Gf951-1

Gf951-1 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

Tractatus De Peccatis, 1 m 1 có 79 4; i j E i N12«5118659356 021 ï LEU Ii" DEU UB Tübingen | E * * Dem ?. n T M 2[. | SC TM & Tur 4 81 TR[ Ti — INSTITUTIONE ! THE IN QUIBUS OLOGICAE t PR/ETER FIDEI DOGMATA PROPUGNANTUR QUZ/ESTIONES SCHOLASTICJA, QUJE AD NOTITIAM SACRARUM SCRIPTURARUM, TRADITIONUM, CONCILIORUM, & HJERESUM CONFUTATIONEM CONDUCUNT, AD UsuM l THEOLOGI AÁccoMoDATA, EK CANDIDATORUM OPERA AC STUDIO P. HENRICI KILBER. Soc. ESU; Ss. 'T'heol. in Univerfitate Wirceburgenfi Profefloris Publici & Ordinarii. TRACTATUS pzr PECCAT'IS, Cum Permiffa Superiorum WIRCEBURGI, "Typis Jo. Jac. Chiiftoph. Kleyer , Univ. Typogr. 1750. " m " | $7 d IA THi Dj C Árti 3f "V, ^T * j m —2 — M ert us ii C R Aitic, i d t Sd ii D ; 5 34 t 0 u JisPTIQST w« o o2 *äg)*** o* X * * 4 x* " * ** : o «C»o0 '-;ï 9« O « 0 w2 0 u»oun» *ï ää "N ä'ä : 4255 . INDEX TRACTATUQ THEOLOGICO - DOGMATICI ^ DE PE CCATIS. DispvT.l. D& peccatis in genere, pag. 3. Caput L. De zatura péccati. Articul. L. Quid £? quotuplex fit peccatum * E] - - lL Z4/momme peccatum fit formalis offenja Dea? uer. Quidmam civca peccatum pur? philofo- plicum fit conflitutum * 24 - - TIL /ezquo fiet formalis malitia peccati? 27 Quer. 7 peccati. omiffi jouis malitia. fovmalf': eziam [lez. in pofitiva? .. s -. - IV. Quenam fit naturats opp efiio ag n 45 Caput lL. De affectiouibus peccati. 48 - Arüc. l /4n ommia peccata fint eequalia ? 48 - Il. Uzde d forum? efumatuv dzflz'n&z'a [pecifica þecca; j - - IIl Uade de, catovuim g fumatur diffiutlio numþerim pgc- $.T. $. L. dee& cogito[ci pc/)ft » & athus peccaminofus Jlyficà unicus , fit. moraliter quoad mumerum malitie multiplex ? $. IL« Unde cognofci poffit , an athis þec*camz'rfoj?i Qä é m " » y/icà - pluves fist. vel Hf fitt sumero mora- ( - itev unus 2 - -IV. Az 7 - Q fum 2 peccatum in zfliqua vatione fit irfr $4 Dim Capüt IIl De caäjif e efïeïfiäuf peþmti. 99 C Arüc. T. 7u Deus fit caufa & au&ór peccati ? 99 Attic. - - ]L 7 reatus culgæ €9 reatus pene diflin- uantuy ? I20 í Queer. Quid &? quotuplex fit paua ? 127 TU Disevr. II De peccato perfonali. I2 [ ( Caput. l. De peccato. attuali c*. babituali. 12 Arric.ïl.' Quarndo quhhij&'o;zi aut omif/foni tv. [ Iua- tv denominatio peccati ? 129 Mä -c- M. Zn. quenam . confiflat vatio. peccati bali- Qu tualis? 142 Quser. Quodnam eYan- . tie moralis ? fit fundamentum perfev 160. Cip Caput II. De peccato mortali & "veniali. 66 Ártic Artic. L. 25 inter mortale &9' veniale peccatum fit l difcvimen ? 167 « - IL-Per que predicata. intvinfeca. differant intev [e peccatum snovtale 9. veniale ? 192 uer. 747 peccatum veniale fit offenfa Dei ? 204 - -.IlL.. 74 peccato. mortali (latuta 9. debita fit pena eterna ? 208 l Quar. thfit Quer. Quid fentiendum de libevatione Trajani erun 69 Maoni ? Impevatoris à. gebenma. precibus $. Gregovii 224. ]i - - IV. 7n peccatum veniale in damnato per ac- TWot- cidens puniatur pená eterná ? 227 n uar. uoimodo vemittatur veatus culpe dece- if dentibus cum [olo peccato veniali ? 236 W Dispvr. III. De peccato originali. 238 2!/] - i!g Caputl. De exiflentia peccati originalis. 238 difit Artic. L. Quinam circa oviginalis peccati exiflen- 120 tiam fuevint evvoves ? 239 i - - ll 22 exiflat peccatum orzgz'nalä z 244 $. L. Quibus argumentis ex Scviptura probetur £9 n vitidicetur exiftentia peccati originalis? | 245 ul $. IL. Quibus argumentis proletur ex . Traditione Y £ vidicetur exiffentia peccati oviginalis? 256 IU $. HL. Quibus avgumentis probetur ex vatione , s vindicetur exiflentia peccati oviginalis * 268 277 . Quer. uid de Zofimi Pontificis econotiia ia caufa Pelagii ey. Celeffii fit fentiendum? 279 W fori f » Caput II. De effentia peccati originalis. 288 Artic. L. Quenam fuevint aut. [int precipue . de ji. 1fb peccati oviginalis effentia fententiee ? 286 m [ Al j - - lL 742 concupifcentia conflituat peccatum ori- nf ginale ? 292 j al Quser. Quid veatüs ztomine intelligat S. Augu- ) 192 JHimus , cum oviginale peccatum a[fevit Yeatum )l jl concupi[centie ? 314. j - - II Quomodo in zddamo peccaverint. ejus po- 100 flevi ? 315 --IVc Quæf / - - IV. Jn quonam formaliter cotfjflat. peceatum originale ? 336 Caput 1II. De propagatioue þecmti origi- ualis. Artie. L. Quomodo fraducatur peccatum origz'nale ad /Adee po[levos ? 43 W - - II n peccatum ovig, j bomines 2 inale» propagetur ad omnues 357 - - IIL.. 722 Beatif/ina. F'irgo contraxevit pecca- zum oviginale ? 66 Quer. 74u Beatiffima. F'irgo babuevit debitum 399 TR contrabendi peccatum originale ? Caput V.. De pezir peccati origitalir. 402 Artic. L. 72z &5 quenam. füst pane peccati. origi- nalis in bac vita? 402 - - ll Z parvuli [ine baptifino. decedentes pu- niautur pvivatione beatitudinis ? 408 - - lil 742 parouli fize baptifino decedeutes pu- 1 Tons miattur pená [ensís €g 3omis infevualis. 417 Quer.. 742 parvuli fie bapti[ino decedentes pa- Tn dantur intevuum anüunài dolorem ob privatio- fün r neu beatitudiniis. i 436 dC dc'Pec ab QR h & X 3 Ti U0 j E T. fütet, &oni TRA- QQofn t&üqu; n 60 " W RLT TA À —— AW » MXK J/f VNWW"//' E A ( 7 Md A W Y 7 Z - — NI EU tiig- ^ 27 N'É x 353y/7] 777 RA 7) » N N Y 7 /- 7/ e ( 7 . um ) /| firini]e ? SS NNS . / 2 z 77 N N NSZ A - (( U L , 2 (/ , » z 74 LE AN z J 2 7 jdomt E* z Z Q* 7 37 t pem:- y6 TRACTATUS ^ ddhtun » THEOLOGICO POGMATICUS , t T PECCATIS. g "TT in tradendis difciplinis àgeneread a p ] pecies, à toto ad partes defcenda- n U tur, fang ac naturalis Methodi ca- !t fl i 477 nones imperant.... Hos fequimur ,. dum "I'ra&atibus de AGibus Humanis atque eo- if t« Yif rum regulis interniszqué ac externis, hoc n eft, Confcientià &.Legibus; difputationes de Peccato & Merito fübjungimus. . Cum. enim a&tionum humánarum bonz aliz, aliae: malz fint adeó , ut. nullas certé,in indivi-. duo invenire liceatindifferentes; facilé ap- paret ; peccatum & meritum, quod bonae a&ionis genus unicéaut przcipue à-1 heo- logo fpettatur , ficefle comparata ; utin ea M. t ^ ssattusliu manus tanquam infpecies &c par velug Dr A(Psc CATiS. L velut genus& totumdittinguatur, Quo- niam veró Divinam Gratiam meriti princi- pium Catholici omnes agnofcimus ; oportet anté agere de illa, quàm de hoc difleratur. Hinc eft, cur annua no ftra commentatio in o fit verfatura ; ubi rur- tripartito argument fus Do&oris Angeli ci veftigiis inheremus; ui & ipfe in 1mna 2 dz-à Quaftione 71. ad : n emhuj us partis usque; prater infertas de Legibus q uiftiones, materiam univerfam fundug D de Peccatis, Gratia & Merito eft complexus. ihs, Exordium porro à "l'raétotu de Peceatis i hdy fümimus; five quia in Chriftianz Juftitiz » E imu tranin officiis pr. i eft declinare à malo , nempe va peccato: five quia exlegum notitia peccati tioni teftante id. Apoftolo ad cognitio Oritur s Rom. 3. v. 20. Per leg emenim cogntio peccatis Inhacautem materia pertra&tanda brevio- res erimus, Dogmatum curam preprimis D habituri; ne vel repeti tione minüs gratà af- l alis"T'heologia jam exa- NQue| feramus, quz Mor minavit: vel parüm fo brié fcholafticas fübe &m ; tilitates perfequi dic amur. Partitionis de- T GE mum ratio plana erit & hujusmodi , ut Dif- P put atione 774, qug peccato un iverfim fum« 77 feré funt communia , 274 , quz peccato pto R Per fonali conveniunt, s/id, quz peccato if 7.&.1— Originsli propria funt, per(tringantur. 4 4: Mudbd DzPzcceamig.. Quo: rid- DISPUTATIO L. * Vrtet De Peccatis in. Genere, TAU atoit UAFUTL J rü« De Narura Peccati. ; " ^ effl5s Ó 3 à | j* 9 "t.ad T Ris fünt, quee, àt ait D. Thomashic 617 I E : art. r. virtuti opponi inveniuntur ; pe Cs t5 de catum fcilicer, malitia & vitiam. Con- em funduntur hec equidem à nonnullis , re tamen Jms, ipsà inter fe diftinguuntur ; Peccatum enim üt hccits actus , malitia üt formale confequens, vitium ultti üt habitus virtutis a&ui , bonitati ac babitui con- trariantur. ltaque ut accurat? loquamur , ju- n vat in przfenti c j T ipecc-an tioni infiftere,- apite triplici huic conüdcxigf E iil ARTICULUSI ye - Quid ?. Quotuplex fit Peccatum? gprimis 3. N Ora. Varia eft Peccati , etiam "Theologi- ,matäa- cé fpectati , acceptio in fàcris litteris, m eáque fzepius tropiea & impropria. — Accipitur enim rmó pro. pega peccati ; íic Lev. 20. V. 20. M fu onis u dicitur: povtabume ambo peccatum. fuum , fine li Peris morientur.. Et 2. Mách. 12. v. 46. Sontla ev- ul* go €9' [alubris eff cogitatio, pro defunclis ovave , ut Á 10 4 peccatis folvantur. 2dà pro effetiu peccati prae- j teriti, & caufa novi; fic indeliberati motus con- « cupifcentiae à Paulo dicuntur peccatum ad Rom. I WLSPU' g.v . jem son ego operor ill:;af, Jid quod babitas m * [] Dr Pscearis. / inmes eccatum; de quo Trident, feff. s. in dec uT, creto D orig. ait: banc concupifcentiam , Md quam aliquando JApo[tolus peccatum appellat, S. Sy- lij D sodus declavat - Ecclefiam Catbolicam munquam in- fnorur zellexiffé peccatum appellavi , quod ver? 9 propri hr dn venatis peccatum [it ; [ed quia ex peccato eft , &9* Ihi; ad peccatum inclinat. * 4tió Pro maferia, in qua Tranoj "Vel circa quam peccatur; fic vitulus aureus , Convel " iquem Judai conflatum adorárunt, peccatum à CUT Moyfe dicitur Deut. 9. v. 21. Peccatum autem b qu vefrum , quod feceratis , arvipieus :gme combuffi. pur, 4tó Pro Poffia & facvificio pro peccatis oblato; funys fic Of&ce 4. v. 8. dicirur: Peccata populi comedeut aüpr Sacerdotes. Et 2. ad Cor. $. v. 21. de Chrifto: fünda Ewum qui on noverat peccatum ,. pro mobis fecit ferent eccatum , ut mos efficeemur. juflitia Dei in ip[o. Phioj $tó et proprié pro defe&u merali , feu. inovdima- fe& 7102e voluutatis, quae homini fit impedimento dine; quominus ad finem ultimum feu beatitudinem t pervenire poffit. De peccato poftremüm no- fitrj minato hic unicé acturi , afferemus definitionem touh omhnium principiis congruentem : divifionem tüorun autem ad ea duntaxat membra , aut potiüs va- XHG),! rios ejusdem rei fe habendi modos reftrictam; lumgn qui in fequentibus examinabuntur. 3 .2. JDico . Peccatum eft actus moralis re- LENS gule morum difformis. .. Dicirur 1. 4£us ; quo fatig. i nomine non tantüm. venit actus phyficus, fed imum etiam interpretativé talis , qualis dicitur omif- liberm fio ab Auctoribus, qui eam puram peccamino- Ationy fam admittunt poffibilem ; quia, üàr ait D. Th. Qd a bicq. 71. a. 6. adrg. affivmatio $g jegatio ; icä. ef:s, W ag Dz PzccaTIs. $ nis agcus & omiífio , reducuntur ad idem genmis. — a. Vidt)y AMoralis; per quod intelliguntur omnia requiti- !)Sn Sy' V if ta; videlicet libertas & advertentia ad regulam morum , actüs humani. 3. Difformis vegule viri uhg 7orum; hoc eft, repugnans menfüre ac.nor- 1ne, ex qua rectitudo & bonitas actuum hu- inqa manorum habetur. Proj. Quia hec definitio aurgus, convenit omni & foli peccato; üt fingula per- um currenti apertum fiet: tum quia fatis clara efty Wonisg fi; quid & quenam regula morum fir , intelli- nbf gatur, quod ex Tr. de A&. Hum. hic füppo- DO ] ninus: denique quia ex ea facilé reliqua pec- cati predicata deducuntur , quae contra quo- C rundam opinamenta in fequentibus peccato af- iif ferentur. Conf. Peccatum za?uve preeunte j ii Philofopho 2. Phyf. Cap. g. re&é definitur de- guidi fectus fubftantize createe à communi nature or- jimett dine ac veluti lege: fimiliter peccatutmn av7if di- iinem citur defectus à regulis artis; ergo & peccatum 3 - woris velamorale xeété definitur defectus liber à n regulamorum, hoc eft, actus moralis regulas vifonem morum difformis; prefertim cüm D. Th. l. c. yyüs in . peccatum nihil aliud effe , quàm actum icat. ss ( humanum malum ; 3. DDico ]. Peceatum füb. diverfo refpect i t* varis dividitur; & quidem L. ratione fuz enti- j; U tatis in peccatum commuüffomi & omiffomis. jct / ] imum habetur, fi fiat pofitivé , quod pro- lr of bibetur: 2dum, fi non fiat; quod jubetur. II. Ratione ftatüs in e&uale & babttuale. Illud eft, J quod actu exercetur: hoc eft, quod, licet actu ; d Íeverat ;. üon cxcxceatu;' Ícd prætegi;um íit; per u tamen , u- 6 Dz Prccatie, Xamen moraliter feu in ceftimatione prudenti , i ( quamdiu non remittitur. T. Ratione fübje&ti üm: 22 perfomale €$ originale. Prius eft , quod pro- T prià cujusque voluntate contrahitur: pofterius, ii quod ab ortu nobis congenitum in voluntate Adami contractum eft. . IV. Ratione effe&tüs & ii 1 poene in zorzale & veniales quorum illud mor- tem anime íeu damnationem zeternam affertz p (hrit non item fecundum, cujus venia facilior eft. V. Vocin Fatione regule morum, aut confiderationis ad eandemin PPilofopbicum & Theologicum. 74 Tbeo- $r Jogis enim , ait D.'Th.hic a. 6. ad tum , confide- petcan varur peccatum preecipue. fecundum quod eft offenfa lfin La cortva Deum: à Pbilofopbo auteim morali , fecun- dium quod coutvaviatur vationi. . Unde peccatum p pure philofophicum dicitur actus humanus dif- u hica conveniens íoli naturee rationali & rectz ratio- ni: Theologicum eft transpreffio libera legis f Divine, hoceft, eternz. Reliquae peccati di» ' hss vifiones habentür in 'Theol. Mor. ipoy 4. OPf. Quantumvis in Tr. de AG. Hum. fidic controvertatur , utrüm regula morum prima t g & remota fir natura rationalis & recta ratio; (itp enlex Deizeterna? convenit tamen inter T heo- logos rz0, omne peccatum difconvenire na- rfurz rationali Indigitat hoc Scriptura , cumy Pl. 48. v. 13. jumentis. infipieutibus , 2. Pet. 2. v. 22. fcediffimis pecoribus peccatores fieri fi- s-z miles dicit; unde S. Aug. L. x. ad Simplic. q. 2. peccatum vocat zature deordimotiogem ac per- Vr ver/tatcin ; & L.3. de Lib. Arb. C. r4. coztra m 2. fge- waruram eife enuntiar ; quem D. Th.hic a. quis Dr ecáTi& ? cntï ) uitur. Accedirg:;;,afi'o; cum enim reécta ratio d dictet honeftum amandum, inhoneftum fugien- dum effe; fequitur, peccatum naturze rationalé m rave (de veniali tll repugnare. 2d0, Peccatum WA infrà loquemur) effe transpretfionem feu viola- tionem Legis eterng. Hoc iterum colligituE ts ]mot- ex auctoritate ;; nam r. [oan. 3. v. 4. alibique ifert: peccatum dicitur iniquitas, greecé évouio, feu deviatio à lege ; & Pfal. 118. v. 119: peccatores d V. yisad vocantur prav avicantes, Quod clariüs explicant 1To- S. Ambrof. L. de Parad. Cap. 8. dicens: quid efl peccatum , smift prev aricatio Legis Divine €9 c&- d f leflium ánobedientia vacoptorum ?. & S. Auguft. L. 22. contra Fau Á um Cap. 27. fic defcribens f peccatum: di&fum, fa &um , vel concupitum aliqui C " coutva eternam legem ; quam definitionem S.'Th. hn hic a. 6. probat , & ratio confirmat. Nullum fiquidem eft malum , quo d non prohibeatur à ! leg!'s * am nulla violatur ; quin hoc catide lege eterna: lex eti ip(o violetur lex eeterna,; üt argumentum Apo- ftoli convincir , dum füb initium ad Rom. 13. . hn ; r ait: zom ef? po teflas , nifi à Deo.. .. Itaque quii t« ) Dei ordimatiori w:/i]"iz't., ; nj þjh': porefiati , :IThCO- ARTICULUS II jire n j 0 n ompe peccatum fiz formalis offenfa Dà? Dus fl* $. NTO!a I. Ad rationem offente bina requi« runtur: rzum, ut actio , quae offeníá 1 Vocatur, quáque alter offenditur, illidifpliceat; j M , quoc L nemo enim proprie offenditur per ! fibi placet; vel certé non difplicet , aut quod 02' f:e- 4 g * non curat. .2dum, ut actio ejusthodi aliquo p etiam modo fit contra alterum, fic, ut is jufté ijer de ea conqueri, aut aegré eam ferre poffit; hinc Ia licet fürtum v.g. Titii € rebusSempronii factum u 1nihi difpliceat ; eo tamen. propri& offendi noa OfRtm dicor, fi nullà id ratione mihi damnofüm acci- puon -" dat Offenfa autem alia dicitur zarerialis , alia L / vt Jformalis. Materialis eft, fi quis a£tione fuà pra- beat alteri caufam difplicentiee rationabilis, quin ful. tamen Íciverit aut.copitaverit fore , -ut illi id Qotttt difpliceat. — Formalis, prout oppofita materiali, nie €ít, f quis id agat Íciens ac prudens, aut ad- Nmn. vertens ad jus , quod alter habet ,. ne quid fiat titi, vel omittatur. — Dixi: formalis, pvour oppofza T gateriali ; nam de offenfa Dei formali , üt op- $p pofità virtuali, implicitee ac interprerativae, non lgt agitur in prefenti materia. Hoc feníu enim At accepta tantüm tribuitur peccato, quod direct& p &x immediaté form; infidelitas &c. Deum refpicit, üt blafphemia; lsofi '6. Nota IJ. Omhi adn malo in re gravi r i ] Deum offendi materialiter , ex numeris proxi- i l m füperioribus manifeftum eft. . Ex eo enim, ttriqg quód peccatum fit Lepis Divinge violatio , fe- n Q quitur, juftam de eo oriri difplicentiam in Deo n tanquam auctore Legum. — An veró peccatum ii etiam grave fir formalis quoque offenfa Dei, àdy hibi ifputatur przfertim ab iis, quipro regulamo- rum affignant naturam rationalem , .& permit- tl * funt ad breve fàltem tempus ienorantiam Dei fgndil inculpabilem. — His enim füppotitis dicunt dari n p peccätum mere philofophicum ; feu folüm re- E' pugnans Dez Prsccar:s. $ 4iqu qpuenans rectee rationi; ac Deum duntaxat mate- pl rialter non autem formaliter offendens ; fi I; hiüc nempe quis invincibilirer Deum ignorans , aut m inculpabiliter ad leges aeternam non advertens n 'committat actionem reétzx rationi gràviter re- m pugnantem. .Contra hos- ilit, dà 7. Dico. Omnepeccatum reCte rationi 'ra- viter difforme eít etiam formalis offenía b ei. füpe lls qut Prob. 1. lta eft de effentia peccati gravis , effe ucdid contra legem , ut malitia peccati non habeatur frate nifi ex oppofitione ad legem; fic enim Paul. ad u d- Rom.4. v. 15. ait: ubl zon eft lex , mec provari- ii catio. Et Àug. Conc. 25. in Píal. 118. IVullum ff utique fine prevaricatioue peccatum : uulla autem j oypqila o ef? pravaricatio [ine lege ; mullum eft. igituv mifi in fv t lege peccatum. Quibus fimilia babet L. 1. de Lib. nf n Arb. Cap. 3. & L. de pecc.merit. Ergo & omne addrel peccatum grave effentialiter eft faltem implicité xfphemiä) formalis contemptus , & confequenter forma- lis offenfa Legislatoris; juxta illud: qui offendit ET £m offendit Regein.. Atqui ex una parte Deus f j Legislator, qui vel ipfe tulit1 egem , velal. r5 p H qualiy teri cuicunque legi vim obligandi dedit : ex al- hto, tera parte füpponitur peccanti per dictamen ra- p W tionis effe intimatum , quóàd actio fit lege pro- iübita, quia agnofcitur peccatum ; ergo qui xoa of Jb advertens, actionem effe peccaminofam & pro- hibitam, operatur, hoc ipfo formaliter agit con- n vt tra D'eum tauquam Legislatorem, eümque of- m Dd fendit. Prob.I4. Eo ipfo, quód peccatum at- (if r at tingatur explicité àt difconveniens naturee ratio- lm r* nali & contrarium recte rationi ; attingitur im- plie- uonafls $ IÓ Dz PE&:AT!*&'. plicité àt illicitum , atque adeo üt prohibituns eimib & nullatenus committendum ; ergo attingitur nhina implicité üt oppofitum Divinze volunrati illud prohibenti , & üt contemptivum Divinz pro- T g p hibitionis ac offenfa Dei.. ProZ. confeg. Quoties pos peccatum apparet üt prohibitum ita, ut nulla- tenus liceat ; apparet üt prohibitum ab ea vo- agemtu tionedf luntate , que illud unicé fic prohibere poteft, petartur ut nullatenus liceat , creaturis queiscunque aliüd. lk D r füadentibus vel pracipientibus. Ergo quories- fiiam v. | &unque peccatum apparet üt omnino prohbibi- tum, etiam apparet oppofitum voluntati Divi- TU p d n&; que una illud hàc ratione prohibere po- Tizum, tuit: ergo apparet üt contemptus Divinze lcgis «f md & offenía Dei. Confiri. Peccatum & prohibi- lm q tum füb culpa vel eft actus internus yel com- fl .]uü plexum ex a&u interno & externo. Atqui infed non poteft quis intelligere a&um inrernum Dusg aut complexum exiin- & externo fibi effe prohi- Ts bitum füb culpa , nifi intelligatur Deus vel im- Q6 T0f mediaté vel mediat$ prohibens; quia vel nemo T quin alius poteft a&tum internum przcipere aut pro- hibere: velcerté nullus id poteft, qui non in- Dutm, Irits; tellipatur habere hanc poteftarem à Deo. — Er- h&Evm o nemo poteft inteliigere aliquam actionem Ih ltei ibi effe fub culpa prohibitam (eu peccatum; z abeit quin fimul intelligatur Deusillam actionem pro- k ibens; confequenterquin formaliter offendatur. fitCce eritas rationis additae zzor; patet ex diclis in W m Ir.de A&. Hum. Quia natura rationalis, pre- ter Deum, füb quocunque refpectu confidera- ire Anen , fed D £a non folüm ob defeitum auctoritatis 4 etiam n D PiceaTIS. 15 hibitom etiam ob fcientie & efficacis poteftatis defe&ium üngitur nihil in actum internum flatuere poteft. t d 18 DIQ« -.8. Oljic. I. Peccatum non eft ideo peccatüm; quia puenat contralepem eternam, fümptam Quores pro actu, quo Deus judicat & precipit aliqui Q ls beye agendum vel omittendum. Ergo ex oppofi- tione effentiali peccati ad legem malé deducitur pote peccatum effe offenfam Dei. — Proj. /42. A&us t ld ille Dei non eft liber; alioqui potuiffet blafphe- quoti- miam v. g. nec judicare illiciram nec prohibere : prdii- at Dvi- neque poteít dici neceffarius; quia peccatum aliàs jam antecedenter ad legern effet intrinfece x p malum. Quod enim Deus neceffarió judicat ne r effe malum, & üt tale prohiber, non eft ma- prohi lum, quia judicatur & prohibetur üt malum; d of« fed judicatur & prohibetur àt malum , quia tale Ài in fe & intrinfece eft. Confirm. J.. Antequam mrermum Deus ab zterno fpectatur judicare, actum cha- j proli ritaris effe moraliter bonum, hic jam intelligi- d I effe moraliter bonus; erpo à contrario in prio- n ri; quàm Deus judicer aétum blafphemise effé yp malum, ille jamn eft in fe malus. — Cozfirm. I imor if Bonitas moralis, quee virginitati aliisque confi- 9 H« liis Evangelicis ineft, habetur, quin ulla de iig Codt lex exiftat; erpo & malitia peccati poteftfaltens ccatilf haberi fine formali oppofitione ad legem. emr* X«. IN. /4. ad prób. JV. 2. parz. Rationem D. endfih Antecedenter ad legem peccatum eflet intrin« ii fecé malum fundamentaliter C. formaliter IN Peccatum formaliter tale eft contra legem ; fun« p damentaliter tale eft contra fundamentum aut Füdcra- ) Sicut autern non habetur lex» zationem legis, ceg « "Bs 12 Ds Pzcearis. licer intellipatur ratio legis, utpote quia vis ob- TT at 1 igandi non ílat in lepis ratione, fed in füpe- ( 6 rioris voluntate; itaneceft malum vel peccatum In & formaliter, quod non eft contra formalem le- gem obliganrem. . Jam veró fivefündamentum, gnp dipey quod exigat intrinfecé malum prohiberi à Deo, Til ftatuatur in oppofitione cum effentia vel perfe- impo €&ione quadam divina, fivein oppofitione cum divinis ideis; in neutro vis obligandi formaliter Qs Q fbie d babetur, & in primo ne quidem ratio dirigen- [ di apparet. zdd Coufirm. 1. IN. ,4. Vel fimili- ter D. jam eft formaliter bonus fundamentali- R, p lt ter C. formaliter N. — Licet ad omnem bonita- tem moralem non requiratur femper lex abío- MI fecefar luté obligans, quia humanee fragilitati intolera- bile eveniret, oblipari ad bonum quodcunque; qui pem ur tamen ea formaliter habeatur, adeffe opor- tet vellegem imperantem, vel voluntatem Di- D777) vinam (íuadentem, aut alio modo impellenrem, «toeg cum hec una fit principium formaliter dire&i- vis D U5 ne vum & univerfális regula.actuum humanorum, edd Coufirm. 11. D.,4.. Bonitas moralis , quein timen . trinfect confiliis invenitur, habetur, quin exiítat de iis ulla lex abíoluté obligans C. conditionatà obli- QUj er üeri gansiN. Suadetur quidem virginitas, non prae- cipitur; non acquiritur tamen major perfectio r fialiis eut proemium propofitum , nifi fufcipiatur hoc confiliam : qui veró confilium amplectuntur , 105 rat Indan idis certus id exequendi modus fervandus eft ; ex quo duplici capite in actibus etiam ex con- TUS li ( fiio duntaxat bonis elucet obligatio conditio- pàta; qua voluntatem füpcrioris refpicit. W fb L] 3 9' Ihäl A Dz Precarts. 15 hvis d. j?g »; Jufl. 1. Deus: non. neceffarió: prohibet , Ofmne intrinfecé malum : ficut non neceffarió in füpe- amat ormne bonum creatum ; &catum erpo ma- aem l- lum & peccatum n on eft neceffarió contra le- TRU -gem prohibentem. . Cowfirm. L. Deus poteft niw . difpenfare in Praceptis naturalibus fecundce l pati- "Tabule ; ergo poteft etiam ea. Pracepta nón One cum imponere: ergo nec intrinfecé mala his Prae- Confirm.. 11 Pof- jmaiter ceptis contraria prohibere. -fibile eft peccatum impunibile ; fed hoc non eft T 'd ürmi- contralegem. .Nam fieut quod eft contra le- hum gem, poene fübjacet: fic quod non eft puni- bile, contra legem non eít; « Ergo. m boniti df m& I. D. 1. Part. dut. Deus non pro hb neceffarió neceffitate abfolura C. ex hypothefr; Itf quód creaturas rationales produxerit /V. 2dam dounql partem , & de amore. eeftimarionis: loquatur, d titem D omitto: fi de amore defiderii ífermo [it, cos- «edo equidem , fed g 2. JV. pavizatem. Quam- enny Í Qd« vis Deus , ex füppofito exiftentize creaturarum, eas neceffarió ordinet ad íüam gloriam ; non tamen ad eum fpectat, ut omne prorfus ex- g, u trinfecum bonum íibi procuret , maximé, jhr di quód eminenter ac virtualiter bona omnia con- " tineat in fua effentia. Sed cum Deus fit effen- monQre erfedt tialiter fan&tus, & gubernator optimus ; eíffen- tialiter fpe&tar adipíum, ut prohibeat , & fübdi- jatur J tos rationales avertat ab eo; quod intrinfece & equit; fundamentaliter malum eft. 242 Couf. . IN. ,4. uduseüi Deus proprié difpenfare nequit in Lege Natu- j &f fs rali , fed in actionibus circa objecta, fuo Domi- ;gnditio- nio.fubdiza, addere duntaxat vel demere cir- d eum- T 24 Dr PrccarTIs. cumiffantiam , ex qua id; quod aliàs tnalum fo- ia ret; jam non amplius tale fit ; vid. 'Tr. de LL. n « dd Conf. II. Om. Maj. uam P. Anton. que h j,&E 2ni; Mayr probabilis falfam effe contendit. V. * ur prob. D. Peccatum contra -Le- piciac m fa bjacet peenze, nifi füpponat liberam Dei tion C d eterminationem ad non puniendum C. fi fup- tOnc9y ponat, uti foret in h quod 4 ygothcü à quibusdam hic 'gratis formata JV. pliitc 10. Zufi. /]. d Rom. 12. v. 2. dicitur: £t« hyito eunque. fire lege peccaverunt ,. [ine lege. peribunt. N VO Ergo fine:lege peccatum habetur. — Cosf. . S. u ] Thom. Lect. 2. in c. 7. ad Rom. ait: Sige lege tütfiá c [A goterat lquidem peccatum ï mofci fecundim qued r7] lzgen babet vationem iübonefli , i eff , comra ratiouem 6p exiflens ; zom autem fecundum. quod dmportat of- h ln feufam. Dei. .Ergo. Couf. 14 — Qui agit con- Crj.. tra conícientiam invincibiliter erroneam , quà tipit g putat fe obligari ad mentiendum, peccat: fed- p enim non agit contra legem Divinam ; quia Ts C Deus per leg em füam mendacium non preci- bipf pit Erego. ICII' neg E. JJ. Conf. Habetur peccatum fine lege II gt judeis tradita, de qua hic loquitur Apoftolus h [ C. fine omni lege, Naturali vel Divina JV. S. Vagb] Paul. Y. 14. fic pergit: Cum enim geutes , que dm, legem ttou. babeut , natuvaliter ea , que legis funt , p Jaciunt 3. ejusmodi legem. on babentes ipft fibi lex l] Just. Ynde, licet Zex füb finem fümatur ana- ij,m logicé pro confcientie dictamine , fequitur ta- $g men gentiles non fuiffe fine omni lege , atque lion cü hinc ad Rom. 1. éjexeufabiles dicuntur: nec et- r ] ia Dz Pzcc Aï'rlä."* :j dum f dam caruiffe lege eterna ; eoquod per dicta- t. ll men conícienties intimabatur illis lex naturalis; ) Ào jue legem aeternam participat. 224 Cosf. £. xl X D. & Expl.S. Th. Docet hic ; quód fine ex- nm plicita cognitione legis üt Divinz actionem ra- x Dd tioni contrariam non femper cognofcamus füb D conceptu explicito offenfae Divine C. docet Isdam i quod aéctionem rationi repügnanrem nec im- plicité cognofcamus fimul effe offenfam Dei ac 3 d legislatoris cujusdam fummi V. Alimd cert& ? f non voluit, fi quidem hic q. 71. a. 2. ad 4. di- CM] ] S» xit: Ejusdem vatiouis ef] , quód peccatum füt I contra ovdinem vatiouis bumane, &5* quód fi £0j adim 1ya legemi eetevnam. — Omnitto , quae ibidem art. 2377 6. de peccati definitione; & q. 91. art. 2. in mpm?aluj- de legis eeternce participatione ftaruit. — 744 i ag'xt q Conf. II.. IN.min. ad prob. D. .. Deus non pre- em, t cipit mendacium directé & per fe C. indire&té x & per accidens JV. Precipit Deus, ne aga- Am ; qüia mus contra id, ad quod nos exiftimamus effe ab ipfo obligatos ; quia ita agere eílet virtuali- n pïæfl' ter neglipere & poftponere voluntatem Dei. m Íie kge Hinc ad Rom. 14.v. 23. omze, quod von eff ex ft- de, peccatum efl. — Ubi ergo per errorem in- | APOMUS jvnt vincibilem quis purat íe oblipari ad mentien- dum, Deus indirecté & p er accidcns» praci- vt j pere mendacium dici poteft. . 11. Ob 1]. — Bonum $9 malum dicitur. per jf compavatiogem ad vationem , inquit S. 'Th. 1. 2. muuyr t n q. 18. art. $. Ergo effentialis ratio. peccati 17 um non eft oppofitio contra legem , fed rationem. Ü ] T Conf. 1. ]/ïfium;:fnim, ait $, Aug. lib. 3. de I;ib.. u 16 DzP xc&.&*i*i g. Axb. c. 4. tion aliunde maluim eft , wift quia matu- t cladio ve advev[atur ipfis vei, cujus vitium eft. Er- go. Conf. J. A&us bonus haberi poteft à tumne Apertus íola conformitate cum natura rationali , üt' fe- quitür ex propofitione inter damnatas ab A- feni(tis principi lex. VIII. nona: Aevera peccat, qui odio babet pec- liberatar catum suev? ob eyus tuvpitudinem eg^ discomvenien- tim cum gatura vationali [ize ullo ad Deum of- caminof tibus Por feufum . vefpettu. difformitate. Ergo & aétus m ?gu$ à fola 7 lathero E. D. 74ut. Bonum & malum tur per hi.Q comparationem ad rationem fecundüm fe füra-: priacipi tl adu pram 4V. fumptam cum lege Dei, & prout hanc^applicat C . Quód. Aneelicus formalem: Qn- v Deinde y peccati rationem. ab. oppofitione legis ducat.j conflar ex haétenus diétis': quód diclamem | 54j autem rationis munus regule morum non ob- Mrg r &LL Ho tineat, nifi fecundarize duntaxat & "primariam applicaptis, dictum eft in "Ir. de A& Fium. u d b r d Conf. L. D.e? Expl. lta ut fenfüs fit: omne vitium «o ipfo, quodvitium fit, contra contva e[fo, üt n.] l0 Conre eod. l.c. 3. loquitur C. alio fenfü, & lepem &ternam excludente JV. fan& eadem loquendi Qim nor formula in nofltram fententiam habetur L. 1. de Hüonem : Lib. Arb. c. 3. : Aibil malum , zift quia lege etev- | Oil ná probibirum. .Et L. 3. cap.15. 4 Deo. babent * w m s omges uature , quod "ature funt,q9 in zamtum "mt vitiofe , im quantum ab ejus , quà fatke funt , Qppoíi ilem ayte difeduut. 1n quem locum S. 'T'hom. hic a. 6. ad 4, ait .. Lex autem ererna comparatur ad m l T m ordinem vationis bumatte , ficut. avs-ad avtificia- pUH. — ed4d Conf. LL V. /dui, Damnata. propofi- Iw (ers lfi m » m D PrccaTi& 12 ( f tio, àt. ait. Dominic; ^ Viva'pi'utroque. pade ; ej? Ht claudicat ; tum | in:eo ;; quodzesplicisé- affepit, tum in. eo;. qnod. viderur' implicire fapponefe i lii duf Apertus fenfüs propofitiouis à'Bajanis: &:Jan2 u feniftis quibusdam afferte innuit -tànquamr ]1 principium6! omnem::aétionem' hurhatàm- de- OM liberatam; qua: dile&ib;Dei non fit, .effe. pec- Dan d. camino(àm 5 quó8 non tanrüm in. Dajo: à: plu- ius i ribus Pontificibus;fed jám 'ante :in. Calvino:& Lathero à Drident; Seff: 141:054. reprobatunr ä*ätur x fuit.... Quomodo autem . ex: darariarione: hujus; mf ln principii & deduc&tz ex eo fequele inferri po-: * teft.actum. bonum vel malum haberi unicaà H T$ fomi con.- .vel. difformitate- cum . natura: rationali ? Deinde videtur implicité fapponere; quód'pof- J ( -dfhmt fit objectum aliquod.attingi üt. difconveniens. f o náturz rationali ,. absque : uilo ad Deum refpe- &u.. Hoc füppofitum ex füprà di&is falüffi- prinicat i Eon. mum eít, nec à damnario bilitur. & ne propoürionisx&;;» gl a at cUe] il 0124 ]7?/2. Pe ccatum,, ü; eft offenfa Dei , m fuo conceptu formali involvit ralem malitiam, & legem quam norz includit; quatenuseft.contra rectam | ]oqüenüi ul rationem ; nam illud. rmó dicit generalem in- Obedientiam. & virtualem -Dei- contemprumz jhp dth 2dó prefert Deo creaturam. : Sed horum neu-: D u crum inrellisitur. in peccato , üt recte rationi: i u oppofito; ergo. Cerf.. Poteft, fecundüm pro- if babilem ; füpponi re&tam rationem effe .pri-: u- mam regulam morum. . ;1c.- Di(fonantia.actio- j ; ul ï(ï juti nis cum natura rationali-poteft (alrem per intel-: &&ternas lc&um pr.,,æfcigdi à diflonaatia cüm lege; e Ergo | PWPäoü' Dr Precar:is. o poteft aliquid cognofci regule morurm cini : ; orme; quin-advertatur ad legem Dei : & tuii voluntas poteft ferri in peccatüm üt contrariun Áiete naturee rationali ed legem. ; præfcindendo ab oppofitione ! 189 ';.,' ! 1&-' D- M. Peccätum üt offenfa Dei involvit brse maliiam , quam, üt eft contra rectam ratio- Q nem ; non includit explicit& C. quam non in- f hn cludit implicité /V. 44. €$ D. m. fimiliter. Quan- adver do peccatum cognofcitur üt naturee rationali ürde di(conveniens & illicitum , implicité etiam co- &n gnofcitur üt à Deo prohibitum ; confequenter ttn imbibit rationem generalis inobedientiee & vir« n & m tualis contemptüs atque implicité etiam ac vir- juit. tüaliter prafert crearuram Deo , exercire fcili- quii cet amando id., quod Deus prohibet; & con- vid tetmnendo legem aeternam aclegislatorem. 42 Cosf. D. 4ut. Poteft füpponi fecundüm pro- - babilem; & per intelle&tum prafcindi &c. fpe- pndi culative T. Practicé N. Qui pro regula morum defiprant naturam rationalem., " quamvis con- lt pe Quem. cedant omnia rectee rationi contraria etiam pro- hin f hiberi à lege eeterna, volunt tamen illam prio- fnfi ritate rationis ante hanc intelligi , atque fic na- "Ut turam à lege fpeculativé praefcindi poffe. Ve- üin xüm cum intelligi non poffit regula actualis, & [ maxime actualiter in praxi dirigens, nifi üt ob- Cl ligans, quod fine cognitione voluntatis füpe- Drec rioris non percipitur; inde fit; ut, quando at- Qtat tingitur aliquid difconveniens nature rarionali; t etiam attingarur contrarium legi & füperiori; H tit ]j afque »üc opinio de regula morum & pre- - eifie Vr i Dr Pzccatis. , 19 : hORU cifio intelle&üs ne fpeculative quidem procedir, 1] d multó minüs fi re Ontrarni ULIEM IRn - fideretur.- ppoli 35: Obj. II Omitii eetate extiterunt Athei. & i 2. Securidüm probabilem poteff in homine ad breve tempus dari ipnorantia Dei. $. Status dam r 1 Don contróverfize praefentis ponitur cum hypothefi: fi homió actionem recte rationi diflonantem « Qui advertetis apit , & invincibilirer ignorat Deutny ? Ritond etm ov &ut-de eo non copifat: - Arqui horüm omnium actiones , cognitee tanquam contrarie naturze equentt rationali, o n l n offünt dici peccata T'heolo & formales o B nfe Dei; cum , qui& ad g oc fan «t juxta fanam Philofophiam & 'T'heolooiam re« erai i quiritur advertentia ad lecem D 2 ei ; ge,l,abüc at &fl)f'f velabeffe füpponatür. Ergo: t 4 Y ad 11y0m D. Ornni etate extiterunt Arhei ydüm J* praéticé tales C. fpeculativé tales N. — /4;beu$ ldi&(« (þi* jradlicé talis eft, qui Deum exteriüs negat; & u ron ita perdité vivit; ac fi Deus non exifleret, a quémque vellet non effe; quia eum juftum füo- m rum ícelerum vindicem inrimo confícientiae füae ii p fenfuü formidat. Speculativeà tali$ dicitur , qui i J I fl Deum mente etiam & ex animo nepat. "'alem. n'e va dári negamus: aut contra lumen rationis apen- ii tem fibi ipfi exercit& contradicere afferimus; n cum; quem Deum füb primo ac pracipuo ejüus gt J pradicato inficiatur, füb alio; legislatoris fcili- T 04 cet aut lepis fapremze, implicité agnofcat. 4 ? gt J 2dum D. Poteft ad breve tempus dari ignoran- fupel'lon! tia Dei in homine, qui & quándo moraliter 1nO^ & rali- di ;ü?nfagir, nec formalicer äeccat'C.*quanda E - aó ,Dr Prccamis. :falite:rä agig.ä;; peccat N. Tunc enim fe omném- «l que creaturam rationalem obligari ; sícque fu- Y r premum legislatorem feu Deum agnofcit. .. 44 37. D. Status controverfiee ponitur cum hypo- fgnntun &Q0m thefi: fi homo invincibiliter Deum. ignoret D omnimodeé & fimpliciter IN. fecundüm quid, fe ii nempe quoad aliqua pradicara aliàs prima. C. Danti QOmnimoda ignorantia füpponi non deber ; quia. füidi hac hypothefis in prafenti queeftione deftrue-- 2 DC : i ftat. et fe iP(äm , üt ait Gormaz , & ex ditie con- mmedi * ( 14. Jijfl. I Reperire eft homines in Indiis, aut Eu fic t alibi enutritos in fylvis, qui legem naturz penitus i prohi norant. 2. Dantur rudes, quinon agnofcunt fi f i aliquid prohibitum ,. nifi ab hominibus.. 3. Tib Gentiles olim, preter Jovem aliósve.falíos qux Deos, verum Numen non cognoverunt. At- Jos qui horum peccata faltem non poflüunt dici for- haj males offenfe Dei ; cum .certum fit per igno- prsmy rantiam invincibilem legis naturg /operantem o ex ea excufari à peccato formali; ergo Joreco 00 f &. ad 1mum D. Reperire eft homines ratio- nis minüs compotes tum ob nullam morum Qs culturam , tum ob ingenii mentísque hebetu- gear ) dinem, & organorum.ad animee funcliones in- Dione m W. eptitudinem, qui &c. C. homines rationis com- potes fu/d. qui ignorent legem nature quoad Qürty Vértens aliqua, & conclufiones particulares ac fecunda- zias C. qui invincibiliter ignorent legem naturae Tane ls ab quoad omnia, & prima ac univeríalia princi- iaN. Si primi generis homines huc proferas; 1poft t Qu Allos potiüs ad infantes ; vel perpetuó amentes; . v W 2t O. . DrPreeaTig — kqe t vel demum ad ipía brura pertinere ä:cimus : f K 4j veró rationis compotes ftatuas, concedes etiam; ml fügnatum effe faper illos Tumez vulrür Divim, & eorum cordibus iuforiptam legem ab Authore " | m nature; cum ratio hurianà & léx Dei inter . & i qi fe inviolabili nexu colligentur. 244 adum D. 2 prim C Dantur rudes , qui non ag no(cunt immediat& " Det;qui : deltut. fibi effe prohibitum quidpiam , nifiab homini-- bus C: mediaté N. ficüt is , qui aliquid committit ]6 QU immediate à lege Ecclefiaftica prohibitum; ' Tréis at agnofcit idem falrem , mediaré prohiberi à Deo: fic etiam rudis apnofcens rem it immediaté - wæpenims prohibitàm ab hornine nullatenus éffe licitam; * agnoüuuz facilé & fatis agnofcir eàndem, üt mediaré pro- jnibis j hibitam ab altiori lege. ZAd 3tium . Ex eo,- se Al quód Gentiles malut putabant, fi quid voluntati - m J Jovis alreriüsve fictitii Numinis contrarium age- 1 daft bant; agnofcebant profé&tó agere f& contra fü- p igno- premum lepislatorem, licet hunc erronee cum - )peranlem Joveéconfunderent. Idém dicendum eft in cafu, . 0 quo rüdis ponitur éxiftimare ; uód hominis ' änes i cujüsdám legem nulld ómnino ratione'violare 3 mond liceat; q t hebefu' uiatunc horriinem hunc 1pf"umfua opi-. nione impliciré Deum facit. dion Y 15. [ufi. I1. Ad offenfam formalem Dei re- à onis u quiritur vel actualis vel virtualis ac remilfa ad* r Q vertentia ad Deum.' Sed dantur actiones hu- máane etiami delibetatze contra dictamen ratio- - Id nis absque ulla ejusmodi advertentia; ür ex fa-- l pfincl- €ta poftmodum reflexione conftat; ergo. Conf. yofen Ut quis behe agat, nori eft opus, ut ad pradi- at rtibile difcurrendo per- ] c'atqn,j cum Deo conve $ tingat; 22. Dz Pä-C&A?IS- : tingat; fed füfficir d* l4 ] quo.d(c.egitct eequum v. g. Fs efie, ut al te w ri preeflet, quod fibi fieri vult, Er- go dul £o.& ad peccandum non opus eft illo di(curfu, Gnoí quo quis cogiter, hoc effe illicitum & nullate- fütam nus perpetrandum , confequenter prohibitum A (s & voluntate füperiore,. - Atqui fic nec implicita efe fer erit advertentia ad Deu " le: ]i rD; erpo. R. D. M.. Requiritur actualis vel virtualis, Ui fir eáque expreffa & fub conceptu primario aut 01 ormali ad. Deum advertentia N. ac&tualis vel Qm, virtualis, fed confufa dunraxat, implicita ac fub i Inc conceptu convertibili C. 44. fed /V. m. Poftre- faftca mam enim notitiam à peccante abeffe non pof- .M fe; jam dictum eft fiepius: eandem vero fuffi- didy cere, patet ex paritate Sacerdotis peccantis con- CR 1ra caftitatem, cujus peccatum eft facrile gium;. Jills quia confusé faltem & 1 exercité cognofcit ,: fe RUT eífe voto obíirictum. . /Vec dicas, Id quidem te- ltht nere in.eo , qui Deum Deíque legem antea co- Tate Q0y gnoverat ; non autem , ubi í u uis horum igno- omne p rans fuerit, m Paritas allata ndatur in impli- ie] €ita & exercita advertentia, quam peccanti ad- iaf effe, in affertione Theíeos probatum fuit, . /4 d l: Coif. IN. A. Ut quis moraliter bene agat, non r fufficit quaecunque cognitio & libertas, fed re- i quiritur advertentia ad regulam morum. . Heec ij verà eft lexeeterna Dei; üt aliunde fupponitut; quai crgo ut cognofcatur aliquid'zequum eífe , a T técede af 1 5 t. &dicatum cum Deo convertibile pertingi de- 16. Lof. JH Ut Rex dicatur formaliter UE litm nofci üt Qd offendi à fübdito, *rcquirimr illum;cog regem , £ Dz PrccatIS mv i. Br. tegem, alioqui non diceretur offenía re, ia:er- oo & ut Deus dicatur offendi formaliter, debet lcorf cognofci üt Deus ; quod non fit ab advertente ls. Jubitm tantüm , fe agere contra rectam rationems . Conf. I.. Qui occidit hominem, quem putabat impica efle feram ,. non committit homicidium formae le: Item non perpetrat facrilegium formale, Atl ui furatur rem , quam neícivit effe facram, n0 dut Ergo à pari. Corf. [I.. Qui exercet actionem 4 Trc E udis d inalam, nefciens illi connexam cenfuram, hanc ) nec incurrit, , Bul .nec formaliter violat legcm)EC.cle- fiafticam ; ergo fimiliter. Qp E. D. 74 UtRexdirect & perfonaliter &in in- r dividuo dicatur formaliter offendi;requiritur &c, TU C. ut Rex fimpliciter dicatur offendi formaliter rieeilts Jubd. requiritur, illum direct? , immediaté &in fe i, cognofíci ür regem; feuquod hic numero homo nidmt fit Rex N. faltem mediaté , indire&té &in digni- antd o tate convertibili cum Rege C.. Efto, quodnon omne peccatum dicat formalem offenfam Dei di- w g ninp* rectam , feu contra Deum direct$, perfonaliter catt d & in fe cognitum commiffam ; femper tamen eft (altem indirecta, & cognofcitur contra fu- fii. À ggg[, non premum caput & legislatorem totius reipubli- cee rationalis committi, quo nomine & Deus & 3.2 n, Ht Dei offenfà fatis intelligitur, 444 Conf. 1. &. Si; D quod fieri omnino poteft , in utroque cafü an- m ; tecedentis: füupponatur hominem aut rem fà- Cffcg 1 rj cram nullo prorfus modo cognofci , verum qui- dem eft antecedens , fed nulla paritas; füppo- fitum enim confequentis falfum eft, nempe brmalim gnofciflf quod neimplicité quidem cognofcatur Deus. 44 [772 E5 [egtm! &i DE Piecaris Dion Corf. IT . 1. Probas nimiür. / Sequeretur eiíir?, quàd nefcieris actioni à lepe Divina pro- p p ] hibitze annéxum effe reatum Culpie & poene; eris iunc non incurreret ; cu in támen uteique per fe fedtiarar 'peccáruii , & velit'etiatm effe&tum feffori is d i caufatri per (e fciéns' prüdénsque ponit, fs p N- Cozf. Peccatutn ex fe & natüra füa non qun. «onneéctitur cum ce Qu ordigar: nflira, que'eft parna exttie jà; fed'ex libera duntaxat voluntate quif is Ecclefisftict; qui praeteréa folum con- D n ( rtümacém ; & fic directé fcienrern «c adverrenz tem, ligare intendit. Dispar vatio. eftin noftro du d cáfi ; "übr ratio 1na er|i nis di£tamen af&tiffim ne&titur * fltione cum Iege Div i, adeóque actio réCte rationi fim o contfárià à violatione hu 1 jus legls & ïlägisigwriä offenfà (éparari nequit. £t C Quaves:: Quidgam circa Peccatum Vg lofophicum fit couflitutum ?. pur Pl li d /17. JVofa. Alexander VIII. PP; An. 1690; Qimin; 24t3 Aügufti damnavit hanc inter binas propo- &C D) fitiones' fecundarn ;.' Peccazim | Phil ofophicum s o Jeu sitovale eff. aus bumanus. difcomve Hiens natu- t l v& Yationali » 4 p gov?alé- 69 veBIze vationi: Theologicum verà t9 vanseviffio libera Divime legis. — Phi- qui fonbieim quagturmvir grave im ilo., qui Deum RR vel iphorat, velde Deo atlu uon cogitat, eft gr. qe qui peecóum , [e4 noh'eft offenfa Dei, meque peccarum Toort4 moriale diffolvens atmicitiam Dei , ueque pená a- "Occafionem huic damnationi TU'aÀ diymim. Qd r ederunt; ütreferr Dominic. Viva in Trutina p TT eO]'Ogjca ; quad N am "T hefes publicé propofi- m p ZæAn, 1686. etatis g ä*q»ædam Profeffore Soci iviQe Dz Pzccaris. 25 Ntety Divione in Gallia ; in quibus licer heec thefis, Viti r prout jacet, non reperiatur, nihilominus pau- Y p cis per invidiam mutatis in hanc pofitionem una ex iis concinnata fuir; cum re ipfà mens Pro- eiqne t n fefforis in manufcriptis expreffa & verba 'The- feos propofitae fenfüm lonp? alium haberent, que p rf quàm quem profcriptee propofitionis verba fa- EDd CX ciuht. Cenfura autem relatee pofitionis fuit, volntas uód fit fcandalofa, rémeraria, piarum aurium jumcn. offenfiva & erronea. ' 'Quia tamen tres partes; avert. unà filicer de Peccaro Theologico & mortali,. Y nofb duse de peccato Philofopico in expofita propo- y n fitione continentur, exponendum reftat, quam- i o nit iiam cenfüra recitata afficia. lraque. .18. À. rm). Pars üna de peccato Theolo- Iegislam ico & mortali, quód nempe hoc fit J/era Di-. vine lei wansgreffo, non fübjacet cenfürz; ) l] nec digna eft cenfürà, nifi forté philofophica À 1690 diminutionis & infüfficientiee. — Qa7/o 1:/; quia bhec notio revera convenit peceato "Theolopi- i5 p hf €o & mortali, ut' ex hücusque dictis conftat & ex ipfapropofitionis damnatione manifefturn: 2 "0', el. ao 2d/; Quia juxta communiorem, WV quód peccatum fit libera legis divine transgref- j Pbl' I[i Dium fio ,. non habet pracis&, quód mortale, fed quàd 'Theolopicüm fit, etiam prafcindendo à ; '/W mortali & veniali. " Sed de hoe infra pluribus.' p um p t &. 2d6. Pars rma de peccato Philofophico ; quód nempe hoc fit a&us bumanus difconveniens g ; Troit zatur vationali e ve&e vatiomi, fciicet foli, etiam non fübjacet cenfüre, quatenus nomen-, p cretuti claturam illigs pecéati explicar. Arfo eft; quia à accep- u o 96 Dz PzccarI1S. acceptionem vocis & confiderationem re&t ex- timip Ponríer lato, ponit , & indicatur à D. Thoma, num. 3. IC-'-b Q dmn: R. 3/). Pars ada de peccato Philofophico, p polit i qu:e in poftremo commate habetur , üt jacet; prem cenfüram füftinet & meretur. Jtati0 €f/; quia, d'lu 1 & ürait La Croix L. s. num. 58. fic non facit di. 102 ftin&tionem interignorantiam & inadvertentiam w ad Dcum vincibilem & invincibilem , & de utra- Quj que eequaliter intelligi poteft : multó minüs in- tib; Qu dicat aut füpponit impotfibilem .effe ignoran- fit, qu tiam Dei vincibilem ; íed potiüs videtur an- metphy fam dare judicandi , eam effe vincibilem, quà für, niy pofità non eff excufátio ab offenfa Dei & reatu T0 i pona eterne. |Preeterea , üt addit Mayr hic « e! num. 21. ab(trahit à fenfü conditionato & abío. N luto,à poffibilitare & exiftentia peecati Philoío. phici , adeóque legenti ingerere poteft opinio- nem, talia peccata frequenter dari poffe.. Hinc veró reété deducit Viva juflitiam condemnatio- nis quoad cenfuras fingulas , & 'Thefis noftra prioris articuli validiffimé roboratur, j 3. 40.. Si pars poftrema fic limitetur ad fen- lrl fü m meré conditiongtum: Peccatum Philofophi. 4 Ris ui Deum vel cum quanrumvis grave in illo , f ignorat zzvincibiliter, vel de eo z " / [] modo , uec lnb quidem implicià , inculpabiliter cogitat , non eft V cor formalis offenfa Dei , &c.; propofitio fic limi- TWfer, tata illà damnatione non comprehenditur. Aa- fideten 7/oc/!; tum quia certum eft ex propofitione in- LEU ter 31. ab Alex. VIII. damnatas 2da, invinci- Ptæcep[ jilem juris naturg ; adeóque & Dei ignoran- : tiam Dz Pzcecaris. 27 t tíam à peccato formali excufare: tumyquia idem um fs Pontifex propotitionem de peccato Philofophi-. co damnat tanquam de zovo £5 ex arco emevjam; lofophico, pr opofitio autem his limitibus circumfcripta 4 TT ridem ant& à multis viris graviffimis fuit tra- ; qu dita; & ipfe S.'Thomas eam docuiífe videtur n d 2.2. q. 20. &. 3. in. (9. ubi ait: .2 poffer e[f£ con- retfenri verfio ad bonum commutabile fiue avevfione à Deo , &deut. quamvis e[fet. inovdinata , aon effet peccatum mor- ».minüs l £ale; tum quia ex hypothefi hac mer& fpecula- ul tiva, qua revera non tantüm moraliter fed & VORQUL smetaphyfic? impoffibilis à communiori afferi- hiem, Qd tur, nihil eorum fequitur, propter quae damna- J t tio inflicta fuit. Atque in hoc fenfu cum aliis M etiam & Societate noftra locutus eft ille Profef- T i& d. i hi Íor, üt Vivg lic o&;ndit. p opn -ARTICULUS III. of H Ju quo flet formalis malitia Peccati ? Vlemm v df Ota I. Quzflionem generaliter propo- 19. N fitam ad unum commiffionis peccatum anda hic reftringimus, ut magis ex. ordine cogno- Ícamus diverías de hac controverfia Auctorum nitip fententias. . Convenit quidem inter illos; 118 i Deum v modo L in peccato ,. àt advertit D. 'Th. hic q. 71. a. 6. in corpore, fpe&ari & inveniri duo;. alterum RUL i fl materiale, feuid, quodad rationem peecati qua- fi determinatur, & hoc in. commiffionis pecca- j o Miione to efe phyficam entiratem, actüs mali, ,qui à precepto negativo prohibetur; alterum .for- ; jnylid nat ad ale ; feu id ; quod— 3&!1113 quafi determi £atio- pe um d 28 D& PéccaTIS. raionem peccati, & hoc effe óppofitionem qunim Tectu cum regula morum. 240 oppofitionem hanc lmlb pofie ignificare aliquid per modum po/izivi & idum.n contrarieratis, ür calor naturae'aquee eft oppo- fitus; aut aliquid per modum privarivi vel pri- puitun d vationis, ür mors nature viventis opponitur. 3:jó in peccato reperiri multiplicern privatio- vd tj benzem nem, ícilicet gratie - converftonis a Deum, conformitatis cum lege, a&tüs boni oppofiti &c. frdlo, t ind Di(crepant veró inter fe; dum; in quo formale peccati feu malitia formalirer' confiffat, expli- quà lic cant. : Alii enim non' tantüm confecutive & à m pofteriori ; fed ctiam formaliter & à priori con-' EY ( legel fütuunt' adequaré eatri in privatione; alii ad- a. ] squaté in pofitivo * . & partim in pofitivo. .^ ; ali pa'rtim in i r R trilior 20. lVota /T. Patroni prime feuteutie nec ipfi in prïs inter fe conípirant. ' "Narn alii( üit/omittam an- poet. Q m tiquatas. & exoticas fententias) ponunt commu- CIE ul niter malitiam in privatione rectitudinis puráà, * & t form feu .confórmitatis cum lege 3 quorfü in gtiäf?t' reduci poteft opinio Efparzee,' qui eám quidem p P m & in pofitivo ftatuir, fed quatenus eft exclufivum; : Ütngs & fic privatio bonitatis: alii in privatione recti- Vl Q] tüdinis debitee ipfi a&ui , üt vult Scor. Hurtad. cum mültis ''homiftis: vel debitzipfi fübje&to lm bern feu voluntati, àt vult Gabriel, Suar? Mol. &c. Patroni fecunde fntertig etiam non fünt concor- fernus &rüm des. "Tannerus enim malitiam- formalem ex- plicat' per esititatem moralem füperaddiram & yütat Ridef reíültantem in entitate phyfica aétüs peccami- | & Roli:' &lii communiüs per ipfam pofitivam libe- l ram Das ^Dsg PrzeceéaTIS. 29 " ..«. Vfitiones ram tendentiam aétüs in objectum prohibitu Hec tamen conciliari forté poterunt; fi dicatur, nem hx illam liberam tendentiam zz.cozcreto. effe iptum L pf actum malum contra legeir fcienter ac liber& ELODO- iiv pofitum: z abffraclo efie.imodum , quo actus élicitur, failicet fcienter & liberé contra legem: Qppoutr il Tiv vel refpe&tum, quem actus:dicit partim ad li- bertatem & advertentiam ad.legem; cum qua « Dam, i ppditi fir actio, partim ad legem prohibentem & or- tam inde obligationem ; .cui. adverfatur . actio; o fomi Iht; ent quia hic modus & refpectus tanquam forma metaphyfica poffunt concipi in aétu refültare AONDTA €o ipío, quód fcienter & libere pongtur con- 5 ipriori Qu tra legem. T 21. Jico I. Formalis. malitia peccijti com- Priyatienc, miífionis nec adzquaté nec inadeequate confiftit nfiew in privatione. Probatum L. univevfim. — INihil poteft effe formaliter per fe & ratione fui in li- omttam t nea morali; hoc eft; primó.ac formaliter .ha- m comm bere aut dare denominationem boni vel mali; (ins Wä! nii formaliter per fe & ratione füi fit volunta- eum d rium & liberum. Sed privatio. quaecunque ün ia aífignata non eft formaliter per f& & ratione fui du voluntaria.aclibera; ergo.. Àaj. patet; tum i quia libertas eft proximum requifitum & fubje- N étum moralitatis; undé quod eft formaliter li- y g berum etiam eft formalitermorale, üractus in- jf MO[ i ternus; quod autem eít tantüm denominativà u t liberum, eft etiam tantüm denominativé mora- wrmlkm v le, üt actus externus: tum quia in tantum ali- ïfüddm & quid eft bonum aut malum morale; in quantum j p eít liberum & voluntarium ; unde inter alias j aji m 89 Dz Psceárts. d Baji propofitiones damnata etiam eft haec 46tat p ad vatiouem Q9 — defimitionem. peccati mon perti d net voluntavium &c. Min. etiatn conftat; quia voluntarium & liberum eft ipfum exercitium (im ho fus: fi voluntatis: privatio autem ejusmodi per fe & ratione füi non eft tale exercitium, íed quid Qitudin neceflarió confequens ad illud. | Cozfirm. quia t ejs. quin, aut pro priori, quàm concipiatur priva- Ti p« tio , poteft haberitotus conceptus formalis pec- linem cati commiífionis; fi enim concipiatur actus EOR tdmd pr&cisé üt liber& & cum advertentia ad lepem prohibentem pofitus, actus jam intelligitur ma- poed tuq lus, peenà dignus, & confequenter peccatum ; fic autem malitia habetur preefcindendoà priva- Qun V0T tione, imó etiam pro priori ad privationem, utpote quze fundatur in pofitiva tendentiaactüs bo n fbj liberé & fcienter eliciti contra legem circa ob- jectum prohibitum. ^ Pro£. 77. fpeciatim füdini potei Conva communem aliorum eg fingulavem Efpar- z. ACtus, quifiuntfineadvertentia & libertate, pito d m pr carent conformirate cum lege ; ac bonitatem ex- cludunt; & tamen non fünt peccata; ergo. Item i£m n'onara; : Tendentia pofitiva in obje&tum legi contraria formaliter opponitur legi negativee feu prohi- Tit nog benti ; & heec caufàlis eft à priori: ideoactus caret B oni rectitudine, & eam excludit, quia rendit in ob- je&tumlege prohibitum; ergo privatio, aut po- terea, ( fitivum quà exclufivum reétitudinis, non eft pri- 46 Vi mus & formalis conceptus malitiee. VäU'One Contra fententiam Scoti $9c.. Peccatis commif- ifläS dl( fionis intrinfecé malis nec deberur rectitudo fe- ' ecun- 23, [ cqndüm pr&dicatum fpecificum ; cum £ Vr düm D PrccaTi1S. 31 ( hre dàm hoc blafphemia v. g. fit fimpliciter inca- pax rectitudinis; quia effentialitér mala: necíe- L of i cundüm pradicatum genericum; quia fecun- | x dàüm lioc confideratur' preciss ür aétus huma- x pl nus:; fic autem concipitur üt indifferens ad re- &itudinem, unde hzc illi non' poteft deberi; m g Af ex ejus privatione autem tam-parum conftitui- tür peccatum, quàm parum corpus per priva- d tormdispe tionem perfectionis angelice. Preterea ex Pree- €epto nepativo non oritur oblipatio adferendi Tphtüt Ü tf d ipt rectitudinem a&tui prohibito, fed tantüm non ponendi illum actum; ergo per hoc non pecca- velitum tur, quód actui non tribuatur reétitudo. er Dectit -Contra [ententiam Gabrielisegc. Forma & pri- jendodri vatio refpicit idem fubjeétum immediatum ; er- riva st 50 cum rectitudo tanquam forma habeat pro fubjecto immediato actum, malé privatio recti- vt qu tudinis tribuitur voluntati. . Ad hecblafphernia 2771 poteft fieri eo tempore, quo non datur obli- imd) i Gbert gatio abfoluta eliciendi ullum actum virtutis; cum precepta virtutis pofitiva non obligent bonitaete profemper: & quo non datur oblipatio condi- u tionata; quia homoin noftro cafü folüm obliga- g at tur non blafphemare, quod etiam fieri poffet "T er omiffionem puram velactum indifferentem; hod unde rectitudo operanti non eft debita. Pre- 4 rendt terea, cüm blafphernia evitari poffit per diver- o df fas virtutes, fi malitia confifteret in earum pri- d vatione; illa multi litias diceret. plices &, div.eþrfäs fpecie ma- commf;' cc;!dS " 22. Dico If. Formalis malitia eccati corhï zi et ( ] 1 (. milïaiiolnisadæquatä confiftit in. politivo; fcilie ;CU ( Q^ Dz PrccaTI& 82 liberà tendentià actüs in objectum prohibitumm; quz fecundüm omnia, ex quibus habetur, nem- pe actu, libertate, advertentia; lege , obligatio- f fl ne; objecto ac. modo five refpectu, nihil nifi uj pofitivum dicit.. Sequitur quidem hac Thefis k ex priori , fedulterius ProZ. 'l'alis tendentia po- pylc fitiva formaliter conftituit a£tum in genere mo- qua ris, quia in actu phyfico fine libertate aut ad- Tunt; Í vertentia elicito ea tendentia unicé deeft, & MC no; facit, quó minus dicatur actus moralis; ||erg 0 i lil conílituit actum vel in genere boni vel mali. Tetett i Atqui non conflituit in genere. boni, ergo in malra genere mali; praefertim cum praeceptum nega- ld tivum ejusmodi rendentiam directé & formali- tl ter probibeart. Coufir. Aéctus fit moraliter bo- Wal nus, feclufo etiam re vel ratione quocunque Tnt alio; per hoc, quód fiat fcienter & liberé à vo- defi luntate juxta legem operante; ergo fimiliter pcpe actus fit formaliter malus hoc ipfo, quod fiat à hi voluntate liberé & fcienter contra legem ope- h1 rante. d ticlao 4 22.. Obj. contra m.. SS. Patres, quos fus bre- Ant. fert Vafquez, flatuunt formale peccati in pri- Uqus| vativo. Nam 1. negant peccatum fimpliciter L1 exiflere, efle rem vel fübftantiam. 2. Aperté C QEQ explicant per defe&tum privationem, & caren- u u tiam.. 3. Dicunt plané nihil effe, ut poffent di- de cere,. peccatrum..à Deo non produci. Ergo (ppof Coufirm. S.'Th. 1.2.0.18. a. 1. ait : Dicendum, quód omuis a&us in uantum . babet aliquid de effe; lr pot M 1u iantum. babet: de. omitote; im quantum verà i . deletut, * llz-'guid deficit. ,a'g pleuitudine. efféudi, qua . actjoni 'Jï:qm Dzr PzccarTISs. 53 sliin. á&ioni bumane , deficit d bonitate, t9. fic. dicitur ts wmala Et q.71.a. 6. Habet autem atchus buma- D nus, quàd fit malus ex eo, quód cavet debitá com-. hec Ti eneu[uvatione. & I. 7:.4. N. Conf. Queftio hec meta- d hyfica nec ex Scriptüra nec ex SS. Patribus; pendem qui ad. fübtilitates has fcholafticas non attende- "at runt; fed ex una ratione definienda eft.. Unde : deell, d nec nos in probationibus eos laudavimus, licet us & 1 id licuiffet. S. Hieron. enim in cap. 2. Mich. xi vl nà refert & improbat (ententiam quorundam , qui yi, entt malitiam peccati nihil effe volebant. S. Aug. um L. de 2. animabus C. 11. definit peccatum efle m voluttatem vetiuendi vel confe uendi, qued juflitia aoraitc v eetat, €g. unde liberum efl a ! flineve. Vide alte- u ram ejus definiionem n. 4. S. Damafc. L. 4. i de fid.C. 21. /'itium, quo nomineapud PP. fie- pe peccatum venit, zez fubflaptia aliqua, neque ; (00 u J ul flautiee proprietas, fed. accidens eft. ln (p - Be 2. A. 24.. ad 1. D. negant id in fenfü Ma- fichzorum, contraquos multi Patres hoc fcri- s i bebant C. inalio fenfuN. — Manichzi volebant x ij V?), aliquas fübítantias ex natura fua effe malas: ne- m m bant id Patres, & hinc etiam negabant pec- W prä cata effe fübfítantias, aut rem feu ens fübftan- 2 at tiale, aut fimpliciter, hoc eft , fubftantialiterexi- i li pOHeüf ftere; non veró inficiabantur peccata effe actus , ïUC'l. Bag oppofitum nihilo, aut accidentia, quae dicun- . ]i tur potiüs ineffe, quàm exiflere. Patet hocex d],'i]gWE ! j S. Aug. L. de perfe&t. juftitize contra Coeleftium C. 2. Ratiocin. 4. ubi ait: Zterum quevendum n nde- i W r 0.?;: 7uid eff. peccatumy a&us, au res:j ve(po. hus gt Dz Pzccaris; 34 mus peccátum quidem a&um dici & effe , tton venns. hu id & f non naturam [ubfeflentem , id efl , fubflan-- T tiam contra MManicbeos, 44d 2 D.explicant per mdum ; defectum vel pofitivum, vel privativum C. (em- &ITÉ ;per per privativum fuj4, & fic explicant pecca- «t ten tum forrnaliter ac in fe ipfo . confecutivé &in a effe£tu vel quaíi effe&u; fcilicer in'confe-. D quente peceatum privatione C, refponfio pa-: D7 Duf tet ex eo, quód SS, PP. hic fxpius intelligant: tutiohe privationem gratiee ;. ac defectionem. à Deo, 7771 ld 3..D. dicuntpeccarum effe nihil (übflantia-: hr le C. nihil accidenrale fu£2, moraliter.C, phy-: Matr fice N. Quamvis peccarum aliquid acciden-. lm f tale phyficum fit, tamen moraliter nihil:dici« ttit dj tur, vel quatenus eft nullius pretii aut .mo«: T menti ; juxta illud Pfal, 14.v.4. ad mibiliande-: opod du&us eff ia con[pe&u ejus smalignus: vel quatenus.: d Ral non eílid, quod ere itur effc, quo fenfuz; ad: Cor. 8. V. 4. diciturzzibil. eff- idolum n mundo. acinrq 4 Ratio addita. non tenet;:quia.hàc rátione PP. Vtfne difficultatem: .non |.folviffent, ^cum homines, tj d gqué ac Deus,non potuiffent effe auctores pec- DT Er cari, fi illud nihileffer; & non pofíer produci,: fttüs, Quamvis aurem admitrerént peccatüm effe ali- W(e quid pofirivi ; curri-tamen illud: dicerent effe lgt defectum moralem;' in.ea ratione : à Deo pro- mhfl: | venire non poffe manifeft " um erat,; & .diiiicul- irtic tas folvebstur. ; S Thomæ re&ö dxcx- mülum z4d Conf. w. Mens "Line tür à Vafq. & Granado dubia & ambigua;cum Mi videatur nobis non minus favere, quàm adver- MT xim& iäfiis. Nam m QQ de.malo, ubi ma hane T — Dz PzccarIS. 3j : NT hanc controver(iam tractat, fic q. r. &. r, ad » [l Ia- 4- ait: Z&us volustatis, in. quantum ferturi J malum , vecipit vationem €9. n0men inahi, ibiq. 2. um C 8. IT. ad 13. peccatum mon eft. privatio pura ff- , n cut tencbre , fed eflialiquid pofttivà. & 1. 2; g. :cqtivä&'m in conh 72.. 9. ad z. peccatum mon fovtitur Jpeciem ex parte privationis vel averfromis , fed ex comverfto- ponío r ne ad obj:£un. — Quod autem ibi loqdatur. de inreligat ratione fpecifica formali, declarst ib. a. 6, Di- m 4 Ut cendum , inquiens, quàd im peccatis invenitur ifoblan duplex differentia , una materialis , aliaformalis, v C p Materialis quidem . attenditur fecundüm matura- d a lem [peciem. à&uum . peccati; formalis. autem fe- TU cundim ordinen ud uzum finem- pvoprium , quod n 4jt f eft objetum proprium: — Unde,qui volet, textus jalblum oppofitós diflinguendo intelliere poterit de vdqutti malitia quidem fimpliciter tali,fed confequente p hn ac integrali, non autem de primaria & formali. " 23. luff, J Malum in genere confift irin pri- gtiore D vatione; Sic enim ait D; Th hic 3 Mi n hm mibil eff aliud malum, quàm privatio alicujus bo- xdorept 9i: Ergo cum malum morale peruneatad lioc n Pm AK genus, confiftet in privotione. — Conf. 7. Reli* tund L Uuone, que fpecies omnes mali habentür in priva- dic -D Nam malum tranfcendentale et plàd& d D nihil: phyficum eft privátio forme natüralis: & d artificiale pfoporrionis in opere. "Ejgo & malum morele, | Cozf. 7. Boniras cujüsquerei gt H fiat in ejus perfe&tióne & integritate ; ergo ygllä:wm malitia in ejusmodi defe&u íeu privatione; "ml cüm defectus quà talis form li male aliter kdi-catï p'riæ-(ka- .tionem forme debite. hu 2 B DA' Dz Pitccuxs-. $6 : .'ïa,. D. 44 Malum abfolutum. & fimpliciter tale confiftit in privetione C. refpectivum & r fecundàm quid tale N, malum in genere gene- Til raliffimo & analogic? tali füraptum preefcindit puit ab utroque. | Malum abíolutum &fimpliciter etem tale ex mente D. Th. q. 1. de malo a. r. ad r, pyi illudeft , quod ita eft malum, u nihil entitatis i & bonitatis, nequidem phyfice, in fe inclu- Tnüm dat; & de hoc intellige; fi vis, verba obje&ta, hi d Refpe&tivum & fecundüm quid tale eft, quod 0pon aliquid entitatis & bonitatis falrem phyficein- cludit. "Tale eftpeccatum, üt exeod. S. Do&t, pf L. 3. Cont. Gent, C, 19, conílat ; ubi ait: sa- pudd Il B. lum 1noyale non importat aliquid , quod fft fecun- i $, düm ejJentiam eg. pbyfícà malum, [ed quod fecun- ttifum düm je &$ phyfícó eff bonum ; malum . autem bo- tfitin mun,in quantun ilum privat ovdime vatiouts, [ qui efl. bomum bominis. MdjConf. 1. N. A. velde naturali & artificiali malo fimiliter D. malum TR ejusmodi abfolutum flat in privatione C.refpe- lm €tivum . vel fubd. flat in privatione radicali o & quafi activa , quzfcilicet eft formaliterquid fitem pofitivum C. in privetione formali & quafi pa(- tlonem fiva, que eft quid meré negativum N. De ma- W lo tranfcendentali quidem C A. Sed A. Conf. i nam malum morale neceffarió eft voluntarium fj jec &liberum: hocautem in peccato Commiffio- Guf nis eft quid phyficé pofitivum; ergo malum hoc lia morale non poteft effe nifi malum refpectivum. FP Cqt Zd4d Conf. H, D, Conf. Malitia (tat in. ejusdem Dongji defectu vel pofitivo vel negativo, & in priva- (071) de- Vi tione vel raäïcali vel formah G femper in ectu z - D& Precarte. 05 " Omplicte fe&lu nepativo , & in privatione formali N. ivun d Conf. £? add. vat. Ex una fiquidem parte ip(a Ttre i perfectio rei poteft exigere abíentiam alicujus »preland pofitivi:'ex altera veró def.&us poteft effe klnpliat etiam contrarius & forma pofitiva, üt vel in ) à 1. di phyficis conftat, iil enrtts . [[. Peccarum eft malum maxi- it feindi á4. Infl mum: It, maxim?é oppofitum bonitati ; fed il- j oj lud eft malum abfolutum, hoc autem, quo: k elqui opponitur contradictorié; ergo. Cezf. . Deus phylz poteft effe caufa mali tantüm refpectivi: non i5 D poteft sutem effe caufa peccati; ergo. Cozf. db /I, Peccatum non habet caufam efücienrem; üt sljis ait S, A . L. 11. de Civ.. C. 7. Afemo quavat |gud j cau[am efhicientem male voluntatis : non enim e, j T efficiens , [ed deficiens , quia nec illa eff effetio , d v Jed defe&io. . Ergo ett malum abfolutum.- | s W. D.M, Peccatum eft malum maximum in [ ia enere imorali; & in eodem eft maxim? oppo- ye r f tum C, in genere phyfico N. malum autem maximum in ordine ad mores phyficam enti- n« n ,ymal'lttïqw tatem habere poffe; facilé conftat, "Oppofi- n tionem porro in moralibus maximam non (em- j per effe contradictoriam docuit S,. Hlieron. gd A 06 dum; pejefl, inquit, odiffe juflitiam , quam non fecifle. d Conf. T. D. M. Deus poteft effe ( "m ;Commü , caufa mali refpectivi, fi hoc fit naturale autar- 0 malumhüu tificiale duntaxat C. fi fit morale fu/4. poreft j effe cau(a illius pur& phyfica, ac permiffiva C. rerpf(/ü " moralis, & intentiva N, plura de hoc inf. TL 4d Conf. 2,.D, 4, Peccatum non haber caufam &n pml lr ur realiter & fecundüm mpef efïicigntcm ; fi fpe&tet inare- M C 5 $8 Dz. PeceaT1s. mareriale N, fi formaliter & fecundüm for- ^tit male preecis? fumatur .7*. S.. Aug, enim his um verbis.negare duntaxat voluit, peccatum effe ftit,í fübflantiam ant entitarem ex fe malam a&ui fu- p peradditam , àt ex.d. nr.22. conftat, — Cete- nitat tüm dici poteíl, peccatum formaliter fümptum biel non habere caufam efficientem quà talem feu - frp h iysic& producentem, fed tantüm morzlem, : &i H u phyficam, üt beec moraliter deficit; Pec- if cati.enim malitia non procedit à voluntate hu- t &t mana,,üt phyfic& efficiente, fed üt moraliter qui deficiente, & quarenus contra legem Dei viti) áctionem liberà & (cienter ponente. Sicutau- piri tem füb hac formalitate non fpe&tatur volun- pf t^s agens, fed modus agendi; fic& (üb eadem qui formalitate peccatum non eft quid phyficum phyfic& producibile , fed velut. formalis effe- s Ti €tus refultans ex hoc modo agendi: quá ratio- It ne ipfi-adverfarii de privatione rectitudinis (f loqui folent ac debent. d DA 25. Ofj, cont. 2 » Si peccati malitia ftareti ump pofitivo , peccatum formaliter effet ens; atqui ftn nequit dici ens; ergo. Prob. miz. Sequeretur tte fo enim 179, quód malitia fit perfe&tio , bonum l X & amabile: /242, quód fit participatio effen- Ü ti;e divinae; quia hec omnia enti pofitivo con- tttm veniunt, -Cozf. Ex eadem ratione fequeretur effn 170, quód Deus eminenter in fe contineret malitiam peccati: 228, quód effer idea & ex- licer; quegr emplar malitie;; quoe omnia abfurdiffima funt, B. 1. Argumentum patitur ipflantiam in Tenter Ontin ver(arii aftu intrinfecé mal.q, guem etiam. ad dicunt hi, Va Ds PrecarIS, $5 d forl- ^"diéünt radicaliter malum , & habere fundamen- , ttim li "tüinacexigenriam peccati formalis, — 1. 2, N. um d m lt min.ad pyob, D. ym. feq. Sequeretur , quód fit "perfe&tio metaphyfica vel phyfica, bonum bo- «t n 'mirate metaphyfica vel etiam phyfica , ama- r m bile five prudenter five imprudenter C. quód ! tdem f | morden fit perfectio moralis, bonum bonitate morali, & hinc amabile prudenter N. peccatum com- dit; Dee miffionis aétus bonus & malus eft; fed bonita- Jontatet te & malitià diverfi generis. D étiam 24. fe4. j motyie quód malitia, quatenus ens phyficum, actus loen D vitalis & libera volüntatis tendentia eít, fit A participario effentiee divine C. quatenus im- qtür Yolu perfectio & defectus moralis eft. N. Peccatum L(üh exem quoad priora predicata effe participationem i n Dei; nihil aliud eft;, quàm quód D«o aliquo ymjis d* modo affimiletur, quia ens pofitiviim eft acex- ; qitti iftit; düod verum nec abfurdum eft, — Zd redüudiot Corf. D 11h. feg. quód Deus eminenter conti- neat malitiam formaliter fümpram N, realiter Jtia r fumptam fu. quoad predicata vitalitatis, exi- «t ; d flentise, & fimilia C. quoad praedicatum mali- t tiee formaliter fumptum N. Effe vel continere Jjo, u aliquid eminenter eft habere bonitatem illius jpioo &t omnem, demptis imperfe&tionibus; unde pa- ofitivon tet maliriam fümptam, ür tantüm imperfectio Ju eft, in Déo contineri eminenter non poffe, fequc : coni licerid de peccato füb dara diftin&tione dici du 4 queat. Si autem, ut quidam intelligunt, emi- lfmng i nenter continere adverfariis idem fonet, ac s continere aliquid in eodem genere vel fpecie 5dV€f[l 1 omning falfa eft fequela;' com blas- ia 4 phemum Ds Precaris, phemumfitdicere,Deum majorem habere malie ! tapri tiam, quàm ipfum peccatum. 2d, feg, N.quia que eff: ideam & exemplarrei cujusdam eft habere Tuntti aliquid infe formaliter ; cui deindealizres :ffi- ner milantur ; quod de Deo .in ordine ad.malitiam Tont : dici nequit. .ALi etiam diftinguunt hanc, üt s priorem fequelam. ter T0 26. In[i. Peccati tnalitia 'juxta nos eftens morale, ergo etiam debet effe bonum mora- MT Mi QU le, Prob. Cenf. 1m. Ex S.'Th. 1. 2.q.:8.2. 1. in & omnpis atlio, in. quautum. babet. aliquid de t m .efje, im tantum babet. de bonitate. Ergo. 24, pyi Omne ens morale eítintegrum integritate mo- ficar rali ; fed in hác integritate morali confiftit boni- pri tas moralis ; ergo. 3t,omne ensmorzle eft. bo- p num. Sednon efl bonumbonitate phyficá;turn o tüli quia hec bonitas eft proprietas entis phyfici; tum quia hecnoninvenitur in omiffione libera den & umorili pura; ergo eft bonum bonitate morali. £ 4!.Omne ensphyficum eft bonumbonitate phy- fica; ergo & omne ens morale eft bonum bo- 2 nitate morali, 4 p - k Praernifsà retorfione, ad fuperius arg u- gf mentum indicatà; V, Conf. ad prob. i. Expl, proi] Omnis actio, in quautum haber. de effe, in cepu tantum haber de bonitate morali N. de boni- Y g, tate phbyfica C. de hac loqui. S. Doctorem pa- £0f tet ex eo, quia loquirur de ente phyfico ;; fci- pea licer actione ; nam aliquando dicuntur etiam p à quibusdam ea effe entia moralia , quc phy- Thun icé non exiftunt fed tantüm moralirer, 4d T 2d. D.M. Omne ens morale eít integrum in- Q tegrie i Dz Prccaris. 41 «etenj tegritate morali;hoc fenfu, quód habeat omnia, «j, Nqi uz ad conftituendam ejus effenriam requi- teft hi ruptur C. hocíenfu, quod labear, quae ad ho- liere f neftarem & Conformiratem cum lege requi- admulitn runtur N, poftremam abtem integritate, quae Dt ha, d peccato deeft, intelligimus, dum ens morili. ter bonum dicimus, 444 32; D.M. Omne ens ns efu morale eft bonum, fi fimul fit cns phyficum um more C. fi non fit N. M. & D. m lmiliter, Doni- tas autem phyfica ef t proprietas entis. rmoralis: x 4b d . * t dinii üt fimul phyficum e & quia omiffio pura phyficum ens non eft, nec moralem nec phy- Bo d eriate ficam bonitatem habet, 442 4t. Difp. Bonitas a(f o phyfica eft preedicatum tranícencentale - entis d d phyfici, ejüsque proprietas me:aphylica; un- deomni enti convenit, Econtra bonitas mo- hr nE piys ralis eft diflerentia fpecifica entis moralis ; un- de non omni enti convenire poteft. ffone li t t Quares : n peccati om [[rouis zia lis etiam [let i pofttvvo ? litia fo(;.'md- vtl bonum 23. Nofa, Peccatum. omiffionis differt à peccato commiffionis, quod hoc fitlibera trans- eris 40 greffio praecepti negativi, íeu pofirio atüs prohibiri: illud veró libera transgreffio pr&- Iþ i. Eïþ- d Cüe)m epti affirmativi, fcu omiffio a&tüs precepti, v. g. omiífio fidei aliarümve virtutum, pro d lo floren * eo tempore, pro quo horum exercitium im- peratur. Dividi foler peccatum omiffionis in lyflco " * x pecoaum omiífionis pure & non pura. , imum dicitur, fi omittirur a&cus preceprus g 1 fine ullo a&tu. voluntatis phyfico previo vel 4litf j ' concomitante incompoffibili; adum eft;fi quis j abet ucgf"t " ? -- 4 As ).42, Ds' PrccarIs, i habet volitionem pofitivam, quá velit omittere, vel nolitionem, quà velit rem preceptam fa- fii pre m cere, quod dupliciter fieri poteít; vel Zire£f2, üt fi quis dicat: volo omittere, nolo elicere D. lier [ acum fidei: vel zzdivétià, üt fi ponat caufam, ex qua omiífionem fecuturam cognofcit, vel Tepttv Depato actum incompoffibilem cum re precepta, v.g. fénnini fi liberé fe determinet ad fominum. An divifto hicfitrealis & in membra faltem realiter poffi- b eti- fom .bilia, difputatur in Ethica, & à quibusdam etiam in 'Tr. de A&, hum, — Videtur id affe- qudia Nolontas rere D. Th. qui omiffionem puram peccami- nofam poffibilem indicst, dum 1.2. q. 71. &. acídit o 7.ait: ^ Perius dici dum;d b pote[! , quod aliquid peccatum P'O 7 eje a f ;l ue omti aclu, & ib. ad 2d. meritum tettà r 12032 potefl [j j ffte omui a&tu lo ; fed peccatum. poteft tis &i "effa fsne a&u. Hinc faltem (üpponi poteft. Eo autem fuppofiro, quaritur , in quonam ftet for- quái,. malis malitia peccati omiffionis utriusque? *(alcnrcr Sunt; qui; quamvis nobiscum in thefi priori ertati confentiant, tamen dicant, peccatum omiffio- hi K nis peccaminofze urse ftare in mera privatio- Qu qu ne: non puree i 4 re in privativo, quarenus g peccatum hoc repugnát precepto imperanti Ql r aclienem; & fimul in ofitivo , quarenus id uTT quoad actum füum pofitivum voluntatis vel Nünuy alium incompoffibilem eidem repugnat pra- [/177 cepto, quod indirecté prohibet , ne ponatur ali- Déccat quod impedimentum actioni przceptz, Alii, f [n licet rnaliriam pura omiffionis concedant p5y- G&Us p] ff £é effe quid negativum, eam tamen formali- Que(to Qu fri ?tr ftatuunt in quafi pofitivo, feu meraliter & inter- t "u ? Dr- Prccaris 45 Titomiti interpretatio? dicunteffe quid pofitivum;ex quo Ecepun t fequitur malitiam omiffionis pofitivee feu non veldng) pure multó magis ftare in pofitivo. Cum his tlo elce : 28. . Malitia peccati omiffionis pure for- Onat n maliter ftat in. quafi pofitivo, & non in mero nofct nepativo. |Pro/, Sola omiffio actüs quin & ipfa EC Vi nepatio tendentize in obje&tum imperatumeft tantüm peccatum: materialiter tale, (eu mareria- An d r le & fübjectum, quod ad rationem mali & pec- cati formalirer talis determinatur per hoc, | qibosin s i h quód illa omiffio & carentia tendentiee fit, dum voluntas actum poffet poncre, & —advertit m pette ZX acícit obligpationem hanc ex lege ad ponen- dum actum; quia fine hac potentia & adver- Ql p od immt rentia non haberetur peccatum formaliter, Ergo in hocmodo ftat formale peccati omiffio- «tconm p nis & malitia formaliter. Atqui hic modus eft j poti. quafi, feu moraliter, interpretativé. & equi- yum fert Mrrosqy valenter pofitivus; tum quia hoc exercitium libertatis pur& omittentis actum | eequivalet d yt acui pofitivo, omiffionem decernenti; tum qum oni quia qui f-it obligationem actualem, & pro in- yrs [riat ftanti, quo fcit, deberac poteft, & nullum eli- i, at cit actum voluntatis , non minüs culpabilis p int eft ex omiílione fua, quàm qui actum pofiti- Qu vum nolitionis elicir; cum fciemi borutn &5 non jplontas* facientà. peccatum | fét . illli. Ergo. Conf. In puoni [f peccato commiffionis malitia non ftat formali- : pontr ter in pofitivo ideo; quia ejus materiale eft t a&tus phyficus & pofitivus , aliàs nulla inhac yedit P quaftione controverfia foret; fed quia modus; " fmwh- quo fit ille a£tus &-ad peccati rationem deter- r mina- i t o 44 Dzs PzaccamI$, minatur, nihil dicir & connorat, nifi'pofiti. qiid figtulo i vum; nempe ex parte potentiee cognitionem unifioni & exercitium libertatis, ex parte termini le- v efe gem & ortam inde obligationem. Ergo, curn modus; quo fitomi(fio & dererminatio peccati , ub eadem omnino dicat, & preeterea exercitium li- poltiva mordem bertatis pur& omittentis equivaleat atui pofiti- vo ;ürproximédictumeft; modus hic faltem in- quin ju terpretativé pofitivus diciformaliter deber, nec in, j reiltins o»eft, quod ejus materiale fit quid negativum. 29. Nec dicas 1, Peccarum omiffionis con- bilibus.d füituitur per negarionem actüs ; cum inhac ftet qui d violatio precepti affirmativi: Item per folam phyi actüs neo»tionem diftinguitur à peccato com- Qui miffionis. tits, üt Ergo. & D.Z.Peccatum omiffionis conftituitur & diftinguitur materisliter per ne- Ten al gationem a£tüs C, formaliter N, Etiam ipfi ad- que d veríarii nobiscum fateri debent, omiffionem Xenrf puram actüs debiti; qua non fit libera, non terife; effe peccatum, nifi materialiter ; üt conftat ex vl ]ly & d Tr. de Act. hum. & plurimisfententiisS. Aug, quarum una nobis hic ex L, de vera rel, C, Ia 34. fufficiat: wsqueadeo peccatum voluntarium e[! malum; ut sullo modo f peccatum j f£non jfr ( voluntavium, — Et boc ita manifeflum eff, ut nulla binc dotorum paucitas, uulla indo&torum turba dif- SO-N Jfentiat. . Ergo fola libertas eftconftirutivum & ämlmp! diftin&tivum formale peccati;üt peccatum eft, fentign INec dicas 2.. Ex eo, quód in peccaroomif- QT fionis fübje&um & materiale peccati- fit nega- r u rivum . fequitür ejus formale non «ffe quid po- Dum « ne- Ut ?givum-; tum. quia. fubje£tum negativum quit | Dr PrccaATIs 45 nif quit habere formam pofitivam: tum quia quod negativo identificatur (uti malitia identificatur nl tetmiti b omiffioni , utpote de qua affirmatur) negati« vum effe deber. — . . [eq. ad vatiozem 1m. D. Eoar o s Subjectum negativum nequit habere formam Yercitim) pofitivam phyficam & phyficé inherentem C. moralem & moraliter meré denominantem N. du d uc faemà quin juxta aliquos ipfa cognitio phyfica & stdebet at activa, juxta alios cognitio paffiva &adillam refultans, dat negationibus &rebus impoffi- Lt Ad »d. D. ftonis r bilibus denominationem cogniti. m nb quod identificatur negativo eít negativum emperlis phyficé & realiter C. moraliter & formaliter eccato a N. Quanquam nec inter negationes daturiden- titas, üt tamen adverfarii in fua fententia debe- ym omji rent admittere; nec denominationes pofirivae, qier pet qua dicunrur identificeri negationibus , illis Em ii identificantur , nifi fecundum fübjectum ma- , omiliod teriale; quatenus hoc habet denotninationem li, i i contat d vel phyficam vel moralem ex aliquo capite. Sed de his, utpote meré fpeculativis nec ad pra- entiso. A xin aut dogma utilibus íatis, vt U ARTICULUS IV. 20 d Quenam fft natura 9. oppofrtio P'itii. g, m WJIJWM 30. Oia. . Ex variis de vitio queftionibus, X . binas has duntaxat breviter folvendas gt fliroivun affümpfimüs, quc ad cognofcendam ejus ef- fentiam faciunt , & à materiis aut. inutilibus eccatune yeceion aut huc non fpectantibus abílinent. Loqui- mur autem de vitio, prout ad humanum ani- i mnum ac mores refertur; Vitium enim, quod feit scon- n ;arivum ip genere dicitur habitus fuo fübjeé&to di veni« qi / 46 Dz Pzecarmis. veniens ;- illádque imperfectum cdn&ituens, lat & inclinans ad a&tus eidem disconvenientes, puím etiam rebus naturalibus ac artificialibus tribui tom ad dirmat fole. Similiter nec de emni , que vitium in- ret ac virtutem oppofitio intercedit; loquimur, 23 Hinc oppofitione tendentiarum aut termino- ponunt " tium 4 rum preetermifsá, unam , que ex párte obje- H formalis petitur, attendimus; fecündüm Qu quam virtus moralis honeftatem; vitiüm inho- tere b neftatem , vel potiüs aliquam delectabilitatem; m (tim e inqua inhoneffas relucet, fpe&at. ,31. Dico [. Vitium morale eft habitus ts vl pravus inclinans ad a&us moraliter malos, d ; Explicando Piebatur. Dicitur 1mó: 2aitus Mi pravus, non quidem malitià morali fàlrem for- fs ord maliter; cum ficut nullus habitus eft. formali- li, q ter liber , fic nec formaliter malus; fed in fen- porenr fu-generico füprà allato; quia omme vitium, iles: ttim j inguit S. Aug. L.3. de lib, árb. C. 14. eo ipfo, quod vitium efl , contra. naturam efl. Si. exim i patet natuva zon socet, nec vitiun efl./ odo : indli- TUttritio nans ad a&as moraliter inalos ;! per quod diftin- Qttr guitur à narurali & artificiali. vitio, Inrelli- htis gunturaurem ram actus intrinfecé: & per fe, t quàm extrinfec & per accidens,: fcilicet ob E finem extrinfscum & circumflantias alias, mali. Vitiuy Nam licet , ut actus poftremi non fint màli, fiatür l fufficiat, ut muratis his cirenmftanttis nonfor- &tm l tiantur: deformitatem ab objecto; tamen.non d LT fufficit id, àr; habitus ejusmodi non fitvitium; tum quia hic.per fe femper inclinat ad. actus Mi vj IEM c:'ævrïrizäæf'ec,& imalos; fi ex iis eftortus: tümqu L 4 üt d Dz Pzccaáris. 4? àt eit Suarez.hic, propria vitii defotrnitas confis nvenms potiffimum:oritur ex eo, quód inclinat poten- libos hi tiam ad sppetendurm aliquid ; licét bonum, ita ee vitium effrenat&, urnon atteridat regulas rarionis. ; oqint 33. Dico [I.. Vitium & virtus acquifitaop- tUt felmyn ponuntur contrarié phyficé : :non equé vi- Ratio- 1mi: pirte d tium 4X virtus. füpernaturalis, uia funt ejusdem ordinis & fub eodem ge- ; fecidi vitüim inh nere habitüs, maximé ab invicem diftant, (é- que muruó ab eodem fübjecto pellunt; cum rbl énim ex effenria fua tendant ad. producendos | dt hn aétus phyfic? oppofitos, unde generantur, ab lisdem neceffarió . participant contrarieratem, siter mit 100/77] Ratio 3di. " Quia virtus fupernaturalis eft alte- ji remfar rius ordiais: poriüs párticipat denatura poten- ; i formi tix, quàm habitüs; cum compleat & elevet. s; elinh potentiam ad a&tus, ab ea fola non produci- * biles: in füa genefi non pender abfactibus: n i ET etiam in gradu. intenfo ftat 'fimul cum virio; üt parer in. juftificato . per a&um.heroicum J 5 a qb: ití contritionis aut poenitent:ze Sacramentum pec- catore, qui etiam póft difficultatem experitur T J J invitiis coércendis , qua per confuüetudinem ii ! 7[?:.;:' ii contraxerat. .Dixi: woz 444ó; negando fcili-. cet :equalitatem, noa. fimilitudinem omnem. gt Vitium ehim non tantüm demceritorié contra- ii riatur.virtuti füpernsturali, (ed heec illi aliquà n i d eiiam ratione phyficé ; ür colligitur ex D. Th. s* q. 1. devirt..a 10. ad 16.ubi ait:- qui. babuit. ba- y i? bitum intempevantia ; cum contevituy , non vema- 00 hi 1 j d nd in virtutetemperantia infu[e. babitus inten- int ? iptios pffaþtid iu valione babitás , fed m via corvu r Ji$ , s fümqüä* Err Dr Prccari:s. 48 sij. Sicut enim, recedente animá, cadit eor- P pus continu:eque corruptioni fübjacet , donec tüenda in pulverem refolvatur: fic habitus vitiofus, Lsl cum per contritionem definit effe voluntarius, fl i lethale vulrus accipit,; ut loquitur San&tus Heref Docor; quia voluntate jam conrra ipfüm re-: p nicente fenfim diminuitur ,donec finat. pror(us dc- la. 3;.?. CuPHTOH r prum W irü] De Affetlionibus. Peccati, It.7, Miffo etiam vitio , reftant adhuc gemia,,æf, p confiderariones , füb quibus de peccati: O quuie affectionibus agamus. Harum autem fit fr nomine, dum actum ipfum malum fpecta- t li mus, intelligimus inzequalitatem & diftinQtio-; Gühy nis precipuam radicem : dum malitiam atten-. Ftn dimus , ejus infinitudinem examinamus. velm ARTICULUS I. locej Z4n omnuia peccata ffut equalia, * [iiiy 23. Qra. Stoicorum paradoxum; qui te- m dy íte Tullio in Or. pro Murzn. &Pa- fl t rad, 3. inaequalitatem peccatorum füftulerant;: Mi adoptavit praíertim Jovinianus, contra quem p L. 2. S. Hieron. agens inquit : De eo. autem; MLUN quod giteris, approbave, convitium €9 bomici- fl IM dium , vaca $9 adulterium , otiofum fevmonem &9: De npietatem umo fupplicio vepen[avi, jam fuprà Drobi £ibi ve[pon[um efl.. Quamvis veró , ficut hae- llf ) reticus ille beatitudinis s&equaliratem affirma- Wtl bat; ita etiam hic de afferta dunraxat füppli- Wm; l cii aqualitate intelligendus., atque '^hinc: L D Pscearis. 49 edites ad quaftionem de peccato mortali infrà infti- t , d tuendam rejiciendus videatur; premittendutn Ts Vil tamen hic examen de ipforum peccatorum na- voluntriy üur d tiva ingqualitate judicamus , cum S. Aug. L. de Heret. C. 82. de Joviniano dicat : Zc omuia riint qeccota paria diceba? , fieut Sroici Philofopbi.- prot à 34. Dico. Non omnia peccata funt sequa- lia.. Eft de fide. Prob. Joan. 19:fit mentio ma- jorum minorümque peccatorum. V.rr. Ouwi me tradidit tibi ; majus pececatum balet. — Et Je- Mfl rem.7.v.26. dieitur : Pejus opevatà fugt , quám lx enit þzztres* eovunt. 1. Joan. 5. fit mentio peccati, y d p quod eft & non eft ad mortem. V.16. Qui arm at feit. fratvem. fuum 07 peccare ad. smortem , petar , gun [j €j dabirur ei vita peccanmtitton ad mortent. Eff pec- A df catum ad mortem: 05 pro illo dico, ut voget quis. nlaïxfmm rl Fit mentio peccati, " quod meretur majorem Tnrmus vel minorem poenam, quod remittitur, vel non, hoc eft, difficillim& remirtitur; Matth. $. v.22. ii Qui ivafciturv fratvi füo , veus efl judicio : qui au- xum QU tem dixerit fratrà fuo , vaca , veus evit. concilio: Moren ; qui autem dixerit , fatue , veus eviz gelenne. E m f ib. C. 12.v. 32.. Quicunque dixerit verbum coutra « Jilium bominis , vemittetur ei :- qui autem dixevit contra Spivitum Santhum , nom veinittetur eà neque mf)b g 8 boc [ceculoyueque in futüro. : Couf.'Tum quia ex [ peccatis alia mortalia fünt' alia venialia, üt inf. j g y probabitur : tum quia lumini rationis contra- r il , icit , ejusdem effe criminis nec plus mereri r f poenaehomicidium , quàm colaphum autconvi- "m i üu 3 m[axü [üp tium ; tum quia quedum milipiici honeft t a / $9 DE PEccaris. » üàr adulterium , aut nobiliori honeftati ac virtue " J ti; üt odium Dei, opponuntur. fli, f 35. Oljic. Fundamentum Stoicorum eft, quód quatt recta ratio fit inftar lineze ; quam eque tranfi- amia liunt, quicunque peccando illam tranfiliunt. & H Corf.. Peccatum eft privatio ; fed privatio una ilo o non eít major alterà, v.g. míors morte , ergo. Chri Fund. Sloviriami.eft , quód in Scriptura tantüm bonorg.* p duo ordines hominum conftituantur , bonorum M dl fcilicer & malorum , Matth. 22. v. 33. ffatuet oves m d dextiis , bedos à fisifivis.. Couf. S. Bafil. in reg. dim ) brev. refp. ad inter. 239. dicit, difereutia m d0- / £5 Ui ( vuim g 1minorum peccatovum uusquam in t0vo dÀ Jlameuto invenivi, fonin ante g. /dd Fumd. Stoic. D. 'Yà equé appell Qntr peccantes C. appellante modum N. omnes qui- Quiteg dem & fineuli, quitransgrediuntur; lineam hanc fà non tranfeunt, fed non omnes & finguli equaliter; tflere aliis longiüs aliis propiüs abeuntibus ;. in quo fl ficut à centro mapgis aberrari; fic in moralibus à ratione difcedi & peccari poteft. — 4d Conf. üfparcr s. Qmifsá maj. de qua füp. dictum , . cum S. Th. hic pit atf q.73..2. in (9. D. 1u7. Privatio fimplex & pu- 3; petatur x- ra non eft major vel minor C. privatio non fim- 4 )h plex nec. pura.N. per 1:0am privationem intel- iT l - igit S. Doétor illam , cujus oppofitum eft indi- ?il ey vilibile , aut cert& per privationem ita tollitur, üm : ( ut nihil ejus remanear ; ralis eft mors refpectu Qirtify vitze vel animee: pet 2dam inrelligir, cujus op- Qul ao pofitum eft divifibile , aut faltem non toraliter Tore rollitur; qualis eft eegritudo refpectu faniratis. liy t ! Ejusmgdi etiam eít peccaturm ; quia for ma, quà D'ng 1 privat, — Dzr Päcculs. 81 hii privat ; nempe honeftas, non ftet in indivi- fibili; fed eft multiplex tum in qualitate tum in m lg quantitate; potéftque jarn uniu$jam plurium ciz- &qu d cumftantiarum defe&tu peccari. 44 Fand. 9fov. m trat && Hoc nihil impedire, quorminus füb utroque ] privio ilo ordine reperiantur varic differentise. A forte, eu Chriftoetiam ftatuantur duo ordines fervorum, a tunt bonorum fcilicet & nequam;- & tamenLuc. 12. n onon v.47. ait: illefervus , qui cognovit voluntatem Do- pf u fui, ey non preparavit , 9 mon fecit fecun- s D n r düim voluntatem eps eapulabit anultis: quà autem fs nonm cognovit, ey fecit digua plagis, vapulabit pau- i cis.. . Ad Conf;: Expl. Dicit hoc monendo , ut hormines etiam abftineant à peccatis minoribus, g t contrà ac fentiebant ; qui cavebant à peccatis N.omms(? quidem majoribus, minora veró, quafi pecca- yyinemit tà non forent, amplectebantur C. alio fenfü, & afferendo peccatorum aequalitatem IN. fané aliàs ais s; ind ad filentium N. Teft. :j morat provocare non poguifff?fi üt patet ex n. 34. j A 36. Ol[erva. S.'Thomas q. f. cit. plura ca- L. pita affignar, unde inzequalitas peccatorum re- ans 4 finpir petatür. 1. eft Objethum , quod quó nobilius janonotiD eit , ii oppugnatur aut ledatur, eó gravius aj etiam eft peccatum: Huc reducitur zocumen- fium &i ?um ex peccato fequens faltem confusé preevi- ia u fum : cmeumflantie morales : ac etiam oppofitio I d virtutum , de quibus S. Do&tor in divertis arti- jt av culisagit. 2. Conditio «&üs, qui quó liberior, ïnon [ h't;ï tmajore cum advertentia ; intenfior aut diutur- nior eft , eó mapis Deo difplicer. 3. Condirie h fmim[lï: , igi T pevfoneg , tum que peccat ,. cum in quam peccatu A n PrIVäh Dr PszccariS 528 In priori autem attenditur facilitas refiftendi, ín- tilist gratitudo, fpecialis repugnantia ftatüs cum pec- quu cato , fcandalum. In pofteriori diftinguitur l pe Deus, aut perfona Deo propinquior: peccans * (caa' P ft:de fe, aut conjunctus cum peccante ; perföiia vertn pgblica &c. de quibus in Th. Mor. t d ARTICULUS 1. i ie f il Unde Jejïlmfztur diflintlio [pecifica peccatorum ?. p a Ora £. Queeftio hec non iníflituitur de ) 37- N fpecie Zogica ,. que eft fecundüm uni- n verfalitatem aut praedicabilitatem: nec de moeza- fx, plyfica, qua eft fecundüm conceptus abítractos: dentim nec de p/y/ica , quee eft fecundüm entitates phy- hh ficas: neque etiam de morali quacunque , quae &il fecundüm zíltimationem qualemcunque. pru- Fa dentum ftatui poffet; fed de Z/cologica, fecun- IKcta düm quam attenditur notabilis diverfitas pec- M t cati ad diftinouendos & dirigendos mores, & (Onfri potiffimüm in ordine ad confeffionem pecca- rum. Cum enim ex occafione precepti quo, Hs Q ET declarante id Conc. T'rid. feff. 14. C. 5. & Can. 7 peenitentes ad peccatorum numerum, fípeciem i Oi & circumflantias fpeciem murantes in confeffio- Qu« ne exponendas obligantur , inquifitio hac fiat; d Q patet ;. preeter poftremam acceptionem nihil ad CCl id priores omnes.afferre. Quia veró in mora- li y libus difficillimum eft, intriníeca fpecificee di- i, i ftinétionis principia invenire ; hinc ne quidem Ti hicin intrinfecum quoddam pradicatum inquiri- huj p i Objeä TQUS , per quod unum pec'catugl ab altero € H'qn- tià- /,uf l Dzr Prccaris. 53 fidendi i tialiter differat, fed in extrinfecam quameun- k ampe que notam , unde arguere valeamus , heec vel dllingum illa peccata continere 'Theologicé diverfa pree- : « dicata? Statusitaque queftionis eft, queenam fir adaequata & univerfàlis regula affirmandi di- tte T veríam peecatorum fpeciem 'Theolopicam, ita ut dicere poffis: ubicunque hec regula tenet; ibi eft diflin&tio fpecifica peccatorum; & vicif- fim, ubicunque eft diftinctio fpecifi;a , ibi re- Wt ula hec locum babet. yüündrd 38. Nota II. Diverfie in hac re fünt Aucto- cudim u rum fententiae. nec dei r5 dicit, ea peccata differre fpecie, que differunt notabiliter judicio pru- vsabfrd dentum. Sed o/flat . Quia ipfi prudentes de- ts bent habere fündamentum judicandi, quód hoc um Q & illud fpecie differant; quodnmam illud ? 2. yxoanqie i* Furtum ro. fl. & 10oo. differunt. norabiliter; jgius E nec tamen fpecie. 2da dicit differentiam defu- jrettis Pä( mendam effe ex fpecifica differentia di£ctaminum y mote con(cientice. Sed obflat ; quia dictamen folüm pnem ? intimat, & proin prefüpponit malitiam obje- recyt; &ivam & ejus diverfitatem; unde & actus non éít malus, quia opponitur dictamini: fed quia uj f « iu opponitur legi reflexee ; preecipienti agere id &i 1 con quod confcientia dictat à leoe preeceptum. 3//2 frio haX inde defümit , fi peccata opponantur diverfis onem ^ fpecie virtutibus. '"Sedo/f/at ; quiaeidem virtu- e n ti v. g. caftitati opponuntur fpecie diverfa pec- u 1 fpälfi cata, fornicatio fcilicer & mollities: libera- MU j litati prodigalitas & avaritia &c. A4ta derivat - Sed gimmi ab objecto, in quod actus malus tendit. TOU oclflat 1. Quia non poteít intelligi objectum 3 114- $4 DE PrEccATIS. materiales um fartum auri & furtum argenti, | vluti fine alia diverfitare morali , non differanr fpe- fonem. cie : furtum veró Scyphi argentei & templo; tiliter & fimile & loco profano fpecie differant. 2. Tilbus Quia non poreft intelligi obje&tum formale. Si nm di enim hoc fümatur pro /ze extrin[eco , ex eodem vdaic fine poffunt haberi diveríà peccata; üt fi quis fismi ex fine eodem furetur rem facram & profanam: mod: & ex diverío fine ejusdem fpeciei peccata ; üt tles itc fi quis furetur ex fine lusüs per fe honefti , al- um lo ter ut commodeé vivat. Si autem fümatur pro jem d vatione formali obje&tum. malum conftituente ; &qua hoc ipfo coincidet fententia haec cum illa; quae pltr v deducit diverfitatem ab oppofitione peccatorum T ad leges diverfas, cum malitia formalis flet in diq difformitate actüs cum lege: vel in objectis de epsat íe malis attinget tantàm malitiam fundamenta. Ditur lem , in objectis autem per legem pofitivam tivo pl malis attinget. nullamr; fi precisé objectiva ma- hibety litia intellipatur. 5£a determinat ex diverfita- D eglsl telegum vel praeceptorum, quibus peccata op- W. 8 ponuntur. Pro quo lüen 39. JVota III. Leges vel funt materialiter. ( ex ] vel formaliter diverf. . AMarevialiter. diver(ae ET unt, quee tantüm diftinguuntur fecundiim en-. Cv titates fuas phyficas, quatenus vel una eft natu- Virtui ralis alia pofitiva, eut una à Deo altera ab ho- Vl ex, mine, aut heec ifto illa alio tempore lata, — For- COnney maliter diver(e funt ,. quee habent diveríàm vim j » ali oblieandi, & hinc obligationem diverfam etiam UHiC& & inducunt. Vis hzc obligandi, quee quafi for- mà ac anima legum eft, formaliter habetur à ivolun- Dr »chdAræä.- 55 »:mü voluntatelepislatoris volentis diverfam obliga- Ra fj tionem ponere ; que colligitur vel ex ipfis no- t t tabiliter in fenfü morali diveríis objectis mate- Rn ) rialibus, aut notabiliter diversà horum objecto- fomd rum difficultate, aur alià circumftantià notabili: RC velcircaeandem quidem materiam fed ex diver- fis motivis; velex inrentionelegislatoris diverfi- ; u kprofania modé obligare volentis ; per verba legum aut alias circumítantias manife(tatà.- Porro morti- pecati; i lonli , ? vum legis vel eft in- vel extrinfecum. — ztriz- f p fecum . ett honeftas virtutis. aut inhoneftas vitii contünyat ad quam virtutem vel vitium id , quod praci- omili; g pitur vel prohibetur, aut per fe & ex natura e peccator füa aut ex circumflantiis fpectat. — Exrrinfecum ml d efít, quod intenditur vel advenit à voluntate legislatoris ; per quam a&tus vel objectum po- p dts! fondimt nitur etiam in fpecie illius virrutis,ex cujusmo- tivo pracipitur, vel vitii; ex cujus motivo pro- m P()[]HW yjinm hibetur. Ut autem hoc eveniat ,. requiritur 1. ut legislator exprimat, vel aliunde claré colliga- a diverQn tur, ex motivo ilo a&um precipi vel pro- T hiberi, « 2. Ut fimiliter confter , quód legisla- T tor ex hoc motivo velit obligare fubditos ; & fic a&tum vel objectum conftituere in hac fpe- jj i cie virtutis vel vitii. 