuæ; ſibi Fropinquos per ſpecialem devotionem, conſolationis ſaua- vitate, præſentes ſibi in patria, excellentia gloriæ, G& ſio non eſt, qui ſe abſcondat à calore eins. Peroptimè S. Bernardus Serm. ſig. ma. 3. Bernar- gnum: Quemadmodum Sol ſuper honos 6& malos indifferenter oi- dus. tur, Ec ipſa quoque B. V. omnibis ſe exorabilem, omnibis clementiſſi- mam præbet, omnium deniq; neceſſitates umpliſſimo Juodam miſeretur affettu. Et iterum Sermon. 2. de Afſumpt. Omnibus miſericordiæ num aperit, plenitudinem ejus accipiant univerſi, captivus redemptio- nem, æger curationem, triſtis conſolationem, peccator veniam, jiiſtus gatiam. Et iterum Serm. z. de Feſto bentec. Ad Mariam, licut ad medium, ficut ad arcam Dei, ſicut ad rerum cauſam, ſicut ad negotium ſæculorum reihiciunt, & qui in cœlo babitant, & qui in infer- 20, & qui nos præceſſerunt, & qut ſequentur, & nati natorum, & qui MWm 3 vaſcen- 2738 IN FESTO VISITATIONIS B. V. MARILE, Richardus naſcentur ab illi. Unde B. V. Mariam Richardus à S. Laurentio 4 §. Laur, lib. 8. de laud. B. V. vocat centrum mundi: Maria eſt centrum mundi, quia ex omni parte mundi omnes habent ad eam recurrere in omnibus ſuis neceſſitatibus, Rcut omnes circumferentiæ recurrunt ad centrum. Cauſalem præmittit citatus author lib. 4. de laud. B. V. Cum enim Maria miſericordiam genuerit, quid aliud eſt uterus ejus, quam ipſe miſericordiarum theſaurus, & ideò dicitur Mater miſericor- diæ. Maria effetta eſt Dei Mater, Paradiſi ſcala, janua cCœli inter- ventrix Mundi, demonum fuga, peccatorum ſpes, naufragantium por- tus, maris ſtella, Confugium periclitantium, Jolamen laborantium, flu- Ctuantium robur, Dei & hominum veriſſima mediatrix, ſcribit S. Lau- 8. Lauren- rentius Juſtinian. Serm. de Annunc. B. V. Beata virgo, ſcribit Ber- tius Juſti- nardinus de Buſto in Mariali part. 9. Serm. 2. aſſimil. “4. Aimi- Baiantd latur gallinæ propter magnam ſolicitudinem, quàm de nobis habet in nus de Bu- Paſcendo, G& cuſtodiendo, nam dum eſet in præſenti vita, nos paſoebat ſto. Ciyo doctrinæ gc. habet etiam ſolicitudinem in cuſtodiendo, quia ſub aliis ſuis nos cuſtodit, & ab inſidiis diaboli nos protegit, ipſa enim et ia mulier, cui datæ ſunt duæ alæ magnæ, Apoc. 12. UMna ala miſe- ricordiæ, ſub qua peccatores fugiunt, ut Deo reconcilientur; alia ala eſt gratig, ſub qua juſti conſiſtunt, ut in gratid conſerventur. Argu- Gerſon, mentum proſequitur Gerion de Cantichordo Tom. 3. Quid con- cedet beatifica in cœlis, quæ talia dabat in terris affidta? perdidit mi- ſeriam, nunquam && miſericordiam, perdidit paſſionem, Jed nunquam && compaſſionem, Ber ha profettò compaſſionem affictivam, ſed reti⸗ net compaſſionem electivam & ſuccurſivam. Pergit in themate B. Pe- petrus Da- trus Damianus Serm. I. de Nativ. B. V. Abſit ut ceſſet manus tua mianus. (6 beata) cum occaſionem quæris ſalvandi miſeros, & miſericordiam effundendi, neque enim tua gloria minuitur, ſeq augetur, cum pœni- tentes ad veniam, juſtificati ad gloriam aſſumuntur. Concludo cum §. German. S. Germano, Orat. de Zona B. V. Non eſt revera finis tux ma- nitudinis, non eſt numerus tuorum beneficiorum, nullus non eſt, qui Jalvus fiat, Sandtiſſima! niſi per te, nemo eſt, qui liberetur à ma- lis, niſi per te, 6 Puriſſima! nemo eſt, cui donum concedatur, niſi per te, ô Caſtiſima! Maria omnibus eſt amabilis, omnibus eſt affabi- 8. Bonaven- lis, omnibus delettabilis, ſcribit S. Bonaventura in ſtimulo amoris tura. part. 3. cap. 19. Ipſa eſt cellaria totius Trinitatis, quæ de vino J. Albertur Spiritis dat, G propinat, cui vult, & quantum vult, finit Albertus Magnus. Magnus in Bibl. Marian. lib. Cantic. Implorat S. Spirits gra- tiꝗ deſuper Conceptus dabo, CON. — t: I9 Aitr Ke Genkn tono. Mna es Oni tet bar ubt Hummum, 166,Gi pinunti Kiceand un fu ba Mhos in benignn, e V. 5 uin ele, M Lurz ch. ttulat Kee Aenum, n Muriam oſe, El luere ooner liaeprick Dyenlnnn n n kine 8 Ein eq⸗ Deenuchmr Meni cone b, a do iunen, r Ceechnis , ONRauN Re⸗ emmd un, Ghirt 1 — §. Lanenin tin eſ antnn unn feenteni ie ferumnt4 delaud D. 1uan t Miter tien joumg ceiin ftognmümge orntin, x, ſcrbitlr Uignrlethtk ml.A. de nrli en Uitn, torde Olienc, ſll int, en 1. Un dt ilan: A ſeruettn. N. lon3. . Ifüink ec nen, Aner füinn, ttin Cemneh! ut Aſt tutl 1, Gnigim Auger, „. Coeclu entmi fünti nlle ti MMont n naln, onnubs 61 in ſimnſ/ 55, Nt Eim 45 Hind, CONCIO PRIMA. 279 CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Eccleſiaſticus B. V. Mariam de ſe teſtantem introdu- cit: In ommi terra ſteti. cap. 24. Pſalmiſtica pariter aſſerente bPſal. 44. Atitit Regina àa dextris tuis, in veſtitu deaurato circumdata varietate. Reginæ gloriofidimæ Virgini Mariæ propter incomparabilem ſuam dignitatem, in throno Majeſtatis ſuæ ſedere convenit, quid ergò cauſæ ſubeft, quêd Maria Regina magnificentiſſima, in cœli gloria ſtet? & ſtet quoque in omni terra? ſive terra illa ſit florida, & fructifera, ſive ſterilis, & ſpi- nis ac tribulis horrida ? Non erravero per terram intelligendo genus humanum, Scriptura me docente Genefſ. cap. 3. Memento homo, quia pul- vis es, & in pulverem reverteris. Stare, inquit S. Auguſtinus in Pial. 109. patrocinantis & adjuvantis eſt: Non ergo ſedet, ſed ſtat in terra Maria, ad indicandum: quod omnium hominum, ſive juſtorum, ſeu peccato- rum ſit Patrona, Adjutrix, & Advocata, omnes homines, & bonos, & malos ſua gratia viſiat, neminem ſpernit, erga omnes pia, clemens, benigna, ac miſericors eſt. Audiamus Patres: In omni terra ſteti, inquit de B. V. S. Bernardus: quia inter peccatores, qui terra ſunt, ſeu terreni, non jacet, neque ſedet, ſed erecta ſtat, ipjos ddjuvando, && protegendo. CONCEPTIUS II. Archangelus Gabriel annunciavit Divæ Virgini: Ave gratia plena. Lucæ cap. I. & addit: Spiritus Sandtus ſuperveniet in te. S. Spiritum in- titulat Eccleſia: Datorum munerum: ac gratiarum, ſi nunc juxta Angeli aſſertum, Maria jam eſt gratia plena, cur Spiritus S. dator gratiarum, in Mariam ſupervenit? An Virgo clementiſſima plenitudine propria, pro ſe, & in ſe; non contenta, etiam gratiarum donis abundare, ſuper- fluere concupivit? ſed ad quid abunder, ſuperfluet ? Explico me mo- ralitate practica; abundat vas vino, vel ambroſia, tunc eo ipſo, quod ſuperplenum ſit vas, guttatim liquor defluit, & ſiccam terram hume- Sat, ac recreat: Exſuperat vas pretioſis fructibus, ac eſculentis; eo ipſo hinc & inde decidunt fragmenta, quibus pauper homuncio, & ab- jecta quæque animalia, reficiuntur, paſcuntur. Non ergò ſufficiebat, pientifſimæ Virgini, in ſe, & pro ſe, gratiâ eſſe plenam, gratia jam plenâ concupivit datorem gratiarum fuper ſe venire, ut, inquam, gra- tiis, ac donis abundaret, & ſuperflueret, nos homines, terram ſiccam, & inanem, profluis grat arum ſtillis, indefinenter humectare, recreare, ac deciduis donorum fragmentis, nos pauperes homines, etiam abjectos quosque peccatores, reficere, cum paſcere poſſet. Eſt hie Conceptus S. Bernardi Serm. de Nat v. Non ſußhciebat Vugini propria plenitudo gratia- rum, cupivit gratiarum plenitudine ſuperfuere in ſalutem cundtorum. Sic ſcri- ptum 280 IN FESTO VISITATIONIS B. V. MARIXEÆ. ptum eſt Eceleſ. 24. In me omnis ſpes vitæ, && virtutis, qui me invenerit, inve- niet vitam, & hauriet ſalutem à Domino. CONCEPTUS III. Sponſus in Canticis ſtaturam Mariæ Virginis Palmæ aſſimilat: Statu- ra tua ſicut Palma: Cantic. 7. Rectius altitudinem Mariæ viri comparas- ſet, de vite enim experientia videmus, quo altior eſt baculus, cui innititur, eò altior vitis excreſcit, baculus Mariæ, eſt Dei Filius: Innixa ſuper dilectum Peum. Cantic. 8. Dei Filius baculus Matris Mariæ, eſt immenſus, ſic poſt Dei Filium, in gloria, & honore ſummitatem attingit Maria, cur ergò non vViti, ſed palmæ ſtatura Mariæ comparatur? Statura tua ſicut palmæ. De Palma Petrus Maffeius refert, in Inſulis Maldivis adeò multiplicis eſſe unli- tatis, ut incolæ, hominem quempiam frugi, ac induſtrium laudaturi, pal- ma utiliorem dicant: nam palmæ exterius, operimentum, ſtuppam præ- bet, texentis funibus aptiſſimam, fructuum cortex, in pocula figuratur, ipfa verò pomi caro pinguedine quadam, & ſapore non ingrato, la- teſcens, comedendi non per ſe tantuùm amoena, & ſalutaris eſt, ſed etiaam exhauſto lacte, paulatim in oleum eliquatur, totus enim racemus, dum ex eo tener adhuc emicat fructus, optimum deſtillat ſuccum, qui variè co- Stus, in mel, ſaccharum, vinum convertitur; folia ſcribentibus pro papy- ro ſunt, & tegularum loco domibus impoſita pluvias arcent, quinimo, etiam in veſtium formam neéctuntur, denique, una eademque arbor, ad rem nauticam omnia prorſus inſtrumenta, & materiam præbet. Unde Areſius palmæ non abs re inſcribit: Omnibus ad omnia utilis eſt. Deinde palma licet ſtatura procera ſit, non tantum ut aliæ arbores, ſuos ramos ſurſum protendit, ſed deorſum, terram verſus extendit, & quaſi brachia opem ferentia, inclinat, fructus ſuos cuivis offert, donat, & elargitur quàm liberaliſſimè. Palmæ ergo aſſimilatur MARIA, omnibus ad omniautilis, ſua- vis, ac dulcis. Maria licet in gloria ſit altiſſima, terram tamen, nos, in- quam, homines, ramis gratiarum reſpicit, ad nos ſe inclinat, brachiis ex- tentis fructus gratiarum nobis offert, & præſentat: Quaſi Palma exaltata in Cades, quæ expanſis ramis in modum manus hominis, habet folia, ad defenden- dum. Conceptum hunc concludit B. Albertus Magnus in Bibl. Marian. lib. Eccleſ. num. 6. CONCEPTUS IV. Idem Sponſus, qui modo ſtaturam Sponſæ Mariæ aſſimilavit Palmæ, dicit ubera ſimilia botris. Et ubera tua botris. Cantic. 7. Imo Cantic. 8. ipſa ait: Ubera mea ſicut Turris. Cur ubera ſimilia botris, cur magna & alta ut Turris? Quæro inprimis, ubera materna cujus rei ſunt ſymbolum? utique benignitatis, ac benevolentiæ, ſic Dianam Epheſini pingebant mul- timammiam, cauſam dicit Angelus Politianus: Qui cultores ejus rceptede⸗ . . tabant iltat lquots Clines Moolaun Munſnt. Amrs rhic mle,7 IncS p inen V Macharden Muriun) Memjert ſinbtnefa lecenotin ng r beclel Olivam Nlvuheri (itatus G Alunßfucn Uelcte G Mint, Mnune. M Undtct, s tehen Ma, Auundo en Vin Vugn hn lie Mn NIA, — indrttit, Cltlat: e vini conmn us, cviihnlin lirn ſlhnte mmenlis,len rcnezin ſaut Mnt! Muplies eler Glnhudnn, In, oſhene pocoh fer non ingenn niselt,ltt im ncemng, um, Oi n bentibuspton ceat, Goint Gdengbeate hn Prchet ! 1 une . N bores, Mö t, A i t, Ceugluc alonrunii- im tamen Ni int, tuti u, Ni vsin Mle INe N all , ſut hii⸗ niinem, , g 4 4 CONCIO PRIMA. 281 tabant eam omnium viventium nutricem. Ubera ergo materna Virginis be- nignitatem, & benevolentiam deſignant; botris aſſimilantur; propter liquoris copioſi dulcedinem, Turri comparantur; propter benignitatis in omnes & ſingulos abundantiam. Sic in perſona MaARIEÆ loquitur Am- broſianus Antiſtes in Pſal. I18. Non parva ubera habeo, ſed ut Turris ubera mea ſunt, in quibus eſt abundantia. Abundantia, inquam, materni favoris, amoris & benignitatis, in omnes & cunctos. Conceptum hunc conclu- dit Richardus à S. Laurentio lib. 5. de laud. B. V. Ubera Mariæ hotris aſſimi- lantur, in quo mirabilis prærogativa merendi in Virgine. Optimè Hailgrinus in cap. 8. Cantic. UWbera mea ſicut Turris: quaſi dicat: Miſericordia mea, & mea pietas, quibus quaſi uberibus ſuffragiorum dulcedine lacto filios Eccleſiæ, ſunt Turtis, munimentum ſcilicet, refugium, & ſecuritas peccatorum. CONCEPIUS V. Varüs elogiis & honorum titulis SS. Patres Mariam deprædicant; Richardus à S. Laurentio lib. I. de laud. V. conformiter dictis Cantic. 4. Mariam Virginem fontem hortorum, puteum aquarum viventium, ciſternam Beth- lebem juxta portam vocat. Cauſam addit: Maria eſt fons, quantum ad commu- nia heneficia, quæ exh'bet omnibus. Puteus, quantum ad profundas & ſpiritua- les devotiones, quas ſuis ſpiritualibus ſubminiſtrat; hæc eſt ciſterna Bethlebem, 2. Re- gum 23. Juxta portam, quia omnes vult, quantum in ſe eſt, ſatiare, unde excla- mat Eccleſ. cap. 24. YTranßire ad me omnes. S. Antonius Mariam compellat Olivam fructiferam in campis, convenientia verbis Eccleſ. cap. 24. Quaſi oliva ſpecioſa in campis. Cur olivam, & cur rectè in campis? Reſpondet citatus Sanctus part. 3. tit. 31. cap. 4. Oliva lignificat miſericordiam, quia oleum fruttuz eſt linitivum, & dulce, cum olivam, quæ eſt in campis, omnes poſſunt accedere, & accipere frudtum ejus, ſcut ad Mariam & Juſti, && Peccatores accedere poſunt, ut indè miſericordiam accipiant Adam Abbas berſeniæ Serm. de Annunc. Mariam Virgam intitulat: Virga de radice Jeſſe: Iſaiæ II. Cur Vir- gam dicit, & non potius Cedrum altam, ac Cypreſſum? In Virga hoc utili- tatis reperio: flectitur ad omnem partem, & ſemper flectitur; Virga er- gd Maria, quia benigna flectitur, inclinatur ad nos, qualiter volumus, quando cupimus, quoties imploramus. Ita ciratus Scriptor: a enim in Pirga miſericordiæ corrigit devios, eſt in Virga filexibilis. LEpilogus.] Finio cum S. Bonav. in ſpec. lect. 7. Sextum privilegium eſt Mariæ, quod ipſa ſuper omnem creaturam apud Deum potentiſſima eſt; te ſolum Maria pro S. Eccleſia ſollicitam præ omnibus Sandtis ſeimus, qui impetras inducias transgreſoribus; Impetra quod rogamus, excuſa quod timemns., Amen. . Feſtivale. Nn IN — ſr) l 282 IN FESTO VISITATIONIS B. V. MARIE, L Muur. IN FESTO VISITATIONIS B. V. MARIkXAÄ4k.w h Gw— CONCIO SsECUNDMA rextus. Ahiit in Montana cum feſtinatione. Luc. C. I. . . . . . . ⸗ ſ rhema. Maria velociſſimè juvat, & ſuccurrit noſtris mi· un ſeriis. llu, Eordium. ?HRopheta Ezechiel ſcribit ſe vidiſſe Angelos Cheru- ne E binos, undique oculatos; fimul pedibus ac mani- “ Qbus alatos. Et omne corpus eorum, && colla, G& manus, n ee Ee pennæ, Scirculi pleni erant oculis, quatuor alæ uni, GS nunclin S ſimilitudo manus hominis ſub alis egrum. Ezech. cap. 10. dgnr Quid tot oculi, tot alæ in Cherubinis deſignabant? Utique vigi- urdi .“ lantiam, ac velocitatem ad Deo ſerviendum, ad homines juvan- autor dos, protegendos. De B. V. Maria ſcribit S. Amadeus hom. 8. lau de laud. B. V. Maria velocior eſt ad nos juvandos ipſis Cherubinis. Hinc nbe 1 S. Epiphanius Serm. de laud. V. Mariam vocat Multoculam. Quis (Pon tot repletus eſt oculis, quum Mater luminum, quis pari cura, & ſolictu. rinäieng dine, tam ſibi, &S aliis vigilavit, quàm Mater pietatis. Non ergò ſimpliciter, ſed ſummâ curà, ſolicitudine, promptitudine, velo- Fatres. eitate, juwat, ſuccurrit Maria: Audiamus Patres: Ruth imterpre- o tatur videns, vel feſtinans, & ſignat B. Virginem, quaæ verè videns in con- fun, inm templatione, & benè feſtinans fuit in attione, videns etiam eſt noſtram er Diu⸗ miſeriam, & feſtinans ad impendendam ſuam miſericordiam, ita ſcni- . (hen S. Bonaven- bpit S. Bonaventura in Speculo B. V. lect. . Meritò ergo miſericor- gurenhn . tura. qiq B. V. curſui binnulorum comparatur, per mundum currit, mundum NeCio duo . irrigat, & infundit. Hinnulorum velocitati comparutur, quia velocis epe occurrit ejus pietas, quàm invocetur, & cauſas miſerorum anticipat, Uitkiit Richardus fſeribit Richardus à8. Victore cap. 23. in Cantica. Conſolatiſſime Kimnniin 4 5 Vié. ſeribit S. Germanus Patriarcha Orat. de ZLona B. V. Quis poſt tuum Cerbbino 8. Germa- filium ita generis humani curam gerit fcut tu, 6 Gandtiſſima? quis ita lonnd, nus, nos defenait in noſtris affittionibus? quis tàm citò præveniens nos ab Mhennn ixrruentibis liberat tentationibus, quis in upplicationibrs adeo puonat IrDene pro peccatoribus, quis ea, que corrigi non poſſunt, adeò repugnando ex- aſſtn cuſat? Inlline, , NS e. luce tnoſtun. Algelot e pecdidas en Gale G Guuttoratan N. Elechch n! Uighet hohines on hmndeus han 6 Cerltinst torlin hninn, hititi. M nngttucen tes: Mhiin Zlre tikrin 6 gimn crllian,Nl apni⸗ Cliit, e Atur, nd Heronun N Conlcte ,etenin M Nnbn Ar B, 3 CONCIO SEGCUNDA 283 cuſat? Eleganter cecinit Baptiſta Mantuanus lib. I. Parthen. Baptiſta Marianæ: . Mantuanus. lLyſa eſt adverſis commune in rebus Aſylum, Ante preces etiam nondum obſecrata; favorem Donat; & in miſeros maternas explicat ulnas. S. Spiritůs imploratâ gratiâ, deſuper Conceptus adferam. CONCEPTUS I. . Confymatio.] Spiritus S. B. V. Mariam columbam intitulat: Colum- ba mea, formoſa mea: Cantic. 5. & c. 6. Una eſt oolumba mea: Cur non potius Aquilam, quam Columbam nominat? Pierius lib. 22. afſerit; Columbam charitatis eſſe ſymbolum: de Columba ſcribit S. Cyprianus lib. de unitate Eccleſiæ: Hospitia humana diligit: Teſtatur etiam Pierius; quod columba præ cuncétis aliis volucribus, in volatu ſuo rapidiſſimè feratur. Porta etiam Icribit de occult. liter. not. lib. 2. cap. II. Aſerunt nonnulli, trans mare ad or- tum columbas eſſe, per medios hoſtes interclusd vid nunciorum offcio fungentes, do- minorum literas ſub aliis brevi tempore longiſſimè deportent. Maria ergò co- lumba dicitur ob indicibilem, incomparabilem, erga homines affectum, quia ad homines in neceſſitatibus adjuvandos, de cœlo in terram deſcendit tantâ velocitate, acceleratione, & ſollicitudine, ut rapidiſſimè inſtar co- lumbæ volare cenſeatur. Unde B. V. hodiè per montana peregrinantem S. Thomas à Villan. Conc. de Viſitat. B. V. intitulat: Celerem columbam, per cacumina montium, pervolantem. CONCEPTUsS II. Exodi 25. mandavit DEUS Moyſi, ut arcam Domini, ſeu propitiato- rium, in medio duorum Cherubinorum, honorificè cuſtodiendam, collo- caret. Duos quoque Cherubin aureos, G& productiles facies ex utrdque parte Ora- culi. Cherub unla ſit in latere uno, &alter in altero, utrumque latus propitiatorii tegant expandentes alas, & operientes oraculum. Cur DEUS Arcam voluit in medio duorum Cherubinorum locatam? & quis per Arcam intelligendus eſt? Reſpondet Ildephonſus Serm. I. de Aſſumpt. Profectò Arca Maria eſt, quia hinc jam transportata eſt. Cherubini à Flavio Joſepho in lib. Antiquit. Animalia velociſſima nominantur. Arcam Dei, Mariæ figuram, DEUS inter Cherubinos locari voluit, per Arcam, Mariæ propitiationem, clementiam deſignans, per Cherubinos verò, in propitiando, adjuvando, tuendo, & patrocinando, Mariæ velocitatem indicans: Ita concludit Conceptum hunc Benedictus fidelis: Nobis infinuatur B. Virginem tunc, quando pro feren- do neceſſitatibus noſtris ſuhſidio ſeſe movet, tantâ cum velocitate, & acceleratione am alare, ut veluti à Cherubinis ventorum inſtar, rapidiſſimè volantibus, portari Videatur. H Z Nn 2 CON- 284 IN FESTO VISI TATIONIS B. V. MARI. CONCEPTUsS III. S§. Joannes in mirabili ſua Apocalypſi, Auguſtiſſimam Angelorum Reginam, Sole amiéctam, Lunamque pedibus prementem, conſpexit: Mu- lier amicta Sole, & Luna ſub pedibus ejus, c. 12. Quid per hanc miram viſio- nem, nobis intimatur? Explico me doctrina Anaximandri Philoſophi: de quo Plutarchus de placit. Philoſoph. lib. 2. cap. 2. refert: Quod hic Philo. ſophus docuerit, Solem ingentem ſphæram eſſe ad inſtar fornacis alicujus igne plenæ: Ignis- autem charitatis, ac benignitatis eſt ſymbolum: Ma- riam Virginem igne amoris, & benignitatis, amictam vidit annes, ad indicandum: Non in una parte tantum, ſed toto corpore, à capite usque ad pedes, charitate, amore, gratia, favore, ac benevolentiaà Mariam Vir- ginem erga nos homines ardere, & flagrare, utique ut hunc ardentem ſuum amorem, nobis miſeris, & indigis impertiri poſſet. Luna ſub pedi- bus ejus. Super Lunam quaſi ſuper currum defertur; ſed cur ſuper Lunam? cur non ſuper ſphæram Saturni, Jovis, Mercurit, aut Veneris, cur redte ſuper Lunam? De Luna ſcribit Richardus’à S. Laurentio lib. 7. Luna citius,; quàm alii Planetæ, perficit curſum ſuum. Super Lunam ergò, ut currum ex- peditum, ac omnium velociſſimum defertur Maria, ad cognoſcendum; quod noſtra clementiſſima Patrona nos cum omni poſſibili velocitate amo- ris ſui, ac gratiarum donis, cumulare, ditare deſideret. Ejus pedibus ſuppo- nebatur Luna tota, ut citiſſimè diſeurreret. Concludit Conceptum hunc Flo- rus de orat. & prec. CONCEPTUS IV. Archangelus Gabriel divam Virginem ſalutans non compellat gratio- ſo nomine Maria, ſed dulci hoc nomine omiſſo, ad Virginem inquit: Ae gratiæ: Lucæ I. Non Mariamt vocat, ſed gratiam dicit: ad indicandum: Ma- riam erga genus humanum, meram eſſe gratiam, homines foventem, ju- vantem. Ita Richardus à S. Laurentio lib. de laud. B. V. Proprium nomen ejus tacuit, & hoc quaſ pro nomine eſus proprio poſuit, ut gratia deinceps voca-. retur. Conformiter S. Bonav. in Spec. Virg. cap. 13. Zanta gratiarum copia in Maria abundavit, ut etiam ipſa glorioſa Virgo, Gratia quodammodo dici poſſit. Ergo mera gratia erga nos homines eſt Maria omnimode favens, fovens, patrocinans; ſed exinde quia gratia eſt, & quàm velociſſimè, citiſſimè, feſtinanter juvat, & patrocinatur: teſte S. Ambroſio lib. 2. in Lucam: Ne ſcit tarda molimina S. Spiritus gratid. . CONCEPTUS V. De Sponſa ſua, quæ eſt Virgo immaculata, inquit Spiritus S. Cantic. cap. 7. Umbilicus tuus ſicut crater tornatilis. Cur quæſo umbilico, crateri comparat, & cur hunc tornatilem dicit? Reſpondeo quæſtioni: Umbili- cus, medium eſt in corpore, crater ambroſia plenus triſtem exhilarat; Um- — bilcus N eliricemn, Ne Ltomnat Cun Citilime . Maiam V Alun opport un. Eſthie ſelethentis: . len, aunnui libis nchi; n Mcinfutuud ſellar uly e ends. I fitikun Fifanus lb., ge U.inir a ints gellsh lge dusmrsd neeg lost anfemmmien 1e Criueng uin in ſian Chnime, veloc, llnng: re⸗ ellmn nino Utlimgert debk ir u, er ene , Irfm uim, e 0s Mreſenti lolit laluite Cn ce udtkaggg ſ hen den Nn N De Un KIA, — vumn Aagcon Conlpert ane Wirenfe. i Dhloſogti Qotieli⸗ r formncs d Syndelume Gicit umt Ne, ACihik u lentid Maimi. Ut hunc mde let. Lun cur fopetbr t Veneris, alt 10 lb.7. Lui 1gd, ut nn 20 Cognoſet lbili reioetn: u delluf Conceghamian non connelis Vitginenminici⸗ :10 inciemdun! Olnines Menid, B. V. e It grotin h Tnti Dime utmmhe, nod fiels 1, elociſimne, et. lib ainlus it iinn ſ undiic , quaſfionl⸗ 4 1s tiſten 01 4 9 g CONCIO SECUND A 2385 Umbilicus Virginis Crateri comparatur; nempe Virginem Mariam eſſe mediatricem, confolatricem, adjutricem hominum opportuniſſimam; hbinc & tornatilem eſſe adj'imgit, formæ inquam rotundæ natura ſua, per- quam citiſſimè, velociffunè de loco ad locum motivæ z ſuaviter indican- do: Mariam Virginem non tantum mediatricem, conſolatricem eſſe mor- talium opportuniſſimam, ſed & velociſſimam, citiſſimam, expeditiſſi- mam. Eit hic Conceptus Jacobi de Voragine in Mariali Serm. I7. litera C. ſic ſcribentis: Dicitur Crater tornatilis, quia hahet motum facilem, & curſum velocem, quamvis alii Cantti de facili moveantur ad noſtrum auxilium, ipſa tamen omnibus santctis movetur facilius dad nos. Et iterum part. 2. Serm. 4: Prærog. I. Res enim rotunda ad movendum eſt apta, && velov, Nic B. V. levi motu ad ſuccur- rendum nobis ſe erigit. Hinc capio dictum Eccleſiaſtici c. 24. de B. Virgine aſſerentis. CONCEPTUS VI. In fluttibus maris ambulavi. David Pialmo 18. ut vult Bartholomæus Piſanus lib. I. de laud. & vita B. V. greſſus Mariæ giganteos nominat: Ex- ultavit ut Gigaz ad currendam viam ſuam. Inveſtigemus myſierium, cur greſſus B. V. greſſus Gigantis vocantur? & cur ſe ambulare aſſerit ſuper fluctus maris? De Gigantum greſſibus inquit Hugo Cardinal. in I. ad Co- rinth c. 9. Eos tam veloces, celeres, & feſtinantes eſſe, ut uno anhelitu conficiant mille paſſus: Sic Gigas Hercules uno anbelitu currebat mille bas- s. Curfſus erge B. V. Mariæ giganteus dicitur; Exultavit ut Cigas ad cur- rendam viam ſuam. Ad indicandum: piiſſimam Dei Matrem mortalibus celerrimè, velociſſimè, citiſſimè ſuccurrere, patrocinari. Subſcribit cita- tus Piſanus: Poteſt Mariæ pietas intelligi, à ſummo enim cœlo per pietatem egres- ſio ejus ad miniſtros ſublevandos. In fluctibus maris ambulare ſe Virgo ſa- cratitlima aſſerit, cur in flactibus maris? experientia teſte pacato mari na- vigando tantum iter confici uno die, quantum eurru, vel equo quin- que diebus vix abſolvi poſſit; viſceroſisſima igitur Mater, & Patrona no- ſtra, per mare ſe deambulare aſſerit, ad capiendum, quam ſollicita fit ac feſtina ad nos juvandos, ut iter ſuum brevitate, qua fieri po- teſt maxima, expediat, ut hac ratione quam eitisſimè nobis adeſſe, ſuâ nos præſentia conſolari, ſuo valore protegere, fuisque gratiis nos ditare poſſit. CONCEPTUS VII. Duo ubera tua, ſicut duo hinauli caprexæ gemelli, qui paſcuntur in liliis. Cant. 4. de Virgine Maria inquit Sponſus Spiritus Sanctus. Cur quæſo ubera virginea hinnuli capreæ comparat: Hailgrinus in cap. 8. Can- tic. per ubera Mariæ, ejusdem clementiam, & maternum favorem intel- ligit. De hinnulis capreis Naturaliſtæ docent, quod ſint acuriflimn A 286 IN FESTO VISITATIONIS B. V. MARIE, ſimul & velocisſimi curſus, ubera ergò Virginis, comparando hinnulis ca- preis indicat Sponſus; Virginem Mariam erga nos mortales abundare ma- ternâ pietate ac clementiâ, & hanc in omni afflictione ſe invocantibus fe- ſtinanter & velociter impertiri. Concludit hunc Conceptum Richardus à S. Laurentio de laud. B. V. lib. 1. Duo ubera B. V. Mariæ, de quibus velut lux piæ ſubventionis dulcedo ſugitur, ſunt affectus pietatis, & miſericordiæ, qui velut capreæ acuto lumine conſiderant, quis, 6& quant indigeat ope, & per talem conſide- rationem occurrunt velociter ut binnuli, & propter varios ſubventionum modos per hinnulos ſignantur, qui pulchra ſunt varietate diſtintti. Concordat & Richardus de S. Victore cap. 23. in Cantic. Meritò miſericordia B. V. curſui hinnulorum comparatur, per mundum currit, mundum irrigat, G infundit. Hinnulorum ve- locitati comparatur, quia velocius occurrit ejus pietas quùm invocetur, & cauſas miſerationum anticipat. [Epilogus.] Hortor ergo cum Dionyſio Carthuſiano lib. 3, art. 21. de laud. B. V. Ideo quicungue mœrore deprimeris, deſolatione affigeris, adverſitati- bus prægravaris, hanc pitſimam prorſusque ſuaviſſimam accede, implora, contem- plare Mariam, e& citò ſenties opem, perſevera invocare ejus miſericordiam, && cele- riter experieris conſolationem. Amen. TIN FESTO VISITATIONIS B. V. MARIE, CONCIO TERTIA. Texu. Ut audita eſt vox ſalutationis tuæ in auribus meis, exultavit infans in utero meo. Luc. Thema. Ulbi Maria eſt, ibi omnis eſt felicitas. Exardlum. W Xordium mei Thematis, orditur doctiſſimus Id ota narne in prologo de contempl. B. V. Inventa Oigine Ma- ria, invenitur omne bonum, ipſa namque diligit diligen- B tes ſe, imò ſibi ſervientibus ſervit. Wa ſuperbened tlo ͤ Filio ſuo irato potiſſimè reconciliat ſervos, amatores ſuos. Tanta quoque eſt ejus benignitas, quod nulli formidandum eſt ad tcuam accedere, tantaque miſericordia, quod ab ea nemo repellitur, imo donis && charismatibus ædificat ſervos ſuos, ut ſuperhenedicti Filii ſui, Spiritus oantti digna hant habitatio. Ma preces ſacrificia Rerwe — Miſni⸗ neu: io. Aeit ladeskel, e ſnchſe⸗ nun, 4 R u Miel Muiu giur n Nez tslne, & Cenaello e ACNin. 0tAlam Ahb irvin gin Lvemuner ann Gnni eute, Uabit 5, Greg Unpnmugensl Us Bomarennn Lorisfonin n efect; hi ulus ir, ii tlit, tmun upronuont lliſfitoe⸗ imeſecone⸗ Mienreeum, Uent nnhie EVhioenm iihebmndiß,d Elktontte nd DllktetannCon Wnßftnnt ſchlpeioere lMeh e 1. gtetumn. D lhauen, Kn ,1. do hnnelte . 3 ADndne inwocaniburt Drum Nhrt 2, leliitun Eortie gin 3Pertlenan entionunnnlte brat ANichut Cufſti kinun . Hlintllym vocetu, Gu no lib.),! ffigert, Ahe ge, inplnte ſeriencin I0N A. us n α ero ll citas nt vr Goclin nunſle t ,ai liſrate, 1 nennd mltenlili Glmß omzni creaturæ, genusgué AM CONCIO TERTIAAA. 28987 Juoram, & maxvimè quæ Rbi exhbibentur repræſentat in conſpeltu divinæ Majeſtatis. Unde Eccleſ. cap. 24. ait de Maria Virgine Spiritus Sanctus: Qui me invenerit, inveniet vitam, & bauriet ſalutem à Do- mino. Adeit Virgo pientiffima in domo Zachariæ; Lucæ I. Et tota ædes felicitatur. Eliſabeth repletur Spiritu Sancto, Joan- nes ſanctificatur in utero, Zacharias prophetans, benedicit Do- minum. Adeſt Maria ad nuptias in Cana Galileæ, Joan. cap. 2. & ex aqua facto vino lætantur convivæ, felicitantur Sponſi. Adeſt Maria in ſtabulo Bethlemitico, & felix ſtabulum, quod eri- gitur in Regale Palatium. Adeſt Macia, & ſtat ſub cruce ad la- tus Diſmæ, & in agone latro fummè felicitatur, dum cœli dono ditatur, hodie mecum eris in Paradiſo. Matth. 27. Adeſt Maria in §8S. Patres, coœnaculo S. Pentecoſtes die, & S. Spiritu repleti ſunt omnes Act. cap. 12. Ubi ergo Maria, ibi eſt ſumma felicitas. (Wam be- nè Adam Abbas l'erſeniæ, Serm. de part. B. V. in Mariali. Mariq Adam Ab- eſt felix via, quam qui tenuerit non errabit, felix Maria, quam qui per- bas Perſe- Jeveranter amaverit, non Peru. Per Mariam diſpenſatar gaudium nix. umanum antiquam dignitatem recuperat, ſcribit S. Gregorius Thaumat. Serm. 2. de Annunc. B. V. Re-8. Oreporins dempturus genus humanum omne precium contulit Dens in Mariam, ſeri- Thaumat. bit S. Bonaventura, Serm. de Nativ. B. V. Quanam voluptate, qui- S. Bonaven- bus bonis non impletur, qui Matrem ſuam, ſandtiſmæ memoria prompiua- tura. rium effecit; habet S. Joannes Damaſcenus Orat. de dormit. B. V. 8. Damaſces Beatus vir, qui diligit nomen tuum Maria, gratia tua animam eius con- nus. fortubit, tanquam aguarum fontibus irrigatum uberem in eo fruldtum juſtitiæ propagabis. S. Bonav Pſal. I. Cui ſaltem ita conceſſum fuerit, ſæpè dulci ſtudio cogitare de Virgine Maria, magnum promerendæ ſalutis indicium eſſe conjeto, docet S. Anſelmus de Excell. Virg. cap. 4. S. Anſelmus Mariæ præſentia, gratam Veris temperiem exhilebat, & quo favens ſe verteret, Paradiſus erat, perorat divus Amadeus hom. . de laud. S. Ama- B. V. Finio cum S. Bonav. Qui acquirit gratiam ejn, agnoſcetur à deus, civibiz Paradiſi, E& qui habuerit chara terenm nominis eius, annotabitur i1i lihro vitæ in Pſalt. B. V. Plalmo JI. Imploratà 8. Spiritus gratiâ in materiam Conceptus audire placeat. CONCEPTUS I.. (Confirmatio.] Dum Chriſtus Dominus ſatis efficacem orationem di. ſcipulos edoceret, qua omnia impetrare poſſent, hanc formulam Ppræſcri- pſit Matth. cap. 6. & ergò vos orabitis: Paper noſter, gJui & in &œlis, ſanttificetur nomen tuum. Ut Deum, in hac prece Patrem nominemus; docuit, cur re- e Patrem, & non potius Regem, vel Dominum, nominare Deum inſti. tuit? 2388 IN FESTO VISITATIONIS B. V. MARIE, tuit? cauſalem inſinuat Tertullianus lib. de Orat. cap. 2. Appellatio iſta, vl pietatis, & poteſtatis eſt, item in Patre & Filius invocatur: Ego enim, inquit, G Pater unum ſumus, nec Mater quidem præteritur, ſiquidem in Filio && Patre Mater agnoſcitur de qua conſtat CS Patris, C Fili nomen. Deum, Partem nominan- do, ſubobſcurè, & Matris Mariæ, fit mentio, docuit ergo Chriſtus, ut Deum, non Regem, non Dominationem appellemus, ſed Patrem invocemus, ut hoc nomine, & Matris Mariæ mentio, ac præſentia fieret, quà citius de- pellatur calamitas, arrideat felicitas, nam ubi aliqualis Mariæ reſplendet umbra, ſine calcari adventat cœlefſtis gratia, quia per Mariam, & gratia ho- minibus eſt expromptior, & miſericordia impenſa celerior. CONCEPTIUS II. Ob Benjamitarum ingens crimen, timoratæ conſcientiæ Judeæi, in nefarios hos peccatores armati egrediuntur, ſuper Dei offenſam, commiſſam pœnam, & ultionem petituri, & licet optima fuerit inten- tio, caſus tamen his Zelotis evenit infortunatiflimus, & exitialis: Et- enim à Benjaminitis cæſi, ac fugati ſunt: Egreſſt filii Benjamin de Gabaa, occiderunt de filiis Iſrazl 22. millia virorum. Judic. cap. 20. Hac clade per- peſſa non dejiciunt animos, ſecundò Benjamitas aggrediuntur, ſed iterum ruunt, ac ſuccumbunt: Tertiâ tandem vice in conflictu, non ſolum Benjamitas vicerunt, ſed prorſus atterunt. Qua de cauſa, quod rectè tertiâ vice, & non etiam primo, & ſecundo Conflictu, victores ac fe- lices exſtiterunt? cauſam indicat ſacer textus: Eo tempore ibi erat Ar- ca fœderis Domini. Judicum 20. S. Ambroſius Serm. 25. ſcribit: A- cam quid niſi ſanctam Mariam dixerimus. Exinde diſcamus: Quaſi um- bræ, præſentiæ Virginis tribuendum ſit beneficium; ubi ubi Mariæ umbra exſiat, cedit calamitas, arridet omnis felicitas. Expertus eſt David. CONCEPTUS III. S David à facie Abſolon rebellis fili fugere cogitur, comitantes viri Rebant voce magna. 2. Regum cap. 15. Abulenſis quæſt. 28. inquit; hunc fletum, & ſuſpiria populi, ad Deum fuiſſe ſupplices preces, ut ab im. minenti periculo, pudore ac confuſione, Rex David eriperetur. Ver- ba Abulenſis ſic ſonant: Lugebant, divinam implorantes propitiationen. Aſt ad triſtem luéctam, & ſuùpplices preces multorum virorum, pericu- lum omninò non ceſſat, non tollitur timor, & anxietas ; David, triſtis ac lugens errat in ſolitudine, & eremo. Tandem placatus Do- minus Deus, David in Regnum introducit, hoſtibus ſublatis, pace quietâ donat: deſideratis ſcire quando? dicit Scriptura tempus: VYe- nit Sadoc Sacerdos, & univerſi Levitæ cum eo, portantes Arcam foderis Dei. Doctiſſi- — Dochhimus Jin /unn ſeDunid, ſo ſontut ekket, 0n foret, urktellils Untn orobatu Uileun uenu aaent vien cob ſ. Cllitumns, gu ſ1. Tenpoe f0nn. AMd au 9r benedlatu: Damimos dert, lgit. Mrcke nim lit, & felicta Uelſckionis inte II Drmono cun, ſalatis omptuarium. Lucs, ilſlt, ugee Uritet zgens, g et. Ammm olinmtuck, m. Alls red In induckos, Corm 4).3. erofnan Dre Aos negube Aüent ad , ſenen tenpl, lerinpetrarit un inltetem : Ui Ahnelen KE, — 4Peltnft erin igi lio Date Dattemmnon hritas uber m inrocen et, Cli gfut 8 Mare nihe tiamn, Kgnnt . conlcienie per Del A Ptimn fni , & eti Benimmireld 0. Hie d eiuntur,lt ice W! (t, A Ka, Note tenhoni li emn. 1 i ſcams: C m; W ! licitas M gitut, nt Kt 28 indqD. 8 es, i id eieen unte Nie, n tn, Avieli ) mndem 5ul bus ſtiis, ptun⸗ ſ CONCIO TERTIA. 289 Doéctiſſimus Sanctius ait: Quo majus illius fortunz præſidium accederet, Arcam ſecum adduxére. Dum ergò Arca fœderis adveniſſet, optimè ſen- ſit David, fortuna mortificata reviviſcit, negotium Davidis optimum ſortitur effeétum. Arca fœderis eſt umbra Mariæ, hæc ubi adeſt, for- tuna floret, felicitas vireſcit. Ubi accedit Matris reverentia, tempe- ratur facilius Filii ira, nequit numen non gratificare ei, quem Matris umbra probatur protegere: Audiamus Baſilium Seleuc. Cum multa no- bis hona, quæ nullius oratio poſſet aſſequi, Deipuræ opera nobis coxtingunt, eam benemerenti vicem rependimus. CONCEPTUS IV. Jacob ſimplex ad Dominum, in momento, & adhuc in illo loco conſtitutus, quod petit, obtinuit: Et benedixit ei in eodem loco. Gene- ſis 32. Tempus & horam adnectit ſacer textus: gJam enim aſcendit au- roran. Ad auroram ingredientem, & præſentem, felicitatur jacob, lar- gè benedicitur: eur rectè ingrediente, ac præſente aurora? Petrus Damianus Serm. 41. de Aflumpt. B. V. per auroram B. Virginem intel- ligit. Haæc eſt aurora, quam ſequitur, imo de qua naſcitur Sol Zeater ſolius Solis claritati ſuccumbens. Aurora referens Mariam, benediétionem acce- lerat, & felicitatem hominum præmaturat. Illa præſente copioſior be- nedictionis infunditur gratia, Maria eſt Dei ad miſericordiam fomes, dura Dæmonum pernicies, felix hominibus aſtrum, fortunatum auſpi- cium, ſalutis myrothecium, calamitatis exilium, vitæque ditiſſimum promptuarium. r CONCEPTUS V. S. Lucas cap. 10. narrat, cum viator in graſſatorum manus in- cidiſſet, plagisque oppletus, ultimos ageret ſpiritus; Samaritanus il- luc iter agens, miſericordià motus non ſine vini morſu vulnera medi- catus eſt. Sdamaritanus iter faciens venit ſecus eum, & videns eum, miſeri- cordia motus eſt, & appropians alligavit vulnera ejus, infundens oleum, && vi- num. Salus reddita eſt ægro, non tamen ſtatim, ſed poſtquam in ſtabu- lum introduétus, & ſalubribus vinculis illigatus eſt. Tranſi modo ad Actorum cap. 3. Ubi cum claudus nativitate, & ex utero ſuæ matris, eleemoſynam precaretur, à -S. Apoſtolis Petro & Joanne pedes accepit, & quos necjuibar natura, greſſus reformavit miſericordia: Quidam vir, „ ui erat claudus ex utero matris ſuæ, bajulabatur, quem ponebant quotidie ad portam templi, quæ dicitur ſpecioſa. Ad portam ſpecioſam adeò cele- Iiter impetravit beneficium, ut antequam cogitatione præſumeret, non ſolum inſuetam viam menſus fuerit firmis greſſibus, ſed expeditus ſal- tibus: Apprehbenſa manu ejus dextera, allevavit eum, & protinus conſolidatæ Feſtivale. 0 Junt, æ& in Catena, Chri- 3 Si Samnaritanus ille, ur placet Gdae e,. Cur ſalutem ſau- ns offert eb t: ait enim: Samaritanus Cbri donavit? claudus ccen- ſum daiett⸗ ſim rettituit „nec ſine vini auſteritate cio non ſta templi . audum hunc ad portam 1 tum recitare, claudum templi, quæ di- venit Aavertite ke 7 Quem ponebant quotidiè ordan er Per. Bec n a Niharduc2 , rnNe meMeit :. ſv aene den belen citur 4.. K RIAM inte . dicare 5 ſam, MA deb us ſedere » GS Mendi tam templi ſpe 1a Actor. 3. ad quam debem UI Naza- “ tur ſpecioſa, Actor.: dicens, ei: In nomine Jkoll Nax templi, quæ dici di, quem ſanavit ibi Petrus dicens, ei: . & præſentia, exemplo i ſius laudi, quem ſ⸗ ubi Virginis præceſſit imago, & p. is nulla reni ſurge, W H „ & ſalus facilior rän⸗ eliang milſericordia clau ſalus viatori aliquantulum tarqtor, ræſentiam noſtra præceſſerat unhra, Ialns dia „ quàm cirò ad haine raentirn . Ubi auſterior: ut h & absque doloris cenſu & ele. calamitas heatir der Mimnie ibi miſericordia & profiſior, & ce ræſens eſt ta S obis ha- nor. W Studeamus ergò Mariam ine ſemper nodis a. e l en gratioſiſſimam Matrem intimè colendo, bere præ 12 . t citò re. I, G omnia gravamina noſtra, au . iam Matrem Jröll, om 2² UI. præ cundkis vroee re e⸗ dorafen Peu, ben Hersnigan G7 . aa mortem, veéaent, 7 trem ſp S it valas eſtris in Ma hano Vocem audit valdè arentibus, & amicis 7 ica frequenter, quia hanc 1 S1 lutate can Mradgene,ha va. rahi pro ſua clementia GJols Uienter; Maria li diet, pro ſua reverentia. uamlibenter audiet, P Matrem ſi Amen, HN . 3 ibus noſtris 5 honor ac icitabit, ſi à cordibus no is dis Fer. . aria, nos felicitabit, 2 §⁶ à Kempis Ser. rando: Præſens M unquam exultabit. Audiatur Anommas d ker uen, eulius MAsrmas inios part. 3. Si conſolari in omni tri 0VIt „ . J. mMon. 21. ad No Mri tugus: Cor els ſobſeridt alibes urte iſede nhen r olir tenl aneyri⸗ lytnis gene⸗ Nuen Commn Leclel ,. lennonmn ek, Dn.2 kubet: ſonite hu overpionun Ulleris, nur eut: NoNiſir Eli glncu ti Mlnezu der⸗ ollet . ulmn ſmn eminnl ein ) Cnimart n —eeee. (H): 2 *t 291 en e ahe k F Be E S 5 . 8e 8 F. B 8 1, Be Ee E B E Ve S rtlnne IN FEFESTO S. MARI daodle Portan e nen CONCIO PRIMA. Hlalier in Civitate peccatrix. Lucæ cap. 7. Terta e, Gum Mulier laſciva, maximum eſt Orbis, ac Urbis Theme. nine Tdl Ium 0; & alen malaum. Ubi NVignan A 9 Abuloſa antiquitas tradit ipſum fortiſſimum Exordium. milt Iy Martem, Veneris amplexus, reti & quidem Drrſenim ferreo à Vulcano fabricatum, duxiſſe. En, 8 repareim & Mavors in Veneris domo invenit, quibus Noflſot caperetur, ferreos laqueos, nodoſa retia, V Aen difficillima vincula: unde laſcivæ fœminæ ſemper NS ☛ Aà cor, reti comparat S. Gregorius Thavma- olendo, d turgus: Cor ipſius quaſi ſagena prætereuntes concludit. Academi- oNrs, n cus ſubſcribit Lemma: Prædantur errantes. Ut auceps rudibus nas à Nemni avibus juxæta ſata, aut fuvios obtendit retia, illæque brevi volupta- tpbultone i te illedte ingemunt inextricabilibus vinculis irretitæ, ſi captioſas rivalis, nIon, A aut hoſtis tendiculas patitur, qui meretricis domum ingreditur, ſæpè n Tol en ipſa aduerſariorum cauſam agit, inſidias ſæpè disponit, G& mortem vo- Vocttin antn luptatis mercedem infert. Sic eleganter perorat doctiſſimus e Vocen lt Naxera Comment. in Judices cap. 16. §. 38. Huc faciunt ver- entu, G X ba Eccleſ. cap. 7. Inveni amariorem morte mulierem, quæ laqueus Texaue Altu. venatorum eſt, & ſagena cor ejus, vincula ſunt manus illius. Et Sacræ Prov. 2. habet: Inclinata eſt enim ad mortem domus ejus, & ad infe- Scripturx. ros ſemitæ ipſius, qui ingrediuntur ad eas, non revertentur. Unde Proverbiorum 22. hortatur Salomon: Ne intenderis fallaciæ mulieris, favus enim diſtillans labia meretricis, &o& nitidius oleo guttur cljus: noviſſima autem illius amara ut abſinthium, & lingua ejus acuta, quaſi gladius biceps, pedes ejus deſcendunt in mortem, & ad inferos Zreſſus ejus penetrant. Audiamus S. Chryſoſtomum Sermon. de Patres. decollat. S. Joannis, malitiam laſcivæ fœminæ deſcribentem: S. Chryſo- O malum ſummum, & acutiſſimum Diaboli telum mulier, ò malum 0 omni malo pejus mulier, hbæc eſt naufragium ſuper terram, fons ne- quitie, animarum ewitium, ſceptrum neſcu juvenum perditio, Ra 0 2 0 292 IN FESTO S. MARIE. MAGDALENE, boli conſolatio, caminus ſuccenſus, veſtita vipera, exornata mors, of- ſicina Dæmonum, immunis belua, quotidiana calamitas, dolor inſatia- bilis, triumphus tenebrarum. Diétum eſt Simonidis Philoſophi: Haæc eſt inconſtantiæ theatrum, fragilitatis ſpeculum, vanitatis ſmbo- lum, mater aſtutiæ, magiſtra malitiæ, miniſtra fraudum, inventrix de- ceptionum, amica ſimulationum, flumen, in quo mordens aſpis nidula- tur, cinis, in quo ignis celatur, herba, ſul- qua ſerpens occultatur. Do- Petrus Da- loſas Sirenes laſcivas fœminas Petrus Damianus vocat: quippé quæ mianus. generoſam mentem, capto virtutum tramite, avertunt, & impro- vidam in perennis exitii Chargbdim præcipitant. Opuſc. 18. difc. I. cap. 7. Verba Damiani ſic ſonant: Vos Sirenæ, atque Chargbdes, quæ dum ſuavem deceptionis editis cantum, inevitabile ſtruitis, ſalo vorantenaufragiuim. Phanteras dixeris laſcivum mulierum genus: Joannes Sa- docet TOannes Saresburienſis lib. curial. Nug. Propinant dulcia, resburienſis. &&; lethale virus admiſcent; Academicus ſubſcribit Symbolum: Alliciunt, ut opprimant. Experto crede, coram DEO non mentior, ce- dros Libani, Duces gregum, ſub hac peſte concidiſſe reperi, ſcribit 5. Augu- S. Auguſtinus apud Lohnerum in Bibl. Verbo Mulier. Poſ con- ſtinus. feſſionem, victoriarumque calcata certamina, poſt magnalia, && ſiona mirabilia, noſeuntur in his omnibus naufragdſſe, cum volunt in navi fragili navigare. Aantos leones domuit una infirmitas delicata. Decurbonibus ſeintillæ diſſiliunt, de ferro rubigo nutritur, de veſtimen- tis tinea, de muliere peccati aculeus, ſibilus Conſcientiæ, fomes peſti- §. Cypria- lentiæ; docet S. Cyprianus de ſignis Cleric. Aute ignem coni- nus. ſtens, etſi ferreus ſis, aliquando diſſolveris, proximus periculo diu tu- S. Indorus. tus non erit, inquit S. Hidorus lib. 2 ſolit. Scvit ut ignis, rapit ut Leo, tumet ut coluber, inſidiatur ut latro, &no volutatur ut aper, 8. Lauren- Jalt nunquam dicit ut infernu, de fœmina laſciva aſſerit S. Lauren- tius Juſti- .2 mianus. gratid deſuper Conceptus dabo. CONCEPTIUS I. Apologus eſt Diabolum ſeptem procredſſe filias: nempè ſuperbi- am, uſuram, hypocriſin, ſimoniam, rapinam, gulam, luxuriam; his filiabus ſingulis, ſingulos dedit ſponſos: genuit Diabolus ſuperbiam, & dedit eam Mulieribus, genuit uſuram, & dedit illam Mercatori- bus, genuit hypocriſin, & dedit illam Religioſis, genuit ſimoniam, & dedit illam Sacerdotibus, genuit rapinam, & dedit eam Mihitibus, ge- nuit gulam, & dedit eam Divitibus: genuit luxuriam, & hanc nulli determinaté, & in ſpecie elocavit, ſed conſtituit meretricem, omni ſtatui communem. Vult ingenioſus Apologus inſinuare: Diabolum tius Juſtinianus de intern. conflictu c. 3. Invocatàâ S. Spiritůs — Per Aeld am mulien wleremn pe Homgenm in Ur hunc Ap. iod nium laiftar irſen tet loquntur lunmun gen, Ullmneni Cnr, uirrn OTNR, An, mlludht, lun Gnte nhtu ehin lin eo devoti Augnitinas: e nnidſe. Tlerur nuler. Num . ſbtlle c gun un b, igt ervd tun E aa tontem, nlt. Ori, ni ir utan⸗ kiun ſum mn e bomen, tuns 0Mllens: e rumninetur Iho, Amer Ein tmnehahi Kinrontigent temn: it Cnitetur, ſe ltn Ackatu E leeche de horemn unn ſhnn ornntunn per cætera vitia tantum unum genus hominum decipere; per ſuper- delinni biam mulieres, per ufuram mercatores &c. per fœminam laſcivam, per idis Dhlolg⸗ 1 lN mulierem peccatricem verò, decipit Diabolus omnem ſtatum, omnem hominem in peccata, & ſcelera ducit, & pertrahit: fubfſcribere vide- tur hunc Apologum S. Bernardinus tom. 4. ſerm. 2t. de luxur. Non éſt aliquod vitium, per quod mundis tantum ſubjiciatur Diabolo: bog becoqatum lætificat infernum, && quaſi totum mundum irabhit ad JNuphliciun. Conformi- Dnitetöre lunn irnen rdens apienl 1s Celtlatr VOen ter loquitur S. Iſidorus lib. 2. ſentent. cap. 3 9. Magis per luxuriam ertunt, Gn humanum genus ſubditur Diabolo, quum per cæiera vitia, cum enim ille variis Opolc 1 delettamentis conetur homines pervertere, magis tamen mœchandi deſiderinni fug- e, te Cne Lgerit, guia utrumgue ſexum in hoc vitio amplunts Agrotare intendit. Veriflime itable ſhuts S. Lhomnas à Villan. Conc. 2. de S. Ildephonfo. Avaros, Iſuperbos, ini- 0 mnuleung Adas, iracundos, plures devotos invenies, & licet Peceatores, tamen pii, & qui in „ Dim Deum G Sandtos ejus, piam G devotam babeant affettionem, libidinoſaz tique lerbit Fobe abſorptus eſt in lihidinenz, neque Deum, neque Sandkos reveretur, & diligit, nul- 0EO r et, la in eo devotionis ſcintilla, nullum ſpiritualis amoris veſtigium. Optimè §S. rikiſe ti Auguſtinus: Experto crede, coram Deo non mentior: Cedros Libani ſub häc oMrIe. A Peſte concidiſſe. Mulier laſciva compendium eſt omnis malitiæ: ultro hoc mugti,h fatetur mulier Samaritana. Cln NOhi CONCEPTUS II. ni ifmiul Narrat Joannes cap. 4. Salvatorem noſtrum feſſum & languidum, Ouuffin, H ſeqdifie ac quieviſſe ad quendam fortem penes Urbem Samariæ: Erat ibi llirte, i fons Jacoh, JüöslIS& autem fatigatus ex itinere, ſedebut ſic ſuper fontem; con- ic. Me go⸗ tigit ergo tunc mulierem quandam pro haurienda aqua ex urbe advenis- Orint iil ſe ad fontem, cum hic Chriſtus ſpiritualem diſcurſum in longum pro- Nnt traxit: Omais, qui biberit ex aqua, quam ego dabo ei, feet in eo fons daquæ ſa- EEO Olt1 lientis in vitam æ«ternam, Gc. Ad hunc & plures diſcurſus: Reliquit hy- ia Mrtdlr driam ſuam mulier, & abiit in civitatem, & dixit illis hominibas venite && vi- lawocni dete hominem, qui dixit mihi omnias Juæcungue feci. Notare libeat verba hüjus mulieris: Qui dixit mibi omnia, duæcunqué feci: Si citatum caput benè ruminetur, Chriſtus hanc mulierem ſolum de incontinentia, de 9. getlth laſcivo, & meretricario opere arguit: Benè dixiſti non habeo virum, quinque 487 ie⸗ 1 enim viros habuiſti, & nunc quem habes, non eſt tun vir. Si (olum de laſcivia, mmylu & incontinentia mulierem arguit, quomodo omnium ſcelerum ſe ream Dabolc fatetur: dixit mihi omnia, quæcunque feci. Non mentitur ſœmina „verè it lun confitetur, ſe omnis mali ream, quia meretrix erat, laſeiva & proſti- enunt “ tuta. Aucdiatur S. Laurentius Juſtinianus de inter. conflicta c. 3. Carna- cam nic, lis illecebra propagatur in carne, coaleſcit in tembore, enutritur in vitiis, ne- n, gleda roboratur, & dum dominatur, interimit, unquam rationis legibas cedit, merench, nmunquam ſuperata quieſcit, ſemper foret, ſemper viget, ſerpit continuò ut cancer, ſnuate “ 00°2 Nævit — 294 IN FESTO S. MARIE MAGDALENNE, ſaævit ut ignis, rapit ut leo, tumet ut coluber, inſidiatur ut latro, Cœno volutatm ut aper, ſat nunquam dicit ut infernus. S. Apoiſtolus ad Galatas cap. 5. con- cludit: Manifeſta ſunt autem opera carnis, quæ ſunt fornicatio, immunditia, impudicitia, luxuria, idolorum ſervitus, veneficia, inimicitiæ, contentiones, zmu- lationes, iræ, rixæ, diſſenſiones, ſectæ, invidiæ, homicidia, ebrietates, comeſſatio- nes, & his ſimilia. Laſciva ergo mulier eſt omnium ſcelerum rea, Dæmonis vicaria. CONCEPTUS III. Recens quidam Author narrat ex hiſtoria novarum Indiarum habe- ri, quoddam eſſe Regnum in Armenia, in quo Regno laſciva mulier, & Diabolus uno eodemque verbo ſignificantur: Mulier ſignificat: Ita: & diabolus etiam Ita vocatur, quæ cauſa eſt, quèd mulierem laſcivam, & diabolum, eadem nomenclatura ſignificent An fors laſcivit, ac pro- ſtitutis fœminis, non ſimplicem, ſed diabolicam ineſſe nequitiam, & dæmoniacis fraudibus, dolis, deceptionibus abundare judicarunt? un- dè fœminam laſcivam eodem, quo Dæmonem ipſum, verbo notarunt? ſic judicant omninò hi, Americi populi, in fide vera eo magis deſuper confirmandi, cum Eccleſ. dicat cap. 25. Commorari leoni, & Draconi placebit, quàm bhabitare cum muliere nequam. Deſuper Auctor imperfecti operis: Ne putes in Ironia hoc eum dixiſſe, ex ipſis verbis diſce manifeſtims. Audiatur S. Chryſoſtomus hom. 15. in Matthæum: Ego exiſtimo nullan eſe in hoc mundo beſtiam comparabilem mulieri malæ, mulier enim impudens nemini parcit, non Levitam honorat, non Sacerdotem reveretur, ſed omnibus in- ſidiatrix fatta, omnes pariter crudeliter occidit. Pariformiter S. Ephrem. cap. I. de mala muliere: Nibil Leone terribilias, aut inter reptilia Dracone crudelius viſum, ſed nihil tamen ad malam mulierem. Mulierem, inquam, impudicam, laſcivam, ac proſtitutam. Proverb. cap. 7. Sapientiſſimus ſignan- ter exprimit. CONCEPPTUS IV. Mulier in ornatu meretricio præparata ad decipiendum animaz, garrula & vaga, quietis impatiens, nec valens in domo conſiſtere pedibus ſuis, nunc fo- ris, nunc in plateis: nunc juxta angulos nen; .: multos enim vulneratos de- fecit, & fortiſimi quoque interfetti ſunt ab ed, viæ inferi, domus ejz penetran- tes in interiora mortis. Et iterum cap. 22. inquit Salomon: Fovea pro- funda meretrix, & puteus profundus aliena. Duo hic conſideranda veniunt, primo laſcivam fœminam Salomon dicit viam ad inferos: ſecundò, in- ferno comparat foveam profandam nominando: cur rectè laſcivam fœ- minam viam dicit? & non potius iter? ſecundò, cur inferno ipſo com parat? Paulus Juriſta, apud Ambroſium Calep. verbo Via: inter Audh . Iter, Lien har nbus the inon pele Pnon fenn clum: g Cieta lalut le atens i in, dlui tn (unt) erft ſu, inenia, Iun gubm o, ex hi ce o & Kor⸗ mnetir, cut Kerolt Lenme epredletor nun nntn. die Citur 5 4ug trerridt,, uin ſni kahet donn . 2. Icht unnr, gni eg Uutcogttnion n untdlo e⸗ Aucre 1 uhe Kllun ntn Gde, eulg enheri Uune Dcun len, nenh leie ſeminn; Ulnte, UInm du glten, in AMoleptatse nen: Tig onntn, tet , — to, CEtotolte latis n Ctio, inml Coyttenfola, ir ietate, anie tumn Nen Der Imn Indiarunt gno hicinn ler ſignihen, molieremn n 0Is lciyt,4 eſſe nenuitn, te jodicanm n, verbo mr i oni, 90 t Auckor in⸗ erbis Nlenm erſimn mnller eumn n Uejettp,ſlonn titormiet 9l t ittn titiu Moliegen Srpientlinn, Aun nmng/f elku lin ts etin uiti i, lon hle alomon: M hmiten F: ſeeunt ſi, Min ur inkenno h ia: lud 0 4 CoNEIO EKINASz-. 295 && iter, hanc facit diſtinétionem; Via eſt lata platea, etiam pro cur- ribus & rhedis patula; Iter econtra, eſt via valdè ftricta & anguſta, viatori pedeſtri ſolum commoda: Ex hac doctrina patet nunc, cur Sa- lomon fœminam laſcivam, non iter, ſed viam inferni dicat, ad indi- candum: quod mulier laſciva, Venus proſtituta, ut S. Bonaventura in diæta ſalutis loquitur: latiſſima ſit platea, ſpacioſiſſima, longè latè- que patens via ad interitum „ & ruinam corporis & animæ; per alia vi- tia, quafi tardè, pedetentim, & in paucitate ad infernum homines va- dunt; per fœminas laſcivas autem, fragilis mortalis, feſtinanter, in po- ſta, in copia, curribus & rhedis ad damnationem currit, & properat. Ita ut quidam Theologus audeat dicere: ſi centum adjudicentur infer- no, ex his centum, 99. propter laſcivas mulieres ad inferos deſcendere. Ideò & Salomon laſcivam Venerem inferno comparat, fovea profunda meretrix, cur inferno? Cauſam indicat Academicus, qui inferno ad- ſeripſit Lemma: Ingreſſis, non egreſis. Qui infernum ſemel ingreditur, egredietur nunquam, redux veniſſe non legitur; Ex inferno nulla eſt re- demptio. Sic ad inextricabilem animæ ruinam inducit meretrix. Au- diatur S. Auguſtinus Serm. 107. de tempore: Pro inferis ponitur domus meretricis, quia neminem repellit, omnes intrantes ad ſe trahit, quia ignem in- ferni habet Sinns meretricis. Concludit eonceptum hunc Salomon Prov. cap. 2. Inclinata eſt enim ad mortem domus ejus, & ad inferos ſemitæ ipfins, omnes, qui egrediuntur ad eam, non revertentur. Et Oſeas cap. 5. Won da- bunt cogitationes ſuazs, ut revertantur ad Deum ſuum, quia Spiritus fornicatio- num in medio eorum. CONCEPTUS V. Audire libeat laſcivam foœminam loquentem Prov. c. 7. Intexui Junibus lettulum meum, ſtravi tapetibus pictis ex Bhto, Mers cubile meum myrrha G& aloë, & cinnamomo, veni, inebriemur uberibus, & fruamur eupidis amplexibus, donec illuceſcat diez. Doctiſſimus Cardin. Hugo in hune locum advertit in textu citato, unam ſolum ſpeciem aromaticam dulcem, nempè cinnamomum, duas verò amaras, myrrham & aloé, à laſcivi fœmina apponi; ad indicandum: ſi mulier laſciva carnis volu- ptate, unam dulcedinem apponit, continuò & duas amaritudines adfert, duplicem, inquam, amaritudinem, immenſarum ærumnarum, quæ hu- jus voluptatis ergèò, in hic vità tolerantur, & amaritudinem pœnam, quæ à divina Julkitia illi in inferno reſervantur. Audite loquentem Hu- gonem: Tres ſpecies aromaticas nominat, duas amoras, & unam dulcem, in quo notatur, quòd in carnali opere plus eſt amaritudinis, quàm delettationis, una amaritudo pertinet ad præſens ſæculum, alia ad futurum, . CON- 296 IN FESTO S. MARIE MAGDALEN: CONCEPTUS VI. De muliere laſciva inquit Iſaias cap. 1.4. In occurſum adventus tui ſuſci- tabo tibi gigantes. Qui ſunt illi gigantes? Reſpondet Naxera Comment. in Judices cap. 16. S. 28. Hi gigantes ſunt maxima corporis & animæ peri- cula, ſunt fortiſſima, juſtitiæ, æquitatis que colore minantia vincula gi⸗ gantes hi ſunt calidiſſimi auri tui, pecuniæ, & ſubſtantiæ tuæ prædones. Teſtem allego filium prodigum, quantos, non prædones & fures expertus eſt? divitem ſubſtantiam omnem perdidit, ad incitas redactus ſubulcum egit, & cum porcis furfures comedit: Et poſtquam omnia conſumaſſet, facta t fames valida in regione illa, & ipſe œpit egere, & abüt, & adbeæſit uni civium regionis ilius, nmiſit illum in villam ſuam, ut paſceret porcos; 09 Cctiehet imple- re ventrem ſuum deſiliquis, quas porci manducabant, & nemo illi dabat. Lucæ cap. Iö. Quis gigas fortis hunc divitem, robuſium, adeò deſpoliavit? ad incitas redegit? fama, forma, valetudine privavit? ſuſcitavit hec, & plu- ra alia, laſciva mulier: Devoravit ſubſtantiam ſuam cum meretricibus. Cum his Sirenibus ludere, illudi eſft. ⸗ CONCEPTUS VII. De Filiis Iſraël narrat liber Exodus cap. 32. Poſtquam miraculosè traducti ſunt per undas rubri maris, in deſerto Arabiæ ſuavi mannâ re- creantur: Sedit populus manducare && bihere, & ſurrexerunt ludere. Sunt, qui aſſerunt, hunc luſum obſcœnum fuiſſe cum proſtitutis fœminis ut ver- bum ludere idem ſonet, quòd meretricari. Nicolaus de Lyra textum ci⸗ tatum ex Græco, loco ludere, legit illudere: Surrexerimt illudere. Diſcamus exhinc: luſum cum laſcivo ſexu, cum ſœminis proſtitutis, illuſionem, in- famiam, pudorem, dolum, ac decepticnem, ad unguem ſequi: teſtis eſt fortiſſimus Sampſon: Dalila, laſciva fœmina, ah quam nequiter ſæpius amatori ſuo Sampſoni illuſit! Illuſit problema Philiſteis indicans Judi- cum 14. Illuſit, Sampſoni 7. crines, in quibus ejus fortitudo latebat, ab- ſcindens, ſicque viribus una ſpolians, amatorem ſuum hoſtibus tradidit interficiendum. cap. 16. Ergò cum fœminâ laſcivàâ ludere, eſt illudi, cum his nefandis lupis lætari, eſt triſtari. Iierum probatur ex ſuperius citato Capite 32. Exodi. CONCEPTUS VIII. Moyſes & Joſue deſcendentes de monte cum caſtris appropinqus- ſent, de ſtrepitu ac tumultu, qui in caſtris audiebatur, judicant; inquit Moyſes: Vocem cantantium ego audio; Joſue aliter judicat : MWulatus puglé auditur in caſtris. Sonum caitrenſem, quem Moyſes cantum dicit, Joſue ululatum eſſe aſſerit: cur hoc? Cantus iſte ac luſus, ut ſuperiori Conceptu inſinuavimus, obſcœnus erat, cum fœminis laſcivis fiebat, talem meretri- carium & laſcivum cantum, Joſue ululatum vocat: cum his enim. lupis ætari, — ltni, ad Conclucitl etbisude hiln 9)6 C uinttean ieneicon Adiontuan — Malern nſelenn Unm erqut ſgla ſlen, nun, Kpnrit (hitne Mul tauthor, & mnmmmin Prutuen; inttilo rende n, drem, Ferihrne Pni Umminteri tot. Ve Ge fibſcinti, 1 gleniſnt Pellee⸗ NA, — ahrenutie era Comnen is & aninen ntinvinelk tis tun el Kfores e edachns ln conſenſit,i auhefrotei . ſgeen no Mi dchel ded delpolun citavitne, 1meretriilu 1 oltqvam nin ie ſuani r Utludere. N Utis feemnnsn de Dynnten Ut ilutie. Din 6tors, Ululare Agvenhſellit Juamn loſei hilſtes en fortitto fuum noſtu 4 gere, eli G Ur ex Med =2 = caltis tur, Neni, cr: Uin CONCIO SECUNDA. 297 Iætari, adfert triſtari, docente Salomone: Erxtrema gandii lullus occupat. Concludit Naxera citatus: Dulcis meretricis concentus, martiales producit au- dientibus ululatus. J LEpilogis.] Hortor ergè unumquemque cum Sapientiſſimo Prov. cap. 6. Conſerva Filipræcepta Patristui, & ne dimittas legem Matris tuæ, ut cu- Rodiant te à muliere mald, & à blanddlingud extraneæ, non concupiſcat pulchritu- dinem ejus cor tuum, ne capiaris nutibus er. Et Prov. 7. v. 25. Longè fac ab ea viam tuam, & ne appropinques foribus domus ejus. Amen. IN FESTO S. MARI. MAGDALENE, CONCIO SECUNDA Mulier in Civitate peccatrix. Lucæ cap. 7. Textu. In ſcelerum Primicerios, Authores, & Capita, Thema. vel maximè excandeſcit Divina Juſtitia. Idacus Stella in caput 7. Lucæ verba Evangeliſtæ: Exordium. N Eece mulier in Civitate peccatrix: ſic interpretatur: Ad alta & Jublimia nos attentos bhabere conatur EKvan- gel ſta: Nimirum ut diligenter expendamus ingen- S tem Dei liberalitatem, & copioſiſimam miſericor- diam, ex qua tali famoſæ mulieri, crimina ſua ingentia condo- navit, & indulſit; & quænam illa tàm enormia, immania & in- ſignia ſcelera, quæ maximam in Magdalena habuerunt turpitudi- nem, & gravitatem? dicit Evangeliſta? In Civitate peccatrix: In Civitate populoſiſſima Jjeroſolyma, ubi tot, & tantis, luxuriæ fuit author, & principium, inſtrumentum, docëtrix, & inducétrix, maximam in Magdalena habuerunt turpitudinem, & criminis gravitatem; generaliter quidem Deus odit & punit peccatum, in triplo verò averſatur peccati, ac ſceleris authorem, invento- rem, ducem, ac magiſtrum, omniumque primdò tales quam ſe- veriſſimè punit, ac caſtigat. Audiamus Textus: Viſitas peccata Patrum in tertiam éo quartam generationem. Scriptum eſt Numer. Texnu Sa⸗ cap. 14. Væ Genti peccatrici, populo gravi iniquitate, ſemini nequam, diur . Filiis ſceleratis, dereliquerunt Dominum, blasphemarunt Santtum Iſiail, abalienati ſunt retrorſum. Super quo percutiam vos ultra, addentes Feſtivale. Pp præ- 298 IN FESTO S. MARLE MAGDALEN EÆE, rævaricationem: Omne caput languidum, & omne cor mœrens. TZerra veſtra deſerta, Civitates veſtræ ſuccenſæ igni: Regionem veſtram coram vohis alieni devorant. Iſaiæ cap. I. Væ qui dicitis malum bonum, & bo- num malum, ponentes tenebras lucem, & lucem tenebras, ponentes ama- rum in dulce, & dulce in amarum. Væ qui potentes eſtis ad bibendum vinum, & viri fortes ad miſcendam ebrietatem. Qui juſtificaſtis im- ium pro muneribus, & juſtitiam juſti aufertis ab eo. Propter hoc ficut devorat ſtipulam ligna ignis, & calor Hammæ exurit, A radix eorum ficut favilla erit, & germen eorum ut pulvis aſcendet. Iſaiæ cap. 5. Do- cuerunt enim linguam ſuam loqui mendacium, ut iniquè agerent, lubo- raverunt C&. Nunquid ſuper his non viſitabo, dicit Dominus, aut in ente hujusmodi non ulciſcetur anima mea? Super montes aſumam fie- 88. Patres. Tum, ac lamentationem. Jeremiæ cap. 9. Libeat & 88. P'atres percipe- re: Qui verbo, aut exemplo ſuami iniquitatem in alios ſpargit, meſi Beda. loco vindidtam recipiet, ſcribit Venerabilis Beda in cap. 18. Mat- Tertullia thæi. Non impunè abiet, qui alicui cauſa fuit perditionis, inquit Ter- nus. tullianus lib. de cultu fœm. Peccata Majorum, Principum ſæcula- rium, && Prælatorum Ecdleſi?, præcipué faciunt nomen Dei blasphemati, Bellovacen- docet Bellovacenſis. Scire debent Pralati, quod i perverſa unquam ſi. perpetrant, tot mortibus digni ſunt, quod ad ſuos ſubditos perditionis ex- 8. Grego- empla mittunt. Comminatur Magnus Gregorius 3. part. cap. I. 4 hrylo- Ad. 9. Concludo cum S. Chryfoſtomo hom. 25. ad Romanos: agmas, litur & tu quoque ſi reliquis perditionis cauſa fueris, graviora patienis, quàm qui per te Jubverſi ſunt, neque euim peccare tantum in ſe Perditio- nis habet, quantum, quod reliqui ad peccandum inducuntur. Longe Hai. enim acriore animo ferre ſolet ſcelerum artifices ac magiſtros. Inquit Hai in cap. 2. Apocalypſ. Imploratâ S. Spiritũs gratiã Conceptus audia- mus ſequentes. „ CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Nullus culparum maculis denigratus effugiet poœnam, ſed ſceleris inventor duplicatam meretur mulctam, quando hie iniquo voluntatis erravit propoſito, alii trahuntur exemplo. Et quidem ſub quo- dam exculſationis colore delinquit, qui magiſtrum erroris habet, at qui fabricatus eſt erroribus occaſionem, dum ipfſi adſcribuntur infelices con- ſequentiæ, & ſcelerum non ſine æquitate applieantur rigidæ pornz, Per- orat eleganter de more fuo doctiffimus Naxera Comment. in Judices cap. 9. §. 3. Sichem Civitas exgerta eſt; Gedone moertuo filii Ifraél in Ducem elegerunt Abimelechum, hoc inaudiens Jonathan, in Sichimitas maledicta congeſſit: Egrediatur ignis eo, & conſumat habitatores Sichem. Quærunt Patres: Cur ſpecialiter Jonathan Sichimitis imprecatus ſit, eos diris, — Iid Echia Plher nelle to Negen in Lnkum ownelech. eccet n elſl finmruui ven conein Ir ſobe be ion prin Uontue wtho inhoniturpe Gores, be fuuticidi. Ciin oe Ontt Can:) lr Ait tbi DetſonaCan tate ponitor, orus ird Utur: Ouion Alnoe Guni tt, cut DEU Eene, Out. 4 fuln, homi Autor end Iltid,i UIIIa uit, homet Otlinationi l, Aweleen Mhnumcenui Iumad ilen aute enn D A, enn veffenan alum honun , as, potefttn 8 eſti ad lan Hiopte hei lale nn igue ten icit Doninn,, montes tſinn 80. bausshe, j alio; Prgt, la in cN CCitionis, inn! n, Drinehmnt onen Deibig d, peeſi, lbcitot elin⸗ ris 3. M! noth. 2, A M lens, Cnnit. ye tuntun ili un inkonmn Ne nigfft N tatinCtchn. atus ize⸗ , guunli ie Et quden- enons lun, jbuptur en. r tgide , Commnent otuo fi ut alitton imhean, CONCIO SECUNDA. 299 diris, & flammis devoverit, cum conſtet omnem populum Iiraslis Abime- lech in Ducem aſſumpſiſſe, ut ſuper ſe regnet, conſenſiſſe. Regnavit Abime- Jech ſuper Hraël, tribus annis. Abulenſis quæſt. 5. reſpondet: Omninò ve- rum eſſe totum populum errâſſe, omnem IIraëlem Abimelech in Ducem & Regem aſſumpſiſſe, ſed Sichimitæz omnem reliquum populum ſeduxerunt, & in ſuam ſententiam pertraxerunt, erroris occaſionem præbuerunt, dum Abimelech in Ducem & Principem elegerunt, & ejus votis faverunt. Er- gd præ cœteris incurrerunt maledicta, quia præ reliquis, erroris & ſedu- Ctionis exſtiterunt cauſa: Audiatur Abulenſis: Ipf, (Sichimitæz inquam) Juerunt cauſa Principatis Abimelech, nam cum nullum adbuc favorem haberet, eum Regem conſtituerunt, & dederunt ei ocaſionem ad omnia mala, quæ fecit. Suſce- pit poſtea Populus Abimelechum in Regem, verùm hujus imperii infau- ſtiſſima primordia promanârunt à Sichimitis. Ergò quia ſceleris pro- pantur authores, cœterorum illis adſcribuntur errata, & errorum etiam imponitur pœna: Egrediatur ignis ex eo, & conſumat habitatores Sichem. Du- Stores, & Doéctores ad ſcelera, graviora patientur tormenta. Patet in Cain fratricida. CONCEPIUS II. Cain occidit fratrem ſuam Abel, adeſt divinus ultor, duplici pornâ punit Cain: Nunc igitur maledidtus eris ſuper terram, cum operatus fueris eam, non dabit tibi Frudtus ſuos, vagus & profugus eris ſuper terram. Geneſ. cap. 4. Perſona Cain abjicitur, nunquam deficiente tumore, continuâ mentis anxie- tate punitur, ſimul omne opus & labor ejus damnatur, ſterilis & vanus futurus prædicitur. Lege Divina Levitic. 24. homicidium morte punie- batur: Qui occiderit hominem, morte moriatur. Cain occidit hominem. & longè durius quam morte punitur, in corpore, & animâ crucia- tur, cur DEUS in Cain tàm aſperè animadvertit? Reſpondet Baſilius Se- leuci. Orat. 4. Viam ad mortem aperuit. Primus humanum ſanguinem fudit, homicidii Doctor fuit, inferre mortem aliis magiſter evaſit. Author ergò quia homicidii fuit, Cain non ſimpliciter morte caſtiga- tur, durius, imò duplex experitur ſupplicium, in corpore, & animaâ, gra- Viſſima luit. CONCEPTUsS IIIL. In omnes hoſtes Iſraëlis ſeverè animadvertit DEUS, eos poteſtati ac Dominationi Judæorum ſubjiciens, ſuperſtites tamen ſuper terram reli- quit, Amalecitas autem hoſtes Iſraëlis præcipit DE US funditus delere, ne unum de natione hac vult DEUS reſiduum; imò & reculas, ac bona eo- rum ad hilum ut deſtruantur, incinerentur, demandat: Vade & percute Amalec, & demolire univerſa ejus. Non parcas ei, & non concupiſcas ex rebus ejus aliquid: ſed interfice à viro usque ad mulierem, & parvulum, & lactentem, bovem . . Pp 2 S ovem, 300 IN FESTO S. MARLE MAGDALENE, & ovem, camelum, & aſinum. Plures fuerunt hoſtes, qui itineranti popu- lo impedimento fuerunt, tam ſeverè nullum punit DEUS præter Amalec, quæ cauſa? Scrutantur Doctores, exiſtimantque Amalecitas fuiſſe primos, qui bellum contra Iſraêl adornaverunt, viamque impediverunt, ergò opor- tuit in eo crimine primos, ſeveriori poenâ mulctari, prorſusque deleri. Sic Abulenſ. quæſt. 2. Aliquis reépondebit, quod DElIS juſſit hic de Amalecitis, & non de Cananæis? quia magis peccaverunt Amalecitæ, eò quod ipſi primi pu- gnaverunt contra Nraxl, quàmi omnes aliæ Gentes, & in hoc dederunt occaſionem &œteris pugnandi contra Iſraæl, unde DEllo nimis comminatur eis, quia ipſi primi pugnaverunt, ut patet Num. 24. ſcilicet: Principium Gentium Amalec, cujus extre- ma perdentur, id eſt, prima de Gentibus, quæ pugnavit contra Nrasl, fuit Amalec, ideò extrema ejus perdentur. Remanere vetuit Amalecitarum veſtigium, qui primi ſuo exemplo aliis exhibuerunt ſcandalum, nam qui in aliqu- crimine auctor acrius accedit divinam v am, & graviorem ſollicitat ſibi pœnam. CONCEPTUS I. Plures erant, & ſocios habuit Saul, pergentes in Jeruſalem ſævire in Chriſti cultores; in via in ſolum Saulum cadit fulmen, ſociis illæſis: Et ſubitò circumfulſit eum lux de cœlo, & cadens in terram audivit vocem dicentem ſibi: Saule! Saule! quid me perſequeris? Viri autem illi, qui comitabantur cun eo, ſtabant ſtupefacti. Cur rect Saulus lIuit, cur non & ſocii, ejusdem cri- minis & perfecutionis participes? Notate: Saulus Dux & auctor eſt per- ſecutionis, contentus non erat Saulus in Chriſtianos furere, ſocios aſcivit, & alios ſtimulavit, ad perſequendum Chriſtianos impulit; Ergò dum per- ſecutionis eſt auctor, præ cœteris dejicitur, caſtigatur; Eſt hic Conceptus S. Bernardi in allegoriis Tilm. Perſequebatur euim, qui adverſus corpis ejins, quod eſt Eccleſia, odio furebat iniquo. Denique ſi proprium ſanguinem dedit in pretium redemptionis animarum, non tibi videtur ab eo graviorem ſuſtinere perſe- cutionem, qui ſuggeſtione malevola, exemplo pernitioè, avertit ab eo anlmas, quam à Judæo, qui ſanguinem illum fudit. CONCEPTIUS V. Erga fratres ſuos, Joſeph ſe quam maximè ſeverum, auſterum, ac du- rum erga Simeonem demonſtravit: Zollens Simeon, & ligans, illis præſentibis juſſit miniſtris, ut implerent eorum ſaccos tritico. Geneſ. 42. Certò, omnes fratres oderunt Joſeph, in venditionem ejus conſenſerunt: Cogitaverun eum occidere, & mutuò loquebantur, ecce ſomniator venit, venite occidanus eum. Geneſ. 37. Si omnes fratres ſunt in Joſephum rei? cur ſolus Simeon li- gatur, incarceratur? præ aliis durius à Joſeph habetur? Philo in hunc lo-= cum cauſam allegat, ſubſcribens: Et fors maxima pars culpæ in eo, Simeone inquam, fuerat, quaſi audtore conſpirationis nefariæ, qui cobortem fratrum oe maverit, — Uget, dun lei. 0 ortaten oplcEenn ſuat piqui Dnid. Cee, ul yNn: An ein, i Oeganis, eter, gi iciaor,e tur, Penius Ninc, ,alosh Vebzſnts, Gi oguuitor, Ibker2. hol ege meni ed, Ciloe llt. Certe eretlt, ae Amon conte lren indh lhile.) Ne ne, Ne 3 , — läinenni Pratet Anl tas fallehinn erunt, etgon, Osqe delei t bie de Annet og in deleruntonnin , ei, lugfn Antleliſten Ntoih frkl citatumn velgr natn quini ioremn ſolitn eruſllenſe n, ſocis ili divit vorentn i ofitlamm Khi i A Mie furete, Neht Pult; pdte ur; Eſhie i ahneſs ini ſinm ſthitni 7minnſi. , Mweni he ruin, Aulens 42. Cadet erunt: (6, verite oit P Se cur ſol 1r? Philon 1 Cllein ahanufi, 3 CoNCIO SECUNDA. 301 maverit, & odium incitaverit. Delinquunt equidem omnes, at Simeon dum urget, dum fovet malum, præ cœteris debuit puniri, & tetro carcere deti neri. O quam vereri debent æterna vincula, qui perpetrandis ſceleribus auctoritatem ſuam commodant, qui improbo conſilio odia exulcerant, qui in obſcœna innocentes inducunt, & peccare docent, qui Duces auctoten ſunt iniquitatum, præ cæteris graviora ſentient ſupplicia. CONCEPTUS VI. David inquit Pſalmo 5. Odifti omnes, qui OPerautur iniquitatem, perdas ommes, qui loquuntur mendacium. Scitè, & acut& ait in hæc verba S MHiero- nymus: Rem novam videte, qui malum operatur, odio abetur, qui mendacium loquitur, perit. Tripliciter peccatur cogitatione, verbo & opere, opere uti- que gravius, quàm verbo & cogitatione? ex Pſalmo citato tamen gravius pPeccat, qui loquitur mendacium, cum gravius punitur, Propterea penitus abjiciatur, perdatur, econtra qui operatur in qu tatem, odio ſolum habea- tur, penitus tamen non abjiciatur: Infelix quidem eſt, qui odio habetur à Do- mino, ſed adhuc vivit, qui autem loquitur mendacium, && bPerit, jam eſſe deſinit Verba ſunt S. Hieronymi. Et quomodo hoc, quod DEUS gravius pumiat, qui loquitur mendacium, quàm qui operatur iniquitatem? Advertit Niſſe- nus Fer. 2. poſt Dominic. FI. Quadrag. §. 2. Loqui mendacium idem eſſe ac docere mendacium; abominatur Dominus omnes, qui malè agunt eos Veroò, qui loquuntur, docent alios malum, ut mendacium, & iniquitatem perdit. Certo indicio; non eſſe genus aliud hominum, quod magis Deus execretur, acriore cum indignatione conficiat, ac deſtrulat, quàm eorum . . 2 qui non contenti, quia ipſi ſunt mali, alios quoque falſa docent, & ad ini- quitatem inducunt. IIHpülogus.] Hortor ergò cum S Paulo ad Romanos c . 5 15 D . S Cap. 1I4. Hoc cogi- tate magis, ne ponatis ff ndiculum Fratri. Et iterum I. ad Cnüth. cahte Sine offenſione eſtote. Amen. 302 IN FESTO S. MARX MACGDALENXE, IN FESTO S. MARIE MAGDALENE, CONCIO TERTIA. Fet. Remittuntur ei peccata multa, quia dilexit multum. Lucæz. rhem. Contritio, & dolor de peccatis, invenit gra- „Or humanum molari lapide preſſum depinxit Aca- demicus, ſymboli loco epigraphen ſubſcribens: Contritum placet. Contritum, inquam, cor ſuper peccata, de Deo ſummo bono offenſo, placet Altis- „ ſimo: Pſalmiſta confirmante: Sacrificium Deo Spiritus contribulatus, cor contritum, & bumiliatum DEUS non detpicies. Pſal 5o. Et iterum bPfſal. 1440. Sanat contritos corde, & alligat cox- tritiones eorum. In fletu veniet, & in miſericordia reducam eos, pro- mittit æterna Veritas. Jeremiæ cap. 3. In animo contrito, ſuſcipia- Patres. mur à te Domine, ſcriptum eſt Danielis cap. 3. Audiamus Patres: Pœnitentia vera, non annorum numero cenſetur, ſed amaritudine ani- mæ, quamvis ſi exigui temporis, ſi intima cordis amaritudine agitur, non despicitur apud judicem, juſtuim Deum, qui cordis ſecrela confderat, S. Auguſti- ſcribit S. Auguſtinus Serm. 66. de temp. Et in Pſ. 70 Propè eſ nus. Dominus his, qui obtriverunt cor, cordis tritura pietas eſt, qui ſe oon- terit, ſibi iraſcitur, ſe habet iratum, ut habeat propitium Deim. Con- 3. Bernardi- ſolat? de Contritione ſcribit S. Bernard'nus tom. I. Serm. 2. Aus. art. 3. Dominus adveniente contritione ſanat in anima peccatorum vul- nera. Conformiter S. Auguſtinus in Canticorum cap. 5§. Charitas eſt mors eriminum. Et in Pſalmum 94. habet: Omnes aquæ non ex- ſtinguunt unam ſcintillam in inferno, ſed ſi una lachryma, de puro G contrito corde proceſſerit, totum ignem inferni exſtinguit. In eandem 8. Bonaven- formam loquitur S. Bonav. in Dom. infra octav. Epiph. Contritio mura. expellit peccatum de anima, contritio contra maculam, eſt expiatio, contra offenſam eſt propitiatio. Contritio dicitur Spiritus vebemens, 8. Antenius quia vehit ſurſum mentem, &O væ æternum adimit, docet 8. Antonius S. Gregor. Paduanus Serm. 2. in Dom. r. acrag. Eleganter S. Gregorius hom. 33. Zantò amplius peccati rubigo conſumitur, quantò peccaioris cor — rga elln 9 oCozeri Stmmr e, Et: Me,9 lud. ntt Oniuclonß clkos, un Centiuoh Mun, nm⸗ hirnkun, lrü frnn iisinl2 H n litune finfelnauntn Deopeughemn ymmmnſin entenmuipn lklirue, vifi ndheni de mnenhunn MaCommnen tusſeghen Cfmnn hnmaraum, Iehndumn zdu uncnh e uun. Nenn Inllltonnesr Nuneruen iin: lerglulin, Donlhenm, n. lſkhen n lan,inoele ger Aez 60nine ulzentſnn ttl gnochen iahſiiee yis Al imen ellum depinnt laphen ubite incwam, an Olenſo, hutl Mrifciun Duf DEUS rle, Gt Ullin elucmnet Nimo colfitl fr 3. Audemnu 1,, ſN aumid: ananinei Cordis ſodt Et in A Nru itte, hruntimhn Iinus fonnl , anint Ntii corum e lachinu, A erſitout. ochur Lpſn nuctlm, 9 4 tur rt t, Coce l leganter 60 iftur, OA 1 S CONGIO TERTIA. 302 . .. . — cor magno charitatis igne concrematur. Unde hortatur S. Chryſolo⸗= S. Chryſolo- gus Serm. 94. Abſolvivis, ama; charitas, quæ eſt virtualiter contri- Sur tio, cooperit multitudinem peccatorum, negationis crimine quid pejus, & tamen Petrus amore ſolo valuit hoc delere, probante Domino, cum di- cit: Petre, amas me? De contritione afſerit S. Cyprianus lib. de S. Cypria⸗ laud. pœnit. Omnia ligata tu ſolvis, omnia clauſa tu reſeras „ nus. omnia adverſa tu mitigas, omnia contrita tu ſanas, omnia confuſa tu lucidas, ommia deſperata tu animas. Et S. Chryfoſtomus eo- 8. Chrylo- dem titulo habet: Opœnitentia, miſericordiæ mater, magiſtra vir- hormun tutum, magna opera tua, quibus reos reſolvis, ac reficis delinquente, lapſos relevas, recreas deſperatos. Outta lachrymarum contritarum cudit in terram, G& venia delittorum deſcendit de cœlo, habet Euche- Eucherius, rius in lib. 2. Regum. Compunttio lachimarum, remiſto eſt peccato- rum, quia tunc peccata dimittuntur, quando cum lachrymis ad memo- riam reducuntur. S. Bernardus de modo benè vivendi. Wullus à S. Bernar- Deo peccatorum veniam dolenter optavit, qui non impetravit vocali la dus. cæbr)marum ſilentio, ipſe enim eſt, qui conſolatur fientes, dolentes curat, pœnitentes informat, ſanè, Eetus eſt contritio cordis; eſt auimarum cibus eletctiſſimus, vitiorum macies, corroboratio ſenſuum, ſantlitatis ſubſtan- tia, abſolutio peceatorum, Diaboli naufragium, refectio mentium, la- vacrum culparum, & delicioſum Dei ebulum, perorat Didacus de Ce Didacus de lada Comment. in Ruth. cap. I. S. 57. Dei gratià implorataà Con- Celada. ceptus ſequentur. CONCEPTUS HI., 'Confirmutio. ] David enormis peccator fatetur Pſalmo I8. unes bec- catorum circumplexi ſunt me? Certò funes complexi ſunt, dum commiſit nefandum adulterium, crudele adimplevit innocentis homicidium, 2. Re- gum cap. 12. enormiter peccavit David, ſuperbè numerando populum ſuum. 2. Regum. c. 24. Dixitque Daviq ad Jogb, Principem exercitus ſui, pen- ambula omnes Tribus Nrail à Dan usque ad Berſabee, & numera populum, ut ſciam numerum ejas: & inventa ſunt de Irazël So millia virorum Jortium, qui educe- rent gladium, && de Juda quinquaginta millia pugnatorum. Percuſſit autem cor David eum, poſtquam numeratus et populus, immißitque Dominus peſtilentiam in NMrasël, de mane usque ad tempus conſtitutum, & mortui ſunt ex Poace Dan usque Berſabee o. millia virorum. Hunc numero David, Deus ſuſcepit in gra- tiam, imo elegit in Sacerdotem: Et dixi ei, aſcende & conſtitua Altare Domino in area Areuna Jebuſei, & aſcendit David juxta ſermonem Gad, quem praceperat ei Dominus. Ambroſius quærit in Apolog. I. e. 7. Quomodo qui nuper di- gnus erat ſupplicio, nunc ſacrificium offerre ſit juſſus, & aſcenderit ſacer- dotali quodammodo dignitate nobilitatus ? Dignus ſacrificio judicatus eſt, aui abſolutione aſtimabatur dignus. Verba ſunt 8. Ambroſii. Quid David poſt — 304 IN FESTO S. MARIE MAGDALENXÆ, poſt tot grandia peccata, adeò acceptum Deo fecit 2 Advertite Rabba- num apud gloſſam : pro Area Areuna, quam David Deo conſtruxerat, le- ere, Aream Haram, cSc. Haram autem lux interpretatur, lux vero, & famma, amorem erga Deum, qui amor virtualiter contritio eſt, ſignifi- cat: flamma amoris, ac contriti cordis ſuper commiſſa peccata, fuit Al- tare, ac Sacrificium illud Deo acceptiſſimum, quod David in gratiam in- tegram reſtituit, in honorabile elevavit Sacerdotium. Fatetur hoc Se- reniſſimus Rex Pſal 5o. Sacrificium Deo Spirilus contribulatus, cor contritum & bumiliatum DEllS non deſpicies. Et Pſalmo F. Poſuiſti Lachr) mas meas in conſpectu tuo. Audiatur Rabbanus: Hormmam lumen nobis, benè ergo David vo- lens placare Dominum, alime juhetur in area Areuna, vel Hornæ, conſtruere, quia aliter non placatur Deus ab homine, niſi in area cordis per lumen reltæ fidei, & ve- ræ dilectionis, conſtituat altare bumilitatis. Patet ulterius cordis contriti v. lor ex lib. 2. Regum cap. 12. CONCEPTUS II. Expulſus & Regno ac Throno David, in Regnum iterum introduci- tur per Tribum Judam: Omnis Juda venit usque in Gagalam, ur occurte- ret Regi, & traduceret eum Jordanem. Quærunt Patres, cur præ aliis hæc Tribus Juda, Davidem Throno reſtituit ? & trajectis Jordanis flucti- bus, gaudia cumulavit? Notat gloſſa moralis, Judam ſignificare con- feſſionem, cor, inquam, ſuper peccata contritum, per Judam ſignificatur pec- catum verè pœnitens, & ad bonum regimen Vitæ Juæ rediens, inquit Gloſſa: Tribus Jjuda, contritio, cordis cencuihio ſuper peccata commiſſa, David, Dei gratiæ, & Regno, ac ſceptro reſtituit. Quos à paradiſeis deliciis criminis excluſit reatus, revocavit, reſtituit, iterum doloris gemitus Teſtis ſit filius prodigus, Lucæ cap. I5. CONCEPTIUS IIIL. Verè contritus revertitur filius prodigus, deſignat hoc ſubmis- ſiſſima verba: Pater peccavi in œlum, & coram te, &ρ non ſum dignu vo- cari filius tuus, fac me ſicut unum de mercenariis tuis. Hunc prodigum, in- ſignem peccatoris figuram, benignus Pater non quavis Obvia veſie, ſed ſtola prima, veſtiri imperat, ac annulo inſigniri. Ctò proferte ſtolam pri- mam, & induite iällum, && date amulum in manus ejs. Pro Rhola prima, le- gitur in Græco: Stola primaria. Quid hoc fignificat: quod rectè ſto⸗ la prima, primaria, veſte pretioſiſſima, induatur, deſuper annulus, qui ſuperfluus videtur, in manum ejus imponatur? per ſtolam primam, primamn gratiam, primam innocentiam ſignificari, inquit Encdius: verè contritus, amans, & dolens, de offenſo optimo patre revertitur hic filius, & ſtola prima, primaria, contritum veſtiri imperat, ad ſigni- ficandum: per veram contritionem, & cordis dolorem ſuper peccata, peoeni- — onente le/K t m onin icſene nn, ul , Cet tütumonn nDtige Iletzcg Mn tyine; X Dnren et lusdonrln Dn nn Doe us Cellenie Trerun an Thren, cn. Me nenien uugonmn. i ynmmte onem, con Dopoli e ſer I!: beccat Nbol, Din meemons l Ggeir lyobllun ſuei rlc mngindii n ll boni Nun henie lie Utd aſcha Pocth El: Aor t vath e⸗ Derit lr Pelik dvertte M Conſtnnent; 1, W Ne tttio etige Peccnta, kinl id in gnn Patetur he latus, rtort hiLuhymum benzegt e, Cotfnte entkeftei 8 cotdis colin miteruniin 7gnon, I 3, (ur ie 4 is ſordu: Mchin Pggini jelient, MN An ohhnil 8 pndleil euen All; e deſegnt ne⸗ Hine nolk⸗ is Chiu t et , cat: ſng Iad, ,deluperine er Kaun l 11, inen 8 . 4 imo le i imnpenl,, oren ile —. CONCIO TERTIA 38 pœnitentem primam gtatiam „ primævam baptiſmi innocentiam recipe- re: & ut vult S. Hieronymus apud Tirinum hic, gratiam habitualem, cum omnibus habitibus ſupernaturalibus, contrito peccatori integram, imò no- vis incrementis aucam, reſtitui. Concludit Enodius: Ad ſtolam candi- dam, quaß ſemper ſervaſſet juſſa, revocavit. Annulus libertatis ſymbolum eſt, quæ eſt Spirits Sancti participatio, ac perfecta imago Dei: con- tritum ornat annulo, & deſignat; per contritionem ad libertatem filio- rum Dei peccatorem devenire, gratias actuales, prævenientes, & coope- rantes acquirere. Ita fuſius citati Patres. CONCEPTUS IV. Placuit ter optimo Deo, populum Judæorum ex dura gypti regione; ac ſervitute in terram el ctam introducere, ad hoc intentum in Ducem elegit Moyſen. Exodi 13. Veni, & mittam te ad Pharaonem, ut educas populum meum filios Irazl de Zgypto. Cur Deus non potius Ange- lum in Ducem populi deſignat: cur rectè Moyſen? cauſam allegat Ab- bas Cellenſis: lib. de panibus cap. 12. docens: Moyſen, aquam inter- pretari: aqua verò contritionis eſt ſymbolum : Velut mare, contritio tua: Thren. cap. 2. Berchorium audire libeat lib. 8. Reduct. cap. II. num. 9. Mare pœnitentiæ, eſt ſui ipfis purgativum per contritionem, mortuorum ſcilicet peccatorum ejettivum per confeſſionem, & eſt fiuxus fontium cauſativum, per la- chrymarum redundantiam. Moyſen ergò, qui aquam ſignificat, qui contri- tionem, cordis compunctionem. & pœnitudinem figurat, Deus Ducem populi & ſervitute in libertatem, & electam patriam ordinat, in doctri- nam: Peccatores, qui in ſervitute peccati degunt, ſub jugo tyrannico Diaboli, Duce contritione, cordis compunctione, quam aptiſimè è ſervi- tute Dæmonis liberari, in gratiam Dei reſtitui; & fſic in Patriam electam cœli pervenire. Concludit Conceptum hunc Petrus Cellenſis: Sathan tolerabilius ſuſtinet fammam ſuam, quam lachrymam noſtram, acriusque contriti cordis lachryma, quàm ſlamma infernalis incendii, torquetar. Optimè S. Augu- ſtinus in Pfal. 10r. Audis hominem Pœnitere peccatorum ſuorum, jam revixit, cum audis hominem conftendo proferre conſcientiam, jam de ſepulchro eductus ſt. In mari pœnitentiæ & lachrymÄarum, poſuit Deus viam c&œli. Hugo Cardin. in cap. 4. Iſaiæ. Cum lachrgma effunditur, miſericordia Dei Juperinfunditur, in- quit S. Paſchaſius lib. 11. in Matth. CONCEPTUS V. JNudithilla Heroa contrivit Holofernem, tribulatæ Bethuliæ liberta- tem: & gratiam obtinuit: quæritis quo medio? dicit ſacer textus Judith cap. 9. YZenuit pedes eorum aby ſus, && aquæ operuerunt eos, ſie fiant & iſti. Allu- dit Judith ad exterminium Pharaonis, qui cum omni exercitu ſuo in aquis Periit. Per aquas filiis Iſrael, libertas, gratia, & chara patria obtigit; ſic, Feſtivale. Q in- — 306 IN FESTO S. MARLE MAGDALENEÆ, inquam, in aquis prædicit Judith interitum Aſſyriis, gratiam, & liberta- tem Bethuliæz. Sed quomodo in aquis? cum ad guttam omnes aquas circa Bethuliam exſiccaverint Aſſyrii: Incidi præcepit aquæ dudtum illorum, S defecerunt ciſternæ, & collettiones aquarum omnibus habitantibus Bethuliam, ita ut non eſſet intra Civitatem unde ſatiarentur vel una die, quoniam ad menſu- ram dabatur populis aqua quotidie. Si tanta penuria aquæ fuit in Bethulia, quomodo ergo Judith audet prædicere, aquis hoſtem ſubmerſurum fore, aquis gratiam;, & libertatem civibus obleſſis, eventuram? quæ hæ ſunt aquæ & undæ: Hæ aquæ ſunt contritorum, ac pœnitentium fletus & ſu- ſpiria; audiatur Scriptura: Fadtus eſt fletus & ululatus maken in Ecoleſia omni- bus, && per multas horas una voce clamaverunt ad Deum dicentæz: Peccavimms cum Patrihus noſtris, injuſtè egimus, iniquitatem fecimus; tu, qui pius es, miſere- re noſtri. Judith cap. 7. Adeſt S. Ambroſius lib. de viduis: In promptu ſunt lachrymæ redemptrices, puratus eſt mœſtitudini animi fletus oculorum, miſericor- diam conciliat, laborem minuit, dolorem allevat. Contritio ſuper peccata, ſce- lerum ſeriem ſubmergit, animxpacem, & libertatem tribuit, dum quidquid in cor- de hominis malitia contaminavit, contritio verrit &radit, ac foras projicit, gra- tum peltoris domicilium ſuperventuro Spiritui Santto parat, quo ſe œleſtibus bonis prædivitem lubens inferat: Perorat doctiſſimus Naxera Comment. in Judic. Tap. . 6. 24. CoNCEPTUS VI. Chriſtus è benediéto ſuo latere duos fontes produxit, unum ſan- guinis ‚alterum aquæ: ita Joannes c. 19. Unus militum lancea latus ejus Ape- ruit, & continuò exivit ſanguis, & aqua: Prius ſanguinem fudit, dein aquam: cur aquam poſt ſanguinem? & quid hi duo fontes ſignificant? Reſpondet Laurentius Novarinus hom. de pœnit. Per ſanguinem ad rivum repræ- ſentatum fuiſſe myſterium noſtræ redemptionis, per ſanguinem in cruce profuſum peccata anteriora Adæ, & ſequentium deleta ſignantur. Per aquam à latere Chriſti profluentem indicatur, inquit Novarinus, inex- pugnabile ſcutum lachrymarum: Aquæ contritarum lachrymarum, me- ritis, effuſi pretioſi ſanguinis Chriſti, conjunctæ, omnia peccata actualia, & nunc commiſſa delent, gratiam Dei ex toto impetrant. Contritio, quam aquæ de latere Chrifli profluentes ſignant, pergit Novarinus, ſt Jons jugis diuturna remiſſio: Peccator, qui hunc fontem, aquas contritio- nis adhibet, cumque fonte pretioſi ſanguinis jungit, ac unit, de remis- ſione, gratia, & ſalute certus eſt. Eleganter hunc discurſum concludit de contritione ſcribens S. Thomas à Villan. Conc. 4. in Dom. Quadrag. Hæc eſt illa aquæ vivæ piſcina, quam movet Angelus in corde per dolorem, in quam qui intrat per hujusmodi motum, ſanatur, & mundatur ab omnibus infirmitati- bus ſuis. Haæc eſt illa virga Moyſis, qua percaſſum mare tonce Kemin ex- Aſtudus, De,A un : Mnorer Ar moe, keingenvol Comparundo, Ututes enin U, teign Wihunm. Iltxema 5 eikmng, “ Au luf ier Ciii 1 1. — tan, Alben n onne ſe dichen ien Gntibus Bebli Juotim An e futin Ni fubmnetiunnie ramn genn tentiucn feiut lu iteltn ucentes: Peun tls ligiug uis: I Nm Orlorun, tig ſaher ut Alun giutn forts ii⸗ t, gloſecrte (Comwent ni godnet, In luren uu enfudlt, dent nifemt! Nee emn 1d iin r Cangoinendt. Geleti ſgnmm Cit Novarnu n Lchxyna omnin pecennk inpetun i elgit Mo ten, un , ac dr scutſn i ð CONCIO TERTIA. 30 % Aſtuans, dividitur in diviſiones, ut eletcti Dei ſco pede in terram promiſionis per- tranſeant. Epilogis.] Cum bPſalmiſta hortor Pſalmo 4. Quæ dicitis in cordibis ve- ris, in cubilibus veſtris compungimini. Opto mihi & omnibus votum 8 Au- guſtini lib. medit. cap. 35. Fac me in conſpedtu tuo cor contritum, && bumiliatum ſemper habere, cum lachrgymarum abundantia. Amen. e St cke Si et Ete St ek r E ko ee ge, S8 8S862 2 62 2 68688 68 62 8 2 IN FESTO S. JACOBI APOSTOLI, CONCIO PRIMA. Dic, ut ſedeant hi duoſilii mei, unus ad dexte- Textus ram, alter ad ſiniſt ram in regnotuo. Matth. cap. 20. Honores, & dignitatum gradus, curarum, & la- Theme. borum ſunt ingentia onera, & pondera. B E Ptimè reſpondit Chriſtus matri, honorum Exordiuen, VSSSHEi gradus pro filiis expetenti; Neſcitis quid pe- = tatis: putant, qui honores expetunt, ſe in honoribus inventuros requiem, non re- quiem, ſed curam magnam, ingentes labores invenient, non dulcia, ſed amara, non læta. Ae E. ſed triſtia, non voluptates, ſed eruciatus, eo- que majores, quo honoratiores fuerint, experientur. Expreſſit hec ingenuoſus Academicus; honores & dignitates labyrintho comparando, cum inſcriptione: Labor, intus. Honores ac di- gnitates enim exteriore vultu quandam ſuavitatem mentiun- tur, reipſa moleſtiſſimos labores afferunt. Audiamus Sacram Textus Scripturam: Qui voluerit inter vos major fieri, ſit veſter miniſter, in- Sacx& quit æterna Sapientia Matth. 20. Et tu Capharnaum usque ad oœlum Scripturæ. exaltata es, ſed usque ad infernum demergeris. Lucæ cap. 10. Quod hominibus altum eſt, abominatio eſt ante Deum. Lucæ 16. Eleväſti me, quafi ſuper ventum ponens eliſiſti me. Fatetur Job. cap. 39. Et Chriſtus afſerit: Quiſe exaltat, allate,. Lucæ 14. Audiamus 2 Patres: 308⁸ IN FESTO S. JACOBI APOSTOLI, SS. Patres. Patres: Eum nullum non laborem perferre oportet, G ab omni vitæ commoditate ſeparari, && ſomni guum pauciſſimi, Jollicitudinem autem plurimarum eſſe participem, ſi quis Regis nomen non immeritò velit obti- Sineſius. nere, ſcribit Sineſius Orat. de regno. Jacob. Geneſ. 31. fatetur: Die Damianus. notcteque æſtu urebar & gelu c. Deſuper Damianus ep. 4. Si ergo ic laborat, & vigilat, qui paſcit oves Laban, quanto labori, quanlisqie 8. Grego- vigilüs debet intendere, qui paſeit oves Dei. Veriſſimè S. Gregorius rius, lib. I17. moral. cap. 12. Quantò quis hic altins erigitur, tantò cmis gravioribus oneratur, eisqué ipſis populis mente, & cogitatione ſupponi- tur, quibus ſuperponitur dignitate. Et iterum in Regiſtro ſuper illa verba: Dejeciſti eos dum allevarentur, cum allevatur, dejicitur, qui ho- Petrus Ra- noribus proficit. Peroptimè ſcribit Petrus Raven. in Serm. Hono- en, res ſollicitudo inſeparabiliter comitatur. Pompa mundi, & favor po- puli, fumus eſt, & aura ſubitò evaneſcens, quæ ſi Plerumque placeant, pœ- nitudinem inducunt, & ſi delectant ad modicum, produdtiore ſpatio diſpli- 8. Chryſo- cebunt. Coëgit (inquit S. Chryſoſtomus in cap. 2. Matth.) & per- ſtomus. verſitas mundi, & operatio inimici, honores ut videantur eſſe, && reve- ra non ſunt, præterquas miniſteria. Omne quod ſuperemintt docet §. S. Iſidorus. Iſidorus lib 3. de ſummo bono cap. 48. plus mœroris affcitur. gum . Thomas bonoribus gaudet. Thomas à Kempis concludit lib. 2 cap 6. 5 2. Kempis. Brenis gloria, quæ ab hominibus datur & accipitur, mundi gloriam ſem- per comitatur triſtitia. Imploratà D EI gratiâ deſuper Conceptus pPandam. CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Liber Judicum Apologum narrat cap. 9. nempè ete- ra ſylvarum ligna, honores maximos, olivæ, ficui, ac viti detuliſſe: Wwerum ligna, ut ungerent ſuper ſe Regem, dixeruntque Olivæ: Impera nobie, quæ respon- dit; nunquid poſſum deſerere pinguedinem meam, qu & Dii utuntur E& hominei,;, && venire, ut inter homines promovear. De oliva veniunt ad ficum, ficui ho- noris ac dignitatis titulos deferunt: Dixerunt ligna ad arborem un: veni, & ſuper nos regnum accipe quæ reſpondit eis; nunquid poſſum deſerere dulcedinem meam fructus que ſuaviſſimos, G& ire, ut inter cœtera ligna promovear. Tandem deve- niunt ad vitem, hanc ad regium thronum, coronam, & ſceptrum invitant. Locuta ſunt ligna ad vitem; veni, & impera nobis, quæ reipondit eis, nunquid pos- ſum deſerere vinum meum, quod lætificat Deum & vomines, &£ inter ligna cœtera promoveri. Notare libeat: Olivam, ficum, & vitem »Promotionem ad ho- nores, ad dignitates, vocate pinguedinis, dulcedinis, ac ſuavitatis defe- Rtionem, ac ſpoliationem; quomodo poſſum deſerere meam pinguedi- nem, dicit oliva: quomodo pſſum deſerere meam dulcedinem, reſpondit ſicus; quomodo poſſum deſerere vinum meum, quod Iætificat, inquir . 9 . — , Ahr lleecins t Eh Uelelin nl 41 elrir Conen, funun Hiionie elgin Gt, mhn Uknitd to, elit M6 Var. Hiiltesbun litne ele Gugl Uetentinn, 6 Comment i Moyles itar; vrig Weumbiet. e non ini It. Honor⸗ mInn, In Konbs nomi Uitkertllitin keut, an tuor eliken blrenins Uh, Gre mue re hui⸗ l ler nls, te Uenng Düino h ledn Irbe . — Gchmin Hictuiirnen nnertereites l Zl kienne, ng enl olaheni Cun limd 8Gt figitur, tmnn Cgtnionſe RNegickalge tur ienn l en. Nenn H nnuncki, Gin Atungle len clittioepti .2. Mith ), ikenntur ee ſnerenint eeronis ftifn t lib.2 c r, nunti ghne ſ deluper 0n tennent Widenlle npennnnigi Dii muen nt 20 foudnmOH Grboren fenna . ereillin tar. Iucu⸗ , ſceynnnmS Honltcu 7,G uali ,Dromnoton s, 1 luunkt tere Menn in ulcecigennni Aleufcat, plenus. CONCIO PRIMA. 309 tis, & promoveri, honoris titulos aſſumere? Ecce honores; dignitatis, dulcedinis, lætitiæ defectionem, privationem reputant, anne benè? opti- mè & ſapientiſſimè hæc irrationabilia concluſerunt. Si enim per olivæ pinguedinem cum S. Iſidoro in Judic. cap. 6. Gratiam Spiritüs §. & undtio- nem pacis, internam mentis & animi requiem intelligamus; hane omnindè perdit, hac ſpoliatur, qui ad dignitates & honores elevatur. Si per ficũs dul- cedinem, ac fructus delicatos, cum Hugone Cardin. in lib. Judic. gu- ſtum illum ac conſolationem, quam quis habet in devotione, & animæ ſpirituali exercitio ; per vinum verò, lIætitiam & hilaritatem conſcientiæ intelligimus: & hunc ſuaviſſimum guſtum, & hanc animæ lætitiam per- dit, privatur, quisquis dignitatis & honoris gradibus inſignitur. Ceſſat in dignitatibus, pinguis pax & requies, ceſſat dulcis devotionum exerci- tatio, ceſſat hilaritas conſcientiæ. Eleganter in hanc materiam Caſſiodo- rus 6. Var. 12. Aſſidui labores etiam ipſas ingratas faciunt dignitates, dum im- becillitas humana citò ſolet ſuſtinere faſtidia, & quod prius ambiſe creditur, poſtea vitare velle ſentitur. Siat, qui dignitatis lumina exambit, ſe vectigalem labori- bms, & vigiliis futurum, dignitas, & ſubjedtio commercium eſt, ſubjedtio pendit re- verentiam, & dignitas rependit curam. Perorat quàm præſtantiſſimé Naxera Comment. in Judic. cap. 7. S. 8. CONCEPTUS II. Moyſes à DEO honoratus efficitur, Dux & Caput Judæorum conſti- tuitur; utique conſolatiſſimus erit Moyſes, lætabitur, congratulationes exambiet. Aliter ſcribit Moyſes Numer. cap. II. Cur Aaffixiſti ſervum tuum, quare non invenio gratiam coram te, & cur impoſuiſti pondus populi bujus ſutper me. Honorem, dignitaten adeptam, afflictionem mentis „ periculum animæ, magnum denique curarum, inquietudinum, anxietatum, pondus, ac onus nominat: Audiatur Abulenſis quæſt. 29. Cum quis ad ſtatum regi- minis extollitur, tant alienarum curarum mole premitur, quod ad ſeipſum vix re- dire poteſt, cum tota ſollicitudo, quæ jam pridem erga ſe impendebatur, nunc ad exteros adhbibenda ſit. De fe hoe ipium affirmat 8. Gregorius initio- Dialog. Infelix animus meis nunc ex occaſione cura paſtoralis ſacularium hominum negotia Patitur, & poſi tam pulchram quietis ſuæ ſpeciem terreni actus pulvere foœdatur, cumque ſe pro condeſcenſione multorum ad exteriora ſparſerit, etiam cum interiora appetit, ad hæc procul dubio minor redit. Veriſſimum eſt, omnis honor mun- danus, aut exiguus eſt, aut nullus, cum ſit periculis, curis, & anxietatibus CONCEPTUS III. P'rimo Regum capite 0. miſit Samuel ſortes, ex quibus aceiperet, de qua Tribu eligendus eſſet Rex: Et inquit Scriptura: Cecidit ſors ſuper Tribum Benjamin, textus Hebraicus habet: Et capta eſt Benjamin. Tribus, (Q4 3 de 310 IN FESTO 8. JACOBIL AbOSTOLILA- de qua Saul in Regem augurandus venerat, dicitur capta, vinculata, ligata, & quomodo Tribus Benjamin capta, vinculata, ligata dicitur? quæ ſum- mo honoris titulo afficitur, dum de ea Saul in Regem, in dignitatem ma- xXimam aſſumitur? perque hanc regiam dignitatem tota Tribus Benjamin nobilitatur? Si Tribus Benjamin per hunc actum, quia ex Saul in Regem eligitur, ſummè honoratur, & nobilitatur, quomodo verum eſt, quod pro- pterea hæc Tribus capta, ligata, vinculata dici poſſit? Capta &t Tribus Ben- jamin: An honoris, & dignitatis gradus, libertati vincula quodammodo injiciunt, & ligant? ut non tàm ſibi, quam aliis ſerviat, in uſus ſubdito- rum alligatus, quaſi ſclavus, & mancipium ſerviendo conſumatur; ita ſubſcribit magnus Auguſtinus epiſt. 39 de mundo, & honoribus ejus in- quiens: Afperitatem habent veram, jucunditatem falſam, certum dolorem, incer- tam voluptatem, durum laborem, timidam quietem, rem plenam miſeriæ, ſpem bea- titudinis inanem. Academicus honorem cinxit torque aurea, fſubſfcri⸗ bens: Ornat, ſed && vinculat. Deſuper Gilibertus Serm. 29. ait: Qui ingre- ditur in prælationes, ingreditur in labores, in ſollicitudinum moleſtias, & materiam lapſis. CONCEPTUS IV. Cum Saulem fors Regem declarâſſet, latebras petiit, ut ne Regnum ac honores ſuſciperet, cumque Dominum ſuſcitarentur ubinam deliteſce- ret, reſponſum accipiunt: Ecce abſconditus eſt domi, I. Regum cap. 10. He- bræus legit: Abſconditus eſt in vaſis: quæ ſunt illa vaſa, inter quæ clam cu- piebat latere Saul? S. Cajetanus aſſerit; ſarcinas populi fuiſſe, qui ad Regem eligendum eo convenerat, inter ſarcinas populi occultavit ſe Suul, verba ſunt citati Cardin. Cur inter ſarcinas ſe abſcondit? Sarcina onus eſt ſuper dorſum, ad ſarcinas ſe abſcondit Saul Rex, indicans: hoc honore, hac dignitate, nonniſi onera, & graviſſima pondera ſibi im- oni, & eum, qui aliis præeſt, magis onera, uàm muneri onera 9 portantium, natum ac deſtinatum, potiusque ſervitutem adire, quàm dominium. Audiatur deſuper S. Laurentius Juſtinianus de Regim. Præ- lat. Grande prorſus onus, negotium multarum vigiliarum, pavendumque mini- ſterium, eſt regimen animarum. Hoc ipſum Samuel per armum pro Saule re- ſervatum indicare voluit. CONCEPTUS V. Saulem invitat Samuel ad prandium, deſignaturus citd ad hono- rem & imperium, & de induſtria reſervat armum. Levavit coguus Ar- mum, & poſuit ante Saul, dixitque Samuel: Ecce quod remanſit, pone ante te, comede, quia de induſtria ſervatum t tihi, I. Reg. cap. 9. Delicatior, ac ſapidior pars poterat reſervari, hanc tamen Samuel de induſtria re- ſeifne Ki poni . * — Ponmun ſeons, 490 ſewea 4 und Pooetom Wen N⸗ un e lel en niini in Mmznmn. Grllpnen Njli nen ſfllinr it Uet n Atigott ce “ lag rfunnn,9 CMrot Maun tclnt Tirmum I.! un. Cens 1, Einlen unmrun, a nen, (Gonmt: unhppen Uulteninhon 1 Orinke ule . 0 na uke⸗ is nnt, Gavg n doe lumn hinchun , Mhähnn . — Mincll e lcitur! Glele n Cignigtennn Tribus eſt D tumn eh uets Ubtac, ien cula uodmnn 3t, in b i 0 COhfumatx Thonondiseßs Ceftum dolotnir nun niiſetie eel gue Auten, n.29, 1, S oleſics Gun etit,tte Ctottbigun te 1 Negon ant 1a, iter ort Nwnll ill Hopnlionlknt/ Sall Nel, N. ima ollun , q ill nt ſervitutenn nianus e 6 imn, dmlefi er aumunnh oA nuung , — nenmt , (2. 9 ud leu, CONGCIO PRIMAA. —n poni mandavit: cur recte armum reſervavit ? Armo, ſeu humero no- ſcimus, onera grandia deportari, armus ſupponitur humeris, armum ergò ſervavit Sauli Samuel, quem mox ad Regium honorem elevaret, ex armo deſumat, cum honore & dignitate Regia, quaſi magno onere humerum ſuum atterendum fore, præmonere voluit ipſo ferculo, ſplen- dorem Regium eſſe laboribus aſſociandum. Unde de Chriſto, Princi- pum Idea, Iſaias prædicit: Fadtus eſt Principatus ſuper humerum eius. Con- ceptum concludit Procopius, & Theodoretus in lib. I. Reg. cap. 9. Hano partem, armum inquam, Sauli apboſuit ,„ guemadmodum regnaturus G majora pericula, quàm ipſz populus ſubiturus erat, & propterea teſimonium, hanc partem auppellat. Ita Procopius. Conſonat Theodoretus: Appoſuit Samuelarmum ante Saulem, in Regni indicium. nam ſicut hæc, cum ſint brevio- ra alüs membris animalis, portant totam molem compatcti corporis, & firmiter Juffulciunt, ita etiam regium robur, etiamſi ad unum virum contrahatur, ſuſti- net totum corpus Reibublickę. Egregia ſunt verba Joannis Guilielmi lib. I. antiquit. convival. cap. 33. uod cum armus maximè valeat ad onera feren- da, Saul cogitaret, ſe non adiocum, adluſum, ad voluptates, ſed ad maxima ope- ra ferenda, ac ſuſtinenda vocari. CONCEPTUS VI. Corona, qua Ammonitæ Regem ſuum coronabant, habebat pon- do auri talentum. 2. Reg. 12. id eſt, inquit Abulenſis quæſt. 27. Habe- bat diadema iſtud unum talentum auri in pondere. Talentum autem juxta Tirinum I. Paralip. cap. 20. eſt pondo centum & viginti quinque libra- rum. Certè magnum ac grave onus, corona tam gravis, & pondero- ſa, & indicat: honores dignitates unà ſecum, magnum, ac grave onus curarum, atque laborum deferre. Veritatem hanc expreſſit Academicus honorem;, caſſe criſtata exornatum pinguendo, cum inſcriptione: Ornat, ſed & onerat: Ita omnindò honores cum graviſſimis oneribus, ac curis con- jugium habent; ut adeò veriſſimè dixertt nonnemo: Honos, onus, & pri- ma litera in honore eſt aſpiratio, ſignum indicentis;, preſſi, afflicti, anxia- ti. Optimè cecinit joannes Paſchaſius: Indue belligeræ pulchrum thorace Minervk, Ornat, & eſt onerès; ſie quoque onuſtat honor. Veriſſimè ſcripfit S. Gregorius Papa lib. 17. moral. cap. 12. Ouantè quis hic altius erigitur, taniò curis gravioribus oneratur; eisque ipfis pobpulis, mente, & cogitatione ſupponitur, quibus ſuperimponitur dignitate. Agnove- runt hoc ſummi Pontifices, maximi Imperatores? Carolus V. Bruxel- lis Principatum Belgii in filium ſuum Philippum ſecundum deponens, cum lachrymis dicebat: O Rlii! magnum tibi onu impono. Urbanus ſepti- 312 IN FFSTO S. ACOBI APDOSTOLI, — ſeptimus, quoties amiculum ε ſubtili tela ſuperinduebat, alto pectore ingemiſcebat: Quis crederet ſub tàm ſubtili ſindone, tantum ponderis deliteſcere. Honores, & dignitates quot afferunt ſplendores, tot ferunt amariſſimas anxietates; has extimuit prudenter David. CONCEPTUS VII. Servi Regis Achis Davidem miris laudibus commendant, commen- datum honorant: Nunquid non eſt iſte David Rex terræ, nonnè buic cantabant per choros dicentes: Percuſſit Saul mille, & David decem millia, I. Re- gum I8. Super hoc honore exhibito David timuit : Poſuit autem Da- vid ſermones iſtos in corde ſuo, O extimuit valdè àa facie Achis Regis Geth. Si retuliſſent hi ſervi Regis Achis, Davidem terram eorum inquietaſſe, incineraſſe urbes, interimiſſe ſubditos, inſignique contumelia Getheos affeciſſe, nihil mirum pavido metu percelleretur, aſt propter decantatos honorum titulos, quod David prudenter timeat, non invenio; cur ergò, cum David honoratur titulo victoris & Regis, ſibi timet, & pavet: Lyra reſpondet: Expertus erat David, quantum calamitatum ſibi cau- ſaverit honor decantatus: Percuſſit David decem millia, ab hoc enim die non reétis oculis David amplius aſpiciebat Rex Saul, ſed omni modo innocentem perſequebatur, ut in montium antris, & cavernis profugus ſalutem quæreret; cum ergò David iteratò audit à ſervis Achis hono- rum titulos ſibi decantari, prudenter timet, ne & pericula, odia, ac perſecutiones, & mille mentis adverſitates, anxietates animi, corpo- ris gravamina, etiam à Rege Achis reterentur. Ita Lyranus: Hæc dicc- bant, (nempè honorabant Davidem regio titulo) ut Abbis eum occideret. Di- ſcamus exindè, honore, dignitate eminere, eſt periculis implicari. LEpilogs.] Honores ergò ac mundi dignitates, tàm arduis curis ſo- ciatas, ne quæramus, veriſſimè ſcripſit Thomas Kempenſis lib. 2. c. 6. §. 2. Brevis gloria, quæ ab hominibus datur, mundi gloriam ſemper triſtitia somitatur, honorum gloria, in conſcientiis eorum, & non in ore bominum. Amen. 4 iniehw Glo lnns Cunb. A in terta Mrommnin icn eoce Cse. 4 r Negen er Ethrtagi le EIo AAur niis on NCrm. Uleit ge in nilleenn ſit nitn n, late Illnnn lli , inihlr liont ſgn, elthale, Ll, — tantucn Nit ndores, Wſt dendant, conn onne huie t cen milia,1 : Poſuit afn de Ahie Eoruſn ingltl Contunnela 6: lt propterten non inyerig ſtbi timet, n Alatmmitatan i , 20 hoett UI., ſed onin & Cavernisf 3 ſernis A denielll, A. getates Aini,t lta Lyrams K Ahü m uil culisinnc . 6s, tin allid Kempenls l rimſhtn⸗ M, Gmne CoONCIO SECUND A. 33 IN FESTO S. ACOBI. “B APOSTOLI, CONCIO SECUINDA. Dic, ut ſedeant hi duoſlii mei, unus ad dexte- Textu. ram, alter ad ſiniſt ram in regnotuo. Matth. cap. 20.* J terrenarum rerum, vin. Thema. Cupiditas, deſiderium culat, illaqueat, nocet. Æ Upiditatem, & affeétum profluxis, caducis ac ter- renis rebus, ut funt honores, voluptates, divi- R tiæ &c. Academicus viſco comparat, cum inſcri- R ptione: Ligat, & vinculat. Virgula viſcata avi- N culam implicat, ligat, & ſtringit; ſic cupiditates nimiæ pro terrenis & tranſitoriis, ligant generoſum animum, quo minus virtutibus indulgeat, neſcio quibus ſceleribus ſuc- cumbat. Audiamus Scripturam: Qui volunt divites fieri, inci- Exordium. Textus Sa- dunt in tentationem, G in laqueum Diaboli, I. ad Timoth. cap. 6. cræ Scri- mialorum radix eſt cupiditas : transgreſtonis mater, magiſtra nocen- Radix omnium malorum eſt cupiditas, quam quidam appetentes erra- pturæ. verunt à fide, & inſeruerunt ſe doloribus multis: concionatur Pau- lus cap. eodem: Inde bella & lite in vobis? nonnè binc ex con- cupiſcentiis veſtris, quaæ militant in membris veſtris, prædicit S. Ja- cobus cap. 4. Multos perdidit aurum, && argentum, & sque ad cor Regum extendit, & convertit, Eccleſ. II. Audiamus Patres patres Semper cupidi ſolliciti ſunt acquirere non babita, & bahita cuſtodire, . docet S. Thomas opuſc. 7. Cui cupiditas dominari dicitur, ſub- jectus malis omnibus demonſtratur, docet S. Gregorius hom. 1I5. S. Thomaes Moralium. Et iterum lib. 7. Ep. c. 16. Quantò acriore cura in- 8. Arene. ardeſcit ad infima tanto tempore damnabili refrigeſcit à ſummis, driue, utraque enim fimul && æqualiter amari non poſſunt. Qui moderari neſeit cupiditatibus, is quaſi equis raptus indomitis, volvitur, lania- tur, affigitur, habet Sanctus Ambroſius lib. de vidu. Omnium- Ambro ſius, di, primipilaria iniquitatis, auriga malitiæ, ſicaria virtutum, Jedi- tionis origo, fovea ſcandalorum; tradit Petrus Ravenn. in Serm. Feſtivale. Rr. Obli- 314 IN FESTO S. IACOBI APOSTOLI, Obligata anima, amore terreno, quaſi viſcum habet in pennis, volare inqui i in Pſal. 121. Amor enim tem- luguſti eſt, inquit S. Auguſtinus in eten 3. 4uguck R eſt alarum ſpiritualium, fatetur Hugo arcin. in go Car on . Prov. Divitiarum amor inſatiabilis, longè lv korde⸗ al. an⸗mam, qum refrigeret uſu ſuo, ”ä em 6 ort⸗, oſſeſſio timoris, amiſſio plena doloris invenitur; ita ernar enzin 3. Bernar- Aern Sermone. Qui pecuniæ ei £ Ci ſe men 14 dus. ne. & paratur, prædicat S. ryſoſt. 9. . . . uturis t 1 . Wrn . e arhaem. §. olritus imploratâ gratia, deſuper Con- Mus. ceptus audite. CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Jeremias prophetat cap. I. Ab Aquilone pandetur omne lum. Cur reckè ab Aquilone? An non malum venit ab oriente, & malum. zuilor idente, & à meridie? Primum malum ruinæ humani generis ab ori- occi , icki triæ cultus meridie deteſtandus Idololatriæ cul it, ex oriente, & à V 1 enie proceiſr, : quomodo ergo ab Aquilone Droceſſir omne znalum un kors eu iditas pro terrenis, & caducis mundi rebus n a n 0. Venit! Suc cupiditatis origine & fonte omnia mala mortali g venit? rofluunt? ſic aſſentitur cupiditatum magiſter Lucifer Iſa. 14. JSedebo proniuuni: in lateribus Aquilonis. Et Job. 37. habet: Ab Aquilone aurum venit. Si rum, ergò & auri, & divitiarum cupiditas, & affectus, ex quo omne aurum, nomini rovenit, aded ut ſi alia vi- iti c homini omne malum p t iin lar . 4e un h nen⸗ „ quibus mortales involvit gar; Binchllat cupiditas, inordinatus affeéctus, pro terrenis ac fluxis VI „ .; . mi- jis, dignitatibus, & officiis, generale inſtrumentum eſt ad omnem t118 , ¹ ar . rui finalem interitum homines introdu- eri apſum, & ruinam, ac finalem i um ! t inprodh. ſeran . lay⸗ aurum placet, ibi & vitium, inquit Sanctus Gregorius Regar ep. 216. Veriſſimè S. Jacobus Apoſtolus c. x. Concup nn eg nnoeperir, parit peccatum, peccatum cum conſummatum fuerit, ge⸗ Ccum e mortem. US II CONCEPTUS II. Capilli exſti i 10 i famis pepen- Ili exſtiterunt funis, quo in quereu in rtalon C ur crines inſtrumentum interitus fuerunt 2 Alus⸗ D ca 5. Ezechielis per crines, ut aliquid ſuperflui in corhi re Gardinn nntelligit bona temporalia, divitias, honores, & dignitates, U. 2 1EEI. 2 . . 0 fo- erga hæc & has inordinatum affectum, & cupiditatem in corde ſu ib. Legum e derabat capillos capitis lon, patet ex lib. 2. Regum cap. 14. Pon ai on , odrr publico. cupiditas zs r fne in gunne capillos pro auro venales expoſuit. Cupiditas reg — entcorde mnmnltaun cetlt at an len cltn⸗ emnrtNee Anordnaus 4 NrAlaon lle en rnad n, PemmuDincern (Magälcns gf ir ue. o, Mor ved Pincenmam ille uet, ſclicen un Regibidene mtione ficlline kt, ens un MMN Mic No IUII, ide es &Aigalttte enallent; hue giln un zi De hawone ilbnetlert lfenn Donirnz i 10 Nerbhano nuni unſt n Tlelis coniteing umehl cbpicitrt Plliſt: ſen Iünimiun mnhe grchhiltlte ialun ngelie mit ſlſi nns niniun rmninun n 1 — — indem, Anor erints Hugo nn lge onpliutn 10 gutcen ien entibus e Chylok ian Ai, nel lilone hillt enit 10 Clier nani geneigt uS Idololann eſſit orme dl dus 3b Agile mala monl diler a. ! lone aunin Kectus, aln it, MWedult involyit, H teltenis 1. in um eK tum honnne I (kus Ceyrin 1 c 1. mmnutun ,i runt Abſoloni fatalis laqueus ad interitum. — CONCIO SECUNDA. 315 arſit in corde Abſolonis: Dicebat Abſolon, quis me conſtituat Judicem ſuper terram, ut ad me veniant omnes, qui habent negotium, & juſté judicem; ſed & cum accederet ad eum homo, ut ſalutaret illum, extendebat manum ſuam, & apprehen- dens oſulabatur eum, faciebatque hoc omni Iſrasli venienti ad judicium, ut audi- rentur à Rege, & ſoklicitabat corda virorum Irazl, 2. Reg. I5. Cupicditas hæc, & inordinatus affectus, pro fluxis auri divitiis, pro dignitate regia, exſtite- CONCEPTUS III. Liber Geneſis cap. 40. narrat, Pharaonem Regem, Pincernam & piſtorem ad vincula, & carceres condemnaſſie, ex vinculis & carcere liberatur Pincerna, & in gratiam Regis rediit, infehx Piſtor, ad fur- cam adjudicatus, interiit. Ego enim redditus ſum offcio meo, & ille ſuézen- ſus eſt in cruce. Quæ cauſa ſubeſt, quòd bincerna ſit redditus officio ſuo, Piſtor verò ſuſpenſus ſit? Obſervat Manſius Tract. 8. diſc. 16. n. 8. Pincernam tale exercuiſſe munus, in quo manus ſuas minimè coinqui- naret, ſiquidem acceptum cyathum diſco imponebat, vinumque infu- ſum Regi bibendum porrigebat, quæ omnia ſine manuum ſuarum inqui- natione facillimè facere poterat; Piſtor econtra farina, quam manibus tractat, eas undique farina conſperſas, & infectas retinebat: ſym- bolum hic Piſtor eorum hominum eſt, qui terrenis rebus immerſi vi- vunt, iisque accumulandis continuò ſtudent, divitias & opes, hono- res & dignitates inordinaté concupiſcunt, tales cupidi fatale exitium vix evadent; huc faciunt verba Alberti Magni in bPſal. 61. Habere non damno, ſed affettum ponere in illis reprobo, boc enim eſt, quod divites reprobos mcit. CONCEPTUS IV. De Pharaone notum eit, quòd eum Dominus DEUS in rubro ma- ri ſubmerſerit, Exodi 14. ſic deſcribitur: Reverſæque ſunt aquæ, & invol- vit eum Dominus in medüs fludtibus. Plura hic conſiderare veniunt: Pri- mò: Rex Pharao mare, ac manifeſtum vitæ periculum ingreſſus eſt, in hoc mari quaſi in carcere DEUS incluſit Pharaonem, fluctibus, quaſi vinculis conſtrinxit, cur hæe omnia Regi eveniunt? Advertite: Pha- raonem cupiditati ſuæ, affectui ad res, & theſauros judæorum nimium indulſiſſe: Perſequar, ait Exodi 15. comprehendam, & dividam ſpolia: Pha- rao nimium anhelans, & cupidus theſauris judæorum acquirendis? ab hac cupiditate adeò excoœcatur, ut mare rubrum, manifeſtum vitæ pe- riculum ingreſſus, corpus, & animam ruinæ expoſuerit: Involvit eum in mediis fluttibus: Involvit: quaſi catenis ſtrinxit, carcere captivavit, terrenis nimium inhiantem, ad indicandum: cupiditatem pro terre- nis, animum cupidi, captivare, curis & anxietatibus vincu are; tan- Rr2 dem ) 316 IN FESTO S. ACOBI APOSTOLI. — dem & in mari fubmerſit Pharaonem, cur non igne concremavit blasphe- mum, cur eum ſubmerſit, & quidem in mari? mari quid inquietius, quid ſalſius? ſubmerſit ergò in mari inquieto, & ſalſo cupidum Pharaonem, di- ſcamus: cupiditatem inordinatam pro terrenis, & caducis rebus, pro divi- tiis, & dignitatibus, ut inquietum mare, turbare, inquietare mentem cu- pidi: indeficientibus curis, & anxietatibus, ſuſpicion bus, timoribus ani- mum cupidi ſalire. Ita concludit Anonymus: Cupido pro terrenis eſt, que corrumpit animas, excœcat oculorum pupillas, manus catenis conſtringit, generoſa ibi corda ſubjugat. Mi cor da ſcſes CONCEPTUS V. Dum Jacob, inſcio Laban cum omnibus ſuis reculis charam patriam repetiviſſet, ecce iratus Laban proficiſcentes armatâ manu inſequitur: in- trepidus conſiſtit Jacob, Lyra minimé expaveſcit, ſola Rachel advenientem Patrem extremè timet, ac infirmitatem fingit: Ne iraſcatur Dominus meis, uod coram te aſſurgere nequeo, quoniam juxta conſuetudinem fœminarum nune accidit mihi, Geneſ. cap. 31. Cur timet ſola Rachel, cur hæc anxiatur, turbatur, & inquietatur? Rachel nimium terrenis inhiabat, pro fluxis, & caducis divitiis anxia, & rea erat, Et Rachel furata eſt ola patris ſui, §. Gregorius in Gloſſam, per Idola, quæ aurea, & argentea fuerunt, cupiditatem pro terrenis intelligit; cupida nimium, & terrenis divitiis addicta Rachel, ſola timet, ſola tremit, & inquietatur. In exemplum: Cupidi terrenarum, anxii ſunt ſemper, inceſſanter timent, diu noctuque à curis, & ſollicitudinibus perturbantur, temporaliter infelices funt, T& zternum reprobati. Ita concludit Conceptum hunc S. Cyprianus e- piſt. 2. ad Donatum: Eſt enim diſcrimen cum ipſa cupiditate conatum, qui cupit, adverſarios ſuſtinebit, & pericula ſubibit. Quibus argenti auri ma- ximum pondus, hos etiam inter divitias ſuas trepidos cogitationes interna ſollicitudo discruciat, ne prado vaſtet, ne percuſſor infeſtet, ne inimica cujusd locupletioris invidia calumnioſis litibus inquietet; non cibus Jecuro ſommue contingit. Suspirat ille in convivio, licet hibat in gemma; && cum epulis mar- cidum corpus, thorus melior alto ſinu condiderit, vigilat in pluma, nec intelligit miſer ſpecioſa ſibi eſſe ſupplicia auro ſe illigatum tenert, & poſſideri magis, quaum poſſidere divitias, atque opes. S= CONCEPTUS Vv.“.. Gedeon jubetur viros ſuos bellatores ducere ad profluentem; hinc frigidam ſumant, & bibant; Duc eos ad aquas, & ibi proba illos o. cum- que deſcendiſſet populus ad aquas, dixit Dominus 6& Cedeon, qui manu && lingua lamberint aquas, ſicut ſolent canes lambere, ſeparabis eos ſeorſim, qui autem cur- vatis genibus biberint, in altera parte erunt; fuit itaque numerus eorun, qui manu ad os proiiciente aquas lamberunt, trecenti viri, omnis autem elitne i itudo — ity feleft, DECNls AAib! Oonbalenm Dera e nenuut Imirrpin lnterlbern ſi, uees letoteneni⸗ rietes Engenum a0 n 4 ſem, nunmn. Mrlerite ſlencicent, i u, Pcdieum n lzc. o Guren. Cde : Lewites, umine fruebat le Geltitui MuuII rerum Erotbationumm munkhune e 4 mmenni eni⸗ lſite, gui hit ennu ni Auenllin I he bontais t gvotſlis, nt ar ſrine ntz len int Nen Riprurn h. Pukntnmn Udorten nha 4 — temut Ihcuiketlt, n Piunoren tebid, e ietare nentnn US, fcnidae Dro tentti cotßingt wlis catmmt ann inſegone Racheladtce Niatur Dona Inen fenimmn l, cur hxem inhiadat, w tn Nlh & ugentae 1, & tenent tarot. Hect tünent, Ilnd lier inlelce zune 5. (Ne Chiltn un ls Ni 06 Cginital: ſetet, e nni ins ernſe u; Gonte tir Plnnnii 5ic, 77,1 pollete, inakg d, n, imni oſn, CONCIO SECUNDA. 317 titudo revertatur in locum ſaum, Judicum cap. 7. Ex hoc textu liquet, DEUM illos viros, qui aquas lamberunt, aſſumpfſiſſe, ac fortem victori- am in manus tradidifle, eos verò, qui in ventrem projecti plenis buccis a- quas hauſerunt, rejeciſſe, exoſos habuiſſe; cur hi rejecti ſunt? Lyranus hic per aquas intelligit bona temporalia, opes & divitias, per eos, qui biberunt, manu aquam ad os levantes, vult ſignificari homines, qui de bonis hujus mundi accipiunt, quantum eis ſufficit ad neceſſitatem, & tantum DEUS indulget liberaliter. Per illos autem, qui biberant aquas in terram pro- ſtrati, fauces planè in profluentem immergentes, intelligit Lyranus homi- nes pro terrenis bonis acquirendis, nimium cupidos & intentos, & tales rejicit DEUS minus aptos ad regnum cœlorum acquirendum, ad ſalu- tem æternam adipiſcendum; concludit Conceptum hunc S. Bernardinus hom. 4. ſerm. 16. part. I. In Paradiſo ignoratur nomen amatoris mundi, ac divitiarum. S CONCEPTUS VII. Vir Levites à Jjebus, ſeu Jeruſalem, perrexit in Gabaa, in Jebus Sol ei ſplendiderat, in Gabaa lumen totaliter occidit. Occubuitque eis Sol juxta Ga- baa, Judicum 19. Cur reétè juxta Gabaa Sol occubuit? Simon à Caſſia lib. 3. cap. 10 docet; Jeruſalem ſeu Jebus idem ſonare, quòd Juſtitiam, ſeu Virtutem. Gabaa verò dodtiflimus Naxera hic cupiditatis emporium intitu- lat: Levites, in Jebus, in Juſtitia, in virtute, & pietate gradiens, Solis lumine fruebatur; in Gabaa deveniens, in cupiditatis emporium, lumine & ſole deſtituitur; documentum: Cupiditatis negotiis impenſus, terre- narum rerum affectu ſubmerſus, lumen gratiæ divinæ amittit, in tenebris perturbationum vadit, in præcipitium ruit, & in interitum graditur. Eruit ſenſum hunc Hugo Cardin. Hic notabile eſt, quod transeunte gebus occubuit Sol, ſie transeunti pœnitentiam, & appetenti (dignitates & divitias inquam ) occum- bit Sol Juſtitiæ, quia dum terrena apphetumur, & cupideè anbelantur, gratia minui- tur, vel penitus amittitur. CONCEPTUS VIII. H S. Auguſtinus in cap. 15. Geneſis obſervat: DEUM arboribus non æquè ut aliis plantis benedixiſſe; cur quæſo à benedictione ſpeciali di- vinæ bonitatis arbores excluſæ ſunt? cauſalem eruit citatus Sanctus: Ar- bores quot filiis, & radicibus, tot quaſi manibus & digitis terram ample- Xantur, ac ſtringunt, terræ inhærent, ac propterea benedictione DEI ca- rent; Terra ſunt omnia terrena;, ut opes, divitiæ, honores, ac dignitates 3 Sacra Scriptura hominem arbori comparat, Pfſal. I. Et erit tanquam lignum, quod plantatum eſt ſecus decarſus aquarum. Qui nunc homo, omnimodè ut arbor terræ inhæret, terram amplexatur, ac ſtringit, cupidiſſimè, cogita- tionibus, & affectibus terrena appetit, divitiis, opibus, honoribus, ſer- Kr 3 Vitiis 318 IN FESTO S. ACOBI APOSTOLI, vitüs importantibus inhiat, & hic benedictione DEl temporaliter, & æternum carebit. Concludit quàm aptiſſimè S. Gregorius hom. 1. Rictzlium : Cui cupiditas dominari dicitur, ſubjedtus malis omnibus demon- ratur. . Epilogus.] Hortor ergò cum Eccleſiaſtico cap. 18. Poſt concupiſcentias tuas ne eas. Bonorum Authori enim aliter inbærere non poſſumus, niſi cupidita- tem à nobis, quæ omnium malorum radixæ eſt, abſcindamus, hortatur S. Gregorius in homil. Relinque ergo, hortor cum Thoma Kempenſe lib. 3. cap. 32. §. 3. velinque cupidinem, & invenies requiem. Amen. IN FESTO S. JACOBI APOSTOLI, CONCIO TERTIA. Texm. Dic, ut ſedeant hi duo filii mei, unus ad dexte. ram, alter ad ſiniſtram in regnotuo. Matth. Cap. 20. Thema. PFomenta, blandimenta, nimius amor, & conni- ventia matrum, liberorum eſt exitium. Exordium. N E Simia docet Philoſophorum Princeps lib. 8. cap. 74⸗ 3 BB äSimiarum generi pracipua erga fFœtum qffettio, itaque ma- S gna ex parte ſtringendo necant. Academicus inſcri= bit Lêmma: Perdit amando: Sic parentes, matres W precipuè, liberos ſuos nimium amando, perdunt, Texius blandiendo, indulgendo, connivendo, necant. Audiatur S. Scri-. Sacræ ptura: Eatcta filium, & paventem te faciet, lude cum eo, & contriſtabit Seripturs. te, non corrideas illi, ne doleas, & in noviſſimo obſtupeſcent gentes tui. Eccleſ. cap. 30. Confuſio Patris eſt, de filio indiſciplinato. Idem cap. 22. Et Proverb. 13. Qui parcit virgæ, odit filium ſuum. Et ite- rum 29. Puer, qui dimittitur voluntati ſuæ, confundit matrem ſuam. Patres. Liheat & Patres percipere. Debent filii Parentes timere, quod ut eſſ cere poſſint, Pater diligentia ſollicita olſervabit, ne diſolula latitia ex inordinato affettu converſetur cum illis, cum jam granduuſculi ſunt Jed verenda maturitate, & timoroſo amore, ac gravitate diſereta, Gexem⸗ plari ,„ſemper ſit ante eos. Inſolentes enim ſolent fieri Filii, e nii 7 linGlni Docet Aigelhom; ileenntn ſuriinen mr inofain hten nine, ſchninagi Gnimmnn on H ſſeigfnt Ar Etemumn like veſit Nieſreetttcun Münt; omneni leſent, Gſun Oigeneslb ſducir /i⸗ lnt, G in 4, uod Coee Mireg G rii ete perlit (uinte prius fucfulan, nG eng ſer nuulihegli lmn, ſimn ſonn Prolohen nhmeneſeſiet uptkenchna, Initmn efen molt Utigne kihen Conent . Iunßm e Nocie II, Viren. . temnponalten, orius Non 6 Cnntibiu in Nconngſir nmu, iſege ntatutd,Grgn elb nnf Ohl unl4l Yiufu t amon eſtentin biineeslbie⸗ iun Fflinne⸗ t. Acalenon; . Se renth Imm anmtdke I. Alli eun. .,Gent volſteſen 4 inchotun it flun n iftnlt i te⸗ mmge li⸗ n muileie Uitt inub, n fan i, Jeveritatem Qui Patres moderationem negligunt, liberorum ſuorum CONCIO TERTIA. lLætitia, & levitate parentum, perduntque erga eos reverentiam, & timo- rem. Docet omnes Parentes S. Bernardinus in Feriam 4. Qua- S. Bernardi- drageſ Dom. 3. art. 2. cap. 2. Clarè S. Auguſtinus in Pialm. 50. nus Senen- Valdè perniciosè ſentiet filius Patris lenitatem, ut poſtea juſsè ſentiat Dei 8. Augai- nus. 31 Junt interfetores, atque adeò illis crudeliores, quod ad interitum, S mortem animæ, hæc res tendat; bos Patres parricidis ipſis immaniores Keieratioresque dixerim, illi enim corpus ab anima Neparant, iſti corpis animam æternis ignibus tradunt, ſcribit S. Chryſoſtomus tom. 6. 8. Chryſo- hom. 27. Egregié Parentes inſtruit S. Gregorius part. 2. cap. II. ſtomus. Miſcenda eſt lenitas cum ſeveritate, ſit pietas, ſed non plus, quam expe- . Grego-⸗ diat. Et iterum lib. 3. adverſus vitup. Monaſt. vitæ: Nulla alia us. ratione perverſi ut ſint filii contingit, niſi quod eorum Parentes circa vitæ praſentis commada, quo amplius incumbunt, && ferè dixerim in- Janiunt; cum enim iſta ſolummodò inquirunt, nibilque illis præferendum cenſent, & ſuam pariter, & liberorum animam negligere coguntur. Origenes lib. 2. in Job. ſcribit: Parentes, qui non erudierini neque Origenes corripuerint filios, hi fiiorum animas inexſtinguibili igni in interitum tradunt, & ſemetipfos in furorem judicii demergunt. Veriflimum eſt, quod docet Joannes Caſus in Theſ. œconomica lib. 2. cap. 2. Pan. Ca⸗ Mitiores & nimis indulgentes Patres, filios ſuos vaniſima quadam li- bertate perdunt, præpoſterè nimis licentiam hbanc illis indulgentes. Ut enim terra prius ligone, & aratro diſcinditur, quàm optinam meſſem, E fructus uberes prgferat: ita tenella, & nova puerorum ingenia, primum ferro & fræno ſeveræ diſciplinæ ſunt informanda; aliter nimis qulci ve- ueno quaſipræguſtato, lenitas illa parentum in filiorum licentiam, riſus in lultum, ſolamen in diſcrimen, indulgentia in perniciem && ruinam miſerrimè prolabetur. Et iterum apud hiſt. Polon, Zàm cœcus ac imprudens eſſe ſolet parentun, maximè matrum in liberos amor ,täm impotens charitas, ut cum illis omnia felicia evenire cupiant, nimid indul- gentid teneram eorundem ætatem corrumpant, emolliant, & in re- liquam vitam efferam, & imbecillam reddant, & plerumque fit, ut ea de cauſa, && ſe, & liberos ſuos, in miſerias, animi moleſtias & anguſtias, qua pPoſtea utique dolenter ferunt, conjiciant. Imploratâ Dei gratiâ, deſuper Conceptus audiamus. CONCEPTIUS I. Confirmatio.] Liber Geneſ. cap. 34. habet, Dynam adoleſcentulam incauté prodiiſſe in campos & agros, ubi à Sichem comprehenſa, deflo- rata, virg nitatis & pudicitiæ jacturam fecit: Egreſſa t Dona filia Loæ, ut videret mulieres regionis illius, quam cum vidiſſet ctehem, filius Emar, Princeps, terra ilius, adamavit eam, & rapuit, & dormivit cum illa, vi opprimens virgi- nem. 320 IN FESTO S. IACOBI APOSTOLI, nem. Curioſitas, vitæ licentia, morum diſſolutio, videtur eſſe cauſalis lapſůs Dynæ: unde Dyna tam diſſoluta, laxa, & licentioſa? Sacer textus inſinuare videtur cauſalem, ſignanter notans, Dynam fuiſle filiam Lyæ; Egreſa eſt Dyna, fliæ )æ, ergò in Lyam matrem Dynæ filiæ diflolutio, li- centia vitzæ, profuſior, ac culpabilis curioſitas conjicitur; ſed cur in Lyam? advertere libeat, quid Scriptura de Lya matre Dynæ memoret Geneſ. 29. La lippis erat oculis: quaſi dicat, coca erat Lya, mater Dynæ, cœca nimio amore, connivebat filæ ſuæ Dynæ, profuſioris vitæ licentiam indulſit, & ad libitum excurrere, converſari: Matris ergò nimia conniven- tia, & indulgentia cauſa fuit turpiſſimi lapſůs, damni perpeſſi, perditi, ho- noris & famæ. Exemplum, matres, ſi in cura prolium maximéè filiarum lippæ, & cœca ſunt, prolibus blandiuntur, connivent, indulgentque quæ- cunque volunt, placent, libent, deſiderant, non conſiderant, aut curant, quibus cum familiariter agunt, non inhibent conſortia, munufcula ſuſpe- cta non interdicunt, vanitates non arguunt, diſſolutos mores non cori- gunt, occaſiones non abſcindunt, cauſa ſunt, quod filias etiam in vita ſua adhuc meretrices, & ſcorta, filios fures & patibularios videre debeant, Quam verè S. Auguſtinus: Valdè perniciosèé ſentiet filius & ſilia, patris &ma- tris lenitatem, & poſtea juſte ſententiæ Dei ſeveritatem. CONCEPIUS II. Inſolens quidam Juvenis blasphemavit nomen Domini, Levitic. cap. 24. Cumque blasphemaſſet nomen Domini, & maledixiſſet ei, addudlas eſt ad Moyſen. Moyſes ſuper criminis gravitatem examen inſtituit; ad hoc ex- amen utique blasphemator ipſe, nequam hic adolcſcen advocatur, ac ſi- ſtitur? narrat textus, non tam adoleſcentem hunc, qdam matrem ejus Moyſen coram ſe citaſſe, & examinaſſe. Vocabatur autem Mater ejus salu- mitb, ſilia Dobri, de Tribu Dan. Cur, ob blasphemiam filii, mater ejus ad judicium citatur? An fors mater in cauſa eſt, quod filius blasphemaverit? quòd infami morte ſit puniendus? Sic eſt, mater citatur ob crimen filii ad judicium? Hebræa erat mater, ad obſervantiam, & reverentiam Numinis & nominis filium adducere debuiſſet, ſtulto amore inſolentias filii conni- vebat, filium licet malum, tamen fovebat, ſcelera non corrigebat, vitia non arguebat, ſiſtitur ergò ad judicium mater, palaàm fit ejus nomen, & familia à Spiritu Sancto, ad parentum terrorem, ut noſcant; quod ex amore ni- mio vitia prolium ſuarum connivendo, una fiant ſcelerum rei, matrum indiſcretus amor proles in ruinam, in infamiam vitæ, in capitale ſuppli- cium, animæ, corporisque interitum deducat. ” CONCEPIUS III. Michas de monte Ephraim, non tantum Idololatra, ſed & Idolo- latriæ Sacerdos, ut legitur Judic. cap. 7. Quomodo hic Michas tam ſcele- tus, — nbel efe it, mnd d Ghea imma glucke i Nechoeno 6E' Meciocn nni i⸗ faitſhri Smmnnu, Alhemim, ſetunmum Dunanb Sepebvert, epoincolgenti t, Colorte Wun wuid m; ſuntue Cnne Muurchu In olun itin ngu er ire Sahenn. Tli Hel lenyun gnini uthlel, Cegu Noloepd fl⸗ l Kelentiln Eeflowummiit Gnnitentg, & omnit, gne hlieſhut, geh 6tſwerhhelt n ungt bmne 8 Eel elbenigntt I ber: Dirtte Gtmiſehlh Felifcine Dodn Uche, luntur üneg ul eneinor Rellrie d , — ſidetut Reg tiola! ert foifle Rind e fllie Sllchee Pcitut; lan re Dym nn at Lyrue ulioris elcnt erodmimie Perpell, umn lt, indulzen Onſiderant, u ttia, munuſcu Utos Mmotes Afliasetinmin atios vide nen Donini! liriſre, n den inltiuig leſcegsachoen c, Jban Ir auten Aunc. X terefennih e inlolentius, ncortiehn i⸗ ejusno 16 e; dvod arn CONCIG TERTIA. 321 ratus eſt effectus, oblitus veri Numinis, ſculptilia & Idola non tantum ado- ravit, imò Sacerdos Idololatriæ, ritu gentilium Idolis thus adolevit, ſa- crificia immolavit? an fors ſocietate mala ſeductus in tantum ſcelus pro- lapſus eſt? ſocietate caruit, ſolitarius in monte Ephraim morabatur, quo medio ergèò Idololatra, ſceleris tam horrendi Sacerdos, & magiſter factus eſt? Medium indicat ſacer textus, eſtque nimia indulgentia matris? Con- ſervavi, & vovi boc argentum Domino, ut de manu mea ſuſcipiat filius mens, G faciat ſculptile, atque conflatile, & nunc trado illud tibi. Implevit unius filiorum ſuorum manus, && fadtus eſt ei Sacerdos. Ex verbis citatis quis nimiam in- dulgentiam, conniventiam, & amorem matris erga filium, non cogno- ſcit cum nummis & pecuniis (quæ peſtis & exitium in manu ſunt juve- num) ambas manus filii adimpleverit, ſicque occaſionem non abſciderit, ſed præbuerit, ad omnia nefanda inſtituenda, & perpetranda. Matrum ergò indulgentia, amor & favor, ex quo filiis & filiabus nummos largiun- tur, conſortia admittunt; occaſiones præbent ad luxum, & luxuriam, ad vitam lutidiſſimam, ad ſcelera nefanda, ad Deum, & fidem abnegan- dam; ſuntque cauſa ut corpus & animam æternum perdant. Præ- clarè Plutarchus de inſtitut. liber. Naturæ dotem labefactat ſocordia, ſo- lum bonum ferax eſt, ſed qualet negleldtum, atque quo eſt indole præſtantiore, eò magis per inertiam deſtitutum cultura ſeneſcit, ſin quod horridius juſto eſt, aſperius. CONCEPTUS IV. . Filii Heli dicuntur fili Belial, neſcientes Deum C. Et erat peccatum Puerorum grande nimis coram Domino. I Regum cap. 2. Summus Sacerdos erat Heli, de quo nulla iniquitas ac ſcelerum immanitas memoratur, quo- modo ergò filii ejus à Patris virtute adeò defecerunt, filii Belial, filii Dia- boli, ſceleratiſſimi mortalium, fures, & adulteri effecti ſunt? Cauſa tan- tæ filiorum malitiæ, ac ruinæ animarum, eſt parentis Heli nimia lenitas, conniventia, & indulgentia: ita Scriptura: Heli autem erat ſeneæ, & au- divit omnia, quæ faciebant filii ſui univerſo Irazëli, && quomodo dormiebant cum mulieribus, quæ ohſervubant ad oſtiun Yabernaculi. Quid ad hæc nefanda fa- cit pater Heli? utique carceri nebulones tradit, vinculis onerat, ſcutica corrigit, fame & ſiti caſtigat? talis ſevera correcétio expediebat, aſt pater Heli eabenignitate correxit, ut potius videretur licentiam dare, quàm inhibere: Dixit eis: quare facitis res ujusmodi, quas ego audio res peſſimas ab omni populo: nolité filii mei, non enim eſt hona fama, quam ego audio, ut trans- gredi faciatis populum Domini. Ecce quàm blandus ſit pater Heli, quantum palpet, quantum conniveat, diſſimulet? egebat lues duro cauterio, ferro Ppræcidente & uſus eſt Heli medicamentis blandiſſimis; ergò dum adula- tur tenero amori, miſerandæ tam ſuæ, quàm filiorum ſuffragatur calami= Feſtivale. 5 8 tati. 322 B IN FESTO S. [A COBI APOSTOLI. tati. Ita S. Chry ſoſtomus in lib. parceret, && ſuam, & ilorum Jalutem Perchgit. h in Teeleratt lr mtis ati filii ‚ambo Nil füliis deterius am i . „ quam indulgenti uam tolerantia, conniventi a parentum;, nil ibus infeiie 9 „ conniventia, cœcus r ir dmn Mkcnlernnz or dum indulgenti ntius filios educat dum bl ju um „ andi 1S coru u. 1 P llulantia vitia d iimulat 1 denser ſibi & filiis infelicitatem 2dvocat CONCEPTUS V. Legem ſtatuit Alti j tiſſimus in veter! cum geniti fueri zah eteri Lege Lev. geniti fuerint, ſeptem diebus erunt ſub ubere atris H Ao ovie, && capra 8 0νο, Gα dein. ceps offerri poterunt Cur ovis, ſ 1t. ovis, ſymbol . Matth. 25. tame 9VIS, 1IRDOGI electi, ſta th. 25 n, quamdiu ab uberibus matris nder fn Paertte; „offerri Domino, 2 1 Per ubera „ àan non blandimenta materna proft ſi . tiam ad meras vo P iti » 8 Iu tates, lætitias ſ „ S int Ilis 2 UD e & anſam, rectè elligo? bi mMater roles ſuas tantum ab uberibi . 5 ribus pendentes h jnat, quidqui . entes habet, mera ſuavi pinat, quidquid petunt proles, quidquid volunt rle dulen pro- ant, admittit, 9 0OWV nes eis lIuſus 1 get, proh dolor ! talis filii & filiæ victima I. ictima Deo futura tejici ejicitur, quia non ovis, ſed hedusi e r n urum Fra vigetur⸗ non DEO, ſed Diabolo, Tilman. Qui, quamdiu uten i. Huc collimant verba Ra J IReun c&. tempore offerri non oginns 5. urer cujus voluptates nihit Renn ginen o:.: . ,reſpuit enimi . . 5, 1010 hoc ſtolo: Qia, qui in carne ſunt, Deo inetg cd aeodkosricnem teſtante 4po- CONCEPTUS VI. preces Eliſæi impetratus elt, 1 Hrece elt, in ſinu matris ſu ir ſuik e e Tenn Ra deen meridiem, & mortuus N. exl iriſſe Poſuit eum Einteriſe: du vont aternus, niſi matrum amoroſæ bla Sle e, etiam in maximo ſolis Ardo 34 ErS liberos; divagari permi lr eie dllu s ſeln dore, juvenis domum egreditur 1 on debe⸗ ibus indulſit inſanis, tabeſcit, & peritt: non d hi :ni mater filio ret, gravior erat parentibus d . . t US dolor m uam indulgentia nimia „ mortem non tà Aritan PSeesre Peries elaboratam, & calamitatern. rers⸗ ſorte, falſatus parentum ries Juvenes florenti juventute 4 ſi Aorate rote aus Pafgntum imor, dum cupiditati Planditur eſideratos, qui 1 2 confidenter, ſaluti inſ aurhe .ct morte oyſe gungeen knnunf bepenen ſodoncun lyſim,Dl erenc Eee, ltes euni Eires Pyrantor, cot .ruln tmore Pent. Ar v Plandumur, Prentibu n Onrertetur, htlimi inten bilg. Meeiſcirun, / 6 Ga 41. — n iſtenheſini, Aletai l a t, Kelhin rentiduginkei dum inälggn hlltmilr, u Dor, ig S Rie okno, Ttuet oder e 4, Oflerti Din Profuſoten! inrehigo! U 1ſwav, Ia. deſiderant, A ne confortont na teietbr, i ſed Disdolon A adolynint agtun, Une ittl oppeiinuK pblgfioten,t Puetom Mne exſpinle. Non Kni am, M namorolttit gti Periini ditur, Auom. Aperit: im let, inmm 8, Cnin Utim Aneale tenn Gegenll te gelbetnli conſcete, CONCIO TERTIA. 323 inſidiatur holſtiliter, viverent utili ſieveritate frænati, qui rapti iunt imma- turâ morte præventi. CONCEPTUS VII. Moyſes quamdiu virgam in manu ſuò portabat, & jam terram, jam aquam percutiebat, mira operabatur, elementa ſibi ſubdita, Regem alias obſtinatum ſibi obedientem habebat, aſt ubi virgam in terram abjecit⸗ in ſerpentem venenatum verſa eſt. Virga hæc Moyſis, parentum in fi- lios dominium, & gubernationem deſignat, juxta Pſalm. 44. Hæc eſt virga directionis: DEUS enim parentibus directionem, & authoritatem in liberos ſuos exercendam impertiit, ut eos repræhendere, corrigere, etiam percu- tere, quoties neceſſitas exigit, poſſint ac debeant, & felices parentes, qui hâc virgâ directionis utuntur, eam manibus geſtant, indeſinenter monent, hortantur, corrigunt, etiam ſi opus eſt, percutiunt, ſic enim in cordibus eorum timorem Domini impriment, infundent ſcientias, à vitiis abſtra- hent. Aſt ubi virgam diſciplinæ, neglectà educatione, abjiciunt, filiis blandiuntur, fatuè nimis amant, omnia eis admittunt, in venenum, tàm parentibus quam liberis hæc virga abjecta, diſciplina correctionis neglecta convertetur, ubi liberos contumaces, rebelles, ſceleratos intuentur, morte turpiſſimâ interemptos inaudient. Epilogis.] Hortor ergo cum Sapiente cap. 23. Noli à puero ſubtra- bere diſciplinam, ſi enim percuſſeris eum virod, non morietur, tu virgd percuties cum, O animam ejus de inferno liberabis. Educate illos in diſeplina, SS correptione Domini. Finio cum S. Paulo ad Eph. cap. 6. Amen. 324 I FESTO S. LAURENTII MARTYAIS, AUGUSTHUSLB8W8. IN FESTO S. LAIIRENTII, MARTVRIS, CONCIO PRIMA. res. Amen, Amen dico vobis, niſi granum frumenti cadens in terram mortuum fuerit, ipfum ſolum manet, ſi auutem mortuum fuerit, mul. tum fructum aſfert, Joannis cCap. 12. Thema. Mortificatio corporis, maximum fructum ad- fert animæ. Sa⸗ 5 V. Anct. .gydii Fratris Ordinis Capucinorum as- Pes ſertum eſt: Si quis vult benè videre, eruat & Ooculos, & fiat cœcus, ſi quis vult benè audire, fiat ſurdus, ſi quis vult benè loqui, fiat mu- tus, qui vult benè ambulare, abſcindat pedes; NW, ſi quis vult benê operari, præſcindat manus, e verbo; ſi quis vult bene vivere, vivere fe- liciter, hic, & in æternum, ſe ipſum mortificet. & homo mor- tuus fuerit per omnimodam vitæ abnegationem, copioſum producet frudtum ſpiritualem, ſcribit Deaponte lib. 5. cant. exhort. 18. §. 2. Textus Sa juxta verba Thematis: Amen, Amen dico vobis, niſi granum frumenti eræ Scri- cadens in terram Coc. Et iterum: Qui odit animam ſuam in hoe pturæ, mundo, in vitam æternam cuſtodit eam. Qui Cbriſti ſunt, inquit Apo- ſtolus ad Galatas cap. 5. carnem ſuam crucifixerunt cum vitüs, & con- cupiſcentiis ſuis. Et 2. ad Corinth. c. 4. Semper mortifcationem Jöll in corpore noſtro cireumferentes, ut & vita JTäöSll manifeſtetur Fatres, in corporibus noſtris. Patres audiamus: Augmentum charitatis, di- 4, Auguſti- minutio eſt cupiditatis, inquit Magnus Auguſtinus, unde fatetur ur, dc utilitate Jejunii: Excracio me plane, ut ille parcat, do de me anu’ Kxordium. NNN — Albveni⸗ %*% juunn Ferm, tn eftl (en hen 1 golllgi nnuß ſeſhhhi (lunlb. ſiianfiputun frifent, Goninnrihi Rbeneſctbi jitſni, nlnen in h inenin hennbatine, Ion biiftetur, Stornot, i, r men fe Wliniſßer At in intuftin⸗ Dom 8 immortfeme nnisgrodenimt Wu. P Wo Nſcme, Fimmi amen uen iiier , In giingte r ir füi, enll ock nco han eneketniti DMsandmm. DaS; nfmnti⸗ n & ioſenin iti Deoin iun at onn Uunſe, ic dlasin Morz ns Anußnfein furrtt unß ſierti c Um fruenn dinis Crpiie ult bend it Ccis wlbeie l bene logimn. le, blittt ni, inlin ente ivele, i en, ian 4 cant. eNo t oumm 1, riliint,, rerunt untſtte lher niſfe, niu gneni lel CONCIO PRIMA. 32 at ille ſubveniat, ut placeam oculis ejus, & delectem ſuavitatem ejus. Et iterum Serm. 44. Vidoria noſtra, gloria noſtra intus eſt, non foris eſt, foris depedti, intus eletti. Hoc AI Jalvationis noſtræ principium, (docet S. Bernardus Serm. 3. de Circumciſ.) cum incipimas reſpue- S. Bernar- re, quod diligebamus, dolere, unde gaudebamus, ampletti, quod time- dus, bamus, ſequi, quod fugiebamus, optare, quod condemnabamus. Unde Cafſſianus lib. 4. inſtit. cap. 43. ſcribit: Mortificutione voluntatum Caſanus, vitia exſtirpantur, & marceſeunt univerſa; expulſione vitiorum, vir- tutes fructificant, atque ſuccreſeunt; pullulatione virtutum, puritas cor- dis acquiritur; puritate cordis Apoſtolicæ charitatis perfettio poſidetur. Perbenè ſcribit Climacus gradu 4. collat. I. Initium quidem morti- Climacus, Fcationis, vel membrorum corporis, vel animæ, voluntatis labor eſt; me- dium verò interdum labor, interdum requies, finis autem jam omni mo- Iuls perturbatione, omnique laboris ſenſu caret. Sicut, quod ſeminatur, non vivificatur, niſi moriatur priuns, ſic qui mundo, SS concupiſcentiis ejm non moritur, in fruttu Bonorum operum non multiplicatur, ſupereſt ergò, ut mortificemus membra noſtra, quæ ſunt ſuper terram, quatenus vos vivificet Author vitæ, perorat S. Gregorius in Pſal. 142. Ni au-S. Greger. tem Spiritu fatta carnis mortificaveritis, vivetis, inquit S. Paulus ad Rom. cap. & Deſuper S. Thomas: Si autem Spiritu, id eſt, per Spi- S. Thomas. ritum mortificaveritis fatta carnis, id eſt opera, quæ ex concupiſcentia carnis proveniunt, vivetis vita gratiæ in præſenti, & vita gloriæ in Juturo. Hoc fundamentum eſi ſalutis noſtræ, mortificare ſcilicet, ab- negare, reſignare nos ipſos, docet Henricus Suſo Serm. 2. Verè ſimor- Sulo- tiſcaveritis carnem, per piritum vivetis, appetitum ſenſitivum per ra- tionem viriliter reſringendo, vivetis vita gratiæ, & poſtea gloriæ; nam quicunque aguntur Spiritu Dei, (quod ſt mortificare facta carnis) bi ſunt filii Dei, & hæc eſt vita æterna. Concionatur S. Bruno ſuper §. Brune. epiſt. S. Pauli octavam. Concludit S. Gregorius lib. 4. in I. Re- gum c. 10. Ipſa mortificatio cordis, quid eſt aliud, quam præparatio aternæ beatitudinis. Implorata S. Spiritũs gratià deſuper Conce- ptus pandam. S CONCEPTUS I. IConfirmatio. Salvator noſter apud S. Matth. cap. II. prædicit, per vim & violentiam regnum cœlorum acquirendum eſſe; Regnum cœlo- rum vim patitur, & violentid rapiunt illud. Hæc vis, & violentia, in quo con- ſiſtit? Dico in motu quodam, qui motus naturali inclinationi ad rem afhliquam eſt contrarius; exempli eauſa: Lapidem in altum proj cis, motus ille, lapidi ſurſum, eſt mofus violentus, quua lapis, utp t& natu- ra ſua gravis, natura ſua tendit deerſum; ſurſum ergè qui lapidem ja- cit, naturæ ejus vim infert; ſic etiam, qui navigat adverſo flumine im- 88 3 petuo⸗ 326 IN FESTO S. LAURENTII MARTYRIS, petuoſo, motum facit violentum. Natura humana nonnè ex naturæ in- ſtinctu & dictamine, ad meras voluptates, ad epulas delicatas, ad divitias, ad honores aſpirat, & ſatisfaciendum appetitui, ad vindictam injuriarum ſumendum inclinat, qui ergoò naturæ reſiſtit, contra naturæ appetitum agit, hic viam, & violentiam ſibi facit; ſed quo medio naturæ ita reſiſtitur? utique mortificatione corporis, ac ſenſuum; qui abſtinet à voluptatibus, imò flagellando, jejunando, carnis illecebras refrænat, qui non tàm à deli- catis bolis abſtinet, imò viliſſimos cibos, cinere ac felle aſpergit, vix ſolam famem ſolatur; qui offenſiſſimus ſibi benefacit, divitias ſpernit, & pau- pertatem eligit; contemptum honoribus præponit, hic, hic vim, & violentiam ſibi injicit, naturæ contrariatur, regnum cœlorum rapit, & prædatur. Ergò mortificatio corporis, & ſenſuum, eſt illa Vis, illa vio- lentia, ille aries, quo cœli janua reſeratur; illa ſcala, quâ Paradiſi mœnia conſcenduntur; illa fortitudo, quâ regni cœleſtis dominium, ac poſſeſſio acquiritur. Hoc DEUS ipſe charum ſuum ſervum Moyſen, & Ezechielem edocere voluit. CONCEPTUS II. Statuit Ter Optimus DEUS Moyſi ſingulares gratias exhibere, nempè in Ducem & Principem populi Ifraëlitiei conſtituere, imò D EUM Pha- raonis præficere. Ad hunc finem DEUS Moyfi apparuit in rubro: Apparuit ei in flamma ignis de medio rubi. Exodi 3. Moyfi etiam jam ad ſuaviſſimum colloquium aſcendere volenti, mandat DEUS: Solve Cal- ceamenta de pedibus tuis. Cur quæſo DEUS. Moyſen gratiꝗ, & promiſſio- ne terræ electæ ditare volens, apparuit in rubo, cur cœleſtibus deliciis, & alloquio DEl, ut perfruatur Moyſes, calceos ſolvere jubetur? Per tu- bum ſpinoſum, & acutum, mortificationem corporis, & ſervum, Pierius intelligit, in rubo apparuit DEUS Moyſi, gratias ei conferre volens ſin- gulares, indicans: Mortificatione corporis ae ſenſuum, DEI favores, & gratias ſingulares acquiri, ae certitudinem patriæ cœleſtis obtineri. Audiatur S. Ambroſius de Moyſi ſcribens lib. 2. de P'ar. cap. 23. Etenim vitctor paſſionum omnium, nec ullis captus illecebris ſæculi, mentem regens, lar- nem ſubſiciens, & regia quadam auctoritate caſtigans, nomine DEI vocatus t, ad ſimilitudinem cujus ſcilicet, perfedta virtutis ubertate formaverat. Hinc jubetur & Moyſes exuere calceos, ut colloquio, & confortio DEl frua- tur, calceos exuere, eſt affectum, & appetitum ad terrena, & tranſito- ria per mortificationem deponere, inquit S. Auguſtinus, & concludit S. Ambroſius lib. de fuga ſæculi cap. 5. &i videre vis DElI M ſicut Mo) ſes, ſol- ve calceamenta pedum tuorum, ſolve vincla ſæculi, relinque calceamentum, quo terrenum eſt. . SJMV — Liechiel nts poris ten, lin ve nr ciaten N1 Ker inm Pnn, ule⸗ nn orleke e Abhur e Oe mmimss Alnein 0 Ient, 4Muillo e Ale,coor tocartun bo Andrncdum: Elberum tole r tgan wll abltoennam Pelionen, zb ntglele ſerli Econclodente eumIngbem) n prtameriizt Minbili n mylckere 6intnit benec ſlueis nii ii⸗ thonlt. 3 n ſllſel utn h Eis nalliumg ur 4 r nph Uenlmm wi Uitifentonen 4 lins luorbin fud nti, ( N, — nnd er umm licnas, Adi ndichnmiynie tura mMheinn: laturz in ei enet Aolltn oi nontini le achergtnt ſtias ſoenitice 1, hic, Uer n CCGlOTIN A Ul ſi , ui Nudl Olhinibm, Af⸗ Moylen, Ali gtatias eifbe te, ind Dll aneit ti Woyſ einn dar DLCRE ſengetihdn⸗ cun lliu Clyere ſbenn ors, luim 8ei laleſin enſinum, N . nrie leh⸗ cde lu ht, mwnine in, uue un & conloni / 4 20 tentel, M Nt uſtinns zZCYI mie alu . CONCIO PRIMA. 327 CONCEPTUS HI. Ezechieli in viſu cœleſte Jeruſalem monſtratum eſt, & erat illud multis portis repletum, erat porta verſus orientem, alia ad occiden- tem, alia verius meridiem, alia ad aquilonem Cupiens Propheta hanc civitatem cœleſtem ingredi, per quam putatis portam introductus eſt? & ei introitus patuit? dicit S. Propheta : Et introduxit me per portam, quæ reſpiciebat ad Aquilonem. Per portam ad Aquilonem Prophe- ta in cœleſte eruſalem introductus eſt, cur per portam ad Aquilonem? Ab Aquilone veniunt venti aſperi, frigidæ tempeſtates naturæ Huma- næ contrariantes, corpus affligentes „ & mortificantes: Ab Aquilone omne malum. Omne, inquam corporibus, & naturæ noſtræ adverſum venit; Aquilo ergò ex mente S. Hieronymi eſt ſymbolum rigidæ, & auſteræ, corporis, ac ſenſus mortificationis, per portam Aquilonarem introducitur Propheta omnium primèò in cœleſtem illam manſionem, ad indicandum; per corporis, ac ſenſuum noſtrorum mortificationem per hberam tolerantiam rerum nobis adverſantium ac contrarium, ut per fugam voluptatum, contemptum honorum, carnis per jejunium, & abſtinentiam, macerationem, per ſui ipfius abnegationem, vili⸗ penſionem, abjectionem, humiliationem, patere certum ingreſſum in cœleſle Jeruſalem, pervenire ad fruitionem æternorum gaudiorum. Sic concludente S. Hieronymo in Ezech. Sic enim (per mortificatio- nem inquam) pervenitur ad perfectam virtutem, hoc eſt, ad favorem Auſtri, G& ad portam orientalem, in qua critur Sol Juſtitic. . CONCEPIUS IV. Mirabilia ſunt, quæ cum Jacobo contigerunt Geneſ. 32. Jacob De- um amplectere cupiens in pede læditur, tetigit nervum femoris, . ſtatim emarcuit. Benedictionem à Deo Jacob poſtulat: Non dimittam te, niſi benedixeris mibi. Super hanc ſupplicem Deus quærit? Quod eſt nomen tibi? reſpondit: Jacob. At ile, nequaquam, inquit, Jacob appellabitur nomen tuum, ſed Iſrail. Cur quæſo Jacob ad amplexus amoroſos Dei in pede Iæditur? Cur Jacob benedicendus alio nomine Hraël vocatur : Per pedes inordinatos zffectus, cupiditates mentis intelligit S. Bernardus Serm. in Cantic. In pede læditur Iacob, nervus femoris marceicere debuit, ut cupitis Dei amplexibus fruatur, diſcat Chuſtianus, pedem & nervum cupiditatum, terrenarum delectationum, per voluntarias mortificationes atterendum, lædendum, ac truncandum eſſe, ut Dei ſua- viſſimis favoribus, gratioſifſimis amplexibus perfruatur. Infirmatur for- titudo carnis, (per mortificationem, inquam, corporis & ſenſuum) & creſcit in nobis fortitudo amoris divini, perorat S. Gregorius hom. 14. in Ezechielem. Et S. Auguſtinus tractatu 2. in Toannem habet: Receczt amor 32 8 IN FESTO S. LAURENTII MARTVYRIS, amor mundi, && inhabitat amor Dei. Jacobum benedicens Iſraél vocat: Jacob, idem quod Ludtator, Ifraél idem, iod viden Deum. Iterum do- cumentum; luctamine, certamine, mortific⸗ ad Dei viſionem pervenitur, benedictiones uberes à Deo impetrantur: audite Lippomannum in Geneſ. Prius in campo actionis, & contra paſſiones rationem perturbantes fortiter prævalere debemus, tunc ad ipſius Dei contem- plationis arcem conſcenderte. JJMW CONCEPTUS V. Gedeon inſignem victoriam obtinuit contra Madianitas, Jud. 7, Deſideratis ſcire quibus armit? dicit Scriptura: cum hydrias, vaſa te- ſtacea confregiſſet: Academicus einblamatis loco ſubſcribit: E fra- &is vidtoria teſtis. Quod corpus humanum eſt aliud, quàm vas figuli, teſta lutea, corpori noſtceo inceſſanter adverſantur hoſtes barbari, ca- ro, mundus & Dæmon, volumus contra hos hoſtes inſignem reportare victoriam, & bravium beatitudinis æternæ reportare, lutea corporum noſtrorum vaſa, crebris caſtigationibus confringamus, mortificemus, ſuadente Apoſtolo ad Coloſſ. cap. 5. Mortificate membra veſtra, quæ ſunt ſuper terram. Corpus enim coopertum cilicio, Diabolus perborreſcit, inquit S. Ambroſius ad Virg. lapſium. CONCEPTUS VI. Filii IHraél inträrunt in terram electam Duce ac comite Moyſe & Aaron, Pſal. 76. Deduxit populum ſuum in manu Mogſ & Aaron: inibi tum præſidium Solymæa moœnia ædificärunt, und manu tenentes gla- dium, & altera trullam cœmentariam, Neemiæ cap. 4. Und manu ſud faciebat opus, && altera tenebat gladium. Cur filios Iſrael per Moyſen & Aaron, hos duos Deus in terram electam deduci voluit? & cur fu- læi Solymæa moœnia ædificantes, in manu und gladium, in alterâ trul- lam cœmentariam tenuerunt? Origenes hom. 27. in Numer. Per Moyſen intelligit legem, decalogum- inquam, & decem Dei præce- Sta, per Aaron vero & Sacerdotem intelligit corporis mortificatio- nem, ſummus enim Sacerdos alteri rei non intendebat, quàm jugu- landis maéctandisque victimis. Deduxit ergò Deus populum ſuum in manu Moyſis, & Aaron, quaſi in terram electam, in cœli gaudia ſe- curiſſimi Duces ſint, lex Dei, ac mortificatio, mortificatio corporis ac ſenſuum ideò, quia haâc media, hac comite, lex Dei cautius obſer- vatur, ſanctius cuſtoditur, perfeckius adimpletur. Verba Origenis ſic concludunt: Moyſes judicat, Aaron ſacrificat Deo per immolandi peritiam, pus eſt ergò, ut exeuntes de FÆt-z)pto, non ſolum ſcientiam legis & fidei, ſed ope- um, quibus Deo placetur, babeams G. cum animæ vitia purgautur, manus Aaron catione corporis & ſenſuum, — Antepentn ne⸗ Honira Gmn uni 9 Cllum in n Nennn, Eel 1 Gento NMdum tis, onund un knram eremms 8 a tunes, Dabol inpelſte n 14Corhnh. 1Dtienin, in nniſitende Mhinan tnylnncam r 1e3, iteſ. Aemun herftu lypredeh ⸗ (ult! dicit le Cmntie onez eſtanin Utunn Culcedin tfun hemdoln fkeatione corpe Mhrha, mont AAIn. G munronnt,, derſelioni: Cretolils: neh Dloon 1 lßfe, X lalrl, AIs, — n Inil eum. lenn! vors Alein eo indenm Gonmmmne 1iſute Adianin, N 1hydtis, ſobſerbt, 1, Jwrc iu, ltes bali, inſignemm , loten on S, Morte. Nbru deſn heibonſ te 1 ceniel MoiG! mann tenent 1). 4. Wr Ilrnil er M volut! El zy. in M E Cerenl i, Corpots Idt s ehlin in c morifciitf Dei ani, Veini 0t⸗ lgili, ta Tg,, t NNN, CONCGIO PRIMA. 329 Aaron operatur in nobis, & manus Moyis nobiscum eſt, cum ad hæc ipſa intelli- genda illuminamur ex mente. Judæi tutum præſidium ſibi ædificantes in manu unâ gladium, in alterà trullam coœmentariam tenebant; quod trullam in manu teneant non miror, hoc enim ædificandi eſt inſtru- mentum, ſed ad quid, & alterà manu tenent gladium? Non errave- ro dicendo: per trullam opera, & labores pios, poſſe intelligi, per gladium verò corporis mortificationem; ut ergò feliciter operibus no- ſtris, orationibus, jejuniis, eleemoſynis, aliisque virtutum a ctibus meri- torum fabricam nobis conſtruamus, quaſi unã manu trullam tenentes, teneamus & alterà manu gladium mortificationis, quo carnis tenta- tiones, Diaboli, & mundi ſuggeſtiones, à piis operibus nos detinentes. vel impedire volentes, repellamus. Indicat hoc magnus Apoſtolus 2. ad Corinth. cap. 6. In omnibus nos exhibeamus ſicut Dei miniſtros, in mal- ta patientia, in charitate non Rida „in verbo veritatis, ir virtute Dei, per arma juſtitiæ à dextris, & àa ſiniſtris. CONCEPTUS VII. Animam electam ad empyreum conſcendens oculis veſtris con- templandam propono: Aſcendit per deſertum, ſicut virgula fumi. Can- fic. 3. capite 5. deſcribitur guſtus gaudiorum, quo anima electa nunc æternum perfruitur. Mel & lac ſub lingua ejus. Quo duce ac comite, anima empyreum aſcendit? quo medio, mel & lac, æternorum gaudiorum ob- tinuit? dicit medium ſacer Canticorum liber: Acendit ex aromatibus myr- rbæ. Cantic. 3. Labia ejus diſtillaverunt morrham primam. Myrtha, dux & comes eſt animæ electæ ad aſtra, myrrhæ medium eſt acquiſitarum æter- narum dulcedinum: & quomodo myrrha? Myrrha aroma eſt amarum, tritum ſymbolum mortificationis corporis, & ſenſuum. Myrrha, mor- tificatione corporis, animam concomitante, eam ad ſuperos elevabit: Myrrha, mortificatione mediante, perguſtatur mel & lac æternarum dul- cedinum. Cum mortificata fuerit carnalitas, & propria voluntas, tunc ſiuent vir- tutum aromata, & per conſummationem & triumphbum hujus laboris venitur ad cul- men perfettionis. Concludit Richardus à S. Viétore in Cantica cap. J. Et S. Gregorius: Obriſtus mortificatione vitæ ad perfetlionem perdudta, elettum ab bac vita ſuccidens, ad cœleſte horreum cum ſandtd opinione inducit. [Epilogus.] Hortor ergò cumS. Paulo ad Coloſſ. 3. Mortificate mem- bra veſtra, Juæ ſunt ſuper terrim; & ad Rom. 8. Si euim Spiritu fatta carvis mortificaveritis, vivetis. Amen. Fefüvale. T NNN 230⁰ IN FESTO S. LAURENTII MARTYRIS, — IN PESIO S. LAURENILII ſn MARTVRIS en 5 i, Dcne CONCIO SECUND Wuu D A. len Kelt e. Mortißicatum multumfruct um affert. Joan. 12. u Thema. Patientia eſt perquâm utiliſſima. ; *½ r, Nec Exordium. NVNπ Ngenioſus Academicus carduelem fuper ſpinas ſua. tkiu S. viter cantantem depinxit deſcriptione adjecta: SEniinmn W. Pungunt, aſt nutriunt: Adverſitates hujus mundi, unmil A annon pungentes ſpinæ ſunt? qui his ſpinis pa- inn, G EE, tienter inſidet, adverſa patienter tolerat, exindè it Yeno corpori & animæ nutrimentum, & delectamentum, miram- nſmn, gu Textus Sa- que utilitatem experietur. Audiamus Sacram Sciipturam: Amd Unt ſe erx Scriptu. Pqtientia enim vobis neceſaria eſt, ut voluntatem facientes reportetis un iti *. promiſſionem, hortatur S. Paulus ad Hebræos cap. 10. Patientas mißlufi igitur tote v'qque ad adventum Domini. Fece agricola exſpellat lintO pretiofum frudtum terræ, patienter ferens, donec accipiat tempora- ceſ ſa neum && ſerotinum. Jacobi cap. 5. Ecce beatificamus eos, qui ſiſti⸗ fängheſen nuerunt. Sufferentiam Job audiſtis, & finem Domini vidiſtis, quo- APeruntig n niam miſericors Dominus, & miſerator. Idem. Quoniam ſervaſti br An . verbum patientiæ, & ego ſervabo te ab hora tentationis, quæ venturg Gapiue nn⸗ eſt in orbem univerſum tentare habitatores in terra. Apoc. cap. 3. oce hiten, In patientia veſtra poſſidebitis animas veſtras Lucæ 2. Omne gau- iintiſfmi dium exiſtimate fratres, cum in tentationes varias incideritis, ſcientes h ifftie quod probatio fidei veſtræ patientiam operatur, patientia autem opis ummt 5 perfectum habet. Jacobi cap. I. Communicantes Chriſti paſſtonibus ECnehc gaudete, ut & in tevelatione gloriæ ejus gaudeatis exultantes. I. Pe. tri cap. 4. Usque in diem ſuſtinebit patiens, & poſtea redditio ju- Patres. Cunditatis. Eccleſ. cap. I. Patres in hanc materiam percipia- lCnffnti mus: Gloriæ æternæ eſt brevi tempore patientium, & ſine fie re. Aſteſtmilt gnantium, in Pſalmum I18. Aßßictio in temporalibus, gaudium eſi indil nen in ſpiritualibus, ſcribit S. Chryſoſtomus in Epiſtola I ad Thefſal. i el dent & apud Gloſſam habet: Qui afßictiones ferunt grato, & patienti lebu,ih animo, non ſolum multa peccata delent, Jed & non parvam apud E Deum fiduciam, & loquendi libertatem obtinent. Et iterum hom. 35. n UMldueene in I. ad Corinth. ſcribit: Ei patientia ſcutum inexpugnabile, W turris firma, magna omnia repellens, & quemadmodum in alſum egeihtene . nuara oln ihe⸗ D fot u n ſoerlint Criptione 1 tes Riſſs n i Hi he ter toletth t amnentun, ¹ ackann Nige n facieltut ci. 0. E e glclt Nlet edit ſums ell,ſl Donininite, en. Oonn; Ntatoons, An terra. Apet Lucen n Higs ililin e, tantan ultes Crfin lutiͦ eulie G lu. c miteiin tiumn, S Ppiſtoht 61 nt grnn,V ol Me NViruni ſutmn nepg 4 mulnt, = CONCIO SECUNDA. er maris ſeintilla delata, huic quidem nihil obeſt, ipſa verò exſtinguitur, « in animum tolerantem quidquid incidere maximarum etiam rerum poteſt, facilè quidem abſumitur ipſum, ille conturbabitur prorſusque nibil, quando rebus omnibus patientia ſolidior eſt. Et iterum in verba: Si eſurit: Quod alii jejunio, plandtibus, precibus, ſacco, Ci- nere, ac diverſis pœnitentiæ auſteritatibus viæx perficiunt, at nimirum Iua peccata deleant, boc nobis ſine ſacco, && cinere, & jejunio facilè licet preſtare, ſi modò ex animo iram deleamus, eisque, qui nos læ- ſerint, ſincerè dimittamus. Perbenè ſcribit Climacus grad. 8. Ciim aeus. Iyſa tibi voxæ plebeja perſuadet, probrum, & contumeliam lavacrum eſſe vitiorum animæ, ſolent enim ſæculares, cum aliquem in faciem ignominiüis SM Contumeliis resperſerint, gloriantes ad alios dicere; la- vi itum, & profedtò verum eſt. Non enim virtutes eſſent virtutes, inquit Zeno Veronenſ. hom. 26. Niſi rerum diſciplinarumque con- Zeno. verſionem, quaſi quædam ſollicita mater cuſtodiret patientia. Aurea planè ſunt verba S. Bernardi Serm. I. de S. Andrea: Semper li- S. Bernar- gnum crucis vitam germinat, balſ‚amum ſudat ſpiritualium chariſmatum, dus. non eſt lveſtris arbor, lignum vitæ eſt apprehendentibus eam. Per- pulchrè S. Cyprianus de Bono Patientiæ: Non invenio fratres in- S. Cypris- ter (œleſtis diſciplinæ vias, quibus ad conſequenda divinitus ſpei, aq Rus. Videi noſtræ ſerta dirigitur, quid ſit utilius, quam ut patientiam tota obſervantia tueamur. Patientia, inquit Bellovac. ſpec. moral. Bellovacen- lib. I. diſt. 88. patientia eſt mercatrix prudentiſima, quæ mirabiliter, ſis. copiosè magnis meritis animam locupletat. Cum Tertulliano fi- ertullis- nio de Patient. cap. 13. Undique igitur adſtricti ſumus ofkcio patien- Aus. tiæ adminiſtrandæ, quia quaque ex parte, aut erroribus noſtris, aut mali inſidüis, aut admonitionibus Domini intervenit, uſus eus offciis, magna merces, fFelicitas ſcilicet. Invocatà S. Spiritus gratiâ, deſu- per Conceptus dabo. CoCONCEPTUS I. Confirmatio.] Job cap. 37. Ab Aquilone aurum venit. Aurum metal- lum Præſtantiſſimum , intenſiſſimo Solis colore producitur; calor au- tem Solis intenſior eſt in oriente, ac meridie, quaàm in occidente & Aqui- lone, vel Septemtrione: Aquilo regio eſt frigida, aſpera, gelu & nivibus, ac frigore plus quàm calore abundans: cur ergò Job non po- tius inquit, Aurum ab oriente venit, quàm ab occidente, & Aquilone? Auro producendo magis conveniens eſt regio calida, quàm frigida; & tamen Job inquit: Ab Aquilone auram venit: quid myſterii per hoc Job indicare intendit? aut quid docere? Non erravero, ſi per Aquilonem, regionem aſperam & frigidam, patientiam in adverſitatibus intellexe- Tt 2 1O 332 IN FESTO S. LAURENTII MARTYRIS, ro; per aurum verò maximum pretium, & valorem, quem patientia, & tolerantia in adverſis adfert, ac parturit; audiatur S. Auguſtinus in Pſalm. 6r. venit tribulatio mea, venit & patientia mea, & purgatio mea, nunquid lucet au- rum in fornace artificis? in monili licebit; patiatur tamen fornacem, ut purgatum à ſordibus veniat ad lucem. Eleganter Seneca lib. de Providentia cap. 4. Ipſis Deus conſuluit, quos eſſe quam honeſtiſſimos cupit, quoties illis materim ræbet, aliquid animosé, fortiterque faciendi, ad quam rem opus eſt aliqua rerum diffcultate; gubernatorem in tempeſtate, in acie militem intelligas. Ab Aquilo- ne, à patientia in adverſis, venit aurum, meritum, inquam, quaàm pre- tioſiſſimum. em CONCEPTUS II. DEUS, Philiſtæos inſeéctis, in ſpecie muribus punivit, qui terræ eo- rum damnum intulerunt, aërem infecerunt, unde lues, & graſſans morbus oriri potuit; hanc pœnam avertere, Philiſtæi aureos mures confecerunt, & obtulerunt; ut legetis I. Regum cap. 6. Cur rectè au- reos, cur non ferreos, vel chalybæos? Murium damna & gravamina, aliquot ſeptimanis paſſi ſunt Philiſtæi, non legitur, eos deſuper impa- tientiam monſtrâſſe, ſed quàm patientiſſimè inflictam à DFO poznam ſuſtinuſſſe; aureos ergo mures Numini offerunt; ad indicandum, pa- tientiam in adverſis, aureum habere donum, ac meritum; adverſa pa- tienter tolerata, in aurum, in ſummum pretium & valorem verti, & commutari. Non invenio, inquit S. Chryſoſtomus, inter cœteras &le- ſtis diſciplinæ vias, quibus ad conſequenda divinitu præmia, ſpei, & fdei noſtræ ſemita dirigitur, quid magis ſit, vel utilius ad vitam, vel majus ad gloriam, quàùm ut qui præceptis dominicis obſequio timoris, ac devotionts inni- fimur, patientia maximè totà obſervatione tuegmur, ſcribit S. Cyprianus de bono patientiæ. Patientia aureum habet meritum: producamus teſtes. CONCEPTUS III. Jonathas David valedicit his verbis: Dimittam te, ut vadas in pace. I. Regum cap. 20. Deſuper Cajetanus: Prædicentis regnum ſunt verbu iſta: Ergo Rex eſt futurus David, ut Saul ipſe prophetat: I. Regum cap. 24. Nunc ſcio verè, quia certiſſime regnaturus ſis, & habiturus in manu tua Regnum Wraël. Undè prænoſcit, prævidet Jonathas, prophetat, & prædicit Rex Saul, David Regem futurum? Viderat] nathas, quomodo David tot la- bores patienter ſuſtineat, tot injurias, ac perſecutiones infracto animo ferat, & toleret, talis patientia concludit Jonathas, non poteſt non con- ſequi immortalem coronam, & nunquam marceſcibilem fortunam. Ex- peritur Saul patientiſſimum eſſe David, ex tentorio ad caput Saulis fixam haſtam abſtulit David, Rege, hoſte ſuo & perſecutore inoffenſo, partem chlami- — cRuids he tolegen, enial & in mneluiͤ e⸗ ſenn,conl lehzliete⸗ btmu irkiniu; uun Exqu , Anntzinlb ſir rttio n⸗ Nemuktol onmnimen clt per lonn Cocd ſoonnivn fout heſem ns e ſterti Ceneſs 41 don unegnonn Grnpenunen iue nnſg l i nlt uean uhhſinn, G hexenit? ineni Dom ins Feleuct Pin talt igi Feopting. h Ue netia, Dobylorin mlt, wr⸗ ignftenin n Deltdonimg le kei gn mdſerlri u ie Nbe 8, — n MAienth, nusinhaine Tünguitlue cen t n Mvidenti t⸗ Gties i nugi Deſgidunn Auam, gn hirit, ten lves, A i iſtei utenr 6. Curtk mon & gene eos deupei m ¹ DO ad incicnntn eritum; 1tit & Valoren ſt. 8, iſter C Prenin, iil Uitmn, Mn ſi,, Nr auifs ſeibi entum: Men It, Kulut nguunſ : 1. MN s it Munl hetat, 8 nid omok i⸗ iones Ifdn⸗ CONCIO SECUNDA. 333 chlamidis Regis Saul abſcidit David, tàm proximus ſoli & inermi Regi aſti- tit, Regem, hoſtem ſuum & perſecutorem, reliquit illæſum, ò inſignis pa- tientia! & injuriarum tolerantia! tantam Saul in David expertus patienti- am, indubiè concludit ac prophetat: Regnaturus eſt in Ifraél, invicta pa- tientia, & conſtans in adverſis & laboribus tolerantia, æterni regni præſagi- um eſt; latet corona ſub perſecutionum anguſtia, latet regnum ſub laborum patien- tia; && ut acriss adiépirans ventorum ſiatas, dum navim invadit, in portum velo- cius inducit, ita perſecutionum tempeſtaz, ſi patientiæ adſit gubernaculum, ducit ad Regnum. Exquiſite perorat more ſuo elegantiffimus Naxera in Excurſ. Mo- ral. part. 2. in lib. I. Reg. c. 20. §. 20. Optimè Plinius in Panegyr. Habet bas vices conditio mortalium, ut adverſa ex ſecundis, ex adverſis ſecunda naſcantur. Exemplar ſit Joſeph £Ægyptiacus. CONCEPTUS IV. Somniaverat olim Joſeph, manipulum ſuum à reliquis adorari; item, vidit per ſomnium, quaſi ſolem, & lunam, ac ſtellas undecim ſe adorare, quod ſomnium in bonam partem eft interpretatus optimus Pater: Quid ſibi vult hoc ſomnium, quod vid ſti, num ego, & mater tua, && fratres tui adora- bimus te ſuper terram? Geneſ. cap. 37. Hæc patris prædictio verificata eſt Geneſis 41. dum Joſeph à Pharaone, Rege Ægypti, Prorex ſuper univer- ſum Regnum Ægypti conſtitutus eſt: Zu eris ſuper domum meam, & ad tui oru imperium cundus populus obediet, uno tantum regni ſolio præcedam te oc. di- xitque rurſus Phardo ad Joſeph: Ecce conſtitui te ſuper univerſam terram tg)- pti, tulitque annulum de manu ſua, & dedit eum in manum ejus, veſtivitque cum ſtola byſſina, & collo torquem auream circumpoſuit. Et quando tanta fortuna oſeph evenit? tunc dum odio habitus eſt à fratribus, dum perſecutus eſt ab iniquâà Dominâ, in vinculis, & carcere biennium luxiſſet? audiatur Baſilius Seleucienſ. Orat. 8. Cum velut inter ignes, tentationibus collique- facius, & probat ſimus Athletes exiſtens, præmium virtutis (patientiæ) re- giam tulit dignitatem, carcerem thronus excipit, & ſit 4«gYpti Dominus, adul- leræ captivus. Fortis tolerantia, inconcufſſa patientia, aurea & regia ha- bet merita. CONCEPTUS V. Babylonius ille Rex, ex hominum conſortio expulſus: Fnum ut bos comedit, E& rore cœli corpus ejus infettum eſt. Danielis cap. 4. Tamen fatetur: Magnificentia amplior addita eſt mihi. Et de Job inquit liber ejus cap. 42. Dedit Dominus omnia, quæcunque fuerunt Job duplicia. Quid Regem Babylo- niæ fecit magnificentiorem: Job in duplo ditiorem reddidit? fecit con- ſtans adverſariorum tolerantia, fecit in his tribulationibus invicta patien- tia: Pro Nabuchodonoſore perorat Tertullianus de Patient. cap 13. Cum Mualore, & pudore ſeptennii ab bhumand formd exulaſſet, immolata patientia cor- Tt 3 Poris 334 IN FESTO S. LAURENTII MARTXYRIS, poris ſui, & regnum recuperavit, && quod optabilius homini eſt, Deo ſatisfecit G&. Undique itaqué adſtritti ſumus oficio patientiæ adminiſtrandæ; uſas ejus Offciis, magna merces, felicitas ſcilictt. Pro Jobo perorat idem Tertu lianus de Pa- tient. c. 14. Nec à reſpedtu Dei, tot doloribus avocatus ille eſt. Scriptura teſte Job cap. 2. In omnibus non peccavit Job labiis ſuis. CONCEPTUS VI. David à facie Abſolon profugus, in itinere conſolatiſſimus divinum auxilium, adjutorium, ac propitiationem ſibi confidenter promittit: Red- dat mihi Dominus bonum. 2. Reg. cap. 16. Unde, quo ex merito ſibi bonam, gratiam, & DEI favorem David compromittit? verè maximam adverſita- tem ac tribulationem patitur David; non à Turca barbaro, & gentili, ſed à proprio, & uterino filio regno expellitur, vita periclitatur, menſuret, quis poſſit, quanta ſit hæc adverſitas, quam mordax tribulatio? indicat eam regius Pfaltes verbis prægnantibus: Si inimicus meus maledixiſſet mihi, uſtinuiſſem utique ab eo, tu verò, bomo unanimis, dux meus, & notus meus, ſi ſt mul mecum dulces capiebas cibos. Pſal. 54. In hac ſumma tribulatione patien- tiſſimus perſeverat David, non imperat filium trucidare, ſed ſervare; ſervate mihi puerum Abſolon, 2 Regum cap. I8. In ipſo itinere afflictum David, noviter affligit Semei, ſolutiſſima ſua lingua, hic vir gregarius, Regi ex- probrat, Regi maledicit: Egredere, egredere vir ſanguinum, & vir Belial, red- didit tibi DHominus univerſum ſanguinem Domis Saul, quoniam invaſiſti regnum pro eo. 2. Regum 16. Ad tantum lælæ Majeſtatis crimen Abiſai, fidus Re- gis miniſter, excandeſcit, jamjam ſtiicto enſe ultionem ſumpturus: va- dam, & amputabo caput ejus. Aſt manſuetiſſimus, ac patientiſſimus David ultionem inhibet: Dimitte eum, ut maledicat, Dominus enim præcepit, ut ma- lediceret Davild. O inſignis patientia! hujus meritis tam confidenter gratiam, favorem, & adjutorium divinum ſibi David compromittit. Red- det mihi Dominus bonum. Subſcribit Conceptum S. Chryſoſtomus apud Gloſſam: Qui affictiones ferunt, grato & patienti animo, non ſolum multa pec- cata delent, ſed & non parvam abud Deum fiduciam, & loquendi libertaten obtinent. . CONCEPTUS VII. Geneſis 22. DEUS Abraham imperat: Tolle filium tuum unigenitum, quem diligis Haac, & vade in terram viſionis, atque ibi offeres eum in holocauſtum ſu- per unum montium, quem monſtravero tibi. Obedientiſſimus imperatis Abraham inſtitit: Igitur Abrabam de nodte conſurgens ſtravit aſinum ſuum ducens ſecum duos juvenes, & Haac filium ſuum, cumque concidiſſet ligna in holocauſtum, abiit ad locum, quem præceperat ei Deus. Ad radicem montis, juvenes exſpecka- re, & ſubſiſtere jubet, brevi cum filio ſuo reverſurus ad eos: Exſpettate hie eum aſino, ego, & puer illuc usque properantes, poſtquam adoraverimus, reverte- mur , uno hroe 1t 10 hone r necenm, Prghumn 1 in nfli non⸗ Nen, ſehmn herte Pnutegion Arhem n Munringvere iuſels h ftioletdcan Deusnon eipel flum immoln Cneleim; inperuns, Crarentiln chenticen lo,nn ſbilus lrüt edginti Ummm dati utnimforenn ldamn toler Plis, ſlten eollltionen, an lar enſi nl zilurrorin Pontunh kmrſihrr,ne ſblittts decor lnbir Khne iig lin s, — Deo ſifere rtrs. ettulunnkie k. Kerhnt laticſimwce, er Promittnn tmerno ſbihe Maximan dh aro, gen clitatur, netr tribolaio! A els ntlctſt 5, G nltusne täibulnicef e, ſel ſetente⸗ ere aWhlund nemn ſunptne eutentinut enin) etitis tinn le Lconpvontie CrNa , N G gkles tuun uignin⸗ n un in ulxuif/ Ooruvtrim, . 1 e CONCIO SECUNDA. 135 mur ad vos. Notate verba: Revertemur ad vos. Utique Abraham ſincero animo properat, filium ſuum in holocauſtum immolaturus, & crematu- rus, ad hunc finem portat in manibus ignem & gladium: gladius mina- tur necem, flamma abſumere holocauſtum adnit tur; quomodo ergò Abraham, in re tàm ſevera, contrarium eventum, non mortem, ſed vi- tam filii, non ſibi luctum, ſed gaudium, & conſolationem compromittit? Revertemur ad vos. Quis neſcit, quas cordis anguſtias, & multa perverſa Abraham pertulerit; primò lares paternos relinquere jubetur, & ad ignotas regiones peregrinari; patienter hoc tulit Abraham, patienter tu- Uit Abraham natale ſolum ignotis regionibus commutare, lares, & fami- liam relinquere. Secundèò, fluebant tempora, & Saræ ſterilitas aufere- bat prolis exſpectationem, nec tamen patientia imminuta eſt: Tandem tertio ſerò datus filius, poſtulatur ad victimam, & gratias agit, quod Deus non eriperet, ſed poſtularet: Proprium ac unicum, diu deſideratum filium immolare jubetur, quis exprimat, quæ anguſtiæ cor paternum compreſſerint; patientiſſimus in hoc arduo negotio, nec verbo obloqui- tur imperatis, cordolium diſſimulat generoſus, mentis anguſtias conco- quit patientiſſimus: Tantam patientiam, Dei ſingularis gratiæ matrem, & operatricem ſecuturam confidit Abraham, non mortem, ſed vitam fi- lio, non ſibi luctum, ſed conſolationem ſpondet. Revertemur advos. Sub- ſcribit cogitationem hanc Baſilius Seleucus Orat. 7. Yentatione purgat Ab- rabamum; patientiæ ſimulacrum, ut nitidiore opere oſtentato, exſpectantem rapiat in admirationem. Abraham dum patientiæ labores ſopit, dum Dei miſeri- cord'am tolerantia adquirit, patientia impetravit Dei ſpeciales favores, & gratias, ſalutem, & vitam filio, ſibi continuum gaudium, & ſempiternam conſolationem. CONCEPTUS VIII. AGct Iſaac Altari impoſitus, ſacris honoribus nobilitatur: Solum, holocauſta jugulum cultro præbentia, nobilitabantur ſacro Altaris hono- re; Iſaac non jugulabitur, non occidetur, ſed ſuperſtes relinquetur; cur ergò ut gratum Deo holocauſtum, actu ſacro altaris honore fruitur? Po- Juit eum ſuper ſtruem lignorum. Geneſ. 22. Quo merito hoc ſacri honoris, & nobilitatis decoratur titulo? an fors eximiæ patientiæ prærogativa? Ita ſubſcribit S. Anſelmus ad cap. Epiſtolæ 12. ad Romanos: Hoſtia vivens eſt corpus pro Deo affittum. Patienter quia Iſaac faſcem lignorum, ſibi rogum futurum, in dorſo ſuo deportaverat, patienter quia Iſaac jamjam collum jugulo præbuerat, etſi non jugulatus, occiſus, & immotus ſit, ut actu ju- gulatum, immolatum holocauſtum, ſacro honore nobilitatur, altari im- poſitus gloriatur. Patientia eſt Numini odoriferum ſacrificium; atienè eſe 336 IN FESTO S. LAURENTII MARTIXYRIS, ſeſe Deo rectiſfſimè conſecrat, ſibi, & poſteris honorum gradus, felicita- tum titulos, altare perenne æternitatis ædificat. venlog Hortor ergò cum Caſſiodoro Var. 27. Saluberrimam pa- tientiam commodate, at cauſis veſtris ferat remedium. Amen. IN FESTO S. LAIIRENTII, MARTYRIsS, CONCIO TERTIA. Textu. Qui amat animam ſuam, perdet eam. Joan. 12. rnema. Amor proprius, & affectus inordinatus ſui, ac ſuorum ſalutem impedit. Exordium. MNE Unt, qui amorem proprium, affectum, & commodi- ) tatem erga ſeipſum, beneficentiam corpori fuo, equo Sejano, ut vulpibus Sampſonis, comparent, W, idedò equo Sejano: quia hic quinque poſſeſſoribus ſuis fatalis fuit: Ideò vulpibus Sampfſonis, quia hæ ignem deportärunt nocivum. Sic amor proprius, affectus erga ſeipſum, beneficentia ſui, nocet, obſiſtit, ac ſalutem impedit. Textus Sa- Audiamus Sacram Scripturam: Qui amat animam ſuam, perdet cræ Scri- eam, & qui odit animam ſuam in boc mundo, in vitam æternam uſto- bturz. dit eam; Joan. 12. Qui delicatè à pueritid nutrit ſervum ſuum (amo- rem proprium, & carnem ſuam) poſtea ſentiet eum contumacem. Proverb. 29. In noviſſimis diebus inſtabunt tempora periculoſa, erunt homines ſeipſos amantes, ingrati, ſceleſti, ſine affettione, ſine pace, Grimi- . natores, incontinentes, voluptatum amatores magis gquam Dei 2. a0 88. patres. Lim. 3. Patres audiamus: Amor ſui quantum ad quaæcunque hona, 8. Thomas quæ ſibi appetit, ſt principium omnium peccatorum, docet 8. Tho- Aquinas. mas 2. 2. Part. 153. art. 5. ad 3. Stipendium amoris proprii mors eſt, 8 Bafilius. initium om nis mali, ſcribit S. Baſilius apud Lyram Iib. 2. Apoph. I. s: ego. valdè claudit oculum cordis, amor privatus, habet S. Gregorius hom. 4. in Ezechiel. Prima hominis perditio fuit, mor ſui, ſi enim e non amaret, & Deum ſibi præponeret, Deo ſemper eſſe ſubtitus vellet, non autem converteretur ad negligendam voluntatem illius, & facien- Qauum voluntatem ſuam: præpone bis voluntatem Dei, diſee amare le, 104 8.Augufti- Amando te. S. Auguſtinus Serm. 47. in cap. 17. Matth. Et Kerun nuse — eMnnuali ininuu hiutarta, 6mniteren ſiciim, e üsgedin (fmnn Ahenenkentan Lomnenbouti l,dimriuen⸗ Eeguis ſan untn u ſarr Iglen Ken fufliinr? n nnie, ſn 61 nen appe 0orwrivs l. lſulnin Ulnuſipenns ikinnmiglod finehict pen, End Imm) Adſien Unenadente Cgen ecei 6491. Cance fulifn o⸗ indfir Dulel hiümaman unallsnat We 8. — Prachd fict llemmn NII. amn ſonn edinatorle kecom n⸗ entiatn conet Anplonis,an Goiogbeol. ns Snnlab 1opri, D t, 1 ſluten L inan n, in litn am trt ſrumn,n Fitit enn u⸗ enpot rali fiote /ne⸗ 4 mn a uin torun, Od Oris t, ni a ID. NS 6 jit,onirſil⸗ nhe Sle, tlmie. CONCIO TERTIA. 337 in Manuali cap. 26. S&t totum hominisbonum, eſt amare Deum, totum bominis malum ſeipſum amare eſt. Unde in Pfſal. 33. ſcribit, Amor proprius tartareus eſt, habens viscum, quo dejiciat in infernum. Con- formiter Clemens Alexandrinus lib. 6. ſtrom. Nimiuz amor ſui, eſt Clemene quibuslibet cauſa omnium malorum. Et S. Bernardinus habet Serm. Alexandr. extraord. 22. in cap. Actor. 3. Wullum vitium adeò nocet quantum Bernardi- iſte proprius amor, cum fit radixæ onanium malorum. Concludo cum ui. S. Maximo apud Gratian. loc. com. fol. 627. Amor ſui eſt corporis S Maximuse ratione carens amicitia, ex qua naſcitur guloſitatis ratio, & inanis glo- riæ cupiditas, ex his autem naſcitur univerſus malorum numerus. Spi- ritus S. gratiã in vocatâ, deſuper Conceptus pandam. CONCEPTUS I. [Confirmatio.] S. Bernardinus Senenſ. amorem proprium, affectum, & beneficentiam ſui, crudeliſſimam beſtiam nominat, o crudeliſſima beſtia, ut omnem bonitatem exterminas, filem exſtinguis, ſpem confringis, charitatem occi- dis, impius amor! Serm. extraord. 22. cap. 3. Act. 3. Utique illam beſtiam, de quâ S. Joan. in Apocalypſ. cap. 13. Et vidi de mari beſtiam aſcendentem ha- bentem capita ſeptem, && cornua decem, & beſtia, quam vidi, ſimilis erat Pardo, && pedes ejus ſicut pedes urſi, & os ejus ſicut os Leonis &. De mari ſalſo, turbido, inquieto, aſcendit beſtia: Et undè amor proximus, affectus, & beneficen- tia ſui oritur? quàm de amaro, inquieto, ſemper turbato cordis appetitu, & jam hujus, jam illius rei inordinato affecte“, & corporis ſui beneficen- tia, quem appetitum, affectum, beneficentiam, & amorem ſui, exindè S. Gregorius lib. 12. Moral. cap. 25. ſalſum mare intitulat: Quid maris no- mine niſi ſæcularium mentium amara inquietudo ſignificatun. Optimè S. Bern- ardinus ſuperius citatus: Meritò id fit divino judicio, ut proprius amor ab ama- ritudine animi quodammodo ortum habens, amaritudinem Jugiens, in amaritudine inquietè quieſcat. Septem capita habebat beſtia, & decem cornua, cur re- Q& ſeptem, & non octo capita? cur rectè decem, & quare non duodecim cornua? Ad ſignificandum; quòd amor proprius, & inordinatus, ducat hominem ad extremamala, ita ut omnia decem præcepta decalogi violet, & ſeptem peccatis mortalibus inquinetur. Ita S. Bernardinus ut ſupra cap. 2. Secunda ruina huſus privati amoris eſt in peccatis immerſio, ideo & de hac beſtia dicitur: quod habet capita ſeptem, propter ſeptem capitalia vitia, quibus animum perverſum imbuit, ut de tali homine verificetur, quod Prov. cap 26. ſeri- ptum eſt: Septem nequitiæ ſunt in corde eus: & addit Joannes, & cornua decem propter prævaricationem decem præceptorum Dei, quæ ex z. cornibus, id eſt, ex ſeptem vitiis pullulare probantur. Ad rem magis probandam amorem pro- rium adeò eſſe vitioſum, ad ſpeciem deſcendit joannes dicendo: Beſtia, ymbolum amoris proprii, jam Pardo, jam Urſus, jam Leo erat, Pardo va- riis maculis notatur, & ſigniſicat, inquit Hai in Apocalypſ. inordinatè ſe Feſtivale. Uu aman- 9 — 338 IN FEISTO S. LAURENTII MARTVYRIS, amantium, fallacem, & proditorium animum, ex quo millenas deſumit fraudes & technas, ut decipiat proximos, ut commodis ſibi potiatur vo- tis; bedes ejus, pedes urſi, qui unicè eò deſudat, ut ſatisfaciat appetiti- bus; ſic ſe nimium amans, unicè ſtudet, & adlaborat, etiam per fas & ne- fas, ut deliciis fruatur, appetitus ſuos repleat. Et os ejus, quaſi os leo- nis: Leo ferociſſimus eſt, rapiendo, ſternendo, dilacerando alia animalia, ſibi prædam facit, ſic amor proprius; affectus nimius erga ſeipſum, nemini Parcit; ut dignitatibus potiatur, præbendis fruatur, divitias ad ſe attra- hat &c. perſequitur innocentem, vulnerat „ & dilaniat proximum. Ner- vosè deſcribit S. Bernardinus initio allegatus: Si conſideremus T)annides, articularitates, ſettas, latrocinia, proditiones, Puellarum, & fœminarum deftora- tiones, & violationes, ſacrilegia Monachorum, incendia Ecclefarunn diſperfiones po- ulorum, && patriarum, & conſimilia, quæ noſtris temporibus fatta ſunt, intelli- gemus, quod hæc ommnia feritate, &. atrocitate propri amoris exorta unt, ut im de Chriſtianitate videatur prædixiſe David, cum ait : Singularis feru, id eſt, proprius, ſeu privatus amor, depaſtus eſt eam. Tam ſceleitus ſi eſt amor ſui, quid mirum, quod ſalutem impediat, homines æternum Derdr. CONCEPTUS II. Deuteronomii cap. 20. ut inepti ad prælia Domini, ſequentes ho- minum ſortes rejiciuntur: Quis eſt homo, qui ædificat domum novam, nn dedicavit eam, vadat & revertatur in domum ſuam. Quis eſt homo, qui planta- vit vineam, & nondum fecit eam eſſe communem, de qua veſci omnibus liceat, va- dat & revertatur in domum ſuam. Quis eſt homo, qui deſpondit uxorem, & nor accepit eam, vadat, & revertatur in domum ſuam. Cur rectè& inepti rejiciun- tur, qui domum novam æcdhficat, & nondum inhabitavit? qui vineam plantavit, & vindemias ex ea non abſolvit? qui uxorem deſpondit, & eam nondum accepit? cauſam me docet Tirinus Comment. in Deuter. cap. 20. Mud hominum genus caſtris abire jubebatur, ne deſiderio rerum adeò ex- etitarum, remiſſius agerent in prælio, Rbique parcentes, vel in fugam capeſſentes, uliis & ſcandalo eſſent, & damno. Certò qui domum novam magnis ſumpti- bus ædificavit, magno deſiderio, & affectu tenetur ad eam, circa eam diu noctuque diſponit, ac ordinat, eamque inhabitare cupit. Similiter qui vineam, vel fundum recenter magno ſuo ſudore, & induſtria excoluit, ac plantavit, fructus ex ea percipere exambit, unicè meſſem, vel vindemias cogitat. Sponſus Sponſæ ſuæ amoribus immerſus tenetur. Ad vivum in his hominum ſortibus, exemplar proprii amoris, & beneficentiæ ſui ipſius, exprimitur, & rejectione talium indicatur: Amorem proprium, affectum erga ſe ipſum, omnino ad regnum Dei obtinendum, ineptum fa- CON. cere, à ſalute æternâ impedire, retardare. — cob muun loltertia 6 ſhehehen gnfum Coom Kümt qu anltes arullſtat Uluſit he⸗ t (in e insinitn gellil call üünere, tor eus wuglt, S n dilat, rcfr. Ree lete, Ut animn Cun Angelos Dapientin Seikt, dnium tom in hunet eſl, tig Womn a wup Chument in igine, git Dlnmmm ſae uur, Gnpunn Centili,zeſ entum pengl lgeng le Arnomnſel Molesr lls ſend Nelppniein ehrdusconli eos inilere Dhertbe 9 — Wilenascein ſbipoinrn tishuein ei fiam pertabt lus, uld ah Andoalunint Saſeipbun ne igitins ade prowimum . iderenn DmI feninnin Parumn fibusfulkiſen Loris exortt , it: Nilim n. Tann ſel hotnihesan thini, ſeclen domun tour, Miskengſi: . . 4 1,, Niomkuln 6ontunmd I recke Nennd abitunt? in Uworem NSας⅝ Commen l. ſtkiunn l in fln d,⸗ Novamignte Adeam, (ide e Clpit. Linduſtri l⸗ I. tenetut, 1 6, hereſen Amoren endull, M. 2 CONCIO TERTIA. 239 CONCEPTUS III. Jacob Geneſis 3t. jubetur in charam patriam proficiſci, revertere in terram patrum tuorum: Proficiſcitur jacob, ſed tardiſſimè, apparet ex eo, quod tertia die poſt abitum Jacobi, Laban inſecutus jacob, eum adhuc in Via deprehenderit; Nunciatum eſt Laban die tertio, quòd fugerit Jacob, qui 4=- ſumhtis fratribus, perſecutus eſt diebus ſeptem, & comprebendit eum in monte Ca- laad. Quomodo tam tardé, ac ſegniter, ad optatam patriam Jacob pro- ficiſcitur? quid moram cauſat? quid impedit? Item: licet Jacob Ange- los, comites itineris ſecum habuerit: Fuerunt ei obviam Angeli Dei, quos cum vidiſſet, ait: caſtra Dei ſunt hæc: tamen anxius, turbatus, Ppavidus ‚ac ti⸗ midus fuit Jacob: Timuit Jacob valdè, & perterritus diviſit populum, qui ſecum erat. Cur Jacob eſt tàm anxius, turbatus, perterritus? quæ caulæ tantæ tarditatis in itinere? turbationis, timoris, terroris, & perplexitatis in pro- greſſu? cauſa patet ex eo, quod Jacob à divino genio accidit: Tardo in itinere, turbato, anxio, in progreſſu, adeſt DEl Angelus, qui nervum ejus rupit, & emarceſcere fecit: Ecce vir ludtabatur cum eo usque manè, qus cum videret, quod eum ſuperare non poſſet, tetigit nervum femoris, ejus, & ſtatim emarcuit. Res profectò mira! cur nervum rupit? ut celerior fit in iti⸗ nere, ut animoſior in progreſſu, in hunc finem, ſi jacob claudus fuiſſet, ecum Angelus, valentem, & rectum efficere conveniſſet; ſed miram DEl ſapientiam! tardum in itinere jacobum, Angelus, DEl juſſu, claudum fecit, anxium in progreſſu, Angelus magis debilitat, perturbat; & hoc to- tum in hunc finem, ut Jacob celerior fiat in itinere, fiat animoſior in pro- greſſu, tetigit nervum femoris ejus. Quid quæſo per nervum, ab Angelo tactum ac ruptum intelligendum eſt? dictat ſenſum doétiſſimus Naxera Comment. in Judices cap. 7. §. 