Gf977-10 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 De Sacramentis In Genere, 10 EM H — fw T g i. n P w m 3 s : RERKN r ari H. s h M l- N RASK U IK r n P ii m a "v e h x P P TW sb ak " aj E n A A CR p -X u i. )75 VC ; H PA L * 1 Is « A u as Ui N D h RE M d u I d X vl H Ms n É M » LA i. J x o FE s * u w» M h] j $N d - W d jj OE de i X pE m y2 N hi H.: d P j À dX i M » J eá 1 M P V A a ex ^ [v u p55 iv TR At d z] " : A X M o » u du x [ 1$ 34 d u ESSTI . V, E A [ f W. p r d ..WA r 2 " ..U:- COR hi Wa d u2 "t N M "A b ; P 3 j UA h M N s * M i E X i A ". Yw e Y k - t a r t W an * L y»* p X ia zi i " u f x M v v rm m 2 X A A X 3. » A - ^ o xv ls TC AgN NS T N LVE w » * r 2 A 4)7;; /)77 ae, äa/z?z /l"/)z L. c p .Zä * 1 /?w*fml /4 ?UJ (*/ïdcew//w d. f FMOM J/z/;t* äzwz a 7v N12«511866201 021 HUR UB Tübing — m u CROESBES D Il R. D. EUSEBII A4MOR T,— Qan. Regul. Lateran. Polling. Eminentiffimi C ardinalis L E R C.ART, neé of Cmmn Sereniffimi ac Reverendiffimi DD. J S. R. I. Principis Darmítadiani, OSEPHI, Landgravíii Haílise, &c.&c. pifcopi Auguftani, (l 'L'heologi, l ï nmm THEOLOGIA * POLECTICN, MORALIS zr SCHOLASTICA, vsm li D Sub ZAufpicis (Iemr SS.D. N.Benedi&i XIV. tj ad mentem. Xiur Qu SS.Patrum & Theologorum infignium, Til 1 prafertim veterum confctripta. li Tomulus X. I DESACRAMENTIS IN GENERE. LU Id Cum Approbationibzfs. umäe;- AE —— um ——2 $( ie G ) t Q X( r n fs z quid il Augufle Vind. & W'irceburgi, Sumptibus. M ARTINI VEITH, Bibliop. Anno MDCCLIL NAECA ; ZUM —— - : E ) d S N ) /. £—LÀ .2 w Q E E —— R —— G [5 ]/ p G ( f, M $ $: V EO Q EX m s A r E r eqs as r p ö* N x j UIBX b WA A "- - INDEX QUESTIONUM. 'lractatus SACRAäENTI& 'DISPUTATIO Ls De uatura & exiffeutia Sacram ZUürüp. : UJESTIO 1. Ín quo fenfü ufüfþetur - nomen Sacramenti à Scriptura, Patri- bus, & Ecclefia? 3 X a2 2. Quo- INDEX o. Quomodo deüniatur Sacramentum? w YT 3. An & qualia Sacramenta fuerint in Paradi- fo,in lege naturze, & lege Moyfaica? 28 4. Quot, & qualia dentur Sacramenta in nova 23 W lege gratie? l s. An Sacramenta N. & V.T. conveni'ant ls in nivoce, prefertim quoad promiffionem, & infallibilem collationem gratiee ? Z 4;&[]1 6. Utrum in. veteri.T ef*cament;o fuerit collata ff gratia adoptionis in ftatum filiorum Dei, & i gratia fanctificans? & quidem ejufdem uni- vocza nature cum ea, qua confertur in no- d) vo Teftamento? 97 fi DISPUSATIO Il d De materia ,. forma , & aliis partibus lj con[Litutiois Sacrameutorum. 14 UZESTIO 1. ,Àn omnia Sacramenta 122 li N. T. conftent materia & forma ? ». Àn QUJESTIONUM. i l g. An Chriftus materiam & formam Sacra- 1 mentorum determinaverit quoad fpeciem "- infimam ? 132 SQUR 3. Quenam mutatio materize vel forme obfit valori, aut licitze adminiftrationi Sacramen- li torum ? 165 t l 4. An intentio Miniftri & voluntas Chfi['ti'ili- 1) — füituentis fint pars conftitutiva Sacramen- i 186 torum ?- Id Ti s. An ad valoremSacramenti fufficiat intentio l folum faciendi materialiter, quod facit Ec- [ clefía? Et quando error Miniftri obítet va- W lori Sacramenti ? hY 195 T J 6. An valeat, aut liceat in Sacfa—men-tis for- u ma conditionata? g 254 !u d X 3 DI- 1INDEX. DISPUTATIO III.- De caufalitate & effe&tu Sacramen- Z0rum. QL! U/ESTIO 1. AnSacramenta phydce I 261 caufent gratiam ? vT[ fl 2. Quales gratie conferantü'r in Sacramentis? Et quomodo à gratiis non facramentalibus l1 differant ? 290 ul 3. Quenam Sacramenta imprimant characte- Pm, « rem? Et quid fit ille character? 322 tttj DISPUTATIO IV. hi De .Autbore Sacramentorum. Mj QJ AESTI O. 1. AnChriftus omnia Sacra- menta immediate inftituerit ? 353 J 2. An Chriftus homini vel angelo potuerit committere poteftatern inftitueridi Sacra- ! mmenta ? 374 r W DI- QUAESTIONUM. l ODISPUTATIOSGM, Al De Miniftro Sacramentorum. UZESTIO a. Quis fit Minifter Sacra- lo mentorum ? 383 l 2. Utrum in Miniftro ad validara & licitam d adminiftrationem Sacramentorum requira- I tur intentio virtualis , vella&ualis, aut re- l flexa? 392 Q 5. An, & quando Minifter licite uti poffit in- i tentione conditionata vel indeterminata? 414 4. An ad valorem vellicentiam adminiftrandi ! requiratur probitas Miniftri ? 431 Wa DISPUTATIO VI. De füfcipientibus. Sacramenta. W i Q] JESTIO 1. Qualis difpofitio requira- tur in recipiente ad validam fufceptionem N Sacramenti? 470 w 2. Qua- INDEX QUJESTIONUM. *('v ». Qualis difpofitio ex parte recipientis requi- ratur ad licitam & fructuofam füfceptionem Sacramentorum ? 483 3. An Sacramenta inzqualiter difpofitis con- 494 ferant inzeequalem gratiam ? 4. An Sacramenta revivifeant? Et qualis re- quiratur difpofitio adrevivifcentiam Sacra- mentorum ? 504 C | j — i N F $, C erdt ä ) RE Ü N | ; CX j M A u N / m 4 )j U )X ä E X | / Á N 4 xü( u*»xsä -ï(ï(/ (j ANM ï/z $7 " N ER l X E [ M x [ ) EE ) i ï ANM ] ^i l | ( ld j N WEq EY 4 um m — dX S N ( 3 d A $ W N J )7 df x ; », ? CQ E e u —À »))) '/// // 7 I))X- d n ii Tra&atus n SACRAMENTIS IN GENERE. "ractatus hic contmet 6. D1fputat10nes fequentes : Difputatio 1. . De natura & exiftentia Sacra- mentorum. Difputatio Il. De materia, forma, & aliis partibus conftitutivis Sacramentorum. JDifputatio 11I. De caufalitate & eiï'e&u Sa- cramentorum. D. Zmort Tra&t. de Sacram.in gen A Difpw- 2 DISPÜTATIO I. r Difputatio IV. — De caufa feu authore Säc mentorum. wmq Difputatio P. — De Miniftro Sacr'amentoru'm; Difputatio VÍ. ^De. füfcipientibus Sacra- mentg. No * * * * * * * * * * * * * * pan j ht DISPUTATIO L. liT ii li De Natuta & Exiftentia Sacm— Dut 2 tinentorum. j & hac Difputatione queritur s Ll I l' In quo fenfü nomen Sacramenti ufur- qu TU petur à Scriptura, Patribus, & Ec- i i clefia? 2. Quomodó definiatul* Sacramentum ? '1ga£ hus Qualia fuerint Sacramenta in lege na- ht ture, & lege Moyfaica? Ia Quot & qualia dentur Sacramenta in MU lege gratie? fij. lu) An Sacramenta Nove & Antique le- TO gis conveniant univocé? g Utrum in Veteri Teftamento per Sa- qii [ l cramenta fuerit collata gratia actualis adoptionis in ftatum filiorum Dei, & gratia fanctificans ejusdem rationis ? hn L QUJE- DE NATURA. & EXIST. SACRAM. 3 31 QUJESTIO I. I Jn. quo Jenfu ufurpetur. nomen Sacramenti à Stri- - ptura, Patribus & Exclefa? m NIOTANDUM I. Plurimüm referre, ut fcia- tur, in quo fenfu nomen Sacramenti ufur- patum fuerit à Scriptura, & Patribus, ne, ubi nomen Sacramenti occurrerit in Scriptura, & Patribus, ftatim ponatur vis in termino folo, & fine aliis adminiculis imperité pugnetur contra Acatholicos. NoTANDUM 2. Nomen Sacramenti aliter fumi à Scriptoribus profanis, & aliter à Scripto- ribus facris & Ecclefiafticis. Apud vARRONEM 1. 4. de Latinitate. nomen Sacramenti fignificat ali- [] quod pignus à litigantibus in loco Sacro depofi- H tum: Ut enim hic Author teftatur, mos erat apud Romanos, ut, cüm duolitigabant, ambo litigantium deponerent in loco Sacro apud Pon- il tificem quingenta «ris; finita lite victor recipie- [ bat fuum depofitum ; victus veró in poenam te- merarie litigationis cedere illud cogebatur era- D: rio. Apud crcERONEM 1. 2. de Offciis. termi- nus Sacramenti fignificat idem ac juramentum; eó quód juramentum fiat per rem facram, feu per l Sic dicebatur invocationem fupremi Numinis. quis fe Sacramento, hoc eft, juramento obftrin- j gere. p DICO 1. In Scriptura nomen Sacramenti J idem fignificat, quod myfZerium, feu fignum rei facre arcang. A. 2 Pno- XV DISI?UGPATPIO T. 4 jj PnaosnATUR Conclufo t. Ratione Bellarmi- [ ni !' Quotiescunque in Scriptura Latina occurrit n nomen Sacramenti, in Biblia Grec occutrit no- hii men JMyfterii ; ergo manifeftum eft,inScriptura per p nomen Sacramenti idem fignificari, ac Myflerium. Pw Bellarminus lib.r. deSacram. in gen. c. 7. ficfcti- ff bit: ANotendum , Scripturas Sacras non. Latire , fód Hebraice el. Grece à Propbetis vel Zpoflolis fcriptas [ jl e[Je ; — Proinde non. e[Je : demonftrandatn.: ex- Scripturis Fl vocem Latinam $A CRAMENTUM, fed Grecam, que Mul illi refpondet , nimirum wueveiv3: id enim omninb La- . tinis eft Sacramentum, quod Gracis MyJflerium ; me- que in boc di[fenfio efl. PRoBATUR 2. exindüctiore variorum tex- tuum Scripture. Sic Apoc.17. Angelus ad S. ff Joannem ait: Ego dicam tibi Sacramentum. mulieris N &2 beflie , que portat eam, hoc eft, arcanum ju- if diciorum divinorum fuüper veterem Romam Ethnicam. Et Eph.5. Apoftolus de Matrimo- Nn T nio, tanquam figno unionis Chrifti cum Ecclefia, loquens dicit: Sacramentum boc wagnum efl; ego Ti ''obie 19. An- iil autem dico in Chriftro & Ecclefia. gelus dearcanis confiliis divinz providentie circa )d directionem füorum Electorum loquens ait: Sa- cramentuan Regis abfcondere bonum eft, . Et . Tim. A 3. de Myfterio Incarnationis dicitur: Magnum ] ef] pietatis Sacramentum , — quod. manifeflatum eft in ATR carne, juflificatum eff im [piritu, apparuit dngelis , N predicatum ef? Gentibus, creditum efl in tundo, af- "i ] Jüumptum eft in gloria. D DICO II EtiamPatresLatini primis quin- que f:eculis nomen Sacramenti paffim fumpferunt | D W genericé pro Myfterio facro quocunque. IXI: DE NATURA & ÉXIST. SACRAM. 3 ]" Dixr: Patres Laiini;: de Grecis enim Patri- (( bus juxta obfervationem BELLARMINI & ex tj eorum infpectione conftat ,. quod locó hujus ter- mini, Sacramentum, femper utantur terminó, My- 'Jlrap D Jfierium, PROBATUR «Conclzyz'o ab indu&tione vario- rum textuum. 1. TrRTULLIANUS in Zfpolo J vocat colum & infer- h getico contra Gentes c. 47. Et inl. de teftim. hj num Sacramenta mofire fidei. . H anime c.9. falutationem 1 nter Chriftianos his hh m verbis, JBenedicat te Deus , fieri folitam , vocat Sacramentum conccer [ationis & difcipline. : Etl. contra j M 9rudeos. €. 9. & l. 4. contra Marcionems c. 36. nomen l 3l ofue vocat Sacramentum. Et c. 12. conira Sfudaos il formam cruc is, que in fecuri erat cujusdam Klifsei, vocat Sacramentum crue Ta difcipuli Prophete lIt €is. Et 1:5. contra Marcin. c. 1. hoftias Veteris 'Teftamenti üt pr& figurativas earum, que& funt JIl il in/Novo Teftamento vocat figurarum Sacramenta, 19. In /£orpiaco. ad- quod repetit c. 11. 15. 18. verfus Gnofticos c. 4. totam Religionem ac fidem Chriftianam vocat Sacramentum , quo d. rep etiF l c. 7. & 8. & l. contra Praxeam. c. 2. ; i ». LacrawTIUs Ls. Dnflitut. c. 1. fidem f chriitianam vocat Sacramentum. M 3 D. Hrrantus l4. de TTrinit, lu&am amentum. Et1. 5. di- Patriarchz Jacob vocat Sacr lj cit, quód Moyfes cognition em coleftium Sacramen- u P torum in monte acceperit. - EC 156; doötr;';zan? p ] lolorum v ocat "Apoflolica Sacramenta. Ibidem loquitur de Evangelice prædicätionis, J 1 Sacramento. Et de confeflione RefurreQionis, J quam li 6 DISPUTATIO. I quarri in'Evangelio Martha edidit, ait: Mgnum ] T ef bujus confe[fionis Sacramentum, 4. S. AMBROSIUS lib. r. de Zbrabam. c. s. Vb[m Wi vitulum Abrahami occidendum pro peregrinis [ vocat Sacramentum Dominice paffionis. Vir Cinquit) currat ad boves, vitulum fumat, & Sa- il [ cramentum dominice pa[fonis accipiat. Idem in po- logia David prima c.4. dicit, quod Soror Moyfis, nl & totus populus ignoraverit ZEtbiopife Sacramen- [ )7 tum, hoc eft, fignificationem Matrimonii, quod " Moyfes iniit cum ZEthiopiffa Et in Pfal, 37. ad j L i 7 titulum, ait: Chriffus peccata noftra fufcepit snifericor- di& Sacramentó,, . Et in Pfal. 118, OGon.2. Domi- u mus Incarnationis. Sacramentum. a[Jumpfit. Wt Idem repetit ibidem oGon. 5. & 1. 2. de Spiritu. C.8. X 5. S. HrznoN v wvus Epift.2. c.3. dicit; d Jpfius nominis Abifag: Sacramentum. fapientiam. fenum indicat ampliorem. — Et Ep.75. adverfus Vigilan- [ tium de Origeneloquens: tam Novi, quam Ve. fi teris Teflamenti maxima revelavit Sacramenta. Et h N Ep.75. ad Oceanum c.2. afferit; eum non irri- I Y tum facere totum patibuli Saeramentum. Etibidem X C.3. Maria mutatur Sacramentó cruciss latus. Cbrifti rl;fæ Jercutitur lanceá , C baptfii & Martyrüi pariter hr Sacramenta. funduntur. Et Ep. 127. de 4o. Mánf. Manf.28. P/almi Sacramenta cognofie, . Et Ep. 142. ln M ad Damafum de vifione Ezechielis Prophetz lo- [j quens ait: Dominum dep recemur , u po[fm Dei Sa- cramenta con[picere. M Wi Et Ep. 152. ad Minerium. Tbe[falonicenfes . boc Ms non intellexerant , Sacramenta wwyflici [ermenis me- fcientes, L: Et DE NATURA & EXIST. SACRAM. d ^ Et1.2. in Efaie c. 3. de numero: quinquagenario loquens ait: JNumeri bujus Sacramenta. pandamus. in, Etin c.8. de libro Efaisee: .Dei Sacramenta. compre- L"l€gm bendit. Et in c.14. JDuces. Ecclefie Scripture..Sa- ] Etin c. 17.. P/almi. odtavi . ad- eramenta cogno[cunt. !t / " ditó Sacramenté. Et in Jeremiz c.1. Propbeta li- brum devorat , . Sacramenta. divina. continentem, Et ) Ut in Ezechielis c. 40. Quatuor .Evangeliorum Sacra- n mnento - - fufficiat nobis. Erjoangelicum. Sacramentum. - - jR Per 125. cubitos. divinorum fenfuum Sacramenta. funt pota. Etin Danielis c. 12. Librum potef? cogno- At SM Jiere, qui libri Sacramenta. pote[t -intelligere. Etin n Zacharie c.11. Sequentis capituli Sacramenta . cogno- Jcite. — g'attabat & Dei cognofcere Sacramenta. In V Matthaum fcribens terminum Sacramenti decies novies fumit pro Myfierio, & in Pfal. 82. loqui- J ^ tur de nominum Sacramentis, 6. S. AucusTINUS in variis locis loqui- j tur de Sacramento P/almorum , de Sacramento g Fidei, de Sacramento Jncarnationis , de Sacramen- to Sabbathi, de Sacramento Pa[fonis , de Sacra- mento Sone , de Sacramento Unitatis Ecclefie , de i Sacramento Pafibatis, de Sacramento Rituum Ec- u clefie , de Sacramento Unttionis im Saule, de Sa- cramento Ligni vite in Paradifo, de Sacramento Regni celorum , de Sacramento come in V. T,. de Sacramento adventus Chriffi, de Sacramento do- (rine fidei, de Sacramento verborum Chrifti, de T Sacramento Zrce Noemice , de Sacramento Sym- boli Zpoftolici , de Sacramento Z4que & Sanguinis fluentis ex latere Chrifti, de Sacramento Exor- 1] eifini in baptifmo. A 4 t ". 8 DISPUTATIO L T. S. Lzo in variis locis loquitur de Sa- w cramento Sumni Pontificii , de Sacramento Incar- Ed Áur mationis, de Sacramento Nativitatis Crifii, de Sa- cramento Epipbhanie, de Sacramento oite Chrifli, t [ de Sacramento Refurrettionis, de Sacramento Paf- Wfionis , de Sacramentis Religionis , de Sacramento r l Crucis , de Sacramentis verborum Chrifi, de Sa- cramento gratie Cbrifá, de Sacramento Penteco- [ Jies, de Sacramento Transfigurationis. &c. n 8. D. Cunvsorocvus agit in variis locis nl de Sacramento Symboli, de Sacramento Incarnatio- 1] 3üs, de Sacramento partus S. Sfoannis, de Sacra- mento bunanitatis in Chrifto, de Sacramento glo- p li rie Celeffis , de Sacramento detirine celeflis , de Sacramento peccati originalis, hoc eft, de doctrina 7)q de peccato originali, u Vi T. de Sacramento $artus B. ii Sacramento nmumerorum. gini;, de Sacramento Concgþtzþnz's Chrifi, de i Poffem defignare fingula loca in quibus S . tii Auguftinus, S. Leo, & $. Chryfologus tra&tant ]i | de hujusmodi Sacramentis, fed fuperfluum id du- Vi €05 cum ex prioribus fufficienter conftet, nomen T Sacramenti illis Szculis non folum pro fignis gra- tie& practicis, fed etiam pro aliis variis fignis rei Wi Hj fgcæ*æ arcanz fumptum effe. DICO III. Jamprimis feculisnomen Sacra- : Wi tnenti ántonomafticé pro fignis CQllaþivis gratiz ufurpari cepit. nj PRonaTUm Comlfo. Jam illis ficculis fieri j j cspit oppofitio inter Sacramenta Veteris & iNovi x[ïie, eftamenti, item inter Sacramenta genericé dicta, (b Ts qits & ea oppofitio 1 i / confi- DE NATURA & EXIST. SACRAM. 9 n confiftebat in eo, quód aliqua Sacramenta nove &f Ü j dl legis fint collativa gratie. Ergo eo ipfo nomen Sacramenti ufürpari cepit per excellentiam feü d antonomaftice pro fignis eminenter preftantibus 1 5 operatione , feu dollativis gratie. —Z£nt. prob. ex 3 l variis Patrum Latinorum textibus. N I. J ul S. Cyprn1ANUS 1.3. Eplfc 8. ad Fidum fcribit: Circumcifio. Sacramentum eft. in umbra; | quia imago ce[Javit. fuperveniente veritate ( in bapüfmo) I5 ]i impediendum. T 2. S. AMs2nRosiUS lib. r. de Sacramentis um c.4. Miramur (inquit) primüm vetuflatem. Sacra- i meniorum , deinde San&iatem pre[lantium. diviniora NI & priora (dignitate) /unt Sacramenta Chriftiano- N] vum, quàm S'udeorum. Quid precipuum , quód per qmare tranfüt Judeorum þopulus ? Ut de baptifmo interea loquamur y .qui per bunc. foniem tranfit , tran- Jit à peccato ad vitam, à culpa ad gratiam. .Et1. D deiis, qui initiantur. c.8. Cognofce, Ecclefie Sas cramenta e[Je potiora. Ouz ananna mmzduccwemnt, mortui funt. Ifle panis , quz de cclo. de[cendit ,. ite eterne [ubftantiam fubminiftrat, * UcusTINUS in Pf 73 Sacm— menm (X/ eteris & Novi Teftamenti) non funt .eaz demj. quia alia funt Sacramenta dantia. falutem , alia Sacramenta INovi Tefla- LIA W promzttentm ealvatorem. menti, dant- [aluiem ,' Sacramenta Veterzs T/Zamentz D promiferunt. 4. EucnHsRiUS LUGDUN. Hom.in, Sabb poft. i. Dom. Quadr. INoón enim Saceramenta Ec— clef (e. ficut Sacramenta Synagoga medicinam daceni., I & oftendunt ; . od ipfa potius. funt medzcma & rem J o Peccatarum, A $ s. TER- lo -DI,SPU'I;A"TIO I. 5. TrnTULLANUSs de baptifmo. cap. 4. Omnes aqu& Sacramentum fam&i/icatfom's confequun- m tur imvocato Deo. ' n Etc.Yag. Cajanite dicunt, baptifimus mon eft me- ceffarius , quibus fides fatis efd 5 mam && Abrabam nul- Sed lii lius aque , nifi fidei Sacramento Deo placuit. [ equentia antecedentibus prevalent. Fuerit. falus re- iró per fidem mudam ante Domini pafonem; — t uli ii fides au&a efl per nativitatem ,. pa[[onem ,. vefurre- W &ionemque ejus, addita efb ampliatio facramento ,. ob- Ti Jignatio baptifini, we[ftimentum fidei, que retrà erat fpi muda, mec potentiam babwit fine fua lege. ] 6. S. Awznnosrvs l. de initiandis c. 9. de T Euchariftia loquens ait: Sacramentum , quod acci. pääci |pis, Chrifli fermone . conficitur. Et l. 4. de Sacra- ia mentis c. 4. ubj venitur, ut conficiatur Venerabile Sa- eramentum , jam non fuis fermonibus- utitur Sacerdos. 7. S.HikRoNYMvs in Matth. c.26. Poff- li j quam typicum (inquit) Pafcba fuerat impletum , Chri- Jtus ad verum Pafibe iransgreditur Sacramentun, r Q 8. RurrriNvus in Pfal.22. Dominus in Sa- eramento fuo dedit nobis carmem fuam. J hii $. AucusTINUs l.3. de Trinit. c. 1o, Si infantes (ait) nunquam illam. fDeciem videant , mif inter celebrationes Sacramentorum , cüm offertur. & datur, dicaturque illis, cujus corpus & [anguis fit, mibil aliud credent , mifi Dominum $n illa Jbecie. ocus lis appamw"e mortalium, D IO: VicToR uTIcENSIS l.r. de perfecu: tione. frriani, quo tempore Sacramenta Dej po- | b pulo porrigebant , iutroeuntes , Corpus Chrifti & Jan- il hu guinem gavämemo Jparferunt. EX DE NATURA & EXIST. SACRAM. II " Ex his ergo colligitur, jam primis Seculis nomen Sacramenti fümi copiffe antonomafticé pro fignis collativis gratie ; idque meritoó, cüm lil etiam in omni alio genere rerum, in quibus ali- Ln qua ob füam eminentiam pre ceteris przeftant, L Antonomafia locum habeat, üt patetex terminis T Urbs , Papa, Scriptura, Lex , Codex &c. qui licét ! dj de fe fint termini communes, fucceffivé tamen ; "l per Antonomafiam rem particularem nempe Ro- Al i mam, Summum Pontificem, Libros Sacros &c., ll (l fignificare confueverunt. DICO IIL. Nomen Sacramenti jam Szecu- Mi( lo 6. in communi ufü ac ftylo Ecclefi& antono- 34 maíticé accipi, ac ügnum collativum gratiæ flgni- ficare confuevit, L 1 n PnosaATUR Cnclufo, à S. Gregorio M. &S. ) ^i Ifidoro Hifpalenfi, qui vixerunt Seculo VI. no- "M men Sacramenti raró accipitur, nifi relativé ad baptifmum, confecrationem & Euchariftiam 5 v [ atque id ipfum in Scriptoribus Szculi VIIE. & IX. obfervare licet, Ergo. Zfmt. patet legenti hos Authores. ( J u QUJESTIO II Quomodà. definiatür. Sacramentum ? l: D ICO , Sacramentum n genere , prout con- venit Sacramentis Novi & Veteris Tefta- 3 H menti, re&e definitur, quód fit figuun vifibile in- vifibilis gratie ad nofiram þnätz;zïmzimgm divinitüs 1u- - yni : Jiitutum. ) Pnao- ^ 12 .*"DISPuTATIO' L. PRosATUROnclufo. He definitio exuna parte eft recepta à Catechifmo Conc. Trident. ls párt. 2. c. 2. n. 3. & ex altera parte convenit omni & foli; ergo eft preferenda. Sacramentum i ((f DICO II Novi 'R»/lamenti Á re&é definitur, quód fit ffgnum fenfibile, [Labile, üi Jombolicum , && ex opere operato collatioum interioris & gratie , à Chrifto inflitutum. D ExPLICATUR. Conclufio. DIcITUR.I. D) Jignum fonfibile, per quod intelligitur omne id, p quod przter fui fpeciem, qüam ingerit fenfibus, ul facitaliquidin cognitionem venire. Talefignum ul in baptifmo eft externa ablutio, in confirmatio- hr Drcr ne, & extrema un&ione inunctio &c. QTT TUR 9. flabile, hoc eft, perduraturum ab initio Brt Ecclefiz usque ad finem mundi. Drcrrun $. yi fymbolicum , quod i dupplici fenfu accipiendum eft. ipe Nam inprimis eft fymbolicum, in quantum moda qu quodam fymbolico per analogiam & reprifenta- ynd tionem externam eft imago illius, quod intus Sic in baptifmo ablutio exter- hum agitur in anima. hr na reprzfentat quafi in fymbolo ablutionem in- a ternam in anima. Inunctio externa reprefentat u corroborationem internam Athletz ad pugnam fpiritualem. . Manducatiofpecierum panisrepre. i Impofitio qun fentat eonfortationem vita internz. K manuum &.traditio fignorum in ordinatione re- oefentat internam tranfiionem in potäftatem r atf Dei per minifterium facrum, & collationem po- j teftatis interna. Forma judicii facramentalis ex- w(þ d terna reprefentat formam judicii interni inter h Deum & ponpitentem. Contractus. matrimonia- Ui lis in focietatem vitw individuam reprefentat LU i €on- DE NAT;URA & EXIST.SACRAM. 13 Dlüüm i conjun&ionem Chrifti cum Ecclefia & ejus metn- i bris per gratiam. .. ÍIn lo fenfu Sacramentum poteft vocari fignum /fymbolicum , in quantum Sacràmenta funt " figna difcreliva verz Ecclefite à falfa, ita,-ut in- : dubitatum fit, eam Religionem effe falfam , quee Sacramentum vel unicum vetz Eeclefize tefpuit, A I DacrTUR A. collativum interioris gratie, per quam non intelliguntur gratiz internz gratis date, ut- (tp pote qu& ordinantur ad externam dire&ionem & inftructionem aliorum , feü Ecclefie, fed intelli- T puntur gratie ad fanctificationem tantüm pro- priam recipientium Sacramenta ordinate. Dri- ]i CITUR 5. ex opere operato, per quod fignificatur, gratiam facramentalem non coüferri intuitu ullius meriti humani, fed ex meta liberalitate divina dependenter à promiffo divino gratuito, ita, ut II ii fignum facramentale faltem per modum caufz moralis moveat Deum ad conferendam gratiam. Jht W p Quamvis enim ad recipiendam facramentalem j gratiam ex parte recipientis in adultis requiratur I exercitium quaàrumdam virtutum , v. g. fidei, & fpei, non tamen hz virtutes refpiciuntur à Deo per modum meriti in ordine ad facramentalem ratiam , fed tàntüm per modüm conditionis; vel per modum di[pofitionis neceffariee. . D1crTUR 6. à Chriflo inftitutum. | . An veró ea inftitutio debeat effe immediata , etiam quoad materiam & formam (s in fpecieinfima, examinabitur exinftituto Difp. 2. slt) Conclufio fic explicata n PRosATUn. llla definitio eft bona, que explicat omnes partes effentiales Sacramenti ab Ecclefia definitas, vel faltem univerfali fenfu Ec- clefie 14 DISPUTATIO I, f Clefiz receptas; fed talis efthec definitio; ergo- | Maj. patet; quia non decet in definitione figno- a rum fymbolicorum verz Ecclefie , quibus vera Religio à falfis difcernitur, poni partes confti- tutivas dubias, in ipfis Scholis Catholicis con- troverfas. Min. prob.In Concilio Trident. omnes prefate partes afferuntur pertinere ad effentiam at fiti Sacramentorum Nove'Legis; ergo. . Zfnt. prob. fui ab enumeratione. Sic Tridentinum Seff. r3. Ccap. 3. de Euchariftia loquens ait: ,Commune D » quidem hoc eft SS. Euchariftie cum czteris T it » Sacramentis, Symbolum effe ReiSacre, &in- » vifibilis gratize formam vifibilem: verüm reli- » qua Sacramenta tunc primüm fan&ificandi vim 101 b » habent, cum quisillis utitur. Et Seff. 7. can. 1. » Si quis dixerit, Sacramenta Nove Legis non N FU » fuiffe omnia à Chrifto J. D. N. inftituta , ana- (1 » thema fit. Et can. 6. Si quis dixerit, Sacra- menta Nove Legis non continere gratiam, TU ( quam fignificant; aut gratiam ipfam non po- nentibus obicem non conferre, quafi figna tan- 1j tüm externa fint accepte per fidem gratie, & Ri note qucdam Chriftiang profeffionis , anathe- mafit: .Er ibidem can. 7. Si quis dixerit, non yi » dari gratiam per hujusmodi Sacramenta femper Lal ( » & omnibus, quantum eft ex parte Dei, etfi » rité ea fufcipiant, fed aliquando , & aliquibus, ln » anathema fit. Er cam. 8. Si quis dixerit, per A » ipfa nove Legis Sacramenta ex opere operato vt » non conferri gratiam, fed folam fidem divinze X » promiffionis ad gratiam confequendam füffice- » re, anathema fit. Ti D IÍn DE NATURA & EXIST. SACRAM. 15 n In his Tridentini verbis contineri omnes no- lt QU Yil ftre definitionis partes, patet confideranti. "t Solvuntur Objectiones. h Os2jgriciTUR r. contra 1. Concl. r. Dantur lb Sacramenta in V. T. que non funt inftituta divi- i nitüs ad fan&ificationem hominis; ergo illa de- L finitio non convenitomni, Zánt.prob. ArcaNoe- U mica, tranfitus per mare rubrum &c. vocantur r à PP. Sacramentum, prout Queft. 1. oftenfum W, &w eft, & tamen non fanctificabant homines; ergo. Quf 9. Sacramenta V. 'T. non conferebant gratiam ; Yi ilid ergo non fuerunt inftituta ad fanGificationem A d hominis. u REsPONDEO adT1. n : a. ad frob. dift, -Vo- mu M cantur Sacramentum /ai& dictum. c. proprié ac d jirictà di&tum. n. Patres in iis locis fumebant Sa- ol cramentnm tantüm grammaticaliter, quoad figni- hm ficatum nominis, non autem in fenfü adícititio ex communi ufu Ecclefia. Vil n Ad 3. tr. ant. dift. c... Ergo non erant infti- tuta ad fan&ificationem hominis Zmmediatam. tr. It ( mediatam. n. quamvis Sacramenta Veteris T'efta- il menti non contulerint gratiam, eam tamen con- ferendam intuitu & mediante actu fidei in Chri- re) ftum venturum fignificabant, eó quód receptio /ti talium Sacramentotum veterum fuerit externa ;( If protettatio fidei interne in Chriftum venturum, t per illàs ceremonias prefiguratum. Wi j Häc de- t On2Jr1ciTUR 2. contra 2. Condl. 1. finitio non convenitfoli; ergo. Prob. ant. hec definitio convenit etiam Martyrio, Sacrificio Miffe, 16 DISPUTAT-IQ I. )l Miffi, prime "Tonfure, benedi&tioni Abbatis, qit aquze Luftrali &c. quz tamen non fünt Sacra- yn menta; ergo. Zfnt, prob. Etiam Martyrium, Sa- agebaï crificium Miffe &c. ex opere operato caufant [uls : gt gratiam 5 ergo. 2. Baptifmus Joannis confere- bat Remiffionem peccatorum ex opere operato, m 4 ficque habebat veram rationem Sácramenti; ergo ad rationem Sacramenti non requiritur, ut fit m fignum ftabile, utque fit inftitutum à Chrifto. qui ij 9. Verba Chrifti ad Magdalenam: remittuntur tibi g geccata tua , vere erant fignum facramentale, col- m 31 lativum gra6it ex opere operato, & tameni non funt fignum ftabile, ac fymbolicum ; ergo hec ïxï, non requiruntur ad rationem Sacramenti. REsPONDEO ad 1. n. a. ad prob. n.a. ad prob. " ( quoad x. n. a. Nam Martyrium non caufat inte- ) riorem gratiam , ad fanctificationem hominis or- f dinatam, fed tantüm caufaàt fpecialem laureolam ;delei, Q in celo , que potiüs eft premium, . quàm gratia fubfidiaria ad promerendum.premium. . Quod fi L quis contendat , per Martyrium etiam folüm at- m trito :conferri gratiam, id diffinguo. Confertur ln per Martyrium attrito eratia, fi pertulit/Marty- W P rium cum fervore charitatis..c. fi pertulit Martyrium IT folüm cafu fortuito, ex neceffitate, vel in fomno lmr finà praevia' decente preparatione; n.' Ratio eft; Ym quia juxta Apoftolum & SS. Patres, prefertim k n $. CYPRIANUM, etiam Martyrium finé chari- )U 1 tate nori proficit ad falutem. — Si tradidero corpus BU meum , ita ut ardeam , cbaritatem autem mon babue- ftc ro, nibil mibi prodeft. 1. Cor. 13. — Quoad 2. n. a. TR Sacrificium enim in duobus differt à Sacramen- At to., Nam inprimis non eft /iguum /ymbolicum in- Tnf ( terio- (-1 DE NATURA & EXIST. SACR AM. 17 " lr A terioris gfatie: Sacrificium enim Miffze inftitu- la tum eft à Chrifto ad reprzfentandum id, quod agebatür in Monte Calvarice in Sacrificio cruento 1j crucis, non veró ad reprefentandum id, quod Ut agitur intus in anima. .Dein Sacrificium Miffze "wm;o non eft inftitutum à Chrifte ad conferendam in- ] teriorem gratiam babitualem, velad ejus augmen- It d 1 tum immediaté, neque etiam eft infüitutum ad im- ( medisib conferendam Remiflionem peccatorum hr quoad culpam, fed tantüm ad conferendam im- ïlf, j mediaté Remiflionem peccatorum quoad Reatum sU pence in vivis & defunctis; & ad conferendas 1 o varias gratias atbuales, fpirituales & temporales, " ordinatas ad dignam Receptionem Sacramento- Lf s rum, & converfionem , ac augmentationeni re- ld. ] cepte grative facramentalis. Hujus rei fignum TOA A eft, quód SS. Patres & Theologi non inftruant TT00 fideles, ad petendam in Sacrificio Miffe Remif- lr fionem peccatorum mortalium quoad culpam, vl D neque etiam ad petendum augmentum gratic M fanctificantis, fed tantüm ad petendas alias gra- Q tias varias aCtuales, & ad obtinendam Remiflio- Wa nem peccatorum quoad Reatum poenz. Quoad M 3: 4« s; m.a. In his enim omnibus non repe- il ritur vis conferendi grátiam ex opere operato. 4 15 Nam Tonfura prima, Benedictio Abbatis, & aqua luftralis nil conferunt gratie independenter " ia à precibus Ecclefiz , vel recipientis ejusmodi ce- remonias. Imo nec etiam dependenter ab his d 1 precibus Ecclefiz vel recipientis diretié confertur j gratia fan&ificans, vel illius augmentum , fed " g tantum indiretté, in quantum per has czremonias j confertur ob preces Ecclefi: contutatio à tenta- [ 10- D. mort Tra&t. de Sacram. in gen. I tio- r8 DISPUTATIO T. g tionibus demonum, & excitatur devotio in re- " X cipiente, qua mediante obtinetur augmentum d habitualis gratia. z. 92 naa. Baptifmus enim Joannis non H conferebat eratiam , fed.tantüm erat ceremonia hn ex infpiratione divina à S. Joanne inftituta ad j hoc, ut homines excitarentur ad agendam pe- E nitentiam, ficque ad impetrandam perfecta con- hr tritione gratiam difponerentur. ld fignificatur tj illis verbis Evangeliftze Marci 1. v. 4.. Fuit Sfoannes Á baptizans &2 predicans baptifimnn ponitentie in Remif- vtl fionem peccatorum. Praedicare baptifimum ponitentie m flügaf nil aliud fuiffe, quàm predicare ponitentiam occa- TU fione illius ceremonie divinitus inftitute , colli- (s gitur ex Matth. 3. ubi id factum narratur his ver- ii bis: Penit S'oannes predicans & dicens: penitentiam jl agite. Id etiam colligitur ex eo; quia baptizati | ! baptifno Joannis fuerunt rebaptizati baptifmo hit Chrifti, quo opus non fuiffet, fi ex opere ope- pinin rato infallibiliter obtinuiflent gratiam fanctifican- lil NL tem. Hocinnuit S. Paulus AG.19. v.4. Soan- pl nes baptizavit baptifino penitentie populum , dicens : W in eum, qui venturus effet pofl ipfum , ut crederent, ht j boc eft , in S'efum. Neque verofimile eft; ob fola T dona gratis data, v. g. Prophetize, & Linguarum, hii fuiffe renovandum baptifmum; quia primarius lon & efTentialis finis Baptifii Chriftiani non eft col- T latio talium donorum, fed fanctificatio interna a, per Spiritum Sanctum. . Quod autem Sacramen- 11 ta non repetantur ob effectum tantüm accidenta- IN lem, primario ac effentiali fine fubfiftente, con- ) 1 ftat ex praxi Ecclefie , preefertim fi effectus acci- [ ij dentalis nil conferat ad fanCtificationem internam reci- DE NATURA & EXIST. SACRAM. £ I " N m recipientis, prout revera donum linguarum, & pro- betie ad hanc nil confert. ZAd 3. n.a iNon enim verba illa confere- l fj !f bant gratiam ex opere operato, fed Chriftus con- tulit gratiam ex opere operato. Verba Chrifti ET Qu nec erant fignum //abile, nec fignum /ymbolicum, d nec fignum in/Htutum à Chrifto, fed inftitutum ex beneplacito hominum, necetiam fubftabant fpe- I li promiffioni vel pa&o divino, fed affume- jim bantur precifé à Chrifto tanquam fignum inftru- " lt mentale aliunde inftitutum ex placito hominum ad fignificandam fuam mentem , remiffivam pec- . catorum in S. Magdalena. J mur OBJICITUR 3. contraeandem. Dantur alize definitiones meliores, breviores, & clariores; I. Poteft di- ergo funt praeferende "nt. prob ci, quód Sacramentum fit fignum facrum, fen- i fibile, fymbolum, ftabile, pra&cticum nofcræ 1 fanctificationis, d1v1n1tus inftitutum. 2. Poteft N cum Magiftro Sent. in 4. dift. r. dicij quód Sa- .j cramentum fit invifibilis grativ vifibilis forma, [7] quz ipfius imaginem gerat, & caufa exiftat. 9. Poteft cum D. Thoma p. 3- q.60. a.2. c. Sacra- mentum definiri, quód fit fignum rei facre fan- Qu €tificans homines 4. Poteft cum Catechifmo It Romano p.2. c. 1. n. 2. Sacramentum definiri, 1 quód fit fignum fenfibus fübje&um , quod gra- 0a tiam, quam efficit, fimul etiam declarat, ac ve- Ya luti ante oculos ponit. 5. Poteft cum. eodem d Catechifmol.cc. n.3. Sacramentum definiri, quód am fit invifibilis granæ vifibile fignum, ad no[tram juftificationem inftitutum. — Ergo. ^ REsPONDEO. n. a. quoad 1. membrum B a Ad 1. L 20 DISPUTATIO I [j d 1. dico, in ea definitioneredundare, quód dicatur Sacrum ; ex Authore enim Sacramenti, J N & ex effectu Sacramenti per fe intelligitur, quoód fignum, de quo eft fermo, facrum fit. Dein f [/ meliüs dicitur, ex opere operato collativum gratie , quàm pratticum [anckificationis ; quia in definitioni- [fät hr bus talium rerum , que diftinguunt Écclefiam j concordemà falfis Religionibus per modum figni fymbolici, decet, ut adhibeantur termini maxi- j mé ufitati, uniformes, & canonizati ab Eccle- li i, fia, ut ex ipfa uniformitate definitionum magis reluceat unitas Eeclefis. Denique terminus E pl Jan&tificationis eft nimis genericus, utpote indiffe- rens ad fignificandam etiam fanclificationem le- F galem, quz dabatur in Veteri Teftamento. 4d2.3. 4. & r dico, eas definitiones qui- dem effe bonas, & non meliores noftri; quia t M noftra definitio partes effentiales di/Tinttius, adeo- que ad captum facilius exprimit; & quia utitur J terminis canonizatis in Concilio Trident. ab Ec- ii clefia; ac denique quia noftra definitio meliüs & evitat equivocationem vocum, qualis habetur áy in his terminis, cifiilis forma, [antlificans , gratia, l! i ( ad ju[lificationem , qui termini ob &quivocationem facilé vel nimium reftringi poffunt, vel nimium ftl ampliari. Nam ad rationem figni Sacramentalis li non requiritnr, ut fit ftri&té oifibilis res, dum- qu modo alio fenfu percipi poffit, üt patet ex con- tractu matrimoniali de przfenti. Santtificatio eft fiz terminus, qui etiam adhibetur in confecratione til rerum vel perfonarum etiam externa v. g. in fan- Tiif Qificatione per votum , ficut dicitur AG. or lo V. 24. fantifa te.. in quo fenfu etiam templum Conn * dici- pE NATURA & EXIST. SACRAM. 2I fs Ui dicitur fan&ificatum, & corpus fan&ificatum v. g. D 3- Regum 9. fantiificaii domum banc, & 1. Cor. 7. ^0 3Sanct: ificatus ejh Fir infideis per Mülierem fidelem, i & fanttificata eft Mulier infidelis per Virum. fidélem. Mi Gratia eft terminus indifferens etiam ad gratiam gratis datam , & juftificatio fiepe ufürpatur pro tranfitu à ftatu peccati ad gratiam, vel pro im- mediato augmento gratic habitualis, cüm tamen juxta plurium 'Theologorum prafertim "Thomi- j 1;; ftarum fententiam inSacramentis nonnullis vivo- li rum, v. g. Matrimonii & Ordinis Sacri non con- feratur pbyficum augmentum gratiz habitualis, fed IIBUS iif tantum morale, nempe jus ad majores gratias d actuales ftatui congruas. Non omne OB]ICITUR 4. contra eandem. Sacramentum eft aliquid fenfibile ; ergo non de- Zni. prob. I ) bet definiri per fignum fenfibile Sacramentum Matrimonii conftituitur confenfu J interno contrahentium: imo interdum conftitui- ! tur folo non diffenfu, licét nullo fignó externó st exprimatur, v. g. quando Sponfa non contradi- Y j cit parentibus locó filie in ejus prefentia cOn- il trahentibus; vel quando matrimonium ex defe- iUd &u confenfus interni nullum revalidatur pofitó li folo confenfu interno. Ergo. 2. Corpus & u fanguis Chrifti in Euchariftia eft Sacramentum, quamvis fit aliquid infenfibile. n 5. Quando S. Hoftia per fradionem, vel (jis facer fanguis per effufionem difpergitur in minu- Wi tifimas particulas oculo infenfibiles, adhuc re- manet Sacramentum; ergo non pertinet ad ra- tionem Sacramenti, ut fit fenfibile. — .Znt. fro^. Concil. Trident. Seff. 13. Can. 3. dicit: 5j quis 3 nega- w 22 DISPOT ATIO.j. hegaverit » in venerabili Sacramento Euchar iflie fub wunaquaque [pecie , 6 füb fingulis c ujusque .[Deciei par- Amm] tibus, fparatione fa&ta , totum j anatbema fit. Cþrijfum contineri, i 4. Contritio interna in Sacram ento poeni- D ( tentie eft pars Sacramenti, & tamen non eft ali- L quid fenfibile. Eu 5. Intentio Miniftri in omnibus Sacramentis YX eft pars Sacramenti, & tamen non eft neceffe, qu ut exprimat ullo figno externó fenfibili. Ergo. fii RESsPONDEO. n. a. vel dift. Non omne $4 Sacramentum eft aliquid fenfibile fenfibilitate ff j omnium partiumn. tr.. fenfibilitate totius.n. Sic enim J etiam homo eft aliquid fenfi bile, vifibile, ac | ( palpabile, mortale, corporeum, etfi ha deno- J ( minationes non con veniant fingulis partibus; ao non enim anima eft fenfibilis, vifibilis , palpabi- lis, mortalis , corporea. Qu Idem contingit in PT omni toto compofi to phyfico materiali, haud i vll dubié fenfibili ; nunquam enim partes conftitu- tivse totius n ; Dempe materia prima , & forma tyl fubftantialis 5 prout concipitur, & defcribitur à Peripateticis, fbl fünt aliquid fenfibile fecundum fe. Hinc poteft & ESPONDERI 9. Sacramentum eft fe aliquid fenfibile faltem i. per accidens & mediaté ra- Wt tione accidentium & cir cumftantiarum, cum qui- bus conneGitur. c. per J& & immnediatà. n. TUt, -Ad 1. dico, in tali cafu W confenfum internum Al exprimi per complexum circumftantiarum v. actuum g. fenti. fponfalitiorum vel conjugaliu m de pr&- ttà "d 2. dift. eftinfenfi bilein feipfo. c. in fpecie- Ticn bus,cum quibus cofiecti tur.n.fenfus patet ex dictis. Á "d 3. DE NATURA & EXIST. SACRAM. 25 i 44d3. dift. Manet Sacramentum difperfum hi ïml in minutiflimas particulas im actu ficundo ac feorfim tantim infenfibiles. c. difperfum in particulas in- Ejus- fenfibiles etiam ina&u primo & àn potentia. n. J modi particulz dicuntur im a&iu primo & in poten- du tia effe aliquid fenfibile, quando faltem adhuc a&ione & induftrià humaná ita poffunt colligi, Ts ut adhuc coalefcant in totum fenfibile; ita enim It utut feoríim in- contingit, quando pulvifculi, n fenfibiles, fcopá velflabelló colliguntur. Quan- (j do autem nulla a&ione humana ampliüs poffunt »ih'qæ colligi in unum totum fübftantialiter ide m, ne- n Et ita go, ampliüs remanere Sacramentum. T contingit in facri fanguinis particulis per evapo- 1 rationem in auras, ac ctiam in nares hominum )arþlbg &animalium difperfis, folo odoratu fenfibilibus. Quodfi quis hoc nolit admittere , dici poterit, Mi ad rationem Sacramenti non requiri, ut actu /(auä femper fit fenfibile, dummodo maneat fenfibile li in potentia per actionem faitem Angelicam , qua u colligi poffenttales particule in unum totum fen- hu fibile etiam finé miraculo. Jit) .Ad 4. dift. Contritiointerna non eft aliquid fenfibile per fe.c. per accidens. n. Ad hoc enim, ut contritio interna fit pars Sacramenti, requiri- ( tur, utexprimatur fig nó aliquo fenfibili, nempe per actus externos ponitentis, ordinatos ad Ab- Inc folutionem Sacramentalem. füt Ads.n. Quodintentio Miniftri fit pars Sa- m cramenti, On]JICITUR s3. contra eandem . In Sacra- & verba formee fignificant remif- ii mento pæni-t,enti ilb mmaticaliter ex inftitu- Qonem peecatorum gra 4 tione 24 DISPUTATIO I J d tione hominum; ergo in hoc Sacramento non datur ratio fi gnificationis fymbolicze ex inftitu- tione Chrifti. iU 9 Etiamfi de facto omnes circuli effent au- ts rei, non tamen ex hoc fequeretur, quód e[Je au- j reum pertineatad effentiam circuli. Ergo, etiamfi Ls de facto omnia Sacramenta habe ant rationem p fymbolicam, non tamen fequitur, quód effe fsym- ( bolicwim pertineat ad effentiam Sacramenti. yi 3 Multi exiftentes in ftatu peccati mortalis hn fufcipiunt Sacramentum v. g. Baptifmi , Euchari- ttndi ftiz &c. quibus tamen non confertur gratia. Er- go non eft de effentia Sacramenti 1 J , ut fit collati- hvl vum gratice w I'i*säl 4.' Suflicit ad rationem Sacramenti , quód n fit fignum fenfibile, quo pofi to. Deus vi fuz pro- aii mifhonis teneatur conferre gratiam, ficut Rex lt exhibito. fibi chyrographo tenetur preftare pro- KC miffam iu fua fcriptura gratiam. Érgo ficut in talicafu non ipfum chyrographum eftcollativum :'oïllm;o h grati&, ita etiam non reóié dicitur, quàüd ipfum [ BU fignum facramentale fit colJativumgratie. — 4j i. prob Neque ex Scriptura, neque ex Patribus 4 poteft probari, quódadrationem Sacramenti plus requiratur, D fs Wa RzsPoNDEo ad 1. dift. Verba forme in iuy Sacramento Poenitentiee fignificant grammaticali- asj ter remiffionem peccatorum caufalem. c. formalem. tilt n. Ut enim illa verba, quatenus proferuntur E à puro homine, fignificent remiffionem pecea- torum formálem letiy per infufionem gratie fancifi- At cantis, id non habent ex inftitutione grammati- A'ture cali, feu hominum placito; -fed ex inftitutione "ire Chrifti, DE NATURA & EXIST. SACRAM. 25 sT hj Chrifti, qui formam Judicii Ecclefiaftici exter- nam voluit effe fignum fymbolicum reprefenta- äfnf ] tivum cjue judicii interni, quod agiturinter Deum &animam. Itaque illa verba grammaticaliter ex lj infütutione hominum tantüm fignificant remif- ^ün fionem peccatorum caufalem, hoc eft, a&ionem mym judicialem Ecclefiafticam , qua ex poteftate Sa- I cerdotibus à Chrifto conceffa contrahitur cum poenitente de modo fatisfa&ionis preftande pro Ia honore divino lefo, quz a&tio judicialis in ac&u du conclufionali complet formam Judicii Ecclefia- ftici, & eo ipfo momento inducit rationem fym- "i bolicam remiffionis formalis peccatorum. Ex ïy, quo fequitur, illa verba in priori figno rationis habere fenificationem grammaticalem" vemiffionis if caufalis per abfolutionem ab obligatione rigoro- f ulterioris fatisfaCctionis, de fead remiffionem J peccatorum jure naturali ac divino requifite; in W pofteriori autem figno rationis babent /ignifica- inin tionem ymbelicam remiffionis formalis peccatorum, d prout pluribus explicabitur in Tract, de Poenit. » Difp. s. Iu d 9. c.3. n.c. & paritatem. Difparitaseft; i quia partes effentiales in tali compofito naturali vcl artificiali per voluntatem humanam nec con- j ftituuntur , nec mutantur. Econtra partes effen- II tiales in compofito morali unicé depenident, & , arbitrarié affumuntur, coadunantur, & perpetuó of conftituuntur à voluntate humana inítituentis tale totum. Itaque fi Chriftus, qui eft Authoer * Sacramentorum, voluit rationem fymbolicam requirere tanquam partem vel proprictatem ef. fentialem Saergmentoróm emnium fux Ecclefiz, D m 9 ea 26 DISPUTATIO L w eo ipfo ratio fybbolica erit pars vel proprietas effentialis Sacramentorum novz legis. Quàd n u autem Chriftus ita voluerit, patet ex eo; quia ftante prefente decreto divino non eft poffibile m [ Sacramentum non fymbolicum, prout tamen n ftantibus iisdem caufis intrinfecis vel effe&ivis u circuli effet poffibilis circulus non aureus. [ ld 3. c.a. dift. c. ergo Sacramentum noneft effentialiter collativum gratie pcr accidens, & EU inaGufecundo. c. in a&u primo, & per fe. n. DAR ficut enim ignis femper eft uftivus, & fol illu- sl minativus, licet in aé&tu fecundo ab effe&u poffit t impediri ob indifpofitionem fübje&i, ita etiam u vis collativa grati: in Sacramentis poteft in actu f«f fecundo ab effectu im pediri ob iudifpoütionem N fübjedi. 3 d. 4;- n..a. j Sacramenta enim Nove Legis Y u non fe habent precife inftar figni rememorativi, gl'n,: ac monitorii, vel inftar probationis authenticz, ln vel inftar pur& conditionis, vel inftar tefferz, ( M qua in eftimatione morali nec caufant phyficé ( effectum intentum, nec ratione füi movent vo- luntatem caufantis effe&um; fed habent fe in- m I ftar caufie phyfice vel moralis, quz in fe habet x quamdam vim effectivam effe&tus, quamvis de- pendenter à pacto & promiffione divina. Sic A lr l li alia eft ratio Chyrographi Regii, & alia ratio eft a&ionis Miniflri vel Legati Regii, qui in a&u Wle M. folenni v. g. pacificationis, vel defponfàtionis, teprefentat Perfonam Regiam; verum enim eft, h quód Legatus concluferit pacem, aut contractum 1g onfalitium nomine Regis; & non cft verum (j á icere , quod Chyrographum Regium concluferit L pacem l DE NATURA & EXIST. SACRAM. 27 W pacem aut contractum. Quodautem ipfis Sacra- *l mentis in Scriptura & à PP. tribuatur aliqua vis q OT collativa grati&, patet ex variis textibus. Sic p 1. Petri 3. v. 21. dicitur: /alvos vos fecit baptifina. It li & Joannis 3. Chriftus ad NNicodemum dixit: nifi Vi Jis quis renatus fuerit ex aqua 69 Spiritu S. mon poteft introire in Regnum Dei, s ( TrRnTULLIANUSsl.de baptifmo dicit, quoa p aquz baptifini animent, & GREGORIUS NYS- | SENUS l. de baptifmo ait: bapiijfina peccatorum ex- li "m piatio efL, 9 regenerationis caua. Dein explicans, t eit quomodo baptifmus poffit effe regenerationis lnd caufa, fic pergit. ,Virge Moyfis & Aaron, li- » cet fint materic inanimate, poftquam vim Dei Yi » acceperant, magnis miraculis media intercef- )» ferunt. Simili confequentia rationum etiam "l; » aqua, cüm nihil aliud fit, nifi aqua, fuperna TOR » gratia benedicente ei hominem in eam renovat heqf.i:z » hegenerationem. Quod fi quis mihi rurfüs 1 if » dubitando negotium exhibeat, interrogans, » qua ratione aqua regeneret ? dicam optimo » jure ad eum. . .Oftende mihi modum nativita- » üs, qu& fit fecundum carnem; dices fortaffe: n , Semen caufa hominis effe&iva eft. Audi igi- » tur viciffim à nobis; quód aqua, qux benedi- ]ta li » Citur, purgat, & illuminat hominem." Nyftenus. Plures ejusmodi textus reperies in w Difp.3. ubi agitur de Caufalitate Sacramentorum, p lii EL: Ex Hr$ ITAQUE SEQUITUR I, qubd non j fit bona definitio Sacramentorum, quz traditur nd à Confe[Jtone Auguflana. avt. 13.. Sacramentum 6j2 ri- tus, qui babet. mandatum Dei, & cui eff addita p mij]to- J 28 DISPUTATIO L miffo gratie. Non enim ad rationem Sacramenti 1 qu fufficit, quód fit ritus habens promiffionem gra- tit; fed requiritur, ut habeat faltem caufalitatem ylit moralem gratie, in quantum ponitur à Miniftro 1 Chrifti tangnam ejus Legato nomine Chrifti, füb ) qua confideratione habentSacramenta quamdam uam dignitatem moralem, fufficientem ad movendum , Deum, ut intuitu a&ionis tam zftimabilis & di- gnificate conferat gratiam. Illud etiam verum D] non eft, quod omne Sacramentum habeat man- "n4 1f datum; neque enim Sacer Ordo, vel matrimo- [/ at mjum fub precepto cuiquam injungitur. CorLriGiTUR 9. à Turnelio & aliis non D) [ d nullis non re&té explicari illa verba, que ponun- tur in detinitione Sacramentorum: Éx oere ope- ]i j vato collativum gratie. dum ea verba explicantur precife per hoc, quod in Sacramentis ex pacto h Aliud QR & promiflione divina conferatur gratia. enim eft, quód pofito figno Sacrameptali Deus g Di caufet, & conferat eratiam, & aliud, quód Sa- A I cramenta caufent, & conferant gratiam. Cer- tum enim eft, quód actio Sacramentalis ponatur h mif naomine Chrifti, & in confidérátione morali fit actio Chrifti, prout oftendetur Difp.2. 3. & 4. TU &U D QU/ESTIO IIl & 4fn. &? qualia Sacramenta. fuerint in Parady- 1b EH Jo, in Lege Nature, & Lege Moyfaica? .ïian OTANDUM I. Per Sacramentum hoe loco üg - nonintelligi Sacramentum fpecificé famptum, 1gu[ ex opere operaie colatioum gratie , qualia funt Sa- W cramenta l DE NATURA & EXIST. $ACRAM. 29 M i cfamenta Novze Légis; fed genericé fumptum. 1 prout dicit fignum fenfibile infenfibilis gratic a d A noftram fanctificationem divinitus inftitutum. i li NOoTANDUM 2. Poffe à Deo inftitui ad Cmfh ! ] noftram fan&ificationem figna variis modis; nem- f [ a perememorativé , prafiguratioe , commonitioe , difpo- i fitivé ,. & promi[frve. iij REMEMORATIVE fignum ponitur, quando g ob oculos ponitur ad renovandam gratitudinem I lt pro accepta gratia. I! PRXEFIGURATIVE ponitur, quando pro- ponitür ad fefe difponerndum adrecipiendam gratiam. lis tr CoMMoNrTIVE ponitur, quando renova- tur ad confervandam & augendam gratiam. d LT DrisPosrTIVE datur, quando ex fua natura Yi hominem difponit ad reétum ufum gratiz. q PRoMissivE daturfignum , quando Deus promittit, fe pofita certa conditione collaturum jil jl ratiam. DICO L Inquovis ftatu nature humane, ai x ( etiam in Paradyfo, dabantur Sacramenta. BW PROoBATUR. Ratione S. Auguftini. In omni ftatu datur Religio, feu focietas hominum l verum cultum Dei confervantium & publicé pro- fitentium. SedReligio non datur fine Sacramen- tis. ergo. Min. prob. Religio dari non poteft fine cultu externo per varias ceremonias, ap- [/] Lx probatas à Deo in ordine ad confervandam ejus f gratiam. ergo. c.atet; quia ejusmodi ceremo- nig jam pertinent ad confervationem & augmen- tum gratie diving. Znt. prob. Authoritate $. Auguftini l. 19. contra Fauftum. c. 11. ubi dicit: In nullum nomen Religionis feu "verum feu falfum eoagu- 30 DISPUTATIO I' coagulari po[Junt bomines , mjz' aliquo. fignaculorum, &l ..Ulgl aut Sacramentorum vifibilium confortio. Idem col- ligitur ex illo Sap. c. 9. Quis bominum poterit. fcire at k (l confilium JDei, aut quis cogitare poterit, quid velit Y h ";l Deus? — fenfum tuum quis fiie, mifü tu dederis fa- pientiam , &? , que tibi placent, didicerimt bomines? [) jnis itaque nec cultum externum Deo acceptum fcire poffunt homines, nifi ad uniformes cere- It 1 monias, tanquam figna beneplaciti divini $-& confervandi favoris divini ac gratie, à Deo Au- thore inftituantur. AW CONFIRMATUR ex Platone Dial. 4. de Re- publ.ubi ait: Témplorum conflitutiones , & Sacrifi- cia, ceterique Deorum & beroum cultus, & quecun- jl que funt ad eos placandos münifleria , talia funt , que T lr nunquam ipfi [cimus , & nulli credemus alteri , fi fa- d piamus , mullogue alio utemur inierprete , mifi Deo. i Cüm igitur in nullo ftatu poffit dari vera Religio lr finc inftitutione divina ad certos ritus, etiam dari non poterit vera Religio aut ftatus fine Sa- s cramentis. " A ( nl DICO:II. In Paradyf'o jam dabantur fex Sacramenta. MIN b PRosnATUR ab enumeratione. I. Dabatur in Parádyfo fignum rememoratioum gratie creationis I IH €9 fantificationis ; dicitur enim Gen. 9. formavit n JDeus bominem de limo ,. & infpiravit in faciem ejus TL Jpiraculum vite. Certum eft, hanc ceremoniam Tfe à Deo fuiffe adhibitam alicujus rei fpiritualis fi- ii gnificande caufà. Cüm enim actiones divinze Ü l I non fint otiofe, univerfim pro Regula haben- dum eft, aCtiones divinas, quarum finis naturalis 4l ln vel fupernaturalis affignari non- poteft ex natura rei, DE NATURA & EXIST. SACRAM. 31 f'gm rei, prefertim fi videantur ridicule, Deoque (f indigne, fignificandz alicujus rei gratià à Deo ! Jam vero alius finis harum circum- pofitas effe. H?'Ml ftantiarum in creatione hominis affignari nequit, l LLf nifi dicatur, has ceremonias generi humano pro L U figno rememorativo perpetuo fuz primze condi- ) s tionis & creationis conftitutas effe, ut ex ea re- Ts memoratione per actus humiliationis, gratitudi- dnij nis, & fubjectionis fan&tificaretur homo. In) 9) Ob eandem rationem dicendum eft, for- Ü mationem Eva ex cofta dormientis Adami fuiffe ceremoniam folennem, fic à Deo adhibitam, ut Vr effet toti pofteritati frenum perenne legislativum ma- qt trimonii ordinati ad propagationem gratie primz- ? 1 i v&e integritatis & fanctificationis. Imo verofi- J mile eft, jam tunc per eam ceremoniam Deum Ul i feris Ad« pofteris fignificare voluiffe aliud altius myfterium; quia id Apoftolus r. Cor. 11. & Pa- V Cf d tres explicant de formatione Ecclefiz Sponfze ex latere Chrifti obdormientis in cruce. Simul au- Dd tem Adamo fignificabatur lex conjugii, ut effet unius cum una, & vinculo indiffolubili, ita ut ob individuam vite focietatem etiam parentes 1 " relinguendi fint, prout l. c. Adamus ipfemet ex T infpiratione divina hoc myfterium divinarum jj acionum exponit. Itaque hoc Sacramentum ii operationum divinarum erat fignificativum dua- ( rumrerum, matrimonii videlicet, tanquam figni- f Jf ficati proximi, & unionis Chrifti cum Ecclefia, 106 tanquam fignificati mediati & remotis; prior figni- u ficatio Adamo revelata eft; an etiam fciverit fe- i? cundam, incertum eft. ydi 3. Etiam J 32 ! DISPUTATIOX [. g.. Etiam Arborem vite in medio Paradyfi P fitam habuiffe quamdam rationem facramentalem P verofimile eft; ita ut, fi caufaverat ex fru&u fiN perpetuitatem vite corporalis, intelligeretur ex- np y ü inde perpetuitas vitze fpiritualis beate; aut, fi non differebat ab aliis arboribus, ex ipfo nomi- D x ne divinitus indito, haberetur pro figno memo- rativo perpetuo quarende alterius beatioris vi- a, te perpetua&. Certé D. Joannes Apocal. ult. TUf 1 non obfcuré declarat, per arborem, feu ütin hebraico fümi poteft, per arbores vite fignifi- [ fet Rl) cari vitam &ternam beatficantem. — Offendit. mibi in medio pZateæ ex utraque parte fluminis lignum «vi- )l te afferens fru&um Juum C? folia ligni ad. anitatein 15 gentuun. AO 4. Similiter Zfrbor fcientie tali & boni erat MT à Deo conftituta in perpetuum monumentum decreti divini obedientiám per translationem ad l U ftatum vifionis intuitive premiaturi; inobedien- tiam veró pef experimentalem notitiam malo- ln rum in inferno vindicatuti. T s. Deus voluit extetnam vocationem Ada- b mi ad confeffionem fuüi criminis & demonftratio- d nem foliorum ficus pungentium effe fignum com- w monitivum perpetuum ad ea , que lapfis agenda dU funt per veram poenitentiam, infinuando,, quo- t l modo clamori, & infpirationibus divinis, dum in du abdito confcientie ad humilem confeffionem vo- Dn cant, parendum fit, & quibus mediis veftis gra- iti tie deperdita refarcienda fit. il 6. Deus prafecit Adamum omnibus anima- EU libus, & docuit illum naturam omnium anima- Bu lium, cujus rei finis fufficiens Deo dignus affi- 'DWH gnari n DE NATURA & EXIST. SACRAM. 33 hij gnari non poteft, nifi dicatur, ita fignificationis "u caufa aGtum effe, ut futurus Summus Epifcopus Fä'exäï animarum in fuis pofteris per analogiam difceret n regimen vitiorum & virtutum. . Quez inanimali- t bus diverfis obfervari poffunt divifim in gradu Tl t excellenti, obfervandum.circa quosvis homines. Bu Ex quibus omnibus elucet, varias actiones divi- Kal vas, & res miris circumftantiis per fe ad naturam a i rerum impertinentibus involutas fuiffe Sacramen- aj tariun ddami, & T beologiam Symbolicam , 'unde j äggh difceret myfteria, & excitaretur ad fanctificatio- DAUR nem confervandam, reparandam , augendam. A DICO IIlI. In Legé Nature dabantur fe- n At ptem Sacramenta correfpondentia Sacramentis Nov« Legis. L: UC PRosATUR ab induttione. Qd L Loco BAPTISMI erat SACRAMEN- Qd w TUM NOMINIS, feu impofitio nominum cum pro- T teflatione fidei & re[pettu 'in Deum. Obfervo enim, quod Parentes in Lege Naturee fuis infan- J tibus impofuerint aliquod nomen, 'in lingua he- Qu braica exprimens quamdam relationem ad Deum n per verba initialia integrarum propofitionum, p[h Ó quibus fuam fidem internam, & deputationem T infantium ad perpetuum cultum divinum prote- De ftabantur. Quod autem illa proteftatione fidei [ in Deum infantibus peccatum originale remiffum Ms fuerit, colligitur ex fenfu SS. Patrum. . De im- pofitione nominum cum relatione ad Deum ha- Sic Gen. 4. J bentur in Scriptura varia exempla. Jib^ dicitur; Eva peptrit Cain dicens: po[Jedi bominem per Deum , ubi Cain in lingua hebraica idem figni- : ^l C D. Zmort Tratt. de Sacram. ingen. ficat, 34 DISPUTATIO L Jl fica£, ac poffedi. Eodem c. 4. dicitur: Rurfus 1& i !j eperit Seib dicens : Pofuit mibi Deus aliud famen "T pro dbel. Sed 69 Setb matus efl filius , quem' oca- d vit Enos. Ifle cepit. invocare momen Domini. Ubi N rurfus SETH in lingua hebraica idem fignificat, ia ac pofut. Y Nos veroó in lingua hebraica idem am. figniticat, ac bomo , ita, ut fenfüs fit: Homo cepit 1 À incocare nomen Domini; imo folum EN in eadem lingua idem fignificat, ac i/7e. Gen. c 5. dicitur: hr Lamecb genuit |Noe dicens: lfle comfolabitur nos ab [ operibus && laboribus manuum moflrarum in. terra, cui i maledixit Dominus. Ubi Noz inlingua hebraica w eodem modo fcribitut, ac litterz initiales liujus n Ji Imo veró etiam N oz in termini: Con[olabitur. " t lingua hebraica eodem modo pronuntiatur, ac n bic, quod idem fignificat ac i/1e. NU Gen. 21. eo tempore, quo claudebatur Lex af Naturg, nempe in nativitate Ifaaci, utpote tunc jf intrante Lege Circumcifionis dicitur: Natus eff t lfauc, dixitque Sara : Rifum fecit mibi Deus.' Ubi gt iterum IsAAc in lingua hebraica idem fignifi- ydgy cat, ac Rifus. Ex his ergo manifeftum eft, quód TU in Lege Naturz in nativitate infantium à piis pa- M rentibus applicatum fuerit Sacramentum INominis. m ]. PRO SACRAMENTO CONFIRMATIO- )d NrS feu incremento gratie jam in Lege Naturz ul Obfervabatur Sacramentum Septenarii ad imitatio- nem diei feptime, quo requievit Dominus ab operecreationis ad fignificandam futuram alterius D vite requiem, ut ea rememoratione Sacramenti QDQ excitarentur homines ad conítantiam bonorum lkl operum. Eam enim fuiffe fignificationem primi g illius feptenarii teftatur Apoftolus Hebr. 4. v.4. L Scri- DE NATUR. & EXIST. SACRAM.M 33 hlm üj Scriptura dixit: requievit Deus die foptima ab ommi- bus operibus füis. -- Relinguitur ergo baptifinus (hoc K,m, hi eft requies) populo Dei. uód autem in Lege Naturz illud Sacramentum Septenarii religiofe fue: A rit cuftoditum, probatur ex Scriptura. InLege vind h enim Natureg erant Noe, Zbrabam , ante circum- cifionem, S'ob, Balaam Propheta. Vg De Not autem fcriptum eft Gen. 8. v. ro. j ü Expettatis feptem. diebus aliis rurfum dimifit columbam. lr At illa oenit ad ve[beram portans ramumn . olioe $. ex- Áf | tl T pettavvitque mibilominus . ptem alios dies. De Abra- hamo Genef. 21. v. 28. fcribitur: Statuit feptem lls n Hs Cui dixit ZAbimelech: Quid fibi voolunt M agnas feorfim. Y w fepiem agne? Lt ille: Septem agnas accipies de manu A mea , ut fint mibi in teftimonium , & uterque juravit. j li Ex hoc, quod numerus feptenarius ad juramen- tum fuerit adhibitus, colligitur, eum numerum fDotot fuiffe confideratum tanquam rem facram, & fa- Miri cratam Deo. Sic etiam in Job, ubicunque de U requie ab affli&tionibus agebatur, religiofe cu- ln I ftodiebatur numerus feptenarius. De amicis Jo- ndy bi confolationis caufa adventantibus fcribitur c. m 9. V.13. Sederunt cum eo im terra [iptem diebus C9" TTR fübtem. mottibus. — Et c. 42. V. 8. Deus ipfemet ad VRU eos dicit: Sumite vobis feptem tauros €9' feptem arie- lo ies &c. ju b Ill. PRo sACRAMENTO EUCHARISTIA t Dur dabatur Sacrificium per oblationem panis & vini, WOrut quibus prafigurabatur Sacramentum Euchariftig, Q Sf De hac re fcribitur Gen. 14. v. 18. . .Melchifedech yium Y Rex Salem proferens panem & vinums erat -enim Sa- ( cerdos Dei ditifJani. u Heb!»-: C 2 IV. P R-W $6 DISPUTATIO T. ) IV. PRO SACRAMENTO ORDINIS erat quedam ordinatio divina de affumendis ad Sacer j Hms dotium quibusdam authoritate & pietate potio- "u ribus Id colligitur partim ex textu proximé ad- du&to, partim ex Pfal. 109. ubide Chrifto dicitur: j Wi Tà es Sacerdos in eternum fecundum ordinem Melcbi- j edecb. Et ex Apoftolo Hebr. 7. ubi dicitur: Hic Melcbifedech Sacerdos IDei Summi obviavit Zdbrabe, €9 n qlwml benedixit ei, a[fimilatus autem. Filio Dei (in füo pre- figurato, nempe Chrifto, & Sacerdotio Ecclefiz ) iil wanet. Sacerdos in. perpetuum. — Obfervare etiam li- p cet, quód tantüm Viri fimul infigniores & pien- tiores fuerint Sacerdotes illius Legis Nature. -ul;g v V. g. Zlbel veré facrificans, & forté ab ipfomet TT Adamo ob fuam indignitatem & ftatum poniten- tic ad hoc munusloco fui conftitutus; Seib, Noe, T "brabam , jri gob, de quo Jobi c. 42. v. 8. "Deus V. dicit ad ejus amicos: Sumite feptem tauros , €2 ite ad feroum meum Sob, 69 offerté (per eum) bolo- u ii o VN cauftum ro vobis , ferous meus orabit pro vobis; fa- BL ciem ejus fi fczpzam. ONFIRMATUR ex eo, quia nifi Sacrifi- N g cium jam tunc fuiffet divinitus ordinatum cum ritu & officio Sacerdotum , non videtur effe ra- Kq tio, cur Abel & Noe exiftimare potuerint, .gra- E t i tum effe Deo Sacrificium Latrevticum, & Eucha- rifticum aut propitiatorium perimmolationem feu J deftru&tionem operum Dei, nempe animalium, Vi Aliud indicium ve- lal quod fola ratio non dictat. teris illius Sacerdotii prebet Abel, de quo Apo- Ttin ftolus Heb. rr fubjicit: Fide plurzmam bofliam ob- tulit Deo, per quam tejtimonium confecutus eft e[e ju- irg jtus 5 tejizmomum Jerbibente muneribus ejus Deo. d V.Pno DE NATURA & EXIST. SACRAM. 37 V. PRO SACRAMENTO POENITENTIAE U fervabant determinata Sacrificia expiatoria. divi- nitus ordinata cum confeffione peccati. 'Talia Tj erant Sacrificia Noemi poft diluvium, & Sacrifi- T cia Jobi. Gen. 8. v. 20. dicitur: . ZEdificavit INoe 1 altare Domino , & tollens de cun&tis pecoribus &^ volu- ii Odora- cribus mundis obtulit bolocaufta. fuper. ltare. tusque eft Dominus odorem fuavitatis , & ait:. INequa- quam ultra maledicam terra, Senfus. enim €9. cogita- I J iio bumani cordis in malum prona. funt. INon igitur m ] ultra percutiam omnem creaturam, — Et Jobi c.42. di- L citur: Refpondens Job dixit: lpfe me reprebendo in Ms favilla & cinere; ac dein oblato Sacrificio Dominus ) Qr conoerfas eft ad penitentiam Sfob. Ibidem c. 1. v. 5. Ya dicitur: Sfob fanttifiabat (filios) confurgensque di- M luculo offerebat bolocau[ta pro fingulis ; dicebat entm, ne forté peccarcerint filii mei, 69 benedixerint. (male- . 1 j n dixerint) JDeo in cordibus fuis. Sic faciebat SKob n cunttis diebus, Ex quo patet, Sacrificia illa fuiffe if propitiatoria pro peccatis. Jobum autem fuiffe gentilem , adeoque adhuc conftitutum in folaLe- j geNature. Obfervare etiam licet, quod mo- " t dus Sacrificii per modum holocaufti, ubi totum ud igne confumitur, quin ulla pars homini ferviat, neceffario fupponat inftitutionem divinam, cüm ltl M s per fe non poffit videri rationi conformis & ac- ceptus Deo. Rs li Eu VI. MaTRIMONIUM etiam in Lege Natu- n r& habitum fuiffe pro re divinitus certis legibus conftituta, & facra, colligitur ex variis indiciis. T ! i Nam primó Monogamia fuit ab omnibus Patriar- lii chis religiofe obfervata, ita ut Abraham usque "n ogefimum fextum folam ha- ad anpum etatis oct buerit j C 3 DISPUTATIO L. Jj/ 38 uj buerit Saram, & Ancillam, quam non fua, fed Sare voluntate adjunxit, ea volente denuo eje- u a cerit. th Et quando mifit famulum ad conducen- al dam fuo filio fponfam, po/uit ferous manum füb fe- hi more Zbrabàm. |.:Doinini fai. in fignum juramenti, ut habetur Gen. 24. v.9. haud dubié ob refpectum quemdam ad Chriftum ex Abrahamo nafciturum, aut ob futuram unionem Chrifti ex Abrahamo Ób orituri cum Ecclefia. Denique legitur, quód iil Deus Regem /Egypti, & Regem Abimelech fla- [ire gellaverit plagis maximis, quód Societatem in- diffolubilem conjugii fine debita previa infor- h nl matione turbaverint inter Abrahamum &Saram, qua vindicta divina non fuiffet opus, nifi ea fa- - cratio matrimonialis ftatus effet fpecialis inftitu- buli tionis divinz. VIL PRO SACRAMENTO MORIENTIUM erat Sacramentum ultime commendationis feu benedi- IT &Gionis, quod erat quedam externa proteftatio D fidei de Chrifto & Refurre&ione & profecCtione 1 in aliam patriam cum fpeciali participatione be- ml nedictionis divine non folum fpiritualis fed etiam n temporalis in filios. Id obfervare licet in Patri- Nm archalfaac, qui fentiens fe morti proximum aflla- 1 tus Deo dimifit benedi&ionem Jacobo nomine ipe Dei; quodetiam Patriarcha Jacob fuis duodecim ] filis moriturus praftitit, üt habetur Gen. 27. ili & 49. De morientium autem proteftatione 1or quoad fidem de alia vitateftatur Apoftolus Hebr. 380 4 RI. Suxta fidem defun&ti funt ommes ifti non. acceptis Repromilfonibus, fed eas à longe afpicientes , & falu- tantes, & confitentes , quia peregrini &j bofpites fumus T ns fin- lr fzægr terram. |.Et ibidem. . Fide jacob morie gulos ! DE NATURA & EXIST. SACRAM. 39 D !Jïl gulos filiorum Sfofepb benedixit. - - . Fide fïcfepb tho- 1 viens de profe&tione filiorum Ifrael memoratus eft. — Sic Á & Job in fterquilinio ad mortem, quam vicinam t exiftimabat, fe difponens profeffionem in Chri- "W, | ítum & de Refürre&ione edidit: Surre&turus fum, I & in carne mea videbo Deum meum. Jobi 17. li li " .DICO IV. Iw LEGE SCRIPTA, feu LE- GE MOYSAICA Sacramenta legis nature non l R fuerunt auCta; fed tantüm magis per novos ri- ii 4l AE tus explicata. 4 It PnaosATUR ab explicatione & inductione W omnium Sacramentorum Moyfaicorum, ex qui- tie bus omnibus plus evinci non poteft, nifi quód T. fuerint magis explicativaSacramentorum exiften- tium in lege naturz. TY f I CIRCA REMEDIUM INFANTIUM, hii quod in lege naturz confiftebat in proteftatione ol fidci perimpofitionem nominis relativi ad Deum, &i in femellis remanfit prorfus idem Sacramentum; du in mafculis veró tantüm addita fuit expreffior s proteftatio confervande vere Religionis per fi- hl gnum perpetuum in carne, & quidem per fignum i ex fua natura rememorativum primarii effe&us u ex peccato originali. y i I CIRCA SACRAMENTUM SAPBATHI y folüm addita fuit exactior obfervantia & directio Y in ordine ad vacandum Deo , & przítandum fs Deo cultum debitum. linf IH CIRCA SA'CRAxMENTUM EUCHARI- El.'ï(hf'l Ó sT1X tantüm addita fuit clarior fignificatio per Manna, per panes propofitionis , per Azyma "T cum ) 4 j 40 DISPUTATIO 1I. cum Agno Pafchali, & per legem communicandi g populo partes. ex Sacrificio. j IV. CriRCA SACRAMENTUM ORDINIS ( du folum additz fuerunt novc ceremoniz, & novz Wi leges partim pro fufci partim pro adminiftrando. piendo munere Sacerdotali, m v " V. CIRCA SACRAMENTUM POENITEN- $ TIE folum requifita fuit explicatior confeffio de- o li&orum coram Sacerdote per varia determinata i Sacrificia, que debebant offerri fpecificé pro nir; variis generibus peccatorum , ita ut ex ipfo ge- 27 nere Sacrificii offerendi inte li lligeretur ipfum ge- nus peccati. i VI a CIRCA SACRAMENTUM MATRI- MT MONII nihil fuit mutatum à Moyfe quoad fub- IT ftantiam Sacramenti indiffolubilis quoad veram ttiii conjugem , fed tantum fuerunt magis explicatze eaufe divortii quoad cohabitationem & thorum. li Hinc Chriftus expreffé declarat, eum adulterare, 4"..?«4; qui dimifJun duxerit. Matth. s. Permiffum illis a g quidem erat, ut haberent plures mulieres, fal- 2 du tem ex conniventia divina per tolerantiam Pro- phetarum eum morem non damnantium, fed li g (y ancillas folüm, quarum liberi non fuccedebant in maífa. hereditatis fine difpenfationc, & quee f ipfe dimitti poterant. Ea unitas unius verz 4ns) conjugis colligitur ex Deuteronomio, & obfer- lgO ( vantia etiam ultimorum temporum, ubi folum & g lemæ fit mentio unius verz conjugis. VII. ApUs CiRCA SACRAMENTUM MORIEN- Kaf ( TIUM erat proteftatio fidei de altera vita.& Re- furre- t ! DE NATURA & EXIST. SACRAM. 41 furre&ione, quam fidem proteftabantur per ma- ximum videndi Meffiam defiderium & fpem. d Quód autem morientes varios tales actus elicere confuüeverint, infinuatur ab Apoftolo bly EW&' Heb. 11. v. r3.. Sfuxta fidem defuntki. funt. omnes. iftt mon acceptis Repromüfionibus , fed à longé eas afpi- cientes , &9 falutantes, €9' confiütentes, quia peregrini ii & bofpites fumus fuper terram. | Sic & l. 1. Mach. 7. "m abomnibus Machabzis emittitur talis proteftatio ii fidei. Huc referende funt ille morientium for- uT mulzs /e fomno requie[cere , fe dormire , fe requiefcere H'pfo [2 in fb e,I j('e: ire ad Patres , fe colligi ad populum.. &c. m DICO V. Sacramenta Legis Moyfaice per mortem Chrifti fuerunt mortua, fed usque ad excidium Jerofolymz necdum erant mortifera. w quii i Ab eo veró tempore evaferunt etiam mortifera. PROBATUR. Sacramenta ila fieri moriua i v &l nihil aliud eft, quàm definere in populo Judaico iont obligationem ea obfervandi; eadem autem fieri mortifera nihil aliud eft, quàm eorum obfervan- m At- iin tiam fieri füb peccato mortali prohibitam. qui in hoc ftatu erant Sacramenta Legis Moyfai- d c& ante & poft excidium Jerofolym«a. ergo. M Min. prob. quoad 1. membr. nu. Conftat, quod primi Chriftiani, converfi ex fs gente Judaica, obfervaverint omnes ceremonias y, U Legis Moyfaicze usque ad excidium Jerofolymaz. | u3 Ergo eo tempore necdum fuerunt mortifera. T Zhni. prob. ex AG. 21. ubi D. JAcOoBUs, Jero- UL folyme Urbis & Gentis Judaice in Pakeftina Epi- fcopus D. Paulum cirea annum à morte Chrifti v 26. afcendentem Jerofolymam fic alloquitur : 7- t in Judeis, qui credi. g : des Prater, quot wnllia fän 3 g; derunt, DISPUTATIO I. ] u- derunt ,. 9 omnes O Emulatores . funt. Legis. | p dierunt. autem de te, quia difce[lionem doceas à-.Moyfe p eorum, qui per Gentes funt S'udeorum , dicens , mon f debere eos circumcidere filios , neque fecundum confue- pro'm tudinem. ( Jfudaicam ) ingredi. .Hoc ergo fac, quod i [ tibi .dicimus: funt mohis viri quatuor , votum baben- Les fuper fa. His affumptis. fan&tifica te. cum- illis , i 0US €9 impende in illis , ut radant.capita, & fcient omnes, quia que& de te audierunt , falfa. funt ,. féd. ambulas al ( €2 ip[e cuflodiens legem. Tunc . Paulus , - a[Jumptis ( ) viris , poflera die purificatus cum iülis intravit in J Di Lemplum annuntians expletionem dierum. purificationis, Ti donec offerretur pro unoquoque eorum oblatio. &c. i Sic etiam AG. 3. de Petro & Joanne legitur, n u quód horis Orationis confuetis iverint in tem- plum. A& 5. v. 42. dicitur, quód Apoftoliomni D Va die afcenderint in templum. I Et A&.1ro. v.14. S. Petrus dicit: nunquam ,l smanducaoi omme comunune g immundum. Et ad » J Gal. c. 2. D. Paulus fcribit; quód D. Petrus An- Ri tiochiz comederit quidem cum Gentilibus, quan- ATR do non obfervatur à Judais Jerofolimitanis; ad , demonftrandam videlicet libertatem à jugo legis y I) Mofaice, cui Gentiles ad Chriftum converfi, T imo & Juda&i non amplius fuübjiciebantur. Sed, Yil quando fuperveniebant Judei Chriftiani Jerofo- , r lymitani, ad,/vitandum, ütjudicabat, fcandalum , Dib abftinebat à communione Gentilium. — Sic etiam y o D. Paulus circumcidi Timotheum, natum ex Va Matre Jude, & patre Gentili, ut habetur A&. 16. Vg PROBATUR JAM CONCLUSIO q.3. Men. Tior Ex eo, quia Ebion & Cerihthus, qui vixerunt d ií Jerofo- ad.finem Seculil. adeoque poft excidium EU lym2, DE NATURA& EXIST. SACRAM. 45 ln VA hi Y Hj] lymse, tefte S. Epiphanio de Hxref,, ab Ecclefia propterea eje&ti funt, quia docuerunt, neceffa- Ws riam Judeis effe obfervantiam Legis. Ex quo proin tempore ad diftinguendos Catholicos ab [p vg, fü hareticis à mente Ecclefiz alienum erat, ultró RL id fe&ari, quod fignum squivocum effe poterat Laj heretici. CoNFIRMATUR Authoritate s. A U- n lt GusTINI, qui Epift. 19. ad D. Hieronym. fic Ái m fcribit: ,Paulus Timotheum circumcidit, ne illa, 14/"0&[" que, üt prioribus congruebat temporibus,, Mi ) Deus fieri jufferat, tanquam idololatriam gen- YT » tilium damnare videretur. - - - Jerofolymis i u i l U« » Apoftoli decreverant, ne quisquam gentes co- sl » geret judaizare; non autem decreverant, ne u d 2 quisquam tunc Judaos judaizare prohiberet, Vl » quamvis etiam ipfos jam doGrina chriftiana Paulus in Timotheo often- » non .cogeret. - - ; IN » derat, illa Sacramenta nec ut neceffaria debere, D » applicari; nec tanquam facrilega debere da- t » mnari. - - Sic credo, Apoftolum veraciter IN » cun&ailla geffiffe; nectamen nunc quemquam a » fa&um ex Judeo Chriftianum vel cogo, vel Y » fino talia veraciter celebrare. —Hoc fi ita (co- l COD'(? » gerem) in harefim Hebionis vel eorum, quos TMH » vulgo Nazareos nuncupant, delabimur. - - - lu » Cüm veniffet fides, quz prius illis obfervatio- , » nibus prenuntiata, poft mortem & Refurre- y Y » &ionem Domini revelata eft, (Sacrameata , Ui » Vetera) amiferunt tanquam vitam officii fui; enti » Verumtamen ficut defunéta corpora neceffa- j qü ? riorum officiis deducenda quodammodo erant » ad fepulturam nec fimulaté, fed religiofé, non qul V autem deferenda continuó vel inimicorum ob- CUl » xe- 44 DISPUTATIO I. |a » tre&ationibus tanquam canum morfibus proji- [ » cienda. Proindenuncquisquis Chriftianorum, um quamvis fit ex Judeis , fimiliter ea celebrare t » voluerit, tanquam fopitos cineres eruens non t » erit pius deductor, vel bajulus corporis, fed u » impius fepulture violator. Ideo Paulus Sa- cramenta Judiorum celebranda fufceperat, ut fib : » doceret, non effe pernitiofa his, qui ea vel- » lent. Tuncenim hoc non erat pernitiofum; Ti T » progreffu vero temporis erat pernitiofum, nifi » ill& obfervationes ab omnibus Chriftianis de- [ » fererentur, ne fi tunc fierent, non difcerne- f » retur, qued Deus per Moyfen przecepit fuo il » populo, ab eo, quod in templo deemoniorum li » Spiritusimmundus (Ccirca Sacrificia) inftituit.-- i » 9icut tu loqueris, ceremonias Judeorum & p » pernitiofas effe & mortiferas Chriftianis, & qui- Ytett » Cunque eas obfervaverint, five ex Judzis five ottd » ex Gentibus, eum in barathrum diaboli de- b » Volutum, ita ego hanc vocem tuam confirmo, a » & Pauliin his converfationem ab hujus tem- as » poris converfatione fecerno ; il quoniam tunc » fuit approbanda nec deteftanda. T aitici Solvuntur Objectiones. tef &f ij n O5JICITUR r. conira 1. Concl. I in ftatu Ti innocentie non decebat, hominem fubjici rebus N fenfibilibus in ordine ad eum evehendum in fu- perna. ergo. "nt. prob. Senfus in eo ftatu jam tf Ttnt per fe erant perfectiflimé fubje&ti imperio ratio- Hlítg nis, nec erat opus gratia Sacramentali fan&ifi- Y L cante & clevante, Otüf Yi W 2 Si DE NATURA & EXIST. SACRAM. 45 u 1 9. Signailla fymbolica in ftatu innocentig tantum erant figna rememorativa facti preteriti, Ab ïmmm & inftructiva, non autem erant fignificativa gra- tie conferendz de prafenti vel de futuro, prout NG k tamen requiritur ad rationem Sacramenti. ergo. ïlhsa l n y 3. Illa figna in ftatu innocentie necfuerunt ll ü.L ftabilia, nec applicata ab homine, quorum ta- II li men utrumque requiritur ad rationem Sacra- menti. ergo. li lii RzsPoNDEo ad r. dift. non decebat, ho- lm W minem fubjici rebus fenfibilibus fubjectione /er- a vili.c. fubjectioneberili.n. nam etiam in illo ftatu UT Adamus dependebat à rebus fenfibilibus in or- W M dine ad füi nutritionem , confervationem , at- URU que in ordine ad hauriendam cognitionem omni- Ij li potenti& & fapientie& divine ex rebus creatis. Vif Sicut etiam nunc Reges & Domini potentiffimi bl é in multis dependent à famulis, & fübditis, & Ym artificibus, '& agricolis. Sed ea fübjectio eft N i herilis precifé relativa ad inftrumenta & admini- D d cula poteftatis dominativz. Itaque etiamSacra- mentz in illo ftatu tanquam inftrumenta & ad- minicula obtinende beatitudinis fervire poterant, prefertim quia fervire poterant ad illam ipfam fubjectionem fenfuum ad imperium rationis, con- m n Jervandam, & poft lapfüm recuperandam. d 2. Quj dift. non erant figna eratig conferende direci?. tr. niuni conferende indiretté. n. Namlicétilla figna tantüm eli fuerint dire&t rememorativa facti praeteriti; indi- reti? tamen ferviebant ad fefe ex memoria prete- i? ais ritorum prefervandum , vel ad gratiam difpo- nendum. Ex memoria enim fignorum à Deo fpecia- J 46 "DISPUTATIO L. fpecialiter in hunc finem inftitutorum, ut pofteri fins iA Ade animo & cogitatione fe converterent ad Deum, faciliis ac certius fperari & impetrari pot- ftt [uul! erant gratie figno rememorativo congrue. LUl - ld 3. dift. non erantftabilia perpetuitate in- al tentionali.n. perpetuitate reali. fubdif?. perpetui- ntsi tate reali phyfica. c. perpetuitate reali morali. n. etiam perpetuitas moralis poteft vocari realis, oulit quando unus terminus extremorum, quibus mo- jl raliter inheret, perfeverat; fic enim JDe&toratus Cl'äl!?ff qtti] realiter datur, quia datur perfona receptiva ce- Irid remoniarum, licét ceremoniz fignificative hu- jus gradus non amplius dentur. ii Itaque etiam r ratio Sacramentalis actionum humanarum dari poterit, licet ceremonie ille divinitus à Deo ndi pofite, per quas fiunt Sacramentales, non am- m plius dentur. d D Et hinc patet etiam Refponfio ad alterum membrum objectionis ; quia ad rationem Sacra- Mp [ menti generice fumpti, faltem genere fummo, j non requiritur, ut ponatur ab ipfo homine. Poffet etiam REsPONDE. 2. hoc modo. dift. t M Sacramentum debet effe fignum ftabile ftabilitate ufüs moralis.c. ftabilitate ufus phyfici. n. fen- imt fus patet ex dictis. Tius| OB JrciTUR 2. conitra 2. Concl. in lege na- futus ture non fuit à Deo determinatum aliquod ex- item ternum fignum pro remedio parvulorum; ergo D non dabatur Sacramentum. — Zfnt. prob. Si jam li tunc fuiffet determinatum fignum, illud fine du- b ^ bio Patriarche fuis pofteris tradidiffent; nec et. tion iam fuiffet opus novo figno circumcifionis: ergo. d 2. Sacramenta conftant materia & forma verbo- M rum; l DE NATURA & EXIST. SACRAM. 47 Q t rum; fed illa figna non conftabant tali materia El'mg[ & forma. ergo non erant Sacramenta. 3.!88. L'Lp*t'mp Patres & Theologi loquendo de legenature tan- tum meminerunt de remedio parvulorum, non 2 veró de remedio adultorum. ergo faltem pro adultis non dabantur Sacramenta. 4. D. Tho- mas in 4. d. r. q. 2. a. 6. docet, in lege nature par- r vulos fola. fide parentum juflificatos e[fe ;; ergo non Wt T juftificabantur per aliquod fignum externum Sa- D i cramentale. 5. In lege nature facrificia non ! Aifr erant inftitutionis divine, fed inftitutionis hu- E h mane : ergo non habuerunt rationem Sacra- i d menti. dnt. rob. Anacletus Papa in Epift. n Decret. ». dicit: Lict aliqui legantur prius Sacrifi- ii cium obtuliffe , ut Melcbifedecb , & J4brabamus, bi j tamen fbontanea ooluntate , non tamen Sacerdotali au- tboritate boc fecerunt. 6. In lege nature nulla | d erat neceffitas Sacramenti ; ergo non dabatur. ziin dnt. prob. Adulti & parvuli tunc poterant fal- vari per fidem in Chriftum venturum: ergo. 7. iny, (Qr. Si darentur Sacramenta in lege nature , tunc j effent fuperaddita per legem divinam pofitivam; N Si n fed hoc non poteft dici: ergo. Min. prob. j jam tunc dareturlex pofitiva, non daretur am- pliuslex nature 5 quia per hanc intelligitur ille | n ftatus, in quo homines dirigebantur per folamg internam legem rationis. 8. D. Thomas r. 2. ) di ] Qni q. 102. à. 5. ad 3. docet, ne quidem in LegeMoy- faica extitiffe aliquod Sacramentum correfpon- [ dens Sacramento Confirmationis & extreme un- Ó Ji ": p &ionis; quia Confirmatio eft Sacramentum perfe- ff &ionis, quz non dabatur in Vetere Teftamento, v 1j & Extremá Unttio eft proxima difpofitio ad glo- vfor riam, 48 DISPUTATIO: I : riam, qui tunc non erataperta ; ergo nec da- ii 1 bantur in lege nature. 9. Multis imponebatur nomen v. g. Caini, Sem, Japheti, Cham, in p?lIUJ rIo. Tam m quibus non apparet relatio ad Deum. q inlege naturz, quàm in lege Moyfaica dabatur Polygamia & libellus Repudii; ergo Matrimo- lia g« nium non erat Sacramentum. REsPONDEO adI.n.a. quia, ut oftenfum IT D) flbl eft, tunctemporis pro figno externo determinaté ( adhibebatur impofitio nominis relativi ad Deum. ) l iil REzsPONDEO 2. dift. non fuit determina- 1l j tum fignum füb fpecie infima. tr. fub ratione generica. n. Si quis enim tueri velit, parentes purl inlege nature variaffe quoad fignum externum g proteftativum fidei interne , prefumendum o f: tamen eft, duód, ficut plerique parentes pro- t teftabantur fuam fidem internam per impofitio- EU nem nominis, fic etiam alios parentes adhibuiffe u J aliud fignum externum; & hoc proveniffe ex in- li if ftitutione divina, quod omnes adhiberent ali- Munbï quod fignum externum proteftativum fidei. f Ql d 2. dift. Sacramenta Novz Legis. c. Sa- vt cramenta in generce. n. Neque enim requiritur iL fe ad rationem genericam Sacramenti forma verbo- lo u rum, fed fufficit materia, & forma accidentalis V figni, determinativa fignificationis facre ex cir- ia cumítantiis , ficut fonus campanae vel buccine ln eftfignum manifeftativum rei facrz vel profane, ftni licet non habeat formam verborum, fed tantum formam naturalem vel artificialem. p Og "d n. a. Nam inprimis S. Auguftinus, &R ubi dicit, nullam Religionem confiftere poffe, m nifi l4 [l DE NATURA & EXIST. SACRAM. 49 h NI ( nifi fideles in unam Societatem colligentur vin- l i J culo Sacramentorum, non tantüm loquitur de parvulis, fed etiam deadultis, Dein ipfi idem eft, D parvulos fide faloari , & Sacramento falvari. Cüm : i ergo agnofcat, etiam adultos equé per fidem j falvari, ac parvulos, confequenter admittere debet, etiam adultos Sacramentis falvatos fuiffe. if Al 1.2. de nuptiis. c. 11. ait: ;Superioribus tempo- » ribus omnino latuit Sacramentum juftifica- tionis ex fide. us » Eadem tamen fides Mediatoris » falvos juftos faciebat antiquos pufillos. cum zi n » magnis. Et l.5. contra Julianum c.11. , Nec ideo Mu Ti » tamen credendum eft, ante datam circumcifio- » nem famulos Dei, quandoquidem in eis inerat n » Mediatoris fides in carne venturi, nullo Sacra- j » mento ejus parvulis fuis opitulatos fuiffe, Inp » quamvis, quid effet, aliquá neceffarià caufà 1 f f j6i » Scriptura latere voluerit. Et D. Greg. lib. 4. » AMoral. c. 3. uod apud nos valet aqua baptit- la matis, hoc egit apud Veteres vel pro parvulis li » fola fides, vel pro majoribus virtus facrificii." R Quod attinet Theologos, fatetur Suarez hic UE d. 4. feCt. 4. ante fua tempora D. Thome difci- j pulos divifos fuiffe; ipfemet vero admittitSacra- W d menta etiam in adultis. Conclufione 3. fic fcribit: st » Dico 3. ex fingulari Dei beneficio & revela- u , üone interdum fuiffe in lege nature in aliqua Vdþ » » familiavel gente ufum alicujus Sacramenti pro- g » prié dicti preter illud , quod erat commune » omnibus inremedium originalis peccati. Hanc conclufionem conítituo propter oblationem li i jj , Melchifedech, quznon folüm habuit rationem S D. zdmort Tratt. de Sacrain. in gen. D Ev a- So DISPUTATIO 1. J , Sacrificii, & oblatio fan&a erat, fed etiam res qm » Oblata habuit rationem Sacramenti. ff u Z4d 4. dift. dicit, parvulos fola fide juftifica- ul tos effe tanquam caufa juftificationis.c. fola fide tanquam unico requifito. n. Quamvis enim in [ m lege nature Deus gratiam juftificationis contu- lerit intuitu folius fidei, non tamen eam gratiam contulit intuitu fidei fine externa proteftatione x fidei tanquam conditione requifita, ficut nunc tUj Deus confert gratiam intuitu folius Sacramenti, [/ licét gratiam non conferat intuitu Sacramenti aié jl fine intentione Miniftri, & difpofitione Reci- al b pientis.. Quód autem D. Thomas ejusmodi figna ... externa proteftativa fidei internz in Sacramentis IY veterum requirat, oftendit p. 3. q. 70. a. 4. ad 2. f ubi ait : ,Probabile eft, quód parentes fideles dorü » pro parvulis natis & maximé in periculo ex- , » iftentibus aliquas preces Deo funderent, vel Wa » aliquam benedictionem eis adhiberent , quod ii » €rat quoddam fignaculum fidei. ii "d 5. dico, eam Epiftolam effe Apocrypham, nl d prout Eruditis notum eft; Suppono potiüs, pri- [j mores cujuslibet familiz ipfa inftitutione divina b per inftindtum internum agnita in Sacerdotes Qpta conftitutos fuiffe, donec Deus alia lege pofitiva dn r ob nimiam corruptionem, & effufionem ad pro- fana in principibus familiarum aliud ordinaret. Extgen li, «4d 6. n. a. nam Sacramenta neceffaria erant n i, non folum pro parvulis, fed etiam pro adultis, in quibus ad confervandam Religionem neceffa- d 0 rius erat cultus externus ,. & vinculum Sacra- r | 4 mentorum, quibus tanquam fignis rememorati- 4 ( VIS | DE NATURA & EXIST. SACRAM. $1 [ vis myfteriorum & perfectionum Dei, & articu- J lorum fidei, excitarentur ad ferventiores actus b internos in ordine ad obtinendam vel confervan- fbj dam gratiam , qua ex caufa etiam in parentibus W re&é exigi à Deo poterat ejusmodi proteftatio ](L E externa fidei in remedium parvulorum. Vib ..,F Ad 7. tr. Maj. n. Min. ad prob. n. Mgj. Nam tj fnt nL per legem naturz non intelligitur ille ftatus , in quo nulla dabatur lex pofitiva, fed ubi nondum CT dabatur corpus legum Moyfaicarum ; certum M enim eft, jam Adamo fuiffe legem pofitivam da- J tam abítinendi à fru&u vetito, cuftodiendi Pz- Jdiügn radifum , colendi terram, & dominandi animan- Eu Noemo data eft lex circa felectum cibo- tibus. 1] rum. Caino data eft lex refrenandi appetitus h inordinatos &c. é Va d 8. dift. docet , quod non datum fuerit 1l t Sacramentum correfpondens his Sacramentis fi- j militudine feu adequatione effe&us, c. fimilitu- dine ac proportione figni. n. D. Thomas folum m vult dicere, quód in numero Sacramentorum veterum nullum fuerit fignificativum ac difpofi- x tivum ad perfettionem gratie, que confiftit in ad- u optatione in ftatum filiorum Dei; atque.ad mo- dum relatioum gratie , qui& nunc in Sacramento s m Extremz Unétionis habet relationem juris pro- Ti ximi, arrhe, & difpofitionis ad gloriam, non [ tamen negat, ullam aliam augmentationem gra- tieeis vel confummationem gratie Sacramento pwaïï aliquo externo fidelibus collatam effe. a d 9. n. a. ex.eo enim, quód integra propo- j Wyfï fitio, cujus initialis vox conítituebatur per no- 2 Tnen ii D:S PU T AU LO I. nN :2 men infanti impofitum, in Scriptura non expri- lj matur, non poteft afferi, in ea non contineri pl Í relationem ad Deum. W Sic ; nomen Cham, quod fignificat calorem, forté erat propheticum, quód u ex illo defcenfuri effent populi Africe ; & no- jl men Sapheti, quod fignificat dilatatum, forté erat d. propheticum, quód ex illo effent defcenfuri po- FO puli Europe , in quibus potiffimum ftabiliter di- latatur Ecclefia. " BI A4d 10. dift. dabatur polygamia per modum m i exceptionis in cafu particulari. c. per modum re- du gule univerfalis n. Solum enim polygamia ob- at fervatur fuiffe ufurpata in cafu particulari, ubi Ob circumftantias particulares meritó poterat du- m M bitari, an ad eas fe extendat difpofitio generalis h legis diving. Talis cafus particularis, qui per ij ;O:Fiääz' Epikiam videri poterat exceptus, erat affumptio Ill & repudiatio .ancille in Abrahamo, & retentio Lis in Patriarcha Jacobo, & affumptio Ancilla- ! rum ad inftantiam Conjugum, & polygamia Re- gum, & polygamia particularium quo tempore omnes populi confpirabant ad deletionem populi Qu ele&ipropemodumredactiadpaucos. Inhisergo cafibus vel per Epikiam vel per difpenfationem 1 n iist ex conniventia Prophetarum videri poterat lici- ta polygamia. Similiter libellus repudii tantüm ï-z DCJSI' lo erat per modum exceptionis datus in ordine ad repudiandam primam conjugem quoad thorum & cohabitationem , non autem ad aliam ducen- E dam, nifi per modum polygamiz, tunc temporis in cafü particulari ex Epikia vel difpenfatione E BU Jicitz. 1 [hlz [ ï Itaque matrimonium femper fuit indiffo- m ] lubile quoad vinculum ex natura Sacramenti. ii OB2]r- DE NATURA & EXIST. SACRAM. 53 !l OBJICITUR 3 contra 3. Concluf. T Sg- (hm, qL cramenta fünt remedia contra vulnera peccato- rum. Sed hzec non decuit dari ante adventum b g lXcl&[] Medici, Chrifti. ergo. 2.Sacramenta V. T. tefte Apoítolo erant tantüm figura &? umbra futurorum n ( ad Hebr. c.8. & 10. & ad* Coloff. 2. ergo non h erant vera Sacramenta, ficut umbra hominis non 1 R eft verus homo 3. Sacramenta funt effectus pafiionis . dominice ; ergo non dabantur ante Id (ün r Chriftüm. 4. Circumcifio quadraginta annis non extitit in deferto ergo non erat fignum ftabile. Ti ( s. Sacramenta V. L. non contulerunt gratiam l, ij ex opere operato, ut habetur ex Concilio Tri- nt ii Id dent. Seff. 7. ergo non erant vera Sacramenta. n l) b. /)ïou Si Sacramenta illa non contulerunt ex W m Opere operato gratiam , non contulerunt eam ULLVA infallibiliter, atqui fi non contulerunt gratiam TEldtl infallibiliter non erant vera Sacramenta. ergo. il Maj. prob. Si Sacramenta non contulerunt gra- 3 Ti tiam ex opere operato eam contulerunt tantum [ d Sed fi hoc, TU ob fidem, vel ob preces offerentis. ] eam non contulerunt infallibiliter. ergo. Min. hlhr* ) t Hf jrob. D. Thomas 2.2.:2. 83. a. 15. & 16, docet, quod preces & oblationes, quas homo pro aliis t t offert, Deus non teneatur acceptare. Mi RESPONDEO ad 1. dift. non decet dari me- | OR dicinam ante adventum Medici independenter Fb ab ordinatione Medici. tr. non decet dari medi- If cinam ante adventum Medici dependenter ab M. ordinatione Medici. n. Medicus vulnerum eft l o po Chriftus qua Deus; Deus autem erat ante Ada- f mum. Hinc Chriftus in Evangelio S. Joan. c. 8 ( V.58. dicit: antequam brabam fieret, ego fum. " D 2. I. j W 34 DISPUTATIO DL 4d». retorq. Populus Ifraeliticüs erat um- qülbl bra & figura populi Chriftiani. Ergo non erat qi I verus populus. 'Templum Salomonis erat um- bra & figura templi veri, quod eft corpus Chri- fti, & vera Ecclefia. ergo non erat verum tem- a " E A. plu m. ( RrsPONDEO o». dift. Erant figura Sacra- mentorum Chriftianorum confideratorum fub ra- galni uld. tione fpecifica operativi ex opere operato. C. confideratorum füb ratione generica Sacramenti futt, Haud dubié fignum & j r fignificativi grati;. n. )ul fignificatum, figur a & figuratum conveniunt fub variis predicatis genericis, v. g. entis fübftan- LU 10X tim, corporis &c. & folüm habent rationem fi- gnificantis & fignificati o b fimilitudinem vel ana- logiam quoad pr:zdicata fpecifica differentialia, AOJM ut patet ex datis exemplis, & v. g. ex ftatua Ce- faris,. ubi utrumque eft fübftantia corporea. Ad3. dift. Sunt effe&us moralis. c. phyfi- cus. n. Poteft autem effe&tus moralis exiftere m Mreg ante exiftentiam fuz caufze phyficam, prout pa- tet ab exemplis v. g. in eo, qui fpe pramii pro- !im miffi, vel fpe hereditatis ftrenué agit; caufa l enim moraliseft, que ut cognita, feu ut exiftens uN in cognitione agit. M ZÁd 4. c. a. dift. c. ergo non erat fignum fta- mm, bile ftabilitate phyfica. c. morali. n. Lex dici- *mmw tur moraliter ftabilis, quc necdum eft revocata, j fed femper perfeverat urgere. Sic & Sacramen- D tum dicitur ftabile moraliter, cujus inftitutio femper pergit urgere obfervantiam ; voluntas PRDm enim inftituentis femper vivit, & urget obfer- M vantiam , licét per accidens ea obfervantia fuf- Ml pen- DE NATURA & EXIST. SACRAM. SS O0 "t^ pendatur in a&u fecundo pro certis circumftan- tiis, in quibus lex vel voluntas inftituentis eft g k moraliter inobfervabilis. Qu ( Nam "Ad5. c. a. n. c. ad prob. tr. Maj. n. Min. QUtg etfi illa Sacramenta non contulerint gratiam in- fallibiliter, potuerunt nihilominus participare ts rationem genericam: Sacramenti, in qua non n j involvitur , quod fan&ificationem infallibiliter ( Il caufent. ^ Ts Drxz £r. quia potuiffent illa Sacramenta in- D 1 il fallibiliter operari gratiam , ex patto 69 promilJo divino, etfi eam non effent operata ex opere ope- jidu Yato, üt proxime dicetur. ml » QUASTIO IV. (j Quot & qualia dentur. Sacramenta in Nova Tdd LLege Gratia ? n al Wa DI CO: In Nova Lege Gratiz dantur feptem a Sacramenta. & i PRaoBATUR I. ex Concilio Trident. Seff. 7. ü,x Can. 1. ubi fic habetur : ,Si quis dixerit Sacra- u a » menta Nove L egis effe plura vel pauciora, quàm feptem , videlicet Baptifmum, Confir- (uni mationem, Euchariftiam , Poenitentiam, KEx- » lt » tremam Un&ionem, Ordinem, & Matrimo- u l ? nium , autetiam aliquod horum feptem non e D) effe veré & proprié Sacramentum, anathema fit. Ü o PROBATUR 2. fpeciatim de fingulis: n l. DE BAPTISMO. Id probatur ex i*- ( 1 h Chrifti Joan.3. v.5. 4fmen amen dico tibi , n'i/'r: f 4 S6 qM DISPUTATIO:'L D venatus fuerit ex aqua & Spiritu. Sanélo , . mon. poteft iniroire in regnum .Dei. Ev LL ! '[31!,1 D coNrFIRMATIONE probatur ex * 1 j traditione. . Nam jam Seculo 2. 3. 4. & 5. daba- J d tur poft Baptifmum ceremonia facra, confiftens ii in Impofitione Manuum füper caput baptizati, at vel Inun&ione frontis, à folo Epifcopo confe- gme: renda cum perfuafione, quód per eam caeremo- ia niam conferatur quzedam perfectio feu extenfio &'pemoffb gratic. NI ergo colligitur, donum Spiritus Sancti, quod tempore Apoftolorum conferebatur per J impofitionem manuum cum collatione donorum LT Spiritus S. manifefta per effectus gratuitos, man- as fiffe in Ecclefia cum collatione gratiz faltem oc- n culta. Il 3 ni. prob. ex wariis textibus Patrum. Sic 1. TERTULLIANUSs lib. de Baftifino. c. 7. at ii &8. fcribit: Exinde egreffi de Lavacro (baptifmi) jperungimur benédida umülione, debinc manus imponi- MT tur per benedictionem. advocans, &9 imvitans Spiritum Santtum. a a Plures ejusmodi textus Tertulliani 14 leguntur ibidem toto libro: & l. r contra Marci- K Qu non. C. 15. & l. 15. de Refurrett. c. 8. & de Prefcript. i A C. 36. . 2. Cornelius Papa in Epift. qui habetur i apud Eufebium lib.6. c.42. de Novato loquens A? b ait: ,Novatus, quoniam jam moriturus putaba- m » tur, in ipfo ledto baptifimum per effufionem Q » accepit, Necreliqua confecutus eft poft mor- WLWP ? ) bum, que juxta Ecclefie canonem confequi Ah[il y » debebat, obtignationem videlicet ab Epifcopo T lt » collatam. Cüm autem illà potitus non fit, t fs » quomodo Spiritum S. eft confecutus ?" 3 Eemïü CyPRIANUS in Epift. 3. ad Jubaianum. ,Qui *mllm. [ » in Samaria crediderant, à Philippo Diacono : nb ap ti- II DE NATURA & EXIST. SACRAM. 9v VT » baptizati erant; & ideo, quia baptifinum con- » fecuti fuerant, baptizari eos ultra non opor- W » tebat, fed tantummodo, " quod deerat, id à li : , Petro & Joanne factum eft, ut oratione pro ] WME » eis habita, & manu impofita invocaretur, & U N , infundereturíupereosSpiritusS. QQuod nunc 2 V » quoque apud nos geritur, ut, qui in Ecclefia A » baptizantur, Prepofitis Ecclefie offerantur, 1l jl , & pernoftram orationem, ac manus impofitio- IT » nem Spiritum S. confequantur, & fignaculo » X E » Dominico confummentur. Similia habet TT Épift.74. 75. 76. Plures textus videri poffünt ), I in mea Demonfirat. Critica Relig. Catbolica. Part. Y. lem Queft. 10. 1. Dg EUCHARISTIA id conftat ex Toan. 6. & 1. Corinth. 11. In priori loco v. 54 trun Chriftus dicit: ,Amen amen dico vobis, nifi p , manducaveritis carnem filii hominis, & bibe- L » ritis ejus fanguinem, non habebitis vitam in iil li » Vobis. - - Qui manducat me, vivet propter U nl ,. -- Qui manducat hunc panem , vivet 7 T » in sternum." Plures textus & conftantem n traditionem Ecclefi:s de hoc Sacramento vide in , V li ; jo l Demonflr. Critica cc. Part. H. n IV. Dz PoENITENTIA id probatur ex r verbis Chrifti Joan. 2o. v. 21. ubi fic: Dixit eis: Hec cum d Jücut mifit wwe Pater, €9 ego mütto vos. en i dixiffet , infufflxvit , & dixit eis:: accipite Spiritum S, aj quorum vemi[eritis peccata , vemütiuntur eis, €2 quo- ts rum. Tetinueritis, vetenta. funt. Conftantem tradi- tionem Ecclefiz de genuino fenfu verborum, ac CU r | fpeciatim, quod peccata Sacerdoti exprimi de- qanb beant, vide in Demonfir. Crit. cc. Part.Ill. — Et in. j D) M Tratt, DISPUTATIO T. t 58 Tratt. de Penit. difp. 2. ubi manifefté oftenditur, du ufum auricularis Confeffionis fuiffe femper in D wlb De hac m ufü, prefertim in Ecclefia Occidentali. M perpetua praxi Occidentalis Ecclefie videlicet lr 4 à in Europa & Africa Sozomenus ad finem Szculi 4. ]. g«:€. 16; fic fcribit: ,,Cüm.prorfus non peccare ) » nature fit humaná füperioris ; penitentibus gYl j » veró, quamvis frequenter deliquiffent, ve- u ?» niam dare Deus jufferit, & ad impetrandam 0 Yi ia denique veniam confiteri peccata ríeceffarium » fit, odiofüm, ut credibile eft, Sacerdotibus Prinug » ab initio vifum eft, tanquam in theatro au- m b diente Ecclefiz multitudine deli&ta pronuntiare. r » Presbiterum itaque aliquem vite integritate ii » quàm maximé fpectabilem, Secretorum etiam A » tenacem acSapientem huic officio prefecerunt. Eu Eum accedentes, qui peccarant, aéta vite fuxe titnizl confitebantur. Ille veró pro delicto cujusque, D » quid aut facere fingulos, aut luere oporteret, i, h » interminatus, abfolvebat, ut à fe ipfi com- ü M » mif(orum poenas exigerent, Novatianis qui- ju i » dem, quos poenitentie nulla cura tangit, ifto lm nihil opus fuit. In caeteris autem Seétis in Blf hunc usque diem durat; follicité autemiin Oc- u cidentalibus Ecclefiis, & maximé in Romana ts fervatur. - - HxcRomani Sacerdotes ab ipfo anf inde exordio etiam ad noílram usque memo- BDOT ,;::, riam cuftodiunt " Ita Sozomenus. Tür i Quod autem in hoc puncto ifte hereticus, dn veritate compulfus fateri traditionem Romanz d Ecclefie, non erret, confirmatur ex teftimonio maü S. Leonis Pape, qui fcripfit circiter o. annis poft Sozomenum. D In Epift. 136. redarguens quo- lbt rum- pE NATURA & EXIST. SACRAM. 59 WM rumdam Sacerdotum abufum , qui peenitentes i^ cogebant fua occulta peccata publicé in Ecclefia ia recitare, fic fcribit: ,Illam INB. contra Apofto- d » licam regulam prefuümptionem, quam nuper tini » agnovi à quibusdam illicita ufurpatione com- U » mitti, modis omnibus conftituo fübmoveri, m ne videlicet de fingulorum peccatorum gene-. » R » re libello fcripta profefiio publicetur, cüm Ht ?» confcientiarum reatus fufficiat folis Sacerdoti- t(irin D bus indicare confeflione fecreta; quamvis enim Vr ? plenitudo fidei videatur effe laudabilis, qua 100 dl » propter Dei timorem apud homines erubefcere T » non valeret, tamen quia non omnium funt i ejusmodi peccata, ut ea, qui poenitentiam po- d » 2 fcunt, non timeant publicare, removcatur d. » tam improbabilis confuetudo , ne multi à pee- iele » nitentiz: Remediis arceantur, dum aut erube- Yj » fcunt, aut metuunt inimicis fuis fua factarefe- (f » rari, quibus poffent Legum conftitutione per- du » celli. Su£icitenim illa confeffio, que primüm t Deo offertur, tum etiam Sacerdoti, qui pro » y.h » deli&tis penitentium precator accedit; tunc Lt » enim demum plures ad poenitentiam poterunt hn » provocari, fi populi auribus non publicetur » confcientia. confitentis. i Ru; " V. DE EXTREMA UNCTIONE id proba- Qu ( J tur ex eo ; quia Chriftus in Evangelio Marci 6. gros ad confe- legitur inftituiffe ritum ungendi z I rendam illis fanitatem corporis. Apoftoli, in- quit textus , exeuntes pr cdicabant , wt pemitentiam nb Y u agerent , &? ,dosonia multa ejiciebant , ég ungebant, oleo wmultos egros, €9 Janabat. Aliunde autem )d ) vel per declarationem expreffam , vel per infpi- ratio- z 60 DISPUTATIO L g L rationem internam Apoftolos inftruxit, illum ;üudtfïl ritum potiüs intentum fuiffe ad fignificandam & L caufandam fanitatem internam enimx. . Ea de- claratio vel expreffa verbalis, velinternaperin- E. fpirationem colligitur ex praxi Ecclefize Judaice, 5 cui in Epifcopum conttitutus fuerat D. Jacobus, & ex praxi ac fenfu Ecclefize collecte ex Gentili- g TRU bus, quam Rome fundaverat D. Petrus Epifcopus (oie Oecumenicus. De praxi & fenfuü Ecclefie Ju- udi daicz teftatur D. Jacobus in Epiftola, quam duo- 1 Ji decim /Tribubus, que funt in difperfione , hoc eft, a i toti Genti Judaice per totam Orbem difperfie, i N infcribit, ubi c. 5. fic habet: Jnfirmatur quis in lemis | vobis, inducat Presbiteros Ecclefie , &5 orent Juper eum , unguentes eum oleo in. momine Domini , 63 ora- itds d isdpdl iio fidei /aloabit infirmum , 69 alleviabit eum Domi- mus, & fi in peccatis fit , vemittentur ei. De praxi lst autem Romane Ecclefiz perpetua à tempore D. NT Petri teftatur rNNocEN'TTIUs r. Epift. . ad df D] Decentium Eugubinum fic fcribit : ,Quis nefciat, » quod à Principe Apoftolorum Petro Romanze P » Ecclefiz traditum eft, ac nunc hucusque cu- » ftoditur, ab omnibus debere fervari, nec fu- b i.f » perinduci, quod aut authoritatem non habeat, u , aut aliunde videatur. Accipe exemplum - - Wi » Quoniam itaque de hoc confülere voluit Di- WIWA ü » lectio tua, quod in Beati Jacobi Epiftola con- tinrj » fcriptum eft: fi infirmus aliquis in vobis eft, iij ] » Vocet Presbyteros, & orent fuper eum, un- ] » gentes eum oleo in nomine Domini &c. quod Litge , non eft dubium de fidelibus wgrotantibus acci- L2 [ » pi vel intelligi debere, qui fancto oleo chrys- lg ( ? matis perungipoffunt, - - Poenitentibus vero lij D (n Il DE NATURA & EXIST. SACRAM. 61 h (in penitentia folenni, feu excommunicatis ) AT » iftud infundi non pote&, quia genus eft Sacra- Q h » Inenti. JNam quibus reliqua Sacramenta ne- jf » gantur, quomodo unum genus (Sacramento- li , rum) putatur poffe concedi? His ergo omni- ij j| , bus, que tua Dilectio à nobis voluit exponi, » refpondere curavimus, ut Écclefia tua Roma- 'SEPIW » nam confuetudinem fervare valeat, atque cu- lia o » ftodire." Ita Innocentius I. qui ad Pontifica- U tum affumptus eft anno 4c2 hod VI DE ORDINIBUS sAcRIS probatur ij exeo; quia omnis poteftas divinitüs fpeciali ritu Tqr L externo conceffa importat promiffionem gratige ni fl ad munus illud debité obeundum neceffariz, NT Sed talis eft ordo facer. ergo. Min. patet ex u m A&is Apoftolorum, & ex Evangelio. iNam po- b teftas remittendi peccata Apoftolis fuit à Chrifto conceflà per infufflationem, prout patet ex illo nl hnu textu Joan. 20o. Jnfuffavit, && dixit eis: "ccipite szrztum Szm&um, quorum vemüferitis peccata, remit- iM iuniur eis €9 s C. Poteftas autem Sacerdotalis & J n Q Dlaconahs in ordine ad Euchariftiam confereba- Ita habetur t tur per impofitionem manuum. on m A€t. 6. Elegerunt Stepbanum , & Pbilippum 9. bos emplv Jtatuerunt. ante. con[bettum Ap(ylolomm, €9 orantes e YOl impofuerunt. eis manus. Et A&. 14. ub1 in Latina l PLPIC verfione habetur: Cum con[TituifJent. illis per fingu- las Ecclefias Presbyteros, in originali textu greco n v habetur : u XeteoTOvVIGAYTSG , quod idem fignificat, ac fi diceretur: Cim ordina[Jent Presbyteros. per. im- j fofitionem manuum. Et 1. Tim.4. Apoftolus di- tanb cit: JNoli negligere gratiam, que eft in te, que da- poeit ia efl tibi cum impofitione nanuum . presbyterii. Et teüt d) 2. Tim, 62 DISPUTATIO I. l in, 2. Tim. r. Z4dmoneo te, ut vefufcites gratiam Dei, que e[l in te per impofitionem manuum mearum. .Maj. i jatet partim ex hoc ipfo textu Apoftoli, ubi te- J ftatur de effe&tu Ordinationis tanquam certo & u l. univerfali, partim ex lumine fidei, quo agnofci- L] [ & mus, Deum cuilibet conferre gratias ftatui fuo EO congruas, &confequenter etiam extraordinarias ftatui fpecialiter à Deo inftituto & ordinato. qeytu b Hinc D. Thomas hoc principio dictaminis per fe evidentis nixus probat, ordinem effe Sacramen- TT tum. t In 4. dift.24. Q. 1. a. 2. ubi queritur: n UP in Sacramento ordinis conferatur gratia gratum faciens ? fic refpondet : ,,Dei perfecta funt opera; & ideo t tiniy » cuicunque datur potentia aliqua divinitüs, dan- » tur ea, per qu& executio illius potentie pot- zif » eft congrué fieri. Et hoc etiam in naturalibus M » patet, quia animalibus dantur membrá, qui- d » bus anime potentie poffuntexire in a&us fuos, D » nifi fit defe&tus ex parte materim. Sicut au- f , tem gratia gratum faciens eft neceffariaad hoc, fiülr, » quód homo recipiat Sacramenta, ita etiam ad m » hoc, quód homo digné difpenfet. Et ideo (in » ficut in baptifino, per quem homo fit fufce- Vi » ptivus aliorum Sacramentorum, datur gratia Wtds » gratum faciens, ita in Sacramento ordinis, Dordla( ! » per quem homo ordinatur ad aliorum Sacra- MGM Ubi tamen ad- » mentorum difpenfationem." iil verto, quod juxta Thomiftas, v. g. Gonetum de Ol $acram. in genere difp. 3. art. 4. $. 1. P. Mesger Wl de Sacram. in gen. difp. 2o. art. 3. n. 9. illagratia M gratum faciens in Sacramentis vivorum nihil ii aliud fit, quàm jus ad gratias a&tuales ftatui ne- NI læ ) eeffarias, quz, inquantum efficiunt hominem ju- ftum, L DE NATURA & EXIST. SACRAM. 63 * ftum, fic effiienter : gratum faciens gratia vocari J poffunt. h h VIL D waATRIMONIO probatur eodem t modo. NamMatrimonium à Deo eft ordinatum um ad fignificandam unionem Chrifti cum Ecclefia, iif feucongregationem fidelium. Ergo etiam matri- A monio vi ordinationis divine in ordine ad effi- D ciendam illam unionem in ipfis recipientibus de- lg betur gratia. Znt. patet exApoftoloEphef.5. Sacra- f mentum boc magnum efl, ego autem dico in Chriffo Tf ) €$ in Ecclefía. — c. patet ex textu D. Thome prius Vf N. VI. adducto, tum etiam ex fenfu Ecclefize & b traditione. Nam Ecclefiz fenfus femper fuit, aX in Matrimonio per benedictionem Ecclefiz con- ii ferri infallibiliter fpecialem gratiam, quz infal- nos libilitas non poteft haberi finé promitfo tacito vel expreffo divino. Sic siR 1c 1US P. Epift. r. ]i d z&usfw: ad Himerium dicit: ,llla benedictio, quam nu- NU » pture Sacerdos imponit, apud fideles facrile- » gii inftar eft, fi ulla transgreflfione violetur. Ri ;aeimaï y 2. Et S. ZImbrofius lib. 3. Epift. 23. ad Vigilium. d l-! h 5 Cüm ipfum conjugium velamine Sacerdotali & vt » benedictione fanctificari oporteat, quomodo &t » poteft conjugium dici, ubi non eft fidei con- x t » cordia ? 3. D. CHavsosToMus Hom. 48. june! » in Gen. Oportebat Sacerdotes voce & preci- u » bus & benedictionibus concordiam conjugii , conftringere, ut amor Sponfi augeatur, & gGW L » puelle continentia crefcat, & omnia, que ". » fiunt, eó fpectent, ut virtutis opera ingredian- , tur in domum, tollanturque de medio diaboli a us , infidiz." 4. TERTULLIANUS 1. de Pudic. C.4. dicit, ne quidem effe conjugium fine bene- j MP , di&ione » 64 DISPUTATIO , y di&ione Ecclefiz. fitas ergo neceffarió fupponit, r t benedi&dionem Ecclefi pertinere ad effentiam hujus ftatus'ut elevati à Chrifto, quod non con- J a tingeret, fi benedictio non conferret infallibiliter gratiam. ,Penes nos inquit, occulte quoque p » conjundiones, id eft, non priüs apud Eccle- » Ms » fiam profeffe, juxta moechiam & fornicatio- , nem judicari periclitantur; nec inde conferte d nozl , Matrimonii crimen eludant." Si juxta T'ertul- u lianum benedi&io nuptialis effet nuda ceremonia, nec pertineret ad formam Matrimonii, quatenus 1muel il eft Sacramentum , non periclitaretur judicari pro m«ochia & fornicatione faltem quoad effe&tum ü i ind ?acramentalem. i j g, od Solvuntur Objectiones. Ff OBJICITUR 1. Non poteft afferri ullus r textus alicujus Concilii, Patris, aut Scriptoris üdrü Ecclefiaftici ante Seculum XI. in quo fiat mentio n feptem Sacramentorum. ergo non dantur prze- du tifs a Cife feptem Sacramenta. c. patet. eft incredibile, quód nullus hominum ante Szculum XI. nume- fä&, ts raverit Sacramenta Ecclefiz. 2. Antiquiores um PP. tantüm numerant duo vel tria Sacramenta: M ergo plura non dantur. ZÍnt. brob. . JusTiNus ii M. in fua Apologia pro Chriftianis tantüm me- EE minit duorum, nempe Baptifmi & Euchariftiz. Ál X CvnaiLLUS JEROSOL. in Catechef. & s. Aw- m BROSIUS in l. de Sacramentis tantüm ad priora RT duo addit tertium, nempe chryfma feu Confir- tiltjg mationem. 3. Magifter Sententiarum abfoluté Fj negat, in Matrimonio conferri gratiam. D. M "Fhomas Mg] / DE NATURA & EXIST. SACRAM. 