Gh4074

a

—

x

5

—

—

Z

ab t

h

3

&

n

E.

s

*

——X

E

1

(

P

P

M

*

7

.

m

»1

T.

fe

A

369

3

:

U

s v

j

a

d

"

F

À

£

L

z.

?

i

*

PA

—

x

"ii t

F.

é

2

P.

br

N

ts

$-

E.

J.4

J

E

1;' E

-

j

VR

:

" i

?

:

?«

P

E?

$

al

*

»

m

ï

N

ts

A

-äl'

2

44

k

d

vt

i

»

al

& sE

y

&

1

It

I

kä

$

*

3 j

A

$

D

e

j

TE

*

"d

N

g

N

s

--

t

?*

a

"

?s

3 w

j

k

H

E

;;

:

a*

-

LY

fX

X*

.ä z

fu

*

É

:

.

E

&

xX

7

L.

i us

.*

d

i

a g -

H

äl

l3

H

Wi

:

P

2; "

T N

N

1

:

!

1

»d-s

i 9

*

se-

A

u

;

ii

u

:

t

E

V

"

ET

x

i*

E

*

d II

L

$

-

-

D

.-S

p

Y

a

&

ï

F

&

:

st

d.

5

du

*

lt

*

aj

4

$

^i

Es

i

4

-

;:

ii

d

£.

,

&i

s

A AO

E

&

j

N s

A

2

u

*

x

i4

9

"

f

£5

$

m

z

;

ii

v*

"

ss

138

*

N

--

At

:r

d

ï)

».Eä

P

s

$&

CA

*

w

x

Á

*

1f

i

a u

ti

d j

ts

Ms

**

-

I

*

í

-

*

j:i

j

d n

*

2*

w

E

:j

Iä:

g

ácr

-

x

r

);;

s

^

i

&t

dte

&

:j

&.

n

N

p

$i

$4

E

:

* RA

i^

Y

$N

;

À

ais

4

*

,

p

,

s

12

x

T

t

-

MR

"*

GA

l

s

AAä

R

H

2

XX

Pl

d

LA

ul

ii

£a

a

x

d

*

x

z

$

z

r

x

LO

E

as

E

T

s

-

"

d

EEE

24

*

»

É

£

X MC

d

PA

D

2

A

A

d

£

Z

£

"X

As

um

s

7

e

PUf

v*

UA

Áb

j^

É

t

3

x

LY

--

,

2 6

77

27

9

i

XOn POT

,.

a

BC

20

5

.

r

d

"k

a

2

L

7

*

$:

3

2e

Lt

a

d

o

i

p

-

3

-

du

m

du

E

s

UEIOU E EMUERE

t

2

zi

m

MeuEt

Ea

xis

oorcmumcqpieiii.

RAT

€—

r

—

hs

Dd

o

E MM

Mu us BO

pE

ii

s

m

a

pge :

—

z

atb u

E

RE

t

M U

3

od

d

;

:

——

—

—

—

——

u onttinp il

-—

ALE m at

p

AT

—

&

z

s

223

X

Es

s

.

"

ii

2

sE

E

d

i

E

z

A

z

3*

:l

j

s

-

*

n

A

M a

E

A

*

*

s.

o

$

*J

k:

|

Mi

x

M

N

N

ia

£

z5

N

z

n

É

x

b

fs

Qs

N

À —À—MÀ

—

—

g

——ÁÀ

E:

——

ES

V

B

EE

—

L

l

ES

E

E

SS

—

——

P

?

M

SS

T

li

—

——

Bp

Y

-

—

g^

WW

—

w

^

MWH

E

5

N

»

3

*

[

E

zi

lE

*

3

—

w -

D

ER

petum

W

z

T

E

A

[5

lm

L:

-

c

3

".

z

z

3

E:

—

»

Y

E

1

ia

E

z

iB

NM,

amesenu

GN

du

E

——

s

m

NSSSS

3

M

—

z

E

p

A

g

,-

z

i.

a

6

zi

-

E.

u-

WeE

——

NS

SS

ss

£

3

P

:

o

—

cz s

&

3

—

5

:

-

E

iM

W

—

*

PAX

SS

RS

ss

us

w

-

[

H

aA

I

X

3

EO d

d

—

|

X

7

À

z

S2I

i

&

r

S

&

b

E

mmmw

a

i2

r

El

;

W

A

*

P

H

E

WTM Y

d

E^

"

x

?i

A

*

5

a

a

s

Es

2

A

r

a*

at

*

T

"

*

M

3

é

L.

2

:

G

13

a

xl.xæ.

245

j

-

PA

:

x

m 175 2

Z

i 14

EN

X

M

"-

n

t

E

E

A

.M

-

icw

ex

I gus

(

a

£

d.

aE

od

k:

a

AA

d

d

z

L

t

i u

"

Dd o m

i

-

r

z

T

R

w

AUR

E

d

x

g

m

X d N

E

acY

:

*

r

s

k

n

p

23

*

d

o

J

v

RD Á

u

p

:g

E

N

p

t

/

S;;

a

3.

H

x

ii

8

"W

d

71

aR

AA

É

m

SS

s

P

a

p

T

,/

g

d

a

us

4

Á

s

CU

2j

(s

AC

N

2

J

3

4

AD

N-

u-

g

h.

P.

E

s

R

-

^i

j

2

?

d

;

)

3

u

s

Es

2

?»æ

s

ï

g

u

PAX

"

u

CUA

"

d

u

".

r

EU

ü

RE

i

r

A

s

AV

5

.

M

á

"

v

WE

m

ul

s

d

d

£

:

E

:

:

p

3

QUs

N

,.

Á

i

——

i

l

*

u)

Lt

j2

?

j

A

;

E

:

a

g

E

"

Pa t

.

»

:&&3

n

2

—

MU

uj

£ ä

ä

$

r

k-

-

ha

:

:

hÀ

.

meieigs

j

[5

p

-L.

-

333

u

o

2

*

N

u

&t

ab

2

L

x

N

121

um

E

k-

n

A

2

E

z

M

ES

"r

P RORU

RR

SeqLCUON

N

*

v

V

5

I

5

As

t

T

2

m

d

zu

i

23

P

Á

^

:

d

T

Gu

9-

.

ZN

E

N-

m

i

2

s

&

p

d

.,

3

s

»

E

ï'

X

3

N

-

m

.

[5

"

E

d

R

-

UM

s

$*

&»975 E-

VN

ï

um

--

IN

M

5

sss

:

33

n

NI

$

d

Gsv

As

CM

Á

D

ACX

s

o

j2

d

E

ïl,

-

A

3

b

p

,:

D*

e

-

A

x

k

-

w

X

»

Ó

i

E

3.

-

2

A

.

N

d

3

N

a

r

&

E

.

s

x

4

M

vu

E^

i

E

i

3

o

s

n

3ue

P.

P

-

N

p

"

[ d

L5

od

tà

—

*

-

*

s

PA

d t

a

p

MDuLIo

p

y

7

ZA

o

EY

r

$

T.

-

"-

E

m

at

É

,

A

[.

um

2

X5

C

$

T

*

N o

t

5

»

OW

Ro

As

^

j

L

Y

k

EE

T

31

A

t

AE

V

R

t

*X

u

ER

*

*

E

2

&

E

*

t

L

-

n

VE

29

g us

i

m

"

*

E

2:

3

ss

a

E

s.

2

d

d

2

EV

p

.

P

n

Y

-

Vs

J

a

x

Es

T e

Á

J

s

n

*

AE

*

E

-

$

:

x

Pa

—

s

Ms

s

VA

x

3A

A

Av

i

-

: o

Dues

X

$

p

y

i

2

p

p

E

u

;jb

s

—

2

i

i

a

x

Y

x

*

X

v

A

*

z

2

E

T

m

m

hs

x

?

53

b

R

"5

r

i

"E.

N

s

-

-

)

"

h

Es

3

A

F.

^

[F

2

"

L.

/

E

(Co AE

P

L

"g

-

—

:

a

-

2

-

E

A

Eu

v

E*

"d

rl

l.

xl

p

£

E

j

&

P

||

]

P

h? OLOG äfä

SUPPILEX,

AD SUMMUM PONTIFICEM

CLIENUENTEM QUE

QY

&

if

x

UV

VM

4'7*&!,

VA

^ A

A f

V

&;.&

:)W

cg'*

e

g

s

rctriesipeno m PC ERN UP e RU

DOpeoe t te REO NDI P EPRQQC/

Ad Exemplar Colonienfe de auno 1736

^

!

In hujusmþodi caufis ubi per graves diffenfionum

fciffuras non hujus aut illius hominis eít periculum,

fed populorum (catholicorum) flrages jacent, detra-

E

hendrm effe aliquid feveritati, ut majoribus màlis fa-

nandis charitas fincera fübveniat.

S. Augufünus in

Ep. 56. ad Bonifacium.

Conjunger illis Domine in te, et delecter cum eis

de te, qui veritate tua pafcuntur in latitudine charita-

tis. S. ngufcinus Conf. Lib. 12. C. 23..7

i

[

ääï A 3X O*æ

1

&

-

on multa prsefabor ftudiofe Le&or,

N

ut fufcepti confilii rationem aperiam,

quae fatis, vel me tacente, fe prodit ipfa.

Unam, quam in opere faciundo tenuerim

methodum, pauciffimis verbis dicam.

Clementinze Conftitutionis Uzigenitus

Dei Hlius &c. cujus occafione tot ac tan-

tze fuperioribus annis excitae funt turbze,

novzeque excitantur in dies, Adverfarios ,

ac Refractarios, non unius generis obfer-

vavi, nec uno omnes eodemque fine ductos

deprehendi. Alii aperto marte oppugnant,

affictis illi fenfibus prorfus erroneis, ac

etiam hszereticis; ut vel fic mifere defor-

matam , horridaque larva obductam aver-

fentur; et tanquam adulterinam doctrinze

formulam, ab avita Ecclefize fide longius

aberrantem, proterve rejiciant.

Aver-

fantur alii tecte ac per cuniculos, qui cum

eam religiofe, ut videri volunt, ac reve-

renter accipiant, irreligiofe tamen, & ir-

reverenter adulterant, temere vitiant, foe-

de corrumpunt, peregrinis quoque pra-

ii

visque fenfibus attributis; non ut oderint;

Az

AC

ac refugiant, fed ut folenni illo Apoftolicse

Sedis judicio, nova nefcio qu: profanze

de&rine commenta confirment,

& in

fcholarum noftrarum honorem, fub ea

Pontificize auctoritatis umbella, ovantes

inducant,

Ut igitur opportunam congruentem-

que Conftitutionis Clementinse defenfionem

fufcipiam, qua illius Adverfarios & Op-

pugnatores exarmem , hoftilesque conatus

infringam ; facurum me opere pretium

exiftimavi, fi puram, nitidam, caftam ex-

plicationem per fingulos illius articulos,

ederem; quse falfa illa, finiftra, iniqua,

dolo malo ficta Refractariorum interpreta-

menta longe depelleret,

Quamquam porro publicis Thäbïogiæ

Profefforibus licitum femper fuerit, atque

integrum, non modo Conftitutionum Apo-

ftolicarum, facrorumque Ecclefis Cano-

num, verum etiam divinarum fcripturarum

explicationes, atque interpretationes pro

caufze quam tuentur opportunitate, facere

marte fuo, quibus verum earumdem atque

germanum fenfum aperiant (ad interpre-

tandum enim Doctores inaugurantur) ut

tamen fufceptum opus modeftius agam,

meamque in Sedem Apoftolicam, c.ujus

hie

hie caufam oro, venerationem, cul*suäa

que profitear; Clementinze Conftitutionis

explicationem non tam faciam ipfe, quam

qualis fieri poffit, ac debeat, ab eo ipfo.

qui facro illo nunc fedet folio, reverentet

expofcam; eamque non meo tantum, fed

et totius Theologorum ordinis nomine fup-

plex petam: quod in tanti re momenti, a

fummo totius Ecclefizs Do&ore ac Magi-

ftro, doceri Theologi malint, quam doce«

re; difcere potius, quam dicere,

Hoc fi precibus noftris documentum

dari contigerit; (quo verus germanusque

Clementinze Conftitutionis fenfus Theolo-

gis conítet ) tunc certe ora compriment

adverfarii, seternoque filentio damnabun-

tur.

Id vero fi forte negetur, quod hu-

millime petimus, hunc faltem fructum ex

hac noftra lucubratione referent Theologi

Auguftiani pr;)efertim, atque Thomiftze ;

quod datas hic in Quesnellianarum propo-

fitionum examine, variorum fenfuum di-

ftinctiones mutuando, ufurpandoque, ad-

verfariorum fuorum Clementinam Confti-

tutionem obijcientium tela deludent; aliud-

que in Quesnellio damnaffe Clementem

oftendent, quam quod ipfi fuis in fcholis

omnium celeberrimis docent.

Arg

AD

ii

AD SUMMUM PONTIFICEM

CLEMENTEM XII

Beatiffame. Pater !

Men :*"me*cü Pontificize dignitatis i mguria vide-

».

i^

ri poffit, faCtam in Petri Sede decifio-

nem aliquam, latumque judicium, nifi

prius ab ipfo explicetur Judice, accipere

nolle; nulla tamen injuria fuerit, fed cul-

tus potius, obfequium obfervantia, cum

femel decifionem Pontificiam reverenter

acceperis, illius demum explicationem, ut

& obfervari religiofius, & contra oppug-

nantes defendi validius poffit, fuppliciter

poftulare, Sic fane fubditi vel obfequen-

tiffimi,

.quas reverenter accepere pnu&

Principum leges, quo illas fervent accura-

tius, explicari fibi fzpiffime poftulant :

ipfique interdum Apoftoli, accepta reve-

renter ex Chrifti Domini ore facratiffima

documenta explicari fibi petiere; quee &

nullam

ipfe cosleftis doctrinse. Magifter,

divinze Majeftatis auctoritatisque injuriam

paffus, dignatus eft explanare; ut dignos

illos doctrinze fuse praecones faceret: qui

certius fidelibus traderent, qus plenius a

Domino didiciffen

Lucse 8. Matth, 13

& 15. Marci 7

E a

Ea coäüderaääone bene animatus

Theologicus Ordo, hane fibi fiduciam

fumpfit ,

ut Clementiaee Conftitutionis

explicationem, quanta poteft animi demif-

fione fuppliciter peteret: non quod eam

nifi explicetur, nolit accipere; quam &

accepit dudum, & fincero mentis affenfu

complexus eft; nihilo dubitans, quin la-

tum in Petri Sede judicium, ex illius quo-

que mente atque fententia prodierit: fed

ut Clementis XL. mentem edoctus, fanci-

tam inibi doctrinam in fcholis certius tra-

dat; eosque validius refellat pervicaces ac

refractarios, qui eo nunc Apoftolicze Se-

dis judicio, ad ipfius Pontificize dignitatis

injriam, ad animarum perniciem ,

ad

fanctioris difciplinse laxamentum, ad pro-

batiffümorum dogmatum profcriptionem,

ad Auguftini czeterorumque Patrum con-

temptionem, infigniter abutuntur.

Latius.manavit hoc malum, quam ut

ultra diffimulari queat: hujusque eft gra-

vitas tanta, ut hoc uno poffit remedio con-

fanari.

Cum enim propofitiones Ques-

nellianze ferme omnes, fe ipfis quidem

ambiguse fint, variisque fenfibus obnoxise;

lisque pares atque confimiles loquendi for-

mulse atque fenteþtiæ divinis in Litteris, in

Pa-

-

A4,

M

Patrüm Codicibus, in Conciliorum Decre-

tis paffim occurrant; ingens profe&to in

'Theologica difciplina confufio nafcitur at-

que turbatio, nifi damnatus a Clemente

XI. propofitionum fenfus explicetur, &

ab indemni facrarum Seripturarum, Con-

ciliorum, ac Patrum fenfu, apertiffime

difünquatur.

Fideles quippe, iique numero plures,

quibus fatis non eft acuminis & ingenii,

ut damnatum fenfum ab indemni diftin-

quant, Ecclefie Patres ac. Synodos fub

Quesnelli corio vapulare, imprudenter

exiftimant.

Vafri nonnulli fcribillatores,

ea variorum fenfuum,

quibus damnatze

propofitiones obnoxiz funt, confufione

abufiturpiter, latam a Clemente cenfuram

in receptiffima probatiffimaque catholica-

rum Ícholarum dogmata maligne detor-

quent; ipfumque D. Augufüinum, nune

tandem redactum in ordinem, ac per Ques-

nellii latus Pontificia cenfura petitum , au-

dacter effutiunt,

Epifcopi quoque non

pauci, qui Clementinam Conftitutionem

reverenter ut officium poftulat, accepe-

runt, interno inter fefe diffidio commiffi ,

eamdem, prout variis ducuntur affectibus,

contrario ac pugnante fenfu interpretati,

alia

alia alii dogmata in fuis dicecefibus recipi,

aut rejici volunt; prout ea Clementis judi-

cio damnata fibi fingunt, aut forte per-

miffa. Quo fit, ut füblata fcholis Catho-

licis libertate non una jam ubique fit fides ;

fed varia variis in Ecclefiis teneatur; qui-

que in una Orthodoxi Theologi audiunt ,

in altera heretici, aut certe fufpe&ti, mi-

nusve Catholiei habeantur. Quid tandem?

Hseretici, quibus Romanam Ecclefiam

calumniis profcindere folenne eft, eodem

femper ludentes damnatarum propofitio-

num zequivoco, violatam Clementina Con-

fütutione Apoftolicam fidem, refciffam

morum difciplinam, folutas fanciffimas

leges, indu&tam laxitatem, inftauratum Pe-

lagianismum impie criminantur: quod ne-

fario aufu tentavit nuper Joannes Frichius,

Minifter Ulmenfis, vulgato famofo libello,

eui probrofum titulum dedit, Clemenzis in

clementia eocaminata,

Huic porro tanto malo, quod aliorum

quidem hominum ignorantia, aliorum pro-

terviafecit, alia nulla via ac ratione occur-

ri poffe arbitrantur omnes boni, quam fi

certo aliquo documento, cui fides debea-

tur integra, palam univerfis Theologis fiat,

quo quzeque propofitio damnata fit fenfu,

À 5

quo

quo relinquatur indemnis; idque diftin&e

fingulatim et individue: quod fe fa&urum

Ípoponderat Clemens Xl. ubi femel Con-

ass G

ftitutionem fuam univerfae Ecclefi; acce-

piffent, debitamque illi obedientiam prse-

|

ftitiffent.

Quidni ergo id modo faciat

Clemens XIl. ex quo Ecclefize univerfze

confüitutionem illam acceperunt ?

Quod enim, ut hoc fcholis bonum

invideant, ac etiam procul avertant, fug-

gerunt aliqui, opportune fatis publicze rei

profpectum iri, fi vage dumtaxat 'ac ge-

neratim declaretur, propofitiones fe ipfis

ambiguas, variisque fenfibus obnoxias, in

fenfu duntaxat Auctoris, qui Janfenianus

& Calvinianus judicatus eft, fuiffe profcri-

ptas; non itidem Auguftiniano atque Tho-

miftico fenfu, qui fanus femper & Ortho-

doxus eft habitus: id inquam frivolum eft,

& ab jis duntaxat obtrudi folitum , qui

novam fibi ftruendze calumniae viam aperiri

mallent, quam tranquillitatem et pacem

Nifi enim di-

Catholicis fcholis afferri.

füncte notetur ac declaretur, quis ille fit

Au&toris fenfus, qui & Janfenianus &

Calvinianus Clementi XI. vifus eft, atque

ita jufte damnatus; deeo ad navim usque,

majorique contentione difputabitur. Cum

| Ques-

x

;

Quesnellii fenfum de divinse gratize effica-

cia, Auguftinianum atque Thomifticum

effe nonnulli contendant, eaque ratione

damnatum velint: noftraque demum setate

inventi fint Molinianze fcholae Profeffores,

(Liberius Gratianus, denunciatores Her-

minei & Habertii) qui gratiam feipfa effi-

cacem, qualis in fcholis Thomifticis tra-

ditur, purum putumque Calvini atque Jan«

fenii errorem dicere, fcriptoque probare

atque defendere non erubuerint.

^ Quid, quod in aliquibus propofitioni-

bus, Clementino judicio profcriptis, fru-

ftra fenfus quzeratur Auctoris, in quo re-

ipfa non extant, fed mutilatee a delatoribus

ac detruncatsee Cenforum judicio fubjectse

funt, ut 29. & 59.

In multis vero per

fefe ambiguis affertionibus, quibus fenfus

poteft fubeffe geminus, uter fcriptoris re-

ipfafuerit, nec ex antecedentibus, nec ex

confequentibus, nec ex tota textura fer-

monis retegi poteft.

Cum Quesnellius

defultoria methodo fcripferit, fuasque 77

uovoum Teflamentum coufiderationes, atque

fententias dederit, nudas ae fparfas, dis-

junctas invicem, nullaque feeum fermonis

textura cqlligatas.

Ut

;

Utfileam, generalem illam & vagam

declarationem, qua Quesnellianze propo-

fitiones, Calviniano duntaxat ae Janfe-

niano fenfu, non item Augufliniano atque

Thomiftico damnatee dicerentur ( fi quid

forte prodeffe poffet ) remedium tamen

glifcenti malo minus integrum allaturam :

cum earum bene multz nihil cum Janfe-

nianis aut Calvinianis erroribus commune

habeant; ut hoc illis poffit qualecunque

temperamentum accommodari ;

aliaque

Theologize fpeftent argumenta, de quibus

nihil unquam Calvinus, . nihi! Janfenius

fcripfere, aut de iis cum Ecclefia Catho-

lica recte cenfuerunt.

. Futilius eft longe multo, quod fug-

gerunt alü, ut optatam explicationem

Ícholis invideant, ac etiam impediant: fat

bene Religioni ac fidei confultum iri, fi

Quesnellianze propofitiones damnatee fim-

pliciter declarentur, i4/feufà oboio, quem

verba ipfa prafeferunt.

Ecquis enim ne-

fciat, propofitiones ex ipfa verborum tex-

tura ambiguas, quas & zequivocas dicunt,

( quales ex Quesnellianis multze funt) fen-

fum per fefe obvium non habere: cum ob

id ipfum sequivocz dicantur atque ambi-

guse, quod fenfum non habeant per-fe.ob-

Vl«

vium, qui fe ftatim legentium mentübus

offerat? . Quisve primo oculorum conje-

&u non videat, Quesnellianarum propofi-

tionum bene plurium fenfum per fefe le-

gentibus obvium, fanum effe & Orthodo-

xum; easque nonnifi fecretiori occultiori-

que fenfu, qui Auctoris eft creditus, dam-

nari, profcribique potuiffe? Quod de 27.

66. 69. 76. 82. 84. 85. 98. 1o1. aliisque

nonnullis, nemo negavetit.

Cui & illud addendum, in. d1s3udican-

do Theologicarum propofitionum fenfu per

fefe obvio non omnes perinde Theologos

convenire

fed prout varie funt affeci,

diverfarumque fcholarum principiis funt

imbuti, fuisque praejudiciis occupati, alios

alium fibi eiusdem propofitionis fenfum

obvium experiri. Sic fane qui fenfus pro-

pofitionis alicuius, per fefe obvius eft

Thomiftee Theologo, non perinde obvius

eft Moliniftsee ; quia diverfis, ut ajunt, ad

videndum judicandumque utuntur confpi-

cillis.

E. g. ubi decimam e damnatis

propofitionibus ambo legent, atque pet-

pendent: Dei gratiam mibil impedire poteff,

aut retardare, "Yhomifta quidem fenfum

illius obvium dicet effe Calvinianum Necef-

fitantis gratiae fenfum, 'quem idcirco re-

cte

c&e juüeque daminatum aghofcet: Molini-

fta e contrario, Thomifticum gratiz fe

ipfa efficacis ac praedeterminantis fenfum,

propofitionis illius obvium dicet effe, cum-

que ideirco damnatum profcriptumque ja-

Gabit, uti & re ipfa ja&arunt aliqui.

^ Non eft ergo quod a nonnullis obtru-

ditur, tanto quod inolevit malo, remedium

ópportunum. Sedillud fupereft unicum,

quod & boni omnes fuppliciter orant: fi

diftin&a & individua damnatarum propo-

fiionum explicatione,

quis in fingulis

damnatus fit fenfus, quis reli&tus indem-

nis, quse cuique propofitioni afficta fit

nota, Theologis innotefcat.

Calliditatis fi quidem plenum eft, quod

infufurrant aliqui, utSanclitatem Veftram,

ab ea variorum, in damnatis propofitioni-

bus, fenfuum explicatione fupplicibus con-

cedenda, procul avertant: Qaamcumque

féilicet propofizionem, cui pravus fortaffe feu-

dés fübefl, eocplicatione som egere ut jufle

damuetur; quamquam in reCum feufum fledli

cominode po[[it : fed abfoluze, uullaque feufasm

adbibita diflintlioue coufigi, im Ecclefia con-

f«eviffé : (quod congeftis variarum Cen-

furarum exemplis oftendit Natalis Alexan-

der, in Appendice Differtationis r2. in

Hi-

Hiftoriam Ecclefiafticam Sseculi 13. & 14.)

Atque ita inquiunt illi, Quesnellianas pro-

pofitiones, quibus pravum aliquem fenfum

fubeffe poffe nemo negaverit, explicari a

Sancitate Veftra non debere, ut re&tus,

qui itidem illis fubeft, fenfus fervetur in-

demnis: ld inquam calliditatis plenum eft

Etfi enim ea variorum difcretio fenfuum,

in ipfis diftri&tis cenfuris perfzepe facta non

fit: ubi tamen ex latis ante cenfuris obor«

tee funt turbze, contentiones,

& rixe;

varidjeque a malevolis confi&tze funt inter-

pretationes, quibus fanus & orthodoxus

ambiguarum propofitionum fenfus cenfura

petitus obtendebatur; (ut aecidit in pree-

fentia) tunc certe, fi forte non ante, pa-

ftoralis charitatis fuit, ne dicam sequitatis,

muneris & officii,

varios damnatarum

propofitionum fenfus exponere, & in quem

cenfura ceciderit, declarare.

Ut vel fic

turbee filefcerent, fuusque violatee veritati

fervaretur honos; ac ne quis latis in pro-

pofitiones fe ipfis ambiguas cenfuris abu-

teretur.

Sic fane, cum anno 270. Synodus

Antiochena hanc Pauli Samofateni propo-

fiionem, Chriftus eft. oyoscie. Patri, ab-

folute & absque fenfuum diftincione dam-

naf-

N

f

E

naffef:'ä Nicsena fubindeSynoduS, ut Ária-

nis ea damnatione turpiter abufis ora prze-

cluderet, ambiguse vocis hujus ouoszwv,

j

varios fenfus expofuit, pravumque a recto

genuinoque diftinxit, in collationibus at-

que tractatibus, antequam eam Catholico

fenfui redditam transferret in Symbolum:

uti teftis eft Eufebius Epiftola ad Czefa-

rienfes fuos: pofiquam accurate perve[liga-

fun efü, queuam bis verbis fübjecta ,WH

Jféntentia.

Sic cum hs Eutychianorum affer-

tio: Uza efl Verbi Incarnati Natura, in

Concilio Chaleedonenfi, abfolute & abs-

que variorum diftinctione fenfuum pro-

fcripta fuiffet; tumultuantibus poftmodum

Eutyehianis, Divosque Cyrillum & A-

thanafium una fecum damnatos inclaman-

tibus, Gelafius R. P. varios ambiguse per

fefe propofitionis fenfus expofuit, libro

contra Eutychem fcripto, fenfumque Cy-

rili & Athanafii, quibus pares loquendi

formulze interdum exciderant, indemnem

pronunciavit,

Sic dum Hormisdas Scytharum Mo-

nachoeum affertionem : Uzes de Trigitate

erucificus efl carue, abfolute, nullaque

data fenfuum diftinctione profcripfiffet, fin

minus

j«

ininus ut hæreücam, at certe uti pro cou-

ditione temporum periculofam; — fecutis

tamen inde temporibus, ac feclufo peri-

culo, cunctisque fidelium Eutychianum

fenfum reijcientibus, hane ipfam propofi-

tionem in Catholicum fenfum inflexam

Joannes lI. R. P. approbavit, & catholi-

cam dixit, Epiftola ad Juftinianum lImpe-

ratorem data,

probaruntque

deinceps

quinta Synodus Oecumenica Can. 10. &

Concilium Lateranenfe fub Martino V

Can. 2.

Sic cum fexta Synodus Oecumenica,

lectas Honorii ad Sergium Epiftolas, eius-

que memoriam abfolute damnaffet ; Joan-

nes tandem hujus nominis 1V. explicato

obfcurarum Epiftolarum fenfu, Honorium

erroris abfolvit, eiusque Apologiam ad

Conftantinum Imperatorem Heraclii filium

deftinatam adornavit

Sic ne longius excurramus, cum Be-

nedictus lL. binas iftas S. Juliani Toletani

Archiepifcopi propofitiones abfolute dam-

naffet

In «Deo voluntas eoc ooluntate proce-

dit . .. Chrifius eoc tribus fabflantiis con-

fatus efl; turbatis fubinde Hifpanorum

Praefulum animis, qui has ipfas propofi-

tlones, ab Auguftino, Ambrofio, Cyril-

B

lo,

lo, Fulgentio, re&o fenfu affertas, in

Concilio Toletano 15. judicaverant; Ser-

hr ecnline

gius hujus nominis L. laudatorum Patrum

fenfum innoxium dixit, & ab omni cen-

ut refert Ro-

fura liberum pronunciavit

derieus Toletanus Archiepifcopus Lib. 3.

de rebus Hifpanicis Cap. 14

Quidni igitur in przefentia, poftquam

Clemens XIl. propofitiones tam multas

varis fenfibus obnoxias, abfolute nulla-

que facta fenfuum diftinGione profcripfit;

quidni inquam prsefens hodie Pontifex

fenfum, quo unaquseque profcribi meruit,

nobis aperiat ? INon ut Quesnellius ab-

folvatur, de cuius & fenfu & mente nihil

follicii: fumus; fed ut fuus Apoftolicze

Sedi fervetur honos; oraque loquentium

iniqua tandem aliquando obftruantur; qui

Clementem fua illa diftricta cenfura, fum-

mos Ecclefiz2 Patres, faera Concilia, di-

vinas etiam Litteras, quibus pares infunt

loquendi formulzee, fub Quesnellii nomine

pr gedamnaffe, mentiuntur,

Preeterquam. quod non eft id verum

omnino, quod Natalis Alexander affirmat ;

eum nempe in Ecclefia morem viguilffe

femper, ut propofitiones ancipites, variis-

que fenfibus obnoxiee, modo quis pravus

fub-

It

fabfit eis, abfolute atque fimpliciter, nul-

lr.

la adhibita fenfuum explicatione damnen-

tur.

Immo quandoque in ipfa lata cen-

l-

fura, fenfuum diftincio, & explicatio a

je

Conciliis & Pontificibus fa&ta eft, ut dif-

)

Hin

fenfiones & rixse praecaverentur.

VOX

in Concilio Conftantinopolitano 11

Chriftipara, qua fuperiorum temporum

B

Patres innoxie ufi fuerant, ad Mariam

[-

Chrifti Domini Matrem defignandam, pro-

fcripta tandem eft atque rejecta, eo tamen

expofita fenfu, tazquam [i Chriflus, quem

Maria gemuit, wonu e[fet Deus: me prifci

Ecclefim Patres rejecti atque' profcripti

viderentur.

Noftraque demum setate

Ínnoc. X. Arnaldinas.de Petro.& Paulo

propofitiones profcribens: Saz&as Terrus,

& S, Paulus fant duo Ecclefie Trincipes , qui

unicum efficiunt . . . fumt duo Ecclofie. co-

ripbai ,

ac füpremi Duces, fimma inter fe

unitate conjtutli . . . funt geminus uuiver-

falis Ecclefte verte , qui in unum divini|]ne

coaluertunt . . . fant duo Ecclefte femmi

Jlores ac Prafides, qui umun. Caput coufti-

iuusti: dhas, genuini fenfus explicatione

data, ac ipfi etiam Decreto innexa, atque

intexta, confixit die 24. Januar. 1647.

Tropofitiones bas ita explicatas, ut ponaut

B 23

0m-

omunimodam, equalitatem inter . Vetrum &

S. Vaulum , fiue. fabordinatione & fubjetlioue

S. Vasli ad S. Petrum, im. poteflate fuprema

Q regimine untverfAlis Ecclefa , Ss. Domiuus

bereticam cenufuit & declaravit.

lis itaque callidis fufurronibus filere

juffis prodeat nune tandem expetita diu

lementinze — Conftitutionis

explicatio.

Cuius quidem quanta neceffitas urgeat,

quanta, ni detur, Catholicis fcholis im-

pendeantmala; quis dandus videatur dam-

natis inibi propofitionibus fenfus, fequen-

tes obfervationes in fingulas propofitiones,

ad certa capita pro varietate argumenti

revocatas, plenius indicabunt; donec ali-

ter interpretari, alterumque illis fenfum

tribuere jubeamur: quo cafu, ut officium

poüulat, reverenter obfequemur.

u(&

(

I

N

Lx*;

CA-

d

SN

-

N

Ed

J//4

SN

ASSSS

A

/à

r

7

d

/EM

IUI

af at

ff A a

' !'u&i

A

fe

n

CAPTPUT-T

0!

DE LECTIONE SCRIPTUR/E

l,

SACR/E

]-

(

N-

-He

]*

|«

NT

PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E

7

CENSURA NOTAT/E

Ü

ropofitio in Clementinze Conftitutionis in-

r

diculo 79

Utile eft €9 meceffarium, . omni

tempore, ommi loco, €9 ommi perfonarum generi

fiudere €9. cognofcere [piritum, pietatem , €$ My-

fferia facrae Scrigturg. — Refl. moral. in 1. ad Cor

C. XIV. v. 5

Propofitio 8o. Lefio faerg Scripture eft pro

omnibu.

A&. Ap. C. VIIT. v. 28

L

7

Propofitio 81. Ob/curitas. [an&a ve T.

eft Laicir. vatio difpenfandi fempfos ab . ems

Gone,

A&. Ap. C. VIII. v. 31

Propofitio 83. E/t illufio fibi per[ua:

d

notitia IMyfteriorum Peligionis mon debeat commu

cari faminis le&ione facrorum [librorum

Non ex

faminarum | fplicitate , — [ed. ex — fuperba virorum

[cientia ortus eft fcripturarum. abufus, €9 ortg ha-

y F/k.f

Ev. ]oan C. 1V. v. 26.

B 3

OB-

u

pu

-g-x*&

.OBäERVATm.'

""anta eft propofitionum illarum cum vete-

rum Patrum fententiis, quo ad verba

faltem & fyllabas, confonantia, ut nifi fenfu

fummopere diftare, Theologi doceantur, Pa-

tres ferme omnes fub Quesnellii corio, in Cle-

mentina Conftitutione, vapulare, nemo prima

fronte non putet.

Scripture fiquidem facrz le&ionem om-

ni perfonarum generi congruere, omnibusque

etiam Laicis & fimplicibus effe neceffariam

(quod priores iftse dusxe propofitiones habent )

docent etiam Patres, iisdem ferme verbis ;

omnesque promiícue de populo ad eam lectio-

nem hortantur; ac fi qui per fefe legere ne-

fciunt, ut eas fibi ab aliis legi curent, fre-

quentiffime monent.

Ita S. Joan. Chryf. hom.

3. de Lazaro: hom. 2. in Matth. & hom. 9. in

Epift. ad Coloff. Origenes hom. 9. in Levit. S.

Bafil. in Regulis brevioribus Reg. 95. S. Gregor.

Nyffenus in Pfalmos. S. Ambrof. in Pfal. 118.

& Przf.in Lucam. S. Auguft. Lib. 6. Conf.

C. 3. Lib. 7. C. 2o. Lib. 5. de Genefi ad Litt.

C.3. Lib. de vera Relig. C. 51. Sermonibus

57. & 58. de San&is. S. Gregor. Papa hom.

15. in Evang. & 15. in Ezech. Pref. ín Lib.

20. Moral. & Epift. ad Leandrum Hifpalenfem

Quorum veftigiis infiftens D. Thomas 1.

part. quaeft. 1. art. 9. Seriptura facra, inquit,

communiter omnibus m*gponitw

£

. €8 ideo f[miri-

tud-

apmememememem i

3

tualia - fub fimilitudinibus / corporum: groponit ; / ut

faltem vel. fic ruder eam capiant , qui ad intelligibilia

£«

[tcundum fe . capienda mon funt idonei, Et Grego-

)d

rius IX. Rom. Pont. Epift. 6. ad germanicum

Patriarcham Conftantinopolitanum: 'Cum juxta

fü

teflimouium veritatir, occafio fii errorum ignorantid

0s

Jeripturarum , - cun&lis expedit illas legere vel audire.

Obfcuritatem. pariter verbi Dei non effe

d

Laicis rationem difpenfandi feipfos ab eius

Le&ione, (quod habet tertia notata propofi«

tio) docet aperte S. Joan. Chryfoftomus, laue«

£

data jam homil.3. de Lazaro: JPoypteren, ine

!

quit, Spiritus gratim difpenfavit ac. grovidit, t

Publicani,

Pijcatores,

Tabernaculorum : Opifices ,

?

f

Paffores, ldiotm, illiterati

D

or libror componereut ;

J

ne quis idiotarum ad henc difficultatir excu,

|GUIOTLETE

"nf

confugere po[fit: ub €9 opifex €9 fmulur, €9 v

104

mulier, €29 omnium hominum indoBiffimus ex. audita

letlione aliquid lueri , utilitatisque reportaret. 1dem

habet Origenes Lib. 4. & 6. contra Celfum.

S. Joan. Chryf. hom. 1o. in Evang. Joannis. .S.

Auguft. Lib. de utilitate credendi Cap. 6. &

Lib. 6. Con£. Cap..5.

Congruere demum mulieribus le&ionem

1

i

ti

123

fcripturarum, ( quod u

ma propofitio ponit )

etfi jam fatis ex laudatis Patrum teftimoniis

liquet, apertius multo conftat ex Epiftolis D.

Hieronymi ad: Euftochium, ad Demetriadem,

ad Principiam, ad Lzetam; & D. Auguftini ad

Paulinam, ad Florentiam aliasque Virgines ;

quibus illas ad facrarum fcriptur

[2

aY

um ftudium

B 4

ads

4

ä.æäü

adhortantur, graviüïrhisque documentis juvant,

de

ad eas & legendas, & intelligendas.

Conftat

t0i

& id ex D. Ambrofio Lib. 7. de Virginibus Cap.

de

f

3. & 4. ex D. Bafilio Lib. de Virginitate, & ex

D. Gregorio Magno Lib. 3. Regiítri Epift. 74.

L

D

& Lib. 4. Epift. 40.

Sic fane de utilitate atque neceffitate le-

Pl

A

gendi Scripturam facram loquuntur Patres,

fi

generatim quidem & univerfe, ac juxta prio-

f

Yis sevi difciplinam.

Periculum igitur eft, ne pari cum Ques-

nellio Cenfura confixos a Clemente XI. fummos

l

Ecclefize Patres Calviniani ac Lutherani debla-

terent, uti reipfa deblaterarunt: nifi quo fenfu

propofitiones illae quatuor in Quesnellio dam-

nate funt, quove viciffim fenfu pares in Pa-

ï

tribus loquendi formulze indemnes relicte fint,

declaretur.