3. Ut, quod (üb motivo fandin* virtutis extrinfeco pracipitur, aliquo modo D lus velex naturà, vel ex circum(tanriis fit cum ea d 9? connexum, ita ut unum habeat fe adinftar me- re i ; um dii, aliud inftar finis; alioquin hoc referretur dv unicà ad obediéntiam , nifi habeat motivum j U. u etiam imrinf&cum virtutis alterius. hat jl D 4 40o. Di- iU * 56 Dia PE.c.c;A'rks..* 40.. Dico.. Specifica peccatorum diftin&io wj ultimató & formaliter defumitur à difformitate w f cum legibus formalirer diverfis: feu regula uni- i, qu verfilis & adeequara affirmandi di(tinétionem t ii fpecificam intrinfecam peccatorum fünt leges lhomine, formaliter diverfe. Prob. Malitia peccati 'ge- tibirum, neratim. eft. difformitas cum lege: feu univer- 41 faliter & adequate dignofcitur ex oppofitione berpt ad legem; üt conftat ex dictisin pr.cap. & Tr. Áimitrd de act, hum. . Ergo etiam malitia fpecialis five i lod in fpecig determinata eft difformiras cum lege tetals: Ípeciali five obligante füb diveríis rationibus dexiinc formalibus: íeu univerfüliter & adeequaté co- Ui o gnofcitur ex oppofitione ad lepem fpecialem feu f;)ecian p formaliter diverfam. Sicut enim, quia animal Tnere üt fic cognofcitur ex ordine ad fenfationes; T m etiam animal in fpecie determinata rugibilis, Quj m hinnibilis &c. cognofcitur ex ordinead rugitio- nes &c; fic etiam idem à pari dicendum eít de ïö[qagls f D peccato. , Cozf. Peccata fpecie divería vel fünt mala, quia prohibita fünt per lepem pofitivam, Id of Q etam vel prohibira fünt per legem naturalem, quia U5 Virtu malaíunt. Peccata rmi generis juxta omnes; tj de ficut habent rnalitiam fim pliciter à legibus pofi- Wtton üivis, fic etiam habent malitiam diveríam à legi- Yi bus formaliter diverfis. Ergo , cum peccata für d 2di generis non fortiantur malitiam completam lier f & formalem , ni(i quatenus funt contra legem prohib li ?eternam ; ea neceffarió prohibentem, etiam non h abent malitiam diveríam Verfimo ; hifi quatenus oppo- EU xpfo l nuntur lepi get ernge virtualiter multiplici , diver- fütm nti, fiquä obliga Dixi: Leges formalitev di- mküu;n Ut m E DE PsccaATi$. 37 t ftnf verfz ; quia leges materialirer tantüm diverfae tflormits non fpecificant peccatum , üt patet in homici- Tegului. dio, quod unicum duntaxat eít fpecie pecca- (nduona tum , licet lege naturali & pofitiva, à Deo & t ünr ls homine, in Veteriac Novo Teftame hibitum. x : nto fit pro- p [et onie- 41. Objc. 1. Diverfitas fpecifica peccatorum oppoliot bene petitur ab objectis modísque tendendi in- a. & T - figniter diverfis in genere morum ; ergo non -&legibus. JProb..4m. Omnis actus vitalis eft [xcds n us ml effentialis tendentiain objectum: & modus ten- j mons dendi in objectum eft actui effentialis; ergo fic- daquo utaétus cum objecto & modo tendendi variat Ípeciem phyficam , fic etiam variabit fpeciem fpecmkmfw " - qui i jt in genere moris. Corf. /. Natura rationalis eft | enfions regula morum propior nobis & notior ; ergo u npià quantó magis min'isve eam dedecet a&tus , tan- nead i? tó mapis minüsve erit inhoneftus. Sed major egd[lm al j minórve dedecentia actüs commodiffimé peti- eveli tur ab objecto & modo in illud tendendi; er- m poltiv go etiam fpecies peccatorum. — Cogf. J Spe- gedem; qüiä cies virtutum paffim ex objectis & modo ten- | x t dendi defümitur; ergo ex eodem poterit peti Y peccatorum diverfitas. m qminig . 1. TY. /4nt. N. Couf. Si diverfitas fuma- tur ab obje&tis, non quidem nudé & materia- ; eor liter; fed formaliter fümptis , nempe quatenus prohibitis diversà lege ; & hinc moraliter di- um ? t g veríimod? malis , àt explicant ipfi adverfarii; m—1 * eo ipfo leges conftituuntur fpecificativa pecca- arens 0 " torum, üt ex hac explicatione & num. 38. 1na- g, d nifeftum eft." B. 2. D. 42* Petitur ab obje&is /'gmhliimi fï* Dy tan- D — Dz PrccarmISs, 38 tanquam formaliter, ultimató & ratione fui fpe- o h cificativis IN. tanquam à fpecificativis merà ter- f minativé, & proximé quidem, non tamen ra- &dedive tione fui talibus C. — Sicut malitia tam in ipío , m aétu quàm in objecto formaliter habetur ab op- Dj. Q pofitione ad legem, fic & diver(a malitia ex op- poprio; ofitione ad legem diverfam oritur ; unde ma- Ronadten itia diverfa objecti nec ultimató nec ratione fui propr, fed tantüm ratione oppofitionis ad legem diver- fitc ff fam fpecificare actum malum porteft, ^ /44 pro£. £. hi N. Consf. £. pavit.. Species phyfica a&tüs fi ab t qa. extrinfeco petatur, aliunde quàm ab objectore- t peti non poteft, cum aliud quid prater hoc fim jret non habeatur. Econtra, vel ipfis adverfariis dfaguu fatentibus, non unum objectum, fed & leges vititum. aétum extrinfece fpecificare poffunt; ergo cum Concufn leges pre objecto id formaliter, per fe; & ul- mndümq timató preeítent ; ab his potiüs, üt fpecies mora- do, f lis, fic etiam variatio fpeciei hujus re&té fumi- tur. hij "d Conf. 1. D..4.. Natura rationalis eft Tigie . regula morum propior nobis ac;/notior , fecun- ftt frgy daria tamen & vi legis eeterne , quam proponit, Md i obligans C. primaria & vi fuà proprià obligans ttg fpfi'if N. Inde autem fequitur dedecentiam ruríüs '(iOïiLm [ & inhoneflatem poriüs effe defumendam à lege; tup ]iitt atque hinc ad qmn. fub|umpram. Yedit eadem . di- J k flinélio proximé data. "d Conf. I1.. W. x. fimi- dm]f ['105] liter D. 4. Species virtutum paffim petitur ab objectis formaliter IN. terminative- fu/d. ita ta- W f g men ut intellirantur objecta non fpecificare per il 115 j € & ratione fui , fed per refpectum ad legem & Wa TW s bonitas ratione leg,?s C. fecus N. ficut malitiaita & actuum Dzr Przccarmis ;5 nefi . a&uum humanorum habetur à regula tnorum RR t Ms feu lege ceterna , üt conftat ex Cap. pr. Unde & de diverfitate virtutum eo, quo de vitiis di« unii verfis , modo loquendum. E 2. 7T. /4. V. C. d Difp. Quevis virtus agit ex motivo , eóque T. proprio; unde aliud fpecificativum formale ; Qd non attenditur. Vitia veró. non ex motivo fibi tationeli proprio, fed ex beneplacito voluntatis agunt ; gem d- hinc fpecificativum aliud inquirendum, ,.U Adpvoþ 42. Jnfl. D. 'Thomas aperté eft contrarius; adis (id nam q. 2. de malo a. 6.de peccatis ait: nec eff di- T cendum, |quàd diffevant. [pecie fecundàm. diffeven- yater lt ziam preceptorum , [ed wmagis à convev[o precepta s d diffizguuniur. fécundium. diffeventiam. virtutum &g d gt vitiorum. . Item 1. 2. q. 72. 8. 1« ponitur haec ; at conclufio: quoniam a&us bumani voluntarii , fe- , d cuuditm quos attenditur. [pecifica peccatorum diftin- pecies mité &io, [pecie per obje&a diffinguuntur . etiam pecca- mll 2a [pecie per obje&la diflingui nece[Javium eff.... De- ajb nique ib. in Q. ait: ugun 1gquodque confequitur fpe- 4 ior; ciem fecundum illud , quo efl pev fe. mon autem facundimn id , quod eff per accidens... €g' ideo pec- npye n p cata [pecie diffinguuntur ex parte a&tuum volunta- x n viorum magis , quàm ex parte iuovdinatiouis in st peccato exifientis. W. N. Affevt. Ex iisdem enim locis düedi j ul ditur nobis favere, aut ejüs fententia coincide- i re cum noftra. Nam rmo textui ftatim fübjun- n entiré nþf', i['ä lj it : f ergo aliqua effeut peccata , folum quia pro- . 7 U litain bis rationabile effet, t fecundàm diffeven- ,ecifjcarepff peccata differvent. . Subf. Ti ziam praceptorum , [pecie Sed in noflris principiis; etiam in S. Thoma fun- i gtl datis 3 Pal [^ Dz Preccaris. datis, üt fup. oftenfüm eft, omnia peccata uni- Ia Tsf verfaliter funt propri& & formaliter talia , quia funt prohibira; ergo omnia peccata univerfàli inpunat p i ter differunt fpecie fecundüm differentiam pre- d rauo ceptorum, fcilicet formalem, nonmaterialem. $. In reliquis textibus, ubi diverfitatem ab objectis fit m [ .ïf: baberi afferit , fan& non materialia, fed formalia crta d -obje&ta intelligit, adeóque diverfis verbis in fntform eundem nobifcum fenfüm confpirat , üt nota- lh (j tum füp. Iraque a2 122 Expl. Vult tantüm, tiver(fc quód radicalis & fundamentalis differentia in his, que prohibira funt, quia mala, non de- j ox fumatur à preecepro, fed illa praefüpponatur tm; & C. vult; quód univerfàliter in malis omnibus fiam pe Gf [ differentia etiam formalis non defümatur à pre- cepto N. /4d 2dum. Expl. Et hicS.'Th. confide- Nsten . rat fpeciem fundamenralem, BC ompletam acin yerfæ? ratione actüs praecisé C. formálem, completam [] & in ratione actüs maliN. Idem Aefp.ad 32ium; at Qj Ubi quod additur de zzordizarione D. magis fpe- l Quj W cie diftinguuntur ex parte actuum voluntario- rum; quàm ex parre inordinationis pofitivee Iqider Ione o feu. oppofitionis ad legem IN. quàm ex parte [ inordinationis privativee , quae confequitur ad li DA actum & oppofitionem cum lege C. hinc etiam ib. ad 2dum ait: Dicendum, quód peccatum mon 15: Whie 10 ef? pura privatio , fod efh aGus. debito ovdine pri- vütus. ' Ceeterüm fi etiam textus intelligatur de fpecifrs (um h ipfa oppofitione ad legem , dici poteft, quód 5. Thomas dixerit peccata mapis fpecificari ab Rgulam TU if objectis; tum quia lex ipfa plerumque per ob- ratio &i jä&um formale fpeciem accipit: tum quia lc-gis Dz Pzccaris. 61 legis plerumque eft generica ; licet quandoque Detedttr. tilà; qi manente etiam eodem objecto formali actüs lex 1 Univart imponat obligationem fpecialem. . Unde inferri wniam j poteít, inordinationem fecundüm íe fümptam dfenn effe rationem peccati tantüm genericam. 43. Oljic. [4. Ex regula à nobis allata non n oj fit manifeítum , an hec vel illa dererminara pec- fed formà fs verbis cata ditferant fpecie; quia non patet ; an Leges fint formaliter diverfe; ergo non eftregula bo- t u not Va um na. Conf.[. In determinandis rationibus leges diverfificantibus fzepe à nobis recurritur ad ob- diferenti t je&ta notabiliter divería; aut judicia pruden- di, m vlippntt tum; ergo hoc ipfo deducimus rationem fpeci- ficam peccatorum ex fententiis antea rejectis. alis omnls Conf. [1.. Viderur à nobis committi circulus.. mauripte Quzrenti enim ,. cur leges fint formaliter.di- Th n 1 verfe? refpondetur , quia ver(antur circa ob- ynpleumt jectà formaliter divería : & vicillim querenti y C cur objecta fint formaliter divería ? refponde-. lfgf ul JW tur, quia fünt contra leges formaliter diverías. .mgsto y volua x. 7: 4. IV. Conf. Patet ex num. 37. nos non. loqui de regula difcernendi abíoluté & finecon- ors p ditione omnem differentiam fpecificam in par- dm er tf ticulari, fed . de regula affirmandi diverfitatem fpecificam , hàc fcilicet ratione, ut dicere pof- C hia fis: ubicunque hec regula tenet, ibi eft diftin- lat €io [ípecifica peccatorum : & ubicunque eft j odl . Ípecifica peccatorum diflin&tio, ibi regula hec ( locum habet. yreligi Y Inde autem conítat z. hanc Oïdb qw regulam potiffimüm ad. explicationem j d,iy?ï?f. anm (c"ialla fiatis fpecificee dandam pertinere : 2 yque perü t1ae n €ci. J qum eonditionaté. rantüm cognitionem .di,&"erg Mj s. 62 Ds PECCATls. fpecificee enuntiare. . Quare ficut ex definitio- ul nibus non ftatim manifeíta fit, quz fit natura ÁMmie cujuslibet in particulari ; fed tamen; fi depre- m hendatur alicui convenire aliqua definitio, ejus diformt natura manifeffatur ; fic etiam accidit in noftro fropert éa(ü. Ut veró peccati cujuslibet fpecies cogno- [ Qbig tde&ve fcatur, debet ulteriüs applicari heec regula & fecundüm hanc inquiri in rationes formales le- prolien 1. Odim gum vel obje&torum. . 4d Cozf. £. D. 4. Se- pe recurritur ad obje&ta tanquam ad funda- Tib moi menta, & ad judicium prudentum tanquam 1.5« ad figna , in quibus nititur aut ex quibus colli- i f ficum d gitur diverfitas formalis legum, & confequen- ter etiam peccatorum C. tanquam ad ipfam ra- tivo rel tionem diverfitatis peccatorum propriam, pri- iter fefg mai & formalem N. Judicium prudentum Y Vum fo in obícurioribus tanquam fignum adhibetur ex quo colligatur diverfitas, quam minus docti fübltsn ver( metiri ac dicernere nequeunt. Atquead hocnor inhàc tantüm materiafed &in reliquis omnibus- ( oj folent recurrere , dum AA. quod à S. 'Thoma T . alíisque perpetuó obíervatur ; ad auétoriraterm f übjq tüm Philofophorum tum Patrum confugiunt; quoqd quin ramen in ea rationem formalem rerum ho r QR r conftituant. 744 Conf. I IV. A. aut faltem. circulum effe vizzofim. 'Tum quia dé correla- lu micitr tivis hic aeitur ,. à quorum uno ad alterum & viciffim absque vitio proceditur : tuim quia Urfumv diversà ratione res geritur; ab obje&tis enim. intrinfec? malis fundamentaliter tantüm habe-. 0b boni tur diverfitas leeum , fed à le e oibus formaliter hs M bäþ&þl;lr' diverfitas malitiee in objectis. 44. Jnfi. Ds Prccaris. 63 ex deriii 44. lif. l. Sepe propter idem motivum hie ( formale prohibentur peccata fpecificé diverfa; en; lr ergo peccatorum differentia non defümitur à lt q difformitate ad leges formaliter diverfas ,. feu aditii a propter motivum formale diverfüm diverfimo- [pects ag dé obligantes. — Pro/. 74zr. 1. Peccatum mor- hgc ruil tale& veniale; v. g. furrum parvum & magnum sformast prohibentur ex eadem ratione formali juftitias. 14 2. Odium Dei & odium proximi prohibentur m « d füb morivo eodem bonitatis & charitatis divi- yum n n&: 5. comedere carnes in quadragefima & in- T II ebriari fub motivo temperantiz: 4. non audire &il facrum die fefto & omittere breviarium füb moz T tivo religionis: &c. Atqui hec fün 4 t pe;ca.ra voprit, J* inter fe ípecie divería; ergo. g u W. D. J4. Sepe propter ide Bo um dX vum formale in gerere tu dHOad. fpeciem ; minst fübalternam prohibentur peccara fpecificé di- ( adhoot verfà C. propter idem motivum formale in fpe- i uis ommï cie morali feu quoad fpeciem infimam & ato- üsTie mam JV. . €9' prob. M. Utpote in quibus habe- tur ubique motivum formale in fpecie morali jado & quoad fpeciem infimam diverfüm. Nam in m a 7p preceptum prohibens furtum füb mortali min i g "d habet pro motivo proximo graviratem furti tanquam avertentem à Deo , deftruentem ejus gi m P gt amicitiam, & creaturam Deo interpretative fàl. jj tem preferéntem, quaenon eft ratio prohibendi furtum veniale. In 240 odium Dei prohibetur o [ (j ob bonitatem Dei, àr amabilem in fe, odium tapri l proximi ob bonitatem Dei, üt amabilem inalio, & uf rmäh[ff ob natura cequalitatem. . In 37jo comeftio carnis 15 ! M j )» 1 64 DE Pzeccamis. viutr in quadrapefima habet aliam inbóneftatem temie d Th perantic oppofitam, propter quam prohiberur; ac ebrietas. || Ac preeterea hic fufficit. divería arim p denm, obligationem imponendi voluntas, uti patet in comeítione carnis & lacticiniorum , ubi ea pro- gun à ) hibentur , que in facramentali confe(fione di- ]ungunïuï fincl? exponenda fünt. — In 470 motivunrpra- fu. Tantie, t cipiendi auditionem fàcri non eft precisé mos tivum religionis in genere , fed etiam ratio fa« lion, t crificii & memoriá noftre redemptionis : mo- qum intr tivum autem precipiendi recitationem breviarii Ym he eft motivum reli & obipet calem exercendae. i gionis , üt per oratignemy . nüs d - 45- Juft. 11 Saepe leges habent motiva for: dixte Al S - malia diverfà , & tamen peccata illis oppofita funt ejusdem fpeciei; ergo..Prob. /47. 1. Juxta X t peleute S-Th. 1. 2.q952:a. 7. in Q peccata cordis, oris &9 operis, 101 ficut im diverfas jhecies, [éd fecundim cum D) efibs gradus ejusdem peccati fecuudüin Jpeciem dividuntuyy & tamen prohibentur ex motivis diverfis. |2. fitir Wüfcs, Jejunium quadragelimale precipitur ex.moti- vo abítinentie & religionis, & tamen violans r ] Venà Tor illad non committit peccatum duplex. 3.Simili- ter non peccat malitià duplici , qui fefto die in gj Dominicum incidente non audit facrum , licet At l n YX auditio facri die dominico precepta fit ex mo- li tivo latrie, die feílo ex motivo duliz. Quim Qu EK. D. A. Leges fipe habent motiva for- Tüm (eng d melia intrinfeca li vería, & tamen &c. N. ex- XImC' d]&, trinfeca fajd, & propter. que eriam legislator f& ( cognofcitur imponere voluiffe obligationem.di- lm fs ^4. Non di- .vfrfäm N fecusC, — d d prob. 1. D. & g ,vi- " s bE PzccATIS. 65 eiremen viduntur in diverfas fpecies completa$ , 'àt ad- dit D. Thomas, fi fimul conjungantnr C. fi fe-- n probben, iftot d oríim ponantur IN. En verba ibid. ad 3tium: » u p dicendum , quàd peccatum cordis e9 oris uon diftin- , ag guuntur à peccato operis , quaud. b fanul'cum eo con- : nf junuguutur : ed prouz quodlibet. borum per f inve- notivuqo mitur. . 74d 2.D. Precipitur ex motivotempe-. precis n ranti, tanquam intrinfeco ; & ex:motivo re- pam nf ligionis; tanquam extrinfeco C, ex utroque tan- 1pnonis: I quam intrinfeco IN. ubi autem utrumque moti- yem bret vum habetur, prafümitur, quód lex lata fit ytionem & obliget ex morivo intrinfeco; quia-hoc natu- - ralis & frequentiüs accidit ; nifi contrarium. u m aliunde 'conftet , quod hic non eft. :- d 4. D. Auditio Sacri die fefto precepta eft ex morivo TT )br Ard' l WL dulize, tanquam aliquo mediaté & indirecté im- pellente C. tanquam aliquo novam in concurfü ia tdtt cum Die dominico obligationem inferente N. 77 /äd,f!tuw Verius videtur, quód ex virtute latrige praeci- gmdoit s dverie piatur auditio miflze tam in feftis, quàm in Do- minicis, quia non Sanctis, fed Deo fàcrificium r m offertur. Licet veró concedatur, Ecclefiam mo- um v* veri à motivo dulie ad id praecipiendum , ta- d yl men nec id ad obligationem novam faciendam . i fio d fufficit, üt d. nr.40. necmens Ecclefize de hac du d obligatione'conftat ; fed eontrarium potiüs, tan- p f x quam. ex pofleriori, à communiori Theologo- ; ii Ie. rum fententiadefümitur , imó ob: - ximé dictam preefümitur. :afignenl Erg- -R U . " gj 46. Objic. III. Vidéntur etiam p.eæata '-cïi— /nart If ftingui fpecie ex diverfitate folüm:inateriali. le- . jj Ü & hu- j gum; ergo. roj. A(zt. 1. Lex divina inana iv N um " 66 Dz Psccarmis mana etiam circa idem objectum funt fpecie di- eniapt verfze , quia Divina dicit effentialem ordinem pn p ad Deum , humana ad hominem , qui legisla- [tuton tores fpecie differunt; ergo. Cozf. Inobedien- protibe tia erga Deum & inobedientia erga hominem ( onive Ípecie etiam "T'heologicà differunt ; ergo. 2. tüs, T Leges tantüm materialiter diveríe prohibent tum hon v. g. homicidium ex diverfis finibus; naturalis intendir nempe ex fine felicitatis naturalis, divina & Ec- Qu dipi clefiaftica ex fine felicitatis fupernaturalis. Ergo. fiem il 3. Peccata contra jus nature differunt paffim üm; d & peccatis contra jus pofitivum; ergo. — Comf. & sf Inceftus inprimo tàdu prohibitus jure naturze i & Ípecie diverfus e ab inceftu in aliis gradibus formgls prohibito à jure pofitivo; ergo. g. JV. d. ad prob. 1. D. A. Sunt f;pecie di- Dtotimi: üm; l ï'ï veríe in ratione phyfica C. in ratione morali ferentu Uübd. fi obligant ex diverfo motivo C. fecus N. D.4 ] Idem efp. ad vatiosem additam , . praefertim . jue hu) cum ormnis etiam lex humana obl et vi leeis divinee reflexee , juxta illud Eccle j a flici : per Ívet m sT pate ene veges vegnaut. g legum cotiditoves jufla decer- Dtem r nuunt;:acilud Apoftoli: zez ef? poteflas mifi d Deo &c. Unde ob levislatorum diverfitatem ; MIIIE fäng trbá moralis legüm diverfitas non oritur. d Conf. R« Antecedens, quod inrelligendum eft de in- lt d. Qul l | obedientia fpeciali, videtur D.'Fh. 2. 2. q. 104. a. 2.ad 4. ex ea ratione negare, quód obedien- tia tantüm refpiciat rationem prccepti & füpe- rioritatis in communi. Eo tamen concefio rà- li d fþ?ecialis' 'tio eft, quia ejgs:rlxodi'irllabediemia ; cons. ) Nog MRES Dz P*Ecre*äwlrsl.' 67 nt d m Ordnen eonjunpitur cum irreverentia erga perfonam ipfam precipientis , qu& hic utique morali e- qi lr flimatione etiam diverfiffima eft. ^ 2475. e ; . Id vt honine prohibent ex diverfis finibus remotis; rriediatis & univeríalibus C. ex diverfis finibus proxi- TTE mis, immediatis & fpecificis N. . "T'uni Deus ie ib Q5 Dd tum homo ex jure fuo & ad finem proprium divn od intendir recté ordinare mores fubditorum, ideó- que difpicit rationes formales obje&torurn ad fi- xurdis E nem illum conducentium aut ab eoó dimoven- früt paf!ï; ii tium ; atque ab his ficut proxime, immediat& . & fpecificé movetur ad ponendam legem ; fié s pte t etiam lex fpecificatur. Jam'veró eadem rarió dis g formalis homicidii eft utrobique nempé kefio proximi j ergo. "d 3. D. ,4. Differünt paí* u d ?j fim, fi lex pofitiva fit circa obje&ta ex fe indif- ritine nv ferentia C. ex fe & intrinfece mala N. 774 Cogf, &'0 CI (efw.*l D..4. Différt precise ex eo ; quàd- divétío jure prohibearur N. quód fimül prohibearüréx lipet diverio motivo formali T: Reverentia fanpdinis Mdf : erga-parentes aut parentum 'erga proles áliàm qu Ml Ípeciem rnotalem infimam dicit, quàm reve- p j fentia fanguiris erga alios confanguineos ; un- ; du de probabilius leges hae formaliter diverfze fünt, g. AU licet ab 'aliis'non imptobabiliter id i ànd er d- POR n 2 u ä g "ARTICULUS II k " p "g Usde dfnitit diinifo aunóson jesccund Á )t Ora. " Ciüeeflio praefeis ion eft. d& di- ccátorursindividuali; feu '?,7'.*7 N ; Riä&ienb pe * E 2 nuinees 68 Dz Pzccarmis. numericain fenfu phyfico; cüm certum fit tot ef- qiusdi íe phy(icé numero peccata, quot funt a&tus pec- Tuna CO caminofi inter fe realiter diftincti : fed de numero dorehe morali, quem füprà etiam ex Trident. in con- lm univ. feflione explicandum diximus. . Convenir au- £, üt: £em inter omnes ,. fzepe eundem phyficé actum circunf continere plura moraliter peccata, quorum ti jrda quodlibet in fe eft completum, & füfficit ad con- füá m ftituendam materiam fufficientem ad peccatum chollic mortale: econtrario autem plures etiam dari actus phyficé diftin&tos, qui in sftimatione fum copiz piragraph morali unum numero peccatum complent: ficut Tum rore veró prioris generis peccata neceffarió expri- df ve menda fünt in confeffione, ita peccatum pofte- rioris generis unum füfficienter expofüiffe fa- ibis gu tis eft. . 48. Dice ]. Numerica peccatorum diftin- Gio defümitur ab oppofitione cum legibus nu- Unde.cog; mero formaliter diftinctis. . Azie cf?; ficut pec- V, catum ,. quod conflituitur per ordinem ad le- em, eft fpecie diverfum , filex fit formaliter j foÀ ecie divería: ficetiatn eft numero diftinctum; d totii 1lex, cui o diftincta. pp?pitur ; lit formaliter numero l Veley. Rnr, B 49. Dico. I7..Hac regula, quantumvis fpe- Crrnento €ulativé vera, parum confert ad praxin. 770 Tütar €f; quia ejus applicatio nimis eff obícura , nifi ienta , forté in eo cafu, quo duo füperiores prafer- T a tim fücceffivé ex fimili motivo circa idem ob- je hsdem j m edunt preceptum , fimiul declarantes [ hümau novam diftinctámque obligationem à fe impo- Ut me s,ex Ql nf-' Itaquealias regulas proferendas cenfemu qui- as Dzr PrzccaTiS - 69 tutm (s quibus diftin&io numerica aut unitas präcöpto- n x denme rum ac coníequenter etiam peccatorum faciliüe deprehendi poffit. Premonemus tamen regu- n inqu Converi lam univerfalem in hac materia dari vix poffe; fed, üt norat Haunoldus , fpectatis marteriisy hyio d circumftantiísque particularibus rité examina- , u tis, judicio viri probi; communi fidelium fen-" afficit d fui & timoratorum plus tribuendum eft, quànt d a Scholafticorüm fpeculátioni. Ne veró regula- rs ean n al rum copia confufionem pariat, juvat diftinctis' paragraphis de pluralitate malitiae vel peccato-- omplentzüü rum morali in actu phyficé uno , & de unitate vlari malitiee vel peccati morali ina cum p &ibus phy(i;ä plu- ribus agere.- aol « I qonm d Unde cognofci po[fit , an aö.?us peccaminofus byficà um legiblli j ? unicus , fit movaliter quead numerum ma. f i multtplex ? - x dinem 4 .f f 5o. Nota I. Objecta alia dicuntur parfialia," 2U] ölülnlm alia totalia. — Partialia fünt, que vel ex natura fua velex hominum ufu ad eundem finet ordi- yiltet 10 nantur, & hinc ab invicem augmentum vel de- gn[um*v"ïsïpö' H crementum capiunt, vel etiam inter fe com- ii 9 mutari & compenfari poffünt; qualia fünt fru- Bob H menta, panni, efculenta &c; utpote qua refe- runtur ad candem neceíliratem vitze ; augent us P j t ejusdem hominis divitias, füntque in commer- j dedmnw cio humano permutabilia & compenfàbilia, ac ( unam rmenfüram , nempe pecuniam ; habent ; 1emä ejus- j cw[&müä ] ï guä-«ifta omnia acquiri p?ffunt.v Objecta 3 mnge « 789 Dä PzccarTIS. xhddi, fi.ad eundem hominem pertineant » pof- extí fnt uniri in ratione unius objecti, & ranquarà $00 partes ejusdem rationis conftituere unum ob- uverí je&um totale, féd majus; undeactüs, quoauf- «; q icruntg: » malitiam numericam tantüm augere Confitend dicuntur. Zotalia fünt , quee nullam habent in- vantes; d ter fe unitatem, connexionem aut fübordinatio- fe m nem.ejusmodi; fed fingula per fe fuas rationes utonen, completas & diftinctas ira habent; ut unum non Tito r augeatur additione ; nec minuatur fübtractione « numa alterius ; qualia fünt vitze aur famee trium ho- qe minum. . Objecta hujusmodi non poffünt uni- ] riin ratione unius obje&ti , fed manent etiam prog;b l moriliter plura ; quamvis terminenr eundem ; actum. füurüm, endm 51. JVora 1. Plerique confentiunt , actum Sict d in plura obje&a partialia & in ratione unius ob- für d jecti totalis unita. tendentem non effe nifi mo- Quenter xaliter unicum numero peccatum , atque hinc füfficere, fi dicatur in confeffione : materiam efim d) lt (nt o ravem-furto abítuli , fi pecuniam ,' pannum (intip f & frumentüm eidem Domino unicá actione füb- traxi ::peccati mortalis reus conféecravi, licet um j iminofrs plures;hoftias etiam in pluribus ciboriis confe- rárim, &c. Econtrario autem communior etiam Qu f» lf h&ologorum eft ,. aut., üt adverfarii volunt, Tordte faltem fuit ante Card. de Lugo fententia, quàd D ty us. tendens in plura objecta totalia fit eequi- valentemmultiplex moraliter peccatum ; vel ha- ln *tplofi beat. rüultiplicem numero diítin&tam malitiam , At Datr atque hinc n : confeflione -oporteat - explicare Qui | ts ?ni:t?-tem actüs & -numerflm objectorum. €on- &a)ï x Dzr Prccaris. 7t Itl contfarii fünt, conveniuht quidem in eo ; quód At ab obje&tis etiam totalibus actus non accipiat : m d univer(alirer multiplicem malitiam ; difcrepant 05 qui veró, quatenus, qui admittunt obligationem Ym ape m hn confitendi circumftantias etiam tantüm aggra- vantes , dicunt in confeffione exprimendum ef- ibordd fnas rti fs numerum objectorum : qui veró hanc obli- ationem negant, füfficere ajunt, fi objectanu- VE CUT fa. mero plurali exponantur,; licet non exprimen- do numerum determinatum. Contra utros- ge n que ^ ipofü 52. Dico. AGus peccaminofüs phyfice unus Tárnent probabiliüs multiplicatur moraliter quoad nu- nen a merum, fi tendat in objecta plura totalia intra eandem fpeciem morálem prohibitam. — ProP. limr, d Sicut ab objectis moraliter fpecifice diverfis ori- Qneuns? tur diverfitas fpecifica praeceprorum & confe- efe nl quenter etiam a&tuum ilis oppofirorum ,. fic ; ag etiam objectis moraliter numero diflinctis, qua- «: f lia fant objecta totalia , habetur moraliter di- if y Pmn ftin&tio formalis numerica praeceptorum & hinc 3 ao a&tuum illis oppofitorum; ergo ficut actus pec- pf ! caminofüs phyficé unus multiplicatur moraliter d quoad fpeciem , fi tendat in objecta plura mo- raliter fpecifice diverfa , fic eriam multiplicatue [mug;or Eu 'f[;ïm Y ( moraliter quoad numerum , fi tendat in objecta « i^ *plura totalia , hoc eft , moraliter numero di- j Co 72 ul f ftincta. f Qui diftin&& previdens unà aturm; " id explofione occidit homin es tres, uno actu male- detrahit tribus, aut eidem m 2 "dicit patri & matri; j "apud tres homines, kedit duo, aut tria juradi- r d ntur intentionaliter in Aori uno q iüi-n&a ; qu&' licet unia d/* " v2 Dz Pzrccaris. uno &ctu, trioraliter tamen funt multiplicia, neque qu.'w fib invicem fubordinata aut ullo modo inter fe con- GOmmun nexa;. ergo füfficiunt ad equivalenter multipli- tttit; p candum numero peccarum vel malitiam ,. fic- ipfm t ut fejunctos. actus multiplicarent formaliter in fetim d i ratione peccati vel malitige. quqe 53. Oljic. Ubieft una fola diffo rmitas ejus- adverr fürari t dem indivifibilis a£tüs. cum eadem unica lege; ibi eft rantüm una malitia; fed in cafü, quo quis p N occidit tres homines, eftuna fola difformitascum Iempeu eadem unica lege ; ergo. Corf. I. Si objecta & n.jo. numero diftinéta multiplicarent legem & actum, fons ergo, cum quelibet.lex refpiciar objecta fyn- hilenim caregorematice infinita , etiarn effetinfinité mul- Gionm tiplex: Item actus, quo quis vellet furari cen- Wt tum,eflet; centuplex ; quod falfum eft.. . Cozf. Z£. &tl NNemo dixerit , quod fi quis mentiatur , mille homines. effe occifos , mille mendaciorum ma- objeäi liiam contrahat , vel mille legibus veracitatis Vn (anf contrarietur ; ergo. i dine ng E. D. M. Ubi eft una fola di H;o*miitas actüs fcitmrfo moraliter & formaliter ejusdem indivifibilis cum m ply lege.moraliter & formaliter unica, ibi eft rantüm d una malitia C. ubi eft difformitas actüs rantüm f f materialiter & phyfice ejusdem indivifibiliscum VÀ ndy lege rantüm materialiter & phyficé una N. Simi- Cl'g() litaz.D. m. e? JV. Cogf-' " dd. Conf. 1. IN. 1. feq. &] Quamvis quzclibet.lex ob allatam rationem s&- Ton d quivaleat fyncategorematicé infinitis praceptis; Tüycy f1 fübje&ta & objecta legis confiderentur fecun- Y d düm diffinéta moraliter numero jura & perfo- Ij dici; gas, tamen plures numero leges-..nqn folet. A 91113 . Drz Pä CCATÍS. - 753 picae quia fübje&a omnia attingit per modum unius Vintereen. communitatis & objecta per modum unius ma- yer mj terie , prout legis ratio & natura docet ; quod iltam, i ipfüm tamen nobis hic non obftat, qui jurà pree- formaiteri fertim diftin&ta attendimus. & minüs propriam quoque legis ufürpationem adhibemus cum ipfis rmite adverfariis.. 2. feg. D. A&tus , quo quis vellet » unic lg furari centum ad unum fpectantia ; effet centu- 3lhyqog plex IN. fpe&tantia ad centum ,. quo fingulis formiascy nempe unum furari vellet C. . Difparitas patet L $dj ex n.50.cum in 1mo cafu effent objecta partia- Tia, in 2do toralia. 724 Conf. I7. C..4. IN. C. Ni- gem&m:- t ol hilenim in cafu allato mendacii eft , quod diftin- tinfnie n &tionem numericam fundet, cum homines non t fonn t urinter fe diftincti; fsd prout enuntiantur aliter, acreipía eft; fe habere, mendacii obje&tum fiant. d. r entattr, D 54. Jufi. L. Unius actüs non daturnifi unum ictmnt obje&tum adeequatum ; ergo femper unius actüs bus Vert una tantüm erit malitia. Conf. [. Plures albe- dines numero diftin&e ia uno fübjecto unam As faciunt formamn ; ergo & plures malitize in eo- Jb dem phyficé actu. Conf. IT. Concretum acci- dentale non multiplicatur.nifi multiplicaro fub- i du 15 MüS tinfi jecto feu recto; atqui rectus , quem peccatum jjilit vel malitia hic dicit , eft tantüm a&us' unicqs H ;unal V M ergo. Tx. D. A. Unias aélüs phyfic? confiderat 11AIH y n non datur nifi unum..objectum - adeequatum ;phyficum C. unius actüs. moraliter confiderati jis p [2 non datur nifi unum .objectum . adequatum lerentt morale , N. Juxta omnes unum. objectum iif p " [ adzquatum phyficum poteft conftituere plure; pl 5 fnaii« qlld t 74 Ds Peccaris, malitias adeequatas fpecificé diverías: poteft ita- epmcl qalere. que etiam conftituere plures numero diftin&tas, "d Conf. 1. Plures albedines ratione füi & füb- & C faterilite jecti habentunibilitatem, fübordinationem & ha- bitudinem tum ad fe tum ad formam unamin- [iatinduo tenfiorem faciendam : malitiae autem ille füp- g v ponuntur & funt difparate, & fine ullà ad f& in- ter ditnd vicem unirate ac connexione. 747 Conf. /7. D, M. dein st Concretum accidentale non multiplicatur ; nifi gT. in phyficis-multiplicetur fübje&um phyfic?, in Ti orex moralibus moraliter C. utrobique phyfice N, f« qorg T noya Satis enim eft in denominatione morali fübje- &um phyficum hujüs denominationis morali- tediiol rer multiplicari ; ür hie fit, ubi virtualiter eft eforis multiplex;& a&tus sequivalens pluribus diftin&tis, i, t ib Ceceterüm an plura peccata, an tantüm plures ma- litie , aut etiam una malitia pluribus zequiva- tra ii lens in noft á Uplete mine, ro cafu dici debeant? lis eft de no- Qdj GE pon t y5- Juff. ]1, A&us oppofitus tribus legibus numero diftinctis, ícilicet naturali, divinze & inmedns humane non habet tres numero malitias;. erpo T peoogr nec a&us ledens jura trium hominum. Cozf. 1. fümidsm Qui violat praceprum patris & matris, com- X i mittit tantüm unum peccatum inobedientie; Ortgi n ergo & qui maledicet his, committet tantüm aff ET unam injuríam vel irreverentiam. Conf. II Cür i tf ho Actus, quo quis tribus dat eleemofynam, non habet tres bonitates ; erpo etiam. Corf. III. Di . tàm A&us voluntatis , quo quis vellet infi nitos hà- u 'mter ( d Es » : TM cc i?efe' » Ron habe; malitias infinitas; Tl ergo at Dz.Przcciris. 73 as pl ergþ nec habet tres malitias, quo quis vult Ues Ooeccidere. - " Yero difire yne f r R« C. /4. N. Conf. Leges ille non fünt nifi nanonemd materialiter diftiné&tze ; cum legislatores iis no- Prnàm unigs lint inducere novam & diftinctam obligationem: iutem ilels jura veró diverforum hominum fünt formali- euliqlhi ter diftin&ia, quia & ex f& fünt totalia & aliun- "d at 11 de in jus unum totale non coalefcunr. ipleinr , d Coaf. J.T. .4. ob di&ta n..49. IN. conf.. Suppo- w phyfc nitur praeceptum patris & matris effe unum fal- tem moraliter, cum neuter intendat oblipatio- i p e mori i nem,novam ; ergo cum ratio proxima & im- vtionis myt mediata obediend: fit preeceptum, non autem fü- perioritas parentum , quz materialiter quafi f& j virmditt ybus i habet, ratio formalis erit unica , & hinc actus inobedientize oppofitus moraliter unicus. Econ- nmphrss lorbis aj tra dignitas & jus perfonee in patre & matre eft 2l t duplex, ergo cum injuria aut contemptus, fi fit formalis , uti in maledictione contingit ,. refpi- ciat non tantüm interpretative,' fed directé & ii rii, d immediaté perfonas ipfas, etiam duplex nume- ro .peccatum erit. 444 Corf. I7. IN. d. Cum ) ais i ninm u enim idem aéctus poffit habere plures bonitates fpecie diverfas, eriam plures numero diftinctas v nurs, O fortiri poterit. Certé f S.Nicolaus uno actu fe- indedi ciffet, quod fecit tribus, non apparet ratio; yoittet tï! cur in uno actu nequear dici equivalenter ha- m) buifle. bonitatem triuma , dotando tres puellas. nofrmtt yn, Di[p. tamen etiam inter bonitatem ac malitiam fl 6011 ea intercedit ; quóàd in a&tu bono honefltas po- pf jos fitiv&.debeat intendi, & haec videatur fzepe una es n refpiciens plura objecta: mahna uT cat —€— 'DE Prccaris. 76 K0 beat intendi pofitivé , fed aliunde etiam ab ob- jectis fcilicet, effectibus &c. defumatur. Quam- T oen Ti COR vis veró & hec, cum aliquo modo cognofci de- beat, voluntaria fit & interpretativé intendi di- Qdares p erticulis catur, & fic ob unitatem fpeciei & cognitionis tna d forté intentionaliter una dici queat, tamen mo- "Ad letrtdi raliter multiplex eft & manere poreft. Ye: dial Conf. LT. . 1. Idem folvendum etiam eft ad- verfariis. fenfreide t Refpondeant enim r. utrüm, .quia furtum 10. fl. eft gravius furto unius floreni, h, &kum tem form actus fit malitiae infinities gravioris , quo quis vellet auferre infinitos: florenos ? 2. quid , fi U. tss m quis vellet commitrere infinira peccata fpecie diveríà ? iy. 2. 7:,4. A&tus enim eo modo in- üjfor, fmmam t finitas malitias habet , uo modo malitias co- gnofcit. JV. Conf. Aliter fe habet actus practi- pexmm tripliie cé & ex parte voluntatis efficacirer tendens in plura objecta, aliter veró inefficacirer & velut ia u f d ípeculativé in pluratendens. Poftremus enim to(om, interdum eft ficut fimplex delectatio abftrahens Tum fj à numero & fpecie ; ubi proin una eft malitia: UOctm t interdum eft defiderium quidem, fed pluralita- tem confusé. & indeterminaté reprafentans; Dtin i N ubificut non cognofcuntur fpecies vel numerus t objectorum , fic actus nec fpecificam nec nu- Jeine petfooy mericam multiplicem. malitiam , fed quafi ge- nericam contrahit ;; unde quamvis in objectum q in Q &t infinitum tendat; tamen quià non tendit in infi- nitum quà fed quod infinitum , non tam attendi- ET Tadtion tur pravitas objecti, quàm voluntatis, eáque fini- ta'eft; aut falrem in confideratione morali talis t n m untaxat ,. qualis in ipfaintentione aut defiderio explicito intelligitur. 56-0", at r P Dz PzccarTis. 77 etum d $6. Olferva I. Plures quidem nobiscum in Atur. Quam, regula generatim affignata concordant , non ta- men conveniunt femper ; ubi ea ad cafüs parti- ) m à ive mntendit culares applicatur. Nam 1. fi quis tribus fidei articulis unico ac&tu diffentiat ; aliqui dicunt; & eonitit 1t; tmn) tria infidelitatis peccata committi; quia actusil- le tria objecta habet totalia inter fe non conne- padi 4 eam d xa: alii afferunt, effe peccatum unum; quia dif- fenfüs ille tendit contra unum objectum forma- , urim, wnüs fores le, & unum preceptum propter eandem ratio- nem formalem motivam prohibens formaliter J5 qé unicum. 2. Si quis unico actu calumnietur in 24 quii tribus materiis diverfis, v. g. Cajum dicendo pean i ? 0 od injuftum, bibulum , libidinofum, aliqui dicunt famam tantüm ledi magis, & fic efle unicum. ip multist peccatum magis intenfüm : alii ajunt. peccari w Vs p tripliciter , eo quod diftinéta & moraliter tota- jrr lia jura Caji ad famam ledantur; cum, quód axier 8 Íciatur effe fur , non fequatur eum efle libidi- vfiremistt nofüm. 3. Si quis integrae duodecim perfona- qio apfrit rum familie parat infamiam , aliqui fentiunt w dl unicum tanrüm effe peccatum, curm inregra fa- y Rn milia in jure habeatur pro una períona : alii id . yettit negant; quiain fingulis eft totale & diftinctum st jus fame , & familia rantüm fictione juris fit diam ! períona una , ubi totale jus agendi per fe refi- det in communitate, üt communiras eft. Sed j 0" heec traCtare & in materiis particiülaribus difcer- fe p nere, num objecta fint inter fe diftinéta, an ze- o n Ítimatione morali per modum quanrirativi co- quäüm alefcant in unum at5 d f fl j d p [ ]u ralcn»x, i OE j dl W Q Dz Prccaftis vletres: 57. Olferva I/. Sequitur ex. diCti$ probabi- liüs etiam effe. obligationem exponendi multi- vud od fitorcint plicitatem hanc cquivalentem .peccatorum in confetfione. Cum enim Conc. Trid. f c. exi- utfil, Q piema; gat manifeftari zumerum peccatorum , fané non it hormic intelligendum eft de numero actuum phyfice Quo d fumptorum, fed moraliter numeratorum; in ca- fibus autem thefeos noftre haberur zequivalen- opus cat quí m ter & moraliter multiplex peccatum.' ' Accedit, quód adverfarii faltem concedant, cxplicandam torpleme f hon effe confusé pluralitatem obje&torum, üt nora- tum eftn. 1. dicendo v.g. femel detraxi aliqui- jtepatuio ocatng bus vel pluribus; quod neceffarium non foret; fed fufficeret dicere: femel detraxi, fi juxta eo- trátfo, Ontidtos um fententiam fas effer confequenter loqui. Quia tàmen in quibusdam mareriis ob au&ori- $& 1 Cpimui tatem adverfariorum & difficultatem dignofcen- QuOfies n di contraria opinio probabilitatem habet , anxiis tum confitentibus rum confeffariis ad id ferviet, etedi a ne & in confeflione & interrogatione nuimerus lii pa l. £, h peccarorum difcin&us rigidiüs exipatur. * ib wj $. II. TUém i än,a'e cogttofci pe[frt aj athus peceaminoft pb yfvä À fr/ï ( o jllures— Jfnt vel uo n [int mumevo moraliter unus$ Dln dj cefräfi[) hi | 58: Nam l - Preeter a&us internos & ex- téConmr ternos , fimiles & diffimiles, quorum explicatio um m aliunde nota eft; dividuntur actus 1. in confüm- "ID lren matos feu abfolutos , & non confummatos feu ldl [io : fïþoxfdinatos. Confummati dicuntur, qui ad alios ET Fme ! uite« a Dzr PrecarIs. 79 ls d ulteriores actus vel de fe; vel ex communi ope- onendi tj randi modo , vel communi prudentum judicio Deceatorn non ordinantur, five fint interni, àt invidia, five Trd (ea externi, qui vel confümmantur verbis, üt blaf- rum, f phemia, vel confummantur exteriore opere, üt homicidium. — /Voz copfummati fünt ,. qui ali- um j Patorum, n quo ex ngminatis modo ad alium actum vel opus cotmmplendum folent fervire & ordinantur Qu uv um A quafi media ,. vel difpofitiones, vel partes vel complementa aut appendices ordinarie; utire- b epkana Yüt], t Qd fpe&tu homicidii funt odium , intentio cadis, d preparatio armorum , inveftipatio inimici, r fon dtrt Occafionis captatio ; confli&tus ; vulneratio , xi, f a transfixio, gaudium inde refültans &c. . 2.. In continuos & interrüptos. quettt ln $9. Nota IJ. A&us voluntatis toties non. i obidr continuati fed moraliter Zuferrupti cenfentur , ais m hat quoties nec formaliter infe nec virtualiter in-fuo effectu aut implicita intentione eos conti- TT tiore nutá nuandi perfeverant. Hocautem tribus modis fit 1. Contrarid voluntate , feu pofitivé retra-- yipit étando volitionem priüs'habitam ,. & poftea fi- milem priori circa idem objectum afliümendo. 2. Liberá ceffationes feu definendo ex taedio vel. af laffitudine v.g.à priori conatu, & ad aliud opus vt at plané difparatum abeundo. .. Ubi tamen baec ceílatio non debet effe conjuncta cum volunta- te contraria feu retractatione; quia aliàs ad pri- gt rnum modurmi pertineret::nec cum propofito m p j dein ulteriüis. pergendi ; quia. aliàs actus prior gr i « vi talis propofiti cenferetur fiepe moraliter:per- " m[ummäm j (evgxare. 3. Jndeliberatá ce[fatione , fcilicet ra- [Uqumad & Y, tione W $ $o Dz PrccaTISs. l | tione diftraftionis , ebrietatis , fomni ; vel al- Juin. terius fimilis caufze ; quee mentem aut volun- qtqusan tatem fopit vel avertit. Poftremus hic modus la deld auterm non fpectat ad actus externos; qui pri- fiopda. 1nó poft aliquod tempus compleri poffunt; in eonftr his enim per fomnum non interrümpitur prae- uelipun cederis voluntas ; facta preefertim cum propo- qui hac fito opus poít aliquot dies explendi. 1mo di- ünum f firactio etiam naturalis nec actus internos inter- tiem aj rumpit moraliter ; nifi illa refpectu actuum fit m hr notabilis, quia aliàs non cenfetur effe moralis. Ontinpar 60. JDico .. A&tus peccaniinofi phyficé plu- us ver res funt moraliter numero unus , fi fint actus: vishi non confümmati nec interrupti, & hinc 1. vel BOR ab operante ad eundem finem ordinantur, vel 2.- Utits tot uno quafi impetu & tractu fiunt ,. vel 3. ex na- lr turafua tanquam preeambula & exordiaad unum: intender opus confümmatum -referuntur.: Rartio elt; Cifionee quia fic omnes ifti a&tus in fenfü morali nomi-: CX infenn ne unius actionis veniunt ; üt ait S.'Thom. in 2. du prj dift.42.q. r.a. r. in 3. Contingit. effó a&tus pu-- Tordirer ve$ , fecundàm quod ad gemut mature veferuntur : B p boc eft plyficà , qui tamen Jumt unum ,. fecundim Qüde(onr quod in geneve snovis confiderantuv , dt patet in. e05. x N'ie j fuvatur ; quia omues a&us ejus, qui-ad fiuem A ts fs viz ovditantuv , peccatum [unt , cüm mnalá in- Ximid q zentioue fiaut : qui po[funt valde multi effe , & ta- Tile RT cen ommnes eompiutamtur üz umum peccatums . quia. TO foti aon babent vationem peccati , wift fecundüm quod f of gev. unam volugi. iqus: P apem in um perveWgz finem or- di"?'ffffï' Nne ( s Hlïu, d : ipl-, R Dr PrccaArt:s. $t mni; vdi | ant vol JDeclavatur indu&lione quoad ymum.. Sic, ]i- cet quis ante fornicationem , quam intendit, ha- ; hic mü beat-defideriaturpia ; tactus & ofcula , ramen (; QUj fi copula fequatur , omnia illa unum peccatum i polur;i confüruunt , & juxta communem füfficienter ümpitr g intelliguntur, fi is f& accufet.de habita copula ; L um p quia &c tanquam difpofitiones & media ad d m unum finem intentione referuntur, & uni- aermosit tatem accipiunt. Quoad 24um. ui eun- h d : dem pluribus verberibus continuató e r it, aut [ mordi continuatis acceptionibus plures pecunias rapit; liph&üwü unius verberationis & furti reus eft; quia quam- , Limat vis hi a&tus confummati poffint dici, tamen ob & hixui continuationem reputantur tanquam partes finannr, f unius totius. Quoad 3£ium.. Si quis ab initio , 105 abftraxerit à copula, hoc eft, eam nec pofitivé xora t intenderit nec excluferit ,. poftea autem ex oc- ' [fm j cafione eam admiferit, ramen tactus preevii, qui | modat ex intentione copule non habebantur, feeun- 5 Thon dum probabilem dicuntur coalefcere in unum u d) moraliter peccatum; quia ficur ejusmodi actus gv poft copulam exerciti tanquam complementa coalefcunt in unum cum copula, licet non fiant , 1 ,il ptï(ii f ïl ex copule intentione , fic etiam hoc fit in illis actibus ranquam preambulis & occafione pro- j n5 [ü/]l n ! xima ad copulam ; cum ad totum aliquod mo- rale conftituendum non requiratur, ur inten- "T v tio totius compofiti partes omnes przecedat; fed fufficiat partibus jam pofitis conjungere re- 177 liquas: ac praterea in voluntate occafionis pro- wfmff*"" ! ximze faltem indirecta voluntas habeatur operis ulümi; ad quod ca occafio deducit. GI..Di- l Dz PsccaT1& $5 : €1. Dico 1. A&us. peccaminofi phyficà frnrme plures etiam moraliter fünt plures ; fi. 1. fint fyent : actus perfecté confummati: aut 2. ex diverfo timon fe fine intendantur: aut 3. voluntate contrarià dante interrumpantur. — 2770 ef? ; quia hi actus phyfi- dbis, ce fünt plures, nec adeft ulla ratio , cur coale- Fj fcant in unum moraliter totum; ergo & mora- T. f ] liter fünt plures. Declaratur indutlione quoad mum. . Sic plu- ltmpe res cedes, copule, pollutiones&c., etíi etiam besami ex errore aut malitia ad unum finem ab ope- tlter pi rante deflinentur , plura numero peccera funt; fapils n quia ex natura fua completa funt, & in aefti- lm matione communi hominum veniunt nomine Thorgl n Quoad 2dum. plurium. moraliter. actionum. Dl Sic plures actus interni, qui non habent pro Til q obje&o actum externum , fed tamen finem ex- mortgis trinfecum diftinétum moraliter:- item actus ex- Omina terni, queis quis voluit rantüm vulnerare alium, fut noy poftea autem ex ira vel malitia occidir, plura Tepratt peccata funt ; quia ficut finis idem actus non Cdüm: & confümmatos poreft unire , fic diftin&tus mo- d raliter eriam diftinguere poteft. — Quoad 3£/um. m Sic qui morofam delectationem admifit, poftea tf ponitentià ductus flatuit omnes ejusmodi ex- lmiug Q cutere, pauló tamen póft iterum delectatur; pitte o pluries peccat ; quia cum actus phyficé plures pltibg. fint, nec per retractationem in ratione morali- DEU ter unius conjungantur, fed potiüs disjungan- men[Um ( tur, moraliter plures evadunt. Idem ordina- Rs i rié faltem etiam locum habet in actibus exter- murogm i i D ' nis, quamvis fübinde quibusdam videat - trà- ' l z m Dzs Pgccarts; 33 ol vl $, 11f trarium effe dicendum ; üt , fi quis die jejunii flatuerit nihil carnis ampliüs comedere , novo ; er dv tamen ferculo illato; rurfüs comedat; quia non ite um obftante fimili propofito de comedendis aliis u cibis , ejusmodi non diceretur violare legem ) a jejunii; unicam tantüm refectionem permitten- o m tis. 62. Dico H A&us quidam confummati , . Sicph Item per ceffationem five liberam five indeli- c, efittü beratam interrupti aliquando cenfendi fünt mo- ym b 9 raliter plures, aliquando unus. Aa/o ef?; Quia gcota fiepiis non ex ipíà nátura rei, fed prudenrum NY . eftimatione ac arbitrio , quod fübinde variat, miunt 10 J moralis numerus defümitur. d Declaratur indutlione quoad zgmum. Sic com- p st u munis contra paucos tenet Sacerdotem peccati füen Bo mortalis reum tot committere mortalia, quot jen t homines abfolvit; quia fingule abfolutiones ynerare u Íunt nova novi facramenti confectio, neque in- xcdl p tegrant unam totalem abfolutionem aut judi- cium: econtra Sacerdos idem multis commu- m adu ! diiods? nionem diftribuens probabiliàs non committit ug':]J;/Z[f nifi unum mortale; quia ex parte communi- cantium rora heec diftributio habet fe per modum ii P^ T i unius eonvivii, ipfa autem adminiítratio ex d i parte Sacerdotis velut unum minifterium, ex n hvf pluribus quafi a&tibus partialibus compofirum; üt ipfz hoftie antea unum Euchariftiee facra- anone IF"' jus ( d mentum conflabant. Quoad 24um. Sic qui fin- " gulis diebus aut ante fomnum delectationem j g morofim admittit, & man? vigilans eandem [ , sefümit: Item qui inter laborandum duntaxat ; a $4 .Dz Preccaris. fed quotidie , blasphemat, ex omnium feníü t Y peccata plura committit. Econtra qui per me- roxi- Quefio diam horam turpi delectationi aut odio fimpto: mi inheret, licet aliquoties liberé aut in 4 elibe- tionts : xaté diftrahatur breviter ad alia, unum pecca- finitudo tum moraliter committit; quia & in aliis, me- atd d diratione v.g. colloquio, prandio &c. ejusmo- qiiij di brevis interruptio moraliter numerum actio- qui d num non multiplicat , &alioquin moraliter im- 277 poffibile foret numerum peccatorum interno- d pm tum confiteri. Simile etiam evenit in peccatis cum d externis fermonis impuri, comeftionis car- TRUE nium, exportationis furtivee &c. db if ARTICULUS IV. | 4 mf tintml Qusqr n peccatum in aliqua vatioue fit iufrmitum $ àque Ota I. Peccatum mortale, de quo uno bet i N hic fermo eft, poteft fpectari vel phy- Cditr ficé, feu (ecundüm füam entitatem, principia & qui eí affeCtiones phyficas , vel moraliter feu quoad p fevi denominatlones morales; quod tripliciter fit: feidore 11nó dum fumitur fecundüm malitiam , feu qua- blb tenus fpectatur intuitu regule morum feu le- &l 5: 2dó fecundüm offenfam , feu quatenus fpe- Gl : atur refpectu dipnitatis perfonee contemptee quide ac offeníz : 3tió fecundüm vim demerendi; offenf Íeu quatenus fpectatur in ordine ad peenam; d'ue f qua* peccato debetur. Flie veró dubitat ne- &T* i T0; peccatum phyficé fümptum effe finitum; Teicier quia preeter Deum nulla entitas infinita datur ; lm : f & peccaturn etiam contra infiniti naturam liber- l m tate » Dr Prccaris. 85 nrim ( tate , voluntatis conatu ac duratione a'ugät'ur?. quperme Quaeftio itaque folüm eft de peccato moraliter L od r fümpto; ratione cujus , ficut in omni perfe- at dl &ionis aut imperfe&tionis infinito ; duplex in- Wnm p finitudo diftingui foler. Infinitum enim 1móà LIn dis, T aliud eft fimpliciter 1ale, quod in f& & per ali- &c um quid ipfi rei vel actui intrinfecum eft infinitum; merüm d morgiferit quale eft merirum Chrifti: aliüd eft vofpetzv? feu Jecundum quid tale; quodin aeftimatione qui- Ym iterm dem prudentum eft quodamodo infinitum, fed f p cum addito extrinfecé, fcilicet obje&tivé aut ter- meltns : minativé, quod etiam dicitur infinitum ordinis. 2dà infinitum fecundüm quid feu ordinis aliud eít perfe&?? tale , quod fcilicet in füo genere non I tantüm habet füb fe fpecies potlibiles in infinitum, quas excedit, fed etiam non habet füpra fe aliud, dj àquo excedatur : imperfet? tale, quod quidem ha- bet füb fe fpecies infinitas, quasexcedat, (ed ex- «f vl ] ceditur tatrien aut excédi poreft ab alio füprafe; quale eft vifio beatifica ; utpote quaé habet fu- y p er f g "n pra fe vifionem aliquam altioris ordinis: hem- violicit pe increatam, quà Deus ipfe fe videt; licet fuüb íe habeat infinitas alias feu finitas in infinitum. iiam, At 64. IVota II. Communior confentit, quód pec- y quiet d catum quoad offenfam fit refpe&tive & fecundüm quid etiam perfe&? infinitum ; quia peccatum üt z t j demefffï' offen(à refpicit dignitatem Dei , quee eft infinita ; ul atque fic eft extrinfece infinitum: eft etiam per- D n fe&& infinitum; quia non datur ordo offenfze p d refpicientis altiorem dignitatem ; quàm Divi- , d i 1 nam: riec offeníà altioris ordinis, quàm crea- jnfnit j t ; cum hec deberet. 4 eff ffe divina j -queï:--ga mep— 1 [ "l F3 P E 86 Dzr PrccArIS implicat. Idem dicendum eft de malitia, quae re- peccata Y fpicitlegem eternam & eft formalis offenfa Dei. omnape € peccato quoad vim demerendi omittimus (icenda hic querere, partim quia, quod infra probabi- ape p tur, certum eft peccatum mereri panam eter- augmem nam.;.partim quia.hac tamen poena zterna exendit emper finita quoad re&tum erit, & duntaxat fe- tiam tU cundüm obliquum infinita, quod merum eft infi- miti à nitum fyncategorematicum ; ac preterea , infini- &mlh tum categorematicum creatum implicare, aliun- nf om de füpponitur. Unde quaítio rantüm füpereft, fium pj n peccatum five quoad malitiam, five quoad of- d e fenfam fir fimpliciter infinitum , ubi non tan- 66.0) tüm de intrinfeca infiniti forma, fed etiam gra- ofofe; du füpremo intra eundem ordin em inquiritur. Offeder 65-. Dico. Peccatum nec quoad malitiam tordt nec quoad offenía m eft fimpliciter infinitum. Atqi Prob. Ubi forma, conílituens rem in effe talis, mf non eft fimpliciter i nfinita , ibi nec ipfà res feu Thesna concretum. eft; íed forma.conftituens pecca- 0perum tum in ratione malitie vel offen(ze non eft infi- nita; Crili: eec enim eft modus ; quo actus fcienter infnimm & liberé fit cont ra legem Del, in quo omnia d ümim finita fünt: ergo. Corf. .. Quamvis obje&tum um r infinitum, peccatum tamen inde infinitum. tà ] fimpliciter dici nequit; tum quia objectum non r menfurat actu m fecundüm füum effe reale, fed e Jdin fecundüm eff intentionale feu fecundüm mo- tür od um copenitionis j que etiam in peccato femper nita.e fefim| ; majorque vel minor habetur , unde Muitor. * Ppeccarum au geri vel.minui contingit: tum. NI j quïa g?iä's virtute 8 T heologice, vifio beatifica &: fb g pecca- Dzr Precaris. ; $7 li quen peccata venialia fim pliciter infinita forent: imà s ofenti D & Joviniano omnia peccata equalia cum Stoicis di omitüm dicenda effent. Cozf. /7. In quo enere aliquid nf r , in eo non eft in & n irum ; cum augeri poteft paames augmentu m füpponat finem ; ultra quem aliud a at extenditur. Atqu i peccatum tum quoad mali- 4 tdunturi tiam tum quoad offenfam augeri poteft, quia erumelut malitia & offenfa una poteft effe major alterà: Peret; if & nulla determinata peccati malitia vel offenfa jire; d in fé omnem malitiam & offen(am intra genus tim p fuum poffibilem formaliter vel eminenter coni iveqndé tineat; ergo. ub m 66.0bjic.I. Deusoffenfuseft fque&um morale kdetamp offenfe; tum qu ia offendi eft pati offenfam, ficut m ingin offendereeft apere offenfam : tum quia ficut ho- noxd ml noreftin honorante, fic & offenfa eft in offenfo. ger ininim Atqui fübjé&um in moralibus habet f per mo- min d dum form:e intrinfecee , üt pater in compofito 'Theandrico, ubi verbum tanquam fübjectum ciph r operume ft formaintrinfecà dignificans aétiones iters p Chrifti : & Deus offenfus eft quid fimpliciter n st infinitum ; ergo. — Conf. .. Quantitas offen(ae dns t defümitur à quantitate dignitatis offenfi, üt ex g quo anti D. Th. p. 3. q. t. a.2 ad 2. conftat ; atqui digni- mkobjt&üfi tas Dei offenfi eft fimpliciter infinita ;- ergo. je inhnit Corf. II. Ex dignitate Dei offenfi, tanquamob- fj je&ti in ordine fuperiore , peccatum conftitui- (fe rl ? etiam ex dignita- tur ordinis füperioris ; ergo d te fimpliciter infinita Dei offen fi peccaturn con- ao ftituitur infinitum npliciter. Coxf. 1. Satis- jpett ; v fa&tio perfonz infinitz eft infinita; ergo &1e- yugi: pita; ^ fiofeu offenfa perfonee infinita: eft infi D 9 ) ls j 4 a. " m ^ $8 Dz P.EccAi'l--s. ..Be IV. M. vel D. Eft fübjectum morale re- m sber ci piens offenfàm N. fübje&tum morale duntaxat quniis logicum feu tantüm denominarum C. hoc au- AL tem b per modum formz intrinfecz fe non. ha- miür gt et; que ali üit ex allato quid a&tivum aut principium fonat, dqu f exemplo patet. 724 prob. 1. V. A. tuns of Offendere , amare, &c. ad actionis quidem pradicamenr proport um juxta omnes pertinet : offendi quir i autem vel amari à nul fionis refertur. lo in predicamentum paf- fitpae p lraque quod offenditur , eft Sictn duntaxat objectu m offenfe & offendentis, aut fttem off fübje&tum rantü m denominationis. "d prob, türerüm. 2. /V. par. Quam aliqui falsó dicunt ab Arifto- $. Thom teleL. r. Et h.C. 5. affertam, cum ibidem folüm Dunan flatuat, h onoretm non effe in eo, qui honora- fittt d tur. Unde loco S.'Th. c potiüs noftram fententiam ex hoc ins.. 4 olligit , dum 2. 2. q. 99. a. 1. ad 3. eit: Szcur aute «óque " bonor e[l in Lomoraute ,. mon au- prfonam Tem ineo, qui bomor. GÍUY , E dicitur in x. Etbico- itüt offa VU ita etam irveveven, 7ja ef ím eo, qui ivveve- oïenfam ( venter f babet,. quamzis ettam mibil noceat ei , cui qYeveventiam exbibet. NNam ficut honor eft bo- Dä[a) dd)e fm Q na exiftimatio de altero , & honoratio cft tefli- Pf r ficatio bonz. hujus opinionis ; quae ambo fünt Ts d in folo. honorante : .ita & contemptus alterius Dugs ac externum ejus fignum in folo contemnente es Ql eft. Siquae ta men. paritas in eo afferto, quod Drenj; quidam axiomatis more proferunt, ftatuatur; hec hab r m etur ex eo, quod.ficut honor magis C qur eft in poteflate honor antis; . quàm honorati, ita nj €tiam effeníàfit magi s in poteflate offenfi, quàm d o o endenus quoad h * 0c5 quód offen(üs potlit fe non W N Dz Pzccaris. 89 1 od n non habere pro offenfo, non triffaride offenía; ordedny uamvis offendens id vellet ac intenderet; mC ls Ad Conf. I. D. M. Quantitas offente defu- cetan h mitur geometricà ; hoc eft, cum proportione p ( aliqua fed long? minore à quantitate digni- jl.i ld tatis offenfi C, arithmeticé , hoc eft, cum 1onis quis proportione cquali fz/4. fi dignitas offenfi z- titet: of quatur à coguitione offendentis, üt fit aut con- Amenunpi tingere poteft in mutuis hominum offenfis C. Yendtur, 6 Si cognitio offendentis non poffit eequare digni- fndauis, d tatem offenfi; üt fierinon poteft in offenfis crea- s A turarum contra Deum N. Idem indicare voluit n &b Ari S. Thomas, dum l c. dixit: peccazum comra ibiden Deum commiffum quandam infinitatem babet ex iu- finitate divine majeflatis, nempe infinitatem or- ii n dt d dinis. . 244 Conf. 1I. Difp. Ut offenfà fit divina, adeóque fuperioris ordinis ; fatis eft cognofci TU m yuit, W perfonam, que offenditur, effe divinam ; fic- i ut ut offenfa fit regia, fatis eft cognofci perfonam il; fll/ m offen(àm effe regem : ut autem offenfa fir infi- TT nita ; debet coenofci Dignitas Dei offenfi, quan- thorord tüm cognofcibilis eft. Preeterea certum eft non ortio &L pofle dari offenfam majorem ,. quàm Dei ; aut g magis divinam; cum nec ens Deo füperius aut Deus major fit poffibilis: ergo ex hoc pre- emm Qlïedif cisé offenfà Dei eft ordinis divini, infiniti & fu- p t premi: econtra etiam certum eft , quód poffit o 9 [ WU*? darimajor vel minor offenfa Dei , ficut regiss hac autem major vel minor offenfa non poteft hont f ; hod defümi ab obje&o, quod ubique eft idem Deus, fed defümitur à copnitione vel voluntatis actu; 2 offeüxquwm pliciter infinitay debet [21 «nís "; fxfgo ut offenía Deifit fim P) 96 Dz Prccearis. effe cognitio infinita, & cognofci Deus; quan- jy df tüm cognofcibilis eft ;'ac contemni ; quantüm triécum ( poteft contemni ; quorum neutrum in peccato ff determinato haberi poteft. — 42 Cozf. //I. Difp. tiam at Perfona infinita in fatisfa&tione influit in eam vl mino; períe, immediaté, & ut principium quod in- dem df trinfecum ,' cum actiones fint (üppofitorum: tem Ver) períona autem laía infinita in offenfa influit in sde0gue n eam tantüm mediante cognitione ; eàque finità, Tiorm, & üt obje&um extrinfecum. fenfi, 67. Jifl. . Ex objecto refultat queedam in- $1 dignitas in actu, quee actui eft intrinfeca; ergo C i ex objecto dieniore indignitas major ; & ex in- fotmainr finito infinita. Conf. l. Cognitio eft tantüm a& requifitum & conditio ad peccatum ; fed ma- Inttinfece jor vel minor perfectio conditionis non facit fimpam majorem vel minorem perfectionem effentie; f ad D ergo. Conf.1L A&tiones Chrifti fünt valoris Cf ]. infiniti ; licét in fua entitate fint finite : ergo &quligr etiàm peccatum poteft effe infinirum in ratione Wíte & offenfze, licet quoad fs & ratione co'än*itignjs 4 7) d Offegü finite fit finitum. qinqi x. D. 4. Ex objecto üt cognito & f'eZuh-e ducur dàüm modum cognitionis refültat &c. C. ex ob- Wt jecto, üt eft in fej & fecundüm fe fümpto fine D M ordine ad cognitionem N. * Sicut fi objectum RUT nullo modo cognofcitur ; nullo modo fàlrem TOUltite formaliter peccatur aut perfona offenditur ; fic &ntis. etiam quantó clarius vel imperfectiüs objectum L €ognofcitur, tantó magis vel minüs, ceteris f"Pemam paribus, offenditur. 224 Cozf. £. D.tm. Major Wt ff'ej minor perfeétio conditionis non facir &c. u le il ^ Ds Prccaris. Des n in abfolutis T. in refpectivis & objectum ex- It quur trinfecum connotantibus , uti hic eft. IN. Dixi: umin r Zvan[oat; quia major vel minor approximatio nE etiam facit, ut calor in aliud. fübjectum major dothit i vel minor inducatur. ;4d Cosf. 44 Difp. ea- pium quis dem eft, que ad 37;am pr. num. preeterea au- ppolie tem Verbum non dignificar merita üt cognitum; nl infrt adeoque non eft, à quo limitetur infinitas me- , eue f ritorum. . Contrarium autem jux. d. eft in off fenfà. Jiue f bBantiliteim t lum 68. Znfl. I.. Sanctitas Vrinc; d Chrifto five accidentalis in. homine jufto: ef yjor; at forma intririnfece dignificans actus meritorios; tio ef t ergo & vilitas perfonae offendentis eft forma un; &t intrinfecé indignam reddens offenfam a&tivé Qris v & füumptam. .. Atqui vilitas. perfonse offendentis ; jnem ditr fi ad Deum. comparetur , cft infinita ;; ergo. i f vt Conf. 1. Quantitas offenfée de(ümi poteft ab 1n- y f zequalitate; quae eft inter excellentiam rei poft- um n pofite & vilitatem rei antepofite; unde major fje cognidcü eft offenfa regis, qui poftponitur plebejo; quàm qui Duci. Atqui inzequalitas inter Deum njo n & creaturam eft infinita ; ergo... Copf. //. Pro EC peccato non poterat dari fatisfactio adaequata; nifi à períona infinité digna ; ergo peccetum r f u y m fupponitur effe infinita offenfa vel ex infinita i ] dignitate offen( vel ex infinita vilitate offen- | modO [ JJ dentis. . ditr; fen R. 44d. par. Meritum, tanquam obf&quiüm* as d m füpernaturale non provenit nifi à principio fü- niri d pernaturali, quod. cüm infit Chrifto fübítan- [] WUT iusque i. T. tiaütg?* , jufto accidentaliter, dignitas utr forma ssts 92 Dr PEccaris. forma moralis merito intrinfeca reclé dicitur. eno ts Demeritum autem tanquam opus naturale mo- g. rale; quod ratione füz oppofitionis ad Deum uqo f Coterüm & legem eft Deo odibile, precisé provenit à principiis effectivis & directivis moralitatis , in- fim pit ter qua vilitas perfons non recenfetur, nifi tem elt amore] quantüm cognitionem obligationis auget; alio- quin peccatum ab angelo commiffüm in eadem 60l lum frit Ípecie minüs grave.forer; quàm commi(fum ab homine. 744 mim.fulf. . Vel furhis vilitatem dpic fhaxmun moralem: vel phyficam? Si suoralem - haec fü- mitur ab ipfa peccati gravitate : ifta à cognitio: ditd m Thortde ne & tendentia libera: utraque autem eft intrin- fecé finita. Si fümis p/y/iram; aut nihil ad rem quiefer prefentem fpectans aHers, aut minüs dicere p in debes peccare illum , qui majoribus nature &0, q aliisque donis abutitur ad offenfam Creatoris. mll in Ad Conf. L. D. M. uantitas offenfa defümi V] t inte poteft ab inzequalirate; ubi hec intercedit fini- ta T. ubi infinita fu/4. defümi poteft arithme- (ers ii ticé, ita ut crefcat ad eequalitatem gradüs N. : W c geometrice, ut creícat pre&cisé ratione ordinis C. B d infinin Poteít etiam ma jor effe offenfa regia, fi quis Q m deliberat , nullà affe&tus injurià aut aliunde lm ( animo non perturbatus poftponat regem no- Ti bili; quàm fi minüs deliberaté, affe&us injurià, 10 nl aut fubità ntüm patlione impulfus plebejo pofthabear. «4d Conf. [I. D. 4. Ideo, quia fatisfactio pro- Déccato ( lii rum prié talis, quee fundatur in zequalitate perfona- [ : ; requirebat perfonam ejusdem ordinis fci- d 4j licet divinam C. alio ex capite N. cum autem 'ütüm fo digna; numm;m perfoqa Chrifli fatisfaciens effet infinité etiam m Dz Pzccaris. 93 t d etiam fatisfactio fuit füperabundans , üt ad Rom. s anmden $. V. 15. dicitur, & eXxceílit peccati debitum ; xus « ]« ex quo fequitur offenfam infiniram non effe, g pv Ceterüm adverte, plurima argumenta inftan- od tiam pati in peccato veniali, quod ipfüm fal- Venfty t tem eít offenfiuncula Dei : Itern. in vifione & amore Dei beatifico &c. isamt d (fim in e 69. Olj. Zl. Malum; excedens omne ma- n commift lum finitum, eft infinitum ; ejusmodi malum fs il eft peccatum mortale; ergo. Cozf. . Malum maximum in aliquo genere, & quo non eft yim ; h aliud majus excogitabile, eft infinitum ; fed il mortale eft tale ; erpo. Conf. IJ. Numerus, yem du a nl t qui effet maximus & füb fe numeros plures & : minis d plures in infinitum contineret; foret infinitus, ergo, cum idem conveniat peccato refpectu ioriys d mali, infinitum malum eft. : qm C . D. M. Malum, excedens omne malum f - ireritt tam intra quàm extra füum ordinem C. exce- dens quidem omne malum ; quod eft extra; gel i fed nor quod eft intra füuum ordinem , fu/4. rem Qub eft infinirum fimpliciter & in fe N. fecundüm ov quid & ratione ordinis C. . /4d Conf. /. D. M. fa regiä, lï Si etiam fimul formaliter vel eminenter conti- yj g uU neat , quidquid eft poffibile intra fuum genus €. gt Ro fin minüs N. aliàs enim füperioritatem ordinis tantüm facit. Hanc veró ficut concedimus fs i"l'i" '0 10 y eccato omni, fic negamus fingulis füprermum fs malitie gradum & intenfionem poflibilem in- xj p effe. 44 Couf. L. Difp. Ejusiodi numerusnon | dem Jl [is] tantüm füb, fed etiam in (e contineret omnem a m non ün numerum poffibilem : peccatum aute habet i m 94 Dz PrzccaTIs. habet in fe rnala alia; fed tantüm füb (6 ; unde c&äuäl $, 0 eque parum infinirum eft, ac Angelus dici po: tet, qui infra fe sninores fp ii p fibiles tenet. ecies infinitas pof- pifer, 70o. [ufi. I. Malitia peccati eft major & pre- titatem ( ponderat omnibus bonis operibus etiam in in- li , at finitum multiplicatis; ergo eft infinita. Cozf. /. faifetm Peccatum non eft prudenter eligibile pree aliis "Ti etam infinitis malis ;; ergo infinit& malum, fecam äfh Conf. 1. Bonum nullo ca(u prudenter odibile fea f eftinfinitum : ergo & malum nullo cafü pru- ( bonit denter eligibile , quale eft peccatum , eft in- T Oib finitum. Til aer &. His ipfis argumentis probatur etiam ma- tUt qua] fertür i litia peccati venialis effe infinira; quo ficut juxta adverfarios nimium ita nihil probatur. — Hinc Qs at habendo NN. Conf. quia tantüm fequitur peccatum effe ordinis füperioris & perfecté infiniti, ad.quem Ai u non perringunt ulla creaturae obfequia, utpote proefi finira: unde-eriam plus eft , contemni Deum nonaa;g) | i inigr ab una creatura, quàm à creaturis omnibus ho- norari 244 Conf.[. D..4. Non eft eligibile ob Ti hOC q malitiee infinitudinem IN. ob füi cum voluntate 5 Qunn divina oppofitionem , quze eft regula electionis Ws omnisC. 744 Conf. 11. N..4. Aliàs virtus etiam l i & gratia eflet bonum infinitum. | Sed illud eft, damnum, quod in f& bonitarem omnem complectitur. 100 qu 71. Jufl. .. Malum infinitum eft , quod à æï fnim Deo aufert bonum infinitum ; hoc facit mor- ectum m- rale; quia aufert rationem finis ultimi ; ergo. 5 110g Conf. /. Mortaliter peccans fiepe vellet non eífe W meri Deum : affectus autem reputatur crebró pro [f 7 d - Dzs Pzcearis. 95 t üb; ul effe&u à Deo ; ergo peccatum infinitee maliriee npdsdy eft. ,. Cozf. 14. Crucifixores Chrifti damnum &tf infiniti pretii intulerunr. Item fi quis eorum putáffet , quod occidendo Chriftum ejus Divi- imirám nitatem deftrueret, actio ejus fuiffet tantze ma- lii , ac fi Divinitatem deftruxiffet. JUS etm ii Ergo nfnita ( fuifTet malitize infinitze. E. JV. smin. vat. D. Aufert rationem intrin- ipbie pei pünte md fecam finis ultimi IN. extrinfecam C. — Intrin- feca finis ultimi ratio eft infinita Dei excellentia vienter od & bonitas Deo intrinfeca, qua de fe eft digna, DT caun, d ut omnibus creatis anteponatur : hanc Deo ni- hil auferre poreft. — Extrinfeca eft honor;amor fanaretam a aut quaeliber actio , quà Deus actualiter pre- fertur aliis omnibus: hanc licet hómo Deo ne- ;qu g roun. D gative auferat, eum fcilicer bonis creatis poft- habendo, tamen infinitum bonum nemo dicit. r p« j h nfnt, & ( [mL yut "Ad Couf. 1. D. adam partem. Affe&tus reputatur pro effectu , fi,effectus fit poffibilis & propor- )bfequiä; m tionatus, nequeà modo cognofcendi aut aliun- onremmi J de limitatio fiar C. fi oppolitum firIN. — Axio- r omaiis^ ma hoc qualecunque fpectat ad res poffibiles ; d ii &; quantum ex parte agentis fuir, efücaciter T intentas , fed póít tantüm per accidens impe- gt ditas — ./4d Conf. 4L. IN. utrumque. y1ynum ; quia j ts damnum, nempe diífolurio animae à corpore; ; d L non autem unionis hypoftatice, fuit fimplici- ompk&lwf i ter finitum. 2dum, ob dicta de affectu ad ef- jf Cür qüUG fectum impoffibilem & improportionatum. Ad X fw[ n j hec non ideo reipíà peccatum eft irremiffibile ls yiin;* nec merita Chrifti excedens; licet quis.ira exi- X Veüel IXOUC [ü! CNbW pN üälmet l] Ü s 96 Dzr PzccaTIS. ftimet; ergo & illa opinio non attuliffet infini- pit. tam malitiam. hum ef 72. dnfi. 177. Peccatum tantum eft malufn, fineper quantum eft bonum , quo hominem privat; Imtam t0n eft fed bonum, fcilicet Deus, quo privat, eft in- finitum: ergo. Conf. J. Peccatum privat ho- fionepr mi minem unione hypoftaticà ; quà humanitas red- ditur infinité fancta; ergo infinito bono privat. 4l i, Conf. []. Peccatum demeretur gratiam & glo- pf riam finitam in infinitum: Item privaret homi- aun& nem prarià fimpliciter infinità, fi quis eam ha- Q5 o beret; ergo de fe eft privativum boni fimplici- ter infiniti. Gof iq E R. D. M. Quantum eít bonum immediaré dütrnm llflæ mfu & formaliter fpeétatum , quo privat C. quan- tum eft bonum mediaté & objectivé fümptum Qls: r N. privat nempe hominem vilione & fruitione tà limy) Dei, immediaté & formaliter beatum faciente, tom í feu Deo , üàt finité tantüm nobis communica- Gier inf bili, fic etiam finité rantüm poffidendo. 44 exenfrà Couf. J. Y. 1. IN. 4. Mortale quidem, ficut & r veniale , indignum facit hominem unione hy- VOV poftaticà, non tamen privat; quia nec debira ld nec homini neceffaria eft, neque ejus carentia W df peecati poena recté dicirur, quae non tam ex Ti prafítantia boni abfentis quam ex indigenrtia lts W ilius. ad felicitatem obtinendam defümitur. lfj E. 2. D. Conf. Privat bono infinito, fed indebi- Quo d]x to neque neceflario ad felicitatem illius, qui eo k caret C. debito & neceflario bono N. majus ma- f ) um homini eft carere in s:eternum vifione bea- ls Frte tificà; quàm unione hypoftatica ,-üt ex modo d. m patet. a Dz PrzccamIs 9? tolfer patet. Ad Confirm. II IN. conf^. Ratio quoad rmum eft ; lieét ceecitas defe privet oculum vi- um d mdr fione perfe&tiore & perfectiore ininfinitum , ma- Tinen Wi lum tamen infinitum non dicitur; quia ceecitas prvin; d non eft malum oculi ; quia infinité perfectá vi- tum pnvei fione privat ; fed quia privat vifione proportio- hmntàté natà & debirà, quee finita eft. [ta à pari. Quo- to bono p ad 2dum; privatio illa oriretur non ex infinitate gniam d peccati fed ex oppofitione neceffaria inter pec- : privare[ho; catum & gratiam intercedente; cum etiam uni- J qusami cus gratie fanctificantis gradus deleret in pec- m boni m catore infinira peccata mortalia, fi illi ineffent, - 73. dnfi. I. Peccatum meretur. poenam nim j zternam, & fic infinitam: ergo etiam eft ma- ia C u litige infnite; tum quia pena " correfpondet culpa: tum quia , licét peena zeterna non fit to- ïe&wä (umyþl j m ta fimul, tamen illam incurrendi debitum eft besrum d totum fimul ; unde culpam & debitum fitnpli- bis commd: citer infinitum effe fequitur. Confirm. J. Poena extenfivé infinita cequivalet intenfivé infinitze; xl / luidem; i :l:ï ficut poena bihoraria inteníà ür unum moraliter / equivalet horariee intenfze ütduo; ergo. Cozf. rem s i : Ya m M 4I. Si darentur infinita venialia fimpliciter infi- nita, de fe mererentur poenam fimpliciter infi- l: ellj a u non ( nitam; ergo ; cum mortale fit gravius etiam in- finiis venialibus, meretur peenam (fimpliciter Jde enm? infinitam & eft fimpliciter infinitum. Adde, " quód Deus puniat femnper infra condignum. - Jt0 : fed , . D./4. Meretur fic peenam intenfivé in- offl IHIUS; qw finitam /V. /2. & Supp. quód hec fir producibi- N 1 JUJM lis. Extenfivé infinitam"C. Sed bh«c, üt di- 1U g uf Q um eft, habet partes füze durationis femper a Pä " fini« E - DE PzccarTi1S. 98 * í k finitas, & fücceffivé tantüm finité extiturms; fc u lámque negatterminum ultiraum fücceffion finitarum. Ad rationes additas JV. feg. uzr. Li- Di cet etiam actus charitatis in homine jufto me- Àif xeatur preemium eeternum , & exigentia ceter- WV n nüm durandi in angelo fit tota fimul ; in ne- fem r utro tamen fimpliciter infinitum afferitur. So- tàa (cijo la ipitur ex his fequitur & ad hec in peccato a, fi cit infinitudo ordinis , cum aliis adjunctis inferiüs examinandis, 44 Conf. 7. N. A. Pa- fütm p d d na intenfivé infinita implicat; unde peena ex- tenfivé infinita , tanquam peccato veré debita, Teenfen initum « poenee chymericee zequivalere malé dicitur. In- de etiam habetur D//p. de peena horaria & bi- Thinzmiy Cili exte horaria, quarum utraque dari poteft, & datur tota, & hinc juxta aliquos zquivalere poteft; T ( intenfivé autem infinira dari nunquam poteft, extenfivé infinita nec'unquam tota , nec nifi finita aCtualiter datur. Ad Conf. II. D. M. me- 4 rerentur poenam fimpliciter infinitam propter L intrinfecam füc malitias demeritorie dignita- l tem IN. poenas in fe finitas & folo numero ii l phs Q finitas propter colle£tionem venialium nume- DRog, ricé infinitam C. binc.quia mortale habet ora- u viratem non multiplicaram, & fimpliciter fini- iï?ïïmuue tam, nec ei alia peena quàm proportionata de- betur : nec aliam quàm finiram, licet veniali- lm d um peenis acerbiorem & diuturniorem, mere- lt Q tur. /2d additamentum D, Devs punir infra con- 'ettIone 'dignum fecundiun iaccgüg;;em G duxa:iggem ltton M V CA- dj ) hu DE'PECCATISH.'" 39 etuts s füccefiont CAPUT Ill V.j De Caufis » Efettibur Peccaii. ite vl n Xtta t Aufz. peccati efficientes à S, "'homa: re2 fimd ; 0 cenfentur plures , qua: ad. duplicem clafz alfentur Y fem referuntur. Alie íunt internz , ignoran- yec n peat tia fcilicet , paffio & voluntatis tmalitia ; alias; externg , diabolus nimirum, homo & pecca- -dis il INb tum pracedens. Aílignatur etiam ab eo- dern duplex effectuum peccati genus infrà yde p t ro wre d recenfendum. Propcfiti noftri füb "Tractatüs initium expofii memores duo duntaxar exa- g dc. l honri o minamus ; i7um, Num Deus ad caufas pee- cati externas pertineat ? 24unm, Num intez i, k reatum culpe ac poenae diítinctio intercedat.. iviee p n p ARTICULUS L p tot2, f n Deus fst caufa es au&tor peccati ? 25 im prt 74-NTO/«. Hac duo , tametfi apud mulros r df idem fignificenr ; diverfa ramen fünt, (oo gumerci' & plus dicit, effe auctorem , quàm caufam peccati, enidium 8 Caufa enim etiam. per fe fipnificat d duntaxat principium . influens in effz&um ex t intentione : au&or autem includit eriam prin- figpici porroti cipium intelle&tuale, determinans contingen- Iïcel W]i tiam effe& b Ós ad unam partem,vel ponens me- j! mh dia, ex q uib 'ioreth libus determinatio fequitur cum in- i i , tentione. — Deum peccati caufám ftarüerunt pu iC g Simon Magus , Cerdon , Marcion , Manes , alíque po 3 illos, qui bina omnium principia, Ü m', pofücre, Flori- gliud* bonum aliud "m'fïlu nus z gl 10O Dz PxccAT1s. nus quidam Seculo II. Deum peccati aucto- LT rem aperté blafphemavit, plu(quam hereticus guim. inde à S. Irenzeo dictus. Eum Sec, XVI. íecuti funt Libertini ; quorum duces praci- (rit in i fU (v ui Coppinus & Quintinus, Surores Flandri, hi [un, N - egabant hi quidem, peccata quidpiam pre- AA ter inanem ac falfam opinionem effe ; affir- li, tfmabant tamen ; quae ab hominibus peccara di- [/187; cuntur, à Deo, í(olo omnia in omnibus ope- r gante, fieri. Hos duobus libris oppugnavit fim d | Calvinus, ipfe tamen equalis blafphemie reus; hajorm peccata enim hominum Deo volezte , defipien-- Scripun $e, imperaute & impellente fieri plurimis in locis fuarum Inftitutionum , Libri de zeterna prüme lud,t preedeftinatione, aliorüámque operum fcripfit. 44 Cin Unde Bellarm. l. 2. de Amiff. Grat. cap. 4. & für feqq. demonftrat, à Calvino etiam fatendum , nüllo m vel quód Deus veré peccet, peccatíque auctor fit; vel quód peccatum preeter inanem falfám- Il , que opinionem habeat. nihil. Idem docuit olim Lutherus, üt patet ex affert. ar, 36. & UI ] Melanchton in Comment. ad ca f Do P. 8. er' ad Wt ]) Rom. j. Dico, Deus' non eft caufa vel au&or LU 7 mal"m m nllius peccati, Eft de fide. Pro/. ex Scripiu- anatbmu va , quz diff:rtis verbis negat. Deum /facere, (iit d velle , impevave peccata, aut ad ea zmcmare, 1. LUET. Sap. 11. v. 25. de Deo. dicitur : Idl odifli AUty) ) eórum , que fecifli, Sap. 14. v. 9. autem : Simi- liter odio funt Deo impius &? impietas ejus.. Ex- b £0 Deus non facit impium & ;mpierarem. Il. LUE LT Pf. 5, v. $, ANon Deus volens imquitatem tn 65 » Og & DE.þäCCATIäJ YOX Jcoti u Pf 44. v. &. Dilexifli jullitiam , ? odiffi iti- am heret m Sec Ti quitatem, VML Eccl. 15. v. 2:.. Negini mau- davit impi? ageve. — Jerem. 19. v. 5.. /Edificave- Qs i vunt excela Baalim , que mon pracepi , uec locu- Qtores F zus fum , mee afceuderunt in cor meum. 1V. Eccl. yidpamm 15. v.11.. Non dicas ; per Deum abeft : que enim n di;á Aon dicas , ille me implana- odit , ne fecevis. YUs pecatt! vit: nom emim mece[Javii fumt ei bomines impii. oj o* Jac. 1. v. 13. Nemo, cum tentatur , dicat , quo- s 0ppugni Deus enim intentatov giam à Deo tentatuv, xfohemig t malorum efl.. fpfe autem. neminem tentat." Conf. timy dj pro- Scriptura docet , peccatum foli creaturee j plinins i rium effe ; Ofew 13. v. 9. Perditio tua ex jb de at Isvael , tantummodo in me. auxilium Joan. 8. .perum &Ilpt* 44. Cum loquitur mendacium , ex propriis loqui- G d fur. uia wendax eff , $9 patev ejus,. Exgo jam fetiz nullo modo in Deum referri. poteft, L Conc. Araufïc'. caigeti Prob, ex "Traditione. inanem j II. Can. 23. h&c habet : Suam voluutatem ]dem i | bomiues faciumt , wou Dei, quando id agunt; f d J ( quod Deo difplicet. Et Can. 2$. 4liguos ad malum Diviná poteflate prede[Hinatos o folum 5sog credümus , [ed' etiam, ff [umt , qui 1antum ul r u analum cvedere velint , illis cum omui deteftatione anatbema dicimus. "Frident. Seff. 6. Can. 6. : MP j P . Jan^ Jj quis dixevit , mon e[fe im poteflate bo münis vias$ " eva ii t bona a ii wa$ malas faceve , fed mala op ;.IM i Deum opevavi ; uom permif[ro? olim , [ed etiam proprià $5$ per fe , adeóq ue ut Jfít proprium ejus n j epus mom mümüs proditio - Sgude , quàm wocatio uml at Pauli , anatbema fit. Il Patrum teftimoniz fü quadam elterertur. ;;Mdf p M (::bviax funt; & in decur ntex h 3 162 Dz Pzg cgn'rs. Ínter eos S. lreneus integrum opus contra hp harefin hanc , tette Eufebio 1. 5. Hifl. c, 19, 155 edidir : 5. Bafilius homiliam , quam infcripfit: h heo ! Deus n eft Jdutbor peccati x S. Aug. libros de Ym fer libero arbitrio ex eadem potiffimüm caufà et- jam ícripfit, 1 ham z I Prob, ex Ratiose. Deus caufa & author üt m peccati dicitur; vel quia ad id hominem mora- ff d liter movet: vel quia phyfic& neceffirat: vel jm, K quia concurrit, cum poffet non .concurrere: fhe g vel quia illud permittir, cum poffit impedire. qurun Sed. 1suum eft fal'am , cum Deus peccarum & inill prohibear, ab eóque poenis propofitis deter- luns Xeat ; aut fi verum forer , nec fan&tus effet, ln [ mec juftus fcelerum ultor, Falfüm etiam eft decterit 2dum, cum homo liberà peccet ; fin minus, & f |0mo non peccaret, 3tium non facit Deum ]tio no peéccati auctorem ; tum quia ejus concurfus lüt & «reatiuris eft debitus * * tum quia ex fe eft in- y.20 ; differens : tum. quia ab actione creata logicé tte g 'detefminatur, & contra intentionem datur. tbgg INeque 47um id evincit ; quia Deus peccatum 15 Len impedire non renetur ,. & jure non impedit; U n tum ut debitum caufe univerfalis impleat: n eff ! tum ut; quod Aug. Enchir, c, 2. & 1 . ait: eiigm. de malo benefaciat, fnid 4 ( Wt v6. Objic. I. , Sacra Scriptura pluribus mo- is.Deum declarat au&orem peccati, I. Tri- . if " !j buit.Deo univerfim omnia mala. Sic Amos 3. IIj i fuevit malum in civitate , quod non fecevit Do- '€€l in &« eninus, 1. 4g. Ego Dominus. facieus pacem 5 glC PI'OV. nia ma- 'creffm malum, -« D. tribuit Deo om t D la pe- Dr Prcearrs. 103 0pUS ctty fa poenze C. mala culpee N. de 1mo textu au- 5 Hl c u rem S. Aug. cont, Adiment. c, 26. ait : malum àm ir Boc loco sen peccatum , fed peua intilligenda eft. ite. Dünst Idem feníüs eft textüs 2di; üt—S. Hier. in hunc m at locum apert & dicit. Ii, Signi ficat Deum velle: & decreviffe , uf & udt ut mala fiant, Sic Genef, 45. Non veflro Con- yminem nit félio , sit Jofeph, fed Dei voluntate buc miljus neceftt v wm, A&or.2. Hunc Chriftum , defimito con- t COT magus ini- frlio €$ pve[cientid Dei traditum pev vt inpdi juorum. affügentes interemiflis, & N. In his Jeus p & fimilibus duo fpectanda fünt : 1»m , vo- opoíirs i luntas & actio mala frarrum & judeorum; (adtus hanc Deus praícivit, non tamen voluit aut Yor etn: decrevit : 2Zwn; perpeffio hujus mali bona, s; n n2 & fecutura inde exultatio Jofephi ac redem- o &i e ptio noftra; hec ex previfo malo bona vo- luit & decrevit Deus elicere. Hinc Gen. $0. ejs nE "Tib v. 20. Jofeph ad fratres : vos cogita[!;s, ait; de e crtti me malum , fe d Deus vertit illud i2 bomum , u£ gonem G exaltavet me; eg falvos faceret multos populos. Dens p2 Et S. Leo Serm, 16. de paff. Dom. — Divevfum id, quod in maligmitate Juda- r noni £ contravium . eff 4ii; in orum ef] pracoguirum , &9 quod 2m 'Cbrifli paJ- Jjfone eff difpofitum. - MNon inde proce[ft voluntas C,Z.&"'ï uec de uno extitit duterficiendi, unde moviendi : Spiritu. atrocitas fceleris g tolevantia Redempto- ] PIUFW j T/$. eccatli h III. Docet Deum ereare impios , ut p« jcAnt ) ftea in eorum poenis man ifeftet fuam juftitiam, ,f j J Sic Prov. 16, Omnuia operatus efi proptev. femet. jin P^ d ditin malum. Jj ibfum Domitnus , ünpium quoque à )u 0f 2XQQ. mj RT 104. Dz Prccaris. Exod. 9. Icirco. autem pofui te , Phataonem, fitnem r ut oflendam im te fovtitudinem «neam. — Ubi ad De (dva Rom. g. dicitur: excizavi £e, Et ibid. 4 gom jitam . balet poteflatem fazulus facere aliud vas. im-bo- 10j ad$ vz0rem , aliud in contumeliam. 2 E. D. Docet prátin Deum crea:e iimpios formaliter tales, hoc eft; fentim ) quos ipíe impios faciar /V, materialiter tales, 4f tf j |oc efl, quos videt ex propria ele&tione im- 7778 pios futuros , fu)2. ita ut decretum , ad jufti- mj« d tiam in impiorum füppliciis demonftrandam, Mp d pracefierit culpe pravifionem AV. ita ut pra- i ontum vifio culpa: anteceflerit decrerum C. — Itaque jroa r Deus etiam impium, qui füá fponte ad diem vt f malum iturus erat, creavit ad gloriam füam. C m « Sic enim Aug. epift. 1c6, ad Paulin. Quamvis peccata. nou 101 fath fecevit ,. maturas zamen ip[as, qua N, pev fe ipfas fene. dubio bone [unt , quibus tamen incitre ex avbitrio voluntatis futuva e[fent vitia peccato- gtlos m vum , €9. in multis talia, quibus etevna e[fet pe- jragi, na veddeuda, quis niff Deus cveavit ? Pharao- AL Chy nem , cujus liberam pervicaciam preeviderat, li, t po(uit ac confervavit iz végno, üt interpreta- Des fj tur Ruperius Tuitient, in hunc locum, ad Dünm 4 exercitium patientice Ifraclitarum , & potentiae ^ f fuz manifeílationem. /Vovz? ergo Deus , inquit Ws Aug. q. 32. in Exod. z , w malis, iz. quilui Voltts famen bumanam natuvam uom ad malitiam evt- DItum at fed eos pevfert patientev , quousque fcit opor- U im Feve; z0n inanitev .. [ed wteudo eis ad admoniti- pic C, onem vel exeveitatiouem . bonovum, — Denique QUS jr fenfus allegoriz .de vafis figuli eft , homines, ali damna- nj Q, .?ui peccato origiqali vel eiam a. n tig« . Dg VPECCATIS. -Yo$ » Phititne tionem meruerant, alios per mifericordiam wumn. Ui Dei falvari, alios pro meriris fuis per füam Lbid, m juftitiam peená affici. Ita explicat S. Aug. ep. lul u iti 105. ad Sixt. u amvis Deus faciat vafa a in D.v pevditionem , ut o D endat ivam €$ demonflret po- t til, ii zentiam fuam , quá bene etiam utitur malis, 49 erilier ut tofas faciat. divitias lorie fue im va[a mi[z- 3 eldioxt vicovdie , que fecit in , onovem, non dammabili etum , ad i ma[[e debitum , fed fue gratie lavgitate donatum; emonfruds tamen eisdem ive vafis , propter mevitum ma[Je j i in contumeliam . debitam fatfis , id efl , bominibus um C lig propter natuva. bonitatem: cveatis , fed propter fponte D] vitia fupplicio deflinatis , iniquitatem , quam ve- ghrim f &iffima veritas àmprobat , damnare novit ipfe; li. (ur mon facere. mn jj IV. Dicir Deum homines ad peccandum incitare & impellere , jam per fe jam per an- y, gv "T gelos malos. Siclib. 2. Reg. c. 16. Dominus m pracepit , Semel , ut maledicevet David. Ybid: c. yi] Hn 24. Commovit Domini furor. David , dicentem: m praytd vade , uumeva. lfrael &$ Sfuda. kt 1.24 9 25. , ür i* Deus fpiritüi malo, qui promiferat fe dece- Qunc Joctm, | pturum Achab, ait : decipies ; $9 pravalebis, Pa- de, €9 fac ita, &. D. Dicir Deum incitare & 1 PWG m Duh n impellere proprié, hoc eft, phyficé movendo voluntatem, vel moraliter per verum & pro- ),'I/I/!ï j r W j nijin prium mandatum , fuafionem aut alium mo- I n J dum impellendo N. improprié tantüm & tro- ouiqV m ad [ ,WW picé C. Dicitur autem per tropum tripliciter 1 q ] Deus imperare malum vel ad illud incitare, 1 ] 17j Quatenus permittit, diabolum vel homi- d jj nem malé agere; ficut qui frana equo gene- [ 5 IO? — 2 roS DE PrccaArTIS. fofo laxat aut cani venatico funetn folvit , in- pugin citare ad carfüm aut ad predam immitrere dí- fims ver -citur. Hunc modum truüm alibi tum L. de Coreriit Grat. & lib. arb. c. :3. S. Aug. ufürpat ,. cm ticont D) auditis, dicens , ego Dominus [eduxi Propbetam gyouos, ilum,ig9..quem vult, obduvat 5 im eo, quem Tayoris Jfeduci permittit vel obdurari , mala ejüs merita ex horur cvedite. 2do. uatenus non tantüm permit - 3 P d pmnia d tit malos mal*? agere, fed deferir etiam eos ) in2d 8 Suun fecf contra quos mal agunt. Kujus modi indi- cium prebet Aug. epift. 89. q. 2. dum expo- ütem im nens illud : £? ze mos trfevas in teutatiouem , ait: gnitceni autelligitur , ve mos iufevri defevendo. pevmittas. & in ! 3100. Quatenus voluntates Jam ex íe malas Ondetur ordinat ad unum poriüs malumquàm aliud; vel t Ab(lo permzwvä, impediendo fcilicet, ne hoc faciant Untür, malum, finendo autem, ut faciant illud : vel Vll pofítivà tautüm occaffonaliter , immittendo fci- homips licet affectum vel cognitionem bonam, unde 328 4 l malus fümat occafionem judicandi melius ef- Q p fe facere hoc , quàm illud malum. Hunc mo- fta qy dum adhibuit Hugo à S. Victore lib. r. de Sa- A * cram. Parte 4. c. 29. De illo autem 1nodo , quo Q9 t malas etiam voluntates , .. . ad fuum arbitrium zempevat 69 inclinat , boc fentieudum , ut creda- ET zur Deus 1nalis voluntatibus t2 dare corruptio- ld ( zem , fed ordinem., Et infra : Zoluntati nale &t t vitium eff ex ip[a, quo mala eff : ordo autem ex li, & 4Deo eff , quo pev velle ffve ad . boc ffoe ad illud Ü €ff . .. Potefl ergo voluztas mala in fe corrum- 0 Que pi &5 vefoloi per proprium vitium, quod ei aliun- l M Ve] e u dajur $ fed uon potefl pev. velle extra fe pre- : Dz Preccaris. 107 m fv pyacipiravi, viff quà ei via apevitur. . S. Augu- rumireni flinus veró & Theodoretus in illud Píal. 104. E. Convertit cor eorum , u odiemt populum ejus ; o t dicunt Deum. feciffse non pervertendo lr Pj gyptios, fed benefaciendo Iíraelitis , unde illi 1najoris odii Gccafionem acceperunt. Atque ; ug ia tj w ex horum uno vel pluribus explicari poffunt inrüm pe omnia objecta; de quibus preeterea adverte; scit ea d in 2do textu Deo permittenti adícribi, quod Satan feciffe 1. 1. Paralip. c. 2 1. legitur : in 3tio j m i . dng autem imperativum modum adhiberi pro fi- fetbitionm gnificando futuro, fecundüm ufürpatam alibi u p etiam in Scriptura phrafin. — Simili ratione re- nerfra fpondetur ad ea, qua ex lib, 2. Reg. cap. 12. qin dit de Abfalonis inceftq & untur. j A.aliung?c de aliis (?bjici- e hod m excecare & *xobduurafe can d V. Afferit Deu homines malos ; cecitas autem & durities ju- immia y bonam, U xta S. Aug. l. ;, contra Julian..c. 3. peccatum , cquía & poena peccati eft, — Sic Joan. 12. Pvo- ii d um. Huüfi? prevea "on potevaut cvedeve, quia itevum dixit Jfaias : excecavit oculos. eorum | $9. induvavit um p cor eorum. |Et ad Rom. 9. Cujus vult ymi[zve- fur , £9 quem vult ,induvat. E. D. Afferit De- TT mm ! yn um excecare & obdurare homines pofitivé, ] hoc eft , fal(a preejudicia & erroneam confci- m at du* entiam illis immittendo , quee eft cecitas men- tis , & affectum pravum ac admonitionum , aïda [ divinarum contemptorem voluntati tribuen- hf" do, quz eft duritia cordis, N. negativé dun- TI, j um "r i taxat vel permiffiv&, fcilicet czeciratem & du- ",f titiem non impediendo , hominibus non mi- T Crenle Wi 108 Ds PreccarISs. Íerendo, eos deferendo , & uberiora ae con- I tüm ; nan grua auXilia, quae dare non tenetur , fübtra- hendo C, Conftans hec eft interpretatio S. Au- volubtate (ine, U guítini. Sic enim ep. 105. ad Sixtum loqui- €.100, tur ; zog obdurat Deus impevtiendo malitiam, ftd mon impertiendo mifevicordiam. 1J1. ad Sim- eliam du 10 f m plic. q. 2. — Obduvatio Dei eff nolle miferevi , ut pon ab illo evogetuy. aliquid , quo [f bomo dete- hn a Vde p vior ; fed tamtum, quo fet melior , tton evogetur, Dess vl Et Tract; 53. in loan. Sie excacat , frc obduvat Deus de[evendo , non adjuvando , quod occulto ju- ET m ; f& dicio faceve poteff. Pofitiva autem exceecatio tit jbid, À & obduratio eft ab ipfo homine ; quod David fignificavit monendo , dum P(àl. 94. v. g. dixit: t f ) n syg] "iolite obduvave corda ve[lra ; Chriftus autem reprehendendo; dum inquit. Matth. .13. v. Vüt i DAm ib 15. ZncvafJaum efl cor populi bujus, €9. auri- luiat; l bus gvaviter audievunt y €g. oculos. fuos. claufe- vuut;nue quaudo videant oculis, $9 auvibus au- u ftriy ) fllüd 1 diant , €9 corde intelligaut , €9 cogvertantur ,&9 À fanem . eos. bC Erg 77. Objie. II. S, Auguftinus etiam pec- & ( | & non b cata dicit fieri Deo volente , decernente , fa- pha t ciente & incitante, * Etfi hoc S. Auguftinus doceret, contra dogma fidei nihil probaret, Vl N fed deferendus foret. Damnata enim ab Alex. Omnipmn VIIL eft hec propofitio 3o.. U/z quis invene- QUid fere vit docvinam in. duguflino clavà fundatam , il- Wenatiya s lam abfoluz? tenere. potefh, mom ve]piciendo ad ul- lam Pontifcis Bulam. Sed quàm falsó hocà PECCa[um TVterari alvino objiciatur, videamus, I. Deus R — | Dz Pzecarts. 109 Y « - L Deus juxta $ Auguftinum vult pecca- L y fllbf'r tüm ; nam I. peccara non fiunt preter Dei voluhtatem $ nec eo invito. , aut otiosé fpe- ytto$ l &ante, aut imprudenre, üt conftat ex Enchir. Simn hg m mdli c. 160. . /Von f preter volugtatem Dei , quod etiam contva ejus voluntatem fit ; quia uon fie- nl as vet , f non feueret : neque utique nolens feuit , fed j mifmg volems ; ergo à Deo volente fit peccatum . 2. I3.7 , r g Velle permittere ; includit velle fieri ; atqui Deus vult permitrere peccatum ; üt patet ex «it, t [ textu. jam citato ; ergo. 3. Deus vult bo- num ; fed peccata fieri eft quid bonum , üt Ut eidd ait ibid, Aug. c. 96, — Quamvis , que mala funt, e;qui 207 ffut bona ; tamen uz mon [olum bona , fed VO etiam mala fent , bonum e[L. 4. Etiam Deus Chrfhs t vult peccatum ipfum, licét bonà voluntate ; ; Mu t nam ibid. c. 101. dicitur : 4/liquando louá vo- L ! J 'WJW luntate bomo vult , quod Deus non vult ; €9 vur- ) i Jus ffevi poteft , ut boc veliz bomo voluntate ma- 1 g um g. IN. l]. ad 1m. lá, quod Deus vult. boná. at D. C. Ergo Deo volente permittere fit pec- catum C. Deo volente fieri /V. Deus erga pec- ms du cata non habet pofitivé velle ; quia bonus & d juftus eft: talis autem non effet , fi peccata xl : vellet. INec etiam haber pofitivé nolle ; quia dii p omnipotens eft : talis autem non foret, fi ali- 1 cnimüïæ 1] quid fieret ipfo abfolut& nolente. Habet tamen jj g d negativé nolle feu condirionaté non velle;qua- ***** tenus péccatum prohibendo, vult aut non fieri j umllilnlmlf "J r ï peccatum , aur puniri eum , qui peccar. Ex hac fjb jraqueratione, & quia Deus vult permittere, ut fi- um [?eo. x ant peecafa »apparet, quód peccata non fiant & M d 1IO Dz PzccaTiISs. imprudente , aut fimpliciter invito , aut. preeter sár hm ejus voluntatem, Ad 24. N. vel D. M. Velle ada . permittere ; includit velle fieri ex parte per- tijris 0 mittentis N. ex parte facientis C, velle per- m, ddr mitrere mala eft velle non impedire,; ne fiant Mitiaque mala ; quod poteft eff: bonz: voluntatis, prse- fiott ? fertim in Deo , ad quem fpeéctst non impe- didþulllf ( od dire cur(um rerum : velle fieri mala autem eft male voluntatis, quz vel malo deleétatur, 1717 vel eo uti vult ad bonum contra illam repu- m [n lam : zon funt facienda qmala , ut eveniant bona, 1Ios, ) d 31. D. inin, Peccata fieri activé eft bonum m decre N. fieri permiffivé fubd. eft bonum , quate- Ut anpdj nus przcise peccata funt & fiunt IN. quatenus Ttt, p à Deo ad finem bonum ordinantur, poftquam m ven permitrente Deo exiflunt. C. — 42 47. D. vult lm i W ipfum peccatum , hoc eft, ipfam malitiam a- qum f étüs vel objecti N. hoc eft; objectum, quod defi $4 volendo homo peccar C. Diftin&tio pater ex 7 exemplo ; quod ibidem fübjungitur. Malus fitaroy, filius fi vulr mori patrem, hoc malà volunta- ?ms Pf Y um te vult & peccat : fi veró etiam Deus hoc velit, vulr id bonà voluntate, quia preter do- IT rinium in vitam habet finem femper bonum Hinc au- LT in decernenda hominum morte. Y rem conftat non effz hic intelligendum obje- étum . intrinfecé malum. II. Deus juxta S. Àug. ordinat & decer- l m fi( & nit mala; fic enim S. Aug. L. de Corrept, & N ff rat. cap. ro. — Cozfeemur Deum , qui mala ex j i poí 5 i ouis oritura pra[civit, eg fcivit magis ad. [uam fs ] emipotentiffauam . logitatem pertipere , etium de 188H5 Ds Psccaris. P5 ^ t0t ptitt snalis benefaceve , quàm mala e[fe non ffnere , ffc D. Wi ordinéffe Zzingelorum $9. bominum vitam , ut in & poey ea pvius. offeudevet , quid po[fet liberum avbitvi- C wl um deinde quid. po[Jet gvatie [ue Deueficium, edire, ne Juflitieque udicium..