Gf886_qt_1
author: Büttner, Sigismund

14

KA

e

t

v.n

aj

—JA.—

/(þw z

»

ag

x

M a

T

X

i*

——

z

z

x

"T

—

m

od

E

u

zom

A

x

j5

-

—

—

—— —

————

m gn.lthf

WU xancii us CEDENGÉE

-

RÁMM T

——

m

—— Àà

—

"

N

N

l

&A

T

ss

E

b N«HF

t

fz,/

-

c3

,W,

e-—-

L

e

—

—

WJWM

J

P

-

UE

l

l

—

l

|

l

W

v

ll

—

:

W

z

AA

—m

W

N

a ao

SSNONCNUNN , EE

À d i.

h

PERPETUUM

DIVIN/E PROVIDENTLE

MIRACULUM

MONARCHICO ECCLESUE

MILITANTIS. REGIMINE,

EJUSQUE SUPREMO, VISIBILI, ET

-INFALLIBILI HIERARCHA THEOLO-

GICE ADUMBRATUM -

.

SIVE

DISSERTATIO 'THEOLOGICA

MONARCHIA VISIBILIS ECCLESLE,

ET SUMMI EJUSDEM CAPITIS ROMANI

PONTIFICIS AUTHORITATE,POTESTATE-

NON CONCILIORUM ECCLESIASTICORUM ESSENTIA , DIVISIONE

JURISDICTIONE zrzr INFALLIBILITATE, NEC

NECESSITATE, UTILITATE &c. EX VARIIS AUTHORIBUS COLLECTA ,ET CONTRA

3

ULTIMA JANSENIO-QUESNELLISTARUM EFFUGIA ENUBILATA

P.SIGISMUNDO BÜTTNER.O:din.FF. Erem,i*

9. P. AvcusTiNI $s. Theologix Baccalaureo Biblico & :

Formato ac Lectore Ordinario,

w

Sub ejusdem Przfidio unà cum Parer

ugm

AucusTINO-/EGIDIANA colle&is publice Sa

pientüm Difquifitioni fübmittet

gis ex Univeri;a Thkc:lologï:äï*ï

V.P. BONIFACIUS SCHREIB

ER , ejusdem Ordinis ac Voti

Ss. Theologie Auditor

Jn Conventu Herbz'poleüi die 22.

4Martü boris ante - && poft meridigm confuetis , 4nno 7M DCC X X F

: Herbipoli , Typis vMarci Antonii Engmaun , liniverfitatis Typographi,

REVERENDISSIMO

DOMINO, DOMINO

CELSISSIMO

CHRISTOPHORO

FRANCISCO,

ILLUSTRISSIMA

PERANTIQLJA FAMILIA

DE HUITTEN

IN STOLZENBERG

S.R.I. PRINCIPI,

EPISCOPO HERBIPOLENS[

FRA NCIL/E ORIENTALIS .

DOMINO,DOMINO NOSTRO

DUCI &..

CLEAMENTISSIAO.

REFERENDISSIME

GELZSISSIME

. DOMINE, DOMINE

CLEMENTISSIME.

*

La

z

N

2N

W

[2

Z

N

3

A cf mirabilisDivine in humanis Providentia difpoftiout;

9

N

dum inrerum illamortalium alternis cafibus ac viciffita-

J

Z

i

j

SN

dinibus Jocari videtur potentid m commune feemul commer-

;

E

N

cium trabat echilatilTmam DEI Sapientiam , qua &ternis

(

»

N

Sn3

altiffemisque omnia cenfiliis prsordinet, & forti feavitate

potenter , & fuavi fortitudime fapienter dirigat , ac

moderetur univer[a y. Unde in retliffima ia Ordinatt[Tegmáque verum munc

morientium , munc vena[centium alterna viciffitudine ac ferie , quid aliud

[,

demiramur , quám perpetuum Divina providentia miraculum

» quofuocun-

&a ordine ad [latas fapientia aterna leges , ceu duéu quoda

"n natumpra-

pulfas fuum in ffnem feruntur , [pontéque definunt , ut facceffura ex inte-

reuutium [epulchro vitam, ex iuterituórtum, ex mon effe fuum effe nativa

velut ex gureite veforbeant. — Difpofitio illi fuit , fed Japientilfema ,. momi-

patus ille ip foliis Sacris Imperiorum quaternio ,

qui, quod in manu Affar

f;t.g vite; C gleria fuxit initium , id ipfum int

ercur[fu temporum i manu

4Afrie-

A

A/j)"rriarwn-viäit'martwm y 4tque extinélum , wt in Lacfe Canigo Cyri nova

vita ipitia fugeret , evanidique [Mendoris in Perfide feftiperet incremen-

fums Verübm ; bic i gloria fua meridie con[ene[cere' mon toleratus . irein

eccafam ] uffus eft , ut feliciori aurará in novum. meridiem eveberetur , unde

Mluffriori lucis eyclade ab excelfa Gracorum folio fulguraret y quam tamen

in manus iterum alienas tranfere 1 fatis erat , dum per multum Acf iaci Ca-

farem inter , atque Antonium pralii cruorem Romanum in portum feliciter

Álle

enataviit , ibíque Supremam Majeflatis fua .Sedem locavit, ubi jam m

feptingentis plus amnis fuccollamte. Romanorum vvirtute fletit Pumgta , c

Romanis protegentibus Aquilis. in mundi usque ruüituri cineres inconcu[fa

perffabit , ut cui fapremus Jlle Qrbis maderator , in cujus manu funt omui-

um Jura Regnorum teffe Várgtliolib, 1. Zneid. nec metas nec tempora pofeit ,

& perium [rne ffne dedit. — Miralilis , inquam , fuit providentia Divina

difpofitio , quatuor Monarchiarum coronam d gloriam de Regno in Regnum

velut pythagarimm quandam dnimam de corpore. in corpus verá m'eteæp/yi-'

ch

ofr

Ptranfmierart, donec in praffnito à fuperis falio petpetuaturum fibi domi-

eilium inveniffet , [ed nonnifi fapientiffemna , ut quam Dívina ordinaret

jn bumanis potentia , aternm ab eterno confiliis dirigeret fapientia, — .A

Zorema &i ad perpetuum

quem in profanis profanum , bunc in facris fandt

usque miraculum prodigiofam fervavit , fervátqu

e bodiedum ordiuem Di-

«ina Providentia , dum Monarchica in. Chriflà fpoufa. Ecclefra Majefla-

7is gloriam in uno tantüm vertice rutilagtem, ereptis martalitate capitibus )

ip quibus eandem aut inferni. furia , aut i& pejores bareticorum machina-

diones , Aut ipfi etiam Tyranmorum fureres extremis , ac velut uno impieta

zis ac crudelitatis Sacramento conjuratis viribus extinguere pertentárunt',

jn novo femper capite reaccendit , sícque ordinando , atque bofles Ecclefia

exterminando perpetuum in monarchico Ecclefra militantas vegimine , ejáse

quevifibili Hierarcha miraculum oflendit.:

Sedut À ve totiamtindo noti[fima digrediar , Jquia/ »ninaé mirdiabi iu

subera V Ulis S. R,. . PRINCIPEM, EPISCOPUM HER-

BIPOLENSEM,ac FRANCLE ORIENTALIS DUCEM

f

€

liciffema eletfione , REVERENDISSIME ac CELSISSIME

PRINCEPS , Divina offendit providentia $. qua in tam ponderofo ii

e adea

pemperum » rerámque cireum[taptiis novi Principas eligendi negoti

exteré

N fortis conjecit 42'&;7;1, ut Reverendiffesorum ac Perillofteium Ele-

orum tuorum caleulos omnes , quos diverff antea dies tam diuer[as , difjer-

fó:que ferebant , uná die in TE aduzárit , unahimique omnium

feffragio

Ecclefium YABI Herbipolenfem de[pensárit . difpofftion

e

€.

m [ane wiraculo

confimilem dixerim , quam ita ordinavit provide , ut /orte; quidem /ä/te

caderent , fed monnifi ad eteruas fapientia leaes in "VE, diretfe , viucerdt-

que in [ua ardinatione fortiter , quam ab aterno. [aaviter direxiffet Sapi-

"eHHiA , qua utia ef/ , per quam Principes Imperant. £a mirum ,

füin'TE, CELSISSIME PRINCEPS zanprodigiosó difpofuit

E

Divina Providentia, ut 'Te Ex omnibus e!i.ger'et, qui e prarogati-

qarum omuium e virtutum Pïfmcz'þa[izim infhructus Panoplid, verum Urbi

C Orbis Franconici exifHis prodigium ?. Et verà , ff pripcipalis praragativa

eff magnorum portare Nomen , C Virorum Iuffrium defcendere famsuine ,

-|OXUI TU . anciquiffrmi femmatis mumeras Autbores , quorum à toga glo-

»*

riatm in feris adhuc annalibus loquuntur Curia , quorutm à $ago Nomen uon

« Martíali þt;!wri » fed ipfi eternitati ad [aculorum memoriam bellica virtus

inferipft. — Hi videlicet fumt Viri Mi per Univer[am bene Germaniam u-

minat iffremi ; quorum vel frmgulari in promendss confilits fapientia diuer[i

fubferipsére Prizcipes , aut. qui ipft in Principale folium evetHi , n man[ue-

£udine pdpulos , ac fapientia rexerunt ; vel quorum genero[a v

Irtuti (uam

ab boffübus defenffonem , incolumitatem ac felicitatem diver[a

patria refe-

guut im accepti. — Ex bis omnibus zeminos filim in utroque He

Y 06 $ laqz/or H

. primum Mufiriffma Tue atque abortu [io per atfo fecula flore

ntilfinmea pro-

fpis Magnum Genearcham E &R E NRE1CHI1UM ab

HvTTEN,

Magnum pariter fortitudini Bellica miraculum , cupus magnanima in Bel-

li virtuti ,. quid non debet Romanum Imperium ? quod ille abinfande Hun«

morum in tpfis jamjam imperii vifceribusferro flammámque dirà digraffantium

furore fuis armis Anno 935. vindicavit , fugatisque ac profligatis hoflibus in

. primevam libertatem afferuit. — Alterum MAURYITIUM AYCHsTA-

DIENSEM Erpi1scopuM, S.R.I

RINCIPEM JIpfire Sapientie

prodigium , quem famofiffimus Me , tot re

$

uoruia Monarcha CAROLUS

V. ob relebratzjima Jfua

e

fapiemtia C oculatilfma in difpsnendrs tnagnis

negotitff prudentia laud

m in emnibus Ipperii Comitiis c prefentem c

án amoribus babuit,

Et Tantorum YU. wirorum [anguss corundeim vir-

$MF ES

tf:!i:e; ac glorias juve nafcendi 'TYDY quidem reddidifli hareditariasy we-

rüm ,ceu erubefceres bac tanquam aliená luce effslgere , TUARUM pfe

virtutum propriam accendifh , dum à prima po[t cunas etate per omne fci-

bilium gents laudabilifon? ver[atus ,ed capifli fapientia luce vadiare , ut,

quantum aliquando orbi Franconico Sydus. effes futurus,non vano in Te Au-

gurio multi praominarentur.

In Canonicorum igitur Catbedralis Ecclefíe

adle&ius mumerum variarum T E. virtutum fMendore lumen probafli , gon

fb madio , f fuper diver[os dignitatum gn;dw in ea pofitum , donec fume

guum. fuper candelabrum, dicamy Epifcaporum Herbipolenffum ac Francia Ori-

entalis Ducum [edem ac f afligium evehereriss ia quod quàm in[olito cum plau-

fþquäm igenti omnium latitidquam denid, fefliva totius Patria jubila fue-

sis evetius , loquuntur civium vota, fabditorum [ufpiria, omnium defidería ,

u in lE unice fuam velut ad metam, [copuma, ferebantur, Ex buc nune,

lucesCandelabvolux vera CLEMEN' TISSIME PRINCEPS,/e quie

bus aliis quàm virtutum Tuarum illuftriffmarum radis , quibus fubinclinem

r

tuis Pedibus Franconiam && iluffrase latiffcas ? fg[vz'cz't in TE 1fa princi-

palis Clementiz radium, quo ditas egenos, folaris affictos , fublevas mife-

r05, protegi opprejfos,patriam univer [am paternis plane amplexibus flringss,

"

& ciemmtij]imä moderarts. Sufpicit altijimæSapientiæ radium,quem jam

ip expediendis graviffimis Ducatis Franconici negotim iu TE dezeirata eff ;

zm:eqaäm feum 'TE Principem veneraretur. Sufpicit radium pietatis,422,

ut 1n u!m'z'torz;m— penetres animos , luces imoculus nog

14 a/!aqzziü propin-

quus in aula bomini , quam orationeintemplis DEO. — Su[picit radium ju-

(titige, quam ligatis equitate vibras ab oculis , ne pev[anam refpicias , pro [uo

cujusque merito aqui[fnus vemunerator.. Sufpicit radium mire ac plan [in-.

ulari ig omnes Comitatis , quo pe?]iïing;& 3R Hïing;f, viazta ac deviucis

Jingulos , complecteres niverfos. — Ipgumeras aliosvirtutum TV'UARUM

ver? Principalium radios in TE 1l fufpicit, ac fufpiciendo veneratur,qui-

hus EE in contuentium omnium animos tam fuaviter infunda , ut frcut

quoudam ob virtutum. fnarum pracellentiam Azgq/hj?mw Romamporum Im-

perator Titus amor & delicig gegeris bumazi palfem audiebat , potiari

"TE Jare Gentis Tua Francontca , & delicium & amorem /iceaf cozpel-

»

iturut ax oculorum, ita L U cordium TYBI fubdizorum dehici-

lare. Esig

PRIN-

um & amor REVERENDISSIME ac CELSISSIME

CEPS,

CEPS, eujus foliu vultum quamiam, defiderahat. untver[a Franconta

terra , adeoprovido di[psfuit Divina Providentia , ut 'TE. , quem ateraá

fud fapientid praeleeit y tolleret de. [ub woilioy ci poneret [uper boc Epifcow

alis ac Dicalis Dienitatis candelabrum , ? qua luceres omuibus , ompium

ipfe clux , e? delicium, & amor, zz cujws afpetfu omnes && deliciando

amarent , C amando deliciarentur.

uod omnibus ,. boc && gobis in T E. providit providentia Divigà

.REVERENDISSIME ac CELSISSIME PRINCEPS,

delicium videlicet , & amorem , delicium quo deleifes , amorem quotrahas:

utroque nos affeis , neque epim , quaomnes deliciantur , delicia non dele-

&fari , quoomnes trabuntur , amore nontrabi mon pa[fumus...4d TUOS

proinde Pedes adgeniculati &f delicio alletià , & amore tracdi demiffiffime

procumbimt , d opufeulum boc noffrum Divina Previdentia miraculum ,

zon uno 'TYBI ob multiplicem in utrumque Comventum noftrum Herbipa-

lenfems c Miimer]?adianum benefrciorum collatarum gratiam , titulo bo-

magii ac fervitutis debitum , magno T UO nomini in[eribimus, ac Coufes

cramus. Clemeuti im nos , opásque boc moffrum , cui principalem TUAM

"

protectionem humillim implaramus , obtutn refpice , qui pro lo

f

&UA regi-

minis 'VUI felicitate , Corporis Incolumitate , b Patria VIB

dewatiffi-

me Ineremento precibus nofris ince[fanter ad DEUM Vin/labimw

REVERENDISSIMAJE ac

CLEMENTISSIM E

CELSITUDINIS TU!E-

Servorum infmi

P. Pnzsxs CufmeEFENDENTE.

X

FACULTAS

ADMOD IIM REV

ERENDI ET EXIAIII PATRIS

T RI PRIORIS PROFINCIAZL!$, ORD. FF. EREM. $.P..AU-

MAGIS

GU$1T1NI PROFINCIA RHENI ET SUEFLE.

üm Differtatio Theologica de Ecclefis militantis Regimine ejísq; Supremo

Principatu, nec non Conciliis Ecclefiifticis; quam ex probatis Authoribus;

C

á precipue manufcriptis noftri P, Magiftri Auguítini Gibbonis collegit P.

Sigismundus Büttner, noftrz Provincia $s, [heologix LeGor, pro modernis re-

rum & temporum circumf(tantiis videatur utilis , & proficua, hinc, fi aliis, ad quos

de Jure fpe&at, ita videbitur, ut publici furis fiat, facultatem impertior. Datum

*

ex Conventu noftro Conftantienfi die ;, O&ob. 17:4.

M. F. MARIANUS GOTH , Otdinis FF. Erem.

S. P. Auguftini Ss; Theologix Do&or, Provincie

Rheno-Suevice Prior Provincialis.

m. p.

APPROBATIO ORDINIS.

Rafentem Differtationem Theologico- Polemicam , cui. titulus. Perpetuum Divine

Providentie ZMiraculum , càn nec quod puritati Fidei Cathczlicæ, nec quod bo-

P

nis moribus. adverfatur, contineat, fed potiüs fanam , folic

& Conciliorum

San&orímq; Patrum teftimoniis conformem do&rinam referat ; p

istypis dignam

Ovembris, 1724,

cenfeo in Conventu noftro Hetbipolenfi ad $. Georgium die 3. —*

-

M.F. ALEXANDER SAMHABER, Ordin.

EF. Erem. S. P. Auguftini Ss. Theol, Do&or,

Provincie Rbeno-Suevice Difhinitor, & Con-

ventüs Herbipol. p. t. Prior.

m. P.

'LiCENTIA REVERENDISSIMI ORDINARII,

Mprimatur prafens Differtatio Theolopica intitulata 1. Perpetuum Divine Providene

ti& ZMiraculum in /Monarchico Ecclefie AMiitantis: Regimine — eji:que fupremo Hierarcha

Theologic& adumbratum , . ex variis Authoribus colle&a , & contra ultima Janfenio-

Quesnelliftarum effugia & "lata, Datum Herbipoli die 11. Martii 1725,

JOANNES HERMANNUS FRANCISCUS PAPIUS,

Ss. Theol. & U. J. Doctor, Reverend, & Cel(ifs.

Princ. Herbip. in Spiritual. Con(iliar. ad S. Joan-

nem Evang. in Nov.Mon. Can. Cap.Libror.Cenfor.

-

: DISSER-

egSC r 2869

i

NVAVAVAVAVAVAVAA VA AVAV ATT A2

l

SvAY

7

VAV AVAVAVAVARVAN,

V

Q

9j

r

'AV-

S &XWMF

",

S

EW

3

s 2l

Y

»

N

u

)

z

z

*O

SY

W

M ,

,

L

/F

7

N-

(

z

LO

/5'i

RT

//,

SSS

— 7

À.

ä.&

m

N

AA

A

«

)

2

A

P^

N

CA IN IN DN R s

N

A

4S IN NÓ

AAA'

d

9

Wdbur

AAA,A

ERN

*;;:

DISSERT.4TIO PRODKROA4A.

f

A

I juxta Magnum Ma-xïmi bo&ofis & Patris noftri Augu-

p

2

-K/

ftini oraculum (2) opera DEI , quz fuá omnifcià, fuavi,,

»-

aE

& forti providentie dexterá moderatur, non ideo mi-

1 "(/

racula nuncupanda, quia rara, fed quia magna funt;

(

O

vh

] quis abnuet inter ea primas dare Monarchico Ecclefiz

RC

j

o

Kegimini, ejàsque füpremo, & vifibili Hierarchze falli

M a

«æ

atque fallere nefcio? Intendas, amabo, mentis aciem in

omnia fzcula, qng& à prima Monarchie Ecclefiaftice per fapientiffimum

Fundatorem JESUM Chriftum inftitutione ad hzec noftra funefta tem-

pora transmeàrunt 5 tot perduelles, & rebelles ejusdem hoftes, qui

conjuratis & condi&tis viribus miferabilem illius ruinam moliti funt, inve-

nies, quot refra&arios, & in fua perfri&a pertinacia obílinatos à fàna

fide numerabis apoftatas, Stetit tamen illa in fu& antiquà puritate, fan-

&itate, Innocentià invariabilis , immutabilis & immobilis;

femper ea-

dem , fine rugà formofa , fine deformitate fpeciofa,

fine vitio fan&ta, fi-

ne errore Catholica, (ine defe&u Apoftolica, & hoc fine miraculo ?

miraculum, (i famo(fiffimo vocabulario noftro D. Ambrofio Calepino

credimus, eft, quid quid admirationem adferre pote[f , quaff fet contra

maturam: Er quis non miretur tam . firmam , tam ftabilem Mo-

narchie Ecclefiaftice fuübfi(tentiam tan

quam àpz dextere excelff , quod

operatus eff Dominus , éffque mirabile im oculis uoflris? (b) Monarchia

AE

hzc Ecclefiaftica eft, non inficior, fíed fimul creata eft, & nunquid

contra hujus naturam eft non deficere, perpetuá immobilitate inconcuf-

s& contra tot validiffimos turbines à quatuor mundi plagis in ejus ever-

usie

fionem repetito Ticét irrito femper impetu confpirantes (tare? Volvas &

circumvolvas suthentica fcriptorum antiquorum monumenta, & fi

unicum Monarchicum regimen oftenderis, quod tot fzculis fine con-

quaffatione inconcuffum perftitic, magnus mibi eris Apollo, Rara hec

avis

—

«QS( 2 )860»

avis in terrís eft, qui omni adnifu conquifits vix invenitur. Monar-

chiam Affyriorum , inter alias celebriorem, quot annis perftitiffe exi.

ftimas? ab Affür usque ad Balthafarum, quem letho, ejüsque Re-

gnum exterminio addixit digitus DEI ( c) numeravit annos 1520. Mo-

narchiam Perfarum & Cyro usque ad Darium continuatam legimus per

luflra 41. & quosdam annos:

Regnum Gracorum à Cerauno duravit

annis 647. ab Alexandro Magno usque ad Perfeum 157. Regnum ZEgy-

ptiacum ab eodem Alexandro Magno ann. 3oo. Monarchia Syriaca à Se-

E

leuco ad Tyranemann, 245, MonarchiaRomana, teítis eft Bellarminus,

À fuis Regibus, qui eam primitus moderabantur, usque ad Julium vix ftetit

ann. 480. à Julio usquead Conftantinum in occidente ann. 1495.in Oriente

usque ad Auguftum ann, ;oc. à Carolo Magno usque ad modernum invi-

Giífimum & glorioffimum Imperatorem Auftríacum CarolumVI. ann. 911.

vel ut alii volunt , 924. & quàm multis hisce refpectivé pauculis anno-

rum decurfibus ifthzec regimina variationibus, mutationibus, transa-

&ionibus, & translationibus fuerínt obnoxia, nullus, nifi rariffimus in

publiciftis & hiftoriographis politicis hofpes, ignorat. Sola Monarchia

Ecclefiaftica floret, viret, viget à San&tiffimo Petro usque ad moder-

num Beatiffimum Benedictum XIIL cujus laus, gloria, & fan&itas per

omnium ora cum magno encomiorum apparatu volitat ann. 1680. flo-

ret, inquam, nullí adhuc przjudiciofz viciffitudini fubje&ta, aut ullí usque

ad interitum mundi fübjicienda: & nunquid renues cordate Lecor,

immutabile boc regiminis Ecclefiaftici ftabilimentum proclamare ingens,

ftupendum, & perpetuum providentie Divine miraculum? annues abs

dubio huic afferto adeo certo, & ad oculum probato.