Quapropter ut inferend» calumniz, ca-

villandzeque Conftitutionis Clementinz tollatur

occafio, illud primum doceri Theologi fuppli-

citer rogant: An non a Clemente damnat»

dicendze fint propofitiones illa quatuor, in-

telle&ze duntaxat de abfoluta & generali, a

qua nemo poffit eximi,

obligatione legendi

Scripturam facram, nulla habita ratione inter-

di&i aliquibus fa&ti: fic tamen ut relinquantur

indemnes, in eum fenfum acceptve, quod fcri-

ptur le&io per fefe fpe&ata & abfolute, fit

utilis, falutaris, pia, religiofa, atque uti talis

omnibus confulendg, quibus aliunde peculiari

de

--

o cEEmeIn m

D

Attt,

de caufa interdi&a non eft. Quse fane laudas

&äk

torum Patrum fententia fuit. Quamquam enim

Ap

de utilitate & neceffitate legendi Scripturam

x

facram, generatim & univerfe pronunciarint ;

l

eamque le&ionem omni perfondrum conditioni

congruentem, ac etiam neceffariam dixerint;

lt

ab ea tamen lege exceptos aliquos non nega-

Bs,

runt; imo le&ionem illam aliquibus ex parte

o

faltem interdi&am olim ac vetitam monuerunt.

Origenes enim in Prologo ad Cantica Canti-

S

cóorum, Hieronymus in Prologo ad Ezechie-

05

lem, Theodoretus Procmio item ad Cantica,

a

le&ionem priorum Capitulorum Genefeos, in-

f

tegrze Prophetiz Ezechielis, totiusque libri

Canticorum, ante annum 2etatis 30. fimplici-

bus fidelibus vetitam fcribunt, pro more fcili-

:

cet & ufü veteris Synagogz. Monet quoque

D. Bafilius Epift. 1. ad Chilonem, a veteris

le

Teftamenti le&ione nonnullis effe fuperfeden-

r

dum; "on quod, qua im eo fcripta fumt,. moxia

fint, fid quod infrmus fi& corum amimus, qui ea

le&fione offenduntur.

Quse caufa nunc eft inter-

di&i rudioribus fidelibus fa&ti, ne facras Scri-

pturas in vernaculis verfionibus legagt.

-

$. II

PROPOSITIONES QUESNELLIANJE

CENSURA NOTAZJE.

Pfopofitio in indiculo 84. Jbripere & Chri-

flianorum smanibus Novum . Teftamentum , fa. dllud

eis claufum tenere, auferendo. eir modum illud in-

B5

telli-

6

m

d

D

telligendi, f illis Chrifüü os obturare. Refl. moral.

in Ev. Matth. C. V. v. 2.

J

Propofitio 85. — Juterdicere Gäïö'ïicmz'f Ie&lio-

[

nem [aera Seripturg , prejfertim. Evangelii, eft in-

terdicere ufum. luminis. filii lucir, .£9 . facere ut ga«

li

tiantur fpeciem quamdam excommunicalionis. Luc.

W

ï.'

C. XL y.33-

OBSERVATIO.

bvium, quique fe primo legentiEüs &f'ert

propofitionum illarum fenfum, fi ab aliis

avellantur, nemo non probat.

Quid enim, fi

de prima facie rem fpe&tes, iniquius videatur,

quarh paterni divinique Teftamenti le&ionem

filiis interdicere, ad quam potius prifci Ec-

clefize Patres, atque Pontifices fideles omnes,

ac ipfos etiam Laicos adhortantur; ut tanquam

ad fe fingulos transmiffam Creatoris epiftolam

afidue meditentur, difcantque cor Dei in ver-

bis Dei? Ad laicum enim virum, Theodorum

fcilicet Medicum data eft Gregorii Magni Epi«

ftola 84. Lib. 4. Regiftri, ubific habet: Qui

eft Scriptura. facra, mifi qugdam epiflola omnipotens

tis Dej ad ereaturamm fuam 2.—.Et certe. fic ubi. effet

gloría veftra. alicubi . confüituta, €9 fcripta terreni

jam. Imperatoris acciperet, mon ceffaret, non quie[ces

reb,. fomnum oculis non. daret, mifi priur quid. fibi

Imperator terrem

cripfiffet , agnovil/ct. Imperator

cali Dominus €9 Zngelorum , pro vita tua tibi fuas

epiftolar transmift; €9 tamen gloriofe. fili easdem

egiftolar ardenter legere negligis ?- Stude ergo quafa

€o

A

L

EEÀütc dl

7

)CIR

cor Dei in verbis Dei,. ut ardeutius ad giterna. fue

[pires , ub menr veftra ad, cxleftin Regna majoribus

illde

defiderüis: accendatur.

i

Nifi ergo quo fenfu binse illx propofitio«

d

nes in Quesnellio profcriptz (int, innotefcat;

luc]

verendum maxime, ne veterem illam nseniam

"Heterodoxi fidentius occentent

qua Scriptus

ram facram tanquam vetitxe le&ionis librum,

a Romanis haberi impie criminantur.

opr

Illud itaque explicari fibi poftulant Viri

us

'Theologi, num a Clemente XI. profcriptze

l

duntaxat fuerint propofitiones illae duze, qua-

,

tenus quamcumque legendi novi Teítamenti

inhibitionem , etiam jufta de caufa ab Ecclefia

(«

aliquibus fa&am, inculpare & incufare viden-

5

tur? Quamquam indemnes illze forent, fi le«

&ionem illam non effe generatim & univerfim ,

ac fine jufta caufa interdicendam, fimpliciter

n

dicerent.

Qu:e fola fuiffe videtur D. Gregorii,

cxeterorumque laudatorum Patrum opinio, dum

l

fideles omnes, ac ipfos etiam Laicos, ad eam

le&ionem invitant, a quorum profe&o mente

ne przefens quidem Ecclefia recedit; qu?e per«

inde ad eam le&ionem invitat univerfos, modo

ne Dei verbum in vernaculis verfionibus le-

5

gant, qua multls periculo forent

$. HI.

PROPOSITIO QUESNELLIANA. CENSU-

RA INUSTA.

Propofitio In Indice 82. .Dier Dominicus a

C'/zrzjhamr debet. fan&ificari le&lionibur pietatis, €$

Juger

$

*

z

fuger -ommia. [acrarum. Scripturarum. Dmünq/üm

eft. Chriftianum ab ha Teflione vetrahere velle. Refl.

D

moral.in A&. Ap. C. XV. v. 21.

fh

Zul

OBSERVATIO.

at

Q

P wivus Ambrofius ad þriorem huiusce pro-

Ü

u

"—^ pofitionis partem digitum intendiffe vi-

detur Lib. de fide Refurre&ionis, planeque

exiftimaffe, Dominicos, aliosque feftivos dies

fine facrarum Scripturarum le&ione, pie ac

religiofe tranfigi non polfe.

Cum enim Zubar

duililer, de quibus Moyfes Num. zo. loquitur,

facras Scripturas per allegoriam intelligi debe-

re praemififfet, fubjungit: JNon /oli hoftes, ha-

rum Tubarum fonitu vincunturs fed €9 deleffationeg ,

€$ dier fefti, €9 Nzomenim, fime his effe non po[-

funt.

Nemo enim potefl, wifi divini hauriat pro-

mi/fa- fermonis, — €9 vefultantibus: credat oraculis ,

exultare latitia, diesque foflor, aut. Neomenias age-

vés quibus fe corporali gratia, . €7 fieculari occupas

tone vacuatum , C/z'ri/z*z' æ'(fpleïi luce defiderat. Quo-

circa refert D. Juftinus Martyr Apologia II.

ad Antoninum Imperatorem, Chriflianor omnes

siebus Dominicis in unum . convenire folitor effe, ut

Jeripia: Zdpoftolorum €9. Prophetarum legerent , quan-

dum per itempus liceret. — Narrat quoque ex Phi-

lone Judzeo Eufebius Caefarienfis Lib. g. Prae-

parationis Evangelicze ,

Judeos olim diem

Sabbathi colere folitos fuiffe, legendo audiendo-

que paffim in. domibus Dei verbum.

Quin

«

-

9

0j

Ó

Un

- Quin etiam Nicolaus I. Rom. Pont. C. 1r,

tell

dati Refponfi ad confulta Bulgarorum, piorum

facrorumque librorum le&ionem iis accenfet

güis operibus, quibus dies fefti funt celebrandi

atque colendi.

Quod idem faciunt do&i pleri-

f0«

que religiofique pofterioris evi morum Inftitu-

Vi

tores; ac inter alios maxime fan&tus Antoninus

que

part. 2. fumm:e Tit. 1o. Cap. 7. $. 4.

Jje$

Hoc cum Clementem aut ignoraffe, aut

at

damnaffe incredibile fit, an non mentem eius

n

felicius affequetur, qui dixerit: eum primam

If,

illam confixz propofitionis partem damnalfe

d

duntaxat, fic acceptam & intelletam, quafi

alia nulla fit Dominicoe diei fanctificandae ra«

ij«

f,

tio, quam facrarum Scripturarum, aliorumque

/

piorum librorum le&io; aut quafi fine eo pie-

tatis officio, fanGificari dies illa omnino non

)

poífit; aut demum quafi ad illud implendum

pietatis officium, nihil curandum fit factum

aliquibus interdi&um Scripturze facrv in ver-

]«

)s

naculis verfionibus le&itandze: non itidem fic

acceptam propofitionem confixiffe, quod inter

pietatis officia, quibus Dominica dies fan&ifi-

1

,

cari poteft, ac etiam debet piorum librorum,

ac tum maxime divinarum Scripturarum le&tio

fit etiam computanda; iis maxime fidelibus,

quibus aliunde peculiari de caufa non eft in-

terdicta.

Pars propofitionis altera eandem poftulat

interpretationem ac fuperior propofitio 84. cum

qua & verbis, & fenfu plane congruit.

illud

is]

-g.g—.—-'!-.-.-'.—..-g-:.

Illud etiam fuperiorum omnium propofi-

Qu

tionum occafione refcire Theologi vellent: num

legendze Scripturze facroe vernaculo idiomate

E

i

redditze interdi&um, res fit mersze difciplince,

non fidei; in qua celeberrimis olim Ecclefiis

k

licuerit, liceatque modo fuis ftare inftitutis &

f

ufibus; modo prüdentem illarum Epiícopi di-

ligentiam adhibeant, ne divinarum le&io Scri«

f

pturarum, per fe quidem falutaris atque lau-

danda, nonnullis noxia & periculofa contin«

gat? Dubitandi ratio eft, quod cum ea de

re aliquamdiu in Concilio Tridentino difcepta-

:;

tum eífet, num fcilicet ea Germanisxe ferenda

effet difciplina, quae facrarum Scripturarum

ufum linqua vernacula fimplicibus fidelibus

licitum facit, cenfuerunt legati Praefides: -

linguendam. effe unamquamque Nationem in. fuis. in-

füitutis, ut quod fibi neceffarium, vel utile cenfet ,

ainple&atur: ut habet Odericus Raynaldus in

Annalibus ad annum 1546. num. 34. Unde

effe&um tandem eft, ut Germanicze & Galli-

canze Ecclefize, Indicis Regulam, de /acris Bi-

blür vulgari lingua. paffim: ac fime difcrimine minime

germittendir, nusquam admiferint; uti Serrarius

in Prolegomenis Bibliorum Cap. 20. quxeft. 2.

Paulus Laymanius- in Compendio Theologise

Moralis Lib.2. Tra&. x. de Fide Cap. 15.. Ve-

ronius Preefatione 3. in verfionem Novi Tefta-

menti, fidenter affirmant; noruntque quotquot

earum regionum mores agnofcunt.

Ne

at

E

ir

ff«

Ne igitur fuos circumfcriptos damnatos«

Ut

que mores & ufaüs Germanicze & Gallicanze

ate

Ecclefiz; conquerantur; neve novum convere.

i,

fioni fuze obicem patiantur regionum illarum

fiis

Heterodoxi, qui vetitam fibi Scripturze facrae

le&ionem plus nimio quererentur, fi ad Eccle«

di

fiije gremium accederent

refcire Theologi

at

optant; num fat bene veritati confultum effet

fi notatz:» ha&enus, de le&ione Scripturze fa«

[]e

crae, Quesnellianze propofitiones, a Clemente

je

XI. profcriptze dicerentur; quod generatim &

univerfe ab auGore. prolatze fuerint,

non ree

a

ftri&e, & ex peculiari Ecclefize Gallicanze di«

fciplina ?

a

AC

W

x

?. mä

5

GE TREEUE

L[OALUA

ii

DE DIVINORUM OFFICIORUM

CELEBRATIONE

J)

3

$. L

PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSUs

RA NOTATA.

Propohtm in Indiculo 86. .Eripere fimplici

qiopulo fhoc folatium, jungendi vocem Juam voci £a«

tur Ecclefim, eft ufus contrarius prasci Zdpoftolieg ,

€3 jintentioni Dez

Refl, moral, In. 1. aä Cor. C,

XIV. v. 16

OBSERVATIO.

x prifca Ecclefize difciplina compertum eft,

E

nusquam hoc folatium fimplici populo

fuiffe negatum, ut & ipfe vocem füam totius

Ec-

i2

"o

E

1If$

Ecclefize voci adjungat, orantique Cléro re-

fpondeat; modo & ipfe eandem cum Clero

Ni

E«

linquam loquatur, przefcriptumque ab Ecclefia

facrum idioma inter orandum ufurpet.

Com.«

Re

Mi

munem enim Cleri fimul & populi Pfalmodiam ,

a primis Ecclefize temporibus fattam, mixtas-

n

que fimul in Dei laudem Clericorum & Lai-

p

corum voces , teftantur differtiffime S. Joannes

T

Chryfoftomus in Píalm. 41. S. Bafilius Epift.

Yo

ai

63. & in expofitione in Pfalm. 1. Theodoretus

Lib. 2. Cap. 24. Sozomenus Lib. g. C. 8. D.

3

Auguftinus Lib. g. Conf. Cap. 7. & Tra&. 23.

inJoannem. Hinc Juftinus Martyr Apolog. 2.

d

L

"bfolutis, inquit, precibur, €9 gratiarum. a&ione,

quilibet de populo, qui adeft, fauftis vocibus accla-

l

mat amen.

D. Auguftinus Lib. 2. contra Epi-

ftolam Parmeniani Cap. 7. Cum Epifcopus folur

intus eft, populus orat cum illo, €9 quafi fub[cribenr

ad eius verba, ve[pondet amen.

Et in fragmento

fermonis contra Pelagianos, //men veftrum fub-

Jcriptio veftra eft ,^ con[enfio vefira eft, adflipulatio

vefira eft.

Quotquot etiam priíci Ecclefize Pa-

tres nonnihil obiter, de Sacerdotis facrifican-

tis orationibus, alta voce fundi folitis tradide-

re, ut S. Cyprianus Lib. de Oratione. S. Cy-

rilus Hierofolymitanus Catechefi 5. Myftago-

gica. S. Joan. Chryfoft. hom. 18. in Epift. .

ad Corinth. ea omnia ab adftante plebe re-

fponderi notant, quze nunc a miniftrante Cle-

rico refpondentur.

Immo qui media zetate de

erdine MifDe fcripfere, Alcuinus Lib. de ini—

nis

p m ——À

i3

) [e.

nis officiis, Florus Diaconus Lib. de Acione

Clero

Miffarum. Walafridus Strabo Lib. de Rebus

defía

Ecclefiafticis. Amalarius Lib. de Officiis Ecclef,

COffie

Remigius Altifiodorenfis Lib. de Celebratione

iam,

MiffBe, ea femper in ore plebis adftantis ver«

((2

ba ponunt, qus modo a miniftrante Clerico

I

proferuntur.

Adeo verum eft, plebis vices

Mi

nunc Clericum agere; atque ita plebem ipfam

»it

voci totius Ecclefize fupplicantis, vocem fuam

PLU$

adjungere poíffe, unifonam tamen ( ut ratio

ipfa poftulat) atque concordem.

22

Nullo publico ( quod fciam ) Ecclefize

»

decreto ea antiquata eft difciplina: immo viget

JlP

adhuc ex parte in plerisque Germanize & Gal-

t

li Provinciis: ubi promiícua populi multitue

do, alta etiam voce, cum Clero latine fuppli«

!

Jl

citer orat, easdemque cum illo precum for«

[

mulas folenniter recitat, voces jungit & vota.

1(0

Theologorum igitur fcire intereft; num

j

etiam Clemens XI. fua illa in propofitionem

86. lata cenfura, hoc fimplici populo quale-

!)

2

cumque íolatium ereptum omnino voluerit ?

An potius vernacube duntaxat linquae ufum

l

in divinorum officiorum celebratione vetuerit ?

;

Ne fcilicet chrifliana plebs vernaculum linquaj

oranti Clero poffit adjungere.

:S

CA-

14

CA T YT5

«

h

DE DILATIONE ABSOLUTIONIS,

P

ET RECONCILIATIONIS POENITEN-

TIUM.

f

Ca

RE

Ó

$. I

QUESNELLIAN/E PROPOSITIONES

CENSURA NOTAT/E.

Propofitio 87. . JModus plenur. fapientia, lu-

mime, €9 charitate, ef dare animabus tempus. por-

:;i

tandi. cum humilitate, €9 . fentiendi. flatum peccati ,

petendi. fpiritum. pamitentig €9 contritionir," €8. in-

cipiendi ad amimus. fatisfacere juflitie Dei, antequam

reconcilientur.

Refl. moral. in A&. Ap.. C. iX.

v

Q.Propofitio 88. Jgnoramus, quid fi& pecca-

twn, €9 vera pomitentia, .quando. volumus. flatim

reflitui poffejfioni bonorum. illorum, quibus mo$ gec-

catum — fpoliavit; : 9. detra&amus. [eparationis. illius

ferre confufionem. . Luc. C. XVIL v. x1. & 12.

OBSERVATIO.

A& bfolutionem reconciliationemque pecþato-

! rum quandoque eífe differendam ( ubi

maxime.de publicis peccatoribus, de gravio-

rum criminum reis, de relapfis, aliisve malo

caterorum exemplo, & ex confuetudine pec-

cantibus agitur; aut ubi de peccatoribus male

difpofitis,

ac necdum fincerum poenitentioe

fpiritum habentibus quzeítio fit) usque adeo

cer-/

AC

3*

15

certum eft, ut otiofi commentatoris fuerit ,

facrorum Conciliorum Canones, Romanorum

fs

M

Pontificum ftatuta, Ss. Patrum ea de re docu-

menta velle hic recenfere.

Quin etiam diffe-

rendam iis in cafibus, ac etiam quandoque ne-

gandam abíolutionem, mandant Rituales Ec-

clefi;» Romans libri poftrema 2etate editi,

Concilii Tridentini Catechismus ad Parochos ,

Inftitutiones S. Caroli Borromzei, Synodorum

/]/4

poft Tridentinam celebratarum ftatuta, ac boni

Jof*

quique moralis do&rinse Magiftri:. ne quis an«-

7

tiquata ea de re majorum decreta poffit ob-

z

lil«

tendere.

d

Haec ne putentur a Clemente XI. convulía

X

atque reíciífa,

refcire Theologi vehementer

exoptant: an non fint ab illo confixze propofi-

^l«

tiones illae du:e, de quibusvis promifcue pec-

1ill

catoribus generatim acceptze? Non itidem de

j

publicis, ut diximus, peccatoribus, de relap-

Ij

fis, de graviorum criminum reis, aliisve malo

czterorum exemplo, atque ex coníuetudine

delinquentibus ;

aut etiam de peccatoribus

minus bene difpofitis, verumque poenitentize

ja

& contritionis fpiritum necdum habentibus ?

jl

Quos omnes amifforum bonorum poffeffioni

ftatim ac fine mora reftitui vetant facri Cano-

nes,

$. l.

QUESNELLIANA PROPOSITIO CEN-

SUA-NOTATA.

Propofitio 89. Quartus decimus gradur con-

verfionis peccatoris eft, quod. cum fit jam reconcilia-

2

DN

16

P

;;kg

Ed

fus, habet jur affiftendi [acrificio Ecclefig, — Refl.

fe

g

$noral. in Luc. (.oRV. v. 23;

-

4

" OBSERVATIO.

fi

ui prifcam Ecclefize difciplinam vel ex pri«

k

Ó

^ 1ma facie norunt, illud profe&o comper-

tà

f

tum habent, Ecclefiam publicos olim poeni«

tentes,

nondum reconciliatos,

debitisque

Y

li

poenitentize laboribus minime fun&os, e facro

fidelium cotu, ne incruento altaris facrificio

J

profentes adefífent,

procul egiffe ;

ac. de

templo, antequam falutaris hoftia offerretur,

pepuliffe. Nota eft illa Diaconi vox, fub ipfum

3

facrificii proludium, mitti folita: San&a fau&ir:

exite quaquot eflis u pamitentia. Hinc facile in«

telligitur, peccatores necdum reconciliatos jus

habere nullum, ut altaris facrificio interfint :

fi quod enim haberent, Ecclefia, ut eft juris

& sequi retinentiffima, nusquam id eis dene-

gaffet, ne tam atrocem illis injuriam faceret,

Quod igitur in praefenti, ob antiquatum publi-

cze poenitentive ritum, altaris facrificio peccae

tores interfint,

quamquam nondum íint per

abfolutionis beneficium reconciliati ,

non id

habent jure fummo. ac firiio, fed ex mera Ece

clefiv indulgentia, qus id eis benigne con-

ceífit, ut facrificio przefentes, facilius ad poe-

nitentiam excitentur, ac moveantur.

Idque

illis indulgere Ecclefia veluti compulfa eft,

quod abrogato publicze poenitenti» ritu, qui-

nam adhuc in þpoenitentia fint, nondum Deo

fe-

3

d—

17

Rell,

reconciliati, minime norit, eosdemque publica

expulfione manifeftos fieri, non expediat.

Hec cum Clementem ignoraífe impoffibile

fit, declarari fibi Theologi reverenter expos

pri

fcunt: num Quesnellianam propofitionem dun«

f«

taxat confixerit, de jure improprio, ex Eccle«

ellle

fize fcilicet indulgentia obtento ( quod facultas

que

verius & conceffio, quam jus dici debeat)

f0

intelle&am, non de ftri&o ac veluti nativo

Clo

jure, ex propriis meritis afferto fumtam &

üt

explicatam?

Cum jus illud ftritum duntaxat

J

videatur habere reconciliatus Deo peccator, ut

i

fcilicet altaris facrificio poffit adeffe.

l

Rurfus, cum jus illud Miffe facrificio

I(lé

affiftendi, peccatoribus nondum reconciliatis

us

tandem aliquando conceffüm, in przeceptum

Ecclefiafticum fubinde tranfierit (ad facrum

[s

enim audiendum pracepto tenentur & ipfi)

£«

fcire Theologi vehementer optant; num pro-

)t.

pofitionem illam damnaverit Clemens, de jure

'l-

permiíflivo fimpliciter intelle&am; quo nempe

peccatores cedere pro libito poffint, facri au«

j«

H

ditione negleda; non dejure in preceptum

converfo, quo fine peccato cedere negueant?

la

RO

C 5

CA«

18

l

z

fort

CAPUT IV.

ing

DE IMPIORUM ORATIONE.

Qu

&

ÉR

d

J)

pec

[j

$. L

PROPOSITIO Q

UESNELLIANA CEN-

(l

f

E

SURA NOTATA.

Propofitio 59.

Oratio impiorum efl novum

gu

géccatum: €9 quod Deus illis concedit novurs in. eos

fi

[

judicium, . Refl. moral. in Ev. Joan. C. X. v.25.

&l

OBSERVATIO.

[2

ndefinita apud Quesnellium non legitur hu-

p

EH

jusmodi propofitio, fed reftri&a certisque

j

limitibus circumícripta. Nempe cum de Ora-

tione aperte agat Quesnellius, imiguo, maliguo,

arrogamti, ingrato, fallaci amimo fatia ( qualis

erat Judzeorum ad Chriftum fupplicatio, /i u

t& Chriftur, dicito nobit) confiderationem fub-

jungit Auctor his verbis expreffam: 7aulir oratio

ámpiorum eft novum geccatum: feu ut fcribit gal-

um D. aAMEP. R C d) EE

lice, Une telle priere eft ua noveau peché.. 1d ergo

fcire Theologi avent, an ea tantum damnata

fit propofitio, uti eft a delatoribus truncata,

ac mutilata? An ut eft Quesnelli libris inferta,

nempe, ia/ir impiorum oratio. ( iniquo fcilicet, ma-

ligno, arroganti, ingrato, fallaci animo fatia) eft

movwm peccabum; €9 guod Deur illir concedit, efl

novum in cor judicium? — Quod quidem ultimum

a Clemente fuiffe damnatum, nemo fibi in

animum inducet: cum fidei dogma fit, impio-

rum

qC — A

I9

rum orationem, /impio, maligno, arroganti,

ingrato, fallaci animo fupplicantium, illicita-

que falutique contraria petentium, novum effe

|

peccatum. Pfalm. 108.

Oratio elus fiat in yece

catum, Proverb. »g.

Qui declinat aures fuas, me

audiat legem: oratio eius erit execrabilir. Proverb.

(«

15

Viflime impiorum abominabiles Domino. Au-

Ut

guít. Enarrat. in Pfalm. 108.

Oratio qug . mon

| 0

fít per. Chriftlum, non folum non yotefl delere. pec-

j5

catum, fed etiam fit ipfa in peccatum. . Planumque

eft, novum a Deo in impios fic orantes judicium

exerceri, dum quid malis illorum & improbis

lu

poftulatis concedit, atque largitur. Quendogue

que

Deus quod. male petentibur poffet non dare proyitius,

dat iratur. — Auguft. Tra&. 73. in Joannem.

It

l0

Nil tamen aliunde dubitandum, quin im-

iís

pii feu peccatoris oratio, quae licita funt &

utilia faluti poftulantis, humili maxime, re-

di

Y

verenti ,

fincero, fidenti animo, fa&cta, non

modo peccato vacet, verum etiam bona fit,

110

utilis, proficua, & ad converfionem & juftifi-

jl

cationem aditum paret.

20

Ne ergo tam diveríze conditionis & fortis

[r]

orationes promifcue confundantur, neve con-

2

,

tra praeceptum Evangelicum, malum dicatur

bonum, & bonum malum ; declarari fibi Theo-

,

logi petunt,

an non de pofteriori duntaxat

j

j

peccatorum oratione intelle&a propofitio 59.

profcripta fit; de priori tamen oratione accepta

( quod delator occultatum voluit) cenfura va-

n

j*

cet, ac prorfus relinquatur indemnis ?

C4

CA-

20

a

n

CAWMUT w

lli

DE TIMORE POENARUM

C

)

m

"

10

$. L

PROPOSITIONES QUESNELLIANZE

[

CENSURA NOTATJE.

i

Propofitio 61

Timor monuifi manum cohi-

n

W

beb, cor autem tamdiu peccato addicitur , quamdiu

ab amore juflitig «on. ducitur

Refl. moral. in

Í

Luc. C. XX. v. 19

Prtopofitio 62

Qui a malo non abflinet, mifi

limore pena , illud committit in corde fuo, €9 jam

efl reur coram Deo

Matth. C. XXI. v. 46

OBSERVATIO

ares, verbis faltem & fyllabis, apud pri-

p

fcos Ecclefiae Patres fententiv leguntur,

quze diftrioe in binas illas affertiones cenfurze

interpretationem neceffariam faciunt

ne ceo»

dem cum Quesnellio ftigmate inufti putentur

faümmi illi fan&ioris do&trinze Magiftri

D. Auguft. Lib. de natura & gratia Cap. 57

ANondum liber, mec aliemur a. voluntate. peccandi ,

ed in ipfa voluntate reus efl, qui mallet, fi fieri

gof[feéb , mon e[fe quod. timet , ut. libere faciat, quod

occulte defiderat.

Epift. nunc 145. olim 144. ad Anaftafium:

Jajmicur juftitiz efl , qui paue timore non peccat

Enarrat. 25. in Pfal. 118. P'jvit. peccati. vo-

lun-

l3

**

A

lumtas qu& tunc apparet i opere, quaudo [peratur

ümpunitas; latenter vivit, vivit. temen.

Enarrat.2. inPfal.32. Qui timendo non facit

WW

male, imallet. facere, fi liceret; . itaque etfi. facultas

Idem alibi fzepe.

non datur , voluntas tenetur.

Eam JDeus in-

S. Profper fententia 117.

mocentiem probat

qua homo ^ on-metu. peua. fit in-

uocení, fed amore jufütim. —

"JNam . qui timore non

[

qeccat

auannu: mon noceat

cui vult mocere, — fibi

//ï///"

tamen plurimum nocet : € abflineus ab iniquo. opere,

|. lt

fola iamen veus efi voluntate.

S. Gregorius Lib. 1. Moralium Cap. 26

alias 11.

Cum adhuc timore bona aoit

a malo

yl

j

penitus non receffit : quim eo ip[o peccat, quo pee-

care vellet, f) imulte potui/fet

S. Thomas 1. 2. quaeft. 107. art. 1o. ad 2.

Lex vetus dicitur cohibere mavum ,

nOon anumum ..

quia qui ex timore pena ab aliquo. peccato. abftinet

p

Ut

non fimplicitér eius voluntas a peccato vecedit; — ficut

It

vecedit voluntár eius, qui emore ju[litim . abftinet. a

£0

pfcazto.

Summos illos fanioris do&trinze Magiftros,

n

de timore mere naturali, atque carnali locu-

tos interpretantur Theologi bene multi; quem

J

ícilicet ferviliter fervilem fchola vocitat, quo

j

nempe plus timetur poena quam culpa: fum-

//j

moque ftudio contendunt

peccatum adhuc

ii

ä

tunc corde committi, dum quis eo tantum tl«

more concuífus, ab externo peccati opere fibi

l

temperat.

Alii eque pii ac doci Theologi

lj

iri, de timore etiam fupernaturali, qui motus

C 5

eft

a

2

C iC

eft Spiritus fan&i nondum quidem inhabitan-

tis, fed folum moventis, locutos F

aïfes exi-

b

tümant, qui tamen

amorem juftitixe nondum

includat

contendunt, timorem il-

ftrenueque

j

lum poenze, amore juftitize necdum informatum,

mi ]

peccati quidem a&um, utut maxime cohibe

!H[W

profundum tamen intimumque peccati afífe-

Mat

&um,' quem habitualem aut virtualem fchola

nuncupat, nequaquam expellere

Eoque prae-

fertim momento nixi

piam

religiofam, me-

RA

lioribusque rationibus fultam fententiam am-

ple&untur

de timoris huius infufficientia

Mi

amorisque faltem initialis neceffitate, ad jufti-

H

ficationem, etiam in Sacramento poenitentize

r

öl

obtinendam.

iij

Ne igitur fuüb Quesnellii. corio vapulare

(0ii

putentur laudati Patres, ac boni quique recen-

1ii0

tis fcholae Magiftri; nevea fündamentis con-

cuífa videatur pia illa religiofaque fententia,

D

cui nihil unquam pr»judicatum voluere Ro-

5

mani Pontifices; explicari fibi petunt, ac fup-

[

pliciter rogant

quicumque pacem amant

t

fanioremque do&Grinam profitentur, de quo

timore, ac de quo peccato fententiam dixerit

[/

Clemens XI

Num fcilicet de timore pure

fervili

qui Spiritus

€ :3

m

nctd excitantis tantum ,

l

nondum tamen inhabitantis eft motus, aut de

I

timore

ferviliter fervili,

qui vitiofus eft atque

culpabilis ?

An itidem de peccato actuali, aut

de habituali,

feu aífe&u peccati,. qui folo

poenz timore non tollitur

udicium fecerit?

*

2

23

ilnn

abi

AT

$. i

e$ exi

UH

PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU—

um

RA NOTATA.

ff j

at

l

Propofitio 60.

Si folus fupphm timor ani-

£0

beze

met pamitentium , quo huc efl mag?s violenta,

magis ducit .ad. defyerationem

Refl

moral in

Eu

Math. C. XXVIL v.

*

fchola

pre-

OBSERVATIO

Ilf«

dem iisdem ferme verbis docere videntut

atf

Patres & facre Synodi

D.. Gregorius

htia,

Magn. Lib. 1. Moral. Cap. 36. alias 18. rmor

Ufli«

dum plus jufte trepidat , in defperationis foveam ver

IIl

gtt.

D. Bernardus Epift. 87. Ef? tmor inutilis,

érifir, cri udelir, qui veuiam , quiad mon quarit, non

4

]

It

pf

con[equitur ;; cuiur mifera foboles eft p

bre

inücid, ine

Gof

moderata ivifütia ,. Tümncor

horror, €9 defperatio.

COT

S. Thomas 23

q. 20. art. 1. ad 3. Ex tmmore

tia,

Dei, wvel ex horrore propriorum peccatorum contin-

R0«

cgit defveratio

im quontum hüs bomir aliguis male

FUP.

utitur, occafionem inde accipiens. de[perandi. — Ca-

i

techismus Concilii Colonienfis au&oritate pu-

10

blicatus anno 1536. Zmpiur concepto timore fer«

i

vili ex metu fmwl,m

atque ibi confiftenr, in de-

rrl ?^

il

fperationem adig:

UA

2

quod videre efl. in . jfuda

n,

prodztm £.

de

Id porro de timore omnino folo ac nudo,

ii

fed

cui non modo nulla eft admixta charitas

t

Theologi omnes

nec eft admixta fpes venie,

lo

intelligunt: certoque ftatuunt ( quod vel ipfa

naturalis ratio fatis fuadet ) m defperationem

labi

24

SE

A

labi eum, qui juftitiam Dei cum timeat unice ,

fs.

nota

nullo in Deum necdum movetur amore, .fed

nulla quoque fpe veniv excitatur ac ducitur.

Lib

timoi

Quomodo enim non defperet poenitens, qui

cum fumme timeat, nihil fperat ?

]Zifiü

Ne itaque per Quesnelli latus impetitos

qui

& Patres & Theologos univerfos, adhuc etiam

legt

naturx lumen extin&um Clementino judicio

fin

fideles exiftiment; ipfa rei neceffitas exigit, ut

d.

quo fenfu inuíta fit 60. propofitio palam fiat.

li.

Num f[cilicet de timore /olo, ut charitatem

h

fimpliciter excludente; an de /o/o, ut etiam

hgï

(iii

fpem vgniæ reijciente, fit intelligenda cenfura

]u

$. II

PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU-

t

RA NOTATA.

h

Propofitio 63. «Baptizatzgf adhuc eft fub lege

l

ficut. udzus, fi legem. mom impleat, | aut impleat

fl

folo timore. Refl. moral. ad Rom. C. VI. v. z4.

OBSERVATIO.

5

t

:'x Apoftolo, eiusque fideliffimo interprete

E

—* Auguftino, nec non ex D. Thoma, videri

poterit delibata fententia.

Ad.Galat. 5.

Si

fyiritu. ducimini, mon effir ub [ege, ait Apoftolus:

funt ergo fub lege ( colliget aliquis) qui non

fpiritu charitatis, fed timore ducuntur.

Ad

Rom. 8.

Non acceyiftis fpiritum | fervitutir iterum

im iunore, [ed accepifüs [piritum adoptionis filio-

rigm , in quo clamamus /dbba Pater. Quibus ver-

bis

p um D

3

C

1nice ,

bis utryiusque Teftamenti charatter datur ac

; fed

nota, per timoris & amoris antithefim. Auguf.

Vitur,

Lib. de natura & gratia C. 57. .Sub lege efl, qui

; u

timore fuüpplicii, quod lex minatur, won asmore ju-

füiti fe. fentit abflinere ab opere peccati

*

In

etitos

quautum vero quisque fpiritu ducitur, mon efl fuh

éflam

lege. Sermone 3. de Agar. Juterrogentur. Chri-

dicio

füiani, ff modo wulli funt tales, . carnaliter. [perantes

t, ut

de Domino, €? propter hoc Domino fervienter.. Ta-

fat.

les ad. vetus. Teflamentum pertinent. — Lib. contra

Aterm

Adimantum, C. 17. .Hue eft breviffuma €9. aper-

tiam

üffma differentia duorum. Toftamentorum. timor 9

futa.

amor: illud ad veterem, fhoc ad movum hominem

pertinet.

Quibus paria habet Do&or Angelicus

Et in Com-

i:2. q.1o7. att. z. Qdb t 3.

U*

ment. ad Cap. 15. Joàn. le&. 7.

Duplex. eft

fpiritus , — [cilicet vetus €8. movus : vetus. quidem eft

ltge

fpiritus. [ervitutis, wovur autem [piritus amoris ; ilie

jl

(

generat fervos, hic filios adoptionis.

I

Haec vero duplicis Teftamenti diftin&io,

duplicisque in alterutro regnantis ac dominan-

tis fpiritus differentia, timoris videlicet &

amoris, ab Apoftolo, eiusque fidis interpreti-

ete

bus toties inculcata ac prsedicata, non fic a

eni

5

Theologis intelligitur,

quod nulla in veteri

$

Teftamento charitas eífet, qua jufti illius aeta-

tis ac fan&i ducerentur, ac moverentur; nul-

)on

lusque vice verfía in novo Teftamento fit timor,

Al

quo precepta nunc aliqua fecundum fubftan-

[

tiam faltem impleri poffint, & peccata aliqua

iÜ

pariter devitari: fed quod charitas ita propria

jfe

no-

h

26

*

—— o Ó

novi Teftamenti fit nota, propriusque chara«

&er, ut & baptizatus folo timore ductus, in

Judaismo dicatur. effe fecundum fpiritum, etfi

non ita fecundum ritus facramentales, & fta-

ft 1

tum

timorque viciffim ita veteris Teftamenti

(lr

nota fuerit, ut ipfe etiam Circumcifus, fi cha-

ad i

ritate tunc duceretur, in Chriflianismo cenfe-

retur effe fecundum fpiritum, etfi non ita per-

[

D

inde fecundum ftatum, ritusque facramentales.

rj

Quod Auguftinus difertiffime docet Lib. 1. de

i 15

Sicut in Sacramentis veleris. Te-

v [

Baptis.

ftamenti. vivebant: quidem fyirituales ad movum [aili-

ce Teflamentum, quod .tunc. occultabatur , - occuíte

(

qerimentes; fic €9 mune in. Sacramento movi. Tvfla-

ment

lii

quod jam vevelatum eft

qlerique : vivunt

animales

qui -proficere fi nolunt, ad ga HJszda,

q

qug funt Dei, ad vetus Teftamentum : pertinebunt

t

Cui fubfcribit Do&ctor Angelicus r. 2. q. 106

Ti

art. 1. ad 3. & q. 107. art. 1. ad 2. & 3

?

Nunc ergo, cum fit illa Patrum, Theolo-

l

gorumque certa & indubitata fententia

illud

D

doceri cupiunt boni omnes, quo fenfu Cle-

mens XI. Baptizatum, Dei legem nequaquam

implentem, aut folo timore implentem, in Ju-

daismo etiamnum effe negaverit

propofitio-

nem 63. configendo?

An non baptizatum

illum fab Mofaica lege fecundum ftatum dun-

taxat,

ritusque legales verfari,

negaverit ;

fecundum tamen fpiritum verfarl fub eadem

lege concefferit ?

N

e

"T

27

liatoe

$: IV

, lü

PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E

CENSURA NOTAT/E

, etfi

C

Propofitio 64.

Sub maledito legis nunguam

Denti

f bonum:

quia peccabur , five füciendo malum ,

Chà«

five illud nonnifi ob timorem evitando.. Refl. moral

eDÍe«

ad: Gal. C. V. v. 18

Propofitio 67

Timor fw""/w uon fibi vt«

per«

qrafentat Deun, mifi ut. Dominum durum, impt-

1lef

riofum, injuftum

intratiabilemn.