| Et ib. c. 7. Curz audimusz ES olontis p vzonne ego vos duodecim elegi, e9 umus ex vobis ht n diabolus efh ? illos debemus imtelltgeve elettos pev 1 mdidt mijevicordiam ,. illum pev. judicium : ilos elegit milo deblir ad obtinendum vegnum [uun $ illum ad effandea- dum [auguimem fuum, W. N. 4[f, Quod textus a lum g 5771 imus , plané non probat , cum non dicat De- iiv dlut um decreviíTe ;ut mala ex bonis orirentur; aut yonum ; ( ut angeli & homines priàs neceffarió pecca- rent; & propter peccata punirentur, ür patet. yc N quie t POW Dum veró Calvinus & Beza addunt preefcien- tiam à propofito Dei per S. Auguítinum nun- 4 4 fim n quam fejunei, falfum dicunt , cum L. de prae- defl. SS. c. ro, fcribat : Pradeflinatio ffne pra- aidun d lo p feientia ejfe 102 poteft : poteff autem effe feze pra- mulfuf- "] deflinatiome. pre[cientia, — Prade[linatione quippe Deus prefcivit, que fueva? ipfe fa&urus : pra- C mala w]m jím De: ftive. auzem poteff. etiam ea; que dpfe mon facit ; Jffcut quecunque peccata, — d. 2d. text.. D. Tra u pret ut eligere ad effundendum fanguinem füum iW idem fit ac decernere uti malà voluntate Judze; ye DA dun quam fe permitrenre füuturam in eo praenove- j rat; ad redemptionem peragendam C. ita ut idem fit ac decernere ipfam malam voluntatem d t i N. Huic expofirioni locum faciunt. verba d Q l pauló póft fequentia : aP ijJo quippe ele&us eff , 1l !l opus Jl ngï qui no?i; bene uti eiifzm Talis , ut pev ejus. i - ii 1 b T Dz PrccaTIS. damnalile, illud , pvoptev quod. ipfe venevat , opus dleris veneralile complevetur, dercque IH. Deus juxta S. Aug. hominem . indli- fením, nat ad malum ; fic enim L. de grat. & lib. arb. pettit c. 21. Operatur , inquit ; Deus z cordibus bo- jmtee minun ad inclinazdas eovum voluntates , quocun- Tum m que voluerit , ffve ad bona pro fua mi[ericovdia, T0 ec0r dere df ffve ad mnala pro mevitis fuis, — &. D. Inclinat proprie N. improprie & tropicé, uno fcilicet lx ipo ex illis num. priore $. IV. expofitis modo C. Wdi dlf ! D d fub hac autem inclinatione jam adeífe in ho- mine propriam malitiam , patet ex verbis eod. Dani lib. c. 20. premilffis : voluntatem proprio vitio tithoc D) malam i boc peccatum judicio fuo ju[To &9 occulto & lit me iunclinavit. z (übr IV. S. Aug. verba fcripture explicans; Ti pett qus diceunt Deum homines tradere in repro- quis in Q bum fenfum , negat id fieri deferendo & per fed de(er patienriam feu permiífionem. — Sic enim 1. 5. fentar, ] cont, Julian. c. 3. fcribit : Sequitur: propter boc jungir: [/ tvadidit ilos Deus i pajfioues ignominis. — u- ii j pwþ dis propter boc ; &g quavis inamiter , quomodo RA Dunigt intelligeudus [ét ivadere Deus , multum laborans, UT ut oflendas eum . tvadeve. de[evendo. Item ibid. LU TP ' Quid efl autem quod. dicis : cum defideviis Juis ^ m zraditi dicuutur , velicli per Divinam patieutiam tex Y À iutelligendi [unt, mom pev potentiam m peccata lnt compulfe, Quafe nom fimul po[uevit bec duo idem lolet de "dpoflolus €g' patientiam &$ potentiam, B. D. i quæf' Negat fieri , in fenfu Juliani C. in fenfu-fuo Ütfit p & noflro N. Exiftimavit Julianus nec con- lm quöu supifcentiam nee ullum peccatum effe peenam üempe Tl — alte» Ds Precarís. 114 Md alteriüs peccati; & hinc dicebat Deum non tra- dere quemquam defideriis füis aut in reprobum yminem ii fen(üm, quafi peccatum prius puniat: íed quia . bb d permittit ; ut quis im defideriis malis , quibus im du jam tenebatur, hareat ; unde Deus juxta Julia- 1 y Wr num mere nepativé fe habebat. $. Augufti- a m nus econtra non negavit fimpliciter Deum tra- dere deferendo; cum preter dicta n. pr. $. V. , u f hoc ipío in loco dicat : cum evgo dicitur. bomo vütis at zvadi defidevüs fuis ,. inde fit veus , quia defevtus À TT Deo cedit eis atque| confentit. Negavit veró rv Deum id fimpliciter permittere, cum permit- tat hoc Deus; ut puniat: negavit etiam Deum v pj ) ju/üb [ hic fe mer& permiffivé habere , cum DJeus de- ferat fübtrahendo fuas gratias in poenàm prio- us p ris peccati , & fic non tantüm permittat, ut quis in defideriis ; in quibus jam eft , heereat ; r 01 rb fed deferendo finat; ut quis defideriis maliscon- fentiat, Prius oftendir , dum primo textui füb- Sic «t -';,, j jungit : /ed quomodolibet 2radat ; propter boc tva- didit , propter boe deforuit, fcilicet ut priora pec- jymimi. ? atl ; Wï cata puniat, . Pofterius, dum ibid. addir: alud efl babere snala. defidevia cordis , aliud tradi eis, mim 7 j ? utique u£ confentiendo eis poffideatur. ab eis , quo fits cum judicio. divino. traditur. eis. Quod in 7] M]zïm 4 gun p textu 2do dicitur: g peccazo compulfi ; verba funt Juliani, quze diffimulavit Aug. tum, quód n nf nollet de traditionis modo hic difputare ,. fed j u uni queftioni infiftere ; an peccatum fir paena TT alterius peccati? üt patet ex verbis mox relatis: nm(en ( tum quód alibi fàtis clar& contrarium doceret fs c dei pét» n T C[R ii nempe Tract. 5 3.Ain ]oan. Fécerust. 7u eatim » 114 Dzr Prccaris. eatum , quod eos mon compulit faceve ; cui peeta- f m fÍnem;q zum son placez..—. Et L. 13. de Trin. C. 12. Me- dus, quo traditus efl. bomo in diaboli poteffatem; crcumft zoit ita debet iutelligi , tauquam boc Deus fecerit, de quay aut fievi quffevit , fe uod tantüm permifevit. —— efiám n 78. Objc. IlI. ui eft cauía caufze eftcaufa Gis, n« caufati , ex pofita caufà fecuti & in ea previfi; aütem t atqui Deus eft caufà multiplicis caufze ; ex qua bitum r pofita fequitur peccatum, & in qua illud etiam nii: d ab eo previdetur. Ergo eft caufa peccati. Mir. al r tonflat, quia Deus eft cauía 1. voluntatis huma- & pror na& proclivis ad peccatum : 2. motuum concü- Coritis pifcentie: 3. cognitionum allicienriug ad pes dndfere catum. Vnt retta - E& D. M. 'Caufa caufze eft caufa ph/ ficacati Vd tenri fati C. caufà moralis & intentionalis fu/d. fi cau- V pf fà immediata effectüs fit caufa per fe efficax; aut &ütem el habeat unum tantüm effectum, aut fi quidem etim j habeat plures effeé£tus ; caufa ramen caufie ex QT intentione vel complacentia feratur in hos plu- P*f quag res effectus C. fecus N. In omnibus autem Piyücam, affignatis aliquid ex his requifitis deficit. 1. Vo- Cognitione luntas enim humana indifferens eft tam ad bo- ttm ijeü num quàm ad malum , nec tam proclivis e Wotidene ad malum , quàm debilis ad borrum, quatenus £ d à rebus inferioribus facilé impellitur ad pecca- Teinoi tum. Miféria autem hujus flatüs provenit par- Quanrim tim à privatione doni , quo allicientia ad pec- etrahite carum impediuntur; in quo non eft caufa per 'erüm jn & peccati: partim à caufis extrinfecis vel intrin- imlade[) íecis, quee tamen caufz efficaces peccati non X Cttüm & fünt. a. Concupif;gntiæ motus non fünt € e m Dr PrccarT:s. 1$ , u inC nj fe mali, fed naturales & inclinantes ad proprium finem , qui de fe eft licitus, quamvis is in certis al uf circumftantiis, & ejus abufüs fit illicitus. Un- lo Dj de quantüm ad conditionem hominis fpe&tant, pemiji etiam non fünt caufà efficax unius tantum effe- j a die €tüs, nec perfe & efficax cauía peccari. Quód &in ag autem tales motus non poflint ab homine ad li- eufe , d bitum rationis freenari , oritur à peccato origi- ^ nali : interdum a qu dhie vitio progenitorum , aut à p ! culpà perfonali hominis, qui intemperantià füà volunarsd eos promovit , aut confüetudinem induxir. 3. motum db Coenitio, cujus caufa Deus dici poteft, vel eft dentiumdg indifferens & compofita ex duabus, quarum una retrahit'à malo , altera inclinat ad malum, laol vel tantüm proponit objecti dele&tabilitatem , ondis t & preícindit, num fit contra legem : neutra TEU autem eftcaufa per fe multó minüs efficax ; cura etiam poftrema cognitio fit talis fcientia, quam [] autüqh'jï timen & angelus & homo primus acceperunt à Deo, & per quam intelle£tus cognofcit bonitatem rei viirin omnDiP phyficam. Quin, licet etiam Deus proponeret cognitionem, qua bonitatem tantüm apparen- rsdei 1' TL tern objecti formaliter legi divinze repugnantis reprefentaret, hec non effet pofitio caufze per g; j um 0 fe efficacis peccati; quia propofitio ejusmodi relinquit adhuc indifferentem voluntatem ; & W ädw fitüt quantüm moOver ad peccátum , tantüm ab eo i c prOWUH Jicienté retrahit ob cognitionem lepis adjunctam. — Cee- terüim in his omnibus peccatam , quo Jeus of Cfm : diffaadet, prohibet & ( ia punit, ab eo non intendi j qertum eft qe (u 09 j Ha / 79. /fi. ". a16 Dz Peccaris. 79. Inf. 1. Deus concurrit unà actione ín- fit formi trorditer caufa. divifibili cum creatura ad peccatum; ergo eft Conf. ]. Creatura ex füo concurtü dici- us d tur caufa peccati; ergo & Deus. . Cozf. /7. Qui t2 df eít caufa albedinis, eft etiam caufà fimilitudinis; $o. ] ergo etiam qui eft cauíà entitatis peccati , üt iiiferen Deus, eít etiam caufa malitice. rüm; ey E. D. ,4. Concurrit Deus concurfü ex fe quens p indifferente ; nec imrnediat? libero fed logicé eflcaahg determinato à creatura C. concuríü immediaté Deus dee libero; & electivé ab ipfo Deo determinato N. q. Concurfus Dei ex fe indifferens eft ; quia omni- ii potentia Dei parata eft concurrere cum homine pit; a tam ad bonum quàm ad malum : nonj eft im- 0 propte mediaté liber; quia Deus non ipfe a&tionem eli- TtVit: qre git aut determinat , fed homini electionem & o didnur, determinationem relinquit: logicà determina- tur ab homine; quia Deus concurrit , quia crea- ordine tura eligit & agit ; non veró' creatura eligit & prttbe " agit, quia Deus concurrit. Ad Conf. 1. Dif. us indf Creatura ex propria inclinatione , intentione; G Áf electione ac determinatione concurrir vel agit tll id , quod omittere obligatur; ergo ex omni ca- C Rs pite eft caufà peccati. Concurfus Dei eft omni- Vitntri no diverfus, ür modó dictum: ac preterea pem'x M)E tànquam cauía univeríalis Deus eum preebere lnBigï-, t debet ad porentiam agendi in creaturis com- rübü' a&i( plendam , & in liberis poteftatem ad utrum- CQüente que fartam tuendam. — d Corf. ILI. Difp. Simi- Qnd üm litudo refültat pofità actione extrinfecà dealba- 4 (; tionis: malitia peccati non refültat ex fola pofi- iv in Iridg tione entitatis actüs , cum hac poffit effe; qu I üni ls Ds Pïnr,ccuxs. 119 DEU fit formale peccatum. Requiri( ergo cau fam AUum; m moraliter influentem , feu liberé endentetm Q conrd contra legem ; qualis Deus ex odó dictis non eit. S. Qni]LA f üminia 8o. Jufl. I1. Licet Deusprebeat concurfum indifferentem , tamen eft auctor bonorum ope- its p rum ; ergo à pari. Couf. J. Peccatum fübfe- s COncurtut quens feepe eft poena peccati prioris; fed Deus ibero fly eft caufa hujus peenae; er o & peccati. Corf. /7. g um Deus determinat ad in d ividuum actüs mali; o determin ergo. selt;que E. Difp. Deus intendit bonä opera & pre- rere qum as cipit: ad ea nos hortatur propofitis praemiis; m: u & propter hec confequenda libertate nos do- navit: atque ad hec preeter concurfumindiffe- feadion nini d rentem gratias confert; ergo recté author boni dicitur. Nihil autem ejusmodi Deus facit in o ( du , naui; qu ordine ad opus malum , qui illud averfatur, prohibet, & füpplicia minatur, fi concurfum ) Al ag ejus indifferentem ad illud. determinaverimus. or; "d Conf. 1. D. M. Peccatum fubfíequens ratio- ne fui eft poena prioris N. rationeadjunctorum a C. Ratione fui. peccatum fübfequens eft actus epod voluntarius, ergo pana effe nequit , quce pa- ldäs ]u aol j &p tienti debet effe involuntaria & à puniente veré infligi: ratione adjunctorum antecedenter dicit :us ellm Pm j crearns fübtractionem gratize & permiffionem Dei; con- 'T " fequenter terrores conícientie & fupplicia, fe- aterm d D j / » É cundüm qua peccatum Deo convenire po ad i J ] ZAd Conf. II. D. ,4. Deus determinat potiti e m individuum N. negative C. quatenus D eus im- Ed ) pedit unius fpeciei individua omnia preter :ngl'ff C)q L 1 unum; sxmm —— 118 Pr.PrccaTis. - unum;, quod tantüm permittit & ad quod of- enytantü fert füum concurfüm , dicitur negative derer- Dannon minare, hoc eft, unum individuum non impedi- indhocesl re; non exigit tamen, eligit aut vult hoc indi- t epe viduum.unius fpeciei , quia etiam ad indivi- AR O0 duum alterius fpeciei füum concurfüm paratum contra l prebet. .. De quo V. Phyfic. aut Tr. de Deo. - ceps ac d 81. Zzf7. L41. Omnipotentia Dei eque eft Tigue, Qu fancta ac Voluntas; ergo vel omnipotentia Dei &L , Don non poteft producere actum peccaminofüm, qiDenm ficut voluntas non poteft velle; vel poteft Deus pite; d velle; ficut producere peccatum. — Cozf. 7 Vel Vi concurrere ad peccatum eft bonum vel malum? f0f fi imum ;. ergo Deus poteft id pofitivé velle: fatüm ne fi 2dum; nullo modo concurrere poteft. Conf. J. ücäpræde Licet eriam Deus vellet peccatum , -tamen vel dlàs non effet cauía peccati ; cum hze fit tantüm &L ady deficiens ; quod pro«dicatum Deo convenire l perfe nequit: vel non peccaret ; quia non ageret con- Jus pofr tra legem , utpote quae refpectu ejus non da- QUatengs 1 tur. Nireffe E. . Conf. Dif. Verfari ümplicit&r circa T nom peccatum non eft malum ; cum intelle&tus etiam i phyf . Divinus poffit fine aliqua culpa verfri cogni- Qt ul tione circa illud: firiliter etiam fimpliciter phy- ceretw ficé producere peccatum , malum non eft. Sed tttmi ficut verfàri circa peccatum- cognofcendo cum ic diesr aliqua complacentia eft malum , fic etiam pro- Sque f ücere lum; peccatum illud liber& eligendo eft ma- Uam ve quod poftremum loneiffime à Deo abeft, Vr fs d Co uf. L. .V. 2. pavt. Non enim omnis a&tus malus UE fed Q"Wm» denominat caq'fzsfþ omnem malam , eam Dz PreccaTIS. 119 t quii eamtantüm , quae per fe ac liberé intluit, qualis: pv Deus non eft. 724 Conf-17. N. utr. pavt. Deus enim Immoninp in hoc caíü r. deficeret à di&tamine füz fàpien- * vült hocii tie , lege eterna & ultimo fine: 2. licet non am ad ii ageret contra legem füperiorem, ageret tamen ürum patz contra legem quafi fibi neceffariam, nihil inde- Tr a cens ac fummee (ànctitati repugnans agendi. De- DT nique , qui hacc objiciunt, nomen quidem pec- ipo ) cati , non turpitudinem amoliuntur ; faciünt- enid que Deum contra fuam voluntatem agere & non vepds apere; cujus chyrmeree fequ A elas examingre nec n Gul vacat nec juvat. * umvel n 82. Ol/ferva. Etiam plures Thomiftee äpuä An- natum negant, Deumad materiale peccati phy- olv u O ficé preedererminare, & quidem re£t?: quia Deus U umv aliàs peccati auctor evaderet. Nam fi homo eft auctor malitize formalis ex eo, quód fit cau- d t Deo av fà per fe ac inrentiva a&tionis phyficee, ex cu- n ii jus pofitione novit orituram malitiam moralem, quatenus tendit in bonum vel objectum ; quod lz n* novit effe prohibitum ; licet ipfam malitiam di- imolciet & re&e non velit aut amet: Deusad materiale pec- wreledust cati phyficé predererminans multó magis au- &or malitiee dicendus foret ; cum Deus id fa- TOb ceret primó & plan? libere; homo autem pra- fgpictt " determinatüs nec primó nec libere. Neque hic dicere juvat, Deum effe indefe&tibilem , ha- t r beréque fibi finem optimum propofitum: crea- J r : turam veró defe&ibilem , atque ex fine malo ac n i lgf m contra füam obligationem agere, unde malitiam [[] a'f non Deo, fed creaturee adfcribendam fequatur. j o r orata K Qzamumvis enim & heec fibi cérta ac fexpl f mälämi ü pro- N 1206 Dz PeccaTI1s. proteftetur Calvinus , ab Ecclefia tamen , tan- put dio quam blasphemie in Deum reus, eítconde- diplaz dl mnatus. Sed de hoc vide alibi, ubi Predeter- divinocol mingtio. phyfica examinatur. E ftdtit tüm ad Í ARTICULUS II . difpicen du n Reatus culpetg Reatus peue dl]fifgumur?' vindidun FP Ota.. Effe&tus peccati, prout in ordine 83. N ad Deum & peccatorem fpectantur ülz, N fenim fo duplicem claffem conflant. — zmi generis eft jus duplex , quod ex peccato pofito in Deo. naíci- comparzi tur: alrerum eít jus ad inimicitiam & odium vero iden contra peccarorem zequé ac peccarum, fi fit « integro mortale, aut faltem ad difplicentiam , (i fit ve- [ reqts niale: alterum eft jus ad infligendam peccatori füpeell ponam, ac vindictam de eo (ümendam. 2 Ti (enre generis varii aflignantur , nempe averfio &7 oj- Nolunt r liquitas voluntatis remanens per modum habi- Tediter, tüs poft actualem averfionem & deordinatio- perennte nem: acula , qua communiter fümitur pro T peccato habituali, à quibusdam autem per pri- t f ren vationem nitoris, quo anima anteà dicebatur v ( immaculara, explicatur : privatio gratie [au ju- j or; fUtie infufe , &i pracetfit peccatum mortale ab LIT homine in ftatu elevationis perpetratum : difpo- lis« Jftio vel balitus à peccato commitlionis reliétus: m d orrupiio gafure , qua ex peccato perfonali or- Utpore tà potiffimüm fita eft in co , quód per fübtra- Deccato; ionem auxilii & protectionis divinze ac habi- Rütiur tus vitiofos inclinatio ad bonum minuatur , ad quis, malum augeatur. His veró omiílis, de quibus Vg el plu- ETK i Dz PreccaArTi1S. 121 m t plura dicendi alibi for(àn locus erit , füpereít E duplex obligatio five debitum, juri illi duplici , i Dres divino correfpondens, ex peccato natum , nem- pe veatus culpe , quae eft condignitas ac meri- tum ad fültinendam inimicitiam ac odium vel Hl diíplicentiam : H eatus peume , que eít con- dignitas ac meri tum ad füitinendam poenam feu: df vindictam & fupplicium. De utroque hoc rea- prou i t tu autem controverfia eft inter Theologbs. Sco- « [pe&anr: tifte , Nominales & alii nonnulli eum volunt tantüm formaliter effeinter fe diftinétum & per li t d 01 Dat comparationem ad diverfos terminos , realiter jim à veró identificatum, adeóque aboleri fecundum ycatüm, 1 ex integro, fi primus penirus extinguatur : aut miam,üüü* fi reatus aliquis peene adhuc remaneat , etiam a o füpereffe adhuc reatumaliquem culpe. Contra- (umendn. ? xia fententia eftcommunior Theologorum , qui p n volunt reatum culpae & reatum paenae diftingui « ln s realiter, adeó, ut feparari à fe invicem queant, ereunte uno, altero manente. & d vr fümint 84. Dico. Reatus poenze & Reatus culpae in- ter íe realiter diftinguuntur Pro/.. Juxta Trid. yarn p Sef. 5. Can. . per Laptifinum vemittitur veatus a n j p peccatà oviginalis , &^ tollutur zotum . id , quod ve- vam $9 propriam peccati vationem babet. Evgo g at tollitur totus reatus culpe ; cum hic includat gritin: 4 etiam actum eccati moraliter períeverántis ; ifrs 6* utpote qui zque eít objectum odii diviniaciple p p peccaror. Atqui tamen per baptifnum nonze- ag mittitur omnis reatus poenae ; quia mors cor- dut" poris, rebellio concupifcentie &c. ; . quibus ! ia d ; j tu- : homo etiam baptizatus fubjacet, ex $s. Scrip ro ii j ) 125 Dx PrccarIS. re & PP. do&rina fünt ficst t peena peccati origina- lis. Ergo. /tem lbid. feff. 6. C. 14. & Can. 3o. tofüm rca dicit , per Juffificationis gratiam vemitti culpam e$ pseff Veatum eternae pænæ, YEnanmneve 13ampjgn veatum. Pæ— füf] cont; 12 teimporalis ex[olvendee in bocfeculo. — Exgo di- formie, fionem t ftinguit realiter inter reatum ütrumque. — Dezi- que feff. 14. C. g. & Can. :2. falfum omzuino effe det pem t? à Ferbo Dei alienum declarat ; culbam à Do- juv: g TRU ununquam veiitti , quin unverja etiam pena rj a condonetur : & damnat eos, qui dixerint, zozam T peuam fimul cum culpa vemitti [emper à Deo.. Fr- ni du £o reatus cul p& feparari poteff à reatu poenze. tmafoa €onf. Jus ad odium oritur ex jure perfonali of- h fent fenfi , & odium per f& fümitur ex difplicentia TOl etian perfona : jus veró ad.poenam oritur ex pote- DeoviC ftate judiciali & vindicativa , & poena fümirur mmvdf ex amore juftitize, cautelae & exempli aliis dan- u cupe di. Item unum jus poteft rantüm effe in uno cum t fübje&to fine altero , üuti patet inter homines; hpfo aj ubi offenfus fzepe non habet jus ad infligendam poteft d) punam : &licet hanc petere à judice poffit, DO orin Princeps tamen ex füprema poteftate eam po- t at teft remittere. Ergo quamvis heec jura ambo Ui fcudg in Deo fint, fünt tamen diftincta, & Deus, «- MUg qué ac homo utraque poffidens, poteft cedere. h'm W unum, altero manente. . Ergo etiam debita his , Ptl juribus correfpondentia , reatus ftilicet culpae Commur X reatus poenae (üm o lies. funt realiter diftincti & fepara- LT 85. Olji. Conc. Tridentinum explicari po- Tliom te 1700 ; fi x $ ? dicatur non remitti ubique totam Y add( ftat, eulpam ; ubi aliqua eäthC ponna folvenda re jcet Sm n E Dz PEccATIS. 125. Cett ont licet ubi tota culpa remittirur ; etiam extingul: n ; totum reatum poene concedatur. — Cozf. S.'Th. Vi m p. 3. q. 86. a. 4. poftquam in Q). dixiffet pecca- N UA PZ- tum continere in fe duo, averíionem tanquam j ii formale, cui refpondet poena «terna: conver- mqu. J fionem tanquam materiale peccati, cui refpon- m mj det paena temporalis ; in refp. ad. rmum füb- um 1 jungit: &5 ideo ex. boc ipfo. dicirur. culpa movtalis "jr n vemitti, quàd pev. gratiamn tollitur averfio mentis dixerim ia Deo fimul cum veatu pene eterme. BRemanet ta- ib men illud, quod eff mateviale, Glicet inordimata irempe converfio ad bonum creatum: pro qua. debetur vea- « perfotdt zus peme tempovalis. . Vel 2d5, fi dicatur ; re- er üflos miífo etiam reatu culpee & poenee imponi pofle xinrdr p Deo vel Confeffario obligationem ad (atisfactio- m f nem vel.fatispaffionem, quia juítitia Dei exigit; lu em Tiog ut culpa reordinetur per poenam , & peccator m d cum tali onere recipiatur ad gratiam ; ut à re- )uo cafíu hec obligatio ; r ht lapfü abfterreatur. - poteft adhuc dici reatus peenze ; quarenus re- g infigeis 1ote oritur e culpa. Conf. S.'Th. 1. 2. q. 87-. jii n a.6. ad r. dicit:: Ceffante maculd non vemanet vea- $ efite & Q tus fecundüm eandem vationem. hec p as* R. IV. utr. pavt. Cum 1ma explicatione conci- 2 liari non poteft praecipus primus Trid. loc us , ) qd db ^ poteftas clavium in fàcramento Penitentize , & iri communis perfuafio fidelium : nec fundamen- (ilcet a tum prave háberur. ejusmodi interpretationis. x "d Conf. v. "Farn hic, quàm alio in loco cit. à S.'Thoma diftingui inter reatum culpse. ac poe- ner liCäTin' nz, adduéto exemplo Davidis , cui poft figni- | ubique Ka m eft, "s j 'c:[f ficataxn rem;monem-peccafi, denuntiatu - mori-, | 124 Dz Peccaris. moriturum in pcenam peccati filium ; & utro- i bique hinc concludi: puzizur ergo aliquis à Deo, attem hi eriam. poflquam ei peccatam dimiztitur : &9 fic vea- que dta Vel: Evgove- Zus þællæ Vemanet PBCC(IIO T€110£0. vecci 13i[5d culbá , vemanet veatus alicujus pene. . Hinc t fs texrum explicare licebit D. remanert illa conver- Lj fio formaliter in fe aut in ratione culpae N. e£- volunta fectivé feu quoad aliquem effe&um , fcilicet nus ]) reatum poenee , quarenus reftat adhuc quidpiam ia pro ea folvendum C.. Nec cum oda explicatiorte odium & conciliatur 5tius 'Trid. locus, qui fatis claré vi- alpe& detur dicere, totum pracedens debitum ad du n culpam non femiper remittí, quod ramen hic um ) volunt Scotifte, Preterea vel peccatum mere- air, Mln tur paenam aeternam & temporalem fimul, aut quomdo hanc faltem conditionaté, finempe poena eter- terimu na remittatur: vel non? Siaffirmas ; queecun- ul que à Deo vel Confeffario imponatur poena, [ ea jam ant& erat debita, atque hinc antiquum 01712 debitum ac reatus precedens non remittitur W ] totus. Sinepas; nulla hujus vitee afflictio pae- Vny oj na peccati originalis aut perfonalis dici ampliüs &A poteft: poenitentia queelibet erit fpontanea dun- Qnter g taxat humiliatio ergaoffenfüm Numen: nec ad Ttm eam fubeundam poenitens forté tenebitur; de mpm quibus fequelis confülendus 'Tract. de Poeniten- r tia. "d Couf. D. Ceffante maculà non rema- m net reatus fecundüm eandem rationem, quate- Cnt] nus non jam eft poena fimpliciter fed fàtisfacto- tümen j ria C. quatenus nequidem fàtisfa &oria peena efl. tir: n N. Verba S. Thomee ibid. ad 3. hec fünt: i« IN Ea' ) iplici- ) Del cetduin , quid virtuofo trou debetur peua. fün fe : - Ds Prccaris. 125 um; um ?ey : potefl tamen deberi pema àt [atisfalovia. Ydem dpiil aurem hic in (Q). poenam fimpliciter vocat eam ; i B n quae alteri tanquam inimico infligitur ex odio; Ve: i velacceptatur ab invito; quorum neutrum pce- j nz fatisfactorize congruit. ner]la u fi:hac vindicta feu 86. Jufl. Odium idem e : alpeNa voluntas inflipendi poenam. . Item homo eate- um ( nus à Deo habetur odio, quatenus illi ab ifto Eroo debitum fuüftinendi ühucqiü infliguntur mala. odium & debitum luendi peenam; ideít reatus adupiz p as du culpze & ponz, füntetiam idem. Conf. S. Aug. y debun alium in peccatonon agnofcit, quàm paenge rea- u um tum, — . Nam L. r. de Nupr. & Concup. C.26. eccarum n ait, Manent ergo peccata , vif vemittamuv : ed fí pretevita fant ? if quia pra- m ii quomodo matnetit , d zevievunt a£lu , vemanent veatu. Ert L. 6. cont. Julian. C. 16. de baptizato, ori peccato, inquit, m i nponat p cavet, nom ommi malo; quod plamius ita dicitur ommni veatu. omnium malorum cavet , : 3:on omuibus hinc at pon reni analis. — INunquid enim caret. corruptione corporis n 1on e[f snalum, quod aggravat animam.. g d jis d um R« A. utr. pavt. Quamvis odium & ira fre- quenter ufürpentur pro eodem , judice ramen : (pontid Ü D. Thoma 1. 2. q. 46..6. reipía inter fe multum Nunet: & difcrepant. . 1mó enim odium preccise averfio- ? peneitr' nem aut difplicentiam indipitar: ira aut vindicta VL o affectum inferendi malum. 2dó fi etiam difpli- J o 9 centi gaudeat vel velit ineffe malum ; abftrahit rionet , g tamen, unde illud adveniat, & num jufi? infe- d fi h cfacb ratur: ira vult caufare malum, & appetit poenam, hoc eft, malum jure debitum. reterea cone *a&omä*ï (tat, Deus fuos etiam amicos ; ad probandam €orum ;&W"Fï 136 Ds PrccarTis. eorum fidelitatem , malis affligere : tinde con- fequitur, afflidionem omnem odii effedum Qr $s malé exiflimari. . 44 Cozf. . Equidem . reatus antonomaftic? debirum pcenze fignificat, & qua- tern Dd tenus quid penitus diftin&um à culpa fonat , illi pim ll "uniconveni. Adeo tamen id S. Aug. hic non 946 afferuit , ut potiüs contrarium infinuet ; unde fu. AV. /Aff. 9 prob.. Haec fiquidem L. z. de Nupt. li il ] C. eod. pramiferat : 5j gaispiam v. g. fecevit adul. ht Terium; etiamfi munquam . deinceps faciat , veus efl pittur, adulterü , donec veatus ipfius indulgentid. vemitta- füm, fur. , Patet autem adulterii reatum effe reatum Cte, culpe. Similiter loco cont. Julian. cit. dicit Cunque baptizaturm carere veatu ommiur malorum ne- mii, d gat carere ommibus qalis nempe ex culpa origi- abation naria debitis , & fic reatu poene ; ergo & hic qui, pro more fuocontra Pelagianos frequenter ufür- Citrm pato reatüs nomine culpam , & nomine mali luntojs poenam intelli git & utrumque reatum realiger t nitg dividir. & Quam g, 87. Olfova. Dicta maximà reatum pjæhvæ indron temporalis afficiunt. De reatu poenae zetertiae Qnfüm inter Theologos convenit, eum in prafenti Iv providentia remitti femper , ubià Deo culpie Ti reatus tollitur. ..Deus enim culpam non dimit- u lïgmr tit ; nifi per juftificantem gratiam conftituat ho- Qu minem fibi amicum eíque jus ad beatitudinem Wesdy tribuat, cum quo repugnat culpae serernee rea- hn tus. Difputatur veró , num remifsà homini à pro Deo culpà poena eeterna inflipi de abfoluta , üt D infe ajunt, porentia queat ? à qua difputatione ta- 0. men hic abftinere.juvat. li d Qua- n 127 Ds PEc'eATj's.' ete: Qd w i dl : QU ERES: "sz*dffæ[ziotuplex f pæmk:'?? Equdan n $8. E. L. Peena eft malum voluntati vel fal- ii b tem natur& contrarium ; ad puniendam cul- àciprout pam illarum.... Depromitur ex D. Thomee 1. 2. 1. usl q. 46. a. 6. refponfione ad 2dum : .Ef? autem de infinie; t vatioue pene , quàd fit comvatia voluntati , 9 L [ àd afflifliva , €? quàd pro aliqua. culpa infevatur. b icitur r. malum , nempe refpectu ejus ; qui g funi r fcit, v patitur, cum refpeétu ejus ; qui punit; fit bo- E num, puniente actum juftitize vindicativee exer- ii v um efet cente. Mali autem nomine venit hic quod- cunque incommodum , five per inflictionem join. qi I TTM mali, üt cruciatus , ignominia &c. ; five per ablationem boni alicujus ftatui convenientis ac- x at cidat, üt fpoliatio honoris ; opum; &c. 2. »; emo Contvarium voluntati, hoc eft , inclinationi vo- ywfrequttt luntatis elicitae ; vel naturali, unde additum eft: ; n ye restum t vel uature. — Hinc poena etiam dicitur afflictio , quam quis ad fatisfaciendum acceptat ; quia in- y um p clinationi naturali repugnat: ltem peccarum quantumvis homini voluntarium , quod Deus n p d in vindictam preecedentis permittit; quia vitiat an p naturam : Denique amiífio gratie , licet eam yiilod "o ex ignorantia vel malitia. peccator non curet; j quia peccatorem reddit infelicem. 2. 744 fu- n i mieudam culpam illatum 5 ficut enim culpa infert "i beaürudlff-' & meretur poenam , fic pera fupponit culpam, ilpæ quit & propter hanc feu in vindictam pro aliqua cul- m pa infertur. db ; if 89. E. IT. Pænä 1750 alia eft fimplicit er pce- [ difpumiionö j Pena naj, alià fatisfa£toria , alia medicinalis. ( fimphi- 128 Dz Pzccatts. fiapliciter dicitur , quze modó allatas conditio- nes omnes habet , & praeterea eft effectus cul- peineo; qui hunc patitur, ac intelligirur in- ferri ab extrinfeco per modum fententise vindi- De cativae. . Hinc dolor animi de culpa commiffa: merus cruciatus aut peenalitas , qualis eft fectio D eepri fa&taà medico: tormenta à Chriílo pro - nobis tolerata poena fimpliciter non funt: ne- ( que homo etiam hanc fibi infert, nifi quantüm eft fpontaneus executor vindicis jubentis. —Sa- )Pb n zgisfacloria , que voluntarié füfcipitur & fufci- pi etiar? poteft ab eo , qui culpam , ob quam 100 rf pexri d poena debetur, non commifit. Exemplum ex« tat in Chrifto , & etiam juftis, qui pro aliis fa- ii pl B f tisfacere poffünt. AMedicinalis , quse non tan- tüm ad vindicandam culpam , fed ad aliud etiam bonum patienti vel aliis procurandum ordina- tur. Quin fine culpa etiam infligi eam poffe T probare videtur teftimonium Chriíti de ceecita- tis poena Joan. 9. 2dà Alia eft k)ztif , cujus varietatem vite pr«, trifti experientià quotidie difcimus : - alia fuzurd Mongif vi? qua in purgatorio vel inferno luitur. Po- R0 t ftrema (übdividitur in peenam damni ac fensüs, Qmrifio. Pena damni eft privatio vifionis Dei beatifiee: Qu g Pana [entás vocantur cruciatus ignis & tormen- Tülnis d torum five corpus five animam aflligentium, Ontroy denominatione à potiori defümptà; quia qua Qara a hominem cruciant ; potiffimüm I&nübuts pclcx- Rfe po piuntnr. » Uiner NU RIEI DISPU- Dz Prccamis. 29 ;llatas od et ts ODISPUTATIO L. - c idligtr: feotente ;)e Peccato.PchOnäIL cup u CAPUT L quisdi ; à Cs t non füt:i - De Peccato Aäuqli (j*.Hfzþ,'m alz . . Cruale peccatum genericze peccati rationi, ; tl qui A preter tempus & exiftentiam, addit nihil; 3s ubet unde de ejus narura aliud querendum ipinr; jpun; t non reftat, ac quando exiflere , aut actualem peccati denominationem tribuere dicatur. Quae- . Exenpir ftionis plus de peccati habitualis nstura multi- , qupm di plex fententiarum circa eam diverfitas reliquit. i, Qu n (l nl ARTICULUSJI grodun t Quando Commiffioni aut. Omiffroni tvibuatur deno- if n Chiiti s minatio peccatà ?. Ota I. Convenit inter omnes 172, quód, ajs $N quando fcienter & liberé ponitur cau- fà commiffionis aut omiffionis ; habeatur pec- m: d cemo ln * catum utriusque caufiliter. 24) Quod com- TL ^ &omiflio dieatur peccatum formaliter, fiutra- m que ponatur eo tempore, quo in poreftate ho- T j rninis eft, utramque ponere vel non ponere. Controvertitur autem, an etiam poffint dici pec- n ii xmpiäiv gl '* eata actualia feu formalia , fi quidem ex caufis d liberé pofitis accidant, fed tum, quando penes " hominem non ampliüs eft , impedire easdem aut ponere; v.g. cura quisin ebrietate blasphe- dor- mat , ant ürgente pracepto audirionis facri 1nit P i 130 DE PzccaT1is ; mit; qui anté preeviderat ex e brietate aut fomrio DT liber& ponendis blasphemiam vel orniffionem um 1 facri fecuturam. "Thomifte , quibus accedunt pre, qu alü, communiter volunt, talem com- vel omif- (mno. ( fionem: unum forrmale peccatum adaquatum conflare cum libera pofitione caufz : S. Bona- num, f« venturá cui reliquis dicit, ilam ne . quidem m denominativé effe peccarum actuale , fed me- Onrep um peccati effectum. . Cum his Daje d 91. JVota /1. Si phyficé rem fpectemus & ift; fig €um vulgo loquamur, externum complemen- ts a ib £um omne illud vocatur, quod ad caufam libe- *é pofitam aut animi intentionem confequitur, vtilln q tdvolum Aliter fe res habet; fi rem fecundüm accuratam lerer fcd prudentum aílimationem confideremus, & R groced "Theologicé ac in ordine ad confeffionem loqui tioe fs oporteat; tum enim inter complementurm exter- imum Dici- t per zum & inter effe&um diftinguitur. &t feng tur actio externa immediate dependens ab actu CODt n interno actualiter exiftente; cujus eft velutexe- Q LN €utio ; ideóque denominat hominem externé eü Hber & l a&u peccantem. Ejusmodi complemenra fünt Qu eí porrectio veneni , applicatio ignis , potatio; tüm dsd comparatio ad fomnum, refpectu voluntatis oc- Itj cidendi, comburendi , inebriandi ac omittendi. D ii 2dum Dicitur, quod pracise ac neceffarió fequitur Alt Wh ad pofiram cauíam etiam externam, quin ampliüs L n voluntati fit liberum illud impedire, à qua íci- TOU r licer actu jam non dependet ; qualia funt mors, VO ts combuflio, privatio rarionis, omiffio; adilles WO. a &ctus priores tum in- tur externos fecuta. Tf jnr ; 9;2; D i'l' ! Q t ag J » Dz PsccATI1S. 131 detate r ( 92. Dico. Quando commitfio vel omiffio ve ctifi caufam liber$ pofitam fubíequens fit eo tem- qubsax pore ;. quo non habetur ejus libertas ; v.g. in m oor.- t Íomno , ebrietate &c., non poteft dici a&tuale g edaqu peccatum aut complementum peccati exter- cafe: S num; fed tantüm peccatum improprié, tropi- la i Q cé & metonymice ; feu effectus peccati. Pro, ag'tuale j t Omrie peccatum actuale: debet faltem denomi- fis nativé actu effe voluntarium & liberum; . quan« r [prder do fit ; fiquidem fundamentum omnis morali- num conpi tatis in liberrate conquiefcit. Sed:com - vel od ad as omiílio ejusmodi nequidem denominativé eft yem Conitgt actu voluntaria & libera, quando fir; quia de- andim x beret fic denominari ab actu interno ; qui libe- onliderei, ré procedit à principio intrinfeco cum cogni- MAU tione finis : ejusmodi autem actus nec formali- cmplememwn ter & perceptibili modo, nec virtualiter ; hoc g, m eít, tenuiter faltem ac remifsé , licét non per- n ceptibili modo , exiftere füpponitur. Ergo. as eld Corf. 7. Nullus actus feu internus- feu externus vominem d* eft liber & capax denominationis moralis, nifi quamdiu eft füb poteftate voluntatis; ob hujus ag ) 100'5; PM enim defectum nec conceprio & partus ex illi- cito concubitu, necnutritio ex comeflione car- . - e&ï W/ nrg[lSi Sed in PU. "A c of nis prohibita dicuntur moraliter mala. [ Caí(u noftro nec com- nec omiffio eft füb volun- ao jj ,qumam tatis poteflate; erpo. — 7Zccedit, quàd actusin- ternus primarió denominetur liber , externus )edllea ip sali i veró tantüm 2darió , dependenter ab actu in- Üj terno, adeó, ut tora libertas actüs externi à li- oriilo;! bertate interni petatur.. Ergo cum actus inter- m g non exiftens ; ipfe li- nus €0 tempore, fcilicet y z ber- - à32 Dz Pzccári$. bertatetn non fortiatur, actui externo etiam li- d bertatis denominationem tribuere nequaquam fomno, € poteft. Conf. /J. Si eventus, neceffarió aut fi- niscrif ne prefenti voluntatis actu contingens; ex eo thic po adhuc veram moralitatis denominationem füfci- Q5 pit; quód ejus caufa anré fuerit liber& data ; er- vetbis: ( o 1710 baptifius ab ebrio aut dormiente col- p f atus poffer effe validus: 240 poffet quis jam futt ii fnortuus ver? adhuc peccare: 3//o teneretur, apliat d jam antea confeffus internum extern&mque pec- TM catum com- vel omiffionis in caufà liberé pofita wWd; qu perpetratum, rurfüs & toties fe accnufare de ipía C com- vel omiffione , quoties ea; ipfo etiam tum p p invito, fequeretur; quiarerractatio fübfequens foi aj nonimpedit, quo minüs cauía nuper libere da- TT tafuerit: unde fecundüm adveríariorum fen- ais tentiam ex hoc capite fieret peccatum, ficut ex 4 o eodem adhuc incurruntur cenfüra homicidio dem (en impofite. : &if a 93. Objic. J. 'Tuncfolüm fimpliciter fit pec- tionem no €atum com- vel omiífionis, quando reipsáà pre- .2 ceptum negativum vel affrmativum violatur; thfoni, atqui hoc reipsà violatur , quando actu exiflit O5 violim com- vel omiffio, üt patet ; ergo. Couf. . Ex V eb i noftra fenrentis fequeretur 1220, nunquam dari NUN verum & confümmatum peccatum omif(lionis; Rtts neque enim admitteretur eo tempore, quo Tüorz]s omiíIio reipsà accidit: neque tunc , cum omif- g fionis caufa datur; quia ipfüm decretum omit- nf tendi aut electio cauíz eft tantüm omiffio fecun- m cou um quid, & affectiv? vel caufàliter talis.«240; amunp Polle dari peccatum omiffionis completum,; etfi Præe. w&llh Dr Prceatis.. 135 Vterto t precepto fatisfiar reipsà, t accideret, fi quis & TE DeQuiua Íomno, cui fe man?à cum pravifione omiffio- neceflnb r nis facri futurae dederat, expergefactus facrum Dgets x adhuc poftremum audiat. .Cozf. Z/. S. Thiosd. ninationent q. 73.2. 3. ad 3. manifefté nobis cohtrariatur his tlberé d verbis: Cum aZquis de fevo fe inebriavit &9' mon dormen: poteft furgere ad matutinas , iit dicum quidam, quàd pofia quiz guuc icepit peccatum omiffionis , quaudo aliquis fe : fio x applicat: ad. a&um illicitum &2 incompo[fibilem cum yrermnqit illo a&u , ad quem tenetur. — Sed. boc mon videtuy ulb verum; quia dato, quàd excitavettr pev violegtiam at £5 iret ad matutinas , iton omittevet. — Uud. e patety /. s ipfo etunz quàd precedens inebriatio sou fuit omifffo , [éd omif- ffonis caufa. Unde dicendum eft , quód omiffro in- àro li | p lbt cipit ei imputari ad. culpam ,. quaudo fuit tempus verürnn: operandi , tamen pvopter cau[am peacedentem , ex xcanum, X qua omif[ro [equens vedditur voluntaria. — Ad eun- nforg n dem fenfüm loquitur de malo q. 3. a. 7. ad 12. &q.16. a, $, ad . 11. & p. 3. q.80. a. 7. ubi pollu- implcietit tionem nocturnam vocat peccatum. . &. D. M. 'Tunc fit peccatum com - vel niorejs um d omiffionis, quando pracise materialiter & phy- fic& violatur praeceptum N. quando. moraliter ao 4 g. Üf^ &liber? violatur C. . Similiter D. £2 JV. Couf- quando actus ponitur aut omittitur extra ftatum j n* libertatis ; com- vel omiffio non eft libera nec m mll moralis ; ergo nec poteft effe violatio legis li- [ngOIC j 0 bera , que formale peceatum facit :. fed hoc C ao ) ionn conflituitur per confenfüm voluntatis liberum, dum cauíà ponitur, —,44 Conf. £. N- feq. xmam. lmomilflü 9 jj iNam imprimis eccatum omifTionis tam tnora- o, quàm phyfice & in compkmmïzg liter & in fenfü heologïc " snfü 3 , 134 Dr PrccaTis. fenfü vulgari confummatum habetur , 11 omiffió tiiw/f ] $ fiat eotempore, quo eft in hominis poteftate, in viliia reefens omittere vel non omittere. Deinde in omifio fa j [: níu quidem vulei .confümmatur peccatum iputafu omiífionis; durn omiffio etiam non libera reapfe dens omi exiftir : "Theologic? veró confürmmara malitia impedm: omiífionis contrahirur,.quando cauía efficax cliring omiffionisponitur ;unde Nego in fenfü T heolo- tit, dqe gico effe tantüm peccatum omitfionis fecundüm tofef, E quid tale.. /2d2dzim fe3. s. fimiliter D. Poffet dari qit, qi/ peccatum ornitfionis in fenfu Theologico com- i, j pletum , erfi &c. C. in fenfü. vulgari comple- ii «t tum N.- -Pretereà ficut in caíü allato etiam Qu [ juxta sdverfürios, fi expergefa&tus facri audi- frnt! tionem ornittit; corimitrerer duplex peccatum t a. in confeffione diftin&t& exponendum propter t q diftinctos numero libertatis ftatus; fic econtra- fitim fq rió recté áfferimus, non'effe peccatum omifio- nem extra flátum libertatisevenientem , &con- fqrma!im 1(19.&4 fequenter poffe dári peccatum omitlioriis Theo- WW [ logic? completuim . licet omiffio ipfa peftmo- leNvM duni non eccidat. d Conf. Il. . S. Docto- LIT) Ma rem in tmotextu fimilitertantümintelligendum q ! l & h effe de omiffione in fenfü vulgi: in fequentibus d de peccato^rión proprié fümpto , fed impro- lo Wi psie àccepto pro effe&tu & figno peccati for- Tonicis malis preeteriti. Hsec enim explicatio fecun- Tüicids n düm fanaé Fie?meneutices le es admittenda eft; ne contradifctoria ranto Do á aturam; ori impingantur. Ton incy Is'enim. q. 16. de malo a. j. ad 1. ait : Ebrius Wüincey Yenezuv 205 Deccave , 50n confiderato quidem pra- utavii d'tors, ltritg feuti lu ; fid con[g(g*atä ebrictatis volu caufay Dr Prccaris. 335 - etur, (lond emisà, SEcuupuM QuaAM zmputatur ei ali- nis ol uid ad culpam. Exgo fi ex mente S. Doctoris tee, Dents n ebrio fequitur, folüm illi omiffio facri, que 1 r ia impuratur z caw/z, quatenus nimirum previ- nonler t dens omiffionem liber& pofüit per ebrietatem fammat n impedimentum, quod cum auditione facri con- ]o caif & ciliari non poreft ; ifta iz fe imputari non pote- infenfu Ts rit, atque hinc nec in fe formaliter peccami- (fionis w nofaeft.. Et 2. 2. q. 150.a. r. in . Zicen t in« j D. D quit, quàd ebrietas dupliciter poteft a ccipis umo [heohriot anodo , prout [ignificat ipfum defectum bo "umis, qui ut 1107 fit vülnn u accidit ex maülto viue potato; ex quo fit ; efa du capax vationis ; es fecundüm boc ebrietas non 10- [// equentem as f minat culpam [ed defe&tum penalem c d É 1 p s ex culpa. ^ Ergo ebrietas (idem eft . e quavis5 acione alià aüt omiffione ad caufam liberé po- nendum pf s; fcdr fitam fequente)'que ex nimio potu fequitur , formalirer ife non eft peccatum.' Itém in 4. yecatum of aqve in njente i* Dift. 9.2.4.q:3.ait: Von perof aliquis pecc jonmo necmereri ; fed tamen i fomuo potef acc ideve omilfons i? fo ifb SicNuM Pzccari vel merüi, imn quantum fomaia babeant caufas i E maginavias vigilantium. . [ y 548 4. Homici dium in ratione hofnici- mrclllgf!ldf 94. duft. dii eft peceatum ; fe d mors fequens ad caufam j: 1 fquti liber pofitam eft tantüm homicidium in effe k * m non eft ho- P(O ) omicidii ; quia vulnerans tantu h micida; neque incurrit irregularitatem hotnicidis ef Jicato ex delicto i flarutàm; ergo. Cojf. J. Irre pularitas Ti non incurritur nifi propter p eccatum: fed heec yi il rtem fecutam ; er- J nonincurritur nifi propter mo |rr. d o mors fecuta eft peccatum Conf. II. Efe&tus f ((l h enditur à Sanctis Pa- WMM* in ebrietate fecutus Tepre tribus; "U W 4 146 Dz Pzeccaris. tribus, & punitur à Legibus. Nam S. Aug, auetm a L. 2. cont. Fauft. C. 44. reprehendir inceftum um pat a Loti in ebrietate cominiffum , & S. Ambr. L. & n0n de Elia & Jejun. C. . eundem vocat ebriet ate f quan dt ennd. Geteriorem. Ariftoteles autem L. 3. Ethic. C. 3. ait duplicem poenam fuiffs olim ebriis impofi- duntaxat tam: alteram ratione ebrietatis , alteram ratione &iv&, chl peccati fübfequentis. Denique Ecclefia C. /i porii qUis 15. q. 1. infanientem , qui alium occidit, für, fati puni. Ergo effectus x ebrietz ejusmodi formalit;r pec- catum elt. . blice ld . D. M. Homicidium fecundüm. omniä, mm p us tam ex parteagentis, quàm patientis inclu- &l antda d it , eft peccatum N. (ecundüm ea, qua ex 9d parte agentis dicir C. . Ex parteagentis (unt in- tre um tentio vel falrem przvifio mortis, & actio ex- tum, f tübles: terna libera. de fe apra ad mortem inferendam, & heec rationem moralitatis & peccati füfcipiunt. prinend FHinc qui ea pofuir, "T'heologic? homicida dici- lia tur,quamvis phyficé nonita nuncuperur ;utpote fers Jcirà ad quam denominationem requiruntur etiam eà, &U qu& cx parte patientis funt, a&tualis nempeoc- fl ] cifio feu mors ipà. . 442 Conf. , D. M. Irre- Ul le gularitas non incurritur nifi proprer peccatum, W o quod fit formalirer praefens, dum ipfo factoin- p curritur N. quod faltem fuerit antecedenter & inputg prefüpponatur ad i píam mortem /u/d. ita ut Chüfe j mors ipfa habear í& tanquam conditio, cui an- QUe aut nexa fit irreg ularitas C. ut ipfà in fe fit merito- xi^ poenze IN. Türey c tfür u Imó irregularitas etiam infligi- taro bi nulla eft culpa, ür patet ex can.in Conf. I:ci Tl In ( t Unde etiam ad Cogf. 11. N. Conf. Quod vüö) q1 autem as Dz Pzccart1s. 137 ) Nat autet auctorirates attinet; &. S. Aug. l. c. Lo- hendt nl tum potiüs excufat, quàm accuíat, aítque . &S Anlr; eum non efle culpandum, quantum inceftus ; ! voct o fed quantum ebrietas merebatur. $. Amb. dum L Bix( ait eundem inceftum fuiffe deteriorem , vult duntaxat deteriorem fuifIe materialiter & obje- m eris iy y altetumti: &ivé, licet formaliter deterior non fuerit. Ut je Ea porró leges ab Ariftotele laudatee juftee dican- a alom d tur; füfficit, quód effectus ejusmodi externi l formdicy ex ebrietate profecdti, per quos bonum Reipu- Pofítre- blicze leeditur , in caufa liberi fuerint. cumdn t müm paena infanienti non tam ad culpam, quàm * n puretit ad cautelam imponitur. iüm & quæ: 95. Jufi. 11. Si com- ve l omiHïko fecuta ex- tra ftatum libertatis non effet formaliter pecca- teupentisit: yis, us tum, fequeretur 15à, quód non effent impu- tabiles: 240, quód non effet neceffitas, eas ex- tem i wl primendi in Confeffione: 37 quód eas quis licité poffet optare; aut de iis gaudere, utadul- o hn nopeurid ttera licité optat partum, & gaudet de filio nato. Re. V. 1:mam [eq. . Effe&tus malus vel ex cau- jrontur i* fà illicita profluens eft f0 modo zeque imputa- à uj bilis, five fequatur poft , five ante retractatio- [ D5 n pcccal» nem voluntaris , etiam quando non amplius im- f ad pediri poreft. Nam effe&tum poffe cuipiam n ipo imputari, nihil eft, nifi poffe alicui tanquam aprocedtt caufz liberae tribui id , quod fequitur ; utrim- m j que autem verum eft, quóàd effectus ille fequa- ondmo; g Perre- tur ex caufa, que poni non debuerat. pl l üf n tractarionem quidem fit, ne effe&us volunta- j d - euant rius fit quoad tempus preefens & futurum, non veró, quod voluntarius non fuerit quoad rem- h /- (u P pus Dz PzccaTiIs. 1 3/8 pus preteritum. — Hinc effe&us ille imputatur u l culpz preterirze hoc fenfuü, quód ranquam ef- paml*adt' fectus referri debeat in culpam preeteritam tan- teri0, m quam caufam: non autem eo fenfü , quafi nunc djv fit aut dici queat culpa. E. dmpot fcindatu "d adam fiq. &. . Sequeretur ,'qui;dgomt vel omiffio praefente libertate eveniens non fit ex n n A exprimenda in confeffione N. abfente libertate eveniens fu. quód per fe loquendo non fit ex- [4/ denomin, primenda C. per accidens N.' Per accidens ex- ponendus eft fepe etiam meruseffe&tus ex caufa fs. li voltum fecutus ; tüm quia alioquin non intelligeretur fmpe peccatum ipfüm , aüt ejus malitia - aüt Dem pra actüs efficacia; tum quia ratione effe&üs poteft n ( effe contra&ta cenfüra vel irregularitas, quam tcfimu fcire oportet confeffarium ; aut orta in pecca- Titit,. catore obligatio reftituendi vel alia; quam mo- C ] neri deber peenitens. — Quamvis veró expediat eit phyli etiam effe&tus peccati confiteri , per fe tarmen | Dinzri]i] ad hoc obligatio non datur ; fed füfficir expli- LT care in confeffione pofitionem liberam cauf&, | N ex qua, dum jam penes hominem non erat | Mb (ten ' eam removere aut impedire ; neceffarió proflu- VL m Xit eventus, ür cum communiore dicunt Vafq. E Curiel. Bonacin. La ym. Hurt. Lugo, Ovie- vo!umm do &c. ] wiads "d 3tiam N. feq. Quia commiffiones hacte- d nus allatze licet non fint formaliter peccata; ha- QU ner bent tamen malitiam objectivam, cum fint op- E pofite preecepto negativo naturali vel pofitivo; Rm [ Xdeóque illicirum eft , in illam malitiam vel per W g olun- :deüderMm vel þer- complacentiam ferri v U. tarié j I Dz Prcearrs. 139 s eimptt tarii. .Ex hoc ipío autem elucet difparizas de d tnqum partu adultere ; Hic enim, fuppofito jam adul- ) pratertm v terio, nulli precepto opponitur, nec malitiam enfayquiis obje&ctivam habet , unde adultera optare eun- dem poteft, modó quoad complacentiam prz- etur, um fcindatur à modo, quo illum concepit.' ^ Aliàs eveniers tl ex rationis paritate locum habet damnatio In- abfene l noc. XI. in propofitiones 13. & 15. lata. terdo ao fit 96. Objic. 14.. Ad aliquid actualiter : liberuxh Peraccident denominandum füfficit , quód precefferit liber- sls a tas, licet actu non ampliüs exiftat; nam actu yn iteluet volitum poteft aliquid denominari per volitio- us ml t nem preteritam: ergo & voluntarium & libe- rum. QCopf. J AGu quis deneminatur fenex s d ac famulus, licét anni & condu&tio actu prate- regxdaritas; u rierint; dummodo precefferint. Ergo à pari. a o p | diu, quind Corf. 11.. Cau(à moralis poteft a&tu. caufare, li- cét phyficé non exiftat ; ergo & aliquid deno- vis v d j, Def f v minari liberumab actu, qui quidem phy?icä non eft, fed fuit. d füfict [iberm C5 B« JV.. affertum , quod accedit vel viam pro- ximé fternit ad propofitionem 1mam ab Alex. qinm u* VIII. damnatam: 72 flatu natuve lapfe ad pecca- sealini n zum 1ortale $ demevitum fufficit illa libevtas , quà voluntarium ac liberum fuit in cau[a fua , peccato ; Iugo : eriginali g voluntate "4dami peccantis. — quan- do tamen dicitur liberum, fic vocatur o/je&ve, nmifïïonöh*?f quia nempe fuit obje&tum & eft effectus caufze iterp «t liberé pofitee, quz eft locutio impropria: non qum ld autem liberum formaliter vel proprió denouina- Ia j« f ziv 4d prob. Difp. Efle atu volitum eft pree- ul dicatum commune tempori preefenti & preete- g i ) rito; [ 140 Dz Prccaris. rito; nam quod a&tu volo , & aliquando actu qiiá volui, pro ifto tempore dicitur aétu volitum: formai econtra actu voluntarium eft praedicatum tan- j tüm de prafenti, & abolvi- quidem phyfico ; quod nos habetur, nifi à forma phyfíicé exiftente. mttyri "d Conf..I. Difp. EfTe actu fe nem aut famulum, r ol dicit hominem actu exiftere & praeteriiffe an- nii. () nos aut conductionem antecetliffe , quemad- libertsz modum in expofitione barum propofitionum Gtind fecundüm fuam fignifcandi vim facta paret; limt, q ubi cx dialectica conftar copulam fepe matare & viide flatum , & ampliari vel alienati. .Effe autem tinddrz actu voluntarium & liberum dicit aliquid a&u gas Thort dependere à volitone vel libertatis exercitio, à lbet p qua fic denominetur. Hoc autem non habetur, k ubi volitio vel libertas actu non extat. 44 Cosf. Il Caufa moralis, v. g. meritoria , cauíàt per quig intentionalem füi exiftentiam movendo; ergo pereo caufare poreft , licet phyficé a&u non exiflar, diftindi modó cogno(catur , ür abíoluté pofita vel po- Qm d Sicut autem hic cau- nenda certo tempore. 4 nf fandi modus non tenetin libertate;quee quafiin- M i formando potentiam & determinando ad in- M fluendum, ut fit effectus , caufat, atque hinc nec Tut, lg cognitio volitionem nec actüs imperans impe- &t ratum moraliter caufare poteft , nifi actu exi- Cündim in a flant; fic etiam non poteft a&tu denominari ef- fectus à libertate, niíi actu exiftente. Praeterea It tm m q ficur fe habet peccatum timpliciter. ad liberum fimpliciter ; fic fé habet peccatum actu & for- Bittey atum maliter; unde, ut actu &'formgliter pecc W; [ quid UE Dz Prccaris. 14i diquado quid dicatur, neceffarium eft ,. etiam a&tu & du voliy formaliter effe liberum. B rexditm 97. Jufi. . Poteft quis accipere gra tiam & phylo; abíolvi propter actum antea elicitum , imó & martyrium obire in fomno ; ergo etiam deme- u erde m aut i reri poft & propter aéctum, qui fit caufademe- riti. Cogf. Satis eft ad actuale peccatum, quód prazeri: ie; qui libertas adhuc exiftat moraliter in virtute, fcili- propolitionä cetin aliqua caufa vel effectu; ür patet ininten- m f p tione, que fi in aliquo perfeveret moraliter, ad valide confecrandum vel alia facramenta ad- m fape o j du miniftranda füffici.. Atqui in noflro cafü liber- |cit ii tas moraliter adhuc exiítit; quia caufa peccati r eyerct liberé pofita etiamnum durat; ergo. m non h EK. D..4. Ita ut hoc eveniat ex opere ope- rato , quod eft in facramentis , aut ex opere "T oria cud quafi operato , üt in martyrio contingit C. ex opere operantis N. Quoad poftremum autem morend; d A m diftin&ionis membrum eft tantum comparatio cum demerito. De corolla martyrii adverte ; ? polia ? aytem A4 illam annecti morti ipfi tanquam conditioni ; eámque infantibus ab Ecclefia afferi. "d Couf. jeque UL UE D. M. Satis eft, quód exiftat moraliter in vir- (iU tute, hoc eít; in cauía;vel effectu à libertate " a[quehigcti etiamnum dependente C.independente.N. Se- imperus E cundàüm communiorem virtualis intentio; quae NT in actione externa perfeverare dicirur , inclu- depomz" dit femper actualem volitionem , licet remif- "T íam, tenuem ac in fe imperceptibilem , — üt 1l 5d d patet ex eo ; quód fi mens penitus alió abflra- i Similiter ut um * : j hatur ,. actio interna ftatim ceffer. Jisr p liberras virtualiter. durare dicatur , aétus ejus ali- d 142 Dzs PzccaTIS. n aliquis requiritur; quód cum in cafu noftro non fit; e*qué parüm actio aliqua tempore ebrieta- peit unümr tis aur fomni eveniens dicetur peccatum , quàm parüm illa ipfis adverfariis probatur tanquam &Gre TO valida facramenti adminiftratio. Unde mimmf tutit t fallitas apparet. ag ARTILCULUS II plures; Gm 1 D!/l/fw. Jn quonam coufiflat vatio peccati babituelis ? iem df Ota 1. 'Tria hic tanquam certa füppo- 97- N nuntur. 1770 Actu malo phyficé jam a jrvae preterito , remanere adhuc in eo ; qui peccas vit, peccarum & maculam, bominémque effe ac eplar Witone enominari peccatorem & maculatum. Ubi enim fl INathan Davidi 2. Reg. 12. v. 13. dixit: Dominus abüerg quoque trau[iulit peccatum tuum; San& fuppofüit peccatum usque ad illud rerapus in Davide per- pofito : P feveráffe : quod fimiliter dicendum eft de mu- titem liere, que tefte S. Lucà 7. v.37. evat in civitate lruent peccatrix. — Apertiüis Scriptura de macula loqui- tur; nam Jof 22. v. 17. dicitur : Peccáffis in Ug m Beelpbegor , &$ . .. macula bujus fcelevis ii volis permanet: Et Jer. 2.v.22. Si laveris te vitro, .... W m maculata es n imiquitate tua coram me , dicit Do- Afmm 10 TEZULS. 2d0 Peccatum ejusmodi ac maculam permanenrem fignificare plus aliquid, quàm tirum Fat0 Qr actum malum efíe commiffum , feu peccatum extitiffe. Cum enim per juftificationem pec- fulli catum rollatur: factum veró infectum fieri ne- impta queat, fempérque verum fit dicere : fuit ali- Qtm 4 u jam hác qugndo peccatum ; fequitur aliud quidp nomen- Dr Pzrccarts. 145 cafanoftor nomenclaturà indicari. 31i0. Id , quod poft peccatum actu perpetratum reftat, non effe mpore dre ecamm z unumreatum poenz. Damnataenim eftà Pio V. & Grep. XIIL haec inter propofitiones Bajanas Joafur tuqe Vnde g "54?"1 [n peccato duo Jut . a&us & veatus: 1vaus- eunte autem. a&tu. mibil vemanet uifi veatus , frve obligatio ad peuam; conftat enim ex dictisn.83. j plures peccari actualis effectus effe ac relinqui. ) D Denique confentiunt fere'Theologi omnes, pec- yi hat catum illud permanens & maculam relictam idem effe inter fe , ac peccatum habituale vo- m ctul cari. Licet enim fint , qui maculam hanc per nb plb privationem nitoris, qui animse antea inerat; |Q; qup&ü ag explicare ament ; ii tamen ipfi vel in hac pri- vatione peccatum habituale conftiruunt: vel j U maculam fingunt ejusmodi, que juftificationis vi ss D abftergi nequeat, prout fimile quidpiam infup- T » d ofito 2do attigimus. g D 98. JVota /I. Circa peccati habitualis enti- x d tatem Auctores , univerfim & pro omni ftatu ^ m loquentes, in binas partes abeunt, — Uza eft eo- denal rum, qui habituale peccatum volunt effe enti- ar: P tatem à peccaro actuali diftin&tam; quorum di- af verfe ruríus claffes recenfenrur. iza Cum s. Ariminenfi affignat habitum vitiofüm à pecca- T d L to a&tuali reliétum: 277 Cum Magiftro fenten- yi a n " tiarum qualitatem quandam morbidam & pec- di Uld7 p cato ortam: 3772 cum Esparza & pluribus 1 ho- fapat miftis privationem gratie fànctificantis , five " frcaton fümptam fimpliciter , five üt connotantem pec- Ie m fjl catum actuale tanquam caufam demeritoriam: jl de- j 4ia Cum Mauro privationem culpabilem ltge jgii & m 144 Dz PzccariIs. L u mö ( bitee bomitatis & aptitudinis ad finem ult E 574 Cum Durando & Scotiftis pluribus r " atum pusq erpuz poenes; quem vel per deputationem Dei extrinfe- fitvs vit cam vel per condignitarem peccati intrinfecam ad poenam füftinendam interpretantur. /lrera eft fs. | mb e illorum, qui peccatum habituale dicunt effe ipfum &ctuale, phyficé quidem preteritum , fed adhuc peo; tdescpn perfeverans. Quia veró actus perfeverare poteft fial vel virtualiter vel habitualiter vel moraliter: & fi- C quidem moraliter perfeverat , in ordine ad di- fdamer verfos terminos comparari poteft; etiam hic multiplex fententiarum claffis evadit. Itaque maito 172 cum Vafquez peccatum habituale ftatüit in treyns perfeverantia actualis habituali, quatenus nem- L: qui e iftud.non eítrerractatum: 244 cum Bellarm. t in perfeverantia morali, quae habetur per or- gt Mi dinem ad privationem gratiee fan&tificantis: ia cum Scotiftis nonnullis in eadem perfeverantia; Que co qualts | fed qua habetur per ordinem ad reatum peene: 444 cum pluribus fimiliter in perfeverantia mo- tht ; rali, qua per ordinem ac reípectum ad reatum Av tür p culpe concipitur & explicatur. r 99. Dico [. Peccatum habituale quoad en- ls C& | Qiy t titatem füam univerfim non eft quid diftintum à peccato actuali. Prob. Quodcunque atfigna- i Tüttitm tur, vel rationem peccati non habet , vel pec- cato veniali eequé ac mortali non convenit, vel ppor ad ítatum omnem , nature fcilicer etiam pure Dis, ; extendi non poteíl ; erpo peccatum habituale Ldnft u oad entitatem univerfim non eft aliquid di- dbf í " inctum à peccato actuali. d. prob. Refatan- Qitdo | Qo fententias contrarias. db Cortra Dz Pittámis " nem ulimy Couia; viiam eft 3. Ex. peccato omií ionis lrb r purz, quod polfibile à pluribus conceditür, aut mbeawri ex peccato commiffionis unico non oritur ha- V bitus vitiofus, & ramiea datür peccatum habi- anur. Afnt tuale. 2. Poteft manere hàbirus viriofus , re- Tcunrefegt miffo etiàrn per contritjonem vel facramentuim itom, f peccato: & poteft habitus ille per a&tus natu- rales con 5 teveramyt tüali. ^ trarios tolli; ren;:agente peccato habx— imorgfiend . iordnedi | Coutra 2d. [7i m elt 1/ Ejüsmodi qüaliïrais fine elt; tini fundamernito fingitur; ut enim ex eo, quód lu- evdit. It men fit'qualitas pofitiva, nori fequitur idem de tenebris; fic riec, quia gratia fan&tificans pofi- birale t Juatents f tiva qualitas eft, maculam fequitür effe quali- tatem pofitivam. Unde S-Th: 1.2. q. 86. a. 1. du r hat t ad 3. ait: dicézidum , quàd miacula mon eft aliquod pofirivà in anima. — 2. Obftant eedem rationes; ndtcats qua contra rmam allare fünt; nec enim hac m per(eïcraüïf qualitas prodüci poteft ab omiffione pura: & draum o ablatá etiam hàc qualitate ; autà Deo impedirá, vfeveranti f dl daretur peccatum habituale.' Contra 5tiam eft x. Privatio gratize fan&ifi- cántis eft effe&tus duntaxat & pcena peccáti & g n quidem tantüm mortalis ; erpo non eít, fed iqilid dfind j prefüppornt 'peccatum; ficut gratia propter nmieritum dara non 'eft meritum, fed illud prae-. hoet ; Y* füpponit:univerfim veró & refpectu peccati ve- ; ol nialis, peccatum habituale dici abfoluté nequit. K et at 2. In ftatu pure naturz póffer dari peccatum crm ! habituale fiüe privatione eratie :' abfoluté lo- w Cft ihqm P üendo poteft ftare pratia fanctificans cüm pecs identia falterit! PW cato habituali ; *& in altera þmw juxta o 3 146 Ds PsccaTIs juxta probabilem poteft peccatum pur& extrin« pu at Íecé condonari, ürdicirur in Tr. de Poenitent. . Contra4tam obítanteadem, que contra stiam: difiice Pul uia datur etiam veniale hábituale, ür colligitur te deto ex Trid. feff. 14. cap. 5 ; & privatio culpabilis in sptius ( oreefenti ordine aliud non eft ,. quàm privatio hábit. gratiee fanCtificantis. . Preeterea non poffet dici, juidnam fit naturee illa bonitas & aprtitudo ad pbyia inem ultimum. CH') hi Si enim, üt communiter fo- $g let, dieatur habitus naturalis dile&tionis erga &t notm. Deum vel infufüs vel acquifitus ; Peccatum ha- Dul bituale fáltem abfoluté componi poteft cum ha- üfiting bitu hoc infufo , àt fieri juxta probabilem po« teft abfoluta conjun&tio peccati cum füpernatu- Doinm Omoibts rali habitu: naturalis veró habitus acquifitusnon tetudor illicó deftruitur per á£tum unicum oppofitum. . [eul Coztra $fam eft 1. Reatus pcene non eft tdls, d quid moraliter tnalum , nec proprié peccatum aut objectum peenitentie ; cum Sancti non do- OD0fQ WDere. leant de poenis, fed de peccatis. . 2. Reatus di- ttelo ]) ftinguitur à culpa non tantüm formaliter ,. eo- quod horno priüs ratione intelligatur peccator, Ls Atlipn quàm obligatus ad peenam: fed etiam realiter; CEdatrem quatenus unus ab altero feparari poteít, üt. d. num.84. Ne dicam ordinationem Dei ejüsque RU TUkt decretum ralé affignari pro fortiali peccati has bitualis conftitutivo : peccara veró habitualia i damnatis nova haberi m pofíe, quin tamen reatus. " li m novus poerze otiatur. 100. Dico Í/. Peccatum hab ittele -nihil elk UOHG, i aliud, quàm ipfümactuale phyficé prateritumy. eu. ffd moraliter pqr(ävgrags in zeatu culpae ; " per Wtaä l T Dr PrccaTis. d47 m pb er t de Pt per ord. inem ad debirum füftinendi odium vel difplicentiam Divinam. : dTR Prob. 1122 pars. Sicut.a Mafin diemtul. dlej ul te denominatur homo actu peccator ;''fic nihil t p , Quin p aptius & convenientius inveniri poteft, à quo habitu &reartü dicatur peccator, quàm ab actu Don pl ohyficé quidem praeterito fed moraliter ; hoc s &upia commnit eft, habitu & reatu perfeverante. — Cowfi. Ex * S. Aug. L. 1. de Nuptiis Á 6. füp. qileRtois « cit, nutn. 86. : y; Pt Prob. 2dapavs. Pecca ais hibirdalbHOH EÓR- j potell as fiftit in perfeverantia virtuali aut liabituali ; er« |proubiny go in morali, 2475 quead 1muzn conceditur ab cum fopti omnibus: 4u02d 2dutm oftenditur . Poteft quis nsacqulitd retractare culpam preeteritam, quiri definat pec- n lt catum habituale, üt patet in actu doloris natu- s penz i ralis, & attritione finefacramento: quin Theo- p p logorum communiof eít, contritionem. non ; $at habere eam vim ex natura fua fed ex íolo de- ; MU creto Dei, ut obtirieat imortalis remiffionem. form&üfff n Praterea pofità quantumviscontritione necdum r ]s intelligitur füblatum effe peccatum 5 donec ac- jeian r cedat remitfio & juftificatio; quee pofterior eam ri pote a,yï* fupponit tanquam conditionem vel caufam ir- yn De o ftrumentalem, qualis etiam eft facramentum re- m p fpectu juftificationis ; üt ex Trid Seff. 6. C. 7. "m diícimus. 2. Quamvis in prefenti providen- j umen r tia remiffio non fiat fine praevia peccati retraétae tione; 'de porentia tamen Deiabfolutaea eft pof- fibilis; quis enim Dei mifericordiam alligabit ad. pirud si ; flcäpfmï Tu ) certas homi/nisdiïfpoütio.nes aut coþfïi»fiones?- Á i » 'Kz Prob. PCK E 148 ] DE. PrccaTIS. Prob. 3tia pars. - Peccaturn. habituale juxta | as part. 1mam eft actuale prateritum: moraliter peCCH[OI' períeverans, quo homo veré adhuc dicitur pec- cator, maculatus &c. . Sed id formaliter, pri- finpict ]A marió & pracise habetur per hoc ,. quód pec- converf -«catum erfeverat in reatu culpae; feu per ordi- fio r nem a ' debitum füftinendi -odium ,. fi fuerit máian Amortale, aut difplicentiam , - fi fuerit. veniale; fDf | tum quia hoc debitum formaliter correfpondet De:ph offenfze Dei ejüsque juri: tum quia illud eft ra- tilo; f dix aliorum effectuum aut ratione falrem eos lr p .antecedit : tum quia praefcindendo à reliquis & todlier! .hoc uno. intelleéto fàtis.cognofcitur perfeve- itin ]. rantia moralis peccati ; Ergo. Cozfr. Ex re- maliert fatatione fententiarum num. pr. rejectarüm. . t $ '.Xor.. Objic. £. eont. xmum Cum drimin. t Te i Mag. féit.. Peccatum preteritum debet morali- phyla .ter peréeverare in aliquo effectu ; is autem non et m -eft alius, quàm habitus aut maeula phyfica ; er- fhorz]rs 0. Conf. l. 'Transacto peccato homo manet 0Omin :«habitualiter averfüs à Deo & converfus ad crea- frünicai turam ;. hec converfio non habetur nifi per ha- n [anq( bitum vitiofüm;. prafertim cum habitus is poí- tl fit dici;moraliter malus. . Ergo.. Cozf. /£.. Pec- atum habituale fimpliciter dicitur macula ; hac tb s. autem dicit aliquam qualitatem phyficam detur- prürs, pativam, ficut pratia fanétificans & ficam exornativam ; er9o.. . qüalitatemPhy- k | Brion; & at R. ..M. Debet perfeverare in ahquo ef- fectu phyficé producto aut phyficà inheerente pl IN. formaliter produ&to ac moraliter inharente 102, Yes/ C. Hic autem eft reatus culpe, qui poteft dict f ii effe&tus ERZS ] A Ds PreeATI& . 149 r'hahimale n i&'e&us formalis peccati; '& moraliter inherere^ ritum m lhuc lr peccatori;'donec definar jus Dei.. Unde etiam firpliciter negari migor poteft.. 444 Cosf. L. formiitt r D. M. Manet habitualiter phyficé averfüs & hoc,.qui converíüs N; moraliter C. Averfio & conver- g,l p fio: moralis.& peccaminofa habetur per ipfam dium, if [ foerit v inaliriam a&tüs peccaminofi inoraliter perfeve- rfantem in debito ad' odium vel difplicentiam uer u Dei: phyfica autern haberi poteft in habitu vi- quia d d tiofo; fed de hac non agitur: quia aliud eft ha- tiore i bere peccatum habituale, aliud eft effe habi- tualiter vel hábitu peccatorem. 44 additamen- endo d r o(aur c: ium D. Habitüseft moraliter rnalus malitià for- . Cf maliter tali &:moráli IN.folürn caufali & difpofi- y Iu tivà C. Sed hecrialitia poteft etiam effe in homi- [ ne juftificato: " 44 Corf. IJ. D. M. Eft macula um d i phyfica N.'moralis C.' Denominatio peccatoris du part eít moralis, ad quam füfficir moralis forma vel acula Ph " j inoráliter inhéerens , àt patet ini aliis ejüsmodi o ho 9 denominationibus illegitimi ;' infamis, éxcom- onyents & Tunicati &c. : Difp. De : vati eft, quód pro j P benr nf hac tanquam qualitate p yfica' füpernatürali yn hii quà homo formaliter jüftificatur; & haber prin- g, Üf cipium permanens ad cliciendos actus fuperna- r d 77 turales, habeatur fundamentum folidum in Scri- l pruris , Conciliis & communi fenfü Do&oruin phyllcm ts "priora ficinterpretantium ; üt oftendetur in Tr. de pratia: nibil ejusmodi extat'pro macula v P TT. uP exi phyfica.& phyfieé inheerente. p 102. Objc. IL. Cum Tbhomifts tv Muauvo. hii j juxta S. Th. 1. 2. q. 86. a. r. ad 3. Macula von ii l "t nec figtificat priva- ,qmpo eft alquid pofitiot in anima : : fioneim CML 3 m » 359. Dx Pzccaris. [4] tionem folam , fid figpificat privationem quandtm qui !t nütoris anime n ovdue ad fuem cau[ ms que efl l5 Pe 6' C (lf [/174 P Ergo peccatum habitu ale eít priva- d pri( tio vel oratie vel boniratis debit g, Cozf. 1. &0nvet Habituale mortale dicitur mors anim &; fed Inors anime confiftit in Gj r go. Corf. ,. Averi privatione Bratig j er- qedi o habitualis à Deo eft v pez formaliter privatio c onverfionis. ad Deum: trif v atqui. converfio h abitualis ad Deum eft gratia, conver feu in ea confiftir 3 ergo averfio habitualis for- hi maliter eft privati O pratiee. fdturg Q E . Quamvis hic textus, maximé ücompm j emidi patur .cum Qre articuli prafentis & fequentis; nun f aveat fententie Mauri, rem tamen univeríam bis die non definit. Nam r. ibid. aperré diflinguit pec- catum à macula privativa, quam vocat illius ef« itet qu ectum , quod & m pariformiter de peccato actuali ac ficetam actual em. macul am & de peccato habituali ad ide a macul am. habitualem intelligi poteft. . 2. Idem ! frni D. q-89-a.1.in Q.ait: propri? loguendo peccatum-venials l. qon caujat maculem im anima. 3. Privationem gratie diferté alibi vocat paenam peccati . non & & [ iplum peccatum. .. Er quidem r.2. q.85.a. . in Hyw Q. ait ; Subtratlio oviginalis juffitie. babet vatio- jtu, duem peua, [icut etiam privatio gvatiz, . Similite m'z- .A d Yie uon. Itl 33. q. 2. a 1. ad 2. dicit:. privario gra- ; gb & hij abet ationem eulpee , f d pene.. . Unds. QR p cum du bia faltem mens D. Thomee fit , fine ir- Teverentia /V. Gonf.....4d Conf. Z &..D. M. Di- Qd €itur- animae mors; demeritori? & caufaliter C. pf 9208 " ormaliter & in fe N. - Privationem autem pra- ? df tuali S &. effe efk&umf ggccati mortalis. habi d q W quo E IIH Dz PrsccaTIS. YjY m fs quod ifi re&o eft a&uale preeteritüm , nón ne- Gnjam, qui amus. 74d Conf. 1. D. M. Averfio eft forma- tuit d 4 ter privatio converfionis ad Deum alicujus C.- g, (y. converfionis omnis N.' Similiter D. m. ey JV. s dtme; ! Cor. Preter actualem converíionem ad Deum ; X r ydis à De: que eft vel.a&tus hominis jufti, v.g. amor Dei, vel peccatoris peccatum retractantis ;' v. g. at- üdis d D tritio vel €ontritio ; duplex datur habitualis Jem d'rt converfio; - 1ma confiftit pracise in immunita- p habingak teà peccato ; & per haric eriam homo in ftatu nature diceretur converíüs.ad Deum: 2da ftat ixim in ainicitia' & adoptioné ad fifium Dei per do- ts t num füpernaturale iüfufüm. His converfioni- ymeg Ut bus diverfis correfpondent diverfi averfionesz üfinus inter quas averfio peccaminofà ficut formaliter n & immediaté negat immunitatem à peccato ; at ficetiam formaliter opponitur converfioni 1ma; n hd ide veró:non nifi med MÉ iate & quidem pro pra- P [: fenti providentia, " - Y ^ d 103. /nfi. Per i Ilüd bomo conftituitur pec- . jà n D Pfjvmä cator & habitualiter i uftus, per cujus.pro- . mpec'üüji' priui oppofirum cori di tuitur fan&tus & juftus; " PUL íed per gratiam homo formaliter .conftituitur j Vi juftus; üt patet ex Trid. feff. 6. C. 7. ubi gratia jj $9 dicitür-unica caufa formalis juffificatiomy uoftra : & hujus proprium oppofitum eft privatio gra- [ /WW (æUH tis. "Ergo. Cowf. I. Peccatum habituale eft id, ye l; hii quod per juftificationem impii formaliter prim " & per f& excluditur; fed per hanc formaliter gratig. - &aui primó & per fe excluditur privatio em i go. aj. Patet ex Trid. . c. & D o.ThO *In. 2b ; jj dicitur - j; n Q 1. a. r à quibus juftificatio impii qw ;tiam Ds Prec A"'rls.k i52 etia M iam effe remiffio. peccatorum. - M7.: Conffat C.prt fi inyoliit imiliter ; quia fecundüm Theológosinfufio gra- tic eft zermigus ad quem juftificationis; per hanc d autem excluditur ejus privatio.. .. Cosf. /7. Pec- fitoodti catum non poteft remitti ine pratiae infufione; fipra uia Deus non poteft remittere (ine effedtu pro- Ti d : lu ong u&to, quo homo muratur realiter.. UndeS. Th. Q. cit. a. 2; ad. 1. dicit.: Jice? bomo * 3 ntequam pec- f rai £et ,. poruerit effe frme-gvatia &^ fs u- culpa y dame áni faio. ïfäþecceiu babeat. 7 40 2017 rgo. 4 H V d fncbesnqo re; dc B D..M. Per illud homo conftiruitur pec- pidfo cator & injuftus negativà vel pofitivé.C. per il- p lud conftituitur injuftus pofit ive , fubd. per cu- fama, jus oppofirum contradi&toriu m conftituitur, ju- 9A jtus N. per cujus oppofitum contrarium C. In- ft juftus n lv& accipitur preecise pro non jufto ! cepi/fl:;nri feu non D a i »' —( ente gratiam fanctificantem , qualis etiam fuiffet in ftatu | GQpfy p peccáffer: pofirive i purae naturee is , qui nom ít nju fümirur pro pecca- tore vel actuali vel h abit * ».cujus denomina-, |'iid tjo haberur à. 'eccato ; el phyfic? praefente, vel. | Bs Yboraliter per € verante. Cum veró pofterior hec. [ äqua; acceptio bieJo: » j propria fir, fequirur denomina-, Ít T tiones juRi x r i. 1, Sancti& peccatoris-equà; N effs. contrarias ». Ron auteim contradiétorie op-; & inj peofitas ;. À æ;.»..-»?- d JS nomina O nes albi & nigris. Citer ] calidi & À di. Hs Rgoram.. nu À nem fo i SH lum per privatio-. peat dd. oppofitae 012 " 1 Íet per pofitivum confti-. uf ] tüirur. . 4 tw C j. " D. T 4. -; Péccarum habitualeeft. homp,a idjquod formal iter primQ & per [e excluditur per Wtte « ccati )ufbfï Ca';iïo',zïä;i; iü,*'Broi-iltf hæc eft remlüïoge ] | pro- Dzr PsccámIS; 153 Min;Cyt C..prout::bæc-.,eü infufio ogratiee N. «'Utrur!iääüe gsuiis involvir juílifcatio ,. ür "Trid. l. c. afferit : JVoz l0nis; r eft. fola peccatovum vemiffro : fed e$ [an&ificatio es - 1 i d Gu L venovatio iuteviovis bomimis pev voluntariam fü Tutta nf fieptiouem grvatie 69 donorum.:. Conjun&tio ta- ne hr men utriusque non ita eft effentialis , t abfo- er, Uniy] lut& unum fine altero haberi nequeat. — " Cetté , m fi remiffio peccati in ftatu. naturze purde conce- ditur ,. fine pratize infufione fieri debet : & in- 1 ii fulio gratiz fine remiffione peccati evenire po- W?W*'* teít; fic enim S. 'Th. l. c. ait: fuffitia n bomine confürait poteft fievi duplicitev.- . Uuo quidem modo per - mo- gt C zum fauplicis geuevatiomis , qui eft ex privatione ad Jovinam, . Et boc inodo poteft ujWificatio competere "äx.MW 1 s eooftutur etiatn ei.,. qui zon effet in peccato , dum bujusimod? n guflitiam & Deo acciperet ,. ficut. -ddam dicitur ac- cepifJe ovginalem. ufltiam. —— 24lio.modo poreff fieri jsepmnonþl? fantsty qlfa gufttia im bomine [ecundüm vationem motüs , qui eft m 5, 92 de coutvario 4n coutravium: . eg. focundim boc juff- n o ficatio impovtat transmutationem quandam de [latu. p d anjuflitie ad flatum juffitie .. .. . quia morur deuo- ainatur mnagis à termino ad quem , quàm à tevimi- j part" 5o à quo; ideo, bujusimodi transmutatio y quá talis pnr du zyansmutatur. d flatü inyuflitie per venziffonem pec- eati, [ovtitur iomen d termino ad quem, &9^ voca- mecat r at zur juflificatio impii.... Unde .ab aliquibus fimpli- citer JV. M., & intelligitur, cur etiam t emiítio: d ccati. dicatur;fieri' per. juftificationem. "d par p i fityumde [^ uf. L. V. d. 89 prob. Sufücit enim ; quód: bomo inuretur.moraliter ;..ficut & homo poteft m amare alterum aut.ei offénfam remittere. fine & du efisttu produtto aut dono* phyficé collätmaHïïïG mdäo « Eu &* j LJ L (m 154 Der Prsccamris. S. Th. q. 28. de Verit. a. 1. /4liam mutationem, E inquit /rguificat Juflficatio , [cilicet ] T 0 : generationem c guftitie: g aliam peccatorum vemiff ,ji'ikfet Cor- picenra vuprionem culpe ; fic autem juflificatio 9 veniffto f cos peccatorum . non. erunt idem ; uifi per concomitan- lurepo ?iam; quae (cilicet eft in praefenti previdentiai ga[; &t e qua'etiam eft intelligendus textus poftremus, tinQud u bi fimul de remiífione perfe&la , hoc eft, cum VO 200 reflitutione in ftatum amicitize lm & adoptionis fi- liorum Dei con junéta loquitur, quam fpecialem & pant benevolentiam. vocat. yg Gedat co Ym 104. Objic. IIf cum. Stot. i'/lz's. .Tranäeunt&; peccato a&tuali nihil remanet in homine prater «t me deputationem ád peenam;: ficenim S. Aug. L. 6, t mj (b 4 contr. Julian. C. 19. probat reatum non effe in corpore, necin anim « o, utfübjungat: u e pne r enanet i um f fuut quo dammodo in z 1 in occuliis legibus Dei , que confc ï uentibus angelorum , ut nulla. Qu fft imiquitas i mpuiita ,. "ifi Ui quam fauguis media- lic d fori$ expiaverit ? ^ Conf. .. Peccator transacto. l peccato ita fe habet to. » ficut juftus peraéto meri- t Sed , fi Deusa d'actus meritorios non au- Itidj, geret habitus infüfos fing. nifi deputatio Divina ; Dihil maneret in jufto, i ad majus praemium ; er- - . Conf. IJ. Poft actum offenfie nihil eft in j lio mine ; regem offendente , Ws ni(ïx reatus pqe n&; ergo & poft peccatum. - Ye. S1 Zfntecedens fecu ndàm verba fümatur,. 10 offendit in damnatione m propofitionis num. 97, dlturm relatae:. fi fenfüm habe im peccati habitualis rati at; primariam & unicam onem effe reatum pone; ; um 'ex d. num. 39 extextüu | Wi E i Y ? 3 á : ;nec probatur $. Aug. Dzr PzccarIs. 155 : ns m st S. Aug. allato. Agit enim hic S, Do&or co lctt peemis tra Julianum dando difparitatem inter concu-. pifcenriam à peccato relictam & reatum pecca« vifios bt frati t vj ti cujuscunque commiffi. Illam in qualitate ma- m ne« f ts la reponit ; hunc fübftantiam & qualitate gat, atque hinc nec in corpore nec in animo nti prert: xtus polre tanquam aliquid phyficum effe contendit. Inde i hocdo a veró non excludit permanentiam.peccati mora- lem.in homine neque reatum per ordinationem &cdoptos y um ad poenam ita explicat, ut objeclivé;non prae- cedat condignitas peccati ad odium. 744 Corf. £. A. i. Ut enim paritas fir, fapponi debet ami- f Ts ; honie pe citia merito effe promiffa ; tum veró jus etiam: E m ; 1ajorem amicitiam cum Deo maneret in juz vin s u fto. : 24d Conf. I1. IN. A: Er hic preeter reatum: a n &t bjnat: M poene manet moraliter reatus culpee feu debi-. -', Y tum füftinendi regis inimicitiam. - : A^ 1 )0; qW MW uce.ex identitate. reatüs cu. ! P ae & por lWïW hic aíiás offerri folent, vide explicata num. 849 nf & feq. Unde nec obítat S. Th. L.3. cont. Gent« cator (s C. 157. (cribens : . .Dicitur , quód Deus peccato- ij Pcm&ü n lt eos privave ultimo finey. vé$ odit , n quantum vu ritori ot quem iis ,. quos diligit , - preparat ,. tüm quia bie s n p de effe&tu duntaxat odiiloquitur; tum quia; dum j gemum jz a d! Deus pecctores odit , peccatores, hoc eft; in- zl imicos füos & odio di gnos praefüpponit ; quoäï g t uniat. J 105. Objic. $ Qontva 2dum, Peccatum divi- vbl diturin actuale & habituale, ergo non poffunt effe ïrliom's f 5 idem. : Corf./Z. Peccatum . habituale. poteft. de4 ff " ftrui ;. fed actuale preteri tum deftrui nequit a Os ream ^ eum in preteritum non detur &dio; erg e 'MW j Mj Dzs Pzccaris. äonf IH Péccatum habituale eft effe&us peccati Pecca:m elimti actualis; véfa enim eft heec caufalis : quia ho- Bqie mo peccavit;' ideo manet peccator habítualiter ; fur hon atqui effe&tus diftinguirur à caufa; erpo. Comf. &upe 4If. :A'peccato , quod praterit; homo non 10f poteft intrinfec& denominari peccator & macu- vert j latus ; quod tamen r us Scripture facree cit. equiri Xidetur e'ï*f??*fi.b 7 »y fnen i & E. D. /4. Peccatum div iditir in"a&ïlälä; & & en habituale divifione peneris r membra ftricte ac : in-fpecies, & per OR fio phyficé dividentia N. divi- i r ne fübje&ti.in füa accidentia, & per diver(os malter ] tantüm Statüs C.. Vid.-n.1:&3: Actuale'& ha- bituale fecunidüm ft atum'duntaxat differunr & &pil ; fe cundàm obliquum , mirtimé (ecundüm rectum. p & entitatem. « 244 Conf. 1. D. M. Poteft deftrui T phyficé & per influxum phyficum N. mordli- ! nj ter; & quoad fuos effectus ac tollendo- jüs'au Cék libl debitum:C;'füb hac autem confideratione darur- of ro etiam actio in prceteritum; 444 Cozf. /7. D. M. k Peccatum habituale cfteffe&tus phyficusaut phy- fict produétusà peccatoa&uali N. moralis & for- Uttur maliter productus fu. (ecunidümid ,;quod dicit hn in recto N. quod dicirin obliquo C. Peccatumha- Y t bituale in/recto feu pro-materiali dicit peccatum Ts phyficépreteritum, &ficnoncaufaturab actuali V tato lehn& peccato: in obliquo feu pro formali fignificato di- li5 dc cit moralem perfeverantiam; & ficaliquó modo NVOCQI cau(àtur ab a£tuali, quatenuisnempe hóc prasfüp- frà pon itur pro'priori ad habitudle. Sed de hoc in- ere LA2 Conf. LIT. D . 2. INen poteft inttinfe-- Ro $ inh&rendo denominari | hgm): pecca- | "UL D E.PrEcéATI$, peccator & maculatus:C. moraliter, in prudenti R fiis: qui seftimatione , & in ordine ad varios effectus. IN. ZEqué enim per habituale peccatum: conftitui- or ha tur homo odibilis Deo à; m ( d , reus Pæg? Quc., -a 5 i, homy actu peccaret: ccator a 106. Objc. 1. . Peccatm habimä; -perfä. verat in ratione voluntarii & liberi ; quia per- tür exltexim fcverat in ratione peccati :^ atqui . voluntarium r nl & liberum perfeverat;per-hoc , quod mon fit retractatum; ergo. . Cogf. /. Quamdiu legisla- fpcis, t ia d tor non revocat legem ;- tamdiu lex perrmanet in ratione lepis. ; Ítem intentio habitualis for- p maliter habetur per hoc ; 'quód antea extiterit; Ab & póft non fuerit retractata.- Er .o;ideni de var df idümtr peccato habituali dicendum. .. Cozf. //.. Absque retractatione . nunquam remittitur . peccatum [ Bu nec juftitia confertur ; üt conítat ex "Trid. feff. 6. gm N C.6. & 7. fef. 14. C. 1. &c.. ^ Ergo peccatum tolesi j habituale manet retractatio (derstion " nelnvon pofitä j eäqug j pofità tollitur. ia LL2 E. D. M. Peccatlimfl(ïa;bituale fi e&ificativ?: y (cust* " fümptum , feu quatenus precis& eft actus vo- J.m rj luntatis liber& agentis perfeverat in voluntario jl [ & libero C. reduplicativé fumptum, fcu quate- C as mus eft reatus culpee fu£d. períeverat moraliter j p in ratione voluntarii & liberi C. habitualiter IN. ] fbb Diítinétio faciliüis intelligi poteft ex paritate vo- ügnïacarodft ti; hoc quatenus actus voluntarius eft, poteft ;;i jcaiquoP 'revocati per retractationem ,.& fic habitualiter ho definere; vel non revocari , & fic habitualiter períeverare: quatenus autem 'eft vinculum ob- yi rl et ; nifi ligans, five revoceturaüyq-non-, perman irrita- p 158 Dz PzcécArT:s. àrritatione , difpenfatione: aut aliá ratione folva. linc m dquid tur;:& fic moraliter dicitur perfeverare: five- TO cuiquam absque revocátione prioris volun- hipe &J. *tatis fiat;difpeníatio:aut irritatio voti, vorum manet quidem in ratione voluntarii; .definit au- primat fecandi tem in ratione vinculi-obligantis. : 44 Cozf, . Difp.quoad xmum. Supponitur, quód perfeve- Vaio g xantia legis, quatenus obligantis ;. dependeat à füs ij qux fola voluntate. legislatoris: peccatum habituale li autem à fola voluntate peccatoris non depen- |: ? Is D TARÀT det, nifi fort&, quatenus preftare condien fatisfa&tionem poteft, de quo inf. . Quoad odum. titüm r ( fston Supponitur etiam, quód habitualis intentio nul- d odiy lum inducat debitum, in quo perfeveret: pecca- rum illud inducit, ac permanet in eo ad mo- « i Q w xem voti, matrimonii ; aliorámque . contra- &uum. .. 24 Conf. II D. 44.. Absque retracta- titem « ztdici tione nunquam remittitur peccatum abfoluté & de potentia Dei abfoluta loquendo N. in flatu Tnentum praíenti ac divine providentie ordine /u/d, Hfe pen ita tamen ut retractatio habeat fe ad remiíffionem Gtm ( tanquam caufà moralis vel conditio C, ita ut ha- C'bimm P beat fe inftar caufze formalis & effentialiter N. Dondons n 107. Objc. /II. Reatus culpi non minüsef proprieras peccati quàm reatus poenae aut pri- li w vatio grati ; ergo fi in hisnon ftet permanen- fo «t lid g. tia peccati, necin illo erit. Conf. 1. Debitum ad odium divinum eft condignitas ad illud: fed tolj po lm Deus hanc tollere nequit , cum 'ea-condignitas effentialiter fequatur a&tum ; ergo. . Cozf. If Meper | li icer Deus remittat jus ad odium , manet ta- i men adhuc verum quód homo peccaverit ; - & Lr hinc ! Dz Pscc:.n.ls.' 159 l meronefit hinc manet macula ;. ficut in eo, qui carnificem víeverire: ( aliquando egit, aut infamià notatus fuit; macu- f Drirs niz afemper perfeverat. . Ergo. , tio v0t, v & D. A. Reatus culpeeft propr ietas p&ccaii " Yani; deltt L primaria & prima, ex quafluunt relique 7Yapf. tis, : A r. fecundaria & pofterior, üt reatus culpz & pri- ; qui s vatio gratiae IN. dixi:. ZYanfeaz; quia licét rea- : tus cüu & poffir dici proprietas peccati actualis, rs, du quod s eatum D3xi cundüm effentiam definitur-transereffio tors 100 legis; ramen effentialis peccati habitualis diciru eltre at re&e à Theologis, cum fit reliquarum proprie- tarum radix , üt Philofophi ex eadem. ratione de rationali loquuntur. . 42 Corf. Z. Debitum mudlisirertot vtv p ad odium Divinum efít radicalis condignitas ad illud N. eft a&tualis condignitas C. 4M: D. "TTE prümqe w etiam z7. Deus non poreft tollere condigni- tatem actualem N. radicalem C. — Condignitas , At radicalis ad odium nihil aliud eft, quàm funda- carm dl mentum aut cauífa, cuür Deus odio poffit ha- mb Val bere peccatorem, &confiflirin eo; quód pec- g od catum fit commiffum. .. A&tualis condignitas eft falretit debitum actuale ad füftinendum odium, corre- «diio C t Ípondens juri divino ad odio habendum pecca- d torem actualiter exorto & penes Deurn exiften- ag non m j ne t ti.. rma tolli nequit; quia in peccato commif- fo eft fündamentum juris & radix debiti: il. " rmqm lud autem faétum. nequit fieri infectum. 2dà od jl l j tolli poteft ; quia peccator fatisfactione actuale "r debitum extinguere ,. & Deus actuale jus remit- ] 4 CUnd i tere per condonationem valer, üt patet in de- bito & jure ex furtiva acceptione rei alienee ex- jpm; na m pec« orto. «dd Cerf. 11 . N./ d. Macul:fï eni Pccmem iij : c:atiLaï " "s 160 Dz Prccaris. & nf cati, üt f.d.; non confiftit in privatione nito- ris, aut in hoc , quód quis peccaverit; fed in l: fe TOKIme PeCC ato preeterito perfeverante moraliter in rea- tu * ]pe ; hoc porró fublato maculam etiam wre m obferva, abfferpi neceffe eft. — 4d parir. . Ffas maculas effe improprie tales. Eerum prima enim ha- findipr betur ex fola hominum eeítimatione; quà vilis vel indignus quis exiftimatur ad honore$ vel ga;gägan officia alia reipublicee ; unde potiüs eft quaedam p ineptitudo aut inconvenientià fecundümi rei- 1 10j | publicie ordinem, ut talis admoveatur ad digni- tates. 2da qüidem non pendet ab éeftimatio- bitudiser paionem ne hominum, fedà poteftatelepis aut principis deli&um punientis; proprié tamen macula hon Dererum DOn temi eft, nec moralis Theologica; fed politíca, & pef Titeró äncäpacitatemf quandam etiam explicari poteft. " peri odnam, ff fwz'a"ainentuin:?flfpe&w'-; mifioni NQim"REs.l Qu vantie 1oralis 2 Dener p . 168. Neta. Inquiritur hie in ration&m, | Qpnam f " patel propter quam dicatur peccatum perfeverare moraáliter , feu in terminum ; in quo perfeve- Qttur mo rantia moralis , ad modum alterius denomina- MT tionis vel formse relativae , fundetur , ac reful- I r tet. Omiffis aliis terminis, quos à conftitutivo W d peccati habitualis preecedente articulo rejecimus; Ro alfienantur duo, alter pofitivus, alter negativüs. (raäum) Pofitivus ex parte Dei eft jüs averfandi, ex pat- Ril q te hominis obligatio fatisfaciendi : negativus ex- j Wünd; parte Dei eft negatio condonationis ; eX parte hominis negatio fatisfactionis. Queritur jüm; — W quinam ex h is fit terminus proximus formalif Dz Pzceamis. 161 Oriviftne t & dire&tus, ex quo refültet permanentia mora- coivint; j lis: five per quodnam, praedicatum. explicetur mordlterir proximé & formaliter, quód peccatum perfe- macun & veret moraliter. Pro quo meliüs inrelligendo - A o obíerva, quód peccatum actuale caufer jus aver- prim ein: fandi primum & obligationem farisfaciendi pri- atione, qit mam : peccatum autem -perfeverans,caufat. jus ad ho & obligationem perfeverantem ; (ed fimul füp- oiàs df qut ponit jus & obligat ionem primiam non effe, re- à fecidin: miflam. ? 109. st .L Perfeverantia moralis peccarihaa Pt ab alito bitualis explicatur proxime & formaliter per ne- gationem fatisfactionis vel condonationis. Prof. - igs at r tnten t* Peccatum habituale perfeverans eft peccatum non remiffum. Sed peccatum non remiffum for- k t maliter & proximé explicatur partim per actum, E 1 expmn PUF peccati preeterit ] * E m, partim per negationem re- at ] miffionis, qüze t vel per gratuitam condonatio- j nem ex parte Dei, vel per fatisfattionemfive con- t dienam fivecongruam preftitam & acceptatam pj n ? n p jnt ex parte hominis. Ergo. Corf. Offenfa Principis dicitur moraliter perfeverare ex eo , qüód o£- ^ iqop HIUS denoa'ä fenfà phyficé preeterierit ,. & vel ab offendente non fuerit expunéta per compenfationem debi- mdemï ) g q52007 tam ; vel à Principe non condonara : Similiter debitum manet ideó , quia. aliquando fuit con- alb « ülfer ega[]h tractum , & interea nec folutione congruá nec liberali creditoris remiflione extinétum : Iter Verrändl; d votum durat & obligat ex hoc capire, quódan- dl negam " té fir nu $ ncüpatum , poltea. veró non abolitum yrionss * vel ex letione vel irzitatione vel commutatione Qu o j aut di peagxzignc.-- Ergo à pari. EA , MOA ii 62 D Prccaris. donando, 1t0. Nec dicas 1. Sic peccatuäfi'iäbitdäe ecadi, f :effetpurum nihil. Trem. Negationes iftee, qua llad infa 'non fünr male, complerent peccatuim habitua- jre fio; "fe, quod eft malum. s 44 1. D. Fffet nihil tanm i "phyficum C. morale N. habet enim eundem ef- tien of "fectum , ^ac fi phyficé adhuc peccatum exifte- üidur a *ret. /4d odum D. Complerent peccatum fe- tem ia "eundüm rationem malitiee N. fecundüm ratió- Ti lssl "nem perfeverantie C. Quin & bonüm poreft promerend conferre ad denominationem mali, ür patet in domo voli ccati. 4 ; "lege refpe&tu pe fi- f dic db Nec dicas a. Fruftra requiritur negatio f qui tisfactionis; cum hom o non poffit pra'ftare pro ftifci, peccato condignam. E. /V. [ Nam impti- peccttum mis abftrahimus à fatisfa&tione propria vel alie- dCf na, condipna aut congrua eX rneritis Chrifti. d n Obht Deinde fi peccator ponerer condignarn fatisfa- it ol &ionem, reverà tolleret peccarum habituale; Qu non ; undeillius negatio memoranda venir. Prate- t moriy; Tea robabile eft, hoiinem poffe fatisfacere con $ o cné pro veniali , unde rurfus negatio fa- A oc Y rsdi tisfactionis füb disjunctione addenda fuit ad fun- um ( damenturm adeequatum peccati habitualis in ge- Tenty hd nere fümpti explicandum. Qu uj Nec dicas 3. Sequerentür mula abfü É rda, f condónationis fundaret perfeverantiam Ihds - negatio . |/ d peccati: nempe 1 . quód Deus effet caufà pec- ä ati habitualis. 2. Quód Deusodio habeat ftiam Andong &LTem negationem condonationis; cum averfetur j Wl Decc etiam peccatu m babiruale, ür perfeverans. 3. Quód condonario peccati haberer fe ipfam pro meimm on corir- LT pbje&o. R. AN. féq. adf. & N.-Deus n donan- ] Dz Pzccarrs. , 163 eatum hd donando; .non intendit.directe perfeverantiam ts if peccati, nec proprié confervat , nec pofitivé in eccutum hz l .illud influit; unde poffet dici caufà : fed utirur 1.D. tfet jure füo ; quo cedere non tenetur , adeóque enim eut : s tantüm indirecté vult perfeverantiam ; unde ta- m a men caufà ejus dici nequit: ficut nec fpoliatus ent PCCC&IHU] ,dicirur caufa furti permanentis ,. eó quód furi fecundünt rem ablatam non donet; prefcrrim cum Deus & bonim] non neget condonationem abfolute, fed ad eam :»promerendam disponat & excitet ï'uä'grþtiä,. uá ii p .homo voluntarié non utitur. . Homo veró cau- ul fà dici debet, tum quia pofuit a&tuale peccatum : ; Qintar 1 tum quia contra debitum & obligationem non rein l gf fatisfecit. "d o. IN. feq. Prob. D. .. Averfatür ApNam peccatum etiam ür períeverans fecundüm re- x p €tum C. fecundüm obliquum, feu id, quod di- queu s cit in obliquo N. vel fu/d.ita ut id , quod dicit g " r [ in obliquo, vel períeverantia fit conditio , fine " qua non amplius odiffet peccatum C. ut fit ra- ]dg Wm[. ! i tio motiva & provocans indignationem Dei IN, n 0([6 *ï*?; Atque hoc etiam intelligendum eft de. negatio- s ne fatisfactionis, fi non urgeat tempus & pra- dden 6afmm ceptum fatisfactionis ; quia difplicentia Dei de "i bgb][ül/ü j peccato habituali non eft nova & diftincta ab ea; quam. habet de actuali peccato; fed eadem ha- ain d j bitualis & permanens, quà ipfi hodie peccatum ( pen jie perinde difplicet, ac fi hodie exifteret./24 3. V. feq. Condonatio alia eft formalis, alia caufalis. Forma- "Ti h qdiod lis eít remifio juris, quod Deus habet ad averífan- [j ( dum peccatorem;& hujus condonationis negatio r(evmn proximum fundamentum eft peccati habitualis; "d p Gaufalis cft voluntas remittendi hoc jus, — Forz D z jusg- 'rfjes? * d " 364 Dts Prccaris. lii qi malis itaque habetur in hoc decreto Divino: re. mitto meum jus , quod habeo ad averfandum offunt € sl peccatorem ; ubi patet ejus obje&um non effe condonationem, fed jusaverfandi. Caufalis ha- fererans. betur in hoc : volo condonare peccatum habi- 1. me tolinur quale, vel remittere meum jus ; ubi condona- tio formalis eft quidem objectum ; non tamen eonfütut inde aliquod inconveniens confequitur., jueddi - E11. E II Perfeverantia moralis peccati habi- lf ii (.fmpiii tualis proxime & formalirer non explicatur per obligationem farisfactionis & jus averfandi. Zroj. Degom : thii, Q Obligatio hac & jus illud perfeverans preefup- onunt tanquam titulum peccatum habituale; hs & funt ejus effe&us: ficut eadem obligatio & - AMitd jus primum preefüpponunt peccatum aétuale, & Drafippo funt ejusdem effectus. Ergo nori poffunt fun- pote qu habituale feu ejus perfe- dare ipfüm peccatum N verantiam. Obligatio verà & jus primum non lunt prig fundant peccatum habituale nifi quatenus non Or- tür ex p funt extinéta aut remiffa; ergo proximé & Tide anren per maliter peccatum habituale non. explicatur fed Xprorim. Obligationem fatisfaciendi & jusaverfandi, i non om cationem fàtisfactioriis vel condonationis. NEC dm per ne o a&uali ? Corf. Obligatio illa & jus ram funt cum ^ Yi uam cum habituali peccaro ; ergo dum fünt fültnes r tum habituali, debent dicere quid plus, quàm ubi funt cum a&tuali. " Atqui illud plus eft ne- tQtil &ionis vel condonationis; ergo hec gatio fatisfa D * tever proxime & formaliter fundat habituale & per- F* tanqu everantiam. " //em ]us illud tam convenir exi- Q0ne comn ftentiee primee peccati ; quàm fecundae: negatio 9 7 sondonationis tantüm convenit fecundce & re- iquis; "i m Dz PrecaTIS. - x 165 reto Divinris liquis; quia inchoatio juris & con donetio.non . d averintr poífunt effe in eodem inítanti; ergo negat jdum d potiüs eft apta ad afficiendum peccatum ürper- ii Cau&i'näa Íeverans. * e petcitun l 112. ANec dicas 1. Sublato jure & obligatio- ^ s5 Ub cudt ne tollitur habituale pecca tum; erpo « in eo pm, mut conítituitur vel fündatur. J &. D. A. Sublato : Nequity, jure & obligatione quatenus negantibus precet-. yrdlis peccariiul*-» fiffe farisfaétionem vel condonationem tollitur g erpiam C. fimpliciter & fine hac negatione fumptis IN Peccatum 'enim habituale aliàs non differrer ab . usaverfandiwr*;n l reverans p actuali, quod. etiam aufertur fublatis preecisé - carum hat hoc jure & obligatione. k . gem ol - ANec dica$ 2 Obligati o & jus (ünt priora;. ; & 3 ue. od pracfüpponuntur ad negationem utram x j o p pote qua debet fundari in aliquo pofit - ivo. Er- MO go. E. D..4. Obligatio prima & jus rlur íunt priora C. Perfeverantia , feu qu t i La T tione NU jj g tur ex peccato habituali ; & ex negá p prorim Inde autem patet eff? terminos tantüm remotos, yt CXPIICZMF & proximé ab iis denomi i qationem pcrfïyeran- NY i aïffan] tie non oriri.- INec dicas 3. Peccat um habituale explicatur. EX Ond [ Qf g m primarió per debitum permanens in ordine'ad . füftinendum odium: hoc debitum autem fun-* eno 1 É datur in jure odio profequendi peccatorem, u]d pAUS Atqui lioc jusdicitur primà & formaliter potiüs l ud PJUS d' perfeverare in voluntate Dei confervandi hec JoS; *2 jus ranquam causá confervativà, quàm in nega- habiti 2 tione condonationis ranquam defítruétivà ; er- i CO"VCDL[ e go. R. D. 2. part. Maj. Hoc debitum fimpli- d r i a r in jure odio profe- citer fqmptum fundatu 3 que&e llqb«» 166 ^ , DÉ Prccáris. quen i peccatorem C. hoc debitum quatenus permanens fujd. fundatur in jure üt perfeve- um m rante-N. in jure primüm exiftente & negatio- nem. condonationis connotante C. Diftin&tio w conftat ex ha&tenus diétis, fecundüm quee jus m eft rirulus & terminus remotus peccati t Mi ab rimu ] guai m i jitualis ; jus autem perfeverans eft ejusdem effectus. — Ünde etiam patet refponfio ad miz. lt pee o per í Julfumpiam. Voluntas enim Dei' confervantis C venism füum jus debet habere titulum , qui non eft pec-. eatum precise femel pofitum ; cum aliàs non faottetm ar Prooran minüs ac illud effer immutabilis: neque eft pec- catum actuale ; quia hoc praftat ; ut habeat elfeCabal MT Deus ls ad odium , non autem ut confervet vt db hoc jüs : fed eft peccatum habituale ; unde pa- .Q- donargr tet pró priori ad caufam confervativam haberi diquom perfeverantiam moralem, eámque aliunde nem- Tantiavel pé à negatione illa duplici effe petendam, 185 Dir 1v CAPUT IL' fino tar tàe nomir inidir, i De Peccato Mortali Q Veuiali. r lu ] 'ïIrqg'pcccatx mortalis & venialis difcrimen f , Y ;non levis eft controverfia, partim cum . Haereticis, qui illud a ut penitus aut quo- Cl m adi pfam naturam certeé tollere- conantur: par- Taen ne tim cum Catholicis, qui in affignanda ejus ra- d Cllnquc tione. difcrepant. Geminee huic controverfiae. uccedunr qua'ftiones de utriusque peccati poe- Ielgmm ! nà;quarum altera ad fidem, altera ad fcholas per- ", E J d Iiag,tf,. & hic peruactanda venir. "; UE ; PAR'/QI:"I- Dz Prcearis | 167 um QUatenu ARTICULUSIE tl pf "Aninter movtalegg veniale peccatum fit difevimen * fre Qd C. Diini Qta. J. Ex effectu , t num. 3. nota- 113. N tum; traxit nomen utrumque peseca«s m qe; mots z tum. JMortale dicitur ; quod mortem anime; gratiá eam fen vità fapernaturali privando ; af- n et quic fponfo d fert, & peccantem jufto Dei odio peenàque a M terná per fe dignum facit, — eriale , quod fa- cil veniam meretur ex eo, quód non afferat quandi: mortem.animze , nec poenà eeternà fit dignurm. - - Cum d Propriam hanc ac realem venialis ufürpationem vnegpe i iab effe Carholici- jam univerfi fentiunt . vocántque : hoc veniale ex. natura [ua , ad. diftinguendum à u o veniali ab eveutu , quod dicitur illud , quod con- - mies ungkr donatur.: & .