25. Rerum humanarum amorem fecit mar- ceſcere, ut qui timebat cupidus, jam deipedtis omnibus periculum non timeat ma- gnanimus. lacob pulchritudinis amore vincitur, filiorum ſtudio ſollici- tatur, Gregum cupiditate tenetur. Amor proprius, affectus & benefi- centia ſui, ac ſuorum, nervus erat, qui Jacobum retardabat in itinere, per- territum, perplexum, anxium faciebat in progreſſu. Amor proprius, affe- Qus erga ſe, & ſua, retardant in itinere ad cœleſtem patriam, impediunt ad- ſalutem conſequendam. CONCEPTUS IV. Moyſes videt in monte ardere rubum, & non conſumi, ad quem Moyſes aſcendere nititur; aſt inaudit & rubo ardente ſibi DEUM loqui: Ne appropies, inquit, huc, ſolve calceamentum de pedibus tuis. Exodi 3. Saxoſum, vepribus conſitum montem conſcendere, ſi Moyſes nudipes fuiſſet, cal- ceos induere juheri debuiſſet, ne pedes lædat, & cruentet. Contrarium imperat DEUS: Solve calceamentum de pedibus tuic. (Quid rubi ac montis, & DUu Z quid FRTIA. IN FESTO S. LAURENTII MARTYRIS, CONCIO TFRT intelligze . „, ccenſum rubum Verbum Dei incarnatum inrelligi e W NMræ do. mon! alaten Bii dkod chriſer otα “ , nitatis noſtræ ſubſtantiam, aliud Ricte, ſpin as ſuſcepit, S zeonlhikr⸗ onlecaient, Theodorctuas res, ucl amma ſanavit. Per calceamenta rem r urn intelligit: Quare , NMolee cake Tits quæſt. 7. amo nonnulli, ut ſollicitudines ſæculares a- 1 tur calceamenta: in. olvere? Acnr um acceſſurus Moyſes, ſolvere jubetu vel nauinne im. adberentes. Ad e proprium, affectum ſui, ac rarrenörum redere, & pertin- dicium: Amore d Deum, ad fruitionem gratiæ e : anſi ine, & nus ad Deum, de fuga ſæcoli: Tranſi hinc, edire, quò mi ncludit S. Ambroſius de fug m, ſolve Sere Ncmnieg ar ſtd Ni videre vis, Jolve calceamenta pedum tuorum, . idens viſum . . Sdedli Naui relinque quod terrenum eſt CONCEPTUS V. etiam in ipſa divinitatis iſſimè aggreditur, cœli ignes Jobum virulentiſſimus hoſtis crudeliſſimè agg 5 j i citat barbaros, . lentiſſimos in eum con ſumpſerunt, trucu 10s in eu ctat, quorum armat, Ee ohlur begerunt, ventorum vi ædificia labefactat, ꝗ i camelos & be- qui Cca z, tonſo capite ſed victor exiſtat? Surrexit J6 ERid e ee e, S 4 . EUM corfein 12 c zi obtiemd factum eſt; ſed ad quid veſtem, ad ꝗ precibus Bnosaum intelligens 3 & ita ſcribens: Ea, ii, Tic „ onn 41 tcen A- iMibatum retinere conatur Conformiter Origenes lib. I. in ob. Ob hoc con- itiſſeti . . uæ retardant, dit, ut expeditior, atque conſtantior exlni in HH . Gi nteg A cidit, u 4 iiehegiunt à ſe projicere . b⸗ d amor & impediunt, Nicere . Erco am ele dra leAHod, . 44 Ma, gue imh an 2 im edlit, ho migi⸗ con- auck je ffectus ſui, & terrenarum retar , S, affe 2 propriu ici DEI exiſtamus, tationes prævaleamus, quo minus victores, & am ra ten 4 ſalutem conſequamur. Epilogus.] S. Franci . . af- ſcus Saleſius usque adeò amorem proprium, itus: Se liquam amo- . 1 icere ſit ſolitus: Se, ſi el levem a me⸗ am in deriigen e ſuo reſiduam noſſet, ilhe eam lerro: de am. ris proprii fe rum; in vita ejus lib. 4. cap. . Hunc vduare ur, do lan r⸗ Berlecan is amorem proprium, affectum erga nos ipſos, cordinenal ſtacula ad ſalutem abſtul ſalvabimur. Amen. ditates noſtras, & ob imus; nos non amando, IN R ess5 NI upten (oenieb⸗ Monn e ſünahs hnn EN: MAN (hon eſ: Gerlena: e (uttochium a ekne, uh Cekeuni. Rchndsil⸗ pe, ocle S Nglum Mun Uim ſun ( Polkiincgen lilheape (unyubtinnt he ſäs An nun inf Aitiinenin nſ ſgl 1 iennn, le Faiſlang INI. QAI. d. Cregene Poriws ſden ſceſſenni rnig toſrekl. Mreſüfnrin 1 Theolorn ONis eglenr Puie nuttit calceamenn; Velmuxint edete, E :. Tnnge un tuonn, ttur, l concitatbiie befachitan tionibos l n, G tolit oret, AAl eltem, Ail 4 Cntek c Geſiderunte , tenſontint oeflst in ſob, 0 tiln, um. bbert eik N iecet e t, Mone ticibeleaute Oremn ehii erenn Une⸗ eimn lkend amur, che los,1 nosnon . (†) : 86Q — è IN FESTO ASSUMPTIONIS B. V. MARIE, CONCIO PRIMA. Erxcepit eum in domum ſuam. Lucæ cap. 10. Tertu. Conveniebat ſacratiſſimum corpus MARILE Thana. incorruptum, ad cœlos aſſumi. Vum rore plenum quâdam naturæ vi, à ra. Exordium diis ſolaribus in aëra ſublevatur; Academi- cus ovo ſub ſolis fulgore in aêre ſuſpenſo, epigraphen ſubſcripſit: Quia rore plenum. S Quod ovum à terra in aerem attractum, & quaſi ſurſum aſcendens, oculis conſpicia- n . tur, cauſa eſt; quia rore plenum eſt, quem ſolis radius lambens, una levem ovi corticem attrahit, ſurſum levat: M ARIE£ Virginis corpore in cœlos aſſumptæ, hoc V ectypon eſt: heæc eſt rore gratiarum divinarum plena, & ſu- perplena: Ave, inquit S. Hieronymus traét. 9. ep. 10. ad Paulum & Euſtochium, ave gratia plena, & benè plena, quia cœteris per partes præſtatur, Mariæ verò ſe tota infudit plenitudo gratic. Ipſa eſt vellus Gedeonis. Judicum 6. madefattum rore gratiarum, ſcribit Richardus à S. Laur. lib. I. cap. 8. Rore gratiarum pleniſſimum corpus, hodiè Sol Juſtitiæ, CHRISTUS ESUS, in aéra attrahit, in cœlum aſſumit. Acendit de deſerto deliciis affuens innixa ſuper dilettum ſuum. Canticorum cap. 8. Audiamus Patres: Quæ jure Patres. uo Chriſto debentur, ex privilegio in Matrem Virginem extenduntur, N à labe culpæ originalis illam nec dum Matrem ſervavit, ergò etiam à corruptionis verme, & fœtoris incineratione, ſcribit Salmeron sgalmeron, tract. 3 8. & antecedentes tractatu 37. habet: Ut Chriſtus ex- tremum reſurrectionis diem non exipettavit, ſed tertio die gloriam corpori impertivit, ita &. ſuam genetricem poſtremum diem reſurre- Rionis per ſingularem Dei gratiam, id eſt, in ipſo conceptionis momen- to bpræſervata, ne ulla peccati labe contaminaretur, & ſicut præventa ſt in uſu liberi arbitrii accelerato, (ut S. Auguſtinus, Bernardus, S. Bernar- & S. Ambroſius docent,) denique ſicut ab ipſa incarnationis moſte- dus. Uu 3£ rium, ARX, 342 IN FESTO ASSOMPTIONIS B. V. M Ie is meritis, && precibs . , ,7 miraculum ſuis meritis, & precibu . . & in vinum converſæ 1, venta eſt à Chri- 2=èð benedictionibus See . nns Be Santtum ugin i . 9 2 . I. in illu 1 . 4 . . . cor- en: Hermon. H 1 ita habet: Sicut non dedit Monze itere e 4 Sere oel i4 eſt, Cbritum, c && Santtam Mare Pariformiter rut onen 24 corpore & animd cœlum ehe , ia Virgo poſt Sandus, ſſumpt. Nec diu ſac AAma V10 Idephonſas lldeplonſus vonen in terra potuit remanere, guam zne ideò Spi⸗ Domini aſcenſi iam ipſum de ejus ſcenſione duaærebatur, 419 calata mta al S lt et „dicens: Veni columba t: Aſtumpt Tam. . 1 „· — 3. Augu- Rrvae 8 Auguſtinus Tom. 9. lib. unico de a ſan aAti0 4 nior C&10 B bala- . igni terrg thry Onum LDei, t. 4 . ibi eſſe, ubi ipſe aculum dignum eſt ibi ſe, . ini, domum atque tabernacuh Shen 6 ari, gu S Fam grchtoſis enim theſaurus dignus ſt e Paeredit ali- 1. Wge me atcgrioten meritò coere a giTin Andrceas terra, tantam integ . & affatur B. Vir 4 Andreas qua reſolutio ſequitur. Dein, rah. „. Quodnam ſepulchrum te te- Cretenſis. Cretenſis de Dormit. ei⸗ 2* πlorum naturam ſuperdſi 1 et, quænam te terra accipiet, Qug . Iaun corpus, ex quo emanat ſarctnte Auibnsnam unguentis e perfectio. Sicut corruptus 4 . 0 Deificatio, W ee . iit. 1ri⸗ Bonetl, Paar di ita mortua caro nor enic I ae a e ie aes Sermon. 2. de Ldrruuticn⸗ eik⸗ ingin upti. §⁸. Germa- formiter S. ni ex parte ſanctum, eteptum ad ſum eclhie⸗ nu. pus virginale, omni ex par- irans, perpetudò impoſterum indemmn, bilitatem vitæ, illæſum 80 , emnaltas de Aſſumptione incor- Finio cum S. Joan. Damaſce recioſus ille theſaurus, ꝗli 8. Damaſce- ſer vatur. Ein B. V. ſic ſcribente: AWbi pr. ectole , ke a , nus. HH Dubi novus liber, in 43 10 , ig, . “M a5 Gir 57 uhi ſanatio⸗ . U . 4 . . . operam inſcoriptus eſt? 2 quidnam eam in ſe- zum n⸗ lger⸗ S⸗ fons ille, ex quo vita ofta eſt? quidnanm . um bpe- 6 I* & animò in cœlum eſſe aſſumptam, DEl gratiâ invocatàâ Con⸗ pore & animâ in cœlum eſ ceptibus probabimus. PeocGhzM“ͥet(EPTUS I. 0 . 4 2 1 . 9 eti : Fol & luna ſie- diutius. Joſue cap. 10. Stante fic ſole, ſtetit & luna: Sol & U . ſtante ſole? Sco- terunt in habitaculo ſuo. Habacuc cap 3. Cur luna ſtat, ſt 1 1 1 ontra inimicos terminan n, finis ſoſue hic fuit, ad victoriam C Slongien; – ea ei occaſum declinabat, dies fiat productior, & gien —.— ſen etd ſol NMbmm, 4 ſenobtinet, A guid Ncuſus cohit nt lol, prog ; Cvs nunn Alun, pa Tuions Hoc. mn N, llin tlns tine Mnr uo 1 ges demar unon iis Vemmtrene umnler Bernard Grlhmnarun ttfinrin tn. ruſeteulicenn ine 50 lc nn Teniitin ilhlart, con in tent norns lle fit dolorn I Hir ie cntntotun ſifemnonner ulliheiperuil gc Lan ſane vone cumprare nn Puentenn . Nentorem tegio nblenttez entneſ10 Nnlcmn tun, Mninzs Nileeg. le gi h 4. anhont Niſtnu en 1 heitnbar ralrii , immnglnn e Allunt! fonum Dei, bit l ſaw, Elt nin Vitginen a ſepgen. n natuum thus, er io. NRl O Hon inmit One De M Anmmn 1, inpeſenme Monhril r i⸗ iin iinotbhie eChſun iit 3) Alilummini Stf. Mun gratüäinigne tit, len 4 8 t, ſune icos tennii, ctiot, CONCIO PRIMA. 34 ſtetit ergo ſol, ut cupit, ac intendit Jjoſue, diem ad victoriam termi- nandam, ad hoſtes profligendos, ad ſpolia congreganda, ſolitò longio- rem obtinet, ultra ordinarium curſum, horis aliquot, ſol lucet, ac ſplen- det; ad quid ergò & luna ſtetit? ſupervacaneum videtur, quod & lu- næ curſus cohibeatur? Notate: Solem habere lunam comitem motus, currit ſol, progreditur & luna, ſic ut ſol diei, luna nocti præſit, & lu- ceat; quia nunc luna comes eit ſolis motus, & laborum, ſtante ſole, ſtat & luna, particeps laboris & oneris, fit & particeps quietis, & fe- riationis. Hoc notato progredior ad argumentum Thematis : Chri- ſtum ESCUM, vocat Propheta Malach'as cap. 3. Solem Juſtitiæ: Et orietur vobis timentibus nomen meum, Sol Juſtitiæ, & ſanitas in Ppedibus ejus. S. Maria Virgo ſæpius luna intitulatur: Pulchra ut luna, Cantic. cap. 6. Egregiè S. Bernardus in deprec. ad B. V. Zu pulchra ut luna diceris, eique non immeritò compararis, ea enim omnium aſtrorum ſola ſoli ſimillima compara- tione, & candore venuſta argenteo, cœteris in cœlo prœmicat Fideribu O0. Con- formiter Bernardinus de Buſto in Mariali part. Il. fer. 2. Appellaris in Can- ticis pulchra utluna; quemadmodum enim luna lumen à ſole recipit, receptum- Aaque reſtettit in terram, ita tu à Sole Juſtitiæ, tuo diledtiſſimo Filio illuminaris, (nam revera lucerna tuq eſt Agnus) lumenque receptum in mundum reflettis. Ste- tit nunc Sol Juſtitiæ, Chriſtus ESUS, quietem, & feriationem agit, dum aſcendit in cœlum, ſedetque ad dexteram Patris, ſtat & luna Ma- ria Mater, corpore ac animâ & terrà ſmn cœlum aſſumpta eſt, ut quæ ſo- cia fuerat motus & laboris, ſocia ſit & quietis, ac feriationis: ſocia quæ fuit dolorum, & ærumnarum, ſocia ſit & gaudiorum & lætitia- rum. Huc videtur loqui doctiſſimus Salmeron tract. 8. Vi Sricia tro- pbea contra naturam b vera DEI Mater erexiſti, & imitans Filium tuum, tuum- que opificem omnez naturæ leges ſupergrederis; quare ſemel verè mortua, poſtea eum Eilio ſemper victura ſuſcitaris. W CONCEPTUS II. Job. 28. cap. Deum avem intitulat: Semitam ignorat avis: in ſpe- cie cum Joanne Racilino Serm. 7 in Aſcenſ. Chriſtum DElI Filium Ci- coniz comparavero: ſed cur Ciconiæx? De Ciconia experientia con- ſtat: parentem ſenio confectum in humeros ſuſcipere, & in aliam fer- ventiorem regionem transportare: pulchro carmine deſcribit Alciatus, cemblemate 30. . Aereo inſignis pietate Ciconia nido, Inveſie pullos, pignora grata fovet, Taliaque exſpectat ſibi munera mutua reddi, Auxilio hoc quoties mater egebit anus. „ ee 344 IN FESTO ASSUMPTIONIS B. V. MARIÆ, — Nec pia ſpem ſoboles fallit, ſed feſſa parentum CLorpora fert humeris, præſtat & ore cibos. Haud aliter Chriſtus, DEI & Mariæ Filius, ut Matri pro ſibi impenſis cCharitatis officiis gratiſſimus efſet, mutuaque viciſſim munera repen- deret, feſſam matrem membris indutam, cum ſacro corpore ex hoc terreno climate in coœleſte portavit, ut quæ püſſima parens puerum- fili- um, in utero, in ulnis, & brachlis geſtavit, ſic & ille ipſam ad ſuper- nam, & ſerenam regionem deduxit, ut cum ipſo quieſceret, quæ cum ipſo laboraverat, gauderet, & lætaretur „ quæ Propter ipſum dolores tulit & ærumnas. Ita S. Gregorius : Illa natura, eui diäëtum eſt, terra e, &S in terram ibis, hodiè in &lum ivit, pro bdc ergò noſtræ carnis ſubleva- tione, B. Job Dominum avem vocat. Non ineptè B. V. in cœlum affum- ptæ hoc Diſtichon, quod Chriſtophorus Finottus S. Marthæ dicavit, ſubſcribo: Cepiſti boſpitio mortali in corpore Chriſtum, Is Cleſte tibi reddidit hoſpitium. CONCEPTUS III. Arcam illam, quæ intra ſe tabulas lapideas, quibus lex Dei in- ciſa erat, continebat, Deus ab omni carie immunem præſervari, & cum ſumma veneratione in Sanctuario cuſtodiri voluit, nulla ratione per- mittendo, ut expoſita eſſet quibuscunque injuriis temporum: legatur liber Exodus cap. 25. & lib. Numerorum cap. 4. Arcam de lignis Sethim compingite c. deaurabis eam auro mundiſſimo intus, & foris. Exodi25. De- ponent velum, quod pendet ante fores, involventque eo Arcam teſtimonii, ope- rient rurſum velamine hyacinthinarum pellium, extendentque deſuper pallium totum byacinthinum. Numer. cap. 4. Arca DEI eſt MARIA: ita 8. Am- broſ. Serm. 25. Arcam autem quid niſi MARIAIM. dixerimus. Et S. Gre- gorius Thavm. Sermon. I. de Aſſumption. Verè enim Arca eſt Jandliſima Virgo, intrinſecus, &ο extrinſecus deaurata, quæ univerſum ſantctificationis the- ſaurum ſuſcepit. In hac Arca non legis tabulæ, ſed legislator ipſe, non manna, ſed panis vivus & cœleſtis, non virga Moylis, vel Aaronis, ſed prodigiorum perpetrator Deus aſſervatus eit, quantò igitur magis pri- vilegium iſtud Mariæ debebatur, corpus ſacratiſſimum à carie immune permanens ſummaâ veneratione in Sanctum Sanctorum in cœlum aſſum- ptum, pretio charitatis Filii, undique inauretur, hyacinthinis gloriæ involucris, æternum fruatur. Hæc Regina potens, verba ſunt S. Thomæ à Villan. Conc. 2. in Aſſumpt. non Angeli, aut Archangeli, non etiam Che- rubin, aut Seraphim alicujus manibus, ſed innixa ſuper dilettum Dei Filium, Principem cœli, cum incredibili pompi, & triumphi ſupernam civitatem ovanter . ingre- —. . — igultt 4 n E gien nionx hſi olu, Ml Aſolomn MMaungenre. Aue un lenmt, negue Wcddt e Mle Eemn: Po ir Eulebat Uieleſeli. NI An Meh⸗ IMnn A nnvit: n ivenſen. (che orgnals, Uuts demertero (elerabat 1lit . Alſeln In MANIA Yign Akun ie, ſlnim tgrtie Penina ſluumn ,an Pmitemine Efnen, Gimmn nnn Aelͤ gt ſore doni ſenmn, in Finreſnimn Don Uulis fnene, Algu flimuſfann earigl lehen Kin, 1, — o ſ ine Idnen r Colpole eit ens DMen. iplm Ae etet, ni er iplun e dikun d, frecntk In CClund . Manhe in Gvibes le 1 1Eletwarl, 1 Dul uin temolum E Aonclenk Ns LMolj Cintatnonn t e Nitn . 4 A ſrctinu. Ad in Aun ſun ſan golin i ſ6, el Mni/ t Gtun nt, u ¹ n n in ok 4 Pyreinti , etba un geli, Min Iem i Mi, imn litt illud contegente. H CONCGIO PRIMA. 4S — —— ingreditu. Aureè S. Damaſcenus Orat. 2. de Dormit. V. Ad eundem mo- dum ob requiem ſpiritualis Arcæ ipſe novus Salomon Chriſtus, dum mundo ſub- limiores o&leſtium mentium ordines, dum primarios novi Yeſtamenti viros Apoſtolos, unà cum uni verſa plebe Santtorum per Angelos introqucit, corpus au- tem Apoſtolorum manibus portatur, Rege Regum inviſibili ſuæ Deitatis Plendore CONCEPTUS IV. Aquæ univerſalis diluvi, non ſolum ullum Arcæ damnum in- tulerunt, neque eam ſubmerſerunt in profundum aquarum, prout aliis accidit tot mille hominum corporibus, ſed potius Arcam in ſublime levaverunt: Porrò Arca ferebatur ſuper aquas. Geneſ. cap. 7. Quantè major decidebat pluviarum copia, tantò Arca cœlum verſus ſublimi- tus erat evecta. S. Heſychius hom. de Deipara, Mariam Arcam intitu- lat: Arca Nos latiorem, longiorem, iluſtriorem; Ila erat Arca animalium. hæc autem Arca vitæ incorruptibilis; illa ipſum Noë, hæc verò ipſius Noë facto- rem portavit; illa duas, aut tres contignationos, && manſiones habebat, bæc autem univerſum Trinitatis oomplementum. Huic Arcæ Mariæ, aquæ ſive culpæ originalis, ſive actualis, quæ cunctas alias animas in profundum mortis demerferunt, nullum damnum intulerunt, non deprimebant, ſed elevabant ſuper: Porrò Arca ferebatur ſuper aqiads. Hunc Paradiſum, inquit S. Anſelmus Serm. de Aſſumptione, aquæ diluvii non contigerunt, quia MARIXE. Janttitas altior eſt, quuàm peccati inundatio attingere poſſit. B. Virgo elevata fuit per eminentiam ſanttitatis, ſcilicet propter exuberantiam gratiæ, ſublimitatis, & ſanctitatis. Multiplicatio enim aquarum in Arca, deno- tat gratic plenitudinem in MARIA. Haæ autem aquæ elevaverunt Arcam, in Aud ſalvatum eſt univerſum ſemen generationis elettæ in ſublime è& terräà, id eſt, ab omni terrenitate, & amore infetto. Dixwit autem in ſublime, quia ad hanc puritatem, & munditiam nulla pura creatura cendit, non Angeli, nec Virgi- nes, nam Angeli bahent munditiam tantum in mente, Virgines in mente & carne. B. Virgo cum quadam utriusque perfettione ſuper omnem creaturam elevata eſt in ſublime. Sic perorat S. Bernardinus Senenſ. Serm. de Aſſumpt. art. 1. cap. I. Nobiliſſimè Richardus a S. Laur. lib. 10. de laud. B. V. Dicitur ergè, ſurge Domine in requiem tuum, tu && Arca ſandtificationis tuæ, tu per aſcenſionem, illa per aſumptionem, bæc enim Arca, quando aſumpta eſt, ſurre- xit in requiem Domini, & impletum eſt illud Geneſ. cap. S. Requievit Arca ſuper montes Armeniæ. CONCEPTUS V. Dilectus fatetur Cantic. cap. I. Lelctulus noſter foridus, tigna do- morum noſtrorum cedrina, laquearia cypreſſinan. Quæ hæc domus? quæ la- quearia? Reſpondet Alanus: Domus hæc corpus Chriſti, & Virginis. Ce- Feſtivale. XX Adrina 1,; B. V. MAR IN FESTOD ASSUMPTIONIS 346 4 ina? De cedro ſcri-⸗ cur cedrina? ulacra Deo- — cypreſſina; itaque & ſimul . haæc domus dicirur, ⸗ e e ipſi eer e⸗ Fna 2 ₰ arrene diur: drina hæ lib. 13. cap. 5. icus addit non corrumpitur: it Plinius lib. Academic zutrefit, deſcribit bit Plinius actitarunt. invenire eſt, non p. C preſſum . rzum ex ai, in cedro ani s Arnen unge Ne amittit ricita. Duas orlns ac ſummis Gemg hoc rborun koen ventus unen e in e . . c an irgi & in broſius in Pſal. i. Crree, Lolam Pe dilecto corpus B. feni 3 nn nec veelcen eyhreilinum ium hoc corpus fad incorru-⸗ tem Juam, liat. Cedrinu ſacratiſſimum h- buiſſe, ſe e diſpoliat. indicatur, ſaè on contabuiſſe ludente bonore diſp à ſimul in inerem no ita conclu icitur: ac unà ſi lverem & cine ſſumptum, dg:; ſanttæ dicitur: ac! e, in pulv in gloria eſſe aſſum dus virgineum ennenceltat eiͤ Aamo: Mö, holim nlzi ooch Ohiſi von vilt oon. ptum ſio Carthuſ. Per lin eniti ejus, Riqui ens naturaliter bonus ac ie Diony S corpus Nenigeue Filius ille erikoee ore, & animd n ſe⸗ Matri, cambi itur, rem ſuam, tam 6 Bernardino ionem, ne liſimam Matrem iter Sanéto . Cbriſtum Ahionen, ver fideliſſima ariformiter um, id eſt, 7 Serm. 2. g. G Santtam uam, de qud n OI. I. . m Y . ortuptionenz, Ac. 4. . VI. „1, amg in crlun ſt M NCEP AU m ſibricanch Altare 7 zune oyſi formam, : Altare de terra 4, Exodi 20. tradit os d nt ereda , iUud de ſeltis re a Airnæ & holoca is mihi, non ædificabi Altare illu victimæ & eceris mihi, r quæſo ices õü olluetur. Cur qu idetur, lapides pz eo, p dicentius v j.1 Ni. mihi, qu0 yeri cultrum ſuper i? Certò litis conſtrui. . im levaveris nibuit ædificari? Cert a ex impolitis conittuji. ac nrv dolatis Prohibun ponantur, a iget Pluint ex envoliiii d aPid nam i é veneranda, Unam cauſa R i, antequ- illa ſummè vene oc? Unam cauſam i, aus Püdmniads Pcas wonren Rracht eise lapides n leam, u a latis lapidi⸗ lius: Deus . at eorum lu aut Indolatis dfert Corne quia nefas er. in terram, n am a r vetuit, 4 abraſas in Deo bi Erpren omnino artingi ſoro⸗ ,Pparticulas geo alr Eratifimem R m koi; acram erant a orius hic per ltare verò B. Virgin it rem tam ſe decidere. S. Gregori Uigit, per Altar Krificium libavit. ilinium deci i Filium intellig ſit, ac in ſacr ſtrueba- ſterquilin . itum Dei . aſſump 1t, ibus exſtru . i 1genitunmn L. ibus carnem idibus, de qu uia Patri, unigenit, s viſceril . X lapidibus, lcarentur, iam, in cuju articula e ibus conculc ain cavebat Deus ekealn caderent, ac pedibu 1 ſæ in t abraſæ tur Altare 2 — ilmmen tuy lo ilon Nun implor⸗ Corun. An WI ummos, mu Celentamm, ewentt, Erl Epdo: Etaha ei len Pner tztt tatid men Necl line. Dines uutenerett, MAungdine, Dru Danian ellt Ortt nganl n iiaaulgzun U, J CLCLoNCIO SECUNDA. 347 — De edſ ptibilitatem vitæ, ilæſum, vivam, Ppirans perpeiuò, impoſterum indemne ſervatur, Fuuleni N ut vas, quo Deus exceptus eſt. utrele r Epilogu.] Honorando Mariam in cœlos animâ & corpore aſſum- n cornnte ptam imploremus, trahe nos poſt te, in odorem curremus unguentorum un Eſa tuorum. Amen. Cnüttis win . uE IN FESTO ASSIMPTIONIS Raed B. V. MARI, fumn M ARIAoptimam partem elegit. Lucæ 10. Tertur. Alkerbonue, . Gam Super omnes creaturas Virgo MARIA exaltata Theme. erhutcitd e. Nnche ſen WS Cipio Bargalius Mariam Virginem ad cœlos aſſum- Exordium. — ptam, flammæ non abſimilem dicit, addito Lem- mate: Summa petit. Quia ut flamma non ſim- cmdi AM! A pliciter aſcendit, ſed ad apicem usque ad ſummi- ftme e tmni W tatem evolat; ita B. V. Maria in cœleſti curia, ad Uudde ſummos, maximos, ac præcipuos honorum, dignitatum, ex- lo Alunl cellentiarum, & prærogativarum gradus in coœlos aſſumpta s Nicenlt, pervenit. Exprimere intendit hoc J. Mater Eccleſia hodiè ca- ltis erain. nendo: Exaltata eſt ſantta DEl Genitrix ad cœleſtia regna, aum- Numn r int pta eſt ad æthereum thalamum, in quo Rex Regum ſtellato ſedet ſolio; Nam cNeNn Ipſamet ſacratiſſima Virgo inquit: In plenitudine Santtorum de- Alni iſß tentio mea. Eccleſ. cap. 24. Et Pſalmo 72. Qum gloria ſiuſcepi- mn Hhin ſti me. Patres percipiamus: Oloria, guæ eum de hoc mundo trans. 88. Patres. itna euntem excepit, principium ignorat, neſcit finem, de qud nihil aliud e Io poſumus dicere, niſi quia glorioſa dicta ſunt de te, Gloria DEI, inquit in N Petrus Damianus Serm. I. de Nativit. Conformiter S. Dama Damianuss Pitios ſcenus Orat. J. de Nativ. B. V. Ipſa namque Cherubinos ſuperans, §. Dama- 1 Ra⸗ S& ſupra Seraphinos evecta, propinqua Deo exiſtit. O miraculum omni- ſeeaus, ſ ⸗ um miraculorum maximè novum! mulier Seraphinis ſublimior effecta conel eſt. Vec in terris locus dignior, uteri virginalis templo, in quo Fili- els ſnai um DEI Maria ſuſcepit, nec in cœlis regali ſolio, in quo Mariam ho- enn numtl diè Mariæ Filius ſublimavit, ita ſcribit S. Bernardus Serm. I. de s. Bernar- 2 Aſſumpt. Unde exclamat Serm. 2. de Adventu: O Yirgo virgo dus Num 1 XX 2 ſubli- 3438 NN FESITO ASSUMPTIONIS B. V. MARE, Juh'limis, inquam, ſublimem verticem caput Sancorum erigis, usque ad Ortlr Algen ſedentem in throno, usque ad dominium Majeſtatis. Attende Sera- clordanolcn- pbim, & in illius ſuperioris naturæ Jupervola dignitatem, & videbis, iliiuumn quidquid majus eſt minus eſſe Virgine, Jolumque opificem, opus illud ſu- uun 8. Bonaven-pPergredi, iterum Petrus Damianus, ut ſupràa. Unde S. Bonaven- eonGmmn tura. tura in ſpeculo cap. II. ait: Maria ſuper caput Sandtorum locata em. De tat S. Germa- eſt; Et S. Germanus ſcribit apud Lipom. 21. Novemb. 7 &ρ mleto Dan nus. bonor honorantium, prœmiorum prœmium, S. altitudo altitudinum. ; enmIl. Albertus Albertus Magaus ſuper miſſus habet: Homines poſſunt pervenire ad iſerige Magnus. Seraphin, nullus autem ad ſtatum, dignitatem B. Virginis. Ma- Rſilantcſ riæ, ſcribit S. Bonaventura Orat. I. de Narivit. B. V. Deus praæ- Aplin e paravit grandem gloriam in œlo, ut, ſicut fuit grandis in merito, ita n Hihie fi etiam grandis eſſet in præmio, unde ipſa eſt tbronus ille grandis, de quo lr. Aunc dicitur: Fecit Rex Salomon thronum de ebore grandem, thronus verò SVenult, dun Salomonis eſt MARIA, grandis omninò in gratia, & gloria, ita ut pilmn popvir nullus Angelus, nullus Sandtorum ei æquari poſſit, in multitudine B congregatione bonorum cleſtium, juxta illud Proverbiorum: Multæ Pinen filiæ congregaverunt divitias, tu ſola ſupergreſſa es univerſas, ſi flias alin, e iſtas intelligamus ſandtas animas, vel intelligentias Angelicas, nunquid , tmn woſtmu. non ſupergreſſa eſt divitias Virginum, Confeſſorum, Martgrumz, Apoſto- walet lorum, Patriarcharum, Prophetarum, & Angelorum; cum ipſa ſit pri- irem tnk mitiva Virginum, ſpeculum Confeſſorum, Roſa Martgrum, Regiſrum lirzini, Apoſtolorum, Oraculum Prophetarum, Regina Angelorum. O Vigo n, li Mre Regina omnis humanæ naturæ, quæ habes non comparabilem cum allis Andreas appellationem, excepto Deo tu es omnibus altior, perorat Andreas Cretenſis. Cretenſ. Orat. de dormit. B. V. Imploratà S. Spiritus gratiâ de- ſuper Conceptus audiamus. leet orpor uonbetur, inl (uonnbdk,ii Ucnbuund in du CONCEPTUS I. uiniiſmei, 'Confirmatio.] Inter alias veteris Teſtamenti figuras, Mariæ in coœlum uniinn, affumptæ gloriam, & exaltationem, ac excellentiam, vel maximè expri. . el mit illa, quæ legitur 2. Regum cap. 2. quando nimirum Rex ſapientiſſimus 8 oftelki Salomon Reginam matrem ſuam adeò auguſtè collocavit; Surrexit Rex in ankinz⸗ occurſum ejus, adoravitque eam, & ſedit ſuper thronum ſuum, poſitusque eſt thro- lten Elnitge⸗ nus Matri Regis, quæ ſedit ad dexteram ejus. 3. Regum cap. 2. Chriſtus, ecce unnlun eN plus quàùm Salomon hice, hodiè obviam cum omni cœleſti curia proceſſit Ma- i⸗ nſiin tri ſuæ, eamque in throno magnifico ad latus ſuum auguſtiſſimè colloca- i uene vit, teſte regio Pſalte, Pſal. 44. Adſtitit Regina à dextris tuis: & ipſa Virgine hloti, aſſerente: Cum gloria ſuſcepiſti me. Mellifluè S. Bernardus Serm. I. de As- Unmn nlieen ſumpt. Si oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis deſcendit, quæ prt- paravit DElIS diligentibus ſe, quid præparavit gignenti ſe, & quod certum &ſt, Præ Mteiilnei eligi, ti Atentel en, G i n, ou lllf de 5. onne. Gnctonunlen Novenb. ſil Tufo Nitdn unt enem N.V. Darg lisin nentti e grantit1 den, tromt in illktuen Verbiorin: H liteſp,,i Ageleut . Maortyrun. 4 m; an ii⸗ Mutyum, gelnnn. iuntien n! 7, Detonn i Stnishi 1ras Maienet. 1, el muineit nRexkhin’ Vt; Menen n, Poſrlegt Cinne ſenni ich gaſilmae u: Ahiſ⸗ , gus Femmn 4 is ent,,hl CONGCIO SECUNDA. 349 omnibus diligenti? Exaltationem aureis verbis deprædicat Virginis eximius cultor Arnoldus Carnot. Fract. 6. de laud. B. V. A denominatione, vel poten- tia Fllu Mater non poteſt eſſe ſejuncta, una eſt Maria & Chriſti caro, umus ſpiriti, una caro, & ex quoò dittum eſt ei, Dominus tecum inſeparaliliter berſeveravit pro- miſſum, & donum ρ. Filii gloriam cum Matre non tàm communem judico, quuùm eandem. De tantâ Mariæ exaltatione expreſsé loquitur S. Bernardinus, cum Petro Damiano: Sicut benedidtusz JESlIS, verba ſunt S. Bernardini tom. 3. Serm. II. art. II. ſedet à dextris Patris, id eſt, in potioribus honis pa- ternis, ſie iſta Virgo glorioſa in potioribus onis Filii ſui JEl! juxta ipfum in thro- 20 ſublimata eſt. JSublimis iſta die eſt, ſcribit Damianus Serm. I. de Nativ. C& Sole ſplendidior refulgurans, in qud Virgo Regalis, ad tbronum DEI Patris evehi- tur, & in ipſius Trinitatis ſede répoſita, naturam etiam Angelicam ſollicitat ad vi- dendum. Hanc Virginis Excellentiam, & exaltationem S. Mater Eccleſia indicare vult, dum Evangelium de duabus ſororibus Martha, & Maria le- gendum proponit. CONCEPTUS II. Hoc in Evangelio docente Salmerone Tom. II. Epiſt. 36. per Martham vita activa, per Mariam, vita contemplativa Virginis Matris indicatur: Non tàm pro ſtatu Matris Dei, vel ob ſtatum Virginitatis, quàm ob' altiſſimas a- Siones contemplationis figuratæ in Maria, & ob egregias fundtiones vitæ activæ ſignificatæ in Martha⸗ verba ſunt Salmeronis. Allegantur merita innocentiæ & integritatis, quia Virgo intacka: allegantur merita ſervitiorum & chari- tatis, quia Mater eſt ſollicita, & indefefſa: allegatur ſpiritus perfectio, quia licet corpore in terris, ſpiritu & anima DEUM venerando, in coœ- lis morabatur; inſinuatur, inquam, lecto Evangelio, Mariam per omnia, & in omnibus, tam actu, quàm ſpiritu fuiſſe dotatam, ac perfectam merito- rum cumulo in duplo excelluiſſe. Dicit nunc Chriſtus Joannis 12. Si quis mihi miniſtraverit, honorificabit eum Pater mens, qui in &œlis eſt, Mariam, quæ corpore & fpiritu, in duplo, in utroque homine, tàm exactè, tàm perfectè, tàm cumulatè S8. Trinitati inſervivit, nimirum batri promptiſſimè obedien- do, Filio fideliſſimè ancillando, S. Spiritui, eum exacktiſſimè amando. quantis gloriæ, excellentiæ, potentiæ, ac honorum titulis, donis, & gra- tiis SS. Trinitas eam cumulaverit? Guerricus Abbas introducit Filium Dei, Matrem ſuam exaltantem. Serm. I. de Aſſumpt. Veni eletta mea, && ponam in te thronum meum, nullus mihi plus miniſtravit, in humilitate mea, nulii etiam abun- dantius miniſtrare volo in glorid med; communicſti mibi, quod homo ſum, com- municabo tibi, quod DEIIS ſum. O veré optimam partem elegit ſibi Maria, quæ non auferetur ab eâ in æternum. CONCEPTUS III. Materialia etiam illa inſtrumenta, ut domum, ſtabulum, ſepulchrum, ligaum, &c. quæ humanitati Chriſti ſervitium aliquod præſtiterunt, ſun XX3 m 35 IN FESTO ASSUMPTIONIS B. V. MARIAE, mè DEUS exaltavit. Domus Lauretana in qua Verbum Caro factum eſt, rram quæ DEUM hominem ſuſcepit hoſpitio, quantum eſt exaltata, domus uns conlp domorum, & gratiarum DEl eſt. Stabulum illud Beth' ehemiticum, qued ychu in Filio DElI recenter nato ſetvivit, quam factum eſt magnificum palatium! atee claritas DEI, ei lucet pro lampade, cœleſtium Spirituum, & Angelorum o. multitudo, & pulchritudo præ auleis exornat, fuavitas odore replet, trium Regum magnificentia, pavimentum, tapetum loco ſternit, JES, Maria & Joſeph gratia, illud nobilitat Crux trium horarum ſpacio corpus gur JESU amplexatum eſt, & quanta in gloria ſuper Regum coronas crux re. (Pfan ett fulget? ſepulchrum, exiguo tempore mortuum pignus fovit, & usque ller, Alin nunc ſepulchrum ejus eſt glorioſum. Deſuper cum S. Leone inquio: & c,ütmn præſepe, in quo ad horam repoſitus eſt, ita exornavit, Nazareth, ubi conceptus, GH utn nutritus fuit, tantd decoravit glorid, ut cernere licet in domo Lauretand, ſi cu. cah nn, cem, in qu tribus tantum horis pependit, & ſepulchrum, in quo ad tres dies mor- iunc 1 F tuus jacuit, tantoperè ſublimavit, quod ferendum de matre judicium; de matre, due md Rn novem menſibus in utero ſuo cautiſſimè JustI M portavit, de matre, quæ triennio imnogle tàm liberaliter lactavit, de matre, quæ tam anxiè educavit, de matre, quæ 30. an- äunen nis qmorosè enutrivit, de matre, quæ tàùm cordialiter patienti condoluit, de matre, Lchäudnm, quæ etiam mortuum piiſſimè vovit. Certò DEUS eam omni gloriâ, omni ho- n “ 15 nore decoravit, omni potentiaâ locupletavit. Audiamus S. Bernardum in M tan deprec. ad Virgin. Zanta ante DEII M. ſanttitate fœcundaris, ut ſola ſolio Regis zu. gterni immediaté approximare merueris. Mariam dico exaltatam ſuper chors Angelorum, ut nihil contempletur ſuper ſe mater, niſi ſolum Filium, ſcribit Gueri- cus Abbas Serm. de Aſſumpt. Conformiter Amadeus in quadam homi. lia de B. V. Super omnes elevata, && in cœlum, a cœli civibus honorificentiſſimè, 9 lhihen. ex more imperiali ſuſcepta à Patre ſupremo in regno claritatis æternæ, n tbrono excellentiſſinæ gloriæ, prima poſt Filium, quem ex Je genuit incarnatum, juha eſt reſidere. CONCEPTUS IV. Regius Pſaltes ait Pſalmo 64. Benedices coronæ anni benignitatis tuæ. Ubi quæſo hic annus benignitatis, & quæ eſt corona ejus? Annus benignitatis eſt Sanctorum in ceœlo ſibi conviventium felicitas, & proſperitas, ut vuit S. Bonav. in ſpec. II. Corona tantæ ſerenitatis, & felicitatis Sanétorum eſt B. ſemper Virgo Maria, ut iterum ſubſcribit citatus Sanctus: Hujus au- tem anni benedicti corona eſt benedicta Virgo Maria, ipſa certò eſt corona omnium dierum hujus anni, quia ipfa eſt corona omnium dierum cœli. Sed cur corona dicitur omnium felicitatum, & univerſæ electæ ſocietatis? Utique ad Ma- riæ ſublimitatem indicandam: Ut ſicuti corona capiti impoſita, omniutn ſupremum obtinet locum; ſic B. Virgo, in beata, ccrleſtis gloriæ pa- tria, ad inſtar pretioſæ coronæ ſummum, & altiſſimum inter omnes o⸗ NA, — Cohdr Lenllatn in henifſenme nifonm tn n, ot ltss oldr locoſtentk rom ſacb mn cokoNSn s rlt, Al. 8 Leone iy eth, Micn O LAuetm 1 o Ntnk Nclciuns len e nanre,u: t, lennute ti condllihi mnigoni mls 5. Din luis, iue exoliten / In Hüun,nl lens in gte hunheion gtketene uit Menning ui etgttlte 8 Anllate, Noſenp X teleis E Atus enst, lerto ,n cli lan⸗ etats! ig, Piti imnpoltt,, 1, eeli CONCIO SECUNDA. zZFr ctos locum obtinet, omnes Sanétos in gloria, in majeſtate, infra ſe con- ſtitutos conſpicit. Ita concludente S. Bonaventura citato: Corona eninz ſfſuper caput imponi ſolet, ſic Maria ſuper caput omnium Sandtorum locata eſ. Indicare hoc ipſum videiur ſacratiſſima Mater ſe cedro in Libano com- parando. ð MM CONCEPTUS V. out Cedrus exaltata ſum in Libano, inquit de ſe Maria Eccl. 24. Cur reè ficut Cedrus, & cur in Libano? Sciendum venit, Cedrum altiſſime creſcere, & quaſi ſuper nubes eminere, Libanus mons, eſt montium prin- ceps, & altiſſimus; Cedro propterea Academicus Epigraphen ſubſcribit: In ſummo ſumma. Sicut Cedrus exaltata ſum in Libano, inquit de ſe Maria in cœlo, inquam, ſupremo loco conſpicua, inter ſummos Sanctos poſt Deum ſumma eſt, ſupremo loco inter omnes beatos poſita, & collocata. Con- firmat S. Bernardus Serm. 2. de Deip. Fœcunditas Firginis ſupereminens gloria eſt, tantoque excellentior Angelis fatta munere ſingulari, quantò differentius Præ miniſtris nomen Matris accepit. Mons quippe fuit, quæ omnium eledtæ creatit- ræ altitudinem, elettionis ſuæ dignitate tranſcendit, inquit Gregorius Magnus in I. Regum cap. I. Jacobus Maſenius Diſticho ſequenti Conceptum ex- primit: Summa petit cultus, ſuperat virtute Maria, IIla ſubit nubes, grandior illa polos. LEpiloge.] Hortor ergò omnes cum Angelo Lot moneate: Geneſ 9. In montem ſalvum te fac, ne pereas. Amen. IN — 372 IN FESTO ASSUMPTIONIS B. V MARIA, IN FESTO ASSUMPIIONIS. B. V. MARIE, CONCIO TERTIA. Texu. Dic, ut me adiuvet. Lucæ 10. vare vValeat. Lbertus Magnus in Biblia Mariana lib. Eſther cap. y. verba, quæ olim Mardochæus ad Reginam Eſther AMRIE. dicebat c. 4. Mariæ in cœlum aſſumptæ applicat: Ve putes, quod animam tuam tantiun libere, guoniam in ES Adomo Regis es, ſcilicet præ cunttis Judæis, & quis noverit, Albertus utrum idcirco ad Regnum veneris? Verba Alberti ſic ſonant: a Magnus. gſt interventrix & advocatrix deſperatorum, ideò enim eam Dominns Exordium. S. S. Patres. tavit ſuper omnes Choros Angelorum in aſſumptione, ut pro peccatoribis intercedat, Eſther a. In domo kegis es: Gloſſa; in interioris Regis ſinu; præ cuntctis Judæis, imò præ omnibus Angelis, & omnibus Sanctis Go. G quis novit, utrum idcirco ad Regnum veneris; à Deo Ppræordinata, à Pa- ta Trinitqte electa, & præelecta, ut in tali tembore, iracundiæ Dei, tribula- tionis, & mœroris omnium füiorum Adam parareris; ideò te Rex fecit Reginam, ut nobis in perſecutione auxiliareris. Conformiter S. Bo- S. Bonaven-Nav. in ſpec. lect. 5. Mther noſtra B. Maria tantam gratiam coram mura. Rege aterno impetravit, quod per hanc non ſolum ipſa ad coronam per- venit, ſed etiam generi humano morti addido, ſubvenit. Et iterum in ſpeculo cap. & Magna erga miſeros fuit miſericordia Mariæz adbuc exulantis in mundo, ſed multò major erga miſeros in miſericordia es ſan regnantis in œlo; majorem per beneficia innumerabilia nunc oſtendit ho- minibus mijericordiam, quia magis nunc videt innumerabiles hominum dæus. inqe charitate inenarrabili condeſcendens, G illosmiſericordiſſmos ocu- los, quibus C&lum illuſtratur, ad nos convertens, communem pro Clero, pro populo, utroque ſexu, pro vivis, atque defunttis levat orationem. nocivum, & conferens omne, quoq bonum eſt, cunttis ex corde rogantibus . ſemu- Thema. Maria in cœlum eſt aſſlumpta, ut magis nos ju. creavit in nativitate, & aſſumpſit in matrem in incarnatione, exal. triarchis figurata, Prophetis prænunciata, àpeccatoribus poſtulata, 4t0- 8. Ama. miſerias. Conſolatiſſimè ſeribit S. Amadeus hom. 7. de B. V. Er- Adeſt hæc de œlo glorioſiſima, && præpotentiſſima, propellens omne, quod — eminn he 6045 Laure i er lu nfillzeid r in clun oyt. Eue in Geen n un l⸗ Gtin nettun⸗ Gtuckuatiron Lcſct Mtter o ilnezrgarti i /tinlter ſiht Cnnirt, Muadtint ſti, nindmtunren 0l. B. N n2 2 Cuindh o, er baut umne woiti e lbent. (lyfmmnt innm gelciͤ elkln iig, d Euuhmaem Virgin Inneltes crezt (unkdere: planicömine Atfluit, gelle n dlior unne Umnnintz ſcht Auunesineutan in, Ainntign . ir,i enen nar ed in etur, Kconn uenamnelit: emgen lib. Mhere d Kegmmmd Allummpte nlbeie, gn deis tn ti ſ ſonm derin emn urnatiote, e,Atroeun it intetonike nnikuignct No Gtorebui eiu; ntenn Conformitrd foutani Gykinn n iteneu Ment⸗ r bie N 1 munennlite⸗ hotn. 7 Eed ieni . nmmunen 1 nctuleunti Tropeleumnn, ver lee 1 CONCIO TERTIA. 33 ſe munimen præſentis vitæ, tribuit, & futuræ Maria, inquit Richar- dus à S. Laurentio lib. 4. de laud. Virg. vera eſt, & unica Filii imita Richardus trix, ex quo aſcendit inaltum, dabit & ipſa dona hominibus, fiquidem ²S. Laur. nec facultas ei deeſſe poterit, nec voluntas. S. Bernardus ad Virgi- §. Bernar- nem in cœlum aſſumptam converſus, concionatur Serm, 4. de dus. Aſſumpt. Ecce quibus poſſumus vocihus aſcendentem te ad Filium dedu- cimus, & proſequimur tantum àlongè Virgo beneditta, ſic pietatis tuæ ipſam, quam apud Deum gratiam inveniſti, notam facere mundo: reis veniam, medelam ægris, Piillis oorde robur, affittis conſolationem, peri- clitantibus adutorium, && liberationem, ſandtis tuis precibus obtinendo. Eccleſia Mater orat in Vigilia aſcenſ. in oratione ſecreta: Quàm Eceleſia, idcirco de præſenti ſæculo tranſtuliſti Domine, ut apud te pro peccatis noſtris fiducialiter intercedat. Guilielmus in cap. 4. Canticorum Guilielmus, ſcribit: Continet ſibi abyſſos vitæ, & immortalium gaudiorum, ſed non ita continet ſibi, ut non effundat & aliis. De éjus gloria poſt Filium participant univerſi, docet S. Bernardinus Senenſis Serm. de Ex- s. Bernardi- cCell. B. V. art. 2. cap. 3. Finio Exordium cum Andrea Cretenſe nus. orat. 2. Quum diu V¹irgo verſabaris in terrd, te habuit parva terræ Andreas portio, ex quo autem translata æ à terrd, te univerſus mundus continet Cretenſis, commune propitiatorium. S. Spiritůs gratiãà invocata Conceptus audire libeat. CONCEPTUS I. [Conkfrmatio.] Joannes in Apocalypſi cap. 12. Mariam in cœlos as- ſumptam deſcribit: Signum magnum apparuit in cœlo, mulier amicta ſole, luna ſub pedibus ejus, & in capite ejus corona ſtellarum duodecim. Cur his Planetis exornatam Virginem deſcribit? Notum efſt, has Planetas in ſublunaria, ac terreſtres creaturas quandam maternæ benignitatis, inclinationem, & affectum habere: Sic ſol omnes fovet creaturas: Solem ſuum oriri facit ſu- per bonos &malos. Luna in inferiora humilitate ſua & refrigerio clemen- ter influit, ſtellæ pariter corporibus terreſtribus ſe affeéctuoſas exhibent: quo altior nunc ſol in cœlo reſidet, eò intenſius calore ſuo, ac lumine, terram ditat; ſubſcribit Academicus: Quèò altior, eò intenſior: B. V. Mariam Joannes indutam ſole deſcribit, indicans maternam Virginis benignita- tem, quò undique, & ex toto, uti pallio circumdata eſt, & ſicut ſol, quò altior, eò intenſior: Sic B. Virgo quò altior in cœlo, gloria & potentia ſub- limata eſt, eò intenſior benignitatis ſuæ ac gratiarum theſauros nobis elargitur, & communicat. P. Ludovicus Cerchiarus pulchro Diſticho ve- ritatem expreſſit: Fiqite mortales, irati fliammea cœli Sidera miteſeunt, Athera Virgo ſubit. Feſtivale. V Luna 34 IN FESTO ASSUMLDTIONIS B. V MARILX, Luna in inferiora humiditate ſuàâ & refrigerio clementer influit, copioſior autem influit, quò magis eſt plena, Academicus ſymboli loco Epigra- phen præfert: Operoſior, quo ſplendidior. Lunam ergò ſub pedibus Mariæz vidit Joannes, indicium; quam libenter & clementer ſuo refrigerio, & ſolamine influat, præſto ſit, ad nos recreandos, adjuvandos. Sic Albertus Magnus lib. I. tract. 2. cap. 4. Luna vocatur Regina Eli, quia regit humidita- tes corporum inferiorumi. Et ſicut luna effectum ſuum magis præſtat, quò magis eſt plena, operoſior quò ſplendidior. Sic Maria tantò copioſiore infiuxu in animas ſibi devotas effunditur, quò ſublimius gloriæ cœleſtis faſtigium conſcendit. Confirmant Conceptum Guilielmus in cap. 4. Cantic. & Andreas Cre- tenſis orat. 2. Continet ſibi aby ſos vitæ, B immortalium gaudiorum, ſed non ita continet ſibi, ut non effundat & aliis. Ita Guilielmus. Ex quo translata e à ter- ra, Ze univerſus mundus continet commune propitiatorium. Ita Andreas Cre- tenſ. Stellæ pariter corporibus terreſtribus ſe affectuoſas exhibent, & ob- ſervant Aſtrologi, ſtella una mota continuò moventur & aliæ?; Academi- cus ſubſcribit: It moveam moveor: Deiparam in cœlis aſſumptam ſtellis co- ronatam, inquit Ioannes, quæ è terrâ in ſuperum regiam mota, DEUM, Sanéctosque omnes in noſtra vota movet; Eccleſia affirmante: Quam id- circò de præſenti ſæculo transtuliſti, ut apud Ze pro peccatis noſtris fiducialiter inter- cedat. Omnibus ſe exorabilem prabet, omnium neceſſitatibus ampliſſimo quo- dam miſeretur affettu. Scribit S. Bernardus Serm. de Verbis Apoſtoli. CONCEPTUS II Duo ubera tua ſicut duo hinnuli capra, de dileécta anima, quæ Maria eſt, S. Spiritus affirmat Cantic. 4. Cur capræ comparat? Duo in capra de- prædicanda obſervantur; à natura capra acutiſſimo eſt viſu dives, ut ergò latius circacircum videre, pericula imminentia conſpicere valeat, ſaxa al- tiſſima ſcandit: Secundo, capræ lac ſaniſſimum eſſe noſcimus, ut lacte ſa- niſſimo magis abundet; præruptos ſcopulos aſcendit, nobiliſſimis herbis, & radicibus ubera ſua, & fontem lactis replet, quo ſoboles parva in valle relicta ſuſtentetur. Saxa ſcandit, ut acuto ſuo viſu, tenerum filium, vel capram filiam à periculis tueatur. Ubera ſemper ſymbolum fuerunt cle- mentiæ, affeécts, & teneri amoris, & ſignant clementiam, affectum, & amorem Virginis Mariæ erga nos homines; ita Richardus à S. Victore in cap. 4. Cantic. Duo ubera ſicut hinnuli capræ adeò pietate replentur, ut alicuj'us miſeriæ notitia tatta, lac fundant miſericordiæ, nec poſſis miſerias ſcire, & non ſub- venire. Conſolatè Dionyſius Carthuſ. in caput 2. Etſi illorum corporali in- opiæ condolehat, & ſucourrebat etiam non rogata, quantò magis noſtræ ſpirituali in- digentiæ compatietur auxiliumque prabebit, ſi fuerit fideliter invocata. Altitudi- nem ergo cœlorum aſcendit hodieè B. V. Maria, quò melius nunc videt noſtras Ca- lamitates, eò indulgeutius provideat. Inquit S. Bonav. in ſpec. cap 8. Peri- cula, eit un i ceprane: leo dent lelra n co it nutmitu Gertihuit, unpmil, nlin, (vod oh⸗ Anoh ; ol igtu Ctenisſenbit uce tertr ontent, eumn Leo cap nge im i Heunter Aben flis ce ain tliſelun, i Gn. Kkant putorir vier Negius lii hronumsS. nn butnistui Niate ſetebitin Neponcethygo licineperti Entkanm nlan oſrorn⸗ Dct. Coniorn epinnto zor. Vefarte ſ NIX. Ni loe n Pheitltan lo reiigeinl 08, Neiber huintegthait 1gs Preitit l obioſareifn ligum ane .. XAndeat udiofun, ſan Ctottunlemet . IIn Anded exhibent, A. Alie; hert llumptanled mmota, M Ermante: oErüffhilqn tbus onpllin s Apeltll. nim, dei t! Monncg lrilnces. cele len, leimm, ul t, nohlidintt⸗ ſobolesanu 1,teneunfit mmbolom Uen nentin 4fi Grds 19Ne tenplien, ſetain, 8 , iMonmn e ugitti e, troeeft 1 nr olit 63 in ſpec. nnhee gi CONCIO TERTIA. 355 — cula, & noxia quæque à nobis depellat, & avertat. Altitudinem cœlorum petüit, ut diſtenta miſericordiæ ubera affluentius porrigat, ut nos uberiore lacte gratiæ alat, & ſuſtentet. CONCEPTUS III. Leo Sextus Imperator dictus Sapiens, hom. 6. de aſſumpt. Virg. ita de Maria in cœlum aſcendente ſcribit: De terra ad cœlos transvecta ſeain fa- a eſt mortalibus, qud ad cœlos ſcandunt. Cur non potius ei titulum viæ la- teæ attribuit, quæ nos ad Paradiſum ducit? vel cur non vocat eam por- tam paradiſi, vel alio nobiliori epitheto condecorat, cur ſcalam dicit? No- tandum, quod ſcala, etſi una extremitate cœlum tangat, uti tetigit ſcala acob, alia nihilominus parte tangit terram, & locum illum, cui inniti- tur; quod igitur Virgo in cœlum aſſumpta ſcala, & quidem ut Andreas Cretenſis ſeribit: Scala Jacob dicatur, per hoc nobis inſinuatur, quòd etſi Maria de terra in cœlos aſſumpta fuerit, uno tamen pede etiamnum ter- ram contingat, id eſt, noſtris neceſſitatibus ſuccurrat, & proſpiciat, ita citatus Leo cap. 7. de dolor. Deiparæ. Moratur in his etiam terris, & circuit, & magis jam ubique adeſt animatum illud cœlum, omnium ſimiliter curam gerens. Eleganter Albertus Magnus in Bibl. Mariana Geneſ. Num. 24. Ipſa eſt ſcala aſcenfionis de culpa ad gratiam, de mundo ad cœlum, Geneſ. 28. Jacob in ſommis ſcalam, id eſt Mariam; per eam enim deſcendit Filius Dei, & nos per eam ad illum. Stantem ſuper terram; licet ſedeat in tbrono, ad proficiendum tamen peccatoribus vicina eſt. CONCEPTUS IV. Regius Pſalmiſta David Reginam Virginem in cœlos aſſumptam, & ad thronum 88. Trinitatis elevatam, non ſedere, ſed ſtare dicit: Atitit Re- gina à dextris tuis. Pſal. 4 4. In tantâ gloria, excellentiã, & majeſtate Maria utique ſedebit in throno? Stare eam dicit David, cur quæſo in cœælis ſtat? Reſpondet Hugo de 8. Victore lib. 4. de laudibus Virg. Virgo ad dexteram Filii ſui ſtare perhibetur, ad inſinuandum nobis patrocinium, 6o protectionem, quàm de nobis coram ſupremo tribunali Filii ſui in œlo habet, benè aſtitit à dextris tuis, tanquam noſtrorum peccatorum patrocinatriæ gladium evaginandum peccati im- edit. Conformiter Bernardus Serm. 4. de aſſumpt. Advocatam præmiſit eregrinatio noſtra, quæ tanquam Judicis mater, & mater miſericordiæ, ſuppliciter, &icaciter ſalutis noſtræ negotia pertractabit. CONCEPTUS V. De illo perenni Paradiſi fonte inquit ſacer textus, Geneſ. cap. I. Fons aſcendebat è terrd, irrigans univerſam ſuperficiem terre. Cur aſcende- bat? Aquæ contra naturam eſt, aſcendere, aqua, ac fons, prata irrigans: naturaliter deſcendit, per declives traduces deorſum labitur, fluit ubi Xy 2 deſcen- 376 IN FESTO ASSUMPTIONIS B. V. MARIE, deſcenſum invenit, ubi aſcenſus mons vel collis obſiſtit, ſiſtitur & aqua, retrocedit: cur igitur fons ad irrigandum aſcendens perhibetur? Reſpon- det Abulenſis: Fons && aqua aſcendens de terrà irrigabat loco pluviæ; Aqua in terra ſerpens, non omnia adaquare valet, ſed tantùm hunc vel illum lo- cum, ubi pertranſit; aſt aqua ſurſum tracta, omnia irrigat, & humectat. Aqua ſurſum tracta communicat guttas ſuas tam montibus, quàm valli- bus, tàm hortis excultis, quàm horridis deſertis, tam roſis olentibus, quam urticis fœtentibus. Mariam fontem SS. Patres intitulant, aſeen- dit hic fons in aſcenſione ſuâ è terra in cœlum, ut ſuper omnes, grandi pluvia, Pietatis munera ſtillet, aquis, & pluviis gratiarum, ac donorum, omnes tam bonos, quàm malos, tàm altos, quam humiles fœcundet, & madefaciat. Audiatur Albertus Magnus in Bibl. Mariana lib. Geneſ. Fons, id eſt, MARIA aſcendit in aſumptione de terra miſeriæ, & tenebrarum, irrigans gratid, venid, glorid, univerſam ſuperfciem terræę. Hinc capio verba Virginis apud Eccleſ. cap. 24. aſſerentis, in columna nubis ſe com- morari. CONCEPTUS VI. Ego in Altiſſimis habito, & thronus meus in columna nubis. Thronum ſuum, columnam, & nubem dicit; cur columnam, cur nubem? Le- gere libeat libri Exodi cap. 14. exindè intelligere eſt, quæ mirabilia DEUS filiis Iſrael per columnam, & ignem præſtiterit: Et erat nubes tenebroſa, & illuminans notctem, itæ, ut ad ſe invicem toto notctis tempore acce- dere non valerent. Columna nubis erat tenebroſa, & illuminans „quo- modo hoc? Explicat Tirinus ex Toſtato, & Pererio: Poſita erat nu- bes media in Hebræos & Foptios inſequentes, ex parte ſui poſteriore, qua re- ſpiciebat ..)ptios, denſior, & latior erat, atqueé ideo tenebroſa, præpediens, S& aspectum ipſis, & acceſſum ad Hebræos; anteriore verò parte lucida erat, G fammea, radios ſuc lucis emittens ultra omnia caſtra usque ad primam He- bræorum aciem, & Boc modo illis viam per mare demonſtrans. Columnæ illius beneficio ab innumeris periculis præſervabantur Judæi, poſt ipfos fuit nubes denſa, & umbroſa, quò minus ab Ægyptiis viderentur, ſicque tuti, ac fecuri quieſcerent. Ante Hebræos fuit flamma & ignis, viam ac ſemitam in patriam electam eis demonſtrans. Hinc Maria thronum ſuum columnam nubis dicit, ad indicandum: In cœlis, in gloria ſua, & potentiã, ac majeſtate, columnam nubis Hebræos comitantem erga nos homines imitari, unicè huic ſtudio incumbere, ut noxia quæque, & fatalia & Chriſticolis avertat, eos fovendo, ac protegendo, viam- que in beatitudinem, ſuâ apud DEUM pro nobis interceſſione, demon- ſtrando, ac impetrando. Audiatur S. Bonaventura in ſpeculo lect. 3. Conf In — lin y un iul iffne e llrit eos i gtcka mron dturi itnrs nos, niſei, M Memum ,m (pos denn e Golpplun4 ſientwini⸗ nlſinormn, Dgu. md Bemad Utuntibure vpkte, ſul AuNolnnot iſſui ſunhis i maten trae t ne rede n, — betnt en oAnierigt Wnc W ilne Nt, AEluntk us, un n w derck intitobent, Perommes,ft n, Ad miles fornntn Aarinna Ib gie, Gtn tene. Hnt Gumnamheke Ur nudis Ir , Cur nlhen elt, gen Gterit: Hon to neſtütihn A iUllunnan, etio: ME teſuiſtineg , tenel ⸗ göhmtehr nile Pume (N. ci, ⸗ is Wtein, Hunma gn Hinc Mut 1 ccls/ n . 20 CoMitiii e otgen, inteeline, ua i ſpong⸗ 1 CONCIQ TERTIA 367 Conſidera, quod Maria eſt illuminatrixæ per beneficia lucidiſſimæ miſericordiæ ſud, per quam multi in nodte hujus ſæculi illuminati ſunt ſpiritualiter, ſicut quando e Flii Hra?l per columnam ignis illuminuti ſunt corporaliter, juxta illud Plalti. Deduxit eos in nube. Maria eſt nobis columna nubis, gaia tanquam nubes p- 9 tegit ab æſtu divinæ indignationis, protegit etiam ab æſtu diabolici tentationis, ſicut iterum dicitur in Pſalmoe Expandit nubem; Maria quoque columna ignis eſt, i. luminans nos, imè iluminans mundum multis miſericordiæ ſux beneficiis, quid nos miſeri, nos obtenebrati, quid in nocte hujus ſæculi faceremus, ſi tam lIucidam lucernam, ſi tam luminoſam columnam non haberemus. Conformiter Bernar- dinus Serm. de Aſſumpt. B. V. art. I. Cap. 3. De hac columna nubis legitur, quòd populum deducebat, defendebat, ſequebatur, aliquando Juperferebatur t myſticè patrocinia multiplicia B. V. indicarentur erga pobulam Alettorum, 6& omni- um CObriſtianorum. TEpilogus.] Clamemus ergò ad B. Virginem in cœlos aſſumptam cum S. Bernardo Sermon. 4. de aſſumpt. Virga benedicta ſit pietatis tuæ ipſam, quam H gratiam inveniſti, notam facere mundo; reis veniam, pe- riclitantihus adjutorium, & liberationem ſandtis tuis precibus obtinendo. Tynbe me poſt te, ſicut enim nemo venit ad tuum Filium, niſi Pater traxerit eum, ſic eti- am quodammodœ auſim dicere, quod nemo venit ad Filium tuum glorioſiſimum niſi tuis ſandtis ſubſidiis traxeris eum. TZrahe me igitur torpentem, ut me reddas currentem, trahe me pecéantem, ut me reddas Pœnitentem, trahe me ignorantem ut me reddas ſcientem, ut curram in odorem unguentorum tusrum, id eſt. in fragrantia ſanttarum virtatunz tuaram. Amen. AAD — * ⸗ S 8 YVy 3 IN — 3 8 IN FFSTO S. BA RTHOLOMI- P ge Fe F. E Be Fe Se E. B SRe Je ge e E: 28. F Fe F Be B. 9e Ge e F Re IN FPESTO S. BARTHO- LOXMEeI. CONCIO PRIMA. Tertus Aſcendit in montem orare. Lucæ cap. 6. Tbema. Solitudo, exquiſitiſſima eſt ad cœlum via. Exordium. AS Apis tanto majore impetu, & funda recta ſur- 2 ſum volat, quantò & vibrante manu fuerit εremotior: Academicus inicribit Lemma: y Ou remotior, volat altior“ ſic quo remo- 2 – do quis vixerit, eò ſcandit altius „& re- Gius ad ſupera, ad divina: teſte Joanne Caſſiano lib. 8. de inſtit. monaſtica: Solitudo novit emendatis moribus contem- plationem puriſſimam reſerare, & intuiti lnceriſſimo ſpiritua- lium ſacramentorum ſcientiam revelare. Ita ad animam ſal⸗ Textus vVaturam inquit Deus, Oſee 2. Ducam eam in ſolituainem, Se⸗ ripturæ. Sacræ & loquar ad cor nr. Ad Salvandos inquit S. Paulus: Vi. 2. ta veſira abſcondita eſt cum Chriſto in Deo, ad Colofl. cap. 3·. Patres. Hinc Patres magis elogiis ſolitudinem, receſſum animi, de- 3. Gregor. prædicârunt. S. Gregorius Naz. Orat. 41. ſolitudinem vo- 8. Pacfius. cat, animè medicinam S. Paulinus epiſt. 29. leſtem oſſt- §. Leo. oinam ; S. Leo Serm. 8. de Jejunio: Aulam menti; 8. Ba- . Baſilius. ſilius: Aulam ſanbtam, in qus Deus habitat. Si vis corde- tenus compungi, intra cubile aum, & exclude umultus mey- di, ſicut ſeriptum eſt, in cubilibiss veſtru compungimini in Thomas à cellâ invenies, quod deforis ſæpe amittis. Docet Thomas Kewpin. Kempenſis de Imit. lib. 1. cap. 20. S vis animam tuam . ſuæ virginitatis integritate conſiſtere . ſocretum appete, e⸗ ſum ſingularitati inquire, cunétu domus tua foribus a⸗ videlicet ſenſibus cenſoriæ adiſeiplinaæ repagula, ne quis age⸗ e. 7 tior, ſolus, abſtractus à circumagente mun- — m, Apm⸗ lutur, Damianus „ eru untin leu, w, . nini PFin ulre Alir fiu ſnmie. 0 i unmſcunt limgni erß un. Wtari Ntiun ſeihix V. Docet alte, Gr⸗ Ier le nonit Auni,, inine/o Dei antiſein, uieegic⸗ in ßulent, r, Deg illns ag 39 Mn, ainn⸗ . Nedit. a. . Uelalin eleſ ii, ittn inſr⸗ iſtikhae lon hin elngen liind 3 nugen, 0 — CONCIO PRIMA. Re TIer, appone „ fons enim, ls urnmaaqitt, ne ſuendatur, cccluditur, undi ad alta proflaentibus elovatuy. Scribit H0. S. Damianus opuſc. 12. cap. 20. Thi concava vallinsm, Damianus. aſpera montium, prærupta rupium cernebam, ibi meæ oratio- mnis locus, & t ipſeé mihi teſtis eſt Deus, boſt multas lachry- mas, poſt cœlo inhærente ocualos nonnunquam viaebar mihi in- tereſſe agminibus Angelorum, & lætus, gaudensque cantabam ECa. poſt te in odorem nguentos em tuorum curremns, qué ergo Deo 35⁵9 dlunm D. Aegelis fyui cubit, dicat“ elongavi ſagiene, & manſi in litudine. O deſertum fioribus Chriſti vernana! ſolitudo, —in qud naſcuntur lapider, de gquibis in Apocalypſi civitas Re- Eluhenti gu magni exſtruitur. Ita S. Hieroymus Ep. ad Heliodo- S. Hierony- Uranteini rum. Solitaria vita nvleſtu dotrinæ ſchola eſt ,&O divinarnn murs. mſdeir erun diſciplina, illic namque Deus eſt, otumque quod diſci- : ſedn up. Docet S. Baſilius de laud. vitæ ſolitariæ. Cella, terra S. Baſilius. enen fſanclta, & locus ſanötus eſt; inquit S. Bernardus Ep. ad fra- S. Bernar- andlit Atis 4 tres de monit. Dei de ſolitud. in quâ Dominur & ſervuseſus qur. eCallanolt! colloquuntur, ſicuè vir ad amicum ſunm, in qud crebro hidelis liti nmite anima verbo Dei conjungitur, ſponſa ſponſo ſociatur. Dinum Murrſinß⸗ pro certo ſcio, ſceribit S. Petrus Damianus opuſc. 11. cap. 19. Damianus. IN Ovitabenedibta, quia quisgis in amori tuz deſiderio perſève. n em irſhi tare ſtuduerit, ipſe quidem habitator e,ſt tuus, ſed ejus habi- ut Dul, tator eſt Denuc. Solus intelloktus Purus & ſimplev incedens, ra- No, vido volatu ad ipſum Pervenit conditorem Angelorum, & ani- terelini marum, & omnium rerum. Concionatur §. Auguſtinus lib. S. Auguſti- 41. (mir medit. cap. 27. Et iterum tract. 17. in oannem : Solita- nui. il. 29 doquzdam neceſſaria eſt menti noſiræ, dudaam ſolitudine in- Aln l tentionis, videtur DEUS , Turba ſerepitum hahbet, Viſtn ſta its. u⸗ ſecretum deſiderat. QLui internam quietem Aligant ipſi de llut u inviſibilibis bonis mira cognoſcunt . α guantò ſe 4 emporalibus nnuln ampliu Tongent 5 anto magis zterni⸗s abpbpropinquant. Opti- 6. Do mè Ovidius: Bend quilatnit, benè vixit. Implorat4 S. Spi- 1 GNNR ritüs gratiâ, Conceptus dabo- zenn , L 7tus ſie/ CON- Gbjllal, 360 IN FESTO S. BARTHOLOMEI: CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Sacratiſſima Virgo Maria à Gabriele Archangelo ſa- Iutatur his gratiofuſimis verbis: Ave gratia plena, Dominus tecum. Lu- cæ I. Du indicat Dei Legatus: Primò Mariam omnibus cœli do- nis & divitüs dotatam eſſe, & abundare exaltatam 5 Secundò penes deliciis, & gaudiss frui inenarrabilibus, quoniam Dominus cum illa: quaâ virtute meruit Virgo Maria, adeò gratiis repleri, adeò exaltan? dicit ipſamet: Reſpexit humilitatem ancillæ ſuæ, ecce enim e hoc beatam me dicent omnes generationes. Humilitas exaltavit, humilitas adeò gratiis replevit. Sed quæ illa meritoria virtus, quà Dominum ſibi devinxit, individuum ſponſum, ac comitem ? Dominus tecum. Devinxit virtute ſolitudinis: Sola ſiue comite, Jola ſine teſte, ne quo degenere depravare- tur affatu, ab Angelo ſalutatur. Scribit S. Ambroſius Ilb. 2. in Lucam. Duo dixit Angelus, ſcribit Hugo in Lucam; gratia plena, Dominus tecum; rimum meruit humilitas, ſolitudo meruit ſecundum, babere Dominum. Fit igitur gratia plena propter pumilitatem, Dominus tecum propter Golitudinem. Vita ergò ſolitaria B. V. quam clauſo oſtio Angelus orantem invenit, ut docet S. Bernardus hom. 3. meruit, (inquit Abbas Franconius lib. 6. de gratia) ut ſingulari prærogativa viſcera ſua ſandtificdaret, & ut in carne ſud humanam ſibi naturam aſociaret. Solitariè viventibus vel maximè ſe Deus conjun- git, gratias, & dona;, ac cœleſtes delicias communicat prælibandas, Teſtem produco animam dil'ectam. Cantic. CONCEPTIUS II. Inveni, inquit dilecta anima, ꝗuem diligit anima mea: Angelorum chori, & hanc feliciſſimam deprædicant; deliciis affuens, inniva ſuper di- lectum ſuum. Cantic. 8. Congratulor tibi fidelis anima, quæ aliquando amarè fleviſti; aſt dicito nobis, quo in loco inveniſti dileétum tuum? quo medio delicias impetrâſti? Optimè recordor te lamentantem Can- tic. 3. Quæſivi illum, & non inveni; & tandem fateris: Inveni, quem di- ligit anima mea. Quis hic infelix locus, in quo dilectum invenire ne- quiviſti? quis fortunatus ille ſitus, in quo, quem dolenter quæſiviſti, hilariter inveniſti? recordor te quàm dolorosè flentem, & ingemeſcen- tem, Cantic. 7. Percuſſerunt me, c vulneraverunt me, tulerunt pallium me- um. Nunc 6 felix hora! flagra & vulnera, verſa ſunt tibi in delicias, & oſcula; deliciis affuens: dic nobis, quo in loco deliciis affluens, læta- ris, & jucundaris? Reſpondet fidelis anima, & digito monſtrat lo- cum, in quo dilectum nequit invenire: Per vicos, & plateas quæſivi eunt, & non inveni: in foro, in plateis, ubi prophanæ hominum ſæcularium curæ tumultuari ſolent, mundanis, terreſtribus negotiis implicata;, ſponſum, dilectum animæ ſuæ non invenit. Deſuper eleganter §. n. . r0⸗ — olus ib. 0 dinſn n inihi V, i, . uumm gnmblu n,4 ſolit n, ecce, in Creſten fip ebperbhiol IMneie u Cnlſonl, in Ains mnnten, Celtimn eius Uine erharn ſert ke het Nlnn delieis: Iines bepens Ut ena. Zri eſlet, & rumntep altea entüs, Uis ein⸗ l(perhe nt! A role Agendum Aunm minnun ſeblriblscrs tes Eccnieiin fltitn nli ſſen, N licl Cünun ecrl trerolpi, nliüm e Mechuph Mipus tenen l. Imnidos ci Kerlnca e DUmminos cunt , 20ed el. nex hor tnt llitas Ned e nomn ſhi tor „Derwinuit it Sgeree Nn 8I. 2 in h Ia, Doninake Ahere Donima 1 Popeer AA In Meti, in carne ,u le Dahii Wuupiceat Ndl. venict Alelg. te anihtl gkens: I , Gleckon 6 n Colentet N. gtemn, 8 et ne, tili ſunttbinch P . .. 8 eieis Aug, & Gigtto N 5 , un , an N. CONCIO PRIMA. 361 broſius lib. de Virginitate: Non in foro Cbriſtus reperitur, non eſt enim Chri- ſtus circumforanens, Chriſtus enim eſt pax, in foro lites; Chriſtus juſtitia eſt, in foro iniquitas; Chriſtus operator I, in foro inane otium; CObriſtus chari- tas eſt, in foro obtredtatio; Cbriſtus files eſt, in foro fraus, atque perfidia. Cum paululum petranſiiſſem, de mundanis his curis, ac negotiis, in- quam, ac ſolitudinem, ad vitam ſolitariam, abſtractam me convertis- ſem, ecce, inveni, quem diligit anima mea. Sponſus in foro, in plateis quærentem fugit, recedenti in ſolitudinem, amplexandum ſe præbuit. Delſuper Philo lib. de Abraham: Matura enim comparatum eſt, ut qui DE- UIM invenire cupiunt, amicam ei ſolitudinem quærant. Indicat pariter lo- cum ſponſa, in qua cæſa lamentabatur; invenerunt me cuſtodes, qui cuſto- diunt civitatem, Percuſſerunt me &. In civitate, inter populorum fre- quentiam ejus ruina; in ſolitudine verò ejus factus eſt aſcenſus, in ſoli- tudine præparatur ei cœleſtium deliciarum præguſtus: Quæ eſt iſta, quæ aſcendit de deſerto deliciis affuens, innixa ſuper dilettum ſuum E ſolitudine anima deliciis affluens, aſcendit, quæ in civitate nuda, quæ inter ho- mines degens vulnerata, ex confragoſo deſertoque loco deliciis aſcen- dit plena. Exinde noveris, quàm inter homines convictus virtuti no- cere ſoleat, & quàm interſit receſſus, & vitæ ſolitudo: In deſerto ni- tent virtutes, adſtat gratioſus Deus. Concludit S. Antonius Paduanus Dom. 4. Adventũs. CONCEPTUS III. S Iſaias cap. 6. dicit, ſe Seraphim vidiſſe, ſtare & volare. Stabant ſuper Mud, (ſuper Dei ſolium inquam) & volabant: Si ſtabant, quomodo vo- labant? Si volabant, quomodo ſtabant? Quid per ſtare & volare hic in- telligendum? Per ſtare S. Eucherius vitam ſolitariam intelligit, ubi, in- quam, anima unicè in colendo, & amando DEO conſiſtit, à terrenis, & ſæcularibus curis in totum abſtracta, & recedens, ſoli ODEO vacat, ſocie- tates & converſationes vitat, ſolitaria domi meditando, legendo, oran- do latitat, talis ſolitaria anima, ſtat & volat, in ſilentio & quiete con- ſiſtens, ad altiſſimam DEl contemplationem rapitur, ad præguſtum de- liciarum cœli advolat: DEO adſtare, idem eſt quod volare, Feſtinas ad DEIIM, ſede in quiete, & ſilentio orationis, elevaberis, & ad Deum Deorum in Sion evolabis. Concludit citatus Eucherius quæſt. veteris Teſtam. cap. in Iſaiam. CONCEPTUS IV. Ex Hebræo, Virgo, idem quod abſcondita interpretatur: Ita Ge- neſ. 24. ubi legit latina Verſio: Rebecca Virgo pulcherrima, Hebræus le- Zit: Alma, abſcondita; ſic etiam Iſaiæ cap. 7. pro li, Virgo concipiet: He- Feſtivale. bræus 362 IN FESTO S. BARTHOLOMZI, præus legit: Ama, abſcondita: Cur rectè Virgo abſcondita interpretatur: an fors ſolitudo, vita abſcondita, animas noſtras, charas DElI ſponſas effi- cit, intactas à peccatis Virgines conſervat? Hoc indicare vult S. Hierony- mus Ep. 22. ad Euſtochium, quam hisce verbis paternè hortatur: Semper te cubiculi tui ſecreta cuſtodiant, audies à ſponſo, hortus concluſus ſoror mea ſpon- ſa, bortus concluſitz. Quisquis in amoris tui deſiderio perſeverare Nuduerit, ipſe quidem habitator eſt D EUS. De vita ſolitaria ſcribit Petrus Damianus Opuſc. II. cap. 19. Ei ſeipſum collettus, nec niſi quantum neceſſitas exigit uidquam rerum bumanarum attingens, atque ſecum ipſe, &οm cum DEO collo- uens ſuperiorem iis rebus, guæ in atpettum cadunt, vitam agit, divinas ſpecies, uras ſemper, nec terrenis ullis, & errantibus formis admixtas in ſeipſo circum- ert, Deique ac rerum divinarum parvum omninò ſpeculum eſt, indies eftcitur, ut lucem per lucem aſſumat, clariorem videlicet, per obſeuriorem, jamque futuri ævi bonum, ſpe percipit, ac cum Angelis verſatur, ac licet adhuc in terris ſit, ter- ram deſerit, atque in ſpiritu ſurſum collocatur. Ita perorat S. Gregorius Na- Zianz. Orat. I. CONCEPTUS V. In veteri Lege, ut liber Exodi narfat, apparuit DEUS Moyſi & Ducem populi Iraélitici in terram electam conſtituit: Educas populum meum filios Fraél in Fgypto: Exodi cap. 3. Quis eſt iſte Moyſes, ubi, & in qua forma apparet ei Dominus? per qualem viam jubetur popu- lum in terram eleétam deducere? Quis Moyſes fuerit, indicat cita- tus liber, & caput 3. Nempè fuit Paſtor ovium, Mogyes autem paſce- bat oves Jetro ſoceri ſui. Apparet illi Dominus, ad montem Dei Oreb, in NRamma ignis de medio rubi. Viam ordinat DEUS, non floridos campos, ſed aſperos, & horridos Arabiæ infelicis ſcopulos; ad opus adeò exi- mium, ad educationem populi in terram electam, cur providiſſimus DEUS non potentem Regem, ſed paitorem inermem, ineruditunz, ble- ſum, & balbutientem, mediâ ex parte hominem mutum eligit? cur Majeſtas Divina in flamma ignis, in ſpinoſo rubo reſidens apparuit? cur inſcerutabilis bonitas non compendioſam, jucundam, ſuavem, & facilem ſemitam, ſed ſaxa, & ſcopulos, viam aſperam, in terram electam ordi- nat? Ad quæſtiones reſpondeo: Paſtor nonnè quaſi ſemper, & omni tempore ſolitudinem colit, & inhabitat, Paſtorem eligit Deus in Ducem populi ad terram promiſſam; diſcamus: ſolitudo, vita abſtracta, re- cefſus & mundi hujus tumultibus, optimus Dux eſt ad Patriam electam æternæ beatitudinis. O deſertum, exclamat S. Hieronymus Ep. ad He- liodorum, floribus Chriſti venans, 6 ſolitudo! in quâ naſcuntur lapides, de quibus in Apocalypfi, Civitas Regis magni exſtruitu’. In flamma ignis, & in rubo apparuit Deus;; in flamma obſervabitis, ut S. Anaſtaſius Sy⸗ naita — uit Coeet⸗ l, 8 ſegu 1Clittudine Snolum fen⸗ ſcun exenn, lcv: 0 oſinis Con Aiul uenn DEIO Gürgahe hi Mepofori atbie tin, Dltucdine, vit um al ccle b melt e lni nin n niAnn Dnih con lh, incirs ton halcend ſencit: Ait, Ten LRepin Ken alfoni, Iinſemns n legros Daniti utunidi ue d elt hfitvnſisturn lige Eelus nle enct, enrl. ulinen r ntr, bens, erince um fleigten Ren ing Ugaai — ta enen D1 horluth VlHen horum Er is ſolernate eſeverne ue t ben ane tun teceſtesa Gaun Dkel gt, Nts in ſigi g, iul ioren, ſongti Adhue intenti rat 5,Glegenn it DEOSN it: Llch iſte Mis, n wn ſobeui 8 (Ment, Ma 8, MNKNNG moten Mi osc nonn iie . 18; A1 Cd m, cun gtlile wemn, Uenlin ! n mutun leſidens inni , ſunfenl 1i n terran lt 1 Ual ſenpen Git Deusn n Drch lo, letonyns i miunn In famm , u5 MN 7 eſt 14 Ntimt CONCIO PRIMA. naita docet, quod de terrà quaſi ſemper avolet, loca ſuperiora appe- tat, & ſequatur; mentem aſceticam, abſtractam de mundi vanitatibus, ac ſolitudinem incolens, deſignat. Rubus ſpinoſa ſola tegit, rubum ſpinoſam fer?, & homines fugiunt, intactam relinquunt, ſolitudinis verum exemplar; in flamma ignis, & in medio rubi apparet Dominus, indicium: ſolitariè degentibus, abſtractis à mundi tumultibus, præſto eſt DEUS, in eorum cordibus ſuaviter inhabitat, & moratur ſuis co- pioſiſſimis donis, ac gratiis. Audi S. Auguſtinum tract. . in Joannem: Solitudo quædam neoeſſaria eſt menti noſtreæ, quddam ſolitudine intentionis vide- tur DEISF. Optimè Oleaſter in Exodum: Audis hic quibus hominibus, ο in quibus locis D EUIS ſecreta ſua revelet, nempè deſerta loca incolentibis. Non ergò floridam ſemitam, ſed rupibus & ſaxis deſertam, ac aſperam Arabiæ viam, DEUS iter in terram electam ordinat, documento nobis: ſolitudine, vitâ abſtractà à mundi tumultibus, & vanitatibus tutiſſimam viam ad cœleſtem patriam patere. Confirmat iterum S. Auguſtinus lib. medit. cap. 27. Ee, internam quietem diligunt, ipſi de inviſibilibus bonis mira cognoſcunt, & guantò ſe à temporalibus elongant, tantò magis eternis appropiant. David conſentiens in certamen & conflictum cum gigante illo Go- liath, in caſtris, ut militem decet, cum Rege Saul non permanſit, ſed ad de- ſertum paſcendis ovibus reverſus eſt: exindè iterato in conflictum de- ſcendit: Abiit David, & reverſus eſt à Saul, ut paſceret gregem Patris ſui in Beth- lebem. I. Regum 17. & iterum: Surrexit itaque David manè, & commendavit gregem cuſtodi, & onuſtus abiit, ſicut præceperat ei Nai. Hæc notare libeat. Tranſeamus nunc ad librum 2. Regum cap. 10. hic legetis, Regem Hanon, Legatos Davidis etiamnum Regis, turpiter deſpexifle, veſtes eorum, & barbas dimidiâ parte præſcindendo: Zulit itaque Hanon ſervos David, raſit- que dimidiam partem burbæ eorum, & præſcidit veſtes eorum medias usque ad na- tes, & dimiſit eoss.. David hæc inaudiens: Miſit in occurſum eorum, erant enim viri confuſi turpiter valdè, & mandavit eis David- Manete in Jericho, donec cre- ſcat harba veſtra. Cur quæſo conflictum initurus cum Goliath, in caſtris generoſus miles non perſeveravit David, ſed ad paſcua ovium revertitur? Deindè, cur Legatos ſuos in Jericho remanere imperat? Ad utramque quæſtionem reſpondeo: Oves in deſertis, pratis ac agris, in ſolitudine paſcuntur, ad deſertum, ad ſolitudinem igitur deſcendit David paſtorem agens, exindè robur maximum, ac viéctoriam contra inimicum, ſibi ſum- mam felicitatem, regnum & ſceptrum auſpicaturus: ſic aſſerente Baſi io Seleuc Orat. IS. Zales animas (ſolitudinem nempè excolentium legere no- vit gratia, quare & gregis cura diſtentum, vocari ad regnum. Piſcamu⸗ ex 2 2 Ine⸗= W 1 364 IN FESTO S. BARTHOLOMEI: hinc, quantum conducat, animum in ſolitudine cœleſtibus præmunire, ut valeamus de hoſtibus truculentiſſimis, mundo, carne, & Dæmone trium- phum reportareé: Diſcamus ad obtinendum regnum cœleſte, vel maximè conducere ſolitudinem, vitare hominum conſortium, ſibi ſoli pietatibus vacare. Legatos ſuos in Jericho, David exſpectare jubet, inibi indubi?x ornamentum corporis prædicens: Donec creſcat barba veſtra. Jericho, in- quit Abulenſ. quæſt. S5. erat hinc depopulata c. & ibi poterant manere iſti, quaſi ſolitarii, quoadusque creſceret barba eorum. In Jericho, in ſolitudine ma- nere jubet legatos, ornamentum corporis prædicens; quia creſcet eis bar- ba; ad intentum meum accommodé loquitur Eucherius apud glofſam: His neceſſe eſt, ſedeant in Jericho, donec creſcat harba, id eſt, donec incrementa vir- tutum in eis naſcantur: Solitudo ergò dat virtutes, ſolitudo aptos & dignos facit viros, qui cœleſti David, Chriſto IESU in regno cœlorum adſtent, & e præſentent. Er CONCEPTUS VII. Aquila avis, ſummis prærogativis ab authore mundi donata eſt, Aqui- Iæ ſeipſum DEUS maximus comparare dignatur, Deut. 322. Sicut Aquila pro- vocans ad volandum pullos ſuos, & ſuper eos volitans expandit alas ſugs, & as- ſumpſit atque portavit eum in bumeris ui; inter animalia illa Ezechielis cap- I. Aquila primatum tenet, && facies Aquilæ deſuper ipſorum quatuor. Unde er- ga Aquilam tam liberalis eſt Deus? Job cauſalem dicit cap. 39. Elevabituy 4 Aquila, in arduis ponet nidum ſuum, in petris manet præruptis && ſilicibus com- moratur, atque inacceſſis rupibus: ſolitudo vitæ, tàm copioſis prærogativis Aquilam cumulavit: opportune S. Gregorius lib. II. moral. cap. 19. Ad ræceptum Dei elevatur Aquila; dum v'ſionibus divinis obtemperans in ſupernis ſuſpenditur, Pidelium vitaque &in arduis nidum ponere dicitur, quia deſideria tene- na deſpiciens, ſpe jam de cœleſtibus nutritur. Quaàm benè ad propoſitum S. Au. guſtinus lib. medit. cap. 27. Qui internam quietem diligunt, ipſi de inviſibili- us honis mira cognoſcunt, & quantèò ſe à temporalibus amplius elongant, tantè magis æternis appropinquant. Teſtis chara Sponſa Cantic. cap. 4. CONCEPTIUS VIII. Sponſus dilectam ſibi animam fœcundam dicit, ut gregem capra- rum: Capilli tui ſicut greges caprarum, quæ aſoenderunt de monte Galaad, dentes tui ſicut greges tonſarum, quæ aſcenderunt de lavacro, omnes gemellis fœtibis, G ſterilis non eſt inter ea. Cur ſœcundam ut capram dicit? Capra montes & colles, avia & deſerta petit, receſſus quærit, & hic invenit paſcua optima, adeò conducentia, ut iteratò concipiat, gemellos feliciter pa- riat. Capras ſolitudines amantes deſcribit ornatè S. Ambroſ. in colle- Ris: Seltantur à Paſtoribus ſuis dumoſa de rupe pendeutes, ubi luporum kued ſenſi Nnor oh 4 lted, znion fieli lepim, Fintig ter lconent h uncantiar. lil⸗ Iucgimha Nis Tiktaten — N Geudt: UtaCionn inopi Mrece ninntn uun delt, NoGNad Nret Certextus er ſnzer b ult 1 alt 4.0,4 1. NMbies 7 — UsPremuie Demonetin ſte, ns ſbi ſoliſent⸗ bet, inhini, Atn. iihe Potetun mn ,in ſolindn Gbia deletei lins zN e Lonee iſcneei. Hdo atos cClorumade ndi domnadh 132. Nlt , nit olan ſin: ila Erecheht utuor l Kit a. . . onnti Ge n cohioſsN I nord n, oltentemmi innr, girtſi ad Pageinan Alent hien 1N,ln elign ntie. cr),⸗ I. et, ur gn enont: Giu⸗ er Conli,ni iet e ic inen ⸗ 1 Aanm1 tn,ilnu QCONCIO sSELCUNDA. 3355 eſſe non poſſünt, ubi fœcundæ arbores Fructum integrum ſubminiſtrant; cernere licet uberi latte diſtentaz ſuper teneram ſobolenz maternd pietate ſolicilas. Quæ nune anima fidelis, capram imitata, ſolitudinem quæſverit, receſſerit à mundi ſtrepitu, & rerum vanarum cura, ſola, ſoli D EO intenta, inveniet paſcua Spirits ter optima, geminos pariet fructus, jucunditatem animi, & con- ſolationem hic in terris, & ibi lætitiæ & gaudii cœleſtis dulcedinem, & abundantiam. Lpilogu.] Hortor ergèò cum S. Chryſoſtomo: Evelle te ipſum ab ocaſionibus, & in ſécretum ab hominum conſuetndine recipe locum, ſi vis virtutem contuert. Amen. IN FESTO S. BARTHO- LOMI, CONCIO SECUNDA. Aſcendit in montem orare. Luc c. 6. Textus. Ut actiones noſtræ proſperæ ſint, cum oratione rhema. incipiant, & cum prece finiantur. DW.Ctavius Boldonus, fonti per montis vertices de-Exordium. dorſum præcipitato ſubfſeripſit: Perpetuo ſonitu. Fons gratiarum eſt oratio, actiones & opera no- ſtra in ſalebroſæ, ac miſeræ hujus vitæ decurſuy perpetuo ſonita, inquam, oratione incipiant, & prece finiantur, ut proſperum ſortiantur intentum: Exem. plum dedit S. Bartholomæus, qui centies de die, tot vieibus noctu ad preces genua flexit, & oravit. Hortatur idipſum ſa- cer textus: Non impediaris orare ſemper: Eccleſ. cap. 13. Opor-Textus Ss- tet ſemper orare, & nunquam defcere; hortatur S Lucas c. 18. Rara. Et S. Paulus I. ad Theſſ. cap. 5§. Sine intermiſſtone orate. Et ad Coloſſ. 4. Orationi inſtate, vigilante'in ed, in gratiarum altio- ne. Tobias filio præcepit c. 4. Omni tempore benedic Deum, 2 32 & pete 366 IN FESTO S. BARTHOLOMEI, & pete ab eo, ut vias tuas dirigat »& omnia conſilia tua in ipſo 5§. Patres. bpermaneant. Patres audiamus: In omni caſie, in omni periculo, Pro omni deſiderio deſiderato ſemper inveniemus ſanttos, prinei- paliter ad orationis ſubſidiume ioiſs, quæſi ibi promptins, quod §. Ban2: petebant, conſecuturos. Scribit 8. Bonav. de perfect. Rel. lib. 2. venturz. cap. 63. Oratsoni virtus homenem illuminat, nam & oratione melius ſolvuntur dubia, gqudàm inquiſitiéone aliag, citinsque pan. 8. Lauren- duntir ſecreta precibus, quam ſtudio. Docet S. Laurentius Ju- e aſti- ſtinianus de Orat. cap. 2. Ubi aſſiduis orationibus puilſatur ca- s8. Augu- Lum, potentia ſemper calcaturn amorum. Inquit S. Auguſtinus Rtinus. Serm. 28. de temp. Hoc eſt remedium ejus, qui vitiorum inci- tamentis aſtuat at quot ie quolibet vitio tangitur, totie ad ora- tionem fugiat, quia frequens oratio vitiorum impugnationem 8. Baſilius. exſtinguit“ docet S. Baſilius lib. 3. ſentent. Oratio ſit ſine ceſſa- tione, oratio ſit frequens, oratio de ore tuo non cadat, inſiſte ona. tioni, ſurge in nobte ad precem, pernocta in oratione, rurſum ora, . Bernae- hortatur S. Bernardus cap. 49. Et S. Gregorius in Pfal. 129. 8. Grego- Eſto ſedulus in oratione, eſto in precibus importunus, eſtoraptor, rius. eſto violentus, ut vim etiam inferas cæli. Qoronidem impo- S. Hierony-nit S. Hieronymus ep. 12. ad Euſtochium: Nec cibi ſumantur, niſi oratione præmiſſa, nec recedatur à menſa, niſi referantur creatori grat'æ &. egredienter de heſpitio armet oratio, regre- dientibus de platea oratio ocurrat antequam ſeſſio, nec prius cor- puſoulam requieſcat, quàm animam baſcat. Divina gratia in= Voatà audiantur Conceptus. CONCEPTUS I. 17 [Cbnfßrmatio.] Iraélitæ Gabaenorum ſceleribus ad Juſtitiæ zelum in. flammati, ulciſci D EI offenſam ſe præparant: Egreſſi ſunt itaque omnes fli Nraël, & patres congregati gquaſi vir unus de Dan usque Berſabee, & terra Ga- laad. Judic. cap. 20. Ita congregati priusquam Benjamitas aggrediuntur & invadunt, una ſimul in Maſpha deſcendunt: Quaſi vir unus ad dominium in Maſpha: Cur deſcendunt prius in Maſpha? Reſponder Tirinus commen- tario in Judicum cap. 20. Locz orationis erat in Maipha: Ante pugnam omnium primò ad orandum conveniunt, & ſic ab oratione incipientes pu⸗ gnam ingreſſi, opus hoc cum prece inceptum, triumphis reſplenduit no- bilitatum. Deſuper S. Cajetanus: Qptimum principium, concludit ad ſuppli⸗ Cun⸗ . — uinhin. Aenoptatun n aͤpoc⸗ Michium, (Fyon nomun (Wentac;1 nenum, pr e mnhit, Uonaiter gua Cls vunl o lees Audden mn, Kbelicn (ciunt,in on Epenurcifn runphoauca (onibes bellei Menſbos crd le c.7. 4 ſnt a vii nam czdantu Unitiſin en Uun conicerar ichemlenan It Aſercho Aunote, & o⸗ mint. Moul gone oetur n iielätauu linori no one, non ere Nftung, iine Nndaleumn l Adellom uloüibnih IDfainepunn Uunſheres Nurster QZü—)Wl-ONCIO SECUND 4. 367 aſiutuhif candum Deo. Qui precando, orando, opus ſuum incipit, fructuosè finiet, innnin agd exoptatum ſcopum pertinget. sſoulti i, CONCEPTUS II. untigg In Apocalypſi cap. I. ſe Chriſtus DEl Filius: Apba &ο Omega id eſt: erket Rella Principium „& Finem intitulat Cur Principium & Fmem? quare ſe prin- ,Min ii cipium nominet intelligo, à DEO enim omnia habent originem, eſſe, & eenxiſtentiam; ſed cur & finem ſe vocat? Ideò inquit Helias apud Na- ii,ciiun, zianzenum, princip um, & etiam finem ſe vocat: ut qui cum Deo opus 8. auenm bpenéè incipit, precando, orando ante opus, divino ſufſfragio adjutus, Nihus in non aliter quàm feliciter opus finiet, deſideratum intentum obtinebit; GitAen opus quam optimè conducet, terminabitur, eventum videamus oculis. gui itinmnt Nſue c. 6. CONCEPTUS III. Ad urbem Jericho fortunatiſſimi ſunt Judæi, urbem milite obarma- AoN tam, & bellicis machinis præmunitam, firmiter clauſam, optimè præviſam, Otiſtin capiunt, in poteſtatem ſuam redigunt: Jaieno clauſa erat, atque munita, C&o. mcut iS cœperunt civitatem. Joſue cap. 6. Hi ipfſi glorioſi, ac victorioſi milites, jam tines tnumpho audaciores in Haienſes vicinorum ſtrage perterritos, nec muni- gorisn tionibus bellicis obarmatos, manum cogunt, ſed infelicifſimo eventu à S Haienſibus cæſi, in fugam pulſi, indecorè terga vertere coguntur: ita Jo- ue cap. 7. Aſcenderant tria millia gagtoen, qui ſtatim terga vertentes, per- Cornniet: cuſſi ſunt à viris urbis Hai. Quæ eſt cauſa, quod ad Hai pauciſſimis viris mu- 4 nitam cædantur, in fugam vertantur, qui contra tot bellatores milites, in ilur, itigt umn inpni Ptunt, / = E lech 1 Mecdhi nſ, iſcfe munitiſſima civitate Jericho, victores exſtiterunt? in utrâque actione ini- 6 ,netGti/ tium conſiderare lubeat: quali modo nempè judæi tam ad Hai, quàm ad Je- rft richo expugnandam, inceperunt, & cauſa felicis, ac infelicis events pate- peit: Ad Jericho dum veniſſent ludæi, omnium primò occupantur precibus, . Diwotgt elamore, & vociferatione ad Deum: Clamabit omnis populus vociferatione maximd. Apud Jericho auditur prius indulgentiæ ſonus, prius Arca reli- giosè ducitur humeris Sacerdotum ſublata, prius populi clamor divinum ſtinti ſibi aſciſcit auxilium: ergò ab expiatione, Deique placatione inceptum „fe- ſ er lici victoriâ nobilitatum eſt bellum. Aſt a lnadunt null præmiſs ora- 64 oG tione, non circumfertur Arca, non vociſeratur Populus à DEO auxilium 1 petiturus, hinc infelices cadunt, turpiter terga vertunt, qui dum omnium ſnuts i primò ad Deum apud jJericho preces fundunt, vickorioſi, glorioſi fuerunt: vir Ecce ad oculum exemplum patet, precçes ſi actionibus præmittimus, pro lalm auxilio, ſubmiſſo genu DEUM ſi ante invocamus, Opera ſi com DEO, cum in RM Alpha incipimus, Omega, felicem finem & exitum fortimur. Initio ope- tione ne rum ſi preces deſint, deerit & felix eventus, emanebit optatus ſcopus. Ex- nph pertus eſt Rex Saul. n, tel CON- 2cS8s 1IN EESTO S. BA RTHOLOMI, . CONCEPTUS IV. David felix ac glorioſus exiſtit victor contra Goliath I. Reg. cap. . Saul infeliciſſimè pugnat contra Philiſtæos, I. Reg. cap. 13. David puer armis inexpertus, Saul vir grandævus, miles exercitatus erat, undè ergèò Saul infeliciter ceditur, & in montibus Gelboe occumbit. David trium- phat victorlis, ornatur coronis; infortunatiſſimi ſui congreſsus cauſam indicat Saul I. Regum 13. Faciem Domini non placavi. S. Cajetanus legit: Non precatus ſum. Preces, invocationem Divini Numinis non præmiſit Saul, hinc tàm infortunatus cæditur, interiit, omnia perdidit. Econtra Da- vid ante certamen, & omnium primò ſupplices ad Deum mittit, Deum pro aux lio invocat, dein fundam vibrat, lapidem fronti illidit, gigantem ſternit. Audiamus Scripturam: ZTu venis ad me cum gladio & baſta, & clypeo, ego au- tem venioad te in nomine Domini exercituum, Dei agminum Iſraël. I. Regum 7. S. Chryſoſtomus legit: Zu venis ad me fidens in gladio, ego in Deo; tuin ch- peo, ego in prece. Non adeò magnæ erant Davidi à corpore vires, ſed fue- runt maximæ à prece, ergò dum auxiliares precum manus aſſumit, lapide dexterè jacto, gigantem dejicit; ubi novit David pro ſe ſtare preces, & ho- ſtem carere orationis auxilio, pugnæ provocationem ad ſe rapuit, & felici- ter devicit: Ego in prece. O quantæ ſunt vires orationis ad roborandam fiduciam, ad depellandam miſeriam, ad reportandam victoriam! qui ora- tionis ſubſidium abjicit, non eſt ſtabilis triumphus nulla oratione firmatus, ut etiam calamitas non eſt ſtabilis, ſi adſit oratio afferens patrocinium, & numen reddens placatum. Ergò qui deſiderat fortunatum actionis ſuz exitum, à Jove, Deum orando, precando, ſumat principium. CONCEPTIUS V. Cain & Abel, fratres, offerunt DEO munera diverſiſſimo eventu: Recpexit Deus ad Abel, & ad munera ejus, ad Cain autem, & ad munera illius uon re exit. Geneſ. cap. 4. Cur finem optimum ſortitur Abel, Cain fruſtratur!? Cauſalem deſumit S. Ambroſius ex cap. 4. Geneſ. ubi DEUS ad Cain iratum inquit: Nonnè, ii henè egeris, recipics. 72. Interpretes legunt: & benè offers: ergò ideò Cain fruſtratur fine ſuo, vacuus meritis recedit, ad Cain, ad munera illius non reſpexit, quia non benè obtulit, ſacrificio aliquid defuit, & quid illud? Reſpondet Ambroſius in cap. 4. Geneſ. Ante omnia debebat ofer- re primitias orationis; oratio defuit, oratio non fuit præmiſſa, ideò malè ces- ſit Cain, ſine merito abiit. Oravit autem omnium primò Abel, munera ſua Altiſſimo ſupplici prece dicavit, inde felici potitur fine, & eventu; Reſpexis ad Abel, & ad munera ejus. S CONCEPTUS VI.. . Elia igneo curru ad cœlum rapto, 4. Regum 2. diſeipulo ſuo Eliſæo Pallium ſuum reliquit: Eliſæus tripudians, quia pallium Eliæ habet, exiſte. . ma — tmi cun egdd tiin iulragu Somco Me, gorie, Eabeltund sn aaete ultun para Ce eſt (tct,tet, ide! Ad ſetz Deun Ao, dunde: Perltett, ) Et;z.kief 0o, guoc gel uultpermin oherugkelce⸗ Mncecet AUinin irh uum lohleet ſeimn Ner Nel, nanumn; ſum ſalhont, eltun En, old inhnunng, bontone⸗ kiminht, ſ glin Crlie (oren heeinne Im udithde Nhonnunt b raet ſeir hiezo⸗ e El, — ath I. Negen 8 erat, dbit. Dudnn COngrekikct 8. Czetnu hinis nonpr didit. Boont n mittit, Der Citgenent. Gohpeg 1 Hiil 1Ne egbin ni otpore zizl Manus Wumn lellane Netehl Adſetihin tionis 1d b Norun Olla oraorete etens getenin ttonatun Mon incpiun, Cenime ,Gnkmum Abel,Cn IDECSICN leunt: ecedit, AC ciozlqt HNeonnit eniflu, dn N CONCIO SECUNDA. 369 mat unà cum hoc pallio Eliæ, ſibi cœlum & terram obedire debere; veniens ergò ad ripam Jordanis pallio Eliæ percutit fluminis undas, imperans, ut ſibi viam, & tranſitum, ut olim Iſraeêlitis, in partes ſeſe dividendo, pararent, aſt ſurdæ aquæ Jordanis, non obediunt, ſuſurro murmure fluere continuant, £ Pallio Eliæ, quod ceciderat ei, percuſſit auas, & non ſunt diviſæ. Secundâ ergò vice, & iteratò, pallio Eliæ Eliſæus percutit, & tangit aquas Jordanis, & obedit unda, gradum ſiſtit, per medium ſe dividit, à dexteris, & à ſini- ſtris in parietem erigitur, iter, & viam Eliſæo pandit, ſecurum paſſum, ac tranſitum parat; Percuſſt aquas, & diviſæ ſunt huc atque illuc, && tranſiit Eli- ſeus. Quæ eſt cauſa, quod primàâ vice ad tactum Jordanis ſe aquæ non di- vidant, iter, & viam non pandant, obediant autem ſecundà vice percuſſæ, ac tactæ? Advertit Abulenſis; prima vice Eliſæus tangens aquas, nullas preces ad Deum fudiſſe, auxilium divinum non imploraſſe, hinc infructuo- ſa actio, ſurdæ aquæ, confuſus Propheta. Secunda vice, antequam aquas percuteret, preces præmiſit, Deum invocavit; clamans in cœlum opem Hagitat; Ilbi eſt Deus Eliæ etiam nunc? Sic precibus præmiſſis, Dei auxilio invo- cato, quod deſiderat, obtinet, eventu deſiderato fruitur, obediunt undæ, tranſit per miraculum; oratio ergò præmiſſa operibus, & actionibus, eas proſperas, felices, fortunatas facit. Patet in Eſther, & Judith. CONCEPTUS VII. Actu decretum Regis, ut pereant Judæi, valvis affixum, obviè patuit: Statim in Suſan pependit edictum: Eſther c. 3. Mardochæus hortatur Regi- nam, ſupplicet Regi, ne pereat gens tota: difficilis hæc actio: lex erat Per- ſis, ſi etiam Regina ſine licentiâ prius obtentàâ, auſa fuerit ad Regem in- gredi, moriatur; ſi nunc Regina Eſther ad Regem ingredi differt, termi- nus fatalis, dies præſcriptus ſeralis ſententiæ, elabetur. Ergò vitam pro- priam poſtponit, ſaluti omnium conſulit Eſther, ſine licentià ad Regem ingreditur; & quid accidit? Ex horà mentem Regis immutat, ſibi affe- um, populo Judaico gratiam impetrat: O felix actio! unde operi huic taàm fortunatus, & exoptatus eventus? notare libet: Eſther ſupplices ſuas ab oratione ad Deum incepit: Confugit ad Dominam, pavens periculum, Jod imminebat. cap. I4. Adeſt S8. Auguſtinus ep. 199. Orantem ſtatim exau- ivit, quia cordis intpettor eam verè dicere ſcivit. Oratio præmiſſa operibus, actionem faciunt felicem, finem procurant gaudioſum, eventum proſpe- rum. Judith debilis fœmina detruncat Holophernem, unde fœminæ tan- tæ vires, actio tàm proſpera? Preces præmiſit: preces acuerunt gladium, roborarunt brachium, firmarunt animum: Stetit Judith ante lectum, oraus cum lachrgmis, & labiorum motu, in ſilentio dicens: Confirma me Deus Iſraèl, & reſpice in hde hord ad opera manuum mearum, ut ſicut promiſiſti, Jeruſalem civi- Feſtivale. Aa a tatem 3700 IN FESTO S. BARTHOLOMEI,., tatem tuam erigas, & boc, quod credens per te fieri poſſe cogitavi, pevſciam, audi- ſtis linguam, attendite dexteram: Cum evagindſſet illum (gladium inanam) apprehendit comam capitis ejus, GS ait Confirma me Donine Deus in hac hora, ES percuſſit bis in cervicem eus, & abſcidit caput us. Bis oravit, & bis percus- ſit, ad opera manuum, ut Deus oculos convertat, orat, & dum exorat, feli- cem exitum impetrat; dum labia orationis muniuntur auxilio, reportatrr victoria, triumphat fœmina. LEpilogus.] Ergò, ut & noſtræ a Riones proſperæ ſint, ac felices; preces ad Deum præmittamus; precando cum S. Matre Eccleſià: Actio- ners noſtras quæſamus Domine, aſpirando præveni, & adju vando proſequere, ut cunéta noſtra oratio E& operatio, à te ſemper incipiat, E& per le ota, fniatur. Amen. IN FESTO S. BARTHO 10ME CONCIO TERTIA. rea. Erat pernoctans in oratione. Lucæ cap. Io. rhemæ. Perſeverandum eſt in oratione, ut impetremus rdi V „ .„ „ . 111 xardiam. N IIex ſteratis vicibus percuſſus, tandem in favillas erumpit; Academicus Lemma adſcribit: Itonon uno- Ictus ad ſilicem repetendus eſt; ad primum, bit tandem Salvator noſter, in ſaeris literis petra dicitur: Petra autem erat Chriſtus. I. ad Cor. c. 10. Hanc petram percutit, qui ſup. plex ad Chriſtum orat, iteratis votis, qui petram hanc divi- nam pulſaverit, perſeveranter oraverit, dabit indubié cumu- Texius latas pietatis, & clementiæ favillas. Teſtis Scriptura: EDiD Jacr æ Seripturs. ille perſe veraverit pulſans, dico vobis, etſi non dabit illi ſurgens eo, qudal amicus ſit, propter improbitatem tamen ejns ſurget,. dalit illi, quotquot habet neceſſarios; & ego dico volis: Perite, & dabitur vobi; quærite, & invenietu; pulſate, & cterzgs . vobis; ſecundum, tertium ictum ſi favillam negavit, da- ad ictum decimum, vel vigeſimum. Chrifſtus — M, omnn Miniic lnir/ llct ſitz ſuu mu, Aui nſbe ve irinne Gt. Memm . lic lſeN o mlhi uine t 7 rig. Vi niiui ideh hi himt,⸗ iihntunn lus oi⸗ R Uiniſſtetimn fulm ſi WMituit, Ullutitn lu entſnn. tgnitubren Afci 8 6 iun inpntn te cn 4 nil ihe CAnon In nua nl Oineim, liſir behe Ntin ati Ueliut ſitend 1, Aicie MManndhte — — biherfcin ladhum Nnn Deuibrke Awit Kdelen Idumennn Au lio, ezet rr ſat iet e tre Lecleihe iuuunil ler int, fernt⸗ — THO. 4. cE n urimpene 1s, tunden i nme lſrir endlsetzi⸗ Serihenmnten Vgehmun, Giekur: mmum elliiſ⸗ bihenmben ,debtiniti, leſis einn m AN1 1ummn e, Ion N 6 ſwc, . . CONCIO TERTIA. ryr vobis; omnis enim, qus petit, accipit, & què quærit, i venit, & pulſanté aperietur. Lucxæ II. Unde ulterius S. Lucas cap. 18. Oportet ſemper orare, & non deficere. Audiamus Patres: Ille, Patren, Jus nolebat dare, quod petebatur, fecit, quia zlle in petendo non deficits quantò magis dabit Dens bonus qui nos hortatur, ut pe- tamus, cus diſplicet, ſe non petimus. S. Auguſtinus Serm. F. §. Angufi- cap. 5§. de verbis Domini. Et iterum ſuper Pſalmum 65. Ne nus, deficias in oratione, Deus quod conceſſurus eſt, etſi diſgert, non aus- fert. Nemo noſerum parvi pendat orationem ſuam; Dico enim vobti, quod ipſe, ad quem oramus, non parvi bendat eam, boſtquanm egreſſa eſt ab ore noſtro, ipſe ſeribit am in libro ſao, & unum e duobus inaubitanter ſperare poſſumus, quoniam aut dabit, quoodd petimus, aut quod novit melinz. Ita S. Bernardus Serm. 5. in . Be⸗ nar- Quadrag. VOualt Deus rogari, vult cogi, vialt quadam importunita- e⸗ te vinci, ideò tibi dicitur, regnum cwlorum vim patitur, & vio- lenti rapiunt illad sD eſto igitur ſedulus in oratione, eſto in preci- bus importunus, cave, ne ab oratione deficias, ſi diſſemialat, quem rogas 3 eſto raptor, ut regnum cæœlorum accipias, eſto violentuns, ut vim ipſis etiam inferas cælis. Bona violentia, quäâ Deus non of- fenditur . ſed blacatur proximus non læditur, ſed juvatur; pec- catum minuitur, non multiplicatur, bona, inquasm, Violentia, qud non quæritur lucrum citò periturum, ſéd Regnum acquiritur ſine Vine manſurum. Docet S. Gregorius hom. 1. in Eyvang. Szcut S. Grege- certamini bravium non aſſequitur, qis anteqzam metam attin- Hus, gat, deficit, ſie orationis fruétu privatar, quiguis in illa non ew- èterit importunns. Docet S. Laurentius Juſtinianus lignos. Lauren- vitæ cap. 4. Chriſtus vult oratores ſuos omnimods importunot, iue l ul⸗ humilis quàppè importunitas fiexit ſapè animos duros. Scribit Caſſiodorus lib. 5. cap. 24. Sæpè durè diſfert, ut petere doceas, Caſſiodorus diſſimulas audire petentem, ut facias perſeverantem. Inquit S. Anſelmus lib. meditationum. Qus violentior Chriſto fuerit, S. Anſelmus religioſiar habebitur à Chriſtos Docet S. Ambroſius Serm. 15.. 4n bro- Pertinax oratio pertingit ad ſinem, etſi tibi in initiis ſicca, & laes velut ſaxea videatur, olenn- gratdarum de hoc duriſſemo ſaxo elicier, modò perſé veras ongior mora non diſſol- vat, modò tua vota dilatione Gillibertus ſerm. 8. Gillibertus 372 IN FESTO S. BARTHOLOMAXI, in Cantica. Imploratâ S. Spiritũ¹s gratiàâ deſuper Conceptus dabo. CONCEPTUS I. [Confirmatio. ] Civitas obſeſſa tandem ad deditionem cogitur, ut por- tas aperiat, petitioni annuat, quando? dum conſtanter, perſeveranter, multoò tempore, ignitis globis, ac tormentorum ictus fuit impetita. Ci- vitas elegantiſſima, ac ditiſſima cœlum eſt, adaperiet tandem nobis januas ſuas, dabit dona & gratias, voluntati noſtræ conſentiet, annuet votis, poſt- quam perſeveranter ignitis precationum globis, & orationum impulſibus, conſtanter, perſeveranter impetiverimus: Videamus practicè in muliere Cananea: filiam habuit à Dæmonio obſeſſam, currens ergò poſt IESUM rogat: Clamavit dicens ei: Miſerere mei Domine, Fili David, filia mea malè à Demonio vexatur. Matth. I5. Chriſtus non dignatur eam verbo: Qui non reſpondit ei verbum, imò duriſſimè rejecit: Non eſt bonum ſumere panem flio- rum, & mittere canibus. O miſera mulier? ergò penitus excluſa es, ergò cœlum tibi claufum eſt, ergò deſolata nil impetras, non exaudieris? exau- dita eſt tandem, impetravit, humiliter petitum, largiſſimè gratiis divinis do- natur, cœlum quam largiſſimè fupplicanti aperitur: Reſpondens JüösllS dit illi: Mulier, magna eſt fides tua, fat tibi ſiut vis. Vim intulit cœlo, januas reſeravit, Chriitum DEI Filium ſibi habet addictiſſmum; quando? Dum conſtanter, perſeveranter precibus inſtitit; ad primam repulſam, licet Chri- ſtus nec verbo eam dignaretur, animum tamen non deſpondit; non tacet, non recedit, ſed iteratò inclamat; ita ut moleſta eſſet Apoſtolis: Dimitte eam, quia clamat poſt nos; graviter & ſeverè repræhenſa, atque ut canis re- jecta, tamen nondum deſpondet animum, perſeverat ſupplex invocan- do: Etiam Domine, nam && catelli edunt de mieis, quæ cadunt de menſa do- minorum ſuorum. Hac conſtanti precatione devictus Chriſtus, ad nu- tum fit mulieri: Fiat tibi ſicut vis. Oratio perſeverans, ac conſtans tandem impetrat, ac obtinet intentum. Si permanſeris poſtulando, etiamfi non centinuò accipias, accipies tandem. Scribit 8S. Chryſoſtomus hom. 24 in Matth. CONCEPTUS II. Primo Regum cap. 7. filii Iſraél ingentem victoriam miraculosè de cœlo obtinuerunt contra Philiſtæos: Intoxuit autem Dominus fragore magno in die illa ſuper Philiſtim, & exterruit eos, E& cæſi ſunt à filis Nraxl. Tanta vi- Gtoria, tam miraculoſum adjutorium, quo medio Judæi impeträrunt? Im- peträrunt perſeverante prece Samuelis: Procedentes in prælium clamant ad Samuelem: Ne ceſſes pro nobis clamare, ad Dominum Deum noſtrum ESc. G elamavit Samuel ad Dominum pro Iſraël. Non ceſſavit Samuel orare, & non- inter- memmiti Mrat! (iſs, ſtelit Cl vigebant Todo lactumn fel, mn 1: tenpor AN N Moslenun rinleshebt Pnlllnef rlenationen tenl, Cconl ebx, A lofk Dunumn 1d D U, in exenn n ſuumn, e nig ture Futlte, en 8 hoc Aaton d,Gſn e Mie An Nnns derab⸗ Ampkomn Konntes ern mpkabunn. lon iblolon 17 hre Beit ad Dnls hattecin nſtet 1 funn fäin, t, tos 7 — — luper CnN emn cogtnrg. ter, Petleſen kuit imein l ndemn nobeſn annnet nſs tionum inpe Pradicaee. egd olt l vid,finmn eimn vetho: t ſone,ehn, tus excllctes, On eildſeidlt mmsgratisci Npotcen intolitcao wuun; Conin nrepolan, l ndeldondtrm: elet Aolole.. la, Adlelte Vert ſheb e auint , ctos Ctilu,d eſennd, ii nſens lnn Chpolrmn 1 7 umphabimus. CONCIO TERTIAA 373 intermittir Deus victoriam præparare. Optimè S. Auguſtinus ſuper Pſal. 65. Ne deſicias in oratione, Deus quod conceſſurus eſt, etſi differt, non aufert. CONCEPTUS IIIL. Narrat liber Exodi cap. 17. Judæos ingreſſos eſſe bellum éum Amale- citis, ſtetit anceps victoria longo tempore, jam vincebant filii Iſraël, & cæſi videbantur Amalecitæ, brevi intervallo ſubjacuerunt Iſraëlitæ: quo- modo factum, quod Judæi non continuarunt victoriam, ſed mutabili e- ventu, jam victores, jam victi apparuerint? Cauſalem indicat ſacer tex- tus: tempore prælii initi cum Amalecitis, Moyſes montem conſcendit orando pro populo fuo, manu extendit, & quàm diu manus extentas Moyſes tenuit, vicit Iſraẽl, dum parum remiſit brachium, victus videba- tur miles hebræus! Cumque levaret Moyſes manum, vincebat Iſraël; lin au- tem paululum remifiſſet, ſuperabat Amaleb. Intrat hic Abulenſis quæſt. 2 per levationem, & extenſionem manuum Moyſis, orationem Perleveran. tem, & conſtantem, per remiſſionem verò manuum, ceſſationem à pre- cibus, & ſuſfragiis, intelligens: quamdiu Moyſes in prece perſeveravit, manum ad DEUM conſtanter extendit, vicit Iſraél, dum ceſſat, vinci- tur; in exemplum: Oratio perſeverans tandem impetrat, ac obtinet vo- tum ſuum, etſi juſtus DEUS differt, non aufert: Audlatur Abulenſis: Moyſes tunc videbatur inſtanter orare, & cum deprimebat manus, vincebantur Hraelitæ, eò quòd tunc videbatur ceſſare ab interceſſione pro eis. Adverten- tes hoc Aaron & Hur ſocii Moyſis: Suſtentabant manus ejus ex utraque par- te, & factum eſt, ut manus ejus non laſſarentur usqué ad occaſum ſolis, fugavit- que Joſue Amalec, & populum ejus in ore gladii. Ut perſeveranter Moyſes manus elevabat, indeſinenter orat, optatam ex integro victoriam obtinet, & triumphum. Ecce exemplum; non differamus preces, ſed perſeveran- ter orantes permaneamus, & certum obtinebimus ſolatium, exauditi tri- CONCEPTUS IV. Arbſolon occiſo fratre Ammon, proſeribitur à Parente Davide, qui Abſolon fugit ad Tholomai filium Ammiur, Regem Ceſur. 2. Regum 15. Ibique abjectus in exihio ſcelus ſuum lugebat, omnem lapidem movit Joab Davidis belli Dyx, ut apud Regem Abſoloni gratiam impetraret Rex patricidium däimitteret, exulem revoearet, in conſpectum iterum admitteret; tandem omninò Joab, quod rogaverat, impetrat; Ecce placatus feci verbum tuum, vade, & revoca puerum Abſolon. 1. Regum r14. Scife opus eſt, quando Joab exauditus eſt, & gratiam Abſoloni obti- nuit, fors primis octo diebus, fors primo menſe aut ſaltem primo quadrante anni? longius inſtitit Joab, toto nempè triennio: Tuit ib's Aa a 3 tribus S . 374 IN FESTO S. BARTHOLOMI, trihus annis, I. Regum 13. Per tres annos integros Joab importune, moleſt Regem pro exule ſupplicabat: Oravit occultè pro illo, ut rediret in terram Iſrael, inquit Abulenſis quæſt. I5. Tandem exauditus impe- travit reo veniam: Ecce plucatus feci verbum tuum, vade & revoca puerum Ahbſolon. Oratio perſeverans certò impetrat, honeſta pertinacia, dum generat ad ſpeciem faſtidium, extorquet votum. Oratio in modum imperantis ſupplicat, & in modum ſupplicis vim affectat; energia ora- tionis, perſeverantia eſt. Grata vi in DEUM quodammodo prævalet oratio, ſi indefeſſa perſeverantià obarmetur, & fiduciâ religiosà mu- niatur. CONCEPTUS V. Marci cap. §. Jairus filiæ ferè animam agentis acri dolore percus- ſus, ad Chriſtum Dominum involat, ad genua ſupplex procidit, & obſecrat: Filia mea in extremis eſt, veni, inpone manum tuam ſuper eam, ut ſalva-ſit, & vivat. Orantem Chriſtus ſequitur, imò, ut melius di- gerim, comitatur: Et abüt cum illo. Non minus in extremis, & ad mortem decubuit Lazarus, per expreflum ſorores Lazari Chriſto Serva- tori, utique pro eo deprecantes, periculum denunciant: HNomine, ecct quem amas, infirmatur. Joann. II. JESUS, quamvis faveret huic nobili familiæ, tamen ocius non venit, ut ſorores precabantur, Jed manſitt in eodem loco duobus diebus: quis cauſam dicet, cur eos, quos diligebat, ſtatim non exaudivit, ad infirmum ſanandum ocius non venit? venit autem incunctanter ad Jairum ejus filium ſanando, ac vitæ reſtituen- do? Lego quidem ſorores Lazari miſiſſe nuncium, infirmitatem fra- tris ſupplicando intimãâſſe, aſt iteratò preces repetiſſe, in oratione erſeverâſſe, non lego, omittunt precęs ad Servatorem, ut veniat, & medicus tardat. De Jairo autem inquit Marcus: Procidit ad pedes ejus, E&& deprecabatur eum multum, dicens: quoniam filia mea in extremis eſt. No- tare libeat: deprecabatur eum multum: preces iteratò repetiit, in oratione, & ſupplici ſua poſtulatione confſtans perſeveravit, & ad votum habuit medicum; hnoc faéto nobis datur intelligi, quàm ſit magna perſeveran- cum inſtantia. CONCEPTUS VI. M Lucæ cap. 18. teſte, cœcus quidam juxta viam ſedens, ad Chri-. ſtum preces fudit, ut viſum reciperet: Clamavit dicens: Jäoll, Fili Da- vid, miſerere mei: benigniſſimus Dominus omnind precibus annuit, U- ſum dedit, & tenebrarum caliginem depulit: 0 m vidit: Tranſi nunc mente ad alium cœcum, Joan. cap 9. banc Chriſtus ad aquas ha- tatorias Syloë demandat, in quibus ſe lavet: Eæde, lava in natatoria Moe. Hunc tis orationis valentia, & quàm non fraudetur votis, aſſidua, ac multa pre- Emnes netn oun Alun netnbel (caocl in e. ln l tcet: Auc Faum alket PNlN i,Yi Ne t: Hmi let ſeyreihe Nund onto, ⸗ Inptencdm. Unineſonar Cunin Kore, Hodiuslid s lrer inprun ls Deus, tlimne 5 0 altorue lhiga Perman l, inhoten, eo inn n exdudtun ge Gſenuf la Rettſactit Otalio in it ffechat anent ecdanmmod iducit nlgee s deni Coet luppler got apum tunn e. ind, Nt In 8 in ertenns, Lnati Chi Unciant: e. is ſwwere w brnnnt, Ar r e0, S Ccins nOn do, a ſit 14 um, fmnine leheiiflenn . yatolenn, R : Nilt 4 nen in eifenn, d eſelſtrinn t, & A ul⸗ CONCIO TERTIA. 37 Hunc à nativitate cœcum confeſtim non fecit videntem „Uti fecit videntem cœcum illum ad viam: Ppromptiorem ſe Chriſtus erga hunc, quam erga illum exhibet, quæ cauſa ſubeſt, quòd Jeſus adeò promptus ſit in vota mi- ſeri cœci in via? cauſa fuit perleverans oratio, precatio continuata: ubi al- ter, ſi fors ſigno miſericordiam à Bervatore popoſcit, de reliquo mutus conſidet: Audiamus S. Lucam: Cœcus quidam ſedebat ſecus viam mendicans, & cum audiret turbam prætereuntem, interrogabat quid hoc eſſet? dicunt qautem ei, quod JlkscS Wazarenus tranſiet, & clamavit dicens: Jköll, Fili David, miſerere mei, & qui præteribant, increpabant eum, ut taceret, igſe verò multò magis clama- „ bat: Hli David miſerere mei; ſtans autem Jkſiz juſſit illam adduci ad ſe, Coc. Et dixit Jbſus ei: re pice, fdes tua te ſalvum fecit, & confeſtim vidit. Ecce conti- nuata oratio, perſeverans precatio Jeſum ſtitit ad gratiam, ad miſericordiam impertiendam. Ubi oratio ſollicitavit aſpectum, fuit caligo, ubi ora taci- turnitate ſignata, & lumina diutius clauduntur; perſeverans oratio fert fru- tum in flore, qui certò certius matureſcet in tempofe. Optimè ſeribit Enodius lib. 5. ep. 14. Percipio pe futura, te deprecor. Ex Evangelio liquet: Propter improbitatem ejus ſurget, & dabit illi, quotquot habet neceſſarios. Luc. II. Amicus Deus, importuna prece, veluti laſſatus, quod exoratur, dilargitur. Suaviſſimè S. Chryſologus Serm. 39. Wegare noluit, qui ſibi etiam neganti, qualiter extorquetur, Oſtendit. Nempè prece perſeverante. [Epilogu.] Hortor ergò cum S. Chryſoſtomo hom. 24. in Matth Permane in quærendo, atque pulſando, & absque ambiguitate percibies. Amen. 376 IN FESTTO NATIVITATIS B. V. M ARIX, — DW Gs c S e A ſird P P e e e he ee ,90 IN FESTO NATIVITATIs B.Y V. MARIX, ues . V ,foli ſ Textus. Eemm /9 in Qua eſt iſta, qua progreditur quaſi aurora. Can. mjmgs t1C. 6. e iex rem. Quàm ſalutaris ſit mundo Nativitas B. V. de- ⸗ monſtratur. bhrn, Exordiun, 0 e Uroram emblematis loco inſtar Virginis bithein formofiſſimæ depingo, quæ odoriferos fl0o- nuahmini res, ſalutiferas herbas, candidas roris unio. aßtifi nes, a&rem recreantem medullas, lucem gilen aun, S exhilarantem præcordia, aliasque deli. ſnwertu eEEg cias, liberaliſſimà manu in mundum ſpar- b ui ſu git, epigraphen ſubſcribo: Agfert quæque proſpera mund. Hrmn gus Quæ pulchrior, formoſior unquam Virgo nata eſt mundo, Elrrun g præ MARIA, quam cœleſtes genii natam in hunc mundum, G0 Mri auroram intitulant, auroræ comparant: Quæ eſt iſta, que nltenddie⸗ progreditur quaſi aurora“ utique ad captum noſtrum: ſiouti ln en aurora adfert quæque proſpera mundo, ſic Maria in mundum ſihemmi, nata, ut grata aurora, omnia proſpera, ſalutifera, conduci. MWmli a bilia, delectibilia orbi attulit. Aurora noctem & tenebras numiſinin/ fugat, lucem, ac diem invehit; ſic Maria nativitate ſuâà, no- Demeſcenst Gtem, & tenebras disgratiæ abſtulit, lucem, & diem divinz lir Nuni 38. Patres. gratiæ introduxit. Audiatur S. Petrus Damianus Serm in uinſimin Damianus. Aſſumpt. V. Haæc eſt aurora, quam ſequitur, imo ae dud nar iſngiſi . ſcitur nddi keliine, Raurmi twin loco inlr 0, onffn 6,Cindidurm tenn meluli Otcla, Auce Nanu in nntn egue ßei 4 Uirgo un n uminhunemᷣ. t: 6 tum Noltrun V ſc Matahn Serm. 34. in principio: Quia & præcedentis tempori, quod nodbtem & ſolem, inter hominem & Deum, inter hominem inju- CONCIO PRIMA. 3e ſeitur Sol Juſtätiæ nam ſicut aurora terminum nobti, diei prin- cipium adeſſe teſtatur, ſic & irgo noctem expielit ſempiter- nam, & de die diem, de terrà ſuæ virginitati exortum, terri infudit. Et iterum: Natà irgine ſurrexit aurora; quia Maria, veri prævia luminis nati vitate ſad mane clariſzmnm zilluminavit. Quando nota e V'irgo beata, perorat Ruper- Ruperun. tus Abbas in cap. 6. Cantic. Tunc vera nobis aurora ſurrexit, quia ſicut aurora eſt finy præteritæ noéti, & initium diei ſe- quenti. ſie nativitas tua ſinis dolorum, & conſolatséonis fuit ini- tium. B. V. Maria aurora fuit, inquit Hugo de S. Victore Pcnn quafi nox erat, ſinis exſtitit, & vera lucis gratiæ, ſolisque Zuſti- tiæ, qué ex pſa progenitus eſt, præventrix, & antelucanum ſidus fuit. Sicut aurora valaò rutilans in mundo progreſſa er, 6 Ma-⸗ ria, ſcribit S. Bernardus in deprec. ad B. V. quando vers ſolis 8. Bernar- lendorem tautæ ſanctitatis jubare pracurriſti, at verèò diem ſa- us nutis diwerim, diem probationis, diem, quem fecit Dominm, quem tuæ charitati önitiari dignum fuit. Felix aurora, felicis diei exſtitiſtè nuncia, talis dies, talem auroram dici decuit, & reötè quidem auroræ impleſti oficium, ipſé enim Ssol Nuſtitiæ de te pro- ceſſurus, ortem ſuum quädam matutind rradiatione præaveniens, in te lucis ſuæ radios coptosé transfudit, quibus poteſtater tene- brarum, quas Eva prodaxerat, in Jugam convertiſtè, atque ita deſideratum cunétis gentibus ſolem mundo invexiſti. Aurora eſt B. V. Maria, ſcribit S. Bonavent. in ſpec. lect. 11. quæ inter S. Bona- ventura. ſtum, & Deum juſtum ,„ſt optima mediatrix, optima iræ Dei re- frigeratriæx. Haæc aurora Maria nata diuturnum illud bellum, uod nobis cum creatore erat, ſublatum eſt, per hanc nobis cum eos reconciliatio ſancita, paxque, & gratia donata eſt. Inquit S. Damaſcenus Orat. 2 de dormit. V. Concludit S Mater Eccle- . Damaſce- ſia: Nativitas tua Dei genitrix Eirgo, gaudium annunciavit Bccl-ſia. univerſo mundo, ex te enim ortus eſt Sol Naſeitic Chriſtus Deus noſter, qu ſolvenz malediétionem, dedit henedibtionem. Implo- ratà S. Spirit⁴s gratià Conceptus audiamus. Feſtivale. Bb b CON- 378 IN FFESTO NATIVTTATIS B. V. MARIX, CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Auroram videmus quaſi fœcundam matrem ſolem & lucem, ut infantem in ſinu blandè deferre, ut amoroſam genitricem brachis conſtringere, & inſeparabiliter cum ſole & luce permanere: Maria aurora eſt; Natd Marid Virgine ſurrexit aurora veri praævia luminis, inquit Damianus. Sol & lux eſt DEUS: Sol Juſtitiæ Cbriſtus Deus noſter; Ego ſum lux mundi. Joan. 8. De Maria inquit §. Bonaventura in ſpec. ecum Dominus, ſicut Sol in aurora: Auroram Mariam, cum ſole & luce, Dei inquam Filio, conjunctam videmus, Maria fœcunda mater, ſolem & lucem, ESULUM, in ſinum ſuum reclinat „vel uberibus fovet, vel brachiis ſtringit, & tenet; recenter natum ESUM invemiunt paſtores in ſinu Macriæ vagientem, Reges , in ſinu Mariæ ſedentem, in Ægyptum fugientem IESUM, Maria in ſinu deportat, in templum Maria JE M., in iinu & brachiis defert, mortuum JESUNM, in finum ſuum Maria includit; rvectè ergò aurora, quaſi aurea, à Sole DEO aurea, à luce, à lumine divi- narum gratiarum. Semper cum ſole aurora, ſemper cum luce, ac lumine. Qus nunc cauſam dicet, Solem Juſtitiæ DEUM, lumen gratiarum JESUM, cur Maria ſemper ſecum retineat, vel in ſinum reclinet, vel uberibus fo- veat, vel brachiis ſtringat, ac teneat? Dicit S. Bonaventura in ſpec. Te- cum Dominus, ſicut Sol & aurora: Sol in aurora eſt quidem ignis, aſt ignis non urens, ſed illuminans, & refrtigerans, ignis non exſficcans, ſed re⸗ creans & humeétans, ignis non nocens, ſed fovens, ignis omni ereatu- ræ blandus, gratus, acceptus, & proficuus: progreditur ergò Maria ut aurora, ut aurora ſolem & ignem, DEUM, CHRISTUM IESUM in ſinum ſuum reclinat, inter ubera fovet, brachiis deportat :ut nempè DEUS, nobis Sol in aurora ſit & maneat; ſemper ſuavis, mitis & blandus, recreet omnes, nullum exurat, foveat omnes, noceat nulli. Optimè Albertus Magnus in Biblia Marianaâ lib. Gen. N. 12. Lſa poſt Deum principium is gratiæ in nobis. d CoNCEPTUS IAI. 6. Iſidorus in lib. Ethymologiarum, Auroram derivat, ab aur4 ſuaviter rorante: ut aurora, idem ſonet, quod aura rorans: auræ r0- ranti inſcribit Academicus; refrigerat, & erigit laſſos: flores inquam, herbas ab ardore ſolis laſſas & exſuceas; aurora progrediens refrigerat, ac erigit: Sic Maria in nativitate ſuã humano generi, ab ardore iræ DFI exhauſto, laſſo, atque proſtrato, fuit aurora, aura rorans, ardorem iræ DEI temperavit, roris gratiarum guttulis reſperſit, refrigeravit, erexit. Ita ad Virginem natam fuſpirat S. Germanus: Sola 6 Domina mea, ſola, Auæ ſola mihi er Deo ſolatium, ſola Atus in me exiſtentis, divinus 105. & exſiccati noſri cordis divinitus irrorans aiperſio. Experientia dilcimu, aurorâ progrediente, & zaurà rorante, cœlum mel, & dulcifſimae, . — — nen i ceeiget . M. eiin un, l b Nn lle. Hoc. AMorl, du n ebbds, 4 Imchz. Mo. h Mo 5 uli, fit. Dobichn gocet: Auro umn nut eſt WWu; aurei leictione co en, ſed miſ r utet: iin, mnd ob ui Ule nans G “ Vir Ieus, umm⸗ ind habitun t, dd hae mictim inir s, (and geln, Amn Cirinnrun eſn: Pti elin otue ſeſt tune Onſaidtt, Uulhnn, bmn mhi nt octon ulie in mmen in droſann geitie eluce dent veni geninei Chiſns Den Dnaventun ü ,Cum ſclein Unda onet, uberibos , Hingenun enein, in Nlum Man ſuum Manin loce, alunm cunh luce, en gratanmd lnet, ellhen aventun inſ lidenn gni,i noh exſicen s, ignis n ogrecin et CHSTCANE is depottt u ſuts, Nsdi⸗ Nocett nl, 1 tun Ceitl out di, i: Hons Me, D A CONCIO PRIMA. 379 quorem ſtillare: In antiquo etiam Teſtamentoò legimus, quod manè ros ceciderit, quem ocius Manna ſuaviſſimum ſecutum eſt: ita Exo- di 16. Mane guogut ros jacuit ſuper circuitum caſtrorum, cumque operuiſſet ſuperficiem terræ, apparuit in ſolitudine minutum o. gquibus ait Mogſes: te eſt panis, quem dedit vobis Dominus ad veſcendum &Sρ. appellavitque nomen ejus Man, quod erat quaſi ſemen coriandri album, guſtusque eſus quaſi ſimile cum melle. Hoc Man figura eſt gratiæz Dei, quæ gratia, poſtiquam Maria, hæc aurora, aura rorans, ſuper terram progreſſa eſt, ſuavis, & dulcis anima- rum cibus, ab omni cupiente guſtatur, & ſumitur. Ita S. Paulus ad Ti- tum cap. 3. Apparuit gratia & benignitas Salvatoris noſtri Dei. Et David Pſalmo 33. hortatur: Guſtate && videte, quàùm ſuavis ſit Dominus. Opti- mè Hugo à S. Victore Sermon. 34. Maria aurora, veræ roris gratiæ præ- uuncia fuit. CONCEPTUS III. Doctiſſmus Calamato in Sabbatho poſt Dominicam I. Quadrageſ. docet: Auroram, idem ſonare, quam auream horam. Maria, in ter- ram nata eſt, ut progrediens aurora, generi humano certè fuit aurea bora; aurea hora, quia Virgine nata, maledictio in hominem lata, be- nedictione compenſata eſt, ſol gratiæ divinæ illuxit nobis, non ſævien- tem, ſed miſerentem patrem, DEUM experimur; in figuris veritas de- picta patet: Geneſ. 32. Cum Jacob totâà nocëcte luctabatur cœleſtis ge- nius, manè facto, aurora progrediente, à luctu ceſſat, amicitiam cum Jacob iniit, gratiam ei exhibet copioſam: Ecce vir ludtabatur cum eo usque manè Oc. dimitte me, jam enim aſcendit aurora 6c. benedixit ei in eo- dem loco. Vir luctator DEUS erat, Jacob à Deo graviter læſus, & vul- neratus, humanum genus figuravit, quod aliquot millibus annorum du- riſſimè habitum eſt, ac ſeveriſſimis divinæ Juſtitiæ fulminibus caſtigatum luxit, ab hac luctà, & ſeveriſſimâ juſtitià ceſſavit DEUS, cum homine amicitiam inivit, gratias & benedictiones hucusque ei exhibet copioſiſſi- mas, quæris quando? dum mane factum eſſet, dum aurora Maria pro- greſſa, & nata fuiſſet in terram, Maria, aurora, facta eſt nobis aurea bo- a divinarum gratiarum, & benedictionum. Sic docente S. Matre Ec- cleſia: Nativitas tua Dei genitrix, gaudium annunciavit univerſo mundo, ex te enim ortus eſt Sol Juſtitiæ Chriſtus Deus noſter, qui ſolvens maledittionem, dedit benedictionem, & confundens mortem, donavit nobis vitam ſempiternam. Subſcribit S. Joannes Damaſcenus orat. 2. de dorm. Virg. Diuturnum ilud bellum, quod nobis cum Creatore erat, ſublatum, exſtindtum eſt, per banc nobis cum eo reconciliato ſancita, paxque & gratia donata eſt. Te- ſtante Apoſtolo ad Epheſ. cap. I. Benediæit nos, in omni benedidtione ſpi- rituali in cœleſtibus. Bb b 2 CON- 390 IN FESTO NATIVITATIS B. V. MARI;, CONCEPTUS IV. Quacunque parte ſe vertant filii Iſfraëél, nonniſi interitum & rui- nam ſüam conſpiciunt, à facie præbet ſe mare rubrum, quod ſi ingre- diantur, ſubmergentur, à dorſo, inſequitur armatus Rex Pharao, qui conſiſtentes ad unum omnes trucidabit ac interficies; ad latera ſe ræbent vaitiſſima deſerta Arabiæ, in quæ ſi fugerint, fame & fiti mor- tificati interibunt; afflistiſſimo, undique miſeriis circumdato populo, tandem defuper venit auzilium & ſolatium, gratia, & miſericordia; mare ſe dividit, iter pandet, per quod ſicco veſtigio transeuntes ſal- vati, hoſtem in medis fluctibus ſubmerſum intuentur. Sitienti, & eſu- rienti populo in deſerto, ecce duriffimum ſaxum profundit limpidam, coœlum depluit, panem & eſcam dulciſſimam: quæris denuò, quando populus Iſraëlis tantis favoribus defuper donatur, & gratiis ditatur? dicit tempus liber Exodus cap. 144. Jamque advenerat vigilia matutina, G ecce reſpiciens Dominus jupra caſtra Rtg)ptiorum per columnam ignis, & nubis, interfecit exercitum eorum, &ο ſubvertit rotas curruum eorum. Mane auroræ, erat illud tempus aureum, quo tantæ gratiæ Judæis à cœlo datæ ſunt. per hoc mane, & tempus auroræ, quid aliud, quàm natam Virginem intelligam, Maria, aurora aurea bora generi humano exfſtitit, dum hæc nata, DEUS clementiſſimis oculis, in graviſſimis animæ & corporis pe- riculis conſtitutos reſpicit, ac brevi filium ſuum unigenitum transmi- ſit in terram, qui tyrannidem Dæmonis abſtulit, morte ſuâ incolumes, per mare rubrum miſetiarum & periculorum nos traduxit; Manna dul- ciſſimum corporis ſui cibum viatoribus in deferto hujus muncki, dedit, & inſtituit, quo confortati, plane in patriam coleſtem perveniamus, ad hoc mane, & auroram reſpexit David, dum canit Pfal. 89. Repleti ſumus mane miſericordid tud; veriſſime Rupertus Abbas lib. 6. in Cantic. uando nata es«, 6 Virgo beata, tunc vera nobis aurora ſurrexit, aurora, au- rèa hora, prænuncia diei ſempiterni, quia ſicut aurora, quotidiana finis prete- ritæ nodtis, & initium diei ſequentis, ſie nativitas tua ex ſemine Abrahæ clara ex ſtirpe David, finis dolorum, & initium conſolationis fuit, finis juſtiticæ, & latitiæ nobis exſtitit principium. CONCEPIUS V. Sunt, qui auroram, ab ore aureo derivant, ut idem ſonet aurora, quaſi aurea ora, os aureum, exgertiſſimum Advocatum, Interceſſorem, ac Patronum nominamus. Et quis mag's perorat pro nobis, interce- dit, ac patrocinatur, quàm Maria, exindè aureum hoc os Spiritus §. vittam coccineam intitulat: Sicut vitta coccinea, labia tua. Cantic. 4. Theodoretus legit, ſicut funiculus coccineus: cur Maria vitta, aut Rnr culus * — lncoecinen gir,1 excl ſjetn pendn Nne ad inci 6nmts Vgn Cin lanpen Mnilipar. mtnrin, ’ Dun oni⸗d Ezrniniz n (nniſnngue ejbe ſyem le venert Geeti awrore Pumittentes. imnb; ar relip tn imuam, Wn, teple ol Ine bonum Ura, te dol tiarum rekt creniattit luaurora it cen E. — — teifun n cuoc ſin ex Dhatn, 6 3 len Amne A ſin mdto & milercot ) transelntal Gitient, ⸗ fondt rnar. Gdennd, r graiß e igllu ntrt lmn ignin hi. . Manem 4 (clo Ent n natm W exſiititt, Au me con nigenitum ni otte ſui dart; Muu es nlre keten henten⸗ nit N G? 1 lb6,000 ſenrt, A lttin zißt nin Al t iden ſren um; lenahr 40 on Ne we Big tu ( Vitt, . ria Ws, 6 CONCIO PRIMA. 381 culus coccineus dicitur? Explieo me fazto N =— . 88 r: Plieco me faceo Numerorum cap. 2. Rah .„2. Raha — ketrtk ab H & interitu ſalvatur, medio funiculo coleihso ne d eneſtra pen kulum expoſuit; funiculo coccineo ergò comp aicir eg Matiæ, ad indicandum: per Auroram, per aurea ora ate H lbi Nrae e e e „intercedentis, 8 einantis Virginis, innumeros peccatores ab interitu & ruina tam teiae, 1r am ſen erns teri pſervari . .1 * einpofdl ausn Hs tWert, præfervari. Audire libeat Bernardinum de B W“ in aArilali part. 12. Serrm. 2. de coronâ B. Virginis: O Chriſtiane , bon o tibi annuncio, ſcut Maria apud Deum omnibus Sandlis eſt potentior ong Deum pro nobis diligentius intercedit, & fervemin. Ideoque, 6 peccutor desperationis harathro immergi ſinas, ſed confidenter ad hanc potentiſſimam Dns Rtnefe Advocatam recurre; ipſa tibi ſuccurret ſine dubio, quia Epilogus.]1 Pierius lib. 55,. recenſet, Indiæ habitatores ram ſic venerâſſe: Auream patenam repletam oleo lim idich mo, orienti auroræ exponebant, hoc cultu omne bonum ab übi promittentes. Aurum, charitatis eſt ſymbolum, oleum ve 8 ſdi tionis, ac religioſi cultús, cor tuum Chriſtiane ahrea fiat m, . rea, inquam, omnimodé Mariam amans; ſic aureum amoroſum. cor tuum, reple oleo devotionis, & ſingularis cultûs erga Vir incm, & omne bonum ab hâc aurorâ tibi ſpondeo: bonum de m inme aurora, te Sol Deus illuminet, non urat. Bonum, ut re Penszrets gratiarum refrigeret, conſoletur; bonum, ut mediante aurora, Ma. „Ma- ria, eveniat tibi aurea hora, mortis felicis. Bonum tandem ria aurora ſit tibi ad tremendum tribunal aurea ora mübue udh cem placet, æternam felicitatem procuret. Mdr Amen. IN 382 IN FESTO NATIVITATIS B. V. MAREů, IN FESTO NATIVITATIS B. V. MARIE, CONGCIO SECUNDA. rerne. De quä natus eſt EsUIö, qui vocatur Chriſtu-. Matth. cap. 1. Truema. Per Virginem Mariam venit, quèd Dei Filius erga homines ſit ſvavisſimus. Erordium. NEm Onoceros, & Solini, Eliani, & S. Iidori teſtimo- nio, cum ſit animal ferociſſimum, nullo humano AAZ labore aut induſtria capi poteſt, proindeè hâc arte Devenatores eum deludunt: Virginem ei vicinam ſtatuunt, veſtibus & odoramentis mirè ornatam, hanc conſpi- catus monogeros oculis ita capitur, ut depoſitâ feritate, velut — pnelenſli 6 e i laugiin, toenglii unm adin Pll. An⸗ E 2. le cor i ſlumntn elltel nini murmnnn in i Alaie ube (6 6. Luurent 1i18 Ponavent n matpem ma n cternum ula agnus manſuetus ad Virginis ſinum properet, ibique ludens, imhhtinn, ac benevolus ſeſe Virgini pro libitu tractandum exhibeat; Academicus epigraphen ſubſeribit: Eirgineo manſueſcit in ſi. Texus nu. Ferox monoceros Deus in priſca lege intitulatur: Cajus rur. fortituao ſimili⸗ rhinocerotis. Nam. 24. Ferociam teſtatur No- eticum diluvium, quo hauſtus eſt orbis. Sodomæum incen- dium, quo exuſta Pentanopolis, 5Ægyptus, primogenitorum funeribus referta, Pharaonis ingens exercitus, mari ſepultus; funeſta Sennacheribi caſtra, ducentis penè millibus und nocte Patres, deletis. Hem! quaàm terribilis fuit hic monoceros, quam immenlas ſtrages ferociens edidit! Jam in ſinu Mariæ Virgi- nis hic monoceros manſuetiſſimus decumbit, & dormit. Can- S. Thomas tic. 4. Dilebtus quaſi lUins unicornium. Deſuper 8. Thomas Vilan. à Villanova Conc. 4. in Natali Domini: Quid Filio DEl ſini- lius, quàm filius unicornium; captus eſt & ipſeè amore E'irginu, & majeſtatis oblitus, carneis vinculis irretitur. Conformiter Ru- upertus pertus apud Cornelium à Lap. in Num, 23. Fortiſſimus öpiri- Abhas. zuum Deus, velut unicorni, id eſt, botentiæ ſingularis, Deus in- compre⸗ in, eiton nndo propiti Eicorden. II itten emnemn Onfnutin, En qunndamn zd Iemn nſe ende hi Afunitfnnun n Unen, linlgi n Uer aenn (on Clerics Ab⸗ ie dem3 Mkit in rCliften ulkenhe, ben Mllenkitvei⸗ ſuiu ATK 1 uwC 1 Dallt 15 Uiden Um, nullohe ſt, roionehie irginemeiti mtam, haent oltiferiume et, bbigtelt Qundonn ett inen nah i ge fninimt ociam telmm Goonen 1, Mtingggit . cltus, nerilgn milibusun monootnh jn ſon lerrſ bit lani Delyeoli ut hN ,. Corfonmit dus à S. Laurentio lib. 4. de laudibus B. V. Coronidem impo- “ CONCIO SECUNDA. 383 — comprehenſibili, & invibtæ virtutis, Vingines tralttus odore uteri, Wiqe inclaſas eſt, et er eo tant um comprehenas potuit, & occi- di. Sol Zuſtitiæ Chriſtas Deus noſter in veter? Teſtamento erat nt Leo rigiens, Deus altzonum, Peccatorer terribiliter bunsens, it patet exemplis in ſacris literis, ſéd ferventiſſimo amoris calore, in uterum E'rgini intrany, fabtus eſt totus benignus, ſuavis, & hu- manus. S. Antoninus 4. part. titulo 1 5. & 21. F. 4. & iterum ⁸. Antoni- . . 7 . . u Serm. 2. de coronat. Mariæ: Omnes indulgentias fabkas in ve- Dus. e teri Teſtamento, non amkhigo Deum feciſſe, niſi ſoldm bropter be- nedidt& E'irginis reverentiam, & amorem, quibus eam Deuns bper- honorandam in cunétir ſuus operibus, ab æterno praordinavit; faſciculas myrrhæ fuit Deus in veteri lege, quia terribils, ſed inter Mariæ ubera faltus eſt ſuavis & mitis. Inquit Richar- Richarqus nit S. Bonaventura in ſpec. cap. 13. Chriſzus per manſitetißſt- S. Bona- mam matrem manſueſéit, & placatur, ne ſe de beccatore per mor. Oitkar tem æternam ulciſcatur. Unde S. Ephrem. Serm. 25. Ma- Ephrem, riam propitiatorium totins mund, intitulat, ut quæ Deum toti mundo propitium reddit, & placatum, ſuavem, mitem, & mi- ſericordem. Imploratâ S. Spiritús gratiæ Conceptibus ve- ritatem eruemus. CONCEPTUS I. [Confirmatio. Certum eſt inſantes ex utero matris fortem inclinatio- nem quandam ad matris mores adferre: eruditè Caſſiodorus Variar. 23. terum cnuſeæ ſemper in ſenmeine ſunt, Frultas editus prodit aucores; ut radicis inge- nium, edito agneſci ſolet frultu, & latex ſaporem ſervat ſcaturiginis, ut horrida Sina infamat qualitatem telluris, C& filii parentum degeneres moræs, aut lau- dandas ſapiunt virtutes. Relucent varentum mores in filiis, & uti ſolis egreſſus ſo- laris horologii, udicat umbra, ita parentun virtutes && vitia proles indicat. Ber- Orat Naxera Comment. in Jadic. cap. . S. 7. Lex dicit: Filii matrizant; & Guerricus Abbas habet: Non degenerot à matre flias. Thomas à Villan. docer Serm. 3. de Nanv. B. V. Filii mitantur parentes, E&& parentes transfun- dunt in flios paſſiones animorum, mores, ingenia, G Virtutes. Maria nunc Ma- ter Chrili fui miſericordiſſima benignifſina; Audiamus Patres: Quie miſe- ricordiæ tuæ, bheneditta! longitudinem, & Iatitudinem, ſublimitatem, & profun- dum queat inveſt gare, nam longitudo ejus mque in diem noviſſimum invocantibus cam ſubvenit umi veriis, latitudo ecus reptet olbem terrarum, ut tud quoque miſeri- . G cordid 384 IN FESTO NATIVITATIS B. V. MARI, cordid plena ſit omnis terra, ſie e& ſublimitas ejus civitalis ſupernæ invenit reſtau- rationem, && profundum ejus, ſedentibus in tenebris, & in umbrd mortis obtinet redemptionem. Per te enim cœlum rebletum, infernus evacuatus eſt, inſtaurat ruinæ leſtis Jeruſalem, exſpectantibus miſeris vita perdita data eſt; ſic potentiſſi- ma, & piiſſima charitas, affettu compatiendi, & ſubveniendi abundat effedlu, eſt locuples in utroque, ſeribit S. Bernardus Serm. 4. de Aſſumpt. B. V. Adeò pie- tate replentur ubera tua, ut alicujns-notitia miſeriæ tacta, lac fundant miſericor- diæ, nec poſſis miſerias ſcire, &οnon ſubvenire, inquit Richardus à S. Victore cap. 23. in Cantica. A tàm miſericorde, piiſſimâ, & benigniſſimâ in omnes matre Maria, utpote Filius, Chriſtus Eſus, miſericordiam, pietatem, & be- nignitatem in mortales imbibit, ut de eo verba Jobi vera ſint cap. 31. Ab in- fantia orevit mecum miſeratio, &&& de ventre matris meæ egreſa eſt mecum. Opti- mè ad propoſitum noſtrum S. Bernardus Serm. I. de nuptiis in Cana Galil. Quid de fonte pietatis procederet, niſi pietas, quid mirum, i Pietatem exhibent diſcera pietatis? nonnè qui pomum in manu tenuerit, dimidia die, reliqua diei par- te pomi ſervabit odorem, quantum igitur viſcera illa virtus pietatis effecit, in quibus novem menſibus requievit. Hinc motus Petrus Cellenſis lib. de pani- bus; miſericordiam & pietatem Chriſti erga genus humanum vocat: Col- lectaneam miſericordiam, ideò collectaneam: nimirum ſicut infantes cum la- cte, lactatricum ſuarum mores imbibunt, ita Chriſtus cum lacte mileri- cordiſſimo matris miſericordiam, amorem, compaſſionem, pietatem, & manſuetudinem erga genus humanum imbiberit, ac ſuxerit. Pluribus hoc ipſum ulterius patet naturæ arcanis- CONCEPTUS II. Divus Antoninus parte 4. tit. 15. c, 2I. docet; ſolem in ſidere cœle- ſti, in leone, eſſe calidiſſimum, tàm hominibus, quam beſtiis noxium. In ſigno Virginis ab intenſo calore remittit, fit temperatus, ſuavis, ac mitis. Plutarchus & bPlinius docent, ſalſam maris aquam hoc remedio dulcem reddi; in ceram virgineam infundatur, ex hac omnem ſalſedinem deper- det, dulcis & ſuavis effluet. Gemma ſub ſolis ardore dura, incluſa in con- cham, fit mollis & lenis. DEUS in vetere lege; ignis conſumens, ira, & furore ſuccenſus leo, deſcendens in Virginem Marlam, Verbum caro fa. Gum, ecce Deus eſt totus pacificus, Deus totius conſolationis. 2. ad Corinth. c. 13. Deus pacis, && dilectionis, & ad Ephel. 2. Deus, qui dives eſt in miſericot- dia. Salſa, & marina hæc aqua, è cera virginei corpuſculi egreſſa, dulcis nunc fluit perenniter; fons aquæ ſalientis in vitam aternam. Joan. 4. Et Iſaiæ 12. Haurietis aquas in gaudio de fontibus Salvatoris. Gemma hæc du- riſſima, in concha virginei uteri, ecce quàm mollis & mitis: Diſcite à me, quia mitis ſum, & humilis corde. Matth. II. Quad ulterius indicat B. V. Ma- ria in Canticis Salomonis. CON- — (unticor nmyrhe, G boms u; inyrrha Nl nyrthe 6, DECMm ut, er rato⸗ Cntcorum 1, Ain dun, en Curar Nebacdus uirntnilye ram /neu Mllend kihenen ſiut, mti. lmitit grti is nuitfe un gvocun I Mnn (ri (ulumfenlas; Aunyerum, de mler ſel nir un un intit Culumma nau iummmrm⸗ . Mhen nllteme mmanomnige, me, Klnpuin Unniſtſluniz ze unt Donin nDklrlonin imun nfn Duit un lac 2 0 un nn e n findint nf chundvs 18 nignilmmane Amn, piement aſiatc iettmun uptis inn 1, hittctntt laie,teiud ttu Pieumd tt CeleaisE lumanum ſcut intmfeidr tus cun blkt fonem, heii ſwvent. Dumn len nlc! m beltisten⸗ Aus, Mid,1 n hoe temnein nenn ſalet edi. Ne Cun, ull/ gnis Cohlnh, am, ſenne Vlutionk 2 00, i luuhin⸗ culehlchein 1Alte t. z⸗ Pris enn & nits:! erius incien S= 7 . CONCIO SECUNDA. 385 CONCEPTUS III. Canticorum cap. I. Sponſa S. Spirits B. V. Maria DEUM, faſcicu- lum myrrhæ, & botrum cypri intitulat: Faſciculus myrrha dilettus meus mi- bi &c. botrus Obri dilettus meus mibi: Myrrha & botrus cypri contraria ſibi ſunt; myrrha eſt amara, & averſa, botrus cypri dulcis eſt, & ſapidus. DEUS myrrhæ aſſimilatus, Numen iratum denotat; dulci botro compara- tus, DEUM mitem, ſuavem, amoroſum deſignat, quomodo ex myrthàâ amarâ, ex irato factus eſt botrus dulcis, charus, dilectus Sponſus? patet Canticorum I. Dilectus meus inter ubera mea. In Maria, ex Maria, mutatus eſt in alium, ex amaro in dulcem, ex aſpero in mitem, & ſuavem. Au- diatur Richardus à S. Laurentio lib. 4. de laud. B. V. Faſciculus myrrhbæ fuit Deus in veteri lege, ed inter ubera Mariæ fadtus eſt dilettus, ac ſuavis & mitis: Sicut enim ſanguis in ſe horribilis, in uberibis effcitur lac, quod dulce eſt, & de- lectabile ad bibendum, ſio filius, qui in lege veteri erat terribilis, inter ubera Mariæ CONCEPTUS IV. Invitat gratioſiſſima Wirgo Maria omnes homines verbis Prov. cap. 9. Venite, comedite panem meum, & bibite vinum, quod miſcui vobis. Quis hic panis, quodnam hoc eſt vinum mixtum? Glofſſa inquit: per panem & vi- num, unam Chriſti perſonam, jundtam divinitatem, & bumanitatem intelligi. Optimus ſenſus; aſt cur Chriſtum verbum divinum, Dei Patris Filium, Deum verum, de Deo vero, Maria panem ſuum nominat, cur vinum non ſimplex, ſed mixtum dicit? Reſpondeo quæſtioni: Dei Filium incarnatum panem ſuum intitulat; ut ſicut panis nutrimentum ſuave eſt omni homini. ita humana natura, quam de carne ac ſanguine Virginis Chriſtus accepit, divinam naturam aliàs rigoroſam, & gravem, totaliter ſuavem, erga omnem hominem mitem effecit; divinam naturam, quæ ut vinum nimium genero- ſum, non omni quadrabat, non omni ſuave veniebat, adeò natura humana, de carne, & ſanguine Virginis aſſumpta, temperavit, ut Chriſtus Deus, jam omni ſit ſuavis, acceptus conducens. Sic concludit S. Auguſtinus Serm. de Aſſumpt. Domina noſtra fac per miſericordiam, quam peperiſti. Peperit au- tem DEII M hominem, && bunc miſericordem: de qua natus eſt TESUS.. qui vocatur Chriſtus. CONCEPTUS V. David aquam concupivit de ciſterna juxta portam Bethlehemiti- cam. 2. Regum cap. 24. O ſi quis mihi daret potum aquæ de ciſternũ, quæ eſt in Bethlehem juxta portam; irruperunt ergo tres fortes caſtra Philiſtinorum, & hau- ſerunt aquam de ciſternꝗ Bethlehem, quæ erat juxta portam, & attulerunt ad Da- fatctus eſt mitis. vid, at iMe noluit bibere, ſed libahbat eam Domino. Cur aquam, quam aded concupivit, non bibit, ſed effudit? an fors myſterium per hanc aquam Feſtivale. Cc c ciſter- 386 IN FESTO NATIVITATIS B V. MARIX, ciſternæ ſignificatam concupiſcit David 2 Sic õõ rang — Fitiebat, ſed naſciturum in Btblehem de Virgine C riſtum eviee HM ene crum, & ſanguinem ſitiebat; ergò per illam aquam ci terna in Bethlehen id Chriſfum intelligit: quæſtio nunc oritur, cur Chriſtum i per Davi n ciſternæ, & cur non per aquam fontis, vel per aquam rivi, aut fluvi 2orimit. ac indicat? Experientia teſte conſtat, fontium aquas non ſemper exprimit: turbidas quandoque ſcaturire, fontanæ, non omnes ſanæ ſunt, Umhidas ſalubres; rivi inconſtantes ſunt, & variabiles, nunc aquas propi- bone leri intervallo exſiccati, aridi, vViatori refrigecium, ac hauiium dene- nant, Havii communiter violenti, ac rapidi ſunt, gravia damga, ac noxas nt; & cauſantes; & contra aquæ in ciſterna clauſæ, ſemper limpi- afferentes, ac ſalubres ſunt; aquæ in ciſterna non variantur, non tepe- R ,ſe ad guſtum, frigidam propinant; aquæ in ciſteraa non ſunt vio- ſcunt, ſe t damnificantes, ſed ſemper pacificæ, & quietæ conſiſtunt; non lentæ Chiſtum natum hominem de ciſterna, utero, inquam, B. V. aquæ ergo t rbidæ noxiæ, aut inſalubri, ſed aquæ ciſternæ, ſemper limpi⸗ ai b, iüavi, ac ſapidæ; non aquæ de rivo, variabili, ſed adux ciſter- dæ, ſalubri conſtanti, ac refrigeranti; non aquæ fluviali rapidæ ac violen- næ ſenpe X* ciſternæ ,ſemper pacatæ ac miti David comparat, ad indican- tæ, ſe e ſuavis ſit Dominus CHRISTUS Mariæ Filius omni homini omnem recreans ſuis gratiis, erga omnem pacatus, ſuavis, & mutis, e W miſericordiâ: ſic docet gloſſa in citatum caput: David aquanm e bibit, ſed fudit; ſitiebat enim fontem æternum, qui non periculis quaæritar alie- vi ſed aliena pericula abluit. CONCEPTUS VI. S. Mater Eccleſia Mariam Virginem Speculum Jaſtitie innieult nad Speculum? Speculum imaginem, quam edit, & perſeniat, ſen be Ed modo præſentat; nimirum mutatur manus dextera in fin e en dexteram dico olim fuiſſe manum juſtitiæ divinæ, gra de menten & caſtigantem; manus ſiniſtra fuit miſericordiæ, gratiæ, & be nicutatiog cito & feſtinanter, dexterè pumtvit olm DEUS, miſericordiæ a tar d& ac parcè, ſiniſtra quaſi manu diſtnibuit; In ſpeculo, B. Virgi⸗ n de inverf eſt natura divina, jam finiſtr vnr pro denter gin ad miſericordiam, tardus & parcus ad puniendum. . dexteram, ſiniſtram verò juſtitia; magis clemene ;& mi. icors, quam ſtrictus & feverus erga nos peccatores. in denon⸗ ſer rurn eſt Joanni Apoc. cap. I. VYidit is, imilem filio hominis, & abe ai rrren⸗ ud iellas Z. & de ore us gladius utrdaue Parte acutus exibat. Mirabil 5 ſo! ſtellas fert in manu dextera, & gladium in ore quid per gla n⸗ uid per ſtellas intelligendum eſt; non erravero per ſtellas divinam nr — giunlann ſe ſtie l hnn en Eelas, inl b,uun pro e, A gratias; Pan Eikel⸗ enlo, Nhhrar kin pocr. It entun eſ’ l iouii loet PCnliform Nton. 3 ca Etlinis ſungu ent, cor B. Kcun hocexin contingerat; tgel tvba A; Iuatne, Uütnune natore in anr Nigvot üetfnſio, 1c MeCemmani P— nl Arertunt, Eh Emone Im mmium, re shertiünas 1, Kad ops in WClüſo Unge corde n olt) eot,in g Neigtig, den Enleicon non le ſiens en emn,, lte Cnlid IA, loch: 4An Actt gal n umnil at AAas onſe nolnnestnrt Nunc A ,C haulunt Adamge, ole, emet iantot, unn Keraanoniut ete conilln inquam, Df erne, ſenſat bili, edau linnider olnpart A e Filuus oom catud gnidli dcat N 1eralizhunn ie tiut Eſenrtlenla 3 en in Mlnm Gnine, n icordie,gani, lnhheclh⸗ U 2,r Proteltie tur pro 7 CONCIO SECUNDA. 387 ſericordiam ſignificari, ſtellæ enim in bonum terræ creatæ ſunt: gladius jultitix eſt ſymbolum; Chriſtus ergò apparuit Joanni, in manu ſuãâ dex- tera ſtellas, miſericordiam deportans, ut ſignificaret: Ex quo homo fa- Etus, quam promptus, facilis ſit ad communicandos ſuos cœleſtes favo- res, & gratias; econtra gladium geſtat ore, ut indicaret: quam ei ſit ar- duum ac difficile punire mortales, ut arduum ac difficile eſt, ore gladium ferendo, vibrare, & ferire. Ita concludit Conceptum hunc docétiſſimus Hai in Apocal. Cbritus in dexterd manu tenebat ſtellas, & non gladium, ut indi- caret ſe totum eſſe in offerendis muneribus & gratüs, parciſſixum autem in infe- rendis ſuppliciis. 4 CONCEPTUS VII. Quæſtio eſt inter Doctores, ex quâ parte corporis B. Virginis, cor- pus Chriſti formatum ſit, an ex capite, uberibus, vel ex latere ejus? Sal- meron tom. 3. cap. 9. uti & Abulenſis in caput II. Levitici, volunt ex re- centiſſimis ſanguinis guttulis, quibus rectè tunc, ut Angelus Mariam ſa- lutaverat, cor B. Virginis obrutum erat, corpus Chriſti formatum fuiſſe; judicium hoc eximium ſolidant, ex eventu, qui ad ſalutationem Angeli- cam contingerat; Lucas ſcribit cap. I. Mariam ad ingreſſum & ſalutatio- nem Angeli turbatam eſſe, quaſi perterritam expaviſſe, & conſternatam hæſiſſe; Turbata eſt in ſermone ejus, & cogitabat, gqualis eſſet iſta ſalutatio. Tra- dunt nunc naturæ periti, quod ad inopinatam turbationem humanæ men- tis, cor aliquot guttulis ſanguinis perfundatur, ac obruatur, quæ ſangui- nis perfuſio, ac obruitio, hominem hæſitare facit, & turbatum oſtendit, unde Germani proverbium habent; ſi quem repentè turbatum, perple- xum advertunt, ſolentes dicere: huic aliquid ſuper cor irrepſit: Turbata eſt in ſermone ejus ſancta Maria, cor ſacratiſſimum, ad tàam inopina- tum nuncium, recentis ſanguinis guttulis opertum, & obrutum fuit, quas ſacratiſſimas ſanguinis guttas, de corde virgineo S. Spiritus abfter- ſit, & ad opus incarnationis aſſumpſit, in utero intactæ Virginis corpus IESU CHriſti formavit. Aſt cur reéctè corpus CHriſti ESU ex guttis ſan- guinis & corde turbatæ Virginis promanantibus, in utero ejus efficere voluit? cor, in genere, ſedes eſt amoris, per venas cordis aſſurgit amor, benignitas, clementia, miſericordia, cor magis amoroſum, pium, ſuave, ac miſericors non fuit corde Beatæ Virginis de guttis ſanguinis, & corde Beatæ Virginis emanentibus, S. Spiritus ergò formavit corpus ESU, ut noſcamus, taliter formatum DEI Filium, alium fore non poſſe, quàm cordialem, ſuavem, mitem, clementem, miſericordem. Sic concludente Bonav. in Pfalterio Virg. Quippe quæ ſtillavit & cordis venulis puriſſimi ſan- guinis guttas, ex quibus formaretur Chriſtus ad miſericordiam eximiè pro- penſus. Præclaré Hugo de S. Victore lib. I. Miſcell. 86. Cbriſtus in cœlo Cc c 2 ex . IN FESTO NATIVITATIS B. V. Nenn Matre Deus, Chriſtus in terrd ex Matre ſine acerio cen vafres ſet ex Patre ſine ilius, in terrd qualis Mater, talis Filius; in lis Pater, ai terrâ cum Matre incorruptus, E& manſuetus. quam B. Virgo Maria ex caſtiſſimis ſuis icerchus ein e. Toſiqen rard IESUM Kdenten D caeeg can , 7rSSKerut dum peperillet, . . Stetit in loco cam ,,Je goy;, ag,„ 8 medio 60 æ feſtivitatis, Rabat JkSlUIS, & clamabat. Joan. 7. In die autem noviſſimo nagae feſtivitatis, ſtabat J . , ni tur. Joan. 21. S. Magdalena . in littore, dum Apoſtoli piſcarent: hanus: Srgei⸗ Tasratamon: && neſciebat, quia JkSlIS Pi-a. oannd id . Vat esrcne Hanten udexttie r 4 Cur ſtat dulciſſimus ESUS Agnam ſtuntem, Gamcſi ſcdbe à dextris DEI Poſita ſer⸗ normt ne e et hon. 29. Secere Adicanti: e1, tart veri fropuguan uvae S. Gregorius mo jE60 § ſtat, in terra, & in cœlo, propugnare, adjuv- adjuvantis. iſereri mortalium, ex miſericordiſſimis Mariæ viſceribe hominem, mi- Conſolatiſſimè S. Bernardus in ſpec. leét. II. Secu- ſumpfiſſe, emonlirane elanidh nes mediatorem cauſæ ſué Lane⸗ i rum jam habet koma gereſe Matrem, Filius nudato corpore Patri oſten t ginr aute erer eorie pectus & ubera, non Hoteht aM modo feri repulſa, u. mera; tantæ charitatis inſignia. umurt, Stao, ent: e n d ainne⸗ cum eodem 8. Bernardo Serm.4. de Aanee Wi pinies Aikue sſcrsemdie eAen maaſliritadt. de Aſamdt. Lüginis ,exaudiet utique Matrem Filius, & eis nin , & Filium Pater. Amen. lin lenr. lberelt Ma Wxeant Allthocius or⸗ n gtitalzt: d UNhbic altari. onner, eti (Annnt eximi In mum Eſ iyonnipm n n in anni tii elnd )ud Th D inl. ſt 5 on nnign. vunte nnun⸗ en ſcrbit S. uuun, ſeut Engliumn ſaun itni, 6 gui 7 C, lui ſun euln chili 1 riſemn, Kineinnen RE TIN FESIO NATIVIIATI1S B. V. MARIX., GlNNn CONCIO TERIIA. CoONCIO TERTIA. 389 ntemimment , . Rim Liber generationis. Matth. I. Texdus. kn 4 r, äl Simit4 Liber eit Maria, in quo notantur peccatores, ne Thema. A. ere . 1n.20, E Pe reauxr. . flun uimei AAintuani in ſolemni quadam pomp inſignem Exordium. tulelümen B. V. beneficentiam, ac patrocinium emblema- taſi! Nmm te ſignificaturi, akare depinxerunt, cum Lem- d Popnenni mate: Tuebitur omner, verbis & Virgilio lib. 2. tohognntin n. v. 523. mutuatis: He ara tuebitur omner. — §. Methodius orat. Hypapante: Mariam, Altare anima- u 1tm intitulat: debitâ devotione ego clientum infimus ani- euticfemk mato huic altari, Virgini Marri inſcribo Lemma: Hac ara SS. Patres. feini tuetur omnes, etiam infames, ac maximos peccatores, ita me inſtruunt eximii Mariæ cultores: Aloyſius Novar. umbræ Aloyſius SPemmn Virg. num. 555. ſcribit: Eſt Maria univerſalis interpella-Norvatinus. Hen miſun trix, omninum mater, turri David omner protegens, eſt refau- men iint Sium in omni tribulatione. Huié elogio affinis eſt hymnus eræcus apud Theophilum Rainaudum, lib. nomenclat. Ma- Rainaudus, riana fol. 76. Eſt Maria tutela, murus, ſirmamentum, refu- gium omnium. Similiter Andreas Cretenſis: Te asverſus Cretenſi ſis. mundus commune cont inet Propitiatoriam. Ad Mariam Vir- ginem, ſcribit S. Bernardus Serm. 2. in Cantica: Siguer ad 5. Bernar- medicum, ſicut ad arcanam Dei, ſicut ad rerum cauſam, ſicut S ad negotium Haculorum, reſpiciunt & qus in owl ſunt, & gus in terrd, & quò in inferno habitant, & TPai nos præceſſerunt, & nos, qus ſumns, & qur Fegnentnr, & nati natorum, & qus naſcentur ab ilis; illi, què ſunt in cælo, ut reſtaurentur, & qui in inferno, ut eripsantur, & qui praceſſerant, ut Prophetæ Edeles inveniantur, & qui ſequentur, at glorifcentur. E'eiut ar- DKDWM Cc 3 dore 399 IN FRSTO NATIVTTATIS B. V. MARLE., dore ſolis defluit glacier ſic ab ejus facie deperit inimicorum 8. Amadeus gcο, eaqué jubente nil adverſi ſubſiſtit „ſcribit S. Amadeus hom. B. in laud. B. V. Marza ſtella maris eſt, quia ſicut per ſtel- lam mari navigantes diriguntur ad portum, ita Chriſtiani per 8. Thomas Mariam diriguntur ad gloriam, docet 8. Thomas opuſc. 4. 5ain. Aureè perorat Bernardinus de Buſto, in Mariali parte 12. nus deBuſto Serm. 2. de corona B. V. O Chriſtiane! bona nova tibi an- nuncio, ſicut Maria apud Deum omnibus Sanktis eſt potentior, ita apud Deum pro nobis diligentius intercedit, & fervenriu, deoque, peccator! ne te deſperationis barathro immergi ſinas, ſed confidenter ad potentiſzmam hane, clementiſſimamque advo- catam recurre, ipſa tibi ſuccurret ſene dubio, quia poteſt, ſi enim potuit Deum facere hominem, & Creatorem creaturam, im- paſſibilem mortalem, immenſum parvulum, aternum tempora- lem, divinamque Majeſtatem ſub formà ſervi. Etſi blanditin, & virtutibus potuit trahere Deum de cœlo ad terram, multo major? facilitate poterit nos de terrâ ad cælum pertrahere. Ja- pè quos jueſtitia kilii poteſt damnare, matris miſericordia libe- rat, quia theſaurus Domini eſt, & theſauraria gratiarum Dei, Idiota. ſcribit doctiſſimus Idiota in prologo de contempl. B. V. Con- Rieharaus àformiter Richardus à S. Laurentio lib. 2. part. I. de laud. B. V. „ Laur. irerum lib. 11. de laud. V. Ad ipſam fugiet peccator, & libe- rabitur, hæc defendit quoslibet, & quantumlibet peccatorer. *Gema Conſolatiſſimé 8. Germanus orat. de Zona B. V. Nos, qui tuis interpellationibus, & interceſſtonibus, Deo nos eſpcu fami- liare, das ſalutem, & ab aterno liberas ſupplicio. Implora- t4 S. Spiritus gratis, thema aſſumptum Conceptibus ſtabi⸗ liam. 8 CONCEPTUS I. [Confirmatio.] S. Joanni Evangeliſtæ remonſtrata eſt S. Virgo Maria Apoc. 12. ſole circumdata, ſtellis coronata: Mulier amitta Jole, & luna ſuh pedibus ejus, in capite ejus corona ſtellarum 12. Cantic. 6, etiam ab An- gelis pulchra ut luna deprædicatur. Quid nobis hoc myſterii indicat, quod Sepè quos juſtitia filii damnat, matri miſericordia liberat; & ſumus condemnati, & non audemus intueri c&l i amplitudinem, Vir⸗ — Pgo ſole n elummnaria, Creſ c). Vimumn um ul, ſtelle en heruccin ſammmient, ltbu, ſol Mund nnd Mruaronnl te uuetnilli gri ſone, ilpianon Demmnd demm. d (Punkis con Inn Pent, t t lunmicnen, Eleimm. Si n llinr uye uI iltur gueſt unt, Mrunu Umme munn Wve!, Eluſls e⸗ emni dabene pim, mnn un Ahalts, onſts Can 1 fehele ne, Cnm, 8. r Aursneligi 6, i ed3 n nanm, uhontenie, K, erit ininin bit 8. Anik Gia ut in Ciſia homas n. Mharill ONa Mdutiit li n it, Ofm My imni tiſinunge: uin tſtſ mn Ceattun, , ternn i. N NAd terin,1 n detmih. i miſernt ni Gyttimg OntemplD Uurtehtelul e e ſeuntile iet felttnn 4 1* tunrller Lon NN zicel mnpin ggbrin N. pitin 6 1Conußte⸗ litnelt Eſ, ni tin⸗ ,leiil⸗ 1 7 ceunti. CONCIO TERTIA. 391 B. Virgo ſole veſtita, ſtellis coronata, deſcribatur? Cauſam, DEUS cur hæc luminaria, ſolem, lunam, & ſtellas in firmamento poſuerit, noſcimus ex Geneſi cap. I. nempè ut indeſinenter nobis viatoribus luceant; adeò, ut ſi unum luminare abeſt, alterum adſit, in defectu ſolis, luna obte- nebrata, ſtellæ luceant, & Icintillent: unde Joannes Geomatra & Lu- dovicus Veruccius his cœli luminaribus Lemmata ſubſcribunt: Lumen eun- ti communicant, & conjungunt ima ſummis. Mariam Virginem Angeli co-li luminaribus, ſoli, lunæ, & ſtellis comparant, & Joannes, his luminari- bus Mariam indutam, caput coronatum ſtellis vidit; ad indicandum, Mariam omni tempore, omni in loco, & occaſione, nobis viatoribus, maternis ſui gratiis prælucere, nos infimos ſummo DEO, ſus interces- ſione, inſpiratione, ac illuminatione, conjungere. Huc faciunt verba S. Bernardi Serm. de ſigno magao: Omnibus omnia facta eſt, ſapientibus, G inſibientibus copioſiſſima charitate debitricem ſe fecit, omnibus miſericordiæ ſi- num aperit, ut de plenitudine ejus accipiant unverſi: captivus redemptionem, ager curationem, triſtis conſolationem, peccator veniam, juſtus gratiam, An- gelus lætitiam. Eleganter perorat Doctiſſimus Naxera comment. in Judi- ces cap. II. §. . Wodte deerrantibus blando auxiliatur jubare Maria, ut in viam poſſint redire juſtitiæ G&. luna candidiſſima cœlo præſidet, & mundo Dia- næ ad inſtar quæſitura feras ima vallium perluſtrat, & absque errore monti- bus erat, totumque hoc ut ad falutem adducat; omnes recipere, excludere nul- lum, ſolemne munus virginis t. Quadrat Mariæ lemma Geomatræ: Lumen Salve Virgo viatorum ſocia impigra, Iumen Errantinum, Tuſtrans his iter in tenebris. Qiladrat ſtellis coronatæ Virgini Verruccii ſcriptum: Ina ſummis: Maria maternâ ſuâ beneficentia homines peccatores, à terraâ, ad cœleſtis gloriæ faſtigium, manu ducit, ſic ima jungit ſummis, tertrenos cœleſtibus, pec- catores & hoſtes, gratiæ, & amicitiæ Dei. CONCEPTUS II. Sponſus Cantic. I. dlectam, quæ Maria eſt, à paſcua demandat: Paſce hedos: quod optimè paſcat, pat:t Canticorum 4. ubi greges hæ- dorum, & caprarum aſcendere feciſie laudatur, de monte, de lavacro: qui funt hi hædi, & quæ horum alcenſiones? hædorum nomine pec- catores intelligi, docer Evangeliſta Math. cap. 24. Statuet oves à dex- tris, hados verò à ſiniſtris. Horum fideliſſima cuitrix eft B. V. Maria. ho- rum hircorum, graviſſimorum peccatorum, innumeras turmas & lava- cro porhitentiæ, ad montem gloriæ aſcendere fecit: Ita S. Anſelmus: Tam 392 IN FESTO NATIVITATIS B. V. MARI.Æι, Tam oculi ,Qqudm caput, dentes Mariæ, Junt generantes Deo filios X troque populo Neilicet Judaico, Sgentili. CONCEPTUS III. Pincerna Pharaonis ob crimen in carcerem conjectus, vita periclita- tus eſt, commiſerando innocens Joſeph ſæpius hunc miſerum inviſit, ſuavi. ter conſolatus eſt: accidit ut eundem præter morem triſtiorem inveniret, rogans ergo Pincernam ſibi indicaret, quæ cauſa ſit metus ejus triſtis ac deje- i vultûs? Reſpondit Pincerna;; ſe elapsà nocte ſomnium paſſum eſſe, quod mentem ejus inquietaret 3 inſtat bonus juvenis ediceret ſomni ſeri- em, ſpeculaturum ſe deſuper, ut portentum indicare queat. Narat Pin- cerna viſum: Videbam coram me vitem, in qud erant tres propagines, ceſte- re paulatim in gemmas, & poſt Kores uvas matureſcere, calicemque Pharao- nis in manu mea. Geneſ. 40. Salva tecum res eſt, reſpondet Joſeph: Hec eſt interpretatio ſomnii, tres propagines, tres adbuc dies ſunt, poſt quos recorda- hitur Pharao miniſterii tui; && reſtituet te in gradum priſtinum dabisque ei ca- licem juxta offcium tuum, ficut ante facere conſueveraz. Vitis ſomniata, Pin- cernæ fuit ſalus, ut in gratiam Regis redierit, ac evenerit indubitatum au- gurium. Maria vitis eſt myſtica: Eccleſ. 24. Ego quafi vitis frultificavi. B. Dei genitrix quaſi vitis frultificavit, quia Cbriſtum verum botrum, qui nos vino gratiæ && gloriæ inebrigre uor deſinit, generavit, inquit Eugo de ancto Viéctore Serm. 55. Vitis hæc Virgo ſacratiſſima maximorum peccatorum eſt ſalus, & præſidium, hæc deſperatos criminum latrones, carceris dæ- monis mancipatos ſclavos, ſuo ſuffragio vinculis æternæ mortis liberat, & gratiæ reſtituit. Audiatur Heſichius: Eſt enim vitis Mariæ Anigma, ubi hæc Virginis umbra, vera fuit ſalutis tutela. Vitis vera, inquit Buteus hy- mno græco part. I5. Juæ racemum maturum aluit, vinum ſtillantem, quo rece- antur animæ. Tradito docet B. V. Mariam in vallem Joſaſhat ab Apoſtolis tu- mulatam eſſe: cur in vallem Joſaphat? cur non honoratius in ſepul- chrum Chriſti, hoc DEl tabernaculum, ac arca cœleſtis reponitur? cur rectè in vallem Joſaphat? Ex prophetia Jozlis cap. 3. diſcimus, in valle Joſaphat futurum ſtrictum Dei judicium in peccatores: Congregabo omne; gentes, & deducam eos in vallem Joſaphat, G& diſceptabo cum eis ibi ſuper populg meo, && bæreditate mea Grazl. In hoc tremendo judicio Chriſtus comparebit Judex ſtrictiſſimus, qui reddet unicui que, prout geſſit in corpore, live malum ſive bonum. Nulla in judice miſericordia, nulla in Apoſtolis erga peccato- res commiſeratio! ergonè undique derelicti, miſeri ſunt peccatores? adhuc ſpes, & refugium pro eis, in valle Joſaphat Maria ſepulta jacet, Pec — CAtoru Ais to u 14. Qus Kiun en intcenu r e Vrpine ii lſkie N iät ſonn ai elir/ iß, toni 4½ (od de contrort ueUSn Vllet! Iis unn nein hon m, Maiam ln Deun inn irnts, ur n 9. Antonn iſe ut flin In Devg heuth 1 go u ng, htenr eiven Enſcki iees e fiumennien,, Rteritevn int umiriein MIimum tbund iiſiotien Rmiu51 6 toet Pai eu Nne en milei Cie NIA, enflitan tus, Mi tmimln Utiotemint eſustrltin! nium nt ecliceretlani Juen Mn e, Propegtu loenge Poncerſatt t, Nun inun: Ait Vins ſonmin hetitinelbe Auue uprft erunt betun, uitcgoe Nterne nons iti AMien An, iuth Irſilonemß tir 1 honotti ,7 Eleſts tenn 3 Cinnu 900 res: (N Cifuan corpeeſe⸗ tlts g⸗ lei ſur k⸗ 4 NMunſ CONCIO TERTIA. 393 peccatorum advocata, ut ipſius merito, & interceſſione ſalventur, qui alias juſto judicio damnarentur. Audi Anſelmum de Excellent. Virg. cap. 4. Quos enim Deus non poteſt ſalvare per ſuam juſtitiam, Maria ſalvat per ſuam miſericordiam. Et Gerſon de mendic. ſpirit. part. 2. Yirgo glo- rioſa, ſpes certa, & refugium ſingulare peccatorum. Mihil tibi impoſſibile, loqui- tur de Virgine beatiſſima B. Petrus Damianus Sermon. I. in Nativit. cui poſſibile eſt deſperatos in ſyem beatitudims relevare. Revelatum eſt Jo- anni. CONCEPTUS V. Vidit Joannes, ſedes poſita eſt in œlo, & ſuper ſedem ſedens, && iris erat in circuitu ſedis ſimilis viſioni ſmaragdinæ, & procedebant de tbrono fulgura, G voces, & tonitrua, & in conipettu ſedis tanquam mare vitreum. Apocalypſ. cap. 4. Quod per hanc viſionem demonſtrata ſit dies extremi judicii, absque controverſia eſt; in illa enim die fulminabit ſententiam iræ ju- ſtus DEUS in peccatores; quid juxta ſedem iris, ſeu arcus, quid mare ſignificat? Iris ſeu arcus ſignum eſt propitiationis, ut patet Geneſ. 9. Arcum meum ponam in nubibus, & erit ſign,um fœderis inter me, & inter ter- ram. Mariam intitulat Richardus à S. Laurentio lib. 6. de laud. B. V. Irilem Deum iratum reconciliantem, Maria tremendam circumdabit ſedem judicantis, ut peccatori Deum reconciliet; ita in perſona Virginis per- orat S. Antonius part. 4. tit. 15. cap. 44. S. 9. Decet me in glorificatio- ne eſſe juxta filium meum per interceſſionem continuam pro genere bumano, ut cum Deus peccatis hominum diluvio fageflorum minatus fuerit terram ſubverte- re; ego ut arcus appaream in conſpeltu ejus, indeque recordatus fœderis ſui re- propitietur eisdem, ne S mundum. Conformiter S. Bernardinus Senenſ. Profedtò ipſa eſt arcus fœderis ſempiterni, poſitus in nubibus cœli, ut non inter- Riciatur omnis caro. Mare omnes aquas in ſinum ſuum congregat, ſed lar- giter iterum in terræ venas diffundit; mare gratiarum Maria circa thro- num irati Dei Judicis adſtat, inibi pro peccatoribus ut ſalventur, aquas gratiarum abundè effundens: Mare interpretatur Maria, ſcribit Dionyſ. Carthuſ. lib. 2. de laud. V. quia ſicut nullus valet guttas maris dinumerare, ſie miſericordiam Mariæ nullus valet exprimere. Optimè ad meum intentum Richardus à S. Laurentio lib. de laud. B. V. cap. 3. Per Mariam tanquam per mare venit Chriſtus in mundum, & per eam tanquam per mare transeunt veri Nraslitæ ad porium felicitatis æternæ, ſubmerſis F)†ptiis, id eſt, dæmonibis, S. vitiis. CONCEPTUS VI. ⸗- Nunc capid, cur David Mariam, noſtram terram vocet: Zerra noſtra dabit frudtum ſuum. Pſalmo 48. Cur noſtram terram, & non po- Feſtivale. Dd d tius 3 ico eventu, Num. 16. 1 Mariam intitulat? Explico me i in profundum in- tius noſtrum cœ n dao peccatores corpore & anim erti humo. Cauſam ap- Dathan, & Abiron Deſcenderunt vivi in infernum op Terra quaſi fugit ſb ferni abſorpti ſunt Pieta eſt terra ſub pedibus koran. e non habucrumt, imn ponit ſacer textus . ccatorum, terra ſe ſubtraxit, rde d terram noſtramn in- pedibus horum ent reclinarent, Mariam ergo nubrium, quo ſe retinent, e tenerent, firm inquam, fundamentum, mnelach Conceptum Richar- nrulmt⸗ FDci percuff æternum Aereant erta as mara⸗ quia nobis l e ab ira laud. B. V. e p; .16. ſtatim de- da⸗ a S. Laurentio n. e de a, ſicut Core, Hathan, G Sno 4 ſſ⸗ ali. nitur, & abyſſo; qua viventes, ſic ſubtratto nobis adju id vivit, vivit de terrꝗ, ſcenderunt in are . infernum. Quia Re, Sedger õ ided ipſa mur in peccatum, it per gratiam, per Mariam vivit ſut cujus fruttus, fis, ſic & quidquid vin laz wirc. Hæc eſt terra an, a, Deccciaun dicit, in le Hl zatum uva, quæ Chriſtum inebriat, & fa uva, malogra . nrorum. CONCEPTUS VII. C 1 dente carbone, quem forc n ſai .6. Seraphinum can pep. Iſaias refert P derat ad ſe advo aſſe, & tetigiſſe „ & non arſiſſe „Aut n⸗ S 17 . d me unus de Ser ap Im., S 47 i . Et volavit 4 profuiſſe . ixit: Ecce tetigit hoc labia tua, & igit os meum, & Aixit Ecce te Mig ui, e tlen 4 nlei Siergune, tuum mundabitur. D arden g ne, auferetur iniquitas forcipem carbonem tenentem B 3 in erts, am Paengirrinn l⸗ Trexarnet. Forceps autem Chriſti ei, NAeaare ſus Smen ie,, jus Mater. aria iratum tenet , Recatn, & en dob mntercclſionen. Virginis quàm miſecricore ſſimè, ed o matefe ſcelerum purget, & emundet CONCEPTUS VIII. . . tuum ficut monilig: — t Cantic. 9. Collum ili, li .. 0 B. Mariæ inqui & monili, §. Spirins de noll Collum tuum ſicut torques. dcde aut nocere: An 3. Grcgorius le ringuntur manus, ne ferire i ejus ad Filium iratum, =S= .llun B. V. uti torques bie vutt 8 Ambroſius Orat. 2 fors ideò col le peccatores feriat? ita . aterno affela manus ejus zidat i a a deſpettum, derelidtum Uiatag⸗s, iw Farian pecca ria 10 . agiegur nec deſerit eum, quoadusque Dem p F . torem receperit. um S. Eu- hortor ſingulos, cum logus.] Clamemus ergò ad B. V. hor o, ſa, a/nut, 1 een Deiparæ: Redice, 6 enataſtne ? egolſeru tn⸗ — vemmm ſin Kin ine, du Aunl Ane⸗ 484488 Munigebant, Umminenti tim nlt ue rulia Urie yyfui , Hengue (un xiii in ſal N . eritate eren ffeit inetn ler im; r r, lun, i Mn Palt znri, lecte, ie; 1 hnch D Uns canid Dar Sct ASs „ endan ir te omnem ſpem noſtram collocavimus, & in te vivimus, gloriamur, & Kinſn ſumus. Nimus enim, ſcimin fore, at non hàc noſtrà fruſtremur exſze- ie atiane, aut falamur, aat decidamm; tua enim ſamus hereditas, dne- on ühen Pelluta! Amen. ltee 222883282888228224638823236282434628243422882688 n IN FESTO S. MATITHEI inei . APOST O LI, 110 Marie an RR CONGCIO PRIMA. ud Vidit hominem. Matthæi cap. 6. rænu EEE Alerius Valerianus lib. 14. titulo: Oculi Divum Exordium. e,Oen tuif narrat, Ægyptios pro Deo Baſiliſcum coluiſſe, noctiſi ſi nunc Baſiliſcum oculis apertis ſe intuentem stnlee R conſpexerant, fauſta ſibi utpote à Deo intuiti, tigt kulcit promittebant, ſin oculis clauſis Baſiliſcum viderunt, mala jmminentia timebant: Audiamus verba Pierii: Hunc ſi- du nag mulatque oculis aperti proferebant , universd lotitid atque DEI,een belaritate profundebatur, perinde ac ſi Deorum oculi eos aſzice- lind,en rent, opemque præſentem omnibus bollicerentur. quod ſi clau- iir cum oculis intuliſſent, ibi tam omnia marore, ac lubtu con- fundi. Quod Ægyptii de Deo ſuo ſibi imaginabantur, hoe lintun itn in veritate evenit in Deo vero ac unico, nempè, quos Deus Emn aſfpicit, intuetur, favoribus, gratiis, ac benedictionibus re- nt, M M plet, ac ditat; Audiamus textus: IUluminet vultum ſuum Textus Se- nge „m⸗ ſtr; , . 1g,. cræ Seri⸗ 1 Muas ſuper nos, & miſereatur noſtrè, ut cognoſcamus in terrà viam ne . Anhmiuli tuam, & in omnibus ſentibus ſalutare tuum. Pſalmo 66. Oca- Otorenn int li Domins ſuper timentes eum, ut eruat à morte animas eorum, Te, y alat eos in fame. Pſalm. 32. & 31. promittit Deus: In- telleltum tibi dabo, & inſtruam te in vidâ häc, qud grade- ⸗ loscr! ris, firmabo ſieper te oculos meos. De his oculis divinis ulte- 3 3 rius canit David Pſ. 24. Reſpice me, & miſerere mei. Adeò , Dd d 2 ut 396 IN FESTO S. MATTHEI APOSTOLI, ut reſpici à Deo oculis benignis intueri, idem ſonet ſecun- dum Hebræum, & Pagninum: quàm, ſaaviter conſulere- ſecundum Ariam Montanum: In optimum cogitare, & in- tendere. Secundum S. Hieronymum, conſultare in bonum Patres, ac proſperum eventum. Audiamus nunc quoque Patres: Non te ſic ſpeltat Deus in agone certantem, ut popilus aurzigam, cla. mare enim novit, adjuvare non novit. V'ires ſubminiſtrare non poteſt, homo enim eſt, non Deus; Hic enim forte dum ſpebt at, plus laborat ſedendo, quàm ille luctando, Deus quando 8. Augufi ſpectat certatorer ſuos, adjuvat eos invocanter, ſcribit S8. Au- nus. guſtinus Serm. 25. de tempore: Quid boni aefuit præſente Philo. omnipotente Deo, tum provenerunt cuncta bona; inquit Philo lib. I. de migrat. Abrahæ, & iterum lib. de agricult. lIn. oſſebile eſt, deeſſe commodum aliquod, ubi Deus praſidet, ſolitus 8. ESyrillus. plena, perfectaque bona, largiri rebus omnibus. Optimé S. Cy- rillus Alexand. lib. 3. in oannem: Cedit omnis perturba- tio, cunbtaque pericula deſinunt, cum Chriſtus adfit. Beatired. duntur, ad quos propitius reſpicit Deus, quoniam intuitus ejus caſſiodorus henefiium eſt, ſcribit Caſſiodorus in Pſalm. 10. Conformi- 8..Chryſol. ter S. Petrus Chryſologus Serm. 3 5. Hoc univerſitas ſentit, galvianns. ex aſu de felicibus dicendo V'iäait illum Deus. Sic & Sal-. vianus habet lib. 2. de gubernat. Dei. Apicere juſtos homi- nes Deis dieitur, utiéqque ut conſer vet, & protegal, aſpeltu di- vinitatis munus eſt conſervations humank. Quid eſt reſpice- 8. Sregor, ye Deum, (quærit Sanctus Gregorius lib. 30. moralium cap. 3.) niſi ab iniquitate in melius commutare, convertit Beda. namque, quem reſpicit Deur. Hinc Venerabilis Beda in cap. 26. Matth. ſeribit: Reſpicere Dei, eſt miſereri, 1aed re- estus divinæ miſericordiæ eſt nobis neceſſariud. Conclude Boſtrenſi. cum Tito Boſtrenſi in Catena Divi Thomæ: Keſpici 4 Deo, ſuſncit ad ſalutem. Dei gratiâ invocatâ, dęſuper Conceptus audiamus. U CONCEPTUS I. [ Confirmatio.] Academicus cœlum tot oculis quot luminaribus ter- ram intuens hoc lemmate notavit: Dum ſectat, ditat: ſole, luna, & ſtellis, — el, nu. uncantiä 4 m, tertel lo gennenti lne, ace, Ceagrcu! t lru Uülneel, ce Plant irfihi Eeen, 1 1 imnt a, Eif aluroupuin yun, G y benedicti l tcran vin ipett tunin Sumlormnne, mnerer oanen . d terum ge Nehſantun Au m in avit Irtnetue, uuleolinn t⸗ Uen mreni, Mitarum li dalllem li (lnl. Ounm uf, Goan ſfedn Dbl im blum 8 Eit, in. Ence un, umn gun Denin eir ften, lon ſohi ns⸗ Aügaltin, Uffeon n il mnan 1 — =☛ 2 L. en⸗ Pnet mniter nſi gitge, S gue Dattun Au hilinil e ſilnift ir enin ſnl unh, Duuß ter, Criſtl Nni leſui Mnu; ingiil de zgrlt Deus A N. Otintt dit onmni uatſe N uutim u Un. 10. 0 Hhe Minſit s Deu. Rl SPüene ſ ntt 4. Gugn 3 Ib. o. N one,N Venenbli 8 S niſen, afſayr ot mius CONGIO PRIMA. 39 7 ſtellis, inquam, dum terram ſpectat, intuetur, & terram ditat, frugum abundantiaà divitem reddit. Non aliter DEUS cœli Dominus, dum ter- ram, terreſtria hæc & ſublunaria clementer aſpicit, & intuetur, unâ ſuo clementi aſpectu ditat, abundare facit, fruétum ſuavitate „& dulce- dine, pace, & tranquillitate, aêris ſanitate, & ſalubritate; ita Philo lib. de agriculrura: Impoſſibile eſt deeſſe commodum aliquod, ubi Deus præ= lidet, ſolitus pliena perfectaque hona, largiri rebus omnibus. Exemplum ſint filii Ifral, de quibus David bpfſal. 104. Aduxit eos cum argento & aaro, G& non erat in tribubus eorum infirmus c. Expandit nubem in protetctionem eorum- G ignem, ut luceret eis per nodtem, petierunt, & venit coturnix, && pane cœli alutavit eos, dirupit petram, && fluxerunt aquæ, abierunt in ſicco fumina Gc. Et eduxit populum in exultatione, && elettos fuos in lætitia, && dedit ilis re io-= nes gentium, & labores populorum poſſederunt &. Videamus in ſpecie Dei largas benedictiones: Dominus enim DEtlS tuus introducet te in terrum bo- name, terram vivorum, aquarumque & fontium, in cujus campis & montibus erunpent fuuviorum abyſſi, terram frumenti, hordei, ac vinearum, in quo ficus & malogranata, & oliveta naſcuntur, terram olei, ac mellis, ubi absque penu- riâ comedes panem tuum, & rerum omnium abundantid perfrueris. Deuterxen- cap. 8. & iterum cap. 28. Faciet te Dominus Deus excelſiorem cundtis genti- bus, quæ verſantur in terrâ, venientque ſuper te univerſæ benedictione iſtö; be- nedidtus tu in civitate, & benedidtus in agro; benedittus frudtus ventris tui, & frudtus terræ tuæ, fructusque jumentorum tuorum, Teges arĩ mentorum tuorum, G caulæ ovium tuarum. Benedidla horrea tua, G& Dicetke reliquiæ tuæ; bene- didtus eris ingrediens, && egrediens. Unde Iſraëli, & in ſpecie terræ Chanaan, tanta divitiarum bened'ctio? rerum omnium proſperitas, & abundantia? Dicit cauſalem liber Exodus cap. 2. & Deuter. cap. II. Reſpexit Dominus fi- lios ſraäl. Quam (terram & populum inquam) Dominus Deus tuus ſemper inviſit, & oculi Mius in ed ſunt à principio anni usque ad finem ejus. Deuter. II. Afpectus DEI taàm felices fecit Iſraelitas, tam fructiferam reddidit pz- triam ſoium, & terram: terram manantem lac & mel. DEIIS dae Sedlat, ditat: Audiatur Genebrardus commentando in Plal. 47. Fluebat lacte & melle, non quidem loci naturæ, ſed Dei benedittione de cœlo Pedans plu- vias, quam Dominus Deus inviſebat, && oculis ſuis intuebatur à Principio Anni as- que in ſinem. CONCEPTUS II. Annalibus æternis inſcribi, ac tabulis marmoreis indelebiliter in- ſculpi David præcipit Pſal i10r. Nriban ur hæc in generatione alrerd, & popu- lus, qui oreabitur, laudabit Dominum: Qhid illud iam memorabile, am ma- gnificum? naminat illud Dvid: Resépexit de excelſo Sandio ſuo, Dominus de cœlo ad terram proſpexit. Et hoc ſit tam memorabile, tam beneficum? Dd d 3 Deum — 398 IN FESTO S. MXTTHEI APDOSTOLI, Deum de cclo ad terram proſpicere? ita eit: cum ſpectat, ditat. An non populi Iſraélis multplicatio numeroſiſſima in terrâ Ægypti memo- rabile, ac ingens beneficium? audire libeat Exodi cap. I. Filii Nraél accre- verunt, & quaſi germinantes multiplicati ſunt, ac roborati impleverunt terram. Undè tantum multitudinis robur? dicit ſacer textus Levitic. 26. Reſpi- ciam vos, & creſcere faciam. Aſpeétus benignus Dei filios Iſrael multipli- cando roboravit; Abel benedictus à DEO, cauſa: Reſpexit Deus ad Ahel. Geneſ. 4. Quæ creatura magis benedicta, quam B. V. Maria? cauſa: Re- ſpewit humilitatem ancillæ ſuxç. Luczæ I. H benedictus ac felix hodiè Matthæus, ex peccatore fit juſtus, ex telonario Apoſtolus, Evangeliſta. ac Sanctus DElI. Cauſa: Vidit hominem ſedentem in telonio; aſpexit eum Chriſtus DEl Filius: quàm optimè S. Gregorius Papa: De &o ad ter- ram aſpexit, ut cœlum fieret, Jui terra fuit. Veriſſimum eſt; Deus dum ſpe- Rat, ditat. CONCEPTUS III. Joannes Ferrus fortunæ effigiem hoc Lemmate donavit: Aſpellu beat. Quem fortuna aſpicit, beatum facit, & felicem: Certiſſimum hoc eſt de benigno Dei aſpectu, & intuitu: Aſpectu beat. Beati redduntur, ad quos hro- pitius reſpicit Deus, quoniim intuitus ejus beneficium eſt, ita Caſſiodorus in Pfſal. 10. Noverat hoc afflictus ille parens Lucæ cap. 9. Pater infelix? erat, cujus filius à ſpiritu maligno graviſſimè cruciabatur: Et ecce iritus apprehendit eum, & ſubitò clamat && elidit, && diſypat eum cum ſpumd, & vix diſredit dilanians eum. Deſcendente JESU de monte in turba hominum immixtus hic afflictus pater, Salvatori occurrit, ſupplices ad diviuum hunc medicum fudit; deſideratis fors audire quàâ in formâ? fors ita per- orat: O ſuaviſſime Domine, ecce filius unicus, quem habeo, maligno cruciatur ſpiritu, enixè rogo, tuâ divinâ potentiâ: liberare eum, & curate digneris, impone ei manum, ut hic nefarius fugiat ſpiritus, impera, vt abicedat: non his perorat formulis, inuſitato utitur modo: Magiſter ob- ſecro te, reſpice in filium meum. Non orat, ut nefario ſpiritui imperet abi- tum, non precatur manus filio imponat, ut ſalvetur, non ſupplicat ſpeciſi- cis verbis, filium à Diabolo ut liberet, ac ſic felicem, ac beatum red- dat; ſolum precatur, filium ſuum aſpiciat, obſecro te, reſpice in filian nan u mumncr l meum. Certus hic parens, JESIS clementer aſpiciat filium fuum, & fu⸗ giet nefarius ſpiritus, liber a maligno hoſpite, filius ter felix, & beatus erit: Aſpectu beat. Deſuper doctiſſimè Titus Boſtrenſis in Cat. S§. Thomæ: Sapiens hic videtur eſſe, non enim dixit Salvatori, fac hoc vel illud, ſed reſpice,· boc enim ſußfcit ad ſalutem. Reſpicere enim Dei, ℳ miſereri, inquit Beda in cap. 26. Matth. — cob C Gt: Mni s, ſeob, anceentia) arnidlt nt elleckus, Pblnbere val wr . Vum Mr ino, ut An oboret, an ußnufini n Uele: en Atan ia fmn entkionen aor erpoſt Venicus inte UMhuin prrci iprodeunt Inſt Natdn Ain eſt anit nnii alecti onſtii in llini te he nn h in ire m . kunn zur⸗ AWnenn, v CoONx. Unlctenter & Ment intu na, n⸗ nt: Nin * ited L. e, n Egyhhon 1 Hiün inpetnutten eVitie 40 iosLnal mͤ. Perit Dut Mara! au us 1 lint ſtolos, unt Alorio; AUent 11: De li nelt; Heu lonut: enicimonton elOurtur 4 , itn (Aid cih 9. M lurut: Hat Ptuncin ,nid nte in umt ſaphlee t nformn! mi ſberure eunl t ſoittuc, e at ſlilg ni⸗ ur noto: , kohhüiniine 4 ſ,, ; non ſpnu een lcem, Nele ſei o 1e, C lus ter A, D enlsln Ct , 4 oe e u / nſerni, MMi⸗ 4 6 de excellentia Meſſiæ, quem ille tàm avidè deſidera lis calori expoſita ova fixiſſime tamdiu intueri, donec „* CONCIO PRIMA. CONCEPTUS IV. Jacob Geneſ. 49. oculos Judæ filii ſui dilaudans, pulchriores vino eſſe dicit: Pulchriores ſunt oculi ejus vino. Quid hic myſterii latet? volunt Do- ores, jacob, cum de filio ſuo Juda diſſereret, Propheticè locutum fuiſſe Meſtia 1 Vit videre in carne „ &S quia prævidit in ſpiritu, quòd oculi Chriſti Domini, maximos operaturi eſſent effectus, vino ſacratiſſimos oculos comparat: ſed cur vino? vial ſubſcribere valeo: Dat robur ac vires, conformiter verbis Salomonis Prov. 31. Vinum his, qui amaro ſunt animo; oculi Dei ergò optimè compa- rantur vino, uti hoc dat vires & robur, ita clemens intuitus Dei, vires ad- dit, roborat, animat, vivificat. Aspedtas enim divinitatis Propitiæ, muns eſt conſervationis humanæ, inquit Salvianus lib. 2. de gubernat. Dei, & bſal- milta teſte: Oculi Domini ſuper timentes eum, ut eruat à morte animas eorum & alat eos in fame. Pſ. 32. CONCEPTUS V. Struthionem ajunt ob gravitatem corporis, ovis non inſidere, ſed ſo- pulli prodeant; ſſimè de clementi menti oculo aſpi⸗ am æternam: Exem- 399 Academicus inſcribit Lemma: Format obtutu. Hoc recti Dei intuitu prædicatur; format obtutu; Quos DEUS cle cit, hi prodeunt recentes pulli, regenerandi in vit plum ſit Nathanaèl: Quia te vidi ſub ficu, credis. Joannis I. Ecce fidei, quæ Vita eſt animæ, initium, principium, & origo, adſcribitur Filii Dei clementi aſpectu; ſalus quàm maxima Zachæo obtigit: Eò quod & ipſe ſit Flius Abrabæ, Lachæi vitæ ſpiritualis initium, ac animæ ſalu , C. . Alis i tis fundamen- tum, conſtitit in clementi ESU intuitu, & aſpectu Zachæi: Suſpiciens JE- i, vidit illum. Lucæ 19. Mundus miratur, quod Dismas famoſus latro in ultimâ vitæ horulâ cœlo generatus, filius factus ſit vitæ æternæ: Hodie mecum eris in Paradiſo. Unde tanta ſalus & felicitas huic latroni? Narrat Joannes c. 19. Jhſus autem inclinato capite tradidit ſpiritum. Quæſtio nunc eſt, ad quam Harten Hal caput ſuum venerandum reclinaverit: an ver- ſus dexteram, vel ſiniſtram partem? communis eit reſponſio: quod ad dexteram partem, in quàâ parte hic latro pendebat 3 Vertendo ergò ESUS ſacratiſſimum capur ſuum ad partem dexteram „ Verſus latronem Dismam conſequenter & oculos ſuos ad hunc hominem defixos habuit, Dismam aſpexit, intuitus eſt, & ultimus hic ESU aſpectus, Dismam format cœli civem, filium, ac hæredem vitæ æternæ. Format obtutu: optimè Caſſio- dorus: Beafi redduntuar, ad quos propitins retpicit Dens, Yuoniam intuitas ejs beneſicium eſt. CON.- LI. IN FESTO S. MATTHEI AP OSTO UM CONCEPTUS VI. glaci ei, quia in aquam reſolvi- — laciem defigenti, quia i nreſole. Soli radios ſuos in leigida amun ſubſeripſit: od K*M : 5. ricſtus ‚kins frigidos peccatores, quos clemes Sol Juſtitiæ Chrif ſus, fri — ſtis eſt it, d'ffluere facit. Te ſtent hrymas reſolvit, di giſtrum: Non CGenitentiæ lachry um Magiſtrum: Non ct, kus: Me in rid Pontificis negat ſuum chariſſim S. Petrus: hi . . en mas: Exiens fievit 7 nitentiæ lachry . . . jale cor in amaras Pα — d primam Petrus & hic eitar Macialecenn eSanen n min eten, d ltuitus ESUS amard. Cur . gationem commiſſam: à inquit S. Lucas Ad primam neg j4 atione factâ inqu . contritus eſt: iam ad ſecundam, tertiâ neg hic ſol divinus . Uus, hic 10 renbi etie⸗ Pamim Gci ne e Rcinun videt; ſolvit dum Cap. 22. Conz, Nſuorum, hanc frigidam g Aclein, Diſertè hic 5:2 uorum, * tentiæ lachrymas. II. radiis oculorum in amariſſimas pœni fenit, Ouia o videt, diſſolvit, inquam, in ar it primèò Petrus, && non fevit, 4 videt, diſſolvit, Negavit primô Pettus, erat Do- §.4 10. in Lucam: Ne . buc non reſpexerat- S. Ambroſius Rb.r negavit ſecundò, non Rege Acedee f Quos Deus minus; negav lutus in- 77. . volutu re picit, Plorant Ne Ta miſericordiſſime DEUIS ad genua Re Reſire i [( gn tuam, cum S. Ambroſio mox cita dafe,. pecca- o miſericordiam 5 C. oſtrum clamo miſeri re, reſpice Domine Zlſu, ut ſciam us n 6, nitendo, nos, & miſere 5 Matthæo Aà te DEIIS ſincerè converſi, s Et amne NMetch ſedi famus. Amen- 4 sternitats W linn ſeme min, N dtumin Dndr,aur tekin none lem ſublerbit um inteligo, ſenm, Lcurſ. epercdat. fibus nuncl n amare ecu, iſer, ui theſ⸗ mienl dl ipt, n eyli in um ggenn n , leiti uu ih teſiſ, i, ſuyi⸗ nſ⸗ rilics Huten inniye; ee Eiininue, mnerſi, neie kllintle, — Goum k uct,e ertſic t I glum, tet ben : Mter us: Ein’ Ptinanke intulne inqutd hie dei vicetzi 1as. M rfeut, lepennt ferit: rorin tatoi n, ponien CONCIO SECUNDA. 401 IN FESTO S. MATTHEI APOSTOLI, CONCIO SECUNDA. Vidit hominem ſedentem in telonio. Matth. 6ö. Textm-. Divitiæ, aurum, & argentum, faciunt divites in Tnema, ſceleribus conſedere, ſicque damnari. EFTalanta, Virgo velociſſima erat pedibus, ac curſu, Exordium. E hanc tamen retardavit, quo minus metam atti- Lerit, Hippomanes, aureis pomis, quæ currenti SE Atalantæ in via objecit, quibus levandis occupa- ta, metam non attigit, bravium deperdidit: Academicus em- blema ſubſcribit: Retenta ab auro. Atalantæ nomine ani- mam intelligo, quam Stygius Hippomanes auro divitiarum, ac opum, à curſu virtutum retardat, quo minus metam feli- cis æternitatis attingat, ſed communiter bravium vitæ æter- næ deperdat. Agnoverat hoc ſapientiſſimus Salom. qui de divitibus mundi ſcripſit, Eccleſ. cap. 10. Nihil eſt iniquius, Textus gudm amare pecuniam, hic enim animam ſnam venalem habet: aers ubi ſunt, qui theſaurizant argentum & aurum, in quo confidunt eripturz. hominers? ad inferos deſcenderunt. Baruch. cap. 3. Jt dives fueri, non eris immuni, à delilto, Eccleſ. 11. multos perdidit aurum & argentum, & mque ad cor Kegum extendit: ibidem: Aurum AO argentum veſtrum arugine vitäiatum eſt, & cru go eorum in teſtimonium vobis erit, & exedit carnes veſtras, ſicut igni, theſaurizaſtiz vobis iram in noviſſimis diebus. Jacobi cap. 5. Facilius eſt camelum intrare per foramen acus, quàm divitem introire in regnim colorum. Matth. 19. Patres au- Patres, diamus: Ouæ eſt zllarum animarum inſania, amittere vitam, appetere mortem, acquirere auurum, & perdere cælum; inquit S8. Auguſtinus de Verbo Domini. Et alio in loco: Divitia; 5. Augu- inveniſti, requiem amiſiſti. S. Bernardus in quodam Serm. Bemmut⸗ Feſtivale. Ee e habet: dus, 402 IN FFSTO S. MATTHEI APOSTOLI, habet: Divitiarum amor inſat iabilis, longè amplius torquet ani. mam, quàm refrigerel uſi ſuo, dlarum acquiſitio quidem labo- ris, poſſéſſto timoris, amiſſto plena dolori invenitur. Qui pecu- niæ ſervit, & præſentibus compedibus conſtringitur, & ſuturi 8.chryſo- paratur, docet S. Chryſoſtomus hom. 9. ſuper Matth. & ite- ſtomus, rum hom. 2. de verbis Haiæ ait: Aurum nihil eſt alind, quam terra rubra, perindé anima, quæ ſe auro, argentove con gregando & congreganao de vovit, ab iisdem ponderibus depreſſa, ad inferio- tpem lotum in æternum crucianda devoratur. Mammona (Syra interpretatione) Aivitiæ dicuntur, mibus ſervire, Deum ne- Falchaſius. gare eſt, ſcribit Paſchaſius. Aurum eſt, quod innocentiſſmas cor- rumpit animas, acutiſſtmas ecv*aä oculorum pupillas, juſtiſſimas manus cateni conſtringit, generoſiſſima ſibi corda ſubjugat. Ano- Anonymu. nymus apud Manſi. diſc. 15. num. 7. Sant laquei (divitiæ) mald acqquirendo per fanus & rapinam, furtum, fraudem; ſervando ſunt laqeeus immiſericordia, & impietati; in amittendo ſunt Hugo Car- Iaquéus deſperationt. Ita Hugo Cardin. in 1. Tim. Dum Chri- dinal. ſtus Lucæ 16. dicit: Homo quidam, & nomen non exprimit, ſi- nificare voluit, quod Divers lle ignoratur in Paradiſo, ubi ſtabat Cbriſtus, gaia in Paradiſo ignoratur nomen awvarz amatori mun- Brra Kn. di, & divitiarum, ſcribit Bernardinus Senenſis tom. 4. nenhs. Germ. 16. part. I. Aurum natura grave gravius ſit avati- zia nimis, hinc eſt, quod plus habentem deprimit, quam feren- tem, & vehemeutius aggravat corda, quàm corpora, docet S.Chryſol S. Petrus Chryſologus Serm. 29. Invocatâ Dei gratiâ pergam Conceptibus. CONCEPIUS I1. [Confirmatio.] Primo Regum cap. I4. bis ſacer textus repetit, mirum quid in caltris Iſraelis contigiſſe; Er fadtum eſt miraculum in caſtris, &o per agros 6gc. & accidit quaſi miraculum à Deo. Quid eſt illud mirum ac ſtupen- dum?: quod in caſtris evenit? deſuper ſtupent, atque adeò mirentur Ilraelitz, ut duplex miraculum factum affirment? Exprimit ſacer tex- tus: Sedent Hebræi, qui fuerunt cum Philiſtbim heri, & nudins tertius, Aſcende- runtque cum eis in caſtris, reverſi ſunt, ut eſſent cum Fraöël. Tranſierat quon- dam ad Philiſtæos unus, & alter Judæorum, inque terra Philiſtinorum 14 opes & divitias congregaverunt, poſſeſſiones acquiſiverunt, peramplè di- tati ſunt; quod omnes has poſſeſſiones, opes & divitias nunc derelique- rint — intitnsfu (nyrllo,a Ms ueſt . Glfunmali. em.. Q. nnften, &. ons ſtupe DEciniias cont m,elgionem cemilonin, ani EVi tudiuitun eengi, conclua olm contingt, en uert, cer In,ae ickeili⸗ eeonymi que Cndo ma⸗ ns, gva dir rir oſeſiore Wſer potbern lerit exiengl bal mirin ulcet Ciyes etkert) A ungl, Aleles Ind Heonymn Unte, ſeelen Los⸗ ſerie. v. Okhzieit Ni unthnnhn UIunttia Agr nnkenn Uulsfthelunt a Mimmn elde galent “M m. 6r. 1 4 8 E Pbon, Neten tinm, K 1 Nreri — mun gulerit Nunt ki be D auln Nunnin e, Den etſſen ſlit Cinih ulenir 1 mniffen in. Del nesiß Halſ mignin Genenhhn nit, u Ap, eignuͤg, ustehtiit, infius Gmimmdt ue⸗ ot, imm 11 is tet, lmmſag, unt, n, s nur CONCIO SECUND A. 4 03 rint hi transfugæ, ac patrias leges, ad cultum veri Dei tranſierint; pro dupli- ci miraculo, ac facto miro mirando à S. Scripturâ prædicatur. Sic vult Abu- lenſis quæſt. 17. Habebant in terra Philiſtinorum facultates ſuas, ſciebant enim, qud ſi onverterentur ad hoſtes, perderent omnia, quæ habebant in terrd Philiſti- norum c. Quod nunc divitias & opes deſerant, ut ad ſalutem animæ, ve- ram fidem, & cultum Dei iterum perveniant, hoc duplex eſt miraculum. quaſi opus ſtupendum: Quaſi miraculoſum ſit, divitem pro ſalute animæ ſaæ divitias contemnere, derelinquere, ſpretis divitiis, DEUM, verum couol- tum, religionem, ac virtutem quærere, & inhærere. Profeltò, aurum eſt mentis injania, animi amentia, utque amentes furore adti, vitæ non conſulunt, nec Jaluti, ita divitiarum cultores, Dei, & ſalutis ſuæ obliviſcuntur, auro deluſi, G& excœcati, concludit citatus Abulenſis. Si ergò contra ordinarium mundi curſum contingit, quod dives ſpretis opibus DEIIM colat, animæ ſuæ ſa- lutem quærat, certò duplex miraculum accidiſſe cenſendum eſt; tàm peri- culoſa, ac difficilis eſt ſalus divitis, ac pecuniæ inhiantis. Hinc capio verba S§. Hieronymi quæſt. 4. in Geneſin. CONCEPTUsS II. Quando magnus Patriarcha Abraham exivit ab Egypto, refert ſacer Textus, quòd dives indè disceſſerit Geneſ. 13. Erat autem dives valdè Abra- bam in poſſeſſione auri & argenti. Deſuper miratur S. Hieronymus: quo- modo fieri potuerit, ut Abraham tàm dives ex Ægypto diſceſſerit: Luomo- do potuerit exiens de Fg)pto fuiſſe dives valdè. Verba ſunt S. Hieronymi: Cur quæſo quaſi mirum, & miraculum reputat S. Hieronymus, quòd Abra- ham, licet dives valdè, multum auri & argenti poſſidens, tamen ex EÆgy- pto exierit? .Ægyptum deſeruerit, & in terram electam pervenerit? Egy- Ptus regio, & ſedes erat ſcelerum, hoc ergò erat mirum, & miraculum re- putat S. Hieronymus, dives licet Abrahamus fuerit, tamen gyptum, ini-= quitates, & ſcelera fugerit, delitias & voluptates contemnens, DEO vir- tuosè adhæſerit, viam virtutum ambulaverit; dives electam patriam, cœ- lorum regnum poſſidendum inquifiverit, cum alios divitiæ poſſeſſores ſuos nonniſi in Egyptum peregrinari ſaciant, in vitia & ſcelera conjiciant, à via ſalutis impediant, ac retardent, juxta dictum Eccleſ. II. Si dives Jueris, non eris immunis à delidto. CONCEPTUS III. Job, à DEO in faciem Sathanæ juſtus, ac ſervus, Numen verum colens, deprædicatur: Nunquid conſideraſti ſervum meum Job, quòd non ſit ei ſimilis in terrd. Job cap. x. Quid ad hæc Dæmon: hæſitat; tam juſtum, ac ſanctum eſſe Jobum, ut æterna Veritas deſcripſit, Sathan non aſſentitur; undè au- dax tentator, & de Jobo ſibi facilem victoriam promittit; eum in nefan- da ſcelera brevi inducturum confidit: Quas rationes & motiva habet Ee e 2 Dæ- 404 N FESTO S. MATTHEl APOSTOLI, uèd de Sanétitate & Juſtitia Jobi cunctetur, & dubitet contra Peebi tacilem victoriam promittat? ratio, de ſanétitate Jobi cur dubi- obum ſi . erant divitiæ & poſſeſſiones, quibus Jobum abundare noverat: tet Darno, dd⸗ eum, ac domum ejus, univerſamque ſubſtantiam per circuitum. Nonnt at: hundquid Job auro, argento, aliisque abundat opibus: Dives Quaſi dr aded juſtus, ac timoratus vivat, combinare non valeo, cum divi- ur in; G femper adhuc ſceleratos, perverſos invenerim. Qugſi contendat, tes Gavi, nemnes hie Pater Hieronymus: Feri non poſſe, ut tanta ſandtitas, quanta . Pob predabatur, cum tantd divitiarum copià benè conſentiat. Teſtem pro- ominem illum Matth. cap. 19. guro her coNCEPTUS wWw. Venerat homo quidam ad Salvatorem, deſiderans n lipuum cee ſumi: non eſt voluntati contrarius optimus Magiſter; hinc re Honde umi: illi: vade, vende quæ habes, & da pauperibus, && veni, ſequere me: hæc min in, inquit Evangeliſta: Abiit triſtis, triſtitia hæc, vitæ perverſita- in 7 tem: ac morum correptionem ſignificat; abiit rriſtis: & nunen Hius reverſus legitur, dicat cauſam Scriptura: Hat habens mulkon boſelir. ban D § erat, auro & argento inhiabat, divitiæ hunc hominem in tan- n65. ide unt mores corripuerunt, ſalutem periclitarunt æternam. In- tum im uene is Magiſter ad abitum hominis hujus, ad diſcipulos nuebat nor Z Amen dico vobis, quoniam dives diffcilè intrabit in regnum cœ- ang oiiu eſt camelum per foramen acus tranſire, quàm divitem in re- oru⸗ ſue⸗ : Subintrat in hæc verba S. Hieronymus: HEoc dicto oſtendi- Pr, o ichile eſe, ſed impoſſibile; ſi enim quomodo camelus non poteſt in- r er Sanen acis ſi dives non poteſt intrare in regnum cœlorum, nul- é cta ſatou⸗ erit. Divitiæ à ſalute detinent, perdunt, ad interitum implicant. unp coNCEPTUS v. Abſolon crinibus ſuis, ut fune exitiali periit. 2. Resum der ui implexus in quercu, int exus fuerunt, quibus implex Na Uberas habebat Abſolon, gladio accinetus erat, cur hunc nen inat, manus extendit, crines aut digitis ſolvit & explicat, aut gla ai 3 enle reſcindit, ſicque ſe ab interitu ſalvet & heretz nullo pror s ur remedie ſtolidus, morte infami deſiit: quo itur remedio, quaſi fatuus ac ſtolidus, m . e ins⸗ adeò nocuerunt, capillatus Abſolon, duomoc adeò Sis ſar 8 . 4 . . „ 1 . . . deli moritur? rationem dat Hugo 1 in mor uaſi delirans F dar. Hug inme Dcum, per cæſariem, crines, ac capillos Abſol onis rmundn ar vVitias, ac ſuperflua intelligens: Cæſaries Aſalan eutete ſone n ⸗ 33) a— . g: t Hago hanc cæſariem, divitias legirur Ablolo verba fſunt Hugonis- J 3 lib. 2. Regumc. . icit 35 X atet lib. 2. Regur quazam ſollicne curâfle, & annué auxiſſe, p ur Nergezen l iam gravabat eum cæſaries G&c. ponderabat capillos a- Tondebat capillum, quonian gravabat eum caſi Gec. p Hu; — i Cuent Mrncis (wi lntr, folche Unes ſherun Oemardus 1, ſfie o ocenr. ine, Cocet Noth c6, 4 ſemn Dutlli, ician. (NHNSTS . Kmmm otir ur hono, unt ei geſte ſ hlheninr en Wterum exvit Slun ilun, 1cnoratus elt, ezin Catenn: inlennd eprl ſiemt. Cur lume intemr⸗ t, gli autin⸗ ierpurporim ſ⸗ ins 1ielos, in hermn, Cmenta Inuum euns, & Nonis Aienlo, t, Ain corde fuun more intt 1 liknni, Filmim perchn ſit, t ne⸗ Cne⸗ kiiten niſi 610. — bltr an biarti⸗ Ae den Perehnin Dbuerde ,Cn gicotn itg,en Ihen Glcfun hine Ne ſegneem lteent Lnunqun nltase ominenin tatennmn 1, W Citinnen n Eintn e dErt Hel ote e Crlatn, t, A1d Regunkk igtelg 1, l u eArlest, ein d eetz lni⸗ de CONCIO SECUNDA. 407 Pitis ſui ducentis ſiclis pondere publico. Totus ergo in terrenas opes, in augendas divitias Abſolon immerſus erat, cum etiam capillos annuè tondere, & publicè divendere curaverit: infert nunc Menander apud Stob. Ubi ſtultæ divitiæ poteſtatem nactæ ſunt, illos etiam, qui ſapere vi- dentur, tolidos reldunt. Divitiæ, & ſuperflua mundi, Abſoloni, nexus & funes fuerunt, intricatus, ſtolidus, & infipiens perivit: fubſumit §. Bernardus apud Thylm. Laquens Diaboli, divitiæ ſunt hujus ſæculi. Di- vitiæ ita nocent, ut mergant homines in interitum corporis, && berditionem animæ, docet S. Anſelmus. Conformiter diétis Apoſtoli I. ad Ti- moth. cap. 6. Qui volunt divites fieri, incidunt in tentationem, && in la- queum Diaboli, G& in deſideria inutilia, & nociva, quæ mergunt homines in interitum. CONCEPTUS VI. CHRISTUS Dominus ut peccatum redimeret, peccatoris perſonam geſſit: Formam ſervi accipiens, in ſimilitudinem hominum fadtus, && habitu inventus ut homo, ad Philipp. cap. 2. Spinis punctus, & coronatus eſt: Inponunt ei plectentes ſpineam coronam. Marei 15. Etiam purpura indutus eſt: Induerunt eum purpurd. Marci 13. Purpuram, quâ indutus eſt IE- 8US iterum exuit: Exuerunt eum purpura, && induerunt eum veſtimentis ſuis, & educunmt ilium, ut crucifgerent eum. Matth. 