Luc. C. XIX

. de

V. 21.

Tt-

OBSERVATIO

:

lile

K ^orde animoque peccare hominem reipfa,

sz! lt

v(?g.

dum externum peccati aCtum folo poens

timore devitat

certo

izf

non amore juftitize,

j

quodam fenfu, eoque, ut credere par eft, or-

li.

thodoxo, docuit D. Auguftinus Epift. olim 144

Inamniáer

ait ille,

of

nunc 145. ad Anaftafium.

qutat vi&orem [e effe peccati , qui gama timore mon

«

qeccat

quia elfi mon imyletur foris megotium imalg

d

cupiditatis, ipfa tamen mala cupiditas ntus. eft ho«

o

ffis: €8 quis coram Deo iunocens amvenitur , guíi vult

fier, quod vetafur,. fi fubtrahar, quod. timetur ?

fü-

]«

JAc. per-hoc in ipfa voluntate veus efl ,. qui vu

)«

cere, quod mon licet fieri, fed ideo uon facit

quia

[/14

23

inpune non potefl fieri . . .— Inimicus

'go juf*i

l«

Ff qui ]70?776? Lunore non peccat : amicus autem eri

Tunc enim vere tmcbi

fi eur amore mom peccet.

peccm £.

Nam qui gehennas metuit, mon peccare

^

r

metuit jed ardere: ille autem. peccare

netwit , - qu

naüs OL

[I

.

^

4 antum.

peccatum ipfum. ficut

^

[

01

qo — Ó $

Chy

gorro quisque peccatum odit , quantun. juftitiam dili-

git; guod mon yoterit lege terrente pev. litteram, [ed

fis,

fette

fpiritu. fanante per gratiam. — Quibus paria habet

Pont

Enarrat. 25. in Pfalm. 118. Sermone nunc 159

titur

alias 15. de verbis Apoftoli C. 6. & Serm. 179.

lerit

alias 19. Cap. 8. & alibi fzepe.

Quod quidem fi de novo peccato, ut pu»

vità

tant aliqui, dixit Ss. Do&or, quod per ipfum

timoris a&um admitti voluerit; de timore pro-

fe&o locutus eft mere naturali, carnali, vitio-

fo, atque ferviliter, ut vocant Theologi, fer-

viente, quo nempe poena ut fummum malum,

LU

timetur ab homine, imo plus illa. timetur ,

fi

quam Dei offenfa ( Is etenim timor novum

110

corde ipfo animoque conceptum peccatum eft,

fii

quo malum poenze majus zeftimat malo culpz,

Deumque fibi fingit injuftum, crudeilem, in-

tra&abilem, peccatum durius quam par eft

punientem ) non autem de timore mere fervili

locutus eft Ss. Do&or, qui Spiritus fan&i mo-

fe

tus eft, nondum quidem inhabitantis, fed

moventis: qui tametfi profundum intimumque

peccati affe&um, fe folo, ac fine amore jufti-

t

ti» non fanet, bonus tamen eft, ütilis; non

a

vitiofus, nec de Deo fic impie fentit ut alter;

poffumusque per illum vitare aliquando pecca-

[

tum, przceptumque implere, faltem fecun-

dum fubítantiam, etíi non ita fecundum mo-

|

dum.

Ut ergo fuus Auguftianze do&rinze ( quam

Petrus

€teri Patres Gregorius Magnus,

E

Ch TST-

at

E

ith dil-

Chryfologus, Leo Magnus; Ifidorus Hifpalen-

h, fud

fis, Bernardus, & D. Thomas amplexi funt)

a habet

fervetur honos; latv in binas illas affertiones

lC 150,

Pontificize cenfurze intelligentia fuppliciter pe«

D.17).

titur; de quo nimirum timore fententiam tu«

lerit Clemens,

quové timore peccatum feu

Ut pte

vitari, feu fanari delerique, definierit ?

dpfum

$. V.

'e ptox

Vilios

QUESNELLIANA PROPOSITIO CEN-

D

SUA NOTATA.

ij fete

aluti,

Propofitio 66. — Qui vult Deo appfo;ainquarf,

non debet ad ipfum venire cum brutalibus paffionibus,

yetr ,

OVUtmi

neqgue adduci ger. inflin&um maturalem, | au£ yer ti-

) ell,

sorem ficut beftim , [ed per fidem €9 amorem ficut

filii, Refl. moral. in E. ad Hebr. C. XII. v. 20,

u,"p.æ,

,di

OOBSERVATIO.

r

etVili

ultum profe&o, ac etiam impium fuerit

St

ft10

exiftimare, propofitionem hanc fecundum

fed

fe totam, ac juxta integrum fignificatum fuiffe

a Clemente damnatam.

Sic enim illius con-

qu

tradi&oriam, ex Diale&icz lege, ftatuiffet,

D

1100

atque definiviffet: nempe: Qui vult Deo appro-

pinquare debet ad. ipfum venire cum brutalibus ga[-

tel

((2

fionibus : debet adduci per inflin&um naturalem , aut

n

ger timorem ficut beflig; mon ger fidem, €2 amorem

ficut. filii:. quod quid horrendum magis, atque

o

blasphemum ? Reliquum igitur eft, ut obli-

que duntaxat, & fecundum aliquam fui partem

wam

[üf

o. Nempe vel quod po-

äprofqipta« fit propofiti

-

*

D

"h

ftrema

39

.;.g———-——..—.—:-—-g*

et,'

ftrema fui parte timorem gehenns opponat

fidei (ibi mon per timorem, fed per fidon) eume

huiu

que beftiaram proprium dicat (ibi per trmorem

dlles

ficut. beflig ). vel quod ita fide & dile&ione ap-

propinquandum Deo dicat propofitio, ut de ti-

pror

neu

more nihil dicat: (ibiad Deum debet adduci per

fidem €9. amoren) vel quod primum ad Deum

110l

acceífum in amore ponere propofitio videatur,

li

o

quo potius amore intime poffidetur Deus. Ve-

rum & hxec tria erroneum perinde, vel ortho-

liis

M

doxum fenfum habere poffunt ; fecundum quos

a Clemente vel damnata, vel indemmata cen-

Tel

feri poffunt

Qu

i

Ac primum quidem, Ífi de timore mere

fervili fit di&um, quem Quesnellius oppofuerit

fidei; erroneum eft, atque ita a Clemente ju-

Y

fte damnatum

Is enim timor fidei non op-

l

ponitur, fed eam potius importat, atque fup-

Y

ponit

juxta celebratum Auguftini dicum

[

ferm. nunc r79. alias 1. de verbis Apoftoli

ii

Cap. 8

Si dimore gehennm mon. faücir malum ,. efl

quidem in te fides, qua. credis futurum Dei effe ju-

dicium: gaudeo fidel tum, fed adhuc timeo malitim

ug.

Neque belluarum eft proprius timor ille

;g

cum motus fit Spiritus fan&i nondum quidem

inhabitantis, fed tamen moventis

Primusque

infuper aditus eff, quo ad Deum acceditur:

cumprima fit ad juftificationem difpofitio, ex

Verum Ífi de

Concilii Tridentini. definitione

timore naturali, carüali, vitiofo, ferviliterque

fervili Que snellius dwt

orthodoxa affertio

eít,

m Dl

3i

Dponat

eft, belluarum fcilicet effe proprium timorem

- Cüflle

huiusmodi, fideique oppofitum.

IOT

Secundum, fi tacito timore, Deo fide &

le 3j«

dile&ione appropinquandum Quesnellius dixit,

: de

propterea quod timorem velit exclufum, erro-

i ptt

neum eft; cum ex fide nafcatur & profluat ti-

Deun

mor. Verum fi timorem duntaxat tacet, quod

eatuf,

aliunde fubintelligatur inclufus; germana fa-

. Ve:

cris litteris, germana Patribus, atque Conci-

yttlo«

lis loquendi formula eft: ubi tam multa de

us

fide & charitate, tanquam ad juftificationem

| CO«

neceífariis referuntur, timore tacito, ac ne

quidem ex nomine appellato, & indicato. z.

füieie

ad Corinth. 13. ad Galat. 3. & 4. ad Hebr. 11.

fuerit

Poftremum fi de charitate habituali, ut

.

? j

vocant, dominante atque perfe&a Quesnellius

D

dixit, per quam hominem Deo appropinquare

fup

voluerit; falfum eft, ac etiam erroneum. Qui

Shuft

enim manet in charitate ( utique habituali ) in Deo

ftoli

inanél. 1. Joan. 4. Cap. atque ita primo per

D

huiusmodi charitatem non appropinquat Deo,

ij

li

per quam potius in eo intime manet. Si vero

V/M(?

'de dile&ione actuali remiffa Quesnellius dixit,

]le;

quae prima veri dile&io eft, bonaque voluntas

indubitata

le

ab Auguftino íxpius vocitatur,

Qu

veritas eft, quam a leemente nemo dixerit

ür

improbatam.

[2 1

Quantis igitur involventur ambagibus

Theologi, ne quid in ea Quesnelliana propo-

de

fitione damnari debeant quid excipere, certo

ïüe

Nifi diftiata declaratione inno-

Ti0

noverint ?

Da

tue-

32

20 —— Ó

34 (

tuerit, quam in ea propofitione partem dam-

naverit Clemens, quam abfolverit; imo & quo

Fm:h]f

partem illam fenfu confixerit, quove fenfu in-

ttriul

[

demnem reliquerit ?

(—5....-

s lea

QVR

3

tD ca

Ed

UX

Pa

d. Cs

'—'-'.2*,

eept

&

CAPUT V£

ad R

DE DISCRIMINE ANTIQUI ET

NOVI FOEDERIS

(q

Cs

legi

x

fpit

$. I

D [

PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E

fent

CENSURA NOTATJ&

Propofitio 6. — .Difcrimen inter fadus udai-

n

eum €9 Chriftianum eft, quod im illo Deus. exigit.

gni

Fugam qpeccatorum , €9 implementum legis a- pecca-

i

tore, relinquendo illum in fua impotentia; in iflo vero

[

quod jubet, illum fua gratia

Deus. peccatori. dat

lii

gurificando

Refl. moral. in E. ad Rom. C. XI

v2

!nf

Propofitio 7. Qua utilitas pro. homine. in

^ij

veteri fadere, in quo Deus. illum veliquit eius. gro-

lil

qrie infirmitati, imponendo ipfi fuam legem ?

£

O(.

"E

vero felicitas mon eft adimitti ad fadus, i quo Deus

nobis donat, quod petit a nobir. Ad Hebr. C. VIII

z

l

OBSERVATIO

l

l

egem veterem fe ipfa quidem fpeGatam,

i.

?

ac fecundum fpiritum illius proprium, ac

veluti Charaderificum: —JJVeminem jufüficaffe ,

nihil

3 '?.-————.—-gææ

33

| Qafte

nihil ad pe;ffïizm adduxi/[z, motis ac damuationir

& quo

miniftrationem fuiffe, occidiffe , iram effe operatem ,

fi it&

virtutem. fuiffz peccati; ac demum propter infirmita-

tem, €9 imutilitatem a. Deo veprobatam effe, con«

l:

ceptiffimis verbis affirmat Apoftolus ad Galat.

—1?'

3. & s. ad Hebr?eos 8. 2. ad Corinth. 3. & 15.

ad Rom. 4. & g.

ï«

judzeos etiam in fua infirmitate reli&os

( quod binz propofitiones habent) implend»

legis impotentia laboraffe,

ut novi foederis

fpiritum qusererent, diferta D. Auguftini, ac

D. Thomae ut de cseteris Patribus taceam,

fententia eft.

Auguftinus Epift. nunc 145. alias 144. ad

It«

Anaftafium: Lex docendo €9 jubendo, quod fme

Qigis

gratia impleri non poteft, homini demonfirat. [uam

t 0

infirmitatem ; ut querat demon[Irata infirmitas .Sal-

UO

vatorem, a& quo fanata voluntas po[fi , quod infir-

"ii

ma mon po[fet.

)(L

Lib. de gratia Chriftüi Cap. 8. Jubet lex

magis quam juvat; doceb, morbum eff?, mon fanat ;

t

imo ab ea potiur quod mon fanatur, augetür; u

4,0-

altentius €9 folicihiur gratie medicina . quaratur,

Quia littera occidit, fpiritus autem vivificat.

ngæ

J

In a&is cum Felice Manichzeo Lib. ?. Cap.

il

ir. ia efWlex [uperbis hominibus, €9 viribus

fuis totum tribuentibus; ut cum ámplere won. goffent

legem datam, gravaricatores invenirentur; €9. fafüi

n

vei fub lege, peterent mifericordiam a legir conditore,

P(n

Lib. r. ad Simplicianum quzft. r. — Lex

,

fzug/et concupi/ceutiam . ex

rohibitione , €9 veum ol«

D 3

*

ligat .

-

34

i

»

Ch

ligat ex prüvaricatione , jubendo quod implere homi-

val

ne, ex infirmitate non po[Junt , mifi fz ad Dei gra-

éiam yietate convertant

D. Thomas :. 2. q. 106. art. 3. Oportuit

quod homo. fibi relingueretur im. flatu. veteris legis

uí im peccdbum cüdendo, [uam infirmitatem cogno-

fcens recogno[ceret. f2 gratia indigere

Et q. 98

lr u

art. 6

Pofiquam homo mjimäïm eft per legem ,

ullum

convita eft eiur. fuperbia. de infirmitate, dum imple-

[

ve mom poterat

quod cognojcebat.

KEt ideo. ficut

Xl

"dpoflolus concludit ; quod inpoffibile erat legi, in

quo infirmabatur per carnem ,. mifit Deus Filium

Juum , ut juftt ificatio legis impleretur a? nobis.

[

Quae cum ita fint, declarari fibi poftulant

num Clemens Xl. binze huius

Min

boni omnes,

Quesnellianze propofitionis damnatione, nota-

Chr

tum ibi utriasque Teftamenti difcrimen impro-

lob

Cf

baverit

fola temporis ratione habita, non

attento utriusque Teftamenti fpiritu atque vir-

fel

tüte? Hoc eít, num forte negaverit unice,

Tel

fto

]udæos univerfos, toto tempore veteris Tefta-

menti in propria infirmitate & impotentia legis

tioi

implendze füiffe reli&tos; feu toto illo tempore

I)

fes

divina gratia fuiffe deftitutos, legisque implen-

dz impotentia laboraffe univerfos? — An illud

Ye

negaverit infüper, Judseos, fe ipfis, & ex con-

g

ditione folius Mofaicze legis, infirmos & im-

Ü

potentes ad bonum, divinam gratiam, legis-

u

que implendze poteftatem, virtute & efficacia

H

ipfius antiqui foederis non habuiffe, fed folum

per fpiritum novi; ad quod per fidem (quam

ü

in

at

3*

$

35

fe ln

in Chriftum venturum hab;bant quotquot i"þi«'

Dui gri-

rituales/ erant) procul dubio pertinebant?

$. II.

Jprtut

i lrgi

"PROPOSITIO QUESNELLII CEN-

s

SURA NOTATA.

1 (0g110

Propofitio 65. JMoyfer, Prophete , Sacerdo-

[0]

dtgim,

tes veleris. Teftamenti mortui funt, absqgue eo quod

ullum Deo dederint. filiums: cum non. effecerint nifi

) inpl-

10 firit

mancipia per timorem. — Refl. moral. in Marc. C.

igi, t

XIL. v. 19.

Til

OBSERVATIO.

oyfes, Prophetz», Sacerdotes, legisque

frolant

N

DoGores, non modo veteris Teftamenti

huiüs

Miniftri erant, verum etiam & novi: utpote

fideique in illum

Diofa-

Chrifti quoque przenuncii,

habendae preedicatores: quo titulo non Mofai-

Iopro»

1102

cum tantum atque Leviticum munus obibant,

fed etiam Evangelicum.

Porro ficuti vetus

e Yif

Qice,

Teftamentum ;n /ervitutem generans, ut ait Apo-

ftolus ad Galat. 4. filios fua ipfius virtute Deo

[ella-

Jegis

non peperit; fed accedente duntaxat fpiritu

novi, fideque in Chriftum venturum: ita Moy-

npore

fes, Prophetzx, Sacerdotes, Do&toresque, uti

ple-

veteris Teftamenti Miniftri,

filios Deo non

il

genuere, fed uti Novi; quatenus fidem in

C0l

i

Chriftum Dominum przedicabant, eiusque fpi-

titum advocabant.

r

Ya

Sacrum illud Apoftolicae do&rinse arca-

num, ad qil-od tota ferme collineat Epiftola

jum

eius ad Galatas, paucis aperuit Auguftinus

gaxn

D

L

'Tra&.

i

4

36

r

$R

Tra&. 3. in Evang. Joan. .Lex per Moyfem. data

D

eft , gratia €9 veritar ger. Jefum. Chriftum fatta eft

Per. fervum lex: data efü, veos focit: per Imperato-

I

yem indulgentia data eft, Teos liberavit

Non. fibi

fadu

aliquid. amplius fervur affignet , quam quod. per illum

fu&um eft. — .Eleius ad. magnum miniflerium tam-

eratit

gt

quam . fidelis im domo, [ed tamen fervus, agere [t-

Y 10

cundum legem potefl, folvere a reatu legis non yoteft

Quibus aperte declarat Ss. Do&or, Moyfem

uti veteris Legis Latorem, amplius nihil arro-

b

gare fibi poffe, quam quod fecerit reos; non

item quod a reatu legis homines folverit: quod

€atti

feciffet utique, fi Deo filios dediffet, ac ge-

pot

nuiffet. Unde Lib. 22. contra Fauftum Manich

ven

Cap. 69. ait: JMoyfem fuiffe miniftrum Sacramen-

ipf

torum non jam prajflantium falutem, fed adhuc pro-

snittentium Salvatorem.

qu

Hoc igitur arcanum fibi retegi Theologi

110

poftulant

num Clemens propofitionem 65

ho

Cenfura configens, de Moyíe, Prophetis, Sa-

1us

éerdotibus, legisque Do&oribus judicium fe-

d

cerit, ut erant etiam Chrifti praenuncii, mini-

n

fteriumque velut Evangelicum |exercebant ?

ht

( quo quidem titulo & officio, Deo quoque

f

filios, per fidem in Chriftum quem przenun-

D

ciabant, genuere) an ut erant fimpliciter Te-

h

ftamenti veteris adminiftri ;

minifteriumque

M

pure Mofaicum & Leviticum exercebant? Quo

ll

certe titulo fervos Deo dedere, non filios.

q!

l

N

u

3

3'7

m daia

$: II

af i.

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

SURA NOTATA.

Tphrüto

lo [

Propofitio . .[Nos non pertiremus ad novum

erium

fadur, mifi quatemus participes : fumus. tpfius. mova

m dan

gratie , qua operatur in mobis, d quod Deur mobis

m f

pracipit.

Refl. moral,. Ep. ad Hebr. C. VIII.

V. IO.

E

t poitf

Loylem

OBSERVATIO.

Affo-

Wt

T^"undem hzc propofitio fenfum. edit, ac

; M

Em precedentes; eodemque idcirco lata in

: quod

eam cenfura laborat vequivoco; quod nifi op-

C ge

portuna explicatione tollatur, omni doctrinze

anich.

vento circumferemur, latumque judicium in

UI

ipfa fidei dogmata detorquebimus.

(( FW'

Huius quippe propofitionis pars altera,

quze gratiam bonorum operum effe&ricem,

ologi

novi fvederis propriam dicit, fi de tempore

ipfo novi feederis intelligatur; quafi nulla hu-

j 65

f

jusmodi gratia, toto antiqui fcederis tempore,

j fe

data fuerit; hseretica eft, omniumque divina-

fini-

rum Scripturarum fidem evertit: quibus pro-

at?

fe&o liquet, permultos ea zetate viros fan&if-

fimos floruiffe, gratia illa bonorum operum

oque

"i

effe&rice donatos & cumulatos.

Si vero de

Te

fpiritu novi foederis accipiatur, quod videlicet

gratia illa bonorum in nobis operum effectrix,

ye

Qu0

nonnifi ex fpiritu novi foderis concedatur,

quandocunque confertur; revelata facris in lit-

teris veritas eft, quibus liquet, eum proprium

effe novi foederis fpiritum a Deo per Jeremiam

*

D s5

a

bl

proï

38

Klæg:ææ..—:gg.

pro/miffum Cap. 31. .Hoe efi pa&'um,þ quod feriam

&6 ont

Hebt.

cum domo , Ifrael goft dies illor, dicit Dominus: da-

bo legem meam in vi/ceribus torum, €9 i corde. &o-

f

vum . fcribam sllam.

jid

Non abfimiliter propofitionis huius pars

in O

prior, qua neminem ad novum foedus perti-

p [j

nere dicit, nifi grative bonorum operum effe-

Gricis particeps fuerit, fi de foedere novo fe-

fætu/ä

cundum litteram tantum ritusque externos

(otiy

accipiatur, haeretica eft. Per Baptismum enim

Cnp

ad novum fedus eo fenfu pertinemus, fumus-

Q

que abfolute loquendo Chriftiani. At vero fi

&tor

de novo fodere fecundum litteram fimul &

fpiritum accipiatur propofitio; catholica veri-

qui

tas eft; jatis antea fundamentis atque princi-

QU

plis nixa.

Quae omnia aperte diftingui optant

'Theologi quique pacis amantes, ut omne er«

randi periculum fubmoveatur.

E

o U D EL o EOE

et

CAPUT. . VIEI

Duil

h

DE ECCLESIA, ET JURAMENTIS

IN EA FIERI SOLITIS.

p

C

2

90

y

$.L

PROPOSITIONES QUESNELLIANJE

lo

di

CENSURA NOTATJE.

(

Propofitio 72. — Nota Ecclefue. chriftianm . eft,

quod. fit catholica, comprehendens & omnes ZInge-

31

[

los celi, €9 omnes elelor, €9 ommes juflos terra,

£s

j

*gwg*

39

lod ferim

€$ omnium |ficulorum

Refl. moral Ep. ad

It di.

Hebr. C. XII. v. 22. 23. 24

"

Propofitio 73

Quid efl Ecclefia, mifi catus

fidelium Dei , manentium in eiur finu , adoptatorum

s puts

in Chriftro, fubfifleutium in. eius [yiritu, agentium

I$ pettj«

qer eius gratiam, €9 expentantium. gratiam. futuri

um effe«

faculi. 2. ad Theff. C. 1. v. 1. 2

1070 [e«

Propofitio s. Ecclefia efl unus folus homo,

xtetnos

eompofitus ex: pluribur membris, quorum Chriftus eft

fjl eüitil

Caput, vita, fubfiftentia, €9 perfona

unus jefus

formus«

compofitus ex: pluribus San&s , quorum eft San&ifi-

veto fi

cator. Ad Eph. C. II. v. 14. 15. 16.

m &

Propofitio 76. Nihil fpatiofiur Ecclefia Di,

À Vell«

quia ommes ele& €9 jufti ommium. fzculorum illam

princ

componunt, Ad Eph. C. IL. v. 20. 21. 22

optant

OBSERVATIO

f& &l«

cclefize definitionem quatuor iliis propofi-

E

tionibus datam, qua fcilicet

tacitis pec-

catoribus, ex juftis conflata dicitur; homoque

unus, una perfona ( Caput & membra, Chri-

ftus nimirum & jufti ) nuncupatur, iisdem

VTIS

plane verbis dedere D. Auguftinus, & D. Gre-

gorius Magnus:

prior quidem le 7 de Ba-

ptismo contra Donatiftas Cap. 51.

l/ffll in

bonis fidelibus efl, €9 famüis Dei fervis , ubique

E

difperfis ,

fpirituali unitate devintiis , in eadem

communione. Sanflorum

Et Enarrat. in Pfalmo

35

Quomodo ( Ecclefia ) non eft unus homo, quj

T

H

unum habet caput 2 . Caput omnium moftrum Chriflus

n

efl ,. corpus illius capitis omner fumus. . Alter vero

6

Lib

49

u

L

Lib. 23. Moralium Cap. r.

Redemptor. nofter

unam. fe perfounm ewm fuutla Exclefa, quam a[-

fumpfit, exhibuit, Et Homil. 19. in Evang. Chri-

Jfius. habet. vineam , . univer/alem. fcilicet : Ecclefiam ,

qug ab Zbel juffo usgue ad. ultimum eleBun , qui in

Iu

fine mundi nafciturus efh, quot fan&or protuíit, quafi

&

Ti

tot palmites mifit.

Num forte Patres illi cum Quesnellio

damnati? 'Abfit.

Quia Ecclefiam illi defini-

L

vere, non ut externa quzedam vifibilisque fo-

cietas eft, quo titulo infignes etiam compleGi-

:

tar peccatores, ac reprobos; fed ut fimpliciter

focietas eft, divino intus fpiritu du&a & ani-

mata: feu, ut interpretantur aliqui, Ecclefize

ä

animam fpiritaumque definivere Patres ilii,

L

non corpus: ut fi quis hominem fimpliciter di-

K

ceret, /ubflantiam rationalem.

]

An Ecclefiam eo fenfu acceptam Ques-

nellius citatis locis definiverit, qui alibi (zepius

bonos fimul & malos, juftos, atque injuftos,

ele&os & reprobos in Ecclefiz; corpore com-

::;

prehendi docet, viderit ipfe: fa&i quseftio illa

eft, quz nos hic parum follicitos habet. At

ilud Theologorum intereít fcire, qualem Ec-

clefiam Clemens intenderit animo: quove fen-

fa propofitiones illas Quesnellianas acceperit;

dum in eas cenfuram diítinxit.

Numve Ec-

clefiam definire aliquando liceat, ut eam Au-

guftinus & Gregorius definivere ?

*5

3

E.

4i

D

$. IL.

i dj

PROPOSITIONES QUESNELLIANJE

Glll

CENSURA NOTAT./E.

j li

Propofitio 74. .Ecclefia. five. integer. Chriflue

"N

Incaruatum. verbum habet, wt caput

0nmners Uero

uj

Sanídlos wut membra.

Refl. moral. in E. :. ad

Tim. C. III.

V. I16.

]lio

Propofitio 77. . Qui non duczt vitam dignam

fini«

filio Dei , €9 membro. Chrifti , ceffat interius habere

f«

Deum . pro. Patre, €2 Chrifftum pro Capite. 1. Joan.

li.

C. 1. vi23.

ltef

OBSERVATIO

iflle

n id propofitionum illrum fumma redit

[ie

E

quod jufti foli, jufteque viventes, Chrifii £?

li,

Ecclefig membra dicantur

Quocirca tametfi in

i«

id confentiant Theologi Catholici omnes, in-

juftos etiam & peccatores in Ecclefia effe, ac

iesc

de Ecclefia, non ideo tamen confentiunt uni-

lus

verfi, in Ecclefia illos effe, ac de Ecclefia,

$,

tanqguam imembra illius vera, €9 — fonpliciter di£a ;

ffle

fed uti partes duntaxat excrementitias

imo

(la

velut humores peccantes Myftici Corporis

Àt

Chrifi, illos effe plerique contendunt

f£AU-

(«

diendus ea de re Card. Bellarminus Lib. 3. de

Ü

d

"

-

ln'

Ecclefia militante Cap. g. — 4 smultis couc

"

16

'

let, wmalos mon effe membra vera, à

c fimplicite

(*

€

-

)

corporis Écclefig: fed tamtum fecu zzdum quid ,

ld

quuivoce,

Jta Somunes de Turrecremata Lib. 1

Cap. 57.- ubi id. probat-ex llexandro de Zlles, ex

Hugone, €9 B. Thoma.

Jdem etiam docent Peotrus

:zöala. AMelchior Canus , €9 alii; qui tametfi dicant,

mmcc

4

x

d

amalor mon effe membra ;fem, dicunt mihilominus vere

effe in Ecclefin, five im corpore Exclefe, €$ effe

fimpliciter fideler, feu Chriftanos, — Neque enim fola

funt membra in corpore humano, fed. etiam humores,

denter, gili, €9 alia qum mon-funt membra. Y

li

qua profe&to fententia verfatus eft D. Augufti-

ü

nus Lib. 2. contra Crefconium Cap. 21. fcri-

t

bens: Daemnati a Chrifto, jam in Corpore Chrifüi

4

non funt , quod eff Ecclefia: quomimm mom potef)

Chrifiur habere membra damnata, — Et 'Tra&. 3. in

le

Epift. Joan. de malis loquens, /ic fant én Cor-

gore Chrifü, quomodo Ímmores mali.

f

p

Ad pacem igitur fcholarum catholicarum

permagni intereft, ut declaretur aliquando ;

Ü

an eam celeberrimorum Theologorum fenten-

(1

tiam, /in Quesnellio damnatam voluerit Cle-

mens Xl.? An autem binas illas propofitiones

duntaxat confixerit, quod oblique faltem vi-

:

deantur innuere, peccatores nulla ratione ad

Í

Corpus Chrifti myfticum pertinere; nulloque

illos titulo Chriftum ut caput, Deum ut Patrem

agnofcere?

$. III.

PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU-

RA NOTATA.

Propofitio 78.

Separatur quir à populo. ele-

&o, (cuiur figura fuit populus udaicus, €9 Ca-

g

gut eft Chriftur) tam mon vivendo [zcundum Evan-

gelium, quam mon credendo — Evangelio.

Refl.

3noralu A&n AP- Cillli V. 233'

OB-

-

*

2

43

[/14

: OBSERVATIO.

j

eminam ab Ecclefia feparationem diftinxit

fola

G

fepe numero Divus Auguftinus: manife-

Jt,

I

ftam unam, aperto fchismate fa&am, fideique

If«

negatione; qua quis ab externa fidelium focie-

fl«

tate, Sacramentorumque communione divelli-

aM,

"

/t

tur: fecretiorem alteram, improbis moribus

ac Evangelio diffonis fa&am; qua quis ab in-

(j

terno Ecclefiz fpiritu, animaque vivificante

In

( quibus ptoprie ele&us populus conftituitur )

j

feparatur.

Interiorem feparationem facere

uf

plurimos, externa minime ía&a, idem ille

;

conftantiffime docet Lib. de unitate Ecclefize

Cl

Cap.25. JWulti tales funt in Ecclefig communione

eum. Ecclefia , €9 tamen jam mon fuut in. Ecclefia ;

l«

per interiorem fpiritus communionem. — Lib. z.

1e$

deBaptismo Cap. 10. AVon fii foli ad Ecclefiam mon

Y

gqertinent, qui feparationis aperto facrilegio. manift-

ad

Jf funt, [zd etiamm ili, qui im eiur unitate. corporae

i

m

liter mixti, per vitam pe[fimam feparantur.

Hac duplicis feparationis difiin&tione po«

fita, haud ita facile intelligitur, quid dogmatis

in ea Quesnelliana propofitione damnaverit

Je

Clemens Xl.; cum vel fic exploratiffimum fit,

hominem tam non vivendo fecundum Evange-

l

lium, ab interno Ecclefiz fpiritu, animaque

Áv

vivificante interius feparari; quam non cres

fj«

dendo Evangelio ab extrema fidelium focietate

fl

feparatur; feu quod in idem fimplicioribus

verbis omnino redit: amitti perfzepe ab homi«

ne

-

44

at

z

t

ne chaáritatem, dum fides nequaquam amitti-

tur

Quare & hoc fibi referari arcanum fup-

9

pliciter petunt Theologi bonze pacis amantes;

j

quid dogmatis in ea propofitione damnatum

]

fit? An autem ob id unum ferulam meruerit

lo

di

au&tor, quod nulla internze feparationis, de

qua loqueretur, explicatione data, in fufpi-

fj

cionem facile venerit, quod improbos omnes

DI

a myftico Chrifti Corpore, feu ab Ecclefia fe«

[

jun&os exiflimaverit, ex quo mores fuos fe-

cundum Evangelium non componunt, ut pie

E

religiofeque vivant ?

p

$. IV.

PROPOSITIO QUESNELLIANA. CENSU-

RA NOTATA.

Propofitio 29. Extra .Ecclefium nulla conce-

3

ditur gmtz'a. Refl. moral. Luc. C. X. v. 35. 36.

f

OBSERVATIO.

[

TA

niverfim accepta propofitio, de quacunque

[

U

S- gratia, etiam a&Guali, excitante atque

D

inovente, erronea eft. Liquet enim homines

bene multos extra Ecclefiam pofitos, gratiis

interdum a&ualibus, excitantibus a Deo mo-

veri, ut ad Ecclefiam veniant, & fidem ca-

tholicam ample&antur. De gratia nihilominus

habituali, quse falutem operetur & vitam,

h

accepta propofitio fidei dogma eft; quo credi-

mus, extra Ecclefiam falutem & vitam zeter-

Verum a delatoribus

nam obtineri non poffe.

f

mutilata eft, & a fuis adjun&is avulfa propo-

l

fitio,

at

3

45

x

Itt

fitio, quze au&orem de gratia falatem & vitam

p

operante locutum oftendant

Ecclefia , ait ille,

5

üm

&ft . domus falutis; . extra illam nulla eft gratia, fal-

vatio nulla, vita wulla

Quapropter illud Theo«

etit

logi fcire cupiunt

fitae ad mentem auctoris

de

damnata propofitio, ut extra Ecclefiam dari

lfpþ

quoque gratias falutis operatrices agnoícere

nle$

debeant ( quod nemo facile fibi perfuaferit )

fe

an potius juxta fenfum illi a delatoribus &

fe

truncatoribus affictum,

quodcunque gratiae

p

genus extra Ecclefiam poütls abnegantem ,

profcripta fuerit ?

$. V.

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

J

SURA NOTATA.

Propofitio 1or. — V//il fviritui Dei €9 dofri-

Jhla

D

st Jefu . Chrifti magis opponitur, quam communia

fücere juramenta in. Ecclefia : quia hoc eft multipli-

care occafiones peievandi , lagueos tendere infirmis €9

ádiotis ,

que

efficere , ut nomen €9 veritar Dei aliquans

ue

do deferviamt confilio impiorum

Refl. moral

nes

Matth. C. V. v. 37

If

OBSERVATIO

o«

(à

u

idquid continét dogmatis propofitio illa,

O

fidei noftrze caput eft, facris in litteris

us

"m

revelatum. Non debere juramenta in Ecclefia ,

i

ac etiam in faculo communiter frequentari ,

ob illas ipfas rationes, quae in propofitione in-

t

juS

finuantur, certa Patrum Theologorumque fen-

tentia eft. | Jurationi non ajmj/cat 0s tuum, multi

PO

E

enim

46

t

k

tm cafur - in illa, inquit Sapiens Ecclef. 35. Et

Chriftus ipfe. Matth. s. Ego auiem dico vobis ;

non jurüre ommino. Quod utique ob periculum

peierandi di&um eft, & ad coercendam jura-

mienti frequentiam

ut exponit Aug. L. de

Mandacio. C. :5. uravit ipfe Zlpoflolus in. epi-

quomodo accipiendum

flolis fuis; €9 fic oflendi

effit

quod di&lum efl, dico vobis non jurare omni-

9

no: me fcilice& jurando ad facilitatem jurandi venia-

tur, ex facilitate, ad. confüetudinem , atque :ta ex

rl

confuetudine in perjurium. decidatur. Et Lib. 1. de

Sermone Domini in monte Cap. 17. ia Domi-

nur intelligitur praceyiffe, me juretur , ne quisquam

Y

h

ficut: bonum . appetat, juramentum ,. €9. affiduitate ju-

randi ad perjurium per. confuetudinem — delabatur

n

Quod idem affirmat Do&or Angelicus Lecio 5.

é

in Caput r. Eplüolæ ad Romanos, & 2.2. q.

89. art. 2.

B

Non ob aliud ergo damnata videtur pro-

q

pofitio, quam ob finiftram proferentis inten-

£

tionem, qui de juramentis in formularii fub-

€

fcriptione dari folitis, ifta dixiffe creditus eft

Atque ita eius in ore reputata eft male fonans,

atque fufpecia

Quod quidem in praefentia

— — — €D

videtur effe declarandum, ne Sapientis &

a

——

Chrifti Domini fententia damnata putetur

ac

non folus eiusdem abufus; cuius nullum in re-

citata propofitione apertum eft fignurm

—ÓM

s. aE . — - a' I OSCUM O AR

C A-

( m D

&1

k

ojir ;

CAPUOT VIT

DE LEGIBUS ET CENSURIS

lum

ita

C&

ER

)

de

UENE

l?rl

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

Vi

SURA NOTATA.

JJ

Propofitio 71

Homo ad fui confervationem

tnit

poteft fe difpen[are ab.ea lege , guam Deus. condidit

2

gropter eiur utilitatem, | Refl. moral. Matth. C. II

de

v

OBSERVATIO.

hi

j

W ex prima fui divifione gemina eft, natura-

324 ls & pofitiva.

Et ab illa quidem nemi-

d

Qu

nem poífe femetipfum difpenfare perfpectum

05

eft

ab ifta vero, etiamfi divina fit

atque a

Deo condita, modo extrema fervand?e vitoe

.0

neceífitas urgeat, poffe fe aliquando hominem

difpenfare, fan&iffimorum virorum patet ex-

p

telte

emplis

ab ipfo Chrifto Domino comprobatis,

füb

eiusque diferta fententia confirmatis

David

enim Rex fan&iffimus, dum fame premeretur,

ek

at$,

panes propofitionis manducavit, fuisque dedit

fnanducandos, quos per legem divinam non

u

n

licebat, nifi Sacerdotibus manducare: Lib. r

at

Regum Cap.21. Et Apoftoli fame preífi, fpicas

Sabbatho evulferunt, & confricarunt

quod

Y

divina Sabbathi lege vetabatur

Qua de re

cum Pharifzei obmurmurarent, fa&um Chriftus

Dominus excufavit, licitumque defendit, Mar-

€i2

Fa&um efl auiem. cum .Dominus - Sabbathi

E5

gmi-

2

D

48

;zmbulim'et per fata, €9 difcipuli eius cayerunt. pro-

!ïf):'n

Pharifai autem diccbant

1

gredi, €9 wellere fpicar.

£1

ecce quid faciumt/ Sabbathir, quod non licet ?

Et-aitillis, mumquid legifüis, quid fecerit David ,

quando meceffitatem. habuit, €9 efurüt ipfe, €9 qui

B

cum eo erant? — Quomodo introivit ia domum Dei,

0

Jfub. Abiathar grincipe Sacerdotum , £2 panes gro-

gofitionis maudaucavit, quor mon licebat manducare ,

Tal

nifi Sacerdotibus, 3 dedit eis qui cum o erant ?

E dicebat. eir , Sabbathum proyter hominem factum

ff

efl, €9 non homo propter Sabbatluin. — Itaque Do-

D

ab

mimus eft Filius hominis etiam Sabbathi.

Qu:e cum ita fint, difficile captu eft, quid

If

in ea propofitione 71. Ceníura notatum fit:

pe

maxime cum eam AuGor, hoc ipfum Chrifti

p

eraculum commentando, protulerit: debitis-

I

aC

que circumfcriptionibus temperaverit; ut non

de lege naturali, fed pofitiva; deque folo con-

tu

fervandze vitze cafu, fe loqui fignificaret. Ad

i

fidelium igitur inftitutionem maxime refert,

N

quid Clemens in ea propofitione diftin&e dam-

T

Num forte ad cautelam

naverit, aperire.

damnata eft propofitio: quod a fuis avulía fe-

L

dibus, de quacunque lege tam naturali, quam

pofitiva; ac de quavis fui ipfius confervatione,

&

etiam extra periculum urgens, poflit intelligi ?

h

q

22 Ib

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

SURA NOTATA.

: Propofitio go. .Ecclefia au&loritatem. excom-

l

municandi habeb, wb eam exerceat per primos Pa-

]

flores,

e

*

D

49

J

10

flores, de confenfu. faltem prafumpto totiur COf'g6«

shant

ri. -Refl. moral. Matth. C. XVIIL. v. z7.

( t

À

OBSERVATIO.

)TLL

l,

j (l

inas habet partes propofitio go. variis fea-

Du,

5

fibus perinde obnoxias quos diftingui &

, IJ/J

explicari neceffe eft, ut re&a latze cenfurse

AO ,

habeatur intelligentia.

;?

]u

Pars prior Ecclefiam ait, habere exconte

1777

municandi auctoritatem, ut eam per primos

( -

Paftores exerceat.