56 I "Thomas eam fententiam, quód Matrimonium fit )add-m Sacramentum , tantüm vocat probabilem. . Et ngc Durandus Epifcopus Meldenfis ex Ordine Prz- "l dicatorum, qui vixit primüm anno 1330. abfo- M luté negat, Matrimonium effe Sacramentum: I:1 í ergo. J N REsPONDEO ad i. tr. a. n. c. ad prob. dift. b eft incredibile, quód nullus numeraverit Sacra- Ts menta Ecclefie, fi evidens fuiffet, naturam Sa- AT cramentorum Novz Legis effe univocam. c. fi Qu id non erat evidens. n. cüm enim Sacramenta Nove Legis dignitate €2^ virtute notabiliter diffe- um du rant, prout Tridentinum Seff. 7. Can. 3. declarat dicens: Si quis dixerit, bec feptem . Sacramenta ia effe inter [e paría , ut mulla ratione aliud fit alio dignius, anaibema fit: dabatur ratio, cur antiqui- tus omnia Sacramenta in unam claffem ac. quafi if unum ordinem redigerentur , ne aut Sacramenta j (it] eminenter digniora per comparationem cum aliis X vilipenderentur, aut effectus univocus omnium ml exifteret, aut promiffio gratie fpecifica ac par- ii ticularis & expreffa, qua in Daptifmo, Eucha- lr riftia, & Penitentia habetur, in Scriptura etiam dng inomnibus aliis Sacramentis quarenda effe exifti- maretur, per quod fuiffet data anfa contentio- NU ! ]ï* nibus in Ecclefia cum periculo Schifmatum vel Ü harefium. y a Ad 2. dift. tantum numerant duo vel tria Sa- kb cramenta relaté ad fubjectam particularem ma- o teriam, de qua erat quaftio. c. relate ad üni- yünzo verfalitatem doctrinz. n. Juftinus M, tantüm m d egit contra Gentiles circa ea Sacramenta Ecclefiee, n ni^ circa quz Ecclefia ab Apoftatis coram Ethnicis m . D.ddmort Tra&t. de Saeram, in gen. peor 66 DISPUTATIO L y^ potiffimum infamabatur, nempe deBaptifmo & ma Euchariftia. Nam Baptifmum Gentiles rifui omnium Ethnicorum exponebant, etiam Mimi D intheatris, prout legitur deGenefio. Circa Eu- H chariftiam autem fingebant Ethnici, quod Chri- D ftiani celebrent Thieftea convivia comedendo jl infantem. Itaque de his Sacramentis neceffaria d al erat aliqua explicatio coram Imperatore Ethnico. ylinx De aliis autem Sacramentis, quz non venerant f tl in quzftionem, religiofe obfervanda erat Difci- plina arcani, hoceft, praxis & lex Ecclefiaftica, m l Exteris feu Ethnicis non prodendi Sacramenta nb Ecclefie, ne Rifui exponerentur, prout Schel- Lt firate in fuo preclaro libro de Difciplina arcani iif oftendit. Hoec ipfa etiam ratio effe poterat, cur LA primis VIII. Szculis, quibus adhuc pugnandum m erat cum Ethnicis, non iniretur numerus Sacra- mentorum. a D. AMsznRosivus in l. de Sacra- ii mentis , fibi tantüm fcribendum effe duxit deSa- fnfi cramentis Epifcoporum , quz videlicet ritu fo- Y lenni adminiftrari folebant tantüm ab Epifcopis, faltem ordinarié, nempe de Baptifmo & Confir- nj matione. r Quód veró non agere voluerit de iju omnibus Sacramentis Ecclefie, manifeftum eft ex eo5 quia ibi non agit deSacramento Peniten- Qj TU g ti», de quo tamen fcripferat peculiares duos Li- bros. Similiter cvR1LLUs JEROs. fibi tan- Ti ln tüm propofuit agere de Sacramentis, de quibus Tnfere | neceífario erant inftruendi Cathechumeni, nem- pe de Baptifmo, Confirmatione, & Kuchariftia. As fa, De aliis autem Sacramentis vel non generalibus v. cuivis Chriftiano, vel non neceffariis non erat Ya | il ü differendum in catecþeü Catechumenoru E - m, prg- fertim DE NATURA & EXIST. SACRAM. .67 b lhi fertim eo tempore, quo adliuc vigebat Di/ciplina arcani. ] (t] i 3. n.a. quoad omnia membra. Nam Ma- gifter Sententiarum non negat, in Sacramento Matrimonii gratiam habitualem remiffcam culpe ) Itj ob relationem ad fines fupernaturales conjugii, quia culpa alioquin daretur inufu Matrimonii, fi af ordinaretur tantüm ad fines naturales conjugii ; Wt ri fed tantüm negat, in matrimonio dari gratias l attuales. [peciales ad. facilius fufferenda oner a ma- lüafba trimonii. D. Thomas autem non dicit, quód Cift H folüm probabilius fit, matrimonium effe Sacramen- l N tum, fed tantüm afferit, probabilius effe, quodin EU Sacramento matrimonii dentur etiam gratie attua- At M les, feu, ut vocabantur adjutrices. — Quod attinet a Durandum; nec ipfe negat, Matrimonium effe Qd Sacramentum, fed tantüm negat, illud effe uni- d u votà Sacramentum faltem wunivocatione perfetta, ita if ut fit proprit & ftritià Sacramentum , ficut alia Sa- rl Ex quo patet, eum non cramenta Nov2e Legis. j negare fimpliciter , quód Matrimonium fit propri? : W Sacramentum, quod definitum eft in Tridentino J Sed quoód fit propri& Sacramen- Seff. 7. can. r. filt tum eo modo & ea prop rietate omnium pradica- 9 j torum, qualis reperitur in aliis Sacramentis. p D. TuHoMAs in 4. dift. 26. Q. 2. a. 2. fic fcribit; onium xf » Dicendum, quod circa hoc (an Matrim ii conferat gratiam ) fuit triplex opinio. Qui- » Jre » dam dixerunt , quód Matrimonium nullo modo D » eft caufa gratiz , fed eft tantum fignum. Sed on poteft ftare, quia fecundüm hoc in Va »hocn differret à Sacramentis Veteris Legis; r » nullo , unde non effet aliqua ratio , quare Sacramenti$ um j 2 ,Nove 68 DISPUTATIO T. u LC » Nov& Legis annumeraretur. Quod enim re- r » medium prebeat fatisfaciendo concupifcentiz, j » ne in preceptis ruat, dum nimis ar&atur, ha- [ 5 p buit etiam in Veteri Lege ex ipfa natura actus. D Et ideo alii dixerunt, quod ibi confertur gra- ", ealim » tia in ordine ad receffum à malo, quia excufa- ? tur a&tus à peccato, qui fine matrimonio pec- gu]um( ? catum effet. Sed hoc effet nimis parüm ; quia n ?» hoc etiam in Veteri Lege habuit. £t ideo di- rl cunt, quód facit recedere à malo, in quantum ! mitigat concupifcentiam, ne extra bona Ma- 1508 fämg'a d J l » trimonii feratur; nonautem per gratiam illam ? fit aliquod auxilium ad bene operandum. Sed v snte. » hoc non poteft ftare, quia eadem gratia eft, » quz impedit peccatum , & qux ad bonum in- ts p clinat, ficut idem calor, qui aufert frigus, & hs d ?» qui calefacit. Unde alii dicunt, quód Matri- I » monium, in quantum in fide Chrifti contrahi- Drun tur, habet, ut conferat gratiam adjuvantem ad illa operanda, quze in Matrimonio requirun- ld ?» tur; & hoc probabilius eft. Quia ubicunque dümm » divinitus datur aliqua facultas, . dantur etiam l Emr | ? auxilia, quibus homo convenienter uti poffit Nnert » illa facultate; ficut patet, quod omnibus po- Mzuim tentiis anim: refpondent aliqua membra cor- men"k 2») poris, quibus in actum exire poffint. Unde, lm cüm in Matrimonio datur homini ex inftitutio- » lt » ne divina facultas utendi uxore ad procreatio- Ll » nem prolis, datur etiam gratia, fine qua id MJUME » convenienter facere non poffet, ficut etiam de Q il » poteftate ordinis füupra diétum eft, Et fic ifta i )« Qu » gratia data eft, ut jam res contenta in hoc Sa- » cramento. Tntg Macr- DE NATUR. & EXIST. SACRAM. 69 li MAGISTER SENTENTIARUM l. 4 dift. 26. bu ficliabet: " Jam ad Sacramenta Nov& Legis ac-: m cedamus, que funt Baptifmus, Confirmatio, ] Panis Benedictionis, Penitentia, Unctio ex- trema, Ordo, Conjugium; quorum alia re- » W » medium contra peccatum prebent, & gratiam: Dty adjutricem conferunt, üt baptifmus. Alia in Dmlg " remedium tantum funt, üt conjugium. Alia lt ] gratia & virtute nos fulciunt, üt Euchariftia & Ordo." Idem l.4. dift. 26. ait: " Conjugii in- Dd » bonz] ftitutio duplex eft, una ante peccatum in Pa- il ? radyfo ad officium: Altera poft peccatum ad. n remedium. -- Quiapropter peccatum concu- pifcentie lex membris noftris inhefit, finequa n tuni x carnalis non fit commixtio, reprehenfibilis.& ln , malus e ft coitus, nifi excufetur per bona con-. n » jugii , fecunda inftitutio habet indulgentiam. font nf DunaAxDvs vero in 4. dift.26. Q.4. dicit: Eu » lTenendum eft abfoluté , quód Matrimonium » eft Sacramentum , cüm hoc determinet Eccle- n Ad abolendam, ubi F » fia Extrav. deHareticis. » numeratMatrimonium inter aliaSacramenta. - iij Q » Matrimonio competit etiam generalis ratio Sa- n » cramenti, qui eft, quód Sacramentum eft rei " » facre fignum. - Duo ergo funt tenenda in fi. j » Matrimonio; necoppofita eorum poffunt te- » neri fine periculo herefis. Primum eft, quod d Secundum eft, ,U » Matrimonium efít licitum. » quód Matrimonium eft Sacramentum eo mo- as , do, quo Sacre rei fignum eft Sacramentum:; -- " » Preter autem duo przdicta funt alia duo circa (aita circa quz fine periculo harefis " Matrimonium ; » lici- u 3 | 79 DISPUTATIO T. y! » licitum eft contraria opinari. Quorum unum » eft Theologicum, videlicet utrüm in Matrimo- fiUf! " | » hio conferatur gratia ex opere operato, ficut N » in aliis Sacramentis Nove Legis? Secundum qu » eft Logicum, videlicet, utrum Matrimonium E » habeat plenam univocationem cum aliis Sacra- Jitmr » ments? Quoad primum aliter opinantur Juri- ny » ftc, & aliter Theologi. Jurifte enim, qui g » fuerunt Gloffatores Canonum, &aliquieorum ,l » fuerunt de Collegio Cardinalium, tenent, quoód Mif » inSacramento Matrimonii non confertur gra- ln » tia. Gaufredus de Sacramentis dicit: Quz- u » dam funt , in quibus confertur gratia, üt funt ET » Sacramenta neceffitatis & ordinis: Quasdam itit, » funt, inquibus gratia non confertur, ut matri- amyy » monia. Item Oftienfis: -- nam in quibus gra- a » tia confertur, Simoniam inducunt. Deo, dicit ElUfanf in apparatu, pro benedictionibus nubentium lIs aliquid accipi prohibetur; quia per eas gratia 32 int,í confertur; fed pro Matrimonio aliquid dare b vel accipere, non eft peccatum; quia licét fit di dU Sacramentum, per ipfum tamen gratia non con- li » fertur, -- .Si qu&ras, quarein hocSacramento D li » potiüs interveniat pecunia, quàm inaliis? Hec tiril M » eítratio ; quia in hocSacramento non confer- i » tur gratia Spiritus Sancti, ficut fit in aliis. -- Ir li » Quorum opinio an fit vera vel falfa, non de- duf » termino ad prefens, fed hoc folum accipio, lo » quódfentire, quód per Sacramentum Matrimo- Pl » nii non conferatur gratia, non eft contra de- ts » terminationemEcclefie. Moderni autem Theo- D It eji » logi quafi communiter tenent, quód per Sacra- Wi » mentum Matrimonii confertur gratia, Quanï fW pE NATURA & EXIST. SACRAM. 71 )mmm]g »Quantum ad fecundum, utrum Matrimo- l li Ril j nium habeat perfe&tam univocationem cumaliis l » Sacramentis -- mirum eft, quód aliqui velint lt querere plenam univocationem inter Sacra- Lal » menta Novse Legis. - Ex hocpatet, quód » Matrimonium: non eft Sacramentum ftricté. & t Dfü!fm » proprié di&um ficut alia Sacramenta Nova » Legis. -- Non omne remedium contra pec- : Lt » catum eftSacramentum; quia fi alicui indigen- I » ti detur pecunia, pecunia eft ipfi remedium, r » ne egeftate compulfus furetur; & tamen datio t u » pecunie non eft Sacramentum. Sic cum ho- i » mo per actum Matrimonii fatisfaciat concupi- (ueiz » fcentiw, eft ipfi remedium, ne incitetur ad alias LUOA corruptelas; &fic eft in omnibus, qu& ex na- [ d tura a&tus impediunt peccatum, nefiat. —Talia Dot autem non fünt Sacramenta , fed folum illa re- vl » » media, que ex natura a&tus non habent hoc u » facere , fed ex divinainftitutione (particulari) nidn » per virtutem fupernaturalem eis collatam vel m«m » affiftentem." OM Itaque tam Magifter Sententiarum, quàm r Durandus agnofcunt, quod Matrimonium ex yiisi veteri fenfu & determinatione Ecclefiz fit Sacra- n mentum, fed folüm negant, vel dubitant, an TU gratia hujus Sacramenti fit adjutrix aGtu collata, ji, ! vel tantüm affiftens, habitualiter ufum Matrimo- od nif ob finem fupernaturalem à culpa excufans, uni qualis gratia eft ipfa gratia fanCtificans, prwex- due iftens in fubje&o, & nova terminatione feu rela- ia tione extenfa ad effectum. " Osjrcrrum 2. Ablutio pedum eft verum qu" r Nove Legis Sacramentum. Ergo dantur plura grana 4 Sacra- y! 72 DRISPUTATIO'^n dl Sacramenta, quàm feptem. m prob. Ablutio pedum habet omnia conftitutiva Sacramenti. 5tefhm Ergo. a.p. conftitutiva'Sacramenti funt r. ut fit jl fignum fenfibile fymbolicum. 2. ut fit inftitu- hn tionis divinz. 3. ut habeat promiffionem gra- yt j ti&. Sed hec reperiuntur in ablutione pedum. li ergo. Nam 1. fignificat internam ablutionem n m à peccatis levibus. 2. eft precepta jure-divino juxta illud Joan. 13.. Fos debetis alter alterius lavare um] ln 1 pedes. 3. Chriftus ibidem dicit: Si mon lavero te, mon babebis partem mecum. . Ex quo fequitur, illis ZW&, L( xfp J promitti gratic participationem cum Chrifto, qui n receperint hanc ceremoniam. 2. Idem proba- anu tur ex D. Ambrofio, qui l. 3. deSacram. c. 1. hanc b ablutionem vocat Myfterium , teftaturque eam UE habere promiffionem gratiz. Vide, inquit, emnem juflitiam , *vide gratiam , vide fanctificationem : hu . Idem Vfm nifi lavero te, mon babebis partem mecum. Ug docet S. Bernardus Serm. r. de Cena Domini, ubi ait: JNunquid defperabimus? abft. Nam ut de ferta o Remi/fone quotidianorum (peccatorum) minimà du- bitemus, babemus ejus Sacramenium , pedum ablutio- ais nem. k t g REsPONDEO n.a. ad prob. n. a. ad hujus frob. n.a. quoad tertium membrum , nempe quodha- t M beat promiffionem gratis. Bul p d ejus prob. 1. Dico, in illo textu à Chrifto fa&tam non fuiffe promiffionem gratie genera- M lt lem, fedeffe fa&tam comminationem pene perfo- D nalem foli Petro, fi recufaret humilitatis obfe- ij l quium. ' Vr REsPONDEO 2». Negando illudant. quoad l ) ablutio I fecundum membrum. ?Nïeïnpe quód illa pedum DE NATURA & EXIST. SACRAM. 25 H pedum fit precepta. Contrarium enim conftat t ex teftimonio S. Ambrofii l.c. ubi ait: Ianc Ec- " clefía Romana confuetudinem non babet , ut pedes lavet, Áti Eam autem confüetudinem non omififfet, fi de p hac re preceptum Chrifti à D. Petro didiciffet. byr Zd 2. dift. D. Ambrofius ablutionem pe- lt ]i r dum vocat Myflerium laté di&um. c. ftricté di- 217] G&um. n. Myfterium laté di&um eft, quod figni- ficat aliquam rem fpiritualem fine promiflione ] lr i grati&, ficut funt innumere figurz in Scriptura. Sic proin etiam illa ceremonia fignificat, ante d fumptionem Euchariftiz conícientiam effe mun- ayt dandam etiam à levibus culpis, quz homini per A Necobftat terrenam converfationem inherent. j textus adduétus. Nam dift. vide in ablutione Y pedum omnem juftitiam , omnem gratiam, omnem [an- hi "r &ificationem per quotidiane peenitentiz actus, ad quos illa ablutio inftruit, confequendam.c. per s ipfüm ritum externum ex opere operato confe- LT n rendam.n. S. Ambrofius tantüm voluit dicere, quód Chriftus nos illa ceremonia inftruxerit, ii per emundationem à pulvere terrenorum affe- u i é&uum, qui etiam Religiofis cordibus inheret, ad majorem gratiam, juftitiam , & fan&ificationem 9« contendendum eífe. Itaque ficut Chriftus ca: vendum effe monet à fermento Pharifzorum, fu- ^ converfo atl mendo fignificatum pro figno, fic € gmtlæ f commendare potuitablutionem pedum, commén- n dando fignificatum pro figno, nempe puritatem yiil internam ante fumptionem Euchariftiz. jl ld 3. dift. Habemus Sacramentum laté di. &um. c. ftri&ié dictum. n. 'S. Bernardus v oluit plü :g :] dice« J/ 74 DISPUTATIO T. N dicere: -ne quis ex prolapfione in quotidianos leviores defectus defpéret, Chriftus facilem re- Lg.n ps miffionem quotidianos poenitenti:e a&us exerci- D turis fignificare voluit per ablutionem pedum. RESPONDEAI poteft 2, Quod D. Bernardus mgti per Sacramentum intelligat ceremoniam Sacra- p gis inenialem , prout vocari folet; qualis etiam eft aqua lufiralis , & alia Sacramentalia, que ob be- mntg hedi&ionem & preces Ecclefim obtinent fufci- ii hr pientibus gratias aCtuales excitantes ad detefta- tionem peccatorum, & confequenter ad eorun- vt dem Remiffionem przefertim venialium. ua uT igid de caufa illa ablutio pedum in frequenti ufu erat xüce cum quadam folennitate precum in variis Ordin i.. Á 13318 usque ad Szculum XIV, & XV, Eu OBJICITUR 4. SS. Patres dicunt, quod ex latere Chrifti in Cruce fluxerint Sacramenta g'lïe n E Ecclefie. . Atqui exinde tantüm fluxerunt duo. lii ergo. Min. prob., ex latere Chrifti tantüm fluxit Pa Aqua & Sanguis, per quz fignificari Baptifmum Y & Euchariftiam docent Chryfoftomus , Cyrillus & ]u Jerofol. Auguftinus, Damafcenus, "Theophila: ; hjv h &us. ergo. Idj 2 ii D. Joannes in Apocalyfi. c. 17. nume- rum feptenarium capitum vocat Sacramentum Alm beftie. Ergo numerus fep tenarius Sacrament,o.- NU tum pertinet ad Ecclefiam beftie, A 3. NomenSacramenti in Scriptura facra nul. n libi OP reperitur ufurpatum pro figno cx opere opera- ln tocaufativogratime, Ergo non debetin eofenfu fumi. D HDOEDJ]g RF;SPON: l DE NATURA G EXIST. SACRAM. 75 i RzsPONDEO ad . c. Maj. n. Min.-ad prob. Hs €C.a.n. c..quia ex eo, quód per aquam & fan- lmm guinem fignificentur Baptifmus. & Euchariftia, u non excluditur, quin fignificentur etiam alia Sa- lls cramenta, in quantum mundant, & animant ad l, hn perfectionem chriftianam. Neque enim ex eo, l & quod SS. PP. tantüm meminerint duorum Sacra- Qu ) mentorum, pre ceteris excellentium, fequitur, I) t i ab iisdem alia excludi. Sic D. Paulus Hebr. 6. i d meminit tantum Baptifmi & Confirmationis his ( &t verbis: non rurfun jacentes fundamentum penitentie baptifinatum dottrine , impofitionis manuum &c. . qua N il fignificatur collatio Confirmationis; nec tamen d per hoc exclufa effe cenfenda eft Euchariftia. -dd2. c. a. n. c. ex omnibus enim circum- fiantiis patet, S. Joannem per beftiam intelle- 9U xiffe veterem Romam gentilem , fundatam in PAf feptem collibus, cujus everfionem hoc loco proó- ( TU d phetavit. Hinc c. 17. v. 9. tanquam fignum cha- Wi LU racterifticum hujus beftie ponitur: Septem ca- j m pita, feptem montes fünt, fuper quos mulier fe- s det. De expofitione hujus myfterii legi mere- Ti tur Boffuetus, qui obfervat etiam quatuor Mo- narchias Imperatorum gentilium per quatuor be- T n« ftias à Daniele Propheta prafiguratas fuiffe. Zd 3. retorqueo : nomen Trinitatis , Con- W r N fubftantialis, Deipara, ingenitus, Biblia, Evan- gelifta, Incarnatio, Evangelium , Religio Ev* angelica &c. non reperitur in Scriptura Sacra: n ergo in hoc fenfuü non debent ufurpari. xotl -.. RESPONDEO 2. tr.a. n. c. quia, ubi repe- riuntur res verbis expreffe, non eft litigandum ht Xunt deknomine ; prefertimubi fignificatur comple p R l 76 DISPUTATIO I n plurium propofitionum morale, quod neceffa- Jow' rio novo exacto nomine exprimendum eft. Ut jf enim habet D. Auguftinus l. 10. de'Civit. c. 13. T Liberis verbis loguuntur. Philofopbi , mobis autem ad T certam Tegulam loqui fas efl, me «erborum licentia j etiam de rebus ,. que bis fignifican N opinionem. U , z'mpz'atfz gignat O5jJrCITUR — 5. juxta plerosque Theologos funt Sacramentum Subdiaconatus, Diaconatus, Pres- h byteratus, Epifcopatus; ergo fant plura Sacramenta, Ij quàm feptem. 2. Euchariftia füb utraque fpecie eft Sacramentum. l 3. Datur baptifmus flaminis, fluminis, & fanguinis; ergo. M TV /REsPONDEO ad r. dift. funt Sacramenta, leit ita tamen, ut coordinentur, & fubordinentur Farii ad unum finem adzquatum condiftinc&um à fine T0 reliquorum Sacramentorum. c. ita ut non coor- dinentur. n. w] Finis adequatus omnium horum jb r Sacramentorum eft recta adminiftratio Euchari- d ftie & gubernatio Ecclefiz per poteftatem Sacer- itani dotalem. ltaque referenda funt ad unum genus Ws Sacramenti condiftin&dum à genere aliorum Sa- cramentorum. fs rqen Zid 2, ditt. Sunt Sacramentum , ita tamen, ff ut coordinentur ad unum finem adzquatum, hg nempe ad nutritionem anime füb his fymbolis Ql externze nutritionis corporalis. c. ita ut non co- ordinentur. n. '03 D m ld 3. dift. datur triplex baptifmus per ana- logiam.c. per proprietatem. n. Nam baptifmus «"Ee flgm Atite flaminis & fanguinis proprié non funt Sacramen- Yy, tum. Nam baptifmus flaminis caufat quidem vm'om ;emiü"xonem peccati originalis quoad culpam, fed W g non DE NArURA & EXIST. SACRAM. 77 Uom non ex opere operato, nec quoad reatum pons. mä' i i Baptifmus autem fanguipis tantüm remittit pec- catum originale & actualia ob fervorem charita- L: tis; qua deficiente quoád fübftantiam feu initia- n liter ne quidem juftificat. " i' Thos QUJESTIO V. Ht h "n Sacramenta IN.. €&?. F. T. comveniant tuni- rl vocb, prefertm quoad promilfonem €» in- Tf fallibilem collationem gratie?. lii OTANDUM I. Hoc loco non poffe quari i ^* * de univocatione hortim Sacramentorum fub ORRT predicato generico genere fummo, nec de uni- T vocatione horum Sacramentorum fub predicato TO fpecifico fpecie infima, Certum enim eft, quod y Jont hec Sacramenta, v. g. circumcifio & baptifinus Ts univocé conveniant fub ratione generaliffima r Sacramenti, quatenus Sacramentum dicit ratio- n nem genericam myfterii, prout myfterium pre- ]i fcindit à fuis differentiis. Certum etiam eft, quod Sacramenta V. & N. T. non conveniant univocé u füb fpecie infima, quatenus funt inftituta à Chri- fto, & quatenus eam gratiam, quam conferunt, j ti o caufant ex opere operato. ltaque folum eft que- uu "1 ftio, utrüm conveniant univocé fub hoc con- ceptu definitivo , dum Sacramentum definitur effe fignum vifibile invifibilis gratie ad noftram [antti- p ficationem: divinitus inftitutum. anu " NormANDUM 2. Univoca definiri, quorum ratio per nomen expre[Ja efl eadem , hoc eft, quo- cultt ? j rum totus conceptus definitivus fecundum omnes )adctü?'; j pe- n 78 "2 DI DPSPUTATIOGT Iw partes in definitione explicité importatas eft pror- fus formaliter idem. ^ Cum ergo in definitione jnri 1f Sacramenti importentur vari& partes , nempe D 1j ratio figni. 2. Ratio fignificati feu gratix. 9. Caufalitas gratie. — 4. Sanctificatio hominis. ia m 1 Inftitutio divina, fequitur; fi vel unicus harum 0i partium terminus ab univocatione deficiat, Sa- ii cramenta N. & V. T. non fore univoca. li JJ NorTANDUuMS. Dubitaripotiffimum poffe: NT ![q 1. Àn Sacramenta V. T. fignificent gratiam, ut Mi d infallibiliter conferendam? — ». An fignificent gra- A jsll tiam tantüm acualem , vel etiam habitualem, fU Y bomini recipienti conferendam ? 3. An ea gra- Bri W tiahabitualis, quam conferebant, fuerit univoca U cum gratia habituali, quz confertur in N. T. agl utpote quz eft arrha glorie proximé poft mor- nUnjs tem juftis conferendz, & hominem elevat in fta- tum filiorum Dei. 4. An eafancificatio, quam (i41 Sacramenta T. V. fignificabant, & conferebant, fuerit interna per gratiam fanCtificantem, vel tan- li, L WM tum galis, quatenus ea fan&ificatio przcife di- MMPW cit puritatem à transgreffione ceremoniarum d i divinitus prefcriptarum cum promiffione bono- t ) rum temporalium erga obfervatores illius legis? b 5. AnSacramenta V. T. conferant, & caufent gratiam ex pa&o feu promiffione divina faltem LUS [ ii 1 per modum conditionis, vel figni, vel chyro- nj graphi, licét gratiam non contulerint per mo- o caufant Sacramenta IN. T. dum caufe moralis vel phyfice, prout gratiam äremlmï DICO: Sacramenta 3dlhi Mlac V. .&. N j T non con- y*eniunt univoce.-- PRo- m[ DE NATURA & EXIST. SACRAM. 79 PROs2BATUR r. In Sacramentis V. T. nec datur infallibilitas gratice confequendz, nec etiam r datur gratiahabitualis fan&ificans univocé eadem cum gratia fanctificante N. T. ergo non conve- l niunt univocé. zfnt. quoad . membrum proba- lii bitur infequentiQ. . Quoad 1. membrum autem r d probatur negativé ; quia illa infallibilitas non j poteft fufficienter probari. : PRozATUR 2.. Scriptura varios habet tex« Tuny) tus, in quibus oftenditur in Sacramentis V. T. 1] ( vel non dari infallibilitatem , vel non dari uni- Ia p f vocationem gratie cum gratia N. T. vel non dari univocationem caufalitatis cum caufalitate lap Sacramentorum NN. T. ergo non conveniunt U T univocé. Jnt. prob. I. Joan. r. v. 17. dicitur: Lex per Moyfen data ef?, gratia €9 veritas per £- It fum Chriftum. 2, Hebr.1o. v.1. Umbram babeng m lex futurorum bonorum , non ipfam imaginem rerum, 1 t 3. Gal.3. v. 11. n lege nemo jufZificatur apud Deum, Vr 4. Hebr. 7. v.18.: Reprobatio fit precedentis man- L dati propter infirmitatem ejus C2 inutilitatem . mibil m enim ad perfettum adduxit. Lex. 5. Rom.8. v.3; I fine t Quod impo[fibile erat. Legi ,. in quo infirmabatur. per carnem , .Deus filium [uum müttens, ut juflificatio iliud Lepis impleretur in mobis. 6. Hebr. 8. v.6. Chri- AT ftus melius fortitus efl müniflerium , quanto & me- ld lioris Tiflamenti mediator efl, quod in melioribus ve- j À* promiffonibus fancitum efl. Quod autem meliores erit E ille repromiffiones confiftant in promiffione gra- prout? tie remiffive peccatorum, infinuat ibidem v. 12. ubi alludendo ad vaticinium Jeremiz de futura Ecclefia c. 31. v. 34. editum addit: Propitius ero iniquitatibus eorum , 9* peccatorum eorum - jam ^ mon s 1nemo- 80 DISPUTATIO " ] snemorabor, J 7. Gal. 4. v.9. quomodo convertimini ierum ad infrma 69 egena elementa? .. 8. Hebr.9 5 | v. 9. ubi deSacramentis & Sacrificiis V. T. fermo x eft, Munera & boftie oferuntur , w non po[Junt qui * juxta con[cientiam perfe&tum facere j A vientem. folum- giti modo in cibis C im potibus &9 «varüs baptifimatibus p juflitüs carnis. Et v.13. Sanguis bircorum &9 u taurorüm. €9" cinis vitule afperfus inquinatos. fanttifi- d cat ad emundationem carnis,. Et c. 10. v. 4. impoffibile hu eft fanguine taurorum €9' bircorum aufferri peccata. fi Ex his omnibus textibus patet, in V. T. non uml fuiffe per Sacrificia & Sacramenta collatam gra- M tiam fanttificantem vel jus ad. gratias attuales füper- lM naturales intrinfece ac extraordinarias infallibiliter (üitn confequendas t Sienim hz gratie fuiffent collatze infallibiliter I. Non effet /ampliciter verum, gra- EU tiam non fuiffe datam per Moyfem 2. Lex non m D] habuiffet tantum umbram gratize, fed quoad fub- ftantiam habuiffet ipfam rem gratis. 3« InLege fifiy per vim gratie fanctificantis, & per jus ad extra- li ordinarias gratias actuales homines potuiffent w ] eque faciliter pertingere ad faftigium juftificatio- p nis, feu ad juftificationem, & fanctitatem per- AORU fectam. 4. Lex non fuiffet infirma & inutilis. Ti Praéticé enim nihil refert, an homini conferatur Yf infallibiliter gratia ex pacto, vel per modum effectus moralis fg vel per modum effectus phy- ll 4 fici. 5. Non fuiffet impoffibile, ut in Lege ju- T ftificatio impleretur.quoad fübftantiam , etiam IN perfecta. 6. Fuiffet in V. 'T. equalis promiffio l deobtinendaremiflione & oblivione iniquitatum, lnl feu peccatorum. 7. Sacramenta V. T. non fuif- Sämmg fent practicé.infirma & egena, fed tantum fpecu- tiri lativé, " ld DE NATURA & EXIST. SACRAM. 8I ] lativé , quia contuliffent quidem gratiam , fed Z llT tantüm per modum conditionis vel figni, non vero per modum caufe moralis, vel phyfice; MW " quia in praxi non detrahit , nec addit aliquid T f'h utilitatis fpiritualis in. recipiente Sacramentum. ! 8. Sanguinetaurorum tollerentur peccata faltem U m tanquam pofitione conditionis requifite ad pre- i ftandum promiffum conditionatum in Deo. T. PROBATUR 3. Ex variis textibus PP. qui 17 M falvari non poffunt in fenfu obvio ftante urüivo- L Ta catione & infallibilitate quoad collationem gra- "TT tie in Sacramentis V. T. iry I $. Basirrvs 1. de Spiritu San&o c. 14. (iliig » Quid confers, inquit, Lavacra cum Lavacris, r » qua folam appellationem nominis habent com- [ [ ,munem, rerum veró tanta eft differentia , DI » quanta eft inter fomnia & veritatem , inter (utd » umbras imaginesque, & inter ea, qus revera Vil » fübfiftunt ? Yupun T II. S. CunvsosroMvs Orat. de Bapt. x Chrifti. ,Judaica, inquit, expiatio nequaquam m à peccatis liberabat, fed à corporis fordibus u sl » tantum : noftra vero talis non eft, fed multó ul » major, ac multà gratià referta; nam & à pec- catis liberat, & animam emundat, & fpiritus Y a » K D» gratiam largitur. d 241 $. AMBROSIUS 1.1. de Sacram. c. 4- i jl - Diviniora, inquit, & priora funt Sacramenta fItif^ Chriftianorüm , quàm Judeorum. Et lib. de initiandis. feu de myfteriis. c. 8. usf J wqy » Probatum eft, ait, antiquiora effe Ecclefiz » Sacramenta, nunc cognofce potiora. Revera Vr ]uj u , mirabile eft, quod Manna Deus pluerit Patri- DÀ ^ D. dmori Tra&. de Sacram. in gen. F »DU$, 92 DISPUTATIO ID h: , bus, quotidiano Celi pafcebantur alimento..- [ , Sed tamen panem illum qui manducaverunt, pxenn » omnes mortui funt in deferto; ifta autem efca, ff , quam accipis, ifte panis vivus, qui de colo ln Ji » defcendit, vite sternze fubftantiam fübmini- » itrat. il j ii IV. S. AucvusTmINvs in Pfal. 3. non Oi longé ab initio. ,Sacramenta, inquit, non ea- r » dem, (in utroque Teftamento) quia alia funt ftiai (l , Sacramenta dantia falutem, alia promittentia » Salvatorem. Sacramenta N. T. dant falutem; H [ Ut« » Sacramenti V. T. promiferunt Salvatorem. - - » Mutata funt Sacramenta, faéta funt faciliora, 108 D » pauciora, falubriora, feliciora. !'& fioi u) Idem 1. 19. contra Fauftum. c. 13.. , Proinde, » inquit, prima Sacramenta, quz obfervaban- r g » m tur & celebrabantur ex Lege, prenuntiativà » erunt Chrifti venturi, que, cüm fuo adventu od » HN& n l Chriftus impleviffet, ablata funt. - - Et alia » inftituta virtute majora, utilitate meliora, a&u K It » Mi faciliora, numero pauciora, Wi Denique Quaft. 25. in 1. Numer.,Si per fe, E' [j » inquit, attendantur (Sacramenta vetera) nullo W » pacto poflunt mederi: fi autem res ipfie, qua- u » rum hzc Sacramenta funt, inquirantur, in cis ftn » inveniri poterit purgatio peccatorum. V. Eugenius IV. P. in Decreto feu Inftru- ia ithe &ione Armen. aàit: ,Novze Legis feptem funt ) » Sacramenta. - - Qua multum à Sacramentis i lþüu i » differunt Antiquz Legis. Illa enim non cau- » fabant gratiam, fed eam fo dpm lüm per patlionem o a ant; hec veró no- » Chrifti dandam efre ügurab & ] ,üra rl DE NATURA & EXIST. SACRAM. 83 ri: d i » ftra & continent gratiam, & ipfam digné fufci- L Lt » pientibus conferunt. & Item S. Ambrofius N. IIL pauló ante relatus A l.7. in.Luc. n..66. ,Alibi purificatio, alibi fan- » &ificatio, alibi juftificatio. Circumcifio puri- li "w » ficavit, fanctificavit Lex, juftificat gratia. 'Ui!, [ » Chriftus unus in omnibus, & in uno omnia." li d Ex hac oppofitione potius colligitur, quód ju- ftificatio nec fuerit.collata per Circumcifionem, LUA W nec.per legem, fed per gratiam , qua confertur ob fidem, & meritum fpei in Chriftum. UI - u PROBATUR 4. Authoritate D. 'Thome; I. Scoti, & aliorum Veterum 'Theologorum. S-TBoSraAs in4. diftir.'q. T. a-f.'qq.37 ad 5v ; d d dicit: ,Sacramentum non dividitur per Sacra- - » menta V. & N. L. ficut genus per fpecies, fed ficut Analogum in fuas partes, üt fanum in izoadve:f » Sacra- Id » habens fanitatem , & fignificans eam. ! » mentum vero fimpliciter eft, quod caufat fan- d ) sl » Gitatem ; quod autem fignificat eam tantüm, » non eft Sacramentum , nifi fecundum quid. D) ?u A VEU » Et qq. 1. Sacramentum fecundum proprietatem » vocabuli videtur importare fanctitatem activé, i ; ut dicatur Sacramentum, quo aliud fàcratur, TO 2 2. » ficut ornamentum, quo aliquid ornatur. QrUn » MaGISTER SENT. /.4. difí.1. Sacramentum o fal » dicitur effe id, quod ita eft fignum gratize Dei, ;; lr ut ipfius imaginem gerat, & cauía exiftat." Scorus dift. 1. q.2. docet, ad Sacramen- m 3- A n tum proprié di&um requiri, ut fit fignum efficax Idem docet S. Bonaven- u gratie feu fanctitatis. tura. Durandus- & alii. Ex quibus omnibus ; It 2 patet, 84 DISPUTATIO I. n patet, Sacramentum , nifi fumatur in genere ;xfxüeï fummo, prout abftrahit ab omnibus differentiis BU figni, caufe, gratie, & caufalitatis, fed fpeci- W ficé fpecie fübalterna , importare caufalitatem q infallibilem gratis interne , in qua acceptione VT Sacramentum non convenit Sacramentis V. T. f Jnsi Solvuntur Obje&iones. ssl eliumt Sacramentis V. T. fuit an- OXTICPTER.. QW nexa promiffio gratiee & remiffionis peccatorum Yi infallibiliter confequenda. Ergo non datur ra- A tio negandi univocationem Sacramentorum V. ct G IN EC -udnt. prob. 1. , Levit.4. v.21.4& c.iz. igud v. II. ubi de Sacrificio fermo eft , abfoluté dici- i, qi tur: Orabit pro eo. Sacerdos, C^ dimittetur ei, & A0 propitius erit Dominus ,. & fanguis pro animne pia- d culoefl. ergo. c. prob. Quando in Epift. D. Ja- malj cobi c. s. dicitur: Infrmatur quis in obis , inducat d presbyteros. Ecclefie , & orent fuper eum; -.- 9 ft ünt ( in peccatis füt, vemüttentur ei. Redé infertur pro- 1 miffio gratie infallibiliter confequendz. Ergo t idem inferendum eft, ubi in V. T. Levit. 4. ha- UL betur fimillimus textus. 2. Quando A&.g. l V. I7. dicitur: Apoftoli imponebant manus fuper jl | illos, 9 accipiebant Spiritum Santtum. Re&é in- LT fertur promiflio gratiz infallibiliter confequends. ) ig'mi Ergo dum Deut. ult. v.9. dicitur: Sfofue repletus lnit; ef? Spiritu Sapientie , quia .Moyfes. pofuit fuper eum "Ui manus fuss. Etiam fignificatur infallibilis collatio gratic. d duf RESPONDEO ad z. dift. a. fuit annexa pro- mifiio gratie remifliv& poenarum temporalium "Ü con- ?Wc L DE NATURA .& EXIST. SACRAM. 85 "n m : ij confiftentium in fübtra&ione prote&ionis & au- kþ "u j xiliationis fpecialis populi electi.c. promiflio gra- h l tix interne facilis confequendz. n. quódilla Sa- crificia & Sacramenta Veteris Teftamenti non l habuerint infallibilem Remiffionem culpe inter- iT ne, fed tantüm ponarum temporalium, quibus Deus in hoc mundo affiigere folebat transgreffo- , resfuzs Legis. "Tournelius exiftimat colligi poffe etiam ex eo; quia fi remiffa fuiffent peccata, Ti CR quoad culpam per gratiam internam , per quod- libet Sacrificium remiffa fuiffent omnia peccata r g AT. in quavis fpecie peccatorum, eoquód unum pec- catum mortale non poffit à Deo remitti fine alte- Wi ro quoad culpam. Sed hoc non videtur poffe ji dici; quia pro vario genere ac varia fpecie pec- catorum przfcripta fuerunt diverfa genera ac di- I verfie fpecies Sacrificiorum &oblationum. Ve- al.)) rüm miffa hac ratione, quam cenfeo non effefo- [ü, /[;'.4 lidam ; quia potuit Deus ad veniam omnium pec- H 'xv',"ü [ catorum obtinendam requirere fpeciale facrifi- f cium pro quovis genere & fpecie peccatorum yie, u per modum conditionis & fatisfa&tionis, ficut lat nunc ad veniam in Sacramento penitentiz impe- u s trandam requiritur varia fatisfa&tio proportionata m fpeciebus peccatorum, & determinanda à Sacer- j V dote nomine Dei. Hinc rationem Refponfionis ( K Y pono folüm iftam; quia nempe ipía Scriptura Ü 31111!2 oftendit, illa Sacramenta vetera non ferviiffe ád ij emundationem confcientiz, fedtantüm ad emun- pufm ] AU dationem carnis. Eam anthitefin infinuat Apo- ftolus Hebr. 9. v.13. his verbis: Si fanguis birco- TU rum 6 taurorum €$ cimis vitule afperfus inquinatos carnis (hoc eftimmun- m « | Jan&ificat ad emundationem 3 ditize 86 I. : -DISPUTAT*IO j diti& legalis, & fine peccato formali, incurfz) quanto magis Sanguis Chrifli, qui femetipfium obtulit | .-'aueï j immaculatum IDeo ,. emundabit con[cientiam moftram ab operibus mortuis ad ferviendum Deo? Quod ipfum quat etiam D. Thomas 1.2. Q. 103. a. 2. obfervat. H d 3:€3. dift. c itUS ( Ergo fignificatur infalli- bilis collatio gratie gratis dat: & perfonalis tan- M Mi !.;155 q'.li tüm.c. gratiz fanctificantis, & generalis refpectu omnium recipientium ejusmodi ritum. n. Ex Ü contextu patet, quod Jofue illo ritu tantüm ac- ceperit perfonaliter fapientiam ad regendum po- emm pulum, non autem ille ritus erat à Moyfe infti- tutus, utomnes, quiejusmodi ritum acceperint, wm obtineant gratiam internam fan&tificantem. al OBJICITUR 2. Judas Machabzus 1.2. c. o 12. juffit offerri pro mortuis facrificium, üt à d peccatis folvantur. Ergo fàacrificia Veteris Te- ftamenti valuerunt etiam pro peccatis quoad cul- d DT m ] pam, &non tantüm quoad reatum| poene tempo- 3 ralis in hoc mundo. 2. Sacrificia Veteris Tefta- i menti habuerunt fuum effe&tum. — Ergo infalli- bilem conferebant gratiam. ad prob. ex Sacrificio, D Rtertu quod 1. ?. Mach. c. 3. Heliodoro divinitus punito iaN reftituitfanitatem. 3.Apoftolusloquens delfrae- h litis in deferto r. Cor. 1o. v. 3. & 4. dicit: Omnes eandem efcam jþiritalem manducaoerunt, $ ommes Vi eundem. potum [piritalem biberunt. JBübebant autem de n fp du Jpiritali confequente eos petra, — Petra autem-erat Cbri- hr ftus. Ergo per Sacramenta Veteris T'eftamenti umj conferebag;ur etiam grati& interng. ResPowpEo ad 1. dift. Valuerunt fimul " fin H cum fide & merito offerentium ad facilius impe- trandam by l DE NATURA & EXIST. SACRAM. 87 lr i trandam vivis & defun&tis veniam. c. ad infalli- 'Ww [f biliter impetrandam ex pa&to feu promiffo. n. d 9. dift. Habuerunt fuum effectum fimul j ) m concurrente fide & merito offerentis, & fallibili- ter.c. precife ex pacto & promiffo. n. Ipfecon- li textus oftendit, fanationem Heliodori potiüs ad- p fcribendam effe precibus Onie Summi Sácerdo- 'ml)lkï tis, quàm Sacrificio; ibidem enim v. 33. dicitur: (U] Onie Sacerdoti gratias age ; mam. propter eum Domi- r mus tibi vitam donavit. g d 3. c.a. dift.c. Ergo conferebantur gra- tiz internz concurrente fide & merito operantis b nf G & fallibiliter. c. fine fide & merito operantis, & Vi infallibiliter. n. Dico.enim , quód Deus tantum promiferit, fe fore iis propitium, hoc eft, mife- ricordem, hoc eft, faciliorem ad condonandam nt T veniam, & conferendas varias gratias, partim temporales, pártim fpirituales, etiam internas d tam actuales quàm habituáles, ita ut contentus ilmp Ri effe velit minori fatisfactione, aut minori placa- L T W tione vel minori conatu & munere deprecántis ; non enim promifit infallibilitatem effe&tus ad opus w t externum, & folam remotionem obicis, prout mm;; fitin Novo Teftamento. u Anppno in áddu&to forté tantüm ideo vocari l d'lcï'»lf' Manna cibum fpiritalem, & aquam ex petra po- Ti í tum fpiritalem, & petram fpiritalem, quia ille B Cibus, & potus , & petra erant figure Chrifti & jaumt Euchariftie, fub qua confideratione habent ii IÉ quamdam rationem fignificationis fpiritalis. Pe- u tra enim, quz Ifraelitas in deferto juxta verfio- 'V Ü nem 7o. Interpretum ubique in viainfequebatur, ut ex illa haberent potum , erat figura Chrifti. i faul'«j 4 Os]r- $8 DISPUTJA'TTO:*1. j » On]Jg1cITUR 3. SS. Patres agnofcunt in uf Sacramentis Veteris "Teftamenti vim caufàndi gur n infallibiliter gratiam. Ergo. "nt. prob. . 1. S. AvcusTINUS in P/al.77. " Cüm effent (anti- ib » g quis) omnia communia Sacramenta, noncom- » munis erat omnibus gratia, quz Sacramento- fY » rum virtus eft: ficut & nunc omnibus baptiza- poü'xoy » tis commune eft lavacrum, fed ipfà gratia, cu- 9» jus funt ipía Sacramenta (figna) non commu- i nis eft omnibus. ii " Off » 2. ldem Q. 84. in Levit, " Moyfes fanctifica- ii » bat vifibilibus Sacramentis ; Dominus autem Wi "n » Vifibili gratia per Spiritum Sanctum. " P 3 &il S. LEo Serm. 3. de Nativit, " Hoc magnee » pietatis Sacramentum tam potens in fuis figni- ln » ficationibus fuit, ut non minüs adepti fint, ul » qui in illud credidere promiffum, quàm qui gt » lufcepere donatum. ii 4. ddem Serm. 2. de Peniec, "Patriarche & Á » Prophete & Sacerdotes, & omnes San&i, qui ha » prioribus fuere temporibus, ejusdem Spiritus rünt , Sandi fanctificatione vegetati ; & fine hac gra- D » tia nulla unquam inftituta Sacramenta, nulla ia unquam celebrata myfteria, ut eadem femper DI » fuerit virtus charifinatum, quamvis noneadem Mná » . fuerit menfura donorum. ho ResPONDEO n.a. ad r. dift. Communia LU erant Sacramenta, non communis erat gratia de- li & pendens fimul à fide & merito operantis, & qui- n dem fallibiliter. c. non dependens à fide & meri- Q to operantis, &infallibiliter. n. S. Auguftinus Qd voluit dicere; ficut nunc omnibus applicatur Ba- ^ pE püfmus, licét ob indifpofitionem non omnes ob- U T tineant J DE NATURA & EXIST. SACRAM. $9 H Q Wm tineant gratiam ; ita etiam in Veteri Teftamento [] gratia preeparate facilioris propitiationis ac mife- ä*F/ | ricordie erat omnibus communis, licét eam gra- Q ( tiam ob indifpofitionem operantis negativam, u videlicet ob defectum meriti congrui, non omnes ls sl T fuerint confecuti gratiam illis Sacramentis pro- portionalem. p » Zdd 2. dift. a. Moyfes fanc&tificabat fan&ifi- UO ( catione legali.c. fanc&tificatione interna. /übdifl. fallibiliter, & dependenter à merito operantis. c. frinin infallibiliter, & independenter à merito operan- QU dUfgt tis. n. Z4d 3. dift. Non minus adepti funt depen- S i denter à fide & merito congruo operantis. n. n Leo non dicit precife, qui illud in figura fufce- :IV pere, fed qui in illud credídere. DT Ut , ( quia ex fequenti patebit, antiquos fub aliqua con- fideratione minüs accepiffe, quàm Chriftianos, pate l Zd 4. dift. Semper fuit eadem virtus charis- .x WU matum remota.tr. proxima. n. Charifmata enim & N à grauarum internarum tám áctualium quàm hábi- fneicr tualium difponebant remot? ad amicitiám internam u cum Deo, atque ad filiationem adoptivam, &ad n vifionem intuitivam Dei, fed proximé ad eam vt non difponebant, prout dicetur in fequenti Q. In hoc etiam fenfu intelligenda funt verba ejus- h QU dem Summi Pontificis Serm. 3. de Nativit. Gratia st p JDei, qua femper eft unicerfitas juftificata Santtorum, aucta ef. Chbrifo nafcente , mon cepta. vt T0 OnjgrciTUR 4. SS.Patresexprelffe docent, quod circumcifio idem fuerit operata, quodnunc $ 1.S.Av- i operaturBaptifmus. Ergo. adprob. GUSTINUS l.2. de Nuptiis. c. 11. dicit: ,Ex quo mnonüï; F inius n 9o DISPUTATIO I » qod inftituta eft circumcifio in populo Dei, quä: Fl erat tunc fignaculum fidei, ita ad fignificatio- » nem purgátionis válebat, & in parvulis origi- (r » nalis, veterisque peccati, ficut & Baptifmus » ex illo valere ccpit ad innovationem hominis, v Jïm, » ex quo inftitutus eft. 2 ,üqM, S. GaEGOR IUSs l.4. Moral. c. 3. ,Quod [ l » Valet apud nosaqua baptifmatis, hoc egitapud d f 11 » Veteres vel pro parvulis fola fides, vel pro D » majoribus virtus Sacrificii, vel pro his, qui U^ R ex Abrahz ftirpe prodierant, myfterium cir- , cumcifionis."^ Eodem modo loquuntur 7^ Be- 9 dl r imkbuc.c.g. jl 1 S. Bernardus Epift. 77. ad u Hugon. Hugo i. Innocentius ILI. c. Mgjores &c. um REsPONDEo. dift. Circumcifio idemfuit p operata concurrente merito fidei & fpei in Chri- l: ftum, idque fállibiliter. tr. fine tali merito fidei, & infallibiliter. n. oTU TV "d 1. dift. Ita valebat Circumcifio ficut Baptif- YUf mus paritate quoad genus valoris. tr. paritàte ii quoad fpeciem valoris.n. S. Auguftinus voluit di- DAT cere, ficut Baptifmus habetválorem in ordine.ad Remiffionem peccati originalis,ita etiamCircumci- n N W fio habuit valoremin ordine ad eundem effectum. g Sed non erat idem fpecie valor: nam Baptifmus Y LT valet per modum caufie ex opere operato, &eo W Dn ipfo infallibiliter. Sed Circumcifio valuit tan- vWij E- tüm per modum conditionis requifite ad meri- ( nl tum fidei, de fe fallibile; quia homo non poteft ita effe certus de exiftentia vere fidei & fpei fu- lu pernaturalis in. Chriftum. Hunc effe fenfum S. At ( Do&oris colligitur partim ex eo, quia Circum- I cifio- DENATURA & EXIST. SACRAM. 91 M eifionem tantüm vocat fignaculum fidei, quod nj tantüm valet ad fienificandum non ad caufandum. ln Dein quia in l. 4. contra Donatiftas c. 24. docet; E Circumcifionem non valere totum, fed tantüm Itini valere muitum. Nam apud nos Baptifmus valet totum, &nihil valet meritum humanum. — Cur, inquit, Zfbrabamo preceptum ef? , ut omnem infantem t j M UET mafculum oGbavo die circumcideret , qui mondum po- tuerai credere, ut ei (fides) deputaretur ad jufti- b tam, nifi quia & ipfum per fe ipfum Sacramentum ?i g UD multum valebat? In hoc textu S. Auguftinus vo- luit infinuare, quód applicatio Circumcifionis " IiBg- [ d faltem valuerit ad facilius excitandam, intenden- dam & acceptandam fidem parentum, qus per I i modum meriti de congruo , quamvis fallibiliter, j l j A u V poterat & folebat acceptari à Deo pro parvulis. p 4Ad 9. dift. Hoc egit myfterium Circumci- Tero o fionis concurrente merito fidei & fpei fallibili. c. non concurrente tali merito. n. Concedo, quód r Deus humilem obedientiam parentum , per ap- r u plicationemCircumcifionis erga Deum exhibitam, Wi concurrente actu fidei & fpei, elevato ad ratio- n at nem meriti per actum charitatis juftificative , ita m refpexerit, ut intuitu hujus meriti parvulis con- jendi tulerit Remiffionem peccati originalis; fed quia u s hoc przcife nititur in pia opinione de mifericor- o J dia Dei, & in a&u fidei, fpei & charitatis, de 3io vl cujus exiftentia homo non eft certus abfoluté, quyte non erat infallibilis effectus in parvulis. o X RESsPONDEO 2. Patribus illis opponendo Ti textus Scripture & SS. PP. quibus fatis claré y dl [ oftenditur, Circumcifionem non fuiffe infiitu- taim, Q qm J 92 DISPUTATIO 1. tam, ut per fe,. G diretlé, ac ratione fui effet caufa , remiffiva peccati originalis. qe Nam 1. Scriptura i Gen. 17. V. Io.teítatur, circumcifionem datam effe.in fignum feederis, nulla fa&ta mentione de ) m alio fine vel effectu illius. ( Hoc eft. pattum meum, inquit Deus , quod obfervabitis inter me & vos, fit Circumcidetur 'ex vobis omne n €2 femen tuum po[t te. smafculinum , wt fi im fignum fuwderis inter me &2 ) ol *0$. 2. Apoftolus ad Rom. conftanter etiam ) Ti pofitivé à circumcifione excludit effe&tum jufti- ficationis, eumque totaliter transfert ad fidem. [ C.4.fic fcribit: Quid ergo dicemus imveniffe Jdbra- Duri bam (per Circumcifionem?) dicit. enim Scriptura: an credidit Zbrabamn Deo, €9 reputatum eft illi ad ju- li flitiam. Dicimus enim; quia reputata eft. Abrabe im, fides ad . ju[litiam. Quomodo ergo reputata eft ? in 1 Circumcifione , an in praputio? mon in Circumcifione: (f fed in praputio. Et fignum accepit Circumcifionis , WFI Jignaculum juftitie fidei, que efl in preputio. — :Non per Legem. (Circumcifionis) promif/o /Abrabe , aut TARU " ] Semini ejus, fed per juflitiam fidei. 3. Idem Apoft. l.c.c.3. ait: Que ergo utilitas circumciftonis? snul- f tum per omnem modum. b el Primum quidem; | quia. illis j & U dUf credita funt eloquia Dei. - - — Sfuftitia autem Dei per fidem S*Efu Chrifli in omnes & fuper omnes , qui cre- Ym Qrim I dunt in eum. — Ubi ef? ergo gloriatio tua (o Judze?) exclufa eft. — Per quam legem? fat&torum? mon: fed Ínt ( i per legem fidei, — drbitramur. enim. juftificari bominem jer fidem. fine operibus legiss . quoniam unus eft. Deus , D j dïlm l ' qui ju[Hificat. circumcifionem ex fide, & pr. ceputium per dem. Apoftolo adftipulantur SS. PP; t yg l S. JusTiNvs dial cum Tryph. ,Cir- y. $ cumcifio, inquit, quam ab Abrahamo acce- l nSj( »piftis L DE NATURA & EXIST. SACRAM. 93 d 11 M » piftis fecundum carnem, in fignum , notam- » que data eft, ut fitis ab aliis gentibus & à no- fü"fm i » bis difcreti -- Et poflea: Abraham - - Cir- » cumfionem accepitin fignum, non ad juftitiam : I » quemadmodum & Scripture, & res ipfie nos » fateri cogunt. - - Et quod genus muliebre i » Circumcifionis carnalis capax non eft, fatis id Atir » oftenditin fignum datam circumcifionem iftam, Ij ht d 2 non ut juftitie opus. tinf l') H S. IREN £US l. 4. c. 16. alias 30. fic lo- 41f I quitur: ,Circumcifionem non quafi juftitize con- » fummatricem, fed in figno eam dedit Deus, ij » ut cognofcibile perfeveret genus Abrahz. - - » Et infra Et quia non per hec juftificabatur » homo, fed in figno data funt populo, often- dit quod ipfe Abraham fine circumcifione - - TA » credidit Deo, & reputatum eft illi ad juftitiam, A H S. EP1PRANI1IUS hzrefi g. quz eft Epi- U cureorum: ,Attende, inquit, quomodo poftea » tempore procedente voluerit circumcifionem i hi UM » pro lege ftatui, non quód ad animz falutem i » perficere hac poffit aliquid; fed ut hoc grati nl, u jn i animi indicium , quafi fignum & ügl]lum cir- » cumferrent Judæl, & ne liceret eis commifceri ii Hinc Beatus Paulus » gentium congreflibus. ( D » fignum hoc vocat, dicens Et fignum dedit n W » Circumcifionis figillum. .Nam quod ad jufti- VA » tiam nihil conducat, ecce & hic juftus, non- Vi » dum ftatuta c1rcumc1f10ne ad eandem perve- jd p » nit virtutem. y IV. TEenTULLIANUS lib. contra Judeos. I c.2. ,9i Circumcifio, inquit, purgat hominem, g" ju Deus ] 94 DISPUTATIO I. d , Deus Adam incircumcifum cüm faceret, cur F » eum non circumcidit, vel poftquam deliquit, Pl » fi pureat circumcifio ? — Et poflbac c.3. Provi- g » dens Deus, quód hanc circumcifionem in fi- g » -gnum, non in falutem effet daturus &c. ial V. S. Cv»PRIANUS lib. 1. contra Judaos. 10 €. . opponitcarnalem Juds&orum circumcifionem u Ípirituali circumcifioni Chriftianorum, & addit, Adamum, Henoc, Noe, & Melchifedech juftos (I ii h TA fuiffe fine Circumcifione; quia, inquit, fienaculum Jeminis mibil profuit. " VI. S. AMEROsIUS Epift. 72. nunc 74. ad Irengum : fignum , inquit, circumcifio corporalis, i It oeritas autem circumcifto fpiritualis ; illa membrum am- A putat, ifla peccatum. Idem. docet l.r. de Abra- j . ham. c.4. ubi ex profeffo tra&tat de Circumci- fione. n J d VII Denique s. HIERONYMUS in C.3. ad Rn n ls Gal. rationem reddens inftitut»& circumcifionis, dl a neverbulo quidem indicat eam inremedium pec- [ cati fuiffe. Ergo in fignum duntaxat fuit diftin- " T &ionis Jud&orum ab aliis nationibus. RHU' CoNFIRMATUR I. hzec omnia ex eo; quia iNon um Circumcifio non ferviebat pro feminis. ; l P eft autem verofimile, quod Deus ultra: duo an- norum millia voluerit certius vel aliud remedium Itf r' i5 d Mi ordinare pro mafculis, & incertum vel diverfum fatry pro feminis. 2 neu] l CONFIRMATUR 2. quiafi circumcifio fuif- [U, i fet inftituta in remedium pro peccato originali xUS&pc ctum, AT pfr f& & ratione fui requifitum ad hunc effe non ! DE NATURA & EXIST. SACRAM. 9s l non eft verofimile, quoód Moyfes quadraginta annis in deferto permififfet omitti hoc remedium l in parvulis, prout tamen omiffum fuiffe conftat. ex l. Jofue. c. s. v.6. falfum.enim eft, quód im- "N pleri non potuiffet, cüm fepe manferint in ea- 004![ dem ftatione ; imo in uno loco ferme 38. annis, prout conftat ex hiftoria migrationis Ifraelitarum. Qul ? MT per defertum. TAT BIICDTUR ; Geþ. 17. V. I4. dicitur: Ma- [ Jculus , cujus praputii, caro circumcifa. mon, fuerit , de- lebitur anima illa de populo fuo ; quia pattum meum ir- ritum fecit. : In textu Greco habetur: Cujus pre- TU vc; Wan putii caro otlavo. die circumcifa non fuerit , quod non poteft intelligi, nifi de parvulis. Ergo parvuli TT Lt juftificabantur infallibiliter per circumcifionem. C c, prob, ^ Anima parvuli in nullo alio fenfu poteft à at deleri, quia pattum irritum fecit , nii hoc ita intel- ligatur, ut dicatur, animam parvuli ztternüm. n j perire, nec pertingere ad beatitudinem pripa- ratam populo electo ; quia ut inclufa in volun- ile J ny tate Adami irritum fecit contractum Dei cum 1te Adamo & ejus pofteris irritum. j RrsPoNDEO. dift. . Mafculus, cujus pre- j a putii caro m fe, wvelim fuis mafculis infantibus ex: (s W negligentia fine jufta dilationis caufa.circumcifa: y Uirti non fuerit, delebitur de populo. c. ipfe parvulus dl natus delebitur. n. Quód hic textus loquatur de patribus familias, & de parentibus vel tutori- ld n« bus negligentibus, fatis claré colligitur ex con- textu, ubi Deus tantüm init pactum cum paren- ao ü [/ tibus & patribusfamilias; dicit enim Deus ad Ab- g rahamum: boc &f? pattum , quod obfervabitis inter me " m ää? 90$, 96 DISPUTATIO I j ! & vos. Circumctaniexiemobisttmtine amafculinum . infans oCto dierum circumcidetur in vobis: tam wverna- culus quàm emptitius circumcidetur : .. Eritque, pattum Un Ex hoc cla- meum in carne vefira: mafculus &c. [ rum eft, quod nec de pa&o cum Adamo initio, nec de pa&to cum parvulo , fed tantám de pacto initio cum parentibus, Dominis, & tutoribus, quibus circumcidendi parvulos cura incumbebat, fermo fit. Hzc mens Scripture etiam colligitur No [ ex paraphrafi Chaldaica, que duobus aut tribus Seculis ante Chriftum ab ipfis fa&ta eft Judzis, u 1] [ ubi fic habetur: Mafiulus babens preputium, qui ii mon circumciderit carnei. preputii fui, peribit bomo Hebrzi, prout Critici facri tl ille de populo fuo. &Togn obfervant, hunc textum fic explicant, ut fenfus OUY fit: parvulum illum ante annum ztatis 5o. mo- f riturum, vel ejus progeniem tandem é populo Tdlt: electo fic defecturam , ut de ftirpe ejus nemo amplius fuperfit. Hugo Grotius fic explicat: hr tb Qui mon curaverit. fe circumcidi , ubi ad ju[lam etatem D jpervenerit , annum puta 13. ut volunt bebrei interpre- ! h Wkr ies: ex eo tempore , f; parentes &? magifiratus megli- [ gerent , ipfe obligari incipit. Ita Grotius. In Gre- co autem textu illa verba: o6tavo die: fünt addita f o ] h^i | ex mente Interpretum. In textu enim Hebraico non reperiuntur. D Tflhmæ i n l J | it al Tf L "g QU £- 1 97 DE NATURA ET EXIST. SACRAM, 98 LT LT! QUJAESTIO VI. Ü "1 : Ti Utrum gratia adoptionis €? gratia Jan&tificans in i ml Feteri Tóflamento fuerit tam perfetta , & s unicoce natura cum ea, que confer- jl tur in INovo Tiflamento? CR Pf OTANDUM I. Hoc loco füpponi, quod etiam in Veteri Teftamento peccata fuerint Ti d remiffa non tantüm per condonationem extrin- i fecam , fed etiam per collationem alicujus gratize ii a fan&ificantis, anime inhzrentis, atque intrinfe- cé fupernaturalis. Id enim communis fenten- iA tia Theologorum docet , à quorum fententia fi- 2 ne convincenti argumento recedere temerarium p foret. Similiter fupponitur; etiam in veteri "Teftamento extitiffe quoddam genus adoptionis Tij in ftatum filiorum Dei. Id enim fatis manifefté lk qia l 1 colligitur ex D. Paulo ad Rom. 9. ubi dicitur: Optabam e[Je anatbema à ChrifTo pro fratribus meis, qui L g funt cognati mei fecundum:carnem ; Qui fünt. Ifradlite , AE quorum adoptio ef? filiorum ( yolseia ) &5 gloria , & te- g t J flamentum , & legislatio , & obfequiutm , (xagsía ) & y hitt romi[Ja. Itaque folüm relinquitur Quzftio , u- v emmHæi trum illa gratia fanctificans & adoptio in veteri "Teftamento fuerit tam perfecta , & univocé ea.- dem ,acin novo 'Teftamento ? NOoTANDUM 2. Adoptionem perfe&tam differre ab adoptione imperfe&ta in tribus. 'Nam per adoptionem perfectam 1. adoptatusactualiter tranfit in poteftatem & familiam adoptantis, — 2. Per eam fit heres neceffarius adoptantis , & fuc- JD.zdmort Tratk. de Sacram.in gen. ce- DISPUTATIO I. 1oo j 99 ii j cedit in omnia illius jura & bona. 3 ATu- m mit a&tualiter nomen , infignia, veftium formam, a & prarogativas quasvis alias adoptantis. LHxwc f0 ^ omnia veró deficiunt in adoptione imperfecta, ' u amvis enim p mfl prout patet ex utroque Jure. du etiam adoptatus adoptione imperfe&ta fuccedat * RUE ab inteftato , non tamen habet jus actuale ad hz- Y reditatem , fed poteft in ''eftamento prateriri, D fl nifi intervenerit aliud fpeciale pa&um. Dum er- Ti go quaritur , utrum in V. T. collata fuerit gratia t adoptionis perfe&z , nil aliud queritur, quàm ITY hoc ; utrum juíti illorum temporum jam tuncfic gt tranfierint in poteftatem Dei , ut fuerint dome- ss ftici , familiares , ac filii Dei , infigniti Stola filio- rum Dei , & a&uales heredes Dei , ac coheredes P hn db Chrifti ; non folüm defignatione , fed etiam a- aT &uali fübarrhatione , vel inveftione? tragd NoTANDUM 3. Gratiam fanctificantem in P novo Teftamento habere diverfas proprietates st effentiales.fecum identificatas , quarum fi unica defit , non erit ejusdem nature univocm. Pro- im'up;.b T EY rierates Gratiz fan&tificantis in N. T. fünt. t R uod faciat ac denominet dile&um à Deo. . 2. 14 u li uod fit fpeciale ornamentum animz, & propria . veftis fliorum Dei. 3. Quod fimul fecum affe- li i rat & animz conferat omnes habitus infufos vir- tutum fuüpernaturales. 4. Quod fit principium yin; t merendi vitàm zternam, tanquam dignificativum ie ] desägz, omnium aCtuura bonorum. 5. uod tribuat ho- Wt mini poteftatem & moralem potfibilitatem fer- vandi totam legem , in quantum non folüm tri- At l buit jus ad copiofas gratias actuales , fed etiami A0f li j LT. nat per modum cauf movet, incitat, & determi ) "d 2 ad 101 DEV NATURA ET EXIST.-SACRAM. 102 h ad varios a&us virtutum. 6. Quod fit arrha pro- Al x'mé poft mortem fecutur v infufficienter purga- ritur,, an gratia fantti- iL tis glorie. Dum ergo qu& fl ficens in V. T. fueritunivocé eadem, nil aliud que- ritur, nifi hoc ; utrum illa gratia in V. T. habue- i j rit fecum identificatas bas proprietates , feu per- ls rl fe :iones partim abfolutas , partim relativas. Id His prainotatis us Dico. Gratia adoptioni s, & Gratia fan&ifi- 'cans non fuit tam perfe&a in kdic acea, qu& i hacunivocé. quin copfertur in N. T., nec convenit cum PRosATUR I Scriptura conftanter facit ivl dome oppof itionem inter N. & V. T. , quod in Novo fi- ;l mus a&ualiter adoptati in filios Dei. Ergo hoc gtedes ad minimum eruitur , quod in V. T. nondum.ex- Q titerit adoptio feu filiatio perfe&a , qualis reperi- tur in N. T. nt. prob. ab indu&tione textuum, »ic Jf l in Evangelio Joannis C. 1. v. 12. tanquam prima- rium donum Salvatoris extollitur fi liatio: Quot- TEl filios Dei fieri. LUC ] uot receperunt eum, dedit eis potefLatem, InEgw in 1, Epi ft. C. 3. fcribit: . J/idete, qualem cha- .W vitatem dedit nobis Pater (in N.'T.) ut filii Dei nomine- u t Da mur € fimus. APosTO LUSs ad Rom.8.v.15. ANon accepiftis [piritum fervitutis itevum in iimore , fàd acce- i N Rn giftis [biritum adoptionis filiorum, in quo clamamus : Zb- ba, Pater,. Ipfe enim Spiritus reddit te[timonium Spiritui il füüi , & beredes : noftros quod fumus filii Dei, fi autem prmt' beredes quidem Dei ; coberedes autem Chrifi. ID EM ii j V l.c. ANon funt condigne paffones ad futuram gloriam , qu& revelabitur in nobis. INam expettatio creaturc veve- j j lationem filiorum Dei expettat ; quia & ipfà creatura li- al berabitur à fervitute corruptionis in libertatem glorie fi- ES)& diorum Dei, INos ipfi gemimus, adoptionem filiorum Dei ( i 3 expectan- 105 DISPUTATIO r ) ( 104 ! ) expettantes, vede ptionem corporis uoffri, Inzw« adGaI.4- Ui venit plenitu do. femporis , mifit Deus Filium fuum , ut €os , Qui [ub lege evant,, vedim ere£ , ut ad 0, veciperemus. ptionem filiorum t . Quoniam autem effis filii D ei, mift Deus Spi- ! T. vitum Filii fu ? in corda, clamautem : Abba, Pater. liaque ". jam uon eft fervus , fed filius ; Deum. quodf filius , & Laerves per ( Ipnzw ad Gal. 4. Abrabam duos filio s babuit, u- i auim de ancilla , & ugum de libera. Hac funt duo Teffa- gf "tERÍA , Unum ia H fervitutem genevanus vit cum filis fui 55 Illa autem libera ; QU& eft Agar, & fer- yinttt eff , (Ecclefia N. T.), tl qua eff mater "oflra. Sed quid dicit Scriptura? Ejice an- Md cillam € filium ejus ; Z0n euim bares evit filius ancilla cum Jilio libera., Ita ] que non [umus ancille filii, fed libere, qua p libertate Chriftu 5 205 liberavit. Ex his omnibus colligi- i t tur, perfe&am adoptionem in ftatum filiorum Dei ífoli Novo Teftamento refervatam e ffe. w adf;«g* PROBATUR 2. a Scriptura fzpius facit oppofitionem jitten inter vilem conditio nem V. T., & inter nobilem ftatum N. T.; in illo dnni ti ; in ifto coll ponit conditionem fervi, & ftatum pecca- ocat ft in d atum amici, domeftici, fratris, filii, t mf & ftatum gratiz ; in illo altum de ornamentis internis Íponfz filentium 5 lt *&. Ergo alia eft in ifto celebrantur interna decora fpone "rf in N.T. Textus gratía fandificationis in V. T. , quàm funt fequentes : Chriftus Joan. 15. v. 15. fiiq dicit : Jam non dicam vos fervos, «liVm. ] " faciat Dominus ejus, quia fervus zefcit , quid l r F^os autem dixi amicos. Et Apofto- jus ad Ephef. 2. V. I9. Jam non effis bofpites €? advena , Jfed. eflis cives San Gorum €? domeflici Dei. De ornamen- u) to autem interno E citür: Izduit me v cclefie N. T. in I(aia C. 61. v. 10. di- W effimentis falutis , &? indumento juflitie eircumdedit me , qu 4f [poufam ornatam monilibus fais. fitütgg PaosaYUüm 3. r um. In Scriptura fpius dicitur, in V. T. nihil extitiffe perfe& Frgo nec perfecta fuit adoptio, Fa nec perfecta gratía fandi ficans. Zzf. prob. Ad Hebr. 10. "h f ( Umbram babens lex futurorum bonor A um nuunquam poteft h accedentes perfetlos facere, Z Et ibidem C. 9. v. 11. Noz iil [ ofjunt juxta co Jcientiam perfetlum facere fervientem. — 1- WR»-X idem C. z. Rep Yobatio M hh. J Jirmitatem ejus & Jit pracedentis mandati propter in- 15 uxit lex., izutilitatem ; nibil enim ad perfectum ad- At dhjm 1 Sol- G 4 Wþ A h! 105 DE NATURA ET EXIST. SACRAM. 106 ( h Solvuntur Objectiones. ! jn; BJICITUR I. Etiamfi in V. T. non juftificaverit 'Dm.ii O lex, vel facramenta, juftificabat tamen fides in Chri- '; li ftum, Ergo etiam fimilis erat effe&us juftificationis per ] Chriftum. h RESPONDEO. C. ant.d. C. Ergo erat fimilis effe&tus juftificationis quoad fubftantiam. c. quoad omnes pro- u i i, prietates. n. Subftantia juftificationis confiftebat in gra- tia fan&ificante infufa, intrinfecé fupernaturali , quate- lts nus erat remiffiva peccati originalis & actualis , ficque (ilitm 27 denominabat hominem reconciliatum Deo, fervum Dei, coligis ratum Deo , ámicum Dei laté di&um, & filium Dei, fic di&um titulo fpecialis gubernationis paternz, & ad- Qu (l optatum adoptione communi per defignationem in futu- rum aliquando heredem regni. Ceterüm quod illa gra- fmiunem:, tia fan&ificans fimul habuerit proprietatem clegantiffimi ln veflimenti filiorum Dei a&ualiter translatorum in fami- t liam adoptantis, arr52 ad proximam gloriam, caufe fa- ais cunde omnis generis vittutum & gratiarum , non pro- ttti batur fufficienter, fed potius oppofitum ex fupra addu- titt s textibus. — Certé Patres paffim docent, gratiam ju- , Qim u fificationis , qua confertur in N. T. , effe perfe&tiorem illa Veteri. D. CnavsosroMus Hom. t4. in Epift. ad AUN Hebr. oftenfurus differentiam gratie facramentalis in Ba- tl & du ptifmo à gratia veterum dicit: Nozze advezit Spiritue Santlus , quando fiunt filii per lavacrum ;; quando fuat ci- t Oa h v.lcül ves , qui funt in celis ? Nonue funt bac caleflia ? Et S.I- &ENAEUS l. 4. C. tt.. Pofferioribus majovem , quàm que ii p fuit in V'eteri Teflamento, munerationei gratie attvibuit. lul Et C. 35.. ZJajorem dedit gratiam pev fuum adventum bis, cItuti qui faciunt ejus voluntatem. -- /Majorem donationem pa- A u Lerua gratie per fumm geuus effudit in bumanum genug, us Hinc etiam MacisrER SENTENTIARUM in quarto g Sent. dift. 1. $. quare fcribit : Ideo mutata eft Circumci- 9 [ fio per Baptifmum, quia Sacramentum Baptifmi communius i eft & pefetlius , quia pleniori gratia accumulatum. — lbi p i 4l enim peccata [olàm düuittebantur , fed nec gratia ad beue U operandum adjutrix , nec virtutum pofjsffo vel augmentum i ibi praftabatur , ut i Baptifmo , ubi non tantummodo abo- lentur W y li Io7 DISTTENTLIOCL 108 « lentur peccata , fed etiam gratia adjutrix confertur, 9 vir- " Iutes augentur. Quia quantumcunque per fidem 69 chari- T iatem ante babitag aliquis juflus ad Baptifmum accedityue A boriovem ibi vecipit gratiam 5 fed nou ita im cireumcifione, jj4l UInde Abrabe per fidem jam juflificato fignaculum tanfum n nl[c fuit , uibil ei intus obtulit Ui advertendum, quod Ma- -L-g?mlüllü gifter Sententiarum in hoc tcxtu non neget , fed potius fupponat, in juftíficatis per fidem & charitatem ante cire PU kf gumcifionem darj intertorem gratiam fan&ificantem, fic- ut eam non negat , fed fupponit in juftificatis ante Bae w B fint ptifmum. Iaque folüm negat, in V. T, per circumcifios nem fuiffe collatum illum exceffum perfe&tionis gratiz, J qui confertur in N. T. Hujus fententiz fe etiam fatetur [ | fuiffe.D. TuoMas , quamvis eatenus , quod gratía V, v T. non Ínffecerit ad reprimendam concupifcentiam , & | mandata legis implenda , feipfum fertia parte quaft. 629 at his verbis in pofte- lol a. 6. ad 5. & q. 70. a. 4 C. corr riore loco : 4/5 dixerumt , quo j gratia in civcumcifione cdoyit couferebatar etigja quautum ad aliquem effe&um pofitivum, DEU UT qui eft faceve dignum vita eterma , fed nou quantum ad o- mnes effetlus , quia uon fefficiebat ad veprimendam coucue i, pifceutiam fomitis, nec ad wuplendum mandata legis. Quod f5 Quptit etiam aliquando gubi vij um eff. Sed diligegter confideran- il 42 i apparet , boc mon effe veru I . quia minima gralia poteff u liid vefiffere cuicunque concupi[centia , € vitare omne peccatum " 7 moriale ; s2 *f 2a enim chbaritas plus diligit Deutt, quàm cu- ):l'.x zä.mfF Pidz':xzs viillia auyi €9 argeuti. EF ideo dicendum eff, quod tj j an circumcifione couferebatar gratia quantum ad omnes grq- g n tie effe&us , aliter tamen , quàm in Bapüifmo; mam quia Baptifgus operatur inflrumentaliter in virtute paffonis Cbri- !I Ra fl , non autem circumcifio, ideo Baptifmus iuprimit charq- "Gerem incorporagtem bomiuem Chriflo ; & copiofiorem gra- d tiam confert , quàm cireumcifio : major euim eff effecus vei d N jam prajeutis , quam fpei. 1ta D. Thomas , non obícuré VTT infinuans ; quod, licet gratia fanctificans in V. T. fuerit Vl gratia [uffciens ad vefiftendum concnpifcentiis & fervan- Aotis dà mandata, gratia tamen fan&tificans in N. T. fit intrin- itmj fecs magis efficax, contineatque msjorem vim ac caufa- ld litatem intrinfecam, lpzw« nonobícure infinuat, jus jl- ïanqf)cn("( lud vetus ad vitam eternam fuiffe tanrüm jus fpei , ícu H z remo- ï-b4rlbl![j5; DT t IIO 109 DE NATURA ET EXIST. SACRAM. remotum, adeoque adoptionem illam veterum fuiffe tan- tim imperfe&tam, in qua homo necdum incorporabatur Chrifto, ac proin necdum tranfibat in familiam adoptan- ts nec habebat fubarrhationem ac veftimentum filio- rum Dei. f/g'x;ix A Clemente XI. damnatà eft hec ls OnJICITUR 2. l sNzLI: Zdoyfes, Propbeta,Sacerdotes, ] propofitio 65. Quz €$ Dotlores Legis mo rtui funt absque eo , quod ullum Deo ffecevint nifi mancipia per timo- dederint filium , cum uon eff. | am:l?..þ yem. Ergojam in V. T. dabat ur vera filiatio & adoptio l ' filiorum. :gra:;z'K RzspoNDEO. dift. damnata eft hzc propofitio in eo f ederit Deo fi- fenfu, quod Vetus Teflamentum nullum d. ii V, lium per ad optionem etíam imperfe&am , & per acum aV ac habitum c haritatis perfectz dignificatum per graiiam d. f(an&ificautem cohgruentem illi (tatui; veterum , C. in eo Teftamentum nullum dederit filium ! : z fenfu , quod Vetus N m perfedam , & per gratiam fan&ifican- amiä per adoptione " tem &que p er fe&am,ac in N.T. n. Conftat ex P. Fox- p TANA , Que fnelum negaffe a&us perfe&e charitatis in ff lt San&is V. T., quo d plané erroneum eft. D. PAutus ad Rom. 8. v. t4. di- j 2)& OBJiciTUR 3. lh unque Spiritu Dei aguntur , ü funt filii Dei. Sed ,Efïfrf cit: Quic etiam in V. T. jufti agebantur Spiritu Dei. Ergo da- ] bantur veri adoptivi fillii Dei. 25 D. ATHANAS1IUS Orat; g. adverfus Arianos , hunc ipfum textum Apoftofi ul Unus idemque Spiritus eft , & qui tunc, l explicans fcribit : j orin-, ! €& qui nunc fanclificat , & con[blatur eos, qui ipfum veci- dinodum umum & idem V erbum , & idem fi- t f piunt. Qgema T lius , qui etiam tum ad jus filiorum, adoptiouemque promo- i Erant enim & in V. T. filii , non per alium, vebat dignos. optati. / quàm per filium ad dift. ii funt filii Dei, filiatione & ad- J RES?oNDEO. lfï ta perfectioni aut imperfe&tioni com- 4 UL optione proportiona " municationum Spirit us Sanéti in V. T. & in N. T. c. non n ta, n. Certum eft ex Scriptura, inzqualem ef- enul proportiona . fe communi cationem Spiritus San&i in V. & N. T. Ita- NI q ue etiam diverfa eft motio feu a£tio Spiritus San&i, & m r confequenter etia m filiatio & adaptio illi communicatio- r jj ni diftributionum Spiritus San&i correfpondens diverfa W u : iper eft, De hac diverfa communiceïtione Spiritus San& à ado- ; IlI DISPUTATIO I. 112--I20 2doptionem ad Vetus Teftamentum D. PAurus 2.Cor.r, VVU» y. 22 fcribit: Qui uuxit 20s, & fignavit zos, && dedit es i AW uus Spiritus in cordibus noftris.. Et C. «.v. a. & $.. Inge- mifcimus , babitationem , qu& de celo eft ,. fuperindui cu- J ientes ; fü tamen veftiti, & non nudi inveuiamur , (nem- pe vefte nuptiali filiorum Dei). Qai efficit n0s(veftitos) in boc ipfum , Deus , qui dedit uobis pignus Spiritus. Etad Ephef. t v. 13- In quo credentes fignati effis Spivitu promif- onis San&o, qui eft pignus bareditatis noffra. Et ad Rom. s. t Juffificati ex fide per D. N. Jefum Chriffum , per quem babe- Qu mus acce[um in gratiam iftam, ia qua fLamus, & gloviamur in [pe g! orie filiorum Dei. -- Spes autem non confuudit, quia charvitas Dei diffufa eft in cordibus noffris per Spiritum San- a &um, qui daíus ef nobis. Hoc pignus, hec ua(fio, hec fi- Qd natio, hec ve[litio, hac pleniffma diffufio, propria eft com- municationi Spiritus , & adoptioni perfede in N. T., hs non Veteri Teftamento. OnitciTUR 4. Deus in V. T. eandem fan&itatem enj tàfuo populo. Ergo etiam tribuit eandem gra. 2! requiri tiam fa n&ificantem. 4zf. prob. Levit. 1 1. & 19. dicit: Ti Santi eritis , ficut & ego [anctus [um. . Et Exod. 19.. Eriti; mibi geus fancta. Et Exod. 2. /iri fantli evitis mihi. ( RESPONDEO. dift. requirit eandem fanctitatem ope- (iaa rum, quz dependet ex libero arbitrio obedientis. c. can. DT dem fan&titatem donorum , que folüm dependet ex me- ra liberalitate precipientis. n. In hoc textu Deus ten- g dit modo przceptivo. Itaque cum fan&titatem pracipiat, li neceffarió textus eft intelligendus de fan&itate illa, que direde poteft effe objc&um legis preceptive, nempe de hi fan&itate operum, que confiftit in exa&a obfervantia man- ! datorum Dei. In aliis tàmen textibus, ubi Deus dicitur ln fan&ificare, & tribuere fan&itatem, haud dubie fermo eft de (an&itate infufa, que habetur per gratiam fan&iifican- t tem intriníece fupernaturalem. Quodíi quis exiftimet , E etiam in his addu&is textibus fermonem effe de fan&ita- LU N H te,quam Deus tribuit ac promittit,in hac expofitione di- ftinguendum erit; tribuit & promittit eandem fanctita- U tem quoad fpeciem fubalternam,in quantum gratum fa- cit Deo. c. infimam, in quantum fub his vel illis proprie- tatibus effentialibus gratum facit Deo. n. Omitto plures alias Obje&iones, quia ex datis refponfis fufficienterfolvi DISPU polfunt. 4 * -[M W I21 o* Aj COCOCOCOCOCOCOCOCOCX J iij [X DISPUTATIO II. IIf ld De u Matetia ,. Forma, & aliis partibus 1 conftitutivis Sacramentorum. fl 14 i TAT n hanc Difputationem veniunt fequentes lu f TY Quaeftiones: K, An omnia Sacramenta Novi Teftamenti /I' NT UT conftent materia, & forma? Y An Chriftus materiam & formam Sacra- n 2. Ij mentorum determinaverit quoad fpe- TU ciem infimam ? fil 10 9. usenam mutatio materie vel forme ( o obfit valori Sacramentorum? j |Dant 4 An intentio Miniftri, & voluntas Chri- " Wzij*.þ fti inftituentis fint pars conftitutiva Sa- qeli EX cramentorum ? mj s. Qualis intentio Miniftri fufficiat ad valo- iDo ? lorem Sacramentorum ? An füfficiat ul intentio materialis? Et qualis error Mi- ab yli o niftri obftet valori Sacramenti ? du 6. An valeat forma conditionata in Sacra- ceqU ed mentis ? miut ;l 0 Hs QU &- j 122 DISPUTATIO IL p QUJESTIO I ii ii g «n omnia Sacramenta INovi Jflamenti con- flent. Materia & Forma? [?;:L Y fädau ! OTANDUM TI. Per materiam Sacramento- $ N nf rum intelligi res vel athnes ipfas in Sacra- h f mentis adhiberi folitas ; v. g. in Baptifmo aquam, in Confirmatione Oleum Chrifmatis, in Eucha- p ! | I riftia Panem & Vinum, in Ponitentia dolorem figno externo expreffum, & confeffionem cum furas propofito fatisfaciendi pariter per fignum exter- IN num expreffo, in extrema Un&ione oleum, in Ordinatione impofitionem manuum füper caput f ATU ordinandi, vel externa inftrumenta, quorum traditione confertur poteftas, in Matrimonio ab externus contractus contrahentium de fe civilis, Wi) T0 vel üt alii volunt, ipfa corpora contrahentium. t Per forman autem intelliguntur illa verba, qu& t d à Miniftro pronuntiantur in collatione. Sacra- 1j Xty menti. Sicin Baptifmo illa verba: £go te bapti- AYt : At 20 9v. in Confirmatione illa verba: Kpo te inun- g0 c. in Sacramento peenitentieillaverba: Ego 1 din te abfoloo (9c. dicuntur forma Sacramenti. W lt NoTANDUM 2. A Recentioribus Theo- t ln logis materiam Sacramentorum dividi in mate- mm ) riam proximam &remotam. Ipfam autem materiam [ MT remotam dividunt ulterius in snateriam circa quam, p & in materiam ex qua. MATERIA PROXIMA vocatur ipfa a&ualis applicatio materi temotze, 8 g MATERIA au- unti v. g. aque, chrifmatis, olei &c. tem REMOTA dicitur illa res, quze applicatur 9 g in DE MATER. ET l'?'ORMAKSACRAM. 125 in àadminiftratione Sacramenti v. g. ipfa aqua, Ma- chrifma, oleum, inftrumenta ordinum. L TERIA CIRCA QUAM vocatur obje&um, cir- ca quod verfantur a&tiones Sacramentales in poe- nitentia, nempe contritio, confeflio & fatisfa- I) &io. Materia illa circa quam funt peccata poeni- i tentis, de quibus dolet, que confitetur, pro qui- [ bus íatisfacit. Sed MATERIA EX QUA fünt jra hn ipfi a&us peenitentis, nempe contritio, confeflio, s & fatisfaétio, puta in propofito. [ CUf Qtat NOoTANDUM 3. Hos terminos, materia Sacramenti , forma Sacramenti , non effe ufitatosin D p Ecclefia primis X. Szculis; illis enim temporibus UT id, quod nunc vocatur materia Sacramenti , voca- Tj N batur fignum , res: & quod vocatur forma Sacra- 'Ui'll!x menti, vocabatur verbum íeu verba. Et quando TU utrumque fimul, nempe materia & forma com- parabatur ad effectum Sacr amentorum, illud T complexum vocabant Sacrament. um, effe&um au- t Wi tem vocabant Rem Sacramenti. Juenin de Sacra- mentis differt, r. Q. 3. c. r. exiftimat, hos ter- s prima i W minos: Materia &9 forma Sacramentorum : vice ufurpatos fuiffe à Guilielmo Antifio dorenfi uuu. circa annum 1215., faltem in eo fenfu , in quo u ili termini nunc adhibentur in Scholis. Multó i autem Recentiores funt hi termini: JMateria pro- l j d xima, €6$ materia remota Sacramentorum ; vix jarip enim ante ducentos annos reperiebatur "Theolo- g gus, qui ufüs fit terminó materie proxime , per i eam intelligendo ipfam ablutionem , ipfam inunttio- Vi nem , ipfam iraditionem inftrumentorum Ordinis U n c' DICO: j 124 Di;PUrArroxn ii DICO: Omnia Sacramenta N. T. conftant materia & forma. Á aii ] PRoBATUR. OmniaSacramenta N. T. con- u ftant rebus & verbis, Ergo etiam conftant ma- gf teria & forma. "fnt. patet ex INot. 1. & qim eX"D.S. difp. 1. - c. prob. Ecclefiz pl acuit eum modum l. prt loquendi adoptare, fs ci & verba formam, Ut per res nominet materiam, Ergo. a prob. ex Concilio tund Florentino, & Tridentino. Florentinum in De- ftral creto unionis fic habet: , OmniaSacramenta tri- imid » bus perficiuntur, videlicet rebus tanquam ma- binf » teria, verbis tanquam forma, & perfona Mi- iij » Riftri, quorum fi aliquod defit, non perficitur aufm » Sacramentum." 'Tridentinum veró Seff. 14. Fulion C.3. ficait: , Docet S. Synodus, Sacramenti poe- ;mk. u » Ritentie formam, in illis verbis pofitam effes ?Ml » Ego te abfolvo &c. füunt autem quafi materia » hujus Sacramenti ipfius poenitentis actus, con- 9» tritio, confeffio, & fatisfatio, qui quatenüs j » ad integritatem Sacramenti requiruntur, hac Ünt i » tatione Sacramenti partes dicuntur." Idem &ü&w Seff. 5. in Decreto de Peccato Originali facit men- l AUFH tionem de forma Bap tifni, per quam intelligit Eu verba baptizantis. W PROBATUR 9. i ALract..3o. in Ex illo textu S. Augu&ini Joan. zfccedit verbum ad elementum, NT €9 fit Sacramentum. L Mi I PRoBATUR 3 Ratione D. Thomæl P. 3- $ ] Q.60. a.6. Illud fe habet Mle » ) per modum materiz, quod de fe eft indifferens , & determinabile ad j llj n 1 ufï(lj H plures fpecies; illud veró fe habet per modum þfor-mæ » quod ratione fuüi rem indifferentem de- 3 termi- DE MATER. ET.FORMA SACRAM. 125 »lo terminat ad aliquam fpeciem. Sedres in Sacra- mentis funt aliquid indifferens & determinabile ad varios ufus humanos;. verba autem determi- J nant, ad quales ufus hic & nunc adhibeatur talis materia. Ergo in Sacramentis res fe habent per ï'm modum materie, & verba per modum forms. L: 1 Min. patet ; quia v.g. aqua poteft adhiberi ad va- 'm&än rias ceremonias etiam politicas, vel ad ufus ar- i tium & fcientiarum, vel ad fuperftitiofos ritus ; I) verba autem fignificant, ac determinant, ad quem ( determinaté ufum ac ritum adhibeatur ; idque Pufij omnium apti[fint ; . quia licét etiam ex circumftan- d Vi tiis intelligi poffit finis actionis humange, nullo eüci tamen figno tam opportuno illud oftenditur, Wu quàm verbis, que D. Auguftinus l. ?. de do&r. t Chrift. c. 3 , lad| . meritó docet, püncz'patum tenere inter fgna. [ d Is tf Qu Solvuntur Objectiones. 1 n O8]ICITUR 1. Terminus forme, utique - relativus ad materiam, jam fuit in ufu tempore ïa;i'.;»: D. Auguftini. Ergo ea, quz dicuntur JNot. 3. as de antiquitate non adeó magna horum termino- rum, non fubfiftunt. Znt. prob. S. Xv GUsTI- NUSs l. de peccat. merit. c. 34. fcribit: Qwid de M 3. Etiam CoN- T2 ipfa Sacramentorum forma loquar ? ciL. MiLEviT. cui S. Auguftinus interfuit, ait Si parvuli non contraxerunt peccatum ori- Tht ginale, prout volunt Pelagiani, fit con/equens, june ut in eis forma baptifinatis in. Remiffonem peccatorum du non vera fed falfa intelligatur. 3. TER TULLIA- x Nus de Baptifimo. c. 13. dicit: Lex tingendi Zpo- Jtolis 1diffeï£; 156 DISPUTATIO Il j ftolis pofita eft , & forma prefcripta illis verbis : Do- ,l cete mationes, iingentes eas C9c. Ergo. a" m RrsPowDEo dif. Fuitinufu in alio fen- g fü . , prout exprimit modum & ordinem ceremo- niarum, quz adhibentur in Sacramentis.c. in g moderno fenfu, prout exprimit verba effentialia U Sacramentorum.n. QuodD.Auguftinus & Con- 5 Iu cilium Milevit. tantüm loquantur de ceremoniis non eífentialibus, in Baptifmo adhiberi folitis, d patet legenti totum contextum. Loquuntur P enim de Exorcifino in Baptifmo fuper parvulosad- w hiberi folito, in quo expellitur diabolus ex par- $it] vulo. Dicunt ergo, hanc formam feu ceremo- li niam Baptifmi fore falfam, fi diabolus non ha- beret poteftatem in parvulos. Nunc autem per 1 j " Ti formamSacramentorum intelliguntür verba effen- j u j tialia Sacramentorum. Tertullianus etiam non fndy verba Baptifmi vocat formam, fed ceremoniam " D tingendi; non enim afferit, Apoftolis prefcri- ptam formam verborum ,. fed formam rerum, & z 2 ceremoniarum, nempe formam tingendi: ex quo t d ad 3. patet Refponfio. du O2]JICITUR 2. Sacramenta antiquz» Legis p non conftabant verbis tanquam forma. Ergo t neque id requiritur in Sacramentis IN. T. — Zt. ub l jrob. Non legitur, quód in Circumcifione vel iil D Sacrificiis adhiberi confueverint determinata verba. nj ATR ) 9 ito[a. Sacramentum ponitentie juxta Scotiftas ii confiftit in folis verbis abfolutiotiis. Ergo non u omnia Sacramenta conftant rebus tanquam ma- t teria, & verbis tanquam forma. üud ( 3. Ma- B DE MATER.:ET FORMA SACRAM. 127 N . Matrimonium ad fui valorem non necef- farib requirit verba. Ergo. ad prob. matrimo- [i] nium poteft iniri per mutuum confenfum con- trahentium, folis fa&tis, fignis, fcriptura, vel ] ïit,m etiam folo filentio expreffum. Difparitas Il REsPONDEO tr. a. n. & parit. M eft; quia fic placuit Chrifto, ut a&iones facra- al mentales ad determinatos fines & ufus ordinen- ii h tur per figna verborum, tanquam omnium per- f fc&iflima in genere figni, utpote minus fubjecta ial dubie expofitioni, aut controverfiis. Id veró f" conftat ex perpetua praxi & traditione Ecclefig., T0 Wi n Ad 9. dift. Confiftit in folis verbis Abfolu- tionis, ita tamen, ut in ipfis verbis reperiatur W j n aliquid materiale, & aliquid formale.c. ita ut in iis reperiatu r folum formale fine materiali. n. VR Tpfimet Scoti ft: in verbis Abfolutionis reperiunt TIOTLUR ii aliquid materiale, & aliquid formale. Pro ma- teriali poteft affignari ipfe fonus verborum , qui qW u cüm non habeat determinatam fignificationem à iT natura, eft indifferens per modum materie ad quamcunque fignificationem , ex inftitutione ho- qui minum accipiendam: itaque fignificatio, quam. l u habent ex inftitutione hominum, erit eorum for- Imó totum concretum ex ejusmodi ma- male. . l teriali & formali erit denuo indifferens ad fignifi- ( cationem factamentalem, feu Abfolutionem in- ternam à peccatis quoad reatum fatisfaCtionis ri- gor ofie,. quam fignificati H onem illa verba habent j ex 1l nftitutione Chrifti. Et confequenter etiam. T n juxta Scotiffas in hoc Sacramento reperitur ma- a teria & forma Sacramentorum. Ad — 128 -DISPUTATIO 11 y ylt ld 3. dift. .. M. atrimonium. in ratióne. can- N Q tractus civilis non requirit verba.c. in ratione Sacramenti. fibd. matrimonium nont equirit ver- g ba.in rationeSacramenti imperfeüi. c. in ratione Sacramenti perfe&i. n. Suppono ex Tra&. de ialiot Matrim. quód folus Sace rdos fit Minifter Sacra- ff menti Matrimonii; & quód Matrimonium fine j h]SA benedictione nuptiali tantüm habeat rationem n contractus civilis cum ratione Sac rijaupi fecti. Sacramentum im ramenti imper- perfe&um voco, quod apirt folirm habet fignificatio nem fpiritualem , non ta- UR men habet vim collativ am grati lod H & ex opere Oope- rato; dico enim ejusmodi Matr imonium fine be- BN nedictione Ecclefie per contra &um materialem t initum fignificare quidem unio nem Chrifti cum X uD Ecclefia, non tamen habere vim collativam gra- du tie, donec füppleatur form a facr ttdut n amentalis per preces & benedictionem Ecclefiz . quod faltem i Ia implicité fit » quando infideles per Baptifmum ad Sacramenta u Ecclefie recipiuntur , vel quando imi d heretici per admiffionemin finum Ec t mentis Ecclefiz reftituuntur. clefize Sagra- rb OB8]JICITUR 3. Sacrament a funt aliquod- lh totum artificiale, feu morale, habetur ex. voluntate inftitue ntis. cujus tota natura Eul Ergo cum. Htig forma dieat radicem & principium o mnium pro- Tk prietatum in toto compofito reperibilium , rO l, forma Sacramentorum potius affignari debet j T inftitutio feu voluntas inftituentis. Z 2 Verba in Sacramentis adhiberi folita non n T funt minus indifferentia adalium finem, feu ufum non facramentalem , quàmfunt indifferentes i pfz 'löiongü äm"iin res, Ergo non eft ratio, cur verba dicantur po: !l W tiüs ) ^ HW 4 : DE MATER. ET FORMA SACRAM. 129 . mm tiüs forma quàm materia refpe&u circumftantia- rum illum ritum ad fignificationem fpiritualem facramentalem determinantium. — Znt.prob. Pof- li funt verba Baptifmi etiam adhiberi ad fignifican- hi dam ablutionem medicam, vel civilem v. g. per lr cerevifiam, vinum, lixivium, balneum &c. Qs 3 In Sacramento poenitentiz fatisfactio pri- Lf mum fupervenit poft Abfolutionem per modum 'nüw partis integralis. Ergo non re&é allegatür pro , ( exemplo rei per modum materie conftituentis Iini Sacramentum. E 0 K RzesPowDEo dift. Dependet ex voluntate dnele inftituentis tanquam à caufa extrinfeca, effe&tiva dl A rei.c. tanquam à caufa intrinfeca, conftitutiva " lag rei. n. ipfa voluntas Chrifti debet habere pro ob- ln je&o aliquod totum morale, quod inftituitur, & I/l] r quod habeat vim , ex opere operato collativam M gratie. ]llud autem totum neceffario habet par- uml tes, quarum una fe habeat per modum materiz qui) indifferentis, alterum per modum form*te deter- r minantis, qua habita caufa effe&tiva, feu inten- tio Chrifti inftituentis quiefcit. Y n "d 9. n. a. Nam quando intenditur finis 0 medicus, politicus, eeconomicus &c. non necef- fmt farió, necutiliter adhibentur verba; adquidenim TU ferviret, fi medicus vel balneator diceret: ego yfunj teabluo: egote inungo &c. ? Econtra in Sa- ii d cramentis verba: in fenfu ad/cititio feu fecundario, quem habent partialiter ex circumftantiis quoad n determinationem eequivocationis, fignificant prae« ter aCtionem externam etiam actionem internam, n & eatenus non funt indifferentia ad varium ufum i raj*l feu finem. d Itaque verba quoad fübítantiam b D.dmort Tratt. de Sacram,in gen. I figni- j yll 130 DISPUTATIO II. fignificationis, quam habent ex bereplacito ho- .H minum, non connaturaliter ordinantur ad actio- ';uniw?,[ nem externam per fe manifeftam fignificandam; ial & quoad fignificationem, quam habent ex infti- qi E tutione Chrifti, nihil novz fignificationis acci- piunt ex circumftantiis, fed inter varias fignifi- j qeu H cationes, quas verba partim ex beneplacito ho- minum, partim ex inftitutione Chrifti obtinent, IU Oftenditur à circumftantiis; quaenam ab operan- visti ite intendatur in hoc vel illo particulari cafu, pc t ficut circumftantie individuantes in materia v. g. CT in corpore Petri & Pauli oftendunt, ad quodin- seeitrm dividuum fit determinata anima Petri vel Pauli à t Mdl .fua caufa effectiva, nempe à Deo, licet anima -per hoc nec incipiat in fe determinationem, aut lstl formalitatem materis. ltl j - /Ad 3. dift. Satisfactio in re prafupponit Abfolutionem. c. fatisfa&io in voto. n. quando ii d dicitur, quod contritio, confeffio, & fatisfaCtio tütri mb fint partes & quafi materia poenitentie, tantüm eft fermo de fatisfactione in voto, feu de feria ts li promiffione fatisfactionis impofite à Confeffario. ts f Satisfactio enim in re eft tantüm pars integralis, iif tT OBJICITUR 4. Partes Sacramentorum d non femper habent füfficientem unionem. Ergo b m non fe habent per modum materie & forme. £. patet ; quia materia & forma debent uniri intet li 1 fïþ & fe. nt. prob. In Sacramento poeenitentice contri- tio aliquando przecedit Abfolutionem integra m;hns i hora; & in Sacramento Matrimonii confenfus b unius ad confenfum alterius aliquando fübfequi- 1 at Vl tur primtxl?ï poft menfem. 2; Ver; DE MATER. ET FORMA S$ACRAM. I$ i 2 Verba confecrationis affignantur com- U d muniter pro forma Euchariftie , & tamen non funt pars illius. Ergo non eft verum, quód Tij omnia Sacramenta Novi Teftamenti conítent Lf materia & forma. "d prob. Sacramentum Eucha- " riftiie manet, verba autem- confecrationis non D) manent, fed tranfeunt, [i3 REsPONDEO dift. Partes Sacramentorum n non femper bent fufficientem unionem phyfi- d cam.c. moralem. n. in zoto, feu compofito morali A füfficit unio moralis, qus poteft dari, etfi partes d Sacramentorum inter fe differant, ac diftent phy- ID ficé, prout patet in-hoc toto, quod eft annus, ET dies, Respublica, /Ordo Religiofus z. m -Ad 9. dift. WVerba confecrationis affignan- tur pro forma Euchariftiein fieri.c. Euchariftie in fatto e[fe. n. Alia enim eft materia Euchari- 2 (uai ftie in feri, & alia Euchariftie. m fatto e[fe, kf prout dicetur in Tra&. de Euchariftia. Itaque materig Euchariftie i firi eft panis & vinum; Juin Sed xl forma autem fünt verba Confecrationis. Euchariftie im fa&to e[f; materia funt fpecies pa- ,qnïeüfg j r Y nis & vini cum fuo contento,' nempe cum Cor- pore & Sanguine Chrifti; forma autem confiftit in virtute phyfica Corporis & Sanguinis Chrifti m n effe&iva gratiee. Quando autem in Conclufio- 1j " ne dicitur, quod omnia Sacramenta conftent ma- rj teria & forma, fermo tantüm eft de Sacramentis f in firi, non de Sacramentis permanentibus i5 Hinc J fa&to. e[Je. ji REsPONDEO 2. C.&. dift.c. Ergo non eft verum , quod Sacramenta in fatto effe conftent )l o materia & forma. c. in fieri. n. N I 2 QU E- ul l r 132 blSPUT**ATIO 11. MB QUJAESTIO II. g jl Z Chriflus materiam & formam. Sacramen- ;[miis'm g torum. determinacerit. quoad. [peciem infunam ? sitli s Ti NÍoTANDUM r. Quæ&ionem verfari in eo, ao an Chriítus ad valorem Sacr entorum de- ul terminaverit determinatam fpecie materie, & at s determinatam phrafin verborum in forma, v. g. dj La utrum in Baptifmo determinaverit determinatum liquorem, v.g. aquam, & quidem naturalem n potius, quàm artificiofam: v. g. cerevifiam, 8 qi muftum, aquam rofaceam, fpiritum vini, feu t aquam *vite, üt vocant? Similiter quaritur, an s t pro Confirmatione determinaverit determinatam od fpeciem olei , nempe mixtum cum balfamo , feu hus t chryfma?. An in Euchariftia determinaverit de- r terminatam fpeciem panis, v.g. triticei, bordea- at cei, filiginei, fpeltacei; & determinatam fpeciem ET vini ex uvis naturalibus vel paffis? T NoTANDUM 2. Certum effe, quód Chri- ïääm( ftus determinaverit materiam & formam Sacra- mentorum faltem im gemere; certum enim eft, quód Chriftus omnia Sacramenta inftituerit, prout Ti d M definitur in Trident. Seff.7. Inftitui autem non poffunt à Chrifto, nifi ipfemet certo generi aGtio- MT uy a num humanarum, aut rerum conjungat promif- fionem gratiz. 1 A "Tournelio re&é diftin- AWj [ NOoTANDUM 3. "Ug gui inter eam materiam Sacramentorum, qua üm]mh confiftitin re quadam, Íeu fubflantia pbyfica, qua- E J b 1$ DE MATER. ET FÓORMA SACRAM. 133 lis e(t aqua Baptifmi, oleum in Confirmatione, panis & vinum in Euchariftia ; & eam, que con- i, fiftit in atione quadam morali , * quales funt actus peenitentis inSacramento poeenitentie , confenfus mutuus in Sacramento Matrimonii. Iftud au- tem, utloquitur Tournelius, difcriminis obfer- vant Theologi inter materiam Sacramenti phyfi- "h i cam & moralem, quod phyfica nullatenus pen- (f llm u: deat à Legibus Ecclefie, ut rata fit, ac verum hi efficiat Sacramentum : econtra materia his legi- iT bus fübjaceat, ita ut fi ille obfervate non fue- MAU Dd rint, nullum & irritum fit Sacramentum. v. g. per Decretum Concilii Trident. matrimonia clan- RTD e deftina, que prius agnofcebantur pro validis, i, i fa&ta funt irrita, eo quód materia hujus Sacra- t menti fit contractus civilis dependens à difpofi- Tras tione Legum. Idem extendi poteft ad materiam. ml Sacramentorum, quz confiftunt vel in collatio- i ne alicujus poteftatis, prout fit in ordinatione, lttez vel in actu judiciali, prout fit inSacramento poe- ym nitentig, vel ad formas Sacramentorum , quz haud dubié confiftunt in a&ione humana haben- p "ub te- vim fignificandi ex beneplacito hominum. Leniaä NOTANDUM.4. Duas effe hac in re fen- yri tentias. Una defendit, quorumdam Sacramen- u torum materiam & formam non effe determina- tam à Chrifto in fpecie infima. Hzc fententia " Altera veró fen- r eft communis Theologorum. tentia vult, materiam & formam omnium Sacra- | [e&äi; mentorum fuiffe à Chrifto determinatam quoad Qd fpeciem infimam. 'Tournelius referens has duas fententias dicit: utraque féntentia baber fuos Ca- M l3 tholi- 134 D'ESPUTNTDO. JX n f tholicos Defenfores, utramque probabilem judi- Fl camus. DICO I Materia Sacramentorum plryfica u l fuit determinata à Chrifto quoad fpeciem infi- hi mam PROBATUR. ?lmd Ecclefia non reperitur va- riaffe unquam quoad materiam phyficam Sacra- li of mentorum. Ergo prefumendum eft, eam fuiffe tiramel o determinatam à Chrifto quoad fpeciem infimam. ad prob. negativés quia nulla talis variatio poteft r oftendi, prout patebit ex Sol. Obj J gir i DICO II MateriaSacramentorum moralis non fuit determinata à Chrifto quoad fpeciem in- a mï fimam d PRORBATUR Materia moralis Sacramento- Tentort rum vocatur pura actio humana, ex fuo gencre m in negotiis humanis ufitata, à Chrifto in mate- us riam Sacramentalem adoptata. Sed talis actio T humana non fuit determinata à birirn Chrifto quoad fpeciem infimam. Ergo Min. prob. Conftat PETI ex Documentis Ecclefiafticis , Ecclefiam circa t g ejusmodi actiones variaffe, ita ut quz priüs fue- f rat validaSacramenti, coperit per determinatio- Füconc nem Ecclefie fieri invalida, & qux in Ecclefia ïgjmgm Orientali habetur pro valida, in Ecclefia Occi- WML dentali habeatur pro invalida ergo. ad prob. ab J"PR".;d inductione trium Sacramentorum , in quibus pro ul materia ponitur ejusmodi actio humana Nam ïlüfæ Ms I. materia Matrimonii eft contra&us civilis ad bl " individuam vite Societatem, & tamen illi con- tra&us, qui aliquando ob varia impedimenta 1 MQA érant invalidi v. g. in Gràdu V. confanguinitatis, 'ai []H]L-,, Vel ih Gradu lII affinitatis ex copula illicita, l nunc WHL' DQ DE MATER. ET FORMA SACRAM. 135 ia nunc funt validi; econtra illi contra&tus, qui prius erant validi, v.g. matrimonia clandeftina, )PL! nunc funt invalida precife ob determinationem 11 Ecclefis. D In Ordinum collatione, ubi intervenit X a&tio humana collativa novz poteftatis & digni- d tatis, pro materia adhibetur traditio quorumdam ub Inftrumentorum, ficut fieri folet in inauguratio- hd ne Do&torum, Nobilium, Equitum, Artificum, 090 Magiftratuum &c. Et tamen in Ecclefia Latina pro materia.ad valorem requifita habetur com- T 1di muniter traditio inftrumentorum per attactum T phyficum, in Ecclefia autem Grcca pro materia ad valorem fufficiente habetur fola oftenfio In- t ftrumentorum. 3 In Sacramento penitentie , quodin for- T Ia ma judicii inftitutum eft, pro materia interalio$ ] Ij d aétus poenitentis eft confeffio. Hec veró quan- tum ex traditione conftat, & in Traé&t. de Peni- j Qu Cf tentia. ac in Demon[lr. Crit. Relig. Catbolice, part. 2. oftendo , quoad fpeciem infimam videtur fuifle m W l W varia juxta diverfam determinationem Ecclefiz m pro diverfa congrüentia perfonarum, locorum, T circumftantiarum , & temporum, faltem in Eccle- fl fia Orientali. Nam licét jure divino, faltem in n it a&u primo, ad perfectam & exa&am judicii for- mam .requiratur expreffio peccatorum quoad m omnes fpecies infimas, & quoad numerum. ex- um ub actitudine fpecifica infima, imó etiam peccato- rum dubiorum, & circumftantiarum aggravan- t j tium, fi ita exigat Ecclefia, videtur tamen ali- quando in exprimendis ejusmodi fpeciebus ac j au[ od differentiis peccatorum aétum effe folo judicio uin- a 14 n 156 ' . DISPUTATIO Tt. fummario. Idem de confeffione per epiftolam hp videri poffet, qus forté aliquando pro füfficien- f te&valida eft tolerata ab Ecclefia. Certé etiam [ hn in hoc Sacramento Ecclefie à Chrifto relictam fuiffe poteftatem determinandi materiam in fpe- Phn cie infima: Docet HarrEmnrvs in preclaro E opere de Ordinationibus , recufo Romzs anno 1739. I lg cüm enim Chriftus dixerit: Quorum remiferitis pec- i d cata, remittuntur eis : €9 quorum vetinueritis , retenta &l Junt. Joan. 20. v. 23. eoipfo difcretioni, pruden- 1 ti&, & arbitrio Ecclefie reliquit, quas conditio- u( r nes congruenter ad naturam prudentis judicii, & v qualem confeffionem , & quousque exactam, ex- T0f ]em veniam. igere velit ad condonandam peccatorum genera- / d T ii PRosATUR ». Juxta D. Thomam, & S. Bonaventuram initio Ecclefiz tantüm erant tres ho ordines: Epifcopatus, Presbyteratus , Diacona- Tist tus; quorum ultimus per Ecclefiam in quinque ia J inferiores ordines, nempe in Subdiaconatum, f IU Oftiariatum, Acolythatum, Le&oratum, & Ex- . j orciftatum divifus eft. Ergo neceffario fuit ab n Ecclefia determinata materia & forma horum or- t dinum quoad fpeciem infimam. . prob.. D. Ml TnHoMas in c. 3. Ep.r. ad Timoth. fic fcribit: m » In primitiva Ecclefia erant folum tres ordines, » üt dicit Dionyfius, fcilicet Epifcoporum, Pres- UH[EMW » byterorum, & Miniftrorum (in Graco textu Ts » Dionyfii habetur: Diaconorum) & non divi- m » debantur per diverfos gradus , fed omnia erant Siüamw, » in uno ordine (nempe Diaconatus) propter mlmamþE » paucitatem Miniftrorum, & propter novitatem ; Ecclefis. ldem in 4. difl.24. Q. 2. a. 2. ait: L Pmöpg ))n W; l DE MATI-:R. ET FORMA SACRAM. 1937 " 1 » In primitivaEcclefia propter paucitatem Mini- li » ftrorum omnia inferiora Minifteria Diaconis rräïxu , committebantur, üt patet per Dionyfium. b » Nihilominüs erant omnes przdicte poteftates, amfpe » fed implicité in una Diaconi poteftate. Sed [o5] » poftea ampliatus eft cultus divinus: & Eccle- ^ » fia, quod habebat implicité in uno ordine, ex- ^ » plicité tradidit diverfis. ! n Sic & D. BoNAVENTURA in 4. dift. 24. Jri Oj a. 2. Q. 1. ait: ,Fuerunt ( prater tres fuperiores » ordines) &alii ordines, fed implicité daban- lt ,tur in impofitione manuum. Ratio autem, u g » quare non diftinguebantur, erat propter pau- » . citatem miniftrantium, & propter paucitatem at » fidelium , &ideo oportebat, omnia officia da- Ti » rentur uni. Diqcoua Ex his textibus fequitur, quód Ecclefia mini- p li fterium Diaconi diviferit, & novas materias ac TU formas pro his inferioribus ordinibus determina- ii verit Neque enim verofimile eft, Chriftum p a determinaffe materias & formas pro his inferio- hone: ribus Ordinibus, primum Seculo II. aut HI. vel ! IV. in Ecclefiis, prefertim Orientalibus intro- i ducendis. SiergoEcclefia potuit extendere gra- n tiam Sacramentalem Diaconatus ad fpecies & materias ac formas infimas Minifterii facri, etiam nb 9^ poterit extendere gratiam Sacramentalem alio- T rum Sacramentorum ad fpecies infimas actionum "71 jony Sacramentalium, ficut & Verbum in Chrifto, & anima in homine per extenfionem unionis ad no- " vas partes per alimentationem vel accretionem. gert 4f adnatas, incipit vivificare, & animare, ac infor- 15 mare 138 DISPUTATIO II. yy mare novas partes, quas priüs non informave- u u rat, v.g. dentes, ungues, capillos, oculos &c. DICO:-HL Formzx omnium Sacramento- g n a rum quoad fpeciem infimam funt reli&w deter- af minationi Ecclefiz. gt PROBATUR. Ex traditione & documentis (ciit Écclefiafticis conftat, Ecclefiam ita variaffe in fmar formis Sacramentorum, ut qüz in Ecclefia Oc- Df cidentali habetur pro invalida, in Orientali tole- zi retur ut valida: & quze uno tempore agnofceba- ml [ ] tur pro valida, alio tempore habeatur pro inva- iecl lida. Ergo Ecclefia femper agnovit poteftatem ii determinandi formas Sacramentorum quoad fpe- d ciemintimam. — Zfnt. prob. abenumeratione. Sic ijr. I De forma Baptifmi eft valde probabilis hia fententia D. Thomz, quam Eruditiffimis P. On- C stUs in l. de Baptifino. propugnat, quoód. Apoftoli vigis initio Ecclefiz per economiam , feu prudentem di- Jpenfationem .My[leriorum , ; baptizaverint in folo mb ii nomine Chrifti; eft etiam probabilis fententia aliif IxwocrNTILIV. in IIL. Decret. de Baptifino, W:W. ] ad c. Si quis puerum. quód antiquitüs illo tem- [ li pore forma Grecorum in Latina Ecclefia habita fuerit pro invalida; fic enim fcribit: " Verbà ais u (Eï&b] » Baptifmi, qui funt de fübftantia formz, funt D » hec: Baftizo ie ; nec effet baptizatus , fi quis » uj » diceret: Baptizat te Chriffus, vel Petrus, vel it l » 9acerdos, fe demonftrato; vel baptizatur Pe- fllis t » trus à tal. Vcrumtamen fi aliqua Provincia Mi » effet, que nunquam veram formam accepiffet, » & verba dicat, & alia equipollentia diceret, lm jl tmf » deberent haberi pro. baptizatis. .Sed oppones : D » Quare DE MATER. ET FORMA SACRAM. 139 ls » Quare non idem dicis de una civitate? qua lii , nunquam: accepit noftram formam, : vel de J » fingulisSacerdotibus? Refpondeo; quiaibi eft Edffg; » juftus & probabilis error, &ideo adillos Con- » ftitutio Ecclefie (de hac formaBaptifmi) non , extenditur, nifi ex quo fciverint formam. |Et X ATit » fic fuit definitum de Grzcis Calabrie, qui hanc ids » formam fervarunt. Imo fuit eis conceffum, , ut in futurum baptizarentur fecundüm pri- 4l Wf l , mam formam. Sedinaliis non eft probabilis » error, & ideo extenditur ad eos conftitutio. 010j ii , Et hec forma ex conftitutione Ecclefic predi- Vi » &as vires haberet; quodex eo apparet; quia ij » aliquando mutata eft hzc forma in Summa de N Ó) Confecr, dift. . Firmiffmé. & c. à quodam." — lta D » ] nnocentius IV. Papa. Ml CONFIRMATUR. Tefte Tournélio de for- Áni fi ma Baptifini multi inter Scholafticos formam Gre- i corum ficlegunt: baptizetur; que omnino effet 11 tantüm deprecatoria; quamvis in Euchologio Vs feu Rituali Goaris & zrcudii forma exprimatur per ht to baptizatur. us Il. Circa formam Confirmationis communis yit quidem fententia cum D. Thoma eam collocatin d his verbis Epifcopi, dum frontem confirmandi RUA inungit: Signo te figno crucis, &j confirmo te cbrys- mate falutis in momine &?c. —Sed Sirmondus , Sanbo- ul La vius, Morinus l. 8. de Peenit. c. 16. n. s. effentia- lem formam in illa oratione invocatoria Spiritus m San&i conftituunt, quam, üt habetur in Pontifi- i ama? cali Romano, Epifcopus, dum extendit manus füper confirmandos his verbis pronuntiat: entti enerare y » Omnipotens fempiterne Deus, qui reg , digna- 140 DISPUTATIO IL jl » dignatus es hos famulos tuos ex aqua & Spiri- j yti ii , tu San&o, quique dedifti eis remiffionem , Omnium peccatorum, emitte in eos feptifor- [( , mem tuum S. Paraclytum decoelis, & configna ( 4PU( » €0$ figno crucis in vitam propitiatus zternam, dte » per Dominum &c." Quaoratione expleta tin- «ed 'awd &o in chryfmate pollice, efformat in fronte cu- P juslibet confirmandi fignum crucis, dicens: /igme Yi te(jc. Ubi obfervo, hanc totam orationem, um "j j quz antiquitus adhibebatur ab Epifcopo poft Ba- 4j m ptifmum adultorum cum collatione Confirmatio- l hr ) nis, retentam fuiffe in ceremonia baptifmali par- r ffv vulorum, omiffa fola expreffa invocatione Spi- fY ritus SanGi. NNam ftatim poft Baptifmum par- [ vuli baptizans intin&o pollice in S. chryfma, di- cit: JDeus omnipotens , Pater Domini Noftri SESU n r Chrifli , qui te regeneravit ex aqua & Spiritu Santto, d t f quique- dedit tibi remifJionem omnium peccatorum tuorum ) M (hic facit crucem cum chryfmate in vertice, & BI non in fronte) ip/e te liniat cbryfmate falutis in Cbri- Vl h flo Domino Nofiro, ut babeas vitam eternam. Zmen. iT Hec omnia oftendunt, hancorationem primis Sz- hj h culis fuiffe confideratam tanquam formam effen- Mi tialem , quz dein paucis mutatis tranfüit in czre- üy u monialem baptifmi. Sanétiffimus D. N. BENE- W l; pICTUS XIV. in l. de Synodo. c. 9. n. 2. & 3. often- VUm) Ww dit; in hunc usque diem apud Grecos conferri Mil confirmationem validé à fimplici Presbytero, & "ii ] quidem per formam deprecatoriam; quamvis hunc valorem deneget Sacerdotibus Italo-Grze- " iaj cis, eoquód nullam defüper habeant delegatio- Av[ Ay nem à Sede Apoftolica, ob qualem delegationem BI Dl ibidem n.4. validam affirmat ejusmodi confirma- WD iw tionem DE MATER. ET FORMA SACRAM. I4I " tionem ftatim poft baptifmum conferri folitam à Presbyteris Coptis. D tj III. Circa formam Euchariftiz feu Confecral tionis apud Ecclefiam Latinam pro forma effen- ?mm j lt tiali habentur illa verba: JJoc eff Corpus meum. m Sed apud Grzcos poftilla verba: Hoc eff Corpus meuns; Sacerdos primüm rogat Deum, ut mittat J h l g Spiritum San&um fuum fuper propofita dona , & pa- nem faciat Corpus Chrifü, vinum «eró [anguinem pof T. Ejus, immutans ea Spiritu San&to fuo. . Ex quo ma- dpr niféftum eft, à Grecis illam formam apud Lati- nos fufficientem ac validam , non haberi fuffi- k npr cientem ac validam pro Grzca Ecclefia. IV. Circa formam Sacramenti Ponitentie M j apud Ecclefiam Occidentalem folüm pro valida / SMM habetur forma abfoluta: . Z4bfolvo te. Econtra du apud Ecclefiam Graecam fola obfervabaturforma t k deprecatoria. Id patet ex eorum Libris Rituali- ii bus Antiquis & Recentibus; forma autem illa L deprecatoria apud Goarium ficincipit : JDomine mmSz SEfu Chrifle, Fili Dei vivi, relaxa, remitte, con- nd: dona peccata €g'c. Hanc folam formam à Grezcis g ante annum 1595. fuiffe adhibitam teftatur CL - W MENs VIIL in /nfirutione fuper Ritibus Greco- rum, ubi, dum permittit, ut Grzeci in cafu ne- u ) qU ceffitatis Latinosabfolvant, jubet tamen, ut utan- b tur forma abfoluta, & poftea primüm addant 74l orationem deprecativam , quam, inquit, pro for- g [ ma bujusmodi abfolutionis dicere tantian confueverunt. m l ARCUDIUS l. 4. de penit. c.3. afferit quidem, etiam apud Gr:cos in ufu antiquo fuiffe aliquam T d du p formam abfolutam , nempe iftam: Pabeo te abfo- butums 142 DISPUTATIO II j lutum ;; fatetur tamen, eam non extare in Eucho- ipm logio Grecorüm, ita ut verofimile fit, hancfor- js mam abfolutam primüm Seculo XIIL. à Latina j ä j gii Ecclefia ad Grecos migraffe , & ufü privatorum receptam effe. Imó Goarius fatetur , formasIn- g dicativas à Latinis ad Grecos primüm poftremis [j &i temporibus transmifías effe. Non obftante hac $ variatione cenferetur Sacerdos in Ecclefia Latina ag invalidé abfolvere, fi uteretur forma tantüm de- u) precatoria, aut forma folüm indicativa Grzeco- hoel rum. £af n M. birca Sacramentum Extremz Un&ionis ii conftat ex Documentis Ecclefiafticis, aliquando ditim, in ufu fuiffe folam formam abfolutam feu indica- ao tivam ; aliis vero temporibus in ufu fuiffe folam at formam deprecatoriam ; aliàs veró mixtam. As D. THoMas, S. BoNAvENTURA, Palluda- D mus, Ricbardus à media villa. ' Durandus , Gabriel, ii referunt, antiquitus in ufu fuiffe hanc formam D Ambrofianam , tempore D. Ambrofii Mediolani t receptam: Ungo te oleo fanttificato in nomine Pa- ].T iris, €9 Fiüü, & Spiritus Santi, ut more militis un- vïamäM &i praparatus ad certamen atreas po[fis fuperare pote[ta- Eu te$. ALBER'TUS etiam M. in 3. dift. 23. a.4. anin teftatur, fe luftraffe antiquiffimos Germaniz Li- ïjä& bros Rituales, &in iis fe deprehendiffe formam tl Sacramenti Extreme Unétionis meré Indicati- LA QWV vam , quem Ritum Germani Gregorianum voca- bant. u Nunc veró jam à fexcentis annis ubique i, in omnibus Ritualibus libris invaluit fola forma iMnti AU deprecatoria, quz fic fonat: Per iflam fan&tam ämhm geab NT Wz'onem & Jfuamn püffamam mifericordiam , indul, tibi ) ! DE MATER. ET FORMA SACRAM. 143 l h&h: tibi Dominus Sfefus Chriftus ,^ quidquid. deliquifti per vifun. — 2dmnen. Et fic de auditu, odoratu &c. l VI. Circa Sacramentum ordinis pro forma d àmultis affignantur illa verba abfoluta, quibus t confertur poteftas ordinis. v. g. in ordine Pres- byteratus: J4ccipe poteflatem offerendi Sacrificium i IN ^Y €c. & in Diaconatu:' Z4ccipe poteflatem legendi Ex- j v angeliumn n Ecclefia Dei. .Ab aliis veró, qui pra- lm xin tam Ecclefie Latine Veteris quàm praxin (tay Ecclefie Orientalis melius cum Morino & P. Hal- lerio infpiciunt, tam in Presbyteratu quàm Dia- conatu reperiunt folam formam deprecatoriam ob- Tioni fervatam effe. Itaque neceffe eft, eam formam u) abfolutam, qu: nunc in Ecclefia Latina habetur n li pro effentiali, folüm ex determinatione Ecclefize lj Ti introductam fuiffe.. Fórma deprecatoria: apud Tta Latinos confiftit in Presbyteratu in hac oratione, Ti qu: nunc habetur pro ceremonia, nec illi alli- (ihi gatur intentio. Ordinantis, nec etiam repetitur Q ab Ordinantibus, quando fupplent defectus cir- ht ca materiam vel formam commiffos. . Confécrare iil & Jan&tificare. digneris Domine. manus. iflas per iftaim T unttionem €g no[lram benedittionem, . ut, quecunque be- medixerint , benedicantur , €? quecunque confecraverint,, wl La confecrentur , & fanttificentur. in momine Domini INo- t firi $ Efu. Chrifti &c. Forma autem Grecorum efthec: Divina gratia, que Jemper infirma curat, yie i » i & ea, qu& defant, adimplet , promovet AN. devoti[f- mum Diaconum in Presbyterum. — Oremus. pro. eo, ut domur as veniat fuper eum gratia Sanüi[fmi Spiritus. — Simi- t i les funt forme deprecatorie quoad Diaconatum tam in Latina quàm Greca Écclefia, hoc folo i n nune j " *fiifcrinïine, quód in Ecclefja Greca etiar ferve- 144 DISPUTATIO 1f. u tur fola ifta forma deprecatoria ; econtra in La- jl ! tina Ecclefia poft formam deprecatoriam fubjun- i gl gatur etiam forma abfoluta his verbis: Z4ccipe poteflatem (gc. item: accipe Spiritum Santtum &gc. V fiti quam ultimam formam abíolutam Morinus de jin Ordinationibus p. 3. Exerc. 9. c. 3. fufpicatur, ais additam fuiffe in Ritualibus primum Seculo XII. n poteü NAT, Circa Sacramentum .Matrimonii duz qui affignantur forme à Do&oribus. Aliqui eam re- TE ponunt in Benedi&tione Ecclefi?, cujus Minifter [us eft Sacerdos; quam fententiam SS. D. N. BENE- at picTUs XIV. dicit effe adeoó probabilem, ut t doceat, eam non effe prohibendam ab Epifcopis ii in Synodo, nec aliquid in ejus prejudicium fta- ia tuendum; ita enim fcribit in 1. 7. de Synodo. c. 27. ha Alii veró formam effentialem Matrimonii con- 1. d ftituunt in reciproco confenfu contrahentium. hn d Suppofita igitur veritate primz fententi:?, quód primis Szeculis Benedi&tio nuptialis femper fuerit It r füetiy habita pro forma Matrimonii, & pofterioribus ETE Seculis etiam matrimonia clandeftina, aut etiam non clandeftina, attamen fine prefentia Parochi tydox b & teftium celebrata, fuiffent habita pro Sacra- i. mento, neceffario fequeretur, formam Matri- [ i | monii dependere à determmatione Ecclefiz. QU cundmw L Solvuntur Objectiones. t ;fonæ, mü On]jgrcrTUR r. Poteft dici, in omnibus VO illis Sacramentis, in quibus videtur interveniffe variatio circa materiam & formam, non inter- rfendlüe | Eu ceffiffe determinationem materie aut forme , fed tan- Fa tüm determinationem intentionis Ecclefie , ita, ut Ec- clefia i ( l; DE MATER. ET FORMA SACRAM. 