Gh4074

Gh4074 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

Theologia Supplex. Ad Summum Pontificem Clementem XII a — x 5 — — Z ab t h 3 & n E. s * ——X E 1 ( P P M * 7 . m »1 T. fe A 369 3 : U s v j a d " F À £ L z. ? i * PA — x "ii t F. é 2 P. br N ts $- E. J.4 J E 1;' E - j VR : " i ? : ?« P E? $ al * » m ï N ts A -äl' 2 44 k d vt i » al & sE y & 1 It I kä $ * 3 j A $ D e j TE * "d N g N s -- t ?* a " ?s 3 w j k H E ;; : a* - LY fX X* .ä z fu * É : . E & xX 7 L. i us .* d i a g - H äl l3 H Wi : P 2; " T N N 1 : ! 1 »d-s i 9 * se- A u ; ii u : t E V " ET x i* E * d II L $ - - D .-S p Y a & ï F & : st d. 5 du * lt * aj 4 $ ^i Es i 4 - ;: ii d £. , &i s A AO E & j N s A 2 u * x i4 9 " f £5 $ m z ; ii v* " ss 138 * N -- At :r d ï) ».Eä P s $& CA * w x Á * 1f i a u ti d j ts Ms ** - I * í - * j:i j d n * 2* w E :j Iä: g ácr - x r );; s ^ i &t dte & :j &. n N p $i $4 E : * RA i^ Y $N ; À ais 4 * , p , s 12 x T t - MR "* GA l s AAä R H 2 XX Pl d LA ul ii £a a x d * x z $ z r x LO E as E T s - " d EEE 24 * » É £ X MC d PA D 2 A A d £ Z £ "X As um s 7 e PUf v* UA Áb j^ É t 3 x LY -- , 2 6 77 27 9 i XOn POT ,. a BC 20 5 . r d "k a 2 L 7 * $: 3 2e Lt a d o i p - 3 - du m du E s UEIOU E EMUERE t 2 zi m MeuEt Ea xis oorcmumcqpieiii. RAT €— r — hs Dd o E MM Mu us BO pE ii s m a pge : — z atb u E RE t M U 3 od d ; : —— — — — —— u onttinp il -— ALE m at p AT — & z s 223 X Es s . " ii 2 sE E d i E z A z 3* :l j s - * n A M a E A * * s. o $ *J k: | Mi x M N N ia £ z5 N z n É x b fs Qs N À —À—MÀ — — g ——ÁÀ E: —— ES V B EE — L l ES E E SS — —— P ? M SS T li — —— Bp Y - — g^ WW — w ^ MWH E 5 N » 3 * [ E zi lE * 3 — w - D ER petum W z T E A [5 lm L: - c 3 ". z z 3 E: — » Y E 1 ia E z iB NM, amesenu GN du E —— s m NSSSS 3 M — z E p A g ,- z i. a 6 zi - E. u- WeE —— NS SS ss £ 3 P : o — cz s & 3 — 5 : - E iM W — * PAX SS RS ss us w - [ H aA I X 3 EO d d — | X 7 À z S2I i & r S & b E mmmw a i2 r El ; W A * P H E WTM Y d E^ " x ?i A * 5 a a s Es 2 A r a* at * T " * M 3 é L. 2 : G 13 a xl.xæ. 245 j - PA : x m 175 2 Z i 14 EN X M "- n t E E A .M - icw ex I gus ( a £ d. aE od k: a AA d d z L t i u " Dd o m i - r z T R w AUR E d x g m X d N E acY : * r s k n p 23 * d o J v RD Á u p :g E N p t / S;; a 3. H x ii 8 "W d 71 aR AA É m SS s P a p T ,/ g d a us 4 Á s CU 2j (s AC N 2 J 3 4 AD N- u- g h. P. E s R - ^i j 2 ? d ; ) 3 u s Es 2 ?»æ s ï g u PAX " u CUA " d u ". r EU ü RE i r A s AV 5 . M á " v WE m ul s d d £ : E : : p 3 QUs N ,. Á i —— i l * u) Lt j2 ? j A ; E : a g E " Pa t . » :&&3 n 2 — MU uj £ ä ä $ r k- - ha : : hÀ . meieigs j [5 p -L. - 333 u o 2 * N u &t ab 2 L x N 121 um E k- n A 2 E z M ES "r P RORU RR SeqLCUON N * v V 5 I 5 As t T 2 m d zu i 23 P Á ^ : d T Gu 9- . ZN E N- m i 2 s & p d ., 3 s » E ï' X 3 N - m . [5 " E d R - UM s $* &»975 E- VN ï um -- IN M 5 sss : 33 n NI $ d Gsv As CM Á D ACX s o j2 d E ïl, - A 3 b p ,: D* e - A x k - w X » Ó i E 3. - 2 A . N d 3 N a r & E . s x 4 M vu E^ i E i 3 o s n 3ue P. P - N p " [ d L5 od tà — * - * s PA d t a p MDuLIo p y 7 ZA o EY r $ T. - "- E m at É , A [. um 2 X5 C $ T * N o t 5 » OW Ro As ^ j L Y k EE T 31 A t AE V R t *X u ER * * E 2 & E * t L - n VE 29 g us i m " * E 2: 3 ss a E s. 2 d d 2 EV p . P n Y - Vs J a x Es T e Á J s n * AE * E - $ : x Pa — s Ms s VA x 3A A Av i - : o Dues X $ p y i 2 p p E u ;jb s — 2 i i a x Y x * X v A * z 2 E T m m hs x ? 53 b R "5 r i "E. N s - - ) " h Es 3 A F. ^ [F 2 " L. / E (Co AE P L "g - — : a - 2 - E A Eu v E* "d rl l. xl p £ E j & P || ] P h? OLOG äfä SUPPILEX, AD SUMMUM PONTIFICEM CLIENUENTEM QUE QY & if x UV VM 4'7*&!, VA ^ A A f V &;.& :)W cg'* e g s rctriesipeno m PC ERN UP e RU DOpeoe t te REO NDI P EPRQQC/ Ad Exemplar Colonienfe de auno 1736 ^ ! In hujusmþodi caufis ubi per graves diffenfionum fciffuras non hujus aut illius hominis eít periculum, fed populorum (catholicorum) flrages jacent, detra- E hendrm effe aliquid feveritati, ut majoribus màlis fa- nandis charitas fincera fübveniat. S. Augufünus in Ep. 56. ad Bonifacium. Conjunger illis Domine in te, et delecter cum eis de te, qui veritate tua pafcuntur in latitudine charita- tis. S. ngufcinus Conf. Lib. 12. C. 23..7 i [ ääï A 3X O*æ 1 & - on multa prsefabor ftudiofe Le&or, N ut fufcepti confilii rationem aperiam, quae fatis, vel me tacente, fe prodit ipfa. Unam, quam in opere faciundo tenuerim methodum, pauciffimis verbis dicam. Clementinze Conftitutionis Uzigenitus Dei Hlius &c. cujus occafione tot ac tan- tze fuperioribus annis excitae funt turbze, novzeque excitantur in dies, Adverfarios , ac Refractarios, non unius generis obfer- vavi, nec uno omnes eodemque fine ductos deprehendi. Alii aperto marte oppugnant, affictis illi fenfibus prorfus erroneis, ac etiam hszereticis; ut vel fic mifere defor- matam , horridaque larva obductam aver- fentur; et tanquam adulterinam doctrinze formulam, ab avita Ecclefize fide longius aberrantem, proterve rejiciant. Aver- fantur alii tecte ac per cuniculos, qui cum eam religiofe, ut videri volunt, ac reve- renter accipiant, irreligiofe tamen, & ir- reverenter adulterant, temere vitiant, foe- de corrumpunt, peregrinis quoque pra- ii visque fenfibus attributis; non ut oderint; Az AC ac refugiant, fed ut folenni illo Apoftolicse Sedis judicio, nova nefcio qu: profanze de&rine commenta confirment, & in fcholarum noftrarum honorem, fub ea Pontificize auctoritatis umbella, ovantes inducant, Ut igitur opportunam congruentem- que Conftitutionis Clementinse defenfionem fufcipiam, qua illius Adverfarios & Op- pugnatores exarmem , hoftilesque conatus infringam ; facurum me opere pretium exiftimavi, fi puram, nitidam, caftam ex- plicationem per fingulos illius articulos, ederem; quse falfa illa, finiftra, iniqua, dolo malo ficta Refractariorum interpreta- menta longe depelleret, Quamquam porro publicis Thäbïogiæ Profefforibus licitum femper fuerit, atque integrum, non modo Conftitutionum Apo- ftolicarum, facrorumque Ecclefis Cano- num, verum etiam divinarum fcripturarum explicationes, atque interpretationes pro caufze quam tuentur opportunitate, facere marte fuo, quibus verum earumdem atque germanum fenfum aperiant (ad interpre- tandum enim Doctores inaugurantur) ut tamen fufceptum opus modeftius agam, meamque in Sedem Apoftolicam, c.ujus hie hie caufam oro, venerationem, cul*suäa que profitear; Clementinze Conftitutionis explicationem non tam faciam ipfe, quam qualis fieri poffit, ac debeat, ab eo ipfo. qui facro illo nunc fedet folio, reverentet expofcam; eamque non meo tantum, fed et totius Theologorum ordinis nomine fup- plex petam: quod in tanti re momenti, a fummo totius Ecclefizs Do&ore ac Magi- ftro, doceri Theologi malint, quam doce« re; difcere potius, quam dicere, Hoc fi precibus noftris documentum dari contigerit; (quo verus germanusque Clementinze Conftitutionis fenfus Theolo- gis conítet ) tunc certe ora compriment adverfarii, seternoque filentio damnabun- tur. Id vero fi forte negetur, quod hu- millime petimus, hunc faltem fructum ex hac noftra lucubratione referent Theologi Auguftiani pr;)efertim, atque Thomiftze ; quod datas hic in Quesnellianarum propo- fitionum examine, variorum fenfuum di- ftinctiones mutuando, ufurpandoque, ad- verfariorum fuorum Clementinam Confti- tutionem obijcientium tela deludent; aliud- que in Quesnellio damnaffe Clementem oftendent, quam quod ipfi fuis in fcholis omnium celeberrimis docent. Arg AD ii AD SUMMUM PONTIFICEM CLEMENTEM XII Beatiffame. Pater ! Men :*"me*cü Pontificize dignitatis i mguria vide- ». i^ ri poffit, faCtam in Petri Sede decifio- nem aliquam, latumque judicium, nifi prius ab ipfo explicetur Judice, accipere nolle; nulla tamen injuria fuerit, fed cul- tus potius, obfequium obfervantia, cum femel decifionem Pontificiam reverenter acceperis, illius demum explicationem, ut & obfervari religiofius, & contra oppug- nantes defendi validius poffit, fuppliciter poftulare, Sic fane fubditi vel obfequen- tiffimi, .quas reverenter accepere pnu& Principum leges, quo illas fervent accura- tius, explicari fibi fzpiffime poftulant : ipfique interdum Apoftoli, accepta reve- renter ex Chrifti Domini ore facratiffima documenta explicari fibi petiere; quee & nullam ipfe cosleftis doctrinse. Magifter, divinze Majeftatis auctoritatisque injuriam paffus, dignatus eft explanare; ut dignos illos doctrinze fuse praecones faceret: qui certius fidelibus traderent, qus plenius a Domino didiciffen Lucse 8. Matth, 13 & 15. Marci 7 E a Ea coäüderaääone bene animatus Theologicus Ordo, hane fibi fiduciam fumpfit , ut Clementiaee Conftitutionis explicationem, quanta poteft animi demif- fione fuppliciter peteret: non quod eam nifi explicetur, nolit accipere; quam & accepit dudum, & fincero mentis affenfu complexus eft; nihilo dubitans, quin la- tum in Petri Sede judicium, ex illius quo- que mente atque fententia prodierit: fed ut Clementis XL. mentem edoctus, fanci- tam inibi doctrinam in fcholis certius tra- dat; eosque validius refellat pervicaces ac refractarios, qui eo nunc Apoftolicze Se- dis judicio, ad ipfius Pontificize dignitatis injriam, ad animarum perniciem , ad fanctioris difciplinse laxamentum, ad pro- batiffümorum dogmatum profcriptionem, ad Auguftini czeterorumque Patrum con- temptionem, infigniter abutuntur. Latius.manavit hoc malum, quam ut ultra diffimulari queat: hujusque eft gra- vitas tanta, ut hoc uno poffit remedio con- fanari. Cum enim propofitiones Ques- nellianze ferme omnes, fe ipfis quidem ambiguse fint, variisque fenfibus obnoxise; lisque pares atque confimiles loquendi for- mulse atque fenteþtiæ divinis in Litteris, in Pa- - A4, M Patrüm Codicibus, in Conciliorum Decre- tis paffim occurrant; ingens profe&to in 'Theologica difciplina confufio nafcitur at- que turbatio, nifi damnatus a Clemente XI. propofitionum fenfus explicetur, & ab indemni facrarum Seripturarum, Con- ciliorum, ac Patrum fenfu, apertiffime difünquatur. Fideles quippe, iique numero plures, quibus fatis non eft acuminis & ingenii, ut damnatum fenfum ab indemni diftin- quant, Ecclefie Patres ac. Synodos fub Quesnelli corio vapulare, imprudenter exiftimant. Vafri nonnulli fcribillatores, ea variorum fenfuum, quibus damnatze propofitiones obnoxiz funt, confufione abufiturpiter, latam a Clemente cenfuram in receptiffima probatiffimaque catholica- rum Ícholarum dogmata maligne detor- quent; ipfumque D. Augufüinum, nune tandem redactum in ordinem, ac per Ques- nellii latus Pontificia cenfura petitum , au- dacter effutiunt, Epifcopi quoque non pauci, qui Clementinam Conftitutionem reverenter ut officium poftulat, accepe- runt, interno inter fefe diffidio commiffi , eamdem, prout variis ducuntur affectibus, contrario ac pugnante fenfu interpretati, alia alia alii dogmata in fuis dicecefibus recipi, aut rejici volunt; prout ea Clementis judi- cio damnata fibi fingunt, aut forte per- miffa. Quo fit, ut füblata fcholis Catho- licis libertate non una jam ubique fit fides ; fed varia variis in Ecclefiis teneatur; qui- que in una Orthodoxi Theologi audiunt , in altera heretici, aut certe fufpe&ti, mi- nusve Catholiei habeantur. Quid tandem? Hseretici, quibus Romanam Ecclefiam calumniis profcindere folenne eft, eodem femper ludentes damnatarum propofitio- num zequivoco, violatam Clementina Con- fütutione Apoftolicam fidem, refciffam morum difciplinam, folutas fanciffimas leges, indu&tam laxitatem, inftauratum Pe- lagianismum impie criminantur: quod ne- fario aufu tentavit nuper Joannes Frichius, Minifter Ulmenfis, vulgato famofo libello, eui probrofum titulum dedit, Clemenzis in clementia eocaminata, Huic porro tanto malo, quod aliorum quidem hominum ignorantia, aliorum pro- terviafecit, alia nulla via ac ratione occur- ri poffe arbitrantur omnes boni, quam fi certo aliquo documento, cui fides debea- tur integra, palam univerfis Theologis fiat, quo quzeque propofitio damnata fit fenfu, À 5 quo quo relinquatur indemnis; idque diftin&e fingulatim et individue: quod fe fa&urum Ípoponderat Clemens Xl. ubi femel Con- ass G ftitutionem fuam univerfae Ecclefi; acce- piffent, debitamque illi obedientiam prse- | ftitiffent. Quidni ergo id modo faciat Clemens XIl. ex quo Ecclefize univerfze confüitutionem illam acceperunt ? Quod enim, ut hoc fcholis bonum invideant, ac etiam procul avertant, fug- gerunt aliqui, opportune fatis publicze rei profpectum iri, fi vage dumtaxat 'ac ge- neratim declaretur, propofitiones fe ipfis ambiguas, variisque fenfibus obnoxias, in fenfu duntaxat Auctoris, qui Janfenianus & Calvinianus judicatus eft, fuiffe profcri- ptas; non itidem Auguftiniano atque Tho- miftico fenfu, qui fanus femper & Ortho- doxus eft habitus: id inquam frivolum eft, & ab jis duntaxat obtrudi folitum , qui novam fibi ftruendze calumniae viam aperiri mallent, quam tranquillitatem et pacem Nifi enim di- Catholicis fcholis afferri. füncte notetur ac declaretur, quis ille fit Au&toris fenfus, qui & Janfenianus & Calvinianus Clementi XI. vifus eft, atque ita jufte damnatus; deeo ad navim usque, majorique contentione difputabitur. Cum | Ques- x ; Quesnellii fenfum de divinse gratize effica- cia, Auguftinianum atque Thomifticum effe nonnulli contendant, eaque ratione damnatum velint: noftraque demum setate inventi fint Molinianze fcholae Profeffores, (Liberius Gratianus, denunciatores Her- minei & Habertii) qui gratiam feipfa effi- cacem, qualis in fcholis Thomifticis tra- ditur, purum putumque Calvini atque Jan« fenii errorem dicere, fcriptoque probare atque defendere non erubuerint. ^ Quid, quod in aliquibus propofitioni- bus, Clementino judicio profcriptis, fru- ftra fenfus quzeratur Auctoris, in quo re- ipfa non extant, fed mutilatee a delatoribus ac detruncatsee Cenforum judicio fubjectse funt, ut 29. & 59. In multis vero per fefe ambiguis affertionibus, quibus fenfus poteft fubeffe geminus, uter fcriptoris re- ipfafuerit, nec ex antecedentibus, nec ex confequentibus, nec ex tota textura fer- monis retegi poteft. Cum Quesnellius defultoria methodo fcripferit, fuasque 77 uovoum Teflamentum coufiderationes, atque fententias dederit, nudas ae fparfas, dis- junctas invicem, nullaque feeum fermonis textura cqlligatas. Ut ; Utfileam, generalem illam & vagam declarationem, qua Quesnellianze propo- fitiones, Calviniano duntaxat ae Janfe- niano fenfu, non item Augufliniano atque Thomiftico damnatee dicerentur ( fi quid forte prodeffe poffet ) remedium tamen glifcenti malo minus integrum allaturam : cum earum bene multz nihil cum Janfe- nianis aut Calvinianis erroribus commune habeant; ut hoc illis poffit qualecunque temperamentum accommodari ; aliaque Theologize fpeftent argumenta, de quibus nihil unquam Calvinus, . nihi! Janfenius fcripfere, aut de iis cum Ecclefia Catho- lica recte cenfuerunt. . Futilius eft longe multo, quod fug- gerunt alü, ut optatam explicationem Ícholis invideant, ac etiam impediant: fat bene Religioni ac fidei confultum iri, fi Quesnellianze propofitiones damnatee fim- pliciter declarentur, i4/feufà oboio, quem verba ipfa prafeferunt. Ecquis enim ne- fciat, propofitiones ex ipfa verborum tex- tura ambiguas, quas & zequivocas dicunt, ( quales ex Quesnellianis multze funt) fen- fum per fefe obvium non habere: cum ob id ipfum sequivocz dicantur atque ambi- guse, quod fenfum non habeant per-fe.ob- Vl« vium, qui fe ftatim legentium mentübus offerat? . Quisve primo oculorum conje- &u non videat, Quesnellianarum propofi- tionum bene plurium fenfum per fefe le- gentibus obvium, fanum effe & Orthodo- xum; easque nonnifi fecretiori occultiori- que fenfu, qui Auctoris eft creditus, dam- nari, profcribique potuiffe? Quod de 27. 66. 69. 76. 82. 84. 85. 98. 1o1. aliisque nonnullis, nemo negavetit. Cui & illud addendum, in. d1s3udican- do Theologicarum propofitionum fenfu per fefe obvio non omnes perinde Theologos convenire fed prout varie funt affeci, diverfarumque fcholarum principiis funt imbuti, fuisque praejudiciis occupati, alios alium fibi eiusdem propofitionis fenfum obvium experiri. Sic fane qui fenfus pro- pofitionis alicuius, per fefe obvius eft Thomiftee Theologo, non perinde obvius eft Moliniftsee ; quia diverfis, ut ajunt, ad videndum judicandumque utuntur confpi- cillis. E. g. ubi decimam e damnatis propofitionibus ambo legent, atque pet- pendent: Dei gratiam mibil impedire poteff, aut retardare, "Yhomifta quidem fenfum illius obvium dicet effe Calvinianum Necef- fitantis gratiae fenfum, 'quem idcirco re- cte c&e juüeque daminatum aghofcet: Molini- fta e contrario, Thomifticum gratiz fe ipfa efficacis ac praedeterminantis fenfum, propofitionis illius obvium dicet effe, cum- que ideirco damnatum profcriptumque ja- Gabit, uti & re ipfa ja&arunt aliqui. ^ Non eft ergo quod a nonnullis obtru- ditur, tanto quod inolevit malo, remedium ópportunum. Sedillud fupereft unicum, quod & boni omnes fuppliciter orant: fi diftin&a & individua damnatarum propo- fiionum explicatione, quis in fingulis damnatus fit fenfus, quis reli&tus indem- nis, quse cuique propofitioni afficta fit nota, Theologis innotefcat. Calliditatis fi quidem plenum eft, quod infufurrant aliqui, utSanclitatem Veftram, ab ea variorum, in damnatis propofitioni- bus, fenfuum explicatione fupplicibus con- cedenda, procul avertant: Qaamcumque féilicet propofizionem, cui pravus fortaffe feu- dés fübefl, eocplicatione som egere ut jufle damuetur; quamquam in reCum feufum fledli cominode po[[it : fed abfoluze, uullaque feufasm adbibita diflintlioue coufigi, im Ecclefia con- f«eviffé : (quod congeftis variarum Cen- furarum exemplis oftendit Natalis Alexan- der, in Appendice Differtationis r2. in Hi- Hiftoriam Ecclefiafticam Sseculi 13. & 14.) Atque ita inquiunt illi, Quesnellianas pro- pofitiones, quibus pravum aliquem fenfum fubeffe poffe nemo negaverit, explicari a Sancitate Veftra non debere, ut re&tus, qui itidem illis fubeft, fenfus fervetur in- demnis: ld inquam calliditatis plenum eft Etfi enim ea variorum difcretio fenfuum, in ipfis diftri&tis cenfuris perfzepe facta non fit: ubi tamen ex latis ante cenfuris obor« tee funt turbze, contentiones, & rixe; varidjeque a malevolis confi&tze funt inter- pretationes, quibus fanus & orthodoxus ambiguarum propofitionum fenfus cenfura petitus obtendebatur; (ut aecidit in pree- fentia) tunc certe, fi forte non ante, pa- ftoralis charitatis fuit, ne dicam sequitatis, muneris & officii, varios damnatarum propofitionum fenfus exponere, & in quem cenfura ceciderit, declarare. Ut vel fic turbee filefcerent, fuusque violatee veritati fervaretur honos; ac ne quis latis in pro- pofitiones fe ipfis ambiguas cenfuris abu- teretur. Sic fane, cum anno 270. Synodus Antiochena hanc Pauli Samofateni propo- fiionem, Chriftus eft. oyoscie. Patri, ab- folute & absque fenfuum diftincione dam- naf- N f E naffef:'ä Nicsena fubindeSynoduS, ut Ária- nis ea damnatione turpiter abufis ora prze- cluderet, ambiguse vocis hujus ouoszwv, j varios fenfus expofuit, pravumque a recto genuinoque diftinxit, in collationibus at- que tractatibus, antequam eam Catholico fenfui redditam transferret in Symbolum: uti teftis eft Eufebius Epiftola ad Czefa- rienfes fuos: pofiquam accurate perve[liga- fun efü, queuam bis verbis fübjecta ,WH Jféntentia. Sic cum hs Eutychianorum affer- tio: Uza efl Verbi Incarnati Natura, in Concilio Chaleedonenfi, abfolute & abs- que variorum diftinctione fenfuum pro- fcripta fuiffet; tumultuantibus poftmodum Eutyehianis, Divosque Cyrillum & A- thanafium una fecum damnatos inclaman- tibus, Gelafius R. P. varios ambiguse per fefe propofitionis fenfus expofuit, libro contra Eutychem fcripto, fenfumque Cy- rili & Athanafii, quibus pares loquendi formulze interdum exciderant, indemnem pronunciavit, Sic dum Hormisdas Scytharum Mo- nachoeum affertionem : Uzes de Trigitate erucificus efl carue, abfolute, nullaque data fenfuum diftinctione profcripfiffet, fin minus j« ininus ut hæreücam, at certe uti pro cou- ditione temporum periculofam; — fecutis tamen inde temporibus, ac feclufo peri- culo, cunctisque fidelium Eutychianum fenfum reijcientibus, hane ipfam propofi- tionem in Catholicum fenfum inflexam Joannes lI. R. P. approbavit, & catholi- cam dixit, Epiftola ad Juftinianum lImpe- ratorem data, probaruntque deinceps quinta Synodus Oecumenica Can. 10. & Concilium Lateranenfe fub Martino V Can. 2. Sic cum fexta Synodus Oecumenica, lectas Honorii ad Sergium Epiftolas, eius- que memoriam abfolute damnaffet ; Joan- nes tandem hujus nominis 1V. explicato obfcurarum Epiftolarum fenfu, Honorium erroris abfolvit, eiusque Apologiam ad Conftantinum Imperatorem Heraclii filium deftinatam adornavit Sic ne longius excurramus, cum Be- nedictus lL. binas iftas S. Juliani Toletani Archiepifcopi propofitiones abfolute dam- naffet In «Deo voluntas eoc ooluntate proce- dit . .. Chrifius eoc tribus fabflantiis con- fatus efl; turbatis fubinde Hifpanorum Praefulum animis, qui has ipfas propofi- tlones, ab Auguftino, Ambrofio, Cyril- B lo, lo, Fulgentio, re&o fenfu affertas, in Concilio Toletano 15. judicaverant; Ser- hr ecnline gius hujus nominis L. laudatorum Patrum fenfum innoxium dixit, & ab omni cen- ut refert Ro- fura liberum pronunciavit derieus Toletanus Archiepifcopus Lib. 3. de rebus Hifpanicis Cap. 14 Quidni igitur in przefentia, poftquam Clemens XIl. propofitiones tam multas varis fenfibus obnoxias, abfolute nulla- que facta fenfuum diftinGione profcripfit; quidni inquam prsefens hodie Pontifex fenfum, quo unaquseque profcribi meruit, nobis aperiat ? INon ut Quesnellius ab- folvatur, de cuius & fenfu & mente nihil follicii: fumus; fed ut fuus Apoftolicze Sedi fervetur honos; oraque loquentium iniqua tandem aliquando obftruantur; qui Clementem fua illa diftricta cenfura, fum- mos Ecclefiz2 Patres, faera Concilia, di- vinas etiam Litteras, quibus pares infunt loquendi formulzee, fub Quesnellii nomine pr gedamnaffe, mentiuntur, Preeterquam. quod non eft id verum omnino, quod Natalis Alexander affirmat ; eum nempe in Ecclefia morem viguilffe femper, ut propofitiones ancipites, variis- que fenfibus obnoxiee, modo quis pravus fub- It fabfit eis, abfolute atque fimpliciter, nul- lr. la adhibita fenfuum explicatione damnen- tur. Immo quandoque in ipfa lata cen- l- fura, fenfuum diftincio, & explicatio a je Conciliis & Pontificibus fa&ta eft, ut dif- ) Hin fenfiones & rixse praecaverentur. VOX in Concilio Conftantinopolitano 11 Chriftipara, qua fuperiorum temporum B Patres innoxie ufi fuerant, ad Mariam [- Chrifti Domini Matrem defignandam, pro- fcripta tandem eft atque rejecta, eo tamen expofita fenfu, tazquam [i Chriflus, quem Maria gemuit, wonu e[fet Deus: me prifci Ecclefim Patres rejecti atque' profcripti viderentur. Noftraque demum setate Ínnoc. X. Arnaldinas.de Petro.& Paulo propofitiones profcribens: Saz&as Terrus, & S, Paulus fant duo Ecclefie Trincipes , qui unicum efficiunt . . . fumt duo Ecclofie. co- ripbai , ac füpremi Duces, fimma inter fe unitate conjtutli . . . funt geminus uuiver- falis Ecclefte verte , qui in unum divini|]ne coaluertunt . . . fant duo Ecclefte femmi Jlores ac Prafides, qui umun. Caput coufti- iuusti: dhas, genuini fenfus explicatione data, ac ipfi etiam Decreto innexa, atque intexta, confixit die 24. Januar. 1647. Tropofitiones bas ita explicatas, ut ponaut B 23 0m- omunimodam, equalitatem inter . Vetrum & S. Vaulum , fiue. fabordinatione & fubjetlioue S. Vasli ad S. Petrum, im. poteflate fuprema Q regimine untverfAlis Ecclefa , Ss. Domiuus bereticam cenufuit & declaravit. lis itaque callidis fufurronibus filere juffis prodeat nune tandem expetita diu lementinze — Conftitutionis explicatio. Cuius quidem quanta neceffitas urgeat, quanta, ni detur, Catholicis fcholis im- pendeantmala; quis dandus videatur dam- natis inibi propofitionibus fenfus, fequen- tes obfervationes in fingulas propofitiones, ad certa capita pro varietate argumenti revocatas, plenius indicabunt; donec ali- ter interpretari, alterumque illis fenfum tribuere jubeamur: quo cafu, ut officium poüulat, reverenter obfequemur. u(& ( I N Lx*; CA- d SN - N Ed J//4 SN ASSSS A /à r 7 d /EM IUI af at ff A a ' !'u&i A fe n CAPTPUT-T 0! DE LECTIONE SCRIPTUR/E l, SACR/E ]- ( N- -He ]* |« NT PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E 7 CENSURA NOTAT/E Ü ropofitio in Clementinze Conftitutionis in- r diculo 79 Utile eft €9 meceffarium, . omni tempore, ommi loco, €9 ommi perfonarum generi fiudere €9. cognofcere [piritum, pietatem , €$ My- fferia facrae Scrigturg. — Refl. moral. in 1. ad Cor C. XIV. v. 5 Propofitio 8o. Lefio faerg Scripture eft pro omnibu. A&. Ap. C. VIIT. v. 28 L 7 Propofitio 81. Ob/curitas. [an&a ve T. eft Laicir. vatio difpenfandi fempfos ab . ems Gone, A&. Ap. C. VIII. v. 31 Propofitio 83. E/t illufio fibi per[ua: d notitia IMyfteriorum Peligionis mon debeat commu cari faminis le&ione facrorum [librorum Non ex faminarum | fplicitate , — [ed. ex — fuperba virorum [cientia ortus eft fcripturarum. abufus, €9 ortg ha- y F/k.f Ev. ]oan C. 1V. v. 26. B 3 OB- u pu -g-x*& .OBäERVATm.' ""anta eft propofitionum illarum cum vete- rum Patrum fententiis, quo ad verba faltem & fyllabas, confonantia, ut nifi fenfu fummopere diftare, Theologi doceantur, Pa- tres ferme omnes fub Quesnellii corio, in Cle- mentina Conftitutione, vapulare, nemo prima fronte non putet. Scripture fiquidem facrz le&ionem om- ni perfonarum generi congruere, omnibusque etiam Laicis & fimplicibus effe neceffariam (quod priores iftse dusxe propofitiones habent ) docent etiam Patres, iisdem ferme verbis ; omnesque promiícue de populo ad eam lectio- nem hortantur; ac fi qui per fefe legere ne- fciunt, ut eas fibi ab aliis legi curent, fre- quentiffime monent. Ita S. Joan. Chryf. hom. 3. de Lazaro: hom. 2. in Matth. & hom. 9. in Epift. ad Coloff. Origenes hom. 9. in Levit. S. Bafil. in Regulis brevioribus Reg. 95. S. Gregor. Nyffenus in Pfalmos. S. Ambrof. in Pfal. 118. & Przf.in Lucam. S. Auguft. Lib. 6. Conf. C. 3. Lib. 7. C. 2o. Lib. 5. de Genefi ad Litt. C.3. Lib. de vera Relig. C. 51. Sermonibus 57. & 58. de San&is. S. Gregor. Papa hom. 15. in Evang. & 15. in Ezech. Pref. ín Lib. 20. Moral. & Epift. ad Leandrum Hifpalenfem Quorum veftigiis infiftens D. Thomas 1. part. quaeft. 1. art. 9. Seriptura facra, inquit, communiter omnibus m*gponitw £ . €8 ideo f[miri- tud- apmememememem i 3 tualia - fub fimilitudinibus / corporum: groponit ; / ut faltem vel. fic ruder eam capiant , qui ad intelligibilia £« [tcundum fe . capienda mon funt idonei, Et Grego- )d rius IX. Rom. Pont. Epift. 6. ad germanicum Patriarcham Conftantinopolitanum: 'Cum juxta fü teflimouium veritatir, occafio fii errorum ignorantid 0s Jeripturarum , - cun&lis expedit illas legere vel audire. Obfcuritatem. pariter verbi Dei non effe d Laicis rationem difpenfandi feipfos ab eius Le&ione, (quod habet tertia notata propofi« tio) docet aperte S. Joan. Chryfoftomus, laue« £ data jam homil.3. de Lazaro: JPoypteren, ine ! quit, Spiritus gratim difpenfavit ac. grovidit, t Publicani, Pijcatores, Tabernaculorum : Opifices , ? f Paffores, ldiotm, illiterati D or libror componereut ; J ne quis idiotarum ad henc difficultatir excu, |GUIOTLETE "nf confugere po[fit: ub €9 opifex €9 fmulur, €9 v 104 mulier, €29 omnium hominum indoBiffimus ex. audita letlione aliquid lueri , utilitatisque reportaret. 1dem habet Origenes Lib. 4. & 6. contra Celfum. S. Joan. Chryf. hom. 1o. in Evang. Joannis. .S. Auguft. Lib. de utilitate credendi Cap. 6. & Lib. 6. Con£. Cap..5. Congruere demum mulieribus le&ionem 1 i ti 123 fcripturarum, ( quod u ma propofitio ponit ) etfi jam fatis ex laudatis Patrum teftimoniis liquet, apertius multo conftat ex Epiftolis D. Hieronymi ad: Euftochium, ad Demetriadem, ad Principiam, ad Lzetam; & D. Auguftini ad Paulinam, ad Florentiam aliasque Virgines ; quibus illas ad facrarum fcriptur [2 aY um ftudium B 4 ads 4 ä.æäü adhortantur, graviüïrhisque documentis juvant, de ad eas & legendas, & intelligendas. Conftat t0i & id ex D. Ambrofio Lib. 7. de Virginibus Cap. de f 3. & 4. ex D. Bafilio Lib. de Virginitate, & ex D. Gregorio Magno Lib. 3. Regiítri Epift. 74. L D & Lib. 4. Epift. 40. Sic fane de utilitate atque neceffitate le- Pl A gendi Scripturam facram loquuntur Patres, fi generatim quidem & univerfe, ac juxta prio- f Yis sevi difciplinam. Periculum igitur eft, ne pari cum Ques- nellio Cenfura confixos a Clemente XI. fummos l Ecclefize Patres Calviniani ac Lutherani debla- terent, uti reipfa deblaterarunt: nifi quo fenfu propofitiones illae quatuor in Quesnellio dam- nate funt, quove viciffim fenfu pares in Pa- ï tribus loquendi formulze indemnes relicte fint, declaretur. Quapropter ut inferend» calumniz, ca- villandzeque Conftitutionis Clementinz tollatur occafio, illud primum doceri Theologi fuppli- citer rogant: An non a Clemente damnat» dicendze fint propofitiones illa quatuor, in- telle&ze duntaxat de abfoluta & generali, a qua nemo poffit eximi, obligatione legendi Scripturam facram, nulla habita ratione inter- di&i aliquibus fa&ti: fic tamen ut relinquantur indemnes, in eum fenfum acceptve, quod fcri- ptur le&io per fefe fpe&ata & abfolute, fit utilis, falutaris, pia, religiofa, atque uti talis omnibus confulendg, quibus aliunde peculiari de -- o cEEmeIn m D Attt, de caufa interdi&a non eft. Quse fane laudas &äk torum Patrum fententia fuit. Quamquam enim Ap de utilitate & neceffitate legendi Scripturam x facram, generatim & univerfe pronunciarint ; l eamque le&ionem omni perfondrum conditioni congruentem, ac etiam neceffariam dixerint; lt ab ea tamen lege exceptos aliquos non nega- Bs, runt; imo le&ionem illam aliquibus ex parte o faltem interdi&am olim ac vetitam monuerunt. Origenes enim in Prologo ad Cantica Canti- S cóorum, Hieronymus in Prologo ad Ezechie- 05 lem, Theodoretus Procmio item ad Cantica, a le&ionem priorum Capitulorum Genefeos, in- f tegrze Prophetiz Ezechielis, totiusque libri Canticorum, ante annum 2etatis 30. fimplici- bus fidelibus vetitam fcribunt, pro more fcili- : cet & ufü veteris Synagogz. Monet quoque D. Bafilius Epift. 