Si Hiftoriis Ecclefiafticis fides, nullá «tate defuére crudeliffime ty-

rannídes, vaferrima in(idiz , machinationes iniquifTime , quz concutere,

immo fusque deque vertere conabantur folidam Ecclefiz Monarchiam,

:;

immó Orcus ipfe non femel contra eam infremuit; Sed hoc vel maxi-

mé adauget hujus miraculi magnitudinent, quod & inter hzc nefanda

molimina à fua integrítate nunquam defecerit. Vix D. Petrus Monar-

chiícz Ecclefiz Poteftati fibi à Chrifto Domino demandate manum admo-

verat, En! Simon Magus erecto collo ei infultavit, Ecclefiaftícámque po-

tefatem , quam pecunià emere non poterat, violentà, & temerariá

ufurpatione extra Ecclefiam in omnes exercendam fíibi arrogavit : in-

de merító à SS. PP. Simia Chrifti dictus. Huic füccefsére fubfequenti-

bus temporibus paris, fi non deterioris conditionis Romani Primatüs

emuli, gladios frementium , & ferientium linguarum in Jugulum Pon-

olicus

tificis identidem vibrantes, Tempore Aniceti ftupuit Orbis Cath

Mon-

eQ8( 5 )8te

Montanum; qui ut legitimum Eccleüx Profidem omnf Authoritate

exueret , faftuofo füperbiz fpiritu Prophetam agere CXpit, accerfitis in

hunc finem duabus foeminis przdivitibus Prifcillà & Maximillà ,

uas

paríter malo fpiritu prophetare docuit, S. Vi&tor füi in Cathedra Eccle-

fix oppugnatorem expavit Tertullianum, virum aliàs omni eruditione

excultiffimum ; poftquàm veró in Montani(mum mifere delapfus fuerat,

didteriis adeo calumniofis Majeftatem Poritificiam Victoris laceffere cov-

pit, ut in commune abiret proloquium , Fi/Zorem im pace Leonem ,. in

pralio cervum ef/e, Crudeliori perfidià Szviir Novatianus in S. Cor-

nelium: hunc enim cüm ad fapremum Pontificatüs apicem evectum in-

audilffet, totis lacertis in id- incumbebat, ut eó exturbató, Cathedrá

potiretur Romansá. Quare, cüm à quodam diabolico malignantium con-

ventu contra legitimum Pontificem fuiffet intru(üs, S. Cornelium tam atr&

notà confpergere, eidémque tam abfurda mendacia per litteras ency-

clicas in univerfum orbem miffas impingere cxpit, ut potiores, inter

quos multa orbis eapita , confultius judicárint, & melius , cum pluri-

bus piis errare, quàm cum folo Cornelio bene fapere.

wäm diram

fevitiem exercuerint in Romanam Eccleiam, ejüsque primam Sedem

crudeliffimi Tyranni Ethniei Domitianus, Maximianus, Valerianus, Gal.

[

lienus &c.

quis ignorat? erat horum fevities eb formidabilior, quó diu-

,

.

turniór;

beiluinus eorum animus nihil fpirabat quàm czedes, torturas,

& imma

lum redi

niflima teormenta, quibus totum minifterium Ecc!efi

& in nihi-

gere, naviculàmque Perri ,

perfepe jamjam nutantem, in fre-

mente & tumultuante perfecutio

num mari penitus fepelire cogita-

bant.

Sed neque extin&to Ethnici

ímo , emortua eít perfecutio in Ec-

cleiam DEI, ejüsque Principatum ;

de fieculo in fieculum legimus emer-

fiffe herefes, períecutiones & diri

fIimas invafio

neéS , variasque rerre-

nas poteftates , fuis improbis conatibus deftructu

m iri Ecclefíiam, exifti-

máffe, Percurrantur tempora Gregorii VII.

Alexandri IIL. pró Superi!

quàm mifera erat tunc Ecclefiz conditio,

quàm horrenda rerum Roma-

narum cata&r,op.he;/ Imperatores potenti

ffimi , accitis etiam aliorum vi-

ribus, &(uppetiis ,

per multos annos violentis irruptionibus,

& aper-

tis hoftilitatibus im

minuere libertatem Ecclefiafticam

, infringere claves

Eccle(ie, difturbare totum Corpus.Chrifti myfticum

gem penitus difcerpere meditabantur.

» illiusque compa-

Bonifacii VIII. hiftoriam fi in-

iciamus , tanto impetu Petram Roman

am per iteratas, & adunatas

d

allorum. machinationes &

preffuras quaffatam , & afflick

am legimus,

st [i boc

fieri poffet, (loquor

cum Ven. B

:

€

eda) Redemptor zp

2H5 CA þror-

ia def

^.

nomi-

ruilfe ad tempus wideretzi

2

(Q) Multi tunc ( ita fcribit

natiffi-

-og(z;)sä

$

natiffimus Hiftoriographus P

alatius (e) :qui videbantur effe c

olumnz Ecl

clefiz,metu aut odio converfi fünt,& pauci inventi, qui fteterunt in aper-

to,fuerüntg; in ipfo Cencilio, Parifiis in Eccle(ia B. V. M. congregato,

publicé obje&ta crimina Papz , & titulus harefis , nec non fuo predecef-

fore viventeillegitimus ingreffus, & ad Papatum intrufio , & quód ei non

effet parendum tanquam haretico & intrufo. "Tempore Leonis X. quo

Porcus ille Islebienfis focditiffimos fuos errores per charam noftram ger-

maniam,cum horribili & vix unquam audità animarum ftrage diffemi-

navít, quid non tentatum fuit ad fübruendam primam Ecclefie Sedem?

Noverat ftygius ille Apoftata, & veternus in malitia, omnem füum co-

natum , fpeciofo titulo reformationis fübdolé & fraudulenter coloratum,

abire in caffum, quam diu fideles Authoritati Romanz conftanter inf(ifte-

xent. Quapropter molimina füa nefanda eó unicé intendebat, ut. illam

penitus everfum irent ; Hoc obtento confidebat, mox Domum DEI prz-

meditatam habiturum ruinam, utpote bafi,& columná, cui nitebatur,füb.

motá & dirutáà. Peílis eram yivens, moriens ero mors tua Papa, blas-

hemum ejus erat proverbium: nullum probrum , nullum convitium ulli

infamia olim impegerat, quod in falutando Pontifice inftaurandum fibi

non fuerit arbitratus, Roma apud eum traducebatur velut confufa Ba-

bylon; Papalem poteftatem criminabatur Lernam , Tartarum , Simoni-

am libidinum , pomparum , cedium &c. (f) Reges, Principes, aliósve

Magnates, qui Patrocinium Primatüs Ecclefix affumebant, Anti - Chbrifti

pedifequos , poporum vernas impudentià plusquam Cynicá execrabatur.

Verbó, exacuit ut gladium linguam fuam, intendit arcum rem amaram,

ut fagittaret in occultis immaculatum, firmavit fibi fermonem nequam,

(g)ut fiat contra Dominum femper,& difpereat de terra memoria ejus.(h)

Verüm rifit hec omnia Hzreticorum Machinamenta ftabilis co/z-

ZA veritatis, (i) in qua omnes, quotquot offenderunt, confra&i funt.

Militaverunt adversüs eam Reges & Principes terrz, fed cerza paraba-

£ur ei vitforiag (k) oppofuit illa füuum fcutum inexpugnabile, cui infcri-

ptum , zobifcum DEUS. (l) Expugnaverunt harefiarchz eam à Juventu-

te fua, at non potuerunt; (m) pofuit enim DEUS eam in colümnam fer-

reatn, & in murum zneum. (n) Ipfi, qui adversüs eam inturréxerunt,

erierunt, bec autem permanebit, eadem femper ipía, & anni ejus non

deficient. ANoZ/ze igitur ZZzzere , ita alloquitur Ecclefia cum Ezechia (0)

fuos Athletas füb gloriofo Chriíti vexillo militantes , zec paveatis per-

fidiam hzreticam, & waver[am multitudinem , qua eff cum illag multà

enim plures mobi[cum [unt , quàm.cum illa: eum illa enim brachium eft.

nofter,

earueum , nobifeum. eff Domium DEUS tofler , qui auxiliator eft

D^"g"A-

"T

«96 (5 2 805

pugnnbftq,- cum mb ; quam

diu? usq; ad eonfammationem faeuli (p) &

Domino fa&um eft iftud, à Domino quoq; confervabitur, quis dubitabit?

eventus adeft, Vidimus cunc&tos ftatus afcendentes & defcendentes , fola

Monarchia Ecclefiz in eodem gradu femper perítitit. Nullum Imperium

fuit tam auguftum, nullam Regnum tam przpotens, nullus Principatus

tam ftabilis , nulla Refpublica tam ordinata , nullus Dominatus ita fortis,

ia quibus Regiminis forma transmutationis viciffitudinem paffa non fue-

rit. Sola Monarchia Romana hac immutabilitatis dote ditata gloriatur,

Stetit ut Rupes fine periculo fübverfionis firma, ftabítq; impofterum, de

hoc fecura oraculo Chrifti, quo auditt, zec portas inferi adversus eam

prevalituras.(q) Jam olim Arios, Donatos, Manetes, aliósve in Giganto-

machia Principes victrici manu proftravit, Immo ftygis arietes fepiüs

Chriftianà fortituding repreffit, profternet, & reprimet impofterum.

Sed quid ad hzc Quesnellus? Hzc omnia ei fünt deridiculo. Mo-

narchiam Romanam Chimzram ille fomniat , vi priefentis providentiz

nufpiam reperibilem. Nugas & fabulas vendere DD. Romano-Catholi-

cos, dum Monarchicum Ecclefiz ftatum fcholis: proponunt, criminatur.

Hic enim (i talis foret, Summum Pontificem Monarcham abfolutum ef.

p

fc, neceffum foret,. Hoc autem toto, ut. aj

ebat, coclo aberrare, teftes

fünt ipfi Greeci , qui tefte Turrecrem. in apparatu rotundé negabant, Ao-

manum Pontific

em Untver[Alis Ecclefte babere Primatum ,ci Principem,

ac Patrem e[fe caterorum

omnium Pontificum. "leftes fünt Antonius de

*

Dominis, Albanus Belga,Paleophilus & alii. Sed edic,bone mi,cu

jus notz

hifunt? non alterius,quàm ipfe perverfos Quesnellus

:erant hi de hzrefi

apoftafià, & (chismate notati, quod facilé indicat

;qualem cenfüram me-

reatur illorum fententia, Illam nimirum

; quam audivit Richerius, tum

Romz,tum in Gallia füb Ludovico XIII

.

anathemate perftrius,. Cau-

fam rogas ; quia poteftatem ligandi & folv

endi Chriftum non Petro

,led

toti corpori & communitati Ecclefie concredidiffe , afirmaverat.

Hoc

Ífyftema preplacuerat ipfi Quesnello:

pravidebat enim füam perfidam

fa&ioné, quam fi&tà purioris Ecclefie p

ortion

ntonomaf(ià honorabat,

nunquam approbaturam fulmina Romana in e

detonita, sícq; iis füb ti-

tulo nullitatis irrifis,ampliffimum (i

bi campum aperiebat rebellandi contra

Vicarium Chrifti: nec mirü,nam mos hic cudendi

arma, quibus jugulum

Pontificis petitur, non novus , aut à Quesnello inv

entus, fed ab omnibus

hzrefiarchis, cum magna injuria Salvatoris , in ej

us fübftitutum Vicari-

um,per omnia retroaCta fzcula, obítinatiffima cu

m perfidia eít pra&ti-

catus, Hi enim cüm Superiori à DEO conftitute

poteftati obedientiam

cxlïiber? non didiciffent

,Juilx contra eos latz fententie utr

Og; pede

4j

recal.

«98 ( 6) 809

recalcitragt ,atq; imbellia convitiorum , & Scommatum fpicula in eam

parant, qu3 tamen plüs fremunt, quàm feriunt. Hoc ipfum autem, in-

ftat Quesnellus, probandum eft,an fententia in Jan(enium dicta , Jutti-

tiz metasnonexcedat. Eamenimprzcipitatam effe, neglecto ordine juris,

adeo in propatulo eft, ut vel ipfi Romani Pontificis affentatores , (i do-

lum loqui nolint, fateri cogantur. Sed hic ipfiffiuus modus debitam

excutiendi obedientiam eft, quem malefanus Marfilius Primatüs Romani

infolentiffimus fuggillator Reipublice Venetz , contra Paulum V. rení-

tenti fuggeffit; quo eventu, noftrum eruditum Patrem Felicem Milen-

fium pro voto Illuftriffimi Baronii fcribentem confüle. Quantum ex Pa-

latio erudior, Innocentius X. tantam. circumfpectionem , maturam

deliberationem , frequentatam difcufficnem, repetita Examina, per mul-

tos menfíes:protraéta, fuper propofitionibus famofis Janfenii premifit,

pri

usquam eas meritis cenfuris perftrinxit, ut nonnifi per palmarem in-

fententia Romana przcipitantiz, vel praeproperz feftinationis, aut

juriam

injuftitis argui poffit. An non Jure hi frivoli & temerarii calumniato-

res in poenam füe pervicacio excommunicandi , & velut membra putri-

|

da à my(tico Ecclefiz corpore feparandi erant ?

O ho! Inclamat Quesnellus, haec excommunicatio phantafma ex-

communicationis eft, nec me, nec meos ligat, qui Charitatis vinculo

Chrifto adhxremus, à quo nec tribulatio nec anguftia Romana nos fe-

rabit. Certé, ita ftomachatur Mathias Torck , inter Quesnelliftas

vix non Princeps. Sibzc excommunicatio vera effet, ineluctabile eli-

llos toto Orbe Chriftiano magis vincu-

citur confequens; nimirum, nu

lis excommunicationum irretitos, quàm Komanos ipíos Pontifices, &

eorum miniftros, utpote, qui maximé dirarum & anathematum fulmina,

juítitia oculos omnium peritorum ferit, terrificis fragori-

quorum aperta in

bus detonant.

Poterant hxc apud plebejas animas , & veri ignaras

el in apparentem af.

fpe

ciem veritatis exprimere, fed quem eruditum v

fenfüm trahen

t? ridenda hzc fünt potiàs quàm refutanda, Difertiffimus

n 2

nofter P. Auguftinus A

itanus feptem conditionibus excommunicatio-

ab

ineat, qualificatam pertendit; (r) an fórs ha-

nem, qua vim ligandi «

rum ignarus fuit Clemens

XI. in jurisprudentia, facráque Theologi

dicatur qudam neglecta, affigaetur: prio-

fcientia peritiffimus? vel fi

res quinque prztendunt debita

m in latore jurisdictionem, quz in emi-

ordinem

nentiffimo gradu Summo Pontifici ineft. . Sexta petit fervari

& premitti debitas admonitiones, hanc fuiffe ad acum obferva-

juris ,

tam, ne

mo eft, qui, dummodo in veritatis meridie cecutire nolit, id

.

inficias ibit. vel detur, eam omt

flam fuifl , cüm Pontifex jure pofi-

tivo

n

e$9(7) 8509

a erit, licet fórs injufta. . Septima eft

fitivo nbn lï.getur,*fentehtia valid

de vitando errore i

ntolerabili.

Hunc interveniffe in caufa per varias

Eruditiffimorum, &

pientiffimoram Cardinalium , Doctorümve congre-

repetitis Vi

cibus diícuffa,

examinata , & quafi vifceratim exente-

gationes

rata, ne

riflima fabula eft.

]

^Seda

&um agunt Romani, pergit ex fuo Batavic

nilatibuld récla-

mare Ques

nellus, caufa excommunicationis ruit , unde fübfiftet excom-

municatio ?

de fenfu libri Auguftini Iprenfis agitur, & quis eum à Sum-

mo Pontifice determinabilem

, adeóque damnabilem fomniabit ? ufur-

ationes Romanz hz funt, qux, dum iniquà lege pretendunt obedien

tiam , ejus locó

extorquent perfidiam. - Verum dicis Quesnelle, ufürpa-

tiones Romans funt, fed juftz,

& in füpremo Principatu fundatz ; quód

verb ex te loco obedientie extorqueant perfidiam , caufa eít, quia ca-

dunt in malignantem naturam.

Demus interea tibi, caufam excom-

municationis non fübfiftere3 an propterea illa contemnenda ? minimé

entibm 5 audiatur in hanc rem tuus Dupinus, aliàs Sedi Romanz non

adeo devotus : ,docet is, (s) excommunicationem femper formidandam

rtaffis eft jufta; quoniam nobis

effe, quoniam ea, qu« videtur injufta, fo

facrorum myfter

iorum ufum interdicir; quoniam à communione exter-

na Ecclefig nos removet;

quoniam ea infuper habita fcandalum pa-

rit, & Íchifmati quandoque januam aperit, Deinde Summum Pontifi-

cem de fenfu ab Iprenfi incento non poffe dicere Judicium fallere & fal-

li nefcium, falfiffimum eít; in cujus falfitatis argumentum, omiffis ratio-

ciniis, infra pro opportunitate loci & materi& adducendis, unicum ge-

nuini Patris Auguftini Alumni exemplum, à preten(is hifce ejusdem

Do&oris difcipulis meritó in imitationem trahendum, ob oculos pono

ex Palatio, qui illud füb fequenti chara&tere refert in vita Honori IV.

, Romz càm non effent Eremitz S. Auguftini evocavit Honorius IV,

» eis xde S. Tryphonis concefsá, ut veluti Fratres füi in Parifienfi Gym-

, Dalio publicé profiteri, ac Theologiz DoGores creare poffent, Pri-

, mus, qui in hoc ordine infulas Magiftrales fufcepit, fuit ZEgidius Ro-

,, manus, poftea ejusdem Ordinis Magifter generalis , atque Archi-Epi-

» fcopus Bifuntinus : fuit ZEgidius S. Thomz difcipulus, litteratorum füi

» temporis facil& Princeps. Addu&us quondam à DD, Parifienfibus in

, füfpicionem , non re&té fentire, opiniones fuas, poftquàm canonicas

» fcriptis probare nifus eft, ad Apoftolica accerfitus fübfellia , Chriftia-

» DÀ demiffione (cripta füa decreto fübmifit Pontificio , Romanz pi& ad-

» hxrens Ecclefiz, à qua fummá cum laude eve&tus in Archi- Epiíco-

ftantiam,

b pum j ruNDATAME cogngmen fortitus eft ob dodtrinz con

Edicant

e98 (8) 50-»

Édicant nunc Janfenio - Quesnellifte, an non fatfus fit,

hujus Beati Do-

Ctoris fapientià, fan&titate & purpurà eminentiífimi

4,

veftigia premere,

libros , ut ut erudité concinnatos, Apoftolice cenfürz f

ubmittere , Roma-

no Preíüli cervicem humiliter inclinare ,

eidemque obedientiam omni

|

jure debitam reverentiffimé exhibere , quà

m cum antiquis Romani Pri-

matüs juratis inimicis militantem turbare

Ecclefiam , füpremum - illius

Paftorem effreni linguá, procaci calamo

niofis fcommatibus perftringere?