à veniali ex caufa , feu illo quod evitvam aliquo modo veniá dignum eít , quia ex igno« : n dindtt rantia vel paffione commiffum ; üt nonnunquam. PchH à SS. Patribus prefertim S.Ambroefio & Augu-. ftino ufürpatum eft ; qui poftremus etiam mor- tale nomine criminis ; 'veniale nomine: peccati. * [* in Enchir. C. 6.5. expretfit. 114. JVota []. Alia.c irca hanc. doctrinam jj d fuit; mens Hareticorum & quorundam olim: fä; amm [ Catholicorum ,. unde varii exriterunt. errores. U iU[qL":x Nam 19 Jovinianus & Pelagius omne difcri- poitt: DP men negabant ; le quidem dicebat quecun- TM cunque peccara poenà eeternà puniri, àt n. 33« « o relatum : hic veró quolibet peccato juftitiam j p "d amitti. Hinc cum negare non poffer plures efie d ospe juftos, homines fine omni prorfus peccato in h ivere poffe contendir, üàt $. Hier. in . lac yita vi L4 ) T — h 168 Dz PzrceaTi&. Dial.cont.Pelag. & S.Aug. L. de heeref. C.88. te- fifionem d ferunt.. 240 Similiter docebant quidem Wiclef- plics huyo fus, Lutherus & Calvinus, peccataomnia ex na- - dcrmen turarei effe mortalia & poenam mereri eeternam: : eicefcet. de faéto tamen & in actu fecundo penes quos- u1 dam; ob conditionem extrinfecam peccantis aut rb vend Et- Wideffus - Dei imputantis,' effe venialia. Ef quidem , tefte Waldenfi "T'om. 2; de Sacram.- pett g C..54. , peccara reproborum omnia mottalia, ' n0n defnan eleétorum non nifi venialia dixit.' Lutherus vo- - mePro luit pegcata infidelium 'effe mortalia ; & imputari - nfint. ] à Deo ad peenam eternam, fidelium autemn ve- - fent, quf nialia;& non imputari fed condonari ; preter - v4. od incredulitatem feu peccatum infidelitatis ; üt ex Wf affertion.'omnium Artic. & L. de Captiv. Babyl. . | fitls o ac alibi collipirur. 'Calvinus partim convenit - À cum Luthero , dum L. ^. Inft. C. I po j 8».—-9;*'5,-': &' K Li3.C.4. $. 28. fcribit peccara fidelium effe ve-- nionmr : nialia-ex . Dei mifericordia , & non imputari: - pler que artim cum Wicleffo & Joviniano ; dum L. 3.- (io t [j nft. C. 2. $, rf. cum poftremo docert fidem effe - lm que donum electorum non aimiffibile , & inde cum Qum [omy la. priore deducit; : peccata. electorum effe venia- fU fur 3130." Hispropé accefferunt Catholici olim D q nonnulli; nempe Gerfon, .Almayn. & Joannes t Ep. Roffenfis ; qui affirmai eccara ominia fiisg de f& , fi difiri&tó judicemus e mortalia & frahdg mnereri' peenam: &rernam ) . *ex benignitate ta- Pnj men Dei faétum, quód quadam peccata cen- lt loqui fcaurur.venialià , neque expellant grariam aut T tgfjos poená eerernà puníantur. Michaélis Baji, : pec- flütit d) catum venialéex natura füa negantis; propo- fl p fitio- — Dt PzccaTIS. 169 ERE fitionem datmnatarn infrà recitabimus. ^ Ex tri- tüdem Wil plicis hujus erroris refutatione verum & reale t ORna er Yerer ao difcrimen inter peccatum mortale & veniale : elucefcet. do peesq 115. Dico J. Dantur quaedam peccata þro.' m peimic prie venialia ; nec omnia peccata funt mortalia. J Wi Eft de fide. Prob; ex Stviptura V. Quia dantur YT peccata, quae juftis ita inherent, ut propterea Jmis mxrmi non definanteffe jufti. "Talia (unt, de quibus fer- . Düden 1 eft. Prov.24. v.16. Septies in die cadetuflus, e? 1, &i vefivget, " "ecle 17. v.21.Non eff bomo qufhus in dlim ayfeur terva, qui faciat bonum , €9 ou peccet.. x. Joan. 1. dongti; p v.8. Si dixerimus , quia peccatum nom baberus , finus fieiurs; t ipft wos feduc. Wnus. ^ Jac. 3. v.2. Ia multis - eoffeudi- kOgis $u$ omnes. - us cert dé omnibus & de fe ipfis : ' d ab Apoftolis diéta referri ad mertalia nequeunt. II 1. lia' peccara queedam fünt , quae non pu- fdedn i niuntür eterná poenà. . Ejusmodi fünt ; pro- t non n* pter que quis Matth. 5. v. 22. dicitür reus judr- cio aut Coucilio, cum alter dicatur veus gebenze. ;; dl lcer f Item queze 1.ad Cor.3: v. 12. fuperedificat: tan- & tamen dici- . &intd quam /gnum fenum 9 flipulam , un d tur falous fore, fed quafi per zanem. . ML — Quia peccata quaedam comparantur rebus leviffimis ; .Cabdid yi n feflucis Luc. 6. v. 41. culicibus. Matth. 23. v. 24- 4 þzjmlzs €7 fieno Cor., cum alia ibider u P conferantur P m j tralibus , eameli F Prob. ex Zj(ä onc. Milevit. C'fm. 7 hao ; I C fic loquitur em placuit , ut quicimque dixevi? in ovatio. jinica ideo. diceve San&los Dinite nïpm?ïïg nobis debita uoffva ; ut mon pro. f ipfis boc dicant ; 2 Bäjï) d quia non efh in eis ueceffaria iftla petirio, fed pro ls; [ jl Pyï; Í j iyo Dz PeccaT1s. qu. funt:in fuo. populo peccatores , g ideo ts dicere son furt 4v unuiuquemque fanctovuimn , dunitte mibi debita mea, curiti; fed s. dimitte mobis debita uo[ffra , ut boc pro alus v diexdi porius , quàm pro fe, peteve intelligatur , "Anatbe- ofenfe leve 7 [it. .. Similia extant. Can. 6. & 8. Concordat ib hoc m Conc. "Trid. seff. 6. C. 1 1. Licet i bac mortali amicos Vi vita quantumvis Santlà 9- 3uflà. in levia [altem €g non drma quotidiana , que etiam vemulia dicuntur , peccata nesesmod quaudoque cadant . tton propterea defimunt ejJe juflt. fOinis evit ANain juflorum illa vox- efd bumilis g verax : Di- Qfenfe con mite uolis debita uofiva. AT. Eadem in haec ver- fim &pris ba.: dumtte uobis debita uo[lra ,, commentantur. fum qua r S. Aug. cont. 3. epift. Pelag. S. Hieron. in Dial. 7 I5 mneff 2do cont. Pelag. ubi etiam utitur fententià Pf. 3 1. fenftmcar Pro bac ovabit ad te omnis, San&ius itt tempore op- | u VE ] portuuo ,. & dlud ad Hebr. $. de Sacerdote; qui 2 D fipitn offerre.primüm deber pro peccatis fuis; zam /f Viter d) jufius , inquit ; z effet . tton juberetur offerres ! fatüm d. neque etiam pro [ , fi omtmi peccato caveret. .. Alio- ! &nicum rum Patrum teflimonia plurima vide apud Sua- | Ms C rez hic & Bellar. de Amiff. Gratig L. 1. C. 5. h &i qu & feqq. j Rümiey Prob. ex. Ratione 1. Mortale tollit vitam ani- | W. qui ma per hoc; quod quis malit offendere Deum; L quàm carere bono concupifcentiee füee ;.ficut as vita anime intelligitur in hq d quis malit | E l carere omni bono creato ; eum offen- Qul ( m eft , quia eft dere: .Er poná aternà dig N , Qu averfio à Deo. Atqui multa fünt peccata; v.g. otiofum . verbum , animi inter ora | diltra- | Wpejer lus | | U& €lio , ira, aut damnificatio proximi leviffima, Aoter & tiam l B CU? quitg'usïqon] eít is animus ; & qua.e € non n »- Dr PrzccaTiSs - 171 Zj non fünt averio à Deo, cum non repugnent mj i, charitati; üt D.'Th. t.2.q.87. a. $. & p. 3. q. 86- mme a.4. oftendit. Ergo.1I. Dantur inter-homines- guur, du offenfie leves, qua« amicitiam non diffolvunt ; . Cond imó hoc amicitiee ratio exigit, ut leves ac inter t in lr amicos vix evitabiles offenfiuncule amicitiam 1 a J nón dirimant. Ergo & inter Deum ac homi- umy, j nes ejusmodi admitti sequum videtur; tum quia d minüs evitari forfan poffe videntur ab homine if omts offenfe contra Deum omnes ; fiquidem & ju-- jem n ac ítum fepties in die cadere Scriptura tefletur: COR tum quia amicitia Dei eft moraliter confervabi- Hlieron n lis; non effet autem , fi per quamcunque of- fenfiunculam etiam femi - voluntariam. folvere- faigid n tur. lII Alienum omnino videtur ab infinita Gacerdot; d Dei fapientia sequé ac mi(ericordia, Deum gra- ab us Mf viter adeó per verbum otiofüm, rifüm immode- alnr j ratum &c. offendi, ut hominem , licer juftum um P & amicum, sterno mox odio ac poená dignum yide pl judicet. Certe juftitia humana morti eum non atl 1v addicit, qui per levem v. g. negligentiam do- mum incendit, licet illud (uppliciumin eum de- li n £ cernat, qui ex indu(tria id fecerit; cum tamen fecandüm adverfàrios utrobique commiffum fit fai j le; 7 eccatum mortale & idem damnum illatum. ccur ergo ju Divina, que humane re- ( g* eum 05 gula eft, reum L s judicare cenfenda fit tam lï eum,; qui T m joe'osä menritus fuerit ; quäm eum; [ qui pejeravit ? PCCCEH (it 116. Jico /[. Pe'ccäta venialia non fünt talia aut eccantis jl CV[Mma) ropter extrinfecam conditionem Eft deFide. & qu qun ?miqis, aut Dei nen imputantis. Prob. D) al 5e Dz. PrccarTis. eonfun Prob. Yana pays. J. cout. WAcleffum &$ Caloimum. deltinat Pradeítinati- poffünt. peccare mortaliter ; & p & probi venialiter. Nam Adam; David & Petrus. m t Ap. fuerünt redeftinati ; fed. hi peccarunt ts mortaliter. e Adamo quidem teítatur Ge- nef2. v.37..— 42 quocuuque die comederis ex eoy, Q 4 ILün movte morievis. Ad Rom. 5. v. 12. Per usgum Ààm. boiminem. peccatum n bunc anundum intravit , 69 paus per peccatum qmors. De Davide Pfalmus 50. ubi inter caetera dicit Prophera : 727; foli peccavi &^. . kl g quírye ynalum coram £ feci. Ea: Cor amundum crea in me Deus , €?. Spivitum ve&uin zmova in vi[ceridus me- $. &tot p i5. hem : Jeedde mibi letitiam falutavizs tuz. Nec obítat ; quod addat: .Ez Spiritum San&um tu- | Qoffe | ndem um nog.anflevas à me. Id enim non indicat Spiritum,grarige (anéctificantis manfiffe in. Da- Es B vide peccatore; fed fignificat, quód gratize Spi- | mioda ritus denuo caperit eífe in poenitente, cum ei | t &D; peenitentiam inípiraverit. De quo vid. S. Am- | ptna brof. in Lib. de Apologia David. S. Aug. in Pf. | ml 50. &c. De Petro teftantur lacrymae Matth. finos 26. & S. Aug. Tr. 66. in Joan. ac ipfum etiam factum, nempe negatio Chrifti, quam nemo pru- Dtpter w& ïlx f dens à mortali culpa excufàre poteít.. E. con- trario poteft reprobus jocos& mentiri, aur otio- &dn Is fa proferre verba ; qua mortalia peccata dice- re, nulla ratio aut fundamentum adeft. — Cof. & n li ) Sententia. haec erronea fupponit errorem ali- um , fcilicet reprobis nullum peccatum veré re- ", a | tj & " mitti; contra veritatem & neceffitatem Sacram. * Baptifmi ac.Pcenitentiae P facit ; ne cognofci m þ Rj pollit ; quodnam fit peccatum mortale; cum l cone d Dzg Pzccarmis. n e Cl eonftare:nequeat, quinam reprobus aut Iprae- orter d deftinatus.fit : dat licenriam prade(tinatis im- David s pun& adulterandi, fornicandi, pejerándi &c; ] hi pecat cum tamen Apofl. 1.ad Cor. 6. dicat.: zo//te ervave., ueque fornicavii , nieque idolis fervientes , m telunr( od n ueque. adulteri &c..—. Regnum. Dei. poffidebunt. Jl Cout. Lutb. $ Calv. iisdem arguments. Nam BRT Adam & David etiam.fuit fidelis, & Petrus um at Dflmispo: preterea renatus : Error hic fupponit alios, fcilicet peccatum . mortale poffe effe in jufto, ii i u d t confervatà ejus juftitià , contra Paulum ad Rom. 9. & totam Canonicam imam.Joannis : Item T peccato nullo, niíi infidelirare juftitiam amitti, aganr u X contra fententiam ;Matth. 25. judicis eos etiam T N condemnantis , qui opera mi(ericordize non fe- sim n i cerint , & Paulum inter opera carnis à regno euiile 1 4 Dei exclu(ura etiam luxuriam , ebrietatem , ho- qui gt j micidia &c..l. c. numerantem. . Cozf.. Scriptu- vtj ra & Patres diftingunt peccara inrer fe non ex quovos perfonarum conditionibus , fed velut ex ipfa- j $ Agil rum actionum merito : Praeterea peccata Chri- r M flianorum , ceteris paribus, ceníent graviora «iin propier majorem ícientiam & beneficia acce- | gam n pta, utex c. 6. & 10. ad Hebr. claré ciolligitug EL ) & afferitur à Sanctis. PUL Prob. 2da pavs, Quam Conc. Trid. Seff. " " PCCLJ[ 6. Can. 25. his Verbis definit:. 52 quis i quo- Ti libet bono opere quftlum faltem venializev peccave di- [ c[fOfcm H xerit , aut , quod antolevabilius efd , inovtaliter ,. at- caturfi m «tl que ideo penas etermas mevevi ; tantímmque ob ia m Y nog damnari, quia Deus ea opera noi imputet ad j C- n fl nomfe; damugtionemn , "Anatbema fit... Quia dicere, P: a- es 174 Ds Pzccaris. 'ca'tumjVeüialew effe tale, quia Deus non impu- a ! tat , licet in fe morrale fit, eft imprimis contra vd p juftitiam Dei & ea fcripturee loca ; qua . ínt; Q 'eantibus dignas minantur -poenas : Deinde eft 4 t contra bonitatem Dei , & fcripture textus, (s I quibus dicitur Deus odiffe impium & impieta- fünt vel em ejus : Demum eft contra juftorum inno- Ta, at centiam , quam fcriptura feepius preedicat. .Corf. vera ob 'Si ex imputatione Dei aliquid eft: peccatum; 12, qua 'ergo ideo Deus offenditur , quia ipíe imputat il fe peccatum & offenfam, & confequenter ; quia mut. r Svult offendi ; ab altero autem non offendere- ex n tur, quia non vellet ab eo offendi; fi illi non hD imputaret. Atqui hoc non videtur in Deum Tet] Cl cadere poffe; ergo. — Accedit; quód Deus pru- | iune für 'denter & jufl& non aliter imputare poflit pec- 1 ls j catum, quàm reipíà imputabile eft. Ex num. homine pr. autem conftat reipía efle venialia peccata Nme plura. iif i17. Dico JI[. Peccata venialia funt talia | lt ft [ ex natura fua. Sequitur ex pracedentibus; & t D eft contradictoria propofitioni inter damnatas lt ln à Pio V. & Greg. XIIl. Bajanas 2omae : Iu j m lum eff peccatum ex. uatura. fua. veniale, fed omne &n ?Qü eccatum ameretur penam eteviam.. Conf. 1. Jax- Yeids, ta Conc. Trid. Seff. 14. c. 5. & fenfüm univer- Venid fie Ecclefia? peccata quedam, nempe mortalia; | thidm neceffarió fünt exponenda in confeffione: que- dam veró, fcilicer venialia ; utiliter quidem fed | l QU Y lg non neceffarió aperiuntur. Atqui fi omnia ex t pic natura fua effent peccata morralia, queedam k digm &utem ex benignirate tantüm. venialia; vei d omnia n 3bypasdax il 175 U ermnia forent neceffária confeffionis materiá: npins vel peenitentes nefCirenr, quaenam reticeri pof- a5: Denb "W! fenrt; quod utrumque eft abfurdum & menti 'ac fini Concilii ac Eeclefiee repugnat. Erpo. Optüre tb Couf. Il. Qd peccara, quae 'ex narura non ium & impm 'fünt venialia, cenfeantur ex benignitate Dei ta- fl ia, poteft dupliciter intelligi ;; mó ; quia re- pradiaz 'vera habenr turpitüdinem' morralibus propri- t o :am, quam Deus tamen inillis diffimulat; & va pl am n hoc fenfü coincidit cum fententia heretica D . Yequént d num. pr. rejecta 2dó, quód hac peccata non of x fe fint apra ad talem turpirudinem ; quia pof- adi, d fer Deus; fi veller , obligare hominem , ut füb Qetur in reatu culpge mortalis vitaret ea peecata, quee Q as nunc funt venialia: illam tamen turpitudinem g lt jn his jam non inveniri, quia Deus noluit ia e eü, EX' li hominem obligare. Sed hic fen(us falfus eft. ! Veniihi Fü "Nam.ex natura rei pracepta Dei non magis minüfve obligant, quàm ipfis rebus & actioni- j li bus fit confentaneum ; cum hoc tribuendum odenbo fir Divinee (apientize , fanétirati & juftitiee. Pre- terea non ideo negandum eflet, pecceta qua- d j u dam ex natura (üa eífe venialia. Preeceptis ' y " a »W) i " j enim pofitivis non fiunt ea; qu& mortalia fünt; n w | venialia , fed potiüs econtra; quee ex fe non nifi venialia fünt, ob leeis obligationem morralia jam if v m l evadunt ; ficut de fe indifferenria füb morta- » j . i aut veniali peccato prohiberi poffünt. 118. Objic. J. Scriptura de peccar is inddfïf- (ii g ! gmüiä d nit& pronuntiat, quód peccantem faciant mor- ]qifl il te dignum. Ergo. &. D. pronuntiat hoc de f j qufï m cun- ? omnibus mortalibus C. de 'peccatis quibus yeti 1307 ji que 1726 Dx.Pzccar1s. que- & generatim N. . Diftinctio clarior fiet ex A: celebrioribus teftibus , qui maximé afferuntur. lheurr ) d euter. 27. dicitur: AMaledi£lus , qui uou m fa. pormau[erit. in oumnibus , qu ee feripta [uut um libro Jiameda Legis bujus. &.. Agitur hic de eo, qui non ob- * w macla fervat preecepta, quorum eodem cap. mentio r legilf. l eft fa&ta. Prohibentur autem ibi idololatria, petcisgn homicidia & fimilia, quae ex natura fua fünt miitfad mortalia; & maledictionem utique inducunt. devenalbu Eadem refponfio repetitur ad Y'. 10. cap. 3.ep, w if ad Galat. qui eandem fententiam repetit.. ! ütenim e I[. Ezech. 18. v.4. dicitur : Zuia , que | rf peccaverit , ipía iorietur. x Et hic fermo eft qufni de mortalibus, ibidem enumeratis. Preterea pa; üin refellit Propheta hàc enuntiatione querelas Ju- J at deorum , qui fe puniri dicebant ob peccata; imulr; j non íua, fed parentum. — Unde verba illa hunc IUSJ ttdih fenfum habent: quifque ob proprium füum; | lu fenfum non alienum, delictum, pcenas ferer ; ideóque Ánt de n v. 20. fic lepitur : J4uima; que peccaverat , ipa üsác u smovietur : Pilius on portabit iniquitatem Patris ts vide €9 Parer mon portabit iniquitatem filiz. 6gc. 189 Cehr Ill Ad Rom. 6. v. 23. dicitur : Srpendi- | o um peccati wuevs. .X« Manifeftum eft, heec re- at o ferri ad v. 19. übi de peccaris ex genere fuo | t mortalibus fermo fuit : f/cu£ exbibuiflis, mem- j Rütay bva veffra. fervoire. immunditie $. amquitati &gc. pretye. "Adde toto hoc cap. agi de peccatis , quee pu- V n0n d gnant cum eratia; tanquam anim:e vità, adeó- Wilds épr: que mortalibus ; cum per venialia, ipfis Lu- thero & Ca] 'üendo, "90 ]IZA J j ',datur;.w vino teftibus , vita animg: non eXe - ] (a ? Wl F. - TR Dz Pzccaris. 177 anor u« ÀF. Jacob.a. v. ro. dicitur: Quicunque zotam STUDLU Iegem fervavevit , offeudat autem àt uno , Ja&tus eff Ír, m omnium.veus. &. Sequitur v. 1. Qu euimndixit: at h AVon mecbaberis , dixit $9 ,. INou occides. . Quodft quand nou mecbabevis, occides autem , fa&lus es transge[- | G. Ij for legis. . Ex quo conítat Aþo&olum,logui de d peecat 1S ravibus. Ubi veró C. 3. v.2.ait : 77 pura f f multis offendimus. omues ; fatis declarat fe agere i Qu n de venialibus, cum mox fübjungat :. $z quz$ 77 1088 verlo mon offendit : bic pevfe&us efd vir. .. Often- V fejt dit enim fe verba facere de ea offenfione, ,quae : ii parfe&lioni opponitur: non autem qu& caritati, li f qua finis legis eft, hujüsque integritati repu- . . Dretet gnat; ütin primo dicitur. F. Matth. j. v. 19. dicitur: Qui jölväv'it um : quis p p de mandatis iflis minimis ; minimus , hoc eft ; nul- vetai lus, vocabitur in veguo Celorum. . &.. Contextus gorim hunc fenfum reddit: qui folverit mandata, quae funt de internis odiiss , concupifcentis moti- ert; W; ii bus&c., quee randara videri poffenr, & Pha- rifeis videbantur minima , ille nullus erit iu um Ea i. Ut , regno Cxlorum ; eoquód & haec mandata fer- vare oporteat , contrà ac Pharifzei hactenus fe- quip j / 1 TM cerant & docuerant. Alii, cum addantur priori commati heec verba: €4' docuerit fic bomines , in- a terprerantur in hunc fenfüm : qui pravá inter- dul * retatione corruperit verbum Dei, & docuerit, d s^ ibi non effe peccatum ; 'ubi tamen fübeft ; ille i 9 nullus érit in regno Czlorum, quia fcilicet, id 9* ? WVU; La í nü) » faciendo, mortaliter peccar. jt; 1 119. Zif]. 7.. Cum dile&tione Dei ex tofo Cor- i a omne de, qua Matth. 22. pracipitur ; pugnat . J d d 178 Ds Prccaris. l i e ccatum; 5 eccans enim diligit aliquid preeter : um n b D eum, imó oppofitum Deo. Ergo omne pec- | jj catum eft mortale; quia 1. Joan. 11. v. 14. qui Al r zon diligit , mauet in morte.. Cof. 1. Minimum Ctr: Vi opus bonum meretur viram eeternam ; üt patet dt a ex illo Matth. 10. Quicuzque dedevit uri ex mini- Ti metg mnis iflis calicem aque frigide , non perdet smerce- turim n dem [umn ; ergo & minima peccata merentur TO cnceda ponam eternam, ^ Conf. 1j. Joan. 13. Chriftus tinite n Petro ait: 52 zon lavero te , non. babebis partem f secuim.S. Aug. autem in hunc locum, &$. Ber- tts & m nard. per lotionem pedum intelligunt purgatio- p m mem à venialibus, propter verba prefertim fe- J quentia : qui lotus eff, 102 indiget , mifi ut. pedes tD n lavet. .Ergo etiam venialia à regno Dei exclu- a dunt; & fíic mortalia effe cognoícuntur. Bu d x. D. 4. Pugnat cum dile&tione actuali C. tem OPETi habituali N. — Habitualis dilectio hic intelligi- Cüm chani tur, quà quis erga Deum ita animo eft com- Ál Ür paratus, ut malit omniaalia; quàm Deum, amit- tere: actualis fumitur pro actu amoris Dei à pia j Detp 35, done voluntate elicito.Precipitur quidem in textu lau- m dato amor habitualis , non autem actualis, fal- D tem pro omni tempore ; utpore qui in mortali hac vita impoffibilis eft. ' Cum habituali autem N amore ftare poffe peccatum leve fatis manifeftt colligitur ex fcripturis, quee teftantur L. 3. Reg. QUP tl AVatene - 14. Da videm, & 4. Rep.23. Jofiam rozo corde fe- cutos elJE ? Deum: Zachariam ]tem & Elifàbeth üortyr & Katum Luc. 1. Zmbuláffé in ommibus mandatis 9 quftifica- l tioribus Domitii ; quibus tamen absque dubio T0 ]/9 | Ffde Veti convenit illud Joannis : ..5 dixerimus , quia pec- eafum NI n Dz Pzccaris. 179 Qud w 0 Ommeps catum von balemus , uos ipos feducimus. :Et,ïi.- lud Jacobi: Z» mulris offeudimus omues. 1. VA Zd4d Couf. L. 7: A. N. C.af. Nam 1. nondi- ]. Minm citur: vitam zternam pollidebir; fed: zowper- ym; gt det mevcedem fuamn.. Exgo & malé infertur: ve- i um niale meretur pcenam aternam ; fed fequitur jj tantüm, non futurum fine poena; quod omni- Cata D no concedimus , quin tamen zeternam poenam J I3Chml admittere neceffe fit. 2. Dare minimo operi hd gt füpernaturali maximum praemium ingens libe- Cm; &ö'k' ralitas & mifericordia eft, que Deo convenire p p poteft: dare autem peccato minimo maximam prelérn poenam injuftitia & crudelitas eft , que» cadere n in Deum nequit. 3. Dare calicem aque frigi- m p dz ex charitate ob dignitatem gratiae opus ma- um gnum eft & meritorium vitz aeterne: huic au- ioe d term operi opponi non debet veniale, quod ftat TT cum charitate, fed morrale, illi repugnans. nimo P d Conf. 1I. w. 1.D.conf. Excluduntà regno nDeumri?*"[* Dei perpetuó & ex naturà fua N. folüm ad tem- vrs D pus, donec ftilicet fint abfterfa , & quia zibl m ceinquinarum infYabit im veguum celovum , üt y du Apoc. 21. dicitur , C. & 2. V. Cozf. Si enim ! UJ'J'H mi" Antecedens fümatur cum S. Bafilio in fenfü lit- 1 '[]Jh a y terali de materiali pedum lotione , ita ut nore- fs o d tur inobedientia Petri nolentis permittere, ut vl lavarentur fibi pedes; Ííermo eft de peccato ttl ; L 744 mortali & malé defcenditur in confequente ad al d f peccatum veniale. ii 1"H f 120. Jfl. I1. Chriftus Matth. $. non quuig dUUwU r tur de venialibus, fed de diverfis generibus mor- ji; J pi m tglium'; narm yeur judicio & veus concilio ápud Ju- 2 9208 .a8o Dzr PrccaArI:s. decos reus. erat criminis capiralis. Cogf. Verba | indeji otiofa funt peccata morralia ; quia Matth. 12. | ld jeci dicit Chriftus : Omnae verbum otiofum , quod lo- | denjconf euzà fuerint bomines , veddent vationem de eo in die j p verbo qudicil. . Si autem reddent rationem , etiam o tem hom Allud damnari poffunt; nam Chriítus addit: Ex indamna werbis ezim tuis qufHficabevis , eg ex verbis tuis con- Ed demzaleris. H perlez o &. "'extum rmum Hier. Chryfoft. Greg. M. quàs um apud Suar. hic adhibent ad oftendenda peccata Dretera nor venialia; &inde re&té probant; quia Chriftus — iggg antea dixit: /2ud//lás , quia di£hum efd antiquis , non fibiumm occides: qui autem occidit , veus erit judicio; Ego p dciur: gutem dico volis &gc. Diftinguir erpo poenam à LT ljudicio vel concilio in * H flictam à gehenna; quia Quidranten paona licet capiralis in flida ab ä jominibus é , d temporanea, gehenna zterna. Malé itaque HH. | u ] dicunt, gehennam fuiffe peenam apud Judaos DAT | ufitatam ; quia Chriftus earn aliàs non diftin- poeríols] guere potuiffet ab ea; quee à Concilio decerne- n d batur, cum hoc judicaret de caufis graviffimis; at Pfi neque eo füperius tribunal apud Judaos effet: Vrf quare dicendum per gehennam fuiffe fipnifica- Wt fj l' tam poenam , cui nulla ab hominibus illata com- l | r parari poteft. — 44 Cozf. s. S. Hier. aliquando D quidem doctrinas vanas & contra fidem erro- | neas vocat verba otiofa: Chriítus tamen hic i QUàm d juxta communem Interpretum loquitur de ver- bo puré otiofo & jocofo, & ita leviter malo; | ütüm per quod etiam non impunitum manebit ; nifi pro | Átg e[l: €o fit. fatisfactum. Unde riz) non eretur Ulim «d mortem ex eo , güöd de eo fit reddenda ratio in Dzr PrccaTIs. i9r Conf. Veh in die judicii. " INam hac poterit dari , quin il- ia Mattn lud peccatum puniatur poft extremum judicii j qui) diem,conftientià (cilicer ibidem reftaturà, quód m d oj pro verbo etiam otiofo poenam vel fatisfactio- m, etümi nem homo fübierit, vel adhuc preeftanda reftet s; in damnandis. Nec 240 ex eo, quód Chriftus -terhi t addiderir:: Ex verbistuis juftificaberis &c. Nam per hec non intelliguntur verba otiofa, fed ea, yolL gl quibus homo rationem reddet in judicii die. qdend od Pratera non dicitur , propter quamvis culpam hominem efle condemnandum ad mortem , fed ; qu (s gä Hlïïl.lflliïtf'-ï fubiturum peenam. Simili ertiam ratione Matth. j u d $. dicitur: ZVom exies àmde , donec veddas moviff- ep p mum quadrantem ;; Licet enim propter unicum i d quadrantem debitor non ftatim mittatur in car- pominis : cerem, debet tamen & hunc folvere. ( l rar. Jofl. 1II. P 31. v. 2. dicitur - Beatus «"'ï vir, cui son imputavit Dominus peccatum. E- ngu j jis n go ex fola Dei imputratione fumitur, quód pecca- tum inducat vel noninducat mortem. p« /V. Conf. ycloit fs ais Eodem Píàlmo v. 1. David /eatot vocat; quo- rum remiffe funt iniquitates, & v.6. Deum allo- ideost &if cutus , £u vemififi , inquit, émpieratem peccari us 1mei. Si veró peccata juftorum non imputaren- jer tur , quid remiffione opus forer ? Supponitur a r f t iraque potiüs in peccatis condigniras ; propter quam alia ad poenam eternam, alia ad tempora- Is u) 4 ff;;lïd L()ql]lü , lem peenamDeus deputet,quàm ut fequatur;pec- ff catum per imputationem fieri mortale.. Quare jf p ? jl fenfüs eft: Beatus vir, cui peccatum plané re- If tniffum eft tum quoad culpam & reatum pocnae L jj a s&eterng, tum quoad peenam tempora'em 3 122. Oljic. eesks- E 182 Dz.Brccaris. 1122, Oljic. II. Ss.Patres peccata, queenos. - mrae if ve nialia dicimus, docent quoad fe & fine re- nm; nemo f pectu ad mifericordiam divinam effe gravia & ünguam j excludere à beatitudine. Sic enim Aug. L. 9. muningrai Conf. C. ult.. 77e etiam / laudabili vite bominum, dert? JLremotá mifevicordid excutias eam.... Et Ep. 29. n j Cum vex juflus. federit m tbrono , quis. gloviabitur vit, ngi, caftum fe babere cov 2 aut smuudum [e effe à peccato ? titur; Que igitur [pes efl , Juper : exaltet. mi]ericordia [ judicmm Gdb X peccat. merit. & remiff. tegtteimj C. 3. Quis cum aliqua fpe adipifcende alutis euter- ; J Simii "26 de bac vita migraret , manente dlla feutentiá,, & n T. quàd quicuuque totam legemm. [ervaverit ,. offeudat (Lam: autem in uno., faGus efd omnium veus 5 . üfi poft paululum fequevetur ... . Su hm peecam perexaku autem mife- 3 Q Tevera vicordia judicium. | Exgo. Apotolum Bo INL d. Md textum vmumy. Signi 7 ficag hic, 25 HieL omines etiam fanctos non carere peccatis ve- !i nialibus , ob qua ,. nifi mifericorditer condo- 'llwzz*r z'n: | liwg nentur ,. graviffimas in purgatorio poenas folu- 4777 turifin, Hanc enim, per verba recitata, ra- tionem reddit , cur oraturus fit pro matre füa, j df Q diyy quam ibidem multàm laudat. 244 24um w. fi- | Wüttien militer... Loquitur enim hic de judicio fingulari LT dicítque neminem effe purum à veniali macula, L m & fine Dei mifericordia fpem. non. effe - beati- li g tudinis ftatim ab obitu obtinendes. - 22 342um Kmgn & Seníüs eft, neminem cum fpe adipifcendae Klant t beatitudinis mori poffe, nifi Deum fciret mife- d e ricordem, & veniam ab eo. fperare poffet; tum T onder quia venialia, in quibus offendimus omnes; nicum Wari qm difponunt ;—ad«mprtale ? tum quia vel u Inor- | "hdi ] Dz Preccáris. i, QUet & A l n mortale füfficit ad perditionem hominis eter nam; nemo autem certó novit ; nutn nullum- d al unquam 1nortale commiferit ; :aut fi admifit ;. m Aug n numin gratiam Dei per veram poenitentiam re- n hg, dierit ? ; - Bl 123. Jufl. Idem Tr. 1. in E p. Joan. Ijia äe- r ln vie, inquit , que diximus 5 ol contemnere ;. [ 1 eJe ! þfmiü." contemis : quatido appendis , expave[ce . quando hd mj uuimerag,. Levia multa faciumt umum gvanae. : u— ynt. &t z guttee implent flumen: multa grana facium ma[- ie fug Qm. Similiain ep. 29. & 108. T r. I2. in Joan. T 2. S. Bafil. in & Con. 3. ad Pf. 118. leguntur. a d QQ. compendio explicaris q. 4. fcribit nul- LT lum peccatum effe contemnendum üt parvumy ja n cum revera nullum parvum fit , & fecundüm Apoftolum peecatum omne fit ffimulus anovíáf. lod 3.S. Hier. L. 2. Dial adv. Pelag.ait : $; ira 62 fers e Pemus [j moris ityuria: atque interdufu ocus j udicio ;; coni- vorditer " lióque &9 gebenme ignibus delegat. urs quid merebiz jo pasit zur tuvpium: appetitio $gc: * 4. S. Chry( hom. b rect, x2. ad Pop. docet non efle peccatum levius ac- o m cipere duos obolos ; . am. .:pe,cuniæa quàm magn SOMVOTS n quantitatem. gjaogun &--üd' I- j S.Th. 1.2.9.88.à: 3. d Ocet; men- rem S. Auguftin. eam fuiffe, quód multà venia- ;'eniali madl'ä T22 lia, fi negligantur , paulatim difponant homi- p P nem ad mortále ; non veró ;; quód forrialiter faciant mortale. : adipmfffdæ imum enim fentum fcriprura Ecdli 19. etiam indicat: alterum rationes aper- d te& condemnant, A*d(Z. &- ec auctoritas lo- p j n jgs (f quentis urger ; quia non confta t certó, num: hii Se- ? r gt ez quaftiones fint Bafilii M. , an Euftat bafte- j 4 R d i 84- D£ PrcciTis. baíteni, eujus errores damnati fünt.in Conc. f Cappr Giangrenfi; certé poftremo tribuuntur à Sozo- ef od meno & Nicephoro : nec urget fenfüs verbo- i u rum; qui eft,. nullum peccatum , . quod fper- jl precept nitur, efle parvum ratione periculi, & peccati let; 00 ortalis ;ad quod difponit : atque fic etiam ve- ticme DL5 niale.peccatum effe ftimulum mortis. :: 774 3. . pea: d S. Hieronymum hic non habuiffe rationem or- reltri qu dinis in enurneratione illa peceatorum & pee- digid Deo Deom o« narum correfpondentium , fed numerum tan- tümattendiffe ; cum Domini fenrentize repugna- ventlter p re non voluerit,. quam ipíe pauló anté adduxe- | r t qiis Yat. ,4d 4. . Sermonem hic effe de eo, qui | quems g plus accipere voluit, fed nonnifi duos obolos Vegdaren auferre potuit; unde tantüm fequitur, quód | Non-fnt defectus externi actüs voluntatem malam non | l: í excufet'à peccato. 4 ET 124. Objic. /1. Omne peccatum eft trans- | fit itihabi greffio legis divine: eft offenfa Perfonce infini- B lx fe t2e ; ergo omne peccatum eft prave. Conf. 1. o Doni Quiliberetiam venialiter peccans plüsamat crea- ntempenr turam ; quàm Deum, & huic illam prafert ; er- Ium,& hüt £o graviter peccat. Conf. 1|. Veniale pecca- qii d tum:minuit charitatem ; & confequenter ami- r citiam Dei; quia hec confift in charitate; E ergo.:s o " It r inpeuD. 24. Omneþeccatum eft transpref- l00 my fio legis Divinae graviter vel leviter obligantis €0 poti - femper graviter obligantis.N. ltem eft gra- Of IT . vis'vel levis.offenfa perfons infinitee T. fem- N-a&uæ*g per:gravis IN. vide inf. dicenda. -v d Conf. 1. "Ms p ten- À« N vel 2. 44, Amiat creaturam plüs in fiv d Dz Pncck"rlls.' 185 tnt in C fiv& C. appretiative IN. .Qui venialitér peccar, Intur n eft actualiter vel habitualiter. paratus bonum. fenfüs v illud, quod in peccando haber , conremnere ; fi y quoi i id precepto graviter obligante Deus prohi- li, & pe beat ; ergo amat Deum fimpliciter: & appre- efcetuns tiarivé plüs , quàm creaturam , nec hanc illi tis.. Al prafert: afficitur tamen: hic & nunc magis à ? Fa creatura,quàm à Deo, ab eàque movetur ad torum d aliquid Deo difplicens faciendum ; unde, quia ROT d Deum non omni modo & perfecté appretiat; tT venialiter peccat. ;4dde, quód non requira- O anteadda. tur, ut quis pofitvé fit ita habitualiter paratus; [ede quarenus ejufinodi actum antea habuerit nec 1 dos od reiraécfaverit ; quia etiam peccatores feu; qui uinr, g non funt in ílatu gratie , venialiter; peccare p offünt : fed ad hoc, ne quis dicatur per ve- niale creaturam praferre Deo; fatis eft, quód. nm d fit ita habitualiter paratus quafi zegatvé ; nem- pe hoc feníü, quód. peccatum veniale vel ele- rrz i ye 0f €&Ho boni temporalis confiftar cum : voluntate contemnendi illud ,. fi. effer graviter prohibi- Jügamat t refert; t tum; & hanc volupratem non excludat: Ireme quód eligens objectum leviter probibirum per. we p quenet £ hoc:/non elipat pravirer prohibitum, & bhinc p df non eligat averfionem à Deo , üt facit morta- liter peccans ; non enim vult, & confequenter [ mnïgf?( non mavult per füum aéctum.feperarionem à Deo potiti$. quàm: ab illo a&u sbftinere.. /4d o Conuf. LI. D. . 4. Minuit charitatem. habitualem u d* i N. actualem C.'Amicitia Dei ftat in gratia, quae jz T. 1728 Deo nos gratos & dileétos facit : & in charita- lirer faper orhnia diligi- pfüs j [CQ t£;: c?uä Deum habitua Inus ; " M ; M 186 Dr PrccarI1s. | mus,üt d.n. rrg. Veniale non aufert hujus eonveti, . T tenatar rati & habitualis chariratis gradum ullum, | | 1 e 5 d folüm minuit, vel potiàs impedit fervo- ij hom | p fequ rem charitatis actualis , quatenus qui peecat, hoc actu non fe vult omnimodé conformare | àm dl j 4 beneplaeito Divino. | qim mora 125. Znfl. 1. Ex gravitate poenze , quà. de- | pudid | Dunz jüd li&um punitur, colligirur hujus gravitas. Sed poena, quà veniale peccatum punitur eft gra- t imtra viffima, & major quàm omnes hujus vite pos- Tsf x nz, ergo. Corf. 1. Peccatum veniale mere- Quitdem, T aem v tur poenam eeternam ; nam 1770 eft majus ma- lum , quàm eterna pena, cum hanc potiüs, ET B quàm illud eligere oporteat ; ergo & hanc per Íe meretur. 2d) Deus illud poffet nunquam Álln) m remittere ; quia remiffio peccati eft gratuita: | Teiteigibi ergo poffet. & illud in eternum punire. — 3770 Ttttià Vïfl()] Peccatum veniale in. damnatis juxta probabi- telüge p'm lem in eeternum punietur ; ergó: meretur pos- mium jn k Tfur nam eternam. Corf. ][..Homo propriis vi- ribus & fine pratia Dei non pote(t refürpere à & tnrüm veniali: & juxta probabilem non poteft con- 8 Qu i digné fatisfacere pro veniali; ergo veniale ex Te ml mmm [ fe manet eternum, & puniri in aeternum jufte poteft. Ti Ts W W. D. min. Eft poena graviffima refpe&ti- mnlum )u ve ad culpas civiles & poenas in hác vita C. re- RU RTETDQ e Ípe&tivé ad culpas morales & mortales ac poe- nas alterius vitae IN. ^ Culpa mortalis enim in- MUSTE lii ducit odium ac inimicitiam Dei , meretur l Est peoenas zternas cum defperatione & extrema Qty k x(nwi* er;a 'conjunctas quorum neutrum veniali Wütee €One AE a Dzs Prcca TIS. 187 Wert hs convernit, Vec obfía? , quód quis füb morta- li teneatur etiam virare. culpam civilem levem ; m ul npedit . cui ab hominibus conftituta eft. peena mortis; QU p unde fequatur füb eadem obligatione viran- : Conformy dum efle peccatum. veniale; cui major peena; quàm mortis à Deo fit décreta. — Difp. eft; quia M l ] pena illa ab hominibus ftatuta eft maxima in ne,qió humano judicio & irreparabilis , ac Deus pra- pvis & minr d. terea imperar füb obligatione gravi, leges hu- manas füb peena mortis latas obfervare propter ij vt venide m charitatem ; quam quilibet fibi ipfe debet. Pae- naautem venialis peccati nec maxima nec ir- eimyss duc p reparabilis eft, nec ejus culpa prohibita eft à Deo fub obligatione gravi. 44 Cozf. 7. IN.4. v &hocy "d Prob. vmam D. ,4. Eft majus malum ratio- fit o ne ineligibiliratis C. ratione pravitatis N. €a- j dl g rentia vifionis boni infiniti & poena fensüs (in- ypuis j* j p tellige pracifàm à blafphemiis & odio Dei) eft malum .in genere phyfico ; proinde fecundüm m fe. & naruram füam non.e fimpliciter mala , ) prog fed. tantüm íecundüm quid &. refpectivé ad ( reinei eum , qui illam patitur. Peccatum veró eft in ; pordt d genere mali moralis; confequenter in fe quid y v t ilicitum ac-nunquam eligendum , atque hinc m j Tpinüs elipibile , quàm peena seterna aut ullum. malum phyficum. — Sicut tamen veniale in füo: jmt refP*&' 'enere non eft culpa maxima , poena autem jc i etrerna eft maxima in genere poenae & mali rubst ] phyfici; fic peccato veniali non debetur poe- j n na eterna, quia culpze levi poena maxima non j f conveni. 774 2dam D. ,4. Poflet nunquam a EM yum «b rémittere homini injuíto C. jufto fubz. fi a ret U E 188 "Drs PrccarTIS. ret üt abfolutus dominus C. Si àt juftus ju- Gs dert nudlcete. dex , & fimul pater & amicus cum filio adopti- vo & amico N. Juítus ratione gratiee fanctifi- n fped &ttnam.- f cantis, vi cujus filius eft & amicus Dei, habet jus ad vifionem Dei ; ad hanc autem cum per- | prmmí fois a p venire nequeat , quamdiu veniali maculatus eft, Deus hoc illi quocunque demum modo remit- tur; ego tere tenetur. er as at Promiffionem hujus habemus Matth.:6. $z enim vemifevitis. bominibus peccata i recepi Tler ob eorum , dimittet €g' volis Pater vefler caleflis deli- &a vefira.. Unde S. Aug. L. de cor. & grat. C. lii 13. ait; in judicio mifericordiam bonis meritis Epo qui . uftorum effe reddendam. — Mereztur enim, qui eorda D ) l 14 ene opevantur , ut. Deus wnifevicorditer indulgeat , fi. quid manente.: chavitate deliquevint. D. etiam | U maer $ dj Corf. Exgo poffer Deus illum in eeternum pu- nire fpectando abfolatum Dei dominium, fe- po&per : N (unti cundüm quod etiam innocentem punire eter- nüm potefít C. fpectando rationem culpe; cui Dutmr effe Deus ceu. juftiffimus judex poenam propor- | rpuimm & tionatam ftatuit N.. 724 3ziam D. ,4. Punie- | m; qu Y tur per fe & ratione culpee in eeternum . per g Küfüg It accidens ratione fübjecti nolentis redire cum futt o Deo in amicitiam, vi cujus acquireret jus ali- | | " mm?ha';ia( uod ad gratiam culpe remiffivam T. A Conf. 1l .D. Conf. Si homini aliunde non de- Id N beatur aut obveniat aliquid, vi cujus refurge- re poffit, aut quocunque modo emundari à íuo « ] lia peccato T. |Si debeatur aut obveniat, üt modà | Dcatum dictum N.: & pender, ! " 126. Jwfl ][ Peccatum veniale fepe pa- ".t':H&US ( ! " gay rum diftat à mortali, v. g. in imateria furti mo- ica Dz Pxcearis. ! d 89' i jf dica differentia unius. v. g. folidi poteft ex ve- ! lo «doyi niali facere mortale , & viciffim. . Ergo tale pec- ritie (nd catum fpecie erit idem cum mortali, & paenam s Djei, hi eeternam- merebitur. Corf. J. Quód. unum tem um pe peccatum fit mortale, aliud veniale habetur ex maclyd folis Dei praceptis diverfis, quibus opponun-, modo r rur ; ergo faltem ex fola voluntate Dei & non ex fua natura differunt. Cozf. 1. Quód De- us has ninihe w us pr&cepit vel prohibuit fuüb veniali, hoc po- tuiffet fub morrali prohibere aut precipere. d ial r gl Atqui hoc cafü omnia peccata forent mortalia. n Donis met Ergo quód jam fint venialia eftà fola miferi- um cordia Dei. E. D.4. Venia le fzepe paru.m'diüat àmor- d ii n ) t tali materialiter fumpto & per refpectum pre- cis& ad objectum C. à mortali formaliter füm- n arrunp doninu " pto & per refpectum ad legem prohibentem iN.. Quantitas 15. folidorum, que interim füp- m m]jfe W: w a d ponitur effe gravis materia furti, non differt multüm & fpecie phyficà à quantitate 14. foli- n n* "v dorum ; quia tamen folidus unus aliis 14. foli- dis additus complet materiar , cujus ablatio eft um N graviter prohibira , hinc quantitas 15. folido- , n rum ab alia differt morali fpecie , & per refpe- m t ) &tum ad legem. "d Conf. 1. 1. A. D. Conf. Ergo differunt ex fola Dei voluntate , quatenus "T ex ea dependet, quód actus cum adverrentia ' j as ad obligationem .inde refülranem elicitus fit A peccatum vel leve vel grave IN. quatenus ex g ea pendet, quod detur obligatio talis, qua po- fità, actus.cum advertentia ei contrariusfit pec- ) m ia catum grave velleve C, — Quaeftio autem. non zi n " € ' 190 D& PiécATiS. - eft de volüntate Dei antecedente actutm & or- if 0 vjj i veniad dinante ; fed de confequente actum ac difpo- nente de eo , jam in ratione füse moraliratis | fiim ild | purs qua conftiruto. "Nam & Deus antecedenter facere | eonfenfüs Y poteft ; ut immolatio filii fit opus bonum; & | vende, ing comeftio pomi fit mala; fi illam precipiat, hanc ï prohibeat ; ubi tamen Abraham immolare fili- que bic e | er ais um jam voluit , & Adam pomum comedit, hoc bonum illud malum facere non potuit. Dixi: hs; tr8 G. Ma Tvanf. /4nt. quia licet preeceptum graviter ob- liget; fi tamen in homine fit imperfecta delibe- b um eiümeæ ratio; erit peccatum veniale. 744 Corf. 77. 9. 1. D. .4. Potuiffet füb mortali pracipere aut b | flüm mortae prohibere in cafü particulari; & quando adeft finis extrinfecus füfficiens, ad levern materiam a, vd exi Ione qui graviter prohibendam C. wniverfaliter, aut et- jam quando non adeft ejufmodi finis N. Quam- | Cürmati, | Vitr m vis enim hoc precis? ratione Dominii Divini poffibile fit; quia tamen homo neceffitatem | (ro(imyrj fétila t moralenr habet in aliqua faltem peccata venia- lia indeterminata aut minüs deliberata labendi, ! rv acleg Wt dyj, minüs confentaneum foret Legislatoris Divi- ni fapientize , bonirati & füavi providentiee, fi b ET omnia füb mortali probiberet. . 2. D. Conf. Erco quód ex genere fuo leviter culpabilia jam It t Ti dl fint venialia, hoc eft, non prohibita füb mor- tali, eft ex fola Dei mifericordia, de quo tamen | Rn w R D non quaritur C. quód jam facta contra legem h leviter obliantem fint venialia ; hoc eft, non 5; Qu deputentur ad peenam zternam , eft ex folà rifi mifericordia N. De hoc autem controverfia T unri Y agicur. | A Venf 127. QF- DE PreccATIS. 191 m k v t2v. Obferva. Pro difcernendo peccato mor- hum ic d tali à veniali univerfim hac repula dari folet: Ue moxir folum illud eft mortale, in quo eft materia denter f gravis , quantitas notabilis, plena advertentia & confenfus voluntatis plenus; illud autem eft Dus bonun precpin r veniale, in quo unum ex preedictis deficit. Ar- que hinc etiam tertia claffis venialium, fcilicet ) immoias $ n conedir ex natura fua talium, de quibus hactenus dice- bamus , tres veniali m fpecies füb fe comple- i ponu lu &itur. Alia enim funt vezialia ex fwo geneve, um gmvite:rï- peric Ü & objecto proprio, qus nimirum circa obje- &um ejufmodi veríantur; ut, quantumcunque H fülif 111! hoc creícat , illa tamen non evadant ad mali- præcipere tiam mortalem ; fed fieri tantüm mortalia que- & quit [ lm matti ant, vel ex confcientia erronea, vel ex difpo- fitione quadam animi mortali , vel alia ex cir- erüter, cumftantia, per quam ad fpeciem alienam gra- ; fs viter malam transferantur. 'Talia funt verbum ( DO[PIM ln otiofum , rifus nimius&alia ejufinodi. Alia fünt no noditt veitialia ex pavvitate materie , qug fcilicer in re » pecciti t parva ac levi committuntur ; quale eft furtum ferta li unius oboli ,. utpote quod neque proximum ts g'xsïato notabiliter ledit , neque eft ejufmodi, quod provi d apud equos homines arnicitiam tollere queat. pl Dantur tamen peccata, in quibus nulla mate- M ria eft levis; fed omnis füffieiens ad peccatum iib mortale, uti funt odium Dei; blafphemia, hee- ) de qUO p refis, perjurium , defperatio &c, utpore in qui- ; 07 g bus, quàcunque demum in mareria deliberaté ho s [j commiffis, intepra ratio malitiee & rota deformi- a " tatis quantitas invenitur. Huc etiam fpectat de- ; 1 lectatio venerea, in qua. parvitas materie non datur; 127.0*' P 192 Ds PECC'A"I'IS. daturj.cum non poffit effe efficaciter volita; v foits to quin ipíà. pollutio implicie & virtualiter vel tde i g placeat, vel intendatur, vel grave ejus pericu- cum [jeo € lum incurratur. Quin ab Alex. VII. damnata (tid mor eft hac inter alias propofitiones ordine 4o. Eff k auem r probalilis opimio, que dicit effe tautimn. veniale , fIefedr p ofculum babitum ob dele&atiouem cavualem $g fen- termpordem fililem , que ex ofculo orituv , [eclufo periculo con- prater n Jéusás. ulteriovis &2 pollutionis. — Alia funt venia- enímder lia ex. imperfettione aclüs , quae nempe ob füb- Tilier non f reptionem, vel defectum five cognitionis five tde efe av deliberationis five libertatis five confensüs, per- 1. Q voh fe&$ voluntaria non fünt, & hinc rarionem tm um mortialis culpe non participant ; quales íunt At venide fübiti motus cupidiratis, ire, invidentie & alii Ontemptom fimiles , qui priüs animufn . occupant, quàm f d ratio deliberare potuerit , an admittendi effent, B- aut femifopiris obveniunt , aut minüs adverten- | Vitudemn tes infeftant. l | a difor | Detcatum ARTICULUS II. Tttünr : p W COnïcumm Per que predicata intvinfeca diffeant iuter fe | m t peccatum 1novtale 69 veniale * Ota I. Difcriminis inter utrumque "g Bs W 128. N netas hactenus. quasdam ex a djiun-« !. At ld V ! étis & effectibus attulimus ; quia veró rei effen- l6 n " tiam proprié diftam per extriníeca eiufimodi i lv um QDQI explicare non convenit, praedicata e entialia | mm7 C(m/*, & intrinfecam difcriminis rationem hic inve- | ftigamus. Porró ex hoc ipfo inftiruto noftro ! W Drimp affer- fcquitur, plures differentias à quibufdam r Q- pl Dz PEccamIS. 193 Kicter wl ri folitas non fatisfacere. Nam 1. quàd mor- viradite v tale tollat pratiam fancificantem & amicitiam Vt eju5 n cum Deo diffolvat, non item veniale :* 2. x IT d Quód mortale fit peccanti irreparabile, venia- Tosry dautin v le autem reparari poffit : 3. Quód mortale mereatur poenam seternam, veniale duntaxat unda; temporalem ; ad effe&us peccati pertinet, ac dufopradt preterea neceffitatem inquirendi imponit ; cur Alia lts ejufmodi ex uno & non altero fequantur. Si- p d militer non fatisfaciunt , 1. Qui dicunt mor- cognitir i tale effe averfionem à Deo, veriiale non item: e ass 2. Qui volunt mortale ponere interpretativà ; li finem ultimum in ereatura, cum hoc non fa- ll ciat veniale . . quis ! ; 3. Qui ftatuunt. mortale. effe Vs contemptum Dei fàltem virtualem, veniale au- gapun; tem ab hoc excipiunt. jNam ut omittam , aver- n é fionem à Deo & contemptum ejufdem etiam min d virtualem non confiderari ab iis, qui peccatum in difformitate à recta ratione pracis$ ponunt , & peccatum pure philofophicum poflibile ad- j mittunt : preterea veró averfionem cequé ac conremptum Dei abíoluté intellei poffe íine d il comparatione cum bono creato aut converfi- ni! one ad creatum bonum* præfärtim cum fü- [(9 f ao giens opus preceptum puré proprer ejus ar- dam De duitatem & defperans de obtinenda beatitudi- ne non agat propter bonum quoddam pofi- | Wm ov nf a j J tivum tanquam finem ultimum direct? inten- [ Hl f ii tum; conílabit ex dicendis, affignara heec ome- jcitt Y nia fluere ex radice una priori & alio praedi- jien th eato primo peccati , atque fic ad effentiale di- ii "Q n()l fcrimen conftituendum minüs recte afferri. (iun 129. 1N o 194 Dz PzccaTis. 129. IVota. II. Reftant iraque tres de ipfa fs db effentiali differentia opiniones. 1724. eft Scoti, ve dcatur quee dicir mortale; quod eft contra legem, ve- vi ob il niale, quod eft contra confilium ; ubi nomine ndom v confilii viderur -omnia comprehendere , quee onem bzy ad (alutem non funt fimpliciter neceffaria. 242 diigdt t eft S.'Thome 1. 2. q. 88. a. 1. ad 1. quee mor- d d tale dicit efle contra legem, veniale autem ran- miur: fem tüm 'preter legem ; ubi legem non fumit pro moift, ( ordinatione De obligantis quacunque; fed pro lege directé intendente conjunctionem cum It m frivaaytem Deo feu dile&tionem , qua etiam dicitur finis ls ft, t legis : vel cujus obfervatio eft neceffaria ad fa- fedndr g lutem. . 37/a eft Durandi , Vegee, Adriani; mul- ütt d e torümque RR. que dicit mortale peccatum ef- im iins fe tranfpreflionem legis graviter obligantis; r , veniale tranforeffionem legis leviter obligan- Df te tis. 13. Lex autem gmvz'tef obligave in hac fenten- tia dicitur, cujus obfervatio pracipitur aut vio- AUE OE hOC; QUö( - QOntrg cor latio prohiberur füb interminatione divini odii & inimicitie : Jevizer, cujus adimpletio urge- À veri mim T. ! tur aur tranfpreífio vetatur tantüm füb ratio- l ne aut debito incutrendze difplicentiee divinee, e&. Ttütyd i muïä non autem füb interminatione illa priore. Si- Ht gna porro legis graviter obligantis univerfim Cnm u habentur ex Scripture effatis, Conciliorum & Pontificum definitionibus , Ecclefia ac Patrum L Donel f fententiis , communi Doéctorum aut aliorum BESHRUBo TRUE VERIEGUERUNU ET ONUNIES i l ütg etiam prudenrum & timoratorum fenfu, con- M gj fuetudine ac ufü. Speciatim veró, fi lex con- Y Tber tinetur in facris litteris, & actio prohibira no- inine- W'A Ds Prccatis. : de mid j minetur abominatio , nefas, deteftandum &c, vel dicatur morte aut exclufioneà ccelo diena, ra ln v s bt vel ob illàm Deus minetur per verbum ce malum erave, aut queifcunque verbis privati- kdete, qz necefrni onem beatitudinis vel peenas inferni , praviter obligare cenfetur, Si lex humana fit ; atren- duqen iale atemt: dendum eft ad verba , quibus obligatio expri- mitur: Item ad finem legis, qui fi moment not iniy magnifit, & fine obligatione gravi non obti- unque, d neretur, graviter obligare cenfetur. Silex po- néhonem a fitiva autem non extet, fed ea potiàis natura- m d lis fit, tunc naturali etiam ratione üitendum, vcefna d fpe&tanda matericz pravitas vel in fe, vel in or- , Adrin m dine ad Deum, charitatem proximi, & fui et- ] peanum W " j iam ipfius. Preterea veró in his omnibus ad t oDig? 1] j fipna illa, univerfim legu m obligationem fpe- lr €tantia , recurrendum eft. ^ 130. Dico J. Peccata no n differunt per « nices hoc, quód mortale fit contra lepem, veniale ii Prob. contra confilium , vel prater legerm. (ne d Ediam veniale peccatum eft contra legem Di- implerio Y vinam ; ergo venialis differentia à mortali non d ) f eft ftatuenda in eo, quàd veniale fit contra con- H aia d filium, vel prater legem. /4gz. Pro?. 1100. Ve- j pit " niale peccatum , utpote moraliter malum, eft jtis u* contra regulam morum ; fed regula morum "g^ 2d0. Ubi eft lex Divina feu eeterna ; ergo. d m non eft lex , ibi non eít preevaricatio nec ma- /uf 13[0[11 litia, üt num. 7. eft probatum. — Sed in veniali ] 160(01 . eft malitia ; ergo. 3ti. Aliqua lex Divina f prohibet mendacium; nam Levit. 19. v. 1. am por j dig:it'ur : AVog menti emini & Eccli. 7. v. 14. AVoli g N2 Vel- m as N 156 Dzr Prccaris. velle metitiri. . Ytem prohibet goz jurare emtrigos | ex die n 3 nempe fine neceffitate. Ubi ne quis exiftimet qui ( t datum eífe duntaxat confilium, Chriftus addit nide difen Matth. $. v. 37.. Siz autem [ermo veffer , eft , effz ] gter, b 2071 1022 : quod. auteun bis abundantius eff , A M&« * | immdi LO EST. Átqui mendacium ex genere fuo &ju- ra déer ramentum fine neceffitate precisé non eft mor- siem dfera fr af tale,fed veniale ; ergo. — Cozf. 7. Si confilium fumatur proprié, quod contra illud eft, ne- qux (t i quit dici peccatum ; üt patet in operibus con-. fil cOngrus tra Evangelica confilia pofitis : Si (ümatur la- & ficinfr té pro iis, qua ad falutem fimpliciter neceffa- hbw, j ria non fünt, ufürpatio vocis eft impropria & que din à ícripturis aliena ; cam confilium folam dire- DIrt, vnan, étionem fignificet ad ea , quze meliora funt eli- £ üpien enda üt ex 1. ad Corinth. 7. patet. — Conf. fione o 1f. Sicut in Republica juxta communem fen- Ordinarion füm poteft ferri & datur lex proprié dicta; | Qu que aliquid tanquam utile ad bonum Reipu- eltraelia blice leviter precipit; cum neceflaria pravi- mitimam ter imperat ; fic & leges proprié dictee leviter frmittem obligantes in Ecclefia habentur, & in jure natu- Preeterea Wrnti, ] rali equé ac Divino inveniuntur. ts dns a&us indifferens, fi datur, eft preter legem, b o d nec tamen veniale peceatum : fürtum autem hmam leviffimum revera praecepto non furandi re- | l DRctt n pugnat. F p Ohib'lïa : 131. Dico II Propria & effentialis diffe- rentia peccatorum efít in eo, quód mortale fit libera transgreflio legis vel precepti graviter er, COny obligantis ; veniale fit libera tranfpreffio pre- Ptpr | cepti leviter tantüm obligantis. — Pro/. Sicut ex , Nu us Dz PreeamIs. 197 MLA ex di&is num. 7. & 130. peccata conveniunt, Ts exllin: quód fint transgreffio legis; fic mortale & ve- tl d niale differunt, quóàd illud fit transgreflio legis . wb d graviter , hoc leviter obligantis P Ergo ficut h du 1mum eft genus proprium, fic 2dum eft pro- lod pria di&ferentia. Coyf. Ad propriam & effenti- : nondint alem differentiam rsquiritur praedicatum, quód . Sieonir fit conftitutivum rei , & fic omni conveniat: il d quod fir diftin&ivum ab omni alio , & fic rei optrbi d foli congruat : quod fit primum ac primarium, & a & fic inftar radicis aliorum praedicatorum fe Jiier n habeat. Atqui ejufiodi praedicata funt illa, Limprpni que allignavimus , ergo. '"Min. Prob. quoa Part. ymam. Videtur alienum ab &quitate Dei ; m (olm dir;- sion faté ejus fàpientia füavíque providentia, füb obliga- , i Cujþ tione gravi prohibere ea ; quae ex fe levem de- ymmyten z ordinationem à recta ratione & oppofitionem rori d duntaxar contra liberaliratem , magnificentiam, bonun Mf eutrapeeliam aut veracitatem dicunt: aut quae minimam: materie quantitatem, ubi hec de- eelara p Sdide t formitatem minuit, habent: aut quee fine ad- cinjure P vertentia , libertate vel confenfü, ad morales , p alias actiones requifito , committuntur; nifi De- yaet ïegeäx us finem alium extrinfecum obligationis gravis habeat, e&mque manifeftet. Ergo, cum ea tamen hum i* " "d peccata fint , füb obligatione levi debent effe . pärohibita . Ergo omni peccato veniali , fcili- .ffenfläfb nc cet quod vel ex genere füo, vel ex parvitate j! materie , vel ex actüs imperfectione tale dici- x m o jt tur, convenit effe tranfpref lionem lepis vel precepti leviter obligantis. Prob. quoad Part. qurelïw P pro hibetur tantürm füb lat Jn 2dam. Nullum fnortale 3 9 198 Dzs CCATIS. obligatione levi : 'nütr'flerus veró,, periculum, Md g. contemptus &c, propter quae dicuntur pecca- poteft il ta venialia tranfire in mortale , füb obligatione vtns x gravi prohibentur ,üt lingula percurrenti ma- ; iferat qi nifeftum eít ; Ergo transgreílio legis leviter irmod oblizantis foli v eniali convenit. Prob. quoad mf Part. 3tiam.. Effe tranfgreffionem legis gravi- fos t 1 ter velleviter obligantis prius eft, quàm effe mu jrat averfionem à Deo vel ejus contemprum , aut [»'äm'!aa'o lg non eíIe hanc averfionem & conremptum ;quia cus Deom peccatum morrale eít exercita averíio à Deo 4 Qii ] « ejus virtual is contemptus ex eo , quàd fit [romnit, libera tranípre flio legis graviter, hoc eft , füb- M g, interminatione odii & inimicitiae divinae obli- Qniom r gantis : & ideo veniale non eft averfio ejus- lt d modi.aut contem ptus,.quia non eft tranferef- fio le Va qu is füb hác ratione oblipantis.. Similiter prou €o ipfo; quód mortale fit contra legem praviter Unde li obligantem, per illud amittitur amicitia & gra- für ia tia Dei, fit irreparabile , & incurritur reatus pee- ne aterne: & ob contrariam rationem id non tririüm $ Á n fit in & ex veniali. .Ergo hoc predicatum eft radix reliquorum : ftt daria primum item eft ac prima- T rium , cüm aliud prius affignari nequeat. 132. Objic. Cout. xmum.. Peccatum veniale ts u me(ïm.. ( non eft contra legem nifi fécundàm quid; er- dtm « go fimpliciter deber dici tantàm effe praeterle- fecundün em. -42nt.. Prob,. x. Qui venialiter. peccat; tanti impliciter. adhuc dicitur fervare lepem, üt pa- Venigle e tet ex Luc. 1. v.6, ubi Zacharias & Hlifabeth - m pr quamvis venialiter fübinde lapfi, dicuntur iz- Q ad f etdentes i mandatis Domini fise querela, 2. Quia at- o VDE Prcearts. 199 perialu, Matth. 19. v. 17. is dicitu r fervare mandata , qui Untur od fed etiam venialiter poteít ad vitam ingredi 5 odl peccans potéít ingredi ad vitam ; cum veniale UITeDR fimpliciter tamen differat quidem ingreflum ; ) ls li à regno coeli non excludat.- 4. Quia legem & Pri. qel üt ait Chri- mandata fervat; qui Deum diligit; data 1 lr m ftus Joan. 1 4.V.15. $i dilgitis me , man l qn & Apoftolus ad Rom. 15. v. 10. znea feroate ; IDpRum; i plem' tudo legis eft Diletlio ; venialiter autem pec- emprum d cans Deum adhuc diligit, & habet dilectionem, yerio i 4. Quia Jac. 2. v. 10. Quicugque fotam legem & qui t endat autem 1n uno , fü&tus. ef? omm- fervaverit , off: hoc l, um veus. Venialiter au tem. peccans non fit : diie d omnium reus, erg o nec offendit in uno, fci- 1. Conftat ex Matth. 22. n d licet rnandato. Conf. v. 40. quód ;2 bis duob u$ , fcilicet dilectione Dei du s. Oi & proximi; univerfa lx peudet e$ Pvophete. u gmäm Unde licet reliqua' pracepta in fe diftinguan- naidg tur à charitate, tamen id, quod charitati: con- .trarium rion eft, -nulli: preecepto cenfetur per- r b pnem ii fe&te contrárium. Sed veniale eft tantàm pree- siionnd ter charitatem, hoc eft; fecuridüm quid con- a traillam ; ergo. Comf. JJ Lex datur pro ra- tione utentibus, & tanquam . regula preefcribit ncqueät. j Veniale a v j medium, quo perverniatur ad finem. autem ex imperfectione actüs eft rantü m áctus ..... n qiiit y [j pret I^ , fecundüm: quid rationalis & humanus 5 'érgo -& tantüm fecundüm quid : tranfpreffio: legis: jier jb lo P veniale ex levitate materiee non eít contra re- gulam prefcribentem medium , quo perveni- & Bb at atur ad finem ultimum ; ergo eft itaq"tüch - tra m yit — R o 800 Dz Przccarts. tra legem fecundüm & D.f "€iter talem. .q'uid , non autem fimpli- yfioleas -À« D. 74 Non eft contra lepem antono- is N.1 x mafítice talem, quze fcilicer directé intendit con- (s oblpan junctionem cum Deo, habétque pro fine dile- malirer fl €tionem , unde & in fcriptura fimpliciter lex hiear & : dicitur. C.. non eft contra legem Dei veré ad- g dl .huc & proprié talem, de qua num. 131. didium tem medior 1 JN. Hinc ad prob. xmám *« Elifábeth & Za- on Df charias. dicuntur incedentes in omnibus man- friere me datis graviter oblipantibus,.non autem levem ptt; qui obligationem afferentibus. 44 2dam . Chri- a lt e ftus ibid. v.. 18. explicat, quae mandata intel- bnl; pre ligat ; nempe Decalopi preecepta. « /4d 3ziam W. ( Tem0 Similiter, fermonem effe de mandatis & le ge» mue ejum qua& antonomafticé talia fünt , & ea fimpliciter n in fcriptura nominantur , üt ex ipfis verbis con- lee t dtat... . 77d 4fam s. ui graviter offendir in 10n frer -uno, fit omnium reus ;; non quód orinia pec- puvun, cata committat, aut-omnium incurrat reatum, A0 frdfer -üt HH. ajunt : fed quód avertatur & fepare- Unde GT tur à Deo, & ita finem legis amittar. gäviter p «onfequentia de. mandato: graviter : obligante r n explicanda eft. . 24 Cozf. Z Eadem refponfio &dmm redit de lege , cujus finis eft conjunctio cum WUs n Deo & charitas habitualis, non autem que quà- D5 p «unque.ratione ver? aliquid ac proprié imperat QTO0 d aut vetat, 724 Conf.. 1. 3. quoad isum. — Si- Qu5, d cut defectus. ille.libertatis., deliberationis aut WVing confensüs non impedit ,. quominüs a&us ad- [| go iuc fimpliciter dicatur malus, fic non impedit, k ]) Un- Quominus ümpliciter fit contra legem. T Gefpg de 5 Dr Pzccar:s. 201 ttem fj de D. Conf. eft rantüm fecundàm quid trans- greffio legis graviter obligantis C. leviter obli- nE gantis IN. Ipíà actüs imperfectio facit, ut mo- : Intendit o dus obligandi in lege alius fir, atque hinc vir- pto fne d tualiter faltrem 'alia lex;leviter nempe obligans, implte k habeatur ac violetur. Quoad 2duim. . Legem DTST| graviter obligantem effe regulam preefcriben- "MORU tem medium neceffarium ad obtinéndum fi- Jfibet nem ultimum , leviter oblipantem autem pre- onnniys ne fcribere medium ad hunc finem utile. Unde 1 Antem hn patet, quomodo veniale adhuc fimplicirer di- m x s ci poflit repugnare repule medium prefcri- mandaa i benti; prefertim cum, quia difponit ad mor- tale, remoté.faltem & mediaté adverfetur re- , Al nors & gule etiam medium neceffarium ordinanti. 133. Objic. Cont. adum. Furtum grave & Ya gt pl vels leve eft contra idem preceptum, ergo ab hoc non Ípecificatur ; prasfertim cum magnum & mter n t pl i pe parvum , perfectum & imperfectum circa ean- dem materíam non mutent fpeciem. — Cozf. 7. um v r gt Obje&ta quedam de fe fünt pravia, & exipunt graviter prohiberi :: quaedam fünt levia ; ergo m r i Md differentia malitiae mortalis & venialis petenda eftà materia gravi vel levi. Conf. If. Peccatum qdem rep yjndo of mortale committi poteft fine transgreffione le- gis graviter oblipantis , ütfi quis , ex conícientia m que t erronea mendacium jocofüm efífe mortale ra- qpi p tus , deliberat& mentiatur ; quia noón datur lex j t * divina graviter prohibens mendacium jocofüm. ergo. j d5 Rz. D. .4. Eft contra idem preceptum ge- 1l imPCQ"' nericé fpectatum C. fpecifics fumptum /u/4. fi pre- k dc. P od * 202 Dz PzccarTis. fie qbon præcisäïfpe&etur fübftantia legis & materage C. fi fpe&tetur quantitas materie & modus obli- vl ( u Eno. gandi in lege IN. Ad ratiogem additam D. non mutant fpeciem in genere phyfico, & fi efli- & . Ym pronr mentur tantüm ex objectis C. in genere mora- rio elt con li; & fi eftimentur ex lepgibus & fecundüm modum in illas tendendi N.. 44 Conf. £. D. C mendica Conf. Differentia malitize formalis & completae p N petenda e(ít à rmateria IN. malitize radicalis & plaz if (a 04 TY inchoatz fi£d. differentia univerfalis N. parti- cularis C. vid. de hoc num. 38. & feqq.. . 4d | if at Corf. 1. IN. .4. vatiouem D. non datür lex Di- ETU vina directa & per fe graviter prohibens men- (idt m dacium jocofum C. lex reflexa & mendacium &A d per accidens graviter prohibens N. In cir- , n 9. de cumfílantiis enim conícientie errones. Deus fim s graviter obligat non agere illud, quod judica- fihtt gliln tur mortale E de A&. hum. ; üt dictum de cogü:ientia in Tr Wrhy d 25 134. Jufl Sap. z. v. rx. 0: , quod men- ^yfid m Hfur , occidit. amimam. Ergo veniale pecca- ll (1[ Sic tum , cujus exemplum füprà in mendacio da- lpquimr: i tum fuit, etiam e contra préceptum gravi- L ter obligans, & hinc affignata differentia fallir. ET Conf. Peccans venialiter bono creato delecta- LT bili fruitur ; non enim eo tantüm utitur Vl | ^^ n quidem illud ad Deum tanquam finem ulti- tüm q]) mum non refert : inter ufüm autem & fruiti- &fenus onem medium non datur, cum tefte Augufti- Qleng no, omnis; qui aliquid amat, amet aut utens Adem | aut fruens. Atqui tefte Angelico r. 2. q. 1 1. f- 3- fruitio.non debet effe nifi ultimi finis ; & À ordi 1nec x DE PsccaTis. 203 Monteigl hinc qui bono crearo fruitur , illud finem füuum L modis dj ultimum ftatuit, ac coníequente C Y * graviter pe Y ltim ]. cat. Ergo. i & lz E. D. Corf. Ergo mendacium gr aviter no- d p m xium proximo ; vel conjun&tum cui m ju- $ & f rio eft contra praceptum .graviter obligans Al . C. mendacium ex genere füo ; aut jocofum precis$ N. . Primi generis circumftantiam ex- Is um i ndis! plicat ipfe fcripture contextus : Cuffodize ergo voj d murmuratione , que sibil prodefl , eg à de- «s N r L&dm d zratlione pavcite lingue , quoniam [evmo. ob[cuvus. n dl àn vacuum uon ibit : Os autem, quod mentitur , oc- xolibens m cidit animam. — Alterius generis circumítantiam A m addit S. Auguftinus , qui hoc teftimonium Ser- gN a mon. 28. de verbis Apoftoli C. 7. in hunc fen- füm ufürpat.: Jecedit amima , cum corpus percu- em U: , qui j titur gladio : &2 putas , quia mon vecedit Deus; cum ipja anima feritur pevjurio ?. vis videre , quia vinfa 1 mortuus efl, de quo. loqueris * Lege fevipturam: Qs, quod memtitur , occidit amimam. Ad Conf. 0;-, qW n venide p IN. M. Sic enim S. Th. r. 2. q. 88. a. 1. ad 3. loquitur : JDicendum , quàd ille , qui peccat venia- mexdond ogn u* litev , inbeevet: bono temporali nom t frueus , quia mom conflüuit im eo fimem , [ed üt utens vefevens feeri s d in. Deum uon a&u , fed babitu... Hinc Prob. 1m. JD. peccans venialiter non refert bonum crea- j urinn! y n P tum ad Deum actu C. habituN. Habitu autem earenus obje&ctum creatum ad Deum refert; "I charitatem ha- r quarenus vi preefentis actionis bitualem non tollit, nec' relation em obje&i ad PL t, nec referebilitarem 9140 Deum pofitivé. excludi , : fcu ordinationem ejufi dem ad finem ulterio- jgi ; xem ]i -— ld 204. 3 DE Psbcxns. m rem &ultimum aufert, üt approbantibus Sua- rez & Vaíquez Angelicum Cajetanus interpre- (un hs fea tatur. Proh. 2dam |V. Juxta D. 'Th. in a. Dift. tf u6 h 42. a. 2.q. 1. inter ufüm, fruitionem intercedit abufus ; fimili ratione loquitur S. Aug. L. 1. de fs Dei, Doétr. Chrift. c. 4.. Fruz eff amore alicui vei in- fexfam prv bxerere proptev [e ipam : uti autem ; quod ip uf[um vcio dipla ejunod d venerit , ad id , quod amas , obtinendum vefevre, fi zamen amandum efl..— Nam ufus illicitus abu[us j per poltemy poriüs vel abufio nominandus efl. — Ex quo alius Augultini locus fine libro indicatus explican- fmis À vend, Na düs eft. ontzte D " pecca(z;m veniale fit offen- G QuæREs. É Ja Da ? Dod, qua 155. JVota. Qui veniale negant proprié jl g efle contra lepem Dei ; confequenter etiam preeq, afferunt; illud non effe propri& ac fimpliciter, B fed analogic& tantüm & fecundüm quid offen- Daribus i fam Dei. Alii tametfi veniale tranfpreffionem &t hoc pr Divine legis fateantur, propriam tamen Dei f e offenfam negant, eo quàd veniale non tribuat 0 2 f Deo jus auferendi ab homine aut minuendi j W t D gratiam habitualem, aut diffolvendi amicitiam j YR vel conjunctionem cum Deo, in quo unicé B proprietatem offeníz fimpliciter talis conftitu- | COntram ^ unt. Reliqui econtra cum Vafquez diftingu- | E i unt inter offenfam ravem & levem. lllam * flibdiroru dicunt a&ionem , qua& fit averfio à Deo & tol- f&ptorj d lat amicitiam : hanc veró, que quocunque ütinent modo fit.contra voluntatem Dei, eíque difpli- O&m[ä n €cat. Utramque porro vocant etiam perfona- T. 3 lem d Dz Prcearis. 20$ Eobandbus j lem Dei offenfam, füppofità jam lege Diviná. ts 'mterpr; Cum his fecundüm fyftema doctrinae hactenus Th in;] traditee. Onem inre 136. R. Peccatum veniale e ft pfopriä of- h.L fenía Dei , fed levis. Prob. 1ma Pars. Ad of- ort ao ff fenfam propriam requiritur & fufficit, ut 1mó m; quini actio difpliceat illi , qui eà offenditur: 2dó, ut ndm rjm. ejufmodi actio fic fit contra illum ; ut is de ea us ii d jufté conqueri poffit aut eegr& eam ferre ; quia Equi per poftremum proprié offenfa redditur per- lts enis fonalis. Atqui utrumque convenit peccato veniali Nam rmó omne veniale, utpote cum . - bonitate Dei aliquo'tnodo pugnans; illi difpli- ub cet 2dà Eft etiam actio contra Deum ejus« modi, quam ipfe egré ferre debet; & de qua juflé conqueri poteít ; eum fit transpreílio megat o fequatt & precepti, quam füb fua difplicentia ; culpa item & paena prohibuit. Ergo. . Cozf. Ex SS. p ais Patribus apud Vegam in Tridentinum ; qui dim qid d ex hoc prefertim capite quodcunque veniale (ranügrelüonæ peccatum. exapgerant. Er quamvis illud Ja- am m s ge non t cobi 2. /g muitis offendimus omnes, potfit ex voce. maximeé greca eo fenfíu intelligi , quo Da x u homo dicitur offendere ad lapidem & cadere; favere tamen. noftrae refponfioni Suarez , licet . p an u contrarius, fatetur. 2da Pars coníftat ex art. L. T 137. Vec dicas,1. Quamvis regi errata. fübditorum , & negligentia difcipulorum pree- len Ht ceptori difpliceant, ramen hec & fimilia non il [ continent injuriam perfons illaram, nec füunt i ( a ilp: offenfa proprié talis ; ergo à pari peccata ve- T x. AV. Gonf. Priora nihil funt nifi acti- n Íonh nialig. ones k 206 Dxz PzrccaT!s. evenict t ones precis* difplicentes , prout- fupponitur: poíteriora funt actiones períonale jus leden- n em p At die tes; quia prohibite fupponuntur füb difpli- centise interminatione, ita ut etiam ex hoc uni- j iqui l 100 terncn 'co capite difplicentiam moverent , & peenam provocarent, etfi ex fe illa non mererentur. yri of yoidun i . 4Nec dicas 2. Peccatum veniale folüm eft ] erimert prohibitum füb pena temporali , privatione | m vend uberiorum auxiliorum , imminutione fervoris, charitatis & aliarum . virtutum : & fic refpicit ayedtm, e tütem form; vel bonum ipfius hominis , quod lex intendit, vel bonum aliud Deo extrinfecum. Frgo fi- G] verlaur for cut furtum , quo quis regi occultà aufert pe- cunias vel alia fortung bona, non eft injuria t ls i lonorem perfonalis & offenfa repia, fed rantüm realis offenía , fic etiam fe habet veniale. g. r. A. Wrrionem, àun d a 74. Quia etiam eft prohibitum füb inrerinina- tione difplicentie . Divinze. E. 2. IN. Cosf. ] CFEC. l fendere N uamvis enim amiciria cum Deo confiflat in gratia fanctificante, & fic in aliquo extrinfeco, CUf enim Tdtam f tamen peccatum illam diffolvens recté dicitur offenfa Dei perfonalis ; quia per hoc Deus [ enfam 0 ftitls tfer accipit jus odio habendi hominem füb cujus interminatione peccatum prohibuit. Itaque T K um & veniale poteft dici perfonalis offenfa , quia ak» W per illud Deus jus acquirit difplicentiam füam di, r &ritr, [ erga- hominem ofltendendi , füb cujus intermi- natione etiam veniale prohibuit. Ad Paria- ; Quamyg ; uin ficut fur- OnOrem zem refponfum jam eft füprà. rum , fi preefente & füb difplicentia vel indigna- Wij no tione regia illud prohibente Repe fieret , offen- haec à regia & perfonalis evaderet : fic cum eve- Df«: PzccaT1$. 207 t füpwi eveniant in veniali , illud meritó offenfa diviz na etiam períonalis nuncuparur, . 1 i s b B Y fbe ANec dicas 3. Exfi d icatur peccatum venia- le aliquid leve continere contra perfonam Dei, m er hx et; & non tamen proinde dicendum eít; eum pro- - Bisisisti prié offendere ; tum quia quis non offenditur enjale (ti per actum indeliberatum ; qualis eft in venia- T l; p li ex imperfectio actüs: tum quia; fi pecca- Yurione f tum veniale no etur circa Deum tanquam 1 lr objectum , eft tantüm offenía materialis, non autem formalis Dei : tum quia, fi etiam dire- d lr em. Dn & attingat Deum, tamen quia circa illum non veríatur formaliter, üàt ultimus finis eft; adeo cule u m eít levis malitia , ut nihil feré cenfeatur ad Dei honorem pertinere fecundüm moralem zfíti- d um m du mationem. &. D. Non tamen proin dicen- dum eft, eum proprie,hoc eft , graviter offen- n i j dere C. proprié , hoc eft, veré licet leviter of- PX fendere N. ad rationem 1725 R. fimiliter. Si- ]eo i cut enim actus indeliberatus continet adhuc (qu0 & inalitiam faltem levem, fic etiam dare levem ; rede offenfam poteít. Idem E. 4 2dam. Nam ma- e hoc m [ 8 terialis offenfa hic debet rantüm fumi pro vir- tuali & interpretativa ; qualis etiam peccatum hïüülü. 1 iortale, quod directé contra Deurn non ten- js d dit, dicitur. Si alio fenfu fümatur, falfüm af- i? feritur. gt De quo vide num. j. Ad.3tiam Y. ) aj quamvis nihil fer? cenfeatur pertinere ad Dei j Al honorem fíecundüm aítimationem moralem, ii tamen ficut reipfa ver? ac fmmpliciter non poteft r YT eenferi nullum effe malum aut peccatum ne- efeit o qui am j ), HC 208 | DE PgccaTis. : | quidem leve , fic cenferi etiam nequit, nequi- «feri mete dem levem offenfam non effe. ! us s ac j ! mint, n " ARTICULU S III. ls negevt d petcato mortali flatuta €9 debita fit pa- | mmm p na eterua ? r eude O:a ]. Communi certa eft Theo- Mivbl M l 10 t Pa 158 N logorum fenten quz flatuit cui- - 1; an libet peccato mortali correfpondere duplicem , | pl Alennd penam, damni fcilicet & fensüs , uti ex variis Hituymus arabolis-Matth. c. 3. & ex judiciali fententia T Conclitm hrifti in cap. 25. Matthzi, alüíque ex locis , ATE ubi mentio fit exclufionis à regno Dei & ignis gtt; nurra inferni, manifeflé colligitur. Rationem affert D. Thomas, quia peccato bina infunt: conver- Tet T X D&r fio ad commutabile bonum , & averfio à Dco. Averfioni autem refpondet poena damni, ut, - m aQt ce qui voluntate Deum dereliquit, ejus amicitià gmentis li & confpectu involuntari* rivetur conver- TU5 erroree fioni re IU5 fem ondet poena fensüs , ut, quantum gle- vificavit j € im deltüs; tautum detur ei tormento- Tiats jf CUT a vum. Deutraque poena; qua, ficut peccatum reipfa unum quid in genere moris conftimit ; Ws D Ífic una intepra totalis paena — eft, duplex hic * & [XQ w queflio movetur * altera facti : an. peccato & Pj qulmï;fem inortali vel reprobis ftatuta fit poena seterna; 1 hoc eft, nunquam finienda ? altera juris: an L I n morrale poenam aternam fnereatur ex natura fua, feu, unde fümenda fit ratio hujus per- m g, PT. petuiratis ? 139. JVora I1. Platonicorum fabulis; quläf tirty, alier Ml æ[ulä —— .Drs Pmcniä. i l&qu ty affertà metempfychofi , animas plerafque pec- catis fuis ac inde etiam pcenis liberandas affir- mabant , nimiüm addictus Origenes pluriBus in u locis negavit, daemonum ac reproborum ho- hia f minum poenas fore eternas. Equidem pur- are eundem conati fünt preeter alios Picus Mirandul. Merlinus & Genebrardus,, fed irri- ceto d Te to, üt Petav. l. 3. de Angelis c. 6. oftendit, co- que ts ndere ia matu; cum & propria ejus fcripta, & 'Theo- v*)rü' 'phil. Alexandrinus , Athanafius ; Epiphanius; i, Ud u if d am Hieronymus ac Auguflinus, maximóà ve- yudcal Í ^ l ró Concilium. Gen. V. id teftentur,à quo Col- d Q s lar. 9. Can. 11. unà cum fcriptis error ille Ori- m Da &'g D 5 genis ; narrante Nicephoro l. 17 damnatus fuit. N Qonem à W b e . Preter hunc plures alios S. Auguftinus l.21. de Civit. Dei recenfet & refutat, qui homines fal- kaeo 1 tem aut. certas homninum claffes variis ex fun- ( d,ïm' damentis liberandas aliquando ab inferni pce- , u '.T nis erroneé fenferunt. Similem errorem po- yetu ; 0 ? j Trat flremis temporibus amplexi fünt Sociniani, 1,/ " S. / negantes juftum fore Dei judicium, fi unicum hr d li fbï* peccatum aeterng poeng exciperent. j ferp W 140. Dico ]. Peena inferni reproborum; qui :gnium:; & fic peccati mortalis, erit zeterna. Eft de fi- d de.. Prob. Scriptura, ubi de pcenis inferni lo- j:sp quitur ,femper eas fore eeternas enuntiat. Sic Ifa. ult, & Marc. 9. dieitur : Permis eovum mon mori- j ? 4ur , &5 ignis uon extinguitur.. Tudith 16. Dalis r d7 ignem inm cavues eovum , ut wvantuv in fmpiter- " a Aum. 2.2d Theff. 1. Qui penas dabunt in iuteri- , tu eteruas. Apoe. 14. Pumus tormeutorum a[cen- j l n T '*25! Ü h l a ,'i", 42 [cecula fceculorum. — Praecerea . Matth. pe 210 Ds Pzccaris. u D poft recitatam Judicis Divini ferendam in re- probos fententiam fübditur : Jbumt biin fuppli- turt fs t Y peccao m cium eltermum , 3uflà autem in vitam'^ etermam, iconfurex In que verba S. Áug. lib. de Fide & Operib. cap. 13. commentatur : /Veque illud dici potefe; igsanr, dgnem ctevuum. diclum , uon . ipfam combuffionem pv nit eernam .. . cum. $9 boc previdens IDomints pointaund fententiam fuam conclufit ita diceus : fic ibunt ili torem n 4m combufhonem ceternam , jufli autem in vitam ndpmum g Qwe tanquar eteruam. — Evit evgo eterua combufho, ficut ignis. Corf. 1. Ex Conc.Gen. V. fupra cit.: ex Gene- Tieohgs d rali V.. A&tione 11. ; ubi recitata fuit epiítola Gs M I Sophronii hoc Origenis dogma referens & da- f.42q mnans : ex Later. lV. cap. Firmiter. de SS. Tri- fpore conza ia f nit., ubi dicitur ; quod reprobi cum. Diabolo habituri fint peenam perpezuam : ex Trid. (eff. um o 6. c. 14. & 15. & feff. 14. c. 18.; ubi definitur X It q in juftificatione impii «eerzam peram remitti: i()nisJ It -& ex eodem Seff. 6. Can. 25 ac SefT. 14. Can. Qjb ,5. , ubi füpponitur peza «rerza peccato morta- Q (emper T li effe ftatuta.. II. Ex coníenfü Patrum, quos üde,. recitat Petavius ibid. cap. 8. & fenfü univerfali t X Fidelium , de quo S. Aug. l. de heeref. ad Quod- lus vultdeum cap. 43. ita fcribir : Quis enim. Catbo- ;&xaxx—a:em licus. Chriflianus vel doGtus: vel indotlus mou vebe- m a e'üm N menter exborveat , eo$, qui banc vitam in flagitus Ti ( fiierunt , ipfum etiam diabolum atque angelos . ejus; dl H wamvis pofl longiffüma tempova purgatos atque nde Ful- p in l4 , beratos vegno. Det. lucíque voftitui ? Tione of gentius L. de Fide cap. 43. Firmiffm , inquit; Ql[lam Qum Y zene: eg mullatenus dubstes ,. à lï') 890 ïfguo; ,[c'nfpev arfu- TO5 Cum diabolo. Ri I41. Dz PzccaTIS. 21E m t 141. Dico [I. Peccatum mortale ex na- n hn hu turaíüa meretur poenam «erernam. Proj. De- um t us peccato mortali decrevit poenam zerernam ; il & Ops üt conftat ex num. priore: Efl autem prudens il dc p legislator, & juftus vindex, irnó de facto ma- m uj gis vult mifereri; quàm juflitiam exercere ; er- vides D go in taxanda hac poena credendus eft propor- J : frii uonem ferváffe ad peccati meritum ; nec ultrà : qua d condignum punire. Corf. Ex. fundamentis, qua tanquam) rationes perpetuitatis poenze à ij g ya du u 'l'heologis afferri folent. Earum 1ma eft ex ia t g Greg. M. lib. 4. Dial. c. 44. & D.;Th. z. o ii w n d 87.3. 3. ; quia homo mortaliter peccand w ET fponte contraxit reatum culpee & poene , féque Yi an Db in eum ftatum conjecit, in quo fatisfaciendo im zternum non poteft íe. eximere ab utroque n QXTT'MX& m b ) Wa : -'; hoc reatu, cum extinxerit principium fatisfa- étionis, nempe gratiam & charitatem : quoc yjon t k Sdud quia ipfe reparare non poteft, & reatus uter« ' peccatt f que femper manet, iemper pcena debetur. ; Parmye 2da eít ex S. Aug. ep. 49. q. 4.; quia, qui mor- ff n taliter peccat, conremnit finem ulümum & eter- nitatem bearam : totufn veró füuum amorem ae pat £a j an feliciratem. perpetuam in creatura , quantum in(e eít, reponit ; ergo & zrernitatem roife- i ij)" riarum feu poenarum damni & fensüs meretur. nlim [] ) 7 3iia cít ex S. Chryfoft. hom. 25.in ep. àd Rom. "D m j n & 9. in 1. ad Corinth.; quia mortaliter peccang ratione offenfze fuge gravis fpont? diffolvit ami- "I de lü j ciam cum Deo, & ejus initnicum fe profire- i i n tur ; ergo & fe expofuit odio Dei, & ut tan- m " quam inimicus ab eo babeatur; dum aur Deus 2 offen- l ia Dz Pscearis 815 offenfim condonet aut homo fatisfaciat, quod pdeo N. i eo elu poftremum impofibile eft damnatis. 142. Ob,. 1. /Eternitas in fcriptura inter- hmaum f& d eden dum fümitur pro longiffima, non tamen per- etua , duratione ; ergo ex ea non oftenditur bis purat f Conf. I. Scriptura mul- liE s. perpetuiras peenarurm. d. tis in locis extollit mifericordiam Dei füpra ju- ftitiam. Item Pf. roa. ait : ZVog z2 perpetuum ftemo o ( jdcmud dra[cetuy , meque in etermum comminabitur. & f s6. Nunquid oblivifeetur mi[ererà Deus , aut con- peies lt t ol ginelit in ira [ua mifericovdias [uas ? Ergo. Conf. Jl. Marc. 12. de Scribis dicitur : J£ accipiem? 4 ps ncagd dicium. Ti cOncade Meh . E r z)roli;:fu ä . A. Sumitur pro duratione non per- etua, fi fermo eft de rebus vitee & feculi prae- dmeanvi. f e ntis, T. fi fermo fit de rebus vitze & ficuli tir g v fuüturi, ubi fcilicet non eft mutatio nec finis. (ttn mj N. Dixi : Zrazfeat ; quia promiffiones in eeter- t tl g num aliáque, que figuree munus obeunt, fepe la ntjq fecundüm figuram quidem prateriére , fecun- Q ex eor Ti infr düm fipuratum autem eterna fünt. — Porro fa- ls (to €it pro noftra veritate; quód Chriftus, ubi ju- dicialem fententiam pronuntiat, utique pro- qin i prio verborum feníü ufüs, poenas dicat eter- l.A pas: accedit, üt obfervat S. Auguft. lib. 2r. de | ( E Civit. C. 25. , quód in eodem veríu de vita zeterna eeque ac füpplicio eeterno mentio fiat; 1 tem) Iion. ergo cum adverfàrii veram vitee eeternitarem 14, fareantur, quid perpetuitarem füpplicii in du- Wottom bium vocant? 744 Conf. L. &. D. /4. Scriptu- Watur. Xa extollir & fic loquitur de effe&tibus miferi- i C cordise in hac vita & feculo C. in vita & fzecu- — 218 Dzr PrceaTIS. io altero N.. Nempe maxima Dei mifericors Ii?fädat; qUOd iIS, dia ex eo elucet , quód non damnaverit genus (rru t humanum fecundüm rigorem juftitiz . fed de- n timbn p derit- Redemptorem, & nunc etiam peccanti- non üfteig bus parcat propter Chriftum, détque locum Seimm cenitentiee ; quod unum texrus laudati. pro» um ant. Unde ex annoratione S. Auguftini po- fon i prta ftremo loco ítatim fübditur : Dixi: munc c2- mindir. d i: bec mutatio dextevee excelfi &gc. .. Vita iraque n Dur,tty refens eft tempus miferendi, ubi homo cor- i Em rigi poteft & mereri. Poft hanc veró erit tem- ar: pan pus judicandi, preevalebit juftitia , nec locus ve- nige eoncedetur, üt Chriftus aperté monet Matth. 5...Effo. confentiens: advevjario: tuo. citós rie t la dum es in-via cum eo s. me fortà te tradat advevfa- vius judici, g judex tradat te miniftro , €$ in car- prie t cevem amittavis. "men. dico tibi , 110m exies s do- muao od vlfiongit t nec veddas uoviffimun. quadrantem. .. Ex Joan. 9. T d Feuit mox , quando uemo poteft opevari... - Addes erite, quód ex communi Theologorum damnati pu- ] niantur infra condignum; hoc feníu , quia De- J Bort minores , hr ü M us fingulis peccatis decrevit paenas .quàm in toto rigore mererentur. P onf. [ q*le o p "r K r ÀI. w D. Accipient. judicium prolixius in a- j r cerbitate C. in duratione IN. ineequalia quidem ]aun ] eett &t -damnatorum füpplicia erunt.-quoad acerbita- tem, non quoad durationem. : 10 m licet m j a 143. Jifl. [. Satem non omnes; u peccato mortali fuerint mortui, in eerernum pu- a ph" Y nmientur. Ejufmodi autem fünt 1., qui baptis- yn mum Chrifti & Euchariftiam acceperunt ; qui& u J " [ quis amatiducavevit ex. boc pauey viuet in &ttY- j ii ht 3 ??ng p 514 Dzr Psecaris. ol dipere yum. 5., Qui manent in fide Chrifti ; quia . fundamentum habent Chriftum . unde licet ais Docto Opera maála huic fuperedificata fuerint, hac kraprm gur baduts quidem tanquam fcenum & ftipulee exurenda funt; ipfe nihilominus, àt ait Apoft. r. Cor. 3. fb qu d gonít Balous erit ; fic tamen; quafi per ignem. — . Qui érítantes 1n fide Chrifli & unirate Ecclefize, TE faciunt opera mifíericordise , licet varia fimul fai ln jiziai peccata committant ; quia Jeazi müforicordes , i rl vuoniam ipfi mifericerdiam . confequentur. ejc. &. Hos aliófque errores recitat &expugnat titem enuma ml S. Aug. nuper laudatus, ex quo JV. /Z/f. Coutra mum eít, quód non omnis , qui fémel credi- L aim derit & baptizatus füerit , fed qui perfeverave- p diman *it ufque in finem, hic falvus erit : nec juvat, Grcg. N quód. quis Euchariftiam accipiat ; fi enim di- Trint Dlroi peetinre gnus illam (umit , habet quidem panem opera- tionum vitee eeternge ; quam obtinebit, fi perfe- m 'veret : fi veró indignus, judicium fibi mandu- DL peurm : €at. . Coutva 2dum eft'; quód Chriftus pronun- tiet damnationis fententiam in eos , qui opera hii mifericordie non prafliterunt : Apoftolus au- Ti d Xem dicat, apentes opera carnis non poffeffu- AUL um ros regnum Dei : Ad Corinthios veró loqua- lia 'tur de igne purgatorio ; non eterno, ad quem ts i Tün damnati diftedent. / Cogzra 3íum 'eft , quód va- leant mifericordie opera tum ad impetrandum dellns à Deo gratise auxiliumn &ad peenitentiam agen- didj am, tum ad peccata delenda fecundüm rea- j ] tum poenz reítantem ; fi fiant. propter Chri- 311l omo ftum : Nlhll verö. valent ad vitam ,fih k ( nolit ü o Dz Pzececarvis. re Chriftum aut ab eo juftificari , üt r i nolit dilige E ait S. Docto: r ex Apoftolo : ff diffribuero im ci- |füerir, n bos paupevum omnes facultates , cbavitatem. autem zon babuero; nibil mibi predefl. . Unde liquet; Due enre] poli t C füb qua conditione beatitudo mifericordibus m j promiffa fit. ' [// mitge 1 H ü 144. Ài jf. 1. Prioribus faltem fieculis non jcet vt fuit conft ans de hac re fententia. . Nam. 1. S. uftin. in Dial. cum Tryphone & S. Iren. lib. 2« "ii ml at d adv. haref. c. 64. videntur nepare immortali- r tatem animz, & confequenter eternitatem poe- me. /2. S. Greg. Nyff. in Orat. catechetica & oA Af ln qifind at L. de anima & refur. ait; Diabolum & homines oft diuturnam purgati onem liberandos. 3. qi n & 40. ltem in Car- : Greg. NNaz. oratione 39. dubius faltem eft de RL mine Heroico de íua vita perpetuit ate poenarum. .4. S. Ambrolius Ser- m p inon. 20. in Pf 118. dubié & obfcuré,in com- pindi i? m (b ment. in ep. ad Eph ef; autem fatis clar& negat genarum «eeternitatem. s. S. Hieron. variis drilos p W:qUiofä infcriptis fuis prafertim in comment. ep. a Ephef. affert fententias Origenis abíque cen- ' APQ&OW fura.earüm aut reprobatione ; quin e undenm ig of w& ! Pelag. jos a 4* fübinde laudat : in Dial. 1. autem cont. textus fcripruree , queis fupplicium damnato- emo d alium fenfum vel de infi- j d qi rum exprimitur, in delibus duntaxat explicat ; .& preeter alia dicit: i impmïü'm aliudeft gleriam perdere vefu vgeudi , aliud pevire per- gieniod* fanin * petuo. . ltem : Qlriflianos , fi in peccato preeventt fuerint , falvandos e[fe poft peuas. pro? j E. uód Patres nonnulli fpeciem qüan- (if j uis fcriptis afperfe- j dam dogmatis Origeniani xint; 4 aof 216 Dz Pzccaris. rint, ortüti, fi Peravio credimus , fuit ex eo; .wmemnon quód illi Origenem magni fecerint; & in fcri- m & de pturis interpretandis feré ducem adhibere con- Ál 4 fueverint. uamvis veró illis ex eo capite fa- [ ewom f ciliüs indulgendum foret, quód necdum decla- d& lgla Va ratàà tum temporis per Concilii definitiones qijuge mente Ecclefie finiftram interpretationem fe- n " querentur; & eorum etiam fingularis opinio jb p dogmati noftro nihil.officiar , cum non nifi r d frentétorn unanimis:Patrum confen(us fit infallibilis ; eft tamen, quod ad fin ulos reponamus. .. Unde füt Àmbro "d yinum ye. ]u 1 inus in Apologia utraque ferianis, i agnofcit. penarum perpetuitatem tum à De- Gingie po mone tum à reprobis anpelis & hominibus ef- d g fe (übeundam. Hujus fententiam laudat Ire- demate h naus , eíque fübícribit lib. 4. cap. 47. ; unde manielt quod obícuriüs .de: immortalitate animarum V. cw, locis füp. cit. dixerant; hic clariüs reddiderunt. | Mate 4d adum Y« Gregorium Nyffenum .jam I & 2 olim defendit Germanus Patr. Cpolitanus apud NT Photium 'afferens , 'ejus libros ab heereticis | ln in Origenis. fautoribus effe corruptos. Contra | f dimy quod licet quidam ob . ftili fimilitudinem , di- | ln cendi characterem .&. orationem confequen- Sun,. tem excipiant ; tamen improbabile non reddi- lo&opïm tur, tum quia hoc imitationis & folertiee pe- Ti d nus ab hereticorum ingenio non abhorret: in&i tum quia Nyflenus in Or. de his , qui laptisma ilt.qu differuut ; propiüs ad veritatem accedit. &tm ap -dd gtium w. INazian.in Orat. r5. luculenter ürim. fusáque difputat, peenas damnatorum nullo fi- Atj O 19. ne terminandas , *&Ain Carmine Jambic & VOT- Dz Prccaris 217 *s füit r vermetn non effs moriturum. Unde alibi dicta dm) &iír molliüs.& de purgatorii poena exponi debent. Adibon g. -.Ad atum. . 152um Ambrofiii locum 100 cpit obfícurum fatemur : clarus autem fenfus eft L. Decdum d de lapfu Virginis C. 8. ubi ait : Ego tamem, ii defmir qui fcio graviora facimorofis feroari 2ormenta , 65 Jretiona i n fine umpias animas evuciatus ananeve , qon Tem- es utique , féd «ternos. &gc.... Eadem loqui- gulrs q orah um i tur ad c. 14. Luce , & L. 2. de fide c.4. Com- Afl d mentariorum veró in ep. ad Ephef. auctor non um (2 fuit Ambrofius, fed Hilarius Diaconus Luci- ferianus, üt Bellarminus putat;. vel alius quif- potgi ung m um i ] cunque potiüs, üt hic Petavius' annotat. & n Ad sgtum. 3« S. Hieron. Catholicam de tüm ia h dogmate hoc fenrentiam fuam multis in locis manifefte declaravit, nempe in Comment. ad at ]tste du l. c. 14; V. 20. & c. 27. ad Daniel. cap. 3. ad Tis r Matth. c. 25. v. 46. maxime veró in. Apologia N ima & 2da contra Ruffinum, qui eum fàlutis diabolieze füfpe&tum reddere conabatur ; ubi polrustt T declarat in locis quibusdam objectis non fuam fed alienam. fententiam à fe propofitam, ne- us ( j que laudatam Origenis perfonam fed viri in- enium , nec eum üt Theologum fed üàt Phi- m ag j bj 00 lofophum commendatum; neque ejus opinio- nes fidei repugnantes effe adoptatas ; quas de- & k fore? renuc g d in & füfpicionem à fe ft * propulfavm Ad jlla, quae'ex dialogo allata fünt , obfer vandum 1I.. j, W þ,'wmm | gai eum agere hic contra Pelagianos, qui negabant difcrimen inter mortale & veniale intercedere ; d & remitti peccátum ant&, quàm homo ita corti- j gat mores , ut immunis fit ab omni peccato : g ]gmbico ,I 5 2. 0- [ s. $18 Drz Prccaris. 2. Nomine peccatoris aut iniqui ab eo non tsb , f intelligi femper eum; qui mortalis peccati re- Ergo guemi y 4 us eft, íed etiam illum, qui veniale tantüm commifit. Inde autem 1mó reclé dicit, loca m ofico d fcripturee füpplicium eeternum teftantia non ef- d lm fe intelligenda generaliter de peccatoribus om- Vedde fn nibus, & cujufcunque peccati reis: 2dó Do- 10, etroral cet reos venialis peccati perdere eximiam glo- d u as riam innocentibus aut eximi? íanctis deftina- T animém f tam , reos autem mortalis perire perpetuó ; un- t6c fimat de inter perdere gloriam & perire perpetuà v fidefo bené diftinxit. 3tió Chriftianos afferit (alvan- f d dos pofít peenas , fi in peccato veniali praéven- Eskla & ti fuerint; & reprehendit Pelagium, quód fi- As 1 deles cum infidelibus confundar ; cüm tamen o oficio ili f&epe cum veniali. duntaxat decedant , & 05 N acd hinc peenis eeternis non mulétentur : infideles ! silio autem moriantur in mortali , & hinc perpetuo j ; m i füpplicio fübdantur. | bor 145. Jnfl. ZiI. Ecclefia videtur - credere; ET redemptionem aut refrigerium convenire pof- ET íe damnatis ; fic enim orat in Miffa pro de- r fun&is : Libera Domine animas omuium fidelium | Wb defuntlorum: de peuis inferm Q9 de profundo lacu Md libera eas. de ore leomis, me abfovbeat eag tartavus GW m &c. Conf. z. lfa. c. 24. dicitur : Congregabun- IN Zur in lacum;» 9. claudeutur:ibi im. cavceve , &9^ pof Opers Q smulzos dies vifitabuntur. — Conf. II Prudentius; if gt Auguftinus & Chryfoft. apud Petaviur c. 8. l. Chryf c. innuunt , damnatis fübinde refpirationis quid- Qd co O? a- l5 dur piamroþvkenixfe ? eorjmgue poenas fidelium tiQ ,O d&ml Dr Prccaris. 219 EEIT fionibus ; fi non folvantur, faltem fublevarixt il pec n Ergo «terna peena dici nequit. Vetidle t s. N. 4. Ecclefia contrarium afferit, dum « ia in officio defun&orum dicit : zz isfevmo nulla teflnra m eft vedemptio. Unde oratio illa ex communi ecentOnist Ecclefiee fenfü & ufu;in aliis officiis pervulga- tei: 3l to, retrotrahitur ad ipfüm agonis momenrum ; 'e exmm adeó ut Deus futurà oratione tactus rogetur; - fndisdhs vt animam morientis liberer à poenis inferni, nec finat cadere in obfcurum : vel effunditur; re pentiit perie od ut, fi defun&i anima purgatorio igni tradita o afert t fit, ab eo liberetur, cum purgatorii locus ab ) vengi p Ecclefia fiepe inferorum nomine exprimatur. kgun, a ZAd Conf. L. 9. D. «à vifitabuntur accipiendo jt : n t pro officio confolationis alteriüsve levami- qt d nis N. accipiendo - pro exerciiio punitionis - r : d aut affli&tionis ,'füb quà ratione frequenter & hix p2 ufürpatur in fcripruris C. unde hic textus po- tiüs probar impios in eternum puniendos. genr t -vdd Conf. HI. 3. Videtur Poética potiüs fingen- convenre j di quidpiam licentia, quàm probabilis fenten- tia Prudentii effe , dum hymno Sto cecinit dee- Mif p vmum d 3nonibus & damnatis pufillum quietis per te- ftum Pafchale indulgeri. S. Auguftini in Ench. j ii jg t -€.110. non eft abfoluta fed hypothetica tantüm enuntiario , ubi dixit , (i facrificia & pietatis :gf zgzlbw "! j d / ji -opera dammatis aliquid profint, non proae €5 nifi ut aliquid levamenti afferant. Denique S. Í r us ali- « Chryf. indulgentià quàdam oratorià pl -quid concet lit immoderaté defunéctos deflenti- j t . dixit; Chriftia- bus, dum hom. 3.in ep. ad Phili C T ] ia -posf damnatbs per fidelium preces & Iäcriüc M A 226 Dr PrccarTi:s. Marit quidem; íed aliquo tamen, folatio juvari. Quamvis enim hac de re certi nihil ab Eccle- &umn T fia fit decrerum, maximum tamen contra il- Codleque lam prajudicium eft, quód nunquam pro da- firin pett imnnatis orare Ecclefia coníueverit. "Accedit , pIOQICI ff quód damnati fint extra communionem San- 5111 étorum, adeóque à noftris precibus comqui pieunge : nihil habere poflint. E qulen! [ 146. Ob II..S. Aug. in Pf. 71. v. 14. Ex tb m d sfuvis 69 iniquitate vedimet animas eovum , fic fcri- pit, n bit : Que funt ifle ufure , mfi peccata , que etiam eue (n debita. niominantur ?. ufurag autem appellatas pu- li ss s f d to, quiae plus 1nali invenitur. i. [upplicis, quàm commilJum eft im peccatis ; ergo juxta S. Do&to- pd g ris mentem mortale ex. natura fua non mere- Ts gauä tur eternam peoenam. | Conf. [ Sap. r. Deus Wi non dele&atur in perditione hominum ; fed Qunqu juxta Philofophum nullus fapiens facir aliquid, Tnánere nifi propter íein ipfo delectetur ; ergo Deus lm pem son puniet homines morte eterná. Goif. 11 14 Judex ífàpiens punit ad corrigendum ; funt | itelenr enimteftante Philofopho poense medicinze quz- | lm dam ; Peena autem eterna poft | O 1] ] prodeft ad correctionem ; Ergo. judicium non f ss E. D..42. Plus mali invenitur in fuppïi- ov ciis; quàm. quod mali phyfici fübinde com- t f miffum eft in peccatis C. quàm quod mali mo- E ralis .eft commiffum N. Refponfionem probant Ditüm ] verba fübíequentia Aam . . g. cum . bomicida l tari corpus 1antium. bominis perimat , amime autem mi- V bil wocere poffit ,ipfius 9 amima &5 corpus perditur, E dU gebeuua. -- «4d Conf. 4. D. M. Deus non de- hi T €cta- d Dz Prccar!s. 22X fohtio i le&atur in perditione hominum antecedenter; . nihil d b & non füppofità culpà exigente hanc poenam en Contt C. confequenter ad culpam /a/d. non delecta- ünquam xj tur in perditiore praecis& propter ipfam C. t A ropter manifeftationem juftitiee fuee N. — 74 manioen & Conf. II. D. Judex fapiens ftatnendo poenas agit ecibus cumi plerumque ad corrigendum, & paene pro ali- quo faltem tempore fünt medicinze T. abfolu- nl t&, femper ac neceffarió ita, ut pcena effe non at erom, poffit , nifi medicina aliis fit. IN. Peenee etiam At t gterne fünt de facto medicinae fecundüm il- lud Pf $9. Dedifli metuentibus te figuificationem, im at n f n ur fugiamt à facie avcás, ut liberentur. dilecii tui ; o p poít judicium etiam preeflant , ut boni tantó 1 fn 00 T Tnagis gaudeant , quód velex juíliige amore vel ex poenarum illarum timore bene egerint. p d honinun 4 Quanquam fatis eft , afflictiones illas eeternas manere actus juítitiee vindicativee, ac. effentia- ies f ajiS*Ii n lem peenee rationem habere. - 147. Jfl. . Inter culp am & þænam de- emi U bet effe proportio ; hec non habetur fi peena gendim ; nedane g fit eeterna, cum culpa fit momenranea ; ergo. Corf.. L. In. tribunali humano quevis crimina um w J füfficienter & eequaliter puniuntur poená finiti temporis ; ergo & in tribunali Divino ; ne m n i Conf. i fübind d& Deus fit minüs lenis, quàm homines. Jj. Peccatüm mortale elt aliquid fimpliciter fi- qui nj» ionem t nirum in omni ratione ; ergo & pcena in nul- à i la ratione debet effe infinita. A J [IW«'[? Wa &. D. M. Debet effe proportio quoad en yinp i titatem vel durationem 'N. quoàd meritum vel j um p ! d eaufam & füpplicium vel effe&qm C. Innu [ [« Wf; : N 222 Dz Prccaris. lo judicio requiritur inter culpam & poeenam proportio à duratione, üt D. Th. 1. 