1. ad Chilonem, a veteris le Teftamenti le&ione nonnullis effe fuperfeden- r dum; "on quod, qua im eo fcripta fumt,. moxia fint, fid quod infrmus fi& corum amimus, qui ea le&fione offenduntur. Quse caufa nunc eft inter- di&i rudioribus fidelibus fa&ti, ne facras Scri- pturas in vernaculis verfionibus legagt. - $. II PROPOSITIONES QUESNELLIANJE CENSURA NOTAZJE. Pfopofitio in indiculo 84. Jbripere & Chri- flianorum smanibus Novum . Teftamentum , fa. dllud eis claufum tenere, auferendo. eir modum illud in- B5 telli- 6 m d D telligendi, f illis Chrifüü os obturare. Refl. moral. in Ev. Matth. C. V. v. 2. J Propofitio 85. — Juterdicere Gäïö'ïicmz'f Ie&lio- [ nem [aera Seripturg , prejfertim. Evangelii, eft in- terdicere ufum. luminis. filii lucir, .£9 . facere ut ga« li tiantur fpeciem quamdam excommunicalionis. Luc. W ï.' C. XL y.33- OBSERVATIO. bvium, quique fe primo legentiEüs &f'ert propofitionum illarum fenfum, fi ab aliis avellantur, nemo non probat. Quid enim, fi de prima facie rem fpe&tes, iniquius videatur, quarh paterni divinique Teftamenti le&ionem filiis interdicere, ad quam potius prifci Ec- clefize Patres, atque Pontifices fideles omnes, ac ipfos etiam Laicos adhortantur; ut tanquam ad fe fingulos transmiffam Creatoris epiftolam afidue meditentur, difcantque cor Dei in ver- bis Dei? Ad laicum enim virum, Theodorum fcilicet Medicum data eft Gregorii Magni Epi« ftola 84. Lib. 4. Regiftri, ubific habet: Qui eft Scriptura. facra, mifi qugdam epiflola omnipotens tis Dej ad ereaturamm fuam 2.—.Et certe. fic ubi. effet gloría veftra. alicubi . confüituta, €9 fcripta terreni jam. Imperatoris acciperet, mon ceffaret, non quie[ces reb,. fomnum oculis non. daret, mifi priur quid. fibi Imperator terrem cripfiffet , agnovil/ct. Imperator cali Dominus €9 Zngelorum , pro vita tua tibi fuas epiftolar transmift; €9 tamen gloriofe. fili easdem egiftolar ardenter legere negligis ?- Stude ergo quafa €o A L EEÀütc dl 7 )CIR cor Dei in verbis Dei,. ut ardeutius ad giterna. fue [pires , ub menr veftra ad, cxleftin Regna majoribus illde defiderüis: accendatur. i Nifi ergo quo fenfu binse illx propofitio« d nes in Quesnellio profcriptz (int, innotefcat; luc] verendum maxime, ne veterem illam nseniam "Heterodoxi fidentius occentent qua Scriptus ram facram tanquam vetitxe le&ionis librum, a Romanis haberi impie criminantur. opr Illud itaque explicari fibi poftulant Viri us 'Theologi, num a Clemente XI. profcriptze l duntaxat fuerint propofitiones illae duze, qua- , tenus quamcumque legendi novi Teítamenti inhibitionem , etiam jufta de caufa ab Ecclefia (« aliquibus fa&am, inculpare & incufare viden- 5 tur? Quamquam indemnes illze forent, fi le« &ionem illam non effe generatim & univerfim , ac fine jufta caufa interdicendam, fimpliciter n dicerent. Qu:e fola fuiffe videtur D. Gregorii, cxeterorumque laudatorum Patrum opinio, dum l fideles omnes, ac ipfos etiam Laicos, ad eam le&ionem invitant, a quorum profe&o mente ne przefens quidem Ecclefia recedit; qu?e per« inde ad eam le&ionem invitat univerfos, modo ne Dei verbum in vernaculis verfionibus le- 5 gant, qua multls periculo forent $. HI. PROPOSITIO QUESNELLIANA. CENSU- RA INUSTA. Propofitio In Indice 82. .Dier Dominicus a C'/zrzjhamr debet. fan&ificari le&lionibur pietatis, €$ Juger $ * z fuger -ommia. [acrarum. Scripturarum. Dmünq/üm eft. Chriftianum ab ha Teflione vetrahere velle. Refl. D moral.in A&. Ap. C. XV. v. 21. fh Zul OBSERVATIO. at Q P wivus Ambrofius ad þriorem huiusce pro- Ü u "—^ pofitionis partem digitum intendiffe vi- detur Lib. de fide Refurre&ionis, planeque exiftimaffe, Dominicos, aliosque feftivos dies fine facrarum Scripturarum le&ione, pie ac religiofe tranfigi non polfe. Cum enim Zubar duililer, de quibus Moyfes Num. zo. loquitur, facras Scripturas per allegoriam intelligi debe- re praemififfet, fubjungit: JNon /oli hoftes, ha- rum Tubarum fonitu vincunturs fed €9 deleffationeg , €$ dier fefti, €9 Nzomenim, fime his effe non po[- funt. Nemo enim potefl, wifi divini hauriat pro- mi/fa- fermonis, — €9 vefultantibus: credat oraculis , exultare latitia, diesque foflor, aut. Neomenias age- vés quibus fe corporali gratia, . €7 fieculari occupas tone vacuatum , C/z'ri/z*z' æ'(fpleïi luce defiderat. Quo- circa refert D. Juftinus Martyr Apologia II. ad Antoninum Imperatorem, Chriflianor omnes siebus Dominicis in unum . convenire folitor effe, ut Jeripia: Zdpoftolorum €9. Prophetarum legerent , quan- dum per itempus liceret. — Narrat quoque ex Phi- lone Judzeo Eufebius Caefarienfis Lib. g. Prae- parationis Evangelicze , Judeos olim diem Sabbathi colere folitos fuiffe, legendo audiendo- que paffim in. domibus Dei verbum. Quin « - 9 0j Ó Un - Quin etiam Nicolaus I. Rom. Pont. C. 1r, tell dati Refponfi ad confulta Bulgarorum, piorum facrorumque librorum le&ionem iis accenfet güis operibus, quibus dies fefti funt celebrandi atque colendi. Quod idem faciunt do&i pleri- f0« que religiofique pofterioris evi morum Inftitu- Vi tores; ac inter alios maxime fan&tus Antoninus que part. 2. fumm:e Tit. 1o. Cap. 7. $. 4. Jje$ Hoc cum Clementem aut ignoraffe, aut at damnaffe incredibile fit, an non mentem eius n felicius affequetur, qui dixerit: eum primam If, illam confixz propofitionis partem damnalfe d duntaxat, fic acceptam & intelletam, quafi alia nulla fit Dominicoe diei fanctificandae ra« ij« f, tio, quam facrarum Scripturarum, aliorumque / piorum librorum le&io; aut quafi fine eo pie- tatis officio, fanGificari dies illa omnino non ) poífit; aut demum quafi ad illud implendum pietatis officium, nihil curandum fit factum aliquibus interdi&um Scripturze facrv in ver- ]« )s naculis verfionibus le&itandze: non itidem fic acceptam propofitionem confixiffe, quod inter pietatis officia, quibus Dominica dies fan&ifi- 1 , cari poteft, ac etiam debet piorum librorum, ac tum maxime divinarum Scripturarum le&tio fit etiam computanda; iis maxime fidelibus, quibus aliunde peculiari de caufa non eft in- terdicta. Pars propofitionis altera eandem poftulat interpretationem ac fuperior propofitio 84. cum qua & verbis, & fenfu plane congruit. illud is] -g.g—.—-'!-.-.-'.—..-g-:. Illud etiam fuperiorum omnium propofi- Qu tionum occafione refcire Theologi vellent: num legendze Scripturze facroe vernaculo idiomate E i redditze interdi&um, res fit mersze difciplince, non fidei; in qua celeberrimis olim Ecclefiis k licuerit, liceatque modo fuis ftare inftitutis & f ufibus; modo prüdentem illarum Epiícopi di- ligentiam adhibeant, ne divinarum le&io Scri« f pturarum, per fe quidem falutaris atque lau- danda, nonnullis noxia & periculofa contin« gat? Dubitandi ratio eft, quod cum ea de re aliquamdiu in Concilio Tridentino difcepta- :; tum eífet, num fcilicet ea Germanisxe ferenda effet difciplina, quae facrarum Scripturarum ufum linqua vernacula fimplicibus fidelibus licitum facit, cenfuerunt legati Praefides: - linguendam. effe unamquamque Nationem in. fuis. in- füitutis, ut quod fibi neceffarium, vel utile cenfet , ainple&atur: ut habet Odericus Raynaldus in Annalibus ad annum 1546. num. 34. Unde effe&um tandem eft, ut Germanicze & Galli- canze Ecclefize, Indicis Regulam, de /acris Bi- blür vulgari lingua. paffim: ac fime difcrimine minime germittendir, nusquam admiferint; uti Serrarius in Prolegomenis Bibliorum Cap. 20. quxeft. 2. Paulus Laymanius- in Compendio Theologise Moralis Lib.2. Tra&. x. de Fide Cap. 15.. Ve- ronius Preefatione 3. in verfionem Novi Tefta- menti, fidenter affirmant; noruntque quotquot earum regionum mores agnofcunt. Ne at E ir ff« Ne igitur fuos circumfcriptos damnatos« Ut que mores & ufaüs Germanicze & Gallicanze ate Ecclefiz; conquerantur; neve novum convere. i, fioni fuze obicem patiantur regionum illarum fiis Heterodoxi, qui vetitam fibi Scripturze facrae le&ionem plus nimio quererentur, fi ad Eccle« di fiije gremium accederent refcire Theologi at optant; num fat bene veritati confultum effet fi notatz:» ha&enus, de le&ione Scripturze fa« []e crae, Quesnellianze propofitiones, a Clemente je XI. profcriptze dicerentur; quod generatim & univerfe ab auGore. prolatze fuerint, non ree a ftri&e, & ex peculiari Ecclefize Gallicanze di« fciplina ? a AC W x ?. mä 5 GE TREEUE L[OALUA ii DE DIVINORUM OFFICIORUM CELEBRATIONE J) 3 $. L PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSUs RA NOTATA. Propohtm in Indiculo 86. .Eripere fimplici qiopulo fhoc folatium, jungendi vocem Juam voci £a« tur Ecclefim, eft ufus contrarius prasci Zdpoftolieg , €3 jintentioni Dez Refl, moral, In. 1. aä Cor. C, XIV. v. 16 OBSERVATIO. x prifca Ecclefize difciplina compertum eft, E nusquam hoc folatium fimplici populo fuiffe negatum, ut & ipfe vocem füam totius Ec- i2 "o E 1If$ Ecclefize voci adjungat, orantique Cléro re- fpondeat; modo & ipfe eandem cum Clero Ni E« linquam loquatur, przefcriptumque ab Ecclefia facrum idioma inter orandum ufurpet. Com.« Re Mi munem enim Cleri fimul & populi Pfalmodiam , a primis Ecclefize temporibus fattam, mixtas- n que fimul in Dei laudem Clericorum & Lai- p corum voces , teftantur differtiffime S. Joannes T Chryfoftomus in Píalm. 41. S. Bafilius Epift. Yo ai 63. & in expofitione in Pfalm. 1. Theodoretus Lib. 2. Cap. 24. Sozomenus Lib. g. C. 8. D. 3 Auguftinus Lib. g. Conf. Cap. 7. & Tra&. 23. inJoannem. Hinc Juftinus Martyr Apolog. 2. d L "bfolutis, inquit, precibur, €9 gratiarum. a&ione, quilibet de populo, qui adeft, fauftis vocibus accla- l mat amen. D. Auguftinus Lib. 2. contra Epi- ftolam Parmeniani Cap. 7. Cum Epifcopus folur intus eft, populus orat cum illo, €9 quafi fub[cribenr ad eius verba, ve[pondet amen. Et in fragmento fermonis contra Pelagianos, //men veftrum fub- Jcriptio veftra eft ,^ con[enfio vefira eft, adflipulatio vefira eft. Quotquot etiam priíci Ecclefize Pa- tres nonnihil obiter, de Sacerdotis facrifican- tis orationibus, alta voce fundi folitis tradide- re, ut S. Cyprianus Lib. de Oratione. S. Cy- rilus Hierofolymitanus Catechefi 5. Myftago- gica. S. Joan. Chryfoft. hom. 18. in Epift. . ad Corinth. ea omnia ab adftante plebe re- fponderi notant, quze nunc a miniftrante Cle- rico refpondentur. Immo qui media zetate de erdine MifDe fcripfere, Alcuinus Lib. de ini— nis p m ——À i3 ) [e. nis officiis, Florus Diaconus Lib. de Acione Clero Miffarum. Walafridus Strabo Lib. de Rebus defía Ecclefiafticis. Amalarius Lib. de Officiis Ecclef, COffie Remigius Altifiodorenfis Lib. de Celebratione iam, MiffBe, ea femper in ore plebis adftantis ver« ((2 ba ponunt, qus modo a miniftrante Clerico I proferuntur. Adeo verum eft, plebis vices Mi nunc Clericum agere; atque ita plebem ipfam »it voci totius Ecclefize fupplicantis, vocem fuam PLU$ adjungere poíffe, unifonam tamen ( ut ratio ipfa poftulat) atque concordem. 22 Nullo publico ( quod fciam ) Ecclefize » decreto ea antiquata eft difciplina: immo viget JlP adhuc ex parte in plerisque Germanize & Gal- t li Provinciis: ubi promiícua populi multitue do, alta etiam voce, cum Clero latine fuppli« ! Jl citer orat, easdemque cum illo precum for« [ mulas folenniter recitat, voces jungit & vota. 1(0 Theologorum igitur fcire intereft; num j etiam Clemens XI. fua illa in propofitionem 86. lata cenfura, hoc fimplici populo quale- !) 2 cumque íolatium ereptum omnino voluerit ? An potius vernacube duntaxat linquae ufum l in divinorum officiorum celebratione vetuerit ? ; Ne fcilicet chrifliana plebs vernaculum linquaj oranti Clero poffit adjungere. :S CA- 14 CA T YT5 « h DE DILATIONE ABSOLUTIONIS, P ET RECONCILIATIONIS POENITEN- TIUM. f Ca RE Ó $. I QUESNELLIAN/E PROPOSITIONES CENSURA NOTAT/E. Propofitio 87. . JModus plenur. fapientia, lu- mime, €9 charitate, ef dare animabus tempus. por- :;i tandi. cum humilitate, €9 . fentiendi. flatum peccati , petendi. fpiritum. pamitentig €9 contritionir," €8. in- cipiendi ad amimus. fatisfacere juflitie Dei, antequam reconcilientur. Refl. moral. in A&. Ap.. C. iX. v Q.Propofitio 88. Jgnoramus, quid fi& pecca- twn, €9 vera pomitentia, .quando. volumus. flatim reflitui poffejfioni bonorum. illorum, quibus mo$ gec- catum — fpoliavit; : 9. detra&amus. [eparationis. illius ferre confufionem. . Luc. C. XVIL v. x1. & 12. OBSERVATIO. A& bfolutionem reconciliationemque pecþato- ! rum quandoque eífe differendam ( ubi maxime.de publicis peccatoribus, de gravio- rum criminum reis, de relapfis, aliisve malo caterorum exemplo, & ex confuetudine pec- cantibus agitur; aut ubi de peccatoribus male difpofitis, ac necdum fincerum poenitentioe fpiritum habentibus quzeítio fit) usque adeo cer-/ AC 3* 15 certum eft, ut otiofi commentatoris fuerit , facrorum Conciliorum Canones, Romanorum fs M Pontificum ftatuta, Ss. Patrum ea de re docu- menta velle hic recenfere. Quin etiam diffe- rendam iis in cafibus, ac etiam quandoque ne- gandam abíolutionem, mandant Rituales Ec- clefi;» Romans libri poftrema 2etate editi, Concilii Tridentini Catechismus ad Parochos , Inftitutiones S. Caroli Borromzei, Synodorum /]/4 poft Tridentinam celebratarum ftatuta, ac boni Jof* quique moralis do&rinse Magiftri:. ne quis an«- 7 tiquata ea de re majorum decreta poffit ob- z lil« tendere. d Haec ne putentur a Clemente XI. convulía X atque reíciífa, refcire Theologi vehementer exoptant: an non fint ab illo confixze propofi- ^l« tiones illae du:e, de quibusvis promifcue pec- 1ill catoribus generatim acceptze? Non itidem de j publicis, ut diximus, peccatoribus, de relap- Ij fis, de graviorum criminum reis, aliisve malo czterorum exemplo, atque ex coníuetudine delinquentibus ; aut etiam de peccatoribus minus bene difpofitis, verumque poenitentize ja & contritionis fpiritum necdum habentibus ? jl Quos omnes amifforum bonorum poffeffioni ftatim ac fine mora reftitui vetant facri Cano- nes, $. l. QUESNELLIANA PROPOSITIO CEN- SUA-NOTATA. Propofitio 89. Quartus decimus gradur con- verfionis peccatoris eft, quod. cum fit jam reconcilia- 2 DN 16 P ;;kg Ed fus, habet jur affiftendi [acrificio Ecclefig, — Refl. fe g $noral. in Luc. (.oRV. v. 23; - 4 " OBSERVATIO. fi ui prifcam Ecclefize difciplinam vel ex pri« k Ó ^ 1ma facie norunt, illud profe&o comper- tà f tum habent, Ecclefiam publicos olim poeni« tentes, nondum reconciliatos, debitisque Y li poenitentize laboribus minime fun&os, e facro fidelium cotu, ne incruento altaris facrificio J profentes adefífent, procul egiffe ; ac. de templo, antequam falutaris hoftia offerretur, pepuliffe. Nota eft illa Diaconi vox, fub ipfum 3 facrificii proludium, mitti folita: San&a fau&ir: exite quaquot eflis u pamitentia. Hinc facile in« telligitur, peccatores necdum reconciliatos jus habere nullum, ut altaris facrificio interfint : fi quod enim haberent, Ecclefia, ut eft juris & sequi retinentiffima, nusquam id eis dene- gaffet, ne tam atrocem illis injuriam faceret, Quod igitur in praefenti, ob antiquatum publi- cze poenitentive ritum, altaris facrificio peccae tores interfint, quamquam nondum íint per abfolutionis beneficium reconciliati , non id habent jure fummo. ac firiio, fed ex mera Ece clefiv indulgentia, qus id eis benigne con- ceífit, ut facrificio przefentes, facilius ad poe- nitentiam excitentur, ac moveantur. Idque illis indulgere Ecclefia veluti compulfa eft, quod abrogato publicze poenitenti» ritu, qui- nam adhuc in þpoenitentia fint, nondum Deo fe- 3 d— 17 Rell, reconciliati, minime norit, eosdemque publica expulfione manifeftos fieri, non expediat. Hec cum Clementem ignoraífe impoffibile fit, declarari fibi Theologi reverenter expos pri fcunt: num Quesnellianam propofitionem dun« f« taxat confixerit, de jure improprio, ex Eccle« ellle fize fcilicet indulgentia obtento ( quod facultas que verius & conceffio, quam jus dici debeat) f0 intelle&am, non de ftri&o ac veluti nativo Clo jure, ex propriis meritis afferto fumtam & üt explicatam? Cum jus illud ftritum duntaxat J videatur habere reconciliatus Deo peccator, ut i fcilicet altaris facrificio poffit adeffe. l Rurfus, cum jus illud Miffe facrificio I(lé affiftendi, peccatoribus nondum reconciliatis us tandem aliquando conceffüm, in przeceptum Ecclefiafticum fubinde tranfierit (ad facrum [s enim audiendum pracepto tenentur & ipfi) £« fcire Theologi vehementer optant; num pro- )t. pofitionem illam damnaverit Clemens, de jure 'l- permiíflivo fimpliciter intelle&am; quo nempe peccatores cedere pro libito poffint, facri au« j« H ditione negleda; non dejure in preceptum converfo, quo fine peccato cedere negueant? la RO C 5 CA« 18 l z fort CAPUT IV. ing DE IMPIORUM ORATIONE. Qu & ÉR d J) pec [j $. L PROPOSITIO Q UESNELLIANA CEN- (l f E SURA NOTATA. Propofitio 59. Oratio impiorum efl novum gu géccatum: €9 quod Deus illis concedit novurs in. eos fi [ judicium, . Refl. moral. in Ev. Joan. C. X. v.25. &l OBSERVATIO. [2 ndefinita apud Quesnellium non legitur hu- p EH jusmodi propofitio, fed reftri&a certisque j limitibus circumícripta. Nempe cum de Ora- tione aperte agat Quesnellius, imiguo, maliguo, arrogamti, ingrato, fallaci amimo fatia ( qualis erat Judzeorum ad Chriftum fupplicatio, /i u t& Chriftur, dicito nobit) confiderationem fub- jungit Auctor his verbis expreffam: 7aulir oratio ámpiorum eft novum geccatum: feu ut fcribit gal- um D. aAMEP. R C d) EE lice, Une telle priere eft ua noveau peché.. 1d ergo fcire Theologi avent, an ea tantum damnata fit propofitio, uti eft a delatoribus truncata, ac mutilata? An ut eft Quesnelli libris inferta, nempe, ia/ir impiorum oratio. ( iniquo fcilicet, ma- ligno, arroganti, ingrato, fallaci animo fatia) eft movwm peccabum; €9 guod Deur illir concedit, efl novum in cor judicium? — Quod quidem ultimum a Clemente fuiffe damnatum, nemo fibi in animum inducet: cum fidei dogma fit, impio- rum qC — A I9 rum orationem, /impio, maligno, arroganti, ingrato, fallaci animo fupplicantium, illicita- que falutique contraria petentium, novum effe | peccatum. Pfalm. 108. Oratio elus fiat in yece catum, Proverb. »g. Qui declinat aures fuas, me audiat legem: oratio eius erit execrabilir. Proverb. (« 15 Viflime impiorum abominabiles Domino. Au- Ut guít. Enarrat. in Pfalm. 108. Oratio qug . mon | 0 fít per. Chriftlum, non folum non yotefl delere. pec- j5 catum, fed etiam fit ipfa in peccatum. . Planumque eft, novum a Deo in impios fic orantes judicium exerceri, dum quid malis illorum & improbis lu poftulatis concedit, atque largitur. Quendogue que Deus quod. male petentibur poffet non dare proyitius, dat iratur. — Auguft. Tra&. 73. in Joannem. It l0 Nil tamen aliunde dubitandum, quin im- iís pii feu peccatoris oratio, quae licita funt & utilia faluti poftulantis, humili maxime, re- di Y verenti , fincero, fidenti animo, fa&cta, non modo peccato vacet, verum etiam bona fit, 110 utilis, proficua, & ad converfionem & juftifi- jl cationem aditum paret. 20 Ne ergo tam diveríze conditionis & fortis [r] orationes promifcue confundantur, neve con- 2 , tra praeceptum Evangelicum, malum dicatur bonum, & bonum malum ; declarari fibi Theo- , logi petunt, an non de pofteriori duntaxat j j peccatorum oratione intelle&a propofitio 59. profcripta fit; de priori tamen oratione accepta ( quod delator occultatum voluit) cenfura va- n j* cet, ac prorfus relinquatur indemnis ? C4 CA- 20 a n CAWMUT w lli DE TIMORE POENARUM C ) m " 10 $. L PROPOSITIONES QUESNELLIANZE [ CENSURA NOTATJE. i Propofitio 61 Timor monuifi manum cohi- n W beb, cor autem tamdiu peccato addicitur , quamdiu ab amore juflitig «on. ducitur Refl. moral. in Í Luc. C. XX. v. 19 Prtopofitio 62 Qui a malo non abflinet, mifi limore pena , illud committit in corde fuo, €9 jam efl reur coram Deo Matth. C. XXI. v. 46 OBSERVATIO ares, verbis faltem & fyllabis, apud pri- p fcos Ecclefiae Patres fententiv leguntur, quze diftrioe in binas illas affertiones cenfurze interpretationem neceffariam faciunt ne ceo» dem cum Quesnellio ftigmate inufti putentur faümmi illi fan&ioris do&trinze Magiftri D. Auguft. Lib. de natura & gratia Cap. 57 ANondum liber, mec aliemur a. voluntate. peccandi , ed in ipfa voluntate reus efl, qui mallet, fi fieri gof[feéb , mon e[fe quod. timet , ut. libere faciat, quod occulte defiderat. Epift. nunc 145. olim 144. ad Anaftafium: Jajmicur juftitiz efl , qui paue timore non peccat Enarrat. 25. in Pfal. 118. P'jvit. peccati. vo- lun- l3 ** A lumtas qu& tunc apparet i opere, quaudo [peratur ümpunitas; latenter vivit, vivit. temen. Enarrat.2. inPfal.32. Qui timendo non facit WW male, imallet. facere, fi liceret; . itaque etfi. facultas Idem alibi fzepe. non datur , voluntas tenetur. Eam JDeus in- S. Profper fententia 117. mocentiem probat qua homo ^ on-metu. peua. fit in- uocení, fed amore jufütim. — "JNam . qui timore non [ qeccat auannu: mon noceat cui vult mocere, — fibi //ï///" tamen plurimum nocet : € abflineus ab iniquo. opere, |. lt fola iamen veus efi voluntate. S. Gregorius Lib. 1. Moralium Cap. 26 alias 11. Cum adhuc timore bona aoit a malo yl j penitus non receffit : quim eo ip[o peccat, quo pee- care vellet, f) imulte potui/fet S. Thomas 1. 2. quaeft. 107. art. 1o. ad 2. Lex vetus dicitur cohibere mavum , nOon anumum .. quia qui ex timore pena ab aliquo. peccato. abftinet p Ut non fimplicitér eius voluntas a peccato vecedit; — ficut It vecedit voluntár eius, qui emore ju[litim . abftinet. a £0 pfcazto. Summos illos fanioris do&trinze Magiftros, n de timore mere naturali, atque carnali locu- tos interpretantur Theologi bene multi; quem J ícilicet ferviliter fervilem fchola vocitat, quo j nempe plus timetur poena quam culpa: fum- //j moque ftudio contendunt peccatum adhuc ii ä tunc corde committi, dum quis eo tantum tl« more concuífus, ab externo peccati opere fibi l temperat. Alii eque pii ac doci Theologi lj iri, de timore etiam fupernaturali, qui motus C 5 eft a 2 C iC eft Spiritus fan&i nondum quidem inhabitan- tis, fed folum moventis, locutos F aïfes exi- b tümant, qui tamen amorem juftitixe nondum includat contendunt, timorem il- ftrenueque j lum poenze, amore juftitize necdum informatum, mi ] peccati quidem a&um, utut maxime cohibe !H[W profundum tamen intimumque peccati afífe- Mat &um,' quem habitualem aut virtualem fchola nuncupat, nequaquam expellere Eoque prae- fertim momento nixi piam religiofam, me- RA lioribusque rationibus fultam fententiam am- ple&untur de timoris huius infufficientia Mi amorisque faltem initialis neceffitate, ad jufti- H ficationem, etiam in Sacramento poenitentize r öl obtinendam. iij Ne igitur fuüb Quesnellii. corio vapulare (0ii putentur laudati Patres, ac boni quique recen- 1ii0 tis fcholae Magiftri; nevea fündamentis con- cuífa videatur pia illa religiofaque fententia, D cui nihil unquam pr»judicatum voluere Ro- 5 mani Pontifices; explicari fibi petunt, ac fup- [ pliciter rogant quicumque pacem amant t fanioremque do&Grinam profitentur, de quo timore, ac de quo peccato fententiam dixerit [/ Clemens XI Num fcilicet de timore pure fervili qui Spiritus € :3 m nctd excitantis tantum , l nondum tamen inhabitantis eft motus, aut de I timore ferviliter fervili, qui vitiofus eft atque culpabilis ? An itidem de peccato actuali, aut de habituali, feu aífe&u peccati,. qui folo poenz timore non tollitur udicium fecerit? * 2 23 ilnn abi AT $. i e$ exi UH PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU— um RA NOTATA. ff j at l Propofitio 60. Si folus fupphm timor ani- £0 beze met pamitentium , quo huc efl mag?s violenta, magis ducit .ad. defyerationem Refl moral in Eu Math. C. XXVIL v. * fchola pre- OBSERVATIO Ilf« dem iisdem ferme verbis docere videntut atf Patres & facre Synodi D.. Gregorius htia, Magn. Lib. 1. Moral. Cap. 36. alias 18. rmor Ufli« dum plus jufte trepidat , in defperationis foveam ver IIl gtt. D. Bernardus Epift. 87. Ef? tmor inutilis, érifir, cri udelir, qui veuiam , quiad mon quarit, non 4 ] It pf con[equitur ;; cuiur mifera foboles eft p bre inücid, ine Gof moderata ivifütia ,. Tümncor horror, €9 defperatio. COT S. Thomas 23 q. 20. art. 1. ad 3. Ex tmmore tia, Dei, wvel ex horrore propriorum peccatorum contin- R0« cgit defveratio im quontum hüs bomir aliguis male FUP. utitur, occafionem inde accipiens. de[perandi. — Ca- i techismus Concilii Colonienfis au&oritate pu- 10 blicatus anno 1536. Zmpiur concepto timore fer« i vili ex metu fmwl,m atque ibi confiftenr, in de- rrl ?^ il fperationem adig: UA 2 quod videre efl. in . jfuda n, prodztm £. de Id porro de timore omnino folo ac nudo, ii fed cui non modo nulla eft admixta charitas t Theologi omnes nec eft admixta fpes venie, lo intelligunt: certoque ftatuunt ( quod vel ipfa naturalis ratio fatis fuadet ) m defperationem labi 24 SE A labi eum, qui juftitiam Dei cum timeat unice , fs. nota nullo in Deum necdum movetur amore, .fed nulla quoque fpe veniv excitatur ac ducitur. Lib timoi Quomodo enim non defperet poenitens, qui cum fumme timeat, nihil fperat ? ]Zifiü Ne itaque per Quesnelli latus impetitos qui & Patres & Theologos univerfos, adhuc etiam legt naturx lumen extin&um Clementino judicio fin fideles exiftiment; ipfa rei neceffitas exigit, ut d. quo fenfu inuíta fit 60. propofitio palam fiat. li. Num f[cilicet de timore /olo, ut charitatem h fimpliciter excludente; an de /o/o, ut etiam hgï (iii fpem vgniæ reijciente, fit intelligenda cenfura ]u $. II PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU- t RA NOTATA. h Propofitio 63. «Baptizatzgf adhuc eft fub lege l ficut. udzus, fi legem. mom impleat, | aut impleat fl folo timore. Refl. moral. ad Rom. C. VI. v. z4. OBSERVATIO. 5 t :'x Apoftolo, eiusque fideliffimo interprete E —* Auguftino, nec non ex D. Thoma, videri poterit delibata fententia. Ad.Galat. 5. Si fyiritu. ducimini, mon effir ub [ege, ait Apoftolus: funt ergo fub lege ( colliget aliquis) qui non fpiritu charitatis, fed timore ducuntur. Ad Rom. 8. Non acceyiftis fpiritum | fervitutir iterum im iunore, [ed accepifüs [piritum adoptionis filio- rigm , in quo clamamus /dbba Pater. Quibus ver- bis p um D 3 C 1nice , bis utryiusque Teftamenti charatter datur ac ; fed nota, per timoris & amoris antithefim. Auguf. Vitur, Lib. de natura & gratia C. 57. .Sub lege efl, qui ; u timore fuüpplicii, quod lex minatur, won asmore ju- füiti fe. fentit abflinere ab opere peccati * In etitos quautum vero quisque fpiritu ducitur, mon efl fuh éflam lege. Sermone 3. de Agar. Juterrogentur. Chri- dicio füiani, ff modo wulli funt tales, . carnaliter. [perantes t, ut de Domino, €? propter hoc Domino fervienter.. Ta- fat. les ad. vetus. Teflamentum pertinent. — Lib. contra Aterm Adimantum, C. 17. .Hue eft breviffuma €9. aper- tiam üffma differentia duorum. Toftamentorum. timor 9 futa. amor: illud ad veterem, fhoc ad movum hominem pertinet. Quibus paria habet Do&or Angelicus Et in Com- i:2. q.1o7. att. z. Qdb t 3. U* ment. ad Cap. 15. Joàn. le&. 7. Duplex. eft fpiritus , — [cilicet vetus €8. movus : vetus. quidem eft ltge fpiritus. [ervitutis, wovur autem [piritus amoris ; ilie jl ( generat fervos, hic filios adoptionis. I Haec vero duplicis Teftamenti diftin&io, duplicisque in alterutro regnantis ac dominan- tis fpiritus differentia, timoris videlicet & amoris, ab Apoftolo, eiusque fidis interpreti- ete bus toties inculcata ac prsedicata, non fic a eni 5 Theologis intelligitur, quod nulla in veteri $ Teftamento charitas eífet, qua jufti illius aeta- tis ac fan&i ducerentur, ac moverentur; nul- )on lusque vice verfía in novo Teftamento fit timor, Al quo precepta nunc aliqua fecundum fubftan- [ tiam faltem impleri poffint, & peccata aliqua iÜ pariter devitari: fed quod charitas ita propria jfe no- h 26 * —— o Ó novi Teftamenti fit nota, propriusque chara« &er, ut & baptizatus folo timore ductus, in Judaismo dicatur. effe fecundum fpiritum, etfi non ita fecundum ritus facramentales, & fta- ft 1 tum timorque viciffim ita veteris Teftamenti (lr nota fuerit, ut ipfe etiam Circumcifus, fi cha- ad i ritate tunc duceretur, in Chriflianismo cenfe- retur effe fecundum fpiritum, etfi non ita per- [ D inde fecundum ftatum, ritusque facramentales. rj Quod Auguftinus difertiffime docet Lib. 1. de i 15 Sicut in Sacramentis veleris. Te- v [ Baptis. ftamenti. vivebant: quidem fyirituales ad movum [aili- ce Teflamentum, quod .tunc. occultabatur , - occuíte ( qerimentes; fic €9 mune in. Sacramento movi. Tvfla- ment lii quod jam vevelatum eft qlerique : vivunt animales qui -proficere fi nolunt, ad ga HJszda, q qug funt Dei, ad vetus Teftamentum : pertinebunt t Cui fubfcribit Do&ctor Angelicus r. 2. q. 106 Ti art. 1. ad 3. & q. 107. art. 1. ad 2. & 3 ? Nunc ergo, cum fit illa Patrum, Theolo- l gorumque certa & indubitata fententia illud D doceri cupiunt boni omnes, quo fenfu Cle- mens XI. Baptizatum, Dei legem nequaquam implentem, aut folo timore implentem, in Ju- daismo etiamnum effe negaverit propofitio- nem 63. configendo? An non baptizatum illum fab Mofaica lege fecundum ftatum dun- taxat, ritusque legales verfari, negaverit ; fecundum tamen fpiritum verfarl fub eadem lege concefferit ? N e "T 27 liatoe $: IV , lü PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E CENSURA NOTAT/E , etfi C Propofitio 64. Sub maledito legis nunguam Denti f bonum: quia peccabur , five füciendo malum , Chà« five illud nonnifi ob timorem evitando.. Refl. moral eDÍe« ad: Gal. C. V. v. 18 Propofitio 67 Timor fw""/w uon fibi vt« per« qrafentat Deun, mifi ut. Dominum durum, impt- 1lef riofum, injuftum intratiabilemn. Luc. C. XIX . de V. 21. Tt- OBSERVATIO : lile K ^orde animoque peccare hominem reipfa, sz! lt v(?g. dum externum peccati aCtum folo poens timore devitat certo izf non amore juftitize, j quodam fenfu, eoque, ut credere par eft, or- li. thodoxo, docuit D. Auguftinus Epift. olim 144 Inamniáer ait ille, of nunc 145. ad Anaftafium. qutat vi&orem [e effe peccati , qui gama timore mon « qeccat quia elfi mon imyletur foris megotium imalg d cupiditatis, ipfa tamen mala cupiditas ntus. eft ho« o ffis: €8 quis coram Deo iunocens amvenitur , guíi vult fier, quod vetafur,. fi fubtrahar, quod. timetur ? fü- ]« JAc. per-hoc in ipfa voluntate veus efl ,. qui vu )« cere, quod mon licet fieri, fed ideo uon facit quia [/14 23 inpune non potefl fieri . . .