14$ "h clefia implicité dicat: nolo habere intentionem N l d tibi conferendi Sacramentum , nifi utaris tali ma- teria vel forma, obfervatis ceteroquin omnibus, i liyi que fuerunt determinata à Chrifto quoad fub- ftantiam Sacramenti. Ergo non oftenditur ex praxi Eeclefie, quod Ecclefia aliquando fuerit Sæülnmq ufa poteftate determinandi materiam vel formam l09 quoad fpeciem infimam. — Znt. prob. Inprimis ab jU t indu&tione illorum exemplorum; fic enim poteft du Ecclefia v.g. dicere: nolo habere intentionem Lm tibi conferendi Subdiaconatum , Diaconatum, bt u Presbyteratum: nifi phyficé tangas inftrumenta, at & nifi Epifcopus poft formam deprecatoriam m f etiam addat formam abfolutam. Prob. idem il ZInt. ?. authoritate Innocentii V. Pape, quiin 4. lob Qj Sent. dift. 3. Q.2. c. fic fcribit: ,In forma ver- '.ghemm j » borum baptifmi duz particule continentur; i, i una pertinens ad fanctificationem elementi, st fir) » fcilicet invocatio "Trinitatis; & altera perti- U nens ad determinationem intentionis, fcilicet ii ?» expreffio actus baptizandi. Prima habetur ex u inftitutione divina, & eft eadem apud omnes p ) Ecclefias, &fecundum omnetempus. Secun- yn l , da habetur ex 'Jraditione Ecclefiaftica, nec eft dl » omnino eadem apud omnes Ecclefias , nec fe- » cundum omne tempus. Nam circa illam duo » concurrunt; unum expreflio ipfius aCtus & per- »Íonze, in quam tranfit a&us; & hoc iterum T , commune eft apud omnes, unde videtur de- r » fcendiffe à prima traditione & confuetudine h Wj » baptiz andi Apoftolica. Alterum, modus ex- di, hic diverfus eft apud Grecos &La- m » primen hi » tinos. Cüm ergo baptifma fit unum, opor- :. D. Zmort Tratt. de Sacram. ingen. K »tet 4346 . DISPUTATIO i. p » tet, ut illud, quod eft de fübftantia forms, qu ., fitunum , & quod non eft unum, non.eft de .ïagrifïï: g » fübftantia formz. Unde pàrs illa, quz perti- » net ad fanGificationem elementi, de fübítan- j » tia eft. Altera veró pars, quantüm ad ex- $2000 | » preflionem aétus & perfone, iterum de füb- at D ftantia eft; quantum veró ad modum expreffio- j cut » nis , qui varius eft, non eft de fübftantia, fed gt » accidit ex ftatuto Ecclefie.. Quia tamen fta- m u 2» tutum Ecclefiz? poteft obligare Miniftrum, fed » non poteft mutare fübftantialiter Sacramen- st » tum, ideo etiam ille modus de neceffitate fa- d cientis.eft, fed non rei fa(tm. Quamvis qui- zil » dam dicant, quód eft de neceffitate utriusque, i, q » ita ut aliter baptizatum neceífe fit iterum ddie d) » baptizari. Sed opinio prima verior eft & com- (CRAME munior. »» » Hucusque INNOoceNTIUSs V. o REsPONDEO. n.a. 'Si enim determinatio in l Ecclefiz refpicerettantum intentionem Ecclefiz, n :eadem determinatio etiam fieri poffet , ubi Chri- buprr ftus determinavit in fpecie infima materiam & nb formam Sacramenti, quia Ecclefia poffet reti- titgi mere intentionem adminiftrandi Sacramentum. t ia Imó hanc intentionem poffet facere quilibet Sa- Küt cerdos, ita ut dicat, nolo habere intentionem D conferendi baptifmum, abfolvendi &c. nifi pona- Q tur taliter qualificata materia. Itaque dum Ec- "d €lefia v. g. ad validam ordinationem in Ecclefia Acg Latina requirit atta&um phyficum inftrumento- ii | rum, non fit precife determinatio intentionis, Tj fed determinatio ipfius materize velforme; ita t ut illa materia vel forma fic determinata non fit la il precife nqda conditio ad caufandam. gratiam Sa- á ! rel?mge' cramen- DE MATER. ET FORMA SACRAM. 147 ln cramentalem , fed fit pars caufie, quz eft colla- m tiva gratie, & veré dici poffit, hoc fignum de- V terminatum ab Ecclefia eft collativum gratis. ! Mbk Ad authoritatem INNocENTII V. dico, lia eum non loqui de determinatione intentionis fe tiij tenentis ex parte Ecclefie , volentis vel nolen- BEW M l tis conferre Sacramentum , fed de determinatio- ne intentionis, quz eft ex parte adminiftrantis t Sacramentum. Quod fi tamen loquatur de re- " tentione intentionis ex parte Ecclefie, ita ut AT Ecclefia decreto feu ftatuto fuo diceret, fe nolle ltl conferre Sacramentum , nifi füb hoc vel illo ritu Nb qu fpecifico collatum , potiüs faveret noftre Con- Is clufioni, quàm obeffet; quia licét hoc ftatutum ii i Ecclefis dire&i&à folum refpiceret MiINISTRUM rl SACRAMENTI, illumobligando ad talem ritum, U indireti tamen refunderet nullitatem in ipfam rem RI fattam feu Sacramentum, ita ut aliter baptizatus Fec deberet de novo baptizari. Cüm enim intentio A Miniftri juxta Concilium Florentinum requira- d t tur ad valorem Sacramenti, eáque debeat effe conformis intentioni Ecclefie, ütpote exiftens li ( intentio faciendi, quod facit Ecclefia, confe- qiiié queretur, retinente Ecclefia fuam intentionem conficiendi Sacramentum, nifi ponatur talis ma- d i. tl terià aut forma à fe determinata, etiam Sacra- mentum aliter adminiftratum fore nullum. . Et i ü m '; in hoc fenfu non effet que/fio juris, utrum Eccle- iid fia habeat poteftatem determinandi rnateriam & formam Sacramentorum in fpecie infima faltem j l$ d indireti , fed tantüm fupereffet qua/?io fa&ti , utrum Ecclefia aliquando habuerit talem intentionem m fic reftringendi valorem Sacramentorum , vel hm F*' 2 utruim DISPUTATIO IL.. yu €«48 utrum talem intentionem etiamnum habeat? In IN qua quzítione facti videmus, duos Innocentios, ü Summos Pontifices, dum fcriberent ante Ponti- j ficatum magiftraliter , .nempe Quartum & Quin- 18 p tum, foviffe duas contrarias fententias, ita ta- men, ut neuter condemnaret fententiam fibi jq iteln oppoütam. ifrrs] OB]ICITUR 2. Poteft dici, omnes illas (ruti variationes, quz reperiuntur circa materiam & formam Sacramentorum ex determinatione Eccle- Eul t fiz, effe tantüm accidentales, ita ut nihilominus du Sacramentum effet validum, five ritu greco five m latino, fiveritu primevo vel antiquitus folito, f five ritu novo adminiftretur. . Ergo non fuffi- donem: cienter ex praxi Ecclefie probatur poteftas de- P terminandi materiam & formam Sacramentorum j ( quoad fpeciem infimam. — Zni. prob. Poteft dici, i. 1 v.g. Baptifmum fore etiam in Latina Ecclefía va- lidum, etfi baptizans uteretur hacforma: Bajti- t hii zetur ferous Chrifli; & Confirmationem fore va- lidam, etfi Epifcopus tantüm uteretur formula atb DT deprecatoria; & Confecrationem Euchariftiz fo- hi re validam, etfi Sacerdos Latinus poft Confe- crationem confüetam uteretur formula invoca- hr toria Grecorum, ubi invocatur Spiritus San&tus, od ut panem convertat in Corpus Chrifti; item Ab- UOT uT folutionem fore validam, etfi Confeffarius fo- Q lüm uteretur formula deprecatoria, qus& à Con- ET. g ' t " feffariis dici folet ante formam abfolutam; item Extremam Unctionem fore validam, etfi Sacer- d dos non uteretur formula deprecatoria moderna, 0s fgd tantüm abfoluta antiqua &c / A? RESPLO N- DE MATER. ET EORMA SACRAM, "I49 m REsPONDEO. n.'a. ad prob. n.a.^ Ratioeft; M quia hec videntur repugnare fenfui communi ii Ecclefiz. Quis enim dicat, foreabfolutum pee- nitentem , fi Sacerdos uteretur tantüm forma Wt : deprecátoria? fi enim hoc verum effet, fequere- nf tur, quód omnes ponitentes jam abfolverentur ante formam abfolutam, quia ab omnibus Con- I feffariis preemitti folet forma deprecatoria apud AT Grecos confueta, Aut fi quis dicat, Abfolutio- (s nem propterea füfpendi; quia Sacerdos non ha- ( bet intentionem conficiendi Sacramentum, us- A que dum finiatur forma abfoluta: fequeretur, ; lt quod. etiam in Confecratione Euchariftie non conficiatur Sacramentum, fi Sacerdos habeat in. ml hlhsi tentionem non conficiendi Sacramentum, donec finiaturformula invocatoria SpiritusSan&i, 4Grz- Iffis t cis addi folita poft noftram formam apud Latinos dHf ufitatam. Itaquelonge uniformior, expeditior, àc etiam praxi ac fenfui Ecclefie, &intentioni : Mi Av Chrifti conformior eft fententia, fi dicatur, Chri- ftum virtutem collativam gratie conferre etiam rl rl materic ac forme füb fpecie infima determinate ab Ecclefia. Si enim Verbum in Chrifto, &ani- du o ma in homine partibus unitur peraccretionem de novo adgenitis, v. g. dentibus capillis , particu- N lis novis carnis &c. cur videatur abfurdum, fi Ü Chriftus fignis Sacramentalibus quoad fubftan- d tiam feu rationem genericam , vel fpecificam füb- , quæi. alternam à fe determinatis etiam quoad partes, Qu utitadicam, per determinationem Ecclefie de 2, 0 novo adgenitis conferat, aut extendat, feu uniat torio virtutem phyficam vel nioralem collativam gratiz ? K R& 3 OBJI? DISPUTATIO TI j 150 N Ti OsjgicirTUR 3.. Potéft dici, etiam formu- las deprecatorias Grecorum habere fignificatio- g suli nem quamdam abfolutam , & authoritativam ex circumftantia Miniftri, abfoluté & ex officio vo- W&! a I lentis conferre Sacramentum. Ergo in ordine ad valorem Sacramentorum non mutatur mate- jis, T ria aut forma per ejusmodi determinationes Ec- J clefize. a. prob. ex iis, quz dicentur in Difp. s. gl de Abfolutione. in Tra&. de Penitentia, ; i ftxln REsPONDEO. c.a. n. c. Quamvis enim t qü etiam formule deprecatorie Grecorum ex cir- hx cumftantia Miniftri nancifcantur quemdam fen- g fum fecundarium abfolutum, videtur tamen Ec- , qitt clefia Latina alligaffe valorem Sacramentorum rjru: materize aut forme à fe determinate, idque de- (C0L4U fumitur ex communi fenfu DD. ac communi fen- fu Ecclefie, que non agnofceret validam eam & n ; Md Abfolutionem peenitentium, ífi à Confeflario tantiüm adhiberetur forma deprecativa Graco- hia rum, aut in ordinatione fieret fola impofitio ma- M q j nus, aut fola oftenfio inftrumentorum. OB]JICITUR 4. Poteft dici, quód Inftru- Ttmr l &io EucENrir IV. ad Arm. ubi pro materia Corfirmationis declaratur Chryfma, & pro ma- ul A ü teria Ordinum traditio Inftrumentorum, non ha- beat rationem definitionis Conciliaris aut Pap3- 1 j lis, fed tantüm Paftoralis, aut Do&oralis íeu jl Magiftralis. Ergo exinde non eruitur efficax ïül' PAU [ argumentum, quód in Latina Ecclefia ifta requi- DICN rantur ad materiam effentialem, feu valorem Sa- i ] i cramenti; fed tutó defendi poterit, eas materias n j folüm effe integrales, vel materias remotas, Lege d Eccle- DE MATER. ET FORMA'SACRAM. ISI 0 Ecclefiaftica requifitas ad licité recipiendum vel uN adminiftrandum Sacramentum. Zfnt. prob. Par- FR tim ex fenfu infignium "Theologorum v. g. Tóur- ii nelii, &aliorum. Partim ex eo; quiaInftru&io V folum directa ad unam Gentem , & nonad omnes Qu fideles, non eft Doctrina Paps loquentis ex Ca- i thedra; partim ex hoc; quia EucENrUs IV. h)j in illa Inftru&ione non obligat omnes fideles ad: affenfum fidei fub Excommunicatione, quod jj elf: etiam requiritur ad hoc, ut Pontifex cenfeatur loqui ex Cathedra, prout oftenfum eft in Traét. ( at n de Fide. Deniques; quiaplures lii Pontifices Ro- n mahi ediderunt ejusmodi inftructiones particula- res, quin tamen velint eas haberi, aut à Theo- RORU Sic hg logis habeantur pro definitionibus fidei. NricoLAUusIL,edidit Inftru&ionem ad Bulga- a rOS CrLEeMENs VIII. Inftructionem ad Grze- (hm a Dl cos. Modernus Pontifex BENED1cTUS XIV. Inftru&ionem ad Italo-Grzcos in Bulla. Etf; Pa- Gret fiorus floralis. quin per hoc cenferi debeant dogmata fidei. l RESPONDEO. C.23. D. C. Quamvis enim illa :Od s f0 Ts Inftrusio EucENi1 IV. ad Armenos non fit Reeula.fidei, exprimit tamen communem fen- & fum Ecclefie Romane & Doctorum Latinz Ec- n EU clefie, cui non decet repugnare fine argumentis convincentibus, qualia in hac Quzftione non x T dantur pro oppofita fententia. Dic&s: Poteft dici, in illa Inftru&tione E v- fn i u GrENII ÍIV. ad Armenos tantüm effe fermonem de materia remota, vel integrali. Ergo adhuc ,uf nihil exinde probatur. mmï K 4 Risþou- 152 DISPUTATIO Il n RESPONDEO. n. a. Si enim Pontifex fo- qti jcli lüm loqueretur de materia integrali, & remota feu preparatoria ad effentialem, effet valde abfur- rl dus, & potius deciperet Armenos. Cüm enim p futics loquendó de materia omnium aliorum Sacramen- tortum ubique affignet materiam effentialem, ls 1]* Armeni haud dubié exiftimare debuerant, eum etiam in Sacramento Ordinis loqui de materia menttn eflentiali; quia fic exigit methodus docendi; ut trmi Lt idem terminus in eodem contextu toties repeti. tus, & quidem in materia tam gravi non fuma- jntas Jl tur in diverfo fenfu non obvio, quin variatio fenfus exprimatur faltem ex ipfanatura manifefta ii fubjeGe materie , quod in prefenti non contin- i hls git FEjusmodi autem abfurditates, & imperitia quoad methodum docendi non poffunt przfumi ii de Summo Pontifice. ieii, ( OsJrcrTUR s. NecexScriptura, necex ii t d traditione poteft oftendi ullus textus, in quo Ecclefiz relinquatur poteftas determinandi ma- vjj lu teriam & formam Sacramentorum in fpecie infi- ma; ergo hzc poteftas non datur. "r 2 tiy "! Si Ecclefia haberet hanc poteftatem ma- teriam & formam fic determinandi, haberet etiam s poteftatem eam jam femel determinatam mutan- "r di. ILi Ü Sed hoc non poteft dici. ergo. Min. prob. It | non habetur exemplum, quód materiam aut for- mam ab Ecclefia determinatam mutaverit. 1 m PT 3. SiEcclefia haberet hanc poteftatem, fru- ts ftra Patres in ejusmodi Queftionibus monuiffent recurrendum ad Matrices feu Zpoflolicas Ecclefias, Afj Sed & f uþi Qifcere opvortet Ritus Sacramentorum. A hoc DE MATER. ET FORMA SACRAM. 155 Po*ï. hoc non poteft dici. ergo. Maj. prob. quia etfi ln alicubi fuerit diverfa obfervantia, potuiflet fem- D per refponderi, eam fundari in aliqua particulari u determinatione Ecclefie, vel alicujus Summi k Pontificis. 3 RrsPoNDEO. n.a. QuiaScriptura in plu- TU n ribus locis oftendit, Apoftolos circa ritus Sacra- de Diim mentorum varia ordinaffe, qus non fuerunt de- At terminata à Chrifto. Sic D. Paulus poftquam B n I.Cor. 1r, varia determinaverat circa Ceenam Xf Dominicam, addit: Cetera, cum venero, difbonam. Verüt Ley:ult. Et D. Jacobus in Ep. c.5. ubi agit ll de Ritu in Extrema Unctione adhibendo, non L OQDR dicit, eum fe accepiffe à Chrifto, prout hoc dicit d D. Paulus l.c. circa fubftantialia Euchariftize, ubi La ait v.23. Ego enüm accepi à Domino , quod & tradi- di vobis. Circa Sacramentum autem Ponitentie i ü idem videtur fatis manifefté colligi ex generali textu: Sicut mifit me Pater, C ego mütto vos, quo- 10 N Tt vum vemiferitis peccata remittuntur eis; hoc eft, eo i modo & ea conditione, quo vos determinaveritis congruenter ad fubftantiam actus. Et]Joan. 16. Chriftus ad Apoftolos dicit: 44dbuc multa babeo Mp «obis dicere , fed mon pote[lis portare snodo ; citm. autem yndi svenerit ille Spiritus veritatis, docebit vos omnem «veri- p Latem, ille de meo accipiet , & annuntiabit vobis. Et m | M: Joan. 17. ad Patrem dicit: v. 18. Sicut tu me mifi- li. in mundum,, ita & ego mifi eos in mundums; hoc vat. eft, cum eadem poteftate, in quibus nihil eftde- terminatum à Chrifto. J "Iraditio etiam oftendit, sf actu fuiffe praCticatam eam poteftatem ab Eccle- fia Huc reduci poteft divifio Diaconatus in u^ .tonü-**ï quinque Inferiores Ordines, nempe in Subdiaco- W j natum 154 /|DISPUTATIO IL y n natum & Quatuor minores Ordines, qui funt w 1 j nihil aliud juxta D. Thomam, quàm divifio Sa- cramenti, & poteftatis Diaconalis, prout Concl. yo 2. Prob. 2. oftenfum eft ex D. Thoma, & D. Bo- ul naventura, "m Huc etiam pertinet ille textus Dio- nyfii c. 1. de Hierarch. Eccl. ubi author illius li- x'lh [ bri fic fcribit: Prami Sacerdotalis muneris Duces xi- j Qu Jibilibus fignis celeftia Sacramenta. texuerunt , &?. par- silii tm fcriptis , partim mon fcriptis ml tradiderunt. 7?/Zitutionibus nobis J d "d 2. dift. Haberet hanc poteftatem ficmu- Ef La.44]. Validé.c. fic mutandi licité. f/ubd. pro cafü rf gl neceffitatis. c. pro arbitrio puro. n. non enim bene ac licité Ecclefia uteretur fua hac potefta- LA [ l .. 4 Ü te, fi fine gravi caufa neceflitatis mutaret talia ER jam femel conítituta figna Symbolica Ecclefiz, N N ex quibus tam perfpicué relucet & uniformis Ec- t n clefi&'univerfalitas, & uniformis Ecclefiz anti- ginrd quitas. ld 3. n. Mmqj. EW Quia Patres femper remife- $ LIL runtad Romanam potiffimum Ecclefiam , in qua N jam H. Seculo , haud dubié ex determinatione hi li P D. Petri, aut primorum Pontificum , fatis ex- acté reperiebantur determinate materie & for- Maq me Sacramentorum etiam quoad fpeciem infi- iinpij A i mam; fi enim exa&té confiderentur origines Ri- u tuum Sacramentalium , qui nunc obfervantur in REt ( l)l Latina Ecclefia, apparet, quód à ritu primevo A s Roman:s Ecclefie , qui jam à II. vel III. Seculo IDWW viguit, defcendant, prout in Ceremoniali & Ri- EC tuali Epifcoporum à Cantelmo edito apparet. mllampu, - OsB]grcrTUR 6. . Si Ecclefia haberet pote- It ftatem determinandi materiam & formam Sacra- vfW mento- l DE MATER. ET FORMA SACRAM. I55 Ü h mentorum quoad fpeciem infimam, fequeretur, L quód Ecclefia poffet mutare fubftantiam Sacra- n mentorum. Sed hoc eft falfum. ergo. Mim. ij st patet. ex Trident. Seff. 2 1. c. 2. ubi dicitur : S. Sy- modus declarat, banc poteflatem perpetub in Ecclefia ii fui[fe , ut in Sacramentorum difpenjatione .faloa illorum lo fübftantia ea. Tatueret , oel mutaret , que fufcipientium Z 8!0' utilitati , feu ipforum Sacramentorum «enerationi pro DT rerum , temporum , g locorum varietate magis expedi- ve judicaret. Maj. patet ad fubftantiam Sacramen- Lom. torum pertinet qualibet pars ex opere operato 1 Cf collativa gratis, Sed ejusmodi partem poffet JLenm mutare Ecclefia. ergo. widh 2. 4 AdSacramentorum fubftantiam pertinet, effe inftitutum à Chrifto. Sed hoc poffet facere I (rni Eeclefia, ut illud effetinftitutum à Chrifto, quod revera inítitutum non eft. ergo. Min. patet [v a quod non eft determinatum à Chrifto, etiamno eft inftitutum à Chrifto. " mlb ag 3. Si quis in homine poneret corpus fpecie ITH diverfum, vel animam fpecie diverfíam fpecie quantumvis infima, ille mutaret fübftantiam rei. tise il Ergo etiam qui mutat materiam &formam Sacra- mentorum füb fpecie infima, mutat fubftantiam ab Sacramentorum. ts REesPoNpDEo n. Mgj. ad prob. difc. Ad fub; at i p ftantiam Sacramentorum pertinet quzlibet pars fs pro ea temporis differentia , pro qua determina- od tur ab Ecclefia ad effe partis. c. pertinet ad fub- L ftantiam pro alia temporis differentia, pro qua non determinatur ad effe partis. n. Suppono ex d Philofophia, quód tota moralia fucceffiva ha- mnafï : beant i 156 DPSPUTATIO IL beant fuas partes effentiales difperfas in variis dif- J'lüæ:d ferentiis temporum; fic enim annus, qui eft to- gl vt tum fucceffivum morale, fuas partes effentiales habet in diverfis temporibus; neque ex eo,quód p giat. unaejus pars, v. g. Januarius pergat ad finem, aut definat; etiam annus perget ad finem, aut lii definet. i, U Neque exeo, quód December prinum exfpectetur, fequitur, quod exfpe&tetur prefens ïpe&jva« annus; cujus Januarius & December eft pars. vt Eodem modo dico, quód Sacramenta Ecclefie atl ex fuppolitione, quód materia & forma fub fpe- avl cie infima fit reli&ta à Chrifto determinationi Ec- s clefie, fint aliquod totum fücceffivum, ita ut gt BA ex intentione Chrifti habeant diverfis tempori- bus diverfas partes materiales collativas gratiz. n r DICO:. Materiales: quia tam materia quam ii n QT forma Sacramentorum in ordine ad formale Sa- cramentorum, hoceft, in ordine ad virtutem j dmi pI collativam gratic fe habent tantüm materialiter, ficut tam forma quàm materia propofitionis vel f definitionis eft materiale Syllogifmi, & tam ma- 1g teria quàm forma corporis in ratione corporis eft jni l 1materiale hominis. Itaque ficut in toto fucceffi- ii vo fubítantia rei, nempe Annus, Respublica, 1 a Arbor, Mundus, Univerfum &c. femper quoad ln fubftantiam manet eadem, ita etiam Sacramenta Din n i quoad fubítantiam manent eadem, etíi partes u €t[v- ( etiam eífentizles in hoc toto fucceffivo muten- älïlïfæ Til tur, quia talis eft natura totius fucceffivi, utto- Vj u tum confiftat in pcrpetua mutatione partium, ile K vel faltem compatiatur fucceffionem - partium, Vs dummodo maneat una ratio totius, qualis eft in umx Sacramentis voluntas Chrifti, & virtus collativa Em gratie, ! DE MATER. ET FORMA SACRAM. 157 : gratie, & ratio generica figni alicujus fpecifici, lib licét ea una ratio fucceffivé informet diverfas Is partes materie, ficut anima hominis, vel arbo- "M ris, vel anni fucceffivé informat diverfas partes *J.em materiv. VMU | "Ad ». dift. Ad fubítantiam Sacramenti per- ] tinet, ut fit inftitutum à Chrifto inftitutione re- 1f fpeGtiva diverfarum partium materialium pro di- dy verfitate locorum & temporum.c. inftitutione Ecclgiz refpe&tiva femper earumdem partium. n.. ficut D nim Inftitutor alicujus Religiofi Ordinis poteft Q pro diverfo tempore exigere diverfas conftitu- 2 tiones & diverfos ftatus voluntate & objecto ma- r teriali manente in eftimatione morali eodem, ita T0 etiam Chriftus in Sacramentis a fe inftitutis fub m aliqua ratione generica potuit pro diverfis tem- mj poribus aut locis exigere diverfas partes materia- D les, determinandasS judicio Ecclefiz. r ZAd 3. n. a. Quoad r. memb. id enim a&u ii fit in omnibus compofitis plantarum & anima- p lium, ut partes materiales perpetuó mutentur fubftantialiter, etfi totum non cenfeatur fubftan- gt aol tialiter mutatum effe, dummodo faltem maneat eadeni anima. plant?, animalis vel hominis. Md a [ Oftendi enim in Philofophia, quód etiam com- N pofita naturalia fint aliquod totum fucceffivum fucceffione diverfarum partium materialium. Sic ? ü ce([WO j] enim funt alie partes in femine velfurculo arbo- ris, &ipfà arbore; aliz in embrione, aliz in cor- lECqu i f pore perfecto ,. quamvis omnes partes adgenite fint informate anima plante, animalis, vel ho- mf minis. - Hinc, cum in Sacramentis ex intentione i q 1] Chrifti in diverfis partibus ab Ecclefia determina- Qu h tig 158 DISPUTATIO II. TU 4 im tis femper per modum animg perpetue maneat virtus collativa grati&, femper manet fubftantia ;ndizmï Sacramenti eadem. — Et poterit potiüs invertiar- D 011!01 gumentum. Idem manet quoad fübftantiam ani- g mal, homo, vivens, etfi mutentur fucceffivé partes materiàles totius compofiti etiam fpecie. gi, i m Ergo etiam manebit fübftantia Sacramenti, dum- modo maneat eadem anima , nempe virtus Sacra- qu u ia mentalis, que informat partes materic fücceffive diverfas. a/b D. Ql OBJICITUR 7 'Si daretur in Ecclefia lhæc Fanirht poteftas , non polfet efficaciter identitas Sacra- Vil d mentorumin moderna & antiqua Ecclefia contra [ T hereticosprobari Sed hoc eftabfürdum. ergo. Dd 2. Si in Ecclefia daretur hec poteftas, pof- jrnm fet etiam ab Ecclefia ad valorem Confecrationis determinari folus panis Azyntus, vel folum vi- i t tid. num Italicum, aut Burgundicum. Sed hoc eft 1 d abfurdum. ergo. XUHUS Amh* RzsPONDEO. n. Maj Quia ex hoc ipfo & m faciliüs oftendituridentitasSacramentorum quoad T fübítantiam, dum contra hereticos oítenditur, zil in omnibus feptem Sacramentis aliqua praidicata duj tanquam immobilia fpe&tari poffe, que habeant lp promiffionem gratiz. Va d 2. n. Mgj. uia ex traditione conftat, g quod Chriftus materiam hujus Sacrameni jam tll determinaverit in fpecie infima, ita ut pofitivé "n EE*IJIE noluerit fieri aliam determinationem. mágis fpe- al eificam circa varias panum aut vinorum fpecies diverfas in confideratione phyfica. Idque etiam ïf'ülrid,w "d ( egif- ä priori conftat, quia imprudenter Chriftus let, (ähfmm]& DE MATER. ET FORMA SACRAM. 159 i fet, fi reliquiffet Ecclefis& poteftátem reftrin- DN gendi ad materias non ubivis in Regionibus ob- n vias. ln Os J[CIT'UR 8.. In Matrimonio per Tri- . ! nf ] dentinum non fuit determinata materia Sacra- R r jl menti, fed tantüm fuit irritatus contractus Ma- M trimonii clandeftini in ratione contra&tus civilis, Ils quod etiam potuit fieri per leges civiles. |Ergo ?flcæäï: faltem ex hoc Sacramento non probatur illa po- teftas Ecclefiz. Tridentinum docet Seff. 14. Hfr h Can. 7. materiam Sacramenti Ponitentie jam efTe MA determinatam à Chrifto quoad fpeciem infimam. t Ergo nihil determinandum relinquitur Ecclefiz. n D "Int. prob. "Tridentinum fic habet: Si quis dixerit, in Sacramento Penitentie ad Remüfionein peccatorum a nece[Jarium mon e[fe jure divino , confiteri omnia &2 f Áin Jingula peccata mortalia, etiam occulta, &2 que funt contra duo ultima Decalogi pracepta, & circum[lan- iocd üas, que peccati [peciem mutant ; anatbema fi. 3. Nullus Authorum docet, quod poteftas Ec- clefie determinandi materiam & formam Sacra- i u mentorum quoad fpeciem infimam fe extendat ofteit etiam ad Sacramentum Poenitenti*. ergo hoc at non poteft admitti. RESPONDEO. n.à. Si enim Tridentinum " l] tantum voluiffet irritare Matrimonia clandeftina pne i in ratione cohtra&us civilis, idem potuiffetfieri per folas Leges civiles ita connivente Ecclefia, Ts u prefertim fi fola Benedi&io Ecclefie conftituit formam hujus Sacramenti; fic enim facilé difcer- em o OUU neretur id, quod in Matrimonio Sacrum, & quod profanumeft. «Cüm ergo Ecclefia nunquam banc . W r id «ü poteítatem in Imperatoribus vel Regibus agno- verit, 160 DISPUTATIO lI, ii verit, inferendum eft, Eam hunc contra&um Ju irritáffe non in ratione contra&us civilis, fed in YU j ratione materie Sacramentalis, qualis per fe effet ] w**anï omnis contractus materialis jure nature liber & ,,,,, T validusindependenter ab ulla difpofitione Le SU ummhü& civilium. gulat. um "d 9. n.a. ad prob. diftt. Docet, jüre divino EH neceffarium effe, confiteri omnia & fingula pec- Mu cata, & circumftantias fpeciem mutantes, modo agl tamen pro congruentia temporum & perfonarum ii ab Ecclefia determinandó. c. modo per Chriftum determinato quoad fpeciem infimam.n. hauddu- u Faf bié perfe&tio hujus Sacramenti ex natura füz in- xl fütutionis exigit, ut, quantum ftátus Ecclefie t & conditio perfonarum admittit, diftin&iffime f ( numerus & circumftantie fpeciem mutantes in Yil d confeffione exprimantur, & hinc jus divinum in tilis ( adu primo fpeGatum femper tendit ad perfe- iyetet Gum, & pro ftatu Ecclefiz perfe&o femper ex- ] igit modum diftin&tiffimum confeffionis, ac con- fequenter confeffionem non folum formaliter, al Vil fed etiam materialiter integram ; quia tamen in exprimendo numero & fpecie peccatorum datur Vtrdtg RE latitudo, & fpecies ac numeri peccatorum non femper adeó enucleáté primis Seculis fuerunt ïmmä P expenfe, acinculcate populo, przfertim circa peccata dubia, & numeros a&uum internorum, .'iïäläm! i & fpecies infimas , non repugnat menti Concilii ln Tridentini, fi dicatur, femper quidem omnia & " Ri fingula peccata & circumftantias fpeciem mutan- t tes fuifle materiam confeflionis, fed fub modo MS:ME Tagis generico. 'Emæn hd . Vrl J - DE MATER. ET FORMA SACRAM. IÓI1 d 3. n.a Tl Hallerius enim Anno 1739. cum Approbatione Magiftri S. Palatii Rom: recufus i i in preftantiflIpo fuo Opere de Ordinationibus. li tom. 2. Se&. 2. c. 9. n. 53. & 54. fic fcribit: "Ex wþm ? $ omnibus, quze fufe explicuimus, evidenter Y » conftat, varia circa materiam formamque Sa- il W D ? cramenti Ordinis áddita effe, & immutatas » nec per univerfam Ecclefiam ufurpari easdem hum 1 t omnino materias, aut easdem formas. Hoc pf EU autem quomodo fieri poffit, alicui videbátur D) ert impoffibile. Verüm fic Chriftus potuit infti- o » tuerequasdam materias, ut rationem commu- mdi » nem materie prefcriberet, ac determinatio- ld » nem Ecclefie relinqueret, v.g. materiam Sa- - » cramenti Peenitentize Chriftus peccata jurisdi- furts &ioni Confeffarii ac cognitioni propria effe fumm voluit; ut autem hzc vel illa peccata, hujus vel illius Confeffarii cognitioni ac jurisdictioni l peä » relinquerentur, vel ad majus tribunal referren- ld » tur, arbitrio Ecclefiz reliquit. -- Cur autem N od in his potius Sacramentis (Penitentia, Matri- » monio, & Ordine) quàm in ceteris, Chriftus j t » materie determinationem arbitrio Ecclefiz re- jonné » liquerit, ratio eft; quiareliquorum Sacramen- vatonut: » torum materie fuünt res quedam phyfice , in aol i » quas res phyficas Ecclefia nullam habet autho- pïæïertïüx ritatem, at przedictorum Sacramentorum ma- n n » terive funt res morales, qux ab Ecclefiz judi-. pl » cio pendent. Et n.57. Negandum ergo eft, od » u materias Sacramentorum Penitentie, .Ordi- i »n nis , ac Matrimonii ab Ecclefia vatiatas h f&dL » effe in ea ratione formali, fecundum quàm » à ChriítoinftitutzefuntSacramentorum iftorum: D.mort Tra&, de Sacram. in gen. L d- 162 DISPUTATIO II. 1u materie, quamvis materialiter, ut itä dicam L Ji pzmt » H & "d ,» variate fuerint. DicEss: Ha llerius hoc ipfo in loco pro ex- j m 301 emplo, quód Ecclefia poffit determinare máte- riam & formam Peoenitentie, ponit refervatio- gifiun 3 n nem peccatorum, vi cujus in una Dicce(i aliqua peccata fünt refervata, in alia non. Sed hoc Rnl non fervit ad intentum. . Si enim exinde poffet g p erui poteftas determinandi materiam Poenitentie rigt, in fpecie infima, fequeretur, quód etiam Epifco- hat [ pi habeant poteftatem determinandi materiam Ponitentie in fpecie infima, utpote habentes poteftatem refervandi fibi peccata; quod tamen nemo dixerit. Ergo. V m REsPONDEO. Hallerium, quantum de d 'ejus mente conjici poteft, fic poffe intelligi, quód ex ejusmodi praxi peccata refervandi, tan- tüm indirecté colligat poteftatem Ecclefiz, de- KL ] terminandi materiam poenitentia quoad modum m confeffionis in fpecie infima. Multi enim Au- Mu thores docent, quód petens Abíolutionem à j refervatis, fi confiteatur ipfi Superiori refervan- dl ti, poffe confiteri fola peccata refervata, non t eonfitendo alia peccata. Quz fententia, fi effet d vera, haud dubié indicaret, in Ecclefia eoipfo, Mi quód tfibuat Superioribus poteftatem fic refer- vandi, habere poteftatem determinandi in parti- 1 i l MHL [ cularibus .circumftantiis modum confeflionis, quz eft materia Sacramenti. Imoó in cafü, quo P us adiri non poteft Superior, Sotus, Corduba, Gabriel, toninus, Palaus, Diana, prout Bu- ET fenbaum de Confeff. dub. 4. n. 2. refert, docent, DIcy e Confeffario inferiori exponi :'maa Qu ä- poenitente po. fola DE MATER. ET FORMA SACRAM. 163 Ll fola peccata non refervata. Quz fententia, fi iterum vera effet, denuó probaret, ex potefta- Ut n gu te, quam Ecclefia tribuit, refervandi peccata inferri potfe poteftatem determinandi modum confeffionis, utpote uno peccato expreffo, al- W tero non expreffo in ordine ad Abfolutionem D n omnium peccatorum. Verüm, quia nec prior, 1] * li o nec pofterior fententia videtur confentanea ve- ritati, illo exemplo Hazllerii non utor in hac nf Quzítione; nobis enim fufficit mens Hallerii. Tüent li R N r QUJESTIO III. uenam mutatio materice *vel forme obfit Va- m lri, aut licte adminifirationi Sa- f us cramentorum ? T t de, i ( od D ICO L. Mutatio fübftantialis materize, aut forme reddit Sacramentum invalidum. ein A PROBATUR. ia Ubi tollitür materia, autfor- ma à Chrifto inftituta, vel ab Ecclefia determi- s nata, ibi redditur Sacramentum invalidum. Sed ATH ubi datur mutatio fubftantialis materiz aut for- iil mz, ibi tollitur talis materia aut forma. ergo. du Maj. patet ; quia füblata unica parte effentiali to- n i tius tollitur totum. .. Min. prob. INon poteft dari ais fübftantialis mutatio rei fine corruptione illius o TEl Ergo ubi datur fubftantialis mutatio mate- dl rig aut forms Sacramentalis, neceflarió tollitur inateria aut forma. : y, U 30 mCOAI « Mutasosdubfiantal iE ni^ eft illa, qua fit, ut res non amplius comprehen- jl ;: .1 jl NE 2 datug j 164 DISPUTATIO Il ss datur fub fignificato proprio per nomen materiz ;Ieü'O 5 à Chrifto vel Ecclefia determinatz expreffo. " PRoBATUR & declaratur in Exemplo. Sic st enim materia Baptifmi à Chrifto determinata eft j d aqua naturalis; i verb per commixtionem & ope- g rationem chymicam vel praxatoriam tranfeat in dm at aquam v.g. rofaceam, cerevifiam &c. ejusmodi i us aqua non amplius comprehenditur fimpliciter ao fuüb nomine aque naturalis , aut aquc fimpliciter ini! di&m. ltaque non erit amplius materia valida r Sic etiam vinum de vite, & panis baptifmi. jadic triticeus ufualis eft materia Euchariftis. Siveró adeó fiat acetofüm vinum, ut amittat fimplici- D ter fuum priftinum nomen, & potius compre- ygutil hendatur fub nomine aceti, quàm vini, nonerit ünerit Simili- Tden amplius materia fufficiens Euchariftiz. ter maffa farine non coc&a nondum habet nomen UT panis, & panis coCtus in forma placente, autin u forma dulciariorum non comprehenditur fimpli- citer fub nomine panis; quia poftulando panem, EIUTU m aut vinum, aut aquam nemo afferret ejusmodi panes, acetofos liquores, aut aquas; itaque ff r 3 ff non erunt materia validaSacramentorum. Idem b dicendum de aqua ex arboribus fudante, vel ex -'J.m'æ Ga floribus exprefía: item de lachrymis, fudore, fa- [ k liva &c. ]dem quoque fentiendum deaqua con- ! ?57,!. gelata, faltem per accidens; quia non eft proxi- ftti T mé idonea ad verificandam formam baptifmi: ego te abluo. JOTiïäü t Ex His autem COLLIGITUR, que fit enutatio accidentalis materie? lla enim mutatio vo- Drupr catur accidentalis, qua nom obftante res adhuc iij comprehenditur füb fignificato proprio per no- Wemm,n Tnen DE MATER. ET FORMA SACRAM. 165 men materie à Chrifto vel Ecclefia determinatee Ut nl expreffo. Senfus patet ex dictis. Sicenimfive ) aqua fit calida, five frigida, five fit pura, five Wi feculenta, five fit marina falfa, five fontana dulcis, adhuc tamen continetur fub fignificato "*-«A&O ii proprio aqux naturalis , & ideo illa mutatio eft h1 folum accidentalis. Sic etiam fi vinum folum Áj modicé acefcat, ita tamen ut fimpliciter adhuc Jl comprehendatur nomine vini, aut fi panis folum indurefcat, mucefcat &c. tamdiu adhuc erit va- a Vi p lida materia Sacramenti, quamdiu adhuc com- prehenditur fub nomine panis. . r a t ln ) DICO HI. Mutatio fubftantialis förmæ eft T Q illa, qua tollitur fignificatio & fignificatum ver- i, W. borum ex inftitutione Chrifti vel determinatio; g ne Ecclefiz requifita. 1 deiatc 11 d PRonATUR; & declaratur in exemplo. Sic in Baptifimo forma à Chrifto inftituta confi- t T Fisi ftit inillis verbis: Ego te baptizo in nomine Patris, & Filii , &? Spiritus Santti. Si quis ergo uteretur AA X Uty 5 1 aliis verbis, v. g. iftis: Ego te baptizo in nominibus Patris, & Filii, & Spiritus Santii. Vel: Ego te& o bapiizo in nomine SS. frinitatis. " Vel: Ego te ba- IQ ptizo in momine Genitoris, & geniti , && procedentis ab ; i utroque. Baptifmus non effet validus. Ratio d j j eft; quia in prima forma tollitur fignificatio hu- n justermini: woMriNr. Per quem fignificatur u W authoritas trium Perfonarum una ac indivifa & - immultiplicabilis, utpote pertinens ad naturam UR, ] divinam tribus Perfonis communem. In fecun- m daformatollitur fpecifica proprietas Perfonarum ; yit f ex eo enim, quód detur Trinitas Perfonarum, L 3 non- n 166 DISPUTATIO II nondumintelligitür, utrum fe habeant per mo- gil dum Patris, & Filiij & Spirati ; vel utrüm T. omnes tres Perfonz fint ita à fe ipfis, Gt nullum 5;;[10[11 agnofcant principium ad intra? . In tertia forma qiam tollitur proprietas Spiritus; quia ex eo, quód g procedatab utroque, nefcitur, utrum procedat st gl per modum Generationis , ita ut fiat filius fecundo genitus, vel ütrum procedat per modum Spira- ul üionis, ac per modum Spiritus? Similiter foret mutatio fubftantialis forme, fi quis in Baptifmo vt uteretur hac forma Valentinianorum hzretico- L güffff rum: Ego te baptizo in nomine ignoti omnium Patris, vizdi gt & in leritate omnium Matre , & in eo, qui defcendit in. T Efum. In hac. enim forma iterum tollitur jl D proprietas trium Perfonarum, confiftens in eo, quód fint ita unius Authoritatis & Confubftan- quyi tiales, ut una fitper modum principii, feu Patris: tpti altera per modum Geniti, feu Filii: & tertia per ff modum Spirati, feu Spiritus, quorum nihil ex- Ptoyim primitur in hac forma. n Ex nis corrLiGITUR, quid fit mutatio ac- iil cidentalis ferme? Mutatio enim accidentalis eft, 1 g qua non obftante retinctur fignificatio & fignifi- i catum verborum ex inítitutione Chrifti, vel ex atl determinatione Ecclefi;€ requifita. 'Talis muta- ia tio accidentalis in forma baptifmi effet; fi quis *Jbiümä:1 omitteret pronomen : Kgo. Velfi quisin forma « "l [ Confecrationis panis: JHoc efl enim Corpus meum, Mfæ) H omitteret particulam: enim. Velfi quis in Ba- tf püfmo uteretur terminis fynonimis v.g. dicen- ly do: £0 £e abluo in nomine Patris &?c.. vcl fi quis li pro hac forma Abfolutionis: Ego te abfolvo à pec- TT cati$ tuis ; uteretur hac forma : Ego remiito,. vel condono M, D DE MATER. ET FORMA SACRAM, IS&? Natalis & alii multi cen- condono tibi peccata tua. »'Ei f fent, etiam hanc mutationem Sacramento Peni- Ltl tentiz non fore fübftantialem , fed accidentalem; m quibus tamen ego non confentio, fed habeo hanc iO,q mutationem pro dubia; quia aliud eft Abfolutio ; à peccatis relativa ad aliquid przcedens naturá M remiffionem peccati, & aliud ipfa condonatio ln s peccati ; Abfolutio enim in ratione a&us judicia- i lis, qui eft materiale Sacramenti , folum refpicit bt relaxationem rigorofze fatisfa&tionis per fe requi- &rot fite , qu: relaxatio quoad reatum fatisfactionis rigorofe eft aliquid naturà prius ad effe&um Sa- p Ti [ cramenti, feu remiffiouem peccati quoadreatum ; tolli culpa per infufionem gratiz fanctificantis, ia DICO IV.. Materia aut forma dubia eft, Qd de qua prudenter dubitari poteft, an contineatur a füb fignificato proprio materie aut:forms alio- V: ii quin certz. Dl PROBATUR, & explicatur in exemplis. S1c fi prudenter dubitari poffit, an cerevifia, velli- TA xivium, vel jufculum, vel aqua rofacea fint adeà mid tenuia, & limpida, ut prudenter dubitari poffit, an potius mereantur nomen aque; quàm cerevi- fiz, jufculi &c. talis materia erit dubia. Idem WE Tif dicendum circa materiam Confecrationis, fi v.g. dubitari poffit, an vinum potius mereatur no- lii quió men aceéi, velmufH, vel ompbariüi, velaque pe- ww'; diculofe, feu petiolofe (oet &rudCfGein). — Sic etiam forma foret dubia in Baptifino fi quis dice- lg i ret: Ego te immergo in aquam in momine Patris &9'c. vel fi diceret in Latina Ecclefia : Baptizetur fervus : Chrifi in nomine Patris C9c. quia to immergi, & uf baptizari, non certó retinent eundem fenfum, ac nf L 4 for- 148 T DISPUTïATI'O 1I. formam Baptifmi certam , a vl pud Latinos determi- natam. ab Ecclefia. g JC( DICO V,. Transpofitio cerborum in forma Sa- yim [i a cramentorum inducit mutationem fub[lantialem,quane do tollit fignificatum aut fignificationem formes ya (i g alioquin certe. Si veró eam fignificationem vel fignificatum non tollat, erittantum accidentalis. jtumy Ten PROBATUR, & explicatur in exemplo. Sic fi baptizans dicat: m nomiüne Patris, & Fili, & m Spiritus San&ti ego te baptizo, non erit mutatio füb- DTf ip a ftantialis quia retinetur prorfus idem fenfus. Idem P. Natalis cenfet, fi confecrans panem in rl t Miffa dicat: Hoc Corpus meum eft, in quo tamen ii cum P. Natali non fentio; quia videtur fültem àpltw dübium , utrum in hac forma fufficienter expri- Hron matur trans/ubfiantiatio, íeu actio tranfitiva ab if v effe unius ad effe alterius. Econtra mutatio fub- ii Ítantialis erit, fi baptizans dicat: Paíris te ego yaid baptizo in momine Filiü, &? Spiritus Santli. « item f Lt quis dicat: F ego baptizo te in nomine €$ Patris, iif €g Spiritus Santti ; hanc mutationem P. Natalis cen- fet fubftantialem ; quod etiam ipfe cenfeo, fed ob JLW]E "o aliam rationem; quia etiamfi poflit propofitio ha- ..... berehuncfenfüm: Ego te baptizo in nomine Filii, & 11 Pairiss Spiritus S.5 attamenin hacipfa formanon iil fufhcienter exprimeretur ordo principü ? princi- fïïf!lï*.? piati, qus& expreflio videtur pertinere ad valorem 2 ( Sacramenti.. Certé foret hec ultima forma val- hu de dubia. lls BDECO-VI Interruptio oerborum mutatio- 2 Q nem fubftantialem inducit, quando inzeftimatio- ne morali actio vel omiflio intermedia foletufur- ml pari ad fenfum potius abrumpendum, quàm refu- mendum. PRo- Vr — DE MATER. ET FORMA SACRAM. 169 )sdï».m PRoBATUR, &explicaturinexemplo. Sic fi quis in Confecratione poft illa verba: Hoc eff f()m]av Corpus ; recitaret integrum Pfalmum , ac dein fub- , ( jungeret: mewn ; eainterruptio induceret muta- m tionem fubftantialem ; quia nemo cenferetur Pfal- (*wmel mum ultró interponere, nifi animo abrumpendi, lls & complendi. a Écontra fi quis diceret : Hoc quod efl creatu- ^i ya viliffma , efl Corpus meum; forma eflet dubia Ff ob concurrentem fimul variationem fenfus; du- ff bium enim eft, utrum particula demonftrativa T0 I boc fit tantum demonftrativa panis, vel etiam Vg Corporis Chrifti In forma autem Baptifmi, fi t l quis.poft verba: Kgo.te baptizo; garrientibus ac- M em clamaret: Silete. ac dein pergeret: im nomine Pa- TniUT] zrisC9c. vel fi in medio forme fternutaret ea I001) interruptio cenferetur tantum accidentalis muta- W!M tio; quia ab omnibus intelligeretur, e eam . actio- j nem intermediam non affumi animo fenfum ab- dU vumpendi, fedrefumendi, & complendi. Idem WW contingeret, fi quis fübito prorumpentem é na- 2 d ribus fangumem ftrophiolo obítrueret in medio formæ ynlü n z DICO VII. Omiffo verborum ca ufat muta- Q onk tionem fubftantialem, quando tollit fenfum ex W U ! intentione Chrifti , vel ex determinatione Eccle- Th fie completum formz aliunde certa. j ft PRoBATUR, & explicatur in exemplo. Sic fi quis in forma Baptifmi omitteret unam Perfo- nam, ea omiflio induceret mutationem fubftan- nim E ynd tialem Idem contingeret, fi quis omitteret in vel.in' forma jl forma Baptifini. particulam : £e; Confecrationis particulas demonftrativas : bot, D qW D Ls :'ü.u ; P 170 DISPUTATIO II. bic. DriprMvs Alexandrinus , qui fcripfit cir- Q ca annum 36o. in 1. 2. de Spiritu San&to, fic fcri- bit: Si quis ita baptizare conetur , ut unum de pradi- Ü 50! Gis nominibus (Patris, Filii, vel Spiritus Sancti ) pretermittat ,. fine perfettione. baptizabit. Hoc eft, gt invalidé. FE DICO VIII. Additio «erborum caufat mu- TroDU tationem fübftantialem, quando tollit fenfum r d forme per modum propofitionis doctrinalis, ex- oftodt plicative verborum, animo introducendi no« bä [: E-Z ' slb vum ritum in Ecclefiam; non autem caufat mu- tationem fübftantialem, quando additio folum ag 1200 fit animo explicandi mentem loquentis per mo- dum propofitionis incidentis feu Parenthefis. d Sic i o PRoBATUR & explicatur in exemplis. mutatio erit fubítantialis, fi Arrianus animo in- üee troducendi novam doéctrinam explicativam ver- d n borum baptismi dicat: Fgo te baptizo in nomine Pa« AUr ao tris majoris , & Filii minoris ($c. velfidicat: Ego te baptizo in nomine Patris per Filiumin Spiritu Santto ; u Eca fic enim collatum baptismum effe irritum , mira- AR d culo comprobatum fuiffe refert Theodorus Le- TAU &or 1. 9. Hift. Ecclef. » Deuterius, inquit, Arria- hn ie dul » norum ápud Conttantinopolim Epifcopus, cüm W [W quemdam BARBA M fic dictum baptizaret, au- » us eít inter baptizandum dicere : Baptizetur tris Eul » Barba in nomine Patris per Filium in Spiritu S. qui- W » bus diétis aqua, que in pifcina (baptizatorio) W » €rat, ftatim evaànuit. Barba veró confeftim Iu Idem » inde effugiens rem cun&tis declaravit. * h A,b docet S, Thomas p. 3. q. 60. a. 8. c. ubi ait: , Si f b » bajtizans intendat per hujusmodi additionem ULUHQD » V&l diminutionem alium ritum inducere, qui dj » non DE MATER. ET FORMA SACRAM. 171 j l [ , non fit ab Ecclefia receptus, non videtur per- )1 fici Sacramentum ; quia non videtur, quód in- i », tendat facere id, quod facit Ecclefia. * Que Mi s verba S. Do&oris fic intelligenda funt, ut animus t introducendi novum ritum fit fimul animus inge- nerandi aliorum mentibus fenfum explicativum d erroneum forma. $i enim tantüm fiat additio l ia per modum parenthefis, qua loquens precifé 13]5, D] oftendere intendat, quo fenfu ipfe intelligat ver- d g ba form: , ita tamen, ut formam intendat relin- f m quere in fuo fenfu à Chrifto & Ecclefia intento, t ülum fua opinione ambiguo, talis additio non induce- Ita ym ret mutationem fübftantialem verborum. 3ds colligitur ex s. AUGUSsTINO l.6. de baptifmo j contra Donatift. c. »5. ubi refutans alios , qui in i tali cafu cenfebant baptismum invalidum, fic fcri- Wil bit: ,Si non fan&tificatur aqua, cüm aliqua er- i ?» roris verba per imperitiam peccator effundit, u a » multi non folüm mali, fed etiam boni fratres TLT » in ipfa Ecclefia non fanctificant aquam. Mul- ia ? ) torum enim preces emendantur quotidie , fi » doctioribus fuerint recitate , & multa in eis m IU j » reperiuntur contra catholicam fidem. Nun- » quid, fi manifeftarentur aliqui baptizati, cüm il- a n D lg preces dicte fuper aquam fuiffent , juberen- ( ol » tur denuó baptizari? quidita ? quia plerum- $n » que precis vitium füperat precantis affectus: j D & quia certa illa Evangelica verba, finé quibus ü) n ao ? non poteft baptismus confecrari, tantum va- » lent, ut per illa fic evacuentur, quzcunque in yairi c, i prece vitiofa contra regulam fidei dicuntur, » quemadmodum demonium Chrifti nomine ex- 061 äda' cluditur. Nam utique hzreticus fi afferat pre- n »cem DISPUTATIO II L 172 » cem vitiofam , nec habeat bonum charitatis af- gl fectum, quo pottilla imperitia fuperari. - - - T » áfferat etiam , Ut fieri folet aliquam precem, Ti l ]i » in qua loquatur contra regulam fidei, (multi yrn » quippe irruunt in preces non folüm abi imperi- din o » tis loquacibus, fed etiam ab hzreticis compo- geret » fitas; & per ignorantie fimplicitatem , non eas q[ Piü? » valentes dlfcernere, utuntur eis, arbitrantes, canæ&« » quód bone fint.) NNec tamen quodin eis per- n » verfum eft, evacuat illa, que ibirecta funt, fed PT » ab eis potiüs evacuatur, ficut in ipfo homine » bonz fpei & probabilis fidei, fed tamen homi- (0 ia ne, fi quid aliter fapit, non inde evacuantur, D quz recté fapit, donec ei Deusrevelet, & quod ii A It » aliter fapit. * fLoro Ex nrs Pn1NcIPIIS colligitur, baptifmum fore validum, non obftante additione, fi quis ita Tiv QO baptizet: Egote baptizo in nomine Pams omnipoten- üis, & Filii ejus Unigeniti, & Spiritüs Santti Paracleti. MOTV vel fi fic baptizaret: Ego te baptizo in nomine Pa- u tris, 6g')l"zlzz, &j Spiritis S. &? B. 'irgo te adjwvet ; in il neutro enim cafu tollitur per additionem fenfus db à Chrifto vel Ecclefia intentus. Econtra fi quis N&'Hldl ita baptizaret : Ego te baptizo in nomine Patris , & ia l h j Piü, g Spiritás Santti, & B. Virginis Mamæ, cen- alcu 1 d ferem baptifmum effe 1nva11dum, quia, licét ba- Cü[.m ptizans poffit habere intentionem fumendi hunc rb terminum, Zn nomine ; &quivocé refpectu trium 4€[f b( perfonarum & B. Virginis, ita ut refpe&tu trium KU i perfonarum per hunc terminum intelligat idem ac, autboritate trium perfonarum; & refpectu B. Slits Ima Qn l, Virginis hunc. terminum fumat appellativé & invocatorié: re ipfa tamen in fenfu obvio ea P'Wur &qui DE MATER. ET FORMA SACRAM. 173 Inn squivocatio non exprimitur, nec ea eft fenfibi- [l lis; fed potiüs propofitio, üt jacet, importat fen- p fum hujus termini eundem & fignificationem uni- ) (mtüü vocam; adeoque ea additio tollit in fenfu obvio Idem con- ?impeg'. fenfum forme à Chrifto intentum. lt tingeret, fi quis poft verba confecrationis : boc ,MhA j eft corpus meum ; per modum propofitionis expli- Bimmg cativee & conítructive verborum adderet hec It inb i verba: cujus figuram bíc in altari prafentamus , vel: quod de celo fumptum eft vel quod ubique eft. Domi |on- JDICO IX. Corruptio verborum forme, quan- doin fenfu verborum obvio ac fenfibili non relin- Va Mi quit fenfum à Chrifto, & Ecclefia intentum, in- ducit mutationem fubftantialem. $i veró in g fenfu obvio acfenfibili non mutat fenfum à Chri- fto & Ecclefia intentum, tantum inducit mutatio- [iità nem accidentalem. mj Prd Sic PRosnATUR & explicatur in exemplo. i P fi quis v. gr. ex imperitia, vel ex lapfu & przci- ol pitantia àut balbutie lingue in baptismo dicat: m Kgo te baptizo in nomine Matris , &2 Filüi, & Spiritüs * mig Santi. velíidicat: Ego te baptizor in nomine Patris uj &? Füu ? Spiritüs Santti. Baptismus non effet lr t validus, etfi in animo nec haberet, nec intende- i. ret fenfüm erroneum ;5 quia in fenfu verborum nai obvio fenfus à Chrifto intentus ne quidem dubié [pefmt' eflet fenfibilis, nifi tantüm ex intentione lo- j quentis aliunde mota. Idem.dicendum foret, fi yelig quis baptizaret ex imperitia lingue latince füb hac us forma: Ego te baptizo in nomine Patrie , & Filie, & Spiritás Santti. Licét enim ille intenderet ba- g ptizare ritu catholico, ea tameri intentio, & fen- oDl 0 us - n 174 DISPUTA'TTO fk fus à Chrifto intentus, nonexprimeretur per ipfa il verba, ne quidem ambigué. ldhibi*: f hui Econtra fi quis ex imperitia linguz latine m baptizaret fub hac forma: Epgote baptizo in nomine iW patria & filia & Spiritu Jantta; ille baptismus effet [l pïæ validus; quia fenfus à Chrifto intentus effet fen- n fibilis ex ipfa imperitia verborum. Ita refpon- fioyi) dit Zacharias Papa S. Bonifacio Archiepifcopo ii Moguntino, quiilli retulerat , quod in Bavaria p quidam facerdos fic baptizaverit, prout habetur "d in Epiftolis hujus S. Martyris, & refertur in c. od Retulerunt 86. de Confecr. dift. 4.. his verbis: ?sbüj u » Retulerunt nuntii tui ,. quód fuerit in eadem » Provinciá ( Bojari?) facerdos , qui latinam lin- Vpiti, ällï [| » guam penitüs ignorabat, & , dum baptizaret, jl (( » nefciens latini eloquii, infringens linguam di- ts » Ceret: JBaptixo te in nomine patria, & filia , & hod Spiritu Santta. Ac per hoc tua Reverenda Fra- » ternitas confideravit eos rebaptizare. Sed &t TT » San&iflime Frater, fi ille, qui baptizavit, non » errorem introducens aut herefim, fed pro fola hh di r » ignorantia Romane locutionis infringendo lin- guam, ütfupra fati fumus, baptizans dixilfet, At D » A j t non poffumus confentire, ut denuó baptizen- EE Eodem modo refpondit Stephanus II. &L annó 754. prout refertur Tom.II. Concil. Gal- D [ )8N ii li& ad baptifmum collatum fuüb.hac forma: /n nomine Patris mergo, & Filü mergo, Cg9 Spiritüs S. 4 T (; TL s mergo. — Infantes illi, inquit Papa c. r4. quos bafti- zavit , lictt rufticé , quia in nomine SS. Trinitatis funt Qs NI bapiisati , in eo permaneant baptifiuo. Dito colla- T DICO X. Peccat mortaliter, qui in B (l tione DE MATER. ET FORMA SACRAM. 175 t AUL tione Sacramentorum extra. cafum neceflitatis adhibet materiam vel formam dubiam. " n PRoBATUR r. ex illo S. Auguftini l. . de A baptismo c. 3. graviter peccaret in rebus ad fa- ]utem pertinentibus vel eo folo, quód certis in- certa preponeret. PROBATUR 2. ex damnatione hujus propo- r lT fitionis per Innocentium Xl. , Non eft illicitum » in Sacramentis conferendis fequi opinionem 13 d » probabilem de valore Sacramenti relicta tutio- s re, nifi id vetet lex , conventio aut periculum ii : Nels! » gravis damni incurrendi. Hinc fententia pro- » babili tantüm utendum non eft in collatione n as n p » baptifmni, Ordinis Sacerdotalis , aut Epifco- » palis. * bl DICO Xl Peccat mortaliter, qui utere- Iya i tur deliberaté materia velforma etiam folüm ac- cidentaliter diverfa ab ea, que à Chrifto vel Ec- o clefia determinata eft. Á PROBATUR. Ea licentia deliberaté ac ex gO inftituto adhibendi materiam vel formam acci- lnl dentaliter à prefcripta diverfam non folüm often- igenþ»e'*f:- dit contemptum formalem faltem interpretati- y d&, vum conftitutionum Ecclefie in re maximi mo- )b pL menti, quales funt ceremonis Sacramentales ob u A uniformitatem fymbolice & characteriftice Ec- clefie , fed etiam vergeret in notabile dedecus QU Ecclefie, quod oriretur ex diverfitate ceremo- j ; niarum Sacramentalium juxta cujuslibet privati M Miniftri arbitrium. Irsá DICO XII. Peccat tamen folim venialiter, qui in cafu particulari fine plena deliberatioue & confideratione uteretur materia vel forma acci- J» denta- 176 DISPUTATIO IL ]u dentaliter diverfa, nifi hoc fiat ex habitu per negligentiam vel infcitiam graviter culpabilem ;ade:zieq contra& ». m ] PROBATUR. Ejusmodi errores fine plena :-ggaihuc deliberatione à Sacerdotibus fine pravo habitu , ify PA commifli etiam ab Amicis Dei in adminiftratione Sacramentorum fünt moraliter inevitabiles. iir- st sj go non eft prefumendum, quód Deus füb pec- 7 cato gravi voluerit obligare fuos Miniftros ad mcma CONFIRMATUR evitandos ejusmodi errores. ex fenfu communi DD. inter quos etiam reperi- OUU A tur P. Natalis l.c. Reg.9. Author alioquin mini- [ ssts me amaqs laxitatum. gt Solvuntuf Objectiones. n Eu OnjrcrTUR r. contra 1. & 9. Concl. L h Ille, qui alteri promittit fub conditione magnam ntirc gratiam, non obligatur promiffario ad implen- ( dum promiffum, fi vel minimum defit ex parte conditionis. ii Ergo etiam Deus non tenetur ad W.g conferendam gratiam Sacramentalem, fi ex parte titim; materiz vel formz defit vel minima pars etiam ;ïfftfuügi ) folum accidentalis. z £ ANNUN) 2. Aqua congelata folüm accidentaliter di ET fert ab aqua fluida, & tamen non fufficit ad valo- rem Sacramenti. ergo etiam mutatio accidenta- ütigy na lis circa materiam & formam reddit Sacramentum n invalidum. li Qd d 3. Vinum congelatum adhuc vere -compfe- henditur fub fignificato & denominatione vini, imin hi Ergo etiaun aqua congelata adhuc veré compre- henditurfub fignificato aquaenaturalis, Ergo, fi Wif ; f hon DE MATER. ET FORMA SACRAM. pE ä!t'l" y noti eft materia Baptifmi, fequitur, mutationem UM accidentalem materie obeffe valori Sacramenti. ZInt. prob. Vinum congelatum poft Confecratio- üüeplm nem adhuc veré refert fpeciem vini. ergo. ad Vi jrob. in fpeciebus vini congelati adhuc remanet, Ui " przfentia Chrifti. ergo. j REsPoNDEo ad r. d. non obligatur, fi vel Wr minimum defit pertinens ad effentiam ac fubftan- Til UET tiam conditionis. c. fecüs. n.a. vel/ubd. fi con- ditio in paétum deducta confi(tat inindivifibili. c. 1 fi noh confiftatin indivifibili. n. Sic fi Princeps. Wf vel herus famulo promittat pinque officium , fi tribus annis fibifideliter fervierit, non propter- ea promiffione excidet, fi unum velalterum po- culum cerevifiz preter conceffía intra triennium durante convivio exhauferit. D] (ond Ad 2». d. non fufficit ad valorem Sacramenti PTugtt per accidens ex concomitantia forms. c. per fe. [imple 1 n. aqua, etiam congelata, per fe, & ex füa natu- A prte ra femper eft materia Sacramenti, per accidens itu tamen , quia durante congelatione non poteft ii vetificari forma Sacramenti, in actu fecundo non u ü poteft fungi officio materie unibilis ad formam. RresPONDEO 2. d. differt tantüm acciden- entit taliter in confideratione phyfica. c. in confide- In confideratione theo- yotair 4atone theologica. n. j u logica materia baptismi non confideratur quoad. us effe abfolutum ac phyficum, fed confideratur quoad effe relativum & aptitudinem proximam. ad fuam formam ; qualem tamen non habet aqua vt n-maliüüj congelata in fenfu compofito cum congelationes quia non fervit in hoc ftatu ad ablutionem, qua& if g ^ exprimitur in verbis formz, ? - D. dimort Tra£t. de Sacram.in gen. M p g. 178 DISPUTATIO II. g Zd 3. c.a. & c. d. a. fubfumpti. Sequitur ,K mutationem accidentalem obeffe valori Sacra- 3mpf&ï?üd' mentorum, uübiilla mutatio accidentalis per ac- 4 :j u cidens tollit verificativum forme. c. ubi verifi- zi cativum forme non tollit. n. Dico enim, quód aeii 1 u aqua congelata, & vinum congelatum per fe eo- dem modo fe habeant ad naturam Sacramenti, d cujusfünt materia. Sed aque congelate accidit, g quód fit refpetiva forme, que verificari non pot- froo eft, nifi inaquaactufluida. Econtra vinum con- j&n&*!&m gelatum eft refpectivum forme,quee verificari pot- yum eft,five vinum fitactu tluidum, & proxime potabi- ianpi zi le,five non. Utrumque adhuc comprehenditur fub fignificato proprio materie à Chrifto inftitute; pl illud enim vocatur aqua congelata, ficut alia vo- p catur aqua calida, aut turbida: & hoc vocatur ? ündi «inum-congelatum , ficut aliud vocatur vinum ca- 30 lidum &c. utrumque etiam facilé reducitur ad ul fuam connaturalem formam accidentalem, fer- ldl LU m vientem ufui humano, faltem ad finem natura- NAr lem aliquem , nempe ablutionis, quam refpicit D Imïfi& Sacramentum. OBJICITUR 2. Ín Sacramento Euchari- DN Q : ! ftie aqua cum vino mixta eft proxima materia d [ Sacramenti, ita ut fimul cum vino tranfeat im- dU D mediaté in fanguinem Chrifti, ficut ipfum vi- D i E num, etfi non comprehendatur fub fignificato Ütntm proprio vino, quod eft materia Euchariftie de- Qie Qs terminata à Chrifto. Ergo non eft verum, ii omnem & folam illam mutationem materiz füffi- 1f A cere ad valorem Sacramenti, qua ftante res al- Iu terata adhuc comprehenditur füb fignificato pro- j li | jj prio Inaterie determinate à Chrifto. 9. Pec- E DE MATER. ET FORMA SACRAM. 179 Mb 2 Peccata refervata à Papa vel Epifcopo hii comprehenduntur fub fignificato proprio illius ln Ü rei, que eft materia Sacramenti Peenitentie , & tamen non funt tnateria fufficiens ad valorem Sa- ij cramenti. Ergo illa Conclufio non eft vera, 9þ£ïïeeo. qua dicitur, non obeffe valori Sacramenti mu- r tationem, quando res adhuc comprehenditur füb VN fignificato proprio materi: determinate àChrifto, T RESPONDEO. n. à. Quód talis aqua non DUm o amiferit füuum nomen proprium aquz, & indue- r rit per commixtionem denominationem vinis tpua nulla enim pars totius potabilis in zeftimatione Yi morali vocatur aqua, fed totum & omnes illius atb totius partes vocantur vinum. .ApDo, proba- iL bilius ipfum Chriftum in ultima coena ufum effe Q2 vino cum aqua mixto; quia ita erat moris apud VIDUT Hebreos, prout Lud ^ Wi oftendit. ovicus Veil inïMatthæïum «m, f AAd 9. dift. Non funt materia fufficiens ad Y DC valorem Sacramenti per accidens ex defectu con- poji ditionis requifite ex parte Miniftri. c. per fe, & ex defe&tu qualitatis requifite& ex parte materise. y D n. nihil enim his peccatis deeft, quin poflint ab- m m folvi, fed ex parte Miniftri deeft poteftas Turis- vl dicionis, vi cujus defe&us contingit, ut hic & nunc non detur Minifter abfolvens. y jie hi OsnjrciTUR $. Apoitolibaptizaruntin folo yd nomine Chrifti, etfitalis baptifmi formanon reti- d neat fenfum à Chriftointentum. Ergo fola mu- tatio forme quoad fenfum verborum à Chrifto n intentum non diverfificat effe&tum Sacramenti. c. b patet; quia ille Baptifmus fine dubio erat vali- 1gmüæ udeos j ;v dus. .4d prob. A&. 2. v. 238; Petrus ad J "dicit: p j 180 DISPUTATIO Il inot dicit: Baptisetur unusquisque Veflrum in nomine SEfu g Chriflüü, Etc.8. v.12. dicitur: In nomine JESU y EE5 ero.v. Chrifli baptisabantur viri ac mulieres. uic 48. Shuffit eos baptizari in nomine Domini $Efu Chri- 'jflme fii. Ét c.r9. v. 5. fcribitur: JBaptizati funt in d moimine Domini efü. 2. Nicolaus Papa in Epift. rj ad Bulgaros, qu: recitatur c. à quodam. 24. de iaptiwmu ? Confecr. dift. 4. declaravit, validum effe Baptis- y 1mum, à quodam Judzo collatum in nomine SS. '[rinitatis, vel tantum in nomine JEfu. Ergo y/p iptm illa variatio formz quoad fenfum verborum non ; Ipii invalidat Sacramentum. 3. Si requireretur tam gtin exacta form: identitas quoad fenfum, fequere- z tur, quod in lingua Tun-Chinenfium non poffet validé adminiftrari Baptifmus. Sed hoc non ii Funyn poteft dici. ergo. Maj. prob. in lingua illa vox correfpondens huic termino; momen, in momine, lodoti r t non fignificat autboritatem , in autboritate , fed tan- stote tum fignificat appellationem, vel famam , ita ut fi 2uigu quis ibi baptizaret Zn nomine Patris, reipfa bapti- zaret in appellatione, vel in fama Patris. 4« 9 M tb d requireretur tam fcrupulofà identitas quoad fen- tühn fum, fequeretur etiam , quod fi quis in forma Confecrationis, omitteret particulam caufalem g ARU m enim, invalidé confecraret. Sed hoc repugnat communi fenfui DD. ergo. Maj. prob. propo- um lum ' fitio caufalis, & propofitio abfoluta notabiliter differuntin eftimatione morali. 5. Si quis con- Td5] H fecraret fub hac forma: 4oc eff Corpus meum mon- i h dum crucifixum; retineret fenfum à Chrifto inten- LU tum, & tamen invalidé confecraret. Ergo iden- i, ( ! titas fenfus in forma nec validàt, nec invalidat Ü N Sacramentum. DT RESPOX- : IDE MATER. ET FORMA $ACRAM. IBI n Y RzsPONDEO. n.a. ad prob. dift. Dicitur, n Baptifimum tunc fuiffe collatum in nomine JEfu Efc ) Chrifti per exprefiam additionem horum termi- norum.c. perfuppreffionem explicitorum termi- [ norum Patris & Spiritus San&i. n. per Baptifmum AWU i collatum in nomine JEfu Chrifti tantum intelli- AL gitur Baptifmus collatus fub hac forma: Fgo te [:1]7 h Baptizo in nomine Patris, & Filii ejus Domini Noftri Efu Chrifti, & Spiritus Santti ; ita ut denomina. TOR d l tio Baptifmi tantum fuerit defumpta ab eo, quod Qrüm Hö in illo tunc temporis erat famofius. Vel poteft U t dici, Baptifmum collatum fub expreffa invoca- tione trium Perfonarum vocari Baptifmum colla- , tum in nomine JÉfu Chrifti, in quantum erat M NH inftitutus à Chrifto, & per oppofitioftiem ad Ba- ptifmum Joannis Baptifte, qui vocabatur à po- nulit "MT pulo Baptifinus Joannis, quód enim primistem- D h poribus Baptifmus fuerit collatus fub expreffa i, H invocatione trium Perfonarum , videtur fatis g i tidgi claré colligi ex A. 19. ubi D. Paulus miratur, quosdam jam báptizatos nihil fcire de Spiritu us . Sancto ; dicitenim: $n quo ergo baptisati eftis? v. 3. 5 quou'i' hec autem interrogatio non potuiffet fieri, fi du non füpponeret Apoftolus, omnes baptizari fub hm 3 Certé nec lus expreffa invocatione Spiritus Sani. Patres tribus primis Szeculis hzec verba aliter in- j tellexcrunt. TERTULLIANUS l. de Baptifmo. d €.13. dicit: Lex tingendi tpfis etiam dpoftolis pofita m fuit , & forma prafcripta illis verbis: Docete nationes, t tingentes eas im momüne Pairis, & Fiü, 9 Spiritus Ob Santi. S. Cv pR 1ANUS epift.73. ad Jubaianum d ^ fcribit: 9? E SU Chrifti mentionem facit Petrus, non w ") quafi Pater omitteretur , fed ut Patri quoque Filius ad- 3 junge- R ! 182 DISPUTATIO Il jungeretur... ORIGENES in Epift. ad Rom. expo- " 57',2 nens illa verba Apoftoli. Quicunque baptizati fu- j yih mus in Chriffo, in morte ipfius baptizati fumus. füc fcribit: Cur bic Zpeftolus folius Chrifti in Baptifino g viomen a[Jumpfit , cüm utique mon babeatur legitimum j aisl baptifma , nifi in nomine TTrinitatis? Quoniam in pre- enti loco mon tam baptifinatis rationem , quam mortis a j gadit Chrifii difcutere cupiebat 5 & mon conveniens erat, ut ubi de morte dicebat , *vel Patrem nominaret , el Spi- Rw d ävm qm, ( vitum Santtum nec conveniebat , ut diceret: Quicunque baptizati fumus in nomine Patris, vel in nomine Spi- Bu vitus Santti in morte ipfius baptizati fumus. 4 Ex his textibus colligitur, primis tribus Sz- gl ls culis Patres fuppofuiffe, quód non folum Gen- LT Áinnt tiles, fed'etiam Judei, ad quos Apoftolus per- mixtos fcribit, dum ad Romanos fcribit, bapti- r il zati fuerint füb expreffa invocatione SS. Trinita- PT ioa tis. Siquis tamen oppofitam p. THOM expo- b ln LU fitionem tueri velit, quam erudité ». oRstiUus jn l. de Baptifio. vindicat, poffet Refponderi, ita i ( fa&tum fuiffe ab Apoftolis extrafacramentaliter LL m ad demonítrandam plenitudinem poteftatis ex RED"Ox fpeciali inftin&u divino, ficut S. Thomas refpon- (l ll ïïr det de Confirmationis Sacramento p.3. Q. 72. J.mfw't t 3:2.20 T. G& 3.4. ad. T. : n V W Vel poteft dici, formam illam Apoftolicam -'fmmlh fuiffe relativam ad Patrem , cujus Chriftus pre- "dicabatur Filius, & ad Spiritum San&um, qui tunc temporis vifibiliter conferebatur in Bapti- dfn; )*cs fmo, ita ut proceffio Spiritus San&tus à Filio per QU hoc ipfum fignificantius exprimeretur;. quia Spi- ( al ritus Sanctus dabatur in nominc Filii, JDicendum, WUU gl inquit S. Thomas p. 3. Q. 66. a. 6. ad z. quid ex b ln li Jpeciali DE MATER. ET FORMA SACRAM. . 183 'om,fïsï ffpociali. Ci wifti revelatione ZIpoftoli in primitiva. Excle- 4j fía in nowine. Cor iflti baptizabant , wut momien Chrifli, quod erat odiofum. SYudais & Gentilibus , bonorabile redderetur. per boc, quod ad ejus invocationem Spiritus Mi San&tus dabatur in Baptifino. In hac explicatione ämm fenfus forme Apoftolice fuiffet quoad fubftan- i tiam idem etiam explicité, fed exprefüione rela- m;: tiva ad terminos, nempe ad Patrem, à quo Chri- l ul ftus eft à morte refufcitatus, & adSpiritum San- fs &um, qui conferebatur in Baptifmo in nomine inipy Chrifti. 4Ad 2. Oppono inprimis Nicolao I. Pela- iuy gium II. qui , üt refertur c. Si revera. de Confecr. lm (; dift. 4. & refert S.'Thomas p. 3. Q. 66. a. 6. arg. r Sed contra. talem Baptifmum effe invalidum decla- t rat; fic enim in Epift. ad Gaudentium fcribit: Si Mi bi qui in locis tuzc Dile&ioni vicinis commorari E dicuntur, folummodo fe in nomine Domini baptiza- p tos fui[Je confitentur , fie cujusquam dubitationis am- niei i biguo eos ad Catbolicam fidem venientes in Santte Trini- m tatis nomine baptizabis. RESPONDEO 2. Eam Inftru&tionem Nico- ts mutd) lai folum fuiffe Paftoralem, non definitivam, w quia non fuit edita pro tota Ecclefia. REsPONDEO 3. dift. Nicolaus docet, Da- tifmum effe validum collatum in nomine Chrifti Mpl Oi velatiot fumpti ad expreflionem Perfonarum Pa- tris & Spiritus San&i per circumftantias. tr. abfo- Yi u lu fumpti.n. cüm enim Papa dicat , - idem effe baptizari in nomine Trinitaus, & tantum in no- Etusäïf;. mine Chrifti, videtur, quód fenfum utriusque n Ü ji, ) Baptifmi cenfeat effe eundem. Verba. Nicolai ; al Papa funtifta: Si in nomine S. Tiinitatis vel tan- iumn M 4 184 DISPUTATIO II 'EIW um in nomine CbriflHi , Jicut in lis qu/iolomm legi- mus, baptizat) funi ( unum quippe idemque eft, T üt San&us exponit Ambrofius ) conflat, eoós non denuó baptimandos e[je, AMBROSsIUSs autem l. z. ; I A de Spiritu S. c. 3. hec duo eatenus idem effe de- clarat, quatenus ex circumftantia aCtionum Ba- v; j m af ptifinum praecedentium & concomitantium con- ftabat, nomen Chrifti in mente audientium & in ml SS. Trinitatem credentium accipi & intelligi re- ii lativé ad Patrem acSpiritum San&um. Qd Quamis, siu d inquit S. Ambrofius, zacitum fit de Spiritu, tamen creditum eft , '1]54.2.:? C9 quod erbo tacitum fuerat , expre[fum t Y ef? fide. Sic contingit in omnibus terminis con- zil notativis; quando enim dico : Sumpfi prandium vel cemam, fimul exprimo tempus refe&tionis; ünili quando quemdam voco Delphinum in Gallia, In- n fantem in Hifpania, Principem Wallie in An- imdja , 5 V l i at glia, intelligo eoipfo filium Regis, & Regem ut Patrem. Pape nomine intelligitur, & exprimi- ib tur Vicarius Chrifti & Summus Paftor Ecclefiz, ltht per quod proin fimul esprimuntur & Chriftus & i Kccletia. Utrum veró expreffio trium Perfona- üst g rum debeat venire in re&o vel obliquo, potuit b videri, quod pertineat ad Poteftatem Ecclefiz, p ac confequenter Apoftolorum, in quantum ha- bent poteftatem determinandi materiam & for- ft4;u:cms f " mam füb fpecie infima. 14 4d 3. n. Maj. ad prob. dift. "Terminus ille u luag tantum fignificat appellationem aut famam ex LT primava inftitutione nominis. c. pne adfcititia. n. ^ ex fignificatio- tl itpe enim nomina nanciícuntur , quamdam fipnificationem adícititiam ex commu- Tutag ni ufü hominum. Sic etiam apud Delmatas ter- ! minus, DE MATER. ET FORMA SACRAM. 185 Á minus, quo utuntur in Baptifmo, ex primeva ln fua inftitutione idem fignificat, quod Cbriffizo, 'f y Ug qui fignificatio utique non exprimeret ablutio- m nem,. Imó etiam terminus Germanicus in cafü Wi necefíitatis à Laicis adhiberi folitus: 9jd) tauffe h bid)2t videtur potius originaliter ex primeva j inftitutione fignificare zmmerfionem quàm ablutio- Yi men, licét nunc falfüum fit, parvulos immergi, Ut('Uigl 7 dum baptüzantur. Sic ergo etiam apud Tun- [ Chinenfes terminus ille ex fenfu adfcititio poteft ll If fignificare authoritatem. Ad 4. n. AMaj. ad prob. dift. Differuntin con- tptn D IUS QY fideratione morali, quando effectus moralis alli- TU gatur rei füb rationerelativa fpe&tate.c. quando vt tantum alligatur rei fub ratione abfoluta fpecta- ) te.n. An Chriftus voluerit effeétum Sacramen- lenh talem alligare verbis confecratoriis relativà vel Mtnt abfolut& confideratis, dependet à liberrima ejus voluntate. Senfus autem communis Doéctorum 'eypri df in traditione fundatus tenet, quód Chriftus effe- Aul €tum Sacramentalem , feu transfubftantiationem n ii voluerit alligare verbis confecratoriis abfoluté ET acceptis. , Yi Chriftus enim voluit virtutem Md s. ia Confecrationis alligare verbis Confecratoriis bi- W'cïumï ' n Ui floricà feu marraticé prolatis, & in Perfona Chri- fti autboritatiuó oxdinatis ad effectum Sacramen- talem fcu ad transfübítantiationem ;; Chriftus au- la tem, cujus aCta bifloricó feu narrativ? vecitantur, i [a;.'» non dixit: /7oc ef? Corpus meum , quod nondum fuit lii asá iraditum ,. fzu nondum crucifixums; fed dixit: Hoc eft naó Corpus meum, quod J?ro vobis iradetur. T J M 5 QU X. T 186 DISPUTATIO II Did QUJESTIO IV. d hi n intentio Miniflri & «oluntas Cbrifli. In- . flituentis frnt pars. conflitutioa Sa- d dnn cramentorum ? gt i OTANDUM I. Certum effe ex Concilio m Florentino , quód intentio Miniftri requira- eirir tur ad valorem Sacramentorum. In Decreto p Unionis $. s. Concilium fic habet: Omnia Sacra- ub menta tribus perficiuntur , -videlicet vebus tanquam at materia, verbis tanquam forma, & perfona Miniftri LOV conferentis Sacramentum cum intentione faciendi , quod E facit Ecclefia; quorum fi aliquod defit non perficitur g Sacramentum. Ita Concilium. Idem definitur in Concilio Trident. Seff. 7. de Sacramentis in gene- h nj tll re. Can. 11. ubifichabetur: Si quis dixerit , in Mi- niftris, dum Sacramenta conficiunt , & conferunt, non itillig t vequiri intentionem faltem faciendi, quod f acit Ecclefia, anatbema fi. à WWH NOoTANDUM 2. Eam intenüonem Mini- j i ftri, que ad valorem Sacramentorum requiritur, juxta communem Theologorum debere effe eam, hinm qua Minifter intendat faltem exercité , . facere, Bitgg quod facitEcclefia; ut enim id reflexé dicat, vel Dd cogitet, non requiritur. ] Dari duas circa intentio- NoTANDUM 3. m nem Miniftri fententias. '"Thomifte & Scotifte ilgf AT cum multis ex Societ. Jefu defendunt, intentio- ld nem Miniftri non effe partem Sacramenti. Lugo Hte tamen, Arriaga, Perez, Palavicinus, Efparza, m li Haunold. & plures alii docent, intentionem Mi- M niftri effe partem Sacramenti. Wüm DICO DE MATER. ET FORMA $ACRAM. I87 DICO I Intentio Miniftri non eft pars Sacramenti. ] PROBATUR I. Effe partem Sacramenti eft ; Sed intentio Mi- effe caufam collativam gratic. niftri non eft caufa collativa gratic. ergo. Mmsj. patet; quia pars Sacramenti debet effe pars figni 1 'üzio gratie practici, feu collativi gratiz. Itaquene- TU ceffarium eft, ut pars Sacramenti fit etiam caufa ia ! partialis collativa gratie. —Min. prob. negativó ; quia hec caufalitas intentionis non poteft fuffi- ! lg MU ; cienter probari éx Scriptura, aut Traditione. PnRnoBATUR 2. Si intentio Miniftri foret ZT 1 T pars Sacramenti collativa grati& , ea intentionis dignitas debuiffet aliquando à SS. Patribus fuiffe 'uehmït cognita. Sed non fuit cognita. ergo, JVim. n , rob. ex filentio SS. Patrum, in quibus vix ver- LUA bum ullibi reperitur de intentione Miniftri, nifi ! L / una vel altera vice indire&é circa ejus neceflita- d tem, inquantum afferunt, Miniftrum non debe- j Vi re joculariter agere in adminiftratione Sacra- 'menti. g u ] PROBATUR 3. Si intentio Miniftri effet j u pars Sacramenti, id ideo diceretur; quia requi- tl ritur ad valorem Sacramenti. Sed hoc nihilpro- bat. ergo. Maj. patet ; quia alia ratio folida ne- o quit affignari.: Min. prob. . Si intentio Miniftri ideo foret pars Sacramenti, ob paritatem ratio- d n nis fequeretur r. etiam Perfonam Miniftri fore partem Sacramenti; quia in Concilio Florentino yei / DU»HL eodem modo dicitur requiri perfonam Miniftri, ficut dicitur requiri intentionem Miniftri, & ma- t T teriam & formam. entio fu- 2. Quöd etiam int fcipien- 188 jv DISPUTATIO IL fcipientis fit pars Sacramenti v. g. Euchariftiz,, Matrimonii, Poenitentie, Baptifmi, & Ordinis. l yi 3. Quód character in Baptifino impreffus fit pars omnium Sacramentorum fuübfequentium ; quia j m fine Baptifmo & charactere nullum aliud Sacra- mentum fuüfcipitur validé. 4. Quód poteftas aj üd ol & chara&ter Sacerdotalis fit pars omnium Sacra- . mentorum, quz non nifi à Sacerdote validé ad- hh 0 m miniftrari poffunt, quale eft Sacramentum Con- [j firmationis, Euchariftie, Ponitentis. ;ömfiaäæl 5. Quod uj l etiam fexus virilis fit pars Sacramenti Ordinis, & pb morbus extremv Unctionis &c. que omnia ab ia ipfis Patronis adverfze fententie nec admittun- Ts tur, nec fine abfurdo admitti poffunt. vt DICO T. Voluntas Chrifti inftituentis eft pars Sacramenti. ii PROBATUR Ir. Vox fignificativa ad placi- xl Ti a tum pro fui parte conftitutiva involvit volunta- tem inftituentium. Ergo etiam fignum Sacra- Edl mentale fignificativum gratie pro fui parte in- Ym t volvit voluntatem inftituentis. H W ii PROBATUR 2. lia Illud eft pars, quo forma- liter non pofito non ponitur formaliter totum. Ailielt Sed non pofita formaliter voluntate Chrifti non æ'.idpgpdeün ponitur formaliter fignum Sacramentale fignifi- F t ü cativum & moraliter collativum gratig. ergo. Lt Min. prob. quando in bivio reperitur fignum di- EU u re&ivum itinerantium, voluntas dirigentis eft D ts id, quo formaliter non pofito non ponitur for- bt M maliter fignum directivum itinerantium. Ergo SUft etiam non pofitaformaliter voluntate Chrifti non M tj ponitur formaliter fi figuificativo eratig. gnum ?acramentale in effe | OBJïcm Solvun- Mf DE MATER. ET FORMA SACRAM. 189 lch;,»fz Solvuntur Objectiones. J iib OnJ1rcrTUR 1. contra r. Concl. Concilium l g Florentinum eodem modo dicit, Sdcramentum perfici per Perfonam Miniftri & intentionem, quo modo dicit, Sacramenta perfici materià & formá. j ergo ficut ifta funt pars Sacramenti, ita etiam il- la. do Magiftratus hederam vult effe 2. Quan ii fignum vini vendibilis, vult etiam , ut ipfa fu- fpenfi o hedere fit fignum vini vendibilis: ergo f( "i d etiam Chriftus, dum vult materiam & formam Sa- Q d) cramenti effe fignum gratie , vult, ut etiam in- ii tentio miniftri fit pars gratig. REsPONDEO d. Concilium Florentinum hoc dicit eodem modo generico. c. eodeni mo- Müef do fpecifico. n. Concilium tantüm dicit, qua- tuor illa, nempe materiam, formam , perfonam & in- 1lb EOl ientionem miniftri e fIe requifita neceffaria ad valo- rem Sacramenti. Utrüm autem eodem modo p o modum partis, vel per w fpecifico requirantur per modum conditionis v el applic aiionis, hoc non dicit. Ad 2. tr. a, n.c. & parit. Difparitas eft ; p yer t quód füfpenfio hed erz habeat naturam figni, & participet definitionem figni ; eft enim id, quod Cf erit fenfibus, facit prater fui fpeciem , quam ing yielt aliud in cognitionem venire. Sed intentio in- qie. t am & definitionem fi- terna non participat natur ript gni; nonenim efti d, quod prater fpeciem, quàm d cit aliud in cognitionem veni- ingerit fenfibus , fa p re, utpote nec fign o externo expreffa, nec etiam Yi ^ certó coghnita. aU. n llud eft pars, quod quidem i^ OsB]JICITUR 2. non eft totum , eft tamen tale, ut ipfo folo non potito ju 190 DISPUTATIO Ir pofito pofitis licét reliquis omnibus non ponatur :AMD»;I / totum. Sed tale quid eft intentio Miniftri. er- me[;':wm £go. Min. prob. pofita materia & forma ac ipfa 90 etiam voluntate Chrifti attamen no tum. n ponitur to- PUl Ergo. r te RzsPONDEO I. Retorquendó in illis ab- s furdis PRoz. 3. addutis, que fequerentur ex ( hac fententia, fi intentio Miniftri ponatur effe x epim; pars Sacramenti. gt RzsPoNDEo 2. n.Maj. Parsenimjuxtanos n eft illud, quo formaliter non pofito non ponitur formaliter totum; fi enim illa regula partis effet TUl um vera, fequeretur, quód Deus effet pars creature, TLT ii & aer inpulmones attra&tus effet pars vitz; quod Dras : Ib eft falfum, prout in Logica Phylof. Poll ing. o- ftenfum eft. ib AT g. x IyuCEST. Non pofita intentione Miniftri 3. Df nec formaliter ponitur Sacramentum. — Ergo eft Ff pars. Ant. prob. non pofita intentione Miniftri non ponitur materia & forma Sacramenti in ra- um a tione figni gratie practici. ergo. Ant. prob. Chriftus noluit materiam & formam Sacramenti lo v.gr. baptifmi, effe actuale fignum gratiz practi- ii cum, nifi quam a&tu previdit fübftare intentioni &t 1 Miniftri. ergo. Ant. patet; quia non potuit fz.r».äwem Í Chriftus prudenter velle, ut ea materia & forma o effet acuale fignum gratiz praéticum , nifi a&ua- liter fübftaret intentioni Miniftri. REsPONDEO I. Retor quendo partim in " b inftantiis PRoz. 3. addu&is, partim in applica- At tione ignis ad lignum; nec enim Deus voluit, lr ignem cíle caufam phyficam combuftionis $^m I ütapplicatum ad ignem ; quin tamen per hoc "m fequa- | l DE MATER. ET FORMA SACRAM, 191 HOUPQ » fequatur , applicationem effe caufam partialem li combuftionis, vel partem caufz. |h UT RESsPONDEO?. n.à. adpar. d.ant. non j AL ofita intentione Miniftri materia & forma non ponitur realiter in ratione figni pra&üci. c. non d UR fl j ponitur formaliter in ratione. figni pra&tici. n. ficut enim in conceptu formali caufalitatis feu O d dependentiw ignis B. ab igne A. non involvitur applicatio ignis A. ad lignum, ita etiam, quando Vr concipio materiam & formam baptismi inratione D n figni practici , non neceffarió cogito de intentio- Asf neminiftri; adeoque non involvitur intentio mi- T niftri in formali conceptu Sacramenti. Ws DicEs 2. Ex hac refponfione fequitur, Mmg: acra- quód etiam materia aut forma non fit pars S menti. Sed hoc non poteft dici. Ergo. Maj. " prob. Poffet eodem modo dici, quód materia fit tantüm conditio feu requifitum effentiale ad hoc, ut forma per voluntatem Chrifti fiat a&ua- le fignum gratiz practicum. li RzsPoNDpEo. n. Maj. ad prob. dift. pof- d fet hoc dici, fi Chriftus ita voluiffet inftituere Sa- d gl cramentum , ut fola materia aut fola forma ha- beat rationem figni ducentis ex noto in notitiam j nj w li reiignotm. c. Si Chriftus voluit complexum ex materia & forma habere rationem figni. n. Quód )d Chriftus voluerit tam materiam quàm formam, hoc eft, totum compofitum ex materia & forma j p habere rationem figni , nósque per fui fpeciem, nif quam ingerunt fenfibus, ducere in cognitionem Dasto gratige, colligitur ex communi fenfu SS. PP. qui buüiomï effe&tum Sacramentalem adfcribunt rebus & verbis, u7 atque iu 192 DISPUTATIO II. atque admirantur mirabilem vim tam elemento- af um rum Sacramentalium , quàm ipforum verborum. R : atio autem hujus divinz voluntatis potuite(fe ; R quia connaturalius eft ufui humano, ut, fi fignum Fl fuerit perfe&um, fimul ducat in cognitionem re- bus fymibolicis , & verbis. o P DicEss 3. Saltem ex hacrefponfione feque- retur, quód fola materia proxima fimul cum for- a maà, non veró materia remota fit pars Sacramen- ti. fed hoc non poteft dici. Ergo. . Min. patet 5 T quia SS. PP. non adícribunt virtutem fan&ifican- u di animam ipfi ablutioni, feu actioni baptizantis, m fed potihsipfi aque. Maj.prob. in conceptu for- ta r mali baptismi non necefiarib aliud involvitur, anth nifi materia proxima cum forma, ergo. 1 d RESPONDEO. n. Maj. ad pr. n.a.. A&tio ) nnunm enim abluentis foret eadem, five ablueret aqua, t g five vino, five la&e &c. quin tamen baptismus t per vinum foret validus. Ex hoc ergo manife- ii C Ítum eft, quód in formali conceptu baptismi füb tf ratione figni prac&tici involvatur materia etiam ;&foma&ac remotàa. Dein etiamfi Chriftus potuiffet ita Sa- dT cramenta inflituere, eum tamen aliter voluiffe (Wu Lal conftat ex SS. PP. qui vim collativam gratie ad- a fcribunt aqug, prout monftrabitur Difp. 3. OnJrcirrUR 3. lllud eft pars Sacramenti, Atenj per quod a&io facramentalis formaliter eft mo- Q nf raliter actio Chrifti per intentionem Miniftri. er- Tl go. Maj. patet ; quia Sacramenta in tantum caufant gratiam, in quantum moraliter fünt actio Hs Chrifti, prout dicetur Difp. 3. Min. prob. per intentionem formaliffimé fit, ut actio Sacramen- D Il]fmügi Ti talis ponatur nomine Chrifti. Ergo etiam per i L eam l T:Tmä DE MATER. ET FORMA SACRAM. 193 welme;. .eam formaliter fit, ut a&tio Sacramentalis forma- Vfïblüï.*, liter fit moraliter actio Chrifti. 3* In matrimonio intentio Minifirt eft pats Sacramenti. Ergo idem eft dicendum de aliis Sacramentis. a. prob. in Sacramento Matrimonii 'contra&tus matrimonialis formaliffimé conftitui- iug cw hr M tur per confenfum contrahentium. —ergo. m 3. 'Si intentio non effet pars. Sacramenti, N ^l ( non poffet explicari, quid Minifter fua intentio- UA ne velit, quando vult conficere Sacramentum? AO h non énim pro obje&to hujus intentionis poteft t affignari folà materia & forma; hecenim poffunt i poni etiam nomn Sacramentaliter, v. g. in cafu, P quo ponuntur tantum exercitii caufa, velexalio lt g fine. Neque etiam pro objecto hujus intentionis p poteft affignari voluntas Chrifti inftituentis ; aut voluntas Chrifti cum materia & forma; quia vo- T)nan Wi f luntas Chrifti femper datur, five ponatur mate- ria & forma Sacramentaliter, five non; Chriftus jrh eur xf i enim femper vult, talem rem effe materiam Ba- fer vl ptfmi, & talia verba effe forinam vBaptifmi, w a ergo. tDibA n RrsPONDEO. O Ma.n. Min. ad jrob. . ài maitst Nam intentio Miniftri non éfficit caufaliter vel formaliter, ut actio Sacramentalis fit moraliter i a ii a&io Chrifti? fed hoe fit per voluntatem Chrifti, qui vult eam actionem Sacraientalem haberi pro vll fua. Intentio autemi Miniftri éft pufa conditio, yag qua pofita ponitur ille effe&tus moralis volunta- r tis Chrifti, ut a&io Sacramentalis , quee de feeft W; .. D. Zfmort Tratt. de Sacr am. in gen; in - 194 DISPUTATIO II. ) Mm in potentia proxima ac difpofitione proxima ad hoc, ut affumatur a&tualiter à Chrifto , pro-fua aCtione, a&u fit moraliter actio Chrifti. TE Ad. ». n. a. ad prob. c.a. n. c. & füppofitum, jin quod contrahentes fint Miniftri hujus Sacramen- ti. Suppono enim, Sacerdotem effe Miniftrum hujus Sacramenti. ltaque ea intentio contra- bp hentium non erit intentio Miniftri, fed erit pars materie Sacramenti. Hinc poteft VTT RESPONDERI 2. dift. Intentio civilis re- inia,l laté ad obligationes civiles contractus matrimo- t nts nialis eft pars Matrimonii. c. intentio Sacramenta- tdedeta lis relaté ad effe&us intentos à Chrifto. n. In TARLI contrahentibus Matrimonium dantur dusz inten- d w tiones faltem formaliter inter fe diftin&te. Una Wan intentio fertur ad obligationes Matrimonii civi- Viatri les, qualis datur in Ethnicis, Turcis, & Hereti- i cis. Altera intentio fertur ad effe&tus Sacra- ins Tr mentales à Chrifto intento$. Illa eft pars mate- bv rie Matrimonii. Altera non eft pars Matrimo- " n nii, fed tantum eft conditio ad rationem Sacra- Mi mentalem Matrimonii. AA m d 3. n. Mgj. Dico enim, quód Minifter VM &mm li non folum velit materiam & formam, & volun- * TU tatem Chrifti, fed etiam velit effe&um à Chrifto BU AR TM vel Ecclefia intentum, abítrahendo, an ille effe- ia &us fit phyficus, per collationem gratiz, vel tan- ^ r tum moralis, peraggregationem baptizatiincom- j munionem populi Chriftiani, ficut in Veteri Te- TT ll s Íftamento per Circumcifionem circumcifus ag . fsl W gre- gabatur populo Dei. : u QU E. DE MATER. ET FORMA SACRAM I95 du ij hi QUJESTIO V. 4In ad valrem Sacramenti fufficiat intentio Hl Jolum faciendi materialiter,' quod ia Telin facit. .Exclefia ? "UUU Q KEt quando error Miniflri obffet. voalori f . Sacramenti ? )teff OTANDUM I. Aliam effe intentionem ma- ) QV 3 Dd terialem , feu ut aliqui vocant, extermam, & aliam effe intentionem formalem, faciendi quod Vs facit . Ecclefia. INTENTIO EXTERNA feu I Wa MATERIALIS vocatur, qua Minifter folum in- tendit ponere exteriorem formam ab Ecclefia Ilj confuetam nihil aliud intendendo , nifi ut vel fa- 100D1 0 tisfaciat exterius fuo officio, fi eft Chriftianus, I vel-ut fatisfaciat fuperfhtlom Chriftianorum, fi du t fit Judzus, Turca, vel Ethnicus. Hunc modum pou adminiftrandi Sacramentum Authores dicunt fie- Ya ri cum intentione faciendi faltem materialiter, Qd quod facit Ecclefia. Alii Authores queftionem Íub aliis terminis proponunt, & querunt; anob- fit valori Sacramentorum retentio intentionis? Ita l n p U ut Minifter pofitivé intus in animo excludat in- m tentionem faciendi , quod facit Ecclefia Catholi- W ca, fed tantum exterius fe fimulet Catholicum p aut Chriftianum, ac propterea more aliorum granw " ferio & gnaviter ponat ceremonias confuetas. u INTENI'IO autem FORMALIS vocatur eas l mh» p qua Minifter revera intendit effe&um à Chrifto eu vel Ecclefia intentum. Na NOoTAN- Dru DISPUTATIO ItI. 196 N ^ Vl 3 " NoTANDUM 2. Eam fententiam, quód ] d in Miniftro fufficiat intentio materialis, adícribi a " " ;L :'i: Catharino , celebri Scriptori ex Ordine D. Do- W minici. Eandem tanquam probabilem propu- ji, i gnat P. Juenin de Sacramentis differt. r. Q. 5. J (:9:09,.3, Eandem' aperté defendit P. Hyacin- gl thus Serry in Vindiciis Vindiciarum Catharini SanGiffimus D. N. BEN£- | Tridgnp:r editis Patavii 1733. Don du picrus XIV. in l. 7. de Synodo. c. 4. n. 6. &c. & fic fcribit: , Quamquam apud Catholicos certis- vbl » fimum fit, in Sacramenti Miniftro aliquam in- r pon tentionem requiri, faltem faciendi, quod fa- » gm » cit Ecclefia, valde tamen inter eosdem difpu- at » tatur, de hujus intentionis obje&to, feu quid gitdur » illud fit, ad quod ferri debeat ejusmodi inten- a ?» tio, quam omnes neceffariam fatentur. Am- brofius Catharinus, é Dominicanorum Fami- , 14 » at » lia, Epifcopus Minorenfis, & poftea Archi- El » epifcopus Compfanus in Opufc. de intentione zi n » Miniftri. contendit, ad Sacramentum validé i EL adminiftrandum , fatis effe, ut Minifter inten- Mrnt » tionem habeat ferio perficiendi ritum exter- » num, qui ab Ecclefia adhibetur; atque ideo, L etiamfi fuam intentionem retineat, aut inte- üïïg'ffnten » k ^ i » rius dicat, fe nollefacere, quodfacit Ecclefia, 2 dummodo exterius ferio agat, nulloque figno (j lükdfï [ 000 o » pravam fuam voluntatem prodat, ratum, per- n » fe&umque Sacramentum ab eo perfici Catha- B o Itl » rinus propugnat. Catharino prziverant Pe- » trus Cantor, Robertus Cardinalis Pullus, Pa- du valeg l » ludanus, Sylvefter, eumque poftea funt fecta- ti Salmeron ]. i. comment. in epift. D. Pauli ATU j 4 ;: 3. p. difp. 2. Joannes Marius Scribonius in W s , 9Umm. l DE MATER. ET FORMA SACRAM. I97 * », Sümm. Theol. de Sacram. in genere Q. 6. & 7. t d » Vincentiüs Contempfonius in fuo Tractatu de Hyacinthus- Serry in tg) Sacramentis in genere. » Vind. Vind. Natalis Alexander , Cafpar Jue- i, » nin, aliique Recentiores. ,Hazc tamen opinio vifa eft aliis coincidere ii hi Ti dj » cum Lutheri, & Calvini do&trina, à Concilio » 'Tridentino expreffe damnata, ac propterea DX non dubitarunt herefis notam eidem inurere, M » » verum hujusmodi Cenfores Concilii Tridentini olos ( iiqum » hiftorie fe prorfus jejunos oftendunt: etenim » Seffio Septima, ubi primo impium hzretico- i qui| w rum dogma anathemate confoffum fuit, habi. » ta eft die 3. Maji 1547. & laudatum Catharini ii opufculum, Romze Typis impreffum prodiit jomd t anno 1552. quin opufculi Author, ea occafio- d ! qorim » ne, in aliquam erroris füufpicionem vencerit: E quapropter Cardinalis Pallavicinus, éuiFtr vf d jatentt » dentini Canones, & Decreta, eorumque ge- » nuinus fenfus, ignota profecto non erant, in a vl » ejusdem Concilii hiftoria l. 9. c. 6. n. 2. loquens | mmr; Y de fententia, à Catharino in eodem Concilio TO À » propugnata hzechabet: Equidem exiftimo, Ca- ; atqueï » tharini fententiam falfam effe, fed non ideo yi, d » per "Tridentinos Canones diferté damnatam : Jfactd » quapropter fas illi fuit affirmare, eam Co nci- il » » lio non contradicere. & l. 12. c. 10. exponens h, r m Decreta, Penitentiz Sacramentum fpeétantia, «t h à Concilii Patribus formata, n.34. ait: Exhif- m » ce poftremis verbis conjicere poteft, qu;squis li Til » ea legerit, haud effe expunétam fententia m Ca- a » tharini, aliorumque "Theologorum, opinan- fficerein n tium , Sacramento, quo ratum fit, fu N- , Mini- ms W yu 198 DISPUTATIO IL ) , Miniftro voluntatem ferio agendi, & obeffe M , tantummodo jocum, quem Sacramentum fü- u » fcipiens cognofcere poffit. nj »Quam ob rem melioris judicii Theclogi, p v) g » Catharini opinionem ab hzrefis cenfura vindi- , cant, latumque inter illam, ac Lutheri & Cal- gt » vini do&trinam difcrimen intercedere demon- D » ftrant, prefertim Vasquez in 3. p. tom. 9. di- , s fput. 198. & 9..& 3. Cardinalis de Lugo de nl 5 Sacram. difp. 8. Se&. 9. n. 15. Natalis Ale- ii » xander Theolog.Dogm. & Moral. tom. ». c. 1. wamu » art. 3. Reg. 1. Juenin de Sacram. differt, r. Ht » q. 5 art. 3. $. . Quinimó Marcus Antonius de g, i » Dominis 1. 5. de Republ. Eccl. c.12. $. 12. & g rd » 13. ubi perverfum hereticorum errorem ad- thtv » ftruit, Catharinum à fua fententia prorfusalie- as u » num agnofcit, & fatetur. NNegari tamen haud V5 n d » poteft, grave vulnus prefate opinioni infli- , &um ab Alexandro VIIL.à quo die feptima & a » Decembris 169o. hec inter alias propofitio edins ] » damnata fuit: valet Baptifmus, collatus à Mi- iil » niftro, qui omnem ritum externum , formam- t D » que baptizandi obfervat, intus veró in corde ltg) » fuo apudferefolvit: non intendo facere, quod fu. lu) » facit Ecclefia. Sed nihilominus à damnatio- Q » nis telo illam defendere conantur Juenin cit. l[fï&!"lmu loc. Serry in Vind. Vind. pag. 109. Auctor m » operis de re Sacrament. pag. 113. Aliique, übrqy » confixam propofitionem intelligendam rati, » cüm ritus externus, aut non ferió, fed joco & i u Tf mimicé peragitur, autab illo exercetur, qui T0 l » aliunde, hoc eft, ab aliqua exteriori circum- :Dliæ Qtj » .ü.antia, puta à Sacramenti poftulatio ne, non p ii , deter- DE MATER. ET FORMA SACRAM. 199 ! W determinatur ad agendum nomine Ecclefiz, t feu tanquam Ecclefiz Minifter: ultro enim ad- » » mittit Juenin, non validé baptizare, qui à ne- LT » mine poftulatus domi infantem abluit, cum d » expreffa Sanctiffimz "Trinitatis invocatione, fi a » intra fe deliberet, id, quod fert propofitio da- ltb mnata: non intendo facere, quod facit Ecclefia. al » » Verum utut hec res coram Deo fe habeat, &l » nulla usque adhuc de ea emanavit expreía NZHHSA Quamvis igitur » Apoftolice Sedis definitio. QOU )» communior fit fententia exigens in Miniftro d intentionem vel a&tualem, vel virtualem fa- hii ) ciendi, non folum ritum externum, fed id, 1 gt » quod Chriftusinftituit, feu quod facitEcclefia, LUC » & hec, veluti tutior, fit omnino fervanda in ii praxi; non eft tamen Epifcopi, priorem opi- idrusd nionem reprobare, atqueadhancpofteriorem, etiam theoricé tuendam, fuos Dicecefanos adi- n » d t gere: caufas quippe majores, difficilioresque » quzftiones, Fidem, autdifciplinam fpectantes, t ii » ad Apoftolicam. Sedem deferendas, ftatuit » perpetua Ecclefie confuetudo ab Innocentio mj at » III. in cap. Majores. de Baptifmo. confirmata. ofce » Quare, fi conftet, quempiam aut Baptifmum » contuliffe, autaliudSacramentum, ex iis, quae ss r J iterari nequeunt , adminiftraffe omni adhibito externo ritu, fed intentione retenta, autcum ! deliberata voluntate non faciendi, quod facit Il ^ Ecclefia, urgente quidem neceffitate, erit Sa- dl » cramentum iterum füb conditione perficien- [ETiö) fl' j dum; fi tamen res moram patiatur, Sedis Apo- d ftolicee oraculum erit exquirendum , quemad- auni modum ad Severum Scholafticum Conftanti- ')[)WL«' , N 4 , Dopo- 200 UPDTSTUTOTIOU N u ,-.nqpolitanu,m faciendum fcripfit Ferrandus Ec- ifia l 2 clefie Carthaginenfis Diaconus, in difficili ii queftione, qua tunc Ecclefia fatigabatur, do- ho &tis indoctisque in varias partes fciflis, inquiens: ( M]Hl[ Interroga, Vir prudentiffime, fi quid verita- ml tis cupis audire, p.rincipal,iterg Apoftolice Se- int » dis Antiftitem , cujus fana do&trina conftat ju- Cyo, jrent , Cicio veritatis, & fulcitur munimine Authori- , tatis (tom. 9. Biblioth. PP. pag. 509.) Quod. qured gi.d » Íemel monitum volumus, ut regula fit, etiam » pro aliis controverfiis, quas mox commemo- VT , rabimus." Hucusq : ue San&iüïmus D. N. Bz- od q NEDICTUS XIV, i t NOoTANDUM 3. vt Errorem Miniftri poffe effe varium. Nam r. poteft verfari circa fen- ii fum forme, quod fieret, fi v. g. crederet Filium t f effe minorem Patre, vel Eum & Spiritum San- U0 ia &um effe creaturam, 2. Poteft error verfari &l circa effentiam formew , v.g. fi crederet, prono- 3 vf men Égo pertinere ad effentiam forma:; vel fi r n crederet, non hec verba: Hoc eff Corpus meum; n fed invocationem Spiritus Sanéti pertinere ad brliti effentiam formee, 3. Poteft error verfari circa ü d paturam Sacramenti, ita ut eredat, totam cere- t moniam effe rem füperftitiofam, prout credunt fs | [ -Gentiles, Judei, & multi ex hzreticis, 4. Pot- & m " €ft ille error vel effe tantum internus , vel etiam dttf d figno externo expreffus. 5. Poteft talis error K non folum effe externus, fed etiam proteftativus n 'W' fidei & animi introducendi novum ritum in Ec- IH-O mhi «lefiam, De quovis genere ejusmodi errorum im queritur, an obftet valori Sacramentorum? U]Ul Hd Yi DICO& Ad valorem Sacramentorum non Md l fuflicit DEMATER. ET FORMA SACRAM. 2COl s Wiis fufficit intentio materialis, fed requiritur inten- tio formalis. n PROBATUR I. Intentio formalis eft illa, Jrten qua Minifter non folum intendit ponere mate- Wt riam & formam fed etiam intendit eam mate- 2 riam & formam /üb modo, quo eft inftituta à Chrifto, & determinata ab Ecclefia. Sed talis i l intentio requiritur. ergo. Min. prob. i non re- ? T quireretur talis intentio, fruftra in Concilio Flo- Q Íi, rent. ad valorem Sacramenti requireretur mate- QO ria & forma & perfona Miniftri cum intentione )N faciendi, quod facit Ecclefia. Sed hocnonpot- eft dici. ergo. Maj. prob. fi non requireretur a v talis intentio, fenfusverborum Conciliinon pof- d n fet effe alius, quàm ifte: ad valorem Sacramen- aT torum requiritur materia, & forma, & Minifter st cum intentione ponendi materiam & formam. ROT Vf Sed hocnon poteft dici. ergo. Maj. patet ; quia , p non poteft affignari aliud objectum intentionis m w precife materialis, nifi ritüs externus materie & n " forme. Min. jrob. hic fenfus effet ridiculus. i Ergo hic fenfus non poteft effe verborum Con- cilii. vetnt d prob. ridiculum effet, fi fervo quis di- ,fnant ceret: debes ire in urbem, & deferre ad Petrum prout q epiftolam, & eum falutare meo nomine, ac dein s. t emere pileum; attamen debes fimul habere in- tentionem eundi in urbem, & intentionem de- :mUS,VE d ferendi epiftolam, &intentionem eum falutandi, & intentionem emendi pileum. ergo fi in Mini- n* m m ftro nihil aliud requireretur, quàm materia & forma, ridicula effet definitio Ecclefie, quod 'usmodï f mettit fimul ad valorem requiratur intentio Miniftri po- J * nendi materiam & formam. nqamæw'( Ns Pao- 202 DISPUTATIO II r )!ATE i5 E PROBATUR 9 Alexander VIII. damnavit eam do&rinam, quód idem fit intentio ponendi g JEWM materiam & formam , & intentio faciendi, quod facit Ecclefia. Ergo non fufficit intentio preci- ii a fe materialis, feu intentio ponendi materiam & i formam. 44 prob. pr opoütlo damnata fic habet: Valet Baptifinus collatus à .Miniffro , qui omnem ri- x g tum externum. formamque baptizandi obferoat , intus ul veró in corde fuo apud fe vefolvit : mom intendo face- Wi (W ye, quod. facit. Ecclefía. Ergo eoipfo damnatum atími eft, idem effe intentionem ponendi materiam & "MW formam, ac intentionem faciendi, quod facit IN Ecclefia; fi enim hv intentiones dus idem fo- rent, Pontifex damnaffet propofitionem ridicu- tm Mb lam, involventem in terminis contradictoria, ,a quod non videtur dignum authoritate Sedis Apo- Jm&lmh [ ftolice $i enim he dus intentiones forent f, &t idem, rectius Pontifex damnaffet folam. unam tsl contradi&ionis partem , nempe quód in Sacra- ais d mentis non requiratur intentio faciendi, quog ünom facit Ecclefia XNttits PROBATUR 3. Ad valorem Sacramenti ia requiritur, ut a&tio Sacramentalis convenienter ts à Chrifto poffit affumi pro fua Sed non poffet " JMW convenienter-affumi pro fua in cafu, quo Mini- *LECU fter habet pofitjvé intentionem contrariam non fünh.,lx H agendi, quod Chriftus inftitui& — Ergo in tali ca- MH»L(' fu non ponitur id, quod ad valorem Sacramenti b requiritur Min. videtur per fe evidens; quia hi NU videtur inconveniens, ut Chriftus actionem ho- Vl | minis velit haberi pro füa, quam homo pofitivé ht, qhü' Jf non vult effeactionem Chrifti ]Maj. prob. omnes J aGtiones Sacramentales funt actiones folum mini- : LItN] D fteria- DE MATER. ET FORMA SACRAM. 203 J fteriales; adeoque ex fua natura funt moraliter ) r a&io Chrifti; fic enim dicitur z. Cor. 4. v. r. Sic uT nos exifHimet bomo ut. Minifiros Chrifli , &? Difpen[a- r tores snyfTeriorum Dei. Sic etiam in Concilio Tri- Pf 4l dentino Seff. 14. c. 6. dicitur: JDocet S. Synodus, t Sacerdotes tanquam Chrifti Miniftros fun&ionem remit- a. tendi peccata. exercere. At t DICO II. Ad formalem intentionem fa- Ti f At ciendi, quod facit Ecclefia,. non requiritur in- tentio formalis conferendi effectum Sacramenta- nami Jem internum. I rA i i M PROBATUR. SiJudaeus, Turca, Gentilis, o vel etiam Atheus conferat Baptifmum ea inten- mibyta tione, quod velit eum conferre, quomodo Chri- Tl P' ftus inftituit, & Ecclefia adhibet, validé bapti- T5 iUf zat, etfi credat, caremoniam aut effe inutilem, 4 Ut aut prorfus fuperftitiofam, ita ut fi fequatur ali- N quis effectus, alius non fit, nifi proveniens ex W tacito pacto cum demone, prout folet freri in i, qui aliis ceremoniis fuperftitiofis ; aut certé tantum um fecuturum effe&um moralem, confiftentem in mv hoc, quod talis homo cenfeatur aggregatus po- p pulo Chriftiano & Ecclefie per ejusmodi exter- nam profeffionem fidei. Sed in tali cafu non ha- mi gt betur formalis intentio conferendi effe&um Sa- j cramentalem internum. ergo. -Maj. prob. ex fen- n fu perpetuo Ecclefiz, quz nullo unquam tempo- ia re fcrupulum movitbaptizatis, à quocunque ba- ptizati effent, dummodo debita forma ufi fue- TU n rant, quamvis verofimile fit, & merito dubitari pojwerit, an tales Judei vel Gentiles, qui fum- jj n mo odio profequebantur Chriftum, non potius pl , intus DISsPUTATIO II. y j 204 intus in animo totam ceremoniam baptifmalem g irriferint, ac propterea nullum alium effectum j d intenderint, quam precife externum moralem, g quo volebant fatisfacere defiderio baptizandi, j ut nempe aggregaretur communioni Chriftiano- i hAQGZï ruim. Ille fenfus perpetuus Ecclefiz probatur I. p t ex Refponfo Nicolai I. ad Bulgaros , ubi fic fcri- fjetn. bit: , À quodam Judeo , nefcitis, utrum Chri- frii: » ftiano an Pagano, multos in Patria veftra ba- ,f ua ptizatos afferitis, & quid de his fit agendum, At » » confulitis. Hi profe&o fi in nomine Sancte iratini 'Trinitatis, vel tantum in nomine Chrifti ba- [. [ » » ptizati funt, conftat eos non effe denuo bapti- i qie zandos. Sed(quiadeforma debita baptifmi me- vt » » rito dubitari poterat, fi Jud:eus ille non fuiffet Anony Chriftianus, aut faltem Catechumenus) pri- » ij » mum utrum Chriftianus an Paganus ipfe Ju- a n » deus extiterit, vel fi poftmodum factus fue- la » rit Chriftianus, inveftigandum. Quamvisnon i » pretereundum effe credamus, quod Deatus " : » de Baptifmo dicat Auguftinus. Jam fatis, in- p » quit, oftendimus, ad baptifmum, qui verbis lg W D) Kvangelicis confecratur, non pertinere cujus- At 2 quam vel dantis vel accipientis errorem five de AR 1æk] » Patre, fivedeFilio, five deSpirituSancto ali- nl "n i ter fentiat, quàm do&trina coleftis infinuat." Tta S. Auguftinus l. 4. de Baptifmo. contra Donat. J n i m e v Ut i[." Idem probatur ex D. Auguftino, qui in W. ^i textu proximé relato dicit, qualemcunque erro- ) rem baptizantis non obftare valori baptifmi, ET lt adeoque nec obftare errorem Turce, Judei, Gen- Ui A Il wq tilis vel Athei ; interius totam ceremoniam ba- M ptifma- 2 N DE MATER. ET FORMA SACRAM. 205 lltjs ptismalem irridentis, & tanquam fterilem ritum fu. Torin vel fuperftitiofum intus in animo condemnantis. j h Idem colligitur ex variis aliis textibus D. Augu- A J t zM füini , in quibus qualemcunque fimulationem et- iam baptizantis obftare valori baptifmi negat. ü l. 1. contra litteras Petiliani, qui fcripferat, con- Ícientiam dantis baptismum attendendam etfe, fic ( J Whn LA fcribit: , Quomodo de iftis baptizantibus fecuri » erunt, fi confcientia dantis attenditur, quz la- um 'dhm e funds , tet oculos accepturi? ita.fecundum eorum , fententiam fit falus illa fpiritualis incerta. " lii ii III. Ecclefia Romana nunquam rebaptiza- inbyi vit eos, qui erant ab hareticis baptizati, licét in- g ter eos hzreticos varixz fectz fuerint, quc erant xoniul folo nomine chriftianz , & forte religione Genti- m r lium pejores v.gr. Nicolaitarum , Valentiniano- » pj rum, Gnofticorum, Priscillianiftarum, Marcioni- if tarum, Manichzorum, imo & Origeniftarum & AIVIBDOL Pelagianorum, qui nec credebant, nec volebant y as conferre aliquem effe&um internum. Et tamen fs Stephanus Papa ad Synodicam Epiftolam Conci- qu'wæþït lii Africani, prout ex Epiftola Cypriani ad Pom- o pejum defumitur, fic refcripfit: ,Si quis à qua- yrenit » cunque herefi venerit ad nos, nihil innove- at » tür, nifi quod traditum eft, ut manus illi im- fs i » ponatur in peenitentiam. Sic etiam Eufebius 1. 7. d c. 2. firibit: ,, Cüm per id tempus non mediocris controveríia exorta effet, utrum eos, qui ex Uïhllo ) » qualibet berefi convertuntur, baptifmo purgari jcun " 2 oporteret; quippe antiqua confuetudo inva- of » luerat, ut in ejusmodi hominibus folá manuum i E " 2 J » impofitio cum precationibus adhiberetur. —K omineg stl -S. "Auguflinus, l. s. de Baptifino €. 5. ait : , & g,O CCUI" j 206 DISPUTATIO II » occulta nefcio qua infpiratione Dei deteftan- munjoneü » tur, fi quis iterum baptismum accip igt, quem » übicunque jam acceperat. " g m W lia etiam Siricius Papa in epift. ad Himerium c. 1. bis verbis teffatur : ,Quos (Ldrrianoss) Nos cum j o gitai » Novatianis alifsque hzreticis, ficut eft in Sy- » nodo (Nicena) conftitutum, perinvocationem » folam feptiformis Spiritüs Épifcopalis manüs y B tinndns » impofitione Catholicorum conventui focia- 5 11us. Kt . Concilium L. Zfrelatenfe can. 8. dicit : ifiang a;m'rredeu » De Afris, quod propria lege utantur , ut re- » baptizent, placuit, ut fi ad Ecclefiam aliquis s i REU » de herefi venerit; interrogent eum Symbo- m » lum, & fi perviderint, eum in Patre, & Filio, » & Spiritu S. effe baptizatum, manus ei tantüm ünyrg tht » imponatur , ut accipiat Spiritum S. * Nice- na Synodus folos Pauliniftas, hoc eft, Pauli Sa- tmmutr mofateni difcipulos excipit, qui baptismi formam gan corruperant. Itateftatur Innocentius[. in Epift, PU detn | 22. ad Epifcopos Macedonie, ubi c.5. fic fcri- bit: ,Canones Niceni à Paulianiftis venientes "txdon » baptizari przcipiunt. Nunquidnam, cum de Ti » Paulianiftis jubent , omnes , qui ab hereticis r » veniunt, erunthoc exemplo baptizandi? quod Vi » cüm nullus audeat facere, de ipfis tantüm effe n » preceptum, ratio ipfa demonftrat - quiaPau- TUb » lianifte in nomine Patris, & Filii, & SpiritüsS. : Ti » minimé baptizabant. " Exhis ergo patet, nul- N ij «l ( lam herefin, que baptismi formam fervat , ex- DN clufam fuiffe ab Ecclefia, quin tamen ab ea re- Bmäf](x vertentes de novo baptizati fuerint, licét effet N verifimile, à multis hereticorum baptismum par- j »Al*äu vulorum pro nuda ceremonia initiationis ad Ccoin- lg À DE MATER. ET FORMA SACRAM. 207 | (ihd communionem Chriftianam habitum effe finé ul- ; u Jaintentione formali conferendi effectum inter- .pum; imo à multis eorum ipfam ceremoniam z refpe&u parvulorum tanquam otiofam irrifam ETI fuiffes prout re ipfa publicé profitebantur Pela- l d u giani & Anabaptifte. OC d IV. Etiam poif ortas herefes & diffenfiones Vi ( d Calviniftarum, Anabaptiftarum, Lutheranorum, 4 di Huffitarum, Wiclefiftarum, Ecclefianunquam re- t Itre paptizavit redeuntes à tali herefi & diflenfu ad I diqis Ecclefiam, licét ejusmodi hzretici & diffentien- tes credant, nullum internum effectum conferri t u per Sacramentum , fed tantüm per fidem , vel TE tantüm per gratuitam predeftinationem. — Ergo U N Ecclefia non requirit in baptizante intentionem ; Pa formalem conferendi aliquem internum effectum Tif ormat baptizato , fed tantüm effe&um moralem , confi- Lofl ftentem in eo, ut baptizatus annumeretur popu- s loChriftiano. DeCalviniftis, qui eo ipfo, quód veram remiffionem peccatorum negent, etiam in ; veliq n, ti baptismo veram remiflionem peccatorum negare confequenter tenentur, tefte Serryo de Intentione 1b hi nyil q c.r, aliqui quidem in Gallia exiftimabant , eos g anyt: effe rebaptizandos, imó eos etiam actu rebapti- zaverunt, fed Pius V. eum morem rebaptizandi [ qw&f Hinc etiam varia Concilia Galliz improbavit. t baptismum à Calviniftis collatum , validum effe Y [)PQW.', m r pronuntiarunt, nempe Rothomagenfe 158 r. Rhemenfe 1583. Aquenfe 1585. Tolefanum m 159o. Narbonenfe 1609. Rothomagenfe fic x b habet: ,Antea in plerisque noftrarum Dicce- ho » Íeon locis báptizati ab hereticis, prefertim , Cal- 1 mmat« 208 DISPUTATIO II bMiER » Calviniftis, redeuntes ad Ecclefiam Catholicam gieih , kerum tingebantur hac füb verborum for. dj apri , ma:- fi non.es baptizatus, ego te baptizo ; quia gimm » dubitabant nonnulli de valore baptismi ab hu- » jusmodi hareticis collati , eo quód non haábe- ,ibis: ,Trent intentionem baptizandi in. remiffionem imitqi) » peccatorum. Veruüm quoniam illa formula m » baptizandi fub conditione (antiquitüs) fuit in- hb troducta propter baptismata occulta, & de qui- du » bus non apparebat , nec uni mulieri feu alteri gteita » privatim baptizahti credi debebat ( decebat ) dien, » contra veró conftabat, Calviniftas in ccetu pu- s r blico baptizare in forma verborum, & materia » ii à Chrifto inftitutal, nec de hoc fa&o ambigi m 2 poterat, vetamus baptisma repeti cum qui- buscunque verbis à Calvinismo aut aliis hare- mpi EAU » fibus fimiliter baptizantibus ad nos transeun- ;/» tibus, " m i V.. Eadem praxis & mens Ecclefiz confir- WE : matur ex cafu, qui Maffilie contigit, ubi quidam i, i Parochus infantes à fe fuüb debita materia & for- t ma baptizatos intü$ in animo neutiquam juftili- tilldei care intendit. Cafum refert sERRYus l.c. de in- Pl tentioneé C. 6. his verbis: , Jacobus Santabovius A?mmva | ) 'Tom. II. cafu 17. in folutionibus cafuum con- i, fcienti hoc memoriz prodidit. Cüm paucos t g, » ante annos Eeclefie Parochialis S. /Egidii ía- E WBO crilegus Curio, Chriftianz tandem religionis » EU ] fa&tus Apoftata publicé faffus effet, toto fe paftoralis officii témpore baptisma ferió qui- h tnf ! » dem prudenterque miniftrafie, intüs tamen fe- mf li "k cretáque mente totum,quod extrinfecüs ageret, h Jdmlm 3 retra&tàte ( boc of] improb4[Je.) in eo tamen ftetére "fs » bàptis- | A.l-.ï | i DE MATER. ET FORMA SAICR AM. 209 (s , baptismate, quotquotab eo fiété ac fimulatà tin- hi , &i fuerant, confulta, üt crederepareft; Acade- Rþ'ilo;cl»i 3 , mia Parifienfi ; unáque omnium inventa eft il- iE , luftris feemina, quz, ut eft fexus ille inbrmus d , ac debilis animo, baptizari fecundó voluit, ob- fitiy , tinuítque pro imperio ;ceteri omnés fufceptum ll fs , baptisma ratum validümque tenuerunt. 1 i j l deq Ex fiis ergo omnibus conftat, de -perpetü;) [f p fenfu. & praxi Ecclefie ;. quód nunquaim fuerit follicit&:de intentione baptizantis, utrüm inten- (duii, derit facere, quod facit Ecclefia;: fed quód eam Ts W intentionem prafümpferit efTe imbibitam in ipfa Vr N adminiftratione Sacraraenti collati fub debita ma- teria & forma; Eam àutem intentionem Eccle- iqng Wiljra fia non potuiffet preefumere, fi requirerctur for- us malisintentio copferendieiïe&umSacramegtalem internum. 