Quod utique vel eo fenfu

ab Auéctore di&um eft, quod Ecclefia a Chrifto

quid

Domino excommunicandi au&oritatem acce-

fit:

perit fola, in unius Petri perfona; quafi eam

hrift

perinde a Chrifto, in caeterorum Apoftolorum

pits

perfona, primi Paftores, hoc eft Epifcopi non

10n

acceperint; fed ab Ecclefia ipfa acceptam re«

c0n.

tulerint: quod plerique Epifcopali au&oritati

Al

injurium arbitrantur; qui Epifcopos, utpote

fett,

Succeffores Apoftolorum, au&oritatem a Deo

immediate tenere volunt, non ab Ecclefia:

du«

clati

A&orum 20. ZItendite vobis, €9 uuiverfo gregi,

, fe

in quo vos Sypiritus fantius. pofuit. Epi/zopor regere

uam

Ecclefiam Dei , quam acquifivit fanguine fuo. — Vel

;ïönef

eo fenfu ab Auctore eft di&um, quod Ecclefia

huiusmodi au&oritatem acceperit a Chrifto,

jj

quatenus eam in primis Paftoribus fuis acce-

pit: cum primi Paítores, hoc eft, Epifcopi

d«

Ecclefiam univerfam reprefentent; immo ip-

famet Ecclefia fint docens, pafcens, ac regens.

0IfV^

Qua Divi Augufílini fententia creditur effe

B

E 35

Serm.

59

x

2

um

Serm. 198. de Diverfis.

Has claves mon homo

Et Lib. de

Cap

unus, fed unitas accipit Ecclefim.

Agone chriftiano C. 3o. Ecclefig catholicz calo-

hn

i N

vum claver datce funt, cum Petro datee funt, €9 cum

&i dicitur , ad omnes dicitur , pafce ovet mear

Voftr

Pars propofitionis altera primos Paftores

J

excommunicare ait

de confenfu prefumpto

fin

totius Ecclefize

Quod utique vel eo fenfu

fpiri

vide

dixit au&or, quod arbitrarius fidelium confen-

fus,

ad excommunicationis validitatem fit

feri

necelfarius

quo nihil abfurdius fingi poteft

vel eo fenfu dixit

quod Epifcopi fententiam

W6

excommunicationis de confenfü praefumpto

an |

totius Ecclefize ferre debeant; hoc eft, juxta

tio,

mentem & intentionem Ecclefize,

qu»e una

i

cum Epifcopis fpiritu jun&a judicare przefrei-

Qf

tur, dum ferendarum cenfurarum Canones ab

fig.

Ecclefia conditi

ab Epifcopis obfervantur.

fere

Quo pa&o Juftinianum damnare reum aliquem

dit

dicimus, dum juxta legem a Juftiniano latam

dn

damnatur a Judice

Qui fenfus, fi tamen

fen|

Au&oris fuit, haud ita videtur abfurdus. Quid

f

enim certius, quam Ecclefiam, lat a privatis

Epifcopis excommunicationi confentire, dum

juxta Ecclefize Canones fertur excommunica-

tio? "Tunc fcilicet fpiritu jun&a Ecclefia tota

cum Epifcopo excommunicare cenfenda eft

Columba ligat

Columba [olvit, inquit Augufti-

[

nus Serm. 18. de Diverfis.

Quod in fententia

b

excommumcatmms in virum inczítum Corin-

ftu

thi commorantem , Apoftolo abfente lata, fa-

f

&um

n

5tE

lm

&um videri poteü:- de quo ille r. ad Corinth.

) de

Cap. 5. Ego quidem abfenr corpore , prafens auteit

tülo-

J[piritu, jam judicavi u£ prafens, qui fic operatus eft :

$ a

in Nomine Domini noftri efu Chrifli, ! congregatis

vobis, £? meo fpiritu, -cum virtute. .Domini noflrt

totes

eJefu , tradere huiusmodi Satang, «t fpiritus falvu

mpto

f& in. die Domini jefu. Chrifii. . Tunc enim jun&a

fenfi

fpiritu cum Apoftolo Corinthiorum Ecclefia,

fene

videtur incaeftum hominem excommunicaffe.

h fit

Quemcunque tamen fenfüm Quesnellius

yet :

fcribendo tenuerit, plana Theologis fiet latze

itiat

in eum Cenfursz inteligentia, fi declaretur,

mpto

an hxc a Clemente XI. profcripta fit propofi-

tio, quod Epifcopos excommunicare debere

juxta

: ünà

fignificet, ex confenfu faltem praefumpto totius

fimie

corporis, hoc eft, juxta mentem totius Eccle-

es ab

fix:, quz tunc confentire praefumitur, dum

ferendarum Cenfurarum Canones ab ea con-

ntür,

diti ab Epifcopis obfervantur? An non potius

;uem

atam

damnata fuerit, quod arbitrarium populi cons

e

fenfum ad excommunicationis firmitatem, poe

ftulare cenfeatur ?

Quid

vatis

$.L

dum

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-..

Yicae

SURA NOTATA.

tota

Propofitio 91.

Excommunicationir injufta

di

anetus munquam debet mos impedire ab implendo debi-

;ufii-

£o nofiro .

. Numquam eximus ab Ecclefia , etiam

ontia

orite

quando homimum nequitia . videmur ab ea. exclufi,

fi

quando Dgo eJefü. Chriflo, atque ipfi. Ecclefig ger

E A

chü-

qipeememeuuem D

52

et(

eharitaten affadi fumur.

Refl. moral. Joan.

IX. v. 23. 23

eadt

TP

OBSERVATIO

M

ariis pariter fenfibus fubfunt geminse par-

qui

X

got

tes propofitionis huiusce, qui peculia-

ole

rem explicationem neceffariam faciunt; ne lata

in eam Cenfura ad animarum perniciem tur«

[

Don

pius ábutantur, qui quolibet in fcirpo nodum

quaerunt, ut illudant & cavillentur

Cui

etia

Prima itaque propofitionis pars, fi de ex-

p

communicatione injufta, cuius tamen aut oc-

culta, aut dubia tantum nullitas fit, intelliga-

Tin

fie

tur; uti etiam fi de debito tantum juris pofitivi

ten

accipiatur; citra dubium falfa eft, temeraria,

fcandalofa, Ecclefiafticam difciplinam evertens.

C0f

Qui enim excommunicatur injufte, ita tamen

ut occulta omnino fit excommunicationis nul-

lab

litas, pro excommunicato fe gerere debet;

fior

ib

teneturque a muneribus & officiis juris dun-

taxat Ecclefiaftici abftinere, E. G. Sacerdos a

C0f

celebratione Miffarum.

Verum fi de excoim-

vt

municatione evidenter & notorie nulla, inju-

NI

sï—aque fermo fiat,

nec non etiam de debito

feu

Dun

fui&i juris, divini vel naturalis, certa & in-

dubitata veritas eft, facris Canonibus confen-

de

tanea, Can. Cui eft illata. Caufa 11. quseft. 3

U

E injufla. fententia eft, tanto eam curare mon. debet

N

quanto apud eum €8 Ecclefiam eius,| meminem yoteft

[

Ia ergo ea fe mon abfolvi

injufla gravare fententia.

pnl

dofi dcm, qua fe qullitenus w[mczf obligatum. Quod

eft

p

at

2

a. C

eft Gelafii T. däeretum. Et. Can. illud plane,

eadem caufa & quseftione: Jllud plone non te-

inere dixerim , quod-fi quisquam fidelium fuerit ana-

&hematixatur injufle, &j potiur oberit, qui faciet ,

pat«

quam qui eam gatietur injuriam. — Quare quod vul-

culia«

go ex D. Gregorio Magn. hom. 6. in Evangelia

o [nta

folet obijci, Pafforir fententiam , licet. injuftam ,

| ff«

femper. effe timendam : de fententia, cuius aperta

odum

non eft injuftia, accipiendum eft; non de ea,

cuius notoria eft nullitas & injuftitia.

Aut

lp oxe

etiam, ut exponit Joannes Gerfonius, timendo

I 0C

quidem efi injufla. fententia ,

non igmen tenenda.

]ligie

Timenda inquam, ad reverentiam auctoritatis,

ne forte jufta fit, quae putatur injufta; non

Yitivi

farià,

tenenda tamen, fi evidenter injufta eft.

ftens.

Altera propofitionis pars, fi de externa

converfatione intelligatur, adeo ut injufte, ab

atnen

; tl

habente tamen au&oritatem excommunicatus,

ehet;

non debeat in foro externo fe gerere, tanquam

dune

ab Ecclefía exclufum; falfa omnino eft, &

contra Canones.

(os À

Ad fcandalum fiquidem de-

vitandum, pro excommunicato fe gerere debet.

iwïn'

Si vero de interna fecretaque animi affectione,

inja

feu de foro duntaxat interno fit fermo; veriífi-

jebito

ma aífertio eft. ( non effe ícilicet illum ab Ec-

&i

yfet

clefia exclufum )

ac D. Auguftino maxime

confentanea, Lib. 1. contra Donatiftas Cap. 17.

t 3

Syirifuales hominer, — five ad hoc ipfum gio. ftudio

[M?Ft:

3 pOidl

groficienter, mon eunt foras: | quia cum aliqua vel

perturbatione , vel mece[fitate hominum videntur. ex-

gbfülüi

pelli. (ab Ecclefia ) ibi magis grobantur , quam f

Quod

E 5

7-

st

p

x

54

5

füito

intur germameaut, cum adverfus Exclefam mullate»

tton

nus-eriguntur , fed m folida unitatis petra, fortiffi-

beat

mo charitatis. robore radicantur.

Quibus paria

coni

habent S. Hieronymus in Cap. r6. Matth. &

fit

S. Gregorius M. hom. 26. in Evangelia.

deh

Hoc igitur referari fibi arcanum poftulant

'Theologi, legumque periti: de qua excommue

lat

ttif

nicatione, & de quo foro judicium fecerit

fetr

Clemens XL. propofitionem hanc configendo ;

Vet

ut latam ab eo fententiam veterum Patrum

dictis

p

ac prifcis Ecclefive Canonibus con-

gruentem agnofcant

& contra ineptas quo-

D)

lí

[/7

il

fundam cavillationes, multo certius tueantur.

[

$. IV.

Ej

PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU—

110

RA NOTATA.

[un

Propofitio 3. Jefus quandoque fauat vulne-

Qu

va, que pracepr primorum Paftorum fefüinatio infti-

[

git, fme ipfius mandato.

Jefus veflituit, quod. illi

li

inconfiderato lo re[cindumt.

Refl. moral. Joan

At

C. XVIII. v. 11.

71

OBSERVATIO

E

"7adem hsc propofitio oberrat corda, eo-

f

E.

flo

demque laborat zequivoco ac fuperior:

ftt

parique egere videtur explicatione; ne lata in

illam Cenfura pariter abutantur, qui tenebris

vd

& sequivocis dele&antur, ut fidentius calum-

nientur.

Si enim de externo curando vulnere,

per injuftam excommunicationem illato, feu

de externa ex Ecclefixw corpore abíciífione re-

1-

d — I

55

l

At«

fütuenda fit fermo; quafi illati vulneris cura-

tionem in externo foro fibi procurare non de-

i

atta

beat excommunicatus injufte; falía eft, &

í&

contra Canones propofitio.

Tunc enim ( nifi

fit excommunicationis patentiffima nullitas )

l

ant

debet ad cautelam faltem abfolutionem poftu-

If«

lare. At fi de fanitate interius a Chrifto Do-

Cetit

mino anims data, & quoad forum interius ,

lo;

fermo fiat; Auguftini certa mens eft Lib. de

um

vera Religione Cap. 6. .Swpe etiam . fimit. divina

COf«

providentia , .per. monnullas uimium. turbulentas car«

u

nalum. homimum feditioner expelli de congregatione

hos coronat in

YUf

chriftiana , - etiam bonos viros. .

occulto pater , in occulto videns.

Et in fragmento

Epiftobe ad Auxilium nunc 250.

lilud plane

ln

uon iemere dixerim, fü quisquam fidelium.| fuerit

anathemotizatus injufte ,. ei gotiur oberit, qui faciet,

Ilf*

li

quam qui hanc patietur. injuriam.

Spiritus enin

217/!1

11

j 14

Jan&lus habitans in San&ir, per quem quisque ligatur

aut folvitur , indebitam mulli panam ingerit.

Per

j

eum quippe infunditur. charitas in. cordibus moftrir ,

qu& non agit perperam.

Quze Auguftini verba in

Ecclefixz Canonem tranfierunt. Can. z/[ud caus

fa 11. queft. 3. Quam itaque fanitatem a Chri«

£0

fto reflitui negaverit Clemens XI. eam propo-

jof

fiionem configendo, declarari fibi Theologi

ii

vehementer exoptant,

bris

urre

GC

jgft

fei

; ft

$.

e

56

t

26

fen

$. V

4l 4

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

SURA NOTATA

dixe

Propofitio g2. .Pati potius m pace. excommu-

fixit

nicütionem €9 anathema injuftuum , quam prodere

pei

veritatem, efl imitari S. Paulum: . tantum abeft , ut

fit erigere. fe contra. auBoritatem ,. cut fcmdere uni-

tatem.

Refl. moral. ad Rom. C. IX. v. 3

OBSERVATIO

DE

on abfimili laborat zequivoco propofitio 92

Ts

quod pariter expedire neceífe eft, ne li-

tes ferantur in longum, Clementin» damna-

tionis obtentu

Si enim de quieta & pacifica

tolerantia cuiuscunque excommunicationis in-

juftx accipiatur propofitio, etiam dum eius-

dem nullitas & injuftitia probari juridice po-

fs

teft: falfa eft & Canonibus adverfa. Tunc enim

excommunicatus injufte patienter tolerare non

[u]J)

debet, fed illatam fibi injuriam judicio perfe-

At fi eo

DT

qui, Ífi ei detur appellandi locus.

C.

tantum in cafíu intelligatur propoütlo, quo

excommunicationis nullitas & injuftitia in foro

externo probari non poteft, aut non datur ap-

ellationi locus; vera eft, ac per fe nota pro-

Quid enim tunc agendum viro probo

h

pofitio.

T

& innocenti, injufte tamen excommunicato ?

!

!

Tmo debet

H

Àn forte prodenda veritas? Abfit.

potius excommumicationis fententinm fujimme, ut

M

habet caput Zuguifitioni, extra de fententia ex-

E

4

,M

communicationis; docetque D. Thom. in 4.

£0

fent

*gæ:ag;æ

57

fent. dift. 27. q. 1. art. 3. Quæ&iuncula,k 4

E

N

ad

De quo itaque cafu Clemens fententiam

Oil

dixerit, dum propofitionem illam Cenfura con-

vodart

fixit, edoceri cupiunt Theologi, legumque

( u

petiti.

EO

«v

t Vl«

g EEE

A

X

39

TO

CAPUL i

DE VIRTUTIBUS THEOLOGICIS.

—

-He-

2

g.

t li«

—

$. I

tmta«

PROPOSITIONES QUESNELLIANJ/E

Vcifica

CENSURA NOTAT.E.

js it«

Propofitio 26. Nulle dantur gratim, nifi per

eluse

fidem. . Refl. moral. Luc. C. VIIL. v. 48.

d

Propofitio 27. Fides eff prima gratia , €9 fons

j enirm

omnium aliarum. . 2. Petri. C. L. v. 3.

'e non

Propofitio 28. . Prima gratia, quam Deus

9erfe-

concedit peccatori, efl peccatorum remwïo, Matth.

f e0

C. XL v.35. -

quo

OBSERVATIO.

n foro

j a

unt pares loquendi formulze fan&is Patribus,

N

ac maxime D. Auguftino familiares.

S.

j pro

Auguftinus Lib. de Przedeft. SS. Cap. 7. .Fides

pfübO

qrima daiur, ex qua impetrentur catera, - qua pro-

xcato?

| dfbfl

prie opera nuncupantur. "Vra&. 3. in Joannem :

Quam gratiam primo accepimus fidem'

Hane

m

ergo accepit gratiam primam peccator; ut elus pece

jj er

E

cata dimitterentur, Epift. 105. — .Ex fide omnis ju-

in ^

f(itia

nl

58

D

s

füitia fumit initium. — Inde z'mz'þiunt bom quacungue

que

funt materia. Lib. de gratia. & Libr. arbitri.

gt

Cap. 14. Spiritur gratig facit, ut habeamus fidem ,

ante.

ut per fidem. impetremus orando , ut. po[fmus . facere

Lt

quod jubemur.

Quod idem verbis ampliffimis

certi

cxteri Patres affirmant, Clemens Alex. Lib. 2.

infid

Stromatum, Origenes in Cap. 4. Epift. ad Ro-

tiianos.

S. Hieronymus in Cap. 3. Epift. ad

Ephefios, S. Fulgentius Lib. r. de veritate

?

praedeft. & gratize Cap. 17. Bonifacius II. Epift.

ad Caefarium, Gregorius M. Lib. 2. moralium

Cap. 46. D. Thom. z. 2. quzft. 113. art. 4.

p

qrimam converfionem in Deum ger fidem fieri, di-

Dii,

fertiffime docens.

Quibus 'omnibus nixa Sy-

nodus Tridentina feff. 6. de Juftif. Cap. 8. de-

finivit: fidem effe humana [alutis initium, funda-

mentum €9 radicem omnir juflificationis: atque adeo

C

primam effe gratiam: cum juftificationis exordium

Tlar

in adultis & Deo. ger. Chriftlum. Jfefum. praveniente

11à (

gratia effe fumendum, decernat ibidem Cap. 5.

K

C

An non ergo verendum, ne Patrum tra-

A

ditionem, ipfiusque Tridentine Synodi defi-

194

nitionem in Quesnellio damnatam deblaterent

öfi J

heterodoxi; nifi aperto aliquo documento pla-

Tj

num fiat, easdem loquendi formulas non eun-

ff

dem femper apud omnes fenfüm habere? Ac

Patres quidem & facram Synodum de habi-

5Onn

xobl

tuali gratia, qua Deo falutis auctori primo

100

conjungimur, dixiífe ac ftatuiffe, quse citra

D

dubium fides eft; Clementem vero tres illas

Q

progoütiones confipentem, de gratia actuali,

fi

quae

liL

u

:

59

m

quae fimplicis excitationis, fnotionis, & prxe

bitti

paratoriz illuftrationis eft, pronunciaífe: quia

idem

ante fidem peccatorumque remiífionem, gra«

füttn

tix huiusmodi multe donantur a Deo,

aut

fmis

certe donari ab eo poffünt ; quibus & ad fidem

i.2

infidelis, & ad poenitentiam peccator excita«

] Ro

tur, movetur, difponitur, praeparatut.

L d

ritate

$. II

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN«

Tnif

SURA NOTATA.

um

Propoütlo 69. Fider, ufur, augmentum, €$

ii

guümium fidei, totum eft donum pura liberalitatie

, d

Dei.

Refl. moral. Marc. C. IX. v. 22.

LSy

, de

OBSERVATIO

"ii

mnia bona noftra, merita noftra, ipfaque

ade0

L

vita veterna, noftris licet meritis ad in«

d

ftar coronzse reddita, purze liberalitatis Dei do«

jl

na dicuntur ab Auguftino, czeterisque Patribus

j

Ecclefia probante, confirmante, ac definiente.

ttár

Auguftinus Epift. ad Sixtum olim 1ro5. nunc

defi

194. Cum omne bonum meritum noflfrum non in. no-

feril

bir facint mifi gratia, €9. cum Deus. coronat; merita

p

moftra , mihil aliud. coronet nifi merita fua, ipa vita

eun

eierna, qug utique meritir procedentibus vedditur ,

k

tamen quia eadem merita, quibus vedditur, mon a

abi«

nobis garata. funt per moftram fufficientiam , .[ed $m

fimo

nobis fa&ia per gratiam , etiam ip[a gratia sucupas

Nec ideo

citta

iur, non ob aliud nifi quia gratis. datur

quia mon meritis datur , . fed. quia data fun euerita,

illas

1ah !

quibur datur.

meue paria habet epift. olim

106.

66

aC

3*

106. nunc 186. Lib. de Geftis Pelagii Cap. 36.-

M

LiL.de natura & gratia Cap. 6. Lib. de dono

tüf,

total

perfeverantize Cap. 6. Lib. de Prsdeft SS.A

Cap. 3. Lib. 2. ad Bonifacium Cap. 8.

€00p

(00p

Capitula Ceeleftini R. P. Epiftolze adnexa

nüm. 12. Tunta efl erga homines bonitos Dei, ut

vinia

doo

noftra velit effe merita, qua funt ipfus dona, €9 pro

hir qu& largitus eft ,. aterna. pramia fit. donaturus.

i

C0f0)

Ac demum Concilium Tridentinum feff. 6. de

Jufti£. Cap. 16. hzec ipfa Auguftini verba facit

cont.

fua: Tüunta efl erga homiues Dei UBbitar, ub eoruni

velit effe merita, qua fuut ipfus. dona.

Ad huncfenfum, & hac ipfa ratione (quod

nonnifi per gratiam & ex vi gratize fuum homo

praftet affenfum, Deoque cooperetur) Totum

ia

Dei effé; totumque Deo, ciusque gratig adfcri-

Il

bendum, fzpius afferit Auguftinus, ac maxi-

fiot.

me in Enchiridio ad Laurentium Cap. 32. &

Lib. de dono perf. Cap. 13. quod & przeclara

lid

jü

D. Cypriani fententia confirmat Lib. 3. Tefi-

hp

moniorum ad Quirinum fcribentis: in nullo gío-

riandum, quando noftrum nihil fit. Nihil inquam

noftrum, hoc eft ita noftrum, ut non fit ac-

C

ceptum a Deo.

An non igitur timendum eft hic, ne fidem

qua

Ecclefim adverfus Semipelagianos fancitam

aliis

olim ac definitam, huiusce demum propofitio-

fiu

nis damnatione concuffam, violatamque ca-

dia.

lumnientur Lutherani & Calviniani;

nifi &

lute

quo fenfu damnata illa fit, explicetur; ab Au-

tred

gufliniano, ut credere par eft, longe diverfo?

Üni

Quod

o mÓ—Y

OE

p. 36

Quod utique non incommode fiet, fi declare-

dono

tur, Clementem propofitionem 69. Cenfura

. SS

notaffe, de purze liberalitatis dono intelle&am,

cooperationem humanam, ac meritum ex ea

dinexa

cooperatione qusefitum excludente, qui Cal-

, d

vinianus eft error:

non de pure liberalitatis

&

dono, humanam cooperationem ac meritum

QU

ex ipfa Dei gratia profectum importante, &

b, de

coronante ; quse catholica veritas eft, olim

1 facit

contra Pelagianorum reliquias definita,

0f

$. lII

PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E

quod

CENSURA NOTAT/E

hormo

Propofitio 52

Omnia. alia falutis media con-

Toum

tinentur in fide, tanquam in fuo germine 9. femine:

sdícti

fed. huzc fides mon efi absque amore €3 f:ducm Refl.

faxte

moral A&. Ap. C. X. v. 43.

y. &

Propofitio 68. .Bonitas Dei abbreviavit viam

eclara

falutis, claudendo totum in fide & precibur, A.

Telti

Ag C Iv zr.

$.

À

lo

um

OBSERVATIO,

(it at«

ompendiariam falutis viam in fide & pre-

C

cibus etiam ponunt facre litteree

nonm

fidem

quod fola fide precibusque ( omiffis ac negle&tis

aliis bonis operibus atque virtutibus) seterna

r

falus obtineatur: fed quod fides & oratio me-

ofitio

j (

dia fint obtinendze gratize, qua demum ad ía-

lutem pervenitur zeternam. Marci g. $j poter

j &

eredere, . omnia. poffibilia. funt. credenti.

Joann. 3.

p Av

Omnis qui credit i eun mon gerit, [ed habet vitam

rerio *

F

Qer-

j

62

o

2

dogi

&ierumm. Joann. s. Qui credit ei, qu' mz/l* me,

habet vitam aternam. . Ad Ephef. s. Gratia. eflis

tium

[alvati per filem. Joelis 2. A&orum 2. Romano-

Pda

rum 10. Ommir, qui invocaverit nomen Domini ,

Secy

falvus. erit.

z

lm

inh

Omnia falutis media in fide, qux cum

amore & fiducia conjun(ta fit, contineri,. di-

itlel

ferta Auguftini fententia eft, enarrat in Pfal.

de i

89. Opur unum efl, in quo funt omnia, fides que

opet

ger dile&ionem operatur.

Eadem illa obtinendae

elt

falutis media in oratione compendio contineri,

exet

affirmat idem S. Do&or Enarrat. in Pfal. 53.

00j

Pete ab illo [alutem , €9 falus tua ipfe erit.

fide

Ut fuus igitur facris litteris fervetur ho-

TOi

nor, fervetur & Auguftino, refcire Theologi

fed

velint: an non Clemens Xl. geminas iilas pro-

tüs,

pofitiones confixerit, de fide & precibus intel-

itp

le&as, diftin&a caterarum virtutum opera

tur;

excludentibus; non ita tamen de fide & pre-

inp

cibus pronunciaffe, juxta facras litteras, Au-

Tenf

guftinum?

loq

5. I-&r.

b

PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU-

Da

RA NOTATA.

Propofitio 42. Sola gratia Chrifti veddit ho«

ipfa

minem aptum ad [acrificium. fidei; fie hec mihil,

Tno;

fali

aift impuritar, nihil, nifi indignitar efl.. Refl. mo-

ral AC. Ap. C. XL. v. 9.

&

fion

OBSERVATIO.

MC

rior propofitionis pars tantum abeft, ut

P

Bo

Cenfura notari potuerit, ut potius fidei

dog-

D

*

E

63

[! m,

dogma fit

Fidem enim, illiusque etiam ini-

1 efit

tium e//? ex gratia, dudum ab Ecclefia contra

NENUA

Pelagianos, illorumque reliquias definitum eft

ii

Secunda vero propofitionis pars, in quam fo-

lam Cenfura cadere potuit, quse fine fide nihil

; QUIR

in homine ait effe, mifj impuritatem €9. indigni-

i,. d«

tatem, geminum fenfum ferre poteít. Vel enim

: Pfal

de impuritate & indignitate hominis fine fide

ir u

operantis accipitur

ac fic. quidem certiffima

endie

eft. Qui enim fine fide, bona qualiacunque

titteft

exerit opera, intra moris ordinem, non idcir-

I

co purus evadit, nec Deo fit dignus ( cum //u:

fide impoffibile fi placere Deo, ad Rom. x1. Ne-

t lo«

moque juflificetur , nifi ex fide, ad Galat. 2. & 3.)

eo10gl

fed perinde remanet infidelis, adeoque impu-

s]n

rus, Deoque exofus

Vel de indignitate, &

iutel

impuritate operum fine fide elicitorum accipi-

tur; quafi fine fide fa&a opera omnia dicantur

opera

V pre

impura atque indigna: ac fic rurfus geminum

fenfum habet

Si enim mnegative ,

ut fchola

Ài

loquitur, ea impura & indigna dicantur, quod

am non habeant puritatem & bonitatem, qua

VSU

Deo fint digna, vera eft propofitio: cum h»c

ipfa opera fine fide fa&a, tametii ut cumque

t l«

& ad

il

moraliter bona, Deo accepta non fint

ii

jl,

falutem nihil profint

Si autem po//five impura

od

& indigna dicantur, quod peccata fint veri

nominis

Deo exofa, poenamque promerita;

fic fane damnanda affertio eft, imo jam diu in

D

Bayo damnata.

fioel

Qu:e omues ambages ut extricentur, fua«

F25

que

og

64.

gä—————ægim

que fcholis reddatur quies, oper» pretium

ja int

ia Pf

videtür effe, declare nunc faltem, non modo

quae país propofitionis Cenfura libera.fit; fed

Cap.

& qui fenfus fecund»e partis fit a Clemente aut

Il

damnatus, aut abfolutus; num fcilicet de im-

quey

puritate & indignitate bonorum operum pó/itiva

)e d

inqi

pronunciaverit Pontifex; an de megativa dun-

taxat?

Virtul

[uni

$. V.

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

SURA NOTATA.

Teo

Aff

Propofitio 57. Totum deefl peccatori , quando

eí deeft fper, 9 mon eft fpes in. Deo, ubi non eft

virt

u

amor Dei. Refl. moral. Matth. C. XXVIL v. 5.

DN

.OBSERVATIO,.

&t

X 9rima propofitionis pars ex prima 4quid,em

qual

facie fufpecta eft, male fonat, & in etro-

fit

ftem inducit: verum ad moralem, ut aiunt, &

fite

afceticum fenfum inflexa, quo cuntta illi deeífe

ceni

dicuntur, cui funt ad finem fuum affequendum

O0

f2

caffa & inutilia; certa, pia, religiofa fententia

NU

eft, ac Patribus familiaris.

Quemadmodum

Bo

enim ex familiari loquendi ufu, nauclero tem-

lfiiü

peítate ja&ctato deeífe cuncta dicuntur, fi defit

n

anchora, etfi illi forte praefto fit rudens; quia

Qu

tunc ad fundandam navim reftat inutilis: ita

h

peccatori ad refipifcendum deeífe cun&a die

$

cuntur, fi fpes /a/lulir auchora, ut Apoftolus

ht

loquitur, in divina mifericordia illi defit, quam-

quam illi praefto fit fides; quia ex defperatione

pu

in

;:(:—

ie

65

etiut.

* ininteritum labitur. Ita D. Auguftinus Enarrat.

modo

in Pfalm. 5o. Gregorius Magnus Lib. g. Moral.

; fed

Cap. 1ro. Ifidorus Lib. 3. de füummo bono Cap.

te aut

I4. San&us Thom. 2. 2. quzeft. 2. art. 3. In

? il

quem profe&o fenfum Zeno Veronenfis fert1o«

Vfitoug

J

ne dé Spe, Fide, & Charitate: Tolle /pem,

düfte

inquit, forpet fmumanitas tota: tolle fpem, arter ,

virtuterque omner ceffabunt ;

: tolle fpem , juterempta

funt. omnia.

IN«

Pars propofitionis altera, qus fpem in

Deo non effe ait, ubi non eft amor Dei; fi de

vll

Dj

amore habituali & dominante, qu3$ theologica

virtus eft, intelligatur; procul dubio erronea

o dl

U

eft. Hoc enim amore extin&o, non illico fpes

omnis extinguitur.

At fi de amore a&uali,

eoque nafcente & imperfe&to, qui fummi boni

idem

qualiscumque dile&io eft, accipiatur; celeber-

ettov

rimorum Theologorum fententia eft; qui fpem

fine amore aliquo non effe confiantiffime do-

t &

Jeeffe.

cent.- S. Thomas 2. 2. q. 17. art. 8. ad 2. Syei

xdum

€9 omnis motur appetitivus ex anore procedit aliquo,

Et S.

entia

quo [ciíicet amat aliquis bouum expe&atum.,

Bonaventura in 3. fent. dift. 26. art. 2. q. 3.

jdom

tet

dAnor eft. principium. omniun : ajfeionum.

Quod

delit

verum eft de amore fecundum flatum imperfe&um ..

quia

Quare nullus [perat , nifi quod amat. Quibus pree«

lufit D. Auguftinus in Enchirid. ad Laurent. C.

ia

8. Spes fine amore effe non potefl . .. .Nec amor fine

| di

tolu$

[pe efl , nec fine amore [pes , mec utrumque fine fide.

Quem fenfum in utraque propofitionis füae

uatfie

parte, damnatus auctor intenderit animo, ion

tione

F3

ad-

n

00

ä——.æg-þ

admodum Theologi curant; h»ec enim fa&i

prtu

quzeftio eft

ad falvandam lati judicii ortho-

jl

doxiam, quam hic-unam defendimus, prorfus

dj

inutilis: fed quem au&oris fenfum exiftimave-

tur,

rit Clemens, quemque damnarit

& ab uni«

t

verfis fidelibus damnari voluerit, illud certe

N

refcire plurimum intereft. Num fcilicet pec-

Cap

catori omni fpe deftituto totum deelfe definie-

Qu

tit, quod csetera illi evadant ad falutem peni-

0pet

tus inutilia; non quod illi tunc czetera defint

que

4 E

omnia, ac ipfa etiam fides? Numve fpem fine

amore faltem imperfe&o effe non poffe decre-

chat

verit, efto fine perfe&o amore extet aliquando*

Rith

$. VI.

Yolo

PQOPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

Quis

SURA NOTATA.

Propofitio 51. fider juftificat quando opera-

calu

i u

àur: fed ipfo, mon operatur nifi per charitatem, Refl

moral A&. Ap. C. XIII. v. 39

priu

Clito

OBSERVATIO

tioni

rima propofitionis pars extra dubium eft

P

Vr

fider enim |fine. operibus mortua. eft: fides

autem mortua non juftificat: cum potius ju/fur

ex fide vivat, fecundum Apoftolum. Fldes ita-

que juftificat, quando operatur.

Secunda autem pars (in quam videtur

u7

diftri&a Cenfura) quse fidem non operari ait

Vamy

nifi. per charitatem; Ífi de fide quacunque in-

telligatur, quafi nullus illius fit a&us proprius,

Ptttj

erronea eft: fuum enim unaquaeque virtus pro-

Vr

prium

l3

*

67

fa&i

prium aliäuem adum habet. Atíidefide, ut

Ttho-

juftificans eft accipiatur; quod hzec nonnifi per

orüs

adjun&am charitatem, juftificationem opere«

tur, fidei dogma eft, in Concil. Trident. defi-

1&V£ï-

üni.

nitum, feff. 6. de Juftific. C. 7. & r1. & Can.

Cette

18. & 19. & ex Apoftolo delibatum, ad Galat.

pete

Cap. s. verf. 6.

Fider per charitatem. operatur.

(inie«

Quze enim fides illa eft, quae per charitatem

peti«

operatur, fecundum Apoftolum, nifi ipfa illa

lefiat

quae juftificat? Quandoquidem ex Jacobo Cap.

ine

2. Epiftolae, ex operibus juflificatur homo ( utique

ectte

charitate formatis ) €? uon ex fide tantum, inerti

nimirum & mortua.

ndo?

Quid itaque in ea propofitione damnatum

voluerit Clemens, explicari neceffe et; ne

N

quis forte violatam Apoftolorum fidem impie

calumnietur.

Annon ícilicet illud damnave-

)pn'ä-

rit unum, fidem, ut fimpliciter fides eft, pro-

Rel.

prium a&um habere nullum, quamquam ultro

citroque concefferit, fidem ut juftificans eft,

nonnifi ex adjun&a charitate juftificationem

l e&)

operari.

fides

S' XTII.

T

PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E

CENSURA NOTAT/E.

; itoe

Propofitio 55. Deur non coronat wifi. charitas

jtem: qui currit ex alio impulfu, €9. ex alio motivo, in

jetuf.

vanum currit. Refl. moral. 1. ad Corinth. 9. v. 14.

i 'aïï

e n

Propofitio 56. Deus non remunerat uifi cha«

ritatem: quoniam charitas fola Deum honorat.

Jrius,

Matth. C.-XXV. v. 36.

p

Fa

OB-

iff

d.

68

:

3*

(ap.:

OBSERVATIO

finpu

$

rima pars utriusque propofitionis fic acce-

p

Vanuti

pta, quod nullus omnino fit aliarum vir-

tutum valor, fructus nullus, praemium nullum,

que i

erronea eft.

Suum enim unicuique virtuti

forte

promium adpromifit Deus. Sic autem accepta,

Tlatem

quod aliz virtutes valorem /upermaturalem fe

doqe

tem a

ipfis nulium habeant, nullum fe ipfis referant

frotty

vite fru&um, vitamque zeternam fe ipfis pro-

falía «

prie non mereantur, fed quatenus earum a&tus

a charitate imperantur, D. Thomo fententia

lemor

eft. 1. 2. q. 114. art. 4.. ia aterna in Dei frui-

Di

&ione confiflit: motus autem. humana mentis ad. rui-

Doit

&onem. divimi boni, eft gropriur a&us charitatis , per

itper

quem omnes: a&us - aliarum virtutum: ordinantur ad

gias

charit

hunc finem, fecundum quod, alig virtutes imperanzur

a charitate.

Kt ideo meritum vita cterng primo

2d fal

gertinet: ad. charitatem; ad. alias autem. virtuter [e-

Tüotly

eundario , feczmolum quod earum aus a charitate

12 W

&mperantur.

Quo fenfu ab Apoftolo di&tum eft

ümo |

1. ad Corinth. z3. $i limguis hominum . loguar €9

f G

ingelorum, charitatem autem mon habeam, fatus

d g

Et fi

fwn velut g [onanr, €9 eymbalum: tmniens

(leng

lisbuero prophetiam, €9 moverim myfleria omnia, €9

Hom

emnen. [cientiam , €8. fi. habuero: omnem. fidem, ita

l

ub montes £ransferam, charitatem autem . mon habue-

Chari

70, mihil fumnz .EX fü diffribuero in. cibos pauperum

parag

omnes faculiates neae , €9 i tradidero corpus meum,

pofti

ita ut ardegm, charitatem mon habuero., mihil mihi

fl 1

prodeft. Et ab Augufi. Lib. de gratia Chrifti

Mnten

Cap.

at

69

Cap. 26. — Ubi mon eft diletio , nullum bonum Lopu.f :

imputatur & Deo.

d

Secunda prioris propofitionis pars, quain

m vit«

vanum currere dicitur, qui alio motivo, alio-

xillüm,

que impulfü currit, quam charitatis; fi ita

virtuti

forte fumatur, quod ad praefentis vitze hone-

CCepta,

ftatem nihil valeant, fine charitate edita quan-

du fe

doque opera; nihilque ad temporalem felicita-

efetant

tem a Deo unquam confequi poffit, qui fine

j pro

motivo & impulfu charitatis operatur & currit;

n adtus

falfa eft, ac ipfi Auguítino contraria: qui Po-

ntentia

lemonis ethnici continentiam, & donum fuif/e

k fnti-

Dei , €9 ad grafentis vita honeftatem valuifJe docet,

Epift. nunc 144. alias 1530. Romanosque orbis

j f

hr p

imperium a Deo confecutos monet, ob egre-

gias, quas excoluere virtutes, fide licet &

du al

vrani

charitate deftituti.

Si ita vero fumatur, quod

jj

ad falutem zeternam nihil profint, edita fine

motivo & impulfu charitatis quzecunque opes

u J

fariatt

ra; indubitata veritas eft. Quocirca ab Augu«

ftino di&um eft: Charitar efl , qua poteft fufficere ,

i d

f c&itera. mon . fimt.

Si autem fola defit, nihil pro-

qum* g

! fgä'z.'r

defl quidquid habitum fuerit. . Sola fufficit, fi adfit :

catera ommia mihil profunt, fi fola charitas defit.

Ej

Hom. ultima inter quinquaginta.

«ïlm , 6

Altera fecundse propofitionis pars, quze

, 1

charitatem folam Deum honorare ait, fequenti

j h(!z)l(f'

paragrapho, cum aliis quibus confona eft pro-

p

pofitionibus, expendetur.

Interea explicari

Y

T

fibi Theologi rogant, quem fenfum Clemens

jl n

intenderit animo, in earum propofitionum

Chrifi

F5

Ccons

(p

yi

A — n

€onfixione: ne qüis mentem eius alitet quam

$

par eft interpretatus, laxiores in catholicas

idem

fcholas opiniones inducat.

Num fcilicet dam-

firaqu

natam voluerit D. Auguftini, ac D. Thom»

charit

fententiam, quz folam charitatem prodeffe

fition

ponit ad vitam zeternam; penesque illam fo«

fis a

dama

lam ftare ait, obtinendz gloriw meritum,

quatenus caeterze quaecunque virtutes, fuum

dani

licet praemium in colis fint habiturz, illius

a,

tamen obtinendi vim fe ipfis non habeant, fed

dieit,

quatenus illarum a&us a charitate imperantur?

n

ÀAn non potius binas illas damnaverit affertio-

nes, in eum fenfum acceptas, quod füum cae«

i

lii

(i (

teris virgutibus negent premium obventurum ?