2. q. 87. - a. 3.ad 1. ait , citans S. Aug. l. 21. deCiv. c. 11, ura s ANon enim , quia. adulterium vel. bomicidium. in al [outiontt snomento committitur , propter boc momentantá fong fs ris zl paná punitur: [ed quandoque quidem pevpetuo car- cere. vel exilio, quandoque etiam morte. 5 in. que u j son confidevatur eccifionis mora , fed potius , quüd tf p in pevpetuum . aufevatur d. focietate viventium : $3 puutur, qu fic veprefeztat [uo inodo eternitatem peue inflitie & inpofioi t À divinitüs. . 4d Couf. 1. W. 1. V. d. 'Tum quia ex mododiétis poenam homines etiam inflipunt, en; epo. | temáe cruc que íuo modo reprafíentat eternitatem poe- nae: tum quia,; quód homines poenas tempo- | lum relim fr U rales flagitis enormibus reddant, non ideo fit, quód peenze illee fint. fufficientes & eequales. 5 t i 2. Difp. Homines nec poffunr exacté punire | en ereit, peccata, nec punire debent, niíi fecundüm exi- u l gentiam boni communis, quod fipe non per- fipat nur mittit adaequatam poena rationem ad meritum pitendom culpe. Deus veró poteft & deber exaéte pu- ftem deyer nire, ur ficut fua eft virtuti merces, fic vitio IT etiam fit paena. . Hinc veró non fequitur De- i, um minüs lenem fore: fed optimé novifTe me- n 4j rita peccatorum ; & fine periculo injurie aut Vl exceíSüs decernere pofíe füpplicia. 444 Cozf./7. Dutare AV. A. Eft. enim mortale peccatum refpeétive lum i perfeété infinitum , üt d. n. 64. eft etiam morali- lm j ter infiniturn quoad durationem, üt d. n. 141. jofü d & innüitur Marc. 3. v. 29. Qui autem blafpbe- If snaverit in Spiritum San&hum, non babelit venuf- n o u fienem in eternum , féd evit veus eterai deliii. l lle.u[ 148. u - Dz PrccarIS. 223 m & p - ^y48. Infl. JJ. Examfi pura creatura non Th Laj poffit fatisfacere pro peccato imortali; poteft L tamen farispati ; quia ad fatispaffionem, ficut lly.üll ] leniddin: ad folutionem , non requiritur condignitas per- lo mimys fonw fatispatientis. Ergo fundamenta fupe- m j riüs allata nihil conficiunt. . Cozf. 7. Licet quis r s à c fatisfaciat ; quando fa- puniatur juflé, d i p tisfacere poteft & n vult : jufié tamen non t th:m:; punitur , quando fatisfacere non poreít ; quia p ad impoffibilia, ex: communi axiomate, nemo tenetur. N. A. Tuc Arqui damnati non poffunt (atisfa- s etan il cere; ergo. . Cof. II lndignum eft, aliquem tamdiu cruciare, dum mutilatum alteri merm- Fa & a rcmpg brum reftituat ; cum id in ejus poteftate non hr o fit. Ergo etiam iniquum eft .. eccatorem ; &æq&l&kil tamdiu in inferno torquere, dum & ftatu pec- n ais p cati exeat, cum nec id penes eum fit. i u m. IV. "4. Homo pro mortali peccato fa- ag tispati. nunquam poteft ita; ut nihil amplius patiendum refter ; tum quia ad. poenze eerernee 2em à fraut finem deveniri nunquam poteft : tum quia re- jejet :xac't'c';'» atus culpze ex parte hominis infert debitum fà- ercaj, 1 P o fequitt tisfaciendi, nunquam à damnato: extinguen- dum. .4d Cosf. . D. 2.p. A. Jufté non puni- jme nl tur, fi fatisfacere non poteft, nifi in ftatum im- h i potenrie fe ipfum liberé conjecit T. fi in hunc j AUf ftatum liberé fe conjecit IN.. In humanis et- n * j us iam juíté ple&titur is; qui liberé contraxit ma- jora debita ; .quàm ut iis fatisfacere queat. "d ; ) iiod ! ] h E " Rationemn..D.. INemo tenetur ad impoflibile, ita 7 g i tamen, utloco impoffibilis teneatur ad poffi- 5,1 M j N. a- 7 Mä büe C ut neque ad poffibile aliud renearur ,;48» Ds PE CCATIS. 224 Damnatus , cum nequeat folvere debitum con- : TT dim aribira tractum , debet quafi penfionem peenarum per- petuam prefítare. 244 Couf. I].*. 7..4. ob (l $. Pen 1n00dÓ- fl ptee a. JV. C. Si peena. perpetui carceris, exilii , rvitutis &c. legibus ftatuta foret, non vjl a ve, effet indignum, ea tranfprefforem continenter es fundue, mulétare , non quidem ideo, quód membrum non reftituat, fed quód femper maneat reatus jl mentia, T poene, quo ipfe totà füà vità fe nequit exi- mere : quodfi in mutilatores temporalis tan- Méctiorem : um, N tüm pana legibus fuiffec fancita , transgreflor utique indigné poená perpetuá afficeretur ; fi- num difqu uidem exhauflà poená ille legibus nihil ultra t dog d Geber, nec judex acerbiüs pleétere poteft, quàm &XITS af imum etiam accidit in damna- leges finant. li tepur tis, qui non ideo puniuntur à Deo in ceter- iit, qu MC num, quód non preítent impoflibilia , fed | mulim jn quàd reatus culpe & poenee iis jugiter inha- reat, eófque odio & füppliciis dignos reddat: | m pro] in 2do contrarium habetur ; Deus enim üt Vi fnds —fümmus & juftiffimus legislator fanxit, ut qui Witor( Tib bidin ipfum graviter offenderit & decefferit inexpi- atus ,f P. & Iu .reatum poenee eeterne incurrat & fuþeati; vt df unde nihil iniquitatis apparet. E & Nrtipen QuREs. Quid féntiendum de liberatione | Ti Kiwgam' Tiüny dupevatoris à gebeuna precibus $. Gre- gom t fg& gorà Magui $. :g Päulus 149. JVotz. In vita Gregorii M. ht dio i Diaconus c. 27. & Joannes Diaconus 1. 2. c. 44- fhdirori, narrant hunc Pontificem , cum per forum Tra- QCM jani tranfiens recordatus effet manfuetudinis Ra L & ju- Va Dz Psces T1si 23$ tj & juflitie ab. eo imperatore olim vidue cuis. nþænamg dam exhibire, hàc virtate commotum in Ba- lg T.4i filica S. Petri tamdxu pro Trajano fleviffe & Ro as fudiffe preces, dum fequenti noéte refponfum, accepiflet, fe pro Trajano fuiffe auditum : mo« ide um for, TC CODMIE: nitum veró ,. ne pro ullo. ultenus Pagano pre- qu m €es fundcret. E TT( 150. R. À. Repcænda eft tanquam com« tà fe ais mentitia. . Ira. poft. Barenium.4. Bellarminum ; Melchiorem Canum; Dorninic. Soto, Po!fey&-— s t wra, ag num; Natalem. Alexandrum;. Card. Lamberti- i a num aliófque plerique. : Ratío eft 1. Quia; re» lob nl t pugnat dogmati fidei ,. poenas. damnatormn erew eternas ftatuentis , & nullum excipientis. ,. 2., accit i t Quia repugnat ipfi-fidei; quam. S. Giregorius habuit , qui L. 7. Epift. 7. L. 4. Dial. & 44. & r iboum polübm L. 34. c. 16. docet peenas inferhi effe: æzerpasä nullam in: inferno- redempuonem : nec orans s p is d dum pro:.hominibus impiis & fine. baptlfmq Dcus a vità functis, qualis erat Princeps ille Erbnicus, períecutor: Chriftianorum. atromfï" imus, & om- of fänXlt;W* nibus. libidinibus . dedltus. hceferit ii 3. Quia repugnat, fidei humanse, ob Au&orum xmhac hittoria re^ uml ferenda .diffenfionem ;..ob: -nuügas; . quibus;. 1llg parrationein. hanc aflomant ,& ob vezerum 40 n fcriprorum tutn. virae Trajam qüm, viree.Gre» jeti l] gom de facti óccafi one. & ipfo. £ hlenuum, L'llm j. ( Nec.olflat..x., Quàd, han&-hxftqrnan; cdlde- i xint.duo illi Sonptoresxi, quia nec cozvi nec i y fynchroni erant; fed trecentis.£c ex:mä anms PQ« fleriores ; bzec;non. ex. probaris actis, fed 'ob« 3Y n eronm fcuns & dubiis. monumegqg eqaz;rames .Jm r d n D'* " i b d á^6 Dg P£ccATIS em natratio habeatur in S. Joan, D] JWM; , &. Quàd ead Damaíceni or atione de i, qui im fide dormie- . m vunt ; tum qui a hec oratio eft füppofititia , üt us u oftendit Bellar. Nar. Alexander & Michagl le n die à Quien : 'tum quia in Dial. cont. Manicheeos $. andim qui 65. &l .. de fide Orthod. c. 4. propofitionem þmplirit:r ' univerfàl em huic fingulari narrationi contra- p u dicdoriam S. Do&or hic defendit. INec. 3. awww:m Quàd Euchologium Grecorum eam biftori- d u f 4 am in oratione-quadam pro defünétis habeat; (atmato 46 quia hac fabula' ex Pfeudo - Joanne Damafce- TT &o in Euchologium facil? irrepere poterat; oj L habenda non eft, prefertim ; ii u) Á éui proin fides cüm Ecclefia Gr eca , ex quo in fchifma lapfa g. e& in raviores etiam errores impegerit. JVec u ód im libris Revelationum SS. Brigittat l & Mechtildis idem contineatur ; quia revela- diptig tiónés hi fidem non faciunt; partim quia ab Ecclefia non fuerunt approbatee , partim quia inter (e circa haric rnateriam contrarige funt. (hi 151. & ZI. Verit ate hujus hiftorie gra- u N )U teft D. Thomas in fup- Bo n üis fuppofità audiri po iÉ lem. q. 71. & 5. 8 ità fcribens: JDicendum; UC et dii uüd de fatlo ^Tvaja vii boc imodo poteft probabiliter Vg À ä [ ibus B. Gregorii ad vitam fue- n n ofmari , quà d prec. Yit vevocatus » €P ibigratiam confecutus fit , per Wiettits quam vemiffionem peccatoum babuit , €9 per cou- Fö Cumh em d pena : f qeut etiam appavet |p féquens omnmitat 3 à morz m ompübus illis ,' uj füerunt miraculos? Titer] pe ^ij füeiors 4 tüoytüt phrie s conflat idololatvas e9' g C()nm innatos fuiffe. " ID ormni. b us zalibus enim fmmili- N mmhv ür d'f d ;f?æ*fef ; quod o irfmt- án iuferno. finalt- m Dz PzccaTIS 225 ia p zev deputati , féd fecundim pvefentem. propriorum it fib m anevitorum 3ufHtiam. — Secuudim autem faperioves füppolti j caujas, quibus previdebantur. ad vitam vevocandi, r & Med evat. aliter de ii$ difponendum. — Fel dicendum fc- t Mancits cuüdiun. quo]dam , quód. apima. TYajani-ton. fuit . proplus ünpliciter d reatu penee etevue abfolutas féd ejus TTatQ! ( ena fuit. fufpenfa ad zempus , [cilicet ufque ad di- endi, . em judicii : uec tamen oportet , quód boc fíat com- um em i nmuuiev pev f agia ; quia alia futt , que lege defundis t communi acci v t5 89 alia, que fingulaviter ex Joate Db privilagio aliquibus conceduntuy : ficut. alii fuut bu- m pts manarum lanites verum , alia divinavum figna vir- Zutumn e ,præerm | 1, t 4ug. dicz't in. L. de cura pro thovtuis Ts ageuda.. simpest ARTICULUS IV. yn 5 B(,"ï u que d péccatum veniale im damnato per accideus T miatur pená eterná ? fit- J tz, p [ ,P vontrani J Ota L. Certum | eft. inter Theolc;gos l hiorz í lsz.N 15, peccatum veniale per fe. & ex natura fua non mereri peenam. . Sequitut enim Thonts .j" !u Rs d hoc ex differentia inter peccatum mortale ac Ó veniale Articulo prirno probata, & ex 'fundas- p j atf " mentis n. 141. adductis , ob qua peenarum g eeternitas mortali à Patribus tribuitur. Ea ve- ró cum in veniali locum non habeant , nec T W [ i ]u perpetuitatem poenarum fundant, 240,Perfe mereri peenam temporalem , five in hac vitas " ii quz coníiftit partim in privatione donorum fu- pernaturaliurn , auxiliorum nempe gratiee effi- ii tf €acis ; fervoris charitatis; & familiaritatis cum 2 Je9, J h : 258 Dte PéccaTIS. L Deo, partim in illatione peenarum naturalium; D du di puta, doloris ; morbi , egéftatis ; belli, famis aut . um ett am mortis ; üt ex fcriprura & Patribus no- vt rermidiü . L vimus : five poft hanc vitam feu in pürpato- rio, quee ftat tum in privatione aut poriüs di- tumperac latione vifionis beatificae, & in triftitia animee. Biali p propter eam, tum in paena fensüs; hoc eft; do-. | p nl | m r joribus ac moleftiis ab igne purgatorio natis; üt illud Apoc. 2r. /Voz zutrabit in eam aliquid E | azie f coinquinatum ; & 1. ad Cor. 3. Si cujus opus ar- fevit , derrimenzum patietur , ipfe autem falvus erity | &l inenfior guur, &i fic tamen. quafi per ignem s ac Matth. $. /4men dico tibi ; ton exies iude , donec veddas movif[inum Id CUT quadrantem , Concilia & Patres de peenis pur- gatorii ; peccato venial? poft hanc vitam debitis, ht debiun exponunt. i w H 153. JVota 1I. 'Tres in quafti one proþo— I fita auctorum funt fententige. z Eft com- I i, munior Thomiftarum , Suarezii item. & alio- U icis rum, qui docent; omine peccatum veniale, tam fmm pf]' L remiffüm , quàm non remiffum in hac vita quo- Va D ad eulpam; puniti per'accidens in inferno poe- Is p tà eternà, fi reftar aliquis reatus poeng 5 quo PSCMT etiam de mortali quoad . eulpam remiffo do- li, N cent, übi poena temporalis illi debira füperat. j Vs ada Videtur D. Thoms tum in LL. de malo, Ij libris Sententiarum & Summa , & multorum ; | D qui volunt peccatum veniale non r emiffüm ET o puni« quoad culpam , per accidens in damnat cul« DO ex ri poená zternà: remiífüm autem quoad Bul Qu pam veniale, imó & mortale, non item. — 3//a Wüpettr EftScoti & communior jam Recentioru m , qui Vnere P aD1Q- V d m Dzr PrccaTis. 239 tututiun, abf'ollut& dicunt , veniale nullum in inferno li fs at ad culpam in hac puniri pcenà sterná , five quo Parrbus t vita remiffum fit, five non. Cum his n parpas 154. Dico. Nullum veniale in. damnato ht s d etiam per accidens punitur poená eeternà. Pro£. r um Exhauftà péenà per leges fancità , reus eam hod paífus nihil ampliüs debet, nec judex poe- nam ulteriorem ab eo juílé exigit ; üt patet gatorio Q n um d in poenis humanis , imó etiam infernalibus; quz licet fint infra condignum , tamen quo- r t i u ad intenfionem maximam à Deo non exi- Ergo cum hr . guntur, & à damnatis expiantur. T rtemporalis, veniali per leges divinas decreta, exhauriri poffit, eà perfolutà nec damnatus ha- jppenb p ; vim dtlüuh bet debitum füftinendi, nec Deus jus infligen- di poemnam ulteriorem , qualis eterna foret; glion f* Ergo cum Deus etiam per accidens puniendo non agat , nifi fecundüm debitum rei & jus fu- n Dae j d2 um judiciale, peccatum :nullum veniale punit etiam per accidens poenà eternà. — Coyf. /. De- j thiak)mm T us ex Patrum & 'Theologorum confenfü da- mnatos non punit ultra condignum : id verà vitemo p ænæiq u faceret, fi veniale per accidens plecteret eeter- b nüm. Nam poena v. g. unius anni intenfa üt Ti g J j decem , quz interim tanquam per fe & ex con- digno debita jocofo mendacio füpponitur, per TU gt poenam inferni intenfam tantüm üt unum po decem annos squaretur: poft alios decem in gt u duplo excederetur: sícque. decennia in in ni- M tum numerando crefícente femper proportio- ; Cujf. IH. Licet veniale jit 3!!1 me füperaretur. Ergo. in damnato ob conjunctione m .cum mortali & 2 o n ortum inde ftatum i nimicitie fiat per accidens MIC. N d 836 Dz Prccartis. "- irremiffibilé ; tamen imprimis manet culpa le- n - vis, quia ille circumftantiee non mutanrt effen- | (pmammo tiam venialis : deinde debitum poene per ejus - | rdir: puia paffionem maner extinguibile , quia ad fatis- negaüone, l paffionem & poenze folutionem non requiritur E Ítatus pratizee vel favor Dei extrinfecus, üt eum sss del 1efom pon faisfactio & remiffio culpe exipgi. Ergo & YODetatem poena correfpondens levi culpze manebit levis i P ac temporanea L . (s CICRLUT eáque non evadet per acci- dens' infolubilis. ppnes l 15$5. Objic. Quamdiu manet caufà necef- Q6 clpz p a, f e faria , manet ejus effe&tus & proprieras ; fed reatus culpae in peccato eft caufà reatüs poenss, | ineat, c um düoru tanquam effectüs & proprietatis; ergo. Conf. J. Quamdiu manet culpa peccati, peccatum Q,0q 1Tnanet poenà dignum ,'& hinc juft& puniri po- | ,. Aii a, ! teít ; fed culpa in veniali manet eternüm; er- O Corf. [I. Deus poteft quid juftà punire, Til quàm diu id ipfi difplicet. — Sed veniale non re- hdN ] miffum quoad culpam, illi eternüm difplicet; - b & fax cl' 0. | p lfiülgn &. D. M. Manet ejus effe&tus & proprie- EUY tas in phyficis C. in moralibus fu/d. fi effectus | Mþüfïu,; & & proprietas fit abfoluta & infeparabilis C. fi | fit conditionata & feparabilis N. Proprietas | ER phyfica producitur per influxum phyficum ; i Áitim lum unde confervatà caus neceffarià , utpore influ- Xum illum phyficum femper preftante ; etiam qud i naturaliter perfeverat, üt patet in calore, pro- p prietate inis.' In confervatione autem ac per- | V Rm feverantia proprietatum toralium alirer f& res Quv N habet; hiec'enirn conditionara tantüm effe & p d iunc céffare þoce'?&,' c?ndi»rionc' porà , üt tet m h; Dz Prcearis. 231 M eupt tet in obligatione reddendi debitum.ex contra- n af &to matrimonio ortà, quee altero adulterante ceffat : poteft etiam perfeverantia dependere à Mu d qua d f negati one, uti de peccato habituali n. 108. & feqq. o ftenfum eft, quà füblatà períeverare mo- 0n ttuint ralitas definit. cts, t m Quamvis itaque permitratur reatum poene eíle reatüs culpe effe&tum & i. Em cum tamen uterque reatus re- manebt Hj proprierarem ; étiüs dicatur e ffe&tus peceati a&tualis ; tamen t o proprietas eft tanrüm moralis, que ficut rea- et ais tus culpa perire peteft reatu poenae perma- nente , fic etiam tolli poteft reatu culpae per- YODrit, d jrefts p feverante, cum hic reatus ad morem debito- rum aliorum deftruatur per folutionem poena- j em Ü er, peatur rum , ob cujus negationem. perfeverare dici- citur. 4d Corf. J. Quamdiu manet culpa. pec- if p ? dignum dignitate temint cati, peccatum manet poenà radicali & quafi conditionatà C. actuali & abío- j p lurà N. Dignitas radicalis ad peenam eft ra- venide tio & fundamentum, cur poffit aut potuerit m d pon a infligi : hec dicitur conditionata , quia non facit, ut .de facto & adhuc infligi poe- &w&pfüpdc' na poffit , nifi füpponatur, peenam necdum jj [ dl effe folutam. Aéctualis eft debitum precfens nl V adhuc fuftinendi poenam. — Vide, qu& n. 107- ; Dropti in fimilem fenfüm de condignitate ad odium J j n diximus. d Copf. Il. D. M. Deus poteli wl difphi- zi quid juft& punire, quamdiu id ipfi juíté . $i il- n cet , fi illud necdum adczquaté punivit ; ii ]i lud jam fec undüm reatum poenz adaequ: ar r er confiftit in ad- £T punivit N. Juftitia formalit f] 1]*[61' eequatione juris & debiti ; cu m itaque damna- atti ne 4 1ug 0 "A SES Dz Prcecars. E tus pro debito pcenze temporális adeequatà füe- — & lix rit farispaffüs , sícque illud adaquando extin- u* xerit;, Deus reman " d entem reatum culpe ju&?: frpifinnem punire nequit. | pentam [ 156. /ifil. J. Poteft probabiliter dici, quód | lum mreretü Deus veniale prohibuerit conditionaté füb peena | fipt penum zererne ; fcilicer, ut qui voluntarié fubit poenam vribi p ropter veniale; patiatur temporalem: qui veró f0n atcepttte involuntarie , ür fir in inferno, patiatur poenam | puientà, qu *eternam ;j praefertim cum poena impatienter Vri; rpote in hàc vita tolerata non extinguat debitum. |Wi 4j Conf. L. Reus juft$ à Deo poteft puniri , quam- | tummicentia diu habet complacentiam in'peccato ; hànc f* p habet damnatus in veniali quoad culpam non tm necdfa remiffo , uri hoc tacité n. 141. fatemur de mát N h mortali ; ergo. : Conf. IJ. Sicut poena reatus l, m primó exiftens correfpondet peccato actuali; It wens fic idem perfeverans correfpondet peccato ha- Absl bituali; ergo ficut peccatum veniale habituale qod deji emper manet in dàm Ka " natis, fie ctiam manebit &t rf reatus paenee femper. i IN Unde ; & OV. Af 'Tum quia hujufinodi condio- t pl mate- prohibirionis nullum habetur veftigium ngæ] &i in ftriptura aut traditione : tum quia veniale Vi per fe & ex natura fua mereretur poenam eeter- nam , licér Deus eam non inferret, 'nifi condi- ü Qümï( 9.j tione pofità. - 224 adZitamentum w. Sicat Deus f plll non femper immittit hominibus in hac vira : lr )11 l lüc p afflictienes tanquam peenas, €um aliàs jufti non ïll.m, u afflicerenrur ; íic ordinari& falrem adultis vità 0 fitimy ufü rationis eaudentibus non infligit nifi poe- B fatis- Ra$ medicinalés, qq'ibug emendentur . & litj; faci- 233 * Ds Prceari1s. a f f aciant: hinc qui eas impatienter fert, nec fa- tanio exin tisfacit active, tir patet : nec paffive, quia Deus le pil fatifpaffionem non intendit ; imó propter im- j3atientiam de novo peccat ; sícque novam pae- Econtrario Deus damnatis in- tet d qil pam meretur. at fübpt fligit poenam pure vindicativam, feu ad hoc, bt otun ut fibi patiendo farisfiat ; ergo eam non poteft em:qimi non acceptare : neque huic obftat damnati im- iaf p patientia, quae illis nec libera eft, nec demeri- MM n * ii toria, ütpote in termino & extra meriti ftatum uamdiu habet at od pofita. Ad Conf. I. D. M. u complacentiam liberam , & que fit novum for- x ; snale peccatum C. quamdiu habet complacen- d al i tiam neceffariam ; & qus peccatum formale non fit N. Argumenturn, fi valet, nimiüm pro- i. r [ y p bat, nempe peccata in damnatis & confequen- PTO ter poenas fine fine augeri. — 244 Corf. 27 & T. j peanie A. D. Conf. Si habituale veniale femper maneret quoad debirum pone, & hujus rearus non eft sl r murat er farifpafionem extinctus C. cum neutrum [ r N. Unde inverto argumentum : ficut reatus d n poene poteft permanere , quin exiftat reatus €ulpe, & fic peccatum habituale ; fic poteft r ia y aj i manere peccatum habituale non remiffum quo- ad culpam, quin reftet ampliüs reatus poenz. mnam u r n u 1 157. Jufl. 1]. ideo peecatum mortale per fe punitur peenà sternà, quia damnatus per , o p ho hoc peccatum fponte fe conjecit in talem fta- zif tum , ubi principium vitee ipfi deeft , fatisfa- Jl g &io fit impoffibilis, & culpa irreparabilis : er- )1 j A[mf M go veniale.faltem per accidens punietur pae- fi b nà eeterná ; quia per accidens; fcilicet per mot- T taie o — 2534. Dzr PreccaTIS. - tale conjunctum, conftitutum eft in flatu omni- , fonm dquis 50 fimili, Corf. /. Pcena correfpondet culps |ega t p & malitice üt duranti ; fed culpa venialis fem- | w qod per hic durat ; ergo. Couf. 1. Quamdiu actus | ii fj de moraliter bonus in ftatu gratize factus in obfe- | morditer n unde vinitas quium Dei non mortificatur per peccatum füb- fequens; tamdiu retinet condignitatem ad pra- Breere mium ; imó accidentalis gloria in coelo durat rhusrs d in zternum : ergo etiam quamdiu peccatum hn : per poenitentiam non eít deletum , tamdiu re- condignimte a tinet condignitarem ad paenam : item poena ts m m etiam accidentalis in inferno aeternüm durat. dndancid | . D. .4. Ideo precisé aut tantüm puni- lms vd im tur per íe culpà eternà mortale IN. tum pro- Virytionem pter hoc, tum propter alias rationes à priori p uf aqué ac maxime à pofíteriori C. Inter alias W. xationes etiam attulimus illam ex D. 'Thomà; 1. Mingi quantumvis hic nobis contrario ; tum ut ex no- f (l ftris non folüm, fed & ex alienis principiis ve- Ym n ritatem Thefeos confirmatam oftenderemus: 410 [orum tum quia declarandum ibi erat, quid peccatum stfere « mortale per fe efficeret ac induceret , quando- u At pengm idem de ipío peccati merito fermo fuerat. a induïgu € um autem 1n przefenti non fit queftio de na- XN tura & merito ipfo venialig, fed de accidentali h äï&n& d tantüm ftatu, fequelas à D.'Thoma ex illo prin- Dont cipio deductas admitrendi nulla neceffitas ur- plisqui get; prafertim cum aliis principiis communi- Q füeri ( bus ille repugnare videantur, 244 Copf./. D. *0 fj 4M. Pena refpondet culpee & malitiee üt. du- 620] ranti in reatu ad füftinendam poenam C. üt du- K ürsf if xanti in reatu ad fuítinendam difplicentiam yubd. fi liber& duret ; aut poena non fit per paf- W fionem — Dr PEcclArls; 233 n fatuon fionem equata C. fi aut non liberé duret, aut poniet ol equata fit peena IN.— 74d Consf. 1. w. Probas venidis n veniali quoad culpam non remiífo per fe & ex Juamdn d natura fua deberi poenam eeternam, ficut. actui dus in o moraliter bono in gratia propter Deum elicito; penià unde vanitas argumenti & difparitas liquet. um Preterea actualis condignitas praemii pro ope- in eq at ribus bonis à peccato fejunétis promiffa legirur o p in fcriptura : Nulla revelatio extat de actuali im, tndi? condignitete ad poenam sternam peccati ve- ] : jen niais cum mortali conjuncti. Idem dicen- tRUm du dum de accidentali glorià & poená; ubi diffimu- at ib lamus vel improriam hic plorie accidenralis " : N am p ationem Y ufürp adhiberi, vel paritatem minüis m epte inftitui. C hd 158. Jnfl . JIJ. Ex noftra thefi ('equeretät a D. T 1. Relinqui in hoc univerfo aliquid inordina- );mmllïü(i* tum , fcilicet culpam fine paena. 2. Dari remi(- ds riu fionem pene fine meritis Chrifti. 3. In in- 0 i t nis ferno locum habere redemptionem, & poenas vid p Geérefcere ac mitigari. 4. Pro damnati remif- el, quande- fione penarum poffe offerri preces & appli- cari indulpentias. (roo fitt uæ[ho de:.'f w. N. Hgc vel fequi, vel à fidelium fen- fu sliena effe. — Ad 1. & D. relinqui culpam fine T "35 pona foluta & folvenda N. fine poena non am- pliüs quidem pendenda, cum jam ex eequo da-- | necciüm r ta fuerit C. Imó veró ordinatiffimum eft'à pis u ll Deo nullum peccatum puniri ultra condignum. A j o "d 2.. D. Dari fine meritis Chrifti remiffionem m imct ( 'per fatisfactionem , & reparativam offenfe IN. quntd remiffionern per fatispaffionem , & prscis? per difi " p p 'páffivam adaequatam vindicativee jullitige , eám- for que m 256 Dz PrccáíT!Ss que nullatenus falutarem nec meritoriam folu- no wæ vt d tionem C. Hinc meritis Chrifti nihil dece- dere conítat, quse ad farisfactionem , reparatio- quäm pena;d d al t nem honoris lefi,ac falutarem fàtispaífionem ordinata fuerunt. Zld 3. N. 1m. Part.. Juxta fs fipplts (ors aglid quosdam proprié redimi peenam .eft loco poe- ng debite offerre pretium aliud equivalens, wd,ael ifim eumg. vi cujus judex ad permurandam vel omitten- . dam vindictam movetur . improprié redimi | tminipf |bhcmaera eft condonari vel minui paenam ex judicis cle- mentia. Neutrum accidit in inferno ; ubi po- m (0d ngiit, na non redimittur, fed expiatur & folvitur, j Ut d d 1 edam Part. C. Hoc enim non repugnat per- fuafioni fidelium, qui fentiunt peccatum qui- titir cug dem mortale, non autem veniale poenà ceter- gmomne mentorn nà puniri. Agl 4. N. féq. ex D. n. 145. fts, qui Quanss. wotmodo vemittatur veatus culpe füm & re decedeutibus cum folo peccato ve- tüm ad e niali 2 Üini, qu ttt diotyr, 159. N;m. S. 'Thomas in 4. Dift. 21. 8. $. contra Alenfem aliófque probat fepe con- V. y, lii i tingere, ut venialia peccata non remittantur ante mortem. . Ex illo autem Apoc. 21. v. 27. ii Ti dor JVon intvabit in eam . aliquod. coimquinatum ftatu- unt omnes, etiam reatum culpee venialis fübla- pigaor , ts qu tum eífe oportere anté, quàm juítus homo in gloriam coeleflem ingrediatur. Praterea | d ftatuunr communiter "Theologi culpam ia hac | um r providentia nunquam meré condonari. e- ; Uufope ( nique ratio manifefta probat ; pro reatu culpse | "l fda Orlo | d. inv hac vita non remiffae animas in purgat nomn í D& PezccATIS. 237 mtorem f non poffe condignà fatispati ; cum culpa etiam Yl tl d venialis fit- malum. morale' & altioris ordinis, &T t quàm poena; quae malum rantüm phyficum eft, & nulla ratione: adequare illum ordinem valet, iil m.PDu, h His fuppofitis ad folvendam quaftionem Au- &ores duplicem fententiarum claffemafferunt. n et lg Id eqiis umna eft, quze ftatuit culpam remitti à Deo füb n ve onts ipfüm animse egreffum : 2da; que vultretnit- OTOprE r ti eam in ipfó purgatorio & egreffu ex eodem. In hac materia, qua ex;certis fundamentis de- her j (üfficiet nobis.diverfas exponen- m cidi nequit , aur & fl di rationes ab auctoribus inventas attu liffe. 160. R. 1. Secundüm primam clafferri te- Y mittitur culpa in ipío inftanti morris feu in p q i p primo non effe:vitze , vel vi gratie finalis: ve vi meritorum praecedentium & refültantis inde .Lj juris , quod juftus. habet ad introitum in glo- TT riam & remotionem ormnium impedimento- f - rum ad eam : vel vi actüs-contritionis inten- fiffimi, quem in egreffu & 'corpore anima eli- cere dicitur. - « , Dv 16I. g. 2. Secu ndütrll alteram clafïem re- t fape d mittitur culpa vi actuum charitatis divin& ; pa- p remitantt p 1.2 tientie , ac refignationis in voluntatem divi- nam aliorümque a&uum füpernaruralium iü m 3j enis fj purgatorio ab anima elicitorum ; idque vel vià meriti ; quia purgatorium pertiner quodamtmo- an h p do adhuc ad viam , nec eft terminus : vel pet viamn fatisfactionis ; quia purgatorium eX Or« alu [ I dinatione divina eft locus non. modo fatifpati« (nd ]i l endi, fed & pro refiduis culpis venialibus farif- p qij mpe- u urgq[()flo facifndi ;velper viam deprecationis & i [xatís i Vsj 238. D PccarTts. trationis ;cum ficut animee in purgantibus flam- Al mis detentee ; tanquam Deo grate ; poffunt pre- cari & impetrare quidpiam pro aliis; fic & re- miífionem culpee pro íe impetrare queunt. | m tift | hl ^ "DISPUTATIO Ill 16:.D ara r MUU Dc ?Pcccato Originali. i Getr mminut, d silorum. De Exiffeniia Peccati Originalis. tntari du lus exima j Eccati originalis nomine intellipimus ex an- -notatisn. 3. illud ; quod à primo homine n emor,. Mi m a in omnes ejus pofteros, naturali generati- onis vià ab eo defcendentes transfafüm, hos ipfo Ütten qr originis momento inquinat , reddit Deo inimi- Wif r cos; indignos corlo, & variis vitae calamiratibus flentsrcdom ipsique morti obnoxios. Controverfiam de il- 2 B lo Celeftius , Pelagii focius, aut inter difcipulos tütrinini antefignanus ; ad qua'ftiones preter fidem re- W E ferre quidem conatus eft; íed S. A ftinus m r tum Epift. 89. ; tum L. de pec. orig. & 2 4.«& D denm L. . cont. Julian. C. 2. oftendit eam a ;pfa fidei Vs tyelin fundamenta pertinere , unámque effe ex iis , qui- i bus proprié fides Chrifliana coufiflit. Quare & . l ts nos hanc materiam accuraté tractandam cenfe- | A] 'gfnfïS./ mus, atque eum in finem & errorum & veri- tatis demonftrationem; Ur. ac vindicias daxfc: apgres |^ lcigm Ti s | nf E ARTI. um Dz Prccari1s. 239 vb ( Gopiodi Wi od a m OR RD À spnt p ais ic u alis peccati exiflen. Ie quet. Quinam lcirca origin €rroves : (iam fuerinf 162. lo L. "Triplex Clïaflïs efï'ebrum, qui )l circa peccati oripinalis exiftentiam er- ràrunt, * cini umna Gentili u g, qui þeccätuäl origï5515 ignorárunt, & juxta quosdam Hebreorum nonnullorum , qui circumcifionem nihil nifi r notam characterifticam populi Judaici ab infide- libus exiftimabant. — Sed ignorantia hec potiüs; domusert irmo hi quàm error; forté dicenda eft ; eoquód origi- nale malum ex revelatione duntaxat innoteícatz xtirdi gevmgï slümasg illis autem utpote myfteriorum fidei ignaris ea notitia defuerit, lis veró veritas hec tot argu- r i climict mentis necdum fuerit conteílata. $03 2da Heretcorum; ex quorum errone'iä rornd ia aliàs opinionibus peccati originalis exi(tentia de- ftruitur. Ejusmodi erant Manichai, aliíque erar f bina rerum principia divería, & animam in ho- tnine, alteram bonam ,alteram malam , fingen- T tes, atque hinc, tefte S. Aup.L. 20. cont. Fauft. us dj C. 46., baptifmurn tanquamr proríüs inutilem dearit;l j uf rejicientes ; quorum dogmata ficut fecuti fünt Albigenfes, íic baptifinum etiam parvulis ad £andun d* od * falutern prodeffe negàrunt. Huc aliquà ratione reduci etiam poteft Origenes , qui quamvis nul- TT r libi peccatum oripinale negaverit; & baptifini etiam neceffiratem ad parvulorum . peccara de- ( lendahom. 8 & 12. in Levit.( j tamen haec corm- Tnen- um Dz PrccaTIS 240 mentaria illum auctorem habeant) afferuerit; hr d | v mdan tamen cum ánimas anté peccáffe docuerir, quàm corporibus conjungerentur , non originale; (ed E |dbi Dna habituale peccatum ; in füperiori vita commif- fum , in baptifio tolli autumáffe, à quibusdam poun ceníetur. - w - 3tia eft Pelagianorum , quorum caápitale LT T? dogma & veluti ceterorum errorum omnium vjv m Hoc au- baíis erat negatio peccati originalis. prr, P aud tem fequentibus articulis, üt ex Mario Merca- Arjm m muzthon fs tore cogevo in Commonitorio , Conciliis Car- thaginenfi & Diofpolitano ; & S. Auguflino in TT h) L. de pec. Orig. aliíísque difeimus ; conftabat, 1. "ddamum shortalem fa&lum , qui frve peccarets uf conf ' ls mf jfive tton peccaret , futffet snorirurus. 2 Quoniam peccatum zAdee ipfum [olum hefit , nom genus bu- t n Pref Thanutm. - 3. Quoniam infautes , qui ne[cumur , NT 12 eo flatu [unt , 2 quo: ,Adam fuit aute pravaris Biltsqu, parionem. ^ 4. Quomum meque pev mortem ddee ong, Qp2 tire (j d gunie k enus bominum morituf , quia ueque pev ve« Jurretfionem. Chrifli : onitie. gemis. bominum vefur- Pre;fw l git. $. Quoniam infantes , etiamfi mon baptizen- uf zuv, babeut vitam cternam. "Atque de hac una Á ftgi m claffe hic & impofterum à nobis agitur. T W;th | 163. Dico [[. Ertoris hujus precurfores s ] mmgï l m 481 asj jfri , & patroni fuerunt Theodorus. Mo- pfueftenus & Rufinus. Qu lr à Axioma primum utrique afferic. Marius Pf Mercator in Prefatione fübnotationum in fcri- !^ Btüm pta Juliani. . Queffio, inquit, coutra Catbolicai fidem apud momuullos Syrorum $9. pracipué in/ Cis m&'g:«æ[ 'lriau'o . äia à Zleodore quondam Epiftopo oppidi Mo;;[ïï:; Ds Pzrccaris. 441 eferoen ffeni jam. dudum mota , nunc ufque penes paucos eo- terit, quit vum admodum occult voditur. : ... Progenitoves ripinde, d videlicet. bumani. genevis, A4dam $$ Evam , mor- ita cori zales à. Deo cveatos , sec quemquam poffevorum fui àqubuin prevaricatione. transgveffü. lefiffe , fed. fibi tanrum nocuifJe. Hanc ineptam $9 1ou müimüs inimicam vecle fidei queflionem . .. Rufipus quidam matio- um dpid gm omniui ue Syrus Romam primus iavexit , &9. ut crat av- . He gutus , fe quidem ab eyus ánvidia muuiens , 9 per o Merce Je proferre on aufus , .Pelagium gente Britanmum monacbum tunc decepit , eümque ad prediclam pri- Coaclis C i. Augufïmo j mà imbuit atque iuflituit impiam vanitatem. Ex quo alrerum etiam Rufino in Pelagium , af rgl[c? jam debuiffe conftat : de Celeftii autem profectu füb hujus magiftri difciplina non tantüm Hieron. EU L k tum in Praf. L. 3. in Jerem. tum in Pref. Dial. cont. Pelag. ed ipfe etiam Celeftius teflis eft co- y d piofus; qui, referente S. Auguftino L. de pec. T du orig. cap. 3., juffus in Carthaginenfi Concilio TP p edere (ui dogmatis auctores, dixit : San&us Presbyter. Rufinus Rome qui manfit. cum [antlo a pidpit Gaminachio. . Fgo audivi eum dicentem; quia tra- dux peccati uon fit. , delicini gni Denique goffremum titulum fibi meritus eft "Theodorus, ubi contra S. Hieronymum à Pe- p s ! lagianis in fübfidium vocatus, volumen in quin- que libros dige(tum, füb hac infcriptione: con- d a ?ra a[feventes. peccave bomines. natuvá , non. volut- ftte $fafe , procudit. 4 I f 164. Dico lIl E s (j IrOris ejusdcmi Aucto- KeS & Seclatores non nihil variárunt. ub ii ! Variatio 154 evenit inter ipíos auctores, pH es $45 Dsg PzeccarT!s. d Celeftium nempe & Pelagium, de qua audi- endus S. Aug. l.c. c. 12.. Quid iuter iflum $9 harad hoc, Celeftium in bac queflioue diflabit , mifi quàd ille h bærtgïf apertior , ifle occultior fuit ; ille pertinacior ; ifle n pect snendacior ; vel cevtà. ille liberior , bie aflutior? hst rf fexfo admin Jlle enim mec i Ecclfía Cavtbaginenfi damnare voluit, quod im Romana poftea [e t enere coufepus t g mitonr : í efl, &9' corrigi pavatum [ effe pv ofeffus gt f & zanquam bomini evror obvepfevit. Áfle autem &9 xud dp allud dogma (in Synodo Diofpolitana feu Pala- ht S hg Ítina) damnavit tanquam coutrarium veritati ,ne | .106 p apfe à Catbolicis judicibus dampavetur ; &5 id fihi | N B ! Qs f defeudeudum pofíea vefervavit , aut meudaciter da« ennaus , aut callidà intevpvetans. (in enores 2da Fuit in defenfione dogmatis. Nam edentam t. Pelagius «qué ac Celeftus fatagebant j inds, & quecftionem hanc inter illas referre; quee pree- g «cin ter fidei periculum in utramque partem difce- puibus; ptari poffint, üt S. Aug. l. c. c. 23. annotavit. E 2. Ita damnabant publicé füos errores; ut ta- D 1inen apud diftipulos fenfüm & explicationem uT 3h» hareticam retinerent. lllud enim, quod di- IY xerant, non tantüm primo homini fed etiam m ii humano generi peccatum primum obfuiffe, in- | mms Cïïhüï l | U telligebant fa&tum exemplo , tron propagine : qua- tenus nempe Adamum peccantem omnes imi- E tati fint. Alrerum , quo farebantur infantes | Ontm d : non effe in eodem ftatu, in quo Adam ante Em, i; Dion prevaricationem fuerat ; interpretabantur hoc tidm ] íenfu duntaxat dictum , quód infantes frece- , Votigi grumn capere tondum. po[fint , "ddam autem — po- mnmel £uergt. Denique ubi Baptismum neceffarium par- Vr iü (uo C1 E d Ds Pzccaris. 248 Quai — parvulis afferuerant, neceffiatem earn expone- i rf t bant ad hoc, ut zzfauzes Jantlificarentur. in. Chri- faii flo, &2 beredes vegui. ceeleflis fieveut , non autem ; iacr, j ut peccara illis remitterentur. Quin & parvu- ic afv los i vemi[fionem peccatorum Laptizavi , fed hoc Yf dms feníü admittebant, quód eodem baptismo ini- a aj tiarentur ; quo iis, qui lapfi fünt; peccata re« "TAT mittuntur : five qui ex fe & natura füa ido- o neus eft ad peccata delenda ; üt iterum con- a( Puh flat ex S. Aup. l. c. c. 4. & 15. & aliis in libris Voritan t ac ep. 106. paffim. 3. Conabantur imponere ngil Romanis Pontificibus Innocentio & Zofimo T oblatis fidei profeffionibus fraudulentis ; par- tim errores fuos fübdolé tegenribus , partim 'mm, M obedientiam definitioniPontificiee fimulató fpon- 5 h[*,güäü[ dentibus , atque hàc ratione veniam íüo do- o ET* gmati ac indulgentiam fibi à damnatione aucu- il j pantibus ; üt ex iisdem fontibus habetur. 3/ia. Accidit in ipfa doctrina. 1. Aliqui H m TOr$, U enim Pelagiani, üt refert S. Aug. l. 1..de pec, merit. c. 35., propria quzedam peccata in par- ylicnmi , Q9 vulis recéns natis effe dicebant, quee per. ba- j d n ptismum illis remitterentur. 2. Plures argu- Qbfuifre) m' mentis Catholicorum , üt apparet ; convicti do- um Q cere ceperunt Adamur poft peccatum mor- talera effe fa£tum, atque ex eo per generati- 3 omqes n m[ul' lnfäü onem ab ejus filiis mortem quidem corporis trahi, non tamen anime , hoc eft ; peccarums T p u üt idem Doéctor l. 4. cont. 2. ep. Pelag. c. 2. & 4. notavit,; Cum his füb prima füi erroris ini- $sst T tia (enfiffs Tulianum, auctor eft Marius Merca- ; quamvis poftea om- íi xär m fue Commonitorio 2 fienm Paï 244 i)E PrccATIS. Füberis L nem Pelagii herefin contra S. Auguftinum de- [14 fendendam füfceperit. Dimidiatum hunc de (oepm Vi originali Pelagianifimum renovárunt etiam po- ( us eri firemis feculis Zwinglius, Jacobus Faber; & tsorins X Erafmnus. 3. Reliqui omnes, quos n. 162. no- tavimus, errores retinuerunt, novófque diu phls [UD)lClmw óft Sectatores acceperunt in Anabaptiftis & E ocinianis. . Contra hos omnes tametfi in prae- (drm fenti capite pugnemus, alteram tamen de mor- hi t talitate Adami & pofterorum partem infra plu- 166. 4 tibus examinabimus. l aiem u ARTICULUS II fo o Inte LT "n exiflat peccatum oviginale ? - V, Secun Ico. Exiftentia peccati originalis eft loc;xim l ISS.D Dogma fidei. Ita Trid. Seff. 5. fta- Q tuit, fatetur & declarat: Scriptura Sacra de- &UCR um inonfílrat: 'Traditio Ecclefiae evincit: & con- Qu joqu gruee rationes perfuadent. Argumenta haec QCeprone validiffima jam olim in Pelagianos ftrinxerunt Qtribos pj SS. Patres, qui controverfiam hanc datà ope- lr 4 ts 1rà difputárunt. Inter eos primus ac preci- fedp i puus eft S. Auguftinus ; qui hanc materiam co- rl piofiffim? pertractavit libro uno de peccaro ori- hqw a 0me, v ginali : duobus de nuptiis & concupifcentia: tribus de peccatorum meritis & remiffione: Us.t/l:hy w]ï quatuor contra duas epiftolas Pelagianorum: fex adverfus Julianum ; denique in aliis fuis li- Poft hunc U qui bris & epiftolis frequentiffime. Bol idem argumentum ftudio fingulari versàrunt | )l g S. Profper ad Capitula Genuenfiuim refp. 3.; S- im, ul- Dz Prccartis. 245 fti, Hugo de S. n d Fulgentius L. de Gratia Chri m hunc à Victore L. 1. de Sacramentis; Anfelmus L. de Dt etam p Conceptu Virginali & peccato originali &c. Collectas ex illis probationes & vindicias majo- ts Ferjd n 1030 ris ordinis & claritatis ergo diftin&tis paragra-. Y ovofqe à phis fübjicimus. vbsptils d $r Tetdin p nen de m Quilus avgumentis ex Scriptura probet ug,ö;vint'lii- cetur exiffentia peccati originalis * sm ii pl 166. Jrgumentum ]. Sumirur ex V. T. Et quidem 17 ex Jobi c. 14. v. 4.) quem ver- ll fio 70. Interpret. fie recitat : JVemo mundus à Jorde uec infans , cujus eff unius diei vita [uper ter- yam. Secun a dàm vulgatam autem fic Deum al- orgad d loquitur.: Qu is poreft. faceve mundum de imimun- sL ol do conceptuim femine * nome tu, qui folus es ? Sie [ autem argumentor: Sordes & immunditia, de $ i & qua loquitur Job , homini ineft ab ipía ejus vüment d conceptione , üt patet ex verbis ,. atque hinc omnibus inhzeret & in omnes propagatur. Sed s flrinret hec fordes & immunditia non eft corporea; x d p« p fed fpiritualis , feu peccatum ; tum quia per m d immumnditiam . fiepius intelligitur peccatum ; üt peccio (j* liquet ex Ià. 64. v. 6. Faf fumus àt immun 2 omnes, 69 tanquam. pannus menfiruatee omnes ju- p y ffitie uoffra : um .quia hanc immunditiam De- gt us folus tollere poteft, üt afferit noftra vulgata: u il tum quia in cap. fequente v. I4. ex oppolito immaculatus & juítus idem fonant : Quid df W;unl omo , ut immaculatus fity e$. ut juftus appaveat f qatus de muliere ?. Exgo. — Ex quo etiam occlu- p* p ditur j 26*. DsPrccatis. qumietoo t ditur effügiim Socino, qui hic fermonem ef- fe vult de immunditiá comparative ad Deum, - qn etit o r Dav in cujus corfpetiu etiatn cel; ibid. e. x$. v. 15. »ton funt mundi. Hac enim immunditia pro (inue eooj zmpevfetlione fümpta à Deo etiam tolli nequit; ii & hon uedtam ia nec proinde fundat comparationem ad snup-. dum & s mnundandum , quam, tamen infinuat vul- ao d ata: nec maculam à aír, ld g * Jordibus ex primit ; quam "0. Interpret. verfio fapponit. tl mia 2d5. -Ex Pfàl. 0. v. 7. Ecce enim in iniqui- ige dj falibus conceptus. [um : g dn peccatis. concepit me preum a vnatey mca, .Hic quamvis de peccatis in plu- T feci w & libe xali vulgata & 7o. Interp. enuntiet, tamen pec- catum originale intelligi poteft ; tum quia.jux- ürüm caom 0o, D ta S. Aug. in Enchir. cap. 44. & 45.; in facris ' : sequé ac profanis fcriptionibus ufitata 'eft figu- s j xa intelle&tionis , quà numerus pluralis pro fin- Gim (ore gulari ; & viciffim ; ufürpatur : tum quia Ada-: Cptum 1ni peccatum , quod à pofleris contrahitur, plu- ID0XIOS | res iniquitates ; fuperbiam: (cilicer; infidelita- Anil, rem inobedientiam complectitur ; quibus ac- 1 r D cedit, quàd''S.' Hieronymus aliíque-fer& om- A nes, vim.vocis Hebraice fecuti , reddant illum: Injimy Í veríum cum fingulari , 75 imiquitate , iv peccatoi | Ts Unde (ic: Iniquitas & peccatum, in quo con- Wt ceptum fe David profitetur, erat verum & pro- 115 p rió dictum peccatum 5 cüm & ipfa vox he- fU l j ral a2 ca & eadem adulterio .Davidis in hoc Píàl- & eQm| yho attributa id fignificet. . Atqui illud non. A Jntr potuit alind effe quàm peccatum originale; IlïSp Xon énim erat peccaturn perfonale Davidis; Watum te- gujui vel cänquammin.fanþs&rati()ne carens in u ro W ng - Dz Pzcearis 247 monem d. ro materno erat incapax, velin quo certe ipfs d Dn, non füerat conceptus : nec erat peccatum Pa- t 15 V. lj rentum Davidis ; fiquidem is ex legitimo fan- tidia m &óque conjugio natus fuit : gignendi aurem eft, atque ad fidelium toli u actio & honefta & jufta em d mp. arentum laudem ípe&tat: ac David preterea infinmat v in hoc loco non füfcepit aliorum malitiam in- cüfare, fed proponere Deo íua m miferiam fiit, qui Confequens ejá(que mifericordiam allicere. vnit d- itaque eít, ut peccatu m hoc vitio primorum : & Deus, qui hominem 1 COR 1 parentum adícribatur ; s n p re&um fecit, & conjugii à Deo in ftituti offici- Manichze- t t p um, & liberorum procreatio extra orum calumnias collocentur, .H Oc autem evi- ungip fed omni- TU &o , David non uni fibi proprium; bus hominibus commune,; peccatum expre ffit; f $ uiffet fe in peccato efle con- Juris m cüm fcire non pot ceptum nifi omnes Ade pofteros nafci peccato mb Vide de his Bellarm. L. 4- p obnoxios noviffet. de Amiff. grat. c. 4. ii ] jmïd&' II Sumitur ex N. T. T 167, "drgumentum Et quidem 150 ex Epift. ad Rom. c. 5. V. 12. pe f at n u Propierea ficut. per unum. bomineimn peccatum 9 bunc mundum intvavit , &g. per peccatum anov$ ;g)iu PCWG!' ita in omnes bomines movs perivanf[üt , m quo.om- ag ues peccárunt $g c.. E. t v. 19. Per inobedientiam v p unius bominis peccatores co nlituti [unt multi. Ya- T : de enim fic arguo : Peccatum , quod in mun- dum intravit per unu m hominem,in quo om- QU j lum nes peccárunt, eft verum & proprié dié L fcri- ] l iif peccarum.. Qua InVvt s enim peccatum in [i j D pruris nonnunqua m fumatur imetonymicé pro - 4 peeca- "Jf li WZ " ia 248 Dz Prccaris. peccati poena, in iis tamen peccave nufpiam ac- g, ceprum legimus pro puziri ; in uno autem ho- js, id cert mine ommes peccaviffé dicuntur : preterea füb tUt omi peccati nomine hic nequit inrellioi rmors tan- Deique f quam poena ; quia aliàs fenfüs foret: mors in m , hunc modum intravit, & per mortem mors: gt nec poteft intelligi effectus alius , proniras (cili- &mode cet ad peccandum ; eoquód non huic, íed pec- w perdier c€ato proprié di&to decreta fit mors, juxta il- f p lud Ezech. 18. J4nima; que peccaverit , ipfa 10- lts ccn vietur : &ad Rom. 6. Stipendium peccati moys. t pecrm Atqui peccarum hoe eft ipfum originale pec- quim r catum. Nam r. non eft peccatum actuale A- T VüeinB dami, quatenus tántüm in ipfo & períonale tum Greoo erat ; tum quia non intravit five peccatum five d. znors in mundum ratione folius Adami, fed u per Adamum intravit peccarum in omnes ho- Oi m mines , quia in Adamo omnes peccárünt, & itá trzur etiam per eum in omnes mors pertranfiit : tum. I f quia per unum hominem intelligenda effet po- FE nl tiüs Eva quàm Adamus; nec inter hunc & Chri- t [ 4 um toto hoc capite comparatio inftitui potu- fin i Df iffet; G textus recitatus nihil ediceret, nifi ceepiffe T. m peccatum effe in mundo, dum Adam peccavit. RUPT 2. Non eft a&uale peccatum, quod ad exem- z T lum Adami fuerit commiffüm ab omnibus, & C imitatione , non autem propagatione in MU rnundum introiverit. Imprimis enim id anti- (Onoyi ]i thefis inter Adamum & Chriftum hic inftituta 170 ojy non patitur: Deinde quod hominum plurimi Cünfeqw non cognoverunt, üt infideles , aut cognofcere d " broj m co- mon potuerunt, üt ivxïfarïtes ; &ut fi quide uD Vox ! gno- PA "LARED Dz Prccaris. 245 mfptm . gnoverunt, tamen damnárunt , üt multi fide- 0 atem ho les, id certé imitari fuiffe dici nequeunt ; hec Yeferea (l autem omnia refpectu peccari Ade cerra funt: D moyr t Denique fi exemplo introiviffet peccatum in : moyd mundum , & imitatione homines duntaxat Em muts peccáffent, mortui effent omnes ob íuum ronytar f 1.[ & non alterius deli&tum, nec in alio peccáffent, i, fedpe nec per alterius inobedientiam effent conftitu- $, juxt i ti peccatores : Preterea Apoftolus de imita- i ifrm. tionis peccaro locuturus debuerat potiüs affer- h t m re peccatum Diaboli aut Evee, per quos priüs, Qngiide p quàm per Adamum , peccatum intraverat. Plu- m dub ra vide in Bellarm. cap. 3. l. c., ubi & vulgatze cum Greeco concordiam con ) d perind j tra Ei*afmultn'vin-) pectnine dicat. x Adri, H 2d0 Ex ».ad Corinth. s. v. 14. Si unus pro i oms r omnibus mortuss eff , ergo omnes mortui funt : et pre, x f omuibus mortuus eff Chriftlus : ut €9 qui vivuut ; ermunir gam 10 fibi vivant , fed, ei, qui pro . :ipfis mortuus eft &5 vefurrexit ; quod ratiocinium , üt often- ) d d ; huncá r dit Aug. l. 6. cont. Julian. c. 4. legitimum non foret, fi non homines univerfi, ac ipfi etiam infliuipe Item « nf infantes, mortui forent morte, peccati. ex Epift. ad Ephefios 2. v. 3. Evamus naturá fi- m o "D li ire, ficut €9 ceteri.— Cujus fenfüs eft : à pri- mo nature noftre exordio, feu ex nativitate, ) omnibüi:& & fic non con(üetudine aur imitatione ; eramus- p agaign: 1 obnoxii ire ac vindictz divine ; huic autem einis t hjc ,ulfwm nemo obnoxius eft, nifi ob peccatum : unde confequitur nafei omnes cum peccato. Nem- jf plurïml m pe id probant verba & ordo texrüs graeci ; in quo vox s&xra; non tam filium quàm gartum & í quägm ( ttaft- p 5 us Dr PrccaATI1Ss. 2j0o nativitatem fignificat: & fecundàm conftru&ti- i, ufpo onem //li naturá ire legitur ; quafi filios natura- i d impa les, & quod naturam fpectat; ire diceret, ut pj pecatur pors (ed eti hos opponeret filiis adoptione: probat etiam Ícopus & finis Apoftoli; qui ut Judaeorum ja- i a d morterm fanf &antiam gentilibus fe praeferentium retunde- ret ; illos &equ& ac hos ex nativitatis origine m v 14./ aliquando ire divine obnoxios fuiffe declarat, Mojn, m & hinc radicem & caufam mali, de quo anté | il n dixerat, Ícilicet depravate vitze aperit. Unde rgnde g quamvis vox greca ambigua fit, & Julianus pranm, d hunc locum fic reddiderit: Eramus prorfus füiii M um o ire, háncque interpretationem $. Hieron. non 16; t v.1 rejiciat ; tamen S. Auo. 1. 6. cont. Julian. c. 10. fs m Wntim: rec$ vulgatam , quam Hieronymus etiam fíe- cutus eít, preehabendam cenfíüit ; preefertim METI t Vs ido : quód eam fummus Latinorum omnium Co- dicum confenfüs firmaret. 2 5 D t Dd 168. Objic. . Unicus locus, unde : P ; e&cati Broxim oj originalis exiftentiaafferitur ; eft Cap. 5.ad Ro- futsper, manos; fed hocde peccarto originali non loqui- V8 Qu tur ; ergo. Prob. min. 1. Peccatum originale Crii: d : eft , quod habetur per generationem ; fed de L hoc non loquitur hic Apoftolus; quia genera- Y n tio fitjper duos, dicitur autem v. 12. Peccatum mm) umU per um bomizem. intvavit in mundum; Ergo. E Prob. 2. Peccatum , de quo fermo eft v. 22.; Il debet effe idem, de quo dicitur v. 13. wsque ad Wts, G legem peccatum evaz in muudo: peccatum autem non ttionem imputabatur, cura lex ton effét.. Atquihoc poftre- ' 1 decrer mum eft peccatum actuale; quia hocantelegem m ori- Wncili? nglïs ngcdum impurabatur : non aute gina- Dz Pzsccaris. 251 t contnt ls n pinale , .utpote quod ante & poft legem juxta nos eft imputatum. . Ergo. Prob. 3. Origi- t t nale peccatum eft id ,^ per quod non tantüm ptohu. eun mors fed etiam peccatum homines inficit ; fed ludæorumþ tale non eft peccatum. Adami ,. cum ex Ada AUf fetUr(s mortem tantüm & non peccatum trahamus, (s oro juxta v. 14. Reguavit imors. ab /4dam usque a qule ddas AMoyfen , eriam in eos , qui uon peccavevumt in fi-. , de quii militudinem pravaricationis 44de. Ergo. Prob. 4. iprt. [ Originale juxta nos debet afficere omnes ; fed n & n peccatunmi , de quo Apoftolus loquirur ; perti-- i d net tantüm ad multos & refpectivé ad paucio- S Heron n res; nam v.19.ait: ficut per 2mobedientiam unius. t [nen pececatoves confütuti fuut: multi ,. ita $9 pev. unius m eium . obedientiam 4ufli: conflituuntur. multi. — Ex v. 15. t, p Sed son ficut. delidum ,. ita &g domun : $i emim oanuum ( unius-deli&o multà mortui:funt , multó. magis gva- tia Dei in pluves abundavit. Ergo. Coof. Ex ; l i proximé cit; verfibus conftat faltem , quód non ( p plures per Ade peccatum conftituti fint pecca- 'I d [/ ; tores , quàm juflificati fint per obedientiam : m argi Chrifti: fed per hanc non funt juftificati oranes; gin; d ergO.' x gt 5 Pre&&iþuuni hunc locum . effe concedi« p. u mus, unicum effe negamus, üt ex PP.teftimo- aim; U nio, & ratiociniis fuprà allatis patet. Sed 7: M. qodit A. m., Quamvis enim Pelagius; Julianus ; Eraí- ! il mus, Grotius & Joan. Clericus inde demon- 14 n ftrationem peti pofle ne árint; hoc tamen ve- lut decretorio inviclé u i fünt Patres Africani ü I po ]v ? lgunte d in Concil)i:oiN 3 lem l Fional?, þ??xïdffices ?flnocentius j v ( h d $$2 Dz Pzccaris. Zofimus, Celeftinus, Leo & Gelafius, Patres du d item Arauficani ac demum PP. Conc. Trid. gb u "d prob. 1. ,im. Scriptura non diffimula- lii vit hominem alterum, nempe Evam; ex cujus ia cumAdamo conjunctione peccatum generatione m n propagetur, ubi Eccli. 25.v.33. 44 mmuliere; in- as Aie, hx quit, zzitium fa&hwm eff peccati, €9 pev illam poeropr omnes qvorumuv. Verüm, üt S. Aug. L. 2. oper. d Ada imperf notat, Apoftolus & reclé dixit , per t N- Q unum hominem intráffe peccatumin mundum; hm quia vir &mulier matrimonio juncti Matth. 19. - legcrr v. 6. 01 funt. duo , fed una caro:. & recté unum j ! Adamum indicavit, tum quia hujus ; tanquam If bt viri, actio generationis initium eft : tum quia fit ajsin ejus utpote capitis, & non Eva, peccatum in i, qui d pofteros traducitur. Qrüretunt, "d prob. 2. . cum S. Aug. L. 6. cont. Jul. Ál j Herminpr C.4. N.ni. Non folüm actuale fed & originale ente legem Moyfi non imputabatur , hoc eft; . cont ] sb hominibus vix ac ne vix quidem zeftimaba- Vr fay tur, quia non cognocebatuv ,. cum per legem orta lm fit coguitio peccati , originalis eequ& ac actualis. h mj A Deo tamen imputarum fuiffe peccatum patet Ung, l ex poena, quae erat mors toti humano generi W,( communis refpe&u originalis, & refpectu CW u [" actualis peccati aliae vindiétee, quas Deus etiam qu v ante Moyfen jam à peccatoribus fumebar. Alii Titi refpondent intelligi quidem hic peccatum actua- TU x le, quin tamen fimilis fignificatio fit in verfü Vr priore; quia Apoftolus originale peccatum, in II jf verfü 12. affertum, deinceps probare affumpfit atum l U anr per duos effectus, quorum 1mus e& pecc & Mi Dz Pzcearis. 253 s, um &uale, de quo verfüs 13., adus mors ; de « Trid qua verfüs 14. n difmyh. "d prob. 3. . V. mm. €9. vationem. -Textum D tt a explicant S; Chryf: Aug. & T'heodoret. D4o. qui generatt non peccaverunt in fimilitudinem preevaricario- muli, t nis Adze , hoc eft, non peccato perfonali; nec ? p n phyfic? proprià voluntate C. nequidem volun- a rate alienà Adami , & fic fimpliciter non peccá- dixit runt N. Cüm per peccatum intraverit mors ondur, in mundum, & mors regnaverit etiam in infan- i atj tes ante legem fcriptam ; hujus tanquam juftae r n ceng peccatum tanquam caufa meritoria illis Qs t ineffe debuit ; non autem actuale & perfonale [r: m qui fuit, cujus infantes incapaces fünt: ergo origi- , pwwmin nale, quod ab Adamo in füi conceptione con- / j traxerunt. d prob. 4. IN. m. Eadem hic fignificatio i an ] " &mgm!e eít terminorum :multi & ommues , üt ait S. Aug. y[ur,haffl L. é. cont. Jul. C. 24. Cum diclum eff per unun ev unius n al in omnes tranfiffé peccatum ; g poffea ; " inobedientiam. peccatoves. conflituros 2nultos ,. ipfi Á Jfünt multi , qui g omues;. & hoc quidem, üt re- T. && notat, juxta morem alibi etiam in fcripturis ufürpatum, cum etiam Genef. 22. Abrabee di- um endi & P catur: ig femine tuo benedicemtur omues geutes5 J5 Dgusemm cui C. 17. dictum erat : patrem multarum gen- ziam conflitui te.. Nec plus quidpiam ex altero [ "T xcatu i textu exfculpitur , nam và z plures greec? legi- idi tur 27 multos: vox autem multó imagis non ad ex- "Tl ceffum juftorum ultra peccatores , fed ad fu- V " d m?flt perabundantiam donorum pre malis peccato p illaiis fignificandam fpectat; cum per Chrifti dl o u . gra- hr 254. Dr PrccArTISs. gratiam non originaletantüm fed' & a&uiália IDW /Wl DWI peccata expientur, ütex v. 16. confítat : judi- jnaa f im, Va cium quidem ex uno in coudemnationem : gratia autem. ex multis deli&is im. ju[lficationem. Ad g. Pt $ais p Couf. & IN. M. Hunc enim fenfum non habent verfüs proximé laudati ; nec ille t.ad Cor. 15. at C fiy nfum d v. 22; ficut in "d dam ommes ammoviumtur, 21a in Chri- ffo omaues vivificabuntur ; fed iftum: ficut 'quot- fnima Ai Mingrumm quor ex Adamo generantur , ii reatum peccati & mortis contrahunt ; ita quotquot in Chrifto Iuïh','mmc m t ia ( regenerantur ; ii juftitiam & vitam fupernatura- lem füfcipiunt : & & converfo, ficut qui ex Ada- LT mo vià ordinarià non nafcirur , ür. Chriftus; Raj d in Adamo non moritur ; ita qui in Chrifto non Ka kremie Rtrare fod renaícitur;, fpiritualiter non vivificabitur. 169. Objic. IJ. Ezech. 18. habetur: 24nmoes R d Nam R, lum que peccaverit ipfa morietur : fllius t20m portabit , auiquitatem patvis. — Contrarium fieret in hypo- T Juxto gf n fiiosj thefi peccati oripginalis. : 240 Paulus ad Rom. 4. fcribit : Ui mon efh lex , nec pravaricatio ; íed E infantibus non ponitur aut data fuit lex; ergo. d rj 5ti0. Scriptura paffim dicit , quód Deus reddat aC : unicuique fecundüm opera ejus: & 2. ad Cor. 5. Ui habetur: Ommes zos nauifeflavi oportet ante tri- FU i bunal Chrifli, ut vefevat uuusquisque propria cor- Va i poris fui prout geffet, five bonum, five smalum. Pat- Tl f ' vuli autem nihil operis mali , nec in corpore DN l Eu l: fuo gefferunt; ergo. : D) &.ad 1. D. Filius non. portabit iniquitarem " g, hr U tris; fi iniquitatis non fit particeps C. fi fit N. i lii paternze iniquitatis participes efle poflunt ; 4 : 3. vel imitatione;. ad quos pertiner illud Exod. 20. QU te Q Dz PrccarIs. 255 | & sf Ego fum Dominus : Zelotes , vifitans itiquitatem lat i patrum im filios dm tertiam 89* quartam genervatio- I : graü 5em5 velnativitate, de quibus Apoftolus loqui- m 4 tur. Porro quà ratione nos omnes participes n non ld fimus peccati Adami , explicat S. Aug. L. 3. de L Cot. 1j pec. mer. C. 7.. AVec fic decuntur ifla aliena pecca- 1a, tanquam omtino ad parvulos som pevziueant : ficor qu Jiquidem in 7ddam ommes tuue petcaverunt , quan- m pe do in eyus nazuva illá infitá và, quá eos gigneve po- cin Chrit terat ; adbuc omnues ille unus fuevunt. Et L. 6. üpemann cont. Juhan. C. 9. 74liena fuur propvietate atlionis; g ia lb €9 no[ira funt contagione pvopagims. — Ubi praete- rea C. 25. advertit , citata Ezechielis verba & , ü C inChro n dicta Jeremiee C. 31. effe prophetica ; ac pree- jain nuntiare fedws gmovum , in quo regenerati, & us A qui ad Adamum novum; Chriftum , pertine- rent, fuam duntaxat iniquitatem erant portatu- j t FW J fencind ri: juxta pa&um vetus autem , cum Adamo ini- tum; filios iniquitatem patris primi portaturos. jos ao | ] euiutth! "d 2. D. m. Infantibus non ponitur, nec data eft lex in conceptione eorum, nativitate il ? jDas & infantia C. in primo eorum parente; in quo continebantur , /a/d4. non dara illis eft lex ; &t gt 4l Il quam voluntate phyficé proprià violarent C. t quam voluntate phyficà primi parentis, & mo- M W Sicut omnes 'w mJljum' ! raliter fuà proprià violarent N. in Adamo peccarunt , fic in eodem pofira erat g ia illa lex : Dé lgue fcientie boni €g mali ne comedas : 32 quocun p qum f ] mieris. que enim die comederis ex 16 fhorte ts al u ld 3. . Cum S. Aug. L.6.conr. Jul. GC. 'm. d Scripturee rextus ejusmodi pertinere ad adul-: jl t0s; m h— $56 Dz Psccáris. L tos; ideo enim profria coipm's fi dixit ,. quod t ad unum quemquein fe ip[o am viventem pertineat. m A. ujimodu Quod ipfüm ex verbis Apoítoli praccedenti- bus liquet ; ubi ait : 2deo cozteudimus frve abfen- FWT ifd fl&t ' Jes five prefentes. placeve illi. Omnes enim nos w . ja eportet manifeflavi. &c. — Si veró etiam de infan- we p tibus verba accipiantur, ea non funt exclufiva, dng I'."ä 1 cum non dicatur ; ut referat unusquisque £a- ; MAWW züm propria corporis ; ficut igitur ad parvulos DI pertinet Chrifti meritum, & ob id confequun- w Aoet tur regnum caeleíte ex fententia Apoftoli in ob- Lt fn, je&ione laudata: fic ad eos etiam peccatum f (utri m V* tht Ade pertinet , ac propter illud à regno Dei excluduntur. ( tjalitn Ti najtojg $. II. &ncüio(Cathag Wi t Quilus AJVgumenti: proletur ex Traditione , 69 vin- dicetur exiflentia peccati originalis ? n ij 17 .170. Avguhzentum Z fümitur ex Ss. Patri- etilan. bus, qui ante Pelagium fcripferunt; Ejusdem rl c enim tempore aut poft illum unanimis & aper- QUE ta fuit Doctorum fententia pro peccati origina- y fä"mïhï lis extantia. Et quidem Szc. I. S. Ignatius in A. Bol ep. ad Trallianos fcribit : 7s ergo zmitatoves IT eflote dile&iomis Chrifli , quá dilexit nos , dans fe- i M"MS] $ eetipfum pro nobis , ut nos [anguine fuo snundavet Atb ab antiqua impietate. Seec. II. S. Tuftin. in Dial. Jttpis cum Tryphone hac habet : 44d ampgem veuiffe moni& afïem Chriflum pro comperto babemus . .. humani | ge- , Ut 4 pevis cau[à , quod per "Adam in mortem &9 frau- "n dodr; w & fedutiionem [erpentis. oonciderat , ut i Hf- e- Vg oj Ti — Ds JP-ECCA q1& 559 M)Mä vin propriam pro [e maligut ageutis cujusque cul. m pertin bam taceam. . S. lren. l, 3. cont. Hiseref. c. 20. Draceden. Quemadinodum . peY itiobedientiam umius qiinis if dj pactatoves fa&hi [unt uilii & amiforunt vitam ; ita Tos m d) oportuit 9- per obedieutium unins jüffificari inul- im de i. 105 7 percipére Jalutem. .. Et L. $. 6« 17.. Delevit yt excln, chivegrapbum. , debita, woftra , afjia eus allud evucis Qisque t ut s quemadmodum per. lignum fadi 2 fumus, debito- h il as ves Déo , per ligmum accipiamus. debiti, vemiffto» confequun &en.. Alia ex eodetmn etiamn affert S. Aug. L. vltiin o 1, cont. Julian. cap. 3. Sec. II S. Cyprian. ep, $9. Quantó inagis probibevà uon debet. infous , qui m n i k vecing tatus vilil peecavit , uift quód fecundum d- dam cavualiter. natus contagiuim . mortis antique primá nativitate cemtvaxit « . .. Ideircó bac fuit in Concilio ( Cathagienti HI. fub Cypriano a. 253.) soflia fententia : baptifmo: meminem .per. uo$ dul debeve probiberi ; qued inagis. civca dnfautes apfos " &5 vecins natos olfervandum putamus, . kduic ad- de Tertullian. L. de teftim, Animig c. . de cat- r d y; D ne Chrifti c.. 16. & :7.. de refurrect. carnis. €; jns & 33. & 34. & $. cont. Marcion. c. 17. -Né quid de Origene laudari folito, hic addarn. Ex Seec, vt ag Y IV. proferuntur à S. Auguttino L. 1. cont. Ju« a m lian.c. 6. & l. 4. ad Bonif. c, 11.. S. Hilarius; ff y n S. Bafilius, S. Greg. INaz. , S. Chryfoftomus; S. Ambrofits; S. Hieronymus , iter Reticitis; IIW ii Olympius; Hilarius Sardus &c. quorum tefti- iil monia afferte ; nimis longum forét. .. - t P 171. Zirgumentum 11 Sumitur.ex. Pontis ficum doctrina ac decretis. Hos: inrer primus " g m refertur. Siricius in ep. 1. ad: Hüimer. c. 2; ícri» bens 2 « Dg P'ECCATI—S'.' 258 bens : Jofantibus, qui secdum loqui valemt peg g 44311 etatem , omni volumus . celevitate: [Juceurvi, ue ad t at no/lmm perniciem auimarum , f megato foute falu- lig t.41 £ari unusquisque exieus de [zeculo, &9 vegnum per- ( ordi dat $9 vifam. Innocentius T. in reícriptis ad t Mielima an. Synodi Patres de Pelagii & Celeftii errore ita emres fm) A fcribit * /ljud veró , quod eos vefla Fraternitas qn 2416 evit predicare , parvulos. eetevie vitee premiis fürin aammor ï / fque baptismatis gvatia po[[é donavi; pevfatuum |guséct Qui banc in eis fine vegenevatione. defen- Mrenmm Na dunt , videztur. mibi ipfum. baptismum velle caf- licops n Gre &c. Zofimus in. füa contra-Pelagianos epi- qum Cnon ftola fcribens, fic à S. Aug. ep. 157. ad Opta- wfeteur, tum refertür : /p/i5, Chrifti, morze ; mortis ab Airicine cup vAdam omnibus nobis introdu&e atque trausmif[e T0: Phogy univerfe amume , ilud propagatione contvavium f um chivograpbum vumpitur , ia quo mullus. omiimo na« mifinm 4 ( timum liberetur j : zon £orum ,. antequam per.- L filj * A zetietur: obuoxius. ^ Coele à inus L inter capitulà p epiftolze pritiee ad Gallos fübjuncta fic loquitur 377 cap.4. 42 prevaricatione /ddee ommes bomines s LP maturalem po[fibilitatem g inuocentiom perdidiffe. : fÀ Qtne €ap. 12. ex baptismo ejüíque ceremoniis ori- W. Quo inalem labem etiam infantibus adhzrere often- Pt tf dit. Eadem decernunt Leo I. ep. 86. ad Nice- l Vlnoiy tam Aquilejenf. , Gelafius L. ep. 7. ad Epifco- T os per Picenum, Gregorius M. 1. 7. ep. 53- Dd ad Secund. (Umïu : 173 Argumentum III. Samitur. à Conci- o Trd liis; quorum viginti quatuor contra Pelagianam Niovqty f hareíin an. 404. Vel 405. exortam intra noven- u P rto: [ Häimh' mm ecim annos, nemipe aþ anno circiter 412: qu Dg PsccaTIS. 259 tilt que ád an. 431. celebrata füerunt. . Ex his au- tj t d tem preíertim notandum 1150 eft Conc. Carz h fute f thag. an..412., à quo Celeftii errores detecti [ TPH M & reprobati füerunt: 242 Conc. Diofpoli in r d " Ti Paleftina an. 415. habitum, ubi Pelagius füos d emoria errores fimulat? rejecit. . :3720. Hierofolymita- ; ktwa num an.416., cujus meminit Marius Merca- t u tor in commonitorio cap. 3.;ubi fraude derectà j; pfara Pelagius- civitate fancta ejectus eft. 470. Conc. ititie dj Africanum Narionale , feu Carthaginenfe à 214. um vl Epifcopis an. 418. celebratum,; ubi, quod tan- as quam Canon 2dus Concilii Milevitani olimr referebatur, & in. codice Canonum Ecclefiae yadü p m d Africanee capitulo 110. legitur; fic eft conftitu- i t tum : Plaeuit , ut quicunque pavvulos veceutey ab PT uteris matvum baptizandos negat j aut dicit, im "ml vemiffionem quidem peccatorum eos baptizari fed. D ) mibil ex " ddam trabere oviginalis peccati , quod ve- i pl genevatiouis lavacro expietur z uude fit. coufequeus; faichgt ut in eis forma baptifinatis , im. vemiffonem pecca-- niur r torum , non ver? fed falf? iutellgatur 3- anatbema jm j fft- $t9. Generale. Ephefinum, in quo Gelefti-. «motis 0l anorum, quo nomine veniebant Pelagiani ; do-: o gmata univerfim damnata fünt. , His accedunt r 'ad NW' alia poftmodum in Italia, Hifpania, Gallia..&. n Germania celebrara ; ex:quibus mémorandum precipué eft Arauficanum L. an. 529.. colle- L LP ) &um , utpote cujus decreta: Can. ». & 4.à Con-: cilio "Tridentino Seff. 5. de . peccaro: originali. j ( renovara fuerunt. o Item Florentinum ;.quod: in Decreto unionis .docet . i/orum animus , qui m ü- deces d 4[ ^ V*uel folé eviginali qW i yaflzmlz' 120Yt li. peccato.; 2 Tutit ; 860 Dz PrzccaTis dunt, mox im infevuum delcendeve ; pemis: tam iymn difpavibus puniendos. . a, r 173. Obji. Plures Patres ante & poft Pe- enm Adani lagii tempora peccatum originale negárunt. . AV..A4f[ Cujus falütas ex libris S. Auguftini um qqaw Qu capite €ontra Julianüm patet , ubi Pelagianis authorita- h ex ontex tem Patrum eripit; horümque fcripta ab illo- n d rum erroré vindicat. Addiderunt. quidem edin Zwinglius , Servetus alitque Recentiores heere- p n tici nonnulla aliorum teftimonia , fed quee fo- ANfitt p luta etiam .Bellarminus , Naralis Alexander; UT TR alitque Theologi dederunt. Pracipua ex utrif- Uits lil que. dabimus abíque ampliore tamen rextutüm [iu ff : recitatione , quos apud laudatos auétores ali- tyr Cl bíque. reperire eft. Secundüm íolutionis di- Q myt ! verfitatem autem, quam . patiuntur ; triplicerm L a, qi €laffem . conftituunt, i m f ig4. [ ima. S. Juftinus q : 88 dicit illud: lobi; semo iundus.à forde : non pertinere ad ] ". 3nfantes. S. Ambro(. in Comment. ad cap. 5. Nrtre opje epift: ad Rom. negat, nos peccato j4dami pati d qnortetü [ecundam , quee àn gebeuua. dicitur. Opta- VMAT Df ï'amülha[ tus Milevitan. cont. Partenian. l. 7. dicit, 707 :.T þem'mi 7 if a A jje ad Setb. filium. peccarum Adf& Patris à h 1 admiffum. — pecr. Manifeítum eft lib. QQ non effe Worteh d Juftini, cüm q. x15. cirentur Origenes & Ire- fümiy, Y * Qub | neeus, nterque Juftino pofterior : Bellarminus Ambrofium hujus commentarii auétorem ne- KOnt, C d gat: Naralis Alexander oftendit librum 7mum cont, Parmen. effe dubium Optati Milev. fce- | A As l O0min, lum.« Be 2. Auctor xx?us per fordem int gt m"'f'm G s Dr Prctaris. 261 jens tj it peccatum períonale : 2dus per mortem fe- «undam, poeenam íensüsin inferno : 3tius pec- T1007 catum Adami , quatenus illi perfonale erat;non Tepiru. autem :quatenus fuit nature in Adamo tan- S um ol AQthort quam capite corrupta qüemadmodum üngu— la ex contextu liquent. ' p ünt. qut 175. Ju ada, Origeres l.5. comment. in ep. ad Rom. r. per mundum , in quem intravit tiores hz peccatum, intellipit boruznes zerrenos €9* cavnales ( queh 2. mortein per Adamum ingreffam explicat de . s Mevander movte apime , a&uale | peccatus. infequente P ÉD o x uti Unius deli&to zultos , & zon omnzes, vult con- if rextd flirutos effe peccatores : 4. Denique plures ; as d ait per Chriftum vedemptos , quàm per Ada- fottons d mum moriuoj. Arnobius autem in Píal. $0. Yrts U*LPF.CCIB ait eum, qui nafcitur , fontemtiam quidem 224e, goz autem fuum peccatum babere. . n E. I; Pro neutrius auctoritate multün; la- s borare opus eft. Prater dicta enim num. x62. a d j Aim audiendus hic eft S, Hieron. , qui Pelagianis ad Origenem provocantibus in calce Dialogorum Áciur. * L* dit, i ira infultat : ZYamfite ad J4mafium ( Origenem ) veffrum , ui pverevita im celis 9 amtiqua deli- , J hn &a folui 4 [ itin baptismo ; ut cujus in cetevis au- zbovitate ducimini , etiam in bac pavte evrovem fe- f0 äï' quamimi. 'Unde nec homilias in Leviticum; at de quibus l. c.; nec hom. 5. in Cantic. nec L. Be]läfm-nu 4. cont. Celfum pro veritate noftra referre ne- uäoffm f ceffe duximüs. — Arnobium autem , utpote ali- ho 7mum ft um ab Arnobio Lactantii Magiftro , & Pelapia- " num hominem , quem etiam juxta Naralera j mus. ? ,vcenkfüra Gelafii tetigit mukö minüs cura j 3 ly- 2. "AE 262 Dzr Prccaris. $« 2. Quui. explicare tamen voluerit auctores il- pij at ai! os, ex Huetii fententia . dicet , Origenem z x;0 pro more fuo locutum allegoricé ; nom 38 (rhodoya dogmatice : i 2do precifiv5, non exclufive: 7 5tjo peccatoris nomine ab eo intelligi, qui i, p qun, qu voluntate peoprià peccavit : 77 4£0 eatenus plu- res à Chrifto redemptos , quatenus ipfe euam mom Á Adam & Eva revocati funt ad vitam. — Arno- ii mf bii porro di&um in hunc quoque catholicum at r Yenfüm interpretari poterit: qui nafcitur; fu- pvl um,-hoc eft ; proprium :peccatum non habet: Rrm, qui eür i. habet tamen fententiam Ade, cu jus Peccato conftrictus eft. Ts QOntrà QO crea 176. ]u 3ria. Opponituf I. Tertullianus , qui L. de Baptifmo c. 18. probat differendum pf con l; wn l effe baptisma parvulerum, eà inter alias ratio- ne, quód zzzocens etas vemif[one peccatorum toa Crinem « egcat...Y.. V ocat innocentem aetatem , quia per- n q íonale peccatum non habet: exiftimat baptis- ] i [f ) ü! plim mum eorum ad ufüm rationis differendum , | Bttung, ut fimul actualem fidem fufcipiant : ibidem ta- Q bac men, & locis nr. 170. indicatis originale pec- | ia catum agnofcit. . Ejus porro de differendo | ttrüm EY parvulorum . baptismo opinionem Ecclefia A- fricana an. 253. in Concilio , cui preeerat n merh lm Ton prianus, improbavir. v. n. 170. JI. S. Clemens Alexandrinus L. 3. Stro- Tiem efe atum 1.textus Jobi & Píalmi , quos pro no- UT ftra fententia artulimus , in alium fenfum de- RD epe torquet: 2. Negat Davidem in peccatis con- * e " prümom ceptum , & peccarum effe 3. Quarit; ubi- EE l l J | &Qam fornicatus fit infans, vel quomodo Jnä?iï | T h Ed .D;Ej PrccaT1S$. 364 tendore ] nihil operatus eft , füb Ada execrationem ce- Qrgenen i ciderit ? &. r. Pro Clementis in hac quaftione BOrcd , ny on exci Orthodoxia facit tum ipfius eloquium Lib. 1. Pa:dag. cap. 6., ubi dicir Baptismum effe lava- intelip, i 1 éitems t crum, quo péccata ab(terguntur : tum tefti- monium Atbanafii Serm. in illa verba : Oruia ls pf t um Am zradita. mibi. [unt. à. Patre . qui- traditionem de : catholict Peccato originali in Ecclefia Alexandrina fem- esir, l per viguiffe afferi : tum filentium Pelagiano- m w hd rum,qui eum nufpiam in füum patrocinium cps peta appelárunt. * 2. Pugnabat hic loci S. Cle- mens contra Bafilidianos ; qui tum animas ante corpus creatas fuiffe , & in anteriore illa vita [ Tetudns, at drendin peccáffe contendebant, üt ex L. 4. Strom. con- flat : tum liberorum. procreationem efle exe- yer d atatnm crationem. effutiebant, ür ex ipfo loci objedti contextu apparet, cui fübjicitur : Aeffa? ergo gem, u vilimi eis, ür videtur , cou[equenter , ut dicant malam «JJe difercit genérationem. | Ex his autem patet; cur S. Do- étor. hec fcripferit. Nam. vzum fecit, non y : ii ad negandum peccatum originale, fed ad de- originak n clinandam vim adveríariorum , qui his texti- jy df s Ea ! bus ad fuos errores ftabiliendos abutebantur; quam methodum fübinde à SS. Patribus adhi- j at l In 2do negat Da- bitam Tournely obfervat. videm effe conceptum in peceato , quod effet il W yi ipía generatio & peccatum matris : non au- . quii d tem negat conceptum in originali peccato , foin feu primorum.parentum ; quia addit : Qwande i5 g U* ixit.: im peccatis conceptus fum Qgc. dicib pvo- pheicà matvem. Evam. — d. 3tium patet ex et- ( L] p l 4 x 254 Dr Prccarrs 4 T &is; queeftionem 'ejus fuiffe de peccato actus- fon d N i, commiffo in vita anteriore ; & fic contro- veri P E arm de originali peccato nequidem 'hic at- &ep, ) ü ticiffe. fs origimdt . MF S. Chryfoftomus multis in locis nobis [m $Df um p i contradicit; Nam 1. in hom. ro. in epift. ad Rom. negat homines per Ade peccatum con- w p ftitui peccatorer , nifi quatenus mmortales effetti mibunges r W/. 2. Hom,.r7. in 1. ad Cor. dicit homines t & ag p perire non propter /4damum, fed peccatum pro» prium. 3. Hom. $9. in eand. ep. áit non om- dets n nes in Adam effe zuovzuos tmorte. peccati , ficut & omn non omnes in Chrifto vivificantur , cum mul- li hptato ti damnentur. 4. Hom, s4. in ep, ad Ephef, uyiginale p diftinguir intér peccatum primi hominis, & id, lib quod perpetramus , dicendo : illud /ol corpe- fium y Bs *, hoc amisme mortem afferre.. $. Hom. ad tcnium Teophytos zzfantes afferit , quamvis. peccato in- Quid ao quigari von fit , baptizavi, ut eis fuitirar , jufti- Q rf $ia $$^ adoptia addatur. Rtquam J CO.X 1. S, Aug. Lib. r, cont, Julian. cap. 6. ining Chryfoftomum vindicaturus fic [ulianum allo- quitur : Jráme efd ? vevba S. Shoannis Epifcopi iim, eudes tauquam, ? contvavio tot taliümque fenten- Ms Ts opponere 9. . . abfit , ut. Cplitanus Sfoannes de D r Laptisinate pavoulorum , eovimque à pateruo Chi- Vr " | Dd y Ubi ] vopiapbo libevatioue pev Cbriftum tot tantísque Co- Vpifcupis fuis, maximà Romano Ingecemtio, Car- TU yde "bocinenfi Qypriaue , Cappadoci Bafilio, Nazian- A ver Xeo QGregorio , Galla Hileie , Mediolaneufi t d *ohyat o dmbvofio . $ VT YAP peccati Ori- fib; f t €g malis dognia) "—cref*zlidï; » Dec didicit , boc docui. E ag DE PrccaTIS. 265 tetito st anuet.- 'Tum ex liom. 1o. in epift. ad Rom. Y cconm hom. ad Neophytos, hom. de Lazaro refü(cit. iden l & ep. 3. ad Olymp. adfert ejusdem verba, qui- bus originale peccatum extare afürmat, — Be 2. i ls d Idem $. Do&or obje&ts refutat; eum quo 42 mum , inhaeipía homilia à S. Chryfoftomo o ii fccatum a robari peccatum originale, quo negat confti- iib j tui homines peccatores perfonaliter & actuali- diat homm ter, fed originaliter & habitualiter ; quod expli- patatum p cat pet obnoxios fupplicio €9 veoy morti, quia evi- dentius erat, mortis debitum ex Adami pec- J .cato ab omnibus contrahi. ,22 2dum . Cum ( gai , ao hic baptizatos alloquatur ; recté dixit eos per eriginale peccatum non perire fi pereant; quia [rp. m jam erat condonatum. 74 hommih&h illud per baptismu ii j 3rium . Exempla hic allata & ipfüm ejus ra- tiocinium probant ; .S. Do&toris fenfüm efle , E du quód non omnes mortui fint in Adamo cà pec- Cati morte, in qua perperuó manfüri, & à qua Mtä:?*' nunquam liberandi effent. 444 4fum &. An- tithefin in-eo effe pofitam, quód mors corpo- Vian ta?-fï um 'yis ex primo peccato ortum habeat, erfi per baptifinim remiffum fit : mors aurem anime T in reganeratis, de quibus hic loquitur, jam ex Jntit Wr "l Mifn/( illo prirno peccato non oriatur , fed ex iis quee proprià voluntate & a&ione committimus. ! pamnod' Ubi nihil contra fidem oripginalis habetur. 744 TU d " ( stum xdet S. Aug. ;hujus homilize interpretem fuini locum verfione fuà interpolà ffe, càm auctor j L non dixerit, infantes non effe inquinatos pec- yitt hi a u «ato, fed peccariy, nempe perfonalibus üt éx Praterea, cum per j " græcx textüs. fide probat. j a- ugnd 26 Dz PzccarTis. B tifimum dicat infantibus addi fan&itatetn, difiem q : H u donl ju tiam & adoptionem, agnofcit eos ante ba- prifmum his carere, ac proinde effe in ftatu L. herfb dinnoram i p eccati & damnationis, cüm inter utrumque Ítatum non detur medius. órinam o IV. Greg. Nyffenus in Orat. de infantibus füttes hzgtz': 'prematurà morte abreptis, dicit eos owzz ta- meidpe " -Iitue expertes , 69 famitate , que per purgationem hcd jen -Coningit , mon indigentes.. "heodoretus autem tum r at ts conl x:in LL. hereric. fabularum ormittit eam , quee peccatum originale nepat....2. "Textus fcriptu- tpinorem 'x& ex Pf. 5o. & ep.ad Rom. explicat more Pe- ii ] lagianorum , agnofcendo in homines transfü- peten hu fam effe mortem, non peccatum. 3. L. s. hzer. diàmy, fab. C. 18. querit: Quo Y As lt -qui peccatum noudum guflvunt : vfaun infantes b'ap(izamw , Ó r fnín. &..1.. S. Gregorium Nyff. &Thedderet-um peowm Catholicum dogma de originali peccato tenuif- peocemis, fe patet ex eorum fcriptis; quorum primus in Á m Píalmos C. 16. fic commentatur : . Sordes Domi- qeouta d zi peecatum efd ,. quod unà cum bumana ovditur aoj natuYa , quonmiam im peccatis concepit me natev Ktmton THé8. Alter autem in C. 5. ep. ad Rom. heec ha- ha bet:. Dixit itaque Apoflolus , quód cum /4dam W q geccaviffet ,. &g mortalis. propter. peccatum fa&us fien ry ejz , uirumque ad genus pervemt. "d omnes Yn d enim soov$ peroafit , quatemus omues peccavevuut. VC Hinc quamvis mox fubjiciat: /Voz euim propzer V.Ohmmæ jpimi paventis. peccatum fed proptev faum unus- At düm quisque ortis. decretum [ufcipit ; ex praemiflis ta- Qig qu [ men patet; non eum hic loqui de peccato actuali pofterorum , fed de peccato . Adami per tra- du&iar Dr PrccarIs. 267 fs ductionem quibusliber proprio facto , nec ex- Qs ante b trinfec& dunraxat imputato ; prafertim cum efe n (in L.5. her.fab., qui etiam Epitome Decretorum E WUs divinorum infcribitur, C. r 1. pluries fidei do- &rinam confirmet. . &.2. Greg. recte dixit in- de infinda fantes Japtizatos effe malitie omnis expertes, 205 ORU neque indigere fanitate, quee per purgationem, rpugatina hoc eft , peuitentiam , contingit ; cüm pecca- XTUS dUlet rum actuale non commiferinr. De 'heodoreto ex di&tis conftat a 1::0, ob contrariam fidei It qu ents ( opinionem non omififle errorem illum : forte ia od fatis habuit Pelagianam herefin retuliffe , cujus mines t partem hunc de originali errorem effe liquebat. "d adum Y«. Contrarium patere partimex pro- 1 4l a igfams ximé laudatis; partim ex ipfo in P. 5o. verbo- rum fenífü; qui is duntaxat eft, naturam ad Tieodntn 7 peccarum non impelli, adeó, ut neceffitate eccato t eccemus ,. nec à peccato abítinere poífimus. "um prioi Ad atium .. Agit hic contra Meffalianos, qui : dirirlte peccata a&tualia duntaxat per baptifimum quafi a at per novaculam radi , originale autem quafi ra- dicem non per illum, fed per orationem, evelli i m ml Tan Jl fabulabantur. ^ Ad eos itaque refellendos op- portuné quarit Theodoretus , cur infantibus yjan d v j tamen baptifmus conferatur ? Juxta illos enim n non dabatur bapti(ma ad. delendum originale: nec infantes etiam habent actuale, feu proprià , p voluntate & actione commiffum: quod intelle- m dl , gt xit; dum dicerer zzfantes peccatum o gufiáffe ; quia qui gufjat, propriam actionem exerit. 2 - ao d $.IIL. doi p* la ij A 268 Dz Prccarmis, / II genmgnum a r Quilzulv avgumen, 7is pvobetur ex . Ratione, 9 viudi- ïflzf 1 10 cetur exiffentia peccati originalis ? [ ^C€J 177. frgumenta ex.Ratioze hiec non dici- deho; tüm mus rationes naturales ; utpote cujus generis iyetsc t hic nullze effe poffunt , fed fümptasex aliis prin- cipiis fidei, Pracipua autem, qusz Ss. Patres Mi ao n preferrim $. Aug. adferunt, defümuntur Ll Ex generali vedeniptione. €hrifli. . Chriftus 1t, gtl 11 0pt. mortuus eft etiam pro infantibus; ergo & infa- triveria emr ntes peccaverunt. Atqui non peccaverunt pec- gn, u cato perfonali & a&tuali ; erpo originali. Ezt/y- mema patet exc. 3. ad Rom. Oumer peccaverunt t dl nt; u f &uff 4gent- glori Dei : ex 2, ad Cor. $. 5j umus pvo um (j de oimnibus movtuus. efl : ergo omnes mortui faut.. Et üpramin pro omuibus mortuus efi Chriflus. . 'Totus difcur- Vg fs habetur in Aug. L. r. de pec. mor. & remiff. l od C. 23. Quis audeat dicere , non effe Chriftum infan- zium Salvatovem uec redemptovem ? unde autem g, w Vi lag Jalvos facit , fi mulla in eis eft originalis cegvituda Jeccati ? unde vedimit , fi mon funut ptpls deb ? per origiem przïf Mricelorm ?i bomtis venundati [ub peccato I Ex neceffitate Baptifini. Baptifinus omni- Ms j t d a bus etiam parvulis eft neceffarius, üt & ip(i Pe- lagiani admiferunt, & perpetuus fenfüs ac ufüs t uv Arfi g Ecdeíie probat, que femper fümmi folicitu- dine parvulis de vira periclitantibus baptifimum ictut: f) procuravit. Eft autem neceffarius, vel ut in- Qd fantes mundentur; quia hic effectus primarius, UI T 1 1 d Q juxta formam hujus Sacramenti: ego e baptizo &c. & juxta illud ad Ephef. $. Afuzdans lavacro 5 Dear Wn; ( aque 73 verbo vite: vel ut infantes poflint intra- re in Dz PsccaT1& 269 re in regnur Dei, juxta illud Joan. 3. ff quis venatus fuevit. ex aqua eg. Spivitu Sanélo, mon po- , u) uir? tefl introive d2 veguim Dez. — Atqui ex utriusque hie non d effeétüs neceffitate conftat infantes efle peccato 1us p infef£tos.;;. tum quia hec mundatio eft tantiim à peccatis : tum quia fola peccara ab ingreffu secdlisp Conf. Ex Cere- g 5s D regni calorum areent; ergo. moniisbaptifmi , exorcifmo fcilicet & fufflatio- untür i. Chrh ne, quas tefte S. Aug. L. 6. conr. Julian. C. 5. & L.2. oper. imperf. cont. eundem , in Ecclefia «s i univería femper , & quidem ad damonem abi- Getunt p gendum , ufürpatas nec ipfi Pelagiani nepare g D aufi funt; unde fequitur perpetuum . Ecclefiae ] Fltfu!ï?fü!llf feníam fuiffe , quód etiam infantes ante bapti- ydmn fimum füb d&monis poteftate , & hinc. peccato w j D i aliquo inquinati fuerint. Ts Nec ob[lat. bic effagium Pelagianorum alibi m d examinandum, cüm dicerent , Parvulos non (irins? baptizari, ut deleatur eorum peccatum, neque H ab i ut fint beati , aut viram &ternam habeant, ut- ij r pote ipfis debitam ; fed tanrüm ut fiant heredes ag p regni codlorum.. Nam r. Baptifmum non dari parvulis in remiffionem peccatorum pugnat xffsant contra illud ad Ephef. f. cit. & C. 3. ad Titum. od 2. Parvulos poffe efíe beatos fine baptifino & fnfis icUd Chrifti Sanguine repugnat ep. 1. Joan. C. 3. ubi mpi i diciur: Quis efh, qui vincit anundum , mifi qui bt credit, quoniam Sjefus eft Dei Filius ? Bic eft qui w venit per aquam &2 fauguinem. &c. Yt: x. ad Cor. n hs] 15. Ja. Chriflo omnes vivificabuntur. - ^ Exrores ea!eþl tptm alios ; beatitudinem: nempe effe extra reguuim " celerum : & fine ullo peccato parvulos exclu * i polänl 'r"e'f:n Y 276 Dz PEcéaATIS. li, de di ab hoc regno ; refutar S. Aug. L. 1. de pee; mer. C. 28. L. 3. cont. Julian. C. 1. alibique; & fs ctve j Cum f nos infrà forté attinpemus IIl Ex varüs bumaue nuativitatis: adjun&lis. 40 Eorum imum eít juxta S. Auguftinum L. 4. m ) cont. Jul. C. ult. , quód tam multze ac tantae Ayithr; p vddaxim. fint miferi& tum animee tum corporis, quas quilibet à nativitate experitur , ut non videan- p aine tur connaturales naturee humanz ,. fecundàüm hranm pet fc & firie culpa fpectata. « odum juxta S. Greg. grginäe hi. in, & que L. 4. mor.C. 5., quód jufti in facris litteris ma- ledixerint conceptioni füz & diei natali ; id wlb g tordier tant quod non ratione nature , íed culpae feciffe, cenfendi fünt. 3tium juxta Aug. L. de pecc. i p Orig. C. 33. & Greg. L. 17. Mor. C. 16., quód tumona fcriptura doceat effe quorundam fingulare pri- t at vilegium, .quo ante nativitatem fnétificati fue- Qu pyin rint; ex quo fignum habetur , alios fine gratia 1y f m nafci: cum veró in homine ad finem füperna- Qmmes o turalem creato inter gratiam & peccátum me- i& vel obf dius ftatus non relinquatur, fequitur, fingulari tb fná hoc privilegio non donatos concipi & naíci in p :peccato. ilb 178. Oljic. Z. Cum Juliano. — Nom peccat ^ Til ifte , qui nafcitur : non ille qui genuit : non Atünitm Deus, qui condidit ; per 4uar igirur rzmas tot RWXI W inter praefidia peccarum ingreditur ? Cozf. 4 Que li q Peccatum eft actio vel omiffio libera contra le- DI Ver gem Dei; ejusmodi non eft originale: quia in- Nie ) quem; fantes nec cognitionem legis nec ufum libertatis Títm fubfi On- "6 ore(. habent; ergo. Conf.(l. Peccatum; dum c tra- Dz PzccATiS. ^ a7I L!.dcpec trahitur ;. debet poffe caveri; oripi pgle 'gb in- 4 Allique,| fantibus caveri nequit; ergo. : '&c . &. Cum.S. Aug. L. 2. de nupt. oncup. uj du . 28. Quid queris latentem vimam cum . babeas ilinim L. apertiffnam Samuam ? per unumn: bomiuem ,. ai$ V ac t "Apoflolus; ger unius. deli&tum ait. "4poflolus ; per rpOr , i iuobedientiam unius bominis. &c.. Quid queris am- t D0n Y ZAd Conf. 1.D. M. phus; quid quevis apertius ?. &c. h, fecnnd Peccatum períonale & a&tuale eft a&ctio &c. C. g $ G] originale fujd. eft a&tio. vel omiflio phyficé li- A. H 1- . «t um bera, & que fit voluntate proprià IN. mora d dl terlibera, que phyficé voluntate alienà., & moraliter tantüm propriàfit C. : Infantes ta- | ajpe f p L g metíi phyfic? & in fefeu fécundüm fuam enti- titatem non extiterint, moraliter ramen &relaté TO imiing: ad praeceptum divinum erant in Adamo tan- fuiotie quam phyfico non folüm capite generis huma- djsire g ni, fed maximé tanquam in eapite morali & omnes pofteros repraefentante quoad violatio- fen lia metritil N?: nem vel obfervationem precepti de non co- medendo fructu; üt infra explicabitur. Ineo Jitüf; llfl?ïlhn ergo ficut peccárunt;. fic etiam cognitionem le- pl &t gis & libertatis ufum habuerunt. 7dd Conf. II. Norpes D. Similiter de peccato perfonali & originali. Norandum preterea originale peccatum . effe o o refpe&u. parvulorum peccatum habituale ; at- ,iïur u que hinc quidem dicit reatum actu contrahi * "U actum veró peccati tantüm moraliter períeve- VT d rare, quemadmodum quis diu poft datum ve- ; quliiq- MW " ] nenum fubfequegte homicidio imcurtere cen- n 1 md m qu faras poteft. .. T 795 us 272 Dz PsccATIS: . 179. Jifl. 1. Omne peccatum ,. etiama ófi« vetratumt ginale, eft in anima; atqui anima prolis nec ab qrS A Adamo nec.à parentibus trahitur ,. fed à Deo fém d pa creatür; erpo. Cosf. 1. Peccatum Adami; in | us Í quo peccavimus ,. fuit ei condonatum , ante 'ündk & 'quam gigneret filios ; ergo in pofteros trans- fcum negit fundi nequit. . Corf. //. Accidens. quod eft in taeT.an fubje&o , fine hoc effe ,. aut ab.hoc ad aliud Qoae N. tranfire nequit ; atqui originale peccarum eft ac- |Lcendi f cidens in: Adamo tanquam fübjecto, ergo. ii e Conf H][. Naturalia per accidens converti non fs um poffunt: hoc eft, quod in parente eft accidens at pr voluntatis vinum, non poteft filio fieri naturá« d Fur le; fed peccatum Adz fuit ejus ex accidenté ( icident vitium; ergo, E. D. i. N Mctetit ec etiam animoe cotnpars ; quæ 1io. bf cum illa conftituit hominem, trahitur ab Adamo Ti fery . trahitur tamen corpus tanquamanimze cotri« d didboli parsC. . Ad peccatum illud in anima contra- Wi volon hendum füfficit . quód homo , cujus pars eft C s. anima , oriatur ab Adamo ; quia Deus voluit; Bjurig ut voluntates omnium hominum, vià generatio- nis ex Adamo defcendentium, includerentur in CQl J5 eo tanquam capite morali. 724 Cosf. £. D. 4. Peccatum. Adamo fuit-condonatum; quatenus Ut ER erar peccarum ipfius C. quarenus erat peccatum ofterorumN. Adamus peccavit & àt perfona ll pitstio, [ ngularis, & fic commifit peccatum perfonale phyfice unicum , quod ipfi remiffum eft: & üt ca« N Dofllp ? put morale, & fie commifit peccatum originale; moraliter multiplex & totuplex ; quot erunt ho- | ïidm Dfü smines ab eo naturaliter defcendentes ; hoc ipfi dit:q VN cor- Dez Psccarts. 273 i &t ( *eondonatum non fuit. Z4d Corf. 7Z ? TIT. y. 1. L prols necd cum S. Aug.L. 5. Cont. Jul. C. 14. &.L.6.C. 6. t Nl Fidem de peccato originali non ex Ariftotelis n lini;i categoriis , fed ex Apoítoli epiftolis ; difcen- Onitur, ut yxlleros t dam effe. | & 2. D. utrinque M. Accidens phy« ficum nequir tranfire, aut alteri non poteft fieri 5, quotdit naturale T. accidens morale ; quale eft peccatum yhoc ad d ceanrm elti originale N. Dixi: Zranfer ; quia S. Do&tor l. c. erudité oftendit, tranfire fepius accidentia yedo, em s tonvett non quidem emigrando fed afficiendo , & íic ia filiis naturalia &eri; probátque id tum exemplo x la &thiopum proles nipras gignentium , tum in- 200 fefi t ductione Fundani Carthaginenfis Rhetoris, qui i5 «t cum accidenti vitio lufcus effet, lufcum filium procreavit. orti; t 18o. Jufi . I]. Eizec forma etiam in 'hoäxine dinrb nl tnalo obfervaridebuit ; qua fervatur in diabolo: mmn'lmwm fed diabolus non damnatur ; nifi ex vitiis pro- j anipu at prie voluntatis; ergo nec homo. — Corf. 7. Li- ajs p* €et Eccli. 25. dicatur : 4 muliere initium fathum 4 [Jas 03 €ft peccatz:&9 per illam omues morimur ; tamen ab l, m enerem;' eà non trahitur peccatum; ergo nec ex Adamo, vatudenttr Conf. 1. Juftitia non prodeft, nifi credentibus: ul o h ergo nec peccatum Ade nocet, nifi confentiene fiify qua(cnlö tibus aut peccatum imitantibus; cum . Rom. 5. ao inflituatur inter Chriffum & Adamum come- - i r paratio. j n 4 m ; E. . M. Quoad jus aut debitum x cum ïum waü[m Apoftolo ad Rom. 9. O bomo; u quis es qui ve« u 9 tj ondeas Deo ?. tiunquid -dicit figmentum &i , qui q[Q o ff; Jünxit : quid ane fecifli fic ?. Ad ipfam factum pite 5 mgs hOC lpn u D;äo NNon ex uno Angelici generis .a quo 274 Ds Prccaris. u Ob quod peccaverit, nati funt angeli ; fed fingulià Deo creati fünt boni & cum amore cafto , quo ! i condoct illi adhaererent ; unde alieno peccato infedi | Dem milut non fünt editi. . Sed Deus, üt dicitur Act. 17.; Lir: Qudg fecit ex um omiue genus bominum , qui Dei decre- ! foc tibultur to caput humani generis conftitutus ; omnium venret pel noftrüm voluntates füe inclufàs accepit. Ad SiDens crear m & n Cosf. L. Difp. ef] ; Quia folus Adam conftitu- tus eft caput, & repreefentavit genus humanum fipeat a ninem d prim in ordine ad preceptum de fructu non come- dendo , quod jam ante formationem Eve à [rdi, eit s Deo impofitum erat ; unde vel folo Adamo Arimi pri fhtdem cu peccante aut non peccante , füiffet aut non fu- iffet peccatum originale. Dicitur tamen Eva ef- 00905 U rever fe illa;à qua initium peccati fadtum; & perquam moriuntur omnes ; tum quia fuit caufa impul- Qoim gt mi n fiva peccati Adami, in quo omnes peccavimus: tum quia ex generatione Adami per Evam na- 2 fcuntur pofteri omnes, üt d. nr. 168. 742 Conf. Quidquïd p JI. D.4.Non prodeft, nifi vel proprià vel alie- f'sy btj nà voluntate credentibus C. plan& nemini pro- | IY deft, nifi qui proprià voluntate credit. N. Au- Püdini ( dire hic juvat S. Auguftinum, ad idem argu- Vi refy menrum L. 3. de pecc. merit. C. 2. refponden- R o tem : Sicur ergo eorum ; per quos vena[cuntur , ju- Q o " flitiee [pivitus vefponfione fud. trajicit in eos fidem , Tl i d quam voluntate proprid wondum babere potuevuntz Brimm Vnt m U&G) u fic eovum, per quos nafcuntur , cavo peccati traji- cit in eos tioxam , quam nondum vitá propriá con- mo Tityr] sroxevunt. Porro, in quonam comparatio TU condie Chriftum intez & Adamum fter, dictum eít L] d k fum. 165. [ N € i181. m Dz PsceaTis. 275 d f 181. Objc. 1. Dogma de peccato origi- realto, g nali conducit ad Manicheismum ; quia facit &cato infe Deum malum & auétorem peccati, üt-proda- d Ad v zur : Quidquid convenit rei ab ipfa:-origine; qu Dei n hoc tribuitur producenti ; atqui animacon- JEUS OC veniret peccatum ab Origine ; ergo; .. Conf. F. Si Deus crearet angelum in primo inítanti pec- &cpi. 4 dam conti cantem, feu infe&tum peccato actuali, effet cau- xus humana ía peccati actualis ; ergo. etiam cüm creat. ho- hn non cort minem in primo inftanti infectum peccato ori« qonem Drei ginali, erit cauía peecati oripinalis, — Cosf. /f. ] o Aíz Anima in priori figno natüre ad unionem füb- ftantialem cum corpore humano vel creatur à ff apt o rtinen Dd Deo nocens, vel innocens ? Si primum ; erpo m, du Deus revera cauíat peccatum : Si 2dum ; er« jt ao go anima in eodem inftanti reali erit nocen ; i s Wa ul & innocens. A B. I. Aff t$ vationem. 4d prob. D. M. i r bt if Al Quidquid phyficum convenit tei ab ipfa ori« gine; tribuitur producenti C. quidquid morale, g l g g ? Jubd. fi hoc morale ipfi conveniat praecisó vi produétionis C. fi non vi hujus, fed ratione al- st terius prefuppofiti. N. Originale eft. qui um puré morale : non inficit ànimam , quia erea« n tur & Corpori infunditur ; alioquin etiam ani- mj ra Chrifti fuiffer ei obnoxia : fed quia & quams "TTR primum unitur corpori generationé .natura dm r produé&to, cum quo conítituit hominem ex A n T w'æ![. damo naturaliter defcendentem j ubi tàmen và 71 a quia conditionem , non caufam , denotat | 4 Conf. 1. IN. 4. Quia peccatum in: hoe cafü exi h ) dl&um Ctx determinationé voluntatis Angelicee & per &c- Gi^ lmv P ET 276 Dz Pxccaris. cidens, non veró ex determinatione Dei & na- | il C0 iurà creationis fequeretur ; de quo vide 'Tr. de | icians -Angelis. ;4d Cozf. I[. *. in ilio figno priori y Obe .anima nec eft pofitivé nocens, nec innocens, | ánbs r fed precifive fe habet. Non pofitivé nocens; [ Aquia.in illo figno necdum concipitur unira cum e ia -corpore & conftituens hominem ex Adamo | d £generatum : non pofitivé innocens ; quia de | i pdemi átatu innocentiz non tranfit ad ftatum peccati, te f Ahnt üt fimili errore quodam fabulabatur Origenes: LT fed pracifivé fe habet ; quia in hoc figno fo. tmo diqui lüm entitas animze concipi debet. INon veró f foffr implicat, animam in reali inftanti effe folüm in- [ truem mocentem precifivé , feu fecundüm noftram vt Q confiderationem, & nocentem realiter. man'momi' : p 182. Jufl. Ex eodem dogmate fequitur , T nuptias & matrimonii ufüm effe illicitum, qui d od fuit error Marcionitarum , Encratitarum & Ma- ktindodtis nicheorum. Prob. Quia matrimonii ufüs ef- tf C de fet inductivus peccati originalis ; fed a&us in- t ef fj ductivus peccati eft illicitus ; ergo. — Cosf. 1. ?ib n Qui ponit actionem, ex qua pravidet alterius mmhltm' 1 grave malum etiam per aecidens efle fecutu- Pitte o rum , peccat. Sed parentes praevident ex ufü Modtm conjugi, quamvis eriam per accidens, fecu- if turum efífe originale, grande prolis malum; ergo. Corf. I/. Melius eft proli non exiftere, Bol TRU transfot quàm exiftere & concipi in peccaro originali ; hinc enim in fimili Chriftus Matth. 26. de Ju- G ] EU. da peccati proditionis reo dicir: Pogura erat ei ; matri: t fusad inony J tni Fi natus mon fuz,'æt bomo ile ; ergo ufus 'hæCI 2 Dr Pnc-c'"urä. j 277 ao oyde Tr.