1Inc U it oD IUTDICO TL Nullus error Miniftri, etiarà ligilt figno expreflus, obftat valori Sacramenti , nifi o Gd valorem Sacramenti pofitivé alliget fuo errori, n jl dummodo habeat intentionem, reipfa faciendi, jshcli , & facit Chrifti Ecclefia. quod Chriftus inftituit yutat PROBATUR I. Ecclefie is fuit perpetuus xl fenfus & praxis, Baptifmum ab hzreticis colla- Ciny tum effe validum, fi utantur debita materia & forma, etiamfi notorié conftet, eos fovere in- Y m nj numeros errores circa naturam & effe&um Sacra- Ket ) L ienti, & circa fenfum verborum forme, & cir- u ca SS, Teinitatem, & circa ipfum Chriftum. — Er- us go cenfet Ecclefia per talem errorem Miniftrinofi invzlidari Sacramentum. — .Z£nt. patet ex Conclu- d fione precedente, & ejus Probatione. ! D. Zmort Trat. de Sacraimn. n gen. O Pko- 210 DISPUTATIO II. [ lm' PRosnATUR 2. Ratione S. Auguftini. Si Y Chriftus valorem Sacramentorum alligare voluif- fet privatz opinioni Miniftri, malé confuluiffet (jjtt faluti animarum. Sed hoc non eft prefumen- g dum. Ergo nec prius. «t d ]Maj. patet ; quia redde- gt u retur fzepiffimé incertus effectus Sacramenti ba- N ptifmi &c. S. Auguftinus l. 1. contra literas Pe- tiliani c. 3. Ia fit falus illa fpiritualis incerta. j pöülh i d PRosBATUR 3. Alia ratione S. Auguftini. H MH In Sacramentis principalis operans eft ipfe Chri- il ftus, qui acionem Sacramentalem vult haberi id ul moraliter pro fua. Ergo ad valorem Sacramenti tss du fufficit, dummodo Minifter modo humano po- nat actionem Sacramentalem fine pofitiva inten- st tione contraria eam a&ionem non fübjiciendi um VL« Chrifto. S. Augufüinus 1. 1. contra litt. Petilia- & ( ni. c.7. ait: " Neque enim, etiam cüm per fan- bb » &um difpenfatorem gratia fpiritualis credenti- iiv » bus impertitur, difpenfator ipfe juftificat, ac i du , non ille unus, de quo dictum eft, qui juftifi- g » catimpium. Aut vero Apoftolus Paulus ca- » put eft&origo eorum, quos plantaverat? aut i, » Apollo radix eft eorum, . quos rigaverat? ac ii qn » non ille, qui in eis in credendo fidem dederat, j » Cüm idem dicat; ego plantavi, Apollorigavit, & üry » fed Deus incrementum dedit? -. Origo mea i » Chriftus eft, radix mea Chriftus eft, caput » meum Chriftus eft. -- LP Me innocentem non M » facit, nifi qui mortuus eft propter juftificatio- Q » nem noftram; non enim in Miniftrum, per UM » quem baptizor, credo; fed in Eum, qui jufti- !iEch » ficat impium. Solvun- DE MATER. ET FORMA SACRAM. AII d hn Solvuntür Obje&tiones. | rj OB3JICITUR t. Poteft dici, ad valorem l. Sacramenti füfficere intentionem ponendi ritura Wi externum, quem ponit Ecclefia. Ergo nonre- n uiritur intentio formalis faciendi, quod facit Tl cclefia. 4nt. prob. qui ponit ritum externum, Wi queim ponit Ecclefia, reipfa idem facit, quod facit Ecclefia. ergo. hp 2 d Aliud eft, non intenderepofitivé, quod facit Écclefia, fed tantum ritum externum: & n li aliud eft, pofitivé intendere, non faciendi, quod Va facit Ecclefia. Ergot ex falfitate fecundi non ao poteft inferri falfitas prioris, prout fit in Proba- Qv tione du&ta ex damnatione 1 lii xandro VIII. confixa. propofitionis ab Alg- dj 3. ui intendit caufam, indire&é neceffa- ii rio intendit effe&tum. Ergo qui intendit facere, IJ» Cl quod Chriftus inftituit, indirecté neceffarió in- (it, « tendit effe&tuum Sacramentalem. u RzsPONDEO. n.a. ad prob. dift. — Qui poüit- s Pa bt ritum externum, quem ponit Ecclefia, reipfa idemfacit, quod facit Ecclefià fola actu externo, gt i & precife materialiter.c. quod facit Ecclefia fi- n ful acu externo & interno, ac formaliter. n. polos O ponere folum a&utn externum fine actu interno, non eft actus humanus j fi ergo preciperetur h d tantum id fácere, quod facit Ecclefia per folum D tl a&uin externum, nonpreciperetur conformatio a&ionis humang iri Miniftro ad actionein huma- V nàmi Ecclefig, fed precifeé conformatio rei ad Eum, ) rem. Hoc vero ion eft verofimile; quod pre&: reiadrem, fed aóió- *äþigtur;fola conformatio 2 ius , j a Y 1212 ODLESPUTATIO: II UL T nis humanz.ad acionem humanam, ut, ficut pi) y 01 Ecclefia ponit actum externum modo humano, fhoc eft, cum interno actu rationis ordinante tf D 48 QU ia&tum ad aliquem finem, ita etiam Minifter fa- ciat, quod facit Ecclefia 1llo actu humano, nem- jlots, «l w "pe a&u externo cum ordine rationis ad aliquem n ra finem. ^ Nifi enim hanc intentionem Chriftus ad j valorem Sacramenti requireret, fequeretur, quóüd g u ") "um ritus externus, quem Ecclefia ponit, ordinatus 'ad finem profanum v. g. exercitationis, recrea- um diimdi tionis, irrifionis &c. effet Sacramentalis, quod 'eft indignum fentire de Chrifto. Itaque Mini- du fter debet aCtionetm ordiráre ad finem, intentüm j Pt 'à Chrifto, vel Ecclefia. :agams,an — Ad». dift. "Hac duo fünt diverfa in confide- s? | ratione metaphyfica, & formaliter.tr. in confi- dirie Em T deratione phyfica, realiter, ac pra&ticé. n. Eft 'enim impoflibile, ut ille, qui modo lumano st u n ] ponitritum externum, quemponit Ecclefia, nul- lum habeat finem. Si ergo habeat finem diftir- r xkum ab eo fine, quem habet Ecclefia , .eoipfo $ p t intendit non facere, quod fimul actu externo & M interno facit Ecclefia. Si autem non habeat po- Vi zi fitivé finem diftin&um, ab eo, quem habet Ec- clefia, eoipfo realiter.ac practicé habet intentio- K *'&F" " nem formalem faciendi, quod facit Ecclefia; :,q M'&]&( impoffibile enim eft, ut homo realiter , dum agit VE 1inodo humano ,. nullum habeat finem. QNE,N "É 4dd 3. dift. .Qui intendit caufam , indire&é LT intendit effé&urn, .fi fciat talem effe&um effe IOFHHIWQZ icum caufa connexum independenter à fua inten- if j tione. c. fi potius credat,.talem effe&tum non l ?h $b Ille enim forma- efï'e.. connexum; cum caufa. n. liter Ti DE MATER: ET FORMA SACRApd; 215: W h liter nor intendit v. g. nocumentum inferendum ïn lt fuo amico, fi ex verbulo intempeftivé prolato, trü vel ex facto preter intentionem fequatur contri- : lii ftatio vel damnificatio amici. Itaque Gentilis Q bbl aut Judeus,, etfi intendat facere, quod folet fa- ln cere Ecclefia Chriftiana, dum credit, eam cere- [l moniam przccife fervire ad hunc effectum mora- T [ lem, ut tali inauguratione folenni homo fiat , O membrum Ecclefie Chriftiane, alios autem ) . fines effe tantum fuperftitiofos, non neceffario intendit formaliter ullum effe&um internum. li, q Qte M OsnjJrcrTUR 2. contra r. Concl, . Authori- j tas Rom; Pontificum. 1. Nicolaus I. à Bulgaris interrogatus, an baptizati à quodam Jud&eo effent t od rebaptizandi? Refpondit: non effe rebaptizan- b dos, fi fint baptizati in nomine SS. Trinitatis, il velin nomine Chrifti, nulla facta mentione alte- f u rius requifiti, nempe intentio nis. Ergo inten- tio formalis non requiritur. 2. S; Pius V. eó- (f t qen dl dem modo refpondit de Baptifmo à Calviniftis " collato, prout teftatur Lugo in difp. mor. 1. r. TEU d.2. ] d 3. Innocentius IV.. fcribens in c. Si quis n hd puerum. Y. de Baptifino. docet , valere Baptifmum, etiamfi. Minifter gerat in mente, non facere, m u at quod facit Ecclefia, fic habet: " Non eft necef- » fe, quod Minifter gerat in mente facere quod i i arium gereret in j » facit Ecclefia; imó fi contr , mente, fcilicet, non facere , quod facit Eccle- u » fia, fed tamen facit, quia formam fervat , ni- n É df , hilominus baptizatus eft, dummodo baptizare j » intendat. ht äfüä REsPONDEO ad . C. a. dift. c. Ergo non ydit! malis, fi ea intentio pre- rgquiritur intentio for O 3 fumi Wï DISPUTATIO II 814 l mWW fumt non potuerat etiam in Judeo, ferio, & füb debita forma ac materia baptizante.c, fecus.n. fi jl enim Judeus erat alioquin vir honeftus ,. przfu- u ïPm mendum erat, eum habuiffe faltem intentionem, j 'xdeüaa l illosBulgaros, prius Gentiles, faltem initiandi tali ritu, ut effent membra Ecclefiz Chriftiane, qur p que intentio ad hoc Sacramentum fufficit. mmmæxl d 2, . Idem Refp. prefuümendum enim erat, m Calviniftas faltem habuiffe intentionem confe- [j fnii rendi baptizatis faltem hunc effe&um moralem, g aj ut effent membra Ecclefize Ch riftiane, quzinten- i tio fufficit, st zi ld 3. dift. . Innocentius IV. docét, validumn effe Baptifinum, fi Minifter pofitivé intendatnon i facere, quod facit Ecclefia, quoad effe&um in- j en ternum. tr. quod facit Ecclefia faltem quoad effe- Mi a düik &um moralem.n. ad hoc, utMinifter conformet fuam intentionem intentioni Ecclefiz, fuffcit, st a ut fe intentioni Ecclefize conformet quoad ali- E quem effe&um, nempe quoad effe&tum mora- d lem; fic enim adhuc verum eft, quod intendat Libg facere, quod facit Ecclefia etiam a&tu interno, 1 Ridib quo fic initiatos recipit in Societatem Chriftia- X n nam. Hanc effe mentem Innocentii IV. patet R. ex Ejus textu integré infpe&to; fic enim fcribit; ii ».Nota, quod ad hoc, quod aliquis baptizatus DT » fit, neceffarium eft,' quod baptizans intendat AU d » baptizare, non tantum balneare, vel carnes W » lavare. NNec tamen videtur neceffe, quan- LT » tum ad effe&um baptifmi, quod fciat , quidfit tsl lt » baptifmus, fcilicet quod ibi infundatur gratia, » Vel quod fit Sacrame ntum ;. necetiam oportet, ltl ».Quod hoc credat; Viriei, imo etfi contrarium credit, 'am'a,mw » DE MATER. ET FORMA $ACRAM. 2IS "! » & totum reputet truffam (hoc eft- aliquid ridicu- ] ? lum &5 joculatoriam ceremoniam) & deceptionem, l » tamen baptifmus habet fuum effectum. Item lt non eft neceffe, quod baptizans fciat, quid fit p » Ecclefia, vel etiam ipfam non credat effe, vel IN » aliquam poteftatem habere, nec quod gerat » in mente ( puta explicit? ac reflexà) facere, quod nf facit Ecclefia; imoó fi contrarium gereret in j Qu mente (relatb ad effe&tum intermum) fed tamen Bu facit (quod facit Ecclefía) quia formam fervat, A nihilominus baptizatus eft, dummodo bapti- Zare intendat. Unde fialiquis in cafu confti- A vl » tutus neceffitatis, vel etiam fineneceffitate va- t » datad Saracenum, & dicat: Daptiza me, & [; » doceat eum formam, & ille etiam Saracenus 015 » baptizaret, non credens per immerfionem ali- Of quid aliud fieri quàm madefa&tionem , & in- 5 4 fl » tendat eum baptizare vel madefacere fecun- Qd d » dum intentionem petentis baptifimnum, id eft, Qum m p ut baptifmus operetur, quidquid operari pot- od at » eft, & ipfe baptizans tanquam Minifter confe- ( Ut rat, quod alii baptizantes conferunt, licétnon em ( credat, ipfum poffe aliquid operari, veré ba- ii . ptizatus eft. . Sed fi hoc non intenderet, non ginc » baptizaret; nece ft neceffe, quod aliquis fciat, yi » quid in his intelligat Ecclefia, vel etiam quod dam D » íciat vel credat, Ecclefiam effe." Hucusquce- Innocentius IV. $ v Inno-. d Hinc poffet nEsPONDERI 2. dift. X Gd centius IV. docet, valere baptifmum ,-fi Mini- fter intendat non facere,. quod facitEcclefia, in- odf v t tentione fecundaria, explicita, ac particulari.c. w ! primaria, implicita, ac generali.n. Intali enim 4 Caiu 316 DISPUTXATIO II eafü Saáracénus haberet duas intentiones; unam " 9? jj fl primariam, qua vult operari juxta intentionem petentis, quz intentio generalis implicité tendit MM «t d. ! etiam ad effe&tus internos, faltem objectivé. Altera intentio fecundaria eft, qua operatürjux- U ( uall, ta prefentem fuam cognitionem, cui tamen non vult alligare valorem fui actus. Ethsecintentio C tiot hi vt eíft explicita ac particularis, qua potius irridet , hancczeremoniam. Hinccredo talem baptifimum [ q fore validum, fi Saracenus in prafato cafu dice- ret; ego quidem obfecundabo tuz petitioni, & -/b;rl a B m agam modo meliore, quo poffum , conferendo tibi hanc ceremoniam juxta tuam petitionem, ut zi fias Chriftianus. j Valeat, quantum poteft, fi ali- ij quid valeat boni, nolim effe invitus; ego enim. v vt credo, totum eflé fuperttitiofum , nec ullum fe- ag cuturum effectum, nifi ut fis, & dici valeas Chri- Wl q ftianus. pi tf OsnjrcrTUR 3. Authoritas S. Auguftini, tatz, d 1. Tra&.s. in Joan. dicit, valere baptifmum LOf etiam ab ebriocollatum. — Itarefertur c. dedit. 46. "m C. T. g. 1. atqui ebrius non poteft habere intentio- t'iigm nem formalem faciendi, quod facit Ecclefia. m 2. [dem 1. 7. de Baptifmo. c. $3. docet, nihilin- TT & tereffe, utrum DBaptifmus veraciter vel fallaciter conferatur. Md Ergo etiam nihil intereft; etíi ba- ^ »-31] ptizans vel nullam, vel etiam contrariam habeat ii intentionem. ^" Queri etiam folet, inquit, utrum M VN » approbandum fit baptifma, quodab eo, qui Ti , non accepit, accipitur , fi forté curiofitateali- L » Qua didicit, quemadmodum dandum fit? Et g » utrum nihil interfit, quo animo accipiat ille, AU »cul DE MATER. ET FORMA SACRAM. 217 M » Ulfe]]!fm,. cui datar? An jocans, ficut in mimo? An in » mimo cum fide, fi quisquam inter agendum WhU'e lt ?) ? repentina moveatur pietate? - Sed nobis tu- D » tum eft, in.ea non progredi aliqua temeritate rj ? ? fententie, que nullo plenario Concilio termi- lz » nata fit, verumtamen fi quis forté me in eo Ug ) Q m Concilio conftitutum , ubi talium rerum quz- » ftio verfaretur, urgeret, ut dicerem, quid ipfe ïb&pü]m; » fentirem, fi eo modoaffe&us effem , quo eram, ) [l d » cum ifta di&arem ? Nequaquam dubitarem, * !titiouj, l » habere eos baptifmum, qui ubicunque, & E Qnferend » quibuscunque illum verbis Evangelicis confe- n » cratum fine fua fimulatione & cum aliqua fide d. » accepitfent." 3. Idem hoc ipfo in locis verbis AE proximé relatis immediaté fubjungit: "Ubi au- V ulins » tem neque Societas effet ulla ita credentium, v » neque ille, qui ibiacciperet, ita crederet, fed » tantum ludicré & mimicé & joculariter agere- tur, utrum approbandus effet baptifinus, qui ii » fic daretur, divinum judicium per alicujus re- n » velationis oraculum implorandum effe cenfe- » TAU » Tem, . In hoc textu D. Auguftinus non du- X bitat, Ethnicum veré effe baptizatum, qui in ao aCüone comica , ubi joculariter exhibetur bapti- u fmus tam à dante, quàm ab accipiente, fubitó velit convertatur, & ab alio ludicré agente baptize- rl d tur; in tali enim cafu vi prioris Refponfionis ve- patit 16 effet baptizatus. ficut legitur in. Martyrolo- n gio de S. Genefio, ad cujus hiftoriam S. Augufti- pdabd nus videtur alludere: fed tantum dubitat, an fit .urtó veré baptizatus, fi tam baptizans, quam bapti- Zatus tantum joculariter aeant. Itaque fiD. Au- ii gufünus dubitat de valore baptifmi etiam mimi- " aCC 3 cé 218 DISPUTATIO Il cé adminiftrati ex parte folius baptizantis, non yeitti m debet rojici fententia tanquam certó falfa, que nullam requirit intentionem formalem ex parte TA baptizantis, etiam cum intentione pofitivé con- nl traria. * m us REesPoNDEOo ad1. D. Auguftinum ibi füb 3 evet termino Ebrii tantum intelligere Ebriofum, ita uina ut precife afferat, vitia Miniftri, v.g. fifitebrio. fus, homicida, adulter, non obeffe valori Sacra- W inlen!ïaü? $ 1 menti. Certé hic fenfus colligitur ex contextu, ii s quifichabet: Sic ergo quos baptizavit ebrius, quos baptizavit bomicida, quos baptizavit adulter, Chri- ii t ftus. baptizavit. Imó etiam l. 4. contra Donat. b z ln C.20., ubi manifefté fermo eft de ebriofis , non- nulli terminum ebrij legunt. qu,q Qdl "d 2. dift. . S. Auguftinus docet, nihilinter- nda, t effe, utrum baptifmus fallaciter conferatur fal- v L lacia fanctitatis & fidei interna. c. fallacia inten- im i tionis.n. Extextu enim nec poteft, nec debet t colligi, validum effe baptifmum, Íi baptizans aliud intendat , quàm baptizare veré, prout fu- &nrver fcipiens baptifmum petit. ZÁd 3. c. a. dift. c. Ergo pro certo idftatuen- lts dum non eft, nifi jam a&ualiter infpiratione di- C vina fuerit revelatum Ecclefiz. c. fecus. n. De- DN li clarationes Eugenii IV. & Concilii Tridentini W w loco revelationis funt, quam S. Auguftinus opta- r bat. »ffthü "d. Si vel folum Decretum Alexandri VIIT, tempore D. Auguftini jam extitiffet, de bapti- ) W N zante mimicé, D. Auguftinus non dubitaffet. Ms Osjgicirum 4.. Authoritas D. Thomz, & "t lorem aliorum DD. Schola&icorum, q]ui ad va Sacra- uj ( DE MATER. ET FORMA SACRAM. 2I9 m»VR Sacramentorum dicunt fufficere intentionem ma- N terialem. 1. D. Thomas in 4. dift. 6. Q. r. a. 2. Lf qq.'r. ád 2. fcribit: " Alii dicunt, quod in ba- tit 0 » ptifmo & inaliis Sacramentis, quz habent in » forma actum exercitum, non requiritur men- Dutifh » talis intentio , fed fufficit expreffio intentionis hfa. » per verba ab Ecclefia inftituta. Etideo fi for- Áltij » ma fervatur, necexteriusaliquid dicitur, quod j n » intentionem contrariam exprimat, baptizatus » eft. 2. ldem p. 3. .64..8. c. ait: Quando Q , ( » aliquid fe habet ad multa, oportet , quód per i, (f » aliquid determinetur ad unum, fi illud effici o debeat. Ea vero, quz in Sacramentis agun- il » tur poffunt diverfimodé agi: ficut ablutio m » aque, quz-fit in baptifmo, poteft ordinari & » ad munditiam corporalem, & ad fanitatem cor- lls » poralem, & ad ludum, & ad multa alia hujus- fenty i modi. at Ia » Et ideo oportet, quod determinetur d » ad unum, id eft, ad Sacramentalem effettum per j » intentionem abluentis. Et hecintentio expri- à ! ) p » mitur per verba, qu&in Sacramentis dicuntur. Ex quo textu videtur colligi, aliam inten- lu tionem Ecclefie, qus per formam exprimitur. .'piraüouev. dunc fenfum S. Do&or manifeftat hoc loco ad &OU D &.ubi fic fibi objicit: "Si intentio Miniftri re- ji Tn » quiratur ad perfectionem Sacramenti , non pof- dis » fet homini ad Sacramentum accedenti effe no- ]i » tum, quod Sacramentum fuccepiffet, & ita (« d Ad » non poffet habere certitudinem Salutis." 1 dllbiwk hanc objeGionem folvendam S. DoGor ita re- n fpondet: ,Dicendum, quod circa hoc eft duplex quiri- » Opinio. Quidæ.tm enim dicunt, quod re Qi i 3*: .Otur p 220 DISPUTATIO: .IL » tur mentalis intentio in Miniftro ; quize fi defit, RE«POR g » non perficitur Sacramentum: .fed hunc defe hi » éGtum (intentiónis in Miniftro)). füpplet Chriftus, Mi » qui interius baptizat : in adultisautem, qui in- um » tendunt Sacramentum fufcipere, fupplet illum » defec&tum ( Miniffri) fides & devotio (fu/cipien- frumel r i » tis.) " Sed hoc fatis poffet dici quantum ad ul- » timum effe&um, qui eft juftificatio à pecca- Jewum p pj »"tis: fed quantum ad characterem non videtur, » quod per devotionem poflitfuppleri; quiacha- HIOMM mj » racter nunquam inprimitur, nifi per Sacra- » mentum. Et ideo alii melius dicunt, quod b » Minifter Sacramenti agit in perfona totius Ec- gad » Clefie, cujus eft Minifter, in verbis autem qu& 4 0i » profert exprimitur intentio Ecclefie, que hn nifi con- QU 0T » fuüfticit ad perfe&tionem Sacramenti » trarium exprimatur exterius ex parte Miniftri, ]] R'IPW, at » Vel recipientis Sacramentum 3. Jdem l. c. 4.IO. &d 3. ait: ,Ex perverfa intentione Mini- 100 04 a s ftri pervertitur id, quod agit in Sacramentis,. » in quantum eft opus ejus, non in quantum eft ais opusChrifti,cujus eft Mlnlfter Et eft fimile, fi sl » Miniftér alicujus hominis prava intentione de- (itir ferretpauperibus eleemofynam, quam dominus T recta intentione mandaret." » Ergo ficut juxta o S. Thomam inhoc textu non requiritur formalis intentio fubveniendi pauperi, in famulo 'defe- ] A hi renté eleemofynam: ita non requiritur formalis At intentio in Miniftro Sacramenti. 4. Idem do- At N cent Magifter Sent. l. 4. dift. 27. Paludanus, An- ? gelus, Catharinus, Sylvefter, Salmeron, Eftius; T Ui Pasqualigus, & alii. At Du REsPON- DE MATER. ET FORMA SACRAM. '22I Qtej ij REsPONDEO. Inprimis opponendo autho- Ia i llüf i ( ,Litatem ipfiusD.'Thome, qui 1. c. a. . ad 1. fibi format hanc obje&tionem : Videtur, quod in- M lt .4: tentio Miniftri non requiratur ad perfectionem lt , 9Sacramenti. Minifter enim in Sacramento in- i Wi ! » ftrumentaliter operatur. :Sed actio non perfi- Dm d e , citur fecundum intentionem inftrumenti, fed Dips » fecundum intentionem principalis agentis.: . Er- L Yil » £0 interitio.Miniftri non requiritur ad perfe- : QUid 3. éionem Sacramenti." .. . Ad hánc objeCtionem kr fu. fic refpondet: ,,Dicendum, quod inftrumentum I qui 4 inanimatum. non: habet aliquam intentionem TA sorefpe&u effé&tus, fed loco intentionis eft mo- ag $ tus, quo movetur à;principali agente. -Sed dt, q ?o inftrumentum animatutm, ficut eft Minifter rion j Ql ? folum movetur , :fed etiam quodammodo mio- t Mi » vet fe ipfum , in:quantum fua voluntate mo- 21 ?» vet membra ad operandum. -Et ideo requiri- ote Mi » tur ejus intentio, .qua fe fübjiciat principali muat » agenti, ut fcilicet intendat facere, quod facit Chriftus & Ecclefia. wanmmeü 9 Et l.c.. a. 10;/C. ait : Di- sf ? cendum; quod intentio Miniftri poteft perver- entoneé D) ti dupliciter :: Uno modo refpe&u ipfius Sa- PUl » cramenti; puta cum aliquis non inténdit Sa- ] cramentum conferre, fed deriforié aliquid apc- vt l l dor uf re. " Ettalis perverfitas tollit veritatem Sacra- » menti, precipué quando fuam intentionem imih ? í exterius manifeftat. - j fo;» ZAd 1. dift. INon requiritur mentalis inten- 4 li jues tio per aCum reflexum fpecialem ac diftincttum ab actu imperante actus externi. c. per actum di- j re&um inclufum in a&u imperante actus externi, n.'- D. "Thomas ample&endo illam fen tentiam tantum R j m 2209 DISPUTATIO II tantum vult dicere, non effe neceffarium, ut ii quis conetur formare fpecialem aé&tum interhurm, g ü m quo quis fecum ftatuat: volo conferre Sacramentum ; volo facere, quod facit Ecclefía ; hic enim a&usfo- Pa ret a&us reflexus. Sufficit proin intentio dire- iem &a, qui habetur per hoc ipfum, quod quis li- guee bere ponat aCtum externum; ficut dum fcribo, s loquor, ambulo, comedo, oro &c. ad fingulos iinto Vurert actus habeo intentionem direciam conformem ob- je&o, licét reflexé non dicam: volo feribere, vola uie, H loqui., *volo ambulare, «olo comedere ;. *volo orare &c. jenit malatas Ejusmodi enim intentiones mentales reflexc ne- ceffarie non funt.. -Quod autem D.'Thomasnon FD faditr excludat neceffitatem intentionis directe , quz tintoog per fe includitur in a&u interno imperante exter- num, & eft conformis nature actus externi, pa« At tet ex hoc ipfo textu S. Doétoris; verbis enim i in Obje&ione relatis hec fubjungit: JNon enim 1 latir fine. caufa. in. Sacramentis. nece[fitatis , / feilicet baptis- i mo, & quibusdam alüis, atus baptizantis tam . folli- ln cità expre[Jus efl ad intenzionis (puta. dire&tze, quam gj baptizans in a&u exercito per fe habet) expref- Eur fronem. Rtyy «dd 9. dift. Opoïtet , quod determinetur ad | Sacramentalem effe&tum per intentionem forma: lem.c. materialem. n. DI Ipfemet enim D. 'Thomas Wt docet, quod ritus externus poflit peragi ob va: Wæ ) L. rios fines. Ergo ut ad determinatum finem S$a- li cramentalem determinetur per intentionem, ne- VRi ceffarium eft, ut illa intentio habeat aliud obje« &um volitum, quàm folum ritum externum. L tf d Aliud autem aífignari non poteft, nifi relatio ad ?h caufam inftituentem, & effe&tum faltem mora- D (2 T DE MATER. ET FORMA SACRAM., 223 d ) lem, ita ut v. g. baptizans velit ritüm externum li. ponere, qualiter ufürpatur ab Ecclefia in ordine a, p ad initiandum hominem figno Chriftiani. Howc autem intentio per fe ac exercité includitur in D n a&u interno imperante externum, volente-uti- ii que agere conformiter ad naturam & circumftan- L ügfrj tias obje&i, nifi pofitivé formetur alia contraria n omei intentio in mente. Hinc etiam verumeft, quod a&tus externus non folum exprimat intentionem frin, bf Ecclefie , fed etiam intentionem Miniftri, haud dubie volentis agere conformiter ad naturam & M circumftantias objeGi, nifi ex fin gulari malitia, : TA quz vix datur in ullo homine, etiam aliasimpio, muï nifi in cafu rariffimo , qui vix intra centum an- Nethe nos in toto mundo vel femel occurrit. j Zld 3. & 4. dift. a. Ex intentione Miniftri Tene accidentaliter perverfa non corrumpitur Opus. c e ? du fubftantialiter perverfa.n. fubftantialiter inten- düc t tio perverfa eft quz tollit ipfam intentionem fim j ágendi minifterialiter nomine alieno & fine alie- n no. Hinc paritas à famulo miffo ad erogandam ybe) at eleemofynam retorquetur ; Si famulus miffus ad erogandam pauperibus eleemofynam, commiffam tefimmd fibi pecuniam eroget operariis ad folvenda fua gonenit vel heri debita, vel detillis, quos fcit non effe pauperes, non fatisfaciet intentioni conferentis Lim DITQ« p pecuniam. ltaque neceffatia etiam eftin famulo m lu intentio direGta in a&u exercito dandi pecuniam tenund! veré pauperi juxtaintentionem domini fui. Ca- terum fi famulus daret quidem pauperi pecu- jl aliwïäj niam, fed interius diceret : Nolo dare n d pauperi pe- r mf]ïw cuniam; eaintentio effet contraria fact 0, àc nul. la & irrita, ficut fi quis Joguitur , ambulat , comedit, p & di- DISPUTATIO II. 224. atl EI?EN & diceret: nolo loqui, molo ire, molo comedere; & fenfus tantum effet : nolo fponte affectu proprio " Athero & motu ultroneo dare hanc pecuniam. Dics o« & pauperiabunde fatisfit per folam erogationem jf eleemofyne, & fi famulus preter intentionem ttgui dire&tam dandi pecuniam titulo eleemofyne no- gv T mine herifoveatin animo aliam contrariam in- &i tentionem , eam pecu. m dandi.. : niam mo.t? proprio non d UwMOECES Ex hac refponiïöne fequeretur, quod fi Minifter ponat materiam & formam ferio- ETrrna g, t fe in circumftantiis , in quibus folet poni ab Ec- clefia, intentio contraria non faciendi, quod j eigo tvl d facit Ecclefia, effet eoipfo irrita, ac confequen- ter Sacramentum effet validum. Sed hoc non y5, dii n t J poteft diei ob'propofitionem damnatam ab Ale- a, nifed ?(andrq VIII. a du "RassoNDEo. n.Mg. & p;u-it. Difpariias nf eft; quia in famulo non attenditur intentio in- bl terna nullo figno externo expreffa , qua eroga- A0 1 tionem eleemofyne non vult dare nomine heri titulo gratuito eleemofyns ,' fed titulo folvendi lieugo fua vel heri debitas. in converfatione ;namque 5 usl civili infpicitur actus, & praifumitur animus aétui üyden externo conformis. .. Econtra Deus infpicit cor ia fui Miniftri, qui fi ritum Sacramentalem intus Wa H wmm& " in animo ordinet ad alium finem , quàm fimulat, 7 & ordinarifolet à Chrifto vel Ecclefia, re ipía r [ illo fuo mendacio non fallit Deum, fed revera Wl « in :ftimatione divina non agit minifterialiter no- Itl mine.Dei, quod tamen requiritur, ut actio de ffe- K Ti K le ad varios fines indifïereps determinetur ad e um. MM l DE MATER. ET FORMA, SACRAM. 925 ! &um feu finem Sacramentalem, prout D. Tho- d mas oftendit. x in d Ti Dices 2. Qui profert verba fignificativa i ex inftitutione hominum, eoipfo vult ipfa ver- ba, & fignificationem eorum. 9. Qui expendit bl VOb monetam valentem tres florenos, eoipfo pro ob- je&o volito habet expenfionem monetze, & va- I proo Jorem illius. 3. Qui init contractum v. g. ven- ditionis jure validum , eoipfo vult contractum, : kqueref- & effe&tum feu translationem domihii , & valo- Qf rem contràáctus. 4. Qui juffu Principis agit Le- At d gatum, vel preconem promulgando legem Prin- Q u cipis, eoipfo vult agere nomine Principis, & Utl vult valorem actorum, & valorem legis. Hi Nam omnes, etfi habeant in animo intentionem con- Thatn 4 tratiam, non propterea tollent fignificationem vocum, valorem monete, valorem contra&us, valorem a&orum aut valorem legum. Ergo j Dit etiamfi Minifter habeat in animo intentionem po- hr inte fitivé contrariam non àgendi, quod agit Eccle- l, que fia, ea intentio non obftabit valori Sacramenti. if moni REsPONDEO.C.a.n.C, & parit, Difparitas |ttolo d ftiote t eft; quia respublica non infpicit animum, fed eum przfumit conformem actui externo. Econ- jirinms Jus ii tra Deus infpicit cor, &fcit, quo fine & cujus nomine agat. Hine inverto argumentum. Si m homines fcirent, quod loquens nolit fignificare, j ts quod loquitur, & verba fonant; quod Magiftra- jecelt! tus nolit tribuere hunc valorem monete; quo um E^ vendens nolit vendere; quod Legatus vel preco ginlt nolit agerenomine Principis; in ealuce cordium TA magis attenderetur ad animum operantis, quam P a mmiüäwïj & D.zdmort Tract. de Sacram. in gen. DISPUTATIO IL. 226 ad opus. Ergo cum effe&tus Sacramentalis ha- ütïip!ïäügl beat fuam caufalitatem à Deo folo, & is infpi- T ciat intentiones cordium, revera non fequetur gt effectus Sacramentalis, fi Minifter indifferentiam x] Vüh. Ed a&us externi Sacramentalis tollat per intentio- ia nem internam, qua pofitivé renuat agere, quod st a facit Ecclefia, ficque actionem externam ordi- net totaliter ad alium finem, quam Sacramenta- l l " j 118j ] 5'2 lem. : dt Diczs.3. Saltem graves Authores fuüpe- s rius relati docent, quod nulla requiratur inten- soi tio formalis Miniftri. Ergo ea fententia efttuta. i j frob. c. non eft prefumendum, quod Authores 1 lt : j tam graves vel fcripferint contra Dogmata Ec- j clefie , vel quod Concilia Florentinum & 'Tri- ial dentinum & Alexander VIIL. voluerint conde- pind) mnare fententiam tam gravium Do&torum. A n RzsPowDEo. dift. Docent, quod nulla 1 Hl requiratur intentio formalis reflexa , fpecialis, ac itit vt per fe non inclufa in voluntate ponendi ritum lérine externum in circumftantiis, in quibus ab Eccle- t fve fia folet applicari: c. intentio directa in a&u ex- ercito, & per fe inclufa in voluntate ponendi d t hoc modo ritum externum.n. Aliud eft inten- N h tio ponendi ritur., prout folet przefcribi à Chri- al D. ] T fto & Ecclefia, & aliud eft intentio caufandi effe- mumh j &um internum, quem Minifter fcit intendi à Ia f Chrifto & ab Ecclefia. In Catholico, qui habi- Wt E tualiter credit talem effe&um , intentio ponendi Kifg ritum externum eft:eoipfo dire&ta intentio fal- d [lrm i tem implicita ponendi effeé&tum; fed non in Hz- retico vel Ethnico. Sicut enim ille, qui loqui- Ud&f, 1'3 d i tur, & fcit, verba habere fignificationem, eoipfo WO (iis ! vult ! DE MATER. ET FORMA SACRAM. 297 t vult ipfam fignificationem, nifi in animo pofiti- ;&isä vé eliciat intentionem contrariam; & ficut qui g MEIQQ& expendit monetam , quam fcit valere tres flore- nos, vult eoipfo valorem monete ; quod ipfum K etiam füuperius obfervatum eft de vendente, aut AR fungente officio Legati vel preconis; ita eoipfo lm u datur intentio dire&ta faciendi, quod facit Eccle- As fia, in eo, qui pohit ritum externum, quem fcit in talibus circumftantiis ordinari à Chrifto & lt h Ecclefia ad finem Sacramentalem. Hanc effe Tlur z mentem illofum Authorum, patebit ex eorum fl textibus. PALLUDANUS in4. dift. 6. Q.2. du fic fcribit : " His non obftantibus poteft fuftine- himn] » ri, quod fola expreflio verborum fufficiat; ia tt » Ti quia qüzedam Sacramenta funt , in quibus ho- » mo non eft principale agens, fed inftrumenta- d0nm, » le, & tunc non requirituf ejus intentio inte- Quod n » rior, fed fufficit extetior expreffio, per quam fs z » falvatur virtus verbi, ficut in Baptifnmo, & ned t » Confirmátione & Confecratione, five illud ld » intendat, five non, cum dicit: Baptizo te5 &: n » Hoc eft corpus meum. ''Sicut quando Domi- 3 € hte u » nus per fervum rem fuam vendit, qui verba j dtit » congrua profert, five intendat, five non, deii » dümmodo domirius intendat, transfert domi- y ul » nium rei; & firniliter de confeflione per inter- [itité » pretem, licét interprés ludere interidat, fi ta- » men confitens confiteri intendat ; verum Sacra- j, reops D) mentum eft. Et fimiliter fi quis per litterds » vel per nuntium Matrimoniüm contrahete in- j u pdat » tendat, verum Matrimonium eft, licet litera » nihil intendat, & nuntius contrarium intendat. ile ervüs N , » Modo conferens Sacramentum eft ficut fi P2 5 Val [ Mm $58 DISPUTATIO II qud H vel nuntius vel inftrumentum. . Ergo non re- ämf? (l quiritur ejus intentio, fed füfficit intentio prin- cipalis agentis, quz neceffario requiritur, alias p nihil fieret. Item quando'quis applicat ignem ad ftupam, comburitur ftupa, five illud in- ii gnm| tendat, five non ;5 & medicina data vel rece- m ,ï::,z pta operatur, five illud intendat, five non. , p » Sic & virtus, que eft in Sacramentis à Deo, f a » agit effectum fuum, five Minifter intendat, quiita fivenon. Unde fi non effetaliquis in Mundo, t » qui intenderet baptifmum recipere pro parvu- as .. » lo, dum tamen quis intenderet eum veré ba- m h iL » ptizare,veré effetbaptizatus. Sedprimaopinio d& . (quod requiratur interior intentio) tanquam » communior & tutior eft tenenda. Ad primum g i 1, itnd » dicendum, quod i dominus nollet rei vendite dominium transferri, nifi per voluntatem fer- d ents 2 vi, tunc defe&us intentionis in fervo impedi- » ret translationem dominii. Sic autem eft hic, 2jb f 820j quia. voluntas Chrifti eft, fecundum intentio- brrr » nem Miniftri Sacra operari." Ita Paludanus, Tïïf&mäxen ex cujus verbis manifeftum eft, quod folum ne- E get internam intentionem explicitam, aut refle- ':.::. b n xam, aut etiam formalem relaté ad effectum Sa- st P cramenti internum, non autem intentionem di- rectam overé baptisandi, hoc eft, agendi ceremo- Ffmx',,ä nialiter, ac ponendi ritum Ecclefiafticum Eccle- b t fie Chriftianz, qualiter folet poni ab Ecclefia d Chriftiana. Mij o CarHAnRINUS in Opufc. de intentione, W )* qu fic fcribit: "Non eft dubium apud Catholicos, » requiri intentionem Miniftri ad verum Sacra- if R d x bv » mentum conferendum; fed illud dubium eft, j » quanam DE MATER. ET FORMA SACRAM. 259 Efzow quenam fit ifta Miniftri intentio, que requi- ritur? Videtur enim, quod non requiratur in- I"mmr,a » tentio Miniftri in hoc, ut intendat conferre Sa- » cramentum & effectum Sacramenti ; haereticus D Lud » enim, qui non credit, baptifmum effe Sacramen- ï&ïw » tum non poteft habere hanc intentionem confe- l ] » rendi Sacramentum & effeétus ejus, & nihilomi- 0001 » nusnemo negat,hujusmodi hereticos baptizare, &T IDf » & conferre Sacramenta Dicendum eft ergo, fitMun quod intentio Miniftri debet efle in hoc, utin- WO pm ? tendat facere, quod Chriftus & Ecclefia facit, etiamfi ipfe nihil credat fieri Etin hunc fen- mvl fj » fum debet intelligi id, quod dicitur, requiri fcilicet ut.Minifter intendat conferre Sacra- IY g )» mentum, ideft, utfaciendo, quod facit Eccle- ]i fia, intendat eum effe&tum producere, qui ve- [ » ré producitur Verum hic füboritur quaftio; » Ponamus Miniftrum omnia exterius facere, p » quz jubet Ecclefia, intus autem aliud fervare zil i lh(&nï » in animo , ita ut intendat deriforié baptizare ? » varie circa hanc rem exorte funt opiniones. i cüm intentio Minilftri non d h » Quidam dixerunt , » adeft, fupplet in puerls Chriftus. -- Altera im, i » u fententia eft, quam D. 'Thomas probat, nem- » pe hanc, f1t1s adeffe intentionem Miniftri ad Vento » perfic1endum Sacramentum, quando fervat gendl [ -- » exterius ritum Ecclefiz. Et hzc fententia xf » eft vera abfoluté - Non enim alia intentio Ti RbB- » Miniftri requiritur, nifi-ut intendat exterius fa- cere, quod facit Ecclefia, quamvis ipfe neque ) credat effe Ecclefiam, neque ullum fpiritua- lf u » lem baptifmi effe&um , fed fatis eft) quod in- jv )» tendat facere, quod Écclefia jubet per Mini- ,ftros y dl (» 3 230 DISPUTATIO II. y yll » ftros fieri." &oi Ex his verbis Catharini patet, quod revera requirat intentionem internam feu formalem faciendi, quod jubet Ecclefia fieri, li- uin N cét non requirat intentionem formalem caufandi JUS effe&um aliquem internum. l& baþ fqm*ïmï g. Eodem in fenfu loquitur P. SALME- RON Soc. Jefu, qui Concilio Tridentino inter- ull? 2 It ,a fi) fuit tanquam Theologus Regis Hifpanie ; admit- tit enim revera intentionem internam ponendi CJHHM ritum externum juxta ordinationem Ecclefiz, LOT [ LMWH quatenus eft ordinatus ab Ecclefia , ita ut ordina- tio Chrifti & Ecclefie non folum fit objectum : l»lnuqu aimit cognitionis, fed etiam obje&um volitionis feu paritionis. In tomo 13. Operum. Comment.in candm i a Y Epift. D. Pauli. part. 3. d. 2. fic fcribit: " Adver- » tendum, duplicem poni intentionem Miniftri 1U0ne f » t andi conferenus Sacramentum; alteram quidem pu- blicam & Ecclefie ipfius, cujus Minifterio per- E^ lum » fungitur, quicunque ille fit, quiSacramentum m » difpenfat Hzc autem intentio fatis exprimi- ] » tur in ipfis Sacramentorum formis; üt: Ego te iO » baptizo €gc. ha&c autem intentio 1nfepa1 abilis eft lg U » ab ipfis verbis, fi integré, üt debent, profe- p ?» rantur. Altera vero intentio privata eft & par- J ? ticularis ipfius Miniftri, qui aut nihil credit A n t Au( » eorum, qua facit, aut deriforié facit, aut con- h trariam habet intentionem non conferendi Sa- TRU » A 5 cramenta , aut ejus effectus, etfi Sacramentum Vil » in forma Ecclefie confueta adminiftret. Hec z 1 » intentio privata tam fortis aut efficax non eft, ut vitiare Sacramentum poffit, // NB. alias ve- A jl lit facere , quod facit Ecclefia, quod fic multis p rationibus oftendo. -- Otavo, Si ad effen- Ahï[,qu »Xtiam DE MATER. ET FORMA SACRAM. 23I i ï-", tiam Sacramenti facit Miniftri intentio, quo- ln modo aut hzreticus, aut Judzus, aut Paganus » iil » validum baptismi Sacramentum adminiftrare ij poteft? Nám illorum permulti autbaptismum, » » aut baptismi effe&tum pernegant. Non ergo hh » requiritur alia intentio , ficut nec alia fides, hn » quz intentionem dirigat, preterillam Ecclefice, lp i » quz. facto ipfo & verbis forme pronuntiatis 4 po » continetur. - Adminiftrans ig'tur materiam 1 Laj & formam Sacramentum perficit, modo exte- EOR » rius non proteftetur , fe nolle illud adminiftra- LOpdur » re, vel aliquid addat, quod vitietformam ; ha- o » bet enim intentionem, quz fufficit, id eft, ap- m )» plicandi illud Sacramentum ad fufcipientem; VRO » quia hoc non aliunde, fed ex propofito & in» Y s » tentione operatur. Et licét in corde fuo pu- 1j )» tet, non effe Sacramentum , vel animo inten- nb » dat, nullum Sacramentum conferre , mentitur, (TAmTeD » quia fa&to ipfo teftatur, fe dare rem, que eft jv eprim » Sacramentum, quamvis intus aliter cogitet, » vel joco & non ferio fe conferre voluiffe affe- i qudil » rat Nam qui grandem alapam in faciem alte- » rius impingeret, & ore proteftaretur, fe nolle yent, p ii » ei aliquam injuriam inferre, procul dubio mene Lal C » tiretur, & plus fa&to effetftandum, quàm ver- QUE » bo; quia ut Jurisperiti loquuntur, effet prote- » ftatio contraria facto. Si etiam INotárius con- t r » ficiat inftruméntum cum omnibus requifitis conditionibus & circumftantiis , corde tamen iil fuo deriforié intenderet tale inftrumentum per- » dius » ficere, revera tamen validum effet inftrumen- j u » tum. 1taqui conficit Sacramentum , & admi- » niftrat, materiam & formam adhibet, etfi poftea ] "L BRT 041 €- » / 235 DISPUTATIO li, j Wl » afferat, fe nihil conferre voluiffe,, aut derifo- j Ad verba gt » rié egiffe, non effet audiendus. » Concilii Florentini & Tridentini dicendum, ds t jfüOL b » quod fi intentio illa faltem faciendi, quod fa- jf du » Cit Eeclefia, debet effe pars Sacramenti, non » debet effe illa cordis interna & privata ipfius gemorat i » Miniftri, fed publica, que verbis ipfis expri- » mitur. Hzc folutio defümpta eft ex verbis D. It » lhomzg. Accedit Bonaventura -- que omnia m » ille ab Alexandro Alenfi videtur accepiffe. At (u d » Veró hi tres, D. Bonaventura, & Alexander df i üjïfmaa , Alenfis Principes Theologie Scholaftice exti- gterunt.^ Hucusque Salmeron. Ex cujus ml verbis fequitur, quod Minifter Sacramenti po- g n nens ritum externum in circumftantiis feriis , in p 1 quibus ille ritus folet adhiberi ab Ecclefia, non t2 od poflit non habere intentionem internam facien- f di, quod facitEcclefia, nifi infigni malitia habe- d m ret intentionem contrariam fa&to, ficut fi quis ia loquendo, fcribendo, ambulando, comedendo &c. tb p fimuldiceret: non habeo intentionem loquendi, Wa fcribendi, ambulandi, comedendi &c. in quo ipfo ", am cafu Salmeron exiftimat tali homini credendum ia non effe, quia re ipfa fequeretur ordinationem T. Ecclefie, & tamen proteftaretur, fe non velle vlb fequi ordinationem Ecclefie, quod eft incredi- rgfmä] [ ! bile, imó impoffibile fine fingulari malitia, que 1b"5i5i*5*'; j nec in heretico, Turca, aut Judeo vel Gentili, dum vult ba menda eft. ptizando gratiügari rogatus, prefu- Q ] Itdg: : OBJICITUR 5 Quando Athanafius adhuc f " ii puer folum per ludum baptizavit alios pueros u r eum DE MATER. ET FORMA SACRAM. 233 at : eum baptismum Alexander Epifcopus Alexan- lly drinus déclaravit effe validum. — Ergo valet ba- i ptifmus etiam joco collatus. dnt. prob. ex So- T zomeno l, 2. hift. c. 16. ubi ficfcribit: "De.Atha- MT » nafio cüm nondum pubefceret, iftud eveniffe Yif f » memorant. Diem feftum popularem & valde DI » fplendidum maximo hominum catu quotannis$ d » Alexandrini eo die, quo Petrus ipforum Epi- 'qi t » fcopus Martyrio occubuit, adhucetiam agunt. "onid »,Quem diem cüm Alexander quoque eorum Alv » Antiftes una celebraret, jamqueSacra peregif- (l ext » fet myfteria, forté expe&avit convivas, qui lo » fecum pranderent. Cüm folus effet, oculos- vt y » que ad mare convertiffet, vidit longé ab fe tl » pueros in littore colludentes, & confuetudi- d nem quodammodo Epifcoporum & Ecclefic um f ritus imitatione exprimentes. Ubi autem in ia ) illo imitationis genere nihil ineffe animadver- if qi » tit periculi, lztatus eft fpe&taculo, ex rebus » At tandem nl in ludo geftis voluptatem cepit. n cüm arcana myfteria imitando adumbrare inci- » perent, animo conturbatus eft. . Atque accer- du j » fitis quibusdam principibus ex Clero Virispue- od » rOs digito demonftrat: pueros comprehendi, » & ad fe adduci jubet. Percontatur ab illis de i x d » genere ludi, quibus verbis, quibusve a&ioni- » bus in eo ufi fint. Illi primó metu perterriti iil At cüm quzrendo inftaret, o vdi » dicere no]uerunt. » Alexander, indicarunt, Athanafium Epifcopum Qu » & Principem ludi fuiffe, puerosque quosdam » nondum initiatos myfteriis, ab illo baptizatos » effe: à quibus Alexander accuraté fcifcitatur, dl » quid Sacerdos & Epifcopus ludi ipfis dixerit, j d b »fece 234 DISPUTATIO II qyl gl », feceritve, & quid ipfi vel refpondiffent, vel » ab eo didiciffent. Poftremo, ubi Alexander gt » comperit, univerfum ordinem adritum Eccle- ) g d » fiafticum ab illis exquifité fervatum, confilio ii » Sacerdotum, quos circa fe habebat, approba- gt » Vit baptifmum & pueros femel in animorum » fimplicitate divina gratia imbutos rebaptizan- ,qxxeidit » dos non cenfuit, fed ceteris myfteriis, qua : æïirem » folis Sacerdotibus fas erat obire in illis ex- J , f » plevit. 2. iNicEPHORUs.l.3 . c, ult. teftatur, fuo j tempore confimilem baptifmum à pueris colla- l AU Dl ARU tum à Patriarcha Conftantinopolitano pro vali- do habitum effe, fic habet: " /vo etiam noftro )l 4 » idem fáctum novimus. Chriftianorum pueris ", at » hebreus puerfamiliaris erat: & cüm eis ad ma- z » re colentibus natandi incefliffet cupiditas, con- lii ] » fecutus eft eos Judzus. Hunc per ludum pue- dre] » ri nudum ad mare ftantem baptizarunt, princi- d) » pio ítatim non invitum: pofteaquam vero & udi T » tertiam divini Numinis appellationem nomina- Ri - » runt, & fimul tertiam merfionem peregerunt, b » extrema linee veftis textura difciffa, & qui ] » circa.hec frequentatur, imaginario amictu fa- UFT » &o, in capite ejus arcanam myfticamque ga- i » leam adumbrarunt: deinde pro cereo dextram : n QUR : » ligno tenui armantes, quz ejus Sacri & ritus f&l » funt, myfteria omnia abfolverunt: poftremo ( m d » & circum vicinum templum pfallentes obam- ii f » bularunt. Ut vero etiam templum ingreffi ]i li » fünt, fan&um munus receperunt. Idem por- d » FO ex zquo, qui ita baptifmo initiatus erat, D D] fecit. Quám rem per diligentem indquifitio- L t n ,nem DE MATER. ET FORMA SACRAM. 235 iln. M , nem cognitam, qui ibi Sacris prefuit, ad Ec- jl t Tif ? , clefiam Conftantinopolitanam renuntiavit. Eo » puer etiam eft accitus: cüm quidem Judzi, ne o » 1d fieret, multa molirentur. Atque ibi quo- LU m » que Decretum, .ut etiam in illo,, quod deeffet, L'ty mn , juxta Myfterii executionem compleretur: at- ts u » que id ita eft fa&um... Qui puer ubi adjuftam n t Q , &tatem pervenit, in Sacerdotii ordinem eft al- i ilis »le&us: & sdituus feu cuftos maximi templi » fa&us, etiamnum ibi vivit. ht 3. S. GrzNEsIUS M.: per baptifmum mi- trs o micé collatum obtinuit remifhonem omnium 0yo Vi peccatorum. Ergo valetBaptifmus etiam mimi- Rn lr cé collatus. 4mi. prob. ex - Ittis finceris SS. .Mar- Iu tyrum, quz edidit P. RurNART , ubi fic fcribi- m d tur: "D. Genefius, cüm effet in Urbe Roma pl » Magifter Mimithemele Artis, :quadam die, Jufunpi » cüm vellet Diocletiano Imperatori ludum ex- us r E » hibere de Myfteriis Chriftiane Obfervantie, as » in medio "Theatri fe egrotum fimulans petiit m t » baptizari. -- Evocato Presbytero & Exorci- » fta repenté Deo infpirante credidit. Nam. illi. d jh, t y juxta le&um ipfius cum refediffent, dicunt ei : i ao » quid ád nos mififti, filiole? Genefius jam non. » fimulaté ac fidié, fed ex puro corderefpondit;. Ti oU » Quia àccipere cupio gratiam Chrifti, per quam » renatus liberer à ruina iniquitatum . mearum. Tl y: x » Cumque Sacramentorum Myfíteria complef-. » fent, &indutus veftibus albis effet5 veluti per. ia » ludum à militibus raptus, & ad fimilitudinem apin y, W » San&orum Martyrum , de Chrifti difcutiendus , nomine,. Imperatori fuiffet exhibitus , ftans.in ) iüti;'lï » editiori loco, ita concionatus eft: Audi Im« niet B* »perator, $36 DISPUTATIO II E » perator, & omnis Exercitus , Sapientes & po- d » puli hujus Urbis. Ego quotiescunque Chri- j » ftianum vel nominatum audivi, exhorrui, & j » in confeflione permanentibus infultavi. Ego u 5 etiam parentes meos, & affines, cauía nomi- ais nis Chriftiani,execratus fum , & in tanta deri- lum » fione habui Chriftianos, ut Myfteria eorum IU diligenti examinatione perquirerem, ut ex eorum fan&ificatione ludum vobis exhibere gt » 1 vellem. At ubi me aqua nudum tetigit, & in- g » terrogatus credere me refpondi, vidi fuper me manum celitus venientem , & Angelos radian- yniufee » z i tes fuper me ftetiffe, qui omnia peccata, que ab infantia feci, recitaverunt de libro: quae gt » thonors mox in ipfa aqua laverunt, in qua in confpe- &u veftro perfufus fum, & mihi candidiorem Dur » nive poftmodum oftenderunt, Nunc igitur, tídte » Inclite Imperator , & vos omnes populi, quide r n » his Myfteriis rififtis; mecum credite verum &S) Dominum effe Chriftum, hunc effe lumen, hunc effe veritatem, hunc effe pietatem, & W iL Eu per ipfum vos ad indulgentiam poffe pertinge- » re, AdhscImperator Diocletianus vehemen- M » tiffimé indignatus, ftatim eum fuftibus crude- ia (r » liffimé cefum Plautiano Prefe&o tradidit ad Aaly » Sacrificia compellendum: à quo in equuleo Ut » gt fufpenfus, & ungularum dintiflimalaceratione vexatus, lampadibus etiam inflammatus, cüm Iüiæüïgn » As | in fide perfifteret dicens: Non eft Rex prater 2,9» eum, quem vidi; &adoro, & colo eum; & Miftim » N] j M pro ejus cultura fi millies occidas , ipfius ero, üt cepi. Chriftum mihi de ore, Chriftum mi- T. 1 ybem« ! ,)hj de corde auferre tormenta non poterunt; » valde & Q ET DE MATER. ET FORMA SACRAM. 257 iemüli*;, n (s » valde enim peeniteo me erraffe, quod anteno- *, men fan&tum in hominibus Sanctis exhorrui, & m i ) , fatis tardius ad adorandum verum Regem fu- ET » perbus Miles acceffi. Martyrii coropnam ca- » pitisobtruncatione p b Ruinart. Y romeruit.,' Ita narrat P. i b T dg REsPoNDEO ad r.dift. Athanafius bapti- I etis zavit per ludum tanquam finem concomitántem. 3figit, l tr. tanquam finem principalem. n. Ex circum- lp ftantia enim hiftoriz colligitur, Athanafium fe- Istodin rio voluiffe conferre baptifmum ; recreatio au- a, qu tem erat finis concomitans & impulfivus, ficut in.q fi quis ex fine concomitante vel impulfivo lucri; iaj vel honoris &c.'adminiftret Sacramenta. CT Nuci Dixi: tr. Quia meritó dubitari poteft de veritate illius hiftorie , prout videri poteft in nl i Hiftoria Ecclefiaftica Baronii, Natalis, Fleurii, [le Tefüt Áf lg Orfii, & SS. D. N. BExEDicTI XIV. qui in l. de Synodo. l. 7. c.4. n. . fic fcribit: " Nec quem- u t » quam movere debet, quod Socrates l. 1. Hift, j p , Eccl c. 15. Sozomenus l 2. c.17. AUE uvet , ex Rufino fcribunt, de Alexandro Patriarcha (tls t n trit , Alexandrino; ei nempe, aliisque Epifcopis ad » Concilium congregatis, ratum fuiife ac vali- pine » dum baptifma ab Athapnafio , nondum ex pue- hat » rili etate emerfo , cum Sociis ludente, colla- mmit » tum; primó enim, uti Nos animadvertimus disy ? INotificat. 8. multi Authores factum illud non « & » modo revocant in dubium , fed plané infician- A 9? tur: Quoniam fi Hieronymi Chronico fidem " )» adhibeamus, Alexander ad Sedem Alexandri- » nam non eft eve&us ante annum 321. & Atha- i P*; » nafius, p 238 DISPUTAITIO -II. 5 nafius, eodem Sozomeno referente, anno g länmfiim » 325. Concilio Niceno , jam Diaconus inter- pl fuit, atque infequenti anno Alexandro vita funéto fucceffit. u » Quocirca explicari non pot- um eft, quomodo puer luferit, Eccléfiam Ale- [j xandrinam Regente Alexandro ; & quamvis Qyi ) Alexandrum anno 313. Epifcopum inaugura- tum dicamus, uti tradunt Pagius ad ann. 311. mute 2 z g ,,: » D.25. & PP. Mauro-Benedi&ini in vit. Athana- fii (tom. r. Oper. part. r. pag. 11.) tunctamen ringe $ t » Athanafium fus ctatis annum duodevigefi- » mum egiffe oportuit: quoniam annorum fal. m £gtp R .tem triginta, przdi&o anno 326. Alexandri- ol ?» ;num Epifcopum eundem renuntiatum, feré » communiter Eruditi confentiunt ; nunquam ( 1t)a , enim ei ab Arianis obje&um legimus, quod » junior Epifcopatum arripuiffet, ut de Paulino rE T Jf , Hieronymi fratre narratur: /Etas veró duode- » viginti annorum ab illis puerilibus nugis jam fj f h LTH » abhorret, quibus Socrates & Sozomenus Atha- , nafium diftentum fcribunt." , Hucusque SS. TP D. N. ts ( 4d ». eodem modo Refp. conftat enim ex i igel circumftantiis hiftorie, quod pueri voluerint o Drpp) ferib baptizare puerum Judeum, licét pro fine concomitante, & pro motivo impulfivo habue- [ S&'Ctä,o rint recreationem. s "^ 3. dift. S. Genefius obtinuit remiffio- Wæmü nem peccatorum per baptifmum extrafacramen- taliter. c. facramentaliter. n. cüm enim potentia Bl 4*'1 divina non alligetur Sacramentis, poteft Deus H [ g conferre juftificationis gratiam etiam extra Sacra- E inentum, vel etiam dependenter à fola umbra li Sacra- 4 Omw ] DE MATER. ET FORMA SACRAM. 239 m! L: Sacramentorum, ficut legitur AG.. s. v. 15. quod AO infirmi etiam folaumbraPetri obumbrante quem- d quam fanati fuerint ; Idque Deus fapientiffimé j M;onpg agere potuit ad confufionem Gentilium, atque "j ad commendationem Sacramentorum Chriftia- mj norum. ts OsgricrrUR 6. Siad valorem Sacramenti ümy requireretur interna Miniftri intentio, fequere- Ti A tur, quod falus hominum, & valor Sacramen- vt torum impediri poffet ob folam malitiam Mini- " ftri. Sed hoc non poteft dici. iderip ergo. AMin. prob. mnj 1I. Quia non videtur conveniens, quod Deus m finat quempiam perireob folam alterius malitiam. &i 2.S. Chryfoftomus Hom. 85. in Joan. ait: Neque vmy ngelus, neque zfrcbangelus quidquam in bis. (Sacra- fts d mentis) que à JDeo data [unt, ejfücere potefl; od pubhy Pater, €? Pilius, €9 Spiritus Santtus omnia facit: w)dg Sacerdos & linguam & manus prabet ; neque enim ju- J UP J wm efi, propter alterius malitiam ad Salutis noftre awis Symbola fide accedentes offendi. ESPONDEO. dift. Sequeretur, quod Sa- g lus hominum & valor Sacramentorum malitia g Miniftri impediri poffet potentia abfoluta. tr. r v potentia morali.n. in noftra enim fententia vix intra centum annos femel fiet, ut quis deftitua- J tur Sacramento przcife ex defe&tu intentionis; li? cüm enim juxta nos nori requiratur intentio cau- fandi effectum internum , íed ad fummum inten- hm d exrit tio caufandi effe&tum moralem, qui in fufcipietie te refultat ex recté juxta morem & prefcriptum gem n , Ecclefiz adminiftrato ritu Sacramentali, vix uri mi 57* quam continget, non reperiri in Miniftro intene ! tionem formalem faciendi, quod facit Ecclefia. 2 0 » 240 DISPUTATIO Il Ad 1. €?. 2. prob. Eodem modo Refp. diít. "T 3 'f'iüü'] non videtur conveniens, quod Deus ob alienam dul [ malitiam quemquam finat perire potentia mora- 1 tau li.tr. potentia abfoluta. n. Dixr: tr. Quia etiam potentia morali fie- g n g ri poteft, ut quis ob alienam malitiam pereat, mj quando videlicet Minifter negligit ipfam admini- dnmt ftrationem Sacramentorum, vel quando ex ma- gpdo d litia corrumpit formam Baptifmi aut Abfolu- ii tionis. Ff Dicres: Si in hoc fenfu explicetur inteniio altenta formalis , non videtur affignari poffe ullum difcri- )d men inter intentionem materialem , & intentionem for- j i malem. KErgo fruftrarecufamusaperté loquicum g v fententia oppofita. "i, ( RESPONDEO. n. a. Difcrimen inter znten- Ts tionem aterialem , feu externam, atque intentionem g v ln formalem feu internam, in eo confiftit, quod in- tentio materialis pro obje&to cognitionis & volitio- & itm nis tantum habeat titum externum fecundum fe; bvf Econtra intentio formalis pro obje&to cognitionis & volitionis non habet tantum ritum externum, liptro t fed etiam relationem inftitutionis, vel depen- , FLW 1 l : dentie, velordinationis, quam fitus ille habet s NQ! A partim ad Chriftum, partim adEcclefiam , ita ut Minifter non folum velit ritum externum , fed j TT Al eum velit fub modo illo relativo, ac reduplica- tivo, quatenus eft inftitutus à Chrifto, vel ad- ardis t 3[8& dj[, [ ] j hiberi folitus ab Ecclefia, quamvis Minifter pri- b 1 vato errore credat, eam inftitutionem vel mo- t rem non habere alium effe&um prster quemdam M effe&um moralem. Et hinc fi Minifter ex fin- H Süteyägï& gulari Vrj L DE MATER. ET FORMA SACRAM. 24X 1 gulari quadam malitia, quze intra centum aut usoba]ja- mille annos vix femel contingét, quoadhoc effe UT relativum habeat intentionem pofitivé contra- riam, ita ut intus in mente dicat: nolo baptiza- fvf re juxta morem Ecclefie, fed volo tantum ri- ali.mm tum externum ponere denominatio? ac materialiter fumptum, Qu eft inftitutus à Chrifto, & Qur as njoag eft in more Ecclefie; nolo autem illum ponere E modo relativo, ac reduplicativo , quatenus eft ordi- natus à Chrifto & Ecclefia, re ipfa non ponetur validum Sacramentum. Hinc justa hanc no- At i U ftram fententiam priefumendum erat, Parochum illum Maffilienfem, de quo fuit dictum Concl. ». ii Prob. s. validé baptizaffe ; quia licét interius p omnia retrattaverat , hoc eft improbaverat , vel ir- riferat, qus exterius faciebat, non eft tamen 9 T prefümendum , quod adeo fuerit diabolicus, ut Qu ne quidem voluerit ritum illum ponere, quate- mus eft Ceremonia Ecclefiaftica à Chriftianis ufur- li, quii mis&voüüg pata, licét non crediderit, ullum fore finem ac effe&tum , nifi moralem tantum. Jf d p Si tequireretur intentio O52]J1CITUR 7. hm d formalis, nemo poffet effe certus de valore Sa- j, vt cramenti v. g. Baptifmi , Kuchariftiz, Abfolutio- s nis. Sed hoc non poteft dici. Ergo. Min.prob. j fi homo non effet certus de valore Sacramenti, yertemi etiam non effet certus de valore Ordinationis Q,T Sacerdotum, & Epifcoporum. Sed hoc non (Coritty poteftdici. ergo. Min. prob. fi effet incerta Or- j dinatio Sacerdotum & Epifcoporum, etiam in- certa effet exiftentia Ecclefie; quia deficiente od ] Iæteï'?,' vero Sacerdote & Epifcopo etiam deficit Ecclefia. leï D. 41nort Tra& deSacam.ingen. Q — 2.Ideo 42 DISPUTATIO ITI. ji MEI 2 Ideo Deus ad valorem Sacramentorum il gt noluit requirere probitatem Miniftri, ne perhoc m periclitaretur falus animarum, & ne redderetur gt ia . effe&us Sacramentorum incertus, ergo etiam noluit requirere intentionem formalem. c. frob. ün i g i eadem incertitudo & idem periculum etiam 'ex hoc requifito intentionis formalis exurgit. - fs ) 3. Exhac fententia fequeretur , quod ctiam invalidus effet Baptifmus ab Haretico, Judzo, jj vel Gentili collatus. Sed hoc non poteft dici. d ergo. Min. patet ex definitione Concilii Nicz- qeigiat ni I. & Arelatenfis I. relata in Conclufione 2. d m MMqj. prob. h&reticus non vult ritum applicare fub spitt modo relativo feu reduplicativo, quatenus cft ufur- , peitd patus ab Ecclefia Romana; Judeus autem & $n ag Gentilis, qui fümmo odio habent Chriftum , no- fidrnt lunt eum ritum applicare, quatenus eft inftitutus tifiti; d vel ordinatus à Chriito, z REsPOoNDEO d 1. dift. Nemo effet certus vifoa & n certitudine phyfica feu abfoluta circa cafum par- ticularem & circa perfonam in individuo deter- w Ed minatam.c. circa Écclefiam univerfalem. n. Imó tvl dico, quod de vera Ordinatione Summorum ! Pontificum & Epifcoportm, quatenus funt con- d i ftitutivum Ecclefie, detur certitudo plus quàm du phyfica, quia ea falfificata tolleretur veracitas N (5 & providentia Déi de perpetuitate Ecclefi. Cir- MA ( ca perfonas autem alias tantum particulares fo- T il ]um datur certitudo moralis. 4 Es qhqcl ld 2. dift. Ne per hoc periclitaretur falus, i Ty & incertus redderetur effe&us Sacramenti incer- titudine 3 El l / DE MATER. ET FORMA SACRAM. 248 df titudine morali.c. incertitudine folum phyfica Y vel abfoluta. n. fi enim Deus ad valorem Sacra- Tl mentorum requifiviffet probitatem Miniftri, va- $d lor Sacramentorum reddefetur nimium incertus, me( etiam incertitudine morali; quia defectus probi- TM &i tatis in Miniftro non adeo rarus eft, ficut defe- hmgm &us intentionis formalis in fenfu à nobis expli- Cato, QUi , f d 3. n. Maj. ad prob. dift. Hereticus non POWH Ü IH N vult conferre Baptifmum fub modo illo relativo feu reduplicativo, QUATENUS eft ordinatus ab tfine " Ecclefia Romana intentione fecundaria, particu- Mpl jnud lari, explicita, acimmediata. c. intentione prima- At ria, generali, implicita, ac mediata. n. Hsreti- kl D cus enim intentione primaria, ac generali vult Arilun; aLl conferre baptifmum eo modo, quo illum Chri- ftus inftituit; cüm ergo re ipfa baptifmum infti- tuerit eo modo, quo creditur in Ecclefia Roma- pdieet nà, eo ipfo implicité & mediaté fua intentione primaria vult adminiftrare, QU A'TENUS credi- « ln i t tur, & adminiftratur inEcclefia Catholica. Ita- m que ad valoret Sacramenti non requiritur in h- retico intentio exp/iita, ac immediaa faciendi, ye Oum rens i quod facit, Eccléfia Catholica Romana, fed fuffi- cit intentio generalis faciendi, quod facit vera nj pii Chrifti Ecclefia, qualiscunque illa fit. Quodfi arear v tamen hareticus éffet adeo malitiofus, üt expref- Ed fe in fuo animo diceret, fi EcclefiaRomana effet | pa![iCUlz vera Chrifti Ecclefia à Chrifto inftituta, nollem facere, quod facit eaEcclefià ; eoipfo baptifinus eífet invalidus. Quia tamen non eft prefumen- d itio- dum, aliquem h&reticorum fore adeo mal 2 fum Sacrwä; 244 DLSTUTATIO II j fum, prefumendum eft, eos validé baptizare ob intentionem primariam ac generalem. De g gj Gentili autem, vel Turca, vel Judeo longé ali- Ecum[.nv ter ac inverfo modo retrogrado REsPONDEO il M&Dïï dift. Judeus vel Gentilis non habet. intentio- nem fecundariam, explicitam, ac immediatam g enio faciendi quod Chriftus inftituit. c. primariam, at implicitam, ac mediatam. n. Quamvis enim Ài Judeus vel Gentilis ob odium erga Chriftum t nollet habere hunc. modum tendendi explici- tum, nempe faciendi, quod Chriftus infti- tuit; fi tamen vult ex benevolentia erga Cate- 35 20 chumenum hunc illi ritum applicare, quo utun- ;ex dvl tur Chriftiani, quatenus in ufu eft apud Chri- emmpt ftianos, eoipfo implicité ac mediaté vult il- n g lum ritum applicare, quatenus eft inftitutus à 'eym ) Chrifto. i t Diczs r. Saltem ob dubium de intentione Eirnril fufficiente deberent practicé rebaptizari omnes ttdtnoi ili, qui ab Ethnicis vel Judsis baptizati etfent. t " Ergo cüm hec fententia non ferviat in praxi, Kà, d | ] fimpliciter afferendum , nullam à Chrifto requiri al d " inc ; intentionez formalem. 44. prob. 1. ex Conci- 4 lio Carthagin. V. quod Can.6. fic habet: Placuit [ de infantibus, quoties mon imveniumtur certiffmi te- aj fles, absque Jcrupulo eos e[fe baptisandos. Idem Á prob. ». ex confuetudine variarum Dioecefium, quz jubent rebaptizari infantes baptizatos ab Ht Oftetricibus Rufticanis , non juratis & bene ex- LT aminatis, in quibus non reperitur major incerti- r tudo circa effentialia forme quàm in Judso vel lr i üdefe;ä. i Gentili circa requifitum intentignis. i REsPON- DE MATER. ET.FORMA SACRAM. 245 H * REsPoNDEO. dift. Effent rebaptizandi, fi li ] concurrat fimul probabile dubium.circa applica- lg [[ tionem legitime materie aut formz.c. fi non ï*«ämm»; concurrat. n. Ratio fumitur ex Refcripto Nico- Af lai I. & fenfu Theologorum Veterum, à Theo- ia logis fequioribus nec per rationem nec per au- f thoritatem enervato. X ; Cm d r. prob. dift. Baptizandi funt, fi non robetur talium infantium baptifmus certiffimis ld ei il l teftibus faltem probabiliter. c. fi non probetur convincenter. n in eo.Canone fermo eft de in- quas fantibus abdactis in captivitátem à barbaris hinc at inde ex diverfis Provinciis, & denuo ex captivi- ii tate redemptis. Cüm ergo prorfus ignoraretur, d) w gj quo patre, qua matre, & ubi nati effent, fic ut de eorum baptifmo nullius determinate perfonz Concilium requifivit haberetur teftimonium, fl'DæHlfl'ODz determinatarum, hoc eft certiffimarum perfona- [ o rum teftimonium de collato baptifmo ; neque J d enim Concilium voluit effe contentum fola fama incerta, aut prefumptione generali incerta. u Wrioreg Hic fenfus Concilii patet ex contextu,.dum in j at eodem Canone additur ratio conftitutionis his x h verbis: Hünc enim Legati Maurorum fratres moftri confuluerunt , quia multos tales à Barbaris redimunt. y irif u 4d 9. prob. Nego, parem effe. incertitudi- p i nem circa intentionem Miniftri, & circa Obfte- b trices. Nam in obftetricibus & feminis ruftica- du nis reperitur frequens error circa applicationem rj debite materis & formes; circa intentionis au- jj tem defe&um, ita ut Minifter eliciat pofitive »IliS. intentionem contrariam non agendiid, quod fa- Q 3 cit ! 246 DISPUTATIO II. cit; Écclefia, forté intra centum annos non re- æmäïu T peritur unicus cafus. OsjJricriTUR $. Chriftus fic inftituit Sa- m i M cramenta, ut aGQiones Miniftri ponantur modo j i humano, quo alia negotia gravia expediuntur in ordinata Republica. Sed ad expeditionem a M » i talium negotiorum non requiritur intentio Mi- niftri. ergo. Min. prob. Judex validé profert st win i fententiam, dummodo pro Tribunali fedens fe- rio agat, nec obeft fententie, qualemcunque igiirr in animo eliciat intentionem. TT 2 um Famulus validé folvit debitum, vel dat eleemofynam, etiamfi in animo nullam habeat ,!J'J. 1 intentionem folvendi , dandi eleemofynam &c. nb 3. Pr&eco validé promulgat legem, etft i etiam habeat in animo intentionem contrariam Ts d legi. ergo idem dicendum circa Sacramenta. f0jmut 4. Minifter eft tantum inftrumentum refpe- asf topliirt &u Chrifti itanquam agentis Principalis. Atqui in inftrumento non requiritur intentio v. g. fa- 5550 ciendi domum, quam Archite&tus ftruit. ergo ee necin Miniftro. Gu REsPoNDEOo.tr. Maj.n. Min. ad prob n. a, nm 1 Si enim nan oftenderet exterius, fe habere in- l ] W tentionem agendi authoritate aliena, non ferret z ( fententiam valide. Itaque requiritur in Judice adïï!ïntu J intentio agendi authoritate aliena fui principalis. t Si autem non haberet eam intentionem , in foro externo a&ta folum haberentur ideo pro validis; n ! J tpe quia in foro externo prefumitur ejusmodi inten- B]l m tio conformis aétui externo. uod fi judex fo- Yum pro inftru&ione fui filii vel'clientis exhibe- t l ret talem actionem judicialem, nemo fomniaret, & actum - o DE MATER. ET FORMA SACRAM. 47 DI a&um effe validum in genere a&tus judicialis; quia. licàt adfit intentio materialis, deeft tamen hu intentio formalis agendi nomine fui principalis; t d 9. n.a. Famulus enim neceffario debet m habere intentionem erogandi pecuniam nomine w alieno, & quidem titulo eleemofynz, non titu- i lo folutionis debiti; alioquin non fatisfaceret li x mandato Domini. Quódfi famulus habeat con- ]if trariam intentionem ,. actus ille in foro externo du erit quidem validus, fed prefumptivé tantum, quia intentio dantis przfumitur effe conformis MU a&uiexterno, &intentioni Domini precipientis. ia h Id5 n.a: Nam etiam in Precone requiri- uml tur, ut habeat intentionem promulgandi legem lgt í nomine Principis. Nifi enim hanc intentionem n fignis vel verbis exprimeret, nemo Obediret De- Mi creto promulgato nomine Principis. Imo fiho- jj mines fcirent, eum intus in animo habere inten- ]s 4ig tionem pofitivé contrariam non agendi nomine bvpi Principis, non folum incurreret indignationem Rm. q Principis, fed etiam populus excufaretur ab ob- fervatione legis, utpote non promulgate nomi- ne Principis. at ifter eft inftrumentum ani- f haba; Z4d.4. dift. Min matum liberum. c. inanimatum vel neceffarium. NU n. ad inftrumentum animatum liberum pertinet, iforin ut fe liberé conformet intentioni ac directioni fipat o fui principalis, prout S. Thomas 1. fuperius in Obje&. 4. citato obfervat. o p* OsjrcrTvR 9. Sacramenta fignificant, & d r wiip caufant atiam independenter ab intentione Mi- niftri. t rgo ea nonrequiritur. —nt. frob. figna dbf Publica , qu& habent fua m fignificationem ex in- al 4 ftitutio- 248 "D'ISPU"-I'ATIO II. ii ftitutione Reipublice, v.'g. hedera, voces, Scri- pture &c. operantur fuum effe&tum independen- g ter ab intentione privati hominis. ;:; d jnt ergo etiam g idem dicendum deSacramentis. c. p. Sacramenta h quoï W nem ex inftitutionc Chrifti. funt figna fymbolica habentia fuam fignificatio- ergo. j i 2. Sacramenta funt medicamenta. Sed me- at jj dicamenta caufant effe&um independenter ab intentione applicantis. Ergo etiam Sacramenta. iefnsii Maj. patet;; quia Sacramenta fanant, aut vivifi- ii J at cant animam. 3 Ad hoc, utconferatur effectus Sacramen- h m ti, non requiritur in Miniftro formalis intentio g AUH caufandi effe&um. . Ergo etiam ad hoc, utcon- tüsmilo! ficiaturSacramentum, non requiritur in Miniftro EU intentio formalis conficiendi Sacramentum. ant. j patet ex Concluf. ». REsPONDEO. dift. a. Significant, & cau- (sptmt Lowfr fant effe&um in a&u primo independenter ab intentione privati.c. in a&tu fecundo. n. fi enim zl D v 1 : d homines non füpponerent, quod exponens he- deram, loquens, vel fcribens, habeat intentio- ts : ml nem fe conformandi inftitutioni publicz, aut fi fcirent ,. hederam exponi ex alia intentione, v. g. Eu B jocandi aut homines fallendi, nihil operaretur ejusmodi fignum in animis videntium velaudien- Ws ] tium. Ergo etiam Sacramenta fine tali intentio- at L ne nihil operantur apud Deum, eum determinan- do ad caufandam gratiam, cüm Deus agnofcat RI; DI intentiones cordium. EU -dd ?. dift. Sacramenta funt medicamenta ia moralia.c. phyfica.n. medicamenta moralianon nv habent virtutem phyficam caufandi , prout dice- idfom»güi ture ! pE MATER. ET FORMA SACRAM. 249 A Y tur in Difput. 3. Imó fi etiam haberent virtu- Umllldep M. tem phyficam caufandi gratiam , eam non habe- merüw rent ex fua natura antecedenter , fed tantum confe- Mi T quenter ad applicationem humanam, factam mo- j do, quo, prout vidimus in aliis negotiis huma- nis, non fit fine formali intentione fe confor- Mf V mandi intentioni agentis principalis. ais d 3..c.a. , c. & parit. Difparitas eft; quia D fine formali intentione effectus fufficienter appli- j a r catur actio Sacramentalis modo humano ad in- tentionem & virtutem agentis principalis. Econ a tra fi preter intentionem effectus infuper defit ts t intentio conficiendiSacramentum, actio Miniftri Ü t prorfus nullo modo humano fubjicitur, & appli- r catur ad intentionem & caufalitatem agentis prin- £ilsiiH cipalis. Non poteft explicari, ia d OB]JICITUR Io. quidnam in noftra fententia habens intentionem padnte formalem plus velit, quam habens intentionem i. lr precife materialem? ergo fi fufficit intentio illa at formalis, fufficit etiam intentio materialis. at t 2 ui vult omnes partes Sacramenti , re- ii t vera vult Sacramentum. Sed habens intentio- Ytenot. nem prgcife materialem vultomnes partes Sacra- ibl o menti. Ergo. AMaj. patei; íic enim qui vult mv omnes partes totius , v. gr. domus, vult etiam n li totum. um d Habens enim intentio- ais d RESPONDEO. h. a. nem formzlem vult praterritum externum etiam j n8 dependentiam ab ordinatione Ecclefie vel infti- tutione Chrifti, qux relatio dependentiz eft ali- a &um à folo ritu externo, & Ij PN; flujd formaliter diftin Q3 Liabet 250 DISPUTATIO II. T häbet fuum immediatum effe&um formalem, ut : myeül d ;Mimæ ritus externus poflit denominari pofitus juxta or- dinationem , & dependenter ab ordinatione Ec- quad ;jigenüæa clefie, prout fufius explicatum eft Objedtione 6. in Refp. ad DrcEs, g a, ] Zdd92. dift. Qui vult omnes partes Sacra- menti facramentaliter fumptas, ille vult confice- e'ixxïomgiï! Md re Sacramentum.c. qui vult omnes partes Sacra- menti non facramentaliter fumptas. n. Cüm u5 f T enim Sacramentum non fit aliquod totum phyfi- &t cum, fed aliquod totum morale, non ponitur g n totum fine voluntate inftituentis fumpta in a&tu fecundo; illa autem voluntas inítituentis fum- T i gitécy pta in a&u fecundo non ponitur, nifi applice. tur ad obje&um feu fubje&um particulare mo- ia Qyram do humano; & modo humano non applicatur v (antiT fine intentione formali, prout oftenfum eft. gn f Diczs: Si intentio formalis pro fuo obje&to habet dependentiam ritus externi ab Ordinatio- s t ne Ecclefie vel Chrifti, impoffibile eft, ut non s faltem implicité, mediat?, ac indire&é fic confti- tutus velit ipfum effe&tum Sacramenti. Sed hoc & & u Trde non poteft dici. ergo. Min. patet ex Concluf. ». st ol Maj. prob. juxta nos etiam hzreticus vel Genti- les, qui execranter Chriftum vel Ecclefiam Ro- 1 hedi intisbr manàm, ideó implicité, mediaté, ac indire&té volunt facere, quod Chriftus inftituit, & facit ml As Romana Ecclefia; quia voluntaliquid connexum cum obje&o à fe volito. Ergo eodem modo $] difcurrendum cft de effe&u Sacramenti. 3' PU-*.&. djw RzsPoNpEo. dift. Impoffibile eft, ut fic Eüih*ger ln conftitutus non velit effe&tum Sacramenti reali- ter. D DE MATER. ET FORMA SACRAM, 251 l'majm 1 ier.c, ut velit effe&um illum formaliter.n. fic qui TT vult falubritatem medicinz, realiter etiam amat, M & vult amaritiem medicine: qui vult furari cau- n ; fa indigentiz, realiter etiam vult offenfam Dei; quamvis nec ille formaliter velit amaritiem me- s dicine, fed potius eam deteítetur; &iíte non Vil velit formaliter offenfam Dcei, fed potius optet LUR non offendi Deum. In hoc ergo fenfu etiam ve- rum erit, quod habens intentionem formalem M f Af p h reáliter velit effe&um Sacramenti interni, quam- vis eum explicité ac formaliter irrideat, aut de- T o At tl teftetur. . Conclufio 2. tantum loquitur de inten- ss hn tione formali, hoc eft ea, qua aliquid formaliter ac explicité cognofcitur, atque ut fic formaliter p i cognitum habetur pro obje&to volito. . ORBIICLTUR II. Noneftverofimi 3 le, quod ? g Patres Concilii Tridentini voluerint damnare fen- àn df tentiam Veterum Theologorum, imó fententiam DI Catharini & Salmeronis, qui ipfimetinterfuerunt (s Concilio Tridentino. .Ergo ex hoc Concilio ni- , uN hil probatur contra fufficientiam intentionis ma- Micedd j terialis. — ZInt. patet ex generali axiomate , quod Concilium Tridentinum non intenderit damnare od fententias Theologorum, fed hzreticorum. y wl 2. Poteft dici ab Alexandro VIIL. propofi- Qdl tionem illam de intentione Miniftri tantum ideo ii efe damnatam ; quia non diftinguit, utrumillum b i[llity ; ritum ponat graviter & cum. circumftantiis debi- TOU tis, requifitis ab Eccl efia , vel tantum joculariter. eodttt 3. Poteft dici,. hoc Decretum Alexandri o VIII. non ftringere per modum regule fidei. .er- go faltem licebit fentire oppofitum. .. rob. yle Eü! JuEzN in Tr. de Sacrameniis. c. 2. axt. 3. $« E« lCIWE; a 252 DISPUTATIO II T 1)1[2' adXObje&. 4. Obfervat, hoc Decretum non fuiffe emanatum immediaté ab ipfo Summo Pontifice, wJMla(l f iem fed tantum ab Inquifitione Romana coram. Summo p al Pontifie; fic enim ait: " Refpondent primo Ca- » nonifte Galli in Francia multisque aliis in Pro- D » vinciis Chriftianis , non habere vim ullum De- lj Ana » cretum Transalpinum, nifi ab ipfo immediaté hn n » emanaverit, unde Judicia ab Inquifitione lata ul » per fe etiam quoad forum internum Gallosnon obligare concludunt. fii 4. Poteft dicij, quod propofitio illa pro- il pterea fuerit damnata; quia licét fupponat, à & h Miniftro ferió & graviter poni ritum externum, V Aen non tamen fupponit, quód ritus ille ponatur ab m ( €o, quiperaliquam circumftantiam extrinfecam, iuofa v. g. per preces poftulantis baptifmum, determi- deifi | netur ad agendum nomine Ecclefiz, feu tanquam ejus Minifter. Ita P. Juenin denuo. Fusri 35 r REsPONDEO. tr.a. dift. c... Ergo nihil ex "Tridentino evincitur contra hanc fententiam di- :&;rsälhendz recté.tr. indire&té, & per connexionem.n. cüm * t quit Concilium Generale quoad definitiones fidei fit -L*;auedt organum Spiritus Sancti, ficut fuerunt organum U Spiritus S. Apoftoli, & alii Scriptores Hagiogra- "* ii fj phi, non eft neceffe, ut ille, qui loquitur diétan- 1 qty te Spiritu San&to, cognofcat, aut formaliter in- 3 tendat ommnes véritates, que ex propofitione Vr j revelata per Conclufionem Theologicam & con- D i nexionem meceffariam deduci feu erui poflint. Et ea rátione contingit, quod dum Concilium m'r-[& Mi dire&é agit contra hereticos, indire&é, ac per CC) [ connexionem juxta vel etiam priter intentionem " feriat unum vel alterum Do&orem Catholicum. d 2. DE MATER. ET FORMA SACRAM. 253 I "4d 2. n.a. Quia fi ritus externus tantum po- ! hn nereturjoculariter, eoipfo etiam manifeftaretur L intentio internanon faciendi, quod facit Ecclefia, u & fic exiretur extra limites propofitionis da- l mnate. ij h m::( "Ad 3. ti. a. Dicere, quod talia Decretanon habeant vim ultra montes, eft temerarium & er- Ui Dd roneum; quamvis enim non fe habeant per mo- dum Definitionis ex Cathedra, pariunttamen ob- VE ligationem fe conformandi Decreto, quousque : fe extendit intentio fupremi Paftoris & Doctoris AO Ecclefiz. En terminos Decreti! "San&iffimus AoNu ; D. N. Alexander VIIL pro paftorali cura i » ovium (utique etiam ultra montes) à Chrifto t Domino fibi commiffa de earum falute folici- Tun, d » ) tus decrévit, fupradictas propofitiones tan- utag ) » quam temerarias, fcandalofas, maléfonantes, » erroneas, &hzreticas, refpectivé effe damnan- "T » das & prohibendas, ficut eas damnat & prohi- n j d » bet, ita ut quicunque illas aut conjunctim aut 2 divifim docuerit, defenderit, ediderit, aut de s f » eis etiam difputativé publicé aut privatim tra- rint u ) Gaverit, nifi forfan impugnando, ipfo fa&o r g incidat in excommunicationem. Infuper di- » pqiltité » ftri&é in virtute S. Obedientie, & füb inter- k » minatione divini judicii prohibet omnibus Chri- Y pIOPOJ-Z » fti fidelibus (haud dubié etiam ultra montes) jggat! » ne przdictas opiniones aut aliquam ipfarum ad a eu» » praxin deducant &c."^ Hic omnia oftendunt, lm o refponfionem , quam P. Juenin narrativ? quibus- yir dam Canoniftis Gallis tribuit, temerariam, & yerité erroneam effe. ) 4l DISPUTATIO if [ yy 254 a Oiatra me Si enim Miniftet à circum- ftantia externa v. g. ex precibus poftulantis ba- ia g n f ptifinum, determinari debet ad agendum momine «t Ecclefie, eoipfo in Miniftro requiritur intentio agendi nomine Ecclefie ; non enim ea determina- f], qu d al i tione opus eft, ut Minifter agat nomine Eccle- fiz tantum ad fpeciem, & fümulatioe pro forma ex- j j terna, fed modo bumano , ubi animus concordat m fl aGioni quod fübftantiam actus. pl stb QU/ESTIO VI stf Y 1 Zin valeat, aut liceat im Sacramentis. forma jntenton conditionala ? das du JOTANDUM I. Aliud effe intentionem condi- xu - tionatam conferendi Sacramentum; & aliud Dionm éffe formam conditionatam. i enim Sacerdos con- (Indi t d d ferat Baptifmum, vel Abfolutionem perfonz, de qua dubitat, utrum non jam baptizata ab alio, turcal vel à fe jam abfoluta fuerit, ac intus in animo l l .'ïv,quodn formet eam intentionem, ut cogitet: fi jam es Ut baptizata, velabfoluta, nolo te de novo bapti- N0 zare, velabfolvere; fi autem non es baptizata, UT aut fi non pronuntiavi formam Abfolutionis, tf i volo.te de novo baptizare, velabfolvere; in 1 ïdndömnqx hoc cafu intentio erit conditionata- Econtra fi ln in ipfis verbis formz eam intentionem exprimat, p ^ t du V. g. dicendo: fi nondum es baptizatus, ego te i À baptizo in nomine Patris &c. etiam forma erit conditionata, a li NOoTANDUM 9. Ri De intentione conditio- Wg. nata, anliceat, vix poffe effe dubium. Cfgm enium 80 ffä*l. f. DE MATER. ET FORMA SACRAM. 255 l] Q enim in plurimis citcumftantiis valde dubium fit, AR an repetendum, vel conferendum fit Sacramen- n g tum, neceffeeft, faltem intentionem debere effe Tür n conditionatam. Ita contingere poteft v. gr. in duj cafu, quo dubium eft, an fubjectum baptizan- ! Ti l dum fit homo vel brutum? An puer confitens ! n erSL' habeat jam discretionem fufficientem ad pecca- od tum? An poenitens habeat füfficientem materiam confeffionis, vel fufficientem dolorem, velfuf- ficiens propofitum? An forma Abfolutionis, vel Confecrationis in Euchariftia jam fuerit validé pronuntiata, vel non ? &c. DICO-I Licita eft reiteratio Sacramenti hii j fub intentione conditionata, quandocunque eft prudens dubium de collatione valida przcedente d Sacramenti. Wa PaonATUR. Éx perpetuo Ecclefis fenfu dcerdst in Concluf. 4. referendo , ubi oftenditur, quod in cafu dubio de valore Sacramenti fuerit. per- « pf x PA ii miífa nova applicatio Sacramenti fine formia con- QO at ditionata, quod non licuiffet fine intentione con- ditionata. p [ j ( vt DICO IT In Sacramentis univerfim , ubi nb agitur de fola iteratione formz in continenti, ea , Abl iteratio formz fub intentione conditionata licita eft, quandocunque reperitur dubium etiam pre- | ab(olv; h cife laté dictum, hoc eft, tenuis probabilitas de one £ invaliditate prioris formz. PROBATUR. uod nullibi reperitur pro« ptilüml : « ib hibitum, & à priori videtur longé conformius pietati divine, ac intentioni Chrifti inftituentis, Sed talis eft ifta MTA cenfendum eft, effe licitum. reiteratio. 'ergo. i dubitïf; CoN- z D P;UZT-ACT DO eBfz6 J yi 256 CowsrriRMATUR ex Dominico SoTo, qui h i in 4. Sent. dift. fic fcribit: "In Poenitentia minus v if » dubium, modo tamen fundatum, fufficit, ut » füb conditione forma poffit iterari, v.g. fi Mi- i. 6 P a n » nifter certus non eft,.an eám debité protulerit. DICO IIlI. Si tamen Minifter ex pravo fe- i acd anditondi ftinationis habitu vel ex diftraéctione plené vo- luntaria ac deliberata fe conjiciat in tale dubium, nf "E peccabit quidem graviter non corrigendo habi- tum, aut non avertendo diftractiones plené de- [ üju liberatas, ipfa tamen reiteratio forme fub inten- ii ( tione conditionata non eft illicita. ss Q PnosaTUnm. Non videtur conforme pie- d "Mn tati divinge, ut reiteratio forme cum przjudicio dietlag fidelium fiat illicita, fi Minifter culpabiliter ex- 1 (Goi titit hujus reiterationis neceffitas. ergo. nt. kidnnay frob. per hoc quod Sacerdos malitiofe fe confti- aob tuerit in ftatu peccati mortalis, Sacramentorum IT adminiftratio ad poftulationem fidelium non fit La';ü'üm, ( illicita; fed Sacerdos precife tenetur prius eli- ï!älïri, T cere contritionem , fi non poflit commodé prz- ais mittere gravis peccati confeffionem. Ergo et- jam, quando fe gravi negligentia conftituit in W ll Filtt Q] neceffitate reiterandi formam, non ipfa reitera- tio fit illicita; fed Minifter przcife ante reitera- NT "n mf tionem forme juxta gravitatem vel levitatem Q JUS culpz tenetur premittere attritionem vel contri- Q tionem. : Af DICO IV. Forma conditionalis nunquam Ti i2 U lt Wezm fuit adhibita primis VII. Szculis. PRosATURn dantur varia exempla primis l] Ti Ug VIL Szculis, ubi in cafü dubii de collatione vel «Ju valore r Ha( DE MATER. ET FORMA SACRAM. 357 Ym TE valore baptifmi & ordinationis jubetur de no- vo conferri baptifmus vel ordo ,. quin tamen ul- lii libi fiat mentio de forma conditionali. ergonon Wg[w dabatur. c. prob. ex Legibus contingentium , & ex At Arte Critica de argumento negativo; quia tot inter occafiones faciendi mentionem de forma "ii d M conditionali non contingeret uniforme Scripto- l lt J rum filentium, fi ea forma extitiffet inufu. z4nt. Sic ob prob. ab indu&ione. n ?ll ] L .S. Oyprianus interrogatus à Magno, an J baptifma Clinicis , hoc eft, periculofe in-le&o de- cumbentibus, collatum valeat, in Epift. 76. re- X ) fpondit: " Mea fententia hzc eft, ut Chriftianus uysy » judicetur Legitimus, quisquis fuerit in Eccle- ]pdiles » fia ( Catholica per Baptifmum ) lege & jure qn. i » fidei divinam gratiam confecutus. Aut fi ali- fb t » quis (ob contrariam fententiam) exiftimat, eos El , nihil confecutos, eoquod aqua falutari tantum jum n f » perfufi fint, ( fine immerfione ) fed inanes & r d » vacuifünt, non decipiantur, ut fi incommo- nohy » dum languoris evaferint, & convaluerint, ba- - » ptizentur.^ Hic à D. Cypriano nuila fit men- eonlüt: tio de forma conditionali. p I Ín caufa Ceciliani Archiepifcopi Car- dudd vi ls thaginenfis, cujus ordinatio impugnabatur tarr- quam invalida, utpoté facta ab Excommunica- p i to, Ecclefis tamen Rotmianz, vel aliis Epifco- pis nunquam incidit, ut in eà controverfia pre- yni] T fcriberent novam ordinationem faltein fub forma conditionali, prout patet ex AGtis apud Baro- exenp. vlj nium ad annuin 314. u U. D. "anort 7:ra€t. de Sacram. in gen. COR l yrt 958 . DISPUTATIO II. IH.. In Concilio Carthaginenfi V. Can. 6. mäwül :dicitur: " Placuit de infantibus, quoties non in- " S,mmä » veniuntur certiffimi teftes , qui eos baptizatos g, t » effe fine dubitatione teftentur, absque ullo 44f C » fcrupulo eoseffe baptizandos. Hinc enim Le- », gati Maurorum confuluerunt, quia multos ta- Iterum nulla eft fioc o .,1es à barbaris redimunt." :g mentio de forma conditionali. Ü Queiä'a u t IV. S. Leo Epift. 37. fimiliter Ioquens de redemptis ex captivitate barbarorum, de quibus I16 E. efciebatur, an effent baptizati, ait: " Compe- ss ) rimus, aliquos captivorum ad libertatem re- iib r » deuntes, remedium implorare baptifimi, fed )» utrum ejusmodi Myfterii ante Sacramenta per- inpictr D ifortzm d ceperint, infantie infcientia (in qua jam in » captivitatem venerant) non poffe fe reminifci. Ija!w [ » Cüm itaque tribuere talibus Sacramenta non J WW 2 immeritó quorumdam Fratrum formido dubi- » taret, in Synodali ccetu formam hujuscemodi LUIAM. ub V] » confultationis accepimus. Eadem ergo, qus » in fenfum noftrum divina infpiratione vene- Atror » runt, frequens etiam Fratrum firmavit affen- at d » fio. Cüm itaque baptizatum fe nec ille recor- T » detur, qui regenerationis eft cupidus, nec al- :quæitemi] - ter atteftari de eo poffit, quod nefciat confe- cratum, . non poteft in iterationis crimen de- iiüä.mx ] M C » venire, quod fa&um effe omnino nefcitur. » Ideo quoties perfona talis inciderit, folicita lt ll iT » primum examinatione difcutite & longo tem- » pore, nifi forté fupremus finis immineat, in- UP 121 | » Qàgate, utrum nemo fit penitus, quiteftimo- » hio fuo juvare poffit ignorantiam nefcientis. " WM*( jEt DE MATER. ET FORMA SACRAM. 259 T lls ls , Et cüm conftiterit hunc, qui baptifmatis indi- » get Sacramento, fola inaniter füfpicione pro- Ils » hiberi, accedat intrepidus ad confequendam 3 d » gràtiam, cujus in fe nullum fcit effe v * VT » gium. lt ! 1 d Hoc loco non folum fuiffet occafio , i;ed et- iam obligatio loquendi de forma conditionali, cüm Quzeftio in Synodo Romana fuerit exami- n nata, & forma preefcripta. ly ,b V. S. Gregorius M. in l. 12. Epift. 22. ad Fe- m licem in Sicilia Epifcopum deDaptifmi & Confir- xttem! CM mationis dubia collatione fcribit, conferendum effe fimpliciter Sacramentum fine ulla reftrictio- At 1 ( t nead formam conditionalem ;5 quiaà, utait: Non f reni mon[tratur, iteratum. quod non. certis ind iciis. q/iendz'* TAT tur vit£ perattum. mii) di DICO V. Forma conditionä'ta in Ecclefia i uN Latina Seculo VIIL introducta , Seculo XIH. & XIII. communior fa&a, Seculo XIV. & XV. ad ao v fola Sacramenta characterem imprimentia adhi- at necilet bita, ac tandem Seculo XVl. etiam ad Sacra- menta, quz iterari poffunt, extenfa eft. pis,! | uefagtl PRoBATUR t. quoad 1. membrum, ex CA- ons d PITULARIBUS CAROoLI M. Seculo VIII. & J P IX. fcriptis ubi 1.6. c. 181. fic habetur: De qui- ilet,/ bus dubium efd $ utrum fint baptizati, an non? ommi- T2 modis absque ullo fcrupulo baptizentur , bis tamen pra- nj müffis verbis, mon te rebaptizo; /fed , [i nondum bapti- ) q E^ &atus es, baptizo ie C9c. Ra R2 2. Quoad ."2-60 DISPUT. II. DE MATERIA &c. 2. uoad 9. membrum. Probatur inprimis ex Alexandri HI. Decreto; quo approbavit for- Jj : mam baptifmi conditionatam anno r159.. Hoc Decretum refertur à Gregorio IX. c. Extra. de Ba- DIS ptifmo his verbis: De quibus dubium eft , an bapti- zati fuerint , baptisentur bis verbis premilfis : fi bapti- gatus es, mon te baptizo , ed f nondum baptizatus es, Quod autem hoc Decretum ego te baptizo C9c. ada non ftatim habuerit univerfalem in Ecclefia ufum, antequam in Libros Decretales à Gregorio IX. relatum eft, colligitur ex Petro Cantore Pari- fienfi, qui ficfcribit: In Confirmatione vvel Baptifino, hk D de quo dubitatur , an fit collatus , mon approbamus con- IAHS j ditionem appofitam., fic : fi mon es baptizatus&zc. Hoc e loco Petrus Cantor videtur improbare conftitu- tionem Odonis III. Epifcopi Parifienfis, qui in us | fua Ecclefia Cathedrali juffit adhiberi eam ipfam i formam, que ab Alexandro IIIL. ejus Coataneo, . ^ prefcripta eft. li 3 uoad 3. membrum. Probatur ex "Theo- i um logis illorum temporum, qui illam formam fo- ; 1 ]um ad Sacramenta characterem inprimentia applicant, filendo de Sacramentis cateris. " SWM 5027 C ie A E p C Ui Iw £ y/ Ü ln um] lm &t &l B AU ] j A DISPU. Q "m & Co) ä& 261 AX23- ERE Hs ag d- ! If [ j m'g) 1 DISPUTATIO III. n | h hii De ( xblud Caufalitate & Effe&u Sacramem | Gregon'c torum. At ] i n hac Difputatione queritur : arim ] i. I, An Sacramenta caufent gratiam phyfi- V cé vel moraliter ? Til i 2. Quales gratie conferantur inSacramen- b an; tis? Et quomodo à gratiis non Sacra- is(otay : mentalibus differant ? at 3. Quenam Sacramenta imprimant chara- m m ynyn Cterem? Et quid fitille ch?ra&er? t QUJESTIO I. ZIn Sacramenta pbyficà caufent. gratiam ? oTANDUM I. Quzsftionem verfari in eo, utrum in materja vel forma Sacramentorum reperiatur aliqua füpernaturalis qualitas feu vir- tus, ex fua natura produ&iva gratiz fan&tifican- tisin anima. Hanc qualitatem feu virtütem ad- 'mjttunt communiter Thomifte, quibus ex So- cietate y 262 DISPUTATIO I1I. N n cietate Jefu accedunt Suarez, Bellarminus , Va- Dicaftillo , Mau- a lentia, Tannerus, Granadus H gTBUl rus, & alii plures Altera fententia oppofita l rotunde negat, à Sacramentis phyficé caufari M s at gratlam .Hujus fententie Patroni docent, gra- tiam in anima caufari phyficé à folo Deo , mora- um Qu gudin litcr vero etiam caufari à Sacramentis, in quan- tum aCtio Sacramentalis movet- Deum 1noraliter ad quia, TEU caufandam phyficé gratiam Hujus fententie At funt Scotiftzee complures, przfertim Maftrius, ex Societate vero Vasquez, Molina, Leffius, Co- vit fs nink, Hurtadus, Lugo, Amicus, Arrlaga Hau- dopd no]dus Platehus, Gormaz &c. Es NOTANDUM 2, yonit Sententiam primam, quod Sacramenta phyficé caufent gratiam, diverfimo- d tcp dé explicari à fuis Patronis. Nam aliqui corum DI dicunt, quod Sacramenta tantum producant phy- U Dd — ficé unionem inter animam & gratiam fanctifican- tem. Aliiafferunt, quod eam caufalitatem phy- hn ficam tantum habeant illa Sacramenta, quz in- OR r primunt characterem, & quod caufalitas phyfica talium Sacramentorum fe tantum extendat ad A f producendum chara&erem. Nonnulli volunt t quod per Sacramenta producatur aliqua qualitas MT tüni g intermedia, produ&tiva gratie fanctificantis in anima, ficut fpecies vifuales caufate ab objecto h r colorato producunt vifionem feu fpeciem vifi- LI l m in oculo Multi afferunt, quodSacramen- 1 dk]t' ta immediaté influant in ipfam gratiam fan&ifi- »Hll '1 ( cantem ope qualitatis Sacramento inherentis, ac Q P'TQ fuperaddite. Sed juxta aliquos id fit per poten- L Ew tiam obedientialem, qua Sacramenta elevantur WM ad producendam graeiäm fanctificantem. NOTAN- llï W - j DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 263 lrllginmg:w NoTANDUM 3. Nec etiam eos conveni- (b re omnimodeé inter fe in modo explicandi, qui Mu docent, gratiam à Sacramentis tantum caufari mo- T aj raliter. Aliqui volunt, quod Sacramenta eate- nus caufent moraliter. gratiam , in quantum per Omaxüüï modum Chirographi exhibiti movent Deum ad fervandum fuum promiffum conferendi omnibus »'mi.l,/ Lk ! hr gratiam, qui fufceperint Sacramentum. . Com- iU g munior vero fententia docet, quod aétio Sacra- Mfr mentalis fit moraliter.actio Chrifti, ficut actio Ls ( Legati folennis eft moraliter actio fui Principa- n lis, & quod füb hoc refpectu tanquam actio per- fone infinities dignze moveat Deum ad conferen- m dam promifífam Sacramentalem gratiam. Ipü- i, T ftendo huic pofteriori explicationi i d DICO. Sacramenta N. T. caufant gratiam J tantum moraliter. Ári PROBATUR I. Caufare gratiam moraliter n ?* : hg eft nihil aliud, quam movere Deum ad caufan- gt dam gratiam non folum per modum conditionis, ; to fed etiam per modum motivi. Sed Sacramenta hoc modo movent Deum ad caufandam gratiam. aol v u ergo. nt. prob. 1. A&io Sacramentalis poni- tur nomine Chrifti. ergo. ad prob. id exprimi- fiit tur in forma baptifmi, dum dicitur : Ego te bapti- itie zxo in nomine Patris, & Fiiü, &9 Spiritus Samtti. fen D & Imó id etiam exprimitur in plerisque aliis Sacra- quod mentis v. g. in Confirmatione: Ego te inungo in g nomine Patris &c. j s ii Ego vos conjungo in nomine Pa- irisCc. Epo te abfolvo in momine Patris éyc. . Per ) 1 iflam . facram un£tionem indulgeat tibi Deus ,' quidquid vll per fenfus. deliquifti in nomine Patris &c. — edecipe po- ficatt 4 tefLaiem gl 264 DISPUTATIO III. s teflatem offerre Sacrificium in nomine Patris &c. Idem eontingit in Confecratione Euchariftize , ubi ver- ym n ba Confecrationis proferuntur non folum reci- pOm tativé fed etiam authoritativé in perfona Chriftis jl ubi etiam principalis offerens eft ipfe Chriftus, nf l t juxta illud Pfalmi 169. 7 es Sacerdos in eternum Jécundum: ordinem. .Melchifodecb. — Et ad Hebr. 7. v& hw 24. Hic fempiternum babet Sacerdotium. ( gt PRoBATUR idem ant. ?. ex illo Apoftoli ( at ]: 2.Cor.2. v. ro. Ego quod donavi, fi quid donavi, quit ( propter vos, in perfona Cbrifti; ubi Apoftolus often- f 0 dit, fe inceftuofo condonaffe longé aliter , quam donaffent Corinthii, rigorofam fatisfa&i onem ; fe enim partem rigorofz fatisfa&ionis ad Abfolu- tionem Sacramentalem faltem in voto- re quifitze Onnu condonaffe in perfona Chrifti. n s PnosATUR $. ex fenfu SS. Patrum. Sic q ia enim S. Auguftinus 1. 7. de Baptifimo. c. $3. ait: AT Quos Laptizavit bemicida, quos baptizawit adulter , , Mi Chriftus .efT, qui baptizat.. Eodem modo loquitur hr S. Chryfoftomus fcribens in Joan. Homil. 85. ubi " ait: Neque Zngelus , neque AArchangelus quidquam . in —: ln bis efücere poteft, fed Pater, &? Filius, & Spiritug Santius omnia facit; Sacerdos & linguam && mnanus : LTI' prabet. Itaque actio Miniftri eft actio Chrifti. tl aj PRosATURA4. D.Paulus proteftatur, quod 4 lii Baptifmus non conferatur fuo nomine, inquan- g tum eft actio Sacramentalis. 1. Cor. z. v. 11. Si- LL gnificatum. eft mibi, qüia contentiones funt inter vos, Mi Hoc autem dico , quod unusquisque se[lrumn dicit: Ego li quidem fum Pauli ; ego autem ;Apollo ; ego vero Cepba li. g'uz'd in egq vero Chrifti. Divifus eft. Cbriftus? . Nun qomine ätena&ggp ! DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 265 H nomine Pauli baptizati- eflis? gratias ago .Deo meo, 2l quod meminem veftrum baptizoi , nifi Crifpum & Ca- n jum , me quis dicat , quod in nomine meo baptizati eftis. ;h Y Ex his omnibus deducitur, quodaéctio Sacramen- Mi talis non fit pura conditio per modum chirogra ii phi, fed quod fit moraliter actio ipfius Chrifti. PRosnATUR CoNcr. 2. Hoc modo opti- ïvdLHebïq.v, mé & magis uniformiter omnia explicantur, quz' x b r circa caufalitatem Sacramentorum occurrunt ; fildng ergo hec fententia eft praeferenda. — Ant. pate- ) lplusofm ! i I u bit | gx SCOÓN N Solvuntur Objectiones. d Mi Ujrg Onjgrerrun1.exScriptura. Nam r. Chri- ftus Joan. 3. dicit: ANifi quis renatus fuerit ex aqua &j Spiritu San&lo, mon poteft introire in regnum Dei. Pinn. Ergo ficut homo ex Spiritu San&o renafeitur TAT phyficé , ita etiam renafcitur ex aqua phyficé. TU 2 Nafci exalio dicit caufalitatem phyficam. o ergo etiam renafci ex aqua dicit caufalitatem phy- i dy/ ficam. D. Paulus ad Titum. c. 3 v.5.8it: Salvos l qu?aïqw. 3. i, 63 xos fecit per lawacrum vegenerationis 9^ renovationis TM Spiritus San&ti. Et ad Ephef. 5. v. 26.. Mundans &t Qr eam (Ecclefiam) lavacro aque àn verbo vite. d. S. Petrus 1. Epift. c. 3. v. 20. dicit: /n ar- oteftatu':w ca INoé ofto. anime faloe fatke funt per aquam ,. quad xm'me, b r V €&? vos nunc fimilis forme falvos facit. baptifma. REsPONDEO. c.a. dift.c. Nifi fübje&a mas, j j* teria & Scriptura ipfa infinuet diverfitatem cau- ejmunö- ; Ij :*; falitátis inter aquam & fpiritum. c. fi fuübjecta n materia & Scriptura infinuet eam diverfitatem. n nus? y l 3 fubs 266 yal DISPUTATIO III. fubje&a materia oftendit inprimis diverfitatem 5f caufalitatis, quia Spiritus Sanctus eft connatu- wmpm rale principium gratie; aqua autem eft prorfus a improportionata ad caufandam phyficé gratiam. vfoma A. Scriptura autem eam diverfitatem oftendit, quia in omnibus aliis locis Scripturz, ubi de Regene- ol dfeus] ratione fermo eft, ea tribuitur foli Spiritui S. Sic Joan. r. dicitur: Qui ex Deo mati funt. . Et i um f Joan.3. v.6. Quod natum eft ex carne, caro eft , & quod natum eft ex Spiritu Spiritus eft. Idem modus TT loquendi, ex Deo nafci; repetitur fepties in Epi- vll ftola r. S. Joannis, quin ulla fiat mentio aquz. wf Hinc viiobu RrsPoNDEo 2. dift. a. Nifi quis renatus z yrtdy fuerit ex aqua tanquam conftitutivo materiali g divin; Sacramenti, & Spiritu tanquam conftitutivo for- LU mali Sacramenti in effe operativo gratiz. c. ex gt r aqua tanquam conprincipio activo. n. quando a p totum producit effe&um v. g. ignis ignem, ma- &t um teria ignis non concurrit a&ivé ad producendum ü, m ignem, fed tantum paffivé recipiendo & conti- m m nendoó formam tanquam principium activum. z Sic etiam materia & forma Sacramentorum tan- r quam materiale conftitutivum Sacramenti qua d atdn talis, hoc eft, reduplicativé feu formaliter fum- hi ti in effe operativo egratie, tantum concurrit u) d producendam gratiam paffivé per modum re- f cipientis & continentis Spiritum San&um tan- quam principium activum, qui invocatur fuper q ii " ii:«i; j equam. In quantum ergo virtus infinita Dei feu T T0U Qs Spiritus San&ti omnipotentia aliquo modo appli- i ph)jo[p l catur aque, & unitur per quamdam unionem Al m ?ntentionalem vel realem, de quo poffet difpu- tari Vi ii ] DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 267 fari juxta cujuslibet principia philofophica, in M Q Ti p tantum poteft dici, quod Sacramentum per Spi- ritum Sanctum producat gratiam, ficut materia r per formam producit effectum. Oflellül[, a u- Z4d ». dift. . :Nifi fubjecta materia, & Script i ra oftendat, tantum fermonem effe de principio l g effectus materiali. c. fecus. n. Sic enim Matth. i a 19. ubi in latino textu habetur: Qui de Matris nf utero fic nati funt; in greco textu legitur: x [em mj X0iMac w»reo, ex ventre Matris: quamvis ven- s ter Matris fit tantum principium materiale, prz- iT qu. bens materiam & habitaculum partui dependen- ter à duobus conprincipiis activis Patre & Matre: T quz principia activa in Sacramentis funt tres Per- D) Qdl fone divinz. Tl Zd 3. dift. Docent ifta de lavacro aquse qusci tanquam principio paflivo receptivo Spiritus S. 1 (ui tanquam fpecialiter applicati fignis Sacramentali- a, n bus. c. tanquam principio activo. n. Ut enim d dixi, Sacramentum eft aliquod totum, cujus ma- o t teriale funt materia & forma ineffe naturali fpe- m u &ate; quie üt intentionaliter vel phyficé appli- nOnum: cate feu unitz Spiritui SanCto feu omnipotenticz um diving caufant quidem gratiam, fed tantum paf- ol fivé per modum materie, & folum per fuam for- rum ( mam tanquam principium activum. Operatur a ml enim Spiritus San&us in Sacrameritis ut fpeciali- u ter iisdem applicatus per quamdam relationem, od feu unionem, aut intentionalem aut realem, iil prout quisque voluerit fentire juxta fua princi- ) müd«' pia philofophica. Ego juxta mea principia phi- lofophica deferido, quod ea applicatio omnipo- i P j tentiz divinz vel Spiritus S. ad materiale Sácra- o p menti n 268 DISPUTATIO III. menti fit aliqua relatio realis, velintermino & ii u ,'äll l quo, quando datur, velin termino ad quem, ]i quando Sacramentum non amplius exiftit. Z4d 4. dift.. Salvosfacit per aquam tanquam 1 quod lo at principium materiale feu paffivum , cui applica- tur virtus Spiritus Sancti.c. per aquam tanquam Ms vmtitm. principium activum.n. .In hujusmodi enim re- bus obfcuris, quod minimum eft, & ad falvan- det p dam Scripturz proprietatem fufficit, afferendum fentet eft. . Suflicit autem ad falvandam proprietatem T Scripturz, fi dicatur, Sacramenta fe habere per ïppu'*äa'a/äa g, X modum materie, cui unitur virtus ex alto, hoc eft, ipfa omnipotentia Spiritus S. per.quamdam iioanten remento applicationem intentionalem vel realem, ita ut Sacramenta materialiter fpe&tata non operentur Lügin per virtutem füpernaturalem propriam, fed per tirdpit omnipotentiam ? dl as catam. Spiritus S. flb'i fpecialiter appli— Vif Dricrs r Non poteftexplicari, quid fit Onptir illa fpecialis applicatio omnipotentiz divinz ad Londim Sacramenta, ita ut Sacramenta operari poffint u g per Spiritus S. omnipotentiam fpecialiter fib &tj licatarm. ergo. 2 x | 1 g . REsPONDEOoO. n.a. Dico enim, quod illa LUV A applicatio feu unio fit velintentionalis, ita ut t actio divina, qua Spiritus Sanctus in homineba- i ia ptizato producit gratiam ,; confideranda fit tan- Ril i quam pofita intuitu Sacramenti, & Deus velit d in.confideratione humana poni hunc refpectum; hm 2X vel quod fit realis, . prout ego exiftimo ;; ita ut ( aGtio divina, qua Spiritus S. producit gratiam in baptizato, revera habeat fecum identificatam WE[[SQJ Wt d que ha-gcurclativonem ad Sacramentum, : ubicun illa li : DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 269 m illa a&io fubje&etur phyfice, feu in termino 4 T quo; feu in termino ad quem. tl Dict&s 2. Ex hac refponfione potius fequl- Wm]qu tur, quod Sacramenta phyficé caufent Glatlam, Vg & non tantum moraliter. ergo. Uammw - RESsPONDEO. n. a. Caufare enim phyficé M i gratlam eft habere quamdam virtutem vel quali- Wi ii tatem phyficé effectivam gratie, in mea autem albrenis fententia nihil tale reperitur in Sacramenti mate- Qoretn ria vel forma; fed in iis folum ponitur quedam ht applicatio feu unio ad caufam in fe & ratione fui Tdin,hnt acivam, nempe ad omnipotentiam divinam. E DAW Ratio autem, cur fiat hec applicatio feu unio n d Sacramentorum ad omnipotentiam divinam, non üt gt eft aliqua virtus fupernaturalis, fed tantum mo- r ralis dignitas actionis Sacramentalis, in quantum Chriftus eas aCtiones Sacramentales Miniftri vult diir g à San&iffima Trinitate haberi pro fuis. Authoritas .Conciliorum; 1, qui OBjICITUR 2. p ümeud 1. Concilium Trident. dicit: Quod Sacramenta yuri ylt contineant gratiam. . Eam autem continere noi xitr i poffunt, nifi habeant virtutem producendi gra- tiam; ergo. Maj.prob. Seff. 7. can.6. dicit: Si Sacramenta mon continere gratzam, quam n, qii quis dixerit onds, fignificant , aut. gratiam mon conferre, anatbema fit. m ho 2. In eodem Concilio l. c. & in InftruCtione Eu- m d genii IV. ad Armenos. $. s. dicitur, quodSacra- & D menta conferant gratiam. . Conferre autem non poffunt nifi per modum caufie, 3. Concilium ncid ytimo;/ Trident. 1. c. Can. 9. dicit quod Sacramenta im- primant characterem. Et Seff. 23. Can. 4. dicit: ld grv i jj Si quis dixerit ,. per facram ardmatzonem non dari Spi- uh» ritum. Santum aut per eam mon inprimi cbaratterem, anathe- 270 DISPUTATIO III. j g anatbema fit. |4. Idem Concilium Trident. Seff. 7. gt [ Can. 2. de Confirinatione ait: Si quis dixerit, injurios e[Je Spiritui Santto eos ,. qui facro Confirmationis Chris- qid J mati virtutem aliquam. tribuunt , ^ anatbema fit. 5* Concilium Mogunt. Sacramenta vocat effcacia g am Jigna. 6. Concilium Senonenfe dicit, Sacramen- grini ta habere vim gratie conferendsg. .. grind RESsPONDEO I. Retorquendo in ipfo fan- s nf aferit guine Chrifti, de quo inScriptura dicitur , quod nos emundet, & lavet, quin hoc faciat per mo- 2 Ia i dum caufz phyfice. Sic 1. Joan. 1. v. 7. dicitur: hr gun tl Sanguis S'Efu Chriffü emundat mos ab omni peccato. Et Apocal. 1. v. 5. Chriffus lavit nos & peccatis mo- r ürda m g flris in fanguine fuo. — t Apocal. s. v. 9. Redemifti nos in fanguine tuo. Et ad Hebr. 9. v. 12. Chri- M flus per proprium. fanguinem introyvit in Santta eter- PT tia vedemptione imoenta. seefm REsPONDEO 2. ad 1. dift. . Continent gra- tüemetan tininun 1 tiam per modum caufz materialis paffivé conti- nentis virtutem Spiritus S. productivam gratize um Ípecialiter fibi applicatam. c. per modum caufe 1 formalis efficientis activé gratiam. n..fenfus pá- RT tet ex Refp. ad Ob. 1. ApDO, etiam in chi- f&(injurlos $ d rographo juxta communem modum loquendi a Vi contineri hanc vel illam gratiam Principis &c. t licét non efficiat phyficé illam gratiam. Sic et- ï"meüjzu V jam in volumine vifo. à Propheta Jeremia, & vi- j ee'-;,qïmi fo à S. Joanne juxta phrafin Scripture dicuntur lii contineri plage varie, licétliber illas plagas non contineat effectivé, fed tantum fignificativé & Witue prenuntiative. ü m mum -Ád 2. dift. Sacramenta conferunt gratiam n concretivé fpe&ata, prout involvunt gratiam ac omni- mULLl i , DE CAUSAL. RT EFFECT. SACRAM. 271 lu omnipotentiam Spiritus S. fpecialiter fibi appli- ii hy catam. c. denominativé fpectat N a.n. fenfus patet ln "l ex Refp. ad Ob. r. nf ld 3. Quoad 1. textum id nego; Conci- Nf lium enim eo loco non dicit, quod Sacramenta ht imprimant characterem ; fed quod in Sacramentis imprimatur chara&er; quo modo loquendi po- lt tius infinuat, caufam phyficé productivam cha- ümæg ra&teris non effe Sacramenta, fed Deum. Quoad TL r 2. textum. dift. per Ordinationem inprimitur BU character tanquam per caufam materialem rece- It d ptivam virtutis Spiritus Sancti effe&tive gratis. tpttity c. per ordinationem tanquam caufam phyficé " effectivam gratie. n. fenfus patet ex Refp. ad Ob. r. X TT Z4d 4.dift. Anathemafit, qui dixerit inju- rios effe Spiritui Sancto, qui Chryfmati tribuunt ninat n virtutem etiam moralem.c. tantum phyficam. n, ii cont Tridentinum non tantum vult anathema dici, yu gt qui ad injuriam Spiritus S. referunt virtutem phy- j a ficam, fedetiam moralem Sacramentorum. Dein aony nos non dicimus, patronos oppofite fententiz, du t effe injurios Spiritui SanGto; imó veró eos in fenfu magis rigorofo ac flricto fumere textus m i hrnogi Scripture & Patrum. Solum impugnamus eam feontentiam , qua illa virtus fupernaturalis phyfi- n s u cé effe&tiva gratie non füfficienter probatur. hr t d 5. & 6. dift. Concilia ifta Provincialia dicunt, Sacramenta effe figna efficacia efficacid T p morali.c. phyfica. n. fimiliter: Sacramenta habe- re vim moralem conferendz gratiz. c. phyficam; OBJICITUR 3. Authoritas SS, Patturm. «f 1, TERTULLIANUS in l. de Baptifino. c.2. dicit: u 7 »^Q9nne DISPUTATIO IIL; TOU 272 n , Nonne mirandum, lavacro dilui mortem? at- » que eo magis credendum, quia mirandum eft. um gtl » Qualia enim decet effe opera divina, nifi fu- » petf omnem admirationem ? . £t c. 3. In pri- ; fpeci 4 4 » mordio Spiritus Dei fuper aquas ferebatur; » primis aquis preceptum eft animas proferre, " texm ne mirum fit in baptifmo , fi aquz animare no- P » m » verunt. Et c. 4. Quoniam fubjecta queque » materia ejus, quz defuper imminet, qualita- Pu Vr tem rapiat, neceffe eft, ita de San&o (Spiritu) iits i » fan&ificata natura aquarum & ipfa fanctificare niintt ii » concepit; igitur ita fanctificate vim fanctifi- Jj dl » candi combibunt. Igitur medicatis quodam modo aquis anima diluitur. Ei c. s. Proficien- iif ? » te gratia Dei plus aque & Angelo conceflit. thtl » Qui (in pifcina Bethfaida) vitia corporis re- at » mediabant, nuncSpiritum medentur; qui tem- r poralem operabantur falutem, nunc cternam ii f » reformant; qui unum femelin anno liberabant, ld » nunc quotidie populos confervant deleta mor. r » te per ablutionem delictorum. ytatpt 2 S. Cy a 111 vs Jerofol. Catechefi 3. n.5. Tittg eyt ia ait: "Ne huic lavacro tanquam nudz aqus at- » tende; nam aqua fimplex invocationem Spiri- iil D » tusSan&i, Filii & Patris percipiens vim fandi- » ficationis aquirit. ïmm*ïdn LT D. CunavsosTOoMus in Catechefi ï ad ;?ïiïügi.fæ] illuminandos: " Cur, inquies, lavacrum regene- Hl » rationis vocatur? Quia non folum deli&a pur- » gat, fed id preítat, ac fi denuo regenerati effe- Wtv » mus. Etenim nos denuo creat, & format, tb lg » non ex terra, fed ex aquarum natura creans. REsPON- va " DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 273 imomem'u REzsPONDEO ad r. dift. Tertullianus do- Dd i cet, lavacro dilui mortem tanquam principio ma- TT teriali & paffivo, receptivo virtutis ex applica- TTR tione fpeciali omnipotentiz divinse. c. tanquam lb nb ' principio aGivo.n. Similiter refpondeo ad 2. I5 & 3. textum. dift. aqua fanctificare concepit per lts modum principii materialis ,. paffivi, ac receptivi T forme ex fua natura active. c. per modum prin- Id qià cipii activi.n. Item aque medentur, operantur K i falutem, reformant, abluunt &c. per modum i fifes principii materialis ac paffivi.c. per modum prin- Va índi cipii a&ivi.n. fenfüs patet ex Refp. ad Ob. r. tià qui 44d 9. dift. Aqua percipit vim fan&tificatio- t hus nis indiftin&am ab omnipotentia Spiritus S. fpe- g d cialiter applicati applicatione extrinfeca ad mate- à as riam & formam Sacramentalem. c. vim creatam, t qui inherentem, & diftinéctam ab omnipotentia Spi- NUX lat ritus S. n. fenfus patet ex dictis. pollerqlt Zd 3. dift. Aqua"deli&a purgat, creat, & z d format per modum conprincipii materialis, paf- fivi, & receptivi omnipotentie divine per mo- dum formz extrinfece fpecialiter applicate ad pidiy Sacramentum.c. per modum principii activi, aut ia oponm habentis formam creatam, inherentem, ex fua natura activam. n. Quod enim SS. Patres in Sa- j ii cramentis nullum agnofcant principium inharens ex fua natura activum, fed folam aflfiftentiam [i Spiritus S. feu Dei, fpecialiter ad figna Sacra- at mentaliaapplicati, & eatenus cum iis conftituen- jun db tis unum totum Sacramentale activum, & pro- gt duétivum gratie , ita ut in hoc toto morali ma- u v teriale fit materia & forma Sacramenti, formale per modum forme denominantis extrinfecz ipfà atv y D. Znort "Irait. deSacram. in gen. omgmi- PprsPUüTATTIO ITI. gat 874. omnipotentia Dei, & affiftentia Spiritus S. patet j n y, t conftanter & uniformiter ex eorum textibus. Sic g d gt L TiRTULLIANUS l. de Baftifmo. c.4. dicit: "Jam tunc (quando in creatione Mundi Spi- g dyact tum n » ritus ferebatur fuper aquas) prenotabatur, Dei » Spiritum tin&os reformaturum. Itaque aqu& vlictis Sacramentum fanttificationis » confequuntur, vle ) i » invocato Deo; fupervenit enim ftatim Spiri- r 'f Tl tus de codlis, & aquis fupereft, fanc&tificans þJIf D » eas NB. de femetipfo , & ita fan&tificate vim t ! K fan&tificandi combibunt. Delicta ficut non in wasinl » » carne comparent, ita in Spiritu fordent. Igi- dionün D tur medicatis quodammodo aquis per Angeli frat » interventum & Spiritus in aquis diluitur." at Inhoc textu fanctificatio animze manifefte adfcri- n00:d bitur foli Spiritui San&o, tanquam caufie phyfi- d ca. Ilbidem c. 8. ait: "Quemadmodum poftaquas Pinn » diluvii, poft baptifmum ut ita dixerim Mundi, irc t » pacem columba terris nuntiavit, eadem difpo- i f » fitione carni noftre emergenti delàvacro poft tl j » vetera deli&a columba S. Spiritus advolat, pa- MW cem Dei adferens. D B- S. CHRYsosTOMUsSs Catechefi 1. ad Ytst illuminandos: " Quemadmodum fi quis auream I) i m T » Ítatuam rubigine fedatam denuó conflavit, n M N sb f o fV » eamque puriflimam ac fulgentem reftituit; fic Y Pal » & naturam noftram Deus peccati rubigine foe- » datam denuo conflavit, & in aquas ceu in con- ïl]] L il | » flatorium injiciens & pro igne Spiritus gratiam Al ii .» immittens renovatos educit. Et Catecbefi 9. lm ;, Ex lavacro Deus dedit & Spiritus gratiam & ] Vlrgm-» ; » Juftitiam & fanctificationem. Non fic Mundus W i » eft Ü DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 275 j » eft clarus oriente radio folis, ut anima illuftra- V r » tur, & fplendidior fit à Spiritu gratiam fufci- piens. Idem in 1. Epifl. ad Cor. bom. 40. Solus n » Deus poteft peccata dimittere , quod operatur ht )j Ipfam enim ani- O. ) in lavacro regenerationis. ?» mam tangit gratia, & illinc peccatum evellit li radicitus. Propterea ejus, qui baptizatus eft, ? u » videre licet animam ipfius Solis radiis purio- t » rem. Fruitur enim fpiritu; qui eam ex omni v d » parte inflammat. Sicut aurum & argentum Oif y » refundis, & novum facis, ita etiam Spiritus t ) Sanctus in baptifmo. tanquam in fornace pec- lt ' » cata confumens efficit, ut quovis auro purius d » effulgeat. ldem Sermon. 