$. VIIL.

prth

' QUESNELLIAN/E PROPOSITIONES

CENSURA NOTAT/E.

facer

Deu

Propofitio 5o. . Fruftra clamamus: ad Deumn ,

Puter mi, f fviritur charitatis mon ef ille qui cla-

affin

"mat,

Refl. moral..ad Rom. C. VIII. v. 15.

&l

Propofitio 53. .Sola charitar chriffiano mode

liomo

f t

facit affiones chriflanar, per velationem ad Deum

€? Chrifum. — Ad Coloff. C. IIL. v. 14.

Bh,

Propofitio 54. .So/a charitar ef!, qug Dee

ld

foguitur.

r Cor C. AT. v. t.

1

Propofitio 58. JNec Deus efl , nec Religio ubi

de

non eft charitas. 1. Joan. C. IV. v. 8.

tll

Con

OBSERVATIO.

&i

"as ipfas loquendi formulas, ut interim de

Du

H

fenfu nihil dicam, Auguftino frequentes

n

obfervo.

So-

s

2

7i

! quim

' Solam charitatem Deo loqui, feu quod

lholícas

idem efít, fola charitate Deo nos loqui; fru-

oE datt«

ftraque ad Deum clamare nos, nifi fpiritus

Thome

charitatis clamet in nobis, (quod binze propo«

xtodeffe

fitiones habent 54. & 50.) conceptiffimis ver-«

la f«

.Nor

bis afferit S. Do&or ferm. 71. C. rg.

ritam ,

lamamus, fed im illo, id efl, im ipfo diffundente

fuum

chayitatem in cordibus moffris, fime quo inaniter cla-

, illins

mat, quicumque clamat. Tra&. 74. in Joan. JVemo

tt, fed

dicit, Dominus Jefur, mifi in Spiritu fantfo, €$

mntu?

nemo fic dicit, nifi qui diligit. Enarrat. in Pfalm.

xiï"ert,iof

37. Tucebis, fi amare deftiteris.

Frigus charitatis

f («

filentium cordis efl : flagrantia. charitatis clamor cor-

um ?

dis eff. Lib. de moribus Eccl. Cap. 17. Zmore

petitur, ümore quæritm', ümore lnulfatw.

Solam etiam charitatem chriftiano modo

[ES

facere actiones chriftianas, per relationem ad

Jun,

Deum, & Chriftum, quod 53. propofitio ponit,

affirmat differtiffime S. Do&or Lib. de gratia,

J li*

& libero arbitrio Cap. 18. Quidquid fe putaverit

D

37

homo facere bene, . fi fiat. fine charitate, mullo modo

fiet bene.

Epift. nunc 140o. alias 120. Tümnc re-

| i

&e, tunc jufie , tunc pie fit, cum opur bonum in eius

g Du

laudem fit, cums gratia domatur, ut fiot. Epift.

197. alias 95. /oía charitar non peccat. Lib. 3.

de Do&rina Chriftüi. Cap. ro. on eff fru&us

yin ul

bonus , qui de charitatis radice non. furgit.

Cui &

concinit D. Thom. :. 2. quaeft. 100. art. 1o.

Sub wracepto charitatis | continetur ,

ui diligatur

m de

Deus ex toto corde, ad quod yertinet, ut omnia ?e-

uenæs

ferantur. in Deum. — Et ideo graceptum clza?'itatiy

1

$0

"

—äs

2

minan

implere homo &on . poteft, . ifi etiam. omnia referan-

x

glteta

iur in Deum.

Poftremo.nec Deum effe, nec Religi;hem;

faciat.

ubi non eft charitas, quod 58. ponit affertio,

PR

docet idem S. DoGor, Epift. 167. ad Hiero-

nymum: Pieas cultus Dei eft; €9 unde colitur

Deus nifi amando? Lib. 2. de Trinit. Cap. r4.

]

qáe t

Quis eft. cultus Dei nifi amor eiur ? — Lib. 12. de

Civit. Dei. Cap. 13. . Charitar Dei cultus efl ,. ha

QI0r .

vera Religio, hac veffa pietas , hutc tantum Deo de-

qu L

a

bita. fervitus.

In hac tanta fententiarum (quo ad voces

Ü

faltem & fyllabas ) confonantia, non deerit

Rof

maleferiatus, uti nec defuit ha&enus, qui Au-

!

guftinum in Quesnellio damnatum obtendet;

fmfuï

nifi certo aliquo documento planum Theologis

fiat, pares loquendi formulas difpari longe fen-

fU

fa Clementina Conflitutione fuiffe profcriptas.

D.

Auguftinum fcilicet de charitate generatim ac-

cepta dixiffe: Clementem de charitate ad cer-

tam fpeciem tra&a pronunciaffe: hoc eft, ut

ä)

clarius dicam, docuiífe frequentilfime Augu-

ftinum, folam charitatem Deum colere; Deo

tiOnl

loqui, ad Deum de corde noftro clamare, ac-

tiones chriftianas facere modo chriftiano; qua-

Thon

liscumque tandem charitas illa fit, perfecta an

D

imperfe&ta,

nafcens aut dominans, a&ualis

iütor

an habitualis, prima veri boni dile&io, an

fj

plena Theologica virtus ? Clementem vero

[j

diftrida Cenfura negaffe, id folam facere cha-

At

ritatem, quae plena, quze perfe&a, quz do-

D

minans

.æg.

l

18

ftfttt

inans fit; virtusque Theologica; cum id &

Pt

altera charitas,

imperfediori tamen modo,

Jlonem,

faciat

AL efu0 ,

$. IX.

Hieto«

PROPOSITIONES QUESNELLIANJE

t Coltty

CENSURA NOTAT/E.

A.

Propofitio 44. . Non funt nifi duo GIiOr's ,

1. de

unde volitioner omnes, €9 a&fiones mofire nafcuntur ;

amor Dei, qui omnia diligit propter Deum , quem-

j lt

]yo d-

que JDeus remuneratur ; 9. amor. quo wor ipfor ac

mundum diligimus; qui quod ad..Deum referendum

] voces

ef

nonm refert

€9 propter hoc ipfum fit malus.

deetit

Refl. moral. Joan. C. V. v. 29

i At

Propofitio 46. Cupiditar, aut charitas ufum

tendet

Jenfuum bonum vel malum faciunt. Matth. C.V. v.28

80105 $

Propofitio 49

Ut nullum. peccatum eft. fime

geiet

amore mofiri, ita mullum efl opus- bonum fine. aimore

Dei

Nate, O. VI. v 28 22 23

Criptas

ttm aC

OBSERVATIO

T

eü üt

x fancto Leone Magno, & ex D. Augufti-

E

Ax15u

no fyllabatim excerptve videntur propofi-

tiones illze omnes, fi de prima facie fpe&entur

Deo

e, 4

S. Leo Papa huius nominis primus Ser-

; qua-

mone 5. de jejunio feptimi menfis Cap. 7

Duo amores funt, ex . quibus omnes prodeunt volua-

o((4 01

Qdl

jabes, ita diver[m qualitatibus , ficut. d iflinguuntur

au&toribus

an

Rationabilis enim. animus , qui fme di-

le&ione effe non poteft

gui Dei amator efl, u

Veto

undi

In dile£ione Dei mulla mimia: in dile&ione

'e Gd

g dv

autem. imundi cun&a. funt. moxia.

Sane

J

at

2

San&us Auguftinus Lib. g. de Trinit. Cap.

g 1

minat

^. Nemo volens aliquid facit, quod mon in corde fuo

grph

prius dixerit. — Quod verbum amore concipitur , [ive

ereaturm, five Creatoris; id efl, aut naturg muta-

bilir, aut incommutabilir veritatis: . ergo aut cupidi-

PRO

£aíe ,

gui charitate.

JNon quod mon fit amanda

ereatura: . fed. fi ad. Creatorem veferatur. amor . ille,

jam mon cuyiditas , [ed charitas erit. — Tunc enim eft

hi ex

cupiditas , cum propter fe amatur creatura: tunc non

sz' ij

utentem adjuvat, fed corrumptt fruentem. In Enchir.

fni,

ad Laurent. Cap. 117. Aegnat carnalis cupiditas ,

g

ubi non efl Dei charitas. Epift. 155. ad Macedo-

tDofa

nium: JVon faciunt bonos vel malos morer, nifi boui

vel mali amores. Lib. 4. contra Julianum Pelag.

Cap. 3. Per hunc amorem. Creatoris , bene quisque

l

ultur ciium creuturir: — fime hoc amore Creatoris ,

üt fa

mullus quisquam . beue utitur creaturis.

Si quantum hzc cum Quesnellii propofi-

Cenf

tionibus congruunt verbis, tantum congruerent

fenfibus, de Leone profe&o, ac de Auguftino

cþari

attum eífet. Verum non congruere fenfibus,

dit,

planum erit ubi femel certo nobis documento

qui

conftiterit, Leonem & Auguftinum nomine

tate

charitatis amorem Dei qualemcumque etiam

terí

a&ualem, remiffum , nafcentem, imperfectum,

igi

qui veri boni dile&io dicitur, defignaffe, no-

tl

müneque viciffüm cupiditatis, amorisque no«

ïmpf

flrrum a&ualem qualemcumque creaturarum

N

amorem intellexiífe:

Clementem vero Ques-

De

nellii propofitiones configentem, de charitate

A

habituali, perfe&ta, dominante, quae Theolo-

thi

gica

dpmeemm i

13

I Cap

gica virtus eft, & de cupiditate perinde do-

Yrdt fuo

minante feciffe judicium, uti fuperiori para«

i, f

grapho obfervavimus.

? Iul

$. X

tugid;

mandt

PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU-

RA NOTATA

Vr ile,

Propofitio 47. Obedientia legir profluere de«

um tj

^l 101l

bet ex: fonte, €9 hic fons efl charitas. . Quando amor

Dei efl illiur. principium interiue, €9 Dei. gloria eius

tichif,

finir, tunc purum eft quod. apparet. exterius :

alio-

TU

quin non eft mifi hupocrifir, €9 falfa pyuji'tm Refl.

iedo

moral. C. XXIII. v. 26.

j bon

OBSERVATIO

Pelag

Vg

uribus conflatur partibus propofitio, iis«

?1

que ex prima faltem facie verioribus, quanm

VOT

ut facile capi poífit, quid diftincte Clementina

Cenfura ferierit

opofi

efent

Prima pars,

quze obedientiam legis ex

iftino

charitatis fonte debere profluere fimpliciter di-

cit, fi de integra legis obfervantia accipiatur;

1bus,

yento

quod nempe lex tota & integra nonnifi chari-

tate impleatur; fidei caput eft, divinis in lit-

mife

tiam

teris revelatum. Sapientiz 6. .Dile&io cuflodia

fegum illius eft.. Ad Rom. 3. — Plenitudo. [egis eft

uf

10«

charitas, Ad Galatas s. Omnir lex in uno fermonsg

10

inpletur, diliges proxümum tuum ficut te ipfum

Matth. 22. /n his duobus mandatis ( dile&ionis

Lütt)

Uese

Dei & proximi) univer/a lex pendet. €9 Prophete.

Ad qua» intendens Auguflinus Lib. de cate«

iate

lo

chizandis rudibus Cap. 2o

Legem non. implet

nifi

e

16

m

i

nifi charitas. Lib. 19. contra Fauftum Cap. 27.

propr

ettore

Sola charitate juflitia legis potefl impleri. In Expoe

fitione Epift. ad Galatas, mandata non implet mifi

men]

dunta

charitar.

Unde D. Thomas r. 2. qusft. rog.

art. 4. & 8. ex profeífo docet, fine gratia ju-

virtul

Thon

ftificationis ( quze certe fine charitate habituali

caton

non eft ) non poffe impleri omnia mandata, nec

poffe vitari longo tempore mortale peccatum.

potit

pecta

Rurfus, fi de obedientia ad aliquod pe-

culiare legis mandatum implendum, pars illa

Vefat

(cunt

fumatur : qqu nempe quodcumque peculiare

legis mandatum ex charitate impleri debeat,

füm

fünt.

vera quoque eífe poteft; modo de charitate

a&uali, remiffa, & imperfe&a dicatur; & de

flas

mandato fecundum modum implendo. Quam-

|

v&e

)

quam enim peculiare aliquod mandatum, quo-

ad fubftantiam tantum, fine a&uali & remiífa

conft

abut;

charitate poffit impleri, minime tamen fecun-

dum modum, ut fzpe docet D. Thomas.

/

Altera propofitionis pars, quae externum

B

Qbed

operis a&um purum effe ait, guando Dei amor

eft illius. principium exterius, €9 gloria Dei eius fi-

p

ni;, nulli quod fciam Cenfurze patere poteft.

poa

Quomodo enim poffet non effe purum opus

priu

illud, quod ex Dei amore fit, & ad Dei glo-

fitia

riam fertur ?

r

Tertia demum pars, in qua venenum ali-

quod latere poteft, nempe: func mom eflmifi

huypocrifis, €9 falfa jufüitia, quando obedientig prin-

eipium nou eft Dei amor, €9 Dei gloria eius. finis;

fi nomine hypocrifis, falfzque juftitize verum

"n

pro-

-

-..gz:-.s.-....—.-..'g,;.

71

»

propriumque peccatum intelligatur; falía eft

4Xp0'

ertoremque fapit in Bayo damnatum. 5Si ta-

i vjf

men hypocrifis falfzeque juftitia? nomine, opus

duntaxat intelligatur, ex vera juftitia veraque

100

a j

virtute minime profe&um; D. Auguftini ac S

Thomse fententia eft. Quamquam enim pec-

itual

, ec

catorum omnium ,

fervorumque peccati, ac

Dl

potiíllimum infidelium opera, veri nominis

peccata effe non putent

verz tamen juítitize

] pe

$ll

verarumque virtutum opera nulla in illis agno-

fcunt

fed a&us utut maxime aliquos bona-

st

beat

rum difpofitionum & inclinationum, ad ea quae

füunt de genere virtutum , ut loqultur D. Tho-

fitate

& de

mas 1. 2. quzeft. 23. art. 7.

NUAf

Quze omnia nifi enodentur, diftinguantur

& explicentur,

nullus latze Cenfurze fru&tus

u

mf

conftabit; imo potius grave, ne ea nebulones

abutantur, periculum fuberit

CUf«

]

Quapropter & hoc difcere Theologi velint,

num Clemens, in ea damnanda propofitione,

fnum

fiiibi

obedientiam uaiver[z fegis intellexerit; an forte

ii f

qeculiaris cuiusque mandati de lege? Numve hy-

pocnüs falfzque juftiti;e nomine, verum pro-

potelï

priumque peccatum intellexerit; an opus ju-

opuS

füitia quidem & fan&itate vacuum, non itidem

j g*

moraliter malum ?

$. XI.

y Jl

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

n

SURA NOTATA.

U)rl

Propofitio 45 JAmore Dei ín. corde. eccato«

Järn

vis non amplius vegnante, nece[e eft, ut.in co car«

T

G

nalas

"

18

-:sg.wgæ

nülis cupiditar regnet , ommerque atfiones. eiur. cor-

& guta

vumpat.

Refl. moral. Luc. C. XV. v. 13.

nip dl

OBSERVATIO.

nn, 8

tnoral,

ivi Auguftini pars prior eft, conceptiffimis

N

Pr

verbis, in Enchir. ad Laurent. Cap. 117.

Regnat carnalis cupiditas , ubi non eft Dei. charitas.

tmona

Ti |

Si quid tamen in fenfuü habet dubii ex di&tis

$. 8. & 9. expediri facile poteft.

cl Vnï

Pars altera, quse carnalem cupiditatem

omnes peccatoris actiones corrumpere ait, de

od

E

omnibus in univerfum aGionibus intellecta,

p

falfiffima eft, & in Bayo damnata: at de iis

Cantur

tantum accepta, in quas cupiditas influit, in-

Quibus

dubitata veritas eft. Quocirca D. Profper Lib.

tatoris

contra Collatorem Cap. 28. /Manifefliffame patet

plicen

cata e

in impiorum animis mullamr habitare virtutem, | fed

onmmia opera eorum immunda effe , atque polluta; in

damns

quze fcilicet impietas influit; feu quae ex mo-

explic

tivo infidelitatis eduntur, aut movente cupi-

tatis ;

ditate exeruntur.

Videat

Quam itaque propofitionis. huiusce par-

tiebro|

tem Cenfura confixerit Clemens XI. quemve

fuperk

illius fenfum intenderit animo, doceri cupiunt

[

ts

boni omnes: num forte de aCtibus peccatoris

folo |

omnino fingulis dixerit, aut de iis tantum,

T

in quos carnalis cupiditas influit ?

Yerfar

f UL

boT

PROPOSITIONES QUESNELLIANZE

eder

CENSURA NOTATJE.

Ane

Propofitio r.

Quid aliud remanet onimu ,

dein

que Deun ipfiusque. gratiam amifi, mifi peccatum,

xt f

«

i

i

2

19

J 0f

€$ peccatà confecutiones, fuperba. paupertas , €8 [eg«

"

nis indigentia; hoc efl geueralis impotentia ad. labo-

rvem , €9 orationem , €9 omne oyus bouun? — Refl.

lfimis

moral. Luc. C. XVI. v. 3.

Propofitio 48.. Quid aliud effe poffJumus , nifi

1.

Vaf

tenebra) €9 aberratio, €9 nifi peccatum , fime Dei lu-

mine, fime Chriflo, €9 fime charitate? ^ Ad Eph.

diis

C. V. v.

* OBSERVATIO.

totem

t, de

i "odem ac fuperiores zequivoco ludunt pro-

3 pofitiones illae duze; ac prout varie expli-

jefa,

(de lis

cantur,

Cenfuram merentur,

aut laudem.

Quibus & illud addere licet: fi de fingulis pec«

t, it

t Lib.

catoris & infidelis operibus propofitiones ex-

plicentur; quafi fint omnia veri nominis pece

] patet

cata erronev fíunt, uti diximus, & in Bayo

l jïd

damnatz. At fi de peccatore ipfo & infideli

; in

x l10*

explicare lubeat; quod ille in habitu infideli-

tatis atque peccati pofitus, quidquid honefti

Cup«

videatur agere, totus tamen fit ex habitu te-

nebrofus, ac tenebrze ipfe; fuperbus, ac ipía

; pat«

fuperbia; pauper & impotens, ac ipfa paupere

yefmve

tas & impotentia, aperta veritas eft, ab Apo-

yplunt

ftolo praedicata, ad Ephef. s. Eratir aíiguando

:atoris

tenebr& ( nempe dum in infidelitate Ephefii

tUt

verfarentur) munc autem lux im Domino: quia

bona moraliter opera, fi quze forte Ephefii tunc

ederent, infidelitatis tenebras non depellebant.

p

An ergo Clemens propofitiones illas configens,

de infidelibus operantibus (quod tenebrofi fem-

nind,

per fint, ac ipfze tenebrze) judicium tulit, an

TU

G 3

de

Ü

$o

L —"À

de infidelium operibus ( quod tenebrofa fint

quet. 3

omnia atque peccata, ex quo fine fide & cha-

&um ef

ritate pera&ta funt ) pronunmawt ?

n j

F

v;u

CX

n

Ti

Tä:—h&'?

CUR —D

tneftt

;jlrz j

CADUT X

de lib

DE AFFLICTIONIBUS ET PERSE-

p

CUTIONIBUS FIDELIUM

Tonite

K

n

5

Ó

Iofic (

$. I

efina

E

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

SURA NOTATA

ptopofi

Propofitio 7o. unguam Deus affiigit inno-

cetut;

Cenies

€2 affli&iones femper [erviunt vel ad punien-

ino &

dum eccatum, — vel ad purificandum geccatorem

futa in

Refl, moral. Joan. C. IX. v. 3

OBSERVATIO

?K

^,n hic rurfus caecas ambages, quax du&o-

[

Pr

—* rem poftulant experientiffiumum. — Si de

quovis affli&ionum genere accipiatur propofitio,

lia [l

ac fpe&ata preefertim primaria Dei intentione

"

afüli&iones immittentis; falfa omnino eft, San-

A f

&is plerisque ac prefertim Deiparz Virgini

I']im 0

M. n

injuriofa

qui ad majorem Dei gloriam, in

probationem virtutis ,

& in meritorum aug-

P

mentum, non modicas paíli funt affli&iones

W. ff

[

Atfi de afllicionibus tantum, poenze rationem

f g

habentibus accipiatur, & attenta fecundaria

LUA

Dei easdem immittentis intentione, indubitata

umMUEU—UIUUT-N

[lmfö; 1

veritas eft, a D. Thoma fufe explicata, 1. 2

quaeft

*«

5»

9I

fa. fiot

quzeft. 87. art. 7. quo. fenfu ab Auguftino di-

& cha

Gum eft, Lib. i. operis imperf. Cap. 39. .Ne-

uif

que füb Deo juflo wmüfer effe. quisquam: goteft ,

:."D

mereatur.. Lib. . Retia&at. Cap. g. Ounir pona

jufta efl, . €9 qpro peccato aliquo impeuditur. Lib. 3

de lib. arbitr. Cap. 18.. Omnis pamna fü jufta eft,

NSE

geccati porna. eft €9 fupylicium.. Ymo Sapientize 12.

Domine cum fis juftus, jufle omnia. difponiss ipfum

j

quoque qui non debet yuniri, condemnare , externum

aftimas à virtute tua.

Expedit igitur, ut de quibus aHh&mmbus

IEN'

propofitionem illam Clemens acceperit, expli«

cetur; ne & D. Thomas, & D. Augufinus,

t (rrl(l

imo & Salomon eadem cum Quesnellio Cen-

j f

fura inufti videantur

CULOrt

$. I

PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E

CENSURA NOTAT/E

du&o

Propofitio 97. ANimis fape contingit , aembra

Gi de

illa, que magis fan&e, €9 magis firile unita Ec-

)pofltlo,

clefg funt , vefpici atque. tra&lari tanquam indigna ,

entione

ut fint in Ecclefia, vel tanguam ab ea foparata.. Sed

L Sue

juflus ex . fide vivit, €9 mon ex hominwm opimione,

Vugin

Refl. moral. A&. Ap. C. IV. v. 1r.

m, n

Propofitio 9. Statur perfecutionir 9 pæwa-

f 4l

vUm, quas quis tolerat ianquam. hareticus , flagitio«

lo

fut ,. 8 impius, ultima plerumque probatio efl, &9

ytionem

naxime meritoria; ulpole qua facit hominem magis

gndan

eanformem cJefu Chrifto. Luc. C. XXÀ1l. v. 37

jobi

Imu!

0B«

G 3

ye

82

3

E

l duà

OBSERVATIO.

tantes

iros juftos, Ecclefiz & Chrifto fide &

j

V

clatari

/ charitate ar&iffime jun&os, perfecutio-

nem fzpiffime pati, poenis addici, Cenfuris

Auguf

injuftis inuri; illorumque fan&itatem hoc pacto

to com

um p

magis magisque probari, conftantiífima veritas

eft, fexcentis exemplis paffim in Hiftoria Ec«

clefiaftica narratis, confirmata, quam altius

exaggerat D. Auguftinus Lib. . de Baptismo

DN

contra Donatiftas Cap. 6. & lib. de vera Relig.

Cap. 6. ubi de fan&iffimis viris injufta excom«

Pi

TOU

'

municatione petitis fermonem habens: Karum

hoc videtur genus, inquit, /ed tamen exempla non

r

defunt, imo plura. funt, quam eredi poteft . . . .

Vifonts

JVagis exeommumicatione probantur ,. quam f intus

AtiO'Af,

in Ecclefía manerent,

Annon & nota Pauli fen-

P

tentia 2. ad Timot. 3. Ones qui pie volunt vivere

fni q

in. Chriflo , per[ecutionem. patientur.

QIQQNE -

Nihil ergo videtur certius propofitionibus

ddoo [

ilis abfolute quidem, ac per fefe fpe&atis :

p n

nec potuit, quantum fapio, nifi illarum abu-

üy D

fus, fi quis fa&tus eft, illarumque ad certas

fefij

perfonas accommodatio, fi qua perperam facta

f ;

fuit, condemnari. Forte zeftimatum eft, Au-

h

&orem generales illas regulas, rebus olim in

ier

Gallia geftis, occafione Janfenismi accommo-

t wj

daffe: ut oblique fignificaret, poenas illic a

A&

nonnullis refra&ariis toleratas, fuiffe prorfus

?

injuftas, certasque juftitize ac defenfatse ab iis

Tatjo i

veritàtis notas. Qua ratione propofitiones il-

fflre /

l

qpee———Á—t$

83

lx du in ore quidem Au&toris, uti male fo-

nantes, atque fufpe&ae damnari potuerunt.

file &

Jam fi fic eft, illud nunc explicari ac de-

fecutioe

clarari neceffarium videretur: ne grave illud

Jenfüris

Auguftini pronunciatum, frequenti experimen-

x pado

to comprobatum, abfolute ac per fefe damnas

v veritas

tum putetur, non folus eius damnatus abufus.

yria Ec«

1 altius

$. III.

iptismo

PROPOSITIONES QUESNELLIANJE

CENSURA NOTATJE.

1 Ro

excoltie

Propofitio g4. Nihil peiorem de Eæzepa oyi«

nionem ingerit eius inimicir, quam videre illic domi-

Jarum

natum exerceri. fupra. fidelium. fidem , €$ foveri di-

ipla n

9-'

vifiones gropter ves, qua mec fidem lgdunt, mec

THOT£F.

Refl. moral. ad Rom. C. XIV. v. 16.

71j

NI fet«

Propofitio 95. J/eritater eo. devenerunt, ut

f quafi lingua. peregrina. glerisque. Chriftianis , €9

n um

modus ems pradicandi eft velut idioma incognitum:

adeo remotus eft a. famplicitate Zdpoftolorum , €9 fu-

donibus

eftatis :

gra communein captum fidelium; neque [atis adverti-

tur, quod hic defe&lus fi& umum ex fignis maxime

m gt

| certas

fenfibilibus feneButis. Ecclefig , €8 irm Dei im filios

fuàs.

1. Cor. C. XIV. v. 21.

Til fafïa

Propofitio 96. JDeus permittit , ut omnes go-

q, À*

teflater. fint coutrarie pradicatoribus veritatis, uf

olim in

ejus vi&oria, attribui non po[fit , mifi diving gratie,

« ommo

A&. Ap. C. XVIL. v. &.

;iui(?a

Propofitio 99. JPervicacia, praventio, obfti«

rorfos

nübio in nolendo aut . aliquid examinare , aut agnos

fcere. fe. fuiffe. deceytum ,

mutani quotidie . quoad.

QfeS j

mul-

lk

G 4

$4

a

3

Gallia €

amiítor àn odorem Vmortz's id quod Deur in fua Ec-

clefia. gofuit , ut in ea effet odor vitg: v. g. bonos

feriptio

omnes,

libros, iuftru&iones, fantla exempla. — 2. ad Cor.

C. II. v. 16.

p

Propofitio xoo. Trmpus deplorabile, qguo cre-

ditur honorari Deus. perfequendo veritatem ,. eiusque

difcipulos. — Tempus hoc advenit . . . Huberi &j

DF

&raflari a. Religionir miniffris, tamquam imptum G

&

indignum omni commercio cum Deo, tamquam mem-

brum qutridum , capaxe corrumpendi omnia in focie-

?RO

date San&orum, efl homimibur püs morte coryoris

amors terribilior. — Fruftra quis fibi blanditur de fua-

Pr

vum. intentionum puritate, €9 zelo quodam Keligio-

Áioniy,.

mis, perfeguendo flamma . ferrogue viros grobos, fi

ttofal,

propria pa[fione eft excaicatus, aut. abreptus alienn;

gropterea. quod. mihil vul£: examinare.

Frequenter

at

credimus. facrificare Deo impium, €9 facrificamus

1

d

siabolo fervum .Dez'. Joan. C. XVI. v. 2.

OBSERVATIO.

debita

vt B.

um nihilk dogmatis propofitiones ille con-

fice $

C

T

tineant, fed afperas tantum graffantium

nonnullorum abufuum infe&ationes complec-

quitur

tantur; nulla Theologis monitione opus eft ,

bene t

ut intelligant, nullum in iis errorem fuiífe de-

Thoxu

prehenfum, fed ob unam Aucoris finiftram

[ con

intentionem ( quafi Epifcopos in caufa Janfe-

luet,

niana profequenda facro munere intemperan-

itaque

ter abufos, carpere voluerit) fuiffe damnatas;

Írire [

üti eius in ore füfpe&as, ac male fonantes.

lo etj

De motibus enim, ]anfenismi occafione in

Àa

Gallia

|

26 — À

85

fia Ec

Gallia excitatis, ad exigendam formulari fub-

ille

t [onor

fcriptionem di&e putantur propofition

al Cor,

omnes, etíi nihil Au&or aperte figniüicarit

M g st Ti

(io ct

CAPUT XI

du

tjei E

DE GRATIA PRIMI HOMINIS

INNOCENTIS

piun Ü

)

1i 1

-s

$n o

$. I.

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

t0rpor

SURA NOTATA,

d u

Propofitio 35. Gratia Zldami efl fequela crea-

hi

iionis, €9 erat debita nature fang €9 integra, Refl

000/, f

moral. 3. ad Cor. C. V. v. 21

: a

vienitt

OBSERVATIO

am etfi gratiam fanGificantem naturae A-

zfca n

*

dami fanze & integrae ftri&o jure minime

debitam fateantur Theologi univerfi, maxime

poft Bayanarum propofitionum a Pio V. Ponti«

fice Sanctiffimo damnationem; d4e congruo ta-

g con

andum

men, in Dei bonitate fundato, vt íchola lo-

quitur, eandem illi debitam gratiam exiftimant

ynplee

u C&

bene multi

qui fcilicet fuavi Dei providentize

maxime congruere arbitrantur, ut hominem a

jfe de

mfh'am

fe conditum, ad ordinem fupernaturalem eve«

heret, fuaque gratia cumularet

Ad pacem

Sanïe

itaque libertatemque catholicarum fcholarum

ypente

fcire juvat, num eam propofitionem, de debi-

ynatas,

to etiam congrui fumptam damnaverit Clemens

mantes

XI. an de folo ftri&i juris debito intelle&am.

joje 1

G 5

yilia

86

Q ocememmmmtene t

$. 1L

3

Rettot

PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU-

RA NOTATA.

períon

ls 1e

Propofitio 36.

Differentia . effentialir. inter

gratiom. Zddosni €$. flatus. innocentim, €9 gratiam

Princi

etfi te

chriffianam, efí; quod. primam unusquisgue in. pro-

qria perfona receyi/Jot s ifla vero. mon recipitur , mifi

faciuni

in perfona. Chrifti vefufzitati , cui uniti fumur. . Refl.

Hinc |

nes: ]

moral. ad Rom. C. VII. v. 4

OBSERVATIO.

0?

J

.llukd unum, Íi bene conijcio, ea in propofi-

ln Clzrä

^L tjione damnatum eft, quod gratia chriftia-

Lib. d

na, feu Chrifti meritis parta, qu? nobis in

inquit

ftatu naturze lapfze confertur, fecipi dicatur in

[orten

nobis, non in perfona noftrum omnium pro-

pria, fed in perfona Chrifti Domini, cui famus

(

Ceffe

uniti, Verum. ea loquendi formula duplicem

Cleme

fenfum ferre poteft: Calvinianum unum, quod

faxit

nempe gratia fanGificans, íeu juftitia nobis

&Xtet

nequaquam inhzreat, fed uni Chrifto Domino ;

quae nobis idcirco duntaxat imputetur & ap-

h&

loqe

plicetur externe.

Apoftolicum alterum, quod

gratia fan&ificans, quantumvis nobis inh?e-

ltity

rens, non tamen titulo noftro, merito noftro,

ratione noftri recipiatur in nobis; fed Chrifti

?RO

Domini Salvatoris merito, a quo.tanquam vi-

te & capite in nos, velut in membra eius &

palmites, derivatur atque transfunditur.

Sic

il

fane non in perfona noftrum omnium propria,

cirif

recepta dicitur gratia, fed in Chrifti perfona:

Wpofe

ad eum ferme modum, quo urbis Proefe

&us &

Re-

Cl

: .;g:-..—w&

87

VSU

Re&or claves urbis recipere dicituï, non in

perfona propria, fed Principis; quamquam il-

"i

p Uib

las re ipfa recipiat: & Legatus in perfona

at

Principis loqui & agere dicitur, non in fua,

M n

etíi re ipfa & loquatur,' & agat: quia hoc illi

i, nj

faciunt Principis authoritate,

non propria.

h

Hinc frequentes illze apud Apoftolum locutio-

nes: Benedixit mos in ommi beuedilione in. Chriflo

NU

. . Gratia Dei data eft nobis in Chrifto Je-

fn

. . Sun&ificati in Chrifto Jefu

Creati

topolie

in Chriftlo Jefu in operibus bonir..Et- Auguftinus

ii

Lib. de dono perfever. Cap. 7. amc gratiam ,

is i

itur

inquit, pofuit Deus in illo ( Chrifto Jefa) i quo

fortem. confecuti. fumus.

j pro

Quze cum ita fint, illud nunc aperire ne-

fümus

ceffe eft, quid in ea propofitione damnaverit

Jicer

Clemens? Unum ne Calvinianum errorem de

quod

fan&itate & juftitia nobis non inhzerente, fed

nobis

externe tantum imputata ? ( quem fenfum

fnino;

Au&toris putarit effe) an quid aliud, fub ea

& a

loquendi formula Apoftolo familiari, occulte

quod

latitans Cenfura confixerit ?

iL ad

$. IlI.

ofito ,

chrift

PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU-

RA NOTATA.

] v

us X

; Propofitio 37. Gratia Zddami, fan&üficando

Sit

illum. in. femetipfo. evat. illà proportionata : gratia

'opïïar

chriftiana mos. fan&ificando im. Chrifto JJefu. eft om-

roti *

nipolenr, C9 digua .Dro, Refl, moral, ad Eph.

C- I- .V. 66

g

M

OB-

4

88

u

J

OBSERVATIO.

PRO

uod hic de gratia nos ipfos in Chriflo (,76/2-

Q

Jan&ficante obiter dicitur, quo fenfa dame

D

nari poffit aut recipi, fuperiori paragrapho di-

tf m

&um eft: jam quod hic additur: /Zdami gratiam

MA

fuiffe illl proportionatam , fupereft explicandum.

Et quidem fi de phyfica proportione intelliga-

tur, quafi gratia Adami fantificans effet illi

connaturalis, aut naturze illius integroe ftrictif-

»

fimo jure debita, errorem faperet patentiffimum

u p

At fi de

00 in

in Michaele Bayo prodamnatum:

proportione quadam morali accipiatur, adeo

poltea

Teperi

ut confttute antithefis fenfus fit, gratiam

Adamo datam utpote fano & integro, minoris

Tilo,

Q, q

elficacie virtutisque fuiffe, quam qu:e nobis

infirmis ac lapfis in Chrifto datur, atque pet

patta e

Chriftum, Auguflini probatiffima fententia eft,

lis aj

i ey

Lib. de Corrept. & gratia. Cap. 10. 11. & 12.

gratiam Chrifti Domini pofentiorem in nobis fae-

Deruj

Vàtias

pius appellantis, quam quae fuerit Protoparenti

collata; utpote quze liberum arbitrium noftrum

Deram

Yi don

indeclinabiliter €9. infuperabiliter agat; quod Ada«

mi gratia non agebat.

tum I

' Si ergo non eft hic damnatus cum Ques-

V wl

[

nellio Auguftinus, quid diftin&e in ea propofi-

tione 37. damnarit Clemens, doceri Theologi

Cleme

de s.

poftulant; ne quis in eius caput Cenfuram ini-

que detorqueat.

iïlius)

W»-——J?:v:—:zj

a

r

89

$. IV.

PROPOSITIO QUESNELLIANA . CEN-

*

LÀ

hy

SURA NOTATA.

0 damte

Propofitio 34. Gratia Zddami non groducebat,

pho di-

nifi merita luunana, Refl. moral, 2. ad Corinth.

grütiti

C. V. v.3n

andum.

OBSERVATIO.

telliga«

Q

hrafis eft Auguftini Lib. de Proedeft. SS.

(fet il

frrit

Cap.15. Humnana hic merita non conticeftout,

fienuf

qug periere per ZAdam. |Exant ergo ex Auguftis

no in Adamo innocente /uumana mueritz, quae

tf de

, adeo

poftea illo peccante periefe, ut talia jam non

reperiantur in nobis. Qu tamen Adami me«

ratiam

minofis

rità, non idcirco /numana a S. DoGore (unt di-

&a, quod humans duntaxat naturz viribus

: 00015

parta effent, absque ullius gratize fupernatura-

qe pet

N eü)

lis adjutorio; ( Adamus enim innocens, non-

nifi cum gratia & per gratiam

it, fi quid

&1.

*

jj fe-

meruit; qualiscunque illa fuiffe

icatur juxta

varias Theologorum opiniones) fed quod li-

païentï.

beram hominis arbitrium, utpote fuapte natu-

ofituti

Ya fortius ac robuftius, niajores tunc ad meri-

j d

tum partes haberet, quam habeat nunc laefum

& vulneratum in nobis.

Ques-

Quid itaque in ea phrafi Auguiïiniana

m)pOü'

Clementi difplicuerit, refcire optant, quotquot

ologi

de S. Do&oris honore folliciti funt, ut rectam

m ini-

ällius/intelligentiam accipiant.

G a |

CA-

Mi

99

C

a

Propc

CALPCOTP XIL

(UTHR

li

*

DE GRATIA HOMINIS LAPSI.

f Cf

(

cem

,

pofiguat d

c'[f QR d

$. T

Ptoy

PROPOSITIONES QUESNELLIANJ/E

CENSURA NOTAT/E

ngi, J

db

6X

Propofitio 10

Gratia efl operatio mamus

Proy

Qunfiyotentis Dei , quam nihil impedire goteft, aut

Ttiti &0 (

relardare. Refl. moral. Matth. C. XX. v. 34

Dus ipf

Propofitio 11

Gratia won eft aliud , quam

voluntas |Omnipotentit/ Dei jubentis €9. facientis ,

Md Rom

quod

ubet.

Marc. C. Il. v. x1

Ptp

D vili /

Propofitio 12. Quando Deus vult falvare ani-

qnam, quocumque tempore, quocumque loco , effeftus

C onmia f

m7fþ1/g

mdubztaä Jequitur voluntatem. Marc. C. 1I. v. 11.

Propofitio 13. -Quando Deur vult animam

jizluam face

€9 emm tangit interiori gratim fuc

mmz

4

Tjates

A

voluntas ei refiflit. Luc. C. V. v. 13.

Propoütw 14. Quaontumcumque a [alute ve-

Vioft

dyreften

motus fit peccator obfümatur, quamdo ejur fe ei

videndum exhibet lumine [alutari fug gratim, opor-

tlm&m N

Clinabile

jeb, ub fe dedat, accurrat, fefe humiliet, €9 adoret

Salvatoren. fuun. — . Marc. C. V. v. 7

dmem ttj

Propofitio 15. Quando Deus mandatum fuum,

liy.

nl fij

[U)

£9 fuam externam locutionem comitatur unctioue fui

foiritus, €9 interiori vi gratim um , operatur ille in

1€ Qp o

üi"a" L!

eorde obedientiam , quam petit.. Luc. C. IX. v. 60

Propofitio 16. INullg funt illecebra , que non

Wptrel h

eedant. illecebris gvatim, quia mihil vefiftit. Omnipo-

JOllmm :

tent AG. Ap. C. VIIL. v. 12.

VOU j

Pro-

-"n:ö-

—

t

9f

Propofitio 17. Gratia efl vox illa Jabssreémg

hoiines interius- docet , ac eos venire. facit ad . Je-

APSI

fum. Chriftum.

Quicumque ad Dewn mon venit

-

qoftquam audivit vocem exteriorem Pilil, nullate

eft doftur a Patre. . Joan. C. VL v. 45.

Propofitlo 18. JSemen verbi,: quod. as Dez

p

IN

A& Ap.

irrigat ,

Jemper -affert: fru&um. faum.