27. Spinas, quibus punétus, ac coronatus eſt, amplius ESUM depoſuiſſe non legitur; audiatur Ori- genes in Catena ad Matth. cap. 27. De chlamide quidem ſeriptum eſt, quo- niam denuò exſpoliaverunt eum, de corona autem ſpinea nibil tale Evangeliſtæ Tripſerunt. Cur cum ſpinea corona mori voluit IESUS? Spinæ, ipſo Salvatore interprete: divitias mundi denotant: Quod inter inas cecidit, bi ſunt, qui audierunt, & aà ſollicitudinibus && divitiis oc. ſuffocantur. Luc. 8. Si per purpuram fuperbos per ſpineam coronam, divitiis hujus mundi pe- nitus adchctos, immerſos homines, Chriſtus expreffit; ſpinis punétus, laceratus, cruentatus mori voluit ESUS, ad indicandum: quod qui di- vitiarum curis, & anxietatibus detinemtur in vita, tales & remanere in mortis articulo, affectum ad divitias & opes, quem ſemel aſſumpſe- runt, & in corde radicare permiſerunt, nunquam deponent, hinc divi- tiarum amore intricati minimè animæ ſalutem etiam in agone cogitant, ſed quaſi fatui, ac ſtupidi, unicè in divitias & opes intenti, cum vita, & animam perdunt. Qam in vita Voeren coronam bhabuit, in morte re- tinuit, ut nos doceret Dominus, ſæpe homines divitiis in vitꝗ lacerari, & in morte iisdem duriſſimè pungi. Concludit doctifſimus Naxera in lib. Regum cap. 18. §. 20. Ee e 3 CON- 406 M FESTO S. MATTHEI APOSTOLI, CoONCEPIUS VIiI. Alc ninis textum Propheiæz Habacuc c. 3. Pro iniquitate, vidi tentoria Wthiopiæ: ita vertit: Pro iniquitate, id eſt, Dro divitiis captandis, vidi homi- nes fattos tabernacula nigredinis. Divitias ſeétantes nigris Ethiopibus com- parat: cur hoc? notum eſt .Æthiopis nigredinem adeò agglutinatam eſſe, ut nulla aqua, nullum ligivium, quantumvis calidum & forte, eam poſſit diluere; ita nigredo peccatorum, deſiderierum inutilium, agglutinata eſt, divitias & opes anhelantihus, & multiplicantibus opulentis ac divitibus, ut incurabiles dixeris; juxta illud Jerem. 13. Stbiops poteſt muture pellem ſuam, && vos poteritis benè facere, cum feceritis malum. Quam benè Seneca lib. 3. de Ira cap. 31. Circa pecuniam plurimum vociferationis eſt, hæc fora fati- gat, patres, liberosque committit, venena miſcet, gladios tam percuſſoribus, quum legionibus tradit, hæc eſt ſanguine n oſtro delibuta, propter hanc uxorum, marito- rumque notctes ſtrepunt litibus, O& tribunalia Magiſtratuum premit turba, Reges ſæviunt, rapiuntque. Sicut viſcus aviculz utramque alam conſtringſt, ut ſurſum ferri nequeat, ita cupiditas pro fluxis divitiis, & opibus, intellectum, & voluntatem detinent, conſtringunt, ne ſurſum ad DEUM ferantur. Sicut terra, quæ aurum producit, ad coœtera omnia ſterilis eſt, ita anima auri cupida, ad nihil aliud, niſi ad illud coacervandum utilis eſt. Sicut luna, ut plena eſt, patitur Fclypſim, & tunc maximè à ſole diſtat, ita homo tunc maximè obſcuratur, & à DEO recedit, cum di- Vitiis eſt plenus. CONCEPTUS VIII. Marcus cap. F. narrat, crudeliſſimè à Dæmone eruciatum homi- nem, JESU obviam occurriſſe, quem miſericorditer Chriſtus liberavit: Oeccurrit de monumentis homo in ſpiritu immaundo, qui domicilium babebat in monumentis, & neque catenis jam quisquam poi erat eum ligare, quoniam ſe- compedibus, & catenis vincus disupiſſet catenas, Mcompedes comminuis ſet, & nemo poterat eum domare, & ſemper die ac nocte, in monumentis, & n montibus erat clamans, &o concidens ſe lapidibus. Hunc miſerabilem hominem Dominus clementiſſimus à netfario ſpiritu liberavit: Exi immunde Tiri- tus ab homine iſto. Audito hoc nuncio; quòd Dizbolus pulſus ſit ab ho- mine iſto, Geraſenorum cives exeunt, videre miraculum: Veniunt 4gd JköSII M., && vident illui, qui à Damonio vexabatur, ſedentem, veſtitum, G Janæ mentis, & timuerunt. Titus Boſtrenfis apud S. Thomam, hominem ad Chriſti Domini pedes, gratitudinem ſuam profitentem inſediſſe te- ſtatur: Viderunt fedentem juxta pedes, à quibi nattus erat ſalutem, quem antea nec catena compeſcere poterant, veſtitum, & ſanæ mentis, qui continud u- dus erat, && obſtupuerunt. Notare libeat; Geraſenorum cives non oh⸗ ſtupe- ſyekunt er (MHilli pedes ens ſt a , tenpore Deuntur, Unt r hoc tantun (ugultinus i cu, nobile UI, guod eumbere, ICenteni, nl Ayeles CHRl mzns mir⸗ Il,A ſernitium vCepellere. ilen. ſut, hlite limn, lin / iu, tegmnn Amen. ſrungi — , Nltats nonboen Uigaune Colinte ls Ad Nnumng n denk 1 ſethen cohlkeſg⸗ hos inehe EUME ſtenlͤet ndumn un INANNRN! ececit, cocttunk Chritus e gten Me⸗ At/Umm i,N n⸗ n N, CONCIO SECUNDA. 407 ſtupeſcunt exiiſſe Demonem, ſed obſtupeſcunt, hominem illum ad CHriſti pedes conſedere; contrarium deberent mirari, quod hic homo liberatus ſit à Demone, quòd rabidus, ad ſanam mentem redierit, quêd longo tempore infirmus, modo valens in integrum ſit curatus, hoc non mirantur, unicum ſtupent, quod ad pedes ESU hic homo reſedeat. Cur hoc tantum mirantur ac ſtupent? quod ſedeat ad pedes JESU?: S. Auguſtinus in Catena teſtatur: hunc hominem fuifſe divitem & opu- lentum, nobilem, & clarioris familiæ, ſedere ad pedes CHRISTI, idem ſonat, quod Domini Salvatoris veſtigiis inhærere, virtutibus inſervire & incumbere, bonam, ac piam vitam agere: ſtupent ergò, ac miran- tur Geraſeni, non quia liber hic homo à Dæmonio eſt, ſed quia ſedet ad pedes CHRISTI, quia vitam emendavit, ac in melius commutavit, quaſi majus miraculum ſit, divitem ad bonam vitam, ad cultum virtu- tum, ad ſervitium Dei deducere, quam Diabolum ab obſefſo corpore ejice- fe, ac depellere. Rpilogm.] Hortor ergèò cum Pfſalmiſta Pſalmo 61. Divitiæ ſi aftuant, nolite cor apponere; nihil intulimus in hunc mundum, hand dubium, quia nec auferre quid poſſimus, habenter autem alimenta, & quibus tegamur, contenti ſimus. PFinio cum Paulo 1. ad Timoth. cap. 6. Amen. IN FESTO S. MATTHXI APOSTOLI, CONCIO TERTIA. Miſericordiam volo. Matth. cap. 6. Textus, P. Miſericordiæ operibus, ad gratias dandas, vel Theme maximè Deus movetur. ſericordia, & veritas te non deſerant, & circum- da eas gitturè tuo, & deſeribe in tabulis cordi , ti, & invenies gratiam, & diſciplinam bonam coram Deo, & hominibus. Salomon Prover- biorum 3. V. 3. Et iterum cap. 22. Proverb. v. 9. Qu˖ Pronus 4⁰⁸ IN FESTO S. MATTHEI AbOSTOLI, pronus eſt ad miſericordiam benedicetur. Et Prov. 1I. Be- nefacit animæ ſuk, Vir miſericorz. Tandem & Chriſtus fa- tetur: Beat miſericordes ,„ quoniam ipſi miſericordiam conſe- 58. Patres. quentur. Matth. 5ö. Audiamus Patres? Nulla omnino rer eſt, quæ Dei henevolentiam perinde conciliet, ac mè ericordia, do- §. Gregor. cet S. Gregorius Nazianz. orat. de paup. amore. Juvatur Naz. conſervus, & gratiam refert Dominns, largitor temporalium, 8. Leo. hære efficitur aternorum, inquit S Leo Papa Serm. de Qua- drag. Beat illi, qui ſubveniunt miſeris, quoniam eis repen. ditur, ut per miſericordem Dominum de miſeria liberentur. 8, Augufti. S. Auguſtinus de Serm. Domini. Et iterum hom. ſuper Jo- nus, . . annem: Ante oculos Dei, nunquam eſt manus vacua à mu. nere, ſi arca cordi plena eſt bona voluntate. Non memini me legiſſe malà morte mortuum, qui libenter opera Charitati eercuit, habet enim multor interceſſoree, & impoſſibile eſt, S. Hierony- multorum precer non audiri, ſeribit S. Hieronymus in epiſtola mus ad Nepot. Per miſericordiam pauperum, miſericordiam pa- remus, ut poſſemus eſſe de pand liberè, deque ſalute ſecuri, per- §. Chryſo- Orat S. Chraſoſtomus hom. 8. Omnis ſumma Chriſziana di- ſtomus. ſciplinæ, in miſericordia E& pietate eſt, nihil tàm commen- 8. Ambro- Aat, quàm miſericordia, concludo cum S. Ambroſio de offi. uN. ciis. Plures Patres qui legere cupit, legat in Dominicali meo ſuper Dominicam 8. Pentec. Concionem tertiam. Nunc Dei gratiâ invocatâ, in materiam præſentem, audia- mus Discurſus. “ CONCEPTUS I. Confirmatio.] S. Bernardus tom. §. § 6. ex regio Pſalmiſta, miſe- ricordi quadruplicem gratiam prædicit: Pſalmus David. ſic habet: Do- minus conſervet eum, & vivificet eum, beatum faciet eum in terra, G non tradat cum in manibus inimicorum ejus. Conſervet eum; indicat gratiam conſervatricem, conſervet eum: id eſt, DEUM ipfum miſericordem, ſuos, ac ſua, à mille infortuniis conſervabit, & vivificet eum; eccé gratiam longe vitæ temporalis, juxta dictum S. Apoſtoli I. ad Timoth. cap. 4. Promiſſionem hahens vitæ, quæ nunc eſt; & beatum faciat eum in terrd: ſignatur gratia donationis, cum vitâ longãâ, dabit D E US miſericordi, vitias, opes, & honores; & non tradet eum in manibus inimicorun ejus: D Ulelt. di- oſten- — nl tur grari Eimniscul iiſlig, hl ahonſll, ucfrelenpti D fitet cNkbe Magn, Gam,cun dlichſus NS romittit Ee witum uut merettt enſe ejins vin cilim Miub. GIumnng,ereget ut, & hocglo mMilt elle gi teſnperin uxo⸗ Mapdilenn b Uns Leproſi, Modoriterum II , m llerm fuet MWDrld ded 1 Uote maxin füklzelt kcund Uoinonis leyr u Tllum Lue⸗ Onmnſentong, inmgn emn, al ule; onn en imie, ihenex Ntei . Uoſinmn ie, nun — toy Cnilu Cieni N ume Hoinl Ne. knfrt dermn bel piantin Gie hln honm , Valtt ,hert Vnbs n iſniuni , n Cyifu biltine Anbroleet t in Ds Ncionen Pſenten, Mnte elmnirtenud n Dleian Uiſfct ſo l. 1 ftit 5 Olenc. ihus nin ſutein. CONGCIO TERTIA. 409 oſtenditur gratia liberans: liberabit DEUS miſericordem à peccatis, à poœnis, & à malis cunctis. Audiatur S. Maximus hom. I. de eleemoſyna: Quam- vis pollutus, quamis multis oriminibus circumſeptus, i eleemoſynas feceris, inno- cens eſſe cæpiſti, vide ergò, quæ ſit miſericordiæ grutia: una &ſola virtus cuntto- rum eſt redemptio peccatorum. CONCEPTUS II. DEUS fatetur, & promittit Pſalm. 180. Olorioſa dicta ſunt de te, memor ero Rabab: Magna gratia, ſi Princeps aliquis, ſubditi recordetur, memor vi- vat, cum alicujus memorem vivere, idem ſit ac gratiis fovere: quod nunc DEUS promittat ſe Rahab memorem eſſe, promittit & gratiis ei addictum eſſe. Se vitam Rahab conſideretis, erat hæc fœmina in civitate Jericho proſtituta meretrix, quæ ergo glorioſa dicta de Rahab, ob quæ DEUS me- morem ſe ejus vivere, ei benefacere, elargiri gratiam promittit? opus illud glorioſum Rahab, fuit opus miſericordiæ, ita liber Joſue cap. 2. Recepit ex- ploratores, peregrinos ſuſcepit hoſpitio, omnem bonam voluntatem eis ex- hibuit, & hoc glorioſum illud factum Rahab, ob quod DEUS ſe memorem promittit eſſe, gratiâ largiſſimâ exſolvit, cum hanc Rahab Duci ex ſtirpe Ju- da deſuper in uxorem elocari ordinaverit, de quà Tribu Chriſtus ESUS CONCEPTIUS III. Magdalena binis vicibus balſamo unxit CHRISTUM, in domo Si- monis Leproſi, Lucæ cap. 7. & iterum Matth. 26. effudit balſamum uàm odoriferum ſuper caput ESU. Primam unctionem non adeò ex- tollit ESCUS, maximè verò deprædicat unctionem ſecundam: Ubicunque rædicatum fuerit hoc Evangelium in toto mundo, dicetur quid hæc fecerit. Quod DEUS adeò laudat, & per univerſum mundum deprædicari ordi- nat, utpote maximis favoribus dignum opus æſtimatur? unde tanti me- riti facta eſt ſecunda hæc unctio Magdalenæ? advertite: Prima unéctio, in domo Simonis leproſi, unctio fuit charitatis: aſſerente CHRISTO: Di- lexiſti multum. Lucæ 7. Secunda unctio, fuit unctio miſericordiæ, & commiſerationis, iterum Chriſto teſte: Mittens enim hoc, unguentum hoc, in corpus meum, ad ſepeliendum me fecit; Sepelire mortuos, eſt opus miſeri- cordiæ; opus ergò miſericordiæ Magdalenæ tantum æſtimatur, opus mi- ſericordiæ, ſuperexaltat charitatem, miſericordiæ opera, prima erunt in gra- du, prima in præmio. CONCEPTUS IV. Matthæi cap. 25. narratur: CHRISTUM venturum Judicem, ita exorſurum ſuum Judicium: Yenite benedicti Patris mei, poſſidete paratum Feſtivale. Ff J vobis natus eſt. 410 IN FESTO S. MATTHEI APOSTOLI, — vobis regnum, à conſtitutione mundi. Qui erunt hi benedicti, quæ claſſis? an charitativi Patriarchæ, Prophetæz, Apoſtoli? an conſtantes martyres, an genhse caſtæ virgines: Hi omnes erunt benediéti, ſed omnium primi in gradu, in ,Gens 8 ordine, in numero, erunt miſericordes, ut ex textu ſequenti patet: Venite nimnahln ean benedicti &oc. eurivi enim, & dediſtis mibi manducare. “ nkider B coNCEPTUS N. rimm Joannes Apocalypt, cap. I. narrat: ſe raptum in coœli gaudia vidiſſe in mah⸗ 7. candelabra aurea, in medio ſeptem candelabrorum aureorum ſimilem filio homi. iecolulc) nis, qui habebat in dextr: ſud ſeptem ſtellas. Filius hominis, quem Joannes colie in vidit, eſt Chriſtus in gloria. Per 7. candelabra aurea intelligit D. Bonaven- ebminm, tura in Dial. ſalut. titul. 7. cap. 4. opera miſericordiæ, per itellas, quas in l mtd. dexterâ ſuâ Chriſtus portat, intelligit S. Bonaventura miſericordes, con. hrena formiter dicto Danielis cap. 12. Juſti falgelunt ſicut ſiellæ, in perpetuas Aterni. tates. Stellæ ſunt omnes juſti, aſt hæc differentia, ſtabunt alii ad latus Chri. Wonon a ſti, miſericordes in dexterâ ejus, in manibus portantur, ſummè foventur, (E hecila: maximè remunerantur. 6 Cnnr dud CONCEPTUS VI. è er denn Joannes, ut narrat Matth. cap. II. ablegat ſuos diſcipulos ad Chri. luu zſtum: Zu es, qui venturus es O&. nec ita, nec non reſpondet Chriſtus, ſed n uun hoc dicterio remittit nuncios: Dicite Joanni, quæ vidiſtis && audiſtis: Cci nulere⸗ vident, claudi amibulant, leproſi mundantur, ſurdi audiunt, mortui reſurguut, bau- peres evungelizantur. Hæc mera ſunt opera miſericordiæ, ex his quid aliud V concludat oannes, quam me efſe Meſſiam, Filium Dei. Opera ergo miſe- Uriicit n ricordiæ probant filios Dei. Electi ergo, certo ſalvi erunt miſericordes, & Eim. Luctt primi amici, imimi, quid amplius, & fili omnium electorum dile-. uds po brar Ctiſſimi. 6 tel cendol CONCEPTIUS VI.. Auln gin David profugus à facie rebellis filii Abſolon, inquit ſacer textus 2. Re- ſean ſe gum 1I5. Incedebat per viam olivæ: cur viam olivæ elegit David: Oliva ſym- ſenlnent: dlenn bolam eſt miſericordiæ, teſte S. Hieronym. Oleum de radice amaritudinis, Ahllunmſei ſurgit in pabulum luminis, in medicinam vulneris, in refedtionem eſurientis. DA- udenllins vid in ſummo rerum diſcrimine, faventem ſibi Deum exoptat, ad hoc in. lhihee tentum ſuum perfacilè obtinendum, gratiam Dei impetrandam, viam oli. ſini N væ, viam miſericordiæ iniit, & ſaluti conſulit, gratiam Dei, & ſuccurſun obtinuit de cœlo. Optimè citatus purpuratus Pater: Quod in refedionem in, eſurientis impenditur, quod curandis vulneribus funditur, viu eſt ad cœlim ea- pedita, ad declinandum periculum plana; cœleſtis gratia redditur miſericordi pro uſura. 2 CON. ninger ihuen f abett nfeniir len e r ſelsn enicot,t etpenue Mliadhud tunmtine. ihnlosd detrin uiferega exhidi Oyeneptt r nleid Cldonn N N Crt,11 ndan, . 71. n CONGCIO TERTIA. 411 CONCEPTUS VIII. Geneſis cap. 8. Noë binis vicibus emiſit columbam, primâ vice ex- tentämnanu eam in Arcam recipit: quaſi premium dans pro nuncio lato: ſecundà vice columba attulit ramum olivæ, & non amplius in arcam recipi- tur, ſed libera in coœlum avolare permittitur. Cur ſecundò Noë colum- bam in Arcam non recipit? Notate: ſecunda vice columba tulit ramum olivæ, qui olivæ ramus miſericordiam figurabat, miſericordiæ nunciam & latricem columbam, non tàm terræ, quàm cœli decent præmia; columba, allato olivæ ramuſculo ad arcam non recipitur, ſed in cœlum libera avola- re permittitur, quia per impenſam afflictis miſericordiam patuit impendenti ad olympum via. CONCEPTUS IX. Salomon ad Sancéta Sanétorum, in templo illo magnifico fecit duo oſtiola ſpecialia: Fecit in ingreſſu oraculi duo oſtiola de olivis? 3. Regum cap. 6. Cur duo oſtiola de lignis olivarum fecit? olei qualitatem conſi- deremus, oleum lenit, mitigat, pinguefacit, ſymbolum eſt miſericordiæ; duas portas ad Sanétum Sanctorum, ad oraculum Salomonis ex olivis fecit, diſcamus: duæ patentes portæ ſunt ad cœlorum regnum duplicia illa opera miſericordiæ, temporalis, inquam, miſericordiæ opera, & ſpi= xitualis. CONCEPTUS X. Prædicat Paulus I. 2d Cor. c. 9. Omnes quidem currunt, ſed unus accipit bravium. Luctatores ſumus in hoc arenario mundi, certantes, & belli- gerantes pro bravio regni cœleſtis poſſeſſione, quam teſſeram habemus, quod quis certò obtinebit bravium hujus poſſeſſionis? explico me terreſtri fimilitudine: olim nudi luctabantur, ſeque oleo inungentes decertabant, qui ergò magis ſe oleo inungebant, huic moraliter victoria, bravium quaſi certum erat: oleum ſunt opera miſericordiæ, his qui ſe magis ac magis in- ungit, plura miſericordiæ opera perpetrat, huic & certior ſalus, ac bravium Sternæ beatitudinis indubiè promitti poteſt. TEpilogus.] Hortor ergè cum verbis exordii. Prov. cap. 3. Mi- ſericordia ac veritas te non deſerant, circumda eas gutturi tuo „aeſcribe in tabulis cordis tui, & invenier gratian. Amen. Ff f2 IN IN FESTO S. MICHAELIS ARCHANGELI. hd 2ðð IN FESTO S. MICHAELIS AkcCHANGELII., CONCIO PRIMA. rextu. Angeli eorum, ſemper vident faciem Patris mei, qui in &lis eſt. Matth. cap. 18. rema. S. Archangelus Michaél, maximus inter Ange- hriſtianorum Patronus eſt. Exordium. S mo confirmat: Hic eſt Michazël Akdchan- gelus Princeps mälitiæ Angelorum, cujus honor præſtat beneficia conſtituit te Do- minus ad omner animas ſuſcipiendas. Ve- nit Michaël Archangelus cum multitudine A gelorum, cus tradidit Deus animas Sanbtora, ut perducat 38. Patrer., eas in Paradiſum exultationt’. Patres audiamus: Omne Angeli ejus non adju vant, vel orando, vel bona ſuadendo, vel dæmone arcendo, potius tamen hoc dicitur de Michaäle, ſcri- 8. Augufi- bit S. Auguſtinus lib. 1. de Civitate Dei. Cum Angelu ſaß e on ceſſat die nobt uqiet præliari contra Draconem Uum, qui di- citur Diabolus, pro Eccleſia orando, adjutoria adminiſtrandh “S bona deſideria inſpirando, impetam Dæmonum reprimenao. De 8. Bruno. 8. Michaéle ſcribit S. Bruno Sermone de S. Michaéle. Per- Lauren- ulchrè S. Laurentius Juſtinianus Serm. de S. Michale: Non euli abs re S. Mater Eccleſia illum honorat, quem ſui ſpecialem, & proprinum novit eſſe uſtodem, aſſiduum interceſſerem &. . fendit humiler, pudicos diligit, cuſtodit vitam, regit in Viu, perducit ad patriam. Conſtat, quia J. Micha?l Princeps eſt omnium usque in finem ſacult, gui verbum Des credunt, & Rupettus confitentur, inquit Rupertus Abbas de victoria verbi lib. 1. Abbas. cap. Mater Eccleſia thema meum omnium pri- — cid. Eie ,/ t, 3 rinfun/ aun ein ynlguuife. yner Iiue ip AAn ven Mun mmm f. Eplriuti Conlonat ijt nirtutu ali Schu n lſrne hre Uien Datron iriis grati Chnfrmuti. . nymgoge ulelg6 inli lbenmndo, ſin in Animge tNellenbus n heſtentores, uinln, te . ini, men n Muhib hn, gio ninn ut kenihilen Innihen Keochn Auren, nliiri Elhen; en lr ſente her lee mommin Myelun, Ailtnif 4 ſihun Cuſn tti 1 4, 3 Ccdarus: C 4 enilmms i⸗ Miti nnyimt Mcde 6 Mche 1ſi pen uiſnn 4 iton,t Sceilin Dii Gori ſenn tur, & eſt, Pri ib. 5§. in Apocalypſ. Pri „ ce . * ren . mque infinem mun 3 5 P. Prælio, Princepa in ae h noſt er dici- ta ſunt nimus, & 51 e e ſte Pprincipatlr a, E atzatuer kenor . . 7 vel bprkſent l- e facta ſaae-, Ppropoſete noſtra, qiaa r 18, loco commemorare 6. ſunt, ſtot Sori , 18 4 pſterinm Prim. . . Sas, magnu iſte Prince 6 era andts contenetur, ewq, Zeihé hu- eſt nomen Michabl Vs⸗ dqaia per ipſum diſp ßrs qusbiss omni- Snim aliud hoc n Tueod 2nE oab†v†P⁊́ tatre qunj g Sn- »ſortitus dta ſunt, nego fäcere innuitur, niſt qiuia qualia m 5 esd tur, & prapitiatio ſadi, iſi Deus. Vhe roßze ber ioſim ſa tur. Conſon at . gree i. neceſſaria eſt, 1. 1 inaennn mire Viytuti liet regorius hom. 34. in Tyan all airigi- ipſo alctu & nomine S Michaël mitti elslee Qaoties 5. Grege- . . . 4 ZA . . Niat facere prævalet Deus areen què niuallus poteſt er eX rius, cialiter, & Patro zus. S. Michaéêl ipfe eſt ere, . nus Eccleſiæ militanti pſe eſt propoſi J. Spiriti eſiæ militant Ir Dprob itus ſpe- piritus gratià Conceptibus deducann Uti implorata Drius 1 [Confrmatio. Kuſengtachnmnt UsS fI. Olumn. Synagogæ udæ la ſunt benefici 2 voru . CIa „ . es liberando, ſuper nilitum interfecit, ero aël fuit, qui un tum eſt igitur, in ernd Sernaeheri Mumiliando a Rebn affli oe ct 1 eae renöngelu MMichacl 4nr, An. Eg percuſſi in ine Agin, 1- ot occurentibus necefſſitati Uit, qui Machabæis in a ris Ariorum ts perſecutores, gl ſſitatibus, illis adverlſi xis in auxiliu 2155. 1 orioſiſſi illis adverſus religioni tum venit i lorum, mitte “ 2£ imas victorias i gionis, divini n 6 ngelum t . as impetrando: 2 inique brachii tui 3 uum bonum . 0: Et nu cul- » ut metuant, qui ante nos, bimor nunc Domin tuum. 2. Machab. cap. qui cum blaiphemid veni e, E, tremore magmnitze nr 7 ab. Cap. id veniunt ad agnitudini⸗ liodori, quo mi cap. I5. Archangel . adverſus ſantct nis minus ærarium gelus Michaeél ſi „ ſandtum popul dam equus terribi Erarium Eccleſi ubvenit opulum equus terribilem habe iæ aſportaret: Apparui contra vim H nn uee euer holee AMen ehrt : Apparuit autem iliis quf- habere aure oro priores calceos eli operimentis ado illis qui- d. 2. Machab eliſit, qui autem ei rnatus. I buit Judithæ . S. Archangel ei ſeqebat, vi eque „ ( ut Holoferni ngelus Michaél „videbatur liæ ſolverit; Cuſtodi ferni caput victri confortavi Ar arma . Cuſtodivit me Ar Lletrix amputaveri it, & Vires tri G inde buc revertentem. u ken jus, & binc ganteſg, obſidionem Bethu- nielem in lacu leonum con cap. 13. Sanctus atcha S ibi commorantem, tra famelicos tuetur lebnese, Michaél Da- Miſit An gelum 41 uum, 41 4½ IN FESTO S. MICHAELIS ARCHANGEI, —— ſuum, && voncluſit ora leouum, non nocuerunt mihi. Danielis cap. 6. Archan- gelus Michaél cuſtodivit tres pueros in camino ignis Ardentis, ne à flamma Tæderentur: Angelus autem Domini geſcendit cum Agarid, Hciis in fornacem, ecuſſit Angelus ammam ignis de Jornace, . fecit medium forn cis quaſi ven- tum roris flantem, & non tetigit eos omninò ignis, neque contriſtavit. Daniel. cap. 3. Ita de S. Michaele leribit S. Panthaleon Diaconus, totum confir⸗ mat Daniel cap. 12. Conſurgat Michaé! Princeps magnus, gui Nat pro filüs po- puli mei. (Uantis olim S. Michaél Patronus fuit In Synagoga, tantus nunc eſt auxiliator, adjutor, defenſor, & Patronus in populum Catholicum, re= Rè & verè credentem: S. Michasl defendit nos in prælio, contra Barbaros & infideles, ut canit Eccleſia: Quo cuſtode procul pelle, RéxX Chriſte Püiſime, ommne nefas inimici. S. Michael ftugat Dæmonis aſtus, & noxia, dum vivi- mus, ſuper terram: unde à Sophronio intitulatur: PDamonum exterminator. Et-S. Bruno Serm. de S. Michate habet: Cum Angelis ſuis non Ceſſat . Mi- chasl die nocuque præliai contra Draconem ilum, qui eſt Diaholus. S. Michaél ſpecialiter aſſiſtit in agone animabus noſtris: Venit Miohbael⸗cum multitudine Angelorum, cui tragidit Dominus animas Santtorum, ut perducat eos in Paradiſunm exultationis. S. Michaél nobis patrocinatur ad tribunai divinum: Signifer S. Michael repræſentet eas in lucem ſanttam. Liherqg eas de ore leonis, G Pro- Jundo lacu, S. Michaél & fructuum terræ copiam à Deo nobis exorat, teſte Panthaleone: PFertilitatem frudtuum terræ ſuppeditat; Angelus pacis Michael ad iſtam cœlüus mitii rogitamus aulam, nobis ut orebro veniente creſcan Profpera cun- ga. Verbo: Ubi proppera promittuntur, && propitiatio vel exiatio neceſſarig eſt, Michael dirigitur. Inquit Rupertus lib. 5. in Apocalypſ. In ſpecie vi- deamus, Pſalmiſta regius Pfſal. 33. canit: Immittet Angelm Domini in circuitu timentium eum, & eripiet eos- Septuaginta, pro immittet, legunt: caſtra me- tabitur: Quis eſt ille Angelus, qui immittet in circuitu qui Caſtra ponit; ut Dux & Princeps militiæ ex omni parte, undequaque vigilias in bonum Chriſtianitatis ordinat, & diſponit? reſpondet Diaconus Panthaleon, eſle S. Michaëlem: Michael qui verſatur in Il.s, G& atherem obiüät tanquam pernix Jalgur ,& univerſam, quæ eſt ſub lo, terran uno momento Pervadit. CONCEPTUS II. . Adam & Paradiſo expulſus non legitur amplius peccaſſe: quis aſtitit Adamo, quêd tam timoratam poſthinc vitam, peenitentiam interruptan- continuaverit? Dein Adam per lapſum, omnem ſcientiam perdidit, quis ergò Adamum docuit, & de necefſſariis quoad cultum Dei, quoad labores manuum, inſtruxit? non homo hic pædagogus erat, quia nullus præter Adam, & Evam exſtitit: ergo Angelus, Adæ infelicis, duétorem, reéto- rzm, inſtructorem egit? & quis ile Angelus? ciawus Panthaleon vult fuiſſe S. Michaélem Archangelum; Archangeli Miohaelis ſuaſionibus, E moyt- unſitßtin Urkr — u A , n fuk n Dno dermne 4 hanli, g Zchuriase⸗ n luuu ßenB er Ineta? 1Aleiig. Ihe ReArehngeln Glim probet! Sal mbolun Aroen, & Atchunge allltor, ſtuden ocurare, dek 1 i erpigtio e wuppt. 6 punnes y Wfunbolo aute umn, Gana ſn Areamnem, Ehekilen, ee I Agelng i⸗ lſe, ſink e elikega, oe⸗ . tuibuſen Aure Uliantate, Ur ale RſetzCirhaſe ſlm nlent i ligt ner An nbb, eei 0 l CONCIO PRIMA. 415 06 N Eis inſtrudns, Adam, G ligone terr ni fodiens, & Judore, labore Jrugaliter nutri. Neile tms, non uit amplins educkaz ab hominis inimico, nec Dei hoſte. Eiqe, inquit S. inn Bruno Serm. de Sanéto Michaële: Ouantas gratias B. Michaeli Archangelo debeamus, à 7uo Angelos accepimim nobis miniſtroôs dld lſtoqiam ordqinatos. CONCEPTUS III. Zacharias cap. 2. deſcribit viſionem: Vidi per nocem, ece vir aſcen- dens equum ruſum, & ipſe ſtabat inter mrteta. Quis eſt iſte vir? & eur ſtat Nud inter myrteta? Virum funſſe Angelum, ipfe Propheta indicat: Diwit ad Cclum me Angelus. Lheodori & Eyrani expoſitio eſt, hunc Angelum in ſpecie faiſſe Archangelum Michaélem: Sed cur inter myrteta apparet? & ſe vi⸗- dendum præbet? Myrtus ſemper viret, viredo conſolationis „& bonæ ſpei eſt ſymbolum: Myrtus & Romanis boni augurii arbor erat, non- mh niſi proſpera, & felicia portendere affirmantes 3 inter myrteta ergò ap- tonct paret S. Archangelus Michael, verè credentium indeficiens „& optimus conſolator, ſtudens ſine intermiſſione, bona proſpera, & felicia Chriſtia- nis procurare, deferre, ac nunciare. bi proſpera promittuntur & propitia- tenN tio, vel expiatio neceſſaria et, Michael dirigitur, inquit S. Bruno in cap. F. luimn & Apocalypf. Cje bonil CONCEPTUS IV. dobs en S. Joannes Evangeliſta cap. S8. narrat, ſe vidiſſe Angelum ante Alſtare s cum thinibulo aureo: Angelus venit & ſetit ante Altare, hubens thuribulum aureum, & data ſunt illi incenſa multa, ut daret de orationibus Santorzm omnium Nper Altare aureum, quod eſt ante tbronum Dei. Per hunce Angelum intelligi 3. Michaélem, docet S. Dionyſ. Carthuſ. Aptius videtur, at Angelus iſte intel- ligatur Angelicus Spiritus Eccleſi’ præſiqens, ſeilicet Michael, guia nunc Princeps exſtat Escleſiæ, ſicut olim Synagoge. Per incenſa multa, intelligi multas pre- ces & ſufftagia, docet citatus textus, S. Michael Archangelus in manu te- e TElsn net thuribulum aureum incenſorum, ſine intermiſſione orat & rogat pro Inirkn: Chriſtianitate, ut Altiſſimus novia cunéta abigat, proſpera tribuat: audia- u mus verba Carthuſiani: Mte Eccleſam viftat, & ante ejus Altare ſtat, hahens thuribulum aureum, id eſt, charitaten: præelpuam ad fideles, Per quam ſpiritualia eorum ſacrificia colligit, Deoque offert. Optimè S. Auguſtinus lib. I. de Civi- tate Dei. Omnes Angeli eins nos adiuvant, vel orando, vel hona Juadendo, vel Daæmonei arcendo, potius hoc tamen dicitur de Michaele. CONCEPTUS vV. S. Lucas cap 22. de Salvatore noſtro agonizante narrat: Apparuit au- tem ili Angelus de Cœlo confortans eum. Carthuſianus, & Bonav. lib. medi- tat. Vitæ cap. I5. Defendunt bunc Angelum, fuiſſe S. Michaelem tunc Principem uagog«: verba ſunt Dionyſu. S. Bonav. ſcribit: Cum autem ſic orat an- xiatis 4¹6 IN FESTO S. MICH AELIS ARCHANGELI, wiatus Dominis JESl1s, cce aen Domini Princeps &leſtis ewercitus Michaesl apparuit r enr⸗ Syriaca lectio habet: Confirmans eum: In quo Archan- gelus Chriſtum confortat, & confirmat? viderat naturam humanam Chri- ſti, ob inſtantem mortem, graviſimnè tentatam, & anxiatam, triſtem, & moœſtam, adeò ut ſi poſſibile eſſet tranſire hunc calicem, tam horribilem mortem, Chriſtus optaret, & precaretur Pater ſi poſſibile eſt, tranſeat à me calix iſte; cum nunc Archangelus Michaél ſciret ac noſceret ex decreto di- vino, per mortem Filii DEl, perditum heminem redimendum eſſe, ut omnino redemptio ac ſalus humani generis opere compleretur, homo redimeretur, advolat S. Archangelus Michaél, agonizanti, anxio, triſti Sal- vatori, ne mortem inſtantem, & gravia tormenta metueret, ſed animosè amplecteretur, ſuſtineret, animat, roborat, confortat, confirmat. Ita perorat Joſephus Manſius in Feſto 8. Michaelis diſc. 3. num. 7. Salutem no- ſtram amavit S. Michatl, qui Chriſtum in vorto anxium, & pro peccatis noſtris ago- nizantem animavit, & ut pro redemptiont noſtrd ſanguinem ſuum effunderet, ſtrenuè cohortatus eſt. CONCEPTUS VI. Dum CHRISTUS Dominus glorioſus & ſepulchro providiſſet, narrat S. Matth. cap. 28. Ecce terræ molats fadtus eſt magnus, Angelus autem Domini deſcendit de cœlo, & accedens revolvit lapidem., ρ. dixit mulieribus, ſurrexit Oc. citò euntes dicite diſcipulis ejus. Ex multorum ſacrorum Interpretum non improbabili opinionè diſco: Quod quotiescunque in Sacra Scriptura An- geli alicujus fit mentio non adhibita nominis ejus ſpecificatione, per talem Angelum S. Michaelem per antonomaſiam ſemper intelligi, maximè ſi de inſigni aliqua talis Angeli operatione fit mentio: Cur nunc cum tanto im- petu, inquam terræ motu, Archangelus Michaél in reſurrectione Chniſti deſcendit? cur lapidem ipſemet revolvit? non quæſitus, dixit: reſurrexit: citoò Apoſtolis nunciari hortatur? dicam quod ſentio: Eveniunt fortuna- tiſſima nova, fidelis & amans Cæſaris, Dux & Princeps ipſemet, in perſona propria velociſſimè accurrit, tam fortunata nova annunciat: Fortunatiſſi- ma pro Chriſtianis hæc erant novalia, ſurrexit Chriſtus, redemptinn eſt ge- nus humanum, Adæ debitum ſolutum eſt, liberatus eit infelix homo, ex ſclavo Dæmonis, evaſit in hæredem Dei, novalia gaudioſa! proſpera & fortunata! cum impetu ergò quàm velociſſimè ipſemet Archangelus Mi⸗ chaél, Princeps Angelorum, de coelo deſcendit, humano generi redemptio- nem ſignificat, & intimat: non quæſitus ait: reſurrexit, non rogatus lapi- dem revolvit, ac inſtat: dicite diſcipulis ejus. Quis exhinc non percipiat, non intelligat, quantum S. Michaël humano generi, ac in ſpecie Verè cre- dentibus, patrocinetur; quantum foveat, ac amet. ſepi⸗- — ſleu Püroderm, Mnen ſum, lbne iullien N Klchurl einommmi Ulni hoin jerebont niut irlrun, ni nein uitu⸗ ii beu nun 1 Nelo. Unn n nii yhnterenn mddc2, 0 unn, t unag⸗ in llena Min 61), 23. Mau un lunſſiͤ Munti, gviln ſieſrſ lt . 14 Nn CONCIO SECUNDA. 417 ngnni LEpilogus.] Hortor ergò omnes Chriſtianos cumS. Laurchtio Ju- mild ſtiniano Serm. de S. Michaele: Agnoſcant ſinguli, agnoſèant omner, pro- i tectorem ſuum, lum laudihus eſferant, frequenter Jollicitent precibus, de- * votione inclinent. Amen. roMahehl, . et er Ettrn — un IN FESTO S. MICHAELIS nitk AKRCHANGELI, Aet, nt . tnim CONCIO SECUINDA. D . * . * . 2 7* h Angelis ſuis Deus mandavit de te, ut cuſtodiant Textu. ncf te inomnibus viis tuis. Pſalmo 9o. Cuivis homini à Deo datur Angelus cuſtos, qui Thema. niät verè boni ſunt amici, quia in neceſſitate ju- in un) vant, & asſiſtunt. ferhusſnei. ⸗ nlede h .Iivis homini à Deo liberaliſſimo, Angelum attri-Exordium. bui, qui eum cuſtodiat, foveat, proteget; patet kaen Scripturæ textibus: Ecce ego mittam Angelum aibe meum, qui præceaat te, & uſtodiat in vid, & in- eſenelioel troducat in locum, quem paravi. Exodi 23. Immittet Angelus 1,Ct Domini in circuitu timentiäum eum, ut'eripiat eos. Pſal. 33. An- : DeümH geli ſuis Deus mandavit de te, ut euſtodiant ze in omnibus vii Eienei, tuis. Pſal. 90. Omner ſunt adminiſtratorii bPpiritas in miniſte- ncin: n rium miſſi propter eos, qui hæreditatem capiunt ſaluti. Paulus ad teeſie Hebræos cap. 2. Conſolatiſſimè SS. Patres: Magna dignitas 38. Patres. ati animarum, ut unaguaqie habeat, ab ortu nati vitatis in cleſto- – diam ſui Angelum deputatum ,dimo blurer, ſcribit S. Hierony- S. Hierony- ngemt⸗ mus in cap. 23. Matth. Magna beneficia tua, Domine, qui- Mun, t, rk, bus nos honordſti, dans nobis Angelos tuos in miniſterium noſtrum, exhine S dederas nobis, quidquid cæli ambitu continetur, & uaſt parum re- An“ „utas hæc, quæ ſuh' cæœlo ſunt, ita zelosè S. Auguſtinus in Solilo- 8. Anguſti- quiis cap. 27. Adeſt unicuique noſtrum etiam minimo, qus s, Feſtivale. 6 ◻ g Iſunt 8 IN FFSTO S. MICHAELIS ARCHANGELIL. — unt in Eoccleſid Dei, Angelus bonus, Angelus Domini ,qui regat, nmmuln Onigenes. gui moneat, qus guabernet, tradit Origenes hom 66. in Geneſ-. lanmt⸗ Angeli hi cuſtodes verè boni noſtri amici ſunt, Juia in neceſſitate Ulri lac⸗ vel maximè juvant. Angeli ad nos habent pietatem, quia reſpi- 3 olol 8. Vincent. &iunt nos per feneſtras, & quando vident nos in periculs, & mi. ihen 6 Ferrerins ſeriis, veniunt ad defendendim nos, docet S. Vincentius Ferre. gincan rius Serm. 7. Dom. 5. Adv. Angeli dirigunt vias noſtras, tol. Wi alzeloagen Abalenſis, lendo nocumentas quæ magis accidere poſſiant, inquit Abulenſis in Aynorusaun Geneſ. cap. 24. MNon eſt omninò, ne vel in uià aliquod offtendi. inhr ſtttuit, culum patiatur, illi nempè viam parant Angeli ſanéti, ſic loqui- kelnlenn S. Bernar- tur S. Bernardus Serm. in Pfal. qui habitat &e. & iterum ibeice dus.. Serm. 4. ſuper illud; acceſſerunt Angeli: Aadſunt tibi Angeli, m Eeictoanl non modò præſenter tecum, ſed etiam pro te adſant, ut protegant, , nrleckis ſ adſunt, ut proſint. Propter nos, inſerviunt nobi, wiſerentuun iillls ſubje enim ſortem noſtram, videnter periculum noſtrum, &zlaborem lltan,, norun visæ noſtræ, qus éonſpiciunt no-y ön magno di rimine poſitos, in öſibecti ſunt, medio ſcilicet, inter gloriam, & gebennam, quibus aut perpetud akeunc Anin regnandam eſt, aut ardendum, & tanto diſerimine obnoxiot, Ils ego de An ummuam, erbe omni ſollicitudine curant in bonam partem deftebtere, docet range S. Thomas S. Thomas à Villa Nov. Conc. 2. de S. Michaële. Caſtra Dei Acoinzſen à Villa Nov. e ſunt, quiaald modum caſtrorum nos muniunt, qui ſumus fa. l, 8 Ninge ciler ad ſedacendum, fragiles ad reſiſtendam, debile ad operan- linlecſſize⸗ . dum, & ideò ocurraunt nolis tanquam potentiſſemi coadjutoren, Pkengantn, 8 8.Bonaven. feribit S. Bonaventura apud Manſi. diſc. 1. n. 4. Acſidua vigi- tura. antia comitantur nos zn pericali, ivw laboribus, in infirmitati. (mhtonnin bus, in negotit, in itineribus, ſemper adhortanter ad bonum, d⸗e. inn eg zeſtanter malum, protegentesgie à malo, jta S. Laurentius Juſtin. ſullhina, Kenr 8. Pauren. cap. 7. de obedientià, Ms ſant, per quos ſaeſtentamur, per quos Ehkdletonen rius Juſti. ze m ayi, O in terrà juvamur, per quoy corpore & mente illumi- Phedh ngelos: nianus. . 72 & namur, per quos in tribislatibnibits, & angieſtiis conſolamur, pefk H Uhumt⸗ 8. 4 os ab infermitatibus freqenter liberamur, ſeribit S. Auguſti. in n Ris nus, nus Serm. 46. ad fratres. ImploratA S. Spiritůs gratiâ Con- an R B 3 Inde ceptus placeant. Nunn in CONCEPTIUS I. uuns nfrmatio.] Chriſtus Servator noſter de Angelo cuſtode ad Apo. Einſneg e ſtolos nerarans, parvulum puerum in medio eorum ſtatuit? rch nl. EUll. — Mhiigine⸗ n bl e lvig innig taten,, gin Vincenite ngitArle i digl lſatit tat Ke. Ki⸗ Mat ti Nſnnh⸗ ulun 4 iſerinits 8 ſeline neke mnteret Laurentn; CONCIO SECUNDA. 419 Jölls parvulum, ſtatuit inmedio egrum: & ſermonem concludit: Dico vobis, Angeli eorum ſemper vident faciem Patris mei, qui in &lis eſt. Quisque etiam adultus & ſenex Angelum habet tutelarem, qui eum protegit, fovet, cuſto- dit: Petrus ſenex, & canus erat, dum de carcere liberatus aditat ad januam, Collegii Apoſtolici conventus fidelium aſſerit, non eſt Petrus, Angelus ejus Aſt. Actor. 12. Si nunc quivis mortalis, non tàm pueri & infantes, ſed eti- am viri, cani, & ſenes, Angelum cuſtodem habent, cur Chriſtus de hoc tu- telari Angelo agens ac loquens, rectè puerum, parvulum „ac impuberem, & non potius virum adultum, vel planè ſenem decrepitum in medium pro- ducit, ac ſtatuit, addendo: Angeli eorum ſemper vident faciem Patris. Cur rectè parvulum puerum ſtatuit in medio eorum, inquiens: Angeli eorum: Quæſtioni reſpondeo; parvuli, impuberes, vel maxime ductore, inſtructo- re, cuſtode indigent, dum ob corporis debilitatem, dum ob rerum agen- darum, periculorum fugiendorum imperitiam; parvuli ob naturæ tenerita- tem, intellects ſimplicitatem, ac morum ineptitudinem, plurimis ac ma- ximis periculis ſubjecti ſunt; adulti ac ſenes ob naturæ vires, intelligentiam, prudentiam, morum gravitatem, non adeò, ac extremè periculis ac infor- tuniis ſubjecti ſunt, fortitudine enim vincere, prudentiãâ evitare graviſſima poſſunt pericula animæ, ac corporis; non ita inſcii, debiles, inepti parvuli; Chriſtus ergò de Angelo cuſtode diſſerens, inquit: Angeli eorum: Parvulo- rum inquam, perque hæc verba indicat; quàm boni amici, fideles adjuto- res ſint Angeli, nempè ubi periculum manifeſtius, gravius damnum, major miſeria homini imminet, ibi vel maximè adjuvant, patrocinantur, aſſiſtunt, fovent, & protegunt. Audiatur S. Hilarius in Pag. 129. Angelis non eget natura, ſed imbecillitas noſtra, nil eorum, quæ agimns, ignorat Deus, ſed infantia noſra ad erogandum, & promerendum bhos tales deſiderat oratores. CONCEPTUS II. Canticorum 7. narrat ſacer textus: lectulum Salomonis circumſtare Plurimos fortes: En lectulum Salomoenis circunſtant JNexaginta fortes. Qui ſunt illi fortes; & cur leéctulum in tantâ copiâ circumſfant? reſpondeo ad utramque quæſtionem: S. Ambroſius lib. de Virgin. per hos fortes, intel- ligit ſanctos Angelos: Per lectulum intelligo ſlatum hominis afflictum, ac miſerum, ut infirmitatem, debilitatem, virium laſſitudinem, animi mœ- rorem ac triſtitiam, his enim in caſibus vel maxime lectulus tenetur, & Ppremitur; ad lectulum’ergò in copia adſunt S. Angeli, perquàm optimi amici, in copia, indeſinenter vel maximè aſſiſtunt, juvant, fovent, Patrocinantur, in corporis vel animi miſeriis, neceſſitatibus, anguſtiis, 2c periculis. Totum quantum ad nos offcium Angelorum eſt, ut defendant nos à malo, G conſervent nos in bono. Inquit Abbas Cellenſ. lib. de myſtica ex- Poſ. tabernaculi. J Egg2 CON- 4²⁰ IN FESTO S. MICHAELIS ARCHANGELI, cONEETTGS III. las habeh jas cap. 6. vidit Angelos ſanctos ſex alis ornatos, alas habebant in SS H alsin pedibus: Seraphin ſtabant ſuper illud, ſex ale capi S ſex alæ alteri, duabus velabant faciem ejus, & duabus velabant pedes ejus, S/2 abus volabant; quid alæ ad caput? ad corpus, & ad pedes ſignificant? SAas ſius Areopagita lib. 6. de cœleſti Hierarch. per alas ad caput intel. ialiemgue rei initluum, & principium, per alas ad corpus, rei alicujus nedium, ſeu partem dimidiam, per alas ad pedes, intelligit finem, & exi- n Alæ tot in Angelis, velox eéorum indicat auxilium, ſubſidium ac pa- trocinium, S. Angeli velociſſimè nobis ſubveniunt, tàm in principio, in Kativitate jam noſtrâ, quam in medio curſu annorum noſtrorum, quàm in fine, & termino, ſeu exitu vitæ noſtræ, adjuvant in initio, in medio, & in . fine; movent alas cuſtodiæ ſuæ in favorem, S. obſequium noſtrum, in Principio, medio, &termino vitæ noſtræ. Verba ſunt Dionyſii Areopag. CONCEEIUS. IV. Dei, ſie ſod 1 dicuntur ſedere; ſed ſtare ante t ronum Dei, ſo cA Anenn n diene Kli DEI, ut adſiſterent coran Domino Cur ant Op. 4. Angeli? Quid tandem eſt, cur Angeli quotidiè aſſiſtentes indicantur? Qrrri S Chryſoſtomus in cat. Ita DEO aſſiſtentes dicit ipſe ES US, Zur vulruin intuentur: Semper vident faciem Patris mei, qui in CElis eſt. H cap. I8. Cur tàm fixè ac indeſinenter DEl vultum contemplantur? reſpondeo ad utramque quæſtionem: S. Auguſtinus in Pimum 100) . Stare Advocati munus eſt. Stant ergò Angeli in cœlis, apud DEUM do⸗ obis rogant, ſollicitant. Faciem DEI Patris ſpeculum dixeris, in Droh id creaturam geritur, momento in ſpiritu videtur; faciem Ase Pei Patris ſemper inſpiciunt, noſtras miſerias & pericula inibi dum esd aln, perſpiciunt, ſine morà Deum precantur, Deum rogant, mala Snia & pericula clementiſſimè avertat, bona indulgeat, & tribulat. Ita arcn H Catena: Adſunt, ut inipiciant eſſentiæ divinæ ſpeculum in togue 1 ſtras contuentur miſeriazs, ut intelligamus, quod rebus noſtratibus ſemper 1 ilantes conſulunt. Præclarè S. Laurentius Juſtinianus Serm. de Euchar. Vo s in hujus peregrinationis naufragio perielitemur, præbent conſilia ſalutaria, igtecantin orationes perferunt, coram Deo offerunt vota, ſupplicationes impe- trant rtant gratiam. . nante carter& cokxcrrTös n eneſis cap. 7. narrat ſacer textus: Poſtquam Noë ſe cum ſuis in Ar- nſer, R irn jam aquæ ſuper terram invaluiſſent, DEUM in pro- 23 erſonã, Noë in Arca, foris, & ab extrinſeco incluſiſſe . Malußit eum e fol⸗ :Cur ipſamet Majeſtas Divina in auguſtiſſimòâ Uratleni N. Ren dit? cur hoc officium, ac munus non Angelis committit? Conſta —— unicomnnſen Ienyetiuls ,Clueium i Ewontes promin lemimortui ge⸗ Ont, commiſtſ lliostutele ſe orciem invoca Pineniu ſalgare, Ueitulbberate: un elsenperet, ip honintse fori it unnnti alin lgrells flis ie docem &com nn eate egoce l u. Nlengee Gan en rter Uſben; nin A nimn dtie, in rrcedebat, E i, Nrrrellt eg, Unſlamn gelenit, ne lun, tlltelan Vyh lrilingent Umdeterein int nſmpſt ſem, t fii, GDiretn elbgllperekedt, ln egerlt ad ilhmngneht, 4 pelucen, diet Kufm hen clngelenſto inKantliumter fute, Gan Küinuhne fnen be Püdlung amrine rund l inmelot m, in In in Del iror Cl Senterint itie ,imn Vcontent llnont is, Mln Gn itent,t ealni, unmtcert 1, Ettben oint ien öfuke: Gen El tootte Muun leanmii blke: N kentie it, C CONCIO SECUNDA. 4²⁵⁴ ſumma commiſeratio, amor, ac ſollictudo, quàm erga nos homines maxi- mè in periculis & miſeriis conſtitutos, Angeli habent, & retinent, ac por- tant; diluvium jam univerſam terram repleverat,aquæ ſuper omnes colles & montes prominebant, lamentabili ejulatu homines ſuper aſſeres & tra- bes ſemimortui denatantes, auxilium ?miſericordiam precabantur, ac invo- cabant; commiſiſſet nune D E US clauſuram arcæ Angelis, & hi vidiſſent confiſos tutelæ ſuæ tantis in periculis conſtitutos, tàm lamentabili voce mi- ſericordiam invocantes, ſummàâ curàâ adlaborâſſent S. Angeli, ſuos clientes ab interitu ſalvare, Arcæ januas aperire, reſerare, in Arcam detrahere 2b interitu liberare: ut ergo omnem adjutorir occaſionem erga homines Deus Angelis eriperet, ipſemet Deus Arcam de foris clauſit, & reſeravit: Incluſit eum Dominns de foris; non Angelis commiſit clavim ad Arcam, ne indiſeretd pietate oommoti, aliquem introducerent, ſubſcribit S. Chryſoſtomus. CONCEPTUS VI. Egreſſis filiis Iſraẽl ex Æagypto in terram promiſſam, optimus DEUS in viæ ducem & comitem demandat Angelum, qui iter demonſtraret, ac po- pulum cautè deduceret, de hoc itineris duce Angelo narrat ſacer textus Exodi 144. Yollensque ſe Angelus Domini, qui præcedebat caſtra Irael, abiit poſt cos, & cum eo pariter eolumna nubis; priora dimittens poſi tergum ſtetit. No- tare libeat; quia Angelus jam præcedebat caſtra, jam caſtra Iraël ſequeba- tur: jam à facie, jam à tergo, Angelus, cuſtos fidelis aderat: quod caſtra Iſraél præcedebat, & anteibat, facllè capio: Dux erat Angelus viæ, & iti- neris, præcedit ergò, viam demonſtrans, iter dirigens; ſed ad quid ſtatio- nem ſuam deſerit, non jam Iſraélem præcedit, ſed à tergo ſequitur? priora dimittens, poſt tergum ſtetit. Ad quid à tergo ſequitur? à tergo imminebant Populo Ifraéli ingenita pericula; Pharao Kex cum inſtruékiiſimo, & nume- roſiſſimo exercitu inſequitur Iſraélitas: Junxit ergo currum, & omnem popu- lum aſſumpſit ſecum, tulitque ſex centos currus electos, & quidquid in Egbto cur- ruum fuit, & Duces totius exercitus. Exodi I4. Angelus ergo ſtationem de- ſerit, qui præcedebat, & quaſi ad mare rubrum à fronte filios Iſraël tutos ac ſecuros locaverat, ad tergum filiorum Iſrael retrocedit, ubi maximum pe- riculum ingruebat, ſe convertit, hoc grande periculum avertens, impedi- ens, eludens. Sic concludit Oleaſter hic: Ambulavit poſt eos, ut metum INra- elis auferret, prohibendo acceſſum Pharaonis ad populum. Tam boni ſunt amici ſanéti Angeli cuſtodes, ubi periculum maximum imminet, eò in adjuto- rium & auxilium ſe vel maximè convertunt, & advolant. Angelus te præ- munit à fronte, & à tergo te cuſtodit, & nibil incuſtoditum relinquit, concludit Sanétus Ambroſius in Pſalm. 33. Sg2 3 CON- 422 MI FESTO S. MICHAELIS ARCHANGEL,. petrus devinétus detinebatur in carcere, qui inter duos milites deten- tus dormiebat, hunc vinctum excitat Angelus, ſalvum, & incolumem & carcere educit: prima fronte Petro videbatur, quaſi ſomniaret: Exiſtimabat ſe viſum videre; transeuntes autem per primam ſecundam cuſtodiam „vene- runt ad portam ferream, quæ ducit ad civitatem, quæ ulitò aperta eſt eis, . Et Petrus ad ſe reverſus dixit; nunc ſcio verè, quoniam nr Dominus Angelum Juum. Actor. 12. Liber uunc e carcere Petrus, venit 4d omum Mariæx, mattis Joannis, qui cognominatus eſt Marcus, ubi erant multi congregati orantes, pulſante autem eo ad oſtium januæ, proceſſit puella ad viaendum Ec. ut cogno- vit vocem Petri, præ gaudio non aperuit januam, ſed iutrocurrens nunciavit, ae Petrum ante januam: at illi dixerunt ad eam, inſanis SSc. Angelus ejus eſt. Hic quæro, unde Petrus, qui primâ fronte, quod factum eſt ſomnium ju- dicavit, tandem Angelum adjutorem affirmat: Wunc ſcio verè, quia miſit Deus Angelum ſuum. Unde, ex quibus motivis argumentatur eſſe Ange- lum:?: Item, congregati in domo Mariæ, matris Marci, unde affirmant, ad januam qui pullat, non eſt Petrus, ſed Angelus ejus eſt? reſpondeo: in ſumma, & extrema neceſſitate, ac vitæ periculo conſtitutus erat Petrus, inter duos milites, vinéctus catenis duabus, cras ad ſupplicium educendus, & tanto periculo ut ſe ſalvum vidit Petrus, ut ſalvum & liberum Petrum eſſe inaudiunt fideles congregati, indubiè concludunt: Angelus ejis eſt. Angelus juvavit, liberavit: quò major enim neceſſitas, eò magis adſunt, 2 nandez in Geneſ. cap. 23. Tunc Angelum eſſe à tempore conjectabant, eſt Petræz in carcere, periclitatur vita, mortem exſpectat, ergo Petri Angelus eſt, ut pericli- tanti opem ferat, vinttum liberet, &&& à mortis faucibus eripiat, vigilat Angeluu, C& circumcurfat. O verè amicum bonum! amorem! 6 commiferationem! [REpilogus.] Hortor ergò, cum S. Bernardo Serm. de Angelis:; Simus devotè, ſimus grati tantts uuſtzodihus, redamemtzs eos quantum pos- ſamms, quantun debemus, aßfeltuosè tanquam ſuturor aliquando cohe- redes, & noſtros interim acteres, & tutores à Patre poſitos, & præpoſitos nolbis. Amen. adjuvant hi optimi amici, Angeli cuſtodes: Audiamus doctiſſimum Fer- NI Aluun un⸗ Ummozelo, cinantun ünn XT zahi Enlimos, a0 pe e uanta ſt 4 mumn in i v) Aidin; ubucun in te Ent ,ſeribit . P Mcelnun Mubi u,, un attrabir ling tnn g ca 4 t gli ih thet, N7 t, iijt ſint a Aud lin Denme nun. iten, neg “ mninun, do te nher ſuucl in ucfinen „ en guen, nj CONCrO TERTIgA.. 423 IN FESTLO S. MICHAELIS ARCHANGELI, CONCIO TERTIA. Angeli eorum ſoemper vident ſaciem Patris mei Pextus i qui in cœlis eſt. Matth. cap. 18. Mier Summo zelo, & charitate S. Angeli nobis patro- Theam, — GeGr⸗ . klnii Clnantur. Ngelos alatos ſe conſpexiſſe deſcribit Iſaias c. 6. Exordium., i 4 Academicus Angelo alato ſubſeribit: Amor ad. 13 „JI2 . . . „ . . 2 htuurckl didit alas; alæ promptitudinis animi effectus , Unlek ſignant; amor immenſus, quo nobis S. Angeli 6 iehe addicti ſunt, facit ees alatos, zeloſiſſimos, affe- Dm Quoſiſſimos, ac promptiſſimos erga nos. Audiamus Patres: SS. Patres. icunen Vide quanta ſit Angelorum charitas, qui in cœlo empyreo crea- Altan ti, tanquam in loco ſibi convenienti, & apto divinæ contempla- 1 A oni, pro divind obedientid, & charitate ad proximum, habi- r tant nobiscum in terrd, in loco obſcuriſſimo R cælo empyreo com- ent paretur, ſeribit S. Bonaventura Serm. 1I. de Angelis. De eæ-s Bonapem celſo cœlorum habitaculo, ad conſolandoz, Viſitandas, & a Ar. urn. . vandes, nos, attrahit ſupereminens charitas Angeloz. Ita S. Au- s. Anguſti- Gne enuſtinus tom. 9. cap. de diligendo Deo: & Serm. ad fratres: Rue. n e Ipſi ſunt, qui pro nobis contra dæmones Pugnant, & vibtorzam geneſln obtinent, ipſi ſant, qui valäaè nos diligunt. Angelz bonz pro- ild niorer ſunt ad adjuvandum, qudm Demones ad infeſtandam, e,hen aliquè Dæmones nunquam ceſſant ab infeſtatione homini wque ad mortem, ergò neque Angeli cuſtodes ceſſant aliquando in cu- Ktodid hominum, docet Abulenſis quæſt. 69. in cap. 1 S. Mat-Abulenſis thæi. Semper ſuadent bona, ad orandum provocant, excitant ad compunltionem & ſietum, Dei ſeientiam ingerunt, timorem flialem docent, pacifiant mentem, cogitationes ordinant, Bei infundunt dulcedinem, occulta pandunt, cuſtodiunt nnitatem, legis 424 IN FESTO S. MICHAELIS ARCHANGELI, legis inſtruunt obſervare mandata, obtemperare Deo, ſabeſſe ma- joribus, bacem däligere, Hhiumlitatem ſectarz, & cundta odiſſe, quæ norunt repugnare virtutsi. Ita S. Laurentius Juſtinianus cCap. 16. de vit4 ſolitariä. Prepter nor laborant, circa nos cur- ſitant, bhoc eſt, eorum miniſterium propter nos in omnts parter ³⁸ Ehrylo- mitti. S. Chryſoſtomus hom. 3. ad Hebræos. Miràâ humi.- ſtomus. 8. Dam- S. Joannes Damaſcenus lib. 2. fidei orthod. cap. 3. Fidels Krnu. Paranymphus (de Angelo cuſtode loquitur S. Bernardus Ser- mon. I. de Angelis) diſcarrit medius inter dileétum, & dile- Sam, vota oſfenens, & referens dona, excitat iſtam, placat iſtum. Angeli noſtros ſudorer, non ſuos, noſtras, non ſuas la- ehrymas offerunt Deo, nobis quoque éjus munera referunt. Et iterum: TLpfi amant nos, quia Cbriſtus nos amavit. Et Ser- mon. 77. in Cantica habet: Benè tecum agitur in loco pere- ,„₰. rinationis tuæ, de cœlo, de terrdâ, venit tibi auxilium; quicu- ſtodiunt ke, non dormitant, neque dormiunt cuſtodes tuè, Angeli §. Bernar. ſancti, vigiles tui Spiritus. Tandem concludit Bernardus dus. . : .. . . Serm. 2. in Vigilia Nativ. DOuantum putati, deſiderant civei cæleſtes inſtaurati civitatu ſuæ ruinas, quomodo diſcurrunt me- dii inter vos & Deum, fädeliſſimö repertantes ad eum gemitus noſtrox, & ipſius gratzam nobis devotiſſimè reportantet. Plane non dedignabuntur, ut ſimus eorum ſocii, quontam ubique in- ruunt, in cundtis nos protegant, noſtrum adventum exſpeltant ad wlum,& ſede paradiſenos replere affedtant, ipſi ſeaunt ſandtiſſmi Spiritus, güi nobis dormientibus cuſtoder aſſſtunt. Qus exi- Ntimet, quantd charitate & curdâ circa conminiſſos Ieli vigilant, quomodo torpentes excitant, E& ſollicitos atque ſervente amplius accendunt: quomodo hinc mala excuſent, inde hona divino con- el‿ν& repræſentent, quomodo defenäaant, avt bu gratiam obti. Richardus geant: perorat Richardus à S. Victore in Cant. cap. 4. To- S. Victore. Sizn, quantum ad noy oſhcium Angelicam eſt, ut defendant nos Abha Cel-à malo, & conſervent in hono. Abbas Cellenſis lib. de myſt. enſis. 8S. Baſtlius. ſpodit, E& nihil utrimque incuſtoditum relinquit, ſcribit S. Ba- 2= =ðèð ſilius litate nobis condeſcendenter, vmnem ehibent ſollicitudinem, ut tandem cohæredes, & conſortes àpſorum eficiamur in cwlu. fain, eigunt expoſit. tabern. Angelus te pramunit à fronte, & à tergo d. — is bor in rili n Mire i, ini Mr Me WSnun iraZ i lbeeel; cnumiſelbe imti Ws Döl inl ii, Geae in Muorſepten, ulls comnpar hſt Lemmata: Euls comparntu, npus; it 5 umms, ne pecce 14 Kut honiri emmnn, in G Hſiſeigntur, Unn hoc Ppſunm in arilimn /m eugeli Ducj: in Lemmz adne u, Onn herlic fnn Cepercitz uniſr am daamne in, 1 Contuncion i lalt & ien it Ganmimng — e Cictech ironn . Mil icihuin nlr irl a, Perertn lltun t 4 iim 1 C C 8, 1 1 1 lenlil! i CONCIO TERTIA. 4² ſilius hom. in Pſal. 33. Per hunc mundum cœleſtium virtu- tum quotidièò multituao diſcurrit, quæ nobis auxzlii manus in certamine porrigit, neque enim verſutiæ täàm callidi tàm exwer- citati hoſtu poſſet fragilitas reſiſtere, niſi eums à tentationibus electorum virtus Angelica propulſaret, prædicat Petrus Damia-Damianus nus, lib. 8. ep. 17. Invocatâ deſuper S. Spiritus gratia Con- ceptus audire libeat. CONCEPTUS I. [Confirmatio.] S. Joannes Evangeliſta, Apocalypſ. cap. 5. narrat: ſibi Angelos DEI inſtar perſpicaciſſimorum oculorum eſſe demonſtratos: Et vidi, & ecce in medio throni &c. Agnum ſtantem, tanquam occiſum, ha- bentem oculos ſeptem, qui ſunt ſeptem piritus DEl, miſſi in omnem terram. Er- go oculis comparantur S. Angeli? cur oculis? oculo Academicus in- ſcripſit Lemmata: Dux eſt, cuſtosque corporis; item: Perdita invenit. Oculis comparantur ſancti Angeli; nempè uti oculi ducunt, & diri- gunt corpus, ita S. Angeli dirigunt vias noſtras, ne offendamus, im- pingamus, ne peccemus. Ita concludit S. Thomas part. I. quæſt. 113. art. 4. Sicut hominibus per viam non tutam ambulantibus ſaluberrimè dulores adjunguntur, ita & cuivis homini, quamdiu viator eſt, S. Angeli velut dudtores fdeliſmi ſociantur, ut per eosdem, a latronum infernalium inſidüs protegantur. Teſtatur hoc ipſum judith. cap. 13. Angelus Domini cuſtodivit me, & hic euntem, & ibi commorantem, &S& inde huc revenentem, & non permiſit me Do- minus ancillam ſuam coinquinari. Tobias Junior felix ſuum iter adſcri- bit Angeli Duci: Me duxit, & reduxit. cap. 12. Oculis Academicus & hoc Lemma adneétit: Perdita invenit: nempè medio oculorum inve- nimus, quæ perdidimus: ſic Angelis mediantibus auxiliantibus, per peccatum deperditam gratiam, iterum invenimus, recipimus: Non dimmittet cum peccaveris. Semper ſuadent bona, ad orandum provocant ex- citant, ad compuntctionem, &&fletum; inquit S. Laurentius Juſtinian. cap. 16. de vitâ ſolit. & iterum cap. 5. de vità monaſtica: Si ignorant, docent nos, ſi cadunt, erigunt, ſi puſihanimes effciuntur, Jantctis exhortationibus robo- rant, & accendunt, & qud parte hbumand curvatur iniquitas, ed parte ſe opponunt caſuris. CONCEPTUS II. Citatus S. Joannes Evangeliſta, Angelum, qui ſibi mira Apocaly- pſeos demonſtraverat, vidit: Præcinttum ad mamillas. Cur præcinétum videt? explico me moralitate: cogitat quis ſedulò aliquam rem perfi- cere, ad hunc finem præcingit ſe; ſic videmus, quod laborioſi ruſtici Feſtivale. Hh h ad 426 IN FESTO §. MICHAELIS ARCHANGELI, ros præcingant, cauſa; ut expeditius ad opera ſua ns tmenmbdere olkin, eſt Cuis itinerans, videmus, quòd operi, & labori t, curtet, attrahat, ut aptius progredi, non tàm ire, veſtes precob leat: opus Angelorum eſt, homines cuſtodire, & tue- uät rre 2 ebr cap. I. Ommnes ſunt adminiſtratorii Piritus, in mini- xI, ita Paulus 4 qui hæreditatem cabiunt ſalutis Accinétum ergè vidit ſterium miſſi gctamn ad indicandum; quam in munere ſuo „ nos cuſtodi- Joannes Ange . inari expediti, celeres, veloces ſint S. Angeli, plus eos re, nobis patroci. magis volare, quàm ambulare in noſtrum adjutorium: currere, quam 1 ite9. Cum adhuc loquerer, & orarem, && conftterer pee- Expertus Danie Gabriel G. cito volans, tetigit me. Volaſſe Angelum cata mea cc. ecce citatem, & promptitudinem affectus denotat, ad quid ad Danielem, ve ains utique ut exprimeret, quàm zeloſi, charitativi, ergo aace ⸗ geli Dei. Citò Cititlime nobis ſuccurrunt, nos adjuvant. erga nos ſi e audierunt vocem divini præcepti, ſatim faciunt verbum ejus, ut quamvis di. Vio tanta illorum in exequendo velocitas, G ini i præceptum antecedat, tamen tant . een 5 vini verbi be⸗ as pene, quid prius eſt, voxne ſermonem Dei, an Morum in inrenſe d locitas. Ita de S. Angelis ſcribit S. Auguſtinus in Plalm. 102. acrcnri 2 ordinihus injundtum eſt particulare hoc regimen univerſum. ad quod lidcen non tabeſeunt tædio, nec labore ſuccumbunt, perorat Sanctus Lau. Tentius Juſtinianus Serm. de 8. Michaéle. CONCEPTIUsS III. Mopyle⸗ in deſeriptione mundi creationis, Angelos nomine lucis prehendit: ut commentatur Sanctus Auguſtinus: Pfſalmiſta etiam com . Regius Pſalmo 103. Angelos, lucem, & ignem intitulat: Qui facit egiu . V Angelos tuos Spiritus- . ignem ureutem cur ſub nominc lucd: iolis de nge 8 . jgit? ſt celerrimus, ab Oriente patet c6 Moyſes intelligit? Sol eſt ce rimus riente hatet ig ectelentem „luci ſolis Academicus inſcripfit elogium: Omni us gun ſervit: ſervit lux in legendo, in ſcribendo, in laborando, & 3 endo; lucis nomine ergò comprehenduntur Angeli: Omni, in omni- udendo?; —„ — = X . . bus ſervientes, patrocinantes quam veloc ſſimè, quam zeloſiſſimè; ſer zus ſervientes, jvit ſic Angelus Iſidoro Agricolæ in arando; ancillæ Sitæ nomine, in viv V pinſendo; ſervivit Angelus Deodomodo, ad altare miniſtrando; pane S ſcendo; Onuphrio, ad ſex mil- atris, ac nutricii inſtar, paſcendo; Q . Todrato m demonſtrando 3,8. Joanni à Deo, ad inciſionem venæ, an liaria &c. Veriffimé S. Berhardus in cap. I. Cantic. Anima naagane tenene elicꝗ cuſtodid. Et Anaſtaſius SPnait habet lib. Exhameron: Nu- Pir a Putaſtates valdè, & vehementer di N ligunt, ac protegunt humanum genus, pre — Gucn llhea ilil u ti, 4 hCocet Olggen rob enel letes: Niltte. en elu u⸗ Inerortor, prn el eli eies untur? A pri sin ofio (olns lc (Eenlt, commifl ESoruon cure , (li Mecit iprtech nolttt 4 1 Sgentene, eſiltts toſre, illg iias iſtenn Uveniun, Ke onemn panttet ulentes, uann (elencere, enlentes, glüm unntes, vejocese Eunrnmnlones iſſenur, umin H unannta ſelen W omniſtonen 1 unad Ulanormn e Punmn , n rhn Ge e ( nd in e Murnn! el Cenottt,1 loll, Ct Nt, Nor , Er Hendo thi Dei, ale nus in N Mmineſine tonate os nonie tiolat: ſ ine ck, 8 0 Nt cagr , in a l. On n velde, ſe Sr i Ane Muli hhinet onentent . Aimu Lhhmen Gun lun CONCIO TERTIA. 4²⁷ && pro eo orant, ac intercedunt. Adeſt unicuique noſtrum, etiam minimo, qui ſunt in Eecleſia Dei, Angelus onus, Angelus Domini, qui regat, qui moneat, gui guber- net, docet Origenes in Num. hom. 66. CONCEPTIUS IV. Jacob Geneſ. 28. Angelos D EI vidit in ſcala aſcendentes, & deſcen- dentes: V iditque in ſomnis ſcalam, antem ſuper terram, & cacumen tangens œ‿lum, Angelos quoque DEl aſcendentes, & deſcendentes per eam. Quæſtio hic duplex oritur, prima, quid hic aſcenſus & deſcenſus ſignificat? Secunda, Angeli coœli cives cur prius de terrà aſcendere, quàm deſcendere de cœlo, narrantur? ad primam quæſtionem reſpondens, explico me moralitate: Eſt quis in officio præfecturæ, commiſſam ſibi habens teneram juventutem, hic ſedulus inſirudt r, ac curator, indeſinenter jam gradus aſcendit, jam deſcendit, commiſſi ſibi clientis, vigilem curam gerens. Nos mortales Angelorum curz à DEO optimo commiſſi ſumus: Ecce ego mitto Angelum meum, qui præcedat te, & cuſtodiat in via. Exodi 23. Angeli ergò ut ſol- liciti præfecti noſtri, inquietè jam aſcendunt, jam deſcendunt: Vidit aſcen- dentes && deſcendentes, nullum eorum ſtantem aut ſedentem, ſed ſemper vigilant in opere ſalutis noſtre. Aſcendunt Angeli noſtras orationes ad D ElI M. deferen- tes, Quibus ſuas intermiſcent; deſcendunt cum divinis miſericordiis onuſti ad nos ditandos veniunt, ſeribit S. Bernardus Serm. 19. in Cantica. Ad ſecundam quæſtionem pariter reſpondeo, nempè cur Jjacob Angelos prius de terrâ Aſcendentes, quam de cœlo deſcendentes ditat? Angeli ſunt cœli cives, prius ergò deſcendere, quam aſcendere videri debuiſſent, vidit prius Angelos aſcendentes, quàm deſcendentes, ad innuendum, Angelos tam zeloſos, promptos, veloces eſſe in ſerviendo nobis, ut quaſi amore noſtri cœleſtes deſerant manſiones, nos adjuvantes, nobiscum plus & magis morari in exi- lio videntur, quàm in cœli deliciis, plus noſtram ſalutem, quàm ſuam feli- citatem, curantes, & æſtimantes. CONCEPTUS WV. Geneſis I8. legitur, DEUM amandaſſe tres Angelos, ut ob ni- mia ſcelera Sodomam incinerarent, in itinere ad Abraham divertunt, & commiſſionem quam explendam habent, ad amuſſim Abrahæ expo- nunt, ac narrant: Nunquid celare potero Abrabam, quæ geſturu ſum?! Gc. clamor Sodomorum & Gomorræorum multiplicatus eſt, && peccatum eorum ag- gravatum eſt nimis, Gc. Non legitur Angelos in commiſſione habuiſſe apud Abraham divertere, Abraham, quid facturi ſint in Sodomis, enar- rare. Cur ergò divertunt apud Abraham: cur ſeriem devaſtationis So- domæ narrant? reſpondet Cajetanus: Ilt Abrabham daretur occaſio de- Hh b 2 pre- 423 IN FESTO S. MICHAELIS ARCHANGELI, precandi. Narrat ergò cladem Sodomæ imminentem, ut commiſeratione motus, preces ad Deum pro ſalute Sodomæ profundens, iratum numen pla- caret, ſicque horribile ignis fupplicium Sodomitæ effugerent, illæſi conſer- varentur. Quàm benè Abbas Cellenſis: Totum quantum ad nos angelicum eſt offcium, ut defendant nos à malo, & conſervent in bono. Patet ulterius ex lib. Geneſ. cap. 19. CONCEPTIUS VI. Angeli hi Abrahæ hofſpites gratioſi, licet aliàs velociſſimi Spiri. tus tard tamen, & circa veſperam primum Sodomam deveniunt. Au- dite textum: Veneruntque duo Angeli Sodomam veſpere, ſedente Loth pre foribus civitatis. Quæ cauſa, qued tam tardé veniant Sodomam? & dein cur tantum duo hie adſunt Angeli, cum tres apud Abraham di- vertentes, Sodomam verſus abiverint? cur moras protraxerint Angeli, & tardè jam ad veſperam Sodomam devenerint, cauſam allegat Lyta- nus hic: Yantum tardaverunt, ut viderent, ſi parceret terræ, propter pre- ces Abrabæ, quia erant Angeli boni exipectanter. Noverant Angeli juſtum eſſe Abraham, & juſti preces apud DEUM maximè valere, propter unum juſtum precantem, urbi, & orbi DEUM parcere ſolere, cum ergò ad precandum pro Sodomitis jam jam Abrahamum commoverint, ex- ſpeétant usque in veſperam, num DEUS placatus Sodomiitis parceret, & condonaret. Ad Abraham divertunt tres, in Sodomam tantum duo devenerunt, cauſa ſit: Abrahæ veniunt elargiri gratias, & hic plures adſunt Angeli, Sodomitis veniunt ex juſto Dei judicio inflige- re pœnas, & hic pauciores comparent; ad gratias, ad dona elargien- da, ad nos juvandos advyeniunt Angeli copioſi, ac plurimi, ad puni- endum hominem comparent pauci, ac tardantes; amant & fatagunt, & properant prodeſſe; indolent, & cunétantur nocere, etiam ex juſto Dei judicio. . CONCEPTUS VII. Ob peecatum Davidis immiſit DEUS peſtilentiam in Regnum: Et mortui ſunt ex populo à Dan usque Berfabee 70000. virorum, 2. Re- gum cap. 24. Rectè tunc David apparuit Angelus Domini juxta aream Areuna Tebuſæi. Cur juxta aream Areuna? hunc locum determinave- rat DEUS, in quo altare nomini ſuo exſtructo reconciliaretur; adeſt ergò ex tempore, Angelus, quod verbis non licet, nutu, & figno de- monſtrat, locum inquam ac remedium, quo iratus DEUS à ſæviente juſtitia, ut deſiſtat, placari poſſit; ita ſuper citatum textum commentatur Santius: Angelus cum haberet in ultrice dexterd cruentum gladium, peccatorum incolumitati conſuluit, & qu ratione iſtum vel declinet, vel eludat, achno- — ur Apud le ſenli eos edoce is ſocio, kerit Velshominum pponiebat mhe retur Naminis ir. tun telunt 5 4 Gneleni, uvare llzu go: ng de keiterum in revere 1 l CQOãOoONCIO TER TIA. 42 Mnlen monet. & deſtinati miniſtri net. Apud ſæculum ſæpè deſtinati miniſtri ad æquitatem tuendam, ev 1 . „Eva- ſlein lendi, reos edocent viam. Quod ergò faciunt tri i . e a 1n8 ſtudio, fecit Angelus laudabili ſalutis Aemnan dAndenid zupici en Angeſushominum ſtragem, divinis ſic obtemperabat juſſus bones Daladat 5* Pe Olori ſuo providebat medelam; offerre conſuluit at m 10 Domino ſacrifici retur Numinis i & gellarer propitiato Numine plaga. ealumn qun ſe⸗ kiit ema medetnin . Angeli ſalutem hominum. Omnibus modis ſtude wr ni me⸗ n vare, prodeſſe, ac patrocinari. H netn . gus. ] Cum §8. Bernardo Serm. in Pſalmum 12. hort SNnn eupio: Simus de vori ſimus gratè tanti cuſtodibus rediam H Aüd Et iterum in Pſal. qui habitat: In quovi anguhe, An Ah a, dr. neitxk reverentiam habe & 6. quia adſunt, ut proſint 6.6 ”M Amen. e, Ne k Agle Vek, ſolere, n mmnofet Gonnism. Conune i ent, e dnt 1 n Nint, n Elngn eiun al ſan i N. 0 Vt1 onni iu onolunt utu, 91051 6 tunn li Hh h 3 OCOCTO- N FEGTO SANCTORUM SI MONIS ETr UDE, 6 e e ete et S et⸗ Er elo S e es et S en ee e E E E e agene WE 5 85 5 e s E e e e 20CSe BBS S 9 62 òð e n OCTOBER. IN FESTO SANCTORIM SIMONIS ET JUDEN, CONCIO PRIMA. 5 reu. Pec mando vobis, ut diligatis invicem. Joan I5. Thema. Charitas ad invicem, ſemen eſt benedictionum. N. Haritas flammea dicitur, Academicus lem- maticèe inſeripfſit cauſalem: Häc medid pro. Jucitur aurum. Per flammeos, & ignitos ſolis radios, profundos terræ meatus pene- E trantes aurum producitur: ſic charitas ad fratrem, aureum cauſat meritum, regale ptæmium, copiofam Fetributionem. Audiamus Seripturam: Charitas operit mualtit dinem peccaterum, concionatur 8. Pe- trus ep. I. Cap. 4. & 8. Joan. ep. I. cap. 2. Ou: diligit fratrem, in lumine manet; in lumine, inquam, gratiæ. Et iterum cap. 4 Ss d'⸗ligamus nos nvicem, Bens en nosi manet, & chari- tas in nobis perfecta eſt. Iplemer Chriſtus i inquit Matthæi 18. Si duo vel tres conſenſerint ſuper terram, de omni re, qauam pe- tierint, fiet illi à Patre mee.. Quàm meliifluè ſeribunt deſlu- Exordium. Texsus Sacræ Scripturæ, FPatres. & iterum de laudibus charitatis: Charztas é . ſine qud 9 tibi nihi, Modſ uodcunque habuers, qudm ſi ſolum babe,, tibi ſuf- Rcit, per Patres: O qudm felix, & beata anima, quæ charitatem in ſe habere mereter! Charitas Tetienti 3 potus , eſuerienti d⸗ bus, in amaritudine poſitas dulcedo, in triſtited onſtitutu, vera & grata conſolatio, fiustuantibus portus, errantiam via, peregti⸗ 8. Auzugt nantibin Patria, ſcribit S. Auguſtinus Serm. 42. de tempore: — iyhre aut ven duritaten uIn in ſomne Gum mmnni A vililen gl ſynu, Hiſcnn, cocet Cuita nirdbilite vlier Emittit, umiral ſunna a, ude zi aen liu nii , an Uitr cab. 1f. Auimmneckh n lertsſiatch W aveluti ſug uanalti ni, 4 heroncehtns once rnme Huhunnun n unt migenins De nnen elmhere, pltn Poltgodo. mi iui Hono intenn 1 li ng de n, ſtimn er, Clr ecte ine ſlhnimn unmnkilini, ene be iuen om m kufredlin, 1 Nn fü i 6 en r elt AcaCeninn neos b⸗ remetu Ur: lechn tettune vntween coneionun * n gui Nen⸗ CONGIO FPRIMA. 453 fecit, habere autem omnia ſacramenta, & malus eſſe poter, habere autem charitatem, malus eſſe non poter. Unde in quit tracta- tu 17. in Joannem: Tu, qui Deum non vider, aaligenao proxi- mum promereri quem videas, deligendo proximnm burgas oca- lum ad videnadam Deum. Ex charitate celſitudo meritorum hinc Keges ſamis, hing Sacerdotes, hinc zriamphatores, hinc Hii Dei ſumus, docet S. Paſchaſius lib. 4. in Matth. Tunc ad alta S Paſchas charitas mirabiliter ſurgit, cum ad ima Proximoramſe miſeri- ans. corditer demittit, & quæ benignè deſcendit ad infima, valzzptez. recurrit ad ſumma, ſcribit S. Gregorius in Paſtorali. Tale ecſt 3. Grege- bonum pacis, quod ew fraternd oritur charitate, ut in rebin cyéga. ius, tis, nihil gratioſius ſoleat auderi, nihil deledtablins concapiſci, nihil utilius poſſtaerè, ita habet S. Laurentius Juſtinianus in 8. Laurent. ligno vitæ cap. 15. Hinc S. Chryſoſtomus tom. 5F. Hom. I. Juſtinianus. contra Amoneos intitulat charitatem: caput omnium bono- 5 Cnro⸗ rum: Certè ſciat charitatem caput eſſè omnium bonorum, Ar ra- enire dicem, & fontem, & parentem; & Hom. 33. ep. I. ad Corinth. Charitas veluti frugi quadam apicula, bona omnia undique col- ledta in amantis animam comportat. Invocatâ Spirits S. grati4 deſuper Conceptus dabo. CONCEPTUS I. Confirmatio.] Poſtquam primus homo, Adam, peccaſſet, & tot genus hominum in extremas miſerias conjeciſſet, omninò clementillimn annuit unigenitus Dei Filius humanam naturam aſſumere, & erchem hominem redimere, multis tamen annorum millibus diſtulit rltum tandem poſt 4000. millia, & ultra annos elapſos, ſub Imperio Auguſti 6 . viani, Homo in terram natus eſt: & opus redemptionis incœpit, ut P a⸗ lus ad Galat. cap. 4. deſcribit: At ubi venit plenitudo temporis, mißt Deus u. lium ſuum, naltum ex muliere, fadctum ſub lege, ut eos, qui ſub lege erant, reqi 3 — meret. Cur rectè incarnatus, ad omnium ſalutem Chriſtu Auguſto Octaviano? quomodo tunc rectè contigit Plenitinde aCitur ſub temporis feliciſſimi, defideratiſſimi, & à Patribus in limbo exopta Wmi: conſiderare hbeat: ſub Cæſare Auguſto inter mortales floruiſſe auen charitatem, cum ſummâ pace, & concordi: ita S. Lucas cap. 2. In. een. pore exiit editum à Cæſare Auguſto, ut deſcriberetur univerſus orbis, ar 4 n. ptio prima facta eſt à præſide Syric Chrino. Et ibant omnez, ut riern . . Jingulati in ſuam civitatem. Lucæ cap. 2. Charitas ergò inter mort ¹ 87 traxit de colo multis annorum millibus deſideratum Salvatorem „Cha xitas 432 IN FESTO SANCTOR SIMOMIS Fr UDA, ritas inter mortales fructificavit gratiæ plenitudinem, ut dum ſumma floreret charitas, pax, & concordia, ſummum tribueret mundo ſola- tium, univerſorum Salvatorem. Ita Bernardus: Venit plenitudo temporum, & abundantia temporalium, nam ut cætera ſileam, ipſa quoque pax temporalis in ilo tempore tanta fuit, ut ad hominis unius edictum, deſcriberetur univerſus orhis. CONCEPTUS II. Jacob ad mortem decumbens vocat filios ſuos hac intentione, vel paternam illis benedictionem ob bona merita impertiri, vel ob commiſſa crimina eos caſtigare. Veniens ad filum ſuum primogenitum Ruben, ad eum inquit: Ruben primogenitu meus, tu fortitudo mea, & principium dolo- ris mei, effuſus es ut aqua, non creſcas, quia aſcendiſti cubile patris tui. Geneſ. 49. Jacob malum imprecatur Ruben, non creſcas. Malum hoc, ac imprecatio- nem Jacobi, tollit de Tribu Ruben, Moyles Deuter. 33. ivat Ruben, non moriatur. Jacob Ruben maledicit, Moyſes benedicit, jacob Ruben con- demnat, non creſcat: Moyſes abſolvit: Vivat Ruben. Quæ merita inve- niuntur in Ruben, ex quibus maledictio patris tollitur, à malo abſolvi- tur? Meritum Ruben eſt charitas erga fratrem, patet Geneſ, 37. Conclu- dunt fratres oſephum occidere: Yenite occidamus eum, && mittamus in ciſter- nam veterem, dicamusque fera peſſima devoravit eum, & tunc apparebit, quid illi proſint ſomnia ſua: Audiens autem hæc Ruben, nitebatur liberare eum de ma- nibus éorum, & dicebat, non interficiamus ejus, neo effundamus ſanguinem eim. Hæc charitas erga fratrem Joſeph, Patris maledictionem in Ruben latam abſtulit, à peccato abſolvit, gratiã donavit. Eft hic Conceptus Didonis in Catena Græca: NWon poterat Jacob non maledicere intemperanti fllio, ad poſte- ros deterrendos, debuit autem illum criminis culpa liberare Moyſes, quia pepertit eb CONCEPTUS III. UMUW Stellam, quam viderant Magi in Oriente ſpeciatim, ſtellam eim, hoc eſt. ſtellam Dei, Magi vocant: Vidimus ſtellam ejus. Matth. cap. 2. Deſuper 5. Maximus hom. 4. de Epith. Bene ejzs, guia quamvis omnes ab eodem creat? ſtellæ ipſius ſint, hæc tamen proprié Chri erat: Sed cur hæc ſtella, magis DEl ſtella, quam reliquæ? Reſpondet Sylveira tom. 5 hb. 2. cap. 4. quæſt. 12. num. 45. folio 251. Stella, quæ cum eſſet in cœlo, ac loco ſublimi, humilibus non renuit hominibus in terrä tegentibus, famulari, hæc eſſe non poteſt, niſi ſtella Dei, ex Deique halitu venire. Charitatis officium præſtitit hæc ſtella, famulata eſt, & iter demonſtravit peregrinis, charitas eam fecit præ cæteris ſpeciali- ter ſtellam Dei: Charitativi præ cæteris Dei ſunt, quibus, inquam, DEUS ſuas gratias, & favores mirum elargitur. e Ll Rerh iil, nor es E, nuler entill ecicto tten ¹ legel (lerayit charit ngviſtorum unn le in charit ht conyivio; in, G fglinn imMMut ant ( nnl, ſcquet lentes ealn 0 ied de char Alli, chanitas nt n ur profcua, tk. ob proſieſ Eeclumn tangent Iienlebant, & n Vaonen ii Alngs der eqn, a külnm iſl Cenel 29, egronilione, ni) hon darnte ¹eob ilam Nlt in e egchntue ter tnbed luben n Ehigl, gelieis ig chrtitgs neninente ☚ klun periinge eto Velha genton tli,e Gezeinte inet a 4cob N , Amds nel 1 tune hnt lbennetnt Inis ,nen 4 n in Me in, ,ſotebneſe. her ſelint pe (Letik hus, CONCIO PRIMA. 433 CONCEPIUS IV. Saul Rex legem tulerat, quâ morti damnabat maleficas, & ſagas: Saul ahſtulit magos & ariolos de terra, I. Regum cap. 28. Denunciant Regi famu- lantes: Eſt mulier, Pythonem babens in Endor. Utique maleficam hanc capti- vari & ligari, dein, ſecundùm legem latam cremari imperat: non legitur ſententiali edicto mulierem hanc Pythonem habentem judicàâſſe; quid pec- catricem à lege latâ exemit? quid à ſupplicio ream intactam conſervavit? conſervavit charitas: Mulier hæc dum Regem in perſona ſuper delictum ejus inquiſiturum advenire intelligeret, pro eo, ut fugeret, ſe ſubduceret, totam ſe in charitatis obſequia impendit; Regem, & comitatum opiparo excipit convivio; audiamus Scripturam: Mulier illa habuit vitulum paſcualem in domo, O feſtinavit, & occidit ilum, tulitque farinam, miſcuit eam, & coxit azima, & poſuit ante Saul, & ante ſervos eius. Ecce charitatis armis, obviavit diſcrimini, ſicque ſe dignam fecit, quæ ſpeciali privilegio eriperetur morti. inquirentes eam ad mortis ſententiam cibavit, laſſis ab itinere vires refun- dit? ergò de charitatis merito texit crimina, & urgentia mortis ignorat mandata; charitas dum alieno commodo incumbit ſedula, ſibi vel maximè invenitur proficua. Non memini mala morte mortuum, qui libenter ewercuit ope- ra charitatis. CONCEPTUS V. Jacob proficiſcens in Meſopotamiam conſpexit in viſu ſcalam ſummi- tate cœlum tangentem, cui Dominus innitebatur, & Angeli per eam ſca- lam aſcendebant, & deſcendebant: Viditque in ſomnis ſcalam ſtantem ſuper ter- ram, & cacumen illius tangens cœlum, Angelos uogue Dei aſcendente, & de- Nendentes per eam, & Dominum innixum ſcalæ, dicentem ſibi: Ego ſum Dominus Deus Abruham patris tui, & Deus Naac, terram, in qud dormis, tibi dabo, & ſe- mini tuo. Geneſ. 28. Quid hæc ſcala indicat? dein quæ merita Jacobi de tantâà repromiſſione? S. Chryſoſtomus hom. 6. in ep. ad Titum, per hanc ſcalam à Jacob viſam, inſignem ejus erga fratrem Eſau charitatem intelligit: Hæc ſcala, quæ in C&lum mque porrigitur: Ex charitate ceſſit jacob fratri ſuo Eſau, ex charitate renunciavit domui paternæ, ac deliciis domeſticis, tan- tum benè habeat Eſau, ut hic dominetur, Jacob ſervum agit; quieſcat Eſau. Jacob vigilat, deliciis fruatur, Jacob ſpontaneam ſubiit paupertatem; 6 ve- r& inſignis charitas! hæc charitas per ſcalam à terrâ ſurſum usque in cœ- lum pertingentem repræſentatur; ad indicandum; uti ſcala à terra us- que cœlum pertingebat, ita charitas fraterna, terrena unit cœleſtibus. DEUS innitebatur ſcalæ, nempè charitativis DEUS miro modo addictus eſt, iisque ſuâ gratiâ innititur: Per ſcalam aſcendebant, & deſcendebant Ange- li, charitativi, inquam, continuò ac indeſinenter fruuntur cœleſtium ſpirituum ſubſidio, & auxilio, quàm velociſſimè deferunt coram DEO, FPeſtivale. Ii i Opera, 4³4 IN FESTO SANCTORUM SIMONIS EFT HUDAE, opera charitatis, ac largiffima pro Uisdem benedictionum referunt prœmia, ſpiritus cœleſtes. Aucdhamus S. Chryſoſtomum: Charitas eſt proprium Chri- htianæ religionis inſigne, per quam diſcipuli noſcuntur, hac noſtrorum criminum me- dicina eſt, bæc animæ noſtræ ſordes mundat, hæc ſcala, quæ in cœlum usque porrigi- tur, hæc dexique fons omnium beneditionum. Expreſiit hoc S. Paulus Apoſto- Ius I. ad Corinth. 13. CONCEPTUS VI. De Charitate inquit S Paulus: Charitas non quærit quæ ſua ſunt. Quo- modo non quærit quæ ſua ſunt? explicome: quæ quis aétu in manu ſuã te- net, habet & pofſidet, illa non quærit, ſed quærit quis ea, quæ non habet, quæ non poſſidet, charitas ergo non quærit quæ ſua ſunt, quaſi omnia actu pos- fideat, actu ſit domina, omnium Dei donorum, gratiarum, & benedictio- num: eſt hæc ſubtilis interpretatio Hugonis Cardinalis in citatam Pauli epi. ſtolam: Quamobrem non quærit, quid ei nihil deficit, non quærit, quod habet cha- ritas. Qisquis igitur charitatis theſaurum poſſidet, omnia hujus mundi bona habet, omnes cœeli theſauros manibus tenet, nullius rei necefſitate remi poteſt. Quia nihil ei deficit, non quæritur, quod habetur. Noverat hoc peritiſſimus ille mercator Matth. cap. 13. CONCEPTUS VII. S§. Evangeliſta dicit: Simile t regnum cœlorum homini negotiatori, quæ- renti honas margaritazs, inventd autem und pretiosd margaritd, abit, & vendidit omnia, quæ habuit, G& emit eam. Plures margaritas hic mercator abiit emere, & quærere? cur ergo unicâ margaritâ inventàâ contentus, jam plures com- arare ceſſat? & intermittit? an fors in hàc unâ margaritâ, omnes reliquas unaà ſimul reperit? Ita reſpondet S. Auguſtinus quæſt. 13. in Matth. Per hanc pretioſam margaritam, charitatem proximi intelligens, quæ immenf pretij eſt gemma, ut pretio, & valore ſuo, omnes Chriſtianarum virtutum gemmas, in immenſum exſuperet, nec eſt, quòd poſt inventam illam, quæratur alis, illa namque inventa, reperitur quidquid ab aliquo quæri, aut neceſſe cui. piam eſſe poffit, quippè hæc, cunéta in ſe bona complectitur, quæ quis ad corporis, & animæ locupletationem valet deſiderare, donorum & gratiarum Dei, in ſe complementum continens. Audiamus verba S. Auguſtini: Pra- cepta juſtitiæ quærens, quihus ſervatis cum hominibus rectè oonverſatur, invenit di- lettionem proximi, in quo uno dieit Apoſtolus omnia contineri. Patet ulterius in Chrifti teſtamento. CONCEPTUS VIII. Chriſtus Servator noſter, antequam iniret mortis agonem, in cn ultimâ fecit teſtamentum, ac fuæ voluntatis dispofitionem; utique illud, quèd Diſcipulis, & Chriſtianis omnibus theſaurorum Dominus legavit, ac ultimum reliquit, eſt pretioſiſſimorum pretioſiſſimum? non enim exiguum — engoum Jvic (lgvetit, ent rteltument Snnit ogan (uimseſtillu (Ginguit, An irigrcharin i Glt, charien ) ) Genel. ntuten. Juf igoram 8 ce pmum: Aiorn ileod rlot⸗ knutur, Stepha ehano ompum in dermn. ded. i nceſit, her lenterfame, nmnar, chartate ur ir teni he V lliileu. miſericordl ſertartoy iyg⸗ tmititen, / ralte 4 — erunge Punptn Wmetirhnn hmngr, balliß efuſen l Ginmund oNe tofnnacd m, Abene Ctunmk fingal mnir hit lios reinet tlt. M git a, t eteatora S in ſn Nti,onne Nn ,(helinel Imwitor lan, . . 4Vtl Hecltur, 4 CONCIO PRIMA. 435 exiguunm quid, ſed medullam rei bonæ, ac pretioſæ amantiſſimus Dominus reliquerit, cenſendum eſt. Quid ergèò illud pretioſiſſimum, quod Chri- ſtus, teſtamenti loco, ex immensâ theſaurorum ſuorum caopiã reliquit, ac donavit? Joannes hoc nominat cap. 13. Hæc mando vobis, ut diligatis invicem. Charitas eſt illud pretioſiſſimum ac inæſtimabile in theſauro divino; chari- tas, inquit S. Ambroſius præfat. 2. ad miſſam: à nomine charius, derivata eit, nia illa charius inveniri non poteſt; unde de ultimâ voluntate, & teſtamento Chriſti, charitate, & dilestione proximi imperata, concludit Oleaſter in cap. 23. Geneſ. Cum quod relinqueret eis,melius non haberet, religuit mutuam charitatent. Sufficit, inquam, ad omnem proſperitatem & ſalutem in via. ad gloriam & coronam in patriä. Teſtem pro coronide produco S. Ste- phanum: Actorum cap. 7. exclamantem: CONCEPTUS IX. video cœlos apertos, && JESlI M ſtantem à dextris virtutis DEI. Cœlum reſeratur, Stephanum civem ſuum cum triumpho recepturum; ſtat ESUS, Stephano omnimodè patrocinium laturus, tanti favoris meritumS. Fulgen- tius Serm. de S. Stephano, charitatem allegat: Per charitatem ſævientibus Ju- dcis non ceſſit, per charitatem proximi pro lapidantibus interceſſit, per. charitatem arguebat errantes, ut corrigerentur, per charitatem orabat pro lapidantibus, ne pa- nirentur, charitatis virtute ſubnixus vicit Paulum orudeliter ſævientem, qaen babehat in terrꝗ perſecutorem, in cœlo meruit habere conſortem. Epilogus.] Induite vos ergo ſicut elebti DEl, Janbli & dilebti, vi- ſera miſericordiæ, benignitatem, humilitatem, modeſtiam, patientiam, ſupportantes invicens, & donantes vobimetipſis & . ſaper omnia aletens charitatem habete, quod eſt vinculum perfædtionu, & pax Chriſti exultet in cordibus veſtru, hortor cum S. Paule ad Col. 3. Amen. Ii i 2 IN 4³⁶ IN FESTO SANCTORUM SIMONIS Fr UDA. IN FESTO ANCGTORIIM . CONGIO SECUNDA. aia uvuxre Annn reren. Pec mando vobis, ut diligatis invicem Joan. 1 .. smn let (En hroy. Thema. Juſtus amor inter conjuges decet Etloryßir D .— E Hinn, rimum nocet. ekt m inkrnj be⸗ Exordium. un irvebente Veteres in forma infantis, ſubſcribendo: merren ſen l. nirt⸗ G&- angeatur. Indicare volebant, ſicut infans de aitte dliline in annum creſcit, & ofici ⸗ anno in annu e proficit, ſic inter con. Cewehtls el ☛WnW ſuges, amor, & charitas conjugalis, ſemper cre. ſcat, & proficiat: hortante Apoſtolo ad Epheſios c. 5. Vnuu. quuque uxrorem ſcam, ſicut ſeipſum diligat- & iterum: Viri dli. Elfmtih ligite axores veſtras. Hic amor conjugalis Deo eſt gratus, & ul mni hie 8£ Wanr,vdi acceptus, teſte Eccleſ. cap. 2 5. In tribus beneplacitum eſt Spiri. h de⸗ tuè meo, quæ ſunt probata coram Deo, & hominibus, concordia alen fratrum, & amor proxéimorum, & vir & mulier benè ſibi conſen. iEe ehenh tienter. Aſt cavendum eſt, ne hæc charitas, & amor conjuga. ams generis; lis excreſcat in zelotypiam, quantum enim Deo placet amor mnies ln juſtus conjugum, tantum displicet zelotypia: quantum amor i juſtus prodeſt, tantum nocet zelotypia. Similis dici poteſt zelotypus campanæ, quæ ad omnem motum dat ſonum, ita e . zelotypus, ad leviſſimam occaſionem turbari, commoveri, in In & eecznn n querelas effundi ſolet, ut de his dictum cenſeas illud Leviticcd rüm cap. 26. Dabo Sasn in cordibus eortm, & terrebit eos ſonitus DAlhk en ſu folii volantu, & ita fugient quaſi gladium. Zelotypus in o. a⸗ hi mnes aliorum greſſus aſſiduo intentus, totidem ſuſpicionum lin, 1, Ab, umbras producit, quoties è& loco in locum metum advertit, icl ſemper anxius, turbatus, timore, tremore, ac ſuſpicione in- ackekhn quietam, ac miſeram ducit vitam, ut merätò de hoc applicare 3 Elhti liceat verba S Sapicntis cap. 17. Sive piritus ſi. bilans, ca llen, 6 s en depin rbendond ,loltint t, leinen eli,ſeme eſos af iterun⸗ Deocten Mutmg Mitikus, elenſin ,Kingten Deohutt u: (un Ginlis un n irn ticonnent les Enlita⸗ . 0ſi ilen iii⸗ n neuunti e,llhi ie Ge⸗ hoeip CONCIO SECUNDA. 437 Hiſos arborum ramos, aviume ſonitiis ſia vis, aut ludentium ani- maliam curſis, inviſus, deficientes ſaciebat il,o- Præ timore. Pa- Patzes. tres audiamus: Sapiens vir debet juäaicio amare conjgem, non affeltu, nil fadius, aàm amare exorem quaſi adulteram; in aliend uxore omnis amor turpis eſt, in ſua, nimins. S. Hierony-S. HNierony- mus apud Marchantium in candelabro myſtico, tractatu 9. us. lect. 9. prop. 2. Nervosé ſcribit S. Chryſoſtomus Hom. 38. in . GNe- Geneſlin: Qui zelotypis laborant, & bonum pacis amittunt, tiur- omus, bas, & flablus ſibi mutuö ewcogitant, nullam voluptatem habere poſſunt, interno bello omnia confundente multamque ejus amari- tudinem önvehentes Zelot)pia, inquit Naxera Comment. in Ju- Naxera. dices cap. 3. mi xtum ſemper aadfert dolore gaudium, & veſtitum anxietate oblectamentum. Imploratâ S. Spiritũs gratiâ deſu- per Conceptus pandam. CONCEPTUsS I. Confirmatio.] Conjugatis prædicit S. Paulus I. ad Corinth. cap. 7. Tri- bulationem carnis habebunt hbujusmodi. Quæ verba vel maximè de zelotypis verificantur, ubi notandum, Apoſtolum in ſpecie tribulationem non deter- minare, qualem, inquam, carnis tribulationem habituri fint, an miſeriam ac paupertatem, rixas & diſcordias, an corporis infirmitates, curas anz- mi &c. genericè loquitur: TYribulationem carnis habebunt hujusmodi, id eit, omnis generis; & paupertatem, & infamiam, rixas & flagra, curas, & infirmitates. Indicat hoc Eccleſ. cap. 26. Dolor && ludtus eſt mulier selotopa. CONCEPTUS II. Num. cap. F. DEUS varia dona & munera dictavit, quibus poſt lapſum, & peccatum DEUM reconciliare valeant, pro zelotypis hoc munus præſcribitur: Si ſpiritus zelotgpiæ concitaverit virum contra uxorem Juam, adducet eam ad Sacerdotem, & offeret oblationem pro illa decimam par- tem ſati farinæ hordeacezx. Cur farinam hordeaceam offerat? Reſpon- deo; ex farina fit panis, talis nempè, qualis eſt farina, eſt farina alba, & delicata, albus, delicatus fit inde panis; eſt farina nigra, & ſordibus mixta, niger & craſſus, inſipidusque inde panis pinſitur. Panis etiam multiplex eſt, eſt panis gaudii, & ſolatii, eſtque panis doloris. De pa- ne gaudi & ſolatii loquitur David Pſalmo 104. Panem de cœlo præſtiti- Ri eis, omne delettamentum in ſe habentem. Loquitur hic idem de pane doloris Pfſal. 126. Manducatis panem doloris. Et Pialmo 79, Cibabis nos Ii i3 Panè 438 HNFESTO SANCTORUM SIMONIS Exr UUA, pane lachrgmarum. Non dubito, quin panis gaudi ſit ex farina ſiliginie, ac tritici mundiſſimi, inde enim fit panis albus, ac delicatus; panis verò doloris, miferiæ, ac lachrymarum fit ex farind hordeace, ſic legimus, quod in luctu & pœnitentia viventes pane hordeacee famem ſedarint, & Lyranus hic determinatè panem doloris „Vocar panem hordeaceum. Hordaceam ergò farinam DEUS juſſit offerre zelotypos, ad indicandum; Zelotypi comedant panem doloris, luctüs, & miſeriæ, & paupertas ac infamia, curæ ac morbi, rixæ, ac flagra vexabunt eos. Canticorum c. 8. patet ulterius. CONCEPTUS III. Fortis eſt ut mors dilettio, dura ſicut infernus æmulatio, inquit S. Spi⸗ ritus Canticorum cap. 8. Æämulaterem, zelotypum, morti comparat, & inferno: cur hoc? Mortem deſcribit Ariſtoteles, quod ſit omnium terribilium terribilifmum, mors eſt domus luctus, doloris, & mile⸗ riæ, mors eſt vitæ privatio: ſic Zelotypia terribilis eſt, ac pravatio Vio- lenta, privat opibus, privat honoribus, privat vita; Inferno comparatur: quid eſt infernus? infernus eſt locus tormentorum, infernus eſt locus extremæ paupertatis, continuæ anxietatis, æternæ deſperationis; ita zelotypia, res eſt plena tormentis ac cruciatibus animæ, & corporis, corpus affligit curis, & anxictatibus animam puſillanimitate, & deſpe- ratione, CONCEPTUS IW. =D Iſaias cap. 69. ſe DEUM vidiſſe, inquit, pallio contectum, involu- tum, quam veſtem ac pallium, pallium zZeli appellat: Opertus eſt qua’ pallio zeli. Pallium hoc Benedictus fidelis Fer. 2. Dom 4. Quadragel. conf. 2. num. S8. aſſerit fuiſſe cœ uleum, ſeu coloris aquæ marinæ. Cur quæſo veſtis zZelotypi pallium vocatur? & cur coloris eſt cærulei? ſeu ſimilis coloris aquæ marinæ? pallium notum eſt, quod totum corpus tegat, item, aquam marinam, undique ſallam, amaram, inſipidam eſſe. Pallium ergo, & quidem cæruleum, ſeu coloris aquæ marinæ dicitur veſtis zelotypi, ad indicandum: zelotypiam, animam zelotypi totum i1Nepden d⸗ quantum amaritudine involvere, omnia ei inſipida, ſalſa, & adverſa reddere. CONCEPTIUS V. . Demandat David Principi exercitüs ſui Joab: Ponite Hiam, e adverſo belli, ubi fortiſſimum eſt prælium, && derelinquite eum, ul percuſſig in- tereat. 2. Regum cap. II. Cur innocentem interfici, & occidi DEUS permittit, Uciænè offenſus eſt DEUS? non eſt offenſus, imd gratiis eſt „ Uriæ addictus: In hoc, inquit Lyranus in citatum caput, (nempe es „ .“ — DyuMam oee Dyum? ſiocel elns fiſlet Un Cemuluionem ie, N acaritu Gr Lands: hinegulhin ir, meblentio iuret Tndueluusl peno 4bbas, beſtis, & r Perintegtopor (Eliaes cauſa algon tacices Eb, temerari Keltim Emuydi non on e fungit dal IIl tala bene Enis udicis rd, gi Mri aa litteras ſ „ e l ꝛelory, en ſbiemennt, micdlerurerin line ſileclun; 04, Tkund ur ei,leb len hanr M ndec „Apue kcotunt, , nni mori gvolſte ,Golots,t , 1 hketno on hlemnut gelenin olmite, )conteln: la: (en 6 1r n ors el Aol e⸗ nuemn e Uun ween . 82, lu,N Myrit te eu, 4 6 fe Kien⸗ ſenſis, u 4 CONCIO SECUNDA. 439⁹ Deus Uriam occidi ordinet) pium erga Ilriavz affettum demonſtrat. Quomo- do pium? ſi occidi innocentem ordinat? pius affectus in hoc apparer: Re- vertus fuiſſet Urias, gravidam uxorem conſpiciens, utique in zelotypiam & æmulationem incidiſſet, Hac obzutus, nonniſi mentis, & animi inquietu- dines, & amaritudines, anguſtias, triſtitias inſolabiles paſſus fuiſſet, hinc inquit Lyranus: Voluit eum Dominus potius mori, quum zelotgpiam videre, in boc pium erga Llriam affettum demonſtrans. Quaſi zelotypia & æmulatio, ama- rior, truculentior, horribilior effet ipſa morte, plus häac affligeret, & cruciaret. CONCEPTUS VI. Tiraquellus lege I6. connubi, zelotypiam, Peſtem deterrinam vocat: Rupertus Abbas, Venenum intitulat; cur Peſti, ac veneno zelotypia compa- ratur? Peſtis, & venenum in corpore humano ſemel radicatum, vix am- plius ex integro poteſt expelli, manent reliquiæ, & malignitates, languores, & debilitates cauſantes: Ita ſe res habet cum zZelotypia, ubi hæc in corde conjugum radices egerit, vix ex integro turbatio illi animi, mentis triſtitia, ſuſpicio, temerarium judicium, exſtirpari poteſt, manet aliquis rancor, & exindè repentina ira, ac turbatio. Quod Salomon Prov. 6. inſinuat: Zelus, & furor viri non parcet, zelum cum furore conjungit Salomon, ex quo fu- rore conjungit Salomon, ex quo furore tragica ſæpe facta contigêre. Exempla talia benevolus Lector inveniet in R. P. Georgio Stengelio lib. 2. de divinis judieiis cap. 36. num. 5. Item lib 4. cap. 35. n. 8. De Ludovico Severo, qui Ma iam conjugem, Ducis Thuringiæ, Hasſiæ, atque Brabantiæ filiam, ob litteras ſuſpete habitas, crudeliſſimè occidit. Item de Juliano hoſpite, qui zelotypus Patrem & Matrem interemit &c. LEpilogus. 1 Hortor ergô conjuges à zelotypi4, ut à peſte & ve- neno ſibi caveant, cavebunt autem, ſi verba Tertulliani, & S. Hiefo- nymi obſervaverint: Nocuit multis aſpici, nocuit ſalutari, nocuit no- minare ſuſpectaum; inquit Tertullianus. Et S. Hieronymus epiſt. 2. ad Nepotem habet: Crebra munuſcula, & ſudariola, faſciolas, &0e dulces litteras, ſanétus amor non habet, Amen. IN 440 IN FESTO SANCTORUM SIMONIS EFr UDE, IN FESTO SANGTOARON SIMONIS FT UWD, CONCIO TfERTFIA. exd. Si odit vos mundus, ſeitote quia me priorem obis odio babuit. Joan. 15. ducens ad interitum. Exordium. ratione privat, in becus degenerare facit, ſaxo odium per rubum repræſentàrunt , ut docet Pierius lib. 15. fle atur; ita odio infaſcinatus homo, obſtinatus, excœcatus in paſſionibus hæſitat, ac durus permanet, ruinam præ ſalu. te eligit, mavult perire, quàm flecti; ſimilis clibano accen- ſo, à tetro incendii fumo obcœcatus, non videt eas flam- mas contra ſe armari, dum odio inſervit Exprimit hoc claris verbis S. Joannes ep. I. cap. 11. Oui odet fratprem,: in tenebri eſt, & in tenebris ambulat, & neſcit guo eat, quia tene- bræ obecaverunt ooalos ejus. Odium, inquit doctiſſimus Na- xera Comment. in Judiçes cap. 9. 5§. 86. teterrimu, calor eſt bumana corda induranz, mentem cats vaporibus exhalati o- §S. Patres. zenebranfr, Conlentiunt Patres: Luemaamodam omnium Virtitum excellentiſſima eſt charitas, ita uni verſorum vitiorum S. Ephrem. graviſſmum eſt, odi GReé proximum, ſcribit S. Ephrem in inter- bere, neſczo ſi ad altare Dei poſſet ſecarus accedere, cum praci- Pus Joannes Evangeliſta enitiliter clamet, & dicat: Lui fratrem rhem.. Odium proximi gravisſimum eſt peccatum, in. adn alr Wn, loguitu⸗ N Zlod de Circe fabulantur Poëtæ, nempè homi- nes mente & ratione privans, in belluas, in ſaxa, „ & ſarnte convertiſſe; hoc revera efficit odium, min & obſtinatiorem efficit. Unde Veteres Cap. 4. & §. hac de causA, ut rubus potius frangitur, quàm rogationibus tom. r. Qus ſcit ſe vel unum hominem odio hr- — omſun letenp. ieullat in . in uximu i Mam. mianma hrn infeita, luct 5 Cregor nuin, alin mitr ſchtrini 11. Conlonat uilo, guo n un erre me ancnag Uemnun Nlio werirro Ueticebant: in Gex intendie Urmare ocdjende rbolum, ine, Drudenti Unmen in ib. enm Hole⸗ . de Crniline In Cilhe⸗ R ne Domini;) in e lente,i inguan uln cfumtur⸗ u illta ire dn dr Aeam eind tem or iun, R lum pr ile 1 Ne W 1 ecomm 2, bernt iabeltn Vetaekfte fgeriti enerareßt t. Uneſe cet Dieiut ltmeinn linatis,en t, tunum r nlliscme Don iktn ft Eune 1 ſi ut ti teterrg e ilnun ncſſmrt Iyhent in oninet lrer ,6t, CoNCIO TERTIA. 441 fratrem ſium odit, homicida eſt, docet S. Auguſtinus Serm. 1. 8. Auguſti= de temp. Qus odit, non alium prins, quàm ſeipſum occidit, uu. qui exultat in adverſis proximi, &- dßtigitur in proſperis ejus, alieno proximum ſeè petit gladio, loquitur S. Ambroſius præc. S. Ambro- 2. ad Miſſam. Vitam animæ quælibet culpa polluit, Jervatus ſius. verò contræ proximum dolor, occidit. Menti namque, ut gla- dius infgitur, ut mucrone ipſa viſcerum occulta perfodiuntur, tradit S. Gregorius lib. 10. moralium. Mon ſic nuber cæœlum 3. Grego- non diem, caligo ſolem, quomodo menter cœcat, & obtenebrat Tius. odium, loquitur S. Petrus Chryſologus Serm. 41. Plerumque S. Chryſol. veritas ſuphrimi odio ſolet, ait S. Gregor. Nazianz. corre&tio- ne 1. Conſonat Conſtantinus Magnus apud Euſebium lib. 3. Conſtanti- de odio, quo Judæi deflagrabant in Chriſtianos: Cæco ani- Rus Magn, marum errore merito tenentur. Imploratà S. Spiritũs grati4 deſuper Conceptus pandam. CONCEPTUS I. LConfirmalio.] Plutarchus de Iſide ait: Iſidis Sacerdotes mare ſum- mo odio averſatos fuiſſe, in conteſtationem odii ſui erga mare, ſalem ſibi interdicebant: Mare Sacerdotes deteſtantur, ſalemque T9pbonis appellant ſpu- mam, & ex interdictis in menſa ſalem nefas eſt apponere. Plutarchi verba ſunt. Cur mare odiendo, ſibi ſalem interdicunt? Sal ſapientiæ ac prudentiæ eſt ſymbolum, odio repleti, ſalem ſibi interdicunt, quaſi non poſſent ratione, prudentia & ſapientia uti, qui odiunt. Ita ſubſcribit Naxera Comment. in lib. Judic. cap. F. §. §F. Jal ſapientiæ ymbolum ſibi vetabant, && odium non poſſe uti prudentid oſtendebant. Exemplum habemus in Phili- ſtæis. CONCEPTUS II. Graviſſima cæde Ifraëlitarum, Philiſtzi & Arcam Domini ca- piunt: Ceciderunt de Iraél 3000. peditum, & Arca Dei capta eſt. I. Reg. 4. Arca Domini in captivitate retenta, fatalem Philiſtæis inflixit pœnam, peſtilentiæ, inquam, malum, ex quo malo multa millia interierunt: II- lis autem circumducentibus tam: (Arcam nempè) fiebat manzs Domini per lingulas civitates interfectionis magnæ nimis. I. Reg. cap. F. Ad tantam cla- dem utique Arcam Iraélitis remittent, nec par quadrantem amplius apud ſe ſervabunt? hoc ſapiens, ac prudens exegiſſet conſilium, aſt excœ- cati multo tempore arcam apud ſe retinent, pœnam ſibi ipſismet con- tinuant, malum prolongant; tot, ac tantos viros, quid adeò exco- Feſtivale. Kk k cavit, 3 442 IN FESTO SANCTORUM SIMOMIS EFT UDA, Ccavit, obtenebravit, quod Arcam non ocius remiſerint? ſicque ſe à malo achſma horribili peſtis liberaverint? excœcavit Philiſtæos in Hebræos irradicatum Cege nedicun odium: exitiali furore oderant Judæos, hoc odio confuſi; non ſunt capa- u, glun n ces conſilii, Arcam reſtituendo, poœënam inflictam à ſe amovere. Sic com. glanonen mentatur Mendoza in lib. I. Regum cap. 4. Arcam retinendanmz eſſe ſuade. Imlul habitl bant, G toleranda propria mala, ne immenſa lucra, ex reditu Arcæ hoſtibus pro. Mlil fitl venirent. Conformiter Abulenſis quæſt. 16. Non miſerunt Arcam Hebræn, lo, ecſpitin dum recipere propter eam tot mala, quia ſi apud Hebræos eſſet, quantò potentioex ofi, in Ni ehet, tanto magis adjuvaret Helräos. ſamnre Gich CONCEPTUS III. iodertet, Herodes Rex per regnum ſuum copioſiſſimum numerum parvu. teum edin lorum occidi imperat. Matth. 2. Mittens occidit omnes pueros qui erant Kumlie len in Bethlebem, & in omnibus finibus ejus, à bimatu, & infra, ſecundum tem. lebe, orit. pus, quod exquiſerat à magis. Paulus Volzius numerat occiſorum par. u auunn he valorum, millies mille, & 44. millia. O cœcitas & amentia Regis! un ſhen per tantam parvulorum cædem an non manifeſto futuram Regni ſu n uulteni l proſperitatem, ac incolumitatem tollit? quis in futurum, cum omnes ii. Fil parvuli occiſi ſunt, ſenibus decrepitis,„ agrum excolet? quis contn ul he lli hoſtium injurias arma feret? & bellabit? certò, auferendo juventi. Vl on afe . tem in interitum, & ruinam manifeſtam ſe, & Regnum exponit: Erloaiden quomodo enim vivet Rex in futurum, ſi non fuerint coloni, quo. ul, modo defendet patriam, ſi delectes non habuerit milites? certò fu. ror iſte in ſe ipſum convertit arma, quandoquidem in ſubjectis ammis. „ ſis anguſtiat regnum: quid in tantam amentiam deduxit Regem, quid Ad unns omnis conſilii ſani privavit Herodem? excœcavit Regentes? excc. Aguſtinn⸗ cavit, obtenebravit, in amentiam deduxit odium contra unum infan. ſin, il er, tem, CHriftum IESUM; odio proſequitur CHriſtum, unum vult in- ufiche rie ne⸗ terimere, & non videt ſe, ſuosque in ſucceſſum crudeliter occidere; umimmin ſic delirat, inſanit odium; cœcutiens ruit, & ſeipſum Ppræcipitat: au. l mgno Drl⸗ diatur in rabidum Herodis odium ſcribens Chryſologus Serm. 152. c 1Cene . U agit miniſter mali, miniſter doli, iræ artifex, inventor ſceleris, impietatis aullor, in ſeelerem pietatis præado, inimicus innocentiæ, hoſtis naturæ, malus omnibus, ſuis pejor, pes- Iunt, In intlit ſimus ſibi. . E enticinr, CONCEPTUS IV. nit; cn Saul Rex peſſimé habebat: & agitabat eum ſpiritus nequam &c. n der le lLitur quandocunque ſpiritus Domini malus arripiebat Saul: David tollebat inn n ſitim, citharam, 6& percutiehat manu ſud, && refocillabatur Saul, && leviu habe- untalun, 3 bat, recedebat enim ab eo ſpiritus malus. I. Regum cap. 16. Hunc ſuum 4. NS 0 medicum ac refocillatorem, utique ut pupillam oculi Saul quàm cau- Kuinie⸗ tiſſimè nfetin, Dl, —, gekin s Inle 3 WMoalong 1,Cuude Nunenar ntt occlan AKamennl foturan Ne⸗ Cktunn, en colet! n Auletentl pü Neppun n vetint hn it Neyensstt CN UN ſtum, Wn. l udelſed imn hen gn dn, ie, nprn CrnlE,ſ CONCIO TERTIA. 443 tiſſimè obſervaverit, & coluerit? Excœcatus, & inſaniens Rex Saul oc= cidere medicum ſuum Davidem intendit: Zenebatque Saul lancÄam, & miſit eam, putans quod configere poſſet David cum pariete. Videns David, quòd Saul ei mortem minetur, fugit in deſerta, in ſpeluncis, antris ac cavernis montium habitans: & eò usque Saul inſequitur Davidem, denuò excoœca- tus, & quaſi fatuus periculoſiſſima, cum manifeſtiſſimo propriæ vitæ peri- culo, præcipitia ſcandit, & oberrat: Perrexit ad inveſtigandum David & vi- ros ejus, etiam ſuper abruptigimas petras, quæ ſolis ohicibus perviæ ſunt. I. Re- gum 24. Quid Regem adedò intaſcinavit, ut majeſtatis ſuæ oblitus in præ- cipitiis oberret, perſonam ſuam auguſtam temerario vitæ periculo exponat? quid eum adeò inſanire fecit, ut & in medicum ſuum, & refocillatorem cru- delis carnifex ſæviat? Quo padcto audes talia? interrogat Saul Regem Baſi⸗ lius Seleuc. orat. 15. quid in teipſum haſtam vocas, ſi Davidem ſuſtuleris, quo- modo dæmonem perſequeris, gquid eum mori cogis, qui tibi unicum ſalutis re- medium ſupereſt? Reſpondet quæſtioni doétiſſimus Lyra hic: Ex de- ſderio occidendi eum, exponebat ſe, & ſuum exercitum, periculis multis, & magnis. Saul oderat David: Non retlis ergò oculis Saul aſpiciebat David a die illd, & deinceps. I. Regum 18. Odium obtenebravit men- tem, ut non adverterit Saul, occidendo Davidem, ſeipſum occidere, perſe- quendo Davidem per prærupta ſaxa, ſeipſum præcipitio, & vitæ periculo exponere. CONCEPTUS V. Quid unus vir juſtus proſit alicui terræ, urbi & civitati, teſta- tur S. Auguſtinus lib. de amicitiꝗ cap. 5. In rebus bumanis nihil ſandtius appetitur, nihil expeditur duleius, nihil fructuoſins tenetur juſti amicitia, habet enim fruttus vitæ præſentis, & æternæ. Et Plalmiſta canit Pſalmo 144. Yo- luntatem timentium ſe faciet, & deprecationem eorum exaudiet. Tali viro ju- ſto, magno DEl amico Iſaaco felicitantur Palæſtini: Manfit &&c. in Gera- ris. Genel. 26. Utique congratulabantur ſibi de tanto viri contuber- nio, diſcedere amplius non ſinent, cogent in Palæſtina conſtanter per- manere, ut intuitu tam juſti viri, magni DEl amici, terra eorum de- ſuper benedicatur, omnibus incolis terræ, ob Iaaci amicitiam mè eveniat; contrarium fecerunt Palæltini, Iaacum rogant, à 1 eorum abeat, diſcedat: Recede à nobis: quid Palæſtinos adeè ut virum juſtum, amicum DEI, à ſe recedere, mentavit odium, & invidia: Recede à nobis, qut valde. DEUS optimus mirum in modum in Xit: Benedixitque ei DEIIS, & locupleiatus eſt homo ; 8S ac ſuccreſcens, donec magnus vebementer effeltus eſt; habuitque Pol Aone eiun, KE 2 D ar. 444 HN FESTO SANCTORIM SIMOMNIS Fr UU, & armentorum, & familiæ plurimum. Ob hanc benediéctionem oderant & in- videbant Iſaac: Ob boc invidentes ei Palæſtini, omnes puteos, quos foderunt ſer- vi Patris illius Abrabam, illo tempore obſtruxerunt implentes Bumo, in tantum, ut ipſe Abimelech diceret ad NHaac, recede à nobis. O excocati Palæſti- ni! ob hoc, quod adeò in terra veſtra diteſcat Iſaac, ad ulterius apud vos manendum rogare debuiſſetis, certi ob talem virum juſtum, & vos adeò benedicendos, ditandos fore. Ita perorat S. Joannes Chryſo⸗ ſtomus: Oportebant eum, quem omnium DEIUIS tantäâ gratid proſequeba- tur, DEI exemplo magis fovere ei ſerviendo, ut honore in illum collato, et- iam ipſi divinum ſibi favorem conciliarent. Aſt irradicatur odium, & invidia, eò prudentiam Palæſtinorum non ſinit protendere; cœcum eſt odium, & invidia nihil cum ratione operatur, inquit eitatus Sanétus: odio, & invidia tabentes non vident cum abitu viri juſti Iſaac, & DEI be- nedictionem & terra Palæſtinorum diſcedere, proſpera quæque, quibus fruiti ſunt, ob amicitiam Hſaac, deficienda fore, ac exultare. CONCEPIUS VI. Innocens puer Joſeph fratribus ſuis narravit ſomnium paſſum: Puta- bam nos ligare manipulos in agro, & quaſi conſurgere manipulum meum & ſtare, veſtrosque manipulos circumſtantes adorare manipulum meum &. Aliud quo- que viſum ſomnium indicat: Vidi per ſomnium, quaſi ſolem, & lunam, &ſtel- las undecim adorare me; deſuper Pater ſuns, quid ſibi vult hoc ſomnium, quod vidiſti, num ego & mater tua, & fratres tui adorabimus te ſuper terram? Hec ergo cauſa ſomniorum, atque ſermonum, invidiæ, && odii fomitem miniſtravit. Genef. cap. 27. Ex odio & livore Imaelitis Jofephum vendunt, tuni- cam verò pueri ſanguine hœdi conſpergunt, ac Patri transmittunt, cre- dat bonus Pater, fera peſſima devorarit Joſeph: Zulerunt autem tunicam ejus, && in ſanguinem hœdi, quem occiderunt, tinxerunt, mittentes qui ferrent ad Patrem, & dicerent: hanc invenim: vide utrum tunica fiüä tui ſt? Si tu- nicãâ Joſephi ſanguine hosdi tinctà, palliare ftudemt fratres nequitiam ſuam, cur non etiam tunicam hinc inde in fruſta lacerârunt, quaſi fe- ra truculenta ſic diſcerpfiſſet? læſiſſet corpus; veſtem integram, illæ- ſam transmittunt, & perſuadere conantur Patri, fera dilaceravit, dis- cerpſit oſephum, quaſi verò veſte illæſa, tenerum corpus Joſeph fera discerpſiſſet, læſiſſet corpus, & veſti pepereifſet, quæ hæc ſtultitia, de- mentia, inſania, impudentia, ac ctcitas fratrum Joſephi? unde ita inſaniunt, ut non etiam veſtem, quam ſanguine conſperſerunt, ſei- derint, dilaceraverint? adeò errant palpabiliter, quia odio pleni: Ode- rant eum. Genef. 37. Subſcribit S. Bafilius Magnus hom. de invicdia: gie in Jſephim erant animati, ut, quid facerent, neſcirent. Odium tur n. — ſys comumpi enintes Alen ntecckionem otecdlit 5 r Kul Dom ine L Regom lhilen. nl tu, ſi nd,crp. ſ iͤſiner ut Me⸗ 54, N mnocenmt laſten uno in eNCen e 11 MArin n olhn Ponnnes gmntte ir cd adicnnn totenleez nnsenenr⸗ ſne, E0 1 ele le, ium n llmn nen nGe. M len, Glunz. te ſhernua li prunni un entn, itmunmninn Nlomta ſitanetifn in füti, elt Finis ff llcelint/l ſenn Altent 1 CNN N Pieh / . Mus nactoſe 6 on , fen, Ois 1 1 3 CONCIO TERTIA. 445 ſimè corrumpit mentem, excœcat rationem, ut à via veritatis, & juititiæ aberrantes æternum pereant, alque damnentur. Odium inflxit æiernam maledictionem in Cainum. Geneſ. 4. Maledidlus Cain. Odio odibilem ſe Deo reddidit Eſau. Han odio habui. ad Hebræos cap. 37. Odium cauſa fuit, cur Saul à Domino abjectus eſt temporaliter, & æternum. Abjecit te Do. minis. I. Reginm 18. Hpilogus] Hortor ergò verbis Levitici 19. Non oderu fratrem in corde tuo, ſed publicè argue eum, ne hahbeas ſitper illo pezcatum. Et Matth. cap. §. J oſfers munna tuem ad altare, & sbi recordatus fuers quia frater tuus habet aliquid adverſaem te, relinque ibs munus tuum . ante Altaxe, & väade prius reconciliarè fratri tuo. . Amen. Kkk3 NO- — 446 IN FESTO OMNIUM. SANCTORUMN, òM PEiaIIIIEIEHLEERH NOVEMBER. IN PESTO OMNIUM. SANCTORIIM, CONCIO PRIMA. er. Caudete & exultate, quoniam merces veſtra copioſa eſt in cœlis. Matth 5. lere. Slod rectum, dignum, & juſtum ſit Sanctos *Dei, ut intimos amicos Dei, colere, honora- re, & invocare, ut nobis patrocinentur, ſud interceſſione Dei opem, & auxilium implo- rent, S. Mater Eccleſia jam in Exordio ſuo do- cuit, & praxis continua ſtabilivit; placeat de genibis broſternere , & deprecari omne Sanbtos, ut mi dentè petere Deum, ſuccurrant, Janbtt Dei, vos lachyymu, G. Origenes. fletu, pleno dolore deprecor. Loquitur Origenes, qui vixit Anno Chriſti 200. in tractatu threnor. Precamur beatiſſimi Martyrer, qui pro Domino Salvatore tormenta ſubiiſtis, atque aded familin- rius Deo conjunéts eſti, ut pro nobit,: miſeri Dominum interpel- / 8. Ephrem. lare dignemené. Ita precatur 8. Ephrem, qui vixit Anno 300. Serm. de 88. Martyribus. Ti verò ab alto nos propitius reſpice, rhema. Rectum eſt, ſimul & utilisſimum, Sanctos co- S8. Paes. hac laud abili conſuetudine audire Patres: Angelorum exerci. tum, & öpiritum Propheticam colimus, verboq;, & re veneramut, §. Juſtinus. idq. omnähus, ut dobti ſumus, tradimus, ſcribit 8. Juſtinus Martyr, qui vixit Anno Chriſti 170. in 2. Apolog. pag. 2. Incipiam me hi non au- noſtrum- — Wmmne ſ Mint gui (oprunum. ranlfrei, Pioleme, ite. licbit4, cmer, Siſan , irmuiftua mnili, ſome uun Auritaten niſem. di Uld medltat, c⸗ uortetur: 4 . Alcnit 150. P Igvantum pr un allerta bar “ ſiftagi der m inkerceſinn nr ihie co; eſuen, „ anitalitate ſelu, nmbige un, em leun, iherper n, iut Cun hu⸗ Eun nnane,, ein me erteti, liu. h nnih, ſert illlue T magna 5 AnCtnſkon ucke imgr. ——— NCIO0 LRIHNAIE noſtyumeaiuet ſermonem, α vitam dirige. Suſpirat S. Gregorius & Gregor, Nazianz. qui obiit 9. Maji Anno Chriſti 390. oratione in *ianz, HES. Cyprianum. Non erubeſcamus eor (Sanltos inquam ) inter- ceſſores noſtræ znfermnitatis adhibere, iſts enim ſient noſtriPræſcrler, . Peculatores Vitk, abooqque noſtrormm. Hortatur S. Ambro-S Ambro- ſius, qui obiit 4. Aprilis 397. lib de viduis. Felice Sanotz Dez fius. 0 N aommner, Ta’ jam Pertranſiſtis Hiu Ajlis mortalitatis Pelagus, &* bperve- nire meruiſtis ad portum gternæ quieti, ſecuritata; & paciz, ac 1 tranquilliè, ſemperque feſtivi, & jucandanter; obſécro vor ber ve- ſtram charitatem, ſollicité eſtote de nobis, ber pſdem vor rogo, qus Vos elegit, qui vos taler fecit, eſtote memores noſtri, ſabveniente Meret nobis miſeri. Sic orat S Auguſtinus, qui obiit 28. Auguſti 433.§. Augu- in lib. meditat. cap. 24. ad cultum Sanctorum; & Dei verbum finus, nos hortatur: Ad aliquem Sanbtorum con vertere. Job. 5. Et Da- n, Sn vid canit 150. Pſalmo: Laudate Dominum in Sandliz ejus. Nunc quantum proſit Sanétos Dei devotè colere, & invocare, iterum aſferta Patrum teſtantur: Summopere nobis deſederanaz Eiltunat ſunt ſuſfragia Santtorum, ut quod poſſibilitas noſzra non obtinet, Deicdee eorum interceſſtone donetur. Docet S. Bernardus in Serm. Ma- S. Bernar- nim gnus no- illic chororum nuamern⸗ exſbeblat, Parentum, ſratrum, dus. Mniu ſliorum Freguen nos & copioſa llic turba deſiderat, jam de ſud Umitoi immortalitate ſecura, & adlhuc de noſer ſalute ſollicita; quis au- 2lblſie tem ambigal um ratione de ampl,ſſenta üorum poteſtate, gratid- 6 mie e apud Deum, à quo, at canit Regius 12 ates, conſtitut: ſunt lson Principet ſuper omnem terram: ite S. Cyprianus lib. de immor. S. Cypria- is mt talitate. Cam his nobis familiaritas eſi, ſemper nobiscum ſunt, Rus. hurl “ nobiscum morantur, hoc eſt, & in corpore nos viventes cieſtodiunt, . 5 3 — . . 11 5 . P 1 tr & de corpore exceaentes excipiunt. Inquit S. Maximus de Mar. S. Maximus 1 , 6 tyribus. Ii manibus abſeiſſa capita geſtantes, & in medium af- t,121 6, 1 7 Lenegiin ferentes quaquæ voluerint, apud Regem cœlorunz impetrare pos- elzil ſunt. Proind magnaäfide promptztadineque huc veniammz. Hor- „ tatur S. Chryſoſtommus Serm. in S. Maximum, & Juvenalem, & 5. Chryſo- , 6Neid . . . . . mt iterum de Martyr. Non enim portus tam idenei al refoezlzan. ſtomus. 11 “ dos naltas, duäàm recreantur ſideles Sanbtorum memorint. Et ite- GlVNN. 14 4 rum hom. 5I. in Matthæum: Habent vini pro nobi, & quidem maximam orationes, IJuphlicationerque Saneétorum, ſed tunc pro- ”H”JMD Jectò 448⁸ IN FFSTO OMNIUM SANCTORUM, zdtà, cum nos quoque ia ipſum per pœnitentiam poſtulamus, & ad 8. Bafliut. ſzudia meliora confugimus. Concludo cum S. Baſilio hom. 20. in Quadrag Martyres: Paratum bic eſt Cbriſtianu auxilium, Eccleſia videlicet Martyrum . ercitas triumphantium, chorus Deum landantium. Sepe laboraſtis ,Jaæpe operam dediſtis, ut unum pro vobis orantem inveniretts, qusdraginta ſunt hi, unam orationis emittenter vocem. Imploratà S. Spiritüs gratia de- ſuper Conceptus dabo CONCEPTUS I. [Confirmatio Sancti Del in ſacris literis ſoli, & ſtellis comparantur: Juſti fulgebunt ſicut ſol in regno Patris eorum Matth. 13. Stella à ſtelld difen in claritate. Paulus I. ad Corinth. 15. Cur planetis, ſoli, ac ſtellis compa- rantur? Si ſunt Sancti Dei ſicut ſol, & lumen majus, quomodo etiam ſicut ſtellæ, lumen minus? Nota eſt ſolis beneficentia, qui non modò in omnes creaturas promiſcue, ſed in quamlibet, curà prorſus ſingulari, ac determi- natà ſe effundit, ut adedò vere ſubſcripſerim: Omnibas && ingulis. Audia- mus S. Ambroſium lib. 4. Hexam. cap. 6. Magniss ſol, qui complet orbem ter- rarum ſuo calore, nec ſolum terras, ſed etiam a'rem bunc, & mare, &lique fa- ciem, quæ in qudcunque parte fuerint cœli, iguminat omnia, æqu ſpeculatur cunttis. Soli ergò comparantur Sanct Dei, adjuvantes omnes, & ſingu- los, benefacientes, patrocinantes omni, tàam bono, quàm malo, pio animo eos imploranti. Et ſtellis Sanécki Dei aſſimulantur: cur ſtellis? Stellis ſub- ſcribit Academicus: Influunt & fœcundant: Experientia teſte, ſtellæ divi- tes influxus in ſublunaria immittunt, ita ut ad influxum hujus ſtellæ pro- Veniat a&ris ſerenitas, ad alterius ſlellæ influxum, ſalubris pluvia, ad aliæ ſtellæz communicationem, venti conſurgant, calor, & aëtis temperies pro- veniat: Sic Sancti Dei, ſuis meritis, ac precibus, miras Dei gratias nobis procurant; corporibus ſaniratem, campis, fructuum fertilitatem, a his maturitatem; ſicut ſtellæ influunt in corpora, ſic Sancti, & in corpus & in animam, & ſicut DEUS operatur in mundo mediis ſtellis, ſic & DEUS gratias ſuas concedit, medi Sanctorum interceſſione. Quod poſſibilitas noſtra non obtinet, gorum interceſſtone donetur. Bernardus in Serm. CONCEPTUS II. Exodi 25. præcipit DEUS: Pones ſuper menſam panes propoſtioni⸗ in con. ſpectu meo ſemper. Origenes hom. 13. in Leulitic. ber panes propofitionis Sandtos Dei intelligt unde fors mos invaluit, quòd hàc die panes di- ſtribuantur, Aller Heiligen Brod: Et cur ſub pane Sancti Dei repræſen- tantur? revera homini ad conſervationem vitæ nihil utilius. cene, 0 — Ulis, wag nd 4, ſineg umminentun u vns corpus (auli, E invo⸗ Conorum De lemmicti c⸗ Vin nki fuct mne. liins ca). 1 gupinta lnten nunmn eiu. UUndos Dl, Nelat. die nnckas mar ſm, nezg conl 1! Quis lig⸗ 1n Ar mitte f. Conlot⸗ unſericordie hrm, tantam Intis m lokillet uimz nlleiſnt, emn mmua ne unun, gumir⸗ nc. . lo⸗ okeit, N cor m, celer mi R n nikäiet, ſinali ec i Wermngnn unti Ehle — Mllnne Rallokon⸗ Linni urt hanint efamn kenſft taſuntin Pirilgi tellscomnn l,, Aektdln vomodhen non mocdu⸗ ngung Veni guionſlt G Nm, a ,G afa ntes llend vn nlaft cur ſieled eatatelee Nvln dodelct Cllbrstlot X enslenke rvein n ſetlined . Snnck do wedsle gteele Qurte. N mmmmhe Per eilin roe hie nedili CONCIO PRIMA. 449 bilius, ac magis neceſſarium eſt pane; commune hominis nutrimentum panis eſt, ſine pane vivere nequit, panis eſt hominis optimum fomentum, ac nutrimentum: panibus ergò comparantur Sancti Dei, intelligamus: uti panis corpus nutrit, paſcit, augmentat, roborat, ſic Sancéti Dei, devo- tè culti, & invocati, quoad corpus & animam nos roborant, gratiarum, ac donorum Dei profectum nobis impetrantes: Optimè S. Auguſtinus lib. de amicitiâ cap. 5. In rebus humanis nihil ſandtius appetitur, nihil experitur duleius, nihil Frultuoſius tenetur juſti amicitia, babet enim frudtus vitæ præſentis, G. ternæ. CONCEPTUS III. Iſaias cap. II. de DEO ait: Et erit juſtitia cinttorium lumborum ejus. Septuaginta Interpretes pro Juſtitia legunt Juſti. Erunt Juſti cindtorium lumborum ejus. Juſti ſuâ interceſſione, ſuo patrocinio cingunt renes, & lumbos DEl, ligant manus Judicis, ne contra nos DEUS juſto furo- re procedat. Sic ligavit Moytes adhuc in terra conſtitutus cinétorio pre- cum vinctas manus Dei, ut Omnipotens peteret: Dimitte me, ut iraſca- tur furor meus contra eos, ut deleam eos. Exodi 32. Dimitte me, inquit DEUS?: Quis ligavit, quis ſtrinxit, ac detinuit? nil aliud niſi Moyſis pre- catio: Aut dimitte eie noxam hanc, aut ſi non facis, dele me de libro tuo, quem Neripſiſti. Conſolatiſſimè Sanctus Chryſoſtomus in Pſalmum 5o. Conſue- tudo miſericordiæ Dei eſt, bonorem bunc dare ſervis ſuis, ut propter eos ſerventur E alii. CONCEPTUS IV. Notat, & obſervat Petrus Berchorius: Ex ſententia Rabani, & Aſtro- logorurn, tantam eſſe pernicitatem mots, quo cœlum rotatur, ut niſi moras contrarius planetarum motus adferret, jam pridem mundi machi- nam totam ſolviſſet: ita ſcribit lib. 5. reduct. moralis cap. 2. num. 7. Cælum movetur velociſſimè, & ideò ne wotus ejus velocitas mundi machinam diſſiparet, voluit eum natura motu planetarum retardare. Quid tam velox, rapidum, inciatum, quam ira & furor Dei; Deus noſter ignis conſumens eſt: ad He- b æos cap. 12. Ignis celerrimus, fulmen velociſſimum, quèòd in mo- mento ferit, & conficit, in quæcunque incidit, qui furoris, & iræ DEl impetum, ac celeritatem moderabitur, retardabit? Planetæ, Sancti D EI, ſuis precibus; ſi Sancti Dei irato Nummi ſupplices non obtuliſſent, dudum mundus interiiſſet, ut concludit S. Hieronymus in cap. 9. Jobi: Portantes orbem Santzi rectè intelliguntur, portant enim mundum, dum eum, ne ruat, ac pe- reat, orationam fortitudine ſuſtinent. Feſtivale. LI 1 CON- 4 ⁰0 IN FESTO OMNIUM SANCTORUM, CONCEPTIUS V. Kterna Veritas inquit Matth. II. ₰ diebus autem Joannis Babtiſtæ, re- num eœlorum vim patitur; & violenter rapiunt illul. Quis eſt ille, qui divi-. Bo Namini vim infert, & ad nutum ſuum obediens efficit? Keſpondet §. ChvYyſoſtomus hom. 38. in Matth. eſſe S. Joannem Baptiſtam 3 Patrocinium, ſoffragium, ac interceſfio S. Joannis Baptiſtæ, infert vim Deo aliiſſimo, cogit Omnipotentem ad miſericordiam, & gratiam erga nos miſeros mortales: Preces enim Sanétorum viventium in terra dum vigent, Deum mulcent, moventque, at verò dum animam egerunt, trahunt, impellunt, & vim fa- ciunt vel invito: Juxta phraſim melliflui Bernardi: Per Sandtorum cineres, GG oſa orare, eſt cœlum violenter pulſare. Ex Sanctorum memorid ad omnes provenit i litas. Concludit S. Chryſoſtomus hom. 6. in Matth. CONCEPTUS VI. Simonia vitio ſe maculavit Giezi, pariter Simon Magus: Giezi pu- nitur leprâ hæreditaria: Et egreſſas eſt quaſi nix ab eo leproſis. 4. Regum cap. 5. Simon Megus impunitus recedit: Ambo graviſſime peccaverunt, idem ſcelus commiſerunt, unus luit, Giezi lepra punitur; alter ſalvus evadit; unde Simon Magus Dei miſericordiam invenit, cur clementer Deusei de- lictum pepercit? durè, ut Giezi non puniverit? Reſpondet Abulenſ. in illud 4. Regum, quæſt. 47. Pro Giezi nemo oravit, non fuit aliquis, Jui oraret pro Giezi, ideò punivit illum tanquam non babentem auxiliatorem; di- mon Magus autem poſt peccatum commiſſum invocavit auxilium San. Rorum, pro Simone orarunt ſancti Dei Apoſtoli, ut patet Actorum cap. 8. Precamini vos pro me ad Dominum, ut nihil veniat ſuper me horum, quæ dixi- Kis GS. Quam benè S. Chryſoſtomus hom. F. in Matth. Habent vim pro nobis, &g quidem maximam orationes, & ſupplicationes santtorum, ſed tunc o- fectè, cum nos quoque idipſum per pœnitentiam poſtulamus, & ad ſtudia me- liora confugimus. Hiſtoriæ ſi placent, legat meam germanicam Cateche ſim cap. I5 §. §. . LEpilogus] S. Ambroſius lib. de Arca Noë cap. 7. Sanctos Dei Arcam Noë vocat: cur? Arca, filiis Noë, imò beſtiis, fuit vitæ conſer- vatio, ac præſidium; ita & Sancti, univerſorum ſunt Patroni, & con- ſervatores. Ad hanc Arcam, ad patrocinium Sanctorum confugiat unusquisque, & à malis tuebitur „ ad optima gratiarum ſublevabitur. Amen-, i au Ulpertis e gen, be Gin huram: Tal ine⸗ ſun ſer Uiydlicku uin erit naue AUtavid Pfal j lum farn⸗ aſel ſuntlu. Pi ninilu, Iro. a, itulitlehe. gn in eti, Ont Ppiſpſzp p, niliſcphie taun ſune 4 e naugen. Enrwin auhei ite ug, uharrche li ute⸗ zuperta mitgi Uiftuf⸗ CoNCIO SECUNDA. F 4 1 IN FESTO OMNIUM nin Beati pauperes. Matth. 7. Textus. ua Paupertas eſt optimus Dux ad meliorem fru- Them=. ellunt Nr — . . . . .—— cſme gem, Pauper terrenis, ac cœleſtibus bonis We W☛R⸗ NS Z, Unæ orbis, dimidià tantum ſui parte conſpicuus, Exordium. = reliqua inter tenebras ſqualente, ſeipſum ſolatur: 1Mgn Pauper, Soli propior? Sic pauperes in hoc mundo, Net & egentes, hoc ſolatium habent: Deo, & gratiis Neen divinis, ſunt proximiores: Audiamus Sacram Textus Sa= en Scripturam : Paltus e fortitud- bauperi, Fortitnao egeno, in tri- Nrs Anie bulatione ſua, ſpes a turbine, umbraculum ab æſtu. Iſaiæ cap. 2¾. n fü if Tibi derelictus eſt pauper, orphano tu eris adjutor, non in ſinem Iten anun oblivio erit pauperis, patientia pauperum non peribit in finem. wCcnitm Canit David Pſalmo 9. Et iterum Pſalmo 22. Populum bpalpe- aidn rem ſalvum facies. Audiamus & Patres: Pauperes egent in hoc Patree, 6 rmn ſeculo, ſed ſunt locupletes Deo, vitits vacui, ſed Virtutibus pleni, Mun o Aeſpecti hominibus, ſed acceptabiles Deo. Scribit Caſſiodorus in Caſſiodore Gucnn, Plalmos. Arca plena auro, cor plenum eſt fiae, foris palperier, nu⸗ 8 ſedintus dives eſt. Inquit S. Auguſtinus in Pſal. 66. & Serm. 2 12. 8. Anguſti- ngenm Pauper in terra, dives in conſéientia. Et iterum Serm. 76 us. “ Omnis Philoſophiæ magiſtra nobis eſt inopia, non ita laudamus n Soſeph, cum frumentum diſtribuebat, ſicut cum carcerem habita- ekis,iiin bat. Sepe paupertas modeſtiam perſuaſit, reluctanti animo, in- hfunt Dum, ter tentoria paupertatis ſobriæ ac ſollicitæ, Iuwuzs ners, ſopor mar- 1Sndn cidur, ac Vita languida, & enervatanon ſuheunt. Docet Fran- iimngin ctiſcus Petrarcha lib. 2. de remediis dialogo 8. Magna quk dam Petrarcha- penna eſt paupertatis, gqud taàm citò volatir in regnum *oτlorum, nam in alii virtutibus, quæ ſequuntur, Matthæi s. promiſſio lu- . l turo ℳ 4 ⁵2 IN FESTO OMNIUM SANCTORUM, turo tempore indicatur, paupertatè non tàm promittitur, qudm 3. Bernar- datur. S. Bernardus Serm. 4. Adventús. Qaod ſi virtutibus qus. cognata paupertas, terrena & cæleſtü probatur diſciplina, Ath. letha ad certamen nudus accedit, confiigit cum Eucltibus nauta nudus, miles in acie nonniſi erpeditus aſſiſtit, qui tendit ad phi- loſophiam, totim, quod in rebus eſt, ante contemnit. Perorat 8. Chryſol. S Chryſologus Serm. 28. Paupertas eſt abdicatio ſollicitudi. num ſacilè, iter ad Deum ſine impedimento, expulſo omniz tri- 3 ſtitiæ, fundamentum paci, munditia vitæ, quæ nos liberat curi omnibus vitæ tranſeuntis, & facit, ut Dei mandata perfeltè exe- Climacus quamur. Docet Climacus gradu 17. Quid paupertate me. Dins! quid ſecurius? quid jucundius triſtentur omne, cundti gemant, formident univerſi, hæc ſemper hilarz, ſemper eodem vultu, eodem animo perſe verat, bonum cæleſte præſtolatur poſt. dere in cæœlo, ided nihil habet quod amittere poſſit in terraà, fre. quenter evolat ad ſupernam patriam, ubi ſacum remuneratorem §. Lauren. cognoſcit. Ita ſcribit S. Laurentius Juſtinianus in ligno vitæ, tius Juſti- nianus. tract. de paupertate cap. 4. Primam hanc beatitudinem uter. qJue Evangeliſta poſuit, ordini enim prima eſt, & parens, gene- §. Ambro- patioqe Virtitum. Tradit S. Am broſius lib. 5. in Lucam „& ſut. alibi habet: Ut rerum facultater inſtrumentum ſunt omninn vitiorum, ita harum abnegatio, genitrix eſt, nitkrixguae omnium § Chryſo- virtutum. Concludo cum S. Chryſoſtomo Serm. 18. ſuper epi- ſtomus. ſtolam ad Hebræos; Panpertas eſt manuductoria qucaam in Via, gna, & admirabili, portus tranquillus. Divina gratiâ invoca- tà deſuper Conceptus pandam. CONCEPTUS I. Confirmatio.] Galaaditæ Ducem Jephte nimium oderant, & averſa- bantur: Vos eſtis, qui odiſtis me, & ejeciſtis me de domo Patris mei. Judicum cap. II. Hi populi Galaaditæ, Jephte, quem deſpectum abjecerant, tan- dem mulkum venerantur; ſubjicientes ſe ei, ac Principem, ac Dominum ſuum ſubmiſſe reſpicientes: uid hæc ſuperba, ac proterva capita ad me- liorem frugem compulit? quod Jephte, quem olim oderant, nunc vene- rentur, quem antea abjecerant, jam Dominum ſuum reſpiciant? quem prius ſpreverunt, nunc opem ejus ſupplices implorent? meliores fecit Ga- — lulas auet Aoncicitzte uun khiciun yur, tleſtan 6l. Klr tee Ctli erat, gu Pitus Chrittum ſente leld, ve (nilum zgnoy alenicus ſege uut in mechu Iiun eutitatur. ercidunt, Mun excitant Ulogo “ ape mnub ,nie. Cant, Neeleratam v ad portion ſintie, gl eII Volutiba m reſſſiſeit UIcorreckis eamni iree e ſeut uum UIr antezct u& dicit ad cœlem, unbto athletica, exercitatio quædam ma: Urr Dochor); henns, & in Midue porei mn nnneg, llen Iiitenorre N tumm erolare, hehet ſcc »hccis Cinbenr baffeent rl n ſuite guilentt ntennni,, N Mlini emelnnt tmnltine⸗ Vitpug. entur ne ilni ſn lſ nt uunſemm knumwinlee nr heatinlir 16t, er mtur ſn eE,nufinſer no Semil Nifnirſpns rentitni Dieinigei umolkern o ti n . dunaline nolenn,1 Uum ehi ent mid CONCIO SECUNDA. 4 3 laa litas paupertas, & indigentia: Ab Ammonitis humilitati, ad incitas, ad mendcitatem, flammà & enſe redacti, diſcunt ſapere, Jephte Principem ſuum reſpiciunt, ac venerantur: ita textus Judicum cap. II. Nunc veniſtis ad me, neceſſitate compulſi. Deſuper S. Auguſtinus apud Hugonem Car- dinal. Felix neceſſitas, quæ ad meliora compellit. Jephte figura & umbra Chriſti erat, quot ſunt, qui in proſperitate, & abundantiâ, peccatis & ſce- leribus Chriſtum ſpernunt, odiunt, abjiciunt, deſpiciunt, necefſitate, pau- pertate verò, vel ab injurià, vel infortunio immiſſa, ad meliora converſi, Chriſtum agnoverunt, DEUM coluerunt, vitam meliorem inſtituerunt. Academicus ſequenti ſymbolo hanc veritatem elucidavit: Nempè gruem ſtatuit in medium, cui dormitanti ſi lapillus & pedibus prolabitur; Dor- mitans excitatur. Sic mortales vitiis indormientes, ſi bonis ſuis tempora- libus excidunt, ad pauperiem rediguntur, & ſomno vitiorum, ad virtutis ſtudium excitantur, & impelluntur. Optimè bPetrarcha lib. 2. de remed. dialogo 8. Sæpé quidem paupertas modeſtiam reluttanti animo. Inter tentoria paupertatis ſobriæ, atque ſollicitæ, luxus iners, ſopor marcidus, ac vitia languida non ſubeunt. CONCEPTUS II. Sceleratam vixit vitam filius prodigus, inſolens ac ſuperbus Patrem coëgit ad portionem hærteditatis ſuæ extradendam: Pater, da mihi portio- nem ſubſtantiæ, quæ me contingit: Lucæ IS. Portione obtenta in cœno volu- ptatum volutabatur: Vivendo luxuriosè. Hic inſolens lafcivus juvenis, tandem refipiſcit, indolet de Patris offenſa, deteſkatur venerem, in inte- grum correckus revertitur, ad pedes pii parentis proſtratus veniam exorat: Pater peccavi in eœlum, & coram te, & jam non ſum dignus vocari filius tuus, Jac me ſieut unum de mercenariis tais. Quid ad tantam morum emendatio- nem, vitæ anteactæ correctionem, hunc filium induxit? quis virtutum, Dux ac Doctor? amoris in Parentem, ac humilitatis inſtructor fuit? fuit paupertas, & inopia: Cpit egere: cupiebatque implere ventrem ſuum de ſili- quis, quas porci manducabant. Deſuper S. Petrus Chryſologus Serm. 2. Fa- mes tevocat, quem ſaturitas exuldarat, fames illi patrem dedit ſapere, cui copia tulerat genitorem. Paupertas facit agnoſcere vitia, docet emendare ſcelera, inſtruit exorare Numen offenſum, humili pœnitentia delictum eluendo, ad cœlum evolare. Academicus exprimit ſymbolo avem manucodiatam pingendo, hac inſcriptione: Sine pondere ſurſumn. Hæc avis vix quidquam carnis habet, ſiccis nonniſi plumis circumdata, undè exoticâ agilitate ad cœlum levatur. Paupertatem, pennas, dicit Bernardus, quibus mecdhiis ad Deum mens noſtra erigitur, ad cœleſtia ac furſum evolat: Magna quædam penna eſt paupertatis, inquit Bernardus. LI I 3 CON- — 4 54 IN FESTO OMNIUM SANCTORUM, CONCEPTIUS III. Quam perverſus fuerit Paulus, quàm truculentus hoſtis Chriſti, & Chri- ſtiani nominis, patet A torum cap. 9. Saulus adbuc ſpirans minarum, & Cædis in diſcipulos Domini, acceſſit ad Principem Sacerdotum, & petiit ab eo epiſtolas in Damaſum, ad Snagogas, ut ſi quos inveniſſet hujus viæ viros, ac mulieres, vintlos perquceret in Jeruſalem. Hic magnus Chriſti adverſarius, factus eſt ESUin- timus amicus, Chriſtianorum propugnator, eorum defenſor: Expugnabat Judæos, qui habitabant Damaſci, affrmans quoniam hie eſt Chriſtus. Quid, 8 Iupo rapiente, fecit ag’num manſuetum, ex hoſte, amicum, ex oppuggatore, defenſorem? fecit paupertas, cœcitate percuſſus eſt; apertis oculis nibil vide- bat: cœcus homo, pauper homo, dicit proverbium, ita pauper & cœcus corrigitur Saulus, humilis, & obediens inclamat: Domine quid me vis facere? deſuper exclamat S. Bernardus in allegoriis Tilm. Apertis oculis nihil videbat; 6 felix o&citas, qud male quondam illuminati in prævaricatione, tandem in con- verſione ſalubriter oculi excœcantur. Paupertatis bonum exprimit. Joan- nes Ferrus, cervi emblemate, qui rejectis cornibus epigraphen præfert: Projetctis agilior. Audiatur Seneca ep. 7. Paupertas expedita eſt, ſecura &t, ſi vis vacare animo, aut pauper ſis oportet, aut pauperi ſimilis, projice ommnia iſta ſi ſapis, imò, ut ſapias, & ad bonam mentem magno curſus, ac totis viribus tenge. CONCEPIUS IVv. Ceis, parentis Saulis, deperditæ ſunt aſinæ: parens ablegat filium Saulum, errantia quæreret, & inveſtigaret animalia; Zolle tecum unum de bueris, & conſurgens vade, & quære afinas. I. Reg. cap. 9. Per aliquot dies in montibus, ac deſertis vagatur Saulus, pecortbus minimè inventis; ad- eunt tandem Videntem, Prophetam Samuelem: interrogo hic, quare non ſtatim, ac omnium primèò Prophetam adiverunt, ac rogarunt, per- ditas indicaret aſinas, quo duce, ac ductore tandem, ad Samuelem, ad Videntem, ac amicum Dei, Saul cum puero deducuntur? reſpondeo: Duce & comite paupertate, inopiâ, ac indigentiã: Panis defecit in ſitarciis noſtris, & ſportulam non babemm : Ecce indigentia, paupertas deduxit 2 Prophetam, imè dixerit ad Regnum, & ad imperium: Ita gloſſa mora- lis in citatum librum, & caput: Dominus revelaverat auriculam ante unam diem, quàùm veniret Saul, aptitudinem ipfius Saulis ad regnandum. Pau- pertas, & indigentia, ad Divinum, antea terrenis totum immenſum Sau- lum compulit; Paupertas antea ineptum, ad coronam, & ſceptrum aptiſſimum effecit: ovorum duo ſtatuit Academicus in vaſe vitreo aquà leno, unum ovum, qui plenum in fundum demergitur, alterum ovum, S quia vacuum, natat ſuperius: vacuo ovo inſcribit Lemma: Surgit wane. ) „ 7 — nie metzuot; GAd Cronan lN l. Eiants, liie iifltuminn — WI abin Melopot li heni ſulin gonie Dei l Neetten ſbi: keintfinere ver tum indomo pan Anm veatt: In An in olnnibus U herſeeltus lper duros li I) huher ſc, Anuet gpertum II, X inclinnus, tl nos, D. IWloit Rupenms mniu, nti, Ge⸗ 1Edſeerdenti ls ſer li onn li. Nri, li Miner fennit a, lhee itl, g Uip letyorbu kles oſdere in hhologet imin. — Plt E un, Gir eneſſciii Nlienes unie k: Lahgt oppognan lis niltd. Gper cen Ane i nibi tanben rar tilhit. lephen Nrnn tae, ſom Snlie, n Cie, A 4 8 tleyt i e tcin anns Peraicvd nd ioenng oo ie, etegilit Cambekene t? epoe Nſatti, entas Eekllit t auiiulmm gnnin 7 nthenten n, l ale ineont ,Aerun n . rei 1; N D CONCIO SECUNDA. 4 5 Sic ſi diviti? mergunt; paupertas ſurſum elevat, ad Videntem, ad Deum adducit, ad coronam vitæ æternæ elevat. Optimè S. Chryſoſtomus apud Beyerlinck tom. 6. fol. 112. Paupertas eſt tutum afylum, portis tranquilius, per- petua ſecuritas, deliciæ periculorum expertes, voluptas ſincera, vita turbationuzs vueſcia, vita flutuum ignara. CONCEPIUS V. Jacob in Meſopotamiam tendens mirabilem habuit viſionem: Vidit- ꝗue in ſomnis ſcalam ſtantem ſuper terram, & cacumen illius tangens Cœlum, Angelos quoque Dei aſcendentes, & deſcendentes per eæam, & Dominum inni- um ſcala, dicentem ſibi: Ego ſum Dominus Deus Abruhbam Patris tui. Geneſ. 28. Cur rectè in itinere verſus Meſopotamiam Jacob hâc viſione dignatur, & non etiam in domo paternâ habitans tali gratiãâ, & conſolatione felicitatur? Notandum venit: In domo paternâ degens Jacob nulla re egebat, ſed abundabat in omnibus: itinerans verò in Meſopotamiam, derelictus à Pa- rentibus, perſecutus à fratre, inops & pauper, mendico ſimilis, in nuda homo, ſuper duros lapides, incœnatus, famens, & ſitiens, pernoctare cogitur; pauperi ſic, ac ſummè indigente, favor divinus monſtratur, cœlum paret apertum, Angeli in obſequium deſcendunt, DEUS ipſe innixus, ac inclinatus, gratias promittit: diſcamus hine: Paupertas re- ſerat cœli januas, DEI favores, Angelorum ſolatium promptum habet. Ita concludit Rupertus Abbas lib. 7. Geneſ. cap. Z1. Quicunque depoſitis ſæ- culi omnibus, nudi, & expediti ad deſtinatum tendunt bravium, illis porta c&li aperitur, & aſcendentibus ſcala hæc erigitur. Felicem pauperem obumbrat Academicus ſcapha omnimodè vacuâ in oceano denatante, hâc inſcriptio- ne adjectà: Zutior qud levior: Navi Job comparat vitam humanam: Diæ mei velociores fuerunt curſore, pertranſierunt quaſi naves poma portantes. cap. 9. Pauper in hac vitâ, qui fuerit vacuus à ſuperfluis mundi, quò ſic levior, eò tutior, de favoribus ac gratiis divinis, eò ſecurior, quia portum ærer- nitatis felicis proſperè attinget, ad ſempiterna ſolatia adveniet: ita Apu- lejus orat. Apologet. Cupio me ad pauciora coërcere, tanto futurus beatior, qud pauperior. CONCEPIUS VI. S. Bernardinus Serm. de Pauperibus art. 3. cap. 3. obſervat: Pau- peribus DEUM, actu, & de præſenti beatitudinem promittere, cœteris virtuoſis, ut mitibus, caſtis, pacificis, patientibus ſolum de fu- turo, prœmium, & bravium determinare? ſic Matth. cap. 5. Bea- ti pauberes ſpiritu, quoniam ipſorum eſt regnum cœlorum. Mt, dicit, non erit, de præſenti, non de futuro loquitur: Beati, qui lugent, quoninm inſi eonſolabuntur, Sc, Ecce de futuro dicit; cur quæſo rectè pPauperih 88, Deus, 9 — 456 IN FESTO OMNIUM SANCTORUM, . Deus proœmium, & bravium de peæſenti, & actu tribuit? Qaves regni cælo- N rum non tàm promiſſivè, ſed poſſeſſvè conceduntur; inquit S. Bernardinus, cur Z hoc? Reſpondeo: DEUS nullum opus vel creaturam ſine loco fecit, divi- na providentia, cuivis creaturæ, & certum locum, & ſpacium aſſignavit, ſic ſtellis cœlum, avibus aërem, piſcibus aquam, quadrupedibus prata, agros, & ſylvas, hominibus univerſam terram diſtribuit; pauper nihil in terra pos- ſidet, ergò Deus eum ſuper omnia creata elevat, cœlum, ac æternam bea- titudinem, ut locum propriam, jam in præſenti, & actu diſtribuit; BeÜÄgttOu ere, & la pauperes, quoniam ipſorum eſt regnum lrum. Audiatur S. Bernardinus: l, Quia prudentiſſimus Creator, & gubernator, nullam creaturam ſine loco fecit, cum betifcat. paupertas locum in mundo non habeat, ideò ei &o nunc peſſeſſivè cœlicas ſedes dedit. aoe Reétiffimè Academicus Paupertatem conchæ marinæ comparat: conchi- lium tametſi exterius horridum & aſperum, intus tamen pretioſam gem- mam portat, Lemma fit: Teſauro gravida: ſic paupertas exteriore vultu eſt horrida, & aſpera, interius tamen theſfauro gravida, maximi pretii theſauros reconditos habet divinarum gratiarum, & canſolationum. Sic S. Ambro- ſius in Apoleg. c. II. Bona paupertas, quæ ſi theſaurum non habet pecuniæ, ne ollioeti habet tamen theſauros ſapientiæ && ſcientiæ; addo ego, gratiæ DEI, & „ gloriæ. . nk, gulni 4 — . 4 “ . Epilogus.] Conſolor ergoò omnes pauperes cum Franciſco Sera- rur eiͤ/ ul. . hico opuſc. 8. cap. 6. Heæc eſt illa celſitudo altiſſmæ paupertatü, quæ vos Nl, i en P P P 9 Juæ Vo. fratres meos chariſſimos, hereders, & reges cælorum inſtituit, pauperesre- n e bus fecit, virtutibus ſublimavit; heæc ſit portio veſtra, quæ ducit in tennam lams P viventium. Concludo cum S. Laurentio Juſtiniano de ligno vitæ c. 3. . enin Sicut Pueros Balylonicos non incendit ignis, ſed diſſolvit eorum vincula, a ,an ſic eorum, qui in camino paupertatis gratias agunt, ſolvuntur vincula n. guit, peccatorum, & incenduntur cuncta, juxta IlMad Iſaig cap. 15. a Aent Elegè te in camino Paupertati. iill nu,i Amen. ogolic iminun lenten auaſaknai 16 linnnaheni uullunt, . enni, “” llu heſrtunr IN FESILO OMNIUM ANCTORUM., exA9 CONCIO TERTIA. IN lennge⸗ CONCIO TERTIA. 4 5 — enme Beati qui lugent. Matth. cap. y5. Textu Lugere, & lachrymari, ob DE Moffenſum Thene. hafe beatificat. . ll NRis ſuper nubem roridam apparens, indubium Bxordium. l . cœli ſerenioris prognoſticon affert: unde Lem- ore N e „& ma: Unda ſerenat“ Ita & lachrymarum im- eilſhea. bre, ac luctu ſuper Deum offenſum, tranquillam die in conſcientiam, & æternam beatitudinem ſibi Hüti quisque polliceri poteſt. Chriſti teſtimonium patet: Beati, in Dl qui lugent, quoniam ipſi conſolabuntur. Matth. cap. 5. Bea- Terxcus „A„ 1i, qus nunc fletis, quia ridehiti. Lucæ cap. 6. Qus ſeminant aer e tncn e laerymi, in exultatione metent. Pſalmo 125. Et iterum †uE., t Plal. 138. Aſcenſiones in corde dipoſuit, in valle lachryma- e um. Audiamus Patres: O lachryma mentem purgans, in- Patroe. ckium tentionem fœcundans, con eſſtonem irrigans, animam ſanclifi- lgnofet cans. Haæc eſt lachryma ſanbta, compunétioniz ſoror, quæ motus Hicitos exſtinguit Paradiſum aperit, infernum claudit &. litn tin Ita ſcribit S. Auguſtinus ad fratres in eremo. Dum commiſſa 8. Augu- 4 attentius lugemus, injuſtitiæ ſplendore membra deauramus in- ftinus. quit S. Gregorius Papa. O felix dilavium, 6 felices lachrymæ, S. Gregorius quæ animum dolentem levant, & peccatorem imo tartaro infi- xum, ſublevant in ſublime. Verba ſunt S. Greg. Naz. orat. 3. Jz- Rcg ne ullo intervallo conjunguntur, & lachrymæ peccatrici, & miſe- ricordia Salvatori; 6 felices lachrymæ peccatrici, felicer ſingul- tus, quibus perpetuos illor vitamus gemitus & dolore, ſuſpirat 8. Thoma à Villa Nova Serm. 1. de Judic. S ingemueris ad S. homas à Deum, ſolviſti repentè ſententiam, veniamque conſecutus &, id- Villa Nor. circo multa de luctu nobis loquitur Chriſtus, beatificando lugen- tftor, perorat os aureum Chryſoſtomi hom. 6. in Matth. Potum z Chryſe- Feſtivale. Mm m cum mus. 2 IN FESTO OMNIUM SANCTORUM, 4 igitur imum gaudere me- r ez,3 quireret: unde igitur plurimum g. tioni lætitzam acquirere Sa e. S iſi quia plurimum fle vit, & tanquam neettn a. ritd⸗ ſibi gloriam comparavit, de Dae D ſeribit . n S broſns lib. de Viduis: Eleganter prædicat S. achryma e munere in- 8. rarus jianus opuſc. 13. cap. 14. Mox at lachry Damianus. yuperin rots ma revireſéit, torpors 7. ri , protinus anim torpors timè inſpeltoris eruperink, gre⸗ Page. ſolvitur, & tanquam arbor verna auſiri fom itur. Conformiter vi tutum ſiore, veſtitir. Zene, redivivo vir , s G, recaleſe orius in Pſalm. I. pœnit. Sicut hortus recepta Jun 3. Grego S. Gregori denter germinat, ita caro lachrymarum fluenti riga- . Plavia eviaonter 6 & juſtitiæ germen emittit. Concludo 2 lonorem opernm⸗ 12 i „29. Ad veſpe- = ordium cum 8. Baſilio hom. 7. in Pſalm a5 e Se. 3. Baſilius. EX Aemorabitur fletus, & ad matutinum lætitia; , 4 i, 6 zonej 4 Uum ſa, aeuß hujus in conſummatione jam exiſtentu, & . ⸗ . W igs glee peccati exegerit, ſic zent en Implorat “ beatitudine inquam, adveniente, gauädebit. Amp . 35 main. 8 Spiritus gratiâ, deſuper Conceptus proponam. coNCEFIUG T. d umen- . . . 2 n atio.] Summo mane triſtis Magdalena venit d mo mnen. corpori, ſui chariſſimi Domim, cbituin adſtantes inqui r Jetunctd corde uberes profudit lachrymas: cu vem; Ccor 7 li: Mulier quid ploras? Joan. 20. Refpondet illa: Quia tale- unt Angeli: M. . jo ubi His dictis dum anxia cir- . G neſcio ubi poſuerunt eum. um di. runt Peraage Niug R ſ ſtantem dulciſſimum ER. e. eurglr daſu eſt retrorſum, & vidit JESll M ſtantem. 9 X1 . » i . mas, & fin- buiteen mitus dolentes edidiſſe, & quem gd e dugemen gultus, ac Sy mctu ingemuit, prælentem invenit: ſic c . D 1 cata amiſſum, . s ob Deum per peccata⸗ i lIugent, luctu & lachrymi . eratur, invenitur. hine a a bi tufi⸗ Deus , & gratia ejus denuo ea Tatur ntritis ſingul & perdi V. ccatis abegimus, luctu, 1 Pr. 1r: . am uam pecca am in acduiritrd Srns SrevCcanps. Docent Naturaliſtæ Nymphæ tibus, r. n bi præſtan- in undis. Ita ſanè anima noſtra ſerenitatem Uorem n g dielare ſ. tiorem induit, niſi inter lachrymas, luctum, ngdatun turien- ini⸗ imæ ſibi redenm- ſoeb. tinis lachrymis, maximæ ſi. cum fletu miſéebat, ut veſpertinis lachy) (ing ſnd⸗ 1) 1. Wihet gen ——— aen. Dolti Gpm lnig / n ah In h nubnpbinutun. Uin procgn t ehecat, p Eunt: Eter pelen LNeEI. Ady 6icendd flium, lprum vocgi ulhereltremedi yure optimo 0 zinen guiur, pe Dit illkuntarumn ührn genitoren tlis, gum flin e, cuscontit rdom, ſevit, Ehrhaum protert Wwitm javene Ullem plane Keutus, mon uun mwentutem e8 Cregori itg, Mluti oen zilii Uitninn, v. iſn dig, gi Alitnnmnm lle es Uhemezin in. unkaunlimn, n 6le unez h Ah Sa alt intue R. linie leren Mrun i derid Nlere i , D onfornir leſtui aentite Conct .A umngket cuninn Eriln I 1 4d n Uibetenn nanerin Cucnanrt n centnn , tlonc rite gee tal n Ur, ne itii, : i llbi e⸗ CONCIO TERTIA 4 59 turientem. Doctifſime Idiota tractatu de 8. Beatitudinibus cap. 4. Poſt la- chrymarum pluvias ſerenitas ſequitur, atque tranquillitas; & S. Damianus o- pulſc. r3. cap. I2. habet: Mox ut lachrymæ eruperint protinus anima reviviſcit, G redivivo virtutum ſuarum ſiore veſtitur. Ergò: Beati qui lugent. CONCEPTUS II. Filius prodigus revertitur ad lares paternos, in atrio egreſſum Patris exſpectat, progredienti genitori ad pedes provolvitur, ſupplex perorat: Pater peccavi in œlum, & coram te, jam non ſum dignus vocari filius tunms. Lucæ 1. Advertite pro dignum non dixiſſe, ſe non eſſe dignum fien denuò filium, denuò in gratiam recipi; ſed ſolum dicit: ſe non eſſe dignum vocari filium, iterum fieri filium, recuperare amiſſam gra- tiam ſupereſt remedium, & quale hoc? contritus luctus, ac lachrymæ de DEO patre optimo offenſo. Optimè S. Chryſologus Serm. 2. Pœnitu do genitorem loquitur, peccavi in cœlum, & coram te. Dum luget amiſſum, jam poſſidet inſtauratum, peccatum divinum patrem abſtulerat, ſed luctus, & lachryma genitorem iterum reconciliavit, ſingultibus obrutus, ac lu- gens fillus, dum filium ſe negat, hæredem ſe iteratò confirmat, piæ la- chrymæ, luétus contritus, quod dolet amiſſum, jam poſſidet inftauratum. pium luétum, ſequitur ad calcem divina conſolatio. Academicus no- ſter ſymbolum profert Aquilam, hæc de ſenio turpis, dum aquæ immer- gitur, iterum juveneſcit, & renovatur: lemma inſcribit: Renovatur ab- luta. Eadem plané ratione peccator, luétus, ac lachrymarum aquis tin- Qus, & ablutus, mox abjectaà veteris culpæ ſenectàâ, & turpitudine, in- nocuam juventutem induit, in gratiam redit, fit denuò fllius, & hæres Dei: unde S. Gregorius Naz. Serm. 2. luéctum ac lachrymas pias, atque contritas: Peccati diluvium. S. Auguſtinus Serm. de paſſ. Domini: Pas- Konis Chriſti Gicariam, vocat: Petrus Cellenſ. lib. de panibus: cap. 12. con- cludit: Ludtus pius, aut lachryma, aut Paradiſum invenit, aut Paradiſum fa- cit; lachrymarum profſtuentium curſus de mente fiuens, & diabolicæ virtutis fœmi- na, & omnes ſordentes vitiorum Peſtes eliminat. Docet Petrus Damianus o- Puſc. 13. cap. 12. CONCEPTDUS III. S. Joannes in ſua Apocalypfſi fatetur: Vidi, & ecce in medio throni, quatuor animalium, & in medio ſeniorum agnum ſtantem. cap. 5. Tantæ vi- ſionis, quale loannes habet meritum? dicit meritum: Ego ſebam multum. Oculus ante fletum non ſpectabat thronum, poit lachrymas vidit Agnum: quaſi ad cœleſtia intuenda, pio luctu, & contritis lachrymis, vivacior reddatur aſpeétus mentis, & acutior mentis obtutus. Ad propoſitum Mmm2 noſtrum 460 IN FESTO OMNIUM SANCTORUM, — noſtrum cygnum ſtatuo: cygnus inter labentes cujusdam undæ aquas de-, pictus, epigraphen fert: His guttis purior. Sic lucts piæ lachrymæ emen- dant mentem, & ad viſionem Agni cœleſtis qualificatum reddunt ho- minem: His guttis purior. Præclarè Petrus Damianus opuſcul. 13. cap. 12. Lachr) marum mador, animam ab omni labe purifcat. Beati qui lugent. . CONCEPTUS IV. Fugiens David à facie Abſolon luctum inſtituit: Omnes ſiebant vo- ce magna 2. Regum cap. 15. deſuper Abulenſis; totus populus, qui erat cum David, febat, ſicut videbat fere David. Contra hoſtium incurſus, contra capitalem inimicum, arma ſunt capienda, miles conſcribendus eſt, & in caſtra inducendus: perſequeris mi David, aggrederis à filio, ut ho- ſte, ut inimico? arma cape, militem oppone: aſt David non caſtra for- mat, ſed luctum celebrat: cur luctum? Novit David ſibi excitäſſe cri- minibus adulterii, & homicidii, luctuoſam hanc calamitatem, ergo ut de- ellat ærumnam, hoſtem vincat, regnum in quietem priſtinam reſtituat luctum, & planétum adornat. Sic Abulenſis citatus. Tyſe tamen David ſie- bat, ut Deus miſereatur ejs. Luctus conſolatur Regno, & corona; luctus contritus, eſt interni inquinamenti depulſor, felicitatis conciliator; ſtu. dioſus curavit David, quàm militum copias Abſoloni, opponere crimini contritas lachrymas, at qui benè noverat pro luctu, ac fletu, Dei indi- gnationem ſopiri, & hoſiem iniquiſſimum exarmari. Fuit qui viti lachry- manti inſcriberet: Vertetur in gaudium, mens emblematis eit: luétum ac lachrymas & poenitentium cordibus, ac oculis perfuſos, in amœniſſimam ſolati vindemiam deſinere. Audiatur S. Ambroſius lib. de viduis DaJ. videm introducentem: Potum ſuum cum fletu miſcebat: ut veſpertinis la- chrymis mutuatam fibi lætitiam redemptionis acquireret? unde igitur plurimum audere meruit, niſi quia plurimum flevit; & tanquam lachrymarum pretio, Juturæ ſibi gloriæ gratiam comparavit. CONCEPTUS V. Abraham Geneſ. cap. IS5. ſacrificare jubetur: Sume, inquit, mihi vaccam triennem, & capram trimam, &&ο arietem annorum trium, turturem quoque & columbam. Qui tollens univerſa hæc diviſit ea per medium, & utri- mwque partes contra ſe altrinſecus poſuit, aves aulem non divifit. Cur alia animalia ferientem ſuſtinent cultrum, turturi & columbæ parcitur, fer- rum, non attingit? nonnè expeditius erat, volucres, exarmatas avicu- las dilaniare, quàm animalia fortiora impetere? nonne facilius erat tuturem dividere, quàm vaccam, vel arietem diſſecare? cur ergò co- lumba, turturque cultri aciem vadis? Hugo Cardin. in hunc locum. per enula lottis, e Munn, gl umufeilmni Nllyr,: Areni, l leze AMini erbas, rili; perüt igr tr urtur & 6lgens, gehiibin aln, Equam 21 Dhummulchum, enwis gecel lete, viln hub⸗ 1 Cgimt 5 Hien nſinun, trikunl) Miepo qui lugent ileu] 9 n eiitiy ſufit, Mucba, Deum n. Dynin Duiks imigumn lr ſelalne tumn, muat — 1Gon N ne ⸗ Cun Mllel Danle 4 flotn t,ir nn erd ibeneut flio n nt ecſcke etont un e eri Ctoniek. eliten e honetlt 3 tl. ſt: Ans Aoniie 1 ie ufnti Gen nnm 3 iletn Metli⸗ Uunntus Cr enn une 19 per animalia fortia, per vaccam, capram, arietem peccata & ſcelera intelli- git: Per vaccam, quæ agros habitat, Avaros, per arietem, ducem gregis ſuperbos, per capram fœtidam luxurioſos; per turturem, & columbam, piè Conkritos, lugen- tes, intelligit; utræque gemitum habet pro cantu. Sentit cultri aciem vacca Avarus, ſæpe ani ni ſorditiem contrahit, & vitam perdit: Aries ferro divi- ditur, & ſuperbus „dum ambit cœ eris anteire, vulneribus ſolet confici, ac confodi; periit jugulo capra; & Iuxurioſus voluptati blanditus, ſalutem perdit. Turtur & columba evadunt iétum, contritè cum turture gemens ac lugens, gemiutibus de DEO bono offenio genas irrorans, aſperos eva- dit caſus, & quam alii ferunt pœnam, ignem patiuntur, lach: ymis, delet inſcriptam mulctam, ſopit & exſtinguit cruciantem flammam. Academi- cus gattulis de cœlo defluis inſcribit Lemma: Exſtinguere ſuetis. Iram Dei exſtinguere, vim habent lugentium contritæ lachrymarum defluentes gut- tæ. Optimè S. Hieronymus in Epiſt. O lachtgma humilis, tua eſt potentia, tuum regnum, tribunal judicis non vereris, tuorum dccuſatoribus ſilentium imponis. Beati ergò qui lugent. LEpilogus. 8S. Chryſologus Serm. 93. inquit: Deu⸗ delinquen- tium gemitus eſurit, ſitit laclyymas peccatorum. Ergo, mi Chriſtian e, Deum ciba, Deum pota, ſuper peccata ingemiſce, plora, ac luctum fove. O Domine JE& O! precor cum S. Auguſtino lib. medit. cap. 6. Da mihi irriguum lachrymarum fontem Jugiter manantem, ut ipſæ quo- que lachrymæ tuum in me teſtentur amorem, ipſæ prodant, ipſæ loquantur quantum te diligit, anima mea. Amen. Mm m 3 IN — 4 42 IIMN FESTO SANCTI MARTINI. . S Be d F. e Se Te sP S F sS. Ne Fe Ee: ,1 e e Ee E Ge e N Ee S. Be IN FESTO SANCTI MAR- ILINI, CONCIO PRIMA. retu. Pucerna corporis tui, eſt oculus tuus. Luc. Coap. II. rhems. Intentio bona, eſt operum forma, & recti. EKxordium. 1 Qua, rectà fluit, modèò canalis, vel alveus, per quem ducitur, rectus fuerit, Kecta àre- &, inſeribit Academicus: Hominibus di- Gtum eſt: ut aquæ dilabitur. 2. Regum 14⸗ Ohperationes, & opera hominum recta, me- A ritoria, multum valentia erunt, ſi canalis, id eſt, duétus rationis, intentio recta, bona, ac juſta fuerit; au- Textus Sa- diamus Scripturam: Omni ſiudio cuſtodi cor taum, (intentio- cræ Scr- nem inquam) e& i5G vita procedit. Prov. cap. 4. Omnu gla- . ria filiæ Regis ab intus: Ab intentione inquam, canit Davi Pſalmo 44. Cum quæſieris Domenum Deum tuum, znvenies eum, tamen toto corde quæſteri. In Deuteronomio cap. 4. Præ- S8. Patres. Cclarè Sancti Patres: Intentio eſt, quà ſacimus quidqquid facimus, quaæ ſic munda ſuerit, &ba, & llud aſpiciens, quod aſpicien- dum eſt, omnia opera noſtra, qltæ ſecunaum eam operamur, ne- 8. Auguſti- ceſſe eſt bona ſint. Docet S. Auguſtinus Serm. Domini in nu, monte lib. 2. Cap. 13. & iterum tractaru in Matth. 6. Si lu- men, quod in te eſt, &. Qaod non bona intentione facis, non tibi proderit, quia quomodo fecerit, non quomodo illud evenerit, tibi reputabitur. Poſſumis eſſe voluntate pare, qui facultate nmus impare, multum dedit Lachæus, qui divers erat, Atr multum babebati vidua illa, quæ duo minuts immiſit, parum habuit, ta- . . mien — catuimn utk mmullentc lig, Mmie d⸗ gelbexe dactan Wwuà nurim aigullin lin atferu,⸗ lee. Appoſi mumnhferentih mtmnin eju ſar, nerſictor Antioe Suneri nagtit, ignitulin , mur, conſtitutio nlulere intentin nenmnetianci, Alin trachetuch giungueanimi en Gadilum, u llere, lſu Ikoonyſius Ca Liſftſeipiendom lun. Albit , umhon f,in Ev Ppelt untimn ei lenm it 1 mor . ohuͤß, ntitten Pere⸗ nſre aun lkſan, irſlicngunn, in iutihig, u Oind, de iiree;, n⸗ 4 11 Uluntar 6 ununtten, 4 lueni⸗ Ulut d ine auſtit velhel Racte hmiob Reunn mrelt⸗ ſeung baflennzt 1,(Get Cpiß onthe rnann/ Dorn 6. R ſuln MWenn piſa⸗ , CONCIO PRIMA. 462 men tantum dedit, quantum Lacheus, minore facultate ferebat, ſed parem voltentatem halebat, ſiattendaz, gle dederunt, dierſa zuvenier, ſi unde dederunt, paria invenier. Ita Hugo Victori- Huge Vi- nus lib. 2. de Sacram. cap. 6. Ubherior eſt numerns & par vo, qudm Gorinus, theſaurus maximo, quta non quantmm dAatur, dqiantum re- deat, erpenditur ; non ergò quod faſteai νννÖιt,ẽw HXſéa quantune devotione conferas, æſtimandum eſd. Docet S. Thomas lib. de S. Themas viduitate. Appoſitè Venerabilis Beda in Marci 12. WNon ſub- Aquuitlat, Beda. RKantiam offerentium, ſed conſetentiam penſat, nec bperpendet, quantum in ejus ſaer cioν, ſed e quanto proferatur. Confor- miter Victor Antiochenus in Marci cap. 12. Neque enim Deus Vicor An- tàm numerè magnittedinem conſiaerat, qudm animi alacritatem, üichenus, & magnitudinem ponderat. Hinc S. Ignatius Lojola regiſt. 17. S. Ignatius ſummar. conſtitutionum, hoc documenti tradit: Omner re- Lojola., tam habere intentionem ſindeant, non ſolùum circa vitæ ſatæ ſta- tum, verum elzam circa res omnes particularez. Et S. Lauren- §. Lauren- tius Juſtin. tractatu de Regim. Prælat. cap. 22. In cundti operi- e ſult⸗ bus, quicunque anim! ſalutem eXoptat, intentionis ſuc componat obtutum, & ad illum, quem divina lex mandat, dirigat fmem, at non caſſè labore deſudat. Intentio imponit Wpeciem operationi. Tradit Dionyſius Carthuſ Serm. quomodo Sacramentum Al-Dionyfus taris fit fuſcipiendum. Omne, quod datur Deo, ex danti; mente Carthuf. penſatur. Scribit S. Gregorius lib. 21. moralium cap. 8. & 5. Gregor. iterum hom. 5. in Evang. Cor, & non ſuubſtantiam benſat, nec Papa. perpendit quantum ejus ſacrifiecium, ſed é quanto proferatur. Et iterum Iib. 2 8. moral. cap. 6 Lucerna itaque corporis eſt ocu- lm, quia per bhonæ intentionis radium merita illaſtrantur abtioniz. Operationes noſtræ commendantur aßfectu. Inquit S. Ambro-S Ambro- ſius lib. 1. de Jacob, & vita beata c. 8. & in moralibus habet: Aus. Sicut fabrica columnis, columna autem baſi innituntur, ita vita noſtra in virtutibus, virtutes autem in intentione intöäm ſub- ſiſtunt. Optimè S. Bernardus de internâ domo 8. Totum me- S& Bernar- ritum eſt in voluntate, quantumvis tantam mereru; fac ergò ma- Qdus. gnam voluntatem, ſi vis habere magnium meritum. Er iterum in ſententiis: Sécut decor conpori in facie, ſic decor totius opera- tionis animæ conſiſtit in intentiene. Oblata Deo non pretio, ſed 464 IN FESTO SANCTI MARTINI, Salvianus. ſed aſfettu penſantur. Inquit Salvianus in Eccleſ. Concludo 38. Hierony- cum Divo Hieronymo epiſtola 14. ad Celantiam: Meſcit d. vneligio noſtra perſonas accipere, nec conditiones hominum, ſed animos inſpicit ſingilorum. Omnia vilia cum charitate fa- S. Anſelmus a, ſiunt aurea. Docet S. Anſelmus in cap. 13. ad Co- rinth. Imploratâà S. Spiritũs gratiâ, deſuper Conceptus pla- ceat audire. 4 CONCEPTUS I. [Confirmatio.] DEUS ſapientiſſimus & providiſſimus, qui omnia in ſapientia fecit, nihilque ſine myſterio operatus eſt, in creatione mundi omnium primò, & ante alias creaturas fecit lumen: Dixitque DEIlS, fiat lux, & fadta eſt luæ, & vidit Deus lucem, quod eſſet bona, & diviſit lucem à te- nebris, appellavitque lucem diem, &. Cur omnium primò DEUS creavit lu. cem? Lux cœteris operibus creatis tribuit complementum, & venuſta. tem, lux monſtrat colorum elegantiam, rerum precium & valorem, me- diâ luce fructus congregantur, labores reétè & utiliter perficiuntur: Lu- cem ergo ſapientia divina fecit omnium primò, ante alias creaturas, quaſi lux reliquarum creaturarum, ad eſſe, ad valorem ſuum, anteſignana eſſet, dux, & operatrixv. Quod lux diei, & cœteris terræ creaturis prodeſt, tan- tum prodeſt, & tribuit utilitatis animi operibus, intentio bona, voluntas bona; quòd lux terræ tribuit incrementi, hoc commodi præſtat noſtris operibus intentio: Audiatur Laurentius Juſtinianus de diſcip. morali cap. 24. Col. 3. Sicut auyi exigua maſſa magnum ſuperexcedit cumulum vilis cujusque witalli, ita pauca opera perada, cum incendio puræ charitatis, in conſpeltu con- ditoris magis ſulgent, & gratiora fiunt, quàm multorum exercitia laborum pro- deuntia ex radiceé negligentiæ, O& de fonte intentionis incultæe. Uti ergò ante o- mnem creaturam Deus lucem creavit, & præmiſit, ſic omnibus operibus, bona intentio, lux mentis præmittenda eſt, ut noſtra opera ſint Deo placita, nobisque meritoria. CONCEPTUS II. Ipſemet CHRISTUS Lucæ II. intentionem bonam comparat oculo: Lucerna corporis tui eſt oculus tuus. Deſuper S. Gregorius, & Lyranus: Quid ergo per oculum exprimitur, niſi opus ſuum præveniens cordis intentio, qué Priusquam ſe in actione exerceat, jam hoc, quod appetit, contemplatur, quaſi in- tuentem oculum ſequitur. Ita S. Gregorius lib. 28. Moral. cap. 6. Sed cur intentio bona comparatur oculo? Reſpondet S. Paſchaſius lib. 4. in Matth. Quia ſicut oculis iſtis carnalibus omnia corporis membra ordinatè ad operationem diriguntur, ita intentione mentis, & luce fidei, cundta virtutum genera, ut lucidum corpus proficiant, illuſtrantur- Ubi oculo inſtrumento, bené & aptè & ro ficuè 2WRD AN — ſotcuöhbont cmmon grence l: & on roni tint untorimi Nobom in rerri⸗ oſuit n Uunter Gregoriue hsinnintur, 4 Plilebales, ul ando: Si bales n ſoe; it inten hiituals, Canin Müma, omne ſi unn. Audiamn Außß, oſar guil iins deſſeutuntu, UIubus rerbis, 6 imeoyentionum, Uilentozbonz int niila, a meri Uimmnogzt non . Urlhen virtutun Eumg, ut intentie lunnid eſt, ifen. S nis ar ſil Aumſtig, Niftuter Unniinin linbretendlo, gnn ci i ten Donin nfiin el, heeſangui ic, ſahin langolnis⸗ adesg e⸗ D ebent unilennr. uN1 i I ihet — Me n , ti, un gionn Cne Drli thun’ cken en! lorene Cntorl Curse ſgnmt Eultnnt N— XUen inenin ung benl Nlee⸗ ert i, ul 4 CONCIO PRIMA. 465 ficuè quis laborat, ad utilitatem temporalem utiliter operatur; ita bona in- tentione prælucente, optima fiunt opera ad ſalutem æternam; ita Lyranus in Lucam: Si oculus tuus ſimplex fuerit, id eſt intentio tua reda, ſine plica falſæ mulationis, totum corpus tuum, id eſt, congeries operationum tuarum lucidum erit, id eſt, meritorium vitæ æternæ. CONCEPTUS III. Ad Jobum inquit DEUS cap. 38. Ubi eras, quando ponebam fundamenta terræ? quis poſuit menſuras ejus, i noſti? ſuper quo baſes illius ſolidatæ ſunt? S. Pontifex Gregorius acutè obſervat, DEUM Jobum non interrogare, quis baſibus innitatur, quæ moles, quale ædificium; ſed quærere DEUM ſuper quid ipſæ baſes, ut ſolidæ ſtent, ædificatæ ſint, num ſuper ſaxa, aut Petram; indicando: Si baſes ſolidæ ſunt, ſi firmæ, ædificium pariter ſolidum, ac fir- mum fore; ita interrogando Jobum, quaſi una ſimul hortatur; baſim ædifi- cii ſpiritualis, & animæ, fixum, ac firmum Job fabricet, certus ſic baſi ſpiri- tuali firma, omne ſuper ædificatum, firmum, ſtabile, & utile, ac meritorium futurum. Audiamus verba S. Pontificis: lib. 28. moral. cap. 13. Non pen- ſandum eſt, baſes quid ſuſtinent, ſed ubi ſuſtinentur, quia profettò humana corda divinitus perſerutantur, non ſolum quæ faciunt, ſed etiam quid in operibus quærunt. Ex quibus verbis S. Gregorii utiqué intelligimus, quid ſit ædificii ſpiritualis, animæ operationum, ut meritoriæ ſint, baſis, ac fundamentum; nempè bo- na intentio; bonæ intentioni, ut baſi, ſi opera noftra ſuperinſtructa fuerint, erunt valida, ac meritoria vitæ æternæ: Super quid baſis fundata ſit Deus Job interrogat, non quid in ipſis baſibus fundatum, ut ſignificet, ſe non tam penſare opera virtutum, quæ agimus, quam animi conſilium, quo illa per- petramus, ut intentionis diligentiſſimam rationem habendam eſſe diſca- mus, illa nempè eſt, quæ opera noſtra, ut bona ſint, ac meritoria, animat, & vivificat. Sicut fabrica columnis, columnæ autem baſi innititur, ita vita no- Kra virtutibus, virtutes autem in intentione intima ſubfiſtunt, quisquis enim in DEI opere retta intentione firmatur, colummna in ſtrudctura fabricæ ſpiritualis erigi- tur, ut in hoc templo, quod eſt Eccleſia, poſitaæ utilitati ſit & decori. Conclu- dit S. Gregorius. CONCEPTUS IV. Omnis adeps Domini erit jure perpetuo, in generationibus, & cundtis habi- taculis veſtris, nec ſanguinem, nec adipem omninò comedetis. Præcipit Deus Le- vitici cap. 25. ſanguinis victimarum offerendarum olim ante altare profun- di debebat, adesquè earum honori, & cultui divino conſecrari: Quod adeps conſecretur, & DEO offeratur juſtum cenſeo, optima enim, & præ- ſtantiſſima DEO debentur; ſed quòd unaà penes ſanguis profundi debebat, mirum videtur: Quid myſterii in eo latet, quod penes ſacrificium, & adi- pem, ut DEO hoc ſacrificium gratum foret, ſanguis profundi debuerit? Feſtivale. Nnn my- — 466 IN FESTO SANCTI MARTINI, myſterium explicat Cyrillus Alexandrinus in Levit. Intelligens per adipem, operationem quamlibet honeſtam; per ſanguinem verò, intentionem bo- nam, quaſi intentio præmiſſa, ac ex corde profuſa, operationi noſtræ hone- ſtæ, bonitatem, valorem, ac meritum tribuat. Audiatur Sanctus: Sanguis ſedes animi, qui ſanguinem, is & animum adimit, voluit ergo Deus in ommi ſacri- ficio voluntatem, cor, intentionem, velut ſanguinem effundi coram ſe, nec guttula in alios uſus reſervata. CONCEPIUS V. . Fatetur ſponſus animarum noſtrarum DEUS, Cantic. cap. 4. de ani- ma dilecta: Vulnerâſti, (ex textu Hebraico legitur) Rapuiſti cor meum ſoror mea ſponſa in uno erine colli tui. Vicifſim ſponſa cauſam indicat, cur dilectus ejus ſit valoris maximi, electus ex millibus: nimirum: Caput ejms aurum opti- mum. Crines ſponſæ rapuerunt dilectum, & in vota ſponſæ placidè traxe- runt; crines vulnerârunt, ſauciârunt cor dilecti, ut totus quantus, in dona & gratias ſit profuſus. Viciſſim eaput ſponſi, eum tam pretioſum valen- tem, placidum, candidum & rubicundum, è& millibus dileéctum, & electum ſecit. Quid per crines ſponſæ, & quid per caput ſponſi intelligendum eſt? de crine reſpondet Richardus à S. Victore part. 3, cap. 28. in Cantic. Unus crinis colli, eſt unica cogitatio, & præcipuè intentio, qud laboras. Intentio bo- na, dilectam facit animam operantem, bona intentio trahit DEUM in vota ac deſideria, facit opera numini accepta, & grata nobis meritoria: Audia- tur S. Bonavent. in cap. II. Lueæ: Vulnerdſti cor meum ſoror mea ſponſa in uno erine colli tui, id eſt, in unitate, & fimplicitate intentionis rectæ, qud ſola DEO placet, & quia tales quidquid faciunt, ex charitate faciunt, ideò totum relum eſt, & bonum, && lucidum; ſecundum illud: ut filii lucis ambulate, frudctus enim lucis eſt in omni bonitate, & juſtitid, & veritate. De capite Sponſi inquit S. Bona- ventura mox citatus: Caput enim deſignat intentionem, quia ut caput eſt princi- — ninentio, & P Aem. Bona ürt. Nr bone l8 Greporius ocalena ven ,eln ſzcratil . un fi hortulanu 0. 0 Mage Gtis EoNl,quen milultt ſepul a ue Ei Perult orpi, aliem b ſos ſuis Mage⸗ iullum obtinet) ſikelem nom j unn ego G uunliz oplen, Ubentoindubiding lonſie. cab.6 in Hene n un. in inhn y ſuun pium corporis, ita intentio eſt principium operis. Deſuper S. Bernardus in ſen. iluificſg, gz, tentiüis: Sicut decor corporis in facie, ita decor totius operationis animæ conſiſtit in intentione, juxta illud Pſalmi zg. Omnis gloria filii Regis ab intus. Ergò in- tentio bona in operando traxit, & trahit in vota noſtra animarum ſponſum, intentio bona operum facit opus noſtrum, animam dilectam DEO, & ele- tam efficit. CONCEPTUS VI. Præmittit æterna veritas Lucæ cap. 12. de Sanécto Spiritu: We vos do- cebit omnia: S. Spiritus voluntas eſt; filius verò ſapientia; ſapientiæ mu- nus eſt, docere, voluntatis verò munus non eſt docere, ſed amare, & dili- gere: quomodo ergo Sanctus Spiritus, qui voluntas eſt, promittitur do- cere? docere eſt rectitudinem rei, ac operi tribuere, Spiritus S. ergò, qui voluntas eſt, promittitur docere: Me vos docebit omuia: Noſcamus inde: bona ſihklrarimne, — dent enn Ne iſon l 4Er tnn i⸗ arile ne tug ut On Cte geneni e! laent A otinl 1bini Cten usi ts abl Finecne Nun h 1 00 6 nn Phieelt Ageſti roniti ne on C 7 bona intentio, & volunta 4 KclI TRA. howaleorem. Boma inten at operibus noſtris fori 467 recto tramite, ad bonum ine rectitudinem. finem tendit, & m 2 4- nuducit. Per bonæ i du n intentionis radiu . ſcribit S. Gregorius lib. 28. moral cab 16. merita iluſtrantur actionis. Sub . I6. . ub⸗ CONCEPTUS VII. Magdalen OLñG a venit ad ſepul ciens, cum ſacratiſſi pulchrum quærer imu duætere ESUM, i vium ſibi hortulanum Vicet aPpUs 301 aemuer in ſepulchrum inſpi- Joan. 20. OG Magdalena! HS quem audacter aduite e ſkatht ob- Potiris: S, quem quæris, tetigiſti, non erräſti, nor tu ſuſtuliſti eum. ſuum ſuſtulit & ſepulchro s, inveniſti; ipſe eſt, qui izat fruſtraris, voto hom. 3. Rettè interrogat u, vivum præſentavit: igia ſeati⸗ ope corpus tavit, ipſe tulit copus, qui Ha eum, ipſe enim tulit iatur S. Maximus manuductorem, & Slores nom dormiens, ſua deraccg gui ſuſti- citer votis ſuis Magd ominabit U d né colegit. Qui Aum uomm obtinci alena potitur? fruétt quò ducente, doce 318 n obtinet?? eI ruétum ſuavi docente tam feli- tem tam fidelem ern er e . Wmuntk r nn is9 g dile- tentio; Santla ergo o Sn viratki⸗ Maximus, eſtquè n tam fidam, docto- tione mentis prophetat. Sak ex fœmina, Chriſtum re n ge & candida in- na intentio indubiè inveni a ergo intentio opera noſt Chriſto, & devo- rheer.] S JESUM, gratiam, PElIdue e⸗ facit fructifera, bo . 6. ortor ergè loriam. plina Monaſtic. cap. 69. 80 vum 5. Laurentio Juſtini Rurdin die, G. Aiotum conen Gidei eri Des glarereeges⸗ de diſci- ſecutura opera ſu on gggs con ſe cnare 4 H Kpsentes, pri- bi nent principio. Tuatens : gilant, ſemper cor inent principio- Quapro, Dtera s a, ſine endant. HH mox vurt ſomno evi- 2 nam reſonet laud, , prima cogilisis, ſuapplicationem naem, ignitam ad Sgeresto, . Addo ego . Optimam int Deum dirigat Amen. entionem. Nnnꝛz IN 468 MN FESTO SANCTI MARTINI, IN FESTO SANCTI MAR- ain TINI, = mleſtinyerun, . Nemo accendit lucernam, & in abſcondito po. meinllhe nit, neque ſul modio, ſed ſuper candela- rhunhian, brum, ut qui ingrediuntur, lumen videant. mus Niblel ludeluti Hlittn. Luc. 11. . Miunmmer ve, rbem. Bonum exemplum Superiorum illuminat, & tra- Earkur hit ad ſe quelam. ti aa⸗ Exordium. e= Rimo mobili cœli „Academicus inſeripſit verba: klrat & Anbro . Tnum trahet omnes Superior reſpectu ſibi ſub· ini uulmn , J 5 ditorum dici poteſt primum mobile. Movetur . Indit Hegelp ſuperior, benè operatur, pietatis timoris Do- mnm mn tin irni, mini ac virtutum exemplum demonſtrat, move- EiisCgetn tur fubje tus, & ipſe pius, timoratus vivet virtutum ſeriem anſun amplectabitur. Expreſſit rei veritatem eleganti verſu Joan- il cocetd nes Audenus epigramm. 113. . ulctbeytlineke quanta exemplo generoſo in Principe vi eſt, 2² Sitrcait,, TJu vitando vetas, ti faciendo Juber. nuh municgtup/ Princeps principium modus, Kex regula vitæ, nlt W Circumfert cæœlum ſidera, Rex populum. uim Textus Sa. Sacræ Scripturæ teſtimoniis comprobatur: Eremplo dici di- See ſéiplinam. Proverb. 24. V'eſtra amulatio provocabit plurimor. M nnic⸗ Patres. Paulus epiſt. 2. ad Corinth. cap. 9. Audiamus & Patres: Nuſti aeunmun §. Ambro- aſpectus, admonitio correbtionis eſt; inquit S. Ambroſius: u Niaglei, xce us. per beati immaculati; & alibi: Non diſſcile aſtimatur, quod nakn Jam factum conſpicitur. Pulcherrimus eſt ordo, ſaluberri- . ahnen mius, at onus, quod portandam imponis, tu bortes prior, E& ex te n int ². Bernar. Aiſcas, qualiter oporteat alii moderari. Scribit S. Bernardus in n Run dus, ep. 72. minn, war is nune – CONCIO SECUNDA. 469 ep. 72. Citò ſedet animiu, quod docetur e*εuli. Loquitur S. Va- lerianus hom. 17. Illa vox libentius auditorum corda benetrat, S. Valerian, nàm dicentis vita commendat; quia quod loquenda imperat, oſtendendo adjuvat, ut fiat. Docet S. Gregorius Part. 2. Paſtor. S. Gregorius cap. 3. Facere rectè ſuos cives Princepi optimus ſaciendo docet, eumque ſit imperio maximus, exemplo maſor eſt. Scribit Vellejus Paterculus lib. 2. VUét facilius ſanetis, ſani permanere debetis, cor- rigere arguendo, conſolamini alloquendo, exemplam bræbete benè vivendo, Scribit ad ſuperiores S. Auguſtinus Præfat. in Pſal. 50. 8. Augu- Nam veluti Heliotropium ad ſolas motum, ita populares ſemper in ſtinus. principum moret vertè, atque formarèi. Dictum erat Alphonſi Regis Arragoniæ, ut de eo Panormitanus. N Epiſcopus, dus lumen promeruerit præeſſe in corpore, ſimplicitate eſt ſandtd, ac innocentid decoratus, omnis Eccleſia ſplendore laminiz radiatur. Prædicat S. Ambroſius in cap. 11. Lucæ. Bon’ Principi vita, probitatis quaaam præſeriptio, & per univerſos vivend forma eſt. Tradit Hegeſippus lib. 2. de excidio cap. 5. Facka Supe- Hegeſippus. riorum non tàm invitant, quàm cogient ſiabditos ad imitationom. Scribit S. Cajetanus in cap. 2. epiſtolæ ad Galatas. Domus Epi- S. Cajetanus ſcopi, & converſatio, quaſi in ſpeculo poſita, magiſtra eſt publicæ diſciplinæ, docet S. Hieronymus in epiſt. ad Heliod. Optimé S. Hierony- concludit Beyrlinck themate 2. in Feſto Natalis Domini: Scat mus. ex ſanitate capiti, ſanitas derivatur in membra, ex luce ſolis tots mundo communicatur lumen; ita à Principe bonitas in populum deſcendit. Imploratâ S. Spiritüs gratiâ deſuper Conceptus audiamus. CONCEPTUS I. Dileéta in Canticis ſuſpirat ad dilectum; Trabe me poſt te, curremus in odorem unguentorum tuorum. Ubi advertendum, ſponſam primò loqui in numero ſingulari, & de ipſa ſola, dein in plurali, & de multis aliis: Cur- remis in odorem unguentorum tuorum: Quomado hæc conſequentia verifi- cabitur: modo ſponſam ſolam Dominus traxerit; in pietate, timore Do- mini, cultu virtutum inſtruxerit, in innocentiâ vitæ deduxerit, quia plu- res trahentur, in DEl timore ac pietate current, ac ſequentur? Origenes, I. ex quatuor: per hanc ſponſam, & dilectam DEI animam, domüs ali- cujus ſuperiorem, matronam, matremfamilias, magiſtram, præpoſitam, intelligit. Optat nunc: faxit DEUS, ut ipſa per gratiam in bonis ope. Nnn3 ribus 47⁰ IN FESTO SANCTI MARTINI, ribus, in curſu virtutum firmetur, trahatur in DEI amorem, in miſeri- cordiam proximi, in pietate religionis; familiares ejus, concives, con- ſodales, famulantes, ei adhærentes, eandem virtutum viam current, in- ambulabunt, in amore erga DEUM & proximum, in cultu religionis, ac virtutum, trahentur, ſequentur. Audiamus Origenem: Dum enim ipſa cenſura erat, ſuo exemplo current &S ejus filiæ ac famulæ ideo qjebat: trabe me, ut eis formam præberet in omnibus. Præclarè S. Bernardus Serm. 21. in Cantie. Non curram ego ſola, etſi ſola me trabi petierim, ſed current adoleſcentule me- cum, curremus pariter, curremus ſimul, ego odore anguentorum tuorum, illæ ve- rò meo excitatæ exemplo. Academicus in gruibus Volantibus veritatem de-= monſtrat? Præcedenti, ac Duci, in volatu, ordinatiſſimè reliquæ, etſi mille ſint, ſequentur nec ad ſiniſtram nec ad dextram, latum unguem decli- nantes, epigraphen ſubſcribit: Una trahit omnes: Sic in eivitate, vel do- mo aliqua evenit: Ducis, magiſtratůs bonum exemplum, optimam vi- vendi normam, juſtitiæ formam, virtutum regulam, ſequuntur cives, imitantur Domeſtici, ac famulantes: Optimè Plinius in Panegyri: Vita Principis cenſura eſt, ad hanc dirigimur, ad hanc vertimur, non tam imperio opus eſt, quum exemplo. CONCEPTUS II. Suaviſſimus Salvator noſter in domo Zachæi divertit, inquè es omnem conſtitutionem contemplatus inquit: Salus huic domui fatta et. Lucæ 19. Magnus, ac Sanétus Doctor Cajetanus in hunc locum: Per domum Zachæi, cui ſalus facta eſt, non muros & lapides, ſed domeſti- cos ac famulantes, intelligendos eſſe docet: Significatur fadta ſalus non ſoli Zachæo, ſed familiæ ejius. Sed unde deſumitur, quia non tam Domino Domůs, Zachæo inquam, quàm etiam omnibus ſuis domeſticis ſalus fa- Ga ſit? advertere libeat: Zachæum ſe ex corde convertiſſe: Stans au⸗ tem Zachæus dixit ad Dominum: Ecce dimidium bonorum meorum do pauperi- bus, & ſi quid aliquem defraudavi, reddo quadrupium. Deluper ait benignis- ſimus Salvator, ſalis huic domui fadta eft. Zachæus Dominus & Patronus domũs convertitur, convertentur & famulantes, ipſe maligna opera de- teſtatur, & deteſtabuntur ſubditi, ipſe reſtituendo vitat lucrum inju- ſtum; ſequentur Dominum ſuum famulantes: Membra enim ſequun- tur caput, & quando Paterfamilias eit vir probus, domeſticos ejus omnes in probis numerare potes. Teſtimonium adfert Joannes capi- te 4. Regulus Capharnaita poſt miraculoſam reſtitutionem filii: credi- dit ipſe: converſus eſt, fidem CHRISTI amplexatus eſt: vix Regulus hic credidit, & cum eo numeroſa familia credit, mores aſſumit San- Etos: Credidit ipſe, & domus ejus tota. Deſuper S. Hieronym. Yide, quanti referat majorum fidæs bonis conjundta moribus, inferiores enim eos faci- lè ſequuntur. Aviculæ, dum aurora ad hæmisphærium noſtrum ingredi- tur, R — cAklucunt, Amt omnes, Al⸗ len und mocdr yet, omnium r etltat u. Furerenplun 0 neil, uod iu Ctiser caſtris ent, utobeclent Uterelatione ſui ArUias: negotiot micos, conola Allchalo gvielcen Mnclemndo: eoenlo conſpe M, minus corpori in Ierdoram hu enns ubſiltit: eur Bu! caulglis elt b Innn exemplum; , Gſeni un enn, ut cone⸗ 1 Gher ſaluteyy AAl . lehar i⸗ 1. in he Afene, taleniels inge ünilitibendo: 1 Pelucchit, agte gunt, gnor on, Mnin Mh. Cnitu Offeinmm a ſus Mopri oſts ſics hrece kei kaeh V e V ll1 fin; ſter ne un ne tnent Hel Len W tin nd Gi enn 9 Alr⸗ Nucſe Cinſe netn D lonfcn Ane Nun’, CONCIO SECUNDA. 471 tur, applaudunt, eam lætis excipiunt vocibus, unaâ incipiente modulari, canunt omnes; Academicus ſubſcribit Lemma: Omnes excitat unus. Ad eundem planè modum: bonus paterfamilias domui ſuo, dum bono exem- plo præit: omnium animos, ad obſequia, ad laudes divinas animat, ſicque ommnes excitat unus. Mellifluè S. Bernardus Serm. 2. in reſurrect. ſermo vivus & eſzcax exemplum operis eſt, facilè faciens ſuadibile quod dicitur, dum demon- Erat fadtibile, quòd ſuadetur. Teſtis Urias. CONCEPTUS III. Urias ex caſtris ad aulam citatur regiam, feſſus, fatigatus die ac noctu perrexit, ut obedientiam eitam, obſequia prompta, Regi demonſtraret: feliciter relatione ſuà Regi depoſitãâ, cum gratiã & clementi oculo dimit- titur Urias: negotio fic ex voto peracto, & ſuos in urbe viſitabit, ſaluta- bit amicos, conſolabitur charam conjugem, defeſſa fovebit membra in molli lectulo quieſcendo, corpori indulget, delicatiori cibo, & ſuavi am- broſia recreando: nihil horum Urias tentavit, nec verbo falutavit ami- cos, nec oculo conſpexit conjugem, nec ad horam propriam ingreditur do- mum, minus corpori indulget, aut deliciis, ſed inter gregarios milites in atrio, ſuper duram humanum cubans, vigilat, anxius, & ſollicitus, curis intentus ſubſiſtit: cur tam auſterus eſt ſibi, non voluptates, ſed negotia cogitat? cauſalis eſt bonum Generalis, ac Ducis militiæ, Superioris ca- ſtrorum, exemplum; audiamus Scripturam 2. Regum cap. II. Dominus meus Joab, & ſervi Domini mei ſuper faciem terræ manent, & ego ingrediar domum meam, ut comedam & bibam, & dormiam cum uxore mea, per ſalutem tuam, && per ſalutem animæ meæ non faciam rem hanc. Deſuper Abulenſis: quæſt. 13. Volebat Urias ſemper eſe ſicut in bello, quousquè finiretur, ut non videretur ipie differre à manentibus in bello. Expreſſit exempli boni fortem vim Academicus pingendo cervum per avia & devia hinnulos ſuos dedu- centem inſcribendo: Exempla trabunt. Sic præpoſitus, ſuperior, id ipſum facilé perſuadebit, quod prævio ſuo exemplo comprobaverit. Qui facit, etſi tacuerit, aliquos corrigit ſuo exemplo. Inquit Author imperfecti operis hom. 10. in Matth. CONCEPTUS IV. Chriſtus officium paſtoris ovium enarrans, inquit: Paſtorem lo- qui ovibus ſuis: Proprias oves vocat nominatim, & educit e6as, Joann. cap. 10. dein oves ſuas præcedit: Ante eas vadit & oves illum ſequuntur. Clamat paſtor, ſieque blando ſibilo, aut minaci agolo, oves in recta ſemita ducit, & à florido nocivoque gramine providè avertit: rectam approbo Pafſtoris vocem, ſibilum & clamarem, quo oves ab humidis paſcuis abſtrahit, ad ſanas & ſiccas herbarum petras deducit: hoc miror, quod in paſtore ap- Probetur rectum, quod oves antecedat: aute eas vadit: Putâflem, Paſtor poſt „ 472 IN FESTO SANCTI MARTINI, poit oves incedere deberet, ut ſi quæ à camporum viriditate ſeducta, de- clinaret, aut itineris labore ſubſiſſeret laſſa, declinantem reduceret, ſub- ſiſtentem propelleret: deinde, ſi ad vocem, ad clamorem, ad ſibilum pa- ſtoris, quo paſtor duxerit, oves alacriter tendunt, gradiuntur, quid opus 2 eſt anteire? ante eas vadit: anteire, idem eſt quòd præcedere, id eſt, ex- emplo inſtruere, edocere: Paſtores ſubditorum ſunt ſuperiores, ſi hi ad bonum hortati fuerint oves ſuas, ſibi ſubjectos, ſimul & præierint optii-· mo exemplo, ſi nempè illud, ad quod ſuos hortantur, opere bono con- firmaverint, ſequentur oves, imitabuntur ſubditi: ſuperiores illos, quos dirigunt mandato, alacriores faciunt exemplo: Benè Theodahadaus 10. Veariar. 13. Rex minor, ad potiorum currit exemplum. Academicus inſtru- &tè ſymboli loco ſtatuit canem, veſtigia Domini legentem, cum Lemma- te: Greſſum inſequitur herilem: Ita filius Patris, ſervus domini, ſubditus Principis, aut Prælati ſui odorifera virtutum veſtigia, pede nunquam exerrante premit. Clemens Alexandrinus in cap. 10. Joannis valdè ap- poſitè: Ante eas vadit: quia rettè vivendi exemplum, quaſi veſtigia pedux ipſorum oculis objiciens, gquid faciendum, & fugiendum opere docet, & over ipſum Nequuntur. Centurionem cohortis Italicæ, quem religioſum, DEUMque ti- mentem Scriptura deprædicat: Religioſas ac timens DEUM.: Ador. 10. apparet Angelus, jubetque accerſere Petrum, à quo in vera fide in- formaretur, & abjurata refipiat idolorum plectibili religione; paruit Centurio, miſitque domeſticos, & militem moratuimn, nec martiali li- centiã abuſum : Yocavit duos domeſticos uos, & militem metuentem domi- num, ex his, qui ili parebant: quibus cum narr'fet omnia, mißit illos in Joppen. Notare hic libeat: quod de domeſticis duobus Centurionis, — aon ert Se d uuen, de dofme chis nitutem te un Ad domn (ninittur. Dnid Tribum lannorciam perli, Arbarſuer Eii rifni, dre Dunid cupit, ut Cth nlo excepto, ent, A inpit leponget Abn 11 Cufiebat;: Urnshporgt lucrar mmum: Y eoe dinden, l ten igu Hor. uß unfdelun citcte, , nulla prorſus fiat mentio, an virtuoſi, probi, ac DEUM timentes fue- rint; qualis laudatur miles, cum illis ablegatus: cur quæſo non etiam hi duo Centurionis domeſtici, deprædicantur homines metuentes Do- minum, homines pii, devoti, & conſcientioſ? reſpondet Lyranus hic: Quod hi duo domeſtici, ſint pii devoti. DE.UM timentes, non eratt opus ſignatè exprimere, ſiquidem jam fſubintelligitur, famulantes Cor- nelii eſſe pios, Dominum metuentes, cum Cornelius, Dominus, & Su- perior illorum, ſit vir religioſus ac timens DEUM. Cum Domini jam retuliſſet textus ſacer virtutem, ſervorum etiam promulgaverat pro- bitatem, conſequens enim eſt;, domeſticos virtutibus inſervire, ſi Do- minum conſtat virtutibus exornari; audiamus verba Lyrani: De duo- bhus domeſticis non exprimitur hic quosg eſſent timentes Dominum, quia ſupra in principio iſtius capituli erat expreſſum, quod Cornelins erat timens es fwwweefen en oe, ec Mn late: tMen me netwenen ILe Nts, M Olnc Cgyrn ſillel tmnu. CoONGCIO SECUNDA. 453 Miles non erat de domeſticis, & ob id ejus virtutem videbatur aſſerere ne- ceſſarium, de domeſticis prineipis religioſi videbatur ſuperfluum, ſatis fuit principis virtutem referre, ut facilè conjiceretur domeſticos probitati inſer- vire, nam ad domini exemplum, ſervus componitur, & plebs, mores Pro- cerum imitatur. CONCEPTUS VI. David Tribum Judam in partem ſuam deducendam Legatos miſit, qui ad concordiam perſuaderent de Tribu Superiores: Rex verò David mſit ad Adoc & Abjathar ſacerdotes, dicens: loquimini ad majores natu Juda dicens: cur veniſtis noviſſimi, ad reducendum Regem in domum ſuam? Hic obſervandum ve- nit: David cupit, ut omnes contribules de Tribu Juda ſe ſibi ſubjiciant; ſi omnes nullo excepto, cur non etiam omnes & ſingulos in ſpecie, ac ſingu- htim, vocat, & invitat? cur ſolum majores natu: Logquimini ad majores natu Juda: Reſpondet Abulenſis quæſt. 8. Suffciebat, ut oquerentur Præcipuis il- lorum. Sufficiebat; ad magnatum enim exempla populus componitur: Proceres laborat lucrare David, certus: lucratis his, & populum placidè in vota futurum: Ut regulam oportet rectam eſſe, ad duam Cœtera adæquentur, fic merito Prineipem, ad quem alii diriguntur. Habet Lipſius monit. Politic. cap. S. Rpilogus.] Hortor ergò cum S. Paulo I. ad Timoth. cap. 4. Eſzo ekemplum fidelium, in verbo, in converſatione, in charitate, in fade, in caſtitate, nt profectus tunm manifeſius ſet omnibus. Amen. Feſtivale. Oo o IN IN FESTO SANCTI MAR res. Piide, ne lumen, quod in teeſt, tenebra ſint. Luc. Cap. II. . Thema. Necéſſarium, ac utiliſſimum animabus noſtris eſt quotidianum examen conſcientiæ. phen tenet: Tergendo nitidins haud aliter ani- ma noſtra, frequenti conſcientiæ examine ab- ſterſa, ſpłendorem nobiliſſimum ſortitur: unde peuræ. 1. . . . . Spiritum meum. V'ias meas in conſpedtu ejus aguamn, E&ipſe erit Sailvator meus, inquit Job. cap. 13. Audiamus, de neceſſitate, Vatres, & utilitate conſcientiæ examine Hortantes Patres: Cum ſæpe- numero, ac plurimum peccemus, & Judm facillimè obliviſca- mur, opus eſſet frequentiſſimd, ac ſen gulis hori, nos ipſos ervuite. aſo 8⁸ Doro- re, vimari, ac perſerutari quàm ailigentiſſimt, docet §. Doro- dheur. theus Serm. 16. Duorum temporum habendam curam, mant & mu. num cap. 10. Non ſomnum mollibus admittas oculi, prinsqae diurnorum operum ter ſignacula æſtimaveris qua tranſi! quid egi? quid opportunnm omiſis incipiens autem à primo, Percen- ſe quoque ſequentia 5 & mali quidem commiſſes önerepare, boni geobeus. autem delebtare, hortatur oannes Stobeus Serm. 3. De S. Igna- 1 matin⸗ tio fundatore Societatis IESI ſcribit Ribadeneira lib. 5. C. I. PoohH. it: In horas ſingulas ſeſe colligebat, & à re ligui, in eum aui. mum avocabut, conſcientiam ſuam diſentiebat qadm ailigen- tiſſimè. A Uri lamina, dente lupino extergi ſolita epigra- L & Plalmiſta hortatur: Qux dieiti in cubilibas ve- Texm Sa= ris, in cordibus veſtris compungimini. Pſalmo 4. & Pſalm. 76. ere dee Seditatus ſum nolte cum corde meo, & exercitabar, & ſeopebam iu eſcccte mes unanimi uv ifituil jena,e, Gt, eſceetinc Nen iſina, 9 . Ailgit, ,Y iennnß er . n; eſere i mnlfu ſe Dn c. 31. H luuhelcmta Mivn, oonſcie, unletus; ye lnuiprni 7 Inſo. Allere r zi, nir mur, ſeu hlltt, h welihen 4 4 veſzeris; ideſt, errum, Jquæ alturi ſumus, & esrum, qua geſt . i e S. Hierony- muz, præſcribit S. Hieronymus lib. 3. Apolog. adverſus Ruffit- letg⸗ unuſi, ie⸗ Meßne, ſil ngit ilige ſeilgnnii tclicee⸗ 4. Morelium in . Gerigerte wwiſiſtaun N ,“ un t idi 3 . Usrolttt te. lle. Haud Autt tiz eum lortrnt,A. ir Mie 54,n nan,, nuczdentce Pittes: 00 GiliS. nr 1,Kot Hm a, 6 yll/ſi . ſog deni ut, Gniin iimn Sem ⸗DO eneit 1 liile 7 itncr CONCIOTERTIA 475 tiſimè. Item, de Sancto Xaverio teſtatur Turſelinus lib. 6. 6. Kawrias. cap. 6. Vitæ: Scpius in die diligentins conſcientiam excutie- bat ſusm, & &teros ad idem faciendun magnoperèd hortabatur, in eo perfectæ vitæ cardinem verti ratu. In hoc ipſum Scri- ptores unanimiter conſentiunt. Diſce in eo ſecunädum com- munis inſtituti leger tu tibi præeſſé, & vitam ordinare, Ormore componere, & temetipſum judicare, teipſum, apud teipſam judi- care, ſapè etiam condemnare, nec impunitum dim'ittere, ſeaeat Ju- dicans juſtitia, ſtet rea, & ſeipfdm accuſans conſcientia. Nemo te plus diligit, nemo fidelius judicabat“ manè præteritæ noclis, fac àtemetipſo ekattionem, & venturæ diei, tu tibi indicito cau- tionem; veſperæ prateritæ diei rationem exige, O& ſuperveni eunti nobti fac önäibtionem. S. Bernardus Serm. de imit. 5. Bernar- Dom. cap. 31. Habetocodicem conſcientiam tuam, & ſcribe quo- dus. tidiana peccata, quomodo occubueris ſieper ſtratum tulem, bperfer in medium, conſcientiam tuam, & réminiſoere peccatatus. Dicito in corde tuo; expendimus diem anima! quid fecéimus honi, & quid mali operatà ſumms? & ſiquid boni feciſti, gratias age Deo, . ſi quid mali, de cæœtero ne facias, inſtruit nos S. Chryſoſtomus in à Chrya- Plalm. 