39. de Pentecofte.. Ubi s » nunc eft Spiritus S. dicet aliquis? Oftendam, VEUl » in nobis effe Spiritum Sanctum. . Nam fi non n aufeg effet in nobis Spiritus San&tus, quomodo ifti, dmpolà » qui hac facra no&te baptizati funt, à peccatis Berim Mu » liberari potuiffent? non enim absque Spiritus Non ,elmdi » etficacia poffumus à peccátis liberari. ilv ex operibus juftitis, qua fecimus nos, fed i5 aQ » per lavacrum regenerationis & renovationis » opiritus Sanci. Cutedhd Drcks 1. SS.Patrescomparant baptifmum f gt utero Virginali B. Virginis. Ergo ficutille con- currebat per modum caufe phyficz ad hoc, ut U m dl effet Mater Chrifti, ita etiam' baptifmus concur- rit ad hoc, ut fitcaufagratis. Sic enim D. Lgo at nj quisté Serm.4. de Nativit. dicit: "Omni homini rena- , fceni baptifinus eft ad inftar Uteri Virginalis ii 5b , eodem Spiritu replente fontem, qui replevit ,& Virginem. Et Serm. $. Mirtus Aluffimi, r t M j » qua fecit, ut Maria pareret Salvatorem, facit, 1910 j5 ut 276 DISPUTATIO III. TO h T. , ut regeneret undacredentem . Et D. Cunv- HDR[WS sosTOMUS homil.25.in Joan. Quod ef? Matrix Embrioni, boc €9 fideli aqua. gt vt uiid REsPONDEO. c.a. n. fuppofitum c. Quod (iot Uterus feu Matrix concurrat phyficé per modum T 5 qo principii a&ivi; dico enim, quod uterus feu ma- trix, prout includit hic terminus annexa duo j n um QU ovaria, tantum concurrat ad formandum feetum o paffivé feu receptivé , miniftrando videlicet ma- ' teriam, cui uniturSpiritus feminis, hoceft, vir- D T tus plaftica activa, ex patre fimul ac matre. Ita- at que invertitur argumentum contra adverfarios j quv ex hoc ipfo textu D. Leonis. Spiritus eft prin- ao cipium activum in formatione feetus, & in rege- neratione baptizati. Ergo aqua baptifmalis non a pedites concurrit phyficé ad caufandam gratiam per mo- dum principii aCtivi, fed tantum per modum r n fl principii materialis, cui fe unit, feu applicat omnipotentia Spiritus S. qui in hac regeneratio- 2 Qu ne eft fimul loco patris & matris. z f 20 In Nativitate Salvatoris omnipotentia Spiri- RUtnm tus Sancti fe conjunxit cum potentia generativa td'utg B. Virginis, tanquam conprincipio a&tivo, ut conjun&is viribus in matrice & ex matrice tan- t Ri quam principio materiali ac receptivo formare- tur Corpus Chrifti; in baptifmo autem, quiaSpi- 3 .*ale i ritus Sanctus eft loco patris & matris, folus Spi- E a z ritus Sanctus eft principium a&ctivum, quod ut unitum unione extrinfeca feu applicatum mate- r DA l ri& & formz Sacramentali tanquam conprincipio nl j materiali efficit gratiam fanctificantem, & hocto- ]fW( tum, quod eft anima fanctificata. pE n Hoc t I DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 277 D Hoc elegánter explicat cYRILLUS ALE- m XANDRINUS 1. 2. in Joan. c. 42. his verbis: » Regenerationem, quz per Spiritum San&um És ( » fit, nafci defuper Dominuüs appellavit, ut ex tEDE T » hoc difceremus, idcirco nos Dei fieri partici- hltems[ » pes, quoniam Spiritum, qui fubftantialiter ex 3 d » Deo procedlt, per baptifnum aquirimus. mndumf » Nam cim non fimplex, fed compofitus ex ) Vil corpore fenfibili & intellectuali anima homo ld fit, duplici quodam ad regenerationem indiget r ] » modo , qui duplicitate fua fe ad utrumque ac- t dretr » commodat: Spiritu enim Sanécto fpiritus homi- ha dhy » nis, aqua vero corpus fancificatur. Quem- » admodum enim viribus ignis intenfius aqua ca- MT botürds lefactanonaliter quam ignis urit, ficSpiritus S. » operatione aqu& 5 quibus corpus baptizati ab- lm Dj nt » ftergitur, reformantur ad divinam virtutem." f gyi His verbis S. Cyrillus virtutem fanGificandi animam, quam aqu: habent, tribuit formaliter du ac immediaté foli operat1on1$p1r1tus San&i, qua- tenus cum aqua & forma baptifmi conftituit gt unum totum morale In hoc toto morali mate- ti at riale eft materia & forma Sacramenti, formale n i vero ipfa operatio Spiritus S. ut applicata mate- «t t ri? per refpectum effentialem ac phyficum, qua gvl actio feu operatio SpiritusS. fimul refpicit & ma- um C teriale Sacramenti, & fimul effe&um, nempe yrs, li gratiam fanctificantem Et eatenus operatio m e Spiritus Sancti, & calor aquz calefacte conve- pl niunt, licét non conveniant quoad modum in- am u exiftendi fuofubje&to, quod denominatur €a- Antd lor enim eft forma phyficé inhgrens: operatio " autem Spiritus S. eft tantum forma extrinfeca 3 deno- fi DisSPUuU TX«TrIo IIT. 78 g denominans fuübjectum; ficut fi dico murus vi- fl fus, Petrus amatus, cecus direé&tus, civis adju- TU tus Minifter Regis potens. j DICES 2. Sanctiffimi Patres admirantur mi- rabilem aqu& baptifmalis vel chryfmatis virtu- E tem, tanquam inexplicabilem , & intellectu im- (sjic p T perceptlbllem Atqui ea virtus non effet adeo al mira & inexplicabilis, fi Sacramenta tantum ha- udi CA (C8] berent caufalitatem moralem vel per modum chirographi, aut per modum actionis Minifteria- lis pofite nomine Chrifti. ergo. JMaj. prob. fic Av lf enim D. Auguftinus Tra&. 8o. in Joan. dicit: e(( Que eft tanta virtus aque , ut Carpus tangat , €&g^ cor tl abluat 2 Non effet aT REesPoNnDEo c.Msj. dift. Min. mira fingularitate caufalitatis. c. üngulamtate rl H Jid m unionis & effectus.n SS. Patres non admiran tur hoc, quod ac&tio humana pofita nomine D01 Ateda VT. poflit producere effe&ium moralem, ficut eft po- TAT FULT teftas excommunicandi, & poteftas jurisdictio- nis, ac legalis mirantur autem, quod virtus üet; i ( omnipotentiz divine in actu fecundo feu ope- L i IN Jr ratio Spiritus S. fefe uniat unione extrinfecatam vilibus elementis,. atque cum iis tanquam per modum unius totius velit operari effectum tam xcellentem ac eft gratia fanctificar Hunc El] fenfum referunt illa verba, qus» Nicephorus 1. 7 hift. c. 33. exiftimat effe pronuntiata à S. Sylve- ftro, dum baptizaret Conftantinum M. " Hec t » aqua, o Imperator, divina virtute per invo- IERGLL «u » ationem Spiritus S. impregnata, ficut exte- » HUs corpus hominis abluit, 1ta etiam 1nterius »lmelïm, , animam mundat, &fpleadldwrem radiis foJari- Aitfug d » bus ! DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 279 , bus efficit." . Ea divina virtus, de quainhoc ETU textu eft fermo, non eft qualitas phyfica, quz utique divina non eft, fed ipfa omnipotentia gb Spiritus S. in actu fecundo, ut applicata Sacra- l ! ! IY mentis. il OBJICITUR 4. Authoritas S. Thomz. ln s 1. D. THoMas expreffe negat, quod Sacramen- I ta habeant fe per modum purz. conditionis. ! hr Hoc autem foret, fi fehaberent tantum per mo- n Mil dum caufze moralis. ergo. p lii gj Idem expreffe agnofcit caufalitatem in- La d ftrumentalem in Sacramentis. Sed caufalitasin- UM ftrumentalis eftcaufalitas phyfica.. ergo. Utrum- que probatur per fequentes duos textus. In 4. li. Noi dift. r. Q. 1. a.4. dicit: "Quidam dicunt, quod t fnpis » Sacramenta non funt caufz quafi facientes ali- 5 0n d » quid in anima , fed caufz fine quibus non, quia V increata virtus, qua fola effe&us ad gratiam s [atal pertinentes in anima facit, Sacramentis affiftit per quamdam Dei ordinationem, & quafi pa- las r j gt » cionems; ficenim ordinavit, & quafi pepigit » Deus, ut, qui Sacramenta accipiunt, fimul ab eo yio, t Ts gratiam recipiant, non quafi Sacramenta faciant aliquid ad hoc. Et eft fimile de illo, qui acci- js d vi d ) pit denarium plumbeum facta tali ordinatione, ut qui habuerit unum de illis denariis, habeat Qifcus N » centum libras à Rege, qui quidem denarius non j » dat illas centum libras, fedfolus Rex accipien- niata d W imum Y ti ipfum. Sed hoc non videtur fufficeread fal- vandum dicta Sanctorum. Cauía enim fine qittutt ; » j qua non,. fi nihil omnino faciat ad inducen- m dum effe&um vel difponendo vel meliorando, ha j » quantum ad rationem caufandi, nihil habebit orem a $4 »Íupra $8o yul "DISPUTATIO III. gt » fupra caufas per accidens, ficut album eftcau- » fà domus, fi cedificator fit albus." ZAlter tex- n j ul tus babetur . 3. in Summa. q.62. a. 4. c. , Dicen- » dum, quodilli, qui ponunt, quodSacramenta st jis t » non caufant gratiam nifi per quamdam conco- ( » mitantiam , ponunt, quod in Sacramento non gf » um fit aliqua virtus, que operetur ad Sacramenti » effe&um, eft tamen virtus divina Sacramento af » affiftens, qu: Sacramentalem effectum opera- n tur. » Sed ponendo, quodSacramentum eftin- turid » ftrumentalis caufa gratie, neceffe eft fimul t W s us ponere, quod in Sacramento fit quedam vir- tus inftrumentalis ad inducendum Sacramenta- jgretp » lem effectum. " g d RrsPowDEo adr. c. Maj. n. Min. Juxta g f nos enim Sacramenta non fünt pura condi- ii tio, qua pofita fequatur effe&us; fed habent T fe per modum caufie materialis conftituentis cum a omnipotentia Dei fpecialiter applicata unum to- T tum a&ivum, feu productivum gratie, ita ta- Whos, ) men, ut virtus aétiva non feteneat ex parte mate- d m rie per modum qualitatis feu formz inharentis, Pdym fed ex parte omnipotentie divine, tranfeunter UT ac fluenter per modum motionis extrinfecze ma- Wt teriam refpicientis feu ordinantis. Hunc effe TU fenfum D. Thomz patebit ex fequentibus tex- T tibus. TT ld 2. dift.. D. Thomas in Sacramentis agno- NH g fcit caufalitatem inftrumentalem, ita tamen, ut .PH it['»&('" virtus activa non inhereat inftrumento per mo- LO pDïfïäm dum qualitatis phyfice inherentis.n. ita, ut vir- o tus aGiva fe tantum teneat ex parte moventis inftrumentum, füa motione fimul & inftrumen- o Tà tum À DE CAUSAL. ET EFFECT. $SACRAM. 201 'lbumeüü tum ordinantis ac dirigentis, & fua virtute effe- li &um producentis. c. D. Thomas docet, quod uj l l in caufis inftrumentalibus tota virtus aGiva fe s teneat ex parte moventis, feu inftrumentum di- g 0 rigentis & ordinantis ad determinatum effectum. C Agnofcit etiam, effe magnum difcrimen inter in- d otra ftrumentum conjunttum principio. moventi , quale / Sam[[f inftrumentum eft humanitas Chrifti in ordine ad m r aCiones miraculofas refpe&tu divinitatis unite; Ventom d & inter inftrumentum non conjunttum principio mo- TT venti. In tali enim inftrumento non ipfà virtus qidm v matrix feu aCtiva, fed tantum motio tranfiens ac Mu fluens recipitur, idque vel phyfià , ut motio ar- tificis in cultro vel ferra. Vel moraliter, ut aQio . Regis in militibus, aut Decretis à fe ordinatis; ; pin t quia in hoc pofteriore genere res dicuntur motze, $ f dire&e, ac ordinate tantum per denominatio- Vtenti nem extrinfecam. Senfus hujus & precedentis Ua UEUT Refponfionis colligitur ex fequentibus textibus f i D.Thomz. Namin 4. dift. 1. .1.3.4. caufa- litatem Sacramentorum contradiftinguit à natura Tif g ia pure conditionis precife per hoc, quia conditio prorfus nihil operatur, ne quidem difponendo , tl extrien vel meliorando fubjectum, cui conjungitur vir» y Bu tus aCiva. , Hoc, inquit , non videtur füfficere; i » caufa enim fine qua non, fi nihil omnino fa- » Ciat ad inducendum effectum vel difponendo » vel melioranda, .nihil habebit fupra caufas xcramenär u » per accidens." Et in Summa p. 3. Q. 62.a. 1. c. ait: , Dicendum, quod duplex eft caufa ageris, ao j f Jj » principalis & inftrumentalis. Principalis qui- » dem operatur per virtutem füse formw, cui if ii » affimilatur effectus, ficut ignis fuo calore ca- $ »Lefacit, 282 DISPUTATIO. EL jl lefacit. g PhTf » Et hoc modo nihil poteft caufare gra- » &am nifi Deus. Caufa vero mfh'umentahs ) f af » nOD agit per virtutem forme, fed folum per » motum, quo movetur à punmpah agente; & «t » hoc modo Sacramenta nove legis gratiam cau- j quaï » fant; adhibentur enim ex divina ordinatione rl » homlmbus ad gratiam in eis caufandam. Ft al ibidem . ad. 9 endam. »,Dicendum, quod inítrumentum » habet duas actiones Unam inftrumentalem niid, D fecundum quam operatur non in virtute pro od » pria, fed in virtute principalis agentis Aliam T. » autem habet actionem propriam , que compe- f » tit fibi fecundum propriam forman ficut fe- p mem » curi competit fcindere ratione fux acuitatis n r » Trumont facere autem lectum, in quantum eft inftru- » mentum artis iNon autem perficit inftrumen- Tk d » talem actionem, nifi exercendo a&tionem pro- [romenun » priam; fcindendo enim facitle&tum. . Et fimi- siequ » liter Sacramenta corporalia per propriam actio- WJ ii » Dem, quam exercent circa corpus, quod tan- b » gunt efficiunt operationem inítrumentalem Fü*evmhm b ex virtute divina circa animam; ficut aquaba- TCR » ptifmi abluendo . corpus fecundum propriam Estfv » virtutem , abluit animam, in quantum eft in- EW.?,X' » ftrumentum virtutis divine, nam ex anima & lt » Corpore unum fit. Ex hlS textibus patet, TT ficut motio fecuris eft a&io folius artificis phyfi- RUs hll cé, ita etiam actionem Sacramenti inftrumenta- fim lem eífe aCtionem folius Dei, ut ordinantis Sa- Xm 1,10 cramentum ad gratiam , itatamen, ut actio agen- D tis principalis in inftrumento mechanico recipia- fblEm»nn tur in ipfo inftrumento phyficé; econtra actio Md m agentis principalis in inftrumento morali non re- fl?!lfemgn mplatur !l DE CAUSAL.ET EFFECT.SACRAM. 209 AC cipiatur phyficé, fed tantum moraliter per mo- ! Wmne dum forma denommantls extrinfece. . Hec di- ii 10le 1 ftin&tio inter actionem inftrumentalem pyfic & Wh 1& u hLälh moraliter receptam in inftrumento, colligitur ex €eo; quia D. 'Thomas docet, quod non tantum ( Wm Sacramenta, fed etiam Paftio Chrifti, & Miniftri lii agant inftrumentaliter in ordine ad gratiam effi- | Ti c1endam, quin tamen ullus "Theologorum fo- frigei mniet, actionem principalis agentis recipi phy- HUIHJP ficé in paffione, aut in Miniftro tanquam inftru- Ms du mento S. Doétor 3. p. in Summa Q.64. a. 3.c. Q : ,Paffio Chrifti caufa eft noftre juftificatio- j "'mu D nis & meritorié & effectivé, non quidem per Vrl » modum principalis agentis, fed per modum Ti 00 » inftrumenti, in quantum humanitas eftinftru- OCRU » mentum divinitatis ejus; fed tamen quia eftin- ii » ftrumentum conjunétum divinitati in perfona, n f » habet quamdam principalitatem & caufalitatem woyrana » refpe&tu inftrumentorum extrinfecorum ;. qui funt Miniftri Ecclefiz. Et ibidem a .4. €. UW qüüü*a » ptsitid » Poteft inftrumentum conjunctum , quanto fue- y t » rit fortius, tanto magis virtutem füam inftru- iM QTOD » mento feparato tribuere, ficut manus baculo anmm d » Et ibidem a. . c.. Miniftri Ecclefiz inftrumenta- 'am ü i » liter operantur in Sacramentis, eo quod quo- s teyt] )» dammodo eadem ratio efít Miniftri & inftru- menti. T » Sicut autem dictum eft, inftrumen- n u » tum non agit fecundum propriam formam aut [/ orüa » virtutem , fed fecundum virtutem ejus, à quo » movetur Et ad .. Dicendum, quod Mini- n yal "Cllaïll » ftri Ecclefiz& neque à peccatis mundant homi- » nes ad Sacramenta accedentes, neque gratiam j; u » conferunt fua virtute, fed hoe facit Chriftus lp more » fua DISPUTATIO III. j 284 u » fua poteftate per eos, ficutper quaxdam inftru- *J , menta. gf Ex his textibus fequitur, quod, ficut Mini- Juo ftri fünt tantum inftrumentum morale, in quo um motio feu actio principalis agentis tantum reci- mpahtf pitur extrinfecé in ratione ordinantis & ordinati, j em qllf ita etiam Sacramenta, que moventur à Miniftro aisfot immediaté, à Chrifto mediaté, fint tantum in- a ftrumentum morale feparatum, in quo motio ag principalis agentis tantum recipiatur extrinfecé d mediante aQione Miniftri, quem Deus imme- « diaté movet tanquam füum Miniftrum, ita ta- sgeti, men, ut illa motio feu actio principalis agentis, & aqu qua refpicit Miniftrum extrinfecé immediaté, & aifinem| Sacramenta extrinfecé mediaté, effecum fuum gt ultimum, nempe gratiam, caufalitate phyfica refpiciat & attingat immediaté. Quod non effe gde, p Tdnt, impoffibile, patet ex dictis in Philofophia de cau- H falitate in diftans, & de motu Angelorum in di- ftans. hu OsJrerTUR 5. InSacramento poenitentie ii di; Sacerdos non tantüm declarat , à Deo fieri re- g. vt miffionem peccatorum per infufionem gratize fan- Gificantis; fed etiam caufat abfolutionem. ergó ia phyficé eft caufa gratig. ant. pat. Si tantüm de- p füüüh (tit clararet, remiffionem peccatorum fieri à Deo, non deberet dicere: Ego te abfolvo ; fed oftendo, modm i te abfolutum. 2. Quando Minifter in baptifmo Mu dicit, ego te baptizo, feu abluo, ad verificandam RUT hanc formam baptismi requiritur, ut phyficé ab- Tuat corpus. Ergo etiam quando Sacerdos in Sa- i MT cramento poenitentie dicit: Ego abfolvo te à peccatis ; ad verificandam hanc formam requiri- duj Lr tur, ) j DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 285 tb tur, ut phyficé ponat remiffionem peccatorum 4 j per infufionem gratiz. M) [mlläh RESPONDEO. dift. Caufat abfolutionem mes iü( inftrumentaliter per modum caufz materialis. c. i ily lt principaliter per modum caufz formalis. n. fen- r fus eft, quód Sacerdos commutando nomine Dei fatisfactionem rigorofarn intemperatam ac huma- li lt ' 1qu g nam penitentem abfolvat judicialiter ab ulteriori obligatione preftanda rigorofz fatisfa&tionis in Vr m ordine ad obtinendam peccatorum veniam. Ea Deu m veró actio, de fe tantüm jurisdictionalis, non fa- hm t cramentalis, fit Sacramentalis per ordinationem Rol dud Dei, in quantum à Deo ordinatur extrinfecé ad remiffionem peccatorum , & eatenüs eft actio in- Ti ftrumentalis relaté ad Deum tanquam agens prin- Viv cipale , proüt explicatum eft in Ref?. ad O B J. u mti precedentem , & in Tr. de PoENiTENTIA. pfb difp. 5. p Ad 2. c. a. n.c. fi enim facienda eft paritas, toptttt dicendum erit; ficut ablutio externa corporis, phyficé pofita à Miniftro , eft tantüm actio in- ikoiti gagi? ftrumentalis feu materiale Sacramenti , ita etiam illud, quod in Sacramento poenitentie à Miniftro n ponitur phyficé , nempe actio judicialis jurisdi- , at m f é&ionis commutando fatisfactionem rigorofam in moderatam , fit tantüm actio inftrumentalis & h fed OF ihriott ipfum materiale Sacramenti , collativi gratie per aCtionem moventis feu agentis principalis. T jv ! l l, Utph » OsnjrcrTUR 6. Sacramenta poffunt cau- fare phyficé gratiam. Ergo dicendum , quód 1 p od l — p dl j J a&tu eam phyficé caufent. $at.conf. prefumen- dum eft, Scripturam & PP. quando Sacramentis [cfortllszl tribuunt DTSPUCPATIOpTR 286 müm;* jf tribuunt caufalitatem,loqui de caufalitate omnium U propriiffima & perfectiffima. Ergo fi Sacramenta J] oidlnæ phyficé caufare gratiam poffunt dicendum eft 2. Humanitas uód actu eam phyficé caufent J & matm Chrifti caufabat phyficé miracula, & conferebat "r qu phyficeé gratiam fanctificantem. .. Ergo etiam pre- fumendum eft, quód ejusmodi virtutem contule- ROU ritSacramentis. vmfcurf 3. Ignisinfernalis per virtutem füpernaturalem elevatur à Deo adagendum phy- i tit ficé in animas damnatas ealll j Ergo etiam Sacramen- ta agunt phyficé in animas. c. . Non decet, mi- wilia noris effe virtutis inftrumenta mifericordie, quàm 4l inftrumenta juftitie vindicativwe 4. Si Sacra- ('rít er menta non influerent phyficé ad produ&tionem fTU, gratie, non aliter fe haberent , quàm figna ma- i Iu ul gica refpectu effe&uum mirabilium , quos ad il 10 010 lorum fignorum pofitionem ponit doeemon. . Sed 1w0 ULT qlu hoc eft abfurdum Ergo. 1 I]lu Isl RESPONDEO ad 1. e.4. mn-og. ad par dift. sel b Prefumendum eft, quód loquantur de caufali- zitnmen tate omnium propriiffima & perfectiffima forma- iutid liter tali. c tantüm materialiter tali. n illud v eft formaliter perfeähfïimum, quod modo con- B I gruentiore fervit ad fines à Deo intentos, & quod magis fervit ad fimplicitatem ac uniformi- NEAQA [bF H mLf ' ( tatem operationum divinarum. Sed caufalitas phyfica Sacramentorum , cüm fit res hominibus I z A.u.lj prorfus occulta, non fervit magis Deo ad finem, 1ili bj FR H L h nempe ad gloriam Dei extrinfecam , nec magis Tj congruit natur& fübjecti, nec falvat uniformem UI r[e n ( l ac fimplicem modum caufandi gratiam in Sacra- FUR mentis. Nam cum Sacramenta aliqua non tri- 'r' d Mu buant novum effectum phyficum , fed tantum 4, ls Ccon M DE CAUSAL. ET EFFE - SACRAM. 287 ih , confirment gratiam fanctificantem cum jure ad T ts lj nk gratias a&tuales fuo tempore conferendas, prout jlniy fitin ordinatione & matrimonio j ahqua etiam EM abfoluté poflint conferri in diftans v.gr. abfolu- Ula, MUW tio & matrimonium per procuratorem 5 ac deni- It i que aliqua Sacramenta tribuant effe&tum, quan- HI'U'! At do non amplius phyficé exiftunt, nempe ea, que rv revivifcunt longé magis falvatur uniformitas Üipedn: operationis divine, & confequenter perfectio um m caufalitatis, per caufalitatem moralem feu miï:ru- l Nb mentalem in fenfu explicato. t d " Zld 2. c.a. n.c. difparitas eft; quia humani- t LR tas Chrifti erat inftrumentum conjunttum princi- Mnm Y pio moventi, ficut manus eft conjun&a artifici, " qani A IU Qd illque in multis fervit pro inftrumento ; 1taque U,Cm etiam actio talis inftrumenti , & a&tio talis caufze li m fed non ita contin- eft actio utrique communi jit in inftrumento feparato prefertim non vitali, kädp. It u h M quale eft baculus vel Sacramentum ; ejusmodi Lj enim inftrumenta non tam agunt, quäm aguntur, N l) nifi concretivé fpectata, quatenüs dicunt totum, t n ex materia & forma activé compofitum. um D n uddigo. £. a. 1).C. Difparitas eft, quia doemo- nes & aniinz feparate agnofcunt, fe cruciari à 4vl TE w « vili elemento, quod eft ignis ; & ob hoc gra- viüs cruciantur , quàm fi à Deo cruciarentur im- 5 t mediaté. Imo decentius eft, (j Deus non imme- Dot diaté agat tortorem, fed pro tortoribus immedia- ], n» tis adhibeat vel elementa velalias creaturas:. fic- ,NW ut non decet, ut Princeps vel Judex immediate , fanam per feipfum cruciet reo m'ä (hlq d 4. Retorqueo in Sacramentis, quando [Cuma F revl- Z 288 DISPUTATIO Iil revivifcunt , vel quando tantüm conferunt jus . 5 [ ] j morale ad gratias actuales. mb RESPONDEO 2, n. Maj. D'ifparitas eft; L (hi as 6 quia figna magica fe habent tantum per modum conditionis purz , non veró per modum caufz qumentak amad C inftrumentalis, ordinate ad effectum magicum, nifi tantüm intrinfecé per voluntatem domo- aon ol num. 1 0l Econtra Sacramenta fe habent per mo- dum caufze inftrumentalis, ordinatze ad effectum vombtg! j E Sacramentalem per a&tionem divinam intrinfecé refpe&tivam non folius effe&tus , fed etiam inftru- um Í CH menti, eamque efficacem, ac inimpedibilem ab effectu. Hinc oritur fecunda differentia inter , Diaml 1l ümd figna magica, acfigna Sacramentalia ; quia ifta roducunt effectum infallibiliter; ifta autem tan- s eitemi t tum fallibiliter, eoquod ordinentur ad effectum 2n d) magicum folum per voluntatem deemonum defe tiore inefficacem, quz facilé poteft impediri precibus &t San&orum; at vero Sacramenta ordinantur phy- ztr, ch ficé ad fuum effe&tum per actionem omnipoten- 450 Dter tie divine intrinfecé efficacem, fimul refpecti- ltsorog vam Sacramentorum & ipfius effeétus Sacramen- li Diner talis, quamvis illa actio divina non recipiatur in t Sacramentis, nifi tantum intentionaliter ac ex- d m'erg trinfecé , fed tantum in anima recipiente gratiam 4 fanctificantem. & Si Sacramenta caufarent ; uhtsl OBJtfCITUR 7. T g gratiam tantum moraliter, id eatenusfieret, quod u i aCtiones Sacramentales effent moraliter actiones itig AT Chrifti. Sed eatenus non caüfantgratiam. ergo. h HD Min. prob.. f eatenus actiones Sacramentales cau- ! Sacngm'; farent gratiam , fequeretur, quod ifte actiones moverent Deum fub ratione meritoria gratic. tf Talirt [S "nf Il DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 2989 d Sed hoc non poteft dici. ergo. Min. prob. Chri- ftus nihil meretur de novo. ergo. lt D Chriftus non amplius eft in ftatu orandi n pro nobis. ergo non poteft dici, quod actiones MT Sacramentales tanquam a&tiones Chrifti moveant TM Deum ad conferendam gratiam. — prob. Eccle- lbt i fia non offert ullas preces ad Chriftum, ut oret lizy W pro nobis; quia habet plenitudinem poteftatis lf in celo & in terra. ergo. T 3 Ex hoc fequeretur, quod verba forme i deïammfr in omnibus Sacramentis effent revera deprecato- M'« AT Tla Sed hoc non poteft dici. ergo. TO 4 Etiamfi Sacramenta effent moraliter a&tio ii J Chrifti tamen haberent fe folum per modum 1 liue aCtus externi imperati, ficut opus externum im- a d (emtam peratum ab a&u interno. Ergo adhuc proprié & ratione fui non effent collatlva vel meritoria ag pl grati;j. prob.c. opus externum ratione fui nihil Ti meretur nechabet vim, nififolum denominati- yt at vé ex actu interno. ergo. y d ResPoNDEO ad 1. tr. Maj. n. Min. ad prob. du n. Maj. Dico enim, quod actiones Chrifti facra- p mentales non moveant Deum fub ratione meri- AOAU d toria ad conferendam phyficé pratiam, fed fub s ratione dignitatis infinite, quam reprafentant ita ut füb hac ratione decenter poffint terminare nau d acionem omnipotentie diving, fimul refpe&i- dU vam effectus & Sacramenti tanquam inftrumenti ordinati ad talem effectum. gorat (uto 4Ad2. tr. a. n. c. & fuppofitum, quod actio- Stram nes Sacramentales caufent gratiam fub ratione TU meritoria vel deprecativa; dico enim, quod gra- tiam caufent fub ratione inftrumentali, & quod j mem D. zmort Tratt. de Sacram. in gen. TE ad 290 DISPUTATIO.rLLE ad rationem inftrumentalem à Deo affümantur st ratione fuz dignitatis; quia ponuntur nomine j Chrifti, & eatenus in &ftimatione morali conti. al nent quamdam dignitatem excellentioris ordinis. g mf Ad 3. n. Maj. .. Quiaa&iones Sacramentales, in quantum movent Deum ad conferendam gra- yiiai. g, tiam, non movent Deum fub ratione meritoria vel deprecatoria, fed movent Deum ratione fuce jitas a & al mæz-'g: dignitatis, quia funt a&iones Chrifti Filii Dei, abftrahendo ab ullo merito vel deprecatione; Bul ob eam enim fuam dignitatem moralem affumun- [ tur ad rationem inftrumentalem. s ZAd 4. n. Magj. Aétus enim externus ratione arome d fui nihil habet zftimabilitatis; econtra actus po- rl aionm fitus nomine Chrifti contrahit quamdam dignita- tem feu zftimabilitatem, ratione cujus moraliter z pl affumi debeat ad rationem ihftrumentalem in or- a 6 dine ad producendam phyficé gratiam. A&us tritutum 186 i precife externus przecife dicit relationem effectus adcaufam; econtraa&tus pofitus nomine alterius Bbrd irard, infüper dicit interpofitionem authoritatis & po- teftatis in ordinead obtinendum concurfum agen- Ti CT tittim q tis principalis. ! lr Qu QUJESTIO II. Waf D DN m; Quales gratie conferantur. in. Sacramentis ? QT : Er quomodo à gratüs mom [acramentali- bus differant ? Utv W U lsj No TANDUM I. Gratiam communiter dividi : GUTII in gratiam a&ualem. & babitualem. GRATIA il ACcTUA- d h?l& 1l DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 291 ACTUALIS confiftit vel in quadam illuftratione U hu intelle&tus ad clarius agnofcendum verum , vel in quadam motione divina voluntatis àd bonum. hii Id enim S. Auguftinus eleganter explicat, dum Biteo ait: Ut innotefcat , quod latebat , 5 fuave fiat , quod "ii non dele&tabat , gratia Dei ef] , que bominum adjwvat o ne ooluntates. GRATIA HABITUALIS eft aliqua E raü'u:zþ qualitas mentis de fe ftabilis, divinitus infufa, r n qua aut intelle&tus difponitur ad agnofcendum [5 517 verum, aut voluntas ad amplectendum bonum. Dris Gratia habitualis dividitur trifariam, nempe in | gratiam gratis datam, in gratiam virtutum , & in t n gratiam fan&tificantem. GRATIA GRATIS DATA vocatur omne donum divinitus collatum in or- m dine ad aliorum falutem promovendam, v. gr. qunn d Pj donum prophetie, donum linguarum , donum fapientie &c. GRATIA VIRTUTUM VoOcatur TE habitus virtutum infufüs, v.g. habitus fidei, ha- pün A d n bitus fpei, habitus temperantie &c. quibus ho- yineil mo difponitur ad firmiter affentiendum vero, ad n ..... J YV Ooperandum ardua, adtemperandum à vitiis &c. GRATIA SANCTIFICANS vocatur illa, qua gOb Id autem du- reddit hominem acceptum Deo. plici modo fieri poteft, nempe caufaliter & forma- liter. GRATIA CAUSALITER SANCTLIFEI- CANs vocatur omne donum divinitus infufum ll & ordinatum ad propriam recipientis fan&tifica. j t tionem, & tales gratie caufaliter fantificantes fünt quzedam motiones, inclinationes , acdifpo- ;1 lii ] fitiones potentiarum interne, quas Deus non- nunquam homini confert ad facilius operandum bonum. GRATIA FORMALITER SANCTI- 1commW£j mo de- d FICANS eft illa habitudq mentis, qua ho 2 nomi- DISPUTATIO III. " 292 jj Ul [ nominatur formaliter acceptus & gratus Deo in ordine ad finem fupernaturalem. . Et de ifta gra- fi (f hi u tia Theologi plerumque loquuntur, quando utuntur fimpliciter fine addito nomine gratiz fan- ;;ï'.'zmtan? &ificantis. j gaim NoTANDUM 2. Gratiam etiam dividi in gat primam & [ecundam : item in. [acramentalem , & non ylj? Nony Jacramentalemn. GRATYA SANCTIFICANS PRI- MA vocatur, que confertur homini peccatori m vt in peccato mortali vel originali conftituto, ita ut in recipiente non praefupponat ftatum gratis. eue fl GRATIA SECUNDA VOCcatur, qus confertur df homini jufto jam conftituto in ftatu gratiw; ita TOU u ut in recipiente jam prefupponat ftatum gratis. Et tales grati& conferuntur in Sacramentis vivo- Mp rum, puta in Confirmatione, Euchariftia, Ex- st (l trema Unctione, Ordinatione, & Matrimonio. at friri Gratia namque prima confertur in Sacramentis ii mortuorum, puta in Sacramentis baptifmi & po- iil nitentie, quze duo Sacramenta primario ordi- ^ 'qentd nantur ad conferendam primam gratiam. GRA- ': Xegnlge TIA SACRAMENTALIS VOCEltUI', qua confer- &52 t turin Sacramentis; gratia NON SACRAMEN- Üfrüpe TALIS vocátur, quz confertur extra Sacramen- g ta, vel intuitu precum, ac bonorum operum, Uil vel ex fpeciali bonitate divina. Atl NoTANDUM 3. Apud Theologos Recen- Pt tiores valde quidem receptum effe eum modum Mp loquendi, quod in omnibus Sacramentis confe- ?efl.läx Ts j ratur gratia fanctificans , vel augmentum gratie fan&tificantis; fed Concilium Tridentinum & pe- htl ïlt, T ritiores Theologi merito ab ifto modo loquendi abftinent. Sic Bellarminus & Sylvius de Sacra- IT L:l mz) &( tentis, :Hl DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 293 li mentis, ubi agunt de caufalitate & effectu Sacra- dee mentorum,. non inftituunt ftatum Quzftionis Wülï, k fub his terminis: z4m Sacramenta conferant gratiam Dd Jan&tificantem?. fed tantum fub his: 4n Sacramenta caufent gratiam Sacramentalem ?. Abftrahendo an i d ea gratia fit gratia fan&tificans , vel tantum gratia "i attualis ? Ti NoTANDUM 4. . Satum .Quæ&ionis nunc !OUU'HJ' " communiter inftitui fub his terminis: Quidnam Em gratia Sacramentalis fuperaddat füper gratiam ha- Tin m bitualem, feu fan&ificantem? Queftio hec pro- qt at cedit de Sacramentis non folum vivorum, fed Mi etiam de Sacramentis mortuorum, quando fu- i d fcipiuntur ab homine jam juftificato ante actua- 1 nani lem fufceptionem baptifmi vel poenitentisz. In Dodirf hac autem Queftione tefte Goneto eft quadruplex AMem autborum fenteniia. PRIMA SENTENTIA, in- TE quit, hic difp. 3. art. 6. n. 197. eft D. Bonaven- 7 iij ture, Richardi, & Gabrielis, qui afferunt, gra- X Q tiam Sacramentalem nihil addere fuper gratiam (i non Sacramentalem, nifi folum refpeétum ad Sa- J u u cramentum, tanquam ad caufam ; dum econtra a l! gratia non Sacramentalis fit collata à Deo indepen- r denter à Sacramento intuitu contritionis vel cha- Verum ex hac fententia feque- itorum oj ritatis perfecte. ] retuf, quod homo juftificatus nihil de novo con- fequeretur per Sacramentum , quod profecto re- g d at pugnat menti S. Bonaventurz. Itaque faten- dum eft, ab iftis Theologis in alio fenfu fuiffe yrume gmalt inftitutum ftatum Quseftionis , ita ut folum quz- rerent, quale fit difcrimen inter gratiam fanctifi- niené T cantem , qu:& confertur in Sacramento Baptifmi & Ponitentie, & eam, qux confertur extra Sa- Aj 3 cramen- D-FS:PUT:AT TO III. n 294. lat cramentum intuitu contritionis & charitatis per- 4ggntm. fe&te ? hinc quia ifte ftatus Quzftionis non co- incidit cum ifto moderno ftatu Queftionis g «j ingd NoTANDUM $5 In hae Quzftione juxta modernum ítatum Quzftionis tantum efle tres jude, o um eut! potiffimum fententias PnRrMA eft Paludani , & o um aliorum, qui docent, gratiamSacramentalem in Sacramentis vivorum addere gratie gratum fa- lïmdonþ ]püïä 'W cienti alium particularem habitum realiter à gra- tia fanctificante diftin&tum ]llum habitum in mitatguh pyh "T p baptifmo vocant regenerativum, in Confirma- tione corroborativum, in Euchariftia nutriti- J æd vrnetas vum, & fic de aliis. PALUDANUS in A. dift.9. ,Communis opinio eft, quod as Q9 leeribit » gratia, que eft in Sacramentis, & que eft in i, qui virtutibus & donis funtidem. Sed Thomas ) smpu » videtur velle, quod gratia Sacramentalis non Jatrimno ? folum differrat à gratia gratum faciente & vir- &f a » tutibus aquifitis & infufis & donis, fed etiam U - al » ab ipfo ornatü & chara&ere; quia dicit, quod a m n J oratit Sacramentales fluunt à gratia, ficut & 2 um d )» » virtutes; & fupponunt gratiam gratum facien- ret m » tem, quam non facit character vel ornatus. jj Hc4 » Et pro ifta opinione eft, quod unumquodque P V, ...... » Sacramentum eft introductum in fpeciale re- fayi jj i » medium contra fpecialem defe&um, five fit T ( » culpa, five paena ex culpa derelicta, five quod- VARTOC cunque áliud. Unde cum effectus particularis i » Tlme » reducatur in caufam particularem , non uni- M veríalem immediatam, cüm commune fit Sa- ( ty » cramentis Nove Legjls, conferre gratiam & .Um[) ) M » virtutes, fpeciale vero fit unicuique, fuppo- üta gratla remedium prebere contra fpec1a1em j atna:m ]( , defe- D l DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 295 Qul » defe&um, videtur, quod unumquodque Sa- IT » cramentum habet fpecialem aliquem effectum L » contra fuum proprium defectum. |Ethoc pa- CM tet in fingulis. Sicut contra omne peccatum » actuale, baptifmus contra originale, matrimo- d » nium contra concupifcentiam, Confirmatio Vs contra timiditatem & verecündiam. In Con- » d qus firmatione igitur major audacia formaliter eft d » per gratiam Sacramentalem , & non folum per 1 lts virtutem fortitudinis. Similiter in Euchariftia » it Confre » major temperantia infunditur quàm in Matri- if n monio. » Sed in Matrimonio fpecialis gratia i ül » Sacramentalis datur, ut fciat unusquisque vas E » fuum poflidere.. In Confirmatione eftaliquod h get D! D robur, quod eft gratia gratisdata, fupponens . &T J » tamen gratiam gratum facientem; & fimiliter Tunenti » in Matrimonio. In Ordine autem datur fpe- finte » cialis gratia exequendi fuum Officium, & fic i, ld d » de aliis -- ad rationes oppofitas refponden- iinm » dum, quod in omni Sacramento datur reme- » dium contra diverfum defe&tum, cui non fub- pia u giuni » venitur per gratiam gratum facientem per fe & : vel o » immediaté, nec per ejus augmentum, cum fe |unumqy » compatiantur. Sic licét per gratiam gratum s » facientem tollatur culpa & macula mortalis, & um » pona &terna, quia ifta non potfunt fimul fta- » re; tamen nec culpa venialis, nec paena tem- TU st » poralis, nec verecundia, nec concupifcentia, nec multi alii defectus inclinantes ad peccatum, TU m » qui ftant cum ea etiam intenfa, per eam tol- f P » luntur, vel remittuntur." HucusqueP kaluda- nus Patriarcha Jerofolymitanus. j contt T SEcus- DISOPUTUNT PO--TIT. gul 296 Pt()'-lTW SECUNDA SENTENTIA, prout Gonet l.c. j refert, docet, quod gratia Sacramentalis füper stb f gratiam gratum facientem non addat habitum di- w GUL ftin&tum, fed tantum modum aliquem, feu per- mmenüa fe&lonem aliquam intrinfecam modaliter ab ipfa nþïo gï-" gratia diftintam. Pro hac fententia à Goneto [ o citantur Cabrera, Nugno, Cl 10quet Joannes à gilt n I i S.Thoma , Serra, Martinez. " 'TER I'IA SENTENTIA 1efertur a Goneto ul " i m r ibidem his verbis : Alii Thomiftee communiter » docent, illud , quod gratia Sacramentalis fu. m » peraddit gratie gratum facienti, non efIe aliud AXUS » pr&ter auxilia fpecialia pro fpecialibus Sacra- » mentorum effectibus neceffaria , feu jus mo- pO » rale ad illa Huic fententie fubfcribit Mez- Phopm ger, Girken &c 11 f DICOTI Gratia Sacramentalis grati: fan- L a ) i Gificanti jam praexiftenti in anima non precife [ fuperaddit novum jus morale ad gratias actuales. Lsl PROBATUR I 'Textus Patrum & Conci- T liorum proximé referendi non dicunt, in Sacra- qua mentis conferri jus ad gratiam. Sed conferri FTT ipfam gratiam. Ergo debet affignari aliqua gra- df tia, qu& a&u conferatur in fufceptlone Sacra- mentorum. 101 01 Atqui illa gratia non poteft effe gratia fanctificansipfa, utpote, quzx jam habetur, N AU CO ac in Sacramentis vivorum prezfuüpponitur, ergo eft alia gratia realis Min. patet quia conferri Dm A gn non poteft, quod jam habetur, nec jure tolli th. xan ab invito. poteft, aut fi conferri poffet in confi- MY hu ET deratione phyfica, ea tamen nova collatio in VE RE eftimatione hominum pro nihilo zftimatur , nec [ tcndw opus haberet tanto appa1atuSacrament01um. PRo- À lg ' 1 DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 297 QU PROBATUR 2. Si Sacramenta gratie fan- mïïih i[l &ificanti preexiftenti in anima tantum fuperad- d li derent jus moralead gratias actuales, fequeretur, ]Aumg EEu eos, qui brevi morerentur poft fufceptionem Vibei Sacramenti, antequam occurreret cafus neceffi- iO tatis pro gratiis actualibus, revera nihil reale fu- It JOL fcepiffe per Sacramentum. Sed hoc eíft abfur- dum, & repugnatcommuni fenfui Ecclefiz&, quee tUt 1 (f credit, non ponentibus obicem infallibiliter con- ? COT l i u ferri gratiam; id enim in hac fententia non fie- Oentals ret; quia fallibile eft, utrum quis v. g. ordina- mdedi tus in Diaconum vel Subdiaconum non fit prius moriturus , antequam fit füfcepturus gratias .JagSzc ( i J actuales pro reéta adminiftratione fui ordinis. fi Jirii PRoBATUR 3 Apoftolus 2. Timoth. v. 6. 'Timotheo/à fe ordinato in Epifcopum ait: 44d- 1j miltà moneo te, ut vefufcites gratiam Dei , que eft in te per Hoc autem non 101 PI?: impofitioneam manmuum mearum. niios at poteft convenienter explicari de refufcitatione u n folius juris moralis ad gratias actuales. ergo. t t Min. patet ; quia jus morale ad collationem gra- f« d tiarum actualium apud Deum nunquam dormit, n diqi neque illud refufcitare poteft homo, fed Deus. DICO 1l. Gratia Sacramentalis confiftit 'ceptï.one-ï 1N yn p in habitu fpecie diverfo à gratia tantum formali- um a ter fan&ificante. uppomm Dixr: 2 gratia tantum formaliter. fanttificante. qui T Nam facile conceflerim, quod gratia Sacramen- K w talis fit gratia caufaliter. fanttificans , hoc eft, cau- 'i po(ïef fans in potentiis inclinationem ad bonum, fic- que tendens ad majorem fancificationem homi- od . nis. Imó concefferim, quod omnis gratiaSacra- mmealüï $ lmenu 2908 DISPUTATIO iII. yu l At mentalis fit realiter novum fignum, nova arrha, h yutt & novum proteftativum amicitie divine erga hominem, faltem ex primaria intentione & or- Jf NU MU dinatione Dei ac de prefenti, ficut annulus & d alie donationes conjugum funt fignum amoris amiciti& pro eo tempore, quo dantur.. Porro j &b d habitus ille grati: fanctificanti fuperadditus dicit in baptifmo generalem quamdam potentiarum f infufam inclinationem ad opera vite Chriftians; 1";19' in Confirmatione fpecialem potentiarum infufam J a ia difpofitionem ad affequendam perfectionem fidei & vite Chriftianz; in Euchariftia fpecialem po- jartgi tentiarum difpofitionem infufam ad confervan- dam & reftaurandam vitam Chriftianam; in po- m nitentia fpecialem potentiarum difpofitionem in- s r fufam averfativam peccati; in extrema un&tione n a fpecialem potentiarum corroborationem infufam tlis a adverfus impugnationes doemonis in luGta extre- ii ma; in ordinatione fpecialem potentiarum difpo- r d fitionem infufam ad recté obeunda munia Cleri -' M calia; in Matrimonio fpecialem potentiarum di- nii fpofitionem infufam ad re&e fübeunda & obeun- p 1 da onera ac munia Conjugalia. Hinc patet, J Wi quantum interfit, ut bona intentione, &inftatu i jyie( gratie , & cum fide ac fpe & devoté fufcipiantür ! AU Sacramenta, quiaalioquin non infunduntur re- cipientibus ifti habitus. ;:U PROBATUR I. 'Textus Patrum quando- Bu L. cunque loquuntur de gratia Sacramentali, lo- qui quuntur de illa tanquam de effe&tu fubftantiali LT ï. , per modum habitus, & quidem diftin&o à gratia d M A-l« / à fanctificante. Sed alius effe&us fubftantialis per modum habitus diftin&i affignari non poteft. nifi ?*W mgge] t äEgM difpo- l, DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 299 , UTR "hmæ» difpofitio quedam potentiarum ad fines cujusli- bet Sacramenti congrua. ergo. MMaj. prob. ab A li inductione. "U u I IngN xvus l.5. c.6. " Cum Spiritus Dei I anmr lt )» commixtus animz unitur plasmati propter effu- » fionem Spiritus fpiritualis & perfectus homo dl[u[ » fa&tus eft, & hic eft, qui fecundum imaginem | piats » & fimilitudinem factus eft Dei. ? (l II D. Basrrrvs L. de Spiritu Santto c. 26 ATU IDf "Quemadmodum ars eft in eo, qui artem VOT » affecutus eft, ita gratia Spiritus eft in eo, qui ( p » illam recepit, femper quidem prefens eft, at Ll » non perpetuo operans. Et n. 63. In rebus mmm, [ » ergo conditis ad hünc modum multifariam va- Nam frine: » riisque rationibus dicitur Spiritus ineffe Tent U » gratià ab eo manans, qui in dignis inhabitat DCR Oi » ac fuas operationes in iis exercet, recté dici- TU et » tur ineffe iis, qui funtillius capaces. Ubicon- niarumd naturalis atque infeparabilis communio eft inina ( » hec vox: Cum, (alio effe v. g. cum Patre & ROURTU Filio) fignificantior; ubi autem gratia ab ipfo AT proficifcens accedere, ac rurfus decedere pot- Tn » eft, proprie & vere ineffe dicitur, etiamifi illius me G » gratiainiis, quireceperunt, fæpenumcropro- r lfon » pter affe&tus in bono perfeverantiam pelpetua Proinde quoties propriam Spiri- yundutt » permaneat. » tus dignitatem intelligimus, cum Patre & Filio m g cum contemplamur, ubi vero gratiam in eos, m » qui illius funt participes, operantem reputa- Qu fü » mus, in nobis eífe Spiritum San&um dicimus." frind Ita S. Bafilius, manifefte per gratiam aliquid per- ( manens intelligendo. Quod vero non folum lo- quatur de gratiis gratis datis, patet ex n.61. ubi pl fic 300 DISPUTATIO IIL y at N fic fcribit: "Forma dicitur effe in materia, & t t » potentia in eo, qui ejus capax eft, & habitus » in eo, qui fecundum illum affe&us eft. Ita- ol yilo » que quatenus Spiritus S. vim habet perficiendi » creaturam rationalem, perficiens ejus fubli- jmelon enerat » mem dignitatem, forma rationem obtinet. » NNam qui jam non vivit fecundum carnem , fed p um d » Spiritu Dei agitur, ac Filius Dei nominatur, » & conformis imagini Filii Dei fa&tus eft, fpiri- ,R tualis dicitur. Kt ficut cernendi vis eftin ocu- d : jrt » » lo fano, ita operatio Spiritus in anima purga- fnis ] » ta al Priterea , ficut in corporibus eft fanitas, » aut calor, aut alie quevis affectiones facilé ! hii at » ET mobiles, fic & in anima frequenter eft Spiritus » iniis, qui propter mentis inftabilitatem facilé tprcunt » n veli gratiam acceptam expellunt, nequaquam per- manens." Hec non verificantur de gratiis IUDUT zgratis datis , fed tantum de gratiis Sacramentali- t Conf bus ; ille enim per peccatum non expelluntur, i d fed ifte. 18l IIIL.. D. AMsRosrvus 1.6. Hexam. c.8. di- cit, hominem juftificatum effe quafi novam pittu- hn g ram Dei; eam autem novam piCturam explicat per conformationem inclinationum & cupidita- tf tum ad imaginem filii Dei. » Requievit Deus, ütjh » inquit, in motibus humanis (propenfionibus ) quos m fecit Deus ad imaginem fuam & fimilitudinem. Ti n » Dicit itaque Deus ( bomini ) non tibi voluptates u » dedi, non illecebras cupiditatum , non incen- W i* » tivaluxurie, non alieni decoris concupifcen- ïæq » tiam &c." D memluï IV. CrnrIrrvs ALEXANDRINUS 1. 4. mmlm C.45. adillaverba: Nunquid aransarabit? fic fcri- N iih()m bit: I"l DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 530I s bit: ,,Transfo/rmati.& transfigurati fumus intel- t » ligibiliter in Chrifto. Contigit autem hoc no- T ] , bis regeneratione per aquam & Spiritum in MM » Chrifto. Ego, inquit Deus, reformare volo "LT lï » ad meliora, & velut refingere ad potiora per UIM » generationem intelligibilem, eam fcilicet, que ln tmr , ht per aquam & Spiritum. Sciendum Jere- B » miam in domum figuli miffum effe, ut illum m) LA » fabricantem videret. Diffipato autemluto, & DT » in aliud vas reficto, dixit ei Deus: Nonne üt lii h » figulus hic potero vobis facere domus Ifrael? Fkl. iïzï, )» ecce üt lutum figuli eftis in manibus meis. i » uód autem transformemur intelligibiliter , ii » declarat Paulus, Nos, inquiens, faciem Domi- ht » ni fpeculantes ad eandem imaginem transfor- ag » mamur velüt à Domini Spiritu. d Q Sunet V. OPTATUS MILEVITANUS l.7. de Sa- cramento Confirmationis loquens ait: , Oleum j lum » confe&um chrifma vocatur, in quo eft fuavi- » as, que confcientiam emollit exclufa duritia dan U » peccatorum , que animum innovat lenem, :;;*irsvm;? » qu& Spiritui San&o fedem parat, ut afperitate u » fugata libenter inhabitare dignetur. ** um Ex his & pluribus aliis ejusmodi textibus SS. Is i :1e a yit[ PP. colligitur, per gratiam S. Spiritus , quz in T Sacramentis confertur , animam non folüm fan- (miij &ificari in ordine ad hunc effe&um formalem, x:»eutibivoï; ut fiat grata feu accepta Deo, fed etiam conferri pn, Y anime quamdam perfettionem, prims perfeCtioni, aj CU quam in ftatu naturz integre à Deo accepit, con- formem, hoc eft, quamdam habitualem difpofi- Qu tionem ad bonum. " PRo- DISPUTATIO 1II. TU 302 gt PnosATUR?. Authoritate D. THoMz, qui P.IHI. qu.62. a.2 c. fic habet: , Dicendum, :Mmsv : g d » quoód gratia ((gratum faciens,) fecundüm fe con- 1l 1 r » fiderata perficit effentiam animse, in quantum p quu » participat quamdam fimilitudinem divini effe, Dicend Ql » Kt ficüt ab effentia anime fluunt ejus poten- "» imis d » tie, ita à gratia fluunt quedam perfectiones yn a » ad potentias animz , qua& dicuntur virtutes & via nl » dona, quibus potentiz perficiuntur in ordine » ad fuos actus. Ordinantur autem Sacramen- e t t L D ta ad quosdam fpeciales effec&tus neceffarios in » vita Chriftiana , ficut baptismus ordinatur ad Dixdün r gaam » quamdam fpiritualem regenerationem , qua » homo moritur vitiis, & fit membrum Chrifti ; " aordni » qui quidem effectus eft aliquid fpeciale praeter » a&us potentiarum anime. Et eadem ratio eft r gui in aliis Sacramentis. Sicut igitur virtutes & üuilil » » dona addunt fuper gratiam communiter dictam TRU DO » quamdam perfectionem . determinaté ordina- a hts » tam ad proprios actus potentiarum , ita gratia 1'::.1.; 'fi tl » facramentalis addit füper gratiam communiter & q 2 di&tam, & fuper virtutes & dona quoddam di- j » vinum auxilium ad confequendum Sacramenti ed ) j » finem. betl) ql iO i |Et ad 1. , Dicendum, quód gratia virtutum U a » & donorum fufficienter perficit effentiam & Q g » potentias animz , quantum ad generalem or- ia f U » dinationem actuum anime , fed quantum ad "T » quosdam effe&tus fpeciales, qui requiruntur in T g vita Chriftiana, requiritur gratia Sacramentalis. um ï t ibidem ad3. , Dicendum , quód ratio facra- li xXQi , Inentalis gratie fe habet ad gratiam communi- ïd]ï[h W , ter di&am, ficutratio fpeciei ad genus, unde Id ! »(ücut üöe ll DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 303 )u » ficut non cquivocé dicitur animal communi- » ter di&tum, & pro homine fümptum , ita non A » tquivocé dicitur gratia communiter fumpta & u » gratia Sacramentalis. TP IH qui79. 2 T At adi. de e[fettu Sacramenti Confirmationis loquens füc àii: ,Dicendum, quód gratie gratum facientis q yit » primus effectus eft remiffio culpz , habet ta- T ! i , men & alios effe&us. Et ideo gratia gratum itria ;i » faciens non folüm datur ad remiffionem cul- lm s » p2 fed etiam ad augmentum & firmitatem ju- Wetrfriyt » ftitie, & fic confertur in hoc Sacramento. Et Md i ld ad3. Dicendum, quód gratia Sacramentalis addit » fuper gratiam gratum facientem communiter m AT » fumptam aliquid effectivum fpecialis effectüs, lt » adquodordinaturSacramentum. Siergo con- Lalend » fideretur gratia in hoc Sacramento collata » quantum ad id, quod eft commune, fi per hoc r uæmuuiterdiä. » Sacramentum non confertur aliqua alia gratia, h (fü1 » quàm per baptismum , fed que priüs inerat, Ü augetur; fiautem confideretur, quantum ad UI » illud fpeciale, quod fuperadditur, fic non. eft ) jla » ejusdem fpeciei cum ipfa. ** Ex his textibus j manifeftum eft, quód D. Thomas agnofcat in Sacramentis quoddam habituale donum , perfe- mll &ivum anime & ejus potentiarum fpecialiter ad l güenï finem cujuslibet Sacramenti, quod differt fpe- cie à gratia fanctificante, communiter dicta, g p * . hd qui j tanquam fpecies de- enere, ficut anima ratio- nalis differt fpecie ab anima tantum formaliter Ie il Qu N fenfitiva ; & anima fenfitiva differt fpecie ab anima tantüm vegetativa; & fubftantia vege- J r tativa differt fpecie à fubftantia tantum corpo- gl m rea. Id veró ex textu D. Thome confe- j T : * quituf, DIST'UTA4ATTO III. 1CAU"L'H 304 ,Mgnüæ- quitur, quód in omni gratia Sacramentali per f | «ae per modum przdicati generici involvatur ratio ) m n gratie gratum facientis; quia nulli confertur, emuotte nifi fit gratus Deo, ita ut ipfa Sacramentalis gra- d 1 e[fentl U tia füb ratione fua generica fit aliquod novum od 8 roteftativum amicitiz divine, feu novum fub- TY pet Q arrhativum fuperaddita ratione fpecifica fanativa potentiarum per modum difpofitionis ad faciliter j d grjtite operandum , in potentiis fubjectis anims , quz HM Müa j juxta nos realiter identificantur cum anima. PROBATUR 3. Quotiescunque in ordine yiirp at gl t naturz vel gratie datur nova feries conftans ef- fectuum , debet dari nova caufa fecunda exigi- j i Doa tiva talium effectuum. Sed in omnibus Sacra- as mentis datur nova feries conftans effectuum , vt p VOAUR $. nempe gratiarum actualium ad finem cujuslibet Sacramenti congruentium, prout fatentur pleri- g eru at que ex Patronis oppofite fententize. ergo. JMaj. wpritanl patet ex generali axiomate, & obfervatione ; fic asdar n tsetto um ,enim ubicunque datur nova feries a&tuum, datur nova potentia, vel novus habitus, v.gr. poten- p seadem f tia vifiva, auditiva, intellectiva, volitiva, habitus artium, vel habitus fcientiarum, vel habitus vir- t Summen tutum. Mim. patet ex communi fententia Theo- ubnut. a. logorum. Conclufio eft in forma. ]AM suB- M. SUMMO. Alia caufa fecunda exigitiva tam diver- Val n farum gratiarum actualium affignari non poteft, n nifi diverfa habitualis difpofitio potentiarum à E Deo per modum habitus infufa in ordine ad ope- 9 1 i rationes fini quorumvis Sacramentorum con- 1 R pj gruas. T hii PRosnATUR 4. Oratia fan&tificans in Chri- wlmh, &Vet ib fto, in B. V. & in aliis Sanctis differunt fpecie. m D Ergo Wk&m ^ lt DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 305 t Ergo etiam gratie Sacramentales in Sacramentis L differunt fpecie. Znt. patet ; quia gratie ille LU * non tantüm intrinfecé. ordinantur ad diverfàas d fpecie operationes, fed etiam ad diverfos gradus j ünly glorie, effentialiter diverfos. c.prob. etiam gra- L ti& Sacramentales ordinantur non folum ad di- Ptl verías fpecie operationes cuilibet Sacramento ïfioufi i proprias, fed etiam ad diverfos gradus glo- 'Tm rie correfpondentes vel ftatui diverfo. v. gr. AU A vel 'diverfis Chriftiani, ordinati, conjugati: t t a&tionibus v. gr. ex chara&tere confirmati , militis ex extrema lucta coronati, germine immortalitatis Ws : corporalis in Euchariftia /aginati, in fanguine 1 M agni à peccatis actualibus dealbati , & nova ftola f i à Patre ccelefti glorificati. j nm ( PROBATUR $5. Non eft verofimile, quód DW juítificatus extraSacramentum baptifmi per con- 1 e tritionem perfectam habeat eosdem habitus infu- j l fos, quales dantur in baptizato. Imó etiam ju- UT i ftificatus extra Sacramentum Ponitentiz per con- tritionem perfectam habeat fimul cum gratia fan- a. "] &ificante eosdem habitus infufos. Ergo fan&i- ii ficans gratia Sacramentalis & non Sacramentalis, p Yrot j fpecie differunt. ant.pat. taliter juftificati non M poffunt dici veré regenerati ex aqua & Spiritu San&to , neque ita funt dealbati in fanguine agni, ! N Iu ! n ï H ut fint liberi à reatu rigorofe fatisfactionis, ne- H g l que habent ex Sacramento tantum robur adver- j p ífüs peccata. a. prob. non poteft fufficienter jip od probari, quod gentilis eliciens actum fidei vel m fpei ftatim habeat habitum infufum fidei velfpei. Ergo etiam non eft verofimile, quod juftificatus gil extra Sacramentum Ponitentie vel Baptifmi per U actum ms i - D. dmort Tratt. de Sacram. ingen. 1 306 III. DISPUTATIO ! c,qU!lL- | a&um tranfeuntem charitatis ftatim habeat aut jj5! virtutes infufas, aut gt a peculiarem habitum con- gruum Sacramento. FUTYUL gütret PRonATUR Ó. Virtutes cum gratia fanci- ficante infufze in Sacramentis mortuorum confi- mtjs, qii d hr ftunt in quadam difpofitione potentiarum gene- rali ad omnes virtutes. Ergo etiam in Sacra- qenjo d pl mentis vivorum cum gratia fanctificante concur- rit difpofitio particularis potentiarum ad finem y, t particularem Sacramenti. Int.patet, exiis, quee ff!a 4 ,ly docet D- Thomas de virtutibus infufis p. 3. Q. fgogeti ' 62. a.2. C. ubi dicit: Sicut ab e[fentia anime fiuunt t qii ejus potentie , ita à gratia yrpetog fiuunt quedam perfec"t'z'one; ad potentias anime €c. vim f EACl PROoBATUR 7 Non eft verofimile, fimul itdie; cum. gratia fanCtificante per. peccatum deftrui *t, lfU omnes gratias Sacramentales in fufceptione. Sa- h, at cramenti Confirmationis, Ordinis, & Matrimonii E à Deo. conceffas. Ergo gratie Sacramentales tb il prater gratiam fanctificantem & generales habi- 85 0 tus virtutum confiftunt in fpeciali habitu. feu di- Ípofitione potentiarum, qui poffit remanere in M rkhnj, peccatore, ficut remanent habitus fidei & fpei. a. prob. ex communi fenfu fidelium, qui non "gt i ^il fad putant fe perpetuo excludi per unum peccatum mortale, à gratia Confirmationis, Ordinationis, Wüntrem aut Conjugii, prefertim cüm hz gratie non vi- 96 Der deantur in füo formali conceptu & effentialiter Mïä:&uaut importare fan&tificationem & amicitiam Dei erga i EJIM hominem; licét in prima fua collatione acciden- , taliter dentur in fignum &arrham , & charaéteri- gMDïx : s fidei Eu fticum amici-tiæ divjnæ s ücqt -etiam habitu. "Nf & fpei Wb i n lll DE CAUSAL.ET EFFECT. SACRAM. $307 ; -':' d & fj j concomitanter conferuntur. pei ab initio homini juftificato in tale ïignuni PROBATUR 8. Si gratie Sacramentales n tantum dicerent novàm intenfionem gratie fan: m &ificantis, aut folam ejus extenfionem refpe&ti: m vam ad plures gratias actuales, velilla intenfio ii & extenfio dicit gradus homogeneos, aut mo- - 'C!ntewg dum fuperadditum ; vel dicit. gradus heteroge- imy i neos , & modum intrinfecum? .neutrum poteft M ii dici. ergo. Min. prob. fi illa intenfio dicit gra- dus homogeneos , vel modum füperadditum, fe- Wil]flllis pv.", | [/ Ed uitur, quod quis per a&us frequentatos virtu- lïniwfä*: tum poffit pertingere ad &que imó magis perfe- &am gratiam fanctificantem, quàm quz confer- tur per Sacramenta, quod repugnat communi vt fenfui Ecclefie ; femper enim per opera virtuofa , pefqnzq i adderetur, novus gradus grati& in genere ami- l i citis cam Deo, aut novus modus extenfionis ad ] li uberiores gratias. Si vero dicatur, intenfionem Atl vel.extenfionem illam effe intrinfecam gratic RI j fan&ificanti, eo ipfo fequitur, quod in fufce- ptione cujuslibet Sacramenti debeat prior gratia T fan&tificans deftrui, & nova perfectior produci, i prout contingit in produ&ione intenfioris calo- i, q ris vel lucis &c.. fed hoc videtur abfurdum, cum t p Sacramenta priorem gratiam non deftruant, fed M]þ, ( ( confervent, & perficiant, utpote non confiften- Jofieitidl tem inaliquo a&u aut ente effentialiter tranfeunte, ( ag Solvuntur Objectiones. D. Thomas tantum docet, giin) O5]ICITUR I. quod gratia Sacramentalis fuperaddat gratize fan- ] vaUatioan u "2[[1, &ificanti novas gratias a&tuales; non autem do- du cet, quod füperadd at novam gratiam habitua- 2 lem. yutl 308 DISPUTATIO III. lem. Ergo dicendum, quod in Sacramentis vi- ,im vorum tantum conferatur novum jus morale ad ii qpün ! gratias actuales, vel nova relatio feu modus re- lativus ad gratias actuales. * a. prob. D. Thomas j t um df p. 3- Q. 62. a. ?. C. tantum dicit, quod gratia Sacramentalis gratie fanctificanti füperaddat divi- íonminy num- auxilium. , B Atqui dioimum auxilium efít gratia a&tualis. Ergo. Min. prob. D. Thomas in aliis 121 locis per divinumauxilium intelligit gratias actua- y pead lii les. erBo; a.pi 1.2. Q.d01.:3: 7. Ciaits "Qrdi » tia dupliciter poteft intelligi: uno modo divi- D , num auxilium, quo nos movet ad benevolen- dilit, Y » dum & agendum; alio modo habituale donum fs cofat jns orm » nobis divinitus inditum. — Et 1.2. Q. 109. a.6. » C. ait: Duplex eft preparatio humanz volun- j df » tatis ad bonum; una que prefupponitur ad i. Thors » bene operandum & Deo fruendum; & talis guledot » preparatio voluntatis non poteft fieri fine ha- tpür d » bituali gretie dono, quod fit principium ope- * il » ris meritorii. Alio modo poteft intelligi pre- ttinyredic » paratio humane voluntatis ad confequendum a. i » ipfum gratie habitualis donum... Ad hoc au- tem non oportet prefupponere aliud donum lp » habituale in anima, fed auxilium gratuitum Linl dj » " Dei interius animam moventis, feuinfpirantis "ii » bonum propofitum. . His enim duobus modis &tl » indigemus auxilio divino.. Quod autem indi- It » geamus hocauxilio, Dei moventis, eft mani- NT » feftum. Et ad 4. Hominis eft preparare ani- » mum , fed hoc non facit fine auxilio Dei mo- WT "i » Ventis. Jtem 1.2. Q. 109. a. 10. C. ait: Quan- » doque perfeverantia fignificat habitum mentis, t ; Eufflïm*qg eti » & fic perfeverantia fimul cum gratia infundi- Ü !IEI'LQ V 4 Fur. t DE CAUSAL.ET EFFECT. SACRAM. 309 D) i tur D Alio modo dicitur perfeverantia conti- MM , nuatio boni usque ad finem; & ad talem per- Wm Jl » feverantiàm homo in gratia conftitutus non , indiget alia habituali gratia, fed divino auxi- al ; lio ipfum dirigente, & protegente contra ten- lj Q TM , tationum impulfus. $ Etiam Cajetanus in fuis Commentariigad Tij Summam D. Thom:e putat hoc loco p. 3. Q. 62.- ngïgranm. 4.2. per auxilium divinum tantum intelligi gra- tias aCtuales. 00 ndd 5 D. Thomas p.3. Q. 72. a. 7. C. & ad r. tl expreffe docet, quod etiam in Sacramento Con- Sü'ï&nkm firmationis conferatur gratia gratum faciens, feu la fan&ificans formaliter. ergo non confertur ha- Qomaen bitus fpecie diftin&us à gratia fanctificante. p 4. D. Thomasin textibus PRoB. 2. addu- texdn, ( &is expreffe docet, quod gratia Sacramentalis à Md n gratia gratum faciente differat, ficut fpecies à yuwn] genere. ergo faltem quzlibet gratia Sacramen- ag talis ex fuo przdicato generico eftformaliter fan- dutege &ificans. c. prob. in omni fpecie includitur ratio x A generica. s du REsPONDEO ad 1. n. a. ad prob. tr. Maj. 3iun gt n. Min. ad prob. dift. .S. Thomas füb hoc termi- , tf '4 no, divinum auxilium, interdum intelligit gratiam a&tualem. c. femper. n. Nam D. Thomas in mul- jn d m tis locis füb hoc termino intelligit etiam gratiam habitualem. — Sic 1.2. Q. 109. a. 6. C. poftquam yto, p egerat de gratia aétuali, & de gratia habituali, s ao fubjungit : Hs duobus tmodis indigemus auxilio divi- ' . "»0; mani fefté oftendens, fe fub hoc termino us Cl d comprehendere etiam gratiam habitualem. Si- militer 1.2. Q. rog. a. 7. C. docet, & maculam fj 311"?' 3 pecca- DISPUTATIO III. $10 . peccati, & reatum poeng eterne reparari per 4 müdüm auxilium divinum, quod eodem loco vocat ha- g ! du bituale donum ; fic enim fcribit: , Dicendum, » quod homo nullo modo poteftrefürgere à pec- frlis m aminos ! » cato per fe ipfum fine auxilio gratie. Refur- » Bere enim à peccato eft reparari hominem ad gt g » , quz& peccando amifit. Incurrit autem ho- g. ( » mo triplex detrimentum peccando, fcilicet ma- &['[3 m » culam, corruptionem naturalis boni, & rea- eriii Thas » tüm pomne. Maculam incurrit, in quantum » privatur decore grati: ex deformitate peccati. t » Manifeftum eft autem de fingulis horum trium, n f » quod non poflint reparari nifi per Deum. i, ii » Cum enim decor gratis proveniat ex illuftra- lt u » tione divini luminis, non poteft talis decor tLdit 1. » reparari, nifi divino denuo lumine illuftrante, tsny qu » Unde requiritur habituale donum, quod eft dadfnti » gratia luminis. Similiter & reatus ponz eeter- gtdtunt » n& remitti non poteft, niià Deo, & ideore- tyttas » quiritur auxilium gratie ad hoc, quod homo iàdinti » à peccato refürgat, & quantum ad habituale Aum (i R donum, & quantum ad interiorem Deimotio- COUR » nem lhidem a. 9. C. ait: Homo ad re&té vi- » P lao df vendum dupliciter indiget auxilio Dei; uno RATUK » modo quantum ad aliquod donum habituale, n lh ut per hoc natura humana corrupta fanetur, iaf f ) & etiam fanata elevetur ad operanda opera Q b meritoria vite seterne. Alio modo indiget zW W V K auxilio gratie, ut à Deo ad agendum movea- u » tur. Quantum igitur ad primum auxilii mo- zi * r dum homo in gratia exiftens non indiget alio ) C.MT , auxilio gratize tanquam alio aliquo habitu infu- i æm] M'T » 105 indiget tamen auxilio gratiz fecundum al- »Xterum j BOD W l T pE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. $11 L Wüsoz , terum modum, ut fcilicet à Deo moveatur ad , re&e operandum." Eodem modo loquitur 1DW Q uodlib. 1. Q. 4. a. 7. C. fümügaee w Ex his manifeftum eft, quod D. Thomas fub ng;R hocterminos auxilium divinum , promifcué modo V lg intelligat gratiam habitualem, modo.gratiam IUCUHIT 1 iLl a&ualem. .Cüm ergo terminus fitindifferens, ex W]dO, f[mæ fübje&ta materia & ex intentione loquentis aliun- nj t de certa fenfus determinanduseft. Quodautem l, 1 g D. Thomas in hac materia, ubi eft fermo de gra- r tia Sacramentali, intelligat habitum in potentiis mhommm anime, non folum patet ex textibus PRO. 2. n addu&tis, fed etiam ex iis, quz docet in 4. Sen- W e d tent, & in Quodlibetis. - p st In 4. dift. 1. Q. r. a . 4. qq. 5. C. fic fcribit: hr ilin » Dicendum, quod gratia gratum faciens eft una, t g. » & eft in effentia animz, ficut in fubje&to , & zij » ab ipfa defluunt virtutes & dona ad perficien- Do, i , dum potentias anime, ficut etiam potentice y, i 5 fluunt ab effentia; & diftinguuntur ifte virtu- od o » tes fecundum diverfos a&us , ad quos oportet m D » potentias anime perfici, Similiter etiam à gra- Üimo at » tia illa, que eft in effentia animz, effluit ali- » quid ad repar andum defe&us, qui ex peccato aio Et hoc diverfificatur fecundum inn i » inciderunt. r j » diverfitatem defe&uum. . Sed quia hujus modi a noti, ficut actus, ad Lopeià » defe&us non funt it j ! » quos virtutes perficiu nt; ideo hic effe&tus ad , reparandum defectum non habet fpeciale no- g n fuz cau- gun » men, ficut virtus, fed retinet nome » fie, & dicitur gratia Sacramentalis, ad quam an d jqn » NB. diré&t& Sacramenta ordinantur, qua qui- ii effe fine gratia, que refpicit [ 5 dem non poteft 4 » elfen- 512 -"DISPUTATIO IIL. ju (u gt » effentiam animz, ficut nec virtutes. Sed ta- » men gratia, que eft in effentia anime, non 1 (jlwd gTa » ag poteft effe fine virtutibus. Et ideo virtutibus (fecundum perfe&am rationem virtutis) ha- ( GU » bent in ea connexionem. Poteft autem effe TTR » fine gratia Sacramentali; & ideo gratiz Sacra- d » g, u ( mentales connexionem non habent. Etitapa- tet, quod gratia, quam Sacramentum NB. d- Ql u » ré&é continet, differt à gratia, quz eft in vir- g d tutibus & donis,quamvis etiamillam gratiam per yijn d » quamdam connexinonem contineant. Eit ad 1. s vilitmin Dicendum , quod gratia gratum faciens, prout eft in effentia animz, eft una, fed fecundum ln us st Y quod fluitad defe&us potentiarum tollendos, & potentias perficiendas, multiplicatur. Ktado. m o » Dicendum , quod gratia virtutum opponitur famentr » peccato, fecundum quod peccatum continet [ » inordinationem a&us; fed gratia Sacramenta- mume ]i » lis opponitur ei, fecundum quod vulnerat na- t Dien » turale bonum potentiarum. —Et ad. 3. Dicen- z d » dum, quod receffus à peccato, proutopponi- T tur virtuti, eft acceffus ad perfe&tionem vir- ao tutis, pertinet ad eandem gratiam; nonautem » TT receffus à peccato, fecundum quod vulnerat i*äentatione naturam; quia requirit fpecialem: medicinam, » Cüm Er vjf ficut in morbo corporali etiam patet." "'"f" if S. Thomas hoc loco ad fanandos defe&tus poten- Rn h tiarum requirat gratiam Sacramentalem, eamque Tttto referat ad virtutem fed innomina iam. ac propter- 1 ea afferat , quod gratic Sacramentales intet fe "mf Vs non habeant connexionem, & quod fluant à g gratia fanGtificante, ficut potentie ab effentia Agn tf animz, & quod dire&e ille perfe&tiones poten- tiarum Sied. " l DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 313 Ts & tiarum refpiciantur à Sacramentis, manifeftum u u l eft, quod gratie Sacramentales realiter diftin- b guantur à gratia fan&tificante, & quod à Sacra- M mentis tantum refpiciatur indiretià, tanquam ali- PM t quod. connexum cum iftis effectibus Sacramentali- l] hr bus, nempe tanquam aliquod prefuppofitum & ii fons, undeeliciantur, & fluant, licét femelpro- Eu l du&e& confervari poflint fine fuo principio , unde , Qd w eliciuntur, & fluunt, ficut contingit in virtute Loytig fidei & fpei, quz ab initio pro fuo principio ha- I i bent charitatem & gratiam fan&üficantem, licet d fine illis conferventur in peccatore. à Wil Eadem mens D. Thome, quod effectus Sa- Yratinl cramentorum INB. directé fit aliquis habitus per- pl J fe&ivus potentiarum animee colligitur etiam ex Ut s fineSacramentorum, quem affignat, utpote con- Atum Qu fiftente inhoc, ut fanentur, & perficiantur po- t V tentiz anima. In 4.dift. ?. Q. 1. a. 1. qq. 1. C. Va fic habet: , Dicendum, quod quandocunque ad hst d » perfe&ionem alicujus rei oportet aliquid appo- m nere ultra id, quod requirit ordo illius naturz ii » fecundum fe confiderate, hoc accidit ad fer- d » viendum alicui defe&ui illiusrei; ficutquando &d fuftentationem corporis non fufficit cibum gqui t ia » miniftrare, nifi addantur aliqua digeftiva, fi- y » gnum eft defe&us in virtute digerente. Ex mpatet ordine autem humanz nature- nihil requiritur " d » gt » ad ejus perfectionem fpiritualem, nifi Deusin- » fluens, & gratia, & virtutes influxe. Unde yim, tf qatiei" » cum alique res corporales adhibentur ad homi- nis fan&ificationem, ex quibus fecundum or- ,&quo..'v ii t* » dinem naturz fan&ificatio hominis non depen- » det, fignum eft, quod hoc fit ad ferviendum 3 ,alicui 314 DISPUOTATIO.TÉE jun , alicui defe&ui ipfius. r Et ideo, cümhocinve- j » hiatur in omnibus Sacramentis , omnia Sacra: » menta in remedium alic figdum, ujus fpiritualis defg&us d m » inftituta funt. apone Et ad 2. ,Dicendum, quod defe&us'äïri- ag » tualis dupliciter contingit, ficut & corporalis: Bu » uno modo ex pofitione contrarii, ficut quan- qoi a » do corpus eft egrum, & quando in anima eft vigiznt » peccatum. — Alio modo ex fübtra&ione ejus, » quod ad perfectionem neceffarium erat vel cor- guia tisin » poris vel animz; ficut quando corpus eft de- » bile, & quando fpiritus eft debilis ad exequen- : 1; gmäfm ) n » da fpiritualia. — Remedia ergo, quz dantur ipi » Contra primum defectum, aliquid realiter tol- » lunt, & ideo purpationis rationem habent. 2,qep trnant » Remedia autem, quz fünt contra defectum fe- zintadtol » cundum, non tollunt aliquid fecundum rem, ao d » fed folum adjiciunt aliquid ad perfe&ionem; &na of » & ideo talia remedia non dicuntur purgare, fed » perficere, Et heceadem fünt, que Magifter ts hd ttte u » dicit, nos gratia & virtute fulcire, in quan- » tum perfe&tiva fünt. - "t qui &pnm Et qq. 3. C. , Dicendum, quod duþlex eft » pona peccati. Qusdam quz pro peccato in- um 'tlibn ; » fligitur, ficutpona inferni, & flagella, qui- , bus à Deo temporaliter punimur. Quazdám etradtol iif » ex ipfo peccato confequens immediaté, & per » confequens ad.peccatum ordinans, ficut eft "ii » debilitatio nature ad refiftendum peccato & I , hujusmodi. Contra primam peenam non datur Fal » Sacramentum dire&té : fed contra fecundam pe- "U » nam datur dire&é aliquod Sacramentum. n ld W lm Et Ut i difp D DE CAUSAL.ET EFFECT. SACRAM. $15 ! Uïmhocp Et ad 1. ubi objicitur, quod gratia non op- i'm&' ponitur penz, fed culpz; S.'T'homasrefpondet: Hsj : » -Dicendum, quod penz, contra quas dictum » eft Sacramentum ordinari, etiam ad gratiam DL » contrarietatem habent, quia ex fübtractione ( &m "1 » contingunt, & in contrarium gratiz ordinant. mmg W 1 Et ad 2. ,Sicut eft in medicina corporali, ia » quod curato morbo adhuc remanent aliquze » t reliqui&e morbi ex morbo caufate, contra quas Tufie » oportet fpecialia medicamenta dari; ita etiam » eft in medicina fpirituali, & propter hoc con- "rdi m » tra predi&tas peenas oportet efTe aliqua Sacra- Y u j & )» menta. Et qq.4. ad 1. , Dicendum, quod illa Sacra- gdvdte t f b » menta, que& gratiam in fufcipientepraeexigunt, r » non ordinantur directé contra culpam, quia [bl non funt ad tollendum contrarium, fedad füp- » plendum defectum. , ln Hzc omnia oftendunt, quod juxta S. Tho hum Mu mam defectus habitualis in potentiis animz de- beat virtute Sacramentorum tolli per aliquid Aiy, u contrarium, quod haud dubié eft aliquid habi- tuale; gratia enim tranfiens feu actualis non tollit r i defettum feu carentiam ac negationem habitualem. " o pewt, l Idem ibidem a.2. qq. r. C. ait: , Sacramenta , i , Ordinantur ad tollendum contrarium, & ad fup- anr. Vi Secundum remedium » plendum defectum. -- gmelit, » prebent füupplendo, quod deficit, & ea que inius, J » perfe&ionis fünt effectiva (efficiendo). Eft yun » autem duplex perfectio. Unaformead actum, gpananus » & hanc perfectionem facit ordo quantum ad » executionem bonorum; quia reddit hominem jlb us » idoneum ad difpenfationem Sacrorum; fed »quan- DISPUTATIO III. 316 dl dici » quantum ad perpeffionem difficilium, facit di- » &am perfedionem confirmatio , que hominem gun jup » fortem reddit." Atqui fieri idoneum reddi for- K r rigr t iem, non dicit tantum affiftentiam gratic a&tua- lis; quia per gratiam actualem etiam inidoneus i fumlwü p & debilis poteft bene operari, fed dicit difpofi- tionem habitualem potentiarum. Áih ZÁd 2. c.a. n.c. Oftenfum enim eft, Cajeta- r num erraffe, dum pratendit, per terminum au- t xilii divini tantüm intelligendam effe gratiam i, m actualem. mui gt A 3. dift, Docet, quód gratia fan&ificans fegtn in Sacramento Confirmationis conferatur per ac- min p cidens & indire&té. c. per fe ac directé. n. brpirr REesPoNDEO 2. dift. Docet, quód gratia dem g caufaliter fanctificans , feu caufaliter gratum fa- ia ciens conferatur in Confirmatione. c. formali- d o ter fan&ificans feu formaliter gratum faciens. bey fübd. indire&é, c. directé. n. indire&té datur Yi gratia fanCtificans ; quia dum directé intenditur miny virtus feu perfeGtio ftabilis , connaturaliter per um ef modum caufe ac medii debet poni vel actuari gratia fanctificans ad ponendum talem effe&tum. il Vrmilt NNam quod primam refponfionem attinet, docet D. Thomas, quód Confirmatio in fübjecto ex- fägenen'cum iftente in peccato mortali, fi nefciat fe effe in äzs.»oxnzo peccato, & aliàs fit rité difpofitus, conferat et- j hu ?l hY in iam primam gratiam. Quoad alteram veró re- d fponfionem, fenfum hunc defummo ex ipfis ver- "ii bis S. Thome, dum hoc loco c. dicit: JDatio Spiritis non eft nifi cum gratia gratum faciente. Ergo qu TIà i - juxta S.Thomam ífolüm confertur concomitan- ter, & indire&té, ita ut hóc donó concomitante "tg fublató xlüfm fW.ïm I DE CAUSAR, ET EFFECT. SACRAM. 8317 U]W, l ul htl fublató adhuc in peccatore poffit manere effectus Sacramenti primarius, per fe, ac directé intentus. Ht v Hinc l.c. ad 1. docet: Gratia gratum faciens non fo- lian datur ad remijfionem culpe , fed etiam ad augmen- t tum €2 firmitatem juftitie. Et fic confertur in boc Sa- Higg cramento. Z4d 4. dift. . S. Thomas docet, quód gratia t d ( Sacramentalis differat à gratia gratum faciente üt Ti fpecies àgenere fummendo nomen gratie gratum D facientis, prout abftrahit à gratia caufaliter vel formaliter gratum faciente. c. prout dicit for- du maliter gratum facientem. n. Quód enim D. tht "Dhomas in gratia Sacramentali includat rationem NY genericam gratie gratum facientis, verum eft ; ( giln quód autem gratia Sacramentalis quoad fuam ra- r tionem fpecificam dicat gratiam formaliter gra- t C f tum facientem, hoc non dicit. Imó potiüs dicit [rud: oppofitum, dum Sacramenti effe&tum direttum po- Bd nit perfectionem potentiarum, & tantüm indire- pb od &é per modum prarequifiti medii, ac caufz ad d fuum proprium effe&tum obtinendum dicit à gra- r ü tia Sacramentali poni gratiam gratum facientem, 11245 quale prerequifitum utique non conftituit pra- st dicatum genericum effectus, ad quem prarequi- jb ritur. RESPONDEO 2. Etiam transmiffo , quód tgcat ibl js, a D. Thomas in füa Summa doceret, gratiam Sa- du V cramentalem perfectivam potentiarum ex fuo n* predicato generico pro priori figno rationis di- cere gratiam formaliter fanctificantem, ea füppo- fitio non tolleret veritatem noftre Conclufionis, nj quód gratia Sacramentalis fpectata quoad fuam: rationem fpecificam ac fimpliciter dicat habitum jj a* diftin- j DISPUTATIO 1IIt. yul 318 ï &t [ diftin&um à gratia tantüm formaliter fanctifican- j!l a te, ficut anima rationalis diftinguitur ab anima JaseoN tantüm fenfitiva, vel ab anima tantüm vegetati- ajir at va. Inhoc foloautem differret forté à noftra re- aecdom fponfione füperius data, quód effe&tus Sacramenti a jj etiam perfeveret in peccatoribus, ficut perfeve- rat habitus fidei & fpei, licét in fieri dependeant & p à gratia fanctificante. guiJt, Dixr: forte; quia D. Thomas forté refpon- d d deret, manere quidem in peccatoribus effectum f Sacramentalem direiié intentum , nempe ratio- m t nem perfecivam potentiarum , quamvis non Hisii tigisdr maneat effectus Sacramentalis quoad rationem iaf gratum facientis formalem , ficut in remiffione vl prodi qualitatum v.gr. caloris, lucis &c. gradus füpe- m o rior perit, remanente gradu inferiore, quod fit per fucceffionem graduum fpecie diftinctorum. aqid. ul Thomæ Itaque forté diceret, ita fieri in effe&tu Sacramen- dchbe tali, ubi per peccatum mortale deftruitur ratio dewmn generica fuperior gratum facientis. a (ne "^Osgprcrrum 2. Omnis gratia Sacramenta- r ]u lis reddit hominem formaliter acceptum Deo. 2 At non redderet homniem formaliter acceptüm " nj Deo , fi confifteret in habitu perfectivo poten- Tij tiarum diftin&o à gratia formaliter fan&ificante. LT ergo. Maj. patet ;; omnis gratia Sacramentalis Pürqgy eft quzdam collatio Spiritus S. At omnis col- l d latio Spiritüs S. reddit hominem formaliter acce- Qd ptum Deo. ergo. 2. Fruftranei funt ifti ha- nl " n bitus perfe&tivi potentiarum. — Érgo effectus Sa- Sitile cramentorum confiftit in fola gratia fanCtificante. [ i d Q t 4ini. patet. — Sola gratia üt extenfa & ordinata TT per Il DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 319 ümwz per Sacramentum ad gratias actuales fufficienter DM dirigit ad fanctificanda opera humana. . ergo. "t s REsPONDEO ad 1. dift. Reddit hominem '.Müü[bzf formaliter acceptum Deo indirettt in fubje&to, in fe&üsSammg quo necdum reperitur gratia fanCtificans. tr. in homine jam jufticato. fübd. redditacceptum Deo ! flïllïpem "] Kdogi " in actu primo. c. in actu fecundo. n. In actu primo gratia Sacramentalis reddit hominem ac- ceptum Deo, in quantum ad füum effe&um 4i- M hd retié intentum non poteft pervenire, nifi detur, vel producatur gratia fanctificans, utpote caufa Wj n t j connaturalis talium effectuum Sacramentalium ; ficut fi quis dire&té intendat calefactionem fui cu- W 1 tl biculi neceffarió, debet indirecté vel prefuppo- nere vel producere ignem applicatione idonea i. pb applicandum in ordine ad producendum hunc ef- i i ]ta re- t dndon fe&tum, qui eft calefactatio cubiculi. fpondet S. 'Thomas in 4. dift. 7. qu.2. a.9.. qq. z, fl ad 1. ubi fic habet: Dicendum, quód Confirmatio or- 2" j früit n ; dinatur contra penam , que e[t ex culpa caufata , -& ad l culpam inclinans (nempe contra debilitationem na; r turz, quz eft poena peccati originalis & actualis) & ideo ex confequenti (indire&té) babet repugnantiam ial ad gratiam , & propter boc contra ipfam oportet , quód vlttt gratiagratum faciens detur. Et ideo fi invenit aliquam U culpam , que fidtum mon. faciat , delet illam , quamvis jer at VINACU non principaliter contra culpam ordinetur. Z4d 2. r.a. ad par. dift. |Gratia fanctificans , A fic extenfa fufficit modo prsternaturali, & quafi st violento. c. connaturali modo. n. Si enim in g t potentiis nulla darctur difpofitio feu. inclinatio. lp per Sacramenta caufata ad bona opera, ifta bona gratiafaüüï opera deberent obtineri per meras gratias contra ;ænfa * incli- DISPUTATIO III. " 320 g s inclinationem potentiarum. Sed hic modus ope- ais randi eft preternaturalis, & quafi violentus, à quo modo prima caufa abhorret tam in ordine od inrfo m nature, quàm in ordine gratisz. s üretia Os]JrcerTUR 3. Textus PP. fufficienter fol- vuntur, fi dicatur, Spiritum S. feu gratiam fan- gantorun. Gificantem per Sacramenta aquirere variam de- fs t terminationem ad augendas has vel illas virtutes & efiur infufas, ordinatas ad finem cujuslibet Sacramen- li, nbl ti. Ergo non eft neceffe, ut fingantur novi ha- sdiauti bitus perfectivi potentiarum. luint 2 Gratia Sacramentàlis & gratia fanGtificans fe mutuó intendunt. Ergo non differunt fpecie. ï:perdifpoü Zni. patet; quó májoreftin homine gratia fan&i- has ( ficans,eo majorem gratiam facramentalemrecipit. errtütet i 3. Virtutes infufe in baptismo vel in Sa- ün li cramento poenitentiz fufficienter perficiunt po- dpitet tentias ad bene operandum. Ergo in Sacramen- iif aj tis non eft neceffe conferri habitum perfectivum dlmumen potentiarum fpecie diftinttum à gratia fan&ifi- cante. &il tiaifo; RESPONDEO. tr. a. d.c. Si habitus per- fe&ivi potentiarum funt diftin&i à virtutibus tüprdte i ilel infufis ad finem ^ Sacramenti congruis , au- Qis & radicatis. c. fecus. n Dico enim', n hi quóod virtutes infufe juxta me non folüm tri- Bl i dl buant /mmpliciter pe[ffe ad operandum fupernatu- raliter, fed quód etiam tribuant facil? po[fe in or- (^r : ch "ade[ dine ad finem cujuslibet Sacramenti, ita tamen, f Ed ut in diverfis Sacramentis longé major tribuatur ejusmodi perfe&tio potentiarum. Hinc virtutes m infufe, licét quoad /ünpliciter poffe fint effe&tus Wi ( gratiz fanctificantis neceffarius , non tamen funt effe&tus "g " hi s " DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 321 lhcmdm effe&us neceffarius gratie fanctificantis quoad Nith formalitatem, qua tribuunt facilé po[Je , fed eate- "t nüs funt effectus Sacramentorum diretté intentus, in diverfo tamen gradu, & in divería perfectione ) [llüüææ juxta diverfitatem & efficaciam diverforum Sa- Bo n cramentorum. It vj 4d2. tr.a. n.c. Quia etiam caufa &quivo- Ti t ca & effe&tus fe mutuó intendunt, v.gr. lux & lm color, videlicét quoad virtutem operativam , & POf D tamen differunt fpecie. Sicquo eftlucidior dies, eo eft calidior, & viciffim ; fit enim ea intenfio tsf indiretté per difpofitionem fubjecti, & caufi com- lml munis. u Zd 3. n.a. Quia inbaptifmo tangüm confe- bt pim w d runtur virtutes infufe in gradu valde remiffo & generaliter ; fed in Sacramentis fingulis. confe- r efr ii runtur in gradu excellenti & particulariter in or- dine ad finem cujusvis Sacramenti. Itaque in ha r omnibus Sacramentis conferuntur quidam virtu- uegmfmä tes infufz, in baptismo generales & omnes, fed ingradu remiffo ; in aliis Sacramentis determi- db vt nate, &in gradu excellenti: & he virtutes in- fufz funt ipfe ille habitus perfeCtivus potentia- a rum, de quo loquimur; ac confequenter ficut ; J virtutes ejusmodi infufze differunt fpecie à gratia gmli tantüm formaliter fanéctificante , ita etiam diffe- hn d runt fpecie ab eadem gratia fanctificante ipfi ha- aj bitus & effectus Sacramentorum, perfe&divi po- tentiarum. 52, D d Sr qQuxRas: An ille habitus Sacramentá- g m lis reperiatur in folis potentiis internis animz5 n an veró etiam in potentiis organicis internis, v X "od D.4mort Tra&t. deSacram. in gen. gr' 922 'DIDS P UAX L'O LIL j gitb gr. in phantafia, vel in poþentia irgfcibili ac con- j cupifcibili animali ? : forxt RESPONDEO. Per fe effe&tum Sacramen- gt r talem tantüm pertinere ad potentiasinternas ani- pl m:; per accidens veró non raró eum effectum ia pertingere etiam ad potentias animales, in quan- gnp ] tum efficacia gratie interne reddit potentias in- i n ternas animz magis aCtivas ad regendos fpiritus du d vitales , quibus mediantibus regit potentias ani- males & totum microcosmum humanum, ita ut /f/k)ï(l, W n , per eorundem fpirituum dire&tionem, fubtractio- '(l ^ TAU u nem, vel auctionem, potentiz animales hebeten- V: ;Tilb l (I.'mf tur, vel gä)nfortentur , vel moderentur. ipnd: m a QUJ/ESTIO . 1IE AU m gium ucnam Sacramenta imprimant chara&terem ? EUMUT E quid fit ille cbara&ter ? T vca df OTANDUM I. Per nomen chara&teris anti- TU quis temporibus intellectum fuiffe frgnum mi- zenee| litare, quo milites Romani fignabantur eo fine, trijnome ut defertores poffent difcerni, ac retrahi, & viri n militares poffent difcerni à fraudulentis homini- My bus , qui fe fingebant milites Romanos , ficque il f varias preftationes extorquebant. Signum illud Agln, ( confiftebat aliquando in ftigmate manibus vel brachiis inufto vel impreffo cum expreflione no- Liü*waaquid Ut minis Imperatoris, cui ferviebant; aliquando ve- ró in geftatione nummi plumbei collo appenfi, l A cui erat impreffa effigies & nomen Imperatoris. tius de tl De hoc genere characterum fcribit Vege Wtl fignan- lil DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 323 Em [ fignandis militibus c.8. & P. Ruinart ina&is fin- ceris Martyrum. NOoTANDUM 2. n l Ex ufu Ecclefiaftico pef €[Kïäigrm nomen chara&eris intelligi fignum quoddam fpi- d rituale & indelebile, in Sacramento baptismi, ïmïül)&[ confirmauonis , & ordinis impreffum , unde ea iterari non poflint. Ita enim accipitur hoc no- b 1 eg(?lïdüï [ men in Concilio Tridentino Seff. 7. can. 9. ubi BO dicitur: Si quis dixerit, in tribus Sacramentis, Baptis- It j to fcilicet , Confarmatione & Ordine , non imprimi cba- M fllbm'n vatterem in anima ,. boc ef? , fignum quoddam jpirituale iil &2 indelebile , unde ea iterari non po[Junt, anatbema fit. N Eugenius IV. in Armenorum inftru&ione afferit, Nam $. quinto fic fcri- hoc fignum effe in anima. bit: Jnter Sacramenta tria funt, Baptismus, Confirma- [l tio & Ordo, que cbaratterem, id ef?, fpirituale quoddam ia fignum , & à ceteris diftinttivum imprimunt in anima indelebile. Unde in eadem per[ona non iterantur. f NoTANDUM 3. *De natura hujus characte- ris varias effe fententias. Prima eft Durandi, qui "virtst] in 4. dift. 4. qu. r. n. 11. docet, characterem fa- ;rcfui[ïe h cramentalem effe tantüm relationem rationis, vel W d denominationem extrinfecam, qua aliquis ratione LT j fufcepti Sacramenti dicitur deputatus ad certum T j ftatum vel munus , humana poteftate inamifibile & initerabile. (loneno, Scorus in 4. dift. 6. Qu. 10. g. fatetur quidem , chara&terem effe aliquid reale, fed tantüm aliquid relativum , non autem aliquid ;.uate f Jer- n abfolutum , nempe qualitatem abfolutam. [ tia fententia communis Theologorum vult, cla- du ra&terem effe aliquid abfolutum , nempe qualita- tem abfolutam. Sed hi ipfi authores non con- gl iab veniunt inter fe circa proprietates hujus qualita- 2 tis. 324 DISPUTATIO IlIi. tis. g ; Aliqui dicunt, quód ifta qualitas abfoluta fit tantüm fignum, quo baptizatus difcernatur à non baptizato , confirmatus à non confirmato, sf eXt ordinatus à non ordinato. Alii veró attribuunt huic qualitati etiam proprietates aGivas, ita ut & g gt fit prinéipium produ&ivum gratie fanGificantis, vel aliarum perfectionum & donorum.:. Quarta r adul. fententia eft Philofophorum Neotericorum, qui, yn g cüm nullas admittunt qualitates abfolutas , do- k cent, characterem confiftere in certa modifica- [ pü)fämw tione animee. wiindit a, a DICUO-. Non eft de fide, characterem i d effe aliquid reale in anima, diftin&tum àrelatione a babet rationis. & &t PROBATUR. R/atione & authoritate Vas- ipl, nl quezii, qui fcribenis in Part. III. fummse D. Tho- y fntent sb r mee difp. 134. qu.63. c. 2. fic fcribit: , Quamvis » Scholaftici omnes cofitra h&reticos uno ore Viair » pronuntient, aliqua Sacramenta imprimere cha- tf » racterem in anima, variant tamen in affignanda iil ( » illius natura. Nonnulli exiftimant , characte- a abf » rem non effe qualitatem aliquam realem anima& hr ( » impreffam, neque relationem fecundüm rem, ...... fed relationem folüm rationis ex inftitutione TAR » "hf » divina, per quam homo defignatur ad facras functiones. v ] » Quemadmodüm in pecunia nulla 1 v » realis qualitas abfoluta , aut relatio ex natura L » rci eft, per quam conftituatur in natura pretii, 1 F&c [ » fed folüm eft relatio rationis ex inftitutione » regis. 'EXIUMhL [w Ita ex profeffo docet Durandus , à qua I g ] ») fententia non longé abeft Scotus in 4. dift. 6. dl ] » Q.10. ubi poftquam in $. contra illud, laté im- d & » PUgna- lll DE CAUSAL. ET EF'FEFT. SACRAM, 325 M i » pugnavit fententiam, que affirmat, chara&te- T » "m] Q U rem effe qualitatem: abfolutam, tandem con- » cludit; characterem tantum effe quemdam re- d« » n DN fpe&tum extrinfecus advenientem ipfi animz, )» effe&tum proximé à. Deo in adminiftratione d Sacramenti. Wg. | » Fateor, Scotum in z. dift. 45. » Q. 1. ad ult. argum. primo afpe&u tria relatio- dl » num genera agnofcere, & reale intrinfecum, "df » & reale extrinfecum, & rationis. Verum be- QUE 0j » nigne poffemus ipfum interpretari, ut relatio- » nem realem extrinfecam folum ef(Te dixerit fun- h nin » damentum, feu formam realem, à qua intelle- L vt » &us rem aliquam relatione denominat, cumin » fenihil habeat relationis, at veró ipfa denomi- » natio , &, üt ajunt, relatio actualis, nihil fit du » infeipfa, nifi per rationem. Scotus igitur in [ ltge ) » eadem fententia videtur cum Durando effe; "ts Q » cüm de charactere loquitur, quatenus afferit, r i » non.fatis efficaciter probari ,, characterem effe qua- litatem abfolutam. nipret » Nam poftea in ea Quz- aendi » ftione $. ad Qwejlienem. defendit, etiam effe fit, iv qualitatem abfolutam. Convenire cum Du- » rando videtur Guilielmus Parifienfis in tr. de at a i » Baptifmo. c. 1. ubi characterem comparat con- » fecrationi Ecclefie , quam conftat effe relatio- "Ls ] guaïur [ » nem rationis. Mihi vero probatur opppfita » fententia, videlicet characterem effe qualita- gb ;elrod » tem abfolutam in anima, & ab anima diftin- » &am. Hanc opinionem tradiderunt ceteri yin d ja » Scholaftici. Ita vero hanc opinionem Recen- tiores 'Theologi ample&untur, ut exiftiment juni plane ab Ecclefia definitam , & fententiam Du- gb ? randi effe damnatam. Verum rationes (ho- WWIW- As » um $26 DISPUTATIO I1I. wm-umabi » rum Theologorum) me quidem judice non mmaüf r probant, opinionem Durandi damnatam effe. gt uocirca Dominicus Sotus in 4. dift. 4. a. 2 " Pm ab n.9. bec, poftquam memoravit fententiam Du- randi, non folum non damnat illam, fed in- [ Iyvo m quit, eam fententiam non videri fibi multum » alienam à veritate adhibito quodam moderami- ; n nel Quin imo eo adhibito eam probare vide- us SWM » tur, eo quod non fint multiplicandz res fine ; imporat, neceffitate Moderamen autem eft, ut con- 'HdIWMW cedat chara&terem effé qualitatem fecund:e fpe- Mnricus ciei, non diftinctam ab effentia anim: fecun- j d dum rem, fed ratione folum egt ob Ex quibus non obfcuré colligitur, Sotum exiftimaffe proba- : Dcony » bilem fententiam Durandi, quatenus dicit, cha- Q00, Q » racterem eíle rélationem rationis, quamvis du ^ fimul etiam dicat, effe in fecunda fpecie quali- Con (oxdl ? tatis non diftin&a à fubftantia ipfa. -- p ? ftat igitur, leviter notari fententiam Durandi, at ? &Scoti, temeritatis, quod dixerit, characte- W ? rem effe relationem rationis feu extrinfecam. ? Exiftimo tamen probabiliorem fententiam po- türdo i ? fteriorem Ita Vasquez Vrptr ss T DICO II Probabilius eft, in Baptifmo, m teini Confirmatione, & Ordine, imprimi characterem realem. L),? Àol L PRoBATUR Probabilius eft textus Pa- LR trum & SS. Pontificum , & Conciliorum non effe Ti j! PT ? uniformiter intelligendos in fenfu tantum meta- phorico, aut in fenfu valde improprio. Ergo W nïpl E[ etiam probabilius eft, imprimi characterem rea- wwan lem. c.prob. textus PP. & SS. Pontificum, & Con- V g, Il DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. $27 i jl Conciliorum abfoluté:non poffunt verificari, nifi F aut fumantur in fenfu metaphorico uniformiter, dl aut nifi fumantur in fenfu valdé improprio. er- Vr ht go. a. prob. ab inductione textuum. ln t 1 L IsNocEwTIUs IIL relatus in c. Majo- tll n ves. de Baptifino. in Epift. ad Archiep. Arclat. feri- bit: , Quaritur, utrum dormientibus & amenti- um lts bus Sàcramenti faltem chara&ter in baptifmate Irif & f » » imprimatur, ut excitati à fomno, vel ab :gri- 14 d tudine liberati non fint denuo baptizandi? -- » mfecundæi, ^"^'unc chara&erem Sacramentalis imprimit ope- ^üne n ratio, cüm obicem voluntatis contrarie non u invenit obfiftentem. ldv IL Evcrxrivs IV. relatus NoT. 2. ex: ii preffe docet, characterem effe fignum j)iritualg li, qe indelebile in. anima. imprejjum. relatum ii I CoNciLIUM. TRIDENT. n Dun NoT.2. pariter docet, imprimi characterem in anima, eumque effe fignum fpirituale ac indele- i, d fnert bile; idque effe caufam, cur baptifmus, confirf matio, & ordo iterari non poffit.: vintelit IV. . Scriptura charaéterem affignat tanquam proprium opus Dei, quod non convenit figno & exinde refultantifigno rationis. ergo. j ul externo, j Qu a. prob. Apoftolus 2. Cori nth. 1. dicit: Qui confrr- mat mos vobiscum in Chrifto , & qui unxit nos Deus, qui & fignavvit nos , & dedit pignus Spiritus in. cordi- vdi, u bus nofiris. Et ad Ephef. i. ÍIn quo credentes. fignati gcont eflis Spiritu promi[Jonis . antto, qui éft pignus bere- if £t ditatis noftra. Et c. 4- Nolite contriftare ! Spiritum p Santtum Dei , in quo fig nati eftis in diem redemptionis. j charzfï.f V. CrmirLus JrRosor. Praefat. in Ca: tecb. MUU X4 358 DISPUTATIO Itr. tech. n. 16. dicit: " Magnum fane eft propofitum ffd KW J » hocbaptifma , captivitatis liberatio, peccato- gn]l][[lt » 9 rum remiffio, mors peccati, animce regenera- ? ) tio, veftimentum candidum, fignaculum fan- ijmeyos * » &um & indelebile. Et Catech. 3. n. 2. Per fin- fiferom » as ceram fidem anime vafa ad fufceptionem S. » E-] Spiritus preparate. Et n. 3. Singulari cau. fibusi D » of | tione ad illud opus (baptifmi) accedite, Spi- » ritus S. animas veftras obfignaturuseft. — Erm.4. ,l Uti corpus aqua mundat, ita animam obfignat p » Spiritus , ut cor afperfi per Spiritum acceda- fajinit » mus ad Deum. -- Neque enim, fi quis etiam sl v » virtutum operibus inftru&us fignaculum per aol | j atài aquam non recipiat, ille coelorum regnum in- greffurus eft. — Ez Catechefi . n. 3. Ut i, qui mnur! » milites confcripturi funt, corpora explorant, a m » ita Dominus dele&um faciens animarum vo- a lg luntates inquirit; & fi quis hypocrifin abditam trprtri » gerit, hunc veluti ad veram militiam ineptum Mu pee » rejicit. Si vero dignum deprehenderit, huic iif promptiffimé confertgratiam. Non datSancta imuln canibus, fed ubi probam confcientiam videt, UI » ilic falutare & admirabile figillum confert, A » quod contremifcunt demones, & agnofcunt A n Angeli His ergo, qui fpirituale illud & falu- » NLT tare figillum fufcipiunt, opus eft, ut proprium u » quoque ftudium adhibeant. FEt Catech. 1. m.29. » Arrhabonem Spiritus San&ti aquirite per fidem; Wus ii » agj T accedite ad myfticum fignaculum, ut ab Hero Ril » favorabiliter agnofci poffitis. Et Catech. 16. lUlIIUS. Wm » ". 24. Spiritus Sané&us ad hodiernam usque i » diem in baptifmate animas obfignat. . Et Catecb. » 3: ^ 12. Defcendis in aquam ferens peccata, i MSMD Ugü S] »fed lt DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 329 Ileeitp M fed gratiz invocatio animam obfignans non te 10] M » permittit à dracone abforberi. ! WI&E& VI. S. BaAsrLivs in Orat. r3. qua Cate- L chumenos ad Baptifmum inftruit, fic habet : M Md M , lefferam Duces fuis militibus dant ut amici V fac1fïus fe nofcentes exhortentur, &ü cum ho- ) ii ihbus mifceantur, facilius difcerni ac feparari I 5 pofï' int. uod fi forté commilitonum fepara- d. » tio fiat, nemo te noverit, quarumne partium, Q )f » noftrarum an hoftilium fi nifi myfticis fignis PW TT » familiaritatém praferas, nifi fignatum fitfuper lQU r te lumen vultus Domini Nifi characterem in ! Wm te agnofcat Angelus, quomodo pro te pugna- LE » bit, aut ab inimicis vindicabit? nifi agnoverit Mi » fignaculum ? Quomodo, inquam, dices, Dei *Jp(]j" jpl n » fum, figna non oftendens? Anignoras, quem- f at admodum fignatas domos in /Egypto extermi- Uf » natos praterierint? in non fignatis vero pri- t mogenita peremerit? thefaurusnonobfignatus ieiet ] » furibus facilé patebit. Ovis item absque nota t » infidiis protinus eft obnoxia. Yi amr 2205 S. AuaRosi1us l.1. de Spiritu S. c. 6. fihn d Si qua in aqua gratia eft, non ex natura aquz, Nun- , Uni fed ex praefentia eft Spmtus San&us. ualexlud& » quid in aqua fignamur , ficut in Spiritu? Ipfe )» eft enim pignus hzreditatis noftre, ficut & d / ( Apoftolus ait : In quo credentes f]gnatl eftis » Spiritu promiflionis San&o , qui eftpignus he- T reditatis noftre. San&to igitur Spiritu fignati um » bb » fumus, non naturà, fed äDeo, quiafcriptum eft: qui unxit nos Deus, & qui fignavit nos, t . » & dedit pignus Spiritus in cordibus noftris. fs » Signati ergo Spiritu à Deo fumus; ficut enim 3 »In - 330 DISPUTATIO TII. gate » in Chrifto morimur, utrenafcamur, ita etiam p p » Spiritu fignamur, üt fplendorem & imaginem » ejus & gratiam tenere poffimus, quod eft uti- ( ?CCC que fpiritale fignaculum. Nam etfi fpecie [ gnamur )» fignemur in corpore, veritate tamen: corde j $ D) fignamur , ut SpiritusS. exprimat in nobis ima- iphd. » ginis cceleftis ethglem Quis igitur audeat di- craxd » cere, difcretum à Deo Patre & Chrifto effe ,qelns » Spiritum San&tum, cüm per ipfum ad imagi- Ifref j » nem & fimilitudinem Dei effe mereamur ? At- m;M"Ifc » que ut fciamus, cordis noftri magishoc, quàm L & » corporis effefignaculum, docetPropheta, qui » dicit: fignatum eft in nobis lumen vultus tui 301 Xum ( » Domine, dedifti lztitiam in corde meo IpEM in l. de initiandis. c. 7 ,Accepifti in gt od » baptifmo veftimenta candida, ut effet indicium, Aisordind »5 quod exueris involucrum peccatorum; indue- » ris innocentiz cafta velamina, de quibus dixit tüga u gtb r » Propheta Lavabis me, & fuper nivem de- albabor Super nivem dealbatur, cui culpa u dimittitur » Unde Dominus invitatus pulchri- LU. o » tudine gratie , quod ablutze nullis jam deli&is t » forderent, dicit ad Ecclefam: pone me ut hhïlxh( » fignaculum in corde tuo, ut fignaculum fuper '&0 fCh fi » brachium tuum, quo opera tua luceant, &ima- Eeüu ginem Dei referant Unde? repete;. quia ac- Rs t » cepifti fignaculum fpiritale, Spiritum Sapien- Uj n » ti& &intelle&tus , Spiritum confilii , atque vir- lls aol tutis, Spiritum cognitionis atque pietatis, Spi- ritum SanGi timoris, & ferva, quod accepifti. ii ln W n NBGEUE S. EPIPHANIUs hzrefi 8. affignans difcrimenjnter circumcifionem & baptifmum ait: püd J ! ïmmæ f Illic pr&fcripta corporis circumcifio eft, quz » 1 Ptl ! DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 351 MIID 1] in ufu tamdiu fuit, quoad ingens illa circum- UER » cifio eft fubfecuta, baptifmus videlicet, quo » nos à peccatis precidimur, & in Dei nomine WM ümw fignamur i'ülnobt IX. S. CunvsosTowvs hom. ». in Epift Igl[w J ad Ephef. "Signati etiam fuerunt Ifraelite, fed circumcifione ficut oves & bruta LC Nos quo- TP » que fumus fignati, fed ficut filii Spiritu Qui » Veré funt Spiritus participes, fciunt eum effe r hoc, n » arrham hareditatis. W»QWL X. S. AvcusTINUSs loquens de cbam&ere v Ordinis. l. de bono conjugali. c. 24. ait: " Quemad- IOR » modum fi fiat ordinatio Clerici ad plebem con- i » gregandam; etiamfi plebis congregatio ( ere- üdtnir » &io Parochie) non fubfequatur, manettamen L00 » in illis ordinatis Sacramentum ordinationis; & » fi aliqua culpaquispiam ab officio removeatur, "m » 9»acramentó Domini femel impofito non care- qua » bit, quamvis ad judicium permanente BM Et 1.2. contra Epift. Parmen. c. 13. ait: "Si & Q » quandoex parte Donatiftarum venientes, etiam uT Prepofiti (hoc eft Epifcopi & Presbyteri ) T » correcto fchifmatis errore fufcepti funt, etfi 3l » vifum eft, ut eadem officia gererent, non fünt [j st » rurfus ordinati, fed ficut baptifma in eis, ita Spritum j » ordinatio manfit integre. -- Quod fi (talis yili, d » fchifmaticus fuum errorem) non correxerit, » Aid ple*ï manebit ad penam, quod datum eft, non ta- quod » men pro non dato habebitur; neque ullo mo- » do perdevotum militem, quod à privatis ufur- a? Si &bapüli » patum eft, fignum regale violabitur. -- » Forté m1ht1æ characterem in corpore fuo miles 3 non » g n 33? DISPUTATIO: LLr jyitt non militans pavidus exhorruerit , & ad gle- d » mentiam Imperatoris confugerit, ac impetra- » ta venia jam militare coeperit; nunquid chara- ajint iil » &er ille repetitur, ac non potius cognitus ap- sst » probatur? An forté minus herent Sacramenta ïll'lmeüaE » Chriftiana, quàm corporalis hec nota, cüm CypRuA » videamus, nec Apoftatas carere baptifmate, quibus utique, per poenitentiam redeuntibus h, bt ] » nonreftituitur, & ideo amitti non poffe judi- » catur. g InEM l.r. de baftifino. c. 1. , Sicut redeuntes mmn | Cab bereft vel fchismate ) qui priusquam recede- g nf rent, ordinati funt, non utique rurfus ordinan- od ! guems a » tur, fed Sacramentum ordinationis fuz gerunt, » & ideo eis manus inter laicos non imponitur. mf InEM Serm. de gefltis cum Emerito Donatifta- 2, a rum Epifcopo. »Invocatio nominis Dei fuper , pbf » caput ipforum , quando ordinantur Epifcopi, ï;;oïumus. » Dei eft, non Donati. - In defertore milite | f065 te l crimen eft defertoris, character autem non eft nf defertoris, fed Imperatoris. INon enim defer- N » tor characterem fuum fixit. Chriftus quzrit [7 » defertorem, delet erroris crimen, fed non ex- &t » terminat fuum characterem. " AMTNGI DESACRAMENTO CONFIRMATIONIS, :UJ;MOR & ejus charactere habentur fequentes textus. U y I. D. cHRYsOSTOMUSs in Epift. D. Pauli ad v lrh. Hebr. exponens illa verba Apoftoli c. 6. , Non "ls 9» rurfus jacientes fundamentum baptismatum Im- Wt do&rinz, impofitionis quoque manuum. t Wx t » poflibile eft enim , eos qui femel funt illumi- MU Js ) FHI » nati, guftaverunt etiam .donum colefte , & 3 » participes fa&ti funt Spiritüs S. rurfus renovari V ad o » Á l DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. $33 t i , ad pemnitentiam. — Sic fcribit: Non licét dicere, » fi diffoluté & negligenter vixerimus, rurfus ba- " ]if MWL; » ptizabimur, rurfus accipiemus Spiritum S. & fi » à fide non exciderimus , rurfus baptizati pote- m rimus peccata abluere. n » Erratis ; impoffibile » enim eft, eos qui femel funt illuminati &c 2. T* tl $. CYPRIANUS de Confirmatione Epift.77. loquens D fl ait: Sigillo Domini confummentur 3. Optatus Mi- ht pf j levit. 1. 7. contra Parmenianum Donatiftam ait : Nunquid nos exterminamus oleum veftrum "UFORU » Cebrismationem irritando )? Si à vobis ad nos ali- n l » quis tranfitum fecerit, fic à nobis fervatur, rv » quomodo à vobis dimittitur Si nos exter- minaremus à vobis confectum oleum, meritó MOMWM; » Wi , nos mufcas morituras appellare poffetis , fed erio D dum , quod à vobis unctum eft, tale ferva- nips ] » mus, quale fufcipimus, mufce moriture effe at D » non poffumus. ** Fratüftl Hi omnes textus oftendunt , chara&erem in uUb baptifmo, confirmatione & ordine impreffum effe Yaeint aliquid reale Namrelatio folarationisprim) non rl g imprimitur: /ecund) non eft fignum fpirituale in- EJQM delebile in anima terti) non poteft effe caufa, cur hzcSacramenta iterari non poflint ; imó po- TVTWU tiüs é converfo fequeretur, ideo banc relationem rationis tolli non poffe ab anima, quia Deus gl r ADP ita voluit ut hec Sacramenta non iterentur: quartó Relatio rationis foret effectus Sacramenti tout6 p ex voluntate divina initerabilis, nec deberet fpe- cialiter adfcribi tanquam fpecialis effectus Spiri- us uintó Relatio ra- iqil tüs S. collati per Baptismum. tionis non eflet aliquod obje&um fpecialis admi- n us radonis, gloriationis & fiducie, prout tamen , r Scri- um 334 DISPUTATIO III. git g Scriptura illud proponit. Sextó. Relationes ra- tionis in aliis Sacramentis, v. gr. matrimonio, g Euchariftia, peenitentia, extrema unctione non Jirs vocantur /fignacula fanttas nec vocantur obfigmatio- sfil. Di T.es Septimb Relationes rationis , quales in ho- aisf mine Chriftiano dantur plurimze , non vocantur jpro! Nam ens rationis Jalutare. €9 admirabile figillum. fs f falutare effe non poteft. |O&tavó Non habetur TO k exemplum, quód Relationes Rationis, quales btj erant in figuris V.'T. unquam vocatefuerint my- r at ftica fignacula. INon) Chara&ter militis, cum quó sn, g comparatur character Sacramenti, non confifte- futin d bat in fola relatione relationis , fed in ftigmate erm atl corpori impreffo , prout ex textu D. Auguftini AEOTCUOTUIR colligitur. Idem colligitur ex actis Martyrii Ma- tut, t ximiliani Martyris apud P. Ruinard. cui cum Pro- ml Qnem: conful diceret : Milita, & accipe fignaculum, Maxi- n milianus refpondit : INon accipio fignaculum. — fam ba- d beo fignum Cbrifti Dei mei. P. Ruinart ex Mabillo- nio in Notis addit: Puntta & fligmata in manibus, , Bi £a n infcriptio. nominis Imperatoris , preterea amonile plum- NV fet beum , te[Jere erant militis adfcripti. pICO HI. Chara&er probabiliüs confiftit ATU DT in ordine a&ivo ftabili ad effectus Sacramenta- les Sacramento proprios. ls Drixi z. n ordine attivo , qui confiftitin mea "Q Dur Philofophia in ente relativo, quo unum objedti- L vé formaliter ordinatur ad aliud ; & tale ens re- Ill ïmp;eü lativum funt omnes forme fubftantiales, & ac- Vaj cidentales aCtiv:e ; ordo enim exiftendi in univer- Ri fo eft ipfa activitas rerum in a&tu primo fpectata. t EX;';;M Drixzi 2. In ordine flabili , videlicet usque ad Pküama, mortem; fi enim in &eternitate character manet, Wm:diu tantum "l DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 3535 ! M&ülouü à , W. tantüm manet in aliquo fuo effe&u, nempe in re- : latione reali ad prateritum. l llllmonï t Dixr3. d effettus Sacramentales Sacramento iil proprios. Dico enim , quód Spiritus S. in Sacra- T r mentis fpeciali unione ad animam applicatus pri- mo producat characterem , feu hunc ordinem ad 1 d nl effectus fini horum trium Sacramentorum con- gruos, & dein mediante hoc ordine primüm pro- i, q ducat ipfos effectus Sacramentales , qui, ut que- lf ftione precedente oftenfum eft, in Sacramentis li m J od vivorum , v. gr. confirmatione, ordine dire&é confiftunt in difpofitione ftabili potentiarum in- LU ternarum ad finem Sacramenti, in Sacramentis au- il n tem mortuorum directé confiftunt in gratia fan- &il TR &ificante , indire&é veró in difpofitione poten- tiarum ad finem Sacramenti, in baptismo quidem um [labiliter ; in paenitentia autem deffruibiliter im- g. preffa. gt Dixr4. Hunc ordinem effe ftabilem usque ul b ad mortem. Hinc licét per extraordinariam ma- id i n b litiam ille effectus Sacramentalis , nempe difpo- fitio potentiarum prorfus deftruatur, manet ta- Zäabiüüs [ z d men ordo, ita ut fi baptizatus, confirmatus, or- dinatus, per veram converfionem denuo redeat d v ad Deum, in ordine ad bos effettus Sacramentum revivifcat, ita ut character impreffus, nempe or- p um j ( do ftabilis impreffus remoto obice iterum pro- Al ducat priorem difpofitionem potentiarum in fu- jinil ( Conclu- gt fceptione Sacramenti à Deo infufam. jli fio fic explicata i Pïm]o1 PROBATUR. Ex una parte conftat, quód ii D Deus tam in ordine grati?, quàm in ordine natu- j GA rge, DISPI;TTATXIO IlI. 336 j rz, rebus, quas ordinat ad aliquem finem, impri- n mat ordinem ad finem intentum ; ex altera parte 1 pfæmlü hic ordo optimé explicat omnes proprietates , quas Scriptura & PP. chara&teri Sacramentali tri- fage & buunt. Ergo chara&er debet conftitui in hoc ordine. Znt. quoad. 1. membrum patet ex eos quia jitr d sj hic ordo connaturaliter eft immediatus effe&us sini 0 Spiritüs S. ordinantis animam ad aliquem finem; y df hic ordo etiam eft in Spiritu Santto tanquam ordi- Ài 14 nante, &per Spiritum Santtum tanquam effectus ; dein eft verà impre[Jus , verà [piritualis , oere indelehi- p, g gi poæfl i lis, cum utique ordo à Deo impreffus nec à con- trario, nec à peccato , nec ex ceffatione fervoris TE at deftrui poffit. erfüc ipt i Solvuntur Objectiones. 