, injurriofïvs di&teriis, & calum-

Multa adhuc fuperefient recitanda fanatica Qu

esnelli principia, quibus fuz de-

fperato: & iniqua caufa conatur equitatem , & juft

itiam conciliare; fed his fuse de.

ucendis non multüm immorandum cenfui :

tum quia apud emnes jam ttita funt, & no-

ta; tum etiam, quia infra in fuis locis qu

Scriptura teftimoniis, Conciliorum Oecum

odlibet figillatim difcutietur, & ex Sacrae

enicorum definitionibus, & SS, Patrum ora«

culis, aliisve principiis Theologicis refelletu

it,

& ut par eft debità cenfurà perftringetur,

Praterea, cüm Quefnellus hucusque füb eme

ntita fan&titatis fpecie fuam fzpe fxpius

profligatam & damnatam caufam tutari no

n deftiterit, inferui mantiffz, ad opufculi

Calcem fubnexa , fententiam criminalem, quam fervato juris ordine in eum tulit Illu-

ftriffimus Archi-Epifcopus Mechlinienfis, quam de verbo ad verbum defumpfi ex noftro

Patre Magiftro Petro Manfo Do&ore Salmanticenfi, qui eum in fuo tra&tatu de gratia,

quem contra eundem Quesnellum elaboravit , refert, ut fic larvá detra&á venenata &

maligna Quefuellianifmi radix omnium oculis pateat. Fundamenta, quibus pracfentis di(-

fertationis, quam pro inftrudione noftrorum hac in materia, mederno funefto zvo fcitu

apprimz necefíaria , novitiorum unict meditatus fum, articulos adornavi, firmavique,

ut plurimüm debeo noftro Patri Magi(tro Auguftino Gibbon, Provinciz noftrze Rheno-

Suevicz non multis ab hinc lunis moderatori, viro in Theologica fcientia clariffimo, qui

dum opus in hac materia typo parabat, mortepreventus, perficere haud potuit, quod

€ogitavit. Multum etiam huic differtationi concinnandz deferviérunt alii Do&ores hae

in materia polemica celebres, praefertim noftri Patres Bernardus Defirant Theologus Cae-

;

fareus, pro tempore in Archi-gymnafio Sapientiz Romana publicus facrarum litterarum

interpres , Philippus van Wavre , Antonius Rolliers, uterque Do&or Lovanienfis, qui in

Belgio indefeffo, & imperterrito calamo contra Quesnelliftas Vicarize Chrifti Cathedrze

obftrepentes dimicárunt , probantes fehac in arena genuinos magnze illius Aquilae Augu-

ftini Pullos, quibuscautum, necum iniquis terrz filiis gradiantur, aut cum Lucifugis

tenebrionibus volitent, fed pro DEO , Ecclefia, ejíísve fuprematu ad vitz difcrimen,

*

ad fanguinis effüfionem , fortitudine invi&4, conftantiá imperterritá, zelo magnanimi

velitari adnitantur, Hoc enim ver? Auguftinianum eft.. Quóad partitionem operis, di-

vifi illud in duas partes: In primade Monarchico Ecclefiz ftatu ejfsque fupremi Monar-

ehz Authoritate, jurisditione, poteftate & infallibilitateagitur, SecundaConcilio-

rum Ecclefiafticorum effentiam, utilitatem , neceffitatem &c. comple&itur, Si hunc pau-

€ulum conatum meum amice Le&tor probaveris, magnum mihi impendifti humanitatis

u;

officium,

a) tra&. 24. in Toan. (b) pfal, 117. (c) Dan. s, (d) L 2,c. 28, in c. 6, Marci, (9in

vita Bonif. VIII. (f) Jodocus Coccius 1. 7.a, 6, (g) pfalm. 63. (h) pfalm. 108,

( 1. Tim,

4 (k) 3. Mach, ci1 $ . (L) Hai, c. 8. (m) ps. 128. (n) Jerem. c. 1

« (0) 2. paral.22. (p)Matth,

28. (q) Matth, 16. (r) in fumm, de Eccl, poteft, q. 23 a,

3* (5) tra&, de excom. 1. p. $. 17.

ARS

-

€38C 9 28£»

(

&(äg

:

ää?äääääääïä

p

(L

$

PUOP

QUs

G RRU

Wi

9d

OX

(6

d C568

bt

g

o

c

fofhg

gä

Ya äï

Ar*& DN

f-».

Ms aE GE

Eu

d

'*4

-*

H

7

ä«w

-

f*iäääääïïïïää

ægg V« &w(

n

æäää?ääääääää

[5

:

P

22

PARS$. PRIMA

EC("L['QI/E MILITANTIS SUPREMO CAPITE,

QUJESTIO PRIMA

Regimine Ecclefte militantis.

ARTICuLUS PRnrIMwus.

Inter regimina quadmm fit preflantius?

CA

Y

Ms

PO Um c

Ü

ertum fit omne regimen niti prudentiz tan-

ÉD

a )

qu^m reQtz rationi a

(

bernacula . poffidebit

gibilium , nam Zzre///zezs gue

P

X

N O.

j

C

, inquit fapientie oraculum

i

das

f:'

Prov. 1. hinc divisére; communiter Theol. eam in

(

N

»r

d

monafticam , & Poliarchicam velut in duas fpecies,

(

MT

& partes Fub)e&was

Prima , aliàs perfonalis , &

æ)s

lvj

'r.' Q

(ä

folitaria dicta, perfonam, e)usque actiones cum pro-

prii füppofiti commodo dirigit prudenter in ordine

ad finem vite humanz.

Secunda, quze gubernauva dicitur , refpieit re-

imen feu directionem multxtudmts. illius bonum commune intendens.

Iec juxta Platonem in polit, Arift. ]. 8. eth. c. 10. ruríus dividitur in

tres (pecies , Monarchiam , Ariftocratiam , & Democratiam, — Cujus di-

vifionis füfficientia fäquenn ratione fuadetur : Namin regimine multitu.

dinis, ubiintenditur bonum commune, vel dommatur unus, vel pauci,

velmulti; fi primum, erit Monarchia, five 1egnum, cujus Dominus voca-

tur

19

Ouaflio 1. De Regimine militautis Ecclefía.

tur Rex , five Monarcha , ejusque prudentia dicitur Monarchica. Hxc

fbecies regiminis degenerat in tyrannidem ; dum Rex füà poteftate va-

fallos , (ive fübditos opprimit, & loco boni communis particulare, & pri-

xatum intendit, Si fecundum , quando fcilicet viri pauci approbati , &

boni teftimonii fedent ad gubernacula Reipublice cum intentione boni

communis,talis regiminis forma dicitur Ariftocratia, fivegubernatio opti-

matum , quz defledit in oligarchiam , vel fa&ionem paucorum, aut ut

aliis placet, principatum divitum , dum hi cum oppreffione aliorum loco -

boni univerfi proprium lucrum & commodum meditantur. $i tertium,

dum multi multicudinem in bonum commune dirigunt, dicitur Democra-

tia ,five dominatio popularis ; quia totius populi confenfus requiritur.

Quando igitur plebs bonum commune negligit , & przcipiti furore in

Optimates, Principes , ac nobiles irruit, illos fupprimit , & extirpat, di-

citur devergere in plebejum furorem , (ive tumultum populi.

2. Ex his fimplicis regiminis fpeciebus folent nonnunquam coalefce-

re varia mixta regimina.

Primó,íi ex omnibus tribus recenfitis quarta

quzdam regiminis forma aliquatenus moderata emergat. Secundo ,

Monarchia Ariftocratiá moderetur , quo pacto contendunt aliqui Politici,

ftatum moderniimperii Romano-Germanici non effe puré Monarchicum,

fed Ariftocratià aliqualiter temperatum : quia, inquiunt, Imperator non

folàm in füa ele&tione à Principibus Ele&oralibus dependet, fed. etiam vi-

detur aliquid majeftatis illis, & aliis Imperii Magnatibus communicáffe ,

fiquidem in plerisque caufis

bona Imperii concernentibus affenfa Proce-'

Immó fine ftatuum confenfu nequit. Impe-

rum Imperii opus habet.

rator bella indicere , aut pacem inire cum czxteris P

rincipibus , &

Nec leges univería-

Nationibus, uti ftatutum eft W'ormatii Anno 1495.-

les condere nifi füffragio principum , procerámque collegio , vide recefs,

de Anno r $ 30. cap. Ferd. 3. p. m. rub. 2.. Ita in quibusdam negotiis neque

Imperator absque Statibus , nec Status absque Imperatore aliquid decer-

g.C.

nere p

offunt : uti fent. Limn, jur. pub. c. ro. l. r. Carpz. ad l. re

o

(e&. g. & 9. & alii, Pro puratamen Monarchia Imperii pugnant

13. I8.

lures a

lii DD. dequare non eft hujus loci ditferere. Tertio, poteft ali-

qua Refpublica conftare fimul ex Monarchia & Democratia , ut fi totus

opulus ad virtutem potiüs, quàm ftemmata attendens , Principes ac ju-

dices Reipublicz eligant, qui tamen nova ftatuta , ac leges condere , aut

femel conditas transgredi , aliosjudices , aut poteftates cligere, aut cor-

* Rebus

rigerefine totius populi confenfü non valent ; uti in multis Europ

publici;,

fvr. L Inter Regiinaquedzam fit pr 2f aenius.

1

publicis, & Statibus videmus pra&ticari. . £ar£ó, poteft aliquod regimenu

ex Democratia, & Ariftocratia confürgere, — His premiflis-

3. Quxritur , quodnam regimen inter hac (it praftantius ? Calvinus

l. 4. inftit, c.6. 6.9. & cap. 20. $.8. docet, regimen Monarchicum efIe adhuc

in politicis omnium peffimum, Ariftocraticum prwferendum , Ariftocra-

tico - Democraticum veró omnium optimum.,

Calvino fübícribunt om-

a

IY

TOU

VO Va

ilviniftz preter Anglo- Rojaliftas, qui Monarchiam in temporali.

bus, & fpiritualibus aliis regiminis formis anteponunt.

Pro fententia

Calvinirefert Guilelmus Amefius Puritanusiníuo malé enervato Bellar-

mino tom. r.1. 3. c. r. Facultatem Theol. Pari(ienf. de Ecclef. & Polit,

poteft, Anno r6r1. fed egregié mentitur , quia dictus libellus non fuit

oica Parifienfi ; fed à Schisma-

editus, aut approbatus à Facultate Theolo

[e]

tico quodam Authore Edmundo Eucherio, vel Richerio, & mox anno

fequenti damnatus à DD. Sorbonicis, nec non à Cardinali Perronio Archi-

Epifcopo Senonenfi, feptémque ejus Suffraganeis. Item ab Aquenfi Ar-

chi-Epifc. & ejusdem Suffrag. quin immoó ipfe Edmundus fe , fuümque

librum Aano 1612.judicio S. R. Ecclefix fübmifit, ut refert Erbermann.

I. p. Iren. cath. c. g. ex HenricoSpond. in ànn. Eccl. 1629. contra hos

4. Dico. Ex ffmplicibus r

egiminis fpeciebus Monarchicum abfolute

pra[Fantius eff. Ya D. Thom.2. 2. Q. $0. a. r, ad 2. nofter B./Egid. Rom. de

regim. princ. l. 3. 2. p. c. 3. Bellarm, & comm. DD. Cath. Prob. 7772 Auth,

SS.PP.ex quibusD. Hieron:in Ep.ad Rufticum Monach. ita difcurrit : LIzzs

mperator , Tudex umts provincia y Rema ut conditae[t ,fomulbabere duos

Yeges nom pot uit.

8. Athan. inorat. adversüs idola fic habet : U£ zzz/z£-

Iudo Deorum uullitas eff Deorum , ita quoque nece[fe eft , multitudinem

Principum id efficere, ut nulluse[fO Priuzeps videatur,ubi autem Printeps

mon eff , ibi pror [us difiurbatio nafcizur. 'His accedunt SS. Juftinus in ex-

hort, orat. ad gent. Cyprian, tract. de idolorum van. Pbilo Judaus in

lib. de confuf. Jing. Et quod ultraeft, hi SS. PP. ex eo probant neceffarió

effe unum DEUM , qui omnia éxtra fe regat , quód Monarchia fit opti-

mum regnum. Immó hanc veritavem agnovére ahtiqui Philofophi Eth-

nici : legefis Platonemin politico ultra med. Aritot. lib. g. eth. c. 10.. Se-

nec. lib. ?. de benef, quibus adde celebrem illam , & nunquam (atis lauda-

tam fententiam Homeri in 2, lib. Iliados.

4Multos imperitare malum e/fv,

Rex unicus effo.

$. Prob 2. Argumento defümpto ab operibus nature. Omnia en-

tia creata ficuti ab uno primo principio produdta funt, ita ab eodem cón-

A

fervan-

[L]

x

Ya

Quaflio I. de Regimine militantis Ecclefía.

fervantur, & reguntur, Genus humanum non minüs ab uno Adamo du-

xit exordium, quàm ut ab uno in fieri, & confíervari dependeat.

ux

enim ratio erat, cur DEUS virum , & fxminam fimul ab initio ex humo

non produxerit , fed ex humo Adamum, & ex ejusdem cofta Evam, quàm

z

ut, tefte D. Chryf. hom. 34. in r. Corinth. c. 15. infinuaret, inter homi-

nes non. debere effe Ariltocratiam aut Democratiam, fed Monarchiam.

Inter omnia mobilia invenimus unum mobile, percujus motumreguntur

& confervantur motus omnes inferiorum.

In oeconomia unum patrem

familias , quitotam familiam regit, & rem domefticam admipiftrat. In

Similiter

uno corpore humano variis membris conftante unum caput.

apes, quia naturale illis eít in focietate vivere , füb uno rege naturaliter

militant, à quo in füis muniis & officiis continentur.. Itemin gregibus

dux unus , i armentis rector unus reperitur. .Cum igitur politica , civi-

lia, & artificialia opera naturg , in quantum poffunt, imitari debeant ,

Monarchia ut optimum regimen in illis praeferendum eft

Confirmatur hoc ulteriüs exemplo populi Hebrzorum , cujus regi-

amen ab ipfo DEO inftitutum femper füit Monarchicum : fiquidem in illo

fupremam poteftatem gerebant primó Patriarchz, Abrabham, Ifaac , & cx-

teri fücceffivé ; poftea Duces, ut Moyfes & Jofue. Deinde Judices, ut Sa-

muel & Samíon.

'Tum Reges, ut Saul , David &c.tandem ruríus Duces

ut Zorobabel, & Machabzi : ergo ex ilftitutione Divina comprobatur,

Monarchiam ceteris regiminis fpeciebus preferendam effe,

& coh-

6. Prob. 3. ratione: Per Monarchiam facilis obti

neturpaX ,.

cordia populi tanquam finis regiminis, legis, & legislatoris, quàm per Ari-

ftocratiam , aut Democratiam ; ergo illa videtur his anteponenda.

An.

prob. per Ariftocratiam, vel Democratiam eatenus poteft obtineri pax,

quatenus plures Dominantes inter fe unanimes fünt & concordes: (ienim

varia judicent, & imperent, alicui non parebitur, & fubditiin varias fa-

&iones diftrahentur , regzr;mque im fe divifum defolabitur : 2t plures

quorum neuter ab altero dependet , non poffunt effe tam unanimes, &

concordes acunus Princeps fibi; vix enim moraliter poffibile eft, quin in-

ter plures &qualis dominii, poteftatis , & jurisdi&ionis non interveniant

zemulationes , ambitiones, & invidie, qug in varias divifiones , diflenfio-

nes, & diícordias prorumpere folent : ergo per Monarchiam faciliàs ob-

tinetur finis regiminis, quàm per Democratiam, aut Ariftocratiam,

7. Prob.4. Regimen Monarchicum in fe fortius, & vigorofius eft ,

quàm catera;ergo Xc.. Prob. Ap, Virtus magis unita £ortior eft feipsá

difpersà :

Artizulus l. Ipter regimina quodzam fft praflantius?

13

difperfa: fed civilis poteftas in regimine Monarchico eft magis unita,

utpote congregatain uno Rege, aut Principe; in ceteris veró eft in plu-

ribus Principantibus diípería: ergo tegimen monarchicum czteris eft ex-

cellentius. Huicadde, quód Respublica eà fortior evadat, & potentior,

quó major eft fübditorum conjun&tio,& confpiratio, hancautem majorem

effe, quando omnes ab uno , quàm mu!tis dependent, quis inficiabitur?

$, Prob. s. Monarchia eft gubernatio magis ordinata, quàm Demo-

cratia, vel Ariftocratia: ergo dignior, & excellentior. An. conftat, nam

inter inferiores, & füperiores rectus ordo invenitur; fed in Monarchia,

excepto folo monarchá,cateri fübfunt, & fibi & Monarchz fübordinantur,

ut evidentiffimum eft in Monarchia Ecclefie : ubi autem regimen eft inter

plures optimates, licet his fubfint plebes, illi tamen nulium ordinem in-

ter.fe habent, cum füpponantur zquales; & multó minor ordo reperi-

turin Democratia, ubi omnes funt zqualis Authoritatis : ergo Monarchia

eft gubernatio magis ordinata, quàm Democratia, vel Ariftocratía,

9. Denique commendatur Monarchia ab antiquitate, nam tefte Ju-

flinolib. 1. Przeipio rerum, geutium , uationimque imperium peues Re-

&eserat. . Deinde à majori (tabilitate : Regnum enim Scytharum, quod

omnium vetuftiffimum cenfetur, aliquot annorum millibus tam fitmiter

dicitur fubftitiffe, ut tefte eodem Juftino l, 2. à nullo unquam diffolvi,

autfüperaripotuerit. Monarchia Aflyriorum tefte Eufebio in chron. du-

ravit annis 1240. à Nilo adSardanapalum.

Vel ultra 1400. ut vult Dio-

dorus lib. 2.c. 7. Vel 1300. ut habet

Juftinus lib. z. & quidem hsreditari&

fucceflione nunquam interruptá,

ut filius femper füccederet in locum pa-

rentis. Et licet Respublica Romanorum, ut fcribit Bellarminus,

fub po-

pulari dominatu 480. annis duraverit; diutiüs tamen,

& firmius füb Mo-

narchia: füb monarclis enim in oriente (inquit Bellarminus) à Julio us-

que ad Conítantinum ultimum fine interruptione duravit annis 1495. In

occidente autem ab eodem Julio usque ad Auguftum fuper goo. & à Ca-

rolo Magno usque ad przfentem gloriofiffimé regnantem Carolum Sex-

tum annis fere 924. Etlicet Respublica Venetorum ditatur fubftitiffe

ultra 1170. annos, non tamen (inquit idem Bellarminus) pervenit ad an-

nos regni Scytharum , vel Affyriorum ; nec ejus regimen eft meré De-

mocraticum , aut Ariftocraticum mixtum Democratico , fed Ariftocrati-

cum Monarchico temperatum.

10. His adjungit Bellarminus 2: 3

. quód licet inter (implices regimi-

nis formas pr«ferenda fit coteris per

fe loquendo Monarchia, per acci-

3

dens

Quaflio T. De regimine militantis Eccleffa.

14

dens tamen ob humanas imperfectiones in flatu naturc corrupte utilius,

& gr

atius effe regimen temperatum ex Monarchia, Ariftocratia & Demo-

crati

a fimul, ita ut in Republica fit quidem fupremus aliquis Princeps, qui

omnibus prafit, & nulli fübjiciatur; Przfides tamen provinciarum fint

veri principes füas propria

s civitates, & ditiones poffidentes, & ron tan-

tüm Regis vicarii, aut amovibiles ]udices, fed permanentes Domini, Re.

en imperio femper fübje&ti : Ita etiam, uttam Rex, quàm hi Prin-

gis tam

Cipes, fe

u Provinciarum, aut civitatum moderatores non hereditariá fuc-

fed ex ele&tione univerfi populi ad virtutes & merita, & non ad

ceffione,

eligendorum ftemrmata attendentis ad di&tas dignitates promoveantur.

In hujusmodi regimine , ait, quidquid boni ineft Monarchiz reperitur,

locümque habet Principum optimatum Ariftocratia,quz inde magis grata,

uód omnes ex ele&tione populi fpem habere poffint fecundàüm fua me-

rita ad Principatum aliquando perveniendi, in quo refplendefcit aliquod

enus Democratiz , hócque regimen inde, ait , magis commendabile eft ,

quód Deus fimile i

n Eccle(ia tam veteris, quàm novi teftlamenti inftitue-

femper fuit aliquis fupremus Dux, fu-

rit; Ín populo enim Hebrxorum

dex,aut Rex vel Monarcha, füb quo ex omni plebe, & non ex una tantüm

tribu Principes populi, Centuriones, Quinquagenarij, & Decani eligeban-

EMEISUISIENN RL Pa

tur, qui jzdicabant plebem omni tempore, Exod. 18. Deut. 1. ubi apparet

Ariftocratica Democratiá temperata.

Cardinalis mihi fümmopere plabet,

|

i1. Hzc doctrina eminentiffimi

cui addo, quód licet abfoluté loquendo utilior,

& durabilior (it Monat-

editariam fuccefionem (& idem efto

chia per electionem, quàm per har

ttentis tamen omnibus circumítan-

de aliis principibus inferioribus ) a

tiis,

& conditionibus pravitatis hum

anz,abíoluté preferendum eft Re-

num begred

itarium. Ita nofter ZEgidius Rom. loco fup. cit. c. $. Ratio

"

rimieít: quia per ele&ionem ordinarié praficitur Regno perfona in-

x

duftrior, utilior, & dignior: Regnum autem hzreditarium expofitum eft

ET

& fortunz; incertum enim eft , quales fint futuri. Regum opti-

cafül.,

]

ies

morum fi

lii & hzredes, qui fxpe folent effe incapaces, vitiofi, crude

cis eft folicitus de felicita-

&c. Ratio feeuzdi eft: 12:0. quia Rex tantó ma

o

te, & incremento regni, quantó magis certus eft, illud efíie bonum pro-

rium, hareditario, jure in fuos defcendentes, in quibus tota ipfius fpes,

onorum faftigia

transferendum. 245. quifübitane&, & preter fpem ad h

füblimantur, quandoque fortunam Wobrié ferre non valent; atque ut

plurimüm ipflati corde infolefcunt , & tyrannizant ;

Illi autem quibus

jure

erticulus T. Inter regimina quodmam fre preffantius?

3

jute hyreditario, & longà atavorum ferie debetur Ma

jeftas, fuas Celfi-

tudines non mirantur, fed iis ordinarié inbonum,

& tranquillitatem publi-

cam moderaté utuntur, 7/0. Ex hzrreditaria füc

Regni pax, hoc enim modo evitantur diffenfiones

ceffione ftabilior fequitur

quz inter Electores oriri

folent, quedue nonnunquam etiam in feva bella

emergunt : Vafalli etiam,

.