à monii eft contra charitatem -'Er.oli 'dcbitam " & fic illicitus. ) lpno p D&c innoas $. Objectionem hanc refutavit: S. Aug. duobus libris, quos inferipfir de Nuptiis & Yiv ntos; iür ünitaca Concupifcentia, aliísque in operibus fuispaffim; ex quibus hec breviter habe : Ufüm conjugii m er At éffe caufam generanda prolis, non autem pec- tn5; quii cati prolem inficientis ; quia in ftatu innocen- itm peci tie, fi Adara non. peccáffet, futurae erant nu- r Onpanes ptiz , & ufus conjugii, & generatio prolis, quin: Wl tamen aliquid eorum caufa peccati in prole ge- t N wi nita fuiffer. Unde (ólam preevaricationem A- refeoim de tanq uam caufam. corruptionis propapgatae ydin od accufüt ^Qaare JV. 4f ad prob. D. M. Utus edit. matrimonii effet per fe & per modum caufae at t indu&ctivus peccati N. per accidens & per mo- je ia a düm conditioriis tancàm fine qua nori ; fu/4. ef- dul fet inductivus peccati priüs jam in Adamo com- rimoti 1j miífi. C. de novo committendi N. Ufüs matri- Ü éiist monii eft folüm conditio; quà pofità, & füp- erpo, w* " pofito priüs peceato in Ada commiffo ; illud^ :æ?ider ii contrahitur ad füppofitum roprium prolis' m generatee : voluntas autem Adami türr niemine' at ul proprio tum pofterorüm nomine peccántis e n5 « caufa phyfica peccati originalis ; & volüntates ydis m pofterorum, àt moraliter in voluntateti Ada- rhi transfüfte , funt illius peccati caufà rnoralis. a 1 a "d Conf. L-.D. M. Peccat, i prohibita fit actio, jíil ne fequátür alterius malum, aut fi quis non ha- P LL beat jus ad illam actionem, vel fi habito etiam "T g jure intendar mialum per accidens connexum g C.fi hac non adünt N. | Nuptias non effe 853 Pra-e Rij $78 Dz Precaris. prohibitas, oftendit illa Dei benedi&tio: Crefci- Dun Wj ze £? multiplicamini ; & Chrifti declaratio con- t qui M Ui dl i obl firmatoria : quod ergo Deus conjutxit , bormo mon itimorum d & feperet. .. Jus ad ufüm conjugii & prolis gene- rationem legitimis conjugibus afferit Pauli mo- u /nt. Qui nitum: Uvori vir debitum veddat.. x : molite frau- ol omn di dare iuvicem , nifi fortà ex confenfu ad tempus , ut agiui, í l vacetis ovationi : €y sevum vevertimini in idipfuny, j t pa we fentet vog [atanas pvopter incomiinentiam ve- | r m d | i con tram. . Hoc. autem. dico. fecundüm indulgentiam , fon [ecundàin impevium. Intentio porró pra- tun d orgpi fitum per poftera non vitio nuptiarum fed ;conjugum, fi quze adfit , adícribenda eft... Hác autem abíen- Ql oDl te, & illis praefüppofitis , homo utens conju- mis; fiq ii & d io equé parum. peccat, ac Deus flatuens le- ges,fuperior fübdito mandatum ferens ,ac cre- t s erdndbis, ditor exigens debitum ; licer ille leges violan- das, iíte fubditi contumaciam , hic debitoris in- (s B diguationem prevideat. — 44d Cozf. IT. T. A. N. 1 tj Corf. Cujus falfitas patet ex allatis modóà ex- : emplis. 'Preterea communis eft 'Theologo- rum, hominem ex charitate non teneri ad ab- 1. d flinendum ab actione utili aut. neceffaria, ad Ts p quam jus habet, lieet per accidens & indire- iotis a &e fequatur damnum aliquod proximi. Cüm IU emy lt igitur ufüs matrimonii neceffarius fit ad gene- PTQP i ris humáni propagetionem, & ad illum eriam iA toris conjuges jus manifeftum habeant , illum exer- ! tüm dimy U cendo contra charitatem prolis non peccant. Ex 7! epifol quo liquet.difparitas inter matrimonii ufüm & ! ln Tttos d l illud; de.quo loquitur Apoftolus: Si efca [canda- Qs set fratrem : meum, uou wanducabo caruem. in ü [ &ftr« ' N Dz PrccaTISs. 275 eetevium , ue featven meum [candalizem. | Proe- Qio: uj Cintto . terquam quód hoc Apoftoli propofitum uni- TMUE verfaliter obligatorium non fit, & ad fcandalum rois g infirmorum duntaxat pertineat. Dixi: 7ZYans- ent Pa eat Ant. Quia licer fecundüm quid fit melius 2 :tit fs proli non exiflere, quàm exiftere in peccato i tnptsi originali, fi heec exiílentia praecisé fecundüm concretum peccati fpe&tetur ; melius tramen eft ii ij TTTE roli etiam fic exiflere; quàm non exiflere plane, fi confideretur, quód infans per baptis- addari, w mum ab originali facilé liberari & ad.seternam feliciratem pervenire. poffit. Unde difparem lag a die etiam rationem inter hoc & Jude. peccatum ) us d notabis ; fj quidem , cüm iítud impeenitentiam finalem & damnationem connotaverit ; non s f feren t erat ampliüs ad Dei ami ordinabile, g.ifiam & beatitudinem h T jc db Quamis. Qu Quid de Z&Jþ'ngi;Poäti)ï is eeconommia . " 1] m z'a cauja .P&lagiidsj*, Cgfr;/üi þ,t pnggen. T H [t Thent 183. JVora.. Cüm audivi ff t dÀ Tet þelaïgitulsifquöd Innocentius P.P. ex Africanarum Synodorum tl relationibus ac epiftolà duos palmares Pelagia- k L t norum errores, de gratia & baptifio infantium roxirmi propter originale peccatum, unà cum eorum j gudgene lm d (j Auétoribus & Seclatoribus füb Anni 417. ini- ii tium damnáffet ; fcripfit ad eundem Pontifi- 5 i J cem epiftolam , quà Erotem & Lazarum, fuee p hzrefeos delatores, calumnise , Africanas Sy- u um nodos precipitis judicii accufabat : addidi t h- IIl fpjo j dei fqæ libellum ; quem fymbolum infcrip fit, j; ( 4 cut " — ELI Dr Prceadis. — cui preter fübdolas fuüi fensüs explicationes ad ; fimimaio fucum faciendum hec inferuit: 7 qua, fidei | aL d profeffione , f smiüs pevité c?. parüm cautà ali- ! nigetf. L. quid fortà poitum efl, emendari cupimus à te , qui Tiap Petri eg. füdem ey. [edem tenes. Heec antequam fm i cum Praylii- Hierofol.- Antiftitis litteris com- Qiermvert, Thendatitiis Romami perferrentur; Innocentius res-exilimgnt € vivis déceffir, nactassfüccefforem Zofimum; | s Onmu Ád hunc Celeftius Cpoli^eje&us feftinavir, & | at vt fimilia de-Erote ac Lavaro & Africanis Epiíco- | t reri pis conqueftus, obtulit idei libellum ; in quo Áv m quidem originale pecéatum tiegabar, (ed ad hae- picode? vefeos invidiani declinandam profitebatur fe pa- ftmo a des ratum, ad errorem;fi quis effer, emendandum, W 2 4 $i forte, inquiebat; dx bórzizibus quispiam igmoran- ! M vl 2ie ervovobrep[erir j veftrd fententid corrigatur : in«- ^ f d terrogatus preeterea conteftabatur , fe-Innocen- U tii decretis adheerere, His ? Celeftio intelle- li li &is'& poftmodum etiam Pelagii fcripris acce- ptis, Zofimus (fufpicàrus, vera narrari & fin- [: Ts qui ceré agi, dedit binas'diftin&tis vicibus litteras 1184 kj duriores ad' Africátios;'quibus Pélapii & Ce- TU'$ ronqu leftii fidem commendabat: hos tamen nec ab herefeos nota abíolvit;-nec commiunioni refti- RTT ii D tuit; judicium differens, dum plen? de totius Qu terg caufie flatu ab Africanis certior fieret; Ab iis- ] lm Seüs dem ex peftis Donciliorum , litteris prolixis, & Bol Marcellini fübdiaconi transmifTi rarratione ple- iPinonqm niffimé edoctus Pontifex Celeftium-ad judici- É !t ]i urn: vocat. : Sed. cüm ille fügeret & fe examini neg T tl áret, à Zofimo dámnatus eft ipf& & Pela- I g ore im m gws Conflant. heec ex Mario Mercat Com- Dzr PrecimIS. Xiiónen "Ceommonitorio, S.Auguftino L. 2. ad Bonifa- it qur f cium & L. de Pecc. o & riginali , ac F. agundo Her- TU C mianenfi. L. 7. int ii g 'Tria porro capita ! fünt, in quz circa hoc r, An Zofimus errore fa- lt utiqua fa&um inquiritur. ) fiters o &i erraverit , Pelagium & Celeftium innocen- y [nnoceny tes-exiftimando ?' Ad quam quzftionem una- m Zolimm nimis. omnium refponfio eft affirmativa 5 quee- fetinarit d ficut veritati hiftorie eft conformis; fic nulli vanis o etiam reprehenfioni eft obnoxia; cüm nemo* ln n q flatuat , Romantim Pontificem aut Concilium in hi dul judicio de Perfonis rantüm & fenfü eorum in-- frebnr n " ternó dut de queftionibus meri fa&ti decipi non: emerdindn. pofle.- a. An Zofimus hsrefin Pelagii & Ce- p leftii approbaverit-? ^4. An idem faltem ni-- Qp t mià indulgentià , poft damnationem Innocen- tii Celeftio audientiam indulgendo & Pelagii: ryfeltnots ddio d litteras-füfcipiendo ; erraverit ? Ad has po-- 4 ftrema ii s quæïtionesv à quibusdam mglä:affef— at tas dcibus lt 184. & £. Zofimus Pelagii & Celeftii erro-- Prob. Ex ipfis: Bhri gü rores nunquam approbavit. g n actis;" que teftantur Zefimum exiftimáffe Ca- ^ tholicam Pelagio & Celeftio efle mentem ; eo-: sininie | gb d tf | p quod ürerque in libello fuc fidei fuam fenten-- D tiam Sedis Apoftolies? judieio fübjécerit, & &[e[ zb nj rl poftréemus etiam decretis Innocentii errorest e- i lagianorum damnantibus fe affentiri profeffus: ii j fit: Item eundem non dedifIa communionetr m p nec relaxationem à damnatione : deniqüe ite-: ràffe damnationem eorum , ubi de Pelapii. &: a n- at ! Celeftii mente apertiüs conftitit. Ergo nec i [: j us Dz Prccaris. 282 Jedfet t& nec póft approbavit, aut approbáffe intellii poteft illorum errorem. Corf, Ex judicio coz- fg., ib vorum de hoc facto.- S. Aug. L.2. ad Bonif. f in eo C. 3. ita ajt:: Quanam tandem . epiflola veuevandee n ongide 5 memorie Pape Zofini , qua iutevlocutio veperitum, gllE," Ceie.üii: ubi praceperit. cvedi oporteve , fiue ullo vitio pec- um t r cati ortginalis. bominem mafai ? . Afim B LT quidquid. intevea. leniàs aChum efl cum . Celeflio , fer- vatá duntaxat antiquiffune 9 vobufliffne . fidei ! li Caoin irmitate ,. covvetlionis. fuit . clementiffma. fuafto , rios fym zon appvobatio. exitiofiffima. pravitatis. Marius (f progg mercator in Commonit. de Celeftio fic narrat: st Ciolic uibz ais iutervogatus, cum àb állo. cognitore-aligua- domam ) zenus zevvetuy , cvebris ve[ponfiomibus [uis €9 profa- qumpre f illa cutionibus [pem pre[aninavit , cendemnare rindia capitula , de quibus fuevat apud. Cavtbaginem ac- t mod. cufatus , promittens. Id euim et inflantits qubebatuv, N ani atque ob boc ipfum nonuullá. ilus Santit Saceudo- füe, d zi5 Zofimi, bumenitate-dignus eft babitus ,. &2 fic f qdie epiflolam bumamnitatis plenam ad Zdfricanos Epifco- finctonis v po merud. Ergo cum Zoíimus jufferit Cele- ftium condemnare füos errores, & leniüs ideo tj l, ; o tantüm eum habuerit , quia promittebat erro- as rum füorum damnationem 5 cert? nullatenus LUTm ipfe errores comprobavit. . Accedit Facundus lfs plm'm Hermian. L. 7. C. 3. Neque; inquiens, PalafH- ff zos Epifcepes, meque Ziofunum: beveticos ab Ec- H'uj('w( clefia credi, quia. de beveticis bene fenferunt ; fed il LE goriüs pvo snevito fuce fidei. Catbolicos gudicavi &5 LL onorari , quoniam son debet crimiui veputari [an- W gt demn gplicium nou autelle&a verfutia malig:zorum. 00 err ec * Dz PrccATIS. 585 vl inelj Nee obflat 1. uód Zofimus , üt l. c. fcri- jl cu bit Aug. , libellum Celettii dixerit Cozbolicum DEU licet in eo exprimeretur error negans pecca- ( vt tum originale. —/Vec 2. Quód ffídem ipfius Pela- üt ait Facundus l. c. ; zazquam ii tj g eo Celeflii , t oti p veram Q9 . Catbolicam. laudaverit , t5 culpaverit .. iif "Africamos Epiftopos , quàd ab illis bevetict crede- [ ventur. . w ad 1. D. Zofimus dicit libellum Ce- jifme f leftii Catholicum quoad maximam fui partem; ifma [ufi, articulos fymboli continentem C. fecundàüm i. Mant omnes propofitiones in eo contentas , fii/4. di- lo f um xit Catholicum habità precisé ratione ipforum odj dogmatum N. habitá ratione mentis & affectüs, tf - quem pr«e fe ferebar Celeftius C. ad addizum. D. imnm f Exprimebatur in eo error de peccato originali n per modum doctring, cui adherreret Celeftius N. per modum dubii, de quo Pontificem con- T WW) uf u fuleret, afferens fe velle inftrui & emendari; Mjiu; U' íéque adherere decretis Innocentii C..— Di- Ri D ftinctionis veritas patet ex laudato füprà S. Au- j ( uftini loco , ubi inquit : Cüm boc Celeffius i j ue libello pofuiffe t intev illa duntaxat , de quihus fe t ln o m adhuc dulitave. 9. inftrui velle confeffus efl ; in bo- g n qnine acevvimi ingenü , qui pvofeclà, fi corvigere- Jj n zuy , plurimis profuiffet. , volumtas emendatiouis , 20 falfitas dogmatis approbata efl, — Et proptevea jet5 h ä libellus ejus Catbolicus diclus efl; quia e$ boc Ca- rl ! p quam LW;'/?/ zbolicie mentis eft 5 fiqua. fovtó alitev [apit d de- k p veritas exigit , "0n ea certiffanà definive , fe ; il ze8a ac demonfhrata ve[pueve. . ad a. D. fimiliter, j & in eo errorem facti, non autem juris; facilé " ! €on- 284 Dz Przce&viS, ep ag pot concedo ,. quemadmodurn ex hactenus diclis & Iffif n ..... s Pelapt ; ipfius IMarit £ c. verbis manifeftum eft.- ï | | du mitat 185. & 7I Zoíimus nimià indulgentià non | siz00 C peccavit. — Prob. Imprimis non peccavit contra | at bebe juftiiz aut prudentie leges; rum quía Inno- qiu i centius ita fententiam fuam temperavit , ut ju- beret Pelapio & Celeftio; /i ungquaim fani ( verba | qiamnCo dandpuloli fünr Innocenrii in Refcripto ad Silvanum & cee- | cudn f n teros Milevitanz Synodi Patres ) dep ofito pravi | g jux dogmatis evvove vefipuiffout , eis medicina folita , id eff, vecepraculum fuum ab Ecclefia mon tiegaretur: fReempam x qiiem n tum quia Heseretici illi errorem f& depofuiffe di- z & D cebant , Innocentii litréris affenfürd' exteriüs rebebant, & Praylii teftimonio commenda- füt, üt enpn antur. " Deinde non peccavit contrà Canones, dlia, q quibus retra&tatio caufze fidel in Synodo judica- te prohibetur ; tum quia Canones illi loquantur non déSynodo Provinciali vel Narionali , fed D. de Oecumenica, qüualis in caufà Pelagianorum ante Zofitmum nulla eft-Habita: rum quia Zofi- Uefio 1 rnus nonretractavir cáufam fidei & quaeftionem Conjli ipfam Jaris, que Innocentii Tudicio finita erat; É oy üt ait Aug. L. ^. ad Bonif. C. 3. Lizeris beatee AO. m | memorie Pape Tuuocentii de bac ve tota dubitatio &t B Jublata of Et Serm. 2. de verbis Apoft. C.10. fitoali] gumn de bac caufa duo Concilia aniffa funt ad Sedern If!ïigenäum ( "poftolicam $ dude etiam vefevipta venerumt.. Cau- HU Viem J& finita efh: evror utimam aliquando fimiatur. ticorum & Queflionem itaque facti duntaxat expendere diligentiüs füfceperat, an fcilicer Pelagius & Mtn D .Celeftius here(cos rei effent : cujus rei & fa- I cultàs & caufà erat ür ex dictis hactenus & ex T ] eo m Drz PEc;eAr-ls. :2385 s dl eo colligi poteft, quód Eros & Lazarus, accu- 1l fatores Pelagii, ille Arelatenfium, hic Aquen- JDe- lper fium criminationes gravitfimas fübiiffezt. t CU sique non peccavit contra judiciiformam, quie 1 qua [ non.finit habere rationem appcellationis, quam quis non eft períecutus : üt Celeftius fecerar, t Ug f (v qui cum in Concilio primo Cartrhapinenfi ad Se- vanum & dem Apoftolicam appelláffet; per plures annos Jz;ofïo j caufam füam neglexit;tum quia Zofimus ,. tan- quam judex füpremus, appellaionem etiam bmi fl d w Wg:mf L peremptam potuit in integrum reftituere: tum uia eriam fine refpectu ad illam appellarionem ii r(ori st Celeítii & Pelagii fidem ruríüs expendere po- o crmente tuir, ut eognoícerer, num communione Ec- r Cotts clefiaftica : quam flagitabant, digui forent. voototi CAPUT..H, vl hi ao De. Effentia peccati Originalir. Bigta Uzflionis, quz circa peccati Originalis ingul quetüna Q conftitutiva verfatur, folutionetm fibi ef- fe oppidó difficilem, faffus eft ingenue jofijta tl Ti bat S. Aug. tum L. 3. de pecc. merit. c. 4.,tum L. de mor. Ecclef. c. 22., ubi ait : /7Joc peccato an- d u 2iquo mibil eft ad predicandum uotius , zibil ad in- T $ zelligendum fecvetius. . Ex. eadem difficultate. fa- ,'vþmt/t/l étum videtur, quód de eo varit equé Here- n 9 ticorum errores ac opiniones Catholicorum di- L'Nljü ]*WI verfe emerferint. Utrisque partim delibatis ; g ) partim accuraté examdinatis, quid cum com- ( j h muniore probabilius nobis videatur; fubjiþie- Tnus, ARTI. zc?enus&zä - 286 Dz PeccaTI15 ddpani t ARTICULUS f p p« imit Quenam fuerizt a ut fint precipue de peccati orí- ol ginalis effentia fententie ? i fodi fada 186. JDico J. Exrores circa peccati origi- Mert a.5 nalis conftitutiva jam olim ab Ecclefia & nunc lndon, Ke f ofarar comimnuni prope confenfu tejecti fünt 1"us Flaccilllyrici, proprio nomine Mat- j Mi t vodar d thie Francowitz , Centuriatoris Magdeburgen- | fis. Is, teíte Bellarm. L. $. de amiff. grat. c. r. | (ptinem & docuit peccatum originale effe quandam (ub- pito hbt ftantiam malam à diabolo productam ; quá ho- cutoícere ]i mo mutetur fübftantialiter,; quatenus in vicem d quan fubflanrialis imaginis Dei fübílantialis imago prtont ho diaboli evadat, non quidem vià creationis aut t du a generationis , fed purà transformatione, uti vi- A Pt num optimum in aceturm rransformatur. — Ab- iett v furda hec non minüs quàm falía herefis revo- ij tl cat Manichaorum errorem de pfincipio malo: D7 manifefté repugnat S. Litteris ; quae omnia per Á f Deum & nihil fine ipfo factum effe preedicant: 1657 u confoffa jam dudum eft à SS. Patribus pecca- r D ti fübftantiam malam oppugnantibus, à Bellar- zl Dä "t min. l. c. Cap. 2. laudatis: effectum Baptismo guN concedit riullum, utpote per quem fübftantia- i, s lis forma non aufertur ; unde pluribus ab ea Cl d detineri non videtur neceffe, adus Eít diverforum Haereticorum , fla- T itteris tuentium peccatum originale efle peceatum il tf actuale ipfius parvuli ,aut certé inter utrumque Vrna (j peccarum non diftinguentium. Ad primam l Ver clafiem fpectant Origenes, de quo n. 16 24)& O0 P Clïg p ii D's PEccaTIS. 287 Pelagiani tum plerique , qui originale pecca- | tum per imitationem peccati Ade explicabant, dpteti tum fingulares nonnulli; de quibus n. 164. men- T tio eft facta. Ad alreram pertinent Luther. in pecati u Affert. ar. 3. & Comment. ad c. 2. Genef. Me- xdeha & t lanchton; Kemnitius &c. quorum errorem re- fünt fert & refutat Bellar. c. 4. l. c. nomine M 3tius Michaélis DBaji; qui peccatum origi- Áigdourge nale volebat effe peccatum à parvulo poft con- til g. ceptionem & animationer in proprio fuo fup- entn Q pofito habitualiter commiffüm. Falfitatem ejus a cognofcere licet ex propofitionibus Dajanis da- atemus I d mnatis, quarum 47. fic loquitur : Peccatum ori- Junris d ginis verà babet vationem peccati fine ulla velatione 3 at d eut refpe&iu ad voluntatem , à qua origimem babet. CUR 48. Peccatum ovigiris efl babituali parvuli volun- írma. ) zate volumtavium , e$ babitualiter domiuatur par- fi hat vulo , eoquod non gerit contvarium voluatatis arbi- pf tvium. 49. Et ex balituali volustate dominante ug t fit , ut pavvulus difcedens [ine vegeuerationis Sacra- sfe preió nento , quaudo ufum vationis con[ecutus erit , a&u- aliter Deum odio babeat , Deum blasphemet , e2 uribus pe h, U Legi Dei vepugnet. - 45 Nonnullrum eít, à Magiftro fen- yn Dipif ym f tent, & Hug. Victorino notatus, qui peccatum originale dicebant effe denominationem meré quis ji externam, aut folam obnoxeitatem poeng ; 11- b ne interiori mentis macula. imum enim fun- renaan ditüs tollit rationem peccati originalis ; ficut d. r ii externa folüm juítirie denominatio rarionem u juflitice verze evertit. 2dum non relinquit di- Ar i f finctionem inter caufam poena & ipíam poe- j h mam v a? 288 Dz Pszccaris. titddecn nam peccati originalis, aperté tamen à S. Pau- lo affertam, fecundüm quem peccatum intravit Qu peccta ia homin i muudums 9 per peccatum wiovrs..— Utrumque repugnat Conc. Arauf. II. Can. 2. & 'Trid. feff. LT s. Can. 5.,in quibus füpponitur peccatuin ori- n ginale effe veri nominis peccatum. tUt r 197. Dico l. Sententiz. de peccati origi- d ycanr nalis effentia jam antiquatee funt. lirdiiom t fd ve ima Magiftri fententiarum & aliorum quorundam , qui peccatum orieinale reponunt tüi fs p 1. Dia in morbida qualitate duplici, alterà carnis alterà anima ; quarum prior eft caufà pofte- R Opin rioris , quatenus caro per. peccatum vitia- QU Herei ta coinquinat animam fÍibi unitam : poflerior |L ii autem rationem peccati originalis habet,. Sed T Chf communiter jam difplicet ; tum quia qualitas | It concupií n Huc morbida phyfica & nature füperaddita fine fündamento ftatuitur preefertim in anima: nec Vs a ] Gatores f facilé ejus cauía affignari poteft : tum quia heec morbida qualitas, quae nihil aliud eft quàm Uoitde fon AA tele]ion grandis ad peccatum proclivitas, etiam in re- natis perfeverat,cüm tamen ex Tridentino cer- | Vilginie turn fit, in baptismo tolli omne id, quod pec- æfenlcm T cati veram rationem haber ; ne quid dicam de äatïonem & A ts eo ; quód malé ipía peccati effentia cum ejus effectu confundatur. Vlire t 2da Eft Alb. Pighii & Amb. Catharini; ; It qui quibus peccatum originale nihil erat , nifi ipfum BüCenti l Adz peccatum, nobis extrinfecé duntaxat ime Rnm i putatum , fi quidem juxta illos peccatumin uno Rcatumi , Adam fuit, nonin nobis, & hinc proprium & iuse; i peccatum nullum reperitur in parvulis, . Ve- ruin . Des Prccatis 289 naàS D rüm & hec rejicitur à Catholicis omnibus: tumm Ca80m jf Qquia peccatum, quod juxra Apoftolum. per . Vtng unum hominem tranfiit in mundum , ex Trid. X i. fell. . can. s. propagatione transfunditur : tum peccirn t quia peecatum illud. zvansfufum omnibus inefl umis m cuique proprium : cum quia ficut non extriünfecà pecett & per imputationem tantüm, fed vere ac forma- liter juftificamur in Chrifto ; fic nec extrinfecà tantüm fed veré ac formaliter in Adam confti- 1 & ao i tepont tuti fuümus peccatores. T 188. Dice JI4. Ad triplicem claffem refe. runtur Opiniones, qua & hàc etiam se&tate ve eü cit pclþ um j apud Haereticos vel apud Catholicos dé pecca« : pl ti originalis effentia pervulgate íünt. st ma Claffis corruptionem nature ac préefer« m g ii tim concupifcentiam pro peccato oripinali ha» bet. Huc pertinent L. Luth.in affert. ar. 2. Cal fl t n ia vinus L. a. Inft. C. 1. $. 8. aliique utriusque. fe« étatores paffim omnes , qui docent; peccatum s : d Id d orginale forrnaliter confiftere in concupifeenria feu rebellione paffionum contra dictamen re- s, m "ridentito & rationis, Hanc autem volunt effe labem in« &rentem , quam Deus oderir tahnquam incli- ï Kd) qwdp& nationem ad malum legi Divinae repugnantem; : qmü d & reatus peenge fequatur , ita tamnen ; ut hié uTl ceffare poffit; quemadmodum fit in tegenera- tis; in quibus peccatum originale cutn cóncu- aj Ü M pifcentia quidem maner; non tamen à Deo ad « poenam imputatur. II.-Janfenius ; qui-docet J dunwl[ ff peccatum Ofiginale materialirer ,. feü rnateria- ecca[[m ( le hujus peccati , confiftere in: concüpifcentia j hi p n ftla Y forxf;alizer veró , Íeu formale ftare id rea "" i tà - CT. Dz PrccaTtis. : 299 dta autem L. r. de flatu. Nat. lap.-C. 6. & 14 wnfemden | donserali explicat fuam fententiam , ut concupifcentiam l dicat effe proprié peccatum , aut ejus partem ; ! mnt oonkc | n monditer aut habere rationem peccati proprié diéti: ltem ut l.c. C. 3. dicat concupifcentiam per fe ipfam | ol | tevoluntlod eífe reatum peccati originalis & averfionem, in qua peccatum formaliter confiftit, 1lL S.Au- ? |is g uftinus ;; quem in terpretatur & fequitur. D. | p l T homas 1.2. q.82. a. 1. & 3. eidémque adhe- tsb t fent quidam Theolopi alii. . Is enim concupi- ï fr: i d | fcentiam pro materii peccati originalis de- j tl fignat, non tamen tanquatn aliquid per fe pra- rO« |lic Upot cisé ad odium & peenam imputabile, aut p &t atj x priam rationem peccati continens haber: fed [ quod j de tanquam aliquid quidem fpecialiter adjunctum; ex íe tamen diftinétum & feparabile à reatu; [ 09 averfione, privatione gratiae aut juílitiee origi- l l EV nalis vel alterius cujuscunque ; in quo propria d ag & tota ratio formalis peccati originalis confi- h li flat; üt in feqq. oftendetur. . &2 cómm 2da Claflis pro peccati ori ginaïis conflituti- | RL lemn i O vo aífignat privationem juftitiee originalis. In 1. w [ ea autem claffe diverfitatem facit 1mó diverfi- ( iNenor d modé accepta notio juflitiee origimalis ; quam Wt n aliquí cum gratia fanctificanre confundunt : alii TM tanquam fingulare donum ab ea quidem di(tin- Disre uunt; fed tamen cum illa conjungunt : alii Q fs j ub pratie fanctificantis ratione tanquam debi- g 2dó Differentiam 16 utadf tam precisé confiderant. ACueione excitat varia confliturivi ratio. —Alii fiquidem Qh, l'qmami hanc privationem dicunt effe adaequatum pec- par- l Vm p fati exiginalis coaüimgivum: alii nonnifi tem - * E:-: PrccaTIS. 291 d C- 60 &A ]4w tem formalem effe concedunt, (ed in a ; tpfena fïïgnäri-. do materiali iterum in divería abeunt , iispro Ls puten, máterià concupifcentiam , aliis peccatü da- r d n mi moraliter noftrum afferentibus : Denique p eria nonnulli juftitize originalis privationem obtine- Syertonem re volunt locum partis aut compartis materia- ; ll 54 lis... Sed quod primam partern attinet; hic non. x fequit ) propo(uitnus difputare, cum notio juftitize orj- Ámqie d inalis alibi tanquam in loco proprio examinan- tim p : afit: ad alteram eriam partem diutiüs adhaez wixg'nifhs dö rere neceffe non viderur ;; tum qui Nrivar r p hac utpote effe&tus peccati oripinalis - malà in- ibis, p ter partes peccatum conftituentes numeretur: "r tum quód alibi jam privationem gratice aut re- Jf &djüüm &itudinis debite ab effentia peccati univerüim excluerimus. maölk i ICZW) Id 3tia Clatfis þeegatïl originale fecundàm idy agopt i ( quod importat in recto, ftatuit effe ipfum pec- g catum Ade phyficé preteritum & à pofteris in Adamo comrniffum ; prour moraliter perteve- 03/15 COML d M rans. Difcrimen, quod hujus clatfis Auétores original dividit, eft obliquus feu terminus & ratio, in qua five in ordine ad quam peccarum hoc per- 'n [mö UïVcrli* uU leveret ; ficut enim , ubi de peccato habituali pfaniot v Jj loquebamur; diximus; ab aliis reatum culpee, lqlüdfm d" ab aliis reatum poenze ,. ab aliis privationem ora- nj T tiee recenferi, fic idem hic accidit. Reftat ita- d que, ut ad folvendam de peccati originalis effen- u J m tiaqueeftionem, quod de concupifcentia dictum eft rejiciamus, & noflram dein: fecundüm "n riora principia adornaram explicationem fla» Bilamus. d Jj i T2 ARTI- — E J Ds PsccaATIS 292 ARTICULUS 1. enigi d RE du cgnbz;j»ifcen;ia conffituat peccatum original ? | nrrat ori 189. Qta. Concupifcentie nomen vcl pro mpiomtt a concupifcendi potentia vel pro actu | rre irdi five indeliberato ufür- |frie mtenal ejusmodi (ive deliberato atur. Acceptionis huj us ür nunc in omnium (ettio " fie.de 1. Dia fcripris exem pla paffim obvia proftant; t1ra etiam ap ud S. Auguftinum L. 4. cont. Ja- filtr p e 2da L.6. cont. Eund. C. 8. ali- nl ex Tr Yian. C 14.& d bíqueinveniuntur. Utraque porro quadruplici- J gtim Latiffim? pro facultate vel ter aceipi folet. — r. finmidis actu appetendi quodcunque bonum , fenfibile j fni m tl ile vel honeftum. aut infenfibile, jucundum, ut Mitem gt 2. Lató pro potentia vel a& * & u appetitivo boni n ünpr fenfibilis, & tractui maximé ve i ] guítui arriden- C imis hr £is. 3. Stridé pro in clinatione five habituali fua yad five actuali ad malum ; feu. quilibet inordina- ttmidoí tione virium animsee contra reétam rationem. À L2 nb pro inordinatione membr orum L 4 Smidiffi H corpor IS VC lipfius animee , quà vitiose inclina- à Á rj Tur ve 1actu ferimur ad voluptatescarnis, qua Itf ex ta£tu percipiuntur. Jam veró neutram in U tll fenfu 1mo aut 2de acceptam per tinere ad pec- P catum originale tanquam partem conflituentem; . TU tl um ,ex i pfaearum natura, tumex S. Aug. be, D pátet t 2 q.s& 8.3. Conc. $. in P. 118. & D. Thoma r. fïgg dämw; ad 1.; ubi has concupifcent jas no n naturales fed & fübinde bo- I ff duntaxat homini effe dicunt , Wt ey nas ftatuunt. Neque de actua li concupifcen- | üergri "hic fermo mi- tia, quocunque fümptà modo; | l'ttmen Ícetur, cum liqueat; eam fic tanqua im effectum CoIn K, p Dzr Prccaris. 293 l eonfequi ad originis labem , abeffe ab infanti- - d bus, in adultis veró, quantumlibet baptizaris , non raró oriri. Quare de una habituali con- Vomen vdit cupifcentia ad 3tium vel 4tum fenfum perti- i v p nente intelligendi fünt ; qui eà five formaliter jelberao five ma n terialiter peccatum originale ggnfütui c in onuis fentiuüt. coftnt, fb 190. Dico 1. Concupifcentia non eft for- L4cnt) fnaliter peccatum oripinale. Eft de fide, üàt M conftat ex "Trid. feff. $. Can. s. Siquis per 9. C. ï ? o u D. D AN. gratiam , que im baptifmate confertur , vea- p Eacukag j zum ovjginalis peccatà vemmti negat. , aut etiam af- xomm ; ii Jevit mou tolli totum id , quod vevam €? propriam gesclond vationem peccatà babet ,. fed ilud dicit tamtim vadi j o aur on imputari; anatbema fit .. .. Maneve au- d zem in baptizatis concupicentum vel fomitem , bee ol hg Jan&la Synodus fatetuveg Jeutit 5 que cum ad ago- Uähbeï Ia gein velidta fit , noceve non confentientibus . fed uti- um fïm'æ;* liter pev Chrifl fefü gratiam vepuguantibus , nom valet . . Hanc ceucupifcentiam , . quam aliquan- ye n T do /dlpoflolus peccatum appellat , S. Synodus decla- g d va? Ecclefiam Catholicam nunquam intellexiffe pec- v m cazum appellari, quod verà & proprie in venatis fst, £ quia ex: peccato eft & ad. peccatum inclinat. .z x d fl j 9t uis autem contvavium fenferit , anatbema fit. Prob. ex Svriptura J. Ad Rom. . v. 1. IVibil , nge 4 p ergo damnationis, h. e. damnatione dignum, «ff üs, qui[unt in Chrifo Jefu. Ex 1. Jo. 1. v. 7. San- T "m x 5 guis eyus emundat u0$ ab ommi peccato. Ergo in " ( repeneratis non eft peccatum originale. Atqui in iis tamen eft concupifcentia , üt teftatur ex- d perientia, & ipíi adverfarii fatentur ; ergo. j j rori Nec 2 204 Ds PzccaTi15, Nec juvat hie excipere; quód concupifcentia rl in peccatum non imputetur; fcriptura enim af- aC ferit, nihil damnationis effe in renatis , hósque INTT.: pj a emutidatos à peccato. Praterea Apoftolus ad Rem.c. V. 2, & 4. comparat renovationem ho- iind qinis bapti(mum cum refürrectione Chri- jpam &t fti: ad Coloff, 3. & Ephef 4. in eadem dicit ex- NT poliari & deponi veterem hominem indui au- fl tem novum &c. que ad peccata tegenda aut ridll , non impuranda referri nequeunt. L. Jacob, Ris propo y. v. 14. Unusquisque zentatur d coucupifceut. ETE abftraétus €$ illetius. Deiude concupifcentia cum & lm concepevit , pavit peccatum , peccatum verà. cum ft: n con[umimatum faerit , genevat 1nortem, n quem fb meni textum S. Aug.L. 6. conr, Julian. C. 5. fic fcribit: Wi ff Profeélà i bis verbis pavtus à paviente difceruituv, Pl a pariens enim eff concupifcemtia ,. partus peccatunt. | Piltr o Sed . comcupifcentia o parit , mift conceperit: t | enr H concipit , nifi illexerit , boc eff , ad malum pevpe« d,n,lgg,h £roudum . obtimuerit voluntatis confenfum. Ergo | fnd] mpr concupifcentia per fe & formaliter peccatum DT non eft. | Qd ücir Prob, ex . Traditione J. Ss. Petrum , quos Jrms: tum ipfe Calvinus L. 3. Inft. C. 3. $. 10. fibi contra- LA rios fatetur , refert plurimos Bellar. hic C. 8. Cf unde nonnifi S. Auguftinum , quem Lutherus EM fibi faventetn falsó Jactat, in omnibus fuorum , ALoret il operum comis illi obloquentem fiffimus. — Sic lls orii autem L. 1. cont. 2. ep. Pelag. C, r3. de concu- t5 4n pifeeniia ià baptzatis fcribit: Etgamf; vocatuv | Uiienro peccatumynon utique, quia peccatum efl; fd quia pec- LT $ Ct- Matgy cgþfa&ïge/i,fzq -awrur;u ficut fcritura um jur —— Dr Pzrecaris. 29$ p jusque dicitur , quàd manus. eam fecerit. LV 6. u enimd cont. Jul. C. 16. Zu autem , qui putas, quàd, fi ma- , ho hum ejfet. concupifcentia, cavet ed, qui baptizatur, As i ultum evvas. Qmai enim peccato caret , mon itionen h omni malo. Et Serm.6, de verb. Ap. F'eflat er- Tedon C o cum cavne confhüus, quia . deleta. efb imiquie adem d $a5, fed manet infirmitas. Plura fi cupis, con- m iniit fule Bellar.l. c. H. Huc fpeétat Pii V., Gre- " zegenäz i orii XIII. , & Urbani VIIL P. M. damnatio Ba- m- u- ]Mb' jJanis propofitionibus infli£&ta, quarum hec e concupi;ïmuïl 50- Prava defidevia , quibus vatio non confentit y p 2 que bomo invitus patitur funt probiita pra- ttah od cepto: INom concupi[ces. . Et $1. "Coucupifcentia , "Wi ffive lex membrorum, $$ prava ejus defideria , que H,C.,'.Iïff.;rälï dnviti fentiunt bomines , [unt vera legis inobedientia, ria lii Prob. ex Ratioue, Si concupifcentia effetfor- maliter peccatum orginale; ergo vel concupi 'ü ;zcäam jaug s fcentia actualis vel habitualis. . Non 1mum ; üt u nia ! d. n. 189. Non 2dum; Potentia enim concupi- jnin. 3 fcendi imprimis non eft formale peccàtum; turm gjar p quia definitionem peccati habere non poteít; quod dicirur actus moralis regulee morum di£- a, ( formis: tum quia tanquam facultas congenita nec baptizatos etiam fanctiffimos deferit. Deinde TY usl Bo p nec formaliter eft peccatum originale; tum quia p eft.effe&us & poena peccati originalis : tum quia; qücm fi foret inhomine, qui ex Adamo non eflet na- Ynli W fug » Jl k tus, oripinariam labem ei non afpergeret. Conf. ( ex S. Auguílino; qui rationem, fub qua con- » pr / n cupifcentía peccatum dicatur , exponit L. r. de L nuptiis C. 23. Jpfa quidem concupi[centia jam om nj ,waf l eft peccatum d. vegeuevatis ,. quaudo illi ad allicita j ; i 4 9pe- p 4 $206 ,Dr PEc&A-Tïsq i opera mom confemtitur , atque ut ea perpetrent, à Qu Qanta: Orias , vegina mente Ttembrva non dautur: ut; fi uon fit, quod Jeriptmm eff : mom concupifces ,. fiat faltem, lueam e hpiimm quod alibi legitur : poff. concupi[centias tuas mon €as. . Sed modo quodaim loquendi peccatum vocatur, | lia fT quid & peccato fa&lum efl , &9 peccatum , fi vices vib, facit. , Reatus ejus valet i geuerato : quem Ti ag QOf veaturm Chrifli gratia pev vemiffrouem omuium pec- eatorum invegenevato ; fi ad znala opeva ei quodam« mutorem hl 10do Jubenii mon olediat , valere smon fiuit. .. Sie m reum auiem vocatur peccatum , quia peccato fa&la eff, 15 ]) cum jam in vegenevatis. non fit ip[a peccatums ficut quiem, n vocatur Imgua locutio , quam facit lingua , €$ ma- UM lp wus vecatur [criptura, quam faeit anamus. — Itém- M f que fic vocatur peccatum quia peccatum, ft vigeit , M contma Qyïcmüan actt ficut vocatur frigus pigrum, uton quàd à pigris Jfíat , fed quüd pigvos faciat. 1 itqu 191. ZJico 1J. Concupiftentia non eft ma- Ti i teriale orioinalis peccati in fenfu Janfenii. Pro£. (2 d) ri Quód concupi&entia ita fit materiale peccati, QO vero j ut proprié fit peceatum & per fe habeat ratio- ET nem peccati proprié dicti , aut conftituat ho- AT fen Tninem reum ac à D'eo avertat ; nec eft fenten- IU d tia S. Auguftini , nec cum Catholica fide con- i Q&') ciliari peteft. Pars yma patet , tum ex locig ET hactenus laudatis , quibus $. Doctor concupi- E fÍcentiam negat effe peccatum proprié dictum, | QUens p docétque fic tantüm vocari metorrymiceé: tum | tcupi; €x L: de Continentia C. 7. L. de vera Religione E C. 14. L. 14. de Trin. C. 17. L. 1. Retract. C. 15. 191 ubi rurfüs negat ; ipfam concupifcentiam effe | Wüupife reatum & per.fe facere hominam reum , vült MY que — — DE,PEcöArIs. 297 jeperer; que duntaxat effs poenam & effectum peccati Pars 2da con- u fmij, originalis , & caufam actualis. » j f flatetiam ex "Trid. recitato ; quod definit per WY t t baptifimum deleri , auferri & vermitti peccata, ni- igfum ov hílque vemazuere , quod vevam 9. propriam pec- a, f cati vatiozem gerat, Cum hac veró doctrina mi- nimé congruit, poft baptifmum etiam vigere igrdo : ii T concupiftentiam , quae per fe peccati veram rationem habeat, atque ex fefe conftituat ho- df s fu. minem reum. as j j 192. Dico IIl Concupifcentia 7Peologicà at f quidem, non autem P/ilofopbicé poteft in fen- tlingwh L fu S. Auguílini vocari materiale peccati origi- 1 2 nalis. &atio 1mi eít ; quia nec contra fidem at [ nec contra fana "Theologice principia eft, con- Cupifcentiam dici aliquid fpecialiter adjunctum asll ili, in quo tota ratio formalis peccati origina- rii confiftit: aut effe paffionem principaliorem, i de ; jnii qua ab originali reatu oritur & feparabilis eft; non veró ipfa hunc reatum fundat;, aut enaíci aenas f f ii facit; aut infeparabiliter inducit. Atqui hoc 'duntaxat fenfü à S. Auguftino concupifcentia conftrut i dicitur materiale peccati originalis; ergo. A«- lt ;io 2di eft; quia ex communi Philofophize placi- TU to effe&us rei non habet fe üt materia ejus- T demrei, nec rei effentia per aliquid ad illam con- of o ífequens per modum partis conftituitur: Sed o n a jf concupiícentia eft effectus, & quid confequens ld ad peccatum originale; ergo. T * ht iU 193. Objic. cont. r". In Saera Scriptura concupifcentia vocatur fepe peccatum, Sic Il [ ( 4 yi JVon vognet. peccatum n ve- Te ni Ü ad HRom.» 6. V, 12 j ass ^ Dz P-Ecc'nr's.v ^ l 298 ffro mortali corpore, C, 7, v. 7.. Petcatum mon || df coginovi , riifi per legem. — (Nam concupifcentiam ne- | i lst Jeiebain y tufi lex. dicevet . om concupilces.. Ex ibid, | eadisef V. 34. $6105 quia lex fpivitualis efl , ego autem car- | tm perttd valis um venundatus fub peccato. — Sed peccatum | toptionem hic inielligitur proprium ; cüm in his capitibus | dicincoma loquatur Paulus de illo; pro quo Chriftus mor- | pun i, j tuus eft, &cui nos in Baptismo morimur : foret tdm r aurem (ermonis vitium, fi aliter peccatum ex- l ia plicaretur de concupifcentia. . Ergo r volygte W. I. AV.smüs. Peccatum in fcripturis di- prlibus, p verfimodé accipi conftat ex num, 1, ^ Adeà Ályim, $ autem hoc non eít fermonis vitium , ut. vel or- : «5 P namentum vel neczffarium medium fit ad ve. hrit; hi rum íenfum earundem vocum ad eundem pro- It fermgi pe verfum pertinentium habendum. Exem- Qs mf plum vel ipfum cap. 7. ad Rom. offert. ubi v.7. fim, dicitur : Quid ergo dicemus , lex peccatum efd ? 1. ] abfit. [ed peccatum iom cognovi , if per legem. Et dam WQH V. 8. Peccatum per mandatum opevatum eft in me 15 fam emaeim concupi[centiam, Hàc enim peccatum 1mo & ; locoaccipitur pro caufa peccati: 2do pro peccato im:bvtq proprié dicto : 5tio pro facultate concupifcen- N LT di;à qua actus concupifcentize oriuntur. Por- 2 il ro ficut concupifcentia alia eft habicualis, alia i actualis indeliberata, alia (pontanea & libera; fic EE etiam aliter &aliter peccarum appellatur , fcilicet Q ]s vel proprié; vel im í feceto materialiter. Hinc proprié, vel fomgïäter vel UO B. 2.-0d fex?. vg.. Verba 1mó pofï'unt in- L] Mu tellivi de peccato proprié dicto , quod fit,fi ho- LITA mo obediat concupiícentiis, & quod regnare : dlCl— — d Dz Pzcearis. ?99 D y dicitur,fi peccans fubjicirur peccato. |2dó Su- Atfum mi poffunt pro concupiícentia, que peccati ipio, Er originalis effectus eft, & nos in actuale pecca- Iu tum pertrahir; íed tune non nifi impropriam A o acceptionem elífe pater; praefertim quia dicicur i ls ag efíe in corpore peccatum, quod tamen, fi pro- hr prium fit, in una mente locum habet. Ad Vorimar : f 2dum apgitur hic quidem de peceato proprié ta- um a li, féd & deconcupifcentize actibus , qui ex me- ra voluntate proficifcuntur , cum ad eos lex u) 1 r d prohibens, preffiüs loquendo ; unicé pertineat. m d 4d 3tium, Sermo eft de concupifcentise moti- ium, d vt bus, quos Paulus fentiebat , quin tamen con- diom dv fentiret ; hinc peccatum hic in fenfü materiali d emam non formali ufürpatur, cum venditio & fervi- m u tus tantüm fit ad fenfüm , non veró ad confen-- um ofir i TT L.'I9-4. Jofl. L. Plura fünt;que concupifcen- * jj r i tiam in fenfuü proprio peccatum dictam pro- p d ent; nam 1. vocatur non bonum & malum. Ad Rom. 7. v. 18. $cio enim, quia mon babitat pj n ;dGPïon in me , boc efl im cavne mea, bonum. — -Éx v. 21. Quouiam ibi malum adjacet. .2 Repugnat le- d yimur. ^ gi. lbid. v. 23. 7'ideo aliam legem in membris hi hu&hg Ü aneis , vepugnantem legi meutis mee. — Ex ad Rom. l !] $. v. 7. Sapientia cavsis inimica efÜ Deo : legi vj n n t enim Dei uon eft fubjetta. 3. Subjicit hominem peceato & miferum facit. Ibid. cap. 7. V. 23* f Captivantem me in lege peccati , que eft in mem- bris mneis. — N. 24 Jifélix: ego bomo , quis me libe- "u pol j lh ( vabit. de corpore movtigbujus, — Exgo quOC La ER NQ quod l ggnäü ADI' 2 U ( $00 Dz PzccaTtis. p M x. IN. A. Hec enim omnia convenire pof- funt concupifcentiee ;; quatenus eft corruprio t icie: quzedam naturee incitans ad malum, quin tamen prjä peccaü (mptis c. propriam peccati rationem inde confequatur; &hoc feníu iz 1mo vocatur concupifcentia non | npícs, d | fs s 200 bonum ac malum. /z 2do. Et ad modum re- pugnandi & ad id, quod repugnat legi, atten- mscongpit Ácih rl dendum. |Quod enim repugnat legi àt a&tio contraria ; Veram peccati notionem duntaxat | fus & df lm L de$ habet; fübje&um autem , caufà , effe&tus aut re- ( :5 dlibi gula meram denominationem ab actu pecca- minofo participant: quare cum concupiícen- 'tsy ton po füs Concup?! tia non üt aétio quedam moralis, fed àr lex membrorum ac regula peccati, v. 23. dicatur , tulit d m opponi legi mentis & regule bone actionis, tbenr i apparet peccatum proprié di&ctum hic non re- p fe ii periri. Sapzentia veró carnis repugnat quidem x N. , Dronizem üt actio legi divinz;, quia curam & folicitudi- nem, qua carni commoda funt, procurandi ni- * nvolontr miam fignificat ; hoc ipfo autem aliam effe, 100 enjg p j quàm de qua difputamus, concupifcentiam li- lt* non eí | quet. 47 57;o illud caprivantem in lege pecca- m ] ti S. Aug. L. r. de Nupt. & Concup. c. 30. re- Qot. Vn && exponit de concupifcentia vel captivare co- ngt fOHfitþïj( | d t nante , vel caprivante fecundàm carnem non Ü fecundüm mentem. . Infelicitas autem & mife- F g, l? r ria in fcripturis üt plurimüm poenee potiüs tri- buitur quàm culpe , üt patet ex Prov. 14. V. um)&l 34. PC 11. v.6. &c. unde concupifcentiam pec- cati originalis | Wt mj poenam , minime veró culpam :ef- 1e, colligitur. | Wi 195 [] X'zii N d Dr chcn*xä. 201 -195. Jufl. 11. Concupifcentia eft prmhib'i; 7oqvenire y ei Qormup ta hàc lege : non concupifces ; ergo eft pro- Prob. 4. 1. Juxta S. Aug. L. T quntue prié peccatum., Qnfequit de nuptiis c. 23. cit. num. 190. lex: nom con- Vpicenirte cupifces ; diftinguitur à lege: poft concupifcen- d motuns tias tuas non eas ; ergo ficut hec prohibet mo- ut hoj tus concupifcentige deliberatos, feu confenfum; fic illa prohiber concupifcentiam ipfam & mo- dept d vem dunti tus ejus etiam indeliberatos , feu fenfüm. — 2. Idem L. de Spir. & litera C. ult, & L. de nupt. elns C. 29. alibique docet, legem : non concupi- b v us ? pl Íces, non poffe fervariin hac vita propter mo- tus concupifcentie ; ergo. 3. Id quod per fe zis, ld r* ,v r trahit ad malum , prohibetur eàdem lege, quà prohibetur ipfum malum ; fed concupifcent boz d ?a m hicrte per fe trahit ad malum ; ergo. P E. iN. 4. Sive concupifcenti 3 bicciftdicet um ) y pronitatem innatam ad malum, five ejus actus ma ( epris materia effe nequit; ) mcm]ä j involuntarios ; hujus li non enim prohibetur id ; quod in noftra pote- j em d h Ad ia* ftate non eít;. nec à nobis vitari poteft. Prob. 1m. N. corf. Re&& enim S. Aug. L. 5. in g p contr. Julian. c. 3. 24Hoquim fruflra. di&lum efh; qp.c j* ue jam veus. poft concupifcentias tuag mon eas ,fi quis |oporut? eft , quód 1umultuanteség ad mala tva ] ere nitentes j caetm Eæ Jentit eas. . Utraque ergo lex prohibet coníen- gen füum motibus concupifcenri:e inordinatis dan- g p dum, & quodliber liberum defiderium malum. x o Diítinguuntur quidem inter fe, quód 12 pro- st ponat media & finern, nempe pugnam contra U al concupifcentias ; & extirpationem concupifcen- ti&; 2da autem tantün media edicat ; quia jj tamen isaos" 202 Dzs PEccarTi1&. l ï i tamen obligatio precepti propri$ ad. medía /--1 ediunm pertinet, finis autem imperari nec íolet nec i L L If i. h poreft; hinc finem illum lex prior manifeftat duntaxat, ut intellipamus , quó nobis Deo ad- w rzdioat | juvaute fit tendendum,; non autem, ut rei fimus, ! l t.Das ) fiid non praftemus , quod penes nos non flat, [ ] pd 1. ! & ad felicitatem futura vitee ; non ad reefene- |um tis oblipationem fpe&tat. . Hinc ,22 Pro j . 2d. D. i fcnt tm d 0s Lex hec íervari nequit perfect?, quantüm ad media & finem , quantüm ad obligationem & Videsta, intentionem. C. non poteft fervari fimpliciter, ,lm'frmn hu fecundüm media, feu illa, quee nobis pro hac 1RCCRCUI vita precipiuntur NN. . Hoc ipíum dicit S. fents $, Aug. L. de Sp. & Lit. ac fimiliter loquitur de , que j precepto diligendi Deum ; L. de nupt. autem Vs & i ira explicat: Afulium Loni facit ,. qui facit , quod lit, t Qore lls vt Jeviprum eft « pof?. concupi[centias tuas uon eas : fid non pevficit, quia mom implet, quod [criptum efl, o zoi coucupifces. — 4d boc evgo dixit lex , nou con- Ittioner p eupifces , ut uos du boc morbo jacere intelligentes ; t hus i sedicitum gratie queveremus , €9.3n eo. pracepto u pOHi[ í Jeivemus , && quà ia bac mortalitate debeamus coma«. Kutübar vi, €9 quó poffit à uolis illd beatiffrmá. immortali- ttin, f c zate perveumi. AAd Prob. 3. w. D. M. Si id , V1 J quod ad malum trahit ; fit in noftra poteftate ; t d fic , ut pro arbitrio noftro poífimus eo uti vel IOT carere C. Si non fit, uti accidit in conicupi- t royr Ícentia, cujus morus etiam inviti experimur m N. Inde autem non peccari fiepiüs jam di- [Hentigeor &um eft, àr S. Aug. docer L. de 2. animabus c. |Refe i. 12. Peccati veum fenere queuquam , qui tion fecit, | ïe&üzmü[ p 4ue Em h, T D Prcciris. 303 rb n od facere tton potuit ,Jumme iniquitatis eft 69 in7 t&C fl p^ 21e. tior ml 196. /nfl. II1. Concupifcentie conveni- s Dd unt preedicara peccati propri? dicti jergo. Pro£. T r Ü A. 1. Deus non fecit-concupifcentiam, quae, üt &5 0s nl ait. Joan. 1. Ep. 2. v. 16.. /Von eff ex. Patre , fed n d p uindo efl 5 cum tamen omnia preeter pecca- 4 rj 1] tum fecerit. 2. Deus odio habet concupifcen- h quatimi tiam, & nos odiffe debemus, juxta monitum ütonett S, Judg v. 23.. Odieutes eam , quee cavnalis efl , ma- culatain. tunicam ; & tamen Deus nihil odit ni- v mpicr z ts i fi peccatum, . Diligis, verba funt Deum allo- x ipin dii quentis Sap. 1., Omubia que funt, «s sibil odifl üe lu eorums que fecifli. 3. Chriítus affimilatus eft. , apat nobis & per omnia teutari voluit , fed abfque pec- ); ,ajm,W €áto ; üt docet Ep. ad Hebr. c. 4.5& hinc com- munes vitze miferias omnes aflumpfit : fed TL LU concupifcentiam non affümpfit , nec carnis ten- ii d tationem pati voluit ; ergo. :4. Nulla eft poe- j ii na hujus vite , quee ob finem bonum expeti non poffit ; (ed concupifcentia ob nullum fi- gj p um nem rect? cxpeti poteft ; ergo non eft poena ff tantüm ; fed culpa. j )u i r $i &. D. .4. Concupifcentie fecundàüm en- titatem fpe&tatee conveniunt &c. N. fecundüm gj p s af deformitatem fümpre /fu/d. conveniunt predi- cata propria peccati proprié dicti IN. praedicata: jdcin a communia C. concupifcentia; item motus concu- yii pifcentizecarnis involuntarius fecundürn fe fum- (æplü qu i ] n ptus, five dicatur effe in folo apperitu fenfirivo, fi- í j itüs ïlh 414in veeriam fit prima animgze ;potiepr;a ab appet nfi- f W r d $04 Dr /Pz-:fcci*ns. fenfitivi motu , pur& tendit in obje&tum fenfi r bile àt bonum & in fuo genere homini conve- | tun it f niens ; hinc fpectatà praciseé entitate tantüm re- l sls O mnoté & per accidens maalüs dicitur: ubi veró | $ dup. pon porentia inclinat & actus fertur in objectum tim; & noc fenübile intra talem fpeciem & circumftant ias. ít Tettis 1 hie in quibus eft prohibitum ; illa caufaliter; hi | eopier objectivé malus dicitur, & fic fecundüm defor- DI miratem fípe&tatur : neutri tamen convenit de- tj m p nominatio formaliter mali , quia eju:modi actie iib non e(t ex electione libera, fed indeliberata & limis D. cum paffione. 244 Prob. vm. D. Deus non fe- ts cit concupifcentiam quoad. entiratem IN. quo- Miliem C ad deformitatem /uld. pofitive , hoc fenfu, quod Qs nofiros non fuerit auétor peccati , cujus concupifcentia Stt nec m ' eft effe&tus C. negative , hoc fen(ü, quód ho-, Bnoretam minem proprer peccatum non fpoliaverit ju. pit;it d íirià originali ; quà rebellio concupi(centiee Mib fraenabatur & caro fpiritui perfecte fübjicieba- | nj I) Tgnt tur N. audiatur S. Aug. L. $. cont. Julian. c; 7 Tin 1j deji À Quia dixi inobedientiam cavuis diabolico vulnere Lor £0nf. 7 if , &9 vuvfus banc legem peccati vepugnan- Cl n iem j $ i mentis à Deo effe illatam propter ultionem; l teoro €7 ideo penam e[fe peccati: bec imtev [e affeveras Rn r effe. comtvavia. — Quafi fieri uon po[fit , ut idem "t qui malum $$ Diaboli imquitate $?. Dei equitate pece me Q caitibus ingeratuy. "Ad Prob. ad. N. 2dam part. Utj Itig Deus odio habet non tantüm peccatum; 6d j &tonm etiam peccatorem , üt conftat ex Sap. 14.; & ug. in Pfàl. 35. | HEIIJF d Q0n concupifcentiam , üt afferit S.A [eüdag ) r&d ( verba illa : znalitiam» autem 5om o divit ; fed di: | , CO[]f versà ratione : peccatum enim odit propter ie | Wy g p pe Dr chchrs; 30f Dydun i peccatorem - propter pecearum , coneupi Ícen- lionini o Iite totm r tiam üt effe£tum peccati originalis & caufam actualis. . Odium tamen concupifcentice , quod Jirs b d S. Àug. ponit in Deo, non redundat in perfo- I in o nam; & hoc fenfü "Trid. Seff. s. dixit; Deum Crrcondlns in renatis nihil. odiffe. Deus enim propter ; catllie, ] concupifcentiam, quae in renatis etiam relin- cundüm t quitur, non vult renatos damnare, fed potiüg en convenrt ejus vim paulatim minuere ac totam denique i ejmodd tollere in iis , quos affumet ad vitam zternam. d inddibetd d prob. 3. D. M. Chriftus affimilatus eft nobis D. Dasió & tentatus , quatenus affüumpfit veram carnem && n g f paífibilem C. quatenus affumpfit omnes defe- h g ctus noítros ; qui etiam non fünt peccata N. gl Sicut nec morbos nec defe&tus fimiles, fic nee 1 f, gt ' ignorantiam etiam aut concupifcentiam affum- pfit;üt docet S. A " igdim'efm ? / L. 2. de pecc. mer. C. 39. jo co00 & L. 5. conr. Jul. lä. 9.; tum quia hzc poftre- xfede ma repugnabant plenitudini gratiarum & dono- rum illi debitorum: tum quia ad redemptionem oo. J j] Á /llþ 0//[ noftram nihil proderant , fed potiüis per fe ob- " W'lg* ele porerant. — 24 prob. 4.: &.JV. M. Ignoran- raptor U tia & tentationes Satanee pcena peccati fünt, nec tamen nifi imprudenter & malé expeti poffunt. m W j Poteít quidem poenas omnes , & concupiícen- li IO ! ! tiam quoque Deus ordinare ad finem bonum; jn 7H u -relinquendo homini |hanc paílionem ad agonem & virtutis exercitium in prafenti p ! u [ nature conditione fecit ; .nullas tamen expe- "C A ghi tendas ; fed duntaxat rolerandas docetS..Auguft, L. 10. Conf. C«28.. Porro coucupifcentia: eddem j u lV ) ! P[OP[H fs f FCW g',atiwe expera uon debet.s ?azg «quàd peceatuim ei notà o6 Dz PzecaTt: ei non. confentiatur , [ed quàd ad peccandum. indus quir pet xdt, ey quód molefla fit &9 gravis , $ ideo u0n pien dicit. amanda , fed toleranda fit , fi debellavi uequeat. p x 197. Objic. coutr. 2.. S. Auguftinus pluribus yi fede ín locis.concupifcentiee tribuit per fe veram ra- r t N d tionem peccati. Narm 1. vocat ita malam , ut Aipeonm. maturalis homini effe non poífit , nec à Deo in- qirdutiqu feri; ütconftat ex L. 4. contr. Julian. C. 14.L. 5. | Lyeibarbi C.7. & ult. L.6. C. 15. L. 1. ad Bonif. C. 16. & hml 17. Gc. 2. Docet concupifcentiam non tan» p ml züm effe poenam & caufam peccati , fed etiam ts peccatum , quia, ür air L. 1. cont. 2. ep. Pel. t polen £C. 13. Peccaudi dele&latione movetur ; & üt L. 5. l f often «onr. Jul. C. 3. dicit ; iueff i/li inobedientia conrra jl ifantibo domiuatum mentis. ( verg r B. V. ]. ad xmum. 9. Cum S. Aug. non r p omne malum effe peccatum ,. cum etiam de- hOC d Qu anones , homines nefarii , habitus vitiofi fint Lt nj mali, nec tamen peccatum, üt ait L. 6. cont. Jul. C. 16. Omuni peccato baptizati caveut , fed mon WCJH&US' LUI emni mal. — Ytaque diftinguendum eft inter ma- | W&i:&g&m lum etiam morale; aliud enim eft fovmelrer r d smoral , nempe actio libera moralis difformis ; qüii m[gm " legi: aliud dezominativ? morale, five fit princi- Q lg pium vel effectus peccati, üt eft porentia con- PFWG fm cupifcendi, five fit actio difformis legi; fed non. libera, uti funt motus concupifcentiee involun- üinty r 1 o farii Malum morale odi generis tantüm intel- r [ ligi à S. Doctore patet ex ipfis locis citatis; nam in prioribus quidem duobus concupifcentiam mnf&xw j L Wla ]m" malam probat unicé ex hoc, quód pugnet ad- tàd ptt VWerfüs continentiam : im poflerioribus eX €0 ; qu 'l fmvk Dz PzccaTI&. 5oy Aptctmäum u v u quàd ad peecatum impellar, & pudorem natu- ralem eliciat. "d adum 9. D. Docet concu vlariega. pifeentiam non tantüm effe peenam & caufam ouftiu g peccati , fed etiam peccatum proprie & forma- per ov liter tale N. largo modo & materialiter rale C t ia n Ad peecatum propri& & formaliter di&um re- t, necàba: quirebatubique;preefertim L. de vera relig.C. r 4. hilian Cl L.3. de lib.arb. C. t5. aliquoties jam laudatis, vo- | Bonié. C luntarium &libertatem ; unde cum L. A cettam od 1. oper.im- perf. diftinxiflet inter peccatum tantüm & pce- yci; ld namtantüm,& quod eft peccatum fimul & paena; l onta. Q / eujus poftremi exemplum ponit in peccaro ori- i, & eginali , oftendit, quomodo & hoc aliená volun- aoholmticn tate infantibus etiam fir voluntarium. ' Ad pec- catum veró materialiter tale exipebat aCtionem Cun 14 t ex fe repugnantem legi ; & ne fit pasna tantüm, m hoc eft, quod quis nullo tnodo apit fed dun- hi 44 taxat patitur; hinc juxta eundem L, z. Retract. TT C. 15. actusignorantis adhuc vocatur peccatur : um /j H " ubi non eft voluztas peccati, fed tamen voluntas dun l? fa8i: & a&tus ebrii malus etiam peccatum (cili- um e ( fmpl cet materiale dicitur, ubi neceft voluntas facti; g U quia faltem reipíà ponitur ab homine peccati j, l jut capace , & quoad oppofitionem cum lege eft ao peccato formali fimilis. Atque hác ratione con- dp j yn: d ciliantur hi textus cum àliis füprà relatis, qui- bus concupifcentianegatur effe peccatum. Con- j w firmatür autem ex ipfo locorum obje&orum contextu; in rmo enim fic ait: E? Z/ko concu- posP anfUWm pifcentia jam ton fit peccatum , féd fi vicetur , fi- Pü a ] ve quid peccato fü&la fit ,. five quàüd peccaudi dele- qu'oö Dj d Élatioue ioveatür. — Übi- & negat concupifeen- 2 tiam i 5e8 J Dz P"EccA'rw.: ,. xiam effe peccatum ,. & feníum exponiit , qu& vtrut poffit pecearum intelligi , f vocetur aliquàá ra- at tione peccatum. . In 2do autem dum ira loqui- nf zur: Concupi[centia caviis & peccatum ef? , quia x lm dnefl. inobedientia coutra. deminatum meutis j ex f o freg -hac ipfà ratione data oftendit non eff? peccarum cecte & proprium;. quia hujus caro capax non eft, fed certae od snens, quee donec refiftit, per carnis inobedi- cueitdbai entiam peccare dici nequit.. Porro cur.S. Aug. t amd £oncupi(centiam etiarn vocaverir hic peccatum, li d p yatio erat ; ut illam oftenderer non eíl& pocnam fpieenta 1 rantüm; quia Julianus ex ejus libris de nuptiis é: r & concupifcentia ; ubi concupicentiam dixerat netpe volu eíle bonam ,. malé contra S. Doétorem intulit t , f effe bonam & laudabilem & experendam, quod ts d Auguílinus tum de facultare concupifcendi Q tum de actu ex dictis negat. H T Qd 198. Znfl. 1. S. Aug. pluri bus in locis.com- pf parat coneupifcentiam -cum cecitare cordis; pent peto ..quam dicit-effe peccarum; .quo in Deum non W fv ln creditur , & fimul poenam ac caufam peccati. V& egem 2. Idem dicit, concupifcentiam in non regene- eccatum ; fic enim L. r. de FV t Qu xatis imputari in ( qud nupt. & concup. C. 32. ait : /ec z/af ue vemiffio 4l fic ii & peccatorum , quamdiu non. fit i. pvole m ig ' Jex iffa peccati ut etiam in. peccatum dimpuretuv . . E id efl , ut etiam veatus €j us cum illo fit , qui eum ,.3. Idem ait in Md zeneat. eetermi fupplicii debitovem. Ffüïin N iisdem concupifcentiam habere reatum , . quo homo reus fiat; üt verba ejus L. 6. cont. Julian. POR n Victpi n C. 17. oftendunt : /Vos eam , concupifcentiam, zam P t ocen att | "R H mala.m dicimuj , 67 mqizæ damen du bapii m . Dz PiüceaTtt, : 309 ttpotit, q tür diguin quamvis veatus ejus , mom quo ipfa vod evat, (ueque enim aliqua pevfona eft ) ed quo veum bominem ori« dnia li fuerit vemiffas atque vacuatus. — ii d qi ginaliter faciebat , w. ad ymum. Comparatio concupifcentize à fh ; q S. Aug. frequentiüis inftituitur cum voluntaris Lefepeata cxcitate feu. effoffione óculorum , quàim curmm x 0n:, f cacitate cordis.Quoad primum aurem ficut cae- arnis ib citas in illo cafü per fe& ratione ii non eft pecca- o du tum, cum effe cecurm precise non fit imputa- hjc peccam bile ad vituperium vel peenam, fic etiam con- y d pot cupi(centia per fe & ratione füi peccatum noti bris de i eít: (icut tamen illà ceccitas ratione' alterius, ;ecam d nempe voluntáric cffoffioris oculorum , pecca- o m tum eft, fic etiam cónéüpifcentia ratione rea- a A end g tüs adjun&i peccarum LA S; Do&oreé dicitugä Ms Quoad'adum idem omnino tenet ; ac pretre- xéa nótandum eft, propofitum S. Auguftini eà ys t æF' pertinuiffe , ut oftenderet; 'poffe id ; quod eft a i pena peccati ; etiatn 'effe peccatum five pro- o a m prie five largo modo acceptum ; quam iu rem lm p varia exempla profert , 'non admodur labo- jonrget rans; ati congruant in omnibus , modó fimilia eimbi4 fint quoad id, de quo agebatur. j . -Docet concupifcen- ii 1 d adum $g 3tium "L D tiam imputari in peccatüm & habere reatum um nf ratione füi pracise & per f& N. ratione alterius hf " fibiadjun&iC. Nempe concupifcentia imputa- ii tur in pecearum ratione reatüs , qui in non re- ] rf ( generatis necdum remiffus, íed adhuc cum fi yjitt concupifcentia conjunétus eft , ür ipfà verba re- &gwmm) citara docent: ideff, wf ehiam veatus ejus cum il- J T lo fit: klabet autem fibi-adjunétum reatu m ra- 3 tione j m E ] gro Dz PzccaTIS. | tione przvaricationisAdami cuilibet homini mo- agpgdl, QU raliter proprie, per quam homines non rantümt miir um ortiti funt concupifcentiam ranquam poenam ; 1apíenti, d ! fpient, t fed reatum etiam ac debitum fuíceperunt ad odium divinum (üftinendum , donec hoc pec- j | plim hàet; catum & rearus baptifimo delearur. | Porro rea- g n tus concupiícentie triplici modo intelligi poteft. [v rone Imus éit, quo reatus fümitur tanquam caufa Mp fern concupifcentie , & eft is , quo ipía facta eft, s. ld.l non quam ipfà fecit; quomodo fi quis fibi eruit m p oculos, dicitur effe reus effoffionis oculorurma ; a. & Cont nón quód habere erutos oculos fit peccatum u f furm ve! reum faciar, fed quód eruere fibi oculos [ at u peccatum fit & reatum faciat. . Atque hàc ra- , nf dil tione à S. Aup. L. 2. cont. Jul. C. 9. explicatur : f i a Juamvis jam s0m eo modo titm formil appelletur peccatum , quo facit veum ; [zd uód fit veatu. primi bominis pusttetm facum, $? quód vele q"do zos tvabere mititur ad Ti: feu al vVeatum. 2dus eft, quo reatus fümitur tanquam i arijjja eff-&us concupifcentig , feu is, quem ipía fa- tetus adt]f €it ; fi ad coníenfüm pertrahat, ita ut homo | ftm homipe non fit roprié zeus , quia concupifcentiam ha- ber, fe Crtpiceng quia coneupifcentiee cedit. Huc per- b tinet, quod. ibid. C. 5. S. Aug. dicit : 747 zog- Wt n dum fateberis » quàód veatus eorum perievit , iufir- L ?nIÍAS ThaTi jJevits meuveatus , quo ipfa vea fuerant, Jéd quo uo $ v£oy . LY ) Jecevaut d malis operibus , quà nos Tlo0 m Praxevant ?. klis enim verbis oftendir, vitia, Mit la eum quibus naícimur, remitti in baptifino, Wt .? Eï quia rearus malorum oOperum, quae eoncupi- ij s i 'centiee affentiendo fecimus, remittitur. licet m"ïf?' mf Rhrmitas, hoc eft, concupifcentia. remaneat. 5tius | lj quipf ia Dr PrccATIS. L 15 1 xomirint atius eft , quo ipíe concupifcentiee reatus forz ^5 n tenrid mliter famitur, feu is, qui idem fit cum con- Qum yenm, cupifcentia, aut faltem ab ipfa oriatur & in ipía Repetün d fundetur, ita, ut reus fit ipfam habens, quia Dnec hp ipfam habet ; ficut reus furti dicirur is, quo - r, Domm proprié reü$ dicirur, qui furtum fecit. Hàe ieligipod veró ratione eoncupifcentiee reatum dari aut 4 $. A tunqoum cti Y hug. afferi negamus. ipl &d d 199. luft.1j. Docet S. Aug. concupif'cen-q fic enim L. 1. dé 1is n tiam remitti per baptifmum; oris Clorun nupt. & Conc. C. 23. ait : /Zec concu, ifcentias expia. b ^ ï, Pra- y lt p que folo faeramento vegenevarienis Ya jere li od edlo peccati vinculum geuevatione 1 icit dn pofte- ipfí vegenevatione [olvantur. Ex- /J Atl vos , vifi ab illo eg n o ipfa concupi Ícentia. debet effe peccarum etiam formale. Conf. L. 1d. ibid. C. 26. com- igyr j m reatu adulte- y prni parat reatum coneupiftentiee cu "TT rii: þcut:radulteriüma&u zanfit , vemanet veatu s. yminr t ára coucupifcentia tvaufit veatu , vemanet a&ly.. Sed reatus adulterii eft reatus, quo ipfüm adulte- H , quaii^ , la rium hominem facit reum ; ergo. — Cof. Jf iceman Concupifcentia hoc ipfo , quód homini ineft, | d. X conftituit illum reum ; üt patet ex S. Aug. L. 6. cont. Julian. C. 15.. Zale porró ac tam magmum LA T snalum ( concupifcentise ) zagtim quia imeft , quo- snodo mom temeret im morte 9 pertvabevet in ulti- p j u h y, p gnam 2nortem ; tifi €2 ejus vinculum in illa, que jfít ia baptifmo , vemiffrone peccatovu nmommnim for- )[tendi[ ; Wa 9. Obeffet ifia j ii veretuy ?. Et L. de pecc. orig. C. 3 carpalis concupifcentia ,. etiam t. antu mumodo . quà | u W fic prodeffet . . . : emtit j $neffet, mifi peccatorum vemiffro j AMauct quippe in prole , ita ut vea jum faciat ovigi- g qaie n "* n Dz Pzccamis; nale vitium. . Ergo concupi(centia per f& & ras i, fic tione fui eft peccatum formale. w o & D. 4. Docet per baptifmum remitticon- u à faont cu ipía fa y iam per condonationem zreatüs , quo- d ii eit & fine quo effe poteft C. condo- at & h nationem reatüs , qui fit ipfa c oncupifcentia , od &ut qui cx ipfa oriatur , velini fa. indetur N. epomed Juxta $. Au g. concupifcentia & pecZatumA.d?æ 1240 incral " iter noftrum faciunt unum quoddam i qilln tum, quo h L/ei ac omo maculatur, & vituperio , odio. m eternà dignus redditur. In eo ma- q«i um S feriale eft Dcupifcentia, q er fe & ratione íui eft dun file mfcgr& 4 raxat malum y languor , infirmiras, de lic conq impulfio ad peccatum : f [ rmale autem eft rea- &r, dam. tus , non tantüm poenze , fed culpa, üt mo; Wt malg icemus , & fic peccatum Ada: moraliter no- ( d iter: Ítrum moralirer perfeverans. 'Potum hoc di- Cftiam citur manere, & hinc concüpifcentia vocatur patibus ] peccatum , quamdiu non remittit r x r peccatum Dttam in l Ade moraliter noftrum 5 quia hàc culpà rema- ( 1 uidcm 1 nente concupi(centia imputatur à Deo ad vitu- t qppe perium, odium & poenam , cum per illam mo- vïlg t inr raliter conftituatur. in-effe .peccari, - Culpà au- Vb rem íeu peccato Ada moraliter noft ro per ba- ptifreum remiffo, Ü concupifcentia jam folam ra- SUEN tionem mali, langu oris & infirmitatis habet, non M autem peccati fi x ; quia per factem culpe remif- na(c:mgr; onem füblata eft imp utabilitas ad viruperium , odium &panam, 444 Coyf.I.D.M. Comparat re- T Q Wi B« or '"tum coneupifcentize cum reatu adulterii quoad omnia N. quoad'aliqua.C. In eo aurem ftat ?aritas, quód ficut feparatur reatus adulte rii ab adul- Dz PrccaAT!s. 313 Dd a&ulterie, fic à concupifcentia ejus reatus fepa- retur. Sicut autem diftinguit rationem adul- DLethitienn t£erii à ratione concupifcenrie ; dum 1. c. C. 7. ] rearüs, qu & 8. concupifcentiam dicit efTe fimilem manenti sl C.coi qualitati- & habitui ; diffimilem veró adulterio, p facrilegio & actui : fic etíam reatum utrumque iondenry ex proximé dictis multüri difcernit. 244 Cozf. kctum At 4I. D. .4.. Concupifcentia: nudé fümpta hoc quxdam t ipfo, quód homini ineft; conftituit íllum reum uerio, d NN. fumpta cum reatu culpe , feu totum illud;. nx. Dheome quod juxta S. Aug. conftituit peccatum origi- etfe t nale integré & adzequaté fümptum C. - Atque 1., nftmis, de hac concupifcentia inrelligendus eft. S. Do- aue d &or, dum concupifcenriam vocar 7aJe ac tam pe; t magnum aalum. / Senfüus autem pofterioris tex- Thorau x " ts eft, üt ex integri locilectione elucefcit; con- 'otum I cupifcentiam eo ipfo, quód ineft; obfuturam Cent vott & parentibus & infantibus, nifi renafcantur per tiir p praiam in bapti(mo acceptam. Parentibus icappo quidem . quia, quamvíis per baptifinum non od definat eoncupifcentia, nec nifi; quando. haec w lum vita cum immortalitate commutabitur , defitu- , Qp rà fittamen per baptifinum obtinentur auxilia ili ann exa " EM nomg»:rbz: ; quibus refiftere valemus concupi- Ícentic motibus ad peccandum follicitantibus: ram 007 ht Infantibus veró , etiamíi ex parentibus renatis nafcantur; quia hoc non obflante in prole ma- ao | ii net concupiícentia & fimul reatus culpee origi« gt " nalis per originis vitium indu&tus. a W WOEM gua d U ; Qu« ia a«* ]i 314 Dz PrzccaT!s. qudec d ; Quanzs: Quid Reatás nomine intelligat S. As velinonidm L guffinus, cim originale peccatum alferit vea- tum concupi[centia ? n j ] 200. K. Intelligit ipfüm peccatum.'habirua- le, quo homo maculatus manet, & reus non tan- Qmaia zn tüm pone fed peccati eft: five non intellipit OMJ folum reatum paenz feu obligationem ad poe- nam fübeundam, fed reatum culpee feu obliga- u N i 1 fmdom tionem ad odium Dei fuftinendum. . Conftat x. €x L. t. de nupt. & Conc. C.26. ubi cum rema- nedert.-. nentis concupifcentie: reatum ablatum effe di- Witini xiffet, adjicit: /Joc eff egim mon. babere peccatum, trogrelo, ag $ P veum uog effe peccati. . Quod confirmatur ex eo; quo ibidem pergeus utitur, exemplo, utpro- fiimt bet concupifcentize reatum auferri: /Vam , in- ii fnit quit ; /£ quispiam verbi gratiá. fecevit adulterium , Tüy eriamfi nuuquam deinceps faciat , veus eft adulteviis fentie j donec veatus ipftus indulgentia vemittatur. — .Habs litpi, u ergo peccatum ,. quamvis illud , quod amifit , am Qüjsmodi « ston fit , quia cum tempove , quo fattum efl , pra- m ( verüt. Flic non de reatu paenz , fed culpe fer- um inonem efle, ipía verba luculent? clamant. 2. Rn Ex L. r. Retraét. C. 15.- Quaff verà peccatum, OHginale d quod eos ex Adam dicimus eviginaliter trabeve , id "IUOS N €fh , veatu ejus. implicatos , €8 ob boc peme obuo- fs 5cáos detinera, usquam effe potuevit ,. mf in voluz- UT M Y4fe: quá volugtate commiffum ef , quando divini Ui [j precepti fa&la of tvansgreffo. . His verbis reatus t x culpae à reatu paenze evidentiffimée diftinguitnr, WO ita ut prior pofterioris radix dicatur. Reatu 11 Qw geccari implicatos, e$ ob Loc pene obioxios. Quod u €on- Ds Pzccarmis. 3 contra hoc aflertum difficultatem facere poffer ; il $ A uni vo- teftimonium S. Aug. L.6. contr. Julian. C . 19-7: relatum jam & explicatum eft num. 104. t ARTICULUS III. o Tets nontu Quomodo in Adamo peccaverint ejus pofleri ? non intdy 9nem al Ota 1. Conftat Adami peccatum fuif- 2;;. N fe in eo, quód is contra legem Divi- ye fendi nam fructum ex arbore fcientie boni & 1mali 3. Conizt Ybi com r comederit. Nec minüs etiam liquer, Adami um d pofteros in ipfo, hanc legem per comeftionem ab t transpreffo, veré ac proprié peccáífle. Docet iE r enim id S. Paulus ad Rom. cap. 5. fcribens : 7: mplo; r« quo omáes peccaverunt ; fi quidem fcripturee ver- ba in fenfu proprio ac obvio accipienda funt; r al nifi ratio gravis aut alia fcriptura clarior aliter T fentire jubeat. Hoc autem hic adeo non con- tingit, u potiüs ex aliis textibus confirmetur; n D " d cujusmodi eft ille ad Rom, cap. 3. Omnmes pec- caverunt , 65 egent gloviá Dei ; ubi cum infan- fl PW' d alpe tibus etiam neceffarius Redemptor afferitur ob TL peccatum ipforum, illud & proprié dictum & Ori inale effe confequitur. Coníonant, preeter lau 1 I latos priore capite, S. Bafilius Orat. de Laud. je J junii :. Quia mon jejunavimus, nempe in Ada- m gíin mo, ideo exulamus e pavadifo. S. Ambr. in c. 15. Luc;-Lapfus fum in. /Adam , ejeus de paradifo ia Adam &c. Et . S. Bern. Serm. 1 e Dom. r. vdint 1 "d poft O&av. Epiph. 24lieza culpa eft quia in dl dam omues me[cientes peccavitmus : moftra , quia jl RW 2 z " l etfi i alio, uos tamen pec;mvz'mus,,? uobis yzg * — h— Dzs PreccaTIS. 816 «t femi Dei judicio imputabetur.. His. fappofitis oritur : i. inter ''heologos difficultas, quomodo in Ada- ) M mo pofteri peccáffe dicendi fint ? feu, cum g pium omne peccatum proprie diétum ex Ecclefiae & f in N Aupuftini fententia vol untarium neceffarió vfi't, f de volünti quá tandem ratione Ade IS fuerit voluntarium ? pcccaggm- po futgem prot t & Adumt .2302. INota I]. 'Triplex: eirca | hanc. qu:»- flionem fénrentia habetür. - 154 Eft eorum, i& um t depud qui in pofteris Adami admittunt volüntatem interpretativam , vi cujus hi cenfentur vel cen- áqein eps (à DO , feri pofíunt caufam fuam five ad bonum wok. I five' ad malum agendam Adamo: commi- e(t ordinat fifle , fic, ut fi tunc extitiffenr, omnes in cuit, ut Ád Adamum fuiffent compromiffuri; aut, üt Ada- v vlione mus , legem divinam transgrefluri. /2da Eft f tum communior- Recenriorum , qui volunt poftero- vum voluntates moraliter fuiffe translatas in Wi n | ktttt eia voluntatem Adami per pactum initum; quate- | tplpan Wl r xus Deus Adamum caput pofterorum morale inítituit, ita; ur velüt omnium nomine pra- il potro ( ceptum Dei vel (ervaret vel pro libitu violaret, wf f1) zngp[re & eo quidem in juflitia & obedientia perfiften- Ra ij te, ejus pofleri pratiam & juftitiam origina- Qd lem obtinerent ; eo autem peccante, pofteri peccato inficerentur, fierénrque inimici ac in- Lt n Rf n dj viti .Deo. 377 Eft Janfenit L. r. de ftatu nat. Cap.6. & 21r. aliorümque, qui negant quod- MCüeit, cunque pactum., quo Adamus tanquam caput dcum morale.pofterorum fit conftitutus, volántque üorerr: at R Poíteros in Adamo precis$ tanquam capite nmipe hi R x €orum naturgli Feccäiïe, in quantum ne omnes D/E Pgcca T1S. 313 nufrs orir vmnes femipaliter; üt ajunt , contenti fant ia Adamo. x n Ad. V, am 203. iVota JII. Patroni 2dze fententiee in- ter paétum fotmale & virtuale. diftinguunt. x Edf Formale in hoc cafü dicitur conventio expref- tecefari fa de volüntate & fortuna pofterorum in vo- um poü(gy?s luntatem proto-parentis transferenda Deurm in- ter & Adamum ex libero utriufque confenfü L hac qu Ef eorun, inita. — Quamvis veró im fcripturis fepe men- tio fiat de pactis à Deo cum hormine initis; nul- t voünaem i v o láque in ejusmodi pacto formali inconvenien- iia reluceat , facilé ramen concedunt füffeciffe * d b virtuale. . Dicitur autem. hic paétum virzuale dmo oom effe ordinatio Divina, quà Deus efficaciter de- f, oms d crevit, ut Adamus in ordine ad obíervationera ! iüf, ü&r Adä- vel violationem mandati de non comedendo E u fru&u tanquam capur morale repraefentareg du pofteros,eà ratione,ut quod ipfe faeeret ; cen- P gususi Íerentur etiam moraliter & imputabiliter ad iiyn d culpam vel meritum fecifle pofteri. : DC [297.] TOrm 8* dem porro obfervant, non quidem. abfolutà momin v* fuiffe neceffarium , ut heec Dei conftitutio Ada. i i mo innorefceret ; cum Adamus potuerit cífs ia p perfona :publica & omnium voluntates in íe fum 0"'9?2 quodammodo collatas tenere; licet ipfe id ne- íciverit, ficut Respublica poteft jus füuum con- dimi 4 ferre in aliquem. & velle ratum efle; quod is qedn: ftatuerit, & bini exercitus. duorum armis à f& genut delectorum de fumma rei decernere; quamvis T ehiignorent fe hàc conditione decertare, & illa 1(/1 Umque neíciat Reipublicee compromiffum: e ipfà ta- otuiffe 1 qü ", &apllc € um g *?en hoc virtuale pactum 'Adamo. inn ag m EM l 318 Dz PegccaTt$. | | i per! exiftitnant ; tum quia füavi Dei 'pmvideritiæ & benignirati id. videtur magis confentaneum, | ag Atl | quge rami ut fcilicer Adamus in re tam gravi de fuo & totius pofteritatis ftatu con(ülriüs decerneret, tr, emqut qs pl & à peccando magis averteretur : tum quia ,re&us regiminis ordo poftulat, ut in negotiis iit TP graviffim: momenti officium füum ac debitum intelligant; qui omnium períonam ac fortem A. erunt. i 204. Díco 1. Pofteri non peccárunt in Á- Mni t damo per hoc, quód habuerint confenfüm in- ^m lbertte terprerativum. . Prob. Gratis omnino confin- tomim pe fe pronents j .- tur hec interpretativa voluntas ; rum quia; cet Deus fiverit, quid omnes Ade pofteri emneum ef effent facturi aut volituri , tamen non conftat, m d nec probabile eft, quód viderit omnes appro- étxrendom baturos factum Adami, aut liberà etiam con- t aieren fenfuros in pactum cum illo initum; prafertim ümpel, cum in prefens non defint, qui contrarium lst ít iallent : tum quia hzc eft differentia inter bo- ET. b & x $um & malum, quód quiliber: quidem jure prefümatur confenfürus in id, quod fibi bo- lfione tium eft; in malum autem non ita...Cosf. Deus t t ton imputat ad culpam vel peenam id, quod T p aliquis tantüm vellet, fed reipfà non vult; un- Ql futri de à S. Aug. ep. 105. & L. de pradeft. SS. c. n d 12. erroris damnantur, qui afferebant parvu- rlemum Qor los rapi ante baptistnum , quia, fi viverent, T minim& erant peccaturi." Ergo nec ideo peccáffe in A- t ilis; g damo dicendi fuünt pofteri, quàd; fi tunc ex-- Wt : dc gitiffent, in vel cum eo peccáffent. . t dfpae 320$. Dio 41 Pofteri non . peccárunt in Vif Ada- Drz Pzccaris. 919 orovdena Adamo: per hoc pracisé, quod is erat eorum unnem, capur naturale. Prob. Quamvis pater cujus- cunque. familie fir caput naturale fuc pofteri- t od is Qtmer, tatis, eámque contineat in lumbis füis, tamen: I : n qi ejus poíteris non tribuitur peccatam parentis , j ütn Deni U pater ex Ezech. 18., & ex S. Aug. Enchir. m 4c d& c. 46. Ergo idem à par a i dicendum de pecca;q am 4c (ortà Adami. wdet x.. S'anfenius , di(paritatem e ffe '7 qx.aöd xenntin 4 Adami peccatum fuerit commiflum ex fum- eudestm ma libertate & mera malitia, reliqua veró )mrin uf hominum peccata commnittantur ex neceflita- te prementis concupifcentia. Sed imprimis t5; i Q s A la erroneum eíffe hoc dogma conftat ex 'f'r. de A&. hum., ubi Catholica fententia definita eft, en ( n n . ed merendum & demerendum requiri liberta- tem indifferentiz : deinde per hoc ratio red- r i o fua tum; i di non poteft; cur peccatum illud ex natura habeat t fit pofterorum etiam peccatum, & qi conm rent r non aliud, quod etiam nunc à multis fümmá libertate & ex mera malitia, h. e. fine ignoran- j UMCHJ jüle tia & paffione peccantibus committitur. — sdeu£ "T 2. alii, difcrimen haberi, quód peccatum Adae "a um d g fuerit patratum à parente totius generis huma- ni, & fuerit omnium primum. Sed illud dat a t rationem dunraxat, cur peccatum aliorum pa- prædtü M rentum non fit peccatum totius humani gene- relut pf* ris, minimé veró probat, quód non impute- ) f tur illis, qui ab his familie capitibus defcen- P " dunt : hoc autem non nifi rationem materia- g "m liter difparem reddit ; cum Deus abfoluté fa- T. cere poruiffet; ut non concxahercmus.pri'mu?,l F t ? - [ 326 Dz P-ECCA'TIS*. fed fecundum A daini peccarum, ficut rion eonz r gitam traximus peccatum EÉvae, qua prior & ante privaz'oncm [ 150; Gertum Adamum peccavit. dezz 3. 4uidam differen- tiam ftare in eo, quód peccatum Ade fuerit pitis dirio naturale, reliquorum hominum peccatum fit t pectum tantüm perfonale. Peccatum autem natura w élkq nicetmple ia vocant id, quod per leges non folàm perío- nw íed etiam poíteris imputatur , üt crucifi- L xio Chrifti judaeis juxta,illud : /z 71 uis eyus fu- ha pl per uos e2 filios nofivos : & crimen 1 ( maje- Í qte comii ftatis, ex quo non folüm infamia in ledente, Vib wctime fed etiam in ejus poíteris oritur. Sed inpri- ttejsiem « mis hec refponíio eft petitio principii ; :quia Q preferta quaritur, quare peccatum Adami impuretur D) D pofteris & fit naturale, non veró alioruin pa- TT rentum ? Deinde fi peccatum nature illud di- t poriy citur; quod per leses imputatur pofteris ; er- Ia um $o peceatum Adami non imputatur ex ipía Qift t patura peccati , fed ex vi pacti virtualis feu or- t n pofj dinationis divine ,. & quidem talis, quze con- Vr flitueret Adamum capur morale, in quo non üfer t tantüm poenam peccati acceperint, fed etiam Ti reci q ipfi peccaverint pofteri, üt $. Paulus ad Rom. NCO ts 5. & Araufic. Conc. II. ftatuunt. Unde etiam Wg. allata ad explicandam. definitionem exempla non tenent. Primum enim de crucifixoribus l Wï& 1WI Chrifti etiam contra adver(arios probat, ad- fuiffe pactum Deum inter & Adamum , ficut CR i. QQOd ipfe n judei hic liberé & formaliter conventionem m m quafi (anxerunt. clamando : /agguis ejus fupee .CW; C wos €7 fflios nofivos. Preterea licer utrümque ris h lr 8&cndat peccata quorundam imputari pofte hs i al & Pi&écATIS. 32$ t fonty. ad qualémcunque effe&tum ; infamiam fcilicer, por & as ia r privationem donorum , vel forté etiam poe- nam; certum tamen eít, quód nihil malitize m Ade feri pofteris affricent peccara majorum. Quare, | peccanm €um peccatum Adami non quoad poenam dun- UCC CU taxat , fed & quoad ipfàm malitiam fit noftrum, folim nj nec exempla illa, nec peccati data notio füfficiunt. , ütcn Couf. L. Etiam in lumbis Adarmi contine- [ 4 o bantur pofteri ; quando alía peccata commifit , ) af mie fi que commifit : imó ; quando poenitentiam a n ledentt, egit; nectamen propterea aut alia illius peccatay , W aüt ejusdem etiam pcenitenria nobis imputaba- yririi; Q tur; prefertim cum perfona & natura macula- hm at ta uno peccato, pofílit adhuc mapis maculari ao dirm p alio:. neque ex ipía natura habeatur, quód pec- w d- carum potiüs imputetur pofteris, quàm poeni- r ltss t tentia ejusdem peccati. Conf. 17. Licet Adam u i fuerit caput naturale ad transfundendam natu- d ram in pofleros , ramen absque pacto virtuali ts q & ordinatione Divina juftiriam originalem nom potuiffet transfundere; Érgo nec potuir Ada- m f ein mus precise quà caput naturale absque virtuali hst pacto transfundere injuftitiam originariam in , Unletun pofteros. gett qu 206. Dico IJ]. Pofteri peccáruntin Adamo n perhoc , quód is per paétum virtuale à Deo T d erat inftirutus caput morale eorum ad hoc; ut kdamum, .W[ quod ipfe in ordine ad obfervationem vel vio- COHVC'WM lationem mandati de non comedendo fructu r uij 1/3' JW* faceret , cenferentur pofteri etiam moraliter & f r imputabiliter facere. — Aatio eft , Quia quamvis dum u 7 epricatio non omnem difficultatis no reíe- 525 Ds PrccamI& X feíecet, tamen 1. meliüs declarat peccetutm r buszominu omnium noftrüm in Adamo: 2. Nihil impof- ! mnaortles; fibileaut inconveniens continet : 3. InScriptura üjiiro ag & Patribus fundamentum habet. ein De o Prob. xma pavs. '"Tum ex oppofitione ad wàd. L fententiam proximé rejectam , à qua ratio vo- findexio ) luntarii in peccaro originali nullatenus explica- qpudis; 60 b tur: tum ex oppofitione adillam, quae quidem ordinationem Dei interveniffe concedit , nepat f forum : iamen vi hujus factam effe moralem volunra- Ws cbrem tum translationem. In hac enim fententia ea- a etum 1bs av p tenus explicatur peccatum pofterorum , quate- nus Adam ranquam caput naturale transoref- hr denegafi füs eft praeceprum comeftionem prohibens (üb beopfüriat poena amittende pro fe & (uis pofteris juflitiae Trd.grü originalis; haec autem ratio nec oftendit, quo- ! Daris o modo volunrarium fuerit hoc peccatum pofte- pb d ris, nec quomodo transéreffio preecepti potue- Dropni d rit jufté imputari pofleris, tanquam ab ipfis fa- Untario: vl €la ; cum fine.facta voluntatum translatione f padn, Y morali, nec moraliteretiam pofleri à przcepto S.Aug, L If obligari poruerint. Ergo. m,ï?honem f Prob. ada pars. Sicut Respu blica püpillorunj P at i voluntates in ordine ad aliquos effectus morales h jeg. in voluntate Futorum poteft includere: fic Deus Vg ju& ) potuit potterorum voluntates voluntati Adami poi lg, alligare relativé ad obfervationem vel transgref- Wt D fionemn precepri, unde penderet vel amiffio, vel L confervatio juftitiee oripinalis; quae enim in hoc NUPT implicantia major prae illo? Prererea cum ma- L f Wlæ legf giftratus civilis non habeat majorem poreftatem friny, in civiles fübditorum actiones ; quàm Deus ran- ! Putnfg quam E l Dz PrsccAris. 323 Pt ts 4;i'quami Dominus abfolutiffimus in actiones homi- Nüi imyl num morales; profectó , fiilla circa pupillum 3 hp difpofiio equitari nullatenus repugnat, hee etiam Dei ordinartio tanquam eequiffima cefti- ppoltor 4 manda eft. Denique conítirutio eadem, prae- àquiim fcindendo ab eventu , erat mobis plurimüm htemts nl optabilis ; eo quód probabiliffima fpes affülge- h quéquis bat, Adamum tot gratiisinftructum , Dei etiam, fui ac fuorum amantiffimum in re tantilla Deo oncedr, t xtalen volite periüs obremperarurum : in hypothefi autem jm n peccati etiam przvifi multüm nihilominus Deus r qu nobis favit, preeparando Redemptorem, querm fort? denegaíTet Adami pofteris, qui in accepta yrde nugr » protbs &b eo juftitia originali non perfeveraffent. Prcb. 31ia pars. Fundamentum ex Scriptura poftes ul oftexdi g & Patribus oftendunt omnes illi textus ; . qui probant peccáffe poíteros Adae; cum veré & ecatuo p r p proprié dicturn peccatum efle nequeat fine vo- luntario: voluntarium autem explicari nequeat um pb um mFLJäüöHï fine pacto. Vid. num. 201. Specialiter tamen . S. Aug. L. 16. de Civ. Dei C. 27. apertam pacti hr i pres mentionem facit, dum in illud Genef. 17. De- debitur auima illa de populo fito , quia pattum meum dicapupïlla»'ïü of t arritum fecit , ita fcribit: Parvuli, nog fecundimm vite fue proprietatem ,. [ed. [ecundüm communem hzi 1 al 88 geuevis bumami oviginem , omtes i illo uno tefla- m't mentum Dei diffpavevunt 4 im quo omnes peccave- d ts vYugnt. vel um Multa quippe appellantur teflamenta Dei , I j exceptis ilis duobus magnis veteve &5 uovo , quod ne licet cuique legendo cognofcere. Toflamentum au- u vt zem primum , quod fatium efl ad bominem pri- r novte purte 7H0Yi£— güum , pvofetio illud c;/i Q:ä die edevitis ; qu M E—— 854 Dz PrecamI&. gnovieihini. Ejusdem meminit S. Hieron. inC. Gï f eri moda Cb Ofece circa illa verba : ficuz " ddam tvanse grefff [unt patlum meum , i prevavicati funt ia um Ls ?H8. nyrine clro: Sic enim Deum loquenrem inducit para- hrafticé : Zp/fi autem imitati fugt "Adam , uts Áilm dlendit dtit, aeque j wuod illeim pavadifo. fecerat pa&hum smeum legém- que pyeteviens , iffi in terva facevent. — Et ibi, boc & Dar vet dtcos m ; in paradifo ommes prevavicati [unt in me, in 22 " militudinem pvevaricationis Aduam. ANon enim [ícitais, d auiruti, fi quod in parente preceffit, etiam in filüs gt cafa Condetnüetim,. Quibus verbis non affirmat fo- a. 0b lüm Adz polteros irnirári parentem , üt Pela- M -giani volebanr: fed in ipfo etiam Adamo , & f empo fimilirer, hoc eft, pariter cum ipfo in paradifo k rno D füiffe preevaricatos, moraliter (cilicet faciendo, Tqürkque q qued íllé omnium perfonam füftinens faciebatz hp atque ideo propter illud peccatum meritó con- muncgum demnari. Simili ratione S. Chryfoft. verba ep. lintas pl ad Coloff. c. 2. v.14:. Deleus; quod adverfus uos premi Domi at cbirograpbum decreti homil. 6. in eand. ep. i domini commentatür: Quedgau chirogvapbur auttor in-. Yoyte non e zelligit? quod ad. Moyfen dixevaut: quecuuque di-. Titte(üpron xcit Deus y faciemus ; aut id, quod fecevat ad Z4damy QUi nie dicens: quácumque die comedevis ex boc liguo ,mor- Pdbiet, 7e inovieris, . Similia dicunt, & eodem fenfu lo- i Vontor cüm illum , tefte Martinon , interpretantur de- li tradfifig pacto curn Adamo inirtb Ambrof. & 'T'heophyl. Ia Volunt in ep. ad Coloff. Rupertus L. 5. in Genef. c. 33. QU5 as & alii, Praeterea S. Aug. illud pa&um infinuat in Tunsfofini libris contra Pelag.üt dum L.2.de nup.& concup. X f vj C. 11. meiinit violati reftamenti : dum L. t. V tl conr. Julian. C; 6, peccatum originale vo cat de- bitum VU trars z [ Dz PsccaTIS. EL T in( ï)itum paterni chirographi, &ex S. Chryfofto- ! Altm ia mo dicit Chriftum inveniffe chirographum pa- ritd t ternum. Idem repetit L. 6. C. 8. alibique, ubi li us nomine chirographi paétum indicat. U , &.1 '5. ? Ali, d falfum oftenditur, quod Janfen.1. c. C. $. 1 hat !zgm dixit, neque Auguítinum neque ullum alium ) bhk Ss. PP. aut veterum Scriptorum ante Doé&tores fut n m Scholafticos mentionem feciffe pacti, five con- ; Mom flizutionis, ad quam recurrunt Theologi, cum , n df slfig nant caufam transfufionis peccati originalis. d 207. Qb;c. I. Deus ex S. Aug. L. 5. de Trin. i, u C. 16. & D:Th. p. 1. q. 13. a. 7. nonab eterno , m Aloo; ! fed in tempore dicirur Dominus creaturarum y fb i d & relatio Domini in Deo eft folàüm rationis r s actu exiftentes. Hoc po- Yicet t requiritque creatura Ípes fito fic.arguitur. Ut Deus conftitueret Ada- j mertote inum caput morale;. transferendo in ipfum vo- h. vett lunrates pofterorum , debuit id facere vi fui fu- " premi Dominii, Sed Deus non potuit in para- d difo dominium exercere in noftr as voluntates ; j Couf. .. Deus du at utpore non exiflentes ; ergo. ratione fupremi Dominii poteft quide T m facere ; u m; nequit tamen , itró im- — m ld A/Mi quód ego liberé veli poffibile eft, quàd ill ud;quod Deus vulr, mihi d g - Sed il- n i fit voluntarium absque mea voluntate. retintro la transfufio fuiffet fa&a & volita à Deo absque Couf. II Ut mihi ali- AT 1nea voluntate; ergo. quis actus fit voluntarius. . & imputobilis ratione j Geüf[ C/f* transfufionis voluntatis ; debet illa transfuiioxä j f5 me effe volita non quomodocunque ; ie& ut n j cauà talis actüs. Sic veró non eft volira à no- ]. n i h bis illa transfufio; ergo. u WæF 3 $. Quam- bit " 526 DQEVPECCATF& D 3. Quamvis ipfà actualis denominatio do- minii fit relatio predicamentalis , & ejus exer- p in m infne citium etiam requirat in plerisque actualem exi- ftentiam fubjecti vel objecti, in quod domina- EAU tus exercetur ; heec tamen non obítant , quo i, quod minus ex jure & dominio quafi radicali poffim ii & e difponere de rebus actu necdum exiftentibus. ejlis done( Obvia fünt hujus rei exempla in artifice operam per d denom fkos n t füam pro mercede addicente & de artefacto etiam tantüm futuro contractum ineunte: Item j in Dormino arboris , fructus ejus necdum exi- qui pet of puplisduar ftentes füb paétum mittente: vel in Infüle pof- feffore ejusdem acceffionem per alluvium for- Ti quosd tuitum obventuram jam vendente. Non mi- ; pf ende nor fàné poteftas Deo & difponendi de crea- | Vtmiiad turis earümque voluntatibus facultas. conce- ia C denda eft, à cujus omnipotentia omnis res Ws creata fuum effe accipit, & ab zererno jam futu- me df vil ra in tempore decernitur. Adhzc ariete ifto &pr m adverfariorum etiam fyftema convellitur; cura C jurisdictio non minüs quàm dominium requi- t ord xat fübditos actu exiftentes. Vel ergo ; quo * l tamen ajunt, Adami pofteros, utpote necdum ] Oft tf prefentes, preceprum Adamo datum obligare Y asv non potuit: vel Deus füpremum dominium in fäæm Dm moftras voluntates , quantumvis realiter non lts exiftentes , etiam exercere potuit. Neque a CiDfe et feminalem noflri in Adami lumbis continentiam Quo ag recurrere licet, cum eam refpectu mediaté ge- | Wt lo nitorum nennifi moralem fuiíle certu m fit. Un- Witeromm de in forma f IT ] d V du Dr Pnc-&Arls. $27 Enominaüo /" ' äää/lr un. . IN.m. vel D. Non extiterunt x d ts hyfice & in fe ipfis C. non extiterunt morali- n ter & in füa caufa ,. Dei fcilicet omnipotentia u doni N. .4d Conf. 4. D. M. Impoffibile eít, quàd t q illad , quod'Deus vult, mihi fit voluntarium Til d hyficé & elicitivé absque mea voluntate fcu m eyileni eius actione C. ut mihi voluntarium fit morali- ter & denominativé N. — Pofterioris voluntarii ittifice u k de artef fpecies non tantàm fünt voluntarium pvafum- inaure: [re prum & intevpvetativum , fed etiam imputatzvutm, psrenm o quod per ordinationem mapiílrarüs habetur in nl pupillis & amentibus, quibus actiones Tutorum et drm ita ad quosdari effectus moralesimputantur ; ac OT Ad Conf 1. D. M. fi ipfi easdem pofuiffent. xnexd d t Ut mihi actus fit voluntarius phyficé & elicitive, fs deber &c. C. ut fit voluntarius moraliter & de- n n n nominative, fujd. debet voluntatis transfufio à mne effe volita , fi fata fit per pactum formale zim j klac a & per muruum Dei & creaturarum confenfum C. fi facta fit per pactum virtuale & per Dei pavelir; d yaiiom x duntaxat ordinationem IN.. Vide n. 205. & 206. 208. Jzjfl. 1. Respublica non pofeít pro li- d «; qu uyic d bitu transferre fübdirorum voluntates ; ergo nec Deus voluntates hominum. Cosf. Z. De tao i? fa&to Deus transferre nequit voluntatem Petri j um ] exiftentis in voluntatem Pauli , ita ut Paulo pec- JJ Jf u M cante etiam Petrus peccet , cum in hoc cafü , quo Paulus etiam nomine Petri peccat; Perrus j con T J i poffet elicere a&tum charitatis ; ergo nec potuit Ür pofterorum voluntates Adami volunt ati alligare. ami Couf. T. 'Yransfufio illa voluntatum facta eft à utura Deo dependenter à fcientia media de f 4 tran- li WE L f | l $58 Dz PrccaTI&; transperefione . Adami ; ergo non fuit nobis inofirmfu- Optabi i nec Deo conveniens ; evafi utpote quific. (ximd L caufa peccati. la dligatot E. i dipndo; D. 44 Refpublica hoc non poteft quoad aéliones morales, feu impurabiles ad vidifer Adam meiitum vel demeritum C. .quoad - actiones 1 ROX CO ( politicas. , Juld. fi translatio . ejusmodi on ? d m fit conveniens, nec y per fe, & prefcindendo 3 tropbiis v 25 eventu, optabilis C. fecus N. Praterea 4 n preiande difpavit 4: eft, quód Deus long? majus domini- uni ha Quente (oen Deat in creaturas, quàm mapiftratus in ia üïbdiï fitp o5; Magiftratui enim Deus non concef- - pevidt: di oteftatem , nifi. neceffariam ad gubernatio- J gners efer: nem fübditorum in ipforum bonum : ad hanc : Qs cedit autem non requiritnr poteftas transferendi vo- J ilicay; lunrares in ordine ad' a&tiones quascunque. - Jindünnm Adde : à nobis proprié non inftitui paritatem, ]l Qd fecté tamen inferri ; quod multó magis Deus nonin ex fuü ] hii prema poteflate ; quam habet etiam in &Um primy homines quoad effe&us propri& morales , pof- Eclinon t fit voluntatem unius allipare alrerius voluntati. K d nra «dd Conf. L. 3. 1. IV. . "l'um quia Deus poffet n fs illud inconveniens in adje&ta ratione impedi- Q5 ts re: tum quia , fi translatio ita conveniens ef- | K, (s fet pro crearuris jam exiflentibus , àt fuit pro Adami | lm d pofteris necdum exiftentibus, illud pof- fet, 19 ]r ficur nunc difponit Respublica de volunta- Dunt dbf Áui te pupillorum , qui etiam dormientes aut aliud V DOn um cogirantes civilirer agunt, lucrsntur vel per- D l unt , * prout eorum nomine '"lutores apunt. X 2. Oniffo öxun ür in Antecede dut$ IN. Conf. ; Quia ratio ; quae l uml €I' d nte additur ; nullo modo militat in T noftro W Corp — x Dr PrzecaTIS. 329 Q1 ftit n uia noftro cafü. — 4d Conf. IE. . w. 1. N. A. Wytt qui fzientia media nec erat neceífaria ad faciendam hanc alligationem ,. nec etiam diggebat Deum X 0 pod n alligando; cum non minüs id feciffet, fi prae- Impordis vidiffer Adarmum precepto obtemperaturum; Ws acnunccum divería previfione preeftitit. Ee. usmod u 2. IV. umam Conf. Quamvis-enim , ut res dica- prafndei tur optabilis vel non optabilis, debear confide- C Preen rari preeí(cindendo ab eventu & eventum confe- gt domi, quente fcientià medià; falfüm tamen eft, nihil murdoats 2 per fe effe optabile; quo nos malé ufüros Deus s oD O previdit: aliàs enim nec Redemptio humani ul gumait . generis effet univerfüliter optabilis, quia &hec num dl multis cedit in majorem perniciem , juxta il- ansfereii ]ud Luc.2. v. 34. Pofitus eft bic in vuinamtg ia ve- Deinde etiarn /V. adam : Qusxm.. Juvre&ionem multorum. itul priz Conf. Quia hzec alligatio per fe & determinaté imgi ls non intulit peccatum , fed tantüm conflituit iet eui ectum primum indifferentem , ficut porrectio : morg n gladii non trahit poft f& (üicidium, fed eft indi£- rrüs volut ferens ad proflipendum hoftem, vel ad abuten- j us p dum eo in feipfüm. Quin intentio Dei volun- g ia tates noftras transferentis non erat , ut Adam BR amaias peccaret, fed ut fibi & poft eris gratigm origi- nalem obediendo confervaret. $, i fit pfO j lp* 209. Jnfl I]. In hac fenrentia varia emer- jadv gunt abfurda. Nam r. confunditur preeceptum. de non comedendo fru&u cum paécto , cüm ta- g ib u 6 men hec quoad naturam & connotata differant, " 2. Sequitur, animas contracturas originale pec- o d "T A catum , etiamíi poft fuam creationem non uni- n Apo- gdo a j rentur corpori 3. Non explicatur illud ' 1toi i » — ,,,,, 330 Dz PrEccaTI1S. ftoli: zatu? filii ire; quia deberet dici: !pa&a qo 0l filii ire , fi non ideo peccaverimus in Adam, f&f quia natura noftra fuit contenta in ejus lumbis. | p r &. IV. 4 ff. Et quidem ad 1mum Diftin&tio ! m pro neg fe fatis oftendit inter preeceprum & pactum; fiqum moo nam alligatio noítrarum voluntatum ad volun- w d tarem Adami fuit decretum Dei conftituentis p $ Aog. trixéjonem Adamum caput morale pofterorum ,. ira, ut quod ipíe faceret , cenferentur etiam pofteri fin ia moraliter & 1mpurtabiliter feciffe , & fuit etiam t N. virtuale pa£tum cum Adamo de transfundenda n ln juftitia vel injuftitia originali in pofteros; pre- bv, $. A ceptum veró fuit illa lex , quam Deus Adamo 135 f diffo tum íuo tum pofterorum nomine fervandam po- hx eyplca fuit. /4d 2dun N. feq. Quamvis enim natura- 1 db omn lis deícenfüs ex Adamo, vel feminalis noftrüm p faf continentia in ejus lumbis non conftituar juxta 10 m nos originale peccatum ,. tamen & ad illud & [ mor, Be ad alligationem volunratum noftrarum praefüp- f fim m ponitur. Propter hunc enim defcenfüm alli- MMin gati funt pofteri voluntati Adami, & ut actua- imd, bt liter contractum dicatur hoc peccarum, vel ani- Iffl!mj 1[&;&,' ma per illud maculara , requiritur etiam exiften- W thereg tia defcendentis ab Adamo. — Ubi tamen omni- Tif n0o concedimus , fi quorundam , qui non de- LY fcenfüri erant ex Adamo , voluntas illi alligata Csm ei fuiffet , hi nihilominus in Adamo fuiffent pec- CL Dlüm, x caturi. "d 3tium N. Sumus enim naturá filii Oc, u ira&, quia naícimur odibiles Deo, & ex Adamo NU &j defcendimus naturaliter , in cujus peccatricem translatee. | 'it fenin vo—luntatem voluntates noftree fuerant Wüm N 210. Oh. i Dzr Perccarts. 931 t v 'o10. Objic. /I. Certum eít in controver- s it Ád fia S. Auguftini cum Pelagianis circa exiftentiam 1 ehs lm peccati oricinalis potiffimum horum argumen- us Ditods ruüm pro neganda exiftentia fuiffe, quód nos, m & pr tanquam necdum exiftentes ; non poruerimus tüm qd vil N re; ad hoc tamen argumenrum folven- [ conftima n S. Aug. nunquam recurrit ad pactum & tüm ,. i, translationem voluntatum, íed ad continen- eiam pl tiam feminalem ; ergo nec nos debemus. s & füie & 1. /V. Corf. Potuit enim l. 4. op. imp. : transíondo] 'cont. Julian., ubi hoc argumentum propone- poleos; batur, S. Aug. non meminiffe pacti, ne .no- nDes Ain vis fe difficaltatibus innecteret ; cum , licet. ferandity hanc explicationem cenfeamus veram , eam ta- $ enim al men ab omni difficultate non effe immunem ; sls a ipfi jam fafli fimus. Unde S. Doctor. Julia- confümt J no importuniüs inherenti recté repofuit L. n &il de mor. Ecclef. c. 22. Quid à 1e queris, quo ( fa&lum modo , cum fa&um conflet aliquo modo , parum p deenin Ji "Apoftolo cvedis ullo modo, qui meutiri potuit mul- Tib lo modo. Et L. 3. de pecc. mer. & rem. cap. 4. xum, Y ln Etiamfi vefelleve avgumenta uon valeatn , video ta- TOU men inbevendum e[fe üs , que im [eviprura funt um o apertiffima. i m r /&e. 2. IN. m. quoad xim. part.. Meminit enim ejusdem etiam contra Pelagianos, üt monitum ys d du jo fl eít num. 206, Idem infinuavit omnibus illis in locis, ubi peccatum originale voluntarium af- n feruit. adam Part. D. Recurrit ad continen- ) &vä' Jöamü auim tiam feminalem , excludendo per illam omne | fl ï; usit pactum N. conftituendo illam tanquam funda- inene 40 9) n r Dz PECCA'I"IS; 33* fipsitt mentum, quod etiam in noftra fenrentia tenet, ür nuper. dictum C. v poler áir. Jafi. 1. S. Aug. ]. c. fic refpondet Jü- um , 1 liano : Secuudiim originem omnes in illo uuo evatt, u'mdaa &CGE mj i $1 €5 hi onues umus ille evant y qui in fe ipfis uulli ad- Bbuc- evant. Secundium. bane ovtginem femialem fieiic no Wa AdU etiam ILevi tune. decimatus: offenditur , zom dm. fe- dpfo , fed m ilo, cujus iufutt. lumbás z ec. voluis insn i p & ft d gec uolut decumari , quoniam mulla. ejus volumtas evrat .. . £9 Lamen fecundüm . vationem [eminis , diftr- Go zon mendaciter. nec inasiter. dium efl, quód. ii p ,qua Jum €9. decinatus .effl. . Unde fic arguere licet: tcontezmo d Eo modo in Adam fuerunt eis potteri & pec- tine lm càrunt, quo Levi L£ toa fuerunt in Abraham & de- d ive mor. €imati fünc, dum is Melchifedecho decimas de- fmfofife 4 dit, üt dicitur ad Hebr. 7. v. 5.; atqui non ra- hi, wde q tione padti alicujus fed ratione folius feminis, Pahs woba & hinc ex natura rei , Levitee in Abrahamo fue- Mi runt, & propter hoc decimati dicuntur : ergo fonm : à pari. Cozf. Non requiritur major libertas & u fg ad decimandum, quàm ad peccandum ; fed ad ft'dior He liber&/decimandum fíufficiebat feminalis con- Min, fe d tinentia Levi in lumbis Abrahe, qui perfona- CO L | liter decimas dedit ; ergo &c. dENSS &. D. M. Eo modo, quantüm ad aliquid, l9t lts fuerunt in Adam pofteri ejus, quo in lumbis CO Abrahe füerunt Levitze C. quantàm ad omnia C Lav uflini. hic. fuit oflendere; WN. Scopus $. A Tdtemm d quomodo pofteri ü erint in Adamo, & ad hoc & Augufhn afferr exemplum de continentia feminali Le- l i, Jj vitarum in Abrahamo. An veró ex ipíà rei t v : 49. di natura, vel ex eo pracisó, quód quis ab alte- :th') quh EX* * i T Dz PrccaTiSs . 