— Inimicus 'go juf*i l« Ff qui ]70?776? Lunore non peccat : amicus autem eri Tunc enim vere tmcbi fi eur amore mom peccet. peccm £. Nam qui gehennas metuit, mon peccare ^ r metuit jed ardere: ille autem. peccare netwit , - qu naüs OL [I . ^ 4 antum. peccatum ipfum. ficut ^ [ 01 qo — Ó $ Chy gorro quisque peccatum odit , quantun. juftitiam dili- git; guod mon yoterit lege terrente pev. litteram, [ed fis, fette fpiritu. fanante per gratiam. — Quibus paria habet Pont Enarrat. 25. in Pfalm. 118. Sermone nunc 159 titur alias 15. de verbis Apoftoli C. 6. & Serm. 179. lerit alias 19. Cap. 8. & alibi fzepe. Quod quidem fi de novo peccato, ut pu» vità tant aliqui, dixit Ss. Do&or, quod per ipfum timoris a&um admitti voluerit; de timore pro- fe&o locutus eft mere naturali, carnali, vitio- fo, atque ferviliter, ut vocant Theologi, fer- viente, quo nempe poena ut fummum malum, LU timetur ab homine, imo plus illa. timetur , fi quam Dei offenfa ( Is etenim timor novum 110 corde ipfo animoque conceptum peccatum eft, fii quo malum poenze majus zeftimat malo culpz, Deumque fibi fingit injuftum, crudeilem, in- tra&abilem, peccatum durius quam par eft punientem ) non autem de timore mere fervili locutus eft Ss. Do&or, qui Spiritus fan&i mo- fe tus eft, nondum quidem inhabitantis, fed moventis: qui tametfi profundum intimumque peccati affe&um, fe folo, ac fine amore jufti- t ti» non fanet, bonus tamen eft, ütilis; non a vitiofus, nec de Deo fic impie fentit ut alter; poffumusque per illum vitare aliquando pecca- [ tum, przceptumque implere, faltem fecun- dum fubítantiam, etíi non ita fecundum mo- | dum. Ut ergo fuus Auguftianze do&rinze ( quam Petrus €teri Patres Gregorius Magnus, E Ch TST- at E ith dil- Chryfologus, Leo Magnus; Ifidorus Hifpalen- h, fud fis, Bernardus, & D. Thomas amplexi funt) a habet fervetur honos; latv in binas illas affertiones lC 150, Pontificize cenfurze intelligentia fuppliciter pe« D.17). titur; de quo nimirum timore fententiam tu« lerit Clemens, quové timore peccatum feu Ut pte vitari, feu fanari delerique, definierit ? dpfum $. V. 'e ptox Vilios QUESNELLIANA PROPOSITIO CEN- D SUA NOTATA. ij fete aluti, Propofitio 66. — Qui vult Deo appfo;ainquarf, non debet ad ipfum venire cum brutalibus paffionibus, yetr , OVUtmi neqgue adduci ger. inflin&um maturalem, | au£ yer ti- ) ell, sorem ficut beftim , [ed per fidem €9 amorem ficut filii, Refl. moral. in E. ad Hebr. C. XII. v. 20, u,"p.æ, ,di OOBSERVATIO. r etVili ultum profe&o, ac etiam impium fuerit St ft10 exiftimare, propofitionem hanc fecundum fed fe totam, ac juxta integrum fignificatum fuiffe a Clemente damnatam. Sic enim illius con- qu tradi&oriam, ex Diale&icz lege, ftatuiffet, D 1100 atque definiviffet: nempe: Qui vult Deo appro- pinquare debet ad. ipfum venire cum brutalibus ga[- tel ((2 fionibus : debet adduci per inflin&um naturalem , aut n ger timorem ficut beflig; mon ger fidem, €2 amorem ficut. filii:. quod quid horrendum magis, atque o blasphemum ? Reliquum igitur eft, ut obli- que duntaxat, & fecundum aliquam fui partem wam [üf o. Nempe vel quod po- äprofqipta« fit propofiti - * D "h ftrema 39 .;.g———-——..—.—:-—-g* et,' ftrema fui parte timorem gehenns opponat fidei (ibi mon per timorem, fed per fidon) eume huiu que beftiaram proprium dicat (ibi per trmorem dlles ficut. beflig ). vel quod ita fide & dile&ione ap- propinquandum Deo dicat propofitio, ut de ti- pror neu more nihil dicat: (ibiad Deum debet adduci per fidem €9. amoren) vel quod primum ad Deum 110l acceífum in amore ponere propofitio videatur, li o quo potius amore intime poffidetur Deus. Ve- rum & hxec tria erroneum perinde, vel ortho- liis M doxum fenfum habere poffunt ; fecundum quos a Clemente vel damnata, vel indemmata cen- Tel feri poffunt Qu i Ac primum quidem, Ífi de timore mere fervili fit di&um, quem Quesnellius oppofuerit fidei; erroneum eft, atque ita a Clemente ju- Y fte damnatum Is enim timor fidei non op- l ponitur, fed eam potius importat, atque fup- Y ponit juxta celebratum Auguftini dicum [ ferm. nunc r79. alias 1. de verbis Apoftoli ii Cap. 8 Si dimore gehennm mon. faücir malum ,. efl quidem in te fides, qua. credis futurum Dei effe ju- dicium: gaudeo fidel tum, fed adhuc timeo malitim ug. Neque belluarum eft proprius timor ille ;g cum motus fit Spiritus fan&i nondum quidem inhabitantis, fed tamen moventis Primusque infuper aditus eff, quo ad Deum acceditur: cumprima fit ad juftificationem difpofitio, ex Verum Ífi de Concilii Tridentini. definitione timore naturali, carüali, vitiofo, ferviliterque fervili Que snellius dwt orthodoxa affertio eít, m Dl 3i Dponat eft, belluarum fcilicet effe proprium timorem - Cüflle huiusmodi, fideique oppofitum. IOT Secundum, fi tacito timore, Deo fide & le 3j« dile&ione appropinquandum Quesnellius dixit, : de propterea quod timorem velit exclufum, erro- i ptt neum eft; cum ex fide nafcatur & profluat ti- Deun mor. Verum fi timorem duntaxat tacet, quod eatuf, aliunde fubintelligatur inclufus; germana fa- . Ve: cris litteris, germana Patribus, atque Conci- yttlo« lis loquendi formula eft: ubi tam multa de us fide & charitate, tanquam ad juftificationem | CO« neceífariis referuntur, timore tacito, ac ne quidem ex nomine appellato, & indicato. z. füieie ad Corinth. 13. ad Galat. 3. & 4. ad Hebr. 11. fuerit Poftremum fi de charitate habituali, ut . ? j vocant, dominante atque perfe&a Quesnellius D dixit, per quam hominem Deo appropinquare fup voluerit; falfum eft, ac etiam erroneum. Qui Shuft enim manet in charitate ( utique habituali ) in Deo ftoli inanél. 1. Joan. 4. Cap. atque ita primo per D huiusmodi charitatem non appropinquat Deo, ij li per quam potius in eo intime manet. Si vero V/M(? 'de dile&ione actuali remiffa Quesnellius dixit, ]le; quae prima veri dile&io eft, bonaque voluntas indubitata le ab Auguftino íxpius vocitatur, Qu veritas eft, quam a leemente nemo dixerit ür improbatam. [2 1 Quantis igitur involventur ambagibus Theologi, ne quid in ea Quesnelliana propo- de fitione damnari debeant quid excipere, certo ïüe Nifi diftiata declaratione inno- Ti0 noverint ? Da tue- 32 20 —— Ó 34 ( tuerit, quam in ea propofitione partem dam- naverit Clemens, quam abfolverit; imo & quo Fm:h]f partem illam fenfu confixerit, quove fenfu in- ttriul [ demnem reliquerit ? (—5....- s lea QVR 3 tD ca Ed UX Pa d. Cs '—'-'.2*, eept & CAPUT V£ ad R DE DISCRIMINE ANTIQUI ET NOVI FOEDERIS (q Cs legi x fpit $. I D [ PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E fent CENSURA NOTATJ& Propofitio 6. — .Difcrimen inter fadus udai- n eum €9 Chriftianum eft, quod im illo Deus. exigit. gni Fugam qpeccatorum , €9 implementum legis a- pecca- i tore, relinquendo illum in fua impotentia; in iflo vero [ quod jubet, illum fua gratia Deus. peccatori. dat lii gurificando Refl. moral. in E. ad Rom. C. XI v2 !nf Propofitio 7. Qua utilitas pro. homine. in ^ij veteri fadere, in quo Deus. illum veliquit eius. gro- lil qrie infirmitati, imponendo ipfi fuam legem ? £ O(. "E vero felicitas mon eft adimitti ad fadus, i quo Deus nobis donat, quod petit a nobir. Ad Hebr. C. VIII z l OBSERVATIO l l egem veterem fe ipfa quidem fpeGatam, i. ? ac fecundum fpiritum illius proprium, ac veluti Charaderificum: —JJVeminem jufüficaffe , nihil 3 '?.-————.—-gææ 33 | Qafte nihil ad pe;ffïizm adduxi/[z, motis ac damuationir & quo miniftrationem fuiffe, occidiffe , iram effe operatem , fi it& virtutem. fuiffz peccati; ac demum propter infirmita- tem, €9 imutilitatem a. Deo veprobatam effe, con« l: ceptiffimis verbis affirmat Apoftolus ad Galat. —1?' 3. & s. ad Hebr?eos 8. 2. ad Corinth. 3. & 15. ad Rom. 4. & g. ï« judzeos etiam in fua infirmitate reli&os ( quod binz propofitiones habent) implend» legis impotentia laboraffe, ut novi foederis fpiritum qusererent, diferta D. Auguftini, ac D. Thomae ut de cseteris Patribus taceam, fententia eft. Auguftinus Epift. nunc 145. alias 144. ad It« Anaftafium: Lex docendo €9 jubendo, quod fme Qigis gratia impleri non poteft, homini demonfirat. [uam t 0 infirmitatem ; ut querat demon[Irata infirmitas .Sal- UO vatorem, a& quo fanata voluntas po[fi , quod infir- "ii ma mon po[fet. )(L Lib. de gratia Chriftüi Cap. 8. Jubet lex magis quam juvat; doceb, morbum eff?, mon fanat ; t imo ab ea potiur quod mon fanatur, augetür; u 4,0- altentius €9 folicihiur gratie medicina . quaratur, Quia littera occidit, fpiritus autem vivificat. ngæ J In a&is cum Felice Manichzeo Lib. ?. Cap. il ir. ia efWlex [uperbis hominibus, €9 viribus fuis totum tribuentibus; ut cum ámplere won. goffent legem datam, gravaricatores invenirentur; €9. fafüi n vei fub lege, peterent mifericordiam a legir conditore, P(n Lib. r. ad Simplicianum quzft. r. — Lex , fzug/et concupi/ceutiam . ex rohibitione , €9 veum ol« D 3 * ligat . - 34 i » Ch ligat ex prüvaricatione , jubendo quod implere homi- val ne, ex infirmitate non po[Junt , mifi fz ad Dei gra- éiam yietate convertant D. Thomas :. 2. q. 106. art. 3. Oportuit quod homo. fibi relingueretur im. flatu. veteris legis uí im peccdbum cüdendo, [uam infirmitatem cogno- fcens recogno[ceret. f2 gratia indigere Et q. 98 lr u art. 6 Pofiquam homo mjimäïm eft per legem , ullum convita eft eiur. fuperbia. de infirmitate, dum imple- [ ve mom poterat quod cognojcebat. KEt ideo. ficut Xl "dpoflolus concludit ; quod inpoffibile erat legi, in quo infirmabatur per carnem ,. mifit Deus Filium Juum , ut juftt ificatio legis impleretur a? nobis. [ Quae cum ita fint, declarari fibi poftulant num Clemens Xl. binze huius Min boni omnes, Quesnellianze propofitionis damnatione, nota- Chr tum ibi utriasque Teftamenti difcrimen impro- lob Cf baverit fola temporis ratione habita, non attento utriusque Teftamenti fpiritu atque vir- fel tüte? Hoc eít, num forte negaverit unice, Tel fto ]udæos univerfos, toto tempore veteris Tefta- menti in propria infirmitate & impotentia legis tioi implendze füiffe reli&tos; feu toto illo tempore I) fes divina gratia fuiffe deftitutos, legisque implen- dz impotentia laboraffe univerfos? — An illud Ye negaverit infüper, Judseos, fe ipfis, & ex con- g ditione folius Mofaicze legis, infirmos & im- Ü potentes ad bonum, divinam gratiam, legis- u que implendze poteftatem, virtute & efficacia H ipfius antiqui foederis non habuiffe, fed folum per fpiritum novi; ad quod per fidem (quam ü in at 3* $ 35 fe ln in Chriftum venturum hab;bant quotquot i"þi«' Dui gri- rituales/ erant) procul dubio pertinebant? $. II. Jprtut i lrgi "PROPOSITIO QUESNELLII CEN- s SURA NOTATA. 1 (0g110 Propofitio 65. JMoyfer, Prophete , Sacerdo- [0] dtgim, tes veleris. Teftamenti mortui funt, absqgue eo quod ullum Deo dederint. filiums: cum non. effecerint nifi ) inpl- 10 firit mancipia per timorem. — Refl. moral. in Marc. C. igi, t XIL. v. 19. Til OBSERVATIO. oyfes, Prophetz», Sacerdotes, legisque frolant N DoGores, non modo veteris Teftamenti huiüs Miniftri erant, verum etiam & novi: utpote fideique in illum Diofa- Chrifti quoque przenuncii, habendae preedicatores: quo titulo non Mofai- Iopro» 1102 cum tantum atque Leviticum munus obibant, fed etiam Evangelicum. Porro ficuti vetus e Yif Qice, Teftamentum ;n /ervitutem generans, ut ait Apo- ftolus ad Galat. 4. filios fua ipfius virtute Deo [ella- Jegis non peperit; fed accedente duntaxat fpiritu novi, fideque in Chriftum venturum: ita Moy- npore fes, Prophetzx, Sacerdotes, Do&toresque, uti ple- veteris Teftamenti Miniftri, filios Deo non il genuere, fed uti Novi; quatenus fidem in C0l i Chriftum Dominum przedicabant, eiusque fpi- titum advocabant. r Ya Sacrum illud Apoftolicae do&rinse arca- num, ad qil-od tota ferme collineat Epiftola jum eius ad Galatas, paucis aperuit Auguftinus gaxn D L 'Tra&. i 4 36 r $R Tra&. 3. in Evang. Joan. .Lex per Moyfem. data D eft , gratia €9 veritar ger. Jefum. Chriftum fatta eft Per. fervum lex: data efü, veos focit: per Imperato- I yem indulgentia data eft, Teos liberavit Non. fibi fadu aliquid. amplius fervur affignet , quam quod. per illum fu&um eft. — .Eleius ad. magnum miniflerium tam- eratit gt quam . fidelis im domo, [ed tamen fervus, agere [t- Y 10 cundum legem potefl, folvere a reatu legis non yoteft Quibus aperte declarat Ss. Do&or, Moyfem uti veteris Legis Latorem, amplius nihil arro- b gare fibi poffe, quam quod fecerit reos; non item quod a reatu legis homines folverit: quod €atti feciffet utique, fi Deo filios dediffet, ac ge- pot nuiffet. Unde Lib. 22. contra Fauftum Manich ven Cap. 69. ait: JMoyfem fuiffe miniftrum Sacramen- ipf torum non jam prajflantium falutem, fed adhuc pro- snittentium Salvatorem. qu Hoc igitur arcanum fibi retegi Theologi 110 poftulant num Clemens propofitionem 65 ho Cenfura configens, de Moyíe, Prophetis, Sa- 1us éerdotibus, legisque Do&oribus judicium fe- d cerit, ut erant etiam Chrifti praenuncii, mini- n fteriumque velut Evangelicum |exercebant ? ht ( quo quidem titulo & officio, Deo quoque f filios, per fidem in Chriftum quem przenun- D ciabant, genuere) an ut erant fimpliciter Te- h ftamenti veteris adminiftri ; minifteriumque M pure Mofaicum & Leviticum exercebant? Quo ll certe titulo fervos Deo dedere, non filios. q! l N u 3 3'7 m daia $: II af i. PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN- SURA NOTATA. Tphrüto lo [ Propofitio . .[Nos non pertiremus ad novum erium fadur, mifi quatemus participes : fumus. tpfius. mova m dan gratie , qua operatur in mobis, d quod Deur mobis m f pracipit. Refl. moral,. Ep. ad Hebr. C. VIII. V. IO. E t poitf Loylem OBSERVATIO. Affo- Wt T^"undem hzc propofitio fenfum. edit, ac ; M Em precedentes; eodemque idcirco lata in : quod eam cenfura laborat vequivoco; quod nifi op- C ge portuna explicatione tollatur, omni doctrinze anich. vento circumferemur, latumque judicium in UI ipfa fidei dogmata detorquebimus. (( FW' Huius quippe propofitionis pars altera, quze gratiam bonorum operum effe&ricem, ologi novi fvederis propriam dicit, fi de tempore ipfo novi feederis intelligatur; quafi nulla hu- j 65 f jusmodi gratia, toto antiqui fcederis tempore, j fe data fuerit; hseretica eft, omniumque divina- fini- rum Scripturarum fidem evertit: quibus pro- at? fe&o liquet, permultos ea zetate viros fan&if- fimos floruiffe, gratia illa bonorum operum oque "i effe&rice donatos & cumulatos. Si vero de Te fpiritu novi foederis accipiatur, quod videlicet gratia illa bonorum in nobis operum effectrix, ye Qu0 nonnifi ex fpiritu novi foderis concedatur, quandocunque confertur; revelata facris in lit- teris veritas eft, quibus liquet, eum proprium effe novi foederis fpiritum a Deo per Jeremiam * D s5 a bl proï 38 Klæg:ææ..—:gg. pro/miffum Cap. 31. .Hoe efi pa&'um,þ quod feriam &6 ont Hebt. cum domo , Ifrael goft dies illor, dicit Dominus: da- bo legem meam in vi/ceribus torum, €9 i corde. &o- f vum . fcribam sllam. jid Non abfimiliter propofitionis huius pars in O prior, qua neminem ad novum foedus perti- p [j nere dicit, nifi grative bonorum operum effe- Gricis particeps fuerit, fi de foedere novo fe- fætu/ä cundum litteram tantum ritusque externos (otiy accipiatur, haeretica eft. Per Baptismum enim Cnp ad novum fedus eo fenfu pertinemus, fumus- Q que abfolute loquendo Chriftiani. At vero fi &tor de novo fodere fecundum litteram fimul & fpiritum accipiatur propofitio; catholica veri- qui tas eft; jatis antea fundamentis atque princi- QU plis nixa. Quae omnia aperte diftingui optant 'Theologi quique pacis amantes, ut omne er« randi periculum fubmoveatur. E o U D EL o EOE et CAPUT. . VIEI Duil h DE ECCLESIA, ET JURAMENTIS IN EA FIERI SOLITIS. p C 2 90 y $.L PROPOSITIONES QUESNELLIANJE lo di CENSURA NOTATJE. ( Propofitio 72. — Nota Ecclefue. chriftianm . eft, quod. fit catholica, comprehendens & omnes ZInge- 31 [ los celi, €9 omnes elelor, €9 ommes juflos terra, £s j *gwg* 39 lod ferim €$ omnium |ficulorum Refl. moral Ep. ad It di. Hebr. C. XII. v. 22. 23. 24 " Propofitio 73 Quid efl Ecclefia, mifi catus fidelium Dei , manentium in eiur finu , adoptatorum s puts in Chriftro, fubfifleutium in. eius [yiritu, agentium I$ pettj« qer eius gratiam, €9 expentantium. gratiam. futuri um effe« faculi. 2. ad Theff. C. 1. v. 1. 2 1070 [e« Propofitio s. Ecclefia efl unus folus homo, xtetnos eompofitus ex: pluribur membris, quorum Chriftus eft fjl eüitil Caput, vita, fubfiftentia, €9 perfona unus jefus formus« compofitus ex: pluribus San&s , quorum eft San&ifi- veto fi cator. Ad Eph. C. II. v. 14. 15. 16. m & Propofitio 76. Nihil fpatiofiur Ecclefia Di, À Vell« quia ommes ele& €9 jufti ommium. fzculorum illam princ componunt, Ad Eph. C. IL. v. 20. 21. 22 optant OBSERVATIO f& &l« cclefize definitionem quatuor iliis propofi- E tionibus datam, qua fcilicet tacitis pec- catoribus, ex juftis conflata dicitur; homoque unus, una perfona ( Caput & membra, Chri- ftus nimirum & jufti ) nuncupatur, iisdem VTIS plane verbis dedere D. Auguftinus, & D. Gre- gorius Magnus: prior quidem le 7 de Ba- ptismo contra Donatiftas Cap. 51. l/ffll in bonis fidelibus efl, €9 famüis Dei fervis , ubique E difperfis , fpirituali unitate devintiis , in eadem communione. Sanflorum Et Enarrat. in Pfalmo 35 Quomodo ( Ecclefia ) non eft unus homo, quj T H unum habet caput 2 . Caput omnium moftrum Chriflus n efl ,. corpus illius capitis omner fumus. . Alter vero 6 Lib 49 u L Lib. 23. Moralium Cap. r. Redemptor. nofter unam. fe perfounm ewm fuutla Exclefa, quam a[- fumpfit, exhibuit, Et Homil. 19. in Evang. Chri- Jfius. habet. vineam , . univer/alem. fcilicet : Ecclefiam , qug ab Zbel juffo usgue ad. ultimum eleBun , qui in Iu fine mundi nafciturus efh, quot fan&or protuíit, quafi & Ti tot palmites mifit. Num forte Patres illi cum Quesnellio damnati? 'Abfit. Quia Ecclefiam illi defini- L vere, non ut externa quzedam vifibilisque fo- cietas eft, quo titulo infignes etiam compleGi- : tar peccatores, ac reprobos; fed ut fimpliciter focietas eft, divino intus fpiritu du&a & ani- mata: feu, ut interpretantur aliqui, Ecclefize ä animam fpiritaumque definivere Patres ilii, L non corpus: ut fi quis hominem fimpliciter di- K ceret, /ubflantiam rationalem. ] An Ecclefiam eo fenfu acceptam Ques- nellius citatis locis definiverit, qui alibi (zepius bonos fimul & malos, juftos, atque injuftos, ele&os & reprobos in Ecclefiz; corpore com- ::; prehendi docet, viderit ipfe: fa&i quseftio illa eft, quz nos hic parum follicitos habet. At ilud Theologorum intereít fcire, qualem Ec- clefiam Clemens intenderit animo: quove fen- fa propofitiones illas Quesnellianas acceperit; dum in eas cenfuram diítinxit. Numve Ec- clefiam definire aliquando liceat, ut eam Au- guftinus & Gregorius definivere ? *5 3 E. 4i D $. IL. i dj PROPOSITIONES QUESNELLIANJE Glll CENSURA NOTAT./E. j li Propofitio 74. .Ecclefia. five. integer. Chriflue "N Incaruatum. verbum habet, wt caput 0nmners Uero uj Sanídlos wut membra. Refl. moral. in E. :. ad Tim. C. III. V. I16. ]lio Propofitio 77. . Qui non duczt vitam dignam fini« filio Dei , €9 membro. Chrifti , ceffat interius habere f« Deum . pro. Patre, €2 Chrifftum pro Capite. 1. Joan. li. C. 1. vi23. ltef OBSERVATIO iflle n id propofitionum illrum fumma redit [ie E quod jufti foli, jufteque viventes, Chrifii £? li, Ecclefig membra dicantur Quocirca tametfi in i« id confentiant Theologi Catholici omnes, in- juftos etiam & peccatores in Ecclefia effe, ac iesc de Ecclefia, non ideo tamen confentiunt uni- lus verfi, in Ecclefia illos effe, ac de Ecclefia, $, tanqguam imembra illius vera, €9 — fonpliciter di£a ; ffle fed uti partes duntaxat excrementitias imo (la velut humores peccantes Myftici Corporis Àt Chrifi, illos effe plerique contendunt f£AU- (« diendus ea de re Card. Bellarminus Lib. 3. de Ü d " - ln' Ecclefia militante Cap. g. — 4 smultis couc " 16 ' let, wmalos mon effe membra vera, à c fimplicite (* € - ) corporis Écclefig: fed tamtum fecu zzdum quid , ld quuivoce, Jta Somunes de Turrecremata Lib. 1 Cap. 57.- ubi id. probat-ex llexandro de Zlles, ex Hugone, €9 B. Thoma. Jdem etiam docent Peotrus :zöala. AMelchior Canus , €9 alii; qui tametfi dicant, mmcc 4 x d amalor mon effe membra ;fem, dicunt mihilominus vere effe in Ecclefin, five im corpore Exclefe, €$ effe fimpliciter fideler, feu Chriftanos, — Neque enim fola funt membra in corpore humano, fed. etiam humores, denter, gili, €9 alia qum mon-funt membra. Y li qua profe&to fententia verfatus eft D. Augufti- ü nus Lib. 2. contra Crefconium Cap. 21. fcri- t bens: Daemnati a Chrifto, jam in Corpore Chrifüi 4 non funt , quod eff Ecclefia: quomimm mom potef) Chrifiur habere membra damnata, — Et 'Tra&. 3. in le Epift. Joan. de malis loquens, /ic fant én Cor- gore Chrifü, quomodo Ímmores mali. f p Ad pacem igitur fcholarum catholicarum permagni intereft, ut declaretur aliquando ; Ü an eam celeberrimorum Theologorum fenten- (1 tiam, /in Quesnellio damnatam voluerit Cle- mens Xl.? An autem binas illas propofitiones duntaxat confixerit, quod oblique faltem vi- : deantur innuere, peccatores nulla ratione ad Í Corpus Chrifti myfticum pertinere; nulloque illos titulo Chriftum ut caput, Deum ut Patrem agnofcere? $. III. PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU- RA NOTATA. Propofitio 78. Separatur quir à populo. ele- &o, (cuiur figura fuit populus udaicus, €9 Ca- g gut eft Chriftur) tam mon vivendo [zcundum Evan- gelium, quam mon credendo — Evangelio. Refl. 3noralu A&n AP- Cillli V. 233' OB- - * 2 43 [/14 : OBSERVATIO. j eminam ab Ecclefia feparationem diftinxit fola G fepe numero Divus Auguftinus: manife- Jt, I ftam unam, aperto fchismate fa&am, fideique If« negatione; qua quis ab externa fidelium focie- fl« tate, Sacramentorumque communione divelli- aM, " /t tur: fecretiorem alteram, improbis moribus ac Evangelio diffonis fa&am; qua quis ab in- (j terno Ecclefiz fpiritu, animaque vivificante In ( quibus ptoprie ele&us populus conftituitur ) j feparatur. Interiorem feparationem facere uf plurimos, externa minime ía&a, idem ille ; conftantiffime docet Lib. de unitate Ecclefize Cl Cap.25. JWulti tales funt in Ecclefig communione eum. Ecclefia , €9 tamen jam mon fuut in. Ecclefia ; l« per interiorem fpiritus communionem. — Lib. z. 1e$ deBaptismo Cap. 10. AVon fii foli ad Ecclefiam mon Y gqertinent, qui feparationis aperto facrilegio. manift- ad Jf funt, [zd etiamm ili, qui im eiur unitate. corporae i m liter mixti, per vitam pe[fimam feparantur. Hac duplicis feparationis difiin&tione po« fita, haud ita facile intelligitur, quid dogmatis in ea Quesnelliana propofitione damnaverit Je Clemens Xl.; cum vel fic exploratiffimum fit, hominem tam non vivendo fecundum Evange- l lium, ab interno Ecclefiz fpiritu, animaque Áv vivificante interius feparari; quam non cres fj« dendo Evangelio ab extrema fidelium focietate fl feparatur; feu quod in idem fimplicioribus verbis omnino redit: amitti perfzepe ab homi« ne - 44 at z t ne chaáritatem, dum fides nequaquam amitti- tur Quare & hoc fibi referari arcanum fup- 9 pliciter petunt Theologi bonze pacis amantes; j quid dogmatis in ea propofitione damnatum ] fit? An autem ob id unum ferulam meruerit lo di au&tor, quod nulla internze feparationis, de qua loqueretur, explicatione data, in fufpi- fj cionem facile venerit, quod improbos omnes DI a myftico Chrifti Corpore, feu ab Ecclefia fe« [ jun&os exiflimaverit, ex quo mores fuos fe- cundum Evangelium non componunt, ut pie E religiofeque vivant ? p $. IV. PROPOSITIO QUESNELLIANA. CENSU- RA NOTATA. Propofitio 29. Extra .Ecclefium nulla conce- 3 ditur gmtz'a. Refl. moral. Luc. C. X. v. 35. 36. f OBSERVATIO. [ TA niverfim accepta propofitio, de quacunque [ U S- gratia, etiam a&Guali, excitante atque D inovente, erronea eft. Liquet enim homines bene multos extra Ecclefiam pofitos, gratiis interdum a&ualibus, excitantibus a Deo mo- veri, ut ad Ecclefiam veniant, & fidem ca- tholicam ample&antur. De gratia nihilominus habituali, quse falutem operetur & vitam, h accepta propofitio fidei dogma eft; quo credi- mus, extra Ecclefiam falutem & vitam zeter- Verum a delatoribus nam obtineri non poffe. f mutilata eft, & a fuis adjun&is avulfa propo- l fitio, at 3 45 x Itt fitio, quze au&orem de gratia falatem & vitam p operante locutum oftendant Ecclefia , ait ille, 5 üm &ft . domus falutis; . extra illam nulla eft gratia, fal- vatio nulla, vita wulla Quapropter illud Theo« etit logi fcire cupiunt fitae ad mentem auctoris de damnata propofitio, ut extra Ecclefiam dari lfpþ quoque gratias falutis operatrices agnoícere nle$ debeant ( quod nemo facile fibi perfuaferit ) fe an potius juxta fenfum illi a delatoribus & fe truncatoribus affictum, quodcunque gratiae p genus extra Ecclefiam poütls abnegantem , profcripta fuerit ? $. V. PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN- J SURA NOTATA. Propofitio 1or. — V//il fviritui Dei €9 dofri- Jhla D st Jefu . Chrifti magis opponitur, quam communia fücere juramenta in. Ecclefia : quia hoc eft multipli- care occafiones peievandi , lagueos tendere infirmis €9 ádiotis , que efficere , ut nomen €9 veritar Dei aliquans ue do deferviamt confilio impiorum Refl. moral nes Matth. C. V. v. 37 If OBSERVATIO o« (à u idquid continét dogmatis propofitio illa, O fidei noftrze caput eft, facris in litteris us "m revelatum. Non debere juramenta in Ecclefia , i ac etiam in faculo communiter frequentari , ob illas ipfas rationes, quae in propofitione in- t juS finuantur, certa Patrum Theologorumque fen- tentia eft. | Jurationi non ajmj/cat 0s tuum, multi PO E enim 46 t k tm cafur - in illa, inquit Sapiens Ecclef. 35. Et Chriftus ipfe. Matth. s. Ego auiem dico vobis ; non jurüre ommino. Quod utique ob periculum peierandi di&um eft, & ad coercendam jura- mienti frequentiam ut exponit Aug. L. de Mandacio. C. :5. uravit ipfe Zlpoflolus in. epi- quomodo accipiendum flolis fuis; €9 fic oflendi effit quod di&lum efl, dico vobis non jurare omni- 9 no: me fcilice& jurando ad facilitatem jurandi venia- tur, ex facilitate, ad. confüetudinem , atque :ta ex rl confuetudine in perjurium. decidatur. Et Lib. 1. de Sermone Domini in monte Cap. 17. ia Domi- nur intelligitur praceyiffe, me juretur , ne quisquam Y h ficut: bonum . appetat, juramentum ,. €9. affiduitate ju- randi ad perjurium per. confuetudinem — delabatur n Quod idem affirmat Do&or Angelicus Lecio 5. é in Caput r. Eplüolæ ad Romanos, & 2.2. q. 89. art. 2. B Non ob aliud ergo damnata videtur pro- q pofitio, quam ob finiftram proferentis inten- £ tionem, qui de juramentis in formularii fub- € fcriptione dari folitis, ifta dixiffe creditus eft Atque ita eius in ore reputata eft male fonans, atque fufpecia Quod quidem in praefentia — — — €D videtur effe declarandum, ne Sapientis & a —— Chrifti Domini fententia damnata putetur ac non folus eiusdem abufus; cuius nullum in re- citata propofitione apertum eft fignurm —ÓM s. aE . — - a' I OSCUM O AR C A- ( m D &1 k ojir ; CAPUOT VIT DE LEGIBUS ET CENSURIS lum ita C& ER ) de UENE l?rl PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN- Vi SURA NOTATA. JJ Propofitio 71 Homo ad fui confervationem tnit poteft fe difpen[are ab.ea lege , guam Deus. condidit 2 gropter eiur utilitatem, | Refl. moral. Matth. C. II de v OBSERVATIO. hi j W ex prima fui divifione gemina eft, natura- 324 ls & pofitiva. Et ab illa quidem nemi- d Qu nem poífe femetipfum difpenfare perfpectum 05 eft ab ifta vero, etiamfi divina fit atque a Deo condita, modo extrema fervand?e vitoe .0 neceífitas urgeat, poffe fe aliquando hominem difpenfare, fan&iffimorum virorum patet ex- p telte emplis ab ipfo Chrifto Domino comprobatis, füb eiusque diferta fententia confirmatis David enim Rex fan&iffimus, dum fame premeretur, ek at$, panes propofitionis manducavit, fuisque dedit fnanducandos, quos per legem divinam non u n licebat, nifi Sacerdotibus manducare: Lib. r at Regum Cap.21. Et Apoftoli fame preífi, fpicas Sabbatho evulferunt, & confricarunt quod Y divina Sabbathi lege vetabatur Qua de re cum Pharifzei obmurmurarent, fa&um Chriftus Dominus excufavit, licitumque defendit, Mar- €i2 Fa&um efl auiem. cum .Dominus - Sabbathi E5 gmi- 2 D 48 ;zmbulim'et per fata, €9 difcipuli eius cayerunt. pro- !ïf):'n Pharifai autem diccbant 1 gredi, €9 wellere fpicar. £1 ecce quid faciumt/ Sabbathir, quod non licet ? Et-aitillis, mumquid legifüis, quid fecerit David , quando meceffitatem. habuit, €9 efurüt ipfe, €9 qui B cum eo erant? — Quomodo introivit ia domum Dei, 0 Jfub. Abiathar grincipe Sacerdotum , £2 panes gro- gofitionis maudaucavit, quor mon licebat manducare , Tal nifi Sacerdotibus, 3 dedit eis qui cum o erant ? E dicebat. eir , Sabbathum proyter hominem factum ff efl, €9 non homo propter Sabbatluin. — Itaque Do- D ab mimus eft Filius hominis etiam Sabbathi. Qu:e cum ita fint, difficile captu eft, quid If in ea propofitione 71. Ceníura notatum fit: pe maxime cum eam AuGor, hoc ipfum Chrifti p eraculum commentando, protulerit: debitis- I aC que circumfcriptionibus temperaverit; ut non de lege naturali, fed pofitiva; deque folo con- tu fervandze vitze cafu, fe loqui fignificaret. Ad i fidelium igitur inftitutionem maxime refert, N quid Clemens in ea propofitione diftin&e dam- T Num forte ad cautelam naverit, aperire. damnata eft propofitio: quod a fuis avulía fe- L dibus, de quacunque lege tam naturali, quam pofitiva; ac de quavis fui ipfius confervatione, & etiam extra periculum urgens, poflit intelligi ? h q 22 Ib PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN- SURA NOTATA. : Propofitio go. .Ecclefia au&loritatem. excom- l municandi habeb, wb eam exerceat per primos Pa- ] flores, e * D 49 J 10 flores, de confenfu. faltem prafumpto totiur COf'g6« shant ri. -Refl. moral. Matth. C. XVIIL. v. z7. ( t À OBSERVATIO. )TLL l, j (l inas habet partes propofitio go. variis fea- Du, 5 fibus perinde obnoxias quos diftingui & , IJ/J explicari neceffe eft, ut re&a latze cenfurse AO , habeatur intelligentia. ;? ]u Pars prior Ecclefiam ait, habere exconte 1777 municandi auctoritatem, ut eam per primos ( - Paftores exerceat. Quod utique vel eo fenfu ab Auéctore di&um eft, quod Ecclefia a Chrifto quid Domino excommunicandi au&oritatem acce- fit: perit fola, in unius Petri perfona; quafi eam hrift perinde a Chrifto, in caeterorum Apoftolorum pits perfona, primi Paftores, hoc eft Epifcopi non 10n acceperint; fed ab Ecclefia ipfa acceptam re« c0n. tulerint: quod plerique Epifcopali au&oritati Al injurium arbitrantur; qui Epifcopos, utpote fett, Succeffores Apoftolorum, au&oritatem a Deo immediate tenere volunt, non ab Ecclefia: du« clati A&orum 20. ZItendite vobis, €9 uuiverfo gregi, , fe in quo vos Sypiritus fantius. pofuit. Epi/zopor regere uam Ecclefiam Dei , quam acquifivit fanguine fuo. — Vel ;ïönef eo fenfu ab Auctore eft di&um, quod Ecclefia huiusmodi au&oritatem acceperit a Chrifto, jj quatenus eam in primis Paftoribus fuis acce- pit: cum primi Paítores, hoc eft, Epifcopi d« Ecclefiam univerfam reprefentent; immo ip- famet Ecclefia fint docens, pafcens, ac regens. 