& fubditi magis voluntarié, majoríque affe&tu

obediunt filii

à tot fxculis ipfis imperárunt,

$ eorum, qui

quàm aliis (übitó , & preter

meritum, ac

debitum ad thronum eve&is ,

quare fuaviori & diuturniori modo confer-

vantRegni tranguillitatem,

ocum in Monarchia Ecclefia

ftica

Hezc autem hzreditaria fücceffio non habet

propter cxlibatum, quo Ecclefiaftici

flringuntur. Nec in ea timenda fi

u

nt recenfita incommoda, cum Ele&o-

rumSenatus plerumque in eum confpiret

» quem ob virtutum prarogati-

vas, aliarümque qualitatum praftantia

m digniorem judicat,

12. Obiic. r. Illud 1. Reg: c.

$. Ubi filii Ifra&l reprehenduntur 3 Do.

mino, eoquod petiérint à Samuel

ePropheta Regem: ergo Monarchia non

fuit approbata àDEO, confequent

ciebus effe nobiliorem;

er dici nequit eam cateris regiminis fpe-

d

Refp. Filios Ifrael non fuiffe re

prehenfos à DEO, quód Monarchiam

petiérint, quia tale regimen femp

er habuerunt,

cujus Monarcha füpre-

mus eousque erat i

pfe DEUS, qui illos per fuos D

phetas tanquam Pr

o-Reges,

uces, Judices, & Pro-

aut Vicarios vifibiles regebat.

Solüm igitur

reprehenduntur, quód abjec

erint füavifii

mum DEI imperium , aliüdque

genus Monarchiz poftuláffent, cujusfü

abfolutum , & à DEO independente

m,

premum Monarcham volebant effe

qui totum Regnum tanquam

füum poffideret, hínc fignanter addit

face

Q6 , he regnem faper eos,

F textus : 707 7e abjecerunt, fed

13. Obiic. 3. Plur

es intelle&us , & oculi melius & perfpicaciüs intel-

ligunt, & vident quàm

unus, plurésque manus plus poffünt

; quàm una:

ergo multó preftant

taus Monarcha.,

1us regent plures Magnates fimul,

quàm unus füpre-

Confirmatur. Prince

ps debet effe regula re&a , & ftabilis, quz nun.

quam ab zquo & jufto de

vam commotionem

fle&tat, vel per corruptione

m munerurr, vel pra-

paffionum: fed juxta Philof. 3p

olit. facifiüs corrumpi-

tur unus, quàm plures : er

go meliüs dominantur p

lures, quàm unus,

efp. 1s0. hanc

Chiam Ariftocratiá tetr,

obje&ionem evincere pre

ftantiorem effe Monar-

peratam ,

quàm Monarchiam puram, & hoc ultró

concedimus, 242. Supremus M

onarcha alicujus Kegni, ut eque, immó &

meliüs

16

Queffio 1. De vegimine militantis Eeclefia.

melis plura videat, & intelligat, d

ebet fibi plures affociare fapientiffi-

entiffimos confiliarios, & non fidere foli fuo judicio, ne

mos, & prud

fors paífionibu

s & muneribus excecetur, & àre&to defle&at : tunc enim

fiet unus homo mu

ltorum oculorum, intelle&tuum, ac manuum, & con-

Si veró mune-

fequenter virtualiter multiplex,,

& pluribus :quivalens,

tibus & paffionibus corrumpatur, aut velut alter Roboam relinquat con-

filium Seniorum , & fequatur proprium judicium, pravas inclinatio-

nes, vel confilia adolefcentum, facilé degenerabit Monarcha in Tyran-

num, Ex quo patet in forma quid ad objedtionem, ejusque confiþmatiof

nem refpondendum fit.

ARTICUuLUs SkcuxDus.

Situe vifibile totius Ecckfie militantis tegimen

;

snonarchicum ?

X fappofito, quód inter cztera regimina primas obtineat Mo-

narchicum, facilé effet eruere illud competere, immó omni jure

!4.E

deberi Ecclefiz militanti : quis enim à re&ta ratione adeo poterit

diffonare, quin ratum habeat, Chriftum a

b hac mortali vitaad eterna

um tanquam prudentiffimum , & fapie

ntiffimum legislato-

gaudia abitur

um afcenfionem fundaverat;

rem in fua Eccle(ia, quam ante fuam in coel

voluiffe inftituere optimam regiminis forma

m ? nullus fané nifi forté pre-

eticm fpiritu. depravatus ,

qualem fibi ineffe

concepto perverfitatis her

aperté infinuant potiores Lut

hero - Calviniftz , dum huic adeo certo affer-

ftit, c. 11. $. 6, ubi docet, regi-

to füffragium negant cum Cavino lib. 4. in

, quatenus in ea fummam pote-

men Ecclefiz effe primarió ariftocraticum

ftatem habet cztus Seniorum , partim democraticum

, inquantum populo

.etiam aliquid poteftatis licétminüs, quàmSeniorum cetui competit, Huic

widetur fübícribere Illyricus centur, 1. 1, 2, c,7. & lib. deEp. elect, ubi cen-

fet regimen Ecclefiz principaliter effe democraticum, quia fümma pote-

ftas foli multitudini totius Ecclefie convenit , minus principaliter autem

ariftocraticum, cüm multüm poteftatis Senioribus in Ecclefia competat.

oannes Brentius volens brevioribus terminis hanc difficultatem expedire,

ait, fupremam Ecclefiz poteftatem efle penes optimates, feu Principes

fxculares. contra hos

15. Dico Pzf/bile Eccl

7 mz'/z'iantis regimen eft Mogarcbicum tem-

ex "riftoeratia, G- Demoeratia. la D, Thomas4. cont, gent.

?CI' 7277

c, 760

E

"trr. L. Stini) Wäile totius Ecclefta militantis regimm Qu i

€.76. n. , & cum

maes DD. Catholici, Immó Joannes Gerfon de

Stat. Eccl. con

m fchifimaticum , & hxreticum appellat, qui ne-

garet flatum P

le

à Deo füpernaturaliter inftitutum effe monarchi-

cum. EtDuvalius hoc ita certum effe affirmat, ut Z

quoptam citrafidei

Jacturam negari non poffit. Winc Univer

(itas Parifienfis videtur mota,

quód

cenfuraverit ut bzreticam doctrinam Marci

Antonii de dominis , quà lib,

2. de Republ. c. 3. n. 3. afferit :

Chriffum won inflituiffe in Ecclefra fua

galernationem monarcbicam,

fed per tmuultos minifiros ffme uno Monar-

cbA mortAli regere

perfecte, ebt

gubernare: Ecclefram. ' His fübfcribunt

Anglo- Calviniite, qui (uum Reg

em velut fü

premum Ecclefiz caput vene-

rantur ; idémque fentiunt de Rege Calvin

ifte Galliz , ut refert Guilel-

mus RofíZeus de Auth. rei

pub. in Reg. hzret, pag. 181. ex Lutheranis

Melanchthon in epift. quad

am de diffens.

Eccl. ann. rj35. cujus verba

videantur apud P, Erbermann, Iren.

cath. C, 4. n. . Probatur 1. Regi-

men Monarchicum eft

, Ubi unus velut füpremus Monarcha prefidet

& inferioribus jura di

cit : fed ita fit in Ecclefia militante: ergo &c.

;

min. prob. Ex

variis SS, Litterarum teftimoniis ,

i

in quibus Ecclefia com-

paratur aciei ordinate cant. 4.

Sponfe cant. g, Regno Dan. 2. Ovili

"

Joann. 10. Domui I. Timoth. 3.

i

Sed exercitus unum Ducem generaliffi-

mum , fponfa unum Sponfüm,

Regnum unum Regem, ovile unum Paíto-

]

rem , domus unum tantumm

odó oeconomum admittit: ergo etiam Ec-

clefía unum tantüm Supremu

f

ferioribus jura dicat, habet,

mMonarchgm, qLïi eidem przfideat , & in-

l

16. Dices r. Chriftum effe illum füpremum Monar

l

!

cham, Zpfu enim

dedir caput fuper omnem Eccleffama, qu& eff corpus eju

. I. Ephes, 22. Sed

Contra 1752. Licet Chrittus , dum in terris vifibilit

ef converfatus eft,

;!o

tanquam füpremus paítor vifibiliter fundaverit, &

rexerít Ecclefiam ,

]m

juxta illudPfalm,2. Egozmtene conft

wnu

ter [ancíum ejus, Prote&us tamen

4tutus fim Rex ab eo fuper Siommon.

in cxlum neceffario fübitituere de-

1

.

buit Paflrorem aliam vifibilem, qui v

l

(ibilia minifteria loco illius in Eccle-

fia fubeat, alis certé tota Eccl

jj

efia fuiffet poft ejus afcenfionem mutata,

b

cüm ejus regimen, à cujus unit

ate

juxta Philofophum 3. polit. c. 2. rei-

U

publice unitas defümenda eft, vifi

bile monarchicum poft ipfius abfentiam

[

tranfifffet in ariftocraticum,

& democraticum.

Gontta 245. 'Tale regimen abs dubio inflituit in fua Ecclefía Chriftus

*

w:

Domi

nus, quod fécundüm füam infinitam fapientiam certó novit futu-

jf

rum magis aptum ad eam confervand

am in unitate fidei, & verz difci-

G:

76:

plinz

!8—

Quefl. 1.de regimine militantis Eccleffa.

linz Ecclefiafticz, ficque habeatur wzus DEU S, unafides, f um baptis-

sua Eph. 4. Sed ejusmodi regimen eft monarchicum, przfertim fi Ariftos

cratiá, & Democratià parum attemperetur, ut füpra fuit oftenfum , &

fatentur ipfi adverfarii füis perpetuis diffidiis, qux hucusque nunquam

potuerunt revocari ad concordiam , edo&i: ergo Chriftus inftituit in

fua Ecclefia regimen monarchicum.

17. Dices 2. Unitatem fidei confervari poffe per Concilia generalia, &

nationalia, nec non Patriarchas, Archiepifcopos, & Epifcoposfibiinvicem

correfpondentes.-

Contra r. IN

egatur füppofitum, ullum Patriarcham poffe convoca-

re concilium generale; ejus enim convocationi non parebunt alii Patri-

archz, cüm nullam in eo füperioritatem agnofcant. 2. Si unus Patriar-

cha erraverit in fide, quis eum coé&rcebit, aut bxreticum declarabit, cóm

itatem fidei

nullum füperiorem fe revereatur? 3. Ad confervandam un

anos, qui ceteris

in fingulis provinciis neceffe eft, conftitui metropolit

Epifcopis pra(int, & in fi

ngulis dixcefibus Epitcopos, qui presbyteros in-

feriores regant, ut fat. Calvinus lib. 4. inftit, c.4. $.4. ergo ad eandem

unitatem in fideper totum mundum confervandam neceffarium eft, quód

detur füpremus Monarcha, qui omnibus Patriarchis, Archiepifcopis, E-

pifcopis &c, qui utique poffunt equé in errorem labi, ac presbyteri in-

fcriores, prafideat, eósque in dogmatibus fidei controverfis erudiat.

18. Dices 3. Cum Calixto. Ad concordiam in fide, & moribus Eccle-

fie confervandam preferendam utique effe Monarchiam, modó fit repe-

ribilis homo talis conditionis, qui errare, aut falli nunquam voffit, qu£

per fe ipfum omnibus p

*

ofpicere, omnia cognofcere, && adminiftrare poffets

x

m autem ifta omnia foli DEO, & Pontifi-

uíque desnum enbri momn queat : cu

iiimortali Chrifto JESU conveniant, ei, & non alteri Monarchia eft refer-

vanda,& Ecclefía re&tius ariftocraticé, quàm monarchicé gubernanda. Sed

Contra przmum fic arguo: fi hec dica Calixtiana cuidam veritati rii-

teretur , fequeretur, in politicis etiam Monarchiam effe impoffibilem ,

qüod tamen in Anabaptiftis, & Puritanis independentibus dudum; ut ab

omni fpecie veritatis alienum, fuitreprobatum. Contra jämndumfïc are

umentum inftauro: Si Eccle(ia meliüs regitur ariftocraticé,vel datur fum-

ma poteítas penes cxtum optimatum, & principum fecularium, vel Ec-

clefiafticorum ? non pzipum ; aliàs principes fzeculares poffent exercere

officia Epifcoporum, & Sacerdotum 5 Suprema poteftas enim fefe exten-

dit ad omnia munia fuis fubditis commiffa ;: hoc autem falfum effe con-

flat

I9

th'. IL. Sitze vifibile tot?us Eccleffa mz'lz'mntüregim?n m

ftat jam ex veteri teftamento Deut. 16. & infra fufiüs probabitur: ergo

'&c. Non fecundum, namilla fuprema poteítas vel competeret omnibus

Ecclefiafticis (imul fumptis, vel cuilibet feoríim, vel uni qui fuper czteros

quoad excellentiam dignitatis emineat ? fi przzwm , ergo Concilium

generale con(lans ex cetu omnium Epifcoporum, & Pralatorum univerf(i

orbis habet folàm hanc füpremam poteftatem in Ecclefiam, confequen-

T

ter primis tribus, & aliis fequentibus íeculis, in quibus nunquam fuit

celebratum Concilium generale, nulla fuit fümma poteítas, per quam

-univerfalis Ecclefia regeretur; ex confequenti fapientiffimus legislator

Chriftus JESUS non fütficienter profpexiflet fuze dile&tiffime Sponíz, cum

illam tot ízculis (in quibus ex confeffione ipforum adverfariorum quoad

do&trine puritatem maximé floruit) fine Duce, & ReGore vifibili dereli-

l

quiffet, quod certe abfurdiffimum eft. Si fecuzdum. 'T'alem fupremam pote-

d

ftatem fibi pre ceteris dejure arrogabunt Patriarchz,hi enimin ordine epi-

fcoporum füpremi fünt : atqui nullus patriarcharum habet authoritatem

dicendi jus extra proprium territorium , ut teftatur S. Hieron. in epift,

ad Pammach. adv, Joann. Ep. Hierofol. & S. Chryf. in prior. epift. ad

Innocent, i, ergo &c. Si tandem tertium dicatur, habemus quod in prz-

ä

fenti intendimus.

19. Dices 4. cum Gerardo. Quód licet pro unà, vel alterà provin-

Jl

cià po(fit fübüiftere Monarchia, non tamen pro univerío mundo, qualem

dicunt pontificii effe in Papa: cui videtur favere S. P. Aug. lib. 4. de

4

(s

civit. c, 15. fic dicens: FeZicieres effent ves bumnue, ff omnia regna e[feut

;.'l

parva, e& concordi vicinitate let AHtia.

- Contra 1. Poteft unus homo imperare mundo univerfo in politicis,

ll

f

modoó habeat bonos confiliarios, & in fingulis provinciis veros, & eru-

ditos principes , immó hoc ad confervanda omnia Regna, & Provincias

if

g

ftabili pace; iisdem legibus ac ritibus concordes confultiffimum foret ;

cur idem fümmus Pontifex non poterit fuo imperio fe extendere ad

ld

n

omnes mundi partes in ecclefiafticis?

Contra 3. Permittamus dictum Gerardi verum effein Monarchia

b

[

politica, falfum tamen eft in ecclefiaftica; cujus difparitatis fequens eft

ratio : ut totus mundus gubernetur in bona politia non eft neceffe, quód

t

omnes illius provinciz easdem leges, eosdémque ritus obfervent , immó

potiüs pro varietate locorum , temporum , nationum , & circumftantia-

i

(*

rum (epc requiritur diverfitas legum civilium , ceremoniarum , & ri-

ut omnesmundi partes unum

"

tuum, er coníequenti nulla eft neceffitas

A

p

a

D

20

Suefl. 1. Deregimine militautis Ecclefra.

imperium füb uno füpremo Monarcha conftituant,

At veró omnes Ec-

cleie particulares neceffarió convenire debent in una , eadémque fide,

iisdem Sacramentis , legibus, & ritibus, qux unitas vix fubfiftere pote-

rit, fi non omnes particulares Ecclefie in unam univerfàlem coalefcant ,

qu& ab uno viüibili Monarchain debità unitate contineatur, & moderetur.

Nec obftat S. P. quia in noftro füppofito effent parva regna pro-

prios reges , & principes habentia ; ut autem femotis omnibus bellicis

tumultibus concordi vicinitate lztentur , expediret, ut illis unus fummus

Monarcha przeffet , cui omnes obedire tenerentur.

20. Prob. 2. Synagoga fuit figura Ecclefie Chrifti , juxta illud

1. Corinth, ro.. Hec autem omnia in figura contiusebant illis: fedillaha-

buit unum caput iniis, qux ad religionem pertinebant , przfertim poft

exitum ab ZEgypto , ubi Moyfes legem (criptam à DEO acceptam popu-

lo Hebreorum dedit , & Aaronem Summum Poatificem confíecravit ,

qui fine interruptione fuos in Synagoga Succeffores habuit ufque adad-

ventum Chrifti Domini: ergo idem dicendum de Ecclefia novi teftamenti,

21. Relfp. Gerard. lib. z. Confefs Cath. p. 540. ex hoc potiüs contra-

rium fequi ; Sienim Synogoga fuit figura Ecclefie Chrifti ; ergo ficuti in

Synagoga fuit Summus Pontifex absque ullo V icario, itain Ecclefia Chri(ti

folus Chriftus Dominus erit Summus Pontifex feclufo omni alio Vicario.

Contra r. Non implicat Summum Pontificem veteris teftamenti

fuiffe figuram diverfarum rerum ; Si enim Jonas fuit typus Chrifti Matth.

12. & (imul populi Judeorum , qui doluerunt de vocatione gentium, fi-

cuti Jonas de poena Ninivitarum Jon.4. Si diluvium fuit figura baptifmi

fidelium, & fuppliciiinfidelium ut exponitS. P. Aug. ep. 99. ad Evod. cur

Pontifex teftamenti veteris non potuit effe figura Chrifti, & ejus Vicarii ?

Contra 2. Ideo in veteri teftamento non erat neceffarius Vicarius

Summi Pontificis, quia hic femper erat przefens : inhujus enim abfentia,

quam perfepe contigiffe multüm credibile eft , fübftitui neceffarió d

veU

eh

uit

alius , qui ejusdem vices in judicio fübitt; cum igitur in novo teftamento

Summus Pontifex femper abíens fit, neceffe eft pro Ecclefia re&e , & ricé

ubernanda, fübítitui ejusdem Vicarium ; aliàs certé Chriftus Dominus

Ecclefiz füz non providiffet de neceffariis , quod pec credendum , nec

füpponendum eft. QCui adde , quód ficuti Summus Pontifex in veteri

1

teftamento fuit Vicarius DEI, ita in novo fit Vicarius Chrifti.

22. Nec valet cum citato Gerardo dicere,

quod tempore Judicum

k ariftocratica , & optimates

forma reipublicx ex ma.ndato- divinyo fuer

füb

-

-

- rt. H.Sitg? vifilile toHus Ecclefta militautis vegimen eie. — at

füb Moyfe & Jofüe rem

publieam adminiftraverint: non inquam valet ,

quia populus Hebreorur

n femper habuit quendam unum five Ducem, fi-

ve Judicem, five Regem, qui coti multitudini praer

at , & in quo erat füm-

ma poteftas moriarchica; in cujus eviden

tius teftimonium leg. lib. exod.

c. 18. quód autem optimates ,

centuriones , quinquagenarii &c. fuerint

fimul pro judicio conftituti

tantüm probat Monarchiam veteris tefta-

menti non fuiffe puram , fed Ariftlocratià, & Democratià aliquali-

ter temperatam , uti etiam pertendimus in novo teftamento , ubi

preter Summum Pontificem dantur

alii inferiores Epifcopi, quibus cura

particularium Ecclefiarum demanda

ta eft per poteftatem ab uno Summo

Pontifice derivatam, in quo fenfu intelli

gitur etiam illud A&. 20. 247zez-

dite vobis , & univerfo areci, Exil

lud 1. Pe':t. f. deniores , qui im vobis

f't , obfecro cvc.

23. Dices. Ex hoc, quód in veteri teftamento füerit tantüm uni-

cum templum, feulocus communis divini cult

Üs , non fequitur idem de-

bere fieriin novo teftamento,

Item , quód in veteri teftamento Pontifi-

ces fuerint uxorati, non infert , quód debeant t

etiam quód Summus Pontifex fuer

ales effe in novo: ergo

itin antiquo teftamento , non re&te

inducit, talem oportere effein novo

*

)

Relp. N. confeq. N

*

am tefte Apoft. Trans/aro facerdotio , zlwfä eff;

!

?ranslatzo legis fiat

.

confequenter & lex illa ceremonialis veteris te-

ftamenti, quà cul

tus divinus , & facrificia alli

gabantur ad folum tem-

plum Hierofolymitanum; lex autem pr

l

vdefiniens fümmum facerdotem,

non fuit à Chrifto immutata, fed-ialeg

€ gratix potiüs de novo ftabilita,

f

& confrmata. Ad feczzdum dico,

quód licet cxlibatus in nullo ftatu

,

fuerit de jure divino facer

dotio annexus , fuit t

amen de confilio Chrifti,

h

& Apoftolorum, atque ab Ecclefia poftea face

rdotibus injun&us : in Fef

cundo autem nulla fuit fa&a immutatio,

*

. 24. Objic.

terdixit dominat

1. Chrittus Dominus Apoftolis, & Ecclefiz miniftris in-

)

um ,& primatum

; Ut habetur Matth. 20. Luc. 22. Marc.

i

10. & Matth. 25. abfotuté ijs prohi

buit, ne fupremum aliquem fidei magi-

$

ftrum, & Patrem in his terrís fta

tuerent: er

go falfümn eft, regimen vi-

fibile Ecclefiv militantis fuiffe 3 Chrifto Domi

no inftitutum monarchicum,

l

Refp. Hzc ipfiffima S. Scripturz loca ,

fi in fenfü litterali accipian-

tur,non ma

gis premere, & damnære,vquäm

modernos Píeudo- Evange-

licos, apud quos nihil communius eft , & g

5

ratius , quàm vocari RaZZ;.