Q XL v 2r.

7070

Propofitio 19. i gratia mihil aliud qB Ü

nf aui

quam eius omnipotenr voluntas. Hagc eft idea, qua

f

Deus ipfe mobis. tradit. in omuibus [uis. [criptu

!

(i ; QL J

Ad Rom. C. XIV. v. 4

f(,[ /ill

Propofitio 20. era gratim idea e/i q

Deus vult fibi a nobis obediri , €$ obedztw, zm;mf

filumtt at«

€9 omnia fiunt , loquitur tauguam Dominus , 59' 0

), if

aia fübi fubmiffa funt.

Marc. C. IV v. 39.,

] v 1f

OBSERVATIO

]j a

pnitit MW

ares omnino loquendi formulas, imo gras

M AC

P

viores, majorisque nervi in Auguftinc

fa if ft-

deprehendo; quibus gratize fe ipfa efficacis in-

7[,;/2 ü

timam energiam, vim prorfus invi&am, inde.

rlæ, 12)0)

clinabilem poteftatem,

infuperabilem fortltu

6 adorti

dinem millies commendavit.

. Lib. de corrept. & grat. Cap. 14. Dro w

s I

Jenti falvum facere nullum hominis refiflit avbitr zmq

iiont fll

/ic euim velle €9 molle àn volentir: ?. molentis. eft 10(

fttii J

teflate, u divinam voluntatem non mpediat , "

E v. 0

fuperet. goteflatem . . .. .Non. eft itague dubitandums ..

( 10

voluntati Dei humanas voluntater non po[fe vefiflere ,

Ü

quominus faciat ipfe quod vult: quandoquidem. etiam

de

p

r

t dot, :

de ipfis hominum voluntatibus , guod vuli, cum vult

eocnoftendo

jfücit .. fime dubio habet humanorum. cordium, quo

glaceret inclinandorum ommipotentiff/aam poteflatem

mdogie g

Lib. i. Operis imperf. Cap. 93. Jbfit, u

n folum

mpediatur ab homine Omnipotentis Dei omnia. pra-

& poflli

feientis: iuieutio. |.Parum. de re tanta. cogitant, vel

Tonis tf

Dewun

&l excogitanda «on fufficiunt

qui puiant

Epif

Omniyotentem aliquid velle, €9. homine infirmo im-

Voluiar

gediente, non poffz.

Vlb, üc

Ín Enchiridio ad Laurent. Cap. 98. Quir

Lib.

tam imyie de[ipiat, u dicat, Deum malas hominum

A qut

woluntates, quar voluerit , quando voluerit , ubi vo-

V u I

luerzt, in "bonum mon. po[fe convertere ?

Taat:

le grat. & lib. arbitr. Cap. 20. Homi-

tentiatum

im intafer ia funt. in Dei poteflate , ut eas quo

Vocibus f

ndo voluerit faciat inclimare.

JUfe nor (

de Praedeft. SS. Cap. 9. Huc itaque

'nris glori

a. qua occulte humanis cordibus divina largita-

tellio da)

v"buiur , a nullo duro corde refpuitur. Ideo quip-

Calumnia

tribuitur, ut cordis duritia primitus auferatur

1qu0 f

Lib. de corrept. & grat. Cap. 12. .Subven-

LE

dum efl mfrmitati voluntatis humang , ut divina

longe

gralia iadeclinabiliter , €9 infuperabiliter ageretur . .

Cortice

,Z,yz;wm.» Jfervavit Deus , ut ipfo: donante. invi&iffime

Qüm dor

quod bonum efl vellent

€ hoc deferere invifliffime

th

nollent. Et Cap. 8. Foluntas humana mon libertate

faque w

confequitur. gratiam, fed. gratia libertatem; . €9 ut

m

DeCle (

P

erfevereb , dele&abilem. ger, petmtafem, €9 infupera-

bilem . fortitudinem.

The() le

Lib. de gratia Chrifti Cap. 14. Quando Deus

Ptotung

docel mon ger legis litterom, fzd per [iritus gratiam,

olam) lI

ata

o ctmiemessiceus D

93

& vll

ita docek

ut quod quisque didicerit

nom iantum

hi

quo

cogno[cendo videak, fed etiam videndo aypetat, vos

H)Wf ATU

lendoque perficiat . . . Omnis qui didicit a. Patre,

[bf u

mon [olum gotefl venire, fed etiam venit

ubi jam

JH F

f:t

ynty

€$ poffibilitatis profetlur, €9. voluntatir affe&lus ,

gman, w

a&ionis effeius eff,

n, Dm

Epift ohm 107. ad Vitalem nunc 2r7

TRU

Voluntates hominum omnipotentiffamna. facilitate con-

vertit, ac volentes ex molentibus facit.

q g Qrm

Lib. de corrept. & grat. Cap. s. .Deus fio-

hn

minem geccatorem occultiffima €9. potentiffama qmedi-

jj, li to

cinm fum poteflate perducit.

Tanta porro cum fit Auguftinianarum fen-

?. Eni

tentiarum cum Quesnellii propoüüwzäuä, in

ub enr qui

vocibus faltem & fyllabis, confonantia,

is

jure non timeat, vereaturque, nequi S

*

t tinue

toris glorize minus ftudent, eundem in

nellio damnatum effutiant

v longi

fgasque in dilum

Jl qui-

calumnias animofius inftaurent; nifi publico

aliquo fuprem2e auctoritatis documento planum

/lelui-

AL

fiat, paribus loquendi formulis fenfus fubeffe

TU

longe difpares, aliudque füb eodém verborum

qoera

TE

cortice damnaífe Clementem, aliud Augufti-

num docuiífe

It 6:7/

'Wh/

AUA

l

ff

Et quidem Auguftinus de prima duntaxat

eaque precipua interioris actualisque gratize

m lii

fpecie dixit laudatis in locis, quam efficacem

[l $u

Theologi vocitant; deque abfoluta Dei volun-

j mþ»!ün

tate, quam confequentem fchola nuncupat

WU J

pronunciavit: quarum duntaxat intimam ener«

,x;äW"I?

giam, indeclinabilem poteftatem, infuperabi-

H

lem

jtd

94

qioremmmemcemeems

lem fortitudinem verbis ampliffimis commenda-

Pto

vit.

Clemens vero (quantum conijcio) notatas

f qu

Quesnellii propofitiones de quacunque actuali

a qui

gratia, ac de quavis Dei voluntate di&as exi-

CX

fümavit; quafi nulla alia actualis gratia, vo-

luntas Dei alia nulla poneretur; easque idcirco

Tma

Cenfura confixit.

?

tiat

Rurfus ubi potentiam grativ refiftendi,

ad otne

eamque fruftrandi, impediendi, ac retardandi

gtatia h

inficiatas eft S. Do&or, confequentem dun-

& h

taxat, quae a&us fecundi a Theologis dicitur,

dici pot

intellexit

Clemens autem negatam a Ques-

At fid

nellio refiftendi potentiam, antecedentem exi-

vel de

leawt, & a&ur primi; atque ita damnavit.

dicit, v

Hoc fane interpretamento, a Clementina

otdinen

ur

f oftenditur Auguflinus.

At nifi

fi debo

ubica

tur au&oritate, qu:e certam in judi-

4 quo

1o dem faciat, verentur maxime Theologi,

Tl ve

ut orà comprimant, & ab inferenda calumnia

b As

fibi temperent, qui Auguftinum in hoc prsegra-

Cap l

vi doctrinze füze capite, a Clemente male mul-

[

&atum, eademque cum Quesnelio Cenfura

qpuod od

inuftum, fcriptis audaciffimis publicarunt

p n

Wmn, n

.S. H

Din üt

PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E

liraty

CENSURA NOTAT.E.

£hitqm

Propofitio 2. Jefu C/mjiz gratia. principium

dan

efficax. boni- cuiurcungue. geuerir neceffaria. eft ad om-

Toris

ne opus bonum.

lbsque. illa: mon. folum. mihil fit ,

gratia

fed nec fieri potefl. Refl. moral. Joan. C. XV. v. 5.

fatiam

Pro-

aE

3

95

ntenda:

Propofitio g. Gratia Dei eft gratia. fu uprema ,

) üofatas

fine qua. confiteri. Chriftlum. wumnquam goffumus, €5

e afuali

rI. ad Cor

cum qua munguam illum abnegamus.

iflas exi«

C. XII. v.

fià, 0«

OBSERVATIO

e idcirco

rima prioris propofitionis pars, quae gra-

p

tiam efficacem ( feu principium efficax )

fiftendi ,

ad omne bonum opus neceffariam dicit, fi de

tordandi

gratia habituali & fan&ificante hoc dicat (nam

t duf«

& illa certo quodam fenfu principium éfficax

Qicitut,

dici poteft) erronea eft, & in Bayo damnata

2 Ques«

At fi de gratia a&uali fermonem facit,

tünc

fem exle

vel de bono opere fupernaturali & falutarl id

ttavit

dicit, vel de bono opere naturali,

in

t

noris

ommetttlf

ordinem loquitur (aliud enim fingi

poteft)

At nil

fi de bono opere fupernaturali &

t

j u

ad quod gratiam a&ualem efficace

neceffa-

hieologi ,

riam velit, certa & orthodoxa fen

tla e&

calomnia

ab Auguflino tradita Lib. de gratla Chnüï

Cap. 14. Gretiam Dei fic confiteatur, qgui vuli

pïægM'

ale ml

veraciter confiteri, ut ommino mihil boni fime

quod ad pielatem pertinet , veramque juftitiam , fieri

Cenfurt

rüat

go[ft mon dubitet.

Et Epift. olim 106. ad Six-

tum, nunc 186. Nifi adjuvet. gratia, mihil pieta-

tir, atque juflitim , fme in opere, five etiam in vo-

E

luntate habere. go[fimnis

Faieatur. Prlagius

gratiam Dei €8 adjutorium etiam ad. fingulos a&us

f Alb W]

dari

Si vero de bono opere naturali, & intra

"

ioris ordinem loquitur, ad quod edendum

gratiam aliquam actualem & efficacem necef-

Ól 111 fü

yLes

fariam ponat

non certa quidem, fed tamen

H 5

pro-

p

96

u3

I

tet ad O

probabilis plurium Theologorum opinio eft

U f

qui licet gratize fan&ificantis & charitatis ha-

bitualis, imo etiam fidei influxum minime ne-

vocitat)

ceffarium fateantur

ut opus edatur moraliter

pettatura

bonum, grativ tamen alicuius a&ualis auxi-

que accip

lium ad id neceffarium arbitrantur. Quos inter

extet, fe

numerantur ,

etiam poft Baii damnationem

Tatur, ptt

Didacus Alvares Lib. 6. de Auxiliis difput. 5o

aptaque ]

num. 6. Thomas de Lemos in Panoplia Tom. 3

Romanis.

tua, $

Lib. 3. Part. 2. Tra&at. 2. Cap. 9. Gabriel

Vasquez 1. 2. difp. 19o. C. 18. Card. Bona in

Qte ïæ?

princip. vitxe Chrifti 1. Part.. $. 3. Card. Fi-

efficaci f

fcherius adverfus articulos Lutheri.

Card. de

Wam, «

Noris in Vindiciis Auguft. Cap. 3. $. 4. & Cap.

gEHdO q

4. $. 5. Vmcentms Contenfonius Tom. 5. dif-

efficadi :

ita

fert. 2.

1. Specul. 3. ut cveteros Baii s

tate. fuperwres Theologos mittam, quibus ea-

Africe

dem fententia a Navarro & Bellarmino tribui-

fem 3

tur.

Qu1bus omnibus przeluxiffe videtur D.

Car hag1

'Thomas 2. 2. quzeft. 136. art. 3. ad 2.. Bonum

aU(C 2

golitica virtutir commenfuratum.eft natura humang s

bCan:

€2 ideo absgue auxilio gratie gratum facientis. poteft

voluntas humana ad. llud tendere , licet mon. absque

atbitr. C

auxilio gratie

Cag D

Propofitionis primze pars altera, uti &

COïlEþ

altera propofitio, quze nihil boni fieri :pof? af-

li P

ferit, nedum fieri re ipfa, fine gratia efficaci;

2 g

fi de potentia naturali, aut etiam fupernaturali

Contt (

remota, & incompleta intelligatur, quafi abs-

44. de:

que gratia efficaci

fupernaturalis poteftas

Qu

etiam remota & iacompleta, nulla unquam

exe

(lo afu

um

Eu

97

210 - eit

extet ad bonum, ope íaltem ac beneficio gra-

tati$ fige

tix: mere excitantis ( quam fufficientem fchola

IfQe (10«

vocitat) erronea eft: fi tamen de potentia (u-

moraiitet

pernaturali proxima,, completa, abfolutiffima-

lis auxi

que accipiatur, quafi fine gratia eíficaci non

008 1ntel

extet

fed per folam efficacem gratiam confe«

eratitur ,

1atur, probatiffima Theologorum fententia eft

liput. 80

aptaque loquendi formula, ex facris litteris,

i Tor. 3

Romanis Pontificibus, Conciliis, Patribus mu-

Gabriel

tuata

Sine gratia enim zon poffe hominem bene

Bona it

egere fopiffime dicunt

etiam ubi de gratia

atà. Fi

efficaci fermonem habent

potentiam proxi«

(td. de

mam, completam, abfolutiffimamque intelli-

gendo; quam tunc ineffe homini negant, dum

i CR

def

efficaci gratia deftituitur.

PL

Ita Innocentius L. R. P. Epift. ad Eplfc

ibus &

Africe inter Augufcmlanas I813

|/S. Leo M.

yo tribu

ferm. 57. Ceeleftinus R. P. in Capitulis, Concil.

Carthaginenfe anni 418. Can. 6. Concil. Ar-

detor D

Di

Jf

,,,,,

aufic. 2. Canon. 25. Concil. Tridentinum Seff.

hu ia ;

6. Can.22. S. Auguft. Lib. de gratia Chrifti

Capp. 1o. 14. & 26. Lib. de gratia & libero

,W 10 "n'

u ï

j

arbitr. Cap. 17. Lib.2. contra duas Epift. Pelag

Cap. 9. Lib. 1. Operis imperf. C. 97. Lib. de

, Yi i

corrept. & gratia Cap. 12. Tra&at. 92. in Joan

Epift. ad Paulinum nunc 186. Sermone nunc

v//ülf a[

296. S. Profper Epift. ad Rufinum, & Lib

eïww ;

ernmuläh

contra Collatorem Cap. 5. S. Thomas quxít

24. de veritate art. 14

uf 1b5

Quv cum ita fe habeant

catholicarun

otelis

fcholarum intereft maxime, declarari fibi, non.

H 3

*

1nos

[

98

*Swgg

modo quo fenfu binas illas propofitiones confi-

Aitytf 0:2

xerit Clemens; verum etiam an memoratas

janit p

celeberrimorum Theologorum fententias intac-

mt, & g

11l

effetu c

tas reliquerit

fenfuümque aliquem catholicum

fecundum quem Theologis etiam

fi, aperti

approbarit

liceat, Romanorum Pontificum, Conciliorum,

ä

E

trio Cap

ac Patrum loquendi formulas ufurpare, eadem-

que cum illis linqua loqui, in ptædlcanda di-

gl T

vin grati» necelílitate ?

vipey efft

aliquod p

$. II

da, u

PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU-

RA NOTATA

agendum

Propofitio 4. Jta Domine omnia yoffibilia funt

eoque f

Dei adbis

e&, cui ommia pofibilin facis, eadem operamdo im

slio

Refl. moral. Marc. C. IX. v. 22

tiovo fcil

Xitmioris

OBSERVATIO.

n f

TOtt

"'fadem ac praecedentes eget explicatione pro»

B

L pofitio illa, ut quo fenfu profcripta fit,

Trentis (

innotefcat

Si enim de quacunque praecepto-

lucinatio

rum poffibilitate etiam remota dicatur; quafi

fperies

tunc tantum abfolute fint poffibilia praecepta,

las D

dum Deus per gratiam fuam efficacem ea ope-

Confeque

ratur in nobis, feu a nobis facit impleri; hze-

Vinde c

retica eft: At fi de poffibilitate omnino com-

US(]UQ d

pleta, abfolutiffimaque dicatur,

quae cum

l int

effe&u re ipfa conjungitur, probatiffima Theo-

Dteme ,

logorum fententia eft, facrarum Scripturarum,

xplicas

Conciliorum, ac Patrum paulo ante laudato-

ürbg £

rum loquendi formulis confentanea. —Negwe de

Qüe atr

dipfa poffibilitate contendo , cum [anata €8 adjuta ho-

minis

l3

3*

99

8 CODI

minir voluntate, po[Tbilitas dpfa fimul cum effe&tu in

emoratas

Sanídir proveniat

Auguftini verba funt Lib. de

à$ ntac

nat. & gratia Cap. 42. qui poffibilitatem cum

itholicum

effe&u conjun&Ctam, per gratiam eHicacem da«

"ls etiam

ti, apertiffime docet.

eiliorum,

Et certo cum Lib. de gratia & libero arbi«

eadem.

trio Cap. 16. diífertiffime doceat SS. DoGor,

nda di«

prabere Deum (per gratiam utique efficacem )

vires. efficaciffanas voluntati; neceffe profe&o eft

aliquod potentize genus per gratiam huiusmodi

dari, cum virium nomine, nil nifi poteftas ad

VENSU

agendum intelligatur

Aliquo itaque fenfu,

eoque fumme catholico dici poteft, mandata

| filia Junt

pfmndo D)

Dei nobis per gratiam efficacem fieri poffibilia ;

novo fcilicet poífibilitatis genere, nempe pro-

)

ximioris, & immediatioris, quam poffibilitatem

cum effé&iu nuncupat Auguftinus.

jone pfo*

Totaque inde nafcitur nonnullorum Cle-

mentis Conftitutione turpiter abutentium hal-

pta üt!

yectpto

lucinatio, quod varias poffibilitatis & poteftatis

us quaü

fpecies diftinguere nolint

alias remotiores,

alias proximiores ;

alias antecedentes, alias

p

n e 0f*

confequentes; alias phyficas, alias morales;

ut inde calumniandi anfam arripiant; Clemen-

Jeri; h

tisque damnationem in Auguftinianam doGri-

jno 007

nam intorqueant

Has fi publico aliquo fu-

premse auctoritatis documento diftingui, &

3'?080'

explicari contingeret; quam multze Deus bonze,

tul'üfum'

turbz filefcerent, quam multze calumniz, eze«

, Jndat

AMM [Z'[

que atrociffimze momento depellerentur.

jj

gl

T

H 4

$.

109

*

2*

exim pto f

$. IV.

PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU

piendi jus

RA NOTATA.

4

pracepti e

Propofitio 3. u vamum. .Domine pracipis , fi

]s taf

eft omninc

tu ipfe non. dar quod. gracipir. | Refl. moral. A.

&us videri

Ap. C. XVL. V. 10.

que venit,

OBSERVATIO.

dus Cleme

V

ä

7ivi Auguftini vox illa videtur effe Lib. 2.

alterum,

L Operis imperf. Cap. 157. Praceptum frufir

fuit, latar

fit, nifi Deur juftus operetur €9 velle, per invefüga-

biles viar fuas, Et Lib. de gratia & libero arbi-

trio C.4. Homo gratia juvatur, me fme caufa

mop(

voluntati eius jubeatur. Videtur & effe Gregorii

Magni fuper Pfal. 7. pcenitentialem. Quicunque

Pty

Jutit, po

qlantet aut riget , inca[fum vox correptionis. exterius

mifi ille incrementum. dederit, fme quo

Openttio u

Pew;färepit :

nihil poffumus fücere. . Quod ex Pfal. 126. fum-

penationir

fnm, &

ptum eft: nifi Dominus adificaverit domum €.

Quorum quidem Patrum fenfus is unus

Pt

Tationir ]

videtur effe; nusquam re ipfa preceptum a

hia

Deo datum a nobis impleri, nifi ille per gra-

tiam faam implere fecerit. In quem profe&to

POrtotione

fenfum accepta Quesnelliana propofitio, fi quid

[ Q

fapio, damnata non eft, uti nec jure damnari

07 dfg [

potuit.

]oi ifi

In alterum ergo

fenfum acc&pta propofitio,

Pi'og

Cenfura digna, ut arbitror, vifa foit: fi nem-

Onmiyntm

pe vanum Dei proeceptum dicat, hoc eftincon-

ptr iluy,

Áuir suii

gruum, injuftum, indebitum, nifi Deus per

gratiam efficacem dederit ipfe, quod praecipit.

P

Deus

enim

L 017;114

Quæ fane impia , blasphema vox effet.

*

*

ioi

enim pro fuprema in homines poteftate, przeci-

ENSU.

piendi jus femper habet, etiam dum implendi

praecepti efficacem gratiam non largitur

UUOR UM

i

Is tamen notatz propofitionis fenfus, ut

al

h

eft omnino violentus, poteftque AuGori affi-

&us videri; nonne fignandus nunc, notandus-

que venit, tanquam qui folus Cenfura inuren-

dus Clementi XI. vifus fuit? Ne quis in fenfum

lo

e Lb

//

alterum, qui Gregorii & Auguftini certiffime

1/17//

jf u

!

9t

fuit, latam ab eo Cenfuram fufpicari poflit.

yero atbl

S W

fnc aj

PROPOSITIONES QUESNELLIAN]E

CENSURA NOTAT E.

: Gregotil

Propofitio 21. Gratia jJefu Chrifti eft gmtza

Qp

fortis , potens fuprema , invincibilis, utpote qua eft

1 exummi

operatio voluntatis. Omnipotentis, equela €9 imitatio

/,ni (

v furte

operationis Dei incarmantis €$. fufcitantis filium

fuum

Refl. moral. 2.'Cor. C. V. v. 21

Ill g

Propofitio 22

Concordia" Omnipotentir ope-

; j$ us

vationis Dei in corde hominis, cum libero ipfiur. vo-

ceptom 4

luntatis confenfu , demonftratur illico, mobis in In-

] pef gïä

cornatione , velub in fonte atque archetypo. omnium

; proieto

o f Q

aliarum. operatiomum. mifericordim. €9 gratie; ' qum

enmes ita gratuitg, atque ita dependentes a Deo funt:

e dgpan

ficut ipfa originalis operatio

Luc.C. i. v.38

Propofitio 23. JDeus ipfe nobis ideam tradidit

Omnipotentis operationis Jue gratie , eam fignificans

$ nem*

per illam, qua creaturas & mihilo groducit, €9 mor-

eftinoo

iuis veddit vitam

Ad Rom. C. IV. v. 17

pais 7

Propofitio 24. Jufia idea quam centurio habet

1 læcjülf

de Ommpotmim D €? J3efu Chrifü in Janandis

Deus

H 5

tüjf-

em'ü

102

at

3*

corgoribus folo «motu fug voluntatis eft imago €$ idea,

eam ffbi a(

qua haberi debet. de Omnipotentia [uce gratia in. fa-

nec potuett

fe Creatori

nandis animabur a cupiditate. Luc. C. VIL. v. 7.—

Propofitio 25.. .Deus illuminat animam, €$

gate fe Ch

eam fanat gque ac. corpus fola fum voluntate: jubet,

gris memb

jf vil

€8 ipfi obtemperatur. Luc. C. XVIIL. v. 42.

comparati

OBSERVATIO.

hrerefim aj

& d hanc fummam revocantur propofitiones

11

adhibeanhi

ille omnes, quod operatio divinze gratize

ipfa efficá

in fle&enda movendaque hominis voluntate,

lins, &

fimilis effe dicatur operationi divinze, qua Deus

gnuturtar C

res omnes creando produxit, humanam natu-

Que exem

tam divinze inIncarnatione conjunxit, mortuos

teris weti

fufcitavit, segris fanitatem reftituit. —Quare

oftendant

cum multa fecum importet ea divinze gratize

v' Ig- &Q

operatio: r. Infallibilitatem in effe&u produ-

C8p. 13 :

cendo, quia fortis eft, ac per fe efficax. 2

Bugift L.

Diffentiendi potentiam in humana voluntate

Operis im

reli&am, quia fuavis eft, & humane libertatis

CaL L

amica.

3. Gratuitatem , ut fchola loquitur,

N

quia non datur ex meritis: videndum, ad quam

Eshe!

N

operantis gratie dotem explicandam, compa-

Cap 20.

fationes illae adhibitze fint ab Au&ore.

lej

Et quidem fi comparationes Incarnationis,

Quesni

creationis, fuícitationis mortuorum, curatios

tium el

nis sgrorum adhibeantur, ad gratioe weceff-

Cfeatinj

tanti: ideam ac fpeciem animis ingerendam;

Qfatior

quafi tam non poílit voluntas humana gratize

t & f

efficaci diffentire fi velit, quam non potuit hu-

mana in Chri&o: natura negare fi verbo Dei,

CXeInpl

eam

Ed

105

190 O ult

eam fibi ad unionem hypoftaticam affumenti ;

Mi t f

nec potuere creaturze ex nihilo edu&e negare

l4

fe Creatoris imperio; nec fufcitati mortui ne«

JH

gare fe Chrifti voci; nec dem. m reftituta ze-

(LÀ fut

gris membra fubducere fe Omnipotentis medici

ad hoc inquam adhibitz

4

juffüi valuerunt

comparationes, ineptz omnino funt

& in

haerefim apertam inducunt. At fi ad id tantum

adhibeantur comparationes ilbe, ut gratize fe

opofitiones

tte grtit

ipfa efficacis energia, omnipotentia , infallibi-

litas, & indefeGibilitas, aut etiam eiusdem

voluntate,

, quaDeus

gratuitar oftendatur; non modo apta concina-

narm natue

que exempla funt, verum etiam ex facris lit«

mortuos

teris petita; & a SS. Patribus, ut hoc idem

Quare

oftendant, millies ufurpata. Ad Ephef. Cap. r.

V. 19. & 20. C. 3. v. 1o. C. 4. v. 24.. Ad Heb

n gnatie

p proda

Cap. 13. v. 20. & 21. Ad Galat. s. v. 15. D.

^

Auguft. Lib. de Praedeft. SS. Cap. 15. Lib. 6.

fficax

^

volantat

Operis imperf. Cap. 18. Lib. de dono perfever.

b [ibertatis

C. 21. Lib. 13. de Trinit. Cap. 17. In Enchir.

C. 36. S. Joan. Chryf. hom. 3. in Epift. ad

Joquitur ,

, ad quam

Ephef. S. Fulgentius Lib. de Incarn. & grat.

Cap. 2o. S. Profper in Carm. de Ingr. Cap. 14.

N

fe

Ne itaque & Paulus & Patres eadem cum

Quesnellio Cenfara inufti putentur, operz pre-

arnations

curatio

tium eft declarare: illos quidem Incarnationis,

ereationis, mortuorum fufcitationis, 2egrorum

jig tf

curationis exempla dediffe, ad gratize operane

xerendäm )

tis & efficacis energiam, vimque indefecibi-

lem explicandam: Clementem vero illa ipfa

otuit 1l*

exempla a Quesnellio adhibita exiftimaffe, ut

ao Dd

dif-

[

J

104

asss 2

Lib.3

diffentiendi potentiam in homine eadem illa

gratia moto denegaret: eaque de caufa Cenfu«

l ad agrnd

ram in propofitiones fuperiores exeruiffe, il-

r14. Ieno:

loefis tamen Patribus & inta&is.

agdim

Lib

$. VI.

PROPOSITIONES QUESNELLIANJE

Cs f

CENSURA INUST E.

fibero arhià

Propofitio 38. Peccator non efl liber mifi ad

Tibenotor «

arbirim,

malum, [ine gratia Liberatorir,. Refl. moral. Luc.

C. VIII. v. 29.

DT

I)

Propofitio 39. J/oluntas, guam gratia mon

Dutito 4

pravenit

nihil habet luminis. nifi ad. aberrandum ,

ardoris mifi ad. fe pracipitandum , virium nifi ad . fe

porifruon

wbur fubi

vulnerandum; efl capax omnis mali, €9 incapax ad

omue bonum. Matth. C. 20. v. 3. 4

dim n

Propofitio 4o. .Sine gratia nihil amare yo[-

Atl fie

fumus, mifi ad mofiram condemnationem.

2. Ad

fenmoiis,

Thef. C. II v.17. 18

lUb

li ajb

OBSERVATIO

f latet u

on abfimiles, immo duriores in fpeciem af-

N

D

fertiones in Auguflino, aliisque Patribus

9 Qd

in facris Conciliis, Romanorumque Pontificum

tUt

Decretis deprehendo, qu» nifiin re&um fen-

t

fum accipiantur,

damnati & 1111 una cum

li f[ï,z

Quesnellio putabuntur.

Ti

S. Auguft. Lib. de corrept. & grat. Cap

P

t. £m malo faciendo liber efü. quisque. juflitim, fer-

Q

vurque peccati : in bono autem liber effe mullus poteft

lefig (

nifi fuerit. liberatur ab eo, qui dixit

fi vos filius

Cano Y

liberauerit , vere laberi. evitic

J

Lib

SUID f

2

d«

105

dem il

Lib. 3. Operis imperf. Cap. 112. AVemo liber

ia Cenfüe

eft ad agendum bonum , fme adjutorio Dc, & Cap

etujfle, il

114. Nemo nifi per gratiamChrifti, ad bonum quod vulí

agendum potefl habere liberum voluntatis avbitrium

Lib. r. contra duas Epift. Pelagianorum

Cap. 3. Poteflas nifi detur a Deo , mulla e/fe poteft ex

IANE

libero arbitrio; quia mec liberum in bouo erit, quod

Liberator non liberaverit. Sed in malo Íiberum habet

hr wf al

arbitrium, cui deleBationem malitim , vel occultur vel

073], Lut;

manifeftus deceptor inferuit , vel. fibi ipfe perfuafit

Lib. 2. contra duas Epift. Pelag. Cap. 5

- gnotid 109

Peccato Adae liberum arbitrium-de hominum natura

ferrondum

perüffe non dicimus; fed ad peccatum valere in homis

/m]je

nibus fubditir diabolo

ad bene autem piegue viven-

inapat al

dwn non valere,

mifi ipfa voluntas hominis Dei

ovatia: fuerit. liberata €9 ad. omne bonum. at&tionis ,

AU ['0/

fermomis , cogitationis adjuta

.M

Lib. de fpiritu & littera Cap. 3. .Negue [i-

berum arbitrium. quidquam nifi ad. peccandum valet

fi lateat veritatis via: €9 cum quid agendum , €9 qua

pectert )

enitendum efl , cayerit non latere, wif) etiam. delettet

j Patribus

€9 aimetur, mon agitur, mon fufcipitur, mon bme

vivitur.

ontificuf

eftum t*

Serm. 10. de Verbis Apoftoli. Noffrum ii

un. CU

hil efl, mifi peccatum quod. habemus:

"Fra&. s. in Joan. JVemo habet de fuo mifi

yt. Qp

méndacium €9 peccatum;

Quod ultimum Auguftini di&um in Ec-

jiit. j"

clefix;? Canonem tranfiit

in Concilio Araufi«

!?l

)7! fa

cano J*. C.223. uti & czetera omnia in epilo-

Í yy fl

Caeleftini T

gum reda&ca funt in Capitulis,

Epi-

ib

100

*

m

FY

Epiftolee adnexis Cap. 7. JVemo uifi per Chriftum

confequetti

bene utitur. libero arbitrio

fine gratia à

Auc&or librorum de vocatione gentium,

erta Augul

quem alii Leonem Magnum, alii Profperum,

eft, locis f

ali ]ulianum Pomerium arbitrantur, Lib. r.

€C.8. Poluntas humana , inquit, infirma ad effi-

PROPOS

ciendum , : facilis ad. audendum .. .

nihil in fuir

habet viribur, wifi periculi facilitatem

Quoniam

Propoí

voluntas smutabilir, quce mon ab imcommutabili vo-

i

WuuS,

luntate vegitur , « tanto. citiur. propinquat. iniguitatt ,

tenre V g

quauto acrius iutenditur aoni,

UOE ,

Senfus itaque varios in Quesnellianis pro-

f Duw, .

pofitionibus diftingui Theologi petunt fecun-

& annj, |

dum quos aut damnate, aut abfolutz dici

debeant; ne qua D. Auguftino, c?eterisque Pa-

tribus, atque Conciliis fimilia docentibus ac

lls (

definientibus calumnia ab 2emulis inferatur.

]

tioni

Si enim de gratia habituali & fan&ificante

i

que Apo&(

notatze propofitiones intelligantur, quafi nil nifi

Rom Ca?

malum poffit homo fine illa; erronez funt, &

£ets; (tuo;

in Bayo damnatz. . At fi de gratia actuali fu-

AHU, D[W ,

mantur; quod nempe nulla huiusmodi gratia

us :

excitatus & motus homo, nativisque corruptze

folam vid

natur viribus omnino relictus, nil nifi ad ma-

ferfü, qu

lum poffit, probabilis Theologorum multorum

la pïæf

opinio eft, de qua fat multa jam diximus $.2

Btodtyeri

Rurfus fi de libertate naturali, & potefta«

Dbteten

te antecedente, feu a primi, qus»e nulla in

lt Iert

homine actuali gratia deftituto remanere dica»

tur ad bonum, fpropofitiones intelligantur,

At a "

Dot

erroneze funt; At fi de libertate & poteftate

cone

Furgli Y

D

"

107

a

h |

pir Cf

confequenti, feu aZur-fecundi fümahtur; qux

fine gratia a&uali, nulla ad bonum dicatur effe;

- gentium,

certa Auguftini, aliorumque Patrum fententia

Profperum,

i, li r

eft, locis fu(pra laudatis afferta ac propugnata.

$. VIL

ime d -

vt n f

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

SURA NOTATA.

Qu

muthilt Ut«

Propofitio 41. . Omnir cognitio Dei etiam ua«

turalis ,

etiam m Philofophis Ethnicis mom yotefl

t ial

venire wifl a Deo: €7 fme gratia mon producit mifi

vanitatem , grafumptionem ,. €9 opyofitionzm ad iy-

Jlianis pro-

f Deum , loco afe&um adorationis, gratitudimis ,

unt fecure

£? amorir. Refl. moral. ad Rom. C. T. v. 19.

(olote dici

" OBSERVATIO.

erisque Pa

ulla, quantum capio, in primam propoüQ

«entibus C

N

feratut.

tionis partem Cenfura cadere potuit ;

anftifcante

quze Apoftoli diferta fententia eft, in Epift. ad

Rom. Cap. r. ubi de Philofophis Ethnicis a-

wf nl il

ye fint, &

gens: quod notum eft Dei , inquit,

illis;: Deus enim illis manifftavit.

manifeftum. æ

aftoali f

godi gratia

Pars autem propofitionis altera, in quam

folam videtur difiri&a Cenfura, eo accepta

je cormpt

fenfu, quod naturalis Dei cognitio, fine gra«

nifi ad mo

spoltorum

tia, prafumptionem ac vanitatem per fefe

produxerit in Philofophis Ethnicis, nihilque

x]'mus gx 4

& Qo&e?ta'

proterea: impia & erronea eft. Dei quippe

dona mere naturalia, nullis licet gratize donis

g nl

adjuta ac roborata, fe ipfis noxia & perniciofa

j dic

non funt,

Eo tamen accepta fenfu, quod na«

aligantut

turalis Dei cognitio ex. accidenti preefumptios

1 Pote&aæ

nem,

qn

108

, æg—..-.—...—:...——..:—..-gg

nem, 'vanitätemque produxerit in Philofophis

j deimat

infom i

Ethnicis, Apoftoli oraculum eft, laudato Cap.

1. ad Rom. v. 21. Cum cognovif/ent. Deum, mon

fim: ouri

Nift it

ficut. Deum . glorificaverunt, fed. evanuerunt in. cogi-

inufta fit, «

dationibus fuir, €9 obfcuratum efl infipiens cor eorum.

Et :. ad Corinth. C. g. v. 1. Scientia inflat.

ge &T

Fatalles illos Philofophicae de Deo cogni-

tionis effe&us admodum exaggerat S. Fulgen-

PROPO

tius, gratixeque defe&ui perinde tribuit, Cap.

ultimo Lib. de veritate divinze praedeftinationis

Ptopo

gtr n

& gratiz: — Quia ergo graiam mom acceperumt,

qropterea cogno[centes Deum. gratias mon. egerunt ;

& antio

€9 quia vafa irg fuerant apta. ad. interitum, hoc in

magir ob

Y. 18

eis operata eft illa. manifeflatio, qua Deun agnove-

vunt, w cogno[cendo fuperbirent , mom ut[e humi-

liando diligerent.

Tuli ergo cognitione ablata ex-

0 infe

E

exhor

cufatio efl , non. collata falvatio. 'Tum eam Philo-

fophorum de Deo cognitionem naturz lumine

Tationem ;

habitam, cum fidelium cognitione per gratiam

. lia deeft;

enim obd,

indita conferens. P illom, inquit, cognitionem,

eacum cor a femetipfo inflatur ad aortem: ger hanc

hits eft

autem divimitus illuminatur, €9 humiliatur ad vitam.

R, Y

Jlla. cognitione cor ob[curatur infipiens, dum quod

Cafione p

Dei eft ,. homo fibi. fuperbus affignat: hac autem ac-

tentia ef

eipit lumen, ut hoc ipfum, quod Deum cognofcit

&xpliata.

üc diligit , mon ex poffibilitate naturg , nec ex audi-

CRl'thagiI

u legir, neque ex fua voluntate, fed ex .Dei dono

0r grafïæ

fibi ineffe. mon ambigat, [emperque humilis effe me-

Prinfurgy,

diig: À

mineriü, &e fuperbus amüttat, quod indigmus acce-

git.

Cognitio illa geccato. adijcit gravaricationir

tïz'zmt&ä l

seatwn , ifla removet. a. geccatore. fupplicium.

p//;

[i.H]

jujte

[

.&ää

I09

llic. [cientia

Philofophis

juffe. damnat,

ifla gratis. juflificat.

inflans mufrit augetque peccatum , — hic charitas adi«

udato Cap

Dam, not

ficans. operit multitudinem peccatorum.

Nifi itàque quo fenfu Quesnellii propofitlo

nb 1R. (001

Jf COT OFT

inufta fit, diftin&tius explicetur, periculum eft,

it ii

ne & in Fulgentium putetur diftricta Cenfura.

Deo cogtie

$. VII

:

$, Fulgete

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

ibuit, Cap

SURA NOTATA

oflinationis

Propofitio s. Quando Deus now emollit cor

ger interiorem un&ionem gratue fum, exhortationer

Qrtopenimt

0n tf t

£2 oratim exteriores mon in[erviunt, «ifi ad illud

magir obduraudum. Refl.moral. ad Rom. C. IX

a, hi

V.

8

(pttoUt

OBSERVATIO

T

u fe u)

,

—*o intelle&a fenfu propofitio quinta, quod

, at

—* exhortationes & gratize exteriores obdu-

u Philos

rationem per fefe producant, ubi interior gra-

yme Jumine

tia deeft; impia blasphema erronea eft, Huius

j gritam

enim obdurationis caufa, peccatorum impros

[ogmm,zem,

bitas eft, malaque voluntas, non gratizx de-

y; o m

fectus

Eo tamen accepta fenfu, quod ex oc«

gr d vitan

cafione peccatorem obdurent, Apoftolica fen-

du qi!ü

tentia eft

ab Auguflino iisdem ferme verbis

a um U^

explicata atque exaggerata. Epift. ad Vitalem

iil [UBWO/M

Carthaginenfem, olim 107. nunc 215. Oyus efi

n n [Zl'di

hoc gratim, quam qui accipiunt

do&ring falutari

a Da ov

fcripturarum. [an&tarum. etfi . fuerunt inimici, fuunt

amic

j if m

ANon . opus eiusdem do&ring , quam qui au-

ii

diunt €9 legunt fine gratia Dei, pejores fiunt inimi-

qmtr tüiu

& . .. INon ergo gratiam dicamus effe doErinam ,

[]

H

T

Jed

il

*

IIO

rE2

fed agnofcamus gratiam, qua facit grodeffe. dotfri-

nzm: qum gratia fidefit, vidémus etiam, obeffe do-

PROO:

&rinam.