0IfV^ Qua Divi Augufílini fententia creditur effe B E 35 Serm. 59 x 2 um Serm. 198. de Diverfis. Has claves mon homo Et Lib. de Cap unus, fed unitas accipit Ecclefim. Agone chriftiano C. 3o. Ecclefig catholicz calo- hn i N vum claver datce funt, cum Petro datee funt, €9 cum &i dicitur , ad omnes dicitur , pafce ovet mear Voftr Pars propofitionis altera primos Paftores J excommunicare ait de confenfu prefumpto fin totius Ecclefize Quod utique vel eo fenfu fpiri vide dixit au&or, quod arbitrarius fidelium confen- fus, ad excommunicationis validitatem fit feri necelfarius quo nihil abfurdius fingi poteft vel eo fenfu dixit quod Epifcopi fententiam W6 excommunicationis de confenfü praefumpto an | totius Ecclefize ferre debeant; hoc eft, juxta tio, mentem & intentionem Ecclefize, qu»e una i cum Epifcopis fpiritu jun&a judicare przefrei- Qf tur, dum ferendarum cenfurarum Canones ab fig. Ecclefia conditi ab Epifcopis obfervantur. fere Quo pa&o Juftinianum damnare reum aliquem dit dicimus, dum juxta legem a Juftiniano latam dn damnatur a Judice Qui fenfus, fi tamen fen| Au&oris fuit, haud ita videtur abfurdus. Quid f enim certius, quam Ecclefiam, lat a privatis Epifcopis excommunicationi confentire, dum juxta Ecclefize Canones fertur excommunica- tio? "Tunc fcilicet fpiritu jun&a Ecclefia tota cum Epifcopo excommunicare cenfenda eft Columba ligat Columba [olvit, inquit Augufti- [ nus Serm. 18. de Diverfis. Quod in fententia b excommumcatmms in virum inczítum Corin- ftu thi commorantem , Apoftolo abfente lata, fa- f &um n 5tE lm &um videri poteü:- de quo ille r. ad Corinth. ) de Cap. 5. Ego quidem abfenr corpore , prafens auteit tülo- J[piritu, jam judicavi u£ prafens, qui fic operatus eft : $ a in Nomine Domini noftri efu Chrifli, ! congregatis vobis, £? meo fpiritu, -cum virtute. .Domini noflrt totes eJefu , tradere huiusmodi Satang, «t fpiritus falvu mpto f& in. die Domini jefu. Chrifii. . Tunc enim jun&a fenfi fpiritu cum Apoftolo Corinthiorum Ecclefia, fene videtur incaeftum hominem excommunicaffe. h fit Quemcunque tamen fenfüm Quesnellius yet : fcribendo tenuerit, plana Theologis fiet latze itiat in eum Cenfursz inteligentia, fi declaretur, mpto an hxc a Clemente XI. profcripta fit propofi- tio, quod Epifcopos excommunicare debere juxta : ünà fignificet, ex confenfu faltem praefumpto totius fimie corporis, hoc eft, juxta mentem totius Eccle- es ab fix:, quz tunc confentire praefumitur, dum ferendarum Cenfurarum Canones ab ea con- ntür, diti ab Epifcopis obfervantur? An non potius ;uem atam damnata fuerit, quod arbitrarium populi cons e fenfum ad excommunicationis firmitatem, poe ftulare cenfeatur ? Quid vatis $.L dum PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN-.. Yicae SURA NOTATA. tota Propofitio 91. Excommunicationir injufta di anetus munquam debet mos impedire ab implendo debi- ;ufii- £o nofiro . . Numquam eximus ab Ecclefia , etiam ontia orite quando homimum nequitia . videmur ab ea. exclufi, fi quando Dgo eJefü. Chriflo, atque ipfi. Ecclefig ger E A chü- qipeememeuuem D 52 et( eharitaten affadi fumur. Refl. moral. Joan. IX. v. 23. 23 eadt TP OBSERVATIO M ariis pariter fenfibus fubfunt geminse par- qui X got tes propofitionis huiusce, qui peculia- ole rem explicationem neceffariam faciunt; ne lata in eam Cenfura ad animarum perniciem tur« [ Don pius ábutantur, qui quolibet in fcirpo nodum quaerunt, ut illudant & cavillentur Cui etia Prima itaque propofitionis pars, fi de ex- p communicatione injufta, cuius tamen aut oc- culta, aut dubia tantum nullitas fit, intelliga- Tin fie tur; uti etiam fi de debito tantum juris pofitivi ten accipiatur; citra dubium falfa eft, temeraria, fcandalofa, Ecclefiafticam difciplinam evertens. C0f Qui enim excommunicatur injufte, ita tamen ut occulta omnino fit excommunicationis nul- lab litas, pro excommunicato fe gerere debet; fior ib teneturque a muneribus & officiis juris dun- taxat Ecclefiaftici abftinere, E. G. Sacerdos a C0f celebratione Miffarum. Verum fi de excoim- vt municatione evidenter & notorie nulla, inju- NI sï—aque fermo fiat, nec non etiam de debito feu Dun fui&i juris, divini vel naturalis, certa & in- dubitata veritas eft, facris Canonibus confen- de tanea, Can. Cui eft illata. Caufa 11. quseft. 3 U E injufla. fententia eft, tanto eam curare mon. debet N quanto apud eum €8 Ecclefiam eius,| meminem yoteft [ Ia ergo ea fe mon abfolvi injufla gravare fententia. pnl dofi dcm, qua fe qullitenus w[mczf obligatum. Quod eft p at 2 a. C eft Gelafii T. däeretum. Et. Can. illud plane, eadem caufa & quseftione: Jllud plone non te- inere dixerim , quod-fi quisquam fidelium fuerit ana- &hematixatur injufle, &j potiur oberit, qui faciet , pat« quam qui eam gatietur injuriam. — Quare quod vul- culia« go ex D. Gregorio Magn. hom. 6. in Evangelia o [nta folet obijci, Pafforir fententiam , licet. injuftam , | ff« femper. effe timendam : de fententia, cuius aperta odum non eft injuftia, accipiendum eft; non de ea, cuius notoria eft nullitas & injuftitia. Aut lp oxe etiam, ut exponit Joannes Gerfonius, timendo I 0C quidem efi injufla. fententia , non igmen tenenda. ]ligie Timenda inquam, ad reverentiam auctoritatis, ne forte jufta fit, quae putatur injufta; non Yitivi farià, tenenda tamen, fi evidenter injufta eft. ftens. Altera propofitionis pars, fi de externa converfatione intelligatur, adeo ut injufte, ab atnen ; tl habente tamen au&oritatem excommunicatus, ehet; non debeat in foro externo fe gerere, tanquam dune ab Ecclefía exclufum; falfa omnino eft, & contra Canones. (os À Ad fcandalum fiquidem de- vitandum, pro excommunicato fe gerere debet. iwïn' Si vero de interna fecretaque animi affectione, inja feu de foro duntaxat interno fit fermo; veriífi- jebito ma aífertio eft. ( non effe ícilicet illum ab Ec- &i yfet clefia exclufum ) ac D. Auguftino maxime confentanea, Lib. 1. contra Donatiftas Cap. 17. t 3 Syirifuales hominer, — five ad hoc ipfum gio. ftudio [M?Ft: 3 pOidl groficienter, mon eunt foras: | quia cum aliqua vel perturbatione , vel mece[fitate hominum videntur. ex- gbfülüi pelli. (ab Ecclefia ) ibi magis grobantur , quam f Quod E 5 7- st p x 54 5 füito intur germameaut, cum adverfus Exclefam mullate» tton nus-eriguntur , fed m folida unitatis petra, fortiffi- beat mo charitatis. robore radicantur. Quibus paria coni habent S. Hieronymus in Cap. r6. Matth. & fit S. Gregorius M. hom. 26. in Evangelia. deh Hoc igitur referari fibi arcanum poftulant 'Theologi, legumque periti: de qua excommue lat ttif nicatione, & de quo foro judicium fecerit fetr Clemens XL. propofitionem hanc configendo ; Vet ut latam ab eo fententiam veterum Patrum dictis p ac prifcis Ecclefive Canonibus con- gruentem agnofcant & contra ineptas quo- D) lí [/7 il fundam cavillationes, multo certius tueantur. [ $. IV. Ej PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU— 110 RA NOTATA. [un Propofitio 3. Jefus quandoque fauat vulne- Qu va, que pracepr primorum Paftorum fefüinatio infti- [ git, fme ipfius mandato. Jefus veflituit, quod. illi li inconfiderato lo re[cindumt. Refl. moral. Joan At C. XVIII. v. 11. 71 OBSERVATIO E "7adem hsc propofitio oberrat corda, eo- f E. flo demque laborat zequivoco ac fuperior: ftt parique egere videtur explicatione; ne lata in illam Cenfura pariter abutantur, qui tenebris vd & sequivocis dele&antur, ut fidentius calum- nientur. Si enim de externo curando vulnere, per injuftam excommunicationem illato, feu de externa ex Ecclefixw corpore abíciífione re- 1- d — I 55 l At« fütuenda fit fermo; quafi illati vulneris cura- tionem in externo foro fibi procurare non de- i atta beat excommunicatus injufte; falía eft, & í& contra Canones propofitio. Tunc enim ( nifi fit excommunicationis patentiffima nullitas ) l ant debet ad cautelam faltem abfolutionem poftu- If« lare. At fi de fanitate interius a Chrifto Do- Cetit mino anims data, & quoad forum interius , lo; fermo fiat; Auguftini certa mens eft Lib. de um vera Religione Cap. 6. .Swpe etiam . fimit. divina COf« providentia , .per. monnullas uimium. turbulentas car« u nalum. homimum feditioner expelli de congregatione hos coronat in YUf chriftiana , - etiam bonos viros. . occulto pater , in occulto videns. Et in fragmento Epiftobe ad Auxilium nunc 250. lilud plane ln uon iemere dixerim, fü quisquam fidelium.| fuerit anathemotizatus injufte ,. ei gotiur oberit, qui faciet, Ilf* li quam qui hanc patietur. injuriam. Spiritus enin 217/!1 11 j 14 Jan&lus habitans in San&ir, per quem quisque ligatur aut folvitur , indebitam mulli panam ingerit. Per j eum quippe infunditur. charitas in. cordibus moftrir , qu& non agit perperam. Quze Auguftini verba in Ecclefixz Canonem tranfierunt. Can. z/[ud caus fa 11. queft. 3. Quam itaque fanitatem a Chri« £0 fto reflitui negaverit Clemens XI. eam propo- jof fiionem configendo, declarari fibi Theologi ii vehementer exoptant, bris urre GC jgft fei ; ft $. e 56 t 26 fen $. V 4l 4 PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN- SURA NOTATA dixe Propofitio g2. .Pati potius m pace. excommu- fixit nicütionem €9 anathema injuftuum , quam prodere pei veritatem, efl imitari S. Paulum: . tantum abeft , ut fit erigere. fe contra. auBoritatem ,. cut fcmdere uni- tatem. Refl. moral. ad Rom. C. IX. v. 3 OBSERVATIO DE on abfimili laborat zequivoco propofitio 92 Ts quod pariter expedire neceífe eft, ne li- tes ferantur in longum, Clementin» damna- tionis obtentu Si enim de quieta & pacifica tolerantia cuiuscunque excommunicationis in- juftx accipiatur propofitio, etiam dum eius- dem nullitas & injuftitia probari juridice po- fs teft: falfa eft & Canonibus adverfa. Tunc enim excommunicatus injufte patienter tolerare non [u]J) debet, fed illatam fibi injuriam judicio perfe- At fi eo DT qui, Ífi ei detur appellandi locus. C. tantum in cafíu intelligatur propoütlo, quo excommunicationis nullitas & injuftitia in foro externo probari non poteft, aut non datur ap- ellationi locus; vera eft, ac per fe nota pro- Quid enim tunc agendum viro probo h pofitio. T & innocenti, injufte tamen excommunicato ? ! ! Tmo debet H Àn forte prodenda veritas? Abfit. potius excommumicationis fententinm fujimme, ut M habet caput Zuguifitioni, extra de fententia ex- E 4 ,M communicationis; docetque D. Thom. in 4. £0 fent *gæ:ag;æ 57 fent. dift. 27. q. 1. art. 3. Quæ&iuncula,k 4 E N ad De quo itaque cafu Clemens fententiam Oil dixerit, dum propofitionem illam Cenfura con- vodart fixit, edoceri cupiunt Theologi, legumque ( u petiti. EO «v t Vl« g EEE A X 39 TO CAPUL i DE VIRTUTIBUS THEOLOGICIS. — -He- 2 g. t li« — $. I tmta« PROPOSITIONES QUESNELLIANJ/E Vcifica CENSURA NOTAT.E. js it« Propofitio 26. Nulle dantur gratim, nifi per eluse fidem. . Refl. moral. Luc. C. VIIL. v. 48. d Propofitio 27. Fides eff prima gratia , €9 fons j enirm omnium aliarum. . 2. Petri. C. L. v. 3. 'e non Propofitio 28. . Prima gratia, quam Deus 9erfe- concedit peccatori, efl peccatorum remwïo, Matth. f e0 C. XL v.35. - quo OBSERVATIO. n foro j a unt pares loquendi formulze fan&is Patribus, N ac maxime D. Auguftino familiares. S. j pro Auguftinus Lib. de Przedeft. SS. Cap. 7. .Fides pfübO qrima daiur, ex qua impetrentur catera, - qua pro- xcato? | dfbfl prie opera nuncupantur. "Vra&. 3. in Joannem : Quam gratiam primo accepimus fidem' Hane m ergo accepit gratiam primam peccator; ut elus pece jj er E cata dimitterentur, Epift. 105. — .Ex fide omnis ju- in ^ f(itia nl 58 D s füitia fumit initium. — Inde z'mz'þiunt bom quacungue que funt materia. Lib. de gratia. & Libr. arbitri. gt Cap. 14. Spiritur gratig facit, ut habeamus fidem , ante. ut per fidem. impetremus orando , ut. po[fmus . facere Lt quod jubemur. Quod idem verbis ampliffimis certi cxteri Patres affirmant, Clemens Alex. Lib. 2. infid Stromatum, Origenes in Cap. 4. Epift. ad Ro- tiianos. S. Hieronymus in Cap. 3. Epift. ad Ephefios, S. Fulgentius Lib. r. de veritate ? praedeft. & gratize Cap. 17. Bonifacius II. Epift. ad Caefarium, Gregorius M. Lib. 2. moralium Cap. 46. D. Thom. z. 2. quzft. 113. art. 4. p qrimam converfionem in Deum ger fidem fieri, di- Dii, fertiffime docens. Quibus 'omnibus nixa Sy- nodus Tridentina feff. 6. de Juftif. Cap. 8. de- finivit: fidem effe humana [alutis initium, funda- mentum €9 radicem omnir juflificationis: atque adeo C primam effe gratiam: cum juftificationis exordium Tlar in adultis & Deo. ger. Chriftlum. Jfefum. praveniente 11à ( gratia effe fumendum, decernat ibidem Cap. 5. K C An non ergo verendum, ne Patrum tra- A ditionem, ipfiusque Tridentine Synodi defi- 194 nitionem in Quesnellio damnatam deblaterent öfi J heterodoxi; nifi aperto aliquo documento pla- Tj num fiat, easdem loquendi formulas non eun- ff dem femper apud omnes fenfüm habere? Ac Patres quidem & facram Synodum de habi- 5Onn xobl tuali gratia, qua Deo falutis auctori primo 100 conjungimur, dixiífe ac ftatuiffe, quse citra D dubium fides eft; Clementem vero tres illas Q progoütiones confipentem, de gratia actuali, fi quae liL u : 59 m quae fimplicis excitationis, fnotionis, & prxe bitti paratoriz illuftrationis eft, pronunciaífe: quia idem ante fidem peccatorumque remiífionem, gra« füttn tix huiusmodi multe donantur a Deo, aut fmis certe donari ab eo poffünt ; quibus & ad fidem i.2 infidelis, & ad poenitentiam peccator excita« ] Ro tur, movetur, difponitur, praeparatut. L d ritate $. II PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN« Tnif SURA NOTATA. um Propoütlo 69. Fider, ufur, augmentum, €$ ii guümium fidei, totum eft donum pura liberalitatie , d Dei. Refl. moral. Marc. C. IX. v. 22. LSy , de OBSERVATIO "ii mnia bona noftra, merita noftra, ipfaque ade0 L vita veterna, noftris licet meritis ad in« d ftar coronzse reddita, purze liberalitatis Dei do« jl na dicuntur ab Auguftino, czeterisque Patribus j Ecclefia probante, confirmante, ac definiente. ttár Auguftinus Epift. ad Sixtum olim 1ro5. nunc defi 194. Cum omne bonum meritum noflfrum non in. no- feril bir facint mifi gratia, €9. cum Deus. coronat; merita p moftra , mihil aliud. coronet nifi merita fua, ipa vita eun eierna, qug utique meritir procedentibus vedditur , k tamen quia eadem merita, quibus vedditur, mon a abi« nobis garata. funt per moftram fufficientiam , .[ed $m fimo nobis fa&ia per gratiam , etiam ip[a gratia sucupas Nec ideo citta iur, non ob aliud nifi quia gratis. datur quia mon meritis datur , . fed. quia data fun euerita, illas 1ah ! quibur datur. meue paria habet epift. olim 106. 66 aC 3* 106. nunc 186. Lib. de Geftis Pelagii Cap. 36.- M LiL.de natura & gratia Cap. 6. Lib. de dono tüf, total perfeverantize Cap. 6. Lib. de Prsdeft SS.A Cap. 3. Lib. 2. ad Bonifacium Cap. 8. €00p (00p Capitula Ceeleftini R. P. Epiftolze adnexa nüm. 12. Tunta efl erga homines bonitos Dei, ut vinia doo noftra velit effe merita, qua funt ipfus dona, €9 pro hir qu& largitus eft ,. aterna. pramia fit. donaturus. i C0f0) Ac demum Concilium Tridentinum feff. 6. de Jufti£. Cap. 16. hzec ipfa Auguftini verba facit cont. fua: Tüunta efl erga homiues Dei UBbitar, ub eoruni velit effe merita, qua fuut ipfus. dona. Ad huncfenfum, & hac ipfa ratione (quod nonnifi per gratiam & ex vi gratize fuum homo praftet affenfum, Deoque cooperetur) Totum ia Dei effé; totumque Deo, ciusque gratig adfcri- Il bendum, fzpius afferit Auguftinus, ac maxi- fiot. me in Enchiridio ad Laurentium Cap. 32. & Lib. de dono perf. Cap. 13. quod & przeclara lid jü D. Cypriani fententia confirmat Lib. 3. Tefi- hp moniorum ad Quirinum fcribentis: in nullo gío- riandum, quando noftrum nihil fit. Nihil inquam noftrum, hoc eft ita noftrum, ut non fit ac- C ceptum a Deo. An non igitur timendum eft hic, ne fidem qua Ecclefim adverfus Semipelagianos fancitam aliis olim ac definitam, huiusce demum propofitio- fiu nis damnatione concuffam, violatamque ca- dia. lumnientur Lutherani & Calviniani; nifi & lute quo fenfu damnata illa fit, explicetur; ab Au- tred gufliniano, ut credere par eft, longe diverfo? Üni Quod o mÓ—Y OE p. 36 Quod utique non incommode fiet, fi declare- dono tur, Clementem propofitionem 69. Cenfura . SS notaffe, de purze liberalitatis dono intelle&am, cooperationem humanam, ac meritum ex ea dinexa cooperatione qusefitum excludente, qui Cal- , d vinianus eft error: non de pure liberalitatis & dono, humanam cooperationem ac meritum QU ex ipfa Dei gratia profectum importante, & b, de coronante ; quse catholica veritas eft, olim 1 facit contra Pelagianorum reliquias definita, 0f $. lII PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E quod CENSURA NOTAT/E hormo Propofitio 52 Omnia. alia falutis media con- Toum tinentur in fide, tanquam in fuo germine 9. femine: sdícti fed. huzc fides mon efi absque amore €3 f:ducm Refl. faxte moral A&. Ap. C. X. v. 43. y. & Propofitio 68. .Bonitas Dei abbreviavit viam eclara falutis, claudendo totum in fide & precibur, A. Telti Ag C Iv zr. $. À lo um OBSERVATIO, (it at« ompendiariam falutis viam in fide & pre- C cibus etiam ponunt facre litteree nonm fidem quod fola fide precibusque ( omiffis ac negle&tis aliis bonis operibus atque virtutibus) seterna r falus obtineatur: fed quod fides & oratio me- ofitio j ( dia fint obtinendze gratize, qua demum ad ía- lutem pervenitur zeternam. Marci g. $j poter j & eredere, . omnia. poffibilia. funt. credenti. Joann. 3. p Av Omnis qui credit i eun mon gerit, [ed habet vitam rerio * F Qer- j 62 o 2 dogi &ierumm. Joann. s. Qui credit ei, qu' mz/l* me, habet vitam aternam. . Ad Ephef. s. Gratia. eflis tium [alvati per filem. Joelis 2. A&orum 2. Romano- Pda rum 10. Ommir, qui invocaverit nomen Domini , Secy falvus. erit. z lm inh Omnia falutis media in fide, qux cum amore & fiducia conjun(ta fit, contineri,. di- itlel ferta Auguftini fententia eft, enarrat in Pfal. de i 89. Opur unum efl, in quo funt omnia, fides que opet ger dile&ionem operatur. Eadem illa obtinendae elt falutis media in oratione compendio contineri, exet affirmat idem S. Do&or Enarrat. in Pfal. 53. 00j Pete ab illo [alutem , €9 falus tua ipfe erit. fide Ut fuus igitur facris litteris fervetur ho- TOi nor, fervetur & Auguftino, refcire Theologi fed velint: an non Clemens Xl. geminas iilas pro- tüs, pofitiones confixerit, de fide & precibus intel- itp le&as, diftin&a caterarum virtutum opera tur; excludentibus; non ita tamen de fide & pre- inp cibus pronunciaffe, juxta facras litteras, Au- Tenf guftinum? loq 5. I-&r. b PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU- Da RA NOTATA. Propofitio 42. Sola gratia Chrifti veddit ho« ipfa minem aptum ad [acrificium. fidei; fie hec mihil, Tno; fali aift impuritar, nihil, nifi indignitar efl.. Refl. mo- ral AC. Ap. C. XL. v. 9. & fion OBSERVATIO. MC rior propofitionis pars tantum abeft, ut P Bo Cenfura notari potuerit, ut potius fidei dog- D * E 63 [! m, dogma fit Fidem enim, illiusque etiam ini- 1 efit tium e//? ex gratia, dudum ab Ecclefia contra NENUA Pelagianos, illorumque reliquias definitum eft ii Secunda vero propofitionis pars, in quam fo- lam Cenfura cadere potuit, quse fine fide nihil ; QUIR in homine ait effe, mifj impuritatem €9. indigni- i,. d« tatem, geminum fenfum ferre poteít. Vel enim : Pfal de impuritate & indignitate hominis fine fide ir u operantis accipitur ac fic. quidem certiffima endie eft. Qui enim fine fide, bona qualiacunque titteft exerit opera, intra moris ordinem, non idcir- I co purus evadit, nec Deo fit dignus ( cum //u: fide impoffibile fi placere Deo, ad Rom. x1. Ne- t lo« moque juflificetur , nifi ex fide, ad Galat. 2. & 3.) eo10gl fed perinde remanet infidelis, adeoque impu- s]n rus, Deoque exofus Vel de indignitate, & iutel impuritate operum fine fide elicitorum accipi- tur; quafi fine fide fa&a opera omnia dicantur opera V pre impura atque indigna: ac fic rurfus geminum fenfum habet Si enim mnegative , ut fchola Ài loquitur, ea impura & indigna dicantur, quod am non habeant puritatem & bonitatem, qua VSU Deo fint digna, vera eft propofitio: cum h»c ipfa opera fine fide fa&a, tametii ut cumque t l« & ad il moraliter bona, Deo accepta non fint ii jl, falutem nihil profint Si autem po//five impura od & indigna dicantur, quod peccata fint veri nominis Deo exofa, poenamque promerita; fic fane damnanda affertio eft, imo jam diu in D Bayo damnata. fioel Qu:e omues ambages ut extricentur, fua« F25 que og 64. gä—————ægim que fcholis reddatur quies, oper» pretium ja int ia Pf videtür effe, declare nunc faltem, non modo quae país propofitionis Cenfura libera.fit; fed Cap. & qui fenfus fecund»e partis fit a Clemente aut Il damnatus, aut abfolutus; num fcilicet de im- quey puritate & indignitate bonorum operum pó/itiva )e d inqi pronunciaverit Pontifex; an de megativa dun- taxat? Virtul [uni $. V. PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN- SURA NOTATA. Teo Aff Propofitio 57. Totum deefl peccatori , quando eí deeft fper, 9 mon eft fpes in. Deo, ubi non eft virt u amor Dei. Refl. moral. Matth. C. XXVIL v. 5. DN .OBSERVATIO,. &t X 9rima propofitionis pars ex prima 4quid,em qual facie fufpecta eft, male fonat, & in etro- fit ftem inducit: verum ad moralem, ut aiunt, & fite afceticum fenfum inflexa, quo cuntta illi deeífe ceni dicuntur, cui funt ad finem fuum affequendum O0 f2 caffa & inutilia; certa, pia, religiofa fententia NU eft, ac Patribus familiaris. Quemadmodum Bo enim ex familiari loquendi ufu, nauclero tem- lfiiü peítate ja&ctato deeífe cuncta dicuntur, fi defit n anchora, etfi illi forte praefto fit rudens; quia Qu tunc ad fundandam navim reftat inutilis: ita h peccatori ad refipifcendum deeífe cun&a die $ cuntur, fi fpes /a/lulir auchora, ut Apoftolus ht loquitur, in divina mifericordia illi defit, quam- quam illi praefto fit fides; quia ex defperatione pu in ;:(:— ie 65 etiut. * ininteritum labitur. Ita D. Auguftinus Enarrat. modo in Pfalm. 5o. Gregorius Magnus Lib. g. Moral. ; fed Cap. 1ro. Ifidorus Lib. 3. de füummo bono Cap. te aut I4. San&us Thom. 2. 2. quzeft. 2. art. 3. In ? il quem profe&o fenfum Zeno Veronenfis fert1o« Vfitoug J ne dé Spe, Fide, & Charitate: Tolle /pem, düfte inquit, forpet fmumanitas tota: tolle fpem, arter , virtuterque omner ceffabunt ; : tolle fpem , juterempta funt. omnia. IN« Pars propofitionis altera, qus fpem in Deo non effe ait, ubi non eft amor Dei; fi de vll Dj amore habituali & dominante, qu3$ theologica virtus eft, intelligatur; procul dubio erronea o dl U eft. Hoc enim amore extin&o, non illico fpes omnis extinguitur. At fi de amore a&uali, eoque nafcente & imperfe&to, qui fummi boni idem qualiscumque dile&io eft, accipiatur; celeber- ettov rimorum Theologorum fententia eft; qui fpem fine amore aliquo non effe confiantiffime do- t & Jeeffe. cent.- S. Thomas 2. 2. q. 17. art. 8. ad 2. Syei xdum €9 omnis motur appetitivus ex anore procedit aliquo, Et S. entia quo [ciíicet amat aliquis bouum expe&atum., Bonaventura in 3. fent. dift. 26. art. 2. q. 3. jdom tet dAnor eft. principium. omniun : ajfeionum. Quod delit verum eft de amore fecundum flatum imperfe&um .. quia Quare nullus [perat , nifi quod amat. Quibus pree« lufit D. Auguftinus in Enchirid. ad Laurent. C. ia 8. Spes fine amore effe non potefl . .. .Nec amor fine | di tolu$ [pe efl , nec fine amore [pes , mec utrumque fine fide. Quem fenfum in utraque propofitionis füae uatfie parte, damnatus auctor intenderit animo, ion tione F3 ad- n 00 ä——.æg-þ admodum Theologi curant; h»ec enim fa&i prtu quzeftio eft ad falvandam lati judicii ortho- jl doxiam, quam hic-unam defendimus, prorfus dj inutilis: fed quem au&oris fenfum exiftimave- tur, rit Clemens, quemque damnarit & ab uni« t verfis fidelibus damnari voluerit, illud certe N refcire plurimum intereft. Num fcilicet pec- Cap catori omni fpe deftituto totum deelfe definie- Qu tit, quod csetera illi evadant ad falutem peni- 0pet tus inutilia; non quod illi tunc czetera defint que 4 E omnia, ac ipfa etiam fides? Numve fpem fine amore faltem imperfe&o effe non poffe decre- chat verit, efto fine perfe&o amore extet aliquando* Rith $. VI. Yolo PQOPOSITIO QUESNELLIANA CEN- Quis SURA NOTATA. Propofitio 51. fider juftificat quando opera- calu i u àur: fed ipfo, mon operatur nifi per charitatem, Refl moral A&. Ap. C. XIII. v. 39 priu Clito OBSERVATIO tioni rima propofitionis pars extra dubium eft P Vr fider enim |fine. operibus mortua. eft: fides autem mortua non juftificat: cum potius ju/fur ex fide vivat, fecundum Apoftolum. Fldes ita- que juftificat, quando operatur. Secunda autem pars (in quam videtur u7 diftri&a Cenfura) quse fidem non operari ait Vamy nifi. per charitatem; Ífi de fide quacunque in- telligatur, quafi nullus illius fit a&us proprius, Ptttj erronea eft: fuum enim unaquaeque virtus pro- Vr prium l3 * 67 fa&i prium aliäuem adum habet. Atíidefide, ut Ttho- juftificans eft accipiatur; quod hzec nonnifi per orüs adjun&am charitatem, juftificationem opere« tur, fidei dogma eft, in Concil. Trident. defi- 1&V£ï- üni. nitum, feff. 6. de Juftific. C. 7. & r1. & Can. Cette 18. & 19. & ex Apoftolo delibatum, ad Galat. pete Cap. s. verf. 6. Fider per charitatem. operatur. (inie« Quze enim fides illa eft, quae per charitatem peti« operatur, fecundum Apoftolum, nifi ipfa illa lefiat quae juftificat? Quandoquidem ex Jacobo Cap. ine 2. Epiftolae, ex operibus juflificatur homo ( utique ectte charitate formatis ) €? uon ex fide tantum, inerti nimirum & mortua. ndo? Quid itaque in ea propofitione damnatum voluerit Clemens, explicari neceffe et; ne N quis forte violatam Apoftolorum fidem impie calumnietur. Annon ícilicet illud damnave- )pn'ä- rit unum, fidem, ut fimpliciter fides eft, pro- Rel. prium a&um habere nullum, quamquam ultro citroque concefferit, fidem ut juftificans eft, nonnifi ex adjun&a charitate juftificationem l e&) operari. fides S' XTII. T PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E CENSURA NOTAT/E. ; itoe Propofitio 55. Deur non coronat wifi. charitas jtem: qui currit ex alio impulfu, €9. ex alio motivo, in jetuf. vanum currit. Refl. moral. 1. ad Corinth. 9. v. 14. i 'aïï e n Propofitio 56. Deus non remunerat uifi cha« ritatem: quoniam charitas fola Deum honorat. Jrius, Matth. C.-XXV. v. 36. p Fa OB- iff d. 68 : 3* (ap.: OBSERVATIO finpu $ rima pars utriusque propofitionis fic acce- p Vanuti pta, quod nullus omnino fit aliarum vir- tutum valor, fructus nullus, praemium nullum, que i erronea eft. Suum enim unicuique virtuti forte promium adpromifit Deus. Sic autem accepta, Tlatem quod aliz virtutes valorem /upermaturalem fe doqe tem a ipfis nulium habeant, nullum fe ipfis referant frotty vite fru&um, vitamque zeternam fe ipfis pro- falía « prie non mereantur, fed quatenus earum a&tus a charitate imperantur, D. Thomo fententia lemor eft. 1. 2. q. 114. art. 4.. ia aterna in Dei frui- Di &ione confiflit: motus autem. humana mentis ad. rui- Doit &onem. divimi boni, eft gropriur a&us charitatis , per itper quem omnes: a&us - aliarum virtutum: ordinantur ad gias charit hunc finem, fecundum quod, alig virtutes imperanzur a charitate. Kt ideo meritum vita cterng primo 2d fal gertinet: ad. charitatem; ad. alias autem. virtuter [e- Tüotly eundario , feczmolum quod earum aus a charitate 12 W &mperantur. Quo fenfu ab Apoftolo di&tum eft ümo | 1. ad Corinth. z3. $i limguis hominum . loguar €9 f G ingelorum, charitatem autem mon habeam, fatus d g Et fi fwn velut g [onanr, €9 eymbalum: tmniens (leng lisbuero prophetiam, €9 moverim myfleria omnia, €9 Hom emnen. [cientiam , €8. fi. habuero: omnem. fidem, ita l ub montes £ransferam, charitatem autem . mon habue- Chari 70, mihil fumnz .EX fü diffribuero in. cibos pauperum parag omnes faculiates neae , €9 i tradidero corpus meum, pofti ita ut ardegm, charitatem mon habuero., mihil mihi fl 1 prodeft. Et ab Augufi. Lib. de gratia Chrifti Mnten Cap. at 69 Cap. 26. — Ubi mon eft diletio , nullum bonum Lopu.f : imputatur & Deo. d Secunda prioris propofitionis pars, quain m vit« vanum currere dicitur, qui alio motivo, alio- xillüm, que impulfü currit, quam charitatis; fi ita virtuti forte fumatur, quod ad praefentis vitze hone- CCepta, ftatem nihil valeant, fine charitate edita quan- du fe doque opera; nihilque ad temporalem felicita- efetant tem a Deo unquam confequi poffit, qui fine j pro motivo & impulfu charitatis operatur & currit; n adtus falfa eft, ac ipfi Auguítino contraria: qui Po- ntentia lemonis ethnici continentiam, & donum fuif/e k fnti- Dei , €9 ad grafentis vita honeftatem valuifJe docet, Epift. nunc 144. alias 1530. Romanosque orbis j f hr p imperium a Deo confecutos monet, ob egre- gias, quas excoluere virtutes, fide licet & du al vrani charitate deftituti. Si ita vero fumatur, quod jj ad falutem zeternam nihil profint, edita fine motivo & impulfu charitatis quzecunque opes u J fariatt ra; indubitata veritas eft. Quocirca ab Augu« ftino di&um eft: Charitar efl , qua poteft fufficere , i d f c&itera. mon . fimt. Si autem fola defit, nihil pro- qum* g ! fgä'z.'r defl quidquid habitum fuerit. . Sola fufficit, fi adfit : catera ommia mihil profunt, fi fola charitas defit. Ej Hom. ultima inter quinquaginta. «ïlm , 6 Altera fecundse propofitionis pars, quze , 1 charitatem folam Deum honorare ait, fequenti j h(!z)l(f' paragrapho, cum aliis quibus confona eft pro- p pofitionibus, expendetur. Interea explicari Y T fibi Theologi rogant, quem fenfum Clemens jl n intenderit animo, in earum propofitionum Chrifi F5 Ccons (p yi A — n €onfixione: ne qüis mentem eius alitet quam $ par eft interpretatus, laxiores in catholicas idem fcholas opiniones inducat. Num fcilicet dam- firaqu natam voluerit D. Auguftini, ac D. Thom» charit fententiam, quz folam charitatem prodeffe fition ponit ad vitam zeternam; penesque illam fo« fis a dama lam ftare ait, obtinendz gloriw meritum, quatenus caeterze quaecunque virtutes, fuum dani licet praemium in colis fint habiturz, illius a, tamen obtinendi vim fe ipfis non habeant, fed dieit, quatenus illarum a&us a charitate imperantur? n ÀAn non potius binas illas damnaverit affertio- nes, in eum fenfum acceptas, quod füum cae« i lii (i ( teris virgutibus negent premium obventurum ? $. VIIL. prth ' QUESNELLIAN/E PROPOSITIONES CENSURA NOTAT/E. facer Deu Propofitio 5o. . Fruftra clamamus: ad Deumn , Puter mi, f fviritur charitatis mon ef ille qui cla- affin "mat, Refl. moral..ad Rom. C. VIII. v. 15. &l Propofitio 53. .Sola charitar chriffiano mode liomo f t facit affiones chriflanar, per velationem ad Deum €? Chrifum. — Ad Coloff. C. IIL. v. 14. Bh, Propofitio 54. .So/a charitar ef!, qug Dee ld foguitur. r Cor C. AT. v. t. 1 Propofitio 58. JNec Deus efl , nec Religio ubi de non eft charitas. 