5

Intelligenda igicux funt citata S, Scripturz

loca de imperio defpotico , &

)

3

tyrane

2x

DOueflio 1. De regimine mil;'m;zti: Ecclefra.

tyrannico; five dominio meré herili proprium tantüm lucrum , & com-

modum intendente, quo olim reges gentium, & barbarz Nationes ute-

bantur ; non véró de dominatu paterno , per modum patriz potcftatis ,

quo absque dominandi libidine miniftri Ecclefize (uis fübditis preffe , &

imperare jubentur ,non tanquam fervis, fed filiis, nec ut proprium, fed

éorum commodum, & gloriam DEI quxrant; quapropter in loco fupra

cit, Chriftus ftatim fübjungit :^ ,2 Zz£er vos zafjor (id eft dignitate ) eff,

fí^t ffeutà minor , affe&u fcil. & minifterio.

2$. Objic. 2. Forma regiminis Ecclefiz primitivz erat à Chrifto in-

ftituta ariftocratica: ergo eadem eft modernz. — Prob. An. Summa po-

teítas Ecclefiaftica non fuit collata foli Petro , fed etiam aliis Apoftolis,

fatente id ipfo Bellarmino lib, 1. deRom. Pontif. c. . in folut. ad objedt. 2.

Calvini, colligitürque claré ex illis verbis ad Ephef: 4.. Et /pfe dedit quos-

dam quidem -Apoflolos ecc. Ytem 1. Corinth. 12. Ubi non dicitur unum

tantüm fuitle conftitatum Summum Pontificem , deinde Epifcopos , Paro-

chos &c. fed Apoftolos cum zequali poteftate fuiffe datos Ecclefiz , quo-

rum upa , eadémque erat vocatio, & eledtio ad Apoftolatum, paritérque

r À

ad predicandum milfi Matth, 1o. & 28. Marc. 16. Luc. 9. Joann. 20. fimi-

liter unà fimul claves ligandi, & folvendi acceperunt Matth. 18. Joan. 20.

omnibus cura, & paftura fidelium equaliter fuit demandata 2. Corinth,

11. omnésque indifcriminatim vocantur fundamentum Ecclefiz Epb. 2.

Apoc. 21. ergo forma regiminis Eccle(ie primitive erat à Chz-ifi'o& inftitu-

ta ariftocratica.

Relp. N. An. ad prob. Dif. An. fumma poteftas Ecclefiz or

dinar;a

non fuit collata foli Petro, fed etiam aliis Apoftolis, N. exzraerdizaria,

C. An. & N. conf. fümma enim poteftas collata eft foli Petro , ut ordi-

nario paftori poft mortem in illius fücceffores transfundenda illis verbis

Joan. 21. pAfce oves meas: attamen propter neceffitatem propagandi fi-

dem per totum orbem, locorümque diftantiam congruum erat, ut aliis

Apoftolis zqualis poteftas conferretur, uti fa&o ipío iisdem collata eft,

vi cujus poterant confecrare Epifcopos, & ubique locorum fundare ec-

clefias: hec autem poteftas extraordinaria fuit, & in eorum perfonis

extinguenda, nec in alios epifcopos preter Romanum, qui eft fucceffor

Petri, derivanda, Ex quo fluit, regimen ordinarium primitivae Ecclefiee

fuiffe monarchicum extraordinarià Ariftocratià, & Democratià tem-

peratum, hocque, & nihil aliud colligitur ex locis in objeé&t. citatis. Im-

1o veró D. Paulus Ephef. 4. & 1. corinth, 12. potiüsenumerat varia do-

na, quz funt in ecclefía, quàm illius hierarchiam,

26.Di-

Aort. .. Situt viftbile totius Ea;c!eþ';e militantis r:gz'mez; e5c. — 23

26. Dices. S. Petrus nunquam exercuit faum imperium, five pote-

ftatem in alios Apoftolos: ergo fignum eft illam non fuiffe;fpeciali qua-

dam prarogativà adornatum prz ceteris Apoftolis.

Refp. 1722. quód in fübditos exemptos, extraordinarios, & priviles

giis fpecialibus communitos non fit exercenda poteftas. 240. imperium

fecundüm vim coa&ivam non eft exercendum in fübditos voluntarios,

rectos, & fimplices, qui ducendi funt amore potiüis, quàm timore poe-

nz, & à quibus boni prxlati magis amari, quàm timeri debent. 2770

D. Petrus exercuit hanc füpremam poteftatem fecundüm vim diredi-

yam a&.r. cüm cetum Apoftolorum in unum collegit, & alium in lo-

cum Judz fubftituendum difertà oratione propofuit, illique electioni

tanquam Vicarius Chrifti prefedic. 4tà. prefedit primo concilio Ierofoly.

mitano, & primus locutus eft, (ententiámque tulit, quam etíam alii Apo-

ftoli indifcriminatim absque contradi&tione- amplexi fünt, non obftante,

quód Jacobus fuerit Epifcopus Ierofolymitanus.

27. Obiic. 2.. Chriftus Dominus eft caput totius Ecclefie, ut infi.

d

^

nuat S. Scriptura variis in locis: ergo fine illius injuria nequit affignari

l

aliud Ecclefiz ca

put, aliàs poffet praeter Chriftum etiam ad&mi alius Ec«

!t

cleis: fponfus.

Kefp. Dif. confeq. ergo fine injuria eiusdem nequit affignari aliud

li

caput przneipale,C., Vicarium, N. vel fübdis. Sifermo (it de capite za-

furalt, trans.myüica,N.confeq.ücuti enim Romanorum Imperatori nul-

la irrogatur injuria, quia regno Neapolitano pref(idet Vicarius, five Pro-

Rex, ita Chrifto nulla infertur, fi in abfentia illius loco ejusdem in füa

[

]

Ecclefia fübftituat caput Vicarium.

Aliud eft de Sponfo Ecclefiz , quia

fponfüs eft nomen proprietarii, qui non admittit confortium alterius refpe-

l

&u ejusdem fponfe. Cui accedit, quód in phrafi Apoftoli nomine fponfi

fignificetur individua Chrifti cum Ecclefia conjunctio : ficuti igitur nul-

i

1

lum conjugium patitur vicarium vices abfentis füpplentem, ita nec con-

-

jun&io Chrifti cum Ecclefia,

r

33l

(*

28. Obiic. 3. Impoffibile videtur, quod unus homo omnibus Eccle-

fiis per totum mundum regendis fufficiat :

I$

ergo regimen monarchicum

pro tota Ecclefia eft ineptum.

X

f

Kefp. futile argumentum!fi enim Rex Perfarum Affuerus 127. regna

fcu provincias ab India fcil. ufque ad /Ethiopiam potuit gubernare, ut ha«

n-

*

betur Efth. 1. Si Cefàr Auguítus univerfo feré orbi jura dixit, Luc. 2. non

atos

(«

quidem f& folis immediate, fed per fuos Regulos, PFo-ches, gubern

l

re$,

&

44

Quafl io 1. De regimine wilitanis Ecc[eþä.

res, confiliarios, cur unus fummus Pontifex non erit füfficiens, per fuos

Patriarchas, Legatos, Archiepifcopos, Epifcopos, Doctores , Paftores ,to-

tam Ecclefiam regere, prefertim cum eidem

promiffa ficin gubernando

infallibilis Spiritüs San&ti affiftentia?

n

29. Objic. 4. Ex eo, quód in veteri teftamento fuerit inftituta Mo-

narchia Ecclefiaftica , habetur exprefsiffima mentio de illa in $s. Litteris;

Immó fupremus illius Monarcha usque ad minuta illa veftium accuratiffi-

mé defcribitur : fed ubi quidquam reperitur in Sacra Scriptura de Monar-

chia teftamenti novi?

Refp. Mentionem hujus Monarchiz fieri Joann. 21. ubí Chriftus Pe-

*

*

tro hanc provinciam claré demandavit his verbis

Pafie oves meas ,

ejásque infignia defigaavit , tradens illi claves regni caclorum : cotera ve-

ró ipíam concernentia, ficuti & alia multa. Apoftolis defcribenda reli-

quit. Necmirum eft, in veteri teftamento accuratius fuiffeà Moyfe de-

Ícripta ea , quz fpectant ad fummum facerdotem , quàm in novo, quz

concernunt Vicarium Chrifti, quia Chriítus nihil fcriptim uti Moyfes

pet feipfüm tradidit , & mylfteria fidei, ut eorum affenfus fit majoris me-

riti non fünt tam perfpicue defcribenda.

30. Sedquid de S. Hieronymo dicendum , qui in cap. r. epift. ad Ti-

turm expre(sé videtur affererein primitiva Ecclefia viguife puram Arifto-

cratiam? formalia ejus funt hec : z4z£equam. Diaboli inftintfu [lPudia fa

religione fierent ,& diceretur in populis : Eeo [um Pauli , ego Apollo , ego

autem Cepba , commmuni presbyterorum confilio Eccleffa eubernabantur.

Refp. S. Hieronymum ibi non agere de univerfalis Eccletiz regimi-

ne, in boc enim Monarchiam femper viguiífe clarec ex illius verbis lib.

1. contra Jovin. expreffis: Jzzer duodecim unus eligitur, ( (cil. à Chrifto )

u£ Capite conflituto febtfmatis tollatur occaffo. Sed agit de particula-

rium ecclefiarum in privatis cauíis directione, & hanc &eri communi

Presbyteror"um con(ilio hodiernà adhucdum experientià infirüimur.

51. Objic. ultimo Janfenifte : Hierarchia Eccle(ia(tica 3 Chrifto in-

ftituta, & ab Apoftolis ordinata fuit juxta formam primitivam Romapi

Imperii, hec enim cum.defcenderit ex ordinatione Divina tefte Apoft, ad

Rom. 13. non copveniebat illam à Chrifto deftrui, fed potiüs adimpleri;

atqui forma primitiva Romani Imperii non erat monarchica, fed arifto-

cratica; nam prater Cefarem dabant füa jura populo Prafides , Princi-

es, Senióres, Kectores, Senatus: ergo nec Hierarchia Ecclefiaftica erit

monarchica ,»fcd. atiftocratica. Min. certa eft cuivis in hiltoriis parum

Ver-

"

73905 vifibiletotius Eccleffemilitantis regimen ebc.

?f

$

verfato , nam tempore eo , quo JESUS.Chriftus Salvator nofter natus

N

'eft , przter Odavianum Cxfarem, qui póft Auguftus di&tus eft, regnavit

l

Herodes magnus , & in Syria Cyrinus Prafes , qui fuis inferioribus ab-

foluté preerant, imperabant, & ordinaria jura cum zquali poteftate da-

(

bant: fed hzc forma regiminis puré ariftocratica eft : ergo.

Refp. C. maj. N. min, quis enim adeo cacutiet , & formam Romani

Y

,

Imperii primitivam ex authenticis Hiftoriarum teftimoniis ariftocrati-

l«

camaflfirmabit? nullus fane, nifi forté in fuá caufa defperatus , vel ad a-

fylum ignorantiz , vel ad falfiffimum fictz relationis hiftoricze prztex-

tum confugerit : & ut effrons Janfeniftarum imprudentia , atque in hi-

,

ftoricis imperitia toti mundo conftet ; en ! redeamus ad primitiva iníti-

cutz Hierarchiz Ecclefiafticee incunabula 5 regnavic in illis , & (uprema

!

imperiojura dixit OCtavianus Auguftus , dixit & Herodes magnus, dixit

Cyrinus , falvà tamen füpremà Czfaris authoritate devolutionis , refer-

vationis , & corredionis, falvà itidem fupremá Augufti poteftate in Re-

Y

)

gna, & Provincias, quz füis Regibus, & Prafidibus adminiftranda, & im-

mediaté gubernanda commi(it ; Hanc enim fi non habuiffet, cur extincto

W

Herode magno poft cedem puerorum , ejus regnum divifit in tres partes,

[

quarum unam, qus erat regni totius dimidia, Judzam fcil. Idumxam ,

& Samariam conceffit tan

;

quam Ethnarche Archelao Herodis magni ex

!

Maltace Samaritana filio ; fecundam nempe Trachonitidem cum Bata-

q

nea, & Auranitide Philippo Herodis magni ex eadem uxore filio, & Sa-

lomes Saltatricis marito. "Tertiam partem Galilzam videlicet, & Peream

Herodi Antipas , Herodis magni ex Cleo

i

patra Hierofolymitana filio , qui

j

Herodiadem Salomes matrem, alteri Philippo fratri fuo ex Herode ma-

gno, & Mariamne Pontificis filia nato füftulit , ca

put Joannis Baptiftze

0)

l

amputari, & ad ferale convivium afferri juffit, Chriftóque Salvatori in

affioneillufit? Cur quaefo Cxfar C

yrino tanquam ordinario Syriz prz-

Wl

fidi mandavit , ut edes Archelai publicaret

; & rurfüm cenfüm per Ju-

dzam,& Syriam ageret? Hxc omnia fine fübordinatione ad füpremum

n

Vi

monarchicum Czfaris Imperium fieri non potuiffent , & quá fronte di-

ul

cent defperati Janfenifte , tunc temporis in Romano Im

perio viguiffe

ariftocraticam regiminis formam ? abftineo hic à diffufa in

Hiftorias f.o-

(

mani Imperii excurfione , le

gatur Flavius Jofephus lib. r2. ufque ad zo,

üqr

deantiq. ubi cum ma

3

gna eruditione videri poterit , triplicem quidem fuif-

Q

l

fe Romani Imperii poteftatem , Cfaris, Legatorum , vel ejus Prefidum,

& principum, fed ita, ut una fuerit alteri fübordinata : hzec autem non ar-

üt

guit nifi monarchicam regiminis formam Ariftocr

[

atià temperatam, quam

in Hierarchia ecclefiaflica in prefenti adftruimus.

Q U Z-

Sueflio I. De monarchico D. Perri Primatu.

E A

(

sH5 eu

**

7

&

AA

T IX

,QU/ESTIOD SECUNDA.

Monarcbico D. EP&W Primqtu.

ARTICuLUS ParMus..

A. poft afcenfionem Chrifli pro exterzo Ecclefie rgginiine fie-

cej]fafzjim fuerit f[upremus Monarcha tanquam ejus Vicarius ?

I.

Uàd Chriftus Dominus in hac víta exiftens utrumque munus

. Capitis immediaté per feipfum exercuerit interius influendo,

& membra Ecclefix exteriüs gubermando , füpponitur ut cer-

tum ex 'Theologia in tract. de Incarn.. Veruntamen cüm ad

dexteram DEI Patris collocatus nonni(i internum influxum .donorum

gratiz przftet, sicque non ampliüs vices vi(ibilis , fed invifibilis totius Ec-

clefix capitis munus fübeat, meritó dubitatur , num loco illius fübftitu-

endus fuerit alius , qut velut Monarcha fupremus toti Eccléfix regimini

vifibiliter przfideat ? Quà in re Antonius de Dominis eó dementiz pro-

reffus eft, ut afferere non dubitaverit, Spiritum fan&um, & non purum

hominem fübftitutum fuiffe à Chrifto tanquam Rectorem, & fupremum

totius Ecclefix Monarcham : quid enim , inquiebat, nunquid hic fuit mif-

fus in nomine Chrifti , sv docear , f'agverdrque omnia, quacunque dixerat

Cbriflus? & hoc quando in coelos abiit, / emzzs zo; abiero , inquicbat

Salvator , Joann. x6. Paraclitus uotueniet ad vos , ff Autem abiero mit-

fam eum Ad vos. Hócque, & nihil aliud requiritur ad dignitatem capiítis

Vicarit , poft afcenfionem loco Chrifti fübftituendi. — Alii Neo- Pfeudo-

n

€

Eva

elicinolentes hujus fanatici neo - terici delirio acquiefcere , dicunt,

Chri

d

u

m nullo Vicario indigere , eequàd /zt facerdos £m eternum. Pf. 19.

Semper vivens ad interpellandum

6 zz0bis, ad differentiam pontificis ve-

teris teftamenti , qui cum mortalis fuerit , poft ipfius mortem indigebat

fücceffore. Eraliz quidempluresfacfz funt facerdotes , idcirco quid moer-

seprobiberentur permauere , bic amtem , eoguod maneat imateruum ,fem-

erdo-

piternum habet Sacerdotium Hebr.7. Siigitur P'omïiïcgzus ,&Sac

tium

1

E

*

"rt. I ;!n poff aj&eüvn:m Chriffipro externo Fecleffe r:gämim . 23

tium

«

Chrifti fit zeternum , ad quid deferviet alius Ponti

$

4

fex', & Summus

Sacerdos? His tamen non obftantibus,

2. Dico. Poff afcenítonem Chrifti pro externo Eccleffe vegimine ne-

ce[farius fuit fupremus Monarcba 2auquam ejus Vicarius. la Catholici

DD. ormnes.

Probatur. Incredibile eft, Chriftum Dominum fuz Eccle-

fiz , quam pretiofiffimo fanguine redemit , non fufficienter profpexiffe, &

providiffe: atqui fi poft fuam afcenfionem non fübrogáflet Vicarium ,

tanquam fupremum Ecclefie Monarcham , & caput illius vifibile , certé

non füfficienter profpexiffet fuz Ecclefiz ; fiquidem reliquiffet illam erro-

tibus , Íchifratibus , & diffenfionibus expofitam fine judice , aut Re&o.

re , qui ejusdem membra in fidei unitate, & vinculo pacis eontineret : &

fif-

uomodo tunc Chriítus ftaret fuüis promiffis , quibus affirmat fuam Ec-

clefiam futuram zolumnam , e& firmamentum veritatis , contra quam nec

porte inferi ffot prevaliture, (i illias membra tanquam errabundas oves

Iu

&bsque duce, & paftore vifibili , quem audirent , agnofcerent, & feque-

er*

Jb

rentur reliquiffet maligais rapacium luporum morfibus obnoxias ?

T

té,fi tefte Apoftolo, oportet effe hxrefes , errores , & fcandala in hoc

i

mundo , miferrimum opus foret , (i in negotio arduo xternz falutis fide-

les dire&orem infallibilem , cujus du&u in veritatis tramite falsó abjura-

T

j

tó dirigerentur , quem in fidei controverfiis con(ülerent , cujus fententize

decifiv adhzrerent , non fortirentur : quàm mifera enim eflet refpubli-

[

nin

ca, quz litibus ac difcordiis decidendis judices idoneos non haberet? In-

credibile igitur eft, Chriftum tam ancipites , omníque Tutore, Re&ore ,

"

& judice orbatos re

n

A

P

liquiffe füos fidel'csk, quos promifit, f2 non dereli&u-

rum orphanos,

m

trni

3. Nec dicas pr/z/, Chriftum Ecclefix , ejásque membris in obviis

neceffitatibus füccurfürum , juxta illad Matth. 28. Ego vobi/ctm fzm uf-

u

jli

ue ad con[ummationem feculi, Nam licet hzec vera (int de invilibili f

non tamen vifibili füccur(u , affiftentià , & influxu, qui requiritur ad ex-

4l

ternam Ecclefix gubernationem, ad partes audiendas , eardimve contro-

zpflh

verfias ordine juris decidendas : ad hocigitur munus obeundum , neceffe

u-

ts

erat , conftitui à Chrifto vifibilem Monarcham , & Eccle(iz caput , cui

in rebus fidei omnes obedire teneantur.,

Et fané fi nullus de(ignatus

[

fuiffet Summus Paftor

j

» qui omnibus inferioribus paftoribus imperet , cui

ex officio incumberet

converfio hereticorum , & gentilium ; cui compe-

&ebal

n

teret controverfias fidei dirimere , Concilia generalia indicere , Ecclefize

unitatem

juxta S. Litterarum przícriptum confervare , illàmque ín rebus

[

fidei,

& morum uniformem contínere , negotia quz univerfz Ecclefiz

E(do-

ptihtatcm concernunt,ftatuere , & omnibus fidelibus ut amplectenda

&

2

pro-

—

28

Sueftio I. De Monarchico D. Petri Primata.

proponere ? Hzc & fimilia exigunt indifpen(abiliter alicujus fupremi Mo.

narchz authoritatem , ita ut à nullo particulari commodé , & fru&uos&

perfici poffint, — Vel unde tot irreconciliabiles hxreticorum fe&z , nifi

quod, exclufo omni fupremo coutreverfiarum judice , quilibet fanatieus

ja&et fe fpiritu DEI duci , & moveri , nulli alteri plus , quàm fibi tri-

buens.

4. Nec dicas /ecumdà , S. Scrípturam , qua ex fe clariffima eft , fuffi-

cere pro controverfiarum ecclefiafticarum judice. . Nam eadem facilita-

te afferí poffet , ad. dirimendas lites civiles fatis effe corpus juris ; vel f

prater leges civiles neceffarius eft animatus Judex , qui partes audiat,

& fententiam promuntiet, cur preter S, Scripturam non erit opus füpremo

judice ecclefiaftico , qui controverfias fidei fecundüm Ss. Litterarum te-

norem decidat? Aut fi facra Scriptura adeo clara eft , valde obítinati

fünt Luthero - Calviniftz , qui fententias S. Scripture non audiunt, &

fecundüm illarum claritatem perpetuas füas difcordias ad defideratam

concordiam non revocant.

j. Fundamenta , qux erro-nes-l"upr'a citatí producunt ad cavillan-

dam veritatem Catholicam , penitus nihil probant : non przmum , nàm

fpiritus San&us non fuit miffus pro vifibili regimine Ecclefix , fed ut men-

tes Apoftolorum fuis charifmatibus adimpleret, & illuftraret ad re&té pe-

netranda principia fidei, quz, ut à Chrifto ipfis erant propofita , crudé

tantàm intellexerant. Dicitur autem mitti in nomine Chrifti, id eft , iri

loriam nominis Chrifti, five intuitu meritorum Chrifti , ut communite£

exponunt $. Scripturz interpretes, non veró ut in gubernanda Monar-

chia Ecclefiaftica fit ejus Vicarius; alias Spiritus Sanctus effet minor Chri-

fto, que eft hzrefis macedoniana. | Nec Chriftus indiget Vicario quoad

internum influxum donorum gratiz , cum hic phyficé, & a&tivé proce-

dat'à tota SSS. Trinitate , cujus opera ad extra fünt indivifa, & merito-

rié à folo Chrifto ut homine, Nec Spiritus S. magis conduceret ad ex-

ternam , & vifibilem gubernationem Ecclefiz , quàm Chriftus Dominus ,

cum uterque fit &qualiter invifibilis , immó magis ille invifibilis , quàm

Chriftusut homo. Non etiam /écuzdus aliquid probat, nam Apoftolus

loco cit. nibil aliud docet, quàm Chriftum , quia eft facerdos in eternum,

cui mors ultra non dominabitur , non indigere fucceffore , quem eidem

non affignamus, licet pro regimine Ecclefiz Vicarium néceflarió requiri

conftanter afferamus, Ponamus enim , ut res exemplo fiat clarior , Ro-

manorum Imperatorem à DEO confervari iu finem mundi , fequitur qui-

dem eum non indigere fucceffore , bene tamen Vicario five Pro- Rege

imi-

in Rggnis , quibus ipfe non eft prefens. . Intercedit autem hoc difcr

-nis

£. 1. Anpoft afcenfonem Chriffi pro externo Eccleftavegimine cc.. 29

Mo.

nis inter Vicarium , & Succefforem , quód hic parem poteítatem , cum

n

€o , cui fuccedere dicitur , obtineat , ille veró fortiatur tantüm potefta-

tem delegatam , à proprietario ad nutum limitandam , & amovendam :

,If

IG

nemo autem fuccedit Chrifto in parí poteftate , ideo non habet füccef-

LU

forem, licet Vicarium admittat.