Lib. de fpiritu & litt. Cap. 14. Litiera

Pty

girohibens peccatum non juflificat hominem, fed potiur

mur d

occidit augendo | concupicentiam ,

€9 iniguitatem

rilu , r

qravaricatione cumulando , mifi liberet. gratia.

Et

qo, Qu

Lib. 1. Operis imperf. Cap. 94. Per fe ipfam

mundi, |

littera occidit, quia jubendo bonum, €9 non largien-

do charitatem , reor praaricationir fücit.

Auguftino fuccinit Gregorius Magnus hom.

M

30. in Evangelia: Nfi idem [piritur. cordi adfit

tií

audientir , otiofur eft [ermo do&lorir

. INifi intus

facile di

fit, qui doceat, do&boris lingua. exterius in vacuum

ttut,

laborat.

lyfe conditor mon ad. eruditionem hominis

efe, w

loquitur , fl eidem homini per. un&lionem fyiritus non

Catholi

loquatur.

ttadita :

Hoc idem de lege, qu:e externa gratia

mis n (

erat, docuit D. Thomas 2. 2. quaft. 98. art. 1.

WE d

ad a. .Lex dicitur occidiffe, mon quidem effettive ,

ghoriam .

fed. occafionaliter ex. fua imperfetlione, in. quantum

mi: H

fcilicet gratiam non conferebat, per quam homines ün-

f

plere po[[ent, quod mandabat, €9 vitare quod vetabat.

305 fom

Declaretur itaque Theologis, quo fenfu ea

tüy q r

notata fit propofitio: alias magnum famoee fuse

n ptoy

periculum adeunt Auguflinus, Gregorius, &

huius (

Thomas Aquinas; qui quod illa paucis verbis

Nyfin

expedit, fufius admodum profequuntur.

deS. n

loquen

(g——v

Wt

ej?: le

v

*Sg.——gg*:.

iii

ifb d

$. IX.

h ovf do

PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU-

RA NOTATA.

& ia

Propofitio 43. .Primus. effe&us gratig beptir-

, /fd potiw

malir eft, fücere ut moriamur peccato; adeo ut. [pi-

triguitatem

ritus , cor, fenfus, mon habeant plus vit pro. pec-

pun, Et

eato, quam homo mortuus habeb pro rebus huius

àr Je pf

mundi.

Rell. moral. ad Rom. C. VI. v. 2.

1on [prgit-

j

OBSERVATIO.

gnus hort,

uid fub eo verborum cortice veneni lateat,

O

«rdi adft

nifi diftin&e notetur & explicetur, nemo

facile divinabit.

Quod enim primo loco po-

27n

- f OCU

nitur, primarium gratia fanctificantis effectum

n homint

effe, ut nos peccato emori faciat, Icclefize

Catholicz fides eft, ab Apoftolo difertiffime

ü»iriz'w fion

tradita ad Romanos 6. Quicumque baptizati fu-

fs gritit

mus in Chriffo jJefu, im morte ipfius baptizati [u-

mus; ut quomodo Chriflus furrexit a. anortuis. pey

98, al't. L

gloriam Patris, ita € nor in novitate vite ambule-

y ifitt,

i quontim

mus: Hoc [cientes, quia vetus homo mofler. fomul

erucifixus ejl*, ui deflruatur corpus peccati , ut ulira

yominar -

ii odl

non ferviamus peccato; qui enim mortuus efl, jufitfi-

o fenfu eà

catur a peccato. Quae vero hominis mortui additur

in propofitione comparatio, ut fpiritualis mortis

fattie fo

huius confe&aria explicentur, a D. Gregorio

orius, :

Nyffeno amplioribus verbis affertur, oratione

ds weïh'&S

de S. Baptismate, ubi ita hominem baptizatum

f

loquentem inducit: $i conformes morti fazi [u-

mus, mortuum rorfur deiceps in mobis. peccatum.

eft , lancea, baptismatis .. .

JMortuus. corpora mon

1

2

amat ;

j

iIZz

u

3

ainai

mortuus.non capitur divitiir, «oriuus mon

C

calumuiatur , mortuus mon sentitur

qon vüpit ea

bE VO

quz ad fe mon pertinent , mon conviciatur fibi obviam

NIUN 1

fa&is ..... liam vite regulam, aliam morum uor-

oM

ï

mam infttui

didici res mundanas: contemmere ,. ter

vena. pratercurrere, €9 ad coleflia feflinave . . .

Huc auima vere regenerata verba, hu recens initia-

PROPO

&j hominmis voces, groprium peccatum . memoria te-

nentis: Hoc pattum in traditione Myflerii cum .Deo

Propol

Jfécit , cum omnem €8 pemam, [2 cruciatum , €$ volu-

pero-Chefum

ptatem. pro illius, dileGione fe megle&lurum effe gro-

Jom. CY

mifit

Propo

Quia tamen eum mortis fpiritualis effec-

fint um

tum non femper confequitur baptizatus ( culpa

qumáo d i

utique fua, non infufficientia Sacramenti ) aut

fi confequitur, non tamen plene & integre

momento confequitur, fed pro eo plene & in-

tegre confequendo, toto vitae decurfu laborare

N' ll

Que

debet atque pugnare, fufceptam Baptismatis

falu e hom

gratiam excitando, fufcitandoque; idcirco for-

Wantür:

te ea damnata eft propofitio, quod eum gratize

Tia Chrift d

Baptismalis effe&um ftatim, & ab omnibus

Eic o

plene & jintegre obtineri, videatur aíferere.

tollantur a

Si fic eft, eaque ferendze Cenfurze ratio

tholicis qu

BUS, Qul

fuit, declarare & illud oportet, ut latze Cen-

furse sequitas fiat omnibus manifefta; ac ne

'elituety

quis lato Pontificio judicio turpiter abutatur.

Quod

Det, fs

Y5 Chrit

us o )

CA-

ilot. :

G semeememepeem 24

Ii3

OFT 000

DETATI

CAPUT XX

DE VOLUNTATE SALUTIS OM-

* ii ofotcm

NIUM HOMINUM DEQUE CHRISTI

tUf Ut 0T«

MORTE PRO OMNIBUS OPPETITA.

lnE df«

Ce.

ziem

)

] | MPMPIPET

FIL2I il«

$.L

.PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E

ttmOrAd Lt«

CENSURA NOTAT.£E.

ni a Do

Propoütio 3o. Ommes quos Deus vult falvare

i, & ul«

gro Chriftlum, [alvantur infallibiliter.. Refl. moral.

m d

Joan. C. VI. v. 40.

Propofitio 31. .Defideria Chrifti [unper ha-

ualis effete

bent. fuum effetium: pacem. intimo. cordium mferunt ,

itus ( colpa

quamdo eis illam optat. Joan. C. XX. v. 19. —

menti) aXt

OBSERVATIO. .

& integte

lene & ite

ulle pluribus zequivocis fuübfunt, quara

/i laborate

NI

qux de voluntate Dei, Chriftique pro

juptstmatis

falute hominum defideriis, propofitiones effor-

idcirco fot

mantur: cum & varias Dei voluntates, & va-

ria Chrifti defideria Theologi quique diftinguant.

um gratie

xb Ommbus

Haec porro, nifi data dilucida explicatione,

tollantur z»equivoca, nulla unquam fcholis ca-

alfetete.

tholicis quies erit; fed ampliffimus jurgiis, li-

fore 10

tigiis, calumniis locus, ad diem usque judicii

- dgte (

relinquetur.

Quod itaque binas illas propofitiones atti«

at

net, fi de quavis Dei voluntate, ac de quibus«

vis Chrifti defideriis intelligantur, adeo ut

nullam prorfus voluntatem Deus habeat falutis

illorum, qui re ipfa minime falvantur, nullun

13

onms

CA'

114

qomeuem

omnino Chriftus pro falute illorum defiderium

adhifri: qu

m ilb Ciri

.'.

foverit, qui eam minime confequuntur; ime

pi*, blasphemze, Deo & Chrifto contumelio-

Chrifi v0n

E D.

fe, ac etiam hzereticee funt, atque uti tales

in Janfenio damnatz. At fi de abfoluta, effi-

lanc ipfam

inftütuto :

caci, decretoria Dei voluntate, nec non de

abfolutis Chrifti defideriis accipiantur, Evan-

fumn f

gelica & Apoftolica veritas eft, cui erroris

prr confiqua

notam affricuiffe Clementem XI. nemo dixerit.

que fibi lo

Joan. 6. Oine quod. dedit mihi Pater, non perdam

faüis crucifi

quoà tame

ex £0, Cap. 1o. Oves meg vocem meam audimt,

€? ego cognofco eas, €$ feguuntur-me : €9 ego vitam

omnem ill

eternam do eis;. €9. mon peribunt in aternum, €? non

fpotdet ad

rapiat ear quisquam de manu mea, — Pater meus quod

D7 tf

dedit mihi majus omnibus eft: . £9 memo potefl rapere

de qu di

treditur j

de manu Patrir mei. Joannis 11. .Ego fciebam,

quia femper me audis. Ad Hebr. 7. — Exauditus eft

difitat, «

gro [ua. veverentia,.. In quem fenfum D. Fulgen-

wm, H

tius verbis multo crudioribus, quam quae in

vt ( ;

priori propofitione continentur fcribit Lib. de

Incarn. & gratia Chrifti Cap. 31. Omnmes quos

PROPO!

Deus vult. falvos fieri, fme dubitatione [alvantur ;

nec po[funt falvari , mifi quos Deus vult falvos fieri :

Prop.

ANec eft. quisquam , quem Deus. falvari velit, & non

dit, aí [i

falvetur.

gniloy,

. Chrifti vero defideria, qu»e fufis maxime

Woral. d

erationibus expreffit, ita femper impleta docet

D. Auguftin. Lib. de corrept. & gratia Cap. 8.

44n. audebis: dicere, vogante Chrifto, me deficeret

0f 3

N

fides Potri, defe&luram fuiffe, fi Petrus eam deficere

ü

!

voluiffet; hoc efl, fi eam usque in. finem pgrfewmrg

Oppetita

70-

h3

E

115

le(iderium

noluiffe : quafi aliud. Petrus ullo modo vellet, quam

Muf; m

gro illo Chriftur rogaffet , ut vellet?.... .. Pro ille

ontomelio«

Chrifi mon potuit c[fe inanis oratio.

e uti tales

Et D. Thomas 3. part. quzft. 21, art. 4.

luta, eff«

hanc ipfam conclufionem ponit & probat ex

inftituto :

ec non de

Omnis abfoluta . voluntar Chrifli. etiam

Wr, Evate

humana. fuit impleta, quia Deo. fuit conformir; €$

cui ertoris

ger con/equens omnis eius oratio fuit exaudita. Cum-

o dixerit

que fibi loco fecundo obieciffet, Chriftum pro

n ptrdam

fuis crucifixoribus oraffe, ut ipfis ignofceretur,

yn Qudiunt,

quod tamen impletum non eít; atque ita non

2 ego tiltm

omnem illius orationem fuiffe exauditam: Res

un, & a

fpondet ad a. Quod Dominur uon oravit pro om«

mibus crucifixoribus ( oratione utique abfoluta,

r mar qud

Foteji nptrt

de qua difputat) nec etiam pro omnibus, qui erant

eredituri im eum; fed pro. hir folum, qui erant gra-

m Jodm,

yadttu (f

deflinati, ut per ipfum vitam . con[equerentur. ter-

nam.

Haec itaque Theologis tollantur zequi-

D. Fulger-

voca; & fumma dabitur fcholis quies.

m que in

jt Lib. de

$. iL

Onmor (

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

SURA NOTATA.

; frhuumur;

u fit:

Propofitio 32. Chriftus Zefur fe morti tradi-

dit, ad liberandum pro. [emper fuo. Janguine primo-

i, & 1

genitos, id eft eleflos de manu exterminatorir, Refl.

d]s mäXl,me

moral. ad Gal. C. IV. v. 4 5 6. 7.

Ua loctt

OBSERVATIO.

ii 4

on abfimilibus aequivocis patent, quse de

R

g drfori

Chrifi morte pro univerfis hominibus

u if

oppetita, feruntur propofitiones: cum & bifas

j P?ïf

n

l4

riam

1

116

5-—-.5.4-.-.—;...-3.;.

riam mors oppeti poffit, /ufficienter, ut alunt

f Qttuj n

& efficaciter.

Hsec vero nifi opportuna expli-

1 confüttü

catione tollantur,

lites in catholicis

fcholis

u pro o

ferentur in longum, nullaque unquam Theolo-

r t fun

j fi j*]/ü 0i

gis dabitur pace frui.

Itaque fi de oblatione. mortis fufficienter,

Ecdef

ut aiunt

toleratzs, atque ad exclufionem re-

Eufebio Li

proborum accipiatur 32. propofitio, adeo ut

fur ero fal

nullam omnino Chriftus intentionem habuerit

alui f

ut reprobis mors illa prodeífet; impia, blas-

$. Gt

phema, contumeliofa Chrifto, atque hzeretica

lem, Pn.

eft. Si vero de morte efficaciter oppetita, &

ditauor v

fecundum abfolutam procurandse falutis volun-

8 Pr

tatem tolerata fumatur

catholica eft. Nam

lorum Cap

& Chriftus ipfe pari omnino fenfu animam pr

t(]lnls [ md

nomine ovium

fois ovibus fe ponere dicit

huming g

ele&os & prazedeftinatos procul dubio intelli-

4 d 11 [l

gens. Joan. ro. .mimam imeam pono pro ovibus

men. dioi «

1?/)1$.

Over mea vocem meam audiunt , €9 ego cog-

7,(2/1

mofco eas, €9 fequuntur me , €9 ego vitam cternam

TT

do ei.

] dinn w

Quo etiam fenfu a Patribus fzepius afferta

Qw

eft, in quos nemo dixerit Clementem XI. Cen-

furam tuliffe.

hs fï'yi[/f

I, n a

Sic Auguftinus Epift. 102. ad Evodium :

*Ihtito (

JNon perit umus ex his , pro quibus Chriftlus mortuur

efl. . Serm. 8 de S. Vincentio, C/riflus non per-

dit quos eimit fanguine, 'Tra&. 45. in Joan, ad illa

PhoX

verba: proprio filio fuo aon pepercit, [ed pro mobis

omnibur tradidit illum, addit, pro nobir pradefti-

Prop

li, (

matis, juftificatir, glorificatirs de quibur. feguitur ,

quis

Fdw 1]

3

2

117

t atunt

quir accu[abit adver[us. ele&lor Dei? "Yra&. 66.. Qui

3 expli

ita. confitetur. Chriftlum. Deun, ut. hominem neget

& fcholis

eé gro illo mortuus eft Chriftus. Tratt. 123.. O-

u Theolo-

nes fecib fuas over, gro quibus efW paffus, quia ud

ipfe pro omnibus gateretur , ovis eft fattus.

f'cienter

Ecclefia Smirnenfis in epiftola relata ab

(ionem te«

Eufebio Lib. 4. Hiftoriz: Ecclef. Cap. 15. Chri-

adeo u

flus pro. falute omnium , quotquot ex genere. fnumano

» habueril

falvi futuri funt, mortem pertulit

pia, Bl

S. Gregorius Magnus hom. 2. in Ezechie-

e Weretiea

lem. JPro ele&iorum vita u:que ad mortem fe tradi-

ypetita, &

dit autor vita.

utis volun

S. Profper in Refponüone ad capita Gal-

et, Mm

lorum Cap. 9. Cum re&üffame dicatur Saelvator pro

mimam pro

totiur mundi redemptione crucifixus, qpropter veram

ine ovium

humang maturem fufceptionem, £5 propter. commu-

bío intelli

tem in primo homine omnium perditionem ; ;wozfq/i fa-

men dici gro hir fentum erucifixus , * quibus. mors

j n u hu

& ugo 0

ï]fyzw ;7ro]wt

Dicit enim. Evangelifia, quia Jefur

i (

moriturus era£ pro gente , €9 mon tantum pro gente,

fed etiam wt filios Dei difperfor congregaret in unum.

ins aferta

Qux omnia Patrum di&a hac una mor-

f X Cett

tis, fufficienter & efficaciter toleratze , diftinctio-

ne, in catholicum fenfum fle&untur, ut nulli

emnino Cenfurze fübeffe poífint

Erodium

, niri

III.

lu 0 4

PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-

SURA NOTATA

EL

Propofitio 33. .Profi!

quantum oyortet. bonis

d p qolit

fi f'æ ffl

terrenis, €9 fibimetipfi renunciaffe , ad hoc ut quir

y f i

fiduciam habeat, fibi, ut ita dicam apwow*mr'dz

D

I5

Chri-

(M

ia

i

2

Ckn/lum Qcïefwm,fm amorem , qortem , €9 mufte-

feipfis ef

ria, ut facit Paulus dicens , .qui dilexit me, €$ tra-

deftinatio

didit femetipfum pro me.. Refl. moral. ad Gal. C. II.

ent) qu

V. 20,

num, aC

OBSERVATIO.

que tame

id unum, quantum conijcere licet, in ea

fufficiente

- propofitione Cenfura dignum vifum eft, quod

gatur; fe

illi foli, qui bonis terrenis, ac fibimetipfis re-

que fimi

nunciarunt, fiduciam habere poffe dicantur,

rotor; t

applicandi fibi Chriftüi Domini mortem, eius-

foftomus,

demque amorem; quafi & alii fiduciam illam

den, |

habere non poffint, ac etiam debeant. Verum

Quesnell

eft & illud variis fenfibus obnoxium, fecundum

Jemtifn

quos & damnari propofitio, & abfolvi potuerit.

CO

Si ergo de fiducia fermo fiat, unicuique

t

fideli communi, orta nimirum ex fide, qua

D7 dixä'

credit unusquisque illorum pro fe Chriftum

üpte Ey

Dominum eífe mortuum, erronea eft propofi-

tio

Hzec enim fiducia unicuique fideli ineffe

Ü W

hi mi

debet, quamquam bonis terrenis, ac fibimet-

mi, ]

ipfi non' renunciaverit.

At fi de fiducia illa

eminenti, firmiffimaque, Apoftolorum propria,

fl ij

D fili

fermo fiat; orta fcilicet ex peculiari revelatio-

fU jon;

ne, qua noverant fe ad pradeftinatorum nu«

merum pertinere, pro quibus fpeciali quodam

finc p

Qu

modo mortuus eft Chriftus; indubitata veritas

dequ

eft, cui a Clemente XI. przefcriptum nemo pu-

tet

Ecquis enim neget, fpecialiori plane mo-

Xlicet

minus 1

do, firmiorique fiducia, Chrifti mortem atque

Torj f

amorem arrogare fibi poffe; atque ut ita di-

cam, appropiare ac vindicare, qui de ea pro

Chtift

ritlls at

fe

tios fecj

119

a —

, gJ Ihllef

fe ipfis efficaciter oppetita, zeternaque fua prze»

&O

deftinatione funt certi; (quo in numero Paulus

1G C.

erat) quam qui communi czeterorum homie

num, ac etiam fidelium forte verfantur? Ne-

que tamen idcirco Chrifti mors generatim ac

et, I n

fufficienter pro reliquis hominibus oppetita nee

m ell quod

gatur; fed peculiaris Chrifti in Paulum, illius«

netipfis te«

que fimiles benevolentia & przedilecio decla-

Gieatür,

ratur; uti eleganter advertit D. Joannes Chry-

, elUS

foftomus, hunc ipfum Apoftoli locum expen-

cam 1am

cuius occafione confideratio illa a

dens ,

n Verum

Quesnellio fa&a eft: Qu dilexit me, €9 tradidit

fecandum

femetipfum pro me . . .

Quid facis Paule, du

po uerit

communia propria tbi vendicar, queque pro toto

unicuique

terrarum orbe fa&a funt , tibi facis peculiaria?. .Non

fide, qua

enim dixiflü, qui dilexit mos, fed qui dilexit me :

l (,W ]ülm

atque Evangelifla. dixit, fic Deur dilexit mmdum;

et propl

£2 tu qpfe alibi dicis, qui groprio filio mon pepercit

addi inefe

fed. gro. mobis ommibus. tradidit illum. — .Non. igitur

Cum confideraret 44po«

ac fibimete

gro te, . fed gro. ommibus

fducia l

flolus. infirmitatein. humane naturg, & ineffübilem

t pïüpï[a)

JDei. follicitudimem : tum quibus illum malis liberafet,

qui bona largitur effet, inflammatus dlzm defiderio

j reveattoe

torum nu

hunc iín modum loquitur.

jl qUOdam

Quapropter expedire omnino videtur, ut

de qua fiducia judicium Clemens Xl. fecerit

gt 1e15

y neto. ?u

explicetur: ne.de Paulo, caeterisque Apoftolis

j plune m

minus alte fenfiffe videatur, eosdemque com-

muni fidelium forte collocaffe; tanquam nihila

rtem 20*

j in d

Chrifto Domino przedile&os, qui primitias fpi-

! de a pw

ritus acceperunt

quosque ille operis fui vica»

je

tios fecit & adminiílros.

At-

129

ü

s

d

Atque hic obfervationum iftarum finis efto.

in tut

que d

Pro quarum coronide illad ingenue profiteor,

me in eo damnatàárum propofitionum criterio,

efutiu

ntovis

non id qusfiiffe femper, quis in ambiguis &

sequivocis propofitionibus fenfus fuerit, ab ip«

torrür

fomet Au&ore intentus animo ( qua faQi

teticis

quaeítio eft, & implexa fatis, & inftituto pror-

ftinda

fus inutilis) fed quis illi fenfus fuerit a delega-

tione

tis Cenforibus attributus, atque praefumptus;

pudot

in quem jure animadverterent.

Quod tuend»

latatim Cenfurarum orthodoxi:e,

qux fola

modo Theolqgos tangit, fatis eft.

EX

PERORATIO.

udi nunc Beatifime Pater,

Theologi»

A.

-fupplicantis vota precesque.

Cumque

propofitiones ror. proícriptzs, per fefe faltem

fpe&atz, variis fenfibus fubfint, in quem Cle-

mens Xl. Cenfuram diftinxerit, Ecclefiam

l Ul

oraculo doce.

Sic fane nulla Deceffori irroga-

Ecdef

ta injuria, nulla tanto Nomini labe adfpería,

Chryfo

imo nuülla illius Conftitütioni fa&a litura; fube

fiüs, |

latis duntaxat damnatarum in ea propofitionum

füas À

zequivocis, explicatisque ambagibus, reftitues

qui Sc

Vniverfa.

Apoftolicee Sedis gloriam,. cui,

Clementinze Confüitutionis occafione, maligne

& per

anml

obítrepunt fycophantze, fecurius afferes: fide-

Qüe f

les in eo damnatarum fententiarum ambiguo

titubantes, certiffimis praceptis confirmabis;

Vent» -

fl()nem

puriorem fanioremque do&rinam, quam non-

Dei) D

null? eo diplomate violatam ftulte querun.tur,

Obtend

in

at

3*

12$

us eflo

in tuto pories: facrorum Conciliorum, Patrum-

ofiteot,

que decreta, quae convulfía nonnulli petulanter

titeflo

effutiunt, invi&e defendes: catholicas fcholas

gus &

novis implicitas litibus, novaque opinionum

abip

corruptela turbatas levabis ac recreabis: hs*

ve d

reticis demum, protervisque hominibus, indi-

p ptof»

ftin&a illa ambiguarum propofitionum damnas

delegne

tione turpiter abutentibus,

ora przcludes ,

pudmem incuties fempiternum.-

1mptus ;

a c2

tüende

AA "'0"

GiECeq g aE —

u fo

OUAGESETA

EX SUPERIORIS SUPPLICATIO-

NIS OBSERVATIONIBUS

)

-ie

yeologa

Cumqie

EE

(alterit

De leihione. Scriptura S.

yem Cle

rum damnatione propofitionum 79. 8o.

veclefom

gj't

81. 83. 84. & 85. damnati cenfendi fint

Ecclefi» Patres numero multi,

Origenes ,

j irrogoe

adfpöf fi,

Chryfoftomus , Bafilius, Ambrofius, Augufti

nus, Hieronymus, Gregorius Magnus, Tho-

WR be'

mas Aquinas, & Gregorius IX. Roman. Pont

qui Scripturz S. lectionem, abfolute quidem,

f (u,

& per fe fpe&atam, omni perfonarum generi

congruere, ipfisque etiam Laicis, fimplicibus-

maligt

"

que fidelibus neceffariam effe, fapiffime mo-

anbigi

nent; mulieres pias ac religiofas ad eam lec-

tionem invitant;

obfcuritatem denique verbi

ia

Dei, ad facrae le&ionis excufationem, a Lalcls

[uam gone

obtendl non poífe profitentur ?

An

i

f

122

at

3*

ES

C

Annon potius eze damnatz fint, propofi-

11C107

tiones, quod nullam generalibus illis Patrum

X

fegulis exceptionem, fpe&tata perfonarum ac

temporum conditione, fieri poffe, videantur

afferere; ufümque verfionum vernacularum ,

quem Ecclefia vulgo prohibet, cum le&ione &

meditatione verbi Dei, ad quam Ecclefia fide-

& qg

les omnes hortatur, promifcue confundant?

2. Utrum damnatione propofitionis 82,

liotur

damnati cenfendi fint optimi quique moralis

bator

læ, [

doctrinze IMagi&ri; qui piorum librorum, ac

tum maxime facrarum Scripturarum le&ionem,

abfoli

lis pietatis operibus adnumerant, quibus Do-

Crimit

minica dies fan&ificanda eít?

Tüfm

Annon potius ea damnata fit propofitio,

tibus;

bene

quod putetur innuere, hanc unam effe diei

Dominicze fan&ificandee rationem: aut certe,

li fy

quod oblique fignificet, nihil effe curandum

l

tiones

fa&um aliquibus interdi&tum, Scripturze facrze

in vernaculis verfionibus le&itandz, ut velfic

guant.

diem Dominicam colant univerfi ?

feveri

$. 2.

Theol;

De Divinorum. Officiorum celebratione,

deleta.

3. Utrum damnatione propofitionis 86.

Cllilns

ereptum voluerit Clemens Xl. folatium hoc

laler,

fimplici populo, jungendi vocem fuam voci

aïïth

totius Ecclefizz; quamquam & ipfe communem

ftduje

Ecclefiz linguam orando téneat ?

Pïæcep

Annon potius ea damnata fit propofitio,

li

quod oblique fignificet, ufurpandam eífe ab

Ec«

Quod j

L

i

d

v

123

Eecclefia vernaculam linguäm in divinorum of-

opolt

ACFUITI

ficioram celebratione, ut fuam illi vocem fim-

fm aC

plex populus orando poffit adjungere ?

zuui

$. 3.

TO

one &

De dilatione aäþlütionif.

ifide-

. 4. Utrum damnatione propofitionum 87.

nt?

& 88. refciffae putands íint facrorum Conci-

liorum, fan&orum Patrum, omniumque pro«

s d.

batorum moralis difciplinae Magiftrorum regus

ytalis

le, de differenda, imo quandoque neganda

EO

onert

abfolutione publicis peccatoribus, graviorum

criminum reis, relapíis, aliisve malo czeteroe

s Do

rum exemplo, atque ex confuetudine peccane

ofitio ,

tibus; aut etiam ordinariis peccatoribus minus

bene difpofitis, ac necdum fincerum poenitene

. diei

tix fpiritum habentibus ?

cette ,

Annon potius es damnatze fint propofi-

andum

tiones, quod non fatis inter peccatores diftin-

[acre

guant, quibuscum ea fit fervanda difciplinze

yd fic

feveritas ?

.5. Utrum damnatione propofitionis 89. ea

Theologorum omnium communis exiftimatio

deleta fit; qui peccatores nondum Deo recon-

)

t

ciliatos, jus nullum veluti nativum ac ftrictum

js 36

habere norunt, ut Miffze facrificio praefentes

n hot

affftant, fed hoc illis ex Ecclefi;e duntaxat

n qud

indulgentia fuiffe conceffum; ac tandem lege

monet

proeceptum agnofcunt ?

Annon potius ea damnata fit propofitio,

! ofiio

quod jus nativum ac ftrictum, quo per peccae

eije )

tum :

je

i24

x

A

tum devoluti funt, a laxiore jure, ex Ecclefize

fcilicet indulgentia quzfito, fa&oque prsece-

|6$,

tum

pto, minime diftinguat ?

tfág

$- 4.

De Imyiorum Oratione.

|

tt

6. Utrum dainatione propofitionis 59.

Bett

damnatum illud fit facrarum Scripturarum

fis;

oraculum, fan&orum Patrum interpretatione

ela

declaratum ; Impiorum fcilicet orationem, ini-

füen

ie

quo, maligno, arroganti, ingrato, fallaci ani-

mo füpplicantium, aut etiam illicita, falutique

contraria poftulantium, novum effe peccatum ?

quodl

Annon potius ea damnata fit propofitio,

quan

quod a delatoribus detruncata, de quavis pec-

Tion

catorum oratione generatim & univerfe pro-

nunciata, delegatis Cenforibus viía fit ?

67. &

qi,

N n

(ülte

De timore penarum.

vilite

7. Utrum damnatione propofitionum 61.

tlj

& 62. damnati cenfendi fint D. Auguftinus,

üimet

D. Profper, D. Gregorius Magnus, & D. Tho-

Tilis,

À

mas, qui timorem nonnifi manum cohibere,

ul

hominemque folo poens timore abftinentem a

ünyr

inalo, illud idem corde committere docent ;

fbj .

ut nimirum intimum peccati affe&tum, folo ti-

A

more fervili minime depelli fignificent, donec

fe, q

juftitize amor accedat? Immo qui ftare in ho-

minibus folo timore fervili concuffis, conditio-

iies,|

matam peccandi voluntatem, frequenter affir-

fæ &

mant ?

An

xX

d

125

Annon potius eze damnate fint propofitio-

:cleü;e

T

nes, quod timorem fervilem novum effe pecca«

tum, afferere videantur; hominemque facere

magis peccatorem, ac magis hypocritam?

Utrum damnatione propofitionis 6o. dam-

nati putandi fint D. Gregorius Magnus, D

l 5

Bernardus, D. Thomas, ac Synodus Colonien-

Waf

fis; dum /olum fupplicii timorem, ubi nimius

tatione

eft, ad defperationem adducere docent ; folum tas

n, inf-

men intelligentes, quod non modo amorem jufti-

tize, verum etiam fpem venize prorfus excludat?

d a«

[ntique

Annon potius ea damnata fit propofitio,

atum?

quod de timore folo putetur loqui: /o/o, in-

quam, ut amorem juftitize duntaxat excludit ,

poütio i

jis pet*

fon itidem fpem venizx ?

9. Utrum damnatione propofitionum 64. &

fe pto*

2

67. eorum Theologorum fit damnata fententia ;

qui, pofita duplicis timoris fervilis diftincione,

(alterius quidem mere naturalis, carnalis, fer-

viliter fervientis, quo nempe poena ut fummum

malum timetur ab homine, immo plus poena

um 0L

timetur, quam offenfaDei; alterius fupernatu-

piïlmls )

p.The

ralis, qui motus eft Spiritus S. nondum quidem

inhabitantis, fed tamen moventis) contendunt,

)hib ett,

timorem primi generis vitiofum effe, Deumque

entetb À

fibi reprzefentare ut Dominum durum, impee

docent

riofum, injuftum; hominemque re ipfa pecca-

| (do t

re, qui malum eo folo timore devitat?

, donec

Annon potius eze damnatze fint propofitio«

ein t

nes, quod de fecundi generis timore enuncia-

tx exiftimentur ?

"D

K

io

hi

126

d murctec p D

ro, Utrum damnatione propofitionis 66.

(quax certe non fecundum fe totam, fed ra-

dam

tione poftremze partis inufta eft) ea fit dam-

f*

Teft

nata fententia, quze timorem fervilem, merc

naturalem, ferviliterque fervientem , paulo an-

flicat

te defcriptum, beftiarum proprium dicit effe?

Annon potius ea fit damnata propofitionis

tuf;

haptj

huius po&rem; pars, quod de timore fervili

petti

quidem, fed tamen fupernaturali, paulo fupra

AIfor

explicato, di&a credatur; quafi & ille beftia-

tüm,

rum fit proprius?

u

quod

De. difcrimine utriusque. faderis.

tnatis

ir. Utrum damnatione propofitionum 6.

fieri ?

& 7. damnati putandi fint D. Auguftinus, &

D. Thomas, hoc idem difcrimen inter utrum-

damn

que foedus difertiffime conftituentes; iis nempe

Moyf

fpe&atis, quz unicuique foederi, ex propriis

Cens,

meritis, propriaque cuiusque ratione conve-

Deof

niunt: ut nimirum fignificent, Judseos fe ipfis,

Drzedi,

atque ex conditione folius Mofaicze legis, in-

firmos & impotentes ad bonum ;. divinam gra-

quod |

tiam, legisque implendse poteftatem, virtute

tione

& efficacia ipfius antiqui foederis non habuiffe,

pïüphq

fed tantum per fpiritum novi; ad quod per fidem

(£quam in Chriftum venturum habebant, quot-

ft da;

quot fpirituales erant) dubio procul pertinebant?

deliy

Annon potius eze damnatze fint propofitio-

Cündu

nes, quod Judzos omnes omni Chrifti gratia

fuiffe deftitutos, abfolutaque implends legis

taxat |

diVina

.impvcx)tenti'a laboraffe, non leviter innuant?

12

flunt ?

-:.g..—-..-:....——......—g.:.

127

ls 0.

12. Utrum damnatione propofitionis 63.

d f

damnata putanda fit D. Auguftini, ac D. Tho-

: Gf

moe do&rina, qui timorem, veteris quidem

. hneic

Teftamenti, amorem autem novi, chara&eri-

jlo at

flicam notam ita effe contendunt; ut & ipfi

efe?

baptizati Chriftiani, fi folo nunc timore ducun-

fitionis

tur; ad vetus Teftamentum, fecundum fpiritum

fervit

pertinere cenfeantur; circumcifi vero Judsei, fi

o fupta

amore olim ducerentur, ad novum Teftamen-

befiae

tum, fecundum fpiritum pertinerent ?

Annon potius ea damnata fit propofitio,

quod videatur innuere, hominem facri baptis-

matis fufceptione, Chriftianum abfolute non

if É.

fieri ?

u, &

13. Utrum dammatione propofitionis 65.

true

damnatus cenfendus fit Auguftinus, nullos a

, gempe

Moyfe, c»eterisque Prophetis fa&os liberos do-

proptis

cens, veteris legis miniftratione; etfi plures

Deo filios dederint, fidei in Chriftum venturum

- cotwe

le ipüsv

praedicatione , illiusque fpiritus advocatione ?

gis, jte

Annon potius ea damnata fit propofitio,

quod nullos omnino, ulio pa&o, ullaque ra-

am g

tione filios Deo datos a Moyfe, czterisque

! virtute

ypuifl,

Prophetis, videatur afferere ?

14. Utrum damnatione propofitionis g. ea

gt fidem

l, quot-

fit damnata do&rina, ex Ezechielis prophetia

delibata; quae homines ad novum fcedus, fe-

mebanï?

cundum fpiritam illius chara&terifticum dun-

mp()üti()'

L

Ü gïatia

taxat pertinere docet, quatenus novse gratioe

divina mandata in nobis operantis participes

d lj

fiunt ?

mnt?

K

2

An-

i

128

m 2

Annon potius ea damnata fit propofitio,

quod oblique faltem infinuet, homines fine hu-

quo

iusmodi gratia, ad novum foedus, etiam fecun-

dol

dicc

dum ftatum, ritusque facramentales minime

pertinere ?

.T

!

De Ecclefia €9. uramentir in ea. fieri folitis.

al

15. Utrum damnatione propofitionum 72.

il

73. 75. 76. damnati cenfendi fint D. Augufti-

pet

nus, D. Gregorius Magnus,

qui Ecclefiam

perinde definientes, folos in ea collocant ju-

ttoi

ftos ac San&os: Ecclefiamque unum homi-

fio

nem myftice vocant, unam períonam, caput

vit

& membra, Chriftum nimirum & juftos: . Ec-

clefiam tamen intelligentes, fecundum illius

at

animam duntaxat, fpiritumque vivificantem ac-

E«

ceptam ; etfi fecundum corpus, ac prout focietas

ilic

vifibilis eft, infignes etiam foveat peccatores?

Annon potius eze damnate fint propofi-

Qu

tiones, quod Ecclefiam qua late patet, defi-

E«

nire exiftimentur,

omnesque peccatores ab

&)

eius corpore feparare ?

16. Utrum damnatione propofitionis 74. ea

Ttal

fit plurium Theologorum opinio damnata, qui

Qs

pralucente D. Auguftino, contendunt, inju«

Tib

ftos, & peccatores, in Ecclefia quidem effe,

Vet]

ac de Ecclefia, illos tamen vera illius membra

Vie

non effe, ac fimpliciter di&a, fed fecundum

quid tantum & ?2equivoce: feu partes illius

lus

eífe duntaxat excrementitias, ac veluti pece

lig

cantes humores myftici corporis ?

An-

li

Ed

$

2

129

pofiio,

Annon potius ea damnata fit propofitio,

ite lj«

quod folos juftos ac San&os, Ecclefiz? quomo«

fecune

dolibet feu membra, feu partes effe putetur

minime

dicere ?

17. Utrum damnatione propofitionum 77.

& 78. damnatus putandus fit Auguftinus, qui

li,

malos Chriftianos ab Ecclefia, feu ab interno

m .

illius fpiritu, animaque vivificante, per vitam

agufti

peffimam feparari, fzepiffime monet ?

defiam

Annon potius ez damnat fint propofi«

ant j

tiones, quod oblique faltem innuant, Chri-

hotmj«

ftianos illos ab Ecclefize vifibili corpore pet

caput

vitam peffimam feparari ?

t Ee

18. Àn damnatione propofitionis 29. dame«

. jlius

natus quoque fit Auguftinus, nullam extra

Ecclefiam gratiam agnofcens, qus falutem

off aC«

Xcietas

illic operetur & vitam ?

lores?

Annon potius ea damnata fit propofitio,

ropoli

quod nullam cuiusvis generis gratiam extra

defi«

Ecclefiam dari, ( ut eft a delatoribus mutila«

es 2

ta ) fignificet ?

19. Àn damnatione propofitionis ror. dam«

nata fit communis Theologorum affertio ex fa«

j

j qUi

cris litteris, ex D. Auguftino, & D. Thom. de-

libata, Juramentorum frequentiam divina lege

dojue

! EHel

vetitam effe; ne fideles ex jurandi confuetudi-

ne in peierandi periculum veniant ?

mbra

adom

Annon potius damnatus duntaxat fit hue

ius affertionis abufus? Si quis forte inde col«

jlius

p

ligat, peccare Ecclefiam, dum ad retegendos

haereticos, in fubícribendis fidei formulis exi«

At«

K 5

git

130

*

Z

git a fidelibus juramentum ? Qux damnati

fcriptoris intentio in ea proferenda propofitione

qud

expl

credita eft?