5§o. aſſerens ulterius: Nihil eſt, quidquid ſi debeat co- Romus. gitare, niſi ut in ſeipſum oculos conjiciat, ſé diſcat, ſe diſcutiat, ſè inſpiciat, ſe quærat, ſe inveniat, & quod dAiſplicet, necet, & gquod placet, optet, &–plantet, & hom. 23. in Matth. habet: Itaque lebtum ac quietem petiturus, hoc fadecinm inezs, idonenm ad hanc rem hoc tempus eſt, conſentanenus locus, csmera, & lelttu- Ius, quod Propheta quoque denotavit, diceni: quæ dicitis in cubi- libus veſtris, in cordibus veſtris compungimini. Meqge, res par- vas contemne, ſed magnas etiam earum rationes enbpete, hoc mo- do magna ſacilius e vitabis nelibta, id ſi diligenter guotidiè facies, terribili futuri Judicis tribunali lætis aſſiſtes. Elebtorum eſt abtus ſuos quotidis, ab ipſo cogitationis fonte diſeutere, & omne, quod turbidum profluit, ab intimis exſiccare, docet S. Gregorius ⁶. Grege- lib. 25. moralium. Szcat mercatore quotidié lucri & damns im, rationes exigenter, præ reliquis augent opes 3 ita & lucra virtle- tum ii potiſſimum au gent, qus earum vel incrementum, vel decre- mentum quotidiè ewaminant. Climacus de vita relig. Szciut 3n Climaens, O0 % %J ²* donmré- .» 476 IN FESTO SANCTI MARTINI, : dombias, ubi frequens ſcoparum uſus eſt, nullæ apparent aranec, ita ubi frequenter evamen conſeientig adhibetur, Diabolus la- ques ſuos extendere veretur. Et ſicut pavimentum, quo ſæpius cvoerritur, eo purius redditur, ita quo ſæpitss conſoientia per exa- Buſæus, men purgatur, tantò purior, tenusorque eſpcitur, tradit Buſæus in virid. titulo eodem cap. 4. Concludo cum 8S. Ignatio Lo- jola lib. Exercit. Examen conſeientiæ ad purgationem animæ, & peccatorum confeſſionem utiliſſemum eſt. ImploratA S. Spiri tùs gratiâ Conceptus audiamus. . CONCEPTUS I. WU Confirmatio. ] Inter cœtera præcepta ac leges, etiam ſequentem DEUS legem Moyſi præſcripſit: Sume tibi aromata, & flatcten, & onycham, galbanum quoque boni odoris, & thus lucidiſſimum, faciesque thymiama compoſ- tum opere unguentarii mixtum diligenter, & purum: cumque in minutiſſimum pul- verem univerſa aromata contudetis, pones ex eo coram teſtimonii labernaculo. Exodi 30. Quid per contuſionem ac mixtionem horum aromatum DEUS indicare voluit? Reſpondet S. Gregorius, per hanc aromatum contuſio- nem & mixtionem intelligi crebram conſcientiæ examinationem, & discus- ſionem: Aromata in pulverem redigere, eſt virtutes recogitando terere, O&usque ad ſubtilitatem occulti examinis revocare, & hic vis coram tabernaculo teſtimonii poni jubetur, ut DEIIS ipſe non jam Judex, ſed teſtis ſit, quod judicium ejus præve- nientes, & nosmet ipſos dijudicantes, miſericordiam mereamur. Verba ſunt ci- tati Patris: aromatibus comparatur diligens examen conſcientiæ, ut ſicut hæc delicatè condiunt & ſapidos reddunt cibos, ſic medio diuturni ex- aminis conſcientiæ, delicata fit anima, Sancto Spiritui mifſſus acceptiſfi- mus præparatur. Sicut aromata expellunt fœtentia, ac odore ſuavi re- plent arculam, ſic per frequens conſcientiæ examen, expellitur fœtor pec- catorum, fragilitatum, ac imperfectionum noſtrarum, animæ verò ſuavis- ſimo virtutum ac perfectionum odore replentur. Sicut aromata impe. diunt putredinem, & ea, quæ condiuntur, reddunt vegeta, ac perma- nentia; ita frequens examinis conſcientiæ uſus expellit ad lapfum pro- clivitatem, Spiritum facit vegetum in bonis actibus, ac permanentem in virtutum operationibus, nempè declinare malum, & facere bonum. Ani- ma hominis inſtar horologii eit, in quo index eſt conſcientia, pondus ve- rò hujus, examen; quod ergò horologio inſcripſit Academicus, inſcribo animæ: Ritèé, i ſæpè reverſor. Horologium ſi ſæpius reviſitur, pondera at- trahuntur, rectè procedit, rectè monſtrat; ſic ſi anima per examen con- ſcientiæ in dies ſaltem bis, manè & veſperè luſtratur, inſpicitur, dirigi- tur; rectè procedet, rectè monſtrabit, rectèe ſonabit. Ritè, ſi ſæpè reverſor. Anima ueninnterni Uunſennitlr e ſünmnoltrr e ulk, 1 ben 1 Noll nari ſCrdlbus? n olenicus inf Uleouiſime luindles exe onmpareri pe e eElayit, g erum quibu Uuni germinar 1 ter Zinania 6 Glgens a0 Intz Oelo in meo HKM Ipelectionuma 1Aunus àvit NI. Cantcorum e Inſendenten flufimi, er r Clectam Dl I ſufßiticeel tillzritus, iu Aangt ſſien mn, tleſatur; 1 Nninnnn ſeut, k igglm en Unmwimun,On ſckanſu a in ien Arl ſan ſen ,6 Dei nan Kan Vupnd 6. Neus Vir⸗ „N Yifgul münfinen — feſt cnn Mnn 66 ti ttadit e lgntin tinnemnn lornl tam ſaſte ten Gon natomnc onem s⸗ ldo teend bPertnelite ltcimten . Nenebe lciente,t hecio dund milluat 1e Cdorſi heliturlen AGie ol Gt won Vegelih⸗ lt A 1 hemhnel: cete onmn lenlar Reniab,l ltur,N ude ene hictt,, r Ni CONGCIO TERTIA. L 47 Anima noſtra . eſt velut navis inſtitori ravis inſtitori onuſta, ad beatæ æternitati 5s, quæ pretioſis meri dit: Nulla navis ſin echitatis porrum: per mortalis Wits elagus comicm eſt ſordibus? navi „nulla pænè anima ſi conten- navis nunc ut ſe na ſine nævis, & defe Academicus inſcribi ervetur nautæ ſæpi „18 , efectuum icus inſcribit Le⸗ . xpius ſe - 3 DEI ſecuriims er aur 4 on ver dun an or. ntinar exhauriunt, ſentina indi ⸗ ſi medio examine ic anima in gratia es exo ine co ma comparari potolt hon zburdgetur, exſiceetur; ſe nſelentir 3 defeétuum rto vel agr- 2 voneror. Ani mere exaravit, grati gro, quem cœleſt . Ani- . iarum ſuarum is agricola crucis tat; verum quibu rore fœcundat Sticola crucis Vo- 1 3 VeruiI scunque ager iſt „Verbi divini ſemi Zizania germi ger iſte gratiis impi ini ſemine di- rminare, quæ inimi pinguetur, ceſſabit ad hæc Zizania micus homo ſuperſemi nunquam 1 eradicanda vix ali ſuperſeminare minimè “ 1, ix aliud ; imè negligit; quàm diligens ac fr liud paris efficaciæ ſupe Sit ; —: 5 equens conſcienti upereſt remedi primit; Oculo in agr ntiæ examen; iter ledium, um defix tiæ examen; iterum Academ ſtrando quotidiè bru 0, cui inſcribit: Z lcus ex- otidiè examine it: Luſtrando mund. . conſcienti i mundatur. L rperteclionum ab ani & animam, loliu HW anima evell m defectuum, ſpi dus & purus à viti evelluntur, reſecantur . „ ſpinæ purus à vitiorum Zizania, bono ſemi ,ager animæ, totus mun- ine perfectionum repletus, con 3 ſervatur. Canticorum GokCcEFIUS II. cap. 4. ſponſ. lum aſcendentem deicr: ponſam, quæ anima fidelis eſt, An eſcribunt: O elis eſt, Angeli i am, dilectam DEO ani iverſi pulveris pigmentarii . imam Angeli inſt rii. Quod ſpon- tum, ac ſfuffiti cœlos aſc geli inſtar ſuaviter f los aſcendere deſcrib iter fragrantium aroma pretioſa virtus, quàm odori unt, non miror; quid eni z riferum aro . 3 quid enim eſt aliud ma: Aſcendit ſurſum: Sie vi ma, cui Academicus inſcribi virtuoſa anima, ſi us inſcribit Lem zterna, elevatur; . a, ſurſum, ad 1 ſam animam ſenn M Bcer Tn aur adnectat engel akrctrdck gaudia ſicut Virgulam aſce Cur ficut virgulam? an fo Würtuo⸗ 20 udicantis; . 5 100: irgula, Symbolum 3 erium iRtores, 6& Dei * 114 910 ouitur F. Tounnes ze je, Tie; 7 e: Er frequentioris examini ndit ſponſa;, fidelis anima, Virga i judices aminis conſcientiæ lis anima, Virga inquam Judicii um conſequi eonz ntl: proficit anima in virtuti udicu cone, EAuitur regni colorum. Ita Hartung. ing ututihs, S om- virtute in vi gula aſcendiſſe dicitur, quia virga Judi . 22. Poſt Pentecoſt in virtutem excrevit. ga Judicii ſeſe continuit, & de 00°⁵°5 CON. 4„8 IN FESTO SANCTI MARTINI, CONCEPTUS II— Iſaac elegantiſſimam ſuam ſponſam Rebeccam omnium primo vidit, & ſalutavit ad puteum viventis, & videntis: Geneſ. 25. Eo autem tempore deamhbulabat Haac per viam, quæ ducit ad puteum, cujus nomen eſt, viventis, G videntis &. Cum elevdſſet oculos, vidit camelos venientes procul; Rebecca quo- que conſpetto Haac, G&. Signaté dicit Scriptura: Eo autem tempore: Quale quæſo fuit tempus? in eo quid egit Iſaac? unde præſentia, & conſortio Rebeccæ beatus eſt? denominat tempus Scriptura, & ſimul etiam actio- nem Iſaaci, quâ tunc occupatus erat, ſpecificat, Egreſſiz erat ad meditandum in agro, inclinata jam die, Septuaginta Interpretes, pro li ad meditandum, legunt; ad Exercendum. Veſperi ergò ſe lſaac exercebat, exercitium de- terminat David Pſalm. 76. Exercitabam & ſcopebam Spiritun meum. Rumi- nabat optimè edoctus Juvenis inclinante ſe ſole, quid illa die, aut mali egiſſet, aut boni facere intermiſiſſet, Domum ſuam cenſcientiæ purgabat in agro, & ecce fructus? advenientem ſuam ſponſam Rebeccam intueri, ſalutare, meretur. Rebecca ſponſa animarum nofſtrarum, eſt gratia DEl ibi hæc ſe vel maximè offert & præſentat, ubi anima ſe ipſam quotidiano conſcientiæ examine exercet, quid mali admiſſum, quid boni intermis- ſum, quid obiter, & perfunetoriè geſtum ſit, exacte disquirit, ruminat, & examinat. Dum Elias curru igneo raperetur in cœlum, Eliſæus diſcipulus ejus ro- gans inclamat: Duplicem ſuum Spiritum ſibi largiatur: Obſecro, ut fiat in me duplex Spiritus tuus. 4. Regum 2. Quod rogavit Eliſæus obtinuit: HEit tibi quod petiſti- Quis dicet, quo medio rem tam difficilem, duplicem Eliæ ſpi- ritum, Eliſæus impetravi? dicit medium Carthuſianus, & fuit inceſſabilis directio oculorum ad Eliam: & videris me, quando tollar a te, erit tibi quod petiiſti. Inpiciendo duplicem duplicem Spiritum obtinuit Eliſæus: Si & nos, ut olim Eliſæus Eliam, indeſinenter, omni die ſæpius conſcientias noſtras, ſtricto examine, inſpexerimus, duplici Spiritu, mentis & animæ perfectio- nibus dotabimur. Subſcribit Conceptum S. Bernardus Serm. 17. in Cantica: Nunquam ſine noſtra conſcientia magiſtra, undlio tollatur A nobis, ſi duplicato ma- nere, non voluma; defraudari. Ruth. cap. 2. Moabitidem, legimus collegiſſe Picas in agro ue ad ve- Peram, ſpicas collettas, virga cædens, excutiens invenit hordei modios tres; Spbi. carum nomine actus nofſtri, per diem dicta, & facta intelligi poſſunt; qui Chriſtianus indies antequam cubitum iverit, virga judicii particularis, examinis conſcientiæ, ſpicas, diei elapſi dicta, facta, intermiſſa, diligenter discuſſerit, ruminaverit, indubiè colliget modios tres, triplicem inquam gratiam R nim campunt a li0, Ki operund Udgvam Dl cfmmu: Nid uſancterel Een e bonn i Nont: am ne in: ds ona Suapolun. kbonz ielt, unt, ermmini e “ uip e fecefat;, ſer alas dona⸗ 66,Oheta noltra⸗ Enckx inguifn ertur. ttent. Facigmn inl Mnilitetr, nilie, igſm (cuſiin, d lln Ninod. Mken tere Dineſtf Min ſorer Konte l etuntn tlreltun. lmnmlrt exencliunt teun. N. die, W ſentiet. eccaah ,tg. Duun gudk bonln gvitit, Clephuin Oiconttt CPfut. H Gurlank A nutndi ,tetn lian:t Onlcenine emn I „ SOrcſectet ,u 3 Pre G eleitun icl ntettan, olceo tihli 5 aninee ldͤO , 12 gratiam compunctionis de negligentiis commiſſis, gratiam conjuncéti- S cum DEO, gratiam emendationis, majoris impoſterum cautelæ 4 ons ſando, & operando. P . n cautele⸗ n coüvere “ C&QC ONCEEPTUS VI. Poſtiquam DEUS tot nobiles creaturas produxiſſet, bonas eſſe S. Spiri- tus affirmat: Vidit Deus quod eſſet onum. Geneſ. cap. I. Omnia DEl opera bona ſimpliciter eſſe approbantur. Paulèò poſt Sanctus Spiritus, qui prius opera Dei bona ſimplicier eſſe dixerat, valdè bona eſſe annunciat: Erant valdé bona: jam non amplius opera DEl dicit eſſe bona ſimpliciter, ſed cum addito: Valdè bona. Optima inquam, ac omni norma perfecta, omni re- gula abfoluta. Quid opera, quæ alltea S. Spiritus ſimpliciter bona dixit, jam Valdè bona. id eſt perfectiſſirna, abſolutiſſima fecit? cauſalis adſcribitur in- ſpectioni, examini, quod fuper opera ſua DEUS inſtituit: Viditque DEIIS cuncta, quæ fecerat; & erant valdè bona? Geneſis cap. I. Prius quidem bona, . 7 poſtea valdè bona, poſtquami nemp & examen interceſtiflet; ex quo diſci- mus, opera noſtra;, quantumvis bona fuerint, meliora adhuc futura fore, ſi ad Sanc?æ inquiſitionis libellam, per quotidianuni examen conſcientiæ re- vocentur. Epilogus] Hortor ergo omnes cum S. Chryſoſtomus Serm. 3. poœnitent. Faciamus hoc in operibus noſtris vocata conſéientia noſtra, fa- ciamus ſimiliter rationem operum, verborum, cogitationum, & ſerutemnur guid atäliter inſumptum ſit, Quid in perniciem noſtram, qui, ſermo malus expenſus in convitia, in ſales, in tuarpiloquia, qua concupiſéentiæ« oulam in intemperantiam provocavit. 4 Amen. 480. IN FESTO SANCTI LEOPOLDI., IN PE 8 TO SANCGTI 150 POLDI, CONGIO PRIMA. Textu. EHomo quidam nobilis, & c. Lucæ 19. Them. Timor Domini nobilitat, & beatificat. Anguine nobilis 8S. Leopoldus, animo nobi- aädoleſcentia cumns Dei timore, ſamma vita in- liſta, nempè ſalubri illa piſcina probatica. Joan. 5. Movebatwms aqua, & ſanabatur anus. Academicus epigraphen ſubdit: Turbata ſalutem. Sic timor Domini indubiam animæ adfert Textus Sa. ſalutem, omnemque nobilem felicitatem: Audiamus Sacram cræ Scri- Scripturam: Multabona habebimus, ſi timuerimus Deum, & re. pturæ. . cſerimns ab omni peccato, & fecerimm benb. Tobiæ cap. 4. Bea- tus, qus timet Domznum, Potens in terra erik ſemen ej ejus, gloria & divitiæ in domo In, canit David Pſalm. 111. Tincr, Domini, gloria, & gloriatio, & lætitia, & corona exultationi, docet Ec- SS. Patres. Cleſ. cap. 1. SS. Patres libeat percipere: Tzmor fundamentum Tertullia- eſt ſalutis, timendo cavebimm, cavendo ſal vi erimis, ſoribit Ter- nus. tullianus lib, de cultu fœmin. Conformiter S. Auguſtin. in 8. Auguſti- nus. Plſalm. 147. Territi præcavemm, præcaventer, ſecuri erimus; köämor, Ts: nien e- corriget, fugat crämina, zunocçentiane ſervat, 8. Chryſo- & omnit boni tribuit facultatem, tradit S. Chryſoſtomus Serm. y y Komus. de Joanne Baptiſta. Tàmor Domini radix & cuſtos eſt omnium . bono- — R lior, quia ab infantià timuit Deum, ſic Ec- cleſa orat in hodierno officio: Relucelat in tegritas. Nobiles ergò, id eſt ſummè feli- rr AEE Ces, excellentes, ac beatos facit, timor Do- mini. Pulchro emblemate hoc expreſſit ingenioſus Symbo- timor Præſenst, ſécuritatem generat ſempiternam. Solu eſt Dei ann ——ꝑ lr, icit . imnere lut e i imye ulhifi I, Minzelit . Snun Mi vinlu ſfe, M tentatinnut Szin ſoanr uterrs, un. lei n pyuteg⸗ nol 2. A ns . 6, ca). ⸗ ehtan f. (jrilas lib.2, Aletnarh in ninun, g mnld Sirtce (Cnrfrnni. e Neu nnnni, tlti Ulamicus expreſt, = S = = Mwiarnn ſoſtinan 1 Akmig, eſ Uumrominihon . unnminin ien iäenegann, W u ln cone ulmn ſclien, Moee ſobe — 1 . ininart Deum b o: Nehtt ſunnnt elt lunnt ficih ion enioluhe n.. Ma ruphen n aniret dceumnden Dit Obigcn ſenentit 4 zzus ſchi 5 Ati ,G. M nentiun il ſotoonk⸗ es CONCIO PRIMA. 481 bonorum, dicit S. Bernardus tractatu de donis S. Spirits. Non 3. Berhar. poteſt timere barbarum, qui timuerit Salvatorem, non poteſt me- u, tuere hoſti impetum, qui Chriſti pracepta ſervaverit, præcepta enim Chriſti, arma ſunt Chriſtianis, & divinus timor, kimorem à nobis repellit hoſtzlem, perorat S. Ambroſius Serm. 1I. de Eli- S. Ambra- ſæo. Quemadmodum quercus demiſſis altius radicilus, nullins ſius. ventè viribus Rernitur; ita animam divino confivxam timore, nulius tentationuts ventus evellet, verba ſunt S. Chryſoſtomi 5. Chrylo-⸗ hom. 83. in oannem. Szcut impoſſibile eſt, ut cœlum non ſit al- Korus, tius terrâ, & non adju vet eam ; ſic impoſſibile eſt, ut miſericor- dia Dei non protegat eox, qui timent eum, tradit Hugo Cardin. in Hugo Car⸗ Pſalmo 1. 2. Anchora cordu, eſt ponduis timoris ſcribit S. Gre-5 Gregoriunn gorius lib. 6. cap. 24. Tenendum eſt, animam Dei timore, velut muro obſeptam, fortem eſſeè, & quodammodo invibtam, ſoribit S. Cyrillus lib. 2. in Iſaiam cap. 6. Concludo cum S. Ephrem. 5. Cyrillus. Serm. de timore Domini. Mon eſt inter homines major illo, qué : Ephrem. timet Dominum, & anima Dominzm timens feliciſſima eſt. In- vocatà S. Spiritùs gratià audiamus Conceptus. CCNCEPTUS I. [LConkrmatio.] Timorem S. Laurentius Juſtinianus Anchoram vocat lib. de perſeverantia cap. 3. cur anchoram? anchoræ beneficio, navis in medio mari, tuta ſiſtitur, anchora firmat navim, ne ruat, ne mergatur: Academicus expreſſit Lemmate: Hoc pondere tuetur. Timorem DEl ergèò Anchoram Juſtinianus vocat: utique ideò: Sicut anchora navim firmat in ediis undis, ne fluéctuet, vertatur, ac mergatur; ſed fixa, firma conſiſtat, ſic timor Domini hominem, qui quaſi navis in mari hujus mundi, à ventis tentationum impeditur, ne ruat, labatur in peccata ſicquè in profundum inferni demergatur, tuetur, in gratia DEl firmum ac ſtabilem cuſtodit, & conſervat. Ita concludit citatus Sanctus: Zimor ſtabilem reddit gratiam ſicut anchora ſtabilem navim facit, anchora namquè mentis eſt pondus timoris. Teſtem produco jobum: O quot tentationum fluctus hunc virum impe- tivêre, ruina domus, chara pignora; fili & filiæz omnes occiduntur, do- lor! de Coelo ignis deciduus multa millia ovium concremat, & incine- rat, hoſtis ditiones devaſtans, boves, camelos prædatur, Job ad ſtipem re- dactus, undiquè orbus & pauper, inſuper à planta pedis usquè ad verti- cem capitis ulcere peſſimo ſaucius in fimeto dereliéctus, deſolatus jacet: 6 tribulationes! 6 miſeriæ! in tot, & tantis adverſitatibus, Job firmus. inconcuſſus permanet animo, & mente, in omnibus bis non pecavit Job, Feſtivale. Pp pP e4*6* 482 . IN FESTO SANCTI LEOPOLDI, nequè ſtultum quid contra DEII M locutus eſt. cap. I. Quid in tot adverſitatum procellis, navim hanc, Jobi animum inconcuſſum, infractum, fixum, fir- mum, conſervavit? conſervavit, firmavit, fixit timor Domini. Audiatur Job. cap. 31. Semper enim quaſi timentes ſluttus timui Deum. Quaàm bellè §. Chryſoſtomus hom de fide Annæ: Sicut procellarum furorem, & inſultu, nau- clerus ſua peritia frangit, & eludit; ita timor Dei omnium tentationum poteſtatem ua virtute ſuperat. H . CONCEPTUS I. Eccleſiaſticus, timorem Domini Radicem intitulat: Radix ſapientiæ eſt timere Dominum, & rami illius longævi. cap. I. Cur timorem Domini dicit eſſe radicem: Radix arborum, & plantarum fundamentum, ac ſubſiſtentia eſt, ſi fundamentum ſolidum, ac fixum eſt, ædificium forte, ac ſtabile eſſe concluditur; ſi radix profundè fundata, & tenaciter terræ, ac fundo inhæ- ret, arbor duratura longos in annos conjicitur. Arbori comparatur ho- mo: Marci cap. 8. Video homines veluti arbores, radix ſit timor Domini: Initium ſapientiæ timor Domini: Si nunc in corde hominis timor Domini fir- miter radicatus fuerit, hic homo ſtabilis erit, in gratia Dei, firmus, & con- ſtans in nobilibus virtutibus, dives & abundans fructibus divinarum bene- dictionum. Ita Hugo Cardinalis in hunc locum: Sicut radix in profundo terræ eſt, ſio timor Domini in profundo bumilitatis tenet hominem, quantò altius creſcit arbor, & ramos ſuos attollit verſus cœlum, quò plares etiam profert frr- Rus, tantò profundiores jacit radices ſub terra. Optimè ſcripſit Rabanus in cap. I. Eccleſ. Quantò quis magis Deum timet, tantò quis ſapientior apparet, G quantò ſapientior tantò plenior Fractibus bonorum operum, non enim timor Dei eſt otioſas, ſed donis virtutum replet vitam hominis, & theſauris ſcientia ſpiritua- lis cor ejus illuſtrat. CONCEPTUS III. S. Propheta Iſaias cap. II. narrat & enumerat ſeptem dona Spiritus Sanécti: Requieſcet ſuper eum Spiritu Domini, Spiritus ſapientiæ, G intellettis, Spiritus conſilii, & fortitudinis, Spiritus ſcientiæ & pietatis, & replebit eum Spi- ritus timoris Domini: Notare libeat Iaiam timorem Domini ultimo loco ponere; diximus timorem Domini fundamentum eſſe, ædificii Spiritualis animæ, fundamentum omnium primò ponitur, & de timore Dei fignatè erudit David Pſalmo 110. Titium ſapientiæ timor Domini: Quomodo ergò Iſaias timorem DEI ponit ultimò? locum poſtremum aſſignat:? ſi primum, ac fundamentum, bonitatis animæ, eſt timor Domini, quomodo etiam rectè ponitur ultimum, finis, ac complementum? an fors ideò à Davide timor Domini initium dicitur, quia timore DEl, gratia, & favor divinus, virtutum nobilium incrementum acquiritur? ab Iſaia autem timor DEl ultimo loco recenſetur, quia timore DEI acquiſito, Dei gratia, nu⸗ aVo, —2 ir Kdenecicl e Xtunllas l Sl cepmnibus Ilimn yrimmmrn Cpenticimun ſaiſfen rdioomnis erat ritas, & deli unnilate, ae lnus nothinat, Inlon, donorun lums, &§. Bon uyiz arbormn. ſiur heutitudires Ee in dienn Sal 4 Alelinen, Ge⸗ e Domint l⸗ ob benedid⸗ r fortitulo n Genelis 49. Uins fruckus, An donis cumnu fterie, Eme illegor Tplm 2 n fmore ſud hie ſ Corivcinss lun I Aucaanng fo Phimgmt, Ni it, li e finore linn d ce t Dnide N 2 Kegum ſiniſiu niane E ominate ninnen in Gleſcat Domiande , ſe tte d ſ ,1. tucht cothrer ſt tinorde timmorbnt el, Aumut uda iten, ſur. es ktinpte Nht ie. pierintet Nendf Mentie,G 7 Dominl e, Ateih 4 k imnmnde D Aignil⸗ Ni, Conn 8 bos e ti, Aht aunen Dei rini⸗ CONGCIO PRIMA. 483 favor, & benedictio, virtutum incrementum, in ſæcula ſtabilitur, in poſte- ros, ac familias transplantatur? ſic mentem meam ſubſeribit Petrus Cellen- ſis lib. de panibus cap. 1. Quaſi cuſtos ſuper innumeras gazas, ſic timor Domini iu ultimo charismatum ponitur ad couſervandas innumerabiles gratias. CONCEPTIUS IV. Sapientiſſimus Salomon Eccleſ. cap. 40. inquit: Timor Domini ſiout Pa- radiſus benedittionum. Paradiſum vocat timorem Dei, cur Paradiſum? in Paradiſo omnis erat perfectio, cum perfectione abundantia, cum abundan- tià ſuavitas, & deliciæ; Hic fructus perfectiſſimi, abundantes & ſuaviſſimi in quantitate, ac qualitate colligebantur. Timorem Dei Paradiſum ſapien- tisſimus nominat, ad indicandum, timore Domini fructus perfectiſſimos, virtutum, donorum, ac gratiarum, acquiri, ac colligi. Ita affirmant Car- thuſianus, & S. Bonav. Quoniam ſicut in Paradiſo eſt affuentia amœnitatis, S miri decoris arborum, & herbarum, & fluminum, d& gemmarum; ſic timori anne- xeæ ſunt bveatitudines, conſolationes, & merita. Scribit Carthuſ. & S. Bonav. habet in diæta Salutis 6. cap. I, Timor Domini habet amœnitatem, ficut Para- diſas dulcedinem, & deletationem, unde in Pſalmo⸗ Quàm magna multitudo dulce- dinis tuæ Domine, quam abſcondiſti timentibus te. CONCEPTUS V. Jacob benediéturus filios ſuos à Ruben incipit: Raben primogenitas meus, tu fortitudo mea, & principium doloris mei, prior in donis, major in im- perio. Geneſis 49. Per hæc verba Jacob omnes Kroſnentare⸗ ac bene- dictionis fructus, nempè quod tot hæredibus auétus, divitiis, ac tempo- ralibus bonis cumulatus ſit, tot & periculis ereptus, à tot hoſtibus defen- ſus, efficaciæ, & meritis filii Ruben adſcribit: Quare Ruben? Richardus in Allegor. Thylm. aſſerit: in Ruben D El timorem adumbrari; & de eo- dem timore ſub hâc metaphorâ Jacob loqui; cum ait Rubenum ejus in- victæ fortitudinis fuiſſe principium, & etiam ſalubris pœnitudinis exor- dium: Audiamus formalia Richardi: Per Ruben intelligitur timor DEhl, retè ergè primogenitus, quia timore Dei omne bonum inchoatur; retctè fortitudo di- citur, quia per timorem Domini, cor contra concupiſcentias roboratur. Ergo DEI timor ad coœleſtia excipienda dona, aditum aperit, & accepta fulcit. CONCEPTUS VI. David 2. Regum cap. 23. inquit: Locutus eſt Iſraæl fortis dominator bo- minum, juſtus dominator in timore Dei. Notat hic Abulenſis, quod David DEUM bis dominatorem vocet: Dominator hominum, juſtus dominator: Cur bis dominatorem intitulat? Reſpondet Abulenſis: quæſt. 3. DEUM, Pp pZ Davi- 484 IN FESTO SANCTI LFOPOLDI, Davidem, bis dominatorem intitulare, ut doceret, Dominum DEUM omni- bus creaturis dominari jure majeſtatis: Sed ſpecialiter dominari timoratis, teneriori affectu, ac favore, attendere: Verba Abulenſis ſie ſonant: Quam- quam Deus ſit dominator omnium, tamen Pecialiter ilorum, qui timent eum, quia ipſe ſpecialiter attendit ad illos. Deus ſe timentes ſpeciali regit providentia, & ſollicitiori protegit cura, bis benignus, bis liberalis, bis providus in eos, qui timent Dominum. LEpilogus.] Hortor ergo verbis S Laurentii Juſtiniani ligno vitxz eap. 1. Quicunque deſiderat ſapientid, & ſcientia repleri, & qus ſalutari Spiritu monitus anhelat pertingere ad culmen virtutum, non aliundè inci- piat, quàm à timore Domini, nam ipſe timor eſt robur animæ, lumen intel. ligentiæ, & ſpes ſaluti. Amen. N FESTO SANCTI LEO. POLDlI, SWè CONGCIO SECUNDA. rexu. Dedit ei decem mnas. Lucæ 19. Thema. Liberalitas felicem, & magnum facit Datorem. g. Cipio Bargalius ſuper vivas fontis aquas ſcripſit: Dum ſiuit, creſcit Quid liberaliter beneficia in proximum profundit; creſcet, proficiet, exalta- Textus bitur, felix, & magnus erit: Scriptura teſte: Vi.- Sacræ W Storiam, & honorem acquiret, qui dat munera. Seriptuæ. Prov. cap. 22. Aliè dividunt propria, & ditiores funt. Pro- verb. 11. In lucrum cedunt, quæ beno meriti conceduntur, ſcribit Caſſiodorus Var. 3. Liberalitati gratia, & Regaum glo- ria, & Kegnorum fundamentum, docet Ariſtoteles ad Alexan- Exordium. drum. Liberalitate nihil eſt naturæ homini accommodatinud. Perorat Cicero 1. officiorum: Beneficium dando, accipit, in- quit Publ. Mimus. Hoc uno beata ſunt regna, benefacere cum ſemper poſſint, habet Nieremb. Nunquam parcendum eſt mu- neribus, nunquam nummu, cum nummis res juſtæ confici poſſunt, quo- ſ —— . n mſnmn G npuine Ulerus in not. uoln ſtiun iagui Manr iter, Keme/ MIb1 To4 MMintmtur, hahiginer en itt Iexluum uur ar iſenſa eicr Nun. 44 gn ment& hitc, eribitl. Vllinunzhußet, thgiun geſer mimore: Here Gle icu, ler 4 . mati. Pinio e Milteraliilayoi Uullo geiperl .(Onfrnt u ohleg⸗ lien fren lellhiſun Ree 2 dlnnba i Ahengiſimm nnlkeſchen n rolttuere in rliim cbewi tenn Penbnn Der ſikug gn, Kmln en Chrſta aun i itler, — WIer. n finen Munt Oe Nett eunen Pronibene dneinen unikone⸗ Gſ raiunir ne, umntt citDrwe sagluſ etaliettend rofcentt rihountte 6, ſeilen ltina in eriri dd zmrinN ſoreles AN iri ennſß⸗ Aunb, uß gujluſin Muten enßi, CONCIO SECUNDA. 48S quorum parſimonia publicæ rei obfuit ,quod ſapé FJlas ſine tiemil- tu, & ſanguine vix obtinnit, oum pace liberalitas vidit accedere. Forſterus in not. ad I. 16. Tac. Audiamus Patres: Ouemad- Patres. modum fontinum gargites cum hauriuntur, uberius ſcaturiunt, altinsqué qudm prins eriliunt, eodem modo diviticæ cum hau- riuntur, decrementum minimo Patsiuntar. Docet S. Ilidorus 8. Iüdorus. Peluſ. lib. 1. Ep 466. Qus dando divinæ gratiæ confilunt, pü- teos imitantur, qus continaè exhatſts, minime deficiunt; ſed duplo copioſiores evadunt, ſcribit S. Baſilius hom. 3. ad divites Bailius, avaros. Inexhauſtæ ſant beneficentiz opes, nam largiendo acqui- runtur, ac diſpenſando colligantur, inquit Agapitus epiſtola pa- Agapitus. rænetica Num. 44. aſtitia & beneficentia tàm immortaler ſunt, qudm mens & anima, qua bonis operibus ſimilitudinem Des aſſequitur, ſcribit Lactantius lib. de ira Dei. Et iterum: Mæhil Lactantius. tam divinum habet homo, quàm de aliis henèò mereri. Liberali- tatis elogium deſcribit S. Gregorius Niſſenus orat. de paupe- S. Greger. rum amore: Hæc eſt felicitatis comer, æc eſt omnium virtutum, Niſſenus. laudatiſſema, hæc aſſidet Deo, & magna eſt cum eo neceſſetudine conjuncta. Finio cum Langio Joſepho in Polyanth. fol. 6 56. Langius, Sicut, quò quis ſapius docet, eò evadit doctior, ita quò plura quis liberaliter alii largitur, tantò ditior efkcitur. Divino im plora- to auxilie deſuper Conceptus dicam. CONCEPTUS I. LConfirmatio] Narrat S. Evangeliſta Joannes cap. 6. Judæos conve- niſſe, ut ESU Regem ſibi facerent: JTSlIS ergo cum cognoviſſet, quia ven- turi eſſent, ut facerent eum Regem, fugit in montem ipſe ſolus. Quid eos mo- vit, ut Chriſtum Regem depoſcere, & ſibi conſtituere voluerint? fors cha- ritas, ex quàâ ſanabat infirmos, & languores curabat? fors eos movit Ze- lus, quo benigniſſimus Dominus Verbum Dei eis deprædicabat: alia eſt virtus, quæ plebem Judaicam movit, ur unanim voto Chriſtum ſibi Re- gem conſtituere intendant; eſtque liberalitas. Hominum quinque mil- Iia liberaliſſimè cibavit: Discubuerunt ergò viri numero quafi quinque millia; accepit ergò JAoI& panes, do& cum gratias egiſſet, diſtribuit discuml'entibis; ſimi- liter & ex piſcibus quantum volebant; certo l beraliſlimè dedit, qui dedit quantum volebant: & hæc liberalitas, beneficentia, adeò movit populum, ut in Regem Chriſtum proclamare, ac coronare conſtituerit. Mi verò bomines, cum vidiſſent, quod JölIS fecerat ſignum, dicebant: Quia hic eſt verè Pp p3 Pro- 486 IN FESTO SANCTI LEOPOLDI, Propheta, qui venturus eſt in mundum S&c. JEsllS ergo cum cognoviſſet, quia venturi eſſent, ut raperent eum, & facerent eum Regem, fugit iterum in montem ipſe ſolus. Liberalitas, ac magnificentia, magnos facit, extollit, ac felici- tat. Seneca ſubſcribente: lib. 3. de benef. cap. 15. LQui dat beneficia, Deozs imitatur. CONCEPTUS II. Ex creatione tot præſtantiſſimarum creaturarum venit: quod Barba- rus Turca, DEUM Dominum Univerſi agnoſcat: S. Eligius hom. II. de Sanctiſſimo Altaris Sacramento, Euchariſtia, etiam aſſerit: Sacramento Euchariſtiæ totus mundus ſubiugatus eſt. Sacramento altaris effecit Chriſtus, ut ab omni Chriſtiano Dominus agnoſcatur, omnis ſe Chriſto, ut Domi- ulie i,ote: in liycontulit au Pederonoiſim. Pobbenekla Mrnnſen ſe Egiae, thelan nſenn, Gal t peelin te Gu utſun tenan iu, eſivttque nationi ſuæ ſe ſubjiciat, DEUM, & Monarcham univerſi veneretur, magni. Vlngebacgrelte faciat, ac deprædicet. Sed cur reétè ex opere creationis tot excellentiſſi- marum creaturarum, etiam lumine naturæ, gentiles in cognitionem nu- Eel! kecit lbera, Ssexotta eſt int minis, & ſummi entis deveniunt, DEUM, Dominum, & Monarcham uni. me, Afrument verſi agnoſcunt? Deindè, cur rectè Sacramentum Fuchariſtiæ inſtituen- do, CHRISTUS effecit, ut ei ſe omnis Chriſticola, qua ſupremæ Domina- tioni, ac ſummæ poteſtati ſubjiciat, colat, & veneretur? ad primam quæ- ſtionem reſpondet S. Gregorius Naz. orat. 42. Tot, & tam præſtantes crea- curas creando, DEUS ſuam magnificam liberalitatem fecit innoteſcere, non enim ideò tantum creavit DEUS Cherubinos, ac Seraphinos, ac An- lorum choros, ut ſuam Majeſtatem ſuger ſidera laudarent, ſed ut & ho- minum tutelæ, & curatelæ prodeſſent: Angelis ſuis DElIIS mandavit de te, ut te cuſtodiant in omnibus viis tuis Gc. Pſalmo 9. Non creavit hominem tan- tum, ut is thura adoleret ſuper Altare Numini; ſed etiam, ut DEUMaman- do, ac colendo, ſuaviter his terrenis opibus, ac creaturis potiretur, tandem gloria cœleſti frueretur: Creavit DE US unico verbo, Angelos ac homines, non taàm ad ſuam gloriam, quàm ut haberet ſubjeéta, in quæ As, agnowit) Uet famulantl kam preciumir Uinn a ier greati hugett ecunig in Ceno ngn Pplnione frutne mehterram zli Uukfonmn virort lumm eſt liben transfunderet opes magnitudinis ſuæ, & quibus tribueret perfectionem ſuæ exiſtentiæ, ſuæ gratiæ ſanctitatem, & prœmiorum ſuorum beati⸗ tudinem: audiamus verba S. Gregorii: Bonitati minimé ſatis erat, ſua ipfius ſola contemplatione moveri, ſed bonum diffundi, ac propagari oportebat, ut plura eſſent, quæ beneficio affcerentur. Ergo liberalitas creationis, com- municationis ſui in omnes creaturas, naturali lumine etiam barbarum inducit, ut DEO Dominium univerſi attribuat, Monarcham cuncto⸗ rum agnoſcat, & honoret. Ad ſecundam quæſtionem, quod nempè Sacra- mento communionis totus mundus ſubjugatus ſit, Chriſtiani inibi Deum eſſe agnoſcant, Dominum, & Monarcham ſaum adorent; Ccauſalem dicit eſfe 5. Thomas liberalitatem, quia in Euchariſtia Chriſtus ſe totum in noſtros uſus contulit: Joannis cap. 6. Caro mea vere e cibu: G ſngauß V 5 t uinpirtn Aentenin ſummo Kpaletlonibos s Afelces kedc Uhnb3 Chriſ egutdg ileſt ⸗ lc, hnd N 0 o Gatur uſtanc eiben tllinns intemn Alis Veiba. E erd⸗ buten 6 drehhne⸗ nenie⸗he — Min te llt Pergen otki n hont ſt: No eleetn lhe enetetun totelele Cogniflne Monotdet nunltener lopteneh hine n preir etighinit ent, ri NLLSNeiG enthant meu Nuns pond o Neinl get ſhi Metet etd hun Id Popnn 18 Geim e einn Mloonch ngute, Chricin D Nent) l (hrifins 4 1 dn d CONCIO SECUNDA. 487 meus verè eſt poltus: Deſuper S. Thomas Aquinas: Hæc de noſtro aſſüumpfit, to- tum nobis contulit ad ſalutem. Liberalitas ergo eſt qualificans illa virtus, quæ liberalis nonniſi magnos, & felices facit. CONCEPTUS III. Jacob benedicens filios ſuos dum ad Joſephum deveniſſet, ita inquit: Filius accreſcens Joſeph, filis accreſcens. Crevit utiquè Joſeph in honore, & dignitate, in theſauris, & divitiis. Ita textus Geneſ. 41. Z2 eris ſuper do- mum meam, & ad tui orbis imperium cunttus populus obediet, uno tantum regni ſoliæ præcedam te S&. dixitqué rurſus Pharao ad Joſeph: Ecce conſtitui te ſuper univerſam terram Agypti, tulitque annulum de manu ſud, & dedit eum in ma- nu ejus, veſtivitquè cum ſtola byſſina, & collo torquem auream circumpoſuit &c. Quid adeò accreſcere fecit oſeph? quid tam honoratum, potentem eum effecit? fecit liberalitas, de qua Genelis cap. 43. legitur, Magna Annonæ caritas exorta eſt in terra Meſopotamiæ, adeò ut & in Ægyptum filios ſuos mittere, & frumentum coëmere, bonus Jacob neceſſitatus ſit, viſis his viris Iſraelitis, agnovit Joſeph omninò eſſe fratres ſuos, diſſimulans quaſi non noſceret, famulantibus imperat, non tàm horum ſaccos frumento impleant, ſed etiam precium in ſummitate ſacci euivis clam reponant, imò & cibaria in viam ac iter gratis addant: Juſſit miniſtris, ut implerent eorum ſaccos tritico, & reponerent pecunias ſingulorum in ſaccis ſuis, datis ſupra cibariis in via. Ge- neſ. 42. Certò magnus favor contigit his advenis, & extraneis, quèd eis pro ſolutione frumentum extradatur, cum gratiâ, extra patriam & Ægy- ptum, in terram alienam evehendi, quod Joſeph & precium pro tritico in ſaccos horum virorum reponi, inſuper & cibaria pro pecoribus addere jus- ſerit, ſumma eſt liberalitas, ac beneficentia; & hanc liberalitatem reſpexit Jacob, ut in Spiritu Prophetico prædixerit, Joſeph accreſcentem filium, ac- creſcentem in ſummo honore, ac dignitate, accreſcentem in maximis divi- tiis, & poſſeſſionibus; liberalitas eſt illa virtus, quæ extollit, magnos, po- tentes, & felices reddit. CONCEPTUS IV. Zachæus à Chriſto magnificatur & felicitatur: Salus huic domui facta eſt, eò quod & ipſe fit filia Abrabæ. Lucæ 19. Abrahæ filius fieri ſumma efſt dignitas, honor maximus, ea domus dives ſit, & abundans neceſſe eſt, cui à DEO ipſo datur ſalus, & benedictio: quid in filium Abrahæ Zachæum exaltavit? quid ei benedictiones ſupremas tribuit? tribuit, ac contulit cum benediétionis incremento, honores & divitias Lachæo, liberalitas: audia- mus Zachæi verba: Ecce dimidium bonorum meorum do pauperibus, &o& ſi quem de- Jraudavi, reddo quadruplum. In quadrante dare pauperibus, ac ind'gentibus, ſuffeciſſer, dare planè dimidium fubſtantiæ, dare, in quadruplo, eſt liberalitas, & beneficentia: & hæc liberalitas Lachæi commovit Chriſtum magni facere Zachæ- 488 IN FESTO SANCTI LEOPOLDI, Zachæum extollere in filium Abrahæ, ſalute, & benedictione divina am Pliſt. care ſubſtantiam, & domum ejus. Hanc mentem fſubſcribit S. Chryſologus Serm. 54. de deſ- & aſcenſu Lachæi, deſcende aute Dominum de adamantica ar. tus meritoria, quæ niſi aſcenſus, & ſalutes parat. CONCEPTUS V. . Abraham ſenex ablegat ſervum ſuum, quem habebat fideliſſimum præpoſitum domus ſuæ, ut pro filio ſuo Iſaaco Sponſam quærat, & adducat: bore, ut poſt crucem Dominicæ paſſionis aſcendas. Liberalitas ergò eſt illa vir- & millibus filiabus hic ſervus elegit Rebeccam: quæ eſt qualitas in hac Vir- gine, ob quam præ cunétis eligitur, ſicque magna Domina, dives, & potens matrona, in futurum conſtituitur? an fors qualitas Rebeccæ eſt pervetuſti ſtemmatis nobilitas? an temporalium bonorum, opum, & divitiarum co- pia, ac abundantia? nec præcipuæ nobilitatis, minus divitiarum Rebecca fuit, quæ ergò qualitas in ea adeò præſtans, ob quam & mille filiabus in ſponſam eligitur Iſaaci, ac ſic magnificatur? qualitas ac virtus eximia, ob quam in ſponſam Iſaaci electi eſt Rebecca, ſicquè magnificata, eſt liberali- tas, ac beneficentia, patet ex Scripturæ textu: Rebecca deſcenderat ad fontem, impleverat hydriam aquä, ac revertebatur, occurritque ei ſervus, & ait: puu. xillum aquæ mihi ad bibendum præbe de hydria tua; quæ reſbondit: bibe Domive mi, celeriter depoſuit hydriam ſuper ulnam ſuam, & dedit ei potum. Cumque ile bibiſſet, adjecit, quin & camelis tuès hauriam aquam, donec cuntti bibant. Efun- densque hydriam in canalibus, recurrit ad puteum, ut hauriret aquam, &g haiuſtum omnibus camelis dedit. &c. Et addidit dicens: Palearum quoque, & Fœni pluii- mum eſt apud nos, & locus ſpacioſas ad manendum. Quod Rebecca petenii ſer. vo hauſtum tribuat, charitas eſt officium, quod plus præſtet Rebecca, quàm ab ea petatur, nempè camelis aquam hauriat, locum ad manendum in domo Patris ſui non petenti ultroneè offerat, liberalitas eſt, & beneficentia, & hc liberalitate, & munificentiàâ exploratãâ, fuit qualitas in Rebecca Virgine, ob quam è millibus fuit electa in ſponſam Iſaaci, felix, dives ac honorata effeéta eſt. Liberalitas mirum exaltat honorum titulis fulgentes, poſſeſſionibus prædivites efficit. CONCEPTIUS VI. Sponſam mirantur Angeli: Quæ eſt iſta, guæ aſcendit de deſerto, delicis affuens, innixa ſuper diledtum ſuum: Cantic. 8. Aſcenſus honorem & d gni- tatem ſignificat; deliciarum affluxus divitias notat: ergò honoratiflima, digniſſima habetur ſponſa, facta poſſeſſionibus abundans; quid ſponſim tam honoratam, tam abundantem fecit? dicitur Cantic. 3 Ducam in do- mum matris meæ, & in cubiculum genetricés meæ, &οσdabo ei poculum ex vino con- dito, & muſtum malorum granatorum meorum. Quod peregrino ſponſo, in domo ſua fecerit habitaculum, quod ſitienti hauſtum præbuerit, chan.- tiatis — 0serit; V, Cvonon dtun, mutn eligis, be Aluio itawit llanddus. Woſne my. in ſnn Hlni unjeroen bphe⸗ W: ſeromn, u uheus autemn Mebitur ergohl Alratheus, h ies liberalitaie nnlur verba⸗ Saugnnento, hi ltue: 3 an 9 bellas colnites: ileu. ie Gg ommun e Nlliviſi DhII Ae, rmm DUnce lmnnte gock dar gler enn Al ltnsindel Cite Ne. cer ln Artune ftinunge mletk Vittwsein ern, AH. Cellenti ſen, Er lotun e icia gin D toge, Rebecae elhehaa anenkunt hebeccult⸗ 8A Moul. Gr iht shogoent agohunmn insz 4 ntle. 1 oalnen perkiia i CONCIO SFCUNDA. 489 tatis opus erat; aſt quòd non tam in domum, ſed in intimum cubile intro- ducat, quod non tam hauſtum ordinarium, ſed potum exquiſitum, vinum conditum, muitum malorum granatorum tribuerit, munus erat generoſæ liberalitatis, ac beneficentiæ; & hæc liberalitas ſponſæ, adeò magnificavit, exaltavit, ditavit dilectam. Liberalitas eſt, quæ liberalem ditat honore, ac poſſeſſionibus. CONCEPIUS VII. Non ſine myſterio ſacer textus Elcanam, maritum Annæ dicit fuiſſe, flium Jeroan Ephrathæum. I. Regum cap. I. Qaale in hoc, quod Elcanam, filium Jeroan Ephratæum vocet, myſterium latet? myſterium detegit S. Ca- jetanus: Jeroan, ut interlineari placet, idem eſt, quòd bencficus ac liberalis. Ephrathæus autem, idem ſignificat, JuodA bonoribus Prælucere divitiis exundare. Deſcribitur ergo Elcana filius Jeroan, filius beneſicus, ac liberalis, & addi- tur Ephrathæus, hoc eſt, honoratus ac dives, quaſi ad latus hæreant, & fidi comites liberalitatem ſequantur, honar ac divitiæ, felicitas ac proſperitas. Audiantur verba Cajetani, hic: Deſcribitur Eicana vir non ommunis, ſed Augt- ſtus ab dugmento, quod creditur opum, && bonoris. Egregiè Caſſiodorus dé li- beralitate: 3. Var. 39. Suo quodam privilegio velut debita quæ donantur, expoſcit. Liberalitas comites alit, honores & divitias. LEpilogu.] Hortor verbis S. Pauli ad Hebræos cap. 13. Beneff centiæ & communionn, S. Theophylactus legit: Communicationis nolite obliviſei, talibus enim hoſtin promeretur DES. Si DEIIS, ergo etiam DEO Gloria & divitiæ. Amen. Feſtivale. Qq 4 IN 490 IN FE SrO ANEII LEOPOLDI, ren: Euge ſerve bone, &ò ſidelis & c. eris poteſtatem I FESTO SANCTI LEOD. POLDI, CONCIO TERTIA. habens ſupra decem civitates. Lucæ 19. Thema. Manſuetis, au ac miribue, ia hrer Deus. Textus Sacræ Scyipturzæz,. §8. Patfren 8. Chryſo- ſerzplierunt: V Stens ſale carent: 6: Hominis man- ſueti, ac benigni hæc imago eſt; qui in imperan- do, regendo, inſtruendo, fuavis, affabilis, blandus ac mitis eſt „qualis fuit S. Leopoldus, qui adeò manſuetus, be. nignus, ae mitis fuit erga ſubditos ſuos, ut communi nomine ſantum hunc Principem, non ſuum Ducem, ſed ſuum Paren- tem vocarent; hine DEO & mundo tàm Charus & acceptus, immortalibus laudibus celebratur; hâc in Virtute, manſuetu- dine inquam, S. Leopoldum fequentes, DEf, ac hominum fa. vorem experlemur. Aſfumptum Sacr4 Scripturd Probo: Manſueti autem hæreditabunt terram, & delectabuntur, inmul.- titudine pacis. Pſal. 36. Propter manſcetuinem &c. deducet te mirabiliter Sertore tua , canit David Pfſal. 44. & iterum Pſal. 146. iſpiciens manſteetoj, Aligit manſetor; & Pſal. 149. Exwaltavit manſnetos in ſalutem. Manſuetorum ſemper tibi placlit Tprecatio, inquit Judith c. 9. & Chriſtus ipfe aſſerit Matth. 5. Beatè miter, quoniam pſi poſſe. aebide terram. S. Pa- tres audiamus: Yantum eſt manſuetudint, robur, ut ſola har virtus ITußßeciat ſé colentem diligenterineſßfabilibius Taudihin eſper- re, omni hominum generi praferre. Scribit 8. Chryſoſtomus hom. 33. & in illud Pſalmi 136. Suſcipiens manfuetos Domi- tomus. nus: Non dixit opem ferens manſietis, ſed quod eſt longè majus, ſuſetpiens, duid avutem ſacſeipiens? recreana, fovens, bajulant, & velut — s naler in ℳ inzomniußß ununerptelta iſt iſinu z mus ii nutſueti 4 ſaucniyj e i iim, iſſ fin ca. . mimna, e 4 Mnnelbb8. ep. d nat, irihu, chari ibyunnn inpore: Cui⸗ inigt utaß Mmnita, i we⸗ Enunſe ſimmni, herin l lef ů uds ſiic Enun 1 Cehniet, K Aällnmn Gs⸗ lfhenſun erent telmderlut in nunde woem tjore Collttos ¹ Cel, golhenr ur⸗ lenn irheni n motinen Wntn ici ei iee 1 nn ſn u Elain D) tlci Lenul Oninr innine bilsd oluens nünit Alunt Kan te, n chonir ſrun f oltc in 04; fſtufe terc 4 6adlhe Crnite anſtendl igf NoMM — CONCIO TERTIA. 491 velut mater in alnis geſtäans, hoe audéant manſueti, & lætentur. Maxima omnium virtatunm eſt manſuselt uto, ea ne in beatitudi- num numero relata eſt, perorat S. Baſilius in Pſal. 33. Beatus & 5. Baſikus. verè feliciſſimus Vir ille eſt, q-us manſuetus eſt ; loquitur S. E- phrem. in vita & virtut. Conſolatè S. Ambroſius in Pfſal. 36. S. Ambroe- Meritò manſaeti terram poſſtachunt, in quibuas Deus ipſe reqiie- Kus. ſoit, ſicut divino per Iſatam reſelta vit oräcilo, dicent- upra guem requieſcam, niſßt ſieper umslens & quietum. Et iterum lib. 2. officior. cap. 7. Lus ſemper in honore manet, Pcus eſt tranquil- lus animus, eline quoqte ſereniſſimns comviendat aſpeltus. Cas-Caſhode- ſiodorus lib. 8. ep. 14. Hoc eſt Iæaorum ſapientuim præceptum, ud. Principem quò natura ſublimior ſit, eò ſè himaniorem Prabuerit inferioribus, chariſſimam popislo ftayum, ſcribit Nicephorus Nicephorue hiſtoria Byzant. lib. 6. Concludo cum S. Auguſtino Serm 20. S. Augu- de tempore: Qui clementer ignoſcere peccatorzbus novit, clemen- n tiam divinæ pietati oertiſſens accipiet. Popislaris & grata eſt omnibus bonitas, nihilque quod tantoperé llabatur humants men- tibus; ea ſi manſzetudine morum, a faczlitate azimi, & aſffabili- tate ſermonas, verbeoruns honore, modeſttkqaze adins vetir gratid, incredibile eſt, quantum procedit ad cumtelum dileétontii. Im- ploratà S. Spiritûs gratià deſuper Conceptus audiamus. CONCEPTIUS I. [Confirmatio.] Favorem, quem DEUS David exhibuit, quis eſt, qui ſatis deprædicet, & explicet? puero tantam tribuit fortitudinem, ut eti- am validiſſimum Gigantem proſternere, devincere valuerit; paſtorculum in generoſum evexit militem, imo in militum Ducem & Capitaneum, & mi- lite planè exaltavit in Regem, ac terræ Principem, qua virtute meruit David tantum Dei favorem? nominat virtutem meritoriam exindè in ſe magnos DEI favores collatos, lib. 2. Regum cap. 22. Manſuetudo mea multiplicavit me: id eſt, gloſſatur Abulenſis, quæſt. 5. Propter manſaetudinem meam ego fui multiplicatus in bonis, manſuetudo et quædam qualitas reddens hominem diſpoſitum ad communicationem quibuscunque. David erat manſuetis, & propter hoc mul- tiplicahantur amici ejus, & deſiderantes ſervire ei. Præclarè ſcribit Naxera in lib. 2. Regum cap. 22. Placida manſuetudo, urbana comitas, comes benignitas amicos multiplicat; bumanas, & manſuetus modus favorum divinorum effcax eſ iMicium, & laudabile incantamentum. Q q2 CON- 492 IN FESTO SANCTI LEOPOLDI, MM CONCEPTUS II. Moyſes adhuc in vità eximiis DEl favoribus ditatur, eligitur in Princi- pem populi Iſraelitici, Conſtitui te Deum Pharaonis. Exod. cap. 3. Poſt mor- tem, glorioſæ illi transfigurationi in monte Thabor proximè aſtitit Moy. ſes: Et ecce apparuerunt illis Mod ſes & Elias, cum eo loquentes. Matth. I. Qræ qualitas in Moyſe, quòd fummo favore, tam in vita, quaàm poſt mortem à DEO cumuletur: quod cunctis Sanctis, etiam Abrahæ, Iſaac & Jacob in vi. denda claritate filii Dei, præferatur? qualitas & meritoria virtus, tot divi- norum favorum, eſt Moyſis eximia manſuetudo, erat vir mitiſſimus ſuper om- nes homines, qui morabantur in terra, teſtatur lib. Num. cap. 12. DeſuperS. Hieronymus ep. ad Theophil. Dux ille Nraslitici exercitus, inter omnes homi- nes, quos terra tunc generavit, manſuetiſſimus prædicatur, & ideo per eos annos ob. tinuit principatum. Ergo Manſuetudo animi, favorum divinorum bPhiltrum, ac incantamentum dixeris. CONCEPTUS III. . Dilectus ſponſæ labia, vittam coccineam dicit: verbaque ac ſermones, quos profert, dulces ac melleos eſſe aſſerit: Labia tua ſicut vitta coccinea, eloquium tuum dulce. Cantic. 4. Cur dulce eloquium, vittæ coccineæ com- paratur? Dulce eloquium, manſuetudinem mentis, humanitatem animi de- fignat; vitta coccinea, idem eſt quod funiculus purpureus: An ergo ideò dulce eloquium, manſuetam mentem, humanitate præditum animum fu- niculo comparat; ut ſicuti fune nectuntur partes, ſic DEUS ſuâ gratia, & favore, quaſi adnectitur, jungitur manſuetis, mitibus, ac humanis; ita co- gitationem hanc ſubſcribit Gilibertus Serm. 24. Ea labia, manſuetorum in- quam, ligant, & rutilant. CONCEPTUS IV. Librum intus & foris ſcriptum, ſignatum ſigillis ſeptem vidit Jo- annes, inſuper audivit Angelum DEl ſuſpirantem: Quis eſt dignus aperire li- brum, & ſolvere ſignacula ejus? & nemo poterat, nequè in œlo, nequé in terra, nequè ſubtus terram aperire librum nequè reipicere. Apocal, cap. 5§. Deſuper con- triſtatus Joannes inquit: Et ego febam multum, quoniam nemo dignm inventu eſt, aperire, & legerelibrum, & videre eum. Triſtem Sanctum Evangeliſtam conſolatur vir ſenex: Et unus de ſenioribus dixit mibhi, ne fleveris, ecce vicit Leo de tribu Juda, radix David aperire librum, & ſolvere ſej kene cvaca ejit. Et vidi, G& ecce in medio throni, & quatuor animaliuim, && in medio Seniorum Agnum ſtantem, tanquam occiſum, G&c. Et venit, & accipit de dextera ſedentis in throno librum, & cum aperuiſſet librum, quatuor animalia, d& 27. ſeniores ceciderunt coram Agno Gc. dicentes: dignus eſt accipere librum, & aperire ſignacula ejus, Gc. Liber hic eſt gratia DElI; dicit nunc quidem unus de Senioribus, quod Leo de tribu Juda, qui eſt CHriſtus ESUS, per paſſionem ſuam vicerit, & RMZ == victo⸗ —— un promern Agrult Agnus nienzintim lun non ceri uGynbolomn hotenti Si on tine üncusaped Nacdt: L. Ps Ebrum apr Metcigem, n keclit bene Hllnt ſgnacula M, enticumn ns; Ofmis N 10 Gnctun P Clwarum: n fgong varigs Ir lenplo, gut 1n Excehtis ol lurter er oni Cnmbn gnen a 1 Cenbini , ieni ſan: Oeun ae l ſin oliſg nlnite 8 Cüvrun elgol In nconmn iitmini, Men iunn; N n ulpnun ſac d fmonnm G I 6. Baniſtte⸗ — tr lin Nlen Ei Dokknoree Ahechn ls, falit 1 Deh teronnae De eorgm Orunnkiür. lueneſenn Vittu cn CoCCilti temmna 8: An et törm zmmnn Sdg Humunkyh untoemne ſepten in grem lo, Millt . Delen fuen uke i loln⸗ Cateſten Minteee nmc, l ienl . Ntlbg,9 CONCIO TERTIA. 493 victoria promeruerit aperire librum gratiæx, ipie tamen non aperuit, ſed aperuit Agnus. Zidi Agnum tanquam occiſum & venit && accepit de dex- tera ſedentis in throno librum, & cum aperuiſſet librum. Si Leo vicit, cur Leo librum non aperit, ſignacula non folvit? ſed librum aperit Agnus. Agnus Symbolum eſt manfuetudinis, inter omnes mitis. Leo Symbo- lum eſt potentiæ, fortitudinis, rigoris, & aulſteritatis, Leo ru- giet, quis non timebit ?à Utrumque CHRISTUS Dominus eſt, inquit Richardus apud Gloſſam Leo mugnus per divinitatem, Agnus per manſuetudi- nem. Et addit: Leonem audivit in promiſſtone, Agnum videt in executione. Agnus librum aperit, Agnus ſignacula folvit; Agaus, qui eſt per manſuetudinem, librum gratiarum, & favorum D EI aperit, ſe di- gnum reddit beneficiorum, ac donorum divinorum; Agni manſue- ii tollunt ſignacula iræ, & reſerant archivum gratiæ. Agnum vidit in exe- utioné. CONCEPTUS V. Sapientiſſimus Salomon magnificum templum exſtruxit ex lignis cedrinis; Omnia cedrinis tabulis veſtiebantur. 3. Regum cap. 6. Sola oſtiola ad Sanctum Sanckorum, ſeu tabernaculum, fecit Salomon de lignis olhvarum: Et in ingreſſi oruculi fecit duo oſtiola de lignis olivarum; Item figuras varias curavit Salomon fieri ex auro mundiſimo; Wihil erat in templo, quod non auro tegeretur, ſed G& totum altare oraculi texit duro. Exceptis duobus Cherubinis, qui proximi oraculo adſtabant, fe- cit pariter ex lignis olivarum: Et fecit in oraculo duos Cherubinos de li- gnis olivarunz decem cubitorum altitudinis. Cur rectè introitus ad oracu- lum & Cherubini proximi ad oraculum adſtantes, de lignis olivarum fabricati ſunt: Oleum lenit, & emollit dura, & hiſpida, Symbolum eſt ergo oliva manſuetudinis, lenitatis, animi mollis, ac blandi: Ex lignis olivarum ergo ſapientiſſimus fecit introitum ad oraculum ac San- um Sanctorum; ad indicandum: virtute manfuetudinis, lenitatis, ac mitis animi, patere introitum, & ingreſſum, ad oraculum favorum divinorum; Ex lignis olivarum fahricati ſunt Cherubini, Spiritus illi oraculo proximè aſſiſtentes; in noſtram doctrinam: Manſuetos, ac mi- tes, ad thronum gratiæ D EI eſſe primos, & proximos: teſte Chriſto Matth. y. Beati mites. CONCEPTUS VI. Jacob proficiſcens in Meſopotamiam: Vidit in ſomnis ſcalam ſtan- tem ſuper terram, & cacumen illius tangens oœlum, Angelos quodque DEI Aoendentes & deſcendentes per eam, & Dominum innixum ſcalæ dicentem fibi, Ego ſum Dominus DEIIS, Gc. Et ero cuſtos tuus quocunque perrexeris. Q 4 3 Geneſ. ia re- acob & Meſopotamia : Jacob & Me i obviam An- c DEI Kyorem H ti otia neſita N Qis explicet hune Di „ & er teg Genel. 32. D Inno- Geneſ. 23: favor ginus tend ei in oclen lotore ex hiſtoria in terris ex- R—— ſen bercelri untnrrd Eu ſergum 28 inſignis D PEl: DE favorum:? dit impio Eſ ho orachlo dec tum iug geli i tantorum ltro tamen ce D ternis; 1 decretu 8. tro . nis pa ivino oraculo b ad e Re⸗ lacobi t ſit jacob, u ſau in bonis pa- 1 divino orace en Jaco . 8 ninari valeat Eſa licet jam ultrò tame cens lice inari valea acob; licet] cob: u num ſuum I is, ut dom Redux Jaco ſerviat Ja ſed domi Ge. atth 1 manſu ker winori. Eſau! non fr Domino e. tas, & Z r ſervie . abjſicit „ ratiam coram . lum re e , . , i ier ertet l⸗ Aan ecela canun Norido ſynitas, rit, Qulia e ſervum hum Ut invenirem g clavis Eccleſ. cap. 6, glaleas, au intitulat; ac v man eI favorum. ( m 12. Infin. inet, 5. Eſau in O inſignis a DEI erianus ho irtutis obtinett, . n kai icoe: Obtime Waletia tte virtu Ecccli ci neſ. 33. . tuit tanto icos: Optime mam erfe . rans: muliiglieet we the e teoe balmam p unſietclne eren vieche keuetenei Qulei melle compe cleſ cap. 3. In man, N, o icem veneni pocu rgo cum Ecc a tus, & ſuper ui adr eem.] Hortor “ peifce e, 1 ſsv auimamn. ezn, gloriam diligeris. jJ hominun Amen. “ Eitgntuli S e thatint, ſu Ular Vigo5 ncerſturem: 0 binnnil ehe⸗ niß gl ken ulnntihet vani, mimnc ini Demmn vi line in 7 hihe⸗ =☛. egritat 1Deueri, leherd caſti n 2238: ( T ): gi 495 — an 2òð di 5 T HA RI NÆ ⸗ nalt Simile eſt Regnum cælorum decem Virginibus. Temus Virginitas, & mentis caſtitas, digna cœlo virtus Them= mmin eſt, Virgo qui eſt, ac caſtus, jam Sanctus eſt, & ccœli civis. mun N Aſtitas, ac virginitatis integritas, ab Ald- Exordium. helmo; Pharao nominatur cum Lemma- te: Lacet ex alto. Laudandeæ virginita- Pis ſublimitas, quaſe præcelſa Phariz in edito rapis promontorio poſita, ſplendeſcit Ver- dba ſunt citati Aldhelmi lib. de virg. Caſti- tas, & virginitas ſuper omnes virtutes promicat, altitudinem coœli inhabitat, ſanctitati, ut fundamento innititur z u k non fallar: Virgo, & caſtus, indubiè ſanétus eſt. Audiamus Sa- Textus Sa- cram Scripturam: O qudm pulchra eſt caſta generatio cum clarà cræ Scri- tate, immortali eſt enim memoriæ illius, quoniam &. abpud Deum Piurg. nota eſt, & apud homener. Sap. 1. Omnis autem bponderatio non eſt digna continentis animæ, inquit Eccleſ. c. 26. Beazi mundo corde, quoniam ipſ: Denm videbunt. Matth. 5. Aſſentiuntur Patres: S Patres, V. irginalis integritate permanſeris, apud Deum aut Angelus, apud homines at Deu, eris, tradit Sixtus Tertius, Pontifex maximus: lib. de laud. caſtitatis. E irginalis integritaæs, & per piam conti- nentiam, ab omni concubitu immunitas, Angelica portio eſt- do- cet S. Auguſtinus, lib. de laudibus Virginit. In carne præ-8. Auguliö. ter carnem vivere, non terrena vita, ſed cæleſtis eſt; inquit nus. 8. Pe- — 496 IN FESTO SANCTXE CATHARIN Æ, . Chryſol. S. Petrus Chryſologus Serm. 143. Diſfernnt quidem inter ſt homo pudions, & Angelus, ſed felicitate, non virtute 5 ſola eſt caſtitas, quæ in hoc mortalitatis loco, & tempore, Natum quen. §. Bernar- dam ômmaortalis gloriz repræſentat, ſcribit S. Bernardus in du. epiſtolis ep. 24. Nulla virtute tam propriè carnales homines Spiritualibus Angelss mitatione conver ſationis c guantur, quum merito, & gratia caſtitatis, per quam adhuc in terrs degen- ter, habent ſecundum Apoſtolum municipatum in celis, quod Aepoſitâ corruptela carnals, habituros ſandtos promittitur in fu- Caſhanus. Zaer em, hic jam in carne fragili poſſidente, ſcribit Caſſianus lib &. cap. 6. Qus major viaeri poteſt a⸗gnitas, quàm caſtitati, quæ non Aicam Kegibius, 2c Dynaſtb, quoa homines tanti æſtimant, ſed iliis 5. Oregor. ſieperni; principibias, ac poteſtatibus nor evæquat, ſcribit S. Gre- RMarian⸗ gorius Naz. hom. in Matth. Quid pluribus ee/ uar. laudlem ca- ſtitata, caſtitas Angelos facit, qué eam ſervaverit, Angelus eſt. Qus negat hanc vitam flaxiſſe de cœlo, quam non facils inveni mus in terri, niſi pPoſtquam Dens in hac terreni corpori memlra 1 . 4. . 7: . .„. . 5. Ambro- Jeſcendit. Ita S. Ambroſius lib. . de Virgin. Caſtos, & Virgines ſius. 8. Cyprian. . Cyprianus, lib. de Virg. eſſe dicit: Ornamentum gratie Wpiritualn, lluaſtrior portio gregi Chriſti. Quid virginitate ſaa vius? quid pulchrius? qusd llaſtrius!“ etenim ipſir ſolts radiu Tlid uid e. plir ſole fulgores ſplendidiores emittit, nos verò ab omnibus terreni rebia avocans ſic afoit, it ſolem juſtitiæ puri & intentis oculi intuka- S. Iſ dorus. qmar. S. Iſidorus lib. 2. de ſummo bono cap. 40. V'enien; de Libano, quod interpretatur, candidatio, 2 eſt, m grabis de corpore Rupertus gaααα.ο corpore virgineo, eoronabern. Rupertus Abbas in cap. 4. Ab bas, S. Hierony-ets divinarum manſionum habitacila reſerantur, ſcribit S. Hie- . ronymus ad Euſtochium cap. 22. Magnam qe dem, nut Sta dicam, eſt V'irginitas, incorruptbils Deo, ut ſinematim dicam, §. Baſilius. Hominem ſimilem faciens“ Ita perorat S. Baſilius lib. de vera in lib. Regum cap. 5. Per meritism incorraptzonts, quo d terre- S. Gregorius Girginit. Concludo Exordium cum S. Gregorio Papa lib. 5. Papa. nis, &e·carnalibus delelctationilbu, ſe dividunt, in ſompiterna re. demptionis gloria ſublimantur. Implorat S. Spirits grati ſtu- deamus Conceptibus. CON Cantic. Nullns ei locus in cleſti lla Aula clauditur, ſed gunbta Ilirnuta Snlumm El Grbt: vit Grlrudine Uls el ac 1 wenhominis,: muninngiten , rMieruit ihun Eein, ſed tantun gttom r ſerm. ag, nenp! u Vngo,non ens pronuunia Uitftur, uxotatt uo Meicieite iIn, innocentem i) Chobin Ni UtyChiti. Nrs. n, 9 Vigint⸗ atent. punnes 4. inſeocebat, ac 1 lerelengtig hono EUrk ſann, anſl hclen eect n ieſonnehi Hammen, len eg, ſchi Nkalertin uſſiiuſtllengt Nleſitgnit Vini Anne e lc nad u ltd Remn kuhmmie gie niglntehani uat Cnſarfum ſtite di le, — leninn lte; 3 ung erurl nasber Ahfng in ten 1 inlelee Mititrn CaKanui Gitnin inut, ſorbigt nl A Nrfuln iarpnir annentiuß vi,girti, atenui ialen 40. on igjdul sAbban litu nmtin 4 Cusb. 1 gio Dn 1 tii,M pintu 6 CONCIO PRIMA. 497 CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Poſtquam omnipotens DEUS vaſtam terrz molem, ſolem, lunam, & ſtellas, tot animantia, beſtias, flores & fructus produxiſſet, tandem & hominem creavit, quam hominis creationem ſacer textus ſic deſcribit: Et vidit Deus quod eſſet honum, & aite faciamus hominem ad imagi- nem, & ſimilitudinem noſtram. Geneſ. cap. I. Similitudo DEl dum homo éit, & ſanctus eſt, ac innocens. Brevi intervallo iteratò recenſet Moyſes crea- tionem hominis, aſt non amplius dicit hominem eſſe Dei ſimilitudinem, ſed tantum imaginem vocat: Et creavit Deus hominem ad imaginem ſuam, &&& imqgi- aem Dei oreavit illum. Hic homo non amplius ad DEl ſimilitudinem creatus dicitur, ſed tantum ad imaginem, cur hoc? S. Bernardinus myſterium de- tegit tom. I. ſerm. 47. art. I. cap. I. Virginitas in ſtatu innocentiæ à Deo ordi- gata eſt, nempè Virgo Adam, de terra Virgine, pronunciatur creatus. Adam er- go qua Virgo, non tam imago, ſed etiam ſimilitudo DEI, id eit, ſanctus, in- nocens pronunciatur. Uxore Eva addita, prædicatum ſimilitudinis DEI omittitur, uxoratus Adam tantùm imago, Virgo non tantùm imago, ſed & ſimilitudo Dei dicitur; in documentum: Virginitas ſimilem facit DEO, ſan- Qum, innocentem. Sic Conceptum hunc ſubſcribit S. Cyprianus lib. de diſeip. & habitu Virginum: Reihondens ad ſanctimoniam Domini, illuſtrior portio Chriſti. Et S. Baſilius de vera Virginitate: Magnum quidem, ut ver dicam, eſt Virginitas, incorruptibili DEO, ut ſummatini dicam, hominem ſimi- lem faciens. CONCEPTUS II. S. Joannes Apocalypſ. cap. 22. narrat: ſibi apparuiſſe Angelum, qui ei mira oſtendebat, ac prædicebat; Angelum videns, & audiens Joannes, hu- mili reverentia honorare voluit, quem honorem acceptare renuit Angelus: PFide nè feceris, conſervus enim tuus ſum. Quid quæſo Joannem Angelorum conſodalem effecir? fecit Virginitas, & caſtitas: ita affirmat Damianus ſerm. I. de oanne Baptiſta: Refugit obſequium ab illo Angelus ſuſcipere, & no- luit adoratorem, quem noverat æqualem, fratrem recognovit, ſocium judicavit, ſubjectionis obedientiam non ſuſcipit, quia in omnibuz Santtis ſemper eſt Angelicæ mundiciei contubernalis, & cognata Virginitas. Caſtitas, inquit S. Ambroſius lib. de Virginir. Angelos facit, qui eam ſervaverit, Angelus eſt. Et S. Cypria- nus de diſcip. & habitu Virg. cum caſtæ perſeveratis ! irgines, Angelis Dei eſtis equales. Et S. Bernardus ep. 22. ad Henricum 6. Archiepiſcopum: Quid caſtitate decori’s, quæ mundum de immundo conceptum ſemine, de hoſte domeſti- cum, Angelum de homine fecit. Virginitas ergo Joannem, & omnem caſtum, Angelis conſocium, ſimilem, & æqualem facit. Aſt Angeli ſunt Sancti DElI Spirits, ergò qui Virgo eſt, qui caſtus eſt, ſanctus eſt, ac innocens. Feſtivale. Rrr. CON- 498 IN FESTO SANCTE CATHARINAE: CONCEPTUS III. Iterum S. Joannes Apocalypſ. cap. 14. vidit Agnum Chriſtum cum in- genti turma, ſummis in deliciis cœli atria obambulare: Et vidi, & ecce A. nus ſtabat ſuper montem Sion, && cum eo centum quadraginta quatuor millia. Avid cum 8. Joanne ſcite cupitis, qui ſint hi in cœli vertice, Agno Chri- ſto proximè adſtantes? & converſantes? dicitur citato capite: Hi ſunt, qui cum mulieribus non ſunt coinquinati, virgines enin JNunt: Virgines ſunt, quæ CHriſto ESU, Agno cœleſti, proximè adhærent, intimè, ac familiariſfim? conjuncti ſunt: dicit nunc Pſalmiſta regius: Cum Sandto, Sandtus eris, quid ſanétius DEI filio, Agno immaculato, CHriſto IESU, huic Sanctifſimo, caſti, & virgines proximè adſtant, virginibus & caſtis IESUS immediatus eſt; ESUS eſt cum caſtis & virginibus; & hæ cum JESU, ergo qui caſti, virgines vivunt, ſancti ſunt. Audiamus Sanétum Gregorium: Iib. in hb. Regum cap. 5§ Benè in ſublimi eſſe virgines dicuntur, quia quod natura humang ſupergreditur, in altiſſimo virtutum culmine ſitum eſt, unde, & virgo ille dilettus IHMſu locum virgineum inſinuans ait: Vidi ſupra montem Sion Agnum ſtantem, vi- delicet in monte quodam eſſe eum Agno dicuntur, quia per meritum incorruptionis . 2 „ SS . „ ₰ . . . . quo à terrenis, & carnalibus delectationibus ſe dividunt in ſempiterna redemptio- nis gloria ſublimantur. CONCEPTUS IV. S. Apoſtolus Paulus de ſe inquit: Noſtra converſatio in cCœlis eſt, ad Phi- lipp. 3. (Quis eſt S. Paulus: Virgo eſt: caſtus vixit, patet ex epittola bii. m ad Corinth. cap. 7. Dico autem non nuptis, & viduis, bonum eſt ilis, ſi ſe permanſerint & ego. Virginum, caſtorum ergo converſatio, & habitatio imn cœlis eſt? aft qui in cœlo converſantut, & morantur Sancti ſunt, ergoè qui Virgo, qui caſtus vivit, ſanctus eſt. Virginem & gentiles in cœlo collocaãrunt, & inter ſidera cœli numerarunt, in cœlo veròô quod colloca- tur, & inter ſidera numeratur, ſacrum eſt & fanctum, ergò qui Virgo, & caſtus vivit, ſanctus eſt. Hlud Pfalmi 2. dictum: Aphrehbendite diſciplinem: S. Hieronymus Apologo ad Ruffum legit: Adorate puritatem. Virgo, pu- ra eft mente & corpore, adorare culhilum ſupremum indicat: & teſtatur Eu- ſebius lib. 4. de Conſtantino Magao: Virginum chorum, non tantum non dado- rabat, id eſt, poſt Deum, ſummo cultu honorabat: aft qui adeò honoran- tur, ſanéti ſunt, virgo ergò qui eſt: caſtè qui vivit, ſanctus eſt. Præclare S. Ambroſius lib. I. de Virgin. Vivendi ſibi uſum quæſivit èà Cœlo, quæ ſponſum ibi in &lo invenit. Hæc nubes, aüra, Angelos, ſideraquè transgrediens, verbun Dei ipſo ſinu Putris invenit. 2“ . CONCEPTIUS V. D Immortalitas præclarum omen eſt Sanctitatis, & beatitudinis. Sic S. Joannes qualitates cœleſtis Jeruſalem deſcribens ait: Mors ultra non . glells ln lig. pinit⸗ gnid inmoftal lturi/ung, uuti, l, emplum ubem e lur conſola occ, & inte rbum; non ſun 19Crroſtoma Mnchantur, ct aſones ho⸗ Imnnuleri 1 E eitſermo: Mentie, ac ſand go Vivit, & eatitudinem. VrDl, atthecy imigi Deum vi Plol, goidasſe nnt chſiuli er egd hſei⸗ quodlſolig ſo AulNi1 contr ln capt ſenibit onencivimnun 3 iili Cnoſcit Nltone De, beztt Miwi, — Kon an trt Nl ,ahuntr in oelecte etel ehl Senkiſu⸗ gegtlen erooe nd guiſe Peyctet at: Clef Hontmnt Gi ae D bsel Ne Ngrtehn Periulni nun. CONCIO SECUNDA. 499 ſed nequè ullus dolor. Apoc. 21. S. Athanaſius nunc de Virginitaté inquit: lib. de Virg. Virginitas corona eſt, quæ nunquam marceſcit, mortem deſtruens, poſſi- dens verò immortalitatem. Et Caſſianus lib. 6. cap. 6. de Virginibus perorat: uod futuri ſumus, vos jam eſſe cœpiſtis, vos reſurrectionis gloriam in hoc ſæculo jam tenetis, per ſæculum ſine ſæculi cogitatione tranſitis, cum caſtè perſeveratis. Exemplum habemus Matth. 2. De matribus innocentium narrat Evangeli- ſia: WNoluit conſolari, eò, quod non ſint: Quæſtio eſt: quid non ſunt? an non ſunt occiſi, & interempti fili? an non ſunt mortui hi innocentes parvuli? Non funt; non ſunt, inquam mortui, vivunt, perennant æternum: Audia- tur S. Chryſoſtomus hom. 3. Noluit conſolari, quia non erant mortui, qui mor- tui reputabantur, conſolatio autem rei amiſſæ eſt, & non auttæ erat præſtanda. Quid puſiones hos fecit immortales, monſtrat Joannes Apoc. 14. Hi ſunt, i cum mulieribus non ſunt coinquinati, Virgines enim ſunt. De S. Joanne Vir- gine; exiit ſermo: Qui diſcipulus ille non moritur. Immortalitas donum eſt innocentiæ, ac ſanétitatis, hoc donum datum Virginibus eſt, ac caſtis, ergo qui virgo vivit, & caſtus, ſancétus eſt. CONCEPTUS VI. Beatitudinem æternum duraturam, docent Theologi conſiſtere in Vi- ſione DEl: aſt hæc viſio virginibus & caſtis promittitur: Beati mundo corde, quoniam ipfi Deum videbunt. Matth. y. In opere patet Joan. 21. piſcabantur Apoſtoli, quibus ſe Eſus manifeſtavit: Cumque illis locutus eſt. Non tamen cognoverunt diſcipuli, quia JThſus eſt. Solus Joannes intuetur, & Eſum agno- ſcit: Dicit ergò diſcipulus ille, quem diligebat J, Petro, Dominus eſt. Unde hoc, quod ſolus Joannes videat 7Eſum, & agnoſcat? reſpondet S. Hierony- mus lib. I. contra ovianum: Solzs virgo, virginem agnoſcit. Et Lyranus in citatum caput ſcribit: Puritas mentis & corporis maximè diſponit hominem ad cognitionem divinorum, & ideò Joannes, qui præ cœteris purior erat, tanquam vir- go citins aliis cognoſcit Jkſum. Virgo eſt, quæ omnium primò Eſum intue- Kur, viſione Dei beatificatur. Ergo caſtus qui vivit, ſanctus eſt. Epilogus. Deſpondeamus ergò nos virginem caſtam Chriſto Salva- tori noſtro, ut immarceſoibilem coronam gloriæ, viſionis Dei, & ſanbtitati acquraeus, Amen. KNa: (P: && Rr r 2 IN 500 IN FESTO SANCTE CATHARINÆ, IN FESITO SANCTTZ CAIHA CONCIO SECUNDA. Tetu. Simile eſt Regnum cœlorum decem Virginibur. Matth. 25. Them. Virginibus caſtis, ac mundis corde, ſpecialiter favet Deus. Xperientia teſte, ſol in aurum radios ſuos injici- ens, ditiſſimè reſplendet: Copioſiſſimum fulgo- ε rem firmat: Academicus inſeribit Lemma: &l Sα&W ditans, & beans eſt gratia divina; Aurum puriſſi- mum eſt Virginitas, mentis & corporis caſtitas & puritas?; cao- ſtis ac puris Virginibus gratia Dei quàm maximè, ac ditiſſimè ſe infundit, ac communicat. Sol dives in aurum. Audiamus Textus Sa- Sacram Scripturam: Gratia ſaper gratiam, mulier ſanlta, & eræ Scri- nur pudorata. Eccleſ. c. 16. Et iterum: Omni autem ponderatio, non eſt digna continenti animæ. Proverb. cap. 22. inquit Salo- mon: LQui diligit cords munditiam, habebit amicum Regem. Dabo eis in domo mea, & in muri mei locum, & nomen melius præ filin & filiabus, nomen ſempiternum dabo eis, quod non præ- teribit. Promittit Deus Virginibus Haiæ cap. 56. Audiamus Patres. Patres: Quanta eſt virginitatis gratia, quæ meruit à Chriſtoeli- gi, ut eſſet corporale Dei templum, in qus corporaliter habitavit plenitudo divinitati, V'irgo genuit mundi Salvatorem, Virgo pe. 8. Ambro- perit vitam uni verſorum, ſeribit S. Ambroſius lib. de officiis. Et ſius. iterum lib. 1. de vera Virg. Virginitasznuber, abra, Angelos, ſi deraque trantgrediens, verbum Dei in ipſo ſinu Patris invenit, & toto hauſit peétore. Virginitas acquirit de caſtitatis virtute di:- vinam ſamiliaritatem in ſtatu viæ, unde familiarius diligebat Jeſus bestum Joannem, in *νus ſinu recubuit, ſcribit S. Tho- mas dives in aurum. Sol radians, illuſtrans, illuminans, Utesin efemn iluinas 4 ſtin⸗ rinitin u pini⸗ (G in cabe INlgnnes ingu i ner ehirka mi, Snßi , pummun farit, ulb. 1. Ijn. ſ: Auine⸗ Iheoph vxſfurit nu unhei. Ca Ifchit ac Npni, ltten eti⸗ Uul tnch 1, un in reſenti im ſenpktema lufrus igneig Ubielenſis derm nin lunmin n iciriti fur, ulun S ſanci icen l. N, hannun nn umnannne, in, Mllyifich MMitni, ler⸗ n hihliti⸗ „ ſoln ül os lnt Wmntt it lenm nne Aurumm Churn ne, . Alir velir Gtenie 2.igid aninel Gnntt 6, un Muiti0, ikri en 6 inn, Poriinmce iminin lliniut, ,ſthid CONCIO SECUNDA. 501 mas Aquinas Apocalypl. cap. 14. E. irginer V irgineimn ſéguun- S. Thomas tur magis delectabiles, O& jucundi Deo, quam n⁊ri Sankts, ac Aquinas. roindé primitiarum nomine à Spirita Sandto appellantur, cum quod ſicut primitiæ fructunm delectabiliores ſunt. Ita Hugo Hugo Car- Cardin. in cap- 14. Apoc. Hinc S. Paſchaſius lib. 1. in PſalL 44. din. ad Virgines inquit: Oos eſtis, quæ ſecundäum nobilitatem gene- z. kucha. rig, flores eſtir Eccleſiæ, quæ Virore pudicitiæ, & ſplendore caſtæ dilectionis, ſponſo ſerta componités. Continentia, hominem Deo proximum facit, & ubi iſta manet, ibi Deus manet, habet S. Ii-S Iſidorus. dorus lib. 1. ſyn. cap. r. Et Sanctus Paulinus epiſtola 3 5. §. Paulinus. ſeribit: Anima quantò mundior corde, tantò capacior Chriſto eſt. Et Theophylactus in cap. 5F. S. Matthæi: Sicut ſpecu- Theophyla- lum, ſi fjuerit mundum, ecipit imaginer, ita & anima pura un. faciem Dei. Caſtitas hominem calo Jungit, caſtitas hominem pertrahit ad Regnum, caſtis regnum calorum Promittitur, caſts heæreditatem cæli expetunt; ſterum S. Iüdorus in Bibliothe- ca Manſ. tract. 11. diſo. 7. Virginitas Præparat animam ad vi- dendum in præſenti Jeſum Sponſum per filem, & in ſuturo bper . gloriam ſempiternam, inquit S. Bernardus in Pſalm. 44. Virgi- §. Bernar- nitas cunrus igneus eſt, ſurſum ferens quem vehit, loquitur Pe- dus. trus Bleſenſis Serm. in Feſto omnium Sancorum. Pudicitia Blelenſiz. omnium bonorum mater eſt, ſcribit Sixtus Tertius lib. de Ca- Sixtus III. ſiit. Pudicitia flor morum, honor corporum, decor ſenum, fun- damentum eſt ſanctitatir. Verba funt Tertulliani lib. de pudi- Tertullis- citia, cap. 1. V'irginitas eſt ſoror Angelorum, Regina virtutum, nus. poſſeſſto bonorum omnium, docet S Cyprianus de Virg. Caſti. S. Cypria- tas ornamentum eſt nobilium, evaltatio humilium, nobilitas igno- nus, bilium, bpulchritudo vilium, ſolamen merentium, augmentum pulchritadinir, decuz ſandta noſtræ reli geoniz, minoratio crimi- num, multiplicatio meritorum, Dei amica & 6. cundtorum bono- rum gaudium & ſolamen. Ita prædicat S. Auguſtinus Serm. ad 3. Anguſti- fratres in eremo. Concludo cum S. Ephrem. tom. 2. de virtutes Ephrem cap. 9. Poſſeſſto pretioſa eſt puritas in cogitatione reéta, hanc ſ Barenn, amaveris, à Domino glorificaberie, & in omnibis broſperaberis. Imploratâ S Spiritus gratiâ, defuper Conceptus pandam. Rrr3 CON- 6o0n IN FESTO SANCTX CATHARINX, CONCEPTUS I. [Confirmatio.] CHriſtus per Parabolam nartat Matth. 13. Lxüt qui ſe- minat ſeminare ſemen: Hoc ſemen diverſimodè fruétificavit, dabat frultum, aliud centeſimum, aliud Jexageſimum, aliud trigeſimum. Semen eſſe verbum DEI ipſe CHriſtus interpretatus eit, aſt quæ illa terra bona, ac ſpecialiter à DEO benedicta, quæ tam divites, largos, & copioſos fructus adfert) S. Hieronymus, & Glofſa ordinaria in hunc locum, per terram illam benedictam intelligunt Virginitatem, mentis & corporis caſtitatem; au. diatur Sanétus: Yrigeſimum, ſexageſimum reddunt viduæ, cœlibes, centeſ- mum virgines, fructun centeſimum virginibus deputamus. Item Gloſſa habet: Triginta referuntur ad nuptias, ſexaginta ad viduas, centum, qui numerus jam eſt in dextera, ad Eirginitatem. Virginitas ergò ager eſt fertiliſſimus, qui fiu &tus favorem DEl adfert in centuplo. Patet Apocalypſi cap. 14. . CONCEPTUS II. Videbat oannes magnam turmam centum quadraginta quatuor mil- lium cum Agno manſuetisſimo CHriſto DEl filio ſuper eminentem mon- tem conſiſiere, Canticum, quod nemo alius poterat decçantàſſe, ſimulque cum Agno ſecretiſſima cœli conclavia, ac omnes manſiones perambu- laſſe: Et vidi, & ecce Agnus ſtahbat ſuper montem, & cum eo centum quadragin- ta quatuor millia habentes nomen ejus, & nomen patris ejus: Seriptum in fronti- bus ſuis, & nemo poterat dicere canticum, niſi a centum quadraginta quatuot millia . Hi ſequntur Agnum quocunque ierit. Qui hi ſint, indicat Joan- nes: HMi ſunt, qui cum mulieribus non ſunt coinquinati, virgines enim ſunt. Vir. gines fructus copioſiſſimos reportant, altiori in loco cum Agno DElI filio collocatæ, triumphant, ſupra montem, eminentiſſimæ conſiſtunt, primæ im- mediatæ, proximæ, ac continuæ ſunt ad latus JESU, centeſimum fructum felieitatum, & prærogativarum habent, quòd alii non poſſunt Sancti, apud DEUM poſſunt virgines: Ef nemo poterat dicere canticum niſi illa I22. millia. Deſuper Richardus à S. Victore: Quod nulus eorum meritis coæquari poſſit, lu- culenter oſtendit, cum ſubjungit: & nemo poterat dicere canticum o. quia nemo. alius poteſt ad meritum illarum pervenire. Liberrimè Sanétorum gradus, & ordines obambulant, ſequuntur Agnum quocungque ierit, eſt in cœleſti Hierar- chia quædam ordinatio, ac manſionum diſtributio, juxta Sanétorum me- rita diverſa, ut unus altero, altiori in loco, & ordine conſtitutus, reſideat, & gaudeat, in domo Patris mei manſiones multæ ſunt: Joan. 14. & I. ad Co- rinth. I5. cap. Stella enim à ſtella differt in claritate, ſic & reſurrettio mortuo- rum. In unã manſione ſunt Apoſtoli, in alia martyres, in alia confeſſores; virginibus certa & particularis manſio non aſſignatur, omnes beatorum manſiones cum Chriſto obambulant, omnium Sanétorum gloria, & felici⸗ . . tate — ſaeantur; ,Euuerur grati⸗ Mynm, Vols NlinguitAneb ililei eriſen Eimitms, atgue n hoges. Hi n glttllkeisl Ulntoſrantur Chriltus de vi n gic muni ulltinbonertt, Ihte harvnlos, IIn. 5, Ambrot hirgines: meſtregnumec, num adyerinn mn 2c probon ulte, kelicitat i NMiun eſt ee II Agratia: P anckorum ie SS neniti 1 l Ambroſ mhlromnrelet geun ginn ummhte igo hen⸗ e uck Innicen itic hen; ſüeni ſſeh d cliatern lifſ lnſtn 1Aee uchu Ltermt lktuen li nCl ümnsel l htacr nicentent nnile, ſones K Centunrlu Gitnit tukgu t,in inſet AgN Neßcn,, oMuntdre⸗ Cellunſt a ndn knuet, ni ⸗ 4 CONCIO SECUNDAa. 503 tate recteantur; ſi cœlum hortus eſt, in hoc horte in medio ſunt Virgines, ac fruuntur gratioſis hyacintis Prophetarum, myrrh Apoſtolorum, roſis Martyrum, violis Confeſſorum. Sequuntur Agnum quocunque ierit. His Verbis, inquit Ansbertus, ver aciter intelligere poſſumus in illo regno beatitudinis eminentiores exiſtere Virginei Chriſti, Gα quid mirum, l in C&leſtibus regnis ſunt eminentiores, atque Clariores; qui in hac vitd ſunt mundiores. Concludit Con- ceptum hune S. Hieronymus lib. de laud. Virg. Sequuntur Agnum quocungque ierit, quia nullus eis locus in cœli curia clauditur, & nulla eis divinnrum manſionum babitacula reſerantur. CONCEPTUS III. Chriſtus de Virginitate, & caſtitate diſſerebat Matth. cap. 19. Sunt Ei- nuchi, qui de matris utero ſic nati ſunt. Rectè: Zunc oblati ſunt ei parvuli, ut manus eis imponeret, & oraret, diſcipitli autem increpabant eos, IJkölIsautem ait eis: Sinite parvulos, & nolite eos prohibere ad me venire, talium ſt enim Regnum œlorum: S. Ambroſius lib. de Virg per pueros, & parvulos, intelligit ca- ſtos, & Virgines: Zalium, dicit nunc Chriſtus, caſtorum inquam, ac Virgi- num eſt regnum colorum. Utique, & pauperum in ſpiritu, item humilium, patientium adverſa mundi, ferventium in labore DEl, ac quovis titulo vir- tuoſorum, ac proborum, erit Regnum cœlorum, his favet DEUS, ac gratiis ſuis ditat, ac felicitat, cur ergò rectè ad caſtos, & Virgines Chriſtus fignatè dicit, Zalium eft Regnum cœlorum. An cœlorum Regnum, magnus DEl favor, & gratia: plus, & magis caſtorum, ac Virginum erit, quam reliquo- rum Sanétorum? Sic ſubſcribit Richardus à S. Victore in cap. I4. Apocalypf. Nullus egrum meritis covquari poteſt, nemo alius poteſt qd meritum illorum pertin- gere. Et S. Ambroſius habet lib. 3. de Virg. Offeruntur pueri ad benedicen- dum, quia corruptelæ experter, integritatis muns immaculatꝗ ætate ſervarent, ta- lium eſt enim regnum cœlorum, qui in puerilem caſtimoniam vanquam in naturam in- Jantium corruptelæ ignoratione remeaverint. CONCEPTUS IV. Sapientia de pudicitiæz honeſtate diſſerens, caſtimoniam, & virgina- lem mundiciam viti comparat: Ego quaſi vitis Frudtiſicavi ſuavitatem odoris, S fructus mei, fruttus honoris && honeſtatis. Eccleſ- 24. Cur non potius odo- rifero Lilio caititatem comparat, hoc enim candidum, & odorem latè ſpi- rans, ſignat albam caſtimoniæ innocentiam: Cur lilio intermiſſo, virginita- tis florem viti comparat? vitis non tam ſuaviſfimè, & copioſiſſimè olet, ſed etiam aliis plantis altius creſcit, & affurgit: magnam in altitudinem excre- ſcit cedrus, palma, & aliæ arbores, aſt in proceritate certum habent termi- num, ut dici poſſit in tantum, & non altius ereſcit eedrus, crefcit palma, aſt vitis in altitudine & proceritate, terminum, ac certam menfuram non ha- bet, ut dici pofſit, tam alte, & non altius creſcit vitis: Vitis quo alior eſt acu⸗ 504 IIN FESTO SANCTA CATHARINE, — =— baculus, cui alligatur, eò altior creicit, inter omnes plantas altiſſimè aſſur- git; habeant nunc cœteræ virtutes, ut humilitas, patientia, charitas &c. cer- tum gradum, ac menſuram, in quo gradu DEUS remuneratur humiles, pa- tientes, charitativos; virginitas & caſtitas determinatum meritorum gra- dum non habet, altiſſimè creſcit, & aſſurgit in favore, & gratia Dei, ſuper omnes ſanctas virtutes exaltata, ſpecialibus favoribus frunur. Paucis ſub- ſcripſit discurſum hunc S. Gregorius Nazianz in præceptis ad Virgines: Virginitas in cœlum reptat. CONCEPTIUS V. Tres pueri Hebræi juſſu Regis Nabuchodonoſoris in ardentem rogum injecti ſunt. Danielis cap. 3. cubitis 49. flamma in altum eruperat, Sidrach, Miſach, & Abdenago illæſis ac intactis; quæ fama dum ad Regem delata eſſet, volens & ipſe videre miraculum, ad fornacem devectus, in eam inſpi- cit, & non jam tres, ſed eorum quatuor conſpicit: Ecce ego video quatuor vi- ros ſolutos, & ambulantes in medio ignis, && nihil corruptionis in eis oſt. Dan. 3. Quis ille quartus eſt, quem vidit Rex in camino ignis ardentis. Reſpon- det Nabuchodonoſor: Et ſpecies quarti ſimilis filio DEl. Quod filius Dei ſe tribus pueris in fornace aſſociet, & cum illis moretur, certò magnus favor, & gratia eſt, unde hi tres adoleſcentes tantum favorem, & gratiam merue- runt? meritum eſt virginitas, mentis & corporis caſtitas; Virginilas vitan noſtram de corruptione, ad ſanctitatis gloriam colligit. Inquit S. Baſilius lib. de vera Virg. & Aponius in Bibliotheca veterum Patrum, tomo 4. Zies pueri hebræi caſtitatis dilettione miſſi ſunt inter Babylonicas fammes, in cis medio Arden- te fornace quaſi inter lilia Dominus paſcitur eò, quod ſemper requitſcat in cordibus diligentium caſtitatem. CONCEPTUS VI. Extraordinarias gratias & favores à larga DEl manu expertus eſt Jo- ſeph Æâgypti factus Prorex; in ſervum venditus à Patrono, & dumino domũs, non ut ſclavus, ſed ut filius eſt habitus: Invenit Joſeph gratiam co- ram Domino. Geneſ. 39. Omnibus mihi traditis, ignorat, quid habeat in doms ſua, quod in mea non ſit poteſtate. Injuria Dominæ, & uXoOris Putipharis, n nocens joſeph in carcerem mittitur, & hic miro fruitur favore, pike- tus carceris addictus Joſeph; eum habet ſuaviter: Dedit ei Dominus gia- tiam in conipedtu Principis carceris, qui tradidit in manu illius omnes Viy os. Imd ipſe DEUS cum Joſeph deſcendit in carcerem: Deſcenditque cum M, 1r foveam, in vinculis non dereliquit eum. Sap. I10. A Rege Pharaone habe- tur clementiſſimè: Uno tantum Regni ſolio te præcedam: Tantos DEl favo- res meruit Joſeph caſtè & Virgo tunc vivendo: Relicto in manibus ejns pal- lio, fugit. Audiatur S. Cyprianus lib. de pudic. Pudicus juvenis, qui delitto conſcientiam non miſcuit, in imum carcerem traditur, ſed ſola no eſt cum carcere pudi- — Aiti, ng s reilite Apouam 1 Quid ter Uftun, aut 1 1autthina be hondet! . tmtumreſbi lemner in pe nta uu. Opos incarna Ktenam inerhli Unldex eſtamor unatum pnme (mnimd conve Uulllines, uil iligo, calil n Maia Vigo, 1NS Velplur linbenti, goin TIi Viginibus Uento eins, me Cchüitnnncts UWenesze nſe dereicn Uer lteten,4 biln ilirger, hilgu.) . l honp, Aülme untsdr Urhunie nekivnn ltade UI. Nd Aentnt topen, N. tdente. Qolſe Onen Agetut 115 M tolno N fehttſat ehheni ono, l D une CONCIO SECUNDA. 5o5 pudicitia, nam eſt cum Joſeph DElIS. Eleganter S. Zeno de pudic. Rex jure ſecundus factus eſt regni, qui inſignis Rex erat ante pudoris. Caſtis, pudicis, Vir- ginibus ſpecialiter favet Deus. CONCEPTUS VII. Ad januam Sponſi pulſant Virgines Matth. 25. Domine, Domine aperi nobis. Quid ter mitis Dominus? famulantium caterva ſtipatus erat, per miniftrum, aut ſervum ſuum reſponderit Virginibus? minimè; ipſemet in auguſtiſſima Perſonâ januam adit, atque reſponſum promit: Cur ipſe- met reſpondet? ob reverentiam virginitatis; inquit Theodoretus in Canti- ca, tantum reſpicit Chriſtus, caſtos & Virgines, ut non per Angelum, ſed ipſemet in perſonâ eos foveat, colat, tueatur. O favor! 6 magna gratia! CONCEPTUS VIII. Opus incarnationis infinitus eſt favor, opus converſationis ESU ſu- per terram inexplicabilis eſt gratia: Opus mortis & redemptionis in cru- ce, index eſt amoris immenſi. Qui nunc ſunt illi, qui Salvatorem in mun- dum natum primdò intuiti ſunt? qui ſunt illi, cum quibus Chriſtus in terris vel maximè converſatus eſt? qui ſunt illi quos morti ſuæ ac cruci proxi- mos adſtantes, quaſi amoris ſui teſtes, adhibere placuit? Virgines ſunt: Ma- ria Virgo, & caſtiſſimus joſephus, primi ſunt, qui ESUM vident incarna- tum, Maria Virgo, caſtiſſimus Joſephus electi ſunt vitæ comites, cum qui- bus ESUS vel plurimum converſatus eſt: Maria Virgo: Virgo Joannes ſunt illi ter beati, qui morienti ESU proximè adſtiterunt. De Virgine naſci voluit, à Virginibus primò conſpici placuit, cum Virginibus plurimuùm ſer- mocinatio ejus, medius inter Virgines Mariam & Joannem mori elegit; in- dè capiat mundus quanto favore, amore, & gratiarum copiãâ, CHRISTUS JESUS Virgines ac caſtos proſequatur, ditet, ac amplificet: ita concludit Franciſcus Seraphicus opuſc. 8. tomo 3. colloq. 23. Ult Filius DEI oſtenderet ſe diligere caſtitatem, de Virgine naſci voluit Oc. virginitatem conſuluit, & ſerva- vit, inter Virgines ex hdc vitâ migravit. Epilogus.] Hortor ergò cum S. Ephrem tomo 2. ad fratres: In honore & pretio virginitatem habe, & te in cœleſtem thalamum introducet. Amen. Ks: ( ¼ : 8 Feſtivale, S8 § IN 606 IN FESTO SANCTXZE CATHARINEẽ, IN PFESIO SANCIÆ CA- IIIARINEXE, CONCIO TERTIA. ræ. Ornaverunt lampades ſuas. Matth. 25. Mulier compta, ſibi, & aliis eſt exitium. Thema. tia avibus decipiendis tenſa, depinxit cum lem- quibus humana corda irretiuntur, vinculantur, implicantur ad lapſum, in peccatum, ac animæ interitum. Au- diamus Dei verbum: Propter ſpeciem mulieri, multi perierunt, & e hoc concupiſcentia quaſt ignis inardeſcit. Eccleſ. cap. 9. Paues. Percipiamus Patres & Scriptores: Veſtitus inſignüu, ac mollu, Suetomius /Aperbiæ vexilium eſt, niduzque luxuriæ, ſceribit Suetonius in vi- ta Cæſaris. Semper pulchritudinem veſtium, duo pericula comi- 8, Amtoni-tantur, ſuperbia, & luxuria, habet S. Antoninus part. 3. tra- nui. GSatu 18. tit. 18. cap. 5i. Sub mollibus, delicati, ac pretioſis ve- Zeno. ſtibus, mulier forti eſſé non poteſt, ſcribit Zeno in cap. 12. Apo- S. Bernar. Calypſ. Et S. Bernardinus Fer. 4. poſt Dom. 5. Quadr. parte Z. dinus. Mulier cum habitui vano, ac meretricio capit animas, quas Chri- ſtus redemit cum ſuosſanguine pretioſo. Et Serm. 46. c. 3. ha- bet: Nocent enim haæ mulierers ſic comptæ per vanitater ſuas alits, itaut ſi una ſola mulier in quädam civitate ſit vana, omner per Fernandez, àbHam trahantur ad immoderantiam vanitatum. Et Fernan- dez ſect. 6 in cap. 36. Geneſ. tradit: Scandazlum prabent hoc eſt, oſendiculum ad ruinam ſpiritüs, mulieres illaæ, qua ſe urioſins .r. nant, comunt, colorant, atque hujusmoa; laſoiviæ, vanitatique ſimulachra virorum animis, & oculis objiciunt, ut pulchræ celeb- rentur, & amantur., Omnes pompa in publicum broferuntut, aut Tertullia at luxuria negotietuer, aut gloria inſoleſcat, docet Tertullianus nus, de cultu fœmin. Malier ſuo ornatis oculos hominum ad ſe trahene, . & ſinullum ſequatur damnum, ſupplicium tamen aternum mere- ur, E E Ertanus Abbas in umbroſo nemoris umbilico, re- mate: Vincula latent. Ornatus fœmineus, veſtes ſaperbæ, criſpati crines, picta facies, vincula ſunt, — V, n Veneu⸗ Inſee, Der babitu V unmmzhili i Alſentin, Prmli ſimet, mmelcuuſa. 0 iſiumun, numn ginquit eme ſrilſ nulier. lehondet: Rp⸗ mitſticientih u Ce fero tuhi Were helcatiaet net, Cyrianus ialb 2. epil rveobenmnca⸗ ſütent, autj Ilrrindl ar urihlu m Utuerzanlei einsauiamus. nßmn] Ih ac uononefk Polin ani nu in ſiit ſe teneng lt nntn Hopt n lgtmconzer Innt, Petlong iet fennn, n gent Drob ſhente ſlueiur, H in Cerorat ſgnrit, Ae i ſer gunclone Ungantes, 1, Uun. unbln inittent Eninenet es Vnlt r, Ninelt eimnetnm nukiet Locd uu,n Suetann Aunpeint hninsen ti ut winc int/ i dern kte⸗ mituin vun, n. El ,N mnnint wit, M 4,ℳ gle doetlin jumrtet n mu CONCGCIO TERTIA. 5oy tur, quia venenum attulit, ſifuiſſet, qui biberet, ſoribit S. Hiero-S. Hierony- nymus ep. ad Demetr. Conformiter S. Cyprianus lib. de di-6 Cypria- ſcip. & habitu Virg. Cæterum ſitiute ſamptuoſius comas, & per m 1. . ublicum notabiliter incedas,oculos in te juventutis ilicias⸗ſaeſpi- ria, adoleſeentium poſt te trahas, coneupiſcendi libidinem nutrias, ſuſpirandi fomenta ſuccendas, quid erit dete, quæ tantorum ma- lorum es cauſa. Ornamentorum, & veſtium inſignia, & lenoci- nia fucorum, nonniſi proſtibulis, & impudici fæ‿minis conveni- unt, inquit Clemens Alexandrinus lib. 2. Pædag. cap. 6. Quid ClemenetA- eſt ſpecioſa mulier? interrogat S. Chryſoſtomus ſuper Pſalm. 50. lexandr. & reſpondet: Sepulchrunz dealbatum, pracipitiam patens, Vene- 8. an ⸗ num inſpicientibus compoſitum. De carbonibus ſcintillæ diſſi- liunt, de ferro rubi go nutritur, de veſtimentis procedit tinea; de muliere peccati aculeus, ſibilus, con-upiſcentiæ, fomes peſtilentiæ, docet S. Cyrianus lib. de ſing. Cleric. Finio cum S. Iſidoro Pe- Iſdorus luſiota lib. 2. epiſtola 289. Mualier ornand; corporisz nimis ſtudio- uſots. ſa, atque ob eam cauſam in forum ſè conferens, aut per feneſtrum proſpiciens , aut juvenes irritet, etiamſi conatu ſuo excidat, ta- men perindè ac ſt cor irretiviſſet condemnatlr. IM enim omne, quodin ipfius poteſtate erat, effecit, at quæ venenum miſcuerit, & retia expanderit. Invocatâà S. Spiritûs ope, deſuper Con- ceptus audiamus. CONCEPTIUS I. [Confirmatio.] S. Petrus Chryſologus Serm. 127. mulierem, quæ homi- ni in adjutorium efformata eſt, in ſagittam converſam eſſe deſcribit: Hæc eſt mulieris antiqua malitia, quæ Adam ejecit de paradiſi deliciis, hæc cœleſtes ho- mines fecit eſſe terrenos, hæc bumanum genus miſit in infernum, hæc vitam abſtulit mundo propter unius arboris pomum. In vulnerantem ac ſaucian- tem ſagittam convertitur mulier, maximè dum ſe ſuperbè comit, veſtit⸗ & ornat, perſonæ ſuæ fucorum adulationes, & ornatus ſplendorem ſi addiderit fœmina, periculoſum jam in propriam, & aliorum pudicitiam bellum gerit. Probam incipio à prima fœmina Eva;; fäamiliarius agens cum ſerpente ſeducitur, adhuc tamen poſt ſerpentis alloquium nitet virginita- tis gloria decorata, adhuc Virgo exiſtit: Paulò tamen poſt virginitaem reſignavit, & de virgine in mullerem. & matrem tranſut, quo medio quo opere? qua actione Adam & Eva eò devenerunt, ut nobili virginitati re- nunciantes, in catnales concüp ſcentias conſenſerint, ac venen indulſe- rint? ſacer textus, medium, opus, & actionem ſpecificare videtur Geneſ. 8⁸ s 2 cap. 3. 508 IN FESTO SANCTE. CATHARINE., cap. 3. Conſuerunt folia ficus, & fecerunt ſibi perizomata. Ornats veſtierunt corpora ſua, ex poſt perizomata artificiosè intexta, poſt veſtitum rnatum Eva ab Adam refertur cognita: Adam cognovit uxorem Juam Evam. Genek. cap. 4. Ecce ab exordio ornatus muliebris noſcitur Virginitati inſidioſus, Eva etſi antea decora, tamen ante cultum „& ornatum corporis, uginte tis gloriam non amiſit, quam perdidit culta, & periz omate ornata non 1. Jar dicendo: quotiescunque mulieres ad inſtar floridis . & fronde centi f. cus, amplis, & diverſicoloris veſtimentis, vanè ornatæ & zmadure u ei i publico comparent, faciunt, ut ſibi periculum adſtruant, impu ie in- honeſtæ, luxurioſæ judicentur, alios verò in concupiſcentiam tra nr⸗ ac perducant. Opportunè Tertullianus de cultu fœm. ean⸗9. i ga vee 1 quoque, & reliqua compoſitionis veſtræ impedimenta, proinde a⸗ curandae amputatio „G recuſſio redundantioris nitoris. Hæ pompæ, diam e Bg rire⸗ 6 rent luxuriæ negotium, S obſtrepent Pudicitiæ diſciplinis, dignoſcere in facili eſt, quod gratiam decoris, cultüs ſocietate proſtituant. CONCEPTUS II. leris ſi „orn tæ Symbolum eſt. Innocen- avo, mulieris ſuperbæ, ornatæ ac comptæ Sy tius Ve de utilit. condit. humanæ inſcripſit ſuperbè ornatæ fœminæ Gn bolum: Pulchra foris, intus ſpurcitia: Columella de re ruſtica, de pavone do- cet, Pavo, dum caudam ſuam dilatat, & erigit, ſicque comptus, ornatus rogreditur, ſe à libidine ſtimulari indicat: verba Columellæ ſic ſonant: i na ſunt exſtimulatæ libidinis, cum ſemetipſum veluti mirantem caudæ enene S, pennis protegit. Idque cum facit rotare dicitur. Idem eſt ec um ſuperbè ac vanè comptâ, & induta fannne „ quæ lent a zne in he⸗ i igido in publico ſuperbi . ſo, diverſi coloris, auro gemmisque rigido in p Fimirum non eſſe caſtam, ſed ſpurcam, & libidinoſam. Talis namque va nitas, ſignum eſt exſtimulatæ libidinis. CONCEPTUS III.B Narrat Sacra Scriptura Geneſ 38. Patriarcha Judas aſcendebat . d. res ovium ſuarum, ipſe && Hiras opilio Trebi⸗ HH in ane Dn illins aſcenderet in Thanas, . . tumque eſt Thamar, quod ſocer i rer 4 tandee: one ivio conſedit, inibi Thamar ergò præcucurrit judam, ac in 8 rennann roſtitutam exij udam exſpeéctans, quam mulierem Judas p . . tum Peccavie, Quam cum vidiſſet Judaz, Nu picatus eſt H r. ingrediensque ad eam, dit: dimitte me, ut coëam tecum. Qun Ju tam w⸗ lam ſuſpicionem, Thamar meretricem eſſe putans, cariia gui n eNde Judæ erga Thamar libidinem, & venerem provocavit? di o. mar meretricem, vanus ejus veſtitus: Superbus fœminæ cultus, . in. tus corporis ornatus, libidinem ac venerem accendit; ien ſaritur Mi mar, depoſitis viduitatis veſtibus, aſſumpfit teriſtrum, & mutato h 6 — 7Etn. Oprtin A L 0. 3 un, Gge ⸗ Si urbaitu CNNET Gt olaudans Rererlus velt S Math ca). Ttiod ae ſuperk llos Reges in eletemone⸗ eGrelloret Mu veſtuntur UImentins pe r, in omihg l uiin domit Tnaiſtiz itarel It fnpunt, ac nCeiglencs in Innn inducend lh Smone, d feminns aNlg: Olanh 0 t tlem iden unceformen tf Plento, unls Fllentur, 4 n (ebol, dief Unltesechete, t⸗ Aprrentat Afenfann lin, in Unnpendo, ſtchllk enent Ulter deenine, Ewhunnr en unur, cm hant, in Nen – — == —, = - — ulerelen un Ont Uun tndtate oiti Clranzne foncdä 9. Hyin elötn ,mnlent 1oicrtſt mel natelene ca, Cenmn Colnpthe womeletet tencul⸗ enetden woin l 0 einn TAnnd, gialtt Ntun 1 ,Niudd it, unr⸗ uema⸗ gltmm eſie⸗ tiit, 1dite⸗ raliel, leihn uot⸗ CONCIO TERTIA. 509 in bivio. Optimè quadrat in locum hunc ſcriptum Bernardini tom. I. Serm. 44 art. I. cap. 3. Plerique hominum exiſtimant, de ſignis ſigneta, de circulo ta- bernam, & de ſigno furis aſtimant furem, meretricius habitas, ſignum eſt meretricii adtüs, ſicut habitus monialis, monialem oſtendit. CONCEPTIUS IV. CHRISTUS Dominus noſter præcurſorem ſuum joannem Baptiſtam dignè collaudans, incidenter quoque de iis loquebatur, qui delicatè ac pre- tiosè exterius veſtiuntur: & dicit: Qui mollibus veſtiuntur, in domibus regum ſunt. Matth. cap. II. Quid quæſo æterna ſapientia indicare voluit dicendo: pretiosè ac ſuperbè veſtitos, eſſe, & morari in domibus Regum? & quid per illos Reges intelligendum eſt? bPer Reges, S. Paulus ad Ephefſ. cap. 6. intelligit demones ac principes tenebrarum: ita textus: Principes, & pote- Nates, & rectores tenebrarum harum. Ut idem ſignificet dictum Chriſti: Qui mollibus veſtiuntur in domibus Regum, id eſt, demonum ſunt. Ita concludit §. Vincentius Ferrerius: Serm. 5. Dom. 3. Adventůs: Qui mollibus ve- Riuntur, in domibuz Regum ſunt, id eſt, in habitationibus demonun. Quaſi ſic- ut i, qui in domibus Regum morantur, ordinariè ſunt Regum vel ſervi, vel miniſtri; ita vel maximè fœminæ, quæ ſuperbè veſtiuntur, vanè ſe pin- gunt, fingunt, ac ornant, veræ de'monum ſunt ſervæ, ac miniſtræ ad ani- mas decipiendas, in obſcœnum amorem, ac fœdam libidinem, & animæ ruinam inducendas. Hinc capio dictum S. Vincentii Ferrerii, Serm. de Sancto Simeone. CONCEPTUS V. Ad fœminas vanè veſtitas, comptas, & ornatas, ita inquit citatus Sanctus: Quando oratis, Chriſtus abſcondit faciem ſuam à vobis, quia habetis faciem diaboli. Quomodo hoc? Diabolus tam turpis, ac horribilis dici- tur, ut talem videndo, homo emori poſſit; hinc inter damnatorum pœ- nas tam deformem larvam inſpicere, crudele tormentum eſt; econtra mu- lieres ſe pingendo, fingendo, ornando, quæ allàs turpes ſunt, pulchræ, & amabiles videntur, quomodo ergò mulier ſe vanè veſtiendo, facies, & larva diaboli, dici poteſt? reſpondeo: eventus docet, quando dæmon homines decipere, in lapſum & ruinam inducere parat, Angeli vultum fingit, & præſentat: teſte Apoſtolo: 2. ad Corinth. II. Tyſe enim Satha- nas transfigurat ſe in Angelum lucis. Atqui fœminæ alioquin turpes, ſe ve- ſtiendo, pingendo, ac ornando, ſe pulchras reddunt, in quam vanitatem, & diabolicè ementitam pulchritudinem, ac formam ineſcati juvenes, ſubtiliter decipiuntur, in lapſum, & animæ ruinam, in peccata & ſcelera pertrahuntur, cum ergo pari dolo, ut dæmones, ſe ornando, mulieres decipiant, in perditionem animas Pertrahant „meritò facies earum fa- § s 3 cies 610 IN FFESTO SANCTX CATHARIN. cies dymonis, larva damnata intitulatur, æternis ignibus cremanda, uſtulanda: ad has concionatur S. Hieronymus ep. ad Lætam: Vide ne capil- lam irrifices, && ei aliquid de gebennæ ignibus auſpiceris. CONCEPTUS VI. S. Joannes Apocalypſ. cap. I2. deſcribit ſe vidiſſe, ſignum magnum, grande miraculum: Signum magnum apparuit in cœlo, mulier amidta ſole, lu- na ſub pedibus ejus, & in capite ejas corona ſKtellarum duodecim, & in utero habens clamabat parturiens, notare libeat, in cœlo hæc mulier locata erat, oratio- ni inſtabat, cœleſti fructu, ac gratia fœcunda erat; hinc mirum; ſignum magnum: Ecce Draco magnus rufus, hahbens Capita ſeptem, & cornua de- cem, Co&c. &S&draco ſtetit ante mulierem quæ erat paritura, ut, cum peperiſſet, fli- um devorat. Quid adſtas cruenta beſtia ?à mulier, quam vides, in cœlo eſt, ecce orationi, & gemitibus ad DEUM operam navat, fruétum quem parit, gratia eſt; quid ergo adſtas? an adhuc talem in cœlo locatam fœmi- nam mulierem orantem, gratiæ fructu divitem, in prædam tuam ſpe- ras, & auſpicaris? ſic patet ex textu: adſtat Goc. ut devoraret; quid Dra- coni animum addidit, ut ſperet, hanc etſi inter ſidera locatam fœminam prædam ſuam fieri, & ruinam pati poſſe, animum dedit, ſpem trahit, quia mulierem hanc vidit amictam, ſplendidè, ac mirè ornatam: Mulier amicta ſole: Quam ſerpens intuitus eſt eximiè oultam, ſibi perſuafit vincendam, ut quaſi ilem ſit ornatus exuere modeſtiam, && proſtituere honorabilem pudicitiam, aut certe opinionis gloriam. Perorat doctiſſimus Naxera comment. in Ju- dices: cap. 21. J. 39. CONCEPTUS VII. Fatetur de ſe Judith. cap. 13. vivit autem ipſe dominas, quoniam uſto- divit me Angelus, & hinq euntem, & ibi commorantem, & inde buc revertentem, nec permiſit me Dominuz ancillam ſuam coinquinari. Quod optimus Deus An- gelos miſerit, qui Judith ad caſtra Aſſyriorum euntem, & ibi commoran- tem cuſtodirent, cauſam in promptu habeo, Afſſyrii, gentiles, & Barbati erant, in libidinem, ac venerem profuſi; miſericordiſſimè ergò Deus ju- dithæ Angelos cuſtodes addit, quorum opere, ac defenſione illæſa, ac in- tacta permaneret fragilis feæmina. Aſt quæ ratio motiva ſubeſt. quod ex caſtris barbarorum abeunti, ac diſcedenti, jam in ſalvo conſiſtenti Judith, nihilominus Angeli cuſtodes eam defendentes, & adjuvantes aſſocientur? cur abeuntem, jamjam obtruncato Duce Holopherne, extra periculum, nihilominus Angeli, ut cuſtodiant comitantur? Audire libeat, quid de Juditha ſacer narrer textus: nxæit ſe mro optimo, SS diſeriminavit crinem CA- pitis ſui, && impoſuit mitram ſuper caput ſuum, ES& induit ſe veſtimentis jucundita- tis ſuæ, induitque ſandalia pedibus ſuis, Aſſumpſitque dextraliola, ES& lilia & aurls, — , Gymnuhs n wooun d le Henchcd 7 Seeolnatz, lrere. Hic Cents: uinn ienonen, A hyilyu. nramuliere ox in nulieru mul it Finio er woancſs, Me igrili 43 84 u 44 AN lenter e Corhonelt. unbat, enol ker reidentur: Munlemns, rnben ſdſen l lnes, lb ſti, Con unne mniſrſe Ginun Nent e mum 1,Gon Cndepei Vides A t, kuchen Lo locnat redan ue oNe,; ocatun e ealt, en Ofhaun Helſuren lorablens A1 CNNe Enicnelt oniet ſhchie ocnitn, Cimtsd Ce ſbenel Aſimmin fpnne vl We CONCIO PRIMA. SII aures, & annulos, & omnibus ornamentis ſuis ornavit ſe. cap. I0. Hunc orta- tum nondum depoſuerat Judith dum redivit: quamdiu ornata, compta, & ſic ſplendidè veſtita fuit Judith, ab Angelis cuſtoditur, quaſi quamdiu ſpeciosè ornata, minimè à lapſu ſecura ſit, in periculo conſiſtat ſeduei, aut ſeducere. Hic conceptus eſt doctiſſimi Naxeræ ut ſupra citati: ſicquè con- cludentis: Quia nondum ornatus exuerat inſidias, && ideo oportebat, ad Caſtita- tis oplnionem, Angelorum præſtitiſſe etiam redeunti ſuppetias. LEpilogus.] Hortor ergo cum Eccleſ. cap. 1. Averte faciem tuam à muliere compta, E& ne cirecumſpicias ſpeciem alienam. Propter ſpe- ciem mulieru multi perierunt, & ex hoc concupiſcentia, quaſi ignis ewar- deſcit. Finio cum S. Hieronymo ep. ad Lætam: Cave ne aures per- fores, ne cerußd, E purpuieriſſo ora depingas ,ne collum auro, aut margaritis premas, ne capiet gemmis onerer, ne capillem irrifices, & ei aliquid de ge- hennæ àgnibus auſpiceris. Amen. 848333fr zz. dedͤ & d ese E Eee e & e e E aeseceaesbicee dee IN FESTO SANCTI ANDREE, CONCIO PRIMA. Mittentes rete in Mare- Marci cap. 4. Textus: Labor honeſtus, felicem reddit. Them AIſcantes, & laborantes fratres, Simonem & Exordium, „ Angdream intuetur Chriſtus, & ocyus ad Apoſtolatum eos vocat, ſummé beat, & fe- licitat: doctrinam indè capimus hanc: IIIi, qui in ſuà vocatione, ſedulò ac timoratè, bona conſcientia laborant, operi ſuo in- cumbunt, gratioſo vultu reſpicientur à D EO, felices, & beati reddentur: pulchro ſymbolo veritatem expreſſit Joan- nes Mazzalenus: hic, furno limpidiſſimas guttas exfudanti epigraphen ſubſcripſit: Sardor, t, in precium“ Sic hone- ſti ſudores, & labores maximo felicitatum, gloriæ ac hono- rum precio, compenſantur. Audiamus deſuper Scripturam: Textun Sa⸗ cræ Scri- Lab 0- paoræ. 512 IN FESTO SANCTI ANDREE, Labore manuum tuarum quia mandacabis, beatus er, & benetibi erit: canit David Plal. 12 7. Anima laborantium mpinguabitur. Inquit Salom. Prov. 13. Et iterum cap. 10. Manus Prtiem divi. tias parat e Et cap. 12. Manus fortàum dominabitur. Et Sap. 3. ha- bet: Bonorum labiorum glorioſas eſt Nrautus., Et cap.x I 0. Honeſta- ratres. vit illum in laboribus, & complevit labores lius. Audiamus Pa- tres: Homo ad laborem naſoitur, &. a Vi⸗ ad volataum, quia indk mens ad ſumma volat, unde caro in infirmi dAäutius laborat, lendr §. Grego- S. Gregorius lib. 7. Moralium cap. 6. & Alib⸗ in mor⸗⸗ inue . riut, JSanbki viri quot labores nunc veritati commendantes e bi . tot jam remanerationis ſuæ pignora, intra ſpei Suc cu in um clauſa tenent. Labor carnalis, Piritu zeeetr: oe us, acceptiſſimum Deog ſacrificium, Tgnumeq, Raeee a H Caſſianus. plueris mundiszque receſſibus exhibebit, tradit cnue en⸗ ſtitut. cap. 1 Agnoſcant homines, quod qui in 2 vribus “R non unt, viſitars ab Angelis non merentny. 2 Gnoſcan in placeat ſuperis ivibis lahor, cujur Gpiritali r. ſ, erel . S, Bernar- S. Bernardus Serm. 3. in Nativit. & Serm. de §. Vi e na re⸗ du· Lahor gradus eſt ad gloriam, lalor. mater eſt gloriæ. Conf birn r Æ.ſchylus: Gloria laboris eſt filia, præclarèé Erznnns i 4 d tud. Sicut roſa ſlos gratiſſimus de ſpinis naſcitur, ſic s triſt aſzeri, frudtns laboris jucuna⸗ſſimus capituar. Eleganter §S. Eypria- §. Gyprianus lib. de abuſib. Scut frukt ns non invenitur ina-- nu. bore, in qua fios prius non apparuit, ſic in ſeneltute Rue cde gere non poterit, qui prius eordem in javentute ler 4. cn e Philo. comparaverunt. Concludit quàm oprimè Philo de ſacri Abelis: Sicut à cibo dependet tota vita cum abkibus 3 de bore pendet, quidquid in rebus bonum eſt; ſieut enim cibus ſe habet ad vitam, ſic labor ad honeſtatem. Imploratà 8S. Spiritus gratiſ deſu er Conceptus dabo. Sran geni CONCEPTUS I. [Confirmatio.] Sedulus ille paterfamilias, iis, qui tote⸗ di⸗ 77 Anh. in ipſius vinea, juſſit rlare groſſum om ctor A dead de⸗ unum gros. & dari illis, qui una hor eſ; cap. 20. Juſſit & dari illis: denariose aſt non addit: tolle quod tuum eh; ſum: acceperunt & ipſi ſingulos denarios: aſt non roſſum, ſed cur Roc: Wi, qui vix inſpexerunt in Vineam, aeceperum 2810 non 9 tunen ine imreeperun e nitet ſterun e verru cpehlolulotot Mopti lcnm ftauch itarluctan tiouunca. 6 inhier fu cicat: ven uum ir exhal ſe lenper ali elbi Allegata Mutkrig acn t, clementifl emt, ſed ſen lunlus expe MRomanos UUexhauſtus e Eltquicd ſuperk llnta, & ben In gate, beneh omanat? die Ar hanelle 2 rob Ceneſss Ufihnten mm MuINI, Diktem oht Grn: Cnr l t heretate, nm: Ater hi mnnmn eten uun Genel 29, e, Vite e au Se — ,,Gkn 6nnink bdnn Plo. lungi lennſeu bi in non llante erte eiſellt itiniun tatiebkte lanndh aloritute ntentin e. Vin wrie. C ebrumat ſitn S Gin. Poeippetiil Gecuef tteſe 1 e Phlodd un Allet . Uint lflnnd Ulmniet⸗ gullm, bornnnt,,⸗ 1: eeune CONCIO PRIMA. K; non tam ex tnerito, & jure, quàm ex dono, & liberalitate Domini honora- rium acceperunt: hinc non dicit groſſum illum, ipſorum eſſe, facile enim & leviter iterum deperditur, quod levi negotio acquiritur: Leicht gewun⸗ nen / bald zerrunnen / dicit autem groſſum eſſe ſuum; proprium inquam quem ſedulo totius diei labore & induſtria lucrati ſunt, ad indicandum: So⸗ lum illud proprium, & jure alicujus eſſe, non tam quod dono, inventione non dicam fraudibus aliquis accipit, ſed quod induſtria, honeſto labore ac quiſivit, ac lucratus eſt. Sapientiſſimus Salomon hoc indicare voluit, Pro- verbiorum cap. 6. inquiens: CONCEPTUS II. Si impiger fueris, veniet ut fon- meſſis tibi: quid indicare vult Salomon, quod dicat: veniet ut fons meſſis tibi? in praxi experientia docet: fons ad guttam vix exhauriri poteſt, aquæ hauriatur quantumcunque quis volet ex fonte, ſemper aliquid aquæ in fonte remanebit: dicere ergo vult Salomon per verba allegata: ſi impiger fueris, veniet ut fons meſſis tibi: honeſto labore, ac induſtria acquiſita, & lucrata, Deus largiſſimè benedicit, auget, & multi- plicat, clementiſſimè tuetur & conſervat, ne incendio, furto, & infortunio depereant, ſed ſemper de lucris honeſti laboris reſiduum, ſtabiliter rema- neat. Paulus expertis fatetur. CONCEPTUS III. Ad Romanos cap. I5. ſeribit: Gratia ejus in me vacua non fuit: gratia Dei, fons inexhauſtus eſt, ubi hic fons eſt, gratia Dei inquam, neceſſe eſt & ſem- per ſit quid ſuperfluum ac reſiduum, ſtabilis, & permanens proſperitas abundantia, & benedictio: dicat nunc Paulus, unde hujus fontis, di- vinæ gratiæ, benedictionis ſingularis, abundantiæ, & proſperitatis, ſcatu- rigo promanat? dicit S. Paulus citato cap. Abundantius omnibus laboravi, Labor honeſtus, ac ſedulus ſubſtantiam auget, & conſervat, beat & felicitat. CONCEPTUS IV. Jacob Geneſis cap. 24. dedit filio ſuo Joſepho partem extra fratres: Do tibi partem unam extra fratres tuos: Extra: id eſt, partem extraordi- nariam, partem optimam, pattem ſummè proficuam, ſtabilem & perma- nentem: quæ eſt iſta pars ordinaria? num fors auri portio, a ma- joribus hæreditate, & donatione acquiſita? aut fortuna duce inventa? minimè: aliter hanc partem extraordinariam deſcribit jacob: Do tibi partem unam extra fratres tuos, quam tuli de manu Amorrhai in gladio, & arcu meo. Geneſ. 28. In gladio & arcu acquiſita, ſunt acquiſita ſummo labore, vitæ & corporis proſtitutione, ac periculo, & hanc ſummo la- Feſtivale, Ttt bore, 514 IN FESTO SANCTI ANDREE, bore, cura, angore, ſudore, acquiſitam partem, Jacob dicit & nominat: Par- tem extra fratres, extra, id eſt, extraordinariam, benedictam, ſtabilem, per- manentem: labor induſtrius ergo beat, & felicitat, labore honeſto acquiſita perennant. CONCEPTUS V. Ovis illa perdita, plus quàm 99. æſtimatur: Dico vobis, quod ita gaudium erit in œlo ſuper uno pecoatore pœnitentiam agente, quum Juper nonagin- ta novem juſtis, qui non indigent pœnitentia: Lucæ I5. Cur ovis errabunda ſuper 99. æſtimatur? an fors ob ſedulum laborem & ſudorem in quæren- da hac errabunda impenſum, longo itinere, cura, & anxietate ſuper hanc ovem vix non conſumitur bonus Paſtor, feſſus ac languens ulteriori non parcit labori, inventam in humeros imponit, ac ad ovile deportat: Et cam invenerit eam, imponit in bumeros ſuos, gaudens, & veniens domum convocat amicos, & vicinos dicens illis: congratulamini mihi, quia inveni ovem meam, que perierai. Pluris ergo æſtimatur ovis labore reduéta 99. diſcamus; ſudore, & labore honeſto parta, acquiſita, maximè valent, proſunt, conducunt, ſta- biliter permanent. CONCEPTUS VI. Legem tulit Deus Levitici cap. 12. Mulier, quæ maſculum peperit, triginta dierum requiem habeat, quæ fœmellam enixa fuerit Mater, ſexa- ginta dierum requiem obtineat: ita textus: Mulier, quæ ſuſcepto ſemine pe- pererit maſculum, E&ο. triginta tribus diebus manebit in ſanguine purifccationis ſuæ, αρ°. ſin autem fœminam pepererit, immunda erit duabus hebdomadibus, Ge. ſexaginta ſex diebus manehit in ſanguine purificationis ſuæ: quæ cauſa ſubelſt, quod mater majorem & longiorem requiem, ac pacem obtineat, ob eni- xXam, ac partam filiam, quàm ob filium genitum? inprimis: quæro ego, quid eſt pax? pax, & requies, eſt ſummum ac ditiſſimum Dei donum: qui pacem dedit, verbo omnia hona dedit; inquit gloſſa; tantum eſt honum pacis, ut in terrenis, atquè mortalibus nihil gratioſius ſoleat audiri, nihil deſiderabiligz concupiſci, nihil melius inveniri, nihil felicius poſſideri, ſcribit S. Auguſtinus lib. 19. de Civitate cap. II. Quæ nunc mater filiam pepererit, in duplo tanto bono donatur, gratiarum favoribus, ac benediétionibus ditatur: cauſam indicat Theodoretus quæſt. 14. in Leviticum: Laborem habet ma- ter in educando filio; ſed duplo majorem laborem, curam, ac ſollicitudi- nem habet mater in educanda filia, longior ergo pax & requies donatur matri, dum genuit filiam, quàm dum filium enixa eſt; in ſolatium no- ſtrum doctrinam eruo, quæ honeſto ac ſedulo labore acquirimus, lucra- mur opere manuum noſtrarum: in duplo Deus benedicit, duplici augmen- to & proſperitate facit creſcere, durare, perſeverare, in poſteritates peren- Nare. G Rbpi- Hyilous til. . Aallem pro⸗ Gvecictionum nnelole ocen Pörofena, pr win Hyiol. ighir eten — 1 luti ſnt lalinunter, iner Moren orinn hn- Curhr im igetet num geudiorn uuembatoren nimni dtine, tncontor tieit A — Cnoninten nkuln onekor lt,t Ur se rennen wetutlert ens blere eepott ! Eensdenntn enioven. diſcmmunt Unt,conte Inaſcdle uetit Me ie ita ſalelite f ele 1: e i Lenn obtnet inins e wum Dete nmmn fhnr li, ul⸗ ſrbrd i n ſexet Nedichientu LNnn CnN 1 nglat 1elz niu⸗ Nterlind⸗ lch,le⸗ nelenn dSecuti ſunt eum. Marci cap. 4. CONCIO SECUNDA. 515 REpilogus.] Severus Imperator militibus communiter hanc teſ- ſeram dediſſe legitur: Laborandum- innuens laborem honeſtum ſequi ad calcem prœmium gloriæ, honorum, & divitiarum DEl ſpecialium benedictionum. Hanc relinquo teſſeram omnibus Chriſtianis, labore honeſto ſe occupent, & parta ſudore & labore ſuo, experientur magis ſibi proficua, proſperatura, ac perennatura; concludo cumS. Hierony- mo in Epiſtol. Nallus labor durus, nullum tempus longum videri debet, quo gloria æternitatis acquiritur. Amen. IN FESTO SANCTI ANDREE, CONCIO SECUNDA Textus. Feſtinanter, DEUIM vocantem, monentem ſe- Thams qui, ejusque inſpirationibus obedire ani- mam ſalvat. SVes Paſtorem audiendo, & ſequendo, optimè Exordium habent, & in ſalvo ſunt, ſic docente Chriſto: Ante eas vadit, & oves illum ſequuntur, quia ſciunt vocem ejus E&. ſalvabitur, egredietur, & SESA ingredietur, at paſeua inveniet. Joannis cap. 10. Paſtorem ovium ſe Salvator noſter nominare dignatur?: Ego ſum Paſtor bonus:? Chriſtianus eſt Chriſti ovis, ſalvabitur, Ccoelum ingredietur, paſcua benedictionis temporalis, ac æter-. norum gaudiorum inveniet, ſi vocantem, monentem, hor- tantem- Paſtorem Chriſtum ſecutus fuerit, vocationi, inſpi- rationi divinæ, quæ vel per propriam conſcientiam, vel er concionatorem, vel per patrem ſpiritualem provenit 5 Der p. 5 P Textue Sas obediverit. Audiamus deſuper Sacram Scripturam: Qui me cræ Scri- T12 gudie- piuræ, 6 IN FESTO SANCTI ANDREE., audierit, absqus terrore erit, & abundantia fruetur 3 timore ma- lorum ſublato, docet Salomon Proverb. cap. 1. & iterum cap. 3. Cuſtodi legem meam, atque conſilium meum, & erit vita animæ tuxc. Si volueritis, & audieriti me, bonaterrz comedeti, promittit æterna Veritas: Iſaiæ cap. I. & cap. 55. Audite audiente me, & comeditebonum, & delectabitur in craſ- ſitudine anima veſtra. Et Chriſtus affirmat Matthæi cap. 7. Omni, què audit verba mea bhæc, & facit ea, aſſimilabitur viro apientè, qui zdificavit domum ſuam ſupra Petram. Percipia- 38. Patres. mus & Patres: Ambulare vis, ego ſum via; falli non vi, ege ſum veritas; morè non vis, ego ſum vita; hoc dicit Salvator tuus. Non eſt quo eas, niſi ad me, non eſt qud ess, niſi er me. Iltaele- 8. Auguſti-ganter S. Auguſtin. tract. 22. in Ioannem, & iterum tract. 26. Ruz⸗ poſt initium: Ramum viridem oſtendis ovi, & trahis illam, nu- ces piiero demonſtrantur, E& trahitur, ſi ergo iſta, quaæ inter deli- cias, & voluptates terrenas revelantur amantibus, trahunt, quo- niam verum eſt. trahit ſua queme voluptas; non trahat reve- latus Chriſtus à Patre. Unde hortatur Serm 112. de temp. &tn. dete, at cognoſcatis voluntatem Dei, poſtquam autem cognoveri- tis, ſummo niſi contendite,ut hanc faciati, Bir obedienz mandatum non procraſtinat ſed ſtatim parat aures auditui, linguam vocipe- der itinerès, manus operi, E& ſe totum intus colligit, ut mandatum 8³. Bernar- peragat imperantt, inquit S. Bernardus in cap. 9. Actor. Ner- dur. voOS& S. Gregorius: orat. in Bapt. Tibié & belliac pacis tempus 5 Cresor. ſit, atq; omnis deniq; rei, at verò ſaluti tuæ negotium ſemper, 8. Chryſo- ſollicitè age. Appoſitè S. Chryſoſt. lib. 1. de Provid. cap. 7. No- ſtomus, t lutum quocunque manus fe formantis duxerit, ſequitur, ita ho- minem, quacunque Deits jnſſerit, & ſequi, & quæ tihi intulerit 8. Ephretß grato animo perferre con venit. Suaviter monet Ephrem. Serm. I. de pœnit. Sentu, quod oſtium pœnitentiæ tibi apertum ſit, fe. ſtina prinsquam occludatur, ignoras qu hord cæleſits medicus oſtium meaicinæ ſuæ clauſurus ſit, feſtina igitur, ut curer. 8.Bruno. Aurea ſunt verba S. Brunonis, hortantis ſequi vocantem Deum: Jabents Domini obedire voluntatè, inae eſt, uodcæli enarrent gloriam Dei, inde eſt, quod mare & venti obediunt ei; inde eſt, quod terra noſtra dedit frultum ſunum, inde eſt, quo me ign, agiin ſohen Siiur,ua he, uumertiturt. unlrobtaien Vocentem ßſert 3,0 nuſchltur, Coſittten in, & in ſunu Mim amer, lſalutu unte Wmr al fren ueſt, ingui mnceptuspanch Confemati⸗ UbDeumn Samde Gitt 4 Heli 6 emnit Nimuelt, Crdltateiſua ut rnderur/ Ei god nune tinden: Dr 6 (vomodo b Mglit Cjen umn eneqnh: Acken⸗ Il ſed e clement uimnt, Ueguage, mnt in an ſerilen Wldnendun „I lnälmi Mſen. Guene — tir, tinnn. 11 Ki enn ne, ne eit Alntn ern 1 X tteuumtt ie,gutn 1 tim, in 1; on i! 112. e Ann auteni iOecenuu ni,iſn Cohioit, Ane. r. ca ggin Gleliußti . eltiun . geioiich SS 1, inen utic Cnetkifra zetlithßn⸗ 1 1l 4 GW . ginm,11 nigi . ts n i ti, = ☛ / 5 N 6 4 um ſu menti, & urente, tota nocte, & vertit in ſiccum, diviſaque eſt aqua, & ingreſſ ſunt. T1t 1t3 . ii CONCIO SECUNDA 51 quod omne lignum dat fructum in tempore ſuos Denique quod virga in ſerpentem „ &α aqua mutatier in ſangiinem 7 quod mare aperitur, quodà petra andit aquas, zusod manna pluit, quod Jorda- nis convertitur retrorſaem, quod jubente homine, ſol non movetur, totum hoc obedientia fäcit, tract. 1. de ortu Eccleſiæ cap. Io. Se- qui vocantem Chriſtum inquit Jacobus Alvarez tomo 2. Alvarez. diſp. 5. part. 3. Cap. 1. Hac eſt quadriga, qud Elias àd mortalium cætu ſiablatus, & ad ſuperas ſeae eveltus; haæc paupertatem fo- 4 vet, caſtitatem perficit, virtutes reliquas urget, né ſegnes Va- gli on cent, & in ſuorum operum labore torpeſcant. Hac eſt, duac ut fideliſſima comes, & ſolertiſſima adjutréx viro jieſto adſtat, ut vism ſalutis currere incipiat, ut in ea progreſſus faciat, & uat fe- liciter ad finem optatum ſanctitatis perveniat. Deo barbre, li- bertas eſt, inquit Seneca. Implorata S. Spirits grati4 deſuper geneca. Conceptus pandam. CONCEPTUS I. LConfirmatio.] Perlegere libeat lib. primi Regum cap. 3. hic invenie- mus Deum Samuelem ter vocaſſe: Et vocavit Deum Samuel, qui reſpondens ait: Ecce ego, c. Et adjecit Dominus rurſum vocare Samuel, conſurgensque Sa- muel abiit ad Heli, & dixit: Ecce ego, quia vocaſti me,; Sc. & adjecit Dominus, & vocavit Samuel tertio, c. Tertia vice non tam vocat Domlnus Samuel, ſed & adſtat ei ſua auguſtiſſima præſentia: Et venit Domina, & ſtetit, & voca- vit, ſicut vocaverat ſecundò: Deum alicui adſtare, eſt eundem adjuvare, & ſal- vare; quod nunce Deus clementiſſimé Samueli, quem vocaverat, ut ad- ſtet, indicat: DEUMSamuelem mirabiliter velle adjuvare, ac ſalvum fa- cere. Quomodo Dei aſſiſtentiam, & clementiam Samuel promeruit? me- ruit, inquit Cajetanus hic: Quia prompté vocantem Deus ſecutus eſt: Ecce ego, ecce ego: Ad triplicem illam vocationem prompta Sumuelis ſe- quela, & obedientia promeruit, ut Deus amplius Samuelem non tranſi- erit, ſed ei clementer adſtiterit. Wiſi tribus vicibus vocaſſet per modum transeuntis, nequaquam hac quarta vice deſcriberetur ſtetiſe. Verba ſunt S. Cajetani in cap. 3. lib. I. Regum. Deum ergo vocantem ſequi, im- petrat ſpecialem aſſiitentiam divini numinis, & adjutorium ad ſalutem conſequendam. CONCEPTUS II. J Filii Iſraël mirabiliter ſalvantur ad mare rubrum Fxodi cap. 14. Cum extendiſſet Mogſes manum ſuper mare, abſtulit illum Dominus flante vento vehe- flii N / 518 IN FESITO SANCTI ANDREE, filii ſrast per medium ſicci maris, &c. Sic clementiſſimè à perſequente Pharao- ne falvati, crudeliſſime multa millia eorum in deſerto pereunt, ae cadunt. Cecideruntque in die illa quaſi tria millia hominum. Exodi 32. Quomodo hie filii Iſiraél intereunt, qui ad mare rubrum, tam mirabiliter ſalvantur? cau- ſalis, tam ſalutis, quàm & interitũs patet ex citatis Scripturæ locis. Exodi 14. inquit Scriptura: Dominus praæcedebat eos, ad oſtendendam viam per dien in columnd nubis, & per nolctem in columnd ignis; ut Dux eſſet itineris utroque tem- pore. DEUM ductorem ſequebatur populus quàm caurtiſſimè ſic vocantem, hortantem, ducentem Deum, dum populus ſequitur, mirabiliter ſalvatur. Non ſolum, inquit Lyra, oſtendebat viam, ſed etiam protegebat; ſequuntur Deum Ducem, parent, per columnam nubis & ignis, monenti, vocanti, du- centi Deo, & protecti mirabiliter à Numine ſalvantur, ſalvi, & incolumes ſicco veſtigio mare pertranſeunt, hoſtem eludunt. In deſerto non amplius parent Deo, Numen non ſequuntur, ſed ut Deus eos ſequatur, ipſis obediat, intendunt, fac nobis Deos &o. fecit vitulum conſlatilem. Deum talem exige- bant, quem non amplius ipſi ſequantur, ſed quo ipfſi vellent deportare, eos- que ſequeretur; & ſic perierunt. Morale hoc elicio: Peribit, qui Deum fuſilem ſibi parentem, & obedientem cogitat; ſalvabitur verò, & feliciſſimo itinere terram promiſſam regni cœleſtis introibit, qui vocantem, hortantem, ac ducentem Deum, velox, & ohediens ſecutus fuerit, Numinis inſpiratio- nibus, hortationibus obediverit. Won ſolum oſtendit viam, ſed & protegit, & ſalvat ſequentes Deum vocantem. . CONCEPTUS III. Abrahamo apparuit DEUS, unus in ſubſtantia, trinus in perſonis, in formâò trium virorum: Apparuerunt ei tres viri, ſtantes propè eum. Genel. cap. I8. Loth, non tres, ſed duo ſolàùm viri apparent; Y ii erant duo Ge- neſ. 19. nec propè ei aſſiſtere dicuntur. Si his viris peregrinis obviam pro- ceſſit, & comiter habuit Abraham: cucurrit in occurſum eorum. Genel. 18. Etiam Loth ſurrexit, & ivit obviam eis. cap. 19. Si Abraham viatores hos cibavit, tulit butgrum & lac, & vitulum, quem coxerat, & poſuit coram cis. Et Loth hoſpites iſtos tractavit: Ingreſſis domum illius fecit convivium, cit azima, & comederunt. Si Abraham, ut ad ſe diverterent, invitavit: Domine ſi inveni gratiam in oculis tuis, ne tranſeas ſervum tuum. Et Loth manere coëgit: Compulit illos oppidò, ut diverterent ad eum. Si non majus, certô par, ut Abraham, Charitatis obſequium, hoſpitalitatis ſervitium præſtat Loth; magis tamen, præ Loth, Deus Abraham remuneratur, liberaliorem ſe erga Abraham, quàm erga Loth exhibet; Abraham, unus in eſſentia, tri- nus in perſonis apparet Deus, & ſimul propè aſſiſtit, quaſi omni modo, ac perfuſiffimã liberalitate Abrahamum benedicens, adchuvans, & ſalvans. Quo in merito Abraham ſuperat Loth? meritum eſt obedientia; Vocan- tem it n et; ile & uigurmn cDeuN, gui gionchnutl Pllehibe, A) notate it nobecien cnn, len mnnliunn, ihunſun, enten ſine el n fworemn pr⸗ inei ſe pronn ſbi adcicte lotnon in iut in oraculo Afronumn Dei ulatem pole lonculo Chen lan ſtent Fen⸗ elo Cherubinos 10s letdlit velox e relitas: de Eertertus: Ext Vcnoqus ſerbbit ennn, Animni ob⸗ Eibt: iblimnt n Plls Cblegu ſenlipronpug lahrt Kerphi uIn l⸗ mn itt Ullͤtu ioltnite eni ) Mhlihin lennmn li — lenvenehe tepnt, t nnrt er ahnrn ture locs Ullanüng itineintme hindlene Wirudtxte kigerneſe Onentl,e ,ſalei, A⸗ deſettonr goatub hi Deunten Aleot enr Derbit,. Ur verd Ai⸗ vocantentr ien, Abr ,trinun t u At; Vim Petegili⸗ ſſin onn Abrahumm Heit otriian Aent, inn)/ un. E li⸗ . Afone Uints in ugektir, Amshte⸗ t, n 1eſorels Aobelann CONCIO SECUNDA. 519 tem Deum, quia Abraham incunétanter ſequitur, quem vocantem ocyus ſequi cunétavit Loth. Vocat DEUS Loth: Jurge, tolle uxorem tuam, && duos, filios, quos habes, ne & tu pariter pereas in ſcelere Civitatis, diſſimulante illo: Ge- neſ. 19. notate diſimulante ilo: Loth minimè vocantem DEUM ſequitur, tardat inobediens: Dixit quoque DEUS ad Abraham: Yolle filium tuum uni- genitum, quem diligis, Naac, & vade in terram viſionis, atque ibi offeres eum ſuper unum montium, quem monſtravero tibi: Litur Abrabam de nodte conſurgens ſra- vit aſinum ſuum, ducens ſecum duos juvencs, & Haac filium ſuum Geneſ. cap. 22. Vocantem ſine cunctatione ſequitur, paret, obedit Abraham, hinc majo- rem favorem præ Loth experitur, majori fruitur gratiiq. DEUM vocan- tem qui ſic promptus ſequitur, & majores Dei favores experietur, omni- modè ſibi addictum, ſe adjuvantem habebit. CONCEPTUS IV. Salomon in Sancta Sanctorum, & oraculum Cherubinos conſtituit: Et fecit in oraculo duos Cherubin. 3. Regum cap. 6. Iſaias etiam Seraphinos ad thronum Dei ſtantes vidit: Seraphini ſtabant ſuper illud: Iſa. cap. 6. ſtare, firmitatem poſſeſſionis, ſecuritatis, & ſalutis indicat certitudinem: quod in oraculo Cherubini locentur, quòd ad thronum Dei proximi ac vici- nisſimi ſtent Seraphini, incolumitatem ſalutis eorum ſignificat; quid quæſo Cherubinos & Seraphinos de ſalute ſua adeò certos, tutos, ac fir- mos reddit velox, ac promptus animus divinis in imperatis; ex ſigno patet veritas: de Cherubinis, quos Salomon in oraculo conſtituit, inquit ſacer textus: Extendebant autem alas ſuas Cherubim, & tangebant ala una pa- rietem, & ala Cherub ſecundi tangebat parietem alterum. Iſaias de Seraphi- nis quoquè ſcribit: Sex alæ uni, & ſex alæ alteri, So. duabus volabant, Ala extenta, animi obſequentis eſt ſymbolum, cui Gilibertus Lemma ſub- ſcribit: ſublimat: Quod nunc Seraphini, & Cherubini alas extendant, di- vinis juſſis obſequendi promptum oſtendunt ſtudium, & hic Deum obſe- quendi promptus animus adeò ſublimat, de ſalute tutos, certos, ac ſta- biles facit Seraphinos ac Cherubinos. Eſt hic conceptus doctiſſimi Ly- rani in cap. 6. Iſaiæ. Volabant ad deſignandum, quod Angeli ſemper ſint pa- rati ad divina aſcendere, & ad inferiora deſcendere, ſecundùm Domini volunta- tem, ideò volatus in medio loco diſponitur, quaſi ad utrumque paratus. Qui ergo mortalium exemplo Seraphinorum, & Cherubinorum alas extentas geſſerit, velox, ac promptus vocanti, hortanti, monenti Deo, obſecun- daverit; ille & ſtabit: firmus in gratia Dei, tutus de ſalute animæ. Videa- mus figuram. . CONCEPTUS V. Philiſtinorum Principes concludunt, Arcam Domini, quam cœpe- rant, iterum Judæis reſtituere, ac in Bethſames, quæ ſolis domus interpreta- tur, 520 IN FESTO SANCTI AN DREE, — — tur, transmittere; ad hoc intentum, Arcam ſuper currum poſuerunt, ac in Bethſames, per duas vaccas fœtas devexerunt, quæ ſine duce, reéto itinere in Bethſames, in Solis domum ingreſſæ ſunt, & ad terminum præfixum per- venerunt, ſicque holocauſtum Deo placitum factæ ſunt; Yollentes duas vac- cas, qua lattahant vitulos, junxerunt ad plauſirum, vuulosquè earum concluſerunt domi, &&c. ibant autem in diredtum vaccæ per viam, quæ ducit Bethſames. I. Re- gum cap. 6. Quomodo factum eſt, quod adeò directè ad terminum præfi- xXum, in Bethſames, in domum Solis pervenerint? Deo holocauſtum accepta- bile factæ? Hugo Cardin. in hunc locum cauſalem tam felicis itineris, ac termini obtenti adſcribit obedientiæ, ac obſequenti voluntati animalium, uti Scriptura pariter deſignat: Irinere uno gradiebantur, pergentes & mugien- tes, & non geclinabant vegn ad dexteram nequè ad ſiniſtram. Non declinare nequè ad dexteram, nequè ad ſiniſtram, perfectam deſignat animi obſequen. tis voluntatem; qui ſic collum ſuum jugo divino, præceptis Dei, & Eccleſiæz ſubdiderit, vocantem, mandantem Deum, ſecutus fuerit, nequè ad dexte. ram, nequè ad ſiniſtram propriæ voluntatis declinaverit, ſed uno, ac recto itinere, voluntatis divinæ, hortantis conſcientiæ obſequens, piis monitioni- bus ac hortationibus bPatris ſpiritualis obediens, progreſſus fuerit, terminum præfixum æternæ felicitatis attingit, in domum ſolis, regnum cœleſte, tu. tus perveniet, ſalvus, holocauſtum Deo acceptabile æternum fiet. CONCEPIUS VI. Joannes cap. 5. narrat, Jeroſolymis fuiſſe piſcinam aded medicinalem, ut virtutem habuerit ſanandi quoslibet, & quantumvis graviſſimis morbis afflictos, ſed cum hac clauſula; ſanabat, & ſalvabat ſolum illum, qui ad motum illius piſcinæ, quantocius ſe aquæ imminebat; qui motum aquæ ſine interpoſita mora ſequebatur, ſanus & ſalvus egrediebatur. Qui prior deſcendiſſet in piſcinam poſt motionem aquæ, ſanus fiebat, à quacunquè detmebatur infirmitate. Miſericordiam divinam non immeritò hanc piſcinam d'xero; motus in hac piſcina, ſunt vocationes, & monitiones, & ſalubres hortatio- nes, ac conſcientiæ ſtimuli; qui homo, dum motum divinæ miſericordiæ, vocantem, & hortantem ſe Deum, in corde, mente, ac animo ſuo advertit, & continuò ſequitur, bonas has inſpirationes opere complet, ſanabitur, ſalvus fiet. Ita concludit S. Paulus 2. ad Tim. cap. 3. Mkilis eſt enim (de vocatione divina loquitur) ad docendum, ad corrigendum, ad erudiendum in juſtitia, ut per- fedtus ſit homo Dei, ad omne opus bonum inſtruttus. Epilogus ] Hortor ergo cum Davide Pſalmo 94. Hodie ſi vo- pilogus.] 8 cem Domini auaieriti, nolite obäurare corda veſtra. Et cum FEccleſ. Cap. 51. Operamini opus veſtrum ante tempus, & dabit vobs. Amen. IN 0 2 e. Koltlima ,Ota Chr (Crm & Atur C un eret & tribe P ad inkantie Ahuc infans 1 donec inkam VoNndo ergo m eſite Fim monttrat em dobet l Wenblemate tr Holeniens; 1 binbre tmbic (heet erin A t. Cn ſ ugatiſene, ilni, llert 3 ſeunlgg in priſirairt, Nſa: h inn Deu, te Inarn in , “ n lerunt, Ae edto inte Nafton . tes lesg. n uncl lime Kun M—K/ 1 ingin lti mnimalin a Ginne Non Fertn imi oblegn Dei, KLecfi egue e Huno, el Piss monitce ertt, termmmne n cClele, ſiet. d mediend Atiſlimsnn n Hlun, gi luinollnin atur. Ige iſcinamnn hubreshonnn nz wileico. mofuOzet ſintbitn,enn „(Geweni rſſitinnk. Pr cun E pituræ veritas: In pauci vexati, in multis benè diſzonen- CoNCIO TERTIA. S21 IN FESTO SANCTI AN- DREE, Cœ&(;ONCIO TERTIA. Vinite poſt me. Marci cap. 4. Tertur. Fructuoſiſſima eſt crux, ac tribulatio. Thema. SE Chriſti vita, mera fuit crux & tribulatio: 2 Exordium ☛☚ Crux & tribulatio eſt paupertas „hanc ample- xatur Chriſtus, naſcitur pauper in ſtabulo: quia non erat ei locus in diverſorio. Lucæ cap. 2. Crux & tribulatio, eſt perſecutio, & hanc patitur Chriſtus ab infantia usque ad ultimum mortis ſuæ momen- tum, adhuc infans dum vagit, quærit Herodes occidere bue- rum. Matth. 2. Sine intermiſſione Judæi Chriſto inſidias Ktruunt, donec infami ligno affixum, crudeliſſimè occide- rint. Vocando ergo Apoſtolos, Petrum & Andream, ac loannem, venite poſt me, ad cruces & tribulationes vocat, ſicquè viam monſtrat ad coli gaudia ſecuriſſimè deducen- tem; artem docet lucrandi, ac merendi quæſtuoſiſſimam: pulchro emblemate tribulationum, ac crucum quæſtum de- pinxit Academicus; nempè cœlum tonans, fulgurans, ac copioſo imbre turbidum, cum lemmate: ſic gignit gem- mas, docet enim Aloyſius Novarinus tomo 2. Adagi: Nam. 576. Cum ſæpe tonat, & imber largior funditur, ma- gis pinnas concipere, unione ique plurimos generari, &. inſignuü daResra ind. Infert nunc elegantiſſime Athenæus lib. 3. Vtilis, fxæxcundus tribulationumz eſt imber, quò copioſior deci- dit, eo ,Prerioſirer virtlutum generantur uniones, Placet Scri- Terus e. 82. cræ cri⸗ ptura. tur, quoniam Deus tentavit eor, & invenitlt eos dignos ſe. Tanquam aurum in ſornace probavit ilos, & quaſi holocauſti Feſtivale. Du n ho⸗ 522 IN FESTO SANCTI ANDREKKkKk—«—/ hoſtiam accepit os, & in tempore erit reſpetus orum. Sap. cap. 2. Omnes, qiei placuerint DEO, per multas tribulatio- nes tranſierunt fideles; inquit judith. cap. 8. Hoc habet pro certo omnis, qui ke colit, quod vita ejus, ſi in probatione fue- rit, coronabitur. Tobiæ cap. 3. Id quod in præſentè eſt mo- mentaneum, & leve tribulationis noſtræ, ſupra modum in ſucbli- mitate, æternum gloria bondas operatur in nobir, prædicat S. Paulus 2. ad Corinth. 4. & ad Rom. cap. 8. Exeſtimo quod non ſint condigna paſſio nes Pujus tempori, ad futuram gloriam, Patres. Olc revelatur in nobi Audiamus 8S. Patres: Duæ ſunt ho- minis nativitates, naſei, & renaſei, naſeimur adlaborem, re- naſcimur ad quietem, naſcimur ad miſerias, renaſèimur ad 8. Auguſti- eternam felicitatem, ſcribit S. Auguſtinus Sermon. 100. de ue, temp. cap. 2. & lib. ſoliloq. cap. 2r. Qus hic cruciantur, d te conſolantur. Et in Pſalm. 52. Ille in terra geminat con- 3. Ambro- vitia, tu in cœlo lucra. Perpulchré perorat S. Ambroſius: ſu,. Lib. 3. Hexam. cap. 12. Quemadmodum vitiz circumfoditur, inde reciditur, ac relégatur, ut eri gatur, pullulet, propagetur, Roreſcat, emittat germina, a Varque matureſcant, & vinum ſuave reddat; Ita anima à DEO foditur contritione, reciditur tribu- latione, religaturt Charitate, erigitur ſpe, ut pillulet ſankdti de- ſiderius, propagetur eorum ſtudio, ſtoreſcat gratiéd, emittat opera ſanbta, matureſcat erſeverantia, & readaat frultus vitaaterna §. Bernar- dignox. Conſolat & ſcribit S. Bernardus Serm. 17. in Pſalm. dus. Pppelihemus primitias gloriæ, gloriemur in ſpe gloriæmagni Dl. non ſolum autem, ſed ut dicam expreſſius, gloriemur in tribula- 8, Chryſo-. zione, in ea ſiquidem ſper eſt gloriæ. Egregié S. Petrus Chryſolo- logus. tatum cauſo, ſedſunt cauſa vicétoriæ. Et iterum in Epiſt. T11. turatur granum, ut reponatur in horreo, quadratur lapis, ut ſine ſonitu mallei in ædificio templi collocetur; movetur turbo, t Elias rapiatur incælam. Maximum eſt remed'um interiori homi- ni, ſi in hac area mundi varin paſſionum flagellu trituretur ex- terior. gus Serm. 15. Servi tuè, etſi patiuntur mala, non patiuntur 2d pænam, ſed ſubeunt ad coronam, adverſa illis non ſunt neceſt- Qn vrſcgi hu. il ettil⸗ Sl ngit: i, G kteri uem gre uthu, ſehnfat Aulelmnus; munti Pem A AA Deun. mulnunun riuli cirem Apocolis N1.1. Cuy, ſälnnug, eit. Ui iterum i iaad ler ſn PAenndet al hſtit, t era Creptusauciam luumm. Ii lnilene, Mnimun nüfinorfinin um, Mi moniſio, guil ſegn, Dunſcen . honn, ris Pianriori; i 1nd odere AUull Negs e & ſemn Aunnnnnr. lann Mdnn len — eNN E un ihi He ,e nbgtie Nrcſent 4 nulmni r, Mel Bxiſin H nin Gallieon rereſin ermon Iu lie in ra Netiu 1t 5. AN i,ci Maet SH 1t,Odim E, fetit4H Plilii “ tis, iti ſultui rmn. In rienig 4 Fienc, H Demmul “ le, M rmſt. iem Mhn urmi , iteiii elo inen. 6 CONCIO TERTIIAA 22 nequaquam retributionis ganudinm ae æaternitaté colligitur, quod non hic prius pia tribulatzone ſeminatur. Unde lib. 6. Moral. cap. 12. inquit: Perſecutorer aurifabri ſunt, qui nobis Ppræ- ſentis, & aæterni regni coronam fabricant⸗ & alibi habet: Mala, quæ nos premunt, ad Deum ire compellunt. Aaverſis ir- mentibns, ſeparatur à terra fidelis anima, & clo fit proxima, ait S. Anſelmus; & Rupertus Abbas in cap. 21. Geneſ. Ad- S. Anſelmus erier. Quaàm optimè S. Gregorius: Tanto ſper in DEO ſo. S. Grege- lidior ſurgit, quanto pro illo quisque graviora pertulerit; qaia kius, verſa mundi plerumquò d'lebtam animam juvant, ut anhelantiuz Rupertus 47 1 tendat ad Deum. Similitudine exprimit Climacus gradu 26. Climac Quemadmoaum coërcitæ aqua in altum aſurgunt, ita ſanè ani- ma periculis circumvallata, ad Deum ber pœnitentiam erſiergit. as. us⸗ De S. Apoſtolis Petro & Paulo ſcribit Petrus Damianus Ser-S. Petrus mon. 1. Crax, Juc eos morienter huic vitæ ſultraxit, cale- Damianus ſti Jeruſalem renaſcenter, cum triumphali glonia novoy civer in.. vexit. Et iterum lib. 8. ep. 6, Laudanaa divina eſt diſpen- ſatio, quæ ad hoc ſuos temporaliter verberat, ut berpetuis eos fla- gelli abſcondat, ad hoc premit, ut elevet, ad hoc ſecat, ut ſanet, ad hoc dejicit, ut exaltat. ImploratA S. Spiritus gratia, deſuper Conceptus audiamus. CONCEPTUS I. Confirmatio.] In Evangelio genealogiæ Chriſti jeſu Matth. c. I. Duo oblervo, primum eſt, Davidem Abrahæ præponi, liber genera- tionis Jhſu Chriſti filtii David, fiii Abraham. Prius, & ante David fuit Abraham, & prius ac ante David de Chriſto Abrahæ facta eſt compiomiſſio, quid ergo ſubeſt, myſterii, quod Evangeliſta, in genealogia, Davidem, qui longis annis poſt Abraham fuit, Abra- hæ anteponat, prius David, deindè primò Abraham conſignet? liher generationis JTſu Chriſti filii David, filii Abraham. Secundum eſt, quod obſervo; In Evangelio Genealogiæ Chriſti, multi re- cenſentur Reges, ut Salomon, Roboam, Aſſa, Ezechias, &c. Sed ſimpliciter, & ſemel tantùm dicuntur Reges ſolus David, bis Rex nominatur: Jeſſe autem genuit David Regem, David autem Rex genuit Salomonem. Cur David junior præfertur ſeniori Abrahæ, cur David non ſemel, ſed bis, rex à Sacra Scriptura deprædica- Uuuz tur? 24 IN FESTO SANCTI ANDREX, tur? Ad utramque quæſtionem reſpondeo: Docet Scriptura Davidem variis tribulationibus in vita ſua afflictum vixiſſe: tribulatio magna eſt, vivere perſecutus: perſecutiones longo tempore patitur David; à Rege Saul, canis inſtar, perſequitur: patet ex lib. Regum r. cap. 21. & 22. 23. 24. cap. Magna tribu- latio injuriis affici, ab amicis & eis, quibus benefeceris, offen- di, & affligi; & injurias patitur David ab uterino filio Abſolon, ex aula propulſatur, 2. Regum 1I5. à Semei convitiatur, 2. Re- gum 16. Magna eſt tribulatio, fames & paupertas, & häc pre- mitur David, profugus à facie Abſolon panem, & commeatum à Bercellai erogare coactus eſt: 2. Regum 17. Magna Tribu- latio eſt Peſtilentia, & hanc luxit David, ubi per tres dies 70. millia exſtinctorum deplorat. 2. Regum 24. Magna tribulatio, mors immatura filiorum, & hanc indoluit David, dum innocen- tem ex Berſabea natum, in flore mortuum amarè luget. 2. Re- gum 12. Magna tribulatio parentibus filü immorigeri, & hos lamentatus eſt David, Ammonem incæſtuoſum, 2. Regum 13. Abſolonem fratricidam & rebellem, cap. I5⁵. David ergo in omni ſorte & genere tribulatus eſt. Tribulatio „non immeri- t viva crux dicitur, econtra Abraham, Requies, & refrigerium intitulari valet, ſi Dives Epulo Lazarum in ſinu Abrahæ, in requie, in refrigerio conſpexit: Præponitur ergo in Chriſti ge- nealogia, David tribulatus, & omni genere afflictus, Abrahæ, qui requiem, refrigerium, prœmium ſignificat, ad myſterium indi- candum; requiem refrigerium, prœmium, indubiè ſequi tribu- lationem, tribulationem qui patienter ſuſtinent; requiem ac refrigerium, prœmium ac mercedem percepturos fore. Eſt hic Conceptus Pauli de palatio in cap. I. Matth. quia Sacra Scriptu- ra docet ſinum Abrahæ eſe locum refrigerii && quietis, cum igitur4 mr. ham deſignet quietem, innuit Dominus, ut filius ſit Abrahbæ, CG& guietis; Prius fuiſſe fiius David, anguſtiGis, & laboribus preſſi. Et hac etiam de cauſa David bis Rex intitulatur à S. Matthæo, ut intelligere- mus: ſi illi, qui proximum diligunt, ſi illi, qui in egentes mi· ſericordes ſunt, ſi illi, qui caſte vivunt, ſi illi, qui humiliter de- gunt, ſi illi, qui ſedulò orationi inſiſtunt, proœmium certum à DEO conſequentur, ac fructum laborum ſuorum percipient; tribulationes, adverſitates qui patienter tolerant, non ſimpli- citer, ſed in duplo, promium, mercedem, ac fruétum temue X — enis collgent eſſ. M ummkerelci aholmtarun ninten Did büln. nmnitulat: At munDel batris . ae 4A I Nhhenaculo eiti gori ne II, cur gurlo M aIt Herede UMniuntium, ſee Ibernacolun e: c). 2. Mfle, dum n enn 1ſhrus, 1th, lol A linis, Atiſien DItiblo Dawid nznon Ut duo, Ime, à DEO iInſoezt Chnlt ncn , Nw r ni uupen Urbllan, ngucc ; Eentoriummn nit in legbie z 8 hamiun ube un zeemum Uttt C Aeinn nar lume nfikniit 4 maona imn conen — CoNCIO TERTIA. 525 rdaon mntionis colligent: Ita concludit doctiſſimus Niſſenus poſt ci- In inſe neres 5§. 5. IMeo S. MWatthæus Davidi his Rex dixit, ut intelligeremis, oneslig quantum antecellat ie, qui pro Deo Patitur, illis, qui in domo Dei ſine to- Petſecinr lerantia calamitatum verſantur, ob id, quod ſint ſervi, tum illi bis Reges legn IAI Uint, qui ſervitutem patientia cumulant, & adornant. des,' cck CONCEPTUS II. ⸗ llotkila David Pſalm. 17. CHRISTUM Salvatorem noſtrum Altiſſi uun, k mam intitulat: Ariſſimus dedit vocem ſuam: Idem ſedem Chriſti in n dextra DEI Patris, David nominat: Zabernaculum: Quis habita- bit in Tabernaculo tuo? Pſal. 1I4. Sedem & manſionem filii DEl enln in ccœleſti gloria non Thronum, non balatium, ſed Tabernaculum tncs n vocat; cur quæſo David Chriſtum, non potius unigenitum DEI trbuith filium, aut Hæredem univerſorum, ac Regem Regum, Dominum umtnme Dominantium, ſed Altiſimum intitulat? & cur ſedem ejus po- ger ah tis Tabernaculum, quam Thronum vocat? S. Ambroſius lib. 3. ge, Kn de fide: cap. 2. advertit: David tunc Chriſtum titulo Altiſſimi M honoräſſe, dum mare tribulationum circumdatus in duriſſimam Vd e crucem affixus, mortem crudeliſſimam ſuſtineret. Dubitari nen n von poteſt, quod Altiſſimus Chriſtus ſit, cum David diverit qe mſterio tehiin Naæ paſſionis, Altiſſimus dedit vocem Nuam. Verba ſunt Ambroſii: Abart Quo titulo David indicat: Tribulationibus preſios, non ut in hit unum, non ut duo, nequè ut tria, vel quatuor, ſed ut octo, ſum- 1s Arte mè nempè, à DEO remunerari, Proœmiari, exaltari. Taberna- Nſteinan culum vocat Chriſti ſedem; Zabernaculum, inquit Hugo Cardi- bie ſeglinn nalis in cap. 1. Exodi, tam dicitur tentorium militum, quàm tugu- nli nium Rve caſa pauperum, ut hac ratione ſignificet: Qui cum Chri- e ſto tribulati „anguſtiati, afflicti vixerint, ac devicerint in hoc 1Ge mundo; tentorium miſeriarum patienter inhabitaverint in hac n vita, ibi in requie ad Chriſti ſedem proximi, propinqui contfti- Ne, D tuti, prœmium tabernaculi, triumphum, ac gloriæ ſpecialis “ præmium zternum conſecuturi ſint. batet hoc ex cap. 24. It i S. Matthæi. . in egene . CONCEPTUsS III. ihumniir 8S. Matthæus narrat citato capite: In univerlſali Judicio cru- uman cem, tanquam arborem vitæ, conſpicuam fore: Zunc parebit n ec ignum filli hominis. Cur tunc rectè crux apparebit? explico me , nor ſ moralitate: A magno brincipe inſtituitur concertatio quædam, n hic ad metam currentium „ ibi ad ſcopum jaculantium 3 inter- 6 2Wð Vyunz rogas, 526 IN FESTO SANCTI AN DRFEEÆ, rogas, quis optimum reportabit? ſummum promium lucrabi- tur: utiquè i le, qui metam præfixam attigerit, qui ſcopum ſeu metam ſignatam tetigerit: Nunc ad propoſitum; ſignum cru- cis, miſeriæ, ac tribulationis ab æterno Patre meta præfixa fuit Chriſto, & à Chriſto Domino deſtinata eſt omni Chriſtiano: Tribulatio, ac adverſitas, centrum ac ſignum eſt à Deo præfi- xum, quod qui attigerit, prœmium regni cœlorum reportabit. Dies judicii univerſalis, dies erit remunerationis ac prœmii, ſignum-ergo crucis ponitur in colo, ex hoc ſigno prænoſcant, & ſciant omnes tribulati, ſe optimum in die illo lucraturos fo- re, ſe ſummum prœmium recepturos, uti ex arbore fructus, ita ex cruce, & tribulatione patienter perpeſſa, certa ſpes prœ- mii, & gaudii æterni deſumatur. Eſt hic Conceptus Pauli à Palat. cap. 24. Matth. Crux apparebit in œlo, ut notetur, œlum de- beri cruci. CONCEPTUS IV. David canit Pſalm. 67. Pennæ columbæ deargentatæ & poſterio- ra dorſi ejus, in pallore auri. Aurum pretioſius eſt quàm argen- tum, & qui regia magnificentia condignè donantur, auro præ ar- ento ditantur; cum ergo aurum pretioſius ſit, majoris pretii, ac 2 1 — valoris, mirum quod columba Davidica, auro exornetur in dor- ſo, in parte poſteriori, argento verò, quod minoris pretii, ac va- loris eit, a parte anteriori? modo anteriora, & oculis patientia, inaurantur, retrò, & à tergò quæ ſunt, obviè rudi colore pin- guntur, quid ergò myſterii latet, quod David columbæ ſuæ dor- ſum, partem poſteriorem, quæ parte anteriori, collo, aut capi- te, auro veſtiat, & exornet; pennæ columbæ deargentatæ, S. poſte- riora dorſi eus in pallore auri. Columba, quæ pro cantu gemit, tribulatum, anguſtiatum, afflictum hominem figurat, dorſum, & pars poſterior corporis, maximis etiam oneribus deportandis, deſignatur: Columbæ ergo David dorſum inaurat, indicans; ut aurum majoris valoris eſt, præ argento, ita auro, majori preo- mio, in cœleſti gloria ditabuntur tribulationum & anguſtiarum onera patienter deportantes, ac ſuſtinentes; eſt hæc ſuavis co- gitatio Hugonis à S. Victore: lib. I. de beſtiis: cap. 3. In dorſo ſo- lent onera portari, && per hæc eadem poſſunt operum labores deſgnari. Per poſteriora verò dorſi deſignatur exſpedtatio Pr'œmiüi, poſt ochel W ſgui itnnproſni npenlt, uppkicz mmigrorian in lhoolettert num; Ergo Gn cclun 40 Uyuehit; ae 4 ehelht, u? Deus M. ln. & ortt Ohblomnebo eſt, Auditot ninis ſd0 ( ſangunem Den Moyſi, Unebonum i⸗ , 0Moyles; “ Uhlumtnbulari Aelllens, Ita g Cne MI u Ginu? nkilcin elleenceiſen mnen memn tie Uith, bleiggo lun neumtltnen nns hifs mn IINO, honbo kun ſomman V Aueni gucnod Sihene. n, 4 in nbyar Puſzonug, — un luerh. Copum n ghumn ar rrdu ChrHme Deo n. reponttt 1c Pren renoler OCatirosh le ko, itn es eptu bul Atlr clerk tteGrin Kgon ⸗ r, ungtt er nent CrnetarN. isgeiri nlsien di Ae nbeeSH 0lo, AI S tate, O Ct Urtt, E Ceponn iociengt , moiſ⸗ dne luißht 3 N Sodſ e CONCIO TERTIA. 2 MHiguidem præſentium laborum, in futuro ſubſoqui coredimag, aſii nucnit Tunprœma, & bhoc in pallore auri eſe ge Tedigus ſs mer CONCEPTUS V. Supplicat manſuetiſſimus Moyſes omnipotenti Deo; Si in- veni gratiam in conſpeltu tuo, oſtende mihi faciem tuam: Exodi 33. Reſpondet ter optimus DEUS: OKtendam tibi omne honum: Omne bonum; Ergò exſpectat Moyſes, & non aliter concludit, quàm quia coœlum aperictur, & majeſtas illius ineffabilis gloriæ ſibi apparebit; aſt dum fixius inſpicit, & viſionem beatificam intu- eri exſpectat, vocem inaudit: Poſteriora mea videbis. Quid mi- rum? Deus Moyſi omne bonum promittit; Oſtendam tibi omne bonum: & dorſum ei monſtrat: Poſteriora mea videbis: An in dor- ſo DEl omne bonum? ſpes ſumma prœmii, ac remunerationis? Ita eſt, Auditores! Quid nunc videri eſt in dorſo DEI filii ho- minis ESU Chriſti? niſi flagra, & verbera, niſi ponderoſa crux, & ſanguinem manantia vulnera; omne bonum ergo promittens Deus Moyſi, dorſum monſtrat inſpiciendum, quaſi inſtruat 3 omne bonum videbis, ſummo prœmio in æterna viſione perfru- eris, Moyles ; ac Chriſtiane! ſi, exemplo Chriſti, cruces tem- poralium tribulationum, adverſitatum, & miſeriarum patienter pertuleris. Ita gloſſatur in citatum textum Exodi S. Anſelmus: Obone JESlI! quid eſt in poſterioribus tuis, in quibus faciem tuam vi- debimus? nihil aliud certè, quam quinque millia fagellorum, oſa nuda, plagæquè crudeliſimæ: quaß dicat: Nulla alia brevior, ac relctior via, ad faciem meam videndam, quam oculos in poſteriora mea configere, per tot paſſiones ego veni ad gloriam, & per eas pervenire debet, quisquis illam mecum obtinere deſiderat. Chriſtianus ergo tribulationes & miſerias hujus mundi patienter tolerando, crucem adverſitatum portando, non bonum ſimpliciter, ſed omne bonum, ſummum precium, ſummam remunerationem temporalis conſolationis, &S&SDW æterni gaudii obtinebit. LEpilogu.] Cum S. Andrea ergo zelantes amplexe- mur Crucem, ſalve 6bona crux. Hortor cum S. Gregorio hom. 36. in Evangelia: Ad magna præmia perveniri non po- teſt, niſi per magnos labores, unde & Paulus egregius Pradica- . tor 2 RTIA FESTO S. ANDREE, CO) mis certaverit. De- n ooronabitur, orum, ſe i Ab. tor dicit“ Non té magnitudo pr H Verbis Ruperti Ab- gétny mentem ¹, impono operi d cæleſtem leltat igi Finem impono legale eſt apir , laborum. Hoc jus legaleé præmium atis in cap. 2. Apocalypit. pſe dißonat in regno præminm .—27 .„2. . 6– iſpon 4 ineamius, datis in cap- 3 ater, ta ipſ’é jus, ut ſi ſuſti . kece t ſicut ipfé D in tentationibus ej er Pan cali- perm anentäbus en, ,⸗ tiamur, S onfgamur cum caregneig Te conſideawus in e gno 2. ſtemm. dem bibamus, ruaci, favum melli deguſten Criſtoc Amen. eEeere L. ſgni leri C ſonit Pbmerus 1 2,3 Lan, ten Mentare ſe me. ( Amnnte pro onis. r eiichtlse 4 63 u Dei n homi anoridime MHlnmoxelon pl Gntmegni 1 in ebid, vel , Keſlecat, ſe glll e; nn. mnc. Rlh ltenſen ertl A. elſen nign ineeuu m Al. unn M eerer RARAANASASA — e: (1 ): INDEX ALPHABETICIS KE R IH M Hoc Opere contentarum. NMotæ in ſequentem Indicem. Litera F. ſignificat Feſtum. Litera C. ſignificat Concionem. . Numerus 1. 2. 3. ſignificat Concionem primam, ſecun- dam, tertiam. dA. Bſentare ſe à bonorum conſortio, animæ nocet. F. S. Tho- mæ. C. I. Amare proximum, ſemen eſt benedictionum. F. SS. Si- monis. C. I. J Amor Dei ſubtilis eſt, non patitur corrivalem. Feria 2. Pentec. Anmmor Dei in hominem exceſſivus eſt. Feria 2. Pentec. C. I. & 2. . Amor proprius impedit ſalutem. F. S. Laurentii. C. 3. Angeli ſummo zelo nobis aſſiſtunt. F. S. Michaélis. C. 3. Angeli ſunt magni noſtri Patroni. PF. S. Michaelis. C. 2. Arduis in rebus, vel maximè juvat Deus. PF. S. Stephani. C. 2. Ave, hæc precatio, utiliſſima eſt. F. Annunc. C. I. Ave, quaſi, à væ, omne væ miſeriarum Maria propellit. F. An- nunc. C. 3. Feltivale. S XX X Aurutho- INDEX ALPHABFETICUS. Authores ſcelerum, maximè punit DEUS. F. Magdalenæ. C. 2. Bn fama decet ſuperiorem. F. SS. Petri & Pauli. C. r. Bonorum conſortium eſt utiliſſimum. F. S. Thomæ. C. 2. Bonorum conſortium vitare, nocet. F. S. Thomæ. C. I. Bona eſt crux, & tribulatio. DW F. S. Andreæ. C. 3. Cki corde S. Spiritus ſe vel maximè communicat. Feria 3. Pent. C. 2. Caſtos diligit Deus. F. S. Catharinæ. C. 2. Charitas proximi, ſemen eſt benedictionum. F. S. Simonis. C. f. Chriſti Natalis, omnibus eſt fructuoſus. F. Natalis Domini. C. 3. Chriſtus, omni homini, natus eſt. F. Natalis Domini. C. 2. Chriſtus vilis naſcitur, ut nos ditemur. F. Natalis Domini. C. I. Concordia diatat. Peria 3. Paſch. C. I. Colere Sanckos, eſt utiliſſimum. F. Omnium Sanctorum. C. I. Contritio, gratiam perditam invenit. F. S. Magdal. C. 3. Correctio proximi eſt valdè meritoria. F. Aſcenſionis Domini., Crux, eſt fructuoſiſſima. F. S. Andrexæ. C. 3, Cupiditas rerum temporalium vinculat. F. S. Jacobi. C. 2. D. D aſperius quos tractat, remunerat. F. S. Stephani. C. 3. Deus diſſimulans, gravius punit. F. Conv. S. Pauli. C. 2. Deus in arduis, maximè juvat. F. . Stephani. C. 2. Deus, quos reſpicit, erigit. F. S. Matthæi. C. I. Devotio ad omnia eſt utilis. F. Epiphaniæ. C. I. Diſcordia damnat. Feria 3. Paſch. C. 2. Dies natalis Domini, omnibus eſt fruétuoſus. F. Natal. Domini. Dignitates, curæ ſunt. F. S. Jacobi. C. I. Divitiæ, nutriunt vitia. F, S, Matthæi. C. 2. E. Elee- leemolynat lu. C. Heenohjnam c⸗ Cr. Nenoljvamn en 02. wren conſcien 03. lonpl dom, arunde ducna inen Cr. le ob Deum ol emi correckio 01¹. Onotes funt Roſpitältuse lnspiri n 1 Momdlne d (nomen, dece nonen gerott hweſ goni ezinelkeron ein Awen lettd donn t Pritdancchi ielefect⸗ — agetlen Duan. Cc. home, 61 home, 01 ltes , eat. Feug nurnæ. 1. Cnoris. C1 Nornini C, Dotnm Donmini (S. ,Nich 0. AGorum.t a. Modl d tonsDond Aer on 11 GHuul, ephuni Matchti0 hnu 3Min 0 . bottt Mathen erhai 4 INDEY ALPHABETICUS. E. Eeenoranm dare pauperi domeſtico, optimum eſt. F. S. Nico- cemofynim dcte tenetur, qui ſuperflua habet. F. S. Nicolai. Elccmoſycam cuivis obvio dare, habet meritum. F. S. Nicolai. Examen rgientie ſæpius facere, proficuum eſt. F. S. Martini. Memn i ad bonum trahunt. F. S. Martini. C. 2. F. Pher bona decet Superiorem. F.Ss. Petri & Pauli. C. r. iducia in Deum, conſervat virum. F. SS. Philippi & Jacobi. . C. I. Flere ob Deum offenſum, beatificat. F. Omnium Sanctor. C. 3. Fraterna correctio, eſt ſummè meritoria. F. Aſcenſionis Domini. C. . . . Hgg⸗ ſunt magna onera. E. S. jacobi. C. rI. Hoſpitalitas eſt virtus quæſtuoſiſſima. Feria S. Paſcha. C. 3. Humiles Spiritu, manet bona ſors. F. S. Matthiæ. C. I. EsU nomine abuti, damnat. F. Circumciſ. C. 3. Jeſu nomen, decet omnis honor. F. Circumciſ. C. I. Jeſu nomen devotè pronunciare. felieitat. F. Circumciſ. C. 2. Joſephus, eſt glorioſus. F. S. Joſephi. C. 2. oſephus eſt Patronus in univerſis. F. S. Joſephi. C. I. locedhue, eſt potentiſſimus. F. S. Joſephi. C. 3. Intentio bona, dat formam operibus. F. S. Martini. C. I. Juvenis bonus, optimus erit vir. F. S. Joannis Bapt. C. 2. Juvenis facilè flectitur. PF. S. joannis Bapt. C. I. Iuvenis malus, peſſimus erit vir. F. S. JOannis Bapt. C. 3. XXXZ L. La- INDEXN ALPHABETICVUsS. L. Abor honeſtus, ditat. F. S. Andrex. C. . Laborem, certum ſequitur premium. F. Afſcenſ. Dom. C. 3. Liberalitas, multiplicat. F. S. Leopoldi. C. 2. Lugere peccata, ſanctificat. F. Omnium Sanctor. C. 3. Anſuetudo, Deum propitium facit. F. S. Leopoldi. C. 3. ½ Maria adeſt, & adeſt omnis felicitas. F. Viſitationis. C. 3. Maria aſfumpta eſt in columi in noſtrum adjutorium. F. Afaunptio- nis. C. 3. Maria, Clemens eſt omnibus. F. Purificationis. C. 2. Mariam, corpore aſſumi, decebat. p. Aſſumptionis. C. I. Maria efficit nobis Deum ſuaviſſimum. F. Natæ Virg. C. 2. Maria, erga omnes eſt benigna. F. Viſitationis. C. 1. Maria juvat, quam velociſſimè. F. Viſitationis. C. 2, Maria liber eſt, in quo peccatores ſcripti ſunt, ut ſerventur. F. Na- tæ Virg. C. 3. Mariæ nativitas, ſalutaris eſt mundo. F. Natæ Virg. C. 1. Maria, omne væ; à nobis repellit. F. Annunciat. C. 3. Mariæ prædicatum eſt, de gratiis- F. Annunc. C. 2. Maria ſe legi ſubjicit, ut nos ſalvaremur. F. Purificat. C. 1 Maria ſine Macula eſt: triplici Concione. F. eodem. Maria ſuper omnes creaturas eſt exaltata. F. Aſſumpt. C. 2. Matrum inordinatus amor, filiorum eſt ruina,. F. S. Jacobi. C. 13. Miſericordiæ opera, movent DEUM ad gratias. F. S. Matthæi- C. Morictur conſolatè, cui adſtat Maria. F. Purificationis. C. 3. Mortificatio corporis, mundat animam. F. S. Laurentii. C. I. Mulier compta, diaboli eſt emporium. F. S. Catharinæ. C. 3. Mulier laſciva, maximum eſt Urbium malum. F. 8. Magdalenæ. C. I. 3 Dium proximi, graviſſimum eſt peccatum. F.8. Simonis C. Z. Opera 31 e en ra lei bos milenie C.. ione opera 0rohetleveran onemn Don Haſch. C. Mtenti, elkutil peres öonheſti . C2. wers, eſtopti, Adtat. A Ceklere, (cata, ont cal Ne Clete, Wdta CCNMi 02 en eſtadomni⸗ Eddeuribun del Penkentin Deumn onlum anirnat: Ponmorum diles 601 Ind nun, Optim Umelap)eicnn btu here Nemrrio hon iiDen, veiigi gles,ecidur Arer, C, Don. 6 ) Dol. (I lr,C3 dolti C ions ( tn lonis, C Konis S ANg E. tklonn,01 tionts t Ntur. tein 0. nogeet . Aonnmne,0 Duifen Ktomt1 acobi E.S MN aton D Aenti (. thnmn 0 Mpe TTINDEXN ALPDHABETICUS. Opera noſtra oratione fiunt proſpera. F. S. Barthol. C. Z. Operibus miſcricordix „ad gratias inducitur Deus. F. S. Matthæi= Oratione opera qualificantur. FE. S. Barthol. C. 2. Oratio perſeverans, impetrat. F. S. Barthol; C. 3. PAdſonem Domini recolere, eſt ſummè meritorium. Feria 2. Paſch. C. 3. Patientia, eſt utiliſſima. F. S. Laurentii. C. Z. Pauperes Rarneſticos fovereé, eſt miaxima eleemoſyna. F. S. Nico- lai. C. 3. Paupertas, eſt optimus Magiſter. F. Omnium Sanctor. C. 2. Pax ditat. Feria 3. Paſc. C. r. Peccata deflere, Sanctumireddit. F. Omnium Sanétor. C. 3. Peccata, ſunt cauſa ruinarum. F. Converſ. S. Pauli. C. I. Peccata connrniſi „Oppoſita virtute reſarciantur. F. S. Thomæ. Pietas, eſt ad omnia utilis. F. Epiphaniæ. C. I. Piis discurſibus, delectatur Deus. Feria 2. Paſch. C. I. Pœnitentia, Deum reconciliat. F. Converſ. S. Pauli. C. 7. Prœmium animat ad labores. F. 8. Stephani. C. I. Proximorum dilectio, ſemen eſt benedictionum. F. S. Simonis. Puer bonus, optimus Vir. F. S. oannis Bapt. C. 2. Puer malus, peſſimus Vir. F. S. Joannis Bapt. C. 3. X Ecidiva in peccata, ſummè nocet. F. Epiphaniæ. C. 3. Recreatio honeſta eſt licita. Feria 2. Paſchæ. C. 2. Keſpici à Deo, erigi eſt F. S. Matthæi. C. I. Requies, ſequitur laborem. F. Aſcenfſ. Domini. C. 3. Ancétos colere, eſt utiliſſimum. F. Omnium Sanctor. Cr. F. S. Matthiæ. C. 2. XXX3 Sequi Saanee Deo regnare eſt. INDEXNX ALPHABETICUS. Sequi Deum vocantem, ſalvat. F. S. Andreæ. C. 2. 866 Societas bonorum, maximè conducit. F. S. Thomæ. C. 2. 4 Solitudo, exquiſita ad cœlum via eſt. F. S. Barthol, C. I. Spes prœmii, animat ad laborem. F. S. Stephani. C. 3. Spiritus Sanctus: janua eſt benedictionum Dei. Feria 3. Pentec. Superior dum hallucinatur, errat populus. F. S. Petri & Pauli. C. 3. APPI Superiores famam bonam habeant. F. S. Petri & Pauli. C. I. Superiores famæ bonæ, placidè regnabunt. F. S. Petri & Pauli ( Errena vinculant. . FE. S. Jacobi. C. „. ier “ Timor Dei, nobilitat. PF. S. Leopoldi. C. .7.. Tribulationes, ſunt quæſtuoſiſſimæ. F. S. Andrex. C. 3. Triſtitia nocet animæ. F. S. Philippi. C. x. V. . . PTeuns Eymn Erbum Dei, cibus eſt animæ. Feria 3. Pentec. C. g.. ne, Viciſſitudo rerum mera eſt in mundo. F. S. Joannis Evang. imus Vocan C. 3. drer Virgines addictum ſibi habent DEM. E. S. Catharinæ. C. 2, 1Nextos: Virginitas eſt immortalis. F. S, TOannis Evang. C. I. Nena: Eleem Virginitas cœlo digna eſt. F. S. Catharinæ. C. I. toriom Virtus, certiſſimè proœmiatur. F. Aſcenſ. Domini. C. 2. leimm: * Virtute qui proficit, proficit & gratia. F. S. Joannis Evang. C. 2. em Hee Vocationem ſequi, tutum ad cœlum iter. F. S. Andrex. C. 2. u Vocationi ſuæ convivens, ſalvabitur. F. S. Matthiæ. C. z. Term B 2Z. hu⸗ Ban Elandum eſt in pietate. F. Epiphan. C. 3. i. Uum Zelotypus amor, noxius eſt. F. S. Simonis & judz. C. 3. 4 D 2 i HDEHXY — 82.(1 ) 28 Ndter 04 tuut ðð it APPLICANDARIIM Hoc in Opere contentarum. Mobi 4 ull. Luper omnes ſermè textus, cujus ve Ewan. Aodten l gelii feſti vi. Whdiprl, . Feſtum S. Nicolai. 1. Textus Evangelii: Homo quidam peregrè profciſcens vocavit ſervos. eltee, Matthæi cap. 25. uonisbie. Thema: Vocantem Deum ſequi, tuts ad cœlum comitatur. F. S. Andreæ. C. 2. Alrunne 0 2. Textus: Tradidit illis bona ſua, Gc. e T ema: Eleemoſynam dare cuivis obvio pauperi valdè eſt meri- Athunnz torium. C. 2. Dom . Textus: Tradidit illis bona ſua. Lynng l Thema: Eleemoſynam dare, qui ſuperflua poſſident „ tenentur. Andren i C. I. Cattue, 4. Textus: rradidit ilis hona Nua. LTLyema: Eieemolyna pauperi domeſtico data ſummi eſt meriti. 3 V F. Textus: Et uni dedit quinque talenta, &&c. Piphn 0 Thpema: Tiberzlitas; bona temporalia multiplicat. F. S. Leopol- 6. Textus: poſuit rationem cum eis. Tbema: Quotidianum examen conſcientix wülihßmum eſt. F. S. Martini. C. 3. INDEX 7. Textus 3 Accedens qui quinque talenta acceperat, obtulit alia AJllingitt. “ 8 Thema: Miſericordiæ opera fructificant. F. S. Matthæi. C. 3. 8. Textus: Obtulit alia quinque. 2 Tbema: Superior bonus ac induſtrius, & bonæ famæ placidè regnat. F. SS. Perri & Pauli. C. 2. Sl 9. Textus: LEuge ſerve bone & fidelis, Co. upra multa te oonſti. tuam. . Thema: Manſuetudo conſervat. F. S. Leopoldi. C. Z3. 10. Textus: Quia ſuper pauca fuiſti filelis, ſuper multa te conſti- tuam. Thema: Servire Deo, eſt regnare. F. S. Matthiæ. C. 2. II. Textus: Super multa te conſtituam. — Yhema: Spes prœmii, animat ad labores. F. S. Steph. C. 2. I2. Textus: Intra in gaudium Domini tui. Thema: Tandem virtus certò promiatur. F. Aſc. Domini, C. 2. 13. Textus: Lucratus eſt alia duo. Thema: Labor honeſtus, divitem reddit. F. S. Andreæx. C. I. I4. Textus: Intra in gaudium Domini tui. Zhema: Laborem, certum ſequitur prœmium. F. Aſcenſ. C. 3. l Feſtum Immaculatæ Con- ceptionis. I. Textus: Liber generationis JMu Chriſti. Matthæi cap. 1. Thema: Maria liber eſt, in quo ſcribuntur peccatores, ut ſalvi fiant. F. Nativitatis B. M. V. C. 3. 2. Textus: De qua natus eſt tſus. . hema „Quia de B. V. natus eſt IESUS immaculata eſt. C. I. 2. 3. 3. Textus: De qua natis eſt Jeſus, qui vocatur Chriſtus. hema: Chriſtum genuit, id eſt, miſericordem. F. Nativ. A. Textus: De qua natus eſt Jeſus, qui vocatur Chriſtus. Zhema: De nomine JESU: Lege triplicem Concionem in F. Epiphaniæ. Feſtum Abpl — Ilans: T ln.. enu: Ablen C1. 1Leins: Vin ſenn. Vider C1. 1lens: Ihon Theng: Socie lextus: Ije Tent: Taſſion lale. C. lextus: Venit Dena: Tande lextus: Pax Nena: Conc r. lentust Nßen ens. Eng: Zeland Iinns: Domin Inn: Pietzse lens: Doni⸗ ein: Eidocia 62 1 Teume: Donin Py Uunn: Contiti n lenlt: Mier tlan, uns Anor 1 K2. lenn ſ Ing: ſſione n . C. PIng: oli⸗ un: Coregn eeti Al APPLICANDARUM CONCIONUM. D Feſtum S. Thomæ. h. 63 . . I. Textus: Zhomas unus de duodecim, non erat cum eis. Joannis lune (C(dh. 20. Nä Ihema: Abſentare ſe à Bonorum conſortio maximè nocet. ltn t in C. I. 2. Textus: Vidimus Dominum. 19 Thema: Videre, & aſpici à DEO, erigi eſt. F. S. Matthei. lin te ens C. 1. :. kich 3. Textus: Thomas cum ilhlis. Thema: Societas bonorum maximè conducit. C. 2. 4 4. Textus: Infer digitum tuum huc, & vide manus meas. 10 47˙ Tvema Haliionem Domini meditari, ſummi eſt meriti. F. 2⸗ Me Dun . Textus: Yenit Jeſus, & ſtetit in medio eorum. Thema: Tandem virtus prœmiatur. F. Aſcenſ. C. 2. 6. Textus: Pax vohis. H Thema Concordia & pax benedictiones adferunt. F. 2. Paſch. leelli 7. Textus? Reſpondet Thomas, & dixit ei, Dominus meuns, & Deu e⸗ 4 miits. H Thema: Zelandum eſt in pietate. F. Epiphaniæ. C. 3. N 8. Textus: Dominus meus, & Deus meus. 0n. Thema: Pietas eſt ad omnia utilis. F. Epiphaniæ. C. I. NHD 9. Textus: Dominus meus, & Deus meus. Thema: Fiducia in Deum conſervat virum. F. S. Philippi. N 10. Textus: Dominus meus, & Deus meus. Notes, 11 Thema: Contritio ſalvat. F. Magdalenæ. C. 2. II. Textus: Infer digitum tuum huc, & vide manus meas, & affer ma- num tuam, & mitte in latus meum. tel0 Thema CArmer Dei erga homines immenſus eſt. F. 2. Pentec. .I. & 2. 12. Textus: Infer digitum tuum huc, Gc. . . IMN bema: Paſſionem Domini meditari maximi eſt meriti. F. 2. Paſch. C. 2. „ 3.. Textus: Voli eſſe incredulus, ſed fidelis. Noen. Thema: Correctio proximi: Quam ſit meritoria. F. Aſcenſ. HA PFeſtivale. Ly y 14. Tex- IND E X 14. Textus: Quia vidiſti me Thoma, credidiſti. Thema: Error, virtute oppoſita eſt compenſandus. C. 3. 2328 68 9 &3 63 63 29 6339 68 6 63 6329 63 8 63 68 636 6363 Feſtum Nativitatis Domini. I. Textus: Exiit edittum à Cæſare Auguſto, ut deſcriberetur univerſis orbis. Lucæ 2. Thema: Supertiores bonæ famæ, placidè regnant. F. SS. bPetri & Pauli. C. 2. 2. Textus: Hæc deſeriptio prima facta eſt à Præſide Scyriæ Cirino. Thema . Superiores ſint bonæ famæ, & prædicati. F. S. Petri. 3. Textus: Et ibant omnes, ut profiterentur ſinguli in civitatem ſuam. V Thema: In Pietate zelandum eſt, F. Epiph. Domini. C. 3. 4. Textus: Et ibant omnes. Thema: Concordia dat reipublicæ incrementum. F. 3. Paſch. C. I. f. Textus: Acendit autem & Joſephà Galilæa. Thema: Exemplum bonum, trahit alios ad ſequelam. F. S. Mar- tini. C. Z3. 6. Textus: Ut profiteretur cum Maria. Thema: Societas bona quàm ſit proficua. F. S. Thomæ. C. 2. 7. Textus: Deſponſata ſibi uxore. Thema: Amior juſtus Conjugum Deo gratus, exoſus zelotypus. F. Simonis. C. 2. 3. Textus: Pannis eum involvit, & reclinavit in præſepio. Thema: Chriſtus vileſcit in ſtabulo, ut nos ſimus magni in pala- tio. C. I. 9. Textus: Non erat eis locus in diverſorio. Thema: Paupertas, optima magiſtra. F. Omnium SS. C. 2. 10. Textus: Paſtores erant in regione eiâdem vigilantes, & cuſtodientes vigilias noctis ſuper gregem ſuum, O ecce Angelus Domini ſtetit juxta UMos. Thema: Laborem ſequitur premium. F. Aſcenſ. C. 3. II. Textus: Et ecce Angelus Odmini ſtetit juxta illos. . Thema: Angeli quam ſint nobis ſideles, & addicti. F. S. Michaé- lis. C. I. & 3. en — lerts: Fens: Timn 1, lextus: Themu: Dies ſa. C. leutus: Ma ſtemg: Omt extos: Li Thena: Ont 02 C2 ictel 1 evtus: AMr mna: Amor C. A⸗ 1 lextus: N Thema: Crn .3. lextus: Zye⸗ lenm: Ociun 13. Nanm: enn: Intebr ltenpro lan: lem Qos at. C.⸗ leyns: or “ nu: Iamu A. C ł lem uut. “ n En Min. Critate C2 13 M nr 1. N “ s M napine . C1 Ggagftit 6Dliß⸗ 93 1.Ms E NiH APPLICANDARUM CONCIONUM. 12. Textus: Et claritas Dei circumfulſit eos. Zhema: Amor DEl in nos exceiſivus eſt. F. 2. Pentec. C. I. 13. Textus: Timuerunt timore magno. Thema: Timor Domini nobilitat. F. S. Leopoldi. C. r. 14. Textus: Evangelizo vobis gaudium magnum. Thema Dies natalis Domini eſt gaudioſa, quia undique fructue- a. C. 3. 15 Textus: Watus eſt vobis hodie Salvator mundi. Thema: Omni homini in ſalutem natus eſt Chriſtus. C. 2. 16. Textus: Laudantium Deum, & dicentium gloria in Excelſis Deo. Thema: Oratio noſtra opera qualificata reddit. FE. S. Barthol. 2. Item Oratio perſeverans impetrat. F. S. Barthol- . 3. ä Feſtum S. Stephani. 1. Textus: Ecce ego mitto ad vos Prophetas. Matthæi cab. 23. Thema: Amor DEl erga hominem eſt excesſivus. Feria 2. Paſch. 2. Textus: Et ex illis oocidetis, && crucifigetis, & perſequimini. Sc. Thema: Crux, & tribulatio, eſt quæſtuoſiſſima. F. S. Andrex 3. Textus: Et ex illis occidetis, G. & perſequimini. . Thema: Odium proximi, grave eſt peccatum. F. SS. Simonis. .3. 4. Textus: Quoties volui congregare flios tuos ſub alis. Thema: In rebus arduis adeſt vel maximè Deus. F. S. Steph. C. 2. Item proœmium ſequens, animat in arduis. C. I. §. Textus: volui congregare filios tuos ſub alis. Thema: Quos DEUS aſperius tractat ſubſequente gratia remune- rat. C. 3. . 6. Textus: Non me videbitis à modd. ”?MdX Tbema: In mundo eſt mera rerum viciſſitudo. F. S. Joannis Ev- ang. C. 3. . . 7. Textus: Non me videbitis à modò, donec dicatis benedittus, qui venit. Thema: Virtus certò prœmiabitur. F. Aſcenſ. C. 2. Ly y 2 8. Texx- IN D E X 8. Textus: Relinquetur vobis domus veſtra deſerta. Thema: Peccata cauſa ſunt, cur deſerta & ruinoſa fiat quan- doque domus, & pereant familiæ. Feſtum Converſ. S. Pauli. C. I. 9. Textus: Relinquetur vobis domus veſtra deſerta. Thema: DEUS diſſimulans tandem graviſſimè punit. F. Converſ. S. Pauli. C. 2. 10. Textus: Non me videbitis à modò donec dicatis henedidtus. Tbema . Pœnitentiaâ placatur DEUS. F. Converlſ. S. Pauli. * 3 II. Textus: Ilt veniat ſuper vos omnis ſanguis, qui effuſus eſt ſuper terram. Thema: Discordia damnat. Feria 3. Paſchæ. C. 2. 12. Textus: Benedictus, qui venit in nomine Domini. Thema: Oratio prævia, facit opera noſtra meritoria. F. S. Barth. C. 2. S ge e Se F 1 g Fe Ee E Ee E e E Ne e R Be F E E ⸗ Feſtum S Joannis Evangeliſtæ. I. Textus: Dixit Thſus Petro, ſequere me. Joannis 21. Thema: Vocantes Deum ſequi ſalvat. F. S. Andreæ. C. 2. 2. Textus: Converſus Petrus vidit. Thema: Pœnitentia placat Deum, & gratiam invenit. F. Converſ. S. Pauli. C. 3. 3. Textus: Vidit illum diſcipulum, quem diligebat JTlſus. Thema . Societas bonorum maximè conducit. F. S. Thomæ. .Textus: Quem diligebat Jſus. S 4 Thema: H P in aincs infinitus eſt. Fer. 2. Pentec. C. I. & 2. F. Textus: Sequentem. Thema: Vocationem ſuam ſequi, ſalvat. F. S. Matthiæ. C. 3. 6. Textus: Qui & recubuit in œna ſuper pettus ejus. Thema: Virtute qui proficit, proficit & gratia. F. S. Joannis Ev-- angel. C. 2. 7. Textus: Recubuit ſuper pectus ejus. . Thema 2 Virgines & caſtos vel maximè amat DEUS. F. S. Cath. . 2. 2. Tex- 4DPL — lecns: Meal ſimi: Calns lec, 0.2 (UIS: Don ſme In mun lenbs: N tm.: Vugin 1, Ieuns: LExiil iy. Zng: Virgini , lextus: Hioe⸗ funn: Inpietn lexus: Nen Ihemne Juventn Bapt. C. 1Uextus: Ceeun 02 olgegeegze Pek lexrtus: Miu uen. Luuu mn: Pher,l Annis Bpt. 1lenngr Ikayn ſemn Mortſien lennb: IMaun eng: ſovemus lerns: Menun fmnue Vinuw ind lanns: Nheutumn ng: Nommi lennb: Mentun mm. Moen 62 . 4 WRKül Ind: Megtun t n. Clſetl 5 Cnnnt I. 1S l SS LC 16, Thon Er.1 M i; (A, pomu 3. Textus: Recubuit ſuper petlus ejizz. APPLICANDARUM CONCIONUM. „ Thema: Caſtis ſe Deus gratiofiſimè communicat. Feria 3. Pen- tec. C. -Z. 9. Textus: Domine bic autem quid? Thema: In mundo mera eſt viciſſitudo, & mutatio. C. 7. 10. Textus: Sic eum volo manere. Zhema: Virginitas virtus eſt, cœlo digna. F. Cath. r. II. Textus: Exiüt ſermo inter fratres, quia diſcipulus ille non mori- tur. Thema: Virginitas eſt immortalis. C. . 12. Textus: Hic eſt diſcipulus, qui teſtimonium perhibet de bis. Thema: In pietate zelandum eſt. F. Epiphaniæ. C. 3. 13. Textus: Sic eum volo manere. Thema: Juventus facil? ad bonum flectitur. F. S. Joannis . Bapt. C. I. 14. Textus: Sic eum volo manere. Thema: Bonus juvenis, erit optimus vir. F. S. Joannis Bapt- C. Z. 238 63 6363 6g 85 6388 6323 62 688 6265 6363 6365 6366 6366. Feſtum Circumciſionis. n Textus: Poſtquam conſummati ſunt dies olto, ut circumcideretur puer. Lucäk 2. Tbema: Puer, qui benè eruditur, optimus erit virorum. F. S. Jo- annis Bapt. C. 2. 2. Textus: Ilt circumcideretur puer. Thema: Mortificatio prodeſt animæ. F. S. Laurentii. C. I. 3. Textus: Ilt circumcideretur puer. Thema: Juvemtus facilè flectitur. F. S. Joannis Bapt. C. I. 4. Textus: Vocatum efi Nomen eius JSllS. MB Thema: Virtus ind biè præmiatur. F. Aſcenſionis. C. 2. 5. Textus: VYocatum eſt Nomen ejus TRSlIS. Thema: Nomini IESU convenit fummus honor. C. I. 6. Textus: Vocutum eſt Nomen ejus JEölS§. ʒ. TYbema: Nomen [ESU, qui devote pronunciant, erunt felices. C. 2. 7. Textus: Vocatum eſt Nomen ejus JE.SllS. . 19 9 3 The- INDEX. Thema Qomen JESU in vanum nominantes graviſſimè luent. 3. In Feſto Epiphaniæ, ſeu Trium Keegum. I. Textus: Vidimus ſiellam ejus in oriente, & venimus. Matthei. cap. 2. Thema: Deum vocantem qui ſequitur, beatus erit. F. S. An- dreæ. C. 2. 2. Textus: Et venimus adorare eum. Thema: Oratio perſeverans impetrat. F. S. Bartholom. C. 3. Item Oratio noſtra opera præveniens, facit ea valentia. C. 2. “ 3. Textus: Zurbatus eſt Hherodes, & omnis Jeroſolyma cum illo. Thema: Exempla trahunt. F. S. Martini. C. 2. 4. Textus: YZurbatus eſt. . Thema: Triſtitia mentis nocet animæ. F. SS. Philippi & Jacobi. 5. Textus: Congregans omnes Principes Sacerdotum. Zbema: Societas bonorum eſt perquàm utilis. F. S. Thomæ. C. 2. 6. Textus: Congregans omnes. Thema: Concordia quàm ſit proficua. Feria 3. Paſchæ C. 1I. 7. Textus: Sciſcitabatur. Zhema: Examen conſcientiæ, utiliſſimum eſt. F. S. Martini. C. 2. 8. Textus: Et tu Betblebem, &. zequaquam minima es Gc. ex te exiet Dux, G&c. Thema: Humiles, tanget bona ſors. F. S. Matthiæ. C. I. 9. Textus: Ite & interrogate diligenter de puero. Thema: Intentio dat farmam operi. F. S. Martini. C. I. 10. Textus: Videntes ſtellam gaviſi ſunt. Thema: Gaudium honeſtum Deo non diſplicet. Feria 2. Paſch- II. Textus: Et ſtella, quam viderant in oriente, antecedebat eos. The- ADL. — ſeme ln ad leums: Eul nu: Labore Nenus: Mhe Henr: Tanden LeE: Doci ſnn. Dielas a 1lerus: Poci- em.: lnpieta Cleuus: Aer na: Liberali extus: Ohtu ſena: Mience lexus: Ohrul emu: Cnaritas momis. ( extus: Obtil ena: Eleem- Meobi liem. Deen 02. lem: Pleen eſ C.3. lalg. r alin lu: Recidiva eS kekumt l: Nre ; 4 10 . Um Danperas nehe klun u. M i. s holotn ReAI gan i hinile innet 2. C.1 D . C1 KenH Aata⸗ AFPLICANDARUM CONCIONUM. Zhema: In arduis maximè juvat Deus. F. S. Stephani. C. 2. 12. Textus: Stabat ſupra, ubi erat puer. Thema: Laborem ſequitur prœmium. F. Aſcenſionis. C. 3. 13. Lextus: Invenzrunt puerum cum Maria Matre ejus. bema: Tandem virtus prœmiatur. F. Aſcenſionis. C. 2. 14. Texti;: Procidentes adoraverunt. Thema: Pietas ad omnia eſt utilis. C. x. I5. Textus: Procidentes adoraverunt- Thema: In pietate Zzelandum ac fervendum eſt. C. 2. 16. Textus: Apertis theſauris ſiuis. Thema: Liberalitatis virtus, multiplicat. F. S. Leopoldi. C. 2. 17. Textus: Obtulerunt ei munera. Thema: Miſericordiæ opera gratias Dei impetrant. 18. Textus: Obtulerunt ei munera. V Thema: Charitas proximi, ſemen eſt benedictionum. F. S. Si= monis. C. I. 19. Textus: Obtulerunt ei munera. V Thema: Eleemoſynam dare, qui ſuperflua habent, tenentur. F. S. Nicolei. C. I. Item: Eleemoſynam dare obvio cuivis pauperi meretur. C. 2. Item 4 Eleemoſyna data pauperibus domeſticis, optima eſt. C. 3. 20. Textus: Per aliam viam reverſi ſunt in regionem ſuam. Zhema: Recidiva eſt maximè nociva. C. 3. Ee e Fe e Fe Ne Fe Je Ze Fe Fe e He Fe 5 F eFe F ge G g E e Feſtum Converſionis S. Pauli. I. Textus: Ecce nos reliquimus omnia, & ſecuti ſumus te. Martbai cap '09. Thema: Paupertas, optimus Dux, & Magiſter. F. Omnium sS. C. 3. — 2. Textus: Seculi ſumus te. Thema: Deum vocantem ſequi, ſalvat. F. S. Andreæ. C. z. 3. Textus: Quid ergo etit nohie. Thema: Præmiuiß aniftnat ad labores. F. S. Stephani. C. Z 4. Textus: Dico vobis, G&. ſedebitis & vos. „ E INDE X. Thema: Crux & tribulatio maximè fructificat. F. S. Andrex. 5. Textus: Reliquimus omnia. Thema: Peccata ſunt cauſa perditionis, & ruinæ. C. I. „₰ 6. Textus: Judicantes duodecim tribus Hrael. Themae Deus difſimulans tandem graviſſimè punit. C. 2. 7. Textus: Sedebilis && voS. . Thema: Tandem virtus prœmiatur. F. Aſcenſ. C. I. 8. Textus: Sedebitis vos5. Thema: Servire Deo regnare eſt. F. S. Matthiæ. C. 2. 9. Textus: Sedebitis 8&& vos. Thema: Requies ſequitur laborem. F. Aſcenſ. C. 3. 10. Textus: Centuplum accipiet. Thema: Eleemoſyna, quantum fructificet. F. S. Nicolai. C. 2. & 3. II. Textus: Et vitam æternam poſſidebit. Thema: Pœnitentia Deum mitigat. C. 3. 12. Textus: Et vitam æternam poſſidebit. Thema: Qui proficit virtutibus, ditatur & gratiis. F. S. Ioaanis Evang. C. 2. 62 68 688 6 65 63 3 6&3 63 63 & 88 &3le3 &385 6363 6363 6395 Feſtum Purificationis B. V. I. Textus: Dies Purifcationis. Lucæ cab. 2. Thema: Caſtis favet Deus. F. S. Catharinæ. C. 2. 2. Textus: Dies Purificationis. Thema: C s. Spiritus maximè com municat. Feria 3. pentee. 2 3. Textus: YZulerunt Jeſum in Jeruſalem, ut ſiſterent eum Domino. Thema: In pietate zelandum eſt. F. Epiphan. C. 3. 4. Textus: Ilt ſiſterent eum Domino. Tbema: Juvenis, dum à lacte benè educatur, facilè flectitur. F S. Joannis Bapt. C. I. 5. Textus: Ut ſiterent eum Domino. Thema: Pueri dum benè inſtruuntur in ætatem canam boni erunt, F. S. Joan. Bapt. C. 2. G. Textus: Ut darent. 1he. ch C1 larns: U ſtenn: Libeni lems: Hnn tma: Deyo Ilan: Lti Timor. 1 lennu: Erf Temu: Patienn 1, leutus: Exf Itena: Spes 1 Textus: Nß⸗ IHemu: Fiduci ,lextus: Yi Aa Virttus Lexius: Nepp ge Verbun flertus: e niiGe. ſm: C.2. lextus: NVor a. Mariao Item: M. CI. Iet: in im ai eff “ Tau-. Vnit nn: Solituco 62 Ib. Yti⸗ lentio C1. lens: Mn e Felx mo. Iemg: Mrund emn: eryire! licolii etin;, N Donn. . leheinel. anhoties APpLICANDARUM CoNCIONUM. Thema: Charitas proximi ſemen eſt benedictionum. F. S. Simo- niiers. C. .. 7. Textus: Ut darent. Thema: Liberalitas ditat. F. S. Leopoldi. C. 3. 8. Textus: Homo ille juſtus. Thema: Devotio ad omnia utilis eſt. F. Epiph. C. I. 9. Textus: Et timoratu. Thema: Timor Domini conſervat virum. F. S. Leopoldi. C.r. 10. Textus: Exipettans. Thema: Patientia quam ſit utilis. F. S. Laurentii. C. 2. 1II. Textus: Exépectans conſolationem. Thema: Spes prœmii animat ad labores. F. S. Steph. C. 3. 12. Textus: Exſpettans conſolationem. Thema: Fiducia in Deum conſervat virum. F. Philippi. C. 2. 13. Textus: Spiritus F. erat in e0. Zhema: Virtus tandem prœmiatur. F. S. Aſcenſ. C. 2. 144. Textus: Re ponſum accepit à Spiritu antto. Thema: Verbum Dei cibus eſt animæ. Feria 3. Pentec. C. 3. 1. Textus: n accepit à Spirita Sundko non viſurum ſe mortem niſ Thema: S. Spiritus janua eſt benedictionum. F. 3. Pentec. C. 2. 16. Textus: Non viſurum ſe mortem niſi videret Chriſtum Domini. Tbema: Maria omnibus eſt clemens. C. 2. Item: Maria erga omnes eſt benigna. F. Viſitationis, C. I V. Textus: Nijſi vigeret Chriſtum Domini. Thema: Maria efficit nobis Deum ſuaviſſmimum. F. Nativitatis. C. 1. 18. Textus: Venit in ſiritu in templum. M Thema: Solitudo exquiſita ad Deum via. F. S. Bartholomæi. C. 2. 19. Textus: Venit in ſpiritun. .. Thema: Intentio bona, dat Brmam operi. F. S. Martini. 20. Textus: Nunc dimittis. Thema: Felix morietur, cui adſtat B. V. Maria. C. 3. 21. Textus: Secundum verbum tuum in pace. Thema: Servire Deo regnare eſt. F. S. Matthiæ. C. 2. Feſtivale, Z2 2 22. Tex- —–— INDEX. 22. Textus: Uit Facerent ſecundum conſuetudinem legis. Thema: Legi ſe ſubjecit Maria „ ut nos à reatu ſolveremur. C. 2. E B P E P W E E N E N PE P Feſtum S. Matthiæ. xX. Textus: Confiteor tibi pater cœli & terreæ. Matthæi 16. Thema: Opera, quæ precibus incipiunt &, finiuntur, proſpera ſunt. F. S. Bartholomæi. C. 2. . 2. Textus: Et relevaſti ea parvulis. Thema: Humiles, tanget & bona fors. C. I. 3. Textus: Venite ad me omnes. hema: Vocantem Deum ſequi ſalvat. F. §. Andrex. C. 2. 4. Textus: Qui laboraſtis. Thema: Lador honeſtus ditat. F. S. Andreæ. C. I. g. Textus: Et onerati eſtis; & ego reficiam vos. Thema: Crux & tribulatio, magnos fructus aatert. F. S. Anäre, C. 3. G6. Textus: Reficiam vos. Thema: Spes proemii animat ad labores. F. S. Stephanl. C. 3. 7. Textus: Qui laboratis, & onerati eſtis, & ego reficiam vos. Thema: DEUS quos aſperius tractat, tandem remunerat. F. 5. Stephani. C. 3. S. Textus: Reficiam . Zhema: Laborem ſequitur promium. F. Aſcenl. C. 2. 9. Textus: Reficiam vos. Zhema: oihitallas quæſtuoſiſſima eſt virtus. Feria 2. Paſch. 3 10. Textus: Zohlite jugum meum ſuper vos. Thema: Patientia eib fructuoſa. F. S. Laurentii. C. 2. II. Textus: Mitis ſum. Ahema Manſuetudo reddit Deum addictum. F. S. Leopoldi 3 I3. Textus: Jugum meum ſuave eſt. Thema: Servire DEO eſt regnare. F. §. Matthæi. C. 2. 13. Textus: Onus meum leve. Zhema: In arduis adſtat & lurat Deus. F. S, Stephani. C. 2, 44. Tex. 21 imt: in 1 lextus: E Imn: Redh ltem: ee ee Feſtu Ienms: M fm. Ange 02 lem: Velo 1. C.“ Jents: AA1 Thena: Virgi extus: Ae⸗ ſiena: Aye! (Iletus: Apt. enu. Ommne etus: Cfati Temae Marie (lextus: Turl ena: Timen lextus: Turd enn. Tnitit̃ Ih. emmd: Ctt Enn Hhi )lextus: Cit⸗ ena: an 13. 1 leung phen enu: MWomnin len: 02² Iuns E5A Nnl 0, Inn ot, . Textus: Reficiam vos. APPLICANDARUM CONCIONIUM. Thema: Virtus certo prœmiatur. F. Aſcenſionis. C. 2. I5. Textus: Et invenietis requiem animabus veſtris. Thema: Requies eſt prœmium laboris. F. Aſcenſ. C. 3. Item: Statui ſuo competenter vivens, ſalvabitur. C. 3. 6369 6368 68 68 6368 62 68 6e3 62 F 6328 6368 633 636 636S Feſtum Annunciationis B. V. I. Textus: Miſſis eſt Angelus Gabriel. Lucæ 1. Thema: Angeli ſunt maximi noſtri Patroni. F. S. Michaeèl. „„ 2. * tem geillmd, & zeloſiſſimè, nos juvant. F. S. Michae- is. C. 8. M 2. Textus: Ad virginem. Tpema: Virgines amat Deus. F. S. Catharinæ. C. 2. 3. Lextus: Ave. Thema: Ave hæc precatio eſt utiliſſima. F. Annunc. C. 4. 4. Textus: Ave. Thema:. Omne væ propellit Maria. C. 3. Thema: Mariæ prædicatum eſt de gratiis. C. 2. 6. Textus: Turbata eſt in ſermone ejus. Thema: Timere Deum, quam ſit utile. F. S. Leopoldi. C. r. 7. Textus: Turbata eſt in ſermone; cui Angelus: Noli timere. Tbema: Triſtitia quia nocet animæ, répellenda eſt. F. S. Phi- 8. Textus: Cogitabat. . Themae Intentio bona dat formam operi. F. S. Martini. C. r. 9. Textus: Cogitabat, qualis eſſet iſta ſalutatio: Sive: Quomodo fiet. Taug: Examen conſcientiæ, quàm ſit utile. F. S. Martini. 10. Textus: Vocabis nomen ejus Jhum. Zbema: Nomini ESU decet omnis honor. F. Epiph. C. r. Item: Reverenter nomen JESU colentibus eſt utile. C. 2. Item . Nomen JESU abutentibus, quàm ſit noxium- 9 3 5 II. Textus: Virum non cognoſco. Z 5 2² Thr- INDExXx. Thema: Virginitas cœlo digna eſt virtus. F. S. Catharinæ. 12. Textus: Spiritas S. ſuperveniet in te. Thema: Caſtis vel maximè ſe S. Spiritus communicat. Fer. 3. 13. Textus: Boœce Ancilla Domini, fiat mihi ſecundum verbum tuum. Thema: Servire Deo regnare eſt. F. S. Matthiæ. C. z. 63 6&3 88 &8 88 &3 e3 6383 63 8 &£* 6383 63 5 63 6366 63 S Feria Secunda Paſchatis. I. Textus: Duo ex illis ihant ipſa die in caſtellum. Lucæ cap. 2 Thpema: Concordia ditat. Fer. 3. Paſchæ. C. . 2. Textus : Et ipſi loquebantur ad invicem de his omnibus, quæ acci- erant. . . . Thema: Piis diſcurſibus delectatur DEUS. Feria 2. Paſchæ. C. I. 3. Textus: Et ili confabulantur. Thema: Recreatio honeſta licet. Feria z. Paſchæ. C. 3. 4. Textus: Tpſe Jeſus appropians ibat cum illis. L Thema: Bonorum conſortium eſt perutile. F. S. Thomæ. C. 2. F. Textus: Oculi autem eorum tenebantur, ne eum agnoſcerent. Tbhema: Amor proprius excœcat. F. S. Laurentii. C. 3. G. Textus: Et eſtis triſtes. OVM Thema: Triſtitia mentis, nocet animæ. F. S. Philippi. C. I. 7. Textus: De Jſu Nazareno, qui fuit vir Propheta, G. Thema: Paſſionem Domini recolere, eſt ſummi meriti. F. 2. Paſch. 8. Textus: Nos autem ſperabamiz, quia ipſe eſſet redempturus Iſraæl. Thema: Fiducia in Deum conſervat. F. S. Philippi. C. 2. 9. Textus: Sed & mulieres Sc. terruerunt nos. V Thema: Mulieres, maximé laſcivæ, juſtus ſunt terror urbium. F. S. Magdal. C. I. SS ðM 10. Textus: Oportuit Chriſtum pati, & ita intrare in gloriam ſuam. Thema: Crux & tribulatio eit ſummè proficua. F. S. Andreæ. xI. Textus: Iaterpretabatur illis in omnibus Pani de ſemetipſo. Thema Arduis in rebus vel maximè juvat Deus. F. S. Stephan. 12. Tex- brl Unds: (hi ſtmn. Hohh leus: E ent: Chari 16. C. (Nenns: E Tkemn: Anor. 2. Ienns: Noni ynne Contr lexbs: 0 / iſumn: (os lextus: Eina feng: Deus C.2. fexus: Pena: Fama C, lextus: Ehen Teng: In mun Ne Peſtum lenns: Nnry nn N & 4 1lennl: Retiti enn Denc, leunu: Mlie Imm: Terror 1 Is: Cnt lemm: ie Une Piſſon 6è2 lnonet! Rerent. 05 Ppi C G. gtrs l 61 ttene inr imnin. E.SM leſente . 6 Ge⸗ 120 XPPLICANDARUM CONCIONUM. Z. Textus: Coeégerunt illum, mane nobiscum. Thema: Hoſpitalitas eſt virtus ſummè proficua. C. 3. 13. Textus: Et intravit cum illis. M Thema: Charis proxini, ſemen eſt benedictionum. F. Simoe- u. Textus: Et intravit cum illis, &c. Accepit panem o benedixit. Thema:; Amor Dei in nos eſt exceſſivus. Feria 2. Pentec. C. I. F. Textus: Nonne cor noſtrum ardens eraat. Thema: Contritio juſtificat. F. S. Magdal. C. 3. 16. Textus: O ſtulti, G tardo corde, G. interpretabatur illis. Ec. Thema: Quos Deus aſperius trackat, ſubſequente gratia ditat- F. S. Steph. C. . V. Textus: Finxit ſe longius ire. . ”M”MB Thema: Deus diſſimulans, gravius punit. Converſio S. Pauli. *„C. Z. 18. Textus: Qui fuit vir Propheta. Thema: Fama bona, decet ſuperiorem. F. SS. Petri & Pauli- 19. Textus: Evanuit M Thema: In mundo eſt rerum mera viciſſitudo. Wi ere en eEee e En E ee ee en Feſtum Feriæ Tertiæ Paſchatis. 1I. Textus: Pax vobis. Luck 24. Thpema: Pax & concordia ditant. C. I. 2. Textus: Stetit in medio eorum. Thema: Deus, quos reſpicit, erigit. F. S. Matthiæ. C. I. 3. Textus: Nolité timere. OUYUMN Thema: Terror & triſtitia mentis nocet animæ. F. S. Philipp. C.r. 4. Textus: Cogitationes aſcendunt in cordibus veſttis. Thema: Diſcerdia damnat. C. 2. g. Textus: Videte manus meas & pedes meos“ Tpbema: Paſſionem Domini recolete maximi eſt meriti. C. 3. 6. Textus: Quid turbati eſtis, & cogitationes aſcendunt. Thema? Correctio proximi eit valde meritoria. F. Aſcenſ. C. I. . TzZ 2 3 7. Tex- 7. Textus: Obtulerunt ei piſcem aſſum. c. Tbema: Dare, qui ſuperflua habet, fenetur. F. §. Nicolai. C. 1. 2. & 3. 8. Textus: Sumens reliquiaz, dedit illis. Thema: Liberalitas multiplicat. F. S. Leopoldi. C. 2. Item: Miſericordiæ opera movent Deum ad gratias. F. 8. Matth. C. 3. 9. Textus: Oportuit Chriſtum pati. Thema: Crux & tribulatio eſt proficua. F. S. Andreæ. C. 3. IO. Textus: Prædicuri pœnitentiam in remiſſonem peccatorum. Thema: Poœnitentia DEUM reconciliat. Converſio S. Pauli. C. I. 68 69 6393 6965 62 63 68 69 69 529 6928 6388 6323 6363 635 Feſtum SS. Philippi & Jacobi. J. Textus: Non triſtetur cor veſtrum. Joan. 22. Thema: Triſtitia nocet. C. I. 2. Textus: In me credite. Zhema: Fiducia in Deum confervat. C. 2Z. 3. Textus: In Domo Patris mei manſiones multæ. Thema: Spes prœmii ſolatur in ærumnis. F. S. Philippi. C. 3. 4. Textus: Vado parare vobis locum. = Thema: Poſt labores dat Deus requiem. F. Aſcenſ. C. 3. Item: Tandem virtus prœmiatur. F. Aſcenſ. C. 2. 5F. Textus: Vado. Thema: In mundo eſt continua rerum viciſſitudo. F. Joan., Evang. C. 3. 5. Textus: Ego ſum via, veritas, & vita. N Thema: Amor Dei erga hominem eſt immenſus. Fer. 2. Pentec. 7. Textus: Qui videt me, videt & Patrem meum. Thema: Videri à Deo, ſalvari eſt. F. S. Matthæi. C. I. 8. Textus: Facit opera. Zhema: Labor honeſtus ditat. F. S. Andrex. C. I. 9. Textus: Quidquid petieritis patrem in nomine meo hoc faciam. Thema: Oratio operibus permittenda, ea proſpera facit. F. §S. Bartholomæi. C. 2. Item: Oratio perſeverans impetrat. F. S. Barth. C. 3⸗ Aſcen- 4 MI (Ns: A cu: (l pre Dyang. lonns: Ero cl: Cotkett honu: pre ſtnu: Parente 0¾½ ſans: Pyelie ſenn: Verbun lenns: Quicn ind: Fiducia legtus: Qin ſemn: Ds Verl.. . lextus: I. enu: Vocane eytus: Ejenat: Ihng: Pkcrfhin lexnus. Hlevet leng: Poſtla 1Iextus: Den ong. Virtus ferh lſorms Gehe nn: Aper 5 1 Lenme Gede ken: Deosn Neno Ke Iimn Ibtlis 6 lgrrin l ÿ Cttrmn. Merie dl ON. giini 110;5 enl0 do. Per, a C.l. P.. etatrit 105 ℳ APPLICANDARUM CONCIONUM. Aſcenſio Domini. 1. Textus: Apparuit illis JESlIS. Marci 16. W Thema: (Qui proficiunt virtutibus, magis favet Deus. F. S. Joan Evang. C. 3. 2. Textus: Exprobravit incredulitatem eorum. Tbema: Corretio fraterna meritoria eſt. C. I. 3. Textus: Exprobravit. Wðð Thema . Parentes, qui non exprobrant filiis, damnant. F. S. jacobi- 4. Textus: Prædicate. Thema: Verbum Dei, cibus eſt animæ. F. 3. Pentec. C. 3. 5. Textus: Qui crediderit, c. Salvus erit. Thema: Fiducia in Deum ſalvat. F. S. Philippi. C. 2. 6. Textus: Qzi verò non erediderit, condemnabitur. Thema: DEUS diſſimulans, tandem graviſſimè punit. F. Con- Verl. S. Pauli. C. 2. „. Textus: Ite. bema: Vocantem ſequi Deuni ſalvat. F. S. Andreæ. C. Z. 8. Textus: Elevatus eſt. l Thema: Prœmhium ſequitur laborem. F. S. Steph. C. I. 9. Textus: Elevatus eſt. Thema: Poſt laborem requies. F. Aſcenſ. C. 3. t Textus: Elevatus ekt. Thema: Virtus tandem proœmiabitur. F. AſGenſ. C.r. krrtei E Ee Ee Etei ee len etet een eee Eenlete⸗ Feria Secunda Pentecoſtes. 1. Textus: Sic Deus dilexit mundum, Joannis 3. . Thema;, Super omnem creaturam diligit DEUS hominem. 2. Textus: 5 Deus dilexit mundum. Themâ: Deus nos diligit per excefſum. C. 2. 3. Textus: Sic Deus dilexit mundum. 2 Thema: Subtilis eſt divinus amor, non patitur cortivalem. 4. Tex- 1IND E X — A4. Textus: Ilt flium ſuum unigenitum darer. IIuns: (l Thema: Liberalitas multiplicat. F. S. Leopoldi. C. 2. imu: Amor 5. Textus: IIt omnis, qui credit in ipſum, non pere§Ätt. . C1. Thema: Fiducia in Deum conſervat. F. S. Philippi. C. Dz. lems: C 6. Textus: Sed vitam æternam habeant. ſens: Ltät Thema: Virtus tandem prœmiatur. F. Aſcenſ. C. 2. iun: 7. Texiu? . Sn omnis, qui credit in ipſum, non pereat, ſed vitam æternam inu: Jvent bahealt. Iextus: E 10 Thema: Qui virtute proficit, & gratia. F. S. Joannis Evang. m Pxentt 8. Textus: Quia lux venit in mundum. Prut ien Thema: Bonum exemplum trahit ad ſequelam. F. S. Martini. jmm: Quip C. 2. = C2 9. Textus: Mt manifeſtantur opera ehus, qui in DEO facta ſunt. inds e Thema: Intentio dat formam operi. F. S. Martini. C. J. Imm: hen- 10. Textus: Manifeſtentur opera ejus, quia in DEO facta. (L. Thema: Opera precibus præmiiſis qualificantur. F. S. Barthol. Teums: 4,⸗ L. 2. WWWV, D E e E Ee N E e Fe e N E N Ee E P N Ge ſ C, Feria Tertia Pentecoſtes. w il I. Textus: Paſcua inveniet. Joannis 10. . lluns: E fil Thema: Verbum Dei cibus eſt animæ. C. 2. keme Iimor! 