E

6. Objicies, Ex Chrifto tanquàm capite, & fidelibus velut membris

Luf

conftituitur totum corpus myfticum r.Cor, r2.& ad Rom.12. ergo omnes

líta

alii fideles, Chrifto tanquam capite excepto, füunt membra corporis Eccle-

d f

fiz ; confequenter ille quem vocamus füummum Pontificem, non caput,

fed membrum Ecclefiz eft.

i,

dmo

Refp. C. An. Dif. confeq. ergo omnes alii fideles fünt membra cor-

&

poris Eccle(iz quoad Zzzersaz influxum gratiarum, C. confeq. quoad ex-

m

£ernum vegimen, fubdis. Sunt membra cum certa ezz/zezmta dignitatis, &

d

exceptione perfonz, C, membra vagariter, & communiter dicta, N. conf,

j

7. Infers, Ergo Chriftus, & ejus Vicarius erunt duo capita Ecclefiz ?

que certé corpori myftico Ecclefiz magnam deformitatem generant.

Uf«

Refp, 172ó. non effe inconveniens, multó minüs deforme, quód

Aff

unum corpus myfíticum duo capita moralia fibi invicem fübordinata ha-

N

beat. 240. dico, quód Chriftus, ejisque Vicarius tantüm unum caput ad-

M

xquatum Ecclefiz conftituant, fervatá proportione, & fimilitudine cum

capite naturali, quod unicum eft, licet interiüs influat, & cetera mem-

nrud

; Il

bra exteriüs ad füum finem dirigat: hzc autem duo capitis munera di-

Y

viía funt inter Chriftum, ejüsque Vicarium : ille enim interiüs influit, hic

t

exterius alia membra Ecclefiz ad finem fupernaturalem dirigit, ideo ex

Chr

illis confurgit unum integrum Caput Ecclefiz.

.

j

$. Dices. Hzc doctrina facit Chritum partíiale

Caput Ecclefiz ,

0

ob partiale munus capitis, quod eft interné influere : fed hoc füpremam

(ia

ejus Majeftatem fummopere dedecet: ergo &c.

j

Refp. N. maj. eftenim Chriftus Caput adzquatum,

li'cci abfens, naxü

1

per fe ipfüm influit interius, & perfüum Vicarium regit Ecclefiam exte-

riüs: quod enim

quis f M('ï per alium, per fe ipfum facere cenfetur. Reg,.

'uam

Ql

68, Jur, in- 6.

Qffly

dert

2

[

j

uri

us

g/ 03

AO

p

;

N

N

qu

|

;

q

—— —

T

DN

jl

D5

AÀxrL

ri*)

Suaflio II. De mobartï»i&o D. Petri Primata.

H

AnRTIcuLus SkcuwDus.

A Chriftus Dominus pro vifibil Ecclefie regtmine jïzpremumï

amonarcbam confutuerit olum D. Petrum? .

Uamvis pars affirmativa quaefiti ex SS. litteris adeo fit in pijo?patlu—

lo, ut vix ulli & partium alienarum ftudio libero ullus remaneat

'

dubiilocus:recalcitrant tamen, & reclamant negativé omnes ma-

lefani Ecclefiaftice unitatis fciflores, pacis turbatores, & Pontificie au-

thoritatis perduelles invafores, dicentes, non foli Petro fed etiam czte-

ris Apoftolis jus &quale fuiffe commiffum à Chrifto Domin

9 fcdcndiad

gubernacula Chriftianz reipublicz, Contra. quos

ro. Dico. Chziffus Dominus prowvtftbili Eccleffa vegimi.

Z€ llþï CHLPE

ponarcham con[Lituit folum D.Peirum. . Probatur evidentiffime ex illo

j*

Matth, 16. ubi poftquam Petrus , quid de Chrifto fentiret, edixiffec füb

his formalibus, 7» es Chrzffus filius DEI vtv : volensSalvator debitam

huic confeffioni mercedem rependere, fupremam Eccle(iz poteftatem ei-

dem promifit fequentibus verbis: Efego dico £ibi, quia tu es Petrus,

fuper hauc petram edifizabo Eccleffam meam &c. ex quo loco clare col-

ligitur contra Adverf. foli Petro tanquam füpremo. Monarchz commís-

fum fuiffe à Chrifto regimen vilibile Ecclefiz ; vocatur enim &£705, quod

eft.nomen nativitatis, & filius 7oz«, quod eft nomen Patris, per quem

ab alio Simone Apoftolo diftinguitur. Przterea Chriftus allo

quitur il-

[

lum; qui faffus eft ipfum effe filium DEIvivi : fed hzc confeffio facta fuit

à folo D, Petro, utí ex contextu conftat, qui propterea vocatur à Domi-

no Cef 45, «

uod in lingua fyriaca, in qua. Chriftus tunc loquebarur, fi-

nificat idem, quod apud Latíinos, Hebrzos,

& Grecos Petrag à folidi

tate ergo fuz confeffionis appellatus eft, $2pzoz Cephas, Petrus,aut PetrA,

& illi promittitur, quód füper hanc Petram velut fupra bafin, & funda-

mentum zdificanda fit Ecclefia Chrifti: (i ergo Petrus à Chrifto defigna-

tur Petra fundamentalis Ecclefie, cujus munus eft totum xdificium re-

ere, & füftentare, quí$ inficias ibit, Eum hoc ipfo fuiffe conüitutum À

Chrifto fupremum illius Paf(forem; Rectorem, & Monarcham ?

11. Refpond, ad hecLüthero-Calvinitz, Petram illam , füperquam

dicitur edificanda Ecclefia, non effe Petrum, fed ipfum/Chriflum, quem

Petrus confeffus fuerat,

' Sed hancfutilem explicationem nervosé refellit Bellarminus ut cor.-

ecram

ccgtui pcnituä repugnantem, .Cum enim dicitur, & fuper hanc P

2difi-

IMrt. 1. 4n Cþri/fyæbobzinu;pra vifibili Ecclefie vegimninecbe. — 3x

edificabo Ecclefiam meam, pronomen 5azc demon(trat aliquam Petram,

de qua pauló Chriftus antea fuerat locutus : proximé autem vocaverat

Dominus Simonem Cepbas, Petram aut Petram, quz in idem coincidunt ;

11

ergo cumDominus dixerit Simoni, £ es Petrus, ef faper banc Petram

&c. non poteft absque fümma contorfione pronomen Aaze referri nifi

ad Cepbam. (ive Perum. Accedit, quód fi Chriftus per Petram fe ipfum

du

. defignaret, non dixiffet, edificabo, (ed «dzfico Ecclefiam meam fuper hanc

Petram, quia fuper fe jam tunc cxperat xdificare Ecclefíam eligendo A-

vgat

ld«

poftolos, conyocando difcipulos, inftituendo. facramenta, condendo no-

W.

vam legem gratíz &c. Tandempronomen bancad eum tantüm referen-

dum eft, qui pauló anté di&tus erat Pezra: (ed Chriftus Dom

:

a

inus nonþfuic

ld

dictus Pe?rz, fed filius DEI vivi: ergo &c, -

12. Sed cur, inquíis, facrafcriptura non vocat Simonem Pe?7 , fed

potiüs Pe£rum? Refpondeo hoc effe ideo, quia latinus interpres fuit fe-

1

jlo

cutus textum gracum , qui in novo teflamento majoris authoritatis eft

quàam Syriacus , & Hebraus ; gracus textus veró priori loco habet zézeee ;

fil

if

. & pofleriori zisea, hxc cum apud gracos idem fignificent, vifum eft inter-

u

preti convenientiis,fi viro potiüs mafculinum,quàm fxmininum attribuat.

Yj

13. Reclamant adverfarii. Hanc expofitíonem contrariarí magno

Auguftino , qui férm, 13. de verbis Dom. item l, r. ret. c.21. per Petramn

d

dicto locointelligit Chriftum , exiftimans,

Ti«

Petrum effe quafí nomen deno-

aminativum , derivatum à petra,

quz eft Chriftus: juxta quam interpre-

wua

tationem fenfus verborumà Mathzo relatorum t

TW

alis erit, üxgeï Petrarm,

,& qua diceris Petrus, edificabo Ecclefiam meam,

r

L

Sed hzc nihi! contra veritatem Catholicam evíncunt : quód enim

S. P. per ly Pezra intelligat Pezruzz, res eft certiffima, ut ex textibus in-

ol

fra ex eodem citandis claré conftabit ; immó hoc evídentiffimé eruitur

1

ex verbis expreffis S. Scripturz in fenfü litterali acceptis, in quibus juxta

ohdi

omnes interpretes textus origimales Pezrgs , feu Cepbas, & Petra coinci-

Af

dunt. Quód autem S. P. loc, cit. aliam expofitionem adducat , nihil

u-

aliud probat , quàm quód textus. S. Scripture ex Matth. citatus alium

J[lde

fenfam prater litteralem patíatur , quód non folum veritati noftre ni-

j

hil officit, fed vel maximé ad dignitatem $, Scripture conducit, "Vel

nà

ut Donatiftarum deliramentum, qui effedtum Sacramentorum foli homioi

non Chrifto dabant , dum b

a

ptifmum ab hzretícis collatum ítritum pro-

T

clamabant , penitus convell

eret. . Velintendit S, P. ibidem infinuare,

(

quód Chriftus Dominus f

Petra, vel fundamentum primarium , & prin-

cipale Ecclefix ,

Petrus autem fundamentum. fecundarium , & minifle-

Qu

riale in primo , & príncipali radicatum; quó videtex refpexiffe Apoftolus

j

2u-

iif

"Qus[HoTI, De sonarchicó D. Perri Prinatu.

32

*

Paulus 1. Corinth. 3. dicens

: Éundamentum (id. eft primum & prima-

rium ) xemo aliud poteff ponere prater id , quod pofitum eff, quod eff Chri-

us TESUS.. Et hxcin fana theologia non folüm docentur , fzd etiam ut

certa de fidefüpponun

tur.

14. Objic. r. San

Gos Patres Hilat. lib. 6 de Trin. Chryf. hom. g.

in Matth. Ambr, lib. 6. cap. 9. inLuc. & alios , qui per ly Pe£ram intelli-

gunt confeffionem Petri: ergo probabile tantüm eft , per Pt;tram intelligi

Petrum ; quod non füfficit ad articulum fidei.

Refp..QuódSS. PP.loc. cit. non loquantur de fide füpernaturali ab.

f[folutö fümpta communi omnibus Apoftolis , & membris Ecclefiz ; hec

enim licet ex Trid. fit fuündamentum, & principium noftrz juftificationis,

conftituátque homines in ratione membrorum Ecclefiz , nequit tamen

effe forma conftitutiva capitis ejusdem , aliàs tot effent Ecclefie capita,

quot illius membra, — Locuti itaque funt SS. PP. cit. de fpeciali , & fa-

pererogatorio a&u fidei Petri, quo in rigorofo illo examine Chrifto, de

fe ipfo interroganti quis effet, refpondit, z es Chrzffus filiws DEI vivi:

hac eminentiffimà fidei profeffione faltem de congruo meruit , ut pra

aliis Apoftolis meruerit ad dignitatem Capitis, feu Petre fuündamentalis

Ecclefiz füblimari : & in hoc fenfü laudati Patres affirmant, füper hac

fidei confeffione fundari Ecclefiam , id eft cawfz/Zrer , & meritorté : qua-

ropter S. Hilarius loc. in ob. cit, flatim fubjungit : Suwpereminentem

beata fidei fia confeffione locum promeruit .. .. hiuc vegni celorum batet

clavves ,hinc terreua ejus judicia celeffía funt.

ne nomine totius Col-

1j. Replicat Gerardus. Petrus in illo exami

lägiiApOftolici refpondit, juxta illud S. P. férm. 13. de verb. Dom. Upus

I*

o omnibus refpondit : ergo prxmium huic confeffioni refpondens fuit

.

commune omnibus Ap

;

oftolis; confequenter nulla peculiaris di

gnitas Ca-

pitis-

fuit promiffa Petro.

Refp. Quód ficuti Petrus nomine füo , & nomine omnium Apofto-

lorum di&tam fidei confeffionem edidit; ita etiam ipfi nomine proprio, &

totius CoïllcgiiApoü*oliCi prezmium Petrz fundamentalis , & infallibilis

Eccle(ix fuit promiffum, ' Verba enim confeffionis, & promiffionis foli

Petro immediaté S, Scriptura tribuit ; proinde ille , & non alius Apofto-

lus hac füpremi Capitis eminentiá dignatus fuit. 'Vel fi Petro nihil fpe-

ciale nomine proprio füit promiffüm : cur facra Scriptura tam accuraté

diftinguit Petrum à ceteris Aooftolis per fuüa

nativitatem , parentelam,

& dignitatem ? Immó non fine fpeciali m

ylterio videtur Chriftus TE.

i

SUS dixiffe Simoni Joann. 1. Tz es 55

/on /i/iul'.t jowa , tu vocaberis Ce-

p q;';od interpretatur Pétras.

l 6. Re.

RO EEE rR m at

"Art. 1. An Chriftus Dominus prowifebili Eccleffevegimine et-c.

23

u

L

i6. Replicat 2. Amefius, $i Petro intuitu altiffimz fidei confeffio-

Iri

nis tanquam metiti de congruo fuit collata fuprema dignitas Capitis Ec-

"m

clefiz , fequitur , eam non transferri in erus fucceffores , cum talem exi-

miam fidei profeffionem nec edant , nec illa ab iisdem requiratur.

Vff

Refp. 1zz70. Przmia , & privilegia antecefforibus ob heroica illorum

tell

facinora conceffa , fine iis ordinarié transfunduntur in eorum hzredes,

]ij

& fuücceflores. 279. Licet füceffores D. Petri non elicíant ram excellen-

tem a&um fidei, neceffarió camen requiritur in illis fides vera, & Catho-

ab.

líca, quod fufficit,

Wt

17. Objic. 2. Non folüm Petrus, fed etiam alii Apoftoli dicuntur

0nls

fuündamenta Ecclefix Ephef. ?. & Apoc. 2 1. ergo gratis conceffo , per ly

na

Petram delignari Petrum , inepté tamen exín infertur , Petrum gaudere

jl

fpeciali przrogativáà Primatüs füper ceteros Apoftolos.

x

Refp. r;. Alios Apoftolos poffe quidem :que díci fundamenta

o

Ecclefiz , ac Petrum quoad poteftatem fundandi ubique Ecclefías , pro-

J

mulgandi per orbem univerfum do&rinam Evangelicam ipfis à Chrifto re-

pfz

velatam , cum duplici tamen palmari: difcrimíne : 9z/;mu eft, quod illa

Giis

poteftas in aliis Apoftolis fuerit extraordinaria, & in eorum propriis per-

i

fonis extinguenda , ut fupra jam annotavimus ; in Petro veró tanquam

qW

univerfalis Ecclefie Paftore, & Primate ordinariain ejusdem fücceffores

p

derivanda. Secundum eft, quod poteítas in aliis Apoftolis fuerit tan-

7

quam in legatis , quapropter dependebat illa in a&uali exercitio , fpecia-

tim ubi f» offerebant difficultates , à faprema abrhoritate D. Petri, fuper

. (

quem Chriffus fuudavit [uam Eccleffam , & in[lituit originem unitatis,

u

ut loquitur S. Cypr. de unit; Ecclef. Poteftas Petri econtrà , quia. erat

$

fui

fumma , & (uprema , ab aliis Apoftolis abfoluta erat, & independens. Le-

Tj Ca

gatur in hanc rem S. Hier. lib. 1. cont. Jovin, D. Cypr. lib; de unit, Eccl,

S. Leo in epift, 84. ad Anus. Ep. Teffal. Vel dic 240. . Quód Apoftoli fi-

olio

mul, & collectivé fumpti fint eequaliter fundamenta Ecclefiz , habeánt-

jo X

que concurrentem cui Petro jurisdidtionem , ficuti Concilium generale

jpil

cum Summo Pontifice D. Petri fucceflore , non tamen (i divifivé , & feor.

5 fOII

fim confiderentur , fic enim non habuerunt aliquam. poteftatem in fide-

ol

les, nifi cum dependentia, & fübordinatione ad D. Petrum.

Objic. 3. $i Chriftus conftituiffet D. Petrum fummum totius Eccle-

wl 'PC'

urfita

fie Monarcham, foli eidem tradidiffez poteftatem clavium regni coclo-

Jat?y

rum : atqui ex S. Scriptura evidentiffim& conftat, non foli Petro , fed &

2

aliis Apoftolis fuiffe datam à Chrifto Domino pote(tatem clavium regni

j

ccelorum : ergo &c. maj. conftat, quia per poteftatem clavium regni cce-

lorum nihil aliud infinuatur , & intelligitur , quàm füprema poteftas ju-

M

risdi-

j

( ueffio II. De monarchico D. Pétri Primatu.

risdidtonis in tota Ecclefia. Min. ex $. Scriptura eft certa , nam Joann.

40. Chriftus Dominus omnes Apoftolos equaliter alloquitur per illa

verba: ccipite Spiritum Santium , quorum remifiritis peccatA , remit-

funtur eif

d

&. led per hzc nihil aliud infiauatut , quàm potef(tas: cla-

vium regni coelorum, vel ut aliis placet, poteftas minifterii verbi , & re-

mittendí peccata , quibus clauditur regnum coelorum : ergo &c, Pro hu-

jus obje&ionis exactiori difcuffione fit

AnTIcunus TenrTius.

hn pote[las clavium ceteris Apofrolts equaliter fuerit |

collata ac D. Petro?

19

, T3Ro majori momentofz hujus quzftionis claritate premittendum

eft priib: Per poteftatem clavium regni coclorum nihil aliud fig:

nificari , quàm füpremam authoritatem , poteítatem , & juris-

di&tionem in totam Eccle(iam , ejüsque membra quoad ea, qus& ad vitam

- Italegimus l(àiz 22. in defcriptione

eternam confequendam pertinent.

teftatem per clavem do-

inftitutionis Pontificis fuiffe defignatam ejus po

müs David, videtürque defumpta metaphora ab iis,

quz in humanis

j

ejüsque

accidere videmus, ubi Principi triumphanti in fignum fubje&tionis,

in urbem obtentz poteftatis

claves illius offerri folent.

a0. Pramittendum /fecundó ex1

). 'Thomia in 4. dift, 18. q. 1. a. 1. in

vis eít inftrumentum , quo oftium

eorp. Quód ficuti in corporalibus cla

aperitur , ita in fpiritualibus po

p

teftas, quà peccata per qux regnum cce-

lorum clauditur

dimi

ttuntur ,

dicitur clavis regni coelorum. Hzc po-

,I'rin

o, & Uno ut in caufa principali ; exin dicitur habe-

teítas eft in Deo

.

re clavem authoritati

s; in Chrifto autem ut.homine ratione infiniti me-

xiti füz paffionis eft per excellentiam , & ideo dicitur

habere clavem ex-

[s

rregratiam, & pec-

cellentig, per quam independenter à facramentis conf:

catà remittere poteft. — .Quia ftamen ex latere Chrifl

i dormientis incru-

£e( verba fünt D. Thomz ) faeramenta fluxerunt , quibus Ecclefia ftrí-

satur $ ideo in facramentis Eccleffa

efficacia pa[fionis manet , & propter

boc etiam im miniffris Ecclefía , qui funt difpeufatores Sacramentorum ,

[/

um ob[lacalum peccati vemovendum ,

oteflas aliqua manet ad pradi

tion propriá virtute , fed virtute, & paffione Chrifi ; & hac poteffas me-

£apborice clavis Ecclefta dicitur ,qua eff clavis miniflerii Ecclefte. Wec

clavis mini(terialis duplex eft , alia eft clavis fcientiz , quà facerdos dis-

clavis

g,gmj; inter lepram, & lepram, ligandum.-, & folvendum : alia eft

judi-

"rs. VT. Anpoteffas clavium cateris Adpoffolis equaliter fuerit che, s$

"

judicandi; qu&.à Magiflro fent. in 4. difl; 17. definitur : Pore(fa.