1. Joan. C. IV. v. 8. tll Con OBSERVATIO. &i "as ipfas loquendi formulas, ut interim de Du H fenfu nihil dicam, Auguftino frequentes n obfervo. So- s 2 7i ! quim ' Solam charitatem Deo loqui, feu quod lholícas idem efít, fola charitate Deo nos loqui; fru- oE datt« ftraque ad Deum clamare nos, nifi fpiritus Thome charitatis clamet in nobis, (quod binze propo« xtodeffe fitiones habent 54. & 50.) conceptiffimis ver-« la f« .Nor bis afferit S. Do&or ferm. 71. C. rg. ritam , lamamus, fed im illo, id efl, im ipfo diffundente fuum chayitatem in cordibus moffris, fime quo inaniter cla- , illins mat, quicumque clamat. Tra&. 74. in Joan. JVemo tt, fed dicit, Dominus Jefur, mifi in Spiritu fantfo, €$ mntu? nemo fic dicit, nifi qui diligit. Enarrat. in Pfalm. xiï"ert,iof 37. Tucebis, fi amare deftiteris. Frigus charitatis f (« filentium cordis efl : flagrantia. charitatis clamor cor- um ? dis eff. Lib. de moribus Eccl. Cap. 17. Zmore petitur, ümore quæritm', ümore lnulfatw. Solam etiam charitatem chriftiano modo [ES facere actiones chriftianas, per relationem ad Jun, Deum, & Chriftum, quod 53. propofitio ponit, affirmat differtiffime S. Do&or Lib. de gratia, J li* & libero arbitrio Cap. 18. Quidquid fe putaverit D 37 homo facere bene, . fi fiat. fine charitate, mullo modo fiet bene. Epift. nunc 140o. alias 120. Tümnc re- | i &e, tunc jufie , tunc pie fit, cum opur bonum in eius g Du laudem fit, cums gratia domatur, ut fiot. Epift. 197. alias 95. /oía charitar non peccat. Lib. 3. de Do&rina Chriftüi. Cap. ro. on eff fru&us yin ul bonus , qui de charitatis radice non. furgit. Cui & concinit D. Thom. :. 2. quaeft. 100. art. 1o. Sub wracepto charitatis | continetur , ui diligatur m de Deus ex toto corde, ad quod yertinet, ut omnia ?e- uenæs ferantur. in Deum. — Et ideo graceptum clza?'itatiy 1 $0 " —äs 2 minan implere homo &on . poteft, . ifi etiam. omnia referan- x glteta iur in Deum. Poftremo.nec Deum effe, nec Religi;hem; faciat. ubi non eft charitas, quod 58. ponit affertio, PR docet idem S. DoGor, Epift. 167. ad Hiero- nymum: Pieas cultus Dei eft; €9 unde colitur Deus nifi amando? Lib. 2. de Trinit. Cap. r4. ] qáe t Quis eft. cultus Dei nifi amor eiur ? — Lib. 12. de Civit. Dei. Cap. 13. . Charitar Dei cultus efl ,. ha QI0r . vera Religio, hac veffa pietas , hutc tantum Deo de- qu L a bita. fervitus. In hac tanta fententiarum (quo ad voces Ü faltem & fyllabas ) confonantia, non deerit Rof maleferiatus, uti nec defuit ha&enus, qui Au- ! guftinum in Quesnellio damnatum obtendet; fmfuï nifi certo aliquo documento planum Theologis fiat, pares loquendi formulas difpari longe fen- fU fa Clementina Conflitutione fuiffe profcriptas. D. Auguftinum fcilicet de charitate generatim ac- cepta dixiffe: Clementem de charitate ad cer- tam fpeciem tra&a pronunciaffe: hoc eft, ut ä) clarius dicam, docuiífe frequentilfime Augu- ftinum, folam charitatem Deum colere; Deo tiOnl loqui, ad Deum de corde noftro clamare, ac- tiones chriftianas facere modo chriftiano; qua- Thon liscumque tandem charitas illa fit, perfecta an D imperfe&ta, nafcens aut dominans, a&ualis iütor an habitualis, prima veri boni dile&io, an fj plena Theologica virtus ? Clementem vero [j diftrida Cenfura negaffe, id folam facere cha- At ritatem, quae plena, quze perfe&a, quz do- D minans .æg. l 18 ftfttt inans fit; virtusque Theologica; cum id & Pt altera charitas, imperfediori tamen modo, Jlonem, faciat AL efu0 , $. IX. Hieto« PROPOSITIONES QUESNELLIANJE t Coltty CENSURA NOTAT/E. A. Propofitio 44. . Non funt nifi duo GIiOr's , 1. de unde volitioner omnes, €9 a&fiones mofire nafcuntur ; amor Dei, qui omnia diligit propter Deum , quem- j lt ]yo d- que JDeus remuneratur ; 9. amor. quo wor ipfor ac mundum diligimus; qui quod ad..Deum referendum ] voces ef nonm refert €9 propter hoc ipfum fit malus. deetit Refl. moral. Joan. C. V. v. 29 i At Propofitio 46. Cupiditar, aut charitas ufum tendet Jenfuum bonum vel malum faciunt. Matth. C.V. v.28 80105 $ Propofitio 49 Ut nullum. peccatum eft. fime geiet amore mofiri, ita mullum efl opus- bonum fine. aimore Dei Nate, O. VI. v 28 22 23 Criptas ttm aC OBSERVATIO T eü üt x fancto Leone Magno, & ex D. Augufti- E Ax15u no fyllabatim excerptve videntur propofi- tiones illze omnes, fi de prima facie fpe&entur Deo e, 4 S. Leo Papa huius nominis primus Ser- ; qua- mone 5. de jejunio feptimi menfis Cap. 7 Duo amores funt, ex . quibus omnes prodeunt volua- o((4 01 Qdl jabes, ita diver[m qualitatibus , ficut. d iflinguuntur au&toribus an Rationabilis enim. animus , qui fme di- le&ione effe non poteft gui Dei amator efl, u Veto undi In dile£ione Dei mulla mimia: in dile&ione 'e Gd g dv autem. imundi cun&a. funt. moxia. Sane J at 2 San&us Auguftinus Lib. g. de Trinit. Cap. g 1 minat ^. Nemo volens aliquid facit, quod mon in corde fuo grph prius dixerit. — Quod verbum amore concipitur , [ive ereaturm, five Creatoris; id efl, aut naturg muta- bilir, aut incommutabilir veritatis: . ergo aut cupidi- PRO £aíe , gui charitate. JNon quod mon fit amanda ereatura: . fed. fi ad. Creatorem veferatur. amor . ille, jam mon cuyiditas , [ed charitas erit. — Tunc enim eft hi ex cupiditas , cum propter fe amatur creatura: tunc non sz' ij utentem adjuvat, fed corrumptt fruentem. In Enchir. fni, ad Laurent. Cap. 117. Aegnat carnalis cupiditas , g ubi non efl Dei charitas. Epift. 155. ad Macedo- tDofa nium: JVon faciunt bonos vel malos morer, nifi boui vel mali amores. Lib. 4. contra Julianum Pelag. Cap. 3. Per hunc amorem. Creatoris , bene quisque l ultur ciium creuturir: — fime hoc amore Creatoris , üt fa mullus quisquam . beue utitur creaturis. Si quantum hzc cum Quesnellii propofi- Cenf tionibus congruunt verbis, tantum congruerent fenfibus, de Leone profe&o, ac de Auguftino cþari attum eífet. Verum non congruere fenfibus, dit, planum erit ubi femel certo nobis documento qui conftiterit, Leonem & Auguftinum nomine tate charitatis amorem Dei qualemcumque etiam terí a&ualem, remiffum , nafcentem, imperfectum, igi qui veri boni dile&io dicitur, defignaffe, no- tl müneque viciffüm cupiditatis, amorisque no« ïmpf flrrum a&ualem qualemcumque creaturarum N amorem intellexiífe: Clementem vero Ques- De nellii propofitiones configentem, de charitate A habituali, perfe&ta, dominante, quae Theolo- thi gica dpmeemm i 13 I Cap gica virtus eft, & de cupiditate perinde do- Yrdt fuo minante feciffe judicium, uti fuperiori para« i, f grapho obfervavimus. ? Iul $. X tugid; mandt PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU- RA NOTATA Vr ile, Propofitio 47. Obedientia legir profluere de« um tj ^l 101l bet ex: fonte, €9 hic fons efl charitas. . Quando amor Dei efl illiur. principium interiue, €9 Dei. gloria eius tichif, finir, tunc purum eft quod. apparet. exterius : alio- TU quin non eft mifi hupocrifir, €9 falfa pyuji'tm Refl. iedo moral. C. XXIII. v. 26. j bon OBSERVATIO Pelag Vg uribus conflatur partibus propofitio, iis« ?1 que ex prima faltem facie verioribus, quanm VOT ut facile capi poífit, quid diftincte Clementina Cenfura ferierit opofi efent Prima pars, quze obedientiam legis ex iftino charitatis fonte debere profluere fimpliciter di- cit, fi de integra legis obfervantia accipiatur; 1bus, yento quod nempe lex tota & integra nonnifi chari- tate impleatur; fidei caput eft, divinis in lit- mife tiam teris revelatum. Sapientiz 6. .Dile&io cuflodia fegum illius eft.. Ad Rom. 3. — Plenitudo. [egis eft uf 10« charitas, Ad Galatas s. Omnir lex in uno fermonsg 10 inpletur, diliges proxümum tuum ficut te ipfum Matth. 22. /n his duobus mandatis ( dile&ionis Lütt) Uese Dei & proximi) univer/a lex pendet. €9 Prophete. Ad qua» intendens Auguflinus Lib. de cate« iate lo chizandis rudibus Cap. 2o Legem non. implet nifi e 16 m i nifi charitas. Lib. 19. contra Fauftum Cap. 27. propr ettore Sola charitate juflitia legis potefl impleri. In Expoe fitione Epift. ad Galatas, mandata non implet mifi men] dunta charitar. Unde D. Thomas r. 2. qusft. rog. art. 4. & 8. ex profeífo docet, fine gratia ju- virtul Thon ftificationis ( quze certe fine charitate habituali caton non eft ) non poffe impleri omnia mandata, nec poffe vitari longo tempore mortale peccatum. potit pecta Rurfus, fi de obedientia ad aliquod pe- culiare legis mandatum implendum, pars illa Vefat (cunt fumatur : qqu nempe quodcumque peculiare legis mandatum ex charitate impleri debeat, füm fünt. vera quoque eífe poteft; modo de charitate a&uali, remiffa, & imperfe&a dicatur; & de flas mandato fecundum modum implendo. Quam- | v&e ) quam enim peculiare aliquod mandatum, quo- ad fubftantiam tantum, fine a&uali & remiífa conft abut; charitate poffit impleri, minime tamen fecun- dum modum, ut fzpe docet D. Thomas. / Altera propofitionis pars, quae externum B Qbed operis a&um purum effe ait, guando Dei amor eft illius. principium exterius, €9 gloria Dei eius fi- p ni;, nulli quod fciam Cenfurze patere poteft. poa Quomodo enim poffet non effe purum opus priu illud, quod ex Dei amore fit, & ad Dei glo- fitia riam fertur ? r Tertia demum pars, in qua venenum ali- quod latere poteft, nempe: func mom eflmifi huypocrifis, €9 falfa jufüitia, quando obedientig prin- eipium nou eft Dei amor, €9 Dei gloria eius. finis; fi nomine hypocrifis, falfzque juftitize verum "n pro- - -..gz:-.s.-....—.-..'g,;. 71 » propriumque peccatum intelligatur; falía eft 4Xp0' ertoremque fapit in Bayo damnatum. 5Si ta- i vjf men hypocrifis falfzeque juftitia? nomine, opus duntaxat intelligatur, ex vera juftitia veraque 100 a j virtute minime profe&um; D. Auguftini ac S Thomse fententia eft. Quamquam enim pec- itual , ec catorum omnium , fervorumque peccati, ac Dl potiíllimum infidelium opera, veri nominis peccata effe non putent verz tamen juítitize ] pe $ll verarumque virtutum opera nulla in illis agno- fcunt fed a&us utut maxime aliquos bona- st beat rum difpofitionum & inclinationum, ad ea quae füunt de genere virtutum , ut loqultur D. Tho- fitate & de mas 1. 2. quzeft. 23. art. 7. NUAf Quze omnia nifi enodentur, diftinguantur & explicentur, nullus latze Cenfurze fru&tus u mf conftabit; imo potius grave, ne ea nebulones abutantur, periculum fuberit CUf« ] Quapropter & hoc difcere Theologi velint, num Clemens, in ea damnanda propofitione, fnum fiiibi obedientiam uaiver[z fegis intellexerit; an forte ii f qeculiaris cuiusque mandati de lege? Numve hy- pocnüs falfzque juftiti;e nomine, verum pro- potelï priumque peccatum intellexerit; an opus ju- opuS füitia quidem & fan&itate vacuum, non itidem j g* moraliter malum ? $. XI. y Jl PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN- n SURA NOTATA. U)rl Propofitio 45 JAmore Dei ín. corde. eccato« Järn vis non amplius vegnante, nece[e eft, ut.in co car« T G nalas " 18 -:sg.wgæ nülis cupiditar regnet , ommerque atfiones. eiur. cor- & guta vumpat. Refl. moral. Luc. C. XV. v. 13. nip dl OBSERVATIO. nn, 8 tnoral, ivi Auguftini pars prior eft, conceptiffimis N Pr verbis, in Enchir. ad Laurent. Cap. 117. Regnat carnalis cupiditas , ubi non eft Dei. charitas. tmona Ti | Si quid tamen in fenfuü habet dubii ex di&tis $. 8. & 9. expediri facile poteft. cl Vnï Pars altera, quse carnalem cupiditatem omnes peccatoris actiones corrumpere ait, de od E omnibus in univerfum aGionibus intellecta, p falfiffima eft, & in Bayo damnata: at de iis Cantur tantum accepta, in quas cupiditas influit, in- Quibus dubitata veritas eft. Quocirca D. Profper Lib. tatoris contra Collatorem Cap. 28. /Manifefliffame patet plicen cata e in impiorum animis mullamr habitare virtutem, | fed onmmia opera eorum immunda effe , atque polluta; in damns quze fcilicet impietas influit; feu quae ex mo- explic tivo infidelitatis eduntur, aut movente cupi- tatis ; ditate exeruntur. Videat Quam itaque propofitionis. huiusce par- tiebro| tem Cenfura confixerit Clemens XI. quemve fuperk illius fenfum intenderit animo, doceri cupiunt [ ts boni omnes: num forte de aCtibus peccatoris folo | omnino fingulis dixerit, aut de iis tantum, T in quos carnalis cupiditas influit ? Yerfar f UL boT PROPOSITIONES QUESNELLIANZE eder CENSURA NOTATJE. Ane Propofitio r. Quid aliud remanet onimu , dein que Deun ipfiusque. gratiam amifi, mifi peccatum, xt f « i i 2 19 J 0f €$ peccatà confecutiones, fuperba. paupertas , €8 [eg« " nis indigentia; hoc efl geueralis impotentia ad. labo- rvem , €9 orationem , €9 omne oyus bouun? — Refl. lfimis moral. Luc. C. XVI. v. 3. Propofitio 48.. Quid aliud effe poffJumus , nifi 1. Vaf tenebra) €9 aberratio, €9 nifi peccatum , fime Dei lu- mine, fime Chriflo, €9 fime charitate? ^ Ad Eph. diis C. V. v. * OBSERVATIO. totem t, de i "odem ac fuperiores zequivoco ludunt pro- 3 pofitiones illae duze; ac prout varie expli- jefa, (de lis cantur, Cenfuram merentur, aut laudem. Quibus & illud addere licet: fi de fingulis pec« t, it t Lib. catoris & infidelis operibus propofitiones ex- plicentur; quafi fint omnia veri nominis pece ] patet cata erronev fíunt, uti diximus, & in Bayo l jïd damnatz. At fi de peccatore ipfo & infideli ; in x l10* explicare lubeat; quod ille in habitu infideli- tatis atque peccati pofitus, quidquid honefti Cup« videatur agere, totus tamen fit ex habitu te- nebrofus, ac tenebrze ipfe; fuperbus, ac ipía ; pat« fuperbia; pauper & impotens, ac ipfa paupere yefmve tas & impotentia, aperta veritas eft, ab Apo- yplunt ftolo praedicata, ad Ephef. s. Eratir aíiguando :atoris tenebr& ( nempe dum in infidelitate Ephefii tUt verfarentur) munc autem lux im Domino: quia bona moraliter opera, fi quze forte Ephefii tunc ederent, infidelitatis tenebras non depellebant. p An ergo Clemens propofitiones illas configens, de infidelibus operantibus (quod tenebrofi fem- nind, per fint, ac ipfze tenebrze) judicium tulit, an TU G 3 de Ü $o L —"À de infidelium operibus ( quod tenebrofa fint quet. 3 omnia atque peccata, ex quo fine fide & cha- &um ef ritate pera&ta funt ) pronunmawt ? n j F v;u CX n Ti Tä:—h&'? CUR —D tneftt ;jlrz j CADUT X de lib DE AFFLICTIONIBUS ET PERSE- p CUTIONIBUS FIDELIUM Tonite K n 5 Ó Iofic ( $. I efina E PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN- SURA NOTATA ptopofi Propofitio 7o. unguam Deus affiigit inno- cetut; Cenies €2 affli&iones femper [erviunt vel ad punien- ino & dum eccatum, — vel ad purificandum geccatorem futa in Refl, moral. Joan. C. IX. v. 3 OBSERVATIO ?K ^,n hic rurfus caecas ambages, quax du&o- [ Pr —* rem poftulant experientiffiumum. — Si de quovis affli&ionum genere accipiatur propofitio, lia [l ac fpe&ata preefertim primaria Dei intentione " afüli&iones immittentis; falfa omnino eft, San- A f &is plerisque ac prefertim Deiparz Virgini I']im 0 M. n injuriofa qui ad majorem Dei gloriam, in probationem virtutis , & in meritorum aug- P mentum, non modicas paíli funt affli&iones W. ff [ Atfi de afllicionibus tantum, poenze rationem f g habentibus accipiatur, & attenta fecundaria LUA Dei easdem immittentis intentione, indubitata umMUEU—UIUUT-N [lmfö; 1 veritas eft, a D. Thoma fufe explicata, 1. 2 quaeft *« 5» 9I fa. fiot quzeft. 87. art. 7. quo. fenfu ab Auguftino di- & cha Gum eft, Lib. i. operis imperf. Cap. 39. .Ne- uif que füb Deo juflo wmüfer effe. quisquam: goteft , :."D mereatur.. Lib. . Retia&at. Cap. g. Ounir pona jufta efl, . €9 qpro peccato aliquo impeuditur. Lib. 3 de lib. arbitr. Cap. 18.. Omnis pamna fü jufta eft, NSE geccati porna. eft €9 fupylicium.. Ymo Sapientize 12. Domine cum fis juftus, jufle omnia. difponiss ipfum j quoque qui non debet yuniri, condemnare , externum aftimas à virtute tua. Expedit igitur, ut de quibus aHh&mmbus IEN' propofitionem illam Clemens acceperit, expli« cetur; ne & D. Thomas, & D. Augufinus, t (rrl(l imo & Salomon eadem cum Quesnellio Cen- j f fura inufti videantur CULOrt $. I PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E CENSURA NOTAT/E du&o Propofitio 97. ANimis fape contingit , aembra Gi de illa, que magis fan&e, €9 magis firile unita Ec- )pofltlo, clefg funt , vefpici atque. tra&lari tanquam indigna , entione ut fint in Ecclefia, vel tanguam ab ea foparata.. Sed L Sue juflus ex . fide vivit, €9 mon ex hominwm opimione, Vugin Refl. moral. A&. Ap. C. IV. v. 1r. m, n Propofitio 9. Statur perfecutionir 9 pæwa- f 4l vUm, quas quis tolerat ianquam. hareticus , flagitio« lo fut ,. 8 impius, ultima plerumque probatio efl, &9 ytionem naxime meritoria; ulpole qua facit hominem magis gndan eanformem cJefu Chrifto. Luc. C. XXÀ1l. v. 37 jobi Imu! 0B« G 3 ye 82 3 E l duà OBSERVATIO. tantes iros juftos, Ecclefiz & Chrifto fide & j V clatari / charitate ar&iffime jun&os, perfecutio- nem fzpiffime pati, poenis addici, Cenfuris Auguf injuftis inuri; illorumque fan&itatem hoc pacto to com um p magis magisque probari, conftantiífima veritas eft, fexcentis exemplis paffim in Hiftoria Ec« clefiaftica narratis, confirmata, quam altius exaggerat D. Auguftinus Lib. . de Baptismo DN contra Donatiftas Cap. 6. & lib. de vera Relig. Cap. 6. ubi de fan&iffimis viris injufta excom« Pi TOU ' municatione petitis fermonem habens: Karum hoc videtur genus, inquit, /ed tamen exempla non r defunt, imo plura. funt, quam eredi poteft . . . . Vifonts JVagis exeommumicatione probantur ,. quam f intus AtiO'Af, in Ecclefía manerent, Annon & nota Pauli fen- P tentia 2. ad Timot. 3. Ones qui pie volunt vivere fni q in. Chriflo , per[ecutionem. patientur. QIQQNE - Nihil ergo videtur certius propofitionibus ddoo [ ilis abfolute quidem, ac per fefe fpe&atis : p n nec potuit, quantum fapio, nifi illarum abu- üy D fus, fi quis fa&tus eft, illarumque ad certas fefij perfonas accommodatio, fi qua perperam facta f ; fuit, condemnari. Forte zeftimatum eft, Au- h &orem generales illas regulas, rebus olim in ier Gallia geftis, occafione Janfenismi accommo- t wj daffe: ut oblique fignificaret, poenas illic a A& nonnullis refra&ariis toleratas, fuiffe prorfus ? injuftas, certasque juftitize ac defenfatse ab iis Tatjo i veritàtis notas. Qua ratione propofitiones il- fflre / l qpee———Á—t$ 83 lx du in ore quidem Au&toris, uti male fo- nantes, atque fufpe&ae damnari potuerunt. file & Jam fi fic eft, illud nunc explicari ac de- fecutioe clarari neceffarium videretur: ne grave illud Jenfüris Auguftini pronunciatum, frequenti experimen- x pado to comprobatum, abfolute ac per fefe damnas v veritas tum putetur, non folus eius damnatus abufus. yria Ec« 1 altius $. III. iptismo PROPOSITIONES QUESNELLIANJE CENSURA NOTATJE. 1 Ro excoltie Propofitio g4. Nihil peiorem de Eæzepa oyi« nionem ingerit eius inimicir, quam videre illic domi- Jarum natum exerceri. fupra. fidelium. fidem , €$ foveri di- ipla n 9-' vifiones gropter ves, qua mec fidem lgdunt, mec THOT£F. Refl. moral. ad Rom. C. XIV. v. 16. 71j NI fet« Propofitio 95. J/eritater eo. devenerunt, ut f quafi lingua. peregrina. glerisque. Chriftianis , €9 n um modus ems pradicandi eft velut idioma incognitum: adeo remotus eft a. famplicitate Zdpoftolorum , €9 fu- donibus eftatis : gra communein captum fidelium; neque [atis adverti- tur, quod hic defe&lus fi& umum ex fignis maxime m gt | certas fenfibilibus feneButis. Ecclefig , €8 irm Dei im filios fuàs. 1. Cor. C. XIV. v. 21. Til fafïa Propofitio 96. JDeus permittit , ut omnes go- q, À* teflater. fint coutrarie pradicatoribus veritatis, uf olim in ejus vi&oria, attribui non po[fit , mifi diving gratie, « ommo A&. Ap. C. XVIL. v. &. ;iui(?a Propofitio 99. JPervicacia, praventio, obfti« rorfos nübio in nolendo aut . aliquid examinare , aut agnos fcere. fe. fuiffe. deceytum , mutani quotidie . quoad. QfeS j mul- lk G 4 $4 a 3 Gallia € amiítor àn odorem Vmortz's id quod Deur in fua Ec- clefia. gofuit , ut in ea effet odor vitg: v. g. bonos feriptio omnes, libros, iuftru&iones, fantla exempla. — 2. ad Cor. C. II. v. 16. p Propofitio xoo. Trmpus deplorabile, qguo cre- ditur honorari Deus. perfequendo veritatem ,. eiusque difcipulos. — Tempus hoc advenit . . . Huberi &j DF &raflari a. Religionir miniffris, tamquam imptum G & indignum omni commercio cum Deo, tamquam mem- brum qutridum , capaxe corrumpendi omnia in focie- ?RO date San&orum, efl homimibur püs morte coryoris amors terribilior. — Fruftra quis fibi blanditur de fua- Pr vum. intentionum puritate, €9 zelo quodam Keligio- Áioniy,. mis, perfeguendo flamma . ferrogue viros grobos, fi ttofal, propria pa[fione eft excaicatus, aut. abreptus alienn; gropterea. quod. mihil vul£: examinare. Frequenter at credimus. facrificare Deo impium, €9 facrificamus 1 d siabolo fervum .Dez'. Joan. C. XVI. v. 2. OBSERVATIO. debita vt B. um nihilk dogmatis propofitiones ille con- fice $ C T tineant, fed afperas tantum graffantium nonnullorum abufuum infe&ationes complec- quitur tantur; nulla Theologis monitione opus eft , bene t ut intelligant, nullum in iis errorem fuiífe de- Thoxu prehenfum, fed ob unam Aucoris finiftram [ con intentionem ( quafi Epifcopos in caufa Janfe- luet, niana profequenda facro munere intemperan- itaque ter abufos, carpere voluerit) fuiffe damnatas; Írire [ üti eius in ore füfpe&as, ac male fonantes. lo etj De motibus enim, ]anfenismi occafione in Àa Gallia | 26 — À 85 fia Ec Gallia excitatis, ad exigendam formulari fub- ille t [onor fcriptionem di&e putantur propofition al Cor, omnes, etíi nihil Au&or aperte figniüicarit M g st Ti (io ct CAPUT XI du tjei E DE GRATIA PRIMI HOMINIS INNOCENTIS piun Ü ) 1i 1 -s $n o $. I. PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN- t0rpor SURA NOTATA, d u Propofitio 35. Gratia Zldami efl fequela crea- hi iionis, €9 erat debita nature fang €9 integra, Refl 000/, f moral. 3. ad Cor. C. V. v. 21 : a vienitt OBSERVATIO am etfi gratiam fanGificantem naturae A- zfca n * dami fanze & integrae ftri&o jure minime debitam fateantur Theologi univerfi, maxime poft Bayanarum propofitionum a Pio V. Ponti« fice Sanctiffimo damnationem; d4e congruo ta- g con andum men, in Dei bonitate fundato, vt íchola lo- quitur, eandem illi debitam gratiam exiftimant ynplee u C& bene multi qui fcilicet fuavi Dei providentize maxime congruere arbitrantur, ut hominem a jfe de mfh'am fe conditum, ad ordinem fupernaturalem eve« heret, fuaque gratia cumularet Ad pacem Sanïe itaque libertatemque catholicarum fcholarum ypente fcire juvat, num eam propofitionem, de debi- ynatas, to etiam congrui fumptam damnaverit Clemens mantes XI. an de folo ftri&i juris debito intelle&am. joje 1 G 5 yilia 86 Q ocememmmmtene t $. 1L 3 Rettot PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU- RA NOTATA. períon ls 1e Propofitio 36. Differentia . effentialir. inter gratiom. Zddosni €$. flatus. innocentim, €9 gratiam Princi etfi te chriffianam, efí; quod. primam unusquisgue in. pro- qria perfona receyi/Jot s ifla vero. mon recipitur , mifi faciuni in perfona. Chrifti vefufzitati , cui uniti fumur. . Refl. Hinc | nes: ] moral. ad Rom. C. VII. v. 4 OBSERVATIO. 0? J .llukd unum, Íi bene conijcio, ea in propofi- ln Clzrä ^L tjione damnatum eft, quod gratia chriftia- Lib. d na, feu Chrifti meritis parta, qu? nobis in inquit ftatu naturze lapfze confertur, fecipi dicatur in [orten nobis, non in perfona noftrum omnium pro- pria, fed in perfona Chrifti Domini, cui famus ( Ceffe uniti, Verum. ea loquendi formula duplicem Cleme fenfum ferre poteft: Calvinianum unum, quod faxit nempe gratia fanGificans, íeu juftitia nobis &Xtet nequaquam inhzreat, fed uni Chrifto Domino ; quae nobis idcirco duntaxat imputetur & ap- h& loqe plicetur externe. Apoftolicum alterum, quod gratia fan&ificans, quantumvis nobis inh?e- ltity rens, non tamen titulo noftro, merito noftro, ratione noftri recipiatur in nobis; fed Chrifti ?RO Domini Salvatoris merito, a quo.tanquam vi- te & capite in nos, velut in membra eius & palmites, derivatur atque transfunditur. Sic il fane non in perfona noftrum omnium propria, cirif recepta dicitur gratia, fed in Chrifti perfona: Wpofe ad eum ferme modum, quo urbis Proefe &us & Re- Cl : .;g:-..—w& 87 VSU Re&or claves urbis recipere dicituï, non in perfona propria, fed Principis; quamquam il- "i p Uib las re ipfa recipiat: & Legatus in perfona at Principis loqui & agere dicitur, non in fua, M n etíi re ipfa & loquatur,' & agat: quia hoc illi i, nj faciunt Principis authoritate, non propria. h Hinc frequentes illze apud Apoftolum locutio- nes: Benedixit mos in ommi beuedilione in. Chriflo NU . . Gratia Dei data eft nobis in Chrifto Je- fn . . Sun&ificati in Chrifto Jefu Creati topolie in Chriftlo Jefu in operibus bonir..Et- Auguftinus ii Lib. de dono perfever. Cap. 7. amc gratiam , is i itur inquit, pofuit Deus in illo ( Chrifto Jefa) i quo fortem. confecuti. fumus. j pro Quze cum ita fint, illud nunc aperire ne- fümus ceffe eft, quid in ea propofitione damnaverit Jicer Clemens? Unum ne Calvinianum errorem de quod fan&itate & juftitia nobis non inhzerente, fed nobis externe tantum imputata ? ( quem fenfum fnino; Au&toris putarit effe) an quid aliud, fub ea & a loquendi formula Apoftolo familiari, occulte quod latitans Cenfura confixerit ? iL ad $. IlI. ofito , chrift PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU- RA NOTATA. ] v us X ; Propofitio 37. Gratia Zddami, fan&üficando Sit illum. in. femetipfo. evat. illà proportionata : gratia 'opïïar chriftiana mos. fan&ificando im. Chrifto JJefu. eft om- roti * nipolenr, C9 digua .Dro, Refl, moral, ad Eph. C- I- .V. 66 g M OB- 4 88 u J OBSERVATIO. PRO uod hic de gratia nos ipfos in Chriflo (,76/2- Q Jan&ficante obiter dicitur, quo fenfa dame D nari poffit aut recipi, fuperiori paragrapho di- tf m &um eft: jam quod hic additur: /Zdami gratiam MA fuiffe illl proportionatam , fupereft explicandum. Et quidem fi de phyfica proportione intelliga- tur, quafi gratia Adami fantificans effet illi connaturalis, aut naturze illius integroe ftrictif- » fimo jure debita, errorem faperet patentiffimum u p At fi de 00 in in Michaele Bayo prodamnatum: proportione quadam morali accipiatur, adeo poltea Teperi ut confttute antithefis fenfus fit, gratiam Adamo datam utpote fano & integro, minoris Tilo, Q, q elficacie virtutisque fuiffe, quam qu:e nobis infirmis ac lapfis in Chrifto datur, atque pet patta e Chriftum, Auguflini probatiffima fententia eft, lis aj i ey Lib. de Corrept. & gratia. Cap. 10. 11. & 12. gratiam Chrifti Domini pofentiorem in nobis fae- Deruj Vàtias pius appellantis, quam quae fuerit Protoparenti collata; utpote quze liberum arbitrium noftrum Deram Yi don indeclinabiliter €9. infuperabiliter agat; quod Ada« mi gratia non agebat. tum I ' Si ergo non eft hic damnatus cum Ques- V wl [ nellio Auguftinus, quid diftin&e in ea propofi- tione 37. damnarit Clemens, doceri Theologi Cleme de s. poftulant; ne quis in eius caput Cenfuram ini- que detorqueat. iïlius) W»-——J?:v:—:zj a r 89 $. IV. PROPOSITIO QUESNELLIANA . CEN- * LÀ hy SURA NOTATA. 