2. Textus: Ego ſum janua. 5 Img: (i, TZyema: S. Spiritus, eſt janua gratiarum Dei. C. r. , in: Donisi 3. Textus: Veni, ut vitam habeant, & abundantias habeant. ſem: Mal Thema: Caſtis ſe vel maximè Spiritus communicat. C. 2. l: Stein . lm Reſhici ) te eeEen e en en ee eter eesee een in Feſtum S. Joannis Baptiſtezæ. ann I. Textus: Audierunt. Lucæ cap. 1. Thema: Verbum Dei cibus rim. Feria 3. Pentec. C. 3. Alulu 2. Textus: Eliſabetb impletum eſt tempus pariendi, && peperit filium. 4 Thema: Virtus certò prœmiatur. F. Aſcenſ. C. 2. V kelktu 3. Textus: Magnificavit Dominus miſericordiam ſuam cum illa. lunng Clna Thema: Amor Dei erga hominem exceſſivus eſt. Fer. 2. Pentee. en. Dein 4 TIx. iene 1 4 02 4 . 3 itmn n. nnniſ I.8 Mr APPLICANDARUM CONCIONUM. 4. Textus: Congratulabantur ei. Thema: Amor proximi, ſemen eſt benedictionum. F. S. Simonis. W LT. 5F. Textus: Congratulabantur ei. . Thema: Lætari honeſtè licitum eſt. Fer. 2. Paſchæ. C. 2. 6. Textus: Venerunt circumcidere puerum. Thema: Juventus flectenda eſt. C. I. 7. Textus: Et vocabant eum nomine Patris ſui. Thema: Parentum inordinatus amor, ruina filiorum. F. S. Jacobi. 8. Textus: vocabitu? Joannez. HMU Thema: Qui proficit virtute, & gratia. F. S. Joannis Evang. 9. Textus: Mirati ſunt univerſi. “ Thema: Exemplum bonum trahit ad ſequelam. F. S. Martini- C. 2. V . 10. Textus: Apertum eſt os ejus & lingua ejus, loquebatur benedi- cens Deum. D Thema: Opera precibus munita qualificantur. F. S. Barthol. II. Textus: Benedicens Deum. Thema: Oratio perſeverans impetrat. F. S. Barthol. C. 3. n. Textus: Et factus eſt timor ſuper omnes vicinos. I eunt. iſte⸗ ee09 eti⸗ “ 1nit Te Thema: Timor Dei fructuoſus eſt. F. S. Leopoldi. C. I. 13. Textus: Quis putas puer iſte erit. Thema: Bonus juvenis optimus vir. C. 2. Item: Malus puer, peſſimus ſenex. C. 3. 14. Textus: Etenim manus Domini erat cum illo. Thema: Reſpici à Deo erigi eſt. F. S. Matthæi. C. I. 15. Textus: Zacharias repletus eſt Spiritu Santto, && prophetavit. Thema §. Spiritus janua eſt benedictionum. Feria 3. Pentec. Feſtum SS. Petri & Pauli. 1. Textus: Quem dicunt homines eſſe Filium hominis. Matth. 10. Thema: Superior habeat bonam famam. C. I. Feſtivale. Aa aa 2. Tex- 1INDENX 2. Textus: Alii Eliam, aut Jeremiam, G&. aut unum ex Prophetic. Thema: Virtuoſus augetur gratiis. F. S. Joannis Evang. C. 2. 3. Textus: Yos autem quem me eſſe dicitis, retpondit Petru, ta G Chriſtus. Thema: Bonus ſoperior armot; munerabit ſubditos. C. 2. 4. Textus: Zu es priſtus filius Dei vivi. Thema: Hallucinatur ſuperior, errabit ſubditus. C. 3. Textus: Zu es Chriſtus Filius Dei vivi. Thema: Zelandum eſt in pietate. F. Epiphan. C. 3. G. Textus: Beatus es. Thema: Pietas ad omnia eſt utilis. F. Epiphaniæ. C. x. 7. Textus: Beatus es Simon Barjona. Thema: Servire Deo eſt regnare. F. S. Matthiæ. C. 2. 32. Textus: Caro & ſanguis non revelavit tibi, ſed Pater meus &g. Tpyema: Amor Dei in nos excesſivus. Fer. 2. Pentec. C. 2. 9. Textus: Et ego dico tibi, quia tu es Petrus, & ſuper banc pt. tram. Ec. Thema: Virtus certò prœmiatur. F. Aſcenſ. C. 2. 10. Textus: Portæ inferi non prævalebunt. Thema: Societas bonorum maximè conducit. F. S. Thom?e. „ 62, Inds: alki⸗ C. 2. . Item: Qu virtute proficit, & gratia. F. S. Joannis Evang. C. 2. N. Textus: Libi dabo claves regni cœlorum. Thema: Requies ſequitur laborem. F. Aſcenſ. C. 3. Item: Prœmium animat ad labores. F. S. Stephani. C. . Item: Dignitates curæ ſunt. F. S. Jacobi. C. r. 12. Textus: Quæ ligaveris ſuper terram, erunt ligata & in cœlis. Thema: Peccata cauſa ſunt ruinarum & interitug. F. Converl. S. Pauli. C. 1I. j. Textus: Et quæ ſolveris ſuper terram, erunt ſoluta & in œlis. Thema: Pœnitentia DEUA reconciliat. F. Converſ. S. Pauli. P ege ge e E e N e Se Se E e P 8Ge E Ge P Ee S, e3, E Feſtum Viſitationis B. M. V. 1I. Textus: Abiit in montana. Lucæ cap. I. Thema: Solitudo tuta ad cœlum via. F. S. Bartholomæi. C. r. 2. Te - Nrn m. gl ſem: Omuik lem: Veloea s: lut mmm: Chutie nis. C.1 luns: I / ifmm. G ſenu: Vbi Ma lem: Narl C.2 extus: Nehle lnu: 0. Si 02 leutus: Exult Dema: Otnne extus: Bene ena. Spere 60 h: Conbide leumg: Perfi mn: Qui vir ungel. nls: It gua inſn. Unl: Societzs . 2 1 lens: Beyedi emn Colere 5 Gorum. 0 llenm: Mg imj: Onto Hern E.5 lunns: Nehzer en Hinle — hets .,04 . 3 . en 12, neus Ge. tee. C.0. ſor la 2 ., Te ſornble Steprmi Cx Gircela:. Ue. b,C n Guct COiel 1 S8 V. Gim, APPLICANDARUM CONCIONUM. 2. Textus: Salutavit Eliſabeth. 7hema: Omnibus Maria benigna eſt. C. 1. Item: Velociſſimè adſtat, & juvat. C. 2. 3. Textus: Salutavit Eliſabeth. „* Thema: Chrinas proximi ſemen eſt benedictionum. F. S. Simo- nis. C. 1. 4. Textus: Ut Ek ſt vox ſalutationis hæc in auribus meis, exultavit Thema: Ubi Maria adeſt, adeſt & omnis felicitas. C. 3. Item 1 Mariæ prædicatum eſt; de gratiis. F. Annunciationis. . 2 Textus: Repleta Spiritu Sandto exclamavit. Gc. Tbema: S. Spiritus, janua eſt gratiarum. Feria 3. Pentec, C. 2. 6. Textus: Exultavit infans in utero. Thema: Omne væ à nobis repellit Maria. F. Annunc. C. 3. „. Textus: Benedicta inter mulierts. Thema⸗ Super omnes creaturas exaltata eſt Maria. F. Aſſumpt. C. 2. 8. Textus: Bedta quæ credidiſti. M Thema: Confidentia in Deum conſervat. E. S. Philippi. C. z. 9. Textus: Perficientur in te. Tbema: Qui virtute proficit, proficit & gratia. F. S. Joannis Evangel. C. 2. to. Textus: Ilt audita eſt vox ſalutationis tuæ in auribus melis exultavit infans. Thema: Societas Sanétorum, quàm ſit utilis. F. S. Thomæ. . . 2. II. Textus: Benedicta tu inter mulieres. Thema: Colere Sanctos maximè proficaum. F. Omnium San- . Gctorum. C. I. 12. Lextus: Magnifcat anima mea Dominum. Tbema: Oratio præveniens & ſubſequens opera, illa facit pro- ſpera, F. S. Bartholamæi. C. 2. 13. Textus: Refpexit bumilitatem ancillæ ſuæ. Theng: Humiles manet optima ſors. F. S. Matthiæ. C, I. Aa aa z Fe- I NDEüxYxY ii Feſtum S. Magdalenæ. I. Textus: Rogabat eum quidam de Phariſeis. Lucæ cap. 7. Il: Al Typema: Humanitas, & manſuetudo Deum reddit propitium. Smi: Cole F. S. Leopoldi. C. 3. 12422 2. Textus: Ut manducaret cum illo. ſtemn: Thema: Liberalitas ſua multiplicat. F. S. Leopoldi. C. 2. Th Textus: Rogabat, S&. ut manducaret cum illo. Iun: Ao Thema: Holpitalitas quæſtuoſiſſima eſt. Fer. 2. Paſchz. im i C. 3‧* . 4 tho Textus: It manducaret cum illo. ltem: Thema: Qui fuperflua habent, ad benefaciendum Pauperibus & C. indigentibus tenentur. F. S. Nicc lai. C. I. Ixus: Di Item: Pauperes domeſticos alere, ſumma eſt eleemoſynn, fikran C. 3. ⸗. Ffu: Hone 5. Textus: Mulier in civitate peccatrix. ennt. Die Thema: Laſciva mulier urbium eſt ruina. C. I. Fum, Item, compta mulier, ac vana, ſibi & aliis nocet. F. S. Cathar. Tams: Cpl C. 3. 6. Textus: Lacbrymis cœpit rigare pedes ejus. lans: Din Thema: Lugerèe ob peccata commiſſa ſalvat animas. F. Omnium femg: Matta Sanétorum. C. 3. 3 7. Textus: Lachrymis cœpit rigare pedes, & capillis tergebat. . lnnb: Neſi Thema: Peccata & error commiſſus oppoſita virtute eſt reſarci- leme Core endus. F. S. Thom. C. 3. “ 1 8. Textus: Donavit utrisque. — Plam⸗ De Tbhema: Eleemoſyna obvia data pauperi; meritum ſuum habet, imi Deite F. S. Nicol. C. 2. enng. Clie 9. Textus: Converſus ad mulierem. lu: nn Thema: A Deo reſpici, eſt erigi. F. S. Matthæi. C. I. lemen 10. Textus: Remittuntur ei peccata mulla. Thema: Pœnitentia placat Deum. F. Converſ. S. Pauli. C. 3. le II. Textus: Remittuntur ei peccata multa, quia dilexit multam. ink. Thema: Contritio gratiam inveniet. C. 3. Mne⸗ I12. Textus: Vade in pace. Thema: Virtus indubiè prœmiatur. F. Aſcenſ. C. K 2ũ2ũ. . Fe- mn 4 an. 7. tont. jC2 2 Mn thanperbut Aeencſe. et, E. dC as. L. tlgd ittute elntn GnfouN . C. ul (A nuhr. . Textus: Dic ut ſedeant c. in regno tuo. APPLICANDARDM GONCIONUMA— Feſtum S. Jacobi. 1I. Textus: Acceſſit ad eum. Matthæi cap. 20. Thema: Colere Sanctos, utiliſſimum eſt. . Omnium Sanéto⸗- rum. C. I. MMM Item: Sanctorum conſortium ſummè eſt proficuum. F. S. Thomæz. C. .. 2. Textus: Aorans & petens aliquid ab eo. Thema:; Opera ſunt proſpera, quæ comitatur oratio. F. S. Bar- tholomzi. C. 2. . S Item: Perleverans oratio impeéetrabit. F. S. Bartholomæzi. 3. Textus: Dic, at ſedeant hi duo fili mei unus ad dexteram, aker ad ſiniſtram. Thema: Honores & dignitates, curæ ac onera ſunt. C. I. 4. Textus: Dic » ut ſedeant coc. unus ad dexteram, alter ad ſini-⸗ Rram, G&ρ. Thema: Cupiditas rerum terrenarum, vinculum eſt animæ- C. 2. . Thema⸗ Matrum inordinatus amor; ruina eſt liberorum. 6. Textus: Weſcitis quid petatis. Thema: Correctio proximi, ſummi eſt meriti. F. Aſcenſion. C. I. 7. Textus: Dic ut ſedeant in fegno tag Thema: Divitiæ nutriunt vitia. F. S. Matthæi. C. 2. 4J. Textus: Calicem meum bibetis. Thema;: Crux & tribulatio eſt utiliſſima. F. S. Andreæ. C3. Item: Mortificatio mundat animam. F. S. Laurentii, C. I. Item: Patientia eſt neceſſaria. F. S. Laurentii. C. 2. Cererz Eers Ee eeslete Eee Ee Ce E E eir ee⸗ PFPeſtum S. Laurentii. 1. Textus: Wiſi granum frumenti cadens in terram mortuum fuerit. Joan. 12. MB Aa aa ?2 The- . INDEX. Thema: Mortificatio corporis, vivificatio eſt animæ. C. I. 2. Textus: Si autem mortuum fuerit, multum frudtum adfert. Thema: Patientia ſuper eſt utilis. C. 2. 3. Lextus: Qui amat anmam ſuam, perdet eam. Thema: Amor proprius eſt noxius. C. 3. 4. Textus: Qui odit animam ſuam in boc mundo, in vitam æterzam ca- ſodit eam. Thema: Poœnitentia ſalvat. F. Converſionis S. Pauli. C. 3. Item: Mortificatio corporis prodeſt animæ. C. I. F. Textus: Quid odit. TYTbema: Odium eſt graviſſimum peccatum. F. Simonis. C. 3. 6. Textus: Qui mibi miniſtrat, me ſequatur. Thema: VOcationi ſuæ convivens ſalvabitur. F. S. Matthiæ, C. 3. 7. Textus: Qui mihi miniſtrat, me ſequatur. Thema: Voëantem Deum ſequi rectiſſima ad coœlum via eſt. F. S. Matthiæ. C. 2. 3. Textus: Ubi ſum ego, illic && miniſter meus erit. Thema: Virtute qui proficit, proficit & gratia. F. S. Joannis Ev- angel. C. 2. 9. Textus: Honorificahit eum pater meui. Zhema.: Virtus certiſſimè prœmiatur. F. Aſcenſ. C. 2. Item: Laborem ſequitur requies. F. Aſcenſ. C. 3. Item: Spes prœmii animat ad labores. F. S. Stephani, C — .2. Item: Servire Deo regnare eſt. F. S. Matthiæ. C. 2. 8 63 6 65 6 68 6368 6 ½SS 6 63 6369 633 63 63 635 Feſtum Aſſumptionis B. V. Mariæ. x. Textus: Martha excepit eum in domum ſuam. Lucæ cap. 10. Thema: Hoſpitalitas meritoria eſt virtus. Fer. 2. Paichæ. C. r. Item: Charitas proximi, ſemen eſt benedictionum. F. Si- monis. C. I. g. Textus: Excepit eum in domum ſuaw.. Yhema: Pauperes fovere quàm ſit utile. F. S. Nicolai. C. 2. Item: Superfiua qui habent, pauperibus dare tenentur. F. S. Nicolai. C. I. Item? ir — ſtemn: fertus: Eu Dnu: Humm leuus du ſtemn: Hum lextus: Au⸗ eng: Vert (Lextus: Ma ſeena: Pieta ltem: extus: Die lerm: Man Item: ltem: kem: Textus: Er Temz: Co C1. extus: M ſtena: Sere ltem: 4 Fe lenns: Ke ltenn, Falt 1Neung: Imm: Ortt PIoms: Nan lteng: Oat Ilemmn. ſimn: po⸗ ni, Mithe un vne. 8 Pommnin .2 ., etn. e, 0C4 G Marig . Palche, (I. Covun coli04 Aetegu APPLICANDARDM CONGCIONUM Item: Pauperibus domeſticis erogare ſumma eſt eleemo- Fna. F. S. Nicolai. C. 3. 3. Textus: Excepit eum in domum ſuum. Thema: Humanitas & liberalitas ditat. F. S. Leopoldi. C. 2. 4. Textus: Sedens ſecus pedes Domini. Thema: Humiles tangit bona ſors. F. S. Matthiæ. C. r. 5. Textus: Audiebat verbum illius. D Thema: Verbum Dei, cibus eit animæ. F. 3. Pentec. C. 3. 6. Textus: Martha autem ſatagebat circa frequens miniſterium- Zhema: Pietas ad omnia utilis. F. Epiphan. C.1. Item: In pietate eft fervendum. F. Epiphan. C. 3. 7. Textus: Dic ut me adjiuvet. Thema: Maria omnibus clemens eſt. F. Purificationis. C. 2. Item: Aſſumpta eſt in noſtrum adjutorium. C. 3. Item: Maria erga omnes eſt benigna. F. Viſitationis. C. 2. Item: Mariæ prædicatum eſt, de gratiis. F. Annunciat. 2. Textus: Excepit eum in domum ſuam. Thema: Conveniens erat B. V. corpore in coœlum afſumi. C. rI. 9. Textus: Maria optimam partem elegit, quæ non auferetur ab ea. Thema: Servire Deo regnare eſt. F. S. Matthiæ. C. 2. Item: Virtutem ſequitur proemium;, & quies labori. F. Aſcenſ. C. 2. & 3. Feſtum S. Bartholom æi. 1. Textus: Aſcendit Jſus in montem. Eucæ cap. 6. Thema; Solitudo exquiſita ad cœlum via eſt. C. I. 2. Textus: Aſcendit Tſus &H. Orare. Thema: Oratio opera noſtra præcedat, & erunt felicia. C. 2. 3. Textus: Erat pernodtans in oratione. Thema: Oratio perſeverans impetrat. C. 3. 4. Textus: Yocavit diſcipulos ſuos. . Tbema: Vocantem DEUM ſequi indubiè ſalvat. F. S. Andrex. F. Textus: Quos & Apoſtolos nominavil. Thema: Honores, curæ ſunt, & onera. F. S. Jacobi. C. I. „TLex⸗ IND E X. 6G. Textus: Deſcendens cum illiis. Thema: Amor Dei in nos nimius eſt. Feria 2. Pentecoſt. C. I. & 2. 7. Textus: Qui venerant, ut audirent eum. Thpema . Verbum DEl cibus eſt animæ. Feria 3. Pentecoft. 8. Textus: Et ſanarentur a languoribus ſuis. Thema: Spes prœmii animat. F. S. Stephani. C. 3. 9. Textus: Quærebat eum kangere. . Tpema: Fiducia in DEUM conſervat. F. S. Philippi. C. 2. Item: Zelandum eft in divinis, ac pietate. F. Epiph. 10. Textus: Qui vexabantur à ſpiritibus immundis curabantur. Thema: In arduis, vel maxime juvat DEUS. F. S. Stephani. XI. Textus: Qusrebat eum tangere. “MU Thema: Bona intentio dat formam operi. F. S. Martini. C. I. e e ge Ee Ee Ee 16 Ee Be 3 Pe e Ee Be Be e Ge He e Beee N N Feſtum Nativitatis B. V. Mariæ. x. Textus: Liher generationis. Matthæi cap. I. Thema: Maria liber eſt, in quo ſcribuntur peccatores, ut ſalven- 2. Textus: De qua natus eſt Jkſus, qui vocatur Chriſtus. Thema: Chrilkus, idem quod miſericordlia, per Mariam talis nobis Deus factus eſt: nempè mitifſimus ac manſuetis- 3. Textus: De qua natus eſt Jhſus. *Tbema: Nativitas B. V. mundum ſalvat. C. I. NB. Plura themata legat in Feſto Immaculatæ Conce- ptionis. D c8 23 e388 6g228 63 69 6385 6 88 633 6369 6888 68 63 62 g9 Feſtum S. Matthæi Evangeliſtæ. I. Textus: Vidit JEſus bominem. Matth. 9. Thema: Reſpicià Deo, miſereri, ac ſalvari eſt. C. I. em: (vi .1I. API ſlans: Al ſena: Divit lonls: Kel ſma: Dll ,2 (lantu: Kau ſtena: Voca ,9 lans: Dia ſena: Liber. (lextus: Dire Dena: Cnari Monls. lem: Ho ltem: Ind Micol. Ib: Die temt: Socie C.2. leutus: O ſtenu: Exai Cz. Ilums: Nn lnn: In — el. C1. 3. Mikudd igi. (1 . N ontur. E.8 Regh. l Narieg. ge er Maium s Ae nul z. Textus: Secutus eſt eum. 7. Textus: Discumbebant cum IJkhſu, & diſcipulis eus. APPLICANDARUM coNcIONUN- 2. Textus: Jedentem in telonio. — . hema: Divitiæ communiter damnant. C. 2. D Tvema DEUM vocantem ſequi oportet. F. S. Andreæ. 4. Textus: Secutus et eum. Thema . Vocationi ſuæ convivens proſperatur. F. S. Matthiæ. 3. P 4. Textus: Discumbente eo in domo. Thpema: Liberalitas ditat. F. S. Leopoldi. C. 2. 6. Textus: Discumbente eo in domo. Thema: Charitas proximi, ſemen eſt benediétionum. F. S. Si- maonis. C. I. Rem : Hoſpitalitas quæſtuoſiſſima eit. Feria 2a. Paſchæ. Item: Indigentibus domeſticis dare, ſummi eſt meriti. F. S. Nicol. C. 3. Item: Quia ſuperflua habent, dare tenentur. F. S. Nicolai. Thema: Societas bonorum ſummè conducit. F. S. Thomæ. 8. Textus: Quare cum publicanis && peccatoribus manducat magi- RKter. Thema: Examen conſcientiæ utiliſſimum eſt. F. S. Martini. 9. Textus: Non eſt opi valentibus medicus, ſed malè habentibus. Tbema: In arduis vel maximè juvat DEUS. F. S. Stephani, 10. Textus: Mijericordiam volo. . Thema: Opera miſericordiæ movent DEUM ad gratias. II. Textus: Non veni vocare juſtos, ſed peccatores. Thema: Immenſus erga homines eſt Dei amor. Feria 2. Pent. 12. Textus: Sed peccatores. . Thema: Poœnitentia reddit Deum propitium. F. Converſ. S. Pauli. C. 3. . Rae Bb bb Fe- INDX. T — §. Michaélis. 1. Textus: Quis putas major eſt in regno cœlorum. Matthæi 18. Thema: Dignitates, curæ ſunt, & onera. F. S. Jacobi. C. I. 2. Textus: Niſi converſi fueritis. 2= Thema: Pœnitentia BE UN placat. F. Converſ. S. Pauli. 3. Textus: Eſciamini licut parvuli. Thema: Caſtos diligit Deus. F. S. Catharinæ. C. z. . Textus: Effciamini ſicut parvuli. Thema: Caſtis ſe vel maximè communicat §. Spiritus. Peria: 4. S Pentec. C. 2. Item: Virginitas, virtus eſt cœlo digna. F. §. Catharinæ. C. I Item: Virginitas eſt immortalis. F. §. Joannis Evangeliſtæ. C. 1 „ Textus: Effciamini ſcut parvuli. * Thema: Humilitas manet bona ſors. F. S. Matthiæ. C. .. 6. Textus: Qui Maſcipit unum parvulum talem in nomine meo, me N. ſeipit. Tbema: Hoſhitalitas eſt quæſtuoſiſſima. Feria 2. Paſchæ. C. 3. 7. Textus: Qui ſuſe unum parvulum talem . me ſuſcipit. Thema: Charitas men eſt benedictionum. B. S. Simonis, C. I. 8. Textus: Qui ſcandalizaverit unum parvulum talem. Tbema: Mulier compta eſt ſcandalum univerfale. F. S. Catha- rinæ. C. 3. Item: Mulier laſciva magnum eſt ſcandalum. F. S. wigil C. I. 9. Textus: Melius eſt tibi debilem vel claudum in vitam intrare. 9. Thema: Paupertas exquiſita ad ccelum via eſt. F. Omnium San- GKorum. C. 2. MW0. Textus: Oculus tum. Tbema: Intentio bona dat formamm operi. F. S. Martini. C. . 1I. Textus: Erue eum. Thema: CFxamen conſcientiæ gquam ſit t profceuum. F. Martini. 3 12. Textus: Angeli eorum. Ferts: ſeng Ven Alkwie 68s Fetf 1 eltus: It ftema: Aun 1 Iextus: It enu: Zel lagtis: Kl mn. Od (lenus: hema: Arn C.1. lextus: Non Dena: Vere ſem: Ho flextus: 5 Itemg: Cuu em bati lanng. N enn: Hone APIlenkls: Nn Theng: Li. Pett⸗ Alalng i lung: A Aau oln 1 e IN. 1. C. tl 8 Nil . 1 . . 5 e. keil; Cnain yangeln 12,01. iue neo, OO Daſche gfinm E.Omiu Nhertin 61 . n. LAH I. 180 1,S8u APPLICANDARUM CONCIONUM. Tbema: 8S. Michaél ſpecialis Chriſtianorum ell Patronus. Item: S. Angeli ſunt noſtri optimi amici. C. 2. Item: S. Angeli ſummo zelo nos adjuvant. C. 3. B F E E E B E A P A E P E F Feſtum SS. Simonis & Judæ. 1. Textus: Ut diligatis invicem. Joannis cap. 15. Tpema: Amor preximi ſemen eſt benedictionum. C. I. 2. Textus: Ut diligatis invicem. Thema: Zelotypus amor eſt maximè noxius. C. 2. 3. Textus: Ji mundus vos odit. Thema: Odium eit peccatum ſummè nocivum. C. 3. 4. Textus: De mundo elegi vos. M Zhema Amorhei erga hominem immenfus eſt. Fer. 2. Pentec. .I. & 2. F. Textus: Mementote ſermonis mei, quem dixi vobis. Thema: Verbum Dei cibus eſt animæ. Fer. 3. Pentec. C. 3. 6. Textus: Non eſt ſervus major Domino ſuo. Thema: Servire Deo regnare eſt. F. S. Matthiæ. C. Z. Item: Honores curæ ſunt & onera. F. S. Jacobi. C. I. . Textus: Si me perſecuti ſunt, G& vos eſedaentr. Thema: Crux & tribulatio fructuoſa eſt. F. S. Andreæ. C. g. Item: Patientia utilis. F. S. Laurentii. C. 2. 8. Textus: JSi non feciſſem operd. Thema: Honeſtus labor proficuus eſt. F. S. Andreæ. C. . 9. Textus: Si non feciſſem opera. Thema: Laborem ſequitur prœmium. F. Aſcenſ. C. 3. uslee ens er Es etnle En Eet en en e en Eer PFPeſtum Omnium Sandorum. I. Textus: PVidens autem turbas. Matth. cap. ſ. Thema: A Deo videri, eſt achuvari. F. S. Matthæi. C. I. 2. Textus: Aſcendit in montem. Zbema: Solitudo exquiſita ad colum via eſt. F. S. Bartholom. Bb bb 2 z.’:.Tex- 4 — Jertus: V ſemn: Ex lenns: S 1LND EX 3. Textus: Acceſſerunt ad eum diſcipuli eſu. — bema . Sanctis ſe ſociare, quàm utiliſſimum eſt. F. S. Thomæa. 4. TLextus: Aperiens os ſuum. . i . hema: Verbum Domini, vita eſt animæ. Feria 3. Pentecoſt. . ; * Fs: de ſhemg: Virt F. Textus: Beati pauperss. Thema: Paupertas eſt optimus magiſter. C. 2. 6. Textus: Beati qui lugent. Thema: Lugere ob peccata commiſſa ſalvum facit. F. Omnium ES Sanctorum. C. 3. l L 7. Textus: Beati mites. G Thema: Manſuetudo reddit nomen propitium. F. S. Leopoldi. Ianb: leem: Pr⸗ S C. 3. . . 8. Textus: Beati qui eſuriunt, & ſitiunt juſtitiam. n n Tbema: Zelandum eſt in pietate & juftitia. F. Epiph. C. z. “ 1in 9. Textus: Beati miſericordes. – Thema: Operibus miſericordiæ ad gratias movetur Deus. F. 85. ii “ Matthæi. C. 3 “ä c Ma 10. Textus: Beati mundo corde. Thema: Caſtis favet Deus. F. S. Catharinæ. C. z. Gaczh 11. Textus: Beati pacifici. . Thema: Pax & concordia ditant. Feria 3. Paſchæ. C. I. ”M 12. Textus: Beati qui perſecutionem patiunt. lenus: Ne⸗ thema: Crux & perſecutio felicitat. F. S. Andreæ. C. Ü z. imm Vn 13. Textus: Merces veſtra copioſa eſt in cœlis. Thema: Proœmium ſequitur labores. F. Aſcenf. C. 2. Iltem: Tandem virtus prœmiatur. F. Aſcenſ. C. 2. 144. Textus: Gaudete & exultate. Tbema: Sanctorum cultus eſt utiliſſimus. C. r. KEeg Eelen Ee eEeeeeeeen ln Feſtum §. Mar tini. (lamen I. Textus: Lucernæ corporis tui eſt oculus tuus. Lucæ cap. II- ImAn- Thema: Intentio bonæ, dat formam operi. C. I. 3 2. Lextus: & oculus tuus ſimplex fuerit, totum corpus lucidum erit. A: Me Tbema- Exemplum bonum trahit ad ſequelam. C. 2. L „ R AoPLICANDARUM CONCIONUM. extus: Vide, ne lumen, quod in te eſt, tenebræ ſint. 3Non. Tbema: Examen conſcientiæ utilhiſſimum eſt. C. 3. 44. Lextus: Si corpus tuum lucidum fuerit GSo. erit lueidum totum. Tkbema: Qui proficit virtute, & gratia proficit. F. S. Joannis Iextus: Ficut lucerna fulgoris illuminabit te. Tbema: Virtutem prœmiat Deus. F. Aſcenſ. C.. Item: Prœmium animat ad labores. F. S. Stephani.- C. I. 2 F E A P B E E W F F E E ER KeH Feſtum S. Leopoldi- Len . Textus: Homo quidam nobilis. Lucæ I9:. Tpema: Timor Domini nobilitat. C. I. . L. Ormin 2. Textus: Dedit eis decem minas. h. z Tpema: Liberalitas nobilitat. C. 7. 3 Textus: Eris poteſtatem habens ſuper decem. eur Du) Tbema: Manſuetis favet Deus. C. 3. H 28e3 6368 6833 6363 6863 6869 6 6388 6365 6368 6289 64365 H H Feſtum S. Catharinæ. 1 1 Textus: Regnum cœlorum 10. Virginibis. Matthai 25. Typema: Virg nitas cœlo digna virtus eſt. C. 1. 2. Textus: Intraverunt cum illo ad nuptias. Tbema: Caſtis favet Deus. C. 2. e,04. . 3. Textus: Exierunt obviam ſponſo. mnc⸗ Tyema: In pietate zelandum eſt. F. Epiphan. C. 32⸗ 4. Textus: Quæ paratæ erant, intraverunt. bema: Virtus certò prozmiatur. F. Aſcenſ. C. 2. NEe/kò . Textus: Ornaverunt lampades ſuas. W Thbema: Mulier ornata commune damnum. C. 3. 6. Textus: Dormierunt. D . Thema⸗ Amor proprius impedit ſalutem. F. S. Laurentii- ah 7. Textus: Dico vobis neſcio vos. eilmi Thema: Amor Dei ſubtilis, non patitur corrivalem. Fer. 2. Pen- tec. C. 3 H Bb bb 3 3. Tex- 4 AND E X —— lam .Textus: Ne fortè non ſußciat nobis, & vobis, ite potius do. 6. Thema: Correctio proximi, ſalutaris eſt. F. elod CiI. Imn den 9. Textus: Neſcio vos. 1las: Thema, Deus diſſimulans tandem graviſſimè punit. r. Conve- Vn ſionis S. Pauli. C. 2. 10. Textus: Domine Domine aperi nobis. Thema: Oratio opera noſtra qualificat. F. S. Barthol. C. 2. Item: Oratio perſeverans impetrat. F. S. Barthal. C. 3. II. Textus: Eigilate itaque. Thema: Patientia eſt utiliſſima. F. S. Laurentii. C. 2. = 6889 6889 6265 6885 68 88 6 s e88 6868 62 59 63 9 6t9 UIN Feſtums. Andreæ. I. Textus: Vidit duos fratres. Marci qA. Thema: A Deo reſpici ſalvari eſt. F. S. Matthæi. C. 1. G. V. g. Textus: Et Andream fratrem ejus. M 89. Yhema: Fraterna concordia ditat. F. 3. Paſchæ. C. I. “ 3. Textus: Mittentes retia in mare, erant enim piſcatores. Zhema: Statui ſuo eéonvivens beatè vivit. F. 8S. Matthiæ. — C.x 3. 4. Textus: AMittentes retia in mare. Thema: Labor honeſtus ditat. C. r. ſ. Textus: Venite poſt me. Thema: Vocantem Deum ſequi juſtificat. F. Matthiæ. C. 2. 6. Textus: Faciam vos fieri piſcatores hominum. ũ Thema: In mundo mera eſt rerum viciſſitudo. F. S. Joannis Evang. C. 3. y. Textus: YVenite pok me. Thema: Crux, & tribulatio eit Utiliclima. C. 3. 8. Textus: Venite poſt me. “ Thema: Patientia eſt proficua. F. S. Laurentii. C. I. 9. Textus: Et ſtatim relidtis retibus ſecuti ſunt. Thema: landum & feſtinandum eſt in bonis. F. Epiphaniæx. 10. Textus: Reficientes retia. Zbema: erteng omnia mera ſunt vincula ac retia. F. S. Iacobi. Ze II. Tex⸗ I.Ce. Tthie 0;„ 3 Mati APPLICANDAR UNM CoNCIONUM 1i. Tentus: Faciam vos Piſcatores hominum. Thema: Servire Deo, regnare eſt. F. S. Matthiæ. C. 2. E. Textus: Faeiam vos Piſcatores bominune. Thema: Virtus indubiè proœmiatur. F. Aſcenſ. C. 2. M OMNIA AD MAIOREM DEI GrkIAN. B. v. MIARIX ACOMNIHUM SsANCIORM HONOREM. Benevolo Letlori Salutem 1 Proſtant etiam apud eundem Bibliopolam Opera Reverendiſſimi Dn. Autoris PENZINGERNA Geiſtliche Betrachtungen auf jeden Tag eines jeglichen Monats / Teutſch / Sumptibus [oon. nis Leonhardi Buggeli. Item K. D. Autoris Additamentum Hiſtoricum in Dominicas 4. Nec non PA uLi AäRRS11 Diſcurſus ſuper omnia Feſta totius Anni, præprimis B. Mariæ Vir. ginis, ſub Titulo: Marianiſche Lob⸗ Trom.⸗ peten. Ut & notiſſimus Liber, idiomate Germanlco vocatus: Hiſtoriſcher Bilder⸗Saal / in quo tàm ſacræ quàm profanæ hiſtoriæ à condito mungdo ad noſtra usque tempora nervosè & ſoyhhne unl⸗ IENO Inbarrum Galorppt . ſuccinctè continentur, ſeptem conſtans par. tibus cum n Appendice MARIALE Cul D ll, n NZINSN a u uie e P. Aum Ominicu — Ger oint Marzh. 4 Cermm 4 l,n. ie lcnn 7 netycet Conltann M MARIALE ENCOMIA B MARIA IA eſt DISCURSUS XLIV. In omnes honorum titulos ac prædicata B. MARIE V. cum Indice, quomodo hi diſcurſus in Feſtis B V. MARIE per annum occurrentibus in Conciones formandas applicari poſſint. In EXORDIO adducuntur ſemper Sancto- rum Patrum in Thema aſſumptum, ſententiæ, ac elegan- cis ſcripta; In CONFIRMATIONEdantur vari Conce- ptus; EPILOGIIS verſibus terminatur. Opere, Induſtria, ac Labore R. D. SEBASTIANI HE N RICGI PENZINGER, Conſiſtorialis Paſſavienſis, Decani, & Parochi in Trauttmanſtorff. —— 8OLISBACI, Sumptibus IOANNIS CEONHARDI BUGGELII. Anno 1716. DEDICAY10. 1UG VSN ISSI MAL CoFLOROAA REGIN ., ENMINENTISSI MA MVNDI DOMIN . CLEMENA ISNJIMX MOKKTALVIOA PATRON. JXNE MACOLEA CONCEPYTA VIRGINI, PIISSTMA, AC SANCTISSTMIA DEI GENITRIG. PASS VIENeTN 4 AVSTRIACORUM THAVMA. TVRG. Ad Sacratiſſimorum pedum veſtigia, has, in Feſta Sanko- rum Conciones morales, in Honoris, Amoris, Pieta- tis, & Servitutis eſſeram, HMHyperduliæ cultu, & afe- Ru, R. enerabundus dedicat aternum devotisſimus servulus SEBASTIANUS HENRICUS PENZINGER Conlſiſtorialis Paſiavienſis, Decanus & Pa- rochus in Crauttmanſiorff. IN- Nei litis Marie eyplie⸗ lunntibus Co mumg lonſtratu, nitatem uoind Unreptibißſun tinergi rtektar, RMarie täreyn Procure ünulopee lenper tur. L AITN. AVN in N norie zlli rutl DNNN. Decunn & X. YN. B. Xe B. E 5o W D * DISCVRSUUM HOC MARIAILI COLLECIORVM. DISCURSIIS f. Ganétlior eſt Ureaturarum MARIA. Sanctitas Mariæ, Sacræ Scri uris & Sanctorum Patrum elogiis explicatur. HZ Maternita, Mariæ extollitur. Elegantibus Conceptibus demonſtratur Mariam poſt Deum, ad ſum- mum gratum gloriæ elevatum eſſe, quia filium Dei genuit. DISC. III. Virginitatis Mariæ Prærogativa. Demonſtratur, Mariam, non tam Virginem fuiſſe, ſed & alios ad virgi- nitatem ſtimulâſſe; ac à nullo incaſte concupiſei potuiſſe, quo in dono omnes virgines ſuperat, atque excedit. . DI19C. IV. Maria Mater eſt Miſericordiæ. Conceptibus ſuaviſſimis inſinuatur, quam benigna, ac miſericors Ma- ria erga genus humanum ſemper fuerit. . DISC. V. Plena gratiis ſuperfluit. Probatur, Mariam per gratiam ac operationem S. Spiritus; omni gra- tià repletam eſſe, & quomodo gratias divinas nobis abunde procuret. DISC. VI. Innocentia fuit Maria. Maria nullo peccato etiam veniali infecta; poſt Deum innocentiſſima ſemper permanſit creatura. DISC. VII. Caſtiſſima vixit. Quam caſtè Maria in terris vixerit, figuris ac ſimilitudinibus deduci- tur. Aaa aa 2 DISC. INDEXY PISCHRSIIIIM. DISC. VIII. Integerrima corpore eſt. Integritas mentis ac corporis B. V. Mariæ exquiſitis argumentis, & Patrum præclaris dictis adſtruitur. PDlSC. IX. Mens ac anima Virginis Labem neſcit. Innocentia, ac immaculata Conceptio Mariæ ſeriptis DoctorumEccle- ſiæ, & piis cogitationibus confirmatur. DISC. X. Parem dotibus naturæ non hbabuit. Amabilitas, & innata ſuavitas ac gratioſitas Mariæ demonratur. DlIsc. X A. Miraculum Mundi vides in Maria. Summi artificis, Omnipotentis Dei, perfectiſſimum opus, inter creata eſt Maria; Virgo Mater. Dii80C. XII. Maria quod Deus creat, recreat. Maria cauſat novarum creationum genera, & opera gratiarum. DISC. XIII. Salutem cooperatur univerſorum. Maria, juxta Andream Cretenſem, ſalutem noſtram cooperata eſt, una cum filio patiente. DISC. XIV. Quaàm optimè ſapit Sapientiſſima. Ariſtoteles docet Sapientiam eſſe virtutem, quæ, quod malum eſt, vi- tat, ac agit, quod honum eſt; Aſt B. V. Maria, quod mali um- bram ſapit, neſcit, non tam bonum, quam optimum egit: er= go eſt Sapientiſſima. DISC. XV. Digniſſima eſt honorari. Honore dignus eſt, quem Rex honorat: ſeriptum legitur in libro Eſti⸗ her cap. 6. Aſt Rex Regum Deus Mariam honorat, ergo ab omni creatura eſti honoranda. . PDlISC. XVI. Prædicamentum eſt genericum. Opera artificum depredicantur ubique locorum, Mariam S. Spiritus nominat Opus Exelſi. Eccleſ. cap. 24. ergò ubique terrarum laudanda, deprædicanda eſt Maria- 3C5 . l Condre D. — En porens (unſt Mar nontra Mrumaterno Lenerih lelo, ao int Concepr gunciſſiman 01 m int lmnit, Ki Uerllima e tiinnotehe Dnltlln Die⸗ luckunher Utora tgonertiet Coranked⸗ Nonrin. lgittercen gratlrun Ooperete. . D iaj Cvoln nle ptinuntgz, egitilini honoket, i HOC MAkRkIALI CoLIECTORUM. DISC. XVII. Potentisſimaim dico. Qam potens ſit B. V. Maria politicis argumentis adſtruitur. DISC. XVIII. Clementiam Virginis loquitur orbis. Quaàm ſit Maria clemens ac benigna; perpulchris Conceptibus de- monſtratur. DISC. XX. Fidelisſimam hanc veneror Matrem. Maria materno amore conſtantes addiéta ac fidelisſima Patrona eſt, generi humano. DISC. XX. Phœnix Amoris Maria eſt. Perfecto, ac intenſiſſimo amore, Maria amavit Deum; elegantibus Conceptibus probatur. DISC. XXI. Humilitate ſuperat omnes. Profundiſſimam virginis Mariæ humilitatem hic, ad imitationis exem- plum, intueri licet. DISC. XXII. Mundi Jubilus eſft Maria. Exhilaravit, & indies exhilarat B. V. Maria Coœlum Chriſtianitatis. DISC. XXIII. Wiritum nonniſi ſpirat. Religioſi ſſima corpore & anima, vixit Maria. DISC. XXIV. Honorandisſima Water. Omnihonore honoranda, colenda, & veneranda eſt B. V. Maria, DISC. XXV. Exemplar cape devotionis. Devotisſi ima Pietas B. V. ſtimulat tepidos noſtros animos. DISC. XXVI. Maria Deum facit protitium. Maria eſt univerſalis, irati Numinis Reconciliatrix. DISC. XXVII. cutum eſt Chriſtianorum. Maria contra Dæmonum ac animarum hoſtium inſultus, fortis eſt ar⸗ matura. Aa aa a 2 DISC. TNDEX DISCURSUIIM. DISC. XXVIII. Purgatorii extinguit flammam. Maria animarum in purgatorio acceptiſſimum eſt refrigerium- DISC. XXIX. Teſauraria Dei divitiarum. Omnia cœli bona, ac dona veniunt nobis per manus Mariæ. DISC. XXX. Aureum orbis propitiatorium. Maria propitiatorium eſt univerſo orbi. DISC. XXXI. . Janua eœli aperta. Per Mariam patet ſecuriſſimus in cœlum ingreſſus. DISC. XXXII. . Fons gratiarum Dei inexhauſtus. Maria, gratias DEl indeſinenter nobis indigentibus procurat. DisC. XXXiII. Apotheca inſtructiſſima. Maria ſanat & curat omne, quod infirmum aut languidum dici poteſt. DiSC. XXXIV. B Aſylum eſt peccatorum. Maria eſt peccatoribus Civitas refugii. DISC. XXXV. GSolatium miſerorum. Conſolatur Maria, omnem ad ſe confugientem, ac ſibi ſupplicem, DISC. XXXVI. Adjutorium fidelium. Non eſt negotium arduum, neceſſitas tanta, in qua non aſſiſtat, adju- Vet Maria. DISC. XXXVII. Angelorum decus. Angeli, ſibi gratulantur tantæ Virgini ſervire dignari. DISC. XXXVIII. Obedientia forma. Obedientiſſima virge, cunctorum luperat obedientiam. DISC. XXXIX. ⸗ GNientiarum compendium. Uluminatifſima ſcientiis, & cognitione entis divini vixit Maria. DISC. Derioſrvi Urptientis lile c conſt⸗ bultatisinſi erd Eexcen — IN Q Punimef Uwabllicſima un irginis. Grumn Dec Uunurz Chrih Hüummagiſtr Umpeccatot iniusb, V. ſtuib, V. Ma Eas B.. Utnopes 1 ſennellene Aune ion lette lei Monſiegine Moi Marie, erlun rece . ollls. ub i HOC MARIALI COLIEGTOXIAI. PISC. XI.. . Magiſtra artium. EKun⸗ Docet & inſtruit, ac illuminat ad ſalutem, omnem ſibi devotum. . DISC. XLI. Dolorum ſumma. Dolor patientis virginis, ſluperat omnium ærumnas. DlisC. XLII. Fidei Exemplar. In fide, ac conſtantia Maria ſuperat univerſos. DISC. XLIII. Virginitatis anteſignana. Virginitatis inſignis cultrix eſt Maria. DISC. XLIV. Corona Cœlitum. drocdrt. Superat, & exced it omnes Sanctos. — rie SIPER QIALITATES ET VIRTUTES B. V. MAR. AHarerium eſt fidelium. Diſcurſu 3ʒ Amabiliſſima. Diſc. 10 Amor virginis. D. 20 “ Angelorum Decus. D. 37 ſtigin Armatura Chriſtianitatis eſt. D. 27 Artium magiſtra. D. 40 Alrljlylum peccatorum. D. 34 non Unt Benignitas B. V. Mariæ. D. 18 Bonitas B. V. Mariæ. D. 3 Caſtitas B. V. D. 7 Cauſat novas gratias. D. 12 Cœ itum eſt corona. D. 44 Charitas Virginis., D. 20 Clementia Mariæ. D. 13 Dolores Virginis. D. 41 mtlm⸗ Devotio Mariæ. D. 2 Deum Maria reconciliat. D. 26 , Fides B. Virginis. D. 42 viitqu Pidelitas B. Virgin. D. 19 6 Gra- INDEX Sypk OVALHIATES E1 PIRTVTESB V. MARIA. Gratiarum Dei eſt theſauraria. Gratiarum Deieſt fons. Gratia ſuperfluit. Honoranda eſt. Humilitas Mariæ. Jsnua cosli eſt. Illuminatrix. Infirmorum medicina. Innocentiſſima ſemper. Immaculata. Integra mente & corpore. Laudanda undique. Lætitia orbis. Magiſtra eſt artium. Maternitas. Mediatrix ſalutis eſt. Miſericordiæ Mater. Miſerũm Aſylum. Obedientia Virginis. bPietas B. V. Porta cœ li eſt. Potentia Mariæ. Præſtantiſſi na eſt creaturarum. Propitiatorium orbis. Purgatorii refrigerium. Religioſiſſim⸗ mortalium. Refrigerium purgatorii. Salutis remedium. Sanctiſſima creaturarum. Sapientifſima. Scientia doctorum. Scutum Chriſtianitatis. Solatium miſerûm. Thefauraria Cœli eſt. Virginitatis eſt Anteſignana. Virginitatis gaudet prærogativ. Dilc. 29 DP. 37 D. f D. I5. & 24 D. 21 D. t D. 40 D. 33 D. 6 D. 9 D. 8 D. 16 D. 22 D. 40 D. 2 D. 13 D. 4 D. 34 D. 2 8 D. 2 D. 31 L. 17 P. 11 D. 30 D. 28 D. 23 D. 28 D. 13 D. 1 D. 14 D. 39 D. 27 D. 3 5 D. 29 D. 4; b. NDEX oemnt Nlun Veltus: De Tenge Dei tns: De Tenz. Dei lertus: Vea Deng: De larros: Deſg = Geltu ſeor ticors. ertus: Degu, enarlded, depræd SD me u: Lißer 1 ena: Man 1. Natir nns: Delui⸗ Ilema Deimnt nn Degui⸗ Ulenge Milen . lorlk Cun Ulene: De ltem.! leen: —= — Den D = = = = = = = 6. Textus: De qud natus éſt TEſus. — = = = = = = o In quo demonſtratur „quomodo in hoc opere contenti Diſcurſus, in Textus Evangeliorum in feſtivitatibus B. V. Mariæ per Annum occurrentibus, applicari valeant. Feſtum immaculatæ Concebtionis. I. Textus: De quanatus eſt IEſus Mazihei 1. Thema: De immaculatàâ conceptione B. V. lege. Diſcurſum 9. 2. Textus: De qua natus eſt 7Eſus. Themae Deinnocentiâ B. V. Dilſc. 6 3. Textus: De qud nazus eſt OZſus. *Thema: De Virginis integritate, tam mente, quaàm corpore. Dilc. 8 4. Textus: De quâ natus eſt Eſus. Thema: Maternitatis dignitas quanta ſit. Diſc. 2 7. Textus: Qai vocatur Chriſtus. Thema.: Chriſtus idem quod miſericordia: quam ſit Maria Miſe- ricors. Diſc. 4. item Diſc. 18 Thema: Ideò, quia IEſum genuit, ſummè honoranda, veneranda, deprædicanda eſt. Legatur. Diſc. 15. & 24 NB. In Feſtiv. meo reperiet formatas Conciones in ſequentia themata. Textus: Liber generationis IEſu Chriſti, & . Thema: Maria liber eſt, in quo ſcribuntur peccatores, ut lalventur. F. Nativitatis B. V. Concione 3. Textus: De quâ natus eſt Eſus. Thema: De immaculatâ Conceptione ſunt tres formatæ Conciones. Textus: De quâ natus eſt IEſas, qui vocatur Chriſtus. Thema: Miſericordem Deom effecit Maria. F. Natæ. C. 2 In Feſto Puriſicationis. 1. Textus: Cum Impleti eſſent dies Purificationis. Lucaa, 2. Thema: De puritate Virginis. Dilſc. 6. & 8 tem: De Virginitate ſpeciali. B. V. Dilc. 3. & 43 Item: De Caſtitate Virginis. Dilſc. 7 Bb bbb 2, Tex- IWDEX FESTORUAMM. 2. Textos: Talerunt Eſum in Jeruſalem, ut ſißterent eun Domine. Thema: De devotione B. V- Diſe. 2 5 Item: De obedientià Mariæ- Dilc. 38 ltem: De humilitate Virginis- Diſc. 2 Item: De amore B. Virg. Diſe. 20 ltem: De Clementiâ B. V. Diſc.19. & 30 2. Textus: Duospullos columbarum. Thema: De Paupertate B. V. Diſe. r16. Textus: Nunc dimittis ſervum uam in pacé. Thema: De Patrocinio B. V. Diſc. 34.2 9.37. 5 Item: Legantur Diſcurſus ſequentes: 18. 19. 3 l. 3 5. Textus: Oculi mei viderunt &x o. Lumen ad revelationem. Thema: Docet, illuminat. Dilſc. 40 NB. In feſtivali ſuper hoc feſtum ſunt themata. Textus: Dies purificationiz. Thema.: Caſtis favet Deus. F. S. Catharinæ C. - Textus: Die Purißcationis. Thema: Caſtis ſe S. Spiritus ſpecialiter communicat. Fer. 3. Pentec, . De Textus: Talerunt 7 Eſum in Jeruſalem. Thema: In Pietate zelandum eſt. F. Epiphaniæ C. 3 Textus: Et ſiſterent eum Domino. Thema- Pueri dum benè educantur, tales erunt Cani. F. S. oan, Bapt. C. 7⸗ Textus: Ut darent. . Thema⸗ Charitas proximi ſemen eſt benedictionum. F.S. Simon. C. 1. Textus: Homo ille juſtus. — Thema:- Devotio ad emnia eſt utilis. F. Epiph. C. 1 Textus: Et timorat us. Thema: Timor Domini conſervat. F.S. Leopoldi. C. 1 Textus: Poſtquam completiſunt dies. ⸗ Thema: Legi ſe ſubjicit, ut nos ſolveremur. C.I Textus: Accipiens 1Eſum in ulnas ſuas. Thema- Maria omni homini clemens eſt- C. 3 Textus: Nunc dimittis ſervum tuum, Sgrrc. Tbema- Conlſolaté moritur cui adſtat Maria- C. 3 Feſtum Krrr feitus! lena: V eitus: lenas: D lexus: 5. Tlens? De ertus: 4 tlena: ( Jeutus: He Nlenz: De (Ieumus: Thema: De lems: i, Themg: De Plextos: Bee Tlheme: De entus: Fi lema De Ubrkeckiral und: 4k Ileng: Pre ls: Gyatie Tlens: Ma lanst Ae. Ilins: A,) lett. A, aung. A EEennd: en ſt Ler kug: Ei, (lend en 7hmng: Mar lenle: Ua lens ln eun, Doni D Nr M Mend Men Me uy, 19. ng tiagen. Ne 8 Cathariel at Ferzer E.boibnk tCAN, NN onmn Hal WEY FESTORIUISI. Teſtum Annunciationis B. V. 1. Textus: Atiſus eſt Angelas Gabriel, &ů. Lucæ cap.2. Thema: Veneranda eſt Maria. lIc. I. & 24 2. Textus: Ad Virginem. Ditc. 5. N 2 Thema: De Virginitate ſpeciali B. V. Dlſe. 3. 3. Textus: Es ingreſſas ad cam Angelus. Thema: De devotione & pietate Maric- Dilſc. 2 5. & 23. 4. Textus: Ave gratia plena. Thema: Quam gratiis repleta ſit Maria. Dife, 5, & 16. 29. 32. F. Textus: Benedictatu inter muli eres. Themas De Sanctitate Mariæ. Difc. 1 6. Textus: Paries Eilium. Thema: De maternitatis prærogativa- Diſc. 2 7. Textus: Virum on cognoſeo. Thema: De caſtitate Virginis. Dilc. 8. Textus: Egee ancida Domini. Thema: De humilitate Virginis. Diſc. a 9. Teztus: Fiat mihi ſecundum verbum tuism, Thema: De obedienti4 Mariæ. Dilc. 38 NB. Ex Peſtivali ſege themata, Textus: Ave Maria. Thema: Precatio Angelica quàm fit utilis- C. 1 Textus: Gratia plena. Thema: Mariæ prædicatum eſt de gratiis. C. z3 Textus: Ave. . Thema;: A, Væ: omne Væ, & malum à nobis repellit Maria. C. 5 Feſtum iſitationis B. E. 1. Textus: Abiit cum ſeſtinatione. Luca cap. I. Thema⸗ Adjutorium eſt fidelium. Difc. 56. & 15 2. Textus: Ecultavitinfans inutere. Thema: Lætitis orbis eſt Maria. Dile. 22 3. Textus: Eliſabethrepleto Spiritu Sancto. Thema: Gratiis repleta eſt Maria. Diſe. 5. & 29 & 3 7 4. Textus: Benedicta inter tu mulieres. Thoma: Mariæ ſanctitas. Dilſc. = 5. Textus: Unde hoc mihi quod Mater Domini mei veniat. Thema: Maternitas, quantum V. B. exaltaverit. Diſc. 2 Bb bb bz 6. Tex- INDET FESORIIRM. 6. Textus: Magnificat anima mea Dominum. . Thems: Devotio Mariæ. Dilc. 25 NB. Ex Feſtivali lege themata. Textus: Exargens Maria abiit cum feſtinatione. Thema: Omnes viſitat, omnibus benigna eſt. Diſc. 1 Textus: Cumfeſtinatione. Thema: Velociſſimè juvat, & ſuccurrit. C. 2 Textus: Exlultavit infans in utero meo. . Thema: Mariæ præſentia cauſat omnem felicitatem. C. 5 Feſtum Aſſumptionis B. E. 1. Textus: Sedens ſecus vedes Domini Lucæte. Thema: Mariæ humilitas. Dllc. 21 2. Textus: Audiebat verbum Iius. . Thema: Pietas & devotio Mariæ- Dilc. 2 5. &2 ; 3. Textus: Dic, ut e sajuvet. . Thema. De Auxiliis B. Virg. Dilſc. 36. & 18. 19 4. Textus: Turharis erga plurima. . Tenn: Conſolatur triſtes. Diſc. 35 .Textus: Opzimam partem elegit. . 5 Thema: Zünatitas, & Matetnſtas B. V. Dilc. 1. & NB. Ex Feſtivali meo lege themata. Textus: Excepit eum in domum ſuam. . Thema: Conveniens erat ſacrum corpus in cœlum aſſumi. C. 1 Textus: Optimam partem elegit. .Y Thema“: Super omnes creaturas elevata eſt. C. 2 Textus: Dic, as me agjuvet. C.. Thewa: Aſſumitur Maria, ut nos magis adjuvet. 3. = Feſtum Nativitatis. B. . Eege Feſtum immaculatæ Conceptionis. .V NB. Ex meo Feſtivali habes themata ſequentia. Textus: OQga eſt ſta, quæ progreditur. Cantic. . Thema: Nativitas Virginis, ſalus eſt mundi. . C.1 Textus: De qua natus eſt 1Eſus, gqui vocalus Chriſtas. Thema: Maria nobis Chriſtum reddidit ſuaviſſimum. C. Textus: Liher generationis . Thema: Liber eſt Maria, in quo ſcribuntur peccatores, ut ſalven- . C. 3 tur Pis. rrrn preeze mlata, I mubuccis minerpura UVntiadtica: Muenonal Mncfellif tt/udnn: umn) ee⸗ lomaol Mauncuri liuhlnnt niſpomncre tNram 4 lhtaun Utte, ictran⸗ lalon) nkce Alla⸗ 4 n meſti . Uundenenl t mniereibis⸗ ſululh, Dileg. Dlee Eu N D Gmzunt 4 u. imuc. entoles l⸗ 6 e e e e e : A Ne e e: A e : N e e e eeee SSF s De SDtAE NSERe, è è π απ π+ 69 0α αςM ε0π * he e e N⸗e de: Kenfee A s: kiofs eKae ta Ke keod⸗ DISCURSIS I. Maria ſanttior est omnibus creatis. S. Trinitatis myſterio per Archangelum Gabrielerm legimus ſanctificatam B. V. Mariam: Ave gratia plena, Dominus tecum, benedictatu Fin mulieribus Luc. cap. 1. Sanctior eſt ergo om ni- ☛◻ bus creatis B. V. Maria, utpote à 88. Trinitate ca- nonizata, quam indubiam ſententiam ſecuti Sancli Patres; plenis buccis Mariam, Janét iſimam, imô Sanctum Sancto- rum inter puras creaturas, deprædicàarunt. Audiamus Patrum Patres. elegantia dicta: Deum teſtor, qui in Lirgine aderat, ſi verba di- vina me non aliter docuiſſent, hanc (Mariam Nempè) verum Deum credidiſſemi ſiquinem major gloria beatorum videri non poterat, quàm illa felicitas, quam tunc (primariàâ vice Virginem intuens) deguſtavz. Scribit S. Dionyſius Areopagita in epiſt. ad 8. ony- S. Paulum Apoſtol. citatus à Carthuſiano ſerm. 2. de Nat. Ma.obe gnus concurſus eèt populorum', videre Reginam cœli. ſoribit 8. Slgnatius Ignatius Martyr. S. Joanni Evangeliſt?. Pura ſanctitas, 0. Martyr. mnem, omnis creaturæ, ſanélitatem transcendens. deprædi- cat Mariam S. Anſelmus de Excellent. B. V. cap. . Angelica S. Anlel- Sanétitas danétitati B. V. comparari neguit, ſicut ſol ſtellas mus. claritate, & lumine transcendit, ſec danbtorum omnium ſan- Gtitatis radios, Maria ſancétiſſima ſupergreditur. S. Bernardus 8. Bernar- ſerm. 4. de Aſlumpt. Janta esl Maria ſanétitas, & perfectio, 1s. ut eam inveſt igandi, ſoli Deo præſervatum ſit, inquit 8. Bernar-S. Bernardi- dinus Senenſ. tom. 4. ſerm. de concept. artic. 3. cap. I. Con. Nusegenſ. formiter verbis Salomonis Eccleſ. cap. I. Ipſe creavit illam in Spiritu dancto, vidit, dinumeravit, & menſus eit. Unde B. Ccc C. Andreas 2 Diſcurſus I. etenſis. Nané?iſſimum ſanclitatu Tbeſaurum. O1 Janéts ſanctior, & omnis ſanctitatis ſanct ſime theſaure! Suſpirat ad Virginem 5§. Bailius. Guericus Abbas ſerm. 4. de Purific. B. V. Caro Virginis ſancélita- te compacta eſt, ſcribit S. Baſilius hom de humana Chriſti gene- rat. Talis fuit MWariaut unius Vita; omnium diſciplina ſit. In- Aimbroſus. fert S8. Ambrofius lib. de Virg. In ea virtutum conventus reve- rendum libi thalamum conſtctavit. Perorat B. Petrus Damia- eerus Da nus ſerm. de Aſlumpt. Imter omnes tam viſibiles quàm inviſi- les creaturas nihil ſanctius invenitur, quam Waria. docet8. §. Chrvyſo- Chryſoſtomus in Serm. de B. V. apud Metaphraſten. JQunéti in ſtom Richardus éXigita. ſcribit Richardus à S. Laurentio lib. 2. part. 3. de Laud. eronn- B. V. Finio diſcurſum cum 8. Hieronymo hom. 9. epiſt. 10 de mus, Aſſumpt. ad Paulam & Euſtochium: Jicut in combaratione Deh nemo bonus est, ita in comparatione B. Yirginis, nulla ſanétior, perfeétior creatura inveniri potest. Divinàâ gratiâ audiamus Conceptus. CONCEPTUS I. Rupertus Abbas in cap. I. Matchæi animadvertit, quòd in veteri lege, tertia Trinitatis perſona S. Spiritus, ſimpliciter tan- tùm Speritus nominetur; nempe: Wiritus Dei; Spiritus Domini. Ab Archangelo Gabriele quaſi prima vice tertia Iri- An r nitatis perſona ſancta intitulatur: Wiritus Janctus ſuperveniet in te, Luc. cap. 1. Cur hoc? An antea Spiritus Domini ſandtus non fuit:?: Omninèò ſanctus, imò omnis ſanctitatis origo ſed an- rea ſanctitatem nulli tribuit, quàm Mariæ; Maria eſt Magiſte- rium Sanchificatoris, Sancti Spiritus; primus fructus ſanctifi. cationis. CONCBPTUS II. Juſtinus M'chovien ſis docet, ſuper Litanias Lauretanas tom. I. pag. 184. Sanctum eſle, idem ſonare, ac ab omni peccad . elle dreas Andreas Cretenſis, Oratione de dormit. Virg. Mariam intitulat: us. cœlo ſunt pretioſum aurum,in combarat ont Marik arena ſunt 7 3 N r—— goclis immu r imtnn gann: Yäll⸗ eDomnini, lGbermrdusſ Gnonali g Ctelpeltehllli Cineu. Trin yun. EtS. Bo Gta⸗ s 1, 1 Ss CochlliIa Miatuerit: Ule one Mariapre Womnes pura lu unirerlis. 60 Nemo dubit Pmem Baptiſti nisertollunt . Corhoc? Nr. Moye⸗ umnlepingena Eſtfeckung, eheſeſtſir, Uihlernd 3,le Ilent, ui ttiechanſ Ulells. 60 — nindtle Glkene VENe, ſact hrilire gtlli .Y,ele Eo , Afattel ultſet gtid aulr feſth d optor ule Vicetttnkid. ommiol bogoie Sulhel. etnd ChN 4 = Maria ſanétior eft omnibus creatie. 32 cato eſſẽ immunem, ac omni virtute perfech Ac omni peccato im munis eſt B. V. Maria: Ita S. Auguſtinus Iib. de natura & gratia: Exceépta Janéta Lirgine MWaria,dr qua bpropter hono- . rem Domini, cam ae peccatis agitur, habere noto guakſteonenms. Et S. Bernardus ſuper Salv. ſer. 4. Innocens öMaria fuiſti, tanz ab originali, gqädmactuali peccato. Maria etiam in om ni vir. tute eſt perfechilima, teſte ſponſo: Cant. cap. 6. Una est per- Jebta mea. Exinde S. Ambroſius Mariam vocat: Aholam vir- — 92⸗ 1 juxta doctiſſimi Idiotæ elogium de contempl. Virg. cap. 2. il Maria fuerit: Puritas Angelorum, fides Patriarcharum, ſcien- tia Prophetarum, gelas Apoſtolorum, patientia MWartyrum. SInunc Maria præ omnibus paris creaturis ſola ſine peccato ex- ſtititz omnes puras creaturas virtutibus ſuperat; ergo lanctior eſt Maria univerſis. CONCEPTUS III. Nemo dubitac, ut ſolem ſtellas, ita Mariam ſanctitate Joannem Baptiſtam exceſliſſe; ſanctitatem Joannis mulzis La- comus extollunt Evangeliſtæ Mariæz ſummam ſanctitatem ta- cent. Cur hoc? Reſpondet S. Thomas à Villa Nova ſerm. 2. de Nativ. Non eam dpiritus & litteris deſcripſit, ſed tibi eam animo depingendam reliquit:t ut intelligas; nihil illi gratiæ, aut perfectionis, aut gloriæ, quam animus in puré creatura concipere poſſit, defiiſſe. Dusd enim, inquit S. Betrus Da- miani ſerm. 3. de Nativ. quid eénim ſanétitatis, quid juſtitiæ, guid religionis, quid perfectionis deeſſe ei potuit, quæ totius di- Vinæ gratiæ chariſinateblena fuit? Sanctior ergo eſt B. V. Ma- ria amuverſis- CONCEPTUS IV. Mons Oreb ſanctus dicitur ab ipſo Deo: Exod. 3. Locus, in guoſtas, terra ſancta est: Hunc locum & monterm ſanctifi- Cc cCCC Z cayit Iutum. FEt S. Bonaventura in Spec. Virg. cap. 3. MWare, in quod Lib de Omwines agi« gattarum e& virtutum conftaxterunt, adeò ut i ginit. 7 Diſcurſus I. cavit præſentia Dei in rubo. De Maria V. inquit S. Gregorius Magnus in I. Reg. Cap. I. Potest monti nomine Beatiſſima ſem- per Virgo MWaria, Dei genitrix deſignari. Super hunc montem Chriſtas Efus verus Deus, quem 8. Paulus ad Hebr. cap. 12. ignem conſumentem vocat: Deus noſter ignis conſumens est, movem menſibus præſens exſtitit; ergo ſancta, imè ſanclior univerfſis eſt B. V. Maria: de vota illa muliere affirmante: Luc. cap. 11. Beatus venter, qui teportavit, & beata ubera, qua uxiſti. CONCEPTUS V. S. Matthæus cap. I. de 8. Joſeph teſtatur: Non cognovit eam: Quæ verba non ſuntintelligenda de carnali copula, aut voluptate; ſiquidem Joſeph, & Maria duo Cherubini caſtiſſi- mi erant; Sanéctum Sanétorum Chriſtum Jeſum circumſtantes: Senſum allegatorum verborum explicat Origines in cap. z. Marc. ſic ſcribens: TLuntus fulgor egrediebatur de vultu Virgi- nis Mariæ, ut Zoſeph nequiret faciem irginis intueri, hinc neque agnoſcere, aut diſcernere. Gonformiter ſcribit 8. Epiphanius ſerm. 72. apud Maldeon. in cap. 2. Joannis: Quoties S. Joſeph B. V. Mariam intuitus eſt, vidit de facie ejus ſplendorem, ut radios ſolis promicare: qui claritatis, ac lumi- nis radii Mariæ ſanctitatis ſummæ, indicia erant, ut exinde 8. Jo- ſepheam non cognoverit, non agnoſcere, non diſcernere po- tuerit, num pura creatura, vel planè quid divinum ſit. Hunc diſeurſarn novo Conceptu elucidat 8, Epiphanius lib. 3. contra Hæreſes, hom. 79. Joannes 19- narrat, Chriſtum agonizantem compellal- ſe Virginem: Mulier ecce filius tuus. Quare Mariam mulie= rem dicit? Cur non Matrem vocat? Eſt piiſſima cogitatio mul. torum, Chriſtum Virginem Mariam, ideò non vocàſſe ma- trem, 8 — Hen, ſe ſnal an Marrem unjarare neea Oulerem comm ium aprins iimneiſeproc lis, gur in ſemuli agnon lur eierai ereece flin progigioſi heotem lanc n, conftantia DHINa hac ilent, ut Mar Uent, ſed De⸗ erarencr. Une, Aronm Don izumn legimnn ubomint, ur Enarcamaccece IIiGr, U Ficere Uſigentes uſie um Domimie lunhei Ner idraei in hon man- le Ue ſed Gnnenſdis ln, t n⸗ ünk inoceme nſiuradn⸗ . ſitdnegn Maria ſanctior e?t omnibus creatit. y — Geig trem, ne majori triſtitia cor ejus obrueret: audi viſſet enim ſe nah⸗ vocari Matrem; dolor & auctus fuiſiet, cum Mater filium emonen ſuum juvare nequiret, dolorem ne augeret, non Matrem, ſed mulierem compellat: Mulier ecce &c. Aſt ad meum pro- ere poſitum aptius S. Epiphanius: ex omnibus ſenſibus corporis dd Virginei ſe prodiderant ſigna ſummæ ſanétitaris Mariæ; ex mi- Aer l raculis, quæ in morte Chriſti contigerant, Chriſtum Deum Png eſſe multi agnoverunt: ita in ſpecie Longinus Matth. 27. Ve- r filius Dei erat iſte: Vocàſſet nune Chriſtus B. V. Matrem: Mater ecce filius tuus: Plebs utique accurriſſet videre tam ſan- cti, prodigioſi Viri Matrem; ſi nunc Virginis Mariæ undique fulgentem ſanctitatem, morum innocentiam, & integrita- tem, conſtantiam in hac maxima perſecutione, patientiam n t in ſumma hac tribulatione intuiti fuiſſent, populi ſeduci po⸗ Cplln tuiſſent, ut Mariam non hominem, aut puram creaturam cre- bmaf derent, ſed Deam, & divinum quid adorantes, colerent, & teumom veflerarentur. Tanta perfeétio ac ſanctitas inerat Virgini San- Gn Gtiſſimæ, er Arcam Domini in veteri lege à Judæis Sanéctum, inti⸗= Epilogus, ler ſa titulatum legimus, inde in tali honore & cultu habita fuit I Arca Domini, ur ex reſpectu & veneratione, ne propius qui- Geide dem Arcam accederent, fed à longe conſiſtentes eam intue- t, rentur, ut videre eſt Joſue cap. 3. In neceſfitatibus ad Arcam ter confugientes unicum afflicorum præſidium ac adjutorium EMemen, Arcam Domini experti ſunt, patet I. Regum 14. Mariam nlt. K Arcam Dei S. Bernardus intitulat ſerm. 2. de Feſto Pentecoſt. Veré Arca Dei: in qua non tabulæ legis, ſed legislator, ipſe Deus; non manna, ſed panis vivus Chriſtus jelus; non mi- rabilis virga, ſed mirabilium patrator, omnipotens Deus, .Z novem menſibus aſſervatus eſt. Hanc Arcam Dei Virginem Mariam, ut Sanctiſſimam poſt Deum ſummo honore vene- nNNH remur: invocemus eam in neceſſitatibus noſtris: Ad Mariam trunm enim ſicut ad medium, ſicut ad Arcam Dei, ſicut aa rerum cau- Cgin ſam ſicut au negotium/ aculorum reſpiciunt, & qui in cœlo ha- le HMUMD Ccc cc 3 bitant, 3 — Diſeurſus I. 6 . — bitant, & - Zur in “ tur e& nati letoreke a, E& qui in in- ſumus, SW i zn in cœlo 2 Ul a r et fideles inve- mie ab llis. 1R, n. qui praceſſé nul: Vr r. Ita 8. Bernardus. Auemut⸗ Nanaue erota⸗ 4. etut, ut glor:ficentur. matß Amen. * 5 0 WMaria * Sandtam mente pid, colimus te, z. Giugn. Wamng tuum mer bralen ſorte beavit, Davidter mag 1 velut Arca 5 rca beas. Eeg tu nos recreas ſandtior Ar WNumno uncigniſüis Mum gratiarun locun volt n Deus omni unn piri nſi. Ehore I lencigem. llitepfo ein uiucognom lnomis, M blekkerlent. ſhenet totun innaimagnn Nlit rernit⸗ twenihmmfic e ing une nmlulerm, ltſorpoſet na uſſt ſere Dl- hletfual . = = — 4 eigze eili e,13e i, ie ſa ceptee DISCUR Damuts . . . . Aaternitas B. M. E. Gratiarum omninm maxi. ma eslguam Deus puræ creaturæ confer- 6 potutt. 11 Uamvis juxta effatum 8. Bernardini Senenſis ſer, 2. Exordiiltn de 88. Nomine Mariæ, non ſit fucultatis humangeg, 4 quamdiu in hoc mortali corpore degitur, ad lau em glorioſæ Virginis Matris DEI blene bertinge- * Pe, gi« omninm hominum voces excellit, & ſuperat intellebétumsnon defuerunt tamen eximi Virginis Cultores qui cam digniſſimis honorum titulis condecorârunt, quibus Divi- narum gratiarum prærogativas in Matre Virgine venerarentur. Sic Locum voluptatis appellat S. Ephrem. ſerm. de Laud. B. V. quem Deus ommnit us gratiarum divitiis cumulavit. Sicillam: Nacrarium dpiritüs & e&σ omnium irginum faſtigium. S. Ilde- phonſus. Florem incorruptionis. Andreas Cretenſis. Cœ- lum ſplendidum. Richardus à S. Laurentio ſerm. 7. de Laud. V. Lableſte prodigiuin, & ſacratiſſimum ſpebtaculum. S. Martyr Ignatius cognominat. Verùm his aliisque ſine numero omis- ſis Encomiis, Matrem Dei deprædicat, & præfert S. Anſelmus lib. de Excellent. Hoc ſolum pradica, ait, quod Mater Deiſit. hoc ſuperat totum, quod ſub Deo dici potett. Sub cœlum ete- nim maxima gratiarum eſt. quam Deus puræ creaturæ conferre potuit, Maternitas B. M. V. Veritatem hanc S8. S. Patrum ſenſi. batres. bus conſonam videamus. Ipſa est O/irginis noſtræ gloria ſin- gularis, & excellens prærogativa Mariæ, quod Filium unum eundemq; cum Deo Patre meruit habere communem, ſeribit S. 8. Bergard- Bernardus ſerm. 2. de Annunt. Ipſa eſt, qua majorem Deus fa-⸗ cere non poſſet, majorem mundum poſſet facere Deus, majus cœ- lum poſſet ſacere Deus majorem Matrem, quàm Matrem Dei, nonpoſſet facere Deus; Seraphice diſeurrits. Bonaventuras in pe. S. Bona- culo ventura, g Piſcurſus 11. culo B. V. Lect. 10. NRi magnum eſt, eſſe ſervum Pei majui, eſſe amicum, utiq; maximum est, eſſe Matrem Dei. conclu- Dionyſius Qit Dionyſius Carchuſianus ſerm. de aſlumpt. B. M. V. Cujusli- Carthuna. het enim civis Matrem eſſe, dignitatis eſt: Equitis Matrem eſ- ſe, majoris: Angeli, ſi Matrem hahere poſſit, majoris? Archan- geli, majoris: Neraphim, multò majori: Filii Dei Matremef- Te, ita omnes has ſuperat dignitate; ſicut & Deus his omnibus S. Thomas mMajor est. ponderat 8. Thomas à Villa Novà Conc. 2. de B. M. V. 1 lia No⸗ Qui hanc lirginem Matrem Dei dicit, omnia dicit. S. Joan- 8 oannes Hes Damaſcenus Orat. 1. de Nat. B. M. V. Scœli Keginam, ſi Damalce- Angelorum Dominam, vel quodlibet aliud excellentiſſimum, Aus⸗ tam ab humano corde, quàm ore excogitatum protuleris, non aſſurget ad hunc Juperindicibilem honorem, 410 creditur, & PetrusCel prædicatur Dei Genetrix. Petrus Cellenſis lib. de Panibus cap. lenſis. 21I. Major gratia non potest intelligizpuræ Creat ura communi Albertus cari, quàm eſſe Mat rem Dei. ſubicribit B. Albertus Magnus in Magnus. Bibl. Maria. Evang. Joann. Num. 11. ex Doctrina Angelicà 8. S§. Thomas Thomæ Aquinatis p. 1. q. 26. cujus Authoritaté, præfatis teſti= deA quino. moniis coronidem imponimus. Omnipotentia Divina, tametſi in aliis Operibus infinita, in eo vel maximè ſupremum potentiæ ſuæ apicem transcendit, dum Beatam ſemper Virginem Mariam ad Maternitatem Dei elevavit, cum enim extra Deu manihil Dei Matre dignius excogitari poſſit, eam altiùs elevare, aut dignio- rem reddere, Dei Omnipotentia non potuit. An gelicam hanc Sponſæ S. Spiritus Laudem imploratà ejus gratià Conceptibus elucidemus. V CONCEPTUS I. Confirma- Mariæ Laudes, Excellentiam, & Dignitatem deprædi- atn e care volentes 88. Evangeliſtæ, pPauciſſimis verbis comprchen- dunt: De quâ natus est Jeſus, qui vocat ur Chriſtus. Matth. I. cap. An non Virginem omni virtutum genere præditam exper- ti ſunt? Cur ergo relictis omnibus Encomiis ſolam Jeſa Chri- ſti, quem Petrus Filium Dei vivi confeflus eſt,. Maternitatem com- Mter⸗/ — Opwemorant lers Eunicz Crproince Elceat? kaſane Menete. erraltitudin Gſimumg Murbusnana. 6 Rekert . . Mum Mariam im in monn thoniphoint Uaetuem, Urllillutztione Moexultans i Umocdecantaret nugnugui nlrelirg ⸗ Unn, o, nl are Lum Dbntanen n Uideiinaund Mumcecintan tileſtetthen lpotentirſi ülnipclerer, ofehd Der llht egn glia ſiugin Deu⸗ Nhuniſie — innei elcoden ,CNA Mceng Ahe Men Monnikt 1de N t. Dlor egnun etiſcn tulerih eiten0 Danbune ecKun Magne 1Anget Pteſnit Dwicnn volbpoen Gund Heurbti e, Aldn⸗ Ugelane CoNeI 1 Nencin . 65 ON 4 u Nn alinner en 0 Muctoi Maternitas B. M. V. Gratiarum omnium . 9 — commemorant? Num ſolus fruéctus Ventris benedictam inter Muliers & unica ſacra Proles præ cunctis Matribus felicem reddi- dit, ut proinde Mariano Symboliſtæ: Prole ſua feélix: ſubſeribe- re liceat ? ſa ſan S. Anſelmus de Excellent. B. V. cap. 2. Hoc ſo- lum de dancta Lirgine præaicari, quoa Dei Mater ſit, excedit omnem altitudinem, quæ poſt Deum dici, vel excogitari poteſt, & altiſimum, quod habeat contemplandum, &- ruminandum Mens bumana. Sed & ipſam audiamus Virginem., CONCBPTUS II. Refert S. Lucas Evangeliſta, primo ſui Evangelii Capire, Beatam Mariam Virginem Spiritus 8. obumbratione jam gra- vidam, in montana feſtinanter abiiſſe, & Eliſabeth viſicaſſe, nec non iplo introitu, inſigni Matris DEl titulo dignatam fuiſ- ſe: Unae hoc mihi, ut Mater Domini mei veniat ad me ? quâ humili ſalutatione, animâ magnificans Dominum, & Spiritu in Deo exultans Virgo, dum beneficia ſibi à Deo præſtita grato animo decantaret, inter alia etiam in hæc verba prorupit. Fecit mihi magna, qui potens eét. Non diffiteor, magna eſſe, quæ- cunque à larga Manu Domini gratis accipimus, nam omne tum optimum, & omne donum perfectum deſurſum eſt, deſcen- dens à Patre Luminum. juxta regulam S. Jacobi Apoſtoli I. cap. dubium tamen movet, quòd Sacratiſſima Virgo ad primum Matris Dei in auribus ſonum, tam ſpecialiter infinitam Dei Po- tentiam decantando commemoret? Num adeò Humilitatem Ancillæ ſuæ reſpexit Deus, ut matrem Dei elevans, ultimum Omniporentiæ ſuæ terminum, in eam ad extra effunderet? & quò altiùs elever, non haberet? Affirmativè reſpondet melli- fluis vocibus S. Bernhardus ſerm. de Nativ. B. M. V. Nec enim decebat Deum alia Mater, quàm Virgo, nec Virginem alius Filius, quàm Deus, quia nec major inter Matres, nec major in- ter Filios naſci potuit. Ddd dd CON- 10, Diſcurſus II. CONCEPTUS III. Prævidit hoc in Spiritu ſuo Prophetico Iſaias, qui præcelſæ Matris Dei deprædicaturus Excellentiam ac Dignitatem, cap. 3 5. ait: Gloria Libani data eſt ei. Verum eſt, opinari Doctiſſi- mum Lyranum, & cum eos. Hieronymum, verbis hiſce de bene- Gcüs Hebræorum Synagogæ à Deo præſtitis, diſſerere voluiſſe: verum quoque eſt, id, quod D. Baſilius, Gregorius, & alii in hunce locum affirmant, loqui Iaiam de ſummis à Deo Eccle ſiæ con- ceſſis honoribus, cujus eminentia & gloria ſimilis eſt monti Li- bani: verüm tamen etiam ad propoſitum meum accedunt, B. Thomas de Villã Nova, ſerm. de Nat. Virg. Rupertus Abbas, & Dionyſius Carthuſianus in Cant. eminentiam & magnificentiam Matris Virginis ſub nomine montis Libani verbis Prophetæ fuiſ- ſe propoſitam. Sed cur rectè montis Libani ? ut quid non alte- rius montis ſimilitudinem aſſumpſit ? excedit & ſuperat montes alios mons Libani, cum cæteris altiorſit, & ſublimior; hæc ea- dem prærogativa Mariæ eſt conceſſa, quæ tanquam Dei Mater omnes imterris exiſtentes Creaturas, & omnes Coœleſtis Paradiſi heatos Spiritus magnitficentiâ ſuperat & præcellit. Favet huic Conceptui S. Damaſcenus Orat. I. de Nativit. Virgo Mons eſt iWe, qui collem omnem ac montem, id eſt, Angelorum & homi.- num ſublimitatem exußerat, Mons, in quo beneblacitumeſt Deo, habitare in eo. Repetit ſenſum ſuu m Propheta cap. 2. V. 2. Erit innoviſimis diebus praparatus Mons Domus Domini in vertice montium, & elevabiturſ. uper colles. Quem locum expendens D. Gregorius ait: Mons quippe in vertice montium Beatisſima Virgo, quæ omnem electæ Creatura altitudinem, lectionis ſuæ dignitate tranſcendit. CONCEPTUS IV. Non incongruè Sancti & Electi in Colo, montes excelſi Son- gloriæ & honoris dici poſſunt, de quibus Regius- Pſaltes canit: Mater — yxerin circ umſva, Vinr Cntnr; gue rirmontibu Numſola Mete: luſt i, Peſlü b S, Homilitate l poleru lngo ſecit, lor umd telo gnum, inl V 1, beyein on defuit MMolorumn, (. Wra yin iAppelnmn lelt rruri Mubuere dae 0 UMumpræo Ultperteclioren ſtkanes, mna ilr Reſponde unnoniubet, Uumihcon virerd Nem niDocti ſedeben⸗ ctenohule AAinhen cleſiren eſtmmonth⸗ Cceduon us Ab Gnifone Mopbert gidtant perutm niorz ie bambal Clelsut . Lnt gele uſrc Nepluctn henzn Donmi,D vemlon Hjnlenun ,Arln noreidß 5llse N Maternitas B. M. E. Gratiarum omnium & . 11 Montes in circuitu ejus: Pſalm. 124. Sancti enim omnes Regi- nam ſuam, Virginem Dei Matrem, velut virgulca arborum cir- cumſtant; quod autem Pſalm. 86. canit David: Fundamenta ejus in montibus ſanctis: Conſideratione ulteriori dignum cen- ſeo. Num ſola Virgo fundamentum jecit, ubi alii Sancti finem poſuêre? Ita eſt AA. finem in montibus ſanctis fide ſuâ Patriar- chæ, ſpe ſuâ Prophetæ, Charitate Apoſtoli, Patientiâ Marty- res, Humilitate Confeſſiores, Caſtitate Virgines, Miniſterio Angeli poſuerunt. Fundamentum in his montibus ſanctis ſo- la Virgo jecit, quæ ſingulis Sanctorum omnium virtutibus ex- celſior una reſplenduit. Hinc S. Bernardus ſerm. in ſignum magnum, in verba illa: In Plenitudine Sanctorum detentio mea. Benè in Plenitudine danctorum detentio Mariæ fuit, cui non defuit Fides Patriarcharum, Nes Prophetarum, zelus Apoſtolotum, Conſtantia Martyrum, Jobrietas Confeſſorum, Caſtitas Virginum, Fœcunaitas Conjugatorum, inſuper &- TPu- ritas Angelorum. Fr iterum ſerm 4. in Salve ad Virginem. Nihil eèt Virtutis, quod inte non reſplendeat, & quidquid ſin- gulihabuere Janétitu ſola poſſediſii. CONCEPTUS V. Unam præ cœteris ſibi elegit Sponſus, quam omnibus in- venit perfectiorem. Cant. 6. Cap. Una mea ett columba mea, perfecta mea, una eſt Matris ſuæ, elecéta genitritis ſuk. Quæ eſt iſta? Reſponder Rupertus Abbasin Cant. Unam eſſe, quæ barem non habet, Beatiſſimam Virginem, in quâà Virginitas & Maternitas conjunctæ ſunt, quod Privilegium nulli unquam Deusomnipotens conceſſit, quàm Mariæ; hanc ergo, præ reliquis, ſibi in Sponſam Spiritus S. elegic. Una & electa ſt (verba ſunt Abbatis) quia nec inter Angelos, nec inter ho- mines, vel primam habet, vel ſequentem habitura eſt. Apo- ſtolum cogita, & ecce undecim alios adnumerabis; Evange- liſtam pete, & ecce tres alios invenies; Virginem deſidera, & ecce in unàâ ſolà Coloniâ undecim millia habebis Virginum, Dd ddd 2 quæ 12 Diſcurſus II. quæ pro fide Catholicâ, vitam conſtantiſſimè profuderunt, & ſanguinem; omnes hæ parem habent & ſociam, at una Prin- ceps eſt, & præcipua, una ſola parem neſcit, aut ſociam, Vir- Dei Mater, unam hanc Columbam ſuam, perfeclam ſuam præelegit Dominus, cui proinde Catholicus ac Chriſtianus Poõë- ta accinit: Nec primam ſimilem viſa eft, nec habere ſequentem. Gaudia Matris habens cum ! irginitatis honore. CONCEPTUS IV. S. Bernar. Ilpſamet Virgo ſe tot tantisque gratiis, ac donis coœleſtibus dus ſerm.4. cumulatam conipiciens vitis ſimilitudinem induit. Eccleſia- de Aflumt. cun inqui iti ficaviſ Afiumt. (tici. 24. cap. v. 13. Ego, inquit, quaſi V'itis fructificavi ſua- vitatem odoris. Cur non Palmæ aut Cedro ſe compsaravit? Cur recte viti? Alias inter plantas & vitem hoc eſt diſcrimen, uòd creſcant illæ ad determinatam altitudinem, non item vi- tis; Palma creſcit tantůùm, & non plus, cedrus creſcit tantùm, & non plùs: at verò vitis certam non habet creſcendi quantita- tem, ſed teſte experientiâ juxta menſuram ſtatuminis, ſive peda- menti, quo fulcitur, tantùm & ultra poteſt creſcere: ſic parvam & demiſlam perſæpe videbimus vitem, quia parvo & humili ni. titur Palo; altiorem aliam, quia ſublimiorem adjunctam habet ridicam ; aliam denique intuebimur, quæ, quia altiſſimo fulcitur pedamento, in tantam conſurgit altitudinem, utaltiùs ſuſtolli nequeat. Beatiſſima igitur Maria Virgo Dei Mater, innixa ſu- per dilectum Filium ſuum Jeſum Chriſtum, ſeipſam comparat viti, ut nobis inſinuet, ſe ramos ſuos (per quos Seraphicus Bo- na ventura in ſpeculo B. V. divinas Gratias, Cœleſtia dona ac be- neficia intelligit) eousque erexiſie in altum, quousque ſeſe ex. tendit ſaſtentaculum ejus, & fulcimencum; cùm veròô hoo ſit infinitum, Deus enim eſt, quæ virginem ſuſtentat, Deue, cui Matcr innititur, hinc quidem, Juſtus ut Falma florebit, & ſicut fwinlr Aat⸗ , tere Mte —, rlacful. 6indniriesexc oemodori luntestottan licgniteem. ſncluriraße 1)e erbay, ſyrititprope elens 3, bar Mobtinuit,. heiſinarita, eret. diDec Velillima. 00 liincpem . nlam bninei leybos: Pyin uſaluta o lc ihſe u Enchrituma Unnu herm Utinoetinent Dinims Domm um, rDom uintbrit Rey uncſfeit, Ex llbeu ſübe lnnium: it N iGmnternt, funtſlutge — dernnt, umn. Nm, echmnſen ſäianade eneitn onoe. iscoe it, Neld lffcif Colnpun eſt cilrn , nonlin Creictuu: Lencigun ginser ere: ſeyn oKlnn foncmt limoti ralinſt Uel, imnn Geroykig: ſincomui Ss Netle rar Dee , S e flehit v. 5. quæ verba vertit S. Ambroſius: Quaæ eſt iſta quæ aſcendit 2 7 7 Maternitas B. M. E. Gratiarum omnium & u a. 1 3 icut Cedrus Libani multiplicabitur. Pſalm. 91. Lon ge tamen & infinities excelſior Dei Genitrix, quaſi Litu Fructificabit ſua- vitatem odoris. Eccleſ.24. Cap. v. I3. ac propcerea 8S. An geli de- mirantes tot tantasque Virginis prærogativas, tantam Dei Ma- tris dignitatem, dixerunt: Quæ eſt iſta; quæ aſcendit de de- ſerto delitiis affluens, innixa ſuper Hilectum ſuum? Cant. 8. ſicut vitis propago, innixa ſuper dileltum ſuum?* Unde Doctor Angelicus 3. part. quæſt. 27. art. . ad I. concluſit: Virgo tan- tam obtinuit Gratiæ plenitudinem ut eſſet Auctori Gratiæ bro- pinquiſſima, ita, quòd eum, qui eſt plenus omni Gratiä, in ſe re- ciperet. Si Deo propinquiſſima, ergo præ omnibus creaturis excelſiſſima. CONCEPTUS VII. . Principem Juraj ugo legis abſolvunt „ejusque Auctoritate Auguſtam Principi in Privilegiis æquiparant: ſic l. Principes ff. de Legibus: Princeps legibus ſolutus eſt, Auguſta verò, licet legibus ſoluta non ſit, Princeps tamen eadem Privilegia tri- buit, quæ ipſe habet. Legiferi, ſeuprincipis, imo Regis no- mine Chriſtum appellat IHaias cap. 3 3. Dominus Legifer noſter, Dominus Rex noſter. Nec non ſoannes in A pocal. cap. I 9. Et habet in veſtimento, & in femore ſuo ſcriptum, Rex Regum & Dominus Dominantium. Legiferi hujus Principis, K egis Regum, ac Domini Dominantium Mater eſt Virgo Maria, ac proinde Auguſta, cui dum ſua, quæ ipſe habet, privilegia Chri- ſtus attribuit, Reginam Reginarum, & Dominam Dominan- tium effecit. Excellenter S. Anſelmus de Excell Virg. cap. 11. cut Deus ſus Potentid parando cuncta, Pater eſt, ac Domi- nus omnium: ita Beata Dei Genitrix, ſuis Meritis cuncta re- parando Mater eſt, ac Domina omnium. Huic ſe ſociat Ru- pertus Abbas lib. 3, in Cant. Ita coronaberi, (O Maria!) ut in Coælis & in terris Regina fis Regnorum, ubicung enim prædica- tum fuerit ilua de dilecto dietum: Minuiſti tum paulo minus Dad da 3 ab 14 . Diſcurſus II. ab Angelis, Glorià & Honore coronaſti eum: prædicabitur & de te, quòd ſis:b dileéta, & Mater hujus Coronati, ac proinde Regina C ælorum, totum Jure poſſidens Filii Regnum, at que hoc intuitu Reges & Imperatores te Coronis ſuu coronabunt, Pala- tia ſua Nomini tuo Jacrabunt, &- honori tuo dedicabunt. Un- de etiam S. Bernardus ſerm. 1. ſuper Salve Regina ait: Juſtè Re- gina Mundu & Reginacœli dicitur:per quam utriusque Crea- tor & Rector generatur. Et 8. Epiphanius ſerm. de Laud. Deip. obſervat, ſponſas Principum, & Regum genetrices, pro dote & incunabulis integris Regnis donatus fuiſſe, quidni igitur ſponſæ Divinæ, & Regis Regum Matri, melior fortuna obtigerit? quare concludit in hæc verba: Dos Mariæ Genirricis Dei, Spiritusd. erat, & Dona incunabuli cœleſtis Paradiſus. CONCEPTUS VIII. Specioſam Eſther, dum Mardochæus in Regià aula Aſſue- ri ſummis honorum ac dignitatum gradibus exaltatam intelli- geret, ſubodorare non dubitavit, eam pro ſalute populià Di- vina Providentià Regiæ Majeſtati ſubordinatam fuiſſe, ut ad imitationem Solis, gratiæ ſuæ lumen ſtellulis exiguis commu- nicare, & inter ſpumantes arrogantiæ fluctus periclitantem ſuo⸗ rum vitam præpotenti apud Regem interceſſione, conſervare non dedignetur, quam, ut ſupplex pro populo Mardochæus tan- tò facilius impetraret, à ſuperbo Aman paratas Judæis inſidias la- chrymabundus exponit, ſanguinolenti Edicti exemplar tremu- lis manibus tradit, & voce compaſſione dignà Reginam perſua- dendo alloquitur: Quis novit, utrum idcircò ad Regnum vene- ris, ut in tali tempore parareris? quaſi diceret: Salus populi es tu, decora Eſther! eo fine ad Regni ſolium elevata, ut dolosè exci- tatam Regis iram mitigares. In Aulà divinâ Regis Regum ac Domini Dominantium, ſupra omnes creaturas elevatam de- monſtravimus Mariam Virginem Dei Matrem, etenim ſuper Choros Angelorum exaltata eſt ſancta Dei genetrix, ut ſpecioſior Eſther, ſalus eſſet populi ſui, electa, ut ſol, nos exiguas ſtellulas ſuas Muen — asCratirumm lir ſtlli, um Colliten Mndro⸗ pnuſtn & (brraphioe Admonte ilbeatetur, 4 Cen9, cup ewribosuſtitit Anpelitui UMvo Nonte! ucrag, Nie lmem lepeſt liinkernalif Binihi nege Umndormtibi Mreiexugie Alatrem Pii hiitu in, axlina lmnſelce (Mifith —.,— - Maternitas B. M. . Gratiarum omnium & .. 1 dhing e rl ſuas Gratiarum lumine plena illuſtraret, & ut veramiſericordiæ ngtlteh Mater, juſtiſſimam Dei omnipotentis iram peccatis noſtris exci- Abuſte tatam, Coli terræque Domina potentiſſimè Mundo reconcilia- ut h ret. Nam pro miſeris Mater Dei facta es, Miſericordiam ſu- hergenuiſti, & demüm tibi miſerendi eſt oficium commiſſum. itean ribit ſeraphicè S. Bonaventura inſtim. amor. part. 3. cap. 19. ela Ad montem fugit Loth, ut abincendio Sodomæ peccatri= Epilogus. Soes cis liberaretur, Angelico conſilio parens. In Monte ſalvum te igiurſet fac, Gen. . 9. Cap. Fternum gehennæ incendium obſtinatis pec- geinn catoribus Juſtiti4 Dei ri goroſiſſima præparavit, ab hoc utlibere- N,d ris, Angeli tui Tutelaris conſilio pare: In Monte ſalvum te fac. In quo Monte? Montem S. Antonius Paduanus ſerm. in Dom. 2. Quadrag. Mariam Virginem DEI Matrem appellat; hunc . Montem ſæpè ſæpids pia ac humili veneratione aſcende „ & ab omniinfernali flammà intactus evades ejus Patrocinio Matris, te cui nihil negat Filius Angelo tuo Marianum clientem jungo- . 9 ummi Bernardum tibi acclamentem ſerm 28. in Cant:. Ad Mariam epold accurrei exaudietur enim ipſa pro reverentia ſud exaudiet uti- fule,du gue Matrem Filius. Amen. gnicon. Gyiritus inplevit te Virgo, Deus quievit * Verbi, mole carens, abeq; dolore parens. hlebii Cœlum felicem benedicit te genitricem, enhun Concinit Orbis Ave; prole beata, fave. juunoeee ale⸗ NSN . Regs o tas elefan , Crnin trlifet 16 20):0:6. it. Digtannatenm Bibedagezadehodee e Ne N Ne e 2e e S ES Redeke ln DISCURSUS I II nnlc, ut . .„ Unnteret ſat Virginitas Mariæ ſingularis est, e& qubd Virgo ſenögnil ipſa Virgines faciat. renhrgin 180. Parres On ſine Myſterio Virginem Deiparam Eccleſia in u en, Hymno ſuo Lirginem ſingularem iutitulat, quia ni= hernetun. mirum ſingularis Gratia Gaſtitatis illi ſoli divinitus mger zu⸗ conceſſa fuit, nam ut Verbis utar DionyſiiCarthuſia- ſuer ſAa, ni in c. Cant. art. 8. Qaamvis fuerint multæ Virgines mar itzutn ſunctæ, quarum quædam Martyrii gloriam ſunt adeptä, ta. amt 8.4 men reſpectuhujus unicæ'irginis ſingularis Amicæ ſponſi, quaſßi airtinun ſpinæ fuiſſe videntur, in quantùm aliquid culpæ habebant, & eegri Exordium. quamvis in ſe fuerint mundæ, non tamen fuit in eis fomes pror- „ Ame, ſus extinét us fuerunt & aliis ſpinæ, qui ex earum intuitu mu- ut lerrnu crone concupiſcentiæ pungebantur, quamvis ipſæ Virgines Jan- “ cCtæ non fuerunt in hoc ipſo culpabiles. Porrò hæc unica Dei d⸗c lcki N lectabiliſſimal irgo, totius ſuper beatiſſimæ Irinitatis media: & h nen amica, ac ſocia, ab omni culpa fuit prorſus immunis; fuit inei „ en fomes plenè extinctus, & tam intenſiſſim Caſtitate erat reple-: 4 et. ta quod intuentium corda ſic penetravit ſuâ inæſtimabili Ca- P n gc ſtitate Virgineé, quòd ànullo potuit concupiſci, imò potius ex i ntte⸗ tinxit ad horum illorum libidinem. Sic Cactharinam pruden- u ahleh tem Virginem novimus, in cujus obtruncatione, ſanguinis Enſugk en loco candidiſſimum lac fluxit, utr caſtimoniæ virginali teſtimo iiheftegar nium redderet: Sic Margaritam, Luciam Agatham, Cæci- lpehte liam, & ſexcentas alias Eccleſia colit virgines, quæ ſequuntur mnc, nnn Agnum, quocunque ierit, quæ quamvis caſtiſſimæ fuerint, eö? ne⸗ lunmt tamen Caſtitate non erant conſpicuæ, ut in aliorum Cordibus ufſhuch⸗ laſcivas hominum libidiniſorum potuerint extinguere flam- iiſttith mas, quin potiùs incentiva inordinati amoris, venuſtatis ſuæ foſinnhe fomite ſpecatori ſubminiſtràrunt, quibus in Catharinam Ma- tlicllie xentius, Valerius in Cæciliam, in Margaritam Olibrius, Quintia- — nus in Agatham vehementer exarſit. At verò præcellæ Matris 1Ceih Dei — Il IMig nn Leceiti itulncin Polictene npliOanna ulteer Itadete ice onte ehabehent, neiſfteß efntntulre ſelifennt Acttet fitkinmnd lupr,ſn Piutelini⸗ iefinih, i, MMizoe arinamn fone, A 1 Vkuiniet ggnun⸗ . . gurar⸗ icmelenm. lorunco; exingner⸗ 6, ſenns Caocbarinn Oltin⸗ ran, Virginitas Mariæ ſingularis eſt, eò guòd Virgo ipſa & c. Ty Dei gravitatem cum modeſtia referentis pulchritudo ſingulari ſupra Angelos caſtitate refullic, camque cum tantà honceſtate conjunzit, ut virginalem pudicitiam ia aſpicientium cordibus accenderet, vanum verò, & profanuam amorem penitus reſtin- gueret, digniſſima, quam communi creaturarum ſuffragio ſin- ularem Virginum Virginem veneremur. Veritati huic pro reve- rentiâ 88. Patres ſubſceribant. Nullus unguä rebertus fait, qui a- 88. Patres, iciens ipſam inordinatum aliquem carnalis concutiſcentiæ 9 7 Venſerit motum. D. Thomas in 3. ent. diſt 3 quæſt. I. art. 2. ad 4. D. Thomas. TJanta erat ejus gratia;, ut non ſolum in e Virg nitatis gratiam ſervaret. ſed etiam his, quos inviſeri; integ tuüatis inſigne con- Ferret, ita ut quamvis éſſet pulchra corporé, ànullo concupiſci potuerit. S. Ambroſius lib. de Inſhit. Virg. Maria pulcher-S. Ambre- rima Virginum fuit, nec unquam aliquis cam intuens, ipſam iur. malè concupivit. Richardus àS Laurentio. dc Laud. Virg. lib. Richardur 12. Marig iyeinitas in alios trancfundebatur, nam quam. . Laur. vis pulcherrima ſuerit, tamen d nullo unquam potuit concu- Piſci, quia ejus puritas corda omnium penetrabat, & omnes mo-= tus illicitos in eis extinguebat Bernardinus de Buſto. ſerm. 4. de B. V. Rationem reddit 8 Bernardinus Senenſis. ſerm. de Con- Bernardi⸗ cept. B. V. art. 2. cap. I. Primò quidem potust hoc fieri propter nus de Bu- impreſſionem quia omnibus quiinclinati erant ad concupiſcen- ſto. dam eam ut carnaliter concupiſcibilis non apparebat, ſicut &- mulier valide pulchrazpropter aliquod maleficium fact am v ro uo, non pot&t ei, ut concupiſcibilis apparere, & ſic Deus in ho- num apertæ gratiæ hoc potuit operari. NRecunaò autem hoc po- tuit fieri, propter converſationem, quæ utiqg,; admirabitem hone- ſRatem, & morum atg, geſtuum gravitatem, in facie, & in toto corpore, eam intuentibus oſtendebat, in tantum qi per ex- trinſeca ſigna apharebat apertius, quòd nullatenus p'ſit aa fœ- dum aliquid inclinari, imò quòd erat tota Deo dcata & ſin- gular ſimzm habitaculum Dei effectazſicut contingeret deſin- E ſima Wuliere quæ eſſet continuè quaſi rapta. Hæc ille. Nos S Beraar- autem afflante Spiricus 8. gratià ſingularem Virginem ſingula- dinus Se- ribus Conceptibus comitemur. nenſ. Ecc ce CON- 2 Confirma- 15 Diſturſas II. CONCEPIUS I. Sapientiſſimus Regum Salomon odorem virginalem de- tio ſeu De- coris Mariæ aſſimilat odori Cedri & Myrrhkæ. Quaſi Cedrus: ductio. quaſi Myrrha elecéta dedi ſuavitatem odoris. Eecleſ. 24. cap. Quid ſpeciale Cedrus habet, aut Myrrha, ut in ejus odore tan- ta ſuavitas reſideat? Obſervant Naturaliſtæ, quod odor Cedri, & Myrrhæ ſalutaris ſit, & myrrhæus quidem corroſivos vermes, cedrinus odor autem intozicantes depellat ſerpentes; in eun- dem modum Marianæ puritatis odor virginalis, venenatos li- bidinis, & corroſivos affectuum carnalium motus ab iis pelle- bat, qui illam conſpiciebant; intuentes ad caſtas cogitationes invitabat, & vitam verecundam infundebat Virgo prorfſus ſin- ularis. Roborant Conceptum hunc piæ cogitationes Bernar- dini de Buſto ſerm. 4, de B. V. Ideo comparatur MWyrrhæ & Ce- dro, quia ſicut odor Myrrhaæ iga vermes, & odor Cedri fu- gat ſerpentes, ſic & oaorſuæ Virginitatis de aliorum cordibus extinguebat motus brutales. CONCEPIUS II. Profundo ac myſtico loquendi modo de Sponsaâ ſuâ Virgi⸗ ne ſingulari canit Sponſus cœſeſtis. Cant. 2. v. 2. Gcut lilium inter ſpinas, ſic amica mea inter filias Adkx. Quibus verbis juxta mentem Dionyſii Carthuſiani in cap. 2. Cant. Maria Vir- go candidiſſimo lilio, reliquæ verò Virgines, pungentibus ſpi- nis comparantur. Magna profectò ſpinas inter & lilium dif- ferentia intercedit, quò ergo Encomiaſtes Virginis, ſingulari hac ſimilitudine excurrit? Indicare nimirum voluit, quèd Beatiſſima Virgo inter alias Virgines, ſicut lilium inter ſpinas eluxerit; aliæ enim Virgines ſpectatorum oculis faſciculus fue- runt pungentium ſpinarum, qui corda eorum pupugerunt, mentemqae libidinis cuſpide transfixerunt, quam vis Virgines ſanctæ nullam culpæ labem incurrerint: at verò Regina Cœlo- fum inta —7 manbcichli n arſore uncupleet ilimummcal Cloctatus. zmenbr. Zid hlretarada ccolnalem ſuul 0 lem it 0 Devinoa Puen urpote AreriumVer on ca.2 Hreinebriar Iyhhetacap. 9 nerenidit antibus, illre, her uncnlor im Uilgranr, hiæ S de en at. nynloraacvn Elfuelerut. 0 Ugentes oſtentone icgnndlent, usCe ceel 1 e einsocotent ododorce Olivosretm enltesz in e vennecadt tosab iere scOgln gorol tatiomeiben Hnhey gdorCH ioronncnt I ponglſi Went U n. NMGe Ungenbif tet llunt gin, H wolot, Om ietſi 6 ceoſe munlg⸗ Muvrli⸗ OReznel⸗ 49 Virginitas Mariæ ſingularis eſt, eò quòd Virgo ißſa & C. 19 rum candidiſſimum lilium erat, quod quia, ut rerum natura- lium Scriptores referunt, frigidæ naturæ eſt, candore honeſtatis ſuæ, & ſingularis prorſus Virginitatis puritate, omnem inhone- ſtæ concupiſcentiæ ardorem in ſpeclantibus extinxit, eosque in uriſſimum caſtitatis amorem accendit. Ita Dionyſius in Ex- ardio citatus. Cui accedit Bernardus Allenſis. 3. part. quæſtio 9. membr. 3. art. I. Tanta fuit illa ſanct ficatio, ut etiam eéx- tenderetur ad alios, & quòd extingueret omnem concupiſcen- tiam carnalem in alio. O igitur candidiſſinum lilium inter ſpinas! O I emplum caſtitatis & pudicitiæ! O Virgo verè ſin- gularis! CONCEPTUS III. De vino advertit Sapiens, quòd propriè venenum ſit Vir- ginum, utpote Virgimibus ſummè nocivum, puritati virginali contrarium, verbo uno luxurio ſum; Luxurioſa res vinum, in- quit Prov. cap. 20. hinc etiam monet Apoſtolus ad Epheſ. 5. cap. Nolite inebriari vino, in quo eſt luxuria. Zacharias tamen Propheta cap. 9. Linum germinans Virgines. in Spiritu ſuo longè prævidit. Quòd ergò Vinum tam ſingulare eſt, aliis luxuriantibus, Virgines germinans? Vinum hoc præ cæteris ſingulare, Beatiſſima eſt Virgo Maria, ubi enim aliæ Virgines etiam culpæ immunes, in animis intuentium laſcivos motus excitàrunt, hæc omnes libidinis faces verecundiæ Mater reſtin- xit. Sic de eà ſcribit docticmmus Henriquez lib. 2. de laud. Virg. art. 2. Ejus aſpectus carnalium aſtum extinguit pecca- torum corda compungi, mundanorum hominum deſideria ad cœleſtia elevat. CONCEPTUS IV. Fugientes in Egyptum Abraham & Joſeph, ſubtili ac pià conſideratione ſuâ comitatur devotiſſimus Simon à Caſſia. lib. 2. in Evang. Fugit nimiruùm ad mandatum Domini Abraham Ee ecee 2 in Epilogus⸗ 20 Diſcurſas III. in Ægyptum cum deſponſatàâ ſibi uxore Sarà Geneſ. 12. cap. Fu- git & monitus ab Angelo ſponſus Virginis, cum Jeſu & Marià in gyptum. Matth. 2. cap decorâ facie erat Sara, Pulchra nimis Virgo Maria; pulchritudo Saræ timorem incuſtit Abraham, ne fortè ab Ægyptiis ad laſciviam ſollicitaretur; pulchritudo Virginis longè excellentior, timorem Joſeph non incuſſit: Cur ergo timente Abraham, Joſeph non timuit? Reſpondet præfa- tus Scriptor: Noverat Joſephexperimentb ſui, qualem gra- tiam Deus in Mariaà poſuit, ut nec propter excedentem pul- ehritudinem potuißet ab aliquo ad immunditiam concupiſcci. Eſſe in ſeipsà Virginem, & in aliorum cordibus virginalem plan. tare pudicitiam, non niſi ſingularis eſt Virginitas. Virginem noſtram ſingularem ſub ſimilitudine ſtoracis repræſentat Eccleſfiaſticus cap. 24. Quaſi Otorax. Etenim hic odor pretioſiſtimus eſt, reliquis odoribus efficacior, & contra morbum caducum falutaris; in huncodorem, Mariani Clien- tes, currite, Virginem Virginum invocate, hæc vos caſti amo- ris Hymnum cantare faciet, & à luciferiano caſu æterni interitus maternè præſervabir. Dulcis odor Chriſti, Pecialis Eirgo fuiſti, Pelctora caſta creang, & ſine fine beans. Hoc in ſine horæ, tu nos recreabis odore, Si cum prole pid, ſiæ comes atg via. N ( „ DI. Uttum pror, Verb carne lungu thummoyen ulumere dig n ton. 3, i Cooentnun Ukcordein ver. 4 Ethoetderaphi Ul, chm Chr 7 Uns hlarrise ) Diilater, ceceujosſei uminſiiun UunCMriti cor ikihſcidie e. boei UkNickard rleernieni Plienerti. Murhigr H nonſteppert hroere, . tanninn ece ſint⸗ 21 inen . . , e uli El de es; 3e 3 23 N, 6 63 636 ℳ: Po L2 3e edk Ze sE geEöe Düldmmd pulenint meteſi S. Maria Virgo Mater D EI, Aater eft kertn “ Miſericordia. 1 laeſtene Ertum ac indubitatum eſt, unigenitum D EI Filium Exordium. n el pro redemptione generis humani hominem factum, ginelemgt Verbum Patris æternum, incarnatum de puriſſimàâ carne Virginis intemeratæ, carnem ſumpſiſſe, & ſanguinem: Quæſtionem tamen valdé gratam & nudien acceptam movent Theologi, quàâ ex parte corporis eam Domi- . hein naus aſſumere dignatus ſit? Hos inter reſpondet doctiſſimus Sal- en don meron. tom. 3. tract. 3. Verhum Carnem factum in corde Vir- Mii ginis: docent nunc Philoſophi, ſanguinem in corpore huma- ecn no ex corde in venas abundè diffluere, ex quâ doctrinàâ ingenio- eemimmn sè deducit Seraphicus Docdor Bonaventura ſerm. de laud. Virg. quòd, cùm Chriſtus, qui eſt ipſa Dei miſericordia, in corde Virginis Matris carnem aſſumpſerit, & ſanguinem, ipſa Vir- ſiſi g0, Dei Mater, digniſſimo titulo, Lena miſericordiæ, dici e. Ppoſſit, de cujus ſcilicet corde viſcera miſericordiæ Dei noſtri, per e, Mariam in ſpiritualia Chriſti membra abunde diffluunt, & ſic totum Chriſti corpus myſticum maternè vivificant: Cui pro- . inge ſubſcribit Symboliſta: In omnes affluenter effundit, nec deſicit. Ex hoc ipſo etiam capite, Matrem miſericordiæ inti- 5 tulat Richardus à S. Laurentio lib. 4. de laud. Virg. Maria dici- tur Mater miſericordiæ, id est Chriſti, qui antonomaſticè dici- tur miſericordia, Mater enim est, omnia bona nobis vult, ſicut Mater Filus. Hanc quamvis matrem miſericordiæ adhuc ne- mo non ſit expertus, pro dignitate tamen, ſenſus 88. Patrum li- 85, Patres. beat percipere. Quid mirum, ſi miſericordid affluis, quæ ipſam miſericordiam peperiſtis carnalia in te Chriſtus ubera ſuxit, ut per te nobis ſpiritualia fluerent; Cùm enim miſericordiâ lactäſti, Eeg ee 3 ab 22 Diſeurſus IV. ab esdem miſericordiæ ubera accepiſti: ad te ergo Matrem mi ſericordiæ, Matrem miſerorum, clamant exules fili Evæ, cla- . mant ipſæ miſeriæ, alloquitur Virginem, miſericordiæ Matrem iceten Richardus à S. Victore. cap. 23. in Cant. Erras, ſi miſeratio- . cαπι , a tempore vel locé credideris in Maria defuiſſe, quæ Mater ideo dicitur miſericordiæ, quia quodammoaò ſibipro- Gerſon. prium eſt, miereri miſeris. ſoribit Gerſon tract 6. in Magnif- Fu.- giat ergo reus juſti Dei ad piam Matrem mi ſericordis Dei per. 8. Anſel- Orat S. Anſelmus in Orat. ad B. V. & ad ejus Filium. Jdolium divi- mus. næ miſericordiæ eſt Maria, Mater miſericordiæ; in guo omnes inveniunt ſolatia miſericordiæ; nam ſicut miſericoraiſſimum Dominum, ita miſericordiſſimam Dominam habemus. conſo- 8. Bonaven- latur nos Doctor Seraphicus Bonaventura in ſpec. lect. 9. idea- tura. mus à quo donata, ſeu data eſt miſericordia nobis. & qu'dgem à Reginà cœlorum gloriosâ Virgine Maria,gquæ inat ipſum pro- prium Filium nobis obtulit, ut per ejus miſericordiam ſalvare- S. Bernardi- mur., diſcurrit S. Bernard, Senenfis ſerm z, de Purif, B. V. art. 3, nus denenſ. quem diſcurſum latiùs deducit, & concludit B. Albertus Magnus tract. ſuper miſus eſt quæſt. 75. Quidquid eſt cauſa, cCauſæ, eſt cauſa cauſati, at Beata Lirgo eſt cauſa Filii, Filius autem totius boni cauſa, omnisq; miſericordiæ, ergo & Mater erit totius mi⸗ ſericordiæ cauſa quidquid igitur miſericordiæ Filins exbi- buit,totum hoc nobis Mater contulit, quæ kilium genuit in quo nobis omnia donavit. Ex his patet, Beatiſſimam! irginem in miſericordis omnem excellere creaturam, quia nimi um ipſtus B Albertus Mundi miſericordiæ cauſa extitit. Hanc igitur milſericordiæ Magnus. Matrem imploratâ Spiritus S. gratià Conceptibus veneremur. CONCEPTLUS Y. Corfirma- Partum filii Zachariæ annuntiavit Angelus Domini Luc. tio eu De- 1. eap. Uxor tua Eliſabeth pariet tibi Filium. Partum Fili;, ductio. ctjam Mariæ annuntiavit Gabriel Archangelus. Ecce conciptes in utero, & paries Filium. Ibid. in hàc tamen ſecu ndàâ annun- tiatione particulam, tibi, non addidit. An fortè Jeſus, Mariæ Filius (Ma — uronſitſ ngumemexr 5 ſtſenerabil lero roi ltlatex Guroinen n en, tihi, Enmmvine e; miſerico⸗ ngvod ho⸗ iuin teroa Aumttbima nimmerit ill irgire. Ulrcordæ M aſouami ndtyß, Uzelliacap. n, DEl um Idomonis Mmlamincarna nnelldei, lichitugllier lenncompiae menchwe Urinneyentn nehtereigen Pllict, te Cnſtll, lhgnanes Euſun bir! — Munen Crle Nune nſeni , er gl nudbſr Cortiir n Alpnte A;Ndiren erlovaſſen hennug Clell bis y Einteiſin Ooflinnſ ri,, N Aberusl cAlſn kdtent tef eiftt Aftgetth ui,i Apinimont ut lenme bbosſenegne &. Maria Firgo Mater Dei, Mater eſt miſericordiæ. 23 Filius non ſit ſiecut oannes Eliſabeth Filius fuit?à aut carnem & ſanguinem ex Virgine Mariâ non ſumpſerit? Abſit: nam (verba ſunt venerabilis Bedæ lib. 4. cap. 39. in Luc. cap. 1 1.) Conceptus ex Utero virginali carnem non de nihbilo, non aliunde, ſed ma- terna traxit ex carne; aliogui nec ſilius hominis diceretur, qui originem non haberet ex homine. Cur ergo Archangelo vocem, tibi, in annuntiatione ſuâ omittere placuit? Noverat quàm maximéè cœleſtis hic nuntius, maternam Virginis in ho- mines miſericordiam, quâ nihil tam charum, nihil tam acce- ptum, quod homini non cederet, mortalibus eciam cordis ſui de- ltias in utero adhuc virginali non donaret, chariſſimum ſuum Jeſulum, cibi magis quam ſibi, miſericordiæ Mater appropriaret, ut non immeritô canat Eccleſia. Nobi datus, nobis natus, ex intaclà Virgine. Quis nunc intemeratam ſemper Virginem, miſericordiæ Matrem ingratus non recolat? CONCEPTUS II. Poſtquam impleti ſunt dies purgationis Mariæ ſecundum legem Moyſi, tulerunt Jeſum in Jeruſalem, narrat S. Lucas Evangeliſta cap. 2. rectè judicâfſti Virgo ſacratiſſima, ut Filium tuum, DEl unigenitum, ferres in Jeruſalem: Templum e- nim Salomonis, Filium David, Salomonem divinum, Sa. pientiam incarnatam non dedecet; Templum Dei ſanctum eſt, domus eſt Dei, congrua habitatio Jeſu Chriſti; Judææ Metro- polis civitas Hieroſolymirana;, Filii dilecti, in quo ſibi Pater æternus complacuit, digniſſima in terris eſt reſidentia. Unum tamen adhuc quærere liceat, piiſſima Dei Mater: Cur benedi- Qum hunc ventris tui virginalis Fructum in domo ſuâ, in Ci- vitate hàc reſidentiali non reliquiſti? ut quid eum adimplet4 lege Moſaica, detemplô Hieroſolymitano, ram magnificéô, ac triumphali, ad pauperrimum tugurium Bethlehemitici ſtabuli dignata es reportare! An ſic Majeſtati Prolis tuæ ſacræ proviſum fuit? Miſericordiam Virginis Dei Matris non latuit, quòd Iemplum hoc Salomonis habitatio ſit Majeſtatis divinæ, ſedes 224 ſurſus IV. ſedes rigoroſiſſimæ Juſtitiæ, in hoc enim ignem de cœlo deſcen- dentem, ſuper victimas viderunt Filii Iſraél: Et Majeſtas Domi- ni implevit domum. Paralipom. cap. 7. In hoc Chriſtus ipſe, vi- vorum ac mortuorum Judex: Cùm feciſſet quaſi flagellum de funiculis, eéjecit omnes (vendentes & ementes) de templo, oves; &‿bovε, & menſas nummulariorum ſubvertit. Joan. 2. cap. Novit quoque Virgo clemens, Civitates reſidentiales Regum ae Principum, eriminali proceſſui, judicio ſanguinis, ac Juſtitiariæ executioni deſervire. At verò exigua urbs Bethlehem, apertum ibidem ſtabulum, liberorum diverſorium, ſuſtentaculum, & ho- ſpitale erat pauperum commune pro egentibus aſylum, nemo tam abjectus ac miſer, cui non liceret divertere ibidem, ac com- morari, quin nè vel bruta animalia, ab hoc locô pauperrimô ex- cludebantur; divinæ miſericordiæ ſedes & habitatio, hæcurbs & ſtabulum Bethlehemiticum erat, in quo faſciis Matris ligatus ſacebst Infantulus, qui Judex ſeveras, in templô vindicem ma- num extendit. In civitate igitur jeruſalem ejusque templêju- ſtitiæ ſede, filium faum relinquere noluit, pro nobis ſollicita Ma- ter, ne eum mortalium quisque ſeverum Judicem experiretur: in apertum Bethlehemiticæ (ivitatis ſtabulum reſtituere Jeſu- lum ſuum., miſericordiæ ſedi clementiſſima Genitrix voluit, ut liber ad miſericordiam Dei cuique pateret acceſſus, & graves etiam peccatores, qui pecudum more anteà vixerant, à divinàâ miſericordiâ non excluderentur, vel ex hoc capite Matris miſe- ricordiæ titulo digniſſima. leat miſericordiam tuam, Vir- go Beata, ſi quis est qui invocatam te, in neceſſiatibus ſuu ſibi meminerit defuſſé. Subſeribit melhflue S. Bernardus ſerm. 4. Aſlumpt. B. V. CONCEPTUS III. S. Paulo Apoſtolo ſiniſtrè delato Feſtus Præſes optionem dederat, ut pro audiendà finali ſententid de duabus Civitatibus Rom & Jeruſalem alterutram pro libito eligeret: quam ha- rum creditis, præelegiſle?! Romam ſibi Paulus elegit. Cu⸗ urbem Mru — benmhanc lomsCapute orebiletn i ainis Komna. PChriſt N rilerioorch elt baulus, Dkautem, epre eruſa W.loco arnot actilerice Tud, neg 1h. Lxte. (. Urbs tenptione Wamorisin lenitomnda iitrorcia; l in Ubiſeru en pretuli Ur Adlunc! ſonpeccato Deokiyorabile nun, Lolat DoCeadhann Wincvjusn Uunſern de nuiſſeclu 4 unfunße Ctenriun icy lonin WDeo ter 6hohenlil — clocdeſe liſfodn Mrſtuitb SKulin klenhien t. on e tileshegn is delſliti enecn ihent Kaculumn Clutn, e Pidem vn Paupefinee atio, M eis Mnihe⸗ onincicer Usuetenk, oonsſolon Cemn eipema n teſtiher Zebitirot Celli, Arn igernnn pire Nnm Nionyuun Dii/ Betnucben II ſ Nrrſseie vobosCN gere gin⸗ ulus ht S§ Maria Virgo Mater Dei, Mater eſt miſericordiæ 2 Urbem hanc Civitati Hieroſolymitanæ antepoſuit? Fors, quia Roma Caput eſt orbis, magnam ab eà felicitatem, aut ſaltem favorabilem ſibi ſententiam expectabat? Sub ipsà Etymologia nominis Roma, multum bonitatis latere ſubodoraverat Apoſto- lus Chriſti; Roma enim retrò Amor legitur, ubi amor, ibi favor. ibi miſericordia: Non amorem, ſed livorem in jerulalem exper- tus eſt Paulus, quò nimirùm Dominum ſuum crucifixére; Roma autem, in ipsâ ſui nominis Erymologià Amor apparuit. hinc præ Jeruſalem reclè Paulus Romam appellavit, etenim ab hoc loco amoris, favorabilem ſententiam, benignum Judi- cem ac milericordem ſibi promittebat. Et tu Bethlehbem ter- ra Juda, nequaquam minima es in Principibus Juda. Matth. 1. cap. Ex te enim exivit Dux, qui regat populum menm Iſraél. Urbs hæc amoris eit, in cujus pauperrimo ſtabulo, pro redemptione generis humani, natus eſt nobis Salvator mundi; Urbs amoris, in quâ, ſic Deus dilexit mundum, ut Filium ſuum unigenitum daret. Joan. 2. cap. Ubi nunc amor, ibi favor, ibi wilericordia; Urbiquippe livoris, Urbi vindictæ, & ſangui- nis, Urbi jeruſalem, benigniſſima Virgo Maria Urbem Becth- lchem prætulit, quia Urbs amoris, favoris, ac miſericordiæ erat, ad hanc Filium ſuum providiſſima Mater retulit, ut reſi- piſcens peccator in hoc aſylo benignum Judicem inveniat, atque ab eo favorabilem ſententiam, ac divinam miſericordiam conſe- quatur. Solatio itaque tuo miſericordiæ Matrem peccator agnoſce, ad hanc Civitatem refugii cum Antonio Paduano con- fuge, in cujus meliorem notitiam te inducit S. Laurentius Juſti- mianus ſerm. de Annunt. B. V. Maria effecta est Mater Dei. paradiſi ſcala janua cœli, interventriæ munds dæmonum fuga, peccatorum ſpes, naufragantium portus, maris ſtella: confugium periclitantium, ſolamen laborantium, fluétuantium robur; Dei & hominum veriſſima mediatrix. CONCEPTUS IV. Ab eo temporis momento, quo Jeſum ſuum Maria in templo Jeruſalem, in medio Doctorum læta invenerat. Lucæ Fff ff 2. Cap. 26 . Diſcurſus IV. 2. Cap. diligentiùs cuſtodivit, nec ampliùs facilé à ſe dimiſit; hinc miraculoſas Virginis Deiparæ effigies videre eſt, in quibus Maria Jeſum brachiis incluſum detinet: Ut quid Filium ſuum præſentem ſibi, tam ſollicité pia Mater deſiderat? Ulnis tam arélè conſtringit! Nec dimittit? Neminem fortè latebit, quòd Jeſus Chriſtus judicaturus ſit, vivos & mortuos, & juxta Pſalm. 96. lnis ante ipſum præcedet, & inflammabit in circuitu ini- micos éjus. Noverint quoque Exod. 3. cap. Ignem arſiſſe quidem in rubo, neque tamen combuſſiſle. Rubum, quem viderat Moyſes, incombuſtum, conſervatumagnovimus tuam laudabilem 1 irginitatem, ſanéta DElIgenitrix. canit Eccle- ſia. Ignem hunc Jeſum in ſinu ſuo fovet, ſtringit, nec dimit. tit, Virgo DEl Mater, ut peccatorem illuminet quidem, ſed non lædat: ſed non conſumat. O vera peccatori miſericordiæ Ma- ter! Ideoq; 6peccator! ne te deſperationis barathro mergi ſinas, ſed ad potentiſſimam hanc, ciementiſſimamq; Advocatam re. curre. monet Bernardinus de Buſto in Marial. Par. 12. ſerm. 2. de Coron. B. V. CONCEPTUS V. Ubera Matris miſericordiæ, miſericordiſſimus Dominus hinnulis capreæ gemmellis comparat. Cant. 4. Duo ubera tua, ſicut duo hinnuli capreæ gemelli, qui paſcuntur in lilis. Cur rectè hinnulis & non ahis animalibus? Rationem reddit Ri- chardus à S. Laurent. de laud. B. V. lib. 4. Duo ubera B. Mariæ Virginis, de quibus velut lac piæ ſubventionis dulcedo ſugitur, ſunt affectus pietatis, & miſericordiæ, qui velut capreæ acuto Numine conſiderant, quis, & gquant indigeat ope, & ber talem conſiderationem accurrunt velociter, ut hinnuli, & propter varios ſubventionum modos, per hinnulos ſignantur, qui pül- cChrà ſunt varietate diſtinéti. Huic accedit Richardus de S. Victo- re c. 23.in Cant. Meritò ergo miſericordia B V.curſui hinnulo- rum comparatur, per mundum currit, mundum irrigat, & in- fundit; hinnulorum velocitati comparatur, quia velocius oc- cur- er rreſke N. Cünita emmierioo Glarrumar ſEdiyine⸗ Enanguctis gumib, Ul, Fonsluepel ostelieillim wefſihar. Udalliusel Mouloprea leirauten tundemaa Glhti, and. Mentus An- Mitt na Mungu Uum & Maria Virgo Mater Dei, Mater eſt miſericordiæ. zy currit ejus pietas, quàm invocetur, & cauſas miſerorum anti- 3 U oſce ipat cipat. WD ginain Cùm itaque Beatiſſimam Virginem, miſero homini Ma Epilogus. RM trem miſericordiæ, tam Conceptuum ſubtilitate, quàm etiam 88. Patrum authoritate firmaverimus, hinc quotquor Saucia- N NNadlih ti, & divinæ punitionis gladio ſauciandi; quotquot tribulati, iNCeleni & in anguſtiis & calamitatibus ſimus conſtituti, ad ipſam confu- lgnemad giamus, ut, quæ ſtat à dextris DEI, nos peccatores ſub prote- ulun, „Qionis ſuæ pallium admittat, & poſt miſerabilem hanc vitam, winnun illius feliciſſimi ſtatůs, quo ipſà jam perfruitur in lis, parti- jrenl cipes efficiat. OQ Mater, & ſancla Lirgo! (ſic eam alloqui- et⸗ edn tur Baſilius Seleucienſis. Orat. 1. de Incarnat. verbi) aſpice nos de nidemn in cœlo, oculo propitio, & nunc quidem educ nos hinc cum pace, ad iſeiontrt Judicis autem thronum à confuſione liberos nos ſiſte, & ſtatio- bnm; nis tandem ad dexteram participes nos eſſice, ut inde ad cœlum Atn asbrepti, und cum Angelu, increatam homuſiamq;, Finitatem Inſedt Iaudemus. Amen. Novit terraſatis: quòd ſis Mater pietatis, V. . Hinc te ſalutat: ave, tu quoq; Lirgo ſave. limmhor Nam quod vis, polles, quia ſacratiſſima proles, Dolnii Quamvis oundta regat, nil Genitrici negat. Nriniin l Onetn Ntil dubensN llal,ſen Alutethet⸗ Ge, lis O ulti relsted oſibn niſtlenl/ itc, D Dl- 28 — 86): 0: £ ð &αNHοmsr6σſνmsr οσNισdυsoͤhbσdHναvννοð[‿UCHπισvſτw tοο „⁵ο τ⁄‧æ? T90 ααοοονυdσσωναwονυν̈No DISCURSUS V. Plenitudine divinarum gratiarum ſuperſuſa eſt B. V. Maria. ARiplicem gratiam, cujus capax eſt pura creatura, enu- merat, ac diſtinguit S. Antoninus. 4. part. tit. I 5. cap. 16. Eſt enim gratia gratum Deo faciens, propter ſan- Ctitatem; eſt gratia gratis à Deo data, propter aliorum utilitatem; eſt gratia privilegiorum, à Deo collata ad ſingularem ſublimitatem: Quæ nunc creatura triplicem hanc Exordium.“ gratiam âà Deo accepit, cum veritate gratiâ plena dici poteſt; ſan- GRiorem, ac ſublimiorem omnibus creaturis Beatam Mariam ſemper Virginermn ſuprà jam demonſtravimus, reſtat, ut & utilem generi humano videamus. A quâ ommnes gratiæ manant in Ec- cleſtam militantem, ſcribit S8. Bernardinus Scnenſis. ſerm. de An- Dunt. B. V. art. I. Cap. 2. Triplici igitur hàc gratià plena fuit Virgo Maria, ut proinde optimo jure dicere valeat illud. Eccleſ. 24. cap. In nae eſt omnis gratia digniſſima, quam juſſu divino gratia ple- SS. Patres. Rain, Archangelus ſalutaverit, cui & nos 88. Patrum ſententiis fa- mulemur. Bene ſola gratiàbplena dicitur, quæ ſöolagratiam, quam nullaalia meruerat, conſecuta eſt, ut gratiæ repleretur §. Ambro- Authore definits. Ambroſius ſuper Lucam lib.2. cap. I. Ave, in- Aus. quit, gratia plena, & hene plena, quia cæteris per partes praſta- tur, Maria verò ſimul tota infudit plenitudo gratiæ ſubne- §. Hierony- Ctit S. Hierony mus tract. 9. ePiſt. 10. ad Paulum & Fuſtoch. Iacir- mus. cô gratiä plena cognominata eſt, eò quoòd ab impletione piritus Gomnibus gratiis abundaret, & Lirtute‿Atiſſimi obumbrare- §amane tar. perpendit 8. Achanaſius ſerm. de Deiparà V. Jola ! irgo Ma- a plenagratiä fuit, inter puras creaturas, quia majorem gra- §. Antonin- Ziam habere non potuit. S. Antoninus part. 4. tract. I5. Cap. 15. mim ni nuntrit hutde —.— 11 Ouami lunmdſe ifuirtlen c uu Den l etienah Thomnas3,P nie eha⸗ en umili iitatotan Cuced Victo wniculata, Utue. B. Lat mtum fuit ohuoceti⸗ entomnes mes Auyeli Ebultisio Ma iigtit un Elod B. V.lib. blerem del eſenim ele Unfurtit, 4 lt, ut ni⸗ ncedeaucB⸗ undlxefit, Miggtiarun Ume, 1ſeigide — 1crentutuen Durrtie l,e, eld,ProNe propterddon aDeocol. da tigllent cieiport! Bentam M feltarotcene ie Mtenentn enlslermnee üplenfiſt 00. Pocke,ue ciinoleie erummſelrnme ltſlihini Gitenhl D2,) ſper ott i⸗ Algritli Nkokoch peunehn rnittatt NVNN iAntina Plenitudine divinarum gratiarum ſuperfuſa eſt &c. 29 8. 1. Quid mirum, ſi gratiä plena erat, cum quà Dominus erat 8. Bernandus ſerm. ſuper miſſus eſt. B V. Maria tantam gratiæ Berhar- obtinuit plenitudinem, ut eſſet propinquiſſima Auctori gratiæ, ita, quòd Deum, qui eſt plenus omni gratid, in ſe reciperet, & eum pariendo, quodammoaogratiamad omnes derivaret. S. Thomas 3. part. quæſt. 27. art. 5. ad I. Quia humilitas, locus éſt S. Tkomas. gratiæ Dei, adeò, ut tantum gratiæ capax ſit aliquis, quantuùm Juerit humilis: ſicut B V.virtutem hanc perfecté, & totam poſ- ſeditita totam eam gratia implevit, totamq; decoravit. Richar. Richardus dus de S. Victore cap. 26. in Cant. Ulbiq; ſancta, ubig, plena, ubiq, às. victore immaculata, ſanéta quidem mente, & corpore blena gratiâ &‿ virtute. B. Laurentius Juſtinianus lib. de caſto connubio, cap. 9. B. Lauren- In tantum fuit Maria præ maxim gratiæ plenitudine ponde- tius Juſtin⸗ roſa, quod, ſi it ſa ſola in una ſtatera poneretur e und parte, &- cateri omnes danoti, tanz novi; qudm veterts Teſtamenti, &- omnes Angeli inaliä, ipſa amplius ponderaret. Bernardinus 8. Bernardi- de Buſtis in Marial. ſerm. 7. de Annunt. Chriſtus Mariam reple- dus de Bu- vit gratid, quam retraxit à nagogâ. Richardus à S. Laurentio de laud. B. V. lib. 9. Gratia ſanctal irginis eſt immenſa. S. Epipha icherdus nius ſerm. de laud. V. Eleemoſynaria Dei est, Virgo Maria, S. Epipha- omnes enim eleemoſynas & gratias, quas Deus de Cœlo in Ter- nius. ram mittit, Maric ſug fienaas commiſit: In tantum enim eam dilexit, ut nihil nos habere voluerit, quod per manus ejus non tranſiret. Jacobus de Voragine in Mariali ſerm. 4. litt. E. con- Jacobus de cludic denuò Bernardus ſerm. 2. in Aflumpt. B. V. Ouis enim va- Voragine. cuam dixerit, quam ſalutat Angelus, gratiâ plenam? Häc Ma- rianà gratiarum plenitudine ſuffulti, Conceptus formare præſu- mimus. CONCEPTIUS I. Indefeſſus rerum naturalium inquiſitor Plinius lib. 1I1. Confirma- Natural. Hiſtor. cap. 16. de laborioſis & puritati ſpecialiter de- nlen De- ditis apibus obſervat, quoòd mundiſtſima hæc animalcula, ce- ram illam virginalem, in quà Rex apum generandus eſt, ex iplo naturæ inſtinctu, de ſeleckiſlimis, miræque pulchritudinis, 30 Diſcurſus V. Horibus, & de optimi odoris herbulis, ſingulari diligentià ſoleant præparare: Cœleſtium apicularum Regenm ſapientiſſimum, eſſe Chriſtum Jeſum, quis ignoret? Ceram virginalem, de quàâà, Rex hic mundo natus eſt, intemeratam eſſe Virginem Mariam, non eſt, qui diffiteatur: hanc ergo Ceram virginalem, Genitricem Dei, divina apis, Spiritus Sanctus de ſelectiſſimis virtutum flo- ribus, de optimo divinarum gratiarum odore ſingulariter pra- paravit, in paradiſo enim non eſt flos gratiæ, de quo ſuavitatem odoris, non det Maria, adeò præparata eſt habitatio incarnati Verbi Chriſti jeſu. Meliori nempè cynnamomo profundiſſi- mæ humilitatis odorant Confeſſores, pretioſo patientiæ aroma- te Martyres, ſuaviſſimo caſtitatis balſamo Virgines, Sancti deni- que omnes ſpecialia ſpargunt, virtutum ſuarum odoramenta, Beatiſſima Virgo autem, cynnamomo humilitatis, patientiæ aromate, caſtitatis balſamo, ſummatim omnium virtutum, ac gratiarum, generali fragrat odore, in cujus perſonà jam dudum locutus eſt Salomon. Eccleſ. 24. cap. Sicut qnnamomum & balſamum aromatizans odorem dedi: Quaſi Myrrha electa dedi ſuavitatem odoris: & quaſi ſiorax, & galbanus, & un- gula, & gutta, & quaſi libanus non inciſus vaporavihabita- tionem meam, & quaſi balſamum non mioctum odor meus. Ego quaſi terebinthus extendi ramos meos, & rami mei honori & gratix. Confirmat conceptum hunc S. Thomas de Villà No- và Conc. 3. de Nat. B. V. Quidquid in quolibet Jancto fuit illu- ſtre, in illa (Marià) fuit; in illa patientia fuit Job, manſuetudo Moyſis, fides Abrahaæ, caſtitas Joſeph, humilitas David, ſapi- entia dalomonis, zelus Eliæ ; in illa puritas VEirginum fortitudo Martyrum, devotio Confeſſorum, ſapientia Doctorum, con- temptus Mundi Anachoretarum: in illa donum Japientiæ ſci- entiæ, & intellectus, donum Pietatis, & Fortitudini, & o⸗ mnia dona, & omnis gratia. CONCEPTUS II. Mariæ nomen, Mare interpretatur Dionyſius Carthuſia- nus lib. 3. de laud. Virg. art. 3. Quid ergo ſimilitudinis nges 5 abet Uiroum MM nliſenii e lave Mrderaphn ilfmmuje, lſthrunet , ninuſ ulitip encguevit Mrcreentes MMonnischa Ulatie A mchurum ngrcrie A). yrumint in Mari Uitfunminci Mien. Acd miitrantin t; Alivosr Unum Kabe Khocor, eruamt Enncifetban ndgevot ng tokiggh eiipnn uſelunare lmſ um lemper M,6,0 voa ſit 4 4 Aorume ligentiſe datilimun emncdebid m Maramer em, Cehinon s vitemunk. ngulriar ofiaft. baioinenn dino roint palientiennn ines Onneite in Odotme ltatb, ni. urnvironun ronajant Ienan Mmt elbatehi veſonulle potormn Mineikmn, Omma telli eruychſil h, if, itaD hinnn ſnm uDdtmm Nntpen Pyrtilcriht Il onſult⸗ Inint, Plenitudine divinarum gratiarum ſuperfuſa eſt & u c. 31 habet cum Maria?! Ncut nullus valet guttas maris dinumerare; inquit ſic miſericordiam, gratiæ excellentiam, gloriamq; Ma- riæ, nullus valet exprimere. Alià ſimilitudine correſpondet Doctor Seraphicus Bonaventura in ſpeculo B. V. lect. 3. Maria dicitur mare, propter afftuentiam & copiam gratiarum; un- de ſeriptum est in Eccleſiaſte: omnia flumina intrant in ma- re: ſiumina ſunt chariſmata Wiritüs & unde Joannes dicit: Qui credit in me, ſicut dicit ſcriptura, flumina de ventre ejus uent, aquæ vivæ, hoc autem dixit de Siritu, quem accepturi erant credentes in eum. Omnia ergo fiumina intrant in mare, dum omnia chariſmata danctorum intrant in Mariam. flumen enim gratiæ Angelorum intrat in Mariam, & flumen gratiæ Patriarcharum, & Prophetarum intrat in Mariam, & flu- men gratiæ Apoſtolorum intrat in Mariam, & flumen gratiæ Martyrum intrat in Mariam, & flumen gratiæ Conſeſſorum intrat in Mariam., flumen gratiæl irginum intrat in. Mariam, omnia ſlumina intrant in mare, id est, omnes gratiæ intrant in Alariam. Addo & ego: verè gratià plenam: ſicut nunc aquæ omnes intrant in mare, & per certos aquæ ductus in flumina fontes, & rivos redundant, ſic omnes gratiæ Sanctorum intrant in Mariam & ab eâ in univerſos Clientes derivantur. Sic conclu- dit S. Doctor. Quid mirum, ſi omnis gratia in. Zlariam conſtu- xit, per quam tanta gratia ad omnes conftuxit. Melliflua 8. Bernardi verba non incongruè libet adaptare. Altius intuemi- ni quanto devotionis affectu, à nobis ariam voluerit hono- fari, qui totius boni plenitudinem poſuit in Rlarid, ut proinde; Iquid ſpei in nobis est, ſi quid gratiæ, ſiquid ſalutis, ab es nove- fimus redundare. Ita ille: In Nativ. Virg. de aquæ ductu. CONCEPTUsS III. Sponſam ſuam, quam obumbraverat, Spiritus 8. grati4 plenam, ſemper Virginem Dei Genitricem Mariam deprædicat Cant. 6. quòd ſit: Aurora conſurgens: pulchra ut luna, elelcta ut ſol. Auroram declarat Rupertus Abbas lib. 6. in Cant. Ncut au- rora 22 . Diſcurſus V. rora quotidiana, finis præteritæ nocti, & initium diei ſequen- tis, ſic nativitas tua ex ſemine Abrahæ, clara ex ſtirpe David, finu dolorum, & initium conſolationis fuit, ſinis triſtitiæ, &læ- titiæ nobis extitit princibium. Clariùs adhuc S8. Bonaventura, in ſpeculo B. V. lect. 11. Aurora est Beatiſima! irgo Maria, quæ inter noctem & ſolem, inter hominem injuſtum & Deum juſtum est optima mediatrix, optima iræ Dei reffigeratrix. Teſtatur B. Bernardus dicens: Ncurum jam habet homo acceſ- ſum ad Deum, ubi mediatorem cauſæ ſuæ, Filium habet ante Patrem, & ante Filium Matrem Filius nudato corpore, Latri oſtendit latus & vulnera, Maria Filio bebtus &- ubera: Non poteſt ullo modo fieri repulſa, ubi concurrant, & berorant tan- ta charitatis inſignia. Pulchram ut luna, unigeniti bili Dei Matrem inſinuat Bernardinus de Buſto in Marial. part. 1 I. Fer. 2. Gicut enim luna nobétem illuminat, fugat tenebras, ambulanti- bus in nocte iter oſtendit;, ſic tu tenebroſam hanc lacrymarum vallem, Mundum videlicet, ſyl vamq; feris plenam illuminas, errantes reducis, peccatoribus iter, per quod ad cœleſtem batri- am pervenire poſſint, oſtends. Quemadmodum etiam luna lu- men àſole recipit, receptumq; reſlectit in terram; ita tud ſole juſtitiæ, tuo dilect imo filio illuminaris (nam revera lucerna tua eſt agnus. Apoc. 11.) lumenque recebtum in munaum refle- Gtis, tu enim es lumen ad revelationem Gentium, & GCloriam plebis tuæ Iſraél. Electam ut ſol-præ millibus Virginem repræ- ſentat Richardus à S. Laurentio. de laud. B. V. cap. 7. dol tan- tæ liberalitatis eſt, quòd ànulla Creaturà, quantumque fœtente E& ſordidâ, ſiſit ei expoſita, radios ſuos avertit: Emiliter net Maria, à quantumcunque viliſſimo peccatore, ipſam ſideliter invocante, avertit reſzectum pietatis ſuæ. Ave igitur præ mil- libus, ave, gratià plena, CONCEPTUS IV. Liber Judicum cap. 6. narrat, vellus Gedeonis de rore Coœli guttulis, quaſi tot pretioſis margaritis repletum fuiſſe, qui⸗ ytutne Cbogere u, Koca u jtom ho⸗ corda bumn irichard Ckgeontz, lone ke/ urilie bonnibenee Uibpeream go graria Docliſe pinem, Ricorposet Am B. Vn te”eCol lnen de ca⸗ Pünansmitti, inreligvos ennus. Tuc Mturrie; Unftifiof, Gefute ſ moltmſer ytunn greri Nirccgiee; lni ( Ulhrätom. halke ezo⸗ hen⸗ ⸗ — ncheiſge⸗ ireei enſtriedl 8 Bomnemn, 4 Mar Nuncyr ͦſefigeunn Cbethtonn iliunzibetn tocofpotbe⸗ Nc kye leyanilen Adcoletene lunnetiathe tan, ietg, nreverthr. ninnuntn 0. 6 Virtginente 100,. N Anrunhre 4 . ejtit: Afe ſore, Prfia AMeigiupe W. Gelend ⸗ Slepleuat ire . = Plenitudine divinarum gratiarum ſuperfuſa eſt &ρ. 3 quibus devellere expreſſis, & de conchà quâà replebatur, ſtillanti- bus, ſicca quaquaverſum terra recreabatur. Quem creditis:. myſticum hoc vellus prægurAllei Beatam Vicginem, gratias in corda humana ſtillantem, non obſcurè ſignificabat; ſic enim ſentit Richardus à S. Laurentio de Laud. B. V. lib. I. C. 8. Ipſa ver- lus Gedeonis, Jud. 6, madefaclum rore gratiarum, quòd com- preſſione leviſſimâ devotæ ſalutationis, & orationis Jarga di- ſtillabit ſtillicidia ſuper terram cordis humani. Sicca nimium ab omni benedictione divinaâs terra cordis humani permaneret, niſi ſuper eam de plenitudine gratiarum ſuarum, largè ſtillarer Virgo gratiàâplena. Doctiſſimus Gerſon tractat. 9. ſuper Magnificat. Mariarn Virginem, Collum Eccleſiæ candidum, intitulat, etenim Ec- eleſia corpus quoddam eſt myſticum, cujus Caput Ohriſtus eſt. collum B. Virgo, reliqua vero membra ſunt Chriſti fideles. Guræectè collum Virgini attribuit? Cibum & nutrimenta ne- ceſſaria, de capite per collum, natura corpori, ejusque mem- bris transmittit, pari modo Eccleſia cibum gratiæ, de capite ſuo Chtiſto Jeſu, per collum candidiſſimum, Virginem immacula- tam in reliquos Chriſti fideles transfundit. Verba Auchoris re- citemus. Tu collum Eccteſiæ firmiſſimum, & Candidum, tan- quam turris eburnea, tuconnelti Eccleſiæ membra ſuo capitiz Chriſti Filio tuo, tu ſuſtentas, tu vitales hauſtus prima ſuſcipis; E& refluis, tu ſuſpiras, & reſpiras in Eccleſiæ corbus univerſum. Ad amuſſim ſcribit S. Hieronym. ſerm. de Aſſumpt. Virg. Omnis plenitudo gratiæ, quæ est in Cbriſto, est in Maria; in Chriſto, Iicut in capites in Marià, ſicut in collo, corpori Eccleſiæ trans- fundenti. Claudo Conceptum hunc cum Ven. P. Joanne à Je- ſu Mariâ tom. 4. epiſt. ad B. V. ſic exclamante. O collum Eccle- ſiæ ſanétæ ebore puro amœnius, quo mediante jungitur ille cabi- ti, & ſponſo ſuo! Abljunge me ſummo illi ac ſempiterno bono, & Cgg 4 Jeſum 34 Diſeurſus . 3 Jeſum benedictum fructum ventris tu, mibi post hoc exilium oſtende. O Maria, gratiâ plena! CONCEPTLUS IV. Locum theſaurorum Dei, Mariam Virginem appellat B. Albertus Magnus in Bibl. Maria. Evang. Matth. n. 22. lpſa eſt locus theſaurorum Dei, Matth. 12. bonus homo, id est, Chriſtus Deus, & homo, de bono theſauro ſuo id est, irgine Marié pro- fert bona ſcilicet miſericordiæ, gratiæ & gloriæ. Cùm Deus ſo- lus propriè bonus ſit, filius hominis aptè bonus homo dici pot. eſt; Maria autem, ut ſcribic doctiſſimus Idiota in Prologo de Contempl. B. V. Theſaurus Domini eſt, & theſauraria gra- tiarum ibſius. De hoc theſauro bonus homo multa bona pro- fert, de hoc gazophylacio peccatori veniam, ægro ſalutem, egentibus auxilium, lætitiam moœſtis elargitut, per Mariam enim coœli reſerantur, internus occluditur, culpa ſolvitur, dæ. mon ligatur, mors deſtruitur, & vita reparatur. Dicente Bernardo ſerm. de Nativ. B. V. Redempturus humanum genus, bretium univerſum contulit in Mariam, ut & homini eſſet gra- tiã plena.- CONCEPTUS V. Poſtquam Chriſtus Dominus in arâ crucis, omnia amariſſi- mæ Paſſionis ſuæ myſteria conſummàſſet, inelinato capite tra didit Siritum. Joan. 19. cap. Nahat autem juxta crucem Ze- ſu Marter ejas. lbidem ad quem putatis, agonizantem Dei Filium inclinàâſſe caput? Auc quid inclinatione hac ſignificare voluit moriens? Reſpondet quæſtioni Cardinalis Hugo. Incli- nato capite tradidit Siritum id eſt, eæ parte Matris ſuæ, quaſi diceret,; per iplam veniam petite,ipſa enim eſt oraculum miſeri- Cordiæ addit Marianus calamus S. Joannis Damafceni orat. de Dormit. B. V. quæ poteſt, & vult, à noſtris miſerus eripere, & bonis omnibus cumulare. Finio rirud —,— mnioct iar igitn Drscunm inelehlur enirejen n, lri Dom lerrttum Nen! Gxrlti⸗ lthe Viter ede⸗ nemapzelr l,110 Miec i 6 gne ni Omben Shomnociine 2 nftopnt eſaurgien Wolrabonn⸗ ,egooll It, Per ti palolnimne ur. Des dufnanpnege hotainche⸗ . 7 otoniddrtI uto ien ruMN goninmen) ne hielgue. lsogo N uctlunnſ weeni cfüierßit Plenitudine divinarum gratiarum ſuperfuſa eſt &- c. 3 — Finio cums. Fulberto Carnotenſe ſerm. I. de Nat. B. V. Exordium. Veniant igitur ad eam peccatores cum 1 heophilo tunaentes rea pectora cum interno fletu, ipſi quog, ſi veré pœniteant, ve- nmiam adepturi, de quorum numero tibi aſſitentibus nobis, ut ubvenire jam, & auxiliari digneris, imbloramus. O& prae- lecta! 6ſanéta! 6 venerabils, & imperioſa?! 6 clemens, &. propitia Domina noſtra! quò poſſumus recuperare, & habe- re bergernam gratiam Filii tui Jeſu Chriſti Domini noſtri. Amen! Gratiate fecit plenam, mala longe rejecit, Utpeecatori, des benè per te mori. Qui te rogat ſupplex, ut ſis ei gratia duplex, Cedet in orbe malus, ſis ibi noſtra ſalus. GgS 88 2 Dl- . 36 3): &: (5— A3 3 2 5 A E E See S. Maria purior fuit omni creaturd', ſive quæ in cœ- lo est ſive quæ in terrd. Uriſſimus eſt Spiritus Sapientiæ, qui nullâ coinquinæ- tur maculà, nullà tangitur iniquitate; purior ſole eſt, & à ſolis cordibus, & in Spiritu DElambulantibus, ap- prehendi ſe patitur. In malevolam animam non intra- Exordium. bit diritus Japientiæ neè; habitabit in corpore ſubdi. to peccatis Sap. I. cap. An non Spiritus Sapientiæ intravit in Virginem, quando in ancillam Domini, Spiritus S. ſupervenit, & Virtus Altiſſimi obumbravit eamimalevola igitur anima Vir. ginis eſſe non potuit, in quam Spiritus Sapientiæ puriſſimusin- ravir. An non ipſa Sapientia divina, Virginis habitavit in cor- pore, quando Dei Verbum Care facum novem menſibusinim- maculato Virginis utero latitavit? Quis ergo corpus illud pecca. tis ſobdi tum dicere audiat, quòd ipſa divina ſapientia in habitare non eſt dedignata? Pura itaque animâ, & corpore, purior omni 36, Patres. etiah angelicâ creaturâ, puriſlima poſt Deum fuit Virgo Maria. Puriſſimo huic ſapientiæ habitaculo 88. Patrum fufftagia paren- tabunt. Oecens erat, ut eà paritate, quà major ſub Deo nequit int elligi, Virgo illa niteret, eui Deus Pater untcum Filium ſuum, guem de corde ſuo æqualem ſibi genitum, tanquam ſeipſum dili- gebat ita dare diſponebat ut naturaliter eſſet unus, igemq; com- munis Dei Patru, & Lirginis Filius, & quam ipſe Filius ſub- Nantialiter facere ſibi Matrem eligebat, & de quâ Piritus G volebat, & operaturus erat, ut conciperetur, & naſceretur ille, §. Anſel- dAe gaoprocedebat. ſeribit 8. Anſelmus de Concept. B. V. cap. 18. mus. Jota pulehra absèq, delicto, ſine mentis & corporis deformitate, §. Laurent Deo & hominibus amabilis habebatur. ſubjicit S. Laurentius Jultinian. Juſtinianus ſerin, de Nat. B. V. De bac brobter honorem Domini, 2 =èð nullam 4 4 H — lenprorſ⸗ entit . ſen elt, un, N na Neſton ulkn hat nt Kraphic 1. N. e, Deum leperet, Lxramn ha Uinaturade Non en. lliarium. n habere, 11 ſ vt ropr cuſe di lynardosſe numn, g Criſtum ſecth / rin Cand, n1, (aP. 3. Ihenoilte br nDenme (mniur; ſecl Pnbeiſion Ann Dermate Urlmgeltde IIr, r Obter napbosne Kin Dulaconnun 3 Putiorſei nbolantbbist nennimnin incorporeſ ieave innmn tosdſchen igituranumn teporiſimme Shabitarto nwenſbune rpzfllokfe Pienminiln poreporone tnit inol Mfkager r ſubDor, Cuſaihuner niſe kuluglenee unßpelar le ihin Mdi erh h ucfnn ſets liu⸗ Hopefenn . Mtaria purior fuit omni creatur, ſive quæ &0wiuG ä. 37 nullam prorſus, cuùm de peccatis agitur, habere volo quaſtio- nem. ſentit S. Auguſtinus lib. de naturâà, & gratià cap. 36. Jeme. S: Auguſſi-⸗ „. U0 rarium est, in Maris Lirgine, propter Eilium, ponere culpam 8. Cyrillus. contra Neſtorium. Congruebat Avocatam generis humani, us- ut nullum haberet peccatum, quod ſuam conſcientiam remor- deret. ſeraphicè difkcurrit S. Bonaventura in 3. lent. diſt. 3. art. 2Z. 8. Bonaven- quæſt. I. Neſi ab omni vitiorum contagione penirus burgata tura. fuiſſet, DBeum, DEI Filium generare non poſſet, ut enim Eirgo conciperet, Virgo pareret, ſumma ſandtitate, ſumma puritate opus habebat. Richardus à S. Victore lib. 2. de Emmanuele cap. Richardus 36. Puram hanc Lirginem, & ab omni prorſus labe vacuam, ²5. Victore. totànaturà delegit Deus. S. Andreas Cretenſis orat, de Nat. S. Andreas B. V. Non enim decebat ſanctuarium Dei, domum ſapientiæ, Cctenſis. teliquiarium piritus, Urnam Mannaæ cœleſtis, aliquam in ſe labem habere. S. Thomas de Villà Novâ. Cant. 3. de Nat. B. V. S. Thomas Abſitut proprii quidquam inquinamenti, domus hæc aliquan. 4. 1 No- do habulſſe dicatur, ut in eâproinde ſcopa Lazari quareretur. 8. Bernardus ſerm. 2. de Aflumpt. V. Inter tot animas omnium 5. Bernar- hominum, qui ſalvantur, ut eleéta columba est una illa ſola, dus. quæ Chriſtum genuit, EQirgo Mater, puella Maria, quæ purita- te profelctò Cherubin, & Qeraphin antecellit. Theodoretus Theodose- Hib. 3. in Cant. Concludit S. Bernardinus Senenſis tom. 3. ſerm. tus. 6. art. 2. cap. 3. Cùm Deus ſumma ſit puritas, conſequens eſt, ut homo ille præ omnibus cenſeatur puriſſimus, qui cæteris al- tiùs ad Deum elevatur, Deo præ reliquis magis appropinquat, & unitur; ſed Beata Virgo, tam alté ad Deum elevata, tam pro- 8. Bernar- pinquè ipſi unita eſt, ut altiùs elevari, Deoque propinquiùs, diaus Se- quàm per mMmaternitatem uniri non potuerit, ergo præ omnibus enſ. puriſſima eſt Dei Mater, quam proinde filiali reverentiâ venere- mur, ut obtentà Spiritús 8. gratiâ, angelicam ejus puritatem Conceptibus non obſcuris deducentes, Fili ſapientiæ nomine- mur, & ſimus. Ggg gg 3 CON. 3989 Diſcurſus Vl. u — MWIiHn, NI C O N CE P 1T G S I. oniars ſeltleroge Corfrma- De operatione Lucis veræ venientis in hunc mundum, cwen, Eihe tio ſeu De- ſcribit S. Joannes Evangeliſta cap. I. Lux in tenebru lucet megha ductio. genebræ eam non comprehenderunt. Num tenebris adeò con. mindlbit traria lux eſt, ut eam tenebræ comprehendere non valecant! mhrb Quæſtioni huic reſpondet experientia quotidiana, quàâà tantd leſetin minus tenebrarum experimur, quantò magis lux lucet; ſic ad (uorigin⸗ ortum ſolis ſenſibiliter cedunt cenebræ, dum clara dies eluce- PMiomnieg ſcit. Gratia Dei, lumen animæ, appellatur, lumine hoc ple. Wmn C, na fuit B. V. Maria præ omnibus creaturis, ideoque eam pecca- culamolte torum tenebræ non comprehenderunt, quæ puriſſima ſem- per extitit, & poſt Chriſtum tota lux fuit. Ita B. Albertus Ma- C gnus in Bibl. Maria. Evang. Secund. Joan. num. I. Ipſa ett lux noſtra, quæ poſt Deum illuminat omnem homiem, venientem yronum In hunc munaum. herdalom. – — F ayBonaven CoONCEPTUS I. H mopromi Magdalenam, generofiſſinum exemplar pœnitentium, bli ro, Chriſtus Dominus in domo Simonis leproſi Mariæ nomine Alangee, non eſt dignatus, ſed tantùm ſimpliciter Mulierem compella. aimn bl⸗ vit. Vides hanc mulierem. Luc. 7. cap. At verò poſt glonoſam An ca reſurrectionem ſuam ſub formà hortulani apparens, Dicit è ni o Jeſus: Maria. Joan. 20. cap. An fortèin domo Phariſæi ſa- ftimmn Iuberrimo Mariæ nomine mulier illa digna non fuic? In domo Läni Simonis peccatorum foæcibus maculata.Mulier in Civitatepec. Aie en catrix, Magdalena apparuit, pro hoc ſtatu eam Dominus pu- din alih riſſimo Mariæ nomine indignam judicavit, ne peccatricis im- Nenann⸗ puritas angelicam Virginis Matris puritatem adeptione nomi- rhte . nis dehoneſtaret; verùm poſt reſurrectionem, abluta à pec. ieeein catorum ſordibus Magdalena, rigidis ponitentiæ, &magnæz ( dileionis operibus, gratiæ Dei cooperans Maria à Jeſu nomi- ninlia nari inaudiit, ut omini laborioſo nomen puritatis cederet in kehelca mercedem, & de amaris peccatorum lachrymis ab Authore iſtaem omni- 1 une iulnln erebtuerg nebris adede 1e non Wln lnna, Ain laxlucet iel Gata Clg Uotnine hort oqeeangen E porilimk. 1a B. Albenul n 1. t Men, Aint . Pler Neimt Mit ialieremcon Fpoſget parend,1 donno Yt gon td erinCivtA MennDonm ne elalick N Aeptonet⸗ enn, Ablni⸗ lenke, E Mlrniſi. omntrbe, e ſnisn . &MWvaria purior fuit omni creaturd, ſve quæ & uc. 39 omnium, Maria nuncupari, ſe dignam redderet. En! quan- tus puritatis odor vel in ſolo nomine Mariæ reſideat, quæ integra vitæ ſcelerisque pura, Matris puriſſimæ nomen ſemper geſſit, & omen. Et hoc quidem nomen dedit tibi tota Frinitas, Ma- ria! antequam in utero Annæ concipereris, ut de angelicâ tuâ puritate dubitare fas non eſſet, unde doctiſſimè Idiota de Con- templat. B. V. cap. 2. Tota pulchraes, Virgo glorioſiſſima, non inparte, ſed in toto, & macula peccati ſive mortalis ſive venia- lu, ſive originalis, non eſt in te, nec ungquam fuit, nec erit, ſed ad- Aſt tibi omnis gratia naturalium honorum, ſpiritualium chariſ- matum, & œleſtium donorum. Mariâ nunc puriorem, ſi potes reaturam oſtende- CONCEPTUS III. Thronum Salomonis de ebore grandem, quem 3. Regum, fecit Rex Salomon; Mariam Virginem intitulat Doctor Sera- phicus Bonaventura in ſpeculo B. V. lect. 2. TIhronus Jalomo- nis eſt elaria, grandis omninò ingratiâ & glorii. De hoc throno promiſit Deus per os Prophetæ, quòd ponet eum ſicut dies cœli: Ihronum ejus, ſicut dies cœli. Pſalm. 88. Mira ſimili- tudo!? An dies cœli à diebus terræ aliquid diverſum habentidiffe- rentiam obſervat magnum Eccleſiæ lumen Auguſtinus tom. I. in Pſalm. &8. Conc. 1. Colloq. 198. Dies coeli, inquit, conti- nuò ſereni ſunt, & immutabiles, dies terræ autem horis ſin- gulis ſpeciem mutant, dum nivibus, pluviâ, vaporibus, aut etiam nebu is obtenebrantur. Mariam ergo thronum ſuum, ſicut dies cœli divinus Salomon poſuir, quia eam gratiarum ſerenitate continuam, & puritate vitæ fecit immutabilem, quæ proinde nec vapore peccati originalis turbari, nec peccati ve- nialis nebulâ obrui, nec ullâ peccati mortalis tem peſtate potuit obtenebrari. Concludit itaque lib. de naturâ & gratiã cap. 36. QRimus, quòd ei plus gratiæ collatum ſuerit, ad &ncendum ex omni parte peccatum, quæ concipere, ac parere meruit eum, uem conſtat nullum habue peccatum. O thronum de ebore . puri- 40 Diſcurſus VI. Puritatis Marianæ candidiſſimum, & auro charitatis fulvo nimis, divino Salomoni eximiè præparatum! * CONCEPTUS IV. Arcæ fœderis B. Virginem aſſimilat B. Albertus Magaus in Bibl. Maria. lib. aum. 4. B. Virgo tanquam arca ſœæderis. In quo conlſiſtit hæc ſimilitudo? Arcam fœderis juſſit Deus confici ex lignis Sethim. Exod. 25. cap. quod lignum fuiſſe rhamnum al- bum, affirmat 8. Hieronymus tom. 1I. lib. 12. in Iſai. cap. 41. fol. I157. Ex chamno igitur confecta eſt arca, & tamen neque in- trinſecus, neque extrinſecus quidꝗuam ſpinæ in eâ animadverti potuit, rhamnoſa, ſed non ſpinoſa. Arcæ huic puriſſima Dei Mater, & Virgo Maria comparatur, quæ quidem de ligno Sethim ſive Rhamno confecta eſt, dum à parentibus peccato ſubditis mundo nata apparuit; cujus tamen neque corpus, neque men- tem Deo ſemper immaculatam, ſive originalis, ſive actualis, vel leviſſima ſpina peccati unquam reprehendit, cui Symboliſta ſub. ſcribit: Pax intus & extra. Conceptum hunc firmo autho- ritate S. Ambroſii Eccleſiæ Doctoris ſerm. 2 7. Arcam autem, quid niſi ſanéctam Mariam dixerimus, ſiquidem arca intrinſe- cus portabat Ieſtamenti tabulas, Maria autem ipfius leſtamen- ti geſtabat haredem: Illa intra ſemetipfam legem, hac Evan- gelium retinebat: Ila Deivocem habebat, hac Lerbum: Ve-⸗ runtamen arca intus, foris g, auri nitore radiabat, ſed &O ſan- Ga Maria intus, foru’s LZirginitatis plendore fulgebat; Ila terreno ornabatur auro, ſta cœleſti. Arca per Anagramma cara transponitur, cara Deo, quia pura fuit Virgo Maria. Sie de eâà ſentit Alanus de Inſulis in cap. 4. Cant. lTotapulchra, id eſt, anima, & corpore, amica mea per gratiam, & obρσααa, &ma- cula non &t in te guia nüullum credimus in Lirgineante & boſt Conceptum fuiſſe peccatum. Quod & ipſe Matris puriſlimæ Fi= lius, ante Pallionem ſuam ſpecialiter obſervalle videtur. CON. Moin Cend,prot ſorum lani Cillunde ! ded eti mennecel lavabi orlaver⸗ nt: Hui Dominusna pondeoe Cme ldieſſen⸗ Ulecacit legt. Ar lted nont Unhecesop Uun: Maria im Klicer Reriervol tamunco⸗ nlanide uorumg dulebre. rno Pro, un elh n. od Uln, Dura, ut, tcam Gituien lbererice S. Maria purior fuit omni creaturd, ſive quæ & . 1r CONCEPTUS V. . Non ineptè quæri poteſt, quare Salvator noſter in ulcimâ Conà, profundo illo humilitatis actu, quo pedes diſcipulorum ſuorum lavit, non etiam laverit pedes Matris ſuæ? An forte, nn m quia aliunde munda erat, & conſequenter lotione non indige- ſeiecrhel bat? Sed etiam diſcipulis dixit: Mundi eſtis. Joan. 13. cap. Ec 5 tamen neceſſaria eis erat lotio pedum, adeò, ut recuſanti Petro: Unmunn Non lavabis mihi pedes in æternum: Reſponderit Dominus: ien Gnon laverote, non habebis partem mecum. Etrationem ſub- janxit: Qui lotus est, non indiget, niſi ut pedes lavet. Cur ergo neiemintr Dominus non præ Apoſtolis, Mariæ pedes lavare dignatus eſt: wiepmuiint Reſpondeo cum S8. Bernardo ſerm. in Cant. Dum in hac ter- W ré, & cinere peregrinamur, ab omni peccato ſaltem veniali 8Hd mundi eſſe non poſſumus; dicit enim dapiens. Prov. 241 ſepties e in die cadit Juſtus: per pedes autem animi cupiditates intelli- ſineeCu gi debent. Amortali peccato mundi quidem eſſe poterant Apo- diiPntalt ſtoli, ſed non ſic à veniali, unde ad diluendas animi cupiditates, la- huncfum vari pedes oportebat, ut partem cum Domino haberent in æter- Al num: Maria autem ab omni etiam veniali peccato erat mundis- ienacunn ſima, & licet in terrà ambulaverit, & cinere, maculari tamen ne ngſuſe vel leviter voluit, neque ullis animi cupiditatibus ſabju gari, ut en, A pedes mundos, ac pulchros conſervaret, quos proinde Matri Fi- lius non lavit, quatenus perfectam Genitricis puritatem, A poſto- lubet/ lis, quorum pedes lavarat, venerandam inſinuaret dicens: Viæ Auefis illius pulchræ, & omnes ſemitæ illius pacificæ, id eſt, mundæ à ANA peccato. Proverb. 3. cap. Et cum cceleſti ſponſo exclamans: tido Quam pulchriſunt greſſus tui in calceamentis filia Principis. It Cant. 7. cap. . . . rend Quòd ſi igitur Beatiſſima Virgo fuit tam ſancta, imma Epilogus. ignuzneh culata, pura, & ab omni peccato remotiſſima „ evidenter ſe- nign quitur, eam omnis peccati, Deique offenſæ eſſe inimicam: eridemn Virgini huic puriſſimæ, quæ ne quidem per unum inſtans in ſtatu peccati conſtituta fuit, placere, aut grati eſſe nequaquam Hhh hh poſ- 42 Diſcurſus VI. . poſſunt, quotquot in peccato mortali impoœnitentes vivunt: Advocata peccatum eſt, ſed pœnitentium, non obllinatorum; peroranti itaque Mariano Oratori acquieſcamus Joanni Dama. ſceno, orat. de Aſſumpt. Virg. Ipſa V'irgo est, Rsru amans, quocirca &corporis, &'animaæ caſtitatem De, Me⸗ ipſius gratiam adipiſcemur. Puriſſimam Virginem . trem ſincero corde, & affectu exoremus, ut nobis cum rhort virtutis, odium impetret, & horrorem peccati, què illi debitàſin- ceritate, & gratâ devotione ſerviamus, ac tandem vitam conſe- quamur æternam. Amen. Semper habet curam, tam corde, ac corpore puram, Ut ſe ſiſtat ei, ſponſa beata Dei. Qui poſcit quari, ſedmundo corde videri, Virgo cui placuit, ſponſa parensq; fuit. DI. ic. Nirgi Oor⸗ 4 Aro bant, Conler Lemblieres: uumarom hnesp unhrionen (Ebenſase lt tribua nuuafom⸗ Mcorpori⸗ Unerincon niggeniol lul ſi Ulitars lura Marfuprizii e Dbehn Mnngels, Iniim, 8. Uhe uie . enoletie Z. lentesvinn eftum eEErs ee Cg s el Ge E 3 Kz e seS3e e Ze ge iů9 8ſornnien. on DISCURSUSVII. ginem Del . . . tanen Sanlta Dei Genitrix, caſtitate Angelos ſupera- ddilicett⸗ vit, & homines. kemfiumco, N virginitatis Mariæ laudem canit ſponſus immortalis. Exordium. Odor unguentorum tuorum ſüper omnia aromata. Cant. 4. Aromate nimirum olim corpora mortuorum condie- Lofofe bant, ut ſaltem à vi odorum aliquod vitæ ſimulacrum conſervarent; ad condiendum IESU Chriſti Corpus cæte- hiler ræ mulieres ſua attulêre aromata, Virgo tamen Maria nihil un- . quam aromatis attuliſſe legitur, quia caſtitatis ejus odor, quàâ hu Virgines ſuperavit, & Angelos, ſuper omnia aromata erat ad in- corruptionem Virgineo corpori conſervandam. S. Ambro- ſii hic ſenſus eſt. lib. de virginitate Virg. ita ſcribentis. Vide quem nobis tribuas Virgo proceſſum, primus enim odor tuus ſuper omnia aromata: quæ in Galvatoris miſſa ſunt ſepultura, & mor- tuos corporis motus, membrorumque redoleret obiiſſe delicias. Cur ex incorruptà Virgine, Pater futuri ſæculi naſci voluerit, cau- ſam ingenioſam reddit Richardus Victorinus lib. I. de Emman. cap. 12. ut ſcilicet à Virgine caſtiſſimà primum naſcentis im- mortalitatis pignus ſortiremur. Acceßit ergo natura humana in Beata LVirgine quaſi quandam arrham, vel primitias futuræ incorruptibilitatis ſuæ, integritatem incorruptibilitatis virgi- neæ. Debebatur caſtitati huic præcellenti honos, ut per eam no- bis, & Author vitæ, & immortalitatis pignus obveniret. Quam præ Angelis, & hominibus præcellentem Virginis Matris caſti- moniam, & nos digniſſimis 8S. Patrum encomiis exalcemus. SS. Patres. Degebat quidem in carne, converſabatur ſupra carnem, carnis- Jue moleſtias neſciebat, talis profectò erat, ut nulli uſui ſerva- fetur, niſi divino. teſtatur S. Laurentius Juſtinianus ſerm. de S. Lauren- Annunt. B. V. Erat enim candidata multis meritorum vir- ane nli. Hhh bh2z tn. Diſeurſus EII. tutibus, & dealbatanive candidior, Piritüs Nancti muneribus ſimplicitatem columbæ in omnibus repræſentans: quoniam quidquid in eà geſtum est, totum puritas, & ſimplicitas, totum veritas, & gratia fuit, totum miſericordia, & juſtitia, quæ de cœlo proſpexit, &ideò immaculata, quia in nullo corrupta. S8 Hierony- ſeribit S. Hieronymus tom. 9. epiſt. 10. de Aſſumpt. B. V. ad Pau= mus. lam, & Euſtoch. Angelicam deniè, in terrà adepta est purita- tem, &- DEIſimilitudinem; meritò ergaprædicatur pulchra, qua, & divinam: & angelicam ſimilituainem iis terris est ade- Richardus pta. perorat Richardus à S. Victore cap. 26. in Cant. Caſtello non 6 Victo- incongruè Virgo Maria aſſimilatur, quam virginitas mentis, & corporis, quaſi murus undiq; vallavit, ut nullas unquam li- bidinis ad eam eſſet acceſſus, nec ſenſus ejus aliquà corrumpe- S. Anfel- rventur illecebra. diſcurrit 8. Anſelmus homil. ſuper illud Lucæ Mns. I0. cap. intravit jefus in quoddam caſtellum. Non incongruè ergo lirgo Maria Civitas Dei apphellatur, quam virginitas mentis, & corporis, quaſi murus ita e omni parte vallavit, ut S. Bruno. nullus unquam libidinis acceſſus aaeſſet. Conſentit 8. Bruno ſerm. I. de laud. B. Mariæ. Quæ est hac porta, niſi Maria?Ideo clauſaquia Lirgo. Porta igitur Maria,ter quam Chriſtus in- travit in hunc mundum, quando virginali ſuſus est partu, & genitalia virginitatis clauſtra non ſolvit: manſit intemeratum Jebtum pudoris, & inviolata intégritatis duravére ſignacula, 1 7 cum exiret ex Vugine, cujus altitudinem mundus ſuſtinere non SAmbro poſſit. ſubſcribit S. Am broſius lib. de Inſtitut. Virgin. cap. 7. Con- aus, cludit tandem Sophronius in cap. 2. Cant. Nidiligentins aſpi- cias, nihil virtutis estt nihil ſpecioſitatis, nihil candoris, gloriæ- que, quod non ex eâ reſplendeat, ideoque benè eam circumdant ores roſarum, & lilia convallium, ut virtutes virtutibus ful- ciantur & föormoſitas candore caſtitatis augeatur. Quam ut nos ſpecioſis Conceptibus augere posſimus, gratiam S8piritus Sancti ab eà enixeflagitabimus. CON- d — Thronn Ropnimisart lpkinu mdumagist einz cur de tonos hicd Enmwithrom ciſtirate Enonem,5 Mrin Vig eltthrona iſeraphic ero Jalo IlMsAng Penaa e⸗ ucenn Aec luciſinet, umebore. ipKomnit tpindi con udorezen i Venterej Tlörehemen Ibslerm. umucele nttuonni ommesdirt ntuain Ulktert. lupeneen nholsr Sanda Dei Genitrix, aſtitate Angelos . 4 — Nlinntenie 3 litnn Thronum Regium ſibi Salomon pretioſiſſimè exſtrui, & Corfrma- dalnenn Aab optimis artiñcibus de ebore præparari fecit. Non est factum “H ⸗ nrgle 6 tale opus in univerſis Regna. 3. Reg. 10. cap. Ars quidem mi- ucſn randa, magis tamen, de qua factus eſt thronus, ſtupenda eſt ma- Na e hte teria; cur de ebore thronum ſuum Rex fieri juſſit? An fortè luuturfllhn thronus hic Salomonis de ebore factus eſt grandis, ut Verbi in- tent carnati thronum animatum dignèprætiguraretè Sammam Vir- N (ſehn giinis caſtitatem indicaret? Filium Dei, & Virginis ſapientiſſimum NAnANH Jalomonem, Patris ſapientiam, intitulat Petrus Damianus ſerm. ui gqe Nativ. Virg. Sedes itaque regia, caſtiſſimum corpus DElI Ma- im tris eſt thronus Salomonis de cbore grandis, Virgo Maria.,. Ita ſher iiclu de càâ ſeraphice ſcripſit S. Bonaventura orat. I. de Nat. B. V. Iyro- Nuu nus verò Jalomonis est Maria grandis in gratiä, & glorid, ita ℳMRN ut nullas Angelas,mullus JRanctorum ei æquari poſſit, thronus il- tedα legrand, de quo dicitur: Fecit Rex dalomon thronum de ebore ſenetdchn grandem Accinit Mariæ Sponſus Cant. 5. cap. Venter ejus ebur- IM“ neus, diſtineétus Japhiris. Quam igitur uterus Mariæ virgina- guunlhyn lis cum ebore connexionem habet: omni flore ac nive candi- ueltpong dius, & omni ferro frigidius ebur eſt; chrono Salomonis de ebo- hrinene re grandi comparatur immaculatum Virginis Mariæ corpus- ellfeſel quia flore ac nive candidius, caſtitate Angelos ſuperat ac Virgi- cſihrnene nes; venter ejus eburneus, quia ab amore hujus ſæculi alienus, in ferro vehementius fri geſcebat. Unde cam ſic alloquitur S. Au. Günfgme guſtinus ſerm. de Incarnatione. u tota pulchra, tota ſormo- catent, O ſa, tota delectabilis, & tota glorioſa, tu maculaà nulla fu- deincid ſcaris, tu omni decore veſtiru, tu omni ſanctitate ditari: Ii ſu- ruſtten per omnes virtutes ſancéta in carne, tu cunctas ſœminas vincis c. Er pulctritudine carni, & omnes Angelicos piritus exceilentis gaumnh ſanétitatis. CONCEPTUS II. Experientià teſte docemur, quod, quidquid in profundis, & umbroſis vallibus ſitum eſt, mive candidius effloreſcat; ſic Hhh hh 3 natus 46 Diſeurſus II. natus ab origine candor præ cæteris floribus lilia convallium commendat: ſic proſapià nobiles fœminæ umbram in vallibus, & refrigerium continuò quærunt, ut corporis albedinem con- ſervent, & teneritudinem: ſic fuſurrantes in imis vallibus, rivi cryſtallo clariores eluceſcunt. In Mariam ſemper Virginem Wiritus danétus ſupervenit, & virtus Altiſſimi obumbravit eam. Luc. I. cap. ac proinde natus ab origine candor caſtitatis ejus, ſupra Virgines effloruit, ſuper Angelos excellentior eluxit: Ancilla Domini in profundisſimæ humilitatis valle delituit & in candidisſimum lilium excrevit, cujus odor ſuavitatis filium Al- tiſſimi in uterum virginalem attraxit, cujus humilitatem re- ſpexit Dominus, & plus quàm angelicam caſtitatem. FPul- chra permixtio virginitatis, & humilitatis exclamat S8. Bern- ardus ſerm. I. ſuper miſſus eſt, nec mediocriter placet Deo illa anima, in quà & humilitas commendat virginitatem, & virginitas exornat humilitatem. Ergo Lilium hoc candidiſſi- mum cum 8. Ephrem reverentialiter ſalutemus. Ave lilium convallium, & vallum fidelium, mundique ſalus. ſerm. de laud. B. V. CONOCEPTUS III. Arboribus homines Sapientia incarnata comparat, & ex fructibus cognoſcendos eſſe definit. Ex fruäctibus eorum co- gnoſcetis eos. Matth. 7. cap. Benedicta tu in mulieribus & bene- diétus fructus ventris tui. ait Eliſabeth ad Virginem Dei Ma- trem. Lucæ I. cap. Quis eſt fructus iſte benedictus in æternum? Jeſus Chriſtus, unigenitus Filius Dei, cui ſapientiſſimus Regum Salomon debiti honoris titulum ſubjunxit. Sap. 7. cap. Candor est enim lucis æternæ, ſpeculum ſine maculd DEl Majeſtatis, E& imago bonitatis illius. Ex fructu Virginem Mariam co- gnoſce ſi fructus Virginis, jeſus Chriſtus, candor eſt lucis æternæ, Virgo Mater, lucidiſſimus ſol erit, de quo candiſſimus radius lucis æternæ exortus eſt Jeſus Chriſtus. Conceptui huic pa- trocinatur S. Hieronymus, ſerm. 2. de Beata Virgine. & auli- en- mnt — nrilfie MMandor llincand, Mr. onſan a Veni eng. VUr lieſx N Umtomn 9 e lumut MeiGenir Igelis cal Eliper 5, npuritan nſiericon nllite,g ehices lultlalen lintiſee. inigure inntor caſt tolälmum Cnnn, Ei kſnr e Alllor ed. lciun hen Eferun Non Ren Clgcclen Gylnaptn le tgi — Ilia Conyalirt Priminzllin 8Abekinenan. misyalibue i⸗ enper igtr Ninicuning Candorclt Woelentorein, Voleceliunte Layitatsflvnt Ohumlitdem:. Caltitatecn. erclamnard ter uct l Gihinittene nmbhoccindd mnlG. Ael ve .ln I ncomphitt. ACtibsenn’ nulenhud Vgnen DN icſusinennn ieptiinufe en e 6l rinemn Muin. oretloätmn clocilnn Cnogtiße ,nige, . Sandta Dei Genitrix, caſtitate Angelos &. Az genter inſpicias, nihil est omninò Virtutis, nihilque ſpecioſitatis, nihil canaoris & gloriæ, quod non ex eà re ſplendeat, erat enim multis candidata meritorum virtutibus, & dealbatànive can- didior. CONCEPTUS IV. Sponſam ſuam de Libano oriundam Spiritus S. vocat Cant. 4. cap. Veni de Libano ſponſa mea, veni de Libano, veni coro- naberis. Ut quid præ cœteris terræ locis, Libanum pro domo familiæ ſuæ Maria elegit? Libanum interpretatur S. Hierony- mus tom. 9 epiſt. 10. de Aſſumpt. B. V. ad Paulam & Euſtoch. Candidum ut nix. Candorem nivis pro domo familiæ ſuæ Vir- g0 Dei Genitrix elegit, ut vel ab ortu immaculatam, Virginibus, & Angelis caſtiorem, ac nive candidiorem eſſe intelligeres. Ver- ba deſuper S. Patris percipiamus. Quidquid in eiôgeſtum est, totum puritas, & ſimpiicitas, totum veritas, & gratia fuit, to- tum miſericordia, & juſtitia, quæ de cœloproſpexit, & ideò immaculata, quia in nullo corrupta. CONCEPTUS V. De hùc eùâdem ſponsâ ſuâ canit denuò Spiritus S. Cant. 6. Una ett columba mea, perfecta mea, una ett Matri ſuæ, electa Genitrici ſaucæ. An de ſpirituali Genitrice Virginis Spiritus S. lo- quitur? Quæ eſt iſta? Spiritualis Mariæ Mater eſt gratia Spiritũs S. Neminator caſti Conſilii in Scripturâ facrà Spirits S. appellatur; pretioſiſſimum hoc ſemen caſti Conſilii, mundiſſimarum cogi- tationum, divinus ſeminator nulli creaturarum magis, quaàm ſponſæ ſuæ Mariæ Virgini Spiritus 8. largiter inſervit. Doctiſſi. mè Idiota, de Contemplat. B. V. cap. 2. Adest titi omnis gratia naturalium bonorum ſpiritualium chariſmatum & cœleſtium donorum. Non inepte FPlellus relatus à Theodoreto hb. 3. in Cant. Pleéta colamba est una illa ſola, quæ puritate profectò Cheru- bin, e Jeraphin antecellit, quæ Chriſtum genuit Lirgo Mater, puella Maria. CON- 4 Diſcurſus VII. CONCEPTUS VI. Sub pedibus Virginis lunam vidit joannes Apocal. cap. 12. Luna ſub pedibus ejus. Lunam luminare minus in Firmamen- to cœli Deus poſuit. Gen. I. cap. Cur ergo non ſupra caput Vir- ginis luna cum ſtellis apparuit? Cur ſub pedibus? Lunam incon- ſtantem, maculatam viciſſitudine obumbrari, ac decreſcere no- vimus; ut ergo Joannes in Virgine, quam viderat, Mariâ ma- culam non eſſe, agnoſceret, vidit lunam ſub pedibus ejus, quæ to- ta eſt perfecta, tota immaculata, cui teſtimonium reddit ſponſus. Cant. 4. Tota pulchra es amica mea, & macula non est inte. In quæ verba ſcribit S. Laurentius Juſtinianus ſerm. de Nativ. B. V. Lſam iritus J. cuſtodivit àlibidinis delectatione expertem, à carnis colluvione immunem, à libidinis delectatione expertem, ſæculi amore alienam, eree ab univerſorum criminum con- tagione immaculatam: Totapulchra abiq; deliéto, ſine men- ti, & corporu deformitate, Deo, & hominibus amabilu hba- bebatur. CONCEPTUS VII. Roſæ in Jericho ſeipſam comparat Virgo Maria Eccleſ 24. eap. Quaſiplantatio roſæ in Jericho. Cur non lilio? aut ſim- plici roſæ? Quid ſpeciale habet roſa in Jericho? S. Baſilius lib. de verâ Virginit. docet, E.gyptiis roſam, virginitatis ſignum fuiſſe, roſæ itaque ſe comparat Virgo Maria, ut plantatam in eâ virginalem, imò & angelicam caſtitatem intelligamus. Roſa in jJericho reliquas roſas, odore, decore, & foliorum ſuperat pluralitate, albi enim, rubei, & purpurei coloris elt, & , ut obſervat Richardus à S. Laurentio 12. de laud. Virgin. Folia habet centum & quinquaginta. Maria Virgo ſicut plantatio roſæ in Jericho, quia caſtitate candida, charitate rubea, humilitate purpurea, odore virginali, decore angeli. co, & meritorum pluralitate cœteras roſas, Virgines ſuperat, & Angelos. Hæc mens eſt S. Anſelmi de Excellent, B. V. Cap.9. Pura enda! —= rlonin and viMnen clenſcendi Cloriolan mnbDeyvicl luagerrth, 4 Aurea Elmmentio⸗ uligo aſttit⸗ eqnemleei ſfenirer ſal/ deyorillmein Ilruiotnpe unmerearnu. licyemen Mioren lobei0 iteſm. Sanlta Dei Genitriw, caſtitate Angelos &. 49 — Pu i . 5SÜ Umnem omnis creaturæ puritatem incomparabili ſublimi “W tate tranſcendit. nhar abileſaßliwi- Aocllenn Glorioſam cœli Regi H cœli Reginam, in veſtitu deaurato aſtantem à Epilogus. Sinktemnag dextris Dei, vidit in ſpiritu ſi ris it in ſpiritu ſuo Prophetico Regius Pſe iti Goneh Regina daextris tuss in veſtitud- vaet⸗ H ſe t titu deauratocircumdata vari Lunzamige 44. Aurea veſtü caſti animi orn- . lrai e 4. kerta e⸗ ſti animi ornamentum est. perorat 8. Gre nin gorius Nazianzenus Aſt ra auxiliantis & inquit Richard enn uin à8. Laurentio. Digniſſimè ornata auxiliatrix noſtra altiſci buränegin ma Virgo aſtitit à dextris Dei, in veſtitu deaurato 3 eli nlccthi fine, quem lacteis verbiʒ aſſignat S. Bernardus. ſerm ie Allumpr. en I Mcucirer ſalati' noßr Sllacs us. ſerm. de Aflumpt lnet t Gicac⸗ er lalutis noſt a negotia pertrabétaret. Mariami 8 de Nnl tur devotiſſimè invocemus, ut potenti ejus auxilio fre , caſtien. ineemn tem ſtatui competentem ſervare, & ſponſo Virgir din eli iter ttoneetft ſociari mereamur. Amen. e e 1Crininine it er . ſin⸗ . 3 /7 4 igmun n ornont piâ ſuperaſti ſancta Maria, . TCaſtior exiſtis, mentibus Angelicis. rgo Dei Genitriæ, ſis illis auwiliatrixe, . 5 Qui te ſantt colunt, vivere caſte volunt. Mrala Dnliio u . ) 6 Me linienmſ⸗ I Mlni ein eligr ore, Eflin Pnialn ceu larir Fue⸗ mcicr, Mð gee N ſunh . lund Iii ii DlI 30 86): o: (5* 6 6 6 5 6 3 e e e s e e e 86 36 , ee s DISCURSUS IIX. Cum Aaternitate Virginitas Mariæ invio- latapermanſit. IIcut cum virginitate angelicâà, aliarum fæminarum con- certat virginitas, ur aſlerit S. Bernardus epiſt. 20. ad Henricum. Virginitas ſoror eét Angelorum. Ita vir- ginitas Mariæ, angelicæ virginitatis conditionem trans- ſcendens concertat quodammodo cum virginitate San- iſſimæ ac Individuæ Trinitatis, quæ à D. Gregorio Nazianze- no in Carm. de Virg. appellatur: Virginum prima Trias. Quia ſicut illa non eſt ſterilis, uti puritas angelica, ſed Pater æternâ generatione producit Filium, cum foœcunditate virginali, & foœcundà virginitate: Ita Mariæ virginitas ſterilitatem aliarum Virginum non admiſit, ſed ſimul puriſſima Dei Genitrix fuit, & fœcundiſſima Virgo, id quod inſinuavit S. Bernardus ſerm. in ſig. mag. cùm dixit: Jola hæc est Beata Deibara, in quâ vir- ginitas, & 'maternitas obviaverunt ſibi. Neque virginitatem violavit maternitas, ſed ſtetit ſemper in Mariâ cum maternitate DEIinviolata virginitas, quam, ne nos ingrati violemus, di- SS, Patres. Zhiſſimis 88. Patrum ſententiis comitabimur. Nulte, unde ſordes in Lirgine Matre? ubi non est concubitus cum homi- ne Patre UEnde ſordes in ezs, quæ nec concipiendo libidinem, nec pariendo eòt perpeſſa dolorem? defendit foœcundam Mariæ 8. Auguſti-Virginitatem cum maternitate S. Auguſtinus lib. 5. de hæreſi nus. cap. S. Et iterum: Non concupiſcentiâ carnis, ſed obedien. tiä mentis concibit. Creavit partu integritas, & virginitas 8. Fulgen- Ambliata est potius, qudm fugata. collaudat Virginem S. Ful- tius. gentius ſerm. de laud. Virg. In tuo conceptu, in tuo partu cre- vit pudor, & auécta est caſtitas integritas roborata est & ſoli- S. Petrus data virginitas. Perorat pro Virgine S. Petrus Chryſologus õõ bro Ens n Exordium. 6 M mute HSD n 121 h. ionminiſt Nluhe. 8 ſtunin ſheribitvirgt llumnert Neten, 9 Conclodit tan lel⸗Vrgin. Oones mulier iiriner non hi NKXVirgoin hufequente ndis Conde nu. = Jametſi! nie Majelt Eno, totſa o, Kae inn expecki Aungeltt, caeſtin , Uporeratſact Unſteblorum rago turbe inherfeckio uumnle vigin luuſf, eigt. llnnbeyen imceyer 4 euen, ke ſeribir inn. Elninnungn us eoll Northn. un⸗ nditonenng. hitgininede egorioin Mariee G ſed Paraam Ate nrgindl ltarem n Dei Ceninn derhatcstr G, ng guenigi cüNden Niviolen „Enlte itus nte Hetao liin veundun Pbe Ee Ciln Frgnen i, ai ChrNN* 1 n . 4 Cum maternitate virginitas Aidriæ inviolata &6. I ſerm. 122. Inviolata virginitas concupiſcentiam neſcivit, ma- teriam miniſtravit, aſſumpta eit de Matre, Domini natura, non culpa. Stat pro Virgine S. Leo Papa. Fuit ſine corruptio- S Leopass. ne fœcunda, ſine gravedine gravida, & ſine dolorepuerpera. ſubſoribit virgineo lacti S. Bernardus ſerm. 4. de Aſſumpt. & ad. S Bernar- dit: IlInum est, in quo nec primam ſimilem viſa est, nec habere dus. ſequentem, gandia Matris habens cum virginitatis honore. Concludit tandem diſcurſu ſapientiſſimo S. Anſelmus lib. de §. Anſel- Excell. Virgin. Beatiſſima Virgo fuit ſpecialiter bencdicta ſupra mus. omnes mulieres, nam aliquæ mulieres, inquit, ſunt beneaictæ, quia VOirgines, ſed non ſunt ſœcundæ, aliquæ verò ſunt fœcun- dæ, ſed non Virgines. At verò Beata Virgo focunda fuit Dei Ma- ter, & Virgo inviolata permanſitin ævum, hanc proinde humi- libus frequentemus obſequiis, & obtenta Spiritùs S. gratià fœ- cundis Conceptibus, Virginem ſupra omnes mulieres benedi- camus. CONCEPTUS I. Tametſi legatio glorioſiſſima fuerit omnium, quæ à Deo Confrma- infinitæ Majeſtatis, per Archangelum, pro negotio adeò deſi- tio ſeu De- derato, tot ſuſpiriis poſtulato, univerſo humano generi tam uio. grato, & accepto, tamque ardenter ab ipsàmet Virgine expe- Gato, expediri unquam potuit; ipſa tamen Virgo, teſte 8. Lu- cà Evangeliſtà, mox, ut cœleſtem legaturm vidit, & audivit, turbata est in ſermone ejus. Luc. I. cap. Quid ampliùs deſide- rare poterat ſacratiſſima Virgo, quàm ut Mater Dei fiered omni- um ſæculorum miſerias, univerſi generis ruinas reſtauraret? Cur ergo turbatur? Reſpondent 88. Patres. Turbatio iſta, nec imperfeétionis fuit, nec culpæ, ſed agmirationi, & Ve- recundiæ virginalis. ait Dionyſius Carthuſianus in Lucam. Iur- bata est, eà quòd benediétam ſe audiiſſet in mulieribus, quæ mmirum benedici in Virginibus optabat. perorat S. Bernardus ſerm. de Ver. Apoc. Cum vidiſſet lirgo Angelum viri ſpeciem præſeferentem,turbata est, neque enim à viris ſalutata est, aut allocuta. ſeribit S. Hieronymus epiſt. ad Euſtochium, Turba- Ilii ii 2 ta 522 Diſeurſus III. ta est in ſermone eius , etenim viris colioqui nunguam aſſueta erat. ſonant verba S. Joannis Damaſceni orat. de Dormit. B. V. Ex quibus prudenter licet colligere, quòd ſi S8. Patrum teſtimo- nio, B. Virgini viros intueri viris colloqui nullatenus placuit, ſi ſpecies viri Mariæ tam fuit ignota, ut ob eam, vel in Angelo re- præſentatam turbata fuerit, eam cum viris conſortium non ha- buiſſle, multò minus ullum mortalium carnaliter cognoviſſe, quin potiùs immaculatam ſemper Virginem permanſilſſe, ſtatu- endum eſt. Sed quæ ſit, dicat de ſe ipsà, ſuique teſtimonium ve- riſſimum reddat. CONCEPTUS II. Diligentiam omnem Archangelus adhibuerat, ut timo- rem de corde Virginis excuteret, ne tamen legationis ſuæ mune- ri deeſſet, concepturam annuntiavit. Ne timeas Maria inve- niſti enim gratiam apud Deum, ecce concipies m utero, & a- ries Eilim. Lucæ 1. cap. Cui autem Virgo repoſuit: Quomodo ſiet iſtud, quoniam virum non cagnoſco? Num Virgo diclis Ar- changeli non credidit? aut de poſfibilitate concipiendi Verbum dubitavit? Abſit. Mariam non laruit Virginem naturaliter Fi- liurn parere non poſſe, quin anteàâ virum carnahter cognovif- ſet, cùm ergo Virgo caſtiſſima non modè virum carnaliter non cognoverit, verùm etiam virginitatem Deo ſuo perpetuam de- voverit, quomodo fieri pollit, ut ſalvaà virginitate con ciperet, & pareret Filium, interrogavit. Sicquærentem inducit 8. Ambro- ſius. lib. de Abr. cap. 8. Cùm id, quòd naturæ est, non ſuppe- tat, quia non ſolet parere Virgo, quaæ viro non fuerit copula- ta, guckro, güuomodo prater inſtituta naturæ poſſim genefa- re?* Quæſtionem hanc Marianam fufſiùs deducit S. Thomas de villa novâà. conc. I. de Annunt. Miratur ſupra modum, fieri ſe Matrem, quæ illi jam pridem virginitatem ſuam perpetus aevoverat, proſus ergo virginitate ſollicita, non de Oraculo dubitans, ſed tanta ret modum inquirens, ſic fatur: Quoma- do ſiet iſtuad, gquoniam virum non cogneſco? Quæ verba tam de præterito, quâàm de præſentiintellige. Vides igitur, Mariam ſem- nmater⸗ ſaper irgine Porilequin ſunigintate Ep quätn 1 nupferetl iusiriru . Repetitis hooſis, C̈ Mconca 7 Uignis orne eteflorentor, um Virgin norinit ſibi⸗ Klernardus mnſacrat DeiGen iluum int, ſtafionent. Ulrerverna Uutenrellent lnin Monini unjroſachea Uifmutiele nscodeut llnerintiol 0 (Corimen hieroprae Gecer n Dormin trucnteltcn nos honi, nanzeon Dtitnnonh ter oznont manſileſn Timmoniuan . etar, Uin ons r ſe⸗ GMari tſo 0 Vngoaltl epienciſſen ennaruriet halter ge S CATNent opetpeln le conchet bct An yle geſt i gſunt ß 4 an G r ,ho olvn , n ln ceN un: N Menetdit igiun N Cum maternitate virginitas Aiariæ inviolata &c. 3 ſemper Virginem, etiam ſuo ipſius teſtimonio, virum non co- gnoville, quin & ipſum Dei Verbum, non niſi ſalva, & indemni ejus virginitate concipere voluiſſz. O caſtitatem tam inter An- Zelos, quàm inter homines inauditam! digna, cujus decorem concupiſceret Dominus: quàm virtus Altiſlimi obumbraret, de cujus Spiritu Virgo conciperet, & pareret Filium Dei, Mater, & Virgo. CONCEPILUS III. Repetitis vicibus, hortum concluſum ſponſam ſuam nomi⸗- nat ſponſus. Cant. 4. cap. Hortus concluſus ſoror mea ſponſa; hortus concluſas. Ut quid hortum ſuum tam ſolliciteè concluſum vult ſponſus? Habent hoc Magnates, & Monarchæ hojus mundi, ur magnis ſumptibus hortos delitiarum ſibi præparent, eosdue ne deflorentur, concludant. Meliori jure hortum delitiarum, Mariam Virginem, rariſſimis virtutum floribus abundantemn præparavit ſibi ſpecialiſſimé Deus ccœli, & terræ, eumque ab ac- ceſin peccati, & ſathanæ, conclutom voluit, ne defloretur. lta S8. Bernardus in Deprecat. ad Beatam Virginem. Hortus de- liciarum ſacratiſſimas tuus uteras 6 Maria! hortus concluſus tues, Dei Genitrix, ad guem deftorandum manus peccatoris numquam introivit: tu danétorum areoia aromatum, à caleſti conſita pigmentario, virtutum omnium ſpecioſis ſloribus aele- Gabiliter vernas inter quos fülcherrimos ſüores, tres miramur in te 6 excellentiſſinia! hi ſunt quorum odore ſua viſſimo totam damum Donzinz reples, 6 Wiaria! Viola Humilitatis, lilium ca- ſtitatis, roſa charitatis meritò Dei areola flos ille ſpecioſus, præ filiis paradiſi elect us est, ſuper quem requieſcitpiritus Domini. Hortus concluſus Mater noſtra, ſponſa 8piritus S. hortus conclu- ſus Mater in violata. CONCEPLUS IV. Gloriam ac decorem Virginis Dei Matris, in prophetico ſuo ſpirita prævidit Haias cap. 3 5. CGioria Libani data esl ei in- quit, & decor Carmeli. Quid præ reliquis montibus, hi duo IIi ji 3 mon- 4— Diſcurſus EIII. Montes, Libanus, & Carmelus, gloriæ ac decoris Virgini addide.- re? reſpondet Theophylactus in Matth. Gmbolum virginita- tis erat mons Libani, candidus ſember propter continuam ni- vem, quâ cooperiebatur: Maternitatis verò Symbolum erat mons Carmeli, copioſis ſemper abundans frubétibus. Maria Virgo ſimul, & Mater eſſe præviſa eſt, ideo foecunditas Carmeli, mater- nitate Dei Virginem decoravit, & niveus candor Libani, virgini- tate inviolatà Deiparam glorificavit. Per albedinem nivis ſigu- ratur innocentia,; & puritas immaculatæ Virginis, quæ nun- quam fuit maculata, vel denigrata per aliquod peccatum: eru- beſcant ergo illi, qui hanc nivem candidiſſimam, nigram quan- doq; fuiſſe oſtendere conantur. ſubjungit Bernardinus de Buſto in Marial. part. 9. ſerm. 2. in feſto Nivis. CONCEPTUS V. In ſacris Canticis cœleſtis ſponſus Mariam comparat malo- granato dicens: Emiſſiones tuæ Paradiſus malorum bpunicorum cum pomorum fructibus. Cant. 4. cap. v. 13. Quid myſterii ſub his malis latet? de hàâc admirabili arbore refert Alexander Eula- malus diſcurſ. 39. & cum eo Naturaliſtæ, quòd, cùm producit fructus, non dimittit; autrejicit à ſe flores inſtar aliarum arbo- rum, ſed eosdem retinet, ut ſpecioſam deinde ex iis ſibi efformet coronam, quà plurimum adornatum eſt malum punicum. Comparatione hàc itaque annuit ſponſus:, quòd quando Maria Virgo, arbor hæc myſtica, à cœleſti hortulano plantata, produ- xit fructum vitæ æternæ Jeſum Chriſtum, non dimiſit, aut per- didit florem virginitatis ſuæ, ſed eundem illæſum conſervavit, & intactum, & ſic fuit Virgo, & Mater, quod aliis non contingit mulieribus, quæ deſideratum edentes prolis fractum, neceſſariò florem virginitatis deperdunt; Virgines enim ſimul, & matres eſſe nequeunt; ſoli Mariæ Virgini reſervata fuit hæc gratia, quæz pariendo Chriſtum Dominum, immaculata permanſit Virgo, ideoque gloriabatur dicens: Fores mei fruäétus honoris & ho- neſtatis. Unde S. Gregorius Nyſſenus in orat. de Nativ. Chriſti Domi. prmnutef, — onini, prarce insexclamn yrtemunt lertorerhe Ne Micverd A,ohutate 0 Uterum V Uohlilis. Qn ſinpem l DI. K §. Bern Dun; Ktriti miats ſignun CNN,7,. Ne 1e conci Uatnitatis Dei Uunn Firmat C. lfulku ſolu ulit ac 00 ram Vir Rihlnoſno iceumuto Inſtens, Nez nncaanprar irbomim, tne Varietat drporins N umert, eſed Mants Pum: in — itninltt lannuirt Contitgenie Dyrbalen MMairte Otenels nie libniyigt nemnnt, hni, elcgtten n 4 Nigrorgr Cclinns eed . comppernnt Nfunn funen Wid mſen tAleuaneel , Chmgt ſtaralerune üsſbiehir quenelkt plaornun Giniit a Imconehn ionmnvan Clamnecl imeh An lhwegerit e 7 ewultſ Cum maternitate virginitas Mariæ inviolata é6c. Domini, præcelſam B. Virginis demirans dignitatem, & præro- gativas exclamat. O miraculum ingens! Eirgo Mater ſit, &- Virgopermanet; in aliis fœminis, quamdiu virgo aliqua &st, mater non eèt, cuùm autem mater facta fuerit, virginitatem non habet: hic verò virginitas, neque partum prohibet, neque par- tus virginitatem ſolvit. CONCEPTUS VI. Urerum Virginis comparat cœleſtis ſponſus acervo tritici vallato liliis. Quæ connexio lilii cum tritico? Lilium candidum, quod ſuavem ſpirat odorem, juxta S. Ambroſium de Inſtit. Virg. cap. I. & S. Bernardum ſerm 2. de aſſumpt. virginitatis eſt Sym- bolum; & triticum, quod eſt fœcundum, nutrit, & paſeit, ma- ternitatis ſignum eſt. ̊ enter tuus, ſccut acervus tritici vallatus liliis. Cant. 7. Nam Maria non eſt paſia, quod aliæ ſolent mulie- res, quæ concipientes flore virginitatis privantur, ſed fructu maternitatis Dei gaviſa eſt, & flore ſimul puritatis virginalis co- ronata. Firmat Conceptum hunc Hugo de S8. Victore ſerm. 55. Hic fruétus ſolus eèt, qui Matris ſuæ florem non abſtulit, ſed conſervavit, ac venuſtavit. CONCEPTLUS VII. Mariam Virginem Dei Matrem repræſentat regius Pfal- tes in pſalmo ſuo 44. canens: Aſtitit Regina à dextris tuis in veſtitu deaurato, circumdata varietate. Deauratam quidem intrinſecus, & extrinſecus, Dei arcam novimus, non tamen circumdatam, varietate; ut quid ergo viva Dei arca, cœli ter- ræque Domina, non ſolùm in veſtitu deaurato, ſed etiam cir- cumdata varietate, à dextris Dei aſtitit? Inter Græcos, ut di- cit S. Gregorius Nazianzenus. orat. II. in Cant. Puellæ Virgi- nis ſigaum erat, portare veſtem puriſſimo intextam auro, fœ- minæ verò Marris ſignum erat veſtimentum ornatum, & va- riegatum: Quia ergo Maria ita Dei Mater facta eſt, ut pu- riſlima, 156 Diſeurſus VIII. riſſima, ſimul, & inviolata Virgo permanſerit, ideo in veſtitu de. aurato, circumdata varietate aſtitit à dextris Dei. OQ magnum Ja. cramentum! exclamat S. Zeno ſerm. 2. de Nat. Chriſti. Maria Virgo incorrupta concepit, poſt conceptum! irgo teberit, poſt partum l irgo permanſit. CONCEPTUS VIII. Curſu quidem naturali inviolata Mariæ virginitas facilè ca- pi nequit, claro tamen lumine vera, & ſecura fides comprehendit Matrem Dei Virginem incorruptam. Sic fides docet, Chriſtum Deum verum, & Hominem oblerato aditu, ſignato lapide de ſe- pulchro cxuſſle, & januis clauſis ad diſcipulos congregatos in- troiiſſe, neque tamen apertam januam, veletiam ſigillum lapi= dis, vel in minimo læſum fuille, de quo non eſt, qui dubitet Chri- ſti fidelis; an ergo non meliori jure, idem DEIUS Homo clau- ſtrum Mariæ virginale cooperante Spiritu Sancto intrare, & de eodem ſine ullà violatione per felicem partum potuit exire, ut, quam in Matrem preligerec, Virginem pro condigno conſer- varet, ut Scriptura adimpleretur, in quà ſob typo portæ, ſive ja- nuæ clauſæ præfigurata eſt S. Maria, Virgo Dei Mater per Ezech. Prophetam cap. 44. dicentem: Porta iſta clauſa erit principi, & per e-am Princeps egredietur. Super quæ verba ſoribit 8. Ama- deus homil. 4. Per banc nimirum Princeßs Regum terræ, Chriſtus egreſſus est, quam ſicut in ingreſſu non aperuit, ſic in egreſſunon patefecit: Pertranſiit in pace, & ſemita ejus non aptaruit: Et ſi miraris, clau’o utero Mariæ, ſignatg, Vir- mali piudicitis Deum natum, mirare, quòc clauſo, obſeratoque £ » . 7 aditu ſepulchri, ad Juperos rediit, & clauſis januis ad diſci- pulos introvit. Elegantiùs adhuc concludit S8. Ambroſius lib. de Inſtit. Virg. cap. 7. Ducæ est hac porta, niſi Maria? Ideo clauſa, quia Virgo: Porta igitur Maria, per quam Chriſtus intravit in hunc mundum, quando virginali fuſus est bartu, & genitalia virginitatis clauſtra non ſolviti manſit inte- meratum ſebtum pudoris, & inviolata integritatis eeue. Agna- Plrretn in⸗ mnd orat de 7 /, un, Chrit Helfd toa Crumtecorte ſetorem, rerioſola/ , 7 , Mn pro⸗ UtyroeuB eoinrektenke Ommagnun Cnrik- D okehente Il rginirl Celer 6 sColnptekrt nalict Oatohzntt 66 Congretnt unlſglune “ . oratelt condl noe anm 5lnerpetr ent rige *M 1 exyn rgenie, . ,ſenitte 1 cu 8 Alnbrſtu llnel le c ; . Huitt N , 6 . Cum maternitäte vir. gnaculacum exiret ea Vi ſtinere non poſſet. Thuribulum aureum, Beatam Mar Dei Matrem intitulat S. Germanus Fatriare litanus. orat. de Nar. B. V. Ave aureum revera thuribulum inte Vigibilium aromatum in quo ſpin rirna gale thimiama compo- ſitum, Chriſtus ex dwvinit tate, O7. huma ritate, in Deitatit iene alfud t odorem ani imatæ ſuc carnis. A dhoc thurib ulum aureum recurramus, ut fœcorem peccatorum noſtror mittentes, Chriltil bonus odor ef fficiam Ur⸗ unanimii ſuſpirantes ad Matrem miſericordiæ, clamemus cx væ, cum Joanne Damaſceno, EX Menæis Græc. 14. Febr. abud D, Epilogus.- ZSimon. agnerekian Pietat. Maria. Græcor. num. 259. Tam- uanm thariuet n aureum, carhone divino refertum, cordis mei ſœtorem, in, aren fragrantiam muta Ogua etiam in puezperioſola ſemiß er es Lirgo Amen. Virgo, de ſtirpe David, qu tam partus non violavit, PBura columba Dei! d1 ſ memento mei. Jeſiun pro me ora, præſenti, & mortis in hord, ; Ut procul hoſtis eat, ne ne violare queat, Kkk kK DlI 598 — 26): o: (5 eſecc⸗ ð . 9 . 92 99 22 . 22 2 93 20 . 1 nlcctoz i 2. ISCIRSIIS IAY. Sine peccato originali concepta ett B. V. Maria. min N Rævidens increata Sapientia, naſciturum in progreſſu en de Nar. Cl ) ſæculorum inter Adæ poſteros dubium quoddam, an nmtuanwuer ſcilicet Mater ejus ad contrahendam originalis peccati Merihtinil maculam ſub communi lege comprehendi debeat, an Nbonin verò non? Valdé ſapienter, ac providè diſpoſuit, ut ad ailage ſunt augendam fidelium pietatem, & ad Matris ſuæ digniorem æſti. unnubo, mationem, ac venerationem, tale quid in Sacris Canticis ſcribe. mcedlump retur, unde illam exemptam facilè educi poſtet. Yota pulchra Mlis Aene es amita meéa, & macula non est in te. Cant. 4. cap. Quam enim Ulremz ucis. aliam ſibi verba hæc ſignificationem vendicare poſlunt, quàm in gusg pro immaculatàâ Virginis Conceptione favorabilem dubii reſo- lConcetiba lutionem? Etenim indubitatum, & extra omnem controver. fiam eſt, Beatam Mariam ſemper Virginem nullum unqum ( contraxiſſe actuale peccatum, adeò, ut contrarium nemo non ſine blaſphemiàâ poſſit effari; folùm inter orthodoxos quosdam ortum eſt dubium, an illud originale peccatum contraxerit Vir- ꝑo, quo homo, ron ex proprio defectu, ſed ex communi lege na- turæ coinquinatur: Hoc autem dubium Deus ille, qui falle- re, aut etiam falli non poteſt, clarè ſatis reiolvit, dum Geni. n srici ſuæ loquens ait: Totapulchra es amica mea, & macula iktereſer Ss, Patres. 10n 6st inte. Veritatem hanc divino, ac Mariano honori con- uiiſſc 5 1¹ ſonam unanimi ſenſu 88. Patres tuentur. Omnes itag, mor. e led u⸗ ecui ſunt in peccatis, nemine prorſus excepto, demptà Ma. lginn tre Dei, ſive originalibus, ſive etiam voluntate adaitis. ſeri. Uhiferer, 5, Anſel- bit 8. Anfelmus in Commenrar. ad cap. 5. epiſt. z. ad Corinth. AAlüengono ¹˙. Sicut primus Adam formatus fuit ex terrâ, antequam ef. omle ſet maledicta, ita ſecundus Adam formatus fuit ex terr, Aligent, § Andte Eirgine nunquam maledicta. perorat S. Andreas Apoſtolus in Plten ninl o cjus viti. Decuit Matrem Dei eſſe puriſimam ſine lalte,; rnpoſthhl ſine llnet . 8* Exordium. † Pulchrzace nbes Aſlve Unrrzach ime lone toti grübDeiler lI umioprond. ncbotln, Miginnlspen hendideben: ediolihr Cigriorent Canriege 1. Mect Ca. Cuumat epoſtom, E blem nbie nnemnconmn Ohlomone ariumm nenni odotosone mContent ommmune Nille, gul lvi, Coſe Ne, M Fanohorone Oyrertu . 0, Eltt D tit li ſ. 2 40 CN 1 Aeh 4 N leß Apolm ſ ℳ, Sine peccato originali concepta eſt B. E. Alaria. 9 ſene peccato; unde non ſolum quando puclla ſed quando parz'u- la-ſanétiſſima, & 'in utero ſanétiſſima, & in conceßtiont ſan. 6Eliſſima. eleganter diſcurrit 8. Thomas à Villànovâ Cant. 3. de S. Thomzs Nat. B. V. Nec ſuſtinebat Juſtitia, ut illud vas electioniz com ilid no- munibus laſſaretur injuriis, quoniam blurimnm à cateris diſte. rens, natura communicabat, non culpa. diſlerit S. Cyprian US S. Cypria- ſerm. de Nat. Chriſti. EHæc est originalis /'wna deliéli, dgus ne- us. mo, quam vis éximia bpolleat ſanél tate liber exiſtit: quotquot enini ex ipsâ nati ſunt propagine (excebtis duntaxat Mediatore Dei, & hominum, Homine Zſu, & ipſius Matre) ſub' hac peccati lege ſunt conditi. effetur 8 Laurentius Juſtinianus de ca-S Laures- ſto connubio. cap. 7. Concludit tandem 8. Petrus Damianus tr ieelt ſerm. de aſſumpt. B. V. Caro enim Virginis ex Adam aſſumpta, 8. Petris maculas Adæ non admiſit, ſed ſingitlaris continentiæ puritas an Damianus. candorem lucis aternæ converſa &t. Ergo nos quoque implo- ratà Spiritus S. gratiâ, immaculatam Virginis Conceptionem di- guis Conceptibus defendamus. CONCEPTUS I. Pulchra ac decora nimis Regina Fſther, quam præ reliquis Confirma- Virginibus Aſlverus rex adamaverat, cujus capiti rex ipſe coro. ti0, De- nam regiam impoſuerat, quæ potentiſſimâ ſuâ apud regemin-.“ terceſſione totius populi vitam conſervaverat, privilegiorum Virg nis Dei Matris Mariæ, vera eſt figura. Ex nomine Regis Aſ- ſueri, litteræ ſignatæ ipſius annulo miſſæ ſunt per cierſores regis, ad univerſas E'rovincias, ut occiderent, atè, delerent omnes Ju- dæos, àpuero usé, ad ſenem parvulos, &- mulieres uno die, hoc est tertiodecimo menſis duodecimi, qui vocatur Adar, & bona eorum diriperent. Eſth. 3. cap. de gente Judaicâ, & regina Eſther erat, quis ergo non crederet, & ipſam decreto regis comprehen- di, quo omnes judæi, pParvuli, & malieres, pueri & ſenes oc- cidendi erant, particula enim omni, neminem prorſus videtur excludere! minimè: Nam contrarium eventus monſtravit, & ad pedes regis ſupplicabunda Eſther gratiam obtinuit, felixque ob- audiit: Noli metuere, non morieris, non enim pro te, ſed pro omni- Xlk EEe z bus g. — eRe 1X. enten ünt omnibus, ergo ibus definit rex, regiam iens lege communi gra- legium? unde tanta re- riſtoteles fundamen- tun liticorum cap. 9. elucidat, dicens: MWM. zunibus Civitatis uribus non ett ſalje- Cta. ki “ 10 aſaſte tat lex 3 I. ff. de LL. Princens legibus ſolutus “D I. gu Rta autemli cet legibus ſoluta non eſt, Princets verò ea- 1 1iprivilegia tribuit, quæ & ipſehabet. Summæ nohilita- dis iine regi iæ di gnitatis erat Eſther, communi ergo contra Ju- dæos legi non ſubjiciebatur; amantiflim na regis Aſſveri Auguſta erat, eadem ergo cum ipſo privilegia regis indulco ſortita eſt. Ju- ſto Kegis æterni judicio, rectà Dei lege, in Adam omnes moriun- ztur. I. ad Cor. I 5. Cap. Ob rationem, quia in Adam omnes pecca- verunt. ad Rom. 3. cap. Omnes naſcimur ſilii iræ. Sed & Maria Virgo verus eſt homo, ergo & ipſa in Adam peccaverit, & conſe- quenter morietur in Adam? Abſit. Ne timeas, non morieris in Adam, ait legislator æternus, non enim pro te, ſed pro omnibus hæc lex conſtituta eſt: Ab hac lege Maria ſoluta: 8 peccato etiam ori ginali ſpeciali privilegio eſt Ptæſervata; 3 Maria poſt Deum iplum nobili Ulnn⸗ ac digniſſima Perſona, Filia Patris coeleſtis, Mater Uai geniti Filüi Dei, Auguſtiſſima Sponſa Spiritũs . com= muni ho minum legi acj judicio non eſt ſubjecta, ſed præ omni- bus creaturis à Conditore omnium ſingularibus Prærogativis ac privilegiis eſt donata, ipſa ſola Mater facta, ſe ed intacta perman- ſit Virgonipſa ſola ſine dolore genuit Salvatorem mundi, ipſa ſo= la corpore, & animâ in cœlum: aſiumpta, ipſa ſola ſine maculà Originali eſt concepta. Roborat Conceptum hunc S. Thomas He Villa novâ. Cant. 3. de Nat. B. V. Non eni: m decehbat ſanéla- rium Dei, donum ſapientiæ, reliquiariumdpiritiisurnam man- necæleſtu, alzguam in ſe labem habere. Maria igitur in Adam non p eccavit, & conſequenter in Adam non eſt mortua; ſpeciale eſt privilegium Mariæx, quod alteri non dabitur. - amintert ſ e rf N egors R yſna Imten loeptl oere, gs, uadh abe n dipolgat AFülgat ta Mer Kolhe⸗ . agili Pfo zia . 60 Dren D ne e p nnie eneenn niergo Gnn 8 Achriten 1 lroſorrin et 4 montereit demnoyneget irt. Seddl CCrerit Nt 8nonthonrt ldproont tyi pecezot Mlara lalle lin Parisce l Uinsze 1, ſ ſe Cpr ibus Przn dinteuen n untifit aübien rhwal, gaeeli iLuNe Hid gancht moltanſe 1. Sine peccato originali concebta eſt B. PE. Aarida. 61 1 er rlpine aS conſiſtens, ni lli uncturæ X Enſinle⸗ editur, candore in tegt italisi llæſa floreſcit, ſaagitatis Incorruptæ inter ſpinarum a agr. odare? Kcce tibi Mariam, unam Dei arnicamn interſi lias Adæ, ſicut! liumi inter ſpinas. Peccatum, ut ait Gregorius Nyſlenus, Orat. 21., de Nat. Dom. in Nri ibptu 14 Voca tur ſpina. Inter ſpinas primogenitorum ſuorum,qui in peccatis concepti fué Sre, Maria Virgo in Conceptione ſadimmaculata per- manſit. Unde S. Pe trus Dar ianus ſertm. 3. de Nat. B. V. Ncit lili r , , näas inqu it, uc Beatiſſema l- irgo Maria enitus it in- 71 45 5 5 c „ er ſilias, næ de ſ inoſa py ohagine Ju daorum candeſcebat. 00 NCEPILUS III. 1 inier ſngu maculata Conceptionis, Beat tæ Vir- Zini pre . br Dnr prx dicta fuiſſe videtur, cùm dixit: Ad uvahit bam, diluculo. Nimirum patrocinabitur, favebit, fupperias fere Domin nus Bens Mariæ Vir gini, in veram ſuarn Matrem! Zedt quando, & qe 50 temporeiid fie 19 David à Manea teuaE illuceſcat; zin inſta nti videli- cet Cc oacepcionis e præſerv ando ipſam à Peccato originali: Hinc ubi vulgata dicit aljaracie at Deus manè diluculo. le git 8. Hieronymus. Anailiabitur ih Oeus in ipſo ortu matuti no. ut nimir nti I⸗ gna ſol luitie tiæ aurora elucefcat, velſummo manè. Præclar eH 30 de S. Victore ſerm. 3 4. de Inſtit. Monaſticâ erre igitur ngo Maria verè aurora clariſ, WMima fuit, quæ ſuo niſico jubare, pracedentium E. , magniſico jubare, pracedentium Patrum claritatem mino- ravit. CONCEPTLUS IV. Patrem coœleſtem de filià ſuâ adeò fuiſſe ſollicitum, ut tam planè abſconderit, refert Sapiens Eccleſiaſtici. 42. cCap. Fi- lia Patris abſcondita et. Quæ alia creaturarum omniutn Fi- Rkk kk 2 ia &⁰ Diſcurſus IX. lia Patris cœleſtis eſt, quàm benedicta ſemper Vi rgo Maria: Ma- ria Dei Filia (inquit S. Germanus Patriarcha Conſtantinopoli- tanus Fragmento 13. in Mariali à Maracio edito) præparata in habitationem univerſalis Regis ſæculorum, & in reformatio- nemgeneris noſtri. Sed cur abſcondita? An tot inſtabant peri- cula, quibus abſcondendo eripere, aut tot inimicorum latebant inſidiæ, ob quas amantidſimam Filiam ſuam bater cœleſtis ſibi voluit reſervare? Maria Dei Filia in habitationem Unigeniti Filii Dei ſingulari ſtudio præparata, theſaurus pretioſiſſimus ac Deo iſimus erat; ita Richardus à S. Laurentio de Laud. B. V. Ma- nus omnia dona gratiarum, meritorum, virtutum & præroga- Pivarum, donorum, & chariſmatum. Notandum nunc est; ut cum Gregorio hom. 1II. in Evang. loquar. quòd theſaurus abſconditur, ut ſervetur, in præſenti etenim vitâ, quaſtin vis Jumus, quâ ag Patriam pergimus, maligni autem ſpiritus iter noſtrum quaſi quidam latrunculi obſident, deprædari ergo deſi- agerat qui theſaurum publicè portat in vis. Habes nunc igitur Filiam Patris abſconditam, Mariam Virginem, ne per peccatum S 1 etiam originale malignis ſpiritibus, tamquam latrunculis in præ- dam cederet pretioſifſimus hic Dei theſaurus. Rationem hanc reddit purpuratus Eccleſiæ Doctor Hieronymus epiſt. 19. cap. de Aſſumpt. IUt neſciat violari, neg, corrumpi ullis inſidiarum Fraudibus, Ave Maria Virgo, Dei Mater, Filia Patris digniſſima, doloſis Sathanæ tentationibus abſcondita, ab omni etiam origi- nali peccato libera, pura, innocens, & immaculata! CONCEPTUS V. Indignatus erat Deus toti generi humano, quia graviſſi- mè peſſimis ſuis ſceleribus eum offenderat, Genel. 7. cap. Qua- propter meritâ torum mundum ſtatuit mulctare pœnâ, uti & diluvio eundem ſubmerſit, quando in tantam excrevit aquaal= titudinem, ut altiflſimos operuerit montes. Luindecim cubi- tis altior fuit agua ſuper montes, quos operuerat. verſ. 20. Sola nihil- — eſaurus, guia in es, ut in gazophylacio repoſuit Domi- e ec — Ailominun ndenn exp abarn qu Neevbifgen enm, h el p. Solmus 6 Mwbainrech vonettachn cehien canto ineluperte umaltiſlm Une, inqor 7 ar, , ran Renucicatam 1n deoq inn clivanm nloqven Aumn den ſericordic. ſotuiſen lole Noo Uuferlllitert 1Cores, un UWqremanlen Unigore Per nnalverlalie Uatſuteet Uerationae nſtromn latſiſticcs Iſmhen fuct Linſtaberexe nllaigenikl. dellimuerd LadDNYN eout ndufrnunt Iös tkuen ti gſen unellnn RMoenu Datris Ghpell Dnhnietiunes ual V 0, gupi Ae gent 4 Pevcertag Oincttin t Nel N Sine peccato originali concepta eft B. V. Maria. 6 nihilominus Arca Noé evaſit illæſa, & incolumis; unde volens tandem experiri Noéëé, num aquæ ceflaſient diluvi, emſſit co= lumbam, quæ poſtquam diu ſpatioſos peragraſler aris campos, nec ubi figeret pedem, reperiilet, reverſa eſt ad arcam, appor- tans ſecum rarum virentis olivæ. At illa venit ad eum ad ve- ſperam, portans ramum olivæ virentibus foliis n ore ſuo. Ge. neſ. S8. cap. S. Ambroſius lib. de Noéë & arcâ cap. 16. & cum eo doctiſſimus Cajetanus in cap. 7. Geneſ. inquirit, quomodo co- lumba in reditu ad arcam ramum illum olivæ virentis invenire potuerit adhuc illæſum? Er quidem optima eſt hæc difficultas, etenim tanto impetu aquæ diluvii fluxerunt, & decurrerunt un. dique ſuper terram, ut non ſolùm arbores eradicârint, verum etiam altiſſimos terræ adæquârint montes. In quâ igitur terræ parte, inquit S. Ambroſius, olivæ iſtius ramum columba in- venit? Et reſpondet, nunquam hanc arborem fuiſſe evulſam- & eradicatam, tametſi vehementiſſimus fuerit aquarum impe- tus, adeoque quamvis aliæ arbores eradicatæ, & deperditæ fue- rint, olivam tamen in ſuo flore ac vigore permanſiſle, & pro- pterea loquens de Noê juſto dicit: Gaviſus es? vir juſtus, videns fructum de veteri ſemine aliquem reſervatum, & inde collegit miſericordiæ inſigne divinæ, quod früctum demonſtrſſet, cui non potuiſſent nocere diluvia. Quaſi diceret: Sanctus ille ſe- niculus Noë ſummè gaviſus fuit videns, quòd in communi, & univerſali terræ exterminio, poſt eradicatas, & evulſas omnes arbores, una nihilominus ab univerſali diluvio illæſa, & præſer- vata remanſerit, oliva nimiruùm, quæ in priſtinâ ſuâà viriditate, & vigore permanlſit, & perſeveravit. Quemadmodum ergo in univerſali diluvio omnes reliquæ ſubmerſæ ſunt arbores, imoò prorſus deperditæ, & ſola conſervata fuit oliva; ita omnes crea- turæ rationales maculam contraxerunt originalem, & conſer- vata præ omnibus fuit ſola myſtica oliva Maria Virgo, de quàâ ait Eccleſiaſticus cap. 24. Quaſi oliva ſpecioſa in campis. Nem- pe ſeniculus Noë cypus fuit Patris ætermi, qui cœli arcàâ, ſuper myſticam hancolivam Mariam Virginem: Ego autem quaſi oliva fruttifera in domo Dei, columbam myſticam Spiritu . emiſit, 04 X. s ss ſaper venier in te. uC. I. ca p. Evulſis is arborihus, id Jue decue everſo obhomines giaſi mbulantes, ſola culatæ innocentiæ ſuæ viricktta item conſervavit ceptione elud ulaſi à permal nlit utpotè quam Deus omnipotens præviſam Unigeniti filii ſui Matrem, à primo Con- ceptionis ſuæ i inſtanti aboriginalis pcccati la abe præſervavit, ſic- que cum gaudio myſticam columbam Spiritum S. una cum oli⸗- i C e reverentem, in arcam coliintulit. Sub- . và myſticà Mariâ Virgin ſor ebitcogita ionem hanc Marianus calarnus S. Joannis Dama- ſceni. lib. 4. de Fide orthod. cap. I 5. Beata Virgo domo Dei blantata, atque per Piritum Junbtum ſaginata, inſtar oliveæ Frugiſer , virtutum omnium domicilium AWicitur, ut qua vi- del: cet ab omni hujusce vitæ, & carnis concupiſcenti meniem abſtraxiſſet, atqueita V irginem cum corpore animam conſer- ae, ut eam decebat, quæ Deum/, ſinu ſuo excebtura eratz ſan- Cus enim ipſe cum ſit, in danctis requieſcit. CONCEPTIS VI. Ob inobedientiam Adami protoparentis noſtri, terram à Domino maledictam, refert! ber Gcncl. 3, cab. Maledikta terrain obere tuo. Aquam tamen nullibi legimus à Deo male- dictam. Si nunc ubique locorum terræ aquam ſociavit Deus, cur aquæ pepercit mi ricors, dum terram juſtus Dei us maledi- xit? Quæſtioni huic clari Himèreſpondet magnum Eccleliælu- men Auguſtinus d de Mirabilibus Script turæ. 1 Notandu Am &t, in- quit, aquam à Deo ordinatam ſſe, ut pro abluendis, ac buriſi. candis à peccato Adami hominibus mellium aluberrimum de- Nerviret, aqitd igitir, qud media gratiam Dei, & miſericordi- am conſe. egui: nur, teverentialiterbpepercit meſericors Deus, eam- gue ahb omni prorſus malediéctione abſolvit. Ex doctrinâ ſeraphi- cà S. Bonaventuræ. in ſpeculo B. V. lect. 3. Non ſolùm fons, & abyſſus, ſed mare dicitur Maria propter affluentiam, & copiam gratiarum. Sicut ergo miſericors Deus materiali aquæ peper- Ne An noſil Gurtolr isinexha Pwanbenigt ommmediatri Coaeclen inigrari (uanns, Bert. Eibenediet hitcyrog Corporin Cimmerat ſoſ Wlliinrol onon, 0 ngus uu rCpore, “ imconsswmun Mlishowut rorsace Ienliſtius no Umrorm mort Rnovitgte renr, D Diäininhab Gnmuncichi D tainvol it, Kintn 8 doniir Mlids hera geri der mnzavant poe gennhen Drelererin Imdunacund NCeliinrlltde 9. ſoannisDn Vigo Aimh ta, inente Ffctun ug tſeennien Vectinndhtg Aehtnruefh V. entis olti, 13 3,. M nacn ſocunt ultes Den nagubanka nAK Notanund Aluentah⸗ 1 . . ,ſalcenn DeiPee ljnnee, Pxcoctiolet Vonllnſe enrion areihli glg Sine peccato originali concepta est B. P. Maria. 6 5 cit, & pro ſaluberrimo gratiæ divinæ medio præviſam à maledi- Gtione abſolvit; ita pariter, juxta mentem præfati Eccleſiæ Do- Ctoris, inexhauſtum divinarum gratiarum mare, Mariam humil- limam benignè reſpexit, peccatorum inter & Deum iratum, uni- cam mediatricem, præelectam unigeniti filii ſui Matrem, à male- dicto Adæ clementer abſolvit miſericors Pater. Quis, oroshujus Virginis gratiam ſuſſicit enarrare ? exclamat S. Laurentius Ju- ſtinianus. Serm. de Annunt. B. V. ab ipſa namque ſui conceptio- ne in benedicétionibus præventa dulcedinis, atque à damnationis aliena chyrographo prius est ſanéliſicata, quam nata. CONCEBPTUS VII. Corpori mortuo Jeſu Chriſti, quod magis precibus à Pilato obtinuerat Joſeph ab Arimathia, reclinatorium mundiſſimum providit, involutum enim in ſindone munda, poſuit in monu- mento novo, quod ipſe exciderat in petra, in quo adhuc num- quam quisquam poſitus fuerat. Ita 8. Matthæus, cap. 27. Et ac- cepto corpore, Joſeph involvit illud in ſindone munda, & boſuit illud in monumento ſuo novo, quod exciderat in petra. Cur tan- ta ſindonis mundities corpori jam mortuo exhibetur? Ut quid non alis hominum mortuorum cadaveribus corpus mortuum Salvatoris adjunxit piiſſimus hic joſeph? Quid ſibi vulc monu- menti iſtius novitas Chriſto Jeſu tam ſollicitè exciſa de petra? Ut nimirum mortuo etiam corpori filii hominis, munditie ſindo- nis, & novitate monumenti, condigna reverentia, & puritas ex- hiberetur. Domus Dei ab æterno Patre ordinata, quam Filius Dei vivi in habitaret, Virgo Maria erat, uterus ejus virginalis ſin- don mundiſſima, in qua vivum Corpus Jeſu Chriſti, Mater in- temerata involvit, ibidemque novem menſibus Virgo conſer- vavit. Si jam Corpus Chriſti mortuum ſindone mundainvol- vi, & poni in monumento novo, ubi nunquam quisquam poſitus fuerat, divina providentia diſpoſuit, ne contiguitate cadaveris deturpari, aut maculis telæ contaminari contin- geret; quantò magis corpori vivo in humanati filii ſui domum, LII II Vir- Epilogus. 66 Diſeurſus X. Virginem ab omni etiam peccati originalis maculà mundiſſi- mam præſervare, illudque in ſindone mundiſſimàâ, utero ſcilicet virginali, omnis corruptionis experte, non ſine ſpeciali divinâ diſpoſitione involvi æterno Patri complacuit. Obſervatio hæc eſt Dionyſii Carthuſiani. lib. I. de præconio, & dignitate Mariæ. art. 3 9. Providit nempe Pater æternus, præbaravit que unigeni- to ſuo convenientem proportionatamquegenitricem, non utiq;; niſi pulcherrima atque ſuaviſſima oſcularetur buella, Mater- que mundiſſima. Quod ipſum etiam Marianè ponderat S. Bern- ardus ſerm. 2. de Aſlumpt. B. V. Abſit, ut proprii quidquam in- quinamenti domus hac aliquando habu ſſe dicatur, ut in es pro- inde ſcopa Lazari quareretur. Immaculatam Virginem Dei matrem, librum grandem, nominat Richardus à S. Laurentio lib. 2. de laud. B. V. Dignitate, ſcientiæ profunditate, multimodà difficultate, ſcientiarum in- ſerutabilitate, & omnis generis utilitate grandem, in quo conti- netur ſcientia omnis, quæ pertinet ad ſalutem. Librum dapien- tic S. Antoninus part. 4. tit. 1 5. cap. 5. S. 1. Qui continet inſe ſapientiarmid eſt, Dei Filium, & ideò oportuit eam eſſe puram ab omni peccato. Ad hunc nos invitat Bernardinus de Buſto. in Mariali part. 9. ſerm 2. Cupientes ergo aa vitam æternam per- venire, ſtudeant in libro iſto die ac nocte, & in eo ſe faciant ad- ſeribi per devotionem. Amen. Anna ſuam natam conceperat immaculatam, Laudibus hanctollant, tellus, 6&; caſtra, colant. Tu quoque ſelicem præ cuncis dic Genitricem, Quam tulit ille ſibi, qui, ſe dat ipſe tibi. RsMc , RN(Oω e DI. — P Amubi Nitm Vin hor Cu ca. wWejusinrui otem. . Ertudinem, Ulhriucinis loconcel Unnsſpeciei⸗ Culoperommt Mnumfirmar umdeo, 5 ullnggenin in. Yut. lridſaztt niſenctita lucuncta⸗ glenchr. nuſerm ge gulnnto Plerce neen igcept. Tunoginca hnu gn lellmna/ 9): o: G , a egeee ee gr e⸗ e Nr e e:r e e ge⸗ gene e Ne e e e ge e & DISCIIRSIS XMX. lonine bi⸗ ugtemngn Amabilior cuntctis creaturis, & Secioſior fſuit renn ſotO Virgo Maria. F lelu, Nnn . ondernddde Ximia ac ſingularis humani corporis pulchritudo, à di. Exordium. fiiguilhun vinà ſapientià, miro ac peculiari modo „& artificio in Aujtſniſ homine poſita magnum illum Philoſophum ac Medi- . cum excellentiſſimum Galenum lib. 13. de Uſu Part. brungah cap.i I. in tantam rapuit admirationem, ut ex conſide- BN D rato ejus intuitu, in cognitionem Dei devenerit, & raptus ſit in e Kieninnt: amorem. Hinc S. Auguſtinus lib. 2. de Civit. Dei cap. 9. Pul- hemp inqtot chritudinem, Dei donum appellare non dubitavit. Donum hoc Librufr pulchritudinis Mariæ Virgini præ reliquis creaturis excellentiori Cdicondin modo conceſſiſſe Deum omni potentem, credi fas eſt, quin imò emelem omnis ſpecici ac decoris florem in eà collocàſſe Deum, quò ſpe- Ginscenh Cioſa ſuper omn es, & amabiliſſima redderetur, authoritate 88. 