833 SCUTM $O participet naturam , quis peccet qut pecca- verint pofteri in Adam, an veró id moraliter, Tij contingat ; fappofità nempe illa feminali con- T ITMM ünentià, addendo adhuc pa&tum , nequidem bf rangit hic S. Do&tor, nec, quia argumentum uliani hoc nondum urgebat, tangere necefle i a r, m habuit. ' 744 Cozf. JV. M. Difparitas inter de- hi : mv cimationis & peccati impurationem eft, quàd- i tur d decimari fit denominatio queedam extrinfeca tinom o adinftar dignitatis vel infamie à parentibus T rofe&tz , quae ab hominum opifione pendet: ( at é contrario denorninatio * eccati eft ab raterno. H É s polan d animze ftaru , & voluntari "rationem five phyfi- cam five moralem exigit. Nihil à dictis diver- Avb d? o n fum fenfffe Augufílinum patet ex loco Apo- ftoli , unde expofitionem fumpfit ; hic enim gt (s ( Paulus probandum fümpferat Sacerdotiunr At Melchifedechi preftare Sacerdotio Aaronis & du ? Succefforum : precellentíam. veró oftendit ex' Ó i eo, quàd ficut Tribus Levi dig k nior coc [e) T T7) "":ï pdm; &i tur reliquis Hebraorum tribubus ob decimarüm' (eminzlis d pehfüm, fic dignior fir Melchifedech, cüi pa- , g teripfe Levirarum Abrahamus decimas obtu- li Ad hanc itaqde denominationem inferio- n ii risin pofteros refuündendam re&t& ufürpatur continentia feminalis, & quantum ad hoc de- "PT cimati Levitee dicuntur ; quanturn veró ad li« m i f " bertatem decimationis pertinet, nec Apoftolus Ti T hu nec [2 Auguftinus hic quidpiam edifferit. 1 M l 212. Jufl. II. Juxta S. 'Aug. in Enchir. c. j I ' 26. & 48. aliísque in locis ideo peccavimus ori- 51 s ginaliter ; quia fuimus in illo uno ; quando om- g nes : 334 Dz PzccaTI$; nes ille unus. corrupit ; fed in tantutn. fuimus. eurioo mant tj i t in ilo uno; in quantum in eo erat natu- ra íeminalis , ex qua propagaremur; ergo m duntaxa g r& N in tantum peccavimus, in quantum fuimus fe- minaliter in lumbis Ade. — Cozf. Z S. Th. 1. VU anm 2. q. 81. a. 1. docet, quód eo modo nobis im- * iaf n purerur peccatum Ada , quo modo manui ho- poin pf micidium à voluntete capitis commiffum &im- prrigam d peratum 5 fed homicidium non imputatur ma- p éin nui ratione alicujus pacti aut unionis moralis, &Aümilm| fed quia eft membrum . naturaliter unituin ca- Funqum p piti; ergo. Conf. IJ. Adamus üt caput naru- ts taturdle Q rale peccans non fibi tantüm fed & pofteris i enim E nocuit; quia dum perdidit juítitiam origina- i pen: du lem, pro nobis etiam illam perdidir, qui na- Wtmm, ax turam ejus originali juflitià fpoliaram eramus (.1, Siqu; accepturi. Sed peccáffe in Adamo aliud nihil me u dicir, quàm peccarum illius nocuiffe pofteris; Mtrtem j ergo. 107 ajopi 5 | x. D. M. Ideo peccavimus, quia in illo. jr t h; 'uno fuimus precise naturaliter íeu ex rei ) a, i natura N. moraliter & in ordine ad obferva- Abl o Qj ] n tionem praecepti vel violationem C. . Naturalis lx illa continentia fola non füíficiebat ad peccatum M)lhta d nobis imputandum , cum aliàs ex eodem ca- fnmu: ö& w pite alia etiam peccata commififlemus; & in A- r damo egi(Iemus poenitentiam ; erat itaque dun- QU i i taxat praefüppofitum, cui infiftit unio moralis n q & translatio voluntatum in ordine ad hoc pec- "lic 0. eatum. — .4d Corf. 1. D. M. Ita ut comparatio u pracisé inflituarur in unione unius cum altero I [e 3 ! b ^. at ponatur etiam in modq unionis ; ità mcä s p pee Dz PzccaTI1$. $35 vt frmy ut urio manüs cum capite eft phyfica & na- t ent n turalis, fic etiam unio pofterorum cum Ada- IM mo fit dunraxat. naturalis, & habearur unicé ex tum füm natura rei IN..— 44 Conf. £. 9. 1. Similiter D. LTb 4M. Ut ad argumentum refponíum eft. — Certà xdo nobisi ficut ex ipfa rei natura non accepiflemus ori- odo mani ginalem juftitiam, .fi haec tanquam perfonale oilm 3 privilegium dara fuiffet Adamo ; fic non ex Impütatur ipíà narura eà nunc privarnur , eó quód preci- nonis motg sé Adam illam perdiderit ; cum Deus eam no- T bis ranquam privilegium períonale aut pofte- p ris naturale concedere potuiffet. -B« 9. /V. . ( & pl Si enim per nocumentum intelligatur, àt fo- " lum ag let, peena duntaxat peccati , non veró ipfunm eidt; Q peccatum, aperté contradicit Conc. Arauf. II. xj i Can.2. $i quis foli /4dee prevavicationem [uam, o d zon 9 ejus pvopagimi, affevit mocuiffé, aut cevià acuf p suovtem tantüm covporis, que pena peccati e[fh, 3-5 autem Q9 peecatum , quàd movs eff amime, ys, qii per umum bominem in. omge gemus bumnanum tvan- " fnd Y filfe zeflatur , injuflitiam Deo. dabit , coutvadicens u je ad o "A pofiolo. icenti: per umum bomiuem &gc. Se- " cundüm hanc definitionem & .principia füpe- riüs ftabilita dicendi fünt D. Thomas & S. An- x il peccam B. T felmus de peccato originali non fecundüm id; l quod importat in recto; fed fecundim illud, famus, ! Ti quod in obliquo, & quidem inregraliter dun- taxat, non autem forrmaliter, effe locuti; cum ToLA j d J ille hic q. 87. a. 3. dixit : Prvario jufitie ovi- L Vil 1 ginalis , per. quam voluztas. fubdebatur. Deo , efl u d gius j g ormale i peccato ovigiuali : & dum hic L. de ; Hoe peccatum , : moms,müï Concept. Virg. c. 26. fcripfit D u 836 Drz PreccaATIS. quod originale dico , aliud imelligeve tequeo in ipf m pot zufamibus , vifi per. ipfam inobedientiam Ada-qu- Mime. ( d o n nzæditatew , per quam omues fii fuut ires Mnde dl D nis in ordipe ARTICULUSIV. hat i !4«9u0n01n fot maliter. confjftat. peccatum otis fen ii eriginale * Bo pl tbus nb Qta. Peccatum originale paüïrh à'Theo- zxg.N logis dividitur in oripginale originans, Wetra adve & originale originatum. Originale orzginans i, qu nihil aliud. eft, quàm actio fingularis ab Ada- (s diquis mo contra legem divinam non folüm nomine Ti enim dind proprio; fed nomine etiam pofterorum füorum b ugindi pofira ; originale orgiarum eít hujus pecca- Cs ii pot ti quidam ettectus , in quo illud moraliter per- li (t g feverat, & à fingulis pofteris ita contrahitur ad Dordttr eft: proprium fuppofitum ; ut omnibus infit , uni- 100 dl cuique proprium, quetnadmodum . declarat peccifenr. Con. 'Trid. Seff. $. num. 5. Ratione r ho- lat r d mines etiam necdum exiftentes poffunt dici Trititato di peccáffe ; quia pet hoc nihil intelligitur ; nifi ?. D aétionem Adami füiffe-moraliter actionem po- Á n fterorum ; ipfosque habuiffe debitum proxi- Mltnein ile inum macule contrahende: ratione 24j Di- I* rv cuntür peccatum originale contraxiffe , feu per Wt i ilud eíle maculati, ad quod requiritur exiften- átt, ptiore. tia deícendentis ex Adamo, feu infufio animae Wa 8* pw in corpus ordinarià generationis vià ab Ada- IDponir T zno fümptum; quia effe maculatum, dignum MUne, lt (ap odio divino, privatum gratià & fübjectum poe- . Porro | AK ] C ais | exigit aliquod phyficé exiftens. utrumm- W: niä ( Dz PrzccaTIS. sär" i utrumque poteft confiderari üt actuale & üt babituale. l rf;.læ j Originans actuale eft ilia actio A- j jut n dami peccaminoía phyficé in paradifo pofita: habituale eft eadem.actio moraliter perfeve- |V. rans in ordine ad reatum culpae. Originatum ! jatttm actuale eft illud peccatum in inftanti concepri- onis feu infufionis animse actualiter contra- €um à pofteris : habituale eft idem in fequen- um2 TIs Ubi tibus inflaniibus perfeverans moraliter. ie oripuin preterea advertendum , non obftare noftrz oïig;wï' Q.Trää 'ntentiee , quód 'peccatum oripinarum dicatur T effectus aliquis peccati perfonalis Adami ; quam- j folüm nomi vis enim iliud àr moraliter noftrum includatur H SrOTOrt Jf ab originali originato ; tamen hoc illius effe- " x i E ] (;g. &tus dici poteft ex eo, quód actio perfonalis ä Adami fit ratio & caufà actionis male , quae wznn*amrmejf moraliter eft pofterorum ; quatenus, fi Adam jbus ii non peccáflet ; neque pofteri eodem peccato lm d peccáffent. Cüm de peccato originali origi- xine m nanre fatis dictum fit articulo prieri, nunc de 5 polfum l originato dicendum reftar. 214. Dico. Peccatum oripinale eft ipfum sgn i - qdionem p* Ade peccatum phyficé preeteritum , prout à pofteris in illo moraliter comrniffum, & mora- yinm od u 2 liter perfeverans in reatu (eu debito füftinendi ll B odium inimicitie Divinge. Pars ima proþ. ex Art. priore. Coyf. Peecatum originale habet uriur i j veram & propyiam vatiouem peccati, üt exprefse Af:'lvj fupponit Trid. Sef. s. num. 5., & eft ira com- TL W[Ufüwd j mune, ut tamen fit ugicuique proprium., àt idem. j '9(2 Conc. l.c. num. 3. aflerit : (ed neutrum dic fibf i f poteft, nifi originale dicatur peccatum Adee m 4 phy- Dz PsccaTIS. 228 ffiiopec phyfics preeteritum, prout à pofterisinillomo- fareoralia raliter commiffum ;ergo. Pars 2da prob. Ex di- sui intrin &tis n.100. de peccato habituali mortali , cujus fpecies aliqua eft originale, . Cozf. In illo mora- fe & entita l inpu liter perfeverat peccatum originale; quod per Chrifti gratiam in baptismo collatam remitti- DRRT tran x Ad tur. Sed hoc eft reatus, & quidem culpe, feu debirum fuftinendi odium , üt patet ex 'Tri- d od dent. l. c. num. $. $i quis pev 9. C. D. N. gra- h;nv 0 ilis ?i que in baptismo confevtur , veatum ovigias n poler lis peccati vemitti negat 5 aut etiam . ajférit mon tol- "T li fotum id, quàüd veram 9 propriam vationem fhvic: pre jeccatà babet .. . anatbema fit. Mil » InC nfb 'a15. Objic. Peccarum originale non eft iera imputatio extrinfeca inobedientize Adami, fsmm ne ^ t Rriev üt d; num. 187. ; fed in noftra fententia pecca- tum originale nihil aliud foret,:cum effet tan- Ad (/Jïl l . m in sceftima- lE Tetmit tüm moraliter commiffum , tione Dei extrinfeca & hominum confifleret fll)nak, Dor ergo. Copf. J. A&us peccaminofüs ab Adamo gma/'e p elicitus eft ejus pofteris extrinfecus : peccatum if 1,7, originale eft pofteris intrinfecu m ,quia ex Trid. w*' l h h udicuique proprium ; ergo. Corf. II Pecca- lgnum TEP( tüm Adami eft quid preteritum: originale eft It n ii aliquid pofleris natis praefens ; ergo originale rämï ä ïlmx nequit effe peccatum. Ada. Conf.. III.. Pec- Md catum füit Ade remiffum ; neque moraliter IUH! Q amplius perfeverat; ergo. nlt : eto . IV. 9. Ratienis 24. part. D. c onfifit in ex- QUi o | trinfeca Dei & hominum eeftimatione fubjedtiv | Ut p fübje&iv& | üog : ] N. terminative. folüm vgl obje&iv&)C. z €on« * Ds PieceaTI& ^ 349 Wbm —fifit in peccato moraliter proprio & condi gnie i p r tate moraliad fuftinendum odiurm, pofteris mo- tortl; i ralier intrinfeca. — 244 Conf. 7 D. M. Eft phy« Inilom ficà -& entitative extrihíecus pofteris Cimoras ile, quil t liter & impuraüve aut ifiterprerative IN;.. Cum Jatim reny. propter transfufionem . moraleni voluntatum peccatum Adami fuerit etiam à pofteris mora- yidem al Lpterer T liter commiffum , & per reatum culpee contra- hatur ab ilis ad proprium füppofitum , re&té CDm rulu r etiam pofteris moraliter intrinfecum dicitur, TL i Zdd Couf. li. D. M. Peccatum Ade eft qui phyfice prereritum .C. moraliter preteritum yna gtl Jubd. refpe&tuipfius Adami , cui fcilieec eft remifz füm C. refpeétu pofterorum quibus fi per ba» 'ginele g d dienriz n püsmui necdum remiffüm eft, adhuc morae ententi liter perfeverat. IN. Ex quo patet refponfio m ditt "d Conf. [i[.. Quià Adamo. per poenitentiami fuit remiffum peccatum ; quarenus fait illi per- &i d ym n fonale, non autem quarenus fuir peccaturd oris ginale per ipfum à poíteris commiffum; s 4 216. Jufl. £. Mlnd folüm habet juxtà Ária : p Ítot. l. ; Ech; c. . tationem culpae; quod eft s quaim tsj J lk dignum reprehenfione; fed fi peccatum origi- nale ia re£to eft ipfe actus Adami , prout mo- m: 0 ni^ í raliter à pof teris commiffus ;; commiferatione; o Og non reprehenfione dignum eft ; quia poftero- r JH rum neimo 'in peccatum Adee preeteritum cons f2nfit: ereo. Conf. L. Ad reatum pornz re- nt( quiritur culpa abfoluta; & non tantüm condi- ) o 4 tionat? previfa; ür certum eft contre Semipe- * H tiot wg Wä lggianea, M Ergo eriam ad reatum cu! h LA og' requi« i ( j gl Titur coníenius abfojutus. Atqui. pofter) in 2 peg- $40 Dz PrsccaTIS: fo- mxcs X im eccatum Ádami nunquam confenferunt ab luté ; ergo. Conf. 14 Nihil eft culpa propria; "T nifi quod eft voluntarium voluntate propriá; ws n Adar li dfoore n atqui nec pactum cum Adamo, nec peccatum Adami fuit pofteris volunrarium voluntate pro- ferorom, non rgo. M Nl prá;e D. M. Illud (olüm habet rationem cul- C et a E. pe perfonslis, quod eít dignum reprehenfio- ft vimtariun ne C. rationem culpa originalis /V. M. & tranf- Tomptfe fnor inifsà minore, füb eadem diftin&ione JV. conf. qer hat Omne quidem vitium & hinc etiam originale us. lj modier n viruperio dignum ff , non tamen feprehenfi- one, nifi refpecta ejus,à quo liberé fit aut par- tenta nobis. ticipatur; cum itaque folus Adam illud libere ts pecortur commiferit, pofteri autem liberé non partici- re- t üppler pàrint, refpeé&tu quidem illius , non autem Keen bene ífpe&u horum reprehenfione dignum eft; nifi & ons W ina- qüis etiam inrelligat reprehenfionem ori Ádg, Com lem, feu cuidam, üàt in capité contento;' : ebi- &mm: &l fam. Propter peccatum enim quilibet eo mo- Berirum il 'do eft- dignus reprehenfione, quo illud com- ütrium Q mifit; cum ergo pofteri non commiferint pec- VA catum originale perfonaliter ac in proprio fup- Tl difgf pofito , fed originaliter dunta xat & in füo capi- t diere te morali, etiam folüm ori inaliter & in capi- D a n j lone ; unde minor te füo digni fünt reprehe Ws edem omiffa fuit. .« 2 Conf. 1. L D. min. [ubf.. Pofteri Ut Md nunquam in peccatum .A da abíoluté confen- nCmpe fno C. con- ferunt confenfü phyfico & immediaro Ad cul- Weris fome fenfuü morali & mediato capiris N. W ompjy pam perfonalem requiritur quidem confenfüs autem V 1 C fat | Qb od *gbyücus & períonalis, ad originalem - InQra- -Drx PrEccnxs. 34* eemnt 4f mioralis & imputativus fufficit ; hic veró fuit cüpupropn in pofferis abíolutus, quia pofterorum volun- Ti popri tates in Adamum abfoluté translatee funt, & QR phtim hic abfoluté non füo tautüm; fed füorum po- Nolünden fterorum, nomine confenfit. ,44 Conf. II D. M. Nibil eft calpa propria perfonalis, nifi &c. t rationem d C. nihil eft culpa propria originalis fu4. . nifi fir voluntarium voluntate phyficé proprià N. n repreter KM & voluntate moraliter proprià C. gene A n quet ex hactenus dictis. äefponflo li- eum oüg".mï: 21y. [nfl. II. Meritum Adami non fuiffet moraliter nobis proprium ,ficut nec ejus poeni- na fenid pee f at tentia nobis fuit moraliter propria ; ergo nec ejus peccarum eft nobis proprium. Cozf.Z.Chri- dim ii lä'ce:? "u ftus fupplevitid , quod reeftitiffet Adam , f11ocó peccari bene egiflet ; i ed meritum Chrifti non DI ümn d eft nobis proprium ; ergo nec fuiffet meritum Adae. Conf. II Si meritum Ade. fuiffet no- jorem t conn d íftrum , & meritum Chrifti non fit noftrum, meritum illius fuiffet majoris efficacie, quàm qm]ib'emü* 1 ii meritum Chrifti ; fed hoc dici nequit ; ergo. B« JV. d. eg paritatem. Ratio. habetur ex wnerit P m ?sopriufijf libera difpofitione Dei, pactum de primo; nen autem alrero facientis; que? nobis ex Scriptu- i n jnr t ra & Patribus conftat. d. Corf. /. D. M. Chri- : u !if-'ïrv ftus eodem modo füpplevit id , quod prafti- .') üler Adam &c. N. diverfo modo C. — Alio i i p nempe modo Chriftus fuir caput morale ge- ibW " f neris humani, quàm Adamus. Licet enim is "T pro omnibus nobis fatisfactionem preeftite- rit, hec tamen fatisfactio non eft in actu fe- ( g g obis cundo nofítra moraliter, nifi applicetur n WJ ym 3 per m* m 542 Drs Precaris. per voluntatiam regenerationem in baptismo; D | quisfit aut Sacramenta alia. vel aétus ; unde conftat ; voluntates noftras non fuiffe moraliter trans- afarum qy n regbo fufas in voluntatem Chrifti, üàt in voluntatem Adarmi. ujus autem ratio fuit tum quianon derit r fei penerm decebat , volüntates noftras jam infe&tas pec- cato moraliter uniri cum. fanctiffima Chrifti muo prohi voluntate » * m r tum quia conveniebat, hotnines adultos participes fieri meritorum & fatisfadti- lj petam ( 1 n onum Chrifti per liberam & propria«m coope- Qertats t rationem.' 4d Conf. 1. N. g. M. Non enim Qu nobi fequitur fnturum fuiffe meritum Adami majo- ris efficaciee de:fe & in a&tu primo, fed rantüm tperuerimt fore, ut pertinuiffet a£tu ad plures, quàm nunc ipfo fa&to profit meritum Chrifti, non quidem (nmà ex defe&u ipfius trieriti, utpote infiniri & (ü- perabundantis , fed ex defe&u crea türarum, fif- bi illud applicare neglipentium. Reliqua, quse contra adam Parteni objici !IS.N(Z D ffent'; nihil fingulare ab illis difficultatibus t ofipin fs bent, que fententiz noftra de peccati habi- t d tualis effentia o fitt vt ; pponuntur, Unde vid. num, m Wt em Y00. & feqq — f x lg " CAPUT III, Ti i H 3utit d De propagatioue. Peceati- ov igitialis. Tum ff ag Uo.hic exponenda fuftipimus , modum ( .770(;;'1 D ftilicet, quo peccatum originale tradu- LT catur ; & fübjectüm, im quod-propage- IW) Wlä f tur.: Primium adeó difücile/vifam eft S. Au- MT gufïino »ut L, s. ass Jalian. - G. 4. fcriberet: & LT —— Drz PxecaTIÉ $845 t hp Eic libentius difto , quàm. dico ; mec doteré audeo, ünde conl quod nefcio ; Alterum Gregorio XV. P. M. adeà Ordier t obícurum apparuir, ut Philippo IH. Hifpania- in volutm rum regi Ecclefie definitionem urgenti refpon- derit; eernam Sapientiam nondum tanti my- Lfüm quit ! ifelhs fterii penetralia patefeciffe. . Cum ramen neu- trum prohibuerit, quominus $. Doétor de tfims Chr t, honis modo traduétionis refponderet, & Eoccléfia fa- n fl tis apertam de immaculata Beatiffime Virgi- -mis conceptione fententiam .ediceret; nec te- ora u i ameriratis etiam notam incurrere timemus ; f M. Notes que nobis eft opinio com n Admi n 4u'niox:i cgrxfüþ;a(nea, mo, feura aperuerimus. 5 5; qunit ARTICU L ,US L l, n gitt u catuv : peccatum o'rzginzziä ad f» nf t ngmodo tradi m "de pofleros ? Ora 1. S. Aug. l.c. duos : moäos ex- , :18. plicandi cortuptionem anime ex pec- y n cato originali, & iftius peccati propagationemmb j dinïcuhatää;;æ expohit. Uf ergo, inquit, €7 4mima £? caro pa- fepeccti l vitev utvinique. puiiatur , vifi quod najcitur y ve- g tl m muafcendo emendetur 3 profe&là aut -utruinque vitia- dum ex bemine trabifuv : a altevuim 22 altevo, zanguam i vafe vitiato , corrimpitur ; übi occultü Quid autem bo- juflitid. divine legis inchditur. vum fit verum, libentius difco ; quàm dieo , ve aut- yigt l dedm. docere , quod ne[cio. ^ Hoc tamen [cio id bo- i, " vum eff verum , quód fides vera , antiqua , Catbo- r f lica, qud. eveditur &5 ajfevitur originale peccatums qii ?WJ e M 2101 eJfe comvicerit falfum. ..Jfla fides non megetuv; Ü £4 boc quod de atiima latet y aut ex otio difciuv: 04 r 4 Atf s Hx 844 'Ds Prccaris. aut y ficut. alia amulta , m bac vita fne szlutz'f la- ee t prov uimC 6 be nefcitur &c.. Primus itaque modus expli- candi erat fecundüm eorum opinionem , qui éael C2 ya anpim 1 voiebaní animas effe ex traduce feu ex propaga- tione , iià, ut ficut caro naícentium ex carne cxdendes co paurum, íic animg ex animabus procreentur; qb, um q & incorporeum animz femen füà quàdam & ninmins de invifibili vià feortim ex patre currat in ma- vti f ol ul um trem, cum iu feemina fit conceprus, üt S. Aug. ep. 157.& 5. Eucher. in c. 3. Genef. loquun- ln C tur. Alter erat ad eorum (ententiam nunc ubi- s expion que prevalentem , qui dicunt animas quoridie ib ind à Deo creari, & in corpora, cum fátis forma- Ontei, peoa ta fünt, infundi, .Sicut enim fi flos feetido lo- ( emnaem co iníeratur, quantumvis naturà fuà pulcher ts ttmen fj & elegans, vitium quoddam inde labémque tra- « qm qyr hit, & (icur fi anima corpori vulnerato con- DA ernat jungeretur, mox doleret: ita cum anima in- t40 vl o funditur. corpori, in quo germen quoddam eft pi&a peccati, quia ab Adamo fuit propapatum, & Yi non fj fit pars hominis ex Adamo progeniti, in quo, Cfmüimrione Xt in capite continebamur , peccato inficitur. Y od o 219. |Vcta. /I. Dubium u(que ad mortem ejus p füuam fuiffe S. Auguftinum de origine anima- to, N rum, liquet ex L. 16. de Genef. c. 2 1. L. 3. de lib. Trotm n &rt. C. 21, libris quatuor de anima & ejus ori- * | filtem ne, pluribüsque ad Hieron. & Optatum epi- | lC j [0) lis, L. item r. Retract. C. 1. & L. 2. C..56, PH&O » ü üt videre eft in pra-f. ad epift. 2dam S. Augu- port g ftini ad Optatum , editam ab Erudidiff. Abbate 93 bin; d Gottwicenfi A.1732. Eundem magis propen- Wt t ifle in eam opinionem, qua animas ex tradu- V ilinde ce Dz PrccarI!s. 345 3771 «e fentit provenire , fátis colligitur ex L. r. de Ti e, anima C. 6. & L. 3. C. 7. Item ep. 166. ac L. 10. o qi de Genef. C. 27. Atque hec fentiendi ratio 25 po: non tantüm rempore S. Auguílini fuit intet tim qx occidentales communis , fed & faeeulo 6to, 7mo, S procce, 9no, 12mo, quin & pofterioribus habuit ma- 0i Quim | gni nominis fectatores: oppofira tamen fen- ürrat d tentia ficut. olim inter orientales perpetuó vi- ts t $A guir, fic jam pen& ubique à quinque fzeculis in MUU Ecclefia Catholica eft recepta ; unde nec pri- Yam u uj mus explicandi modus hic afferri poteft, nec ais u deber. n altero modo, quamvis conveniunt m fs m omnes, peccatum originale per generationem fios fb « & feminalem propagationem traduci , difficul- TT tas tamen füpereft, num fcilicer anima ob fu- lbémgte am cum corpore corrupto unionem corrumt- mulnerdto d patur ex natura rei, quemadmodum liquor vi- um at tiato vafi commiflus ,, eo corrumpitur quali b * an veroó hee corru- a qudnd per fe & ex natura rei ptio non fit ex natura rei , fcd dependenter à rOpags yain, g conftitutione Dei , qui Adamum ita conftirue- rit morale omnium caput , ut eo peccante fi- vato if w a t lii ejus peccato infecti naícituri fint ? 220. IVota 11I. Janfenius, quem nobis eon- argie d nE trarium jam füprà produximus, hic primam. fationem init, & eam in rem L. 1. de ftatu nat. uiqeu lapfie C. 6. & multis fequentibus reje&to omni (putind* kl (f pacto , tanquam commentitio & ante tem- m pora Scholaflicorum omni antiquitati incogni- to, bina docer: rmum;, peccatum originale ex ylit u o natura rei propagari in pofteros ; non fecüs, À ac fübinde cæci;asi ? dagra ; aliáque id genus määmï 5 Parem E : 545 Drs Peecarts. parentum vitia tum affectnum tum corporum f enfre f transfunduntur inliberos : 2dum , Caufam hu- vet fritud Tib o jus transfufionis unicam; eámque phyficam & neceffariam ; effe libidinem parentum feu con- dis m ei fido efer c cupifcentiam in ufü conjugii ; atque id Augu- flnum docuiffe tanquam doctrinam Catholi- — gt cam, qu& fi vera non fir, vanam , falfam & OUpHet? fallacem effe ejus de Pelapianis victoriam. . Ve- ^ r rüt, àt nuper de concupifcentia vidimus, fic pdat : f & hic veriores füce explicationis auctores [an- Vk pex fenius habet Lutherum in Pfal. $ 1.-ad illa ver- a. Di ba: Ecce.in iniguitatibus conceptus fiin ; &.Cal- Wanrürs r vinum L. ». Inft. c. 1. $. 7- Mu peta 221. Dico . Libido, quácum parentes ge- * ft a pa nerant , non eft caufà per fe & neceffaria pec- prloc pri cati originalis in parvulis. - Prob. Si libido fo- Wiüt qyrpor ret cauía ejusmodi , erpo ubi ea effet ; ibi foret f df peccatum originale: ubi veró ea non effet; ibi f ii nec peccaturm foret ; Atqui falfüm eft utrum- Q peccatur que confequens, rmum quidem ; quia, üt jotur ; flql ait Trid.- Seff. 6. c. 3. IVift ex femine "tdee pro- Tdtsifl « . . fe pagati na[cevemtur , som no[ceventur injufti ( d licet ex Ade femine non na(cerentur, non ta- 15 i, rnen nafcerentur fine libidinex& concupifcen- RE tiàj utpote quae ex naturali hominis tempe- TR : famento exfürpgit, & in ftatu eriam pure rna- i (íngn tura fuiffar. 2dum etiam ; quia fi parentes produci j quoque carerent libidine in generando ; nati poit ad h tamen ex ils contrahetent peccatum originis; i ij cum ab Adamo defcenderent , 47 quo omüer pec- n i en caverum , nec fingulari privilegio intelligeren- i h tur cxempti, — Cogf. 'T'alis hbicxïonon poteft peg Dz PE&CATIS« : $47 I Orty fe canfare efe&um alium nifi materialem , norr ; Gnbm h veró fpiritualem in anima; aut moralem : Iter t phyim] libido illa conjagum de f& non eft mala, quia otum n o aliàs tnalee etiamn effenr nuptie. : Denique fi li- queid A bido effet caufa peccati oripinalis, plus ille con-: nam Catoj traheret peccati , qui majore libidinis ardore- 1; ilini conciperetur ; cum caufà neceffarió & natura- loriam, Jiter agens majorem in apto fübjecto effectum vidinus, i producat : falfum autem eft con(equens , quia wdores f r dv originale peccarum eft in omnibus eequale. 222. Dico iL Pecearunt orieinale rion ex jin; G ipfà narüra rei propagatur in pofteros. — Pro/. Neque peecatum originale confiftit aut torali- npos* * rer aut partialiter in concupifcentia : neque neliri per hoc precisé anima inficitur peccato , quiá | Sibin o unitur corpori corrdpto ; hoc eft, concupi- iil fcentià affe&to ; cum' concupifcentia etiam tna- 3 Don neat in Daptizato; àt (^d. rium. 199. 191 ; et- fim ehit go peccaturi oripginale ex rei natura non pro- em; qud pagatur; fiquidem tradu&tionis ex natura rel i Af modus iftà explicarione nitirur. €ozf. Eo mo- T E * do traduxit Adam eriginale peccatum in polte- t0S, ^fmó, CQuo traduxit cetera incommo- vt P 1 cencupuc:c.' 8a v.-g.'tribulos terres; bellustum rebellio- nem &c: "245, uo traducturus erar. jufliti- yiis 19* um p* am, fi nón pecciffet: 3455 Quo Clirifti paffià producit in nobis gratiam 5 /irur , ait enim - IT ,nel'ilHL]0 ; poft. ad Rom. $., per unius delithum ?m omnes boinines i. coudemmationtm , fie qe pev uunus jufti- I Wm;j PiC' vem i omhes Lomiws im juffificotionem. vite. X natura o 1 j [ y Atqui þa;*ciomnia non "phyücö &e Tel, 0i PQI.QR Pï m | 548 Dr PzccArIS. rei, fed moraliter. & ex Dei ordinatione fue- ;æAdtW runt aut fuiffent tradu£ta ; ergo. erad i 223. Dico /7I. Caufa peccati originalis eft — s; ut€ voluntas Adami , & fie hoc peccatum morali- | p um gf TiisSundt of ter transfunditur ; fuppofità generatione ex Adamo facta per viam generationis ordinariam. ib ob dv Prob. Ex verbis Apoítoli faepiüs jam relatis: hr um per um . bominem peccatum in bune mundum in- prn n Zvavit , €9 per peccatum mors €gc..—. Omnes ho- D m.nes nafcuntur cum reatu mortis, quia omnes adübns nv naícunrur peccatores : omnes autem nafcuntur 'lipreniba eccatorces, quia omnes fecundüm moralem ze- tqpam Ecc á , Kimanionem peccaveruntin Adamo. Ergo mor- - tboliam t 'tis caufa eít peccatum ori ginale: originalis pecQ &mq;gifccmi; cati autem caufà eft Adamus.. Ergo caufà trans- Qd ; 1 fufionis peccati originalis eft Adami voluntas; Ürmm (ctnc cui inclufie fuerunt voluntates omnium , qui ab ipert j j €o per naturalem generationem erant déícen- ! ; 8 m furi. Hinc Trid.l c. Vif . inquit , ex Jemine hm mdm ; vdde propagati nafceventur , uon na[cerentur inja- J [H 5 cum ed propagatione PER IrsuM, dum con- Wfi T7 cipiumtur , propruam iujuflitiam contrabunt.. Conf. 217 Peccatum originale ex dictis nihil aliud eft, quàm Tfb ts peccatum . Adami, moraliter noftrum , quod (Ohperie t dum primó factum eft, poteft diciactuale, dum Oponlüt contrahitur , habituale. Ergo cum una & ea- df dern fit caufà peccati habitualis juxta & actualis: d0nem ; & voluntas Adami cau(à fit peccati originalis, Prüntfe, üt actuale fuit & primó factum eft; etiam caufa i .41'« dici debet peccati ori inalis,üt habituale eft & à .,,22-3'2[.. nobis contrahitur. D IXiT. J'ubpofitd ge nevatione " exe id. cit. nili ex femi- £x "ddaino fatld; quia ex 'Tr a, ne Dr P£ceamiS. - 348 lrsjone f ne Adre propagati nafcerentur , non nafceren- tur injufti. Dixi 2. per viam genevatiouis ordi- i rpogds d uariam; ut excipiatur Chriftus , qui cum non Citum mord. per viam generationis naturalis, fed mirabili Spi- tetition d eptus eft, noncontraxit; ritüs Sanéti operà conc nisordindta imó ob divinitatem perfonee non potuit contra- ! Utriusque ratio à ls m rel here peccatum originale. Yc mudmi priori fundarur in pacto & Dei ordinatione. - Omnesd 224. Oljic. contr. vmum. S. Auguftinus li- 5, qui um cer dubius füerit, quomodo peccatum origina- nrem nofount le à parentibus baptizatis traducatur ad liberos; üm moden? tanquam Ecclefize tamen fententiam certam & mo E - Catholicam tenuit femper, illud traduci per concupifcentiam , & multiplici illud ratione : g LO g Calbt- ndit; 1mum patet ex L. $. conr. Julian. C. 12. Utrum (concupifeentia) malum non fit » cui ve- dumi vt [/j ymniüm Q neuti confertiendum non efl : &g utvum non ex / Á [71 ? cum ipfa concupifcentia ma[catur , cuà . enpt d quit, 0f Á [ m alum ine[fe uegas : &9. utvum ab iugeuevato suülo poffit bomimum quisquam fime vegemeratione pfum " sri, d libevari , boc imtev 205 difevitur..— In bis queflio- vibus Catbolicá vevitate aptiquitüs tvadita veftra grut. Ut à ii impia novitas fuffocatur. 2dun Oftenditur ex congerie textuum & do&lrina $. Auguít. ; quam gl g oppofuit Janfenius. & Dubium $. Auguftini ial & difficultatem explicandi ad ipfam etiam tradu- um u æ £tionem generaliter fümptam & e modum "TO ertinuifle , liquet ex illius verbis Es $. contr, u o^ T as j u 1. C. 4. recitatis num. 218. & L. de mor. Eccl. lü) q 3bito neR& C. 22.ac L. 3. de pecc. merit. C. 4. laudatisn. 210. alísque ex ejus ep. 29. aliàs afferri foliis. Un- " i de NV. .Aff. ad prob, xmi x. Senfum effe ; quód con- MMäæ L 850 Dz PsecaTIS, concnpifcentia fumpta pro habituali inclinarias D ne & efireni ad bona honefto repugnanria fit | üneprentut 1nalum quoddam & defe&tus naturz , cum quo | at habitu rfcimur omnes ,. & à quo liberamur qucdam- , &i u 3nodo per'baptifrmum , quarenus vi illius accis pum & remo pimus gratiam habitualem & jus ad auxilia, qui- nis d. bus refiftamus illius motibus, & re&tze rationi m , qui fübjiciamus. Hec veró nulli Catholieoram fens f400 GPUR 1 tentie repugnant. Quomodo portó dicatur ao aov ex concupifcentia provenirespeccatum , mox füb. ln vl "dd prob. 2di IN. affevt. Cujus falfita- jicierur. tdem peoo tem ut aperiamus , audire juvat- Janfenium [ Ttom traduc onentem. E. foeritionem, ". Opponit L. S. Aug. pro prima transfufionis g ia 15 radice affignat magnitudinem peccati £&e C Binetifo maro concupiícentià totam naturam n liW ientis: ANü Qu cum tiantis ; fic enim ait L. r. de nupt. C. 32. Ex Titisfecund quo J4dam ex olea 1ali,in. qua uec famen erat bu- Aiterm prodx jusmodi , uude amavitudo me[cerezuv. oleaffri ,. n Wi fper oleaftrum peccando couver[us efl, quia tam tnagnum nem, n peccazum fuit , ubi magna in dezevius fievet muzatio mature , tofum genus bumax.un fecit oleaftrum $ kinüfinfo. áta ut y quemadmodum munc $2 ipfis videumi avbo- U Qd vibus , fü quid inde in oleaim grazia divita comvertit, EE fE V n ibi vitium primie nativitatus , quod evat origimale T m ( peccatuim 5 de«carnali coucupifcentia tradu&hun &9 Al d 4tïra&um:"»-remitttaturA, Zevafuv , 9Uon z'mþutftur: 1 COf zude tamen oleaflev mafcatur , mifitg ipfe in olam Hum Qu fä ül eádem atid vena[catur. Similia habet L. 2. de T Oripig nupt. C. 34 L. 13. de Civ. C. 3. & 15; L. 14- i d Aüguft : ( hr ] ibid. C.20, & L 2. Op. imperf.- » | ! j R in ia * Dr Przccáiris i "irelingi '*ïïg I. S:?»ä*uguüinum-hic nonloqui de libi- Toomnt ine parentum in generando ; fed de coneupi- df Qu qu fcentia habituali hominibus infira, & per fe pa- m quidas tet, & à Janfenio tacité conceditur, dum pri- IS'W' Ti a mam & remotam quafi radicem peccati origi- ia qe nalis defignat. 3* 2. Senfus Auouftini hicalius t redo rl non eft, quàm quód peccarum illud. Adae to- nolicorumis tam naruram in deterius fecundiun corpus X portà dict animam muraverit , & corpus quidem concus vum, fnox fü piícentie vitio infecerit, animam autem reatu . Cs t ejusdem peccati : causámque , cur utrumque L 4 njumg vitium traducatur ad pofteros ; effe naturalem generationem, Atque in his Catholicorum ne- wuüi*mo refragatur S. Auguftino. Quamvis enim perc lr generatio naturalis proprià cauíà peccati dicine- n DT u L. jentid queat, cum per fe tendat in productionem ho- n C nl minis fecundüm naturam & effe phyficum, non, u indr tb aurem producat moralia; tamen quia refpectu "TU animee habet fe üt conditio quedam ad infe- &ionem, nomen caufz latiüs dictz illi permit- a ia fnt ii rere non abhorremus. Noflra veró cum Jan- j 0 f fenio diffenfio- verritur in.his: ancorruptio na- ture quoad corpus, feu concupifcentia babitua- od n lis ex fe ac natura rei habeat , quód faciat ani- mam ream , & paritas oleaftri aliorümque à S. j j d jl m(f'l Jj Auguflino data ad. omnia omnino pertineat? M i gt j an concupifcentia actualis feu libido . generan- 7 l, tium cauíà fit unica per fe & neceffaria trans- ! þ-' / I ia hiX fufie originalis labis? Utrumque verum eHe acr à $. Auguftino doceri negarmus. ^ ,U / Oppon. I1. S. Aug. àd caufülitatem concu- pifcentiee in ordine ad. peccatum transfunden- W um Dz PzccaATIS. gia gur p dum oftendendam , aliquando utitur caufándi arriculis, wude, inde, per, ex, pvopter, quia, uD CA0S DeCc üt patet ex L. r. de nupt. C.23. L. 2. cont. Jul. C. 6. & L. 5. C. 16. L. 2. op. imperf. fol. 250. ls maenid. 252. 454. &c. : aliquando difertiffimis verbis vi- nicid peos tium ex vitio ficut naturam ex natura propaga- '-amnpninre hnne gl MU Vi xiafferir, àt patet ex L. de pec. orig. C. 37.L. z. f 6& Ui Í conr. Jul. C. 8. L. 2. C. 8. L. 4. C. 8. L. 2. op. im- pert. fol. 267 Dipit Ts GC E. Quod S. Aug. tam fepe repetat , non generationem, fed concupifcentiam ac libidinem lerter in f eífle, qua' peceatum traducit , ratio r eít, * Benerario nonquia voluit fignificare ipfam libidinem actua- t &o lem effe cau(am originalis peccati , quod tan- s Qotienra quam abfuürdum füprà rejecimus : fed quia in- b L prm dicare voluit caufam originalis peccati non effe Turam, oj generationem fimpliciter ; cum hzc etiam in AUs r | paradifo furura fuiffer, quin ramen peccatum . D foret: fed generationem ex natura corrupta, Angp, pto cujus argumentum certiffimum eft ardor libi- Atin AJ À b viti dinis, fine quo ne fanctiffimi quidem conjuges "axpi(cnr: generare folent. 24a eft, Quia hec traductio - ïwl, 'gfüfï d peccati per concupiícentiam non poteft tantüm li i W 'ä Q intellipi fieri in fenfa concomitante ex neceffa- MM ria quadam connexione libidinis cum genera- WgN tione, que reipía in hoc ftatu natura lapfze ha- Vi o betur, àüt proximé dictum : fed etiam in feníü Iüïfxgi hbidm caufali , fed morali & congruo ; quia videlicet T d conveniens eft; ut qui generatur ex natura per Titm fenlbm peccatum corrupta & concupifcentie obnoxia; lüng, Pill, Í patiatur eandem corruptionem ; quo pacto " D u fomin Adam L 3 delib. arb. C. 20. dixit: «£ meliores d d;z ddm gigu- Dz PzccaTIS. 353 itur uf äigneïet, quám ipfe effat , on evat cquitatis.. 3tía o u €it, quia S. Doéctor concu piícentiam; qus eft lao effectus peccati originalis . ; habuit pro parte il- npet f lius material [imis veri i, unde dixit peccatum originale traducià pe ccato, ficut naturam à narura; quod iturt p tamen nonintelligi deber deconcu pifcentia, qua- r Cl tenus eft effectus vel materiale peccati originalis: J fcd quaténus eft aliquis natu iv ftatus, àquo ex- einprionem ipfe generans da r enon poteft, neque eriam Deus dediflet in ftaru n. gt aturg purz. Unde .xamacïüuidiu;n breviter in forma JD. 12nam pavt./ Ad. caufalita- , fro 1mud rtem generationis fecundà m fe fümptee exclu- lib dendam, & cau(àlitare in moralem duntaxat ; vel a, quit conccriitantiam libidini softendendam, aliquan- do utirur particulis ys: ldu caufàndi C. ad caufálitarem peccutiund ropriam , phyficam & ex natura rei talem li- hat tini idinis, utitur hís particulis IN.. Etiam D. 2dam a*t. Dicit vitium ex vitio m p € P ; utrumque proprià vrara (O08 Íumendo, propag ari ficut naturam ex natura N. fumendo vitium ; di a co improprie pro:effectu , fcilicet gdenong pifce: itià fubd. dicit propagari hoc fenfu, q ; . Ts upïc .gene rans ex fe non potuerit dare exem- puüonem à concupifcentia C pl . quód ex ipfà rei n n natura & neceffarió fequatur i n pofteris concu- pifcentia N. . Praeterea adver js (uu gfüfï?' te per corruptio- TU d u nem & concupifcentiam à S. Auguftino raró in- ' ii teliiei libidinem actualem P roximorum. paren- « qu n tum, fed concu pifcentiam & pecca tum Adami; quem fenfum S. Au p&f ] £. €p. 89. claré exprimit: gt Proinde ifli ,. ff quem Jortà invenevint infantem mon t ex i j 97 jl Jiug bomigis concupsfcentia procv eatuim., ipfum ? obuoxiun. g W/IM Adäm dicaut il]à dammationi wenef ' gþ;!.'i' Üppon. CHRIGUN. 854 D PrxeccarTIS. ; ; g Oppon. lII S. Aug. caufam , cur Chriftus noluerit naturali vià generari; affert hanc: ne quiofattin (v de Pal per co ncupifcentiam genitus etiam concupi- iginale ex Ada- air; n | fcentie virium feu peccatum or ptionts n mo traheret , üt patet ex L. 1. de nupt. C. 12. L.2. C: 15. L. 5. conr. Jul. C. r5. aliísque locis, dziudig yr anapik Adhec Pelagiani non aliter intellexerunt fen- . eccatum tlvl tentiam Aupuflini de concupifcentia l l nus ab- Wrz v m oripinale propagante: neque * Augu nuit; u yt videre eft L. 2. conr. Jul. C. 1. L. 2. op. efeonant p imperf £. 2539 L. a. de nupt. C-10. L. 1. ad Bonif. 0 m pof ts probayer 715 X6 Denique vana fuiffet ejus difputa- Tnrfcias ( tió conirà Pel aääüOSg cumin his omnibus con- 1 tniebunr, tra illos feiiptis id'unum probandum Augufti- ftinus füfceperit, concupifcenriam non etie à Va D V8 p gure Deo, fed ex Adami peccato, pérque eam origi- nale peccatum traduci. H o r af E. S. Aug. i n locis primó defignatis tantüm docet , Chriftu m concipi noluifle ex nuptiali tfäümlm f . concubitu; qui naturaliter fieri nequit in carne ts füi fcentiee ; quia no- 8 . corrupta fine motu concupi fed in fimilitudine luit venire in carne peccati , . TM : [e) N x . Tametfi autem verum fit, quód, Mu CAU carnis peccati lice: €hriftus a liunde foret capax peccati origi- rl h nalis , illud tamen non contraxiffet, quia noa conmg,g3 qu fuir propapatus per nat uralem viam generatio- MOUTE bfürdum ramen eft exi- ïimmam to nis & concupifcentize: cca- íftimare Chriftum fuiffe contratcturum pe . LE o fui ffet Mi ipl"a t tum originale; fi ex nuptiali commerc! conceptus; qua fi veró, hypoftatica unio noa j r vel exnuptia- excluderér quodcunque eccatutn: .f**da Quj &t Chrittus concipi abs T [ [Qm li cozxcjubitu non potüi ,- qu . N br 'ï;'zc'cuï-s., - j at Chr -que phdenda concupifcentia, eo nempe modo, df hunc v quoin ftatuinnocentiz fuiffent omnes concepti. 'Quod de Pelagianorum & Auguftini fententia ntm ao Vonde a k additur ; jam patet ejus folurio ex dictis ad op- pofitiones$ priores, ubi explicatum , quo fenfü de n C dul debeat inrelligi; curn S. Do&or dicit, originale 'eJexerun i per concupiicenriam propagari.: Diíputatio : nt pecat tandem & victeria Augufti Pelagianis re- i : ulnis à porisia vel maxime verfabarur in eo , quód AMC exiftentiam peccati originalis, ejüsque traductie LZG* )Li dl onem in pofteros apertis Scriprure reflimo- nis probaverit Certé error Pelagianorum à gt ep 150 H UUR Pontificibus & Conciliis damnatus hoc uno definiebatür , quód riegarent peccatüm orioi- amdum h;f Ya n nale, h. e. peccatum Adee tranfmitti ad pofte- ros: non autem, quód hoc aut illo modo, per g t concupiftentiam fcilicet ; aut per aliud quid tranfmittarur , de quo ab Ecclefia nihil clar& pnts tanz;g yife er ! T n' j definitum fuit ante "Tridentinum 1 favere, füprà notatum eft. ; quod nqbie j ncqufi | T ! * 225. Objic. corit. ad. 9 3tzum. Aï;e'rtä 30— ab jj f l i *et S. Áug. peccarum otiginale transmitri ad pofteros, üt podagram , malas valetudiges , alidgue ql]æ worbide fobolis vitia naruralia quodam opérante i peccaq' ( i l 1P contagio, quse verba funt lib. 2. op. imperf. lib. M qü jr gt de nüpt. c. 34. & lib. ;; cont. Jul. e. 18.. Itern [ animam peccato originali infici, üt flos 2 vafé n gt m pfifä* viriaro corrumpitur. " Ergo peccatum origina- f j (s le ex ipfa rei natura propapari fenfir. Cozf. L. jl i a i Xm j t Adam non eft cauíà moralis, (ed phy(ica noftiá Md y peecati; quod generatiorie traducitur ) quia ju- « ?[lä ]i X $; Thom; in 2. Qï&-, .30: q.'&. art: 4. ad 3. g o u 2 - aétio m W Dz PzceariS. 356 a&lio Ade non eft fupra naturam àd demerene ! ii opi dum, ficut actio Chrifti ad merendum. — Corf. ! tunim ora 4I.. Admitti non debet opinio, quà pofità pec- dim ensfan catum non nifi moralirer transfunditur ; talis dim mordit eít noftra ; ergo. « d perc Ek. D. 4. Docet haec faciendo compara- gexam nd tionem adequatam, & que tum quoad rem tlerm vero. tum quoad modum mutuó correfpondeat N. m onle faciendo fimilirudinem duntaxat quoad aliqua Mi tobis C. Pofteros omnes ex Adamo defeendentes fmpolto na centrahere peccarum originale, eóque animam, m propan t primum conjungitur corpori , infici, dogma fidei eft, quod defendit Aug. ad id explican- ho inqu üimm p dum ufus his fimilitudinibus : quomodo con- zrahatur hoc peccatum & anima eo inficiatur , nec definitum erat, nec certum habuit Augu- ca A ftinus, cum ad mortem ufque flu&uarer cir veram animee oripinem ; unde he fimilitudi- ET2 WU nes ab illo allate modum transfufionis cer- e tum , multó minus phyficum, flabilire non pot fum orions (unt. .44d Conf. J. D. Adam non eft cauía mo- QUs volant ralis, fed phyfica peccati ori ginalis formalite£ p : ) fümpri N. materialiter fümpti fubd. non eft cau- ; Vil d fa moralis fed phyfica, hoc fenfu, quód ex i pfà R, ( pyei onatura trans fundar peccatum mareriali- ttder ter tale, ac fepofito paéto divino N. hoc fen- l rf fu, quod füpp ofiro pa&to per generationem» AL Qui ficé , illud transmittat & fic quodammodo phy Worimm C. Plus non videtur inten dere S. Thomas; uit tanquam materiale qufrahi[, | qui cencupifcentiam ftat Tut gra peccati origi nalis, üt ex ipfa ratione adjunéta , M. INon eít ad- Q foiiüc mif- Poml pecc colligitur. ^ edd Conf 4. D Dz PrccarIS. Vl demen, nüm ( mittenda opinio , ubi peccatum transfunditue tantüm moraliter quoad rem transfu(am &mo- quiditi foxiir; t dum transfundendi C. ubi rantüm quoad mo- dum moralirer transfunditur N. Primum ex Ào conmr eo effet periculofum, quia videretur infinuart n qui peccatum nobis intrinfecé non communicari: alterum veróà hoc minimé dicit; licer hoc pec- refpondscl catum cuilibet intrinfecum ftatuat eatenus mo- : quoad ii b r;afw efcendens raliter nobis communicari, quatenus dicimus ) g fuppofito naturali defcenfü ex Adamo, ab eo- dem propagari in nos peccatum ex eo, quód j ii i in illo tanquam in capite morali juxta pa&umþ a e*mï divinum peccaverimus. qUOUlO'O a i 601 ARTICULUS II. ! li tFAUUC- 1 n peccatum oviginale propageruy ad emnes hd omiues ? 3 226. NTO:a 1. Conftat ex hactenus dictis, aliud dl i effe, peccáffe in Adam , aliud. pecca- hbl t tum originale contrahere. Peccavit in Adam, g d i cujus voluntas fuit inclufa paéto,quando Adam xis frmd peccavit : peccatum originale contrahit, qui od &cudlter deícendens ex ífemine Adami gene- [ i W ratur, íine gratia remiffiva ; quia peccatum n n contrahere requirit flatum perfonze & caren- x N. hcé tiam remiífionis , füppofiro, quód peccaverit. Unde qui peccavit in Adam habet debitum Imi gt proximum contrahendi originale , non tamen 9L contrahit; fi anima in inítanti productionis ac- qru g cipiat gratiam fanctificantem. Atque hoc; li- Qu g j cet faciliüs intelligatur in ea fententia , qua | N gra- ponit peccatum omgina;e in privatione H s P s / D; P;ECCA'TIS- 858 tie , non minüs tamen re&é dicitur in noflra D | ( Qu p de peccato habituali fententia ; quia ficut po- ! m qui teft condonari jus primum Dei ad odio haben- lt i dum, ut non perfeveret in 2do inftanti, & ira altenta bor tantüm habeatur peccatum actuale & non ha- Divina, o biruale : quin ficut juxta valdé probabilem po- teít Deus remittere peccatum in eo inftanti, gmerarionsm tien j f quo fit, ita, ut habeatur jus & debitum radi- cale, non autem actuale, & fic Deus manente yont A znéo fundamento cedat jus füuum proximum ag:qui- rendum ; fic & inultó mapis Deus poterit re- titmint ep s? Vid.i fnittere peccatum originale in 1mo inftanti , quo homo exiítit: & ita rantüm ratióne prius i. M hm Domin erit; quod peccaverit in Adam, ratione pofte- foge virin rius, quod remittatur peccarum ; que remiffio L mufe p fuüpponit fübje&um aptum peccati & debirum faltem radicale odii divini. Unde pater , quo- Ts pium t lm q fnodo contrahi peceatum originale dicatur de hn díendis peccato habituali. — Porro an; qui peccavit in D l riilegi Adam, peccárit tunc, quando peccavit Adam; an veró peccárit nunc , quando ipfe homo pri- t i Ada l n e müm exiítit, hoc eft, an denominatio peccan- tis verificerur tantüm de prafenti, an verà *j ( diqu IQym tant punc de preterito ? controveríia eft de modo 1 À Criy loquendi. In ea veró tanquam certum tenen- Gs B dum, quód homo -nunc primó exiflens non peccet nunc in Adamo, fed peccaverit; quia qu» f e d Cäfhohc peccatum, quod moraliter fecit, factum eft tunc in Adamo, & ipfe homo fecit in Adamo, ac ET. tsl de preterea ex parte actüs feu praedicati habetur atus pro tunc. Parum &utem intereft, an TU etim A ii dicatur verificari denominatio nunc primüm; tum p LNMge Dz PE-CGIATI'S.', $79 fum quía requirirur flarus fubje&ti denomina- hr nl m f . ti, quando predicatuin eft de tertio adjacen- te : tum quia ad hoc, ut dicatur homo morali- L dio hb thor, & ter peccáffe in Adamo, preíüpponi videtur exiftentia hominis nunc , & non fola fcientia le & o Divina , cujus obje&um eft exiftentia nunc per obdiem generationem ex Adamo? vel an dicatur ver 1 0 tar ebitum 9) rificara. jam. fuiffe denominatio tunc, quando peccavit Adam ; quia jam tunc inclufus fuit Jets matett t,&nunc in pacto, & etiam in femine Adami fui ximum ag ex femine ej us fecundüm fe extiturus Qs porett t : fuit pre- vifus ? Vid. num. 213. qmo if 227. IVota 1I. Con ftat praeterea 'x,mö'C:hri-.v m ratine [ n n " ftum Dominum , qui Spiritüs S. virtute fine ! i p ero conceptus fuit; femine viri in B. Virginis ut ; qe m caruiffe peccato oripinali — 240. Non habitu. en d t ros peccatum originale , qui, aut. potiüs; fi qui niepit t ex Adamo minimé per generationem carna- nie d lem defcenderent. :i). Deum.potuiffe fpe- giprit ciali privilegio aliquem à communi lege pec- caiit candi in Adam , aut contrahendi peccatums p mf fi peccavit, excipere. 4fà. Temerarium ef- jnto fe , de aliquo afferere , quàd de facto Deus jui, 0* sliquem tanro privilegio donaverit, nifi fave« jdem at vel fcriptura , vel tradirio & Eccleíi;m au- m t étorias. Hinc circa prefentem quzeftionem, 1]ma Tb quz fati eft, duplex oritur. difficultas. a eít. Catholicorum cum Calvino , L. 4. Inft. C. Pl o " du 16. $. 24. & 25. &c. Zwinglio, L. de Bapr. & nl Z in declar. de pec. orig. ; aliísque horum fectato- dlC'» r ribus eriam modernis, qui contendunt pecca- h. ii j ii fal- em JiM tum originale vel non communicari , vel tem nux p p l Z4 o sss "unasst $60 Ds Pzeearis. tem non imputari filüg Fidelium; fed hos a, u etiam ante Daptifmum fan&os effe & membra (b depec Ecclefie : 24a eít Catholicorum cum Catho- gt fmt a licis, quorum aliqui contra reliquos B. Virpi- UA L nem labe originali infectam fuifle fentiunt. Ar- tim die f ticulus preefens primz quaftionis folutionem, Apugi I fecunda fequentes dabunr. LI Qu 228. JDico. Etiam filii Fidelium contrahunt T On.a d 'eccatum oripinale , quod ipfis ficut & ceteris (s quom i imputatur, nifi ab eo per baprismum munden- (rcqiner tur. Eft de fide, àr conítat ex Trid. Seff. 5. lii Can. 4. $ quis parvulos. vecentes ab. utevis ma- fsmo 'qun grum baptizandos uegat , etiomfi fuevint. à bapri- 4 V E ia zatis evti ; aut dicit in vemi j* onem quiden 7 peccato- Wüone, (n yuimn eos baptizari , fed nilil ex /Adam trabere ori- ;!' 2 od a gimalis peccati , quod vegeuevationis lavacro uecefje | Wtrüntin dt expiavi ad vitam eternam confequendam .. . . Alqul 0tn nnatbema fit. ll petty Prob. [.ex Scriptura. Cyaia David de fe; & p Paulus tum de fe tum de aliis, etíi uterque na- ütur ; tus eflet ex parentibus fidelibus , fatebantur C t peccati originalis labem, Pf $0. .Ecce iz iniqui- fm [ gatibus conceptus fum &e. ad Ephef. a. Eramut H TY natuvá filià r2 , ficut Q9 cetevi. Quibus adde & M Pauli reftimoninm univeríale ad Roim. 5. J/A D qd ] Ex Traditioe apud Patres, ex quibus à Bel- t hg larm. lib. 4. de amiff. gr. cap. r4. pluribus lau- Ompss f daris vel unus audiatur Auguftinus, qui lib. 2. YÀ p de pec. merit. cap. a5.. Expliceut , inquit, eziam inls Ál quomodo 3uftum (it, ut. fantli ex- füdelibus &?. im- RRU snundi ex infidelbus nati , paviter tameny fi bapti- ap' 8- äll Rali uon fuevint , veguuim. DDei. uom pevmittantur iniVa- mm) t s 3 Dzrs PreeaiTie a6t t f intvave, — Quid evgo iliis iffa (an&litas prodef? ? Ee & & meris lib. 2. de pec. orig. cap. 4o. Sic zgifur fuve veus 1 cum C aufidelis five abfolutus fidelis ztom. genevat. abfoluzos w D. erevque , fed vcos : quomodo uon. felinn oleafivi , [od 2 fentiun, i. etiam olee femina gon oleas genevant , [zd oleaffvos. s foluiow Apud Pontifices & Concilia, inter quos Siri- cius in ep. 1. ad Himer. cap. 2.& Conc. Arauf. m connd 1I. Can. 2. clara teftimonia ferunt: apud Fi- üt & cem deles, quorum fen(üs & ufus Ecclefizs rum ex QO CTAK i ] folicitudine procurandi prolibus periclitantibus TU baptifimum, tum ex ceremoniis in horum ba- TL üsmo 'conftanter adhibitis manifefté . elucet. hr 1 T. Ex Ratioge. Quia, feclusà fpeciali praefer- quinia vatione, omnes illi contrahunt peccatrum ori- lm hin pinale & naícuntur cum reatu peccati , qui pec- y lum caverunt in Adamo , üt hactenus oftenfüm eft, j t " Áfl] v Atqui omnes , tefle Apoftolo, etiam fidelium fiii peccaverunt in Adamo ; ergo. Ddbl 229. Oljic. Genef. 17. Deus ; Abrahee üc vl gt loquitur : Statuam pa&um meum intev me &5 te; j, fb £ intey femen. tuum . pofl te im genevationibus [uis DT d jfadere. fempiteruo , ut. füm..Deus tuus &g. feminis yLi n £ui pofl te. Ex quo fic arguirur : Per hoc' pa- ib d 7 étum Abraham omnésque ejus pofteri perti- L J ! o f nent ad Deum, ejásque amici conftituuntur; übus 1* etqui hoc pactum per Chriftum pertinet a ! ll omnes fideles, eor&mque filiós: ergo per illud vel.à peccato oripinali mundi funt, vel illud 1 Qw'*'j' j j con- A j, ipfis faliem non imputatur, quia amici T füituuntur atque ad Deum pertinent. |Cozf. Sap. 8. ait de fe Salomon: Sorzitus fum animam. f )j l j j "d boyam , €9 veni ad corpus incoinquinatum. S;.ï Miti us d 362 Dz PzrzccATIS. ubi anima & nativitate bona eft, & corpus 1 "T €oinquinatum , nullum eft peccatum kïriginalc; Fisunum. ergo. x 2 a i " a fleri ex & JD. M. Pertinent omnes ejus givoltbup hoc precise , quód nati fuerint fecundüm car- t adültam nem ex Abraham N. ex eo; quód ipfi fervarint ia mife leges hujus pacti, aut hee in illis fuerint fervatee "WUR C. Mafculus , cujus preputii caro non circum- fndfgi q cidebatur, ad pactum illud non pertinebat, üt. QUE f ibid. Dominus dicit. « Quod autem pro He- ts i« breis etat circameifio , hoc pro Chriftianis eft fitfimonyn baptifmus ; unde fidelium filii non hoc i ettmümin quód fint fidelium filii fecundüm carnem, p t'ïemconver tinent ad pa&tum & populum Dei, fed per ba- ti confecre ptifmum modo incipiunt deputari in femnen, ac mf an fcedere contineri, àt Aug. L. r. de pec: nlgr..it. hOC *;Q, ä de C. 27. difertis verbis inquit: Quoniam de 0 m rfnt Gbrifli effe uon incipiuut parvou J , uift per bapti- B um fiuum 3. profe&à fi. boc. ton. accipiunt , — peribunt. Is Ef v4d Couf. 3. Senfüm Salomonis effe , nactum laris dotibus inftructam; At t fecu fe fuiffe animam praec eümque, éim magis bonus effer , üt addit , " ftgi d bip Atf n crefcente eetateconfecutum fuiffe corporis mun- ftts f ditiem ; quà inrerpretatione à plurimis allarà & si dni VV flante , nihil adjumenti Calviniílis contra nos Teteng, accedir. Á * " j Dpono p 230. Jifr. .;' - Apofto us 1.ad Cor. 7. fcribii: UC ISanclificatus vir. ifidelis pev amulievem jidelem , L. eyi £ fan&ificata eff anulier infidelis pev virum fide- Anticormm lem: alioquin filii veflvà immuzdi ejfeut : uunc au- m adhi zem fantli [unt. .. Ergo fidelium filii peccato ori- T deflin 39. pinali carent, .. Conf. "ertul. L. de anima C. ait | | R Ayof ! Dx Preears. 463 t i ait:: adeà. mtulla fevime nativitas mmda eft , utique IO hoj Etbnicorum... Dein fübjungit, ex Chriflianis najci quuidos. His adde ejus dicta L. de baptifmo; is þ(')&eri u ubi vult baptifmum differendum usque ad ara- ( 'e;up tem adultam, dicens: quid fefliuat um . 36725 G- li li 1 (l z5 ad vemiffiouem peccatorum 2 yerin a do dicihtur filii &. AV. Corf. Eo enim mo n0n C fan&ificati, quomodo vir aut mulier-infidelis; erinebat; d quos ramen nemo dixerit per conjuges fieri im- o H munes à peccato. Ira veró vocantuz, rum quia Chrikans gfi matrimonium inter ejusmodi conjuges adhuc eft n h: itimüm in Ecclefia Chrifti; & propter unius Trusma í : e€ m converfi dionitatem morali quadam (ancti- ! M M g, f pEï !] tate confecratur: tum quia conjux infidelis per o fidelem eft fanctificatus in fpe aut deftinatione; Lt hoc eft, à fideli deftinatus & adducendus ad fi- ng J dem & fànctitatem. — Ob easdem rationesetiam j W [ filii (àn&i (ünt , nempe quía legitimi fünt juxta u , p I leges Ecclefiz, cum filii infidelium tales dunta- ; e, xat fint fecundüm leges civiles:; item quia de- T m!?flläam' ftinati ad baprifinum & fànctiratem veram; quae ü ais deftinatio non-eft tantüm actualis in mente pa- Til corprs rentis fidelis , fed quafi habitualis , & annexa Iu ur (5 [ ipfi ftatui parentis Chriftiani, qui filios non jig eonm t generat, nifi confecrandos Chrifto. 4 Cosf. Oppono primum textum $. Aug. num. priore ; [ri cni laudatum. Deinde addo Tertullianum fe ipfüm ii j hl!þm) JJ ibid. explicantem. .Immundos enim vocat [ J um Ethnicorum filios, quia illis eriam ante nativi- j tb tatern adhibentur ritus füperttitiofi ; & proles /]änt li ori natz deftinantur diabolo. Pemfo 'Tum exponens lo- cum Apoftoli cit. dicit : Qua/f defignatos fantz- jeinmu j dun, LDE Prccarmis. 264 bnpono tait, dc per boceriam faluri, intelligi'voiemj'ide'-» T05 0000 lium filios; alioquin meminerat Domimce defimitiouis: findiefy Qec sifi quis venatus faerit €9c. — Cap.40. autem haec Átsnec nom habet: [j ompis amima eoutque i A4dam cenfetur, n ais di donec in Chriflo vecen[fcatur : tamdiu immunda, fiem v0102 quamdiu vecenfeatur ; peccatrix. autem, quia im- qobs lf mu'ida. -Ad ea, quee adduntur ex L. de baptifmo, j TNTO, op reíponfionem vide n. 176. 231. Jufl. 17. Peccatum originale non tan- K rm tüm üt perfonale Adami, fed etiam àt morali- vd od ter noftrum , jam eft remiffum à Deo , ex eo; frà condino quod Chriftus nos redemerit, àt Paulus indicat Chrifus ded ad Coloff. c.2. v. 14. Delens , quod. advevsis uos pe lod dd erat, chivograpbum decveti , quod evat coutvarium bitores fümp nobis, &5 ipfum tulit de medio, affgens illud cruci. tipete r E£rgo, quamvis illud ad omnes non pertineat ; Tngham t fpectabit fàltem ad fideles & fidelium filios. h ittiqpe x Conf. INemo poteft transmittere id, quod non habet, Parentes baptizati non habent ampliüs f ause iserbere| peccatum; ergo. i* Uif P. r. D. J4. Remiffum eft in actu primo proxito C. in actu fecundo IN. . Deus habuit M. rf ttx, i velut remotam voluntatem remittendi pecca- tum, quando dedit Redemprorem; voluit enim ftri&io fap'w remittere, fi Chriftus fatisfaceret : pofità pre- nf p fcientià de fatisfactione Chrifti futura eft in Deo ) Qmm. 4 voluntas velut proxima remittendi, quee ta- Tittre pe men non eft voluntas actu remittens , fed fpe- : B m Wi f at ad actum rmum ; eftenim permiffio remit- tendi, quando & quomodo Chriftus voluerit; MUpe tu & (imul eft conceffio , quà Deus Chrifto dedit i'ï hæC haþg & D poteftatem actu remittendi. Nam Chriftus qui- em Ds Pzcearis. s6$ dem pro nobis fatisfecir, & farisfaftionem pro 1213 nobisobrulir; haec tamen non eft noftra nec per- tlftitu; fonalirer, nec phyficé , nec moraliter : cum Chri- ) t ht flus nec nomine rioftro, nec in perfona noftra, m ij nec cum alligatione volunratum noftrarum ad It mj füam voluntatem, fed nomine füo proprio pro 2 n (uri nobis fàrisfecerir. Quia ergo fatisfac tio non debipin eft nóftra, per eam peccatum noftrum non tol- litur formaliter : fed Chriftus accepit potefta- . je non ti - Ü E 18 c i mord. tem ormnibus à fe redemp peccatum xemit- tendi aCtualiter, & remittit etiam cuivis, po- Do, «t fità conditione baprifini vel peenirentise.. Itaque Pal Chriftus delevit chirographum , quatenus, qui i adbrit per illud debitores eramus abfoluié , nunc de- mb n birores fümus fic, ut per Chriftum poiïimus 'g:m!ïxi,rrwl accipere gratiam : non tamen abolitum,eft chi- n p " rographum toraliter ,. fed Chriftus illud tulit, m afhxíitque cruci , & factus Dominus chirogra- il quii phi; fa&tus eft Dominus debiti ; qui poteft à no- berr r bis exigere & remittere debirum : illud ramen ideo tulit, quia vult nobis debicum remittere, T a &. 2. IN. Con[. Qua fi tenet, extendenda eft ad Dus hii omnes, .& fic nimium probat ; facta enim re- x a ( ftrictio fàpit Calvini & Janfenii heerefin de mor- Juteol te Chrifti pro falute duntaxat fidelium aut cle- « polii [ &orum. |4d Corf. D. M. Nemo poteít trans- g du mittere per modum caufz id, quod non habet Qdl y qdæf' 'T. per modum conditionis, quà pofità vel non hM. « L pofità fit vel non fit transmiffio N. generatio li jll nempe naturalis conditio eft ejusmodi, ür d. f. , j t & hac habetur tum in baptizatis tum in infide- g gu&ini libus. Dixi Zianfest ;; quia hegc fünt.Au verba | Chïiüusää Ü 566 Dz Psccarts. gt verbi L, s de pec.mer. C. . *Potuerut p renres transmitrere , quod ipfi minime habue- s o ferr nf rupr, non folüm ficut frumenta paleam , & Dlv (Arlï((':[i 1dUioUA reputium circumcifus, fed etiam, quod & vos dicitis, fideles infideliratem in po(teros tra- Mixitatem , jiciunt. 5 pimcm. ( ^ ln creanon ARTICULUS H n [ 7! F'irgo contvaxevit peccabum " y:o:wfüm g] 3aneatzz72n eriginale £ Iv leu[uïj:; f ls ( 232. Oa 1. In hominis generationeduo di« [ ntirem Ce V vt Aler, LN flinguuntur. 1544 e(t conceptio fe- minis ac prima inchoatio feetüs poftea organi- , M zandi, dum fit idoneus animee, vocatürque con- irob I ceptio materialis & imperfetta: 24um foetüs hu- Rn mumi mani animatio, quee fit eo inftanti , quo animá t ederun rationalis à Deo creatur, creando infunditur J Q & unitur corpufculo infantis, vocatürque con- fpt: Gv ceptio formalis & perfecta. De prima con- Qt: rf ceptione hic non acitur ; tum qtia per illam ld.'git: ji7, nondum exiftit filius Adam, qui contrahere l dicatur péccatum: tum quia in illa necdumad- j ]Ufïl, W. eft anima, cujus voluntas eft (übje£tum, cui ori- 1116f d pinale eequ? ac alia peccata inbeerent : unde an Aeandi N iila cum Ss. Patribus quibusdam dicenda fit im- MTOA munda & fübdita peccato ob generantium con- AL cupifentiam aliásque imperfc&iones, an non? L£ hie non difpuratur. De altera itáqüe; for: W. Ab b mali & perfecta , fermo eft, dum queritur aü ts pj B.Virgo contraxerit peccatum originale velnon? Tntic in feui rfe»u( an immaculare velíscüs fuerit concepta? hg Qpi &n Ds PrccarIS. 367 W. — n '*ikn,'ccüccptione füa füerir fan&tificata vel nori? Ym hd. ubi ficur non queritur,an anima Bmee Virginis i pem, | fuerit fanctificata ; antequam uniretür corpor!: im, qui ficnec fatisfit dicendo, earn effe fanétificttamante ol nativiratem , ícd tamen aliquando poft conce- 3 üonem. Conrroverfia enim eft'de primo in- 1 anti creationis & infüfionis anime in corpus, Il an fcilicec rinc ex fpeciali Dei gratia intuitu me- ritorurn Chrifti à macula peccati originalis fue- T rit preefervata, an veró contamindri ? Atque hoc fenfu Ecclefia Carholica colit & celebrat fe- (f ii flivitatem Conceptionis Bmee Virginis üt de- i ( Á claravit Alex. VII. in Decreto An. 1662. . DOId 233. iVota 1]. De hac controverfia, j amà ICaf fteculo XHI. in fcholas indu&ta, pofterjoribus hm fs aütem tmapná partiumutrinque contentione agi- , quo 48 tata , ediderunt plures Pontifices decreta & con- do wfandt flitutiones; & quidem Sixtus IV.an. 1485.quae xarürgie incipit: Grave uimis. Pius V. an.1570. qus in- )eprim at cipit: Super fpeculam. Paulus V. an. 1616. qua incipir: Jegis Pacifici. Greg orius XV. an.1622. ia pf in l commh:gä die 24. Maji, que inci pit : San&iffimur. Et die s netn 28. Julii, que incipit: Eximi. Alexander VII. dop, df an. 1662. edidit decrerum, eui citutulus : S. D. N. Alexandri VII. Juzovatio Couffitutionum &$9 de- ent? n ( t ld eretorum in favovem [ententie a[Jeventis, animam m d* B. M. Figinis ip fui creatione 6y in corpus infu- fíoue à peccato oviginali prafervatam fuilfe , edito- 15 y '"'.W' jige vum. Àb.his prim? univerfim füb poenis & cen- ganribus tum affir- ) !'ü*&ï:m[ Ü füris prohibitum eft tum ne imantibus immaculatam Bmz V. conceptionerr ; j lerat :yonffPW )l ne quis opinionem contrariam tenentes afi l! lize- $68 Dz Pzccearis. hereticos ;.aut peccare mortaliter ; ubi tamer fini at pc obfervare juvat motiva prohibitionis. Veta- &iprcm tur fiquidem herefeos aut. peccati mortalis da- uj rtiQ mnare negantes , quia nondum ab Ecclefia & nifme omne íede Romana decifum eft, B. Virginem (ine j am ple labe concepram effe: veratur damnareaffirman- aonam ( tes, quia feftum de immaculata conceptione l dbdm ordinarum eft & celebratur à Romana Eccleíia; I 3 quorum imum nihil, 2dum autem mnultum probabilitatis addit fententiae. Deinde à Sixto pl Vg Wticaan; m i quidem &'Pio permiffüm erat utrique parti dibus; privatm & publicé proponere & defendere k pem fuam fententiam: prohibitum veró, ne id fiat V fs. publicé parti neganti à Paulo: quin altum t n üsde tandem filenriüm omnibus conceprioni imma- trer Conc] culatee adverfantibus impofirum fuit à Grego- i& conft rio & Alexandro, exceptis tamen PP. Dorninica- ii d nis, quibus Pontifex prior in 2da füa conftiru- Q tione adhuc conceffit ; ut in privatis eorum col- u Tf loquiis feu conferentiüs , fed inrer fe duntaxat rf g & non inter alios aut cum aliis, de hac materia differere & rractare poffenr. — Denigue fententia N Wa AHIT m affirmantium à Pontificibus omnibus vocatur pia; pium etiam laudabile & devorum declarz- Fïf I;ZI*H"MW LT o tur ab Alexandro,; juxta hanc fenrenriam cole- Ti as re B. Virginem: Cautum demum ab eodem Tf uj fuit füb propofitis poenis ac cenfüris , ne hec f?. Y 1 | fententia quovis excogirabili modo.& fuüb quo- cunque pratextu impugnaretur. * x j 19 us 5 [j b Af Y 234. Dico. Beetiífima Virgo Maria no Centraxit peccatum originale ; fed in primo 7775 aVj ereationis & infufionis apimae füoein corp us ip- *2 ftanti i DE Pzccaris. . 369 Ls li t cata " U ftanti. fuir per gratiam juftificantem fan&tifi & à peccato originali praefervara. Ita preter | mytils i paucos reliqui Doctores & Fideles commu:- | o Dxiiat niffim?é omnes. Argumentorum pro hoc privile- Vüpinem l naredtmy gio cum pleni fint & Theologorum &. Con- cionatorum & Afcerarum libri, pauca dunraxat 1 CO m hic delibabimus. nana Deck . Prób. ex Scriptuva £. INegativà.. Quia fcri- em mu: du ss ptura B. Virgini hoc privilegium non negat in r p particulari: neque etiam negat locutionibus ge- neralibus; ficurenim füb ejusmodi locutionibus Y dcïgnta:' Iü; KU5 de peccato a&tuali ; . 2. Paral. 6. v. 36. Eccl. 40. V. 1. Jac. 3. v. 2, &c. non comprehenditur, fic. ! qüxn U p Bu nec in jisdem de peccato originali continetur , üt ex Conciliis, Patribus & Pontificum decre- hi G l tis conítat. Dp. m IL. Pofziv). Quia tum Ecclefia tum Patres de B. Virgine exponunt fcripturas; | i TT qua immunitarem ab omni pror(us labe indigi- as eoni tant. "Talia funt Genef. 3. v. 15. Jgimicitias pouam fdrai jntev te €9 amulierem . . . . ipfa contevet caput zuum. ( u m Job. 3. v. 9. Expetlet lucem , Q9 mon videat , nJeque 7 fenti u ortum [urgentis auvore. Pf. 45. v. 5. Santifica- nibus Y ( vi tabernaculum [uum Altiffa n d imus. . PC85. v. 37. Jbronus eyis. [icut fol. Cantic.2.v.2. Sicut liium n intev. [pinas: fic aumca mea inter filias; | C. 4. v.7. TE Tota pulchra es amica mea , $9 macula son efi in lfolS ,r J 2e. V. 12. Fortus conclufus , n Jfons fronatus. . C. 6. ol L/W v.9- Que eff ifla , que progreditur quafi auvora coz- Jurgeus , pulchra àz-luna. $gc. Prov. 9. v. 2a. , J " Domipus po[edit me ab imitio viarum . fuarum. Bay? uamvis enim ex feníu fpirituali non' habea- ! 2nd men | tar argumentum plené efïicax » füppofito t eníü 4 l — 2 370 Ds P'Eccnxs. fenfu & explicatione Ecclefiee multum probat; : auiConc quod hie fuüfficit; ubi non agitur de dogmate tíicüns nur fidei aut veritate definità. Accedit, quod B. frmaum f Virgo dicatur gratáé plena : benedi&la inter mu- fre decteri lieres : & de fe pronuntiet : Feciz mibi magua, Dl le qui porens efl;; quibus verbis cum juxtafidelium furun com omnium & D. 'l'homz etiam expofitionem con- T2 tineantur aut nitantur privilegia omnia & dona gum Mi atiae, quxe fecundüm reéctam rationem decent 0777 M atrem Dei : immunitas autemà labe oripinaria I feus eam vel maxime decuerit; fequitu * r& h'o,ïc pri- i, Q vilegium inde confirmari. um , hag -"Probatur ex Ecclefue /dutbovitate. Y. Ex Con- Coci l eilis. Bafileenfe fic Seff. 36. ftatuit:: Do&rinam ;l- l4 w] lam affeveuiem gloviofemm F'irginem Dei geuitvicem Omigma]| Mariam pveveniente €?- operante. Diviin INum- qutorom ( ais gvatió fimgulari, munquam a&ualiter fübjacuiffe Ti litcor erigimali peccato ,. [zd. immunem . [emper fuiffe ab V d infl opmni ovigimali eg. achulali Cülpa , fauchinque 63 im« Dini mmaculatam j tauquani piam 9. confonam cultui Ec- Finfru d clefiaflico . fidei Catbolice , ve&e vatiori €9 [aevee Nrefenen Jferipture ab ommibus. Catbolicis approbandam, te- Sorem uendam ,^ €g amplexaumdam defininus g. declava- T& t ügdes snus , mullique de cetero. licitum e[fe ia contravium 7 ]n predicare &?. docere.. Quamvis veró hec defi- T d nitio non habeat auctoritatem Concilii Oecume- Vi nici, ür ex hiftoria conftat: maximi tamen eft E ponderis; tum quia hoc decretum confecerunt Tdfe Qie viri plures do&trinà confpicui: tum quia illud thfam Ro Academia Parifienfis füis Alumnis folemni ju- "Wf f ramento impofterum perpetuó confirmandum &ri- *pwopofujt: :u)max qqia ilud 9'40??? ipfam d? naum W j — Dz PECCATiS. Er tum probt nam à Conciliis fübfequentibus ac Sumtnis Pon- d m d qudl tificibus nunquam reprobatum ; fed potiits con- firmatum fuit. Conc. Tridentinum feff. s. ia ln i ? mlingy fine decreri de peccato originali hacc adjicitz Declavat. bac ipfa. Saucta Syuodus mou. effe fue inw jv Yiionemotr Teutioris comprebendere i boc. decreto, ubi de p n d d cato originali agituv, beatam $9. anmaculatam: F'ir- giuem. Mariam. Dej genitvicem $. fed obervandag jonem (s ] 2 qbe orpi ejje Couftitutiones felicis vecordatiouis Sixti Papee IF. fub penis in eis Conflirurionibus contentis, quas i & inuovat. Circa quod duo obfíervanda (ünt, 1mum , hancadditionem eífe genuinam ipfius , I,NEr (a.*- ït D Concilii;. licet ea in mulris editionibus ante an, 1564. non legatur : 2dum, Commune fertnà 'De, o omnium ad hanc quzftionem examinandam de- ]i j l ] putatorum füffraeium fuiffe pro definienda im- jr]ii) 1 maculata conceptione ; abílinuiffe tamen pro hae nj j " vice ad inftantiffimas preces paucorum Epifco- li d porum & Doc&orum Dominicanorum, 1l Ex j v Pontificum decvetis. Omnia'enim num. pr. relata gint favere fenrentize pige & ipfa verba docent , & in vt ejus favorem edita Alex. VII. declarat. Praete« "TE rea in iisdem decretis, irem in Bullis Sixti IV; g ouititil an. 1476. Innoc. XIL. an.1693. & Clem.XI. an. :e]'b hæC o 1708. ad feftum Immaculate Conceptionig vl Osum: ( quod.tefte Suarefio Ecclefia Graeca: jam arnite um* annos mille, Latina ante quingentos elea " confä(iïlm' brare ctepit) folemni ritu per Univerfam Eo« Jrm QW " clefiam Romanam celebrandam Poritifices hori Ij fs j tantur fideles ; indulgenriis conceffis invitant 4 u & füb mortali obli 5 p ant; unde fic arpuirüri Ee- ipia p elefja nen poreft [ multó g uadere , approbare ; ÁAàaa ;pinuö , 972 DE PzeccaATIS. minüis precipere cultum füperftitiofum , feu | as m talem, qui habeat objectum falfüm ; quia juxta gani dei $. Aug. L. de mend. c. 20. omnis falfitas in ma- P. & teria religionis eft perniciofa, & juxta Lactant. quur ia L. 4. Inft. C. 29. füperítitio eít cultus falfi; ficut li ; xelioio eft cultus veri. Sed Ecclefia approbat,; : fxumm d fuadet & pracipit cültum Immaculatee Concep- quu. $ -tionis; ergo hic cultus non poreft effe falfi, & Crliücin dhac fala. . Cogf. Ex S.'Th. p. 3. q. 27., uübi a. 1. mi nj f *fic pro fanctificatione B.Vireinisin utero marter- gnmï'mq:æ [ no argumentatür: Eeclefia celebrat Nativitatem UET B. Virginis:: NNon autem celebratur feflum in ni J Ecclefia; mifi pro aliquo fancto. -Ergo Beara tius de N. -Virgo in ipfa füa nativitate fuit fancta Fuirer- lb de m go in utero fanclificata. Simili autem modo W gratia r argumentari licet pro fanétificatione Beatiflime àn inftanri infufionis animee in corpus, feu ani- f ia g trjárit, iationis ; de qua celebratur feftum ex d. n.232. ts IIl Ex favore Ecclefie &5 fenfu Fidelium; quo- ün2c», gum prior conftattumex hactenus dictis, tum ex inflituta Religione in honorem ejusdem imma- 9 a g, culatae Coneeptionis, in cujus Regula C. 3. di- Ti r citur, eninam. F'irginis d primo inflanti cveatio- Ti Der vis fuiffe [antlain ,. quámque regulam & inftitu- Qd tum probàrunt Julius H. Leo X. & Alex. VI. Po- V Vitrig flerior autem negari à nüllo poreft ; tum quia T O.pia fententia., pauciffimis exceptis , ftant n a b Aleni : o&tores.& Academis? omnes; Item Ordines Relipiofi;: fi forté unum excipias, cujus tamen 2'/; BMIW); Büfo naf nec omnes alumni contrariantur; tum quia d üis pro Itüfer d ducentis faltem anms fidcles gtriu;äue fex tj cyl r LE .ca.; LA ^ PL Dz PrccarmIS. . iim, f $73 es, tanquam proaris &focis, certant & feftu ; qi j 3 !n/;i iitis n m maximá devotione peragunt. - Prob. ex $s. Patvibus,. E orum teüimonia; a Libn, x fl i quatuor in ordines Suarez Tom. 2. in 3. p- Difp. 3. Sect. 5. difpefcit. I. Continet ea, quae ii pprà iginali lo- Ípeciatim de Virgine & peccato or ite o quuntur. Sedulius L. 2. Pafchalis Á e: mirac. effe fl nis Chrifti fic in principio canit: Ef velut: in J 7.,übia 1nollis vofa. fuvgit acutis , til, quod ledat , ba. j €12$ $ Qer0 mTatct Natvtater matvémque . ob[cuvat. bouore: Sic Eve de flirpe Jacrá veniente Mariá , Figinis antique facimus nic felumi uova Firgo piaret. . Joan. Damafcen. in oratio- Imbn nibus de Nativ. & Affümptione Virginis multa. Q fue habet de immaculata ejus Conceptione.. Exem- qorem nol pli gratia unum füfficiat Or. 1,de Nativ. Nazu- xeBcatï'l*ïmg va gratiam antevertere au[a non e[fd , fed 1antifper ys, fent ex[peGavit , dum gvatia fru&um fuum produxiffet. jex nj Laur. Juftinian. L. de cafto: connubio Verbi & Mm; * anime c.7. Quotaquot, ait; ex ipfa mati fumt propa- diis um giue, exceptis duntaxat mediatore Chviflo. SHefu es"- sdem m ejus Matre, fub bac. peccatà lege funt conditi. .. Si- P milia habet in Fafciculo amoris c. 7. & L.. de ii at gradib. Perfe&t. C. i. Eandem veritatem aperté g ial tractat & definit Jdiota in L. de contemplatio- i I ne Virginisc. 2. & 6, Chlycthoveusautera L. 6. : ] " tüfi qUIl in [oan. c.r5., qui aliàs tribuebatur Cyrillo : g, I Alexandrino, fic enuntiat: .Excepto [olo Chriffo; € Beariffimá ejus Matve, etiam exceptá , omues ia cujlls (Hm peccato na[cimur. . 1. Ea complectirur, qucege- jr i neraliter & abíoluté enuntiant B. Virginem ab » "d omni culpa immunem. . Huc pertinet S. Cy- f prian, L. de Cardin.. Chrifti Op. C. de. Nariv. Chri- Aa $ s. u m Ds PsccáAv:S. $74 ; fettm 1 Chrifti, ubi de B.V.ait:. IVor [uffinebat juflitia, u illud vas eledlionis communibus laffevetur ejuviss !anmj quouiam plurimüm à cateris differeus , uatura com- lm fra purnicabat , uon eulpa. . S. Nmbr. fer. 22. in Pf mj g 318. ad illa verba: Quere feroum tuum Domine, | m jra ! m fic inquit: Sufcipe me; zon ex Eva, fed ex Maria, [ j j Q3 d Bm, ü ut incorrupta fit F'irgo : fed Firgo per gratiam, ab emui iutegva labe beccati, — S. Hiev. in C. 10. Ec- er d at Bite, ( cla dicic B. Virginem fuiffe liberam omni pecca- £0 &9 omii covitce peccati. . Omitto alia , ut lo- ugaberi tt varis 1 cum habeat luculentiffimum 5. Auguftini tefti- monium, qui L. de nat. & 9r. C. 36. ita fcribit: alrtm dig;z Exceptá. fantid F irgiue. Marid , d qua pvoptev - i Cnr j bororem Domini nullam provfus , cum de peccatit [ lfm'rm: Gn agitur, babeve volo queflionem. | Fade enim fcimus j, UET quàd plus gvatie ei colatum fuevit ad vincendum i Conc. fs o ex payte peccatum , que concipere ac. pavere i, um ueruit eum , quem . conflat asullum babuiffe pecca- I $um Hoc autem teftimonium pertinere etiam fl s ad.peccatum originale & non tantüm actuale, D V. & "iquet 1. ex fcopo.totius libri, quo de peccato TowsHi eneratim tra£tat , ut netninem, nec infantes, TigelV. o ine peccato efle concludat: 2. ex natura ex- Q d ceptionis ; quia non unam Virginem, fed in- ) Gtm. fantes etíam excipere oportuiffet , fi de a&tuali untaxat Vemor peceato enuntiaffet : 3. Ex ipfis ver- m t bis & X rationibus excipiendi fïgillatim pondera- tis: 4. Ex connexione do&trinz, Docuerat um p | Ulirez enim Aug: impoffibilirarem-moralem abftinen- Iuj di ab omnibus. & 'fingulis. venialibus:profluere üic €X peccato originali ; ergo cum concedat immu- Wi (B. nitatem à.veniali a&uali füpponit ei non fuiffe V anQa * M Dzr Precarts. 37 hf negatam immunitatem ab oripinali. Sic enim hr 1 .;Vl ! h, L. 5. conr. Julian. C. 9. ait: Propzerea zullus eff TOR - bominum preter ip[um. Chriftum, qui peccatum t 22 lf gon fecerit grandiovis etatis acceffu ; quia mullus eft tun Dons, bonimum prater ipfum , qui peccata zon babuerit ] Mri aufautilis etatis exortu. — Sed in priori excipitur 'oriim,d B. Virgo , üt aliter fentientes etiam concedunt n C ex l. de nat. & gr. ; ergo & in pofteriori. HI. nj o Habet ea, quibus fpiritualis puriras per varia dia, uclo. elogia Beatitfimee tribuitur. Sic Origeneshom. 1. ex varis illam vocat Zmmaculatam $9 dignam piri f. ia rb matvem digni 69 immaculatifilii : "Vheodor. L. $. t qu p in Cant. purztate Cherubim &$. Serapbim antecel- m jti leutem : Greg. INeoccfar. in expofit. falut. Ang. T prorfus smpollutam corpore g [piriru : Sophron. du in Conc. fexto. A. 11. ab omni contagione cor- m u poris, anime & mentis libevatam : Patres Conc. hij fept. A& 3. zmmaculatam €g omui feufihili 69 in- rtinere d zelleGuali naturá. purioremm : S. Ephrem in. Ot. *[üm 3&»3] ad B. V. & PP. Conc. Francof. in ep. ad Epi- )depea fcopos Hifp. ámmaculatam prov[isque puram. De- nique IV. comprehendit ea, quibus vel omnem du d gratiam aliis collaram, Virgini perfeétiori mo- do datam , vel per ipfam originale peccatum yn, ? [ dul & daemonis imperium deítru&um fignificatur. Horum teíles IÁrenzum , Cyrillum , Auguíti- N ipüï [ d num, Epiphanium aliósq Suarez. uä/laudatos vide apud ? ])aiuifät , At j Prob. ex: Ratione. Argumentum Scoti in 5. ] f M& ia dift. 3. q. 7. fuithoc: Deus potuit facere; quód ipfa ( B. V.) nunquam fuüiffet in peccato origi- Q 2! lmml ffe, ut tantüm in uno in- d ;zali : potuit etiam feci f Aa4 anti a76 Dz PrecaIs ftanti effet in peccato: potuit etiam facere, uf | m Ch per tempus aliquod effer in peccato, & in ulri- $n 1. d mo inftanti illius temporis purgaretur. Quod ia sutem horum trium poflibilium factum fit, ] d ptttt Deus novit. — Si authoritati Ecclefize vel Scrip- ! nrild C tur& non repugnet, viderur probabile, quod | mdini excellentius eft tribuere Marice, fcilicer üt nun- -Tondiiter uam fuerit in peccato originali, quod exeellen- meni in tius eft.. Arpumentum alterum . fundatür in 1b n axiomate S, Anfelmi L. de Concep. Virg. c. 1g. i, Mm; dicentis: Zecuit Firginem ed puritate tiitere , quá Iroto r eojor fub Deo nequit intelligi. — Inde enim ett il- qunaet , lud : Potuit Deus Bmam. Virginem à peccato . * trpus fux originali fervare erpo & Deus fervavit. Hec tamen à perfe&iore excellentia vel à rei Eaem qrip jj Ü decentia defümpra argumenra videnrur pluri- d ml u bus probare nimium , neceffiratem nempe ab- ina, B. foluram immaculsté Conceptionis ; nec omni- t indn no convenire cum iis, quee in Tra&t. de Incarn. ani paa de neceffitate Incarnationis dici confueverunt. mrum; [ Hinc aliis probatur ratiocinium ex S. D Chrfo Thom. part. 3. queeít. 2. art. r. & 4. fecun- Ambï. L : düm quem rationabiliter creditur , quód Bea- NT tiffima Virgo ex eo, quia Mater Dei fuit; pre m us omnibus aliis majora Privilegia accepit, nec | G perft ullum peccatum actuale feu mortale feu veniale | &0 D ) commifit , cüm , fi peccaffet aliquando , non fuif- fer Mater. Dei idonea; r.quia honor, & ex j Go j ] oppofito ignominia, parentum redundat in pro- Lad(or lemex cap. 17.Prov. 2. Quia fingülarem affini- Wttes j tatem habuit ad Chriftum , cujus juxta 2.Cor. 6. (anl[m, ( nulla eft conventio ad Belial. 3. Quia fingulari Ra fnodo mE—D 577 Dz Pzcca i& feere modo Chriftus in ea habitavit, cüm tamen j in u Sap. 1. dicatur in malevolam animam non A introire Sapientiam nec habitare in corpore fub- adun dito peccatis. 4. Quia aliàs in eà non implere- v $np.| tur illud Cant. 4. 'Tora pulchra es; & macula iil QUi non eíft in te. Nam & ob easdem rationes ra- ICet üE n | tionabiliter creditur B. Virginem in primo ani- XLexeda. mationis inftanti fuife fanétificatam ; cüm Joan- tundatürl nes & Jeremias fanctificati fint in utero; & An- U n geli, Adam item & Eva in primo creationis mo- TM mento preediti gratià? preeterea veró magis in- :enim ell quinaret ; conjungeret cum Belial , animam & 0 Deoto ?^ corpus fübderet peccato , ac deformaret B. Vir- U RTa inem originalis labes pree leviffima veniali. n vl r 235. O. L. Eccl. 7. v. 29. dicitur :. Z'?rum de mille um veperi , mulierem ex. omnibus non UM pïuri- m a imvemi. Kacautem verba intelle&a de pecca- MU omni- tis indicant;. unum Chriftum inter viros ab & o omni peccato effe liberam ; nullam autem mu- oni'uevemag. lierum ; ergo nec Beatiffimam Mariam, Corf. Z. n & Y De Chrifto dicirur : 745 /olus [a2us; unde S. Ambr. L. 2. in Luc. C. de circumcifione aitz qud qii P Solus per omuia ex . natis de feinina Santtus Domi- pei f us Sefus; fimilia habent Aug. L. 2. cont. Jul. L. de perfe&t. juftitiz. L. 1. de pecc. mer. C. 29. &c. gept; F | f Leo Papa Serm. 1. de Nat. Cyr. L. 16. in Levit. Greg. M. L. 11. mor. Fulgent. L. de fide C. 2. ndO»non wï" | Item yur, 14 Conf. !I Job. 14. v. 4. ad Rom. 5. v. 12. 1. ad Cor. 15. V. 22. & 2. ib. 5. v. 14. dicuntur gt j tiitle omnes peccáffe & mortui effe originaliter. Idem confirm. Conc. Carthag. an. 418. Arauf. II. Flo- MM ^ ) w rentin. cum plurimis Patribus, Ergo & B. Virg. Y j a5 Be T. I 378 Ds Prccaris. E. r.Textüm Ecclee. litteral em huc fion per- vt pt ric i pn tinere , fed ad Sapientiam , manifeftum e(t. Qui veró eum ad peccatum trahunt , exceptionem fqppo[irione etiam addunt. Sic certé in editione Pariíina fntre Ec an. I1529.'& Veneta 1555. feciffe lepitur ipfe moi fdel etiam S. "'homas in C. 3. ad Galat. Lect. 6. fcri- etpioni p beus: um de wmülle umum veperi , fcilicet Chri- a r d fium , gui, fgue omm peccato : mulierein autem ex C 1511 ommibus wüdim &om ioemi , qu& d peccato imnut- lat 55 elfet, ad minis originali g venial. Excipi- fiem eader tur puviffma €s oumi laude. diguiffüna F'wgo Ma- fs & dQ Via. - X 2. D. m. Indicant folum Chriftum per &ym, n fe, ex ratione füz conceptionis & connatura- Qd 0b dio raliter effe immunem ab omni peccato , & er- ppear iam debito tum proximo tum remoro C. fo- mndi formyl lum iraeffe immunem, ut per donum gratiee füee [U NI non prefervárir Matrem füatm, ne incurreret penfn originale, cui per debitum five proximum fi- A foryir ve reniotum eráat obnoxia N. — 774 Cosf. D. :)6- ]m Similiter. Chriítus enim folus dieitur Sanctus tt B Vi eo modo, quo fcriprüra de Deo dicit : Solus ib m babet immovtalitatein : €?. Nemo bonus. nifí folus hm Deus , fcilicet 3, ex & de fe. Illis fiquidem lo- COR me quendi formulis non excluditur omnis acciden- Pu)üh ü talis patticipatio, feu communicatio per pra- jj v tiam, Simili ratione accipiendee fünt Patrum Wi inSen locutiones , vel maximé, quia non ad originale ( p duntaxat, fed & ad actuale peccatum porrigun- Rütem ff rtur. "d Cosuf. 11. D. ,4. Dicuntur omnes in : ] Adam peccàffe & mortui fuiffe, (ümendo "O omnes in f'ppofitione accommoda C. in fup- PX pofitione abfoluta N. . Locutiones husjusmodi Lt p; gene- n Dz Peccar1s. $5 hd d genetales pati exceptionem, dictum eft num. inel. Qu priore in prob. ex fcriptura. In quanam veró Xcentmem fuppofitione fümantur, couftare debet ex au- ne Purln thoritate Ecclefize , traditione Patrum & com- lerturie muni fidelium aut Doctorum fenfu ; quáe cum 1 f 1 exceptioni pro B. Virgine faveant , huc appli- frle Q cari poteft illud Affueri ad Estherem dictum [ 1 d d " C. 15. v. 14. - IVon enim. vo te; féd pro omnibus (rado 1002 leec lex: conflituta eft..— A 4 Conciliorum autlio- j. Euj ritatem eadem valet Refponfio ; ficut. eadem "" p. ) fides & doctrina eft fcripturarum eequé ac con- ii ny ciliorum , nec ab uno comprehendi poteft, Ddtte " quod ab alio excipitur, Cum igitur Triden- f J À D tinum apertis verbis nolit , generalibus ejus- moo CA* modi formulis de peccato originali includi B. n prati t Virginem , fignificat nec ab aliis fuiffe com- v inoyrmt prehenfam ; prefertim cum & illa de ipía et- iam nativitate nonnunquam loquantur. ia ] 4 (f 236. Iuf.1. Plures Patres apert& fuübjici- A unt B. Virginem peccato originali. Nam 1. S. ojtür p [ ) Ambr. Serm. 6. in P. 118. dicit , Carzem Chri- J li im matve füiffe obuoxiam peccato. S. Aug. L. 2. n ) Mi | r m e pecc. merit. cap. 24 de Chrifto, JVon fum- ,im». J/* , ait, carmem peccati, licót de matevaa cavne ii d st m "D | jeccati. 2. Greg. Naz. or. 38. & 42. S. Maxi- J P mus in Serm. de Affümp. Beda in cap. 1. Luc. lqu (;l a dicunt B. Virginem effe mundatam ; mundatio T d autem füpponit maculam «ontractam , € rgo. lu V m n N Al I 4. Eufeb. Emiffenus Serm. 2. de Nativ. 4b J[ [ Ffï [geo " oviginali wexu iummumis ueque ip[a Dei geuitrix fuit. 4. Anfelm. Lib. a. cur Deus homo cap. AC nl " ovi- i 16. ait : 'irgo in iniquitatibus concepta 9 i fjj gz'mh, gcr.e m Dz Prccarie, 380 n pttitpe gunali peecato at efl, quia g ipfa in Adam pe- fhvrindipé cavit. $. Dernard. ep. 174. Canonicos Lugdu- Dicnr tame nenfes graviter reprehendit, quód fe(tum im- maculatz, Conceptionis B. Virginis in fua Ec- us pex is;que an clefia inftituerint: ipfamque conceptionem im- maculatam pluribus impugnar. 6. Rupertus taqum p Athn L. r. in Cantica. Bernardin. Senen. Serm. 51. Vincentius Ferrar. Serm. 1. de Nativ. aliíque iib m quaat t aliás Benze multüm devoti hoc tamen privile- gium negant. qz precef taptm, &. Ad Patrum a'utïïoritatem univerfim fpe&at illud 5. Ludovici Bertrandi dictum, ff C ( &tr; tefim quod refert Gormaz de Íncarn. num. 85 1. Om- 1es antiqui Patres , [] modo viverent , dicevent [cri- i& prafa tt myftero beréntque. id , quod mos fentimus de immaculata [ Firgimis Couceptione. ^ Caeterüm non defunt, Al g quae ferme ad fingulos reponamus. Unde B Enifen. "d vm. &. Explico S. Ambr. Caro Chri- mhl:fed EUC fli fuit in matre peccato obnoxia, quatenus ts p d p 0 enim ( mater erat peccato infecta N. quatenus mater habebat debitum peccatum contrahendi C. fimi- m Vü'gir, Vaque liter S. Aug. Caro B. Virg. fuit caro peccati per infectionem peccati N. per debitum peceati C. I)Wmä' db dle Caro Virginis vocatur caro peccati , non quia aliquando polluta fuit peccati maculà , fed AUE immi Al tum quia cum parentum libidine concepra & ex Adamo defcendens , feclufo eratig praefer- ml; fed B() 1 Qd vantis beneficio, originalem labem contraxif- fet : tum quia generatione naturali accepit car- ofione du nem à parentibus, qui aliquando contaminati ! In gr , fuerant peccato originali. Neutrum eft re- - Dor ectu carnis Chrifti ; unde, & quia ob füb- UHI, Vlrgm & ntialem íanctitatem Chriftus nec contrahe- N- 4 re 581 Ds Prccrarrs. re pótuit peccatum, neque proinde praeferva- |Almy. tione'indipgebar , non habuit carnem peccati. k Lupi - fem in. Dicirur tamen caro ejus fuiffe in fimilirtudinem n fa. carüis peccati, ob affümptas ultró peenalira- püonem i. tes, quze carnem humanam peccato mgculatam tanquam poenee comirantur. . Npm 7, . j -Ad »dum * Dicunt effe mundatam, in- «' itiv, dl telligendó tmundationem , que pro iermino à quo dicat negationem fanctitatis vel culpam ; mea priv que preceffit N. que pro termino à quo di- cat culpam, quee futura fuerat, nifi gratia pree- n uert dl du ceffiffet C. Cajetanus ipfe, heec objiciens ; fa- tetur; reftimonia illa optimé & proprié intel- 8)[ fr. n ligi de prafervatione : & NNazianzenus non fi- /] TY ne myfterio vocat B. V. prapuvzatam. 2 "d gtium 3. Hec verba nec funt Eufe-: non dlity s Unt bii Emiffeni , utpote cujus fcripra intercide- runt, fed Eucherii Lugdunenfis vel Faufti Rhe- . o O gienfis' Epifcopi ; nec fideliter. reféruntur. ya, quito Non.enim dicitur. abfoluté, neminem, neque sfenls u 4 etiam Virginem , caruiffe o ripinali peccato; tendi Cl Ü fed : neque per fe immunis e ipfa genitrix ) peccaïï y Dei ; quod veriífimut effe num. pr. dictum " m ect o e(t, & oftendit fimul, j per Chriftum Virginem s in'il HQU QE fuifle immtiner. m ^ i "d atum Xx.. Perio dus ifta non eft P;nf'el- conct mi, fed Bofii, qui ad Anfelmum velut quidpi- ag am objectans loquitur: cámque non de con- m o 7 ceptione duntaxat; fed de Nativirate etiam dif- jpi- ferat; in omnium fententia expofitionem exi- y ul eit. Porro hic loci datum Aufelmi refpon- j grin f'* IF' um, Virginem nempe 4 omui labe fuiffe mur- [j am qiu? j Conm J dafam , eandem explicationem patitur, qu 2 j D: P£ccaTI& 382 um eme ad 2dum dedimus: quin eriam poftlulare vi« Baron tra detur , ut cum iis; quz L. de Concepr. Virg, His as cap. 7. & 18. dixerar, conciliari poffir. adde celebre illius diétum apud Raynaudum O- r U. ufc. de Pietate Lugdun. /Vog puro amatorem Fginis , qui vefpuit. celebrave ejus. conceptienem, 3. li 1 ( nfa & j Unde Conc. Cantuarienf. an. 1328. teítatur, à S. Anfclmo cultam immaculatee Conceptionis " Uï.ïe,'q li 1( primó in Ángliam inductum. d stumn Y Nec'S. Bernardi reprehen- f Wifv ld fionem nec argumentum nobis obeffe. Lug- ;;u,':m r m dunenfss enim is non reprehendit fimplicirer, Weür d& quód inftiraerinr hoc.feftum , fed quód fine Ecclefie Romane authorirate id fecerint ; in vobis d fs argumeoto autem íuo. nomine. conceptionis ggzxfxer ii ? Ws ( intellipit primam origanizationem corporis, qua fitinter maritales amplexus & in inílanti; hat Hanc autem conce- f rfta quo parentes penerant. puonem materialem. & imperfe&am à nobis T p VT t Y non dici fan&tam , fup. noratum fuit. .. Quàd veró S. Bernardus, fi nunc in vivis verfaretur, hu d nobifeum confenfürus effet ; ipíe (àtis apertà hii declarat , dum de hujus fefti inftitutione. ait: Ia ASi fic videbatur , confuleuda evat. peiüs "A poffolica. N Sedis autboritas, Et dum epiftolee füce fübjicit 10 Dfevii hanc claufülam : Romane prefertim Ecckfie au- dHf hn zhovitati atque examini totum boc , ficut. qg cate- f trüno va , que ejusmodi [umt , univerfa vefervo 5 spfius y ATU p Ji quid aliter fapio, pavatus judicio- emeudare. N A [ dd 6tum, V. INon negari à nobis fan&tog. q $ Düm quosdam atque veros etiam Mariophilos con- uari& fuiffs opinionis * Eorum verà aurhori« u) um , Vatem m Dr Prccarrs. 383 la v tatem eam effe, quze aliorum pize fententize & It Vi Patrum traditione fundaree , & Ecclefi& favore confirmate , & comirmuni fidelium devorione Qu B naxn . recepta ; preeferri aut &equiparari queat; infipia— mur. /0 ao of 237. Jufl. II Sententia noflra ex autho- ritate Kcclefie nihil videtur retuliffe pre con- P. teltn; traria, quàm teftimonium pietatis. Conf. [. Oi Pius V. fua in. Conftitutione L ZLibetam cui- " 7 ] ^ d que facultatesm velmquit. opiriam däï/ z us contvozer- | renf hh lu fie quamlibet partem ,. prouz. vel magis pium cel magr probabile eJf judicavevit. — Ergo conwaria i npi videtür declarari magls probabilis : & certé þuï qui i probabilis liaberi debet, cum eam cenfurare fecett; u graviter fit prohibitum ab eodem & aliis Pon- o tificibus, Corf. II Pàul V. & Greg. XV. m conity f in ii hane elaufülam füis decretis addidére :. Per. Joc zamen fan&gas fua mom imendit vepvobave. alte- agterm cono fnm 13 vam opimionem , mec ei ullum pvov|us prejudicium iiferve, eam velinquens dn eisdem flatu 69 teviniuis, f Qu àp quibus de prejeuti veperitur , preeterquàm quo- j vt Corf. Z[]. Pius V. officium : [ t ad fupra. difpofita. de immaculata Conceptione à Sixto IV. appro- ditunone £ batum , indulgentiis doratum &infertum Roma- ii A no Breviario , indignum judicavir, quod in Ec- vl i clefia legeretur, utpote ex confictis Patrum a lofes auctorümque Ecclefiafticorum teftimoniis con- i d flatum, nec Ecclefie menti conveniens; üt ait ml W' Naralis Alexander $. 21. Diff. 16. Szc. IT. T E. AN. AA|J. Ejus falfitas abunde liquet ex o j ii di&dis num. 233. & 234. Unde fententia pia g n Cone« 10phll eft proxime definibilis ab Eccleüa, €ftque Yut gt elg-- i & a. ? 384 Dsz Psccaris. Y du clufio deducta ex praemiffis , quarum una cít de fide, altera certa & evidens. 44 Cowf./. reingete. gl prol AN. Cozf. 'T'um quia hanc nec verba evincunt: tum quia aliud eft, fententiar alicui videri ma- pl um o Aderte t gis probabilem , aliud effe. Modeftiffima fed dfeomifían & gravilïïma eft affertio Suarefii : * Dico fenten- tiam afferentem ; B. Virginem fuiffe immu- m pra p Af nem ab originali culpa; confentaneam magis ef- mM la /fe non folüm rationi, fed ertiam Sanctorum Pa- trum do&rine & Ecclefige authoritati . * qii d o quo- circa jam hoc tempore exiftimo fententiam t Jueree) sfidum, hanc tam effle probabilem, quàm intra latitu- Wt, fed qu dinem opinionis effe poteft. , Quod de cen- fuüris additur ; pertinet duntaxat ad id, ne con- um reyc Wm m à traria dicatur heeretica aut peccato mortali ob- noxia aut impia ; non prohibetur tamen dici ? (nteri Vr e rinüs pia, minüis communis, communiífimo fidelium fenfüi contraria, propeníiffimo fum. T f Pontiicum favori repugnans &c. Quin ; E Yilo füp quamvis à nobis non dicatur falía aut impro- .babilis, eam tamen pofitivé probabilem dice- ix: Dr .fe non audermus. - uf "d Conf. 11. &. Ecclefia inftituendo feftum immaculare Conceptionis , m & Alexander ViL declarando ac definiendo "irnisc per hoc feftum coli. B. Virginem in puncto Qtm, fs creationis animee & conjunétionis cum corpo- pmnoü'ætm re fuiffe fan&tificatam & praefervatam à pecca- mäï&meï to originali, non potuit non inferre grave pra- Ol recy At judicium opinioni contrarige. Quare claufulà T&Cton ilà nihil aliud fignificárunt Ponrifices ; quàra D (]UI Q quód nolint illi fententie presjudicare per Dl"RIPIC] pro- prgþibicionï:m, ne public$ aut privatim pona- Dz PrzccariSs. 385 w t d ponatur aut defendatür * fed quód velinr illi Al Quj relinquere eam probabilitatem, quam, preeci- 4 eYixm sà hàc prohibitione, fenrentia oppofira habere i vl poteft in concuríu inftituti ab Ecclefia. feíti, Adverte tamen hanc claufülam ab Alex. V ÍíII, hm & Dico n effe omiffam , & ejus declaratione proxim& me- tifre impi moratà precipuum adverfaris effugium ere- m mjst ptum. 244 Conf. I11. À. &n veram caufàm refe- orum rat INat. Alexander , diíCernere nunc.quidem, n : que quód illud officium ad manus non fit non li- cet; Suarez tamen aliíque cenfent, id non fuif- ) f y i lr fe factum , quia aliquid falfüm in eo contineba- tur, fed quia Pontifex omnia ad morem anti- od d d quum revocare intendit. Iilud certum , mul- tum etiam à Pio V. favoris impenfüm effe no- ) mordid- r umati ftre fententie , quàd feftum Conceptionis & ymunifti Nativiratis eodem officio celebrari flatuerit, fflim l utriusque folemnitatis proprià ratione retentà: cerrum etiam, à Narali Alex. non fuiffe deterfam & Qu Scholio fuo 1II. ad difl. cit. Romanam cenfüram "m hanc: De Conceprioue B. Firginis loquitur coutva blem n Ecc.»;ü Ponrificum decveta; fi quidem poft Alex.VII. Con- frirutionemilli fcribere nonlicuir, Conceptionem ;oncepü()ü'i: B. Virginis celebrari non propter propriam fàn- , ii &itatem , fed propter fan&titatem & dignitatem g i p períone conceptee, quae preedeftinata & concep. T tafuit, ut effet Dei Mater; Indulgentiarum porro atim à pï[x officii recitatoribus conceffarum qualemcunque re ora e ll I Í fübtractionem liberaliter com penfavir Gregor. u XV. :» qui centum annorum indulgentiam con- jf u quens: du x IN f?mt ,Bief' *prpnuntigntibus elOgigm fe » Beue- pmmm j l ais L AE DE»PECCATIS. 386 Benedita [it puviffima. &g. immaculata. Conceptio ; ais Chr B. F. Marie, j ii culp Tntiorus 238. Objic.II. B j Virgo debuit dici redem- ta per Chriftum ; quia juxta 2. ad Cor. c. 5. ii P Chriflus pro omuibus movtuus ef! ; juxta 1.ad 'Tim, if m €..4. Chriftus eff- ompium bominum [alvator , ma- D ftrom J wem] acime fidelium : juxta Canticum ipíius Virginis: Exultavit [piritus meus in-Deo [alutari weo , h. e, Ws Nomin, falvatorg;. Wt textus grecus & omnium expofi- [ Nïtïübg, tio habet;'' Sed fiin peccato concepta non fuit, &ést j L Na. non fuit redempta ; quia ex ipíà fignificatione vocis redemptio dicit emptionem & reflitutio- trprt cayt nem libertatis illi fa£tam ; qui jam venditus & $; f and füb alrerius poreftate conftitutus erat. Conf. -J. Ünnia "Zofimus P. M. in ep. inter Auguftinianas 157. Dbf ^ AVullusy inquit , sifr qui peccatà fervus. efh , liber 85 d efficitur 5 uec vedemptus dici potef] , rifi qui verà ex:mpla ü per peccatum. fuerit. ante: captious. ErS. Aug. & n Conc. . in Pf. 60. Jpfa vedemptio clamat. captivi- Jmag bj zatem soffvaim ; unde eunim . vedempti , mifi . aute ifrdi) capivi ? Exgo B. V. debuit reipfa fuiffe füb ca- MBrtog r ptivirate peccati. CT x. Duplex eft redemptio, veparativa nempe fgf Alïim tty, & prefervativa, 1ma datur, quando quis libe- Lb ratur à peccato jam contracto: hzc ftrictior & Ui vjj rigorofior eft; quà nos à Chrifto redempti fu- Wed A mus., poftquam peccati oripinalis maculam & D Inpi captiviratem fub. deemonis poreftare jam incur- COUCEP[a ( reramus. 