0 damte Propofitio 34. Gratia Zddami non groducebat, pho di- nifi merita luunana, Refl. moral, 2. ad Corinth. grütiti C. V. v.3n andum. OBSERVATIO. telliga« Q hrafis eft Auguftini Lib. de Proedeft. SS. (fet il frrit Cap.15. Humnana hic merita non conticeftout, fienuf qug periere per ZAdam. |Exant ergo ex Auguftis no in Adamo innocente /uumana mueritz, quae tf de , adeo poftea illo peccante periefe, ut talia jam non reperiantur in nobis. Qu tamen Adami me« ratiam minofis rità, non idcirco /numana a S. DoGore (unt di- &a, quod humans duntaxat naturz viribus : 00015 parta effent, absque ullius gratize fupernatura- qe pet N eü) lis adjutorio; ( Adamus enim innocens, non- nifi cum gratia & per gratiam it, fi quid &1. * jj fe- meruit; qualiscunque illa fuiffe icatur juxta varias Theologorum opiniones) fed quod li- païentï. beram hominis arbitrium, utpote fuapte natu- ofituti Ya fortius ac robuftius, niajores tunc ad meri- j d tum partes haberet, quam habeat nunc laefum & vulneratum in nobis. Ques- Quid itaque in ea phrafi Auguiïiniana m)pOü' Clementi difplicuerit, refcire optant, quotquot ologi de S. Do&oris honore folliciti funt, ut rectam m ini- ällius/intelligentiam accipiant. G a | CA- Mi 99 C a Propc CALPCOTP XIL (UTHR li * DE GRATIA HOMINIS LAPSI. f Cf ( cem , pofiguat d c'[f QR d $. T Ptoy PROPOSITIONES QUESNELLIANJ/E CENSURA NOTAT/E ngi, J db 6X Propofitio 10 Gratia efl operatio mamus Proy Qunfiyotentis Dei , quam nihil impedire goteft, aut Ttiti &0 ( relardare. Refl. moral. Matth. C. XX. v. 34 Dus ipf Propofitio 11 Gratia won eft aliud , quam voluntas |Omnipotentit/ Dei jubentis €9. facientis , Md Rom quod ubet. Marc. C. Il. v. x1 Ptp D vili / Propofitio 12. Quando Deus vult falvare ani- qnam, quocumque tempore, quocumque loco , effeftus C onmia f m7fþ1/g mdubztaä Jequitur voluntatem. Marc. C. 1I. v. 11. Propofitio 13. -Quando Deur vult animam jizluam face €9 emm tangit interiori gratim fuc mmz 4 Tjates A voluntas ei refiflit. Luc. C. V. v. 13. Propoütw 14. Quaontumcumque a [alute ve- Vioft dyreften motus fit peccator obfümatur, quamdo ejur fe ei videndum exhibet lumine [alutari fug gratim, opor- tlm&m N Clinabile jeb, ub fe dedat, accurrat, fefe humiliet, €9 adoret Salvatoren. fuun. — . Marc. C. V. v. 7 dmem ttj Propofitio 15. Quando Deus mandatum fuum, liy. nl fij [U) £9 fuam externam locutionem comitatur unctioue fui foiritus, €9 interiori vi gratim um , operatur ille in 1€ Qp o üi"a" L! eorde obedientiam , quam petit.. Luc. C. IX. v. 60 Propofitio 16. INullg funt illecebra , que non Wptrel h eedant. illecebris gvatim, quia mihil vefiftit. Omnipo- JOllmm : tent AG. Ap. C. VIIL. v. 12. VOU j Pro- -"n:ö- — t 9f Propofitio 17. Gratia efl vox illa Jabssreémg hoiines interius- docet , ac eos venire. facit ad . Je- APSI fum. Chriftum. Quicumque ad Dewn mon venit - qoftquam audivit vocem exteriorem Pilil, nullate eft doftur a Patre. . Joan. C. VL v. 45. Propofitlo 18. JSemen verbi,: quod. as Dez p IN A& Ap. irrigat , Jemper -affert: fru&um. faum. Q XL v 2r. 7070 Propofitio 19. i gratia mihil aliud qB Ü nf aui quam eius omnipotenr voluntas. Hagc eft idea, qua f Deus ipfe mobis. tradit. in omuibus [uis. [criptu ! (i ; QL J Ad Rom. C. XIV. v. 4 f(,[ /ill Propofitio 20. era gratim idea e/i q Deus vult fibi a nobis obediri , €$ obedztw, zm;mf filumtt at« €9 omnia fiunt , loquitur tauguam Dominus , 59' 0 ), if aia fübi fubmiffa funt. Marc. C. IV v. 39., ] v 1f OBSERVATIO ]j a pnitit MW ares omnino loquendi formulas, imo gras M AC P viores, majorisque nervi in Auguftinc fa if ft- deprehendo; quibus gratize fe ipfa efficacis in- 7[,;/2 ü timam energiam, vim prorfus invi&am, inde. rlæ, 12)0) clinabilem poteftatem, infuperabilem fortltu 6 adorti dinem millies commendavit. . Lib. de corrept. & grat. Cap. 14. Dro w s I Jenti falvum facere nullum hominis refiflit avbitr zmq iiont fll /ic euim velle €9 molle àn volentir: ?. molentis. eft 10( fttii J teflate, u divinam voluntatem non mpediat , " E v. 0 fuperet. goteflatem . . .. .Non. eft itague dubitandums .. ( 10 voluntati Dei humanas voluntater non po[fe vefiflere , Ü quominus faciat ipfe quod vult: quandoquidem. etiam de p r t dot, : de ipfis hominum voluntatibus , guod vuli, cum vult eocnoftendo jfücit .. fime dubio habet humanorum. cordium, quo glaceret inclinandorum ommipotentiff/aam poteflatem mdogie g Lib. i. Operis imperf. Cap. 93. Jbfit, u n folum mpediatur ab homine Omnipotentis Dei omnia. pra- & poflli feientis: iuieutio. |.Parum. de re tanta. cogitant, vel Tonis tf Dewun &l excogitanda «on fufficiunt qui puiant Epif Omniyotentem aliquid velle, €9. homine infirmo im- Voluiar gediente, non poffz. Vlb, üc Ín Enchiridio ad Laurent. Cap. 98. Quir Lib. tam imyie de[ipiat, u dicat, Deum malas hominum A qut woluntates, quar voluerit , quando voluerit , ubi vo- V u I luerzt, in "bonum mon. po[fe convertere ? Taat: le grat. & lib. arbitr. Cap. 20. Homi- tentiatum im intafer ia funt. in Dei poteflate , ut eas quo Vocibus f ndo voluerit faciat inclimare. JUfe nor ( de Praedeft. SS. Cap. 9. Huc itaque 'nris glori a. qua occulte humanis cordibus divina largita- tellio da) v"buiur , a nullo duro corde refpuitur. Ideo quip- Calumnia tribuitur, ut cordis duritia primitus auferatur 1qu0 f Lib. de corrept. & grat. Cap. 12. .Subven- LE dum efl mfrmitati voluntatis humang , ut divina longe gralia iadeclinabiliter , €9 infuperabiliter ageretur . . Cortice ,Z,yz;wm.» Jfervavit Deus , ut ipfo: donante. invi&iffime Qüm dor quod bonum efl vellent € hoc deferere invifliffime th nollent. Et Cap. 8. Foluntas humana mon libertate faque w confequitur. gratiam, fed. gratia libertatem; . €9 ut m DeCle ( P erfevereb , dele&abilem. ger, petmtafem, €9 infupera- bilem . fortitudinem. The() le Lib. de gratia Chrifti Cap. 14. Quando Deus Ptotung docel mon ger legis litterom, fzd per [iritus gratiam, olam) lI ata o ctmiemessiceus D 93 & vll ita docek ut quod quisque didicerit nom iantum hi quo cogno[cendo videak, fed etiam videndo aypetat, vos H)Wf ATU lendoque perficiat . . . Omnis qui didicit a. Patre, [bf u mon [olum gotefl venire, fed etiam venit ubi jam JH F f:t ynty €$ poffibilitatis profetlur, €9. voluntatir affe&lus , gman, w a&ionis effeius eff, n, Dm Epift ohm 107. ad Vitalem nunc 2r7 TRU Voluntates hominum omnipotentiffamna. facilitate con- vertit, ac volentes ex molentibus facit. q g Qrm Lib. de corrept. & grat. Cap. s. .Deus fio- hn minem geccatorem occultiffima €9. potentiffama qmedi- jj, li to cinm fum poteflate perducit. Tanta porro cum fit Auguftinianarum fen- ?. Eni tentiarum cum Quesnellii propoüüwzäuä, in ub enr qui vocibus faltem & fyllabis, confonantia, is jure non timeat, vereaturque, nequi S * t tinue toris glorize minus ftudent, eundem in nellio damnatum effutiant v longi fgasque in dilum Jl qui- calumnias animofius inftaurent; nifi publico aliquo fuprem2e auctoritatis documento planum /lelui- AL fiat, paribus loquendi formulis fenfus fubeffe TU longe difpares, aliudque füb eodém verborum qoera TE cortice damnaífe Clementem, aliud Augufti- num docuiífe It 6:7/ 'Wh/ AUA l ff Et quidem Auguftinus de prima duntaxat eaque precipua interioris actualisque gratize m lii fpecie dixit laudatis in locis, quam efficacem [l $u Theologi vocitant; deque abfoluta Dei volun- j mþ»!ün tate, quam confequentem fchola nuncupat WU J pronunciavit: quarum duntaxat intimam ener« ,x;äW"I? giam, indeclinabilem poteftatem, infuperabi- H lem jtd 94 qioremmmemcemeems lem fortitudinem verbis ampliffimis commenda- Pto vit. Clemens vero (quantum conijcio) notatas f qu Quesnellii propofitiones de quacunque actuali a qui gratia, ac de quavis Dei voluntate di&as exi- CX fümavit; quafi nulla alia actualis gratia, vo- luntas Dei alia nulla poneretur; easque idcirco Tma Cenfura confixit. ? tiat Rurfus ubi potentiam grativ refiftendi, ad otne eamque fruftrandi, impediendi, ac retardandi gtatia h inficiatas eft S. Do&or, confequentem dun- & h taxat, quae a&us fecundi a Theologis dicitur, dici pot intellexit Clemens autem negatam a Ques- At fid nellio refiftendi potentiam, antecedentem exi- vel de leawt, & a&ur primi; atque ita damnavit. dicit, v Hoc fane interpretamento, a Clementina otdinen ur f oftenditur Auguflinus. At nifi fi debo ubica tur au&oritate, qu:e certam in judi- 4 quo 1o dem faciat, verentur maxime Theologi, Tl ve ut orà comprimant, & ab inferenda calumnia b As fibi temperent, qui Auguftinum in hoc prsegra- Cap l vi doctrinze füze capite, a Clemente male mul- [ &atum, eademque cum Quesnelio Cenfura qpuod od inuftum, fcriptis audaciffimis publicarunt p n Wmn, n .S. H Din üt PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E liraty CENSURA NOTAT.E. £hitqm Propofitio 2. Jefu C/mjiz gratia. principium dan efficax. boni- cuiurcungue. geuerir neceffaria. eft ad om- Toris ne opus bonum. lbsque. illa: mon. folum. mihil fit , gratia fed nec fieri potefl. Refl. moral. Joan. C. XV. v. 5. fatiam Pro- aE 3 95 ntenda: Propofitio g. Gratia Dei eft gratia. fu uprema , ) üofatas fine qua. confiteri. Chriftlum. wumnquam goffumus, €5 e afuali rI. ad Cor cum qua munguam illum abnegamus. iflas exi« C. XII. v. fià, 0« OBSERVATIO e idcirco rima prioris propofitionis pars, quae gra- p tiam efficacem ( feu principium efficax ) fiftendi , ad omne bonum opus neceffariam dicit, fi de tordandi gratia habituali & fan&ificante hoc dicat (nam t duf« & illa certo quodam fenfu principium éfficax Qicitut, dici poteft) erronea eft, & in Bayo damnata 2 Ques« At fi de gratia a&uali fermonem facit, tünc fem exle vel de bono opere fupernaturali & falutarl id ttavit dicit, vel de bono opere naturali, in t noris ommetttlf ordinem loquitur (aliud enim fingi poteft) At nil fi de bono opere fupernaturali & t j u ad quod gratiam a&ualem efficace neceffa- hieologi , riam velit, certa & orthodoxa fen tla e& calomnia ab Auguflino tradita Lib. de gratla Chnüï Cap. 14. Gretiam Dei fic confiteatur, qgui vuli pïægM' ale ml veraciter confiteri, ut ommino mihil boni fime quod ad pielatem pertinet , veramque juftitiam , fieri Cenfurt rüat go[ft mon dubitet. Et Epift. olim 106. ad Six- tum, nunc 186. Nifi adjuvet. gratia, mihil pieta- tir, atque juflitim , fme in opere, five etiam in vo- E luntate habere. go[fimnis Faieatur. Prlagius gratiam Dei €8 adjutorium etiam ad. fingulos a&us f Alb W] dari Si vero de bono opere naturali, & intra " ioris ordinem loquitur, ad quod edendum gratiam aliquam actualem & efficacem necef- Ól 111 fü yLes fariam ponat non certa quidem, fed tamen H 5 pro- p 96 u3 I tet ad O probabilis plurium Theologorum opinio eft U f qui licet gratize fan&ificantis & charitatis ha- bitualis, imo etiam fidei influxum minime ne- vocitat) ceffarium fateantur ut opus edatur moraliter pettatura bonum, grativ tamen alicuius a&ualis auxi- que accip lium ad id neceffarium arbitrantur. Quos inter extet, fe numerantur , etiam poft Baii damnationem Tatur, ptt Didacus Alvares Lib. 6. de Auxiliis difput. 5o aptaque ] num. 6. Thomas de Lemos in Panoplia Tom. 3 Romanis. tua, $ Lib. 3. Part. 2. Tra&at. 2. Cap. 9. Gabriel Vasquez 1. 2. difp. 19o. C. 18. Card. Bona in Qte ïæ? princip. vitxe Chrifti 1. Part.. $. 3. Card. Fi- efficaci f fcherius adverfus articulos Lutheri. Card. de Wam, « Noris in Vindiciis Auguft. Cap. 3. $. 4. & Cap. gEHdO q 4. $. 5. Vmcentms Contenfonius Tom. 5. dif- efficadi : ita fert. 2. 1. Specul. 3. ut cveteros Baii s tate. fuperwres Theologos mittam, quibus ea- Africe dem fententia a Navarro & Bellarmino tribui- fem 3 tur. Qu1bus omnibus przeluxiffe videtur D. Car hag1 'Thomas 2. 2. quzeft. 136. art. 3. ad 2.. Bonum aU(C 2 golitica virtutir commenfuratum.eft natura humang s bCan: €2 ideo absgue auxilio gratie gratum facientis. poteft voluntas humana ad. llud tendere , licet mon. absque atbitr. C auxilio gratie Cag D Propofitionis primze pars altera, uti & COïlEþ altera propofitio, quze nihil boni fieri :pof? af- li P ferit, nedum fieri re ipfa, fine gratia efficaci; 2 g fi de potentia naturali, aut etiam fupernaturali Contt ( remota, & incompleta intelligatur, quafi abs- 44. de: que gratia efficaci fupernaturalis poteftas Qu etiam remota & iacompleta, nulla unquam exe (lo afu um Eu 97 210 - eit extet ad bonum, ope íaltem ac beneficio gra- tati$ fige tix: mere excitantis ( quam fufficientem fchola IfQe (10« vocitat) erronea eft: fi tamen de potentia (u- moraiitet pernaturali proxima,, completa, abfolutiffima- lis auxi que accipiatur, quafi fine gratia eíficaci non 008 1ntel extet fed per folam efficacem gratiam confe« eratitur , 1atur, probatiffima Theologorum fententia eft liput. 80 aptaque loquendi formula, ex facris litteris, i Tor. 3 Romanis Pontificibus, Conciliis, Patribus mu- Gabriel tuata Sine gratia enim zon poffe hominem bene Bona it egere fopiffime dicunt etiam ubi de gratia atà. Fi efficaci fermonem habent potentiam proxi« (td. de mam, completam, abfolutiffimamque intelli- gendo; quam tunc ineffe homini negant, dum i CR def efficaci gratia deftituitur. PL Ita Innocentius L. R. P. Epift. ad Eplfc ibus & Africe inter Augufcmlanas I813 |/S. Leo M. yo tribu ferm. 57. Ceeleftinus R. P. in Capitulis, Concil. Carthaginenfe anni 418. Can. 6. Concil. Ar- detor D Di Jf ,,,,, aufic. 2. Canon. 25. Concil. Tridentinum Seff. hu ia ; 6. Can.22. S. Auguft. Lib. de gratia Chrifti Capp. 1o. 14. & 26. Lib. de gratia & libero ,W 10 "n' u ï j arbitr. Cap. 17. Lib.2. contra duas Epift. Pelag Cap. 9. Lib. 1. Operis imperf. C. 97. Lib. de , Yi i corrept. & gratia Cap. 12. Tra&at. 92. in Joan Epift. ad Paulinum nunc 186. Sermone nunc v//ülf a[ 296. S. Profper Epift. ad Rufinum, & Lib eïww ; ernmuläh contra Collatorem Cap. 5. S. Thomas quxít 24. de veritate art. 14 uf 1b5 Quv cum ita fe habeant catholicarun otelis fcholarum intereft maxime, declarari fibi, non. H 3 * 1nos [ 98 *Swgg modo quo fenfu binas illas propofitiones confi- Aitytf 0:2 xerit Clemens; verum etiam an memoratas janit p celeberrimorum Theologorum fententias intac- mt, & g 11l effetu c tas reliquerit fenfuümque aliquem catholicum fecundum quem Theologis etiam fi, aperti approbarit liceat, Romanorum Pontificum, Conciliorum, ä E trio Cap ac Patrum loquendi formulas ufurpare, eadem- que cum illis linqua loqui, in ptædlcanda di- gl T vin grati» necelílitate ? vipey efft aliquod p $. II da, u PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU- RA NOTATA agendum Propofitio 4. Jta Domine omnia yoffibilia funt eoque f Dei adbis e&, cui ommia pofibilin facis, eadem operamdo im slio Refl. moral. Marc. C. IX. v. 22 tiovo fcil Xitmioris OBSERVATIO. n f TOtt "'fadem ac praecedentes eget explicatione pro» B L pofitio illa, ut quo fenfu profcripta fit, Trentis ( innotefcat Si enim de quacunque praecepto- lucinatio rum poffibilitate etiam remota dicatur; quafi fperies tunc tantum abfolute fint poffibilia praecepta, las D dum Deus per gratiam fuam efficacem ea ope- Confeque ratur in nobis, feu a nobis facit impleri; hze- Vinde c retica eft: At fi de poffibilitate omnino com- US(]UQ d pleta, abfolutiffimaque dicatur, quae cum l int effe&u re ipfa conjungitur, probatiffima Theo- Dteme , logorum fententia eft, facrarum Scripturarum, xplicas Conciliorum, ac Patrum paulo ante laudato- ürbg £ rum loquendi formulis confentanea. —Negwe de Qüe atr dipfa poffibilitate contendo , cum [anata €8 adjuta ho- minis l3 3* 99 8 CODI minir voluntate, po[Tbilitas dpfa fimul cum effe&tu in emoratas Sanídir proveniat Auguftini verba funt Lib. de à$ ntac nat. & gratia Cap. 42. qui poffibilitatem cum itholicum effe&u conjun&Ctam, per gratiam eHicacem da« "ls etiam ti, apertiffime docet. eiliorum, Et certo cum Lib. de gratia & libero arbi« eadem. trio Cap. 16. diífertiffime doceat SS. DoGor, nda di« prabere Deum (per gratiam utique efficacem ) vires. efficaciffanas voluntati; neceffe profe&o eft aliquod potentize genus per gratiam huiusmodi dari, cum virium nomine, nil nifi poteftas ad VENSU agendum intelligatur Aliquo itaque fenfu, eoque fumme catholico dici poteft, mandata | filia Junt pfmndo D) Dei nobis per gratiam efficacem fieri poffibilia ; novo fcilicet poífibilitatis genere, nempe pro- ) ximioris, & immediatioris, quam poffibilitatem cum effé&iu nuncupat Auguftinus. jone pfo* Totaque inde nafcitur nonnullorum Cle- mentis Conftitutione turpiter abutentium hal- pta üt! yectpto lucinatio, quod varias poffibilitatis & poteftatis us quaü fpecies diftinguere nolint alias remotiores, alias proximiores ; alias antecedentes, alias p n e 0f* confequentes; alias phyficas, alias morales; ut inde calumniandi anfam arripiant; Clemen- Jeri; h tisque damnationem in Auguftinianam doGri- jno 007 nam intorqueant Has fi publico aliquo fu- premse auctoritatis documento diftingui, & 3'?080' explicari contingeret; quam multze Deus bonze, tul'üfum' turbz filefcerent, quam multze calumniz, eze« , Jndat AMM [Z'[ que atrociffimze momento depellerentur. jj gl T H 4 $. 109 * 2* exim pto f $. IV. PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU piendi jus RA NOTATA. 4 pracepti e Propofitio 3. u vamum. .Domine pracipis , fi ]s taf eft omninc tu ipfe non. dar quod. gracipir. | Refl. moral. A. &us videri Ap. C. XVL. V. 10. que venit, OBSERVATIO. dus Cleme V ä 7ivi Auguftini vox illa videtur effe Lib. 2. alterum, L Operis imperf. Cap. 157. Praceptum frufir fuit, latar fit, nifi Deur juftus operetur €9 velle, per invefüga- biles viar fuas, Et Lib. de gratia & libero arbi- trio C.4. Homo gratia juvatur, me fme caufa mop( voluntati eius jubeatur. Videtur & effe Gregorii Magni fuper Pfal. 7. pcenitentialem. Quicunque Pty Jutit, po qlantet aut riget , inca[fum vox correptionis. exterius mifi ille incrementum. dederit, fme quo Openttio u Pew;färepit : nihil poffumus fücere. . Quod ex Pfal. 126. fum- penationir fnm, & ptum eft: nifi Dominus adificaverit domum €. Quorum quidem Patrum fenfus is unus Pt Tationir ] videtur effe; nusquam re ipfa preceptum a hia Deo datum a nobis impleri, nifi ille per gra- tiam faam implere fecerit. In quem profe&to POrtotione fenfum accepta Quesnelliana propofitio, fi quid [ Q fapio, damnata non eft, uti nec jure damnari 07 dfg [ potuit. ]oi ifi In alterum ergo fenfum acc&pta propofitio, Pi'og Cenfura digna, ut arbitror, vifa foit: fi nem- Onmiyntm pe vanum Dei proeceptum dicat, hoc eftincon- ptr iluy, Áuir suii gruum, injuftum, indebitum, nifi Deus per gratiam efficacem dederit ipfe, quod praecipit. P Deus enim L 017;114 Quæ fane impia , blasphema vox effet. * * ioi enim pro fuprema in homines poteftate, przeci- ENSU. piendi jus femper habet, etiam dum implendi praecepti efficacem gratiam non largitur UUOR UM i Is tamen notatz propofitionis fenfus, ut al h eft omnino violentus, poteftque AuGori affi- &us videri; nonne fignandus nunc, notandus- que venit, tanquam qui folus Cenfura inuren- dus Clementi XI. vifus fuit? Ne quis in fenfum lo e Lb // alterum, qui Gregorii & Auguftini certiffime 1/17// jf u ! 9t fuit, latam ab eo Cenfuram fufpicari poflit. yero atbl S W fnc aj PROPOSITIONES QUESNELLIAN]E CENSURA NOTAT E. : Gregotil Propofitio 21. Gratia jJefu Chrifti eft gmtza Qp fortis , potens fuprema , invincibilis, utpote qua eft 1 exummi operatio voluntatis. Omnipotentis, equela €9 imitatio /,ni ( v furte operationis Dei incarmantis €$. fufcitantis filium fuum Refl. moral. 2.'Cor. C. V. v. 21 Ill g Propofitio 22 Concordia" Omnipotentir ope- ; j$ us vationis Dei in corde hominis, cum libero ipfiur. vo- ceptom 4 luntatis confenfu , demonftratur illico, mobis in In- ] pef gïä cornatione , velub in fonte atque archetypo. omnium ; proieto o f Q aliarum. operatiomum. mifericordim. €9 gratie; ' qum enmes ita gratuitg, atque ita dependentes a Deo funt: e dgpan ficut ipfa originalis operatio Luc.C. i. v.38 Propofitio 23. JDeus ipfe nobis ideam tradidit Omnipotentis operationis Jue gratie , eam fignificans $ nem* per illam, qua creaturas & mihilo groducit, €9 mor- eftinoo iuis veddit vitam Ad Rom. C. IV. v. 17 pais 7 Propofitio 24. Jufia idea quam centurio habet 1 læcjülf de Ommpotmim D €? J3efu Chrifü in Janandis Deus H 5 tüjf- em'ü 102 at 3* corgoribus folo «motu fug voluntatis eft imago €$ idea, eam ffbi a( qua haberi debet. de Omnipotentia [uce gratia in. fa- nec potuett fe Creatori nandis animabur a cupiditate. Luc. C. VIL. v. 7.— Propofitio 25.. .Deus illuminat animam, €$ gate fe Ch eam fanat gque ac. corpus fola fum voluntate: jubet, gris memb jf vil €8 ipfi obtemperatur. Luc. C. XVIIL. v. 42. comparati OBSERVATIO. hrerefim aj & d hanc fummam revocantur propofitiones 11 adhibeanhi ille omnes, quod operatio divinze gratize ipfa efficá in fle&enda movendaque hominis voluntate, lins, & fimilis effe dicatur operationi divinze, qua Deus gnuturtar C res omnes creando produxit, humanam natu- Que exem tam divinze inIncarnatione conjunxit, mortuos teris weti fufcitavit, segris fanitatem reftituit. —Quare oftendant cum multa fecum importet ea divinze gratize v' Ig- &Q operatio: r. Infallibilitatem in effe&u produ- C8p. 13 : cendo, quia fortis eft, ac per fe efficax. 2 Bugift L. Diffentiendi potentiam in humana voluntate Operis im reli&am, quia fuavis eft, & humane libertatis CaL L amica. 3. Gratuitatem , ut fchola loquitur, N quia non datur ex meritis: videndum, ad quam Eshe! N operantis gratie dotem explicandam, compa- Cap 20. fationes illae adhibitze fint ab Au&ore. lej Et quidem fi comparationes Incarnationis, Quesni creationis, fuícitationis mortuorum, curatios tium el nis sgrorum adhibeantur, ad gratioe weceff- Cfeatinj tanti: ideam ac fpeciem animis ingerendam; Qfatior quafi tam non poílit voluntas humana gratize t & f efficaci diffentire fi velit, quam non potuit hu- mana in Chri&o: natura negare fi verbo Dei, CXeInpl eam Ed 105 190 O ult eam fibi ad unionem hypoftaticam affumenti ; Mi t f nec potuere creaturze ex nihilo edu&e negare l4 fe Creatoris imperio; nec fufcitati mortui ne« JH gare fe Chrifti voci; nec dem. m reftituta ze- (LÀ fut gris membra fubducere fe Omnipotentis medici ad hoc inquam adhibitz 4 juffüi valuerunt comparationes, ineptz omnino funt & in haerefim apertam inducunt. At fi ad id tantum adhibeantur comparationes ilbe, ut gratize fe opofitiones tte grtit ipfa efficacis energia, omnipotentia , infallibi- litas, & indefeGibilitas, aut etiam eiusdem voluntate, , quaDeus gratuitar oftendatur; non modo apta concina- narm natue que exempla funt, verum etiam ex facris lit« mortuos teris petita; & a SS. Patribus, ut hoc idem Quare oftendant, millies ufurpata. Ad Ephef. Cap. r. V. 19. & 20. C. 3. v. 1o. C. 4. v. 24.. Ad Heb n gnatie p proda Cap. 13. v. 20. & 21. Ad Galat. s. v. 15. D. ^ Auguft. Lib. de Praedeft. SS. Cap. 15. Lib. 6. fficax ^ volantat Operis imperf. Cap. 18. Lib. de dono perfever. b [ibertatis C. 21. Lib. 13. de Trinit. Cap. 17. In Enchir. C. 36. S. Joan. Chryf. hom. 3. in Epift. ad Joquitur , , ad quam Ephef. S. Fulgentius Lib. de Incarn. & grat. Cap. 2o. S. Profper in Carm. de Ingr. Cap. 14. N fe Ne itaque & Paulus & Patres eadem cum Quesnellio Cenfara inufti putentur, operz pre- arnations curatio tium eft declarare: illos quidem Incarnationis, ereationis, mortuorum fufcitationis, 2egrorum jig tf curationis exempla dediffe, ad gratize operane xerendäm ) tis & efficacis energiam, vimque indefecibi- lem explicandam: Clementem vero illa ipfa otuit 1l* exempla a Quesnellio adhibita exiftimaffe, ut ao Dd dif- [ J 104 asss 2 Lib.3 diffentiendi potentiam in homine eadem illa gratia moto denegaret: eaque de caufa Cenfu« l ad agrnd ram in propofitiones fuperiores exeruiffe, il- r14. Ieno: loefis tamen Patribus & inta&is. agdim Lib $. VI. PROPOSITIONES QUESNELLIANJE Cs f CENSURA INUST E. fibero arhià Propofitio 38. Peccator non efl liber mifi ad Tibenotor « arbirim, malum, [ine gratia Liberatorir,. Refl. moral. Luc. C. VIII. v. 29. DT I) Propofitio 39. J/oluntas, guam gratia mon Dutito 4 pravenit nihil habet luminis. nifi ad. aberrandum , ardoris mifi ad. fe pracipitandum , virium nifi ad . fe porifruon wbur fubi vulnerandum; efl capax omnis mali, €9 incapax ad omue bonum. Matth. C. 20. v. 3. 4 dim n Propofitio 4o. .Sine gratia nihil amare yo[- Atl fie fumus, mifi ad mofiram condemnationem. 2. Ad fenmoiis, Thef. C. II v.17. 18 lUb li ajb OBSERVATIO f latet u on abfimiles, immo duriores in fpeciem af- N D fertiones in Auguflino, aliisque Patribus 9 Qd in facris Conciliis, Romanorumque Pontificum tUt Decretis deprehendo, qu» nifiin re&um fen- t fum accipiantur, damnati & 1111 una cum li f[ï,z Quesnellio putabuntur. Ti S. Auguft. Lib. de corrept. & grat. Cap P t. £m malo faciendo liber efü. quisque. juflitim, fer- Q vurque peccati : in bono autem liber effe mullus poteft lefig ( nifi fuerit. liberatur ab eo, qui dixit fi vos filius Cano Y liberauerit , vere laberi. evitic J Lib SUID f 2 d« 105 dem il Lib. 3. Operis imperf. Cap. 112. AVemo liber ia Cenfüe eft ad agendum bonum , fme adjutorio Dc, & Cap etujfle, il 114. Nemo nifi per gratiamChrifti, ad bonum quod vulí agendum potefl habere liberum voluntatis avbitrium Lib. r. contra duas Epift. Pelagianorum Cap. 3. Poteflas nifi detur a Deo , mulla e/fe poteft ex IANE libero arbitrio; quia mec liberum in bouo erit, quod Liberator non liberaverit. Sed in malo Íiberum habet hr wf al arbitrium, cui deleBationem malitim , vel occultur vel 073], Lut; manifeftus deceptor inferuit , vel. fibi ipfe perfuafit Lib. 2. contra duas Epift. Pelag. Cap. 5 - gnotid 109 Peccato Adae liberum arbitrium-de hominum natura ferrondum perüffe non dicimus; fed ad peccatum valere in homis /m]je nibus fubditir diabolo ad bene autem piegue viven- inapat al dwn non valere, mifi ipfa voluntas hominis Dei ovatia: fuerit. liberata €9 ad. omne bonum. at&tionis , AU ['0/ fermomis , cogitationis adjuta .M Lib. de fpiritu & littera Cap. 3. .Negue [i- berum arbitrium. quidquam nifi ad. peccandum valet fi lateat veritatis via: €9 cum quid agendum , €9 qua pectert ) enitendum efl , cayerit non latere, wif) etiam. delettet j Patribus €9 aimetur, mon agitur, mon fufcipitur, mon bme vivitur. ontificuf eftum t* Serm. 10. de Verbis Apoftoli. Noffrum ii un. CU hil efl, mifi peccatum quod. habemus: "Fra&. s. in Joan. JVemo habet de fuo mifi yt. Qp méndacium €9 peccatum; Quod ultimum Auguftini di&um in Ec- jiit. j" clefix;? Canonem tranfiit in Concilio Araufi« !?l )7! fa cano J*. C.223. uti & czetera omnia in epilo- Í yy fl Caeleftini T gum reda&ca funt in Capitulis, Epi- ib 100 * m FY Epiftolee adnexis Cap. 7. JVemo uifi per Chriftum confequetti bene utitur. libero arbitrio fine gratia à Auc&or librorum de vocatione gentium, erta Augul quem alii Leonem Magnum, alii Profperum, eft, locis f ali ]ulianum Pomerium arbitrantur, Lib. r. €C.8. Poluntas humana , inquit, infirma ad effi- PROPOS ciendum , : facilis ad. audendum .. . nihil in fuir habet viribur, wifi periculi facilitatem Quoniam Propoí voluntas smutabilir, quce mon ab imcommutabili vo- i WuuS, luntate vegitur , « tanto. citiur. propinquat. iniguitatt , tenre V g quauto acrius iutenditur aoni, UOE , Senfus itaque varios in Quesnellianis pro- f Duw, . pofitionibus diftingui Theologi petunt fecun- & annj, | dum quos aut damnate, aut abfolutz dici debeant; ne qua D. Auguftino, c?eterisque Pa- tribus, atque Conciliis fimilia docentibus ac lls ( definientibus calumnia ab 2emulis inferatur. ] tioni Si enim de gratia habituali & fan&ificante i que Apo&( notatze propofitiones intelligantur, quafi nil nifi Rom Ca? malum poffit homo fine illa; erronez funt, & £ets; (tuo; in Bayo damnatz. . At fi de gratia actuali fu- AHU, D[W , mantur; quod nempe nulla huiusmodi gratia us : excitatus & motus homo, nativisque corruptze folam vid natur viribus omnino relictus, nil nifi ad ma- ferfü, qu lum poffit, probabilis Theologorum multorum la pïæf opinio eft, de qua fat multa jam diximus $.2 Btodtyeri Rurfus fi de libertate naturali, & potefta« Dbteten te antecedente, feu a primi, qus»e nulla in lt Iert homine actuali gratia deftituto remanere dica» tur ad bonum, fpropofitiones intelligantur, At a " Dot erroneze funt; At fi de libertate & poteftate cone Furgli Y D " 107 a h | pir Cf confequenti, feu aZur-fecundi fümahtur; qux fine gratia a&uali, nulla ad bonum dicatur effe; - gentium, certa Auguftini, aliorumque Patrum fententia Profperum, i, li r eft, locis fu(pra laudatis afferta ac propugnata. $. VIL ime d - vt n f PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN- SURA NOTATA. Qu muthilt Ut« Propofitio 41. . Omnir cognitio Dei etiam ua« turalis , etiam m Philofophis Ethnicis mom yotefl t ial venire wifl a Deo: €7 fme gratia mon producit mifi vanitatem , grafumptionem ,. €9 opyofitionzm ad iy- Jlianis pro- f Deum , loco afe&um adorationis, gratitudimis , unt fecure £? amorir. Refl. moral. ad Rom. C. T. v. 19. (olote dici " OBSERVATIO. erisque Pa ulla, quantum capio, in primam propoüQ «entibus C N feratut. tionis partem Cenfura cadere potuit ; anftifcante quze Apoftoli diferta fententia eft, in Epift. ad Rom. Cap. r. ubi de Philofophis Ethnicis a- wf nl il ye fint, & gens: quod notum eft Dei , inquit, illis;: Deus enim illis manifftavit. manifeftum. æ aftoali f godi gratia Pars autem propofitionis altera, in quam folam videtur difiri&a Cenfura, eo accepta je cormpt fenfu, quod naturalis Dei cognitio, fine gra« nifi ad mo spoltorum tia, prafumptionem ac vanitatem per fefe produxerit in Philofophis Ethnicis, nihilque x]'mus gx 4 & Qo&e?ta' proterea: impia & erronea eft. Dei quippe dona mere naturalia, nullis licet gratize donis g nl adjuta ac roborata, fe ipfis noxia & perniciofa j dic non funt, Eo tamen accepta fenfu, quod na« aligantut turalis Dei cognitio ex. accidenti preefumptios 1 Pote&aæ nem, qn 108 , æg—..-.—...—:...——..:—..-gg nem, 'vanitätemque produxerit in Philofophis j deimat infom i Ethnicis, Apoftoli oraculum eft, laudato Cap. 1. ad Rom. v. 21. Cum cognovif/ent. Deum, mon fim: ouri Nift it ficut. Deum . glorificaverunt, fed. evanuerunt in. cogi- inufta fit, « dationibus fuir, €9 obfcuratum efl infipiens cor eorum. Et :. ad Corinth. C. g. v. 1. Scientia inflat. ge &T Fatalles illos Philofophicae de Deo cogni- tionis effe&us admodum exaggerat S. Fulgen- PROPO tius, gratixeque defe&ui perinde tribuit, Cap. ultimo Lib. de veritate divinze praedeftinationis Ptopo gtr n & gratiz: — Quia ergo graiam mom acceperumt, qropterea cogno[centes Deum. gratias mon. egerunt ; & antio €9 quia vafa irg fuerant apta. ad. interitum, hoc in magir ob Y. 18 eis operata eft illa. manifeflatio, qua Deun agnove- vunt, w cogno[cendo fuperbirent , mom ut[e humi- liando diligerent. Tuli ergo cognitione ablata ex- 0 infe E exhor cufatio efl , non. collata falvatio. 'Tum eam Philo- fophorum de Deo cognitionem naturz lumine Tationem ; habitam, cum fidelium cognitione per gratiam . lia deeft; enim obd, indita conferens. P illom, inquit, cognitionem, eacum cor a femetipfo inflatur ad aortem: ger hanc hits eft autem divimitus illuminatur, €9 humiliatur ad vitam. R, Y Jlla. cognitione cor ob[curatur infipiens, dum quod Cafione p Dei eft ,. homo fibi. fuperbus affignat: hac autem ac- tentia ef eipit lumen, ut hoc ipfum, quod Deum cognofcit &xpliata. üc diligit , mon ex poffibilitate naturg , nec ex audi- CRl'thagiI u legir, neque ex fua voluntate, fed ex .Dei dono 0r grafïæ fibi ineffe. mon ambigat, [emperque humilis effe me- Prinfurgy, diig: À mineriü, &e fuperbus amüttat, quod indigmus acce- git. Cognitio illa geccato. adijcit gravaricationir tïz'zmt&ä l seatwn , ifla removet. a. geccatore. fupplicium. p//; [i.H] jujte [ .&ää I09 llic. [cientia Philofophis juffe. damnat, ifla gratis. juflificat. inflans mufrit augetque peccatum , — hic charitas adi« udato Cap Dam, not ficans. operit multitudinem peccatorum. Nifi itàque quo fenfu Quesnellii propofitlo nb 1R. (001 Jf COT OFT inufta fit, diftin&tius explicetur, periculum eft, it ii ne & in Fulgentium putetur diftricta Cenfura. Deo cogtie $. VII : $, Fulgete PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN- ibuit, Cap SURA NOTATA oflinationis Propofitio s. Quando Deus now emollit cor ger interiorem un&ionem gratue fum, exhortationer Qrtopenimt 0n tf t £2 oratim exteriores mon in[erviunt, «ifi ad illud magir obduraudum. Refl.moral. ad Rom. C. IX a, hi V. 8 (pttoUt OBSERVATIO T u fe u) , —*o intelle&a fenfu propofitio quinta, quod , at —* exhortationes & gratize exteriores obdu- u Philos rationem per fefe producant, ubi interior gra- yme Jumine tia deeft; impia blasphema erronea eft, Huius j gritam enim obdurationis caufa, peccatorum impros [ogmm,zem, bitas eft, malaque voluntas, non gratizx de- y; o m fectus Eo tamen accepta fenfu, quod ex oc« gr d vitan cafione peccatorem obdurent, Apoftolica fen- du qi!