88. Patres. tonaen Patrum firmare libuit, ut & nos decoris ejus excellentià capti, di-= jnenſeftis⸗ lecam Deo, & hominibus, Matrem pulcherrimam diligamus, quæ Unigenitum Dei Filium ſui in amorem rapuit, ſpecioſiſſima Virgo. Tutotapulchra, tota förmoſa, tota delectabili, & to- ta glorioſa s tu maculà nulla fuſcaris, tu omni decore veſtiris, tu ludm omni ſanctitate ditariè, tu ſuper omnes virtutes ſancta in car- reoie. ne, tu cunctas fæminas vincis bulchritudine carns, & omnes itien. angelicos Opiritus excellentié ſanctitatis, ermocinatur S. Augu- 8. Auguſii- ii ſtinus ſerm. de Incarnatione. Maria ſpecioſior, & dignior facta nus. est, quàm totas mundus; nam quem totus mundus cabere non poterat, nec merebatur, quaſi in auguſtum cubiculum uteri ſui ſolaſuſcepit. loquitur aureum Eccleſiæ os. S. Joannes Chryſo- Soannes ſtomus in cap. I. Matth. oper. imperf. Quidquid post Deum l) loſte- pulehrius, quidquid dulcius, quidquid jucundius in gloria est, hoc Maria, hoc in Maria, hoc per Mariam: Glorioſum omni- LIi s 3; 698 Piſeurſus X. nò gloriæ Mariæ privilegium est. quòd pos t Deum major gloria noſtra, majus gauaium de Marià est. Seraphicè intueturin ſpe- 8S. Bonaven- culo B. V. lect. 6. S8. Bonaventura. Haæc est eximia pluchritudo, tura. Deo ſculptaſtatua, rectè reſcripta divini archetypi imago. S. Andreas perorat S. Andreas Cretenſis orat. de dormit. B. V. Pulchraest Cretenfis. Maria ad intuendum, amabilis ad conregnandum, delectabilis ad videndumiſumma enim lætitia post Deum est, eam intueri, 8. Anlel- & in éjus laudibus delectari. perpendit S. Anſelmus in ſuis me- mus. ditationibus. Odivinum, ac vivum ſimulacrum, ad quod opi- fex Deus, inventus est. exclamat præ admiratione 8. Joannes §. oannes Damaſcenus orat. I. de Nat. B. V. Inenarrabilem hujus ſimulacri Damalce- Pulchritudinem, gratiaâ Dei aſpirante, ſpecioſis Conceptibus pon- us, deremus. CONCEPTUS I. Confirma- Quidquid dulce, ſuave eſt, ac amabile, ipſam nimirum dul- tio ſeu De cedinem, ſuavitatem, ac formalem amabilitatem, Chriſtum JF- ducno. ſum, benedictum fructum ventris virginalis, in Marid, velut the- ſauro liberaliſfſimus Deus repoſuit. Iſa est locus theſaurorum Dei. ſcribit B. Albertus Magnus in Biblioch. Maria. Evang. Matcth. n. 22. An fortè thefaurus hic eſt abſconditus: Soli terræ cœlique Domino reſervatus? Nequaquam, ſummum enim bonum, Dei Filium, JEſum amabilem pretioſiſſimus hic Domini theſaurus Maria Virgo recluſum continet; bonum, ut ait Philoſophus; ſui eſt communicativum; ſummum ergo bonum, Unigenitum Dei Flium IEſum, obumbrante Spiritu: S. gratiaâ, Pater cœleſtis in utero Virginis novem quidem menſibus recluſit, ſed uteum nobis partu virgineo Mater amabiliſſima in exilio lachrymanti- bus oſtenderet, & communicaret; ſeſeque unà cum filio, recipro- co amori noſtro offerret, dicens: Ego Mater zulchræ aileltio- nis. Eecleſ. 24. cap. Beata Virgo Filio/ uo per omnia æquales fuit. Juxta mentem 8. Cajetani in Pf. de Virgine Filius Virginis eſt E- ſus amabilis; quidni, & Virginem Matrem amabilem dixeris? —0OQ dulcis, deleétabiiis! bamæna, 6redolentiſſima Nraamab, g. . . uubil⸗ — ruscor NlusCithu , de in tberedh,/ erlerifca⸗ ſiupbanten/ lliſnugni rimum, gerincinice uvpuPhilo, mpelsrola⸗ e, Regina 1, egina ca Agarir, rer numn creatv⸗ intotins m⸗ toreenimo re ipriciceclh uncis crear Mepetioſitat Uumefficimen inm, han hare Mariar lirmn. Ange inyum ſeut tolerez itg. litoberechi leuelebar. Donlams uurelague tnnſtht eimmdenrnhe Niggctyte Nchetiing V V. Mxchend lumn gelchen eſt ethine lelmusinlnin. ſrctguls Atione enn n hujusſinune Donceptbun . m nimmirunt elen Chriut Maris,elet lacusthrſen riakyange Golitentar jenimbonnt! Dotmminitenn gräi Phiite numnIngtin tid Nredtt eclolt, Aue Pohrh'nt cvonflorenn lirtili nined vsVrgntt, mtleni ſ M oℳ 4 Amabilior cunctis crsaturis, & ſpecioſior. fuit Ge. 09 Marid! correſ . ſpondet amori Mariano d „ C . . anſnn Carthuſianns de laud. B. V. lib. 3. devorinns chens o. Gge, s⸗ ete ipſa tam ſuavis 3 & gaudioſa conſti, ,, 15 OH. Riarer aenn Nere ac conſolatoriè ſapis ac a. miſeros foves, animas ungis, imo 3 . trium . 2 ungis, imo u man mncen, ac militantem Eccleſiam, du Fecaine a, verſan gnä, magnificè ac clementer reficis, & berfunais mira. ac CONCEPTUS II. Primum, & principale in uno genet man,imnphdin ncis genere, omnibus ej . — Prxfr ri debet, ſecundàùm regulas, & larcen Rinotpali ilce P ncrin Ariſtotelis. Sic inter flores brima, & H nanin Ores reliquos pulchritudine ſuperat 3 & na, Rcgina &lielt vi appellatur, & olitdar. Mundi Domi. Bn ee Regina corliel irgo Maria, hominum, & Angel . inhe⸗ atrix, regiæ ſtirpis ac dignitatis, prima ac Prach Wa, ae õsz nohilima, huic itaque Palchernme daen orius nundimn kres quam vis vel ab ipſis ſacris litteris ecdrrerimm mm en latæ, quin & angelica puritas, de pecies ce at, neceſſe eſt, utpote quam Deus ipſe ſi ei ex cunctis creaturis ſuis reddidit amabiliorem dum cam ud tante ſpecioſitatis altitudinem evexit, ut di gnum Slirſui nabi tl . . . 4 e un eikci crerems. Quam igitur dotinus Reginam prafi- „ hanc præ omnibus creaturis Dominam ac venerare Mariam, cujus decore ac odore recrcata refe 8. Brigir⸗ ta in ſerm. Angeli cap. 10. Filorenti ergo roſæ d; in e. ratur, nam ſicut roſa, bpulchritudine ſus aterai ligite, prapollere; ita Maria univerſos in hoc mundo Piv⸗ ne Nasere, xcepto benediéto ſuo Filio, honeſtatis & mor Glehn, Sä erceptokcnee um pulchritudi- CONCEPTLUS III. Sponſam Spiritûs 3. Mariam Virgi J tus 8. irginem, quami . ſus cœleſtis pulcherrimam nireten: derantarcrat. nibc Ran Lli il 5 4 70 Diſcurſus X. in veteri adhuc Teſtamento expreſiſſimè figurabat Regina Eſther, cujus decorem ac ſpeciem ſacræ litteræ commendant. Eſth. 2. cap. Erat pulchra valde, & incredibili pulchritudine, omnium oculis gratioſa, & amabilis videbatur. Quomodo his ſtantibus Mariam pulcherrimam mulierum ſalvabimus: ſi enim nulli Eſther diſplicuit, ſed omnium oculis gratioſa, & amabilis videbatur, pulcherrima mulierum deprædicari Eſther cenſebi- tur? Negativè reſpondet S. Antonius part. 4. tit. 15. cap. 10.5§. 2. Et aſſignat pro ratione, quia Eſther, quamvis pulchra, Mariam ta- men multò pulchriorem figurabat, & conſequenter ad altitudi- nem pulchritudinis Mariæ pertingere non potuit, quæ Deo, An- gelis, & hominibus præ omnibus mulieribus benedicta compla- cuit, quam ſolam pulcherrimam mulierum, Pater cœleſtis, ut Fi- liam, ut Matrem Filius, Spiritus 8. adamavit ut ſponſam. Potior est veritas qum figura (verba ſunt S.) e quo ſequitur, quòa Beata Maria figurata per Eſther tam pulchram, multò pul- chrior fuerit. Ad amuſſim B. Albertus Magnus ſerm. 2. de Annunt. B. V. Eſther interpretatur præaparata in tempore, & ſignat Beatam Virginem, quam Deus LPater ad hoc præparavit, ut Filius ſuus Unigenitus ex ea conciperetur, & naſceretur, quando venit tembus miſerendi ejus. Eſther itaqueé, id est, Beata Virgo formoſa erat per immaculatam virginitatem, erat etiam increaibilis pulchritudinis per virtutum omnium venu- ſtatem, omnium quoque, & Angelorum oculis gratioſa, & amabilis videbatur ber viſceroſam charitatem. Et iterum in Bibl. Maria. lib. Eſth. n. I. Omnibus enim placet, Deo, Angelis, juſtis, & peccatoribus. En! puàâm benè pulcherrima mulierum Virgo Maria præ millibus electa. CONCEPTUS IV. Ad coœli tabernacula glorioſæ in aſſumptione Virgini ob- viantes Angeli, quaſi nunquam viſum contemplantes ſpeda- culum, admirabundi exclamant, ſeſeque invicem interrogan- tes mutuò colloquuntur. Quæ est iſta, quæ progreditur quaſi aurora conſurgens, pulchraut luna? Cant. 6. cap. Mirantes Ange- uili — mes Uar rentura In rliliett⸗ leguian ierierte ſpopere mi 1 Gn ce Annu umquide unmaturer. regeecot mnejusm Iicem, ine uroſpiere Lorem pu Uumnorum i Ofuleh, liCenitrix. Tanatidem lreguan Ulniwclnis it Kuſti, uncinemc lndcentie, ihnt ſpecio nan zar Unſtrumomn i lgeren Ttocor l nmiturgere Unepsin Be⸗ gininon flum diri aezilect — Aridl M 2connenet. iulrtute . Quomrolck wibinndſa foli, Kamt MeiHhercnts 1 1. loſt lchrainunn Uenteraddlint ipgeot enediccon Atercellelien tſponlan k ſeltitun, Nan, ili, gausſen! ta intenten. AAloertne fin eritii,1 CEinieet Onnih ll iſi en. Lklemn. et D henimuncin Mione ſihn, temgans,⸗ mmieemigten, Amabilior cunctis creaturis, & ſpecioſior fuit &v. 71 Angelos Mariæ obvios, non miror, nam, ut ſeribitSeraphicus Bo- naventura in opuſc. Virg. cap. 17. Antonomaſticè opus Domini mirabili est Maria, vas adcmirabile, opus excelſt, vere opus mi- rabile, quia nunquam invenitur ſimile, nec est ſactum tale opus in univerſis regRlnis. Sed quæri tamen poteſt, quid adeò in hoc ipfo opere mirentur? Reſpodet 8. Gregorius Thaumaturgus, orat. de Annunt. Pulchritudinem ſanctæ Virginis amirantur. Verum quidem eſt, ajunt Angeli, pulchritudinem atque for- mam naturæ noſtræ admirabilem eſſe, ſed cum formoſiſſimaâ ſpecie, ac decore Dei Matris, quæ vehementiſſimè ad contempla- tionem ejus mentes noſtras rapit, non eſt comparanda; verum eſt itidem, increatam illam pulchritudinem, in quam deſidera- mus proſpicere, beatos nos intueri, ad hancç tamen creatam Ma- ria novam pulchritudinem contemplandam trahimur, per quam novum beatificum objectam mentibus noſtris repræſen. tatur. OQpulcherrimabulchritudo omnium bulchritudinum! 6 Dei Genitrix! pulchrorum omnium ſummum ornamentum! exclamat idem Sanctus orat. de oblat. B. V. CONCEPTLUS V. Evæ, quam Deus creaturarum Dominam fecerat, formam pulchritudinis excellentiſſimam fuiſie aſſerit S. Thomas. Nam gratià, & juſtitià originali dotata erat, quæ ſummam in ea pul- chritudinem cauſabat, cui proinde ex bonâconvenientiaâ pro ſta- tu Innocentiæ, corporis quoque reſpondere debebat, atque Ccon- veniebat ſpecioſitas. Gratia, nam hoc ſonat Annæ vocabulum, Dominam parit, id enim Mariæ nomine ſignificatur, verè éte- nim rerum omnium conditarum Domina fabta est, cum Crea- toris Mater extitit,; ſcribit S. Joannes Damaſcenus, lib. 4. de Fide Orthodox. C. 1 5. Si jam prima illa fœmina, quæ creaturarum Do- mina futura erat, omni pulchritudine à Deo dotata fuit; quan- tò magis in Beatiſſimà Virgine Maria, Creatoris Matre, Dominâ ac Reginâ, non tantùm ſublunarium creaturarum, verùm etiam coœleſtium ſpirituum, pulchritudinem omnium creaturarum congregàſſe Creatorem, credendum eſt. Doctiſſimè Guiliel- mus 72 Diſcurſus AX. mus Pariſienſis in Cant. 6. Pulchritudo quælibet reperta in crea- turis omnibus ſparſim, tota colligitur in beatam, & pulcherri- mam mulierum. Quod pulchrum est, delectabile est, & ama- bile, definit Plato in Lyſide. Ergo quæ creaturarum omnium continet pulcherrima pulchritudinem, carundem amabilitate polleat amabiliſſima neceſſe eſt. CONCEPTUS IV. Quidquid oculis placet, animus laudat, hinc bonum, & pulchrum ſunt æquivoca: Sic Deus ipſe opera ſua bona appella- vit, quæ oculis ejus placuêre. Vidit Deus cuncta, quæ fecerat; E&& erant valde bona. Quod in Hebraicà Phraſi idem eſt ac val- de pulchra, formoſa, atque decora. Mariam nominat 8. Bona- ventura in Spec. Virg. cap. 3. Vas admirabile, opus excelſi B. Al- bertus Magnus in Bibl. Maria. Evang. Joan. num. 1 1. Opus admi⸗- rationis, tam Angelorum, quàm hominum. S. Andreas Cretenſis orat. de Annunt. B. V. Magnificum divinæ gloriæ templum 8. Thomas opulſc. 8. Totius Irinitatis nobile triclinium. 8. Bernar- dus in initium Ave dacroſanctæ Trinitatis ultimum complemen. tum, artificium Dei, in quo Deus Pater ſuam omnipotentiam, Deus Filius ſuam Japientiam, Deus Spiritus omnia donagra- tiarum ſuarum accummulavit. Ergone Deus ille, qui minima opera ſua bona dixit, ſingulare hoc Dei opus: artificium ſuumul- timum omnipotentiæ ſuæ complementum, bonum non appel- laverit? abſit. Tunc enim bonitatem contulit, cum filii ſui, qui eſt ſummum bonum, Matrem elegit, cujus anteàâ humili- tatem reſpexerat. Concludit mecum Seraphicus Bonaventu- ra, I. ſent. diſt. 44. in expoſit. textus. Maria Virgo, quia fuit Ma- ter Dei, quo nihil melius cogitari potest, ſic tantam habuit bo- nitatis dignitatem, quòd nulla mulier amblius capere potuil. Doctoraliter ldiota, in prologo de contemplat. Virg. Inven- tâ Marid invenitur omne bonum. IIlud nimirum, de quo Ar- changelus ait, Lucæ I. cap. Dominus tecum. Quidquid bo- num est ſive in cœlo, ſive in terri, recluſit Deus in Maria, pero- rat lacteis verbis S. Bernardus, Serm. de aquæ ductu de divinis nomi- ſudi — ninibus nlianus⸗ tlondenu Vgin ebecor iy Deod⸗ ſſeu⸗ ſuidenae Cenrpolch s incre⸗ ſoecere; ntriſtis: nes linc opmmiofill Uemmorti iptoco pl Uenpolebra m.nce A Mu beata ilue letifi ſhie guie ciegfatu⸗ Mguin lujt Omul — Amabilior cunkis creaturis, & ſpecioſior fuit & 7 Tepefttian nominibus. cap. 4. pag. 1. Coronidem imponit Dionyſius Car- 1NAcen thulianus. Omne bonum amabile, Maria bona, imò omnis boni Nlectun es? compendium, ergo amabili. NürumoImn Virginem Dei Matrem, humanæ naturæ pulchritudinem Epilogus. Gdetnahln atque decorem appellat S. Joannes Damaſcenus orat. I. de Nat. Virg. Deo digna filia, humanæ naturæ venuſtas! certabant in- ter ſe ſæcula, quodnam ortu tuogloriaretur. Quaſi diceret: V. Verè digna es, & Maria! eſſe Dei Matrem, & Patris cœleſtis in- ,inchun Ccreatæ pulchritudinis filiam, nam ſicut Deus æternus, & immor- lubonnn talis, increata pulchritudo eſt, in quam deſiderant Angeli tn ge proſpicere; ſictu, Virgo pulcherrima! humanæ naturæ de- tiäcmnetnn cor exiſtis: Hinc omnium ſæculorum Piæ reſultabant æmula- “ tiones, hinc pia deſideria, ut tuâ gloriosà nativitate felicitari, & uenhi tuo gratioſiſſimo aſpectu quo dæmones fugantur, in ultimàâ 1lus ſaltem mortis horà frui mereantur, quibus, & nos vota noſtra Anirrni reciproco plena amore jungamus, & ad amabiliſſimam Ma- gnieteni trem pulchræ dilectionis cum addictiſſimo cliente 8. Bernardo ſerm. 2. de Adv. devotiſſimè transmittamus. Gratioſus tuus lnun 8 vultus, Beata Virgo, nobis appareat in extremis, formoſitas fa- mn i ciei tuæ lætificet ſpiritum noſtrum egredientem, ut per te nos ſu- ANd ſeipiat, qui per te datus eſt nobis, ut eodem alveo aa Largitorem renun gratiæ gratia redeat, quò inftuxit. Amen. esIIeelcen . anfolnin En quùm formoſa est, ſuper omnes quùm ſpecioſa, daneg Cujus ſorma rapit, quem nihil ultrà capit. aadr O mulier fortis! nos horà reſpice mortis, ulmn Hoſtem, ſancte decor! longè repelle, precor. raſd, tanta 4, 4 ) 5 lufen NNO rlt VA iwitumcelt nn Clle 74 s6): o: (5 4 SeSee e Se S Nege, Se F B B Se edkekeBeb . DISCURSUS XI. A ſircbilter, Admirabilis per omnia, Eirgo Dei Genitriovd. mndhemn mninet Ixordium. Bſtupefactum cœlum, & terra præ nimio ſtupore at- Ba tonita, in ortu Virginis ſollicitè quærunt, quænam vin. ſit magna illa mulier, quæ adeò delitiarum dives, nguan 1 Creatori ſuo adeò propinqua, ac dilecta, in hunc entr mundum progreditur? Quæ est iſta, quæ aſcendkeit machuia de deſerto, delitiis aſſtuens, inni xa ſuper dileétum ſuum Cant. miteyal 8. cap. Etenim hactenus mulier tam prodigioſa, Virgo tam mi. iniaon raculoſa, nec viſa, nec audita eſt ulla admirabilis hæc Virgo eſt. blemss digna, quam cœlum miretur, & terra. Virgo hæc in cunctis ad- nenoris mirabilis, Maria Dei Mater eſt, in quâ quidquid reperibile, di- gnum eſt admiratione. Hujus laudibus me in ſufficiente, di- S8. Patres. Cta 88. Patrum admirabilem in cunctis prædicabunt, quamin- terim nos magnum cœli, terræque Dominam ſupplices vene- Ulgrod rabimur. Duid nos tantilli, quid acti one puſilli, quid in eſus ithilegl laudibus referemus, cum etſi omnium noſtrüm membra verte- Nublenco rentur in linguas, tam laudare ſuſſiceret nullus: Altior cœloest, iucſholuit de quàloquimur, abyſſo profundior, cujus laudes dicere cona- neinen mur, hac est enim, quæ ſola mernit Mater & Gonſa vocari, lugnun hac mirabili atq; inæſtimabili modo, omnium rerum, & ſuum iuillarnſ 8. Augulli. Péberit Jal vatorem. Orditur S8. Auguſt. tom. 10. ferm. 83. in a- Pitpolt aus. pend. ſerm. de diverſ. Quantus ſit Deus, ſatis ignorat ille, qui hu- mnii⸗ jusl irgini mentem non ſtupet, animum non miraturibavtt Cœ&- inndlom lum, tremunt Angeli, creatura non ſuſtinet, natura non ſuſſicit, Wirenn e&& una puella ſic Deum in ſui pecétoris capit, recipit, oblectat ho- Uiete t Pitio, ut pacem terris, Cœlis gloriam, ſalutem perditis, vitam iin 1 mortuis,terrenis cum cœleſtibus parentelam ipſius Dei cum car. uh nn ne commercium pro ipsâ domüs exigat penſione, bpro ipſius uteri nen *“ mercede conquirat, & impleat illud Prophetæ: Ecce hareditas Domini Er Admirabilis per omnia, Virgo Dei Genitriæ. 7 Domini, filii merces fruéctus ventrü. perorat S. Petrus Chryſolo- NS 4 . §. Petrus gus ſerm. 140. Hoc mirificum fuit, quòd de deſerto, hoc est, Du- Chryſolog. XI . mano genere, à gratia derelicto, & deſerto, Virgo aſcendere pos- 1 ſit. explanat S. Bernardinus Senenſis tract. 3. ſerm. 11. O fiemina 5. Bernar- WTe mirabiliter ſingularis, & ſingulariter mirabilis, per quam ele- dinns Se- jehitfir. menta renovantur, inferna remediantur, dæmones conculcan- H tur, homines ſalantur, Angeli reintegrantur, exclamat S. An. 5. Anſel- mioſian ſelmus in orat. ad B. V. Antonomaſticé opus Domini mirabile est mus. Enunt,un Maria vas admirabile, opus Excelſi, verè opus mirabile, quia anin numquam invenitur ſimile, nec est faétum tale opus in univer- Mn ſis regnis. ſcribit S. Bernardus in opuſc. Virg. cap. 17. Omnia tua 8. Bernar- 4 . . „ . . . —. . 6 lgil ſunt admirabilia, O Deipara! omnia ſupra naturam, omnia in- dus. nſigl-j gentia, & aliorum vires excedentia. concludit S8. Germanus Pa. S. German. Nren triarcha Conſtantinopolitan. orat. 2. de zonâ. B. V. Quam nunc lsnei mirabilem SS. Patrum authoritate prædicavimus, Spiritu S8. af- ecnunf flante, novis Conceptibus obſequiosè meditabimur. jörepenbm e nſüfficeneng CONCEPTUS I. unt, Gd m ſupplczn Ild quod novum, rarum, nunquam viſum, vel inauditum Corfirma⸗ in f eſt, mirabile dicimus, ex hoc etiam capite Virginem Dei Matrem uo eu De- onetmeon mirabilem comperimus, quia quidquid cum eâ providentia di- AR vina diſpoſuit, no vitatem habet ac raricatem, & communem na- Olcetcetin turæ ordinem gloriosè tranſcendit. Añis plusquàm viginti ſteri- onem lis Aña, quam in ſenectute concepit, Mariam peperit, an non no- rernn, * vitas? Maria ſine viro concepit filium, an non raritas? Virgo quæ 1 Kn N peperit, poſt partum Virgo permanſitan non ſupra omnem na- Ginlil turam Quis vidit, vel audivit tale, tametſi jam regum ſapientis.- iraeuſpene ſimus Salomon perſpectis diligenter Dei operibus, quæ ſub cœlo erumnſfi continentur, & creaturis omnibus conſideratis, novum ſeu mi- lahitlkle rabile repererit nihil. Nil ſub ſole noum. Eccleſ. I. cap. Ma- ,ertti ti⸗ jori tamen lumine illuſtratus Domini Propheta Jeremias, no- ehucnt vum hoc ac mirabile Dei opus adinvenit dicens: Creavit Deus e pir novum ſupra terram, ſœmina circumdabit virum. Jerem. 3 1. Saehh cap. Quæ verba docdtiſſimus S. R. E. Cardinalis Hugo ſic com- n Mmmmmz: men- 76 Diſeurſus XI. mentatur. Opus novum Propheta Dei Matrem appellat, quia ommia in ipſa fuerunt nova, rara, & alias non viſa. Paulò fu- ſius ſubſcribit Marianus calamus S. ]oannis Damaſceni, orat. I. de Nat. Virg. Omiraculum omnium miraculorum maximè novum- mulier Jeraphinis ſublimior effecta est, & Deus in ea visa, est paulò minus ab Angelis minoratus; ſileat jam ſapientiſſimus dalomon, nec jam nil novi ſub ſole eſſe affirmet, illa enim Lirgo excipitur, quæ etſi ſola, verè tamen ſub ſole nova, quæ illum mundo edidit, ac in throno uteri ſui geſtavit, qui nova in es fe- cit omnia. Ut nimirùm cœlo, & terræ redderet admirabilem. CONCEPTLUS II. Electus Dei populus Iſraẽl durâ oppreſſus ſervitute Pharao- nis in gypto, quem Deus in manu forti per Moyſen ſervum ſuum liberavit, atque eduxit, Deo ſpecialiter charus erat; ne ergo ab inimicis eorum, quorum terminos in promiſſam patriam tranſituri erant, ſiniſtri quidquam contingeret, per deſerta, & in- cCulta ducit itinera, ne autem, & ſolitudinis labore deterrerentur, aut fame occiſi ſuccumberent, in horridis Arabiæ arenis, pluitil- lis de die in diem, in ſummà abundantia, de coœlis ſuaviſſimum, omnem in ſe habentem guſtum, cibum mannæ. Exodi 16. Cap. Sic ipſemet Dei Spiritus Sapient. 16. cap. atteſtatur. Paratum panem de cœlo praſtitiſt, illis ſine labore, omne delectamen- rum inſe habentem, e& omnis ſaporis ſua vitaten. Ut verò tan- ti populo ſuo electo præſtiti beneficii perpetua in mente ipſius imprim eretur memoria, ordinat Deus ſervo ſuo Moyſi, fieri vas aureum novum, & implere jubet de manna illo, quo populum faum in deſerto nutri verat, ibidemque conſervandum, ad æter- nam memoriam, in arcam Domini reponere ordinat: Exe- quirur protinus Dei ſervus Domini ſoi præceptum, fratrem daron facerdotem Domini adeſſe jubet, & dicit: Sm- mie vas novum, & mitteibi manna, & repone coram Do- mino ad ſervandum ingenerationes veſtras. O quàm accura- tus fuit olim Deus, ut pro manna illo, quod de cœlo pro ſalute ſui populi pluerat, vas plenè novum ac mirabile conficeretur! ſi =SS omnia 7 — Nin u eaacevjus emonere⸗ (Meiscap. Deincarna unilimus lepacet len qbern umneptom lliutma inanliuc nnnitaqh ordinen R. Vasil Uotnilunt, Deusi ondrucmc Ephfüumd yentree Umigirurb Inerat, v rmucn, in! Uunſanctiſti IIhlleopnn Utolo, Eloor.9. lucem Ular ſe n Onlen nifair⸗ nghecap.) — neptehig iſa dulſte leeniornl, tnintonn netdiig n ſchteniſen hilaennhi g, gleile ,Nirotſe tadenirabben. Il ſerriratehhn 1 Moyſenn humderirſee ommiltim on Pperceerun Oke deterteſte izarenin (lsſomile nne. olke ſatur. Pn mne doll Nen. Urnin Ua in wveneA bſvo lhſin llo, ⸗ n tranduneizt Hete odn ehnim fid & Ciet: fhechen Odunii lecroto, ecolict, Admirabilis per omnia, Oirgo Dei Genitric. 277 omnia quæ in veteri Teſtamento contingebant, figura novi erant, cujus ergo vas hoc novum ac mirabile figura erat: Officio ac munere ſuo præclariſſimus Rupertus Abbas lib. 3. de divinis officiis cap. 8. dicit, cœleſtem hunc cibum, in figurà, Verbum Dei incarnatum repræſentaſle, quod de Coœlis ex ſinu Patris, ut ſuaviſſimus cibus in has inferiores partes, ſuos ſibi creditos po- pulos paſcere exciderat, atque mundo carnem ſuam, & ſangui- nem, quem in cibum, ac potum dederat, æternam daturum vi- tam repromiſerat, dicens: Hic est panis, qui de cœlo deſcendit, non ſicut manducaverunt Patres veſt ri manna & mortui ſunt, qui manducat hunc panem, vivet in æaternum. Joan. 6 Cap. Manna itaque figura Chriſti; vas autem, in quo manna hoc di- vino ordine reponebatur, Matrem Dei Mariam Virginem figu- ràâſſe. Vas illud mannæ, quod manducaverunt Patres noſtri, & mortui ſunt, auro pretiolum, mirabile ac novum, ſervo ſuo Moyſi Deus ipſe dictaverat; quantò magis jam manna hoc ab- ſconditum, cujus nomen novum, panis vivus de cœlo deſcen- dens, ipſum Dei Verbum, ſpeciali opere Spiritus Sanctiin puris- ſimo ventre ex puriſſimo ſanguine incarnari debuit, ac reponi. Cùm igitur benedictæ inter omnes mulieres, Dei Macris ac Vir- ginis erat, vivum ac coœleſte hoc manna, quod vitam præſtat æternam, in ſe recipere, ampliùs dubitandi locus non eſt, Virgi- nem ſanctiſſimam, cum omni exceſſu ſingulare, novum, ad ad- mirabile opus Dei fuiſie, vas omni auro pretioſius. Ipſo Paulo Apoſtolo, quem tamen æterna veritas vas electionis nuncupa- vir. Actor. 9. Vas eleétionis es*t mihi iſte: excellentius. In hu- jus laudem perorat laudabiliter S. Bernardinus tom. 3. ſerm. 36. 3. part. Ji eſſent tot Pauli, quot ſunt creaturæ, non attingerent ſuum contemplari, nam Paulus fuit vas elebtionis, Virgo verò Maria fuit vas Divinitatis. Vas, de quo Eccleſiaſticus loqui- tur. 43. cCap. Vas admirabile, opus Excelſi. Mmm mm 3 CON CONCEPTIIS III. Virginem Dei Matrem, admirabilem exhiber B. Albertus Magnus in Bibl. Maria. Evang. Matth. num. 22. dum eam locum theſaurorum Dei intitulat. Ipſa est locus theſaurorum Dei. NempèReges & Principes hujus mundi, locum, in quo theſauros ſuos recondunt, rariſſimis artificiis ornant, & excolunt, eò maxi- mè fine, ut laudi ſit cunctis, & admirationi, pretioſus enim, & re- gius theſaurus, locum ſibi competentem, rarum, regiâ dignitate dignum, & artificiorum varietate admirabilem exigit. An non pretioſiſſimus, & inæſtimabilis theſaurus eſt jeſus Chriſtus, quem ſupremus coœli terræque Monarcha. Rexregnum, ac Dominus dominantium, Pater cœleſtis, in gloriosà ſemper Virgine Mari repoſuit, ipſa eſt locus theſaurorum Dei, divinum itaque hoc gazophylacium, focundà virginitate rarum, & artificio inaudito Maternitatis Dei admirabile exhibere omnipotentia Dei voluit, quando Maria Virgo Filium Dei ſine dolore peperit, & poſt par. tum Virgo permanſit. Angelicè S8. Thomas de Aquino. I. part. quæſt. 2 5. art. é. ad 4. Beata irgo, ex hoc, quod est Mater Dei, habet quandam dignitatem in itaze, ex bono infinito, quod est Deus, & 'ev häâc parte non potest aliquid ſieri melius ei, ſi- cut non potest aliquid melius eſſe Deo. Subjungit S. Bernardi- nus Senenſis tom. ſerm. 4. de Nat. B. V. cap. I12. Quod fæmi- na conciperet, & pareret Deum, est & fuit miraculum mira- culorum. CONCEPTUS W. Apud ſemetipſum ſapientiſſimus Rex Salomon conſti⸗ tuit, ſingulare quoddam, magnificum, ac mirabile facere opus, quod regalis ejus thronus eſſe debebat, ubi in regiâ majeſtate ac pompà ſederet, populo ſe exponeret, audientiam gratioſam præ- beret, ac tandem judicium Domini formaret; jubet hehin⸗ de fieri — letenel Itantumc irringen in, gli neſtfa⸗ iterrarut ſiemorti umßirpi Ponnierhil Nletcospra 1le er. , &/ itnum. Maje Uurer dalon Neioſum. Alen,o Utkanratis,: rcalltari Uermihcio trrrie Uuronſcpi n. Soric Tymnu mi Ni Untaleopa t uner uennn⸗ ilfintur. umnnd hunins =S = S bhklermn, enceh Thber) ,en dumenmloen Peſourmnn winquotktun olundehn ioluseninnkn mergt Arn lCrine. Snummachone Uperiryrrl divinnonnnart Kartfiinn wtentiaDeint Peperi de Aguinon Modeſt Men Ponoinſnnnf Aferinelud, bjungto hen I1. Qu it iruchlnn . , Clonon nizhleirrte lurzinek⸗ tin Grilin⸗ niretz ihr 8 7 4 Admirabilis per omnia, Virgo Dei Genitrivx. 29 de fieri de ebore mundiſſimo, undique aureis ornari floribus, & in tantum cunctorum opificum ſuorum, quidquid artis, ſoler- tiæ ac ingenii habuêre, applicari, ut tam magnificum evaſerit opus, cui ſimile in cunétis mundi regnis non fuerat viſum. Non est faot um tale opus in univerſis regnis. lib. 3. Reg. cap. 10. Toti terrarum orbi admirabilis thronus. An non Salomone ſapientior fuit æterna, & increata ſapientia Patris, quæ inteme- ratum Virginis Mariæ uterum ſibi elegit in thronum, de quo ſe homini exhiberet, & deſiderata gratiarum munera clemens ac miſericos præſtaret? Ad propoſitum S. Petrus Damianus ſerm. 1. de Nat. NQalomon noſter non ſolum ſapiens, ſed & ſapientia TPatris, & non ſolum pacificus, ſed & pax noſtra, qui fecit utrag, unum, uterum ſcilicet intemeratæ Virginis, in quâ ſe- dit illa Majeſtas, quæ nutu concutit orbem. Si ergo terre- nus rex Salomon thronum ſuum, in quo pacificus rex ſedit au- ro pretioſum, ebore grandem, artificio fieri curavic terræ mi- rabilem, quò non meliori jure Pater æternus, thronum illum au- ro charitatis, ac reliquarum virtutum fulvo nimis pretioſiorem, ebore caſtitatis, puritatis, & innocentiæ grandem, & opera- tione artificioſiſſimà Spiritus Sancti, præ cunctis creaturis ſuis colo terræque mirabilem effeciſſe dicendum eſt, in quo verus Salomon ſapientiæ rex ſedit, & deſideratam mundo attulit pa- cem. Sic vidit eam in ſpeculo Virginum cap. 2. S. Bonaventu- ra. Thronus verè dalomonis est Maria, grandis in gratid, & in gloriã, ita ut nullus Angelus, nullus Sanctorum poſſit ei gquari. Et iterum præfatus S. Petrus Damianus. Non est fa- Atum tale opus in univerſis regnis, ſicut est VLirgo Dei Geni- trix, nam etſi multa facta ſunt magna in creaturis mundi, ni- hil tam excellens, tam magnificum fecerunt opera digitorum Dei, ut te Virgo Dei Genitrix, cujus pulchritudinem ſol & lu- na mirantur. Pulchrior tu Cherubim ac deraphim, imò omnes Angelorum choros pulchritudineexcedis. alloquitur Virginem 8. Epiphanius ſerm. de laud Deipar. Hinc illam S. Joannes Dama- ſcenus ſerm. de Nat. Mariæ. Maximum miraculum. S. Bernar- dus ſerm. de Nat. B. V. Mirabilem fœminam ac omni honore di- gnam, 80 Diſcurſus XI. gnam. S. Cyrillus Alexandrinus hom. 6. contra Neſtorium: L'niverſi terrarum orbis expreſſum decus ac ornamentum. An- dreas Gretenſis in ſalutatione Deiparæ Miraculum omnium mi- raculorum appellant, & attoniti una nobiscum venerantur ad- mirabilem. CONCEPTUS V. Incredulo judæorum populo delitias, atque divitias pro- miſſionis terræ, & patriæ, quam inhabitaturi erant, exhibere atque demonſtrare volens Moyſes, exploratores ex cuncto populo electos, terram luſtrandi causâà præmittit, commit- titque, ſignum aliquod certitudinis delitiarum à Domino po- pulo ſuo promiſlarum adterre. Præſto ſunt, intrant ignotas ſibi regiones, circumeunt, perluſtrant, cunctaque exami- nant, atque contemplantur, & dum reditum parant, vineam quandam intrant, botrum miræ magnitudinis ſecum aufe- runt, populo mirabiles terræ delitias enarrant, & in teſtimo. nium allatos fructus exhibent, quibus viſus ſummo afficiun- tur judæi gaudio, & intrandi terram Chanaan in eis deſide- rium creſcit. Venimus in terram, ad quam miſiſti nos, quæ reverà fluit lacte, & melle, ut ex hu fructibus cognoſci potest. Numeror. 13. Cap. Ex fructu ergo mirabili, terra mirabilis judica- ta eſt. Maria est terra repromiſſionibus lacte, & melle, manans, ſermocinatur S. Bernardus ferm. 3. ſupet Salve Regina. Sed quis myſticæ hujus terræ excellentiam, divitias ejus admirabiles pe- netrare præſlumat? Fructum eſus perluſtremus, exploremus terram hanc, & inprimis quidem à S. Fliſabetch. Benedictus Ffructus ventris tui. Lucæ 1. cap. Terram ipſam attentiùs con- ſideremus, de qua Vir ſecundum cor Dei cecinit Pſalm. 84. Do- minus dabit benignitatem, & terra noſtra dabit fructum ſa- um. Quæ verba interpretatur S. Hieronymus. Terra noſtra dabit Ffructum ſuum, Maria Chriſtum. Accedit Hugo de 8. Victore ſerm.55. Beata Dei Genitrix quaſi vitu fructificavit, quiachri- ſtum veruũ botrum, qui nos vinogratiæ & gloriæ inebriare u eſi- NE ungene Glgnlln t⸗ ſupe Actlentic, PoPenriſin uns, tefr Eenerumpe . 1 101 eChpolt INun ten alce leri mira custerra Ibls Ne Ueri wiglomn i Gnbin; Uncdidlmätn li Kecee lhee, K Uicecrose Iumi nfmnin n lelsauten ueſbene Unnroranm Uuur. lencelu ieffk; . 14 ider es leſcey — ra Netonin unteytun. n unonlieg menerendarg . Iqneciftiiun⸗ fiermumt, aii totes er eihittit, Cnni udn Donine t, iattigtn. Cunckiätetin Impatant Cins ſecamt 1N, Kinch untnof Ounan inett Gn iſtinn u glſſe 1a tnirtnlrt⸗ e, elius weRegidn n cjos Antittion eme, Alit ſabetd. Nul pümtrennin ginitülnſe Adifie vlſclief Rogoce Afonrgil inehint, Nhie 4 Admirabilis per omnia, Virgo Dei Genitriv. 81 deſinitzgeneravit. Fructus veréê mirabilis, & omni prorſus lau- dedigniffimus. Cùm igitur fruéctus à Marià Virgine in lucem editus, ſuper mel & lac, ſuavis, incomprehenſibilis dignitatis & excellentiæ, benedictus ſit, & admirabilis, etiam ipſa procul du- bio Beatiſſima Virgo, terra repromiſlionis lacte & melle ma- nans, terra benedicta, & Mater admirabilis erit, in cujus lau- dem erumpentes cum omnibus cœli terræque creaturis, S. Joan- nis Chryſoſtomi verbis aureis in ſerm. de B. V. apud Metaphra- ſten ſubſeribamus. Quid namq; alläd majus, aut illuſtrius, ullo unquam tempore inventum est: ſeu aliquando inveniri poterit? Hæc ſola œœlum, & terram amplitudine ſuperavit, magnum reverd miraculum fuit Beata ſemper Iirgo Maria. Benedicti frudlus terra benedicta, prolis Beatiſſimæ fœcunda Virgo, & ad- mirabilis Mater. CONCEPTIIS VI. Myſterioſa fuit viſio illa apud ſanctum Prophetam Danie- lem, in ſomnis potentiſſimo Chaldæorum regi Nabuchodono- ſori exhibita; ſomno ſopitus jacebat rex, & corporis ſub pro- fundiſſimà mortis imagine, quaſi obruti atque ſepulti jacebant ſenſus, & ecce ſpiritus ejus arborem inſpicit paulatim de terrâ ex- urgere, & ad tantam pervenire altitudinem, ut non ſolùm Li- bani cedros excederet, verùm etiam ſuo cacumine cœlos tange- ret, rami quoque ejus, extenſione ſuâ, terrarum attingerent confinia, & foliorum abundantiâà guſtoſam præberent umbram, fructus autem ejus ſuaviſſimi, & abundantiſſimi erant, in ra- mis ejus aves nidificabant, & ſub umbrà ejus habitabant, & mo- rabantur animalia, & omnes creaturæ de fructibus ejus nutrie- bantur. Magna arbor, & fortis, & bproceritate ejus con- tingens cœlum, & aſpectus illius erat usq; ad terminos univer- ſæ terræ; folia ejus pulcherrima, & fructus ejus nimius, & eſca univerſorum in eâ, ſubter eam habitabant animalia, & beſtiæ, & in ramis ejus converſabantur volucres cœli, & in eà veſcebatur omnis caro. Dan. 4. cap. Quis arborem hanc Nan nan non 32 Diſcurſus XI. non raram dicat, & admirabilem arborem, cujus dignitas ex fru. Qu dignoſcenda eſt, Mariam Virginem 88. Patres intitulant. Sic arborem pulcherrimam, nominat Dionyſius Carthuſianus lib. I. de laud. Virg. art. 3. Hac autem pulcherrima arbor Maria, non ſolàm bhabet pulcherriämum fruétum ven- tris, ſed etiam habet fruétus pulcherrimos mentis, de quibus Apoſtolus: fructus Optritüs charitas, gaudium, & c. Arborem vitæ, appellat S. Bernardus ſerm. 2. de Advent. O verèlignum itæ, quod ſolum dignum fuit portare fructum ſalutis! Arbo- rem myſticam Nabuchodoſoris, vocat 8. Bernardinus Senenſis ſerm. I. de nomine Mariæ art. I. cap 2. Proinde myſticè figuratur Dan q cap.in arbore, de quà inquit, ecce arbor in medio terræ, id est, Maria in medio omnis creaturæ, altitudo ejus anima, quia incomprebhenſibilis est omni puræ creaturæ. Rara igitur arbor, & admirabilis, Dei Mater, & Virgo Maria, digna quam fuſiùs con- templemur. Oquàm latè, gudm longeè, «quàm altè arbor illa magna, Beata lirgo Maria ramos ſuos extendit! quàm latòad homines, qudm longe ad Angelos, quàm altè ad Deum. exclamat obſtupeſcens S. Bonaventura in ſpeculo Virg. cap. 6. Etenim ſi arbor illa magna, alta, & fortiſſima erat. Magna arbor, & fortis. Quæ unquam creatura pura, etiam magnificentior at- que excellentior inter omnes, Virgini Dei Matri, in magnifi- centiâ, & ſublimitate poterit comparari, quæ à divinâ boni- tate, ad tam fublimem excellentiam atque magnificentiam ſublevata fuit, ut meritò nobis anſam dederit interrogandi cum Eccleſiaſtico. cap. 18. LVirtutum magnitudinis eéjus quis enar- rabit? Si fortis arbor illa erat, quis unquam in creaturà aliquàâ, tam invictam fortitudinem deprehendit, quæ fortitudini Vir- ginis poſſit aſſimilari? Nam intrepidè juxta crucem fllii ſui ſte- tit, & ictum gladii tot dolorum, quot in filio deprehendit, absque ullà titubatione generosè ſuſcepit, & à ventis perſceu- tionum filii ſui, ad inſtar fortiſſimæ arboris moveri non po- tuir, & non tantùm in patientiàâ, ſed in omni virtute forti- tudinis ſuæ nobis glorioſa reliquit exempla, prout ipſamet S. Brigittæ lib. 6. revelat. cap. I. aperuit. Ut visa patientiâ med, oOσmo- 4, — Gnoris Hurona (olimitat (lGn. los &A Unguinit von lde lenutur eeeae, Goiliusar ioc uni⸗ Cennes, Uieoim lad berna cum, Kaboril Auuin exce Gerrimae er Dei M Gorum, d ltkudine lotitorſo Picpur! A um. N iulritue abyov. lreſa Aeceliker. deſtis Pr e, Spin lhlebetur Sbermn inr mniſume n UnUmen sdigniget duntsigiflir. nsCantltn Ccberrinegi, tyn enti, Etin nC. Aenn nnſelutul Uurinusernt ſitfnen lnedictene ekningſ Aaigguratan aquamfllide Mralt lir ANenle ADeumente 1C0,6 MgnA ntmegufenin MMarn, inmg Duri Ciininn e ougnßimi tintertognn SS inckenwad e Crüninſ ctucenn kili⸗ nflo ncn Ki entspeit Smoreiiont Oinci Wllete , Monr ie itipiteni Admirabilis per omnia, Virgo Dei Genitriv. 9 ¾ & moribus, plures converterentur, Apoſtoli corroborarentur, & corona mea magis augeretur. Si arbor illa, altitudine, & ſublimitate ſuà cœlos attingebat. Et proceritas eius tangebat cœlum. Sanctiſſima Dei Mater, proceritate gratiarum ſuarum coœlos, & Angelorum penetravit choros, & ipſi quoque Deo con- ſanguinitate carnis appropinquabat. Teſte Andreàâ Cretenſi hom. 1. de Aſſumpt. Virg. Virgo ibſorum deraphim ipſam vin- cens naturam, miraculo Dei generationis prima, naturà proxi mè accedens ad Deum opificem omnium. Si univerſa terra aſpe- u illius arboris dele cabatur. Aſpectus illius erat usque ad ter- minos univerſæ terræ. Sic in univerſo orbe devoti Virginis clientes, & ad ipſius confugientes patrocinium, gratiarum ſi- bi à Deo impetratarum abundantiâ delectantur, & gloriantur. Ita S. Bernardus ſerm. 4. de Aſſumpt. Latitudo tua replet orbem terrarum, ut tud miſericordiäâ quoque plena ſit omnis terrà. Si arbor illa in foliorum decore atque abundantiâ, & in fru- Guum excellentiâà atque dulcedine lætabatur. Folia ejus bul- cherrima, & fructus ejus nimius. Quæ lingua poterit ſuffici⸗ enter Dei Matris gratiarum, excellentiarum, favorum, privile- giorum, donorum cœleſtium, virtutum, atque meritorum multitudinem, & quaſiimmenſitatem explicare, quibus illa, veluti tot foliis exornata, & fructibus ſuaviſſimis cumulata con- ſpicitur? Audiamus ſanctum mellifluum Bernardum ſupra ci- tatum. Nullus Angelus, nullus danétorum ei poteſt ægaari in multitudine, & congregationebonorum cœleſtium, jaxta illud Prov. 3 1 cap. multæ filiæ, congregaverunt divitias, tu ſupergreſſa es univerſas. Si denique arbor illa, neceſſaria, at- que deſiderata alimenta, & avibus, & animalibus, atque ter- ræ beſtiis præbebat. Jubter eam habitabant animalia, & be- ſtiæ, & in ramis ejus converſabantur volucres cœli, & ex es veſcebatur omnis caro. Etiam Maria, Dei Mater ſuccurrit cun- ctis eam invocantibus, & ſive juſti, ſive peccatores ſint, com- arati jumentis inſipientibus, & ſimiles illis facti, adeſt omni- bus, & dulciſſimis gratiarum fruclibus, & cœleſtium dono- rum alimentis nutrit, cibat, ſuſtentat, atque reficit, & ſuam Nnn nn 2 exhi- Epilogus. 8242 Diſcurſus XI. exhibet miſericordiam. Sic S. Bernard. ſerm. 4. de A ſſumpt. Virg. Ommnibus miſericordiæ ſuæ ſinum aperit, ut te plenitudine ejus accipiant univerſi, captivus redemptionem, ager curationem triſtis con ſolationem, peccator ratiam, Angelus lætitiam. verè admirabilis Mater, & Virgo! Quam ſub figurâà arboris raræ, ac admirabilis Virginem Dei Matrem admirabilem contemplati ſumus, ſub ejus poten- tiſſimæ protectionis umbrà quieſcere, & ramos gratiarum ejus inhabitare flagitemus cum S. Anſelmo in orat. ad B. Virg. L- bi ergo nos commendamus, tu procura, ne pereamus efice potins, ut ſalus noſtra de die in dien multiplicetur, & ſilio tuo Domi- no noſtro eſu Chriſto, vita noſtra, jugi devotione famuletur. Amen. X Dignior es palmdà, mundo mirabilis alma. Omni ſorde carens, Virgo ſimulque pacens. Quite plantavit, œlum terramque creavit, Sis mihi tuta quies, & ſine nolte dies. E SS * — NEN Dl Miri Amet nolla reri cettat tiſſim onem effica inbieswile bhaͤſolad ucum le erui en Uſtriohumar Cenorisſui In idelt Der t Nloremon Incbineret. lunien-o onns Ppreces ihCrentor f⸗ ⸗ commoe 1 Uet, gue Ulumimetr nunton uſing. vmmamzt e nulfimnn nalnm — 2): 0: (5* 85 zezezer er Ee e⸗Be Nrze S r r e e N: Ne nr e e e e ee e DISCURSIIS XII. Aaria Mediatrice Creator denuò recreat dlisFigin N * mundum. V Nrninnntt Ametſi juxta communem Theologorum ſententiam, Exordium, ADchi nulla creatura incarnationem verbi condi gne prome- utfteen reri, aut ſuis precibus efficaciter potuerit obtinere, do- flut cet tamen doctiſſimus Salmeron. tom. 3. tract. 6. Ve- e iutn riſſimum eſſe, quod Virgo ſacratiſſima ejusdem accele- rationem efficaciſſima oratione ſuà ſit promerita, ſiquidem poſt quinquies mille, & plures poſt mundi creationem elapſos an- nos, ipſa ſola dicere cum veritate potuit. Congratulamini mi- 1. bi, quia cum eſſem parvula, placui Altiſſimo, & de meis viſce- den ribus genui Deum, & hominem. Ipfa ſola à tot retrò ſæculis in it, univerſo humano genera digna inventa eſt, quæ tanti filii, nem- . pe Creatoris ſui Mater fieret, quæ amiſſum ab homine ctheſau- rum, id eſt Deum, ejusque amicitiam, & gratiam re inveni- ret, ſalutem omnibus impetraret, & mundi totius reparatio- nem obtineret, ipſa ſolausque in hanc horam, inter Deum, & hominem potentiſſima mediatrix, cui filius nihil denegat, ad cujus preces Deus renovat hominem, & novis ſalutis ope- ribus Creator recreat mundum. Veritatem hanc ſolatio no- ſtro acoommodatam, SS. Patrum ſententiis comprobemus. Ss. ppatres. Hac est, quæ totius mundi reparationem obtinuit, ſalutem omnium impetravit, perorat 8. Bernardus. ſerimn. 4. de Aſſumpt. S Bernar- Etiterum homil 3. fuper miſlus eſt. Inveniſt: gratiam apud dus Deum: Quam gratiam? Dei & hominum pacem, mortis deſtruétionem. Ft iterum ſerm. ſuper ſignum magnum. Pra- dentiſſimus, & clementiſſimus artifex, quod quaſſatum ſue. rat, non confregit, ſed utilius omninò refecit, ut idelicet nobis novum formaret ädam ex veteri, Evam transfunderet in a- riamiInveniſti gratiam (inqunt B. Albertus Magnus in Lucam.) ,. Aſbertus Nnnnn3 Ron Magnus. 36 Diſeur ſus XII. non creaſti ut Deus, non rapuiſti ut Angelus, non emiſti utimon ma gus, non abſcondiſti ut infidelis Doctor, non perdidiſti ut A- dam, ſed reſtituiſti potius, & cum illa omnem creaturam, & ſpiritualem, & corporalem. Lirgo verè dicere potest:in geruſa- lem poteſtas mea. Nam in Eccleſia triumbhante & militante §. Bonaven- oteſtatem habet Mater potentiſſimaCreatoris. SpecialiterS. Bo- tura. naventura, in ſpeculo. Virg. cap. 8. Verèò rerum conditarum Domi. S. Germa- na éſfecla est, cum Creatoris Mater extitit, definit S. Germanus nus. Patriarcha Conſtantinopolitanus, orat. de oblat. Virg. Habes in cœlis cum tud voluntate concurrentem potentiam, ut quæ ſis §. oannes Mater altiſſimi, loquitur S. Ioannes Damaſcenus, ſerm. de Dei- Damaſce- parà Fecit tibi magna, qui potens est, & data esttibi omnis po- nus. teſtas in cœlo, & in terré, & nihil tibi imboſſibile, cui poſſibile §. Petrus ést, deſperatos in ſpem beatitudinis relevare, effatur 8. Petrus Damianus. Damianus, ſerm. 2. de Nat. Virg. icut Deus ſud potentid parando cuncla, Pater est, & Deus omnium;ita beata Dei Genitrix Ala- ria, ſuis meritis cunéta rebarando, Mater est, & Domina re- rum. Deus enim est Dominus omnium, ſingula in ſuâ naturd, propria juſſione conſtituendos e Maria eſt Domina rerum n- gula congenitæ dignitati per illam, quam meruit, gratiam reſti. 8. Anſel- iuendo, diſcurrit S. Anſelmus, de excellent. B. V. cap. 11. Mater . Domini omnis creaturæ facta, eſt Domina omnis creaturaæ, igi- tur quia genuit Creatorem, Domina eſfecta est omnis creaturæ, 5§. Bernardi- ponderat S. Bernardin. Senenſ. ſerm. 3. de glorioſo nomine Ma- nussenenſ. riæ, art. I. cap. r. Habes ut Mater in Filium, quæ recuſari non potest. ſiuciam, habes vires inſuperabiles, robur in expugnabi- le, ne immenſam tuam clementiam ſuperet multitudo peccato- rum. Nil tuæ reſiſtit botentiæ, nihil tuis repugnat viribus, omnia cedunt tuo juſſui, omnia tuo obediunt imperio, omnia tuæ poteſtati ſerviunt, te omnibus ſuis operibus readit excelſiorem, qui est ex te natus & c. tuam enim gloriam Creator exiſtimat eſſe propriam, & tamquam filius in eà exultans, quaſi exſolvens debitum, implet petitiones tuas. Concludit 8. Georgius Nicome- S. Georgius . . . . Nicomedi- dienfſis, orat. de oblat. Deip. V. Hujus gratiæ potentiſſimo ſuffra- enſis. gio innixi conceptus formabimus. iddh — MIerrarid uconſcerati C 30 40 nurs eſt, Moqrodluxl Uutorumluwmi milowinat, Grlluminatin i, Deusaue icyluminar. gtorfieri muunbosfirn emur vir Dey timeligeba Uen contrat bieturv. le. Lon lheſecka in ate⸗ Mnem, Vir- Arnunt. nfllekraut Ckinca. liſti un, Elatoridg, Aklunmtuse itelhſienrcr ulr, itz Imihiama y n äm rin 4 Ehnporils 5 We lad eNiſirne, Aarid Mediatrice Creator denud recreat mundum. 97 — eniſtiute⸗ micie CONCEPTUS I. ttimn) neſtinin Inter varia Prophetica oracula, à ſancto Iſaia Prophetàâ pro- Confirma- eOnie lata, conſideratione dignum eſt illud. Et erit lux lunæ, ſicut Iux tio ſeu De- detinhd QSlis. cap. 30. Adveniet tempus, quo Deus aliquid novi, mirabile ductio. lin operaturus eſt, admirandum producturus eſt prodi gium, & eſt fnisem illud, quòd lux lunæ, luci ſolis aſſimilabitur. Summa ac maxi- ie ma horum luminum eſt diſſimilitudo, etenim Sol præeſt diei, tian, AAE illam illuminat, & calefacit; Luna præeſt nocti, & non tam effica- ENe citer illuminat, non calefacit, nec ſemper lucet, aut ſplendet. eſtitem, Fecit, Deus duoluminaria magna, luminare majus, ut praeſſet eG diei & luminare minus, ut praéſſet noéti. Geneſ. I. cap. Quo- ckkuIh modo igitur fieri poterit, ut lux lunæ, ſit velut lux ſolis? Non de potenrtüeo. luminaribus firmamenti, neque de elementari ſole aut lunà lo- Deieml quebatur vir Dei; aliam lunam diverſlumque ſolem Iſaias Pro- ,Gο pheta intelligebat: Solem illum intendebat, quem Malachias Ain Propheta confrater ſuus, Dei nomine hominibus promiſerat, di- Poninos. cens: Orietur vobis timentibus nomen meum, ſol juſtitiæ, Chri= uitgi ſtus Eſus. Lunam illam Iſaias putaverat, quæ à regio vate, Lu- Vcn I naperfecta in æternum, dicitur Pſalm. 88. Mariam ſanctiſſimam nncet Dei Matrem, Virginem glorioſiſſimam, quam admirantes An- Gopntem geli dixerunt. Quæ iſta, quæ progreditur quaſi aurora conſur- olom gens,pulchraut Luna, electa ut dol? Cant. 6. cap. De quibus Hu- Aetn 80 Card. in cap. I. Luminare majus Chriſtus, qui praecst diei, neg id est juſtis, uminare minus Beata MWaria, qua præest nocti, ia ukiveltee est peccatoribus. Non dicit Propheta Luna mutabitur in 80- etid lem, ſed tantus erit lunæ lucis effeclus ut ſolis luci poſſit aſſimu- nenomie lari, id eſt, ſicut creaturæ omnes à ſole, & lunà recreantur, & ro· ulrellitP borantur ita principaliter à ſole juſtitiæ Chriſto JEſu, dein Cegrenn cetiam à Maria Virgine Dei Matre pulchraà, ut luna, tam mili- ence tans, quàm triumphans Eccleſia, augmentum gratiæ, ac ro- . Ey bur temporalis & æternæ felicitatis adipiſcetur: pſa est cœli, muns & terræ Madiatrix. ait S. Epiphanius ſerm. de laud. Cujus po- 0l tentiſſimà interceſſione novis gratiis, novis operibus, novis créa- 5 5 Diſcurſus XII. creaturis, Creator recreat mundum, efficaſſimo ejus præſidio, claudis greſſum, cœcis viſum, famelicis nutrimentum, egentibus auxilium, mortuis vitam, ſupernaturaliter Deus contulit. Ele- ganter S. Petrus Damianus ſerm. de Annunt. B. V. Per ipſam, &- n ibſa, & de ipsâ, & cum ipsaâ, totum hoc faciendum decerni- tur, ut ſicut ſine illo nihil factum, ita ſine illà nihil refeétum ſit. Mellifluè S. Bernardus ſerm. 2. de Pent. In te Angeli lætitiam. juſti gratiam, peccatores veniam inveniunt in aternum; meri- tò in te reſpiciunt oculi totius creaturæ, quia in te, & per te, &- dete, benigna manus omnipotentis, quidquid creverat, recrea- Vit. Veré igitur Creatoris Mater, recreatio noſtra eſt, Virgo Maria. CONCEPTUsS II. Recordemur ejus, quod narrat S. oannes Evangeliſta cap. 2. Nuptiæ erant in Canâ Galilæà, quibus intererat piiſſima Virgo unà cum Chriſto Domino, & dum maximè eſſet neceſſarium, vi- num detfuit, quare clementiſſima Virgo, præ aliis neceſſitati, & mileriæ præſenti ſuccurrere volens, filium ſuum implorat, di- cens: Vinum non habent. Sed reponit ei Eſus: Quid mihi & tibi est mulier? Nondum venit hora mea. Quis non cre- deret verbis hiſce petitionem Matri negatam fuiſſe, quin & filium Virginem objurgaàſſe? Acutiſſimè reſpondet S. Juſtinianus Mar- tyr, explicatione quæſt. 136. à gent. chriſt. poſit. Quid mibi & tibi est mulier? Non objurgandæ Matris causé, àconſer- vatore dictum est, ſed ut hoc declaret, ne nos dicant eos eſſe, qui nobis vinum in nuptiis conſumptum, curæ eſſe pollicitiſſi- mus » tamen abundantiâ amoru, ſivis, ne eos vinum defi- ciat, dic miniſtris, ut ea, quæjubeo, faciant, tumé; expe- riére, vinum eis non defuturum, quod etiam, faéctum eſt. Non igitur verbo Matrem objurgavit, ad caſtigavit, quam re ho- noravit. Noverat hoc maximè Virgo Dei Mater, quæ Mini- ſtris Domini mandatum adimplere jubens: Quodcunque dixe- rit vobis, facite, tantum effecit, ut impletis aquâ ſex hydriis, ad interceſſionem Matris, Filius vinum creaverit, atque pri- mum NMüdleu — runnin terri⸗ Minſpeili min TLj⸗ iomis Mari eſueat no 5 eniuſion lrri Feli uveojfliusre Creare ſe⸗ lo ſie inri euntedpræ lun pro⸗ Unibilomi lilariack, Iiin ktepdltat n Aconve unporentia lachniti eereatricem nn docliſi mnicheraet⸗ euntuteſt, iad hoc mcun, he indconaigen Glunanam; ldercato ho⸗ ſorte Deus ihfch, in, inſeri iebunireſſo IInnl.V. J. 6 nutierhi — eſusneſt = rnegeltn dohtult d. . Dergn⸗ nlpneen lnſi 1 lugelilaiie ternun; n = = teſert. 9 elefatin oſkraelt, 1 8Lyangele pilchanke tnecilgnin Nisnece minphonn lis: te 4. (Wönone ilegoingen oltinunut lr. Or uti ,l⸗ olliortn, e ſeſolcn ar htl Ut, tunfe unzeke it, t lier, ul Moceunnet. Pctiltn verit, li⸗ . AMarid Mediatrice Creator denud fecreat mundum. 89 mum in terris ſignum à Matre rogatus perpetraverit, quod ipſum ſpecialiter adnotavit S. Evangeliſta. Hoc fecit initium ſi- gnorum ſus in Canaò Galilæcæ, De hàc efficaciâ ac potentiàâ orationis Mariæ notat S. Antonin. part. 4. tit. I 5. Cap. 17.S 4. OCra- tio ejus erat nobiliſſimus modus orandi, tum quia habebat ra- tionem juſſioni, & imperii, tum quia impoſſibile erat, eam non exaudiri. Felix proinde, pro quo Virgo Dei Mater orat, ad cujus nutum, filius recreat mundum. CONCEPTUS III. Creare ſecundùm Theologos ac Philoſophos, eſt facere ex nihilo, ſic in principio creavit Deus cœlum & terram Gen. 1. C. Quia anteà præter Deum nihil erat in rerum naturâ. Cor autem impiorum pro nihilo reputabitur. inquit Sapiens Prov. 10. cap. Tale nihilum: id eſt graves peccatores fuêre Theophilus, Pelagia- Thais, Maria Æigyptiaca, & ſexcenti alii. An non iſti omnes corda impia, reputata à Deo pro nihilo, Marià mediatrice illuminati ſunt, & converſi? An non hoc nihilum ad pias Matris preces, omnipotentia divina, in pretioſas ſanctitatis margaritas, in no- vas Eſu Chriſti creaturas, recreavit? Hinc reparatricem mundi ac recreatricem, profundiſſimè contemplatus eſt Virginem Dei- param doctiſſimus Idiota de contemplat. Virg. cap. 4. Inter omnia opera æterni artificiis operationem illam, qui naturæ no- ſtræ unitus est Filius tuus ſpeciale opus fuiſti, 6Beatiſſima Vir- go! qui ad hoc te fecit, ut quod de primo opiſicio ſuerat de- Jormatum, per te reformaretur. Hic enim ſummus opife, primò condiderat angelicam naturam, quæ in parte ceciderat; & humanam; quæ corrupta erat,; & corboream inferiorem, quæ peccato hominis fuerat deterior effecta; ſed ad hæc omnia ſecit te Deus, Virgo Maria ſanctiſſima ut ex tuo ſuperbene- dicéto fructu, angelica natura repararetur, bumana renova- retur, inferior à ſervitute liberaretur. Di gniſſima ſaluta- ri ab univerſo orbe, verbis S. Andreæ Cretenfſis ſerm. de An- nunt. B. V. Galvelætitiæ organum, per quod delicti noſtri con- demnatio expiata eſt, ac veri gaudii plena facta compenſatio. Oο.ο 0ο° Has 90 Diſeurſus XII. Has, quas poſſumus, grates rependimus, quas de nihilo peccato- rum recreâſti, potentiſſima mediatrix, Mater, & Virgo! CONCEPTUS IV. Nubem, quæ in ſalutarem pluviam reſolvitur, arbores & plantæ, flores & herbæ, & omnia terræ germina non immeritò Matrem & mediatricem creationis ſuæ appellare queunt, etenim experientia teſtis eſt, quòd, dum nubes in aridam terram beni- gnè depluunt, variegati flores, odoriferæ herbæ, & omnis gene- ris fructus ſapidiſſimi exoriantur. Nubem, quæ in ſalutarem ſe reſolvit pluviam, de mari aſcendentem vidit Giezi. lib. 3. Regum cap. 18. Et ecce nubecula parva,quaſi veſtigium hominis aſcen- debat de mari, & ecce cœli obtenebratiſunt, & nubes, & ven- tus, & factaest pluviagrandis. Quale myſterium in hàc par- vâ nubeculà, in tot pluvias conversàâ, Spiritus S. intendit? 8. Epi- phanius ſerm. de laud. Deip. tenet, Virginis Dei Matris fuiſſe figuram. Nubes cœleſtis, quæ tonitru spiritüs Ranéti in ſeipsd recongitum, & imbrem in univerſam terram, ad producen- dum ſidei fructum dimittit. Opinionem hujus S. Ambroſius FEccleſiæ Doctor, in Pſalm. 118. ſimilibus verbis inſigniter confir- mat. Talem S. Joannes in ſuâà Apocalypſi cap. 14. vidit. Vidi, & ecce nubem candidam, & ſuper nubem ſedentem ſimilem hlio hominis. Hæc animata nubes candidiſſima, Virgo Deipara, de mari amariſſimo humani generis exorta fuiſſe mon ſtrata eſt. Apoc. I7. cap. Aquæ, quas vidiſti populi ſunt, & gentes & lin- guaæ. Sicut ergo nubes quantumvis de mari amaro aſcendentes, nullius tamen marinæ amaritudinis complices, ſeu continentes ſunt; ſic ſanctiſſima Dei Mater, tametſi de amariſſimo mari ori- ginis, ac ſeminis Adami exiverit, atq; aſcenderit, nullius tamen o- riginalium imperfectionum amaritudinis particeps fuit, nec pri- mæ culpæ contraxit nigredinem, ſed novo gratiæ modo in viſce- ribus genitorum formata, candore ſuavis, benignitate amabilis, humano generi miſericors exurrexit. Sicut ſolis lucidiſſimi radii emiſſi humano oculo vetant intuitum ; ii dem verò nubem per- cuti- Mmidh — aletegin erDeummd loceletlat minnodu Vnfoulfi niolsradit etintvitu, nrcbsconne Guntomatd Nonium., 1 cifeit olsardorib⸗ leſeſanctil Meldarlen Kurepellit. Maria⸗ rchaſtud, lunentio. C unutheca llratei, l uia ElN. .V.i ſegetgtiey Uelnlureme inr. Unicove lorebocen leeushut IllnornS. eh ilttſunt. bl. Menroricoe imſitdebt Mhibens Ei — ihilo Pecean⸗ ibo . tlt,atbaſte noninunete Goeuuperein tatetrumbe, Konnue . kioſcluenent honnitttie nuben giaminhene ltencitn Dei Martuk 1, Ade Atn inſigninnae I4 ilt Aenren PVirgoene le monltent. enn ArOelenlens ſeuconibent nocnanen Doliustumen eſplileit ewocoini gpitatealnno 5 ,iſrnie ocicilhniad. töndheng mn Mariâ Mediatrice Creator denud recreat mundum. 91 cutientes, in gratioſum, ac perjucundum arcum fœderis, ſtabilitæ inter Deum &hominem pacis ſignum convertuntur, humano o- culo delectabile exhibent ſpectaculũ, & pacti divini reminiſcenti- am introducunt. Arcum mei ponam in nubibus cœli & erit ſi- gnum fœderis inter me, & inter terram. Gen. 9. cap. Sic etiam di- vini ſolis radius, æterni Patris Filius, inacceſſibilius omni humano erat intuitu, usque dum ſanctiſſimæ Dei matris intrans uterum in pacis converſus eſt arcum, & cunctis gratioſum ſe exhibuit ſpe- Ctatulum, atque concluſæ inter nos & Deum pacis præſtitit teſti- monium. Teſte Apoſtolo ad Epheſios I. cap. Tpſe est pax no- ſtra, qui fecit utraque unum. Et quemadmodum nubes denſa à ſolis ardoribus, & damnoſis ſiccitatis effectibus terram defen- dit: ſic ſanctiſſima Dei Mater veluti nubes, irato juſtitiæ ſoli ſe op- ponens, ardentiſſimos ejus radios, & damnoſos rigiditatis ejus ef- fectus repellit. Seraphicè atteſtatur S. Bonaventura, in ſpeculo Virg. Maria nobis est columna nubis, quia tamquam nubes pro- tegit ab æaſtu divinæ indignationis. Lautabiliter Richardus à S. Laurentio. Comparatur, nubi, quia velut nubes, miſericorditer abſc ondit peccatores abardore ſolu, id est, ab irâ ſilii, & quia obumbrat eis, & ipſos refrigerat ab æſtu concupiſcentiarum, & velut pluvia quadam gratiæ fœcundat eos aa benè operandum, de laud. B. V. lib. 4. Dicunt nunc plantæ nubem Matrem ſuam, & vegetativæ vitæ recreatricem, longè feliciores Mariam Virgi- nem, Matrem Creatoris, & recreationis noſtræ mediatricem ve- nerabimur. CONCEPILUS V. Unico verbo fiat cuncta de nihilo creavit Deus: omnia hoc ſolo verbo de nullitatis abyſſo evocavit, atque produxit. Dixit- que Deus: Fiat lux, & faéta e&st lux Gen. I. cap. Verbum poten- tiſſimum, & efficax, quod dixit & facta ſunt, quo mandavit, & creata ſunt. Pſalm. 148. Sed nonne hoc eodem verbo ſiat longè potentiori, cœleſtem nuntium Gabrielem Archangelum Beatis- ſima Virgo abſolvit, dum ſe infimâ humilitate ancillam Domini nominans, divinæ petitioni annuit, dicens: Fiat mihi ſecundum QOoο ο οd̊ Ver- Epilogus. 92 Diſcurſus III. verbum tuum. Luc. I. cap. Dei fiat, ex nihilo cunas creaturas re. duxit ad eſſe; Virginis ſiat, Creatorem fecit creaturam, & homi- nem Deum. Oblervatio hæc eſt 8. Mecthodii Martyris, dicentis ad illam. Tu Deo alioquin nullus rei indigo, carnem, quam non ha- bebat, dediſti: Euge Mater Dei, qui illum babes debitorem, qui omnibus mutuò dat ? Deo namque debemus univerſi, tibi verò ille debet. QOſiat ſuper omne fiat, perpetuo honore vene- randum! Exclamat S. Thomas de Villa novà. Conc. 1I. de An- nunt. Hoc verbo fiat factus eèt mundus, hoc verbo, cœleſtia ter- reſtriaque altiſſimus, condidit, ſed tale fiat non ſonuit in orbe, quale nunc tu beata dixiſti. Et S. Laurentius Juſtinianus effe- tus hujus fiat conſiderans ait: Iſto unaco r'eſponſo complevit ca- lum gaudio. Angeli omnibus exultationem prabuit: Capti- vo ſæculo ſpem dedit, læmones univerſos exterruit, aaſtantem lætum fecit nuntium, & detentis in inferno Patribus libertatis gratiam repromiſit. Addere, & mihi liceat; verbo hoc unico fiat, omnes creaturas recreavit potentiſſima mediatrix, & omni honore digniſima Creatoris Mater, Virgo Maria. . Ad hanc ergo magnam mu ndi Dominam clientes infimi refugium noſtrum ſumentes⸗ dica mus cum S. Ephrem. Omnes tibi advolvimur, omnes te imploramus, erue nos, 6intemerata! ob omni neceſſitate à cunétis diaboli tentationibus: Eſto noſtra conciliatrix, & advocata, in horâ judicii, libera nos, d futuro igne & tenebru, & tui filii gloriâ, Virgo, nos dignare. Amen. Virgo Creatorem genuit, præſtatque, favorem, Nam miſeros recreat, quos Deus ante creat. Ommnia donavit, Matri, qui cunbta creavit, Quisquis honorabit, proſpera cuntta dabit. 3) 0 (i Dr. lſiluten Uneßi colen titoli tent! qan Unumoperat prmorem, iOperata KaAcrocatt eNarie Virg Inumnucdͤ Fumte doiritun ullmairg mnenigenet o, tam Ni⸗ iI Aucdhice 0Ulgaſttinas! ue dun iſfen Ukſnog ge⸗ luct, , lunent. n, ra 4 eu, Mne N nſcende njlcirorbi⸗ nemtiuh — cennen Ulamn Klon Ptiͤcicenig 1,gaſnnonte Chetletfnen nmti⸗ , bonmeitt Conc,lEei oelſtun. Mnſonutnen Poſtinianut, cunlerne ickut, uit agtann Atriburhhene Verbo horue eciattix, Er i. n chenterti Dphremn 0 onnenet bu: Pont ero in lonure-Ani ſnmgen . tocret⸗ A udu 389): o: G* 2 egg g g e e e egegeg ge ge, gegee eg g eg, gege Te, DISCURSUS XIII. Ad ſalutem humani generis cooperata eſt cum Chriſto B. V. Maria. Eneficia humano generi, à Verbo incarnato præſtita, re- Exordium. colens Eccleſia Catholica, Chriſtum diverſis honorum Diitulis condecorare aſſuevit, ex quibus clarè agnoſce- rent homines, Unigenitum Dei Filium, in humanâ, quam de Virgine Mariâà aſſumpſerat, naturâ ſalutem ho- minum operatum fuitle; hinc eum Salvatorem, Redemptorem Reparatorem, Reſtauratorem, Reformatorem, Renovatorem, ſalutis Operatorem & Auctorem, Mediatorem, Donatorem gra- tiæ & Advocatum apud Patrem, nominat. Sed & cosdem titu- 88, Datras. los Mariæ Virgini S8. Patres paſſim attribuunt, unaque animad. vertunt, quòd ſicut æternaPatris ſapientia, noñiſi incarn ata, coo- perante Spiritu S. ſalutem humani generis operata eſt, ſic etiam Beatiſſima Virgo, quæ Chriſto carnem dedit, & ſanguinem, humani generis ſalutem, cum eo ſit cooperata, adeoque pari titulo, tam Matri quam Filio, perennis debitor mundus cxi- ſtat. Auctricem ſalutis appellat Mariam Virginem Deiparam 8. Auguſtinus ſerm. 19. de Nat. Leneremur ſalutis euctri- Auguf cem, quæ dum Auöätorem ſuum concebit de cœlo, nobis Re- demptorem præbuit in terrd. Redemptricem recognoſeit 8. Anſelmus, de excellent. Virg. Propter hanc totus mundus fa 54ac . ctus est, & per hanc homo redemptus est, & Terbum Ca ro factum est. Repacatricem intirulat 8. Bernardus ſalve Re- bernar. gina. Pura ſanctitas, & ſanétiſſima puritas piiſſimi pecto. dinus. ris ejus, omnem omnis creaturæ puritatem, Janblitatem- que tranſcendens incomparabili puritate hoc bromeruit, ut perdidit orbis reparatrix digniſſima fieret. Mediatricem vocarg auren- S8. Laurentius Juſtinianus, ſerm. de Annunt. Est Maria Juxta tius Juſti- QOoο σιοσ 3 Ca nianus. 94 =— Piſeurſus XIII. Aln — Gabrielis Oraculum plena gratiæ, qua effecta ett paradiſi ſcala nei . E& hominum veriſſima mediatrix. Cooperatricem redemptio- Peumfi B. Albertus nis veneratur B. Albertus Magnus, ſupermiſſus eſt cap. 19 1. Fuit 4 orem. Magnuᷣ. mediatrix reconciliationis, adjutrix redemptionis. Matremn gra- dſiuzy §. Petrus tiæ invocat S. Petrus Chryſologus ſerm. 142. Inveniſti gratiam iizzanf Chiyſolog- apud Deum: quantam ? quantam ſuperius dixerat. plenam: & liam verèplenam, quæ largo imbre totam funderet, & infunderet Ain creaturæ. Tituli hi omnes, Mariam Virginem, ſaluti noſtræ cum e Coal Chriſto cooperantem demonſtrant, à quâà gratiam Spiritus 9. e implorantes, Conceptus formabimus. uſin. leCarnte; 10 26, in Can Corfirma- Cauſa primaria, principalis, efficiens, & origo ſalutis noſtrz cobtinu 1o u De- fuit voluntas Patris æterni, conformis cum voluntate efficacdi ulſſilte uctio. . . . „ . è. . Unigeniti Filii ſui Eſu Chriſti, quàâ is pretioſum ſanguinem ſuum, & infinita atque condigna ſua merita, pro omnium ſingu- lorumque peccatis, obtulit in holocauſtum, iisdemque ſupera- bundanter ſatisfecit. Teſte Iſaia Propheta, cap. § 3. Oblatus est, 0 er 1 Pusred quia ipſe voluit. Et S. Paulo Apoſtolo, ad Philipp. 2, cap. Humi- ilone liavit ſemetipſum, faëtus obediens usq; ad mortem autemcru- lrend cis. An non Chriſtus, Mariæ Virginis verus Filius fuit? An non un e ſemper veram acmaternam poteſtatem, & jurisdictionem, quæ uf ea Parentibus alis in filios competit, etiam in Filium ſuum Virgo nn ele Dei Mater habuit? maximè, cum 8. Lucas Evangeliſta de illo ſcri- nahd be bat 2. cap. Et erat ſubditus ills. An non etiam ipſa volunta. rn g tem ſuam, cum voluntate Patris, & Filii, & Spiritũs Sancti ino- S mnibus cum profundiſſimà humilitate ac devotione confor. WM in mabat, de quorum nutu ſolo ſemper pendebat! An non hæc nead obedientiſſima ancilla Domini, æterni Patris decreti conſcia, nike quòd nimirùm filius ejus, cui ipſa carnem dederat & ſanguinem, tun nbt pro totius mundi ſalute moriturus eſſet, fiat mibi ſecundum ver- ninhe elt bum tuum dixit, & hunc eundem filium ſuum, & quidquid ſuum . 1. . Ulemltac⸗ erat, ſemetipſam humilians, & usque ad duriſſimam mortem a dei crucis Kalf — kpulſu n ckenni l.Marren Uepſigte fat lennd Gin Mltet lutinolteer Nium Dunin 1 igolilnün olantneck Min lingee Donnniut denenre 6)r Nuehs ltennchten lifiti SGitorn Nrllictli⸗ mn i n itnbdncitn erotone bat! Auvt 5Cerrei i urKlngi⸗ iſonume iclit⸗ : fMnmno 6 Adſalutem humani generis cooperataeft cum éo . crucis facla obediens obtulit? ſi ergo efficax Chriſti . tate Patris conformis voluntas, quà ſemetipſum ii cum volun- ſtris obtulit in holocauſtum, origo fuit, ex quàâ Olriſthumeite no- Nalvatorem mundi, neceſſariò dicendum erit eium eir icacem Beztiſine Virginis Matris Dei, cum voluntate Datriz, & lag d pieds Sanet conformem voluntatem, quàâ Filium , & ili, & dud Mariar a ſalute hominum obediens obtnliczſit n⸗ Rdd aiaen ſalvatricem mundi venerari poſſit univerſusor- e ieco⸗ iansAAruolusCarHorcn de laud. Mariæ. Omni- = erat Chriſti &r Mariæ voluntas, unumq; pariter atacte, Sn oPesten: Deo, hac in ſanguine cordis, ille in ſan- Sin H un 3 ton auner in mundi ſalute, cum illo effe- W te. Anurur concludit Richardus de S8. Victore. cut, & obtinui Maria omnium ſalutem deſiaeravit, quæ ſi- & obtinuit,imò ſalus omnium per ipſam fact mundi ſalus dicta est. 2 Nꝛunac &. CONCEPIUS II. Obpus redemptionis noſtræ ab incarnatione principi ä Jeſu Chriſti in carne paſſibili Bnecmſtunßic ſd e Nochennatt adnrid carni Eſu Chriſti, ſalvationis no- tum adſeribit S. Bonaventura. I1. ſent. diſti 48. Noſtra regemptio completa eſt per carnem Jeſu C r, . Quæro nunc ego: Carne JEſu Chriſti, cujus caro . ſpondet S. Petrus Damianus. ſerm. 2z. de Nat. B. V. Manat li quor ex uberibus lirginis, & in carnem vertitur Jalvatoris. Ix lacte Virginis, & ſan guin lacte Virginis, & ſanguine, cooperante Spiritu S. æterni Patris Verbum Caro factum eſt, caro igitur IEſu Chriſti, Mariæ Virgi nis caro erat, Marià conſentiente caro hæc in monte Ca- iter cruci aff xa, pretio ſanguinis animas noſtras redemit ecra. tis noſtris in victimam holocauſti ſe obtulit, mortet moltram moriendo deſtruxit, & vitam reſurgendo reparavit adr ſtronn onem itaque animarum noſtrarum, ad mortis noſtræ deſteuclh onem, & ad vitæ æternæ reparationem cooperata eſt una cum JElu 96 Diſecurſus XlIl. IEſu redemptrix ac reparatrix Virgo Maria. Digniſſimè audi- endus eſt S. Antoninus Archiepiſcopus Florentinus tit. 15. cap. 20 §. 1. Quod dicitur de æterno Patre Chriſti, & de Matre ejus dici potest illud Apoſtoli ad Rom. S. cap. Proprio Filio ſuo non pepercit, ſed pro nobis omnibus tradidit illum, ſcilicet crucis voluntate, & affectu, gquomodo non etiam cum illo omnia nobis donavit pertinentia ad ſalutem. Diſertè etiam ad propoſitum noſtrum perorat S. Anſelmus in orat. ad B. V. Per fœcunditatem tuam, Domina, mundus peccator eèt juſtificatus, lamnat us ſal- vatus, exul redubétus: partus tuus, Domina, mundum captivum redemit ægrum ſanavit, mortuum reſuſcitavit. Salutis noſtræ piiſſima Cooperatrix. CONCEPTUS III. Vix natus eſt orbi Salvator mundi Chriſtus Dominus, & ec- ce eum rudibus ac ſimplicibus paſtoribus annuntiat coleſtis nuntius, dicens: Evangelizo vobis gaudium magnum, quod erit omni populo, quia natus ést vobis hodie dalvator mundi, qui eſt Chriſtus Oominus. Luc. 2. cap. Percepto nuntio feſtinant paſto. res, & transeuntes usque Bethlehem. Invenerunt puerum cum Maria Matre ejus. Num fortè caſu, Chriſtum & Mariam con- junxit Evangeliſta, ac dixit: puerum cum Maria? Indicare vo- luit ſacer Hiſtoriographus, Chriſtum Virginem Matrem ſuam ad opus redem prionis noſtræ ſociam aſſlumpſiſſe, ut, quem mun- dus Chriſtum agnoſceret Salvatorem, ejus Matrem Mariam Vir- ginem, mundli ſalvatricem eſſe nullatenus dubitaret, Mariam, cutn quà natus in præſepio Chriſtus primò apparuit, etiam mo- riens uxta crucem ſtare diſpoſuit, ut opus ſalutis noſtræ, quod cum naicente filio Mater inceperat, etiam cum moriente obe. diens conſummaret. Unde B. Albertus Magnus tract. ſuper miſ- ſus eſt. quæſt. 5. ſeribit: Quidquid miſericordiæ filius exhibuit, totum hoc nobi Mater contulit, quæ Filium genuit, in quo no- bis omnia donavit. Cum 4lus —— Cln ita umnon ni ecenſeo, Uelcerecun te Domui. ſeexal. eruilt , ani vn beuti h j. Nvignij vitad cen Mibilusta Nlimcs,Arm. Cecun, eru⸗ Jurtuel ume Adſalutemhumanigeneris cooperataeg cum &. 97 A HWD Cùm itaque Unigenitus Filius Deieſus Chriſtus ſalutem no- Epilogus. H ſtram non niſi cum Marià Virgine Matre ſuâ operetur, dignum GlNo ſaneè cenſeo, integros nos toto cordis ac mentis affectu ei com- enynin maendare, cum S. Anſelhmo de excellent. B. V. cap. 12. Ragamus nſoletoan ergo te Domina, per ipſam gratiam, quâ te pius ac omnipotens ilonnd Deus ſicexaltavit, & omnia tibi ſecum poſſibilia eſſe donavit, hul ie quatenus id ibſum nobis impetres, & obtineas,; ut plenitudegra- rfenlm tiæ, quam meruiſti, in nobis ſic operetur, gnatenus partici- len pium beats pyœmii nobis miſericorditer quandoque condone- ntunmn tur: Benigniſſimus Filius tuus Dominus noſter JEſus Chri- i, md ſtus erit ad concedenaum, quidquid voles, prombtiſſimus, & exaudibiluitant ummodo itaque velis ſalutem noſt ram, & ſal- vierimus. Amen. V de Quæ cum prole pid, reperitur irgo AMaria, Dommmnut . ungen In cruce duando luit, non ſi ne prole fuit; rng Juxta erucem ſtabat, redimi tem unde. ju vabat i Clamet utrig malus, ſis ſociata ſalus. lioteltnunt lame efupttuenm’ Gn & Menn- ſciteldint neia Manene 6leurcvent. Zttenn nnn Pbienet, M Ppenit eini orsolt uln feltl gvstracen / ſivetß plenhß A 3 3 3 2 3 3 32 e T 3,3, 3 DISCURSIUS XIV. Declinabat kmalo, & faciebat bonum prudentiasſima Virgo Maria. NApientiæ Filiam Prudentiam definitPrinceps Philoſopho.- rum Ariſtoteles. lib. 6. Echic. cap. 5. dicens: Prudentia eſt virtus, quæ malum reprobat, & bonum eligit. Virtute häc mundo præluxit Virgo Dei Genitrix Maria, malum enim, quod propriè peccatum eſt, adeò fortis reprobavit mulier, ut ne vel leviſſim etiam venialis peccati maculà volue- rit contaminari. Bonum verò non ſolùm, ſed & optimum ele- Xxordium. git, Deum ipfum ſeilicet, qui præelegit eam, ut proinde æterna Veritas de illa dixerit Lue. 10. cap. Maria optimam patrem ele- git, quæ non auſeretur ab eâ. Veritatem hanc ſententiis ſancto- G. batres. Tum Patrum confirmemus-. dQimplieiter fatendum est, quòd Beata Virgo nullum actuale peccatum commiſit, nec mortale, S. Thomas nec veniale. Angelicè docer S. Thomas de Aquino. 3. part. quæſt. deAquino. 277. art. 4. in Corp Jole perbibetur amiéta, quæ profundiſſimum divinæ ſapientiæ, ultrà qudm eredi posſit, penetravit abyſſum. 8 Bernar- ſcribit S. Bernardus. Sign. Magn. Beata Lirgo ſanctificata fuit, dus. conjſormiter filio ſuo, non tantùm ad omnipotentiam peccan- di, ſed etiam quantuùm ad imposſibilitatem labendi in ali- 5 Benaven- quoa peccatum. ſera phicè loquitur S. Bonaventura in 3, fentent. mra. diſt 3. part. I. art. 2. quæſt. 3: nde enim ſcimus quòd ei plus gratiæ collatum fuerit, aa vincendum omni ex parte peccatum, quæz concipere, acparere meruit eum, quem conſtat nullum habu ſſe 8. Auguſ ? peccatum. colligit magnum Eocleſiæ lumen Auguſtinus. lib. de nur⸗ naturâ & gratiâ. cap. 36. Vemerarium est, in Mariäà Virgine, propter Filium. ponere culpam aliquam, vel peccatum. tuetur B. * Virginem. S. Cyrillus Alexandrinus lib. contra Neſtorium Beata aus. Virgo Maria, non ſolamin ommi gratiâ conſummata, verum ttiam —r c(WMino Coltkiche Munigrrurt Eentatn Vir Cenerd ilinn acto wetuntum lmngur que men Fitamm ſibit, ſoan inoremio canpta, Mincogita Gellentemn nll.icen ieinem Pre Korlamyet in niclente Unebanimoch cogiaroh titcalelin Klellicnere Ulez: ige ndlortern n Droe chge t nnn ienn Uldentllien — Declinabat à malo, &- faciebat bonum er. 99 aten ecltiam in omni bono, & dono quod acceperat, confirmata. con- , cludit Richardus de S. Victore. Iib. 2, de Emmanuel. ca P. 30. DO- Richardus UV num igitur Spirits S. ab eà efflagitemus, ut ſapientian, ac pru.- àS Victo- 4 0* dentiam Virginis, doctis Conceptibus elucidemus. linin CONCEPTLUS I. kiki . Generoſo animo terrena tranſitoria contempſit Virgo Bea- Confirma- de eente tiſſima, ac totam ſ Pem ſuam in ſolis coæleſtibus colloca vic, & per iio li De- elgi * hoc tantum promeruit, ut corpore & animàù aſſu meretur in cœ- 6 Mürm, un lum, quæ quamvis mole corporis tenebatur in terris, j Piritualem Pnanrftin tamen vitam agens, mente converſabatur in cœlis, Sic de illa H ſeribit S. Doannes Damaſcenus. hom. 2. de Aſlumpt. B. W. MWa⸗- Kim a in gremio terræ ſepulta non est, ſed corpore & animd in cœ- rolke los aſſumpta, quæ in terris terrena non ſapuit, ſeaà cœleſtibus de- munſine ſiaeriis cogitatione in cœlo fixa dilituit. Quam inſtar virgæ Kateinſd egredientem de radice ſeſſe vidit in ſpiritu ſuo prophetioo Iſaias. Znaurehn cap. II. dicens: Egredietur Virga de radice Jeſſe. Cur virgæ mnime 1 Virginem Propheta comparat? Virga non deſcendit in terram, ⸗ muuc ſed cœlum versùs aſcendit, ita quidem ut quamvis ventus for- ino zPn ne tior, violentè virgam inclinet, ipſa tamen denuò in altum ſe eri- eßrlſniin gat: Pari modo cor generoſiſmſimum, mens piiſſima, ac devotilſſi- R uinmi ma cogitatio B. M. V. non ad terrena ac tranſitoria ſe inclinavit, ſultfiuii ſed ad cœleſtia tantummodò ſe ad inſtar virgæ erexit, quò etiam Nentin feliciſſimèregnatura aſſumpta eſt, cui veriſſimè accinit regius 1 enii Pſaltes: Virga directionis, virga regni tui, illius nimirum regni, nuninzis in quo æternum Beata poſſidet optimum illud, quod ſibi eligit Nigeſden Maria. Patrocinatur Conceptui huic S. Antonius. part. 4. tit. 15. lefetun cap. 24.§. 4. Dicitur autem Beata Maria virgo, quia ſemper re- enuire Gͤta fuit nunquam inclinata ad terrena ſed ſemper recta ad œ&œ- gnſinn lum Dicat nunc prudentem VirginemPhiloſophus, quæ bonum 1Moi eligit: Ego interim: quæ optimum elegit, Mariam Virginem 1NRKorum h Diſcurſus AIV. CONCEPTUS II. Inter prudentiæ indicia non minimum eſt moderatio lin. guæ, per multiloquium enim facilè Deus offenditur, aut proxi- mus, & peccatur; prudentis igitur eſt, multa audire, & pauca lo- qui. Ita docet ſapientiſmfimus Regum Salomon in libro Pro- verbiorum ſuorum cap. 19. in multiloquio, inquiet, non dc erit peccatum, qui autem moderatur labia ſua, prudentiſſimus est. quaſi diceret; frænum linguæ imponere, ſermonem cemperare, verbis parcere & ſilentio allueſcere, ſigna ſunt non exiguæ in ho- mine latentis prudentiæ. Quid dicemus de Virgine? An illa fors loquax fuit, ad aliarum quàrn maximè fœminarum imita- tionem: Abſit. Nam ut S. Bernardus ſerm. fuper Sign. Magn. obſervat, apud omnes quatuor Evangeliſtas non niſi quater lo- euta fuiſſe reperitur. Primâ vice cum Archangelo Gabriele. Luc. 1. cap. Secundâ cum Eliſabeth. ibidem. Tertià cum Chriſto invento in templo. Joann. 2z. cap. Actandem quartà vice in nu- ptiis Cana Galilææ. Luc. 2. cap. Et ſi quid etiam locuta eſt, verba modeſtiæ erant, verba ædificationis, Bernardum audiamus: Pu. dibunda fuit Maria, ex Evangelio id probamus, nbi enim ali- quando loguax, ubi præſumpt uoſa fui ſe videtur? Foris ſta- bat quærens loqui filio, nec maternâ authoritaté, aut ſermonem interrupit, aut inhabitàctonem irrut, in qua ſilius loqueba- tur, in omni denique textu Evangelicorum, nonniſi quater Maria loquens auditur. Addit Bernardinus de Buftis. in Ma- riali part. 2. ſerm. 5. pag. 7. Omnia verba Mariæ fuerunt ſan- Cta, & aædificatoria: unde eam loqui audientes, poterant ei dicere, quod poſtea filio ejus dictum est. Joan. 6 cap. V'erba vi- tæ æterna habes. Ergo Mariam, quam linguæ impolſuiſſe frænum, peperciſſe verbis, ſermonem temperàſſe, ſilentio afiueviſſe intellexiſti, Salomonico axiomate, Virginem pru- derntiſſimam venerare, tuisdue viciſſim labis prudenter mode- rari addikce. Ponorifi Aögrlcecit, amlaudabilek Pwanuncupan Pls, ducn fea Nolmn. 0 ibos cor Dax tertitiplun ulickum elo⸗ Elfen holie al Phumili obſe⸗ nenſibi vene sohlacrem. Erominavit c Unumpanem Rewopcvitane None eterna ngenenhume Domenurz. on te Da⸗ fuſuetſadke Mo; David N nauinpioer. liebu, n Gſtentie, 4i noneftit icheftit. Rebeqrioy nliasztantd, ohrudentill derniolt naltot Knlaal inlbronr t hungeen iſteuck müene Ggioent⸗ inet A hnarwmirt tdign Ne⸗ Niligoneh elo N cumC täricein achi aciawnn, Mieynd r M, Ct epri fhuglete orilut Boksr⸗ ſton⸗ 9 tatl 0, Ne oi Tuglengt celterm, Declinabat à malo, & faciebat bonum &-. 107 CONCEPTUS III. Honorificum mulieris prudentiſſimæ titulum Scri ptura Abigail dedit. Mulier illa prudentiſſima. I. Reg. 25. cap. Quid tam laudabile fecit Abigail, aut quâ virtuce, mulier prudentis- ſima nuncupari merebatur? Haumilis erar, & obſequioſa, hu- milis, dum ſe ancillam David dicebat. Ecce famula kua ſit in ancillam. Obſequioſa, dum panes mundiſſimos præſentavit, quibus cor David lucrata, iramt regiam placavit, ultionem à ſuis avertit, ipſum que regem manſuetum reddidit dicentem ſibi: Benediétum eloquium tuum, & benedictatu, quæ brohibuiſti, ne irem hodie ad ſanguinem, & ulciſcerer me manus mea. Er- go humili obſequio provida Abigail, prudentiſſimæ mulieris nomen ſibi vendicavit. Longéè profundiori humilitate Maria Virgo, Matrem Dei ſe fore intelligens, non niſi ancillam Domini ſeſe nominavit, ac dixit: Ecce Ancilla Domini. Luc. I. ca p. Mun- diſſimum panem coœli Chriſtum Eſum, Patri cœleſti in tem plo Hieroſolymitano Maria obtulit, coque iram divinam placavit, ultionem æternam à nobis avertit, Deumque ipſum miſericor- dem generi humano providiſſima reddidit. Conceptus hic eſt S. Bonaventuræ. in ſpec. B. V. lect. 14. Bcut Abigai Dominam noſtram, Rc David Dominum noſtrum ſignat; David autem offenſus estſtulto Nabal, quando Dominus ofenſus est homini impio , David Nabal ſtalto, per Abigail placatur, quando Do- minus impio per MWariam reconciliaturz Abigailplacavit Da- via verbu, & muneribus, Waria placat Dominum precibus, c meritis; Abigail ultionem temporalem, Maria verò æter- nalem convertit, dum illa humanum iſta verò divinum gladi- um avertit. Quantèò igitur majus erat beneficium, providen- tià & obſequio Virginis nobis collatum, quantò profundior ejus humilitas; tantò meliori præ Abigailjure nominari debet Maria Virgo prudentiſlima. Ppp pp 3 CON. 102 Diſeurſus EIl. CONCEPTUS IV. Creationem primi hominis ſpecialiter laudat Salomon, nee non hominem ipſum rectum inveniſſe confitetur. Inveni: quod Deus fecerit hominem rectum. inquit Eccleſ. 7. cap. Quidnam aliud eſt eſſe retum, quàm eſſe perfectum? primus itaque Adam in ſtatu innocentiæ, ſapientiſſimi regis teſtimonio omni dono- rum cœleſtium ac virtutum genere perfectus erat, inter quas procul dubio etiam prudentia quàm maximè numeratur, quam tum laudabiliter monſtravit, cuùm viventia omnia ſuis nominibus appellavit. Omne enim, quod vocavit Adamani- maæ viventis, ipſum est nomen eius: Appellavitg, Adam nomi- nibus ſuis cunéta animantia, & univerſa volatilia oœli; & omnes beſtias terræ. Gen. 2, cap. Prudentiâ häc ſuâ tam diu pol- luit, quamdiu innocentiam conſervavit, quam primò per pecca- tum unà cum prudentià ac reliquis virtutibus malitiosè deper- didit, canente Pſalmiſtàͤ. Homocum in honore eſſet non intelle- xit comparatus e&l jumentis inſipientibus, &- ſimilis factus eſt illi. Plalm. 48. Quod vel paucis mortalium conſtat fuiſſe colla- tum. aſſerit S. Bernardus. epiſt. 17 4. ad Concept. Lugdun, Si ergo Adam in creatione mundi, gratiâ, innocentiâà, & omni vir- tutum genere præditus à ſapiente laudari dignus, fuit antequàm cum innocentiàâ ac reliquis virtutibus prudentiam deperdidiſ- ſet, jumentis inſipientibus ſimilis factus; multò magis in retor- matione mundi, Maria Virgo ob innocentiam vitæ; quam cum omni virtutum genere ſociatam mundo non ſolùm intulit, ſed etiam ab omni peccato tam originali, quàm actuali, tam morta- li, quàm veniali, ad finem usque illæſam conſervavit, ab omni creaturàâ laudibus in cœlum tolli, & præ cunctis prudentiſſi- ma Virgo recognoſci digna cenſebitur. Unde 8. Thomas de villa novaà. Conc. 3. de Nat. B. V. Jicut in creatione mundi in homine collecta est omnis creatura, ideo microcoſmus ſic in reformatione mundi, in Virgine collecta est omnis Krctkkee an- erlin — ollorunrper⸗ Darproince guod ſeleli porum honett Pritegsscloge Mimum Aegpoſtolon n hiritut oſtpientie. Pprum, alten Mochintu,⸗ ihiritum, . Macaute, ibnnſrolißß⸗ ie K intere⸗ Mieprimmaris nnecpiritu Uemia Opiritu 1Cmauten nen veritatem⸗ Rünnumpi nm, quar An- ener , mogrprinep unar, Ache ſenetcunon enengivini nheſetga inillchimle Miute Aliſin 3nors Con Gintlech Dllomone . Unlnin P. Qict Plugleit omnnie Rrinere punmetn ti omnut Vit Alna iANuns rllucche iundn rimohenen poltore 5 i, An fuienmg tam cent Otnugtn Gtrcene Ountaunt. hulhumme alierh⸗ lisuce nlesl⸗ Geuiine e, li ni, N Declinabat ;malo, & faciebat bonum &. 10 Sanctorum perfectio, unde microcoſmus Eccleſiæ dici peteft. Dicat proinde univerſa cum Salomone Eccleſia: Inveni in Ma- rid, quod fecerit Deus hominem rectum. Id eſt, innocentiꝗ́ vitær morum honeſtate, ac prudentiâperfectum, une verbo, ſapientis= ſimi regis eloquio, Virginem prudentiſſimam. CONCEPTUS V. Primum & principale donum Spirits Sancti, ſapientia eſt, teſte Apoſtolo t. ad Corinth. 12. UInicuique autem datur mani- Ieſtatio Siritus ad utilitatem, alii quidem per Siritum datur ſermo ſapientiæ, alii autem ſermo ſcientiæ ſecundùm eundem Wiritum, alteri fides in eogem piritu, aliigratia ſanitatum in uno Siritu, alii operatio virtutum, alii prophetia, aliüi diſ- eretiodpiritum, alii genera linguarum, alii interpretatio ſermo- num: Hac autem omnia operatur unus atque idem Wiritus di- videns ſingulis prout vult. Enumerat ergo Apoſtolus dona Spi- ritus 8. & interea primum locum ſermoni ſapientiæ attribuit. Ab hàc primariâ gratiâ, Spiritum Sapientiæ appellat Sapiens. Ve- nit in me òpiritus Japientiæ. Sap. 7. cCap. Et ipfa incarnata Patris ſapientia, Spiritum S. promittens, à doctrinꝗ veritatis cognomi- nat. Cuùm autem venerit ile Spiritus veritati, docebit vos o- mnem veritatem. oann. 16. cap. En quâàm proprium ac princi-⸗ pale donum Spiritàs S. ſit donum ſapientiæ. In Mariam Virgi⸗ nem, quam Angelus gratià plenam ſalutaverat. Piritus S. ſa- perveniet, & virtus Altiſſimi obumbravit eam. Luc. I. cap. Et primo, ac principali dono ſapientiæ plenam non eſſe quis credat? Loquatur S. Athanaſ. ſerm. de Deipara V. Pperitus . in Virg inem deſcendit cum omnibus ſuis eſſentialibus virtutibus, quæ 2lli per rationem divini principatus aaſunt, imbuens eam gratiàâ ut in omnibus eſſet gratioſa, atq; idcircogratiaplena cognominata eſt eò quòa ab impletione piritus .omnibus gratiis abundaret &r virtute Altiſſimi obumbraretur. Clariùs adhuc S. Thomas de villano và. conc. 3. de Nat. B. V. In illà donum ſapientiæ, ſcien. tiæ, & intellectus, donum pietati, & fortitudinis, & omnia aone; 1044 Diſcurſus XIV. Apilogus. dona Opiritus. Si jam juxta Salomonis eloquium non niſi incor- de prudentis requieſcit ſapientia ; Prov. 14 cap. ea utique, quæ dono ſupervenientis Spiritus S. plena erat, in cujus corde incar- nata Patris ſapientia novem menſibus requievit, dicenda crit Virgo prudentiſſima. CONCEPTLUS VI. PEx illis decem Virginibus, quibus Dominus regnum cœl- rum comparavit. Matth. 25, cap. illæ quinque dicuntur pruden- tes, quæ oleum in vaſis ſuis conſervaverunt, quò lampades ea- rum non extinguerentur. Luingue fatuæ acctbtis lambadi- bus non ſumpſerunt oleum ſecum; prudentes verò acceperunt oleum in vaſis ſuis cum lampadibus. Quid per oleum ſignifi- Cari creditis? Lætitiam intelligit regius Pſaltes de Marià Virgine canens Plalm. 44. Unxit de Deus, Deus tuus, oleo lætitiæ, præ conſortibus tuis. Gloſſa autem interlinearis pro oleo lætitiæ, le.- git plenitudine gratiæ. Indicans Virginem Deiparam præ aliis Virginibus plenmitudine gratiæ ſuperfoſam fuiſie. Lampadem ertinguibilem, Dei Matrem vocat S. Cyrillus Epiſeopus Alexan- drinus Hom. contra Neſtorium. Tu lampas inextinguibilis. Oleum enim gratiæ, quam Virgo in conceptione attulit, abſti⸗ nendo ab omni peccato conſervavit, & ideo hæc virtutibus or- natiſſima lampas extingui non potuit. Prudentes dicantur Vir- gines, quæ oleum in vaſis ſuis conſervaverunt; nos Mariam, quæ ſeipſam ab omni peccato illæſam conſervavit, Virginem Virgi- num prudentiſſimam deprædicabimus. L Sapientiſſimam Advocatam, quæ nobis veniam peccato- rum obtinet, & gratiam, nominat Beatiſſimam Virginem B. Albertus Magnus, in Bibl. Maria. ib. Proph. Jerem. num. 8. Si. cut enim ante judicem ſtant advocati, cauſam reorum agentes; ſic ſtetit Dei Mater juxta crucem Filii ſui, in tempore mor- tis ſuæ, nunc autem aſſiſtit à dextris ejus in cœlis, ut loquere- tur pro nobis bonum, & avertat indignationem ſuam à no- ytti . 6 Kalutari omine Maria Oenusigituj nbenedta eetihujn mnen. Cirton Aueß Providi Ult mai. N NRN D . Dettae J. Nirer d(Qdolaa 1 par leleg itin. Uiuiregulätn UFeriumlncz ynoyeruntc engmatepre ium mulede nchniſtum Korgrerundi umprenole Drun conſtit Rinphliy Beata Maria Virgo omni honore ed dignisſima. 10 — Aniiinen. . . — titec bis. Salutari itaque conſilio S. Bernardini Senenſis ſerm. 3. de ctenn nomine Mariæ. art. 3. cCap. 4. Pro ſalute noſtrà acquieſcamus. *R Oremus igit ur dilectiſſimi fratres, Dominam noſtram! irgi- nem bene dictam, ut quæ Mater eſſe meruit judicis ſæculotum; pro reatibus noſtris, Filio ſatisfaciat Aavocata ſabientisſima- Amen. Quis non prudentem te prædicet, & ſapientem, gnman Quæ bona corde ſoves, & mala longè movés. auh Providal irgo,bonum rogommitta, à Patre donum, tilnt Ut mala condonet JHus, in ore ſonet. a ee E N N Ge . . , 8830 0. Jee Wee ,6e de DlISCURSIS XV olettien A V es Lolette . . , „„ Gnnſ Beata Maria Y irgo omni honore edt digniſſima. “ Niverſalem de notitià Angelorum derebus futuris re- Exordium. “ sulam ponit Doctor Angelicus 8. Thomas de Aquino nean 4 I part. quæſt. 57. art. 1. ad I. & 3. Quid guia Prophe- Blſen tæcognoverunt de myſterio gratiæ per revelationem keninudt divinam, multò excellentius est Angel's revelatum. ndene Ex quâ regulà facilè deduci poteſt, quòd ſi primarium gratiæ uf⸗ myſterium Incarnationis, per revelationem divinam, Prophetæ ngien cognoverunt, deꝗ; eo per multas figuras, quaſi per ſpeculum, & in ænigmate prophetaverunt, idipſum etiam Incarnationis my- “ ſterium, multò excellentiùs Angelis ſit revelatum, Deo igitur re- eine velante, creationem Angelorum, tam Verbi incarnandi, quàr n ig facuræ Dei Matris, plena notitia eſt ſubſecuta, unde quemadmo- nANAH&O dum Chriſtum, verum ipſorum Dominum ac Regem Angeli cntze adoraverunt, ſic quoque Mariam Virginem Filii Dei Matrem lu⸗ enoen turam prænoſcentes cœli terræꝗᷓ; Dominam,& n gelorum Re- , “M ginam conſtitutam venerati ſunt, maternitatis enim Dei privile- lu gio ſin gulari Virgo Maria, omni excogitabili honore digniilma Qq4 effecla 106 Diſeurſus El. 88, Patres. effecta eſt, cui promovendo S8. Patres gratulabundi ſe ſiſtunt. ꝑeata Virgo, ec hoc, quòd est Mater Dei, habet quandam inſi- nitam dignitatem ex bono infinito, quod est Deus. docet præfa- S. Thomas. tus Doctor Angelicus 8. Thomas de Aquino I. part. quæſt. 25. de Aquino. art. 6.ad 4. d qualis eèt hac dignitas? utiq habet quandam in- ſinitat em eſſe Matrem infiniti, & omnipotentis. Quæ autem excellentia, quæ berfectio, quæ magnitudo decuit eam, ut eſſet §. Thomas ?doneza Mater Dei?s quærit Thomam Thomas de Villà novâ de Villa conc. 3. de Nat. B. V. Felix plané Maria & multipliciter felix, ov. ſive Cum excipit dalvatorem, ſive Cùm à dalvatore ſuſcipitur: Utrobiq, mira dignitas Lirginis Watris, utrobiq; amplectanda 8 Bernar-Aignatio Majeſtatis. lacteé ſermocinatur S. Bernardus ſerm. I. dus. de Aſſumpt. B. V. Revera maternitas Dei, hanc in mundo natu- rali jure obtinuit dignitatem, ut Regina miſericordiæ meritè nuncupetur, & hoc propter Filii magnificentiam, qui est Rex §.Bernardi- Pégim, & Dominus dominantium. perorat 8. Bernardinus Se- nussenenſ. nenſis ſerm. 2. de Nat. B. V. cap. 8. Te& Deus rerum omnium di- gniorem prænoſcens amavit, amatum prædeſtinavit, atque ex- tremis temporibus in ortum produxit. ſubſcribit 8. oannes Da- §. pannes Maſcenus orat. I. de Nat. Virg. & iterüm orat- 2. de Aſlumpt. Damaſce. Virg. Oportebat Dei Matrem, ea quæ ſunt Filiipoſſidere, ab og omnibus relus conditis adorari, ut Dei Matrem. O honor fe- minæ! εKwuv ellentia Mariæ! cijas meritorum celſitudine, & gratiarum opulentia ſtupet cœlum, natura, miratur, & ſancta heatorum Spirituum venerantur agmina, concludit exclaman- S. Lauren- do S. Laurentius Juſtinianus ſerm. in Feſto Purific. B. V. Venere- tius Juſti: mur & nos, & imploratâ Spiritus S. gratiè cum honore deduca- anns. mus Conceptibus. CONCEPTUS I. Mardochæi fidelitatem præmiaturus rex Aſſuerus, eum no- orfrma- Vâ ſtol indutum ac regio equo impoſitum, per plateas civitatis doclin De- circumduci, & ante equum clamitari juſſit: Hoc honorecondi- vYnus est, quem rex voluerit honorare. Eſth. 6. cap. Quam rex fibi in Matrem, Filiam, aut ſponſam eligit, nonne honore condi- Bna 2 NituA — nn cenſebitu ocehonon Muiſtros conn ücnungie Perthonorar, lenDeusate ginsponlam Pilimaptoin 1Mrianepee z c lit okinabilemn llcilischari Dominam Cuntncem i Iteiniexaul thungeloum Mutenlegatua lincmwita Ponſatum llen Nrgini eyratiſole Vüdeni ElnitatemDei, lun guicatn UelrKinhin nn innk Ellmoslciot LEenpl. B.V. He⸗ elſeltre in uniß honorifa lemeroo — nclſeſſn unkani doene n Ioke, untcne Wun keuh e de Pl No Elcitre Gre lehir olltin Ardusſann, mundone ordient nn guiehl Bemarann Monundet wit A 8 oumm 1. EAlr lifeſtin n. Olon' tuligt in / luditenbnm EWe honordctn lvetupevmng Plrenofu Xonaei . En Hononemn Beata Maria Virgo omni honori eſt dignizſima 10V gua cenſebitur? Cui regia legatio cum ſolemnitate mittitur, nonne honore condigna declaratur? Cui deſerviri per primos Miniſtros complementa deponi per Principales aulicos, ipſe rex jubet, nunquid honore condigna dicetur ? Etenim quem rex vo- luerit honorare, dehonorare lubdito nefas eſt. Mariam Virgi- nem Deus Pater in Filiam, Deus Filius in Matrem, Deus Spiritus S. in Sponſam, tota S8. Trinitatis in Triclinium nobile elegit, di- gniſſima proinde, quam omni honore cœelum veneretur & ter- ra Marianè pro more S. Bernardinus Senenſis, ſerm de Aſlumpt. art. 3. cap. 3. Tota Trinitas uniformi, & voluntate concordi, banc inæſtimabilem Virginem, oſt endit eſſe ſuam ponſ[am incommu- nicabilis charitatis, œli Reginam inattingibilis dignitatis, mun- di Dominam in participabilis poteſtatis, EKlectorum omnium Genitricem piam inexſiccabilis pietatis. Benedictæ ſuper omnes Virgini, ex aulà cœleſti Dominus non ſimplicem Angelum, ſed Archangelum Gabrielemqui flexo poplite eam Dei nomine ſa- lutaret, legatum miſit. Luc. I. cap. MWiſſus est Angelus Gabriel Deo in civitatem Galilææ, cui nomen Nazarethad Lirginem deſponſatam viro, cui nomen erat Zoſeph de domo David, & nomen Virginis Maria: Et ingreſſus Angelus au eam dixit: Avegratiäplena, Dominus tecum, benedictatu in mulieribus. Quòd ſi Deus ipſe ac Dominus coœæli, & terræin eleclione ad ma- ternitatem Dei, Mariam Virginem adeò honorare, quis erit mor- talium, qui eam non omni honore condignam reputabitiltaque infeliæ & impius, ac omni infideli deterior, qui Mariam deho- norat, pius & felix, qui honorat. Sic felicitatem promittit do- Gtiſſimus Idiota honorantibus Virginem, in prologo de Con- templ. B. V. Beata Virgo post Filium ſuum Domina est univer- ſaæ creaturæ, & in futuro ſæculoglorificabit ſervientes ſibi, ſi eam honorificaverint in praſ enti. Vade, & fac ſimiliter. ſi feli- sitatem exoptas. Qqꝗq qq 2 CON- 108 Diſeurſus Xh. CONCEPTUS II. Inter alia documenta, quibus populum imbui voluit S. Pau- lusApoſtolus, minimum noneſt, dominos omni honore dignos arbitrari, ſeribitenim in primàâ fuâà epiſtolà ad Timotheum cap. 6. Quicunque ſunt ſubjugoſervi dominos ſuos omni honore dignos arbitrentur,ne nomen Domini, & doblrma blasphemetur. Ra- tio eſt, quia Domini ſervis ſuis in terrâ Dei loco præſunt, & ſc no- men Domini quodammodèò gerunt, ac propter hoc ipſum, àſer= vis omni honore digni arbitrandi ſunt, ita quidem, ut per irre- verentiam, quam domino ſervus inutilis exhibet, blasphemari nomen Domini, & doctrinam, Apoſtolus cenſeat. Mariæ no- men Domina interpretatur, & Dominam univerſi 88. PP. eam appellant. Sic S. Bonaventura, in ſpec. Virg. lect. 3. Maria interpretatur Domina, hoc optimè competit tantæ Imperatrici quæ reverà Domina est cœleſtium, terreſtrium & infernorum,; Domina, inquam, Angelorum, Domina hominum, Domina da- monum. Sic S. Joannes Damaſcenus, lib. 4. de Fide orthodox. cap. 1 5. Domina Mariæ nomene ſigniſicatur, veré etenim rerum omnium conditarum Domina factaest, cum Creatoris MWater extitit. Sic Hugo Victorinus, ferm. 34. de Inſtitut. Monaſtic. Maria est ſonſa fide, amica dilectione, Mater fœ- cunditate, Virgo integritate, Domina dignitate, Kegina Ma- jeſtate. Sed quis altos quoscunque terræ Dominos, cum Dominâà häc verè magnä audcat comparari? li quidem omnes nomen Domini, ſed moraliter tantum gerunt;, qua- tenus nimirum Domini loco ſuis præſunt, Maria autem Virgo, ereaturarum omnium Domina: ut vera Dei Mater, non morali= ter tantùm, ſed etiam formaliter, nec ſolum nomen dulciſſi⸗ mum JElu, ſed & ipſum JEſum, in viſceribus primum, dein bra- chiis geſſir. Si ergo Apoſtolus dominos omni honore dignos arbitrari jubet, & fervum irreverentem blasphemum cenſet, qui tamen moraliter tantùm nomen domini gerunt, quanta non grit blesphemia, non revereri, nec ſummo honore digaiſſimaan arbi⸗= Nui Al — Phitori eand, Aen hirgog Deln, jel pe Doremmur db rie, tota/ meer ſle nyinguatl in vurti (uom veselet eeicogitil tetreltres l. Donsicten ronmnicig soyteris, & llr, Maxin,/ Norh. . cap. ihre aſis d Ani, guar Ciſtumkiine Urelem pre ihnon bon Darer. Ge3 lninis (vm Ehlnnaklitg Uunnnicininze Rientt: Ben n lue. le torhrisivir hbſunc . iwolvtobe⸗ onted Clheunegt hoyeneden 0 benere N Elunt Klen⸗ oeiunt , Utperin nbhapten . Mier erdSO De 0.,. M eliytun Ginfenn n, Dopi Bide ortad ,, Neletn Cu 34 Eh e, A te Ngiu Dorminos ia E! I in ngelun d tnauenſi Dl nommeo i motncal Uonole nunm (elas 1 un 8 nchi 4 Beata Maria Virgo omni honore ett dignicſima. 109 arbitrari eam, quæ non tam nomen Eſu; quam JEſum iplſum, quem Virgo genuit, formaliter brachiis gerit, Mariam Virgi- nem, vel ipsà nominis etymologia creaturarum Dominam. Doceamur ab ldiota de Contempl B. V. ca p. 5§. Dedii tibi Virgini Miariæ, tota ſuperſanéta Winitas namen, quod post nomen ſa- perbeneditéti Lilit tui, est ſuper omne nomen, ut in nomine tuo omne genu flectatur cœleſtium terreſtrium, & infernorum, &- omnis lingua confiteatur hujus ſanctiſſimi nominis gratiam glo- riam & Virtutem. Nec dubitare fas eſt, etiam 8. Paulum Apo- ſtolum vas electionis nominis Elu, & nomen Mariæ omniho- nore excogitabili digniſſimum arbitratum fuiſſe, qui Domi- nos terreſtres huic Dominæ longè impares: adeò honorari præ- cepit. CONCEPTUS III. Unus idemque S. Apoſtolus, qui dominos à lervis ſuis ho- nore orani dignos haberi voluit, duplicis honoris dignitatem Presbyteris, & iis quàm maximé, qui benè præſunt, aſſigna- vit. Qui henepræſunt, Presbyteri, dubplici honore digni habe- antur, maximè qui laborant in verbo & doäctrina, 1. ad Ti- moth. 5. cap. In quo conſiſtit hæc dignitas Presbyterorum, cui præ aliis duplicatus deberur honor:? In poteſtate illà non exiguã, quâ verbis confecrationis recta intentione prolatis, Chriſtum Filium Dei vivi, ſub ſpeciebus panis & vini, in altari præſentem presbyteri reddunt; duplici ſanè honere digni, quibus non homo tantùm, ſed & Filius Dei, ad verba paret, & apparet. Sed & idem Unigenitus Dei Filius, ad verba Mariæ Virginis cum humilitate, optima intentione ac devotione prolata paruit ac apparuit, in eo enim ipſo inſtanti, quo vo- luntati divinæ conſentiens Virgo, ut Dei Mater fieret, Angelo reſpondit: Eeceancilla Dommi, fiat mihi ſecundum verbum tuum. Luc. I. cap Fihum Dei de Spiritu 8. concepit in utero, & prolatis à virgine verbis, æterni Patris Verbum Caro factum eſt. Profundé ex ſua Carthuſia Dionyſius in Lucam. Quibus 292 22 3 pro- 110 Diſcurſus EIV. prolatis immediatè Iinigenitum Patris aterni concepit; itaque in inſt anti piritus J. ex e;us purißſſimo ſanguine corpus forma- vit, & perfe‿tlis guantum ad membrorum diſtinékionem, or- ganizavit: Item in inſtanti anima Chriſti est creata; carni uni- ta, atque ut rumque verbo, hyboſtatica, ſeu perſonals unione est conjunctum. Duplici honore dignos haberi Presbyteros, par eſt, licet hi ſub ſpeciebus tantùm panis & vini Filium Dei præſentem reddant, carnem tamen, & ſanguinem non communicent, & conſequenter neque Filium ſuum dicere poſſint: Maria Virgo autem verbis à ſe humiliter ac de votè prolatis, Filium Deiin ute- ro ſuo virginaliita concepit, ut carnem ſuam ei dederit, & ſan= guinem, cjus vera Mater facta, quem proinde Filium ſuum no- minare ritè poteſt, non duplici tantum cum bPresbyteris, ſedin- finito præ cunctis creaturis honore digniſſima. Fayvet Conce- ptui Richardus à S. Laurentio, lib. 3. de laud. Virg. In hujus enim prærogativa dignitatis, non commnnicat eibomo, non 5 Angelus mon aliqua creatura, ſed ſola cum Deo Patre dicerépot- est Dei Filio: Filius meus es tu. Pſalm. 2. Sola ergo poſt Deum ſummo honore digniſſima. CONCEPTUS IV. Inter regulas auliciſmi, ſeu politiæ, oom munis eſt, obſerva- tio, quòd his honore dignus cenſeatur, qui præ cæteris ad dexte- ram collocatur: Quem locum in regno Patris dediſſe Matri Fi- lium Virginis judicatis? Reſpondet vir ſecundùm cor Dei: Ati.- tit Regina à dextris tuis in veſtitu deaurato circumdata varte- tate. Pſalm 44. Non ſat erat Chriſto Eiu, Mariam Virginem ſole amictam, ſtellis coronatam, corpore & animâ in coœlosaſ- ſumpſiſle, ſed & auro veſtitam, varietate circumdatam in coœli Reginam inſtallare, & ad dexteram Patris cœleſtis pro condigno collocare complacuit, ut nimirum de honorandis parentibus le- gem Filius hominis non ſolveret, ſed adimpleret. Hic ſenſus eſt S. Ildephonſi ſerm. 2. de Aſſumpt. B. V. Et ſi impetit præmia Iuſtus JudexChriſtus Dominus ſecundum Apoſtolum, unicuig „ Juxla ute Mar H eteltefa. rinonkat⸗ latehihi. Aunu: Mn ler urtos unbeata Menumcol'⸗ Eicignus hot iligoinaul 0lorraitaque C. (uihomoe. Penteromni neikilium Anoeſusſp liutſubdhrus Mninerecogn Uimanms eſt. I. ly,i Auge⸗ llint abat: Mlyrrrerh, hlunnreriz, necelent X. inengloe, Nenon D eae merit ulliitur ge nita uof⸗ Ulkar Hxclam en hinefa, ltinhejan, = = = = = = — — tehtzig ojſig fone lelintent Atateſtigs uliunitrt bſtetoprt Deiprrenn nmmudidenn . Mluirſig ium Deine Gdedeni, G liurn ſune Gterglin LawetC Vig. Ns eitoſnt utrecln etgohol . unsekoe Cleiplii deckelir. morbi upcktrun Nrium tgt⸗ nioinorn Oindrumne pwcot Cahaeni elet e iſn Re hulon 7 Beata Aaria Firgo omni honore eſt dignisſima. 111 juxta obera ſua huic tamen ſantiſſimæ lirgini Genitrici ſuc, ſicat incomarabile eèt, quod gesſit & ineſfabile donum, C& - quoααατιεaIita inaſtimabile, aèg, incomprebhenſibile præmium & gloria: Non dico inter cæteras Eirgines, veruùm etiam ultra omnes Janétos quam promeruit pervenit namq; ad cœleſte pa- latium, beata & glorioſa, ubi Chriſtus Ponſus Eccleſiæ, intra thalamum collocavit eam, in dexterd Wajeſtatis. In aulà ter- reſtri dignus honore, qui præ coœteris in dexterâ collocatur Ma- ria Virgo in aulà cœleſti, ad dexteram ſummi bPatris, à Filio eſt collocata, itaque ſummo honore eſt digniſſima. CONCEPTUS V. Cui homo eſt ſubditus, eum recognoſcit dominum, & con- ſequenter omni honore dignum arbitratur. An non Unigeni- tum Dei Filium Mariæ Matri ſuæ, & propter Mariam ſimul etiam caſtiſſimo ejus ſponſo Joſepho ſubditum legimus, in Evangelico. Et erat ſubditus illis. Luc. 2. cap. Mariam ergo Dominam, ipſe Dominus recognovit, atque ideo omni honore digniſſimam arbitratus eſt. Hinc S. Bernardus homil. 1. ſuper miſſus eſt. Deus, eui Angeli ſubditi ſunt, cui Principatus &-" Poteſtates obeniunt, ſubditus erat MWariæ, nec tantàm MWariæ, ſed etiam Joſephpropter Mariam: Mirare utrumlibet, &0 elige, quid amplius mireris, ſive Filii benigniſſimam dignationem, ſive Matris excellentisſimam dignitatem: utrinque ſtupor, utrin- que miraculum, & quòd Deus fœmina obtemperat, humilitas absq; exemplo, &ρ quad Deo fäemina principetur ſublimitas ſine ſocio. Nec non Dionyſius Carthuſianus de laud. B. V. lib. 3. art. 18. Jure ac meritò tibi, praſtantisſima ac ſpecioſisſima Domi- na, ſubjicitur, ac obedit omnis creatura cœleſtis terreſtris, ac in- termeaia, quonzam omnium Conditor Deus, tibi ut Matri fuit ſubjectus. Exclamet nunc Bernardinus de Buſto Mariali par. 12. ſerm. 2. O ine ffabilis dignitas Mariæ, quæ Imperatori omnium meruit imperari. CON- 112 Diſcurſus X. CoNCEPTUS VyYvW. Salvator mundi Chriſtus IEſus, patibulo crucis tam actuali⸗ ter affixus, in ſummis ſuis, & incomparabilibus doloribus, Ma- riam verius oculos ſuos tendit, ac dilecto diſcipulo ſuo Joanni., qui ſupra pe ctus ejus in cœnâ recubuit, dilectiſſmam Matrem ſuatn ſpecialiter obſervandam, teſtamento tradit, dicens: Ecce Mater tua, oann. 19. cap. In vehementiſlimis doloribus, in obſequioſiſſimo, & ſummè necefſario negotio conſtitutus erat JEſus, cur ergo negotio ſepoſito, & quaſi oblitus dolorum, tam ſollicitè Matrem commendat anni? Cur eam ut Matrem obſervari præcipit? Reſpondet 8. Ambroſius: Ne illam inho- noratam relinqueret. Nempe patientiſſimus Eſus, fugiſiè di- ſeipulos, & ſolam cum Joanne doloroſiſſimam Matrem, juxta OXIA crucem ſtetiſſe, non ſine dolore animadverterat, ut ergo Mari- am: filiali honore venerandam, moribundus mundo relinque- ret, Joanni, atque in eo omnibus hominibus commendare in Matrem dignatus eſt. Quer etiam in finem, ut idem Sandus Eceleſiæ Doctor obſervat, doloroſiſſimam Matrem versus in- clinato capite tradidit piritum. It Mariæ ultimum hono- rem exbiberet. Quatenus exemplo ſuo ſacratiſſimo erudiret nos, Matrem ſuam honorare in tempore, ſi ab eo honorari veli-= musin æternitate, nec inteliciter mortuos eos, qui Mariamin vitâ honoraverint, eique ſeſe devotè indlinaverint. Conſola- tè Bloſius in Canone vitæ ſpirit cap. 18. Fieri non poteit, ut pere- at, qui Mariæ ſedulus, & humils cultor fuerit. Quam moriens filius veneratione digniſſimam teſtatus eit Matrem. CONCEPTUS VII. A quantitate dignitatis honores metiri ſolet mundus, quò majori enim homo in dignitate conſtitutus eſt, eo majo- res illi ab orbe honores exhibentur; hinc commune adagium, Digni⸗ Nyutadl/ — Irtata ſihi gi⸗ lne s ſoannes uuluuyti lihe egita lia nul⸗ nlrt, ghant ſurpeſeuten ctcooerd. B Mvimamjam, ubog diggi⸗ niece rotus lelotes M. . Virg, Ugllte, ge li⸗ n cüm tame Omnnmncreatun m hominant, Hunhec erba Mnheus, Unnonemkece Mindnur,in Unnbeiciriſle Alete hlariz SAnbog ro. nunn h ien lan de ihulin ie eljun Don in, um õ ⸗ 1, ctatgr Dei cktamet olorbus blo boſon Umamn Aen 1Ciceng N losColortog: Ctttmen. Colorcn Atn bt Mant Neilonn lis ſet n Marreco 1 Nterorke Duncoreln Nen ,Urilendt⸗ larremn ſenut ,tifteeka. raliclinoen: cO nONN 8 uiſlint eit. N orhoniee, 6Qunnnne en⸗ Beata Maria Virgo omni honore eſt dignisſima. 113 Dignitates ſequuntur honeres. Quanta fuit dignitas B. Mariæ Virginis?: Sanè res omnes conditas dignitate antecellaiſti, per- orat S. Joannes Damaſcenus orat. 1. de Nat. B. V. Marial irgo, quoad Conceptionem prolis, ſic quia fauit Mater Dei, quo nibit nobilius cogitari poteſt, ſie tantam habuit bonitatis dignita- tem, quòd nulta Mulier amplius capere potuit ſi enim omnes creaturæ, quantumcunq; aſc enderent in gradibus nobilitatis. eſſent præaſentes, omnes deberent reverentian, Matri Dei. ſera- phicè docet S. Bonaventura 1. ſent. diſt. 44. in expoſit. textũs. Marianam jam, ſi lubet, dignitatem metire, & quam creaturis omnibus digniorem inveniſti, præ omnibus honoratiorem, pius ac de votus venerare. CONCEPTUS VIII. Zelotes Mariani honoris 8. Thomas de Villà novâ ſerm. 2. de Nat. Virg. Quæſtionem non ingratam movet, cur 88. Ev- angeliſtæ, de dignitate beatæ Mar. Virginis tam ſuccinctè ſcri⸗ bant, cùm tamen multi ſint gratus honoris, quibus ſupra omnnm creaturam à Deo eſt elevata; vel enim Virginem tan- tum nominant, aut ſolum Mariæ nomen ponunt vel ad ſum- mum hæc verba addunt, quæ in primo ſui Evangelii capite po- nit S. Matchæus. De qu natus eſt Ikſus, qui vocatur Chriſtus?² Etrationem reddit, quia dignitas Mariæ, quæ in Maternitate Dei fundatur, ineffabilis eſt, & incomprehenſibilis, hinc Ma- trem Dei dixiſſe, omnem dicibilem dixiſſe crediderunt Evan- geliſtæ de Marià dignitatem. Afſſentitur Petrus Cellenlſis lib. de panibus, cap. 21. Quid amplius ei asſignare poſſamus divi- ni muneris & hohoris, quàm ut, quod verumeſt, fateamur, Ce- nitricem eam Dei eſſe, & hominis? infra hoc, quidquid dicitur, quidquid in ejus commendatione offertar: ſicæli Reginam ſi Angelorum Dominam, vel quodlibet aliud excellentistſimam, tam ab humano corde, quàm ore excogitatum protuleris, non aſſurget ad hunc inditibilem honorem, quo creditur, & prædicatur Dei Genitrix. Ergo Mariane cliens, quem tua Rrrrr Vir. Epilogus. 114 Diſcurſus XV. Virgini digniſſimæ honorem præſtare pro condigno lingua non poteſt, ſuppleat affectus. Affectum cordis erga Virginem Dei Matrem monſtravéê. re, illa coronata hujus mundi capita, quæ unà cum ſuis Mariæ non ſolum ſubmiſſisſimè devoverunt ſeſe, ſed in patronam re- gni ſui elegerunt & non alio quàm magnæ Dominaæ titulo de- Goraverunt, inter quos præcipui fuêre, Albertus Secundus, & Henricus Septimus Imperatores Romani, Conſtantinus Græcorum Imperator, Stephanus Ungariæ Rex & Apoſtolus, & Ludovicus Primus Rex Chriſtianiſſimus, quorum magniti- ca exempla ſequantur reges & regna, quin imò mortalis quis- que Marianum ſubditum hic & ibi felicem agens, cum S. An- ſelmo orat. ad B. V. magnam ſuam Dominam inclamet: Ma- ria! tu illa magna Maria, tu illa maior beatarum Mariarum, eu illa maxima fſœminarum: ze, Domina magna, & valab ma- gaa, te vult cor meum amare, te cupit os meum laudare, te deſt- derat venerari meni mea, te eſfectat exorare anima mea, qula tuitioni tuæ ſe commendat tota ſutſtantia mea. Amen. Canctis majorem, pro Matre requirit honorem, Qui ſe par Petris ſubdit in orbe Matri; Hanc cultu dtgnam, Dominam tibiſcito benignam, Si pPius incls mes, ſi venereris, amet, Dl- Mubitacum Genlt lauden Gilima eſt Urcommen nttidivinitare imamen timn⸗ 19Davlus Ap. Minſs Llu, D fanrus elt e Uinemnuam Uonm, nec ni irdscechra Vrultoumn elle, Ml uit lude eſtitamn ex Monni laude Alfearusfueri Nno Mariaſt eryata, verq linel tepe rullbellepol . . lre ſalra i, lmnu eſſalju emn gegir he Uli nitan ſen Uhm Derdi Ohnium88, a lims — (†) 20* erz — = — — — — — 0 4 e. 209260/802 eA. 2„202 On 9νHs e nägtolg Be esssGs: s B Ge e Gee 96 e 29630 5 Be e e G.? Ge 6. 6. , 6 Ge e- DISCIURSIUS XVI. inpouotunn enheſlie Omni laude dignixſima eſt Virgo Maria. etus Neetng . e, ſ i, Conſmnin Ndubitatum eſt, quin omnes, quotquot in paradiſo ſunt, Exordium. Neieten Sanctt laude digni ſint, non tamen omni laude, ſicut di- Lonmngi gniſſima eſt Dei Mater Virgo Maria. Sic 8. Petrus mere- nömanitt tur commendari, eò quòd ex cœleſti quodam inſtinétu ens, liſd Chriſti divinitatem confeſſione ſuâ, mundo manifeſtarit, ve- id ruüm tamen timore adactus eundem quoque turpiter nega- inclune eS., baulus ADofltolts dia ſt laude, uthote vas elcctioni mum nm Vit. S. Paulus Apoſtolus dignus eſt laude, utpote vas electionis nominis Eſu, Doctor gentium, & ſonora Spirits S. tuba, ſed Gα . . . “ perſecutus eſt Eccleſiam Dei. S. Joannes Apoſtolus, ob vir- ming gen ginitatem ſuam laudari meretur, utpote ob dotem ſæculo ra- iIiſſimam, nec non quia ipſomet Dei Filio, Matris ſuæ filius 1. Atchen. . . . . adoptivus declaratus fuit, at verò primarum ſedium ſe ambi- tione uſtum eſle, haud obſcurè oſtendit. Præcurſor Domini enoremn 21. . . . . 4 tantâ fuit laude dignus, ut ipſamet ſapientia incarnata, ei ſe ulirfnn panegyriſtam exhibere non erubuerit, ſed nec ipſi dici me- 1 ruit omni laude digniſſimus, quia tametſi in utero materno ſanctificatus fuerit, culpam tamen originalem contraxit: ſo- la Virgo Maria ſine maculà originali concepta, ab omni labe præſervata, vera Dei Mater omni laude eſt digniſſima, quia nihil in eà reperibile, quod imperſectionem ſonet, aut vitu- perio ſubeſſe poſſet, unde non immeritò de ea canit Eccleſia: Felix e ſacra Virgo Maria, & omni laude digniſima, quia eX te ortus eſt ſol juſtitiæ Chriſtus Deus noſter, qui ſolvens maledi- Ationem, dedit beneditctionem, & confundens mortem, donavit nobi vitam ſempiternam. Laudem Mariæ debitam, quam quidem Deus ipſe commendat, pro reverentia tamen primò omnium 88. Patres depbonant. O felix Maria, & omni laude S8. Patres. digniſima! ‚irgoe Dei Genitrixglorioſa! bſublimis puerpera, Rrr rr z cu⸗ 116. . Diſcurſus XVI. 8, Augufli- ujus viſceribus Author eœli terraque committitar! exclamat 8. . Auguſtinus, tom. 10. in Append. ſerm. de diverſis ſerm. 83. Si linguæ centum reſonarent, oraque centum, ferrea vox mihi, Ma- ria, nil dignum tibi dicere poſſam, ſtella maris, quaæ Beata PVirgo * Bernar-. ocaris, Panegyrice perorat S. Bernardus, ſerm. 2. ſuper Salye *. Regina. Quibeas laudibus ſervitus hominum, reginam eſferat Angelorum? Duæg praconia dilatet mortalis anguſtia vel offcis ſubminiſtret, cui cœleſtia parent, & famulantur olſequia? Qui, dignam honoribur,plauſus hominum acclamabit in terris, quam Gpiritaum agmina beatorumjagiter veneranturincœlis! quæ- S. Bernardis fit admirabundus S, Bernardinus Senenſis, ſerm. 2. de S S8. no- nus Senenſ. mine Mariæ. Perpendite, quibus laudibusdigna ſit beata & glo- rioſa Virgo Maria, quæ illam nobis de caſtiſtimis ſuis viſceribus genuit, gqai nos de tam profundo gatture avidiſpzmi draconis eri- yuit: ad ejus namq; digné eſfenenda praconia non rhetoritorum diſerta faeundia, non dialecticoram ſabtilia angumenta, non acut iſſima Philoſophorum apta reperiuntur ingenia., Ingeniosé S. Pettus laudat Dei Matrem S. Petrus Damianus, orat. I. de Nat. B. V. Et Damianus. jterum ſerm. 3. de Nat B. V. Et quid mirum, ſi hæc ineffabilispir. ge in ſais laudibus, modum hamanz vocis exuperat, cum & ipſam himani generis naturam, excellentium meritorum di- ghitate tranſcendit! Adlaudem enim, & gloriam gertinet Sal- Vatoris, quidquid honorificum ſuæ impenſam fuerit Genetrici, S, Bonaven Sera phicé obſer vat S. Bonaventura Pſal. B. V. 57. Ac tandem in 8 Crius Beatiſlimæ Virginis laudes erumpit S. Cyrillus Alexandrinus, Alexandti- homil. cont. Neſtorium. Sr tibi ſancta Dei Mater laus: Ta nus. enimes qrekioſa margazita orbisterrarum: tu lamtas inextin- £ guibilis, corona virginitatis,ſeeptrum orthodoxaæfidei,templum indiſſolubile, continens eum, qui nusquam contineri poteſt, Ma- ter & Eirgo! Tu nobis à cœleſti ſponſo tuo Spiritu 8. gratiam impetra, cujus auxilio, dignis conceptibus laudem tuam reve- rentialiter deducamus. CON Murraclec Pincer Rom lridelidera enns gepie Gonminmfuun lermih er loneſolen Uopaneggri, mn hudabilem Ar lerus ſol Ulmem cenl. Wwumnuncv Umen triump Uuthucibus nidine gepr Irin, qibus Eneludis in iuerure con nharanum eNr .V. ei ſeffcit , nitibi ſeſuh ikehit, Und Onelarimenn eisheiſto Uueſbſceutus tn ad,V. 5 41iarie ſun uuniſiefelir lnnehreven Uue tezte, — lerdlmtd tlelamg, 2ernitie⸗ lue⸗ Aln 12 Gped teginan fr Nieelft leßeic tinennogin Vinteick n n.Ced Mihennt ſuit oiene mnidracnnie nn Theig. Ahnentn lenin lge tl,deNnl Uteiriſatn ererutu n Mertnu! iunt ſuentns ſ Acuntt sAleſegta eiitren Anton lrlftiene c,Re tinerictthil Gicinotei demumn Omni laude dignisſima eſt virgo Maria. 117 CONCBPTUSJIJI. Narracleotam Matrem ſuam, quam intimè amaverat Confrma- Iyſander Romanus Bellidux invicdtus, inpublico congreſſu laudari deſideraverat, ad cujus inſtantiam magnus ille Orator Niceratus, depictum in tabulâ candidiſſimàâ Zodiacum gerens, encomium ſuum pauciſſimis hiſce verbis in compendio com- prehendit, dicens: Ad laudes Matru Princeps hoc ſafieit unum, quod Romæſolem Narracleota dedit. Quo indicare voluit inge- nioſus panegyriſta, Narracleotam quam vis aliæ virtutes red- dant laudabilem, ex eo tamen, quod tanti herois, qui Romæ afflicæ lætus ſol ortus eſt, Mater extiterit, omni laude di- gniſſimam cenſeri debere, ac non immeritò felicem Romæ auroram nuncupari poſſe, quam felici ſigno zodiaci ſol oriens, Romam triumphalirer ingrediens Lyſander ſubſecutus eſt. In tuis laudibus occupatos quibus te, & Virgo Maria! enco- miis dignè deprædicabimus? ctenim innumeræ virtutes ac merita, quibus de gratià plenam cœleſtis nuntius ſalutavit, infinitæ laudis ſubminiſtrabunt fontes, de quibus innumeræ tibi creaturæ condignam laudem deponant. Sed panegyri: ſtam Marianum audire libeat S. Thomamde Villànovâ, Conc. 2. de Nat. B. V. Quid amplius quæris? quid ultra requiruin Virgine: ſuſficit tibi, qauòd Mater Dei eſt. Hujus igitur ad laudes Matris tibi jeſu hoc ſaſſicit unum, quod mundoſolem Pirgo Ma- ria dedit. Unde meliori Jure qnàm Narracleota felix aurora compellari meruiſti, quam non urbi, ſed orbi, ſol verus juſti= tiæ Eſus Chriſtus Filius tuus pro univerſa, generis humani ſalute ſubſecutus eſt. Melliflua ſunt verba S. Bernardi in de- precat. ad B. V. Sicat aurora valde rutilans in munao progreſſa es, Maria! quando veri ſolis ſplenderem tuæ ſanctitatisjubare pracurriſti: felix aurora, felicis diei extitiſti nuntia; ipſe enim ſoljaſtitiæ de te proceſſurus ortum ſaum quadam matutind irra- diatione prævenieussinte lucis ſaa radios copiosè transfidit, qui- bus poteſtates tenebrarum, quas Eva produxerat, in fugam con- Rrr rr 3. ers tio ſeu De- 118 . Diſcurſus XVI. vertiſti atque, ita deſideratum cundtis gentibus ſolem munde invexiſti. O Virgo Dei Mater! quam tantam maternitas omni laude digniſſimam, cœlo exhibet ac mundo. CONCEPTUS II. Pretioſa & artificioſa opera magiſtralia ab univerſis laude digna cenſentur, regum enim ſapientiſſimi Salomonis ſen- tentià: In manu artificis opera laudabuntur. Eccleſ-9. cap. Sic à pulchritudine Helena, ab hilaritate Euphoſina, ab animoſi- tate Pantaſilea, à prudentia Camilla, ab audacia Cleopatra, Se- miramis à generoſitate, à fortitudine Artemiſia, Ihomeris à Conſtantia, à conſilio Zenobia, à virilitate Hippolyta, ab aliis vir- tutibut ſexcentæ aliæ mulieres commendantur. Annon be- nedicta in mulieribus Virgo ſummi artificis opus perfectum eſt, de qua idem ſapiens mentionem fecit Eccleſ 43. cap. Va⸗ admirabile, epus excelſzi. Nec non doctiſſimus ldiota de Con- templat. V. cap. 20. Inter omnia opera aterni artifizt, poſt opera- tionem illam, quà naturæ noſtra unitus eſt Filius taus, ſpeciale opus faiſti, 6 Beatisſima Virgo Maria! Opus nimirum manu artificiis ſummi elaboratum, ac omnium creaturarum virtuti- bus ſingulari diligentia perfectum, cujus profundiorem con- templationem devotè nobis exhibet S. Eccleſiæ Doctor Hiero- Rymus, & cum eo S. AntoninusArchiepiſcopusFlorentinus, in hæc verba: Conſiderandum eſt, Mariam perfectisſemam fuiſſe Dei imaginem, ab ipſo Deo, ſamm arte ac ſingulare providen- tiâ depictam; Maria es ſupernazuraliter palchra, pulchrior lun i, lacidior ſtelis, clarior ſole, purior Angelis cundtis, Mar- tIyribus generoſior, ſingulis Confeſſoribus ſolidior, omni Docto- ve ſatientior, zeloſior Apo tolis, eaſtior quàm omnes Virgines nnibhus eroratis *ndior obedientiam Saræ, Rebeccæ man- Juetudinem, Rachelis pulehritudinem, diligentimm Ruth, pru- dentiam Aligaih, fortitudinem Judith, hum ilitatem Eſther, ha- bes in Marid. Si ergo ſapientis Oraculo, opera in manuar- tificis laude digna ſunt, certe Maria opus excelſi in manu ſum- mi 2. On ninifcigi Pilima, Laude d d odore a ilorumpr rsmeretun Pel, Kinerhe Gunnan, qo- ns elitiart Uherrimus wiſe canit: Vend hayte 1, deͤſt G olorame⸗ Il. Meritdde! lgbuper gu Abirgotone egnohriſtus ulscecinit. ntventium Pn Deiparan I Vrg. inn, ſeng urum viven, ubinpetude KrltCtege be herenn Dnini in Carn Unegohlan Momne bonn Uhmſtigueiru 3Mougentare — Oilen mrt n nnkernte o. Univetſel Nlomoniſe rllheht l, 10 Aninc 4Ceopang ſin Ihonmi, Nftaszbdlin . Aunmt. Oposßetr Gel 43. cnn liota tel⸗ lustetg 8nimninnce Aaratvtnnn funciorenen leockee Guklotenin iimmt lere zni ulebr At Nrardin irr oni N ponmili ru Rleutn imnluhin nutenken era in um Ain ommt⸗ Omnilaude digniſſima ſt Virgo Maria. 119 mi artificis, id eſt, regina cœli à dextris Dei, omni laude erit di- gniſſima. CONCEPTUIS III. Laude dignus eſt hortus, qui colorum varietate conſpi- cuus, odore aromatum ſuavis, dulcedine fruétuum delecta- bilis, forum pulchritudine non eſt inacceptus: commenda- ri fons meretur, qui ſalutarium aquarum multitudine libera- lis eſt, & inexhauſtus: Deum ipſum encomiaſten habet terra Chanaan, quæ tam nobili fructu foœcunda erat. Nonne hortus delitiarum, areola Dei Maria Virgo eſt, de quâ flos pulcherrimus JEſus Chriſtus aſcendit? ille inquam Hos, de quo ipſe canit: Egoftis campi, & lilium convahlium. Cant. 4. cap. Verè hortus delitiarum (ſoribit 8. Hieronymus tom. 9. epiſt. 19. de Aſſumpt.) in quo conſita ſunt aniverſaſterum gene- pa, & odoramenta virtutum. Et S8. Bernardus in deprecat. ad B. V. Meritò de Dei areolä, ſos ille ſyecioſus præ filis paradiſiele- cus eſt, ſuper quem requievit Spiritus Domini. An non bene- dicta Virgo fons ille vivus eſt aquæ ſalientis in vitam aternam, de quo Chriſtus prædixit mulieri Samaritanæ. Joann. 4. cap. & ſponſus cecinit. Cant. 4. cap. Fons hertorum, & puteums aqua- ,um viventiumsquaflaunt impet u de Libano. Quw verba ad Vir- inem Deiparam dirigit Richardus à S8. Laurentio lib. 4. de laud. B. Virg. Stcut fons per ſubterraneos meatus ſeniper recipit aquam, & ſemper refundit; ſie Beata Virge fons & puteus eſt aduarum viventium, quæ à Chriſtoad ipfam, & ab ipsd ad nos fuunt, imbeti de Libano, id eſt, de Candore benignitati utriusg, Accedit S. Gregorius Thaumaturgus, ſerm. 2. de Annunt. B. V. Hec fons perennis, in quo aqua viva ſcalurivit, atq; prodaxit Domini in Carne Adventum. An non fœcundior terrâ Cha- naan Virgo Maria fuit, quæ Deum ipſum, qui eſt bonum ſa- per omne bonum in virginali ejus utero Incarnatum, opti- mum itaque fructum ventris ſui nobis protulit. Ita ſeraphicè S8. Bonaventura in Spec, B. V. Lecl. 5. Terra queque Maria ſeit, 7J4ℳ „ 120 . Diſeurſus XVI. quaæ fructum illum nobis protulit, de quo Propheta ait: Terra de- dit fructum ſuum. Sive ergo hortum delitiarum, ſive fontem aquæ vivæ, ſive terram fœcundam, in Mariâ Virgine Dei Ma- tre contempleris, ſemper omni laude digniſſimam confiteri neceſſe erit. CONCEPTUS IV. Tria merita in viro requirit ſapiens, ad hoc, ut laude di- gnus dici poſſit. Primò, ut nulla inveniatur in eo macula: Secundò, ut poſt aurum non abeat: Tertiò, ut ſpem ſuam, in pecuniæ theſauris non ponat; virum hæc omnia tria haben.- tem inveniri poſſe, quaſi dubitat ſapiens, & ideò quis ille ſit quærit, eique univerſalem laudem deponere promittit. Qui inventus eſt ſine macula, & qui poſt aurum non abiit, nec ſpera- vit in pecuniæ thelauris, quis eſt hie? & laudabimus eum. Ec- cleſ. 3I. cap. Chriſto excepto, virum hæc tria habentem in- veniri vix poſſe, non diffiteor, ſine maculà enim nullus eſt, Adam enim protoparens noſter peccati ſui maculà, omnes poſteros, originaliter maculavit; quæſtio tamen non levis eſt, an reperiri non poſſit fœmina, quæ inventa ſit ſine macula, quæ poſt aurum non abiit, nec ſperavit in pecuniæ theſauris? Una de omnibus reperitur. Quæ eſt hæc, & laudabimus eam. Maria Virgo eſt, in hac ſolà nec originalis nec actua- lis peccati macula inventa eſt. De hac ſponſus canit: Una eſt columba mea, perfecta mea. Cant. 6. cap. Et iteruùm 4. cap. Tota pulchra es amica mea, & macula non eſt in te. Nam ſicut ſol puriſſimus totam terræ ſphæram continuèò pertranſit, neq; tamen terræ ſordibus vel in minimo maculatur; ſic Beata Virgo cum hominibus in terris conſetvata, humanos errores non attraxit, neque peccatorum ſordibus maculata eſt, ſed tota pulchra permanſit, ita ut macula non ſit in eä. Que enim ſanc᷑tificata in utero, ab omni culpæ originalis fuerat libe- rata contagio (inquit S. Laurentius Jjuſtinianus, ſerm. de Nat. B. V. Gratiæ otenitudinem, quam mente perceperat, proten: debat Oun —— litexteriut ylleſinut⸗ em MMaria ſin pecuni⸗ lpertas, obe Necin Dei Mar ilcirerlorio zbanpalatin Ulne pulyina Nenſtabulo, cinponi, 40 lpuupertate WWialucam. lylalbium. oltulerim. iclima neue elſuu, her, r S Luc⸗ Dminomſuis UAlunritem ob ufrbſupg Menribosſab pybar nah giilre te⸗ ſepyourate abant eige meimpomg Unemnin Par lan lsiſo olt aurun E etgote Umimnd die — Lalt Terit n leſone itpie Dilte mumcaniis 4 noe ukenkt kin eo mnn r ſenaſuni mniattiahte. iced gunt Protbitit , ngbiih t Cobimureunl is habete Lenien polr, f mncdli,on. Imen nonenmd. Ne ſne nn peamiritit o uli⸗ gerlsnet Oluscant Rrietunte zyte. Mnrk noenniit Clerorfleh⸗ ,bumnnnpen⸗ Imaclut nſtin iifhhnn uclketn e 4 Omni laude dignisſima eſt Virgo Maria. I21 debat exteriustota pulchra, bsque delicto, ſene mentis & cor- poris deformitate, Deo & hominibus amabilis habebatur. Quòôd autem Maria Virgo, neque abiverit poſt aurum, neque ſperave- rit in pecuniæ theſauris, ſatis & abunde probat maxima ejus paupertas, ob quam: uon erat ei locus in diverſorio. Si enim media Dei Mater tunc temporis habuiſſet, procul dubio locus ei in diverſorio fuiſſet; unde quamvis Dei Filio Chriſto Jeſu, regium palatium, aurea incunabula, faſcia ſericea, mollia de- nique pulvinaria fuiſſent convenientia, in Bechlemitico ta- men ſtabulo, vili præſepio, duro ſtramini, acutiſſimo fœno ſu- per imponi, ac miſeris faſciis involvi paſſus eſt, digniſſimus fi- lius paupertate Matris contentus. Addit Dionyſius Carcuſia- nus in Lucam. Maria à parentibus hæreditatem bonam ſuſcehit. Nec dabium, quin tres magi, in die Epiphania pretioſa Chriſto dona obtulerint; ſed Virgo, intpirante ei Spiritu Filii ſai, omnia tenuisſima necesſitati, hoc eſt parciſimo victui, atq; tegumen- to ſuperflua, per ſe, vel pottus per manus Joſeph, erogavit egenis. Narrat & S. Lucas cap. 8. de aliquot mulieribus, quæ Chriſtum Dominum ſuis facultatibus ſuſtentabant, non ut paratiſſimam voluntatem obſequioſiſſimæ, & charitate in filium ardentisſi- mæ Marris ſupplerent, ſed ut paupertati utriusque mediis con- venientibus ſubvenirent. Malieres aliquæ, quæ erant curatæ 4à ſpiritibus malignit, & infirmitatibus, Maria, quæ vocatur Magdalene, de qud ſept em d'monia exlerant, & Joannaaxor Chuſa proguratoris Herodis, & YSuſanna, & aliæ multæ, qua mi- niſtrabant ei de facultatibus ſuis. En quàâm apertum divitia- rum campum Mariæ Virgini fallax mundus aperuit, quæ tamen omnem in pauperes maternà benignitate erogavit, quatenus ſe eam eſſe, ipſo facto exhiberet, quæ inventa eſt ſine maculà, quæ poſt aurum non abiit, nec ſperavit in pecuniæ theſauris. Quam ergo requiſitis à Salomone meritis præfulgentem co- guovimus, digniſſimis præconiis laudabimus eam. 888 89 Ad Epilogus. 122 Diſcurſus XVI. Ad deferendum hoc humillimæ laudis homagium, Vir- gini Dei Matri Mariæ omni laude digniſſimæ, cohortari nos ſinamus mellifluis verbis S. Bernardi ſerm. de Annunt. B. V. Levemus ergo cor noſtrum cum manibas ad eam⸗, & appropin- quemas ei palibus amoris, immolantes ei Hoſtiam landis, redaen- tes ei vota noſtra de die in diem, de horâ in horam, dicentes aßſi- duè, cum S8. Andrea Cretenſi. Orat. de annunt. B. V. Salve le- titiæ organam, per qaox del'ctin oſtri congemnatio piata eſt, ac veri g(udii plena fact onpenſatio est! salve vera benedi. Ca: Salveilluminata: Salve magnificum divinæ gloriæ T. em- plum: Salve conſecratum Regispalatiume Salve Thalame, in quo Chriſto humanitas aeſponſata eſt: Salve electa Deo, ante- quàm nata fueris: Salve divina cum hominibus reconciliatio. Amen. Tu nos exaudis, nemini pia viſcera claudis, Virgo parens Domini, veris ſalus homini; Expers és fraudis, quid ni digniſſima laudis, Angelus acclamet gloria, mundus amet. — t Anta d te cum cipal Nltans, quan Vuumſuum, Ahiäinon d nun jus ſun peſatemine Mrris quo nbampre Pennonſit Oumris in Caͤ emluume enſek Lvex uſtem parie lnis 88. bar ln ui aen. mGii, 1 latitutii Nunusſerm Alai nimni gin Uulls inen . F liiamgu 1 . iſeun huj aleſing — — 35) 1( 88. 123 nnagion . .M ndn e e e e e e 2 DISCCURSCUS XVII. Plaulitretts Rten . Maria Dei Mater, potentisſima irgo eſt. 1..V. Nur atineid g Anta erat ſanctiſſinæ Virginis Dei Matris gratia, & Exordium. tvevenlene ad tantæ ſublimitatis gradum elevata eſt, ut pares Uineglie cum Chriſto gratias, ac favores à Patre cœleſti parti- lvelelen cipaſſe non obſcurè videatur; ſic enim feliciſſima, tam lctu Dez militans, quàm triumphans Eccleſia, quemadmodum omne usreenglet bonum ſuum, omnem gratiam principaliter, & primario ha- bet à Chriſto, ſic ſecundariò à Marià ſanctiſſimà ejus Matre adipiſei non diffitetur, in quam Filius redempturus mundum, ute totum jus ſuum transctulit, cui etiam vel ipſe Pater cœleſtis, 7 1 tuneng poteſtatem in cœlo, & in terrâ, quam Filio ſuo in terris tradi- dit, Matris quoque ſpeciali privilegia communicare non dubi- alule, tavit, quam proinde creaturarum omnium potentiſſimam Vir. Aet, ginem, non ſine ſingulari ſolatio, mundus expertus eſt; quod ꝗquamvis in Cantico ſuo ipſa Virgo, grato in ſummum benefa- torem ſuum animo fateatur, dicens: Fecit mihi magna, qui potens eſt. Lucæ I. cap. nos tamen erga magnam benetactricem noſtram pariter non ingrati, Virginem potentiſſimam, gra- viſſimis 88. Patrum Teſtimoniis comprobemus. Fecit tibi ma- 88. Pattes gha, qui potens eſt, & data eſt tibi omniu poteſtas in cælo, & in terr, & nihiltibi impos ſibile eſt, ai pos ſibile eſt, deſperatos in Ge beatitudinis relevare., in gratiam perorat 8. Petrus Da- mianus ſerm. de Nat. Virg. Data eſt ei omni poteſtas in &lo, & in terrà, & in manibus ejus vita, & ſpes noſtra. teſtatur S. Ber- S. Bernar- nardus. in Deprecat. ad B. V. Rogamus te Domina, per ipſam dus. gratiam, quà te pius, & omnipotens Deus ſie exaltavit, & omnia tibi ſecum pos ſibilia eſſe donavit. ſupplicabundus ſe fiſtit S. An. S. Anſel- ſelmuos. de Excellent. B. V. cap. 2. Intedigentia angelica eât mus. famula ſuper quam Domina ſua Maria innititar in colo, tan- ₰555§5 2 qua m S. Petrus Damianus. 124 Diſeurſus XVII. 8. Auguſti- qua m pot entisſima Angelis imperando. recognoſcit S. Auguſti- nus. S. Brigitta. B. Albertus Magnus. Confirma- nus in cap. 2. Cant. art. 8. S. Brigitta refert, Sanctos apparuiſſe, & dixiſſe beatæ Virginj. OQ domina benedicta! tu potäſti Domi- num in te, & tu Domina omnium es: Quid eſt, quod non pote- ris ?guod enim tu vüi, hoc fFactum eſt. tandem concludit B. Al- bertus Magnus in Bibl. Maria lib. Eſth. Num. 1I. Commendatur beatisſima Domina, à ſupremäpotentid; quam poſt Deum habet ſuper omnes creaturas. Tuis ergo indignis famulis, potentiſſi- ma Virgo gratiam Spiritũs 8. impetrare dignare, ineffabilem potentiam tuam dignis Conceptibus ponderandi. CONCEPTIUS I. Benedixiſſe Deum volucres cœli, piſces maris, ac omnia tio ſeuDe- animantia terræ, refert Scriptura Gen. 1. Cap. Benedixitque ductio. illis, dicens: ereſeite. Luminaribus tamen firmamenti ni- mirùm ſoli, lunæ, ac ſtellis, Deus non legitur benedixiſſe; An non animantibus nobiliores creaturæ, cœli ſunt ſidera? Cur ergo animantia Creator benedixit, ſidera non benedixit? Rationem reddunt verba contexts citati, quod ſcilicer bene- dicere in ſacris litteris ſit idem, ac præſtare augmentum, ro= bur ac potentiam conferre; ſidera augeri, vegetari, aut po- rentiora fieri poſt creationem Deus non voluit, & ideo non benedixit; at verò volucres cœli, piſces maris, ac animantia terræ etiam minima, creſcere, robuſtiora, & Potentiora ex- hibere deſideravit Dominus, igitur divinam eis benedictio- nem elargiri ipſe dignatus eſt. Largiſſim à præ omnibus crea- turis benedictione, præelectam Dei Genitricem Mariam Vir. ginem, omnipotens Deus benedixit, eamque Legato angeli- co, benedictam in mulieribus, de cœlo ſalutari præcepit. Be- zedictatls in mulieribus. Lucæ. I. cap. quò maximam contu. liſſe potentiam Virgini ſignificaret. Verè benedidza (inquit 8. Petrus Chrylologus ſerm. I43.) qus divini germinis ſuſcepit gZloriam, qua fsit miajor ewlo, fortior terra, orbe latior, nam Deum, gaem mundus non capit, ſola cæpit, portavit eum, gqui por- — jer orlem geptium NMu onbleſerib njluenſe, inſervant. nblis etp Cjusin coinareſole ſiglunkecl Olente ſältmm. ilmn unit uae verus IIed, Luca! Ulſſima ſl miratione bemimrum lliriſont, nt rien u lovt Maje Umnllimisſol Ulis erm, linis hened langnd) 9 in latyiße nnlnirgiutr IRearthun lyeat mer ., feitun, 44 0 mnulimx u iche Khe M — dosapparuſk. uzntiſie . Iuul NAntee COneiacit 1, Conmenine Deunlie Nblispoenti re ineklblr hndi maris, Tcot 1. evel,me u frmementt giur benettu rliſurht⸗ tanon bertt gvocdſclente Aupmenwns Vepenlial lit, Enn rig ac MMi Potenini zmei berdih e omubimn cenn AMiin . Pelegraß Nriraeht, exibemcn mnreleli Yenninſiif cleliine mnimß 9 Maria Dei Mater, bpotentiſſima Virgo eſt. 12 5 portas orbem, genuit Geniterem ſaum, nutrivit omnium vi- ventium Nutritorem., Unitormia ſunt verba doctiſſimi Salme- ronis ſic ſcribentis de Marià. 'irgopeperit, Patrem ſuum genuit, portantem ſe portavit, nutrientem ſe lactavit, veſtientem ſe in- duit, ſervantem ſe cuſtodivit. O quàâm inaudita, quâm incom- parabilis eſt potentia tua! O potentiſſima Virgo Maria! CONCEPTUS II. Cujus imperio multa ſunt ſubdita, illeà mundo potens nominare ſolet; ſic potentiſſimus Deus eſt. Mirabils poten- tia ipſius, Eccleſ. 43. cap quia omnia ejus imperio ſubjecta ſunt, canente Pſalmiſta. Domini eſt terra, & plenitudo ejus, orbis ter- rarum, & univerſi, qui habitant in eo. Pſal.2 3. Sed & idem æter- nus ac verus Deus incarnatus. Matri ſuæ in terris ſubditus erat. Teſte S. Luca Evangeliſta cap. I. Ez erat ſubditus illis quæ pro- fundiſſima ſubjectio Filii Dei potentiſſimi, in ſtuporem trahit &admirationem, Doctorem mellifluums. Bernardum, ſecum- ipſo enim ruminat. Homil. I. ſuper Miſſus eſt. Deus, cui Ange- li ſubditi ſant, cui Principatus & Poteſtates obediunt, ſubditus erat Mariæ, quaſi quæreret, quid filium Dei patri æqualem mo- verit, ut Majeſtatem Divinitatis ſuæ Virginis Matris imperio humillimis ſubjugaret. Reſpondet Bernardo Bernardinus Se- nenſis. ſerm. de Nat. B. V. cap. 6. Me enim, qui Eilius Dei eſt, & Virginis benediétæ volens (ut ſic dicam) paterno prineipatui, quodam modò principatam aquiparare maternum, ipſe, qu! Deus erat; Matri famulabatar, & V irgo: &n iterum, hac eſt vera: im- perioyirginis omniafamulantur, & Deus, unde profundiſſimè in ſuà Carthuſià concluſit Dionyſius de Laud. B. V. lib. 3. art. 8. Jure ac meritò tibi, 6praſtantis ſima, ac ſpecioſesſina Domina, ſubjieitur, ac obedit omnis creatura, e&leſtis, terreſtris, ac in- termedia, quoniam omnindm Conditor Deus, tibi ut Matri fuit ſubjectus. & hàc ipsâ ſubjectione, fecit te Virginem porentiſſi- mam. SSs §S 3 CON. 126 Diſtutus XVIl. CONCEPILIIS III. In aulis principum potentiſſimi cenſentur ii, qui regi proximè aſſiſtunt; Maria reclinium 88. Trinitatis, theſauraria gratiarum Dei ſuprema præfectiſſima, ac Mater Unigeniti Filii Dei, conſiliorum divinorum cancellaria, quem locum in aulâ cœleſti obtinuiſſe credimus? Aſtitit Regina à dextris tuis, ca. nit regius Pſaltes Pſal. 44. A dextris Dei collocata eſt, propin- quiſſima Deo. pſa namqꝓuecCherubinos ſuperant, ac ſuprasera- phinos evebta, propinqaa Deoextitit. Iuxta mentem S. Joannis Damaſceni Orat. I. de Nat. Virg. & ſecundùm doctrinam an- gelicam S. ThomæAquinatis 3. part. quæſt. 27. art. 5. ad I. Bea- ta Virgo Maria tantam gratiæ obtinuit plenitudinem ut eſſet propinquoſiſſima Auctori gratiæ, & definiente S. Ehiphanio ſerm. de Laud. Deip. Deo excepto, Maria ſuperior eſt. Poſt Deum ſupe- rior, ergo potentiſſima. In confirmationem perorat S. Georgi- us Nicomedienſis orat. de oblat. Deip. Vir. Nihil zua reſiſfit ho- tentiæ, nihil tuis repugnat viribus, omnia eedunt tuo juſſui, omnia tao obediunt imperio, omnia tuæ hoteſtati ſerviunt. Omnia te Dominam potentiſſimam devinctà fubjectione re- cognoſcunt. CONCEPTLUS IV. Myſterium non exiguum latet in eo, quòd increata pa- tris ſapientia incarnari volens, cujusdam coœleſtium aulico- rum ſuorum, & quidem primorum oper, ad tam altum & ineffabile Sacramentum Incarnationis uſa fuerit. Cur tanti momenti negotium Nuntio tarn excellenti recommendatur! Cur Joſepho ſponſo ſuo non utitur, ad divinam voluntatem ſuam Virgini revelandam? Uc quid Archangelus Gabriel mit- titur flexo Poplite legationem ſuam deponens? habent hoc terræ hujus Principes, ut ad negotium magni momenti cum Principe, quem potentem exiſtimant, pertractandum aulæ ſuæ primum miniſtrum eligant in legatum, dictumque Prin- cipem legatione ſuàâ ſolemni honorare diſponant: hinc e ad Mar ASnrlcendem. Ctelrrere, üil nin potelit nipetone, Un ſffcienter! uChrylologu A cum Alarid Nnticeetta hgoum erge plllimum & EnArhungeln ngens, Regina oondigno ve Irlepatlonnis Iionel)eiparæ vCubrielen, ihlincrumſug Uitiu miſu Mlelelelat. Qis ocobitarepra unte Ciggita inſit, 4 oentilſtcna yaan umiver iiſ ex Muerur H ji ducntoper inig;⸗ “ * labunc Dhen mantum hnunt; uand Mec)t;an non aandni ribnin 8niuet ligenint Ccumnina Xttittine eſbnt ſihiin emd on ockeinnt . ſad linenn u Nbunnke OlDeumig forn r tM Aeliſeni Pbetion⸗ . Gdincten jetvmnads dumn it Cru Oinnente n wMnue eCan l hhelt wonettia Cocdam Cunqr 1 ant: Un Maria Dei Mater, botentiſſima Virgo eſſ. 127 ad reddendam legationem conſpicuam, & inſignem debent concurrere, nimirum negotii pertractandi momentum, & pondus, potentia ſubjeécti, ad quod legatio inſtituitur, & di- gnitas perſonæ, quæ in legatum eligitur, ut Principalem ſu- um ſufficienter repræſentet. Opus Incarnationis, quod S. Pe- trus Chryſologus ſerm. 43. vocat negotèium omnium ſaculo- rum, cum Marià Virgine Reginàâ eœlorum, Angelorum Im- peratrice pertractandum erat, conſenſum ejus requiri oporte- bat, dignum ergo duxit ſupremus cœli, terræque Monarcha, nobiliſſimum & præcellentiſſimum cœli Ephebum, Gabrie- lem Archangelum deputare, qui legatione divina ſolemniter fungens, Reginam ſlam Mariam Virginem potentiſſimam pro condigno veneraretur. Conceptum hunc ſtabilit, & ratio- nem legationis aſſignat S. oannes Damaſcenus ſerm. de Dor- mitione Deiparæ: Probabile eſt, & ſoripturis conſonum, Michab- lem, Gabrielem, Raphazëlem caum aliis quatuor eſſe, ex ordine Seraphinorum ſupremo, inter hos Gabriel ſecundus adt irginem nuntius miſſus eſt, quæ dignitate, & gratid, cunctos Angelos antecellelat. Quis nunc Mariam Virginem eſſe potentiſſimam ultrò dubitare præſumac, cui velipſe ſupremus rerum Domi- nus tantæ dignitatis nuntium, de cœlo transmittere non du- bitavit, V CONCEPTVS V. Potentiſſimam in aula Aſſveri Regis Perſarum, Eſther Reginam univerſus populus decantaverat, quando adamavit eam Rex Aſſuerus plus ga dm omnes muliezres & poſcit diadena regni in capite ejus fecitq; eam regnare. Eſth. 2. cap. quando etlam ſuper iniq; ab ambitioſiſſimo Aman delatum Populum Hebræum conceptam Regis Aſſveri iram, Regina Eſther ſup- plicabunda placaverat. An non Rex regum & Dominus dominantiunm, plus quàm omnes mulieres Mariam Virginem adamavit; quandò benedictam in mulleribus ſalutari de colo præcepit; an non poſuit diadema regni in capite ejus, quando cam coronâ gloriæ incffabilis, in ſua aſlumptione corona- vit 128 Diſcurſus XVII. vit in cœlis? an non fecit eam regnare, quando rerum omni- um conditarum Domina, Mater Creatoris effecta eſt. Sic eam ſpeculatur S. Bonaventura in Spec. lect. 5. Eſther noſtra Beata Maria tantam gratiam coram Régé ztern impetravit, quòdper hanc non ſolum, ipſa ad coronam pervenit, ſed etiam generi humano morti addiczio ſubwenit. Et B. Albertus Magnus in Bibl. Maria. lib. Eſth. Num. 1I. Potenter regnat, quia ditiſſi- ma, & tribuit cui vult, Juantum & quanto vult, & quoties- cunque vult? dicitur ergo meritò Regina potentisſima. CONCEPIIIS VI. Ex opere creationis, de quo fusè ſcribit liber Geneſis, o⸗ mnipotentia Dei abundè poteſt colligi, ex creaturis enim Crea- tor agnoſcitur, & ex effectibus cauſa demonſtratur; unde non inepté cecinit regius Pſaltes? Cæli enarrant gloriam Dei & opera manuum ejuz annuntiat firmamentum. Pſal. 1 8. Sed quo labore omnia fecit Dei omnipotentia? unico verbo, Fiat, fe- Cit Deus omnia Fiat lux, & facta eſt lux. Gen. I. Cap. & ſic de reliquis. Quanta potentia, verbo uno facere omina! de- votàâ contemplatione jam, ſi lubet, Mariæ Virginis potentiam merire, cujus ab ore Fiat prolato, Patris Verbumcarofctum eſt, etenim eo ipſo inſtanti, quo Virgo voluntati divinæ conſen- tiens, Angelo reſpondit, dicens: Fiat mihi ſecundam verbum tuum, de ſpiritu S. concepit in utero, eodem inſtanti Filio Dei carnem ſuam, & ſanguinem communicavit. Fiat illud. quo mundum Dei omnipotentia creavit, & hoc Fiat, quod Virgo Beatiſſima in annunciatione protulit, ſtatuens in bilancis æquilibrio S. Thomas de Villa novà Conc. I. de Annunt. ex- clamat: Fiat petens! 6 Fiat eficax! bFiat ſuper omne Fiat, perpetuo honore venerandum! hoc verboFiat factus eſt mundus, boc vorbo cæl-ſtiu terreſtriaè; Altiſtimus condidit; ſedta le Fiat non ſonuit in orbe quale nunc tu beata dixiſti. Effzaas mira- biles, quos potentiſſimo ſuo verbo Fiat Maria produxit, 8S. Laurentius juſtinianus conſiderans, ait: Mo anico reſponſonom- levit cælum gaudio, Angels omnibus exultationem prabuit. capti Mia — ſunh uun lalut, j. maruretis rceglable⸗ leine demonl uam, Megaum Minabſonck, Centnram Dei 4 Ntollimnas M Nsterre vilceril Unbiſe prolai untOque m Pnceli inn, lu morian, Untti Locleſia uiupotentian Iliatsoltendat Uerne piſcerib lodelctorun Pos, in aurucn Umnlnlſicnis purg Tkadportum lastrangpon Enomine N⸗ nrii Domin itbuu narir am 4 buß rn, lete nbiteſß 0 dibfizuri — erumnontf lt Mie ſi intthni Uit ſet ettng,lgn 1 uſtdti Gnni ine. der Gentt Urisenice tur; Oeo n. Olrian Plelden etbor i I.N. Ae Olhili ginspornt Cunſihn Cintr Mdin m inltul Vir. NMh cenpintla ge Aum yer Nuh ug,nl Etiſanche Pbhsn Mlaria Dei Mater, botentiſſima Virgo eſt. 1292 — – == ———— — captivo ſæculo ſem dedit, dæxmones aniverſos exterruit, ad- Nantem lætum fecit nuntium, & detenti in infirna Patribus, libertati gratiam repromiſit. En quot effectus mundo cœlo- que acceptabiles Maria Dei Mater, unico verbo Fiat produxit, ſeſeque demonſtravit creaturis omnibus Virginem potentis- ſimam. CONCEPTUS VII. Magnum cœli luminare Solem à raritate effectuum, quos in abſcondito terræ, marisque producit, non immeritò creaturam Dei alis præpotentem nominamus; Sol etenim pretioſiſſimas Margaritas in abyſſio maris, & in profundiſſi- mis terræ viſceribus aurum generat, & argentum, quibus the- ſauris à ſe prolatis, potentiam non exiguam, nobis repræſen- tat, tantòque magis ſe diffundit. quantò ſæpiùs cœlum gyrat. GOrrum cæli circuivi ſola, & profandum abyzſſi venetravi, & in flabtibus mariz améhulavi, & in omniterrâ ſteti. gloriatur S. Dei Genitrix Eccleſiaſt. 24. cap. Ad quid tanta Virginis commo- tio? ut potentiam ſuam incomparabilsm nobis cum ſolario & utilitate oſtendat Virgo Dei Mater, ad inſtar ſolis, non tantùnm in terræ viſceribus, lumine gratiæ illuminat peccatores, in abyſſo delictorum conſiſtentes, & à ſordibus iniquitatum pur- gatos, in aurum Deo acceptum convertit; verùm etiam de amariſſimis purgatorü fluctibus liberatas Chriſti fideles ani- mas, ad portum felicitatis æternæ, ut pretioſiſſimas Dei mar- garitas transponit. Profundé S. Bernardinus Senenſis ſerm. 3. de nomine Mariæ art. 2. cap. 3. Beata V'irgo etiam in regns purgatorii Dominium tenet prepterea inquit Recleſtaſt. 24. in flactibus maris ambulavi, ſeilicet viſitans, & ſubveniens neceſ- ſitatibus, & tormentis devotorum meorum. Beatn anima illa, quæ te inibi reſpicit Virginem Potentiſſimam, Maria! CONCEPTUS VIII. Sub figuràâ virgæ, Dei Matrem depingit Iſaias Propheta: HD Ttt tt Egre- 130 Diſcurſus XVII. Egreditur virga de radice Jeſſe, 2. Cap. & flos de radice ejus aſcendet. Quid hic myſterii latet? Maria Virgo virga myſtica, Horem ſalvationis generatura, naſcetur ex radice, ſeu ſtirpe ac ſemine Jeſſe: Potentiſſima hæc virga eſt, nam visàâ, & perſpe- Rà illà, fugiunt dæmones, præſentiam ejus tartareorum agmi- na perferre nequeunt, ſed audità illà, vel inſpectà evaneſcunt. Virga virtutis Maria, contra inimicos infernales, quibus ma. gnà virtute dominatur, ait S. Bernardus Homil. ſuper Miſſus & S. Ephrem. Orat. ad Virg. Maria in extremo vita articulo, mi- ſeram animam conſervans, tenebroſos atq; horrendos peſtimorum damonum aſpectus, ab eäsprocul repellit. Hujus invictæ poten- tiæ indubitatum reddentem teſtimonium, ſermone angelico S. Brigittam libro Revelationum audiamus. Sauper omnes etiam malignos ſpiritus iplam Deus ſic potentem effecit, quòd quoties- cunq; aliquem hominem, Virginis auxilium ex charitate im- plorantemimpugnaverint ad ipſzas Virginis nutum, illi pavidi procul diſſugiunt, volentes potius paenas ſuas, & miſerias ſibi multiplicari, quàm ejusdem Eirginis potentiam, ſaper ſe tota liter dominari. Maria proinde vel ipfis domonibus terribi- lis, quidni potentiſſima Virgo. CONCEPTUS IX. Primum mobile cæli, Mariam Virginem appellat 8. An- ſelmus. Quænam eſt primi mobilis proprietas? dicunt Phi- loſophi, omnem movendi potentiam, primo mobili princi- paliter adſeribi, cui inferiora omnia in ſuo motu adeò ſub- ordinantur, ut modo primo mobili, reliqua omnia in moveri oporteat; quod igitur cœleſtes Incolas rapit, ſecum trahit, movetque, inter Angelos, & Electos, recte primum cœli mo- bile dici poteſt: piſfima Dei, ac miſericordiæ Mater, dum interceſſione ſuâ potentiffimà, pro clientum ſibi devotorum neceſſitatibus, Filium ſuum ſupplicando accedit cuncta An- gelorum, & Beatorum agtnina ſecom trahut, movetque, ut eam ſequantur, cum eâ fupplicent, & neceſſarias Marianis ſoda- Mrias —— lbus gratiss Npeluun en Eigernoruma Ncgoitecitem gjwalit, teau r ſAiger plinn cum Ma⸗ n zinem cot Vrm,de Na, 3 Nnie gut ſen. llradann er Svjruionalet ut/ netaxr vynt Mar, us on yni ſunt ſulj⸗ umVirginem, Mos inerim tdignumm ma i devotitin Wteneamus e⸗ euteſt enim. Nundur le⸗ Eleo t letibi llje Sr homn Maria Dei Mater, botentisſima Virgoeſt. 131 t .1 . . — —— 2 B iiuunſi fodalibus gratias efflagitent, meritò ergò primum coœli mobi- le appellatur, cujus potentiæ omnia cœleſtium, terreſtrium, erſeuſtiner in ac infernorum agmina ſubordinanrur. VerbasS. Patris nota- on u digna recitemus: De Domind tacente, nullas orabit, nulſas 8 * adjuvabit; te autem orante, omner orahunt, & omnes adjuva- 1, gllun bunt ; ſeMaria extendit wanwrin Angeli omnes, Cherubim & Se- lerllli raphim, cum Marid brachta e‿ανοnintercedant, E&‿ auxkxilis 1atngs antur. Finem conceptionibus imponat 8. Bernardinus Senen- Uin nn ſis, ſerm. 3 eNat. B. Vcap. 5. Zer ereataure ſerviunt glorioſairgi- inilene niMari, g uot ſerviunt 75 initatt: omn es nemzraturc, g eé N- nonectit cung, gradum Deneant n reatis, ſive ſpirituales, üut Angell, ſe- Nrun 27 rationales, ut bominer, ſevé orpo⸗ alet, at cerpora cleſfia,wel üße elemen! a, & omnia, gquæſunt in lo &* in terrd⸗ ſeve damni erthmniets ſive heati. DeH igieſen’, divino imperio ſaljugat a, glerioſa Panis Virgini ſant ſubiccta. ab eo utique, qui Mariam eſie voluit Ma- „ trem, Virginem potentiſſimam. 3 ins Nos interim hortantem ſequamur 8. Bernardum ſerm. Epilogus: nſenin ſuper Signum magnum. Amplectamur Mariæ veſtigia, fratres nondon ei, & devotisſima ſupplicattone beatis illius pedibus provolva- mur, teneamus ecam, nec dimittamm, donec benedixerit nobis, potens est enim. Arnen. 5 1e ADundus clementem te, Birgo, ſcit, aſtra potentem. “ Et leo, qui rugit, te timet, atque fugit. nali Setibi ſubjecit, qui verbo ſingula ſecit, t Sis homini clemens, dæmonibusque potent. mon⸗ 7 Dnmnitinmc i,lann le Mn4 biefmn ,oſeli liis 22 (4) ð DISCURSUS XVIII. Sancta AMaria clementisſimo Virgoeſt. Fxordium. Neima olim cordis triſtitia affligebatur Propheta Domini lſaias, & amariſſimo lachrymarum imbre deplorabat, non fuiſie ſuo tempore reperibilem in terra hominem, qui Deo irato, & mille ſupplicia minanti, potenti interces- ſione ſeſe opponere, manusque jam ad immittenda ma- la extenſas reſtringere, & tenere valeret. Non (in- quit) quà conſurgat, & teneat te. Iſai 5. cap. Feliciores nos certe, & fortunatiores exiſtimare liceat, quòd clementiſſi- mam temporibus hiſce habea mus cœlorum Reginam, quæ potentiſſimâà ſuâ interventione, ac materno ſuffragio, tem- peſtuoſam divinæ iræ, atque Juſtitiæ mare tranquillet, & cum Omnes Sancti à facie irati Judicis ſe retrahunt, & accedere trepidant, hæc ſanctiſſima Virgo Dei Mater, ut omnium San- ctorum Regina, audacter & fideliter accedit, & efficaciter pro nobis ſupplicando, Filii Judicis extenſas in vindiclam ma- nus reſtringere, & flagellum eripere ſatagit, nec anteà exo- rare deſinit, quam Filii iram placaverit, & reconciliato ho- mini gratiam im petraverit, velex hoc ſolo capite clementiſſi- 88, batres, ma Virgo; huic invictæ clementiæ 88. Patres unanimiter ap- plaudunt. Te ſolam, bMarid! pro Sanctäà Eccleſis ſollicitam præ omnibus Sandzirſeimus, quætmpetras inducias transgreſſo- ribus, ut renuncient ſuis erreribus. Tom. 10. in Append. ſerm. §. Auguſti-83. ſcribit S. Auguſtinus. Pirſimus Deus providit nobis de Ad- nus. vocatd, qua tota mitir & ſaavis eſt, nihilin ea invenitur aſper- 3. Antoni- Tum, nunquam de en verbum proce ſit durum, effatur S. Anto- nus. nNinus part. 4. tit. 1 5. Cap. 14. §. 7. Quais aſtimare valeat, quanla in ipſa Maria fuit impinguatio gratiarum, cujus gratid 3, Bonaven. èmpinguata ſunt tot millia animarum exclamat S. Bonaventu- tura. 1 e. ——ꝑ — gin peo⸗ B6. V. Mars oN1. eur tuα ſ cam diij Nyr / matitu alelta ev eut Uurdbetrus Dau llbetſaultn⸗ Men multer⸗ altem homi n inbe⸗ iuereab /ipli/ Npelcus. Iho Uirpaulofaſi ia naturalii mmirſuſeipiti, idbinfintig Mreft mecui mium quiaon enitentia, etribulationi lheuateriluß . mn venit vot Infirginis Ma lanemus, e Dninz hum nfermone n Archungel inſieratzen Ehittur, & i tileihlerit Mleti N ern — Janéla Maria clementiſſima Virgo eſt. 133 Es rain Spec. B. V. lect. 9. Scio Domina, quia benignisſima es, & amas nos amore invincibili, quos in te, &- per te Filius tuus, & I. Deus tuus ſumimà dilectione dilexit: quis ſeit, quoties refrige- ras iram Judicis, cum juſtitiæ virtus à præſentia Deitatise gre- 8 ditur in manibus tais ſant theſauri miſerea ionsm Domini, & ſola electa es, ui gratia tanta conceditur. Virginem alloqui- Dendoan. dur 8. Petrus Damianus, ſerm. I. de Nat. B. V. Magnut, est in &, ettus Phonu quolibet ſancto, quando habet tantum de gratid, quod ſuſfcit ad Pamianus. Pnikn ſalutem multorum ſeéd quando haberet antum, quod ſuſiceret Ncöhne adſalatem hominam de mundo, hoc elſt maximum, & hoc eit in “ Chriſto, &. inbeatà Virgine nam in omni Pericul, Potes ſalutem obtinere ab iptaâ éirgine gloriosd. Optiméè de ea ſcribit Doctor H angelicus S. Thomas de Aquino, in cap. I. Match. Tandem con-S. Thomas lnd cludit paulo fuſiùs Richardus à S. Laurentio de Laud. B. V. lib. 4. de Aquino. dAtide Maria naturaliter clemens, & miſericors est; & ejas pietas rhara 4 lagnmg ſemper ſuſcipit inerementum, ande & ei ſpecialisſimè convenit rentio. ffee⸗ Jobe ab infantid erevit mecum miſeratin & deutero matris meæ ghilat egreſſa est mecum: ipſa etiam, quantum in ſe eſt, miſeretur un dun omnium, quia omnia poteſt, & disſimulat peccata hominum pro- rinmck pter œnitentiam: Item ſpecioſa est miſericordia ejus in tem- Keffum Pore tribulationis, ſicat plaviæ tempore ſiecatis: nec mirum, ſe iledin de peccatoribus ſollicita eſt, cum pro illorum ſalute eum concepit, Meiltiß qui non venit vocare juſt os, ſed peccatores ad pænitentiam.In na- orcin tum virginis Mariæ Dei Matris clementiam pro gratiâ Spiritus e cend S. exoremus, ejusque auxilio elaboratos Conceptus piiſſimæ unaninitt Dominæ humiliter dedicemus. iul In fermone cœleſtis nuntii turbatam Virginem, conſo- Co nfirma- zwenm latur Archangelus Gabriel. Luc. I. cap. Ne timeas Maria, in- o len De- ind, veniſti gratiam apud Deum. Adinveniendum, quærere præ-i. Gined requiritur, & is tantùm, qui quærit, proprie dicitur inveni- oͤlge re: ſic ipſa veritas Chriſtus dicir Joan. 2. cap. Quarite, & in- 1SHonne venietu, Et iterum: Qui quarit, invenit. Nonnè virgo bene- Ttt tr z di- 2. 134 Diſeurſus XVIII. dicta, tam antequam turbaretur, gratiâ plena erat? quam ergo graciam quæſivit? vel cui eam invenit? reſpondet purpuratusS. R. E. Card. Hugo in c. I. Lucæ. Ne zimeas Maria, inveniſti enix gratiam apua Deum, quam nemo ante te potuit invenire; inve- niſti, quod Evaamiſerat; inveniſti, quia quaſiviſti, ubi erat, ſcilicet apud Deum, qui eſt locus gratiarum. Sed quam gratiam in Venit beata virgo?“ interrogat S. Bernardus ſerm. 4. de Aſ- ſumprt. Virg. & ſibi ipſi reſpondet. Gratiam utique, quam quæ- rebat, Dei & hominum pacem, mortü deſtructionem, vitæ repa- rationem, ac proinde exclamat: Quis ergo miſericodiæ tuæbbe- nedicza, longitudinem, & latitudinem, ſublimitatem, & tro- fſandum queat inveſtigare? nam longitudo ejus asque in diem novisſimam invocantibs eam ſubvenit univerſis,; latitudoejas Teplet erbem terrarum, ut tud quoqi miſericordi plena ſit omnis 1erras ſic & ſublimitas e as, Civitatis ſupernæ invenit reßaura- tionem ; & proſundum ejus, ſedentibus intenebris, & in umbid mwortis, obtinuit redemptionem. Quanta igitur eſt gratia, quam non ſibi, ſed tibi, ùhomo! quæſivit, & invenit Virgo clemen- tiſſima, de te tam ſollicita fuit, ut gratiam ab Evatibi perdi- tam, Mater gratiâ plena, tibi quæreret apud Deum, ac inve- Miret. CONCEPTUS II. Nomen Eſu Chriſti animarum ſponſi, oleo effuſs com- Parat Eccleſia, Cant. I. cap. Oleam effuſum nomen tuum. Ut quid dulciſſimum hoc nomen oleo comparatur? ob diverſas, ac utiles olei proprietates, quæ commodè JEſu conveniunt: oleum fructus olivæ, lenitivum, dulce, & ad curanda vulne- ra eſt ſalutare; amariſſimam Patris ſui cœleſtis iram dulcora- vit Eſus Unigenitus Dei, & Mariæ Virginis filius, ſeveriſſi- mam ſuprà humanum genus divinæ juſtitiæ latam ſententiam lenivit, & lethalia animarum noſtrarum vulnera ſanavit, meri- to ergo oleum effuſum nomen JESU, non ab alio utique, quàm à Matre Virgine undequaque largiſſimè effuſum, cui Per N —— xtugelon clumnelt. Ane hecioſt onporateck motnnitemm ertit, Ancot Y Mn obun fru iſoin ann lle ſrutad le niſeritera nulbceelog cfhum dici 6 poannes enatat, it, niſta: N, Nonons. De utivumacr /a liueſſh niſe lumirunn, 1 lhjſtſume lit ucl ye Wann, yimun, mgtonem di gnett.,5 ygo ei tite niſeri ſi guil uiad tunchie Mnrer⸗ nit: exir nalereonnen ic⸗ Vpo Patporaus vepſfienn Venifziſte. ilii, MeMgruti 4, Eel 1e; 4 eynlaer Nletbe uten, Ntneinii lartitutier leprſtirt dtit,tſin ,te grniage ngockrt Dyutligt Menn Ai nfller ſen uun rtobſenn oneriun ioci n umklan⸗ is, Hel mbenentn, ſuniome⸗ dio iſs n 4 Nuncta Maria clementiſſima Virgo eſt. 13 5 per angelum de cœlo delatum, ſingulari privilegio vocari con- ceſſum eſt. ocabis nomen ejus Ikäſam. Lucæ 1. Cap. hinc etiam olivæ ſpecioſæ in campis, cujus fructus eſt oleum dulce, ſeipſam comparare dignata eſt, ut ad exhibendam nobis miſericordi- am omni tempore paratam eſie intelligeremus, ut benèe ad- vertit S. Antoninus part. 3. tit. 3 I. cap. 4. Qwia ipſa Virgogla- rioſa miſericors edt, ad omnes comparat ſe oliva dicens: Eecl.24. Quaſi oliva ſpecioſa in campis 3 oliva ſagnificat miſericordiam, quia oleum fructas eòt lenitivum, & dulce; adolivam, quæ eſt Eecioſa in campis omnes peſſunt accedere, & accipere fractum ejus : ſicut ad Mariam, & jaſti, & peccatores accedere poſſunt, at inde miſericordiam accipiant. conſentit Richardus Heremita- nus lib. de eloquiis nominis Eſu. Olenum miſericordiæ ſymbolum eſtieſfuſam dicitur, quia quod efundimuas, liberaliter emittimus. & S. Joannes Chryſoſtomus. Sicat olenm reliquis liquoribus ſupernatat, ita miſericordia Dei excehlit aliz' actiones. canente Pſalmiſta: Miſerationes ejas ſuper omnia opera ejus Pſal. 144. V. 9. Nec non S. Bernardus in deprecat. ad B. V. ” 7Eſus eſt oleum lenitivum ac ſalutare, uterus Mariæ oleo hoe repletum vas, & lampas e?t, miſericordia 1 EsV Chriſtirepleta Mater. Et iterùm Nec mirum, öDomina! ſitam copiveſo oleo miſericordiæ tui cor- dis perfaſum edt ſolatium. cum illud inaſtimabile opus miſeri- cordiæ, quod pradeſtinavit Deus ante ſacula, in redemptionem noſtram, primum in te à mundi artifice ſet fabricatum. in con- firmationem diſcurrit B. Albertus Magnus tract. ſuper Miſſus eſt. quæſt. 7 5. Quidquid eſt cauſa cauſ æ, eât cauſa cauſati, at beata Virgo eſt cauſa Filii, Filius autem totias boni cauſa, omnisque miſericordiæ, ergo & Mater erit tottus miſericordiæ cauſa: quidquid igitur miſericordiæ, PFilius exhibuit, totum hoc nobis Mater contulit, quæ Filium genuit, in quonobis omnia donavit: exhis patet beatisſimam Virginem in miſericordid excellere omnem ereaturam, quia nimirum iplins mundi cauſa extitit, Virgo clementiſſima. CON- 136 PDiſcurſus XVIII. CONCEPILUS III. Turrim appellari beatiſſimam Virginem ex eo nobis epitheto plus quam certò conſtat, quo illam ſancta Mater Ec- cleſia, in Litaniis Lauretanis honorare ſolet. Turris eburnea, cui correſpondet Sponſus in Canticis 4. cap. Collum tuum, ſieut Turris David, mille clypei pendent ex eâ. Turrim appellari Ma- riam Virginem Dei Matrem, nullatenus miror, ſicut enim ab altitudine, Turris commendatur, ſic Virgo Deipara, quia omnes Bearorum, ordines excelſior Angelis, glorioſa tranſcen- dit, ſub turris appellatione ab Eccleſià veneranda proponitur; ſed quid indicare volunt mille clypei, qui pendent ex eâ! re- ſpondet S. Thomas Aquinas ſuper Cant. Mille elypei, id est, re- media contra pericula pendent ex ed. quaſi diceret: quemque milſerum, ſive in periculo evidendi conſtitutum juvandi mille modos Virgini ad juvandum paratiſſimæ, ſemper in promptu eſſe. Clarius adhuc magnum Eccleſiæ lumen S. Auguſtinus tom. 5. lib. 20. de Civit. Dei cap. 7. colloq. I206. Mille in ſcriptu- risz numerum ſignificat univerſalem, per mille enge chppeos, qui pendent in Mariä,intellige omnem excogitabilem numerum, mo- dum, ac medium nos adjuvandi, tuendi, ac protegendi. Empha- ticè S. IT homas à Villâ novaà. Conc. I-de Aſſumpt. B. V. Fadcta eft hæc turris, Eccleſiæ proepugnaculum, & peccatorum anicum refugium, ut ad ipſam confugiaut omnes rei, omnes maſti, omnes aicti, & eàprotegente, liberentur ab hoſte. O homo! in quä- cunq; trilulatione, ad Mariam fuge, ſive peccatit affictus, ſive tentationibus turbatus, hanc turrim petito, ad Mariam confu- gito, mille enim elypei pendent ex ed. Mille juvandi media, ti- bi porrigit Maria, Virgo clementiſſima. CONCEPTIS IV. Staturam Sponſæ ſuæ Spiritus S. palmæ aſſimilat. Cant. 7. Cap. dtat uera tua aſſimultata eit palmæ. Quid laudis habet pal- ma, quòd Virginum Virgini, in ſtaturà ſuâ meruit aſſimilari? de palmà obſervat S. Vincentius Ferrerienſis, quòd ſit victoriæ üuüignom dune —— ucn, ſe P poonhl 7. cetribus ha Uurglonoeit intlaror. I ſynifent itio, 4 ude diilo pretem. N Aberras Mag Iinaorir hunn rlim diſperg Nuansac ucrice Uen volens, ar Nilribir Corli lhaljlonin iſexagint, noret gub in ſltentatie ilberaliter A. Aomnig eilimiratio umnontam! CEproteclione n lnos benignil Uunncn venttis gocleme fſitginihl triderivatioe enologiä me hreſtmiline lieCartuſian Uletr Valet gun — ereo n C Mur. eni Alurne, n umnſi napelnün lieltenint Deiprej tiofatenſer luproponn ent en ell, niunnit periopr 1 Auglir Mleinßt egroſfeel enunent etaufl . UN N Aatrun t ner ſi 0 bomy ſe iiftlun 1in vruntſerlti . Arir. luckhene⸗ Heritalnt ltii u dNancta Maria clementiſſima Eirgo eſt. 137 ſignum, ſic palmas in manibus Sanctorum vidit Joannes in Apocalypſi 7. cap. Palma in manibus éorum. Quia ergo Ma- ria de tribus hoſtibus, mundo nimirum, carne & diabolo vi- trix gloriosè in cœlum aſtlumprta eſt, rectè ſtatura ejus palmæ aſſimilatur. Ita Sanckus de Aſlumpt. B. V. M. ſerm. I. Palma ſignifzat Eictoriam, quam irgo habuit dé manao per bhumili- tatem, de diaboloper paupertatem, de carne per purisſimam vir- ginitatem. Meliùs tamen ad noſtrum propoſitum advertit B. Albertus Magnus in Bibl. Maria. Eccleſiaſt. num. 6- quòd pal- ma manfs humanæ habet folia, neq; ut aliæ arbores ramos ſuos ſurſum diſpergit, ſed deorſum terram verſus extendit, quaſi manus adjutrices porrigens, cuivis ſervire parata, quemliber tueri volens, ac liberali manu ſuaves offerens fructus. De pal- mà ſcribit Cœlius Rhodiginius lib. 5. lect. antiq. c. 6. avecl. inp. 42. In Babylonierum litteris compertas eſſe palma arboristrecen- tas & ſexaginta utilitater. De palmâ Indicâà, graves ſcribunt Authores, quòd iis populis, penes quos creſcit, omnia illa, quæ iis in ſuſtentationem, nec non in commercium ſunt neceſla- ria, liberaliter ſubminiſtret, hinc communi emblemare d'cta eſt: Ad omnia utilis. Palmæ ſimilis ſtatura Virginis Mariæ eſt, quæ ad imirationem palmæ triplicem, quam obtinuit, Victo- riam, non tam ſibi reſervat, quàm nobis eam communicare, ac protectione maternâ tueri parata, potentiſſimas manus ſuas ad nos benigniſſima Domina extendit, atq; in is benedictum fructum ventris ſui IEſum Chriſtum liberaliſſimè nobis porri- git, Virgo clementiſſima, peromuia utilis, palm& ſimilis, Alma. CONCEPTUS V. Virginis Dei Genitricis nomen Maria, anagrammaticè amari derivationem ſuam habet, nempe ex ipſa ſui nominis etymologiã mari Maria Virge comparatur. In quo conſi- ſtit hæc ſimilitudo? Maria interpretatur mare; (inquit Dio- nyſius Cartuſianus ſerm. 3. de Laud. B. V. art. 30.) quia ſizut nullas valet guttas maris dinumerare 3 ſic miſericordiam, gra- Uuvun u tiæ tiæ exeellentiam,gloriamque Marie nullus valet exprimere. Per — Mariam tanquam per mare venit Chriſtus in mundum, & per eam tauquam per mare, tra nſeunt veri Iſraëlitæ, ad bortum feli- citatis aterna ſubmer ſes A.gvybtiis,id eit, dæmonibus, & vitiu, ſeri. bit Richardus à S. Laurentio lib. I. de Laud. B. V. cap. 3. Ama- ri Maria nuncupatar, quia non eſi terra ſterilis, quæ ſupra mare ſituata, non abundet omnibus bonü; ſi⸗ & leata Pirgo omnilhus peccatoribus:juxta ipſam per devotionempoſitis, gratiaram co- piam confert. juxta expoſitionem Incogniti in Pſal. 71. v. g. id, quod 8. Joannes Baptiſta revelavit S. Brigittæ, Iib. I. Reve- lat. Cap. 31. In quäcung, neceſſitate fuerit homo, ſi cæli Regi- nam, Matrem Dei,toto corde invocaverit, ſa vabitur. Ipſa nam- que homini ſemper fuit, eſt, & erit Virgo clementiſſima. CONCEPTUS VI. Ciſternam Bethlehem jaxta portam, Richardus à S. Lau- rentio lib. I. de Laud. Virg. Mariam intitulat. Electam ut ſol Mariam, dilectiſſimi ejus ſponſæ aulici, ſani Dei Angeli appel- lant. Virgam de radice Jeſſe, Propheta Iſaias cap. II. Mariam cognominat. An forté aliud, quàm meram Virginis clemen- tiam inſinuare tituli iſti intendunt? Ciſterna juxta portazs aquas ſuas omnibus liberaliter offert, & quantum in ſe eſt, to- ties quoties, tot quot cuique libet, aquas communicare parata exiſtit, ad ciſternam publicam ſe refocillare conceſſum eſt eiſterna toti humano generi communis Maria Virgo eſt, dul- ciſſimas gratiarum ſuarum aquas, quin & ipſum gratiarum ſfontem Eſum Chriſtum communicare paratiſſima, iis omni- bus vel maximè, qui Davidico deſiderio, de dulcedine hujus ci- fternæ refocillari concupiſcunt. Ita Richardus ſupra citatus. Haæc eſt ciſterna Bethlehem. 2. Regum 23. juxta portam,quia o- mnestranseuntes valt, quantum in ſe et, ſatiare, unde clamat Ecel. 24. Tranſete ad me omnes, hujus etſternæ aqua, Chriſtus Do- mini eſt, qui eſt fons aquaæ ſalientis in vitam aternam, Jean. 4. hanc aquam concapi vit David. Eleczam ut ſol Cant. 6. Cap Ma- riam Virginern Angeli obſtupeſcunt, quia ut explicat idem Richar- Mn candos cap „ iguuntun vertiti ultne n hritetum! gealaſium / IMin ex h⸗ Haſrad fiun lum cordis li Geumiluſtrar nrtlrpiror. Epelkeatat ü er qudc Uelnat; Ma uabhomine yreccatis d Mo ae lemp poipli dllee Vutumcunge ega me pey menmnnet attt ſeredeat. Irgo cord . ies clemnent llgamus, 1. I1. Nl lhie, dulii, yeriere ln gemit luulm Uit fi — JNanéta Maria clementisſima Virgo eſt. 139 erpyinaecdk . — — — Nen⸗ Richardus cap. 7. Sol tantæ liberalitatis eſt, quòd a nullä crea- 4 e turd, qaantumeunque ſætente & ſordida, ſelit ei expoſita, radios nn lJaos avertit; ſimiliter nec Maria d quantumcunque viliſimo H peccatore ipſanr fideliter invocante, avertit reſpectunz pietatis 3. . luæ. Et iterum lib. 7. Sobzex quo manè ſurrexit,praſtolatur totd udrA; . . . . . „„. ieſhiun AJie ad oſtium, paratus intrre domum, ſiaperiatur ei; ſemiliter 6 NGmdd & Maria, ex quo aſcen dit in cælum, videtur dicere cum Filio. e Egoſto ad offium & pulſo. Quamprimum nunc aperit homo ja- nHalT nuam cordis ſui, Mariæ implorat auxilium, gratiæ ſuæ ſplendo- 0 lbike re eum illuſtrat, bona omnia præſtat & clementiam liberalis- r ieg ſime elargitur. Sub figurà virgæ Jeſſe, & non Cedri, Mariam iu,-A repræſentat Iſaias Propheta, hoc nobile ingenitum ſibi virga entilmm. habet, quòd, quomodo, quando, & quotiescunque liber, fle- Cliſe ſinat; Maria virga eſle in prophetico præviſa eſt ſpiritu: quia ab homine in neceſſitatibus conſtituto, quantumvis onu- Haddgin ſio peccatis, dummodè corde contrito ad eam recurrat, omni .Har modo ac tempore, ad clementiam flecti ſeſe permittit. Ita einedon Virgo ipſa dilectæ famulæ ſuæ Brigittæ hiſce verbis revelavit. G,,Il A DQäuantamcungque homo peccat, ſi e toto corde, & verà emenda- Vrginscet tione ad me reverſus fuerit, ſtatinz parata ſam recibere rever- 2 utt tentem, nec att en do, quantum peccaverit,ſed cum quali int en- Numminbet tione redecat. Virgo verè clementifſima. . monicneen Ergo corde contrito ſub potentiſſimum Virginis Dei Ge. Epilogus. e Conetnt nitricis clementiſſimæ præſidium, ea, qua par'eſt, devotione aViods confugiamus, exclamantes cum ſeraphico Bonaventura, in Mun gun Pſal. II. Salvos nos fac, Mater pulchra dilectionis, fons ele- llnnnitons mentiæ, &Cdulcior pietatis. Amen, cecivehrjra. . . . olnnchn Experibre piam Matrem cum prole MMariam In gemitu labis, ſi cor utrique dabis. 1,,h* . „ . i En quùm clementem, non deſpicit ila gementem, Nu:CrN „ » . . “ Det tibi Virgo vale, ne moriare male. ,,An . Am ecl tahln Uuu uu 2 Dl- D Ezotdium. 88. Patres. Geliſſima Virgo extitit. Sententias 88. Patrum, deſuper con. 140 50 8* l DISCURSUS XIX. Nandta Maria Fideliſſima Virgo eſt. men eſt, & angelica declaratione patet, cam ſuper⸗ veniente Spiritu S. & Virtute Altiſſimi obumbrante fœcundari ad felicem, mundoque ſalutarem partum debuiſſe: cum verò ſolemni ritu receptum ſit, quod Sponſa dotem ſu- am ſponſo adferat, quæri non incongrue poteſt, quænam ſit dosilla, quam Virgo beata, Spiritùs Sancti non minus, quàm 8. Joſephi beatiſſima Sponſa, Sponſo ſuo divinitus præ- parata, ſecum ſubintulit? reſpondet S8. Petrus Chryſolagus ferm. 140. Fidem fuiſſe Virginis dotem, quam illa conſen- fum ſollicitanti Angelo, cœlo referendam tradidir. Ad Vir- ginem Deus aligerum portiterem mittit, nam daz arrham, do- tem ſuſeipit, qaz fert Grattam, dem refert, &! iäraätt aumera vir- tutt. Confirmat S. Thomas de Villà novâà, Conc. 1. deAn- nunt. Audiſti le gationem, da faem & accipe prolem. Hinc fancta quoque Mater Eccleſia, hiſce verbis frequenter utitur: Beata e, Firgo Maria! quæ Gabrielis Archangeli dictis credi- diſti. Hæc præſtantiſſima dos Virginis fides in ſupremo gra- du occupavit Mariam, quæ omni tempore Deo ac homini fi- fulamus. Tu eænim es fideliſſima columba Noë, quæ inter ſum- mum Deam, & mundum diluvioſpiritaali ſubmerſum, media- trix fidelisſima extitiſti: corvus infidelis, columba fidelis fuit; ſic & Eva infdelis, Maria verò fidelis ſima eſt: Eva infdelisſi. ma, mediatrix perditionis, Maria verò fidelisſima mediatrix 5. Bonaven- ſzlakis fuit. Seraphice diſcurrit S. Bonaventura, in Spec. tura. Lect. 9. Crudelis nimirum Eva, per quam ſerpens antiquus beſti- Ametſi inter Deiparam Virginem, & S. Joſeghum, verum interceſſerit matrimonium, indubitatum ta- 9 — lerumett utyeutidr uifra ſetu lunem lut sGercn. iup ilenir grati⸗ . ſinimurrr ins Tom. 10 jueunfant ſulin: Nl Hſintomnia h oianus Sereh ſin ſtr ſol Natura tua, luirorem ſp 6r,alloquir, lundem ge⸗ t. De ſad⸗ E. Hoctam ntigne loqe NCurrere nole IN, gud Vig 3 iällimam, ecsinteroe erprum Mminiſoi dili —,— RR . 18 olgtr indabirune er, Eanſge wiobunber onla en eſt,geur Gi onnn o Efinnune nis Crſo Uachilezc dicit. A datarrlent lit Ount ,Cone N epntbn⸗ 1 ebenteun il icirne inihemeg eotc hunni? in celpen , lu l i eſ plefit uuitßle s Ne hen nlurn inc zmmui 6 47 ⅓ Sancta Maria alementisima Virgo eſt. 141 peſtiferum etiam ipſi viro virus infudit; ſed fidelis Maria, quæ ſalutis antidotum, & viris & mulieribus propinavit : iltla enim miniſtra ſeductionis, hac propittationis; illa ſuggesſit pravari- cationem, hac injecit redemptionem, ſermocinatur 8. Bernar- §. Bernar- dus Serm. ſuper ſignum magnum. O felix inobedientia? dus, inſegnis gratia! qua dum fidem humiliter dedit, cœli in ſe opi- ficem incorporavit. Exclamat magnum Eccleſiæ lumen Augu⸗S. Auguſti- ſtinus. Tom. I0. Serm. 2. de Annunt. O praclarisſimæ Multeris nus. hujus conſtantia! O fides inconcuſſa ſuper humilitatis petram faundata plenam oraculo angelico Maria preæbuit fidem, ſciens omnia Deumpeſſe cum vult, coincidit S. Laurentius Ju-S Lauren- ſtinianus, Serm. de Annunt. B. V. Sicut lamen ſolis nunquam tius Juſti- deficit, ſie ſola Virgo, ſola ſtetit in fiäde, in Pas ſione: unde Cant. htauns, 7. Statura tua, quâ ſcilicet in fide ſtetiſti, asſimilata eſt palmaæ, quæ virorem foliorum nunquam amittit, ſic tu nec ſidei virtu- tem, alloquitur Mariam doctiſſimus Card. Hugo, in Pſalm, Haugo Cat⸗- 1I8. tandem definit S. Thomas à Villà Novaâ. Conc. I. de An- dinalis. nunt. Defide illius, quiqquid dici peteſt, pro merito minus ohas est. Hoc tamen non obſtante, quamvis pro meritis Virginis nova. condignè loqui ſimus impares, attamen infidelitatis notam incurrere nolentes, pro pietate gratiam Spiritũs S. implorabi- mus, quò Virginem fide dotatam ac ditatam, ſponſam ejus fideliſſimam, profundis Conceptibus humiliter venerari, at- que ejus interceſſione in fide vivà firmari mereamur. CONCEPTUS I. Servum bonum ac fidelem dicimus, qui etiam minima Confrma- Domini ſui diligenter cuſtodit; ancillam fidelem, quæ nul- io ſeu De- lum terræ granum, perire facilè ſinit, talis ancilla fidelis in duetio, ſacris litteris Ruth fuit, quæ relictas à metentibus ſpicas dili- gentiſſimè conquiſitas, in horreum fideliter collegit, Booz enim cum meſſoribus inſtituit, ut ſpicas relinquerent. Colli- gebat icas peſt terga metentium Ruth. cap. 2. Ecce Ancilla Uaun ua 3 Domi- 142 Diſcurſus XIX. Domini, ſignat ſeipſam Virgo Maria, Lucæ I. cap. An non ſideliſſima hæc Ancilla fuit, quando tot peccatorum animas tanquam deperditas Eccleſiæ ſpicas, in horreum æternæ bea- titudinis collegit? Conceqtus hic eſt S. Bonaventuræ, in Spec. B. V. lect. 5§. Gratiaæ Mariæ cotligit ad z ſericordiam, codligit ad PEecleſiam malos: hoc benè ſignatameſt in gratid, quam in col- ligendis ſpicis à meſſoribus derelictis, Ruth'invenerat, quando dixit ad Booz: invent gratiamin oculis Domini mei. Ruthin- terpyretatur videns, vel feſtinans, & ſignat beatam Virginem, quaæ verè videns in contemplatione, & benè ſeſtinans fuit in altione, videns etiam noſtram miſeriam eſt & feſtinans adim- pendendam ſuam miſerieord'am. Ut nimirum famulos Deo fide- les efficiat, ancilla Domini fideliſima. CONCEPTUS II. Viſionem terribilem vidit Joannes in ſuâ Apocalypſi 4. Ccap. Sedes poſita erat in cœle, ſi⸗per ſedem ſedens, & iris erat in ireuitu ſe dis, &, det hrono procedebant faulgura, & voces, & tzonitrua, &ñ in conſbecta ſedis tangiam mare. Extremum judicii diem viſione hâc deſignari, plusquam certum eſt, Chriſtus enim ipſe prædixit Matth. 19. cap. In regeneratione ſedebit Filius hominis in ſede mæjeſtatis ſuz, & Luc. 21. cap. BErunt ſigna in Sole, & landä, & ſtellis, virtutes cælorum move- buntur. Sedes ergo majeſtatem judicis; tonitrua, voces, & vindicem Chriſti judicantis iram repræſentant: ſed quid Iris in circuitu ſedis? quid mare in conſpectu ſedis intendit? iris ſen arcus in nubibus cœli ſignum fœderis reconciliatio- nis, & amicitiæ eſt, inter DOeum & hominem. Dixitque Deus Noë: hoc et, ſignum faderis, quod conſtitui, inter me & omnem carnem ſuper terram. Gen. 9. cap. Quotiescunque iri- dem hanc etiam iratus Deus aſpexerit, recordari promilit, ſœderis ſui, & aquis diluvi hominem ultra non perdere? Iris plazans ratum jedicem, Maria virgo eſt, inquit Richar- 7 dus àS. Laurent. lib, 6. de laud. B. V. Iris hæc in circuitu ſedis, ete⸗ . nim —— im obi eiern tonumflü Non Gelinit. G. nrenonigekt noninuspar nvoci omnes Avbriterretun rleci Filiſ nltegat, t Unmasreſtin⸗ llutem æte elsile rever⸗ Fhenum agit Urenda eſlet esmmagna, ils peccator. Ulnct 4poſte luntes ſec ju forori datar- eld aii Unine derelicl nathuc quaſi Tüklum ir⸗ Gilet, fitam lein Prolog ii danna, itnanu iliu Ilma & Ad onſamn ſc whanbamne Eum üle non Deip I Tlerne N lnrg,indne nmanlgti uanirl nefah lunl mei. Auti⸗ lann Liun inaniſui, linagtl⸗ moloseoe Aenl Cinet uh e. EMrrt Iun cenun! lyrogtnni AEer hitruertinl Nucr: l liend sfeooneluit. enn, Liyfi rAnineref otiehongle, reni goan ingbithic⸗ . et ,utele⸗ Nuncta Maria ſideliſſima Virgo eſt. 143 nim ubi æterni Judicis majeſtatem iniquus peccator offendi thronum filii ſui miſericordiæ Mater ſupplicando circun . non deſinit, donec iram placare judicis, & gratiam obtinere peccatori mereatur. Maria quaſi mare gratiarum. ſcribit 8. Antoninus part. 4. tit. I5. Cap. 4. §. 2. Sicut enim mare hujus mundi omnes aquas ad ſe colligit, ut eas in mille partes t * ſalubriter refundat, ſit gratiarum mare Virgo Maria in ge. AAtu ſedis Filii ſui ſupplex, omnes meritorum ſuorlm acnas congregat, ut cas in mille peccatores effundere, infertinles flammas reſtinguere, ſuisque amatoribus, omnibus & ſin e. lis, ſalutem æternam valeat obtinere. Amicus in neceſſi te fidelis ille reverà eſt, qui pauperculo mortis reo brrltat pein, advocatum agit apud judicem, & dum jamjam ſententia mor- tis ferenda eſlet, vitam obtinet, ac libertatem: dies iræ, dies il- la, dies magna, & amara valde, dies extremi eſt judicii in 14 finalis peccatori proceſſus ab irato Judice terminabitur; ia 1 illa ſanéti Apoſtoli ſedebunt in ſedibus judicantium non d. vocantes, ſed judicantes duodecim tribus Iraël, Ententiam peccatori datam à Judice approbantes, nemo erit Sanctoru in de illà, qui intercedat; peccatori tum temporis ab omni hotine derelicto, & in extremà neceſſitate conſtituto, in ulti⸗ mo adhuc quaſi momento, advocatam aget potentiſſimam, apud Filium Virgo Dei Mater, & dum mortis æternæ damnan dus eſlet, vitam peccatori implorat æternam. Doctiſſimè Idiota in Prologo de Contemplat. B. V. ſæpè, quos Faſtütid T- lii poteſt damnare, Matris miſericordia liberat, quia ſalus no- ſra in manu illius eſt, in neceſſitate igitur homini Patrona po- tentiſſima & Advocata fideliſſima eſt Virgo Maria. CONCEPIUS Il,. Sponſam ſuam Mariam Virginem, Spiritus 8. in Canti- eis columbam nominat. Una e‿ columla mea. Cant. 6. ca Quænam eſt illa columbarum proprietas adeò laudabilis, de Virginem Deiparam mercatur repræſentare! DoctiſſimusAb- bas 144 Diſcurſus XIX. bas Rupertus lib. 32. in Cantica, columbam à fidelitate com- mendat, quam ſuis non ſolùm, ſed & alienis exbibec pullis, quos magnâ ſollicitudine nutrit, granum ex ore pullis com- municat, & ſeipſam morti exponit, ut à vulture pullos tueri, eorumque vitam conſervare fideliſſima queat. Pari modo Virgo Dei Mater, peccatores à ſe alienos, interceſſione ſuà apud Filium potentiſſimâ nucrit, non granum tantùm, ſed & integrum acervum tritici, id eſt, Efum Chriſtum in virginali ſuo utero, de Spiritu S conceptum porrigit peccatori, ejusque animam, ne in æternum pereat, à vulture infernali apud ſeve- risſinum Judicem, meritorum ſuorum infinitudine prortegit, ac defendit. Sed verba Abbatis notatu digna percipiamus: Pullos alienos columla nutrit, & nos, qui eramus alieni ſecun- dum carnem à genere tuo, ecce vivimus tuts meritis. Acci- nat nunc Sponſus: Oculi tui columbarum. Cant. I. cap. nem- e oculi compaſſionis, & charitatis erga miſeros. Virgo fide- iſſima. CONCEPTUS IV. Experientia quotidiana nos docet, filios in terris, iram patris ſui ſentientes ad matrem, quamprimùm etiam flentes refugere: quænam eſt hujus refugii cauſa? matrum in filios fidelitatis, quàâ prolem ab irâà patris efficaciter tueri ſolent. Ma- zris titulo Mariam Virginem repetitis vicibus Eccleſia ſalutat Catholica; ſicut enim Chriſti corporalis Mater eſt, ita mem- brorum Chriſti quoque ſpiritualis eſt Mater. Obſervatio eſt S. Bonaventuræ in Speculo B. V. lect, 3. Duo autem Filii Ma- riæ ſant, homo Deus, & homo puras; uniuz enim corporallter, alterius ſtiritualiter Mater eft Maria. & Guilielmus Pariſien- ſis apud Martinum Deltium. in cap. 4. Cant. ſect. I. in ano Salvatore omnium JEſa, plarimos Maria peperit adſalutem: pariendo vitam, multos peperit ad vitam: eo ipſo, quòd Mater estt Capitis, mul:orum membrorum Materek: Mater Cbrißtis Mater eit membrorum Chriſti. Quemadmodum ergo aliæ ma- . ules, obir⸗ u Vrgo⸗pre em cigema Mes, Berna tranſune⸗ enalnmulanj mitahue net iſniwenie ſenim media in Alaria, lotereſſan hmproximi⸗ ere urprote Cunſdeliun Ncufelis Noproximiſo genanonce Tüimunasagi Munciobſeqen Ekieelaucab Penibug, Mari lgtnit mork tpatentern DKauxilioh mentbosg unm apparuit Engepericul lrophlus, V Urgerorioani mluscCartho 1Criſti a tbinnumer 0 (ol⸗ hahllt Me Pollson tepolos e Princl tercellonee ntanmtmne lumintign endthe⸗ rnalaplee licinehro duperohyün nut aleniſer veritit Lehnt 105, Vryt V. losioterit Dbn tiint matrumn Fleri ln⸗ Lckiit Aterthiun⸗ 1. Obemant tnflii in py lehmiri⸗ t, ſl l . Grien 1 ſ,nl GNanbta Maria ſideliſſima Virgo eſt. 145 matres, ab irà patris, filios fideliter tuentur, ita etiam beatiſſi- ma Virgo, pro miſeris peccatoribus interpellere Patrem co- leſtem, eidemque pœnitentes reconciliare non deſinit. Con- ſolatè S. Bernardus ſerm. ſuper ſignum magnum. Deus noſter, ignis conſumens est; quidni vereatur peccator accedere, ne quemadmodumflait cera à facie ignisiſic pereat ipſe àfacie Deil jam itaque nec ipſa mulier benedicta in mulierilus, videbitur otioſa, invenietur equidemlocus ejus in häc reconciliatione; opus es&t enim mediatore ad Mediatorem iſtum nec alter nobis utilior. quam Maria, Mater noſtra fideliſſima. CONCEPTVS V. Intereſſata hominum corda, quorum affectus magis in bona proximi, quàm in ipſum hominem tendit, tantùm etf- fecêre, ut pro tempore in terris nullus, vel ſaltem exiguus, ami- corum fidelium ſit numerus: quid ergo requirit mundus, ut amicus fidelis quis inveniatur? qui in aperto ac evidenti peri- culo proximi ſui, non eſt Petrus àlongè, ab amico ſuo non fu- git, eum non derelinquit, ſed adjuvat, ac præſtat opem, veri a- mici munus agit, qui dum fortuna perit, auxiliator adeſt, media juvandi obſequiosè offert, acnicus fidelis cenſeri debet. Sed quis eſt hic, & laudabimus eum amicis omnibus tempore peſtis fu- gientibus, Maria peſtiferos conſolata, bufones aperuit, vulne- ra ligavit: morbos incurabiles, ubi de ægroto medicus daſpera- vit, patientem dereliquit, virgo ſanavit: prægnantibus, conſi- lio & auxilio humano deſtitutis, ſancta Dei Genitrix præſto fuit: morientibus, quibus conſanguinei terga verterunt, Maria auxi- liatrix apparuit: ab orbe univerſo derelictos, in neceſſitate pro- texit, de periculis levavit, pro peccatoribus maximis, inter quos Theophilus, Virgo benedicta interceſſit, pauperrimarum in purgatorio animarum nullatenus obliviſcitur, ſed, ut docet Di= onyſius Carthuſianus Serm. I. de Aſſumpt., in Feſto Nativita- tis Chriſti & Paſchatis, purgatorium gratioſiſſimè viſitat, atque ex eo innumeras liberat animas, easque ſecum in coœlos addu- S XXX XX cit. Epilogus. 146 . Diſcurſus XIX. cit. Teſtem præ millibus agat Richardus à S. Laurentio lib. 4. de laud. B. V. Legitur in Mariæ miraculis, quòd multos de ſud damnationejam certos, multos aquis præfocatos, multos ex im- proviſo mortuos, liberavit, qui dum viverent, ipſius Patrocinio ſe commentaverant, multos, qui ſene pœnitentiâ deceſſerant in mortali, ab' ipſis diaboli faucibus potenter eripuit, & ut pos ſint agére pæœnitentiam, ad vitam reduxit Ita namq; ingenioſa eſt, & ſabtilis ad ſalvationem peccatorum, ſicut diabolus ingentoſus eſt, & ſubtilis, ad damnationem eorum. Sicut ergo diabolus ho- mini inimicus eſt, & infidelis, ſic eidem homini Maria Virgo amiciſſima eſt, & fideliſſima. In tot periculis conſtituti quotidianis, inermes inter tot hoſtes viſibiles, & inviſibiles, diù noctuque ſalutis incerti, tot peccatis ſi ve venialibus, ſive etiam mortalibus obnoxii, ad fide- liſſimam Patronam & Advocatam Mariam Virginem adduci nos ſinamus, à S. Ildephonſo lib. de Virginitate B. V. cap. 4. Veni mecum ad hanc Virginem, ne ſine hac properes ad gehen- nam.: veni, abſcondamur ſub velamentovirtutis ejus, ne indu- aris confuſione ſicut diploide: veni confiteamur, ego delicta juventutis, & iga orantiæ meg, & tua delictza ſacrilegii, G&ſcee- leris tui, ne revelelt cœli iniquetatestuas: veni, humiliemur in veritate Confesſionis, &laudiy ejus, ne terra conſurgat ad.- verſum te, aſſerens, tant: ſceleris ſe tuam perfidiam ſuſtentaſe Amen. Quæ regit in cœlis, miſeris & Virgo fidelis, Pœnis peccati non ſinit ultra pati. Nam ſibi conſtantem, redamat pia Materamantem Si colis, inclamans, dona reponit amans. ) °( Se wrirute in n Hari lat, men dut r Abgelieus Art. 1. ce Ineex chari fonvirtuoſio undeumchli⸗ mutharitaten Momnes he ſmergo ſee Urſtinenort Akurumprt iiß uid ui⸗ lunn ſi . Mlatup aydore elliunſeeye loltu morit guſelancn luldoc, H lſtoh. Put uifaten ſ fſutehaf nn itek, Wemnorn T lreſiten — Grentiold, 1nuler,, 4 Multoreri lin lihniß 14 Certſcrn di Gunß , ileriſa⸗ olitttſene ociebelrt lini Muen hermes iner Aursincenn. ODnonizzti Vupinene lateb nl Npener d,e utileſuentin nur, til irgie Ueni Lund raulinl flnmn ſfri ſlel⸗ ietertnlke A. S=. naventura, Tom. 3. ſerm I. de B. V. O cor virgineum amo- 6 ) 1. 8* 147 DISCURSUS XX. . Charitate in Deum ardentiſſima Virgo Maria ecu lum fuit Juſtitiæ, perfectio Virtutum. Haritatem Apoſtolus Vinculum perfectionis intitu⸗ Erxordium. lat, eamque ſuis præ omnibus ſpecialiter com- mendat, ſcribens: Saper omnia Charitatem habete, . quæ est vinculum perfections. Ex quo contextu Do- ctor Angelicus S. Thomas deAquino ſecundà ſecundæ. Quæſt. 184. Art. I. concludit, menſuram perfectionis, in quovis ho- mine, ex charitate in Deum deſumendam eſſe, ita ut is perfe- Qior, virtuoſior, ac juſtior eſſe cenſendus ſit, qui cæteris arden- tius Deum diligit. Omnis ehriſtianæ Virtuti perfectio, ſecun- dum echaritatem attendenda est. Virgo Maria Dei Genitrix ſu- pra omnes homines charitate in Deum ardentiſſima erat, ipiam ergo ſpeculum juſtitiæ, exemplar virtutum, perfectionis chriſtianæ normam proponere, dignum duximus. A ſententiis 88. Patrum, probationis principium ſumamus. Qaidquid cor- S8. Patter. du eſt, quidquid mentü, quidquid virtutu humanæ, ſi totum ad- hibeas, non ſuicit, ut cogitare valeas, quantoindeſinenter cre- mabatur ardore pii amoris, quantis movebatur repletaspiritus. cæœleſtiumſecretorum incitamentis, quam totam incanduerat divinus amor, ita ut in eâ nihil eſſet, mundanus quòd violaret af- fectut, ſed ardor continuus, & ebrietas perfuſi amoris, ſoribit 8. Eccleſ Doct. Hieronymus Tom. 9. ep. de Aſſumpt. B. V. adb'aul. S. Hierony- & Euſtoch. Fuit beata Virgocælam igneum, propter ardent iſi- mus, charitatem,; ſicut enim ignis eſi in ſum mo candidus, ſie Domina noſtra fuit charitati in ſummo ardent iſima, quæ nec primam ſi- milem viſa eſt, nec habere ſequentem, docet D. Seraphicus 8. Bo- 5 Ronaren. ris igue ſuccenſum! ſacra viſcera velut clibanus candentia, & X XNX X N 2 ar- 148 Diſcurſus XxX. a. erdentia velut Seraphim! 6ſſacrum pectus: quo ardore intus in- ſtammaris! ötenerrimum corpus, quomodo tanto calore non di- rampers! quis taos, bFirgo! ardores, mentis exceſſus, digno ſaf- hiciat explicare eloquio, aut comprehendere cogitatu? exclamat S. Thomas præ admiratione S. Thomas à Villà novâà, Conc. 2. de Nat, B. H n V. Divinisignita colloquii, tota eſfecta es velut ignis, teque ho- bocauſtum Deo ſaavifſimum obtuliſti, alloquitur Virginem S. S. Amadæ- Amadæus, Hom. 6. de B. V. Quid? an non te förnax illa deſi- us. ghavit, quæ ignem ſimul & refrigerantem & inſlammantem oſtendebat, diviniq; illius ignis in te habitantis typum gerebat, S. oannes diſertiſlimè perorat S. Joannes Damaſcenus, Orat. de Dormit. amaſce- B. V. finem imponit S. Antoninus, Part. 4. Tit. 15. C. 44. §. 9. S. unroni⸗ Diſcurſu ſequenti. Charitas beatæ Mariæ nunqudàm potuit ceſ- nus. ſare, quoa oſt en ditur per hoe: quia charitas non pot eſi ceſſare ni- ſiper mortale peccatum,ſed ipſa zumquam potuit peccare morta- liter, qia in atero ſandificata, anteqgaam poſſet peccare, per ipſam ſanctiſicationemita fait confirmata in gratid, & charita- te, quòd poſten peccare non potuit, etiam venialiter, ande nec amittere charitatem. O Ccharitate ardentiſſima Virgo impetra nobis gratiam Spiritus S. qua te vivum juſtitiæ ſpeculum, pro- fundis Conceptibus inſpicere, juxta hoc exernplar virtutum, vitam noſtram inſtituere, ſecundùm hanc perfectionis nor- mam, ad beneplacitum divinum actus noſtros dirigere valea- QocONCEPTIIS H. Confima- Ut dignum Deo templum ædificaret ſapientiſſimus ſimul, H en he. ac ditiſſimus regum Salomon, omnia auro tegi voluit. 