3 rl COBIICITUR F. Sententia conftituentium ipüüne chara&erem in fola relatione rationis ne quidem s d quim probabiliter folvit argumenta adducta pro fecun- daConclufione. Ergo ea Conclufio non eft tan- zil tüm probabilior, fed de fide. od Conclufio fecunda deducitur ex una pro- tf 2, 1ilt pofitione per Concilium Tridentinum definita, !;: fianüa ) & altera propofitione ad minimum moraliter &U certa. Ergo eft conclufio theologica moraliter W njr certa, cujus oppofitum ad minimum eft temera- ]mt'ïfä") fed rium ac propinquum bereft, & periculofum infide.. dnt. quoad 9. membrum patet ; moraliter certum eft, fo- d lam relationem rationis non poffe dici veré impref- l q Bs ] fam in anima, & eam effe aliquid [pirituale , indele- lile &c. Q n T. Vg j VRESPON- lág; I L DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 337 ïDBnem"ä. REsPONDEO. tr,a. n.c. & füppofitum, ï m]tm omnem conclufionem theologicam , deductam um ex una premiffa revelata, & altera moraliter cer- Rn ta, effe de fide, prout oftenfum eft in Tratt. de Fi- Qbisi de. ltaque etiamfi illa fententia ne quidem pro- hag babiliter defendi poffet, fed conftaret morali ts di certitudine, eam repugnare menti Concilii Tri- ialiqumüy dentini, non tamen propterea fimpliciter loquen- H Jen um do effet contra fidem. Z4d2, n.a. Poteft enim dari dup QU f ïex expli- t r catio , quarum utraque poteft dici probabilis. fl Primó poteft dici per characterem impreffum in- PU telligi ipfum effe&um Sacramentalem , nempe pratiam Sacramentalem , que re vera imprimi- tur, & ex fua natura petit effe indelebilis, ita " ut, fi per peccatum contra fuam naturam deftrua, tur phyficé, relinquat tarmen in anima jus morale Ti & obligationem ad functiones fini talium Sacra- s 16 mentorum congruas. In tali explicatione cha- hs !Jio' raGter erit quidem phyficé animz impreffus; erit Y od i etiam aliquid fpirituale; eritetiam aliquod figna- culum, utpote diftinctivum animz hoc genere gratiarum fan&ificate ab anima non fic fanctifi- prau cata; indelebilitas autem hujus characteris confi- g 0 ftet in exigentia perpetuitatis , ita ut deftruinon g O poffit, nifi per contrarium & per violentiam. Itaque character erit indelebilis indelebilitate mogïü IEO smy « etiam pby/ica , fed tantum exigitivé; moraliautem Poltlfetetiam Ws* indelebilitate abfoluta & effentiali, t dici, quód talis character fit phyficé indelebilis gqu non in individuo , autfpecieinfima; fed tantum ex fuo genere, eo quod fi effectus Sacramentalis j/ per malitiam peccatoris , & pravos habitus de- Y ftrua« D.zdmort draci. de Sacram, in gen. 938 DISPUTATIO III. ftruatur in individuo, ac fpecie infima, produ- .Hf W [ tn catur tamen in ejus defectum perpetuus ftiniulus habitualis confcientia indelebilis relativus ad Sa- g cramentum, & ejus effe&um initerabilem. al Secunda explicatio poteft effe hec; quod chara&er confiftat in eodem effectu Sacramentali us sl interius in anima impreffo , ut fundante denomi- nationem moralem Chriftiani, confirmati , ordi- m* efeti nati, ex Decréto divino inamiflibilem, & inite- g n rabilem, & poft fui amiffionem phyficam relin- sftgma gt quente in anima maculam indelebilem, utpote fubftantem Decreto divino non iterandi Sacra- ddimur ss hr mentum, & non reftituendi gratiam femel perdi- tam. u H explicationes POSSUNT CONFIRMARI ia er C ex eo, quia etiam Thomifte communiter gra- sappad tiam Sacramentalem in Sacramentis vivorum tan- Qnfatato tum explicant per relationem rationis feu per F extenfionem gratiz fanctificantisad gratias actua- um les, prout Qusftione precedente vidimus. Si as m ergo gratia Sacramentalis in Sacramentis vivo- miphyfi i O eni rum confiftit in folo jure morali ad gratias actua- les, cur non poffit etiam character confiftere in I,i."lf .-De dw ejusmodi relatione morali. &v Certé phrafes Scri- pture & Conciliorum & PP. que objiciuntur ldb contra rejationem rationis in charactere, poffunt i of etiam retorqueri in illo jure morali ad gratias acuales, quod juxta Thomiftas confertur in Sa- n Atüy t cramentis vivorum, quin conferatur nova enti- W du tas phyfica, diftin&ta realiter a * ïü * 1 gratia fanctifi- : li ts [ | cante prius habita. Si enim totus effectus Sa- T cramentalis poteft confiftere in jure morali, cur ii non faltem indelebilitas fola chara&eris poflit con- VR fiftere Y ll DE CAUSAL. ET EFFECT. $ACRAM. 339 : müm D fiftere in jure imorali ad jura & obligationes Chri- lyud Ji ftiani, confirmati, & ordinati, vel in macula lt t réli&ta? plus enim concedit hzc fententia, quàm Uil 'Thomiftz, dum hi non concedunt fimpliciter ]* novam entitatem, nempe effe&um Sacramenta- R lem in Sacramentis vivorum ; ifta fententia au- AUs ': tem concedit aliquam novam entitatem in anima, Al nempe effe&um Sacramentalem , in quo confti- l ; ( tuit charaCterem, ita, ut & impreffio & fpiritua- 1ylicam r 'f ä ? litas fit phyfica, & fola indelebilitas fit moralis. ID 25 !H Item fi virtus Sacramentorum caufativa gratie Ll f poteft effe moralis, cur impoffibile fit, indele- itaihe bilitatem chara&teris effe tantum moralem ? ALIA CONFIRMATIO hujusSententiz pot- T t eft fummi ex Confecratione Écclefie, cui SS. i Patres equiparant naturam characteris. Nam T OR licét Confecratio Ecclefie , nempe inunctio olei fs in parietibus Ecclefiz fit aliquid phyficum, per- at petuitas tamen Confecrationis in cafü, quo per t n fucceffivas mutationes partium Ecclefiz tollitur totum effe phyficum Confecrationis, tantüm eft t v $ moralis. Sic enim D. Gregorius M. 1. 12. Epift. ii cohüü-c 3I. dicit: ..De dedicationum Ecclefiarum dubi- tatione hoc vos rit & tenere debetis, quod nos i p » » ab Antecefforibus noftris traditum accepimus, qedy m l » ideft, ut quoties tam de baptifmo aliquorum, nj d velconfirmatione, quàm de Ecclefiarum con- » fecratione dubitatio habetur , utrum baptizati, ; Cot inür » vel conurmati, five Ecclefiz confecrate funt, » ut baptizentur tales, ac confirmentur ,' atque TO Ecclefi& canonicé dedicentur, ne talis dubita- qx d » )» tio ruina fidclibus fiat quoniam non monftra- jrer tur iteratum, quod non certis indiciis oftendi- » 2 j tür ïäftBIiSPQï 340 DISPUTATIO III. MMNM , tur rité peractum." Et S. Auguftinus Epift. ) j , 'Em, quo S contra Parmen. c. 13.. Utrumque Sacramentum (ba- qu i ptifmus & ordinatio) quadam confécratione .bomini gtone datur , ideoque utrumque mon, licet. iterari. Denique j aun in Apocalypfi fepties fit mentio de cbarattere be- jgilt jflie, quin tamen verofimile fit, per illum cha- Ál o M ra&terem aliud intelligi quàm maculam peccati in hobetoi anima contractam, que non eft nova entitas j, ut phyfica, fed tantum privatio nitoris, feu aliqua relatio moralis. p Sic enim C. 14. v. rr1. dicitur: n Si quis acceperit cbaracterem meminis ejus , cim ta- sen receptio momümis mon fü pbyfica. Verum qui- fl n dem eft, quod ibi etiam afferatur c. 14. 19. & sdions ( 20. characterem beftiz accipi in manu & fronte, qo a fed preter fignum vel ftigma externum datur tlonins ] etiam relatio moralis ex illo figno refultans, & xünrer animz deformitas ex relatione morali refultans. m at OBJICITUR 2. Characteris realis in Scri- &i pturis non habetur fufficiensfundamentum. ergo EU non debet afferi. Ita Kemnitius.: "m e 2 Characteris phyfici primus Affertor fuit Ro Innocentius IIT. in c. Majores. relatus. ergo eft lioro novitas Seculi XIII. ita idem. Sacramenta Veteris Teftamenti non im- &id; ( 3 dbl primebant characterem. ergo nec Sacramenta Novi Teftamenti. w n M 4 Ipfemet Chriftus non habuit characterem. M n ergo nec eum habent Chriftiani. a. D rob. id dq- At cet D. Thomas part. 3. Q. 63. a. 5. C. Ut REsPONDEO ad 1. n. a. Ls Signari enim Spi- ritu San&o vel fignari in Spiritu San&to prout '31 Vd ïmet dinem Scriptura l. cc. loquitur, dicitquemdam or ii ftabi- ïmwm lll li DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 341 ! de* ftabilem, quo Spiritus Santus baptizatum , con- M ! firmatum , & ordinatum ordinat ad functiones & Ug obligationes jure irretractabili. Ordo autem ille n) M-O eft ipfe charactér, nec intereft, utrum ille ordo [t) Wmum fit aliquid reale, ut nos dicimus, five morale. At d 9. n. a. Contrarium enim oftenfum eft d Ls in Probationibus. Ex quo patet, quàm impu- i T denter, aut certé imperité loquantur hzretici. LR 2d.9.,6. 8... C. Difparitas eft; quia in V. Tf T. necdum acceperunt per Sacramenta Spiritum . Va ( Sanctum,qui applicatus animz per quamdam unio- nem accidentalem ordinat animam ordine ftabili AU ad funGiones & obligationes ftatus recepti. la |adimn t Suppono enim ex dictis difp. 1. Q. 6. quod in V. T. homines jufti acceperint gratiam fandifi- m ia fird d cantem diverfe rationis ab ea, qua datur in N. * Ibi enim non dabatur actu adoptionis actua- m lis gratia. 4 i. « Chrii'a/Js nullum accepit ZÁ4d 4. xetorqueo. U Sacramentum. ergo etiam Chriftiani nullum de- u berent accipere Sacramentum. Ed RESPONDEO 2. C. a, n. c, & paritatem. Difparitas eft; quia unio hypoftatica erat loco Eïmmenti y omnium characterum ; per eam namque unionem yec t erat untfus in Sacerdotem, & Regem & San&um San&orum. *Nec decet, ut effentialiter fanctus, Bu r & Sacerdos, & Imperator gerat tefferam ac cha- ï J ra&terem militis fuperfluum. 15C .a u OnjgrcrruR 3. NNon datur finis ejusmodi characteris. Ergo non datur. a. prob. fi effet p finis, vel ferviret ad hoc, ut eo infigniti difcer- «—3! nantur ab aliis non infignitis per Angelos, & Bea- dici. j zo;,/ vel per homines? Neutrum poteft 3 ergo. (ai DISPUTATIO. III. 342 j fifh ; ergo. Min. prob. homines non vident chara&e- ao t rem internum , ut poflint fcire, quis fit veré ba- TY ptizatus, confirmatus, vel ordinatus. Angeli vero id agnofcunt velin Verbo, velper experienp- tiam, vel per revelationem Angeli Cuftodis , qui (gjICr? omnia obfervat *?.b]ha ! RresPONDEO n. a. ad rob Dico, quod m ter I / ferviat- Angelis pro eorum directione ordinata WV anV r ad per caufas ordinarias fecundas, quin opus fit ex- m traordinario medio, nempe vifione in Verbo , I autrevelatione particulari de fingulis hominibus gl Cüm enim Deus pro effectu ftabili tam in Syfte- n p mate gratie quàm naturz ordinet caufas fecun- g Trien das proportíonatas, ut confervetur in omnibus a&tivitas caufarum fecundarum, decet, ut etiam at AUA dC pro directione Angelorum, qui prefunt Eccle- fie, vel Regni aut Provinciis, aut urbibus g .u.eXAJED aut Ordinibus Religiofis, vel Epifcopatibus, conftituat quzdam figna direCtiva gubernationis, j IUbj».L ne opus habeant recurfu ad. notitias particulares ltrmoy extraordinarias Hujus politie & ceconomie M2 XODQS divinge indicium prebet Scriptura, que Exodi 220 I2. V. 7: & 13. oftendit, Angelo Exterminatori, ltoyon qui occidit primogenita /Egypti, in fignum cha- ra&terifticum conftitutum fuiffe /anguinem. 4gni ia lrl n ilitum fuper poftes liminarium , ubi habitabant jJudaei, ut illic tranfiret. Sic etlam Ezechielis n C. 9. V. 4. Deus ad Angelum dicit Tranfi per T mediam cioitatem, €g figna ibav fuper frontes Viro- JH il ywn gementium. Dein alis Angelis dixit: Percu- tite fenem , adolefcentulum €&g'c. omnem autem , fuper [/ |h M(Ln quem -«ideritis ibav, me occidatis Similiter Apoc. MTM J i lh 7. V.3. unus Angelus quatuor aliis Angelis dixit: Wi lo INolite l DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 343 TW n Nolite mocere, quousque. . fignemus . fervos. .Dei. moftri j.müwm in frontibus eorum. |.Et c.9. v. 4. fubjungit: Pre- h ceptum- efl. illis, ,me lederent , mifi tantum bomines, i qui non. babent. fignum. .Dei. in.- frontibus. fuis. Bs Sacramenta poffunt effe OBJIPICITUR 4 initerabilia per folum Decretum Dei. Ergo L Dis. character non eft neceffarius ad hoc, ut Sacra- i o menta fint initerabilia; prout Concilium Triden- p num docet. » Qte n V 2 Etiam pofito, quod daretur character Vs Jj latbl realis, non poffet effe caufa, cur Sacramenta aisl iterari non poflint. Ergo propofitio caufalis Concilii Tridentini non poteft effe vera relaté (s ii ad chara&terem realem. — a. frob. character realis offet amitti, ac deftrui; autfi eft indeftruibilis, i ol TEU id habet ex folo libero Decreto divino; cüm fit accidens ex füa nàtura, quod poteft abeffe, vel du adeffe fine fubje&ti corruptione. ?sag&be. 5 m q'c; Vi 3. Matrimonium eft initerabile faltem inter , TO easdem perfonas, quin tamen ad hoc fit opus charaétere tanquam caufa initerabilitatis." u qui hum REsPONDEO c.a.&n. Suppofitum, quod | m Concilium "Tridentinum exiftentiam charateris .^ Mu probét ex initerabilitate Sacramenti. lImó vero WL ] potius é co ntrario ab exiftentia chara&eris aliun- w dub de fufficienter ex Scriptura & Traditione demon- j üdt: d ftrati obfervat, &infert, Sacramentum effe ini- terabile. o in/f ; i Ad 2. tr. a. n. c. & fuppofitum, quod juxta m d Concilium Tridentinum vel juxta nos character j oU . Nam fit caufa initerabilitatis chrgmentorum, 3 SAPD r 4 juxta 344 DISPUTATIO IIL juxta Concilium & juxta nos exiftentia chárate- P : rg[ä[lltiOF ris aliunde demonítrata, eft tantum indicium, quod Deus voluerit, talia Sacramenta etfe inite- D] quacun rabilia. Si enim Deus voluit imprimere ordi- 9 ] nem ftabilem ad fun&iones & obligationes bapti- : Zati, confirmati, vel ordinati, idnobis indicio, & argumento eft, quod etiam voluerit, Sacra- menta talia non iterari. nrin dU ii ld 3. c. a. n. c. & fuppofitum, quod chara- , lilt &er fit caufa initerabilitatis. eie n Ideo poteft dari aliqua initerabilitas, faltem limitata, quin detur ii chara&er. Oftenfum enim eft, characterem, ipn m ubi aliunde & ex alio fine probatur illius exiften- vzïcgnfendus "| tia, effé tantum indicium & argumentum inite- L l rabilitatis, quamvis abfoluté ac phyficé cum ea v Din componipoffet. Caufa ergo charateris cft, quia iaim in his tribus Sacramentis baptifmo, confirmatio- t d ne, & ordinatione perdito omni alio effe&u Sa- ais cramentali, nempe difpofitione potentiarum ad irnb, dei a&us Sacramento congruos, voluit Deus relin- t quere faltem radicem ac femen revivifcentiz , & fgdens reftitutionis in integrum, quo connaturaliter pOT produceretur de novo prior gratia remoto obice ltv ex vi ac virtute ordinis femel impreffi à Deo, puta gratia confiftens in bona difpofitione po- Mrts dur tentiarum. n Sacramento autem Matrimonii, LU cüm gratia illa Sacramentalis nec amittatur per gt peccatum mortale, utpote confiftens in re&ta di- h m,?ï(etw Ípofitione potentiarum Matrimonii, nec deftrua- UPO tur nifi per habitus vitiofos extraordinarios v. g itin adulterinam confüetudinem , non erat caufa ur- Ut gens concedendi ejusmodi pervertis hominibus "g femen U DE CAUSAL.ET EFFECT. SACRAM. 545 femen & radicem prioris matrimonialis gratie, smm' mmheür ac reftitutionem in integrum in eorum conver- fione quacunque remoto obice. j lmpme ii Onjrerrum s. S. Auguftinus non agnofcit 1 il chara&terem realem in anima impreffum. Ergo H non datur. a.frob. 1.in Sermone de gef?is cum Kinerito docet, chara&terem exterius agnofci, & L agnitum approbari. T i d 2. Ibidem docet; eum, qui baptizatur in nomine Donati, recepturum characterem Dona- tdi "h b r ti, qui utique in anima non potuiffet imprimere d n quidquam reale. Ergo de fimili charactere lo- Mrburd qui cenfendus eft, ubi loquitur de chara&ere quasi Chrifti. Dd 3. Ibidem docet; chara&erem Chriftiani a effe ipfam invocationem San&iffime Trinitatis ; p x fic enim ait: attendo fidem in nomine Patris & n d Filii & Spiritus San&i. Ifte eft chara&ter Impe- du ratoris mei; de ifto chara&tere militibus fuis, vel Ll potius comitibus fuis, ut hunc imprimerent, eis p precepitdicens: Ite, baptizate gentes in nomine « i ] Patris & Filii & Spiritus San&i, gæaremolg ] REsPONDEO n.à. ad 1, dift. Docet, agno- 1 ial fci exterius chara&erem Imperatoris. c. characte- Ti rem Chrifti. n. quod enim chara&erem Chrifti g M agnofcat non folum exterius , fed etiam interius TT conferri, patet ex ejus textibus Concl. 2. addu- d " &is; ubi videtur manifeftam facere oppofitio- 3ui, nem inter characterem Chrifti, & notam exter- m nam corporalem, in quaconfiftebat chkara&er Im- gnutt peratorum. Ad 5. )erverüshü Y3 346 DISPUTATIO IIl ] CJM AAd ». dift... Docet hoc S. 'A'ugu&in.u-s ironi- gt p cé per oppofitionem. c. explicativé per sequipa- rationem. n. S. Auguftinus folum docet, quod, g D ficut fi quis baptizaretur in nomine Donati , ni- P hil foret recepturus, preter folum fignu xter- j i num, & inanem relationem rationis; it: -con- gl trario baptizatus in nomine SS. Trinitatis acci- (itiva Ph) piat characterem Chrifti, tanto excellentiorem, matcus] quanto Chriftus Donato praftat. n a In quo autem ifta preftantia characteris Chrifti confiftat, aliun- ls o d de notum vel explicandum fupponit. gl Z4d 3. dift. S. Auguftinus externam invoca- i, g Ro tionem SS. Trinitatis vocat characterem caufa- lem.c. caufatum. n. Nam D. Auguftinus & alii du ánd a SS. Patres agnofcunt duos characteres, unum aun v externum, quem voco cau/alem ; nempe ceremo- igtate, Y niam externam baptifmi; alterum vero cau/atum Lidcn feu intermum. . Id admittebant SS. Patres'ob ana- ex n logiam cum chara&tere militum, qui & ipfi habe- bant duos characteres, nempe unum appenfum lun in collo, confiftentem in numifmate plumbeo, .X'D'E qui erat feparabalis ac delebilis. Alter confifte- 4:1].8&11 bat in ftigmate manibus vel brachio vel fronti Ob [ inufto vel incifo, & hic erat indelebilis. ?iizäünde, allufionem ad hec duo genera chara&terum S. s Auguítinus & alii Patres modo loquuntur de Sittrgi 1 chara&tere externo delebili, modo de chara&ere interno indelebili. Bellarminus aliter refpon- "ürtri st det, D. Auguftinum hoc loco fumere caufam pro effe&us fed infiftendum priori refponfioni. . Vrl 'OnjyrcerTUR 6; Ex eo, quód' Concilium Ahtln Qd Tridentinum Sefs. s. dicat : Peccatum originale in- ; e[fe V d lt DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 547 Mi "n e[fe unicuique proprium , tamen non fequitur , quód epw T infit homini phyficé , aut quód fit entitas pofiti- k va phyficé recepta in anima. Ergo etiam ex eo, QïF:EDm:a i Itin " r quód Concilium dicat, chara&terem effe fignum quoddam in anima impreffüm , non fequitur, iivl quód imprimatur phyficé , aut quód fit entitas 1 2. Gratia pofitiva phyficé recepta in anima. exceHentio; fanGificans poteft deftrui per peccatum. Ergo lus etiam character, ac confequenter non eft indele- Jilz i bilis. c. pat. quia gratia fanctificans eft aliquid ii 3,. Si character ef- longé perfe&tius chara&ere. Va fet indelebilis, etiam foret intfelebilis poft hanc "r vitam; fed hoc non poteft dici. ergo. Min. fa- Aintmi i£f ; fi character maneret etiam poft mortem in beatis vel damnatis, fequeretur, quód anima ts t IUl 1 beatorum validé poffent adminiftrare Sacramen- ta, baptizare , conficere Euchariftiam , abfolvere TT &c. Sed hoc non poteft dici; quia id repugnat Mirstht * communi fenfui Ecclefiz. ufiüivühgb qut RrzsPONDEO ddI. C.a. n.C. & paritatem. I $t u Difparita$ eft; quia aliunde conftat, peccatum originale effe aliquid negativum, ficut nox, te- d nebre, czcitas &c. Econtrà de charactere non p u conftat aliunde, quód fit aliquid negativum vel Qu fW mera relatio rationis. Accedit, quód negatio- Jl ] nes dicantur quidem ineffe & contrabi paffivé , non ï pi if veró dicuntur imprimi, quafi effent terminus ali- d ! cujus a&tionis pofitivee, prout de chara&ere lo- ; fumet quitur Tridentinum. jf j Ad 2. c.a. n.c. & paritatem. Difparitas eft; i quia gratia fan&ificans tanquam forma amicitiz vtf divinge ad hominem effentialiter dependet à libe- ro Al j 348 DISPUTATIO IIT. g qai ro arbitrio humano, cüm amicitia invito obtrudi gt 9 u non poffit. Econtrà chara&ter potiüs dicit ordi- n Yi nem ad fun&tiones & obligationes ftatus perpe- 4j tui femel liberé fufcepti, qui ordo femel à Deo gt x impreffus manet etiam in invitis, utpote potiüs ^ Diees ? dependens à voluntate Dei conftanti , quàm à verfatili arbitrio humano. j D! 4ld 3. tr.Máj. n.Min. ad parit. dift. Seque- ETU il Mul retur, quód damnati & beati poffent adminiftra- re Sacramenta, fi ille ordo impreffus pro fuo ob- g Mäm je&o tantüm haberet fun&iones fui ftatus & me- Í ngs il T df diaadillas. c. fi pro obje&o inadequato habet etiam premia proportionata functionibus ftatus. dfent n. quando Spiritus S, fpecialiter applicatus ad m animam baptizati, confirmati , ordinati, eam or- m n dinat ad functiones fui ftatus , ille ordo impref- zi d füs habet pro obje&to ipfas fun&iones fui ftatus, ygnitecd ille ordo impreffus habet pro objecto ipfas fun- u &iones & media pro curriculo hujus vitz & pro- uyit af mia correfpondentia pro altera vita. Itaque ille PT ordo manet adhucinbeatis & damnatis; in beatis quidem , quatenus eos conftituit intermino mo- t p 18 rl tus; in damnatis vero,'ut crucientur ex perpetua tendentia ad terminum motus, à quo violenter od excluduntur, L'-iviüqmïd i x Dzrcss.t. 'Dam"nati fpoliantur omnibus lts Bbv donis füpernaturalibus. Ergo in iis non manet charaGer. l] n jl g ltin s REsPONDEO. dift. a. Reflm Spoliantur omnibus donis fupernaturalibus przem iativis vel exornati- äs,q à n Vis.c. cruciativis feu affli&tivis faltem per acci- "t dens. l DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 349 dens.n. ut enim oftenfum eft, cháracter ex fuo M üv[ genere non habet rationem premiativam vel ln exornativam, fed potius obligatoriam, & defi- nj l ciente objecto obligationis ac premio, ad quod 3 t ordinat, faltem per accidens cruciativam. Dricrs 2. 3 lg Character eft aliquid fupernatu- rale. Ergo non agnofcitur à damnatis. Lf & R£zsPONDEO C.a. dift. . Ergo nonagno- Id fcitur in fe.tr. in effe&u. n. fic enim etiam glo- [ 101]O pj riam fupernaturalem, & virtutem füpernatura- 4fi ln lem ignis infernalis demones & damnati agno- n ) fcunt ex effe&u. Imó forté etiam agnofcitur Ddl in fe per effentiam ad majorem fui cruciatum. It qit OsjrciTUR 7. Confecratio Ecclefiarum, rE ibtbim calicum &c. non imprimit characterem realem, Xone & tamen non eft iterabiliss Ergo etiam poteft dici, quod nec confecratio baptizati, confirma- a ' j w l ti, vel ordinati imprimat characterem realem, & pl tamen poflint efe initerabilia. c. prob. ex textu j lul D. Gregorii M. & S. Auguftini fuperius adducto, i mb" ubi faciunt paritatem inter confecrationem ba- j« ii r ptjfmi , & ordinis, & Ecclefiarum. 2 Non eft prefumendum, Ecclefiam vo- g luiffe aliquid definire, quod tantum poteft pro- babiliter erui ex Scriptura, & pro quo non datur uniformis traditio omnium Ecclefiarum & Pa- r (6 j u trum fed character realis tantum probabiliter poteft erui ex Scriptura, & 'Traditio Patrum non eft uniformis, fed tantum unius vel alterius m Patris, qui forté locutus eft theologicé, vel ex- gt Ergo. AMim. pofitorié PFO fuo fenfu privato. du jrob. j 959 fIDISPUTATIO IIl Dgcil prob. Gonet hic difp. 4. a. . $. . ait: Quamvis j j cbaratter. ex Scriptura. evidenter probari mon po[ft, tamen. probabiliter fuaderi potefl. — Sic etiam Scotus ymalpi hic dift. 6. Q.6. ait: Propter folam autboritatem g, n Ecclefie , quantum occurrià ad prefons, eff ponen- ' potcü dum , cbaratterem. imprimi. dnts 1 ] X i v Dionyfius, quando loquitur de fignacu- ]i lo baptifmi, loquitur de aliquo preambulo ad baptifnum. — Ergo non agnofcit characterem im- Vif reffum in anima. a. prob. Dionyfius dicit, quod tbl fidei tradite fignum fit fignificatio Hierarchiz vftiis ! ante actualem ablutionem. ergo. amaltem am a, 4. S. Damafcenus non dicit, quod per ba- Q pra ptifmum imprimatur figillum, fed quod ipía rege- uDj neratio fit nobis figillum. Ergo non agnofcitalium & diy characterem prater gratiam fanctificantem. siim f 3 Mi 5. - S. Auguftinus, quando loquitur de cha- ractere ,. per characterem intelligit ipfum baptis- ii mum. Ergo non agnovit characterem in anima dei tot phyficéimpreffum. a. prob. ibidicit: quod etiam ïï»fäes 10 lupi lupis infigant characterem L REsPONDEO ad 1. C. a. n. c. & paritatem. but &ulrintn Difparitas eft; quia Confecratio illa Ecclefiarum & Calicum eft amiffibilis per execrationem feu ttnef profanationem ; ac denuo iterabilis. Econtra ïïä-*neg: Confecratio Chriftiani, confirmati, & ordinati Amn non eft amiffibilis. Hinc colligitur, ordinem in t his Sacramentis effe perpetuum , non illis Sacra- "Cune mentalibus. Dein cum Sacramentalia fint opus li 1,*"& H Af inftitutum ab homine vel Ecclefia, que rebus à P »i;va ujþ;gd ] fe ordinatis non poteft conferre ordinem phyfi- Mi l, cum l DE CAUSAL. ET EFFECT. SACRAM. 3S1 [ I^ cum intrinfécum, neceffe eft, ut habeant tantum n ordinem extrinfecum , feu relationem rationis. L EcontraSpiritus Sanctus, qui in Sacramento ba- v ,mm ptifi, confirmationis, & ordinationis confer- , m tur, poteft rebus.à fe ad determinatum finem ordinatis imprimere ordinem phyficum intrinfe- It d cum, ac de fe ipfo activum. ] bUL Ad traditionem enim Eccle- d. n. Mg. lr fiafticam tion requiritur traditio pofitiva omnium Id m Ecclefiarum , fed fufficit tráditio unius Ecclefize Wirn Apoftolice, hoc eft, fundate ab uno Apoftolo. Talem autem traditionem v. g. Ecclefi& Jerofo- w limitang dari ,. oftendit textus Cyrilli Jerofolimi- tani, qui prefuit Ecclefie Jerofolimitane fun- PT ;d u date à D. Jacobo. Imo etiam Ecclefiz Medio- TU lanenfis, cui prefuit Ambrofius, & Romanz, cujus fenfum- reprefentant Patres, Occidentalis t Ecclefis. Addo, fenfum tot Patrum, quos re- tl g tuli, fundare prefuümptionem, eum fuiffe uni- d at verfalem in tota Ecclefia. Alioquin tot Patres i qu contingentes non conveniffent in unam fenten- tiam. - 4 AÁd 3. c.a. n.c. quia dantur duo chara&teres; Qd T externus & internus. Ex eo, quod pro oppor- tunitate & fine fcribentis, fiat fermo de externo, st 3iit. J non fequitur negari internum. Ád 4. c.a. n.c. & fuppofitum, quod regene- y, bt ratio hominis confiftat in fola gratia fanctifican- . te. iNam regeneratio confiftit partialiter etiam mb müljl j in virtutibus infufis, & in quadam renovatione ac nova difpofition e potentiarum ad finem cujus- :[la qllf« libet Sacramend. Hzc eft illa perfectio habi- : tualis oxduï 352 DISPUT. II DE CAUSAL. &c. tualis potentiarum à Deo infufa, in qua confiftit n charaécter Sacramentorum, prout füperius often- fum eft. | J d $. dico, quod dentur duo chara&eres; externus & internus. S. Auguftinus pro oppor- tunitate Sermonis modo loquitur de uno, modo de altero. Hinc uno afferto non fequitur, ab hil iis non agnofci alterum. Imó quandoque, in eodem contextuloquuntur de utroque per Ana- logiamac fimilitudinem non per &quiparationem, 13,; Sic D. Bafilius hom. i» S. Baptifina. n. 4. fcribit: r » In acie Duces tefferam tribuunt fub fe militan- » tibus ut & amici facilé fe. invicem inclament, lt » & fi in confli&u fuerint cum hoftibus commix- » ti, queant citra confufionem fejungi. Quo- Til » modo vindicabit te Angelus? Quomodo eri- tl CODI » piet ex hoftibus, nifi agnoverit fignaculum? » Quomodo di&urus es, Dei fum, Íi notas ac Mime » infignia non exhibeas? An ignoras, Extermi- » natorem domos fignatas przteriiffe? In hís D ? vero, quz fignate non erant, primogenita *e ) occidiffe? , 'hefaurus non obfignatus diripi à M 3 » furibus facilé poteft: ovi figno carenti tutó 75 » ftruuntur infidie. Cüm in hoc textu S. Bafi- lius à figno externo manifefté fumat comparatio- ! nem ad fignum internum, idem cenfendum eft ]UHNDW fieri ab aliis Patribus, dum ex fignis externis fa- lm PT ciunt illationem ad tignum initerabile, quod eft folum internum. hY m L7)7] NT IU tnits DISPU- k WU & 0Co»5» $ 353 | Ut l ponmi dR ROt SOre st Rn Ro n T DISPUTATIO IV. mlswou; De L2 l fin UM Authore Sacramentorum. [u] k 1 TU n hac Difputatione queruntur duo: 14 feii ] Venifg bv 1. An Chriftus omnia Sacramenta imme- diaté inftituerit ? ilistge j ( 2. An Chriftus potuerit Angelo vel homi- at t p ni committere poteftatem inftituendi 1, (f Sacramenta ? i, Dron M&? hi a EE T QUJESTIO 1. B f zin Chriflus omnia Sacramenta. immediatà y atj in[Tituerit ? tl ul z ; a OTANDUM I. Certum efle, quod Chriítus omnia Sacramenta IN. T. inftituerit. Ita mj at enim definitum eft à Concilio Tridentino Seff. 7. qiib, Q can. r. de Sacramentis in genere. Si quis dixerit, Sacramenta INove Legis non fuiffe omnia à Chrifto in- flituta , anatbema fit. Queftio proin folum relin- quitur, an omnia Sacramenta fuerint immediaté inftituta à Chrifto ? j D. dmort Tratt. deSacram. in gen. Z iNo- ! 354. DISPUTKATIO-IV. JINoOTANDUM.2. In. hac Quaftion qu Sacramenta fintimmediaté inftituta à C iMfto, fg;"-; än s i diftinguendum effe inter id, quodinSacrá f entis qu Un( ; M AR eft materidle, & quod in eis eft formale. gSimm TERIALE in Sacramentis, quod elevatur ad ra- g p tionem Sacramentalem, eft ipfa materia & ver- m t ! borum forma, quz in Sacramentis adhibentur : yin Qu tale materiale in baptifmo eft aqua, ablutio, & ]vcrbonlm verba baptizantis Ego te baptizo &9c. cüm enim - d ejusmodi res elementares, & verba hominum Hiind l fecundum fe nullam habeart vim Sacramentalem, at n recifé per modum materiz: Sacramentalis fpe- gugebo &ari debent, ficut materia & forma ligni eft ma- qy g teria ftatuz , forma & imateria propofitionis vel & m m definitionis eft materia fyllogifii, materia & d * p forma partialis offium , cordis &c. eft materia ho- x minis « FoRMALE autem inSacramentis eft ipfa ïg;mt iufh'tu virtus collativa gratic. Bl f ^ NOoTANDUM 3. Reþuriri quidem aliquos ss f ex antiquis Theologis,. qui fimpliciter tine addi- Ltynato to docuerunt, aliquaSacramenta v. g. Confirma- WU. tionem, & Extremam Unctionem , non à Chri- &;cmvs fto, fed ab Apoftolis, vel ab Ecclefia inftituta lLt f V fuiffe. Si autem exa&té infpiciantur, apparet, tits d eos tantum loqui de materiali Sacramentorum; n non de formali eorum ; nequeenim ullusillorum & Ll veterum "Theologorum docuit, Apoftolos vel Ecclefiam fignis à fe inftitutis contuliffe vim col- BIN n lativam gratie. Id patet ex eorum textibus. Dinilin PariMUSs eft ALEXANDER de ALES, qui R lg part.4. Q. 9. membr. 1. ficfcribit: "Sine przju- Atl uehocSa- A J dicio dicendum, quod I))-qg?inus neq »Cramen- MLUT ly, DE AUTHORE SACRAMENTOR. 955 Quf J » cramentum (confirmationis) ut eft Sacramen- Wi lys tum, inftituit, neque difpenfavit, neque Apo- ID » ftoli. Unde Apoftoli confirmati funt à Spiri- Mi tu S. immediaté fineMinifterio & Sacramento. Es » lial E Sed. poftquam Apoftoli defecerunt, inftitu- ä d ,tum fuit hoc Sacramentum in ftin&tu Spiritus J lii » S. in Concilio (Meldenfi) quantum.ad formam J » Verborum, & materiam Sacramentalem, cui ^ Qf h ln » etiamSpiritusS. contulit virtutem fanctificandi. AT Et ibidam ad Obje&t. penultimam : " Decebat, ut j " manfe , » Spiritus S. non in tanta daretur abundantia, » quousque Dominus fuiffet glorificatus: Joan. i Vud » 7- propter quod iftud Sacramentum debuit in- ,» ftitui non immediaté à Legislatore,. fed me- » diante Spiritu Sancto cooperante." Et ad Ob- Mi T hr iib V je&t. ultimam :« "Sacramenta Evangelica quedam » fuerunt inftituta à Chrifto, quxdam à Mini- » ftris Legis, fcilicet Apoftolis, & eorum Suc- 1j » cefforibus, fcilicet Pontificibus, fed inftin&u » & cooperatione Authoris Legis, ficut hoc dU d. , Sacramentum. Qà SECUNDUS EST $. BONAVENTURA, qui J in 4. Q. r. fic fcribit: ,,De inftitutione (confir- » mationis) diverfificantur Doctores. Quidam , g Scumeit , enim dicunt, quod formam illam Chriftus in- » fituit, & Apoftolis tradidit. Aliter poteft mmmlugi; lil » dici, & melius, ut credo, quod Chriftus illud » Sacramentum nec difpenfavit, nec inftituit; xl » quia poft Afcenfionem decebat Apoftolos con- m x » firmari, & Spiritum eis ad robur dari. Unde Lde u » confirmati funt in die Pentecoftes à Spiritu S. W , immediaté fine Minifterio & Sacramento, & » ideo ipfi alios confirmabant etiam fine verbo. nusneqï P Z2 »Sed $56 DISPUTATIO IV. j n , Sed poftquam Apoftoli defecerunt, inftituit » Spiritus San&tus hujusSacramenti formam, cui 9 "st etiam virtutem fanéctificandi dedit. Et Q.2. æ;emomä » jb jj » Chriftus hoc Sacramentum non inftituit; quia credentes poft ejus Afcenfionem erant confir- j D mandi. Unde per materiam nec formam Apo- ts » ftoli difpenfaverunt; fed rem hujusSacramen- n dl ti fine forma à Spiritu Sancto immediaté acce- omn? i » perunt. Nam immediaté ab ipfo confirmati WUE l) fuerunt, & quidem fine elemento vel materia ; w D quini L » quia in donatione Spiritus San&i figna vifibilia apparebant, & ideo non erat opus elemento. 3inin, » Sed poftea Succefforibus inftitutis dandus erat gt vi verborum & invifibiliter. Ideo oportebat » Inftitutum eft . » inftitui fenfibile elementum. sHl d » ergo elementum Spiritu San&o diftante abipfis Ecclefie Re&oribus; & quia Chriftus non in- &Ob » itfi, » ftituerat, necvim ei dederat, fecundum quod » contaétu fux carnis dederat aquis, ideo Epifco- ib tl D » pi non valentes fe ipfis materias confecrare, 1 j Y l T » confecrari per benedictionem inftituerunt. Et E r'l. ideo materia hujus Sacramenti debet effe con- u rnre » fecrata." ]Ita S. Bonaventura. k NorTrANDUM 4. 'heologos, qui fcripfe- tic ( df runt poft Tridentinum , communiter quidem de- fendere, quod omnia Sacramenta fint immediaté at zi inftituta à Chrifto, multostamen ex iis afferere, M hoc non effe de fide; imó juxta aliquos id tan- ibf Ita re ipfa docent Mori- T. H tum effe probabilius. !Ca'te mus, Eflius, Grandin , .Du Hamel, S'uenin, Tour- H nelius , Paulus à Lugdune , P. Canali , Piette & alii. Á li A P NT 'Textus eorum fic habent: I Me- K' st - I DE AUTHORE SAC-RAMENTOR. 357 , L Morinus in Tra&. de Confirmatione. in P£oé- i [Umm 1n10 "Sacramenta juris funt pofitivi, utpote J &þ Ubj ceremoniz à Chrifto immediaté, aut per Apo- N » ftolos & Ecclefiam inftitutz. ltl J (fug) JI. Du Hamel in 'Theologia Tom. 6. de Sa- cramentis, Differt. 2. c. 2. "Non videtur illud VU o I 1 » ipfüum equé ad fidem pertinere, Sacramenta o i » omnia fuiffe à Chrifto immediaté celebrata. , Neque hoc Tridentina Synodus videtur decer- OTelmi l [ru rj , nere. Illud quidem üt certum ftatuendum eft, o deron », quadam Sacramenta à Chrifto immediaté effe » celebrata, & inftituta; alia veró celebranda ltise ln tut » Apoftolis demandaffe. lm III. Suenin in Commentario Hiftorico-Do- LT matico. de Sacrament. differt. 1. Q. 3. c. 3. in vl Rc fp. ad Obje&. fic fcribit: " Refpondeo 2. non effe de fide, quod Chriftus immediaté omnia um » ho i » NOove Legis Sacramenta inftituerit" Et dif- 1 nf fert. 7. de Extrema Unttione. Q. 5. Conclufionem 2. g, ) hanc ponit: "Sententia, quz affirmat, Chriftum ä D ! d t » immediaté inftituiffe Extremam Unctionem, , probabilior eft negativa. IV. Paulus à Lugduno Capucinus in Theolo- ,ai gia tom. 6. differt. 7. de Extrema Untiione. c. I. j i » Licét conftet hoc Sacramentum fuiffe inftitu- u , tum immediatà, licót iftud immediaté omnino yarid » de fide non fit. diot V. P.Canali Ordinis fervorum B. V. Dettri- &i «a Catbolica de Sacramentis , edita Venetiis 1734- ) j 1.6. de Extrema Untiione. difp. 2. Q. 1. n. 14. fic "W habet: ? Non eft tamen de fide tenendum, omnia » Sacramenta effe immediaté inftituta à Chrifto, Z3 »quaim- 358 DISPUTATIO IV. Dr AUIH( » quamvis fententia hoc afferens videatur magis j A » conformis menti Tridentini. VI. P. Piette Ord. Erem. S. Auguftini in j qn Theol. part. 6. de Extrema Unttione. ad Obje&. 3. srundam Extrema unCtio non eft à Chrifto inftituta &c. gelitem. fic refpondet: "Refp. fecundum opinionem Ma- u 2 » giftri Sententiarum, S. Bonaventure, & Hu- u -S-HI » gonis à S. Vi&ore faltem mediaté à Chrifto jetata » fuiffe inftitutam ; ajunt enim Apoftolos ipfam du » inftituiffe inftin&tu Spiritus S. & poteftate fibi wadii » à Chrifto conceffa. Cateri vero Theologi à m - » Chrifto immediaté inftitutam effe fuftinent, u "r » prout & ceteràSacramenta, cui magis favet m med » lridentinum." Et part. s. de Confirmatione. vl A Q.2. in fine. " Non eft quidem à Tridentino de- sümmia J » finitum, omnia Sacramenta effe à Chrifto im- ^hie Q » mediaté inftituta, cüm tamen non appareat, zil prt » per quos Chriftus Sacramentum Confirmatio- Eu » nis mediaté inftituerit, verofimilius dicendum & Va » Videtur, ipfum effe immediaté à Chrifto infti- Edf » tutum. VII. Grandin in 'Theologia de Sacramentis. kï» $et [ Hi4 art. ?. SeGt. 1. "Quidam veteres Theologi exifti- » marunt, nonnulla Novze Legis Sacramenta ab lii z » Apoftolis fuiffe inftituta, ac proinde non nifi X t » mediaté à Chrifto. Sic Hugo Victorinus, Ma- » gifter, Alenfis part. 4. Q. s9. membr.3. S. Bo- Vaf l B » Dlaventura ad dift. 17. l. 4. art. r. Q. 3. cum qui- » busdam aliis dicunt Sacramentum Poenitentize u) » aQ ftolis. non fuiffe inftitutum à Chrifto, fed ab Apo- ET » Item idem Alenfis exiftimat, Sacra- » mentum Confirmationis longe poft Apoftolo- ':mmm*e, AE » £ rum tempora inftitutum fuifie in Concilio Mel- "tb ] ,denfi, . ln ) Es Vl DE AUTHORE SACRAMENTOR. 359 [7iN h » denfi; anno videlicet Chri(ti-845. qui quidem » fententia ferri nullatenus debct; fed ea, quz hintü hi , afferit, commitfam fuiffe Apoftolis à Chrifto » quorundam .Saceramentorum inftituendorum Df Dto » potettatem, cenfura nulla notari poteft. VIIIL. Touruelius in "Theologia de Confirma- Tf ( ii tione. Q. 3. art. 1. " Quamquam vera fit eorum » fententia,. qui docent, Chriftum immediatum mflolosi';; pütelt » effe omnium Sacramentorum Authorem, non , tamen eft de fide, etiam poft Concilium Tri- Ti Ec in 'Tra&. de Sacram. in genere. E fs » dentinum." Q. 5..a. r. "Orthodoxi Theologi confentiunt, lu L. IN » Chriftum mediaté faltem omnium Sacramento- Trd ? ) rum effe Authorem, difputant tamen, an Chri- ftus omnia immediaté inftituerit, & an illud hod » certa fide. Catholica fit definitum ?. .- Ad p fidem id pertinere oppofitamque fententiam V Conimd » velut erroneam traducere non verentur Bellar- Ti minus, Vasquez, Becanus, Ifambertus. Ali ho at ]ta iftud effe de fide pronuntiarenon audent. » Dominicus Soto in 4. dift. x. Q. 3. a. 2. Concl. T » 3. -Suarez in 3. part. Q. 64. a. 4. difp. 12. SeQt 1. , ag » Eftius in 4. dift. 1. $. 16... Conclufio. Chri- s » ftum omnia Sacramenta immediaté per feipfum QO n » inftituiffe, certa quidem eft ac vera fententia,) non tamen de fide. $ Ts » g IX.c;CEfus imaodifir. $2627 Cüm non fit T » à (Tridentinz) Synodo de&nitumSacramenta a 'e Nov: Legis omnia immediate à Chrifto inftüi- j f ebf » tuta effe, difputatur adhuc inter Catholicos, sj » utrum omnia feptem Chriftus immediaté & per quu fc ipfum inftituerit, an vero quorumdam iufti- ( tuendorum Minifterium Apoftolis vel Ecclefi L4 ,,comf $6o DISPUTATIO IV. jf » commiferit? Quz fententia (negans omnia à gt risfmtentia » Chriíto fuiffe immediaté inftituta) ut aliquid » probabilitatis habeat, majore tamen probabi- u » litate diverfz fententiz fuperatur. j« G yplem j NOoTANDUM $. In eandem fermé horum Theologorum fententiam eunt, qui docent, à g t Chrifto non folum effe reli&iam Ecclefize pote- g, &udt ftatem determinandi materiam & formam Sacra- mentorum quoad fpeciem infimam, íed etiam DI quoad fpeciem fübalternam, ita ut Chriftus tan- prnodut tum requifierit aliquam materiam & formam in genere, & non in fpecie. De his Theologis lo- hum evim ol quitur TounNELzrUs de Sacramentis in genere. Q. 1. a. 4. ubi fic fcribit: " Hinc inter Theologos sf » nata eft controverfia, an & quomodo Chriftus ts » fingulorum Sacramentorum materiam & for- jeniife » mam . determinaverit. Obfervandum autem, n d » res, & verba duobus modis à Chrifto determi- tuorted » nari potuiffe, in genere fcilicet & in fpecie. EEl In genere quidem, fi tantum przfcripfit , affu- n Ed » mendum effe fignum aliquod exterius aptum n Tere. » & idoneum ad finem Sacramenti fignificandum; Wetlem » Ecclefiz vero poteftatem fecerit, tale fignum Mif v » eligendi & determinandi. In fpecie vero, fi t » ipfemet Chriftus fignum illud notaverit, & de- ts d terminaverit. Idem de verbis, que forme at » rationem habent, dicendum. -- Qui affir- 1 gl mant, Chriftum determinaffé in fpecie mate- Bll » rian & formam, his ducuntur momentis. -- ! ) rl Qui ex adverfo exiftimant, non in fpecie, fed d D) in genere duntaxat Chriftum Sacramentorum U ts res & verba determinaffe, Ecclefi;e fuz data :: Pa libettate, ea fpeciatim affignandi, ii h ac ma- L ^^ . Xime " DE AUTHORE SACRAMENTOR. $361 ts Admomenta prio- L)y : , ximeratione moventur. -- » ris fententie reponunt. - En momenta, qui- TR , bus utraque fententia innititur, Utraquefuos n Q » habet Catholicos defenfores; utramque pro- , babilem judicamus." Ita Tournelius, qui, | Qlll dOtQ dum affert Solutiones Argumentorum primce ii aj fententie, videtur potius aquiefcere fententize fecunds. D, j du DICO: Certum eft, Chriftum omnia Sa- Vg cramenta immediaté inftituiffe. j PROBATUR. InftituereSacramenta eft con- lls ferre vim collativam gratie dependenter ab ap- It plicatione fignorumidoneorum in ordine ad fines T determinatos. Sed certum eft, Chriftumimme- n diaté contuliffe vim ejusmodi collativam gratie TE dependenter ab applicatione fignorum idoneo- )rfo dt rum in ordinead determinatos fines. ergo. Min. jaiei; ex perpetua & uniformi traditione omnium af Do&orum Écclefie proximé referenda. Magj. ii d PT ob. inftituere Sacramenta eft tribuere fórmam tiia Sacramentalem miaterie aliunde prefuppofite. , Sed conferre vim collativam gratie dependen- fl t p ter ab applicatione fignorum idoneorum in or- dine ad fines determinatos eft tribuere formam inouveri; Sacramentalem materie aliunde prefuppofitz. y, a " ] ergo. Maj. prob. Illud eft caufa reiphyfica, quod "m tribuit formam materie aliunde prafüppofitz, v. g. ignis A. refpectu ignis B. produ&i ex ligno; r m ht illud etiam eft caufa artificialie, quodtribuit for- o mam artificialem materie aliunde prefuppofite v. g. Statuarius introducendo formam Mercurii at inlignum, Archite&us, Sutor &c. refpe&u do- u) " 3 1nUS, 3625 DISPUTATIO: IY. N KUH( j mus, calcei &c.. omnes enim artes nihil-aliud od2 faciunt, nifiut introducant formam in materiam gt gl idoneam aliundeprzfuppofitam. Deniqueetiam W in moralibus illud eft caufa moralis; quod ponit Puos, formam toti compofito morali. Sic Plato dici- (T0R, tur Author definitionis, Ariftoteles Syllogifmi; at n quia invenerunt formam definitionis, & formam T Syllogifmi; Sic illi dicuntur Fundatores alicujus quiréd Religiofi Ordinis,. Fundatores Inftituti, Funda- a, du tores Reipublice, qui tribuerunt determinatam y, nzid formam vivendi certo generi perfonarum aliun- um a. de Prefuppofito. Ergo etiam ille dicendus eft immediatus Inftitutor Sacramentorum ,. qui ma- gv i ia terie aliunde prefüppofite tribuitformam Sacra: mentalem. iL fl ipun, q "PROoBATUR 2. Illud eft certum , quodha: betur ex conftanti & uniformi traditione omnium at t t | Doétorum Catholicorum. ' Sed Chriftum imme- diaté inftituiffe omnia Sacramenta, habetur ex g ah'q dl conftanti & uniformi traditione omnium Do&o- rum Catholicorum. Ergo. Min. prob. immedia- SEacil té inftituere Sacramenta nihil aliud eft,. quàm conferre vim collativam gratie dependenter ab " Mk W ul Q applicatione fignorum idoneorum in ordine ad finés determinatos. Sed ejusmodi vim contu: Itj DW nm " LUE liffe Chriftum, habetur ex conftanti & uniformi tradiione omnium Dod&orum Catholicorum. Wt ( Ergo. - Min. prob.. etiam illi Catholici Do&tores, -MLD eæmeï qui aut fimpliciter afferunt, Chriftum non infti- »m, Jmh[ tuiffe omnia Sacramenta, aut Chriftum non in: Jm[l(lm LSME( ftituifle omnia Sacramenta immediate ; fed me- MT diaté, eaminftitutionem aut immediationem tan- Ev tum ;*'cferunt ad materiale Sacramentorum, non A autem ! 'DE AUTHORE SACRAMENTOR. 363 "j "qutem ad formale feu vim collativam gratie de- Q pendentem ab applicatione fignorum idoneorum ] "i ad fines determinatos. Ergo. a. prob. ab indu- À Qj ! j j G&ione. : tl ParMUs, qui objici folet, eft Huco à s. Hs f VICTORE, Qqui parte decima quinta. cap. 2. fic li i fcribit: Sacramentum unGbionis infarmorum ab 4po- Md flolo inflitutum legitur. Quod tamen Hugo folum fl loquatur de eo, quod eft materiale in hocSacra- mj mento, aut omninó tantum de in[litutione. obfer- Irnum af vaniie, manifeftum eft legenti ea, qu:s fcribit "eyd parte mona. cap. 2. & 4. ubi claré docet, vim a fignificativam & collativam grati& univerfim in OT omnibus Sacramentis pertinere ad folum Chri- ftum. c. r. fic habet: "Sacramentum eft Sacrze fin, i »reifignum, quemadmodum enim in homine [tmetm » duo funt, corpus & anima; & in Scriptura » duo fimiliter, littera & fenfus; fic & in omni Arlfm n a, r » »acramento aliud eft, quod vifibiliter tracta- ] » tur foris; & aliud, quod invifibiliter creditur, C a u » & percipitur. Quod foris eft vifibile & mate- » riale, Sacramentum eft, quod intus eft invifi- ad;« » bile & fpirituale, res five virtus Sacramenti, iependeme: » femper tamen Sacramentum eft. Sed. quia m o o vt » non omne fignum rei Sacre Sacramentum dici » poteft, fi quis perfe&tius Sacramentum defini- us Gu » re voluerit, dicere poteft; Sacramentum eft » materiale elementum, foris fenfibiliter propo- i » fitum , ex fimilitudine reprefentans, & ex in- ilun u » ftitutione fignificans , & ex fan&ificatione con- jlunt » tinens aliquam invifibilem & fpiritualem gra- ged'lalä j j , tiam. In Sacramento inveniuntur tria ; re- geliit » prafentatio ex fimilitudine, fignificatio ex in- mettité » fitu- D[ MH( 364 ^DISPUTATIO 1V. d B » füitutione, virtus ex Sanificatione. Ipfa , ümilitudo ex creatione eft; fic v. g. omnis mauilate. M Mu K » aqua ex naturali qualitate habet fimilitudinem » quamdam cum gratiaSpiritusSanéti; quiaficut g » h&c abluit fordes corporum, ita illa mundat gintos ghoren. » inquinamenta animarum. Ex hac ingenita » qualitate omnis aquafpiritualem gratiam repre- ginem o » fentare habuit, priusquam etiam illam ex fu- [ o g » peraddita inftitutione fignificavit. Venit au- » tem Salvator, & inftituit vifibilem aquam per p fa. » ablutionem corporum ad fignificandam invi- » fibilem per fpiritualem gratiam emundationem iif », animarum. Adhunc modum in ceteris quo- g, u sfolum » que Sacramentis hzc tria confiderare oportet. Dein c. 4. Hugo fic pergit : , Quod elementa Sa- sj prin » cramenta fint, non natura facit, fed appofita ntt, E » inftitutio & infufa gratia; que duo fi elementa isgiob » non accepiffent, Sacramenta proprié effe non poffent. Dedit primó natura Sacramentis hu- qitet r militatem (elementarem) ut hoc effe poffent: tin qe » quod factum per Creatorem. Inftitutio addit ?i » authoritatem. Ut hoc fierent, propofitum eft » per Redemptorem. Superaddit tertio benedi- ld » &io fan&titatem. Prima (Sacramentorum pro- *is13 » prietas) facta eft per Creatorem; fecundapro- an uj » pofita eft per Salvatorem; tertia adminiftrata Wmi; » per difpenfatorem. Primum Creator vafa Poftea i » (gratie, nempe elementa) formavit. P » Salvator per inftitutionem eadem propofuit. Attm » Poftremó Difpenfator per benedictionem hzec t » ipfa mandavit, & gratia implevit. Creavit pri- iij El » mum Deus per fe & in fuo, hoc eft, folus & in ii * ( s Majeftate. Infütuit poftea Salvator per fe MIM ! ,quidem Y DE AUTHORE SACRAMENTOR. 365 fïüüüng » quidem, fed in noftro, hoc eft, folus & in CVg » humanitate. San&Gificat poftremo Sacerdos » neque per fe, neque folus, quoniam Deus per Xlrs Qu hominem fan&ificat. Et c. 5. idem Hugo. ait: !lm)amn , Inftitutio Sacramentorum, quantum ad Deum Ll g T , Authorem, difpenfationis eft, quantum ad ho- D , minem obedientem neceffitatis." Ita Hugo ; I ine ex cujus verbisliquet, quód in omnibus Sacra- j bl mentis agnofcat Chriftum pro Inftitutore, . & Ifm äqumï Deum pro Authore, ut proin in illo textu, ubi m r Apoftolum agnofcit pro Inftitutore Extreme Un- df Gionis, id folum intelligere potuerit de inftitu- !mmm tione ejus, quod eft materiale in hocSacramen- to, vel folum de inftitutione obfervantie, itaut lm r 9d gt Apoftolus primus hoc Sacramentum obfervari B H mandaverit, & in praxin redegerit. T Alter, qui objicitur, eft AL ENsrIS; fed hic, p d Mil prout patet ex ejus textu, eam inftitutionemfo- lum reftringit ad formam verborum , & materiam "T elementarem , qu& folum conftituunt materiale Sa- Mibid trameniorum, TM 'l'ertius eft s. BONAVENTURA, WVerüm üf ijordt iiptitld bene do&us P. Bontempi obfervat ; ille exprefé docet, quód Chriftus omnia Sacramenta inítitue- a, lt r u rit quoad formale ; & quoad materiale, ea faltem in genere INB. infinuaverit. S. Bonaventura /fextá g t parte Breviloquii c. 4. fàc fcribit: ,De inftitutione imut.' al » Sacramentorum hoc tenendum eft, quód fep- » tem Sacramenta legis gratize Chriftus inftituit. lii , Inftituit autem predicta Sacramenta diverfi- i v TE » modé. Quzdam fcilicet ex eis approbando, » confirmando, & in actu fecundo ponendo, ut j SalW'Jï; » Mattri- y M»f "DISPUTATIO IV, 366 14[412 , Matrimonium & Ponitentiam. Quiedam au- » tem infinuando, initiando , ut confirmationem j 1l , & extremam un&ionem. Quedam veró ini- JME, h » tiando & confummando , & in femetipfo fufci- s 5 5 piendo, ut Sacramentum Baptifmi , Euchári- jnter » ftiz & ordinis. ** Idem habet 1. 6. Compend. probabile | "Theol. c.3. Idem in 4. dift. 22. art.». qu. z. Jtio g fcribit: ,,In legenova inftituta fuit (penitentia Sa- f Qu » cramentalis) quantum ad formale, quod eft ab- Ál » folutio Sacerdotalis; & ligatio , & quantum ad guijin » materiale, quod eft quedam lucida & aperta r ' confeffio non folüriin generali, fed etiam in » adis fpeciali. Et primnum Dominus inftituit per fe, ao p » & promulgavit, fcilicet clavium poteftatem t forma. » Joàn. 20. poft refurrectionem. Secundum m , veró inftitutum füit per Apoftolos, vel ut me- s » liüs dicam, promulgatum; quia Dominus Apo- » ftolos docuit, & ipfi à Domino do&i, & au- m » thoritate ab ipfo accepta primó ejus authori- Ed , tate promulgarunt. " Idem Do&tor Seraphi- T mhmi q cus docet in 4. dift. 17. part. 2. q. 3. ubi fic fcri- bit : , Cum Ecclefia fuit inftituta, & homines la- *s qu » bi coperunt, tunc remedium ,* ne defperarent moa ttylt i » vel contemnerent , publicari oportuit. Et 5 ] ideo per Apoftolos confeflio- debet inftitui au- 2t| rf mgt D) j] thoritate fibi Domino in clavibus tradita, in ? ] quibus poteftatem acceperunt fanandi. *« snei ? .Ne autem quis przefata verba S. Bonaventurz n W ita exponeret, quafi tantüm admitteret nudam r ao promulgationém forme & materie à Chrifto de- hii ] terminate in fpecie explicita , quin opus foret W aliqua determinatione Apoftolica quoad materia- [ il lii le lSacramentorum, id ipfemet declarat in 4. dift. Ri 23. Y DE AUTHORE SACRAMENTOR. 367 23. à. I. Q.2.:C. Ubiait: , Aliqui dicere. volue- runt, omnia Sacramenta inftituta fuiffe à Chri- tmmax) 2 tiaw » fto ; fi autem Apoftoli dicuntur aliqua intti- » tuiffe , hoc eft, quia inftitutionem promulga- ln Vver unt li ] li ] » Sed tamen ,. cum in Evangelio fuffi- j i 600 D ) cienter lex evangelica exprimatur , quomodo Mm » probabile eft, ut omnes Evangeliftee fic füb fi- lltf » lentio tam. nobilia Sacramenta pertranfiüffent, b n ii » fi Chriftus ea inftituiffet ? . Et ideo alii proba— » bilius:dicunt , .& Magifter hoc aperté dicit, dga L $ quód Spiritus 45 per Apoftolos hoc Sacramen- ? 7, LA f: tum (extreme un&tionis) inftituit , ficut fupra:di- MWW 2 &um eft de Sacramento Conürmatloms Et » exemplo patet; quia Apoftoli, Spiritu.dictan- ais o » te, formam baptismi à Chrifto inftitutam & f vdt » confirmatam ad tempus mutaverunt ;* quanto ?) magis, quód Chriftus infinuavit, inftituere po- i D 1044l » tuerunt? Et quoód ita fuerit congruum, ma- )» nifeftum eft ; quia hec duo Sacramenta, Con- EE LD(]» VL P » firmatio & extrema Unctio, fignificant gratiam. ) d » in tali ftatu, que proprie competit legi novz, » fecundüm quam inungatur quis in pugdem, ut z ln Md Gs » pro Chrifto audeat mori, & ut in regnum co- » lorum poffit introire. Ideo hzac duo Sacra- o i ? menta à Chrifto fueruntinfinuata, fed poft à » Spiritu fuerunt inftituta Sic patet, quomo- viis r » do congruentiffimé ftatuta & inftituta fint Ec- « lii clefiaftica Sacramenta » Concedendz igitur $o » fünt rationes probantes Spiritum S, per Apo- d Et ad t. dl » ftolos hoc Sacramentum inftituiffe. » Dicendum,. quód Spiritus S. füpplevit hoc, .,qmnü » quod ipfe Dominus dimiferat in doCtrina. Un- ia » de ficut fupplevit , quod deerat de do&rina, $t ; 1ta DISPUTATIO IV, yi 568 » ita etiam de inftitutione - Nec funt duo le- i 455 t Et ad2. » gislatores Chriftus & Spiritus S. wmujpndc , Deus immediaté loquebatur Moyfi , & poft » Moyfes precipiebat populo, ficut nuntius Dei Y & Minifter. Sic Spiritus S. Apoftolis, &ipfi üt Unde Sacra- miniftri populis exponebant. (spit mentorum inftitutionem non attribuimus nifi apm » Deo, vel perFilium, vel per Spiritum S. Nec pud credendum eft, quemquam Apoftolorum hoc yo U. » per fe inftituiffe, fed totum Collegium; . fed Ja- v d cobus promulgavit. Et per hoc patet , ,.quia geri o inftitutio Sacramentorum refpicit Deu: ut eutr authorem , & Apoftolos refpicit üt Miniftros s afbu in promulgando. Etad3. Dicendum, quod ; 6Augif ibi (quando Z4pofToli egros ungebant oleo ) non fuit a ia hoc Sacramentum inftitutum, fed infinuatum. z pucii Iptw ibidem g. 3. c. ait: Quoniam Chriftus per t pelant femetipfum inftituit baptismum , qui per fe- int, t metipfum potuit fanctificare baptifmum & Eu- & to ä,ï;ä chariftiam; ideo non eft alia confecratio pre- ET » parans neceffaria, fed folüm ad folennitatem tl facit. » Sed hoc Sacramentum ('extreme Unttio- mradit » nis ) Spiritus S. inftituit per Apoftolos, qui non iré l-xh poterant fanctificare, nifi per Deum , ideo ma- » teria non eft fimplex elementum , fed oleum "1 9tls N m » per verbum & invocationem Spiritus S. confe- i Jyi » cratum per verbum Épifcoporum, ut, ficut u S( Ro st » Spiritum S. inftituit per Apoftolos, fit etiam nunc confecrata per Epifcopos. ** Hi omnes VUyd ï J te At tre xtus B. Bonaventure oftendunt, quod folum Minyro Deum ac Chriftum agnofcat pro authore & in- Tagy » ftitutore Sacramentorum quoad vim collati- » vàam gratiz, quamvis quoad materiale Deus ac Ultry q NT » 9piri- lánj Ij l, DE AUTHORE SACRAMENTOR. 369 t "" » Spiritus S. ea inftituerit precisé fequendo & , promulgando inftin&um Spiritüs San&i. Moyü, [ "u numm Qd Ti t Solvuntur Objectiones. Ui aün'buimm; O»]1 cITUR r. Patres non agnofcunt Chri- ittn ! ftum pro immediato authore Sacramentorum, Ergo non eft certum, ea fuiffe immediaté infti- Wtl tf tuta à Chrifto. Z£nt. patet. 1. Dionyfius l. de ] colefti Hierarch. c. r. ait: Primi Sacerdotalis D muneris Duces vifibilibus fignis coleftia Sacra- NT i Oi menta texuerunt, & partim fcriptis, partim non fcriptis inftitutionibus nobis tradiderunt. ii g 2. S. Auguftinus Epift. 178. c. r. comparans &i jugum Chrifti cum Moyfaico dicit: Sacramentis p numero pauciffimis, obfervatione facillimis, di- ^i n g gnitate preftantiffimis focietatem novi populi colligavit, ficut eft baptifmus nomine Trinitatis g li confecratus, & communicatis fanguinis & corpo- at dl ris ipfius, & fi quid aliud in Canonicis Scripturis commendatur. Et pauló poft. Illa, que non m fcripta, fed tradita cuftodimus, qu:e quidem toto terrarum orbe obfervantur , dantur intelligi, vel us fam i ab ipfis Apoftolis, vel à plenariis conciliis com- g, i mendata atque inftituta retineri. e pedum ait SpinmsS.ï D. Cyprianus Serm. de Jlotion jm, Ipfe fummus Sacerdos fui Sacramenti inftitutor & author eft. In ceteris homines Spiritum S. T hio d Á " H habuere DoG&orem. Texüerunt f qUU«:- REsPONDEO. n.à. ad z. dift. Sacramenta determinando materiam & formaim qu i Sacramentorum quoad fpeciem infimam, & infti- tuta divina cum accomodis ceremoniis Ecclefia- materiüflj D. Amort Tract. de Sacram. in gen. Aa ftici$ ,DISPUTATIO IV. y r 370 fticis contexendo. c. ;determinando materiam D li ceï & formam Sacramentorum quoad rationem pror- g fus genericam , aut conferendo vim collativam gt s n gratim. n. Senfus patet ex dictis NoTANDO s. 4d». dift. Dicit hoc D. Auguftinus lo- f i j d quendo fimul de Sacramentis & Sacramentalibus, feu ceremoniis Ecclefiafticis. c. loquendo fo- tiam Jüm de Sacramentis. n. S. Auguftinus primo a loco loquitur de Sácramentis, tam iis, que in nte, i Scriptura exprimuntur, quàm dealiis, quz folim vll implicité infinuantur. : frim Sed in fecundo loco agit de Sacramentalibus tantüm & caremoniis Eccle- N LL fiafticis, quz ab Ecclefia inftitutà funt. TE "d 3. dico, eum fermonem non effe S. Cy- mmjf m priani, prout Bellarminus & alii obfervant: cu- T juscunque authoris tamen fit. dift. In ceteris at multis homines Spiritum S. habuere DoGtorem. c, Pt in ceteris omnibus. n. Si enim ille author lo- lo0y010. ia li queretur de omnibus aliis Sacramentis, fequere- tur, quód nec baptismus, nec ponitentia, nec b Sacramentum ordinis haberet pro inftitutore ia pot Chriftum; quód non folum eft falfum, fed etiam m in)a- contra multos textus S. Cypriani. Itaque dicen- D dlfï dum, quód Author illius fermonis tantüm faciat vldtin oppofitionem inter Euchariftiam , & alias cere- 3 uf monias varias Ecclefiafticas, quse folüm fuerunt fïaformle. inftitutz ab Ecclefia, prefertim eas , quz conco- mitantur Sacramentum Euchariftie, v.gr. Aga- pe, lotio pedum, miffio panum benedictorum ex ïiz.t.z di LOT Sacrificio MifTze &c. OsgprciTUR 2. Etiam Magifter Sententia- ienü.cg' " M rum, & Durandus, & Marfilius docuerunt, non Uij *anig Sacramenta fuiffe inftituta à Chrifto. er- "AR go I, DE AUTHORE SACRAMENTOR. 971 m]dü W'.f UM go non eft certum , omnia Sacramenta fuiffe in- ' ftituta immediaté à Chrifto. "nt. patet. 1. Ma- o l Momz gifter Sententiarum l. 4. dift. 23. de Sacramento extremze unc&ionis loquens ait: /Joc Sacramentum .ïA Wïl: ab Zpo[tolis infLitutum legitur. 2. Durandus in 4. X j « dift.26. dicit, quód matrimonium non conferat d gratiam fanctificantem. . Ergo cum inftituereSa- Ugüfäüüig cramenta juxta nos-fit conferre vim collativam æmiis, T H gratie , hoc Sacramentum juxta Durandum non poteft effe inftitutum à Chrifto. Durandus fic m fcribit: Tértió arguitur füc:: Sacramentum autem. con- ïmmüs lt fert gratiam mon babenti, nifi ponat obicem, aut ff babet, du auget: eam. Sed matrimonium mullum iftorum. facit. Dd Y Ergo non eft. unicoct Sacramentum , ficut. alia. Sacra- Dl qnenta novc. legis. 1 ü hs U. 14. docet, qu*oci non 3. Marfilius in 4. q btl omnia Sacramenta fuerint inftituta à Chrifto. t i .REsPONDEO. n.a. ad 1. dift. Dicit, effe inftitutum inftitutione obfervanticx ab Apoftolis. ii f c. inftitutione poteftatis. n. Senfus eft, quód qet, ! Ti us contu- Apoftoli eam poteftatem , quam Chrift Vel Rz- lit, primüm in actum redegerint. N huj sPONDEO 2. dift. Eft inftitutum inftitutione jly T ejus, quod eft in Sacramento materiale, faltem I in fpecie. tr. inftitutione ejus, quod eft in Sa- yelt ii Cramento formale. n. fenfus patet ex fuperius a |ri dictis. ZAd ». tr. a. dift. c. Si etiam juxta Duran- TfUæ, s': dum idem fit conferre gratiam & inftituere Sa- (eelit cramentà. c. fecüs. n. ^ Durandus eo loco ex- preffé docet, quod Chriftus inftituerit Sacramen- ylus yatt tum matrimonii; fed ad rationem Sacramenti gratig fanctificantis vel u non 'requ.irit collationem a 2 ejus 372 DISPUTATIO IV. ejus augmentum, fed tantüm ut fit fignum rei fa- g etha M. crze. Ethinc negat, feptem Sacramenta conve- , r nire inter fe univocé, licét non neget, hoc Sa. cramentum ex fua natura & ex inftitutione Chri- ii fti habere ordinem ad gratiam actualem, vel ad j aliam gratiam remiffivam culpes in a&tu conjugii, sphyita qui de fe foret inordinatus fine fpeciali permif- a denud fione & approbatione divina, qualis jam dabatur elne^ Adamo. Zd 3. nego ; eam quzftionem 14. effe Mar- st t fili. Inmeaenimeditione Argentinenfi de anno d ISgoI. habentur tantüm quzftiones. tredecim. óa al Ipfe autem Marfilius in 4. qu. s. a.9. fic fcribit: : Inonat Sacramentum Confirmationis eft à Chrifto inftitutum ori- dronm ginaliter ; at lictt à Chrifto fuerit oftenfus Apoflolis mo- vineat dus manuum inpofitione €2' forma expre[fione , non ta- afiun t smen, videtur eo Chriflus in opere ufus. uia cum fit à ais ia Chriflo , & non quoad exercitium , nece[Je efl , ut fit ab g, a eo quoad ufus modum, puta, quia modum eis expre[Jt, & ij D ; " formam tradidit. Ita Marfilius l. c. Concl. 3. & 4. hm OB]ICITUR 3. Si effet certüm, omnia ia Sacramenta effe immediaté inftituta à Chrifto, id At hon etiam effet de fide. Sed hoc non poteft dici. Ui qud ergo. JMa3j. prob. omnis Conclufio dedu&ta ex una Phg praemiffa revelata, & altera certa, eft de fide. &il €rgo. ütden 2 Si hoc effet certum faltem fententia op- "t ln pofita mereretur cenfuram, quod fit temeraria, periculofa in fide, propinqua hzrefi &c. lii UR RrEsPONDEO n. Maj. ad prob. dift. . Omnis MTH Conclufio dedu&a ex una revelata & altera me- ta. n. mawïtüllü tzïlphyüce certa, c, tantum moraliter cer Vg Sup- N DE AUTHORE SACRAMENTOR. 373 *RWR Suppono ex Tra&. de Fide. Conclufionem Theo- logicam dedu&tam ex una premiffa revelata, & Ut altera moraliter certa non effe de fide; quia ad- üüllwm; huc eft fallibilis. i 'W&J ld 2. dift. Maj. Si effet certa, certitudine metaphyfica, vel certitudine morali per Eccle- EfPWJJpq fiam declarata.c. fi effet certa certitudine morali, ujad necdum per Ecclefiam declarata.n. ad incurren- dam enim cenfuram Theologicam non fufficit D1, d certitudo fententiz oppofite , fed etiam requiri- us tur declaratio certitudinis facta per Ecclefiam, Is tb qualis in prafenti materia necdum datur. Cüm vl enim Innocentius Xl prohibuerit fententiis j Theologorum inurere aliquam cenfuram theolo- fbj icam fine authoritate Sedis Apoftolicz, licebit g, [| quidem fuam fententiam vocare certam ex men- & lu te propria, fed non licebit ferre cenfuram Theo- TT logicam , nifi ea certitudo fit declarata à Sede ii Apoftolica. UT OsJrcrrUR 4. Si Chriftus immediaté in- i in, t ftituiffet omniaSacramenta, vel eainftituiffetut Qd Deus, vel ut homo? neutrum poteftdici. ergo. T Min. prob. quoad 1. membr. quia Sacramentadi- od cuntur fluxiffe ex latere Chrifti. Quoad 2. g, di membr. id probatur ex eo; quia Chriftus qua homo non eft caufa effe&iva, fed tantum caufa AUsl ( RIl meritoria gratiz. TM RzsPONDEO.c. Maj. n. Min. & dico, Chri- pl ftum inftituiffe Sacramenta, quatenus erat Deus- bomo, quia ad inftitutionem Sacramentorum re- n i au u quiritur, ut confideretur tanquam fons gratia- rum ; talis autem neceratuthomo , necut D eus, guid Aa3 ed 374 DISPUTATIO IVv. fed ut Redemptor , feu ut bomo- Deus f t ,& tanquanj. jt qu Fundator ac Sponfus INova Ecclefiz. j g sein. i QUJESTIO II g, 1 g d 44n Chriflus: bomini «oel. Zdngelo. potuerit. com« pinftmeas wmüttere poteflatem in[Tituendi Sacra- gemiit menta ? D D anan IWCO T. Chriftus nonpotuithomini vel An- ii gelo committere poteftatem inftituendi Sa- cramenta ejusdem rationis cum noftris Sacramen- g. tis authoritate fopAtUt propria, feu poteftate Excel- unitere p lentiz. terement PnosaTUn. Nulla puraà creaturà poteft s p authoritate propria conferre gratiam fanctifican- 2 YOo, d tem ejusdem rationis, qux in Sacramentis no- t08 L ftris confertur. Ergo necpoteftauthoritate pro- vintuo n pria inftituere talia Sacramenta. a. prob. gratia d eredt fanctificans, qualis in noftrisSacramentis confer- tayyícic tur , eft intrinfecé relativa ad caufam fatisfa&to- r riam de condigno pro peccatis, & ad opera de 1 w condigno meritoria vitz eternze- confiftentis in vifione intuitiva Dei per eflentiam. Sed talem tüucte (üo m tntvi gratiam non poteft conferre pura creaturaautho- ritate propria. ergo. Min. prob. pura creatura ao [ J q ' per fe ipfam nec poteft de condigno fatisfacere pro peccato mortali, nec poteft de condigno me- li, reri vifionem intuitivam Dei per effentiam. ergo. DICO II Potuit tamen Chriftus pure Ea Gjü!wmp( Asl creatur? committere poteftatem inftituendi Sa- ?W»f il qamenta nomine alieno, nempe fuo. PRo- l. DE AUTHORE SA-.CR*AMENTOR. 575 At -"PRosaTUR. Non poteft oftendiimplican- b tiain eo, quod Chriftus dicat homini: . dabo omnibus gratiam fanctificantem , quicunque ap- l plicaverint fignum aliquod fymbolicum à te in- ftituendum, ad quemcunque finem bonum à te liberrimé determinandum tale fignum fymboli- 0WM ln cum inftitueris. Ergo potuit committere pote- ftatem inftituendi Sacramenta fuo nomine. DICO IlI. Potuit Chriftus purz creature Vnitvel etiam conferre poteftatem inftituendi Sacramen- wltd ta fimul nomine proprio, & ümulynomine alie- d no, nempe fuo. PROBATUR. Potuit Chriftus pure creatu- Vib Y rz& committere poteftatem determinandi ceremo- niam Sacramentalem ad:quodcunque opus pium [oT. libitum cum promiffione gratie, potuitque fimul d lnb r dicere: volo, üt ea gratia fimul conferatur ex merito meo tanquam pretio condigno, & fimul adbcty ex merito tuo tanquam pretio de congruo; imó g potuit tali creaturc fimul conferre donum mira- d culofum phyficé caufandi gratiam fanctificantem aiz t tam in vita quam poft mortem. —'Sed in tali cafu t conferret poteftatem inftituendi - Sacramenta T fimul nomine fuo & alieno. rgo. Maj. prob. a x inprimis negative ; quia in hoc non poteft often- Tretit di implicantia. Dein idem probatur Aut horita- Iu . Q. 64. a. 4.C. fic fcribit: te D. Thomz, qui p.3 nl jv » Dicendum, quod Chri ftus in Sacramentis ha- [ C m. Unam Authorita- » buit duplicem poteftate fecundum quod Deus. ( j » tis, que competit ei, , Et talis poteftas nulli creatur& potuit commu- U n n pote- g nl » nicari, ficut nec divina effentia. Aliar » ftatem habuit excellentie, que& comp etit ei, d W 34 »iecun- " yt 576 DISPUTATIO IV. » fecundum quod homo. Et talem poteftatem wwm » potuit Miniítris communicare, dando fcilicet apmemï g » €is tantam gratie plenitudinem, uteorum me- ritum operaretur ad Sacramentorum effe&tus, m » ut ad invocationem nominum ipforum fan&ifi- ;efdus! à hd carentur Sacramenta, & ut ipfi poffent Sacra- » menta inftituere, & fine ritu Sacramentorum irine, Uf I wf eife&um conferre folo imperio. jet at Solvuntur Obje&tiones. Á Mi lia st Os]jrciITUR r. contra x. Concl. r. pura creatura poteft phyficé caufare gratiam fanétifi- ii cantem. Ergo etiam poteft inftituere Sacramen- dbu. X talem czremoniam, dependenter à qua velitcon- d um ferre eam gratiam. OwpuE 2. Gratia fan&tificans relativa intrinfecé ad hm caufam meritoriam de condigno , & ad vifionem Ennei Dei intuitivam per-effentiam non differt fpecie & ls ab alia gratia fanGificante non relativa intrinfecà ad hos terminos. 1 anict Ergo non obftante illa ratio- daton ! ne poterit creatura habere poteftatem conferen- RR C di gratiam fan&ificantem. a.prob. Relatio illa p intrinfeca tantum pertinet ad gradum individua- ; Mltoen lem gratic fanctificantis, no n autem ad gradum fpecificum. ergo. ? l Aj ij lk RzsPoNDEO ad r. c.a.dift. c. Ergo poteft inftituere ceremoniam , dependente wm[ r à qua velit m conferre gratiam fallibiliter, &nom inealieno. c, h ditygi infallibiliter, & nomineíuo.n. In eaenim fup- pofitione, quod creatura phyficé H caufet gratiatp, Uttin nihilominus fequeretur, quod co nferret gratiam nferens gratiam '&me nogpine alieno ; qua.m;ïgs- enim co hoc &igm;ü U DE AUTHORE SACRAMENTOR. 977 p hoc nec exprimeret, nec intenderet, attamen MSW& lt id exprimeret ipfa gratia, quod, ut dixi, habeat. lm[mm ! relationem intrinfecam ad caufam meritoriam de condigno , &fatisfactoriam de condigno. Dein m1pf0mm Dl n ille effe&us non fequeretur infallibiliter; tum, quia illud donum caufandi gratiam poffet tolli ab d homine, tum etiam, quia ftante dono miraculofo [ poffet emergere circumfítantia, in qua Deusnol- let concurrere ad produ&tionem gratiz. uæl "Ad ?. n.a. ad prob. iterum n. a. quia ejusmo- di relationes non precife determinant circum- Wlpu ftantiam exiftendi, fed etiam conferunt diver- as fum gradum, dignitatem, & operationem aliam Bo inentibus. Ac proin pertinent ad differentiam ii fpecificam unius gratie fanctificantis ad alteram non relativam ad eosdem terminos. m OsjgrciTUR 2. contra 2. & 3. Concl. r. 9 drit pura creatura non poteft conferreinfallibilitatem M f gratiz. Ergo nec poteft inftituere Sacramenta, vt 9. Implicat Deum fieri caufam fecundam d quoad collationem gratie, fed hoc fieret, fi ia committeret creaturz poteftatem inftituendi Sa» TR cramenta. p 3. Inftituere Sacramenta eft illa primo fta. umdj tuere. Sed hoc non poteft pura creatura. ergo. Min. prob. implicat, ut creatura inftituat Sacra- "TE menta fine previo Decreto divino poteftatis col- satrit Jativo. REsPONDEO ad 1. dift, Non poteft con- lr ferre infallibilitatem fine promiffo divino.c. cum ; hac d tali promiffo. n. poteft enim Deus promittere, fe femper cooperatarum creature ad productio o ! jonietl nem gratie fanéctificantis. ! di g, mwnïemi;:j Aas DISPUTATIO IV. 378 Ad 9. dift gii Yal Implicat, Deum fieri caufam fe- cundam in collatione gratieintentionis. c. ordine gu ml executionis.n. Verum eft, quod creatura non gan! g poflit habere intentionem efficacem conferendi gratiam, quin prius Deus habeat intentionem, Sl ud deterfmnüï ad gratiam producendam concurrendi, vel eam phyficé caufandi. In executione vero poteft omülïunezr finere fe determinari à caufa fecunda , Íficut facit od jn fuo concurfu ordinario. ad aöhones humanas t at liberas. s m (V "Ad 3. dift. Inftituere Sacramenta eft illa primo ftatuere per modum füblativi indifferen- z ticv ultimi. c. per modum collativi omnium re- iptooyDE quifitorum. n. Ad inftitutionem Sacramento- s t rum concurrunt duo: unum conferens potefta- axlat d tem, & fübfidia neceffaria , attamen reli&ta liber- d tate, an accipiens poteftatem velit ea uti, & in tl quibus circumftantiis ea velit Itaque, fi quis i erdi accepta tali poteftate determinet ufum & circum- A LT ftantias pro ufu, reveratalis tollet ultimam in- bt différentiam ad exiftentiam Sacramenti,, & primo Jlatuet Sacramentum. EuEvl 1 1'-1 DN OnJicrTUR 3. Sacramentum definitur effe * lr fignum fenfibile divinitus inftitutüm. Ergo im- n md] ] plicat illud effe inftitutum ab homine. c. fateis quia tolleretur effentiale predicatum definitio- At n Utin nis, adeoque tolleretur ratio & natura definiti. 2 ïug hmo n Pure creature non poteft à Deo com- o mitti poteftas creandi alterum mundum. Ergo non poteft ei committi poteftas inftituendi Sa- le([ig l Utf ! cramenta. c. prob. inftitutio Sacramentorum eft U d majus opus, quam creatio Mundi, ergo. a.prob. infti- *Würqo[ i j DE AUTHORE SACRAMENTOR, 379 u inftitutio Sacramentorum eft collatio gratize ac mlligw juftificatio impii. Sed juftificatio impii juxta S. )ümmm "R uf Auguftinum Tra&. 72. in Joan. eft majus opus, quam creatio Mundi. ergo. L nf ET 3 Si ad inftitutionem Sacramentorum fuf- ficit determinatio ceremonis Sacramentalis cum RE promiffione gratie, fequeretur, quod in Lege i, ii It u Naturz vel in Lege Moyfaica actu fuerint infti- tuta Sacramenta per hominem. Sed hoc non poteft dici. ergo. Magj. prob. ibi à primis Patri- vt dl archis & à Moyfe fuerunt determinate varic ce- N remoniz habentes promiflionem gratiz. x t J REsPONDEO dift. a. Definitur effe fignum T t divinitus inftitutum, ita ut dicatur inftitutum à Md Deo mediaté, aut tanquam à caufa principali. od c. ita ut dicatur inftitutum à Deo tanquam à gt caufa immediata, aut tanquam à caufa totali. n. li f fenfus patet ex dictis. Riv irimi ZAd 9,.tr:a. n. c. & parit. Difparitas eft; quia in inftitutione Sacramentorum per creatu- mi, t ram tanquam caufam partialem & fecundariam, & agentem nomine alieno adhuc concurrit actio amii caufte principalis, quod non fieret in creatione j h alterius Mundi; in noftra enim fententia Deus i u femper manet tanquam caufa phyficé vel mora- n liter productiva gratie, eoquod creatura tan- um tum agat alieno nomine. Dein circa produ&tio- " nem gratie dantur adhuc duo termini phyficé | mundüü proportionales, nempe caufa produ&tiva gratide dono miraculofo przedita, & fubje&tum recepti- s il mmeuw.ü vum gratisx. Itaque inter hos duos terminos poteft dari ordo feu confequentia exiftendi quoad j Efiï quali- 380 DISPUTATIO IV. y um qualitatem füperadditam. Econtra in creatione i j p alterius Mundi non dantur duo termini pofitivi u o proportionales, fedtantum creatura & nihilum g j TO alterius Mundi, in quo deberet recipi aGtio crea- tiva Mundi. a hi g o Ad 3. dift. . Si fufficit determinatio ceremo- &O jl niz cum promiffione gratiz etiam alieno nomine faCta.c. fi tantum fuffhicit determinatio ceremo- iue df nie Sacramentalis cum promifífione grati& pro- (yjt?i prio nomine facta. n. Ad inftitutionem enim Domic Sá 1-dL (* N amenti requiritur, ut & promiffio & produ- As Cio phyfica vel moralis gratizw fiat, partialiter vülh, 5 . faltem, nomine proprio 7 quod nec in Mo yfe? fd. I nec in Patriarchis antiquis contigit. trítus J i , OB3]J1CITUR 4. Ex probatione primæ' Concl. tantüm fequitur, quód creature non pof- 1 rf yiradi, fit committi poteftas inftituendi Sacramenta ejus- dem rationis cum modernis Sacramentis. Ergo if n faltem poteft creature committi poteftas infti- g b tuendi Sacramenta ejusdem rationis cum moder- nís Sacramentis. Ergo faltem poteft creature d committi poteftas inftituendi Sacramenta diver- Ldrtnet fie rationis;. v, g. ubi conferretur gratia homini Vr d juíto ob merita inftituentis, vel ubi conferren- UR m tur tantum gratieactuales, vel ubi ipfe inftituens tiettomn fibimet ipfi ex opere óperato conferret augmen- al tum gratiz, i REsPONDEO tr. a. n.c. Quia ctiam in ejus- n modi inftitutione Sacramentorum effe&tus infal- m libilis femper fequeretur tacité alieno. nomine; Ut neque enim homo mereretur alteri de condigno J ]&2 augmentum gratiz , neque etiam gratiasactuales; nec D n DE AUTHORE SACRAMENïon. :,;81 lt nec fibi ipfi poffet hoc mereri de condigno, ut k ex opere operato poffit in pofterum in fe ipfo zumhg augere gratiam. . Condignitas enim & valor ope- Md rum de condigno dependet ex ordine intrinfeco, quem habent ex fua natura. In hac autem pro- ib videntia opera meritoria non ordinantur intrin- ]lälim[)m: fecé ex fua natura ad tales effe&tus hic in Obje- It &ione affignatos. li g[zt]æ OBJICITUR 5. Si purz creature poffet LU a communicari poteftas inftituendi Sacramenta, lg probabilius Chriftus eam actu communicatfet 1 i Sed hoc Apoftolis, ac prefertim D, Virgini. äqetm*a&oï! nonfecit. Ergo nec potuit fieri. Maj. prob. : 1. Chriftus Joan. 20. ait: Sicut mifit me Pater & hd l ego müto *0s. 9. Chriftus Joan. 14. v. 12. dicit: 4men, r rl amen, dico cobis, qui credit in me, opera que& ego "t L l facio, € ipfe faciet, , & majora borum faciet. t [! E aliquod axioma, quód Chriftus B. u Matri fuz tanta contulerit dona, quanta decentet ylet potuit conferre. , 4« Pertinet a d gradus entiürn in ordine gra- ö d me hl tig, ut detur aliqua creatura inftitutrix Sacra- j a mentorum. ergo datur. a. prob. in ordine na- ture dantur omnia fuprema genera entium poffi- Jthe ]i a bilium, idque pertinet ad perfe&tionem etTentia- lem univerfi. ergo idem d.icendur.p in ordine À gratiæ. jin Qu j diu ResPowxDEO n. Mg. ad t. di&. Chriftus [ id dicit, comparatione fa&ta delegationis ad dele- ? gl jj b gationem. c. fa&ta comparatione Authoritatis ad Authoritatem.n. poteftas inftituendi Sacramenta g non 982 DISPUT. 1V. DE AUTHORE &c. non pertinet ad delegationem, ex fua natura mi- ;! nifterialem, ac delegatam, fed ad authoritatem. d 2. dift. Majora faciet in genere miracu- lorum.tr. in genere operationum & meritorum, j velinftitutionum. n. manifeftum eft, ibi fermo- nem eífe de miraculis, quorum mirabiliora in eftimatione hominum patrarunt SanGi, Zd 3. dift. Eft axioma tantum quorumdam Mu addictorum Revelationibus non authenticis , nec approbatis ab Ecclefia. c. "T'heologorum refpi- ; cientium ad traditionem & rationem folidam. n. l QULS f Z4d 4. n. a. ad prob. c.a. n.c. & parit. Di- fparitas eft; quiainordinenaturz pofitio omnium :I Umun t generum nullum poft fe trahit abfurdum, aut malum nature; econtra in ordine gratie concef: im f fio illius poteftatis obfufcaret gratiam capitis, & od nimis divideret fiduciam hominum inter Deum & creaturam, Eft autem generale principium; T nullum bonum naturz vel gratiz effe eligibile à x Deo, quodjuxta rationem melioris ponderatum [] V eft connexum cum majori malo, quam eft bonum, .quod' elige- tDedt retur. vl" ii i & h ia i l! Z —2 y mlln D N T U it! j l ( ] N N i DA gl Ü ( f UT [ iil jl j Itili- T | | j k fu. Uitg N Ed MO 383 $& Co) ää Vs U ] d * * * * * hu lt Ul j 1 t DISPU FATIO-M De rgm r lUt Migifcro Sacramentorum. lr ;ï [n hac Difputatione examinabitur n Vr ] I. Quis fit Minifter Sacramentorum ? Utrum in Miniftro ad validam ac lici- jl 2. uY tam adminiftrationem . Sacramento- D o rum requiratur intentio virtualis, vel actualis, aut reflexa ? iufitqh 1 Oj 3. An in Sacramentis liceat uti intentio- Ü ne conditionata, vel indeterminata? Mi (Jhi'm 4. Qus intentio valeat, fi in Miniftro [ " habeantur du intentiones contrariz ? S. An in Miniftro requiratur probitas Íeu ftatus gratie ad licitam aut vali- dam collationem Sacramenti ? QUASTIO L Quis fit Minifler. Sacramentorum ? OTANDUM 1. Quod Scotus in 4. dift. 6. Q.1. affirmet, Angelos etiam de lege ordi- naria poffe effe Miniftros Sacramentorum. Alii ) docent, 394 DISPUTATIO V. ) ;U!NIS' docent, Angelos poffe quidem effe Miniftros jl mrdmmaï Sacramentorum de lege extraordinaria, non ta- men ab iis poffeconficiSacramenta. Tertia fen- " al tentia communis Theologorum docet, ab An- fjaopAT! gelis de potentia abfoluta etiam poffe confici Sa- wiiimpt cramenta, folos tamen homines effe Miniftros ho ordinarios Sacramentorum. , q*.ï]j NorawNDuM ?2. Alia Queftio eft, an et- o us iam defun&i v. gr. Beati in coeelo, vel iterum re- quti, 0 fufcitati poft mortem poflint conficere, &admi- M niftrare Sacramenta? pro fententia negativa ci- uH [ àg Angls tantur Alenfis, Cabrera, Vasquez, Lugo, & alii. Pro fententia affirmativa referuntur Soto, Syl- PAINE vefter, Suarez, & alii. st DICO L De Lege ordinaria foli homines At Da funt Miniftri Sacramentorum. xdlignt, PROBATUR I. Ratione D. Tilomæ de- pentadi fumpta ex Epift. ad Hebr. 5. ubi Apoftolus fic gileit la habet: Ommis Pontifex ex bominibus a(fumptus pro tl dn bominibus con[ituitur in bis, que funt ad Deum. Ergo quisquis non eft ex hominibus affumptus, tris| ficut non funt Angeli, non conftituitur in fun- J €tionibus Sacerdotalibus à Deo. PRosATUR 2. Authoritate D. Chryfofto- ARA ...... nÁ mi, qui l.3. de Sacerdotio. fic fcribit: ,His qui h » terram incolunt, commiffum eft, ut ea, quee lie rF, » in codis funt, difpenfent. lis datum eít, ut » poteftatem habeant, quam Detus optimus ne- JIN » Que Angelis, neque Archangelis datam effe l » Voluit; neque enim ad illos dictum eft: quz- at » cünque ligaveritis fuper terram, erunt ligata E l x.k » & in celis, & quzcunque folveritis füper ter- LUW » Iàm, erunt foluta & in colis. DICO xn) M iR u E ij ) DE MINISTRO SACRAMENTOR. 385 lüïe DICO II Depotentia abfoluta & de Lege ) 4 T extraordinaria poffunt etiam Angeli & Beati con- ficere, & adminiftrare Sacramenta. li PROBA'TURUL. Negativés quia non poteft Mi n oftendi implicantia. T25 PROBATUR 2. Ratione & authoritate D. d . Thomz , qui:p. 3. Q. 64. a. 7. C. fic fcribit: ,Si- iL » cut Deus virtutem fuam non alligavit Sacra- lm j , mentis, quin poflit fine Sacramentis effe&um 6051'6, &L , Sacramentorum conferre, ita etiam virtutem Mi , fuam non alligavit Ecclefie Miniftris, quin AVT » etiam Angelis poffit virtutem tribuere mini- n i , ftrandiinSacramentis."(*) Id explicatius jam. prius fcripferat in 4. dift. 5. Q. 2. a. 3. qq.2. ubi "PT. ait: ,Sicut Deus potentiam fuam Sacramentis , non alligavit, ita nec poteftatem confecrandi JMT )» Sacramenta alligavit aliquibus Miniftris. . Un- b , de qui dedit hanc poteftatem hominibus, po- Eu , tuit dare & Angelis. ib PRoBANT ALII apud Gonetum hanc con- od " t " clufionem variis hiftoriis, quibus refertur, quód QTT Angeli non folum Sacramenta ab aliis confecta miniftraverint, fed etiam confecerint. SIGL T. 3:]. 0 S. Onuphrium Anachoretam quavis die Domi- iM Ti nica ab Angelo Euchariftiam accepiffe, idque à -lu T u fe ipfo vifüm effe, teftatur in vitis Patrum Ab- jün: bas Paphnutius. 2. S. Agnetem de Politiano v 1 r-þ Ord. Przd. fiepius ab Angelo Euchariftiam acce- iffe, refertur in Buila Canonizationis fadta à u Clemente V IlI. 3. Idem contigifle S. Catharinz jiune. Senenfi refert S. Antoninus p. 3. Chron. tit. 23. tl w Bb QiI4. D. 4Amort "Irait. de Sacram. in gen. ?1x'erid$ Ü (* NB. in mea Editione Lugd. lego:: attribuere mi- » f niftrandi Sacramenta, 386 DISPUTATIO V. €,14, . 8. Id ipfum de S. Aloyfio narratur in g, um ejus vita. 4. Nicephorus l. 11. hift. c. 20.narrat, gt S. Amphilochium in deferto ab Angelis fuiffe fiig confecratum. in Epifcopum, ejusque confecra- g ine tionem ratam fuifle habitam à ceteris Epifcopis. us m ?äwa 5. Legitur in hiftoriis, varia templa fuiffe con- fecrata ab Angelis. 'Tale Templum eft in mon- o te Gargano confecratum à S. Michaele Archan- ao gelo. Idem refertur de EcclefiaEinfidlenfi. De 3 d [/ t Ecclefia S. Dionyfii prope Parifios hzc refert Gaquinus l. 3. c. 2. & 3. ,Epifcopi Fanum B. at tsfedi, d » Dionyfii à Dagoberto Rege ftructum dedicare » 6. Kal. Mart. ftatuerant. Pridie Kalendarum diuhrm jaftur q » quidam lepra admodum deformis ab edituis » impetravit in £de pernoctare. Ubi dum vigil DICO I 3 in oratione perfeverat, videt perfpicué Chri- vrdiatiac ) » ftum, comitantibus eum Petro & Paulo una OTW » cum B. Martyribus Dionyfio, Ruftico, & afinty 2 Eleutherio per feneftram in Bafilicam adven. i m » tare. Ergo candida vefte amictus dedicatio- :.feiperaä » nis facrum munus abfolvit. Deinde ad lepra » contaminatum progreffus Chriftus, tu, inquit, «vg»ïmentla] Ti » homo dicito Pontificibus, cüm craftina luce tf » fe ad hanc &dem conferent, eam à me confe- cratam. hum » Cujus rei fidem fecit infirmi hominis 0. Tif » Cura; nam conta&a hominis facie lepram Wt omnem Chriftus auferens, eam proximo lapi- At diagglutinavit, quz ad hanc usque diem per fummam admirationem vifitur. Wt a Quo miracu- ! i » loattoniti Preefules à dedicatione abftinuerunt." üfnni)bg&]' He, inquam; Probationes adducuntur ab aliis, fed ego ab his abftineo. T j ROBA?;R Nam 1. quod attinet acceptionem Euclari- [ [ ítie, ! DE MINISTRO SACRAMENTOR. 387 J r ftie, ca non propri? poteft vocari adminiftratio -.Ltzq d ll Sacramenti, cüm opus fit fola translationelocali Y S. Hoftie alibi confecrata. Addo nec iftis hi- "ï l ftoriis fine tefte idoneo, & circumftantiis, in quibus miraculum requirebat neceflitas faltem laté dicta, fidem plenam adhiberi poffe. 2, Cir- ;Dium d i ca confecrationem S. Amphilochii opus effet tefte i coevo & Synchrono, non fola relatione Nice- hii li ] " !] phori, qui vixit mille annis poft eam hiftoriam. ) ls V 3. Circa Confecrationem Ecclefiarum, cüm ea "ww Ij f þræcife confiftat in ceremonia Ecclefiaftica, ve- rofimile eft, ob probabilitatem ejusmoditeftium IN particularium vel hiftoriarum ab Epifcopis fuiffe Vs difpenfatum quoad ritum Ecclefiafticum. x DICOHI Nec Beati in colo poffunt de lege ordinaria conficere Sacramenta. dU lu DIRIOBAUDSULROT: Beati, etfi appareant, non " M 1. i tamen poffunt proferre formam Sacramentorum jrturi modo humano, per vocem articulatam huma- nam, feupera&tionemvitalem. Ergo ill: a&tio- nes Sacramentales, qucz exercerentur à Beatis, Y non fubftant inftitutioni. Chrifti, nec haberent lt QUi Y vim collativam gratie ex opere operato. u PROBATUR 2. Si daretur ea pote ftas in Beatis, verofimile cft, eam poteftatem aliquan- ( do exercendam fuitTe ab aliquo Beato. Sednun- fU quam fuit exercita. ergo. Min.prob. negativés d B quia nulla exftat hujus exercitii hiftoria. 0 DICO IV. Refufcitati tamen poft mor- y tem funt Miniftri Ordinarii Sacramentorum, qua- W T l Jl n les ante mortem fuerant. PROBATUR. In Clericis refufcitatis nec deeft character, aut ulla alia conditio requifita Bb 2 4 j ï* D4ESOPU-T A-TI1Q0:* V. J ynt 388 ad validam confectionem vel adminiftrationem ['2 j]p()ïtt Sacramentorum: Uti nec deeft in Laicis refufci- ", TU tatis ulla conditio quoad validam adminiftratio- at aonem M nem baptifmi, vel pofitionem materiz in Sacra- mento Matrimonii minus qu i urat Solvuntur Obje&iones. m nl OsjgrcirUR 1. contra 2. Concl. etiamfi s od verba forme .ab Angelo prolate non haberent D u rationem actionis vitalis humanz, haberent ta- Tefir men rationem figni fenfibilis. Ms di crgo in taliSacra- mento fufficienter falvaretur forma eflentialis «Pnpr at Sacramenti. c. prob. in Sacramentis figno fenfibili sinei tantum accidit, quod fit actio vitalis prob. ant. 1 füord verba forme non fuerunt affumpta à Chrifto ad Prines rationem Sacramentalem , quatenus funtactiones 0( vitales, aut voces articulatz: humanz, fed qua- Al tenus funt figna ad placitum. ergo. i qiia 2 uldqu1d poteft inferior, poteft etiam vt d fuperior Sed Angelus eft homine Superior. Is n Ergo fi homo poteft de lege ordinaria conficere (( Sacramenta, id poterit etiam Angelus u R Etiam demon de lege ordinaria poteft conficere Sacramenta A Ergo & Angelus bonus. T a. prob. iin Energumeno doemon ita regeret ma- EE i ffm nus &linguam, ut poneretur materia & forma baptifmi, ille baptifmus effet validus. Sed in hoc i Md cafu conficeretur Sacramentum à doemone. ergo. L! À RESPONDEO. tr.a. n. c. ad prob. n. a. ad (v rob.dift. WVerba forme non fuerunt affumpta àChrifto, quatenus funt actiones vitales, itaut particula 1cdup11c1t1va importet motivum affu- — mendi hanc mateuam. C. ita ut particula redupli- cativa Id ) ',l 389 Mir DE MINISTRO SACRAMENTOR. cativa importet adequationem feu extenfionem objecti affumpti. n. quamvis ipfa vitalitas non ïümim fuerit motivum affumendi actionem humanam àd o rationem Sacramentalem ; fuit tamen vitalitas, terminus quafi limitaneus, quousque extenfía eft IN ratio Sacramentalis feu vis collativa gratie; id enim conítat ex eo, quia de extenfione ulterio- (ti & re non conftat, & etiam non apparet ratio aut t ld ib neceffitas ulterioris extenfionis vi prefentium de- cretorum. O ] 4d . dift. Si a&tiones, de quibus agitur, pertinent ad fubordinationem inferioris & fupe- li rioris in eodem genere. c. fecus. n. & retorque- tur in fubordinatione Politica vel civili. Sic enim Princeps non poteft idem ,. quod poteft in- ferior, v. g. conficere calceos, pangere verfus, facere Syllogifmos , advocare in caufis forenfi- bus &c. quia ars Sutoria, Poetica, Logica &c. u non pertinet ad fübordinationem unius ad alium in eodem genere artis, vel nature, fed in di- verfo genere, ubi diverfía genera habent fübor- dinationem ad eundem quemdam finem genera- liffimum. d 3. n. a. ad. prob. dift. Effet validus ba- ptifmus, fi fimul concurreret libera cooperatio Energumeni, & intentio interna libera faciendi, W quod facit Ecclefia. c. fecus. n. quod enim doe- Qm mon non habeat poteftatem conficiendi Sacra- Linl 5 menta, colligitur ex eo; quia alioquin fequere- tur, veram effe doctrinam Lutheri, qui in l. de Milfis privatis & de unttione Sacerdotum, fic fcribit: » 3i diabolus ipfe veniret, & ego poftea refci- » rem, diabolum fic irrepfiffe in officium Pafto- pzüiüï? Bbb53. » Tis DISPUTATIO V. ) N $90 1 m(h'llmm ris Ecclefie in fpecie hominis vocatum ad pre ": dicandum , & publicé in Ecclefia docuiffe, ce- » lebraffe Miffam, & abfolviffe à peccatis & p ïent ld j ii » tali munere functum effe juxta inítitutionem ? Chrifti, tunc cogeremur fateri, Sacramenta UH gunis quo » ideo non effeinefficacia, fed verum baptifmum, verum Evangelium, veram abfolutionem, ve- gnencep » » rum Sacramentum Cor poris & Sanguinis Chrlfh afmuoneeï xledi D ) nos accepiffe. Idem confirmatur ex praxi Ep1fcoporum Am!n d Juj EU Orientalium, rebaptizantium baptizatos ab ob- feflis Sic Firmilianus Cefarienfis in Cappado- 1f jto, fedd cia Epifcopus in Epiftola ad D. Cyprianum tefta- tur, baptizatos à quadam Muliere Energumena «ivu od denuo baptizatos effe. »Cüm baptizaret , inquit (0, WUO a Camen » multos, ufitata & legitima verba interrogatio- nis ufurpans, ut nihil difcrepare ab Ecclefia- V GIAGLUS Pl ïLrCIi*H] » ftica regula videretur , quid de hujusmodi ba- » ptifmo dicemus, quo nequiflfimus deemon per L VA'WL » mulierem baptizavit? Nunquid & hocStepha- &O OFU nus (Papa) & quiilli confentiunt, compro- u » bant? maximé cui nec Symbolum Trinitatis, MT TU , necinterrogatio legitima &Ecclefiaftica defuit." LO AOFU Ex his Firmiliani verbis colligitur, baptifmum WU x collatum à doemone etiam ex fenfu Romansg Ec- " .,, & LUO il clefic fmffe judicatum invalidum. OB]ICITUR 2. contra 3. Concl Si aliquis DT mS Beátus in colo vel Angelus de lege extraordi- m r -TMIHH naria conficeret Sacramentum, illud Sacramen- t *El tum non forct cjusdem rationis cum Sacramen- H] tis nove legis. Ergo implicat, etiam de poten- MU tia extraordinaria ab iis confici Sacramentum. RE:PGW a. prob. illud Sacramentum non effet tale, quale ul e€ if [ DE MINISTRO SACRAMENTOR. 391 Rn eft inftitutum à Chrifto. ergo. a. prob. Sacra- m menta novz legis, prout funt inftitutionis Chri- "t fti vi prefentis decreti, non funt inftituta relati- vé ad minifterium Angelorum. ergo. VA u REsPoNDEO dift. a. Non foret ejusdem Jj n rationis quoad gradum differentialem in defini- tione necexpreffum, nec attentione dignum. c. in Mlgm[* definitione expreffum, vel attentione dignum. n. poffet effe quaftio, an illarelatio actionis Sacra- Try mentalis ad minifterium humanum mereatur in- ATE Ü gredi conceptum objectivum Sacramenti à Chri- i fto inftituti; & fuppofito, quod non fit pura j conditio, fedetiam ingrediatur ipfum conceptum Y UR obje&ivum Sacramenti, adhuc fupereffet alia m queftio, utrum ille gradus metaphyficus intrin- fecus Sacramento mereatur attendi in ordine ad n ^v [ fines & effe&us Sacramenti, ut proin, etiamfi mutaret fpeciem infimam Sacramenti in confide- ratione phyfica, eam tamen non mutet in confi- N deratione morali, in qua nos confideramus Sa- ,UI cramenta, OsnJrcrTUR 3. contra 4. Concl. Si qui- dam Summorum Pontificum defun&orum refur- geret à mortuis, non poffet validé uti poteftate ROM o Papali. Ergo nec poffet validé uti poteftate Sa- cerdotali. 2. ( j V Si quis Sacerdos effet abreptus in infer- T num cum anima & corpore, non poffet ibi vali- L l dé confecraze Euchariftiam, etiamfi illi appone- retur panis & vinum. . Ergo nec ea poteftas da- ) Lum p n retur in Sacerdote refufcitato. n Difpari- M N REsPONDEO C. à. n. €. & parit. taseít; quia poteftas Pontificia non imprimit J cha- Bb 4 xlms 392 DISPUTATIO': V, ; qm characterem , eaque nec ex intentione Chrifti, nec ex intentione eligentium transfertur ab An- ;3! atl jj h J teceffore in Succefforem , nifi limitaté usque ad ejus obitum, aut certé usque ad novam ele&io- L] Qu ly nem Succefforis. a, QU l, l Econtra poteftas Sacerdotalis imprimit characterem, & baptizandi poteftas in- ) mate X heret ex inftitutione Chrifti cuilibet homini fine i n ulla limitatione ad differentiam ftatus vel te IG s Wb m- poris. b ol ld 2. c.a. n.c. & parit. Difparitas eft ; quia il nfant in damnato a&tio Sacramentalis non. poneretur D. f »nnI cum debita intentione, nec per actionem vita- dcpo lem liberam, cüm damnati non habeant ullam i diendo: amplius libertatem ad ullam actionem bonam; ieutem nec etiam ea actio effet idonea ad hoc, ut eam g Chriftus poffit habere pro actione moraliter fua. m ; Iknp QUJESTIO TL H l D zil n " A Utrum. in Muniflro ad. oalidam. & licitam ad.- $1 inifirationem | Sacramentorum.| requiratur . in- Tentio "oirtualis , vel aCtualis , aut Il d reflexa ? OTANDUM T. Aliam effe intentionem di- D Q Waf n re&tam, feu m aGw exercito, & aliam effe re- " Ea -ï,q u1 flexam , teu in a&u fignato. ÍNTENTIO DIRE- l ( Dj M €TA eft, qua homo liberé id vult apere, quod i | agit. INTENTIO REFLEXA eft, qua homo icodlüïagere ! W explicité cognofcit & approbat fuam voluntatem A u i aliquid liberé agendi. Utrumque explicatur in df variis exemplis. Quando homo fcribit, loqui- ] tur, difputat, vendit, emit, donat, legit, comedit, j DE MINISTRO SACRAMENTOR. 995 p 1 comedit, ambulat, falutat amicum, haud dubié titrà UE habet voluntatem libermn, feu intentionem direttam fcribendi, loquendi, difputandi, vendendi, emen- di, donandi, legendi, comedendi, ambulandi , fa- lutandi, quin tamen explicité cogitet de hac fua jl voluntate fcribendi, loquendi, difputandi, ven- l dendi &c. neque enim dicit in corde füo: Ego N nunc habeo voluntatem fcribendi; ego nunc ha- beo voluntatem loquendi; ego nunc habeo vo- UT luntatem difputandi &c. ltaque ejusmodi vo- Mu luntas feu intentio erit direta; fi vero cogitaret T de hac ipfa fua voluntate feu intentione directa, l] v.g. dicendo intus in animo: ego nunc habeo MT voluntatem fcribendi, ego nunc habeo volunta- tem loquendi, difputandi &c. approbando & re- Vhiri novando eam voluntatem haberet ntentionem re- exam. Idem poteft exemplificari in fimili ; fiepé li J enim contingit, quod.homo multa fciat, fednon (cit fe fcire;. fepé contingit, quod homo . curio- ,"'.':'J üni fe confideret homines in foro, vel cogitet de varüs obje&tis illicitis, vanis, aut licitis, quin : p cogitet fe cum; quid, & curhecconfideras? quid cogitas e quid agis? ea enim confideratio jam foret reflexa. Prior autem Íícientia, confidera- li tio, vel cogitatio foret direGta. Sic etiam circa Sacramenta, quando Minifter liberé agit, qui gU folet agere Ecclefia in circumftantiis fimilibus, n haud dubié habet intentionem direéttam agendi id, 1d i quod folet agereEcclefia. $i veró explicité co- | u itaret, ve l diceret: ego nec intendo, ac volo habereintentionem faciendiid, quod facit Eccle- fia, ea intentio foret reflexa. Lo fcrihiïe ! ) u Bb s No- D M])'m 394 DISPUTATIO V. NoTANDUM 2. Intentionem dividi in m INTEN TrIO qiitt actualem , virtualem , & babitualem. ACTUALIS vocatur ea voluntas, quz actu eli- d n citur circa adionemliberam, v.g. dum quis li- h etiam | beré a&tu difputat, fcribit, loquitur, vendit &c. s dC vfüburt impoflibile eft, ut non fingula verba fcribantur, proferantur &c. cum actuali libertatis exercitio, yyiat, d feu cum actuali intentione hoc & non aliud ver- hn ÍINTENTIO k HUZIEQQ" bum fcribendi, proferendi &c. VIRTUALIS vocatur ea voluntas, que prz&- il [ ( dl A UMA l 1 ceffit, & perfeverat in aliqua fua virtute relicta, feu effe&tu. Sic fi quis pergit Romam, finé du- d. dnem Qu bio aliquando habuit actualem voluntatem feu intentionem eundi Romam , nempe in initio iti- s hd neris. Si veró in continuatione itineris. cogitet d yel l de fuis negotiis, vel colloquatur cum Socio iti- n neris, impoflibile eft, ut fimul a&u cogitet vel alint, de Urbe Roma, vel de fuo itinere, vel de via & imt a adhuc refidua prius intenta, verum tamen crit, ttadaply quod prior füa voluntas, intentio, feu determinatio, z yl quam initio itineris habuit, influat in omnes paf- qrasiit fus, eos potius dirigendo verfus hanc vel illam & lilel plagam, quin itinerans id actu advertat. Idem uf contingit in aCtionibus artium, v.g. Sutoris, Pi- üm ^ Y frtv (en &oris, Statuarii &c. nam licet Sutor, Pi&tor, Sta- Tl tuarius &c. non femper cogitent actu de calceo, TiTDU aut Mercurio pingendo, vel fculpendo, dum ap- n A usj parant corium, colores, lignum &c. veriffimum 1 tamen eft, quod intentio preterita conficiendi Wt caleeum vel Mercurium influat in omnes illas d aGtiones minifteriales, feu, ut ita dicam, viales ulUUQO ad finem intentum. INTENTIO HABITUA- l N il LIS, prout hoc loco ab Authoribus fumitur, l nihil J smh c E DE MINISTRO SACRAMENTOR. 395 d5 d t nihil aliud eft, quàm intentio /feu voluntas preterita : LT non retractata. Talis intentio habetur v. g. in prefato itinerante Romam, vel in prefato Arti- " d TU fice, etiam dum dormit, vel aliis negotiis valde difparatis ac toto genere diverfis nec coordinatis N r nec fubordinatis incumbit. INam licet itinerans jf W u j dormiat, adhuc durante fomno verum eft quod lr Ü A JI. ] voluntas feu intentio actualis przterita necdum li fit retractata. Vel dum Sutor, Pi&or, Statua- , Q rius &c. actu in duello confligit, vel in Senatu my " rg.'.*; de negotiis publicis fui oppidi a&u difputat, ad- [ NU huc verum eft, quod nondum retractaverit.in- Ita- tentionem conficiendi calcei vel Mercurii. M que tunc habebit intentionem babitualem conficien- ij di calcei vel Mercurii. OBSERVANDUM ta- Y n men , quód D. 'Thomas hunc terminum aliterin- M ( terdum fumat, ita ut idem fit, ac intentio vir- tualis ; fumit enim tó habituale pro habitualita- vt teyn te non metaphyfica ac intentionali, fed pro ha- bitualitate phyfica, in quantum dicit habitum hyficum reliétum & inchoatum ex przcedente actu. Et ifte habitus inchoatus phyficus eft illa virtus feu effectus actus przcedentis, per quem 7 NU aétus precedens influit in aétus fubfequentes. n Vide Refponf. ad Objett. x. J NOoTANDUM 3. A liam effe integtionem 10 formalem feu. explicitam, & aliam effe equipollentem feu implicitam. INTENTIO FORMALIS, feu uv d , 0 EXPLICITA, prout hic fumitur objectivé, eft ila voluntas, que fertur in obje&um üt cogni- f 0r: ( tum füb claro conceptu definitivo feu reprefen- tativo rei quoad przdicata effentialia conftituti- ! ]i 1ü u j varei. Sicfi Clericus agnofcat naturam oratio- j nis 396 DISPUTATIO -; mljf'ïm gi nis precepte, velfi Sacerdos agnofcat naturam a d confecrationis transfubftantiative, & fub ifto oj claro conceptu feratur fua voluntate ad implen- dum, quod fux cognitioni actu fübftat, ea in- g il | df tentio formális feu explicita vocatur. "Econtra m f fi idem Clericus tantum füb generali conceptu cogitet de implenda fua obligatione diurna, vel ; üngo paudi fi Sacerdos tantum pro fuz obje&to cognitionis habeat impletionem illius, quod confuevit, vel nin t quod petitur, velfaciendum hora monet, vel fi [il 54'1 velit nunc ire inSacriftiam ad legendum Sacrum, PA a vel nunc fe induere pro Miffa , vel nunc legere l .uga[m lm Miffam, vel nunc legere Evangelium Miffze, vel si, lt Offertorium, vel Przfationem, vel Canonem, vel facere folitaim memoriam & applicationem igia confuetam in Miffa &c. harum omnium intentio- rayn num quzlibet poteft vocari intentio implicita vel at d i5l YO equipollens confecrandi panem & vinum ; implici- taquidem, quia fub genere involvit contentum m Iu fub genere, nempe obligationem particularem STd o recitandi Breviarium, vel confecrationem ; equi- lr (ced pollens veró, quia in eftimatione morali, qui vult unum actum perpetua concatenatione con- EUSMI nexum cum altero, eo ipfo cenfetur etiam velle TU I alterum connexum, fi ipfa connexio eorundem A a hi A0f actuum eft ipfi faltem virtualiter volita. Sic qui ln vult media ex fe ordinata ad finem, & cognita relativé ad fubfequentia, co ipfo implicité ac zquipollenter vult ipfum finem, quia inter ea N fubfequentia generice confiderata in tali particu- f lari genere, continetur ipfe finis, itaut intentio ls preterita per concatenationem fpecierum & habi- A tuum Ípecificet, ac determinet directivé tam i COUFT; ", k cogni- l DE MINISTRO SACRAMENTOR. 397 Rüïmm EE&M cognitionem generalem quàm volitionem gene- ralem ad determinatum fpecieobje&tum. — Hujus w?gd& ;| virtualis influxus fignum eft, quod, ficut itine- 1 nerans quafitus, cur huc potius quàm illuc diri- t gat greffum, ftatim reddet pro ratione, inten- QR t tionem fuam tendendi adterminum, quzvirtua- liter dirigit; ita etiam talis Sacerdos quefitus, ( D cur eat ad Sacriftiam? vel cur fe induat? &c. r ftatim reddet rationem, ut offerat Sacrificium 1NG Y Miffze. Ergo ea promptitudo motivi fignum eft " 1* fufficiens, quod a&io libere volitaj$nempe itio adSacriftiam , induitio &c. quam vuitlibere actu, non eligatur ratione fui, fed relative ad fubfe- QW quentia, licet tantum confufe, obfcure, ac ge- nerice cognita. -INNOTANDUM 4. Intentionem ab Authori- bus etiam dividi im direCtam & indirettam. DriRE- v L,' CTA abillis vocatur, qu& fertur immediaté in objectum. IuDIRECTA autem vocatur, quze fertur in aliquod previum, ex quo tanquam me- dio vel caufa pravidetur effe fecuturus effectus. Sic fi quis accedat ad chorum ,. & przevideat, fe Ui in eo per alternationem verfuum confuetam ni- hil omiffurum in pronuntiatione, talis cenfetur "i od habereintentionem indirectam proferendi omnes verfus, etfi in actuali pronuntiatione diftraétus «t Y fit. Sic fi Minifter fciat, hodie tempore fcroti- n no apportandum parvulum pro baptifno, &ipfe interea fe inebriet, fciens, fe etiam in ebrietate folere agere exacté, quz funt fui officii, talis di- du re&e volendo fe inebriare hàbet intentionem in- dire&am conferendi Sacramentum, quia vult (Uff illud conferre per medium, ex quo fequitur illa Jv aQo DE N!I. i M 398 D'ESPAPTATTO V. vjAT actio Sacramentalis. Diftinguunt autem Autho. hu g res in hac intentione indire&a duplicis generis ! E Mi medium, nempe privans ufu rationis, &nnon pri- m vans ufu rationis. Ebrietas v.g. in dato exem- lo plo eft medium privans ufu rationis , .utpote quz non poteft ftatim omni momento refümi ab wgf[/l C dugs d ebrio pro ejus arbitrio. Econtra in priori cafu acceffus ad chorum non eft medium privans ufu gnd nyr u) rationis; quia licét quis nullam fuüb recitatione Breviarii habeat attentionem , nec materialem w nec formalem, poterit tamen pro libitu reaffu- Ptj mere attentionem quovis momento, quo volue- fs rit. His prenotatis DICO.L In Miniftro nec ad validam nec thEC q " ad licitam adminiftrationem Sacramentorum re- W?aom[ quiritur intentio reflexa, fed futficit directa. PROBATUR. In nullo negotio humano v. at dtonen gr.contrattu venditionis, emptionis, collocu- tionis, difputationis &c. requiritur intentio re- 8 Aeli flexa. Ergo ea nec requiritur in Sacramentis. li c.prob. in Sacramentis fufficit, ut Minifter agat V, modo humano, quo modo agere folet homo in aliis negotiis gravis momenti; nec ATU plus prqba- tur ratione vel authoritate. ergo. Pa PROBATUR 2. Ad licitam & validam ad- Qul r miniftrationem Sacramentorum fufficit intentio 1001 " virtualis, nec requiritur actualis. Ergo multo [ J minus requiritur intentio reflexa, quz dicit plus WY quàm intentio actualis. a. prob. ex fequenti Pr( Ir ü Concl. qu DICO Il iNec ad validam nec ad licitam d j adminiftrationem Sacramentorum requiritur in- L tentio actualis. Pno- ; vl DE MINISTRO SACRAQENTOR. 399 i in) PROBATUR I. Authoritate Ritualis Ro- 1 thU ATA mani editi juffu Pauli V. ubi tit. ?. $. r2. fic ha- h lY )&Fn betur: AMinifler in ipía adminiflratione Sacramento- t vum attualem attentionem. babere fludeat, «el faltem Il J virtualem cum inieniione faciendi, quod im eo facit Cüm ergo in Rituali non requiratur Fcclefia. aCtualis attentio ad ea, qus aguntur, quze eft tantum aótus intellectus;; multo minus requiri- L I hf tur intentio actualis, quxe eft aCctus voluntatis Is lr g'en tendens in objectum, prout fubftat cognitioni. It D'RODAMSUR. D Neceffitas illius intentio- iMl Tü nis actualis nec probatur ex Authoritate Vete- rum, nec ex ratione. ezgo. frob.ant. ex Sol. Object. PnosATUR. Effet moraliter impoffibile, in ipfa pofitione materiz & forme femper habe- re intentionem actualem faciendi, quod facit Ecclefia. Ergo non eft prafumendum, eam à Chrifto exigi. ZInt. patet. ex volubilitate huma- narum cogitationum, quz facilé abripiuntur ad objecta diverfa. * PRosnATUR 4. Authoritate D. Thome, & unanimi fenfü omnium Theologorum in proxi- ia Concl. referenda. DICO IlI. Ad licitam & validam admini- ftrationem Sacramentorum futficit, & requiritut j intentio virtualis. ' J p PRosnATUR authoritate & ratione D.'Tho- mz, qui P. III. qu. 64. a. 8. ad 3. format fibi hanc objectionem : ,, Intentio hominis non poteft effe T Sed ali- » ad id, circa quod non eft attentus. g » quando illi, qui inSacraments miniftrant, non atten- Til DISPUTATIO V. 400 m , attendunt ad ea, quz dicunt, vel faciunt, alia ja u) » Cogitantes. Ergo fecundüm hoc (quod afferi- ii n » tur , requiri intentionem) non perüceretur Sacra- 5 mentum, propter intentionis defectum. ZAd a pto ( n ii bané objettionem f $r refpondet : , Dicendum, quód » licét ille, qui aliud cogitat, non habeat actua- g d Icm intentionem, habct tamen habitualem (u- yincid ta babitualitate pbyfica) quae fufficit ad perfectio- quiitu Qu M | » nem Sacramenti; puta, cum Sacerdos acce- dens ad baptizandum intendit facere circa ba- pmrmt ptizandum, quod facit Ecclefia Unde fi po- D ^mf 01 » ítea in ipfo exercitio actus cogitatio ejus ad » alia rapiatur, ex virtute primz intentionis per (A0BATU » ficitur Sacramentum. . Quamvis ftudiofé cu- Ánpldt » rare debeatSacramenti minifter, ut etiam actua- v fnt lem intentionem adhibeat Sed hoc non eft W HCW » totaliter pofitum in hominis poteftate, quia &if h preter intentionem , cüm homo vult multum 00 f » intendere, incipit alia cogitare. Ita S. Tho- 1na vani n per intentionem habitualem finé dubio in- o telligens intentionem virtualem, feu intentio- «J)LMhï ( nem pr&teritam , perfeverantem in aliquo habi- DOPRUN tu, ex precedentibus a&ibus impreffo, quem L'1 V rl vocat alibi virtutem feu gyeäum ex priori inten- tione derelictam. r th[P &O n Eam fuam mentem, quod per habitualem in- tentionem intelligat eam, qu:x per aliquem habi- *"mmatu M'leü' tum feu vim ex precedente propofito relic&tum in effectum influit , declarat in 4. dift. 6. qu. z. Qie ] [ üo-qqsps ad 4 ub1 ad prefatam eandem obje- Gionem fic refpondet : , Quamvis Minifter Sa- PROB t , cramenti debeat niti ad cuftodiendum cor IDI MW » íuum , quantum poteft, ut maxime in verbis Mepnoü S Sacra- j h DE MINISTRO SACRAMENTOR. 401 Vi Sacramentalis forme intentionem habeat actua- OC(W » lem, quia tamen cogitatio eft valde labilis, et- Ti 9» iamfi tunc non adfit actualis intentio, quando verba profert, dummodo priüs intenderit, & contraria intentio nonintervenerit, Sacramen- [2 )] tum non inepeditur; quia tunc operatur in vi . » principalis intenti onis 5 non enim oportet, » quód in opere femper intentio conjungatur in Morjy » &&u , fed fufficit, quod opus ab intentione m f » procedat." W hj lj D DICO IV. Ad validam adminiftrationem Sacramenti tion fufficit intentio babitualis. PROBATUR I. Per intentionem habitua- lem, fimpliciter di&am , prout ab Authoribus hoc loco fumitur, intelligitur intentio preterita non retractata, etiamfi per nullum effectum à fe j relictum in effectum influat, aut determinet. Sed talis.intentio non fufficit. ergo. Min.prob. tum l ex unanimi fenfü omnium Theologorum : tum ex natura Sacramenti; fic enim argumentor : A&io Miniftri de fe indifferens ad varios fines, ad hoc ut fiat Sacramentalis, debet determinari fii lil ad finem Sacramentalem per intentionem Mini- ftri, prout Difp. 2. qu. 4. & 5. oftenfum eft. . At- qui ad hunc finem per intentionem przteritam non determinatur, nifiilla intentio per aliquam virtutem feu effec&tum à fe reli&tum in actionem Sacramentalem influat, ad eamque determinet. u ergo. .PRos2ATUR ?. ex dbfüurdo; fi enim fuffice- ret intentio habitualis, fequeretur, quód fi quis ii in fufceptione Sacerdotii faceret hanc intentio- ETU Cc D. dmori Da&. deSacrain. in gen. nem; yil 402 DISPUT-ATIO V. nem: quoties durante toto vite tempore in- ya V g w duam fácras veftes, volo, utilla indutio & accef- "T fio ad Altare fint ordinate ad confecrandam Eu- vt chariftiam, ea intentio fufficeret ad valorem con- fecrationis pro toto vite tempore, etiamfi nun- ;ej'e&imlm quam ampliüs per 5o. annos renovetur ea inten- Jsp0) gramentr tio. Sed hoc non poteft dici. ergo. Min. prob. ejusmodi intentiones generales fpeculativz ni- iitudiute lia hil dirigunt in praxi. Ergo nec tollunt indiffe- vtl rentiam actionum Sacramentalium ad varios fines etiam non Sacramentales. ylii i i 0a DICO V. Ad valorem Sacramentorum non fufficit intentio indirecta aut dire&ta per me- c r Sufficittamen inten- dium privans ufu rationis. yl, m tio non folüm directa, fed etiam indire&ta per anete d gain f medium non privans ufu rationis. PROBATUR. Intentio indire&a per me- gn4 t TU dium privans ufu rationis eft illa, qua Minitter v.g. vellet ebrietatem vel fomnum, previdens &i dget fe etiam ebrium vel dormitantem exacté obitu- ais E ! rum ceremonias prefcriptas. Sed talis intentio Bs non füfficit. 'Ergo. Min. prob. Princeps terre- ifaudr nus non vult actiones à fuo Legato in ebrietate rglons vel fomno pofitas haberi pro fuis. Ergo nec ATE Chriftus vultactiones Sacramentales pofitas à fuo tl d Miniftro ebrio vel dormitante haberi pro fuis. hd c. prob. eft eadem utrinque ratio; quia nempe BIMrr non ponuntur modo humano confueto in con- PTO tractibus vel negotiis feriis. ts UM Solvuntur Objectiones. bt O2]J1c1TUR r. contra 4. Concl. D. Tho- & m mas p. 3. Q. 64. a. g. ad 3. expreffe docet, ad va- lorem ïUIOöum Qauü V. DE MINISTRO SACRAMENTOR. 