24 datur, quando quis priüs juva- 355. ] tur , & eatenus liberatur à peccato ; ut illud nun- &QW bày quamincurrat: hec nobilior & excellentior eft; R üten W i quà B. V. fuit redempta, cum ob pretium gue Dr PrccarIS. $87 1 C uinis Chrifti previfum Deus illam à contra- ; endà culpà oripinali prefervavit. Pofterioris dicreden. liberationis & redemptionis meminit. David, d r s dum canit Pf. 85. v. 13. Eruifli animam meam ex 140 T dnferno inferiori. Et Pf. 143. v. 10. Aederifli ilr, v David fervum tuum de gladio malizzo. . Memine- runt etiam Patres: Author (cilicet libri de Di- ts Vg fino, vinis Nominibus C. 8. Jdeirco eam vedemptionem um eypi etiam T beologi appellaut ex eo , quàd uon finit ea prunon f qua vera Jjuit , ad id cadeve, ut mon fizt. S. Aug, o L.de Nat. & gr. C. 67. Duobus modis etiam n du corpore cavetur qnovbi malum; &5 u£ von acciptat , f n vendtosd Á ^ €2., f acciderit , ut citó fagetuv. . L. 2. Confeff. eu. ( ;lf C.7. Oumnia mibi dimiffa effe fateor , €? que med Quniqs ) [ponte feci mala, €7' que te duce non feci. Es in a d i Pf 85. declarans verfum 15. idem apertiüs per nj r exempla eproti & debitoris proponit dicens: ve- bs. & dicis medico, libevaflime ab agritudine,non in qua ld 4 3. gam evas fedit qua futuras evas.. . fade (À carcere, yi, ! ! i fuípendio) e re£f2 dicunt liberavi, quà per libevatoves uf ID Jutos aon [uut. pevinifft perduci.. S. Bern. erm. 22.in ant. Qui erexzt bominem lapfum, dedit $. Augelo, d & laberetuv , fic illum de captzvitate evuens, fic bune yd quis i à captivitate defeudens ; 9. bíc vatione fuit equà urvigue vedemptor ,. folvens illum 97 e vYvaHs dflum. "t aTl&iOTF' giar Unde ad Zrg. t? Cozf. D. Non : it redempta redemptione reparativà, fi non fuit in peccato ; mmhm Ó if J ii concepta C. redemptione prsefervativà N. D 239. lufl juxta communem B. Virgo fu. j j fuv&- r , (nüfe fcepit bapti(mum Chrifti ; ergo habuit pecca- tum falrem originale ; quia ad id delendum ba- Ecguemïoï* ! Corpus : Pfenumm;; ptïfinus' inflitutus eft exäd. f. Couf. - . B. Vi£- L) E d 388 Dz PrccaT1s. B. Virginis fuit obnoxium fami , fiti , aliísque parümquisi vite mortalis incommodis , & ipíi morti. Hec qujam autem fünt poeng peccati ; ergo. Qo:f. IL. S. p ia Aug. in Conc. 2. Pf 34. ad verf:. Ego autem ; f f p cum mibi noleffz effent , dicit , Maria ex :4dam f n i smovtua propter peccatum , 4ddam mortuus propter X dfidof peccatum, cavo Domim ex. Maria suovtua eff pro- p leti gyer delenda peccata. Ytern L. 4. cont. 2. ep. Pelag. ts C. C. 4. De uno folo, inquit; mediatore Dei €9. Lo- mas hde qninum Cbriflo ^Tefu fides catbolica novit, quàd pre (rm d ziobis mortem , boc efl , peccati penam , [ine peccato r m fubire. dignatus. eff. rgo morsin B. Virgine W. E fuit poena peccati contracti. n gui EK. JV. Conf. Rationem D. Baptiíinus tantüm C ver)i eít inftirutus ad peccatum delendum N. non & mortem rantüm fu. ita, ut nifi a&tu deleat peccatum, ftindj, f non fit baptifimus N. ita;. ut nifi per fe haberet i, ( vim delendi peccata, baprtifinus non effet C. fl wdi Baptifinus ex Chrifti inftitutione rmà per fe QOrporisy confert gratiam primam : per accidens tamen CO Cdfüer nonnunquam de facto non confert nifi gratiam Nn) foyy fecundam, quando fcilicer adultus perfecté con- tritus ante baptifmnum hoc Sacramentum füfci- 1 m n Vi it: 2dó tribuit characterem fervorum Chrifti titmm & fidelium Ecclefie , confértque capacitetem Qu f g ad reliqua N. L. Sacramenra. Quamvis itaque baptifmus Bme Virgini non fuerit neceffarius m a &üfem prc ad effectum rimum , fuit tamen ad effectum 2dum: quin etiam ratione 1mi duntaxar utilis Mhlfäfis,' | SDetren Alli fuerat ficut adulto eft in cafa dato. Cete- rüm ex baptifimo Chriíti füfcepto tam parüm "let aj , quàm Ditt, cn probaþur maculata B Virginis conceptio parum WMrtg Dr PrccATIS. 389 i, diiqe parüm quis deducere poreft, Chriftum habuitfe Tort. Ht (j 11 quidpiam poenitentià eluendum , eoquód füfce- perit baptifmum Joannis. "Ad Conf. L. D. m. Ip t "T Hec (unt per f& paene peccati, ita ut non £o- rent nifi in corpore humano peccatis fübjecto Tl p;*opm N. de fa&o fünt peenz in corpore peccatis fub- imud n jecto; licet in alio non infe&to poffint effe con- 2 Digh naturales C. . Inter Bajanas propolitiones da- mnatas habetur etiam hec 73. JVemo preter i, quiJn Hinc B. Chriflum efl absque peccato. oviginali. N] Firgo mortuaefí propter peccatum ex 44damo con- D Vg wa&wun. Et 78. Jmmortalitas primi bominis von : erat gvatie Leneficium , fod matuvalis condirio. : fimsttt Cum veró ex his conflet , paffibilitatem eequ& dum N n iw ac mortem corporis homini, non rantüm eX jt DeCcaum, fpirituali, fed & ex fübftantia corporea compo- 7130 fito, in ftatu purze naturee fuiffe connaturalem, g d facilé intellipitur, quà rarione B. Virgo zerumnis m r* corporis & morti fübjacere potuerit;etiamfi pec- cidens t cato caruerit oripinali. 724 Corf. /1. N.conf. Sicut TU ex o £extu conftat, aliter Adamum, aliter Chri- yriedede Ílum mortuum eífe propter peccatum ; fic -- n etiam B. Virgo aliter, ac reliqui pofteri, potuit effe mortua propter peccatum. Nempe reli- qui fünt mortui propter peccarum Adami tan- u g quam caufam ftri&& di&tam mortis: B. Virgo x autem propter illud tanquam occafionem mot- . i talitatis; quia peccatum Adami fuit occafio , J dependenter à qua illa fuit decreta mortalis: p fcilicer quiz , àt ibid. S. Aug. de Chrifto pre- W j xïu mittit , cavzem affumpfit de ma[Ja , que mortem emeruerat ex peccato. — Caufa vero , cur Deus no- g ïfm ue- Bþz sss Dz Peccaris. $90 luerit B. Virginem exemptam-à morte, quam u a;quïrt tamen àlege fomitis, dolore partüs;. corruptio- 1 m necorporis, aliísque eerumnis excepit, variaà | gpoortr "Theologis affigaatur; inter que 1ma eft, quia - e deeri mors prze illis ei conducebat magis ad patien- .| r tiam & meritum: 2da, quia (ic Chrifto pro 3 inpiripr nobis mortuo evafit fimilior: 3tia; ut con(ta- Gof t Yet, eam ejusdem nobiscum eíle nature , & od y non Deam, üt íomniabant Collyridiani, aut &tn, qui Angelüm, üt putabanr Manicheeorum quidam. peerima Vis 2di fextós in eo ftat , quàód Chriftus mor- p propr tuus fit fine peccato pro: nobis, & quód hoc lt eiam p fide catholicà credendum fir. Nemo autem ddittnon noítrüm afferit, B. Virginem pro nobis effe Ti reiemg , mortuam; neque tanquain fidei dogma vendi- G tamus, B. Virginem mortuam effe (ine pec- iK u1 cato. thüter T prelr QytERh;s : n B. F'irgo babuerit debitum con- tüinr db zrabendi peccatuin originale ?. | m mynj 249. JVota J. Debitum hoc communiter à t ij H "Theologis dividitur in proximum & remotum. V f r Proximum dicitur ; quod oritur ex inclufione hf in pactum cum Adarno initum; ex eo enim fe- quitur proxim$, quód, pofità pravaricatione TeQuey ; 8 q Adami; inclufus ejusmodi debeat tum ob pacti ipíius conditionem, rum ob peccati actualis non . Pä&()'? Q Dytls é rcmiífi. naturam in primo conceptioais inítanti contrahere peccatum originale , inquinari ma- UET "$ Ver culà, & debitum ad fuftinendam Dei inimicitiam fübire, nifi hoc ipfo inftanti ex mifericodia be- 6 vel j acguri' nevolentiffimaDeus remitrgt peccatum;ced '3qu E M Dz Prcearis. 891 ; qum jam acquirendo, & gratià fanctificante impediar Q(lep[io. aculam, Zemorum dicitur communiter, quod J wid non oritur ex inclufiorie in pactum fed rantürn T qii ex deícenfu ab Adamo pér viam generarionis d pitet ordinariam; quia homo raliter genitus etíi ex Arío p ! füerit inclufüs paéto, fingulari privilegio non nift üt cont debuiffet tamen de via ordinaria includi; i, d Deus fpeciali favore curn ipfo difpensaffet. Sed duni, at enim , quia hoc debirum remorum ufurpatur 2 quàm prefertim ad exponendum; quà ratione B. Vir- Tits mo- go proprie dici polfit effe redempta redemptio- .quii l ne etiam praefervativà , aliis nonnullis defcriptio mo dul allata non füfficit. Nam, ut quis proprie dica- Tl2 tur redemprus, oportet, ut faltetn fuerit peri- nt d- culüm imminens inicurrendi fervitutem ; & pro- : [nt p inde quis reipsà vel certó vel faltém valde pro- babiliter incurreret ferviturem, nifià redempto- a Ye prafervaretür. m veró fi B. Virgo fla- MTTA tuatur abíoluté exclufaà pa&to , fimile pericu- i ) lum minimé intelligitur. ^ Ilud enim rion ha- n /betur inde, quód nafcatut ex Adam ; quia fic- Teronn ut fola generatio fine inclufione in. paéto non füfficit ad hoe , ut contrahatur eccatum , fic lt non habetur ep um neque ponit pericu lum. Dein ! s nata € varatit ex co; quód :x Adamo debuiffet includi . aond * Í pa&o; quia neque i n genere humano neque in d debitum ad tzle pactum; dj o fingulis érat aliquo J W[](ma aur ad inclufionem antecedenter ad pactum: g Deus veró absque interveniente debito potuit bos vel illos includere pacto. Denique non j rai habetur exinde, quód Deus legem generalem legem hanc ftatuit cum excep- n;ædg[jüfi ftatuit; quia Deus tione , W . Bb4 F. 392 Dz Pzccaris. ut m a tione ,. & lex ceteroquin generalis exceprio- nem abefle non exigit, . Quare, cum videatur tionem db in hac hypothefi vel non effe periculum , vel fiz inftan ife finci valde remorum & exipuum , ad proprietatem redemptionis praefervativas afferendam, debi. argumenri tum remorum in eo ftatuunt, quód B. Virgo dum poti inclufa: fuerit pacto quoad partem favorabilem du d abfoluré, quoad partem autem odiofam condi- pibiue tionate ; fcilicet fub bac conditione: nifi à Chri- lii pe fto eligatur mater, & proptera ab eo eximatur: fponim vel niii C/hriftus vi meritorum fuorum eam ex- fri Paror cepram voluerit; quae conditio cum queifcun- Vis opini pue fyftematibus de motivo Incarnationis facilé toum 4 conciliari poterit. | tunvs p 241. |Vota IL. Authores non pauci fünt , | ET qui cum "Thyrío Gonzalez fele&t. Difputatio- ftam, 4 nur tom. 5. Difp. 4. negant hec duo concilia- hEE ri inter fe poffe: quód B. Virgo peccaverit in Qüam pat Adamo; feu habuerit debitum proximum, & | llte er tamen originalem labem non contraxerit ; tum j 1 Ings D quia pactum illud , cui abfoluté hic dicitur in- j U eont clufs B. Virgo, eft efficax decretum divinum hjl denudandi cos originali juftitià , qui inclufi funt le) ptel pacto, pofità praevaricatione Adami: tum quia, :| | X'ugo W fi B. Virgo in Adamo: peccavit, & Adami in- Übm ä Obedientia fuit moraliter B. Virpginis ; hec ab i5 pro illa debuit in aliquo faltem inftanti abíoluté de- QU nominari moraliter intrinfec* peccans. Cum Süire; | iraque Virgo non potuerir denominari abfolu- TIOtUS té peccans moraliter , hoc eft digna terminare aQ 6dium divinum , antequam exiftat ; quia o- liam fic- dium divinum requi:jt fübje&tum exiítens ; uv. Wi Dz PzccaTis. 595 j eIteptt ut amor amicitie : íequitur hanc denomina- I Videgn tionem ab ea füícepram in primo coneeptionis adlin, vj fue inftanti, ac proinde in eodem non potu- 'Optiettem iffe fanctificari. — Omittimus tamen hic hujus àm, dj argumenti vim examinare aut fequi, ne no- M Vi dum potiüs ícindere, quàm folvere velle vi- favotdi deamur; aique hinc,juxra fuperiüs jam dicta fats co. poffibilitatem debiti proximi unáque immuni- mf;acm.ï tatem à peccato originali aut concedimus aut yeximatüh Illud tamen viciffim ab hujus af- fupponimus. üm em d ferti Patronis poftulamus , ut à cenfüranda pra- viüs opinione ea, quae debirum duntaxar re- m qieln aLons d motum admittit , abítineant. Quare, quan- tumvis poílremam fenrentiam Cajetanus vo- puts t cárir fidei Catholicee contrariam, Corduba ha- reticam , /Egid. Lufitanus parüm, & Dellarmi- Ditoe 00 corci nus non admodum tutam, ac Suarez eriam in vt d 3tiam partem fÍcribens afferuerit , oppofitam yinum, d illi ine errore negari non pofle; Eximii tamen hujus Doctoris judicium ultimum , quod de nurent; Ti ac controverfia pauló ante mortem confültus in epiítola, difp. 9. de peccatis fe&t. 4. , edita de- m du | ïncluäfuglt dit, praferendum eft, quod fic habet: * B. Virgo non peccavit in Adam , vel, non habuit j.tmqui Aimi ifï' debitum peccati originalis nec in fe nec in alio; has propofitiones non puto dignas cenfürà ali- g, hd TM quà. ; Prefertüim cuim ab anno 1616., quo Suarez fuam epiftolam fcripferat, & magni 4 01 motus circa hanc controverfiam excitati fue- rant, Cenfura füpremi Confilii S. Inquifitio- nis eam fententiam ab omni füfpicione libera- ju verit, et, üt Salazar inquit, multorum docti(- (s l ,lmo.- j 5 gt us Dr Prcc.rts. 394. fimorum hominum plaufü celebrari cosperir, Lf fen 0777 Ad hujus veritatem luculentiüs proferendam 242. . J. Non eft pofitive improbabile, D f p din nl B. Virginem caruiffe debito proximo. ' ProP. Pofirivé improbabile eft, quod contra fe habet brum fabe motivum certum & iníolubile : fenrentia ne- hi & omi gans debitum proximum , feu Deiparam pec- vl Cor. titr, d cáffe in Adamo; non habet contra fe ejusmo- di motivum ; erpo. 74/z. Oftenditur foluti- Iuf Aam mor one fundamen ^ P torum ; debitum illud affgren-, tium. M od Fundai Tib m n. L Eft -Qeneralis propofitio Pau- li; quà ad Rom. 5: dicuntur omzes im 4denmo j uj ttem df peccffe:: &. D. Eft peneralis propofitio, fed qua póteft inrellipi in fenfu accomodo C. que ts 0f d fl déber intelligi in fenfu abfoluto IN. vid. d. n. 235.; übi eadem refpontio adhibetur ab aucto- & C pl faïd ribus hic nobis conrrariis. . Quin hoc in tefti- d monio fermonem fieri de ipfo peccato oripi- fione; nali, apertum fit ex Trid. Sefl. $. can. 2. , ut- üntend, pote in'quo anathema infertur illi, qui dixerit p | d pofteros Adami non-concipi in peccato origi- lnt, dehqx nali; ratióque fübjicirur his verbis : Cum coz- Olfendere tradicat ! Apoftolo. dicesi : Per um bominem QO peccatum . igfravit iu immdum , &2 per. peccatum umf Üüt* qun snov$ 5 €9 ita in ommes? bomines mors. pertvanfüt , 32 quo ommes peccaverumt. — Ergo fi nullam li- 1165 mor Go fj fnitationem ferret generalis propofitio, pro- baret, Virginem fuiffe und(' fc 1 ceptam. etiam in pgc;:'gtf) con- üntrexid Fundam. 1. Eft ratio proponendi dþgmg Ut iden iNam de Pïccato originali à S. Paulo ufürpata. b t l. a- Drz PECCAT!S».;" 393 i r 1. facit fenfüm copulativum , dum ad Rom. 3. Oferendm dicit: Qmes peccaverunt, eg egent ploria Dei , ju- QDrobd fiificati pev gratiam ipfius pev vedemptionem; qu . u eft in Chriflo ?Efu. Ergo fi poftremum mem- m fl brum habet fenfüm abfolutum , eundem habe- enta n bir & prius. 2. Facit comparationem , dum DAf D 1.ad Cor. 15 fcribit : Sicut i "4 dam omnes 1o- viuntur, ita €$ im Chriflo omnes vivificabuntur. fe eim. r foly Ergo, ut teneat paritas, etiam B. Virginem in x afferen Adam mortuam effe oportet. 3. Argumen- tatur 2. ad Cor. s. his verbis : $2 umus pro om- xito hz nibus mortuus eff ; ergo omnes mortui funt: e9 n Mi m JJ jro ommibus mortuus eff Chriflus. Invalidum of autem effet ratiocinium, aut Chriftus mortu- us non effet pro Virgine, fi heec mortua non o 6a | iffet. " [vl ^&., Vel ipfe Vafquez nobis contrarius in- r a . e j tefþ nu& fatetur hoc argumento non evinci quae- ] ionem ; tum quia in priori Apoftolus non &t d contendit, fingulos homines , nullo excepto ; ,ai peccáffe, fed omnes, five Judei five Gentiles qiis xamim- fint, deliquiffe , & gratià Dei indiguiffe, ut ita oftenderet, Judeos ab hac lege non fuiffe ex- T ( einptos, quód haberent legem fcriptam & cir- y hn cumcifionem, in qua ipfi pre aliis gloriaban- gt tur: tum quia in pofterioribus dicuntur om- T d nes mortui; effe autem aliquem mortuum pec- ígin^ p cato , fignificat illum in fe habere peccatum; xl ! rginem originale etiam unde fequeretur B. Vi " ite contraxiffe. uare ad 1m. g. IV. Conf. Quia j ficut identitas vocis glori« non facit; ut eàdern g öggma nec fi- gratià rcparativä omnes indigeant ; fic IFPW x:.afa- gnum m 396 . Dz Prccaris. s Ài num copulativum facit, üt vox onis eundem j iU n T.l níum in primo, üt in fecundo, teneat. 44 2dum iterum V. Copf. Paritas tenet , licet in A- Tiempto m Ade: damo Éva non peccaverit; ergo & ftare poreft, Relempta quamvis Deipara non peccaveritin Adam. Vi- panilion de praerea expofitionem hujus textüs num. T000 e0C 168. füb fin.. /4d 31:um etiam JV. Cozf.. Vadem w C hujus refpontionis habemüsS. Anfelm. in com- f pred ment.ad bunc locum fcribentem: AMazifeffé an- du aido nuntiat , omnes bomzaes onovtui funt in peccatis. ue- qdm và mine prov[us exceptoy, demptá Matre Dei. . Quin ipfos hic nobis adverfarios vades appellamus, Qjcanq, fuere tic Si enim valet argumentum Apoftoli, quamvis B. Virgo non fuerit mortua proprié ,quia mors qeineant DC animv non ipfüm peccarum formaliter , fed ejus effe£tum nempe privationem pratiee fàn- b Deu tl d Ctiücantis dicit ; fed tantüm habuit debitum t pr proximum, h, e. debitum fubeundi a&u pri- 1tn (éni vationem gratide & mortem anime : ílare et- Lt G iam ejus vis poteft, quia B. Virgo habuit debi- Feum tum remotum moriendi , cujus effectum ne tin quaj incurreret, pravfervata eft per inortem Chrifti. In utraque enim refponfione à proprietate ver- Bu m lfs t borum receditur cum aliquo fundamento, Pundam. III. Eft redemptio falrem prz- Tüninni Confomn ervativa ; per hanc enim debuiffet B. Vir; exci pi etiam ex meriris Chrifti ür Redempro- tiopur f& confo ris: hoc veró repugnat ; quia Chriftus non fuit predefinitus üt Redemptor ante pecca- mo, ; tum Ade abíoluté praevifüm. | Unde fequitur im Drg . Virg V Rede inem ante illum ex ejus üt RcdemAPïo' Qsn f ris meritis excipi non poruiffe. . Ar- Pirocu Ds Psccarts. 897 Y eudm &. Argümentum hoc penitus enervari, fi m 4 in Tr. de Incarnatione dicatur, vel Chriftum üt jlerin Redemptorem fuiffe predefinitum ante pecca- tum Adeabíoluté previfum: vel Chriftum üt lr r Adim. V. Redemptorem, paétum cum Adamo; peccati eyts n permiflionem & immuniratem Virginis fimul in uno eodémque figno fuiffe definitum. : Qui jj Veln m,1n o veró Chriftum etiam poft Ade " peccatum ab- [ T folut& predefinitum ibidem admittunt, defen- dunt nihilominus pradiétam immunitatem , fe- pecmtis [ cundüm varium tamen decrerorum ordinem, i. Qu cujuscunque fyftemati proprium. , Eadera di- apdum Ícütere hic non vacat, cum ad alium Tractatum yi, qua pertineant ; unde nonnullorum refponfiones & qiams dunraxat referre coníliruimus. — Itaque 1. &d/e£ viir, &l Lugo, Deum in pacto Adami conditionaté ex- : ia cepiffe illam Virginem ; quae poft peccatum yr dnt abfolut praevifum & Chriftum üt Redempto- i i p rem definitum, eligenda effet in Matrem Dei. ts üäf* i 2. Xdet Gormaz , Ante Adee peccatum abíoluté ; b pravifüm Chriflum fuiffe predefinirum tan- efeflun t tüm quoad fübftantiam & cum meritis ab ipfa m O affione independenribus ; füb hac tamen con- Y v ditione, ut fi Adam peccaret ; merita illa , quo- vianento. rum intuitu exempta eft B. Virgo, per pafhonem T confümmarentur ; ideóque, cum fuerit condi- f f tio purificata, Deiparam ex meritis Chrifti mor- te confummatis fuiffe immunem à debito pro- y N Ql ximo. 3. Edet 7hbyr. Gomzalez, Chriftum et- , r af ! iam predefinitum fuiffe in carne paffibili ; fed Unde )! ür Redemptorem duntaxat in a&u primo ; quia J V u N tamen fic praevifus fe obtulir ad mortem fub- eun- T "- us 398 Ds Pzccarts. enmde eundam , fi quo cafü eà opus foret, ex hac oblaone tanquam meritoria exceptam fuiífe quqe ref . B. Virginem. . 4. &det Murieffa , Deiparam ob- pl ent tinuiffe immunitatem ex meritis Redemptoris Ts p Fidelum ei non quidem impetrativis, fed compenfativis, du C quorum abfoluta previíio non requiritur ante peccatum abíoluté preevifum. tisDdoni dlb pcout 243. R. /7. Pofitivé probabile eft, B. Virgi- nem caruiffe debito proximo, h. e. peccaro ori- aof piopof ginali in Adam commiffo. De probabilirate ex- trinfzca liquet ;; quia heec affertio eft (altem - tiis uica laoram te qué communis, ac contraria: Communiorem etiam vocant Recentiores paífith, & meà qui- Qu sfe Mitizum dem opinione, veré ac recté, fi huic (ententiee fingulari adverfantes fejungantur ab illis, qui n D. Y V N u$ forté privatum adhue fen(um priori erticulo oppofitum gerunt. Pro zzrrigfecá ex motivis Ó inmo &risem e plurimis , aliàs afferri folitis ; haec pauca annotaffe füfficiat. ttidito p Mortivum 1. Eftparitas & vis rationum, que& Iu in À pro priori articulo allatze fuerunt. Nam 1. Scrip- in: tf ture textus, qui ab Ecclefia ad B. Virginem Wfer & ' transferuntur, equé videntur excludere ab illa in: t d Ü eccatum in Adamo commiffum, & quafi actua- I (te OY f e originale; ac peccatum contractum, & quafi ts d orivinale habituale. 2. "'ridentinum , quamvis Mm t(ïev ütum a Seff. s. bis mentionem in fio de peccato oripi- nali decreto fecerit illius effati Paulini: 4z que qui phyi omnes peccávutit ; univerfalem tamen exceptio- l ls ignob nem de Virgine in claufüla fübjunpir. 3. Ss. Pa- Ticem deb tres , vel puritatem & fanctiratem proríus fingu- |"itradni larem Deipara commendantes, vel omne pec- L Catu — us Dx Prccáris. 599 t er l cattïm-ab eaquaftionémve deillius peccato quo- cunque removentes , fan& probabiliter intelligi um füf tïpamm Q poflunt enuntiáffe de debiro proximo, quod re ipsà peccarum eft, aut illud falrem füpponit. 4. edempturà Dpentr, Fidelium etiam fenfüs omnino communior vi- detur, ütex concepta eorum eeftimatione de Ma- hirtmr a tris Dei dipnitate; & exhorroreà macula etiam ab alieno peccaro profe&tà apparet. s. Authoritas !N JeCCaT0 0f« Ecclefize pofitiva quamvis non adfit; ejus tamen ablitáte u permiffio poft contradi&torium in fenatu Inquifi- d m z tionis judicium probabilitarem nonlevem addit, ymmürt i & notam temeriratis aur imprudentie,; quam quidam afpergere conantur diluit. n tas & vis. Privilegio- mic i? : Motivum £I. Eft pari rum, B. Virgini communiter concefforum. ! 'db ü!z'fy qm ' ; ^ | 1 d icuïp Nam 1. Si propter dignitatem Marris ftatuitur effe immunis à peccato oripinali contracto; d e m g ex lisdem etiam rationibus oportet eam exime- re à debito proximo; quia heecignominia etiam matris in Adamo peccantis aliàs redundaret in stonm filium: effet aliqua conventio Chriftiad Belial: Nani introiffet Sapientia incarnata in malevolam ani- X mam: nec Ámica Sponfi tota pulchra foret ; jylee i Incaffum veró affert nec fine omni macula. &olid Suarezius differentiam dicendo, culpam origi- dr; : qw nalem effe veré peccatum & defe&tum moralem; Uffi, quamVE debitum autem proximum folüm effe defectum [ [/ CCCQW Ji , ] quafi phyficum, cujusmodi eft naíci ex: paren- ul l erduellibus; fi- tibus ignobilibus aut aliquando p g at quidem debitum hoc eft peccatum z&tuale mo- lu t5 pu raliter admiffüm à parvulis: propterea enim ha- o bent debitum nafcendi in peccato originali ; quia l omüg ?ï& pec- 1 jl p as Dz Preccsr1s. 400 peccaveruntin Adam. Unde debirum illud com- froo imm paraturad privationem gratiee; in qua Suarez ma- fihem fine culam originalem conílituit, ficut. peccarum jn $. actuale perfonale comparatur ad privationem & purtt gratiz , in qua juxte eundem ftar macula habi- ! pofír imel tualis : atque hinc etiam debitum illud eft veré v V defettus moralis & peecarum: imó ipfüm pec- tl m catum originale in re&o nihil aliud eft ex di&tis, [ripacuo quàm peccatum Adami à pofteris moraliter my commiffüm ; ex quo habere debirum ejusmodi Trenemhd aliud omnino effe liquet, quàm nafci duntaxat Qf ex parentibus perduellibus. Et fàn& hoc ipfüm, d nN quod ett commiffiffe moraliter peccatum in À da- l i mo, eft preccipaum caput malitiee in peccato ori- ginali, majorémque indecentiam involvit, quàm 10 Q privari gratià & glorià ob illud peccatum: imó ' dU hocpoftremum etiam , & terminum effe odii di- ä :] ; Cefx 4 vini, non dicit aliam indecentiam , quàm eam, Euehum de que refultat ex primo; quia, àt Au&or L. de Div. LTA Nominibus C. 4. inquit; Puziri zon ef snalum; i J fievi peuá diguum. 2. Sicut fomes concupi- btj Ícentice à peccato eft, & in peccatum inclinar; mï: Ex [ fic debitum illud proximum à peccato eft , & d B in peccatum nempe originale cuique pro- nequit,ü n prium inclinat & quodammodo neceffirar, MC mll ita quidem , ut nonnifi per ingens mira- ft: D culum à culpa oripinali liberetur, qui ejus AU tamen debitum haber; ergo fi libera admirratur B. Qu beDo Virgo à fomite, liberanda eriam eít à debito. M5 ]f i 3. Virginitas perpetua & incorruptio corporis ORU vindicatur Virgini , quamvis utriusque defe&tus ; Qüm d nque s il eiI'g potuiffet fine culpa morali quàcu * Wfürpz Ergo Dz PzceaTis, 401 niludcon. Eept ) immunitas à debiro illi afferenda, quod - dXUrez . faltem fine culpa in alio adrniffa effe nequit. 4. D' T picoium h : Joxta S. Anfelmi effatum decuit, ut B. Virgo D TIVitiunerg ul hi eà puritate niteret, quà füb Deo major non poflit intelligi." Poffer autem intelligi puriras lul edhve! major, fi Virgo peccáffet in Adam; nam puri- bfmp tas eà eft major, tefte S. Thoma, quó quis ma- elLex d ls à peccato recedit. Ergo. ? morat 244. i. //7. Omnino admitten'dum'e&,*Bï' Im ejsmá Virginemhabuiffe debitum remotum. . Rar;oeft; a d quia ju «ta fenfum Patrum & Ecclefiee Chri(tus d d eft Kecdempror omninm horm 1 j - ^on tantüm m in Es lïw;ï r ; itione, accom A -;ü*; aotoMatas & b ; x inpeccamozi- P. virgo ,etsm ver& & propric ef L dempia nori gt à Chrifto, omnémque przriamaccepir ex meri- e t ) ts Chrifti à: Redempioris; Hinc enim Alex. mf VH. ia Couftitaione n.'234. cit. ait fen(t'm , qin fidelium cfie, Bmam Virginem fuiffe fpeciali Dei rl gratid » i7tuitu vaevitorum Cäï*ä/ifl , à Iacuid peccuti p d 0v1guiis praferoatam ; &in Oratione, fub &uem (me gn:oxï'- Officii parvi Immaculatae Con.ertionisappofita Turm tf dicitur: Éx morte fl tud pravifa , eam ob omni i cato t labe praferváfti. Hioc autem explicari imprimis « n nequit , (1 nón admittatur debitum remotüm : jy nl Deinde nullà ratione minuir puritatém B. Vir- » inis: Denique fi etiam minueret, admitten- us Ui* : um tamen foret u d J du [ ; cum nonnifi puritas major, quz fub Deo eft, & hionori Divino non x ln ! ij epuge |Ke lu j : W à nat; illí adícribenda à Ss. Pátribus affera tur. n CO[?OHS Textus 'S. Bernardi n. 438. relatus probat ga» quidem redémptionem dupl. modo à Patribus s Á | qua fqi(fe' ufürpatam ; Chriftam ramen nonnifi eii- wq;lï:' $ Quo 402 DE., PrzccaTIS- quö)tadfüm modo vocarian t ( gelorum redcmp;o? à rem; ipfa verba d;ocept. L. * i [ fnctahu fij*;»äflh dïn CAPUT IV v ts ficbrenter De Penir Peccati Originalis. & Tre m Ala; qüæ ex peccato origiriali fluunt ; vel ( yrem ad hanc velad futuram vitam pertinent, w D * '^Experimur quidem affatim illa , quz Wa qevdina iur'ior is generis fant, quin tamen omnes eorum originem perfpicere velint : Pofteriora. quà i Qrpore: 1 mapisà noftra experientia abfünt, eó plus di- tminem Í ha verfitatis in. opinamentis faciunt. Reflat ira- que, ut ibi fontem deregamus; hic veró certa ( prate buir dong aut magis vera à probabilibus fcjungamus. W jg ARTICULUS L Micenr f pene peccati origz'mlz': m lDeriorem ' An £ quenam [it aüc vtta £ : Voluygig öm. De vitze humanee miferiis ciuple,x Eoniïabaz. | tünendi od N Catholicis eft cum Pelagianis contro- verfia : altera, an ille , ac prae(ertim concupi- pm, (Bi[l lii Ícentia fit mala? adeo enim hanc non effe malam contendebant, ut inde eos S. Aug. Libris con. Pm: [ T D tra Julianum pa?ronos , defenfores , fautoves g. lau- dl datoves libidinis impudenti/fimos paflim voc..repo- It ii tuerit: altera , an, qua vitae hujus etiam fates V* Quoa -bantur incommoda , ortum habeant ex peccato: Illras, HV H&c enim unà & mortem, cum peccatum ori- V r ginale inficiarentur ; peenas etiam peccati: ne- m ho gabant: quin ; zeferente S, Aug. L. de dono ET per- p -— o Dz PEchATrs.- Ó telempt. erfever. C. 11.. Jgnovautiam Q9* difficultatem, (ne quibus uullus bomo. ma[citur ,. primordia, nom Jupplicia dicebant effe nature. . De ima contro- verfia fatis di&tum Cap. pr. Articulo L.:: de 2da ii hic breviter agemus ,. ubi miferiarum vitee hu- manee compendium ex, Bellarm. L. 6. de Amitf. . ;, i fut, v Grat. preemi(erimus. 8 mperia 246. Dico ]. Mala, hominem poft erigi- g nale peccatum infeftantia, alia fünt interna, eá- TU5 COrUL que velin anima ; velin potentiis animz , vel lm qU in corpore: alia externa,. que fcilicer vel extra , 006 hominem íünt , vel.ab extraneo adveniunt. Mi du anima. faünt 1. amiffio juítitiee originalis; jc vt eni qua prater gratiam fanctificantem complecte- n batur donum integritatis, . quod ex congerie virtutum infufarum intellettum & voluntátem I' * perficientium ,. obedientià partis inferiorisad fuperiorem & membrorum corporis ad nutum mgiimüi j voluntatis ,. divinàque protectione extrinfecá conftabat. 2. Reatus culpee , feu debirum fü- yfris n ftinendi odium inimicitize Divinge. ;. 3.', Reatus zi CO pone, (àltem damni. j n a atuor vul -u poteutüs amimae numerantur qu nera, ignorantia nempe in intellectu ,. malitia ; Liria in voluntate , concupifcentia in appetitu;dele- at étabili, infirmiras in appetitu irafcibili, -Rario- w ne ig/orantie Éepe plurima ignoramus apenda, as Js five.quoad nos & vitam noftram ac rerum na« j p turas ; five quoad a&iones politicas ; five de- mum etiam |quoad morales: praeteread multi etiam homines fant hebetis valde.ingenii, fatui n ! j item & amentes &c. Ratione malizie voluntas r b E pro- 0 4 Dz Prccarts. P " endet ad bona inferiora & praefentia , ne- deigie! 4 ls eeternis gle : ad commoda propria & cor- qxdem poris, infuüper habitis anirnee bonis & hone- u flis: ad préfentia etiam diei velanni, non con- &penz fideratis incornmodis futuris &c. — Retione coz- ia cupifcintue fertur appetitus ad bona fenfibilia, & kLs n rebellis pugnat contra fpiritum , unde inrefti- D7 num il!ud belium ad mortem usque durarurum jj pafcirur. Retione zfiruitatis homo torpet ad fiau atj difficulrates füperandi vitia & virtutes colendi; dumpr efferveícit faci& ; & conrra rationem irà infür- tiru git propter fenfibilia , & propria commoda in- u feriora. Porro hec duo poftrema , concupi- T? W0 t fcentia: & infirmiras, cbnubilant eciam inielle- &um; & rationem à re&ta confiderarione ac feia electione preepediunt : ormnia veró vulnera in- tül, Sap ducunt alia quoque mala per curiofitetem , le- g i vitatem, przecipitantiam & inconftantiam, quae Ol ( tum ad defectus varios tum ad peccara viam ; 6171 t fternunt. D7 /n corpore accidunt 1. dolores & morbi, quo- r rum nec numerum nec nomina vel integer li- ( Wt " ber comple&teretur:: 2. Curationum difficultas, fi : À [ ; fenfu & labor:àd tolerandam vitam neceffarius: 3. J n vite brevitas & 'continuus fnortis immiggntis i. thetus: 4. Mors ipía. * Ui nent I. Ira &Ainkdhignïa- "d exiterna mala perti que Ve tio divina: 2.'Caprivitas füb poreffate diaboli, Oqglmm' íéu permifífio nobis hic etiam nocendi, nos Wabl tentandi , &inaltera vita'cruciandi: 3. Crude- E Qminer mnia litas honxiqum,' rebellio beftiarum ?..61;;9 enis l enS. i[:]c W um Dr F"E.ccAris'. 405 i, Y x & Q denique mala, qua à celo,; terra; mari, aliís- que elementis patimur. s one. 247. Dico IJ. Mala ejusmodi fünt effectus ] n t & penz peccai originalis. Eft de fide. Prov. Vtiore t uuverfim ex Conc. Arauf. 17, Can. 2. & "[rid. Entbiit d fe(T. $. num. 1. $i quis «ou comfiterur , peimum nde il bominem dddam , cum suudatum Dei in paradifo durstuvt fuiffet trazsgrejus ,. fitum Janthitatemes yufpiriauus jorpet d zn qua-conflitutus juerat , amuUfijo .. . . totíu naog *s coend F. "Adam per illam pravevicationis ojjeu|am fetunc-un bennd corpus €9' aminam m deteviug covumutatum fu. i5 vnmod anatbema fit..— Porró fpeciatàn Pvob. "od De malis ia anima. "Tum ex Trid. jam reci- m ia tato , tum ex Pí33. v. 17. Pultus Domii fupev n facieutes smala , ut perdat. de terva memoriam eo- Qu m vum. — Sap. 14. v. 9. Similiter odio [unt Deo im- i, pius $9 impietas ejus. Ad Rom. 1. v. 18. Apo- Ítolus fcribit , Aevelari irem Dei de celo hum ts Fgmm ya omuem unpietatem £ inju]iitiam.q De malis ia anima potentás teftatur frequen- mor tiffimé fcriptura, dum Gen.8. dicit : Sezfus co' e[intentt* cogitationes bumani cordis in malum prona effe ab m fl adolefceutia fua : P(. 48. Hominem comparatum b effe qumeutis iufibientibus & fimilem fa&lum illisz :CQMFS ; 3. $1 m Ecclee 7. Eundem fe iufinitis mifcuiffe queflionibus, Unde axiomatis locum obrinet illud. Gloffz; 2 UA ?, que Venerabili Bedee tribuitur: Z/omo fpoliatus eft gvatuitis , g vulueratus im naturalibus , juxta lng[e läba" x arabolam , in qua Chriftus Luc. 10. exhibet j ominem, qui ex Jerufalem in Jericho defcen- j ,U ! U déns incidit in latrones, à quibus fpoliatus, & ! dgm. plagis impofitis femivivus relictus eft, S. Aug. QUs e€3 Qu 406 Dr Prcearrs. autem L. de nat. & gr. C.19.. Fidete quafo , in- finditi quit; quozdo mitatur. ezevtere medicinalium elo- qui d s quiovun voces Jaluberrimas. .. Ego dixi ,. Domine Cn IT7) mufevere 1061 , fana animam qmeam ,. quia peccavi Yib — Quid [anatuv , f mibil efl vulneratum , nibil Tuladdux n Jfauciatum * uibil debilitatum, atque vitiatum? Et L.22. de Civ. C. 22. Omnium mortalium proge- fibditbolo yiem fiiffzdamnatam ,. bdc ipfa vita, fi vita di- at $ Der cenda ejt , .tot eg tantis malis plena teflatur.. Quid & frar enim idicat. bovrenda quedam . profunditas iguo- tprio ! Tanikg, ex qua ommuis errov exiflit ?. Quid amor E litnino ipfe iot verum vcanarum atque moxiavum , $9 ex Irilbd $g boc mordaces cuve, perturbationes , mevorts? ... Animicmtm, Quid ef? , quod cum labore meminimus , [rue labore pE ebiolfcimur ? cum labore difcimus , - faze. labove II ve[cimus :-cum labore flvemui , fize labore inevtes ün f]) Jiemus. — INonme binc apparet , i. quid velut poude- pipa. P ve fuo proclwvis 9 prona fit eitiofa gatura , Q9 t g quantá opes wt binc liberetur , indigeat ? Quorum 7; -« De malis in covpore. Preter alia jam (epiüs tüitrim . per decurfüm hujus materie produéta manife- tem flé enuntiat Salomon Eccli C. 4o. v. t. Jugum nf grave faper filios Adam d die exitüs de venive ma- Ti5 nony £ri$ eorum . usque in dicin. fepulture. — Et Sap. 2. Q iligg V. 24.. Deus cveavit. bominem inextevminalilem, £ ad imaginem fimilitudinis [ue fecit illum : invi- ii g bus) deü diá autem diaboli mors intravit in ovbem tervarum. Deta o Quare S.Au g. L. 4. cont. Jul. C. ult. recté (cripfit: lt mra Quid igitur veflat, mifi uf caufa iflorum malorum priorsg fit auz. iniguitas , vel impotentia Dei , 'aut pena It füit« primi veterísque bominis : fód quia nec injuftus nec Ya f emporens eft Deus, veflat , quód mon vis, [td coge- Vi d E — Ds PsecATIS 467 Hb Vs conrfiteri, quódgvave jugum fuper filios AMdames'. Cinium of uon fuiffet , vifi deli 15 Duine x i origina(is me:fiturfz precd- yujet. - (ti p De malis ext ernis, Hoc idem teftimonium 77 Eccli.adducitur, atque huc etiam pertinet, quae i? f de ira Dei füpra retulimus. Captivitas veró fub diabolo ex notatione S. Auguftini in ep. 28. 777 nf ; t ad r. S. Petri C. 2. /4 quo quis [upevatus eft , bu- hwr. Qul jus €2 ferou 5efh, haberur. Reliqua oftendit in- ii g terrogatio S. Jacobi in fua ep. C. 4 Unde Pella eg litesin volis ?. nómme ex concupi[centüs veftris ? ! Q] am m 6u Et illud Sap. 8. 7Zvimabit creaturam ad. ultionern inimicovum. s. netti!. lfs 1 248. Olferva. Se&tarii n oftri temporis-äPdd j l I lagianorum quidem hic reje&to errore rece- dunt, fed longé adeó, ut & ipfi in errores im- 7! pingant. Prater memoratos enim effectus pec- rH: ) ?,' /?JMG W cati originalis , alios etiam adhucdum addunt; il quorum 12715 eft, per parentis primi peccatum, ; jäm fs arbitrium liberum in homine penitus amiffum t i effe & exrinctum: 24uf, natura corruptionem tanram eífe exortam , ut homo etiam juftifica- L jf m tus non poffit non femper peccare: 37/u5, Pec- cati illius frué&tum effe odium divinum , fugam frp: divini judicii , dubium de divinis promi(fioni- gmidi m de eterna falute , aliáque T 'bus, defperatione eccata actualia. In eorum tamen refutatione m i ic morari confültum non duximus; tum quia d men prioris falfitas jam in Tr. de A&. hum. propo- r fira fuit: tum quia alterius examen in Tr. de j n ) Gratia füícipietu r: tum quia fi poftremus ar- n i !] diato effectu intelliga- ji; ) ticulus de remoto ac me tut ; "- . 7 DE PeccArTIS. 403 lm, itt tur, di&tis füperioribus non repugnat: Si ve- ró de immediato ac neceffario fructu intelli gen- fion:dmi: dus fit, facilé ex Tr. de Act. hum. falfüs eífe en cognofcitur ; -nequid dicam ,. ejusmodi peceata feto a non haberi in.hominibus omnibus, & reperiri exdefent fros Dea etiam in deemonibus, peccato tamen originalica- rentibus. Porro an illa, quz memoravimus na- verrpiradi rure human:e vulnera, pofitivi quidpiam aut Gr;naÁ negarivi duntaxat dicant, aptiüs in Tr. de Grat. Ti Sont exponetür. tirdidem ] Irum eren ARTICULUS IL. Ios, qum Jfie baptifino dezedentes pumiantur pri- num ii ge: | P parvuli vatione beatituduus $—— povis f Celorumdi ,,549. Ota. Paenam alterius vitze fubdividi in lQu erut : poenam damni & fensüs, dictum eft nu VL m. 89. An prior ftatuta fit peccato originali? prz;?na hi queritur in prafenti articulo. Propofuimus (üit t autem eam quaflionem verbis illis, in titulo no- liry injgle tatis ; quia inrer beatitudinem füpernaturalem dis ngn feu Dei vifionem , & inter beatitudinem natu- T ralem íeu ftatum quendam felicem , expertem Tünssà ? doloris & affluentem bonis naturalibus , qua- jo.] lem naturaliter habere poffumus , diftingui- Vs D tur, arque ex hac diftinétione queedam fenten- Til tiarum diverfitas eft orta. Nam Vincentius 004 . quidam apud S. Aug. L. . de orig. anime C. 9. &iritu ng & L. 3. C. 13. parvulis eriam non baptizatis re- &mer i gnum celorum , hoc eft ; béatitudinem füper- CO naturalem promittebat. : Eandem fententiam V tj f infide. tenet Zwingliug, üt pgobabilcm de f£iliis Jium $? Dz Prccaris. . 409 t ov lium , üt'certam de fidelium prolibuä: quod j imelligen. fecuncum ampleétuntur etiam . Calvinus ; Bu- . lls f cerus &c. Ali quamvis parvulos ejusmodi à d p regno celorum & vita beata Sanctis promiffa A excluderent, docebant tamen eos poft judicium onpndo. futuros beatitudiae naturali beatos & in quodam EUA veluti paradifo terreftri perpetuó feüicitérque vi- lidpiava &uros;ita Ambr. Catharinus, Albert, Pighius & [r.de G Hier. Savonaiola. Ad quamnam «x his fenten- tiis claffem Pelagianorum error de vita parvu- lorum arerna pertineat; dubium eft inter 1 heo- logos, cum non ita facilé definiri poffit; quid- nam illi per viram eeternam intellexerint, quam m parvulis fine baptifmo decedentibus à regno colorum diftinctam pollicebantur. .. Certé am- fiiydin bipgua erant ea de re ipía Pelagii verba, quae ; üdun d S. /ug.L. de pec. orig. C. 21. refert z. fige ba- piifmo pavouli uovieitess quó nom eant , [c0: quà qo orpini Dropti eaut , ne[cio.. Argumenia, cur ab aliis exiftime- tur, intelle&tam bearitudinem füpernaturalem, jintinit vetnatuürt ab aliis natüralem, vide in Anti- Janfenio Difp. $. fe&. $. & 6. edito füb Schemate Antonini Mo- dinem Ddf i ly experlw raines à P. Joanne Martinon S. J. 250. Dico J.. Pavvuli fine bapt ismo dcce; TU qu , d- dentes puniuntur privatione beatitudinis füper- naturalis. . Eít de fide. Prob. Ex verbis Chrifti dum r Viodt Joan. 3. v. v.. IVifi. quis. venatus fuevit ex aqua. 9 Spivitu Santlo , 1102 potefl introire in vegnum. Dei. um uT Item ex Apocalypfi conftat , zor zztvoire aliquod coinquinatum in regaum. coelorum ; nec alios , li ( Parvuli T nifi qui fcvipti funt 12 libvo vitee agni. autem íüne baptifino decedentes manent coin- fjj quis m e $ ". o l 410 Dz PrccarTIS. d Confa quinati peccato oripinali, nec nomina eofum inícripta funtlibro vire; ergo. Corf. Ex Con- v Belun deot bes« ciliis. Paleeftinum ; tefle S. Aug. in ep. 106. ad ssqie d Paulin. , comipu'it Pelagium anathematizare; in- fantes non baptizatos habere vitam «eternam: fnm ( ln n JHéc autem , inquit Aug. . 7eg. atd quid uifi movs ererua vemancbir ? Carthaginenfe in ep. Aug. D l ipd $0. Quicungue oity zegat parvulos à perdytione lt- MAl 1 bevari per baptifinum Chrifli , & [alutemm peveipere Is et T m qq eternam , anatbema fit.. Milevitanum vel Car- thaginenfe potiüs apud' eundem ep. 92. fimilia lod vl qonditionib repetit : ueros parvulos , fü wullhs imuoventur Chrifliaue gratie Secramentis ,. babituros vitam ve, ( etergamy nequam prefumptione comtendumt.. Flo- ii g rentinum fefT. ultimà ait,. Zorum animas, quiin d nfant a&uali imovtali peccato , vel [olo originali decedunt, dmey n temum d 1300x in infermum de[cenderey peris tamen dispavibus puuiendas. — "Yridentinum feff. . & 6. can. 3. & fudnem & wlnte lo 4.» übi totam de prefenti materia doctrinamin S. Litteris, Patribus & Conciliis di s .*&ï al Mï fpetfäm , colligit & proponit. Tttone 251. Jico /J. Parvuli iidem etiam puniun- 3. tur privatione beatitudinis naturalis. Sequitur TT hec thefis ex priori , tum quia nullum funda- YT inentum habetur diftinguendi in parvulis re- TWl quje gnum colorum à vita eterna; tum quia cum LU darinatióne & carentia falutis eeternz conciliari M . nequit beatitudo: quaecunque. Prob. Parvuli d:ïl Í2777 - *fine baptifimo decedentes in. perpetuum erunt f g inimici Dei & filii irze divinee : erunt captivi & Dunorg füb poteftare daemonis: iriclufi heerebunt infer- Titi. $ ,,nïo ,k ali. -s-);;u -ergü non fruentur beatitudine natur Mf hif. T. m Dzr Prccaris. 411 tttt ettmt VIni. Conftatex Scriptura, Conciliis & Patribus Yj x C apud Bellarm. L. 6. de Amiff. gr. C. 2. , quae 1 docent has effe paenas etiíam peccati oricinalis, matira neque abfolvi ab iis quenquam nifi per bapti- TO etemOu fmum. Couf. Satis certó infertur ; tum quia beatitudo naturalis homini fine meritis natura- quzi tif u : ine d libus eft indebita ; parvuli autem eam mereri perdin nequeunt, nec Deus etiam iis, tanquam füis fon ferg inimicis, eandem liberaliter conceffurus vide- un d C tur: tum quia beatitudo naturalis faltem acci« 29 (ini dentalis plan& repugnantia ftatui parvulorum & ]i t conditionibus commemoratis dicit, effentialis uf n veró , feu cognitio Dei abflra&iva perfecta gndit. D amórque amicitiae diving naturalirer beatificus unde infantibus illis adveniat , doceri cum fün- ao t qul damento nequit. Corf.]. Poft judicium ex- tremum & in eternitate inter caeleflem beati- n li k agl tudinem & damnationem non erit medium; a dodmdt teítante Ecclo C. 11. uficunque cecidevit ligpum, [ dlfpf*ïm) five. ad auftrum five. ad aquilonem , ibi erit. Et fuffragante S. Auguftino, qui L. 1.de pecc. mer. C.28. Nec eff, inquit j ullus ul snedius locus , u£ sum p js 5 pojft effe mifi cum diabolo , qui 101 efl cum Chriflo. Hinc &2 ipfe Dominus volens auferve. de covdibus nolu fm]æ! ] mhg f malà credentium iffam , nefcio quam , medietatem , y at quam conantur quidam parvulis uon baptizatis tvi- Jl m buere . .. . defmitivam protulit ad bec oraobfiruen- ri da [ententiam , ubi ait : ul non eft mecum , con- i. ! RP y fjf zva me efl. Conf. 1. Ex teftimomis Patrum, Pe- lagianorum dogma explicanium & damnan- f väümh tium. 'S. Aug. L. 1. de Orig. anim& C. 9. IVos g j "atio-. (j ? H bapfzzati: pavoulis uemo promittat iutev dam i [/[47/ 73 414 Dz PAE.CCATI-S.' sem vegaimque celorum quicii s vel felicitatis cujut- ftfn æreyna dpun; € lilet atque ubilibet quafü wedium locum ; bocenun eis bevefis Pelagiano promifit. IYdemib. L.2. C.12. /Vo- 1 ptum 0 ttam comp. vellos beevetacos Pelagianos jufl if Couciliorum Ca- 1bolicorumtg Sedis "d4poflolice damnavit auctoritas; puinr pat V. eà quàd aufi fuevint uon baptizatis parvulis dave uetis g. Salutis locum, etiam prater Tégnum cg« p d p í [/ Rn rum. Etep. 106. ad Paulin. /Vempe aliquan- do fatebuutur , parvulos 1102 baptizatos vitam ba- qeN k: i, f bere. non poffe ,. ac per boc quamlibet tolevalilius omuibus , qui etiam propvia dqeccata. commüttunt , g, qi tamen etevia qmovte anul&davi. dpenam( Siricius ep. 1. ad udta Himer. C. 2. docet, infantes in periculo vitee ib conflitutos continuó baptizari debere, cujus rationém reddens, JVe reggum , eit, pevdant lirequi t f $ vitam. . S. Profper. L. 2. de vocat. genr. C. g. fiíiugir Quid efL, inquit , quàd aliezatur à falute perpe- Ude d £ua tanta infautium multitudo , tótque in bis eta- tibus bominum millia extva vitam velinquumur &- dnjir la Zevyam. |Ven. Bedain Com. C. 14. Joan. Ae- Qd nemp j Jpuendi funt d corde Chrifliauo ,. qui putant ideo M. E di&umy, anultas effe inanfoncs, quia extva vegnum lh. Tif x eelorum erit aliquid , ubz beatà maneant iunoceutes teram ;T qui [ine baptifino ex bac vita migráruut : quia fi- TOne tv z/e illo in veauun , celorum iugvedi nom potuerut. 252. Objic. cont. xamum. S. Aug. in Enchir, Qs p DAL g C. 93. docet parvulos puniri poenà guriffiná ; fed ex S. Chryfoíl. poena damni , feu privatio n Iitone. vifionis Dei, efít paena. maxima & acerbior, d Poüen quàm poena infernalis & fensüs; ergo. Conf. 7. ts C | m $. Ex S.'Thoma r. 2. q. 87.8. $. ad 2. peccatum ori- p 05 m ginglc ratione grgvitatis füue non meretur nam um Dr PrcceraiTs. 419 nam eternam. Sed Deusnon punit ultra con-. ( y; hum dignum j ergo. Comf. Jf. Secundüm eundem an M. peccatum oricinsle eft minimum peccatorum, tdierm etiam compáratur cum venia li; ted Vc:nialg non u d punitur poenà «rernà; ergo. ^ E. 1..D. M. Puniuntur peená mitiffimà, com- jeir n Y regnum t paratà ad poenas adultorum, & qui perfonali- ter peccráunt C. comperata ad poenas quafcun- at ia gf um que N. E. 2.D.:. Peena damni eft poena ma- ha od xima, fi fumatur fecundüm fe & ad bonum 1 Commit - precis? , quo privat C. fi fümatur comparaté ad paenam damni & fensüs fimul, &üt afflicti- dusep d p [ va eft ac pena N.. .74d Corf. J. i S.'Fhomam hic debitunm feu reatum poenee aeternee non tri- ehee, at buere quidem gravitati peccati originalis ; fed T conditioni. fubyetit , [cilicet bominis , qui fie gva- (tt gtm. 1l zia invenitur , per quam jolam fit vemifto pene; i n unde fecundüm fententiam fibi propriam addit: "TLT Similiter diceudum efl ad tertium de peccato veniali, 7 quit quod nempe per accidens poenà eeternà puniri 14. Jon 2 fentit. Ex refponfione tamen ejüs ad 1mum T colligitur, concedendum , quód originale i partatipl ratione converfíionis non mereatur poenam ae- n n ternam , necandum autem, fi fümatur in ra- ánit: W l tione averfionis; cui ex alibi dictis hujus S. Do- 7H d &oris poena damnicorrefpondet. — 242 Cozf. 17. p.in 2 hlP JD. M. Eft-minimum fecundüm quid ,. fcilicec zi i in ratione voluntarii, & quidem tantim refpe- n &u pofterorum Adami , non autem primi pa- i«l rentis C. fimpliciter N. — Hanc ipfam effe do- gt &trinam S.'Thome probctejus expofitio; quam ecati l jun- q. 5. de malo a. 1. ad 9. argm. his verbis fub | mmmI pæ git: a, 414 DE PEGCATIS4: fditis, : it: Dicendum , quàd þ.ecczztum veniale , oviginala 10 compavatum , quodammiodo efl majus., & quodam- .modo minus. Peccatum emim veniale conparatum n ert droetur t buic per[one vel illi, magis babet de vatione pecca- fio ad v i, qudm peccatum oviginale: quia peccatm veniale D eff peccatum voluntavium voluntate buyus perfone ]u & $u qgon autem peccatum ovginale. 5Sed oviginale pec- MTRO catum compavatum ad gatuvam efl gravius ; quia privat naturam majori bono, qudm peccatum ve- &we, 1 Et fümdo ) miale privet. per[onam , [cilicet bono. gratia. vopter boc debetur ei carentia vifionis drome: quia Aioloma ad viftonem divinam nom pervenitur , mifi per gva- T tim, quam veuiale peccarum uon excludit. Yab db 253. Objic. coutr. 2dum. Jjuxta Apoftolum imum, dicitur :. Per umius juflitiom in omnues: bomines in 155; Quaru guftificationem. Sed in. parvulis peccato ori- $ Angufn Rs noru ginali infectis non erit juítificatio vitee fuperna- turalis; ergo naturalis, qua infert beatitudinem ehdbors d pivis nj naturalem. — Cozf. Z. Poft extremum. judicium mors inimica deftruetur; fed fi parvulinon gau- ; 5 deanr maturali beatitudine , id falfüm erit; er- L QI,MWI go. Corf. 1. Eodem tempore diabolus ejicie- 9 (f tur foras; fed fi in ejus poteftare remanfuri fint P lm parvuli, nec hoc verificatur; ergo. LUE &. Argumenrum hoc cum con firmaticn.i;, 0U ) bus probat etiam ,. adultis faltem tribuendam LUTUT ( Tüter. effe naturalem beatitudinem, quod, cum contra fidem fit ac nimium., nec nos u ere poteft, QUentur vj j Itaque D. M. Per unius, fcilicet hrifti ,. ju- itnitici ftitiam tranfiit in omnes juftificatio vite quoad fifem ; fuflicientiam C. quoad efficaciam N. Hincetiam WO Vide er, ab aliis explicatur non de omnibus fimplicit e ls : ia — z Dr P£ccar!s. 415 fed de.iis , qui ex Chrifto renafcuntur. ZAd NT Conf. L. D..M. Deflruetur mors inimica corpo- ) us 1 tj ri; & fic erit refürre&io ad judicium vel vitam C. deflrruetur mors inimica anima,. « ezit refür- tüfit pu at n re&ctio ad veram vitam /u/Z. in omnibus eriam infidelibus & parvulis non baptizatis N. in fide- rf lum libus & Sanctis C. . His enim duntaxat ex S. Aug. ep. 146. ad Cofent, convenit. re(ürre- grucus: t ] pemz!mn [] €tio vite, illis autem ex eodem ep. 28. ad Hier. 4 H refürrectio judicii, "d Conf. L. IN. m.. Jaxta J.gmriæ. ilone: d u ! Apoftolum ad Coloff. 1. /Vos per Chrif]um eripi- n p ti " mur depoteflate teuebvarum. Flancautem ereprio- " ,J,l, MR ! neim' & diaboli expulfionem in parvulis fieri per u baptifium, docent tum exorcifmi & exfüfflatio- nes, quarum in Ecclefia femper fuit ufüs, tum n li jg p S. Auguftinus, Zofimus & Cocleftinus. Ponti- fices pluribus in locis apud Bellarm.1,€. Unde 0 Vi p r beniit eje&tionis diaboli fruétus füb finem mundi ad parvulos nihil pertinere poreft. mutm ]U')CUJ u 254. Jifl. S.Th.ina. dift. 33.q , 2. . 2. ad 5' ait: Quamvis pueri non baptizati fint. [opavati 4 lum ett; * Deo , quautüm ad illam coujunélionem ,. que efd ii ger gloviam , non tamen. ab eo penitus fumt. [epa- gremamïlmfï vati . imnà ipfi conjunguutur per. pavticipationem f00, bouovum , 9 ita de ipfo gaudeve potevunt maturali ïongfmarioni: cognitione &5 deleGatioue. .. Exgo. beati erunr na- » i -turaliter. Corf.I. Hujusmodi parvuli coníe- 10(111 qn V quentur lura dona gratuita, ftaturee fcilicet Ut ;'ü(f/« magnitu di nem , immortalitarem & impaffbili- Mi tatem ; ergo & beatitudinera naturalem. Corf. 77. g : 1 Md ' ii Non videtur ordini diving juftitie congruum , mif, : ; Wï J ut/infantgs propter peccatum in.alio.com umn fi gt DMH .Dz PsccATIS. " i hidofc fum priventur beatitudine rarurali; zvtjfui'n "qbia hec eft perfectio homini debita : tum quia na- ii dei e ] Netur: turalia juxta communem fenc " & ;ntiami etiam poft peccaturms menent integra. t prno dinem eniin natura- & V. Conf.. Ad. beatitu quim, fe lem non füfüicit quecunque cognitio & nata- u dub ranem & ralis etiam amor Dei; fed debet cognofci Deus üt amicus, ut inde orierur amor amicábilis, quétore. qui amicitiam mutuam füpponir. Cum igitur p n Deus non fit amicus parvulorum culpà originali : infectorum, illis fimileim cognitionem , utpote falfam, non conceder. "d Conf. I. IN. conf. Quod enim S. Aug. L. r. de pecc. mer. C. 23. Án parsi inquit: AVulla falus eterma promittatur infanti- w non promittit. [cviptura divina bumanis 1 bus y oimni ^ uy ingemis prafevenda ; idem hic de donis naruralibus cenfendum. — Quare cüm duo pri- ü K m. Drur tna dona faris fundentur in Scripturis Sacris & FUSTODY Patrum elogiis, beatirudo autem natural:s mi- Atf nime, difcrimen oppidó menifeftum eft. Quid mCm à deimpeccabilitate, incorruptibilirate & impaffi- &i d Par bilitate infantium fit dicendum? p'rim ex fe- gt i quenribus flarnetur, partim alio pertinet.. 72 tl Couf. 1. .N. aff. Contra quod pugnant ratienes in 9. M0r. c. "'Thefi allatze ; & argumentum à majori ad ininus. D. num Si enim de fide efl, privationem beatitudinis fü- lïg Q pernaturalis effe poenam juflam peccati origina- lis, cert? contra aequitatis divine lepes nonerit II tnent naturalis beati'udinis privatio. "d vatiouem WC m imam D. Bearitudo naruralis eft perfe&tio ho- VU gnint debita in actu primo, hoceft, homo na- Ti (criy ia Q p Yuraliter debet pofle cfmï .gdipifci C. eft deb i a Dz PzeccariS. m ij tm qi in a&u fecundo, hoc eít, débet eam omnino m qua 9. actu & de fa&o poffidere N. — 4d Raz. 2dam 2 emid JD. Naturalia, quee debentur ex intrinfecis na- enim niny ture principiis, manent intepra C. naturalia quidem, fed quz non nifi per gratiam indebi- ito & ntà tam actu haberi & poffideri poffünt;N. . Ta- ol D lis autem effet beatitudo naturalis.in prefenti y amgbl Ar quaftione. 8 Cum gt 'umenta alia Caf;haripi vidg tpiorgi apud Be;larm. Le ARTICULUS III. ym, u AR x m Cs n pavouli fine B [^/ j at peuá [eusás €g agnis dufernalis 9. piismo. decedentes *þunianlu?, jrin ln 25$5. Qra À. Affirmativam . fententiam , Pää ; li dets tres Latini poft exortam Pelapii hae- dm d refin magno confenfu tenuiffe videntur. De s ngnsöj S. Hieronymo quidem Dial. 3. cont. Pelag. ; de Tv Auctore Hypognoftici, de S. Avito Viennenfi ind ( in Carm. ad Fufcinam, de S. Fulgentio lib. de yeinp fide ad Petrum c. 27., de quindecim Africanis ine* Epiícopis in Sardinia exulibus ex eod. Fulgent. ynum. ^ lib. de incarn. & gr. c. 30., de Gregorio M. L. pondt 9. Mor. c. 12, de Ifidoro Hifpalen. L. . Differ. yunr n H jüfi Qd mmw' Spir. num. 26. , de S. Anfelme L. de Concep. gt Virg. cap. 22. aliísque aut dubium non eft aut u non movetur: ambigitur autem de S. Augu- j t n ftini mente ; tum quia Enchir. c. 93. lib. z. de Ál [ JJjd Jl pec. mer. c. 16. & lib. s. cont. Jul. e. z. mmi- ziffamam ac leviffimam poenam parvulorum futu- an&m v 8&1 ; d ram ícripfit : tum quia lib. conr. Julian. cit. de ICCR u pomna parvulorum air* Qätæ, qualii ; &9' W"Zm » 41 Dr Prccaris. » érit :j wawrvis defirrive mon offum , wom temen m ip 'audeo 4 iceve , quód eis , ut mu. 71 ? e[feut , quàm u ii jrictia.a qui t ent , potius expediret : tum quia in epift. 28. ad Ó jmm d THier. fignificavit, fe coar&avi anguffiis , uec , quid Simiis, & vefpondeat , invenires cum. ad. penas parvulorum entum efl : tum quia lib. 3. de lib. arb. c. 25. Qp. inpet dub fu 'ad obje&tionem Manichecorum de parvulis re- /fpondens viderur medium quendam ftarum f ! 4 n f concedere parvulis inter damnatos & bearos; ficut ibidem admittit quedam media inter ved & quim timum q fattum atque pecc atum , 69 mediam judicis fenten- diam intev premium g fupplicium. Atque hinc Ti d t pfo D. Thomas cum S. Bonaventura & poít hos Scholaftici multi eum in contrariam etiam par- l, hs pea qi fem trahere , aut falrem benigniüs interpretari conantur. - queit, o Alis tamen e * qua hx contrario, & partem etiam megativam tuentibus qui busdam , de fan&i hu- lub ( [ jus Do&oris mente ni bil ambigendum vide- tur. In hanc rem pr [o) ferunt prolixam ejus 0 $ [ fententiam ex Sermon. 14. de Verb. Apoftoli , 154 p -übi fic ait : De vzvists morr uis judicabitur. Al Wt evumt ad. dextram , alii ad [ üffram. — INon novi Qmndy -aliud. . 'Et pauló poft : 57 erg o dextra erit €9 fi- Teriat elio u0- Urüm in niftva , g mullum medium locum in Evat, "eimus : ecce i dextva. veg vum calorum e[t : Pev- Wm j du Qui ili mon efl , in fini- lr a cipite , iuquit , vegnum. ftva of Quid erit in fmiftra ? dre dn iguem ater- Quompj, "pum. . .. Ecce expoJuit tibi , quid fi vegnum Dj g -quid ignis etermus , ut quando. coufiteris pavou um V eins -mon futurum iu vegno , fatearis futurum in ignem fu. p igi Cru- Wt fer] feriutu, Per igngm AE hic intell ciatum M Dz PsccArIs. 419 3787 £iatum ipgnis, ibidem :docer : Exrrema. autem TT enteutia .ut. doceret , quid fit veguum, $g. qu j d 4 y i tepluj dguis cetevimus , tunc , itmquit , alibum ifli in co: fisytes füouem aternam , juflà. autem in vitam etevuam. .Similis, fed brevior, fententia habetur lib. 3. s pralra DCR op. imperf. Quid mivavis in igne.ctermo cum diabolo futurum;. qui im Dei vegnun intrave uon e pv dam n fitur ?. Ad ulteriorem hujus rei confirmatio- s & bt nem fundamentis füprà oppofitis refpondent: la imr r & quidem ad 1mum, poenam parvulorum mi- tiffimam dici ac leviffimam, non abfoluté, fed P "Ageir relaté ad damnationem reproborum, qui pec- cata propria & períonalia commiferunt. Ad 1 & pOMV) m eun t 2dum , his verbis nihil voluiffe, nifi quód , licet pene quantitatem & qualitatem . definire ne- is r queat, non tamen aufit dicere, quód eis &c; quia hoc effatum Chriítus non dixit de pecca- Pa [: ianääu toribus quibuscunque , fed de fceleftiffimis duntaxat, qualis fcilicer erar Judas. Sicut ve- Uendum )u ] p ró S. Do&tor minime dubius erat, an daemo- j nes ab igne infernali patiantur aliquid , licet b A ) jgin ^ non explicare poffet ; quid; quomodo & quan- tum ab igne paterentur ; fic etiam ex verbis y M n 1] recitatis concludi nequit , eum fuiffe dubium, D g/io , utrüm infantes ab igne aliquid aterentur. Ad ) h n | '. gtium , dixiffe tantüm , quód in ypothefi crea- /1 tionis animarum fingularum explicare nequear, ub T [ quomodo juílé puniantur parvuli non folüm WW',S)( poenà eternà, fed eriam temporali in hàc vità Mi N üt ejus verba continuó fubje&ta docenr. Ad Y , 4tum , PermifTo etiam, inquiunt, quód S.Do- " g étor fcribens libros de libero arbitrio incertus : üd) gl qu ue- a Dda d 420 DyÁgPziécarIS. füerit de peenis parvulorum ; ipfe tamen Aup. d adu nihil inde probari oftendir L. de dono perfev. gnotr ol c. 12. übi : $ quaudo; inquit, libros de lib. avb. prdtte d dLaius Rome,cepi,im AAfrica Presbyter explica- ünr doga Ti funani $i5 adbuc de dammatione : infantium. dubitarem ; memo, à? opinor, eff tam iujuflus atque invidus , TY * volumae f qu j me proficere probiberet, atquein bac dulitatieue dloc deftin vernanenduin snibi e[fe judicaret. — Q'aantum veró qu medi, [ ftéd ab hac dubiratione abhorruerit, explicat Y p E ï & Delarmi d&m pau Ó póft: /2//7 , ut caujam parvulorum fic velinquamus , ut effe mobis dicamus incertum, libis pan zitrim i Chriflo vegenevati , fü moviantur parvuli, t ei a Tranfean in [alutem ; mom , vegenerati autem. tran- tete deben fedut im wortem [zcundem ; quomiam . quod fcvi- Ws defn g ptiun .eft :, Pér unum . bominem &9c., aliter veti Ut n eis qutelligà zon pott[l : uec à movte pevpetua , qua. ju- V: DN m mj füiffine efh vetributa peccato , libevat. quemquam pu- fülorum aut snagaovum; mifi ile, qui pvopter ve- Direspem dimenda 9 ovigmalia 7 propria peccata. noftra ftfet qum 3noYtuts eff. fcilg opi 256. IVota II Poft feculum XII. fenten- Wlnt t tiá négans à Magiftro fententiarum, D. Tho- Jl i rna , S. Bonaventura, Scoto aliísque fcholarum D principibus adoptata fic invaluit,ut eam omnes [ Cffum 4üt feré omnes Scholaftici fint amplexi ; folis "um doi Ripidioribus, àt fe profitentur, Auguftini Di- ii Cipulis exceptis ; quibus tamen accenfós no- bl lim Calvinum, Janfenium aliósque novos do- aor n gmatiftas partem affirmantem fectantes , ütpo- iy, te de quibus fufpicionem injicit Martinon 1. fre Bap[ cit. Difp. 40. fe&t. 6., id ab iisdem forte fieri s is , quo & ut minuant liorrorem dogmatis alterius icunt Dr PrccxwTI&^ 42X : ttren At dicunt adultos damnari. ad. ipnem eternum On0 Derf propter opera facla fine. u(ü liberi arbitrii & t d a poteftate abflinendi, Item . ur acceprabile red- T dant dogma aliud , quód Deus ex mafla gene- m dilim, ris humani per Adam corrupra pro mera fua atf ii voluntate feligar aliquos. ad . vitamn eternam; hu lii elios deftinet ad eternam mortem, deftituár- [uamumwö que mediis, neceffariis & fufficienrtibus; ut fal« etit eypit varíi poffint. , .. Ceterüm, üt Tournely rectà ! parwdom ex Bellarmino notat, qui fententiam de fenfi- n o bilibus. parvulorum .peenis veriorem effe pu- Vr a tant, ei abíque ulla excefsüs formidine adhge- j ag f rere debenr;quia mifericordia noftra erga par« m p vulos defunctos nihil,eis prodeffe . poreft, fi« ( Wz," cut nec eis, nocere: pote(E fenrentise noftree fe» Jl W T'[' veriras ; multum veró nobis obeffet ; &i ob. in« qnium lj utilem. mifericordiam: contra Scripturam. aut p Patres pertinaciter aliquid defenderemus. Prae. terea quamvis..cavendutm t |Clericis, .ne hàs p m fchole. opiniones in Catechelibus proponant; I f poffunr tamen datà occafione. prudenter iidem a, D. priore opinione uti contra matres , qua ex né« Ü fchman« gligentia fcetus in utero fuffocant , aut preemas ture effundunt: pofteriore autem , ut leniant g m 17 n?Xl)(O earum dolorem, quz proles fine Baptismo ex- u) tintas acerbiüs lugent; utraque enim veté pro- p fs babilis eft , & neutra certa., Quesnam veró pro- T babilior nobis videatur; fi aperiendum fit , 257. Dico. Probabilius videtur , infantes anlüïïütp fine Ba ) Wmün à m ptismo d;cedenteS' non pumm poenà :m fO (E:ngüs. Prol gb ! 1 i Dd';. 425 Dt PrccirTIs. Prob. L. Scriptura, ubicunque mentionem fre Dptis facit ignis eeterni feu poenee fensüs , imanifefts | dgi bep loqui videtur de tali g*igemïa ; poena, quae preefüpponir siorum CU peccatum 'actuale. Ejusmodi fünt omnes illi textus, qui contra nos afferuntur ab advería- fjj enuD imtm 4 xiüs , & fpeciatim fententia 'Chrifti judicialis ; quà nititur S: Auguftinus, Matth. 25 7te ma- tuimpti pe i, idn dedicli in'ignem ceterman j qui pavatus eff. diabolo £ augelis eyus. - Efuvioi emm, $$ mou dedifüis mi- ROE Y jumid hi mauducare w p Jitivi , & non. dediflis: mibi bibere h &c. -Idem Apoc./18; lepirar : Quantum fe glo- 1 l i ij T TT vificavit €9 in delitüs fuit, tamt um date illi tor- qt lapam snentum €9 lu&um. Denique Ifà. ult. & Marci m ca 9. conjungitur verinis cum igne : Zermis eo- j qd um on wioYietur , C7- i9mis mom extiuguenuf. tquis DEUUE Omilliones enim culpábiles in rmo ; delecta- tio autem, qua juxta Philofophum fequitur E operationem , irí 2do-^torfüs vermis etiam, ls quipt id eft, confcientia mali-operis pungens & affli- verbo hd j d gens in 3tio, fünt a&tualia peccata aut ea füp- ponunt. Ergo,;cum infantes hujusmodi actu- lt ii sliter non peccaverint, poena peccati actualis pui igfun | hoc eft, peena fensüs etiam illis tribuenda non em j eft. .Conf. 1. Paena fensüs pro infantibus non F f eft afferenda fine aperta' authoritate Scripture Itl hn & SS. Patrum communi ; quia de Deo , üt fcri- ptura ait, eft fentiendum in bonitate. Sed € din g ftit r nec fcripture authoritas eft aperta , üt proxi- mé notatum : nec' traditio- eriam Patrum eff [ þropm communis : cum alii prioribus num.'255. lau- Mhymy atis repugnent. Nam Greg. Naz. Or. 40. in | 26 a LOU I $. Baptisma » diftinguens tria hominum genera ine Dz PrecarTIs. 455 foetfonwm fine Baptismo: decedentium ; *netpe quorum nt, alii ex ne- 5, ol aliqui baptismum .contempferu prefymi gligentia propria orniferunt ; alii. ( infantes) r omos i aliorum culpà eo caruerunt, fic de illorum T ponis enuntiat : Exiffimo futurum , ut primi qui- ff dem tum. aliorum fcelevum , tum. etiam. baptismi a. hu contempti penas: Inaat . Al autem penas . qui- dant : üt qui mon tam àti- ir if n dein , fed leviores , pen. df "mi pmvit are , quàm ftulritiá , à baptismo aberras verint. TEUM Pofemi: demique. nec calefti. glorid. nee . hi | l fupplicás à juflo judi ce-afficiantur ; utpote qui li l : '.' tj uon fuevint , impvobitate t ï | ! cit baptismo configna zamen caveant ; aique bauc jaGuram pa[fi potius [ In que verba. IN icetas; : f fuerint , quàm fecerint. Naziauze- ? entr antiquus commentator ; ita fcribit : ai verbis manifeftum «fl ; quod. Lu gusmodi anfantes f à - ^ N M siillis penis 20rquebuntur. Greg. Nyflen. Or..de m fegit dis, qui praemarure abripiuntur; füb finem bec rettus et um..neque noens u verba -habet : Jmmatura - emovs , igfanti án. doloribus-àc maffitia e[fe, eumn, qui . fic, viveve Ti neque d defit , inte lligendwum: effé nobis | Juggeri?. : imod ^ ^ - 8 veddem - conditione . ac. [orte.. n D evjavi « d pori pf vita put- cum 1i$ . qui Jev. omnem virtutn in bac rinend t - Aüg&tor antiquus Comment ariorum pftbs gati funt. 1n:epiftol as Paüli, qui aliàs.S. Ambrofio tribu- gt buebantur , in cap.-5. ep..ad Rom. inquit : £? D«* v, r gebenna , £X alia-smors, qu& fecunda dicitu ais v quam tion- peccato /4dge patimur , " € de jus -eccafía- ( ju pïx - Similia .habet n prop viis-peccatis. acquiritut, - p p hn * Euthymius ex $. Chry. foftomo i n Panoplia L. p AH n Innocent ius IIL. C. 4dajo- 2.c.22. 'Conf. ll 1 Oï 'W huc. fic ait;. P'ena ovr j p L 4 : " noanoco BH hn a. de ï?gptismoþsw. fcd ad E 424 Dz PrccaTi& ginalis : petcati - eff caventia vifionis: Dei : aualit p fensi veró peceati pana .eft gebeume pevpetue cruciatus. ic'veró membrum primum: debere intellipi f & p exclufive, ita; ut fenfus fit; peccatum originale n videtur: sereri folüm illam carentiam : actuale autem o adrep gacreri ulteriüs cruciatum gehennz,- patet tum i gever ex oppofitione inter utrumque à Pontifice fa- j i vol €ta , tum ex ratione, quam ibidem urget. Lo- | n m quitur enim hic de eo, qui fimul peccato ori- veríonem ginali & mortali actuali. habitualiter manente puvrae (f infectus eft, in eóque negat poffe remitti prius, filit ordi imanente: pofleriori. Ex eo autem; quód re- g'ma]evpocc miífio fecundüm legem ordinariam fiat per in- Bo fufionem gratie juftificantis dantísque jus hie- B. n reditarium vitae eeterne ; infert; quód, fi cui peoatis de ectuale mortale habenti remitteretur originale; yreltu haberet jus ad vifioriemDei ob remiffüm per gra- püttes tiarn originale, & fimul debitum eà carendi, eter- ïiSfa&ionu nümque gehenna cruciatum patiendi propter | Qitd ; ex &Ctuale reftans; quee duo fibi adverfàri dicit verbis tqum pj 1nox fübjectis : Unde fe dimittevetur alicui primum; t lib altero u0n: daniffo ,* talis mon. caveret; vifioue Dei Ti d proprer 'origiuale dimiffum, €$' cruciavetur in ge- b enna bevpetuó pvoprev wearum . cvimimis aCtualis, Ac QU Vr Sed. bac tanguam i » acompatililia fe aninime a o nf N " dmó fibi mutuó adver[antur. i J te s b P Yob. /]. Deus neminem punit pcená po- I6j ngnj fitiva fensüs, nifi propter culpam perfonalem & proprià voluntáte: commiffam ; tum'quia RU ntüm ] ponna pliyfice propria, qualis eft fensüs, vide- tcupif tur tahtüm coupruere culpae perfonali, feu phy- 3b ficé proprià voluntáte: commiffze, ut fervetur 1 jici inter culpam & pasnam proportio : tum quia | ad Roml poena — Dz PzccaATIS. / 425 k: af poena fensüs eft quadam exprobratió realis & It Gd perfonalis ,.qua fimiliter culpee. duntaxat per- ere telloi Íonali & proprie voluntatis perverfirati debe- Tt Qrptde i ri videtur: tum quia poena fensüs infligitur d Tuile ater Deo ad reparandum ordinemi naturalem à cul- s Ditt um a perverfum : fola autem perfonalis culpa. Pontie f h unc violat; quia licet. etiam originale pecca- urne, tum füpernaturalem ordinem; hoc eft , con- Yeceato 0f verfionem ad Deum per donum gratice füper- &t fraents naturale füftulerit , in homine tamen: non dif- vrüii n folvit ordinem naturalem. — Patet autem ori- n quirr ginale peccatum . nec perfonalem.nec phyfic& t proprià volunrate commiffam eulpam effe ; er« qpepi go.. Conf. [. Ecclefia in imponenda poena quöd, Í a | peccatis. debira imitatur ordiheni & modum Qrorgts prefcriptum. à : Juftiria. Divina n delictorumi jumpepr punitione; fed nullam poenam pofitivam aut fa- tisfactionem poenalem imponit pro peccato oris rend, at yi p ginali ;; ergo...Cogf. 7f Respublica. non folet idicnddi aliquem plecteré poenà pofitivà & fenfibili pro« j r pter. habitualem . carentiam | virtutum ac: pro« n nitatem ad vitia;..quámvis eos tanquam indi« g d £no$ rejiciat ab aliqua- dignirate: adipifcenda; yui i | qui virtütibus carent;;& ad mala'inclinant. Er- j m* go infantes fine .baprismo:dec&dentes fimiliter jufté repelluntur-ab adeunda cocle(li :beatitudi- ne; non ita autem fenfibili peená:affici poffe vi- It d dentur:; quia propter: originalem -labem ferà tantüm - habitualiter.funt- averfi à;Deo, & ad füfi qüia 0 W concupifcentiarmr:.contra rationem: proni. 258. Objic. L-Etiam parvuli comparebunt Àil Ut [o ( in judicio extremo ; üàt patet .Matt. 25. v. 32« ad Rom. 14. v. 10. 2. ad Cor. 5. v. 10. Apoc ; LUf qi D' 54 . Y» " ER | l 426 Dz PrcéáTt$. 1. v. 7.:fed in hoc judicio futuri fünt im fini: ! anivelles ftra; & judicabuntur. Ergo. Cosf. £. e x . * Omis- a. prirbts a vabolis Matth. 3. v. 10. dicitur ; OCf mon que non facit frucum. bonum. excidetur t9. in lm f ignem. mittetur..— Et v. 12.. Cujus ventilabrum in du m suaim fua., 9g permundabit aream fuam , €g cougres t Dn:t m mrm übit tviticum fuum in borveum ; paleas autem com- uret igni wextinguibili. Matth. 13. parabola de J i fagena mifTa in mare; & bonos ac malos pifces 2 (f fl congregante fic concluditur v.49. Sic evit in con- etum et, Jimmatione. fgculi : exibunt: angeli. 69 fepavabunt fntefore: snalos de inedío quffovumy 9 anittent: eos im- cami- füros enim num ignis. Couf. II ex fententüs. Matth. 25. v. m 21. legitur :. Zuac idiees 9 bis, qui à finiffvis Nuliís,. evunt : difcedite à ime maledi&li n iguem eteruum. Ll g. In Apoc. 20: v. 15.. Qui uon eff inventus in libro d Inj vita Jeviptuss amniffus efd im flagmum- ignis. . Ex in i hd fymbolo; quod S. Athanafio adícribitur, habe- Tprery x tur; Omnues bomines vefuvgere babent cum. corpo- fum Chrf ïlþu.[ /ill; 29; vedditurvi /ixtnt de fa&zj P'TQPW?I':VQ- Ml m fiogem : Q9 qui bene egevunt , dbunt in vitam ctev- Vndy k gams qui veró malà, in ignem etevnum. 0500 * uod pro tbf " s; Necmajor nec minor de fide viderur.Qu Ti enim. 1720 parvuli non fint; comparituri, tenent Crdermme Durandus & Albertus M. à Dionyfio Carthus. relatus, & Cornelius à Lapide licét nobis con- $ plorg trarius ; probabile habet.; Nec huic opinioni düdendus Obftanr textus citati ; tum . quia vox omris in nc]fi fcriptura ufurpatur fzpe.pro.parte long? ma- D T q jori, qualis eft multitudo :adultorum refpectu A () infantium.:-rum -quia:lhi texrus intelligi pof- ln ones um funt de adqiti;", ad quos etiam propofiti € Ubofrr & uni- N 'DE'PECCANTIS.Z "m fis i univeríies reftri&tas ipíe contextus in tribüs Wj lr prioribus oftendir. De primo enim patet ex )ni , commemoratione operum mifericordie ibi- n d dem fa&a: de altero ex verbis fubjunctis: n Jtaque unusquisque. uoffrüm pro [e vationem ved- n t det' Deo : de tertio ex ipfo intepré récitatoz WA Omnues mos manifeflavi opovtet aute tribunal Cbri- paboit ff ut vefevat. umusquisque vopria corporis , prout nios pít , &tf , five bonum five ma wn. WNeque 240 fide jcnt u d certum eft, comparituros etiam in judicio in-' du fantes fore de numero judicandorum. ^ Adfu- Pa furos enim duntaxat, ut videant judicis glo- Math.aj riam & judicium de aliis ferendum , cenfent yi p Abulenfis,;; Dion. Carthufianus, S. 'Thomas in p m A. difl. 47. q. 1. à. 3. ad 3. & Suarez probabile ii dicit. limó nec omnes adultos comparituros . t üt judicandos, fed aliquos ranquam judices & biur, o fupremi judicis affeffores " manifeftat. promif- g a. d fum Chrifti Matth. z9. Apoftolis datuni. 3170. n Multó minus de fide: eft parvulos in. finiftra j o d locandos & cum hzdis ; cijusmodi adulti re: 1 probi ob fpurcitiam ; perulantiam & feetorem xdemfwd malorum:operum vocantur, eddem fententià uamvis enim e& fide no- fitif d condemnandos. p ( verimus regeneratos infántes participes ceele- i B Ítis glori& ; hon regeneratos autem ab ea ex- cludendos fore ;: nor fatis'tatnen ex' (criptura, n " Conciliis ac Patribus conflat; eos fututos id fi- ]1 T niftra, aut 2dà fententize- pi rteafficienidos. |''' » nf J jarabolas m N[? Id Conf. T. g. HaS] vel'ipfa pa- yabolarum ratio, vel S. Aupuftini étiam nobis mIClh PO g .a yl opquiti explicatio oftendit^ non pertinere 1ne 428 . Dz PeccaTI$ | (hunvs v infantes.. t2 Enim de adultis loquitur, qui | fructum facere cum poffent, minitnt fecerunt. frmg dev o tamen NNam arbores etiam ante unam vel alteram diem y m Ial plantate in ignem non mittuntur , etiamfi fru- I« wiipfver €tum non ferant. — 2da & 374 Juxta $.. Aug. k x cont. Donarift. poft collationem C, 4. &,10. no- ranitiror [ mine arez & fagenze intelligit Ecclefiam, «atguex hinc in illa pofitos & in hac inclufos ranrüm ju: g proponit.fideles & baptizatos ; unde ad infan- Judi hn li, f tes minimé fpe&tar, qui fine baptifmo. mortut in Ecclefize area aut fagena. nunquam fuerunr. Bu d E ndcatm "d. Couf... 1. s. fiiliter.. Quamvis. enim judicium üniverfale . futurum , ..& . adfuturos Ubine per etiam parvulos cum:; adultis, fideles cum infi- fies, fci delibus , juffos .cum . peccatoribus teneamus; IT non tamen. probatur,, aut eandem in omnibus Werets z formam judicii aut fentenriam: in omnes ean- fii, d dem ferendam vel ferváadam effe. .Jam. veró 10 Quznqm Q fentent in 1170 deícribitur forma judicii circa adultos & quidem fideles fervandi ,. üt ex ipfis Evangelii T0 tf nec d folr fid verbis liquet ;; tum quia multitudo judicando- rum comparatur gregi ovium & hadorum füb r v a uno paftore; conítat autem Ecclefiam , in qua 3 N boni & mali fünt, (imilem effe gregi ejusdem LOT paftoris: tum quia mali vocantur hedi, quod M Qu de fidelibus intelligendum ; cum infideles in m d fcriptura dicantur lupi potiüs aur canes: tum 1 anány, quia ratio damnatienis non affertur defe&tus fi- dei, fed omiffio bonoru n 1 : m operum , qui vivae 255 ] fidei fru&us efíe debent.: . Atque fic etiam in- I5 ob R tellexit Aug. L. c. conr. Donatiít. C. 4. L. de fi- COndemnm Dd uain- OrT N ls & op- & a. & in. QQ. ad Dulcit | E b Dr Picc*u:s. 419 qir, qi Quamvis veró idem S. Do&or hunc locum I ecerur, ferm.4. de verb. Ap. retulerit etiam ad parvulos, iterim dien hec tamen extentio non collipitur ex textu fà- [ cro. In 2d»t7 3110 fermonem de adultis effe, 3 Al vel ipfa verba manifeftant; in Apocalypfi enim TE premitürur: Ez vjdimorzuos wnagnos & pu- m gt fillos flantes im con[peZu fbvoni; 9 libvi apevti ios t jfumt : eg alius liber apertus eft , qui efd vite : e9 Yle ad ii judicati [ant movtuiex bis, que fcvipra erant in dimo morr; libris , focundüm opera ipforum .... Et mors €g m foerüt anfevuus dedevunz movtuos fuos , qui n ipfis erant: um enf £9 Judicatum ejd de fingulis [ecundum opera ipforum, & af Ubi ne per gu///os quis putet intelligendos in- d m fantes, facit tum illud quod fequitur, jüdica- Qs El tos effe fecundümm opeva ipfovum: tum quia juxta ninqni interpretes recté hic indicantur ; non aetate aut j omns d ftaturà, fed dignitate & gradu inferiores. Por- M ro quznam forma judicii fervanda fit & feren- da fententia in parvulos, aut Erhnicos, vel a di isbur non erat neceffe promulgari in Evangelio, quod ad íolos fideles pertinet , & ab his unis credi- o d dorm » tur: vel faris in genere declaratum eft, Joan. 3. v. s. JVifi quis venatus fuevit ex aqua &3 Spivitu N Ü Et ; QU Santlo , son potef? intvome in vegmum Dei. i v.36. Qui incvedulus ef filio , mom videlit vitam, il g | T Item ad Rom. 5. v. 16.. Judicium quidem ex une in condemnationem. Et v.18. Per uuius deli£fum T n in omues bomines i condemnationem. T j 259. Jufl. L. Ex modó diétis liquet, infan« : yie f tes ob peccatum originale effe condeummandos ; ( n j j condemnatio autem dicit peenas fensüs ; ergo. Corf. J. Apoc. 20. v. 6. dicitur: Beafus, qui ba- foii. t^ (14 le sss D 430 Dz Prccaris. l bet. partem in. vefurre£ione prima , in bis fecunda 1 hus enovs zon babet poteflatem. C. 21. autem v. $. . quide legitur : Pars illorum erit in flaguo, avdenti igne $9 cucandos fulpbure:: quod eff (HL 22 vedi, ü ors fecunda. . Aft parvulinon bhabent partem in refurrectione prima: ergo in & propter eis poteflatem habebit mors íecunda , per qu; i di quam , ex dictis intelligitur poena fensüs. Cozf. ] Dur JL. Conc. Florenr. in litteris unionis ftatuit, puiiont i sllovum anümas , quiin a&uali peccato mortali vel puan $. &omoium f folo ovicinali decedunt , mox in ufermum de[cende- ve, pous tamen difpavibus puniendas. . Sed infer- N quye nus notat locum tormentorum fenfibilium ,. & pox: omt poenarum difparitas innuit duntaxat inaquali- &l noln tatern intenfivam poenarum. — Ergo. f t im R. D. :1. Condemnatio correfpondens pec- Nonine er catis actualibus , & communiter fumpta dicit lum , peenas fcnsüs C. correfpondens tantüm origi- ttnfom nalibus, & proprié quidem non communiter Aptlior fumpta, quia rarior de ea in facris litteris fit if ( mentio N. Infantes non regenerati veré di- fili d cuntur damnari , quia privantur omni beatitu- fj ]u dine. "d Conf. L. & Secundüm füperiüs p ; dica, íermonem ibi effe de adultis; Efto Quiem nj autem , hunc locum ac fimiles intellipi pot- Qittdos: ífe de infantibus, utpote qui dici poffunt ju- AT pcc dicandi fecundüm opera ipforum ,. non pro- lur penà prià quidem voluntate , fed per Adamum fa- ( ngds €ta, acillos proin mittendos etiam in ftagnum lindti ignis; inde ramen eos poenà fenfibili afficien- In fecie 4 dos, necdum evincitur. Vel enim explicari Vitüree di poteft , eos effe mittendos in locum, ubi eft *6o, ignis , quin tamen ab eo inflammentur; quia lr ( : pars — —DE P icg ATIS. 49X A i f pars hujus loci ab igne fejunéta eft: . vel ab . um v igne quidem eos effe detinendos ; non tamen ag cruciandos ; quia ignis infernalis non habet vim lt um urendi, nifi üt inffrumentum divinz juftitia ; tim: Du & propterea ficut alios magis, alios minüs tor- & x quet, ita aliquos nihil leedere poterit. 724 Conf. Meosis, ( II & Duriufculum eft exiftimare, hàc pro- nions a, pofitione à Coneilio damnatam efle fententiam gt ao plurium Ss. Patrum , Scholarum principum, Ym d &omnium fermé illius temporis Theologorum. hs. Se nf Nec grave minüs eft afferere , Scholafticos fenfbium, d prop* omnes Concilii hujus definitionem ab yoy ag €a ad noftram usque etatem aut non perfpexif- m. fe, aut irrevetenter neglexiffe. Unde JV. . Nomine enim zzferzi exprimitur zeque limbus o er f diqi infantium , ac Petrum ante Chrifti paffionem ;tntim u- defunctorum. Atque hoc feníu in fymbolo 9 um Apoftolorum dicirur Chriftlus defeudifé 44 duferos : Gen. 37. V. 35. Jacob mortem Jo- fcrs lr merii w3* fephi deplorans ajebat: .Defreudam ad filium Per poenarum dif- r omoi t eum lugeizy in iufevium. dim f paritarem autem non indicatur hic parvulos ais quidem mitiüs, alios autem graviüs igne tor- s incig f quendos; cum & hacinter eos reperiatur , qui ii t a&tu peccaverunt : fed quód illi folàm punian- tur poenà damni, alii verà poenà damni fimul yn, pr' ; Jinn ? & fensüs; fiquidem vox Zifpar non dicitur fo- làm de inzqualibusin gradu, fed & de diverfis 'i?m f üag!Wm ii in fp ecie ; üt cum homiqes & angeli difparis : natura dicunrur. o exgïïcaï* Iocuf p 260. Jufl. ]j. Plures Ss. Patres num. 255. laudati fant contrarij, & S. Fulgentius etiam reia- a ;; 432 JDg PrccaTis. f vet relatus in Can. Zirmiffum. de Confec. Dift. 4. eit: Firmiffen? cvede , 9 mullatenus dubites, n m idres f«tfio fie foliim bomines varione utentes , verüm etiam par- vulos , fi fime Sacramento baptifini boc de feculo tt. Ó eran[eunt, qgris etevmi [upplicio effe puuieudos.. Ex- 300 baptiz go ab illis non videtur effe diffentiendum d. Se decretumd, &. 1. Plures cum S. Thoma & Bonaven- tura negant, hos Ss. Patres nobis reipsà effe con- Des exind trarios, intelligendósque volunt, dum de igne quanitini loquuntur, de poena damni; tum quiaS. Augu- (u.] Bec ftinus, quem alii Patres hac in materia ducem Qrigodi,p fecuti fünt ; ipfe q. 9. in Jofue dicit; quamlibet Qipinde; cnam fipnificari pofle nomine ienis juxta npina Scripture phrafin: tum quia allata ab illis ar- Viis quim gumenta plus non probant.. Unde etiam Glof- G IL ( fa in Can. /Vulla de Confecr. Dift. 4. non aliam topem cnam parvulis non regeneratis affignans ; fenuor quàm tenebras, h. e. privationem vifionis Dei; & D. drenm. fübdit: E bec caventia eff pega aguis , de qua. in- zelligendus efd. Canon Firmiffime - qui dejumptus Dentti :am E. 2. Alii permifsà Patrum Solim eft ex. Fulzeutio. contrarictate volunt , quze altera etiam eft Do- fY | Goris Angelici & Seraphici refponfio, plus, dj&g BN quàm vellent intelligi, à Patribus dictum, eüm- lm« 'que loquendi modum ufurpatum , ut detefta- i, & bilem redderent ac extirparent Pelagianorum Rn were errorem , qui in parvulis nullum effe pecca- Ratidi tum, nce aliquam eis poenam debere affere- Quàm jn bant. Praterea haec Patrum fententia lirnites P I) opinionis non exceffit, &; ür Eftius notat, ab tudine ( ipfis füis authoribus, excepto Fulgentio, nec rpingle tanquam fide.tenenda afferebatur, nec oppo- Düniur ia — 433 Dz I?Eccuxs.'-— Yíec DiM fira velut heretica damnabatur. |Quare fine L 37 omni irreverentie nota ab his ad alios Patres im ejarj. feceffio fieri poteft, & negari confequentia. * h à d . 261t. Objic. 1. Parvuli ficut nafcuntur , fic u b non baptizati in seternum manebunr filii irge tieum diving. Sed ira divina nihil aliud eft,. quàm & Bo decretum damnationis ad paenam aternam; cum sst Deus exinde zeternüm ejusmodi parvulos.tan- du deig quam inimicos füos odio habear & tractet; ergo. queS du Couf. l. Peccatum veniale actuale , licàt levius nier Qu originali, punitur tamen poenà fensüs; ergo & ct qunir originale; prafertim eum aliàs decedens cum ne irs j originali & perfonali mortali non puniretur gra- lntit viüs, quàm decedens cum folo perfonali morrali. veeim t Conf. [I. Chriftus pro peccato oripinis expian- EU do pcenam fensüs gravitlimam fübiit ; ergo heec i (s du peena orieinali eft debita. m vifuns J &. D. m. Ira divina nihil aliud eft ,. quàm rm.h J! EW ) decretum darmnationis ad poenam zeternam vel negativam damni, vel pofitivam fensüs T. vel Ti as r Prn C. Solüm, aut neceffarió ad poenam pofitivam fensüs N. Ira divina, ut hic prefcindamus à aum d ; OnüO] P:m dictis num. 86., refpectu peccatorum períona- | qidun t lium eft decretum divinum privans eos beatitu- u a dine, & addicens poene fensüs: refpe&tu reo- papinuri rum peccatitantüm oripinalis eft folüm privans p beatitudine. 74 rationem D. Dens parvulos tan- quam inimicos odio habet & traétat illis infli- d d ' j lnie gendo poenam íensüs IN. eos privando beati- WMCHU f* tudine C. 744 Copf. L. X IN.. Conf. Quamvis v originale non puniatur pcená fensüs ex d. in thefi, ii PF. punitur tamen privatione confpectüs. divini, l W OP Ó e qua i 434 Dz Prccaris. quze de fe major eft omni alià poená peccati ve- p (m nialis, qua per fe juxta Carholicos omnes ab | l i fensis Ü ] sterna beatitudine non excludit. 744 probario- | a Ó j qatibu nn. Y D. Non puniretur graviüs quoad pae- I ] |M nf ngis pie nam fensüs, fi nempe baptifmum non contem- . AC pfiffer, auc culpabiliter neglexiffet C.. quoad t fnr Te poenam damni 5u/4. Non graviüs intenfivé N. ttrpen efUnr extenfivé C. Poena damni moraliter intendi- paüenmr; l tur, quando, üt hic fieret, ex multiplici titulo J elftido f debetur; ficut excommunicatus propter plura | ninisscipni i peccata, quorum fingulis ftaruta eft hzec cenfura, | Tire utna intenfivé magls excommnnicatus à S. TTh. in4. )! xrvulorum dift. 18. q. 2. a. 3. dicitur. "4d Conf. 1. Y. IN. Dorosnin Conf.. Chriftus non pro originali duntaxat; fed gmier & pro actualibus culpis paffus eft, quibus pa- Tis conceda nam fensüs deberi certum eft. — Ceererüm non tiliter conf paffus eft poenam, peccatis directe debitam ; ft, i à cum nec peenam damni nec gehennee füftinuerit: t hag fed aliam fübiit, quz, quia ob dignitarem per- provenins fonze patientis infiniti meriti füerar , pleniffimam lii in um & füperabundantem fàtisfactionem preeftabat. V GpUS ] 262. Iuf Parvulipoft judicii diem non ha- s Dj | bebunt corpora gloriofa, fed paffibilia; ergo ali- Aotamq quid patientur , tum à muratione rerum natu- N obl ralium, tum ab igne, à quo faltem detinebun- Tün: liv tur; in qua alligatione juxta probabilem Theo- fitum a orum fententiam pcena ignis infernalis con- VerO moj [ 1 t. Conf. I. Parvuli baptizati non folüm vi- quäm rew debunt Deum , fed etiam fruentur bonis cor- Wm eftg poris, qua Beatorum dotes appellantur. Ergo à contrario non baprizati preerer privationem miieno; A P vifionis divinseafficientur poenis fenfibilibus cor- t N poris / Ds PeccarTts. 455 p Conf. 1I. lidem in hac vita puniuntur 05 0nneyd poris. cná fensüs; cum fint obnoxii infinitis prope . Al pha calamitatibus : ergo etiam in altera vita poenam 5 quiyt fensüs patientur. T0 COCIT Licet corpora parvulorum fu- E. IN. Conf. C u tura fint remore & in actu. 1mo paffibilia, non intente tamen erunt proxime , feu actu ipfo quidpiam fiter I patientur; tum quia poft judicium ceffabit vi- ciffitudo rerum natura lium: tum quia ha non jrplci o mper pl minüsac ignis agent ür inftrumenta duntaxat di- YVheccnlü * vinz juftitiee 3 quae cum non exigat punitionem is Ts parvulorum, nec horum corpora inde l gdentur. l Porro an in limbo, an in ipfo igne faturi fint donavt,! parvuli, ex f: d. definiri nequit. Ad heec, quam- , quuy vis concedatur detentionem damnatorum par- ogreni tialiter conftituere poenam fensüs, fi contraria. Qp ddiu fit, activa &afflictiva, poenee tamen rationem lii non habebit in parvulis ; quia eft meré negativa atione concursüs divini, ficut: um p proveniens à neg fuit in Patribus antiquis ante p affionis domini- n , prat ce tempus in limbo detentis. . Ad Conf. £. .N. baptifino jem m Conf. Difp. llli, quia per gratiam in yin; «z)* acceptram conftituuntur filii Dei & hazredesreg- ni ccleftis, habent jus etiam ad dores corpo- n [ fl deUHC J rum: hi veró ex hactenus di&tis non incurrunt l ablkm & debitum ad peenas fenfüum fübeundas. | Licét J veró major fit liberelitas Dei in. premiando; r i quàm feveritas in puniendo , fatis tamen meg- hons j num eft malum, pu niri peenà damni parvulum i Y jl ex alieno peccato. 72d Cosf. ]. & x. cum Bellarm. g D. A. Puniuntur in hac vita poenà fensüs per i jbl j qU) fe N. per accidens C. Mors enim & alii cor- "n e2 pora- 436 Dz PsccarIs. porales defe&us, füppofità amiffione juftitize a at oripinalis, (ünt potiüs proprietates connaturales, qucrum quàm poenz (tricté dicte. Cüm veróin altera vita dirmar | paffibiliras & mortalias ex ordinatione divina fit feréntie ceffatura; ibi nequidem per accidens has poenas qenadm — patientur parvuli. &.2. cum S. Bonav. AIN.. Conf. Tannerus Quia ezfi temporaliter. punivi pro peccato oviginali am quii Ffit juftum , o tamen fequitur , quàd eetevualiter. 16.y vutione be 263. Obferva. Sententia hactenus propug- nata fatis fe difcernit ab errore Pelagianorum, wl q vuls (crib qui tría complectebatur: rz/ , parvulos non baptizatos carere omni peccato:- 2dum , fineba- dQ Dor r ptifmo eosdem decedentes ad nullam damnatio- L0771177 nem pertinere: 3747 quin vitarm etiam zeter- fumimo nam obtinere, quà ad minimum & juxta com- jfumg suniorem intellexére. - beatitudinem .. natura- f j lem. uantum autem à triplici hoc dogmate dem D Do&tores Catholici omnes abhorreant, nósque confortio receflerimus , ex dictis liquet. ] Quans. 7p pavvuli fine. baptifio: decedentes 1uo iltim patiantur. intevnum animi dolorem ob piriva- dC 3 tionem beatitudinis ? ä pavdy . 264. INota. Quaftio de nomine eft, an in- | üuls ] ternus animi dolor ob privationem beatitudi- m fen nis pertineat ad. poenam damni vel peenam fen- RI d süs ? In.ea tamen primum videtut probabilius; m 234 tum quia triftitia poenam damni confequens po- Brini] tiüs eít ilius - proprietas connaturalis, quàm li r ponz fensüs: tum-quia triflitia hac per fe Ui of 1 of pertinet ad poenam. .damni ; cum privatio qi e sut amiffio boni poena/fit, in quantum fen- Huu.aqu non ïllï) q titurf & niüfentiarur-,) damnum quidem ; qu- Dz Prccartis. 437 üne iil autet poena damni dici queat;üt in pupillis liquet, ODrturis quorum bona dilapidantur. Unde confequirur indhezvin affrmari propofiram quseftionem poffe, quin ne dinif fententie priori articulo expofitz contradicatur ; s hs prs quemadmodum id Bellarm. Valentia, Sotus, ET "Tannerus aliique multi contra multos fecerunt; UI cum quibus eienaln 265. & Parvuli hujusmoditriftantur de pri- ts ropt vatione beatitudinis. Prob.ex auzboritate S. Au- igünonun, guftini, qui L. 6. cont. Julian. C. 10. dehis par- atvuls n vulis fcribit: $2 Joc (' fepararià regno coelorum ) dm, inch eis mon evit malum , non evgo amabunt vegmun Dei m zot imocentes imagines Dei € fHautem amabunt, quan- |etün at duminoceutes amave deþent Vegnum eju$ , [ i quo ad j , X Jouti - apfius vmaginem eveantur , uibílue snali de bac fepava- [ Kfr. fAnh zione patieitur ?. L. 5. cont. eund. C. g. ait, fpe- vc dam cialem peenam futuram efle parvulis feparari à at n confortio fuorum. parentum; majorem igitur poenam habebunt, ex quo feparati fuerint à fine p n fuo ultimo & patria cclefti. Item L. de mor. Eccl. C. 3. & L. 3. cont. Julian. C. 12. afferit, ib r parvulos luctuofo puniendos exilio; fi autem É Cü; 4 ]lc' exules lugent, neceffarió triflabuntur. Ejus- 1 beaümäi- dem fententize e(t Fulgent. Grep. M. & Auétor p ferm. de Card. operibus Chriili, quem num. g 234. inter Patres ex Suarez füb nomine S. Cy- nl priani laudavimus, eoquód hic liber Sancti hujus Martyris operibusinfertus fit. Cozf. Exn. 251., yi (2 ubi oftenfüm eft, parvulos nullà felicitate aut quiete fruituros ; fed fi nullo prorfuüs dolore g g nullàque triftitià corporis aut animi tangeren- tür, certé magná quiete fruerentur. ]ujdtml F:: e d Prob. ERN ii 438 Dz Prccaris. feitt pa Pvob. ex vatione. 'Tum quia naturale pror- vonfidera fs eft dolere ob privationem boni nobis defti- togitatio nati vel debiti, quale pro parvulis eft regnum tent tril codlorum : tum quia parvuli coenofcent , ama- ( eviden bunt & magni facient gloriam ccleftem ; atque m um inde ejus privationem, hujüsque caufam non p liber poterunt non egre ferre. Cozf.. Quia hactenus puto Sur nulla folida ratio afferri potuit ab adverfàriis fin r pro füa fententia. Non enim tenet rrm ratio vuorum 6 Durandi, quód fclicet infantes nunquam habi- pirim e turi fint cognitionem damni fuftinendi; nam UT in die judicii faltem ftatum fuum cognofcent, ulum de & üt probabilius eft, eidem judicio affiftenres peer videbunt, alios à peccato oripinali expiatos in Qicmtor, colum evehi , fe autem ab illo excludi ob idem inpedr j peccatum. — Cognitio autem beatitudinis tam quamm parum vel requiritur vel defiderabitur in par- s dirine o vulis ad triftitiam , quàm parum in infidelibus bie vide adultis, ob peccata etiam perfonalia damnatis, ne- fnütificur ceffaria erit ad triftitiam concipiendam , aut de- ficiet. Nec 240, quód juxta Eundem parvuli non H'ga pec Vr habuerint facultatem ad gloriam ; remotam enim illis facultatem in Adamo, & hinc quoddam quafi LT | w jus ad gloriam nemo certé negabit. INec 3770 ra- : tio Richardi & D. Thomee, quód parvuli cogni- 1 Drri m remm turifint, fe non proprià, fed aliená culpàillo bono excidifle ; nam experientia docet , homines etiam Tium Qu ET de damnoex alterius culpa dato non minüs, ac interdum multó magis dolere: aut lenire qui- Bmqu Vr tam dem illud dolorem poteít, triftitiam tamen pe- nitus non aufert. Nec 470 ratio S. Bonaven- va- rure , quód cogitatio damnationis, quam e ,f Wra fe- Dxs Psccaris. 439 ferint parvuli, impediat triftitiam orituram ex Irde pny. confideratione amiffae beatitudinis; haec enim nobisdelt cogiratio temperare quidem, non impedire po- du terit triftitiam in eg ; qui defiderar utrumque, (cent, t & evadere malum & adipifci bonum; prefer- dem; d abilior fit um n tim cum gloria cceleftis multó ceftim ra liberatione à tormentis inferni. NNec j10 g hifens adrerina ratio Suarez , Vaíquez & aliorum, quód par- tim ex prudentia & rectitudine voluntatis par- t n rato vulorum fe. voluntati divinze conformantium ; qum hi partim ex providentia Dei füum concuríüm p nin negantis accidat, ne illi. triftitiam fentiant aut cognofcen!, ullum de amiífa beatitudine dolorem; etenim jo dilats preeterquam quod hacc gratis & fine fundamento |euma dicuntur, rmum. triftitiam fimilem nequidem ui m impedir in animabus à purgatorio detentis ; d t r n quantumlibet ille videntur long? perfectiüs fe divinz ordinationi fübjicere: 2dum vix credi- ; nf bile videtur; eoquód nihil fir, quod Deum m munificum adeà ac liberalem fore perfüadeat üfH) u erga peccarores fibi invifos , irz filios; & prop- paydit ter labem originalem damnatos. notam d IVec dicas: Parum nos conftanter agere; qui wddamqw" x hicauthoritatemS. Auguftiniappellemus, quem Ncpit m . priori articulo neglexiraus: quin turpe effe; re- j cedere nunc à S. Greg. Nyffeno, cujus teftimo- yillut I nium num. 257. laudatum in confirmationem mmcj [ noftre fententie. nuper adduximus. E. Mä— T gnam quidem S. Auguftini authoritarem effe; : at non tamen irrefragabilem: Item SS. Patrum um teftimonia nonnifi unanimia locum "Theologi- , a cum preeítare , alibi oftendemus ; unde ; fi iidem inter 1 gt* f L2 Des P—ECCAATIS. 440 inter f& divi(i fint, partem unam fine alterius vilipenfione fe&tari licet , quae gravioribus fun- damentis mititur. Cujus rei ipfe nobis S. Auo. doéumenrum preebuit, dum ep. 19. ad Hier. ita UNAESIERUNSANSDET s SCTENBIULUSN Ícripfit: Ego emim fateor Chavitati tue, Jolis. eis Scvipturarum libris , qui am canonici appellantur , didici bunc timorem bouorémque defevre , ut nullum eorum. auGorem [cviblendo aliquid erráffe fivmiffan? credam . « edlios autem ita lego , ut. quantáli- bet [an&litate. doGhvináque pepolleant , mom ideo ve- ! vum putem, quia ipfi ita fenserunt , fed quia mibi vel per illos autores Canonicos vel probalili vatio- 26 quód à vero 1om abborreat ; peifuadere potu- erunt.. Atque hoc ipfümin poflremis queítio- ï nibus circa S. Aug.obíervavimus. . Porro vim verbis Nyffeni non facimus, fidicamus eum de moeítitia loqui, que non ex pcena damni, ä - fed.ex peena fensüs coníequitur. ERRATA NOTABILIORA. Pag, 11.lin, 19. intelligi - intellieitur. p. 12.1. 12. for- maliterbenus - moraliter bonus. p. 14. l. 10. ad Rom. 12. ä v.2.- ad Rom. a:v. 12. ib. 1. 31. Rom.1.- Rom. 2. V. t. p.! 6.1, 21. contra contra- contra naturam. p.52. 1. 18. peecarum -; peecatoruim. p: 136.1. 2. L. 2. contra Fauft.- L. 22. cont. Fauft. ib. l.9. fíqwis 15.- fiquit. Cauf: 15. p.176.1, 2. teftibus- textibus. p. 205.1.21. Jacobia.- Ja- €obi 3. v. 2. p.208. l. 10. Math. 3.- Matth. 13.. p.219. l. 22. hymno Sto - hymno $to. p,225. 1. 16. epift. 7.- epift. 15. ib. 1. 17. L. 34. C.16.- L.34. Mor. C.16, p.227. l. 20. mereri peenam adde: xternam. — p. 241. 1. 22. Gam- machio- Pammachio. p.274. l.ult. num. 165.- n. 168. p-311.1 5.reus- reatus. p.376. l. 14. fervare: adde : Decuit eamab originali peccato fervari immunem: p.385.1.5. Alex. ym.. Alex. VIL p. 387.1. 12. tren accipiat- noa accidat. 1 t d Dobis$ ln CR du lg ! it as CT E nij if : y U gt t turidnn ^ J.C-'l quia nj ii fu. r quti s Punonm | joms m ymi n I igutu. LIOM. r n 1414f D A j« Ron i am p 21 j i cwïm?eq&- ii Gub j e 42l M ! at ib a C V[N 1100 a 9 A. p TE — —— —— — IÓ« d zw ( — — * EX R— Asb u C HERPR r ts ag iralin atlb RE du eee E — c——— —— Á F m [J A il " il Z Y X W - o INSTITUTIONES r VierFarbSelector Standard* - Euroskala Offset H THEOLOGIC/AE g e IN QUIBUS PRETER FIDEI DOGMATA ä E PROPUGNANTUR E QU/ES'TIONES SCHOLASTICJE QU/E AD NOTITIAM es SACRARUM SCRIPTURARUM, TRADITIONUM, CONCILIORUM, z & HJERESUM CONF FUTATIONEM - CONDUCUNT ADp UsuM ThHEOLOGIE CANDIDATORUM AccoMODATE, OPERA AC STUDIO ä P. HENRICI KILBER Soc. ESU; Ss. ''heol. in Univerfitate Wir ceburgenfi Profefforis Publici & Ordi naril. TRACTATUS pr PECCATIS, Cum Permilfa. Superiorum WIRCEBURGI, Typis Jo. Jac. Chriftoph, Kleyer, Univ. Typogr. 1750. d Copyright 4/1999 YxyMaster GmbH www.yxymaster.com