3. Reg. Ueti0. 6. Cap. Nibil erat in templo, quod non auro tegeretur. Quid per aurum ſignificari creditis? S. Bonaventura, ſerm. 4. de Epiph. Per aurum, charitatem Deique amorem intelligit, ſicut enim metalla omnia in valore aurum excedit, ita charitas inter vir- tutes primarum tenet, dicente Apoſtolo: wajor autem horum en claritar. Sicut inter metalla, primum eſt aurum; ſic etiam juxta D. Thom. I. Part. 3 6. Quæſt. 3 6. Art. 2. Primum,quod damus esff kate — — man, 0 7 Salomo mnlicarie Noc non aure Dumrepleta bent meinbt Chernerc. Lerm iupimanm non. chme Firgi vinfota lanardinums Piart,2,a nin Viti y njateritih nſetpedibu⸗ Unltz ergo ex nſoſti, frig irionlo, Vir Uerrisamores Coniam n Fliſti a p. ogeſſar. Wellet, oe EIIE.,C Unm Atemn enifee o Enem wmbra Uenlam cdlori Ieihüſimiob Arlahicam MMumclt Nl Udireintuz, Nclyenmng. vdent 6tuerclng deNl Dhictehieh⸗ urſirgirn mirilil inſunnener pingente r de ban i vinntu Pteſteent geecretnt et Munet N,4,0ͤ liter unln Viroine kſpeenlung⸗ mmphrſinn etfehiolin PCher H ntiimuint ivolot N 9 Netur. Cr⸗ 4 en ,Geli uicssicrerſ vatten rumzſten⸗ Gngl Charitate in Deum ardentiſima Virgo Maria &c. 149 eſt amor, quo volumus alicui bonum. Mariam Virginem, tem- plum Salomonis nominat S. Brigitta, Lib. 3. Revelat. c. 29. Tu benedictalirgo templam essalomonis. Nihil erat in hoc templo, quod non auro tegeretur, omnia ejus membra charitate in Deum repleta erant, ſcintillabant oculi, genæ rubebant, vapo- rabant membra, cor integrum in Deum exarſit. Teſtem agit 8. Bernard. ſerm. 29. in Cant. Eſz ſagitta elect a amor Dei, qui Ma- ria ani mam non modo confixit,: ſed etiam pertranſevit, ut nullam in pectore Virginali partieulam reliquerit, ſed toto corpore, to- taâ animd,tota virtute diligeret, & eſſet gratia plena. Bernardo Bernardinumsenenſem ſubjungo, ſerm. de Exaltationeñ;. V. in glorià art. 2. Cap. I. Tanta enim fuit dilectio, qud beata Virgo, et- iam in vitäpræſenti Deum dilexit, quòd omnes mores praſentis vitæ, præteriti, praſente, atque futuri, reſpectu hujus ſunt quaſi luna ſub pedibus ejas. Luna ſignum firmamenti frigidum eſt, omnes ergo excogitabiles amores, ad Mariæ amorem in De- um poſiti, frigidi ſunt, & exigui. En quâàm arcto perfectio- nis vinculo, Virgo Deipara, Domino aſtricta eſt, quæ omnes in terris amores, ignita transſcendit. CONCEPTUS II. Quoniam ſanctiſſima Virgo, audito, de Conceptione, ac partu Filii ſui, angelico nuntio, modum, quo mater ſimul & Virgo eſſet, capere nequaquam poterat, ut quæ Virginitatem ſuam conſtanter cuſtodiendi decreto firmiter adhærebat, ideò angelus his eam affatur eſt verbis: Spiritus Sanbtas ſuperveniet in te, & virtus Altiſſimi obumbrabit tilbi. Lucæ I. cap. Superve- nientem Spiritum S8. in virginem non adeò miror, etenim ad tantam, ac tam mirabilem maternitatem, ſupernaturali ac di- vino artifice opus erat, ſed quid tanta obumbratio? refrige- ſcentem umbram, contra nimium ſolis ardorem, & ad repri- mendam caloris vehementiam inquirit homo; ſi igitur à vir- tuteAltiſſimi obumbrari Virginẽ benedictam oportuit, amoris calore fervidam & charitate in Deum ardentiſſimam fuiſſe cen- ſendum eſt. Nolite (inquit) me conliderare, quod faſea ſem, quta XXX XX 3 deco⸗ v⸗ Diſcurſus XX. decoloravit me ſol. Cant. I. cap. Quis te fuſcam fecit, ſponſa omnium pulcherrima? unde tantus tibi ardort ſol, inquit, ju- ſtitiæ, ſol ille flagrantiſſimus, intus & foris ita totam me irradi- avit, ut fuſca appaream præ calore, fuſca ſum fateor, ſed formo- ſa, ardentiſſima, ſed amore, ideo dilexit me rex, decoloravit me ſol juſtitiæ, Chriſtus JEſus, ad temperandam mutui hujus amoris in Eſu & Mariâ ardorem, quem alias cor Virginis ve- hementiorem ferre non poterat, virtus Altiſſimo obumbravit ei. Ponderatio eſt S. Thoma de Villà Novâà. Conc. 2. de Nat. B. V. Angelus hujusſlagrantiſſimi ardoris praſcius ad Virginem sit: Spiritus sanctus ſuperveniet in te, & virtus Altisſemiob- umbrabit tibi: noli ergo timere filia Jeruſalem, noli expaveſce- re, nam Spiritus S. aderit, & virtus Altisſimi obumbrabit tibi, ut tanti ſolis ardorem valeas ſuſtinere, & qui alios ſolet illumi- nare, tibi olumbrabit, ut divini luminis ardorem temperet, & fulgorem. Habes nunc in Maria, homo! juſtitiæ ſpeculum, illud inſpice, atque in eo Eſum Chriſtum, verum juſtitiæ ſolem, devotus contemplare. CONCEPTLUS II. Ab ipsà experientiàâ, convenientiſſimè deduci poteſt, in ſuum ac Unigenitum Dei Filium, Virginem Dei Matrem, in- comprehenlſibili amoris magnitudine exarſiſſe: an non bruta animantia, & vel maximé gallina pullos ſuos adeò diligit, ut præ amoris vehementiâà langueat, & infirmetur? num adeò deformis eſſe valet proles, cui non affecta ſit mater, quia caro & ſanguis ejus eſt? de Chriſto Unigenito Dei, & Mariæ Virginis Filio capit David Pſ. 44. Specioſusformä præ filtis hominunm & Princeps Apoſtolorum 8. Petrus Epiſt. I. cap. I. In quem deſi. derant angeli proſticere. Formemus jam prudentem diſcur- ſum: quæ vis mater tenere amat fructum ventris ſui, tametſi deformem, quia caro & ſangnis ejus eſt; JEſus Chriſtus Uni- genitus Filius Dei vivi nullatenus deformis, ſed ſpecioſus for- màù præ filiis hominum, in quem deſiderant angeli proſpicers, carnem & ſanguinem ſumplſit de Virgine, verus ejus Filius, & bene- Claritet — — Penecictus fr⸗ erbum onperationt n bernardi yervirine⸗ Amicitic ut 1Grelempt⸗ Wrirad ii runmiſun mexemplar lamare Deil regratient Ugnusil Iit; mart unaucecn tal eltlaffirmar uitus mort mmeich, int egoclcorl nun eſtindua Windatere , Eneem: mi Wlen: uhi 1 ocerbi heumtis ſuen Illeon.3 n alſe trehj lumpt,3.) liare,gug, ugirin , lletuy gett, ttentetonm — trihoot 4 Nammein⸗ eonſedne e, decgbn n mlnuifin r Pigns moobolpben Cone acel iu⸗ GVykte 6u/Aiſni’ vllierzent Obumhrelili⸗ Alusſahtihe fenn tenſeni⸗ Uſitig ee njolttuete Gecair DeihMumen? Verauponke Nehtliii etart nuntd alecliun Nere int flilnnu 1 lent Gemeendle Otrstne 1s Chitult Elſrrcſon gell poͤßr⸗ rus lellal en Charitate in Deum ardentiſima Virgo Maria &c. 151 benedictus fructus ventris ejus eſt, ergo Maria Virgo, Dei Ma- ter ſuum & Unigenitum DeiFilium, ſummè, tenerrimè, ac ſine comparatione amavit vehementiſſimè. Confirmat concluſio- nem Bernardinus de Buſto in Mariali. Part. 4. ſerm. 2. Amabat yirgo virginem, Chriſtum amore natura, ut Mat er filium, amo- ye amicitiæ, ut Creatura creatorem samore gratiaæ, ut praſeræ g4- ta & redempta Salvatorem ſuum,; intimus autem amor fuit Matris ad Filium, quòd ipſa tota erat in amorem converſa, ſicut ferrum miſſum in ignem, totum eſſficitur ignis. Oquàm pretio- ſum exemplar virtutum, Virgo Dei amantiſſima! diſcamus ab illa, arnaxe Deum, amore amicitiæ, ut creaturæ Creatorem; amore gratiæ, ut redempti Salvatorem. CONCEPTIUS IV. Magnus ille amor eſt, quo usque ad languorem homo ex- ardeſcitʒ maximus autem, qui hominem præ amore mori fa- cit an autem calis amor in creatis dari poſſit, quæſtio non ina- nis eſt? affirmativam tenet B. Albertus Magnus, atque in Deum charitate mortuam fuiſſe Virginem Deiparam, & charitate flammeam, innato ignis impetu, in cœlum aſfumptam tuetur integro diſcurſu ſuper Miſſus eſt. Quæſt. 3 1. Quiaquid aptum natum eſt inducere languorem ſi continuelar, & intenditur, po- teſt inducere mortem, ſed amor poteſt inducere languorem, ergo & mortem: minor patet, Cant. 2. ſponsâ dicente: quia amore langueo: abigloſſa: præ amoris magnitudine omnia temporalia faſtidiove hispatet, qad heatisſimal irgoipraam ore ſine do- lore mortua fuerit. Oqudm felices (exclam at S. Bonavent. ſexm. I. de B. V. tom. 3) qar bhuic gni cæleſt, approximant, e’t eius incen. dium adſe trabant, confirmat S. Laurentius Juſtinianus ſerm. in aſſumpt. B. V. Nudlas, ut arbitror, arderem Virginis ſaßicit explicare, gquantode ſideriorum eremabatur int en dio, quaàm cre- bris ſuſpirits angebatur, qaama, ſuavi: ſemis cogitationibas ex- ercehatur: detènebatur tantamin ſæculo corpore, affectus autem & mente commorabatur in cæœlo: quamobrem reſolutionis carnis zm- Epilogus. „ 152 . Diſcurſus XX. imminente articulo, ſicut ab omni mentis & corporis corruptio- ne extitit libera, ita &) à mortis dolore aliena. Charitate in Deum ardentiſſimam Mariam Virginem Dei Matrem, intelleximus; cùm ergo charitas in Deum juxta Apoſtolum, & S. Thomam menſura perfeclionis ſit, perfectis- ſimam quoque, ultrò non dubitabimus, de quàâ proinde ſpon- ſus canit: Una et perfecta mea. Cant. 2. cap. non quòd aliæ Sanctorum animæ nullum perkfectionis attigerint gradum, ſed quòd glorioſiſſima cœlorum Regina, ſicut charitate, ita etiam perfectione omnem tranſcenderit creaturam, originaliter ſal. tem, ſi non actualiter peccaminoſam & imperfectam: ipſa ſola originaliter & ualiter perfecta eſt, & ſine omni peccato origi- nali, actuali, mortali & veniali fuit, ex integro bona, nusquam defectuoſa, ipſa ſola Virgo peperit, & poſt partũ Virgo perman- ſit; ipſa ſola ſupra omnes evecta, Domino humilis ancilla ſer- vivit, ipſa ſola Chriſto compatiens in animà transfixa, & longè Plus cæteris hominibus in terris paſſa, atque ideo cunctis altius elevata in glorià. Ad te ſunt preces noſtræ cum devotiſſimo famulo tuo Landſpergio V heoriâ 20.0 duleiſima Domina! vul. nera, accende, reple cor noſtrum amore tui caſtiſſimo, ardentißſ- mo, ſideliſſimo, charitateqg, perfectiſſimd, ad Deum & proximum bortemus te ſemper in corde noſtro, ſimusq; ſomper, ac indelebili- erſcripti in corde tuos exaudi nos, 6Domina! Erga Creatorem, ſers ſummum Aater amorem, Sacrum, quod te capit, flamen ad aſtra rapit. Tu cordi Chriſti, tota inflammata fuiſti, Cor doce lirgo! meum ſemper amare Deum. Dl. DIS Mariu Des cor biaie . ololo. Der Elcſſima pr. ones beata e MIlmn per lena Patrisſ ubmorata e Pn ſibi lap Piolum ſirſt⸗ unillimamn gumſedem! nelgale adt⸗ Centura benee Uugnikicat. ulabeatan, nginss foeri ehrabimns Eadei not ſiizi hu, Nle aljelfa. cerit: ig, Nkenponit le Mugnit⸗ lſieſt mire — 338) (5ς 153 — — —.,.— ——— en e E N B ea a 0 DlISCURSCUS XXI. pili Aaria Virgobhumillima, ſedes eſt, ſapientiæ. nonile . Deò gratiam Deo in homine eſſe humilitatem, ut Egordium. fmpnudnm cor humile inhabitare increata patris ſapientia non ntgterineit dedignetur, in ſuis Proverbiis affirmat Sapiens. Ubi Crizullin humilitas, àbi & ſapientia. Prov. II. cap. hæc autem fichmiſil inhabicatio vel maximè per gratiam debet intelligi, dicente nieee; Apoſtolo: Deus ſaperbisreſiſtit, humilibus autemdat gratiame. dbonuunugen Feliciſſima præ omnibus hominibus, & ſuper omnes genera- AVien tiones beata eſt Virgo Maria, in cujus virginali utero, non Uelsi tantam per gratiam, ſed per continuatam præſentiam, in- trnppfhalin creata Patris ſapiencia incarnata, ac novem menſibus con ti⸗ ceo uneii nuis morata eſt, Virgo ſuper omnes benedicta, domus illa eſt, ndeti quam ſibi ſapientia ædlficavit, ſedes eſt ſapientiæ, chm ergo, mebenu — ibi ſolurn ſit ſapientia, ubi eſt humiliias. Mariam Virginem, ingge humillimam ſemper fuiſſe comprobabimus, ut, exinde di- dun/hn gham ſedem ſapientiæ tantò facilius eſſe agnoſcamus. Hu mili- Uen arſtili tate ſuàâ ſe ad tantam perveniſſe dignitatem, atq; ideo ab omni 4 creatura benedicendam efle, Virgo ipſa teſtatur in ſuo Cantico Magniticat. Qula reſpexit hunilitatem ancillæ ſua, écce enine eerr hoc heatam me dicent amnes, generationes. Quanta hæc tef AR Virginis fuerit humilitas authoritate SS. Patrum humihiter ss. Patres. Amyi geolarabimus. Evaprepter ſaperbiam, creaturam Dei ſe ſſe, 1, & opus Dei non conſiderans, Deo pariſicari valuit: Maria autem ſuo fact ori humiliter ſe ſubden i, ancillam ſe nominavit: & ideir- ute eu cò illa abjecta, hac electa est; ſuperbam deſpexit, E& humilem reſtexit: id, quod ſaperba perdidit, humils recepit, ſubtiliſſi- mèexponit magnum Eccleſiæ lumen S8. Auguſtinus. Expoſit. S. Augulti- ſuper Magnif. yide humilitatem, vide devetionem; anciltam nus. ſe dicit Domini, quæ mater eligitur, nec repent ino exaltatapro- miſſo eſti mitem enim, humilemq; paritura: humilitatem debuit LVyy yy etiam 154 Diſcurſus XXI. SAmbro- etian, ipſa praferre, profundè ponderats. Ambroſius, in cap. 1. us, Lucæ lib. 2. Quid nobilius Matre Domini? quid ſpylendidius es, quam ſylendor elegit paterna gloriæ? quid caſtius ei, quæ cerpus Chriſti, ſine contagione corporis generavit! & tamen in ea ſo- lum humilitatem reſpexiſſe Dominum, proftetur, quæ cuſtos eiz 3.Hierony- &εao vvo m virtutum, Mariané ſcribit 8 Hieronymus Epiſt. 10. mus, de aſſumpt. B. V. Semper ſolet eſſe gratiæ divinaæ familiaris virtus humilitatis; Deus enim ſuperbis reſiſtit, humilibus au- 7em dat gratiam, humiliter ergoreſpondet, ut ſedes gratie repa- 3. Bernar- yetur, diſertè loquitur S8. Bernardus, ſerm. 4. ſuper Miſſus eſt, dus. Maria humilitas, non ſolum in verbo, ſed etiam in facto declara- tur, non ſolum in verbo, regalis reſponſionis, ſed in fadto legalis purgationis, non ſolum in verbo, quo ſe humilavit tanquam an- cillam ſervitricem, ſed etiam in ſacto, quo ſe humiliavit, tan- ꝗam eam, & peccatricem i6dura & infelix ſuterbia 6 ſuperla & inſelix duritia peccatoris eccæ Maria absqomni peccato le- gem ſubiit purgationis, & tu miſer plenus peccatis, non vis re- 5. Bonaven. gem ſubire ſatisfactionis, nervosè meditatur S. Bonaventura, in S. idephon Pec. B. V. lect. 4. concludit S. Ildephonſus, ſerm. 3. de Aſſumprt, ſui. B V. Noverat enim beata itgo, quia humlitæs Deoſemper pla. cet, & ideo er nuncio, cum ſalutatur, nihil altum deſe ſapit, ni- hil praſumit, ſed tota humilis, ad Deum intendit, cui totum de- gutat, quod eſt, & quod audit: quatropter & nos diſcamus Deo deferre, diſzamus de nobis humilia ſentire ſemper in omnibus, diſcamus humiliari. In humilitate gratiam Spiritus S. expe- Gtantes, humillimam ejus fſponſam, profundiſſimis Conce- ptibus devote meditemur. CONCEPTUS I. Confima- Non errat profecto, qui ſole clarius lucentem virtutibus 710 en De- Virginem benedictam, mare profundiſſimo, cum 88. Patri- ucti0. bus comparat, etenim ſicut omnia flumina intrant in mare, & tamen mare non redundat; ita omnia gratiarum flumina con. fluxerunt in Mariam, neque tamen profundiſſimæ humilita- tis Mas — ueligohn Aminimum Pnuni turen unc? goe punthono qunſ ado Mmortuin ſit Gchumilliman Uis quam sin Matt. Nunn ſbipi enhin mpe (onriang nina, in ho IIncabit?an Momnesre ellam ſene Mnefidelite Uet non i Uudtal ad 1¹ Geuto lnlat , ita; liſanclin ſten tud „ unhniteg; 6dbetrus lelu domina lultu anim itgrati linhyyſlit. Neilieſeden roſiuinenl 4Plergilu, lei⸗ ſvennſ Ptaßzepite r,gutelfne upiniskſtn. vine ſinlin. inhunikur ſelalyaienn ,ſopertlcine Ninfacletelae Aiufuc Wittayunt bunilientin kerliaiſe genni int Matti,dh N Bonarenn tm egl Denſeſict undl Njtelitin 7 uj AnNtn nzrrinmnin Spittüisa⸗ lnclcinpCn Celentini o, n Gl Grurinnin rnoninee⸗ ilmu⸗ 2„ Maria Virgo humillima, ſedes eſt ſapientie. 155 tis Virgo Maria elata eſt. Quâm non ſe jactant homines dum ad minimum dignitatis gradum, etiam citra meritum, cœcâ fortunàâ favente evehuntur? quàm fſubito obliti, ſeipſos non noſcunt? quàm non proximum contemnunt? quos non ef- fingunt honorum titulos, quibus ſeſe extollunt, atque à mun- do, quaſi adorari coneupiſcunt? ut proinde commune adagi- um ortum ſit: Honores mutant mores, ſed rarò in meliores. Non ſic humiülima Virgo, cujus humilitatem tota reſpexit 88. Tri- nitas, quam Pater æternus in Filiam, quam Unigenitus DEl Filius in Matrem digniſſimam, quam in ſponſam dilectiſſi- mam, ſibi Spiritus S., elegit, quæ angelis in Reginam cœlo ac terræ, in Imperatricem, ac Dominam data, ac inſuper de coœ- leſti curiâ, angelico nuntio eſt honorata; quanta gratiarum flumina, in hoc mare profundiſſimum intravêre! an non re- dundabit? an elatione non jactabitur? quid hic agit Virgo ſu- pra omnes creaturas exaltata? Ecce ancilla Domini, Lucæ I. Cap. Ancillam ſe nominat: tanta Domina, nonne obſequioſam. nonne fideliter amantem, none obedire paratam dixiſie ſuffe- ciſſet? non inquit, Dei Mater electa, ſed ancilla: & humilitas inaudita! ad propoſitum S. Antoninus;, part. 4. tit. 1 5. cap. 14 8. 2. Sicut omnia flumina intrant in mare, & mare non rei dqundat; ita in Marid omne aquzg gratiarum, quæ faerunt in aliis ſanctis, utfluviu, intraverunt in Mariam Virginem- & tamen iſtud mare plenum omni gratid, non redundavit, exce- dens limites in aliquam elationem, veljactantiam. Emphati- cè S. Petrus Chryſologus, ſerm. 142. Ecce, quam vocavit an- gelas Dominam, ipſa ſe recognoſcit, & confitetur ancillam, quia devotus animus, infuſis beneficis, ad olſequium creſcit, & auge- tur ad gratiam, non ad ſaperbiam intumeſcit, net ad arrogan- tiam proſilit. Oquàm dignam, Virgo humillima! Patris ſa- pientiæ ſedem præparaſti! vyy yy 2 CON. 156 Diſcurſus XXI. CONCEPIUS II. De adamante ſcribunt Naturaliſtæ, quòd ferrum ad ſe trahat? adamanti Virginem beatiſſimam comparat, quæ hu- militate ſuà Dei Filium ad ſe traxit de cœlo, S. Bonaventura ſerm. z. de B. V. Ex multapulehritudine vitæ, beata Virge virtutem habuit adamanti, quia ſicut adamas ſe ferrum tra- hit ſic Virgo ſancta ad ſe deduxit verbum Dei. Adamas in ter- ris magni æſtimatur, & pro quantitate ponderis creſcit pre- tium adamantis: humilitas Virginem Mariam à Deo adama- tam fecit, quanti ergo ponderis hunc myſticum Dei adaman- tem fuiſſe creditis? quantum erat venerandum corpus & ani- ma Virginis, tanti ponderis & magnitudinis. Myſticus Dei adamas Virgo Maria erat, tota, quanta humilitas fuit; di- gnum ſtellis coronari caput humillimè ſemper inclinavit, oculorum ſuorum ſtellulas in terram maximéè defixit, hu- milis in verbo, humilis in ſocietate, humilis ſemper obſe. quio fuit Virgo Dei Genitrix. Humiliratem in verbo exer- cuit, quando duo dennem Jeſulum in tem plo in ventum, ver- bis ſequentibus eſt allocuta. Fili? quid feciſti nobis ſic? Pater Zuu, & ego dolentes quarebamis te. Lucæ 2. Cap. ubi digniſli- ma Dei Mater, cui præ omnibus creaturis præcedentia com- peteret, ſponſum ſuum Joſephum ſibi ipſi antepoſuit. Pater & egüe, ut nimirùm latentem in corde mumilitatem, verbo declararet, & exemplo, ut propterea S. Auguſtinus. Serm. 65. de Div. cap. II. in hæc proruperit verba: Non eſt præater- eunda tam ſankta modeſtia Virginis Mazia, meruerat parere Filinum Altiſſimi, & erat humillima, nec ſe marito vel in ordi- ne nominis praferebat, nt diceret: Ego & Pater tuus: ſed Pa- er tuus, inquit, & ege: non attendit ſui uteri dignitatem, ſea or ainem conjugalem, & gquamvis ut Dei Mater, millie degnet ox, & major Yoſeph etſſet, tamen Joſeph conjugalem ſuum onſum ſibi pratulit, honorem ac præcedentiam humil- dimn concſit, dicens: Patertuus, & ego dolentes, guarebamus c. 1 Mar —.. „Homillin imscode uurſelnspo nonnep r:Oran AAtoresult mtemplien noatiaret faul fn nſerration⸗ umn; une m in dign. heut hef nhit aut Nud Marian Elent Acla nneslllas pe Uini orationt igo Maria lod alasn Marum p. lranter unan ure Cir. Uunn vetbo Uerer 8, Be Unone perl UWnne ceteris iignior pri Uihrietate D Mo,ld ulti Unrlctehur eſt Ultimn 1 Mkfätus ntai Aoc B tioneril . ödfertung narah glrte 8§ Bonurenn Uiter beate n aſeſerf, 1. Adammasne Ndesceint ind Deomn en Deiadene lumcorpunkan i. Müan weniits fin enpper incin ine Cefirtn wils kenped ele in retbot ploinyenmnn. liſt) lbie⸗ Prrcegeniutß lntepoſtig Iäitken n ugltnn : M N ,Meruenk,e ,narite eter . 9 uteni hutun et Mc, 9 ſſet ſe erbeptian ra, , Maria Virgo bumillima, ſedes eſt ſapientic. 157 te. Humillimam in converſatione Virginem Deiparam inve- nimus apud eundem 8. Evangeliſtam Lucam cap. 8. Concio- natur Jeſus populo, Maria ibidem concioni attentiſſima inter- eſt: nonne primùm præ cunctis Auditoribus locum Matri de- dere? Orara hutnilitas cùm magnâà ſubmiſſione poſt omnes Auditores ultimum prorſus locum capiens, foris ſtabat ad por- tam templi expectans, quousque motus compaſſione quispi- am, nuntiaret Chriſto Domino dicens: Mater tua, & fratres tui, ſtane fora, volentes te videre. Ecce humillimarn in conſervatione Virginem, quæ in omnibus ultimum elegit locum; unde appoſitè in hanc rem loquitur 8. Bernardus. ſerm. in Sign. Magn. Pudibunda fuit Maria, & foris ſtabat, quaærens loqai filio, net maternd authoritate, & ſermone int er- rumpit, aut inhabitationem irruit, in quà Filius loquebatur, Aliud Marianæ humilitatis in converſatione exemplum re- cenſent Acta Apoſtolorum cap. I. ibi enumerat ſacer textus, omnes illas perſonas, quæ unanimiter poſt aſcenſionem Do- mini, orationi vocabant in monte oliveri, inter quas etiam Virgo Maria erat; poſtquàm ergo omnes recenſuiſſet Apo- ſtolos, aliasꝗque pias, ſanctasque mulieres, ultimmo tandem lo- co, Mariam poſuit Chriſti Matrem. Ha omner erant perſe- verante unanimiter in oratione cum mulieribus, & Maria Matre TEeII. Omnium poſtrema fuit ſanctiſſima Virgo: horum verborum examini & obſervationi, non immeritòô inhæret S. Bernardus, & quærit: Quinam ſunt illi, qui in oratione perſeverabant? ſi fortaſſis ibidem Maria Virgo fuit, nonne cæteris omnibus ſuperior, quia Mater Dei eſt? non- ne dignior privilegio propriæ ſanctitatis? nonne in Chriſtia- nâ ſocietate prima eſt, & noviſſima? cur non igitur primo loco, ſed ultimo nominatur? Non pariebatur id Virginis benedictæ humilitas, quæ dignitate quidem & ſanctitate pri- ma eſt, ultimam tamen voluntariâ demiſſione ſe reputabat. Ita præfatus Sanctus: Legiſts in Actis Apoſtolorum, quca re- deuntes Apoſtoli à mente Oliveti, unanimiter perſeverrbant in oratione, ibi ſifortà Maria adfuit, nominetur & prima, quæ 1YYVY 3 Jubßer 158 Diſcurſus XXI. ſuper omnes et, tam Filii præarogativ, quàm ſuæ privilegio ſan- Aitatis: at Maria, quantò major erat, humiliavit ſe, non mo- dòα omnibue, ſed & præ omnibus, & meritòfacta ei noviſima Pprima, qua, cum prima eſſet, omnium, ſe noviſſimam faciebat, Hucailitatis in obſequio profundiſſimæ Mariæ Virginis ſtu- pendi fuêre effectus, quando ad altiſſimam Matris Dei digni⸗ tatem evecta, cognatam ſuam Eliſabeth viſitavit, eique gra- vidæ, ac partui vicinæ, humillimæ ancillæ obſequia exhibuit. Exurgens astem Maria, abiit in montana cum feſtinatione, & viſitavit Bliſabeth. Luc. I. cap. O verè admiranda humi- litas (exclamac S. Bonaventura Lib. de Inſtitut. Monach. cap. 3 2.) Eece non ſolum Domini ancilla, ſed etiam ſervorum Don ini ancilla, quodammodo dignatur eſſe Maria? Magna Cœli, terræquè Domina, humilem homini ancillam egit, Quis jam pretium hujus adamantis my ſtici, Mariam Virgi⸗ nem pro condigno æſtimet! quæ tota quanta, verba, conſer- vatione, & obſequio humilictas fuit, quam Pater coœleſtis, Fi- lio ſuo Unigenito comparare dignatus eſt, Quisquis nunc Domino placere cupis, hanc triplicem in vitâ tuâà humilita- tem ſedulus imitare, quàm te magiſtraliter docuit, digniſſima ſapientiæ ſedes, Maria DEI Mater, Virgo humillima, CONCEPIUS III. Archangelum Gabrielem fuiſſe eum, qui Verbi divini incarnationem annuntiavit Mariæ Virgini, ipſiusque in Matrem Dei electionem ſignificavit, ac turbatam in ſermo- ne ejus Virginem confortare debuit, ſacrum Evangelium te- ſtatur. Miſſus eit Gabriel Angelus à Deo in civitatem Galileæ, cui nomen Mazarelt h, adl irginens deſponſatam viro, cui nomen era! Joſeph, de domo David, & nomen Virginis Maria. Sed & eundem fuiſſe angelum, Gabrielem ſcilicet, qui Redem- ptorem noſtrum Chriſtum Dominum, in agoniaâ, ac ſangui- neo ſudore conſtitutum contfortavit in horco, acutiſſimèno- tat M. —.— uir errn riſſet er. Akelun a Crtanit Chn nilivelt rareriten ullkomo, Demguſti rehenſio Mtbenubat onehion Crnationist igor uibe ioneutique Magoni (pertddatp uneo 9,0 Uunils maje Peens abali lllitarin m chodavit n homiy . Migangeli ſ otutlat ltstio, A Ronizanten blci agon lano, & m ober l Mrinena niitar (er Uippen. yvijem m. mnit Darad Nif. —— iullei vi 4 ) n ließunſu Mnunſiidt e Vieniuſe lrs Dicg tuvt, eer egtigelti un feſiutie Anireygiher Hirnt Mngd etian ſnm Muris Anellim 4 0 Maram n, etbud gter olelt Qicguen vicd twahunt oclivgn lline, ,clifekiii dn une bParm ilſon Eunglont iuiteen /Virh Mitiet zvir Mvi⸗ 4 engi N onin, Al⸗ milt⸗ Maria Virgo humillima, ſedes eſt ſapientia. 159 — — — — tat S. Petrus Chryſologus ſerm., 142. Sieut enim (inquit) Chriſtus per Angelum confortari voluit, ita decuit Virginem, per Angelamanimari. Cur Angelus ille, qui agonizantem con- fortavit Chriſtum, etiam Matrem ejus Virginem confortare miſſus eſt? quòd Salvatorem in agone poſitum, Angelus con- fortaverit, non miror, quia tametſi fuerit Deus, erat tamen ſi- mul homo, & conſequenter præ triſtitià ſudabat ſanguinem, præ anguſtiâ agonizabat, ob vehementem tot tormentorum apprchenſionem, quæ paulò poſt ſufferenda, ad vivam ipſi re- præſentabatur, undique eum triſtitiæ circumdabant; confor- tatione hic vel maximè opus fuit. In annuntiatione autem in- carnationis triſte nihil apparet, læta ſunt, nova enim percipit Virgo, quibus feliciora ſibi imaginari nemo queat, conforta- tione utique non eget, cur Angelus ergo mittitur, qui confor- tavit agonizantem Chriſtum? An ut gaudiis Virginis gaudia ſuperaddat præſentià ſuâ? mirari deſine, ait Chryſologus, & cum eo S. Gregorius Lib. I1. Moralium cap. 33. quia verus humilis majorem non poteſt ſentire cruciatum, quàm cum præſens ab alio laudatur. Juſtus, eum laudatur in facie, fla- gellaturin mence, Juſtitiæ ſpeculum Mariam Virginem, in fa- cie laudavit Angelus, quando ingreſſus ad eam dixit: Gratia plena, Dominus tecum, Benedicta tu in mulieribus. Verba hæc laudis angelicæ in facie Virginis, flagella erant mentis, hinc Virgo turbata eſt in ſermone ejus, & neſciebat, qualis eſſet iſts ſalutatio. Ad hanc turbationem miſſus eſt Angelus ille, qui agonizantem confortabat Chriſtum, ut Virginem de laude publicà agonizantem confortaret, nam ſicut pavit Chriſtus in horto, & mœſtus fuit, ſic de laude pavit Virgo; quare, ut ver- bis loquar S. Bernardi. Homil. ſuper Miſſus eſt, venit Angelus, utkirginem de ſuis laudibus pavidam confortaret? O ver beata bumilitæs (exclamat cum totâà Eccleſiàâ S. Auguſtinus. Tom. 10. in Append. ſerm. 83. de diverſ.) quæ Deum hominibus pepe- rit, vita m mortalibus edidit, cœlos innovavits mundum purifi- cavit, Paradiſum aperuit, & hominum animas, ab inferis libe- ravit. Pro Epilogus. 160 Diſeutſus XXI. — Pro tam nobili virtutum omnium cuſtode humilitate, quà etiam corda noſtra ſapientiæ divinæ dignam ſedem valea- mus præparare, Virgidaem humillimam, ejusque Filium JE- ſum Chriſtam, humilitatis magiſtrum, devotilliméè implore- mus, cum Joanne Landſpergio. Theoria. 18. Mater piis- ſema! impetra nobis profundiſſimam humilitaktem obſecramus te, er omnem cordis 1us piékatem, impelra nobis perfeltum pauper- tatem Spiritüs, qud nos ipſos, & omnia extra Veum conterna- mus, ill: ſoli placereé cupiamus illt Lobssene Zéſtiamus; abh mi. ſericoraiſſime 7ESll! audt gquæſo, & exaudt nos per humilita. tem Matris tuæ, in cujus utéro Virginis recluſus, Bovem menſi- bus permanſiſti. Amen. Almam reſpexcit Dominur, ſuper omnia evexit, Ancillæ nomen fit Genitricisz omen. Ju Verbi ſedes, ͤirgo! Salomonis es AK.der, Fac humiles mites, quæ ſuper aſtra nites. Pr. mu illan loc ngnifeo 1 Undemer hinpurpe ANo/a c ntur: unde Wirgo! 1 lennc in iu DbasTuicie Ltune ver, eteritenoc, llrun, & ur fgurih Dühlatrem, lerbatre itennjum neeltvit re⸗ . „.R. 4 ſilfi Sn lanin ur itunae, u emnicr. 10 lelpera tmn dednn erulean —, 3S ) ( 8* 161 e e E: SeE B,& 0 E eE S 9.0 ierſi ninan Aaria Virgo cauſa eſt noſtræ lætitiæ. 1 Niut W *ãũà’ Ommuni ſacrorum Interpretum ſuffragio non ege- Exordium. der it mus, ad hoc, ad cognoſcendum, quænam ſit aurora N—r’Z illa, quæ per univerſum triumphantis ac militantis Eccleſiæ horizontem gratioſa ſeſe diffudit, de cujus magnifico ortu, ſalubriter recreata, omnis creatura lætatur; mit evert ſiquidem devotorum beatæ virginis clientum turbæ univerſa- 1. les, in purpuraſcente luce auroræ, ejusdem Virginis Mariæ, a Fl, mundo, ac cœlo delectabilem nativitatem agnoſcunt, ac vene- rantur: unde S. Bonaventura in Spec. Virg. cap. 9. ait: O bea- Allt, ta Virgo! tu e aurora, de ſole procedens, & ortum ſolis prave- niens, & in lumine ſolis diem nuntians. Adhuc clariùs Rupertus Abbas Tuitienſis in Cant. cap. 6. Quando nata es, 6Virgobea- ta! tunc vera nobis aurora ſurrexit, quia ſicut aurora est finis prateritænoctis, & initium dieiſequentis s ſic nativitas tua ſinis dolorum, & conſolationis fait initium. Sub hujus gratioſæ au- roræ figurâ, probandum nobis incumbit, Mariam Virginem Dei Matrem, totius lætitiæ noſtræ cauſam extitiſſe. Sanctos sS. Patres, deſuper Patres conſulamus. Ave porta cælorum, & ſcala, aſcen- ſusq; omnium; ave portarum cæleſtis paradiſi reſeramentam; ave clavis regni cœleſtis; ave noſtra conſolattix, quæ mærores ſedgi, & oppreſſörum moleſtias leniiſti, eunctasq ae oppresſtiones ſuſtuliſti. Salutat Virginem S. Ephrem. ſerm. de Laud. B. V. S. Ephrem. Ta enim, quaæ revera gaudio ſunt digna, agis, quæ ſaper eæleſtis lætitiæ vas &, atque receptaculam, nam per te gaudinm diſßen- ſatu omni creaturæ, genusque humanam, antiquam dignita- tem ecuperat, alloquitur Mariam S. Gregorius Taumaturgus §. Gregori- ſerm. 2. de Annunt. B. V. Hæc eòt enim,»cujus ſalatationis vex, & Us TLauma- i;ſos exultare facit in gaudio,quos materna aahuc viſcera clau- Luatgus. 122 22 dunt: . 162 Diſcurſus XX. dunt: quòd ſiparvuli nec dum natiianimalique facza eſt, ut Ma- ria locuta eſt, quid putamus, quanam fuerit cæleſitun erulta- 7io, cum & vocem audire, & videre faciem, & beata ejus frui Praſentid meruerant, perorat S. Bernardus ſerm. de Aſſumpt. B. V. Sußcit ceriè is, qui tui memoriam pièuſurpant,ipretioſisſi muam memoriætus domum, guiphe quæ ejusmodi latitiam Zariat, quam nullus eripere posſit: qudnam enim volauptate, quibus bo- nis non àimpletur, qut mentem ſuam, ſanctisſimaæ memoriæ prom- 5. Oannes ptüearias m effecit. ſuaviſlimn& ſcribit S. Joan. Damaſcenus Orat. DPamaſce- qe Dormit. B. V. Teſtis eſt conſcientiæ Deus, quod ſe quando cœleſti gratid largiente, exterioribus curis exemptus, laudibus Virgi- nis valeo! otas, vel per horutam occupari, tantä mentis lætitia ſancior, tantd interids ſuavitate perfundor, at cunctit vanitati- bus, & concupiſcentiis goneulcatisznil malim, aut appetam,quam gum ipſa Lætilis ſritu, ſs dareturs exilireſtatim ad Dominum: in ſordibas carnis adhiec, & mandi lato degentibus, 1àm lata convtιναςoâιιùn ejus zominis eontemplatione ſentire., teſtatur S. Ber- S. Bernar- dus. ls. S. Bernardi- nus Senenl. Mardinussenenſis ſerm. 3. de glorioſo Nom. Mariæ. Tandem ex- S. Bonaven- clamat S. Bonaventura in Stimul. amor. part. 3. cap. 19. Quis enimte non diligat, &Maria! reparatricem omnium, zmoris ca- minlm, puleherioremſole, dulciorcm melle, bonitatis theſaurum, honeſtatis ſpecelum, omnis ſank,itatis évemplum ; ommnihus es amabilis, vmzibus es affabilis, omnibus delectabilie. Gratiam no- tura. bis impetra Spiritus S. ut gratis conceptibus, deleclabilitatem tuam producamus. CONCOEPTIES I. ne Ab hæreditate paternàâ exlcuſus, & à facie Regis deme. cho. rito ſuo abjectus fnit, degener Regis David filius Abſalon, eè quòd patri ſuo rebellis, adhuc vivo ſeeptrum, coronam acre- ghum dolo primùm, dein bello eripere ingratus tentaverit. 2. Regum 1I4. cap. ſed prudentifſima mulier I hecuites, miſe- rO Abfol blonis ſtarui compariens, iratum accedit Regem, ac Hlio ejus ecxule adee potenter intercedit, ut hora adhuc illa, offenius Rex David placatus, filio ſuo Abſolonis digneè abje: —— 1beco pa 4 nrniruck edement Cona Thec ie! 05 gelalls, Cus fuit Pgoa N. rione du enridicnoſ omprehe Im, in utel memptib Giinm,adin ln regia emn lir e lin Angel lenpe ſoan 6 Yillimum, Mmanitera Uandicens: Ueetain pro rſod ſon ore ſolue, r! Cetidit Nepondet lnd cap.6 Nuhorilus un conte n ntem lic verdin Dhigini itaged de n Agel eatu/ Aye; he⸗/ — ſcegen lſtunenl, leulihl, n linn ertpretſe, latitiin cit enenhie Nmaſennn ihtanhte ludiuli ſi neuti ln cunetit enit et Azetiſigin timal Denn. Aptiſut tirl zreteltr. larix Iunlezt nriunthn itntitien len, Annii i, Cuun-. ſceltiͦcn sAbelne ColOnNN gandstenlhit Thecvican,, Cect Nep B Drhoni2 AbOost Maria Virgo cauſa eſt neſtræ lætitiæ. 163 abjecto paternam impertitus ſit gratiam, & commiſſæ in ſe ingratitudinis remiſſionem. Nonne hoc in caſu felix nuntia, ac clem entiſſima regii Principis advocata, prudentiſſima ma- trona Thecuites, abjecto Abſoloni inexpectatæ fuit cauſa læ- titiæ? Ob peccatum Adami, ab hæreditate coœleſtis Patriæ excluſus, & à facie Dei ſui, miſerrimus homo, æternum ab- jectus fuit, ſed ecce benigniſſima Mediatrix, prudentiſſima Virgo ac Mater miſericordiæ, humanà infelicitatis commiſe- ratione ducta ſeſe interponit, ac homini advocatam agens, Ppo- tentiſſimo ſuo fiat mihi ſeeundum verbum taum, Lucæ 1. Cap. incomprehenſibilem cum omni gratiaà & reconciliatione De- um, in utero ſuo virginali concepit, quo factum, ut qui prius contemptibilis, & abjectus erat homo ad gratiam Dei & ami⸗- citiam, ad inſtar prodigi filii paternè ſuſceptus, & ad indicibi- lem, regiâ ac imperatoria excellentiorem dignitatem, & ho- norem ſit elevatus: id quod docuit dilectum Chriſti diſeipu- lum, Angelus Domini, de quo in Apocalypſi, cap. 19. Vidit nempe Joannes accedentem ad ſe Angelum, veneratione di- gniſſimum, illum ergo profundè revereri volens, flexi poplite humaniter adorat; quod advertensAngelus de longinquo cla- mat, dicens: Vide, ne feceris, quaſi diceret: Noli me adorare, nectam profundè coram me te inclina, non enim decet; Cur quæſo à Joanne hororari Angelus recuſat, cum tamen tem- pore Joſue, hujusmodi honores ſuſcipere, non contrarieba- tur? Cecidit oſuæpronus interram, & adorans. Joſué 5. cap. Reſpondet purpuratus Eccleſiæ Doctor Cardinalis Hugo, in Cant, cap. 6. cum 8. Gregorio Pontifice, Hom. 8. in kvangelia. Temporibus Joſue in antiqua Lege, viderunt ſancti Angeli, quàm contemtptus, & abjectus à Deo fuerit homo; a ecreazurs tam contemptä, honorem Angeli ſaſcipitnt, at reverentiami nunc verò in novo Teſtamento (à tem pore ſcilicet, quo in ute- ro Virginis Mariæ, Deus homo factus eſt) nazuram huas mana me prius adeò deſpectam ſupra naturam angelieam in cœlo exaltæ- tam, Angeli intuenturi ided Angelus a Joannes tanquam a ereatu: d er Mariam ſupra Angelos dignificatätenere nei pit, 122 22 Ü2 g* A5 4 164 Diſcurſus XXII. & ab ullo homine, honorem amplius, & reverentiam acceptare perhorreſcit. Mariæ itaque Virgini adſcribat homo, quòd ex leviſſimo, dignior, Angelis, & beatior effectus ſit, ipſa eſt pru- dentiſſima illa Thecuites, quæ degenerera peccatorem, divinæ Majeſtati reconciliavit, eique gratiam impetravit, & gloriam. Ad literam S. Antoninus Part. 4. Tit. 1 5. Cap. I4. §. 7. Hæc eſi fguratè prudentisſema illa mulier Thecuitis, quæ ita ſapi enter advocavit apud Regem David, in cauſa Abſolonis, Vani, ſuperbi,; & fratricidæ, exulis facti propter tantam ſcelus in Jeruſalem, quòd induxit Patrem David, ad miſericordiam, erga filium, & ab exilio revocandum: Sic Virgo Maria, pro mundorebell, ipſi Deo, & occiſore fratris ſui, id edt, animi ſui, propter quod exul conſtituitur, à ſuperna Jeruſalem, ita advocat, & interpellat: ut Deumbatremplaceat, & onverſaum ad pæ‿itentiam, & gloriam inducat. Si ergo revocatus ab aulæ tantum regiæ exilio Abſo- lon, Thecuitidem ſuæ recognovit cauſam lætitiæ, certe ab exi- lio aulæ cœleſtis ad gloriam æternam revocatus homo, Ma- riam Virginem, cauſam lætitiæ indicibilis, in ævum ſat depræ- dicare non poterit. CONCEPTUS II. A potentiſſimo Rege Aſlvero, ſuper univerſam Judæo- rum gentem, ſententia mortis decreta eſt, & litteræ ad exe- quendam miſiæ ſunt, per omnes Regiones ac Provincias Re. gis, menſis, ac dies, executioni determinata; ſed eccè ſubitèò ſpecioſiſſima Regina Eſther profundiſſima humilitate pedi- bus Regis provoluta ſalutem obtinet, vitam Jjudæorum conſer- Vat, quin & regium impetrat conſenſum, ut decreta mor-⸗ tis ſententia quam primum revocentur, litteræ executionis re- laxentur, undique Judæis gratia Regis promulgetur, & venia; quo factum eſt, ut per integrum regnum univerſi populi magnoperè lætarentur. Omnisque civitas exultavit & lata- ta eit; Judæis autem nova lax oriri viſa eft, gaudium, honor, & 1Tripa diem, apud on, n es populos, Irhes, at que provincias, gquceng, Regis Pratepta veéniebant, mira exultatio, ebpula, atq; onvivia, &lr. . — ſitu cie leiuit ino dommt Erſaeſtap ſanitgen Deiſubjacen ſetd debita ſfcientere pen geſher gudc ſpecio ti Virge gunibus, al ficiimus on deſinat Urpetraver on quiſp Mionelubl ninalabſet Kkociplon Ile Elexee Ulnexaſit, 4 Lementiſfin ecit on rimtant,⸗ ur on ſo Npo morti lum kther 1 8 welie Poneclient A100 umen forti Ui Poſte —— küiſtctletel omnd adte n cker ndreni rit Kgorin 1487 g e ita ſſian ib ati ſhnt in onin nejenflin nunlinetii Oileſſelu tian in egirerlioli itſe elethe Atus horo erocRhc⸗ . bniretlinmen Elicenrth eion d tarh Ahummiiueſte NdeoniNet Ir Celtun Aretecninin lgerwn Ken ubifaſ ae uni0 ,uCvonglkt vinridhl,1 tſili G. Maria Virgo cauſa eſt noſtræ læatitie. 165 — & feſtus dies. Eſth. 8. cap. Quis hujus univerſalis lætitiæ cauſa Judæis fuit? nonne Eſther? A ſupremo Rege regum, ac Do- mino dominantium, ſententia mortis æternæ in peccarores deciſa eſt apud S. jacobum cap. 1. Peccatum, cum conſa mmatum fuerit, generat mortem. Omnes, peccatores nos eſſe, ſtrictiſſimo Dei ſubjacere judicio fateamur; peccaſſe nos, certi ſumus, an verò debitam præſtiterimus pro peccatis ſatisfactionem, an ſufficienter contriti fuerimus, incertiſſimum: ne per hoc ta- men deſperemus, ſed indubitato nobis eſſe ſinamus ſolatio, quòd ſpecioſiſſima Eſther, Regina cœli ſuper omnes ſpecioſa, Maria Virgo Dei Mater, pro omnibus ſe invocantibus, etiam gravibus, ac abominabilibus peccatoribus apud Filium ſuum, ſtrictiſſimum aliàs judicem, humiliter, ac potenter intercedere non deſinat, donec illis gratiam & miſericordiam actualiter impetraverit, quam expertus eſt Theophilus, grandis ille pec- cator, qui ſpe lucri temporalis, & terrenarum dignitatum am- bitione ſublimis, Deum abnegavit, ſeſeque diabolo, corpore & animaâ ſubſeripſit, læſæ Majeſtatis divinæ, ac mortis æternæ, vel ex hoc ipſo reus, hic tamen impius ac ſceleratus cum aliis adhuc mille & ſexcentis gravioribus peccatoribus, damnationis pœ- nam evaſit, abnegationis Dei veniam adeptus eſt, Mediatrice clementiſſimà, cœleſti Eſther Mariâ. Seraphicè in hæc verba incidit S. Bonaventura, in ſpeculo lect. 5. Eſther noſtra beata Maria, tantam gratiam coramkkege aterno impetravit, quòd per hanc non ſolum ipſa, ad coronam pervenit, ſed etiam generi hu- mano morti addico ſubvenit. Diſcat vel ab Hebræis, cœleſtem ſuam Fſther Mariam invocare Chriſtianus, ut per ipſam ſalvus fiat, & meliore jure, ac illa Eſther olim Judæo, Virgo Maria, in agone clienti, erit cauſa lætitiæ. CONCEPIUS III. ArQà obſidione ab Holoferno obſeſſà eſt Bethulia, quam tamen fortis matrona Judith ab obſidione glorioſiſſimè libe- ravit, poſtquam inimicorum turmas pertranſiens, detrunca- L ZzZ 272 3 tum 176 6 . Diſe urfus XXII. — — — L tum propria manu Holofernis caput, victrix retulit, eoque non exiguam anguſtiatis Bechulienſibus lætitiam cauſavit, quod vel ex eàâ maximè laude poteſt abundè colligi, quam li- berari ab obſidione cives, reduci ſolemniter decantaverunt. Benedixerunt iltlam omnes, unä voce dicentes: tu gloria Jeru- ſalem, tis lætitia Iſraël, zu honorißcentia populi noſtri. Judith. 15. cap. Num potuit olim tam anguſtiata fuiſſe Bechulia, quam noſtris temporibus, Deo permittente, an guſtiata fue- rit Chriſtianitas? Anno milleſimo quingenteſimo ſeptuageſi- mo primo, Venetos invaſit numeroſo exercitu, armisque po- tenter obduxit Selimus Turcarum Imperator, & quamvis cum Philippo ſecundo Hiſpaniarum Rege, Papa piæ memoriæ Pius V. paternè auxiliares anguſtiatis miſerint populos, armis ta- men ac viribus longè ſugerior Chriſtianis Turca erat, ita utcoc- cumbere in conflictu, Chriſtianis prudenter timendum fuerit; ſed fortiſſima Judith: Virgo Maria, ad pugnæinitium, Gene- 8 Pug rali exercitus oanni de Auſtria, evidens auxilium ferens, ap- paruit, nam inopinato ventus contrarius Turcis exurrexit, quid de tormentis bellicis Chriſtianorum ignem, & fumum in fa:- ciem inimicorum percuſſit, ut naves chriſtianorum amplius dignoſcere non valentes, ſe ipſos intra ſe invicem occiderent, ac mactarent, quà ſtrage cruentia, Turcarum millia triginta ceciderunt, octodecim millia captivata, quindecim millia ca- ptivorum chriſtianorum liberata, centum & ſexaginta,unum- magnum, ducenta & quinquaginta tormenta bellica, ac tan- dem centum & octoginta galeræ à Turcis occupatæ ſunt. Ka⸗ ra de tot millibus Victoria, non alteri utique, quàm fortiſſimæ, quaæ in exercitu Auxiliatrix viſibiliter apparuit, Juditch Mariæ „ . . . 2 ₰ C. . ViIrgini grato animo adfri ◻ 2 7 inexplicabilis fuit ciula lætitiæ, digniſſima, quam victores illi benedicant dicentes: Ta gleria Hiſpanoram, Za latitia l eneto- rum, tu magn'ficentis popali ehriſtianis Maria de Piczorid. In quantis anguſtus inclyta verſabatur Auſtria Anno milleſimo ſexcenteſimo octuagefimo tertio, quando idem immanis ac abjuratus hoſtis Chriſtianitatis, ſupra ducentis virorum milli.- bus, =— benda, quæ Chriſtiano illi populo, —— o⸗ Vien⸗ unicihe Cque coe Uyetflii Eeroil vormnentot UsTyrant lnibori Atlle, he Venptenb⸗ Dhicoorle Ullima Ncitrorun insAute Plit 31. jendidau neoctidit nlyten, ther.) Mnigin he Roma oelngge bunalis, lrr dem e t, ur mo Upeiratati e nempe bſegnißee lnelktera Dhon⸗ Gdixe Ohomin, P lo Dens — Steoluenn itam aniſt olig⸗ gunk Gecantrnenn 14 lri lumfri t Kulle etm anzolinntn noletu armae, Kquuntben enenoieli Opolopnnig Ncdetatiuun Gimencvnken einitinm, gliumm ketent tesetuntentg d Akomnntt hanorumm icemn oetter Un kollur indecimni⸗ ſeraginupne a bellcuri⸗ , Uümdin id cttk tanocipole acn ridossl Isltii riece MN 1Aunomn 61 Gemninnmm sNorn 4 Maria Virgo cauſa eſt noſtræ lætitiæ. 167 bus, Viennam Auſtriæ Metropolim, ac Cæſaris Romano. Ger- manici Reſidentiam arctiſſimè obſedit, ac tertio jm menſeun- dique coanguſtavit, dicat jam univerſus orbis, quantà lætitia ſuperfuſa fuerit, tota, cum anguſtatâ Civitate, Patria, dum per generoſiſſimos Germaniæ Heroës cum detrimento omnium tormentorum bellicorum, munitionis: ac tentoriorum ſuper- bus Tyrannus in fugam abactus, atque ab ejus obſidione Urbs ipſa victoriose eſt liberata. Sed quàùnam die menſis, Viennæ afflictæ, hæc triumphalis felicitas obtigit? duodecimàâ menſis Sempternbris, infra octavam Nativitatis beatæ Mariæ Virginis, ab hac cœleſti Aurorâ Viennæ dies tam ſerenus illuxit, iſta fuit fortiſſima Judith, quæ inimico Chriſtianitatis facta eſt terribilis, ut caſtrorum acies ordinata, Viennenſibus autem electa, ut Sol totius Auſtriæ & Cauſa lætitiæ. Subſcribit S. Antoninus Part. 3. Tit. 3 I. cap. 4. pſa eſt ila ſandta Judith, quæ & mag nämi- ſericordid ad vopulam ſaumeum magnàprovidentiä & fortita- dine occidit Holofernem ferocis:ſivium, obſidentem & captivare volentem populum Dei, Et B. Albertus Magnus in Bibl. Marian. lib. Eſther. Num. 7. ſa eſt gaudium n zſtorum, & tripudium omnu m Beatorum, CONCEPILIIS III. Romanis olim cauſa lætitiæ littera , fuit; etenim quan- do delinquens damnari debebat ad mortem, ſupra portam Tribunalis, live Capitolii duas haſce litteras ſeripsere: M. R. quæ idem erant, ac: Mortis Reim: Lriſtantes litteræ: utpo- te, quæ mortern captivo indicabant; Verùm, ſi gratia reo impetrata fuit, litreram A. inter prædiclas litteras M. R. Po- ſuere nempè M. 1. R. quibus vita condonata reo annuntiaba- tur, ſignificabat enim: Morte Abſolvitun Rens. An non reus hanc litteramn , lætus ac hilaris in portà Capitolii aſpexerit? an non dixerit faæ eile cauſam lætitiæ?“ ſub pona mortis, pri- mo homini, ne comedat de ligno ſcientiæ Doni & mali, in Pa- radiſo Deus prohibuit; In quàan , borà comederis ex eo, morte 52 % Epilogus. 168 Diſcurſus XXII. morieris. Gen. 2. cap. Quia verò malitiosè contra hoc præce- ptum Domini egit, & prohibitum comedit fruéctum, factus eſt Mortis Reus, litteras haſce M. R. in portà tribunalis divini cum poſteris triſtis aſpexit: at verò in Novo Teſtamento, homini gratiam apud Dominum, Maria Virgo invenit: Iuveniſti gra- tiam apud Deum Lucæ 1. cap. hinc Gabriel Archangelus à Deo miſſus eſt, ut ſalutationis ſuæx Avæ, quaſi à Væ, præfatis litteris M. R. lætificantem litteram A. interponeret, MdRIA, id eſt, Morte Kternà Reus Inferni Abſolvitur: atque indicaret, Væ, il- lud mortis æternæ, quod ſuperbiâà ſuà Eva intulit generi huma. no, cauſa triſtitiæ, à “α mortis æternæ, humilitate ſuâà abſolve- rit, eidem humano generi cauſa lætitiæ, Virgo Maria; quod ſa. luberrimum nomen retrogradè invocat Marianus Cliens: Aß Inferno Redime Animam Meam. edoctus à Richardo à S. Lau- rentio lib. I. de Laud. B. V. cap. 2. Sicat nomen JEſu, melin ore, in aure melos, in corde jubilus; ſee & nomen Mariæ. Ad depellendamigitur de corde noſtro omnem triſtitiam, veræ lætitiæ Cauſam, Mariam Virginem in pectoribus noſtris circumferamus, eamque conſolati invocemus, cum venerabi- li Patre Joanne à IEſu Mariâ. Tom. 4. Epiſt. ad B. V. Eja, per cor tenerrimumlInigeniti tui rogamus ze imprime intimo animæ no. ſtræ centro, dulce ſuper lac & favum., nomen tuum, quod ſcilicet ibi nos conſervemus, robusq; ex illo deſumamus, nosq; inſaper di- ghare, regali ſigillo Mariæ, quod undiq; cumferentes, digno- ſcamur emptitia mancipia taa, nec proindt cogitemus, loquamur, aut agamus quidpiam, quod non protinus in te dirigamus, ſub. limiſſma Regina! invicta fortitudo! & cordialisconſolatio noſtra. Amen. Virgo Maria! maris, vel à nomine, ſtella vocaris, Vitctrixw triſtitiæ, Cauſaq; lætitic. Quite ſalutat, ave nomen repetitg ſuave, Dulci prole ſove, cordis amara move. — DI Mairiu Ir tere 9 der. Virgos dedita, Gellium me lnſbusejus adhllimaine Gnit cor- olb 5. de mminunam fin Pepiriruale e Contetnp, IIO mags Pbiuein nics elet nd ur conte Minitatis Va Nrhbiamus.D⸗ Otunen, un en er in ſen, agerit, aut Unſuslid , d uen ſlllinit nhluretur De utigilan N neuguigil Krllarone Guun, letin — rühoege, Ducn llre lsciyitien hemno, hon, weyſige kungelutde Pratitglern MIANliid ludicnenn teneutun Aeſod eon laruz ot AnsClene, Uurdoidl, lſis len . nemntritin Gorbuunt Soumfenrt elin utinnane , lat i ſerente , ſnuhftin Ai,iunt i eNunt ltovin he, de Fxaltatione B. V. art. 2. cap. 3. oaνραaHW†⅓[02Jaäis cogitationibus exer- — S8) en 169 èl DISCURSUS XXIII. Maria Virgo tota quanta est, vas ſpirituale. N Er revelationem habuiſſe teſtantur S8. Bonaventura in gxordium. * Spec. Virg. cap. 7. & S. Bernardinus Senenſis, quoòd Virgo Sanctiſſima divinæ contemplationi adeò fuerit dedita, ut non tantùm noctes integras in oratione, & cœleſtium meditatione inſumpſerit, ſed etiam dormiendo, & ſenſibus ejus ſomno obrutis, piè contemplando anima ejus ſanctiſſima indeſinenter vigilaverit, canens cum ſponsâà: Ege dormio, & cor meum vigilat. Cant. 5. cap. Sic etiam P. Cani- ſius lib. 5. de Beatà Virgine, omninò judicat Dei Matris vitam continuam fuiſſe extaſim, atque contemplationem, vitam planè ſpiritualem, etenim ſi donum hoc dulciſſimæ, ac conti- nuæ contemplationis, in creatione Angelis conceſſum fuit, quantò magis Virginem ſandliſſimam, quæ Dei Mater eſſe de- bebat, quæ in Reginam Angelorum prædeſtinata, in ſponſam Spiritũs S. electa fuerat, divini amoris incendio inflammaverit Deus, ut contemplatione divinàâ ſpiritualem agens vitam, Vas Divinitatis, Vas ſpirituale efficeretur. Sanctos deſuper Patres 88. Patres. percipiamus. Dormire, non prius ecupiditæs, quàm neceſſitasfait, & tamen, cum gquieſceret corpus, vigilaret animus, qui fye- quenter in ſomnis, aut ſomno interrupta continuat, aut diſpo- ſita gerit, aut gerenda pronuntiat. de Virgine teſtatur S. Am- 5. 4mbre- broſius lib. 2. de Virginibus. Beata Virgo ad tantam contempla- us. tionem ſublimitata eſtzut gerfectus, etiam in ventre Matris, con- templaretur Deum, quàm anquam fuit contemplatus aliquis alius vigilando, ſicut ipſaCant. 5.teſtætur, dicens: Ego dormio, & cor meum vigilat. ſcribit S. Bernardinus Senen ſis Tom. 4. ſerm. 6. Bernard. cebatur, detinebatur tantuùm in ſæculocorpore: affects aut em, Aaa aaa α Diſcurſus XXIII. 8nuznti & mente commorabatur in cœlo. perorat S. Laurentius Juſtinia- us Juſtin. nus ſerm. in Aſſumt. B. V. Et iterum Tom. 3. ſerm. 36. tertia Parte. I contemplando Deum, & cuncta creata, plusquàm Pau- lus Mpoſt olus rapt as, ſine comparatione: quia ſi eſſent tot Pauli, quot ſunt creaturæa, non attingerent ſaum contemplari, nam Paulus fuüitVas electionis, Maria füit VasDivinitatisiguia nulla creatura, tantum amat, nec tantüm timet Deum, quantumk irgo glorioſa. Tota in Deo exultar, totusq;dpiritus ejus, in Deo gaudet, & tota ejus anima Dominum magniſicat, & collaudat. diſerté lo- .. ldephon quirur. S. Ildephonſus ſerm. 2. de Aſſumpt. B. V. Hæc Tirgoiſuis ſus. œum precibus, traxit à cœlo, hæc ſuis meritis & virtutibus, ut in- §. Bernar- gait . Bernardus, &laminvaſit, & in ſui amorem, Prophetaæ cæ- dus. leſtis animum inelinavit, quem in ſui uteri domicilium, novem §.rkomas menſibus hoeſst tavit profunde perpendit S. Thomas à Villa No- 2 và Conc. de Partu Virginis, Tu & Vas ſpirituale, gratiam Spiri. tusS. mentibus noſtris infunde, ut vitam tuam ſpiritualem, piis ac devotis Conceptibus meditari valeamus. CONCEPTUS I. Confirma- Secunduům principia Doctoris Angelici, S. Thomæ Aqui- a ſeu De. natis 3. Part. Quæſt. 27. Art. 5. in Corp. Quautò aliguid magis appropinquatprincipio, in quolibet genere, tantò magispartici- pyat effectum illias Principiti, & qualitatem: ſic docet Diony- ſius Areopagita cap. 4. de cœleſti Hierarchiâ, quòd Angeli, qui proximiùs Deo aſſiſtunt, ut ſunt Cherubim & Seraphim, ma- gis participant de bonitatibus divinis, quàm unquam partici- pabit homo, in zelo ferventiores, ardentiores in amore ſunt. Ex hoc principio, ſequens non ineptè formari poteſt Difcur- ſus: Chriſtus origo eſt omnis perfectionis, virtutum ccœleſti- um, ac ſpiritualium meritorum exemplar, charitate ardet, ut notat Apoſtolus Paulus I. ad Hebr. cap. 1I2. Deus neſter, ignis conſamens eſt. Chriſtus pro honore Patris ſui cœleſtis, Zeclosè efferveſcit. Zelator eſt nomen ejus. Chriſtus in oratione vigilantiſſimus. Fernoctabat in oratione Dei. Luc. 6, cap. Chri- ſtus 4 M⸗ ſtwinjefum pntadle Alugiten miſind npoenis un li 63. nipir non hat Uerfllionis omorigini; gopptopine nim Matre Nru Virgo ilſſima: M Nentiſſima ntſimnan Mlhertatee⸗ lcolos lxti obroſiuslid 1laeriptay lurefulget e⸗ exempl. reſa grol. liatijglen, nium ſit diſ⸗ Minelia; VaZ AAprop Dbicionav Ugel Gabrie Gatipleua. hnimmenlum Mtun addi⸗ nlfiit rat hn uteſ — eitsaltt⸗ eimn,30.teti nuugtrde euttl mtengn, ihthglinl ngbetuntne 17netgtd, udat Elene V Hemti Uirtutitune emylrkeut niciliumtnn omaa genuni nſpiruulen Thonete itholſettel gle e Cocet D- dezttl A Senohunn Uogtangni zin anneln ipoethl⸗ jtoromncrtt. chtiene 11 Deli nb li d ltvincn ucbc 1 Maria Virgo tota quanta eſt vas ſpirituale. 177 ſtus in jejunio, & abſtinentià ſtrictiſſimus. Cumjejunaſſet qua- graginta diebus, & quadraginta noctibus. Matth. 4. cap. Chri- ſtus Magiſter humilitatis, & manſuetudinis. Diſeite à me, quia mitis ſam & humilis corde. Matth. II. cap. Chriſtus in maxi- mis pœnis, ac tormentis fuit patientiſmſimus. Non aperuit os ſuum. Iſa. 53. Cap. Chriſtus voluntariè pauperrimus. Filius ho- minis non habet, ubi reclinet caput ſuum. Lucæ 9. cap. tantæ perfectionis, tot virtutum cœleſtium, tot meritorum ſpiritua- lium origini, & exemplari Chriſto Eſu, nemo mortalium ma- gis appropinquat, quam Maria Virgo, Mater Chriſti; Quis enim Matre proximior eſt Filio? ergo inter omnes homines Maria Virgo Deipara perſectiſſima eſt, vircuoſiſſima, ac ſpiri- tualiſſima, Maria, inquam, in Deum & proximum charitate ardentiſſima honoris divini zelo ferventiſſima, in oratione, vi- gilantiſſima, in abſtinentià, & jejunio ſtrictiſſima, voluntarià paupertate exemplariſſima, humilitate Deum placavit, patien- tiâ coœlos lætificavit, caſticate Angelos ædificavit. Mellifluè S. Ambroſius lib. 2. de Virginibus. Sit vobis, tanquam in imagi- ne deſeriptakyirginitas, vitaq;beatæ Mariæ,de gadivelat in ſpe- culo, refulget ſpecies caſtitatis, & forma virtutis, hinc ſumatis licet exemplavivendi, abi tanquam in exemplari, magiſt eria expreſſa probitatis, quid corrigére, quid eſfugere, quia tenere debeatis oſtendunt ttalis enim fuit Maria, ut ejus unius vita, o- mnium ſit diſciplina. Imitanda ſine numero offerens merita ſpiritualia, Vas ſpirituale. CONCEPTVS II. Ad propoſitum meum, eſt profundiſſima ſpeculatio Se- raphici Bonaventuræ in Speculo B. V. Lect. ſuper verba Arch- angeli Gabrielis in ſalutatione Virginis benedictæ prolata: Gratiâ plena. De hâc gratiâ, ejusꝗque plenitudine, Vas ſpiritua- le immenſum, Virgo Maria ex ipſo contextu, tam clarè perci- pitur, ut additione ulteriori verborum non egeat. Immenſs certèfait gratia, quaà beata Virgo fuit plena, immenſum eni m vas non poteſt eſſe plenam, niſi immenſum ſit iſtud, quo est Aaa aa a 2 ble- Piſcurſus XXIII. . 172 — plenum. Maria auten Vas immenſiſwimum fuit, ex quo illam, qui niurdl cæ lo major eſt, continere potuit. Quis eſt cælo major? certè e, „Ailte de quo balomon: ſi cælum, & cœli cælorum, te capere non pocſſunt, ſlilhuit quantò magis domus hæc, quam adificavi? Non atigq;, domus per ujtun u . Salomonem adifizata, ſed domus per illam ſignificata, Deum ca- liſiinnac perepotuit. Tu erge immenſisſima Maria, capacior e cœle, quis Slhutes quem cæœli capere non poterant, tuogremiocontuliſti. Tu capacior dli⸗⸗ es mundo, quia quem totus non capit orbis, in tua ſe clauſit viſco. miftind. ra,factas homo. Si ergoMaria tam capaciſſima fuit ventre, quan. iznulien, 1àmagis mente? & ſicapacitas tam immenſa fuit gratiâ plena, lltniluhe oportuit utiq; qaòd gratia illa, quæ tantam implere potuit capaci- liummhe tatem, eſſet immenſa. Virgo Maria igitur corpore, & ſpiritu emmm, gratiâ plena, Vas Divinitatis, Vas ſpirituale immenſum eſt, lemſed etia Non minus ingeniosè combinat verba Gabrielis Archan- eirare, Der geli S. Bernardus ſerm. 4. ſuper Miſſus eſt. quam enim cole- Cosguead⸗ ſtis Nuntius gratiâ plenam ſuperius ſalutaverat, eidem mox ſu- lot exident peraddit dicens: Spiritus ſanctus ſuperveniet in te, & virtus Al- lono Deum 1iſimi obumbrabit tibi. Lucæ 1. cap. Numquid non Spiritus è8. monimuma gratiarum dator eſtt an potuit repleri gratià, & necdum habere tierpeſde Spiritum ſanctum:? ſi autem jam Spiritus S. in eâà erat, quomo- Nenraeran do adhuc tamquam noviter ſuperventurus repromittitur? ad lollu, quid ſuperveniet in Mariam? ut gratiam conferat? ſed quam liberiv toi gratiam dabit 8piritus S. ei, quæ jam eſt gratiâ plena? cum ple- enifiat, na jam ſit, quid amplius dabit ei ſuperveniens Spiritus S. datdor mullſcbeth gratiarum? ſubtiliſſimè reſpondet idem Sanctus: Salutatione penon voc⸗ angelicâ plenus gratidâ erat venter Mariæ, repletus Wuigenito Hammo Ve Filio Dei, Chriſto eſu. in hanc Filô Dei jam plenam gratiarum uminit ee Matrem, ſupervenit Bpiritus S. Et ſicut Fiüius Dei replevit ven- P , . neiherultan, trem, ſic Spiritus S. replevit mentem Mariæ; Itaque benedicta Kahr inter mulieres Virgo Maria, corpore & anima, ventre ac men- lrman- te, carne & ſpiriru, gratiâ plena eſt. Verbis prægnantibus aſ- leiczie, ſenti- — — ex u ilin ajetene, erenin in nutit nnue frare, Dung eiyatchiß lſiluigt⸗ 4 ſllilſtr, ſi venmgt ſit rmtiiſir ehntufegt orpore a amenhdmt, I. Gebrielsans vacn enind dneidemnan inteCN bidnondpin Vecdunhte Helerthſht eprompigint fem, ſimn ipemiang Springin As: Glg ete en jenam giim Diirelluhit luce Ueleni Gmmmte, Urvont. Nregnn Maria Virgo tota quanta eſt vas ſzirituule. 175 — ſentitur S. Laurentius Juſtinianus lib. de caſto Connubio, cap. 9. Quidquid honoris, quidquid dignitati, quidquid meriti, quidquid gratiæ, quidquia eſi gloriæ, totum fuit in Marid: ma. gna cum naſcitur, major cum concipit ubig, ſancta, ubig bplena, ubiq; imaculata, ſancta quidem mente & corpore, plena gratid & virtute. & S. Hieronymus Epiſt. ro. de Aſſumt. B. V. tom. 9J. Qualu, & quanta eſſet beatalVirgo, al Angelo divinitus decla- ratur, eum dicitur: Ave gratiäplena, Dominus tecum,benedicta za in mulieribus: talibus namq; decebat Virginem oppignorare muneribus, at eſſet gratiäplena, qua dedit eœlis gloriam, terris Dominum, pacemq; refudit, ſidem gentibus, finem vitiis, vitæ or- dinem, moribus diſciplinam. Vas ſanétitatis, Vas ſpirituale. CONCEPTUS IV. In bono, non ſolùm per ſeipſum perſeverare usque in fi- nem, ſed etiam alios ad ſimilem perſeverantiam exemplariter incitare, Deum non ſolùm perſonaliter laudare, ſed obvios quosque ad laudem Dei animare, nonnè ſpiritualis animi, ſigna ſunt evidentia? Maria Virgo tam conſtanter perſeveravit in bono, Deum ſuum tam iteratis vicibus laudavit, ut ſimul etiam proximum ad bonum ædificaverit, Dei laudes reddendas, effi- caciter perſuaſerit. Sic de eà referuntActaAp oſtolorum I cap. Hiomnes erant perſeverantes uxanimiter in oratione, cum mu- lieribus, & Maria Matre Tkſau. Vix ac Maria domum intravit Eliſabeth, ſuuũmque devotiſſimum intonare coepit Hymnum: Magn'ficat anima mea Dominam. Lucæ I. cap. cum ea tota do- mus Eliſabeth magnificare Deum, atque in ejus laudes erum- pere non vocat, quin & Joannes exultare in utero Matris, & incarnato Verbo, reverentiam & honorem exhibere, non in- termittit. Exce enim, ut facza eſt vox ſalut ationis tuæ in auribus mens, exultavitin gaudioinfans in utero meo. Ipſa mater Eli- ſabeth, prophetico ſpiritu abſcondita prædicere, Mariam Dei Matrem appellare, fructum ventris ejus incipit benedicere. Er repleta ettspiritu s. Eliſalbethi & exelzmavit voce magna, &di- Aaa aa a 3 XiI; Kgilogus. 174 Diſcurſus XXIII. xit: benedicta tu inter malieres, & benedictus fructus ventris zui, & unde hoc mihi, ut veniat Mater Domini mei ad me Sed & Ppater Lacharias eodem ſpiritu plenus, benedixit Dominum, dicens: Beneædictzus Dominus Deus Hraël, quiaz viſitavit, & fecit redemptionem plebis ſuæ Iſrazël. Cum emphaſi concludit S. Am- broſius de Inſtit. Virg. cap.7. Tanta erat Mariæ Virginis gratia, ut non ſolum in ſe gratiam Virginitatis ſervaret, ſed etiam his, guos inv'iſéret, int egritatis inſigne conferret; viſitavit Joan- nem Baptiſtam, qui in atero, pritsquam naſceretur, exultavit, 2d vocem Mariæ exultavit infantulus, obſoquatus, antequàm Cenitus: Tot nimirum in domo Eliſabeth de Vaſe ſpirituali Ma- rià Virgine, dona Spirits S. liberalitate maternâ effuſa ſunt. De Vaſe hoc ſpirituali, & immenſo Divinitatis Chriſti, gratiis & donis ſpiritualibus ſapereffundi ſperantes, recurra- mus ad Virginem ſanctiſſimam, Dei Matrem, eamque devo- tiſſimè invocemus cum doctiſſimo Idiotâ de B. V. Part. 14. Contemplat. 97. O Vas miſericordiæ, ad te recurrimus nos vaſa contumelia, plena lutofœtidisſimo, diverſorium vitiorum: ſed piisſima Virgo Maria, ſcimus te habere tantam miſericordiam, eNX qud qui plus haurit, plus de ed in te inveniet: digneris nobis eam dare, per quam mundare posſimus vas noſtrum immundam, ut de vaſe contumeliæ fiat vas gratiæ, & in fine cum omnibus danctis gloriam obtineamus ſempiternam. Amen. Wiritu concepit V'irgo, quem carne recepit, Vas fuit ergo Dei, ſpwrituale mei. Sc, ubi vult, ſpirat, quis non te, Maria! requirat, Ut ſupra nos fiamen, ſpiret amoris, Amen. 05) a ( Lee 2 6 77 /00 DI AMuriu Tpo tus! enir leas nur 1 g Monmortali Deusimmor pinem be Pomorare vo U potuid N (allucnp Kterræ core Mols ipſe in Mpam, terte Angelis ndi depon⸗ lyde anic luuleyhrcſa⸗ mivere,gua men rede, Matrem, 65. Pkaids Uelarie, g 6 guld ven yet, pye⸗ hahingo⸗ . em ſui ſi nllexd eſt, — rdktgenn neiatmd rit Donminn lemnizo Dncloctd irginignte etſel nund 3 niſmiſe fetun exttn Att⸗ iftfi aleſoninil tniefflſn ipigiencsci erantes tert meimaſletn de N.,dnn urriniur t alticyun nniſenunte ier roir ruminrir fur un ti ghi 1ndi Aen. 36 )14 8 175 Be E S ;8 38 6 B :8e . 6,,:8, e B8 838 8 DISCURSUS XXIV. AMarial irgo honoratah Deo, honorabile vas eſt. Tpopulo ſuo honorabilem Mardochæum, rex Aſſve- Exordium. rus redderet, ipſe cum honorare dignatus eſt, ſtolà et- enim regiâ indutum, atque equo impoſitum, per pla- teas Civitatis duci, & exclamari juſſit: Hoc honore con- dignus eſt, quemcung, Rex volnerit honorare. Eſth, 6. cap. Non mortalis tantùm ac terreſtris mundi hujus Monarcha, ſed Deus immortalis. Rex regum, ac Dominus dominantium, Virginem benedictam multiplici honore in cœlo ac in terrà: honorare voluit, in Matrem enim elegit, & magis honorare non potuit, Nuntio angelico ſalutari fecit, corpore & animâ in coœlos aſſumpſit, ad dexteram ſuum collocavit, in Reginam cœ- li & terræ coronavit: honore ergo digna eſt Virge Maria, quam Deus ipſe in cœlo ac in terrâ adeò voluit honorare, omnibus, inquam, terreſtribus, ac cœleſtibus creaturis, hominibus nem- pè & An gelis honorabile Vas. Encomia ejus 88. Patres venera- 88. Patrez. bundi deponant. Qais mortalium, niſi divinoillaſtratus Ora- culo, de anicaâ Dei & hominis Genitrice, quidquam modicum, ſeis grande, praſamat edicere, imò zon timeat banc pellutis labiis nominare, quam Pater miſeric ordtarum, & anl ſacula Deus, per- petuam pradeſtinavit inyirginem alsg 2 . ma m, Filtus raelegit en Matrem, dpirituss. novAàgratta domicilium praparavitlcum reverentiâ quærit S. Bernardinus Senenſis ſerm. 2. de SS. nomi S Bernardi- lus elebtonis pyennatns nussenenſ. ne Mariæ. Sde Pauluse Aiionis ves cognemiva 5 ſt, propter- ez, quod venerabile Chr’ſtinomen, ab'que terray am cirtum- ferret, &ö promulgaret; qualénam Vas cenſenda eit Dei- para Firgo, guag non Manna, ut Urna illa aurea, ſed ſten panem, què ſdelibus in cibum & potum exhibetur, atero complexa est. panegyricé perorat 8. Baſilius Seleucius Orat. S§. Baſilius de Seleucius. 1776 – Diſeurſus XXIV. *Antonius de Annunt. B. Hec fait d Patre vocata per Angelum in ſpon- S. Bonaven- tura. S. Epipha- nius. Confitma- tio ſeu De- ductio. am, at Rebeccaper Eliezer procuratorem Abrahæ in con jugium Iaaec: à spiritu & ſanktificata ab omni titillatione Poſſibili quan- tamcung minimä: à Filio ſuo magnificata, ſic ut altior dicere- tur, omni ente ſinito hæc est ab Angelo venerata, deſiderata4à Patriarchis,a Prophetis prænuntiata, quaſita äRegibus:à Sacer- dotibus ſigurata, exaltata ab Apoſtolis, Matyribur admiranda, luxConfeſſoribus, dlirginibus imitanda, & invocanda a cundkis natinnibus, qisa ſib cœloſant. Serm. 4. Tit. 1 5. Cap. 22. §. 8. Ma- riæ Deus praparavit grandem gloriam in oœlo, at ſicut fuit gran- dit in merito,ita etiam grandis eſſet in præmio. Seraphicèſpe- culatur S. Bonaventura in ſpeculo B. V. Lect. 2. Sicut incompa- vabile eſt, quod geſit, & ineſfabile donum, quod percefit, ita in- eſtimabile atque incomtrebhbenſebile Praæmium & gloria, non dico, int er cæteras ſacras Virgines, veram etiam ualtra omnessancktos, uampromerutte pervenit zamq, ad'e*lipalatium beata & glo- rioſa, abi C&hriſtus sponſus Eccleſeæ, intra thalamum collocavit eam, in dexterâ Majeſtatis,ibi ſiquidem eam aſſumpſit præcellen- 1 ſimam inter primos, abi juxta David vocemiſtat Reginaà dex- tris Dei in veſtita deaurato, eirgumdata varietate, laudabiliter quitur S. Epiphanius ſerm. 2. de aſſumpt. B. V. Tandem con- cludit S. Epiphanius ſerm. de laud. B. V. Virgo ſublimior Angelis facte eſt, ſaperior ipſis Cherabim & Seraphim, placensChriſtohkegi 4 Deo in honore habita, tanquam ancills diena, & Mater. Ho- norabile igitur Vas eſt, quam Deus ipſe voluit honorare, cujus & nos digniſſimo honori, imploratà Spirits S. gratiâ, ſpecio- ſos Conceptus humiliter ſubjungamus. CONCEPTIUS I. Ad creationem mundi proceſſurus Deus, quam vis crea- turam, unico & ſolo Fiat produxit, ac creavir. Fiat lux, & faca eſt lux. Gen. I. cap. Una nihilominus ſecuta eſt crea- tura, nimirum Adam, in cujus creatione, modum hunc lo- quen- Mer —— (enli D pinemad i producen 4 Ciric⸗ gciam Germodern ninempciri reyolvic) Criſtum D imini, fat HinderCalan i0F ot⸗ unevenen 1CeAnnun mnterrefe ſloguale nt Moſsdicen hrtur inhi ngodea quocreſ Quarnp lam venit, m ubi mo lulmmatut Nalemptort lmiletitii⸗ 1raletiorae tietltoſli⸗ N 1n uKaudit ftitibaebe⸗ 7. , eiſes velo Iimis: g, Delonn elunin ie Ainenſen rneſcſliiten ut gltintine tcvdeſlnit Regilatg tilutadnirul Uurangalgi Ca. 22,6e tſutſii G 6 Heripnic⸗ 2. Ututiſeen Ahenczinſie 6 briott raomnaluf tianbinn, ilimuncelr ſuntittnan⸗ Met, Neginit etafe lh V. Tunenn ,ſubriret Nluteucrke ,C N thonotuek 6. genißtn . ouumie 1. Lit el Cot d vocom iM , Maria Virgé honorata Deo, honorabile Vas elit. 177 quendi, Deus mutavit; non jam dixit: Fiat. ſed faciamus ho- miinem ad imagineme ſimilitudinem noſtram. Cur quæſo, De- us producendo alias creaturas, dixit, fat, creando hominem, dixit, faciamus? quænam hujus mutationis eſt cauſa? Reſpon- det modernus quidam graviſſimus Author: ideo creando ho- minem, dixit Deus: faciamus: & non: fiat- quia hoc ſiat reſer- vare voluit Mariæ Virgini, quæ proferendo novum Adamum Chriſtum Dominum, proferret ſimul ejus Fiat: Ecce ancidla Domini, fiat mihi ſecundum verbum tunm. Lucæ 1. Cap. Ita Ale- xwander Calamatus, in novàsylvâ Conceptuum. Diſc. 40. num. 7.O Fiat potens !Fiat efficax! Fiat ſuper omne Fiat perpetuo bonore venerandum. (exclamat S. Thomas devVillà NovâConc. I. de Annunt.) hoc verbe Fiat factus eſt mundas»hoc verbocæ- leſtia, terreſtriaq; Altiſſimas condidit,ſed tale Fiat, non ſonuit in orbe, quale nanc tu Besta dixiſti. Favet huic Conceptui 8. Am- broſius dicens: Incomprehenſibili, Deus, incomprehenſibiliter operatur in Deiparà, in quä erat gratia labiorum. Maria itaque Virgo, de qua tiat hoc perpetuo honore venerandum procel- ſit, quod reſervavit illi Creator mundi, honorabile Vas eſt. CONCEPTUS II. Quamprimùm Chriſtus mortem Lazari intellexit, Betha- niam venit, ut reſuſcitaret amicum ſuum; & ut vidit ſepulch- rum, ubi mortuus quatriduanus jacebat, erupit in lachrymas. Lachrymatus eſt Jeſas. Joan. 1II. cap. At vero, ut audivit Jeſus Redemptor meus, ſe condemnatum ad mortem crucis, tantâ animi lætitià & jubilo, mortis ſententiam acceptavic, & quaſi nova lætiora ei ſignificari non potuiſſent, alacer & hilaris abiit: Propoſito ſibi gauaéo, ſuſtinait erucem, confuſione cont emptd, ad Hebr. 12, cap Quâ de causâ reſuſcitando Lazarum planxit Chri- ſtus, & auditâ mortis ſententià, gaviſus fuici Nõnne melius feciſ- ſes, mi dulciſſime Jeſu! ſi in reſuſcitatione Lazari, ubi vitam al- teri tribuebas, exultaſſes, hic verô, ubi de morte tuàâ agebatur Heviſſes, vel obid, quòd mors crucis eo tempore erat maximé, infamis: AMaleaiczas omnisz, qui pendet in ligno. Deuteron. 21. Bbb bbb cap. 12y8 Diſcurſus XXIV. . cap. Non ſanè: ut intelligas, quantùm etiam morte ſuàâ, hono- rare Matrem Chriſtus voluerit; reſuſcitare enim Lazarum ad vitam effectus omnipotentiæ, ac Deitatis eſt, de hâc ſingulari- ter gaudendi ratio non erat, nam independenter ab ommi La. zaro, ſive vivo, ſive mortuo, Deus erat ab æterno, neque reſuſci- tatione, vel minimum Deitati accrevit: aſt ire ad mortem cru- cis, effectus humanitatis erat, quâ homo enim, non quâ Deus, morti ſubjectus fuit, cùm Deus ſit immortalis; quia igitur Chri- ſtus videbat, quòd morte ſuâ ſe demonſtraret verum, ac ger- manum Mariæ Virginis Filium, & quòd aſſumpta de Virgine Marià humanitas Chriſti, doloroſiſſim crucis morte, tantam adeptura ſit gloriam, & honorem, ut ei omne genu, cœleſtium, terreſtrium, ac infernorum flecti, reverentiarn, cultum, & ho- norem exhiberi oporteat, atque hic ipſe honor & gloria, in Ma- tris honorem ſingularem redundabit, utpotè de quàâ Chriſtus carnem & ſanguinem, totamq; naturam aflumpſit humanam, ideo audità mortis ſententiâ gaviſus eſt, & exultavit, propoſito ſili gaudioſuſtinuit erucem, ut mortem etiam ignominioſiſſimà ſibi, Matrem honorare mereretur. Præclarè S. Ildephonſus ſerm. 2., de Nat. V irg. Mariæ. Urs te veram Matremoßfenderet, ſe vérum Filium patiendotormenta monſtravit. & P. Ponferadi- en ſis. Benignus atqu? amantißtmus Filius, qui malait aterni. atem div, nam eelare, quàm temporalem maternitatem. In morte ſuâ Filius honorare Matrem voluit, ut nos ei in vitâ ho- norem exhibere non dubitaremus, quam infinita prolis digni- tas, honorabile Vas reddit. CONCEPTIIS III. Videntes Hebræi ſtupenda miracula, quæ continuò in af umptâ humanitate patrabat Chriſtus, inde argumentati ſunt, cn & concluſerunt, ipſim omninô, & verè eſſe Filium Dei, Re- demptorem generis humani, ac verum rotius populi Ifraélitici Meſſiam; itaque cùm audirent, Chriſtum morari extra Civita- tem iverunt multi Satrapæ & Scribæ ut illum inviſerent, & ſu- um Regem, Principem, ac Dominum facerent; id advertens , Chri- ſunmtecit) itabom Einſimeſon Uinceipibus Hultiemis in Korarent, iſupobt ale nodivinucn vnine alee dne adoral Ulln Ceſerte noluit ſibin uid Prece madoraren umelli debite Nengne à Ma ad geltine N?Annon 1ndCorigit mifcaretun 0r goſter fun Ulcaret pro⸗ um Virg min delerte terto, kaneibperl nn an tonis hono entechzi⸗ lller quofi Wprabozc Epengent Lice ſagit AIilma V — morte Cioe I Lannln bcehieſngt elterebonn. monentetli teadmonene mn nongri quiigenct et rerumn E lume i cis notte ner vegenucattn atncoltuend nor Egoeiri bte gegluCl. umphthome laricnett gnommnolt ore S,lieſet Mawenteue vi &ontn inaharin aterniteltn! Utnosclinſtin fniagroben I necminti enpneni Gefilonbut Eepoiliek. oratientnt Cit nianicrendkt et; id ii Maria Virgé honorata Deo, honorabile Vas eſt. 179 Chriſtus, ſugit in montem ipſe ſolas. Joan. 6. cap. Votum oppo- ſitum fecit Matth. 2. c etenim vix natus Chriſtus in Bechlchem, voluit ab omni creaturàâ adorari, neq; tantùm à gente plebeiâ, & infimæ ſortis ac conditionis vulgo, ſed etiam à Magnatibus, Principibus, & Regibus, inter quos fuêre tres Magi, & Reges, qui ab ultimis mundi finibus, Bechlehem venerunt, ut Chriſtum adorarent. Et procidentes adoraverunt eum, & apertis theſau- ris ſuis, obtislerunt ei munera, Aurum, Thus & Myrrham. Regiũ, imò divinum honorem ac munera Deo ac Rege digna, ab his benignè ſuſcepit jeſus. Quæ nunc eſt cauſa, cur Chriſtus Domi- nus, ne adoraretur, fugit in montem: &in præſepi voluerit ado- rarii In deſerto, etiam ab hominibus infimæ conditionis, & ſor- tis, noluit ſibi exhiberi officia & obſequia, & in præſepi ea acce- ptavit, præcepitꝗ; & mandavit, ut potentiſſimi etiam reges ip- ſum adorarent? in deſerto ſe abſcondit, ne honor & reverentia, tametſi debita, ei deferretur, & in præſepi, velut dubius, aut ti- mens, ne à Magis non inveniretur, novam creavit ſtellam, quæ illos ad deſtinatum, ubi adoraretur, locum deduceret. Et cur hoc?g An non unus & idem Chriſtus erat in utroque loco ?è om- ninò. Cur igitur hic ſolàm, & non etiam ibi adorari voluit? Uc ſignificaretur nobis, quàm ſollicitus de honore Virginisalva- tor noſter fuerit, nunc tanti fecit, ut omnis alterius honoris ſe judicaret prorſus incapacem, quotiescunque is, non ſimul in Mariam Virginem redundaret: erat idemmet jeſus & Dominus tam in deſerto, quàm in præſepi, & nihilominus noluit adorari in deſerto, qui adorationem in præſepi permiſit, & admiſit: quà de causâ perlegite ſacrum textum, & comperietis, Mariam Vir- ginem, quando Hebræi venerunt in deſertum, ut debitũ ado- rationis honoremsSalvatori noſtro deferrent, non fuifle ibidem præſentem, idcircò fugit in montem ipſe ſolas. quaſi dicere vo- luiſſet: quo fine hunc regis honorem, hanc regi tituli gloriam acceptabo? cùm non adſit Maria Mater mea, à quâ omnes mei dependent, & vitam cœperunthonores! non, non: nolo illum, & ideò ſugit in montem iple lolas. Aſt in præſepi præſens erat beatiſſima Virgo: Intrantes domum, inven rant paerum eum Bbb bbb z Ma⸗- 180 Diſcurſus XXIV. —.“0— Marid Matre ejus & procidentes aderaverunt eum &c. Quia, inquit Chriſtus, ubi præſens eſt Maria Virgo Mater mea, ibi om- nis etiam eſt honor & gloria rnea, & ideò gratum habeo quòd ibidem etiam adorer. Hiſce atteſtatur S. Militon ſerm. 5. de Do- minicà dicens: Nolait in deſerto coronari,: voluit in præſepio ado- rari, quia ibi Maria Mater ejas non erat, hic aautem habebatur, & ideo S. Bernardus ſerm. de Epiphanià loquens de coronâ quà beata Virgo coronaverat Chriſtum, dicebat: Dominus noſter, qt Patre coronatur corona gloriæ, à Mari Virgine coronatus — ₰ AItcorond humanitatis. O: veré Vas honorabile Virgo Maria. CONCEPTUS IV. Figura ineffabilis illius honoris, quo aſſumptam corpore & anim in cœlos Virginem Chriſtus Dominus coronavit, re- præſentata eſt S. oanni Evangeliſtæ in myſteriosâ ſuâ. Apocal. 12, Cap. dtgnam magnum apparuit in cœo, Mulier amidta ſole, & an ſub pedibus ejus, & in capite ejus corona ſtellarum duo- decim. Per hoc ſignum, benedicta inter mulieres Virgo Maria, juxta communem 88, Patrum, & Eccleſiæ Catholicæ ſenſum intelligitur, ſed quid Sole, luna, ac ſtellarum duodecim coronâ indicatur? Solis ac lunæ fulgorem perpendit Richardus à S. Laurentio lib. . de Laud. B. V. Sol dititur, quaſz ſelus luc ens, id eſt, præ cateris laminaxribus, ſicut enim cæteris ſideribus clarita- Ze luminis, & Majeſtateprafertur; ſic in cœleſt, gloriä, Maria ſanctis omnibus, honore & gloriâ ſaperponitur: ſieut Sol pulcher- zimamn laminarium cæli; ſiearia digniſſima ecrea-turarum Lei, yoſt animam Chriſtie Sol lana lacidior, & lana ſideribus, ſie Ma- ria dignior ereaturis omn ibhus in mundo eſtunussol & AMaria, ina Sola eſt, Mater &) Virgo. Coronam ejus obſervat. S. Bona- ventura in Spec. Virg. cap. 8. Poſuit Chriſtus in capite Matris diadema Regis, diademacertèimpretiabile, diadema tam dele- &Hενρile, ds dema tam mirabile, quod omni lingud inenarrabile eſt. Duodecim ſtellas explicat 8. Bernardus ſerm. inign. Magn. Won incon gras duodeim ſtellas ſtas daodecim praregat vas gra- tiaruam, intelligere veideamur, quibus Maria ſin gualariter ador- katur. Mn, —— ulr co mllluſn⸗ ibt Nirea Irur, At’ pvet 1 . uvih4000 Digonn Potaritin te um hlarren ſetllem, on lue inyvo Pltano in! Wldut in latitig lſins hota nne conſe ſiluein tul Pjobrſ. (xli/ uuc vit cea — Mara Virgo honorata à Deo, honorabile Vas eſt. 181 D“ £ + e E.. Garee natur. & concludit ſerm. 1 .de 4 ſſu m pt. B. Vir. Mariæ praſentid Gnhind ens Nuſtrat ur er bis, aded, at & ipfa jam c& leſtu batria, clarius onſen *“ rulilet, Virginea lampadis irrad'ata fulgore; nec in terri locus l dignior, ateri virginals fempto, in quo Filiune Pei Maria ſaſie H pit, nec in œlu, regali ſolio, in quo Mariam, Mariæ Filius ſubli- mavit, àac coelo & terræ honorabile Vas reddidit. Epilopus, eeocan Dignum itaque & juſtum eſt, ut quam Filius Altiſſimi ho. n noravitin terris, & exaltavit in cœlis, nos quoque Dei ac no- Vkineenn ſtram Matrem, nec non omnium creaturaram Dominam uni- bleſipplin verſalem, omni excogitabili honore & amore proſequamur, V. atque in vocemus cum S. Germano Patriarchâ Conſtantino- ſimcd politano in Mariali à Maratio edito. Orat. de Annunt. B. V. n umme Introdac in c&lorum regnum, O Domina univerſorum! confi- IOheE. iin WS 4, qu é Pro Dei Matre, verè, 46⁰ propriè habent, & or=⸗ 6 — . . 4 en . ſa , bHot äanimi af. ect c, ſide ſa anct iſte ant, & lingia m . KAam; hoc anhi nomineconſecrant, quiq; auxilio tuogloriantur, & anchoram iecr Lei ſuæ in tuo patrocintopeſt Deum coltocant. Amen. leres Vinol Pun Proler ſanctæ Annæ, ſit VS verabile Mannæ, rrc CLli Manna pluit, quando Deum genuit. ar Tunc vita panem dedit, & ſatiavit inanem. L 4 „ 7 . 25 . epiand V'as coles, in cœlis, ſi ſatiare velis. lielnii,u , ſiurli creaturAuNll ,Hcenuotl ururlelG Oberrar, nt apiM Nolenutinii ,rus yepurril 1 3 . umindgo 1 rergel ℳ. eß⸗ ſiileli Bbb bbb z3 DlI- 122 8 )° E M lalgui 3 S: E E **ααοα nt DISCURSUS XXV. ze 1.Virgoita . . . ¹ . . ,. AMaria Virgo exemplaris Eas fuit inſigne iiaſn⸗ devotionis. lſade Dev/11 Exordium. Otitia rerum, humano intellectui ab Omnipotente Glemb adeò limitata fuit, ut ſolùm de externis valeat judica-⸗ Wanina re, qeq; iis interiora debeat conjecturare, hinc erudi- yluyctorun t penicillo pulchritudinem cœli oculis hominum ulen-. repræſentare volens ingenioſus Academicus, firmamentum nlurin a- ſole reſplendens aureum, lunâ falgens atgenteum, ſtellis ſine uuluteun numexro ſcintillans adamantinum depinxit, ſuperpoſito lem. mi: vit mate: Iitrinſecus pulchriora latent. Maria Virgo, pulcher- nllatune rima mulierum, coœlum unicum, ſedes ac domus Dei, mon- linguiad /. ſtrata eſt ab Angelo Epheſi S. oanni Evangeliſtæ in ſuâApoca- un huuefi lypſi 12. cap. Pulchra at lana, electa ut Sol, ſtellis coronata. Cu- zmlonſßte jus incomparabili pulchritudini Spiritus S. Sponſus ejus ſub- ndubi ſcripſit. Cant.6. cap. Pulehra es, absq; éo, quod intrinſecus latet. Mletian Intrinſecus fervor amoris, ac devotionis latet, ad quam exem- ltumetin/ plo ſuo obvios quosque excitavit, ac proinde Virgo exempla- M20 in 38. Patres. Fris, Vas inſigne devotionis fuit. Teſtimonia 88. Patrum cita. Allimad mus. S. Maria, Virgo brudens, Virgopudiciſſima, Virge pul- lulati tus cherrima, & ſœcunda, corport decora, atq;integra, animo fulgi. nnthajst da, fde perſticua, vitä pract ra, amore virginitati devota, in meli, a 8. dephon phedientiâ virtatum parata. perorat S. Ildephonſus ſerm. I. de lnlated l 4. Aflumt. B. V. DQuonam modo, O Maria! graviſzmum tuum Utulad rla inceſſam exprimam, gaonam modo amictum! quonam modo, Kio lmpl oris tui venuſtatem, ſenilem in javenili corpore prudentiam? Ulbertorh honeſtas veſtitus, mollitiem omnem, ac laxum fugiens: Greſſas . hoannes graVis, atq, ſédates, ab omni mollitie remotus: mores ſe veri; nus. alaq, hilaritate temperati: ita comparata eras, ut ad te nullas Tertio⸗ viris acceſſas gaterets teſtis eſt metus ile, quem ex inuſitatodn. ſtlilkeir geli Omnhtt ernisvelenro⸗ örareninent loculs honire US, Arinegenm ntevcm,ele. Tperpohokr in Fugoputt omis Dei, Eſtrirſunhe Velitannnil Sorlvent Alininnuut eh adanat Ge Virgockn 1 60. Pummen ino, l elrvmußf ivitmmilenh Ohonſoſrante 1 ,pjuſſͤrorſen Ogepen M N mipyh ni ſy, ul: MNAH. ,kt AN . h,,, erintN/ Maria Virgo exemplaris Vas fuit infigne devotionis. 193 gelè alloquio incidiſti- parentibus morigera, & dicto audiens: animus humilis in ſublimiſſimis contemplationibus: ſermojucun- dus, ex leni anima progrediens: deniq; quid aliud quàm Dei do- micilium? teſtatur S. Toannes Damaſcenus Orat. I. de Nat. B. V. Virgoitaq; & tenera, & delicata, regali ſtirpe progenita & ſpecioſiſima, totam intentionem ſaam, tot am amorem ſuum, to- tum ſtudiumlaam, ad hoc intendit, ut corpus &g animam ſaam, Deo virginitate perpetuâ conſecraret, ſcribit S. Anſelmus de Ex. S. Anſel- cellent. B. V. c. 4. Verè procul dubio eſt orædendum, quba ſicut ipfi- us anima coram Deo & Angelis erat pulcherrima, ita qas corpus in cunctorum oculis eam int uentium fuit gratiſſimams & quem- admodum DEIUIS& Angeli, de ejus anemæ venuſtate gratula- bantur in cælu, ita ettam grateſſima ejus corporis palchritudo omnibus eam cernere cupientibus, utilis futt, & conſolatoria in terri: videntes autem devoti, in quantofervore illa Deofa- mulabatur, ad Dei honorem ſerventiores eficiebanturs in his au- tem, qui ad peccandum pron ſſimi erant, ex ejus verborum & ge- Ruum honeſtateftatim peccati fervorextinguebatur, quamaäiu ipſan: conſpiciebant. loquitur S. Brigitta in Serm, Angelico. cap. 13. Non dubitandum, amori ignemé& interiorem candorennex- terius etiam in eâ lacere, ut qua puritatem angelicam habuit, vultum etiam angelici: habuerit, refert Richardus de S. Victore cap. 26. in Cantica. O quàm mellifiua verba, ſapius Aiſtilverunt dqulcicſima Mariæ labia, ſicut dicitar in Cantit Favus diſtil- lans labi tua, ſponſa, me! & lac ſub lingad tuä,: de mell fuentid namq; hujas melliftui l'erbi, per totum mundum melt flaifacti ſunt cæli, Maria inſuper mel ſab lingud habuit,: in mellflzis ora- tionibas à Deum,; lat verò ſab lingud habuit:zn lacteis ouatto- nitas ad proximum. Concludit S., Bonaventura in Spec. lect. 10. Imploremus ab cà Spiritus 8, Gratiam, ut Conceptus deluper formare valeamus, CONCEPTUS I. mus. §. Brigitta. Richardus à S. Victor. B. V. S. Bonaven. tura- Tertio ætatis ſuæ anno, ſeſe Mariam Virginem Domino Confirma- præſentâſie in templo Hieroſolymitano, atque ibidem usque "i ſeu De- ad ductio. Diſcurſus XXV. ad decimum quartum ætatis annum indeſinenter perſeverà- ſe, communis Eccleſiæ docet traditio: ſed quànam occu patio- —— — ne, Virgo beatiſſima, tot annos continuos transegit in Templo? an fortè aliarum puellarum more, artificioſos, luxuique neceſ- ſarios addiſcere labores appetiit? vel verò huic ſeculo, ejusque corruptis moribus, ratione Statùs, ſeſe accommodare aſſuevit! minimé. Cui ergo, in primo juventutis ſuæ flore, ſtudio ac- quievit? reſpondet S. Antoninus bPart. A. Tit. 15. cap 2. §. 3. Pſaltes ergoglorioſabeata Maria, præcisè Dei laudes canere ſtu- det, & hic eus omnis finis, & int entio; de hü redditur fa moſa quia tantum laudes Domini cecinit. In confirmationem loqui- tur S. Ildephonſus Serm. 2. de Aſlumt. B. V. Solammodb ea, quæ Deiſant, requirit, & ſapiti idcircò in ilto tota exultat, tota gaudet, & latatur. O]! utinam ſic matres pietati ac devotioni, & non curioſitatibus ineptis filias ſuas aſlueſcerent, virginita- tem earum certé in plures annos cautiùs conſervarent, diſcite ergo adoleſcentulæ, in Mariâ Virginem moribus, Virginem pietate, Virginem devotione, & cum S. Joanne Damaſceno rat. I. de Nat. B. V. exclamate: O! divinam, & vivum ſimula. ramad quod opifex Deus inventus eſt, mentem quidem divi- nitus gubernatam habens, ac Deo ſoli overam dantem. O! Vas inſigne devotionis. CONCEPTUS II. De vigilantiàâ in Canticis gloriatur ſponſa. Ego dormio, & cor meum vigilat. Cant. 5§. cap. Quænam fuit illa vigilia, in quàâ nocturno tempore, cæteris dormientibus, tam ſædulèò ſponſa occupabatur? Non illautique, quæ in armis militaribus conlſi- ſtit, & temporali tantùm militiæ, iisque viris vel maximè con- fiditur: ſpiritualis itaque ſponſæ vigilia fuit, quam ſuos Chri- ſtus docuit Matth. 26. Cap. Vigilate, & orate. Vigilia, inquam, quæ lectione librorum ſpiritualium, contemplatione cœle- ſtium, & aſſiduàâ oratione perficirur. Sponla Spirits S. vigi- lantiſſima fuit, Virgo Maria, quæ in continuis hujus vigiliæ ſpi- lbi. hcein ritua- Mia⸗ — — iuels exel clelts Ne oninwol Ahumilita Coſtupuit4 Pnam repe ſrincerlis. gitemſind ein oratiot Koceleſtia 1 niendo, & ſmamab il ſpe in labo ſeri conte le beata) Is, contin Ableridit. l Gap. 2. lam ſuerit lyolormio; cri, 4nul ſotione, nee n inſi Virpol e tota do nriune ilußß Ur heneg, ukkitacte ncentus k — enterpeſtſes Enumocnhet tnegtillen, Plumnigtens ieſtellocte⸗ nnodtetin fore, aloe telg. ilaudastaten 1 reltitcrſen drmationenlen V. lunmnl lototaeril ietanizc enoin ecerend igtn 5 Onlervatennci noribs Nnrr runeblat 1C,vinon Anten uilinl n Ale 0 1. al Eeohen, rilunglunt m ſetlbr stniienrbgae lmenden an tad 3 ſiglungu rengnotece nboiiiög gölnſglz Maria Virgo exemplaris, Vas fuit inſigne devotionis. 185 —— ritualis exercitiis diu noctuque defatigabatur. Summo manè coœleſtis Nuntius, interiorem ejus cellulam ſubintrat, & ecce. non in molli lectulo quieſcentem, ſed ad pios libros flectentem in humilitate, & verba Iſaiæ cap. 7. Virgoconcipiet, & pariet filium. profundé meditantem invenit, quare non modicum obſtupuit Archangelus Dei, quòd nimirum devotiorem per- ſonam reperiret in terris, quàm adhucunquam expertus fuiſ- ſet in cœlis. Addit S. Bonaventura, in Spec. Virg. cap. 7. Vir. ginem ſanctiſſimam, non tantùm noctes integras perſeveràſ- ſe in oratione, & incarnati Verbi excellentias contemplanto. & cœleſtia meditando, illas conſumpſiſie, verùm etiam dor- miendo, & ſenſibus ſomno obrutis, animam tamen vigilantiſ- ſimam ab illà non ceſsàſſe, ita, ut ſive vigilans, ſive dormiens. ſive in labore, ſive extra laborem, ſemper in profundiſſima fuerit contem platione perſeverans: his motus P. Caniſius lib. 5. de beata Virgine, omnino judicat, vitam Dei Matris Virgi- nis, continuam extaſim, atque contemplationem fuiſſe. Subſcribit S. Bernardinus Senenſis ſerm. de Concept. B. V. art. I. Cap. 2. Erat illo tempore perfeckior Contemplatrix qaamuan- quam fuerit aliquis, dum vigilavit, unde & Cant. s. ipſa ait: Ego dormio, & cor meam vigilat ſeilicet contemplatione per- fects, à nullä alffione debilitata. Nempe cœlum & terra, in de- votione, nec ſimilem viſa eſt, nec habere ſequentem, rectèigi- tur, Vas inſigne devotionis. CONCEPTIUS III. Vix portam domus Fliſabeth Maria Virgo aperuit, cùm ecce tota domus in laudes Dei erumpit, chorus integer lau- dantium Deum reſonat: Eliſabeth Deo laudem canit: Bene- dictus prubctus ventris tui. Lucæ 1. Cap. Lacharias bené conci- nit: Benedicius Dominus Deus Grasël. Joannes adhuc in utero matris, tactum exhibet: Exualtavit infans in urero. Sed quæ concentus hujus eſt au rix? quis choralem hanc muſicam cla- rà voce intonavit ? nonne Maria? loquatur S. Gregorius au Ccc ecce ma- 180 Diſcurſus XXV. maturgus ſerm. de Annunt. B. V. Vox itaque Mariæ effcax fu. it, & spiritu S&. replevit Eliſabeth, ac veluti ex berenni quodsm fonte inſtrumentolinguaiflumen charismatum, Per Propheticam cognatæ ſuæz emiſit, & pedibus infantis, in atero colligstis, ſal- zum & eXultattonem ſuppeditavit, quod gquidem miraculoſitri- pudii ſymbolum, ſig-numq erat: nam ubi gratid plena advenit, guan dto cane repleta ſunt. Virgo verè exemplaris, Vas inſigne de votionis fuit. CONCEPTUS IV. De S. Joſepho & Marià Virgine ſcribit S. Matthæus Evan- Seliſta I. cap. Et non cognoſcelat eam. Quòd Joſeph Mariam carnaliter non cognoverit, plus quàm certum eſt, ac indubi- tatum, erant enim ambo caſta pectora, & quaſi puriſſimi duo Cherubim, Verbum Dei incarnatum circumſtabant, ipsà Vir- gine teſte. Lucæ I. cap. Quontam virum non cognoſco. Quo- modo ergo obfuſcati Joſeph ſunt oculi, quòd Mariam ſponſam ſuam non cognoſcat? Reſpondet Origenes in cap. 2. Matth. Joſephin Maria tantam devotionem, tantam in omnibus ejus peribas pietatem animadvertit, & ideo neque cogneſcere, neé diſcærnere potuit, an Maria purus homo, vel non Potius DeiAngs- lus ſſet. tam inſigne devotionis Vas erat. CONCEPIUS V. Moriturus in cruce Unigenitus Dei, & Mariæ Virginis Filius dilectum diſcipulum ſuum Joannem, Matri ſui com- mendat dicens: Malier, ecce fllius tuus: Joan. 19. Cap. Cur Chriſtus Mariam tam ſimpliciter Mulierem, & cur non Matrem vocat? Forſitan ſtanti juxta crucem doloriſiſſimæ Virgini, vocando Matrem dolores augere non voluit, nam audiens ſe Maria, vocari Matrem à Filio, quem amplius juvare non licuit, procul dubio vehementius affligi potuiſſet. Ad propoſitum diſcurriè S. Epiphanius lib. 3. contr. hæreſ. hom, 79. Ex omni- . bus uAurie un tan e ejtota Mo⸗ it in mrte tla Filn ſepo Jſ⸗ iMatrem ſenpietat utitn, lini Nrot lerto ertiu mnendani ſllaliere⸗ ilionideye Adpal men, hor Unclamantci: (rcrlau wre G gel⸗ Minſuieni⸗ r niſert Crhon⸗ Cont u Ve p⸗ Maria Virgo exemplaris, Vas fuit inſigne devotionis. 187 — ſf bus Mariæ geſtibus, ſamma devotio, pietas ac adificatio reluce- e bat, tam vehemens ac ejus affictio fuerat, ſtabat a men ſab cru- 4 adint ce, tota modeſta, Lota boneſta, tota compoſita, ſummè patiens: ea, tot in morte Chriſti prodigia E ſigna, cognoſc ebant multi, quòd nmun IEſus Filius Dei eſjet: Filius Dei erat iſte: clamabant milites; tihluutin lergo Skſas Mariam vocſſet Matrem ſuam, demortui Salvato- Grselig i, Matrem videre zelaſus populus deſideriſßſet ſijam devotto- nem,pietatem, & adificationem vitæ angelicam, ſevirilem con- 1 ſtantiam, ſi immonitam in effictione patientiam oculir ſuis, in . Marid proclivis ad idololatriam, Populas hebræus obſervaſſet, certò certius Mariam Deamexiſtimäſſet, & aderſſet, ad præ- Amunke cavendam igitur ſeditioſt erroris contumeliam, non AMatrem, d ſoepnuon ſed Malierem, Marizm hriſtus in cruce vocavit. En, quàm unm elherti inſigni devotione Vas Virgo Maria replerta erat. lul polinie Ad participandam de hocVaſe inſigni devotionem ac pi- Epilogus. nſtabahipen etatem, hortanti obſequamur S. Bonaventuræ Pſalmo 3 2. nos nchgnlſe inclamanti: Exultate Juſti in virgine Marid, & in rectitudine Nhlariemßee cords collaudate eam, accedite ad eam cum referentid & devo- Sin 1 N tione, & delectetar cor veſtrum in ſalutatione ejas: impendite un in onniu illi ſacrificium laudis, & inebriamini ab uberibus duleoris illi- ueluſimn ar, inſtai enim vohbis radios ſuæ pietatis, & elarificabit vos fulgo- zinlit ribus miſericordiæ ſauaæ. Amen. Corpore ſe totam dat Virgo, corde devotam, Jy. Contemplando dies tranſit, orando quies. Tu Vas inſigne & pietatis, dona benigne, 8 “ Corpori, cordi meo ſeſe vovere Deo. n, Mii ſi ſun l . Karnonlin „93) 0 (S ſlim i io unilit L 5 nemmli Adoroyonn nfh Ccc ccCC 2 DlI- Exordium. 188 SS e „He 282 H He e eee e L ee be n⸗ e 0 e e e Se S 8, 5 2 e eaSe, N R 7 0* —W R RR☚ π Bπ☚ π7R DISCURSUS XXVI. Roſc proprietates babens Eirgo Aaria, Roſa myſtica e&st. mum commentatur, dum eam reginam florum, or- namentum terræ plantarum decorem ac venuſta- tem, veris nuntiam, purpuram hortorurn, ornatum puellarum cognominant, unde rectèé Poëta quidam cecinit apud Delrio in Adag. part. 2. ex Anacreonte. Roſa honor, decusé, florum, Roſa cura, amorg, eris, Koſa flos, odorg, divum. Verùm major cæteris floribus præcellentia, laus & prærogati- va, ex eo Roſæ attribuenda, quòd ab eâ flos Virginum Maria Virgo, nomen mutuata, Rolſaque vocata ſit, Eccleſiaſt. 24. cap. Quaſeplantatio Roſæ, utpote quæ omnes roſæ qualitates eminenter in ſe continet, ac proinde melius de eà canit Maris- nus Poëta: AMaria honor, decusg, cœli, AMaria cura, amorg terræ, Alaria ſlos, odorq Chriſti. Magnum profectò roſæ encomium eſt, dicere illam veluei imperatricem inter flores, viridi in throno adornato ſap- phyro reſidere fubhmen, veſtitam purpurâ, coronatam auro, palpari ab avibus, mulceri ab aurà, é colo officio- ſiſſi⸗ Oſa flos florum non immeritò à Sapientibus pluri- 1 mécoli ccnmilitun Uhroſe, Uiracheg lgo Mar a lurade rata eß liſt hu mtiicun ne ſuan Muniljitatt, Ulbsinde let ſren nta Virgo ludume Gocuti⸗ nconſſan, mutofortian. itantant la farti ſi Marie, Mibent, i ferepd . . pemexlil elusad laudoco, a Duroa 1,1 /1 Weame, ckodoreg mnb, R piembonr eginamfloune Drern 2c en DOruemon 4 Onidngi e 1 hisren⸗ PoVegeunl ſt, kohctt nestoellr cectcntli Cereiln 6 900 orun Utpu 49 lo 4 4 r l, e Roſæ proprietates habens Virgo Maria re. 189 — —— — — ſiſſimè coli, & ancillari, à fideli & armatâ undique ſpinarum, ceu militum, muniri cuſtodia: aſt longè excellentius encomi- um roſæ, quòd ab ipsâ nomen accipiat cæli terræque Impera- trix ac Regina, & ab ejus proprietatibus Roſa myſtica dicatur Virgo Maria. SS. Patres deſuper conſulamus. Maria Virgo Roſa Paradiſi eſt, quæ ex progenie David, per Joachim eredenti- bus data eſt. definit S. Vincentius Ferrarienſis ſerm. de S. Anna. O Reſa! quæeX ſzinis, hoc eſt, ex Judais orta es, ac divinä fra- grantia cundta perfudiſti! exclamat 8. Joannes Damaſcenus. Odore ſuavihimo totam Domum Domini reyles, o Maria! Viola humilitat, Lilium caſtitatis, Roſa charitats., perorat 8. Bern- ardus in deprecat. ad B. V. Congruè itaque hac Virgo nuncupari poteſt ſorens Roſa, nam ſicut roſa creſcere ſolet inter ſpinas, ita 55. Patres, S. Vincen- tius Ferra- rienſis. 5. oannes Damaſce- nus. S. Bernar- dus. beata irgoin hoc mundo crevit inter tribulattones: & quem- admodum, quantò roſa in creſcendoſe plus dilatat, tant forti- or, & acutior ſpina eficitur;, ita & hac eleciiſima Roſa Maria tam conſtantem gerebat animam, quantò plus ætate ereſcebat, tantòfortiorum tribulationum ſpinis acutius pungebatur: ſicut roſa conſtanter in ſuo loco ſtare cernitur, quamvis ſinæ circum- ſlantes fortiores, & acutiores effecta faerint, ita hæc benedicta Roſa Maria, quantumcunque tribulationem Ginæ cor iplius ſti. mulshbant, voluntatem tamen ſuam nequaquam varlabant:ſed ed ſaffer endum, ac faciend, qutdqu!d Deopleceret, ſe promtiſ- ſzmam exhibebat:flrenti ergoroſæ dign imè comparatur. dixit Angelus ad S. Brigittam in ſerm. Angeli. cap. 16. Laado napti- gs, laandoconjugium, ſed quia mihi lVirginei generznt, lego de mnis Reſami, ſcribit S. Hieronymus Eoift. 2I. ad Euſtoch. Con- cludit Hogo de S. Victore ſerm. 34. de Inſtit. Monaſt. Sicat er- ge eſt surors lucis praventione, ſic eſt ſlos pulchritua ne, favus dulkeedine, viola hu militate, Roſa charitate. Hujus Rolæ my- ſticæ odorem, afflante Spiritu S. dignis Concepubus perpen- damus, — 2 62 Cc C 3 CON.- 8. Brigitta. 190 Diſcurſus XXVI. 1 CONCEPTUS I. EConfifma- Roſæ nomen, à Rore derivat Galenus Medicorum Prin- Eium d ſen De- Ceps, florum ac herbarum perſcrutator indefeſſus: Cur à ro. inonlu * re!? ros matutino cadens tempore, roſam quæ nimio ſolis aucemſ⸗ ardore languebat, recreare, eique incrementum Ppræbere ſolet, Zin Hexd ut ad ſolis ortum denuè ſeſe præſentare, odore ſuaviſſimo fra- leuut ſine. grare, ſuaque folia ad inſtar purpuræ regiâ valeat majeſtate di- Peniusiler latare. Tanto divini Solis incendio æſtuabat Roſa noſtra my- clceucſepte ſtica, Virgo Maria, ut cum veritate canere potuiſlet illud ſpon- Umn Cap. l ſæ: Cant. 2. cap. Ouia amore langueo: id eſt, ut ſubtiliter ex- Nöcreztam plicat B. Albertus Magnus ſuper miſſus eſt. Queæſt. 131. Pre ſyßinün azmoris magnitisdine omnia temporalis, fPrſtiqdio. Summo igitu Waßina manè, obumbrante eam virtute Altiſſimi, & ſuperveniente in Mpter illa cam Spiritu 8. Ros ille ſalutaris ſuper eam cecidit, pro quo tot ip Maled, annis univerſus ſufpiravit orbis: Rorate c&li deſuper, & nubes i. Heſi. plaant Juſtum, aperiatur terra &) ãgerminet Salvaterem. lſaiæ Pingintelt 15ecap. Rore hoc gratiæ cœleſtis plena Virgo benedicta, ab lrias, uibe 2 P 2 incendio Solis divini non modè eſt creata, ſed inſuper tam no, qui immenſum dedit ille DEUsS incrementum, ut ſuaviſſimus Ufumiratun Odor Chriſti, quem genuit, gaudium annuntiaverit univerſo Aclinter ſp mundo in Matrem Dei evecta, per tot orbis terræ partes, folia FUimerlpins protectionis ſuæ KRegina mundi, ac cœlorum Im Peratrix gra- Pinns Marie tioſa dilataverit, quot ejus præſidio ſalutem ac vitam obtinu- s Mlarie erunt ſempiternam, di gna, quam beatam dicant omnes gene- Pinns M rationes. Unde devotus Mariæ cliens Diez Conc. 3. de Nat. Crm, Virg. ita ſcribit: Manè excidit Ros, quo Roſa hac myſtica, quæ lathilium, P ns G, i aterntöolis æſtu languebat, rore gratiæ, in pulehritudi- uC. 2,5 e ſud conſervaretur. Hoc rore irrorari deſideravit S. Petrus erſinas, Damianus ſerm. I. de Nat. B. V. Virgo Deivenitrix benedicta & 0lslermn, d Iaperbeneditza! naturam noſtram hasbes, non aliam, & juſtam muuluen. lA, da de rore takxtæ bietatis diſſuſtiu⸗ infundamur, Roſa my⸗ Mlonnibu, ſtica, Virgo Maria! en. CON- Mecdſcorunni giellus: Curit 1 qur ninen tunn preheee ore Garilimne 7leatweſeſri rRolhanoktn ttilerſten eſt,urſtchilie Qnſt Ign in. dummanf ſperrenttt ecidi ogeen lideſehe Nlvaterene lirgo benehit Nurled inſen n, In ſunl untarerttnnt Sterreancht UmInpennns Ndcyiam Onn lcantomnug er Cone zetl ſa ur ſflnll tichin kl eſgerurkken ninirlanici 1n ni 4 4 demur, Moin Roſæ proprietates habens Virgo Maria .. 191 CONCEPIUS II. Situm roſarum eſſe inter ſpinas, annua docet experientia, quà non facilè poſſumus decerpere roſam, quin ab acutiſſimis ejusdem ſpinis pungamur; hinc monet S. Baſilius magnus lib. 3. in Hexam. cap. I1. Cué placet habere roſam, eidem non diſpli- ceant ſinæ. Ipſa tamen roſa, media inter ſpinas, à tot aculeis penitus illæſa manet. Unde quæſo venit, quòd roſa tot ſpinis circumſepta appareat? Reſpondet 8. Ambroſius lib. 3. in He- Xam. cap. II. Ante lapſum Adami, roſam in Paradiſo ſine ſpi- nis creatam fuiſſeé: Surreerat antea floribus immixta, teneri ſine ſpinis roſa & puloherrimus flas ſine ulld fraude vernabat, poſte ſpina ſepſit. Poſt peccatum Adami, roſa ſepta fuit ſpinis, propter illam à Deo fulminatam terræ maledictionem: Gen. 5. cap. Maledicta terra in opere tuo, ſpinas & tribulos germinabit tibi. Heſichius Hieroſolymitanus lib. I. cap. S. in Gen. per ſpinas intelligit afflictiones, tribulationes, perſecutiones, & mi- ſerias, quibus ob peccatum Protoparentum circumdatus eſt homo, qui veluti roſa ſine ſpinis perſecutionum & dolorum, infirmitatum & mortis fuiſſet, ſi Adam non pecàſſet. An non Roſa inter ſpinas fuit Maria? inter perſecutiones Herodis! Ro- ſa inter ſpinas, Maria in Ægypto inter idololatras? Roſa inter ſpinas, Maria inter Martyrium, & tormenta Filii? Roſa inter ſpinas, Maria inter injurias & opprobria judæorum? Roſa in- ter ſpinas. Maria inter proprios dolores? Roſa inter ſpinas pec- catorum, Maria intacta & illæſa, ut proinde canat Sponſus: Sicut lilium inter ſpinas, ſie amica mea inter filias Ada. quæ Ver- ba Cant. 2. S. Gregorius Nyſieénus cum aliis legit: Scat roſa inter ſpinas, ſic a mica mea inter ſilias Adæ. Confirmat S. Bern- ardus ſerm. de B. V. Eva Gina ſuit, Maria Roſa extitit Eva Eina vulnerando, Mar ia omnium aſfectus mulcendo. Eva'nfi- gens omnibus mortem, Maria Roſa reddens, ſalutiferam omni. bus ſortem. Roſa myſtica ſalutis. CON. 1222 Diſcurſus XXVI. CONCEPLUS III. Virginitatis ſymbolum roſa eſt, cujus color ſanguine & lacte mixtus, virginalem pudicitiam, ac verecundiam adeò re- præſentat, ut à Columella lib. 1o. de Cultu hort. nuncupata fu- erit Roſa plena pudori. An non plena pudoris Roſa noſtra myſtica Virgo Maria fuit, quæ ſimilem ſibi in virginitate non habuit, cujus pudicitia nec conceptu violari, cujus plus quâm angelica verecundia nec partu potuit auferri. Mentem 8. Thomæ de Villa Novâ deſuper audiamus. Cæteru virginibus ſat eſt, incorraptas eſſe ecorbore, intactas haberi carne, quænam eſt enim, aut fuit unquàm alia Virgo, quscogitations libidinen non ſenſerit, tarnis moleſtias non pertulerit? Sat eſt, ſi dicit: duſficit, ſinon ſuc cubuit: Maria ſola eſt undique Eirgo, Virgo carne, Virgo & mente, Virgo aſpeltu, Virgo contactu, Virge coρ αaιιſ go afectu, Virgo ſermone, Virgo opere, Virgoſi. ritt Virgoſenſa. Et S. Petrus Cryſologus ſerm. 122. lIa tao Coenceptar in tuo Lart u, orevit pudor, & aucta eſt caſtitas, inte- g†aρ oοbαoorata eſt, & ſolidata Virginitas. Roſa myſtica plena pudoris. CONCEPTIUS IV. Filia amoris à Poëtis roſa appellatur, eò quòd amoris inſtar roſeo aureoque velamine obvelatos gerat oculos, ac vernantes ejus frondes illi inſerviant pro alis, ramus pro Arcu, Pinæ verô illius ſint veluti ſagittæ, quibus ſui amoris in ſpectatoribus excitat deſiderium, ideoque optimè dixit D. Baſilius Epiſt. I49. ad Liba. eum in finem datas illi fuiſſe ſpi- nas à matre Naturà: quaſi quædam amatoria illectamenta, ut sd majus deſideritm'collegentes provocat. An non filia amoris, quin & Mater pulchræ dilectionis Maria, Virgo Maria fuit, cujus in Deum amor omnium creaturarum amorem exces- ſit, cujus pulchritudo Deum ipſum, ac cœleſtis in ſui amorem attra⸗ —,— Iturt. Suſerat on, 3 mayni elinis imn, veundem ſlerm de Ueloſaß⸗ mtt zuleh uld lant. in gemmu ſye hrefe, ltas og, edkum 1. ad ſe d Cledtionis. Color Elnturaliamn Eucandide Coeſen vir ſucicesem Gtebierio Whumin Apecku ben Ublliſicn Uher ca Pppolam Gbquamna Ihbeit, n lem Prx leiclt,tn 8colot ngi eclndamatd, hortumnann doris Nonnt in Uirgniarn tbclſs huge Aukerri Menen Caginin lericupye ſ oitatinulir 17 Nt elr,ii Argiſue pniſn r autitte 6 Ab oere, Ni ſermm. 122, ℳ itn oagfia Roſicpſir V. r, elem 0s gerloliit 6sumun ibus lammi e ine n n Iu Uliif is Aiſiuetii Anronflund 1 Vig⸗ i On atne Gintawon geſtbinii Roſæ proprietates habens Virgo Maria. 193 attraxit. Unde ſcribit S. Anſelmus de Excellent. B. V. cap. 4. Superat omnes omnium rerum ereatarum amores & dulcedi- nes magnitado amoris iſtius E irgienis in ſilium ſuum, & dul- cedinis immenſitas, quâ éxultabat, & liqueftebat anima ejas, in eundens Dominuns Deum ſuum. Et S. Bernardinus Senen- ſis ſerm de Exaltat. B. V. in gloriA. art. 2. cap I. Beata Virgo Ercleſtaſt 2g. cap. meritò deſe ait: Ego Mater pulchræ dileiti- onis: qieaſe diceret: quia ſum Atater Dei, habeo ditecttonem. tantà pulehbritudine eminentem ab ommi alid, gquantum eminet Sol à lund. Necgnon S. Bernardus lerm. 2. de B. V Virgo Re- gia, geémmis ornata virtutunm gemineg, mentis & corporis can. dore prafulgida, & decore, ſpecie ſjud & pulchrieudine in cæ- leſtebuas cognita ewarν oä ιτοſ, in ſe provocavit aſfectaum, & aſpelcuus sta at Regis aninmism ad ſe inelenaret couvleſtem Nan- tiutm ad ſe de ſupernis édaceret. O Koſa myſtica, Mater pulchræ dilectionis. CONCEPIUS V. Colorerm roſarum triplicem aſſignat Romanus rerum Naturalium indagator Plinius lib. 29. cap. 4. alæ lunt albæ, ſeu candidæ, aliæ ceruſiatæ ſive coceineæ, aliæ rubeæ; effe- Gus, ſeu virtus coloris roſei eſt, turbatos irà ſerenare animos, indices emollire, & ad manfuetudinem commovere, hinc teſte Pierio Valeriano lib. 55. Hieroglyph. Æägyptii gratiam aliquam in Dus petituri, coronare ſolebant ſe roſis, ut earum alpectu benignos ſibi Deos redderent. Veritatem hancin nobiliſſimà quàdam Sacræ Scripturæ hiſtorià videre licet: Eſther cap 15. determinaverat rex Aſverus, miſerabilem populum Hebræum jugaulare, ac penitus deperdere, & ne- quisquam ab hac crudeliſſimâ eum dimoveret ſentent'à, ſeriò inhibuit, ne ullus tam audax eſſet, qui regiam ſubintrare aulam præſumeret; audito hoc crudeli & lugnbri nuntio, nullius non cor contriſtatum fuit, ac præ mœrore & triſtitiâ concidit, miſeri univerſim timebant, & trepidabant Hebræi: Ddd ddd Sed 194 Diſcurſus XXVI. Sed ecce reginæ Either reſolutum animum, comparere nimi. — rum deecrevit in præſentiâà regis: ut enim animum sdverſus Hebræam gentem iratum placaret; quapropter rnirâà faciem ſuam exornpat pukhritudine, & decore; regüs, pompoſisque ſe induit veſtimentis, pretioſiſfimis etiam ſe condecorat gem- mis, & Margaritis, a deo, ut vultus ejus quoddam eſlet admura- tionis theatrum: ViIx ingrefſa ipfinsmet regis aulam, viditil- lIum magnifico & ſuperbo inſidentem throno: fed vultum ejus tam ſæ vum, ferocem, ac crudelem, ut porius terribilem quen- dam leonem, quàm hominem repræfentaret, aſpectus nam; ejus horrificus, nonniſi indignationem & furorem ſpirabat, ac minitantem omnibus oſtendebat frontem, quotquot illum in- tuebantur, In faciem & aſpectum adeò terribilem & ferocem, ut oculos fuos regina conjecerat, cecidit in terram ſemimor- tua, aſt compaſſione rex mortus, benigne ac humaniter illam ſuſcepit, confortavit, ac ſolatus eſt. Quid tam citò iratum regis Aſſveri animum placavit; Quid eum rugientem quaſi leo- nem, in agnum manſuetiſſimum commutavit? Nil aliud, quaàm roſeus in genis Eſther color: nam pallor genarum ejus mutatus fuit in roſeum & rubicundum colorem: Ipſe autem roſeo colere vultam perfuſa. inquit ſacer textus v. 8. quaſi di= ceret: Qaamprimum Rez in ſereno reginæ vultu, colorem roſenm contemplatus fuit, ſubito mantuetus, mitis & beni- gnus cvaſit, gratiam populo Hebræo, totumque id concefſſit & indulſit, quod unquàm ab Afſlvero Eſther ſperare poterat- Ecce quàm roſa, vel à colore, ſingulari Encomio, Matergra- tia dici poſſit. Roſa noſtra myſtica Virgo Maria, per Eſther figurata, candida in eonceptione, coccinea in incarnatione, rubea in Paſſione; candida ob virginitatem, coccinea ob fœcunditatem, rubea ob martyrium, roſas modeſtiæ ac vere- cundiæ, coœleſti Aſlvero perdilecto Filio ſuo ac Domino, in vultu reſplendens præſentat, & offert, arꝗque divinam indi- gnationem in nos ob peccata noſtra conceptam, non tan- tüm placat pacatque, ſed etiam innumcras gratias atque fa- vores ubpecalo cyram! ead cwo, 1,. i ſbve lus reverea nphetigea pibut iG Reſta. lir, Virgin 8Antontu lme eſſe umany . . (levin ſage lus apart lefropttietu⸗ 1 l comp⸗ enDhiloſa godc uan Huquat, 41 lum odor lit. Dum nſavita⸗ Puiquos de Gitog, Elel Cyiki obſolns2, iilomg unſprr Usodore Roſæ broprietates habens Vij⸗ igo Aaria. 19 5 — — —— uuan vores nobis exorat. Serap hicè Pro more 8. Bonaventuræ in in Speculo lect. 5. Eſiher noſtra beata Marza, tantam gratt- MMet itiun am coram Rege æterno impetravit, qubd per hanc, note Jolum iwponoſen vyſa ad coronam vervenit. ſed etiam generièhumeno mortt aa- onkadiri dicto ſabvenit. Dignè ergo S. B. Bernardus Epiſt. 174. Fræ- lumelt dica reverendans Angelit, deſiderazam Gentibus, Patslarchis Aul Prophetisgqae progenitanm electam ex omnthus, praälatzs „⸗ Nn.*. buas magnifca gratiæz intn tritenm, Wedtatricen ſalu- ubtertbelene. tis & Reſtauratricem ſæculorsm, Roſam myſticam, Marrem net ihibn D gratiæ. inoenfi hfik TATL T botquoſiae CONCEPTUS IV rbblem Alnn in tertamhennr Virginem Deipar am ſic loquentem Angdlie introducit 4 hotmanüete S. Antonius Part. 4. tit. I 5. Cap. 44. J. 9 Decet me in glorif- AincIOiavne catione eſſe juxta Filiam menm., per insterte, Misnem oοσwvuẽe ta m gemrnt u; pro haumanogenere, zt càùm Deus pecxcatisbominum commotus Dukavit! Mü Aslu vio ſagellran minat s Faer 1t terram ſabvertere, égo uk pilor enmn arcus abppareans in conſpebun ejuas. indeg, reeordatus fader is ſuti; Noren en epropitietur eisden, ne disſipet munaum. Qur arcui Cœle- anptgi ſti ſe comparat Virgo beata? De arcu cœeleſti obiervar rrin- inRlyann ceps Philoſophorum Ariſtoteles, in ſuis Problemat:bus Num. ei, itlt 3. quôd fuaviſſimi & quidem roſei odoris veſtigium polſt ſe uneriͤ 6 relinquat, arcui ergo Maria ſimilis eſſe voluit, ut roſeum gr ra- tehe Grpen tiarum odorem dé eà certô certiès autumemus;, atqu o NMe canit: Dum eſſet rex in accubitu ſao, nardls Nei alae⸗ c Nben lre rem ſuavitatis. Cant. I. Cap. quæ verba alii ex linguà Arabum, oMrn G apud quos Rcſa dicitur Nardas, transferunt: & dicunt: Raſes ain iennin mea dedit odoremſuavitatis. O Roſa myſtica ſuavitatis cæ- uen un leltis! 1 aei Chriſtibonus oder ſamus. gloriâtur de ſe loquens S. Paulus Epilogus. W Grlmci Apoſtolus 2. ad Corinth. 2. v. I 5. Meliorij jure deſe hoc di- r cn cit Roſa myſtica, Virgo Maria, quæ odorem ſuum ſuaviſſi nota mum ſpiravit, quando in Bethlehem Cl hriſtaen genuit, in 45 lnahe cujus odorem, de cœlo Angeli ab Oriente Magi, ex agro pa= Ddd ddd z ſtores 294 Diurzs XXVI. ſt concurrerunt metiß ili ſ ciantes, ibu metipſos humi ter 10 V . . 6 Marita Virgo orna cum de Otiſlimo Bloſio ſalutemus „* AT ris lacidior» Virgo melle dulcior &- = e t, “ Siennadio, 6. Vii candidior, ul- hualja mo ſuavior, Virgor oſis ral cun ,, dcarigke. zonine honeſtatem gratzi alazde eulyà Maria, Pirkn ra omnem 4 terna gaudia- Jungamus quoque Pn 0 Trece id,4 ioenn quam ipſa Virgo Maria 8. Gertru eme o⸗ ruit; latan Sdam Liliun fislgida &lica amænitatis, de qud naz, 6 decaze lacte paſci, Rex elerum voluit, divinis in- i, & is lac Bariegitas animas noſtras palce. Amen. . ,5 7, . M, Cœlum dat rorem roſæ; qud ſyiret L Triſtia lætificet, languida Vivifiet. En cœli rorem, E irgo, Ge- keren Bortofem, Myſtica Roſa creagaudia, prole bea- Ccle ad ſe mg Mnent. ( inell, teſte licograt, the n N, (olum ho. (KCN 4,. npnug⸗ Iiſtium. Nones fige Uuperopian er peccat⸗ nliben zec Elaud .) eecatoru lne rei, mur ab /e ſe t e kentatia lſ cito, „ äil lrut , Dipitg r, nſihur inj — 836 )f 86* 97 .1. — . bmiikerpbim — Eòèêcͤ Aonele Aulird — — n Eccleſiæ Turris Davidica contra deæmones Amenitatinlie irg Mariaeſt. voluit, ginie Ccleſiam corpus myſticum vocat S. Paulus Apoſtolus Exordium ad Coloſſ. I. cap. eique pro Capite Chriſtum aſſignat: Ipſe eſi caput corporis Ecclette, qui eſt Principium & Pri- toloten. mogenitas ex mortuis, at ſit in omnibus ipſe primatum tenens. Collum hujus corporis myſtici Eccleſiæ, Virgo Ma- 0 et. α ria eſt, teſte S. Hieronymo ſerm. de Aſſumpt. B. V. Omnirple- nitudo gratiæ, quæ eſt in Chriſto, eſt in Marid, in Chriſto ſecut in llun, capite in Mariä ſicut in colle, corport Eccleſia transfundente. Collum hoo ſponſæ ſuæ Eccleſiæ, turri David comparat ſpon- ſus. Cant. 4. Stcutturris David cotum tuum, quæ éſt ædificata cum propugnaculis, mille elypei pendent ex ed, omnis armatu- ra fortium. Turris Davidica Virgo Maria eſt, id eſt, contra dæ- mones, fidelium Protectrix potentiſſima. SS. Patrum teſtimo. SS. Patres, nia percipiamus. Turris fortiſima nomen Dominæ, ad ipſam fugiet peccator, & liberabitur, hac defendit quoslibhet & quane- Richrddits tumlibet peccatorer. ſcribit Richardus à S. Laurentio lib. 3 5. 38 Lamen- de Laud. B. V. Fadla eſt hæc Tarris Eccleſtæ prepugnaculum, io. & peccatorum anicum refugium, at ad ipfam confugiant omnes rei, omnes mæſtt, omnes affticti, & ea protegente libe- rentur ab hoſte: homo! in quazung, ribulatione acd Mari- am fuge, ſive peccatis Wlictus, ſive perſerutionibus atkritus, ſive tentationibus turbatur, hane Turrim petito ad Mariam confugito, mille enim elypei pendent ez eâ perorat S. Tho- mas à Villà Novâà Conc. I. de Aſlumpt. B. V. Beata Firgos. Thoma” murus eſt noſtra defen ſtonts, & ſuper eanz ædificaz it tota à Vila Tiinitz propugnacula argentea, uaut precibus ſuis henè ſos novà, nantibus inimicum repellat, & hoc ſignatur in argento, quòd Ddd ddd 3 cate⸗ hohofeſt, 198 Diſcurſus XXVII. metallis dulcius ſonat: ſahzjunxrit: & abera mes ſicat turris: quaſe dicats miſericordia mea & pietas mea quibus quaſi aberi- bus, ſußragioraum dulcxedine lacto lios Eecleſiæ ſisnt tarris, mu⸗ nimeltn mn, ſeilecet, Pefäsgiu & ſecuritas peccatorum. ait devo- Hailgrinus tiſſimnus Hailgrinus in Cap. S. Cant. Per cottum zntellagiturbhea- ta Virgo per ipſam enim quaſi excellentiſſzmam, zotum gorpus Eecleſez enitter captet Chriſto; hac eſt ſicut turris Dawid, id eft, mann, ortis, gitia ſigelet in eà orte refagium inveniunt; & hac est adiſecata cum Propugnaculis, id eſt, acjutorium habet à Pa- tre. & Filio, & Pirita ankto; milte ettam ciypei, sa eſt omnium As géloresm praſidia, pendent ex ed, ad defenſionem ipſorum, gut eonſiegeruznt ad ipſam; omnis eteam armaturi fortium bpen- det ex ipsa, quia omnes Eleczi enum geem ipſa acjav'art volue- B. Albertus rit, agjavabunt. doctiffime inter pretatur B. Albertus Magnus Magnus. ſerm. 2. de Aſlumpt. B. V. Tarris fortisſéma noemen Domin, ad ipſam confägiet beccator, & ſalvabitur, diſertiſlime loquitur S. Antonius S. Antonius pe Paduà ſerm. in Dom. 3 Quadrag. Quadragelſi⸗ debadua. mali 2. Sticat ad præſentisn, ignis liguefit cera, ſicut à vento pulvis diſpergitur, ſie ad invocationem nominis Mariæ, integra infernern m ſpirituunz ag mina fagantur, aé diſperguntur, Con- §.Pranciſc. cludit 8. Franciſcus de Aſſiſio in ſecundo Codice. Turris igi⸗ de Aſhio. tur Davidica contra doemones munitiſſima eſt Virgo Maria. hanc Deo ſpirante dignis Conceptibus paulò profundius ſub- intremus, CONCEPTUS I. „ 1 conſirma. De munitiſſimis turribus ſuperatur hoſtis ac fugit, nee non i ſeu De omnes inſidiæ impediuntur hoſtiles; poſt lapſimm Adami in uctio. Paradiſo, inimicitiam capitalem poſuit Deus inter mulierem ac ſerpentem, cjusque caput conterendum à muliere prædi- xit. Cen. 3. cap. Inimicitias ponam inter te & mulierem, ipſa αιâ caαρ5ρ[ſ“d tunm. Serpentem illum mulieris inimicum- alium non eſſe, quàm illum cundem infernalem Sathanam, qui Evam decepit in Paradiſo, extra dubium eſt; ſolum quæ- ritur, quænam ſit illa mulier adeò fortis & invicta, quæ anttno plus lahſe⸗ Npqbur o& arte de Ne⸗ (dhae Mlltate e lbatholi Mpoſtle 1/ 60 en e lutatem. lepporete CMriſtiano Ctores le Ploavdito 1 brigi⸗ nn/. ,„ Pen Heus ivem, Vi, vnveriut, uh Yolent un ejuta (onkirtnat un ſugit Mriam, yohlari luricte MWMmarern Ulolreteeit ſdequi Meunusten Mcurribu lutg huat lnelioejur ebzurea Miekker, —— 1 ner ſuntn Nuibgegug n aſuuttuni , Catorufg. teen imttlggtnk. nam, totun n turnis Daii i ninderiagt 9, Atorign hal,, . efin, efenſnen iſhn naturi mteinn Ps atjenunn 1.Alberwl leruſlimehgin acttg, Qung Lers ſeuin ninis MMar gi Nlogunnl Coclce, Ii ma et Tgol 1l Mrofvctki . ſtsa nine ſtlopin Aan eusinltr llen Umimoleryis ,, NulN pllensinmiu Ermlenörhu amekz ſlinh nrclen — Eccleſiæ Turris Davidica contra dæmones irgo Mar eſt, 199 plus quàm virili ſeſe ſerpenti victrix oppoſuit? Quonam me- dio & arte contriverit ipſa caput ſuum? Reſpondet 8. Fulber- tus de Nat. B. V. Mulierem illam, non aham tfuilfe, niſi bene- dictam Dei Genitricem Mariam, neque aliis armis, quàm hu- militate contriviſſe caput ſerpentis, qui eâdem, quà de cœlo turbatus fnerat, ſüperbiâ, Evam decepit in Paradilo, de quo & ipſa poſt lapſum pariter ejecta fuit; unde ait: S interregatur; in quo ſerpentis caput ipſa contrivit! nimirizm in &ο° gubd ha- mititatem Deo ſacravit, ipia contrivis caput ejas. Abeoi Ppſo tempore tantâà potentiâ reſiſtit dæmonibus, ut infernales in Chriſtianos inſidias efficaciter repellat, confugiens ad eam pec- catores de ipſorum faucibus eripiat, ipſique etiam da mones, ſolo audito Mariæ nomine fugiant, ac contremiſcant. Teſtis eſt 3. Brigitta lib. revelat, Saper omnes ettam malighos ſpiritus, inſam Deus ſic potentiam efeeit, gua quotterungz, alsqaem ho- minem, Virginis a,Xslius m eXr chariate implorant em imta- gaaverlut, ad ipſzus Eirginis nutum il’ pavid, procul diſzn gi= unt, Volentes patius Z&‿αſaas & meſerias ſili multiplicari, quàm ejuasdem Virginis Potentiam, ſaper ſe taliter dominayi. Confirmat dociſſimus diota de Contemplat. B. V. cap. 5. Sa- than fugit, inferzas tremit, dum dico, & ſolum nomino Mariam. O munitiſlima Turris Davidica contra dæmones, Virgo Maria! CONCEPTUS II. Invictæ potentiæ fuit olim virga illa Moyſi Fxod. 14. cap. quæ mare rubrum dividens, ſicco veſtigio per medium maris tranſire feeit Iiraél, perſequentes vero Wgyptios una cum cur- ribus & equitibus Pharaonis in mediis in volvit fluctibus, ita ur nec unus remanfſerit ex eis. Ingreſſus eſt enim es Pharao cum carribus & eguitibusjus in mere, & pxeduxit ſuper & οα— minus aquzs maris, ſliz autem Iſraëlamtulaverunt per ſiccum in medioecfns. Cantat Moyſes poſt victoriam. 15. cap. Virge ejus verè aurea Iiraél dura ac ferrea .Ægyptis fint. In durioremE.- gypticâ ſervitutem abducçere Hideles Chriſti amimam D lata⸗ 200 Diſcurſus XXVII. — „ ſatagit, nec tam crudeliter Ilraél populum Dei electum perſe- cutus eſt Pharao cum ſuis .Ægyptiis, quàm cum luciferianis ſuis Dei imagini inſidias ſtruat ſuperbus Lucifer mare rubrum tentationum, tribulationum in hàc lachrymarum valle, trans- cundum eſt omnibus, equitatu itaque Dei, virgâ aureàâ opus eſt nobis, cujus auxiliatricè potenti, ſicco veſtigio tranſeat pec. Cator, cum ſuis vero luciferanis, Luciter infernalis medis in- volvatur in fluctibus. Ubinam ille tam neceſſarius Deiequi- tatus? Ubi illa aurca virga, o miſer peccator! Mariam quære, Mariam in voca, equitatum Dei tibi felicem ac perpetuèô ſalu- arem oſtendit Marianus Gerſon Trad. 4. fuper Magnif. Ma- ria comparatur egaitatui Dei in gurribas Pharaonss, jam non propter ſe, ſed propter nos viatores, quaos à diabolico Pharaoni defendit incurſu, quoniamſabmergit Pliaraonem iſtum, regem ſuper vmnes ſilios ſaperbtæ. O Maria! virga aures perfecti virga ferrea duris, exclamat ſeraphicè S. Bonaventura inopec. B. V. Iect. 12.)Virga aurea hominibas, virgn ferrza & dura da- monibus, arceas damones à nobis: ex dignitate, qud Deit Mater es, imperarepoter demonibus, compeſze dæmones ne nobis noce- ant, pracipe Angelis, at nos cuſtodiant. Sis munitiſſima nobis contra dæmones Turris Davidica. CONCEPTVS III. Duce vel maximè indiget homo peregrinus in hoc mun- do, qui ei viam oſtendat bonam, atque ab incurſione latronum potenter defendat, hinc volens olim Deus, longo itinere per deſerta, & in via & inaquoſa, in terram promilionis, terramn lacte & melle fluentem, ducere populum ſuum Iſraél, Moylen primum, dein Joſue ducem præbuit; Dominus autempræacede- bat eos, ad oſtendendam viam, per diem in columna nubis, & per noctemin colamnd ignis, Exod. 13. cap Dux popuh Dei Jo- ſue vir fortis ac robuſtus, & plenus ſapientiâ; Fugavit Amalec & popualum eius in ore gladii. Exod. 17. cap. & uumquam defait columna nubis por diem, nec columna ig nis pér noctem coram bo- pualo. Exodi, I3. cap. Nemo noſtrüûm, teſte S. HauloApoſtai, atio- uliſtetu Pwerin hoe lubhelu) uauteuß ient. luter t0 Ibus, ubin⸗ ſem guis inve mnbpernol M Slegits Uucit, Conſo ſenum. ſ. utinm deah juucin int uulu colum/ meindignat ſutcicituri/ iluminans. ubeneftciis. Imitd., Bern⸗ ehielegin/ nam alii iperfereba xipliceutur In, quorum Uca. Turris m Urliunt qur um inimie Gkrerir. 7 unes ari, zuit ſahr ſſuin ee — decon 1 6 umlurſftin, rmateniyn Uln eletn lglamrei toals meint Altidein Mlariuncrr Detpenofn der Mgnt, 4A ragifn itakr n, itunte⸗ ghel it e gut Dol Mher ne MMi nufunidnn. I. mnosin oer hUrliopehnwe ongo lert ſtoot en mlikl kelßuie lntt M unporili ym N glMenN/ Mlogle⸗ Eccleſiæ turris Davidica contra dæmones Mar. Virgo eſ zor habet in hoc ſæculo, ſed omnes futuram inquirimus. In praſen- ti etenim vitâ (ut verbis utar S. Gregorii Papæ Hom. I1. in Evangelia) qaſi in vid ſamas, qud ad patriam pergimus, mali- gni aut em ſperitas ter noſtrum gquaſi gut dem lazrunculi obſi- dent. Inter tot pericula conſtitucis nobis, inter tot hoſtes iner- mibus, ubinam fidelis ac robuſtus Dux Joſue? Mulierem for- tem quis inveniet? ubi per diem columna nubis? ubi columna ignis per noctem? Scatum lelliducis Noſue Virgo Maria eſt, quæ nos protegit ac defendit, hoſtem verò animaram depeklit, ac de- vincit., conſolatur nos B. Albertus Magnus in Bibl. Maria. lib. Jo- ſue num. . Maria eſ, illa fortis malier, de gud Prov. lelt. cauas pretiam de ultimis finibus, id eſt, de divinitate & humanitaté conjunctis. inq uit 6. Antoninus Part.4. Tit. 1 5. cap. 44 §. 3 Maria eſt nobis colummna nubis, quia tanquam nuhes, protegit ab aſtu di- venaindignationis, protegit etiam ab aſtu diabolzca tentattonis, ſicut dicitur in Pſalmos expanditnubemin protettionem eorum, & ignem, at lacertt eis bper nobtem.: Marta gJieogiee voludnza DEnis eſt,altuminans nos, imn iluminans manaum, mieltis miſerigordia juaæ benefciis. cribit S. Bonaventura in Spec. B. V. lect. 3. &S con- firmat S. Bernardinus Senenſis ſerm de Aſlumpt. B. V. art. 3. Cap. 3. De häc legitur Exodi 13. quod populum deduc hat & ebumbra- batsnamaliquando pracedebat, auquando ſequebatur aliquan- do ſuperferebatur, ut myſticè patrocinia muleiplicia beata Virgi- nis indicentur, ergapopulum electorum, & omnium hr ſtiano- rum. quorum ipſa contra dæmones eſt munitiſſima turris Da- Vidica. Turris munitiſſimæ inſtar populo Iſi aëlitico fortis mulier Jahel fuit, quæ vel ideo à ſacris litteris oommendatur, quòd Si- ſaram, inimicarum turmarum Ducem, clavo interficiente confixerit. Talit itaque jahel uxor Aber, clavum tabernaculi aſamens pariter & mallen, & ingreſſa abſconditè & eum ſiten- tio, poſuit ſupra tempus capitis ejas clavum, percaſſan g malleo, defxit in cerebrum asg ad terram, qui ſoporem mortai ſocians Ecec cee . deſe- 202 Diſcurſus XXVlI. defecit & mortuus eſt. Judic 4. cap. unde non immeritèò victo- riam cecinit Debora Prophetiſſa. Nova bella elegit Dominus, Vortas hoſtium ipſe ſabvertis, elypel & hafßta, non apparuerunt in quadraginta miltibiss Iſrasl. Quis eſt, qui neſciat, ſathanam el- ſe inferorum Principemi inimicorum noſtrorum capitalium truculentiſſimum anteſignanum, de quo Chriſtus ipſe in ulti- mà coenà Magiſter optimus dixit Luc. 22. cap. Sathanas expe- tzivit vos, ut cribraret, ſzut triticam. Huncsiſaram infernalem, fortiſſima mulierum Virgo Maria, per Jahel pridem jam figu- rata, clavo maternitatis Dei tam potenter affixit averno, ut ibi- dem alligatus rabidus canis, latrare quidem infelix, lædere ve- rô, vulnerare, aut mordere pro libito in hoc mundo neminem poſſit. Conceptus eſt S. Bonaventuræ in Spec. B. V. Lect. 1 5. Beata V' irgoper Jahel ſignata eſſe poteſt, quæ clavo öiſeramin- terfecite Siſara exoluſio gaudiiinterpretatur, & bene diabolum Regnat, quit à gaudio cæleſti excluſusietiam alios exeladere feſti- nat ; Benedilza itag, Jahel, cuput Ssiſaræ clavo interficiente con- Fxit, quando Benedicta Maria, virtutem ſathanæ, rigore diſei- Plina in ſe etinzit, Cui proinde Triumphatrici accinat or- bis. Nova bella elegit Dorminus, portas hoſtium ipſe ſubvertit, ſathan ac dæmones non apparuerunt in quadraginta millibus Chriſtianorum, Mariam Turrim Davidicam devotè invocan- rium. Adverſus turrim carneam Goliathi, minutiſſimus David armnavit ſe, eumque feliciſſimè devicit, ac proſtravit: Quânara catafracturâ indutum fuiſſe creditis generoſum hunc militem? qud fuperbà fulgentem Galeà? quo accinctum gladio? quem geſtantem elypeum? Tahit hbaculam Haum, quem ſemper habe- bal in manibugs, & elegit quinque mpidißimos lapides de tor- rente, & mſot eos ie peram paſtoralem, quam habebat ſecum, &r- HBandum manu tielit, & prereſt adverſum Philiftæunz., I. Re- Zum I7, cap. Torrentem volaptats, vocat Mariam Virgi⸗ nem, Rupertus Abbas lib, I. in Cant. O beata Maria! inun. daties laglſtet uofaudt Oungpelin Golſaactum Nonuntiab lacocetö. at. I. Ant. u lueri. iſy, ul oh. loueuian (IniA jutr uniritlima Hortan Men uu itrosexu⸗ cie inin, nenoriati,i⸗ men. umeiie git Dirig 5, ſpmun lanſet D fne dvh pel in llpidenni Gtheudeg bminem idenſni ir en mnl lelin. lelete unconentn . 1,V. E, Mu inas Slene itil Nertltntſe njfimns Ana; i Uete Atricia Ccint 4 Geroteine⸗ . Brichtore! M EntCn hunemien Moi Cen Pſenyii 6 yuln ehen atun ſann 1 rum y Miel 4 glutét vi neribus ſuts, e onte Eccieſiæ turris Da vidica contra dæamones MWMar. Vir. go. 2.203 3 — — – B – – BſB—— -- –- — — datio gaudii, vi amoris, torrens volaptatie! de hoc torrente quinque lim pidiſſimos lapides ſdelis Ch Friſtianus lumit, quan- do ſanétum Mariæ nomen 4 ie litteris conſtans devoteè pronuntiat, eocdue iniernals hiinſicias Sfeliciter ſuperat. Ita docet S. Bernardus citatus elbartum in Stellario lib. 6. Part. I. Ant. 2. &Beafonin asn nif. rreriar-gese la ſas taAnimabus ReisIa- / ſanébĩiſſi 692 0% zomiué die venian, be ferni Adjutrix. Mdat t liclaimicumAnimarum. Muniriſlima con nesturmis Davidies equar T Hor tant Epilogus- lib. I. de laud men ſilem, quod dt, Dominn, noſtros α pag natsdo, & ſe tu- rim fortitudinis nobis erbhicenada, Afacie inimici, & ut hoc nobis praſtare dignetur, nomen ejus & memoriale, in deſtiderioaxima, E; des jusgt memoria teigatur. — Amen. n 77 4 , e, =è Pirgo Triumbhbhatrik ſatIyd ratfid, Exordium. 88. Patres. S8. Bernard. 36) 0o (8 30. 506: 0 0 . e Be e e e d1e e e g Ve .? Be e Be e . OISCURSUS XXVIII DIS K A — Alaria irgo animarum in purgatorio auxiliatrix turris eburnea eſt. Fnuſtatem ac Decorem Mariæ Virginis, encomiis ac laudibus celebrare deſiderans Spiritus S. in hæc verba prorumpit. Cant. 7. cap. v. 4. Collam tunm ſicut zurris eburnea. Rationem ſimilitudinis reddit Phi- lppus Abbas, Commentario in Cant. Eburtam admiralilis virtatis eſtut ſi pannus lineus ſuper ipſam Ebur mittatur, & ipſi par no linee cerbo vivus deſaper imponatur, ſuä virtute Elur p nnem, gai eltt adhaæret, illæſans caſtodit, ita Beata Virgopecca-⸗ Porem protegtt, ne àcorbone iræ deluper concremari peſr, Gides dicit: Collam tuutn ſicut turris eburnea. Purgatorium ignis eſt ardentiſſimus, per flammeum gladium atque verſatilem, Gen. ʒ. cap. collocatum ante Paradiſum figuratus, juxta men- tem Ruperti Abbatioin Gen. Flammeus Zladius atc, vertatilit, ante Paradtſamn, eſt colktocat gs, ut quicanq, deinceps admittendi ſant ilie, tranſeant per examinatoriamignem. Sicn tergoEbur cContra vivos & ignitos carbones, refrigerandi, refocillandi, & liberandi virtutem habent, ſic benedi a ſemper Virgo Dei Ma- ter Maria, poteſtatem habens contra dæmones, ſicut Marianis clientibus in hac vitâ turris Davidica, Proteckrix efficaciſſima, & Auxilatrix eſt, ita corundem animabus in purgarorii igne ſubſiſtentibus Furris eburnea, Refri gerium, Retfocillatio, ac Liberatio, pia Mater eſie non deſinit. Veritatem hanc au- thoritate 88. Patrum firmemus. Profuandum miſericordis ejus, ſedentibus in tenebris, & in umbid mortis; obtinuit redemtio- hem. Perorat S. Bernardus ſerm. 4. deA ſflumpt B V. Eticerùm: Mar a damones arret, franatg, ne nocere P Wſint familis & fa- malabus ſuis. Serm. de Laud. B. V. Ideo cenvenit ei nomen Ma- 776 McuN — H oecint uitgete namad, Cuuſatati ler alſean n bumh, ſllen G nieritorai⸗ PV.lb. 4.0 i ſallcita⸗ Ponarentur iygtiſent eudir hro he Wunter i, g Mn eſt funbeneſt. her te,r ge Cncludir8,6 Uelonà B.V. Uimum an ilita 6,00 1 Verzam cap. exe nuſtiitc n lels erll Vetizchic nedeſlitare ligs hojuse e deyoto⸗ Ullio ceeſt Uehlie ſue Ullmamie, Alpiſcfi inigenoeni Rdinghaeſee Mun turi Ndinietll Tarodnit niftate a virtteke Nole iſie mmiſ tgarorun tde ſlt tatus rur. ar Eegt il, . keiocllont. erlirgoeh eſeut trni Pxctor Pungriß⸗ RNetoclnor tein lanis imnmiii ivut ft BT.hiemi ſmuſi tineher 6 „ Maria Virgo animarum in purgatorio auxiliatrix &c. 20 5 zia, quæ interpretatur ſtella maris, quia ſicut per ſtellam maris, navigantes dirigentur ad portum,ita Chriſtiani diriguntur per Mariam ad gloriam. diſeurrit angelice S. Thomas Opuſeulo 8. Comparatur miſericordia ejus nubi, quia velut nabes miſeritor- diter alſcondit peccatores ab ardore ſoli, id eſt, ab' irdfFlii, & quis obumbrat eis» & ipſos refrigerat al aſtu, & velat pluviz quaædam gratizfcundat eos, abt enim eſt miſevia, ibi ſolun, mwoads miſericordia habet locum. Fribit Kichardus àS. Laurent. de laud. Richardus B. V. lib. 4. O vita mirabilis, qua mortuos Vivificare conaris! un- en diq;ſollicita de miſeris;andiq; miſerieordid vallaris exclamat S. Bonaventura in ſtirnul. Amor. Part. 3.Cap.t9. du Mater ommi- Bonaven- am, qui ſant in purgatorio, quia omnes pœnæ, quæ debentur pur- gandis pro peccatis ſuis,zin qualibet hordpropter preces meas mi- tzigantur. dixit ipia Virgo Deipara 8. Brigittæ lib.4. Revelat, cCap. S. Brigittâ 138. Non eſt revera ſinis tua magitaäatnisios, eſt umerus tu- orismBeneſciorum nulltus enim eſt,qui ſalvus fat, Oſanckiſſimaz niſiper te, zemoeſt; qailiberetur ds malis, Ziſiper te, O Puriſſima. concludit 8. GermanusPatriarcha Conſtantinopolitanus Orat. S. German dezonà B. V. Turrim hanc eburneam, Mariam Virginem opta- tiſſimnum animarum in purgatorio refrigerium, obumbrante Spiritu S. Conceptibus piis meditemur. Veræ amicitiæ, ſa pientiſſimo Kege Salomone teſte Prov, Confima- 1I. Cap. lex eſt. Omni tempore diligit, qui azmirxus eſt, & frater ge ſen 0 in anguſtiis comprobatur. Semel nimirùm atque iterum ami= cum ſeſs exhibere non ſufflcit; neque felicia tantùm tempo- ra, veri amici probant fidem, ſed in anguſtiis comprobatur, in neceſſitate præſto eſt, qui amici fidelis officio fugi cupit: Legis hujus obſervantiſlima eſt Virgo Maria, amat omni tem- pore devotos ſibi, & nunquam fervis ſuis in neceffitatibus auxilio deeſt, ſed in omnibus anguſtiis benevolentiæ ac cle- mentiæ ſuæ ſafficientifima exhibens ſigna, ſemper ſuccurrit püſfima milericordiæ Mater. Non enim amas, & deſeris, in- Eee eee 2 quit §. Thomas 206 Diſcurſus XXVIII. 18. e uzinus lib. 9. Conteſſionum: dicere volens, i im-⸗ 1, Objedlum amoris ſui, etiam in ere poſie. Animæ in gratia Dei 61 gen itur ur ſtnid adpurgarord flammas, pis purgentur, atdue ob graviora Peccata. lem culpa remiſſa eibcontraclam tamen pœ. gue i egre divinæ ſatisfaciant tanguſtiis, utpote quæ Wanhtæ ſunt e Sarum PCe-⸗ litte, ““ä ven! iam as à, ad figem . ianis, ga4, mi aven e&s bominer 46 NE die 592 Pee aergatorio morari. Part. Adakltone aſticn obrahens in. ore dnecto i aico ſuo., dr Mater 8 — 5 2 Pro filio, 111 aCCeHR ribus ſuccurrit, n uſtarm pro ejus lib beratione ediſk cultatem vitat, & in auxil ium t alecunꝗq; periculũ lubenti ſuſfert animo, mul- t0 mn dagis Maria Virgo miſericordiæ Marer, miſeras illas animas in hc vi as, ſin gulariter conſola ari ſatagit, & arden- tes P e Gctrprahilia: carum tormenta, à Ligied v dccents & in flicta, mitiuit, vel extinguit, S. penirt 1 itus de illis lberat, unde miſeræ & atllic ictæ illæ animæ in tormenti inarch ardoribus, ger Hitibus inenarrabilibus, Vir- ginis imp lor xili inan perant liberationcm, expccant re- geriun ſic forti Tilin mus aſſeric Hugo Ca rdinalis ſuper Cant. B. .M. Ad da, ian, e; Wieiunt, gqui deg guant, See buergat oréorul lebe- renlr. Zuccurt e, & Maria! Turris Eburnea! CONCEPTUS II. De ſeipsâ dicir virgo Dei Genitrix. Eccleſ- 24. Cap. ren dim abyf. 3 Penel ravi, &n ftabzibts waris ambielavi. Quid Per mare? Quid per fluctus hic intel ligendum? Fœnas purga- corii Mii ointelig ucpe latit AYI. 7. den⸗ orii Domi, nlſtavi: P nuiſia ⸗ itermentit ſent Gſibe NNy, 11 6 * ſufligreti⸗ Cnfrmmat Di lutiſjnapir. 4 mhui n Aindea ritum glor Cſeude l Chr, Ru s id 4 ugtores er nptionem; Pelhert. Mria ixam/, 1pzr. Turri umelt abig Mafi ic, Mminmatligſi tun ila luernoſtra , Uutegtiol — e en, i vin geul Pnonifann aiorn ern Wbrenconu Ultatentt Uchtotireni. invelenng Ae Areniant. irablibip weihtin lspera! ue⸗ eitmuu en ß⸗ oln, (1. Pomsg Maria l irgo animarum in purgatorio Auxiliatrix &†. 20 „. torii intelligit tam per mare, quàm per fluctus, & reddit utri- usꝗque rationem, clarifſimo textu S. Bernardinus Senenſis ſerm. 3. de nomine Mariæ. art. 2. C. 3. Beata Virgozin regnopur- gatorii Deminium tenet, propteres inquite & znfiaczilis maris ambulavi Pana ſiquidem purgatorie, ideo dicitur fluczus, quia zranſizoria éſt, ſea ad ditur maris, qaia nimirum eſt awarz, & ab dis tormentis iberat beatal'irgo maximè devotosſuos ſeilicet vi. Ktans & ſabveniens necefitatibus & tormentis devotorum ſao- rum, ims & omninm, gas ebt exiſtunt, quta falii jus ſune, cim lent filti gratiæ, & in gratiäà confrmatt, atq; dé glorid certificati. confirmat Dionyſius Carthuſianus ſerm. 2. de Aſſumpr. B. V. BeatißimalVirga Maria ſingulis axniz, in Feſto Nativitatis Ghri- Ki aa purgatoriiloca, um multitsd ine Angelorum deſeendit, &- mulzas indé asimas eripit, gaoniam in noxcte ſolemzitatss illius, Chriſtum gloriæ peperit: etiam nocte Dominicæ Reſurrellionis, ſolet deſeendere ad purgatorium, pro eductione auimarum, e& gquod Chriſtus nocte làſanctos de limbo eduxit. Et S. Metho- dius. Qaid de ze dicam, benedicta! ignoro, nam ab' inferis peccatores erneus, oſtendis, per ua merita in inferno dazi re- demptionem; hat ſunt arvaxa, gaz ne mens, net ratio valet percipere. cui ſubſeribit 8. Nicephorus de Laud. Mariæ dicens: Maria iram à cælo depellit, & à Dei Juſtitid obſſeſos ab inferi eripit. Turris igitur eburnea, refrigerium, ac hiberatio anima- rum cſt abigne ac flammis purgatorii. CONCEPTVS III. Feliciter reſurrexit ad vitam, ac denuo lumen coœli jucun- dus aſpexit filius Sanamitidis 4. Regum 4. cap. Er oſcitavit FPuer ſepties apernitaq, ot, los, Quænam hujus tam forrunatæ reſuſcitationis caula eſt? Quid præceffit, antequam denuè tmna- tris affl ctæ filius oculos aperiret: ſuper genua Matris ſuæ poſi- tus in mattis ſinu mortuus erat, felix reſurrectonis Omen: Po. ſuit eum illa ſabßer genua ſaa usqué aa meridiem, &̈ morytans eſt., Mater noſtra ipiritualis Virgo Maria eſt, dicente Richardo à 8. Laurentio lib. I, de Laud. B. V. cap. 6. Beata Virgo ditta eſe beuéte Epilogus. 208 Diſcurſus XXVIII. benedictain mulieribus non tantum, guta ſola ſiné concupiſcen. ziâ concebit, & ſine dolore Peperit, ſea quia præ omnihus in prole multipliztata eſtr etſ: enim earn, liter unicuns genuit flium. in eo tamen ſpiritualis mater Wec ſt magnaæ multitudinis filiorum 5 „ . . . — . AA 1 quorum Chriſtus primogei u ſt. Quicunque iu vità hanc ma- trem quotidie, & vel maximéè ad horæ ſonum devote invocan- do veneratus fuerit, ſub Mariæ præſidium humiliter confuge- rit, is piæ matris morietur in ſinu, ejusꝗque auxilio, de tenebris & umbra mortis, ad cœli lucem perpetuam, de tranſitorio purga- torii igne, ad gaudiorum æternorum refſurget refrigerium nam ut ait Bloſius in canone vitæ ſpiritualis cap. I8. Fier⸗ non poteſt, ut pereat, qui Mariæ ſodulus & humälisult or füuerit. ad-⸗ ſtipulatur S. Cyrillus Alexandrinus in Homil. contra Neſtori= um. Per te exultat œlum, lætantur Angeli &G rchangeli, fu- antir damones., & homo ipſe ad cæxlum revocatur. Tu enim ani- mabus miſeris ſolatium es, Turris gburnea, liberatio, ag refri- gerinm. Suſpiremus ad hanc Turrim eburneam, quotquot in hc lachrymarum valle laboramus, unadue afflickas in purgatorio animas piſſimæ Matri miſericorditer commendemus cum S. Bonaventurâ Pſalmo 30. In te Domina ſperaævimus, non con- fundemar in aternam, in gratid tud ſuſcipe nos, tu es fortitudo noſirz & refrigermmnoſirum,conſolatio noſtra, &proteltionor ſra, ad te Domin clamavimuas, dum tribulaveturzor noſtrum, & eaud ſtinos de vertice cokium æ«ternorum educazs nos de laquéo, quém abſeonderunt nobis, güontaim tu es aajutrix noſtra, is ma- nus Zaas, Domina! commendamas ſpirituns noſtrum, totam vi- tat noſtram, & diem ulzimam noſtrum. Amen. Ut ſugat ardores ebur, avertitq;, calores, Sic ne nocere queat fſlamma, Maria beat. Hinc tranſituris pia Mater, eburnea Turris! Ardores amove, refrigerando fove. DL. Dom Reron- plumm gpice riſlim 6,6, Dom del ideo v. enplo Der uit apertti a ſo orax Alin ut c co iſto im Comus Dbl, limiobun lubitavit raamelt, lo qvia une n auro en ataurum oreltche (terubim e n aropt un plurin 6 in goi 0 Utdtr ad pr Umintentie du inge lne auream uiell -— 236 )0 (9* 200 e lhitgeen — onntibet „ 02 262 25 20 0 2 07 202 0 Aſe Me & e S Ve BeSe 20 % 0 1. 266 * g 9. Y 9. 2. 9e e G e G N 2e N0. , V8, V. M 7. . , ehuſt iliin n Gerotefnne wilirtgete Domus aurea gratiarum, Virgo Maria eſt. liodenerzi Tinlnondnr N Ræ omnibus totius terræ domibus materialibus, tem- Exordium. ige l V plum Salomonis propriè domus aurea dici poteſt, non 30.IG. kn . quidem præcisè ideo, quia omnia in domo auro pu- Ahinſatl riffimo tecta erant, ut narrat liber tertius Regum lconme Eap. 6. Domum quoque ante oraculam operuit auro puriſſimo- 8ed & ideo vel maximè, quia gratioſa ac aurea promiſſa huic ur u templo Deus obtulit 2. Paralipom. 7. Oculi gquogue mei ſirtanar erunt aperti, &. aures meæ erecta ad orationem ejas, qui in loco iſto oraverit. non aliâ utique de causâà, neque fine alio, glonti quàm ut cœleſtes gratias ac dona ſupernaturalia orantibus in R— loco iſto impertiatur. Immaculatus Virginis Mariæ uterus enims domus DEl, templum divini Salomoniseſt, quam virtus Al- niiuen tiſſimi obumbravit, in quam ſupervenit Spiritus ſanctus, quam ⸗“ inhabitavit Filius Dei vivi, in quamm Sanctum Sanctorum col. v,Gin locatum eſt. Domus hæc veré aurea, non ex càtantuùm ratio- rurußn ne, quia undique auro puriſſimo charitatis ardentiſſimæ te- lereru Gta, auro enim charitas non incongruè comparatur, quia Iyirniſtnnn ſicut aurum inter meralla primatum tenet, ita inter virtutes Aerumn nn major eſt charitas, Maria igitur ſupra omnes creaturas, ſupra hel⸗ Cherubim etiam ac Seraphim charitatein Deum ardentiſfi- ma, auro puriſſimo tecta Domus Dei aurea eſt, ſed & ideo quàm plurimùm, quia illa ipſa gratiarum divinarum Domus Hitket. eſt, in quà oculi Domini ſemper aperti, aures ejus ſemper Nupril erectæ ad preces, ac interceſſionem Virginis Mariæ, hâc ſo- lum intentione, ut favores exhibeat, gratias largiatur, omni⸗- e⸗ bus & ſingulis, pro quibus Virgo Mater exorat. Domum hanc auream 88S. Patres unanimiter collaudant, & gratias: SS. Patres. quas inde ſuſceperunt, grato animo recognoſcunt. Elezmo- Fff fff ſyna- S= = 210 Diſcurſus XXIX. ſyniria Dei eſt irgo Maria, omnes enim eéleemeſynas & gratias quaæs Deut de cœlo in terram mittit, Matri ſuæ ſiendas committit; in tantum enim eam Deus dilexit, at nibil nos habere voluerit, Jacobus de quod per manus ejus non tranſiret. ſeribit jacobus de Voragine Voragine, in Mariali. ſerm. 4. litt. E. Quidquid illud eit, quod Deo ger- re, paras, Mariæ commendare memento, ut eodem alveoad Lar- S. Bernar- giterem gratiæ redeat, quo inflaæxit. ſuadet 8. Bernardus ſerm, dus, de Nat. B. V. Maria eſt theſaurus, quia in ea ut in gazxophila- cio repoſait Dominus omnia dona gratiarum, meritorum, virtu- tum, & prarogativarum, donorum, & chariſmatum, & de hot theſauro, largitur ipſe larga ſtipendia ſuis militibus, & operari- Richardus 5. perorat Richardus à S. Laurentio de Laud. B. M. V. lib. 4. pſa 8.Lauͤren. eſt locus theſaurorum Dei, Matth. 1I2. Bonus homo, id eſt, Chriſtus . Deus & homo, de bono theſauro ſuo, id eſt, Virgine Maria, pro- fert bona, ſeilicet miſerieordiæ, gratiæ, & gloriæ. interpretatur BZ. Albertus B. Albertus Magnus in Mariali. Evang. Matth. num. 22. Penes te, Magaus. ε Maria! ſunt claves theſaurorum dilectilſimi ſilii tui, potesq;, ut lihuit aperire: ditareq; inopes Adæ ſilios, qui proſtrati ante te, al- tis valdè gemitibus, implorant miſericordiam tuam, qua non vVen. P. à habet finem, b6munificentiſſima Diſpenſatrix. loquitur Ven. P. à Jeſu Maria. Jeſu Mariâ tom. A. in epiſtad B. V. O ſancza, & ſanct u ſancdtier, 8. Andreas & omnis ſanctitatis ſanctisſime theſaure“ exclamat S. Andreas CGretenſis. Cretenſis Orat. 3. de Dormit. B. V. de quo ſcilicet æger ſanita- tem, afflictus ſolatium, egenus auxilium, captivus redemptio- nem, peccator remiſſionem, mortuus vitam, poœnitentes in purgatorio animæ requiem æternam, ac Juſti omnes Dei in- tuitionem ſortiuntur; largire nobis gratiam Spiritus S, quà di= gnis Conceptibus aureæ Domui appropinquemus. CONCEPTUS I. Conftrma⸗. Poſtquàâm Creator omnium univerſas terræ aquas in ductie. unum locum congregaſſet, ut arida appareret, locum illum Maria appellavit. An non idem Virgini Genitrici Dei no- men Don —— pelllarul Mloch.8. eh. Cur⸗, aarumn inleuh,alua, nerſe terr. Aleduckus and paltes, en Dei Man Dloc eoder v üne inte Nen Maria, n congreg Ulni per M inlſ. cap. 4 hin anufmn MMriamn,gℳm re,id eſtze/ Dmalcenus onmmia fe lentnopoli lur fanz, nilit niſi te, ſFier te, 6 ter te, lria! Cotommt Ino ſo, ſin tnte, & afl umens hl noſtrisme un Dei &* — nag niuiniit olere nilni lsteiog 1 ſui ef⸗ n ahennll Dernardnkt 1utingail Meriterongie Natumn l Inhunn, MINS onnjcetit Cite Mne ie ihlenitn Dumm aulie fliturii Ararizuit n tue a Hlogoinrfe! ſncdi iu limrötnr dilceteutli Nifcsecend⸗ llneentnut KtionnesDi Pitnusgii Genl⸗ Domus aurea gratiarum, lirgo Maria eft. 211 men Maria Deus dedit? dicente Idiotâà doctiſſimo tom. S. Bi- blioth. SS. PP. cap. 5⁵. Dedit zibi, ‿Maria! tota Trinitas no- men. Cur, quæſo, Matrem ſuam, eodem, quo congregatio- nes aquarum, nomine Maria Creator appellavit: Congrega- tionesq; aquari mappellavit Maria. Gen. I. cap. Omnes aquæ univerſæ terræ intrant in mare, ſed ab eodem per abſconditos aquæ ductus, & canales largiter diffunduntur in omnes orbis terræ partes, pari modo in locum unum, ſilicet in Virgi- nem Dei Matrem velut in mare omnes gratiæ confluunt, ſed abhoc eodem mari gratiarum per iterata auxilia, in Adæ fi- lios, ſine intermiſſione effluunt, unum ergo idemque no- men Maria, mari & Matri dare Creator voluit, quo inſinua- ret, congregationes gratiarum eſſe in Maria, venire de Maria⸗ & dari per Mariam. Ita interpretatur S. Antoninus part. 4. tit, I 5. cap. 4. §. 2. Congregatis igitur omnibus gratiis ſaucto- rum,in anum locum, ſeilicet in animami irginis, avpellavit eam Mariam, quaſi mare gratiarum, omnia enim ſsmina intrant in mare, id eſt, omnes gratiæ in Mariam. Confirmat 8. Johannes Damaſcenus ſerm. de Dormit. B. V. Per illam, in illd, & cum ilà, omnia fieri decretum eſt. & S. Germanus Patriarcha Con- ſtantinopolitanus Orat. de Lonâà B. V. Nullas est enim, qui ſalvus fiat, ſanctisſima! niſi pertei nemoeſt, qui liberetur A malis, niſi per te, öpurisſima! nemo eſt, cui donum conce daturs niſi per te, caſtisſima! nemo est, cujus miſereatur gratias niſi her te, öhoneſtisſima! Domus aurea gratiarum, Virgo Maria! CONCEPTUS II. Communi adagio aureum dicimus hominem, qui pro- ximo ſuo, ſine ullà præviâ obligatione, ex mero amore, ſua- vitate, & affabilitate, beneficia inſignia exhibet; verè hic eſt aureus homo, inquit orbis, ex innatâà clementiaâ, ſine ul- lis noſtris meritis, ex meràâ charitate, & ſuavitate, nohis gra- tiam Dei, & remiſſionem peccatorum quæſivit, & invenit Pff fff 2 Vir-⸗ 212 Diſcurſus XXIX. Virgo Dei Mater, annu ntiante Archangelo Gabriele. Lucæ I- cap. Inveniſti gratiam. nemo enim, niſi qui quærit, invenire dicitur, ſi ergo invenit Vigo gratiam, quæſivit, pro ſe ipsà au- tem gratiam quærere non potuit, quia aliunde jam gratiâ ple- na erat: Quam igitur gratiam, & pro quo Maria quæſivit? Gratiam Dei, quam inobedientiâ ſuã, toti humano generi protoparentes noſtri deperdiderunt, obedientiâ ſuà Virgo Dei- para pro omnibus quæſivit, & Angelo annuntiante invenit. Loquatur Richardus de S. Victore cap. 26. in Cant. Tanta fuit beatæ Virginis charitas, ut non ſolum ad ejus gentem, Jadæos videlieet, extenderetur, ſed ad ignotas & otas, ad omnes deniq; homines, ad hos omnes charitas eius dilata fait, pro his ſollicita fuit, pro his orando eaudita fuit, pro his indeſinenter oravit, dieente adeam Angelo Gabriele : inveniſti gratiam apud Deum ſeilicet quam quærebas. CONCEPTUS III. Non Plùm inveniſſe gratiam, Mariæ annuntiat, ſed etiam ſuperventurum in eam Spiritum ſanctum prædicit: Spiritus ſanctus ſupervenietin te. Lucæ I. Cap. Spiritus S. dator gratiarum eſt, ad quid ergo ſuperveniet in gratiâ plenam? quærit S. Bernardus ſerm. de Nar. B. V. & reſpondet, ut ſuper- plena fiat, ut de gratiâ ſuperfluente & ſuperplena, ſalutem hauriant omnes homines & deſideratam colligant felicita- tem, in vitati ab ipsâ. Eccleſ. 24. cap. Apud me eſt ſper vitæ & virtutis, qui me invenerit, inveniet vitam, & hauriet ſalutem à Domino. Sed & verba melliflui Doctoris percipiamus. An- gelus in eam ſuperventurum aſſerit spiritum ſankzum, ad quid putas, niſeut etiam ſuperimpleat eam? ad quid, niſs at adve- niente jam ſpiritu plenaſibi eodem ſuperveniente, hobis quoqse ſaperplenza, & ſuperflaens fiat? ipſa nempe Mediatrix noſtra, ipſa eht, per quam ſuſcepimus miſericordiam tuam Deus:, ipſa, ber — nrtund eomoan Gratia⸗ lsehiel Proptic ſvaiygod nliterili . ielgeutia vyabinftan luucri⸗ Deui titeo d lelat — bitlelre Aurtivine⸗ ngroſei eſin ie Dluri Arti humen- füiſähine Ultlanteineti Cint Nnd Lbentenn l nlihtut it znn he n leſvenenm Minneyllen I. Unnuntt Nncumen Sinindi n genii en Pongenul S Colget “ð ne/hru uunt,N epiemns 4 nc B Gihiins ANt,lt, lelienirtt ,Mur Detuf 6 1 Domus aurea gratiarum, Virgo Maria eſt. 213 pro quam & nos Dominum Iſum in domos noſtros excipimus, de Domo aureâ Marià Virgine. Gratias itaque omni ſtatui neceſſarias humiliter flagite-Epilogus. mus de hàc Domo, oratione illà efficaciſſimâ quam ipſe Chri- ſtus, proprio ore dicta vit in regulà Salvatoris. Oramus te, piis- ſema Virgo Maria, mundi Regina, & Angelorum, ut eis, quos purgatorius examinat ignis, impetres refrigerium, peccat oribus indulgentiam, juſtis in bono perſeverantiam, nos quoque fragi- les, ab inſtantibus defende periculis, Amen. Laus Chriſti Matris, qudd ſit Domus aurea Patris, De quù nempe Domo, dona reportat homo. Atg ideo de mari, vult Eirgo Maria vocari, Cedat ut in domum, quod parit illa bonum. Fff fff 3 DlIS- 838)1( 06 )° O°2° ͤ 2° 20„ο 02* οϑ α½£ απ 0 30606 6 e. .. 55066 68 56 6 Propitiatorium, id eft, mundi cum DEO Reconcilia- trix, Virgo Maria eſt. Exordium. Rcam foœderis Deus ipſe Exodi 25. Propitiatorium S8. Thomas de Aquino art. 4. ad 6. Ratio eit, quia de Arcàâolim Deus ſeſe clementem & gratioſum ex- hibuit, per arcam populo reconciliabatur, hinc etiam procel- ſurus ad prœlia populus Iſraeél, arcem ſecum honorificè dedu- xit, ut per eam, in omni neceſſitate, gratiam à Deo & auxili- um impetraret. Mundum univerſum Deo reconciliavit Virgo Maria, omni momento usque in hanc horam, Filium ſuum movit ad miſericordiam DEl ac miſericordiæ Ma- ter, gratias innumeras afflictæ impetrat Chriſtianitati, ipſa ergo arca fœderis, thronus gratiæ, propitiatorium, & to⸗ tius mundi cum Deo eſt potentiſſima Reconciliatrix. 88. Pa- 88. Patres. tres deſuper percipiamus. Arcam autem, quid niſi ſantzam = Wartam dixerimus, ſiquidem arca intrinſecus portabat Te- HNamenti tabulas, Maria autem ipſius T eſtamenti geſtabat bæredem: idla intra ſemetipſam Legém, hac Evangellumreti- nebat; illa Dei vocem habehat, hac Verbum, arca imus, forué auri nitore radiabat, ſuncta AMaria intus, foriiq, virginitaius Eplendore fulgebat; ills terreno ornabatur auro, iſta cæœleſti. S. Ambro- ſüaviſſimè perorat S. Ambroſius ſerm. 25. Quis DEIIS non ſius. honoret in lirgine, qui Virginem Dei voluit feri Genitricem, Reparatricem ſæcult, Lumen mundi, Speculum ſanctitatis, kadei 8. Laurenti Magiſterium, bperegrinationis ſolatium, immaculatum Tem- us Juſtin. Plum, & fzderis Arcaw divinis manibus fabricatam? An non Waria Teſtamenti Arca veriſſima, quæ auro veſtita mundiſimo, virtutem gemmis ornata, imputribilibus lignis Eiriuali- ter appellavit, ut profundè obſervat Dodtor Ar clieus irſitn Mnimd, eipirol lbim hinc N Man ſfario hufmn um elt dSA DEI I. Thron ur Aeh nfaucii At ait B. uc biutur⸗ latum muta, an Dumaſcenus ſie beuereto⸗ ſem, 2ſ, 1. Oiriti ſind unibosext ammus. Aqo Eentia, hin Ileritame uis maris Durorchus: Dur Aqne Pbintervalla muaritudine inarummira umagun, Propitiatorium, &c. 215 —, liter facta, Teſtamenti tabulas, frondentem virgam, & ſuaviſ- OS Smumin ſe manna continuit? gratiosè quærit S. Laurentius Juſtinianus ſerm. de Nat. B. V. Rectè Arca ſacramentorum W Dei,: Virgo Maria fuit, ſupra quam ſanè propitiatorium, & Che- rubim, hinc inde obumbrantia figurantur, intus omnis cuſtodia Reonni legs & manna fait, u o esds mirabile ſacramentum, & pro- vitiatio humanaæ ſalutis sſapra quàdem propitiatorium rectè po- ſitum est, quia ipſeé propitiatio noſtra, ſuper omnia eſt henedi- ,lßin Aus DEIIS, loquitur 8. Ildephonſus ſerm. I. de Aſlumpt. S. idephon dlr ini B. V. Thronus gratiæ ſt beata Virgo Maria, de quä Lucaæ I. le- lus. Nrotn Aüur Ave Mar!a gratid plena: Unde Apoſtolus: Adeamus Apiin cum iducid ad thronum gratiæ, ſcilicet Mariæ, quæ eſt thro- B. Albert rtinen nus. ait B. Albertus Magnus ſerm. de Dedicat. Eccleſ. FPer Diagnar. lonmfaßg hanc diuturnu millad bellum, quod nobisſen meumcCreatore erat, iDongn ſublatum & extinétum eit, per hane nobis, eum eo reconciliatio No nih ſancita, pax & gratia donata eſt. Marianè ſcribit S. Joannes S. Mannes igani Damaſcenus Orat. de Dormit. B. V. Maria hroenu: es grae- nus. onmi tziæ, locus reconciliationis uni verſæ terræ., concludit S. Ephrem S. Ephrem. nieie ſerm. 25. Throno huic ſupplices provolvamur, ut gratiam Miffimn: Spiritũs ſancti adipiſcentes, Arcam fœderis, divini Artificis incrin, i manibus extructam, exquiſitis Conceptibus honorificè dedu- Nilmin camus. L il ie Etuerfkg . e CONCEPTUS I. luginn Aquas maris eſſe amariſſim idiana d Confi rta ufi Ade . as, quotidiana docet expe. .α De. iz iſe rientia, hinc ab amaritudine nomen ſuum mare accepit, ductio. 6,, ef quæri tamen poteſt, an non ſit reperibile medium, quo ſua ONtn adquis maris amaritudo tolli, & in dulcem converti valeat? SiGmmhn Plutarchus medium ad invenit; ex ceràâ virginali fiat vaſcu- uſttni lum, atque in eo reponatur aqua maris, breviſſimo tempo- tNl ris intervallo, mediante cerâ virginali omnem dimittet aqua iutg, amaritudinem, & ſupra mel verteretur in dulcem. Mare inmne amarumira Dei erat in lege antiquâ, univerſum enim genus x ln humanum, ut Oſeas Propheta conqueritur. Ad amaritudi- 6 U 216 Diſcurſus XXX. numconcitavit Deum ſuum. 14. Cap. ad dulcorandum hoc ma- re Spiritus ſanctus, de tenuiſſimâ cerâà Virginali, id eſt, de im- maculato Mariæ Virginis utero, pretioſiſſimum vas, coœle- ſtis Artifex præparavit, in quo mare immenſum, DEUs no- ſter: novem menſibus requievit, atque ibidem de Deo irato, ac vindice, in DEum benignum, ac Patrem milſericordiſfimum immutatus, eſt, & dulcoratus, eandemque adhuc quotidie, ad interceſſionem Matris, in mundo dulcedinem ſpirat, atque hæc mulier illa eſt, de quâ prædixit Esdras lib. 4. cap. 5. Mu⸗ lier pariet bortentum, & in dulces aquas amaritudo commuta- bitur. ſubſcribit S. Laurentius Juſtinianus de Caſto Connu.- bio. cap. 9. Ipſa est tabernaculum Teſtamenti, Arca faderis, templi Propitiatorium. CONCEPTIUS II. Annis ſingulis experimur in menſeAuguſto calores into- lerabiles, in Septembri verò refrigerantem ſuavem Zephy- Phy. rum; in Auguſto fructus arborum acres ſunt, & acetoſæ, quin & uvæ in vineis adhuc amareſcunt, at in Septembri matu- ra fiunt omnia, & acceptàâ dulcedine ſapiunt. Cur hoc!? Unde tam diverſi in his duobus menſibus effectus? Reſpon- dent Naturaliſtæ: in Auguſto ſol eſt in leone, ſigno ardentiſ- ſimo, in Septembri autem in virgine, ſigno mitigante. In- genioſiſſimè S. Antonius Part. 4. Tit, 15. cap. 22. §. 2. Jol materialis pur Zodiacum diſcurrens, in ſigno leonis eſt arden- tiſſimus, & animalium corpora, nimio calore languiaa reddit, ſea ingrediens ſignum virginis, mitigatur; ita Sol juſtitiæ Deus noſter, in Veteri Teſtamento erat at leo ru giens, DElUS ultio- nmim, puniens zerribiliter peccatores; ut patet per exempla in ſeripturizs: Sedex ferventiſſino amoris calore intrans inuterum Virginis, totus faczus est benignus, & ſaavis &humanus, un- de & fractus tune matureſcunt, & ſuaves ſiant. dicut ergo in Lodiaco ſignum virginis ſolem elementarem mitigan- do, fructus terræ ſuaves reddit, peramono Zephyro homi- nes — Nesjumme liria, Sol uandoit Ngorief cearintern lolæcificat Elbram Deum Judi ponit Mate Gle contra nrindig Nrclus feri Lilleſi. Germ, de A Gi iliun liu inter⸗ De th Niisslit, &⸗ nidet;z qui um quan honir iraor Küvirgine Netit. Ar iihut pro Ulletrhing lamfotti id, nec nenlt, eut Uerint, in endetn pu AAndem — ndumkhrn Ali idet Ke mütn idcn, lum, Dll ncdebeoinn lerootdlinr Chucqvoke men loirn b. n eritudyaunne, Ge CMlol ti, Anſen, l Nuſtoclonst n ſudren n,Enelh Getenbin bium. CE efleclut Ner ne,ironmt onicgine ch.11 11 , Lni latgiti ienlnhieten⸗ Iine DN Giiyreutzi eöutrapttl 1 G MMutul ſmn Nut narehn anc⸗ Oehtio n G Propitiatorium, &u. 217 nes & jumenta refocillat, ſic in cœleſti curià Virgo Virginum Maria, Solem Juſtitiæ Chriſtum placando, & de leone trans- mutando in Agnum, qui tollit peccata mundi, ſuaves gratiæ & gloriæ fructus miſericordiæ Mater producit, peccatores re- creat in terris divino flamine, & gratioſiſſimo regimine Ange- los lætificat in cælis: Et ſicut in Lodiaco mediam inter leonem & libram ſeu ſtateram, virginem Creator poſuit, ſic inter Deum Judicem, & juſtiriæ ejus ſtateram Mediatrix ſeſe inter- ponit Mater Creatoris Virgo Maria; fulguret quantumcun- que contra peccatores iræ divinæ gladius, ſæviat pro libito di- vinæ indignationis furor in peccatrices, Marià Mediatrice, nec gladius feriet, nec ignis abſumet, ſed intacti penitus evatemus, & illæſi. Adſtipulatur doctiſſimus Abbas Perſéniæ Adam. Serm. de Annunt. B. V. in Mariali ab Hippolyto Maracio edito. DQui Filium tuum inter Deum & homines poſuit Mediatoremt quoq; inter reum & Judizem poſuit Mediatricem. CoONCEPTVS III. De rhinocerote ſeribunt naturæ interpretes, quod im- mitis ſit, & irreconciliabilis, & ne humanas quidem vires for- midet; quà viâà ergo reconciliabitur? Si obviam habeat ca- ſtam quandam & ſpecioſam virginem, illicò cunclam de- ponit iracundiam, & nativæ ferocitatis oblitus manſueſcit, && à virgine ligari ſeſe permittit, & abduci, quocunque ipſa petit. Ante incarnationem terribilis & inſuperabilis DEUS fuit, ut propterea benè dixerit de eo Job cap. 39. Namquid volet rhinoceros ſervire tibi, zut moralitur ad præſepe tuum!? Tam fortis & implacabilis erat DEUS, ut nec Abraham, nec David, nec omnes Patriarcheæ & Prophetæ veteris Teſta- menti, eum à vindictàâ retardare, remorari, ac capere po- tuerint, imò quilibet illi appropinquare pertimeſcebat; tandem pulcherrima mulierum Virgo pura & immaculata, cundem à curſu feroci remoratur, humanâ carne ligat, unde gsg 388⁸ adeò Epilogus. 218 Diſcurſus XXX. adeò evaſit mitis, manſuetus, & benignus, ut à quolibet deinde capi potuerit, & alligari, uti tempore amariſſimæ ſuæ Paſſionis accidit. Audiatur S. Thomas de Villà Novàâ ſerm. 4. de Nat. Domini. cujus hic eſt Conceptus. Qaid Filio DEl ſimilius, quam ſilius unicornium? captus eſt & ipſe amore Vir- gints, & majeſtatis oblitas, carneis vinculis irretitus. O ma- S . . + .1. gna Domina, mundi cum DEO potentiſſima Reconcilia. trix? CONCEPTUS IV. Chriſtum dilectum ſuum, faſciculo myrrhæ Maria com- parat, & collocare inter ubera promirtit. Cant. I. cap. Faſci- culus myrrha dilectas meus mihi, inter ubera mea commorabi- tar. Quid ſibi vult hæc ſimilitudo ? myrrham amaram eſſe comperimus, fors ideo faſciculus myrrhæ dileclus tuus, 6 Vir- 20! quia in antiquâ Lege amarus erat, & ad puniendum pecca- tores ſeverus? Ha fanéê: ſed eur ei inter ubera commorandum; Virtutem dulcorandi habent ubera, ſic ſanguis in ſe horribilis, in uberibus efficitur lac, quod dulce eſt, & delectabile ad bi- bendum faſcieulo myrrhæ Chriſtum ſuum Virgo comparavit, atque eundem inter ubera ſua repoſuit, ut indicet, quòd Deus ille, qui ante incarnationem amariſfimus fuit, poſtquam in ejus viſceribus humanam aſlumpſit naturam, poſtquam dulci ac ſua vi ejus lacte fuit enutritus, factus ſit totus ſuavis, manſue- tus, & benignus. Ita Richardus à S. Laurentio lib. 4. de Laud. B. V. Faſciculiss fait Chriſtas in veteri Lege,ſed inter ubera Ma- ria factas eſt dilectus, & ſuavis & dulcis s ſicut enim ſanguis in ſe horribilis in uberibus ecitur lac, quod dulce eſt: & delectabi- le, ſet Filius, qui in Lege erat terrilbilis, inter ubera Maria fſadtus *st aitis. verum Dei propitiatorium. Quisquis igitur Deum ſibi propitium haberi cnpit, Pro= Pitiatorio huic humiliter ſe provolvat, ſitꝗue luna ſub pedi- bus Virginis, cum 8. Bernardo ſerm. fuper Sign. Magn. Jam 16 je Mter th Sum tuit, halbulen, lufyurin natarbte Mlrie in . Alnel Pleris 4 Mnm Hne Are Propit — aol Amgtilimae. VlleNorr idfiken ſe enme iifut, On na Noock . tthe ene n.l, n Mea CRp ham awnn’ ledlostongt Oniendune CommmmorNe. Giinehent Celelckiet igo conen ſit, polgen npoflund Usloerwe lolbsll AdinteriM inlti ,,er 1elGI ens Mniſii fabeiihit e nld XlzoN. Pgoeduen) lg, Propitlatorium. 219 te Mater miſericordiæ, per ipſam ſincerisſémum tuæ mentis affe- Aum, tuis jacens prevoluta pedibus lana, Mediatricem ſibi apud solem jaſtitiæ conſtitutam, devotis ſupplicationibus inter- pellat, ut in lumine tuo videat lamen, & Solis gratiam tuo me- re atur obtentu quam veròamavit præ omnibus, & ornavit, ſto- làgloriæ induens, & corenam pulehritudins ponens in capite ſuo. Amen. FKœderis Arca Dei, pia Virgo fit, anchora ſpei, Nam judicem placat, dum deprecando vocat. Hanc Arcam absq; mord, ſupplex peccator honora, Propitiando DElIUIAI, te teget illa reum. Sgg g882 DIs. 220 e e e ee DISCURSUSXXXI. Aaria Virgo Janua cœli eſt, per quam in- tramus. Exordium. Xaulis Princibum & Monarcharum hujus mundi, dona ac gratiarum munera mitti, ac portari per janu- as ſive portas ſolent, donum omnium donorum ma- ximum Chriſtus eſt Filius DElI vivi, miſſus nobis 4⁴ Patre cœleſti ſupremo coœli, terræque Monarchà de curiâ coœ- leſti, cectè non per alium, quàm per benedictam ſemper Virgi- nem Dl Genitricem Mariam, ipſaà ergo in veritare coœli eſt ja- nua: Janua, ſive porta Domus, proportionatiſſimum eſt me- dium, per quod ad cubicula Domus pervenire poteſt homo; de habitatione cœleſti dixit Chriſtus. Joan. 14. cap. In domo FPatris mei manſiones multa ſunt. ad neutram harum pervenire poſſumus, niſi per Mariam, manet igitur Virgo benedica cœli Janua, utiliſimum medium, per quod intrandi nobis aliquando facultas erit, intravére, quotquot ibi cœli gaudiis 8S. Patres, feliciter perfruuntur. Felices ac beatos teſtes agant 88. Patres. Maria dicitur Porta cæli, & primo, propter hoc, quia ipſa Por- ta exportat, & importat , ſic & ipſa dicitur Porta, quia per ipſam exivit,quidquid unquam gratiaæ creatum, velinereatum, in mutdum venit: velideo, quian per ipſam intravit, quidquid ad cælos aſcendit, ande filius dicit de ipsä illud Sapientia. 7 cap. B. Albertus operunt mihsomnia bona pariter cumillâ. inquit B. Albertus Magnus. Magnusin Bibl. Maria. hib. A pocal. Hec Domina mea miſeri- cordiæ Porta, Deus nihit gratiæ & virtutis, nihil ſpiritalis lati- tiæ interneæ, habtte nos voluit, nec dare decrevits niſi per ma- Dio nyſus 3uaus Mariæ. ſeribit Dionyſius Carthuſianus de Laud. B. V. lib. 3., Carthuſia- art. 2 I. Ave Porta cælorum, & ſcals, aſcenſusgut omnium, Aus. sve portarum cæleſtis Pzradiſi reſeramenzum. inclarot 8, E- phrem Mri — remnern ſyn deAn Uiutint 9,0 1 Cheet An PMeptua, Niiſfelan/ i ad im iexraltatt Mr.D. V. (etsetert Inkeli Non minds tmerintpra nrromiſle. lez: Momin erötacolta lebant: ) lonemdici Dominucm Urergoill urdus ſer, lun uniye anto gev urhoni , nliteſ, ſ ye. Ch Ninbg tt aniyvole umn, grati — RRen W unj. nhuium l ncoronne muiliinti Caceanis mſenpel eritnecalti⸗ tepotin 14,0e, 1l huumper. rVpoten dintrund Nihiceie Sgen u wrſie ur Mlclei MuNeſimie ,mvlpſpen Npienie,i muihi irantlnt lhnulu ini,,nin udt euun . ncemed- Maria Virgo Janua cœli es? t, per quam intramus. 221 — — —— phrem ſerm. de Laud. B. V. Maria effecta eſt Mater DEh Pa- S. Ephrem. radiſe ſcala, Janua cœli. perorat 8., Laurentius Juſtinianus 5. Laurent. ſerm. de Annunt. B. V. Quaæ eſt hæc porta niſi Maria, per quam ultinian. Chriſtus intravit in hunc mundum, quando virginali fuſus eſt partu, & genitalia virginitatis clauſtra non ſolvit. mellifluè docet S. Ambroſius lib. de In ſtitut. Virg. cap. 7. Maria Firgos. Ambro- e Regina mundi, feneſtra cæli, Janua para diſe, tabernaculum ſiur. Dei, ſtella maris, ſcala cæleſtis, per quan, ſupernus Rex hamili- atus ad ima deſeendit, & homo, qui proſtratus jacebat, ad ſuper- na exaltatus aſcendit diſcurrit S. Petrus Damianus ſerm. 3. des. Petrus Nat. B. V. Non imploratâ Spiritũs ſancti gratià Portæ huic feli-Pamianus. citatis æternæ, devotis Conceptibus propiùs acccdamus. CONCEPTUS I. Infelices fuêre quinque illæ virgines fatuæ, quæ licèt Conſrma- non minùs prudentibus ornaverint lampades ſuas, & oleum do an De- emerint pro lampadibus, ad cœleſtes tamen nuptias non ſunt ncto. intromiſſe: unâ quidem voce inclamabant ſponſum dicen- tes: Domine! Domine“ aperi nobis. Matth. 2 5. Cap. intrandi verò facultatem non acquirebant, ſed triſtes repulſam inau- diebant: Neſcio vos. Quænam hujus repulſæ eſt cauſa? Ra- tionem dicittextus. Clauſa eſt janaa, Sed ſi ſponſum, coæli Dominum inclamârunt, Domine! Domine! aperi nobis: eur ergo ille aperiri eis lannam non juſſit? Reſpondet S8. Ber- nardus ſerm. de Nat. B. V. Redempturus humanum geniss,pre zium univerſum contulit in Mariam, altins ergo intaemint, quanto devotienis affeczu eam voluerit ànobis honorari, qui to- ziusboni plenitudinempeſuit incaridiut proinde ſi quàd ſpei n nobis eſt, ſiquid gratiæ, ſi quid ſalutit, ab eäs noverimus redun dare. Chriſtus igitut ammarum ſponſus, cœli terræ que Do- minus, totum jus ſuum transtulit in Mariam, neminem ſalvari volens, niſi per Mariam, Mariam cœli terræ que Domi- nam, gratioſam coœli januam, effecit, quam ſi inclamando Igs gg8 3 Vir- . 222 Diſeurſus XXXI. Virgines fatuæ pulsâàſſent, Domina! Domina! aperi nobis: certo certiùs per eam ſibi milericorditer apertam, ad nuptias ſponſi feliciter intraſſent, fatuitate enim notatus eſt ſponſo, qui Matris Dei patrocinium in terris rejecit, & vera ad Virgi- nem Deiparam devotio, felicitatis temporalis omen eſt, & æternæ ſalutis auſpicium. Amplexare Mariam, guæ eſt cœleſtis Porta, ipſa enim portat Kegen gloriæ. ſuadet Guilelmus Duran- dus. Salas noſtra in manu illiuz eſt. Idiota in Prologo de Con- templat. B. V. Maria eſt fons, & origo omnis noſtræ ſalutü, & felicitatu. Richardus à S. Laurentio lib. I. de Laud. B. V. Cap. 6. c'erta ſpes vara diſtin Cor de &ns, qus de vots venerantur Mariam, E& qut dignè colzerit illam, juſt iß abitur, qui autem neglexerit iklam, morietur in peceatu ſais. S. Bonaventura Opuſe. depfſal. B. V. Devetio aa Mariatm, certumindicium ac ſignum eſt preæ- deſtinationis, ſevs praviſtoniz ad vitam zternam. revelat Virgo ipſa Alano de Rupe in ZLZonâà Virginis. Unde concludit S. Ger- rmanus Patriarcha Conſtantinopolitanus. Nemoeſt, quà ſalvus Reri peſit, niſi per te, 6 ſanctiſima Virgo? confirmat S. Petrus Damianus ſerm. I. de Nat. B. V. Nittibi impaſſibile cui posſtbi- le eſt, deſperatos in ſpem beatitadinis relevare, nec ad aterni Judici poterit perire conſpectam, qui Genttricis ejius ſebi provi- derit auxilium. Ecce ſalutis medium, Janua coœli, Virgo Maria. CONCEPTUS II. Subveniat memoriæ noſtræ hiſtoria Jacobi lib. Gen. cap. 28. notata, hic, dum in Meſopotamiam ſuum direxiſſet iter, in mediis campis tenebroſà nocte præoccupatus, ac ſomno jamjam aggravatus, acceptum lapidem capiti oppoſuit, & ob- dormivit; & ecce cœlum in ſomnis ipſi apertum, ſcalaque de terrâ in cœlum ſe extendens, ipſi demonſtrata, per ipſamque Angeli aſcendentes, & deſcendentes exhibentur;, imò DEUS ipſe ad ſummitatem ſcalæ reſidens, ſpectandum ſeſe ipſi exhi- buit. Editq; in ſomnis ſealam ſtantem ſuper terram, & keeken illius M — Mrtange aulaher ciglat Hu pegitaturt ſbexhibit⸗ Cogregat enecenia ee Uitulat, uminlu en eityin rlatel degeficiont HiOillius e Geptium, Curergon ſn,Dei i inasled yſteriurn Gens Crete ſenus Or necegille⸗ 1 Iuem loco Prginis, D Critinne! arris der lam, Klen Unnece h nat, Der erat g Maquot Prelionen igileſt 4 4, 0 , — eheinn im, Ad nnpi letfol Verd aalin 6onentl, lelemago logoce nlreſilii Luudha runtur ins uteſtuſen aOpale nleſölſin Concluctge nolſ,gtie nrmardk ileuie Ner U , Ain ni Cl 1 . VbilbCere⸗ Umctechel zal Eſ ioppoſiln ten ſcrln ſ gluerime N nlkinie⸗ nG 1 Maria Virgo Janua cœli eſt, per quam intramus. 223 illius tangens cælam, Angeélos quoq; Dei aſeendentes & deſcen- dentes per eam, & Dominum innixum ſealæa. Surgente aurorâ evigilat acob, ſomnum excutit, viſa recogitat, favorem meditatur ſibi à Deo factum; & in gratiarum actionem viſio nis exhibitæ ſubitò manus labori accingit, acervum lapidum congregat, altare erigit Domino, fundit oleum deſuper. encoenia celebrat, domum Dei, & Pertam cœli, locum illum intitulat. Cumque manè evigilaſſet Jacob de ſomno, ait: verè Dominus est in locozſto, & egoneſciekbam, pavensq; quàm terri- bilis est, inquit, locus iſte, non est hie alind, niſi domus Dei, & porta eowli. Quàm facilé, 6 ſancte Patriarcha! es immemor beneficiorum hàc nocte tibi præſticorum? Quomodo tam ſu- bitò illius cœleſtis ſcalæ, Angelorum aſcendentium & deſcen- dentium, DEl in ſplendoribus ſedentis, memoria evanuit? Cur ergo non ſcalam cœli, Angelorum aſcenſum & deſcen- ſum, Dei in glorià ſedentis ad ſcalæ caput, locum hunc no- minas, ſed dicis: Non eſt kbi: alia diniſi domus Dei, & Porta cwli! Myſterium aperuerunt. S. Auguſtinus ſerm. II. de Nat. An- dreas Cretenſis Orat. 2. de Dormit. Virg. S. Johannes Dama- ſcenus Orat. I. dicentes: ſanctum Patriarcham prophetico hæc egiſſe ſpiritu, illoque novo titulo, Domus Dei & Porta cæli. quem loco & altari attribuerat, excellentiam & patrocinium Virginis, Dei Marris indicare voluiſſe, ac ſi diceret: habeas 6 Chriſtiane! continuò in corde tuo aſcenſum & deſcenſum Dei Matris per hanc ſcalam figuratæ, interceſſionis ejus poten- tiam, & ſæpe ſæpius recogita, quomodo Porta coeli ſit, qr nunc de cœlis tibi mittit auxilia, nunc tuas preces de terr ſumat, per hanc Portam Filio ſuo reprælentet, quæ petis, petrat, & gratias denuo obtentas tibi demittat. Virgo benedicta, quæ Deum genuit, portæ cæli meretur eatulum, quia quotquot cœli ſunt incolæ, per potentiſſimam ejus in. terceſlionem quaſi per ſcalas, ipsà ducente, afcenderunt, ipsâ coœli januatn aperiente, intraverunt. Sic docer de ſanctis an- tiqui Teſtamenti S. Bernardinus Senenſis tom. 1, ſerm. 6. art. I. cap. 4. Omnes liberationes & indutgentias factasin veter, Te- t amets 8 — 02 15 . 8 . — 1 224 Diſcurſus XXXI. ſtamento, non ambigo, Deum feciſſe, ſolum propter hujuspuelle reverentiam & amorem, quibus cam Deus præhonorandamin cunctis ſuis eperibus ab aterno praordinavit. De ſanctis novis Teſtamenti teſtatur purpuratus 8. R. E. Cardinalis Hugo tom. I. ſerm. 6. Maltiper intercesſtonem Mariæ ſunt ſancti in cælo, q 41 eε*rι ilam, e nunquam perveniſſent. Idem de felici ani- marum purgatorio liberatione reddit teſtimonium, ſuper Cant. B. V. Ad Mariam reſpiciunt, qui degunt in purgatorio, ut liberentur. Quid de nobis in hâc lachrymarum valle vitam degentibus dicam, quibus mille elypei pendent ex Mariaà. Cant. 4. cap. cui nimirum mille ſunt nos miſeros peccatores introdu- cendi ad cœlum modi. Patriarchaliter S. Germanus Præſul Conſtantinopolitanus Orat. de Londâ. B. V. Tuis interpellatio- näbus, & int ercesſionibus, DEO nos effcis familiares, das ſalu- tem, & ab æterno liberas ſupplicio. Subſeribit S8. Anſelmus in Orat. ad B. V. Sicat enim, bbeatisſima! omnit à te averſus, e à te deſpectls, neceſſe eſt, at nterzat; ita omnis ad te con- verſas, & d eſpektus, im pos ſibile eſt, at pereat. Ad te humiliter nos convertimus, ne deſpicias nos in agone miſeros, ô digna coœli Janua. CONCEPTUS II. Juxta crucem Filii ſui patientis, ſtetiſſe Matrem doloro- ſam, refert S. Ioannes Evangeliſta. Stabant autemjuxta cru- cem TESII WWater ejus, & ſoror matris ejus. Joan. 19. cap. ex quibus verbis canit Eccleſia: Sabat Mater doloroſa, jaxta crucem lachrymoſa, dumpendebat Filius. Olitur tamen quæ- ſtio non inanis, ſi ſtetit Maria juxta crucem JEſu, ex quà par- te ſtetit? ad dexteram, vel ad ſiniſtram? non ad dexteram, conqueritur enim JESIUS per os David. Conſiderabam ad dex- teram, & videbam, & non erat, qui cognoſceret. me. Pſal. 141. Stetiſiet ad dexteram lachrymoſaà Mater, Filium utique do- loroſa cognoviſlet, cum ergo ad dexteram videns Verbum Dei incarnatum, neminem fuiſſe, qui ſe cognoſceret, telte- leletur, igtorunat Cocillicnu Cllrariæ Curäſinitt Auum elb Deum, jon lextri, he Nerhædos Clncemn Koraret 69 le Nomine laremur nintrare in octiſſi Wiin jus, li ut cole⸗ Puachne na pite iu⸗ yadiſ, L t vlam, Tterze, tan prorimt Uilanp Pinrdite Dunianus: Uin Diom⸗ Klli, goi Uibemlb lonomlarr g: ſacir⸗ em Fi ehrelhatt ſecrucemn Unplard — ter lini thonargptin, Delncim isllogvor tſuichtun, lem leſthin moniumn in Nt in uſſen Munnpeleſin tex Mridt CAtorezintne⸗ Bettvance uitigtenti ilencgtl Anllor nnitt taf mnit atſte Adtelont enlenohdt I Mtencae Autenie om lll , Glnſetn iturument. ir ardu⸗ Hon ad cenen rdbenci t . N ioan miſten 1ſicem an ogolen 1 Maria lirgo Janua cœli eſt, ßer quam intramus. 225 teſtetur, ad dexteram JFSII ſtetiſſe, Maria non potuit, rectè igitur unanimi conſenſu tuentur S. Bernardinus Senenſis, & dodiſſimus Alexander de Ales, Mariam Virginem in monte Calvariæ ſtetiſſe à ſiniſtris Chriſti crucifixi, & non à dextris. Cur à ſiniſtris Filii ſui ſtare Dei Genitrix voluit? Conſideran- dum eſt, dexteram eſie juſtorum, ſiniſtram verò peccatôrum locum, juxta illud Matth. 25. cap. Statuet oves quidem 4 dextru, hædos autem à ſiniſtris. ubi per oves juſti, ſive electi, per hædos autem peccatores, ſive damnati intelliguntur. Juxta crucem JESU, à ſiniſtris, ex patre peccatorum Maria ſtetit, ut oraret pro peccatoribus. ait S. Bernardinus Senenſis ſerm. I. de Nomine Mariæ cap. 3. quatenus per ejus interceſſionem col- locaremur à dextris, per eam ſalvaremur, per hanc coeli janu- am intraremus in gaudia Domini noſtri. Conſolatè loqui- tur doctiſſimus Guilielmus in cap. 1I. Cant., apud Delrium. Qui in judicio à ſiniſtris erunt collocandi, tuâ interc ſtone effici- cies, ut collocentur à dextris. Effectum hujus interceſſionis illaà ipsâ adhuc horà expertus eſt Diſmas latro in cruce, qui ulei- mà vitæ ſuæ horâ à Chriſto felix inaudiit: Hodie mecum eris in paradiſo. Lucæ 23 cap. Ungde latro ille, qui peſſimam duxe- rat vitam, latrociniis aliisque nefandis ſceleribus addictus fuerat, tantum beneficium ſumſit, ut tandem vitæ termi- no proximus, animæ ſuæ ſalutem obtinuerit? Quænam erat porta illa, per quam ter felix latro adhuc die mortis ſuæ juſſus eſt, introire paradiſum? Ad propoſitum reſpondent S. Petrus Damianus apud Mendoz. tom. 2. S. Anſelmus de Excellent. Virg. Dionyſius Carthuſianus, Heſichius Hieroſolymitanus, & ali, qui omnes volunt, precibus Mariæ Virginis, quas illa ſtans ſub cruce fudit ad Chriſtum jam crucifixum, fuiſſe bonum latronem ſalvatum. Verba S. Petri Damiani audia- mus: Ideircò ſalvatus eſt bonus latro, quia beata Virgo inter erucem Filii, & inter erucem latronis poſita, Filium pro latrone deprecabatur. Quis jam neget, Mariam mediam inter utram- que crucem, Filii ſcilicet, & latronis, pottam fuiſſe, per quam bonuslatro in paradiſum introivit. Loquatur pro me Ber- Hhh hhh nar- 226 Diſcurſus XXXI. nardus ſerm. in Sign. Magn. De plenitudine Mariæ accipiunt omnes, Angelus latitiam, juſtus gratiam, peccatorparadiſum,er veniam. Finem imponat Sapiens invitator. Prov. 8. cap. Beatus Dl homo, qui vigilat ad fores meas quotidiè & obſervat ad poſtes oſtii mei, qui me invenerit, inventet vitam, & hauriet ſalutem A — Vaomtno. Animæ nimirum ſalutem, & viram æternam; per te, elu na Maria! dulcis paradiſi Porta! Epilogus. Mariam igitur triumphalem coœli Jjanuam, humili cultu quotidie, ſingulis horis pulſemus, quatenus per eam ad coxli Ot⸗ gaudia introduci mereamur, invocemus eam cum S. Germa- præ no Patriarcha Conſtantinopolitano in Mariali à Maratio edi- clan to. Orat. de Annunt. B. V. O duleisſima Mater noſtra Maria, fent unica ſpes & refigium'animæ noſtræ, ad te nos falii Evæ, nos mi. iizeffi ſeri & peccatis pléni, nos damnatione digni, meritò clamamus, ſolusad ſuſpiramus, & ſtebili voce ſupplicando accegimus, & invocamus, lm ayyo quate nus digneris recordari, guia pro nobis peccatoribus e ele- t smagi &a. pro nobis ad tantam dignitatem evecta, & idecireò nos tus. Uunbn Filio recommendz, dulci Jeſu, Deo noſtro nos reconcilia, & da dalcg ipſo frui in cœleſti patrid. Amen. euurd lminem Quis non imploret, te Birgo Mater honoret, ekahl Quæ nos mortales, ſola beare vales? Rugen Per ie ſalus orta eſt, oœli dignisſima Porta, er34. WMWi apperire fave, qui piépulſat, ave. uitimi⸗ fklämare . ufideles 2 ) 0 ( S ninchi luneszcen 2 aatur / igunte, glyian lllellini, iciu, ſneſeueß, Dl- NeB. 36 ) 10 8* 127 — wituſin H e eE eE BeE e e S08 37 0 3, e Sε oVdcn unn Stella matutina diei, Maria gratiæ & Aiſericordiæ Dl est nuntia. SPer emadn Oſt caliginoſam noctem ſtella matutina oriri ſolet, diei Exordium. hmcundn. præco, &nuntia lucis, ſolis anteſignanus, & certa ſpes lii Ara claritatis; totum illud tempus, quod à primorum pa- ter niſnli rentum noſtrorum lapſu, usque ad diem natalitium 1pitlnuni Mariæ efflauxit, caliginoſa quædam nox fuit, ut proinde Apo- nenn ſtolus ad Rom. 13. cap. meritò dixerit: Nox præcesſet, dies au- s)nus tem appropingquovit. Nox, inquam, fuit, in quâà ſemper ma- jumunifni gis magisque multiplicatæ ſunt tenebræ peccatorum & iniqui- Gie tatum, quæ hominibus impedimento erant, quo minùs lamuiß oculos in illam lucem defigere poſſent, quæ illuminat omnem hominem venientemin hunc mundum Joan. 1. Cap. at verò na- ,lue, c Maria, ſurrexit tandem illa ſtella matutina, Maria nimirum, quæ univerſo humano generi lumen ſolis gratiarum divina- e rum attulit, Maria Stella fuit, certa ſpes diei, velut ipſa de ſe dicit ort, Eccleſ. 3 4. cap. Ego Mater palehræ dilectionis, & timoris, & re. agnitionis, & ſanctæ ſpei. Sicut ergo ſpem lucis ac diei in ſtellà matutinà ponunt homines, ſic gratiam & miſericordi- am fideles chriſticolæ confidenter exſpectant per Mariam, ipſa enim Chriſtianitatis Scella eſt, auchora ſpei. Lumini ejus 88. Patres accurrunt. Udes convenit ei nomen Marsa, gquæ inter- S8. Patres. pretatur ſtells maris, quia ſieut per ſtellan maris naviganutes dirigunturad portum, ita Chriſtianni diriguntur per Mariam ad gloriam. bene ſcribit de Marià S. Thomas Opuſculo. 8. Tolle Mariam, hanc maris Stellam, maris ettég, magni & ſpatioſt ubi dies? quid niſicaligo involvens, & nibra mortis, ac denſis- ſimæ tenebrærelinquuntnr lacteè perorat S. Bernardus ſerm. de 8. Thomas 1 Nat. B. V. Malium diligenda eſt beata Virgo à quolibet Chri- Hhh hhh z ſtia- 228 Diſcurſus XXXII. ſtiano propter hoc quod eſt inextinguibile lumen ejus, nunquam enim aliquis in tantum peccat, ſe vult per veram vyænitentiam recurrere ad ipſam, quin ipfſa ſit ſtatim lucerna pedibus ſuis, & reducat eum in viam alutis aternæas comparatur autem ſtel- æ maris, ſicut enim versus ſtellam ilam quæ ſtella mari voca- tur, ſemper nautaæ portum & Viam oonſiderant naviganai; ſie gtiam beata Virgo nobis in mari hujus mundi conſtitutis, oſten- dit viam navigandi & Portum cæli. docet B. Albertus Ma- B. Albertus gnus ſerm. 2. de Nat. B. V. Maria, id eft, maris ſiella provido Magnus. Dei conſilio vocata est, ut nomine declararet, quod re ipsd clarius manifeſtat, nam ev gquo cœlos, cum Filio ſuo regnatura eonſcendit, induta decore, induta pariter fortitadine pracin- xit ſe, mirabiles elationes mari ſolo nutu compeſcitura. de- S: Amadæ- cjarat S. Amadæus Homil. 8. Watd virgine eg ſurrexit, 8. becrus gita Maria veri pravis luminis, nativitate ſus mane elarißk. Damianus. mum ſereznavit., loquitur S. Petrus Damianus ſerm. de Al- Richardus fumpt. V. ſubjungit Richardus à S. Laurentio lib. 7. de Laud. 48. Lauren. Virg. Sieut ſol natus est, ut illuminet totum mundum, ſit tio. Maria ad hoc nata à Deo, ut miſericordiam, veniam, gratiam, & gloriam, quaſi lumen, à Deo impetret toti munde. Hoc lu- mine illuſtrati stellam Conceptibus veneremur. CONCERPTUS I. Confirma-= Fortunam ac benedictionem divinam filiis Iſraél prædi- ſen De- cit Balaam propheta. Numerorum cap. 24. quòd nimirum Aduetio. largà benedictione ſuperfundet illos Deus, proſperabit eos, quin ad fui intuitionem admmittet eos, in quâ ſecundùm The- ologos vera conſiſtit beatitudo; Videbo cum, inquit propheta: unde quæſo tantam felicitatem, unde etiam coeleſtem beati- tudinem prognoſticavit? non aliunde quàm de ſtellà, ſequi- tur enim: Orietur ſtehla ex Jacob, & virga de Iraöël. ded quænam eſt illa ſtella orta ex jacob? An non fidereum quich, ſtella eſt? Nõnne homo factus eſt ex limo, etiam ante cul- pam? Formavit igitur Deus hominem de limo terræ, & inſpira- Vii 9 — Uit inſat vwenten malsa Iu genetari oiſim ſeriom1 uta eſnj Devid. Gillima Dhum & ela hee decentit gellahec hrämortt lxit, & belap⸗, Kaſrſet⸗ Tot Cobatria Nelus ded ſenori ̃ Gmmoa mane am Negtixi er Uimitten l noce Uluenus entia, n n Hacob UMb le ominde — 10u ls in gentetin n eibhn ii fotur ufen 1 fela nauen 1mni enii nſunti ti Alderrw Uifelennl ylt, us 4 lin ioeeni Ftitadienni onſſetnt nt s nunt nus ſenn 61 olbn teln un ninn, Veniani ei Funge. Ee ar, flieltalret 4. Aikin . 3 oerh 0 Eeonminn ,mutenf⸗ gaeeienke e el,. „( 16 4 nſceenn ln Aie ttien M ir r umtG Srella matutina diei & c. 229 —¶ — vit in faciem ejus ſiraculum vita, s faczus eſt homo in animam viventem. Gen. 2. cap. Quonam igitur modo poterat ex hac malſsà luti vel cretæ, id eſt, ex progenie Jacob ſtella quædam generari? Quomodo ex terreno germine ſiderea prolæ? Quærit docdliſſimus Fxpoſitor Galfridus, actand em declarando my- ſterium, reſpondet: Quæ eſi ſtella orta ex Jacob, niſi ea, quæ nata eſt nobis Virgo Maria exprogenie Abraha, clara ex ſtirpe Davwid. Stella hæc in novo Teſtamento orta ex Jacob, ſan- Gtiſſima Virgo Maria, fortunam ac benedictionem, trium- phum & victoriam, electæ Chriſtianitati à Deo impetravit; Stella hæc jacob diei præco, propitium nobis Deum Patrem clementiſſimum, miſeros nos adoptantem in filios effecit, Stella hæc Jacob nuntia lucis, ſedentibus in tenebris, & in um- braà mortis, ad beatificam Dei intuitionem mane ſerenum il- luxit, & ut verbo præfati Authoris totum comprehendam, Sekaprorſaszmagis re,quzm nomineeujus vita glorioſs lamen dedit ſæculo. Spes una ſalutis. CONCEPTUS II. Totà nodcte luéckatus eſt Deus ſub ſpecie Angeli, cum ſan- Cto Patriarcha Jacob, Gen. 32. cap. graves ictus de nocte An- gelus dedit Jacob, læſit, ac vulneravit eum: Tetigit nervum ſemoru ejus, & ſtatim emarcuit, Ad diei autem crepuſculum, ſummo adhuc mane, iratus Deus placatus eſt jacob, ſummo mane amicus jacob fa eus eſt Deus, ſummo mane ibidem be- nedixit eum: & benedixitei in eodem loco. imô quaſi victum ſeie agnoſcens, à Jacob diſcedendi veniam petüt, ac dixit: Dimitte me, jam enim aſcendit aurora Quòd jacob Patriarcha tota nocte in luctà inferior ſuccubuerit, quin & impegerit, nullatenus miror hominis enim contra Deum nulla eſt po- tentia, nullum robur; ſed cur DFus ſummo mane, ad auro- ram Jacob ſe victum præbet, ditnitti petit, ad Patriarchæ hutum facit omnia? Quid vidit ad auroram impeditnenti, quominus vincçeret, ut de no de! 8. Johannes Damaſcenus Hhh hhh 3 Orat, 230 Diſcurſus XXXII. Orat. 2. de Dormit. Deiparæ. & cum eo dodtiſſimus Oleaſter advertunt, per hanc luctam figurari bellum, quod interceſſit inter Deum & peccatorem, & victoriam, quam in favorem generis humani de Filio ſuo reportavit colorum Imperatrix; in lethargo peccatorum ſuorum ſepultum jacebat genus hu- manum, eratque in tenebrosâà nocte culpæ profundiſſimèim- merſum, cum hoc multis annorum millibus iratus Deus lu- Clatus eſt, & irà furoris ſui homines peccatores ſæpe ſæpius gra- viter læſit, cujus aquæ diluvio unwerſus orbis, ſulphure & igne de cœlo, Sodoma & Gomorrha, triſtia exempla dedére, donec tandem nox atra præreriit, & optatiſſimum coæli ſidus, Stella ex Jacob, Virgo Dei Mater illuxit, ad cujus aſpectum iratus DEUs homini reconciliatus, peccatori amicus eſt factus, o- mnes adhuc quotidie pœnitentes largiter benedicit, gratiam eis exhibet, & miſericordiam, ab hâc ſolà Stelià Mariaà vinci ſe paſſus eſt Deus, qui inſtar Angeli magni Teſtamenti, ſub typo ait jacob peccatori, dimitte me, jam enim aſzendit aurora, bello & pugnæ impone finem, habes jam, quam deſideras, peccator, veniam, orta eſt enim tibi Stella ex Jacob, Maria Vir- o, Hæc Mater mea erit, cui denegare nihil potero, per hanc conceſſa ſit tibi, quamcunque petis, gratia, & miſericordia- Verba S. Joannis Damaſceni ſuprà citati recitemus: Per hane diuturnum illud bellam, quod nobis cum Creatore erat, ſabla- zum & extinktum eſt, per hanc cum eo reconciliatio ſancitas pax & gratia donata eſt. Ad propoſitum Hugo de S. Victo- re ſerm. 34. in Princ. Beata Virgo Ma ria stella fuit matutina, quia & præcedentis temporis, quod qus ſe nox fueral, hinis exti- tit, & vera lucis gratiæ, Soljsé; juſtitia, qui ex ipid progenitus eft, Præventrix, & antelacanum ſidus fuit. Certa ſpes ſerenita- tis, & nuntia lucis. CONCEPTIUS III. Dulce Mariz nomen unanimi 88. Patrum conſenſu Stella mars interpretatur: cur hoc? Quia omnes hujus ſtellæ pro⸗ prieta Sele un Noteg unt in co eg ue ſtel ſellamar liclarior . Deh lctrantt llhit um Uniyerſo⸗ Dklilluxi Penitent encdum ris, err MMriama Obus ſicut OIiducen lultagio Donaye lre Ma ſevel be, me Iun. iculzzt leerper inlacint Umaris nls, ti eger elcerol iileboran Uudiginy m 3 c un, gron ſ zme hbeie. . — ſinndſc nod intenel amn in ucn Gmlnpern Nhn Nenrr füncdllitnn hiratuent ſeheſthiug⸗ llpomrekee delit Alpeonien I eltban enelloggin la Mararot umeothn ſeettitn vadn d cchlri porno , Ewicinn emns: N ufore ℳ utilntint Hugnted . lufür li ern fu⸗ 1 0 tle 1 Muſpeni umma oneſc , dNella matutina diei, &uüc. 231 proprietates Mariæ conveniunt. Quamvis multæ ſint in cœlo ſtellæ, unica tamen eſt ſtella maris, eaque melior & clarior. utpotè quam clara lux ſolis, lætaquè dies ſubſequitur; multæ ſunt in coœlo æternæ beatitudinis ſanéctorum animæ ſcintillan- tes, ut ſtellæ, ſed ut ait Apoſtolus, ſtella differt à ſtellà unica ſtella maris eſt, Virgo Maria, ſanctis omnibus excelſior, ſtellis his clarior eſt, & melior. Rationem reddit Euſebius Emiſſe- nus. De hàc enim und, ortus eit Sol Juſtitiæ, cujus fulgore omnia ilaſtrantur, quenm quiſequitur, non ambislat in tenebris, ſed ha- bebit lumen vita. A ſolius nempè ortu & nativitate Virginis univerſo orbi, omnibus in terrà hominibus dies gratiarum DElilluxit, ab hàc maximi etiam peccatores, reſurgendi ad pœnitentiam ſpem ſortiuntur, ad divinum Solem feliciter in- tuendum, ſolamen acquirunt: Stella maris ergo Maria. Stella maris, erran tibus in via, ſive per terras, ſecura Directrix eſt, ut patriam attingant; ſed & Virgo benedicla peccatoribus erran- tibus ſicut ovis, quæ periit, fidelis eſt peregrinationis comes, quâ ducente ad rectam virtutis viam perveniant, & absque naufragio ad littus optatum ſalutis æternæ perducantur. Ita S8. Bonaventura inpec. lect. 3. Tale certè offcium eſt Stelle no- noſtræ Mariæ, quæ navigantes per mare mundi in navi innocen- ziæ vel pænitentia, diriget ad littus coleſtis patriæ: propter hoc bene Innocentius ait ſie: Quibus auxiliis poſſant naves inter tot pericula pertranſire usq; ad littus patriæ?