493 p lorem Sacramöntorum fufficere intentionem ha- ttot. bitualem. ergo fufhcit. a. prob. textus fic ha- i ll fü[an bet: Licet ille, qui aliud cogitat , mon. babeat attua- i lem intentionem , babet tamen babitualem , que fufficit f nf ad perfectionem Sacramenti. Wt RzsPoNDEo diít. Docet, ad fvaiorem 9] L l " Sacramentorum fufficere intentionem habitualem feriti habitualitate phyfica. c. habitualem habitualitate Aohat metaphyfica. n. D. Thomas ibi loquitur de in- Pirim tentione habituali preterita, quzs manet in ali- quo fui effe&u, feu in vi, virtute, feu habitu M n D relicto. Ut enim à me in Tra&. de Virtutibus part. ?. de Spe & Charitate. difp. 3. Q. 6. often- WW fum eft, omne mentis propofitum relinquit poft W mw".l fe in mente aliquem habitum mentis inchoatum. Y Hanc enim fententiam,tefte P. Gaudentio Bon- n & p tempi tom. 4. tra&. ». de habitibus difp. 1. Q. 6. l c.5. n. 71. docent Durandus, Scotus, Major, t Gabriel, Argentina, Angeftus, Almainus , Co- 18 nimbricenfes, Henricus, Suarez, Vasquez, A- zor, Tannerus, Viguerius, D. Bonaventura, & ipfe P. Gaudentius , citatis fingulorum horum Authorumlocis, ubi ita docent. Hoc ergo fup- Jill E[ pofito, quod veriffimum cenfeo, facilé intelli- gitur, quod detur intentio habitualis babitualitate I j J phyfica, hoc eft, intentio a&tualis preterita tran- i fiens v. g. occidendi, furandi, orandi, eleemo- anlo fynas dandi &c. qux animo imprimit quemdam habitum inchoatum phyficum. — Sicut ergo habi- tus phyfici artium & fcientiarum , utut adhuc j imperfe&ti ac primum inchoati , phyficé influunt in a&us fübfequentes, ad eosque determinant [ per modum cauf phyfice; ita etiam quelibet du Cc2 inten- yim 404 DISPUTATIO . V. intentio feu propofitum aliquid agendi imprimit i ;D. animo quemdam inchoatum habitum phyficum, qui tanquam virtus ex precedente actu relicta " gl influit in actum. Íta acceptum fuiffe hunc ter- s dumm V minum à S. Thoma juxta ufum illorum tempo- rum, quibus nondum omnes termini Scholaftici ufem i 1125 habebant ftabilem ac fixam & exa&tam notionem, colligitur inprimis ex eo; quia in eadem Refpon- yindit, fione fermé iisdem terminis propofita in 4. dift. 'wcriim; 6. expreffe docet, quod intentio praterita de- p beat influere in aétionem Sacramentalem , & vi g Dun ( Jua. Deinid manifeftum eft ex eo, quiaS. Tho- gl a mas eandem intentionem , quam in unoloco vo- g u fs ordia cat babitualem, in alio loco re ipfa declarat effe virtualem, feu perfeverantem in aliqua virtute ia l relicta. Nam 1. 2. Q. 88. a. r. ad 2. loquens de quim ordine, quem peccans venialiter in ipfo actu qahan peccati venialis fervat ad Deum, vocathuncor- mutdea dinem habitualem, quem inhocipfo textu often- g, t dit confiftere in aliqua virtute relicta, nempe in um charitate habituali, reli&a ex precedente actu a adi charitatis , prout ex Tra&. de Charitate fuppo- tD m no. 'Textus D. Thomz (*) fic habet: " Non ETA » peccat, qui non a&u refert in gloriam Dei, byn » omne quod facit. Sufficit ergo, quod aliquis ERTUIN » hábitualiter referat fe & omnia fua in Deum d tl ad hoc, quod non femper mortaliter peccet, Q3 t cum aliquem actum non refert in gloriam Dei * Ya actualiter. Veniale autem peccatum non ex- » cludit habitualem ordinationem actus humani Em d )» in gloriam Dei, fed folüm actualem; quianon D ex- i äm) q od () Paulo àliter in Edit. Lugd. quam habent PR. DD. Bern. & Manfuetus. E l DE MINISTRO SACRAMENTOR. 405 T » excludit charitatem ,. qu: habitualiter ordinat g » in Deum." Idem fenfus D. Thome colligitur L A l Jr ex eo ; quia a libi loquens de hac ipfa ordinatio- ne a&uum humanorum in ultimum finem, quam ll in Summa vocat habitualem , & afferit effe fuffi- u cientem ad effe meritorium, in 2.Sent. dift. 4o. MDUWL A Q. 1. a. s. ad 6. negat effe fufficientem , manife- fto indicio , termino Pabitualis ab ipfo S. Do&ore J lia diverfimodé accipi. , Dicendum, inquit, quod preta » non fufficit omnino habitualis ordinatio actus ii in Deun; quia ex hoc, quod eft in habitu, » nullus meretur, fed ex hoc, quod a&tu opera- » tur; nec tamen oportet, quod intentio actua- T » lis ordinans in finem ultimum fit femper con- » jun &a cuilibet a&ioni, quz dirigitur in ali- d » quem finem proximum fed fufficit, quod ali- j«f J » quando aétualiter omnes illi fines in finem ulti- VU mum referantur, ficut fit, quando aliquis co- » gitat, fe totum ad Dei dile&ionem dirigere; tunc enim quidquid ad fe ipfum ordinat, in , Deum or dinatum erit." In hoc textu eviden- ter D. Thomas inter ordinationem habitualem, quam negat füfficere & inter ordinationem actua- Q lem,quam negat requiri, agnofcit ordinationem Hanc ordi- 20 iil mediam,qu:e & fufficit, & requiritur. u nationem mediam ita explicat, ut evidens fit, tiit eam ab ipfo intelligi, quam nos vocamus viriua- lem. Nam ibidem ad 7. fic fcribit: ,Hoc quod ngl' atn ? dicitar: omnia in gloriam Dei facite, fi intel- » ligatur affe&tivé, hoc poteít effe dupliciter, at (s m, b ) aut ita, quod a&ualis relatio in Deum fit con- jun&a a&ioni noftre cuilibet, non quidem in irtus 32 a&u, fed in virtute, fecundum quod v i u9 » pri' yi DISPUTATIO V. 406 gfqllfll fin? » prime ordinationis manet in omnibus a&ioni- s » bus fübfequentibus, ficut & virtus finis ultimi jj , manetin omnibus finibus ad ipfum ordinatis, gil f » & fic adhuc preceptum eft, & contingit omif- m yu fionem ejus effe venialem vel mortalem , ficut innd » di&um eft. Velita, quod ordinatio a&tualis güni i » in Deum fit a&tu conjun&a cuilibet, & fic eft » confilium." qu pWPf In hoc textu, dum S. Thomas (entiovml afferit, aualem relationeim actus ad Deum effe de precepto; fed a&tualem ordinationem a&tus ad Deum us gitratd. non effe de precepto, manifeftum eft, quod attualem relationem falvet in a€&u tantum virtuali- sirinb fenduft, ter ordinato in Deum. Drices: D. Thomasnon confundit intentio- »inDeun xeum n nem habitualem cum intentione virtuali. Ergo i cum aflerat expreffe in textu füperius citato, in- r tentionem habitualem in Sacramentis fufficere, ypait non poteft explicari de intentione virtuali. a. prob. tyltrre S. Thomas in QuefHonibus difputatis. de potentia eu d Dei, de malo, de virtutibus, & de vcritate, in Tra&t. de Virtutibus. Qusft. de charitate. a. 11.ad ;r.ï;.'fub i 2. fic fcribit: , Dicendum , quod omnia a&tu re- » ferre in Deum, non eft poffibile in hac vita, f0 Ti » ficut ncn eft poffibile, quod femper de Deo » cogitetur; hoc enim pertinet ad perfectionem at Tüt » 'Patrie; fed quod omnia virtute referantur in E » Deum, hoc pertinet ad perfe&ionem charita- insnf » tis, ad quam omnes tenentur. Ad cujus evi- suud [ » dentiam confiderandum eft, quod ficut in cau- AXN ) » fis efficientibus virtus primz caufz manet in OURU » omnibus caufis fequentibus, ita etiam intentio l 1] » principalis finis virtute manet in omnibus fini- W 1i)[mL J] » bus fecundis, Unde quicunque a&u intendit XdLrPaxam » ali- il DE MINISTRO SACRAMENTOR. 497 ET aliquem finem fecundarium, virtute intendit MY » finem principalem; ficut Medicus, dum colli- I ? itherbas actu, intendit conficere potionem, nihil fortaffis de fanitate cogitans , virtualiter | mmgilc n i » tamen intendit fanitatem, propter quam po- tionem dat. . Sic igitur, cüm aliquis fe ipfum ii D | b?! &r » ordinat in Deum, ficut in finem, in omnibus, ln NI » quz propter fe ipfum facit, manet virtute in- Den » tentio ultimifinis, quiDeuseft: undeinomni- usl » bus mereri poteft, fi charitatemhabeat. Hoc igitur modo Apoftolus przcipi t, quod omnia LA Et ibidem ad 9. D in gloriam Dei referantur. Dicendum, quod aliud eft, habituáliter refer- » Habituali- ii ? re in Deum, & aliud, virtualiter. ter enim refert in Deum, & qui nihil agit, nec ?» aliquid a&ualiter intendit, ut dormiens; fed virtualiter aliquid referre in Deum eft agentis a i T TA propter finem , ordinantis inDeum; undeé ha- bitualiter referre in Deum, non caditfub pra- 11 o » » cepto; fed virtualiter referre omnia in Deum » cadit fub przcepto charitatis. RESsPONDEO dift. a. D. Thomas non con- p i l :j fundit intentionem habitualem cum virtuali, ubi de hac materia tractat fufe & enucleatim, acpar- lity eï' ticulatim. c. ubi de hac materia tractat tantum ii Quod enim fummarié, prout fit in Summa. n. jt refer; D. Thomas in fuaSumma, ubibreviter agendum Vi " erat, non enucleatim attingat omnes diftinétio- Me nes & fübdivifiones, quas prius attigerat in Li- " )U M bris Sententiarum , & in Quaftionibus difputa- al d tis, & in Quodlibetis, & in l. contra Gentiles, Q II que fcripferat junior, vegetior, & ab aliis ne- u i gotiis difparatis liberior, facile patet diligenter Vet- p e DISPUTATIO V. y !IN! 408 yiti verfatis in D. Thoma. Idem obfervo contigiffe D. Thomz etiam in his tribus terminis , « univo- us P cum, analgum, €$ equicocum. Nam aliquando hos terminos exacté diftinguit, aliquando veró T tantum facit divifionem in terminum univocum Pa & squivocum, in qua divifione minus exa&a ter- frye m minum analogi cum equivoco confundit. i enpre J OB]JICITUR 9. Intentio habitualis fufficit r ad valorem Sacramenti in recipiente Sacramen- W tum. Ergo etiam fufficit in Miniftro conferen- (&:'quoäl te Sacramentum. a. prob, validé baptizatur ca- a Ut techumenus etiam dormiens. ergo. 2 aponil Intentio habitualis fufficit ad rationem d meriti. Ergo etiam fuflicit in Miniftro intentio habitualis ad rationem Sacramenti. d a. prob. in- iftoveg tentio matutina omnia fua opera diurna referen- di in Deum, quamdiu non retraétatur , reddit i m omnia opera meritoria, quzcunque aliunde ex doftn füo genere funt moraliter bona, & honefta atque r capacia meriti. 3. Intentio habitualis fufficit ad hoc, ut Mi- p ! nifter alteri validé applicet fru&tum Sacrificii j Miffz. :vsga & qu Ergo etiam fufficit ad hoc, ut Minifter 1 alteri validé applicet fru&um Sacramenti, bsuni lteoy RrsPoNDEO c.a.n.c. & parit, Difpari- idatg tas eft; quia in fufcipiente ad fructum Sacramen- bt tirecipiendum fufficitfola capacitas, qusinadul- Ts tis habetur fufficienter per voluntatem preteri- ii tam non retractatam. Écontra ad Sacramentum Ro validé conferendum requiritur, ut in a&ione At Sacramentali tollatur indifferentia ad fines varios : RU que indifferentia. non tollitur per folam volun- w t tatem Es ( DE MINISTRO SACRAMENTOR, 409 U tatem ante 5o. annos pr&teritam necdum retra- TO Ó &atam. ^ ( d 9. n.8. Suppono enim ex di&isin Tra&, Áj 1 de Zibus bumanis. & in 'TraCt. de Gratia. & in It Tra&. de Charitate.. quod nullus detur actus vitee zternge meritorius, nifi faltem virtualiter proce- I dat ex precedente a&tu charitatis. li od d. npd. Suppono enim ex dicendis in "Tra&. de Euchariflia, quod applicatio Miffze non Tj Ms [ r fit preecife nuda ceffo , vel donatio fru&us fpecia- l lis ; fed quod fit oblatio deprecatioa , feu deprecatio A oblativa Sacrificii iBcruenti pro alio. Cüm ergo fola promiflio deprecationis futur& nondum fit DO ipfà deprecatio, vel oblatio, ita non poteft fola 2 bf intentio habitualis, quz confiftit in nudo pro- pofito vel promiffo faciendz deprecationis obla- K ZT tive, fufficere ad verificandam hanc propofitio- pl nems; nunc fü, vel nunc in Mi[fa fa&ta ef. depre- catio Sacerdotalis oblativa pro alio. Diczs: Attamen oppofita fententia eft val- de probabilis; quia eam docuerunt Suarez, Lu- P Iw L go, Arriaga &c. ergo à pari etiam probabilis eft fententia, quod in Miniftro Sacramenti fufficiat ] Y intentio habitualis. $ Ariljii Vl RrsPOoNDEÉo dift. E ft probabilis' extrin- fecó ab authoritate. c. intrinfecé ex ratione. n. n ] n quando autem fententie fünt tantüm probabiles extrinfecé ab authoritate, ciüm Authores aliquan- 20 jf do loquantur inconfequenter, nonlicet à proba- bilitate unius fententiee argumentari ad probabi- d litatem alterius fententi&. INam fola natura ra» , ii tionum non patitur inconfequentiam doGtrine, u non veroó natura authoritatis humans. per lia c $ OsJt PBISPUTATIO.:-V. y yN 410 In Sacramento Matrimo- OBJICITUR 3 dqïfmdhi nii fufficit intentio habitualis Miniftri. Ergo et- ab jam futficit in aliis Sacramentis. 607 a. prob. in Sa- cramento Matrimonii Miniftri funt contrahentes. st Sed horum intentio habitualis fufficit. ergo. st d Min. prob. quando Princeps contrahit per Procu- r d ratorem, veré conficitur Sacramentum eo mo- srelut mento, quo Procurator nomine fui Principalis ;1owinfu$ n matrimonium contrahit, licet Princeps ea ipfa n TU hora dormiat.. Ergo in tali Principe eotempore ad obtinendum fructum Sacramenti futficit in- nf tentio habitualis. À f REzsPONDEO n. a. ad prob. n. Maj. Sup- a dem pono enim ex dicendis de Matrimonio , folum m 0 Sacerdotem feu Parochum efTe Minif.'crum hujus arela Sacramenti. d od OspciTUR 4. $i requireretur intentio Fbirgi virtualis, vel illa confifteret in qualitate phyfica i potentiis impreffa per modum impulfus ab inten- gt a tione a&uali praterita, prout vult Richardus in , ndst 45 dift. 6.aT .3. ad 2.? velin continuis acti- st vrü bus voluntatis & intellectus füper intentionem lunypi prateritam & objeétum reflexis, attamen fenfu ) od inperceptibilibus, ut vult Lugo difp.8. Sect. 5. à i n. 78. Dicaftillo, Maurus, &alii? vel tandem jn concatenatione fpecierum phanta(ie recurren- Euf m dU li te eódem objecto ad confimiles actus appetitum 06 QU inftigantium, prout quoad rem docere videntur h[. ] D.- Thomas, Scotus, Suarez, difp. 3. Se&. 3. 'l wL Jt Vasquez difp. 188. Arriaga, &alii? Neutrum ergo non requiritur intentio virtua- «t hwc ij poteft dici. t Xv 1 lis. Min. prob. quoad omnia membra. Nam r. D , t fæp'e temanet virtualis intentio ad opera ardu ad U.dwus / DE MINISTRO SACRAMENTOR. 41I l LP ad que nulla fentitur impulfio vel inclinatio po- tentiarum. 2. Illa continuatio actuum reflexo- ii rum eft merum figmentum, nec ratione, nec MR | A experientia fubnixum. Dein eft impoffibile, in- Ilj ter tot negotia, quibus homo per diem occupa- i TR « tur, femper actu dari a&um intellectus & volun- tis relexum, quo horo v. g. in intenfiffimo ftu- i s dio intus in animo diceret: ideo, C9 approbo, ac ( Imo in hac explica- confarmo priorem. intentionem. ftltt tione fequeretur, quod ad valorem Sacramento- Vff 3. rum femper requireretur a&ualis intentio. Ipfie fpecies reprefentative prioris intentionis, ! uv SUL etiamfi de novo actuarentur recurrente fimili vel connexo objecto cum priori intentione, fe folis U lu ul nihil preftant, nifinovam apprehenfionem, non autem novam inftigationem ; &fuppofito etiam, du quod inftigarent obje&ivé per modum ipfius ob- M A il Mw je&i primo-fuafivi, non tamen tribuerent po- tentiis facilitatem feu promptitudinem ad operan- dum, qualis tamen datur tefte experientia inin- TLOURS tentione virtuali. RrsPONDEO. n. Maj. Dico enim, quód in- m tentio virtualis confiftat in habitu inchoato. Ceterüm in quo confiftant habitus aquifiti artium, [ ] fcientiarum & virtutum moralium, dependet ex Cen- £Uu principiis Philofophicis traditis de Zfnima. F feo autem, quód ficut habitus confiftunt mate- ï rialiter partim in coordinatione fpecierum phan- / l tafie velintelle&us, partim in difpofitione po- j ul tentiarum facilé parendi imperio voluntatis, par- ii tim in inclinatione ipfius voluntatis potentie vo- "if b[a litivze impreffa3 formaliter veró in ordine fuper- Dd addito ad aétus imperatos , ità etiam habitus re- licü y 412 DISPUTATIO v. lii ac imprefli ab intentione a&uali preeterita .e[[lü]gwhjf ponendi actiones Sacramentales in eadem conca- tenatione ac coordinatione fpecierum, & in dis- i pfopo pofitione potentiarum, & in fuperaddito ordine ia adactiones Sacramentales conü[tunt, Dicss qdi a Dicrs r. Intentio virtualis eft aliquid u- num acfimplex. ergo non poteft dici, quód fi- qmmet p mul in coordinatione fpecierum, & difpofitione potentiarum, & ordine fuperaddito ad actus im- D ;n;r«', peratos confiftat, lia r REsPoNDEO. dift. a. Eft aliquid fimplex quoad fuum effe formale. c. dtenst quoad fuum effe materiale. n. . Sicut enim in plurimis piis rebus lao contingit, quz fimplices videntur, ita etiam fünttenó omnes habitus aquifiti habent aliquod effe mate- ; d rial, nempe varias partes coordinatas , & ali- eudin i quod formale, nempe ipfum ordinem omnium fpe- x il, cierum, & potentiarum fuperadditum , & ai- Buf d vum, quo omnes partes coordinate ordinantur nl ad finem intentum. d ïmäwter i Drczs ». -Non videtur poflibile, quódper fingulas intentiones vel propofita quidquam ope- ]i randi femper producatur novus habitus. Ergo Titimin intentio virtualis non poteft explicari per ejus- b modi habitus inchoatos. a. prob. Reperiuntur stl S L in homine quotidie innumerz ejusmodi inten- d tiones feu propofita, quin tamen per hoc cen- ; R Ri fendum fit, produci innumeros habitus. T ! i ]i REsPONDEO. n.a. ad prob. c.a. quoad r. A membr. Nego illud quoad 2. membr. ficut e- nim in phantafia vel intelle&u fe invicem com- "ii W « patiuntur innumérz fpecies complexe circa di- J K verfis- D lj DE MINISTRO SACRAMENTOR. 4.13 hi verfiffima obje&a in genere agendorum, ita et- Ul ï*tma ( iam poffunt dari innumerz difpofitiones poten- " tiarum proportionate, & innumeri ordines dis- h l) parati correfpondentes illis obje&tis agibilibus. DYcrses Habitus aquifitus ex intentione j P a&uali preterita non poteft tendere in actiones Sacramentales quà tales. Ergo intentio virtua- Jj lis non poteft confiftere in ejusmodi habitu re- 1042j li&o. a. prob. nullum ens naturale tendit in ali- quod intrinfecé fupernaturale, quale funt a&tio- A WW lt nes Sacramentales quà tales. Sed habitus aqui- p ] fiti funt ens naturale. ergo. RzsPoNDEoO. dift. Maj. Tales habitus non n poffunt tendere in actiones Sacramentales qua ta- les, fecundüm fuum effe materiale fpe&ati, tr. IM/J)C fecundüm fuum effe formale fpe&tati. n. Habi- Q1 tus enim illi, prout oftenfum eft, fecundüm jl fuum formale confiftunt in quodam ordine a&i- vo ad a&iones Sacramentales qua tales producto dependenter à lumine & imperio fidei in Chri- ftianis. — n Drxr. tr. Quia etiam fpecies naturales pof- T funt tendere in aliquid fupernaturale implicité & at confusé fpe&atum , ficut fi Gentili proponatur M Mytterium SS. Trinitatis, Incarnationis, Eucha- g riftie &c. habebit ille aliquid fupernaturale pro Il Mu objecto cognitionis & volitionis etiam ante lu- l jl men fidei. Itaque etiam à Turca vel Gentili, fi baptizet Catechumenum in cafu neceffitatis , po- ) CUo geti terit haberi intentio actualis ac confequenter et- iam virtualis cum ordine ad a&tiones Sacramen- b m M tales, prout fübftant intentioni Chrifti vel Eccle- 1e5 y yn 414 . DISPUTATIO V. ïtlfl X fi»; ac proin ille ordo poterit etiam reperiri in 9 habitu relicto ex intentione preterita actuali. n 7) Iten ii j[g;Vd L QUJESTIO III. gpforett us Z4n €? quando Minifler licite uti po[fit. intentione jvalorem conditionata «vel indeteriminata ? if NToTrTANDUM I. Intentionem conditionatam ia iparentt (l vocari illam, qua Minifter non abfolute, fed tantum conditionaté vult conferre Sacramen- qrined d retam tum, v.gr. fi Sacerdos alicui, de quo dubitat, an non jam fit baptizatus, conferat baptismum füb TRU t COU CO hac intentione; fi nondum es baptizatus, ego te baptizo ; fi veró jam es baptizatus, nolo habere d mbl intentionem te baptizandi. t L "I"NOTANDUM 2. Conditiones, quz: apponi ukt offunt , effe varias. Sunt enim alique de prete- Jorusn CONDI- ag rito, aliquee de prefenti , alive de futuro. TIO DE PRETERITO effet, fi baptizans dice- 1ulim, nf " ret fi nondum es baptizatus antecedenter. CONDITIO DE PRJESENTI foret, fi baptizans ttire d baptizando diceret: Si verum habes propofitum linug fervandi vitam chriftianam. — Vel fi monftro di- Vinrovs ceret: ff es veré bomo. CONDITIO DE FUTU- Lj R 0 effet, fi baptizans baptizando diceret Judzo: 101 ! 1 fi quamprimum reftitueris injufté per fraudem Alia divifio conditionum valde notabi- "rf parta. Ttggon lis eft, qua conditio dividitur in intrinfecam & ex- Utl trinfacom. CONDITIO INTRINSECA feu IN- ADHTUR EXISTENS eft, qua perfe exigitur ad validam "iritero füfceptionem Sacramenti, v.gr. fi baptizans ba- ET ptizando diceret: Ego te baptizo, fi es veré ho- mo ; Vl DE MINISTRO SACRAMENTOR. 415 um "d ;o; velfi non habes voluntatem pofitivé con- trariam. ltem fi confeffarius poenitenti diceret: Abfolvo te, fi ea, qu: confiteris, funt veré pec- catas; vel fi habes ferium propofitum &c. ea con- ditio foretintrinfeca. Econtra CONDITIO EX- l fit TRINSECA vocatur, que per fe non exigitur l ? ad valorem Sacramenti. 'Talis conditio extrin- feca foret, fi quis diceret: Ego te baptizo , fi [urnim dederis mihi centum aureos; velego te baptizo, JFUf fi parentes tui confenferint; velego te abfolvo, (ita fi verüm eft, quód jam reftitueris. Denique di- UIl viditur etiam conditio in eam , de cujus purificatio- ne modo bumano con[Lare potef? , v.gr. baptizo te, fi pater tuus confenferit; & in eam, de cujus purifi- catione wodo bumano con[lare mon poteft , v. gr. bapti- zo te, fi ftellae funt pares, vel fi es pradeftina- I n tus &c. NoTANDUM 3. Intentionem indetermina- d ( tam vocatiillam, qu& nullum habet determina- ii tum obje&um, v.gr. fi Sacerdos ex tribus ho- "u u ftiis velitconfecrare unam, & non determinet fua intentione individuum determinatum. Vel fi i 'Titius conjungatur matrimonio cum una ex dua- fc at bus fororibus adhuc non determinata à paren- tibus. Ytt0 21 J n DICO I. Intentio conditionata fub condi- b : tione impoffibili, vel de cujus purificatione mo- do humano conftare non poteft, non quicit' ad m valorem Sacramenti. fisnd PRosATUnI. lÍnMiniftro ad valorem re- j j quiritur intentio efficax faciendi , quod facit Ec- clefia. Sed talis intentio non eft intentio effi- E J cax faciendi, quod facitEcclefia. ergo... .Min. pa- a tei 5 DISPUTATIO '(Tf. j 416 yetil tet ; quia.talis non efficaciter intendit facere, quod Ecclefia facit, qui ex riera malitia apponit con- PT n ditionem, de cujus verificatione nunquam con- gl ftare poteft in ordine ad hoc, ut poffit conftare, qpn. an egerit, quod agit Ecclefia ; neque etiam Ec- sinltat r D clefia hoc facit, ut apponat talem conditionem. PROBATUR 2. ]n aliis contractibus huma- a? nis Legislator non vult eos effe validos fub con- aes ib ditione. nf ( Ergo nec Chriftus vult ejusmodi in- tentionem Miniftri effe validam. eiltnte d DICO II. Intentio conditionata fub con- AE ditione de preterito vel de prefenti fufficit ad auon t valorem Sacramenti, fijam fuerit impleta con- ditio. i äïjiia']ibus f " PROBATUR. Intentio conditionata fub MXPIROBA'I conditione jam purificata eft jam abfoluta. Sed m intentio abfoluta fufficit. ergo. Maj. prob. con- den ii ditio purificata ipfum conditionatum ponitin effe v p abfoluto. ergo. a. frob. purificatio cónditionis "od tollit obje&ivé obje&um conditionate tenden- EUAT tis. Ergo ipfum conditionatum ponit in effe abfoluto. ttolc f Bf CONFIRMATUR. Contra&us conditionati lii ]i eo momento tranfeunt in abfolutos, quo mo- breqny mento purificata eft conditio. Ergo etiam in- N tentio Miniftri fic conditionata. "DITICO- lEL nl Intentio Miniftri conditionata ET fub conditione de futuro in nullo Sacramento fufficit ad valorem Sacramenti. 'Cfüfeü&ualen Agy, PROBATUR I. Ex conftanti traditione & praxi Ecclefie, quze nunquam adminiftravit, vel m u adminiftrare permifit Sacramenta füb conditione defuturo. Ergo prefumendum eft, Chriftum Wt Sacra- Vi nf DE MINISTRO SACRAMENTOR. 417 l PT Sacramenta fic inftituiffe. a. prob. partirn mega- AQPP ) Jf )EMWF l tiv? ;; quia nullum afferri exemplum poteft admi- niftrati ullius Sacramenti fub conditione dé fütu- Dd h It ol h d ro; partim pofitiv? ; quia fi Ecclefia agnoviffet adminiftrari poffe Sacramenta fub conditione de i iUIlUlL[Fr futuro, fine dubio ea facultate ufa fuiffet in Sa- j i RUOS D cramento Penitentie, v. gr. abfolvendo peni- tentes fub cond1t1one., fi reftituerint, fi pcni- T0 tentias canonicas expleverint , fi intra tempus ponitentie conftitutum non fuerint relapfi &c. t [i)t Sed Ecclefia hac facultaté nunquam ufa eft, ers go eam non habuit à Chrifto JMin. patet ex Pa- mitentialibus antiquis, edendis in "EraGt. de Peni- £eniia n PROBATUR 3. Signa Sacramentalia non funt idonea àd conferendum effectum Sacramen- talem tempore fuüturo, fedad caufandam gratiam j de prafenti. Ergo non recipiunt intentionem w conditionatam fub conditioné defüturo. a. prob. 1 formt& Sacramentales,. v.g. ego te baptizo, ego D nyi tefigno &c. fimul cum materia Sacramentali, fi- gnificant effe&um de prafenti. ergo. p Dixi: Jm mullis Sacrainentis, ne quidem in ! 1 fU Sactamento Matrimoitii. Suppono enim, quod hn non contrahentes, fed Sácerdos vel Parochusfit P Minifter hujus Sac1amcnt1, qui utitut formà de prefenti: Égo vos conjungo, velalia fimili ; füp: p j d ponente actualem contractum civilem abfolutum ro materia. DICOJV.- Ád valorem Sacramentorum g ftegüiritur intentio Miniftri detetminata yinil PROBATUR Ex conftanti traditione àad praxi Ecclefie , in qua non reperitur exemplum iüum d l' D.zímort Tratt. de Sacram. in gen. Dd de DISPUTATIO V. j i 418 de coilatione Sacramenti füb materia indetermi- ii pata vel relaté ad perfonam recipientem indeter- ;f]jd(]i a minatam. Ergo nec valida erit intentio inde- 1ormme sfentm, terminata. $reb.c. talis intentio non effet inten- tio faciendi, quod facit Ecclefia. dcyro "CONFIRMATUR. Specialiter deSacramen- stentione to Matrimonii. ' Si perfone contrahentes effent gexi, d indeterminatz, conjungerentur ut primum de- eumett p Pion terminande v.g ex voluntate parentum. Sed ejusmodi collatio Sacramenti non effet valida. frtelo, wat lib Ergo. Min. prob. in tali cafu Sacramentum con- ferretur fub conditione de futuro. Sed. ejus- j d imodi collatio eft invalida. ergo. JMin. patet ex igobttu Concl. 3. (ait, d b quiu, DICO V. Nunquam licet habere aut ex- müt: J primere intentionem conditionatam fub condi- tione extrinfeca Sacramento. fit, n PROBATUR. Repugnat conftanti praxi j P(M)'jäj Ecclefie appofitio ejusmodi conditionum ex- i trinfecarum. DIO0 Y ergo non eftlicita. a. prob. nega- tivé; quia nullus Patrum aut Theologorum tam fintdan Winm Veterum quàm Recentiorum, aut Librorum Ri- tualium oftendi poteft, qui uspiam faciat men- fü um tionem de ufu licito talium conditionum. Md &i DICO-VI. Nunquam licet habere vel ex- m nt TT Ll primere intentionem conditionatam füb condi- ] Ut tione intrinfeca prefenti vel preterita, nifi ubi Mmpæ[ foret prudens dubium faltem laté diéctum de ex- C lls [ iftentia talis conditionis. Euj Drixr: JDubium faltem laté dictum. Etiamfi Dequ RCTI enim fit probabilius, v.g. baptifmum jam fuiffe n collatum, ordinationem eífe validam , vel mon- N ftrum D ! PE MINISTRO SACRAMENTOR. 419 "n ii ftrum baptizándum effe hominem, vel conjun- gendos carere impedimento , vel abfolvendum oj in Sacramento Penitentie habere fufficientem Ug materiam, autfufficiens propofitum &c. fitamen adhuc probabile fit oppofitum, nil vetat, haberi il öeSzm intentionem conditionatam in collatione Sacra- t menti, dummodo czsteroquin in reiteratione Sá- Ug cramenti poffit vitari Scandalum. AOT PROBATUR. Ex conftanti praxi & fenfu Dft v Ecclefie, que nunquam permifit conferri Sacra- TAU menta füb conditione, nifi haberetur prudens X dubium de exiftentia conditionis inexiftentis. LT Id probatur inprimis ex iis, quce dicta funt difp. 2. Q.ult. de forma conditionali, tum etiam ex g c. de quibus. de Baptifine. ubi Alexander IIL. ita I Wt ftatuit: JDe quibus dubium efl, an baptizati fue- vint, baptisentur bis premi[fis : Si baptizatus es, . mon " te baptizos [ed fi mondum baptizatus es: ego te ba- (12:)0. DICO VII. In Sacramentis, quz nec im- primunt characterem, nec requirunt novam ap- t plicationem materie, licet habere intentionem D J il conditionatam fub conditione intrinfeca, fi cer- titudo de conditione illa convenienter haberi ve;l XoDU. " fperari non poteft. ht DTxr-T. Licet babere intentionem condi- tionatam. U p i Ut enim ea exprimatur verbis, in t Sacramento Poenitentie & Euchariftie, ubi agi- tur de fola tranquillitate Miniftri, id neque ne- j o 9. Drx1 id ceffarium , neque confultum eft. licitum effe in Sacramentis, que nec imprimunt " j n Pind cbaratterem , mec requirunt movam applicationem ma- terie, prout fit in Sacramentis, ubi folum du- sjb Dd 2 bium 420 DISPUTATIO V. j bium habetur de re&a pronuntiatione forme, asl j que in continenti emendari poffit, prout fit in reiteratione forme in Sacramento Euchariftie & fspo? Poenitentie , & Extreme UnGionis. ] [ah eont Birxz. Si certitudo de conditione requifita comvenienter babe- 5, eoi vi. vel fperari non. pof[[it. Id contingit, fi v.gr. à aj f puero feptenni, ruftico imperito, vel Senecio- em taist ne obliviofo materia confeflionis certa, autpro- lum l, abfohtm. pofitum certum extundi non poteft. PROBATUR. Huic doétringe nec praxis Ec- Ál di ymodo clefiz, nec ratio, nec authoritas, nec preefumpta intentio Chrifti obftat, ergo poteft tuto practi- (irfs Cari tnlm o a. prob. partim negativé; quia non poteft oftendi contraria Ecclefi;& praxis, aut ratio, aut smntads authoritas, aut intentio Chrifti. Imo hanc do- i. r Grinam expreflé traditSotus in 4. ubi fic fcribit: Og ? AModà. dubium fit fundatum , fufficit , ut fub. conditio- rl m ne forma iterari po[Jit. Wi TLl vf Solvuntur Objectiones. Bteii - OBgrcrTUR r. coritra 1. Concl, I.Matri'; monium contractum fub hac conditione: con- ym'wfteüli Itl traho tecum, fi digito celum tetigeris , eft vali- tf dum. - Ergo valet intentio Miniftri fub condi- 1 rf tione impoffibili. a. prob. ex c. fin.' de conditioni- Ti bus appofitis. ubi dicitur, ejusmodi conditionesin E favorem Matrimonii pro non adje&tis haberi. 2 Etiamfi purificatio conditionis humano RI R f modo fit incognofcibilis, datur tamen verifica- : tivum determinatum propofitionis, per quod ïj NOI] Y propofitio conditionata re ipía tranfeat in abfo- i:'!J[iOlle ii Jutam. ergo adhuc ig tali eafu datur verificati- ) vunm "vt lt DE MINISTRO SACRAMENTOR., 421 ütt f vum formz Sacramentalis, ac confequenter etiam p Sacramentum. n REsPONDEO c.a. n.c. & fuppofitum, quod (Dk in tali contractu matrimoniali interveniat condi- n tio; eoipfo enim , quod Ecclefia, cujus difpofi- tioni fubjacent ejusmodi contractus, appofitio- Wa nem talis conditionis annullet, & irritet, cenfen- UMT dum eft, contractum non effe conditionatum, fed abfolutum. * o Aio. dift. Datur verificativum propofitio- iij nis modo humano incognofcile. c. cognofcibile.; n Chriftus,. ut in Probatione Conclufionis oftenfum eft, requirit verificativum forme Sa- cramentalis modo humano cognofcibile, alioquin foret imprudens inftitutio. OB]JrCITUR 2. contra 2. Concl. r. Non valent Sacramenta collata fub conditione inho- nefta de prefenti vel praterito; etiamfi illa jam fuerit impleta. Ergo hec conclufio non eftuni- s verfalitervera. a.prob. non valet Matrimonium füb hac conditione: contraho tecum, fi fumpfifti poculum fterilitatis ; vel contraho tecum , fi ha- beas fincerum propofitum, lucrandi panem adul- Z terino quzftu. n 2. Chriftus non potuit prudenter habere voluntatem conferendi valorem Sacramento , fi "T t ipfemet Minifter apponat conditionem inhone- : j ftam, v.gr. confero tibi baptifmum, fi habeas ferium propofitum me juvandi adoccifionem Ti- tu u* ergo. 3( Non valet Sacramentum collatum fub j F ' conditione impertinente. ergo Conclufio non hr eft univerfaliter vera. a. prob. non valet Sacra- r d Dd 3 mentunm p 422 DISPUTATIO V. mentum fuüb hac conditione collatum: Ego te ht j baptizo, fi nunc canis excutiat pulices; vel fi nunc Imperator Turcarum dormiat. ergo. a. dinn. ( aito jrob. Chriftus noluit valere tale Sacramentum. qio eit. ergo. a.prob. Chriftus Miniftris tantum dedit po- teftatem ad edificationem, & non ad defiru&tionem, fbn feu fcandalum, prout teftatur Apoftolus 2. Cor. Qnis um Xgév.To. ergo. O humu mummi ResroNpDEo ad 1. dift. Non valet hoc Matrimonium ex defe&u materie. c. ex defe&u i, atti jur t intentionis ex parte Miniftri. n. Suppono, Mi- niftrum Sacramenti Matrimonii effe Parochum. Bs dnsimy Materia autem hujus Sacramenti eft contractus &t M civilis ad individuam vitw focietatem & genera- à, pro tionem prolis jure natureordinatus. Cüm ergo ejusmodi conditiones repugnent fübftantie con- iprot f T ay tracus, ille contra&us erit jure naturali invali- dus ac nullus, ac confequenter deficit materia meeum ] Sacramenti. * | DICZS D d 2. tr.a. dift.c. Ergo Conclufio non eft zi univerfaliter vera in fuppofitione conditionis in- valide.c. in fuppofitione conditionis validz. n. lii l Mi Suppono ex Tratt. de S'uflitia, omnes contra&us ts od turpes effe jure naturz invalidos. Cüm ergo in &bti cafu pofito concurrant duo contra&us, unus tl Chrifti cum Ecclefia per promiffionem gratize ad applicationem Sacramenti, alter Miniftri cum Pt x recipiente Sacramentum, & hic pofterior con- tra&tus conditionatus, tanquam turpis, fit jure tinig N lp naturg invalidus, eo ipfo intentio Miniftri con- ditionata ob irritationem conditionis tranfit in "t abfolutam, & Sacramentum erit validum. MU E d 3 DE MINISTRO SACRAMENTOR. 425 U Eeg Ad 3. tr.a. dift.c. Ergo Conclufio non erit E univerfaliter vera univerfalitate conditionum in- l q validarum. c. validarum. n. videtur in tali cafüu E conditio effe turpis, & fic eo ipfo ejusmodi in- Itj tentio erit invalida. Idem enim cenfendum eft [ I Chriftum voluiffe ftatuere circa valorem inten- üq[ ily tionis turpis deducte in pa&tum, quod Legisla- tor humanus vel jus naturale ftatuit circà con- r tractum matrimonialem fub conditione impoüif er bili, aut turpi. Duaxr:ctr.a Poffet enim refponderi, tale , ) h AUL Sacramentum non reddi invalidum ratione con- MY ditionis impertinentis, fed ex alia ratione, quia videlicet Minifter non cenfetur agere ferio & gra- ( viter, prout agitur in negotiis arduis humanis, i ) & prout facit Ecclefia, fed tantum joculatori£. Aliunde autem conftat ex dictis difp. 2., quód Sacramentum joculatorié collatum fi li t) inv a.li- dum. Drickes: Ante Tridentinum Matrimonium W clandeftinum contra&tum fub conditione turpi : QU fi dederis copiam tui corporis; erat validum, & n 1 confequebatur fuum valorem per ipfam pofitio- iv 2500 nem illius conditionis; imó hoc etiamnum pro- A cedit de tali Matrimonio contrac&to ab hzreticis, r velà Catholicis in loco, ubi Tridentinum non g eft promulgatum. ergo non poteft refponderi, f Mi quod ejusmodi Matrimonia füb conditione turpi pofteritj fint invalida. REesPoNDEo dift. TaliaMatrimonia erant ?JTPiSaF' du valida accedente novo confenfu abfoluto , &fo- ]um in ratione contractus civilis. c. fine novo j d confenfu abfoluto, aut in rationeSacramenti. n. ii | Dd 4 Sup- 424 DISPUTEATIO-V. y )UN d Suppono enim ex dicendis de Matrimohio, quod Matrimonia clandeftina nunquam fuerint valida L i in ratione Sacramenti ;; imó fi erant contra&ta füb y t uf conditione turpi, ne quidem erant valida in ra- tione contra&us civilis, nifi poftmodum, accef- int lo gminum fiffet novus confenfus abfolutus, faltem impli- citus, ex libera voluntate contrahentium , velex d er difpofitione legis de novo pofitus. teqizn I. Valet Tndent O8]JICITUR 3. contra 3. Concl. Sacramentum Matrimonii initum fub conditione velt u) de futuro. Ergo etiam valent alia Sacramenta wte ff collata füb conditione de futuro. a. prob. Sacra- ii 1 mentum Matrimonii fe habet per modum contra- aol étus. Sed contra&tus valent füb conditione de ib t futuro. ergo etiam Matrimonium: a, rl 2 Si Sacramenta collata fub conditione de tamenion futuro non effent valida, ratio effet; quiaforme '0]1, qllïül Sacramentorum fignificant effe&tum Sacramento- u rum de praefenti, Sed hzc ratio nihil probat. inltm, ergo. . Min. prob. etiam in contra&u v. g. matri- t etlure monii, velvenditionis verba fignificant effe&um emum de prefenti, dum dicitur v. g. contraho tecum, te d fi numeraveris mille aureos, aut vendo tibi equum, fi attuleris idoneum fidejufforem. pro ll folutione totius pretii &c. & tamen ejusmodi t D contra&tus funt conditionati füb conditione de Mp futuro. Ergo idem poteft contingere circa for- g a mas Sacramentorum. REsPONDEO difft.a. Valet in ratione con- o inir tractus civilis. c. in ratione Sacramenti. n. Ra- MH tio autem difparitatis eft; . quia contra&ui non " -'äefecipien. repugnat, ut efrectus fufpendatur usque ad even- Vi tum conditionis, càüm nulla exinde fequantur ab- furda; r [ DE MINISTRO SACRAMENTOR. : 428 müpie) .i furda; fed non decet, ut effe&tus Sacramento- At rum fufpendatur ad eventum conditionis incer- mcm te; fic enim Sacramentis non conveniret effica- i d cia caufandi gratiam ex opere operato per mate- : ümuim riam & formam juxta eftimationem communem P hominum de prefenti, prout tamen illis conve- tl nit ex fenfu communi Patrum & fidelium, utpo- te que non folum caufent, fed juxta Concilium. N "Tridentinum contineant gratiam. — Quod fi quis l coudj:»'r velit effe contentiofus , actueri, quod non ob- r ftante fufpenfione effe&us Sacramentalis usque Wi n [ ad purificationem conditionis Sacramenta nihilo- n minus poffent dici figna efficacia ex opere ope- Ts rato caufalitate morali collativa gratie, refpon- deo, Chriftum ad commendandam dignitatem Sa- Il cramentorum voluiffe iis tribuere tantam effica- 5, quanta convenienter poteft tribui, & que "tu facilior, ac dignior eft in apprehenfione Simplicium; nempe efficaciam de prefenti, id- dn que conítare ex traditione ac fenfu Ecclefim, quz nunquam ufa eft tali forma conditiqnata fub at conditione de futuro. L T j Z:9..c. Maj. n. Min. ad prob. c.a. n.c. & pa- rit. Difparitas jam eft data; quia in contracti- u du bus nullum eft inconveniens, fi effectus fufpen- datur usque ad eventum conditionis. Econtra p ejusmodi füfpenfio effe&uum Sacramentalium ujctia non fervit Chrifto ad commendandam dignitatem Sacramentorum , & majori certitudine ac folici- rl gt tudine recipiendam gratiam Sacramentalem, ad quam homines certius & folicitius fe preparant, [ u(qm fi fciant effe&um non poffe fu£pendi, fed ftatim i $ C()n; DISPUTATIO V. j 426 conferri in applicatione fignorum Sacramenta- Wxabetfä&m lium. Dicrs r. Poteft dari abfolutio à reatu l MMS) : cne fub conditione de futuro. Ergo etiam lib e abfolutio à culpa poteft dari füb conditione de qgle iO futuro. a. prob. poteít Confeffarius, prefertim mX tempore Jubilei, peenitenti dicere: Ego te ab- qm lg folvo à reatu pone, fifatisfaétionem injun&tam, andet & opera in Jubileo prefcripta impleveris. ergo. tntitti REsPONDEO n. a. ad prob.dift. Poteft hoc vpaltr: Confeffarius relaté ad abfolutionem à reatu poe- ventas * ne indulgentialem. c. relaté ad abfolutionem a segelex reatu poene Sacramentalem. n. In tali cafu, quo af d Confeffarius poenitenti fimul applicat Indulgen- ayeite tiam plenariam, concurrunt duz abfolutiones ; merfona, una Sacramentalis , quam Confeffarius confert n du p nomine fuo; altera Indulgentialis, quam Co &npeni r farius confert non nomine fuo, fed nomine IE7' [od ia ) clefie. Pofteriorabfolutio, fa&ta nomine Eccle- tülen f fi& , cüm non fit Sacramentalis, poteft conferri nisddude fub conditione; quia Indulgentia fub conditio- ne confertur ab Ecclefía. Econtra abfolutio Sa- 1 d n f cramentalis à reatu poene non poteft conferri füb ltl conditione de futuro; quia abfolutio Sacramen- t d talis folum dire&té refertur ad culpam, ad pe- [j nam autem tantum indirecté, & quidem przcife Phrwi fub ratione fatisfa&toria fecundutn juftitiam com- mutativam pro honore divino lzfo, non autem &f li fub ratione vindicativa fecundum juftitiam vin- dicativam, prout in Tra&t. de Penitentia. difp. s. Wtj & 6. pluribus explico. Ratio, cur Sacramenta- ïïhlfef g[at]a Ti lis Abfolutio non patiatur talem conditionem, Itaque injunétio Peenitentiz non 1 Itl patet ex di&is. habet u MPOM f. DE MINISTRO SACRAMENTOR. 427 X habet effe&um fufpenfivum, nec fenfus verbo- RUT rum fic injungendo poenitentias eft conditionalis, fed modalis , ita ut fenfus fit: abfolvo te fub mo- T do, ac füb ea obligatione, ut habeas de prafenti a&tuale propofitum efficax adimplendi poniten- n TT tiam injunCtam; autfi quis vocare velit eum mo- dum loquendi conditionatum, dicendum. eft, eum effe conditionatum fub conditione de pre- A g fenti intrinfeca, fi nempe peenitens actu habeat T propofitum efficax implendi injuncta, adeó, ut, är;aru ] fi peenitens fimul a&u haberet intentionem taci- tam accedendi proxima vice alium Confeffarium, quem fcit effe laxsum, & impetrandi relaxatio- nem penitentie alioquin proportionate delicto & perfonz, etiam prior abfolutio foret nulla ob. defe&um propofiti exigiti nomine Dei in fatisfa- &ionem à priore Confeffario. Dicrs 2. In Sacramentis vivorum: juxta 2 probabilem fententiam tantum confertur jus ad gratias aCtuales füo tempore, ubi urget neceff- tas, v.gr. ab ordinato, vel conjugato confe- Ergo faltem in his non verificatur no- quendas. ftra Refponfio, quod Sacramenta non patiantur il Wt conditionem de futuro; quia non poteft fufpen- n di effe&tus Sacramentorum, ac confequenter fàl- tem in Sacramentis vivorum poteft apponi con- ditio de futuro. jf ), N0 RESPONDEO tr. a. n. C. Quia juxta me ; jl femper etiam in Sacramentis vivorum confertur Ti ii a&ualiter gratia Sacramentalis, confiftens in di- fpofitione aé&tuali vel melioratione potentiarum at i CGB(L'* ad finem Sacramenti, fi fufcipiens Sacramentum fe rité difponat. Viderint autem Patroni oppo- duio fite 428 DAS4P UXT-A T bÓk ; V. 0 fite fententiv, qualem ipfi convenienter allegent hr gl rationem, cur Chriftus non potuerit, vel non T voluerit:etiam in Sacramentis effe contentus in- D tentione conditionata fub conditione de futuro. grjunS l ll Qratum Drcss g. Abfolutio à cenfura poteft con- ferri fub conditione de futuro. onem Ergo etiam ab- um dij folutio à culpa. rE RrzsroNDEO c.a.n.c. & parit. Difparita Va eft; quia dilatio Abfolutionis à cenfurainterdum eoldi eft utilis peenitenti ad majorem fui humiliatio- ipodi nem, & Ecclefie ad emendandum fcandalum. ligo Econtra füfpenfio effe&us Sacramentalis reci- um pienti aliunde rité difpofito foret ordinari& ma- deeií £is nociva quam utilis; aut certé ob proclivita- um tem licentiz generalis in varios abufüs ex parte d) 20 Miniftrorum ea effet nociva Ecclefiz. [ "f t Dricrs 4.. Si folennitas nuptialis jam para-' Fa ta fit, & tam fponfus quàm fponíà cum invitatis tectnt jam a&u compareant in Ecclefia ad accipiendam DINETT benedictionem nuptialem, fi quis tunc inopina- vatin to accedat, ac detegat probabile impedimentum E dirimens v.gr. confanguinitatis poffet Parochus d ate M benedicere nuptias füb obligatione à conjungen- tiiz u dis acceptata, quod velint petere difpenfatio- n j nem, &interea fe continere. Ergo cüm juxta Raf noftram fententiam Minifter Sacramenti Matri- Tote monii fit Parochus, poffet faltem in hoc cafu fu- Atf Ícipi Sacramentum fub conditione de futuro. Tln (l Idem contingeret, fi contrahentes jam parata fo- uj (]f i lennitate mané vel pridie confiteantur Parocho, Bbl & in confeffione exprimant peccatum, cui anne- "r xum eft inpedimentum dirimens, REsPON- "ls ! DE MINISTRO SACRAMENTOR. 429 Rnl RESPONDEO. tr. à. n.c. &fuppofitum, A,X HUtes quód iri tali cafumatrimonium fit.conditionatumi, Dico, quód ficut in cafu neceffitatis Ecclefia fup- DT ün plet jurisdi&tionem in Sacerdote habente titulum li yu coloratum, & publicé exiftimato habere jurisdi- Q &ionem fufficientem , ita Ecclefia fuppleat defe- &um difpenfationis faltem ad effettum, nempe ad effeétum Sacramentalem. i Difp: Trz i Verüm quia hec refponfio vix eft tenuiter probabilis, & in Sacramentis non licet uti fenten- l lünj Men tia probabili, ubi agitur de valote Sacramenti. RESPONDEO 2. Sacerdotem, fi retectio impedimenti fiat extra confeffionem, debere ab- m w ftrahere à folennitate nuptiali, & ad evitandum fcandalum publicare caufam , quód nempe ino- ) - pinató motum fuerit dubium de impedimento, Poffet tamen pergere in celebratione Miffz fo- lennis votive, & dein obtenta difpenfatione con- jungere contrahentes finé folennitate in foro ci- vili. Si autem impedimentum retectum fuerit in confeffionali , illüdque publicari non pofhit, nequidem in genere, fine prejudicio peeniten- tium, aut fine fcandalo, cenfeo, tales contrahen- p tes faCta fponfione de poftulanda difpenfatione, & fervanda interim continentia poffe conjungi, a d igu & quidem füb forma & intentione abfoluta. Re: fponfio mea eft, quia mihi probabilius eft, Ec* atl clefiam in cafu extremz neceffitatis eodem modo 3 hOïf É difpenfare circa Ecclefiaftici juris impedimenta, faltem ad effettum, quomodo difpenfat circa alias leges Ecclefiafticas. Neque enim in ejusmodi ül][mc m cafu difcrimen eft inter leges precipientes, pro- hibegtes, & irritantes, cüm irritatio tanqu H am adf 2 E jacens 430 DISPUTATIO v. 1 yul me'o:ec jacens fundetur inlege prohibente. Ergo ficef. &w p fat ratio prohibitionis, etiam ceffat ratio irrita- tionis, quia pereunte fubftantia etiam perit ac- iridà cidens cohzerens. if a Accedit, quód etiam in Sacra- D mentis in cafu extreme neceffitatis, ubi materia aut forma certa haberi non poteft, liceat uti ma- jj a. teria velforma dubia. Itaque illud eo magis erit hU m licitum , cüm in prefenti cafu concurrat aliud t d dubium , necdum certum, an verba Sacerdotis conjungentis contrahentes fint forma Sacramen- talis , vel ceremonialis. Drxr tamen: ad effe&tum ,. nempe ad reci- TE piendam gratiam Sacramentalem , remanente ob- I ligatione difpenfationem petendi, féque interea continendi, ut fi preter exfpectationem non ob- Nom tineretur difpenfatio, füb alio colore poflet dif- Teti folvi matrimonium. Si autem retegeretur im- : lii pedimentum juris naturalis, id infinuandum fo- vtl ( ret contrahentibus, ut ultro defiftant à contra- Áfriat hendo matrimonio fub aliquo honefto titulo. tll Quoód fi nollent defiftere , deberet Sacerdos iis t lt anminiftrare matrimonium in forma Ecclefiz con- lm fueta retenta intentione conficiendi Sacramen- Üb tum, fi non invenerit aliam viam evadendi fine v Ài fra&tione Sigilli. d Dackrs 3. Validum eft mátrimonium fub m hac conditione : Si cras fol orietur ; vel fi ven- dptis turus eft Antichriftus. Ergo valida fünt etiam alia Sacramenta fub conditione de futuro. m MMY REsPONDEO. tr.a. n.c. & parit. Difpa- Vi ritas eft ; quia conditiones de futuro neceffario d g " jam cenfentur in &ftimatione morali pofite, ut- h] qull]h pote jam habentes verificativum prefens in pre- para- ing, V. DE MINISTRO SACRAMENTOR. 4.3! d M paratione caufarum ; hinc non füfpendunt effe- à T &um contra&ctuum , nec referendze funt fimpli- Qdöm k citer in claffem conditionum de futuro , fed in i claffem conditionum de prafenti. , Drxr: tr. quia talis conditio numeranda eft jl inter eas, quz habentur in eftimatione morali Udfümag pro non adjectis. Itaque confenfus contrahen- litrd; tium eft abfolutus, & non conditionatus. Ti Ti Á QUESTIO IV. ul "n ad «alorem «oel licentiam adminiflrandi ;ïüm( requiratur probitas Miniflri ? lt AT OTANDUM I. Quod ad valorem Sacra- mentorum nonrequiratur fides aut probitas n [ Miniftri, jam fiepiüs ab Ecclefia fuit definitum: I h videlicet contra D. Cyprianum & 70o. Epifcopos Africanos; dein contra Donatiftas ; tertió con- W h tra Albigenfes; quartó contra Wicleffum in Con- W cilio Conftantienfi Sefs. 8. ac demum contraLu- TM j theranos & Huffitas in Concilio Trident. Seff. 7. N ubi de Sacramentis in genere can. 12. fic habe- zi L tur: ,Si quis dixerit, Miniftrum in peccato mor- » tali exiftentem, modó omnia effentialia, que ad Sacramentum conficiendum aut conferen- jrnnt » dum pertinent fervaverit, non conficere, aut qn conferre Sacramentum, anathema fit. i » 14 U'UI fint NOoTANDUM 2. Per probitatem Miniftri hoc loco intelligi ftatum gratic. Quzritur au- i tem, an etiam laicus in cafu neceflitatis bapti- ho m zans, vel quilibet Sacerdos vel Clericus admini- gl ftrans Sacramentum quodcunque in ftatu peccati j Tnor- y MIN 432 DISPUTATIO ; j mortalis peccet mortaliter, nifi priüs fe vel per : "m confeffionem vel per contritionem perfectam y g conftituat in ftatum gratiz ? Aliqui Authores faciunt difcrimen inter Sacramenta continentia j & f intrinfecam Sanctitatem , quale eft Sacramentum Eucharifti; , & inter Sacramenta tantüm confe- g,t Inter r f rentia Sanctitatem ,. v. gr. Baptifmum. diverfiffimas Authorum fententias fequor eam, i ; efebgt quz à Do&oribus San&tis & famá virtutis infigni- u bus uniformiter tradita eft, cüm h«c obligatio dependeat ab zítimátione divina, que non nifi T U de Pa ab ejusmodi Doctoribus cognofci potuit per in- fpirationes internas & lumen divinum. du ;lictbe DICO L. Advalorem Sacramentorum non yfupr requiritur fides vel probitas Miniftri. Mp PaoBATUR. Ecclefia conftanter à tempo- at, a re Apoftolorum usque ad hze tempora cenfuit, tf dj validum effe baptismum aut ordinem ab hzreti- (nd co aut impio Miniftro collatum. — Ergo cenfuit Ti fidem aut probitatem Miniftri non requiri ad va- uv lorem Sacramentorum. aní. patet ab Inductione. 0 f I Stephanus Papa, tefte ipfomet D. Cypria- mid, ho, ejus in hac fententia Adverfario, in Epift. lii 74. ad Pompejum, docuit, ex traditione Con- agl ftanti Romane Ecclefie , baptizatos ab hzreticis É (nur non effe rebaptizandos ; fic enim D. Cyprianus lutqt " fcribit: , Quia defiderafti in notitiam tuam per- E [ » ferri, quee mihi Stephanus ( Papa) refcripferit, lr Inter cz- 5 mifi tibi Refcripti ejus exemplum. df , tera etiam illud adjunxit, ut diceret: Si quis V. 3 ) ergo à quacunque berefi venerit ad nos , nibil innove: Votn » tur , nifi quod traditum eft , ut wanus illi imponatur N »in 2 i DE MINISTRO SACRAMENTOR. 433 lïh["x »dü pænitentiam. A quacunque hzrefi venien- Kmvm , tem baptizari in Ecclefia ( Dei) vetuit. " Ita i D. Cyprianus circa medium Szculi III. H iL II. Concilium Laodicenum anno 314. can. [ Lm. 8. ftatuit: , De Afris, quód propria fualege u- AD t de » tantur, ut rebaptizent, placuit, ut, fi aliquis t i » herefi venerit, interrogent eum Symbolum, & gt » fi perviderint, eum in Patre &Filio &Spiritus. du » effe baptizatum , manus ei tantum imponatur, iat Spiritum S. (boc eff. confirmationem. ) ht d , Ut accip QUE f0n TII. Concilium Nicenum anno 325. dum folos Paulianiftas rebaptizari jubet , eoipfo ap- W pti ln probavit definitionem Concilii Laodicenfis. Can. 19. fic habet : ,,De Paulianiftis, qui ad Ecclefiam n l " ii » confugerunt, ftatutum eft, ut ii omnino re- » baptizentur." Ratio autem hos excipiendi Jurei erat, quia non baptizabantur in nomine Patris, n & Filii, & Spiritus S. prout difp. 2. qu. 3. often- fum eft. n T. Xat Idem Concilium Niconum , ut oftendat, fe g agnofcere validum baptismum aliorum haretico- r rum, can. 8. fic habet: ,De his, qui fe catha- o:'D ) ros, id eft, puros, quandoque nominant , ad um Catholicam autem Ecclefiam accedunt, fanétze j [ magne Synodo vifum eft, ut impofitis eis ma- » nibus (in confirmationem vel panitentiam ) in clero ! *sabn maneant. " Hinc Hyerus in Dialogo adver- " » füs Luciferianos teftatur : »Nicenam Synodum um us » omnes hareticos füfcepiffe, exceptis Pauli Sa- i , mofateni difcipulis. IV. Concilium Laodicenum anno 364. can. p d 2. & Concilium Conftantinopolitanum Oecume- j nicum anno 381. can. 7. & SiriciusPapa, &Inno- D. Amort Tratt. deSacram. in gen. ^ Ee cen- g v 434 D'LISPUÜTATTO- . J yx centiusI. & Leo M. & Gregorius M. idemþ con- i l: firmant. a V. Id fuit renovatum à Concilio Conftan- um a d tienfi, ubi inter articulos Wicleffi fequens , ordi- ne4. his verbis damnatus eft: , Si Epifcopus, j » Vel Sacerdos eft in peccato mortali, non ordi- quamdm » Dat, non conficit, non confecrat, non bapti- ,f j du , l. Ex his ergo patet, quód Concilium Triden- n p tinum definiendo valorem Sacramenti collati ab C&l impio non condiderit novumarticulum, fed quód Pnoba fecutum fuerit antiquam traditionem. r pO V"DICO.H. Ad licitam adminiftrationem Id Sacramentorum in Miniftro requiritur ftatus gra- ii ve tie, quando ad id eft fpecialiter deputatus , id- t ii que adminiftrat folenniter. D PRosnATUR r. Ex univerfali fenfu omnium ls opr a Theologorum. D. Thomas P.III. qu.64. a. 6.c. ufüidt fcribit : , Non eft dubium, quin mali exhibentes » ífe Miniftros Dei & Ecclefiz in difpenfatione t amt, 5$ Sacramentorum peccent; & quia hoc pecca- trjnin » tum pertinet ad irreverentiam Dei & contami- li MT » nationem Sacramentorum, quantum eft ex i d » parte ipfius peccatoris, confequens eft, quód » tale peccatum ex genere fuo fit mortale. d. MTO Y i PRoBATUR 2. Agere in occulto, quod ü l n in publico, fi fciretur , haberetur pro gravi de- df ordinatione, eft peccatum mortale. Sed idagit , lii Minifter adminiftrans Sacramenta in ftatu pecca- Em ti mortalis. (f g0. Min. prob. homines, fi fcirent bt Miniftrum con ftitutum in peccato mortali fan- 3 hn &ificare aliqs » quin per confeffionem vel contri: M tionem DE MINISTRO SACRAMENTOR. 435 r . tionem velit fan&tificare fe ipfum, sftimarent j hoc pro gravi deordinatione contra reverentiamr Sacramento debitam, & contra obligationem I]dem obfervat S. 'Thomas 1. c. ftatus. ergo. ad r. "Sacramenta in fe ipfis fanctificationem 198 quamdam habent, & ideo preexigitur in Mi- A ) niftro fan&itas juftitie , ut congruat fuo Mini- 2 fterio. Et ideo incongrue agit, & peccat, fi lir » in peccato exiftens ad tale Minifterium ac- if » cedat. : [, AU In eftimatione divina ha- PROBATUR 3. betur pro obje&o gravis indignationis diving, fi conftitutus in peccato mortali operetur predi- L catione verbi divini ad aliorum converfionem. Ergo etiam in efítimatione divina habetur pro obje&o gravis indignationis divinz, fi Minifter Jf Dei operetur ad aliorum fanctificationem confti- g tutus in peccato mortali. «. prob. ex Pfal. 49. [7 f ii v. 16. ubi dicitur: Peccatori autem dixit Deus : qua- re tu. enarras juftitias meas , & a[Jumis. teflamentum ineum per os tuum; tu vero odifti difciplinam? PRosATUR 4. AGio Sacramentalis Mini- J ftri eft moraliter a&io Chrifti, prout oftenfum d eft difp. 3. Q. 1. ergo Minifter peccat mortaliter adminiftrans Sacramentum in ftatu peccati mor- D j talis. a. prob. fi Legatus Principis in folennifun- o« d &ione, ubi inimici Principis reciperentur in gra- 'FfP h tiam, haberet actuale m confederationem vel ! j amicitiam cum hoftibus Principis, ea circumftan- t rwmü tia effet ratione fui digna gravi indignatione Prin- 3pus i cipis clementifüimi. Exgo idem eft circa actioe v m nem Sacramentalem. n il Ee 2 Pa o- DISPUTTATIO: fV. yil 436 ,PROBATUR $. In adminiftrandis Sacra. g g mentis prefigurativis Sacramentorum Chriftia- norum requirebatur mundities externa prefigu- hv j 6U rativa munditiei interna. Ergo certum eft, pec illas figuras fignificari fimul voluntatem divinam i.1 f feriam . & obligatoriam fub gravi asd munditiam j internam Miniftri in adminiftratione Sacramen- d | torum Chriftianorum. a prob. Exodi r9. v. 22. ) ii ( dicitur: Sacerdotes, qui accedunt ad Dominum , [an- , honl &ificentur , ne percutiat eos. Et Lev. 2 r.fcribitur: .Ti Dixit Dominus ad Moyfen: loquere ad Sacerdotes, & »"!H pOHU dices ad eos:. INe contaminetur Sacerdos in mhorte civium n d fr,'wrum. San&ti erunt Deo fuo ,. & mon polluent nomen | permaw ejus incenfum enim Domini & panes Dei fui offerunt, Qum. & ideo Santti erunt. Scortum €2 vile proftibulum non .Omysd ducent in uxorem, mec eam , que repudiata eft à mari- , to5 quia confecrati funt Deo fuo, . & panes propofitionis 1028 offerunt. Sint ergo Santli; quia &? Ego Santtus fum, , d Dominus , qui fanttifico eos. Similiter Levit. 22. i fcribitur: .Locutus ef] Domimus ad Moyfén dicens : | t loquere ad. Zdaron &^ ad füios ejus, ut caveant ab bis, li que confecrata fant filiorum Ifrael, & non contaminent i H fr nomen (hoc eft, dignitatem) J/ancificatorum mübi, ! lj Ler " | que ipfi offerunt. Ego Dominus. .-.Dic ad eos, & i n ad pofleros eorum : omnis bomo, qui acce[Jerit de fTirpe Mi Ts] vefiraad ea, qu& confecrata funt , & que obtulerunt Nb filii Ifrael Domino , in quo eft immunditia, peribit co- dR ] ram Domino. Ego fum Dominus. H expreffio- icv nes divine profectó oftendunt, quanta obliga- Tl tione exigat Deus munditiam internam in przefi- r gurato, cüm tam gravibus expreflionibus eam requirat infigura. lg, Sic etiam in Ifaia c. 52. v. 11. * m dicitur: LT 1 DE MINISTRO SACRAMENTOR. 437 ïfü;uäs j n ( dicitur :- Pollutum nolite tangere , exite de smedio ejus, mmundamini , qui fertis vafa Domini. m"ïl pü PaROBATUR 6. Authoritate Patrum. I. 0 ün Ü S. AvcusTINUus l. 2. contra Epift. Parmeniani. g i c. Io. fcribit: ?Omnia Sacramenta cüm obfint ET ! (Ip SZL » indigné tra&antibus, profunt tamen per eos » digné fumentibus. Et c. 13. Conftat, fancti- dU J ) , tatem Sacramentorum in perverfis & fceleratis V » hominibus ( Miniftris) impollutam atque in- T 1 » violabilem permanere; & quia dicuntur mali N r , eam polluere, quantum in ipfis eft, dicuntur, , cüm illa impolluta permaneant, fed in bonis » permane nt ad premium, in malis ad fuppli- cium. ldem '"[raü.5. in 9oan. Ego dico, & » » omnes dicimus, quia juftos effe oportet tanti Et conc. 1. in Pfal. 103. » Judicis Miniftros." n. 9. de malis Miniflris loquens ait: , Videant, qua- , lem rationem habituri fint cum Deo, qui San- » &is non fancté utuntur. . . 2. D. GaEGonrius M. l. r. Ep. 3. ait ?» Neceffe eft, ut effe munda ftudeat manus, quz , diluere fordescurat, netaéta queeque deterius » inquinet, fi fordida ipfa infequens lutum te- E , neat. Scriptum namque eft: mundamini, qui ? » fertis vafa Domini. 3 S. BeERNARDUSs 1. de Converf. ad Clericos. c.10. ,Ve Miniftris infidelibus, qui necdum » reconciliati reconciliationis alienc negotia. ap- j » prehendunt. PROBATUR vt Authoritate Summorum p Pontificum. 1. Nicoravusl in Refp. ad Con- fülta. Bulgarorum. c. 7 1. fcribit : » Scifcitantibus » VObis, fi à Sacerdote, qui five deprehenfus Eé 3 » 1n DISPÜTATIO Yv. y 438 1 lf , inadulterio, five de hoc fola fama refperfus » eft, debeatis communionem füfcipere, . nec n i QundUs. ne? Refpondemus: Qualiscunque. Sacerdos fit, qux fancta funt, coinquinare non poteft. f a s ? Idcirco ab eo, usquequo judicio Epifcoporum » reprobetur, communio percipienda eft; quo- n w » niam mali bona adminiftrando fe tantummodo ul » ledunt; & cerea fax accenfa fibi quidem detri- j Pal mentum preftat, aliis vero lumen in tenebris , Il l adminiftrat, & unde aliis commodum exhibet, Uif inde fibi difpendium prebet. um 2. GnaEGORIUS IX. inl. 3. Decret. tit.2. BUA c. Io. ait: " Quiefitum eft de Clericis in fornica- inpelin » tionem prolapfis, fi . eorum officium, priüs u u quàm poenituerint, fit audiendum? V erüm etti n » quemlibet pro mortali peccato quoad fe ipfum Is » conftet effe fufpenfüm, non debet tamen in ,fris » officiis evitari, quia quantum ad alios etiam in. , Uj » cafu propofito fufpenfus non eft, nifi pecca- .H R tum hujusmodi fit notorium per fententiam, Rof » feu confeffionem fa&tam in Jure, aut per evi- fingy » dentiam rei, quz tergiverfatione aliqua celari t b non poffit. (I.lf )He.e Ex Catechifmo Romano PROBATUR B. pro Parochis juffu Concilii Tridentini confcri- (i M f at a pto. part. 2, n. 24. fic habet; "Meminiffe fem- b per debent paftores, Sacramenta quamdam di- d vinam virtutem, quz illis ineff, nunquam Ui » amittere. At veró impuré ea miniftrantibus vilremy ) ( dusn » &ternam perniciem & mortem afferre. San- » &a enim ían&e & religiofe tra&anda funt. l fmmüls Quodfi homini peccatis| cotaminato minus » licet de rebus divinis agere (juxta textum Ài , lfaie m vl DE MINISTRO SACRAMENTOR. 439 Utv V » Ifaie c.52.) quantum ab eo fcelus concipi ex- M iftimandum erit, qui fibi multorum fcelerum xülmue Q » » confcius eft, nec tamen Sacra myfteria pollu- Jf ll n ( » to ore conficere, velin feedas manus fumere, N contre&are, atque aliis porrigere, & miniftra- J d re vereatür? » bt It n PaRosaTUuR 9. ExhRituali Romano, edito juffu Pauli V. ubi tit. 2. $. 4. fichabetur: (*)"Mi- "Iv » nifter Sacramentorum illud perpetuó curabit, I ut integré, cafté, pieque vitam agat; nam etfi » » Sacramenta ab impuris coinquinari non pof- üïeg aL » fint, neque à pravis Miniftris eorum effectus M » impediri; impure tamen & indigne miniftran- LU tes sterne mortis reatum incurrunt. Sa- » » cerdos ergo, fifuerit peccati mortalis fibicon- ? fcius , quod abfit, ad Sacramentorum admini- ftrationem non audeat accedere, nifi prius ) corde poeniteat. Sed fi habeat copiam Con- feffarii, & temporis locique ratio ferat, con- » » venit confiteri. DPROBA'/TUR-^PFO: Speciatim de celebratio- d UM ne Miffie ex Concilio Trident. quod Sei. t3. fic fcribit c. 7. de SS. Euchar. "Si non decet ad Sa- )l cras ullas functiones quempiam accedere, nifi Ti fan&e; certe quo magis fanctitas & divinitas n cosleftis hujus Sacramenti viro Chriftiano com- zil " ta eft, eó diligentius cavere ille debet, ne » per JB f » absque magna reverentia & fan&titate ad id per- T l » cipiendum accedat, prafertim cüm illa plena j d D) formidinis verba apud Apoftolum legamus: MU Ee 4 »qui yi (*) NB. in mea edit. Antwerp, de An, 1669. hunc d (]W textum non invenl. 440 DTSPUTATTO Y. p E g : » qui manducat, & bibit indigné, judicium fibi ia » manducat, & bibit, non dijudicans CorpusDo- » mini. Quare communicare volenti revocan- il » dum eft in memoriam ejus przeceptum: probet Pyo? » fe ipfum homo. Ecclefiaftica autem confue- athonta » tudo declarat; eam probationem neceffariam sinis T » effe, utnullus fibi confcius mortalis peccati, » quantumvis fibi contritus videatur, absque l u iptür » premiffa Sacramentali Confeffione ad S. Eu- cifin: » chariftiam accedere debeat; quod à Chriftia- s » nis omnibus, etiam ab iis Sacerdotibus, qui- » bus ex Officio incubuerit celebrare, hzc San- [ $ » &a Synodus perpetuó fervandum effe decre- :-m'pere'aï » vit, modó non defit illis copia Confefforis. seofitat Quodfi neceffitate urgente Sacerdos absque Dd » previa Confeffione celebraverit, quamprimum mX » confiteatur. Q.C3d LIPPOOHT Ad licitam Sacramenti admini- , htl p ftrationem in Miniftro requiritur ftatus gratiz, etiam tunc, quando illud non folenniter admi- ,l niftrat. Ut PRoBATUR. Textus pro Conclufioneprz- m j Eatg cedente addu&ti urgent etiam in Miniftro nonfo- li M,'v, i lenniter adminiftrante, prout patet confideran- t ergo idem dicendum. vt a. prob. Patres, Con- .']Ecacdpi, cilia, "'heologi gravitatem peccati hic contro- vetfi non fundant in folennitate, fed in ipfa in- D il | trinfeca indignitate rei. ergo. t $, DICO IV. A Miniftro conftituto in pec- ET cato mortali, per fententiam, aut evidentiam Qs p rci notorio, ne quidem faltem probabiliter per ii penitentiam retra&tato, non licet petere, vel accipe- *f y 4 lU DE MINISTRO SACRAMENTOR. 441 SLR! mdki" accipere Sacramenta, nifi in cafü neceffitatis. N Si autem probabile fit, eum peccata retractaffe, N id licet. u " Fin PaosnATUR. InhacQueftione concm*ruht W WUHE'L ls authoritates Conciliorum, Patrum, & primi no- Dort H minis Theologorum quoad fpeciem valde inter fe contrarie , qux per hanc diftinctionem poffunt »'dæ.m, 1 li j j àpotiori concordari. Ergo hec diftin&io Con- ! clufionis eft admittenda. a.prob. ab inductione Wi s RUT ejusmodi textuum & authoritatum : Ms ? L-S. AvucvosTINUs docet, baptifmun:1 Qp d n accipereab hzretico, velexcommunicato in cafu J Eogp Ia neceffitatis effe licitum ; econtra extra cafum W extremz neceffitatis ne quidem accipere baptis- M L mum,à Schismatico licitum putat. l.. de Baftis- 1)0. C. 2. ait: "Si quis, cum poffit in Ecclefia Ca- » tholica baptifmum accipere, per aliquam men- tis perverfitatem eligit in fchifmate baptizaris K » etiamfi poftea venire ad Catholicam Ecclefiam » cogitat, quia certus eft ibi prodeffe Sacramen- » tum, quod alibi accipi quidem poteft, pro- TA deffe autem non poteft, procul dubio perver- » » füs eft, iniquus eft, & tantÓ perniciofius, quantó fcientius. Ita enim non dubitat re&é (! illic accipi, ficut non dubitat, illic prodeffe, In hoc textu D. » etiam quod alibi acceperit." Auguftinus perverfitatem mentis videtur confti- tuere in eo, quod communicet hzrefi vel fchis- j (j mati per receptionem baptifmi fine neceflitate 3l iu[w extrema. Ergo etiam videtur communicare cri- mini & fcandalo Sacerdotis notorié criminofi, & " d ne quidem probabiliter poenitentis, qui fine ne- Eeé s5 ceffi- DISPUTATIO..V. y 442 ceffitate ab eo petit Sacramenta, cim ea facilà j poffit habere ab alio. mgM( g IL. InEMw S. Pater tantum allegat cafum extreme neceffitatis, ubiliceat ab hsretico vel rE ca fchifmatico recipere. Sacramenta. fneil Ergo idem dicendum de notorié criminofo, feu fufpenfo in Y foro interno, nifi faltem probabiliter fit emen- m b datus. l. r. de Baptifino. c. 9. fic fcribit: "Siquem Bo » forté co&gerit extrema neceffitas , ubi Catholi- geto » cum, perquem accipiat, noninvenerit, &in m » animo pace Cafholica cuftodita per aliquem ex- [ tra unitatem Catholicam pofitum acceperit, , n » quod eràát in, unitate Catholica recepturus, fi » ftatim etiam de hac vita migraverit, non eum anm nifi Catholicum deputamus. Si autem fuerit manet d a qit corporali morbo liberatus, cüm fe Catholicze imyt » Congregationi etiam corporali prefentia reddi- Jeentag » derit, unde nunquam corde difcefferat, non trte » folum non improbamus, quod fecit, fed etiam » fecuriffime, verifiimeque laudamus." In hoc t m textu videtur S. Auguftinus loqui de aliquo, qui A coram Miniftro heretico nec herefin, necfidem n Catholicam exterius profeffus eft; quia dicit: , d T Jn animo fide Catbolica cuftodita , videlicet in cafü, quo ex profeffione fidei externa timeret ob per- ! UOEPIFC( verfitatem Miniftri excludi à Sacramento necef- lus fitatiss HecRefponfio & explicatio confirmatur d ex fequenti textu, ubi S. DoGtor 1. 6. de baptis- L ^ pufüc mo. c. 5. fic fcribit: "Poteft tradere ( baptifimum ) Ti » feparatus ( ab Ecclefia ) ficut poteft habere fe- du » paratus:; fed quàm pernitiofe habere, tam per- Emms l » nitiofe tradere. Ille autem, cui tradit, poteft As » falubriter accipere, fi ipfe non feparatus acci- ü,'e 2 » piat, J xDE* MINISTRO SACRAMENTOR. 443 ] i a » piat, ficut plerisque accidit, ut Catholico ani- , mo & corde ab unitate pacis non alienato. ali- n P Q Ia , qua neceflitate mortis urgentis in aliquem hz- , reticum irruerent, & ab eo Chrifti baptifmum i " | , fine illius perverfitate perciperent, & five de- &i N , fun&i, five liberati nequaquam apud os re- , manerent, adquos nunquam cordetranfierant." Hic.iterum S. Auguftinus tantum meminit inter- 4 uäi Q ( ne confervationis fidei, haud dubie ine externa IYj profeffione hzerefis. Md LT. NicorAvs T. intextu fuperius addu- ye m &o, dum tribuit licentiam accipiendi commu- il nionem à Sacerdote improbo ,' non loquitur de ;eo, qui eft notorié criminofus, & evidenter per- Ms lv m 4nanet in crimine absque omni etiam probabili figno ponitentiz ; imó videtur ultimato fuam licentiam reftringere tantüm ad cafüum, quo non conftat evidenter de crimine aut de impoeniten- tia; verba enim illius fic habent: ,Scifcitanti- » bus vobis, fi à Sacerdote, qui five deprehen- fus in adulterio , five de hoc fola fama refper- fus eft, debeatis communionem fufcipere , nec » ne? Refpondemus Ab eo, usquequo judi- Z fs u cio Epifcoporum reprobetur, communio per- w w cipienda eít. - Sumite ergo intrepidi ab omni C MA þ«]of Ms » Sacerdote Chrifti myfteria, quiá omnia Chrifti » fide purgantur. Sed dicente B. Hieronymo, » priusquam audias (acufatum ) ne judicaveris » quemquam , atque ante probationem accufa- x*e ) HEW' » tionis illate neminem à tua communione fu- j » fpendas, quia non ftatim, qui accufàtur , reus « GU » eít, fed qui convincitur, criminofus. e:(]ü [EW IV. MAR- y 444 DISPUTZATIO: v. IV. ManrriNvs V. in Conftitutione ad c&üül:«"f ) evitanda f[candala , renovat Conftitutionem Grego- Wmï—f ri IX. füperiüs relatam in tantum , ut ubi Gre- s at goriusIX. dixerat, NE MINEM DEBERE vitare, gb nifi declaratum , vel notorietate fa&i crimino- qum, D fum , hic Pontifex explicans terminum equivo- j cimi us C cum dieat, NEMINEM TENERTI ad vitandum, nifi declaratum , vel notorietate faéti crimino- qpino * fum. Verba hujus notabilis Conftitutionis , a uj Concilio Bafileenfi anno 1435. fefs. 20.'& anno ion ( geuda I512. in Concilio Lateranenfi fub Leone X. in- novatr, funtifta: ,Nemo deinceps à commu- daotüng » nione alicujus-in Sacramentorum participatio- sj » yd ne velreceptione, aut aliis quibuscunque di- » vinis prztextu cujuscunque fententic: aut cen- 1 m )» fürc Ecclefiaftice à jure vel ab homine gene- m » raliter promulgatz teneatur abftinere, vel ali- djene, » quem vitare, aut Interdictum Ecclefiafticum lm » obfervare , nifi cenfura vel fententia hujusmo- » di fuerit fa&a in vel contra perfonam , Colle- S » gium, Univerfitatem, Ecclefiam , Communita- tem, vel locum certum à Judice publicata vel (uner » denuntiata fpecialiter, aut expreffé , aut fi ali- wj quem ita notorié in Excommunicationis fen- ?5l » tentiam conftiterit incidiffe, ut nulla poffit 1 i » tergiverfatione celari, aut aliquo modo juris 1 il » fuffragio excufari. ? Ex hoc textu fequitur, n f À quód nullus nece[Jarió debeat vitari ratione cenfu- LT r&, nifi perfonaliter denuntiatus, aut notorietate fa& inexcufàbiliter inordinatus. Vij Ergo à pari, & I cüm fübtra&io Parochianorum , qua fe fübtra- i Anm;, hunt à Parocho, & à divinis, & à receptione Sa- t cramentorum, fit quzdam fpecies Excommuni- :"'?fm, D7 cationis, D DE MINISTRO SACRAMENTOR. 443 Mtw j cationis, ac poenze Ecclefiaftice Medicinalis ,. à lg nonnullis Conciliis particularibus ftatuta ; pari OT ratione dicendum , neminem £eneri ad vitandum D fuum Parochum quoad receptionem Sacramen- t fam ü torum, nifi hec concurrant , nempe vel declara- "m tio criminis & cenfure per fententiam, vel noto- IPUN rietas criminis finé omni , ne quidem probabili du opinione peenitentige ; vel denique nifi aliunde Mi ad ejusmodi remedium extraordinarium devita- j NI 0q tionis obliget lex charitatis, & amor falutis pro- a ! prie velalieng, prout in nonnullis cafibus po- h,o II teft contingere ; licét enim in tali cafu Parochus MN MU non nece[Jarió debeat vitari, nec parochianus ad hoc ieneatur P ER SE, vialicujus legis dire&z , tene- iil tur tamen indirecté, & PER ACCIDENS ad eam "* 1"'*':.13 ] LOU r fegregationem per legem charitatis proprie vel Ü J i alieng , nempe ad precavendam ruinam fpiritua- Nh'.v! W lem propriam vel alienam. lkn d y ïf.. Solvuntur Objectiones. Os]ICITUR r. contra z. Concl, I. Ín ca- j ul none Apoftolico 45. dicitur : Zpifcopum aut Pres- byterum, qui bereticorum baptisma «el facrificium fufce- d perit ,. deponi precipimus. T u 9. lIbidem can. 46. dicitur: Epiftopus, aut j d Presbyter ,. fi pollutum ab impiis non baptizaverit ,. de- ponitor, ut qui non difcernat veros Sacerdotes à Sacerdo- ji n tibus impo[Zoribus. In 3. Innocentius L Ép. 18. ad Alexandrum dicit : Zfrianos, quia eorum laicos fub imagine poniten- w qui ? tie ac S. Spiritus fanttificatione per manus impofitionem m füfcipimus , non oidetur. Clericos eorum. cum. Sacerdotii p h aut 446 DISPUTATIO V. pl yi, [üm aut tinifterii cujuspiam füfcipi debere dignitate ; quo- [j* niam quibus folum baptifia vatum e[fe , permittimus, nec Spiritum S. eos babere ex illo baptismate illisque Pa gata myfleriis arbitramur , mec dare ejus plenitudinem. pof- funt ,. que maxim? n Ordinationibus operatur. g, w d. d S.Leo Epift. 79. ad Nicetam dicit, nul- ]um hareticorum per Sacramenta conferre fan- g Gificationem. Jli dmdit s. D. Gregorius M. 1. 11. Epift. 67. jubet iterari baptifmum à Bonofianis collatum. l dl 6. PelagiuslI. apud Gratianum dicit, non effe corpus Chrifti, quod Schismaticus conficit. p lls 7. Urbanusll. inEp. ad Lucium dicit: - reticorum Sacramenta, quoniam extra Ecctefiam funt, A Dom formam quidem Sacramentorum , mon autem virtutis ef- ;00T0 feé&tum babere profitemur. Af RESPONDEO. d x. Hereticos primi fz- AIYUL I culi fuiffe potius Philofophos Ethnicos, aut Ju- M (f deos, qui non fervabant materiam & formam lfut baptismi, üt patet ex Irenzo & Epiphanio de be- i, refibus. Ideo non eft mirum, quód Ecclefia illud ld baptisma ratum non habuerit. Alii cenfent, hos m canones confcriptos fuiffe & collectos ex variis Fult]dl Conciliis particularibus, inter quz erat Iconien- t fe, in quo ftatuebatur error rebaptizantium. tiir Ad 9. Idem refpondetur. T5 q ' Z4d 3. dift. Innocentius L. dicit, quód he- fümqn fetici in ordinationibus non poflint dare plenitu- Xin dinem Spiritüs intelligendo gratiam Sacramenta- M Jem. c. intelligendo characterem. n. Hic Pon- U Tl tifex folüm dicit, quod ordinati ab Epifcopis hz- dtitg reticis debeant manere perpetuo fufpenfi ab ex- næmms ( ido ordinum. Ratio ipfius eft, quia fic ordi- ?ït nati, N ! DE MINISTRO SACRAMENTOR. 447 A h, nati, cüm prefumendum fit, eos vincibiliter m communicáffe herefi, non receperunt gratiam [ Mi Sacramentalem ob fui indifpofitionem; ac con- d fequenter, cüm tale Sacramentum non revivi- ïïkffnmgl I fcat, vel id admodum incertum fit, à taliter in tinii ftatu peccati mortalis ordinatis nihil poffe boni D tn fperari. d 4. Idem refpondeo. Nam S. Leo tan- Dun tüm dicit, ab iis, qui prefumptivé fchismati vel ;.coHaa; herefi fcienter communicant, gratiam Sacramen- MTC T talem fanctificantem non obtineri ob indifpofi- tionem ex peccato mortali. *LUGL* Ad$. D. Gregorius.M. expreffé teftatur 1. tj c. à Bonofianis non fuiffe. collatum baptismum N MO J s in nomine SS. Trinitatis. Ad6. dift. Non conficit corpus Chrifti ne- gativum. n. UrbanusIL * fichabet: Unamenim, que Cbrifti corpus eft, con[lat e[Je Ecclefiam , que in duo 'vel plura dividi non potef? ; fanul enim , ac quis ab ea rece[Jerit, defrftit e[Je Exclefia. Ad 7. dico, quód UrbanusII. loquatur deha- reticis formalibus, qui communicando in hzrefi (r cum fuis Paftoribus ob indifpofitionem fuam po- rwïa' QU nunt obicem gratie. — Verofimile eft, quód hic inis Pontifex, & plures alii ejusmodi Scriptores Ve- teres non agnoverint revivifcentiam Sacramen- torum in ordine ad gratiam Sacramentalem, qua d ag recepiffent, fi obicem non pofuiffent, OnjrciruR 2. INon pauci ex antiquis Pa- tribus docuerunt, effe reiterandum baptismum y ab hareticis collatum. — Ergo pro hac fententia non 1 * - Pelagius Il. 448 DISPUTATIO V. ! l jü non habetur uniformis traditio. ZInt. prob,. 1. De S. Dionyfio Alexandrino S.Hieronymus de : ; j E&ie | -- Jl d Script. Eccl. teftatur, eum in Cypriani & Afri- canarum Synodorum dogma de rebaptizandis pE hzreticis confenfiffe. jOgrdt 2. .S. Bafilius Epift. . ad Amphiloch. can. Inec n At 47. de Encratitis & Novatianis, aliísque hareti- cis loquens ait : JNos una ratione eos rebaptisamus. soatit d fs Si autem . probibita efl apud vos bec rebaptizatio , ficut €&? à Romanis, alicujus Oeconomie gratia, nofira tamen ptTot vatio vires obtineat. 4 l 3. S. Athanafius orat. 2. contra Arrianos, 1 l yl i : i ml vacuum & inutilem effe cenfet baptifmum Arria- norum. lt nR 4. Optatus Milevitanus l. 1. contra Parme- ia nianum docet, hareticos habere fal/a baptismata ; m t & ne poffit dici, eum loqui de fola gratia baptis- fert mali, addit: Jobis verà Scbismaticis, quamuvis in Ca- um J ibolica Exclefia non fitis , bec negari non po[Junt ,. quia LE mobiscum communia C9. vera. Sacramenta traxiftis. Eu REzsPONDEO. dift. Docuerunt, reiteran- ytatum dum effe baptifnum circa herefes applicativas l d materie acforme dubige. c. circa herefes ap- ho licativas materie & form: certe. n. Dico e- b dT nim, quód diffenfio horum Patrum à praxi Ro- Eu mane Ecclefie folum fuerit circa quaeftionem dequn. fa&i; utrüm verba forme concomitante profef- iif fione Religionis heretice v. gr. Arrianz, INova- Kütig tiane &c. importent fenfum à Chrifto intentum, velnon? Nam cüm verba ex circumftantia lo- "t Rn quentis contrahant fenfum fecundarium obvium, Ug prout in arte critica demonftratur, aliqui judi- ïümiw jllX cabant, formam illam hareticorum n fenfa obvio a At "nf T )v DE MINISTRO SACRAMENTOR. 449 A li D] *Sva- : QU ab illis intento falfam, ac confequenter nullam effe. Sed Ecclefia Romauna fenfum illum erroneum r non ceffe verborum fed perfonarum tenuit, In bac A Wm ergo quzftione facti dogmatis:definitio fpectabat u ly lil I ad Supremum controverfiarum Judicem , quzs donec emanaffet, licitum erat fentire diverfa. il M W bl 4Ad 1. Dico, Dionyfium tantüm con/enfr[Je cone micentia & communicatione , non errore. In aliis DAT locis fecundüm proprium judicium aliter fentit, d 'rï-;ï prout Tournelius ex Eufebio 1. 7. c. 9. oftendit. A 2. dico, S. Bafilium manifefté tantüm lo- I QT qui de baptismo hereticorum, qui circa Trini- l d ' V pw tatem erroneé fentiebant, quorum errorem cen- febat in forma baptismi exprimi mom verbis, fed 1511 A ex circuinflantiis perfonarum baptismum conferen- i dv tium, & recipientium. Ibidem enim dicit, quód ii Encratitz fint eermen Marcionitarum, exiftiman- tium, Deum Patrem effe caufam malorum. iNo- l vatiani autem erant injuriofi in Spiritum $. quem a ! L hegabant peccata poft baptismum remittere per Docuegur poenitentiam. Ad3. dico , etiam S. Athanafium eo ipfo t 6 E loco teftari, quód error Arrianorum videatur 114 influere in forinam baptismi , quia intelligunt Pa- ] [ Pl !t trem non cónfübftantialem Filio, & Filium ex ni- " (U hilo creatum. Jtaque cum juxta Bafilium & A- Ti M YP thanafium fenfus forms videretur dubius, quod Qd A2 pertinet ad queftionem fa&i do&trinalem , ütpo- te ver(intem circa fenfum verborum obvium ex circumftantia perfonarum loquentium , practicé um QO in hoc dubio poterat renovari baptismus, & non j j renovari, juxta Oeconomiam feu leges prudebtiz. Illi, qui in dubio practicaba nt, aut practicati fine« eufüfum', D. Amort. Ira£t, de Sacram. in gen, Ff bant 450 DISPUTATIO V. j bant baptismum , pro motivo habuére collatio- nanpazelt: nem certam grati& baptismalis, utpote cujus col- jj latio, & revivifcentia Sacramenti erat dubia. jgspt Alii, qui non practicabant, nec à füis fübditis pra- fgbapü'l.än &icari finebant renovationem talis baptismi, pro motivo habere poterant, quód gratia fanctificans dipimt i. G in tali cafu dubio , ubi liceret uti fententia pro- babiliori, obtineri poffet per fumptionem Eu- iiloQ ts charifie , & quód chara&er poffet fuppleri in Confirmatione , utpote quz eft füpplementum ba- m tl ptifmi. nibiena dl d 4. dico, quód Optatus Milevitanus tan- tüm afferat, quod Donatifte veram gratiam Sa- uptran Vr cramenti ordinationis ab Ecclefía traxerint , & con- fequenter ob eam gratiam permanentem etiam R arom f in Schismaticis poffint poft converfionem denuó um d relinqui in fuo officio ordinis, non autem alii t n heretici, qui fufceperunt ordinem in ipfa herefi, Ya vel poft feparationem ab Ecclefia fa&tam , qui li- cét acceperint characterem , tamen non recepe- hd runt gratiam Sacramentalem , ad bene obeunda a t officia ordinis neceffariam, nunquam recuperabi- iiie, t lem, eóquód revivifcentia hujus Sacramenti aut übiths nulia aut valde incerta fit. Mf " OsjicrTUR 3. D. Cyprianus inSynodo 7. lii l i l Epifcoporum declaravit, baptizatos ab hzereticis effe rebaptizandos. Ergo altera fententia non poteft effe certa ex conftanti traditione. uk"*ï Ü 2 D. Cyprianus expreffé negavit, dari tra- [] AES,M ditionem pro oppofito, à Stephano Papa praten- fam, prout patet ex ejus epiftola ad Pompejum. T. 3 ünn t I. Sculo non dabantur hzretici retinen- tes veram materiam & formam baptismi. Ergo Üntir non * feni Vu DE MINISTRO SACRAMENTOR. j j J 451 um non poteft allegari obfervantia veltraditio Apo- ftolica contraria Cypriano. Ut l! ", REsPONDEO,. ad 1. dift. Decrevit eos effe AX " rebaptizandos definitione refpiciente praxin ac at difciplinam Ecclefie circa quzftionem dubiam iüfmrenr; facti. c. - definitione refpiciente dogmafidei. n. l m NU g in illo Concilio Africano non fuit deinitum, ba. lii ptizatos ab hzreticis fub debita materia & for- Daes ma, & füb debita profeflione fidei circa SS. Tri- nitatem effe rebaptizandos, fed tantüm definitum eft fimpliciter , baptizatos ab hereticis illorum atb Cm'ms m temporum iterum effe baptizandos. Ea defini- [ tio refpicere poterat folam praxin, congruam ad generales prefumptiones in quzftione fa&i, nl utrüm forma baptismi non contineat fenfum be« i veticum obvium ex circumítantia perfonze confe- rentis? nam etiam Szculo IIL, adhuc plereque herefes erant circa myfterium SS. Trinitatis. fl 4d . dift, Negavit traditionem univerfa- particularem Romana lem & Apoftolicam. c. WA Ecclefie, eámque antiquam. n. Ipfemet enim in Epiftola ad Pompejum eam antiquam traditio: nem Romanz Ecclefiz tacité fatetur his verbis : N Que ifla prefumptio ef? , bumanam traditienem. divine i dijbofitioni anteponere? -- —JNec confuetudo , qu& apud quosdam obrepferat , impedire debet, quo münus verias valeat, & vincat, I "d 3.tr.a. dift.e, Ergo non poteft allegari h: "Traditio Apoftolica circa baptifinum , directa. c. hr indirecta. n. nam poterat Romana Ecclefia faltem j wv o habere traditionem indirectam ex traditis princi« t piis generalibus, vel ex obfervantia circà alia Ff2 dCra- p u 452 DISPUTATIO v. g Sacramenta v.g. circa Matrimonium, vel circa jun ordinationem, collatam ab hzreticis, itaut pof- IU[ei 3 fet argumentari à pari ex valore uniusSacramen- ti ad valorem alterius j l Caterüm quod D. Cy- ia prianum attinet, qui ante fuam converfionem ! fuit Rhetor Gentilis, in rebus Chriftianis parum 1 ci n verfatus, haud dubié potius eft credendum tefti- i non monio Cleri Romani & Stephani Pape , ubi da- x A batur perpetua contefferatio teftium à tempori- bus Petri, Cleti, Clementis &c. quàm teftimo- qui t allind. nio Epifcoporum Africe, in qua nulla Ecclefia , hi erat Apoftolica, hoc eft fundata ab aliquo Apo- ftolo MTOC T Diczs: Rationes D. Cypriani in Epift. ad li Pompejum attingunt etiam dogma fidei & non ac Pofalt folum difciplinam circa quzftionem fa&i dubiam J quoad fenfum verborum obvium in forma Ba- : 4 ptifmi. Ergo etiam foret ab eo definitum do- gma fidei a. prob. rationes ejus funt ita gene- tb rales, ut in proxima objectione videbimus, quz f Jut erm 1 oftendant Baptifmum effe invalidum, etiamfi fit adhibita debita materia &forma, nec ullus inter- ( hinse veniat error expreffus in forma ergo REsPONDEO C.a.n.C Quamvis enim fa- & fat$ tiones D. Cypriani fuerint generales, non tamen definitio Concilii Africani verfabatur de dogma- AU te, fed de praxi & obfervantia pofthacretinenda ]ut vel abjicienda BU OsjricrTUR 4. . RationesD. Cypriani con- ts at vincenter probant, Sacramenta ab hareticis col- lm lata eíffe invalida : "& ill rationes equé pugnant ) du de Miniftris conftitutis in peccato mortali. Ergo , etiam Sacramenta collata ab ejusmodi Miniftris LY ; funt ! DE MINISTRO SACRAMENTOR. 453 MJ Väï funtinvalida. a. jrob. r. heretici & peccatores æäu ht nullum habent jus tracandi Sacramenta, ficut Vi Chore, Dathan, & Abiron non habuerunt jus n ufurpandi Minifterii Sacri. Ergo ea invalidé 1 Oj tractant. p x ] 3 : 2 Baptizati Chriftum induunt. Gal. 3. fed hee- Icredeiïd !u fetici Chriftum non' induunt. ergo veré bapti- It d zati non funt. n lg 3 Non eft aliud, quod percipitur, quàm Qqun if quod creditur. Sed quod in hzrefi creditur, tl r falfum eft. Ergo & quod percipitur, falfum eft. 4 In hzrefi non valet Confeffio Chrifti, aut D mors pro Chrifto tolerata. Ergo nec valet Sa- cramentum ab heretico perceptum. s. Hareticus non habet Spiritum. Ergo nec poteft dare SpiritumSan&um. Ergo forma Ordinationis adminiftrata ab hzretico, qua dici- J QR tur "Accipite Spiritum Santtum &c. falfa eft, ac & confequenter nulla eft. 6. Juxta S. Joannem in 2. Epift. v. 10. .Nec vecipiendus , mec ei ave dicendum eft , qui Do&rinam Chrifti non habet. Ergo nec admittendus eft Baptifinus collatus ab hzretico. Soli Ecclefie Catholice , Sponfze Chrifti, 7* relidta funt Sacramenta. Ergo in religione hz- r retica non dantur vera Sacramenta. 8 Juxta Apoftolum Ephef. 4. Unus eft Deus, una fides , unum baptifma. Ergo preter baptifma Eccleüz Catholice aliud apud hgreticos baptis- ma effe non poteft. datur regeneratio ad 9. Apud hereticos non vitam. Ergo nec baptifma. Io. S. Petrus 1. Epift. 3. ait: Salvos facit ba- j u f 3 ptifma. DISPUTATIO V. D 454. puifina. Sed baptifma hwreticorum falvos non ia facit, ergo. ; g II. Sacramentum fine. effectu nullum 'efï:. £C Sed Sacramentum hereticorum nullum habet gt effe&um. ergo. tlb m d REsPONDEO n.a. quoad r. membrum. d 1. dift. Non habent jus ea licité tractandi. c. nb validé. n. quia ut obfervat S, Auguftinus 1. 3. hu r contra Donat. c. 10. ZAliud ef? , non babere aliquid, ] aliud non jure babere, velillicité ufürpare, JNon ita- qii m que ideo non funt Sacramenta Cbrifli & Ecclefie , quia totdt eis illicità utuntur mon. bervetici folum, fed etiam oimnes p iniqui & impii. Sed tamen illi corrigendi aut puniendi smenti ia vero agnofcenda C vveneranda funt. lta Augu- btolet ftinus. serito d 2. dift, Baptizatï non ponentes obicem abente grativ Chriftum induunt. c. ponentes obicem. n. teng T2f2 00 REesPONDEO 2. dift. Chriftum induunt charactere obligationis. c. invettitura fanGtifica- Wt t tionis.n. ita quoad rem refpondet S. Auguftinus l. 5. de Baptifmo. c.24. ubi docet; Chriftum in- o h dui aliquando usque ad Sacramenti perceptio- nem, aliquando autem usque ad vitz fanctifica- Hvl i | tionem. J ZLd 9. dift.a. Non eft aliud, quod percipi- l j tur, & quod creditur à recipiente. tr. quod cre- ^ Id jl ditur à Miniftro.n. fi recipiens non credat, etle DAT Sacramentum, quod percipitur, verum eít, non n ( percipi Sacramentum. Sed.fi tantum Minifter BA non credat, effe Sacramentum non invalidatur Sacramentum. mj Imó D. Auguífünus docet, vali- H[& n r dum effe Sacramentum; 'etiamí nec recipiens Sacra- nf J DE MINISTRO SACRAMENTOR. 455 FM Sacramentum credat effe Sacramentum, fed tan- tum caremoniam facram. Nam 1. 3. contraDo- &U MHUE L nat. C.I4. dicit: Ciam de Sacramenti integritate. & Jan&titate trakatur ,. quid credat , & quali fide imbutus f ille, qui accipit Sacramentum , interef?. quidem plu- m vimum ad falutis viam, feéd ad Sacramenti queftionem T g nibil intereft ; fieri enim potef? , ut. bomo integrum ba- lpl beat Sacramentum, & perverfam fidem. Ldm : Zd 4« €. d. di(L. c. Ergo necSacramenta ali- A quid valent in heretico ex opere operantis, & in ordine ad fan&ificationem & falutem. c. ex A opere operato, & in ordine ad obligationem Sa- cramenti.n. Confeflio Chrifti, & mors pro Chri- hi J fto tolerata non habent ullum effectum, nifi ex merito operantis. Econtra Sacramenta etiam W. N habent effectum ex opere operato, nempe cha- raCterem cum obligatione ad operationes Sacra- mento congruas. Itaque eximprobitate Miniftri vel recipientis non femper inficitur efficacia & valorSacramenti. Id explicatS. Auguftinus l.4. contra Donat. c. 17. his verbis: Zliud ef? non ba- bere, aliud non utiliter babere. Qui non babet, eft ba- tizandus , ut babeat. Qui autem non utiliter babet, ut utiliter babeat , corrigendus. — INec adultera eft aqua li X in baptifino bereticorum , quia nec ipfa creatura, quam JDeus condidit , mala eft. gtdis/c.4. dift, : Ergo nonpoteftSpiritum Sanc&um dare per modum caufz principalis. c. J per modum caufie minifterialis. n. . Minifter dat W Spiritum S, non de fuo, fed de munere alieno, m )! ( Óficut & famulus dat nomine fui heri centum au- reos, dum forte ipfemet nec habet obolum. jj K PIA Al 456 yi DILS&PUT.AT.LO.-.V. ' "d 6.c.a.n.c. Aliud eft enim perfona hz- "d retici, & aliud eft thefaurus Ecclefim vel duca- " jus? tus aureus ad Ecclefiam pertinens injufté ab hz- retico, vel predatore facrilego poffeffus. ^ Sa- PT iC cramenta femper fünt aliquod bonum ad Eccle- fiam pertinens, quod harctici injufté poffident. pfo qUO( Itaque femper habent valorem fuum. - Idipfum tentio f retid 4 obfervat S. Auguftinus I. 7. contra Donat. c.45. Heretici ad dottrinam. Chriflà comoertuntur , ut incor- du porentur Ecclefie, cujus Sacramentum . babebant; & deie ! ideo, quod ejus babebant , IOU )D] ! ' tumelia. fafcipitur. agnofcitur , & fine ulla con- Ál /l ld 7. c.a. dift.c. t Ergo extra Ecclefiam non frtmet habentur vera Sacramenta nifi ex ipfaEcclefia. c. ex Ecclefia. n. heretici enim, niíi exiiffent ab n & PT Ecclefia, & exinde poteftatem ordinandi, ab- folvendi, confecrandi &c. accepiffent, non va- ferio dul lidé conficerent Sacramentum. Quoad baptis- mum vero, quem etiam Judai & Gentiles validé filiü) hm conferunt, cum intentione faciendi, quod facit ütin( Ecclefia, licét nunquam ingrefli fuerint Eccle- fiam, hec refponfio non futlicit. nb Ti Hinc REsPONDEO 2. dift. Soli Ecclefie firtc conceffa funt Sacramenta jure utilitatis. c. jure proprietatis.n. foli Ecclefi& ad capiendam utili- ;ja;riricam tatem deftinata ac tradita funt. ubl[)hem J | Si veró violen- l V ter per injuriam ab aliis ufürpentur, nullum ex- inde in eos jus utilitatis derivatur. 4 lt Id denuó H IPE obfervat S. Auguftinusl.4. contraDonat, c. 15. N ubi refpondens ad Obje&ioaem hanc Cypriani: Extra Ecclefiam falus non eft , ait: Quis megat? Et efiam,, NT tdeo guæcunque ibfius Ecclefie babentur extra Eccle, It 7071 &tl U DE MINISTRO SACRAMENTOR. 457 Vmp Rs -! [æk non valent ad falutems fed aliud eft, non babere s. aliud x non utiliter babere. (*) ! ïljïlü ls j REsSPONDEO 3. C.a. dift.c Ergo non va- ! j lent Sacramenta, nifi conferantur nomine Ec- DP i clefiz.c. fi conferantur nomine Ecclefiz.n. Eo- L ipfo quod ad valorem Sacramenti requiratur in- li "W. tentio faciendi, quod facit $ *cclefia, etiam hae- o ] retici ac gentiles conferentes Daptifimum vel aliud Sacramentum , illud conferunt nomine Ec- ^ )r7y clefize, faltem intentione primaria, & 1mphc1ca, V/WH prout Difp. 2. & 3. explicatum eft. ld 8. c. a. n. c. & fuppofitum, quód Sacra- M menta à gentili vel heretico collata non fint Sa- cramenta Ecclefiz; quia ab illis tantüm ufurpan- Vl tur, & nomine Ecclefie conferuntur 4ld 9. dift. Apudhereticos non datur rege- IN neratio per modum caufz principalis.c. per mo- dum caufie minifterialis.n. vel/ubd. non datur in fubje&o ponente obicem.c. in fubje&to rité di- fpofito. n $i enim Judzi, Turce, velGentiles ad fidem Chriftianam convertantur ficut ferme fingulis annis multa Gentilium millia his tempo- ribus convertuntur à Mofcoviti tales converfi, & ) l fi invincibiliter exiftiment, Religionem v. g. Mo- fl fcoviticam, vel aliam ejusmodi effe veram re- jl AU ligionem, etiam in Baptifmo confequentur gra- m tiam. Zd 1o. dift. Salvos facitin a&u primo, & de fe refpe&u non ponentium obicem.c. in a&u fecundo etiam refpe&u ponentium obicem. n. DO 20 ) C H $ S. Au- .!h d (9 In £dit. Lugdun. de A. 1664. textus habetur c. t7. mutata interpun&ione, ícilicet poft Zabefíur. ,wm Seníus tamen idem eft, DISPUTATIO y. DE M" 458 j S. Auguftinus facit paritatem cum aqua Baptifmi, j & cum aqua diluvii. Nam l. s. contra Donat. g ii c.28.ait: Sicut non alia aqua, fed eadem aqua in arca grfos. 1 pofitos falvos fecit , & extra arcam pofitos interemit, Jic mon alio fed eodem Baptifino & boni Catbolici faloi Ogf biman fiunt ,. & mali, Catbolici vel beretici pereunt. ld x1. tr. Maj. n. Min. Ponit enim chara&te- 9 mul rem, & obligationem ad operationes Sacramento p congruas, etfi ob impedimentum non caufet i, ( gratiam fanctificantem gratum facientem Deo. 11 OnJ1crTUR $. In c. ZnafLafius. 9. dift. 19. u ii legitur, quod Anaftafius Secundus fuerit puni- Af tus, quia Sacramenta ab Acacio hzretico colla- Jitom ta habuit rata. & J 2 In c. Daibertum. cauf. 1. q. 7. refertur, n ) ^l quod Innocentius Papa declaret, invalidam efe m ordinationem collatam ab heretico, addita ra- hüu j tione; quiamnibil dare potuit eà, cui manus imfofüuit, itprás qui ipfé nibil babuit. liso 3 In c. Propter. 1. dift. 19. dicitur, quód 1 qd Synodus Conftantinop. irritas decreverit Ordi- Ts nationes fattas à Maximo Epifcopo. RESPONDEO ad I. n.a. In illa enim hi- Wzply Dito: ftoria folum habetur,. Anaftafium Clero Catho- lico fuiffe exofüm, quia communicaverat cum Eu Photino, qui ob communicationem cum Acacio 1 tj habitam à Deo punitus eft. Anaftafius autem "tf ordinationes ab Acacio fa&tas in gratiam Photini Ttim ratashabuit, hoceft, fufpenfionem ordinatorum 4 ] folvit. iC ZAd 2. dico, eam Ordinationem fuiffe declara- du tam invalidam; quia hzretici non erant ufi debi- y [ ta forma, üt Gloffa explicat. tl À d 3. l DE MINISTRO SACXRAMENTOR. 459 WJABAF /Ad 3. dico , iterum fermonem effe de irrita- Bd tione Ordinationis quoad effe&tum fufpenfivum, MTM' qua declaravit, illicité orfiinatos fore perpetuó fufpenfos. ] &m' " M OnJrcrTvR 6. Ecclef 34. v.4. dicitur : Lii uf Ab iwarundo quid mundabitur? ergo malus Sacerdos Js non mundat baptizando vel abtolvendo. iri 2 Eccl.34. v.30. dicitur; Qui baptizatur à Ug jm mortuo, quid proficit lavatio illius? il 3 Pfal. 140. v.$. dicitur : Oleum peccatoris non impinquet caput meum. Ergo Sacramentum If li Confirmationis & Extreme Unctionis ab impio [j QU collatum nil juvat. 4. ]oan.9. v.31. dicitur: Seimus, quia pecca- iores Deus non audit. s. Matth. 7. v. 17. dicitur: zfrber bona bonos i frutius facit : arbor mala. malos fruttus facit, Exgo improbus Sacerdos non caufat gratiam.' REsPONDEO ad1. tr. a. n. c. & füppofi- tum, quod Sacerdos interius animam lavet, aut interius animam mundet ; Deus enim eft, qui mundat phyficé. i WL D. Dzixr: TR. quia textus tantum verificatur, ii quod nihil immundum in eodem genere caufali- tatis munpdet alia , & mundatione immediata. n ia Poteft autem aliquid moraliter immundum v. g. chyrurgus mundare phyfice, & viciflim. d 2. u Dico fenfum effe, quod lavatio ejus, qui ex attactu cadaveris in Lege Moyfaica factus i erat immundus, nil profit, fi ftatim iterum tan- ? gat cadaver. Hunc fenfum reddit contextus; paue quia additur explicatio his verbis: Sic bomo, qui jejunat DISPUTATIO:MY. 460 pl jejunat in peccatis fuis , 69 iterum eadem faciens, l quid proficit bumiliando. [ ? fs j j ld 3. dift. Oleum morale adulatloms non p impinguet caput meum. c. oleum phyficum. n. m Senfus patet ex contextu , ubi per oppofitio- d D nem ad vitium adulationis dicitur Corripiet me necelT juflus in mifericordia (hoc eft ex virtute miferi- & n cordie) & increpabit ime RES] d 4. dift. Peccatores Deus non audit in- fimusd tuitu meriti in deprecante.c. intuitu Sacramenti dre n & meritiin eo, cujus nomine deprecatio poni- At tur. n. TIUSIOI d s. c. a. dift. c. ergo improbus non caufat probia gratiam per modum caufze principalis & tanquam g Ea fructum ex arbore, & horto proprio. c. per mo- a t n dum caufe inftrumentalis ex arbore & horto ais d dominico. n iiis &t O3JICITUR 7 Ipfimet SS. Patres agno- ts fcunt, Sacramenta ab improbis Miniftris collata Mi nullum fructum conferre fufcipienti. ergo nul- u lum conferunt. a. prob. I. S. Auguftinus l. 5. A: 0 de Baptifmo. contra Donat. c.22. ait: , Confen- ) Ml p( » timus Cypriano, hereticos Remiffionem dare u ( » non poffe; Bïptlfmum autem dare poffe; qui BG quidem illis & dantibus & accipientibus valeat duj » ad pernitiem , tanquam tanto munere Dei i male utentibus; ficut etiam maligni & invidi, » quos & ipfe intus effe teftatur ( m Ecclefía ) if Dt, & » Remiffionem peccatorum dare non poflunt, Mgg D cum eos baptifmum dare poffe, omnes fa- u 5 teantur;" Similia habet l. c. 1. 3. c. 18. & l. 6. [T(mmu C.4. 2. $. Ambrofius 1. de initiandis. c. 14. ait: Piam Baptifinum perfidorum non mundare, fed pol- p tj ]uere. vl DE MINISTRO SACRAMENTOR. 461 WMJ luere. 3. S. Hieronymus in c. 3. Sophoniæ di- r cit: ,Sacerdotes, qui Euchariftie ferviunt, & hr » fanguinem Domini populis ejus dividunt, im- '?Ul u !T » pie agunt in legem Chrifti, putantes Evyapi- » síav imprecantis facere verba, non vitam; & V. Cm'!-g Wt x » neceffariam tantum effe folennem orationem, , & non Sacerdotum merita. $n a RzsPoNDEO. n. a. ad r. dift. D. Augu- ftinus dicit, improbos Remiffionem peccatorum d dare non pofle authoritate aut nómine proprio. T c. authoritate & nomine Ecclefiz. n. S. Augu- ftinus inomnibus hislocis tantum oftendit. quód improbi non nomine proprio abfolvant, fed no- i mine Ecclefie, cujus funt immediati Miniftri, ita ut fint Miniftri Chrifti tantum mediate. Is Ti ä ä fenfüs elicitur partim ex contextu, partim ex aliis textibus , ubi vehementer reprehendit Sa- $ cerdotes, fiíe ja&ctent: Kgo dedi tibi Remiffonem jeccatorum , .Ego te mundavi C9c. Cum hoc tan- tum egerint immediate nomine Ecclefie, & me- T. diate nomine Chrifti. I3:T*6. corg. db s » miffam peccatorum (amnprobi Miniftri) non da- ii » bant, qua per orationes San&torum, id eft, Q Et » per Columbz ( Ecclefie) gemitum datur." " " hoc ipfo inloco fuperius: ,Pax Ecclefiz dimit- [rfs"m » tit peccata, & ab Ecclefie pace abalienatio » tenet peccata, non fecundum arbitrium homi- jl (i) » num, fed fecundum arbitrium Dei, & oratio- u Jui » nes San&torum fpiritalium., Pax autem hujus » unitatis in folis bonis eft." Etl5.c.21. $5a- ul » cramentum gratite dat Deus etiam per malos, u ssv ? ipfam vero gratiam non nifi per fe ipfum, vel » per Sanctos fuos. Et ideo remiffionem pec- fl MEI cato- » p 462 DiLS: UATIO VC catorum vel per fe ipfum facit, vel per illius (ij » a d » columbe membra, quibus ait: fi cui dimiferi- » tis &c." Etl.4. c. 4. eundem fenfuüm manife- m Haini fte tradit his verbis: , Cum mihi ('objiciendo) di- N » citur: ergo hereticus dimittit peccata? & ego E » dico: ergo avarus , raptor, fonerator, invi- ? , dus dimittit peccata? — Si per vim Sacramenti aprox hi » Dei, ficut & ille, ita & ille. Si per meritum » füum, nec ille, nec ille.. n 1 NI : ld 2. dift. afferit, perfidorum recipientium u a ) baptifmum polluere. c. perfidorum minifirantium ] baptifmum. n. Ex contextu manifeftum eft, b quod D. Ambrofius loquatur de recipientibus üinun baptifmum, qui haud dubié, cum in ftatu pec- m et cati mortalis fine debita converfione accipiunt irbit: Sacramentum, peccant mortaliter. p Z 3. dift. Afferit hoc D. Hieronymus 1o- N] quendo de Euchariftia in concreto , .& reduppli- It cative fumpta, feu quatali, prout involvit non M folum materiale fed etiam formale Sacramenti dad gratiarum - actorii. c. loquendo de Euchariftia d denominative & materialiter fumpta. n Sacra- lipo 1 mentum corporis & fanguinis Chrifti in Sacrifi- 1 d cio Miffe poteft fpectari füb quadruplici confi- n q deratione, nempe tanquam Latrevticum, tan- '-üüæ mifü quam Eucharifticum , tanquam propitiatorium, Atl & tanquam impetratorium. Dicit ergo S. Hie- & ronymus , quod hoc Sacramentum non poffit UT dici Eucharifticum in actu fecundo, feu gratum Ia æ[üm Deo fub ratione Euchariftica per modum gratia- at rum acionis accepte Deo, nifi correfpondeat etiam recipientis hoc Sacramentum vita, m i OÓnjr- ! DE MINISTRO SACRAMENTOR. 463 «Wlp " Os2jicITUR 8. contra ?. & 3. Concl. Pec- t cator exercendo opera charitatis non peccat, h Ergo nec peccat Minifter improbus conficiendo '& adminiftrando Sacramenta. . ? t . 2. Sipeccaret Minifter improbus adminiftran- r do Sacramenta, etiam peccaret Chriftianus ab TL improbo Miniftro petendo, vel recipiendo Sa- Sl PEI lk cramenta. Sed hocnon poteft dici. ergo. Maj. prob. "Tales Chriftiani petendo vel recipiendo Sacramentaab impio cooperantur fineneceflitate D trjn ad peccatum mortale. if ergo. 3. D. Thomas expreffe docet, quod Mini- fter Sacramenti non folenniter adminiftrrans ba- " ptifmum non peccet. Ergo faltem 3. Conclufio j non eft vera. a. frob. p. 3. q. 64. a.6. ad 3. fic Ícribit: , Minifter in articulo neceffitatis non J » peccaret baptizando, in cafu, in quo etiam » poffet Laicus baptizare; fic enim patet,. quod » non exhiberet fe Miniftrum Ecclefiz, fed füb- 2 veniret neceflitatem patienti. Secus autem » eft in aliis Sacramentis, qua non funt tante J V » neceflitatis. REsPONDEO adi. c.a. n. c. & parit. dif- patitas eft; quia opera charitatis non habent aliquam confecrationem, tanquam inftrumenta divine mifericordisx collativa gratie, ac eo ipfo j religione facra & veneranda ex officio perfonz 1 facra, ficut funt Sacramenta ; fed funt tantum y difpofitiones ad juftificationem. Itaque in iis il juxta zftimationem tam divinam, quam huma- l N nam Summorum Pontificum, & Patrum ac Do- &orumilluminatorum exigitur ftatus gratize,non autem in iflis. " Dv Ita refpondet D. Thomas p. 3. q. 64. 464 DISPUTATIO V. yl h w q. 64. a 6. ad 1. certe ubi agitur de materia irre- o verentie, & de gravitate irreverentie, totum ab zeftimatione hominum vel Dei dependet, ;gn[r;liOn [ro quorum eftimationi , qua refpeduve aut con- dunt, aut determinaüt legem fecundum fe inde- yytate a. terminatam, haud dubie ftandum eft. JAdo. dift. Maj. Peccaret Chriítianus fine n grds Y neceífitate petendo vel recipiendo Sacramenta à Miniftro exiftente in peccato mortali vel de- nuens fütt i clarato , vel per evidentiam rei notorio, & necdum faltem probabiliter penitente. c. ex« fs iftente in peccato non evidenter notorio, aut fiops faltem probabiliter ponitente. n. Si enim de- fs a li&um fit occultum, quod manifeftare aut pübli- imüone care non licet, & chriftianus non pofhit commo- am, Q de ab alio recipere Sacramenta, prefertim ne- ob N ceffaria, aut valde utilia, licebit etiam ab im- tontoy. pio fümmere Sacramenta; quia in tali cafü non [ritiad cenfetür in &ftimatione morali effe cooperatio- &mosit nis ad peccatum, quod eft neceffitatis incvitabi- telim lis fine gravi detrimento. ii -Ad 3. dift. S.'Thomas docet, talem Mini- b ftrum non peccare in cafu neceffitatis repentine, b ubi non fupereft Miniftro tempus fe in animo RORRU recolligendi. c. in cafu neceflitatis non repenti- w] ne, ubi Miniftro datur tempus fe recolligendi. 'tétr fb n Quod,enim D. Thomas loquatur de cafuü u neceffitatis repentine , manifeftum eft ex eo, quia loquitur de illo cafu, in quo liceret etiam Wftnm ;3 Utf Laico baptizare, cui haud dubie tantum licet baptizare in cafu neceffitatis repentins, ubi pe- b il riculum eft in riora, & non poteft vocari debi- tus Minifter. Itaque fi habeat Minifter tempus Wt fe R lg vl DE MINISTRO SACRAMENTOR. 465 t mgtm fe recolligendi v. g. in via, dum vocatur ad ba- T ptizandum, tenetur fub peccato mortah elicere M W;rf contritionem perfectam. E DrcEks m Ex his fequeretur , quod etiam [& mortaliter peccaret r. Epifcopus confecrando S m Chrifma. 2. Concionator ex officio przdicans 4 verbum Dei. bj (f 3. Clericus adminiftrrans actus ordinis v. g. Acolythatus. 4. Sacerdos diftri- 1 ln Sed hzc buens Euchariftiam prius confectam. u) funt nimis rigorofa. MU ( RrsPONDEO. dift. Sequeretur, quod uO, [ Epifcopus, Concionator, vel Clericus fic mini- ftrans peccarent mortaliter per accidens. c. per fe ratione facrationis rei, quam tractant. n. Hoc h enim, quod committatur peccatum mortale per tantum fe ob facrationem rei, qua tractatur, contingit intractatione Euchariftiz, & i in admini- ftrationeSacramentorum, ubi actio Mmlün fimul eft moraliter a&ioChrifti ; idqueita fentiendum eft b zftimationem Dei & Eccleüæ. Quia autem Confecratio Chrifmatis, & pradicatio Verbi divi- ni.& Officium Clerici non funtactiones Sacramen- tales, tantum per accidens contingit, ibi interveni- lv.lk repeccatum mortale; quia nempe peccator juxta veriorem fententiam n Tratt. de Penit. tradendam "m Wi tenetur füb peccato mortali ponere actum verz converfionis ad Deum, quotiescunque occurrit cogitatio practica, feu infpiratio divina de facien- da converfione ad Deum. . Cüm ergo ipía actio Confecrationis, ipfa pradicatio Verbi divini, ipfe aCtus immediaté tendens ad cultum Latrevucum moneant animum de converfione animi ad Deum, "l Jj peccabunt tales Epifcopi , Concionatores, vel D. Zmart Tiath. de Sacram, in gen. Gg . Cle A66 DISPUTATIO V. l Clerici per accidens, vel monitionem internam ) ini fupprimendo, vel ob negligentiam fupinam atten- ! pith tionis circa negotium fui officiiillamexcludendo ! dip feu arcendo. Hanc veró do&trinam non effe ni- diceit mis rigorofam probatur ex fenfu Infignium Do- -Dud &orumEcclefie. Nam r. GregoriusIX. c. u- st 1 fitum. 17. de temp. Ordinar. generaliter de omnibus t tf Clericis loquens ait: ,Quazfitum eft deSacerdoti- pl » bus vel aliis Clericis , qui per reatum adulterii, tem Ü » perjurii, homicidii vel falfi teftimonii bonum fitir & d » confcientierecte perdiderunt. Refpondemus, » quod fi propofita crimina ordine judiciario at comprobata, velalias notoria non fuerint, non s? » » debenthi (praeterreos homicidii) poft pcni- ao &c. » tentiam in jam fufceptis vel fufcipiendis ordi- gipta R ? nibus impediri. Qui fi non peenituerint, mo- yitcpds " ? nendi funt, &füb interminatione divini judicii av d ? » obteftandi, ut in teftimonium fuü: damnationis tb » in fufceptis etiam ordinibus non miniftrent." tijri 2. D. Thomas expreffe docet, quód etiam Con- ;afurever cionator ex officio predicans verbum Dei pec- d cet mortaliter, fi fit in ftatu peccati mortalis. In ilénj 4.. dift. 19. q. 2. a. 2. qq. 2. ad 4. fichabet: "Dicen- tj » dum, quód docereS. Scripturam dupliciter con- 2 Yil » üngit; uno modo ex Officio prelationis , ficut " » qui predicat, & docet: alio modo ex Officio o » Magifterii, ficut Magiftri Theologie docent. IT » Dicunt ergo quidam, quód ille, qui primo mo- m » do docet, peccat mortaliter fi fit in peccato Ka » mortali notorio; non autem, qui fecundo mo- » do docet ; fedhoc eftfalfum; quia eorum, qui ü Sacmm h VL » docent Scripturam, eft idem finis, ac eorum, » Qui Sacram Scripturam ediderunt. - Dicen- * Vj » dum, ! DE MINISTRO SACRAMENTOR. 467 h luþm » dum, quód ille, qui eft in peccato notorio, » peccat, five fic five fic doceat. Sed ille, qui i » eft in peccato occulto, peccat, fi primo modo IH » doceat, non autem, fi fecundo. Qu DricEs 2. Hiec fententia, quód Minifter fic m peccet mortaliter baptizando etiam non folenni- ter, exponit infantes periculo moriendi, fine Ba- l k : X d 4 ptifmo, vel moribundos fine Abfolutione, & ex- trema Unctione, vel etiam Parochianos confti- Ioni tuit in periculo, neParochi maliurgeantfrequen- dnd tem ufum Sacramentorum. Ergo non videtur du talis lex rationabilis, vel intenta à Chrifto. Mi REsPONDEO dift. Exponit infantes peti- culo &c. per accidens. c. per fe. n. Illud dicitur o st V fieri per accidens, quod fit prater intentionem t principalis caufze, nec habentis obligationem pre- cavendi effe&tus contingentes malos in compa- IOPM,M I! ratione boni per fe intenti ac preftabiliti, utpote V Iu majoris, quàm eft malum permiffum. .. In prefen- ti cafu reverentia Sacramentis debita, & obtini- bilis à potiori ex lege requirente ftatum gratize j rl in Miniftro juxta eftimationem divinam eft emi- j O nenter majus bonum, quàm eft malum ex perver- fione Miniftri. Itaque illud bonum eft obje&um zi ii per ífe5; hoc veró malum eft tantüm objectum per accidens, quod Supremus Provifor Univerfi gt I p non tenetur impedire. i OnjrceirTvR g. Contra 4. Concl. Dantur iil Leges Ecclefiz, prohibentes fine difcrimine, au- 1 LUW dire Sacrum Miniftrorum improborum. Ergo. Y a. prob. 1. inter Decreta Nicolai I. tit. 11. de i Presb. habetur fequens Canon: JNullus Miffam ^ ml*] audiat Presbyteri, quem cit , concubinam indübitanter n Gg 2 babere, 468 DISPUT. V. DE MINISTRO &c. babere , aut fubintrodu&tam amulierem. 