W

di, c

lizandi,

5 foluen-

quá judex EcclefiafHeus dignos recipere , & indignosre-

h)

mvvere debet À regno.. Clavem judicandi. neceffarió precedere debet

Z

(

clavis fcientiz , malé enim apcritur clave cxcá , & errante , confequen-

IU

ter peffimam fententiam dicet is , qui fcientiá difcretionis , quà inítrui-

h

tur, quibus , & quomodó regnum caclorum claudendum, vel aperiendum

fit, caret , in hujusmodi cxcos judices exhorrefcendam illam tulit Sal-

vator fententiam Matth. i1. bisverbis: 7 vobzs legis peritis,quia tuli-

JHis clavem feientia. 1pff non íntroiflis ,

£f eos qui , introtbant probibuiflis,

20. His przmiffis queritur, an poteftas clavium o

füerit zequaliter collata

r

inibus Apoftolis

à Chrifto Domino : vel ut loquar in aliorum DD,

phrafi, quxrítur , an di&a poteftas immediaté Petro ; an immediaté Eccle-

du

li. toti colle&im fumptz conceffa fit, & per eam jus clavium exercen-

darum , tum datum fit per Ecclefiam Petro, tum aliis Epifcopis , pafto-

ln

ribus &c. ita ut folüm dignitate fit primus Petrus, & major omuibus di-

Vs

II

vifim nontamen colle&im fumptis? Negativam partem tuentur Theo-

logi Galli tefte Ludovico Du Pin c. 2. $. 3. differt.

4. Deantiqua Ec-

J

clefix difciplina. Priz; ;taque ( verba fünt cit.

$

Auth.)ffatunnt ( 'Theo-

jj

logi Galli) i2 Ecelefja

jtre dvino effe quandam Monarchiam , hoc ef? in

Yi

ea primum effe

»

l4

Romanum Pontifícem.

Attamen , ajunt , Chriflum imme-

diat? , ac per fefe cleves toti Ecclofia

collettim fumpte dediffe, c fubje-

st

G um ,ut loqmmtur, immediatum pot

effatis. Ecclefiafhica mon effe Papam ,

NT

Aut. Pralatos , fed totam Ecclefiam ,

ita Tamen ut per Prelatos jus clavium

u

exerceatur , non. per folum Pont.

tficem , licet primus fit inter eos

n

citum

» qui jus

illud babent. Contra hoc pla

hi

a1. Dico. Pefeflas clavium

tf

4

fuit. quidem ceteris Apoffolis .cqz)ä ac

TT

D. Petro à Chrifflo collata , non 1

men equaliter

» fed buic cum majori ex-

telleutia , illis cum aliqua fubor

dinatione.

Probatür r. ex SS. PP.I«o

pcc

(

Papa epift. 89. ita loquitur :

Hyujus muneris [aeramentum ita Dominus

ad omnium Apoffolorum.

jri

officium pertinere voluit , ut in Leatilfrmo Petvo

gyltf

"Apoftolorum omnium fu.

mino principaliter collocaret

» t ab ipfo quaff qua-

dam Capite dona f«

nl

4a velut ip corpus omne diffunde

Yef. Huicaccedit Cy-

h

prianus lib. de unit, Ecclef

ita inquiens :

Loquitur Dominus ad Petrum,

]À

tibj dabo

claves regni celorum , €* etiam

poft ve, urr,fö?ianemn fMam dicit,

nd

palce oves gueass, &b quamvis Apoffolis o

; 0i

mnibus po[! re[urrettionem Jféam

icut me mift Pater , ( ego mitto

j

parem pgtcjlctem tribuqt, e a(kat ,

w*

Elz

055

46

SueftiaTI. be manar;*ly'iæb D; Petri Primatu. . ——

qios', tamen ut umitatem manifefl aret ,

tatbedram confHituit../ Subfcribit

aliós SS. PP. quorim den(üm agmen adduci poffet , fi anguftia

his preter

paginz per

mitteret ; Optatus Millevit, lib. 1. cont. Parmen. de Petro ita

diícurrens:

Preferri omnibus Apoffolis meruit , & claves regni celorum

communicandas cateris folus accepit. : Quid clarius , evidentius , & pre

Boftro intento accommodatius ? ex his.

Chriftus Dominus'pöteüatcm ju;-

43. Prob. a. ratione: Illi contulit

risdi&tionis majori cum excellentia , digaítate, & eminentia, quàm aliis

Apoftolis ,

cui DEUS oves paícendas fpecialiter demandavit , claves re-

gni coclorum cxteris communicandas tribuit ; & in quo facramentum

muneris ptincipaliter collocavit : fed hxc omnia, ut ex citatis S5. PP.

teítimoniis liquet , foli Petro pra czteris Apoftolis conveniunt: ergo illi

fuit

poteítas c(avium majori cum excellentia collata , quàm ceteris Apo-

ftolis.

5

Confirmatu

t Ideo juxta Cyprianum conftituit Chriftus in Ecclefía

cathedram, ut fervaretur unitas: fed quomodó hzc fervabitur , fi pote-

ftas jurisdi&tionis in univerfitate Apoftolorum , & non in folo Petro tan-

quam i

ii fübje&o primario fundaretur ?

23. Prob.3.

Si poteftas clavium non fuiffet Petro collata majori

, in primitiva Ecclefia

cum eminentia, ac cxteris Apoitolis , fequeretur

nullam fuiffe legitimam verbi DEI pradicationem , aut facramentorum

adminiftrationem : nulla enim eft legitima , aut verbi DEI praedicatio ,

aut facramentorum adminiftratio absque miffione, nulla miffio fine füb-

ordinatione mittentium , nulla fübordinatio fine aliquo primo mittente,

nullus primus mittens fi

ne fupetioritate , nulla autem fuperioritas fine

maiori eminentia , & exce

llentia dignitatis Ecclefiafticz : ergo &c.

liquo genere necefle eft perire omnia,

Confitm. Pereunte primo ina

us füb tali genere continentur , ut habet.communis gnoma fcholafticas

;:

ergo fi effet (ublata prima miffio,.tollerentur omnes miffiones inferiores.:

fed. prima.miffio füpponit

P

majorem plenitudinem authoritatis , potefta-

Petro tanq

uam primo poft Chriftum miffo & fecundo mit-

tis &c. ergo in

tente debet re

fidere major poteftas clavium , quàm in reliquis 'Apo-

ftolís.

24*

Objic.f 1. Quód Chriftus dederit pleniffimam poteftatem cla-

vium D

, Petto , inferimus ex illis verbis Matth. 16. Tj da£o claves

j

t

regui cielorum , efi» quodcunque ljgmoeris fuper terram $. Atqui eadem

fer& verba locutus eft Chriftus ad reliquos Apoftolos Matth, 18. ,Qua-

f

lo : ergo zqua-

eunque alligaveritis faper terram erunt ligata (j in ce

lis poteftas clavium fuit à Chrifto collatatam Petro , quà

m reliquis Apo-

ü

ftolis,

Mrt. II Anpoteffasclavium :.cterz'; Apoftolis equaliter fuerit ec. — 39

ftolis. Huic prater alios innumeros SS, PP. fübfcribit S. P. Auguft. do-

Mïk

l

U

cens , claves regni coclorum fuiffe datas Petro non nomine proprio, fed

u

nomine Ecclefiz, za /f z Petro, verba ejus fünt tra&. ;o. in Joannem,

Mi

non e[fet Feclefra facramentum , non ei diceret. Dominus , tibi dabo cla-

pro

ves regni calorum cfc. ergo licet Petro fuerit conceffa poteftas clavium

per fe primó primitate ordinis , non tamen excellentie , cum refpectu

omnium miniflrorum fuerit x

Ji

quali'ger extenía , ücuti'omngs*æqualiter in

z

ii

Ecclefía continentur.

Refp. Quód per illa verba tam Matt

h.16, quàm 18. non fuerit col-

-

W

lata, aut Petro , aut ceteris Apoftolis pleniffima poteftas jurisdi&tionis ,

fed tantàm illis promiffa; cum difcrimine tamen fipius in(inuato , Petro

d

ll

nimirum ut ordinario univerfalis Ecclefig Paftori , czeteris Apoftolis veró

ut extraordinariis D. Petri in vinea Domini cooperatoribus , & in hoc

QQ

fenfü interpretandi veniunt SS. PP. qui communiter ab Adv, hic in ma-

gno fyrmate adduci folent.

Ratio autem cur locis citatis dicta pote-

cli

It

ftas Apoftolis fuerit tantüm promiffa, & non collata,eft: quia Apoftoli

tunc non erant adhuc fàcerdotes , adeóque poteftatis jurisdictionis inca-

l

paces. Id, quod ex S. P. Auguft. adducitur, Dif. Claves regni coelorum

fuerunt datz Petro nomine Ecclefie , itaut procuratorio modo tanquam

jpt

d

i

legatus Ecclefiv non fibi,fed tantàm nomine Ecclefiz acceperit , N.no-

mine Ecclefiv , quatenus gerebat illius perfonam tanquam Princeps , &

fulm

10

Caput ejus , ficuti Rex dicitur gerere perfonam regni propter dignita-

tem regiam , C. dictum S. P. & N. confequentiam exinde falsó illatam.

fb

Df

2f. Inftas. Mortuo D. Petro, aut quocunque Summo Pontifice ma-

nent claves in Ecclefia , donec eligatur alius Summus Pontifex , qui f le-

fite

gitimé electus fuerit, eas rurfüs ab Ecclefia accipit , vel unde? nifi dixe-

ris illas ab aliquo Angelo deferri de coclo : ergo claves non D, Petro,

ff

W

fed Ecclefie promiffie , & concreditz fünt tanquám fidz cuftodi,

Refp. 1772. Cum Bellarm. Claves mortuo Summo Pontifice non

J

dl

manere formaliter in Ecclefia , nifi quatenus aliqua earum poteftas fuit

communicata inferioribus miniftris ; fed remanere in manibus Chrifti,

mlf«

(*

qui Summo Pontifici rité eleQto eas tradit, non novátraditione , fed an-

!

tiquà inftitutione , quá dum Petro eas conceffit , conceffit etiam omni-

di

bus ejus füccedaneis. .240. Concedo , claves fede vacante manere in Ec-

clefia, à quà Pontifex de novo illas accipit: ex quo tantüm fequitur , Pe-

n

m

tro ab initio ut Capiti, & Ecclefiz ut corpori , ejusque miniftris , modo

fupra explicato fuiffe collatas, in quo nullum eft inconveniens,

)u

.

26. Objic. 2. Si D. Petrus habuiffet pleniffimam poteftatem jurisdi-

qu

&iou

is fuper omnes alios Apoftolos , fequitur, illum fuiffe Paulo fuperio-

jpr

xrem;

3

jl

*.

38

Swaflio II. De monær:;hica D. Petri Primatu.

rem: atqui hoc fal(um eft: ergo. Min. prob. zz4à. . Paulus vocatur Ápo-

ftolus per antonomafiam , non fic Petrus: fed Apoftolus per antonoma-

fiam eft talis per excellentiam , fumerioritatem &c. ergo. 24?. In antiquis

diplomatibus imago Pauli plerumque ad dexteram imaginis D. Petri collo-

catur : abfoluté autem federe ad dextram honorificentius eft , quàm ad fi-

niftram , ut docet D. Hieron. in comm. 1. cap. ad Ephef. 37/5. Ipfe Pau-

lus nullam agnovit fuperioritatem , aut majorem poteftatem jurisdictio-

nis in Petro , ut conftat ad Galat. 2. ubi ait: qwibus ( id eft Petro, Jacobo;

& Joanni, de quibus antea, ) seque ad boramceffimus fabjectione. Ec in-

fra: f'acobus ,& Cepbas, && oaunes.qui videbantur columna effé , mihi

nibil contulerunt, dextras dederunt mihi,eft- Barnaba focietatis. . qtà

Paulus graviter reprehendit Petrum , ut conftat Galat. 2 - Cumattem ve-

niffet Cephas Antiocbiam ,in faciem ei vefliti ,quia reprebeuflbilis erat :

Sed major non reprehenditur à minore: ergo.

Tandem : Apoftoli mife-

runt Petrum , & Joannem in Samariam Act. 8. fed mittere arguit füpe-

rioritatem, & majorem authoritatem in mittente, quàm in miffo : ergo &c.

Refp. C. Maj. N. min. ad prizam prob. dic, Paulum non dici Apo-

ftolum per antonomaíiam ob przrogativam füperioritatis , fed quia no-

tior eft pluribus epiftclis: vel quia munus Apoftolicum excellentiffimé

implevit in converfione gentium , in quatefte eodem r. Cor, 15. plüs om-

nibus aliis Apoftolis laboravit , fidémque non folüm ab Jerufalem ufque

ad Illyricum, fed etíam à mari rubro ufque ad oceanum per totum feré

orbem plantavit. Ad/ecuzdam dic , quod non fit perpetuum, imaginem

Pauli in figillis diplomatum collocari ad dextram , cum in figillis quibus-

dam cernatur ad (iniftram ; immó veró in numismatibus femper fortitur

finiftram , quz diverfía collocatio absque dubio infinuat, parem utrius-

que fan&titatem , & zquale meritum juxta illud Leonis ferm. r 1. de natali

Apoft. dicentis: J//os &j ele/fio pares , $ labor fimiles , c finis fecit effe

equaleg, N'el , ut alii meliüs judicant; indica: diverfa hec collocatio,

quód Paulus przcefferit Petrum, & Petrus Paulum in diverfis prroga-

tivis; nam Paulus precedebat Petrum , quoad dignitatem fcientiz , me-

ritorum , & muneris Apoftolici plantandi fidem ; Petrus écontra excede-

bat Paulum majori poteftate ordinarie jurisdictionis : hinc S. Maximus

ferm. ultimo de SS. Apoft, ait: Perro datam fiffe clavem potentia , e

paulo clavem fcientie. Hoc autem non prejudicat Primatui Pe-

tri, ficuti nec Moyfes in veteri reflamento przjudicabat dignitati

capitis in Aarone, licét in populo jJudxorum fuerit major.

Ad

tertiam dic, quód in primó textu ly zegwe zd berams ceffonus [ub-

jectione falsb , & mendaciter referatur ad Petrum, Jacobum &c. cum

E u RUE E E r l

ex-

J Ar). III, Anpoteflas clavium cateris Apoffolis equaliter fuerit ctc.. 39

p

expreffus textus doceat , S. Paulum illa verba retuliffe ad quos-

Id

dam falíos fratres ; erántque illi quidam pfeudo - Apoftoli, qui contra

IS

Paulum infürrexerant docentes, circumcifionem (imul effe obfervandam,

olh

operibusque legalibus juftificari homines, illisque deberi gratiam Evan-

al

gelican: & ut predicationem Pauli, qui eos erroris in fide arguebat, di-

Pa

minuerent, afferebant, ipfum non immediaté à Chrifto, fed ab homini-

Qio

bus füum Evangelium accepifle, proinde non effe tanti faciendum, ac

)b0

Evangelium alioorum Apoftolorum , qui proximé ab ipfo Chrifto erant

In

edocti. — Contra hos proteftatur D. Paulus docens , & dicens c. t, v. 1.

n

& 11, fe

77

"dpoflolum per Tefum Chriflum, ejisque Evangelium, non

Jl

Ab aliquo

ine, fed per revelationem fefu Chrifi non fecis ac alios A-

9.

poflotos accepiffe, quinimmó ex verbis ipfiusmet Pauli claré colligitur, eum

L

agnoviffe fuperioritatem in Petro, cum c. 1. 18. dicat: Poff azzos £res ve-

nife

ni lerofolymam, videre Petrum, e& manfi apud eum diebus quindecim. n

u

quz verbaD. Ambrofius ait: digmum fuit, utcuperet videre Petrum,

&t

quia primus erat inter Apoflolos,cui delegaverat Salvator curam Eccleffa-

)

rum. Hanc recognitionem fuperioritatisin Petro Paulum habuiffe adhuc

I

clariüs conftat ex hoc, quód, cum füum Evangelium dicti pfeudo- Apofto-

f

li fü(pe&um haberent , neceffarium duxerit, rurfüs ire Jerofolymam, &

50

conferre illud cum Petro, ejásque fociis tanquam judice controverfiarum

i

fidei, ut ab €o approbaretur, vel reprobaretur , & fic dubitantium ora

f

(

obturarentur, ze Alioquin (inquit ipfe c. 2.) forz? in vacuum curreret ,

vel cucurriffet. Cum igitur Petrus, & ejus Socii vidiffent creditum

(

mbxxs

efíe Paulo evangelium praputii , dextras dederunt Paulo , & Barnabz

focietatis , id eft , admiferunt illos tanquam veros focios, & confratres

rtitl

ii

in officio pradicationis evangelice, quod non officit füperioritati Petri ,

al

ficuti defadto fummus Pontifex dat dextras Societatis , & confraternita-

i

tis omnibus Epifcopis, fratres eos compellans , exinde tamen non fequi-

(4t00y

tur ,€os effe ipfiz:quales injurisdi&tione ordinaria. Ad quartam probatio-

nem varié refpondent SS. PP. Fuitque in pun&to hujus probationis magna

1f

n

controverfia olim agitata interS, Hieron. & S. P. Aug, ut conftat tom. .

oper. S. P. Aug. Ep. 8. 9. & feq. D. Hieron. fentiebat, D, Paulum.non fe-

cedc

jmus

rió, fed fimulaté reprehendiffe Petrum, neque hunc veré reprehenfibi-

lem fuiffe, quia in fua fimulatione nequidem venialiter peccabat ; (imu-

7

j

labat namque fe legalia obfervare, ne tcandalizaret Judxos, quorum pra-

cipué Apoftolus erat, fimul ut daret occafionem D. Paulo gentium Apo-

vnl[au

ftolo fe reprehendendi; hoc qua(i ex condiéto facientes, ut D. Petrus,

j

ui erat Princeps Apoftolorum, fimulate Pauli reprehenfioni cedens, ip o

] /116

fi

fa&to oftenderet Judzis, legalia, quz in. inftanti mortis exfpiràrant, non

€

i»

U

40

ueffio II. De monarchico D. Petri Primatu.

éque fatere, & effe mortifera poft fuffici-

effe ampliüs fervanda, inciper

entem Evangelii promulgationem 5 & Paulus füas gentes , quarum erat

do&or, inftrueret,legem Moyfis quoad legalia, & cxremonialia non effead

falutem ampliüs neceffariam. Idem docent Chrys.Theoph. & communiter

Grzci: afferentes,inter utrumque Apoftolum intercetfiffe quoddam pium,

& prudens (iratagema, intendens finceram converfionem Judxorum, &

entium ad veritatem Evangelii,rquod non eft proprié mendacium, aut

.illicitum.

Sed

licet hzec ob Authori&tem SS. PP. multum probabilitatis fi-

bi adícifcant, contrarium tamen abfoluté defendit S. P. Auguftinus in

8.9. 19. docens: Paulum ferió reprehendi(le Petrum,

Epift. ad D, Hieron.

hüncque veré reprehenfibilem fuiffe, utexpreffé infinuat S. Scriptura, &

communiter propugnant DD. latini cum interpretibus S, Scripturz in ci-

tatum cap. 2. Adeoque hi agnofcunt aliquod peccatum in fimulatione D.

x

Petri,non quidem erroris fidei, fed facti: defideenim credebat legalem

dele&um ciborum fuiffe jam dudum abrogatum ,. edo&tus A&. 10. guoz

DEUS fantlificauit, tucommune ue dixeris, .V el, utloquitur Tertullia-

nus lib. de prafcript. adv. heret. fuit aliquis error, non predicationis,

fed converíationis, quia non decrevit legalia effe fervanda , feéd potius

contrarium A&. 1. Neque hoc peccatum fuit mortale, tum quia D. Pe-

trus , & alii Apoftoli poft mortem Chrifti nunquam fervárunt legalia ex

intentione fervandi, íed tantüm diffimulaté ad vitandum fcandalum fi-

delium circumciforum, ut contendit D, Hieron, qui addit hoc pa&o diffi.

muláffe etiam Paulum obfervationem legalium, quando perfolvit votum

in templo Hierofolymitano, Ad 21. quando circumcidit Timotheum,

A&.16. & quando à Jacobo monitus accepit quzdam legalia , A. 1.

V'el quia tametfi Petrus, & alii Apoftoli ante fufficientem promulgatio-

nem Evangelii obferváffent vere legalia , ut vult S, P. Aug loc, cit. non ta-

men in eis fpem falutis ponebant , quod lethale erat , quia, quantum in

j

eis erat, evacuáffent gratiam Chri(ti, ut docet Apoft, ad Galat, 2. Et hoc

modo obfervare legalia licebat Apoftolis , non fecüs ac aliis Judais ante

ratiam Evangelii füfficienter promulgatam , ut mater Synagoga ( verba

funt S. P. Aug. ) paulatim , & cum honore deducatur ad tumulum; ut-

ue aliquamdiu indulgerent Judzis conver(is ad fidem Chrifti , qui ad-

huc infirmi in fide (ibi perfuadere non poterant, licere fudzis cibis vef.i

entium , & legalia contemnere. : Fuitergo incauta hzc fimulatio Petri

[

eccatum veniale, proveniens fcil, ex inconfideratione , vel defe&u de-

bite prudentixz ; exiftimabat enim fe bonà fide potiàs debere moribus

(

l

Judæorum( quorum LApo&olus erac) adhzrere , eorümque offenfionem

cavere,

i Ar?-' 1TT. m poteffas claoviumeenteris Apoflolis equaliter fuerit Crc. 41

ffci-

cavere, quàm gentium, & füppofüit gentes idipíum fcire, velfacilé cogi-

tare pofle, Exquo fequitur , quàd licet Apoftoli poft adventum Spiritàs

al

Sancti fuerint confirmati in prudentia, & gratia, ut mortaliter peccárenon

bt

potuerint, juxta illud Pfal. Ego confirmavt colummas ejus, bene tamen ve-

piun

nialiter, ut advertit D. Thomasin cap. 2. ad Galat.leéct 3. Hac fententiá

m

Auguftinianà füppofitá refpondeo ; reprehenfionem illam ex parte Pauli

fuiflejuftam , & licitam fine vamen prajudicio primatàs , & fuperioritatis

ya

D. Petri ; licet enim nonnunquam inferiori , & fubdito, corripere fupe-

$s lt

riorem peccantem adáibità debitá reverentià, & charitate . quoties ipfius,

Ts

vel aliorur íperatur emolumentum , vel ipíius lapfüs videturin multo-

trüm

rum ruinam redundaturds , ut in prafenti cafu. contigiffe fupponimus;

a,

Et in hoc negotio maxime refplenduit zelus animarum , & conver(ionis

hd

gentium quo ardebat D, Paulus,atque maxima humilitas D. Petri,qui equo

13

animo tulit ab inferiori reprehendi , ut advertit S. P. Aug. epift. 19. ad

Hieronym. dicens: Rariws , e& fantfius ex

g

emplum Petrus pofleris pra-

Y

buit

» quo non dedignarentur à pofferioribus corrigi , quam Paulus , quo cop-

il

fiteater auderent minores m

ajoribus pro defendenda veritate falvá chari-

JUSs

tate vefift

rium im

ere.. Ad ultimam probationem, concedo, miffionem per impe-

QQ('&IS

portare fuperioritatem in mittente , & (übje&ionem in mi

ffo, quo

xD'Pe.

pado Dom

inus mittit fervum , Epifcopus Parochum ; nego a

utem id

yid

de miíli

one

per confilium , & fuafionem , quo modo confiliarii di-

cuntur mit

r

di&is-

cere Regem ad bellum , & Apoftoli Petrum in Samariam.: Ex

«ourt

.37. Colligitur, Apoftolos non à Petro immediat?, f2d à Chrifto füam

B

authoritatem , & jurisdidtionemaccepiffe. Ita D. Paulus ad Galat, z. ]tem

&rli'

1. Corinth. r2, & Ephe( 4. colligitürque ex Joann. 20.

at

ubi Chriftus Apo-

ftolos cum pleniffima poteftate, & jurisdictione mifit in

mundum univer-

n i

füm ad propagandam füam fidem.