$. 8

ditr

De . Legibur. €$ . Cenfuris

prop

20. Utrum damnatione propofitionis 71

ea fit damnata fententia, Chrifti Domini ora-

tia,

Ecd

culo confirmata, qux hominem poffe fe di-

foto

fpenfare ait a lege pofitiva, ubi extrema ne-

ceífitas urget ?

quo

Annon potius ea fit propofitio damnata,

quod extrem?e neceffitatis cafum, quo folo li-

ld

cita eft difpenfatio,

minus explicet;

nullam-

ea

que legum diftin&ionem ponat, a qulbus lici-

tam facit difpenfationem ?

qua

541

Utrum damnatione propofitionis 9o.

ea fit damnata fententia, quae Epifcopos ex-

lüte

communicare debere ait, ex confeníu faltem

qu

praefumpto totius corporis; hoc eft

juxta

mentem && intentionem Ecclefixz, qua tunc

uti

10

confentire praefumitur, dum ferendarum Cen-

furarum Canones ab ea conditi, ab Eplfcopls

iv

obfervantur ?

lt

Annon potius ea propofitio fit damnata

quod afferere videatur, populi confenfum ad

üt

excommunicationis firmitatem defiderari ?

to]

22. Utrum damnatione prim?e partis propo-

t

fitionisg1. ea fit damnata fententia, quze tenet;

90

metum excommunicationis certo & evidenter

injuftze, neminem retrahere debere ab implendo

Q

debito fuo, fi ftri&i fit juris, naturalis fcilicet

D

aut divini?

An-

aL

3*

131

fhtati

Anaon potius ea damnata fit propofitio,

Itlone

quod nec excommunicationis injuftitiam fatis

explicet

nec implendum debitum ullo pa&e

diftinguat ?

23

Utrum damnatione fecunds» partis

propofitionis eiusdem, ea fit damnata fenten-

"i

[ 0f2«

tia, quae homines injufte excommunicatos ab

m

le di

Ecclefia tamen exclufos non effe ponit

à li

foro interno ?

Annon potius ea fit damnata propofitio,

quod illos ne in foro quidem externo ab Ece

nala,

lo ]i

clefia exclufos dicere videatur ?

Jlame

24. Utrum damnatione propofitionis 93

ea fit damnata pia ac religiofa obfervatio,

lii

quae Jefum injuftae excommunicationis vulne«

ra interius fanare notat, famtatemque m foro

$ 00

interno reftituere ?

$ X

]tem

Annon potius ea damnata fit propofitio ,

quod de quavis curatione putetur loqui; adeo

Juxta

tun

ut injufte excommunicatus, ne quidem in fo-

ro externo reftitutionem fanitatis, feu abíolue

Cen

tionem procurare fibi debeat ?

copis

25. Utrum damnatione propofitionis 92. ea

fit damnataTheologorum ac Canoniftarum de£i«

1ata

nitio, quze injuftam excommunicationem potius

n d

tolerandam decernit, quam prodendain verita-

tem, ubi injuftitia probari in foro externo non

o

poteft, aut appellationi non datur locus ?

ftel,

Annon potius ea damnata fit propofitio ,

ntef

quod de quieta & pacifica tolerantia cuius-

endo

cumque excommunicationis injuftze putetur lo«

Jicet

K 4

qui;

132

qqueemm

qui; etiam dum illius nullitas & injuftitia pro-

effe pu

nofttüt

bari juridice poteft, daturque locus appella-

tioni ?

exciud

$- 9

De . Virtutibus . Theologicir.

& 68

Grina

26. Utrum damnatione propofitionum 26

27. 28. damnata fit D. Auguftini, & D. Tho-

tiam Í

m:?e fententia, imo etiam Concilii Tridentini defi-

quod

nitio; a quibus fides prima gratia dicitur, per

nenda

quam obtinentur & aliz ; humanz falutis ini-

tium, totiusque juftificationis exordium, prima

WeS, !

inquam gratia habitualis, qua Deo falutis

fiaffi (

aucori primo conjungimur ?

aegle

. Annon potius eze damnatze fint propofitio-

nes de prima gratia etiam actuali, quze fime

gtopo

plicis illuftrationis , excitationisque dicitur,

dei d

intelleQtze ?

Quales certe grative ante habi-

ta).

tualem fidei gratiam, peccatonsque conver-

Thon

fionem multe dantur ? -

NonQ

27. Utrum damnatione propofitionis 69

Defm |

damnata fit inculcata toties Divi Auguftini fen-

Qul

tentia, qux etiam in Ecclefize Canonem tran-

puta

fiit: fidem fcilicet, ufum, augmentum, prae-

p

ET

mium fidei, ipfamque vitam zeternam, totum

denique divinze gratiac donum effe: non quod

Quod

nulla fit hominis cooperatio, meritum nullum;

dicar

fed quod ipfa quoque cooperatio, omneque

mek

meritum ex divina gratia fobolefcant

qua

purz Dei liberalitatis eft donum ?

Mi

t

Annon potius ea damnmata fit propofitio,

liate

quod hzec omnia ita purze liberalitatis Dei dona

'?Z/? "I

effe

g — Á

133

a ptt«

effe putetx;r aiï"erefe, 'ut etiam omne meritum

opella«

noftrum, omnemque cooperationem noftram

excludat ?

28. Utrum damnatione ïpropofitionum 52.

& 68. damnata cenfenda fit D. Auguftini do-

w 26.

&rina, ex facris litteris delibata, compendia-

) Tho«

riam falutis viam in fide & precibus ponens;

1i defi

quod videlicet media illa fint gratiarum obti-

r pet

nendarum, quibus pervenitur ad vitam zeternam?

js iti-

Annon potius eze damnatze fint propofitio-

nes, quod fola fide precibusque falutem seter-

prima

falutis

nam obtineri poffe putentur innuere, coteris

negle&is bonis operibus atque virtutibus ?

29. Utrum damnatione fecundee partis

vt«

s fitfi

propofitionis 42. ( prior enim, quze certum fi-

jcitut,

dei dogma eft, nullo pa&to profcripta credi-

fabie

tur) damnata cenfenda fit D. Auguftini & D.

Thoms fententia, quse opera fine fide non-

onyer«

nunquam elicita, etíi forte intra natur ordi-

nem moraliter bona fint, apud Deum tamen

js 9.

j ien.

nullo effe praemio digna; fed illius oculis im«

| tatte

pura, atque ingrata, feu minime placita, ac

plane fterilia conftantiffime ponit ?

p

totutm

Annon potius ea damnata fit propofitio ,

quod opera omnia fine fide fa&a, pofitive ut ita

. quod

ylam ;

dicam, impura atque indigna, feu veri pro-

priique nominis peccata dicere vifa fit ?

mque

3o. Utrum damnatione prim? partis pro«

qu

pofitionis 57. damnatum cenfendum fit famie

liare illud effatam: — Totum deefl geccatori, quan-

ofxtio ,

| dona

do illi deeft [ver, ita nimirum acceptum, quod

K 5

fpe

effe

134

o — À

fpe in divina mifericordia deficiente, c»etera

änf; ü

quzcumque peccatori fuperfunt, ad refipifcen-

habean

dum inutilia fiant ?

tate ir

Annon potius ea damnata fit propofitio, eo

À

intelle&a fenfu, quod fine fpe fides nulla in

tiones

homine maneat, immo & virtus moralis nulla ?

coeter]

31. Utrum damnatione fecunde partis

Qin0 ;

propofitionis eiusdem damnatum fit D. Augu-

j

füni dicum plane fynonimum, /per fime amore

53

ejfe non: gotefi, imperfe&o faltem et initiali, ut

fimiles

exponit & docet Do&or Angelicus ?

minat

Annon potius ea damnata fit propofitio, de

il f

amore perfe&o intelleda; quafi nulla unquam

boraQ

fine perfe&o amore fpes effet ?

tüs;

32. Utrum damnatione propofifionis 51.

tnifa

damnatum putandum fit commune illud Theo-

Solar

legize decretum, fidem juftificantem, ut jufti-

thina

ficans eft, non operari nifi per charitatem; feu

fidem non juftificare, nifi quatenus a&us eius

tor,

&l

informantur charitate ?

Annon potius ea damnata fit propofitio ,

dof

hl

quod de fide quacumque putetur loqui; quafi

nullum illa proprium a&um habeat, nec un«

tion

quam nifi per charitatem operetur ?

dom

33. Utrum damnatione propofitionum 55.

Ciat

& 56. damnata fit D. Auguftini, & D. Thomze

fententia, ex Apoftolo petita, quae folam cha-

vitt

Dai

ritatem prodeffe docet ad vitam *?eternam,

mmor

penesque illam folam ítare obtinendse glorise

meritum; quatenus czeterze quzecumque virtue

46

tes fuum licet pramium in colis habiturze

fint,

D..

aE

3*

135

Celeta.

fint, illius tamen obtinendi vim fe ipfis non

fpifcene

habeant, fed quatenus illarum a&us a chari«

tate imperantur ?

Yitio, eo

Annon potius eze damnate fint propofi-

nulla i

tiones ,

in eum fenfum acceptz, quod fuum

; nulla ?

c»teris virtutibus præmlum obventurum om-.

: pattis

nino negent?

Augu«

34. Utrum damnatione propofitionum 5o.

£ (mitor'

83. 54. 58. damnate in Auguftino cenfeantur

li, ut

fimiles omnino fententize de charitate indifcri-

minatim pronunciate, qualiscunque tandem

fitio,de

illa fit; feu fit illa prima veri boni dile&io,

inguam

bonaque voluntas, feu plena Theologica vir-

tus; feu fit illa imperfe&ta, naícens atque re-

jis $L.

miffa; feu forte perfe&a, prove&a, ac dominans ?

|Theo«

Solam enim charitatem generatim & indifcri-

j

minatim acceptam Deum colere dixit S. Doc-

"

tor, Deo logui, ad Deum in corde noflro clamare,

|$ elU$

a&iones chriftianas Chriftiano ac religiofo mo-

do . facere;

nullamque fine charitate aliqua

ofitio,

Religionem effe pronunciavit ?

quaf

Annon potius eoe damnatw fint propofi«

ec Ul«

tiones, tanquam de fola charitate prove&a,

dominante, atque perfe&a ab Au&ore pronun-

fl 55

ciate; qus plena perfe&aque fit Theologica

hon

virtus? Quafi ea fola & Deo loquatur, &

yene

Deum colat, non item altera, pro fuo faltem

iaffl ,

modulo.

lorie

35. Utrum damnatione propofitionum 44

vittüe

46. 49. damnatz quoque intelligantur pares

jture

D. Auguftini, & D. Leonis loquendi formulee,

de

ll;

136

*

3*

de charitate perinde ac fupra indifcriminatim

tiam

gelati

ufurpatze, qualiscumque tandem illa fit? Cha-

ritatem enim generatim acceptam, cupiditati

ftam

amorique noftrum contradiftingant Do&ores

tiam

SS. eaque omnia cupiditate, noftrique amore

poct

fieri docent, qu» charitate Deique amore non

fiunt; amore inquam Dei remiffo faltem, im-

hu

perfecto, & inchoato, qui prima veri boni di«

Viom

le&io fit, bonaque voluntas

Catu

Annon potius eze damnatz fint propofi-

tiones, non fecus ac fuperiores; de fola fcili-

dar

cet charitate prove&a, dominante átque per«

IU

fe&a intellet»e ? Quafi ea femper cupiditate

t0n

fieri dixerit Au&or, quaxe charitate dominante

Ofüt

atque perfe&a non fiunt ?

ter

36. Utrum damnatione primse partis pro«

ger

pofitionis 47. damnati putandi fint, cum D

viti

Auguftino

& D. Thoma Theologi univerfi,

fola charitate obedientiam univeríz legi prae-

qu

ftari, concordi voce prseedicantes; feu legem

Xe

univerfam charitate fola a nobis impleri con-

Qu

tendentes; hoc eft, fine charitate omnia fimul

qu

legis divinze mandata non obfervari ?

Annon potius illa damnata fit propofitio«

4

nlS 47. prima pars, quod nullam prorfus fine

0

charitate obedientiam legi praeftari, fonare vi-

qu

deatur: feu quod idem eft,

nullum prorfus

[

fine charitate mandatum legis impleri.

b

37. Utrum damnatione alterius partls

l

propofitionis eiusdem 47. ea fit damnata SS

t

Patrum aífertio, quae divinz legis obfervan-

tiam

at

3*

137

1abttt

tiam Dei amore vacuam omnique ad Deum

? Cla

relatione deftitutam, non facere hominem ju-

picitatd

ftum certiífime ponit:

eoque fenfu obfervans

(ores

tiam illam, falfam effe ]u&ltlam, atque hy-

Alnore

pocrifim profitetur ?

16 f0f

Annon potius ea damnata fit propofitionis

EO

huiusce pars, quod huiusmodi legis obfervan«

9t dj«

tiam charitate deftitutam, veri nominis pec«

catum eífe putetur innuere ?

opofi

38. Utrum damnatione propoütloms 45.

1 leili«

damnatus habendus fit Auguftinus, qui regna-

g pet«

re cupiditatem carnalem fzpius afferit; ubi

dita

non eft Dei charitas;

eamque cupiditatem

lante

omnes peccatoris actiones corrumpere frequen«

ter affirmat: a&iones tamen corruptas intelli-

$proe

gens, in quas cupiditas influit

quaeque ex

m D.

vitiato illo germine profluunt ?

rerli,

Annon potius ea fit propofitio damnata,

j

quod omnes prorfas peccatoris aGiones intelle-

xerit Auctor, quas ex hoc folo vere proprie-

geti

Cori«

que corruptas, veraque peccata fit opinatus ,

imul

quod ex charitatis fonte non profluant ?

39. Utrum damnatione propofxtxoms L&

(Lio«

48. damnatus cenfendus fit una cum Araufi-

fine

cána Synodo D. Augufünus, fepiffime in-

j Vj«

quiens

hominem fibi, fuisque reli&um viri-

Yfüs

bus, fidei lumine, charitate, omnique divinze

gratiz przefidio deftitutum, ad orandum, a-

TU

liudve quodvis bonum opus edendum, impo-

55,

tentem omnino effe, eoque in ftatu nil nifi

peccare poífe: impotentiam tamen cuiusvis

JAf

!

boni

138

u

M

boni operis falutaris edendi, dubio procul in*

tion:

telligens, moralemque peccandi necelfitatem,

at

non item phyficam accipi volens ? .

t?,

Annon potius eze damnatee fit propofitio-

fand

nes, quod de phyfica peccandi neceffitate lo-

cutus AuGor exiftimetur; nec non de abfoluta,

& integra cuiusvis boni moralis intra naturse

ordinem edendi, impotentia ?

e

S. 1o.

tent

De. afftü£ionibus €9. per[ecutionibus fideltum.

mi

4o. Utrüm damnatione propofitionis 7o.

hito

ea fit damnata fententia, quae ponit, Deum in

C0n

pomnam nunquam aflligere innocentes ?

qin

Annon potius ea damnata fit propofitio,

quod juftos alio nullo titulo a Deo quandoque

qu

affligi, credatur afferere ?

du

41. Utrum damnatione propofitionum 97.

fin

& 98. negatum illud fit, quod plus nimio ex-

perimento comprobatur, & ab Auguftino fcri-

du

ptum eft: Viros juftos Ecclefixs & Chrifto

W

Domino fide & charitate arGiffime jun&os,

pe

perfecutionem fzpiffime pati, poenis addici,

at

Cenfuris injuftis inuri; illorumque fan&itatem

ti,

hoc pa&o magis magisque probari?:

o

Annon potius eorum exemplorum dam-

netur abufus; fa&aque rebus in caufa Janfe-

q

niana geftis accommodatio improbetur?

42. Utrum damnatione propofitionum 94.

QU

95. 96. 99. & 100. damnati cenfendi fint, qui

dicerent, abufus aliquos in Ecclefiz? regimine

obrepere polffe?

An-

.;;gm.gg.

159

] t«

Annon potius eze damnate fint propofi-

tem,

tiones, quod rebus in Gallia geftis occafione

Janfenismi credantur ab Au&ore accommoda-

fitio«

tx*, ad Epifcoporum zelum ac ftudium incus

e ]o-

faqdum 2

S. 11.

Juta,

lr

De gratia primi hominis. innocentis,

43. Utrum.damnatione propofitionis 55.

ea fit quorumdam Theologorum damnata fen«

tentia, qui gratiam fanctificantem naturae Ada«

mi fanze & integrae fuiffe debitam dicunt, de«

N

bito congrui; feu divinae providentize, maxime

m

congruiffe, ut hominem a fe conditum ad or«

dinem fupernaturalem eveheret ?

ilio,

Annon potius ea damnata fit propofitio,

oque

quod eam gratiam debito ftri&i juris, naturze

humanse primo conditz debitam dicere exi-

gT

füimetur ?

ex

44. Utrum damnatione propofitionis 56.

[cfi«

damnata fit familiaris Apoftoli phrafis, qui

rilto

jufitiam grátiamque fan&ificantem, non in

los,

perfona noftrum omnium propria datam dicit,

hCl j

atque receptam, fed in perfona Chrifti Domi-

fem

ni, hoceft, non merito noftro, nec ratione

noftri, nobis ineffe, fed Chrifti ?

al

Annon potius ea damnata fit propofitio,

.

quod ad fenfum Calvinianum traducGa fit:

quafi juftitiam gratiamque fan&ificantem ani«

u

mabus noftris inhzerentem negarit ?

qi

45. Utrum damnatione propofitionis 34.

jité

Auguüini phrafis damnata fit: Jdami e'æzszo.cm-

Y2

140

*«

A

um

r äerz'm, anteguam peccatb qerirent ,. humana. di-

fertiffime vocitantis: qua notatum duntaxat

de f

voluit S. Doctor, liberum tunc hominis arbi-

trium, utpote natura fua fortius atque robuftius,

41

vom

majores ad meritum partes habuiffe, quam

ficac

nunc habeat lefum & vulneratum in nobis ?

Annon potius ea damnata fit propofitio,

impl

ls !

quod Adami innocentis merita pure Aumana

intellexiffe putetur Au&or, hoc eft, nudis hu-

ilas

mans nature viribus parta, absque ullius

tion

gratie fupernaturalisy adjutorio ?

adi

X

$. 12.

Ton

De gratia. hominis lapfi.

dat

ficà

Utrum damnatione propofitionum 1o. 11.

12. I3. 14. I5. IÓ. 17. 18. 19. 20. damnatum

dar

putandum fit fyftema gratiz fe ipfa, & ab in-

trinfeco efficacis; profcriptaeque ab ufu fchola-

fra

rum frequentes illze D. Auguftini, & D. Thomze

Dpt"

voces, quibus eam fortiffimam, omnipotentif-

L'(!Ig

fimam,

invi&iffiam dicunt; indeclinabili,

MY

infuperabili, immutabili fortitudine agentem,

qu

atque moyentem; a nullo unquam duro corde

p

reje&ami; immo cui nullum hominis refiftit

arbitrium ; hominum voluntates quo voluerit,

qu

quando voluerit, ubi voluerit, inclinantem;

ii

iy

vocem denique Patris appellant, quam qui

didicit non folum poteft venire, fed venit, qui

Qu

non didicit, non venit ad Chriftum ?

p

Annon potius damnatee ille fuerint pro-

de qua-

l:

pofitiones, quod gevnev-ratim & univerfe

cum-

at

141

!tl dl«

cumque interiori gratia dicere videantur, quod

ntaxat

de fola efficaci gratia dici debet ?

Q

47. Utrum damnatione propofitionum .

uftius.

4 9. damnata Auguftini fententia (it, quae no-

quam

vum aliquod- potentize genus, per gratiam ef-

JIS

ficacem & operantem homini tribui ponit, ad

ofitio

implenda mandata; novum fcilicet poffibilita-

TA

tis gradum cum effe&u conjunctum, - novas

15 D.

illasque efficaciffimas vires ?

ullfus

Annon potius ece damnate fint propofi-

tiones, quod aliud nullum poffibilitatis genus

admittere videantur, quam quod efficaci & ope-

rante gratia confertur? Unde fequeretur man-

data Dei hominibus ea non implentibus, & ef-

00 II

ficaci gratia deftitutis effe abfolute impoffibilia?

atut

48. Utrum damnatione propofitionis 3.

b it

damnatum fit Auguftini pronunciatum omnino

fynonimum

Praceptum. fruftra. fit, nifi Deus

Tiola

jom

operetur €9 velle

L]

Homo gratia juvatur , ue fine

Quo fignificatum

nti

edufa voluntati ejus. jubeatur

voluit S. Do&or, Dei mandata re ipfa nun-

jbili,

1tem )

quam impleri, nifi ille per gratiam fuam ime

plere ea fecerit.

otde

Annon potius ea damnata fit propofitio;

fiftit

etit,

quod vanum przeceptum, hoc eft injuftum ac

minime obligans intellexiffe putetur illius Auc-

Veffl ;

tor, nifi Deus per gratiam fuam dederit ipfe,

g

quod przecipit ?

qül

49. Utrum damnatione propofitionum 21.

22. 23. 24. 25. impropriz judicatze fint com«

n

parationes Incarnationis, creationis, refurrec«

(ute

L

l«

tionis,

142

velüt

tionis, miraculorum patrationis, ad infallibili-

tatem, omnipotentiam, liberalitatem, feu gra«

joter

tuitatem efficacis grative explicandam ?

Annon potius ez* damnatv fint propofi-

quoi

tiones, quod ad gratize neceffitantis ideam ac

tern

fpeciem animis inferendam, comparationes il-

p

lae credantur adhibitze ?

dam

5o. Utrum damnatione propofitlonum 38.

39. 4o. damnatze putandze fint ezedem in Au-

flo)

guftino loquendi formulze de gratia a&uali ufur-

p

patx-? qua faltem nifi excitetut. moveaturque

o

homo, fed nativis corruptze naturze viribus re«

qu

linquatur, nil nifi ad malum poffit ?

obt

Annon potius eze damnatee fint propofitio-

p

nes, quod de gratia habituali atque fancifican-

te fuerint intelle&ze; quafi ea deftitutus homo,

qu

nihil omnino nifi ad peccandum valeat ?

len

5I

Utrum damnatione fecundse partis

fnio

propofitionis 41. ea fit damnata fententia, quze

fcientiam naturalem fine Dei gratia, nonnifi

vanitatem & praefumptionem. ex accidenti fal-

D

tem in Philofophis Ethnicis produxiífe tenet?

Annon potius ea propofitio fit damnata,

quod innuat potius, naturalem cognitionem &

hr

fÍcientiam, divina gratia & charitate in Philo-

m

fophis Ethnicis deftitutam, fuiffe ex fefe ma-

[

lam; atque ita przefumptionem ac vanitatem

D

neceffario produxiífe

ln

52. Utrum damnatione propofitionis 5. ea

fit damnata fententia, quae ftatuit, gratias ex-

p

teriores, cordis obdurationem per accidens, ac

E

Ves

3

at

143

lii

velut'ex occafione producere, dum Deus per

l gri«

interiorem unctionem cor hominis non emollit?

Annon potius ea damnata fit propofitio,

opo(i

quod fignificare Cenforibus vita fit, gratias ex-

i. aC

ternas, niíi internze fuccurrant, obdurationem

es l

per. fefe ac neceffario producere ?

53. Utrum damnatione . propofitionis 43.

f 9.

damnatum illud fit dogma Catholicum ab Apo«

j lu-

ftolo traditum; nos fcilicet

per Baptismum

ufüt«

peccato mori; ita tamen ut fpiritualem illam

urque

mortem plenam & integram momento non affe-

u$ f0«

quamur, fed toto vitze decurfu pro ea integre

obtinenda laborare debeamus; fuíceptam Ba-

Yitio«

ptismatis gratiam excitando, fufcitandoque ?

(catte

Annon potius ea damnata fit propofitio

iofbo,

quod oblique faltem innuat, eam nos fpiritua-

lem mortem plene & integre ftatim

ac ipfo

momento confequi, fufcepto Baptismate

Juttis

u

$. 15.

nuii

j fl

De voluntate falutis omnium homimum , deque Chri-

fli morte gro. omnibur. oppetita.

et?

12

54. Utrum damnatione propofitionis 30.

:m&

damnatz cenfendz fint frequentes apud Au-

guftinum eiusque difcipulos loquendi formulee

Ihüo.

Ti«

omnino pares, de abfoluta, efficaci, ac decre-

toria Dei voluntate, quam confequentem fcho-

m

la nuncupat, ufurpatze ?

563

Annon potius ea in Au&ore damnata fit

l2

propofitio, quod de quacumque Dei voluntate,

AE

ac de illà etiam, quam antecedentem fchola

L2

di&i-

'Qe

144

x

s

toxat

di&itat, fuerit intelleta? aut quod volunta-

tem Dei antecedentem ea propofitione negan,

bon

Cenfores exiftimarint *

1ie$

55. Utrum damnatlone propofitionis 3r

damnati cenfendi fint D. Auguftinus, & D.Tho-

bon:

be

mas, qui omnia Chrifti Domini defideria, ple-

na tamen, firma, & abfoluta, fufisque ad

U

fi0Y

Deum precibus expreffa, fuum femper effe&um

fortiri, difertifme docent ?

had

abu

Annon potius ea damnata fit propofitio,

bea

de quibusvis accepta defideriis, antecedenti

teri

etiam voluntate, meraque, ut aiunt, velleita-

fide

te conceptis ?

56. Utrum damnatione propofitionis 32.

Qu

profcriptze cenfendze fint fynonimze prorfus D

tel

Auguftini fententive , de Chrifti morte efficaci-

to,

ter, atque ex abfoluta falutis procurandae vo«

u

luntate oppetita, pronunciata ?

Annon potius ea. damnata fit propofitio,

qu

fit

quod de .Chrifti-Domini morte quomodolibet

W

ac etiam mere fufficienter tolerata, fuerit a

&

Cenforibus intelle&a ?

du

57. Utrum damnatione propoütloms 2

PL

negatum fit fpeciale Pauli czeterorumque Apo«

[U!

íftolorum privilegium, mortis fcilicet Chrifti

pro illis fpecialiori, efficaciorique modo oppe-

titx; unde illis nata fit eminentior firmiorque

j

in Chrifti morte fiducia ?

Annon potius ea damnata fit propofitio,

quod fiduciam in Chrifti morte, eorum dun-

taxat

Q m

545

lunta«

taxat fidelium propriam dicere videatur, qui

efati,

bonis terrenis, ac fxbmetlpüs renunciarünt?

Ad qusefita illa refpondere lubeat iis, pe-

nes quos eft ferendi judicii fumma poteftas ,

ls 41

) Tho«

bona catholicis fcholis dabitur pace frui; tur-

ba occafione Clementinze Confütutionis exci-

; ple

je ad

t»,

momento filefcent

nulleeque deinceps

movebuntur; fallacize atque proeftigize , quibus

um

ha&enus Pontificio illo judicio intemperanter

(itio,

abufi funt aliqui, depellentur, alizm ne adhi-

beantur in pofterum cavebuntur; quodque cze«

denti

lelto«

teris praítat, ftabit in tuto veritas Religio ,

fides; omniaque hoftium tela devitabit

D

Nec quemquam movere debet, quod fint

$.

Quaefita illa numero multa, ad quze fingulatim

i5 D

refpondere longum fuerit

Non eft ita profec«-

fV

to, non eft ita

Sic enim a nobis propofita

& VO«

funt

duasque in partes diftin&a fingula, ut

quae videtur neganda pars, loco femper primo

fitio,

fit pofita, quze affirmanda, fecundo

Quare

[bet,

unico generali refponfo, eoque paucis verbis

rit à

expreffo, refolvi omnia poffünt; fi in noftram

illi fententiam defcenderint: ld primam cuiusr-

que quefiti partem refgondetur. negative, ad. fzeun«

d

Apo

dam affirmative

Fab N.L.S

hrilt

ne

VWuia fiant labia dolofa, que logwumtur, adwerfa

f(üe

juftum iniguitatem , dn. fuperbia €9 . abufione

P(alm. 30. verf. 21.

10

jute

]

i

L 5

ELEN

B. o

ELENCHUS CAPITUM, ET PRO-

POSITIONUM.

)

$1

C

x

$a

CAPUTI

De Le&ione S. Scripturze

T

G. 1. Propofit. 79. 80. 81. 83. pag

-

$5

$. 2. Prop. 84. & 85. pag

$. 3. Prop. 82. pag

:

CAPUT II

De divinorum officiorum celebtatione,

S. 1. Prop. 86. pag

-

-

[j

xr

CAPUT Il

De Dilatione abfolutionis, & reconciliationis

poenitentium.

-

-

L

$. 1. Prop. 87. & 88. psg.

-

14

$. 2. Prop. 99. pag.

-

-

15

:ïs

CAPUT IV.

De impiorum oratione.

$. 1. Ptop. 59. pag

-

IS

CAPUT. V.

äää

ä):

De timore pcenarum.

[

. Prop. 6r. & 62. pag..

20

. Prop. 6o. pag.

23

Prop. 63. pag.

E

24

$

. Prop. 64. & 67. pag.

27

$.

ä

. Prop. 66. pag.

L

29

sl

CAPUT VI.

De difcrimine antiqui & novi foederis

$. r. Prop. 6. & 7. pag

-

-

232

G. a. Prop. 65. pág

-

-

35

m

$. 9. Prop. g. pag

CAPUT VII

37

—— ce C5 cc»

De Ecclefíia & ]uramentis

G. 1. Prop. 72. 73. 75. & 76. pag.

»-

38

[

G. 2. Prop. 74. & 77. peg.

-

4I

j

$. 3. Prop. 78- pag

42

$. 4. Prop. 29. pag

-

44

m

$. 5. Prop. 1or. pag

C A-

45

RO.

CAPUT VIII.

De legibus & Cenfuris.

S 1. Prop, 71. pag.

-

4t

$- 2. Prop. go. pag.

-

48

-

$. 3. Prop. gr. peg

5I

$. 4. Prop. 93. pag.

--

54

$. 5. Prop. 92, pag.

56

CAPUT IX.

De Virtutibus Theologicis,

27. & 28. pag

-

57

$. 1. Prop. 26

-

$. 2. Prop. 69

Ppag.

59

j

$. 3. Prop. 52

& 68. pag

Óx

s

65

$- 4. Prop. 42

p2g-

$. 5. Prop. 57. pag

$. 6. Prop. 51

Pp2g

-

66

H

o

$. 7. Prop. 55

& 56. pag.

67

$- 8. Prop. 50

53- 54. & 58. pag

179

$. 9- Prop. 44

46. & 49. pag

73

-

u

$. 1o. Prop. 47. peg.

r

S. 11. Prop. 45. pog

-

77

$. 12. Prop. 1. & 48. pag.

L

78-

. CAPUT X.

20

De affh&mmbus, & perfecutwmbus fidehum.

)

-

-

E

80

J

$. 1. Prop. 70o- pag.

Lj

-

$. 2. Prop. 97. & 98.-pag.

8x

2]

$. 3. Prop. 94. 95. 96. 99. & 100. pag.

L.j

83

2

CAPUT XI

De gratia primi hominis innocentis,

$- x. Prop. 35. pag

-

-

85

g

-

-

D

$. 2. Prop. 36. pag

»

86

$. 3. Prop. 37. pag

-

87

y

$. 4. Prop. 34- pag

-

-

89

CAPUT XII.

9

De gratia hominis lapfi.

$- 1. Prop. 10- z1. 12. 13. 14. I5. 16 17 18 19.

M

-

-

20. pàg.

oo

n

--

-

$. 2

Prop. 2. & 9. peg

94

LU

$. 3. Prop. 4. pa

-

98

5

$

L

.

M^0 .** C NBME. dAeut od

*

*

Prop. 3. psg.

-

Xoo

Q1O0X

s

;

D

Prop. 21. 22. 23. 24. 25. pag.

D

ä':

Propï 38. 39. & 40. pag.

104

|

em

107

$. 7. Prop. 41. pag.

-

S. 8. Prop. 5. pag.

109

$. 9. Prop. 43: pag.

i

IIX

CA

PUT -XIIL

De voluntate falutis omnium hominum deque Chrifü

morte pro omnibus oppetita.

-«

113

$. 1. Prop. 30. & 3r. pag.

e

e

II5

$. 2. Prop. 32 pag.

-

$. 5. Prop. 33. pag.

-

117

Compendium operis per quzefita. pag.

-

i2X

1

A

1

u7

E

,:

j l.

;

L

o d n

I00

I0I

j

10]

19)

Ui

Errata

Corrige.

Y

operze.

Chrifi

Praf. p. r. tetto lin. tz, opete,

-

IT UT

pag. 6. in fine ÓlL0ÀC'IOT

-

- IDj

P*S

6. prop. $5. filii,

filiis

-

monachorum.

HU

pag

7. in fine machocum ,

I

pag.

18. Noveau

$-

-

Nouveau.

-

fed

MU

pE

L]

20. circa fipem , ed

pag

32. prop. 6. exigit. Fugam

exigit fugam.

-

-

pag.

33. lin. 1. motis

mortis.

expectantium,

p2g

239. lin. 6. expentantium

-'pag

43. in fine extrema

externa.

Y

merita.

Ppag

58. lin. 2. materia

64. lin. 2. declare

L]

declarare

V P?E

u

pag

75. prop. 47. injuftia

juftitia.

rapiet.

peg

113. lin. 14. rapiat

pag. i19. lin, g. fimiles

fimilis,

^

P d

eSc

:

ld

L4

^,

d

*

[

b o

*e-

l J

CUT

g ctur-.

N

—

VAAR i

G

£

7

ao

d-

$:

"

-

—

——

-

a

e

Ey)

t

-

-

"j

^.

4

E

a

i

i s iav

"-

n s

r

a

m

A*

D

d

um

— -

L

t

-

s

. LM

"

,

p

at

* 6

d

4

u

w .W

——

E

p

rP

w/

a

—

x

——

-

m

—

us

E

us

R

I

; a

Hs

:

As

-

LA

"

m

r

i

E

V

2

M.

Q

s

N

-

H

:

ww

s

;

E As

sb

R3

":

s

d

E

&

j

xö

»

21

X

x

iB

$s

«;

,

Y

u

W

À

"a

E

5

A

j

LN

;

Ms

p

M

j

Nl

V

N

L.

wä

u

"

BL

.

)hs

o

*

g

/,

TE

v

t

u

r

v

9

u$

ww

OE

:

ia ec D

27

o

.w(w

r

E

g

z

AC ESdY

,,w

TP

A

p

E

lN

o

U

;

*

3

Es

N

d

p

x

z

X

i

s

T

d

2

"ese

li

2

41

j

E

LVE Rm&m

o

s

o

$

—

E

"g

[

E

M

r

»

M t

— ib

d

7À

d

æ.m&e

us

E

i5

-—

//

N

i

*5

$

as

*

F

A

æx

Ts

MSsene

"

Wv.

3*

A

$

E

u

TU

s

2

t

o

^

X

d

Mi

"

9d

/

*

e

F

"t al

,

g.

.

Ka

2

N

É

lm

Í

"m

x

:

«

-

.«...

g

:w

3

ez

s

?

la

a

H

d.

E

-

7

u

[i

p5

E

ET

d

d

4

z

3l

Qu

AEF

j]

t

T

À

A

s

PANS

as

M

»

x

m

Ls

A

P

a

E

$

p

"

E

j*5

m

3

OC

x

E

M

$

E

&

m

j

3.

z

b

E.

* al

4

W

2

..,:

us

EOE

v

^

1

"

n

d

p

E

r

AR

» )

s

E

W

M

E

i

z

2

*

;

E

z

u

W

hu

3

W

s

?

z

]

E

or

u

A

MAT

$M

L.

RUS

ts

d

3

&

yun

st

R T

3

9

jj

&

i

57

M

Es

i

J

-^

-

E

$£

o

P

22

us

-

-

us

p

m

5

:5

F

n

d

*

*b

M

s

E

D.od:

AA

d

]

d

!

2

s

:

u

:

r*

2

a

v

T

p

x

3

k

8

x

T

$

E

3

*s

*

À

5«

:

mw

ES,

E

z

E

"

t

45

x

Ms

s

t

As

M

5

:

h

"a

$r

R

*

N

*

p3

$

*

m

aj

w

E

)

D

p

z

2

C EAIS

mu

E

"

u

n

E

x

o*

$5

x

.

R

W

u

CA

!

2

$x

&

d

rew

RE

d

D

.

.

Asl

r

R

a

st ii

N

Ea

P

s

x

g

.

d

x

5

W

NU

-

E*

"*

As

E

i

&

9

$

R

i

-

Tatem

pages

s

m

vt

n

*

A

Ww.

-

Z

30

xe

RL

3

g

B

E

m

E

z

$67

$

x

o

"d

W

d

$5

"

A

T

-

3.

P

——

as

en

E

n

*

d

E

i

E

25

M

p^

s

N

$

A

L rw

g

"m

T

"

i

1

PAON

RE

N

QUE

z.

«

*

4

.

eae

34*

«

*

b

*

d

14

b

i^

2

2

U

E

UA

a d

»

--

s

a

d

d

:

u

u

-

TA

"

m

"

D

p

:

a

Bs

UROA

RnE

x

us

i

[

-

*

IN

A

E

D

P

*

s

y

N

l

D

N

MP

X

d

X

p

-

M

hs

*

*

AO

:

A

u

MP

DERS

T

s

t

p

N

R

m

i

24

d

:d

"u

e

p

$.

P

E

^

m

T

w

«

x

as

A

&

.

L

v

Ro

Z

ais

3

x

57

d

25

9

l£:

d

x

du

AE

ex

x

n

/

n

m

E

I

d

[

p

d

*

5

i

:

*

Pa

1

EY

M

d

s

x

I

39

,

x

d

n

n d

AA

R

5

d

€ i

.

&

*

385

A

N

U

p

5

^

.

g

igs

i

hi

DA

"

]

j

ts

ia

t

g

EU

b

i

xow

«s

A

i.

D)

*

-

*

km

&

M

E

B

E

F

E

-N

u

^

as

s

ER

AE

E

fs

p

E

»

-

x

tfe

t

ihen:

s

"

t

D

A

d

í

M

sE

D^

v

iL

U

s

E

W.

;j

E

A

-

b

w

E

a

^.

EM

Ed

x

u-

Y x

WE

A

ij

I RA

m

E

MedE

RT k

E

M t

$

d

TE

T at

E

*

l3

Z

t

2*

.

. LUN

:

»

$2

N

E

M

$3

X

ss

d

-

EHN

*i- ll.æ

OC

i i ial

u T

d

df

& y

-

5

v

*

TA

s

L

d

H

*

i

, N

';

u

n

!

f^.

i

hs

j

x

L. ii

iib

süpe

x

M

-

ï;r

".

:

i.

d.

P

H

jv

E

1

L2

-

ü

u

':T

at

N

68

l

3

x

ii

s

*

st

3

$s

E

4

. i

^5

-T

*

;*;

o

*

Á

E

z

*

s ;

V;

^.

AE

:

"

R

u

rï

TK

ts

$

-

:ï

*

iigiftuu s

A od

ï-

E u

m

?

E

p

E

?

j

j

m

LO

:

*

, a

:

;!

N^,

*

[

aE

3

»

x

H

|

5

.

;

E

L d

o

d.

$^

Xy.

l

N

m

k

s.

:

ss

* R i

i

i

w

o

MO N

quNME

A

a

s

a

ii

M

P«

Ed

j

ss

d

(

u

P

"

A

x

v

b

id

A

?

a

o

E

z..

4

M

t

d*

*

L.

ii

1

a«

El

m

2 g o

d

t

g

a^

"

$

lob 7^

"

"

u

t

"s

p

2 A

i

^i

s

4&!*'

U

1

||ape.

-

;

*

A

af

--

d

p

(s

7

l

"1

n

*

&

a

'f:; *

ii

E.

"d

E

n

"

[

Mb m

M

m

x

u

d ig

H

j

T

"

ï«!

"

;

E

AE

fir

;

A

-.

À

HEOLOGIA

SUPPILEX,

9

AD SUMMUM PONTIFICEM

ez

VierFarbSelector Standard* - Euroskala Offset

E

E

| € 'ämw;*g' w X

ä

O

ä

E

FE

ä

-u

H

&

ETH

If

12

r

N

És

(

2

.

11

YUs

GV

f

as

*—«

ä

fU

E r

&;&

NSS

27

»

ay

10

E R

m

E e U

N BI

.

com

i

i

GmbH www.

5

4

Mctr n IG BEOPETETUPU 02 Va H EOR EPPT YUO ]

:

3

4

Ad Exemplar Colonier;fe de anno 1736.

-

2

dÀ ! Copyright 4/1999 Yxy

1