2. In Conci- L 6' T5 lio Pictavienfi celebrato anno 1078. füb Grego- rio VIi. Can.9. dicitur: Ut nullus Diaconus, Pres- J byter , oet. Subdiaconus concubinam babeat; . [&d mec aliam feminam , unde mala fufpicio babeatur , in una domo fecum teneat, &2 quicunque bujusmodi Sacerdotis, .feu per. pecuniam ordinati, JMiffam fienter audierint, N excoimnunicationi fubjacere debeant. RzsrowpErodift. Dantur ejusmodi Leges nl Ecclefi& non audiendi Miffam Sacerdotis noto- rié concubinarii, vel per fententiam declarati, )Q ubi nec probabilia habentur emendationis figna. Ri C. ubi per fententiam necdum eft declaratus, & infuper habentur probabilia emendationis fignà. n H« leges partim loquuntur de Sacerdotibus concubinariis excommunicatis, vel de notorié T concubinariis, qui ex retentione publica concu- i binze in fua domo oftendunt, íe necdum . effe emendatos, vel de condemnatis per fententiam, ( ac confequenter fufpenfis à celebratione Miffz. Gregorius enim VIL. varias ejusmodi poenas ex- h communicationis, & fufpenfionis in concubina- rios ftatuerat. « At veró poenis illis fublatis per fubfequentes Canones, quibus non urgebantur, n fola remanfit obligatio juris naturalis, & divini, per Decretum Gregorii IX. declarata, & ad cer- tos terminos, in Conclufione 4. explicatos, re- k n du&a. QUi p L DISPU- um $ 0Co5 & 469 iïh Ü Er 4965 6309 6869 6900 « 6969 €909 6369 0969 Ll DISJUAILO. VT De N Sufcipientibus Sacramenta. d Vrl n hac Difputatione quzritur : lm ij I i. Qualis difpofitio in recipiente requi- 1f ratur ad validam fufceptionem Sacra- Ht menti? M 2. Qualis difpofitio in recipiente requi- ratur ad fructuofam .fufceptionem Sa- cramenti ? An Sacramenta inequaliter difpofitis ex opere operato conférant e&qualem gratiam ? An & quenam Sacramenta remoto 1 eïp1 W obice revivifcant? Et qualis in reci- piente requiratur difpofitio ad revivi- fcentiam Sacramentorum ? l Gg 3 QU &- DISPUTATIO VL n V 470 QUJESTIO T. qua ii jolt Qualis difpofitio requiratur. in vecipiente ad «ua- LHC habE lidam fufcebtionem Sacramenti ? i ]JOTANDUM T. n Per difpofitionem in reci- piente intelligi a&um voluntatis liberum , , paa quo libere animum ad füfceptionem grative Sa- [ f cramentalis preparat, v.g. actum fidei, actum ; bupi fpei, a&um attritionis, a&tum dile&ionis initia- , (e lis,. aut intentionis &c. fs alb NOoTANDUM 2. Non effe confundendam difpofitionem cum conditione requifita. Conditio enim j r st« confiftit in requifito non dependente ab a&u li- bero voluntatis. Sic enim ad validam füfceptio- Bo nem Sacramenti in baptifmo requiritur negatio temon L0 baptifmi jam femel valide fufcepti; in aliis omni- bus Sacramentis prerequiritur charaéter baptif- , Q malis; in Sacramento ordinis requiritur fexus ,l f virilis; in Sacramento Penitentie a&uale pec- pl catum preteritum 3 in Sacramento Extremze d Und&ionis infrmitas ; in Matrimonio negatio i, impedimenti dirimentis. Hoc loco folum agi- li i, tur de difpofitionibus , non de conditionibus ytride requifitis ex parte recipientium Sacramenta. l .DICO I. Ad validam fufceptionem Ba- ! thllm ptifmi in parvulis aut perpetuo amentibus nulla d requiritur pofitiva intentio, aut difpofitio. v PROBATUR r. ex Concilio Trident. quod Lonfi Seff.7. de Baptifmo Can. 3. definit, in parvulis vt non effe necefífariam fidem ad validum baptif- Wi mum. Ergo etiam non requiritur ullus alius l eü- ldd aQus prefüpponens exercitium fidei. Et cum »WHU&, ä per- i DE SUSCIPIENT. SACRAMENT A. 471 ll perpetuo amentes quoad carentiam ufus rationis "bt parvulis eequiparandi fint, ob paritatem rationis Concilium 1. idem de utrisque dicendum erit. Ia c. fic habet: ,Si quis dixerit, parvulos, eoquod , actum credendi non habent, fufcepto baptifmo V g , inter fideles computandos non effe, ac pro- "T » pterea cum ad annos difcretionis pervenerint, I n » eflerebaptizandos; aut praftare omitti eorum il " , baptifma, quam eos non aétu proprio creden- n , tesbaptizari in fola fide Ecclefiz, anathema fit. PROBATUR- ?. Ecclefia femper agnovit hn h validum baptifmum parvulorum, & aliunde phy- fice. certum eft, in iis non poffe naturaliter re- M periri a&um voluntatis liberum circa obje&tum lls fibi incognitum. ergo non requiritur. a. frob. i l: teftimonio Patrum ; fic NU ULL I OnrcENEs homil. 8. in Levit. dicit : li t [ » Cum Baptifma in Remiffionem peccatorum de- » tür, fecundum Ecclefie obfervantiam etiam » parvulis baptifmum dari, fi nihil in parvulis tii] » e(fet, quod ad Remiffionem peccatorum per- » tineret, gratia baptifini fuperflua videretur." Idem hom.14. in Lucam ait: ,Parvuli baptizan- cu A tadit » tur in Remiffionem peccatorum. LE D. Cvpeniawus epift. s9. ad. .Fidum. m gt » Quantum ad caufam Infantium pertinet, quos , dixifti intra fecundum vel tertium diem , quo J amentïþjäï u j » nati funt, conftitutos baptizari non oportere, , & confiderandam effe legem circumcifionis an- jï D » tiquz, ut intra octavum diem baptizandos non putares, longe aliud in Concilio noftro vifum j » efít. ldcirco hzec fuit in'Concilio noftro (eun- a? » tentia, à Baptifmo atque à gratia Dei n Mi ) Gg 4 M 472 DISPUTATIO VI ! , nem per nos debere prohiberi. Quod cum us f » circa univerfos obfervandum fit, magis circa » infantes &recens natos obfervandum putamus. gl Idem S. Pater Serm. de lapfis docet, S. San- qe guinem etiam infantibus infundi confueviffe, ,lunas quod non potuit fieri fine precedente baptifmo. », ass ILI. D. AvcusTINvus fepiffiné ex ba- ,qu ptifmo parvulorum ubivis confueto fummit ar- , tl gumentum pro pecceato originali v. g. in libris , I contra Julianum. It PRonBATUR 3. Siin parvulis requireretur , dl pofitiva difpofitio aut fides, tunc etiam require: gds retur cognitio & libertas liberé affentiendi my- ,l fteriis fidei per fpecialem revelationem fibi pro- ,fticip pofitis , fed hoc non poteft dici. ergo. Maj. pa- Pyo tet; quia difpofitio libera ad Sacramentum dari n di non poteft, fine cognitione myfterii, & fine li- bertate. pitop. Min. prob. Si in paryulis daretur co- , Ui gnitio myfteriorum & libertas, non eft verofi- , p mile, omnes parvulos uniformiter affenfuros ,a myfteriis fibi propofitis, ficut nec omnes Angeli r uniformiter affenferunt gratiis fibi collatis. — Sed , Ui hoc non poteft dici. ergo. Min. prob. Si non nll*, qul omnes uniformiter affentirentur, fequeretur, ab ydiin Ecclefia ne quidem probabiliter fciri poffe, an yMltit hic vel ille parvulus fuerit. juftificatus per ba- püfmum, vel non? Quodeft contra unanimem vt i W fenfum Ecclefie , & contra omnem traditionem, Yüm g dum parvulis antiquitus etiam fuerit data com- munio. J ! Cbliüiäü DICO IL. In recipiente Sacramenta, in- ;tün C(]] primentia chara&erem , fufficit, & requiritur D intentio feu voluntas faltem permiffiva. PRo- j lr j DE SUSCIPIENT. SACRAMENT. 473 (hi PROBATUR I. Ex D. Thomain 4. dift. 6, ! Mlg], yh M q.1.à.2. qq. 3. ubi ait: ,Sciendum, quod non » requiritur in adulto voluntas abfoluta fufci- i T' lls » piendi, quod Ecclefia confert, fed fufficit vo- H » luntas conditionata , ficut eft in voluntariis la » mixtis. Etideo fi fit coa&io futficiens, ita, Yi ü » quod principium fit ex toto extra nihil confe- 0 m » rente vim paíffo , ut cum aliquis reclamans Tbl » immergitur violenter, tunc talis nec Sacra- » mentum füfcipit, nec rem Sacramenti. Si joll autem fit coactio inducens , ficut minis vel » ln flagellis , ita, quod baptizatus potius eligat i FLN » baptifmum fuüfcipere, quam ta lia pati , tunc m Isl l » fücipit Sacramentum, fed nonrem Sacramenti. b 1 PRonBATUR 2. ex InnocentiolIIll. in'c. Ma- A h al jores. de Baptifino. ubi Summus Pontifex Archie- j (! pifcopo Arelatenfi fic.refpondet: ,EftReligioni » Chriftiane contranium, ut femper invitus & » penitus contradicens ad recipiendam & fervan- » dam Chriftianitatem aliquis compellatur pro- » pter quod inter invitum & invitum, coa&um , & coactum alii non abfurdé diftinguunt, quod i L ? ,is, qui terroribus atque fuppliciis violenter T , attrahitur, & ne detrimentum accipiat (T) , ba- u » ptifmi füfcipit Sacramentum; talis, ficut & is, Ul Iu » Qui fi&e accedit ad baptifmum, chara&erem j » füfcipit chriftianitatis impreffum, & ipfe tan- ': af t » quam conditionaliter volens, licet abfolute » non velit, cogendus eft ad obfervantiam fidei » Chriftiane, in quo cafü debet intelligi decre. tum Concilii Toletani , ubi dicitur , quod, Mdl ,J"Mx qui jam pridem ad Chriftianitatem coaci funt, i »ficut x (I) Detrimentum incurrit, DISPUTATIO VI. p 474 J ( » ficutcontigit (*) temporibus ReligiofiffimiPrin- » cipisSifibuti; quiajam conftat, eos Sacramentis as » divinis affociatos, & bapt1fm1 gratiam fufce- r ftoi piffe, & chrifmate unGos effe, & corporis 9 Domini extitiffe participes: oportet etiam, ut sl igis, » fidem, quam neceffitate fufceperunt, tenere cogantur. - - Ille vero, qui nunquam con- eordi » fentit, fed penitus contradicit, nec rem nec Ti W P characterem füfcipit Sacramenti; quia plus eft » expreffe contradicere, quam minime confen- B tire Dormientes autem & amentes, fi prius- a » » quam amentiam incurrerent, aut dormirent fitt, 2» in contradictione perfifterent: quia in eis in- t q » telligitur contradictionis propofitum perdura- dny » re, &fific fuerint immerfi characterem non Tett fufcipiunt Sacramenti Secus autem fi prius Puo » » Catechumeni extitiffent, & habuiffent propo- ts » fitum baptizandi. Unde tales in neceffitatis Bu 'Tunc (l ? articulo confuevit Ecclefia baptizare » ergo characterem Sacramentalis imprimit ope- t r » ratio, cum obicem voluntatis contraric non lii invenit obfiftentem ipeldn DICO III In Sacramento praefertim Pc- ml nitentie , Matrimonii, & Extreme UnGionis dv requiritur quidem intentio pofitiva ad valorem d Sacramenti, fed fufficit habitualis ex parte reci- 1 dj ientis. Cl PROoBATUR ex Concilio Arauficano I. de ts Subito obmu- anno 442. can. I2. ubi dicitur "Ollan, l s tefcens, prout ftatus ejus eft, baptizari aut » ponitentiam accipere poteft, fi voluntatls prz- s Werite teftimonium aliorum verbis habeat. n DICO J (*) Fa&um eft, DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA, 475 iomm m DICO IV. In Sacramentis imprimentibus characterem ex parte recipientium Sacramenta 1 non requiritur fides interna. evü.mr PROBATUR 1. ex praxi Veteris Eccleüæ, N qu: ad Ecclefiam redeuntes ab Arrianis, Nefto- TRU t rianis, & Macedonianis, non rebaptlzavxt nec g reordinavit, licet prius in fua Secta non habue- M rint veram fidem. ] ( Qp PRosATUR 2. ex S, Auguftino lib. 3. de lUT ( Baptifmo. c.14..ubi fic fcribit: ,Non intereft, W, 6 pl , cum de Sacramenti integritate & fan&titatetra- QU &atur, quid credat, aut quali fide imbutus fit Wt 111e , qui accipit Sacramentum Intereft qui- Vi r.. dem plurimum ad falutis viam, fed ad Sacra- U ment1 quaftionem nihil intereft. T PROBATUR 3. Etiam Atheus vel Gentilis ^U coa&tus ad recipiendum baptifmum poteft habere vjibool intentionem internamrecipiendi hunc ritum chri- ] d ftianum externum non tantum materialiter, fed etiam formaliter, prout eum à Chrifto recepit Ecclefia, etiamfi credat, eum effe tantum ritum fuperftitiofum. Ergo non requiritur fides in- l 'HHDL terna ad valorem talis baptifmi. a. prob. "'Talis u Atheus vel Gentilis re ipfa habet intentionem QU d abfolutam fe conformandi etiam interius in ani- mo obligationibus hujus Sacramenti ac ftatus iÉ Chriftiani, quamprimum agnoverit fidem Chri« ftianam effe veram. Ergo poteft habere inten« [ ; i tionem, hunc ritum recipiendi etiam formaliter, i . Solvuntur Objeähones. | us OnjrciTUR r. contra 2. Co xe5e 1 mbh p ! olu Ordmes Sacri collati funt , [ n* üs ag rCDUa 476 DLISPUTA TIO-YVI p repugnantibus. Ergo non requiritur voluntas ,K pofitiva permiffiva. "Theodoretus in r d. prob. Hift. c. 15. de Macedonii Eremite Ordinatione aj fequentia narrat : ,,Poftquam Magnus Flavianus Diaco » magno Dei.Gregi (Zntiocbene Ecclefie ) Paftor s » eft ordinatus , & Viri ( Macedonii) virtutem vilde cont » cognovit. - - De montis illum vertice per » fpeciem obje&tze accufationis, abduxit, &fub j g » myfticum Sacrificium Altari admovit, coopta- ) &p » vitque in numerum Sacerdotum. Cumque J » peracta Liturgia hoc illi quidam indicaffent , geam D b (ignorabat enim prorfus, quid egiffett,) pri- ni !t » mum quidem conviciis verbisque afperis pro- ,ante d E » fcidit univerfos; deinde arrepto baculo, quo j » innixus propterSenium incedebat, Pontificem D » ipfum, & alios, qui aderant, infecutus eft, , ha » ordinationem hanc ratus montis verticem fibi ,U ia » optatamque habitationem erepturam. Sed N » tum quidem ficindignantem egre tandem amici , lr quidam fedaverunt. Expleto autem hebdo- $6 mad curriculo, cum rediiffet dies dominicus, hc) lj » iterum evocat illum magnus Flavianus, rogat- D AU » 'Tum que, ut celebritati cum ipfis interfit. Qd » ile, ad eos, qui venerant, an vobis, ait, 40 » non füfficiunt, quz jam acta fünt, fed iterum m k me Presbyterum creare vultis ? Et refpon- 15 ia w »] dentibus illis, fieri non poffe, ut bis eadem o . fiat manuum impofitio, non acquievit." Hzc Tigrir "Theodoretus. Secundum exemplum eft Pau- lg liani Fratris S. Hieronymi, quem, ait S. Epipha- n M nius in Epift. ad Joannem Hierofolymitanum RLT inter Hieronymianas, r10. alias 6o. »Ignoran- Tl j » tem & nullam penitus habentem fufpicionem, »pet 3 Ata feno L DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 477 ii W » per multos Diaconos apprehendi juffimus, & EM tr)' n X » teneri os ejus, ne forte liberare fe cupiens, » adjuraret nos per nomen Chrifu: & primum lgr,"xnai» » Diaconum ordinavimus, proponentes ei timo- » rem Dei, & compellentes , ut miniftraret; XP Il lemü » valde quippe obnitebatur, indignum fe effe A " » conteftans. Vix ergo compulimus eum, & u f( » perfuadere potuimus teftimoniisScripturarum, TOR t » & propofitione mandatorum Dei; & cum mi- L ( » niftraret in San&tis Sacrificiis, rurfus eum in- i » genti difficultate, attento ore ejus, ordinavi- 'xmv) P » mus Presbyterum, & iisdem verbis, quibus » ante fuaferamus , impulimus , ut federet in M » ordine Presbyterii." Hec S. Epiphanius. z 2. S. Auguftinus Tra&.26. in Joan. ait: , t » Intrare quisquam Ecclefiam poteft nolens, ac- vt » cedere ad Altare poteft nolens, accipere Sa- » cramentum poteft nolens; credere non poteft » nifi volens. r 3. Gloffa in c. Solet. de Confecr. dift. 4. & in c. Majores de baptifmo docet, effe validum baptifmum ab eo fuüfceptum, qui cor R de diffentit, modo dicat, fe ore confentire. J L| 4. ConciliumFlorentinumtantum dicit, tri- is| "j bus perfici Sacramentum, nempe materia & for- ma, & intentione Miniftri, nullam faciendo men- tionem de intentione recipientis. ergo hecnon b 3 j requiritur. RzsPONDEO n.a. ad prob. Dico, ordina- nl l ï tionem Macedonii fuiffe invalidam, & verofi- [j mile eft, eum hac ordinatione nunquam fuiffe ; ufum; quia ut ex hiftoria colligitur, ipfemet cre- 7 g didit, fe nondum effe validé ordinatum in Pres- byterum. pl ] 478 DISPUTATIO VTI eici byterum. Pauliáni autem ordinatio erat valido ; quia ut ex hiftoria apparet, tandem perfuafus hu eít , ut ordinationi acquiefceret. Àl aeäiäf R "d ». dift. S. Auguftinus hoc dicit loquens äahd vel de Sacramento Euchariftie , quam accipere ) aï?'lI? poteft üefciens, effe confecratam ; vel de ba- ptifmo parvulorum fepe reluctantium ceremo- Epito ï h nicz Sacramentali, vel denolente fecundum quid, feu per metum ada&o. c. loquendo de nolente queren abfolute. n. fium d n "4d 3. dift. Gloffa hoc dicit, loquendo de $0 )f diffeatiente diffenfu fpeculativo perinfidelitatem. M S( c. loquendo de diffenfü practico circa receptio- sdepre nem Sacramentalis ceremoniz. n Si aliter fen- tuea) tiret Gloffa, ejus authoritas tanta non eft, ut lp propterea authoritati aliorum Do&orum & fen- fui communi Ecclefizx preponenda fit. ifipp timd Z 4. dift. Concilium hoc docet loquendo qua de effentialibus requifitis Sacramentorum , re- lt Ípectivis ad quevis indifcriminatim individua. c. Á refpe&ivis etiam ad parvulos.n. Eugenius V, Srent tantum vult defignare requifita, quz univerfim in omni ufüu Sacramentorum adhiberi debent. Til li OsnjrciTUR 2. contra 3. Concl. * Mori- itti bundis folet dari Extrema Unctio, etiamfi eam t nunquam petierint. Ergo non requiritur, ulla d h[ pofitiva intentio , ne quidem habitualis. 2 Cqy Si fufficeret intentio habitualis, fequere- LT tur , quód Sacramentum Confirmationis conferri poffet dormienti vel amenti. Sed hoc eft con- Ut rcleüaexig tra praxin Ecclefiz. - Ergo. Maj. prob. nullus eft as C'ritanus, qui non eit ita comparatus, ut in arti- Eron l DE SUSCIPIENT. $ACRAMENT A. 479 Ut articulo mortis, velalias velit provideri omni- É bus Sacramentis fibi utilibus, vel recipere omnia media falutis non fpecialiter ardua. . Ht Si fufficeret talis intentio habitualis, pof. up fet validé ordinari dormiens, qui prius aliquan- l Wi do afpiraffet, vel optaffet pinque beneficium vel t a Epifcopatum. UUR 4 Siital is intentio habitualis quiceret,k. fe- jO de li queretur, quàd tempore Pafchali comedens ho- ftiam confecratam, quam putat non effe confe- cratam, fatisfaceret praecepto annue communio- E nis ob intentionem habitualem. I st $. Sequeretur, quód etiam in articulo mor- | r tis deprehenfus fine ullo figno doloris poffit ab- PO foluté abfolvi. Sed hoc non poteft dici. ergo, REsPONDEO C. 3. n.C. Quia in moribun- yinal Jj 1 do füpponitur, quód aliquando habuerit volun- tatem a&tualem recipiendi in morte Sacramenta, quorum fuerit capax, feu moriendi chriftiane. Ad ». n. Maj. Quia non poteft in Chriftia- no fupponi voluntas peccandi, feu recipiendi n Sacramentum non neceffarium fine actuali vel N "m virtuali praparatione. ia Ad 3. n. Maj. Quia licet quis optaverit fieri W u Sacerdos, non tamen potuit fine peccato optare recipere Presbyteratum pro & in ea circumftan- « eï Mu Yi tia, in qua nullam premitteret preparationem k ( aéctualem vel virtualem. j J Ad 4. n. Maj. Quia ad fatisfaciendum pre- cepto requiritur intentio faltem virtualis. Dein sfitit Ecclefia exigit Communionem idoneam ad obti- ul r nendam gratiam. T'alis autem Communio non effet idonea ad obtinendam gratiam; adeoque ag noi 480 DISPUTATIO VLIL prs non fatisfieret intentioni Legis Ecclefiaftice, i jlii nec poneretur Communio precepta àb Ecclefia. -Ad s. n. Maj. Quia in Sacramentis, in qui- frso bus pro materia ponuntur ipfi a&us recipientis, gl utfitinSacramentoMatrimonii &Ponitentiz ;ma- st teria debet effemoraliter prefens forme, quod Hinc tale Sacra- qea d in hoc cafu non contingeret. Tinc m mentum effet invalidum ex defe&u materiz, gerdia nempe doloris figno expreffi & a&ualiter velvir- satiimi tualiter ordinati ad Sacramentum. t Idem dicendum, fi quis vellet altero die con- [ rrih fiteri, & in fomno vel phrenefi confiteretur Sa- gt cerdoti; talis enim non poffetabfolvi; quiama- sorn teria hujus Sacramenti eft confeffio modo huma- 1 mond no fa&ta & a&tualiter vel virtualiter ordinata ad ss formam Sacramenti, quod in hoc cafu non con- al tingeret; cüm fomnus aut phrznefis non fitme- r dium idoneum à libero arbitrio ad Confeffionem lat peccatorum efficaciter ordinabile. Dicrs: Si fufficeret intentio habitualis, (iji faltem fequeretur, quód Judzus vel Gentilis in RUO articulo mortis conftitutus poffit validé baptizari. WA Sed hoc eft contra fenfum & praxin Ecclefiz. | f hn v. gr. in conflidibus cum exercitu Turcarum. asl Ergo. Maj. prob. poteft meritó fupponi, vel fal- iri lgt tem dubitari, quód Judzeus vel Turca moribun- dus habuerit aliquando defiderium-ferium con- N thtät, : fequendi falutem eternam, & ample&tendi omnia mediafalutis à Deo prefcripta ;. poteft etiam fup- Q g dl poni vel faltem dubitari, quód habeat faltem attritionem de fuis peccatis. Ergo poffet bapti- EM zari faltem fub conditione. Eodem modo feque- v retur, quód etiam hzreticus in articulo mortis Is jamque i DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 481 i jamque deftitutus ufu linguz & fenfuum poflet hil abfolvi. M Wï h ResPoNpEo dift. Maj. Sequeretur, hoc *Pæm* fieri poffe fpectata natura Sacramenti. tr. fpectata At intentione Chrifti & Ecclefiz. n. Chriftus & Ec- Üir clefia enim omhia ad zdificationem fieri voluit ; j jl [ hine non vult exponere Sacramenta Écclefic ge- T nerali contemptui, irrifioni & profanationi, ob rariffimum aliquem fructum, qui fequeretur ex Cüm ergo malum longé frequentius od tali praxi. ii & eravius foret, quàm lucrum tenue , Ecclefia nunquam ufaeft boc medio. "Utrum in cafu ex- T traordinario , ubi Sacerdoti perfpe&ta erat probi- tas moralis talis perfonz, & mors eftindubitata, M ejusmodi praxis foret illicita, non affero. Ex- emplum tamen nullum alicujus viri probitate ac do&rina infignis ex hiftoriis fcio , qui ufus foret Is ]i ea fententia. m i OsjtcrrUR 5. contra 4. Conc. In Con- cilio Arelatenfi, celebrato Sxculo IV. jubentur baptizandi interrogari de SS. Trinitate, quod Mu ipfum ftatuitur in Concilio Arelatenfi II. Can. 17. il ergo fides fufcipientis in adultis requiritur ad va- j j lorem Baptifmi. od 2 S. Auguftinus l.7. de Baptifmo. c. 53. g afferit, valere Baptifmum receptum fine fimula- Jb tione & cum aliqua fide. . ergo fupponit, quöd j ad valorem Sacramenti requiratur fides. m 3. S, Optatus Milevitanus l. 5. sit: ,In Sa- * » cramento bapti fmatis celebrando tres efle fpe- " h y,Cies D. Amort TraGt, deSacram in gen. i 482 DiSPU/XATJIOiVI. p » cies conftat; prima fpecies eft in Trinitate: qndi !j » Secunda in credente: "Tertia in operante. n » Duas video neceffarias. Ui 5 Principalem locum » Arinitas poflidet, fine qua res ipfa non poteft » geri, hanc fequitur fides credentis. "Trinitas » enim femper ipfa eft; fides in fingulis una eft, » vim fuam femper retinent ambz. gwmyd RESsPONDEO C.à. n.C. li Quia ex praxi Ec- clefie , quód baptizatus teneatur edere profef- fionem fidei, tantum fequitur, quód fides in adultis requiratur ad licitam fufce No TY menti. ptionem Sacra- De. i -4d2. dift. Dicit hocS. Auguftinus loquen- i, V. do de Baptifmo joculariter adminiftrato, fed (nctoni cum fide recepto, idque per virtutem Sacra- rideist menti extraordinariam à Deo collatam. c. lo- ;h'genn'an quendo de Baptifmo recepto per virtütem Sacra- ii 22 menti ordinariam. n. D. Auguftinus ibi loqui- 1074 tur de Mimo, qualis erat S. Genefius, qui ab hh n initio joculariter, deininipfo a&u Baptifmi con- verfus ferio recepit Baptifmum. De hoc ergo fentit, quód Deus Sacramento virtutem extra- ordinariam contulerit, eamque aCtionem Sacra- d mentalem fuo nomine Deo Patri ad coónferen- dam recipienti gratiam offerri ex fpeciali pietate M hii Mu voluerit. Ea expofitio videtur propterea con- formis menti S. Auguftini; quia expreffe docet, DiCQ ad valorem Sacramenti non requiri fidem.reci- P pientis, prout Concl. 4. oftenfum eft, U 4ld 3. dico, Optatum Milevitanum non re- quirere fidem de natura & effectu Sacramento- i d ( rum; " rll DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 483 rum; eam 'enim nec nos requirimus. . Requiri- ) mus tamen in tali Miniftro, faciendi, quod facit Ecclefia, prout di&um eft. QUZESTIO IT. lt lis. difpofitio ex parte recipientis requiratur Qua ity ad licitam €? . fru&tuofam fufceptionem Sacramentorum ? [5 ] li JL OTANDUM I. Aliud effe Zcitam receptio- nem Sacramenti, & aliud effe fructuofam fu- fceptionem. Poteft effe Sacramenti fufceptio licita, v. gr. Euchariftie, Ordinis, Extreme Unctionis, Matrimonii, quin fitfructuofa; tunc videlicet, quando homo exiftimat, fe adhibere yr met diligentiam füfficientem , quin tamen ea ad fru- &um in Sacramento obtinendum fufficiat. NOoTANDUM 2. Authores non convenire inter fe, quidnam requiratur ad fru&tuofüm Sa- cramentorumreceptionem? Aliqui enim tantum Iu requirunt fidem & fpem cum remotione obicis pofitivi, nempe peccati: Alii veró infuper re- quirunt a&us internos pofitivos fpecialiter ordi- natos & proportionatos ad finem cujuslibet Sa- cramenti. LDUICO.L Pro Baptifmo in parvulis & à nativitate amentibus non requiritur pofitiva di- fpofitio. PROBATUR. Ex praxi Ecclefi& ejusmodi G parvulos & amentes baptizantis, quin pruden- Hh 2 ter Ew [ 484 DILISrTUTATLIO VI. f ter in iis füpponi poffit aliqua pofïtiva difpo- fitio. iil l ' ü dv ü | DrICO-IL Pro Baptifmo in adultis ad fru- &uofam fufceptionem Sacramenti requiritur aCtus D) fidei, fpei, & dilectionis initialis, attritionis & muver propofiti fervandi mandata. ho Ü PRosATUR ex Concilio Tridentino quod Sacran SefT. 6. c. s. & 6. preparationem feu difpofitio- Co) nem ad juftificationem in Sacramentis impetran- li vt dam fic defcribit: ,Declarat S. Synodus, juftifi- T » cationis exordium in adultis à Dei per Chri- Ti » ftum preveniente gratia fumendum effe, utad » juftificationem eidem gratiz libere affentiendo 1 fyti pfinti » & cooperando difponantur. Difponuntur au- , tem ad ipfam juftitiam , dum excitati divina DiC » gratia & adjuti fidem ex auditu concipientes li- foof » beré moventur in Deum, credentes vera effe, ts g quz divinitus revelata & promifla funt, atque ]ur » illud inprimis, à Deo juftificari impium per defed » gratiam ejus, per redemptionem, que eft in r« » Chrifto Jefu, & dum peccatores fe effe intelli- tl » gentes à divine juítitie timore, quo utiliter iif » concutiuntur, ad confiderandam Dei miferi- ]u » Cordiam fe convertendo in fpem eriguntur, » fidentes, Deum fibi propitium fore, illumque .'*;dire&u » tanquam omnis juftitie fontem diligere inci- " m » piunt, ac propterea moventur adverfus pec- Vrf » Cata per odium aliquod, & deteftinationem, 19l » hoc eft, per eam peenitentiam, quam ante ba- Trüscyt » ptifmumagi oportet: denique dum proponunt &f » iufcipere Baptifmum, inchoare novam vitam, PROBA » & fervare divina mandata. DICO DN vII DE SUSCIPIENT. $ACRAMENTA. 485 du DEGO-III. ProSacramento Peenitentie ad X fru&uofam Sacramenti perceptionem requilfitur eadem difpofitio, que in Baptifmo. ii U d PROBATUR. Concilium 'Tridentinum 1. c. univerfim ad omnem juftificationem requirit pra- Ti fatam difpofitionem. ergo etiam requiritur in Sacramento Ponitentis. -T CONFIRMATUR. Sacramentum Poeniten- I a m i tie vocatur à Concilio Tridentino Seff. 14. c. 2. & à SS. Patribus laboriofus quidam Baptifinus. ergo linrt ii g ad minimum requirit easdem difpofitiones, que& Plura de hoc videri in Baptifmo requiruntur. ] poffunt in Tra&t. de Penitentía. difp. 3. W DICO IV. Pro Sacramentis vivorum ad V fru&uofam eorum fufceptionem per fe requiritur i ftatus gratic. Drxr: per fe. Inferius de Sacramento Eu- chariftize dicetur, quod conferat primam gratiam per accidens , iis videlicet, qui premiifa attritio- ne bona fide ad hoc Sacramentum accedunt, ex- Tif iftimando fe effe in ftatu gratix. PROBATUR I. Finis horum Sacramento- rum dire&us non eft juftificatio peccatoris, feu n collatio primz gratie; fed potius augmentatio Jlv tf & confortatio gratie , proutdifp. 2. oftenfum eft. W Ergo fufcipiens Sacramentum eo ipfo tenetur fe Wi t prius conftituere in ftatu gratie , que poffit au- geri & confortari. PavOmADUR- 9. Ex Concilio Tridentino, u " z. quod de Sacramento Euchariftiz Seff. 13. c fic Hh 3 486 DISPUTATIO VI n DC fic habet: " Cómmunicare volenti revocandum » eft in memoriam preceptum ( Zfpoftoli) probet stj » fe ipfum homo. Ecclefiaftica autem confue- n » tudo declarat, eam probationem neceffariam 2 vitt » sente effe, ut nullus fibi confcius mortalis peccati, » quantumvis fibi contritus videatur, absque prz- u » miffa Sacramentali Confeflione ad Sacram Eu- ffcant » chariftiam accedere debeat, quod à Chriftianis squiit » omnibus hzec S. Synodus perpetuó fervandum yione » effe decrevit: modo non defit illis copia Con- adnotr » fefforis." Similiter idem Concilium de con- dtatd trahentibus Matrimonium Seff. 24. c. r. fcribit: anzad. » 9. Synodus conjuges hortatur, ut, antequam deprix » Contrabant, velfaltem triduo ante Matrimo- i CA » hi confümmationem fua peccata diligenter , Cündi » Confiteantur, & ad SS. Euchariftizt Sacrame « n- , DDitem » tum pié accedant. , n PROBATUR 3. Exiftens in peccato mor- , n tali eft incapax gratie fanctificantis. Ergoetiam i eft incapax augmenti gratia fanctificantis, qua- Dinii lis eft omnis gratia Sacramentalis. prout difp. 3. ; 'u; ifon Q. 2. oftenfüm eft; quamvis enim gratia Sacra- &afm mentalis confiftat dire&te in difpofitione poten- m tiarum ad fines cuilibet Sacramento proprios, Vi non tamen datur ea difpofitio nifi amicis, aut dl Hs, qui ipfo a&u fiunt amici. Imó cüm gratize nj Sacramentales effentialiter tendant ad fubje&i fan&üficationem introducendam vel augendam, : fcmüllm, E eo ipfo foret indignus gratia, qui fua perfeve- DaEUT rantia in peccato gratiam fibi infufam Sacramen- vt g talem & habitualem fruftraret fine fuo intrinfeco ; Tl per hoc ipfum enim peccaret mortaliter. DICO Q ille] d] | DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 487 Jotvi DICO V. In Sacramentis vivorum ex parte adultorum Sacramenta recipientium ad fru- dq Qs E &uofam receptionem requiritur actuale vel fal- tem virtuale propofitum ferium vivendi con- gruenter ad finem Sacramenti fufcepti. PROBATUR I. In receptione gratice fan- x &ificantis juxta D. 'Thomam ex parte recipientis u ï requiritur affenfus gratiz. Ergo etiam in rece- A ADYG ptione gratie Sacramentalis requiritur affenfus [ i adnaturam gratiee. Atqui ifte affenfus non pot- IT I & eft intelligi fine propofito ferio vivendi congru- À IU ln enter ad finem Sacramenti. Hoc Gene- ergo. rale principium ftatuit D. Thomas r. 2. Q. 11t3. a.3. C. ubi fic habet: "Deus omnia movet fe- » cundum modum uniuscujusque. Unde & ho- » minem ad juftitiam movet fecundum conditio- » nem nature humans. Homo autem fecun- w " » dum propriam naturam habet, quód fit liberi ) arbitrii. Et ideo in eo à Deo. non fit motio JAUM » ad juftiuam absque motu liberi arbitrii; fed » ita infundit donum gratiz juftificantis, quód » etiam fimul cum hoc moveat liberum arbitrium ?» ad donum grati& acceptandum, in his, qui » funt motionis capaces. Et ad 1. Si quis ali- J EM » quando habuit ufum liberi arbitrii , & poftmo- » dum eo careat, velper infirmitatem, vel per » fomnum, non confequitur gratiam juftifican- tem per Baptifmum exterius adliibitum, aut » per aliquod aliud Sacramentum , nifi prius ha- jlv » buerit Sacramentum in propofito, quod fine pn TW » ufü liberi arbitrii non contingit. Et hoc mo- -M][ » do ille, de quo loquitur Auguftinus, renatus Hh 4 zib y! 488 DISPUTATIO VI. » eft, quia & prius & poftca Baptifmum acce- Bu » ptavit." [dem tradit 1. c. ad 9. Ex his ergo manifeftum e(t, quód etiam ad gratiam juftifi- æpmwm cantem in Sacramentis vivorum requiratur mo- »gatia ? tus liberi arbitrii acceptantis, feu fe conforman- rf Iw tisgratie; quia ut D. 'T'homas ad 2. obfervat, donum gratige juftificantis ordinat hominem ad anivet pem i bonum, quod efl obje&tum. vvoluntatis. PROBATUR 9. püone Indecens eft, à Deo con- etiam ferri fanctificantem gratiam relaté ad determina- dorum tos fines homini adulto, quin habeat intentio- gmi«?. nem, congruenter cooperandi gratia. Ergo Deus gratiam Sacramentalem non confert fine (01 tali propofito ferio faltem virtuali, vivendicon- fyr, qi gruenter ad finem Sacramenti. t O0 dntur j PRosATUR 3. DeusinScriptura fepé re- C0 prehendit negle&tum gratis. Ergo etiam aver- fatur receptionem gratie fine ferio propofito n OURU utendi gratia Sacramentali in ordine ad fines Sa- cramenti. Atquifiaverfaturtalemreceptionem, pün d verofimile eft, à Deo non conferri talem indi- gnis gratia. At (io PRonBATUR 4.. In Sacramento Euchariftie p nullam prorfus acquirunt gratiam. Sacramenta- pp (j lem, qui illam fumunt fine devotione congrua qj ad fines Sacramenti, prout monftrabitur in Tract. d : Ti Ü de Eucbariflia. Ergo idem dicendum in aliis Sa- cramentis vivorum. PRoBATUR s. Juxta com;nunem "Thomi- ftarum fententiam apud Gonetum Sacramenta O vivorum tribuunt jus ad gratias actuales fini Sa- yd crameti- W Il DE SUSCIPIENT. SACRAMENT A. 489 cramentorum congruas. Atqui hoc jus non tri- li buitur invito, fed acceptanti; quia jus non ac- "j ceptatum nullum habet effe&tum. KErgo neque ] gratia Sacramentalis tribuitur, nifi acceptanti LU per ferium propofitum utendi hoc jure. ) 0) PROBATUR Ó. Concilium . Tridentinum d EU univerfim dicit, juftificationem effe renovatio- nem interioris hominis per voluntariam fufce- a ptionem gratie & donorum. Seff.6. c.7. ergo etiam in Sacramentis vivorum, ubi confertur d i ..... donum habituale, requiritur affenfio ad ordinem WL gratiz. CoROLLARIUM I. Exhac doGtrina fequi- tur, quód Parochi debeant admonere recipien- tes Sacramenta de hac obligatione, ne defrau- dentur fru&u Sacramenti. CoROLLARIUM Il. Sequitur etiam, ne- gle&um hujus ferii propofiti in ordinatis, vel conjugatis caufam effe, cur nullam receperint gratiam Sacrameritalem ;; & hunc defectum per- petuoó durare in eorum vita, prout lamentabili- ter in multis obfervare licet. CoROoLLARIUM [ll. Sequitur etiam, quód Ls vallia peccent graviter, qui fine ulla devotione feu propofito faltem virtualiadSacramenta accedunt, quia Sacramentum deftituunt fuo effe&u, & fe privant gratia Sacramentali. TL Solvuntur Objectiones. Id OsjrcrrUR r. contra 2. Concluf. Non poteft explicari, quid fit illa dile&tio initialis, j imt hs quam j 490 DISPUTATIO VI. quam requirit Tridentinum in baptifmo adul- m]',. UC( torum , nifi propofitum fervandi mandata ex D Wm metu inferni. Ergo nil fpeciale exigitur pre- g ronf(l ter propofitum vivendi Chriftiane. j 2 conïlexu Eft communis doctrina , quod in Sa- cramento Peoenitentive füfficiat attritio ex metu Qbicem tals inferni concepta. Ergo non requiritur dileGtio init-ialis. qmy u RESPONDEO. n. à. Confiftit enim in af- tis d fe&u amicitie feu propofito exhibendi DEO uU » omnes actus effentiales reciprocos amicitiz, oblate homini à Deo, idque ex motivo amo- 1 my ris amicitie , nempe qua Deus non folum eft Qontra infinite bonus in fe, fed etiam qua bonum bea- tificans hominem. TU ul fet Zdd 2. dift. Eft communis doGrina priva- tianin. tofum, quod juftificet in Sacramento talis at- la tritio fine dilectione initiali. tr. eft communis do&rina Ecclefism. n. Ecclefie doé&rina de-^ Df M fumi debet ex Traditione Patrum, & 'Theo- logorum Veterum. Sed neceffitatem dilectio- , ul nis initialis femper à Patribus & 'Theologis us- Áh que ad Seculum XVI. affertam fuiffe, con- Wpty ftat ex Morino de Peonitentia , & ex SS. D. N. Benedicto XIV. 1. de Synodo l. 7. & often- Rtiug n gj detur in Tractatu de Poenitentia Difp. 3. L Licet IUt OB]JICITUR 2. contra 4. Concl. ", i Sacramenta mortuorum per fe ac dire&te fint or- lg dinata àd conferendam primam gratiam, tamen L D conftitutis in ftatu grati& conferunt gratiam fe- UET cundam. Ergo etiam viciffim Sacramenta vivo- il ( "! DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 491 Wlüm i j v rum, licet dire&té fint inftituta pro gratia fecun- N(HL d*- d DWD da, poffunt tamen conftitutis in peccato mor- tali conferre primam gratiam. il W Q 9 Sacramenta vivorum juxta Tridentinum IU J T conferunt infallibiliter gratiam non ponentibus obicem. Atqui conftituti in ftatu peccati mor- lt ü talis pofita attritione non amplius ponunt obi- cem gratig. ergo. - Uf Al d REsPONDEO. C. a. D. C. & parit. difpari a tas eft; quia Sacramenta mortuorum fünt per RU ( fe & directe ordinata ad duos effectus , nem- pe ad primam gratiam , & fimul ad difpofitio- nem potentiarum congruam Sacramento. 194 T contra non conftat, quod Sacramenta vivo- i rum fint fimul ordinata ad duos effe&us per N i fe & dire&e , nempe ad difpofitionem poten- tiarum habitualem Sacramento congruam , & fimul ad primam gratiam. Itaque, fi aliqua Sa- cramentorum conferunt primam gratiam; . v. g. Euchariftia, eam tantum conferunt per ac- cidens , hoc eft preter effentialem finem Sa- cramenti. Ado. dift. Conferunt infallibiliter gratiam j non ponentibus obicem tam negativum, quam j lt "Y Etiam pofitivum. c. tantum pofitivum. n. "M non baptizatus , vel:» femina , vel infans , " Wi MP j non ponit obicem grati? ordinationis pofiti- vum ,, & tamen non eft capax gratie ejusmo- Wi l M H di Sacramentalis ob defe&um alicujus requifi- 41 ü Ergo idem debet dici de folo attrito ex metu inferni fine dile&ione initiali , quia vi- j delicet contracturus amicitiam cum Deo non ponit DISPUTATIO VI. » 492 a ponit a&um effentialiter 1ncompoüïb11em cum ftatu peccati mortalis. d / On]jrcrTUR 3. contra 5. Concl Si hec um 1 Conclufio effet vera, tunc fequeretur, quod M in fufceptione Sacramenti vivorum peccans ao venialiter eo ipfo peccaret mortaliter Sed qmrat hoc eft abfüurdum. ergo. JMaj. prob Per pec- fitni catum veniale homo fe redderet indignum gra- ld tia. ergo, 2 Q Hzc Conclufio ultimato probaret, quod n d gratia Sacramentalis daretur ex opere operan- tis , & non precife ex opere operato Sed J TO hoc non poteft dici ergo s O [2J 2 Decet ut Deus ad confervandam in- dttà fallibilitatem gratie& Sacramentalis non requirat füfin; ejufmodi difpofitiones ergo 4. Probationes tantum oftendunt neceffi- hitümo non au- $ Dl tatem affenfus ad gratiam actualem tem habitualem. ergo , pata RrEsPowNDEO. n. Magj Poteft enim cum quij peccato veniali aGtuali v. g. diftraCüonis, vel Q nlnnr diffolutionis ftare propofitum ferium coope- huá randi grati9 Sacramentali alterius finis ; vel ,Di f etiam fuperandi ipfam infirmitatem prefentem (*te aCtualem virtute eratiz. Sacramentalis. um ld 2. n. .Maj Aliud enim eft, quod ejus- Tif y modi difpofitio requiratur per modum meriti; Qg & aliud eft, quod prarequiratur per modum conditionis fs d id patet ex requifitis in Sacra- q n? ?j ) mento baptifmi, fide, fpe dilectione initia- Tt: n li, attritione &c. qus omnia ibi non con- ern currunt DE SUSCIPIENT. SACRAMENT A. 493 ll currunt per modum meriti, fed per modum conditionis , vel difpofitionis congruz. N 4d 3. retorq. in Sacramento baptifmi, qui fsl MM etiam ipfe infallibiliter confert gratiam. I ResPoNDEOo 2. dift. Decet hoc, ni fi leX ww P ? San&itatis , Sapientie , & juflitie divinz re- [ j lt quirat acceptationem & affenfionem liberi ar- / fecus. X bitrii ad gratiam gratum facientem. c. n. a. Perfectiones divinge nunquam operantur lt folitarié, fed cum harmonia omnium perfe&io- num divinarum. t Yn " Sax d 4. n. a. Nam S. Thomas eam accepta- tionem & affenfionem expreffe requirit in omni- l "m vil " bus Sacramentis ; imo etiam ad dona gratis N data, v. g. ad. donum Sapientig. Salomoni in- 3 11 Wi fufum; quod ibidem AD 2. afferit, fuiffe col- M latum ob przcedens ejus defiderium Sapientiz, l j S. Do&or l. c. fic fcribit: ,Dicendum , quod » etiam Salomon dormiendo non meruit Sa- » pientiam , fed in fomno declaratum eft ei, » quod propter precedens defiderium ei à Deo , »apientia infunderetur. "Unde ex ejus Per- ii » Ífona dicitur Sapient. 7. optavi, & datus eft * ( , mihi fenfus. '/ Certe ratio D. Thomz eft generalis.in o&mi- 595 d l bus Sacramentis. Nam cum gratia in Sacra- mentis vivorum fit tantum extenfio gratiz fan- T m (f i* &ificantis vel per novum ordinem ad novas gratias a&uales, prout multi Thomifte defen- u "ll dunt, vel per novam difpofitionem potentia- rum: femper urget ratio D. 'Thomz 1. 2. q. 13. ii a. 3. ad 2. fic Ícribit : Sciendum eít, quod jb non » 494 DISPUITATIO:VE u non eft eadem ratio de dono Sapientie , .& Nam donum gra- cud de dono grativ juftificantis. fl tie juftificantis precipue ordinat hominem ad ! bonum, quod eft obje&tum voluntatis, que fili y h eft motus liberi arbitrii. Sed fapientia perfi- cit intelle&tum , qui precedit voluntatem. EUS in lg Et ad 3. dicendum , quod in infufione gra- Ainin tia efít quedam tranfimutatio anime humane, ut anima moveatur fecundum modum fuum. f tb Sed confervatio gratiw€ eft absque tranfmuta- nüyt tione. Unde non requiritur aliquis motus gra- p li. ti& (ficut in infufione) fed fola continuatio influxus divini. (j pit ii $ M QUJESTIO II , d ZdIn Sacramenta. inequaliter. difpofitis. conferant , iUl inqualem. gratiam ? i N CO -T Sacramenta equaliter difpofitis n yi DI conferunt eéx opere operato equalem MT ) gratiam. N lt PRosnATUR. Eadem caufa naturalis equa- liter applicata in fubje&tis equaliter difpofitis T UET operatur zquales effe&tus. Ergo etiam Sacra- imenta. H j lg DICO IL Sacramenta tam vivorum, quam mortuorum inequaliter difpofitis conferunt ex ! qmï[[]w d opere operato inequalem gratiam. ; PROBATUR I. ;llsde Caufi naturales in agen- r ' do neceffarie in fubjeétis inequaliter difpotitis caufant ET DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 495 xl düml[l caufant inzqualem effe&um. Ergo etiam Sa. cramenta, in quantum operantur ex opere ope- N rato, sque habent virtutem operandi unifor- l AWK miter, ac caufe naturales neceffarie in agen- do. a. prob. Duo ignes.caufànt diverfos ef- U fe&tus in fubjectis diverfimode difpofitis v. g . in ligno ficco & humido , in cera & luto. l Ut Anima rationalis operatur incqualem effectum Q AT ín tibia re&a & curva , in brachio fano & pa- lr ralytico , in oculo claro. & turbido &c. It PRoBATUR 2. D. Thomas eam inzqua- AOUR litatem effe&us agnofcit in baptifmo. Ergo ob paritatem rationis idem. eft dicendum de re- liquis Sacraments. a. prob. in p. 3. q. 69. a. 8. C. fic fcribit: ,Dicendum , quod duplex eft l » effe&us baptifmi; unus per fe & alius:per Jl » accidens. Per fe quidem effe&us baptifmi » eft id, ad.quod baptifmus eft inftitutus, » fcilicet ad regenerandum homines in fpiritua- » lem vitam. Et hunc effe&tum equaliter fa- » cit in omnibus, qui equaliter fe habent ad baptifmum. Unde, quia omnes pueri zqua- » liter fe habent ad baptifmum, omnes equa- » lem effectum percipiunt in baptifmo. Ad- )» ulti vero , qui per propriam fidem ad ba- » ptifmum accedunt, non zqualiter fe habent » ad baptifmum ; quidam enim cum majori, n j » quidam cum minori devotione ad baptifmum jut » accedunt, & ideo quidam plus, quidam mi- » nus de gratia novitatisaccipiunt. 'Sicut etiam ab eodem igne accipit plus caloris , qui plus » » ei appropinquat, licet ignis , quantum eft de 516 DISPUTATIO VI. u 496 mani& | fe, equaliter ad omnes calorem füum effun- ( » dat. Effe&us autem baptifmi per accidens eft, ad quem baptifmus non eft ordinatus, fed di- Wdeli » gt » vina virtus hoc in baptifmo miraculofe ope- » '"ratur. Et tales effectus non equaliter fufci- mlitate P« » piuntur ab omnibus baptizatis , etiamfi cum » equali devotione accedant. de lu PROBATUR 3. Concilium "Tridentinum prudem docet, menfuram gratiarum commenfurari à $ hum Deo juxta cujusque difpofitionem. Ergo inz- füo gt qualiter difpofiti recipiunt inxqualem gratiam. g a. prob. Seff. 6. c. 7. fic habet: , Difpotitionem , feu preparationem (im baptisando) juftificatio ipfa confequitur. - - Caufa (juftificationis ) eft » juftitia Dei, qua ab eo donati renovamur fpi- 0y ritu mentis noftre , juftitiam in nobis reci- qu d » )» pientes unusquisque füam fecundum menfu- aquiia ram, quam Spiritus S. partitur fingulis, pro- uj » ut vult, & fecundum propriam cujusque dif- pedia » pofitionem & cooperationem. p PRosBATUR 4. Authoritate S. Damafceni totfert L 4. deFide Orthodoxa c. 2o. ubi ait : ,Quamvis N » peccatorum remiffio omnibus zque per baptit Ti hii , mum detur; Spiritus tamen grati& pro fidei A » ac precedentis purgationis modulo ac ratione Mil » comparatur. Q PROBATUR $. Ratio Sapientie divinz li It poftulat, ut inzqualiter difpofitis conferatur in- AUE Ergo fic Chriftus inftituit. a. &qualis gratia. ^ Q] prob. Perhocobtinentur plurima ingentia bona, T j idque fine ullo ex hac lege redundante malo; D in hu- & leges prudentie hulngnæ hoc poftulant g, manis. láy h DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 407 m manis. Ergo idem dicendum in Sacramentis. ul a. quoad r. membr. frob. quia fic acuitur indu- j hi ftriafidelium fe devotius preparandi ad receptio- B nem Sacramentorum ; nec tepidis per eam ina- U.?ülü]jf[g qualitatem infertur ullum damnum. ergo. ïB, m"amï PROBATUR ETIAM C. quia ratio pruden- tie humane eft participata à divina, & leges n Ts prudentie univerfiri funt unifone feu univoce uml in humanis & divinis, cüm nulla perfe&io ex L Iy: fuo genere fimplex reperiri poffit, que non re- d n periatur in Deo. Solvuntur Objectiones. W OsjrcrrUm r. contra r. Concl — [n cafü, n quo ad Sacramentum Baptifmi accedunt duo imine zqualiter difpofiti, ita tamen, ut unus apportet pl unum peccatum mortale aGuale, alter centum peccata mortalia; hic pofterior obtinet majorem aov " gratiam, Ergo Sacramenta wqualiter difpofitis ) I conferunt ingeequalem gratiam. 9. Accedentibus ad Sacramentum cum equa- J li difpofitioneconferuntur inzquales gratize actua- "i les. Ergo etiam iis confertur inequalis gratia gt hábitualis. a. prob. duobus parvulis baptizatis, quando ad ufum rationis perveniunt, conferun- tur inzquales gratie a&tuales, v.g. illuftratio- wo'l Qu nes, vel motiones interne. Ergo. Confimili- ter, quando abfolvuntur duo peenitentes zqua- 5 g liter difpofiti in Sacramento Penitentie, fwpe ddü" obtinent à Deo diverfas illuftrationes & auxilia atig. apió li R£- D..dmort Tratt. de Sacram. in gen. 498 »DISPUTATIO VI. yi RrzsPoNDEo dift Obtinent diverfam gra- gr ] QUi tiam fecundum id, quod gratia attingit in obli- l quo de pr&terito. c. fecundum id, quod gratia Í ail attingit in recto aut de fututo.n. peccata remit- tenda funt totum objectum gratic, & quidem fs t obje&um de preterito. Ifta ergo objecta gratiz notem remiflivz in obliquo importata non funt ipíà gra- nor d tia; requiritur entitativé fortior aut perfectior i gratia ad remittendum mille peccata, quàm ad q Q unum peccatum mortale. li ld ?. dift. Conferuntur inzquales gratiz; Yaj vel ex libera predeftinatione divina fine intuitu deermi ullius meriti; vel intuitu meritorum praeceden- enm, tium ex parte parentum, vel poenitentis. c. in- frat tuitü Sacramenti. n. nam gratie a&uales non commenfurantur Sacramentis, fed partim Sacra: quii detert mentis, partim meritis perfonalibus preceden- tibus, partim orationibus piorum, v. g. paren- ii ho tum, avorum &c. partim interceffionibus San- T &orum, partim libere voluntati divine. Ad gratias enim actuales pertinet, quod fcribitur ad hp itdo Hebr.6. v. ro. ANon enim injuftus efl Deus, ut ob- livifcatur operis veftri 9 dilettionis , quam ofzendiflis T&j in nomine ipfius. mf Lpi OnJ1CITUR 2. contra 2. Concl. Sacra- qoiay menta tantum conferunt gratiam, quam fignifi- &hy, cant. Sed tantum fignificant gratiam zqualem. T Ergo. Min. prob. non fignificant gratiam in- lil &qualem. . Ergo tantum fignificant sequalem. 2 &ib Sacramenta tantum operantur, quantum ltte. P(piïunt o.p-erari. Sed poffunt operari zqualem f gratiam l DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 499 | dmf " gratiam in fübjecto etiam inzqualiter difpofito. lülm T Ergo. Min.prob. etiam in fübje&o minus difpo- fito nullus datur obex gratic. ergo. N i i Sacramenta fuum effectum habent ex án- finitis meritis Chrifti, Ergo ad majorem vel mi- j norem eorum effe&um nihil facit major vel mi- i [ nor difpofitio fubje&i. «c. prob. virtus infinita D in operando non limitatur à difpofitione objeéti. g) W ergo. u RrsPowDEO tr. Maj. n.Min. ad prob. dift. a. VY Non fignificant gratiam inzqualem fignificatione LU Il n W AR determinata.c. fignificatione disjunctiva.n. dico enim, quódSacramenta determinaté neque figni- ficent gratiam equalem, neque inzqualem, fe m dgtaty quoód abftrahant à menfura gratié ; quiahecnon determinatur à Sacramento, fed à Deo juxtà &bvarth* " Í difpofitionem fübje&torum. taque Sacramenta non operantur plus, quàrm fignificant. ZAd ». dift. Maj. "Tantum operantur , quan- n tum poffunt operari potentia ordinata congruen- ter ad ordinem Sapientim divitw ac difpofitio- ] 'HDfH ! nem fübje&i. c. quantum poffunt operari poten- tia non fubordinata ad ordine m fapientis divinge Sic etiam in Jure, & difpofitionem fubjei. n. fieri non poffe nl ! quod convenienter fieri nequit, dicitur. j CAW Habent fuum valorem ex in- n* Ad 5. dift. a. finitis meritis Chrifti, applicatis tamen modo zp finito cum fubordinatione ad ordinem Sapientice "d divinzs.c. applicatis modo infinito, & fine tali .ï."lnwrg $ fubotdinatione, n. 1 2 Os]t- qu ï"rl $00 DISPUTATI!IO VTLl y! Osjrcrrum 3. Etiamfi inzqualiter difpo- u f fitis conferatur ingqualis gratia, poteft tamen p dici, quód exceffus majoris gratie non veniatex 59l opere operato Sacramenti, fed ex opere ope- us rantis. d ergo. a.prob. major difpofitio füfficien- 50l ter premiatur per augmentum gratiz extrafacra- iv mentalis, quz debetur tali difpofitioni etiam tanda &iva extra Sacramentum pofite. ergo. 2 d U Plura peccata füfcipientis Baptifmum red- dunt illum indignum gratia equali, quam recipit 4 alius cum minoribus li devotione. peccatis pofita tamen cqua- graüæ TU Ql j« Qui habet majores gradus gratie, red- df ( dit per hoc equalem difpofitionem majoris va- loris, quàm eít difpofitio alterius non habentis p Fl tot gradus gratiz. Jam vel tali confertur in- Wrtürr zqualis gratia velnon? Si dicatur, quód illi con- feraturzqualis gratia, fequitur, quoód inzquali- lm m ter difpofitis non conferatur inzqualis gratia. Si veró dicatur, quód illi conferatur inzqualis l, gratia, fequitur, quód habentibus zqualem de- Vinsi votionem actualem poffit conferri inzqualis gra- Miv tia ob inzqualem difpofitionem actualem. li RESPONDEO n.a. ad prob. c.a. dift.c, . Er- La lm go poteft dici, quód exceffus ille gratiz veniat ii ex opere operantis, fi difpofitio major confide- retur in ratione meriti. c. fi confideretur in ra- o u dj W :tione conditionis vel difpofitionis congrua. n. « Eadem devotio fufcipientis Sacramentum poteft UT conüderayi füb duplici ratione; nempe per mo- dum QU So1 DE SUSCIPIENT. SACRAMENT A. Qs mb dum a&ionis meritorie, & fic illi correfpondet premium vite eterne; & per modum conditio- i q D nis applicative, .qua fübje&um perficiendum propius applicatur ad caufam, aut per modum (l difpofitionis perfectiv:e fui fubje&ti in ordine ad lbt ii a&ivitatem caufz de fe ampliffimam minus limi- tandam. Sub hacratione applicativa vel perfe- &iva fübje&i non correfpondet illi premium, n fed tantum illimitatior activitas caufz. Thilra d 2. n. a. uia, fi Deus in admenfione Q] [ gratie Sacramentalis voluiffet attendere ad nu- merum & gravitatem peccatorum przcedentium, collatio minoris gratie in equaliter difpofitis j gW D 1 tU effet quedam tacita exprobratio peccatorum precedentium; quod non convenit perfecte Ws Ts amicitiz divine, qu:x contrahitur in Sacramentis mortuorum. Decet autem Deum, ut inadmen- fione gratiarum attendat Ws 37d prefentem cujusque a difpofitionem. 4d 3. dift. Reddit difpofitionem majoris valoris in ratione meriti. c. in ratione conditio- Y nis vel difpofitionis ad gratiam Sacramentalem. n. j Dico proin, quód talibus habentibus diverfa 4 l merita precedentia, attamen habentibus &qua- lem devotionem in füfceptione Sacramenti con- !gmb feratur zqualis gratia Sacramentali; quia hzc gj non commenfuratur meritis przcedentibus, fed l W difpofitioni prefenti. - j o OsjrcrruR 4. Deus in Sacramentis fre- u sl l quenter folet fufcipientibus zqualiter difpofitis 13 in- 505 DISPUTATIO VL * D inæquales gratias conferre. Ergo non eft prz- -Aii füumendum, quód ordinarié attendat ad diver- ye fam difpofitionem recipientis. a. prob. Deus o ! frequenter in Sacramentis confert incquales gra- g gmto tias ex fpeciali fine fuz vocationis, aut prede- ftinationis gratuite; vel ob preces Sanétorum, s & aliorum propinquorum, vel ob interceffio- UT contta nem S. Angeli Cuftodis, (init 2 Deus multis contulit in Sacramento Ba- qui) ptifmi fpeciales gratias corporales, v. g. fanita- fs tem, üt refertur de Conftantino M., vel fpecia- D lem fanationem paffionum & nature, üt conti- s git in D. Cypriano, qui id de fe ipfo teftatur; j n vel expulfionem demonum, prout etiamnum hi d fit in India, vel fpecialem pulchritudinem &c. flnc ergo idem obfervat Deus circa largienda inequa- lt lia dona animz, n 3. Infantes poft Baptifmum decedentes or- i, t dinantur ad replendas diverfas Sedes, feu gra- ii dus glori& diverfos, quos prius occupabant Án- ts imt & geli mali antelapfum. Ergo etiam accipiunt in- JM, f vqualem gradum gratie Sacramentalis, relativae qrali ad gloriam. a. prob. ex D. Auguftino l. 22. de (f Civit. Dei, Eu 4. Fidéles fe exiftimant feliciores, fi reci- Ui 4 piant Sacramenta à Miniftris fan&ioribus; idque effe optandum docet Scotus in 4. dift. 4. Q. 7. p & D. Thomas itt d P- 3. Q. 64. a. 1. ad 2. idem con- Bo ürmftt. o -RESPON- DE SUSCIPIENT. SACRAMENT A. 5903 u "-RESPONDEO C. à. dift. c. Ergo non eft t j praefumendum, quod in difpenfandis gratiis Sa- l þïq, cramento accidentalibus attendat ad difpofitio- I nem recipientis.c. in difpenfandis gratiis Sacra- m mento effentialibus.n. gratize Sacramento effen- L: tiales funt, quz debentur ex pacto, & confe- | Dr runtur ex opere operato, quz cum fint effectus conftantes acregulati, decet, ut conferantur or- A0 dinaté ac congruenter ad difpofitiones previas; quia Deus in ordine gratie quoad operationes LR U ( ftabiles fequitur ordinem confuetum in natura, ut omnia operetur, quoad fieri poteft, in nu- AC d mero, pondere, & menfura, & fervetur analo- gia caufarum naturalium & fupernaturalium re- late ad fuos effe&us & modum operandi. Hinc VOU Adx. c.a.n.c. & parit. Difparitaseft; quia illi effe&us funt prater ordinem , feu extraordi- narii, nee confequenter petunt conftantem or- Econtra gratie Sacrimen- i dinem in cperando. i tales funt effe&us conftans ac effentialis Sacra- wwl 24 T mento; que proin petunt ordinem conftantem MA operandi, conformem ftatis legibus Sapientie divine, nempe ut omnia fiant juxta prieceden- tes difpofitiones fubje&i in numero, pondere, & menfura. Q5 Difparitas patet d. 2,.€.,3,, .. C, , & parit. d) U ex priori Refponfione; quia etiam hi éffectus ^ M funt effe&us irregulares, feu extraordinarii, fcu än V preter ordinem , & ideo non requirunt conítan- tem ordinem caufandi. l./llä 3 " Ii4 594 DISPUTATIO VL y ld 3. dift. Infantes ordinàntur ad replen- h das Sedes Angelorum inferiorum xqualis fpeciei « ac meriti, c. ad replendas Sedes Angelorum (icr 4q ftinus non docet. equalis nature ac meriti.n. Id enim D. Augu- peccaü ld 4. dift. — Exiftimant fe feliciores fpe obti- Uup meu nendi majorem fruéótum ex opere operantis, tinul nempe ex deprecatione Miniftri. c. fpe obtinen- di majorem fru&um ex opere operato Sacramen- ti.n. id non obfcuré indicat D. Thomas p. 3. [ont Q. 64. a. 1. ad 2. ubi ait: " Effettus Sacramenti l » Don datur melior per meliorem Miniftrum. vinica » Aliquid tamen annexum impetrari poteff re- 14.ü » Cipienti. Sacramentum per devotionem Mini- » firi Nec tamen Minifter illud o peratur, fed " impetrat oper"andum à Deo, 41 &i Qd QUASTIO IV. I r NAVIEM 4f Sacramenta revivifiant ?. &? qualis vequira- b zur difpofitio ad. revioifcentiam Sacra- u ? mentorum ? Vittn il OTANDUM I. Quzítionem füb variis lo- 58 quendi formulis proponi. Namaliqui Que- E ftionem hoc modo inftituunt : An Sacramenta ( validé quidem fed infru&uofe fufcepta remoto obice revivifcant? Aliiquerunt: An Sacramen- 11!32 j ta fi&é fufcepta recedente fi&lione revivifcant? N ll Alii denique fic quzrunt: an Sacramentum in- «( forme revivifcat? Omnium harum phrafium fen- LIT fus DE SUSCIPIENT, SACRAMENTA, 5os Em fuseft: An in cafu, quo quis conftitutus in pec- H cato mortali fufcepit Sacramentum Baptifmi, : Confirmationis, Ordinis, Matrimonii &c. poft- lp ea, quando v. gr. poft viginti annos deteftatur peccatum per contritionem, vel per confeffio- Mi nem, rurfus eonfequatur gratiam etiam Sacra- UR mentalem, quam in fufceptione Sacramenti ob- tinuiffet ? t A NOoTANDUM 2. (j l tentias. Varias effe in hac rg fen- TTR litu 1t, Sorvus fimpliciter hoc privilegium re- vivifcentie concedit foli baptifmo. Ita docet w in 4. dift. 6. q. 1. a. 8. wl 2 x D. Tnowas in 4. dift. 4. q. 3. a. 2. qq. 3. ad 3. revivifcentiam Sacramentorum agno- Ícit in folis tribus Sacramentis imprimentibus characterem , nempe in baptifmo , Confirmatio- ne & Ordine. Ejusdem fententie fünt p. B0- NAVENTURA in 4. dift. 12. part. 2. q. 2. ad ult. n ScoTvs 1. dift. . i Et dift, 3. past. 1.3,2. q. 3. 17 q.5. PALUDANUS in 4. dift.4. q.5. Svr- VESTER V. baptifmus. n. 4. & alii. DuRANDUS in 4. dift. 4. q. 4. & dift. 17. D 3 Viyri u 23. cenfet, etiam revivifcere Sacramentum pj cenitentiz valide fed infrué&tuofe fufceptum. 1 ( 4. TawNwERUus hic difp. 3. q. 3. dub. 4. n.I32. putat, ommnia Sacramenta, quz valide us recipi poffunt fine fru&u, revivifcere, excepto h folo Sacramento Euchariftiz. « n s. CagzTANUus opufc. s. q. 3. Peirus Sotus . Henriquez. Dsana. Franc. 1] Je&. 4- de baptifmo li 5 Lugo, DISPUTATIO Vr. p $06 Y Lugo. & alii plurimi eam revivifcentiam conce- dunt omnibus Sacramentis pote /i j : quz valide cum pec-' cato recipi poffunt. IN NoTANDUM 3. Quamvis fát mülte fint depnom TW Do&orum fententie circa revivifcentiam Sacra- mentorum, longetamen plures effe circa modum pfob. * revivifcentia. tals Nam Gloffa Joan. Andrez in tim, Can. tunc valere. de Confecr. dift. 4. & alii Juris- periti, cum quibus fentit Joannes Medina de Ra Ü a Confeffone qui, ubi loquuntur de iteranda ficta feia Conteffione, docent, recedente fi&ione fie- D. ri remiffionem peccatorum non virtute baptif- mi, fed folius contritionis. Alii diftinguunt Ri w inter fitionem fofitivam & negativam. Ficrro Mi frend POSITIVA eft, qua aliquis fcienter cum pec- cato mortali accedit ad Sacramentum. FrcTro vt autem NEGATIVA eft, qua aliquis conftitutus at quidem eft in peccato mortali, ita tamen, ut pl non advertat, aut non credat, fe effe conftitu- D. U j tum in peccato mortali. Illam fi&ionem pofi- & stf tivam dicunt non tolli fine contritione perfe&ta; toli veró per attritionem alteram fictionem. i li Sunt, qui per revivifcentiam baptifmi tolli fo- Ia lum peccatum originale , reliqua veró peccata d aGualia tolli per contritionem perfe&tam exifti- ( li ment. Sed D. Thomas docet, quod Sacramen- tum baptifmi revivifcat non folum ad delendum bf if Ü ohhs ^ peccatum originale, fed etiam ad delenda omnia A peccata a&tualia ante baptifimnum commiffa, cum D g omni reatu pone illorum peccatorum. BI fona "n DICO DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 507 m DICO I. Fi&io, faltem pofitiva, non ) m poteft tolli nifi per contritionem perfe&tam. PRosATUR,. Omnes antiqui Theologi con- tj veniunt inter fe, quod fi&io pofitiva non tolla- ] tur, nifi per contritionem perfedam. ergo. a. Q rob. Omnes antiqui Theologi dicunt ,, quod i m il talis fi&io non deleatur direGté nifi per poeniten- L tiam, vel per Confeffionem; aut dicunt expref- li íf$, quod non deleatur per baptifnum. Ergo r necefífario delenda eft per contritonem per- wf fectam, D. Tnowas p. 3. q. 69. a. Io. ad 2. ait; | &LW Fittio mon vemovetur per. baptifmum , ed per pami- L dun tentiam con[equentem, — Alii 'Theologi proximé re- t ferendi aperte remiffionem fictionis adfcribunt t T contritioni; autillam fi&ionem numerant inter l ea peccata, quz funt materia Confeffionis. Cum ergo fi&tio pofitiva fit peccatum actuale mortale, j clarum eft, quod ex mente horum Doctorum r deleri non poffit, nifi per contritionem perfe- Gam. Dixri autem: SALTEM POSITIVA, fictio- i ném enim negativam , cum non fit peccatum ) L &il . o retra&tationis fuffi- a&uale fed tantum negati vt d cientis circa peccata preterita, vel negatio pro- w pofiti fufficientis , quin tamen a&tu advertatur j ad obligationem , defe&um , vel malitiam, Pa- i M ]udanus exiftimat delegi per attritionem. a Mu DICO II. Baptifmus recedente fi&ione revivifcit non folum in ordine àd remiffionem quoad 508 DISPUTATÍO VI ) quoad reatum culpz, fed etiam quoad reatum M. ,W;,Gnh ponz peccatorum baptifmum pracedentium. [ PROosATUR tam ex Scriptura, quàm ex Patribus, & traditione veterum " Theologo- ff lX rum. gtb fj O L ScnarPTURA omnibus diligentibus Deum cam eo promittit remiffionem omnium peccatorum & el, poenarum ope baptifini certam fine ulla exceptio- tr, ne. Atqui hec promiffio non effet univerfalis D] VU & fine exceptione, fi recedente fi&ione adhuc NT remanerent posmne prioribus peccatis debite; f 1l imo pro illis peenis adhuc deberetur preftari ri- hp gorofa fatisfaélios eadem peccata adhuc per ac- l Ü RI cidens utiliter pro expungendo reatu pone ex- ponerentur in Confeffione; vel pro iis deberent It Aleyy poífe applicari indulgentie ; quod totum eft , contra praxin & fenfum Ecclefis. a.prob. Apo- ,io) ftolus, poftquam ad Rom.6. v.3. dixerat: Qui- ,l cunque baptizati fumus im Cbriflo S"Efu, im morte Jpfius baptizati fumus ; confepulti enim fumnus cum ln ,U $lo per baptifmum in moriem, ut, quomodo Chriftus , &in] Jurrexit à mortuis, ita €9 nos in novitate vite am- bulemus, dein c.8. v. 1. quafi recapitulando füb- udü n[ubQ' u jungit; JNibil ergo nunc damnationis efl iis , qui du Junt in Chriflo JESU , qui non fecundum carnem ambulant, Et ad Galat,3. v.27. Quicunque in jl u Omnes NU Chriflo baptigati eflis , Chriftum induiflis. u enim 0s unum eftis in. Chrifto. $i autem. vos Chri- PWI,H JH, ergo fanen Abrabe efhis , fecundum promii[fo- nem beredes. l | Sic etiam D. Petrus 1. Epift. c. 3. lt WA V. 21. Omnibus ferio ad perfe&ionem vite R v Chri- ! DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 509 vl N Chriftiane contendentibus dicit : uod & «os i nunc funilis forme faloos facit baptifina. m IL. D. AvcusTINUS l. 1. c. 12. de baptif- 1] mo, loquens de eo, qui baptizatus eft ab he- reticis aut Schifmaticis adhuc in hzrefi vel fchif- mate conftitutus, & dein ad Ecclefiam Catholi- ii N cam convertitur, ait: ,INon iterum baptizandus u d » eít, quia ipfa reconciliatione ac pace pracfta- L » tur, ut ad remiffionem peccatorum ejus in (fb 4 » unitate jam prodeffe incipiat Sacramentum , » quod acceptum in fchifmate prodeffe non pot- à i erat. J » Et l.3. . 13.. 'Tunc incipit valere idem » baptifmus ad dimittenda peccata, cum ad Ec- CUW clefie pacem venerint, non ut jam dimiffa lp » Qdg » non retineantur, neque ut ille baptifmus quafi » alienus aut alius improbetur, aut alter trada- N M It T » tur, fed ut idem ipfe, qui propter difcordiam » foris operabatur mortem , propter pacem in- » tus operétur falutem. Et 1.6. c. 5. 1deo, fi ab hw » ilaa perverfitate corre&us , & à feparatione gu » converfus venerit ad Catholicam pacem, fub du ( » eodem baptifmate, quod acceperat, ejus pec- i cata dimittuntur propter vinculum charitatis, » fub quo baptifmate peccata ejus tenebantur » propter facrilegium divifionis ; quia illud & in n , homine jufto , & in homine injufto femper A , fan&um eft, quod neque equitate alicujus au- h " » getur, neque alicujus iniquitate minuitur. um u II. AvuTHOR Sermonis de Paffione Domi; nica, qui, cum fcribat contra Novatianos, often- M u ditur vixiffe Szeculo IV. vel V. ac continetur inteï y $10 DISPUTATIO VI. inter opera D. Cypriani. n. 1o. fic fcribit: ,Qui- quaüd ,: d » cunque fint Sacramentorum Miniftri ; quales- » cunque fint manus, quae vel mergunt acce- g , » dentes ad baptifmum, vel ungunt, operatio- p » nis authoritas omnibus Sacramentis largitur effe&um , & cunGa peragit nomen à Sacra- ,pe » Et licet in- ,Rl » mentorum Vicariis invocatum. $u » digni fint, qui accipiunt, Sacramentorum ta- men reverentia & propinquiorem ad Deum 21 » ort » parat acceffüm (nempe per Sacramentum Con- jf » feffionis, in quo poteft deleri peccatum fi&tio- ln du » nis, quin requiratur contritio perfecta) &ubi » redierint ad Cor, conftat ablutionis donum, mento & redit effe&us munerum; necalias qusri aut P » rexili repeti neceffe eft falutiferum Sacramentum." I 1 hoc textu Notandum, quod licet Author ab bt initio etiam mentionem faciat de Un&tione Con- m firmationis, ubi oftendit, non nocere malitiam fl Miniftriy tamen in fine, ubi eft fermo de revi- b vifcentia, folum faciat mentionem ablutionis m baptifmalis. hf Qd IV. MacrsTER Sententiarum 1. 4. dift. 4. Tdigi fic habet: ,Si queritur, cujus rei baptifmus fit Qp Dici- » Sacramentum , qui datur jam jufto ? Til » mus, Sacramentum effe & rei, quz preceffit, rationis, » id eft, remiffionis ante per fidem date, & re- 'miffionis temporalis poene , feu peccati, fi l » quod habetur, quod interim committitur,. & memE.;, » novitatis ac omnis grati& ibi preftite. Nec tl » mireris, rem (nempe gratiam fan&tificantem ) , t aliquando pr&cedere Sacramentum, cum ali- , t » uan' J DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. S1II d l. » quando etiam longé poft fequatur, ut in illis, , Á » qui fide accedunt (in ftatu peccati mortalis) N1 » quibus, cum poíft penituerint, incipiat baptif- E d , mus prodeffe, in quibus fuit baptifmus Sacra- » mentum hujus (future) fan&ificationis, quam I7] » ponitendo habent. Sed fi nunquam ponite- | d » rent, nec à figmento recederent, cujus rei m » Sacramentum (feu fignum) effet baptifinus 4 » ab illis füfceptus? Poteft dici, rei, que ibi T » foret, fi eorum enormitas non impediret." At D In hoc textu Notandum, quod Magifter Sen- ( tentiarum in collatione baptifmi in jufto faciat Q mentionem quinque effe&tuum , nempe gratic üt fan&ificantis, remiffionis quoad reatum pone, remiffionis quoad peccata actualia precedentia baptifmum, novitatis feu regenerationis, & vir- MUA ww tutum infufarum. j Sed ubi loquitur de revivi- m fcentia baptifmi, loquitur de fola fanGificatione, tanquam effe&u , quam penitendo babent ; cum m l ergo ponitendo per contritionem perfectam tan- tum habeatur fanctificatio per gratiam fanctifi- cantem , incertum eft , an Petrus Lotbardus il voluerit, talem baptifmum etiam prodeffe in ordine ad tres illos effectus , nempe quoad re- miffionem pene, & quoad novitatem regene- g rationis, & quoad habjtus infufos. 2U, V. ALEXANDER DE ALES part. 4. q. 8. ag memb. 7. a. 2. $. 2. qq. 8. utrum recedente fictio- Ym gfæïhï ne baptifma habeat effhicaciam ? fic refpondet: in » Dicendum, quod baptifmus habeat illam effi- » Ccaciam recedente fictione, quam ante habuif- j l » let, y 512 DISPUTATIO VI. » fet, fi fine fiione füfceptus fuiffet. .Et ad3. ii » Recedente fictione character baptifmalis facit, t l » quod feciffet baptifmus , fi non preceffiffet » fictio. Et ad 5. Recedente ficione virtute jl » baptifmi dimittitur omnis poena peccati prz- E zbuit, cedentis baptifmum, fed non omnis pcena pec- » cati confequentis peccatum. — £t ad 6. Baptit- Paf » mus tollit gemitum & plan&tum, fi adfit fides ]m r » & contritio, quantum ad peccata precedentia feqiti baptifmum, non autem quantum ad peccata m ] » confequentia, licet illa precedant contritio- il nem de fictione. Et ad 7. Dicendum, quod f fufficiat baptifmus ad delendum originale pec- fl catum in parvulo & veniale, fi quod contra- , xit in pueritia; non fic autem eftin adulto, , Qu » ubi exigitur contritio propter a&tualia peccata d ,[mm » (mortalia) que füperaddita fünt, poftquam ratio capax erat precepti; quia fictio requirit n contritionem. Et q4.9. ApnHUC QUERI- la ? TUR; anrecedente fiCtione baptifmus habeat ii effe&um fuum ad tollendam poenam pro pec- ,Tf catis precedentibus baptifmnum ? & ex qua ! l QUO caufa id fiat ? 1i dicatur; quod contritio fit T caufa. CoNTRA EST; quia contritio non » Q ä eft caufà deletionis omnis pone, fifi fit valde LU » magna. DricENDUM, quod caufà fürgit ex yillt Bäï virtute baptifmi, quam habet à paffione, & y Qnj ex ipfo charaCctere, & ex gratia infufa, ut gra- u » tia infufa deleat culpam, baptifimus vero ma- D nens in chara&tere ratione virtutis, quam ha- t bet à paffione, deleat omnem poenam." In E V hoc notabili textu duo notari merentur, primo, Dors quo dj l j DE SUSCIPIENT, SACRAMENTA. 513 i quod ad tollendam ficionem requiratur contri- Nit tio perfecta juftificativas quia remiffionem cul- u pe non adícribit Bapti(mo, fed Gratie infufw; à. i i facund) , quód character non fit caufa phyfica re- vivifcentie, fed moralis, qua characteri folum v r tribuit, quod intuitu precedentis Baptifimi ex Paffione Chrifti tollat tantum reatum poenz. fü Imó videtur dubitari poffe, utrum Alenfis non l fequirat .contritionem perfectam juftificativam etiam in eo, quiconfiteturfictionem ; quia l. cc. t ad 3. dicit: eam peenitentiam, per quam tolli- RTU tur fictio, debere effe non Sa cRAMENTALE M. Y » Recedente fictione, inquit, character baptis- i hu malis, peenitentia exiftente de fictione, facit, eüim quod feciffet Baptifmus, fi non preceffiffet i N » fictio; Peenitentia, dico, quseeft actus volun- j p tarius recedens à malo volito, non facramen- & Ui T » tali. DEUT VL ÁrszrnTUs M. in4. dift. 3. a. ». fic La Jä j fcribit: ,Fictio primó modo tunc eft, fi quis de- um » ridet ritura Ecclefie, & tamen intendit accipe- ] b » re, quod facit Ecclefia, licet derideat. - Ille j wml » enim percipitSacramentum. . Secunda fi&tio eft, Et jnt) » quando quis eft in ftatu peccati mortalis. Ti u » art. 4. Obje&t. fic [cribit: Ponamus , quód fiéctus n 2 inter Baptifmum & ante poeenitentiam multa J » committat peccata, & poftea poeniteat de fictio- , ) » ne, aut illa peccata remittuntur fine gemitu 2 exteriori & plan&tu, vel non?: Sific? Ergo fb ^ " ?» peccatum actuale commiffum poft Baptifmum » remittitur fine exteriore fatisfa&tione; quod p non dicitur à Do&oribus. Si nonremittitur ? AR » D.zmnort. Tratt, de Sacram.in gen. Kk PO DISPUTATIO VI. y T. t , Ergo gratia Baptifmi non delet, quidquid in- ) M , venit^. Ad hancobje&tionem B. ArpenTUs fic refpondet: , Dicendum , quód virtute baptis- [ i » matis non delentur iniftoó, nifi quce usque ad r » horam Baptifmi commiferit, fed virtute poeni- 10n Qt, , tenti: delentur fequentia, & ideó pro iftis, de- ) , bet recipere poenitentiam exteriorem; &quod Q » dicitur, quod Baptifmus delet, quidquid inve- » füm » nit, bené exponitur ab Auguftino; quia dele- ( » tur ibi hefternus dies, & hora ipfa ante Baptis- D] r (if » mum, fed non ea, que fiunt poft; fed potius ) » virtute contritionis & poenitentics." ÍIn hoc (di5| textu B. Zllbertus videtur omnia peccata commit- Ti fa poft hefternum diem, & poft horam previam 1 f Baptifmo referre ad peccata, que autcontritione, hi TRGQn utique juftificativa, aut poenitentia externa Sa- cramentali delenda funt. Si enim illam particu- T lam relativam temporis, $o//, referret ad ipfum (. Baptifmum, & non ad dies, horas, ac momen- d ! 3 ta precedentia Baptifmum , fequeretur, quód M in fua divifione omififfet peccatum commiffum lt in ipfo a&tuali Baptifmo, utpote tantum loquen- xl do de peccatis ante & poft Baptifmum commiflis, ,,füïl | 1 quod non eft fupponendum de tam exacto Do- Og Y Oore. p LUg VII. S. BoNAvENTURA in 4. dift. p. 1 d. a. 2. q. 3. C. ait: ,Sacramentum Baptifmi impri- » I Pa » mit characterem , & ille habet omnem effi- t )j » caciam recedente fi&ione, quam habuiffet Lt » ante. Undé peccata illa remittit quantum b«n] » ad peenam & culpam, quzprecefferunt. Que d dj » remit- l M autem poft cmmiüt, virtute poenitentig j tun- DE SUSCIPIENT. SACRAMENT A. 515 i M » tuntur, & pro illis eft poenitentia injungenda. » Et ad ?. Chara&er efficit, quod faceret gratia fictionerecedente. Hw » E ad 3. Si aliquis indigné » recipit Corpus Domini, recedente indignitate » non propter hoc (Sacramentum) aliquid effi- n » cit, tum quia tranfit, & nihil relinquit gratis » datum difponens ad gratiam gratum facientem, fs tum etiam, quia eft intolerabile &c. Et ad 4. 10 » » Qui medio tempore peccavit (inter Baptifmum [j 1l » & remotionem obicis) non reportat commo- I jþ » dum, quoniam tam de fictione, quam de pec- hl » catis poft perpetratis eft ei peenitentia impo- v nenda." Ex his D. Bonaventure verbis de- ïmö fequitur, quód ipfa fi&io non poffit deleri, nifi per contritionem juftificativam, & per Sacra- mentum Poenitentiz. VIII. D. THoMAS in 4. dift. 4. q. 3. ka. 2. qq. 3. C. ait: ,,In Baptifmo imprimitur chara&er, » qui eft immediata cau/à difponens ad grátiam. , Ét ideo cum fi&io r-n auferat characterem, , Fecedente ficione, que effe&tum characteris ü , impediebat, chara&er incipit habere effe&tum lu E » füum, & ita recedente fi&tione effe&tum fuum 2 » confequitur. Et ad 9. Baptifmus recedente » fi&ione habet illum effe&um, quem prius ha- d » buiffet, fi fictio non fuiffet. " Et ideo peccata h hr MUU » precedentia Baptifmum remittit & quoad cul- » pam & quoad poeenam, fed nonquantum ad p u Ex hoc textu D. Thome ma- m* » nam totaliter." il i nifeftum eft, quod fi&ionem referat ad fecun- dum divifionis membrum, dum peccata dividit j viti! in peccata precedentia Baptifinum, & ad peccata Kk2 fub- 516 DISPUTATIO VL n fubfequentia, nempe ad ea peccata, que per con- f tritionem delenda funt quoad culpam, & ex hoc ) æm' fequitur, quód fidio removeri non poffit, nifi »W' per contritionem juftificativam. INon enim di- A cit D. Thomas, quod Zaptifinus preecedens pofita J ] attritione amoveat fiüWionem quoad culpam, fed , quód contritio amoveat contritionem quoad cul- , pam. Iden in fumma p. 3. q.69. a. 1o. C. dicit: , a » Baptifmus eft quedam fpiritualis regeneratio. D , Cüm autem aliquid generatur, fimul cum for- , M ) ma recipit effectum formz , nifi fit aliquod im- ) m*v h » pediens, quo remoto forma rci generate per- fert » ficit füum effe&um; ficut fimul, cüm corpus yims » grave generatur, movetur deorfum, nififit Qul ?» .aliquod prohibens, quo remoto ftatim incipit IT » moveri deorfum. Similiter quando aliquis ba- d » ptizatur, accipit characterem quafi formam, extrti » & confequitur proprium effectum, qui eftgra- T » tia remittens omnia peccata, Impeditur au- f » tem quandoque per fictionem. . Unde opor- (rtoner » tet, quód remota ea per penitentiam DBaptis- Jaf N mus ftatim confequatur fuum effectum. KEit : » ad2. Dicendum, quód fi&tio non removetur iaf Vr » per Baptifmum, fed per penitentiam fubfe- il » quentem; qua remota aufert culpam & rea- CO » tum omnium peccatorum przecedentium Ba- fu f ptifnum, & etiam fimul exiftentium cum Ba- Unde Auguftinus docet l. r. de Ba- QO » ptifmo. m ptifmo. c. 12; in fine. Solvitur hefternus dies, & quidquid fupereft, folvitur, & ipfahora, mo- t lia » mentumque ante Baptifmum, & in Baptifmo ; » deinceps autem continuo reus effe incipit. Et n fic Wa » DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 517 ^M » fic ad Baptifmi effectum confequendum con- » currit Baptifmus & Penitentia, fed Baptifmus » ficut caufa per fe agens, Pcnitentia ficut cau- » fa per accidens, id eft, removens prohibens. » Et ad 3. Dicendum quöd effectus Baptifmi » non eft tollere peccata futura, fed prefentia, » vel practerita [ Et ideo recedente fictione pec- í » cata fubfequentia remittuntur quidem fed per poenitentiam, non per baptifmum. Unde non ] q » » remittuntur quoad culpz reatum , ficut pecca- AUX In his duobus , ta precedentia baptifimum. ** textibus D. Thomas agnofcit quidem ; quód ba- n W ptifmus etiam revivifcens auferat peccata con- comitantia baptifmum , inter quz eft ipía fictio, & quidem quoad culpam , cüm priüs in 4. fent docuerit, fictionem quoad culpam removeri per U contritionem ; fed fi bené confideretur mens D 'Thomz, non contradicit fibi ipfi, fed tam in iM Summa, quàm in Quartum fentent. requirit con- tritionem de fe jufuficatlmm , quia univerfum docet, quod omnis contritio juftificativa tantüm fit caufa gratie per accidens, in quantum remo- vet prohibens gratiam, & in quantum difponit il fubjectum ad gratiam Utrüm veró illa gratia d "n u conferatur PER sE intuitu Sacramenti, vel in- s tuitu folüm difpofitionis non mutat naturam contritionis n Et hinc S. 'Thomas docet, quód e[LI in tali revivifcentia ad effe&tum Baptifmi confe- i quendum fimul concurrat Sacramentum, & poe- upfa N nitentia feu contritio ; & quidem etiam quoad m culpam, itatamen, utSacramentum fpectetur tan- KQ p quam caufaPER sE culpe: contritio autem tan- ^ KEk'5 quam , 518 DISPUTATIO VI. quam caufa per accidens vemi[[rva culpe , prout fem- per eft tantüm remiffiva culpe, feu juftificativa gil [j per accidens. . Hinc folüm peccatum fictionis inter (5 omnia peccata hoc habet fpeciale , quód folüm agnofcat duo principia juftificativa , nempe Sa- hhoc [ fi cramentum & contritionem juftificativam , illam t üt caufam per fe , hanc ut caufam per accidens , quod qua nüy nonrepugnat; poffuntenim ad eundem effe£tum li concurrere duz caufz, ficut aftra feu caufze uni- verfales tanquàm cau/a per fe refpe&tu fubftantize, E ) gqun v.gr. ignis & accidentia, que & ipfa difponendo materiam tanquam cau/a per accidens juxta D. 'Tho- J nj mam producunt fübftantiam, üt oftendi in Phy- g , at fica Phil. Polling. .IX. Scorvus in 4. dift. 4. q. s. fic fcribit: p , At » Fi&us dicitur, qui aliud pratendit exterius, i » aliud habet interius. Poteft ergó aliquis in fufcipiendo baptifmum effe fi&tus dupliciter. u 5 N ?» Uno modo, quo oftendat, fe velle recipere il- , lam ablutionem eo modo, quo intendit Ecclefia ,ai J » earri conferre, &tamen oppofitum habet in ani- , t » mo, EtillenonrecipitSacramentum. Alio mo- » do poteft aliquis effefictus, vel quia non habet nl VRR » rectam fidem, vel quia habet aliquod peccatum ) LQ.L m:. mortale. Et ifto fecundo modo loquuntur » y Q communiter DoG&ores de ficté baptizato. ) df'"if i DICO; tunc ifte nullo modo recipit gra- y li r 5 tiam. Etfi Objicitur ; ergó ifte tunc videtur Vtlg effe perplexus ; quia non patet fibi via falutis, Yb » cüm non poffit iterura baptizari, & fine gratia y g » baptismali falvari non poteft. D Rz- j DE SUSCIPIENT. SACRAM-EI*'I'TA. (SIQ le ,RzspPowpzo, DEUS infütuit aliquod , aliud remedium , fcilicet Sacramentum pdni- » tentie; &tunc dico, quód ifti patet via falu- » tis per veram poenitentiam de ifta fiGione. " J In hoc textu Scotus manifefté peccatum fictio- m nis fubjicit Sacramento poenitentie ; & confe- Li. quenter extra Sacramentum non poteft deleri, nifi per contritionem juftificativam. Idem confirmatur ex fequenti textu Sco 1 l j T n.4. ,Si objicitur, inquit, quomodo habebit ifte » gratiam baptismalem , vel effe&tum aliquem üäm iT » baptifmi ? Uno modo poteft dici , quód li » illa fidio non dimittitur nifi per veram » ponitentiam; fed eà fidione dimiffà habet ba- » ptismus effectum fuum refpectu omnium pec- catorum precedentium baptifmum. Sed con- » tra iftud arguitur: quia per veram poeniten- » tiam deletur ifta fictio per fe. iNon autem po- ) teft deleri unum peccatum mortale, quin de- » leantur omnia; ergo per illam delentur omnia Si alia peccata (etiam pracedentia baptisimum ) . ? dicatur; quód poenitentia, quantum eft de fe, » poteft delere omnia peccata, tamen quan doó M[l » prevenitur ab aliqua caufa potentiori, non de- 5 letalia; Sed hic caufa eft gratia baptismalis, "u j » qu& prevenit peenitentiam (quoad peccata pr&ce« " » dentia baptismun). . Hoc non videtur rationa- hii ij » bile: quia priüs naturaliter tollitur fi&io, quàm » t » per baptismum aliquid caufetur. - Poteft er- » goaliter dici, quod penitentia vera perfe&té i Wt , reconciliat Deo , & per confequens nullum 1&(51 ,» peccatum ( etiam aniecedens baptifinum ) xelinquat e€ 4 » $20 DISPUTATIO VI. yi ii » fed tantüm non omne (eatum) PER s cu- » rat; non enim per virtutem poenitentiz dimit- agnoü » fitj tuntur hic omnia peccata, fed in penitentia yan » dimittuntur partim per peritentiam ,. partim » per aliam caufam, (mempe per baptifinumn ) 1ed to- Stot 2 ta à Deo. mm Aliter poteft dici , quoód quando b veré aliquem ponitet de fictione illa, gratia i » fibi infunditur perfe&tior, quàm effet illa, que tf Vide 3 H fibi precifé virtute peenitentiz infunditur. Ter- " » tio modo principaliter poteft dici, quod ille po- u » deni nitens de fictione tantüm recipit gratiam virtu- 3 ? te poenitentiz, & itanon majorem, quàm fifuif- Piá » fet fié&tus in baptifmo, & poftbaptismum cadens diti QU refurgeret per peenitentiam. Non eftenim ve- rofimilé, quod zqué penitenti & dezequali pec- &t fl cato vel minori non detur equalis gratia. Ille » autem lapfus poft baptismum, licét quantum ad &ya D aliquid graviüis peccaverit, quàm fictus ; tamen "m 3 fttüm fi&us quantum ad aliquid graviüs peccavit, quia Sacramento irreverentiam fecit. Et tunc illa t verba ( S. Zugufiini ) quze dicuntur de effectu ba- hd) ptifmi, quem fortitur penitens de fiCtione in- » telligenda funt, non quód in ponitentia illa re- bir:)iEl h cipiat gratiam aliquam virtute baptifini, quia ; i » fufceptio ejus mortua fuit, & mortuus revivi- T 2 fcere non poteft, fed abfolutus eft à precepto av b de baptiímo fufcipiendo, quiaillud implevit: il- »ne » la autem impletio nihil fibi valuit ad falutem » ante iftam ponitentiam. 1 U'am, Recipit ergó effe- 1 t ) &um baptismi, quandoó penitet , quia eft filius lts » regni, & non obligatur ad fufcipiendum Baptit Ti di » ma, utfitfiliusregni." Ita Scotus, Exhocno- » tf tabili D ïliq*dü DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 521 !t tabili textu habetur PR1MÓ, quód Scotus non agnofcat, fictionem deleri, nifi vel per Sacramen- tum penitentie, vel per contritionem juftificati- vam extra Sacramentum SECUNDO, quoód i Scotus non agnofcat ullam revivifcentiam baptit- E mi in ordine ad gratiam , fed tantüm ad hoc, ut impletio przcepti de fufcipiendo baptifmo per gra- tiam fan&Gtificantem poflit effe proficua ad falutem. Videtur tamen, quoód intalirevivifcente baptifmo yi agnofcatremiflionem omnium peccatorum prace- 7uj dentium baptifmum quoad reatum ponze, quia, üt vf Paludanus obfervat hujus fententiz Patroni non du diftinguunt reatum pcenz & culpa. Si ergó pec- catum originale remittitur quoad reatum culpe, etiam remittitur quoad reatuni pens. Hic ejus fenfus colligitur ex eo, quia inter quatuor modos explicandi effeétum baptifmalem, primum pofiti- od vé impugnat, fecundum tolerat üt probabilem, tertium ipfo facto relinquit ac rejicit, dum folum quartum modum affumit tanquam principalem, & huic foli fine ulla obje&tione aquiefcit. X. DunaANDvus in 4. dift.4. q.4. fic fcri- Una, quod recedente bit: ,Eft duplex opinio » ficione baptifmus in ifto habet tantum fuum )» effe&tum cujus ratio affignatur ; quia fictus li » recipit characterem character autem , quan- du : » tum eft de fe, eft difpofitio neceffitatis ad gra- T j ? tiam, nifi fübveniat impedimentum prohibens » eam Sed iftud non valet; quia difpofitio piï d 2 neceflitatis poteft accipi dupliciter. Uno mo:- qi ä ii » do dicitur difpofitio neceffitatis omnis illa, quae » neceffario przexigitur in fubjecto ad hoc, ut » aliqua forma introducatur, ficut diaphaneitas, Kk 5 )Qu DISPUTATIO VI W 522 » que eft in a&re, eft difpofitio neceffitatis ad u Alio modo dicitur dif- » recipiendum lumen. hi ) pofitio neceffitatis, ad quam neceffario fequi- [ if tur forma. Sed chara&ter nullo predi&torum uno » Y » modorum eft difpofitio neceflitatis ad gratiam ; » quia fine chara&ere poteft recipi gratia in ani- í bt t ? ma, & chara&ter ftat cum oppofito gratie D] » (nempe cum pecato.)- Alia opinio eft, quod ) m » recedente fictione fequatur remiflio peccato- ,T » rum non virtute baptifmi precedentis , fed » propter cordis contritionem. Sed fi talis re- ! ld miffio fieret folum ratione contritionis, pec- " cata commiffa ante baptifmum non delerentur A » totaliter quoad penam , cujus contrarium , » communiter docet Ecclefia. Poteft ergo alio ,Di » modo dici, quod, fi in Sacramentis non fit , lk » aliqua virtus inherens, fed fola virtus per mo- ,O » dum pactionis feu ordinationis, poteft proba- ,Kl » biliter fuftineri, quod recedente fidione ba- ,U » ptifmus prius receptus habeat fuum effectum. E Ad obje&ionem, quód poft baptifmum fi&te )N » fufceptum contingat committi multa peccata H » mortalia, dicendum , quod peccatum poft , t » baptifmum commiffum deletur fimul cum aliis E ,ü prius commiffis, non tamen virtute baptifmi D » precedentis, fed virtute contritionis fictionem üd ) ?» amoventis; & quia contritio non tollit totam j K ponam, ut baptifmus , ideo peccatum illud mUn » poft baptifmum commiffum non expiatur to- nteml » taliter quoad poenam ; tenetur etiam homo de l » ee confiteri; non fic autem de- commiflis Inhoctextu pvRANDUS duo often- D leln: p prius." ) blh[fl dit; PnRiMo, quod fi&io non tollatur nifi per 'con- us DE $USCIPIENT. SACRAMENT A. 523 bj contritionem juftificativam; SEcUuNDo, quod a baptifmus revivifcens tollat totam poenam pec- l i catorum przecedentium baptifnum, & quidem Y u ex communi fenfu Ecclefie. XI. PALUDANUS in 4. dift. 4. q. 5. fic ha- » bet: ,Omnes dicunt, quod baptifmus habeat Sed de ,Ífuum effe&um ficione recedente. ? modo fünt tres opiniones. Prima Thome, J » qui dicit, quod fi&ione recedente baptifmus ïuu's?;' » tantum habet fuum effe&um; quia fictus ha* tlj bet characterem. —Chara&er autem, quantum 2» $] » eft de fe, eft difpofitio neceffaria ad gratiam. AL » Alia opinio eft, quod recedente fictione fe- » quatur remiflio peccatorum non virtute ba- » ptifmi praecedentis, fed propter cordis contri- i » tionem. — Sed ifta opinio non concordat ei, (4 j ) » quam tenet Ecclefia de remiffione peccatorum » per baptifnum ; quia per baptifinum tollitur Si igi- i! » omnis culpa mortalis & omnis pena. tur fiat remiffio folum ratione contritionis, » peccata commiífa ante baptifmum non dele- » rentur quoad poenam, cujus contrarium com- n T » muniter docet Ecclefia. Tertia opinio eft fíi !u I » quorundam modernorum dicentium, quod, fi jui » inSacramentis eft aliqua virtus fpiritualis agens yy n iW » ad effe&tum Sacramenti, non apparet qualiter J » fi&ione recedente baptifmus prius receptus » de novo poffit habere fuum effectum. Si au- u tem in Sacramentis non fit virtus inhzrens, na A9l D , fed folum virtus divina affiftens per modum , divine pa&ionis feu ordinationis poteft proba- .de ULSdWL , biliter fuftineri, quod recedente fi&ione ba- » ptifius prius receptus habeat fuum effe&tum. )u m« n 524 DISPUTATIO Vrt. » Ex his tribus opinionibus teneo primam fra- » n 3 ) Il tris Thome tanquam veriorem, addendo , t » quod in Sacramentis imprimentibus characte- » a J rem eft fpecialis neceffitas , quod fortiatur ef- tüt1 » fe&tum füum recedente fictione, quia alias non » poffet eorum effe&us haberi, quia non poffunt n0n d iterari; ad primam obje&tionem dicendum, ) » quod chara&ter eft difpofitio neceflitatis fup- ) f » ) H 1u pofita ordinatione divina, ficut difpofitio fc- » tus eft difpofitio neceflitans ad infufionem ani- y RU » mz, nifi fit indifpofitio ex ordinatione divina. ) fü ll MfCh » Sic igitur, cum fi&io removeatur per folam attritionem fine contritione, fi baptifmus re- Q » mota fictione debet habere füum effe&tum, ha- m » bebit (effectum) fine contritione. Quod au- m » tem per folam attritionem fictio tollatur, ap- , ( paret; quia unumquodque tollitur per pofi- , n » tionem fui contrarii. Unde cum fictio nonfit g aliquid quam non poenitere de peccatis, vel f » indevoté accedere vel hujusmodi; que omnia j » contrariantur ei, quod eft difplicere ifta, qii » quod tamen poteft effe per. dolorem imperfe- Ny » i &um , que non eft contritio, ideo &c. &c. » Sed fi hujusmodi fi&tio foret mortale ( pecca- m 3 catum,) tunc dicunt quidam, quod peccata i » preterita tollantur per baptifmum; fequentia p | » vero per contritionem. . Sed hoc non videtur lotm » valere, quia impoflibile eft, duod unum pec- f » catum remittatur fine altero quoad culpam. lt fj » Ergo per quodcunque remittitur culpa unius n peccati mortalis, remittitur &[alia (culpa al- Tij » t terius peccati mortalis) fed ipfi per hoc dicunt t unuim remitti fine altero, quia credunt, quod Ti ): »pec- DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 523 T » peccatum remitti aliud non fit, quam ad po- nam non imputati. » Sic poffet dici, quod at- » tritio quïmt (in quantum poena peccato poft » baptifmum commiffo debita de &terna muta- » tur in temporalem virtute baptifmi) licet alias » non remitteretur fine contritione Sed hoc » eft per acciden Vel (fi quis non teneat » hanc fententiam, quod remitti peccatum nihil » aliud fit, quam poeenam dimitti:) poteft dici lii » econtrario, quod licet alias attritio fufficeret, » tunc tamen mortale adjunctum impedit, ne » fufficiat, & tunc propter utrumque Sacramen- » tum & preteritum & futurum, remittuntur » omnia peccata mortalia , fed differentialiter; 2 quia per baptifmum przecedentia directe, fe- » quentia vero ex notabili concomltantla, econ. N , trario vero per poenitentiam in voto." In hoc textu Paludanus fatis clare oftendit, quód ficiio pofitiva tantum tollatur per contritionem perfectam & Sacramentum Poenitentie in voto ; quia ipfe non tenet fententiam Scoti, quod rea- tus culpe & peene non diftinquantur XLI. INNOCENTIUS V. & RICHARDUS à MEDIA VILLA in 4. dift. 4. pariter-afferunt, quod chara&ter tanquam dlfpoütlo proxima ad gratiam baptifimnalem remota fiétione caufet remif- fionem peccatorum baptlfmum præcedenmum, jU) ficut organizatio corporis caufat infufionem ani- L— me rationalis. Utrum vero tollatur fidio per i attritionem vel contritionem altum filent. ï XIII GABRIEL BIEL in 4. dift. 4. q. r. i fic fcribit Eft alia opinio Doctorum commu- » hiter, Alexandri, Thome, Richardi, quam 2 »ipfe DISPUTATIO VI. D 526 í pote » ipfe approbat, & dicit, Ecclefiam tenere, » quod per baptifmum recedente fiGione tolli- I » tur omnis culpa & pomna peccatorum ante ba- Ti » ptifina commifforum, non tamen ipfius fictio- » nis, nec eorum precedentium , quz& erant pl ) OPII » caufa fi&ionis in baptifino. Etid declarat Sco- » tus hoc modo v. g. aliquis ante baptifmum ) n6f , Q commifit feptem peccata mortalia, & veniens » ad baptifmum de fe atteritur; feptimum actu st placet, vel de eo nullo modo atteritur. l- , i ) 3 lud feptimum eft folum caufà fi&tionis in ba- ptifmo. Oportet ergo, quod veré peniteat ) [ ,J » de illo feptimo & in fe, & in quantum fuit ? caufa ficionis ejus in baptifmo , quod pro D » tanto dico, quia forte peccavit uno alio pec- 1 p cato mortali faciens irreverentiam Sacramento, » , r » fufcipiens baptifmum in tali fidione. Sedre- /| ts cedente illa fi&ione per veram poenitentiam & , d » ( contritionem, quia aliter fi&io illa, & pecca- ) » tum hoc feptimum non dimittitur, Deus con- ;l » fert gratiam baptifmalem contra alia fex pec- y E«.CHI » cata; & ideo talem de illis fex non oportet , ünr habere veram penitentiam, nec forte novam jl & » attritiónem przter illam, qua labita eft ante Itf baptifmum. Nec valet, fi diceretur, quod FR if » ponitentia, quantum eft de fe, deleret omnia "a » peccata, fi non preveniretur per baptifma, PIu) ) quia prius naturaliter tollitur ficio , quam ) ü[d i per baptifmum aliquid caufetur, & in illo prio- VU j re oportet habere veram poenitentiam ; quia j T , fi&io non tollitur nifi per veram peenitentiam. D » Vera autem poenitentia plene reconciliat Deo t Ergo baptifmus non n » quantum ad omnia. ,poteft DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 527 d » poteft prevenire effectum peenitentie , quan- tl 9» tum ad illorum fex deletionem ; imo przve- » nit poenitentia delendo omnia. - - Videtur mihi, quod illa difficultas facilius expediri ul Vil poffet, tenendo quafi mediam inter illas duas opiniones, fcilicet dicendo , quod baptifmus non alium effectum habet nunc recedente fi- » ?» &ione, quam habuiffet, fi fi&tio non fuiffet. int » Si enim fictio non fuiffet, & peccata ante ba. Ti » ptifimum commiffa per previam contritionem 1 » fuiffent dimiffa, baptifmus illa non dimitteret, 1 » non ex fua impotentia, fed quia non inveni- TM ] b ret peccata, qua dimitteret. Potens eft ta- D men dimittere, quicunque invenit; & ideo » fi pena non eft dimiffa virtute contritionis Sic etiam cef- » previz, illam integre dimittit. » fante fictione per poenitentiam, quzs non pot- » eft effe defola fidione, fed de omnibus pec- » catis formaliter, fi occurrerent, vel virtuali- » ter, fi non occurrerent, dimittuntur omnia b peccataante baptifmum, in baptifmo, & poftea N D 2» commiffa, quoad culpam; per baptifmum au- jjv a » tem omnia ante baptifnum commiífa, que D non fuere caufa fictionis , remittuntur quan- tum ad omnem poenam, quam penitentia non Q » us L » abftulit. Unde fic manifefte docet, quod fi- » &io pofitiva concomitans baptifinum non pof- x j » fit deleri, nifi per contritionem, & quod poe- lil , na huic peccato debita non remittatur per ba« ]i i » ptifinum. DICO IIL Probabile eft, etiam revivi- | Pæmh | Ícere Sacramentum Confirmationis & Ordina- o tionis. d PRO! DISPUTATEIO VL 528 t PROBATUR:I. DoPaupUdso. Pim.. pu v.6. in perfona Timothei videtur omnes Ordi- s nátos alloqui & Ecclefia his ipfis verbis folet ad- g hortari Ordinatos his verbis: z/dmoneo te, ut ve- pf füfcites gratiam Dei , que eft in te per. impofitionem s manuwum mearum, quamcis verofimile fit, in tanta mul- 1 qu ümT tütudine ordinatorum e[Je aliquos ,. qui in. [Latu peccati snorialis veceperunt Sacramentum. Ergo Écclefia 4l fupponit, refufcitari poffe characterem ad vitam Gpiat i gratic. at PROBATUR 2. D. Tnowas & alii ve- tifit teres "Theologi, quando in folutione obje&io- ii numredduntcaufam, cur Sacramentum Euchari- j m ( ftie indigne fufceptum non revivifcat , reddunt hanc rationem , quia eft iterabile; nec imprimit MC chara&erem. Ergo videntur fupponere, quod Qrige Sacramentaimprimentia characterem revivifcant. titntie PROBATUR 3. a paritate rationis. Ideo Ttne juxta D. Tbomam, D. Bonaventuram , Jnnocentium Qu F., Ricbardum, Paludanum , & alios veteres Theo- Mi | logospotiores, Sacramentum baptifini revivifcit, m quia charaéter eft proxima difpofitio ad gratiam, DC ficut organizatio ad infufionem anime, faltem trere ) relatéad illam gratiam Sacramentalem, ad quam ! ille cHara&er eft intrinfece ordinatus à Deo. Sed biioar hzec ratio urget etiam in Sacramento Confirma- fenfa i tionis & Ordinationis. j df DICO IV. Sacramentum Euchariftie cer- J?Vem h to non revivifcit. PaopATUR. Veteres Theologi unanimi- i rd j Vl ter fatentur, illud non revivifcere 5 & aliunde Vfl g ex fcriptura vel traditione non habetur ullum hu- 0tdt of jus revivifcentize argumentum ; imo ex fcriptura N potius L n DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 529 lt potius habetur fundamentum, quod univerfim i( h inanducetur ad judicium & condemnationem ab lis, qui indigne manducant ; ergo. c. patet. Quia l non manducaretur in judicium, fi remoto obice revivifceret. "TIodet de re adeo liquida litigare, 2 ü a. quoad 1. memb.' probatur ex infpe&tione illo- rum Theologorum veterum. Sic n. THOoMAS in 4. l. cc. ad 3. ubi objicitur, quod ille non per- Rlul.g cipiat recedente fictione effectum, qui prius fictus accefferat, ficrefpondet: JDicendum, quod in Eucba- E riftia non imprimatur cbaratter, cujus voirtute po[Jet ali- quis virtutem Sacramenti percipere fitione vecedente; & al ideo non eft fimile. CONFIRMATUR, Si Euchariftia revivifce- J ret, fequeretur, quod, fi quis per 56. annos fa- crilege communicaffet, ac dein inSacramento poe- nitenticx eliceret attritionem, tantum gratiarum [ in momento perciperet, quantum accepiffet per T quotidianas communiones facrilegas in facrificio Miffz. Sed hoc eft abfürdum, & repugnat com- muni fenfüi Ecclefie; ergo &c. DICO V. Sacramentum Peenitentize, Éx- treme Unctionis, & matrimonii nonrevivifcunt. PROBATUR. INon datur ulla pofitiva pro- batio ex Scriptura vel traditione de hac revivi- j COL fcentia; Ergo non eft adftruenda. c. patet. quia effe&us tam notabiles non funt gratis fingendi ob r levem ratiunculam defumptam ex convenien- tia vel paritate. a. prob. Nullus PP. & nullus It WE* T T. veterum afferuit hanc revivifcentiams ergo. [ a. prob. negativé , quia nullus ejusmodi DD. gu g poteft oftendi. ; )d . CONFIRMATU g. Ex teftimoniö DOMINI- D.Amort Tratt. de Sacram, in gen, L1 Ci 530 DISPUTATIO VI. »r' cr de so'ro, qui revivifcentiam in folo baptif- g 100 admifit. Is in 4. dift.6. q. r. a. 8. fic fcribit: ? D. Tbomas.in 4. à [cipfo variare videtur ; nam dift. 4. cunn q- 3. a. 2. qQ. 3. ad 3.affirmare videtur , omnia [olaque (irmo Sacramenta , que charatterem imprimunt ,. licet fitte re- ahfurgïï cipiantur , po[lea revivifcere ; & banc fententiam. fe- evivi quuntur Paludanus &? Syloefler. . /ft vero. difi. 17. fino5 q- 3. a. 4. idem ait.de Sacramento penitentie. — Ettunc, foteft enquit, quando confe[Jo fit integra, recedente fittione per- Qrdine dipiet fitkus abfolutionis fruttum., ficut , inquit etiam in depïæl alüs Sacramentis. Ubi videtur , boc generaliter boc emnibus tribuere. INibilominus, ut meam fatear infci- ( fati tiam , fi meo arbitratu res definienda e[Jet , mallem pre- tempo rogatioam banc baptifmo foli. adfcribere, ut nulli alii con- veniat Sacramento. Ita Sotus. i, q fa. nem d Solvuntur Objectiones. ipote pf OB]JICITUR r. Sacramentum baptifmi eo Bu tempore, quo removetur obex, non ámplius ex- 9. Sacra- f iftit ergonon poteft caufare gratiam. us menta non fignificant gratiam conferendam de fu- turo, fed ut conferendam de prefenti; ergo non At phgüce.; caufant, nifi de prefenti. 3. TridentinumSeff.7. Can. 6. tantum definit, quod Sacramenta non po- Uib nentibus obicem conferant gratiam ; ergo infi- kmi i 4 nuat, 4 Sacramentis nullam conferri gratiam po- nentibusobicem. 4. Opusmortuum feu factum n df (; in ftatu peccati mortalis nunquam revivifcit; fed Sacrámentumin ftatu peccati füfceptum eft opus & d n mortuum; ergononrevivifcit. 5. Opusbonum v.g. eleemofyna, factumin ftatu peccati mortalis, Tt tf nunquam caufat gratiam ex opere operantis ; ergo nf etiam tintf DE SUSCIPIENT. SAanüt*f&TA. $31 fb,P i etiam Sacramentum in tali ftatu fufceptum nun- quam caufat gratiam ex opere operato. 6. SiSa- * u cramenta revi vifcerent, fequeretur quód aliquis commodum referat ex fua iniquitate; fed hoc eft abfurdum; ergo. 7. Si probaretur baptifmum revivifcere, id pro baretur potiffimum ex $. Augu- u ftino; fedexhocnihil probatur; ergo. Mim. prob. T al Poteft cum Scoto dici, quod tantum revivifcat in ordineadhoc, uthomo cenfeatur fatisfeciffe vali- lrJ J»-n» de przccepto füfcipi endibaptifmum ; vel poteft di- homine midoneum ad fufcipiendum l) ci, quodfaciat Ponitentiz, ubi per folam attritio- hb Sacramenttum L nem poteft obtinere grat am; vel denique poteft As mittatur peccatum ori- dici, quod illius intuitu re ginale, feuincapacitas ad b eatitudinem fupernatu- ralem & ad omnes gratias ordinis füpernaturalis, utpote quz etiam per contritionem & charitatem perfe&iffimam or dinis naturalis deleri non poffet, itorum Chrifti per$a- nifiex communicatione mer cramentum baptifmi in re & voto fufcepti. REsSPONDEO. Ad1.dift. Sacramentum non ex ftat amplius fice.c. mortaliter.n. Supponoenim ex di&tis m UW* phy Difp. 3. quod Sa cramenta tantum moraliter càu- fent gratiam. . Tantum fignificant gratiam con Ad 9. dift g"ti | ferendam de prafenti fignific atione obje&tivé con- bjectiveabfolu- jj | ditionata. c. fignificatione etiam o m de ta. n. Sacramenta fignificant gratiam ftati Tl dam füb hac conditione objetti- prafenti conferen od va, nifi Sacramen tum reperiat obicem. Poffet 1 etiam fimpliciter ne gari antecedens ; quia Sacra- qu liationem gratiz ampliative, menta fignificant co l2 10C $32 DISPBT.A-TIO vi. p hoceft, pro omnitempore, quocunque primo re- auditï pererit fubjectum non impeditum obice. T Z1d3. dift. "Tridentinum hoc docet in fenfu f ampliativo. c. in fenfu reftrictivo. n. Contra- o rium enim patet ex mente Do&orum, & Patrum, ( qui interfuerunt Tridentino. Tam 44d4. c.a. n. conf. & par. . Difparitas eft, p quia Sacramentum non eft opus mortuum, fed opus fefio vivificum. . Eft enim opus Dei , femper de fe ju- Quus füificativum, non opus hominis. Et ita D. Tho- fifi mas refpondet l. cc. ad r. fült 4d5. c.a.n. conf. & par. Difparitas eft, quia fuidi d Sacramentum non eft opus hominis fpiritualiter mortui, fed eft opusDei vivi, & vivificantis omnia tn? idonea fubje&ta ad vitam, fi forent difpofita con- [ gruenter ad füam preordinationem. p Ad6. dift. Maj. Reportaret commodum, fi dul Deus eam gratiam conferret intuitu iniquitatis Yi humanz. c. fi tantum eam conferát. intuitu fuz p mifericordie &amoris erga Ecclefiam, aut intuitu p bonorum ex hacgratiaingloriam divinam redun- of dantium. n. videtur enim Deus, Ecclefiam fuam di reddi poffe fan&iorem, fi gratia baptifmali nul- EU lus defraudetur, quicunque refipuerit. Eun] d 7. c. Maj. n. Min. ad probationem n. a. ) Namimprimis omnes hz explicationes relinquunt in baptizato refipifcente adhuc reatum ponze, n quod repugnat Apoftolo, afferenti, nihil fuper- juty bati efle damnationis univerfim omnibus iis : qui ba- ptizati funt. Dein homines tenerentur adhuc fe- 14 f curitatis caufa perpetuo fatisfacere pro peccatis ante baptifmum commiffis; & fi vellent ea fub- Jüt; ; d iicere clavibus Ecclefiz centies, femper deberent audiri, DE SUSCIPIEÉNT. SACRAMENTA. 533 j audiri, quia femper obtinerent aliquam remiffio- | nemeorum peccatorum ante baptifmum commif- forumquoadreatumpoeng. — Specialiter vero, ut refpondeam ad fingula; PRIMUM non poteft dici, quia preceptis divinis v. g. dandi eleemofy- nam, reftituendi aliena &c. fatisfit etiam in ftatu 4 ] peccati mortalis, excepta S. Communione & Con- feflione. Igiturinordineadhunceffe&tum non eft opus revivifcentia baptifmi, cum huic precepto fufcipiendi baptifmum jam fuerit fatisfa&um per fufceptionem baptifmi facrilegam. — Nec poteft $i dici s&CUNDUM; quiaD. Auguftinus non dicit; adhoc valere ejusmodi baptifmum, ut Sacramen- tum Ponitentic poffit prodeffe ad dimittenda pec- cata, fed quod ipfe baptifmus profitad dimittenda peccata. ,Docet enim, ib eodem baptifinate peccata diittunt, & quod idem baptifimus operetur falutem. Neque etiam poteft dici TER T1U M, quia D. Au- guftinus non dicit, quod talis baptifmus operetur capacitatem. feu idoneitatem ad. beatitudinem, & ad dona füpernaturalia, fed quod operetur falutem, hoc eft, ipfam gratiam fanificantem , remiffivam omnium peccatorum, non tantum originalis, fed etiam accidentalium. i TAU Drcrs. Sifi&dio non poffet tolli, nifi per contritionem perfe&tam, fequeretur, quod etiam juxta nos pro priori ad caufalitatem baptifmi de- ] beat infundi gratia fan&ificans deftru&tiva fictio- . nis, ac confequenter deftru&tiva etiam reliquo- m fs rum peccatorum. quoad culpam. Ergo etiam p[C v du juxta nos nihil relinquitur caufalitati baptifmi circa remiffionem peccatorum. u Ll5 REsPON- pl DISPUTATIO VI. 534 i RzsproNpDEo dift. Sequeretur, quod debeat tunt pro priori ad caufalitatem baptifmi phyficam in- p5 fundi gratia fanctificans. c. pro priori ad caufalita- [2 tem moralem baptifmi.n Dico enim, quod nec 1 n trtlor ipfa contritio ex fuo genere materialiter perfe- é&iffima de condigno mereatur aut obtineat gra- frida tiam fanctificantem , nifi intuitu baptifmi actu fu- Ms fcepti, vel ex voto fufcipiendi Itaque contritio, ürí ut refpectiva baptifmi precedentis id obtinet, ut g informetur gratia fanctificante, in primo flgno ra- idm tionis expulfiva fi&tionis, in fecundo figno expul- n fiva peccatorum baptifmum precedentium cum ( poena, & in tertio figno rationis expulfiva pecca- lsv torum baptifmum fubfeduentium fine deftructio- Titl f nereatus pene. Hec enim tria objecta refpici- LOU untur.à gratia fanctificante juxta ordinem rationis Qu exiftentem in conferente & ordinante gratiam. df Itaque in hoc fenfu verificatur, quod fi&tio fimul Ti l) tollatur per contritionem tanquam caufam difpo- j 0f fitivam, & fimul per baptifmum tanquam caufam lr perfe, prout docet D. Thomas, dumafferit, etiam que fictionem & alia peccata baptifmum concomitan- h tia tolli per baptifmnum, nempe tanquam caufam T materialem per fe, pr&fuppofita contritione in t fuo effe materiali, feu in effe difpofitivo perfecta, p« ita ut reddatur primum formaliter perfecta per futy| gratiam accedente caufalite materiali baptifmi. podt. oj Drcxes Si caufalitas baptismi debet concur- B rcre ad hoc, uttollatur fictio, non eft verum dice- Qf re, quód fublato obice fictionis Sacramentum re- li vivifcat & operetur; quia deberet operari ad tol- dO I Icndam ipfam fictionem. li jl REsPONDEO., dift, Non eft verum , quód fub- DE SUSCIPIENT. SACRAMENTA. 535 fublato prius obice fiCtionis formaliter Sacramen- 1 tumrevivifcat. c. fublato prius obice materialiter. n. Seníus enim illius propofitionis, quód Sacra- mentum Baptifmi remoto obicerevivifcat,eftifte; quia fi&tione quoad füum effe materiale per con- tritionem in fuo effe materiali confideratam de- ftru&ta,in quantum videlicet fi&io &contritio funt a&us voluntatis inter fe contrariantes, Baptifmus f in re fufceptus reddat hoc materiale contritionis dignum,ut mereatur informari gratia fantificante, deftru&iva formaliter tam fictionis,quam peccato- tj | rum Baptifmum precedentium & fubfequentium. OnJ1crTUR 2. contra 4. Concluf. . Caufa ha- bens virtutem operandi de fe perfe&am exigit ope- rari femper remoto obice; fed tales caufze fünt ;dril omnia aliaSacramenta; ergo. 2. Juxta Triden- tinum Seff. 7. c. . Deus in Sacramento Eucbariftie divitias fui amoris veluti effundit. — Ergo huic Sacra- mento contulit etiam virtutem revivifcentiz. 3. Non eft verofimile, quod Deus Sacramentum matrimonii volueritin conjugibus perpetuo relin- quere fine gratiaSacramentali, fi forté ex infirmi- tate humana vel inconfideratione in ftatu peccati mortalis contraxerunt matrimonium. 4. Simili- ter non eft verofimile, quod fi quis conftitutus in peccato mortali & ufu rationis ac fenfuum defti- tutus inungatur extrema un&tione, nullum dein r poffit durante eodem morbo percipere hujus Sa- cramenti effectum, fiad fe rediens confiteatur vel conteratur de fuo malo ftatu. xe*lïïf RzsPoNwDEo dift. Caufa neceffaria in agen- As La do fic exigit operari & operatur femper.c. caufa libera. n Cauíà enim libera movetur ad deter- mina- u 536 DISPUT. VL DE sUSCIP. &c. minatum finem relativé ad determinatää circum- ftantias, ultra quas nec agit d 9.dift. Deuseffun , Dec petit agere. dit divitias fui amoris effufione regulata per leges prudentiz ac fapien- tie divinz. c. nonfic regulata. n. Deus enim, qui non poteft agere imprudenter, fi vellet revi- vifcere Sacramentum Kuchariftiz eti am in negli- gentibus, non videtur agere prudenter in ordine ad promovendam fuam majorem gloriam. d 3. dift, Nonefthoc verofimile, nifi hujus generis gratiz Sacramentales, nempe idonez ad 4lecentiam fpiritualem ftatus , poffint compenfari fervore charitatis. c. fi poffintc ompenfari. n. Nam tales gratie poffunt obtineri per fervidas preces, & alia pia opera. Hinc dene gando gratiam Sa- cramentalem ejusmodi cor )jugibus imprimis cor- rigitur focordi à contrahentium, ne contrahantin ftatu peccati mortalis; dein vero incitantur ad uüberiora pia opera, quibus mereantur nantes & excitantes. gratias fa- Certein variis ftatibus squé difficilibus, Sacrament v.g. militis, aulici, religiofi etiam fine o comparari poffun t & debent grati neceffariz pro recté fervando fuo ftatu. - 4dd 4. Idem refpondeo. Hinc, nifi urgeat extrema neceffitas, utile eft exfpe&are tempus, donec redeant ad fe , utSacramentu m accipiant ejusmodi egri cum certiori &ma- jori fructu. 9 - 1 4 EU ! hm Deu& & ]i Vs u $ Is Vr li 4 dim d d *Wel]/än' Qd À ) !oäacm J I t Til fotat d pl Vinter güdani at p J j p yire p qnucopad j - axe a m Á ERN ÀÓ EL l MMl li —— m — 28 P. d " * ) RE d« R Ms A " *y » D & "^ rA h D x - il iw ä X i e I p * de x "3 3 ', s * s ;!' quiu " * j »* s x * ?. - 3 d 1 & RE i * a A. * iT :'-;-l f —— NÓ As l EM s* : ä x hu & ; at d X N EN r j P x 3 r - 3 ï-— uf ts ^ E d. k us X Ts a ; * K A E. A E N E O ^Y Es w w3 D * » H m T Dd hs o — r u »e m » » a W 2 o * - p : M. X UD m * WY - a s H i x ^ fs Méthdt um n UMRT NUA B o r A2 2 m t 2! x ^s s M LE x UE EO . " N r d x 4 AA ss Euwe 2 A n EM £ A a m N i d i 2.5 x 3:'5 o N - r RE A a " 3 N m " ** i x d k . m x ä- A : » Yy $A iäï 2 E as s E p j x 35 . ». x 5 W v i o D* TV u ä F. t -a ScE x N [ R x d - s A ; $ d * : E. - u A& AE A ?« d x Ed x ao Ts d ^ s A. m s * ** B E * : o ^ T : A fs «s F A Es d x p )9 $ E d ais L 3 s - " n xj d aE I & ï x L. i« x i iis X * P. i i " 35 z Vr * [ - A L x o n M m T g a - ao 'a*ää Ya * [: v 5 4 x EC z Em AC w NU s 4 I* - ii 3 & AX p AX * R : EN A -—1 2 o g [ A. [3 d P AX WR Ts EE z EU a (s i ER n H P ï X d Ti E ï is ** i5j E ol ES :, 3. E x & F3 * ice X E ub : l20 a rA Y ?;2 eo — r o R. D. EUSEBII A4MOR T, III/HlIH 16 c2 Can. Regul Laterah. Polling. Eminentiffimi Cardinalis. , E R C.4 R , nec: E VierFarbSelector Standard* - Euroskala Offset Seremfïiml ac Reverendiffimi DD. J O $E P H 1, Epifcopi Auguüam, S. R.L PrmmplsDurmfhdmm Landgravii Hafhæ &c.&c. heologi, 15 us 14 O Balance Q o THEOLOGIA - EEHERH EHHEH ECLECTICA 13 HH Focus 10 MORALIS zr SCHOLASTIC IHIWIHIIIWIIHW N Bl 12 Sub ztufpiciis eo SS.D.N.Benedidi XIV 11 ad mentem ,? N 10 3S.Patrum & TheologoruminfigniuE- - 9 prefertim veterum confcripta. — 'Tomulus IX 8 DrzINCARNATIONE. 7 Cum Zpprobationibus. | B N 6 RR E NSS - h. ?x 8 (2 $Y c 258 LE AS A 4 x N 1 5 : N N find 23 4 B- —— —— p — 3 Zugufte Vind. €? Wirceburgi, IIIHIH lllllHHUIIHHIWIIIIIHU IIIIIHWHIIIIWIIIIIIWTWIWHHIIIII!HHIHIIM Sumptibus M. A.RELLNT. V EITIL, JAübE. , d. Copyright 4/1999 YxyMaster GmbH www.yxymaster.com Hll)l llHWH.HHlHll'HHlHH'HHIIW'HHHIH'IIHHlll'lhVIHIlwIIIHHWIIWIIWIIHII l 1 11 2 3 A ub