ü tentia eft ab Auguflino iisdem ferme verbis a um U^ explicata atque exaggerata. Epift. ad Vitalem iil [UBWO/M Carthaginenfem, olim 107. nunc 215. Oyus efi n n [Zl'di hoc gratim, quam qui accipiunt do&ring falutari a Da ov fcripturarum. [an&tarum. etfi . fuerunt inimici, fuunt amic j if m ANon . opus eiusdem do&ring , quam qui au- ii diunt €9 legunt fine gratia Dei, pejores fiunt inimi- qmtr tüiu & . .. INon ergo gratiam dicamus effe doErinam , [] H T Jed il * IIO rE2 fed agnofcamus gratiam, qua facit grodeffe. dotfri- nzm: qum gratia fidefit, vidémus etiam, obeffe do- PROO: &rinam. Lib. de fpiritu & litt. Cap. 14. Litiera Pty girohibens peccatum non juflificat hominem, fed potiur mur d occidit augendo | concupicentiam , €9 iniguitatem rilu , r qravaricatione cumulando , mifi liberet. gratia. Et qo, Qu Lib. 1. Operis imperf. Cap. 94. Per fe ipfam mundi, | littera occidit, quia jubendo bonum, €9 non largien- do charitatem , reor praaricationir fücit. Auguftino fuccinit Gregorius Magnus hom. M 30. in Evangelia: Nfi idem [piritur. cordi adfit tií audientir , otiofur eft [ermo do&lorir . INifi intus facile di fit, qui doceat, do&boris lingua. exterius in vacuum ttut, laborat. lyfe conditor mon ad. eruditionem hominis efe, w loquitur , fl eidem homini per. un&lionem fyiritus non Catholi loquatur. ttadita : Hoc idem de lege, qu:e externa gratia mis n ( erat, docuit D. Thomas 2. 2. quaft. 98. art. 1. WE d ad a. .Lex dicitur occidiffe, mon quidem effettive , ghoriam . fed. occafionaliter ex. fua imperfetlione, in. quantum mi: H fcilicet gratiam non conferebat, per quam homines ün- f plere po[[ent, quod mandabat, €9 vitare quod vetabat. 305 fom Declaretur itaque Theologis, quo fenfu ea tüy q r notata fit propofitio: alias magnum famoee fuse n ptoy periculum adeunt Auguflinus, Gregorius, & huius ( Thomas Aquinas; qui quod illa paucis verbis Nyfin expedit, fufius admodum profequuntur. deS. n loquen (g——v Wt ej?: le v *Sg.——gg*:. iii ifb d $. IX. h ovf do PROPOSITIO QUESNELLIANA CENSU- RA NOTATA. & ia Propofitio 43. .Primus. effe&us gratig beptir- , /fd potiw malir eft, fücere ut moriamur peccato; adeo ut. [pi- triguitatem ritus , cor, fenfus, mon habeant plus vit pro. pec- pun, Et eato, quam homo mortuus habeb pro rebus huius àr Je pf mundi. Rell. moral. ad Rom. C. VI. v. 2. 1on [prgit- j OBSERVATIO. gnus hort, uid fub eo verborum cortice veneni lateat, O «rdi adft nifi diftin&e notetur & explicetur, nemo facile divinabit. Quod enim primo loco po- 27n - f OCU nitur, primarium gratia fanctificantis effectum n homint effe, ut nos peccato emori faciat, Icclefize Catholicz fides eft, ab Apoftolo difertiffime ü»iriz'w fion tradita ad Romanos 6. Quicumque baptizati fu- fs gritit mus in Chriffo jJefu, im morte ipfius baptizati [u- mus; ut quomodo Chriflus furrexit a. anortuis. pey 98, al't. L gloriam Patris, ita € nor in novitate vite ambule- y ifitt, i quontim mus: Hoc [cientes, quia vetus homo mofler. fomul erucifixus ejl*, ui deflruatur corpus peccati , ut ulira yominar - ii odl non ferviamus peccato; qui enim mortuus efl, jufitfi- o fenfu eà catur a peccato. Quae vero hominis mortui additur in propofitione comparatio, ut fpiritualis mortis fattie fo huius confe&aria explicentur, a D. Gregorio orius, : Nyffeno amplioribus verbis affertur, oratione ds weïh'&S de S. Baptismate, ubi ita hominem baptizatum f loquentem inducit: $i conformes morti fazi [u- mus, mortuum rorfur deiceps in mobis. peccatum. eft , lancea, baptismatis .. . JMortuus. corpora mon 1 2 amat ; j iIZz u 3 ainai mortuus.non capitur divitiir, «oriuus mon C calumuiatur , mortuus mon sentitur qon vüpit ea bE VO quz ad fe mon pertinent , mon conviciatur fibi obviam NIUN 1 fa&is ..... liam vite regulam, aliam morum uor- oM ï mam infttui didici res mundanas: contemmere ,. ter vena. pratercurrere, €9 ad coleflia feflinave . . . Huc auima vere regenerata verba, hu recens initia- PROPO &j hominmis voces, groprium peccatum . memoria te- nentis: Hoc pattum in traditione Myflerii cum .Deo Propol Jfécit , cum omnem €8 pemam, [2 cruciatum , €$ volu- pero-Chefum ptatem. pro illius, dileGione fe megle&lurum effe gro- Jom. CY mifit Propo Quia tamen eum mortis fpiritualis effec- fint um tum non femper confequitur baptizatus ( culpa qumáo d i utique fua, non infufficientia Sacramenti ) aut fi confequitur, non tamen plene & integre momento confequitur, fed pro eo plene & in- tegre confequendo, toto vitae decurfu laborare N' ll Que debet atque pugnare, fufceptam Baptismatis falu e hom gratiam excitando, fufcitandoque; idcirco for- Wantür: te ea damnata eft propofitio, quod eum gratize Tia Chrift d Baptismalis effe&um ftatim, & ab omnibus Eic o plene & jintegre obtineri, videatur aíferere. tollantur a Si fic eft, eaque ferendze Cenfurze ratio tholicis qu BUS, Qul fuit, declarare & illud oportet, ut latze Cen- furse sequitas fiat omnibus manifefta; ac ne 'elituety quis lato Pontificio judicio turpiter abutatur. Quod Det, fs Y5 Chrit us o ) CA- ilot. : G semeememepeem 24 Ii3 OFT 000 DETATI CAPUT XX DE VOLUNTATE SALUTIS OM- * ii ofotcm NIUM HOMINUM DEQUE CHRISTI tUf Ut 0T« MORTE PRO OMNIBUS OPPETITA. lnE df« Ce. ziem ) ] | MPMPIPET FIL2I il« $.L .PROPOSITIONES QUESNELLIAN/E ttmOrAd Lt« CENSURA NOTAT.£E. ni a Do Propoütio 3o. Ommes quos Deus vult falvare i, & ul« gro Chriftlum, [alvantur infallibiliter.. Refl. moral. m d Joan. C. VI. v. 40. Propofitio 31. .Defideria Chrifti [unper ha- ualis effete bent. fuum effetium: pacem. intimo. cordium mferunt , itus ( colpa quamdo eis illam optat. Joan. C. XX. v. 19. — menti) aXt OBSERVATIO. . & integte lene & ite ulle pluribus zequivocis fuübfunt, quara /i laborate NI qux de voluntate Dei, Chriftique pro juptstmatis falute hominum defideriis, propofitiones effor- idcirco fot mantur: cum & varias Dei voluntates, & va- ria Chrifti defideria Theologi quique diftinguant. um gratie xb Ommbus Haec porro, nifi data dilucida explicatione, tollantur z»equivoca, nulla unquam fcholis ca- alfetete. tholicis quies erit; fed ampliffimus jurgiis, li- fore 10 tigiis, calumniis locus, ad diem usque judicii - dgte ( relinquetur. Quod itaque binas illas propofitiones atti« at net, fi de quavis Dei voluntate, ac de quibus« vis Chrifti defideriis intelligantur, adeo ut nullam prorfus voluntatem Deus habeat falutis illorum, qui re ipfa minime falvantur, nullun 13 onms CA' 114 qomeuem omnino Chriftus pro falute illorum defiderium adhifri: qu m ilb Ciri .'. foverit, qui eam minime confequuntur; ime pi*, blasphemze, Deo & Chrifto contumelio- Chrifi v0n E D. fe, ac etiam hzereticee funt, atque uti tales in Janfenio damnatz. At fi de abfoluta, effi- lanc ipfam inftütuto : caci, decretoria Dei voluntate, nec non de abfolutis Chrifti defideriis accipiantur, Evan- fumn f gelica & Apoftolica veritas eft, cui erroris prr confiqua notam affricuiffe Clementem XI. nemo dixerit. que fibi lo Joan. 6. Oine quod. dedit mihi Pater, non perdam faüis crucifi quoà tame ex £0, Cap. 1o. Oves meg vocem meam audimt, €? ego cognofco eas, €$ feguuntur-me : €9 ego vitam omnem ill eternam do eis;. €9. mon peribunt in aternum, €? non fpotdet ad rapiat ear quisquam de manu mea, — Pater meus quod D7 tf dedit mihi majus omnibus eft: . £9 memo potefl rapere de qu di treditur j de manu Patrir mei. Joannis 11. .Ego fciebam, quia femper me audis. Ad Hebr. 7. — Exauditus eft difitat, « gro [ua. veverentia,.. In quem fenfum D. Fulgen- wm, H tius verbis multo crudioribus, quam quae in vt ( ; priori propofitione continentur fcribit Lib. de Incarn. & gratia Chrifti Cap. 31. Omnmes quos PROPO! Deus vult. falvos fieri, fme dubitatione [alvantur ; nec po[funt falvari , mifi quos Deus vult falvos fieri : Prop. ANec eft. quisquam , quem Deus. falvari velit, & non dit, aí [i falvetur. gniloy, . Chrifti vero defideria, qu»e fufis maxime Woral. d erationibus expreffit, ita femper impleta docet D. Auguftin. Lib. de corrept. & gratia Cap. 8. 44n. audebis: dicere, vogante Chrifto, me deficeret 0f 3 N fides Potri, defe&luram fuiffe, fi Petrus eam deficere ü ! voluiffet; hoc efl, fi eam usque in. finem pgrfewmrg Oppetita 70- h3 E 115 le(iderium noluiffe : quafi aliud. Petrus ullo modo vellet, quam Muf; m gro illo Chriftur rogaffet , ut vellet?.... .. Pro ille ontomelio« Chrifi mon potuit c[fe inanis oratio. e uti tales Et D. Thomas 3. part. quzft. 21, art. 4. luta, eff« hanc ipfam conclufionem ponit & probat ex inftituto : ec non de Omnis abfoluta . voluntar Chrifli. etiam Wr, Evate humana. fuit impleta, quia Deo. fuit conformir; €$ cui ertoris ger con/equens omnis eius oratio fuit exaudita. Cum- o dixerit que fibi loco fecundo obieciffet, Chriftum pro n ptrdam fuis crucifixoribus oraffe, ut ipfis ignofceretur, yn Qudiunt, quod tamen impletum non eít; atque ita non 2 ego tiltm omnem illius orationem fuiffe exauditam: Res un, & a fpondet ad a. Quod Dominur uon oravit pro om« mibus crucifixoribus ( oratione utique abfoluta, r mar qud Foteji nptrt de qua difputat) nec etiam pro omnibus, qui erant eredituri im eum; fed pro. hir folum, qui erant gra- m Jodm, yadttu (f deflinati, ut per ipfum vitam . con[equerentur. ter- nam. Haec itaque Theologis tollantur zequi- D. Fulger- voca; & fumma dabitur fcholis quies. m que in jt Lib. de $. iL Onmor ( PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN- SURA NOTATA. ; frhuumur; u fit: Propofitio 32. Chriftus Zefur fe morti tradi- dit, ad liberandum pro. [emper fuo. Janguine primo- i, & 1 genitos, id eft eleflos de manu exterminatorir, Refl. d]s mäXl,me moral. ad Gal. C. IV. v. 4 5 6. 7. Ua loctt OBSERVATIO. ii 4 on abfimilibus aequivocis patent, quse de R g drfori Chrifi morte pro univerfis hominibus u if oppetita, feruntur propofitiones: cum & bifas j P?ïf n l4 riam 1 116 5-—-.5.4-.-.—;...-3.;. riam mors oppeti poffit, /ufficienter, ut alunt f Qttuj n & efficaciter. Hsec vero nifi opportuna expli- 1 confüttü catione tollantur, lites in catholicis fcholis u pro o ferentur in longum, nullaque unquam Theolo- r t fun j fi j*]/ü 0i gis dabitur pace frui. Itaque fi de oblatione. mortis fufficienter, Ecdef ut aiunt toleratzs, atque ad exclufionem re- Eufebio Li proborum accipiatur 32. propofitio, adeo ut fur ero fal nullam omnino Chriftus intentionem habuerit alui f ut reprobis mors illa prodeífet; impia, blas- $. Gt phema, contumeliofa Chrifto, atque hzeretica lem, Pn. eft. Si vero de morte efficaciter oppetita, & ditauor v fecundum abfolutam procurandse falutis volun- 8 Pr tatem tolerata fumatur catholica eft. Nam lorum Cap & Chriftus ipfe pari omnino fenfu animam pr t(]lnls [ md nomine ovium fois ovibus fe ponere dicit huming g ele&os & prazedeftinatos procul dubio intelli- 4 d 11 [l gens. Joan. ro. .mimam imeam pono pro ovibus men. dioi « 1?/)1$. Over mea vocem meam audiunt , €9 ego cog- 7,(2/1 mofco eas, €9 fequuntur me , €9 ego vitam cternam TT do ei. ] dinn w Quo etiam fenfu a Patribus fzepius afferta Qw eft, in quos nemo dixerit Clementem XI. Cen- furam tuliffe. hs fï'yi[/f I, n a Sic Auguftinus Epift. 102. ad Evodium : *Ihtito ( JNon perit umus ex his , pro quibus Chriftlus mortuur efl. . Serm. 8 de S. Vincentio, C/riflus non per- dit quos eimit fanguine, 'Tra&. 45. in Joan, ad illa PhoX verba: proprio filio fuo aon pepercit, [ed pro mobis omnibur tradidit illum, addit, pro nobir pradefti- Prop li, ( matis, juftificatir, glorificatirs de quibur. feguitur , quis Fdw 1] 3 2 117 t atunt quir accu[abit adver[us. ele&lor Dei? "Yra&. 66.. Qui 3 expli ita. confitetur. Chriftlum. Deun, ut. hominem neget & fcholis eé gro illo mortuus eft Chriftus. Tratt. 123.. O- u Theolo- nes fecib fuas over, gro quibus efW paffus, quia ud ipfe pro omnibus gateretur , ovis eft fattus. f'cienter Ecclefia Smirnenfis in epiftola relata ab (ionem te« Eufebio Lib. 4. Hiftoriz: Ecclef. Cap. 15. Chri- adeo u flus pro. falute omnium , quotquot ex genere. fnumano » habueril falvi futuri funt, mortem pertulit pia, Bl S. Gregorius Magnus hom. 2. in Ezechie- e Weretiea lem. JPro ele&iorum vita u:que ad mortem fe tradi- ypetita, & dit autor vita. utis volun S. Profper in Refponüone ad capita Gal- et, Mm lorum Cap. 9. Cum re&üffame dicatur Saelvator pro mimam pro totiur mundi redemptione crucifixus, qpropter veram ine ovium humang maturem fufceptionem, £5 propter. commu- bío intelli tem in primo homine omnium perditionem ; ;wozfq/i fa- men dici gro hir fentum erucifixus , * quibus. mors j n u hu & ugo 0 ï]fyzw ;7ro]wt Dicit enim. Evangelifia, quia Jefur i ( moriturus era£ pro gente , €9 mon tantum pro gente, fed etiam wt filios Dei difperfor congregaret in unum. ins aferta Qux omnia Patrum di&a hac una mor- f X Cett tis, fufficienter & efficaciter toleratze , diftinctio- ne, in catholicum fenfum fle&untur, ut nulli emnino Cenfurze fübeffe poífint Erodium , niri III. lu 0 4 PROPOSITIO QUESNELLIANA CEN- SURA NOTATA EL Propofitio 33. .Profi! quantum oyortet. bonis d p qolit fi f'æ ffl terrenis, €9 fibimetipfi renunciaffe , ad hoc ut quir y f i fiduciam habeat, fibi, ut ita dicam apwow*mr'dz D I5 Chri- (M ia i 2 Ckn/lum Qcïefwm,fm amorem , qortem , €9 mufte- feipfis ef ria, ut facit Paulus dicens , .qui dilexit me, €$ tra- deftinatio didit femetipfum pro me.. Refl. moral. ad Gal. C. II. ent) qu V. 20, num, aC OBSERVATIO. que tame id unum, quantum conijcere licet, in ea fufficiente - propofitione Cenfura dignum vifum eft, quod gatur; fe illi foli, qui bonis terrenis, ac fibimetipfis re- que fimi nunciarunt, fiduciam habere poffe dicantur, rotor; t applicandi fibi Chriftüi Domini mortem, eius- foftomus, demque amorem; quafi & alii fiduciam illam den, | habere non poffint, ac etiam debeant. Verum Quesnell eft & illud variis fenfibus obnoxium, fecundum Jemtifn quos & damnari propofitio, & abfolvi potuerit. CO Si ergo de fiducia fermo fiat, unicuique t fideli communi, orta nimirum ex fide, qua D7 dixä' credit unusquisque illorum pro fe Chriftum üpte Ey Dominum eífe mortuum, erronea eft propofi- tio Hzec enim fiducia unicuique fideli ineffe Ü W hi mi debet, quamquam bonis terrenis, ac fibimet- mi, ] ipfi non' renunciaverit. At fi de fiducia illa eminenti, firmiffimaque, Apoftolorum propria, fl ij D fili fermo fiat; orta fcilicet ex peculiari revelatio- fU jon; ne, qua noverant fe ad pradeftinatorum nu« merum pertinere, pro quibus fpeciali quodam finc p Qu modo mortuus eft Chriftus; indubitata veritas dequ eft, cui a Clemente XI. przefcriptum nemo pu- tet Ecquis enim neget, fpecialiori plane mo- Xlicet minus 1 do, firmiorique fiducia, Chrifti mortem atque Torj f amorem arrogare fibi poffe; atque ut ita di- cam, appropiare ac vindicare, qui de ea pro Chtift ritlls at fe tios fecj 119 a — , gJ Ihllef fe ipfis efficaciter oppetita, zeternaque fua prze» &O deftinatione funt certi; (quo in numero Paulus 1G C. erat) quam qui communi czeterorum homie num, ac etiam fidelium forte verfantur? Ne- que tamen idcirco Chrifti mors generatim ac et, I n fufficienter pro reliquis hominibus oppetita nee m ell quod gatur; fed peculiaris Chrifti in Paulum, illius« netipfis te« que fimiles benevolentia & przedilecio decla- Gieatür, ratur; uti eleganter advertit D. Joannes Chry- , elUS foftomus, hunc ipfum Apoftoli locum expen- cam 1am cuius occafione confideratio illa a dens , n Verum Quesnellio fa&a eft: Qu dilexit me, €9 tradidit fecandum femetipfum pro me . . . Quid facis Paule, du po uerit communia propria tbi vendicar, queque pro toto unicuique terrarum orbe fa&a funt , tibi facis peculiaria?. .Non fide, qua enim dixiflü, qui dilexit mos, fed qui dilexit me : l (,W ]ülm atque Evangelifla. dixit, fic Deur dilexit mmdum; et propl £2 tu qpfe alibi dicis, qui groprio filio mon pepercit addi inefe fed. gro. mobis ommibus. tradidit illum. — .Non. igitur Cum confideraret 44po« ac fibimete gro te, . fed gro. ommibus fducia l flolus. infirmitatein. humane naturg, & ineffübilem t pïüpï[a) JDei. follicitudimem : tum quibus illum malis liberafet, qui bona largitur effet, inflammatus dlzm defiderio j reveattoe torum nu hunc iín modum loquitur. jl qUOdam Quapropter expedire omnino videtur, ut de qua fiducia judicium Clemens Xl. fecerit gt 1e15 y neto. ?u explicetur: ne.de Paulo, caeterisque Apoftolis j plune m minus alte fenfiffe videatur, eosdemque com- muni fidelium forte collocaffe; tanquam nihila rtem 20* j in d Chrifto Domino przedile&os, qui primitias fpi- ! de a pw ritus acceperunt quosque ille operis fui vica» je tios fecit & adminiílros. At- 129 ü s d Atque hic obfervationum iftarum finis efto. in tut que d Pro quarum coronide illad ingenue profiteor, me in eo damnatàárum propofitionum criterio, efutiu ntovis non id qusfiiffe femper, quis in ambiguis & sequivocis propofitionibus fenfus fuerit, ab ip« torrür fomet Au&ore intentus animo ( qua faQi teticis quaeítio eft, & implexa fatis, & inftituto pror- ftinda fus inutilis) fed quis illi fenfus fuerit a delega- tione tis Cenforibus attributus, atque praefumptus; pudot in quem jure animadverterent. Quod tuend» latatim Cenfurarum orthodoxi:e, qux fola modo Theolqgos tangit, fatis eft. EX PERORATIO. udi nunc Beatifime Pater, Theologi» A. -fupplicantis vota precesque. Cumque propofitiones ror. proícriptzs, per fefe faltem fpe&atz, variis fenfibus fubfint, in quem Cle- mens Xl. Cenfuram diftinxerit, Ecclefiam l Ul oraculo doce. Sic fane nulla Deceffori irroga- Ecdef ta injuria, nulla tanto Nomini labe adfpería, Chryfo imo nuülla illius Conftitütioni fa&a litura; fube fiüs, | latis duntaxat damnatarum in ea propofitionum füas À zequivocis, explicatisque ambagibus, reftitues qui Sc Vniverfa. Apoftolicee Sedis gloriam,. cui, Clementinze Confüitutionis occafione, maligne & per anml obítrepunt fycophantze, fecurius afferes: fide- Qüe f les in eo damnatarum fententiarum ambiguo titubantes, certiffimis praceptis confirmabis; Vent» - fl()nem puriorem fanioremque do&rinam, quam non- Dei) D null? eo diplomate violatam ftulte querun.tur, Obtend in at 3* 12$ us eflo in tuto pories: facrorum Conciliorum, Patrum- ofiteot, que decreta, quae convulfía nonnulli petulanter titeflo effutiunt, invi&e defendes: catholicas fcholas gus & novis implicitas litibus, novaque opinionum abip corruptela turbatas levabis ac recreabis: hs* ve d reticis demum, protervisque hominibus, indi- p ptof» ftin&a illa ambiguarum propofitionum damnas delegne tione turpiter abutentibus, ora przcludes , pudmem incuties fempiternum.- 1mptus ; a c2 tüende AA "'0" GiECeq g aE — u fo OUAGESETA EX SUPERIORIS SUPPLICATIO- NIS OBSERVATIONIBUS ) -ie yeologa Cumqie EE (alterit De leihione. Scriptura S. yem Cle rum damnatione propofitionum 79. 8o. veclefom gj't 81. 83. 84. & 85. damnati cenfendi fint Ecclefi» Patres numero multi, Origenes , j irrogoe adfpöf fi, Chryfoftomus , Bafilius, Ambrofius, Augufti nus, Hieronymus, Gregorius Magnus, Tho- WR be' mas Aquinas, & Gregorius IX. Roman. Pont qui Scripturz S. lectionem, abfolute quidem, f (u, & per fe fpe&atam, omni perfonarum generi congruere, ipfisque etiam Laicis, fimplicibus- maligt " que fidelibus neceffariam effe, fapiffime mo- anbigi nent; mulieres pias ac religiofas ad eam lec- tionem invitant; obfcuritatem denique verbi ia Dei, ad facrae le&ionis excufationem, a Lalcls [uam gone obtendl non poífe profitentur ? An i f 122 at 3* ES C Annon potius eze damnatz fint, propofi- 11C107 tiones, quod nullam generalibus illis Patrum X fegulis exceptionem, fpe&tata perfonarum ac temporum conditione, fieri poffe, videantur afferere; ufümque verfionum vernacularum , quem Ecclefia vulgo prohibet, cum le&ione & meditatione verbi Dei, ad quam Ecclefia fide- & qg les omnes hortatur, promifcue confundant? 2. Utrum damnatione propofitionis 82, liotur damnati cenfendi fint optimi quique moralis bator læ, [ doctrinze IMagi&ri; qui piorum librorum, ac tum maxime facrarum Scripturarum le&ionem, abfoli lis pietatis operibus adnumerant, quibus Do- Crimit minica dies fan&ificanda eít? Tüfm Annon potius ea damnata fit propofitio, tibus; bene quod putetur innuere, hanc unam effe diei Dominicze fan&ificandee rationem: aut certe, li fy quod oblique fignificet, nihil effe curandum l tiones fa&um aliquibus interdi&tum, Scripturze facrze in vernaculis verfionibus le&itandz, ut velfic guant. diem Dominicam colant univerfi ? feveri $. 2. Theol; De Divinorum. Officiorum celebratione, deleta. 3. Utrum damnatione propofitionis 86. Cllilns ereptum voluerit Clemens Xl. folatium hoc laler, fimplici populo, jungendi vocem fuam voci aïïth totius Ecclefizz; quamquam & ipfe communem ftduje Ecclefiz linguam orando téneat ? Pïæcep Annon potius ea damnata fit propofitio, li quod oblique fignificet, ufurpandam eífe ab Ec« Quod j L i d v 123 Eecclefia vernaculam linguäm in divinorum of- opolt ACFUITI ficioram celebratione, ut fuam illi vocem fim- fm aC plex populus orando poffit adjungere ? zuui $. 3. TO one & De dilatione aäþlütionif. ifide- . 4. Utrum damnatione propofitionum 87. nt? & 88. refciffae putands íint facrorum Conci- liorum, fan&orum Patrum, omniumque pro« s d. batorum moralis difciplinae Magiftrorum regus ytalis le, de differenda, imo quandoque neganda EO onert abfolutione publicis peccatoribus, graviorum criminum reis, relapíis, aliisve malo czeteroe s Do rum exemplo, atque ex confuetudine peccane ofitio , tibus; aut etiam ordinariis peccatoribus minus bene difpofitis, ac necdum fincerum poenitene . diei tix fpiritum habentibus ? cette , Annon potius es damnatze fint propofi- andum tiones, quod non fatis inter peccatores diftin- [acre guant, quibuscum ea fit fervanda difciplinze yd fic feveritas ? .5. Utrum damnatione propofitionis 89. ea Theologorum omnium communis exiftimatio deleta fit; qui peccatores nondum Deo recon- ) t ciliatos, jus nullum veluti nativum ac ftrictum js 36 habere norunt, ut Miffze facrificio praefentes n hot affftant, fed hoc illis ex Ecclefi;e duntaxat n qud indulgentia fuiffe conceffum; ac tandem lege monet proeceptum agnofcunt ? Annon potius ea damnata fit propofitio, ! ofiio quod jus nativum ac ftrictum, quo per peccae eije ) tum : je i24 x A tum devoluti funt, a laxiore jure, ex Ecclefize fcilicet indulgentia quzfito, fa&oque prsece- |6$, tum pto, minime diftinguat ? tfág $- 4. De Imyiorum Oratione. | tt 6. Utrum dainatione propofitionis 59. Bett damnatum illud fit facrarum Scripturarum fis; oraculum, fan&orum Patrum interpretatione ela declaratum ; Impiorum fcilicet orationem, ini- füen ie quo, maligno, arroganti, ingrato, fallaci ani- mo füpplicantium, aut etiam illicita, falutique contraria poftulantium, novum effe peccatum ? quodl Annon potius ea damnata fit propofitio, quan quod a delatoribus detruncata, de quavis pec- Tion catorum oratione generatim & univerfe pro- nunciata, delegatis Cenforibus viía fit ? 67. & qi, N n (ülte De timore penarum. vilite 7. Utrum damnatione propofitionum 61. tlj & 62. damnati cenfendi fint D. Auguftinus, üimet D. Profper, D. Gregorius Magnus, & D. Tho- Tilis, À mas, qui timorem nonnifi manum cohibere, ul hominemque folo poens timore abftinentem a ünyr inalo, illud idem corde committere docent ; fbj . ut nimirum intimum peccati affe&tum, folo ti- A more fervili minime depelli fignificent, donec fe, q juftitize amor accedat? Immo qui ftare in ho- minibus folo timore fervili concuffis, conditio- iies,| matam peccandi voluntatem, frequenter affir- fæ & mant ? An xX d 125 Annon potius eze damnate fint propofitio- :cleü;e T nes, quod timorem fervilem novum effe pecca« tum, afferere videantur; hominemque facere magis peccatorem, ac magis hypocritam? Utrum damnatione propofitionis 6o. dam- nati putandi fint D. Gregorius Magnus, D l 5 Bernardus, D. Thomas, ac Synodus Colonien- Waf fis; dum /olum fupplicii timorem, ubi nimius tatione eft, ad defperationem adducere docent ; folum tas n, inf- men intelligentes, quod non modo amorem jufti- tize, verum etiam fpem venize prorfus excludat? d a« [ntique Annon potius ea damnata fit propofitio, atum? quod de timore folo putetur loqui: /o/o, in- quam, ut amorem juftitize duntaxat excludit , poütio i jis pet* fon itidem fpem venizx ? 9. Utrum damnatione propofitionum 64. & fe pto* 2 67. eorum Theologorum fit damnata fententia ; qui, pofita duplicis timoris fervilis diftincione, (alterius quidem mere naturalis, carnalis, fer- viliter fervientis, quo nempe poena ut fummum malum timetur ab homine, immo plus poena um 0L timetur, quam offenfaDei; alterius fupernatu- piïlmls ) p.The ralis, qui motus eft Spiritus S. nondum quidem inhabitantis, fed tamen moventis) contendunt, )hib ett, timorem primi generis vitiofum effe, Deumque entetb À fibi reprzefentare ut Dominum durum, impee docent riofum, injuftum; hominemque re ipfa pecca- | (do t re, qui malum eo folo timore devitat? , donec Annon potius eze damnatze fint propofitio« ein t nes, quod de fecundi generis timore enuncia- tx exiftimentur ? "D K io hi 126 d murctec p D ro, Utrum damnatione propofitionis 66. (quax certe non fecundum fe totam, fed ra- dam tione poftremze partis inufta eft) ea fit dam- f* Teft nata fententia, quze timorem fervilem, merc naturalem, ferviliterque fervientem , paulo an- flicat te defcriptum, beftiarum proprium dicit effe? Annon potius ea fit damnata propofitionis tuf; haptj huius po&rem; pars, quod de timore fervili petti quidem, fed tamen fupernaturali, paulo fupra AIfor explicato, di&a credatur; quafi & ille beftia- tüm, rum fit proprius? u quod De. difcrimine utriusque. faderis. tnatis ir. Utrum damnatione propofitionum 6. fieri ? & 7. damnati putandi fint D. Auguftinus, & D. Thomas, hoc idem difcrimen inter utrum- damn que foedus difertiffime conftituentes; iis nempe Moyf fpe&atis, quz unicuique foederi, ex propriis Cens, meritis, propriaque cuiusque ratione conve- Deof niunt: ut nimirum fignificent, Judseos fe ipfis, Drzedi, atque ex conditione folius Mofaicze legis, in- firmos & impotentes ad bonum ;. divinam gra- quod | tiam, legisque implendse poteftatem, virtute tione & efficacia ipfius antiqui foederis non habuiffe, pïüphq fed tantum per fpiritum novi; ad quod per fidem (£quam in Chriftum venturum habebant, quot- ft da; quot fpirituales erant) dubio procul pertinebant? deliy Annon potius eze damnatze fint propofitio- Cündu nes, quod Judzos omnes omni Chrifti gratia fuiffe deftitutos, abfolutaque implends legis taxat | diVina .impvcx)tenti'a laboraffe, non leviter innuant? 12 flunt ? -:.g..—-..-:....——......—g.:. 127 ls 0. 12. Utrum damnatione propofitionis 63. d f damnata putanda fit D. Auguftini, ac D. Tho- : Gf moe do&rina, qui timorem, veteris quidem . hneic Teftamenti, amorem autem novi, chara&eri- jlo at flicam notam ita effe contendunt; ut & ipfi efe? baptizati Chriftiani, fi folo nunc timore ducun- fitionis tur; ad vetus Teftamentum, fecundum fpiritum fervit pertinere cenfeantur; circumcifi vero Judsei, fi o fupta amore olim ducerentur, ad novum Teftamen- befiae tum, fecundum fpiritum pertinerent ? Annon potius ea damnata fit propofitio, quod videatur innuere, hominem facri baptis- matis fufceptione, Chriftianum abfolute non if É. fieri ? u, & 13. Utrum dammatione propofitionis 65. true damnatus cenfendus fit Auguftinus, nullos a , gempe Moyfe, c»eterisque Prophetis fa&os liberos do- proptis cens, veteris legis miniftratione; etfi plures Deo filios dederint, fidei in Chriftum venturum - cotwe le ipüsv praedicatione , illiusque fpiritus advocatione ? gis, jte Annon potius ea damnata fit propofitio, quod nullos omnino, ulio pa&o, ullaque ra- am g tione filios Deo datos a Moyfe, czterisque ! virtute ypuifl, Prophetis, videatur afferere ? 14. Utrum damnatione propofitionis g. ea gt fidem l, quot- fit damnata do&rina, ex Ezechielis prophetia delibata; quae homines ad novum fcedus, fe- mebanï? cundum fpiritam illius chara&terifticum dun- mp()üti()' L Ü gïatia taxat pertinere docet, quatenus novse gratioe divina mandata in nobis operantis participes d lj fiunt ? mnt? K 2 An- i 128 m 2 Annon potius ea damnata fit propofitio, quod oblique faltem infinuet, homines fine hu- quo iusmodi gratia, ad novum foedus, etiam fecun- dol dicc dum ftatum, ritusque facramentales minime pertinere ? .T ! De Ecclefia €9. uramentir in ea. fieri folitis. al 15. Utrum damnatione propofitionum 72. il 73. 75. 76. damnati cenfendi fint D. Augufti- pet nus, D. Gregorius Magnus, qui Ecclefiam perinde definientes, folos in ea collocant ju- ttoi ftos ac San&os: Ecclefiamque unum homi- fio nem myftice vocant, unam períonam, caput vit & membra, Chriftum nimirum & juftos: . Ec- clefiam tamen intelligentes, fecundum illius at animam duntaxat, fpiritumque vivificantem ac- E« ceptam ; etfi fecundum corpus, ac prout focietas ilic vifibilis eft, infignes etiam foveat peccatores? Annon potius eze damnate fint propofi- Qu tiones, quod Ecclefiam qua late patet, defi- E« nire exiftimentur, omnesque peccatores ab &) eius corpore feparare ? 16. Utrum damnatione propofitionis 74. ea Ttal fit plurium Theologorum opinio damnata, qui Qs pralucente D. Auguftino, contendunt, inju« Tib ftos, & peccatores, in Ecclefia quidem effe, Vet] ac de Ecclefia, illos tamen vera illius membra Vie non effe, ac fimpliciter di&a, fed fecundum quid tantum & ?2equivoce: feu partes illius lus eífe duntaxat excrementitias, ac veluti pece lig cantes humores myftici corporis ? An- li Ed $ 2 129 pofiio, Annon potius ea damnata fit propofitio, ite lj« quod folos juftos ac San&os, Ecclefiz? quomo« fecune dolibet feu membra, feu partes effe putetur minime dicere ? 