“ Certe inquit, per duo, ſcilicet berlignum & ſtellam, id eſt per fidem erucis & per virtu- tem lucis, quam peperit nobis Mariæ, maris Stella. Denique ſtel- la maris lætificat omnes creaturas, eâà oriente confortatur in- firmus, fugit enim nox inimica hominis, diluculò reconva- leſcit æger, manéè viget opifex, & homo natus ad laborem ſtel- læ luce roboratur. Sic Maria Stella maris, ſolatur ægros, refi- eit laborantes, miſeros adjuvat, univerſum genus humanum ad gaudia invitat æterna. Audi invitantem B. Albertum Magnum ferm. 3. de Nativ. B. V. Hæc Stella invitat nos ad bonum hoſti- tinm, promitzit enim nobis, quòd nos per generationem ſuam, id eſt, per dilectum Filinm ſuum Ilſum Chriſtum, omni gaudio implebit. Anchora ſpei. Cùm Epilogus. Diſcurſus XXXII. Cùm ergo omnis in hoc mundo peregrinus ſit homo, neo ſtationem hic habeamus permanentem, ſed futuram inquira- mus, totque hujus & amariſſimi maris procellæ ac ſyrtes nau- fragium nobis minentur, ad Mariam Stellam maris reſpicere de navi hujus vitæ non intermittamus, monito ſalutari acqui- eſcentes S. Bernardi Homil. 2. ſuper miſſus eſt. O quisqui te in- telligis hujus ſaculisprofluvio,magis inter procellas & tempeſtates Kuctuare, quàm per terram ambulare, ne avertas oculos à fulgo- re hujus ſideris, ſinon vis obrui procellis: ſi inſurgant venti ten- tatitonum, ſi incurras ſcopulos tribulats onum, reſpice ſtellam, vo- ca Mariam: ſi criminum immanitate turbatus, conſcientiæ fæ: ditate confuſus judicii horrore perterritus, barathro incipias ab- ſorberi triſtitiæ, deſperationis abyſſo reſpice Stellam, voca Ma- riam: ipſam ſequens non devizs, ipſam regans non deſperai ipſam cogitani non erras, ipsd tenente non corruss, ipsa prolte- gente non metuis ipſa Duce non fatigaris,ipsa propitià pervenis, & ſicintemet ipſo experiris, gadm merito dictum ſit“ Et nomen Virgini Maris. Amen. Salvat procelläâ, lucis manè nuntia ſtella, Dux comes, ad patriam, dirigit ipſa viam, Sic omnem mentem, ſeſe devote colentem, Waufraganè pereat, ſtella Maria beat. = Dl- Whiome Nitu, uin & un ieticul mpopol taudin ngit. A enit me lumagna Pinterre PMuria WCcon ogitabi UWnſitant hetami Uumedic oorporis Denael Plkoeleſis krlamreti iin Auck nümer 86) (9* 233 e gkeogee Ee Ne ede e eg eoe ie e tzeeekge se 2e 3 leaeſinen DISCURSLIIS XXXII. toſltnnui , ueſin Apotheca Chriſti Medici irgo Aaria eſt, Salus labtenfn infirmorum. tulltiſi rentatlkfte . . . . . . APueſelag Edici partes egiſſe Chriſtum in terris, & non ſolùm Exordium. Gielpſeenit⸗ animabus, ſed & corporibus miſerorum, ac langui- alhrd inhui dorum, ſalutem contuliſſe, experti ſunt omnis ge- telom tul neris infirmi, & humanãà aliàs ope incurabiles, qui- lau mir, bus hic medicus cœleſtis, aliquando etiam non rogatus viſum, oneg Fu auditum, greſlum, loquelam, ſanitacemꝗque penitus reſtituit, in gquin & und à peccatis integrè abſolvit, ſicque duplicem Jalva- iſ hn toris titulum jure obtinuit, cujus proinde laus eſt in Evangelio lætà populi acclamatione prolata. Benè omnia fecit, & ſurdos fecit audire, & mutos loqui. Marci 7. cap. Cui non ingratus ſe 1elt Feen’. 12 “ jungit S. Auguſtinus ſerm. 9. de Ver bis Apoſtoli. Magnus decœ- in lovenit medicus, quia magnus in terrâ jacebat ægrotus. Sed nec Outen ſua magno huic cœli medico deeſt apotheca, de quâ ægrotanti- let bus in terrà, ſalutaria reliquit medicamenta, apotheca hæc Vir- B go Maria Dei Matet eſt, cujus invocatæ interceſſio eſt efficaciſſi- ma, & contra omnes etiam incurabiles morbos ſalutaris, nec eſt excogitabilis infirmitas, contra quam vel ſolum Mariæ nomen non ſit antidotum à Spiritu ſancto ſpecialiter præparatum, vel ipſa etiam implorata Virginis protectio ſalutare in ægritudini- bus medicamentum, quo vicibus in numeris, ſimul animæ ſalus, & corporis ſanitas deſperata à medicis, per Mariam efficaciter obtenta eſt, ut proinde & ipſa duplici titulo, ſalus infirmorum. ab Eccleſiâ recolatur. Quamvis autem ubique terrarum, nem- pe Laureti in Italià, Cellæ in Styriâ, Oetingii in Bavariâ, Paſſa- vii in Auſtriàâ, quin & in aliis ſexcentis celeberrimis locis ſi- ne numero jurata hujus veritatis extent teſtimonia, Virgi- 1 lii iii nem 234 Diſcurſus XXXYIII. nem Deiparam, Qalutem infirmorum grato animo recogno- S8. Patres. ſcentia, nos tamen ſub hoc eodem titulo, authoritate 88. Patrum conſolatè eam venerabimur. Apotheca Chriſti medici est Ma. Richardus ria, inquit Richardus à S. Laurentio lib. 10. iterùm lib. 4. de Laud. S, Laur. B. V. Maria est ſpecialis apotheca ipſius Siritüs ſanéti, qui dulcedo Patris & Filii propriè nominaturiſicut enim pyxis con.- tenti eleétuarii odorem retinet & ſaporem, ſic Siritus beatæ Virginis, Chriſti dulcedinem, qui in ejus ventre novem menſibus S. betrus requievit. De ipsà Virgine teſtatur 8. Petrus Damianus Orat. 2. Damianus, qe Dormit. Virg. Ego quaſi officina medicinæ ægrotantibus, ego fons perennis curationum, ego contra dæmones remedium, ego civitas refugii omnibus ad me confugientibus. Mariané 8 oannes perorat S. JOannes Damaſcenus Orat. de Nat. B. V. Maestaf- Pamaſce. Perens medicinam univerſo orbi, estfons, qui omnem naturam § Bernar- morbo laborantem in ſanitatem reſtituit. lacteè diſcurrit S. Bern- dus. ardus. Nomen Mariæ est, quod dedit cœcis viſum, ſurdi auditum, claudis greſſum, ſermonem mutis: Deinde fi qua infirmitas tibi, vel tuiz occurrit, non ſpreto remedio corporis, aut naturali, recurre ad invocationem nominis Mariæ. Sera- §. Bonaven-phicè ſcribit S. Bonaventura in Stim. div. amor. part. 3. cap. 59. tura. Non est in hàc vita quis adeò deſperatus, aceò miſer, cui non im- petres miſericordiam ſalutarem, ſi ad tuum declinaverit . Idiota. men. Doctiſſimè concludit Idiota de Contemplat. B. V. Non eS m ullo alio nomine post nomen ſuperbenediéli Filii tui tam otens adiutorium, nec est ullum aliud nomen datum ſub cœlo pominibus post dulce nomen Tſü, ex quo tanta ſalus homini- bus refundatur, quia ſuper omnia Sanétorum nomina, reficit laſſos, ſanat languidos illuminat cœcos, penet rat duros, recreat feſos, ungit agoniſtas, & jugum diaboli extrudit. Antido- tum ergo mmedicamentum, & Salus infirmorum eſt Virgo Maria, quæ gratiam Spiritũs ſancti nobis impetrat, ut Conceptibus eam piè meditemur. igeen De. Nomine Virginis Deiparæ canit Pſaltes regius Pſalm. 28. Dile- 4 Dlckus (Cskuid 1 Chritt Mlrer un 1.Narora Onnesme enselt gaſlimtes inocella ſlonarisv⸗ rapel Nini ſ9. EtOonash Dontikex, Ninvocan untuleri agelasſll Glum & liheſtsipl. Uariebilin Uthlarian apeſt li irgin Reantide olce Ineſindhu n nci⸗ n. 0 rbusteft goi — uimoign Ptlatedoden inelcici bulbecel Fitſch, Nteyinnuen ſeMernuhe ſenndeſtſene Damianmon ne Annat Monetfeneen tihis. Nt Hionnekki keecllcurnr iiſn, 41. Deiglef Oreſtecinen i AMne or, Palte, 14 Aöiietenr⸗ ndelinann⸗ emnplrd Ati Mid entamſ tanulutet xſite ſil ritn at. unetiecl CNanthic Apotheca Chriſti medici Eirgo Maria eſt, &o. 29 Dilelétus quemadmodum filius unicornium. Quis Mariæ dile- ctus fuit, niſi Unigenitus Dei & Mariæ Filius Eſus Chriſtusi Si er- go Chriſtus Filius unicornis eſt, per conſequens Maria Virgo ejus Mater unicornis erit: Unde hæc ſimilitudo? Obſervant medici, ac Naturaliſtæ, quòd unicornis ſit nobile antidotum, & contra omnes morbos venenatos ſaluberrimum medicamentum. Tam potens eſt Virginis Dei Matris apud Filium ſuum interceſſio, ut graſſantes etiam peſtilentiæ ad imploratam ejus inſtantiam con- tinuò ceſſaverint, roſa iſta ſine ſpinâ, contra peſtem medicina eſt ſalutaris, vera itaque unicornis. Antidotum & medicamentum contra peſtem fuit Virgo Maria Romæ Urbi, in quàâ Anno Do- mini 590. peſtis adeò terribiliter graſſabatur, ut mille quotidie perſonas hominum avulſerit, donec Gregorius piæx memoriæ Pontifex, Pelagii ſucceſſor, Mariæ majoris effigiem, cohortato ad invocandam Dei Matris opem populo, proceſſionaliter cir- cumtulerit, ſub quà Deo & Mariæ acceptàâ devotione viſus eſt Angelus ſupra molem Hadriani ſtans, gladium recondere in va- ginam, & placatam Numinis iram demonſtrare, atque ex inſtan- ti peſtis ipſa ſubſidio piæ Matris averſa eſt; dicat nunc placatus Mariæ Filius: Dileéta mea quemadmodum unicornis. Et ſubſeri- bat Mariano ſuo calamo S. Joannes Damaſcenus de Laud. V. Nulla peſtis tam potens eſt, quæ invocato Mariæ nomine non ce- dat, Virgine intercedente non deſinat. Contra peſtem igitur cœ- leſte antidotum Virgo Maria. . CONCEPTUS II. Dulce nomen ſponſæ ſuæ Mariæ Virginis, ſponſus ejus Spi- ritus ſanclus oleo effuſo comparat, oleum effuſum nomen tuum. Cant. I. cap. v. 6. Cur oleo? Reſpondet S. Bernardus ſerm. 15. in Cant. Oleum illuminat, paſcit & nutrit, oleum in vulneribus pretioſum unguentum, ſalutare eſt hallamum, in plagis & do- loribus refrigerium & lenimentum, ſie Samaritanus in vulnere ejus, qui incidit in latrones, & plagis acceptis, ſemivivus reli- Iii iii 2 Qus 23606 Diſeurſus XXXIII. Rus fuit. Videns enim miſericordiã motus eſt, & appropians al- ligavit vulnera ejus, infundens oleum, Luc. 10. cap. Ut ſcilicet vulnera olei ſalutaris auxilio citius ſanarentur. Oleo itaque com- paratur dulce Mariæ nomen, quia ad ejus invocationem, ac de- votam prônuntiationem, homo illuminatur luce verà, quæ eſt Chriſtus, pane vitæ nutritur, in doloribus roboratur, & àmor- bis etiam lethalibus Virginis interceſſione liberatur; unde Ri- chardus à S. Laurentio Homil. de Viſitat. B. V. Nomen Mariæ unguento ſalutarius est. & S. Bonaventura, Pſ. 132. Ecce quàm bonum, & quàm jucundum, Maria! diligere nomen tuum, unguentum effuſum, & aromaticum eſt nomen tuum, diligen- tibus ipſum, quoniam magna multitudo dulcedinis tuæ, Do. mina! quam præparſti diligentibus & ſperantibus in te. Ver- ba enim S. Bernardi recitemus. De plenitudine ejus accipiunt univerſi, captivus redemptionem, æger curationem, triſtis con- ſolationem, peccator veniam, juſtus gratiam, Angelus lætiti- am, deniq; tota Tinitas gloriam. Maria ergo ſalutare unguen- tum. CONCEPTUS III. De ſeipsâà dicit Virgo DEI Genitrix Eccleſiaſt. 24. cap. Gicut cinnamomum & balſamum aromatizans odorem dedi, quaſi myrrha electa dedi ſuavitatem odoris, & quaſ ſtorax E& galbanus, & ungula, & gutta, & quaſi iibanus non inci- ſus vaporavi habitationem meam. Ad quid tot aromata? inſi⸗ nuare voluit benedicta Virgo, apochecam Dei ſe eſſe, largiter proviſam, benè ordinatam, exquiſitis ſpecicbus materialibus, & diverſi generis medicamentis ſalutaribus accumulatam, ſicut enim Pharmacopolæ ex odoriferis herbis ac floribus, ex radici- bus, granis, & aromatibus, ex pretioſis unionibus, coralliis, ada- mantibus ac margaritis, medicamenta conficiunt ſalutaria; ſic Unio inæſtimabilis coronæ divinæ, odorifera Radix Jeſſe, Flos & Lilium candidiſſimum fœcundæ Virginitatis, cœeleſtis Viola humilitatis, ſic denique ſuaviſſima charitatis Roſa, Vir- 20⁰ Mari. ut pre buarino mrende nemnn cor, Aledoblit ione, Mar . Ocul. Hor & n linam umarn pe Uennonn lnepaupe alebat i ummin pil Urcelcene Unnitem Ggitabili Unlidog, ncomt fordiæ ni exo. en optat Ueſt etig )Marthi⸗ HAnnO ron Wti mom . Dahiant Can Uſhi Neoinglenn Cdtonen IH luenetigut Oratur, Nenee etarurz mnten . Monen Nlnn I1gn ugt Cte neln leytugnntle Namni,tel ANlibuefnke Cinet hane tioeſntnſte , AAetlelt olllnaeur I Teceictu lent , GN fin Ctotaruonun- Neieell Naridiul Ccnpulnmi ekorbhng,a 6 ibog C önicver fen kMin . S Unß Ro = S= S = . Apotheca Chriſti medici Pirgo IMaria eſt, &c. 237 go Maria, univerſalia morborum in ſe continet medicamen- ta, ut proinde de Mariàâ ejusque ſaluberrimo nomine ſermo- cinari non dubitaverit S. Petrus Chryſologus ſerm. 144. Hoc nomen dedit cœcis viſum, auditum ſurdis, claudis curſum, ſor- monem mutis,: vitam mortuistotamq; diaboli poteſtatem de ob- ſeſſis corporibus, virtus hujus nominu effugavit. Quis jam æger adeò oblitus, ſuique ſit immemor, qui pià Mariæ nominis invo- catione, de apothecàâ cœleſti medicamenta non ſumat? CONCEPTUS IV. Mariæ oculos piſcinæ in Heſebon Spiritus ſanctus aſſimi- lat: Oculi tui ſicut piſeina in Heſebon. Cur piſeinæ in Heſe- bon, & non probaticæ piſcinæ in Bethſaida? Inter utramque piſcinam hæc eſt differentia; probatica piſcina in Bethſaidâ ſemel tantùm per annum ab Angelo movebatur, & ad illam motio- nem nonniſi unicus, qui nimirum primò advenerat, ſanabatur, hinc pauperculus ille, de quo Joan. 5. cap. Triginta octo annos habebat in infirmitate ſuâ, quia non erat ei homo, qui mitteret eum in piſcina, & deſcendente illo, ſemper alius ante ipſum pri- or deſcenderat: econtrà in piſcinà Heſehon ad Angeli motionem omni tempore & momento, omnes &ſinguli, ex omnibus ex- cogitabilibus morbis & infirmitatibus curabantur, rarum ægro- tantibus, piſcinæ in Bethſaidâ beneficium, piſcina verò in Heſe- bon communis infirmorum ſalus, compaſlivi ergo Mariæ miſe- ricordiæ Matris oculi, piſcinæ in Heſebon comparantur, quia omni excogitabili morbo & infirmitate omnibus fidelibus ſani- tem optatam impetrat, & exorat, ac propriè infirmorum Sa- lus eſt, etiam Turcis Auxiliatrix. Celebrem narrat hiſtoriam P. Matthias Faber de turcico quodam Baſsà, cujus litte- ræ, Anno 1551. ſcriptæ, extant Laureti in Iltalia hujus tenoris: EgoCrocut Baſſacut obligationi meæ ſatisfaciam. & in negotio tanti momenti memoriäà ſucceſſoribus relinquam) manifeſto, id lii iii 3 quod 238 Diſcurſus XXIII. quod mihi in mea perſona contigit, periculoſum in pectore apo- Iſtema habui, ex quo mors mihi accrevit & interitus, medicis autem ae ſalute meà plenè deſperantibus, acceſſit me ſervus meus inquiens, Domine, ſi libertatem & & captivitate libera- tionem mibi promiſeris, Dei Matrem invocaturus ſum, ut me- diante ibsa ſanitatem recipias, famulo ego quamprimum liber. tatem ſpopondi, hic tamen conditione. ſi ſuis & ille promiſſis ſte- terit, mox provolutus in genua famulus, manu ſuper ſigna faci- ens rogat, ut quæ verba ipſe precatus fuerit, ego post ipſum re. citaremiincipit ergo: Ego invoco auxilium ſanctæ L'irginis Lau. retanaæ: Quæ verba etiam ego pos t famulum recitans, tertid poſt die ſanitati reſtitutus ſum, quare huic meo famulo libertatem donare & ſcriptum hoc teſtimonium exhibere, nec non & bea- tiſſimæ Lirgini Mariæ, Dei omnipotentis Matri, per cujus Fi- lium ſanus factus ſum, in ſignum magnæ ejus æſtimationis, re- verentiæ, ac venerationem, praſentia munera & oblationem grato animo transmittere volui. Si hoc infideli & pagano facit pia Virgo, quid non fideli faciet Chriſtiano Exclamare liceat cum S. Bonaventura in Spec. cap. 7. OOfœmina plena & ſuperplena gratid, de cujus plenitudinis abundantia reſperſa vireſcit omnis creatura. O Salus infirmorum! CONCEPTUS V. Martha ſolicita, ad diſponendum Eſum Salvatorem, ut ve- niret in Bethaniam, ut infirmum, imèò jam penitus mortuum fratrem ejus Lazarum reſuſcitaret ad vitam, ſanitati priſtinæ reſti- tueret, Mariam ſororem ejus vocat, quin & ipſe Chriſtus, ad reſuſ- citationem ac reſtitutionem iſtam ſanitatis, Mariam vocare vo- luit. Abiit, & vocavit Mariam ſororem ſuam. ſilentio dicens, Magiſter adest, & vocat te. Ad quid vocavit eam? Ergonè ſine Marià omnipotentia Salvatori mortuum ſuſcitare, infir- mum ſanare non potuit? Potuit certè etiam ſine Mariâ, ſive ſa- nare infirmum, ſive ſuſcitare mortuum, ſed non ſine myſterio Mariam advocare complacuit, ut ſcirent homines, Dei auxilium velo- — eboiſi⸗ tocitl Onſolatl Deuom il ra Uerinus .iNCa Etinuit, Wu die Ad Dimitert ſcetij Emate keobnixè iamvei, . Nea — nin eheg tefiktut fte lſt nſn tnitcteſiin Alutſokn Antrinine llepnonge her enes hoſthzenn Nctcignd litintyenie: Vfnuolenes ſeſeetongyl Ari kernee Ainginet EraSli keläinnn Aamnarelioun HetuNe erſtcinſſin V. Galyarormun penithnamm liniprſinn: Chrtuzine Maramm welent nſtentin Vitenm! r nlrue, i Peclrt,n voniteftt aMin Apotheca Chriſti medici Virgo Aaria eſt, S&c, 239 velociſſimè impetrandum per Mariæ ſuffragium, quòd graviter infirmi, imò quaſi putrefacti & fœtentes Lazari, in vocato Mariæ patrocinio ad ſanitatem infallibiliter ſunt reſtituendi. Lacteè conſolatur nos S. Bernardus ſerm. 2. in Dom. I. poſt Epiphan. Deus omnium bonorum plenitudinem poſuit in Maria, ut ſi quid gratiæ, fi quid ſalutis, ſi quid ſpei in nobis est, per eam no- verimus redundare. Confirmat Richardus de S. Victore cap. 25. in Cant. Maria omnium ſalutem deſideravit, quaſivit, & obtinuit imò ſalus omnium per ipſam facta est, unde & mundi dalus dicta. Ad Matrem itaque Salvatoris, Salutem infirmorum una. Epilogus. nimiter recurramus cum S. Mechodio Orat. de Purificat. B. V. Oſanctiſſima Deipara, qua reliquis omnibus, & benignior es, & materno honore, ac cum Deo colloquendi libertate glorioſior, te obnixè rogamus, ut noſtri jugem ac perpetuam habere memo- riam velis. Amen. Et ſalus «groto'pia Eirgo, corpore toto, Fit per eam ſanus, qui levat ad ſe manus. NWec ſinit illa mori,: ſed combasſiva dolori, We patiare magis fit medicina plagis. Dl- 246 20):0:. H — ððõ rutii DISCURSUS XXXIV. * (vilaf. Civitas refugii peccatoribus Virgo Maria eſt. ZD eur MA/r. Exordium. Aximi amoris & paterni ſignum affecù hebraicoPo- Honttor. pulo olim Deus exhibuit, quando homicidis aliorum- Gbita6 que delictorum obnoxiis peccatoribus aſyla, ſive Ci. Wredin, vitates refugii, in omni Tribu deſignavit, in quibu miitmn ſalvus & incolumis morari valeret, quisquis caſu, ſeu ſubitaneos ump gue motu, vel aliâ ratione proxirnum ſuum occidiſſet, aut aliuch whuthi quoddam commiſiſſet delictum; Num. 34. cap. O quot cente- uſuan nis ac millenis modis. miſeri nos homines, mandata Dei trans- Ierprete gredimur, proprias, Deoque chariſſimas occidentes animas, oph. N neque tantùm ignoranter, ſeu inadvertenter peccamus, ac di- lilluten vinam bonitatem offendimus, verùm etiam ex ſimplici & me- kilope rà malitiâ, iteratò delinquimus, neque unum tantum, ſed & nvula mille infernos promeremur: At ecce quàm magna ac ſingula- tinſen ris Dei noſtri eſt bonitas, ad demonſtrandum erga nos ſpecia-⸗ umpe.3, lem affectum, & paterni amoris ſignum exhibendum, in gra- deNat tiæ quoque Lege aſylum, ſeu civitatem refugii nobis benigniſ-· reu, ſimus Dominus deputavit, ad quam lapſi in peccata, & divinæ in niſt Juſtitiæ rigorem meriti fugiamus, & ſalvi & incolumes æter- ier co⸗ nùm vivamus. Civitas hæc refugii, peccatoribus à Deo deſigna. , G ta, Dei Mater eſt, Sanctiſſima Virgo Maria, ad hanc, dum ju- (gnime ſtitiæ divinæ urget executio, & æterni Judicis terret ira, con-: fugiat peccator, ipſa enim reorum potentiſſima Patrona, & Ad- vocata, quæ Judicis placat iram, peccatori veniam obtinet, & 58. Patres., ſalutem, ipſa eſt Refugium peccatorum. 88. Patrum aſſerta veritatem confirment. Confuge ad ipſam peccator, quia ipſa lan eſt Civitas refugiis ſicut enim quondam Deus, ut dicitur lm dei Num. 35r ſeparavit Civitates, ſeu urbei refugii, ad quas leri niſ con loich — Civitas refugii peccatoribus Virgo Maria est. 241 —— ge confugerent, qui nolentes homicidium perpetrarent, ſic nunc miſericordia Domini refagium miſericordiæ providit etiam vo- N luntariis homicidis. diſertè perorat lingua incorrupta 8. Anto SAntonius nii Paduani Serm. in Dom. 3. Quadr. Quadrageſimali. 2. Ego del'adux. Civitas refugii omnibus ad me confugientibus. introducit ipſam „ I/.: . . S. oannes oNlih Dei Matrem S. Joannes Damaſcenus Serm. 2. de Dormit. B. V. Barnles Peccator debet ad eam confugere, quia ipſa eſt Civitas refugii. hus. duͤtenig hortatur Richardus à S. Victore Orat. de Aſſumt. B. V. pſa ſt annieten homicddmm Civitas & domus ſalvationis Jerem. 5. Convenite celeriter, dibusihlam iagrediamur Civitatem munitam, id eſt, Mariam,; munitam in ſignurtintin natura, in gratid, in gloriaquia non audemus deprecari Domi- 8caſd,ſelſln nam, quem offendimus, ſed ipſa deprecetar, & roget, quia Do- Niciſſer, ul minus ſilere nos fecit, quia cum ffendimus, & potum dedit no- Cap. Oqit bis aquam fellis, id eſt, dulcem Deum, amarum nobis fecimus. mancmthin interpretatur B. Albertus Magnus in Bibl. Maria. lib. Jerem. Niagnme. Occicenamn Proph. Num. 2. decurum, bbomo? acceſſam habes ad Deum, rerrillit ubi Mater ante Filium, & Filias ſtat ante Patrem, Mater oſten- eimlale dit Filiopectus & ubera, & Filius oſtendit Patri latus & vulne- um untln A ra, nulla ergo ibipoterit eſſe repulſa, abi tot concurrunt amo- 8. Bernar- nmigudn vis inſignia. ſuaviſſimè diſcurrit S. Bernardus ſerm. 2. de Aſ-' qus. um ahtafd ſumpt. B. V. ac tandem concludit S. Thomas à Villà Novà ſerm. 8. henas ibenom 3. de Nat B. V. Sicut pulli volantibus deſaper milvis ad gallinæ nova. D Nobiͤeif alas recurrunt, ita nos ſub vela mento alaramtuarum abſcondi- pecenn Adi mur, neſcimu:aliad refagium, niſi te, tu ſola es anica ſpes noſtra, iNinolonet in qua confidimus, 2u ſola es Patrona noſtra, ad quam omnes aſpi- Deun cimus. Gratiam Spiritus ſancti nobis exora, ut te Conceptibus ui Um aignis meditemur. gicisterretinon kmnunn, CONCEPTUIS I. ienamohine⸗ 8 Mumi In multis Sacræ Scripturæ locis, ſub figurà terræ ſantis. Consrma⸗ MunH ſima Deipara repræſentatur, nominatim autem Pſalm. 84. Auetigoc. Deu/ Terra noſtra dabit fructum ſuum: quæ verba de Virgine be- nſt⸗ I nedicta SS. Patres interpretantur. Cur David! Virginem 0 Kkk kkk ſuper 242 Diſcurſus XXXIV. ſuper omnes ſpecioſam, pulcherrimam mulierum, terram noſtram, & non potius, cwlum noſtrum vocas?! terram enim caleamus pedibus, cœlum autem læti ſuſcipimus: Reſponder S. Bonaventura in Spec. B. V. lect. 7. De terrà omnes vitam fovemus, unde enim victum & veſtitum, panem & vinum, la nam & linum, & hujus vitæ neceſſaria, niſt de terrd, & de plenitudine zerræ habemus, quid ergo atilius terrà à Simili- ter quid utilius Mariä? ipſa plenitadine ſuù omnium est uti- liſſima. Non cœlum noſtrum, ſed terra noſtra Maria eſt, in- quit David, quia ſicut pro conſervatione temporalis vitæ, ad terram recurrit homo, ne moriatur, ſic & peccator, ne in æternum pereat, ſed vitam ſempiternam obtineat, refugit ad Mariam, ipſa proinde eſt refugium peccatorum, ſed aliam hujus dubii ſolutionem novo Conceptu, recenti & ingeniosâ Obſervatione elucidemus. CONOEPTUS II. Duo quidam viri, quibus nomen Dathan & Abiron, olim juſto Dei judicio, eò quòd Deo rebelles in ſacra ſe immi- ſcuerint, alieno igne in thuribulis apparuerint, nec non impio conatu, Moyſi & Aaron ſeſe oppoſuerint, unà cum uxoribus; filiis, & filiabus, totàque ſuâ ſubſtantiâà à terràâ abſorpti, & in inferni puteum ſunt demerſi: Terra aperiens os ſuum devo- ravit illos cum tabernaculis ſuis, & aniversà ſabſtantiä eorum, deſcenderuntq; vivi in infernam, operti humo, & perierunt de mediv multitadinis. Numer. 16. cap. Certè admirabilis, ſed magis formidabilis caſus! quomodo contigit, quòd hi cum to- tâ ſuàâ ſubſtantia, vivi deſcenderint in infernum? cauſam red- dit Scriptura: Pisrupta eit terra ſab pedibus eorum. Terra, cui innitebantur pedes eorum, immiſericors, & contra hos in- ſenſatos armata ceſſit, & im provisò ſe aperiens, non habentes refugium, quod manibus arriperent, aut ſuſtentaculum, ubi pedes eorum ſiſterent, miferi usque in infernum deſcende- runt. Terram suſzram miſericordem nobis Dei Matrem Vir⸗ ecamn dllgen Mria ter ſentacol isſoppe Dachan Conceper Wriate, ur Dan/ Vente, latunm birlrud wun, Alil Gns illee fopinan lertyit immar de ſit Mari Treäcert lkconl n cuuſa Uhnennt, Eunſtandi, iſinn luincu —,— — Wükeiun ine eu! Lenumti Mmig: Neget leni mnyen Sn haren Gin niik n Giucterri ief ſi onniun / noſterhlnutke temporilsin ecenahe hennen i orucn, Kt necenticinnet I. Dnbun El lesinhatin inneenane Und cumvntx erri Popin ient i en ſelnnien ,OiGG 1e wCielli, igognan⸗ gum? uNN ur enrun. I SCounrhen enolulftet Poſenmalon. lethunn Ein obo Vl 1. Gvieas efugii bßeccatoribus Eirge Mariaett. 243 Virginem regius Propheta appellavit, quò intelligeremus, non diſrumpi ſub pedibus noſtris terram noſtram: ſed inter nos & Chriſtum Filium ſeſe interponere intercedendo, ne æter- næ damnationis ſententia proferatur, ſed miſericorditer venia indulgeatur, & tempus pœnitentiæ fructuoſæ concedatur,. Maria terra noſtra auxilii ſui manubrium, fundamentum, ſu- ſtentaculum, fulcrum & refugium pedibus ſeu greſſibus no- ſtris ſupponit, ne peccatorum noſtrorum pondere preſſi, cum Dachan & Abiron in infernum miſeri detrudamur. Faver Conceptui Richardus à S. Laurentio lib. de Laud. Virg. cap. 3. Maria terra eſt, quæ nobis interponitur, & al pſſo, qud ſabſtrata⸗, ſieut Dathan & Abiron ſtatim deſcendimus in infernum vi- ventes, ſic ſabtracto nobis adjutorio Mariæ, ſtatim labimur in peccatum, & deinde in infernum. lInvocata hæc Terra noſtra, dabit fructum ſuum, neminiqus deerit eſle Refugium pegca- torum. CONCEPTUS II. Alià quàdam Metaphoràâ confirmat veritatem hancre- gius Pſaltes, cum in Spiritu loquens de Sacro ſanctà Virgine, uti opinatur Hugo Cardinalis, dixit hæc verba: Atitit Regina à dextris tuis Pſalm. 44. v. 10. Id quod Virgo ipſaà de ſe con- firmat. Eccleſ. 2. cap. In omni terrâ ſieti. Cur quæſo Propheta dicit Mariam Virginem ſtare erectam, & quare non ait, illam ſe- dere à dextris Dei? Quintus Curtius refert, antiquitus hanc flo- ruiſſe conſuetudinem, quòd advocati defenſuri clientis cujus- dam cauſam magni momenti, à dextris eum ſibi aſſiſtentem habuerint, quò à calumniatoribus ipſum tuerentur, & protege- rent, ſtandi igitur cæremoniâ promptitudinem defenſionis po- pulo inſinuabat: Stare auxiliantis est, & advocati officium deſi- gnat. inquit S. Auguſtin. in Pſ. 109. Quòd ergo Maria ſtellis co- ronata, Regina cli, electa terræ imperatrix ac Domina, non Kkk kkk z ſedeat, 244 . Diſcurſus XXXIV. — ſedeat, ſed collocata ſit ad dextram Chriſti, in omni terrà ſteterit, nihil aliud ſignificarc intendit, quàm quòd ad pro- tegendos peccatores ſit promptiſſima, & ſi DEUs juſtiſſimè in nos indignatus, manum extenderet vindicem, urt juſtitiæ gladio transverberaret, ipſa Patronæ & Advocatæ officium agens, utpote ſtans à dextris potentem DEl vellet remorari manum, ne miſerum peccatorem, cujus ipſe in ſe curam, maternamque protectionem ſuſcepit, lædere poſſit, aut ſauci- are. Ita Hugo Card. & Hugo des. Victore lib. 4. de Laud- Virg. Bene aſtitit à dextris tuis, tunquam noſtra Patrocina- trix, gladium evaginanäum peccatoriimpediens. Et iterum: Maria, licèt Regina ſtat tibi in auxiliam, tibi in utilitatem, tibi in ſalutem. doctiſſimè Idiota de Contemplar. Virg. Sicus Maria noſtra Regina eſt, ita est omnium noſtrüm Advocata & Palrona, & cura est illi de omnibut. Maria ſlat in omni terrà, quia inter peccatores, qui terra & terreni ſunt, non ſe- det, ſed ſtat, ut peccatores adjuvet, ut ipſos protegat. per- orat S. Bernardinus Senenſis Serm. 3. de B. Virg. In omni terraà ſtat Maria, & in ommni loco miſero pectatori est Refagi- um, & Mater miſericordiæ., ſubſeribit Richardus à S. Lau- rentio lib. 2, de Laud. B, V. O felix peccatori Civitas re- fugii. CONCEPTUS IV. Eccleſiaſt. 24. cap. gloriatur Virgo benedicta. Quaß platanus exaltata ſum juxta aguam in plateis. Cur quaſi platanus? Et quid juxta aquam? de platano ſcribit Plinius lib. 2. Hiſt. Natural. quòd folia ad formam fſcutorum proferat. De platano accepimus, quòd in ſeutorum formam elatas habet fronde. Per aquas intelliguntur populi peccatores juxta Scripturæ teſtimonium. Aqus multæ, poputi multi. Quia ſicut aqua frigidæ naturæ eſt, ita peccatores in charitate Dei & proximi, in rebus fpiritualibus frigeſcunt; ſicut aqua ſæ- pe numero ob nimium frigus congelaſcit, ſic etiam pecca- tores b— resec tun ut o ge nusone ricem le pecen lehcun Nev ſtrix Lendimmn munita ninſea 12, del yorcnue emrett/ M ods.) ruln A nam, di ſorem! Qlarum nun ejo⸗ Ueprodo⸗ . ict r ſub lencos, R ,/ en4 rridit ecip nd der hbe — i in en n nde n Näcen irtti lndoneafiin UIlelernne in kan crehollt anlt bore AEel n nlns ne edlent Nien tihi is ile templte ige nlrin Ale win rin toryeni ſolhnn r ragu, eig clatmie, l Richacdtsitl Peceniicin W. benellu ’ ue, Krbitlii ſrun Inn GrnenelAN — il nih tesinchninil n ſarid⸗ 1, Goeumt ierNoein Civitas refugii peccatoribus Virgo Maria est. 245 tores ad talem Spiritûs frigiditatem nonnunquam redigun- tur, ut toti congelaſcant, & in glaciem indurentur. Dum ergo de ſeipsâ dicit beatiſſima Virgo, quòd ſit quaſi plata- nus onerata ſcutis, juxta aquas peccatorum, Tutriçem, Prote- Gticem, Patronam & Advocatam, ſcutum in expugnabi- le peccatoribus ſe offert, ac ſignificare intendit, quòd, quo- tiescunque divina juſtitia, punitionis juſtiſſimæ ſagittas ab arcu ſtriétiſſimi judicii in nos ejaculatur, & nos tamen non of- fendimur, aut ſauciamur, ipſa potentiſſimæ protectionis ſuæ munita ſcuto, omnes retundat ponarum ictus, & jacula. Be- ne inſtar platani Maria (ait Richardus de S. Laurentio lib. 12. de Laud. Virg.) quia juxta populorum peccantium aquas, protectionis ſuæ ſeuto, precibus, & interceſtonibus Judicis DEI sramretundit. Verè peccatori Civitas refugii. CONCEPTUS V. Myſterioſus erat loquendi modus Chriſti Domini, apud S. oannem Evangeliſtam 21. cap. quo alloquens 8. Pe- trum Apoſtolorum Principem, eique animarum tradens cu- ram, dixit: Paſce oves meas. Id eſt: Ovium mearum pa- ſtorem te conſtituo, fideles & electas animas tibi committo, quarum tibi incumbet cura, ne periclitentur, aut perdantur; nam ejusdem Chriſti teſtimonio edocti ſumus, electos oves, reprobos hodos apellari, ſic enim apud 8. Matthæum cap. 24. dicit, in fine mundi juſtos à reprobis ſeparandos, & oves, quæ ſub juſtorum nomine comprchenduntur, à dextris ſta- tuendos, hædos verô, id eſt, reprobos à ſiniſtris. Separalit oves ab hædu, & ſtatuet oves quidem à dextris ſui, ha dos autem à ſiniſtris. Si ergo ſancto Petro oves paſcendæ à Chri- ſto traditæ, & electorum ſive juſtorum cura commiſſa eſt, er- géne capræ & hœdi, qui ſunt peccatores, absque curà mane- bunt, derelictæ absque paſtore? Non certê ſed & hi ſuum quo- que habebunt paſtorem, qui ſingularem de iis, earumque ſa- Kkk kkk 3 luts 246 Dlſeurſus KXXIV. lute curam habebit; quisnam ille eſt? Audire libeat verba ſponſi, quibus dilectiſſimam ſuam Sponſam alloquitur, poſt veſtigia gregum abire jubet, eique hœdos, ſive peccatores, paterné committit. Si ignoras ter6 pulcherrima mulierum, egredere, & abi poèt veſtigia gregum tuorum, & paſce hædos zaos ante tabernacula taſtorum. Cant. I. C. feliciſſima hæc ſunt nova peccatoribus, Dei Mater paſcit hœdos, curam de pecca- toribus habet, eos protegit, ac defendit, ad cœli paſcua ducit, & ad æterna tabernacula. Teſtis eſt ter felix ille Theophilus proprio ſanguine dæmoni ſubſcriptus, aliique ſine numero graviſſimi peccatores, hoœdi fœdifſimi, qui fidà Mariæ curà cœleſtibus gaudiis æternùm paſcuntur, pro quibus perorat S. Bernardus in Deprecat, ad B. V. Tu peccatorem, quantum- libet ſœtidum, non abhorres, non deſpicir, ſi ad te ſaſzpiraverit, 1ouo m, int erventum pænitenti corde flagitaverit; tu illama deſperztionis barathro pia Mater, retrahis, Sei medicanen aſzras, foves, nen deſpieis, quousque horrendo juditimiſerum reconcilie :famoſum hujas tus benignitatis teſtimoniumeft per te Theophilas reſtauratus gratiæ, Qui tu, Virgo, fuiſti Civi- tas refugii. CONCEPIUS VI. Sponſæ laudantur labia, & vitæ coccineæ comparantur. Sicut vita coccinea labia tua. Cant. 4. cap. Dubium hic mo- vet Theodoretus & quærit, cur Spiritus ſanctus, rubedi- nem labiorum ſponſæ deprædicaturus, aſſimilaverit ea vitæ Côccineæ:? An non meliori proportione dicere poterat: Si- cut purpura labia tua? Purpura enim regiarum perſonarum decus eſt & ornamentum? Dubium hoc lolvet hiſtoria explo- ratorum à Joſue transmiſſorum in jJericho. Joſue 2. cap. Ex- ploratoribus domum Rahab meretricis ingredientibus, intel- lexit probè mulier hæc, civitatem illam infra paucos dies, ab hoſtili exercitu vaſtandam, & deſtruendam fore, quare cum exploratoribus illis pactum iniit, dicens: ego abſcondam vos intra — lu d lam vos Ues⸗ ſ l⸗ hem pr, 5tuen Mihabe lencere Pompti yexdit Orum bm Eebat, fe ooſe ce tIN Ra Alned l (yerlab Cedentigy: nuittb leonelue iricola lunluis Pule ielloi uUn, e yoros wreckiot iituc l. ( lug l e nja —,̃ ndire ſenn m Aocrin N S, e Pedenne efins nulenn, mG zeleltt ficilimahnin nen Celtn Hcglinſnc ſelilellumit licne ſnenmen ui fdi Memn Dro quidutemn catorenm, inen. adleſihroni, 1toverit; min it, Hei miiun Ana,ſut,inſn teſinuniunti,⸗ NVirgo tufin VI iner compnenn. . Dubiumkkone is ſinllos tiht⸗ Nimileretterfi Cicere oteln 8 iarum peronut Aret Hitonnenge 0. olz 1 recienehhofne⸗ a peee⸗ giesn re, qune eni 6 Oeblontmmn. ivitas refugiz peccatoribus Eirgo Maria eft. z1z intra domus meæ latibula & tempore noctis per viam ſecre- tam vos educam extra civitatem, ſalvos, ſanos, & incolu- mes, ſi tamen mihi, totique meæ familiæ, vitæ conſervatio- nem promiſeritis & ſalutem, placuit exploratoribus mulie- ris, tum oblatio, tum petitio, & ut à cœteris domibus, domus Rahab dignoſceretur, dederunt ei ſignum, juſſeruntque ap- pendere in feneſtrà funiculum coccineum, quod & ipſa promptiſſimè executa eſt. Dimittenique eos, ut pergerent, appendit fanieculam coccineum in feneſträ. Promiſſis explo- ratorum ſtetit Jofue, & occupatâà Jericho, occiſis omnibus, Rahab meretricem, & domum patris ejus, & omnia, quæ ha- bebat, fecit Joſue vivere. Dicit nunc Theodoretus, labia ſponſæ comparari vitæ coceineæ, quia ſicut per vitam cocci- neam Rahab mulier peccatrix, ſalutem ac ſecuritatem à ſan- uineâ hoſtium executione, reliquis intereuntibus obtinuit, ſic per labia Virginis Deiparæ pro miſeris peccatoribus inter- cedentia, ab interitu peccator ſalvatur, & in die illo iræ, cala- mitatis, & miſeriæ obtinet coram Judice ſecuritatem, qua- re concludit: Stignum hoc ſtonſas in ore ſponſæ tanquam in foæ- neſtraä collocatium intuetur, &ꝰſicut funiculus coccineus, in- quit, labia tué, & eloquium tuum decorum. Refugium peccato- rum. CONCEPTUS VII. Pulchritudinem & decorem Mariæ Virginis, divino fuo penicillo illuſtraturus Spiritus S. hoc ei laudis encornium tri- buit. Palchra at luna. Cur rectè lunæ?! Hugo Cardinalis, devotus Deiparæ cliens, indefeſſam curam, ac continuam protectionem, quàâ Virgo beata peccatores tutatur, ex hâc fimilitudine deducit, idque probat ex ſacrâ Scriptura Gen. cap. I. Quando DEUS creavit univerfam Hanc mundi ma- chinam, duo fecifie legitur magnæ molis lumina, ſolem fſci- licet & lunam. Fecitque Deus duo laminaria magna, lumi- nare majus, at praeſſet diei, & laminare minus, ut praeſſet nocti. 248⁸ Biſcurſus XXXIV. nocti. Duo hæc luminaria, in ſenſu myſtico alia non ſun. elnn niſi Chriſtus & Maria: Sol eſt Chriſtus, juxta Prophetiam eſil Malachiæ 3. cap. Ortus eſt Sol juſtitiæ, Chriſtas Deus noſter. lIlich Sol nimirum talis, qui lumen diei, id eſt, juſtis gloriam pra-⸗ ANV bet; Luna Maria eſt, quæ præeſt nocti, id eſt, homines in ,, tenebris, & in umbra mortis ſedentes, in horrore peccato- — 6 Mater, . . . inemu rum detentos, interceſſione ſalvat, lumen vitæ accendit: . . ur da ideo pulchra ut luna. Doctiſſimum audiamus Hugonem. . . Sõ , . B ihuls Duo fecit Altiſſimus luminaria, luminare majus, hoc eſt, Chri- ſtus, ut praeſſet diei, id eſt, juſtis, luminare minus, id eſt, Virgo Daria, ut præeſſet nocti, hoc est, peccatoribus. Vidict 04 per viſionem S. Gertrudis, accurrere ſub chlamydem dul- . ciſſimæ Genitricis Dei Mariæ veluti beſtiolas quasdam diver. n ſi generis, quas omnes Mater miſericordiæ benignè recipiens, & quaſi ſub pallio ſuo protegens, delicatà manu ſuâà ſingu. las contrectabat, deliniebatque, & ipſis amabiliter blandie- batur, quemadmodum quis blandiri ſolet catulo ſuo, in- terrogata autem, quid hæ beſtiolæ ſignificent? reſpondtit peccatores eſſe, ſpecialem ad ſe devotionem habentes, ac per hoc manifeſtè inſinuabat, quam miſericorditer ſuſcipiat omnes invocantes ſe, & quàm maternàâ pietate defendat ſpe- rantes in ſe, etiam eos, qui peccatis adhuc impliciti ſunt, donec eos filio ſuo reconciliet: Dixit autem Virgo Dei Geni- trix ad S. Brigittam: Quantumcungue homo peccat, ſi ex tzoto corde, & verà emendatione ad me reverſur fuerit, ſtatim parata ſum, recipere revertentem, nec attendo, quantum peccaverit, ſed cum quali intentione & voluntate redit: ego vocor ab omnibus Mater miſericordiæ, verè filia, miſeric ordia Fi- lii mei fecit me miſericordem, & miſericordia ejas viſa compa- tientem, ideo miſer erit, qui ad miſericordiam, cuùm poſſit non accedit. lib. 2. Revel. cap 23. Felix, qui, cùm poſſit, accecit ach te, & Refugium peccatorum! Cum ſicotlam Pourn bohri , Deu r ultis gonm bidelt honis in horrore Pren nen ſire nt Ndamds Hine nmiun hugen iygre ninlt helcttmik. 0b chlunſtemt lols gundirr lebengni ri d manuſdi 8amabiltetdil Golet catulonn ikcen ni⸗ tionenn habens niſttiordieei pien ciil⸗ hue imncin rem VigoN hom, ſalth/ verſuleet . atfend, ii ooluntili flitznſbi i rli dinne lienxldni düm l Nct Civitas refugii peccatoribus Lirgo Maria eſt. 249 — — . Cùm ergo omnes peccatores, omnes quotidianis pecca. Epilogus. tis ſimus obnoxii, neque meritis noſtris coram tremendo Ju. dice ſubſiſtere poſſimus, ad miſericordiſſimam ejus Matrem fi. liali fiduciâ recurramus, inclamantes cums. Anſelmo in Orat. ad B. V. O beata fducia! O tutum kefagium, Mater Dei! eſto Mater noſtra, Mater ejus, in quo ſolo ſeramus, & que mſolum tZimemus,eſtoater noſtra, Mater, inquam, ejus, gqui ſolas ſalval, ſolus damnat, eſto Mater noſtra, eſto Refugium noſtrum, in die zribulationis noſtra. Amen. quoties dirum ſupremi Judicis iram Excitat in ſe reus, nec ſerit, ecce, Deus! Nam peccatorem ſua ſpes legit Alma, furorem Avertit Patris, pedtore, prole Matris. LII III DlIS- 250 — — Wo( * Se geg eggessRezegeeBeke e sege es88 e ge DISCURSUS XXXV. AMaria Virgo Conſolatrix affliltorum eft. Exordium. Uaàm triſtia ſint omnia, dum ſol à noſtro hemiſphæ- rio diſcedit, & abſconditur, annua docet experien- tia, etenim amœnitatem dura tollit hyems, lucem diurnam longitudo noctis obtenebrat, creaturz omnes afflictæ languent, melancholicus fit homo, philomela ſilet, & alauda, in antris & ſpecubꝰ latent bruta, aureolæ inanes plangunt, ſemimortuæ ſtupent arbores, duriſſimo cilicio co- arctati inter montes rivuli aliàs purientes quieſcunt: reverten- te autem denuò ad nos aureo ſole, exhilarantur homines, con- centu avium reſonat aẽr, in peramoenis campis, & partis viri- dantibus animantia ſaltitant, oryſtallo nitent fluctuantes aquæ, arbores florent & plantæ, & adventu ſolis conſolata, omnis ter- ra vireſcit: quanta ſolis utilitas! cui meritò ſubſcribit Acade- micus: Conſolatrix affictorum. Mariam Virginem Dei Ma- trem, Electamat Sol, Cœ&li agmina exclamant. Cant. 6, cCap. nam omnes hominum ſtatus ipſa benigné ſolatur, nativitate ſuã ſolata eſt patres in limbo, Electa at Sol. Liberatione & re- frigerio ſolata eſt animas in purgatorio, Electa ut Sol, curati- onèe ſolata eſt ægros, Electa ut Soh, auxilio ſolata egenos, Ele- cta ut Sol, ereptione periclitantes ſolata, Electa ut Sol, apertio- ne carceris, & vinculorum diſruptione ſolata captivos, Electa ut Soh, afflictos lætitiâ, peccatores gratiâ, gloriaâ juſtos ſolata, Electaut Sol, digniſſima, quam triumphans & militans vene- retur Eccleſia, Conſolatricem affictorum. De triumphanti 88. S8S. Patres. Patres deprædicent. eMaria effecta eſt Mater DEl, Paradiſi ſcala, Ianua c&li, inter ventrix mandi, dæmonum Fuga, pecca- torum Spes, naufßzagantium Fortus, mari tella, Confugium eri- Slor ſian , i ſan viliun, terumm n/ 1, M nuſili ſihirs riortan nes yineri m lvia, iumi⸗ Donyl ytaca bure ule hren uerit Nipa Chriſct 3,Gra ticem Mibs nebui⸗ Molt —.— Arg W WI PGonm lünoſtolenii⸗ nCetenti Arolitlgem btenebrit, genn frhono in tbrutaaureokert Curiſlino clan bieſtum:tt tanturhomire Cacnbis en Lemflobhenen 8condohethonn eridſubetttin. ImViginb unt CItdh ſlarur, miſin bernoni ,Delti n , Clauegenel Pleitliin lata hirczi , goinſire hans Knniſemſe⸗ De ungiuid uutr Yl cmwuinflol i ℳℳ Cſtie Maria Virgo Conſolatrix afliétorum ett. 251 periclitantiam, Solamen laborantium, flalcfuantium Robur, Dei & hominum verißima Mediatrixæ. perorat S. Laurentius Juſti-3. Lauren- nianus ſerm. de Annunt. B. V. Beata Virgo ſicut fons refrige- us lullis. rat piis conſolationibus, omnes tribulationum & adverſitatum æſtumpatientes, ſi tamen ex omni corde ipſius imploraverint au- xilium. loquitur B. Albertus Magnus Serm. de Nat. B. V. Et B. Albertue iterum in Bibl. Maria. lib. Eſth. Num. 7. Iſa eſt gaudium mœ- Magnus. ſtorum, & tripudium omnium Beatorum. Clementitſima Regi- na ſolita eſi ſemper Affliczos, qui ex häc lachrymarum valle ad ſo ſuſpirant, ſuavisſimè conſoleri, ſimulque rigare cœleſti refrige- rio, tanquam rore matutino, corda arentia. ſribit Vener. P. Jo- annes à Eſa Mariâ Tom. 4. Epiſt. ad B. V. Quicunq; mœrore de- Ven. P. à primeris, deſolatione afftigeris, adverſitate pragravaris, hane elu Maria. piiſimam, prorſusq, ſuaviſſimam accede, implora, contemplare Mariam, & citè ſenties ejus opem, perſevera invocare ejus miſe- ricordiam, & celeriter experierâ conſolationem mentalem. ait Dionyſius Carchuſianus de Laud. B. V. Lib. 3. Art. 21. Ave Dionyfius Forta cæœlorum, & ſeala aſcenſissq; omnium, ave portarum cœle- nr thuſia- Rſtis Paradiſi reſeramest um, ave noſtra Conſolatrix, quæ mœrores Jedaſti, & oppreſſorum mvteſtias leniiſti cunctasq, oppresſiones ſuſt uliſti, aveclavis regni cœleſtis. lætus inclamat Mariam S. Ephrem. ſerm. de Laud. B. V. Si conſolari in omni tribulatione S. Ephrem. gaæritis, accedite ad Mariam e MWatrem jMa, & omnia grava- mina neſtra, aut eitò redent, aut leviores fient. paterné ſuadet Chriſti imitator Thomas à Kempis Serm. 2 I. ad Novitios. Part. Thomas a 3. Gratiam Spiritũs S. imploret Virgo beata, ut eam Conſola- Kempis. tricem afflictorum, etiam in militanti Eccleſiâ, devotis Conce- ptibus læti meditemur, CONCEPTUS I. Eccleſiaſt, 24. cap. de ſeipsàâ dicit Virgo benedicta. Quaſi Confirma- nebula texi omnem terram. Numquid nebula triſtis & tene-tio, ſeu De- broſa eſt? cur ergo Conſolatrix Deipara nebulæ comparatur? ductio. LII III 2 nebu- 252 Diſcurſus XXXV. nebula ſimplici ruſtico certum ſolatium exhibet, & conſola- trix eſt pluviæ ſalutaris, per quam exſiccata ardore nimio ſolis terra irrigatur, languentes ejus fructus reviviſcunt, debilitata calore ſulphureo animantia recreantur. Quaſi nebula ergo tegit omnem terram proteclione ſua Virgo Maria, quia ubique terrarum invocata auxilium præſtar, conſolatur afflictos, lar- gum gratiarum imbrem mittit, divitem Dei benedictionem exorat. Præclarè pro more S. Bernardinus Senenſis in cap. 14. Apocalypſ. Beata l' irgo convenienter nebulæ comparatur, quia amabilis est ſuccurſu, propterſuam benignitatem, nam ſicut ne- bula modico vento agitata, velociter movetur, & Imbrem fun- dit, ſie Virgo Maria modicùm pulſata precibus, propeccatoribus exorat. Confirmat S. Bernardus Serm. ſuper Sign. Magn. Ma- ria omnibus hominibus miſericordiæ ſuæ ſinum aperit, omnibus ſeæſe affæctam exhibet: G&inclinatam. O quot afflicti eam experti ſunt Conſolatricem! CONCEPTUS II. Sponſam ſuam Mariam Virginem Spiritus 8. Olivæ in campis aſſimilat. Eccleſiaſt. 24. cap. Duaſt oliva ſpecioſa in- campis? Ad quid olivæ? & cur recè in campis? Quare non olivæ in hortis aut montibus? Reſpondet S. Antoninus Epi- ſcopus Part. 3. Tit. 3 I. cap. 4. Oliva ſignificat miſericordiam, quia oleum fructus eit, linitivum & dulce. Horti plerumque occluſi ſunt, nec cuivis patet ingreffus, montes excelſi ſunt, nec quivis aſcendere poteſt ad montem, præſertim milſeri, afflicti, & infirmi; In excelſis enim infirmi eſſe non paſſunt. ſeribit S. Ambroſius lib. 5. in Luc. c. 6. poſt Init. obſcura nemo- ra pariter ſunt invia, & inacceſſa, campi autem omnibus aperti, cuique patent. Maria miſericordiæ Mater, quaſi oliva ſpeciola, non in hortis, non in ſylvis, non in mon- tibus, ſed in campis, quia conſolatione ſuà omnibus eſt patens, nulli pia viſcera claudit, pinguedinem, ſeu frudum ejus linitivum ſingulis offert, dolores amaros in dul- cem lætitiam, morbos in ſalutem, tribulationem & t⸗ . 10 — iones lanpi⸗ d Ma ieordi⸗ Citdere eotayi mnerc. Zliſlim ſo⸗ Meria M AA has madper feere, Finum ne DMarrsin Iitinvin Cbbiapel Pauerte Ceatam Ephin Gbmpe tiſſicna Uis, vel byeni Hane I Mum, l1 eſeer litgl Cus d tetceſſi um n . „ —. bet, Cll orenindl Cunt, cllnn linebalze tipquenn lbenecſcine enlginegn nr lniel ennnint 4 ,C,Iplret 1 Popeltnn en Nnn Nepenibin flihkiane 4 intus SC lase pol u 9Anorna: nibin Hon ena, Mtezeneli4 ,vnſ 6roblemummt MMen ond ie Mun 61o 7 u ONnu EnElfe ren Kn 6 Maria Virgo Conſolatrix affiétorum eſt. 2 53 Gtiones vertit in conſolationem. Ad olivam, quæ eſt Secioſa in campis, omnes poſſunt accedere, & accipere fructum ejus, ſicut ad Mariam, & juſti & peccatores accedere poſſant,: ut inde miſe= ricordiam accipiant. ſonant verba Antonini citati, quibus ad- dit devotiſſimus Ludovicus Bloſius in Cant. vitæ Spirit. cap. 3. Beatalirgo neminem ſyernit, à nemine ſe alſcondit, velevruſat, omnes conſolatur, omnibus ſinum ſuum aperit bonitatis. Beni- gniſſima Conſolatrix afflictorum. CONCEPIIIS III. Joann. 2. cap. Nuptiæ erant in Canàâ Galilææ, quibus & Maria Mater JEſu interfuerat, unà cum Filio & diſcipulis ejus, ad has easdem nuptias ſpecialiter vocatis & invitatis; ani- madvertens autem Virgo Dei Mater, vinum hoſpitibus de- ficere, miſerta ſine dilatione Chriſtum interpellat, dicens: pinum non habent. tantumque effecit, ut ad obſequioſam piæ Matris inſtantiam, clementiſſimus ejus Filius, aquam converte- rit in vinum, quamvis adhuc nullum feciſſet ſignum, aut ali- cubi apertè miracula patràſſet. Nemo eſt, qui vertat in dubium, paupertatem in terris coluiſſe Chriſtum, conſequens ergo eſt- creatam hanc laudabilem Trinitatem, JEſum, Mariam & Jo- ſeph, in alimentis aliisque vitæ neceſſariis, ſœæpe ſœæpius defe- Qum paſſam fuiſſe, neque tamen legitur Filium ſuum patien- tiſſima mater unquam ſollicitàſſe, ur miraculosâ panis, car- nis, veſtimentorum aliarumve neceſſitatum creatione, ſibi ſubvenire dignaretur, quin & S. Evangeliſta expreſse dicit, hanc miraculoſam Canæ in Galilæâ converſionem aquæ in vi- num, fuiſie primum in favorem Matris Chriſti, miraculum: Hoc fecit initium ſignorum Eſas in Cand Galilaa, & manifeſta- vit gleriam ſuam. Cur ergo in nuptiis hiſce, pro ſolo vino. cujus defectum ibidem ſenſerat, tam ſollicitè apud Filium in- terceſſit? Cur rectè vini defectum tam graviter ſenſit? Vi⸗ num non habent! Myſterium latens pandit Sapiens. Prov. 3 1. cap. Vinum his, qui amaroſant animo. Vinum nempe re- LII III 3 medi- 254 Diſcurſus XXXV. medium eſt contra triſtitiam, dulcorat amara, moœrorem tol- lit, tribulatos lætificat, conſolatur afflictos, deficiente vino querula erat Chriſti Mater, ne ſua moœeſtis gaudia, aut ſua miſe- ris auxilia, aut denique etiam afflictis ſua non deeſſent ſolatia, per eam, quæ eſt Conſolatrix afflictorum. Conſolatus ab eâ at- teſtatur S. Bernardus ſerm. ſuper Sign. Magn. Omuibus omnia facta eſt, ſapientibus & inſipientibus, copioſiſimd charitate De- bitricem ſe feæcit, omnibus miſericordiam aperuit, ut de plenitu- dine ejas accipiant univerſi, captivus redemtionem, æger cura- tionem, triſtis conſolationem, peccator veniam, juſtus gratiam, Angelus lætitiam, denique tota Trinitas gloriam. O quâm ve- rè omnium Conſolatrix! CONCEPTUS IV. Admiratione dignum eſt, quòd doloriſſima Virgo Dei Mater, usque ad ultimum vitæ Jeſu Chriſti Filii ſui halitum, ſub cruce morientis Salvatoris ſtando perſeveraverit inconcuſſa. Stabat autem juxta crucem Yſu, Mater ejus. oan. 19. Cap. An major aut acerbior in hoc mundo reperiri poteſt dolor, an non anima ipſa parentibus transfigitur, quando proprium crudeliſ- ſime interimi, ignominioſiſſime mori filium conſpiciunt:ꝭ Cur ergo ſub cruce morientis Filii ſtando doloriſſima Mater per- manſit? Si ad implendam Simeonis prophetiam, mors Chriſti animam ipſius Virginis velut acutiſſimus doloris gladius per- tranſivit, cur ad temperandam tanti doloris vehementiam, à morte ESl, provida Mater Maria ſeſe non abduxit? Non erat in univerſo terrarum orbe triſtior Chriſto Domino, dicente de ſeipſoõ Matth. 26. cap. Triſtis eſt anima usq; ad mortem. Indignũ itaque duxit pientiſſima Mater, Filium ſuum in tantà triſti- tià conſtitutum derelinquere, & vel ex hoc ipſo, quod tri- ſtitia animæ ejus fuerit usque ad mortem, usque ad extre- rnum vitæ halitum Filii afflicti, & morientis, ſtare voluit Ma- ter afflicta, & Conſolatrix. Sed ubi in morientis Jeſu an Salis n-⸗ — Angel batin! latren rum C pedelli ciceſtri onel 1nicem ms: l gre in Ugramt ſamtril ficame ginem Plorat, dum, Atkickion Polſet, piosd Kupenti tande ginem Musnim Aualite 0e ſenten Ulimin ilima Uelerin gbante tbascon- Ii vitan Imu De lamn ter — ncerotenn keicieneſin altſlani deelenhtn oluensedet⸗ Oſnuihltmni Nichartinle ngt leſlin hem Gerent jcutgui n,Ou im Tiy iſuihnlnm! veritimoon Ponnlueh eſtconn Ohrinnent Pnſhennt limt Mep Um nan dis blinß⸗ Geſremenint Grie Monett nin mt⸗ mtenlg mintuitt ipo⸗ ot⸗ lrnch⸗ reſlult . MCi⸗ . Maria Virgo Conſolatrix aftitorum eſt. 25 5 Angelus manſit, qui eum in agoniàâ conſtitutum, conforta- bat in horto? non eguit eo Chriſtus, qui Angelorum ſolatium Matrem Virginem habuit præſentem, efficaciſſimam afflicto- rum Conſolatricem. O quot millia hominum, in extremis neceſſitatibus conſtituti, in vitæ termino anguſtati, coram Ju- dice ſtrictiſſimo tremuli, ab univerſo orbe derelicti, vel in ipſo agone ſpirantes in virginem, experti ſunt afflictorum Conſola- tricem: de millibus unum pro ſolatio exem plum percipia- mus: P. Marcus de Weida lib. de Fraternitate Roſarii recenſet, Egræ in Bohemiàâ Virginem quandam Barbaram nomine, in Egram fluvium incautam cecidiſſe, ibidemque fuiſſe ſubmer- ſam, triſti nuntio de inſperatà morte filiæ, incomparabiliter af- flicta mater in Eccleſiam Dei Genitricis cucurrit, Mariam Vir- ginem flexis genibus pro ope & auxilio humiliter im- plorat, interim mortuæ virginis corpus de aquã edu- Cum, in parentum ejus Domo reponitur, quò cùm nimiaâ afflictione perturbata mater de templo magnæ Dominæ ap- puliſſet, amariſſimas lachrymas ſupra cadaver filiæ ſubmerſæ copiosè effudit, ſed proh! mirum, Barbara filia omnibus ſtupentibus alta primùm ſuſpiria ducere, dein circumſpicere, ac tandem viva ſeſe erigere, & exhibitas ſibi per Mariam Vir- ginem gratias, circumſtantibus fusè narrare incepit, quate- nus nimirum anima ejus miſera coram tribunali divino ducla actualiter ſteterit, atque de eo terribilem damnationis æter- næ ſententiam infelix perceperir, in hâc tamen extremâ & ultimà neceſſitate à Deiparâ Virgine adjuta, ejusque poten- tiſſimà apud Deum interceſſione redeundi in corpus, & ad- huc ſeriam agendi poenitentiam feliciter ſortita ſit facultatem. O quanto ſolatio exultaverit triſtis & fflicta Mater, quando filiam ejus ſubmerſam denuò redivivam oculis adhuc maden- tibus conſpexit, ſed multò hilarior filia, quæ mediante Ma. riâ vitam, gratiam, poenitentiæ tempus adepta, ſtrictiſſi- mum Dei Jjudicium, & irrevocabilem mortis æternæ ſenten- tiam ter felix evaſit. En quantà clementiâ duabus afflictis Dei Epilogus. 26 Diſurſus XXXV. — Dei Mater in tempore opportuno facta ſit gratioſiſſima Con- ſolatrix. . . Quotquot ergo afflicti in hàc lachrymarum valle degi- mus, veram ac perpetuam in vitâà & morte conſolationem . — . . . pecantes, ad potentiſſimam, ſimul & benigniſſimam Conſo latricem afflictorum, quotidiano cultu honorantes recurra- mus, & fiducialiter inclamemus cum Sera phico Bonaventurã. Pſalm. II. Salvos nos fae Mater pulehræ dilectionis, fons clemen- tiæ, & dulcor pietati, gyrum terræ ſola circuis, ut ſubvenias in- vocantibus te. Amen. O mens peccatriæ! benè ſpera, AMaria Solatrix Lætitiæ vinum, porrigit ipſa ſinum. Non ſinit affictum, ſed ſanat vulneris iltum, Compatiens miſeris, hanc cole, latus eris. DlIS- ℳ D ahej 4 igeo⸗ N eo per Ktare o ginem ! Nrrrit Maravir M ſanoror Oruc l I. Aux mni he mommia eodici Eetange Maria Mu 9u. erre Vi t ſet de Nobec, Onnibi⸗ mmubu indper — tollmn. tum vlle 6 Nlohtonene. ilmamcen Crantestean Domarenmi ninſntelrn lt ſihntüri Pfit e ln. ſs ifnun Me. — 36 )140 5* 257 ð DISCURSIUS XXXVI. V'elociſſima Auxiliatrix Chriſtianorum neceſſitatibus MARIAinvigilat. Ervo ſuo Jeremiæ, quem ſibi præ cœteris in Prophetam Exordium. elegerat, arcana myſteria oſtendit Dominus, & inter- rogavit cum dicens: Quid tu vides Jeremia? 1I. cap. accepit autem pro reſponſo: Lirgam vigilantem ego video. Non virgæ, ſed homini vigilare proprium eſt; quem ergo per hanc virgam vigilantem Prophetæ Dominus mon- ſtrare voluit? Non aliam certè niſi benedictam ſemper Vir- ginem Mariam, quam in Unigeniti Filii ſui Matrem Deus prævidit, ut Filium hominis pareret, virga enim vigilans, Maria Virgo DEl Mater eſt, vigilantiſſima illſa Virga dekadice Jeſſe, quæ humano generi vitam pro fructu attulit, de Chri- ſtianorum ſalute maximè ſollicita, auxiliari feſtinat, & devo- torum ſibi fidelium neceſſitatibus pia Mater indefeſſa invigi- lat. Auxiliatricem promptiſſimam 88. Patres deprædicent In §§S. Patres. omni periculo potes ſalutem obtinere ab ipsa Lirgine gloriosa, in omni opere virtuti potes eam habere in Adſutricem, iaeò dicit ipſa Eccleſ. 2 4. In me omnis ſpes vitæ & virtutis do- 8. Thomat. cet angelicè S. Thomas de Aquino. Opuſculo. 8. Te ſolam, 0 Marial proſanctâ Ecleſa ſolicitam præ omnibus dancétu ſci- mus quæ impetras inducias transgreſſoribus ut renuntient Aügultt ſuis erroribus. ſoribit S. Anguſtinus lib. 6. de Civit. Dei cap. 4. 8. tuguſti- Quid tanta Mariæ potentia prodeſſet nobu, ſi ipſa nihil cura- ret ae nobis, propter hoc chariſſimi! ſciamus indubitanter &- pro hoc gratias agamus inceſſanter, quia ſicut ipſa apua Deum omnibus ſanétis eſt potentior, ita quoque pro nobis apud Deum omnibus Nanétis eſt ſolicitior. ſeraphicè diſcurrit S. Bonavent. S. Bonaven- in Spec. B. V. Lect. . Non eſt revera finis tuæ magnitudinis, non tura. Mmm mmm— eſt 258 Diſcurſus XXXVI. eſt numerus tuorum beneficiorum, nullus enim eſt, qui ſalus fiat, niſi per te,: nemo eſt, qui liberetur à malis, niſi per te, pur'ſſima; nemo eſt, cui donum concedatur, niſi per te.6 ca- ſtisſima: nemo eſt, cujus miſereatur gratia, niſi per te, 6 hone- ſtisſima: quis poſt tuum filium, ita humani generis curam ge- rit, ſicut tu? Qui ita nos defendit in noſtris aftictionibus? Quis tam citò præveniens nos ab irruentibus liberat tentatio- mibus? Quis in ſupplicationibus adeò pugnat pro peccatoribus? Quis ea, quæ corrigi non poſſunt, adeo repugnando excnſat. S. German. repetitis viribus quærit S. Germanus Patriarcha Conſtantino- politanus Orat. de Zonà. B. V. Tribus modis diligit nos Ma- ria, omne bonum nobis deſiderando, pro nobis jugiter exoran- do, tam pro juſtis, ne cadant, quàm pro peccatoribus, ut reſur- gant, miſeri cordià autem & beneficiis ejus pleni ſunt cæli & terra, nec eſt, qui ſe abſcondat à calore ejus, quæ nos triplici- ter diligit, in voto videliceti in verbo, & in beneficio. infor- Richardus mat Richardus à S. Laurentio. lib. 4. de Laud. B. V. ?/ lenam ocu- 2Lahren- lis Mariam dicit vigilantiſſimam pro nobis, S. Epiphanius ſerm. S. Epiphan, de Laud. B. V. & concludit doctiſſimus Guilielmus Cancellarius Pariſien ſis in Cant. cap. 4. Quis tam plenus eſt oculis, qum Mater lucis, quis tam æguali curà & ſolicitudine Libi vigila- vit, & aliis, quàm Genitrix devotionis. In eam & nosocu- los mentis, in vocatâà Spiritus S. gratiâ piis Conceptibus medi- tantes, intendamus. CONCEPTUS I. Confirma- Angeli communiter alsti pingi ſolent, quin etiam in tio ſeu De viſione cum alis quatuor reprælentsti funt Fzechicli, ut ipſe ductio,. narrat?: Quatuos alæ uni. 10. cap. Sex alas in Angelis vidit & Iſaias Propheta. JNex alæ uni, & ſex alæ alteri, Auabus volahant. 6. cap. Certum eſt, angelos omnes eſie puriſſi- mos (piritus, nec corpas, necç pedes habere, nec alas, cur er- go alas jungit pictor? Cur Deus ipſe prophetis alatos apparerée Angelos voluit ? Ala volatum, volatus autem ſummam ue: notat — notat⸗ tilont lor ſel iſtre tuten Piunt geliut ſemo g ordinan mortal yelocio Utique ginami lcsolat lan A ubimn, Gacn, Ctelen coboc Mari⸗ Obid h tinere lit; N nit, qu Orgen Perez Nuntn in 00 diem lebit lec l efrgliſ ie Nſdn nſherteti Poeftebte⸗ erionang ackinte benctteuis ohetenctr vehln ennt uCNne Giloir mH Ciulteremm torugene Nlen ſatcl , 1entfeh:5 .V. Men Miphunde numCntt 60oenrl leſieh nenmnn nceptbuti eint , c⸗ PIethich in Anges 1 rden oestlele⸗ her lss Aalrtſſf⸗ anlrn N Velociscſima Auxiliatrix Chriſtianorum, &auum. 259 notat velocitatem, Angeli verò ad ſerviendum DEO deſtina- ti ſunt, & ad præſtandum homini auxilium in terram mittun- tur, ſcribente Apoſtolo ad Hebr. cap. 2. Omnes ſunt admi- niſtratorii ſpiritus in miniſterium misſi, eorum, qui hæredi- tatem capiunt ſalutis. Et qui ſunt illi, qui hæreditatem ca- piunt ſalutis, niſi Chriſtiani? Alatiigitur repræſentantur An- geli, ut intelligamus, eos ad exequenda Dei mandata, non lento gradu procedere, ad præſtanda Chriſtianis auxilia, non ordinario feſtinare curſu, ſed velociſſimo volatu in ſubſidia mortalium rapi. Sed an in præſtando Chriſtianis auxilio velociorem Angelis creaturam non inveniemus? Reperimus utique nobiliſſimam creaturam Dominam, Angelorum Re- ginam in adjuvando homine ipſis Angelis velociorem, mil- lies alatam, ut miſeris mortalibus terrarum undique ſubveniat. Ica S Amadæns Hom. 8. de Laud. Virg. Maria velocior Che- rubim, & in adjuvando homine Angelis eſt feſtinantior. O quàm verè magnum Chriſtianorum Auxilium Dei Mater eſt in orbe terrarum. —,Dꝓ— —— — — CONCEPTUS II. Mariam actualiter velocem, & feſtinantem in adjuvan- do homine oſtendit nobis S. Lucas Evangeliſta. Exſurgens Maria (inquit) abiit in montana cum feſtinatione. I. cap. Quid hoc? Nénne Maria virginum exemplar domi ſeſe con- tinere, ibidemque orationi ac meditationi vacare aſſueta fuit? Nénne vagari inſolita? Quid ergo tanti momenti eve- nit, quòd angelicæ verecundiæ Virgo, de piis occupationibus ſurgens, montana, ne quidem lento aſcenderit gradu, ſed perca abiit cum feſtinatione, velociter currens? A cœleſti Nantio intellexit humillima Virgo, Eliſabeth cognatam ſu- am concepiſſe filium in ſenectute ſuâ, atque partui de die in diem magis appropigquare: Ecce Eliſabeth cognata tua, con- cepit filium in ſenectute ſudù, & hic menſis eſt ſextus illi. lbid. nec latuit virginem, matres in dolore filios parere; Gen. 3. Mmm mmm 2 cap. 2606 Diſcurſus XXXVI. cap. & triſtitiam habere mulierem, cùm parit. Joan. 16. cap. Ad præſtandum itaque in puerperii ærumnis ac doloribus co- gnatæ auxilium, ſolitudine ſpretaâ, relictis omnibus exurrexit, & ut benefaciendo Eliſabeth, quantoque ſubveniret, velociter cucurrit, abiit in montana cum feſtinatione, neque inani at- fectu, nam Spiritus S. replevit Eliſabeth, Joannem in utero matris exulcantem Deus ſanctificavit, Zachariæ etiam vincu- lum linguæ reſolvit. O magna Mariæ in homines pictas & miſericordia! quæ vix neceſſitate perſpectâà, nobis in auxi- lium feſtina ſuccurrit. præſtanter Richardus à S. Victore. in ca- put 3. Cant. Invocationibus noſtris velociùs currit Mariæ bonitas & affectus, etenim neceſſitatibus noſtru miſericordi- ter præcurrit. Et iterum Lib. 5. de Laud. B. V. Neceſſitates no- ſtras ſcire non poteſt, quin non eisdem benigna ſubvveniat. Aſ- ſentitur Dionyſius Caſſius: Maria in adjutorium noſtrum Feſtina eſt. Et confirmat Conſilium Baſilienſe: Quicunque Mariam devotè invocare intendunt, iis, antequam recte implorent, Maria ſuccurrit. O feſtinum Chriſtianorum Auxilium! CONCEPTVS III. Pulcherrimam mulierum, electam ex millibus Mariam Virginem Angelus Epheſi oſtendit S. oanni, de quà ipſe in ſuâ Apocalypſi cap. 12. Mulier amicta ſole, & luna ſub pedibus eius. Quid ſibi vult luna ſub pedibus Virginis? Pedibus cur- ſus perficitur; velocem quidem curſum ſol habet, feſtinan- ter quoque ſtellæ currunt, & planetæ, velocior tamen omni⸗ bus currit luna, utpote, quæ curfum ſaum ſingulis menſi⸗ bus perficit, hinc non ineptè Academicus in Firmamento luminari minori, quod præeſt nocti, lunæ pro lemmate ſabſcribit: Curſu velocior. Quod in firmamento cœli ſtel- læ ſunt, & planetæ, hoc in cœlo æternæ beatitudinis An- geli ſunt, & ſancti, & ſicut curſu ſuo ſtellæ & planetæ influunt in ſublunaria, ita interceſſionum ſuarum auxilio volantes Ange- pungn zur, un poten Ukiagi els (bus V Puneti Angelis ciauxili lunger! es Vie ſir, & ut, cr. lerer entiy uIN A e La s qua nellore R ſgentil eo in lligan, NTaG Mumnilis Mariaſe Gur gra emane⸗ lerprern maxime — t. on 1 iechlorbue, Aoibug enni byeniret iit le, hegbe innn, Pannemin hurie ctim ig lhommner ial Gi, nobiinan Vieloreire Niſs urnt s brumienen V. Neſtwn Oluſikwenie! Nvtotuun n lene: Gn G,altegnl m Chriſünn I. 1 milbunei ni deuipeti Mde inst Pedhune ſollube in Niorumcnun Omn ingusnel USin Ermma lwe ohnut Pümror1 Pentlni . Khonmuli aloE . isſima Aux’liatrix Clriſtignorum uι. 261 — — — — — trentes ſanécti, in ſuos clientes in terrâ benignè in- uvando, verum quidem, quòd pro devotis ſibi non- nunquam orare, eisque opem ferre Angeli, & ſancti Dei ſole- ant, unica tamen Mariæ Virginis Dei Marris interceſſio longè potentior & efficacior eſt, omnium Angelorum & Sanctorum ſuffragio, ipſa etiam ut vera miſericordiæ Mater omnibus An- gelis & Sanctis pro miſero velociùs intercedit, luna ergo ſub pe- dibus Virginis, ut intelligamus, quòd ſicut cœteris ſtellis ac planetis velocius currit, Curſu velocior: Sic Maria omnibus Angelis alis protectionis velociùs volet, om nibus Sanctis effica- ci auxilio feſtinantiùs currat, cui proinde Marianus cliens fub- junget lemma: Patrocinando velocior: Subſcribit Richardus de 8. Victore in Cant. Cum tam Angeli, quàm Jancéti ſolliciti ſint, & miſeris, tam meritis, quàm interceſſione ſubveni- ant, credendum eſt, beatam Virginem tantum in bac poſſe, ac velle, quantùm utraque ſimul creatura imò uträque potentior, & ſolicitior judicatur. In hoc tuum velociſſi- mum Auxilium, quoties affligeris, reſpice & Chriſti⸗ ane! CONCEPTUS IV. Laudat Scriptura ſacra Ruth humilem ancillam de ſpi- cis, quas Booz meſſores reliquerant, adeò ſolicitam, ut poſt meſſores vadens, usque ad veſperam omnes collegerit, & di- ligentiſſimè conquiſiverit, curans, ne vel una interiret, & ideo in Booz oculis gratiam invenit. Ladam (inquit) & colligam ſpicas, qua fſugerint manus metentium. Ruch. 2. cap. Laudabilis & œc ο5ροaπâEâ ſolicitudo: An non ancilla hæc humilis, & ſolicita RKuth vera Mariæ Virginis figura fuit! Maria ſeipſam humilem in ſuo Cantico ancillam confitetur, quæ gratiam in oculis Domini invenit. Reſpexit humilita- tem ancillæ ſuæc, Luc. I. cap. Solicita Ruth, eſt, quod idem in- terpretatur ac videns, ſeu feſtinans, videt enim illa quàm maximè, & optime videt, Juſtorum animas velut plenas Mmm mmm 3 ſpicas 262 Diſcurſus XXXVI. ſpicas ab angelis meſſoribus colligi ad horreu m cœleſte, ſedvi-= det etiam multos iniquos per ſua icelera manus meſlorum ve- lut ſpicas ſubterfugere, & in æterni interitũs diſcrimine verſari; quàm feſtinat illa, ut poenitentiæ eis tempus imploret, quàm ſolicita eſt, ut ſaltem ad veſperam horæ moreis colligat ad mi- ſericordiam, neque minus videt parcioris fortunæ homines velut ſpicas ab univerſo orbe miſerèé derelictos, ſed iis velociter ſubvenire, eorum preces, gratioſo auxilio prævenire feſtinat. Seraphica hæc eſt obſervatio S. Bonaventuræ in Spec. B. V. lect. §. Gratia Mariæ colligit ad miſericordiam, colligit ad Ece.- leſtam malos! hoc bené ſignatum eſt in gratia, quam in colli- gendis ſpicis à meſſoribus dereliétu, Ruthinvenerat, quando Aixit ad Booz: inveni gratiam in oculu Domini mei: Ruth interpretatur videns, vel feſtinans, & ſignat beatam Iirgi- nem, quæ verè videns in contemplatione, & bené feſtinans fuit in abtiones videns etiam noſt ram miſeriam eſt, & feſti- nans ad impendendam ſuam miſericordiam. Auxilium Chri-⸗ ſtianorum in tempore opportuno. CONCEPTUS V. Ad nuptias Canæ in Galilæa plura verba dixiſſe Maria Virgo non legitur, niſi hæc tria: Vinum non habent, Joan. 2. cap. Cur hoc? An forſan ideo, ut ſe Trinitatis opus eſſe demon- ſtraret, verborum triade petitionem ſuam fixit? Vel verò Tri- nitatis nomine quidquid petitur, obtineri poſſe, inſinuavit? Aut Trinitatis theſauraria, trino verborum numero loqui vo- luit? Vel in nuptiali lætiti, alia loquendi materia non fuit? Re- ſpondet doctiſſimus Fernandez defectum vini hoſpitibus nu- ptiarum ſenſiſſe Virginem, & ideo aliud loqui non voluiſſe, niſi: Vinum non habent: ut ſcirent homines, aliam ſibi non incumbere curam, quàm egenis auxilium, indigentibus opem præſtare. Iam efficax hoc ejus patrocinium fuit, ut ad ejus in- ſtantiam, primum miraculum Chriſtus patraverit, aquam con- vertendo in vinum. Hoc fecit mitium ſignorum Jlſus in Ca- 10l müm! PisFlli litid Aexili Mrian Papre cemur, bihn Melni ibus in niumd. ylitt erüiner pomun feiun urga Receſla s Canm Giritus iti doſichn cendo! Titus8. delaua Keſto tur Man Unbos mord. talibos ciran mockletec smelrnn. iſtiminenet Vimlorenge ibecllenilt Cortune hon 08,Cdüsfetee Drefenite kin Lingherd Inlolietadt il,guonn ipwerenteu Domnini ne A Nuuthettinf runt; i, Auxilucd V. Gebu u nhekent en 60puelte⸗ frtt Md f ole iin nuc ge tetzniil iitohibtn Hoqibont ine⸗ Auoſine inlpnine ninnen⸗ ſentanunit tun, =è = =— Velociſſima Auxiliatrix Obhriſtianorum, &uο-. 263 — — — nà Galilaæk, & manifeſtavit gloriai ſuam. Ibid. Ergéne pri- mum ſuum miraculum, ad primam Matris inſtantiam, Virgi- nis Filius diſtulit? Ica ſanè ait ſubtiliſſimus Abbas Rupertus, fe- cit id Chriſtus, ut ſciant omnes, Mariam eſſe Januam cœleſtis auxilii. Verùm quis hoſpitium in his nuptiis vino deficiente, Mariam Virginem pro auxilio imploravit? Nemo prorſus: ſed ipſa preces indigentium feſtina prævenit, non enim, ut depre- cemur, expectat, quemadmodum apud plurimos in mortem abiit, qui etiam rogati denegant, quod ab illis petitur, Maria autem interpellando Dominum, etiam non rogata, Neceſſita- tibus indigentium velociter ſuccurrit. Loquatur in Teſtimo- nium S. Bernardinus Senenſis ſerm, 9. art. 3. cap. 2. Mater in nuptius in Cana Galilaæ interpellat, ac ſi au eam cura omnium pertineret, & omnium hominum Advocatam ſe ſentiens, quæ pro omnibus creaturis cunét arum faäéta fuerat Eirgo Mater, officium Advocationis, & bix Auxiliatricis aſſumhſit etiam non rogata. Felix, qui talem meruit habere Auxiliatricem in neceſſitate. CONCEPTUS VI. Quàm feſtina in auxiliando Maria Virgo ſit, in Canti- cis Canticorum teſte Richardo infrà citato declarare voluit Spiritus ſancus, manuum ſponſæ encomia canens. ARlanus ejus tyrnatiles. Cant. S. cap. Ebur per artem tornandi ſpe- cioſiſſimè elaborari, experientia docet, an ergo tornatiles di- cendo Mariæ manus, eburness eſſe, intendit encomiaſtes 8pi- ritus S.? Myſterium aperit Kichardus à S. Laurentio, lib. 5. de Laud. B. V. Ars tornandi in continuo motu perficitur, & eſt omnium artium celerrima, tornatiles itaque vocan- tur Mariæ manus, quia ipfſa ſuccurrendo egenorum necelli- tatibus, indefeſia eſt, benefaciendo hominibus, ſemper in motu, & præ omnibus Sanctis, ad præſtandum miſeris mor- talibus auxilium, promptiflima eſt. & velocisſima. Richar- di citati verba recitemur: Jornatiles dicuntur manus Mariæa; quia 264 . Diſcurſus XXXVI. quia ſicut ars tornandi promptior eſt aliis artibus, ſic Maria ad benefaciendum promptior omnibus Janétis. Utinam ſer- viendo tam prompti eſſent homines, quàm prompta eſt Maria auxiliando. CONCEPTUS VII. Ubera etiam ſponſæ hinnulis capreæ gemellis comparat ſponſus Cant. 4. cap. Duo ubera tua ſicut duo hinnuli capreæz gemelli. Cur hinnulis capreæ? Velociter hi currunt, perſpica- ces ſunt, & varictate diſtincti; Genitricis Dei ubera, quæ mater- næ pietatem ſubventionis deſignant, hinnulis capreæ aſſi- milat Dominus, quia novit ipſe, quàm acutè neceſſitates no- ſtras Maria Virgo perſpiciat, & quàm variis ſubventionum mo- dis, ſine dilatione egenis ſuccurrere contendat. Hinnulos ge⸗ mellos, gemini Richardi confirment. De miſericordid & bietate Mariæ dicit ei Filius, ipſam commendans Cant. 4. Ouo ubera ſicut duo hinnuli caprea gemelli, qui paſcuntur in liliis & c. Duo ubera beatæ Mariæ öirginu, de quibus velut lac hiæ ſubventionis, dulcedo ſugitur ſunt affectus pietatu & miſericordiæ, qui Velut capreæ, acuto lumine conſigerant, quis, & quantà indigeat ope, & per talem conſiderationem accurrunt velociter, ut hinnuli, & propter varios ſubventio- num modos ber hinnulos ſignantur, qui pulchra ſunt varieta- te diſtincti. ſeribit Richardus à S. Laurentio, de Laud. B. V. lib. 5. Meritò ergo miſericordia beatæ Eirginis curſui hinnulorum comparatur, currit, mundum irrigat, & infundit: Hinnu- lorum velocitati comparatur, quia velocius occurrit ejus bie- tas, quàm invocetur & cauſas miſerorum anticipat. inter- Pretatur Richardus de S. Victore. cap. 23. in Cant. quibus ſuc- cinit laureatus Poéta Baptiſta Mantuanus. lib. I. Parthenices Marianæ. Tpſa eſt adverſis commune in rebur aſylum, Ante precesz etiam necdum obſecrata favorem Donat, & ad miſeros maternas explicat ulnas, CON. Cern ſo nici rec iidetur Gsluiſe kravert oc crochl olnnes iI19,0 conpal Mopin mortöͤe ſomihi cccefliu oeo, Erote ſcurfili Chriſti Potente ſenſis llce Ei, nne. lande⸗ 90, o lentſp eſt (hriſt lun VIvet, eiusne nucne VI. ennelisonne Ao hungligen icnrtunngrfn inberggten nunls ennet le gectlunn Obrentoonunn Gat. Hinuen e iſriont, mnendtonl. lge gue Geckuſine Muire cen Cnilnti Ci t hruſutuen de Ld ſu pnlln fontt oeerprir⸗ 1 fen nCn lb.l bxhen Nn tiſnmmn lr Velocisſima Auxiliatrix Chriſtianorum e&. 265 CONCEPTUS VIII. Moriens in cruce Chriſtus Mariæ Virginis Filius, atq; ibi- dem Joannem, & in eo totam Chriſtianitatem Matri Auxilia- trici recommendans; illis ſponſi Cant. 6. cap. verbis uſus fuiſſe videtur. Averte oculos taos dme. Ergéne à Eſu transfixi cor- dis ſui ſolatio lachrymoſos compaſſionis oculos doloroſa Ma- ter avertet? Averte oculos tuos à me, ait Filius crucifixus: Sed quò ò dulciſſime animarum ſponſe! compaſſivos ſuos pia Ma- ter oculos impoſterum convertet? Ad Joannem, & in co ad omnes Chriſtianos. Dicit Matri: Ecce mulier filius tuus. Jo- an. I9. cap. quaſi diceret: Oculos tuos, mulier, erga Filium compaſſionis lachrymis redundantes, video quidem, ſed hora appropinquat, & jam adeſt, quâ opus redemptionis ſupplicio mortis conſummandum eſt, hinc amplius materno tuo auxi- lio mihi præſtò eſſe non poteris; averte igitur oculos tuos à me, ecce filius tuus, ecce JIoannem, ecce totam Chriſtianitatem Fi- lii loco, in maternam tuam ſollicitudinem, amorem, curam ac protectionem commendo, in hos converte oculos tuos, & ſicut filium ſuum adjuvat fidelis mater, tuetur, ac protegit; ita Chriſtianis, quos tibi Matri in filios derelinquo, per viſcera Filii potenter auxiliare. Conceptus hic eſt doctiſſimi GuilielmibPari- ſienſis Cancellarii, citata ſponſi verba interpretantis. Mulier! ecce Filius tuus, ideoaverte oculos à me, & converte eos ad omnes, quos tibi derelinquo, ut eos adjuves, eisè ſubvenias. Eandem rationem reddit purpuratus Eccleſiæ Cardinalis Hu- go, quare idem Chriſtus Mariam verſus inclinato capite tradi- derit ſpiritum. Ilt per ARtariam petamus miſericordiam, quia ipſa eſt miraculum miſericordiæ, certum ac ſecuram auxilium Chriſtianorum. Pro omni probà, teſtimonio, & exemplo deſer- viat, quòd Chriſtianus non vixerit, neque etiam in futurum vivet, qui non injuratum agere teſtem poterit, quòd in omni ejus neceſſitate Maria auxiliatrix fuerit. Loquuntur hoc ſine numero pendentes ad Mariam Auxiliatricem, ejusque miracu- Nnn nnn loſas Epilogus. 266 Diſcurſus XXXVII. loſas imagines votivæ tabulæ: Catafractos militiæ Chriſtianæ belli duces quæramus, cur illi quaſi in omnibus ſuis vexillis Ma. riæ imaginem ducant? Reſpondebunt, in grati animi ſignum & memoriam hoc freri, ut repetitis vicibus per interceſſionem Mariæ Auxiliatricis inſignes victorias univerſo orbi deprædi- cent, ſeſeque ad plures per eam gratias habiles reddant; vix in terris Eccleſiam intrabis, in quà non unum ſaltem Dei Genitri- ci dedicatum altare reperies, quæ omnia aliud non ſunt, quàm pro innumerà ope præſtità Mariæ Auxiliatricis trophæa & mo- numenta, de ejus laudibus nonniſi ingrati lingua obmuteſcat, pro devotis interim lacteis verbis perrorante Bernardo. ſerm. 4, Aſſumpt. B. V. Rleat miſericordiam tuam, V'irgo beata, ſi quis eſt, qui invocatam te in neceſſitatibus ſuis, ſibi meminerit de- Juiſſe. Oefficaciſſimum Chriſtianitatis Auxilium! Nullus in orbe univerſo ſtatus eſt, qui Mariæ auxilio non ſpecialiter egeat, pro omni ergò ſtatu Mariam Chriſtianorum Auxiliatricem invocemus, oratione illà efficaci, quam Chri- ſtus ipſe proprio ore dictavit in regulà Salvatoris. Oramus te Piu ſima Virgo Maria, mundi Regina & Angelornm, ut eis, quos purgatorius examinat ignis , impetres refrigerium, pec- catoribus indulgentiam, juſtis in hono perſeverantiam, nos quoque fragiles ab inſtantibus defende periculis. Amen. Munera dat cœli irgo indefeſſa fideli, Aündo per Filium, currit in auxilium. Felix, qui te piâ veneratur mente Maria! Nam ſuſfers inopem, fers pia Mater opem. ) 0°( S 0 DIS=. erium lesange miniſtr lorusf ierun M hpi . l ulle F Minejo Mariæ Colis Unum, unpre Lelornn ſoes, iffce lfate AVrli 10,in/ gentia Uititui Agel 267 — — — — itetie — s lisyer 6 2022 2 R EH H ee 0/ 282 * ,. . . g,ge Ee g E e 6 Ge G 8 BeE G Re Ge Ge N: e 8e e e tati animn inimiſenn uH DISCIURSUS XXXVII. lesreclemztn Anremn Aliniſtros & cuſtodes Angelos habet, Mariæ Reginæ uimmnfungtn Angelorum. iesoheikn lnpnechrusk Egulam generalem ponit S. Juſtinus Martyr. in Re- Exetdium. e Dermurcoſen ſponſ.ad Quæſt. 30. Quò major, dignior, & bhbonora- Vijgobektf tior, ob gratias divinas, & dona cœleſtia, locus aut Cbimrenints vver ſona eſt, eò plures Angelos, in cuſtodiam e& mini- Aurliunnt ſterium illi loco, vel perſonæ Deas tribuit. Non unum, ſed plu- itlarieauive res Angelos magniſico Salomonis templo Altiſſimus attribuit n Chädin miniſtros, quorum miniſteria damno ſuo expertus eſt Helio- ini, un dorus flagellatus: Nonunum, ſed plures Angelos ſanctæ civi- ors. Orar tati Jeruſalem in cuſtodiam Dominus miſit, ad cujus excidi- Alehrm 1 um lapides clamare auditi ſunt: Fugiamus ab hinc, fugia- uffienn, mus. Non unum, ſed duos Angelos devotiſſimæ ſuæ fa- mulæ Franciſcæ, exemplari romanarum matronarum Ideæ, ctent E. r 8 ſertſanii ut in ejus vita refertur, DEUs aſſociavit: quantò magis ergò in Mariæ Dei Matri, quà poſt Deum, neque in terris, neque in .B coœlis dignior locus eſt, aut perſona, divina Majeſtas, non ſeel unum, ſèd omnes Angelos ſuos in cuſtodiam, & in miniſteri- Ouxilin. um præordinavit, ac proinde Maria Virgo illa digniſſima An- AMmin gelorum Regina eſt, quæ Angelos ſibi miniſtros habet, & cu- ſtodes. Veritatem authoritas ſanétorum Patrum confirmet. Mmnght GSufficere debet tantum notitiæ bumanæ, beataml irginem Ve- 88. Pattes rè fateri Reginam cœlorum, pro eo, quòd Regem peperit An- gelorum. ſcribit magnum Fccleſiæ lumen S. Auguſtinus. tom. 8 Auguſti- 10. in Append. ſerm. de Diverſis ſerm. 83. Et iterum: Intelli- nus. gentia angelica eſt famula ſuper quam Domina ſua Maria in- nititur in œlo; innititur certè tanquam familiariſſima, ſe Angelis ſociando, innititur etiam tanquam delicatisſima, in 1 Nnn nnn 2 An- 268 Diſcurſus XXXVII. — Angelis deliciando; innititur inſuper tanquam potentisſima Angelu imperando. Nulli dubium, caſtisſimum corpus & ſanétisſimam animam ejus ſunditus ab omni fuiſſe macula peccati, jugi Angelorum cuſtodia protectam, utpote aulam, gquam ſuus & omniumCreator Deus, corporalitet inhabitatu- rus, & ex quà hominem: in ſuæ perſonæ Unitate, ineſfabili fu- 8. Anlel- erat operatione ſuſcepturus. perorat S. Anſelmus. de Excellent. mus. B. V. cap. 3. Neceſſarium erat, ut non unus ſolummodò Ange lus Mariæ inſerviret, ſed decies centena millia eam circum- NeoBec Tarent. ponderat 8. Gregorius Nicomedienſis. Orat. deOblatio- cOmedi- . enſi. ne B V. Omnes angelici spiritus, ſunt hujus glorioſæ Virginis miniſt ri atque ſervi: Duonzoc enim non eſſent ſervi illius, er cujus Filium, eorundem facta eſt purgatio: illuminatio, & conſummatio, id eſt gloriæ conſummatæ perfectio, atque me- ritò habent de illà omnes cœleſies ſpiritus confiteri & Ydicere ilud 4. Reg. 10. Servi tui ſumus, quaæcumque juſſeris, facie- 8. Bernard. us, diſcurrit S. Bernardinus Senenſis ſerm. 3. de Nomine Ma= Scuen riæ. art. 3. cap. 3. Zuſtè Regina mundi & Regina cæli dicitur, S. Bernar- per quam utriusque Creator & Rector generatur. ait S. Bernar- qus. dus. ſerm. I. ſuper ſalve Regina. Actandem concludit Richar- à § Lau- dus à S. Laurentio. Aquila eſt regina volucrum, &- Maria renio. Regina Angelorum. Sub alas cœleſtis hujus aquilæ volitemus, ejusque celſitudinem, Spiritu ſancto afflante, dignis Conce- ptibus profundiùs contemplemur. CONCEPTUS I. Confima- Lectulum ſuum ſexaginta viris fortiſſimis munit terre- ri ſen De. nus rex Salomon, non alio utique fine, niſi ut in eo tantò tutiùs quieſceret, utpote cum regium lectulum fortia muni- menta decerent: Enleétulum Salomonis, ſexaginta fortes ambiunt, ex ſortisſimis Iſraeël, omnes tenentes gladios, & ad bella dectisſimi, unicujus; enſis ſuper femur ſuum. ded quis divini Salomonis, Verbi caro facti, incarnatæ Sapientiæ, in quo quieverat, lectulus fuit? Certè molliorem & accom- mo- ł 90 Pro fillite — moca poruit inquo kugit nienti Marian cuinge⸗ ſodun⸗ uts Coro⸗ ubter ſogian 10. de iam fort⸗ uuno le umbee jentide ritun ln hic Gosin! n mu⸗ ſenul lmon Negr , Muürm nd tehor — un t n fiſeui Mhore gia kekithchfen keinſen celree Cnunote 4, ueunc, Onnr dedi yilenng n nit otee ctogre Hiren En eſeſente eont cl Euraiöh Onclncrt ,CN Olleſplmn Hogsn hnmin ur inaun umſun lugniſe guinh 1e Ghert! en Ai⸗ AMiniſtros & cuſtodes Angelos habet, &c. 26 modatiorem ſibi Dei Filius in terris lectulum invenire non potuit, quàm benedictæ inter mulieres Virginis Mariæ uterum, in quo novem menſibus ſuaviter quieſcere complacuit; Si er- go pro decentiâ regium ſuum lectulum terrenus rex Salomon ſexaginta viris fortiſſimis Iſraẽl munivit; majori multò conve- nientiâ divinus Salomon Unigenitus Filius Dei lectulum ſuum Mariam Dei Matrem, ſexcentis Angelorum principibus cir- cumdedit; ita interpretatur hæc verba Honorarius Augu- ftodunenſis in Cant. Maria lectulus Chriſti circumdatus eſt ſexaginta, fortisſimis Iſracl, nempe ſupremo Angelorum choro, quem inferiores Angelorum chori naturaliter & ratio- naliter ſequuntur, ita ut ad MWariæ obſequium, ad Mariæ cu- ſtodiam, omnes angeli ſeſe præſentent ſuæque coronatæ Reginæ fideliter inſerviant. concordat Richardus à S. Laurentio lib. 10. de Laud. B. V. Oſtenditur in hoc loco, quòd ad cuſto- diam & obſequium beatæ Virginis, non inferioris, ſed ſupe- rioris dignitatis Angeli debutati ſunt, cum dicitur, quòd hunc leéium ambiunt ſexaginta fortes de fortiſſimu Iſraël; nam beatam lirginem ambiebant diligenti cuſtodiä & reve- rentia obſequiosa, angelici ſpiritus, fortes inter fortiſſimos ſpirituum, qui pro eo, quòd aſſiduzâ contemplatione Deum conſpiciunt, Graél nomine deſignantur. Confirmat . Bernar- dus in Deprecat. ad B. V. Innumerabilium beatorum ſp.ritu- um militiam, ad miniſterium tantæ Principis delegatam fuiſů- ſe, nullatenus dubitamus, utpote qui cuſtodirent lebtulumsa- lomonis gratiſſimum, ac Rorcenene, nepræparatum aterno Regi bohaigte, alienus hofßpes invaderet. Quam igitur Ange- li turmatim cuſtodiunt, an non ſit Regina angelorum. CONCEPTUS II. Hortum concluſum, Mariam Virginem intitulat Spiritus ſanctus Cant. 4. cap. Hortus concluſus ſoror mea Sponſa. Ve- rê hortus delitiarum Dei Mater eſt, in quo pulcherrimus il- Nnnennn 3 270 Diſcurſus XXNVII. L — — S le flos agri IESUS Chriſtus excrevit, concluſus utique, & cir- cumſeptus, ne fraudibus ac dolis inimici pateret ingreſſus: Verùm quis hortum iſtum adeò arcè circumſepi vit? Multi- tudo Angelorum cuſtodiam agens, undique circumdedit eam, quam ipſi Reginam jubilantes decantârunt. Anno Domini 590. ſedente Gregorio piæ memoriæ ſummi Pontificis tam fe- rociter peſtis Romæ graſſabatur, ut quotidianus morientium numerus plus quàm millenus fuerit, in hâc miſeriàâ refugere ad MARIAM monet populum ſanéctus Pontifex, & cum miracu- losà Mariæ Majoris imagine publicam Procelſſionem inſtituit, ſub quaPaſchalem Antiphonam cantantes de coœlo Angeli uni- verſim auditi ſunt. Regina cœli lætare, Alleluja. Propria con- feſſio optima proba, ſed nõnne Angeli, cœleſtes ſunt Spiritus? Si ergo Reginam cœli lætantes, decantavêre, Reginam quo- que Angelorum deprædicabunt jubilantes, eidemque ut cœle- ſtes valalli æternùm deſervient. O igitur miſer homuncio? (exclamat Pelbartus Temeſuar. in Stellario. lib. 5. Part. 3. art. 3.) qui non vis honorare, & revereri beatiſſimam Virginem, quam honorant omnes Angeli, Reginam ſuam CONCEPTUS III. Reginarum eſt, ſubditis & vaſallis eſſe ſuperiorem in omnibus, non enim cum ſubjectione regia ſtat majeſtas; an non Angelis ſuperiorin omnibus Maria Virgo fuit? Mo- res Angelorum, mera virtus eſt; Mariæ virtutes, & morum integritatem ipſi Angeli mirantur, quærentes: Quzæ eſtiſta! Cant. 8. unde Richardus à S. Victore. cap. 26. in Cant. Ange- licam in terrâ adepta eſt puritatem, & Dei ſimilitudinem in virtutibus &- ſanétitate, acg morum perfectione, juſta, bia; bruaens, modeſta, miſericors, ſancta mente, & corpore. Vita Angelorum eſt tenera innocentia, ſupra Angelos, qui cecidére, innocentiam Virgo Maria conſervavit nive candi- dior, nunquam denigrata. Ita Bernardinus de Buſto, in in. xi⸗ l. — ili. Mat ſt, ube/ gatal obedir evol E I. ngele Poncit ini.. Cara ext lientiæ u GeAnn feem in us elt los, ſed Nimun Aed Uarum! 3dige Maria ſontst (harita Uebant. iſun 61 0 1 uaniß Cenigen euſtocki Agele Utz tun mne; Alſumn, gte le⸗ ret ingi Kpint enmtelte, Aunoden Pontficzun nsmteni ſtütie, bGcumnin Ronenitfe Legſolnpet ie Nopit esſorrdin Negiumg demee lier nn lb.. ung inante I e Kpener n Iun nei 4 Eigniut⸗ te A te⸗ Ei 6inn rlinhen Pae, ee N, N N AMH ee pſre ayit Uſe Cebliob- 4 Miniſtros & cuſtodes Angelos habet, &. 271 — — — riali. Part. 9. ſerm. 2. in Feſto Nativit. Per albedinem nivis fi- guratur innocentia, & puritas immaculatæl. irginis, quæ nun- quam fuit maculata, vel denigrata per aliquod peccatum; erubeſcant ergo illi, qui hanc ni vem candidiſſimam, nigram quandoque fuiſſe, oſtendere conantur. Senſus Angelorum Deo obedire eſt; ſupra omnes Angelos conformis voluntati divi- næ voluntas Mariæ fuit, cujus velle erat Dei velle. dicentis Lu. cæ I. cap. Fiat mihi ſecundum verbum tuum. Cogitatio Angelorum, ſervire DEO eſt; præponderans Virgo, re- ſpondit Angelo ſibi miſſo in obſequium. Ecce ancilla Do- mini. Lucæ I. cap. Voluntas Angelorum eſt, Dei ſui man- data exequi; Maria ſuperbam luciferi inobedientiam, obe- dientiæ ſuæ humilitate ſupplevit. O felix obedientia! Oin: ignis gratia! (exclamat 8. Auguſtinus. Tom. 10. ſerm. 2. de Annunt.) quæ dum fidem humiliter dedit, cœli in ſe Opi- ſicem incorporavit. Amor Angelorum in Deum, tener affe- ctus eſt in hominem, non ſupra homines tantùm, & Ange- los, ſed ſupra omnem creaturam charitate in Deum & pro- ximum ardentiſſima eſt Virgo Maria, neque nos homines adeò quis diligit, aut adeò nobis affectus eſt, quàm creatu. rarum Domina, coeli, terræque Regina. Alloquitur eam 8. Brigitta ſerm, angel. cap. 4. Oomnium conſolatio, irgo Maria! hoc ipſum tu es, ad quod Angeli principio ſua creéa- tionis, tantà arſerunt charitate, quòa licet ex ſuavitate & charitate, quam ipſi in Dei viſione, & approbinquatione ha- behant, ine fabiliter lætabantur, plurimum tamen ex eo ga- viſi ſunt, quòd tu ipſi Deo, eis propinquior fieri debebas, & ex eo, quòd majorem charitatem, majoremque ſuavitatem, quam ipſi habebant, tibi noverint reſervari. Angelorum denique officium eſt, homini miniſtrare, eum protegere ac ecuſtodire, & ad hoc à Deo mittuntur, canente Pſalmiſta: Angelis ſuis Deus mandavit ae te, ut cuſtodiant te in omnibus iis tuis. Pſalm. 90. & ſeribente Apoſtolo ad Hebr. 2. cap. Omnes ſunt adminiſt ratorii ſpiritus, in miniſt erium miſſi zorum, gai hareditatem capiunt ſalutis. Non miſla à Deo, „ neque 4 272 Diſcurſus XXXVII. neque demandata, ſed maternis pietatis viſceribus commota miſericordiæ Mater Maria longè excellentiora Angelis bene- ficia hominibus præſtat, omni Angelo potentiùs tuetur, ac protegit, gratioſiſſima hominum Patrona & Advocata. Bene- ficia hæc innumera recenſet S. Epiphanius ſerm. de Laud. B. V. Per te enim, OQſanéla Virgo! medius obſtructionis paries, ini- micitias diſſolvit; per tepax cœleſtis donata eſt mundo; per te homines appellati ſunt amici, ſervi & filii Dei, perte bo- mines meruerunt eſſe conſervi Angelorum;, & cum eis fami- liariter converſari, per te mors conculcatur, & ſpoliatur infernus, per té ceciderunt idola, &w excitata eſt notitia cœle- ſtis, per te cognovimus Unigenitum Filium Dei, quem ſan- &tiſſimal irgo peperiſti, Dominum noſtrum 1 Eſumchriſtum. Præſtet hæc Angelus, ſi poſſit, & cùm non poſſit, longè ſupe- riorem ſibi in omnibus, Reginam Angelorum, veneretur MA- RIAM. CONCEPIUS IV. Duodennis JEſus, Dei & Mariæ Filius, ut in his, quæ Patris ſui ſunt, eſſet, in medio Doctorum permanſit in tem- plo, conquiſitus autem inter cognatos & natos & Joſeph & Mariâ cum dolore tribus diebus, ac tandem cum gaudio in- ventus, deſcendit cum eis in Nazareth, Et erat ſubditus illi. Lucæ 2. cap. Quisnam eſt ille, qui Mariæ & Joſeph ſubditus erat? Nénne is, qui dixit Matth. 28. cap. Data eſt mihi om- nis poteſtas in cœlo & in terra. Reſpondet S. Bernardus Hom. I. ſuper miſſus eſt. Deus inquam, cui Angeli ſubditi ſunt, cui principatus & boteſtates obediunt, ſubditus erat Mariæi mi- rare Matris excellentisſimam dignitatem. Sed ſi Deus Mariæ ſubditus fuit, nõnne omne, quod Deo ſubditur, Mariæ quo- que ſubditum fuiſſe credendum eſt, Angeli, Principatus, & Poteſtates, Deo ſunt ſubditi, qui Mariæ ſubditus fuit, ergo & Angeli, Principatus, & Poteſtates ſubditi ſunt Mariæ: to- tum concedit S. Bonaventura, in Spec. B. V. lect, 3. & nen eO 9. U 4 ALA0 ſio: Celoſt ſetpr. rho lheſe⸗a Ael hin go hein bler Cel la Ven 5 — 7 Miniſtros & cuſtodes Angelos habet, &c. 27) — — en 8. Auguſtinus. Omnibus Angelis e Maria innititur ſuo impe- tiinn rio: unde Auguſtinus ait: Micha?l dux & Princeps militiæ rnl cœleſtis, cum omnibus BPpiritibus adminiſtratoriis tuis irgo pa- * ret præceptis, in defendendu in corpore, & in ſuſcipiendis de S corpore animabus fiaelium, ſpecialiter tibi Domina, die acno- — 6te ſe commendantium. Quibus ſubj ungit S. Petrus Damianus. ů N Angelicam dignitatem Maria debilitat, ut in comparatione hangin Virginu, Angeli apparere, nec velint, nec poſſint. Digniſſima ,fl ergo Angelorum Regina. Mih Indignum eſt homini, non venerari eam, quam Deus Epilogus. ua ipſe in terris Matrem coluit, cui An geli tanquam Reginæ ſuæ Plulhi⸗ obſequiosè famulantur, illi & nos ꝗ uotidiano cultu, Reginam ie⸗ cœli & terræ exclamantes, ſerviamus usque in finem, admoni- ti à Ven. Beda ſerm. de S. Mariàâ. Rerviamus ſemper tali Regi- Ipennunt næ Mariæ, quæ non derelinquit ſperantes in ſe, cùm diligat Chriſtus ſanétorum orationes, & exaudiat, multò magis Matrem ſuam evauait pro peccatoribus orantem. Amen. uilie Virgo coronata eſt ſtellis, ſuper Aſtra levata. krnſt Gaudethonore Matris, regnat in arce Patris, umk Ergote Dominam locat orbis, & aſtra Reginam 4 hanmgt Dum reſonabit Ave, Mater utrique fave. Permutuke nſen⸗ eAAMA Pelübn lan, NMuep Minpnn, Cins bine, n NMre A, K . de Ooo OOO DIS 23) ° (56. Exordium. 0 „ . . 806390 880 . äl 02° . . . e 0 sl O DISCURSUS XXXVIII. Obedientior Patriarchis Maria Virgo, Regina eſt Patriarcharum. Ræclaram obedientiam, quam S. Auguſtinus lib. 2. de Peccat. Meritis & Remiſſione. Matrem & virtutum cu- ſtodem nominat, ter optimus Deus ſibi ſummoperè gratam & acceptam, adhuc in terris largiſſimâ benedi- Gtione præmiari dignatus eſt, ab hujus enim exercitio virtutis ſuam Patriarchæ originem ſumsêre, Patriarcha quippe ex ipsà ſui nominis etymologiâ idem ſonat, quod multarum nationum Pater. Quia in terris Deo obedientes fuêre Abra- ham & Jacob, ideo benedixit illos Deus, ut multarum natio- num patres, ſeu Patriarchæ facti ſint; ſic Abraham, quia ad Dei mandatum obediens, unigenitum filium ſuum Iſaac pro- priis manibus mactare paratus fuit, ferro ictum vibrans fe- lix inaudiit. Quia feciſti hanc rem, & non peperciſtt filio tuo unigenito propter me, benedicam tili, & multiplicabo ſemen tuum ſicut ſtellas cœli, & velut arenam, quæ eſt in littore maris, poſſidebit ſemen tuum portas inimicorum ſuorum, benedicentur in ſemine tuo omnes gentes terræ, quia obediſti voci meæ. Gen. Cap. 22. Pari modo Jacob, quia obedivit voci matris ſuæ, & ad ejus verbum patriam dereliquit, apparen- tem ſibi in via habuit Dominum ſuper ſcalam, dicentem ſibi: Ego ſum Dominus DEus Abrahbam patris tui, & Deus IHaac s terram, in qua dormis, tibi dabo, & ſemini tuo, erité; ſemen tuum quaſi pulvis téerræ: Dilataberis ad orientem, & occidentem, & 'ſebtentrionem ec meridiem, & benedicentur in te & in ſemine tuo, cunétæ tribus terræ. Ecce quantum obedientiæ prœmium! majorem & perteéctiorem longè Pa- triarchis obedientiam Maria Virgo, ancilla Domini exhi- buit, buic, beata 60,. iac iru⸗ ſepe, Ttiten dini Uyma & ejtit. Amac iyfaea indat beata lionehhtt GUiftn ſbi tonner Nglites Eetcniofn Ghecue Alol ſlin entes bndet⸗ lltature Crekncct nlunlu Cbnn rbe efercſcer rplagee uegkut NunNſnrl e, lile uCheliin elcoide Aln, Cin mui chitittuc 6Aloenen YEaehiun Cenlgi buit, non ſolùm benedicla inter omnes mulieres, ſed etiam beata, quam dicant omnes gentes Reginam Patriarcharum. 88. Patres ſuffragiis famulentur. Pro inobedientid, obedien- 8S. Patres. tia commutatur, fides pro perfidid compenſatur, circumdat virum Waria, Angelo fidem dandoiquia Eva perdidit virum, ſerpenti conſentiendo. perorat B. Auguſtinus Serm. 18. de 88.5. Auguſt. Etiterum Tom. 10. ſerm. 2. de Annunt. Ofelix inobedientia! 6 inſignis gratia! quaæ dum fidem humiliter dedit, cœli in ſe- Opificem incorporavit. Wiritus ſanétus implevit Abrabam ſi- de & obedientiâ profutura poſteritati, ſed ſide tud & obedi- entid, OVirgolmundus ſalvat us gratias agit: diſertè loquiturs. Amadæus Homil. 3. Vmpore ſuo non habuit Abraham parem SAmadæ- in fide, nec Iſaac in obedientiä nec Joſeph'in caſtitate, nec Job ¹5. in patientid, nec David in humilitate, nec Elias in zelo; ſed beata Virgo omnes Janétos! eteris & Novi Téſtamenti ſuper- greſſa eſt. ſcribit Richardus à S. Laurentio de Laud. B. V. lib. 3. iehardduns Maria Virgo obediens invenitur, dicens: Ecce ancilla Domi- rentio. ni fiat mihi ſecundùm verbi tuum: Eva verò inobediensi non obedivit enim adhuc cuùm eſſettirgo; ſicut Eva inobediens fa- Gta, & ſibi & 'univerſo generi humano cauſa facta eſt mortis: ſiceœ& Marial irgo obeatens, & ſibie univerſogeneri huma- no, cauſa fabta eſt ſalutis ià & ſicut illa ſeaucta eſt, ut eſfugeret Deum, fic hac ſuaſa eſt obedire Deo, ut virgini Eval irgo Ma- ria fieret Advocata. defendit S. Irenæus adverſus Hæreles. lib. 3. cap. 33. Ancillaprompta ad obſequendum, bhumalis ad/ervien- dum, & devota ad obediendum. inquit B. Albert. Magn. in Lu-B. Albertus cam. Verè ancilla, quæ nec diéto, nec faéto, nec cogitatu, un- Magnus. quam contradixit Altiſſimo verè ancilla, quæ perpetuo ſer- vavit ſe mancipatam ſervitio: liberæ namq; aliæ Deo famu- lantur obſequio, hæc quaſi mancibium Dei, ſe totam famula- tui mancipavit, nihil ſibi libertatis reſervans, ſed per omnia ſubdita Deo, &- vel ideo exaltata, Ofelicem ancillam, cui an- cillantur omnia, 6beatam ſamulam, cui omnia famulantur! exclamat S. Thomas à Villa Novâà. Conc. I. de Annunt. O Re-8. Thomas gina Patriarcharum, impetra nobis gratiam Spirtus Sancéli. onn OOO OOO 2 ut S§. Irenæus. tio ſeu De- 276 Diſeurſus XXXVIII. — ut obedientiæ tuæ magnitudinem dignis Conceptibus pon- deremus. CONCEPTUS I. Ad perfectam obedientiam duo requirit S. Bernardus de Præc. & Diſpenſ. Primò, legem neſcit ſive mandatum per- fectè obediens, id eſt, non expectat mandatum perfedè obe- diens, ſed jubenda obſequio præoccupat, & quaſi certus de mandato perficit opus antequam demandetur. Secundèò, adimplere legem, cui quis non eſt ſubjectus, ſed ratione di- gnitatis, vel alterius prærogativæ eximitur, promptitudinem ſignat obſequioſam, & eſt perfecta obedientia, uterque enim laude dignus eſt, tam qui executionem rei demonſtrat, an- tequam jubeatur, quàm qui præſtitit obſequium, ad quod non obligabatur. Quandonam mandavit Deus, ut Maria Virgo humillima ſuam Domino virginitatem voveret? 0 Virgo prudens! 6Virgo devota! (exclamat, & quærit S. Bern- ardus. Hom. 3. ſuper miſſus eſt) quis te docuit Deo placere virginitatem, quælex, quæ juſtitia, qua pagina veteris Le- ſtamenti, vel præcipit, vel conſulit, vel Bortatur, in carne non carnaliter vivere? & in terris angelicam ducere vitam? Præceptum de voto virginitatis nec ſcivit, nec expectavit piiſſima Virgo, ſed præoccupavit, ante omnem divinæ vo- luntatis notitiam triennis puella, Dei vota præveniens, ei- que ſoli placere deſiderans, Virginitatem ſuam Deo vovit- ſeſeque totam obtulit Domino. Ita S. Antoninus Part. 4 Tit. I5. Cap. 20. §. I0. Maria Mater omnium in virginitate, prima ſine præcepto, conſilio, vel eemplo glorioſum virgi- nitatis munus Deo obtulit. Virgo obſequioſa, Virgo per- fectè obedientiſſima. Ad 2dum perfectæ obedientiæ Ma- rianæ requiſitum veniamus. Nonne hæc eadem Virgo hu- millima, legi ſeſe obedienter ſubjecit, illam que ſponte ad- implevit legem, cui ob angelicam puritatem, & Matris DEI dignitatem nullatenus tenebatur; narrat de eà S8. Lucas Evan- u)/ Rere macu Curen nuni urpe ſeckan nus: upa hl⸗ entie, Uepeti Cbedi Deon Cipien ſeete ſtve Groge lepon necic Vrge ſtam nunt um Catiot crem Regi ſtien ia Run nbeprbr 18. Dermnte ancaun, umſefklk,k denn. Knl s ſectunn Pronphiul lin Uelacrer i demoniin: eniun is t Deus ul Alemn voet Ecgerid euit Do ipim ai tattnrincent Aeen tit t, hertlti nnem dien preſtliti loam Don voninlgludh it ifnt ig,ei Gilk in e Obecine elen Vign 5 mnibeſolt atem, 8 6 Natceet N 1 Obedientior Patriarchis Maria rirgo, &s. 277 Evangeliſta. 2. cap. Poſtquam impleti ſunt dies purgationis ejus ſecundumlegem Moyſi, tulerunt illumin geruſalem, ut ſiſterent eum Domino, ſicut ſcriptum eſt in lege Domini. O im- maculata Mater! num fortè puritatem tuam non reſpicis? Cur ergo, quæ aliarum mulierum immunditiam non con- traxiſti, commune tamen immundis deſtinatum remedium uſurpas? ITuutique puriſſima Virgo, purificationis legi ſub- jecta non eris? Reſpondet pro Virgine Dionyſius Carthuſia- nus: Zoluit autem Maria dignisſima ſubiici legi, & quaſi purgari in templo, ad dandum obedientiæ, & humilitatis ex- emplum. adhuc clariùs Hugo Cardinalis. In cumulum obedi- entiæ, quæ plus facit, qudm teneatur facere. O verè perfecta repetitis vicibus Mariæ Virginis obedientia! Celebret nunc obedientiam ſuam Abraham, quàâ filium ſuum unigenitum Deo mactare paratus fuit, dicam ego prævium fuiſſe Dei præ- cipientis mandatum. Abrabam! Abraham! tolle filium tu- um, quem diligis Iſaac, & vade in terram viſionis, atq; ibi of- feres eum in holocauſtum ſuper unum montium, quem mon- ſtravero tibi. Gen. 22. cap. Obedientiam ſuam deprædicet quoque Jacob Patriarcha, quàâà patrios lares ſponte reliquit, reponam & ego matris juſſionem urſiſſe, patris ſuaſiſſe be- nedictionem. Longè ſupra omnes Patriarchas obedientior Virgo Deipara ſine præcepto, ſine conſilio, ſe ipſam DEO ho- ſtiam pacificam obtulit, ſuamque voluntatem Deo integrè re- nuntiavit, dicens: Ecce ancilla Domini, ſiat mihi ſecun- dum verbum tuum. Lucæ I. cap. Nec non legi purifi⸗- cationis, à quâà Virginis puritate, & Dei Matris dignitate exempta erat, ſeſe ſubjecit, obedientiſſima Patriarcharum Regina. CONCEPTUS II. Optimus ornatus muliebris, Mariæ Virginis in cole- ſtibus glorioſæ, ſunt murenulæ, eà potiſſimùm ratione, quia Deus ipſe præparavit illi, conformiter ſuo promiſſo. OOOOOO 3 Cant. Epilogus. 278 Diſcurſus XXXVIII. Cant. I. cap. Murenulas aureas faciemus tibi, vermiculatas argento. Cur Deus ipſe murenulas Virgini fecit? Cur opus hoc Angelo non confidit? Dubium ſolvit Honorius Auguſtodu- nenſis ſuper Cantica cap. 1. Murenulæ ſponſæ, obedientiam ſi- gnificant Mariæ, obedientia hac Mariæ, cujus typus &- figu. ra ſunt murenulæ, aaeò perfectafüuit, ut ſolus omnipotens & omniſcius Deus, ad eſiciendum hujus obedientiæ exmplar, & ſimilitudinem ſuſſiciens artifex eſſe poſſit. Cedat proinde omnis obedientia Virgini, & Reginam obedientium, Reginam veneretur Patriarcharum. CONCEPTUS III. In Perſonà Unigeniti Filii Dei, rogat David, pro conſer- vatione imperii, & hæreditatis Domini. Plal. 8 5. Da imperium tuum puero tuo, & ſalvum fac Filium ancillæ tuæ. Nénneex ſacris litteris notum eſt, quòd in veteri Teſtamento, per Patri- archas Abraham, Iſaac & Jacob, omnes gratiæ à Deo peti ſoli- tæ fuerint, Deus etiam, quidquid juſtum & honeſtum perillos poſcebatur, facilè & ſine contradictione conceſſerit, utpote quorum obedientia Dei affectum eaptivabat: Quomodo ergo David vir ſecundùm cor Dei, nomine Verbi divini gratiam non per Patriarchas quærit, ſed per ancillam? Salvum fac Fi- lium ancillæ tuæ. Quænam illa ancilla eſt Deo tam grata, ſupra Patriarchas à Domino in honore habita? Quæſtionem movet S. Auguſtinus in hunc locum, & ſimul etiam reſpondet: Cujus ancillæ, niſt illius, quæ dixit: Ecce ancilla Domini, fiat mihi ſecundum verbum tuum. Nempe Maria Virgo, obedientiſſima Domini ancilla eſt, ob præcelſam ejus obedientiam, Deo ſuper omnes Patriarchas, ſupra omnes accepta eſt creaturas, quid- quid per eam petitur, haud dubiè ex inſtanti obtinetur, ipſa er- go eſt, & manet, in æternum Regina Patriarcharum. Hanc itaque potentiſſimam PFatriarcharum Reginam hu- militer invocemus, ut pro nobis intercedere dignetur, qua- tenus ſoen wrn lenus Gatis⸗ nuglo e ei lnfu menj tmnde/ 4 M Obedientior Patriarchis Maria Virgo, & c. 279 gtnad, 1 Vefſulg . . 4 tenus piæ proteë is ej : —V — — aenn eni voläinart dirmarin oinnigus Dhechie inne ere mancdha- Tind Abple 4 efi in omnibus obedi . Paiann na gloriæ cum omnibus ſanctis coronari mereamm nden coro⸗ Wacenna. que cum Ven. P. à JEſu Maria ur, dicamus- uhh Cconfugimus, 6 iſ. Tom. 4. Epiſt. ad B. V. Ad t N otentiſſima R . 7 Koſmnrin ſer mii 66 eginarum, quæ contriviſti inget⸗ erpentis, üt ſub umbra onis ene 1 iſti caput leſtceun 7, rà protectionis tuæ certemus bo⸗ e tamen, faciamusq; tana. tori Mis dchume ceſ- rcCdrn 12 q; tandlem viétoriam magnam, ac pro 3 Mun tandem in æternum cantemus H ar daog emiumkign tuas. Amen. 1 Aelen eredit verbis, famulæ inſtar obedit, hie Namſä Nr Aiairis, Dé rbo repleta Patris. iaen ereſignavit Domino, totamq; dicavit HW Dona Regina meo cordi, parere Deo . Amnenth iri Deon honekungt voncelent t: Qvonodr etbi Chinigu n? AlNei cotamgunt Nveſtonenan nreßontel Donini tinl goreitni lentium Du eltcenltudt tobinennhit rcharun⸗ Nunhezuns erecigennt l DlIS- Exordium. 85. Patres. §S. Baſilius §. Bernar- dus. Senenſis. S. Antoni- nus. 8.Brigittä. :8 28) 0 (56 S Se eBekeege BeePe Pe eeek Eeeee egegez DISCURSUS XXXHMN. Aaria ſupra omnes creaturas illuminatiſſima, Regi- na est Prophetarum. X ſacris litteris clarè habetur, quòd nomen Prophetæ, idem ſit, ac illuminatus, ſeu videns, ita enim clarè ha- betur, lib. 1. Reg. cap. yo. Qui enim Propheta dicitur hodie, vocabatur olim videns. Ratio eſt, quia de ab ſconditis rebus adeò clarè illuminabantur Prophetæ, ac ſi ea apertè ante oculos haberent. Mariæ nomen interpretatur S. Thomas de Aquino Opuſcul. I. quòd idem ſonet, ac illu- minata ſeu videns, verè etenim ſupra omnes creaturas illumi- nata fuit, & ideo colenda eſt Regina Prophetarum. 8S. Patres deſuper audiamus. Quòd Maria prophetiſſa fuerit, ad quam proximè acceſſit aias bper prænotionem Piritüs, nemo contra- dixerit, qui ſit memor verborum Mariæ, quæ Propheticoaf- Nata ſpiritu elocuta eſt: Quid enim ait: Magnificat anima mea Domini, & eultavit ſpiritus meus in Deo ſalutari meo, quia reſpexit humilitatem ancillæ ſuæ, ecce enim ex hoc bea- tam me aicent omnes generationes. commentatur S8. Baſilius in cap. 8. Iſai. Proph. Beata Virgo, etiam dum erat in utero Ma- tris, habuit uſum liberi arbitrinatq; lumen perfelctumin intel- lebtu & ratione, ut perfectius, etiam in utero Matris contem- plaretur Deum, quam unguam fuit contemplatus aliquis in perfectaà ætate perorats. BernardinusSenenſſerm. de Concept. B. V. art. I. cap. 2. Etiam in ipſo Conceptu vel partu beatæl irgi- ni datum eſt ad horam, ut videret clarèò myſteria, ut in patrid, ſcribit S. Antoninus. part. 4. tit. I 5. cap. 17. S. I. NRcut Mariæ Filius, ſtatim perfectum ſenſum habuit, quando in ejus ute- ro humanatus extitit, ſic & Maria poſt ſuam nativitatem in juniori ætate, ſenſum & intellectum adepta fuit. ait 8. Bri- V . . Litta N itt⸗ ⸗ ſiel mrul .„ nins Auus 1 tia.c H.ad ſina bust⸗ Cam uxit Finar ſonl Certe innu ſerit zine⸗ lrng leceu ſed Abb⸗ in ul I,0 munr Gvo⸗ mas con Maria ſupra omnes creaturas illuminatiſ. Regina, & c. 281 — * Uls gitta. in ſerm. Angeli cap. 12. Prælectiſima lirgo dum Vivit SE adhuc in corpore mortali, interdum rapta eſt in divitias glo- riæ Dei, usque ad ſummæ Trinitatis viſionem, per ſpeciem, multò itag clarius, & ut puto, multò frequentius ac diutur- S . § Dionyſi- nius, quàm Paulus aut Moyſes. arbitratur Dionyſius Carthuſi- u ong. ſinu N anus. lib. I. Sent. Diſt. 16. Quæſt. 2. Divinis illuſtrabatur in- ſianus. tus viſitationibus, quam totam repleveratspiritüs ſanctigra- tia. confirmat S. Hieronymus. Iom. 9. Epiſt. de Aſlumpt. B. S. Hierony- nen Mi V. ad Paul. & Euſtoc. hujus luminis gratiam te flagitamus, piiſ- mus. eliincut ſima Virgo, ut Reginam te prophetarum profundis Concepti- Dpopheuctin bus tantòô feliciùs elucidemus. elgit nen menen n ona⸗ Sponſa cœleſtis, Mariæ Virginis figura, refert, dedu- Confirma- cua tam funſſe à ſponſo, id eſt Spiritu S. in cellam vinariam. Intro- d n De- un k Juxit me incellam vinariam. Cant. 2. cap. Quid in cellà ietse fen, vinariâ faciat ſponlà? An vino aſſuefacere ſponſum intendit Miheſclel ſponſus, quòd in cellam vinariam introducere complacuerit? iin Gertè vinum bibiſſe Maria Virgo non legitur, quamvis vinum Liguifen 6 in nuptiis Canæ in Galilæa deficiens, à Filio creandum ſolicita- Dirſier verit miſericordiæ Mater. Cur ergo in cellam vinariam Vir- ANntkt⸗ ginem ſobrüſſimam introducit Spiritus 8. Vinum modicè tatvrbiin ſumptum, confortat cerebrum, acuit ingenium, animat intel- tatiknl. lectum, ſcientiæ ergo typus eſt vinum; non de materiali vino, entehunni ſed de myſtico canit ſponſa, cujus myſterium pandit Rupertus Me Abbas, per cellam vinariam, gazophylacium Kienticæ divi- Nple næ intelligens, illuc Mariam Virginem introduxit Spiritus 8., Temmcellnf. ut plusquam Prophetico eam ſpiritu ſuperimpleret, & luce ve- xec rà, quæ illuminat omnem hominem venientem in hunc itfriſen mundum, ſupra omnem creaturam efficacius illuſtraret, 1. Me M. quod & facto adimplevit. Verba Abbatis doctiſſimi recite- euynun⸗ mus. lib. 3. in Cant. quispiam dixit. & teſte Deo vel n uittn conſcio, non mentiens dixit, raptum ſe fuiſſe in Paradiſum, ſi- Ppp ppPP ve ſerzißt⸗ 282 Diſcurſus XXXIX. ve ad tertium cœlum, ita ut neſciat, ſive in corpore ſive extra o! corpus rabtus fuerit, & audiviſſe arcana verba, quæ non li. buol cet homini loqui, quantò magis tu Regina cœlorum, per ſæpè h cœleſtibus interfuiſti, quippe quam & circumſteterunt,; obſie- uni⸗ tricum vice, gloriam Deo concinentes Angeli, & inter hac di- ler e diciſti, vel aſſecuta es aliquid, quod latet, & latere non debet? und Regina Prophetarum! uhe Nemi CONCEPTIUS II. em onne Prophetis proprium eſt, futura non ſolùm prævidere, e90 ſed præviis etiam temporibus, antequàm contingant, longes n prænuntiare; magna prævidit & prænuntiavit de ſeipsâ be- endl nedicta inter mulieres Virgo Maria, cùm enim per montana tin/ feſtinanter abiiſſet in domum kliſabeth, ut ibidem cognatz MH deſerviret, humaniſſimè ſalutata, & digniſſimis honorum titu- eſt lis excepta, inaudiit Eliſabech encomiaſten. Unae boc mihi, fet ut veniat Mater Domini mei ad me & beata quæ credidi- Confi 71, gquoniam perficientur ea quæ dicta ſunt tibi à Domno. Lu- lezin cæ 1. cap. Uade (civerat Eliſsbet Mariam Virgmem Matrem fiet, eſſe Domini ſui? non aliunde, quàm ſpiritu repleta propheti- id zavit de Marià. Et repleta, eſt spirieu N. Eliſabeth, & ex. u elamavit voce magnà & dixit: Benedittatuinter mulieres, V. E& bened'&ctus frubtus ventris tu, Sed ſupra omnem pro Coif Phetiam prædixit de ſeipsâà Virgo benedicta. Ecce enim ex hoc lir beatam me dicent omnes generationes. Quis hoc dixit, aut re- num velavit illi ? Dicta ſunt tibi à Domino. FEcce igitur ſupra 4o omnes Prophetas Maria illuminata & videns, Regina eſt Pro- le phetarum. . CONCEPTVS III. en Donum Prophetiæ, donum eſt Spiritus S ſemper enim prophetavérc ii, ſuper quos Spiritus S. deſcenderat: in anti- 4 0 ro — ☛ etbi,glem lun kemnng, CSinnre teeſcriit . 0llmm aene⸗ ohninondke bunitceſ⸗ nimn per ninn Tibicennn wishonontn eher Ata glect tihidontl Vltgmemhln eplellolit Mſech: Anter MM rr onumß Eckecuntete Hoe Cahunt leceigiu Rignudkht I BSLldi enlenrinin Maria ſupra omnes creaturas illuminatiſſma, &rc. 283 quo Teſtamento teſtes ſunt ſeptuaginta illi viri Iſraêl, de qui- bus lib. Numerorum cap. I1. Cumé; requieviſſet in eis Siri- tus, prophetaverunt. In novo teſtamento Zacharias pater Jo- anni apud S. Lucam Evangeliſtam. I. cap. Et Zacharias pa- ter ejus repletus eſt &ir²5£fu &. & prophetavit. Supra quem Sanctorum omnium gratioſius deſcendit Spiritus Sanctus? ne- minem hominum, vel etiam Angelorum perfectiùs replevit, in neminem pleniùs ſupervenit, quàm in Mariam, in eam cum omnibus ſuis donis largiſſimo imbre deſcendit, eam ſuper omnes Prophetas, dono prophetiæ copioſiùs ſuperfudit, ipſa ergo digniſſima eſt Prophetarum Regina. Favet Conceptui S. Anaſtaſius ſerm. de Deipara V. Wpiritus J. in VLirginem de- ſcendit cum omnibus ſuis eſſentialibus virtutibus, quæ illi per rationem divini Principatüs adſunt, imbuens eam gratiä ut in ommnibus eſſet gratioſa, atque iacircò gratidà plena cognomina- ta eſt, eò quòd ab impletione Spiritũs &. omnibus gratiis abun- daret, & virtute Altiſſimi obumbraretur. Adhuc clarius confirmat S. Amadæus Homil. 3. Spiritus §. ſuperveniet in te; in alios sanctorum venit, in alios veniet, ſed in te ſuperve- niet, quia præ omnibus & ſuper omnes elegit te, ut ſuperes univerſos, qui ante te fuére, vel poſt te futuri ſunt, plenitudi- ne gratiæ. addit Doctor Seraphicus 8. Bonaventura in Specul. B. V. Lect. 2. Nunquid non ſupergreſſa es divitias Virginum, Confeſſorum, Martyrum, Apoſtolorum, Prophetarum, Patriarcharum, & Angelorum, cùm ipſa ſis primitiva Lirgi- num, Speculum Sal⸗rum ,Roſa Martyrum, Regiſtrum Apoſtolorum, Filia Patriarcharum, Regina Angelorum, Gra- culum Prophetarum. CONCEPIUS IV. Congregatis in pietate ac devotione Chriſticolis, die Pentecoſtes deſcendit de cœlo Spiritus S. ſeditque ſupra ſingu- los corum, à primo usque ad ultimum, omnes illuminavit. Repleti ſunt omnes Ppiritu & t loqui Variüis linguis, prout ſpiritus &dabat eloqui illis. Act. 2, cap. Quis piæ ac de- Ppp ppbP z votæ 284 Diſcurſus XXXIX. .—— — — votæ hujus congregationis caput & præſes fuit? nénne Ma- ria? Si ergo ultimum & minimum in illà congregatione illu- minavit Spiritus S. certè digniſſimum ejus caput & præſidem porentiùs illuminaverit. Maria igitur ſupra omnes illuminata, Regina Propheratum eſt, ſubſcribunt 88. Patres. In omnibus myſteriis perfectè, inſtruéta erat Maria. inquit 8. Bernardus Hom. 4. ſuper miſſus eſt. Maria illuminata erat per conti- nuam ſacræ ripturæ leétionem, illuminata per profundiſſi- mam contemplationem, illuminata per amicabilem Angelo- rum viſitationem, illuminata ber Dei apparitionem & mani- feſtationem, illuminata per adventum, & repletionem Siri- tüs illuminata per factam in ejus utero Dei iſius inhabita- tionem. docet B. Albertus Magnus in Commentario ſuper cap. 1. Lucæ. Et iterum Homil. 6. in Lucam. Maria irgo habuit ſcientiam legis, & rationes Prophetarum quotidianâ contem- platione agnovit. Paucis con firmat illuſtris in multis 8. Lau- rentius Juſtinianus ſerm. de Purif. Lu eras perfecla in ſapien- tia, propinqua Deo, Verbo Dei conſanguinea, omnibus myſte- riis Cœleſtibus rebleta. aſſentitur S8. Papa Gregorius cum ſera- phico Bonaventura in Spec. cap. 8. Quiaquid Patriarchis, & PFProphetis, imò & Angelis erat abſconditum, non latuit Ma- riam. Rationem reddit S. Auguſtinus. ſerm, de Nat. Nientia danélorum deeſſé Mariæ non poterat, quæ ad pariendam præ- viſa erat plenituainem Prophetarum. felici partu gratioſa Regina, Ex hæſitante im linguâ, factus eſt Iſaias diſertus Orator, quo medio? Calculo ignito Seraphim tetigit os ejus, & mundavit älabe. Volavit ad me unus de deraphim, & in manu ejus calculus, quem forcipe tulerat dealtari, & tetigit os meum, & diit: Ecce tetigi hoc labia tua, & auferetur iniquitas tua, &ͤ bpeccatum tüuunm mundabitur. ait ipſe 6. cap. ex rudi pa- ſtore, factus eſt Moyſes prudentiſſimus conſiliarius dux, & præ- ſes les cab ſem huri hlel glee ſeenl unt la elp Goul loſ⸗ gelii Cin longe get cnici in o, utige dit lecul gelb ſige ndo Nant ern eli ſatie Repi Kie Po⸗ Virg — ien n lant! Nörne. ngregnioni Preſt Imne; intn leg. Noni nit Neut taeſct erls Aker flfut⸗ itonen Gus tebſetonnhe kiighuetce, pentoßen iigl Motilinice⸗ fsinmmulti⸗ irfeckenſe a,Onnthe regotikent I erioh ſponluil ,Ge NN D cinf ch penn pel V. EerneC ei Knnin yinmuht t tiſenn unnhul 6,aellu iutale iultien Maria ſußra omnes creaturas illuminatiſſima, & . 285 ſes Iſraélitici populi; unde tanta prudentia? Per unicum ami- cabile, cum Deo in monte Horeb colloquium: Moyſes au- tem paſcebat oves Jethro ſoceri ſui, ſacerdotis Madian, ab- paruitèq; ei Dominus in flamm ignis de medio rubi. Fx ſim- pliciſſimis piſcatoribus Petrus & Andreas facti ſunt Apoſtoli, Prædicatores veritatis in univerſo mundo, quà arte? Per de- ſcenſum Spiritus Sancti in figurã linguæ ignæ: Et apparue- runt illis di ſpertitæ linguæ, tanquam ignis, ſeditq; ſupraſin- gulos eorum. Act. z. cap. De inexperto juvene, Joannes factus eſt profundus, & myſteriorum Dei perſpicax Theologus: in quà ſcholà? De peckore Domini fluenta hauſit ſapientiæ, quan- do ſupra pectus Domini in cœna tecubuit. Joan. 2 I. cap. An- geli in omni ſcientiâ eruditiſſimi ſunt Spiritus: quâà de causaâ? Quia continuò aſtant in conſpectu Domini; ſupra omnes longè illuſtrior Maria eſt, Maria purificatione, ut Iſaias, non in- diget nihil enim pollutum, macula non eſtin eà; ſuavius & atmicabilius, quàm cum Moyſe, locutus eſt kDei Filius cum Ma- ria, quam innumeris vicibus filiali reverentiâ, amore tenerri- mo, Matrem vocitavit 3/h plenitudine gratiarum, inter quas utique ſcientia cenfetur, ſupra omnes Apoſtolos Mariam ſuper- fudit Spiritus S. in ſinu Mariæ ſine numero JEſus ſuaviſſimè recubuit, Mariæ primum ad Dei Majeſtatem locum ceſséreAn- geli, Maria purior Angelis, propinquiſſima Deo, Domini con- ſanguineæ, inter cœleſtes incolas prima, mare gratiarum, electa ut Sol Mater lucis veræ venientis in hunc mundum, illumi- nantis, Regina Prophetarum. Lacteis verbis fuſfragatur 8. Bernardus Hom 4 ſupermiſſus eſt. Quemadmodum dl omnia eœli lumina fulgore ſuo ſuperat, ſic poſt Veum Maria omnes rationales creaturas fulgore ſcientiæ transcendit. Omnium Regina. Cùm ergo peregrinis nobis per deſertum hujus mundi, perque umbram periculoſiſſimam mortis, ad veram lucem faciendus ſit tranſitus, illuminari à Matre lucis, glorioſiſlimâà SEpilogus. Prophetarum Reginâflagitemus, oratione illà efficaci, quam Virgo ipſa pro felici morte 8. Mechtildem edocuit. Hort. Mar. Ppp pPpP 3 4. Cap.. 286 Diſcurſus XXXINX. 4. cap. 5. ODomina mea ſancla Maria! ſicut Filius Dei, tantâ te cognitione, & claritate dignatus eſt, ut totum c&- lum illumines, ita in horà mortis animam meam cognitione fiaeiſic illuſtres, & corrobores, ut nullo errore aut ignoran- tid pervertatur. Amen. Pulchra, velut luna, eſt Virgo præ millibus una, JHYJMM Non tam plena ſibi, qum radiata tibi, Ut ſole prole nitet, cum JEsll lumina mit-= tét, Si non obſtabis, ſed cor utrig dabis. DIS- ſ ln bapti oimnes! uulb. bus il aſiill dBona & rexer Mvit ur IefIO, legn il Iolarel Maria, li fulg le omn Uur onta turorb, Unfine ſerm g⸗ ole, Cecopat tone B limuga llamer. — — — — — . Nttumng òè al DlISCURSUS XL. AMaria illuminatrix, Regind eſt Apoſtolorum. — 86 ) t 28 1 Mlud enſin Ucem mundi, Apoſtolos Chriſtus ipſe nominavit Exordium Macth. 5. Cap. Los eſtis lax mundi. quo indicavit offi- lq cium Apoſtolorum eſſe ut lucis inſtar prædicando inc e. Evangelium omni creaturæ, docendo omnes gentes, & baptizando eos in nomine Patris, & Filii, & Spiritũs ſancti, om nes in hoc mundo homines illuminarent; itaS. Auguſti- 6, nus lib. 1. de Serm. Dom. in monte, cap. 6. Tom. 4. Homi- nibus illuminandis Apoſtoli miſſ ſunt. Apoſtoli ergo ſunt quaſi illuminatores. Virginis Mariæ nomen, interpretatur 8. Bonaventura in Spec. cap. 3. quòd ſit idem, ac Illuminatrix, & revera ſupra omnes Apoſtolos cœlum & mundum iilumi- navit univerſum, ut proinde ſicut ſol inter ſtellas in firma- mento, ſic inter hæc cœleſtia lumina ReginaApoſtolorum, in regno illo æternæ beatitudinis, Virgo Maria Illuminatrix glo- rioſaà reſplendeat. Veritatem S S. Patrum firmet authoritas. 39. Patres. Maria, cujus nomen illuminatricem ſonat, ſol eſt illuminans, qui fulgore ſuo omnia penetrat, quia, per omnes Angelos per- que omnes ſantos ĩlluminationem ſuam demqnſtrat, ſpecula- tur citatus 8. Bonaventura. Mariæbraæſentiâ totus illuſtra-S Bonaven- tur orbis, adeò, ut & ipſa jam cœleſtu patria clarius rutilet, ura. virgineæ lampadis irraaiata fulgore. Perorat. S. Bernardus :Bernard. ſerm. de Aſlumpt. B. V. Ncut cætera luminaria irradiantur à ſole, ſic tota cœleſtis curia àgloriosâ I irgine lætificatur, & decoratur. loquitur S. Bernardinus Senenſis ſerm. de Exalta. hernardi- tione B. V. in glorià art. I. cap. 3. OLirgo! in hoc tuo nata- enenl. Ii mundum illuminaſti, cœlos lætificaſti, infernum exterrui- ti, lapſos ſublevaſti, infirmos & triſtes in ſalutem & læti. tiam erexiſti. inquit S. Thomas à Villa Novà Conc. 3. de Nat. nomnd B. V. ra 4 n0 238 . Diſcurſus XL. B. V. Scut ſol natus eſt, ut illuminet totum mundum, ſic Maria ad hoc nata eſt à Deo, ut miſericordiam, veniam, gra- tiam, & gloriam, quaſi lumen, à Deo impetret toti mundo; Richardus ſcribit Richardus à S. Laurentio. lib. 7. de Laud. Virg. Maria 48. Lauren-interpretatur illuminatrix, guia üluminat in dubiis, ißſa eſt S lux noſtra, quæ poſt Deum illuminat omnem hominem venien. tem in hunc munaum; ſi ergocircumdatus es tenebris, & ab. ſcondita eſt vitatua. Job. 3 reſpicellluminatricem, invoca Dei Genitricem, & nomina Mariam. hortatur B. Albertus Magnus. in cap. I. Lucæ. IuO Virgo! ſis illuminatrix intellectui no- ſtro, & impetra nobis gratiam pirits S., quâà mediante conve- nientes dignitati tuæ Conceptus non obſcurè formemus. CONCEPTUS I. Confirrma- Feneſtram cœli Virginem Deiparam vocat S8. Fulgentius. tio ſeu De- ſerm. de Laud. B. V. Mariæ. Cur feneſtram appellat! Feneſtra ductio. mediatrix eſt, per quam lux domibus communicatur, illumi- natrix, per quam habitacula illuminantur, quò enim majores ſunt feneſtræ, eò clariora eſſe cubicula, quotidiana docet expe- rientia; lumine gratiæ Mariam irradiavit Sol juſtitiæ, Chriſtus Deus noſter. Gratia plena. Lucæ i. cap. Mariæ Virginis Fili- us erat lux vera, quæ illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum. Joan. I. cap. Hanc lucem de cœlo per Ma- riam tanquam per feneſtram, dedit nobis Deus, quà mediatri- ce omnes homines de nocte erroris & ignorantiæ ad viam vitæ & veritatis ducerentur, quàâ illuminatrice omnis pecca- tor ad converſionem ſerenaretur, & ad ſalutem. Verba ſancti notatu digna ſunt. Facta eſt Maria feneſtra cœ- li, quia per ipſam Deus verum fudit ſæculis lumen, Adjun- git S. Bernardus. Serm. 2. in Aſſumpt. B. V. Ipſa nemper Ale- diatrix noſtra, ipſa per quam & nos Dominum Ikſum, in domos noſtras excipimus. O zelo plusquàm Apoſtolico Illu- minatrix Maria, Regina Apoſtolorum! CON- B. Albertus Magnus. ——— . Deusp bis, per Aor ad nolten mrein uirhe 1.Cor, lec ce llael lie Vir lanub ſertumn Furgob Iveillx eronei tem, Teniat; fem, iade lempor ie Kg Pretetn t ilu erqua lten luliß⸗ be Mber Gn⸗ ho: B lumi —,— uunlin ⸗ enungt ettott ſu Vi A Mlveſtane nerice ent inuedl eruuslin imelett edinnregr, tormenen 1 Mz elat!la nicarort depinne necenn tiieC ir igunt Neſrenet Geon⸗ Ioinets Hantenlu nNeen ten. Itt 4ſenftlte rr/r⸗ nzel n dutoinl⸗ Maria IUlluminatriæ Regina est Apoſtolorum. 289 CONCEPTVS II. Per deſertum Arabiæ in terram promiſſionis duxit olim Deus populum ſuum electum Iſraẽl per diem in columnà nu- bis, per noctem in columnà ignis. Dominus autem pracedebat eos ad oſtendendam viam per diem in columna nubis e& per noctem in columnâ ignis, ut dux eſſet itineris in ut roque tem- pore i nunquam defuit columna nubis per diem, nec columna ignis per noctem coram populo. Nnne ut ait Apoſtolus Paulus I. Cor. I0. cap. Omnia in figura contingebant illis. Cujus ergo hæc columna erat figura? S. Bonaventura in Pſalm. Cap. 3. Iſraél populi Chriſtiani, columnam verò nubis & ignis Ma- riæ Virginis figuram eſſe interpretatur, nam ſicut columna illa nubis & ignis diu noctuque illuminavit Iſraélitas, ut per de- ſertum Arabiæ in terram promiſſionis ſecuri pervenirent, ſic Virgo benedicta omnem hominem ſibi devotum diu noctu- que illuminat, ut per deſertum hujus mundi tam immundi ac erronei, ad cœleſtem patriam, non tam lacte & melle fluen- tem, quàm gaudiis abundantem ſempiternis tutiſſimus per- veniat; quemadmodum columna illa nubis & ignis nec per diem, nec per noctem defuit populo electo, ſed continuò lu- xit indefeſla, ita neque ſuis clientibus dilectis ullo unquam tempore deeſt piiſſima miſericordiæ Mater, ſed in extincto gra- tiæ & gloriæ lumine Auxiliatrix ſereniſſima illuceſcit. Inter- pretem verè lacteum audiamus. Conſidera, quòd Mar'a eſt illuminatrix per beneficia lucidisſimæ miſericordiæ ſuæ, per quam multi in nocte hujus ſeculi ülluminat: ſunt ſpiritua- liter, ſicut quandoq filii Iſracl, per columnam ignis illumi- nati fnerunt corporaliter, juxta illud Pſalmi: Deduxit eos in nube CG‿. Maria eſt nobis columna nubis, quia tanquam nubes protegit ab æſtu divinæ indignationu, protegit etiam ab æſtu diabolicæ tentationis, ſicut iterum dicitur in Pſal- mo: Expandit nubem & c. Maria quoque columna ignis eſt, illuminans nos, imò illuminans mundum multis miſericordiæ Qqq qꝗꝗ llaua 290 — Diſcurſus XL. Iuæ beneficiis. Quid nos mileri, nos obtenebrati, quid in nocte buſus ſæculi faceremus, ſi tam lucidam lucernam ſi tam lumi- noſam columnam non haberemus. exclamat proinde S8. Andre- as Cretenſis. ſerm. 2. de Dormit. B. V. Ocolumna vivifica! non quæ extorrem earnalem Iſraéël illuminet, ſed quæ ſpiritalem illum ceu accenſo ex ſpecula igne, divinitus prælucens, ad ſci- entiæ veritatem deducat. Onubes tota lucida, & mens um. broſus, non quæ improbum. ingratumq Judaicum populum obumbres ſed quæ electo ill populo, genti illi ſanétæ maternis tuis prælatis facibus illuceas! O Hluminatrix Chriſtianorum! Regina Apoſtolorum! CONCEPTUS III. Pulchritudinem Mariæ mentes admirantur angelicæ, in- tra ſe invicem colloquentes: OQuaæ eſt iſta, quæ procedit quaſt aurora conſurgens, pulchra ut luna electa ut ol. Cant. 6ca p. nec non & Joannes deſcribens Virginem benediclam in ſu Apocalypſi cap. 12. air. Nignum magnum apparuit in cœlo, Mulier amicta ſole & Iuna ſub pedibus ejus & 'in. capite ejus corona ſtellarum duodecim. Quare An geli & cum eis ohannes angelicæ puritatis Virgo, luminaribus coli ami- ctam, ſtellis ſcintillantibus. ſive minoribus etiam cœli jumini- bus undique circumdatam deſcribunt? Dubium ſolvet liber creationis mundi: In principio creationis cœli & terræ. Zne- bræ erant ſuper faciem abyiſi. Gen. 1. cap. ad depellendas has tenebras, & ad terram illuminandam, Deo om nipotenti complacuit ponere in firmamento cœli duo luminaria, ſolem & lunam, & ſtellas, hoc tamen pulcherrimo ordine di- ſpoſuit, ut alternativè ſemper terram illuminarent, ira ut uno occidente, oriretur aliud, ſic ad occaſum ſolis , Iuna aſcendit? iſtà non lucente, ſcintillant ſtellæ, manè dilu. culò conſurgit aurora, decora luminum cœleſtium vice re- gina, quam denuèò ſol oriens ſplendore regio ſubſequitur, häcque continuâ alteratione univerſus terrarum orbis illu- ſtra⸗ ſtratv fanh, Sras. ſolear Maria ,Lau Kpol mund milerie Deo in Micla le, in 0 Nno Cerota tuin de ,J nliſeri nindp zde N Aſn Vi. Tinart Kcient inChr ilein Winab 6o, i tacn P. Vl, ur fde, Doner —,— nliginn nuune Dinged in = S= di lg 1 D Aunn i 9,n Gluſt lir le nunn Chriſkinnn Mnrangele: ehllelig⸗ AlC 4 Delichmni eAngella rbost incelli cn ett lKreh Cepelett Onnire minanle Vo Otr atelt, u CI , Imne et Atvnfire⸗ beninm zn obe 1 Maria Illuminatrix Regina eſt Apoſtolorum. 291 —— — ſtratur. Poſuit eas in firmamento cœli, ut lucerent ſuper ter- ram, & praecſſent diei & nocti, & dividerent lucem ac tene- bras. ibid. Sole & lunæ Reginam ſuam comparant Angeli. ſole amictam, lunam ſub pedibus, ſtellis coronatam deſeribit Mariam Virginem S.Joannes, quia juxca mentem Richardi à S. Laurent. in exordio citati, ſicut ſol, luna & ſtellæ creata ſunt, & poſita in firmamento cœli, ut totum univerſim illuminent mundum, ſic Virgo Maria, ad hoc in Matrem Dei elecla eſt, ut milſericordiam, veniam, gratiam, & gloriam quaſi lumen à Deo impetret toti mundo: omnibus cœli luminibus, ſive amicta, ſive circumdata eſt Virgo Maria, quia in omni tempo- re, in omni loco, in omni opportunitate, manè & veſpere, die ac nocte, mentes hominum cœleſtibus illuminare myſteriis, devotas inſpirare cogittaiones, pia æternorum tabernaculo- rum deſideria in cordibus marianis excitare non deſinit Quis eſt, ſuper quem ſol &-luna non luceat? Quis eſt, ſuper quem miſericordia WMariæ non reſponadeat? erumpit S. Bonaventu- ra in Spec. B. V. Lect. 10. & alentitur B. Albertus MagnusSerm. 3. de Nat. B. V. Gicut per ſtellam nox illuminatur, ita per bea- tam Virginem tota Eccleſia eſt illuſtrata. Maria igitur Illu- minatrix Eccleſiæ, Regina eſit Apoſtolorum. CONCEPIUS IV. Verba docent, exempla moveént, præ millibus in ſuf- ficientem Mariæ Illuminatricis probam, deſerviat pendens in Chriſti ſocietate latro Diſmas: quærite Diſmam, qualem ipſe in terris vitam duxerit? Reſpondebit vobis: impia, abo- minabilis Deo, ſcandaloſa hominibus, execrabilis mun- do, digniſſima inferno vita mea fuit: Sed quis hominem tam perverſum, latronem tam cruentum, adeoò illumina- vit, ut in cruce ſuſpenſus, jam quaſi mortem ſpirans, vivàâ fide, Dei Filium confiteri, Chriſtum, ſpem firmam in eo ponere, charitate in Deum incendi, peccata ſua humiliter Q i depre- Epilogus. Diſcurſus XL. deprecari, & Paradiſum ſupplex anhelare non dubitaverit, un- de & in ultimo felix à Salvatore inaudiit: Hodie mecum eris in Paradiſo. Quis, quæſo, ſceleſtum latronem hunc, tam ſubitò mutatum ab illo, ad tanta pietatis officia inſtruxit: Maria illu- ſtriſſima Diſinæ Illuminatrix fuit, ita concludit doctiſſimussal- meron lib. 10. Tract. 40. ex verbis 8. Joannis Evangeliſtæ 19. cap. rationem deſumens. Iabat autem juxta crucem 7Eſu Mater ejus. Maria doloroſiſſima Mater JEſu ſub cruce Filii ſtetit ex adverſo Diſmæ, in eum radios adeò perſpicaces Maria miſit Illuminatrix, ut in ultimâ jam mortis ſuæ horà, peccata ſua adhuc cordialiter deflendo, triplicem fidei, ſpei, & charita. tis virtutem piè exercendo, requiem æternam ſit adeptus, & lux æterna luceat ei, non alià, niſi Illuminatrice Maria Apoſto- lorum Regindà. Dignum itaque, & juſtum eſt, ut ſeraphico in Eſum & Mariam amore incenſi, hortantem ſæpè ſæpiùs recolamusS. Bonaventuram. in Spec. B. V. lect. 3 eidem que filiali devotio- ne obſequamur: Oremus chariſſimi, oremus devotiſſimè, ore- mus Mariam, & dicamus: Eja Wuminatrix Maria! di- gniisgſima Apoſtolorum Regina, adiuva nos, ut inglorid ater- naliter illuminemur. Amen. . Fert aurora lumen, ſitienti dat mare flumen. Sic fluit in animas, irgo ſalutis aquas. Surgens aurora eſt ſé colenti, mortis in hord, Grata labore quies, nodte ſerena dies. 5 )°( S 5 .- natha wenti Fiſliwn Verſae lariai Kpec le Cen tolitzin Utadin imnai Celrce Vig. . ieri⸗ in marty ttidi terius in or Ularia⸗ ſini 8 Pattes ufne, 2 6G8 293 n we SS. e 2, FrE Se e ,. e 06 DlSCURSUS XLI. e, a, olilnn AWaria AMater doloroſiſſima Regina éſt Martyrum. ungellen olen , D mentem S. Hierony mi ſerm. de Paſſ. Dom. Amor odium ulbean vinm habet ac virtutem, animam amantis in amatiani- S fienzl manm transmutandi, ſicde David & Jonatha, qui ſe ekonine mutuèò intimè diligebant, dicit Scriptura: Anima Jo- eiin nathaæ conglutinata eſt animæ David. I. Reg. I19. cap. vehe- Nlratn mentiſſimè Filium ſuum Eſum Maria Mater Dei dilexit, ſua- eMlerin viſſimo ergo amoris tenerrimi effectu & affectu in Eſum con- verſa eſt Maria; & quidquid ille exteriùs paſſus eſt in corpore, icoinſir Maria interiùs ſuſtinuit in mente, clavi illi acutiſſimi, qui manus iöstarimt & pedes transfixéêre Redemptoris, animam, quoque transfixé- efliales re Genitricis, ictus & verbera, quæ Chriſtus patientiſſimè per- levotiſ tulit, in Matris doloroſiſſimæ animam triſti echo reſonabant, ir Ma ut adimpleretur prophetia Simeonis Lucæ 2. cap. Tuam ipſius rngnin animam doloris gladius pertranſibit. Si nunc teſte S. Anſelmo deExcellent. Virg. cap. 5. & S. Laurent Juſtiniano lib. 3. de Laud. Virg. In mente, in corde, in animâ, in barte aliàs inſenſibili, interiùspati & ſentire, majus est martyrium, qudm exteri- nen. &s in corpore, vel naturaliter ſenſibilibus membris pati. Mariæ n martyrium, omnibus pœnis ac Martyrium tormentis majus ri erit, quæ totum, quod JEſus Rex Martyrum in corpore ſuo ex- . teris ſuſtinuit, omnique tormento Martyrum doloroſius eſt, 1, in corde ac animâ, parte alias inſenſibili, interius eſt, perpeſſa, Maria ergo doloroſiſſima, transfixa in animà doloris intenſiſ- ſimi gladio, Regina eſt Martyrum. Gravitatem dolorum 88. Patres perpendant. Aliiſancéti, etſi pasſi ſunt bro Chriſto in SS. Patres, carne, tamen im animd, quia immortalis eſt, pati non potue- runts beata verò Dei Genitrix, quia in eâ parte paſſa eſt, quæ Qqq q 3 im- 1 294 Diſcurſus XLI. impaſſibilis habetur; ideò, ut ita fatear, quia ſpiritualiter &- atrocius paſſa eſt gladio Paſſionis Chriſti, plusquam Martyr. fuit. ſcrihit S. Hier. Epiſt. 10. adaulam & Euſtoch. de Aſlumpr. Hierony- B. V. Oerè pertranſivit animam tuam gladias doloris, qui tibi amarior fuit omnibus doloribus; cujus vis Paſſionis corporeæ:; quidquid enim crudelitatis inflictum eſt corporibus Martyri, leve fuit, aut potius nibil comparatione tuæ paſſionis, quæ ni- mirum ſuâ immenſitate trangixit cuncta penetralia tua, tui, 8. Anſel- benigniſſimi cordis intima. diſcurrit S. Anſelmus de Excellent. . B. Virg c. 5. Beata'irgo clariſſima inter Virgines, candidior in- ter Martyres,: quia etſt illi Martyrio coronati, dealbarunt ſto- las ſuas in ſanguine agni, nihilominus hac beata & venerabi- lis Lirgo, candidior dignè prædicatur, eò quòd, etſi corpora Martyrumpro Domino ſupphlicia pertulerunt, nihilominus haæc aumirabilis Virgoin anim paſſa teſte Domino comproba- S§. ldephon tur, perorat S. Ildephonſ. ſerm. 2. de Aſſumpt. B. V. Laam 6 bea- ſu ta Mater! pertranfivit animam vis doloris, ut plus quàm Martytem non immeritèò prædicemus,in quâ nimirum corpo=- reæ ſenſum paſſionis, éxceſſerit compaſſionis affecétas. inquit S. s.: Bernatd. Bernard. ſerm. ſuperSign. Magn. Niendam itaq; duo eſſe genera martyrii, unum in manifeſto, aliud in occulto, unum patens, aliud latens unum in carne, aliud in ſpiritu ex bis mentis mar- yrium carnis tormenta excedit, hoc itaq; patiendi genere glo- rioſa triumphans, quantò cunctis vicinior, tantò cunctis glo- rioſtor, venerandæq; cruci dominicæ pasſionis inhaſit, hauſit calicem bibit ſanguinem, & torrente doloris potata, nulli un- quam ſimilem bpotuit perferre dolorem; currit poſt Eſum, non tantuùm in odore unguentorum, ſed in multitudine dolo- rum, non ſolum in gaudio conſolationum, verùm & in abun- S. Amadæ-Aantid paſſionum. ait S. Amadæus Homil. 5. de Laud. B. V. Ipſa 2 fuit Atartyr in animé, & gladius doloris, qui pentranſi- vit animam ejus in Unigeniti pasſione, pro amarisſimo ei martyrio combutatur, voluit ſiquidem Filius, ut omni dan- &torum ſpecioſitati participaret Mater ſua, imò cc an. ſutl Gine re gene num, Richi 1is0, Conc gvini Ndol f ma Color, ſivis ſram lrex. hael ant. jation nore umm Aldil, fluusP unf ne ned enim 1 . amori AAup him — Maria Mater doloroſisſima Regina AI Martyprum. 29 5S „— — — — 8= lualing ſantorum palchritudinem excederet, quia quidquid in Pir. irin gine operabatur, uovum erat, placuit Filio, ut glorioſior Mar- in inge tyr exiſteret, & mirabiliter appareret, ut novo . inaudito B nt ni genere martyrii decoraretur, & ſicut appellaturl irgo Lirgi- nmn Dnum, ita & Martyr Martyrum debet appellari. concludit auuhi Richardus à S. Laurentio lib. 3. de Laud. B. V. in vocatâ Spiri- hard ns lini un tus S. gratiâ Reginæ Martyrum pia contemplatio com Paſlivis rentico. ine Conceptibus devotè correſpondeat. Cealbinn Marty res faciunt dolores ſic Chriſtus eſt Rex Martyrum, Consrma- 4 ien quia in comparabiles paſſus eſt dolores. Ligete ſi eſt dolor, ſic. n ſen De⸗ Gſun ut dolor meus. Thren. I. c. Quò major eſt dolor, eò glorioſior t, iline fic martyr: quantus ergo Mariæ Virginis dolor fuit: Tantus Uumenht dolor, quantus amor erat, metire amorem Virginis in Filium, hnz⸗ ſi vis de paſſione & morteFilii, agnoſcere Matris dolorem. Men- NN ſuram capitS. Antoninus part. 4. tit. I 5. cap. 20. S. 14. Omnis do- inim lorex amore creetur; eſt autem triplex amor, ſcilicet natura- lktutn lis, acquiſitus, & gratuitus Naturalis fuit in ſummo, quia duſi quantò natura nobilior, tantò habet nobiliores altiones & ope- unin rationes, ipſa autem habuit naturam nobilisſimam, unde & a- Nineme morem naturalem ſumme: item amor acquiſitus fuit in eà in Dliſort 1. ummo, nam omnes cauſa accidentales, quæ inducunt matrem nicnci aa diligendum Kilium fuerunt in ea in Jummo, nunquam enim Gl e filius aliquis tantùm dilexit matrem, tantum honoravit tan- ttum pro cà ſuſtinuit, tantuùm ei dedit ſtcut Chriſtus pro Ma. N i tre, & ſic de aliis cauſis acciaentalibus amoru acquiſiti, ergo ntrt⸗ in eâ amor ſuit in ſummo: item amor gratuitus, nunquam dn enim aliquu habuit tantam charitatem ad filium, ſicut ipſa nidn ad JEſum, ergo & bhic in ſummo, ſi ergo hi tres habitus P amoris. ſcilicet naturalis, acquiſiti, & gratuit, eliciant unum abctum amoris, erit ille in ſummo, illa ergo erit dilectio inten- ntini Rſima, &- dolor ex amore hujusmodi erit intenſiſimus ſicut Ei enim ſumè diligit vitam in dilecto, ita & ſuméè dolet de morte 0l,/ dile — 29G Diſeurſus XII. dilecti ſummum ergo dolorem, habuit in paſſione Chriſti. Con- format S. Bernardinus Senenſis ſerm. de nom. Mariæ 2. art. 1. cap. 3. Secundum intentionem amoris, intentio eſt doloris, proinde Joan. 11. cap. Judæi comprehenderunt erga Laza- rum amorem Chriſti ex dolore & fietu, unde & dixerunt de illo: Ecce quomodo amabat eum: ſed Cbriſtus à Matre ſus ſummè fuit dilectus, igitur ſubtractio ſua, ſumma fuit ei amaritudo. Accedit authoritas S Hieronymi Epiſt. 10. adpau- lam & Euſtoch. de Aſſumpt. B. V. Plus omnibus dilexit, propter- ea & plus doluit, in tantum, ut animam ejus totam pertranſi- ret, & poſſideret vis doloris, ad teſtimonium eximiæ dilectio- nu, nimirum & ejus dilectio, amplius fortü quàm mors fuit, quia mortem Chriſti ſuam fecit, quæ quia mente paſſa eſt, plus quàm Martyr fuit. Amoroſiſſima & doloroſiſſima Vir⸗ go, Regina Martyrum. CONCEPTUS II. Quæcunque perſonãa pretioſiſſimam martyrii aureolam adepta eſt, jure meritiſſimo Regina Martyrum dici debet, bea- tam Virginem in perſecutione Filii patientis, & in cruce mori- entis, pretioſiſſimam martyrii aureolam, conſecutam fuiſſe di- cunt Doctores, Maria ergo jure meritiſſimo Regina Martyrum dici debet; quà ratione, vel quonam merito, pretioſiorem aliis Martyribus ſanctis aureolam ſortita eſt Maria? Condignitatem perpendit, & ponderat S. Antoninus part. 4. tit. 1 5. Cap. 24.5. 1. Dationi animæ debetur aureola martyrii, ergo dationi pre- tioſiſſimæ animæ & dilectiſſimæ, debetur pretioſiſima aure- ola martyrii, ſed pretioſiſſima Virgo Maria deait pretioſiſ- ſimam, & dilectiſſimam animam, ergo habebit pretioſiſſi- mam aureolam; medium probatur, dedit enim alle- tiſimam animam, id eſt, vitam Filii, ipſa enim in in- finitum plus dilexit animam, id eſt, vitam Filii, quam beatus Petrus animam, id eſt, vitam ſui ipſius? quòd deait pretio- Tidos la to Mur mmult cn, inm uo Sug/, go ius lir re attenn ſkum Ni/ ſi l nim n lo tur e Veren an ſret tern res ler ( das — hiſr Mlirien, toe ade egelu GCiutue GiMmn nntſei Plt o eritiff⸗ tumnſen tiniettn ltnent ſneſte ſhi Corollint . hunftiemt ncicie: GKincnuen leewenmine eginlen geiginn Codgin l,h hnun Petiſdine 1lt et Gtkinini, t liguntn dun, 7 Maria Mater doloroſisſima Regina est Martyrum. 29 iſſimam, patet, quia datio hujus animæ, id eſt, vitæ Filii fuit Pretium totius mundi, & redimibilis creaturæ, & ſic dedit animam in infinitum plas dilectam, ergo & habet pretio- Eſſimam aureolam martyrii. adeoque Imperatrix, & Regina Martyrum. CONCOEPTUS III. Reginam Martyrum dicimus, quæ plus reliquis Marty- ribus ſuſtinuit, diutiùs illis eſt paſla; quis tantos dolores, tan- ta tormenta ſuſtinuit, quàm doloroſiſſima Mater? Quis Martyrum tanto paſſus eſt tempore, quàm paſſa eſt Maria? multitudinem paſſionis ejus enarrat Richardus à S. Victore cap. 26. in Cantica. Martyrio decorata fuit, ipſius enim animam pertranſivit gladius, non materialis, ſed doloris, quo martyrio gravius paſſa fuit, quàm ferro: in Martyri- bus magnitudo amoris aolorem lenivit paſſionis, ſed beata Virgo, quantò plus amavit, tantò plus doluit, tantöque ipſius martyriumgravius fuit. Durationem paſſionis Ma- riæ repræſentat Rupertus Abbas lib. 1, Cant. Wolite ſolam attendere horam, vel diem illam, in qua vidit talem dile- Ctum, ab impiis comprehenſum, malè traétari, ſcilicet illu- di, ſpinis coronari, flagellari, cruciſigi, felle & aceto pota- ri, lanceari, mori, & ſepeliris nam tunc quidem gladius animam ejus pertranſiret, ſed antequdm pertranſiret, lon- gum per eam tranſitum fecit, Prophetiſſa namq; erat, & ex quo mater ejus facta eèt, ſcivit, eum iſta paſſurum, cum igi- tur carne ſua taliter progenitum, talem Filium ſinu ſuo fo- veret, ulnis geſtaret, uberibus lactaret, & talem ejus futu- ram mortem, ſemper præ oculis haberet, prophetici mente prævideret, qualem, quantam, quàm prolixam putatis ma- terni doloris pertuliſſe bpaſſionem? Integerrimos triginta tres ætatis Filii ſui annos, in paſtione continuâ, transegit Ma- ter doloroſiſſima, Regina Martyrum, plus reliquis Martyri- bus paſſa diutiùs cæteris in paſſione perſiſtens. Rrr rrr CON- Epilogus. 298G Diſcurſus XLI. CONCEPTUS IV. Amari nomen Mariæ deérivat S. Bernardinus Senen- ſis ſerm. 3. de aſſumt. B. V. uct idem ſonet Maria, quàm ma- re amarum; cur hoc? quia ſicut in mari nec unica eſt gutta, quæ non ſit amara, ſic in Maria nihil erat, quod de paſlione & doloribus Filii non eſſet amarum, cujus amaritudinem ſu- pra omnia Martyrum tormenta humanus explicare non ſuffi- cit intellectus. Interbretatur amarum mare Maria, in quo tot fluétus & flumina amariſſima intraverunt, propterea ad eam meritò dici poteſt illud Ibren cap. z. Magna eſt ve- ut mare contritio tua. Addit B. Albertus Magnus ſerm. 3. de Aſſlumpt. B. V. Omnem enim myrrham, id eſt, omnes ama- ritudines pasſionis, quas Filius Dei bibit, bibit & ipſa, & quodammodò plus ipſa: lancea quipphe, quæ perforavit latus Jalvatoris, dolorem non dedit Eilio, ſed Matrii quòa etiam poſt mortem ſeduétor appellatus, dolorem Filii non aggra- vavit, ſed Genitricis ipſiua. Unde S. Bernardus de Lamen- tat. B. V. Nunc ſolvis Virgo cum uſura, quod in partu non habuiſti à naturdà s dolorem, pariendo filium, non ſenſiſti, quem millies replicatum Filio moriente paſſa fuiſtiz juxta crucem ſtabat emortua Mater, quæ ipſum e iritu ſancto concepits vox illi non erat, quia dolore attrita jacens palle- hat s quaſi mortua vivens, vivebat moriens, moriebatur vivens, nec mori poterat, quæ vivens mortuæ erat, in illius anima dolor ſævè ſæviebat non credo, plenè enarrari, vel meditari poſſe dolorem Virgini, niſi tantum fuiſſe creaa- mus, quantum dolere potuit ae tali Filio talis Mater. Mar- tyrum Regina. O ſi verus in nobis )ESU & Mariæ amor eſſet, certè illis ſæpins compati ſtuderemus, paterno igitur conſilio 8. Petri Damiani ſerm. 2. de Nar. B. V. humiliter acquiefa- mus. stuadzamus & nos, dilectiſſimi, ſæculi hujus blandimen- ta deſpicere, crucem Cbriſti aſſiduè in mente portare, quate- as lons gan in liadi cendien ftodnnt Nelifk Mmiun , Piunn Mugr Pbutre Poptu fſnnate , glin finnt telu Mifni M P ee ,i Crti ℳ ſeon icn u len Cn ahliſt Mnlne ℳ Maria Mater doloroſisſima Regina eſt Martyrum. 299 — — Specaculo triſti ſtat Virgo ſub cruce Chriſti, Inde maternus amor, cor ferit, atque dolor Reſpice ſæpè crucem, Hum tibi ſumito ducem Sic Matris & nati, diſces amore pati. Rrr rrr 2 DIS. 300 — 38) 1(88 Ss SesSeeeee eeee tSe dd⸗ DISCIIRSUS XLII. Alaria in confeſſione fidei conſtantiſſima Regina Conſeſſorum. Xxordium. Æ Retenſes vituperat S. Paulus Apoſtolos ad Titum I. cap. eô quôd malè agentes, ſolis fidem ſermonibus ſint confeſſi. Cretenſes ſemper mendaces, malæ bhe- *Riaæ, ventris pigri, confitentur ſe noſſe Deum, fablis autem negant, abominati, & incredibiles, & ad omne opus bonum rebrobi. Vera etenim fides, non ſermonibus promen- da, ſed operibus comprobanda eſt; tunc enim veraciter ſide- les ſumus, ſi quod verbis promittimus, operibus complemus. inquit S. Hieronymus Epiſt. 2 nomen ergo Confeſloris me- retur, qui vità exemplari, & operibus virtutum, in confeſſio- ne fidei conſtans perſeverat, Maria Virgo primam ſuæ vitæ in- nocentiam, mores ſer vavit incorruptos, fidem perfectam ſu- Ppra omnes homines, verbo firmavit & exemplo, in pietate perſeverans usque in finem, ipſa igitur Regina eſt Conteſſo- 8S. Patres, um. 88, Patres teſtes in voco. it vobis tanquam in ima- 88. Patres, . . „ 4 M gine deſcripta / irginitas, vitaèé, beatæ Mariæ, de gud velut in ſpeculo refulget ſpecies caſtitatis, & forma virtutis, hinc ſumatis lieet exempla vivendiz ubi tanquam in eemplari ma- giſteria expreſſa probitatis, quid corrigere, quia effugere, quid tenere debeatis, oſtendunt: Talis enim fuit MWaria, ut ejus vita omnium ſit aiſciplina. commendat vitam B. M. V. S. S. Ambrof. Ambroſius lib. 2. de Virginibus. Speculo purior fuit vita mea, & quemadmodum in ſpeculo tres perſonæ dq'ſtinczè videri Poſſunt, ſic in vitâ meé viſa eſt clarò tota & Trinita. revelat 5½ Brigitta. de propriâ vitâ Virgo Deipara 8. Brigittæ. Niſi aliter Paulus me doceret, Mariam verum Deum eſſe credidiſſem. ait Diony- Nieni ſius Areopagita in Epiſt. ad S. Paulum, qui propriis oculis Ma- riam rüm ſmnu Fent r. lie V. hi Auge 059 ſenv⸗ GdeNa Gofid Mor 8, An in vnj Pellat. iip Crur⸗ leulox Peron Ceblor onli Oebla Hvide⸗ kyisſd Milita ctegen gbi de mun kisine larrel 6 cep ie eunfi Aloe hibuenore Uertolti; , eontte inc lnſri lpette plo, n elC aniß Aeus Ateeh/t Tenpne ſine⸗ Mio MI. jtiene ſkven ititerl erl o Goolle in 4 3 3 Maria in confeſſione fidei &. 301 riam vidit in terris. Quaâbomo, & extra Deum, Mariâ nihil ſanctius eſſe potuit, devotius nihil. Seraphicè ſeribit S. Bona-. Bonaven- ventura in ſpeculo. Jam exemplaris, pia, ac devota Maria Vir- ura. gοcrat, ut as cam condignè deprædicandam, etiamlinguæ an- gelicæ non ſußciant. perorat S8. Bernardus ſerm. de Aflumpt. 5. Bernar- V. hinc ejus vitam piam, Deo placentem & exemplarem S8. dus. Auguſtinus ſerm. 3 5. de Aſlumpt. Liam copiam & imaginem S. Auguſti- DEI. 8. Epiphanius Orat. de Laud. Virg. S. oannes Dama. nus, ſcenus Orat. 2. de Dormit. Virg. & S. Petrus Damianus ſerm, de Nat. V. Inmenſum mare ſanbtitatis intitulant: pari mo- do fidem inconcuſſam Virginis, antiquiſſimus Eccleſiæ Scri- ptor Origenes in Lucam. Electam Wiritüs ſancti ſponſam. 8. Anſelmus ſuper cap. 10. Portam, per quam JENSS. Anſel- in virginalem uterum, & exinde intravit in mundum, ap- mus. pellat. Conſtantiâ hujus fidei, Reginam Confeſtorum, gra- tià Spiritus ſancti nobis aſtante Mariam meditemur. CONCEPTUS I. De Virgine Marià fatetur Spiritus S. in Canticis Canti. Confirma corum 4. cap. Vulneraſti cor meum ſoror mea ſponſa, in uno on De- oculorum tuorum &in uno erine colli tui. Nénne undique ſu- ductio, per omnes ſpecioſa eſt Virgo Maria? Cur ergo rectè in uno oculorum ſuorum, cur in uno crine colli ſui, cor vulneravit ſponſi? Quid ſub hoc oculo? Quid ſub crine latet myſterii? Oculus mentis eſt fides, ſicut enim oculo corporis, lumen coœ- li videmus, ſic per fidem cœleſtia intuemur my ſteria; crines levis ſunt æſtimationis, per oculum fides, per crinem Mariæ hu- militas ſignificatur, fide & humilitate DEO placuit, etenim credendo verbis Archangeli, Filium Dei ſibi incorporavit, qui de carne & ſanguine Virginis allumptâ humanitate pri. mum vulnus amoris in corde, dein etiam vulnera corpo- ris in cruce patienter fuſtinuit; Humilititatem quoq; ancillæ ſuæ reſpexit Dominus, quem virgo humillima de coelo in ter- Rrrrrr3 ra 302 Diſcurſus XLII. ram, in uno crine colli ſui attraxit. Conceptus eſt S. Thomæ de Villà Novàâ Conc. 4. in Nac. Dom. Oculus fidem, capillus hu- militatem deſignat, quibus potentis Dei Filio Virgo maximè complacuit, illumq; uno capillo colli ſui licèt fortiſſimum &- potentiſſimum, fortiter alligavit: Licet enim omnis buſus buellæ venuſtas, ei grata fuerit, oculi tamen & crinis maxi. mè ſe pulchritudine teneri, vulnerariè, fatetur, quia fides & humilitas incarnationis opus, in e pracipuè terſecerunt, unde 2 beataâ Eliſabethprotinus de ſide laudata est Lucæ 1. cap. Be- ata, quæ credidiſti, perficientur in te, quæ dicta ſunt tibi à Domino. In confirmationem loquitur S. Auguſtinus Tom. Io. ſerm. 2. de Annunt. Dum ſidem humiliter dedit, cœli in in ſe opificem incorporavit. Opræclara ſanétiſſimæ Malie- ris hujus conſtantia! (exclamat S8. Laurentius Juſtinianus ſerm. de Annunt. B. V.) Ofides inconcuſſa ſupra humilitatis petram fundata! plenam oraculo angelico Maria præbuit fidem. Regina Confeſſorum. CONCEPTIS II. Voluntatem Domini de incarnando utero Virginis Unigenito Filio Dei, ab Angelo intelligens Maria, totam ſe Domino reſignavit, & ſine dilatione, Nuntio cœleſti deſide- ratum præbuit aſlenſum, dicens: Ecce ancilla Domini ſiat mi- hi ſecundum verbum tuum. Lucæ I. cap. Chriſti fideles, ſan- ctique Confeſſores, plerumque jam informati, credidêre my- ſteria fidei, quis ergo Virginem humillimam in difficillimis ad præbendum aſſenſum myſteriis Trinitatis & incarnationis inſtruxit? Magnus aſcecta P. Drexelius ſerm. 2. de Annunt. Opuſc. 3. Cap. 4. S. I. obſervat, in veteri Teſtamento myſteri- um 88. Trinitatis, ſub obſcuriſſi mis figuris lacuiſſe, neque ali- quid de eo tradidiſſe claris terminis Legem Moyſis; novum etiam Teſtamentum, ſeu Evangelium Chriſti ante incarna- tionem, tempore annuntiationis adhuc eſſe non potuit, ali- quid ſolummodò Prophetiæ, aliquid in ſuâ legatone Archan- . 3Sus liucu inſtrn gve. ſtructe gn a. Conſta creſcit lempe 30 Ca UMlariat Cvigin lidas tienar Chriſt lbus, lias g 20, C Ttetur Roren — etilh hynei niſinng onns Ckim glutfte⸗ Dl lel uſure dlſcimul Cedt d inee Günucne ltuieer Nelutie teto nuton elic Miifut iſiktsl⸗ lelſcar⸗ n Cfcl inenonon Ge ,M. ro ne⸗ 6 Hegle 4 liztonn Nteinan oubt Nrinr Maria in confeſione fidei &lt. 303 gelus de 88. Trinitate inſinuavit: Flius Altiſſimi vocabitur & iterum: piritus . ſuperveniet inte & virtus Altiſime obumbrabit tibi. Ibid. Modum incarnationis verbi capere Virgo benedicta non potuis, quomodo nimirum ſalvàâ Vir- ginitate, quam ſemel pro ſemper Deo voverat, Genitrix fieri valeat, & tamen utrique myſterio Trinitatis & incarnatio- nis aſſentiens, humiliter conſenſit. Ecce ancilla &c. Do- ctiſſimè Salmeron Tom. 3. Tract. 9. Incredibilia myſteria ab Angelo nunciata firmã ſide apprehendit, nimirum Deum fo- re hominem, mortalem Deum de ſœmina naſciturum. protun- dius S. R. E. Cardinalis Hugo aperuit beata Virgo cor fidei, la- bia confeſſioni, viſcera Creatori. Laudabilis Confeſior, quia inſtructus credidit, ſummo honore digniſſima Virgo Maria, quæ difficillima myſteria fidei credit Angelo, etiam non in- ſtructa, Regina Confeſſorum. CONCEPTVS III. In figuràâ vidit Maria Virginem 8. Joannes. gnum magnum apparuit in cœlo, Mulier amiécta dole. Apocal. 12. cap. Quid Mariæ cum ſole? Cur non lunâ circumcingitur? In- conſtantiæ typus luna eſt, fingulis enim menſibus anni de- creſcit, & perdit lumen ſuum, conſtantiam ſol ſignat, qui ſemper illuſtris eſt, per lumen ſolis, lumen fidei intelligit Hu- 0 Cardinalis in Pſal. 18. non lunaâ, ſed ſole amictam vidit Mariam S8. Joannes, & quidem penes ſe ſtantem ſub cruce, quia in lumine fidei ipſa eſt conſtantiſſima, cæteris deficien- tibus ipfa non defecit. Exemplum hujus invictæ conſtan- tiæ narrat S. Matthæus Evangeliſta cap. 26. in perſecutione Chriſti, tempore malo, tempore Paſſionis, deficientibus fide- libus, Diſcipuli omnes relicto eo ſugerunt. Quid tunc Ma- ria? Stabat autem juxta crucem JERI Mater eing. Joan. 20. cap. ipfa juxta crucem lachrym ofa perſeveratin fide con- fitetur publicè DEi Filium, mundi Galvatorem ac Redem- ptorem, JESUM fuum tam crudeliter dilaniatum, non fugit cæte- 304 Diſeukſus XLII. coœteris fugientibus, reliquis deficientibus defecit. Ncut lumen ſolis nunquam deſicit, ſic ſola Virgo ſola ſtetit in ſide, in pasſione. Sola Regina Confeſſorum, CONCEPTUS IV. Staturam Virginis palmæ com parat Spiritus 8. Cant. 7. cap. Iatura tua asſimilata eſt palmæ. Quare non cedro, quæ altiſſima arborum, ſtaturæ non cenſetur inconveniens? cur palmæ? Semper rectiſſima eſt palma, nec ad dexteram decli- nat, nec ad ſiniſtram, nullatenus flecti ſe ſinit, palma viro- rem etiam in aſperrimâ hyeme non delſerit, vivum conſtan- tiæ ſymbolum, cui ſubſcribit Academicus ſuum lemma: Nem- per eadem. Statura Virginis Deiparæ aſſimulata eſt palmæ, quia in confeſſione fidei ſemper recta, Netit usque in finem, & ubi diſcipuli ex metu Jjudæorum, ad dexteram declinarunt, & ad ſiniſtram, relicto Domino fugerunt ſeſe abſcondentes, utut potuerunt, doloroſiſſima Mater recta ſtetit juxta crucem, & immota, digna, quam paulò antè citatus P. Drexelius Ma. giſtram fidei appellaret: Duriſſima hyems, perſecutionum ventis alperrima, fuit mors & paſſio Chriſti, in quà flos campi, & lilium convallium, dulciſſimus JEſus, ſpecioſus præ Filiis hominum, in cruce emarcuit, Maria tamen velut palma, fidei virorum non dereliquit, Chriſtum conteſſa, viridis us- que in finem. Favet huic Conceptui præfatus Cardinalis Hugo in Pſal. 18. Oatura tua, qud ſcilicet in fiaeſtetiſti, aſ- ſimilata eſt palmæ, quæ virorem foliorum numquam amittit, ſic nec tu fidei virtutem. Regina fidelium, Regina Conteſſo- rum CONCEPTUS V. Vitem veram, dicit ſeipſum Chriſtus Dominus, fide- les verò ſuos, paltnites vocat, Joan. 15. cap. Ego ſum vitis, vos palmites. Palmes de ſeipſo non fert frudum, ſed monere debet à fide, Maria non ebe um 1eN 60 nott tjur Ull ſui 8 (t, t, eſur Me iid herme ell 1ld,Ve Pann Moph Dom icire conle Ca. Cicare magr 1ru horte Otin —. ſleſi lun 4 fisd,C bonegln Uenieme Cenerurtck ſt,plmt Vivuarcene lulenna hlntkge gertſe Aunecdkn ablon tioktaen Drentin Uetlan guitar tiolee en eln⸗⸗ anC ,k 1 nih , n S= ce Mhin U * MlIaria in confeſſtone & c. 305 debet in vite, non admittens, ut abſeindatur; vitis vera Chri- ſtus in cruce moriens fuit, de cujus ſacratiſſimis vulneribus, vi- num ſalutis expreſſum eſt, benedictus palmes hujus vitis nén- ne Maria fuit? quæ abſciſſis Apoſtolis, & reliquis illius tempo- ris Chriſti fidelibus, nec tribulatione aut adverſitate, nec diræ mortis timore, paſſa eſt ſe abſcindi, ſed corde transfixa, & men- te juxta crucem ſtetit affixa. Obſervatio eſt 8. Bernardi lib. de Paſſ. Dom. cap. 2. Zerè & ſingulariter benedictus Palmes, qui à ſuä Vité, nullo potuit timore bræſcindi, abſciſſi ſunt viri, qui dicunt: Nos autem ſperabamus, quod ipſe redembturus eſſet Iſraël; abſciſſe ſunt mulieres, quæ guamvis piè præaveni- unt, mortuo humanitatis ſervitium exhibere, tamen illam reſurrecturum nequaguam credebant; ſola beneaiéta in mu- lieribus, ſtetit in ſide, propter quod abtißſime tota Eccleſia, in laudem & gloriam ejusdem Eirginis, diem Jabbathi per to- tius anni circulum celebrare corſuevit. Sola Maria in vite permanſit, & in fide, conſtanter confeſlaà, quôd Filius ejus IE- fus Chriſtus redemturus Iſraél, & a morte tertiàâ die reſurrectu- rus eſlet, Regina Contfeſiorum. CONCEPIUS VI. Rarus erat ante paſſionem Chriſti Confeſſorum nume- rus, variè etenim & erroneè de eo opinabantur homines, alii Joannem Baptiſtam, alii Eliam, alii jeremiam, alii alium ex Prophetis Chriſtum credebant, ſolus interrogaute diſcipulos Domino ad partes Cæſareæ Philippi, Los autem quem me eſſe dicitis? Petrus Chriſtam DEUM & hominem apertâ voce conſeſſus eſt. TIu es Chbriſtas Filius Dei vivi. Matth. 16. cap. Præclara confeſſio! quam proinde remunerari, ac depræ- dicare volens Dominus honorificum Petræ Eccleſiæ titulum, magno ſuo Confeſſori Petro conferre dignatus eſt: Zu es Pe- trus, & ſubper hanc petram z dificabo Eccleſtam meam, &- portæ inferi non prævalebunt adverſus eam. An non rari- or, in paſlione & morte Chriſti, Conteſlor fuit, in quâ vento . 888 885 Per- Epilogus. =S 396 Diſcurſus XLII. perſecutionis Judaicæ, fideles primiti væ Eccleſiæ commoti ſunt, ſolà Virgine Dei Matre in fide immotà & inconcuſsa- Quibus ergo encomiis ejus in fide con ſtantiam deprædicabi mus! Primitivæ Eccleſiæ petram ſeraphicè eam nominat S. Bonaventura Serm. I. de B. V. pſa eſt illapetra, ſuper quam domus fundata & firmata, quam etſi flumina ventigq; percu- tiant, tamen immobilis perſeverat, unde potuit ei dicere Chriſtus illuu Matthæi: Nuper hanc petram ædificabo Eccl-: lLiam meam, quia in paſſione Dominica totaà deficiente Eccleſis brimitivorum in fide, ſola Domina noſtra, firma permanſit in lide, ut petra. Regina Confeſlorum. Vita ergo immaculata & innocens Mariæ ſemper Virgi⸗ nis ſpeculum noſtrum ſfit, in quo quotidie cautè inſpiciamus, & pro imitandà ejus fidei conſtantià invocemus illam cum 8. Anſelmo Orat. ad B. V. Tèigitur Mater illuminationis cordis noſtri, te nutrix ſalutis, mentis noſtræ, te obſecrant, quantùm poſſunt, cuncta præcordia noſtra, eaudi Domina, adeſtopro- pitia, adjuva potentisſimaut mundentur ſordes mentium no- ſtrarum, & illuminentur tenebræ noſtræ, ut accendatur tepor noſter, at expergiſcatur torpor noſter. men. In fide conſtantem, quærit ſibi Cbriſtum amantem, Aſt erucis horror adeſt, omnis amicus abeſt. Alater juxta crucem, ſtat ſola fidiſſima, lucem Dans ſidei, ſpei, cum charitate Dei. — A. Uiren fio, hoſto chard Vryei, i n.. Uyce⸗ peme nbs Lecle mare lege enſe Deur Virg mop Dn KRe⸗ ſila⸗ Uital Lil⸗ fie⸗ — t SE MB! negeck. ——–— S PlISCIRSS XIII. aſhr unin. Aaria Virginitatem vovens, Fundatrixæ & Re- iaud gina Virginum. ftennu Irginitatern Mariæ Virginis, innumeris encomiis de- Exordium, feynen 4 prædicant 88. Patres; ſic nominat eam 8, Thomas de Villa Novâ Conc. 2. de Annunt. B. V. Virginem in Eema, . Wiritu: Virginem in carne, Lirginem in aſpebtu, Lir- einſßtir ginem in ſenſu, Lirgimem in cogitatione, Lirginem in deſiae- Wilanat rio, Virginem in ſermone, Lirginem in moribus. S. Jacobus A- nktinec poſtolus in Lyturgiâ Orat. de Deiparà Cloriam! irginum. Ri- fen ut chardusà S. Laurentio lib. 2. de Initit. Virg. cap. 6. Magiſtram ithaiß⸗ Virginitatis. S. Ildephonſus Orat. i, de Nat. Zheſaurum lenente Virginitatis. S. Joannes Damaſcenus de Contemplat. V. Ctentore cap. 6. Exemplar perfectæ Virginitatis. Doctiſſimus Idiota. 1. Buucem Virginitatis. S. Bernardus ſerm. ſuper ſign. Magn. u⸗ premam Virginitatis Cancellariam. S. Joannes Chryſoſto- Anle mus ſerm. 143. Hæreſ. 78. Keginam buritatis. Univerſa 1 Eccleſia Regina Virginem veneratur. Regiæ perſonæz pri- V matum tenent, virginitas neque in antiqua, neque in novâ ulien lege præcepta erat, quin imèô ſterilitas olim pro maledicto cenſcbatur, Virgo igitur Maria, quia ex meo charitatis in Deum incendio, ſine præcepto, ſine conſilio, ſine exemplo, Virginitatem prima Deo vovit, Virginitate etiam Deo ſum- mopere placuit, ut angelico dignata Nuntio in Matrem Dei inter omnes mulieres benedicta eligeretur, Fundatrix & Regina eſt Virginum. Authoritati 88. Patrum firmiter in- S5. Patres. ſiſtamus. Egregia igitur Maria, quæ ſignum ſacræ Virgi- nitatis extulit, & intemeratæ Lirginitatis, pium Chriſto ve- xillum levavit, & omnes ad cultum virginitatis ſanctæ Wa- 3 riæ advocantur exemplo. ſcribit 8. Ambroſius de inſtitut. Virg. S. Ambroſ 855 S85 2 Cap. 308 arss ill. cap. 5. Virgoprudens! Ol3irgo devota! quis te docuit Deo placere virginitatem? quæ lex, quæ juſtitia, quæ pagina ve- teris Veſtamenti, vel præcipit, vel conſulit, vel hortatur, in carne non carnaliter vivere, & in terri angelicam ducere 8. Berna: d. Vitam ? Quærit Virginem S. Bernardus Hom. 3. ſuper milſſus eſt. Ongοτoο o ie tenera & delicata, regaliſtirpe progen’ta, & ecioſiſſima, totam intentionem ſuam, totum amorem ſu- um, totum ſtudium ſuum, ad hoc intendit, ut corpus & ani- §. Anlel. mam ſuam del, irginitateberpetua conſecraret. peroratS. An- A. fſelmus de Excellent. B. V. cap. 4, Peata Maria eſt Mater omni- um in virginitate quia prima ine præcepto, conſilio, velexem- S. Antoni plo, glorioſam virginitatis munus Deo obtulit. ait 8. Antoni- n. nS 4. Part. tit. I 5. cap. 20. S§. 10. Per votum virginitatis ab es emiſſum otprobrium virginitatis abſtulit, quia maledictio in lege dicebatur ſierilis, e& eam in ſe conſecravit, & ſic omnes Virgines, peér imitatsonem ſui genuit. definit S. Auguſtinus ſerm. de incarnatione. Olirgo prudens, Zirgo pudicißima, Virgo pulcherrima & ſœcunda, corpore decora atque inte- gra, animo fulgida, fide perſpicuz, vitaä praclara, amore vir- ginitatis devota, in obedientia virtutum parata! exclamat S. dephon præ admiratione S. Ildephonfſus Serm. I. de Aflumpt. B. V. S§. Auguſt ſus. irpetra nobis gratiam Spiritus S.; ut dignis Conceptibus tuam laudabilem Virginitatem deprædicemus. CONCEPTUS I. Confima: Ex daplici capite honorandum nobis dilectum Chriſti e Ka De. diſcipalum, Joannem, Eccleſia proponit, primo, quòd in c.- nluper pectus Domini recumbere permiflus, ſecundèô, quôd paulò ante mortem, à Chriſto in cruce quaſi per teſtamen- tum, Virgini Matri in fiium ſic commendatus; Mulier ecc?filius tuuft. Joan. 19: cap. Felix revera Joannes, qui pri- vilegio amoris præcipui costerisalktius à Domino meruit ho- norari y quæ rit ſùper hac forte Joannis, doctiſſimus Salmeron Hærel. 6. quare non alium diſcipalorum ſuorum Virni — Mn ſct non lanc in/0 tel ens Afet Mat lette Ujt. Gilec⸗ Vetru Virgi Mten Capor lari⸗ In infli giua Kpe Denm Pheri lber⸗ roin nun —— telii e aliun, Ahntn, Alcunre e3 Gpeonge heſfen antſent 4 Coldl k 1 Perorildit GMimmn. otovtere P,alt Sann ſfintend, iundelin it,in S e A C fattl ai Aumd cepttaa lechercht d eten ſrnlhe het elnnr. . A ne uſt o enn S ett run et 1 Jtaria virginitatem vovens, & . 309 Matri in filium Chriſtus crucifixus commendaverit? Nénne ſincerâ ſuàâ confeſſione meruiſiet gratiam & Petrus? Cur ergo non illum, ſed recte ĩoannem; Reſpondet ad quæſtionem hanc S. Hieronymus in Prolog. Evang. Joan. Cui virginitatis in hoc duplex teſtimonium in Evangelio datur, qui & præ cœteris à Deo dilebtus dicitur, & hbuic Matrem ſuam pen- dens in cruce commendavit Dominus, ut irginem VBirgo ſer- varet: addit S. Petrus Damianus ſerm. 2. de Joan. Ex ut rius , Matris videlicet, ſiliig conſortio, Joannis virginitas excel- lenter enituit; & qubusꝭ; humana poſſunt merita provehi, quaſi meta virtutum factas, indeſ:nenter excrevit, proglori- oſo Virginis contubernio, cæteras à mundi primoraiol irgines antecellit. hinc etiam Eccleſia in ejus Feſto. V aldè honorandus eſt beatus Joannes, qui ſupra pebtus Domini in cœnà recubuit, cui Chriſtus in cruce Matrem irginem virgini commenda- it. Et iterum: Specialis prarogativa caſtitatis, ampliori dilectione fecerat dignum. Ecce tibi utriusque differentiam, Petrus uxoratus, oannes virgo erat, virginem ergo joannem Virgini Matri in filium commendare Chriſtus voluit; quia Mater venerandum caput eſt filii, ſicut ergo Petrus factus eſt caput Ecclefiæ, cui Deus oves ſen animas com mendavit, ſic Maria facta eſt caput Virginum, cui Filius in cruce ultimam ſu- am voluntatem relinquens, Joannem virginem Virgini Matri in filium commendavit, ſolicita igitur Mater, Caput, & Re- gina eſt Virginum. CoONCEPTUS I. Poſtquam Dominus filios Iſraeél eduxiſſet de .gypto, & per mare rubrum ſicco veſtigio tranſire feciſlet, Pharao- nem verò cum curribus & equitibus ſubmerfiſfet, Maria pro- phetiſia ſoror Aaron, dignum duxit, pro tantâ victorià, & kberatione totius populi de captivitate, publicas in gratia- rum actonem Domino decantare laudes; Jumpſit ergo Ma- ria prophetia ſoror Aaron, ympanum in manu ſua, egreſſag, 3888 885 3 ſunt 310 Diſcurſus XLIII. ſunt omnes mulieres poſt eam cum tympanis & choru, quibus præcinebat, aicens: Cantemus Domino, gloriosè enim magni- ficatus eſt equum & aſcenſorem ejus, dejecit in mare. Exodi. I5.⸗Quid non poteſt unius Mariæ exemplum, quâm ſubitò om- nes mulieres ſubſequuntur? Omnia in ſigura contingebant il- lis, ſoribit S. Paulus Apoſtolus I. ad Cor. 10. cap. Cujus hæc Maria prophetiſla fuit figura? Maria Regina Prophecarum, Virgo Deipara, ſine prævio exemplo, ſine præcepto, ſine con- ſilio, Virginitatem DEO vovens, innumerum habens chorum Virginum fibi ſubſequentem, per illam propheriſſam Mariam figurabatur. Ita docet B. Albertus Magnus Commentatio- ne profundiſſimà in cap. 10. Lucæ. Haæc eſt enim Maria, quæ Exod. 17. c. tympano aſſumpto mortificatione carnis, per vo- tum caſtitatis præcinuit, & infinitæ mulieres in choris D60 bſallentium, eégreſſe ſunt poſt eam, quibus ipſa præcinuit, ut cantent DOEO, gquia in eis gloriosè honorificatus, equum effræ- nem, impetum concupiſcentiæ, & aſcenſorem ejus, ſenſum li.- bidinis, projecit in mare amaræ pœnitentiæ&αeligionu, Ideòô- que recenſet S. Epiphanius Hæreſ. 68. quòd in primitivâccle- ſia, Maria communi tantùm nomine Zirgo, appellata fuerit, quin & modernis adhuc temporibus Chriſti fideles per Virgi- nem, Dei Genitricem intelligunt, quò inſinuant, Mariam luis meritis elſe primam Virginem, & glorioſam Reginam, choris Virginum ſibi ſubſequentium ſtipatum. CONCEPTUS II. De auditàâ voce turturis lætatur divina Majeſtas Cant. 2. cap. Vox turturis audita eſt in terrâ noſtrd. Nempéè vox illa, quàm adeèò deſideravit dilectus: Reſonet vox tua in auribus meis, quia vox tua dulcis. Cur turturi Mariam Virginem Spiritus 8. aſſimilat? & quæ eſt vox illa tam dulcis, quam re- ſonare in ſuis auribus ſponſus cœleſtis depoſcit? Apponius in Cantica obſervat, turturem eſſe avem caſtam, & vocem cjus in germanico idiomate eſſe vocem Puritatis, vulgò Pu⸗ ren⸗ 2 tett. celte ſoce⸗ Nus larie lirgi 1Ca lxm. ſeoo⸗ hetan Nere ineorr irit Nvo⸗ 1wor Meria hegin 4 uſ er Guu egi Uitas, M, neimo Uterr crein tolte ſeleo Dom it N Den 4. Re —-— Alaria Virginitatem vovens, & . 3 11 rtd ren. Caſtiſſima turtur eſt Virgo Maria, cujus vocem in terràâ nen electorum, à tempore Creationis mundi nondum auditam, urin. Vocem puritatis, votum virginitatis reſonare in auribus, Domi. nic D nus concupivit, tùm primùm cum gaudio audita eſt, quando igggatt Maria omnium prima, virginalem Deo caſtitatem vovit vox . (k Virginis, vox turturis. Ingeniosè Guilielmus Pariſienſis in c. dlnhhemn 2. Cant. Turturavis univira, caſtæ viduitatis typus eſt; olim etoſirn lex maledictum pronuntidrat, qui non faceret Slaen inl ſraël, Khenin ſic vox turturis non in Iſraël non erat audita, ſed vox colum- wilimir bæ tantum prolificationi deditæ, donec turtur noſtra Maria; Cunm verè vidua, quia unum tantùm novit conjugium, ſed viaua in inig incorrupta, vidua, ſed alma, nupta, ſed nulli cognita, niſi à eH irituRprima ſuſtulit ſignum cælibatis & caſtitatis, audita Ninchn eſt vox, quando cecinit; quoniam virum non cogno co. Apices pylnt arborum ſupervolavit hæc turtur, quia gloriam Virginum el nf Maria in dignitate tranſcendit, omnium prima, Virginum Ne Regina. CONCEPTUS IV. RH Virginitas in Lege antiquâ, nec laudabilis, neque in n klnir uſu erat, præcepit enim Deus Deuteron. 7. cap. Non erit Neziuns apud teſterilis utriusque ſexus, neque in hominibus, neque in 0 .. . gregibus tuis. In lege etiam nova, præcepta non erat virgi- nitas, ſcribente Apoſtolo Paulo, I. ad Cor. cap. 7. De rirgini- bus praceptum Domini non habeo. Ante beatam Virginem nemo virginitatem conſuluiſſe, aut etiam ipſe voviſſe virgini- Efetkl tatem legitur, an ergo Maria ſine præcepto, ſine conſilio „ſine exemplo, gratam Deo virginitatis victimam prima non ob- tulit, in virginitate incorrupta permanere voto irrefragabili inn ſit ſeſe obligavit? Audiatur Abulenſis 4. Reg 18. Quæſt. 19. De li un Dominà noſtra dicitur ſolaxſine exemplobplacuiſti Domino id RZ eſt non fuit aliqua, quæ emiſiſſet votum virginitatis propter Deum ante Domimam noſtram. Ft B. Albertus Magnus in cap. 4. Reg. Maria primaſine lege, ſine conſilio, ſine exemplo, 1 H Deo Erheſn 212 Dicſcurſus XLIII. Deo obtulit hoſtiam virginitatis, prima ſeſe Deo devovit. i jam primus honor, jus prioritatis & præcedentia competit iis, qui rerum laudabilium inventores ſunt, & fundatores, quis vertet ampliùs in dubium Mariam virginitatis Fundatricem omnibus præponendam eſſe Virginibus, & Reginam Virgi- num devotè venerandam. Primum inter devotas Virgines lo- cum tenet Maria. doctiſſimè concludit Idiota, cum Origine antiquiſſimo Eccleſiæ ſcriptore in Metaphorâà cap. 13. Maria, quæ ſignum virginitatis extulit, vexillum puritatis proten- dit, jure Anteſignana Lirginum aebet appellari. Scribit 8 Am. broſius lib. de Virg. Locus inter Lirgines ſupremus ex juſtitid Mariæ attribuendus eſt. ait S. Bernardus Hom. 3. ſuper Miſlus eſt. Regina itaque Virginum Maria. l CONCOEPTUS V. Gloriam Virginis in conſpectu Regis æterni conſiderat regius Pſalmiſta, & canit in ſpiritu ſuo prophetico: Adda- centur regi LOirgines poſt eam. Pſal. 44. Quis eſt ille rex, cui adducentur Virgines, & cum illis Virgo Virginum Maria, niſi JESUS Chriſtus, verus & unicus Virginum ſponſus? Dignum etiam eſt, cum omni excogitabili honore Mariam Virginem Chriſto adducendam eſſe; ſed cur poſt eam, & non ante cam? in magnis etenim comitiis ſupremi aulici & miniſtri regem non ſabſequuntur, ſed tota aula ante regem procedit, Virgines ergò ante Mariam, non poſt eam Chriſto adducen: dæ eſie videntur? poſt eam dicit nihilominus David, quia ante eam nemo virginitatem in terris DEO vovit, ſed Mariâ Ordinis Virgiaum Fundatrice, Marià primàâ virginitatem Deo vovente, Catharina, Barbara, & ſexcentæ aliæ ſubſe- cutæ poſt Mariam Chriſto adductæ ſunt, poſt eam tot Mo- nialium fundationes erectæ, poſt emiſſum Marianæ Virgis nitatis votum tt ccelibes utriusque ſexûs homines Virgine- Chriſto adducuntur, Virginum ſponſo, quot tam in mona- ſteriis, cquàm in ſæculo virginitacem pié colunt Chriſtiani, Reg inche cap. Ulro ſon — — udant iconheits ntmt G kunlgie epnun in uiu, Loum , aln A Ntaun i ornite ſenueret nglel kenniconn Mnerco⸗ Uizeklen inun li⸗ vnleN Mtinn irr D, EMr Aolein egen hie⸗ hritontr Us Dt, 4 vorblt ü lgtn ett ArlY Ktemt ! Mrane ſ mies Me. Ltomi d Muet Cntr N 1 rte es Maria virginitatem vovens, & c. 313 Reginam ſuam Mariam Virginem recolendo ſubſequentes. inclamat proinde Mariam S. Auguſtinus lib. de Sacris Virg. cap. 9. Reſpice, 5Vrgo! in Eccleſid tud, turmas Virginum, virorum & mulierum, àte in hac tribu conſcriptarum, & in- formatarum. Ecce Maria, Ordinis Virginum Fundatrix & Regina! CONCEPIUS VI. Ventrem Virginis Deiparæ comparat Spiritus S. acervo tritici vallato liliss. Venter tuus, ſicut acervus tritici valla- tus liliis. Cant. 7. cap. Cur tritico? Mundiſſima & can- didiſſima de tritico habetur farina, albiſſimus panis, de ven- tre Virginis Mariæ, quæ Virginitate Deo placuit, mundilſi- mus panis vitæ Chriſtus Eſus, ſponſus Virginum candidus & rubicundus, proceſſit: ſed cur integer acer vus tritici nunquid decima hujus acervi pars ad conficiendum hunc panem ſuffe- ciſſet? Candor tritici, candorem Virginitatis deſignat in Maria, quam dum ipſa DEO vovit prima, innumeras DEO Virgines coacervavit, quas numerare tentabis, poſtquam grana hujus in unum numerum collegeris. Lilia pariter in- ternam & externam corporis & animæ puritatem in Virgine Mariã inſinuant? Nénne pariter ad duplicem hanc Virgi- nis puritatem, duo lilia ſuffeciſſent? Cur ergo tot lilia? Quis tot liliis acervum vallavit tritici? Maria Virginum Fundatrix, ipſa eſt acervus tritici, quæ ſeipſàm tot lilis candidiſſimis valla- vit, quot ſuo exemplo, virginitatem prima vovendo, pias ani- mas ad colendam ac vovendam Deo virginitatem induxitFun- datrix, & Regina. Explicatio eſt linguæ incorruptæ S. Anto- nii de Padua lerm. de Laud. B. V. Venter glorioſæ Lirginis fuit acervus tritici, triticum dictum, eò guôd puriſſimum hor- reo conditur, album interius, ac rubicundum exterius Jh- II M Chriſtum ſignificat, qui in ventre glorioſæ Virginis novem menſibus fuit reconditus, qui in mola crucis pro nobis fuit attritus, candidus vitæ innocentid rubicundus ſanguinis Itt LCt ceffu- Epilogus. 314 Diſcurſus XLIII. ma Virginum Reginan! CONCEPTVS VII. Vidit Joannes in ſuâ Apocalypſi agnum ſtantem in mon- te Sion, & ſequentem innumeram hominum turbam, ſigna- tam in frontibus ſuis, cum que interrogâſſet, quinam hi eſlent, accepit pro reſponſo; Hi ſunt, qui cum mulieribus non ſunde coinquinati, irgines enim ſunt, hi ſequuntur agnum, quocun- que? terit. Apocal. 13. cap. Agnus Dei, qui tollit peccata mun- di, quem digito monſtra vit præcurſor Joannes, Rex Virginum eſt, quod ex eo licet colligere, quia tanquam valalli fideliſſimi ſequuntur eum Virgines, quocunque ierit. Quid fi Rex hic Virginum, præcedentiam Mariæ reliquiſſet, nõnne eam præ- ambulam Virginum, Reginam earundem diceees? Inventus duodennis IEſulus in templo cum Mariâà & Joſeph deſcendit in Nazareth, & erat ſubditus illis. Ecce Agnus Dei qui tol- lit peccata mundi, qui Rex eſt Virginum, qud ſubditus præce- dentiam cedit Mariæ, Mariam ergo Virgines ſequuntur, ipſa præcedit Virgines, præambula eſt., Regina eſt Virginum. Co- ronidem imponit S Bernardinus Senenſis ſerm. deAſſumt.art. I. cap. I. Aäa Lirgini Mariæ buritatem & munditiam, nul- la pura creatura aſcendit, nec Angeli, nec ! irgines; nam An- geli habent muna'tianz tantàùm in mente, Virgines in mente & carne : ſea glorioſa! irgo Maria, cum quädam utriuigue perfeltione, ſupra omnem creaturam elevata eſt in ſublime. Regina Angelorum, Regina Virginum. Sequatnur & nos Reginam Virginum, quocunqueijerit, & debitam ſtatui noſtro puritatem colamus, mente & cor- pore nos integros DEO devoveamus, & virginitatem Mar nobis effuſione; hic beatus venter fuit vallatus liliis, lilium diétum quaſi lacteum, beatæ Mariæ Eirginis, propter candorem vir- ginitatem ſigniſicat, cujus uterus fuit vallatus, liliu ſcilicet utrin, que Virginitatis, interioris & exterioris. O pulcherri- nob nun ate 1 in We — CAldolennn. 1,luſoe 0 guſhei . hatemitkr totban,i Uinamfick letbiuft Agnuni Itpecaunn Herſigt Valikcc Qoid il Coneete, ceees'ln Pehtn noseignt deent edouned 4 Firprun NCelimt Nundtin Gntnu’ 4 4 ONüH rnutnuue 4 poelegteti menle niurn hi n Maria virginitatem vovens, &c. 315 nobis ſœæpiùs ob oculos ponamus, ac in veſtigiis ejus ad coro- nam gloriæ currentes, unaque ſponſo Virginum occurrentes, paternis conſiliis obtemperemus 8S. Paſchaſii Radberti. Ex- poſit. in Pſalm. 44. t vobis tanquam in imaginem ipſa ejus deſeripta virginitas, quam tunc verè diligitis, ſi eam ſequi- mini moribus & vita ex toto, quæ nihil aliud, quam Deum dilexit. Amen. Tu ſupra ætatem voviſti virginitatem, Et fugis, mirum! prima, Maria! virum, Sed fœcundaris, Virgo Matérque bearis, Nos Regina! bea, caſtag, vota crea. Ttt ttt ?2 DlS. E 3,6 S Se8 S N ee SeN E= ISCURSUS XLIVN.. DISCURSUS XLIV. AMuaria Corona Coœlitun. il Exordium. Andi Angeli Mariæ ingreſſum in cæli atrium intuiti, n eam electam ut ſolem deprædicant: Quæ eſt iſta, mio gquæ progreditur, elebéta ut ſol: Cantic. cap. 8. Car da " B. V. Maria ſoli comparetur, plurimæ rationes in hoc l opere dacæ ſunt, pro coronide & ſequentem adnecto, mutua- un tus celebri ſymbolyta: qui ſoli in medio reliquorum ſiderum tic, radianti, inſcripiit lemma: univenſa ſuperat aſtra Omnia ſi. d dera, lunam, ſtellas ſuo jubare ſol vincit, & ſuperat; ut V exinde ſol, meritò rex, & corona ſiderum, & planetarum valeat intitulari. De Sanctis & electis cœli incolis, ſoribit ſil Daniel cap. 12. Fulgebunt quaſi ſplendor firmamenti, et. Mn quaſi ſtellæ in perpetuas æternitates: Inter hæc ſidera, San- n. Ctos mirè ſplendentes, ac radiantes Maria ſol eſt, omnes san. Ei Ctos in gratia, gloria, & honore, in meritis, & prærogativis longè vincens, & ſuperans: ſubſeribo lemma: Univerſos ſu- erat ſanctos. hinc Cœlitum Regina, & corona: Ica ipſamet reſtata eſt Eccleſ cap. 24. In plenitudine Sinctorum detentio SS. Patres. mét. Audiamus Patres: Cæteris per partes praſtat, Mariæ §. Bierony- Vérò ſe totaplenitudo gratiæ infudit. S Hieronymus Tract. 9. reit mus. Epiſt. 10. ad Paulum. Gratiæ, quæ Janétis ſunt datæ, Mariæ ge non ſunt denegatæ, ſed omnium Sanétorum privilegia in ſe ſ congeſſit, nullus Mariæ par eſt, excepto Deo, nullus Marid tet Idiota. major eſt. ſcribit doctiſſimus Idiota c. 2. nu. 1. Maria ſol eſt, qui us Gendore & lumine gratiarum ac denorum omnes ſiellas, ſan- §. Damia- &tos nempe, imò Angelos Dei in cœlo ſuperat & excegit,S. Da- ar nus. mian. ſerm. de Nativit. Et irerum: Attenaederaphin e&& in illi- i us ſupertöris naturæ pervola dignitatem & videbis, quidqui majus eſt, minus eſfe Virgine ſolumg opificem opus illud Sre. it, gredi. P — Aiaria Corona Cæœlitum. 317 Kut gredi. contorm iter S. Bernardus ſerm. I. de Aſſumpt. Ipſa nam-s Bernar- que Cherubinos ſuperans, & ſupra deraphinos evecta, propin. dus. UIV qua DEOexiſtit.bmiraculum miraculorum omnium! maxi- WIV, mè novum Mulier Seraphinis ſublimior effecta eſt. OLirgo! virga ſublimis in quem ſublimem verticem caput ſanct orum erigis, usq; ad ſedentem in throno, usq; ad Dominum majeſta- tis. S. Germanus in quit ſerm. I. de Nativ. Maria ſuper caput S. German. huinh laanblorum locata eſt, tu es bonor honorantium, præmium præ- e miorum, & altitudo altitudinum. Maria grandi animo in e ng l gratia, & gloriä, ita ut nullus Angelus, nullus ſanötorum ei Iatonest æ.uart poſſit in multitudine, & congregatione bonorum cœle- cecon ſtium juxta illud Proverb. Multa filiæ congregaverunt divi- nunſte tias, tu ſupergreſſa es univerſas. Gi filias iſtas intelligimus ſan- M lni &tααρ animas, vel intelligentias angelicas i nunquid non ſuper- S Unmn greſſa eſt divitias Eirginum, Confeſſorum, Martyrum, Apo- Kplnen ſtolorum, Patriarcharum, Prophetarum & Angelorum cum inolo kt ſit illa, Primitiva Virginum, Weculum Confeſſorum, Roſa rininnennt Martyrum, Regiſtrum Apoſtolorum, Oraculum Propheta- gen Ven lueſchit rum Regina Angelorum perorat S. Bonaventura Orat. 1. de tura. elbommdt Nativitate deſuper Conceptus audiamus. S & Prkrort nm, CONCEPLIUS I. na: Huptn ſenn 8 Oimnia flumina intrant in mare, docet Salomon Ecclei. Conrma- Defe A cap. I. Exinde quia omnia flumina in mare intrant, mare i 1 8 De- vpmmlil meritò regina aquarum intitulatur. Chriſtus Salvator noſter uctio, gate A gratias S. Spiritus, & cœli dona, aquis comparare chgnatus eſt⸗ puiunf Joan cap 4. Qui biberit ex aqua, quam égo dabo ei, non ſi- tula tiet in æternum ſed aqua, quam ego dabo ei, fiét in eo fons a- nſitß quæ ſalientis in Vvitam æternam. Non erravero, ſi Sanctos Dei ſH Huvios dixero, in quos Deus aquas gratiarum abundè effudit; ,leteo Mariam intitulant 8 8. Patres mare, in quod omnes aquæ gra- “ tiarum S. Spiritůs, & donorum Dei confluxerunt: Cæteris kglie per partes praſtat, Mariæ verò ſe tota plenitudo gratiæ infu- Mg dit. ſcribit S. Merony mus. In Maria ſplendet innocentia Abe- Nlche 4 Ttt ttt 3 lis, zi Diſeurſus XIIV. lis, juſtitia Noë, fides Abrahæ, obedientia Iſaaci, conſtantia ja- cobi, caſtitas Joſephi, manſuetudo Moyſis, patientia Jobi, mo. deſtia Ruth, magnanimitas Judith, prudentia Abigail, pietas Eſther, humanitas Marthæ, contemplatio Magdaſenæ, zelus Petri, fervor Pauli, charitas Joannis, ſapientia Gatharinæ, vir- ginitas Agnetis; competenter dictis Salomonis Prov. 3 I. Mel-⸗ tæ filiæ congrega verunt divitias, tu ſupergreſſa es univerſas. Si nunomare ideo regina corona fluminum atque aqua- rum, quia omnes fluvii in illud influunt, Maria meritò Regi- na, & corona cœlitum eſt, in quam omnes Dei gratiæ congre- gatæ exiſtunt. CONCEPTIIS II. Victum ſe fatetur Angelus, dum aurora progreſſa eſſet: Dimitte me, jam enim aſcendit aurora, Genelſ. cap. 32. Auro- ra eſt Maria, teſtimonio angelico: Cant. cap. 6. Quæ eſt iſta, guæ progreditur quaſi aurora? Deſuper Rupertus Abbas in cap. 6, Canticorum: Iunc vera nobis aurora ſurrexit, quia ſicut au- rora finis eſt præteritæ nobtis, & initium diei ſequentis ſie na- tivitas tual rgo finis dolorum, & conſolationis fuit initium, Fatetur nuncAngelus, ſe vicum ad auroram: Victum, inquaem, gratià & glorià, victum excellentiâ & prærogativâ à B. Virgine Maria, audiamus 8 Martinum in vita Deip. Majorem gratiam WMaria ſola habet, quàm omnes ſancti ſimul ſumpti. Quid- guid honoriſicum, ac excellens in ſanctis Dei reßeritur, ſufer. abundat in Maria-inquit S. Laurentius Juſtinianus. ergo Cx- litum eſt Corona. CONCEPTIIS III. Comparare mihi licet S. Angelos, & choros ſanctorum dulci muſicæ & concentui, experientià nunc teſte, in teſtudi- ne ſemper chordas duas pares & æquales eſſe, duas quintas, duas tertias, chorda prima ſola, & unica eſt, parem, Egun em — lemn nie ſunt Conte ſiile bellnea s:l fen Laud. eke u,n fabi e,no ons; Ules em N ielis ibleg gegat be lucn; collo in glo ſien drecit (hore CirS. det4 60 thror At. — — conſni, nl oien gilen ührinp nn Arunine n gue N inritit⸗ gatican Mopelid co ul sdbbun gin gent futikn Cmine tabl nengen lti Gtrinſt Aulb a⸗ osldn te ei ( ſvtn un e 1 Mria Corona Cxlitum. lern non habet: dulciſonæ tertiæ, in teſtudine cœleſtis harmo- niæ ſunt Apoſtoli, & horum ſunt duodecim, dulciſonæ quintæ ſunt Virgines, & harum multa millia, dulciſonæ chordæ ſunt Conteſſores, & ſine numero; Maria prima eſt, æqualem, & ſimilem non habet in gratia, & gloria: ita dilectus in Cant. c. 6, Uina eſt columba mea, perfecta mea. Deſuper Rupercus Ab- pas: Una eſt, quia nec inter Angelos, minus inter homines ſibi parem habet. Optimè Andreas Carnotenſis tractatu 6. de Laud. B. V. Adenominatione & potentiäs Filii, ⸗Mater non poteſt eſſe ſejuncta, una eſt Mariæ & - Chriſti caro, unus ſpiri- tus, una caro, & e quo dictum eſt ei: Dominus tecum., inſe- parabiliter promiſſumer donum & c Falii gloriam cum Ma- tre, non tam communem judico, quàm eanaem. CONCEPTIUS IV. Iſaias inquit cap. 2. Et erit in ne viſſmis aiebas bPræbaratus mons, domu⸗ Domini in vertice montium & elevabitur ſuper colles S. Auguſtinus in Pſalm. 67. Per hunc montem 8. Virgi- nem Mariam intelligit: per colles S. Hieronymus in cap. ze- chielis, intelligit cœlum Patriarcharum, & Prophetarum vete- ris legis, S. Ambroſius in Pſalm. 18. per colles intelligit con- gregationem 88. Apoſtolorum. Bernardus in Cantica ſerm. 3 5. per colles intelligit novem choros Angelorum & Sanclo- rum; hic mons Maria in vertice montium, in apice collium collocatus, exiſtit; inquit lſaias, & dicere vult; ubi coœteri Sancti in gloria & honore finem faciunt, Maria incipit, initium ac ba- ſicn figit, in gratiâ, in gloriâ, ac meritis cunctos Sanctos ſuper- greditur. Inter montes Maria altiſſimus eſt, ſuber omnes choros Angelorum usque ad thronam Dei exaltata. conclu- dit S. Gregorius in cap. I. Regum. Stcut benedictus Zlſus ſe- det à dextris Patris, id eſt, in potisribus bonis paternis c Lir- go glorioſa, in potioribus bonis Eilii ſui Eſu juxta ip, um in throno ſublimata éſt. docet 8. Bernardinus Tom. 3. erm. I1. art. 11. Jantâ ante Deum ſanctitate ſœcundaris, ut ſola ſolio Diſcurſus XLIE. ſolio Regis æterni immediatè approximare meruera. S. Bernar- dus in deprecat. B. V. CONCEPTUS Vv. Qui proximior ſoli adſtat, magis illuſtratur, magis incale. ſcit: Soli juſtitiæ, qui Chriſtus Eſus eſt, propinquiſſima adſtat V. Maria. Adſtitit regina à dextris tuis. Pſ. 44. Eſt nunc illu- ſtratus Cherubinus, inflammatus Seraphinus, clarior lucet in ſanitate, vehementior ardet in charitate; S. Maria inquit 8. Auguſtinus ſerm. de Annunt. oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis deſcendit, quæ præparavit DEus diligentibus ſe, quid præparavit gignenti ſe, & quod certum eſt præ omnibus diligenti. ſeribit S. Bernard. ſerm. I, de Aſſumpt. & S. Petrus Damianus ſerm de Nativ. Virgo regalis ad thro- num Dei Patris evehitur, & in ipſius ITrinitatis ſede repoſita, naturam angelicam ſolicitat ad videndam. Ergo meritò Cœ- litum Corona eſt V. Maria. Prolem divinam, nune, ſanttorumque Reginam Laudibus attollat, lingun peræva colat. Santtis à te mari, rogo ſupplex, aſociari, Qui ſum terra, cini, ſis MAKIA FINIS. Ies V ſal Vatorl, Marlæ Del genltrICl, loſepho ſponſo VIrginls, & nVtrItlo VovVet aVthor. X ‚— üdhen . lnmngtit liſiart Uumi Clniothe larain Uilte Gzchtll G mcelle ngtlide ltiſeinn Uyoort! eyi ltt. 1i 4 Pennl ASTIANI HENRICI PENZINGERI, 8DPaſſavienſis, Decani, & Parochi Trauttmanſtorff ad Laitam ORDO CIS FORMATE EIONIS MORALIS IAFESTA CTORUM na DIoECESI PASSAVIENSI bria per totum Annum. Thema aſſumptum, SS. Patrum Dictis, ut inconcuſſis Veritatis columnis RMATIONE Conceptus elegantiſſimi adfe- O0OGU 1 „aut Sacræ erp uræ aut alicujus B. MARIE VINGINIS rſibus quadraginta quatuor conſtantia. entia & approbatione Superiorum. H um vel maximè, qui copiâ librorum carè multa legendi otium non habent. Etiſſimo Thematum rerumque memorabilium. *NORIBERGA, QANNIS LEONHARDI BuGGELII. 1716. Q VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset 15 Focus O Salance J H -