17. Utrum damnatione propofitionum 77. & 78. damnatus putandus fit Auguftinus, qui li, malos Chriftianos ab Ecclefia, feu ab interno m . illius fpiritu, animaque vivificante, per vitam agufti peffimam feparari, fzepiffime monet ? defiam Annon potius ez damnat fint propofi« ant j tiones, quod oblique faltem innuant, Chri- hotmj« ftianos illos ab Ecclefize vifibili corpore pet caput vitam peffimam feparari ? t Ee 18. Àn damnatione propofitionis 29. dame« . jlius natus quoque fit Auguftinus, nullam extra Ecclefiam gratiam agnofcens, qus falutem off aC« Xcietas illic operetur & vitam ? lores? Annon potius ea damnata fit propofitio, ropoli quod nullam cuiusvis generis gratiam extra defi« Ecclefiam dari, ( ut eft a delatoribus mutila« es 2 ta ) fignificet ? 19. Àn damnatione propofitionis ror. dam« nata fit communis Theologorum affertio ex fa« j j qUi cris litteris, ex D. Auguftino, & D. Thom. de- libata, Juramentorum frequentiam divina lege dojue ! EHel vetitam effe; ne fideles ex jurandi confuetudi- ne in peierandi periculum veniant ? mbra adom Annon potius damnatus duntaxat fit hue ius affertionis abufus? Si quis forte inde col« jlius p ligat, peccare Ecclefiam, dum ad retegendos haereticos, in fubícribendis fidei formulis exi« At« K 5 git 130 * Z git a fidelibus juramentum ? Qux damnati fcriptoris intentio in ea proferenda propofitione qud expl credita eft? $. 8 ditr De . Legibur. €$ . Cenfuris prop 20. Utrum damnatione propofitionis 71 ea fit damnata fententia, Chrifti Domini ora- tia, Ecd culo confirmata, qux hominem poffe fe di- foto fpenfare ait a lege pofitiva, ubi extrema ne- ceífitas urget ? quo Annon potius ea fit propofitio damnata, quod extrem?e neceffitatis cafum, quo folo li- ld cita eft difpenfatio, minus explicet; nullam- ea que legum diftin&ionem ponat, a qulbus lici- tam facit difpenfationem ? qua 541 Utrum damnatione propofitionis 9o. ea fit damnata fententia, quae Epifcopos ex- lüte communicare debere ait, ex confeníu faltem qu praefumpto totius corporis; hoc eft juxta mentem && intentionem Ecclefixz, qua tunc uti 10 confentire praefumitur, dum ferendarum Cen- furarum Canones ab ea conditi, ab Eplfcopls iv obfervantur ? lt Annon potius ea propofitio fit damnata quod afferere videatur, populi confenfum ad üt excommunicationis firmitatem defiderari ? to] 22. Utrum damnatione prim?e partis propo- t fitionisg1. ea fit damnata fententia, quze tenet; 90 metum excommunicationis certo & evidenter injuftze, neminem retrahere debere ab implendo Q debito fuo, fi ftri&i fit juris, naturalis fcilicet D aut divini? An- aL 3* 131 fhtati Anaon potius ea damnata fit propofitio, Itlone quod nec excommunicationis injuftitiam fatis explicet nec implendum debitum ullo pa&e diftinguat ? 23 Utrum damnatione fecunds» partis propofitionis eiusdem, ea fit damnata fenten- "i [ 0f2« tia, quae homines injufte excommunicatos ab m le di Ecclefia tamen exclufos non effe ponit à li foro interno ? Annon potius ea fit damnata propofitio, quod illos ne in foro quidem externo ab Ece nala, lo ]i clefia exclufos dicere videatur ? Jlame 24. Utrum damnatione propofitionis 93 ea fit damnata pia ac religiofa obfervatio, lii quae Jefum injuftae excommunicationis vulne« ra interius fanare notat, famtatemque m foro $ 00 interno reftituere ? $ X ]tem Annon potius ea damnata fit propofitio , quod de quavis curatione putetur loqui; adeo Juxta tun ut injufte excommunicatus, ne quidem in fo- ro externo reftitutionem fanitatis, feu abíolue Cen tionem procurare fibi debeat ? copis 25. Utrum damnatione propofitionis 92. ea fit damnataTheologorum ac Canoniftarum de£i« 1ata nitio, quze injuftam excommunicationem potius n d tolerandam decernit, quam prodendain verita- tem, ubi injuftitia probari in foro externo non o poteft, aut appellationi non datur locus ? ftel, Annon potius ea damnata fit propofitio , ntef quod de quieta & pacifica tolerantia cuius- endo cumque excommunicationis injuftze putetur lo« Jicet K 4 qui; 132 qqueemm qui; etiam dum illius nullitas & injuftitia pro- effe pu nofttüt bari juridice poteft, daturque locus appella- tioni ? exciud $- 9 De . Virtutibus . Theologicir. & 68 Grina 26. Utrum damnatione propofitionum 26 27. 28. damnata fit D. Auguftini, & D. Tho- tiam Í m:?e fententia, imo etiam Concilii Tridentini defi- quod nitio; a quibus fides prima gratia dicitur, per nenda quam obtinentur & aliz ; humanz falutis ini- tium, totiusque juftificationis exordium, prima WeS, ! inquam gratia habitualis, qua Deo falutis fiaffi ( aucori primo conjungimur ? aegle . Annon potius eze damnatze fint propofitio- nes de prima gratia etiam actuali, quze fime gtopo plicis illuftrationis , excitationisque dicitur, dei d intelleQtze ? Quales certe grative ante habi- ta). tualem fidei gratiam, peccatonsque conver- Thon fionem multe dantur ? - NonQ 27. Utrum damnatione propofitionis 69 Defm | damnata fit inculcata toties Divi Auguftini fen- Qul tentia, qux etiam in Ecclefize Canonem tran- puta fiit: fidem fcilicet, ufum, augmentum, prae- p ET mium fidei, ipfamque vitam zeternam, totum denique divinze gratiac donum effe: non quod Quod nulla fit hominis cooperatio, meritum nullum; dicar fed quod ipfa quoque cooperatio, omneque mek meritum ex divina gratia fobolefcant qua purz Dei liberalitatis eft donum ? Mi t Annon potius ea damnmata fit propofitio, liate quod hzec omnia ita purze liberalitatis Dei dona '?Z/? "I effe g — Á 133 a ptt« effe putetx;r aiï"erefe, 'ut etiam omne meritum opella« noftrum, omnemque cooperationem noftram excludat ? 28. Utrum damnatione ïpropofitionum 52. & 68. damnata cenfenda fit D. Auguftini do- w 26. &rina, ex facris litteris delibata, compendia- ) Tho« riam falutis viam in fide & precibus ponens; 1i defi quod videlicet media illa fint gratiarum obti- r pet nendarum, quibus pervenitur ad vitam zeternam? js iti- Annon potius eze damnatze fint propofitio- nes, quod fola fide precibusque falutem seter- prima falutis nam obtineri poffe putentur innuere, coteris negle&is bonis operibus atque virtutibus ? 29. Utrum damnatione fecundee partis vt« s fitfi propofitionis 42. ( prior enim, quze certum fi- jcitut, dei dogma eft, nullo pa&to profcripta credi- fabie tur) damnata cenfenda fit D. Auguftini & D. Thoms fententia, quse opera fine fide non- onyer« nunquam elicita, etíi forte intra natur ordi- nem moraliter bona fint, apud Deum tamen js 9. j ien. nullo effe praemio digna; fed illius oculis im« | tatte pura, atque ingrata, feu minime placita, ac plane fterilia conftantiffime ponit ? p totutm Annon potius ea damnata fit propofitio , quod opera omnia fine fide fa&a, pofitive ut ita . quod ylam ; dicam, impura atque indigna, feu veri pro- priique nominis peccata dicere vifa fit ? mque 3o. Utrum damnatione prim? partis pro« qu pofitionis 57. damnatum cenfendum fit famie liare illud effatam: — Totum deefl geccatori, quan- ofxtio , | dona do illi deeft [ver, ita nimirum acceptum, quod K 5 fpe effe 134 o — À fpe in divina mifericordia deficiente, c»etera änf; ü quzcumque peccatori fuperfunt, ad refipifcen- habean dum inutilia fiant ? tate ir Annon potius ea damnata fit propofitio, eo À intelle&a fenfu, quod fine fpe fides nulla in tiones homine maneat, immo & virtus moralis nulla ? coeter] 31. Utrum damnatione fecunde partis Qin0 ; propofitionis eiusdem damnatum fit D. Augu- j füni dicum plane fynonimum, /per fime amore 53 ejfe non: gotefi, imperfe&o faltem et initiali, ut fimiles exponit & docet Do&or Angelicus ? minat Annon potius ea damnata fit propofitio, de il f amore perfe&o intelleda; quafi nulla unquam boraQ fine perfe&o amore fpes effet ? tüs; 32. Utrum damnatione propofifionis 51. tnifa damnatum putandum fit commune illud Theo- Solar legize decretum, fidem juftificantem, ut jufti- thina ficans eft, non operari nifi per charitatem; feu fidem non juftificare, nifi quatenus a&us eius tor, &l informantur charitate ? Annon potius ea damnata fit propofitio , dof hl quod de fide quacumque putetur loqui; quafi nullum illa proprium a&um habeat, nec un« tion quam nifi per charitatem operetur ? dom 33. Utrum damnatione propofitionum 55. Ciat & 56. damnata fit D. Auguftini, & D. Thomze fententia, ex Apoftolo petita, quae folam cha- vitt Dai ritatem prodeffe docet ad vitam *?eternam, mmor penesque illam folam ítare obtinendse glorise meritum; quatenus czeterze quzecumque virtue 46 tes fuum licet pramium in colis habiturze fint, D.. aE 3* 135 Celeta. fint, illius tamen obtinendi vim fe ipfis non fpifcene habeant, fed quatenus illarum a&us a chari« tate imperantur ? Yitio, eo Annon potius eze damnate fint propofi- nulla i tiones , in eum fenfum acceptz, quod fuum ; nulla ? c»teris virtutibus præmlum obventurum om-. : pattis nino negent? Augu« 34. Utrum damnatione propofitionum 5o. £ (mitor' 83. 54. 58. damnate in Auguftino cenfeantur li, ut fimiles omnino fententize de charitate indifcri- minatim pronunciate, qualiscunque tandem fitio,de illa fit; feu fit illa prima veri boni dile&io, inguam bonaque voluntas, feu plena Theologica vir- tus; feu fit illa imperfe&ta, naícens atque re- jis $L. miffa; feu forte perfe&a, prove&a, ac dominans ? |Theo« Solam enim charitatem generatim & indifcri- j minatim acceptam Deum colere dixit S. Doc- " tor, Deo logui, ad Deum in corde noflro clamare, |$ elU$ a&iones chriftianas Chriftiano ac religiofo mo- do . facere; nullamque fine charitate aliqua ofitio, Religionem effe pronunciavit ? quaf Annon potius eoe damnatw fint propofi« ec Ul« tiones, tanquam de fola charitate prove&a, dominante, atque perfe&a ab Au&ore pronun- fl 55 ciate; qus plena perfe&aque fit Theologica hon virtus? Quafi ea fola & Deo loquatur, & yene Deum colat, non item altera, pro fuo faltem iaffl , modulo. lorie 35. Utrum damnatione propofitionum 44 vittüe 46. 49. damnatz quoque intelligantur pares jture D. Auguftini, & D. Leonis loquendi formulee, de ll; 136 * 3* de charitate perinde ac fupra indifcriminatim tiam gelati ufurpatze, qualiscumque tandem illa fit? Cha- ritatem enim generatim acceptam, cupiditati ftam amorique noftrum contradiftingant Do&ores tiam SS. eaque omnia cupiditate, noftrique amore poct fieri docent, qu» charitate Deique amore non fiunt; amore inquam Dei remiffo faltem, im- hu perfecto, & inchoato, qui prima veri boni di« Viom le&io fit, bonaque voluntas Catu Annon potius eze damnatz fint propofi- tiones, non fecus ac fuperiores; de fola fcili- dar cet charitate prove&a, dominante átque per« IU fe&a intellet»e ? Quafi ea femper cupiditate t0n fieri dixerit Au&or, quaxe charitate dominante Ofüt atque perfe&a non fiunt ? ter 36. Utrum damnatione primse partis pro« ger pofitionis 47. damnati putandi fint, cum D viti Auguftino & D. Thoma Theologi univerfi, fola charitate obedientiam univeríz legi prae- qu ftari, concordi voce prseedicantes; feu legem Xe univerfam charitate fola a nobis impleri con- Qu tendentes; hoc eft, fine charitate omnia fimul qu legis divinze mandata non obfervari ? Annon potius illa damnata fit propofitio« 4 nlS 47. prima pars, quod nullam prorfus fine 0 charitate obedientiam legi praeftari, fonare vi- qu deatur: feu quod idem eft, nullum prorfus [ fine charitate mandatum legis impleri. b 37. Utrum damnatione alterius partls l propofitionis eiusdem 47. ea fit damnata SS t Patrum aífertio, quae divinz legis obfervan- tiam at 3* 137 1abttt tiam Dei amore vacuam omnique ad Deum ? Cla relatione deftitutam, non facere hominem ju- picitatd ftum certiífime ponit: eoque fenfu obfervans (ores tiam illam, falfam effe ]u&ltlam, atque hy- Alnore pocrifim profitetur ? 16 f0f Annon potius ea damnata fit propofitionis EO huiusce pars, quod huiusmodi legis obfervan« 9t dj« tiam charitate deftitutam, veri nominis pec« catum eífe putetur innuere ? opofi 38. Utrum damnatione propoütloms 45. 1 leili« damnatus habendus fit Auguftinus, qui regna- g pet« re cupiditatem carnalem fzpius afferit; ubi dita non eft Dei charitas; eamque cupiditatem lante omnes peccatoris actiones corrumpere frequen« ter affirmat: a&iones tamen corruptas intelli- $proe gens, in quas cupiditas influit quaeque ex m D. vitiato illo germine profluunt ? rerli, Annon potius ea fit propofitio damnata, j quod omnes prorfas peccatoris aGiones intelle- xerit Auctor, quas ex hoc folo vere proprie- geti Cori« que corruptas, veraque peccata fit opinatus , imul quod ex charitatis fonte non profluant ? 39. Utrum damnatione propofxtxoms L& (Lio« 48. damnatus cenfendus fit una cum Araufi- fine cána Synodo D. Augufünus, fepiffime in- j Vj« quiens hominem fibi, fuisque reli&um viri- Yfüs bus, fidei lumine, charitate, omnique divinze gratiz przefidio deftitutum, ad orandum, a- TU liudve quodvis bonum opus edendum, impo- 55, tentem omnino effe, eoque in ftatu nil nifi peccare poífe: impotentiam tamen cuiusvis JAf ! boni 138 u M boni operis falutaris edendi, dubio procul in* tion: telligens, moralemque peccandi necelfitatem, at non item phyficam accipi volens ? . t?, Annon potius eze damnatee fit propofitio- fand nes, quod de phyfica peccandi neceffitate lo- cutus AuGor exiftimetur; nec non de abfoluta, & integra cuiusvis boni moralis intra naturse ordinem edendi, impotentia ? e S. 1o. tent De. afftü£ionibus €9. per[ecutionibus fideltum. mi 4o. Utrüm damnatione propofitionis 7o. hito ea fit damnata fententia, quae ponit, Deum in C0n pomnam nunquam aflligere innocentes ? qin Annon potius ea damnata fit propofitio, quod juftos alio nullo titulo a Deo quandoque qu affligi, credatur afferere ? du 41. Utrum damnatione propofitionum 97. fin & 98. negatum illud fit, quod plus nimio ex- perimento comprobatur, & ab Auguftino fcri- du ptum eft: Viros juftos Ecclefixs & Chrifto W Domino fide & charitate arGiffime jun&os, pe perfecutionem fzpiffime pati, poenis addici, at Cenfuris injuftis inuri; illorumque fan&itatem ti, hoc pa&o magis magisque probari?: o Annon potius eorum exemplorum dam- netur abufus; fa&aque rebus in caufa Janfe- q niana geftis accommodatio improbetur? 42. Utrum damnatione propofitionum 94. QU 95. 96. 99. & 100. damnati cenfendi fint, qui dicerent, abufus aliquos in Ecclefiz? regimine obrepere polffe? An- .;;gm.gg. 159 ] t« Annon potius eze damnate fint propofi- tem, tiones, quod rebus in Gallia geftis occafione Janfenismi credantur ab Au&ore accommoda- fitio« tx*, ad Epifcoporum zelum ac ftudium incus e ]o- faqdum 2 S. 11. Juta, lr De gratia primi hominis. innocentis, 43. Utrum.damnatione propofitionis 55. ea fit quorumdam Theologorum damnata fen« tentia, qui gratiam fanctificantem naturae Ada« mi fanze & integrae fuiffe debitam dicunt, de« N bito congrui; feu divinae providentize, maxime m congruiffe, ut hominem a fe conditum ad or« dinem fupernaturalem eveheret ? ilio, Annon potius ea damnata fit propofitio, oque quod eam gratiam debito ftri&i juris, naturze humanse primo conditz debitam dicere exi- gT füimetur ? ex 44. Utrum damnatione propofitionis 56. [cfi« damnata fit familiaris Apoftoli phrafis, qui rilto jufitiam grátiamque fan&ificantem, non in los, perfona noftrum omnium propria datam dicit, hCl j atque receptam, fed in perfona Chrifti Domi- fem ni, hoceft, non merito noftro, nec ratione noftri, nobis ineffe, fed Chrifti ? al Annon potius ea damnata fit propofitio, . quod ad fenfum Calvinianum traducGa fit: quafi juftitiam gratiamque fan&ificantem ani« u mabus noftris inhzerentem negarit ? qi 45. Utrum damnatione propofitionis 34. jité Auguüini phrafis damnata fit: Jdami e'æzszo.cm- Y2 140 *« A um r äerz'm, anteguam peccatb qerirent ,. humana. di- fertiffime vocitantis: qua notatum duntaxat de f voluit S. Doctor, liberum tunc hominis arbi- trium, utpote natura fua fortius atque robuftius, 41 vom majores ad meritum partes habuiffe, quam ficac nunc habeat lefum & vulneratum in nobis ? Annon potius ea damnata fit propofitio, impl ls ! quod Adami innocentis merita pure Aumana intellexiffe putetur Au&or, hoc eft, nudis hu- ilas mans nature viribus parta, absque ullius tion gratie fupernaturalisy adjutorio ? adi X $. 12. Ton De gratia. hominis lapfi. dat ficà Utrum damnatione propofitionum 1o. 11. 12. I3. 14. I5. IÓ. 17. 18. 19. 20. damnatum dar putandum fit fyftema gratiz fe ipfa, & ab in- trinfeco efficacis; profcriptaeque ab ufu fchola- fra rum frequentes illze D. Auguftini, & D. Thomze Dpt" voces, quibus eam fortiffimam, omnipotentif- L'(!Ig fimam, invi&iffiam dicunt; indeclinabili, MY infuperabili, immutabili fortitudine agentem, qu atque moyentem; a nullo unquam duro corde p reje&ami; immo cui nullum hominis refiftit arbitrium ; hominum voluntates quo voluerit, qu quando voluerit, ubi voluerit, inclinantem; ii iy vocem denique Patris appellant, quam qui didicit non folum poteft venire, fed venit, qui Qu non didicit, non venit ad Chriftum ? p Annon potius damnatee ille fuerint pro- de qua- l: pofitiones, quod gevnev-ratim & univerfe cum- at 141 !tl dl« cumque interiori gratia dicere videantur, quod ntaxat de fola efficaci gratia dici debet ? Q 47. Utrum damnatione propofitionum . uftius. 4 9. damnata Auguftini fententia (it, quae no- quam vum aliquod- potentize genus, per gratiam ef- JIS ficacem & operantem homini tribui ponit, ad ofitio implenda mandata; novum fcilicet poffibilita- TA tis gradum cum effe&u conjunctum, - novas 15 D. illasque efficaciffimas vires ? ullfus Annon potius ece damnate fint propofi- tiones, quod aliud nullum poffibilitatis genus admittere videantur, quam quod efficaci & ope- rante gratia confertur? Unde fequeretur man- data Dei hominibus ea non implentibus, & ef- 00 II ficaci gratia deftitutis effe abfolute impoffibilia? atut 48. Utrum damnatione propofitionis 3. b it damnatum fit Auguftini pronunciatum omnino fynonimum Praceptum. fruftra. fit, nifi Deus Tiola jom operetur €9 velle L] Homo gratia juvatur , ue fine Quo fignificatum nti edufa voluntati ejus. jubeatur voluit S. Do&or, Dei mandata re ipfa nun- jbili, 1tem ) quam impleri, nifi ille per gratiam fuam ime plere ea fecerit. otde Annon potius ea damnata fit propofitio; fiftit etit, quod vanum przeceptum, hoc eft injuftum ac minime obligans intellexiffe putetur illius Auc- Veffl ; tor, nifi Deus per gratiam fuam dederit ipfe, g quod przecipit ? qül 49. Utrum damnatione propofitionum 21. 22. 23. 24. 25. impropriz judicatze fint com« n parationes Incarnationis, creationis, refurrec« (ute L l« tionis, 142 velüt tionis, miraculorum patrationis, ad infallibili- tatem, omnipotentiam, liberalitatem, feu gra« joter tuitatem efficacis grative explicandam ? Annon potius ez* damnatv fint propofi- quoi tiones, quod ad gratize neceffitantis ideam ac tern fpeciem animis inferendam, comparationes il- p lae credantur adhibitze ? dam 5o. Utrum damnatione propofitlonum 38. 39. 4o. damnatze putandze fint ezedem in Au- flo) guftino loquendi formulze de gratia a&uali ufur- p patx-? qua faltem nifi excitetut. moveaturque o homo, fed nativis corruptze naturze viribus re« qu linquatur, nil nifi ad malum poffit ? obt Annon potius eze damnatee fint propofitio- p nes, quod de gratia habituali atque fancifican- te fuerint intelle&ze; quafi ea deftitutus homo, qu nihil omnino nifi ad peccandum valeat ? len 5I Utrum damnatione fecundse partis fnio propofitionis 41. ea fit damnata fententia, quze fcientiam naturalem fine Dei gratia, nonnifi vanitatem & praefumptionem. ex accidenti fal- D tem in Philofophis Ethnicis produxiífe tenet? Annon potius ea propofitio fit damnata, quod innuat potius, naturalem cognitionem & hr fÍcientiam, divina gratia & charitate in Philo- m fophis Ethnicis deftitutam, fuiffe ex fefe ma- [ lam; atque ita przefumptionem ac vanitatem D neceffario produxiífe ln 52. Utrum damnatione propofitionis 5. ea fit damnata fententia, quae ftatuit, gratias ex- p teriores, cordis obdurationem per accidens, ac E Ves 3 at 143 lii velut'ex occafione producere, dum Deus per l gri« interiorem unctionem cor hominis non emollit? Annon potius ea damnata fit propofitio, opo(i quod fignificare Cenforibus vita fit, gratias ex- i. aC ternas, niíi internze fuccurrant, obdurationem es l per. fefe ac neceffario producere ? 53. Utrum damnatione . propofitionis 43. f 9. damnatum illud fit dogma Catholicum ab Apo« j lu- ftolo traditum; nos fcilicet per Baptismum ufüt« peccato mori; ita tamen ut fpiritualem illam urque mortem plenam & integram momento non affe- u$ f0« quamur, fed toto vitze decurfu pro ea integre obtinenda laborare debeamus; fuíceptam Ba- Yitio« ptismatis gratiam excitando, fufcitandoque ? (catte Annon potius ea damnata fit propofitio iofbo, quod oblique faltem innuat, eam nos fpiritua- lem mortem plene & integre ftatim ac ipfo momento confequi, fufcepto Baptismate Juttis u $. 15. nuii j fl De voluntate falutis omnium homimum , deque Chri- fli morte gro. omnibur. oppetita. et? 12 54. Utrum damnatione propofitionis 30. :m& damnatz cenfendz fint frequentes apud Au- guftinum eiusque difcipulos loquendi formulee Ihüo. Ti« omnino pares, de abfoluta, efficaci, ac decre- toria Dei voluntate, quam confequentem fcho- m la nuncupat, ufurpatze ? 563 Annon potius ea in Au&ore damnata fit l2 propofitio, quod de quacumque Dei voluntate, AE ac de illà etiam, quam antecedentem fchola L2 di&i- 'Qe 144 x s toxat di&itat, fuerit intelleta? aut quod volunta- tem Dei antecedentem ea propofitione negan, bon Cenfores exiftimarint * 1ie$ 55. Utrum damnatlone propofitionis 3r damnati cenfendi fint D. Auguftinus, & D.Tho- bon: be mas, qui omnia Chrifti Domini defideria, ple- na tamen, firma, & abfoluta, fufisque ad U fi0Y Deum precibus expreffa, fuum femper effe&um fortiri, difertifme docent ? had abu Annon potius ea damnata fit propofitio, bea de quibusvis accepta defideriis, antecedenti teri etiam voluntate, meraque, ut aiunt, velleita- fide te conceptis ? 56. Utrum damnatione propofitionis 32. Qu profcriptze cenfendze fint fynonimze prorfus D tel Auguftini fententive , de Chrifti morte efficaci- to, ter, atque ex abfoluta falutis procurandae vo« u luntate oppetita, pronunciata ? Annon potius ea. damnata fit propofitio, qu fit quod de .Chrifti-Domini morte quomodolibet W ac etiam mere fufficienter tolerata, fuerit a & Cenforibus intelle&a ? du 57. Utrum damnatione propoütloms 2 PL negatum fit fpeciale Pauli czeterorumque Apo« [U! íftolorum privilegium, mortis fcilicet Chrifti pro illis fpecialiori, efficaciorique modo oppe- titx; unde illis nata fit eminentior firmiorque j in Chrifti morte fiducia ? Annon potius ea damnata fit propofitio, quod fiduciam in Chrifti morte, eorum dun- taxat Q m 545 lunta« taxat fidelium propriam dicere videatur, qui efati, bonis terrenis, ac fxbmetlpüs renunciarünt? Ad qusefita illa refpondere lubeat iis, pe- nes quos eft ferendi judicii fumma poteftas , ls 41 ) Tho« bona catholicis fcholis dabitur pace frui; tur- ba occafione Clementinze Confütutionis exci- ; ple je ad t», momento filefcent nulleeque deinceps movebuntur; fallacize atque proeftigize , quibus um ha&enus Pontificio illo judicio intemperanter (itio, abufi funt aliqui, depellentur, alizm ne adhi- beantur in pofterum cavebuntur; quodque cze« denti lelto« teris praítat, ftabit in tuto veritas Religio , fides; omniaque hoftium tela devitabit D Nec quemquam movere debet, quod fint $. Quaefita illa numero multa, ad quze fingulatim i5 D refpondere longum fuerit Non eft ita profec«- fV to, non eft ita Sic enim a nobis propofita & VO« funt duasque in partes diftin&a fingula, ut quae videtur neganda pars, loco femper primo fitio, fit pofita, quze affirmanda, fecundo Quare [bet, unico generali refponfo, eoque paucis verbis rit à expreffo, refolvi omnia poffünt; fi in noftram illi fententiam defcenderint: ld primam cuiusr- que quefiti partem refgondetur. negative, ad. fzeun« d Apo dam affirmative Fab N.L.S hrilt ne VWuia fiant labia dolofa, que logwumtur, adwerfa f(üe juftum iniguitatem , dn. fuperbia €9 . abufione P(alm. 30. verf. 21. 10 jute ] i L 5 ELEN B. o ELENCHUS CAPITUM, ET PRO- POSITIONUM. ) $1 C x $a CAPUTI De Le&ione S. Scripturze T G. 1. Propofit. 79. 80. 81. 83. pag - $5 $. 2. Prop. 84. & 85. pag $. 3. Prop. 82. pag : CAPUT II De divinorum officiorum celebtatione, S. 1. Prop. 86. pag - - [j xr CAPUT Il De Dilatione abfolutionis, & reconciliationis poenitentium. - - L $. 1. Prop. 87. & 88. psg. - 14 $. 2. Prop. 99. pag. - - 15 :ïs CAPUT IV. De impiorum oratione. $. 1. Ptop. 59. pag - IS CAPUT. V. äää ä): De timore pcenarum. [ . Prop. 6r. & 62. pag.. 20 . Prop. 6o. pag. 23 Prop. 63. pag. E 24 $ . Prop. 64. & 67. pag. 27 $. ä . Prop. 66. pag. L 29 sl CAPUT VI. De difcrimine antiqui & novi foederis $. r. Prop. 6. & 7. pag - - 232 G. a. Prop. 65. pág - - 35 m $. 9. Prop. g. pag CAPUT VII 37 —— ce C5 cc» De Ecclefíia & ]uramentis G. 1. Prop. 72. 73. 75. & 76. pag. »- 38 [ G. 2. Prop. 74. & 77. peg. - 4I j $. 3. Prop. 78- pag 42 $. 4. Prop. 29. pag - 44 m $. 5. Prop. 1or. pag C A- 45 RO. CAPUT VIII. De legibus & Cenfuris. S 1. Prop, 71. pag. - 4t $- 2. Prop. go. pag. - 48 - $. 3. Prop. gr. peg 5I $. 4. Prop. 93. pag. -- 54 $. 5. Prop. 92, pag. 56 CAPUT IX. De Virtutibus Theologicis, 27. & 28. pag - 57 $. 1. Prop. 26 - $. 2. Prop. 69 Ppag. 59 j $. 3. Prop. 52 & 68. pag Óx s 65 $- 4. Prop. 42 p2g- $. 5. Prop. 57. pag $. 6. Prop. 51 Pp2g - 66 H o $. 7. Prop. 55 & 56. pag. 67 $- 8. Prop. 50 53- 54. & 58. pag 179 $. 9- Prop. 44 46. & 49. pag 73 - u $. 1o. Prop. 47. peg. r S. 11. Prop. 45. pog - 77 $. 12. Prop. 1. & 48. pag. L 78- . CAPUT X. 20 De affh&mmbus, & perfecutwmbus fidehum. ) - - E 80 J $. 1. Prop. 70o- pag. Lj - $. 2. Prop. 97. & 98.-pag. 8x 2] $. 3. Prop. 94. 95. 96. 99. & 100. pag. L.j 83 2 CAPUT XI De gratia primi hominis innocentis, $- x. Prop. 35. pag - - 85 g - - D $. 2. Prop. 36. pag » 86 $. 3. Prop. 37. pag - 87 y $. 4. Prop. 34- pag - - 89 CAPUT XII. 9 De gratia hominis lapfi. $- 1. Prop. 10- z1. 12. 13. 14. I5. 16 17 18 19. M - - 20. pàg. oo n -- - $. 2 Prop. 2. & 9. peg 94 LU $. 3. Prop. 4. pa - 98 5 $ L . M^0 .** C NBME. dAeut od * * Prop. 3. psg. - Xoo Q1O0X s ; D Prop. 21. 22. 23. 24. 25. pag. D ä': Propï 38. 39. & 40. pag. 104 | em 107 $. 7. Prop. 41. pag. - S. 8. Prop. 5. pag. 109 $. 9. Prop. 43: pag. i IIX CA PUT -XIIL De voluntate falutis omnium hominum deque Chrifü morte pro omnibus oppetita. -« 113 $. 1. Prop. 30. & 3r. pag. e e II5 $. 2. Prop. 32 pag. - $. 5. Prop. 33. pag. - 117 Compendium operis per quzefita. pag. - i2X 1 A 1 u7 E ,: j l. ; L o d n I00 I0I j 10] 19) Ui Errata Corrige. Y operze. Chrifi Praf. p. r. tetto lin. tz, opete, - IT UT pag. 6. in fine ÓlL0ÀC'IOT - - IDj P*S 6. prop. $5. filii, filiis - monachorum. HU pag 7. in fine machocum , I pag. 18. Noveau $- - Nouveau. - fed MU pE L] 20. circa fipem , ed pag 32. prop. 6. exigit. Fugam exigit fugam. - - pag. 33. lin. 1. motis mortis. expectantium, p2g 239. lin. 6. expentantium -'pag 43. in fine extrema externa. Y merita. Ppag 58. lin. 2. materia 64. lin. 2. declare L] declarare V P?E u pag 75. prop. 47. injuftia juftitia. rapiet. peg 113. lin. 14. rapiat pag. i19. lin, g. fimiles fimilis, ^ P d eSc : ld L4 ^, d * [ b o *e- l J CUT g ctur-. N — VAAR i G £ 7 ao d- $: " - — —— - a e Ey) t - - "j ^. 4 E a i i s iav "- n s r a m A* D d um — - L t - s . LM " , p at * 6 d 4 u w .W —— E p rP w/ a — x —— - m — us E us R I ; a Hs : As - LA " m r i E V 2 M. Q s N - H : ww s ; E As sb R3 ": s d E & j xö » 21 X x iB $s «; , Y u W À "a E 5 A j LN ; Ms p M j Nl V N L. wä u " BL . )hs o * g /, TE v t u r v 9 u$ ww OE : ia ec D 27 o .w(w r E g z AC ESdY ,,w TP A p E lN o U ; * 3 Es N d p x z X i s T d 2 "ese li 2 41 j E LVE Rm&m o s o $ — E "g [ E M r » M t — ib d 7À d æ.m&e us E i5 -— // N i *5 $ as * F A æx Ts MSsene " Wv. 3* A $ E u TU s 2 t o ^ X d Mi " 9d / * e F "t al , g. . Ka 2 N É lm Í "m x : « - .«... g :w 3 ez s ? la a H d. E - 7 u [i p5 E ET d d 4 z 3l Qu AEF j] t T À A s PANS as M » x m Ls A P a E $ p " E j*5 m 3 OC x E M $ E & m j 3. z b E. * al 4 W 2 ..,: us EOE v ^ 1 " n d p E r AR » ) s E W M E i z 2 * ; E z u W hu 3 W s ? z ] E or u A MAT $M L. RUS ts d 3 & yun st R T 3 9 jj & i 57 M Es i J -^ - E $£ o P 22 us - - us p m 5 :5 F n d * *b M s E D.od: AA d ] d ! 2 s : u : r* 2 a v T p x 3 k 8 x T $ E 3 *s * À 5« : mw ES, E z E " t 45 x Ms s t As M 5 : h "a $r R * N * p3 $ * m aj w E ) D p z 2 C EAIS mu E " u n E x o* $5 x . R W u CA ! 2 $x & d rew RE d D . . Asl r R a st ii N Ea P s x g . d x 5 W NU - E* "* As E i & 9 $ R i - Tatem pages s m vt n * A Ww. - Z 30 xe RL 3 g B E m E z $67 $ x o "d W d $5 " A T - 3. P —— as en E n * d E i E 25 M p^ s N $ A L rw g "m T " i 1 PAON RE N QUE z. « * 4 . eae 34* « * b * d 14 b i^ 2 2 U E UA a d » -- s a d d : u u - TA " m " D p : a Bs UROA RnE x us i [ - * IN A E D P * s y N l D N MP X d X p - M hs * * AO : A u MP DERS T s t p N R m i 24 d :d "u e p $. P E ^ m T w « x as A & . L v Ro Z ais 3 x 57 d 25 9 l£: d x du AE ex x n / n m E I d [ p d * 5 i : * Pa 1 EY M d s x I 39 , x d n n d AA R 5 d € i . & * 385 A N U p 5 ^ . g igs i hi DA " ] j ts ia t g EU b i xow «s A i. D) * - * km & M E B E F E -N u ^ as s ER AE E fs p E » - x tfe t ihen: s " t D A d í M sE D^ v iL U s E W. ;j E A - b w E a ^. EM Ed x u- Y x WE A ij I RA m E MedE RT k E M t $ d TE T at E * l3 Z t 2* . . LUN : » $2 N E M $3 X ss d - EHN *i- ll.æ OC i i ial u T d df & y - 5 v * TA s L d H * i , N '; u n ! f^. i hs j x L. ii iib süpe x M - ï;r ". : i. d. P H jv E 1 L2 - ü u ':T at N 68 l 3 x ii s * st 3 $s E 4 . i ^5 -T * ;*; o * Á E z * s ; V; ^. AE : " R u rï TK ts $ - :ï * iigiftuu s A od ï- E u m ? E p E ? j j m LO : * , a : ;! N^, * [ aE 3 » x H | 5 . ; E L d o d. $^ Xy. l N m k s. : ss * R i i i w o MO N quNME A a s a ii M P« Ed j ss d ( u P " A x v b id A ? a o E z.. 4 M t d* * L. ii 1 a« El m 2 g o d t g a^ " $ lob 7^ " " u t "s p 2 A i ^i s 4&!*' U 1 ||ape. - ; * A af -- d p (s 7 l "1 n * & a 'f:; * ii E. "d E n " [ Mb m M m x u d ig H j T " ï«! " ; E AE fir ; A -. À HEOLOGIA SUPPILEX, 9 AD SUMMUM PONTIFICEM ez VierFarbSelector Standard* - Euroskala Offset E E | € 'ämw;*g' w X ä O ä E FE ä -u H & ETH If 12 r N És ( 2 . 11 YUs GV f as *—« ä fU E r &;& NSS 27 » ay 10 E R m E e U N BI . com i i GmbH www. 5 4 Mctr n IG BEOPETETUPU 02 Va H EOR EPPT YUO ] : 3 4 Ad Exemplar Colonier;fe de anno 1736. - 2 dÀ ! Copyright 4/1999 Yxy 1