Contrarium docent plurimi DD, cum

un i

noftro P, Rolliers, volentes, Apo

ftolos non tantüm jurísdi&tionem , fed

J

etiam Epifcopatüs ordinem accepi

fle à D. Petro, confequenter dicunt,

; anti

€os ad talia munia , & dignitates fu

iffe à Chrifto Domino folàm initiatos,

vera

& non plené infignitos : cui fente

ntie favere videtur S, L.

eo ferm. 3. de

m

anniv, affumpt. diead pontif, ubi ait: $;

quid commuwe cum eo voluit effe

lui ad

:

Principibus , nunquam . nifr per ipfum P.

e£

stxl'

rum dedin,.quidquid alls non

negavit. Seddicendum, quodS. Leo ni

hil aliud intenderit , quàm pote-

pei

ftatem fuiffe Apoftolis reliquis immedi

até quidem à Chrifto collatam,

u dt

cum dependentia tamen , & fubordin

atione ad füpremam poteftatem

rb

Petri tanquam ordinarii Paítoris ,

& füpremi Ecclefim Principis ,

jonet

ut ipfe-

TT

42

" Suaft io Ii. De Manarchika D. Petri Prismats.

ut ipfemet indicat

?

in Epiftola 89. ad Epifcop. Viennenfis Pro-

vincia.

AnTicuLus Quanrus.

ri Primatus ex "variis prerogati-

: :Monmbz',cus D. Pet

vis probatur.

x SS, Litteris adduximus , fuffi-

cet ea, quz in precedentibus e

ciant ad probandum,

D.Petrum

^ Chrifto Domino fuiffe ceteris

zg.LI

; jurisdi&tione, & poteftate przlatum ;

Apoftolis in authoritate

non tamen de(ünt aliz innumere praro

gative in S. Scriptura regiftratz;

ux hanc eximiam , & füpremam in terris

dignitatem in folo Petro fuiffe ,

titudine m

orali fümmá evincunt, Pri-

finon aliquá evidentià, faltem cer

ia e(t, quód Chri(tus , poftquam

D. Petrüm in charitatis materia rigidé

térque idoneum reperít , ipfi füpre-

examinavit , eümque térque qua

$num paftoratum ovilis fui ,

& totius

Dominici gregis, commifit il;is

verbis ter repetitis: fa/ce Ag405 £05

» pAfce owes

[//7 4719

Cum Lutherolib. de pote

ftate

Pap. per ly pafce co-ïn.&i-

29. Dices r.

tui Petrum potiüs ferv

um , & miniftrum f

delem , quàm principem ; quia

.

fed cibum przbere , ac mini

ftrate.

pafeere non eft przeífe ,

Es

(à S. Scriptura , u*f

Sed hzc futilis cavillat

io facilé exploditur ex ip

atiffimé infinuatur pro regere:

ita legimus 2: Re

g. ;. DEUIM

ly pafcere ufit

ulum I

fra&l per hec formalia : 74

"

conftituiffe D

avid Regem füper pop

al* 44«

el, et £u er.

i5 Dux fuper Ifrael, Yvem M

Jmfæ.c

populum meum Jfra

Deinde demus , officium inadzquatum

Pafto-

D1co Cy

ro: Paffor sens es.

xis fpiritualis effe pr

gbere pà

fcua fpiritualia , miniftrare , dirigere, przdi-

(

f

&

uatum tamen ad multó maj

ora, & plurade extendit,

.«are, docere; adzq

& corrigendas oves , ad arcendos lupos, neoves,

nimirum ad regendas,

aut agnos maGtent , ad

co&rcendos arietes , ne illos cornibus laedant: er-

cenon con

ftituitur Petrus minifter, (ed füupremus Princeps,

go per ly P^

$7.in Joann. Ferzex fpffus catts.

& utloquitu

r $. Chryf bom.

30. Dices 2. Per ly oves,

& Ag505 non intelligi univerfam Eccle-

eles; et enim propofitio indefinita, qui

fiam , aut cunctos omnpino fid

tuxta Diale&ticos in materia conting

enti , qualis eft przfens , equivalet

particulari : confequenter

ex hoc textu non coll

igitur curam, & paftu-

lefiz fuiffe Petro à Chrifto commitfam.

ram univerfalem totius Ecc

Sed. contra inaniffimum ho

c effugium.fentiunt communiter omnes

& Aagnos defigadfe Chriftum Do-

SS. PP. primitiv Ecclefix ; per ly oves,

midium

*

Monarchieus D. Petri Primatut ex variis pravomntivis probatur. 43

- minum omnia Ecclefiz membra ; ita ut.ne quidem Apoftoli excipiantur;

n

inter alios audiatur Eufebius Emifenus in ferm. de nat. SJ Joann, Evang.

ita ad precfens inflitutum difcurrens : Prigs aguos , deizde oves ei commifit,

quia non. folum paflorem , [éd paftorum paffarem eum confüituit, — Petrus

aqnos , pe[cit & oves : pafcit filios , pa[cit & matres s regit fubditos , &

/

Pralatos omnium ieitur Paffor eff , quia prater agos , C vves p Eccle-

fra uibilefl. "Hinc 'Theophyl. & Rupertus ihilla verba commentantes ,

notant , Chriftum non fine myflerio bis dixifíe Petro, pa/ce agnos rueos',

fifíe

& ultimoó pa/ce oves smens ,quia per agnos, uti citati DD. exiltimant, in-

vwets

tellexit eos, qui adhuc teneri, & infirmi funt in fide, quibus ( ut ait Apoft,

at

Hebr. r. ) /adfe opus e[f.. Per oves autem perfectos fideles ; zz quzbus for-

ritts

matus eft jam Chriflus ad Galat, 4. Au£ exercztatos babent fenfus: Hebr,

ft,

$« Vel utdocet S. Ambrofius in Luc, per agnos , vel oviculas commenda-

li

vit Salvator cure Paftorali Petri incipientes , & proficientes , per oves

n

veró perfectos. Vel tandem ut innuit S. Leo in ferm. 3. affumpt. ad Pont.

Áife

& S. Bern. lib. 3. de confid. c. 8. Per agnos infinuavit Chriftus plebem,

il

per oviculas Parochos , per oves i

pfos Epifcopos, & Paftores committi

Petro tanquam füpremo Paftori.

a

Necobftat citata crifis diale&ica, licet enim verum fit abfoluteé lo-

m',qu

quendo , quód propofitio indefinita in materia contingenti zquivaleat

particulari, nontamen füppofit& certá materiá , aut certis quibusdam cir-

(211

il

cumftantiis : ponamus enim Petrum morti vicinum dixifle Paulo: Coms-

DWN

mendo tibi mens proler , haud dubie quilibet judicaret cunctas proles nul«

fi

là exceptà illi commendáffe, Hinc notant JC. quód pronomen zeAs

"

L

fit diftributivum vocis, cui conjungitur, tum in collatione poteftatis ,

lo

tum in teftamentis : quapropter fi quis in füo teftamento dicit : re//zuo

pxæd

bona mea filiis meis , de cun&tis ejus bonis , & omnibus filiis nullo exclu-

^tentl

fo intelligitur. Ergo pronomen zzezs (ine ulla reftri&tione in noftra pro-

V

at

pofitione de collatione poteftatis pofitum ita diftribuit nomen 96 cui

j

conjungitur, ut fupponat pro omnibus ovibus nullá exce

ptà. Legantur hac

füper re Rdmi FF. W/allenburgici controv. 6. de Pt

ncapo

imgþu Petri , qui

cit. Fachin. l. 6. c. 68. $. 4. & alios.

fede

31. Secunda prerogativa eft

; quód in nullo alio)IArpoftolorum im-

pleta fit promiffio Petro facta

1

v

,nempe,

quód nec portz inferi fint preva-

[

licurg contra Ecclefiam fpecialiter fuper

ipfüm fundatam: nufquam etim

qll' i

hodie exiftitin /Egypto Ecclefia S. Judze

,non in

KPQ'J

Mefopotamia S. Sinionis ,

l

nonS. Bartholom&i'in Armenia , non S. Tho

m& apud [ndos , nonS. Jaco-

: Omw

bi Hicrgfolymiä , non S Joannis ;Epheü

; hon D. Matthai in ZEthiopia ,

yn?

E?

non

f

g

44

DSuaflio 11. De monarcbico D. Petri Primats.

&on S. Andrez in Scythia, fola perftat Petri Ecclefia tan

quam fundamen-

tum, firmamentum , & co/umaza veritatis.

.

p

.

32. Tertia prarogativa eruitur exeo, qu

ód Dominüs Petro nomen

mutaverit, illàámque Petri , vel Petrz titulo infigniérit , quod eft unum

ex prxcipuis ipfius Chrifti nominibus ei in SS. Litteris toties appropria-

tum, la legimus Joann. 1. Zz es $£pmoz. filius Tone , tu wvocaberis Ce-

las , quod interpretatur Petrus. . Et boc future dignicatis fatis clarum

eft indicium , ut nomen capitis , aut Petra fundamentalis Ecclefize, quod

Chrifto per excellentiam eft proprium , participativé Petro fit commu-

ne, haud fecus ac mutatio nominis Abrabzx in Abrahamum fignificavit

Gen. 17. Ipfam fuüturum magaum Patriarcham , & Patrem multarum

gentium, . Parum obftat , fi Zzcas, impofuiffe etiam filiis Zebedei nomen

Boanerges Marc. 3. Quia non fuit proprium nomen, fed quaíi cognomen,

quo nuíquam poftea ab aliis Evangeliítis in(igniti funt , ut laté oftendit

Bellarminus. Minüs obftat , fi regeras, Saulum in fua converfione fuiffe

di&tum Paulum , ex qua mutatione nominis S. Chryf. in cap. z. Rom.

quandam fuperioritatem , & excellentiam füper alios Apoftolos eruit.

Ímprimis enim nulla mutatio nominis invenitur fadta à Chrifto Domino

in converfione Pauli: quare D. Hieron. inepift. ad Philem. S. P. Aug. lib.

$. confeff. c. 4. docent : Saulum à converfione Sergii Pauli pro confulis

Cypri, & viri nobiliffimi , quem primàm omnium ex gentibus ad fidem

convertit , fuiffe dictum Paulum, eo feré modo, quo Scipio à devicta Af-

rica dictus eft Africanus , & Metellus à capta Creta vocatus eft Creti-

cus: vel ( ne diutius hifce leviusculis immoremur ) dic , etiam impo-

fitionem nominis Boanerges, & Pauli indicáffe fpeciales excellentias fi-

liorum Zebedzi , & Pauli prz aliis Apoftolis, non tamen horum prima-

tum. Neque enim mutatio nominis Petri, quamvis fpecialiüs, & quidem ab

ipfo Chrifto facta, (icut nec alia prxrogativa cjusdem feoríim fümpta pri-

f:'

matum concludit.

.33. Quartam przrogativam infinuat loci dignitas , in quo ponitur

S, Petrus ; quoties enim in SS, Litteris vel cum omnibus Apoítolis fi-

mul, vel cum aliquibus tantàüm numeratur , femper in ordine primus

;

eft, Etlicet S. Scriptura in ordine aliorum Apoftolorum mutet, nun-

uam tamen in Petro, & Juda recenfendis variant, non utique cafu for-

tuito , fed divino confilio , volentes nimirum fignificare , quod ficuti

u-

!

ulti-

|

dz , quia;eft probrum, .& dedecus Apoftolorum , non debetur nifi

mus locus , ita Petro,

lt

quia eft eorum Princeps , & Corypheus , de jurf:

tribuendus fit primus.

uia eft

ä

34. Dices, Ideo Petrum in NSSS. Litteris primo loco poni q

cateris

Art. IF; Monarchbicus D. Petri Primatus ex variis pr;rogati&zis ec. ag

(f

exteris Apoftolis p

lrz'or «tate , vogationc, zelo , charitatq , non autem

jurisdi&tione,

Vs

Sed contra, Dubium eft , an Petrus fuerit atate fenior -Apoüolo-

WU

rum , multi enim, inter quos Epiphan. hzref. & 1. Baron. tom. r. annal. an-

no 31.$. 23. exiftimant, Andream fui(fe Petro feniorem.

toyni

Etgratis dato,

J u

rem ita effe, certum tamen eft , prioritatem atatis à S, Scriptoribus non

farun

fuiffe obíervatam , aliàs Joannes, qui procul dubio fuit Junior omnium,

quod

in catalogo ultimum locum obtinuiffet. Deigde certum eft , Andream

i

fuiffe priüs vocatum , feu admiffum ad auditorium Chrifti , quàm Petrum,

ayit

ut conftat Joann. t. vel fi de fecunda , aut tertia vocatione contendas,

u

facer textus nos docet,, ambos fuiffe fimul à Chrifto vocatos fecundá vo-

IOR

catione , ut liquet ex Matth. c. 4. & tertià vocatione, quá ex numero

difcipulorum aliqui ele&i fünt ad Apoftolatum , omnes fimul vocati funt

moh

kendt

Luc. 16.

Tertío. An Petrus zelo , charitate , & (an&titate cxteris ex-

J

cellentior fuerit valde dubitatur, cum infignes Do&tores in materia cha.

fort,

ritatis primas Joanni , quem fpecialiter diligebat ] ESUS, tribuant; in

Tl

fan&titate veró Jacobum , qui ob notam fan&imoniam juftus, & Frater

Ym

Domini appellatur, cxteris Apoftolis przftantioremjudicent. Sedinhoc

js

pun&o opportuniffimum videtur, íequi doctrinam Angelicam D. Th,

mïüïls

Qui 1. p. d. 20. a. 4. ad 3. hanc difficultatem verían

s ait : Prafumptuo[um

videtur, hoc dijudicare

Jfien

» quia [pirituum pouderator ef! Dominus, 6f nan

hll

Alius. Prov.

16. Ergo etiam pre(uümptuofum e(t afferere, Petrum in or-

dine effe ,

(rts

& dici primum prioritate zeli, charitatis , vel fàn&titatis,

iv

35« Quinta przrogativa defumitur ex Luc, 22. ubi dicit Dominus

rjs l

Simoni;: S4zoz , Stmon ! ecce Sathanas expetivit vos 3 4£ €ribraret fécut

ritae

priticum , ego autem rogavi pro te , ut non deficiat fídes. tua.

Jubetur

dub

ergó alios Coapoftolos confirmare in fide , quod eft füper

ioris ad infe-

up

riorem officium , prout docet Theophyla&tus in cit. locum his verbis:

uia te habeo ut. Principem difcipulorum , paffquam negato. sne fleveris ,

onitit

confirma cateros , boc enim te decet ,

qui pofl me. Eccleffe Petra es , &

olis

fundamentum.

36. Dices. Chriftum pro omnium Apoftolorum perfeverantia in

, r

fide orá(le , quia commune

(; At«

tuiffent fide excidere.

previdebat perïCulum tentationis , quà po-

j

Kl.'

Sed contra. Licét Chriftus (e

T

|

piüs oraverit pro omnibus Apo-

ftolis in communi, ut docetur Joan

n. 1

7: pro conftantia tamen Petri ,

TU

& ejus faccedaneis in fpeciali ; ut difert

iffimis verbis docet S. Leo in na-

fi»

j 0!2

tali SS. Apoft, Petri & Pauli, Vel dic :F(äuöd fïcuti.alii»' Apoftoli med;a

te

at

46

Suafl io IT. be sonarchice D. Ri Primatu.

te Petro , & per Petrumin fide erant confirmandi, fic etiam mediante Pe-

tro Chriftus pro aliis Apoftol's oravit; ita docet S, P. Aug.in qq. vet. &

nov. teítam. q.75. maeifeffum eft , inquit, 1m Petro orsmes contineri, vo-

ans etenim pro Petro , pro ounibus vagálje diego[citur s femper enim in

prapoftto populus aur corrigitur , aut laudatur.

37. Preter has prerogativas , inter czteras principaliores, multe

alie przeminentiz funt , quibus in facris litteris pro aliis Apoftolis D. Pe.

trus condecoratur, ex quibus quxdam primatum Petri precelferunt , fu-

turg tamen füpremz dignitatis vel clariffima indicia , vel previz difpo-

fitiones , vel promiffiones ad illam infallibiliter habendam ; quzdam ve-

4

ró primatum fünt fecutz, quz fünt quafi effe&tus, aut exercitia prima-

riz poteftatis jam obtentc,

Prim: Chriftus Matth. 17. Ju(fit pro fe, &

Petro folvi didrachma , ex quo alii Apoftoli füfpicati funt Petrum Prin-

cipem ipforum conftituendum, ut docent Origen. Chry£ & Hieron. in

c. 16, Matth. $ecuzdó. Chriftus,inultima cena miro humilitatis exem-

lo pedes fuorum difcipulorum propriis manibus lavare volens, à Petro

initium fecit Joann. 13. de quo vide S. P. Aug. in c. r;. Joann. ,Quarr.

Soli Petro Chriftus determinatam mortem , & quidem crucis pradixit

oann. 2 1. fequere z4e; id eft , age Paftorem meiovilis dum vivis , sisque

:

'etra fundamentalis mez Ecclefiz , & moriens crucem patiendo me imi-

tare, ,O5intó. Petrusin Apoftolico inter-regno difcipulos in unum con-

vocavit, & Mathiam in locum Juda Proditoris fubrogandum propofuit

A&. 1. extà. Petrus in Concilio Hierofolymitano primus locutus eft ,

& tanquam füpremus controverfiarum Judex fententiam tulit, quam D.

Jacobus , & omnes alii amplexi funt Act. 15.

Septim. Petrus primus

ä

omnium poft acceptum Spiritum Sanctum publicé Evangelium promul-

gavit, & 3000. hominum cztui fidelium unicà concione adjunxit, O(Za-

qà. Petrus primum miraculum in nomine JESU Chrifti Nazareni patra-

vit, pedes claudi confolidando AGt. 3. Ubi Ambrof. ferm. 63. notat: Me-

ritó Petrum primum miraculum edidiffe in pedum confirmatione , ut o-

ftenderet fe fundamentum efle totius Ecclefix. vozà. Ipfe AGt, g. Par-

tes Judicis exequitur , atque in Ananiam, & Saphyram fententiam mor-

tis pronuntiat. Deciz. lpfe fidelium luflrationem & quafi folennem

vifitationem peragit AGt. o. inftar Imperatoris ( ut exponit Chryf. ) & du-

cis luftrantis copias. Iz4eci;z. Eidem primó revelata fuit divinitas

Chrifti Math. 16. & inde appellat Petrum primum filii DEI confefforem

S. Hilar. in Pfalm, 13 1. Duodeczm. Pro uao Petro incarcerato, & non

pro Jacobo , vel Stephano orasio fiebat ffue intermifffone ab Ecclefta A&

X2. quia

T

xPa

"rt.F. Ouid deprimatu D. Petri Patres quinque primorum ä':. 47

12. quia pro füpremo capite meritó major cura habenda erat , quàm pro

T

reliquis membris. Decz;mo zer?i. D. Paulus fpecialiter fe Hierofolymam

NT

contulit. ad invifendum Petrum Gal.. 1. Deczzo quar£à. Ipfe ex imperio

ii

Chrilti fecit duas pifcationes miraculosé feraces , quibus S. P. Aug. tra&t.

22. in Joann. defignari vult tum triumphantem , tum militantem Eccle-

nulit

fiam, ' Decimo quint?. Chriftus tertia die refürgens à mortuis, nulli Apo-

U

ftolorum fe confpiciendum priüs dedit quàm Petro 1. Corinth. 15. 77/5s

n

eft Cepha poff bac undecim 3 in quem locum D. Chryf, ait : Jz4qwe son

fpo-

emnibus ipitia vifus eff ,.mec pluribus fonul , fed unitantim & ei Prin-

WA

eipi , & fíde maxime digno-

tlf«

,E

Nv

ARTIiCuLUS QuiNuTrus.

y i

Q6

etri Patres quinque primorum

| Quid 4e pfimatu pR

Petrü

j

faculorums ?

"1

Uod indifputabiliter verum , & à nemine prudenter neganduns

'&C&-

fit , quidquid prifca Ecclefia quinque primorum f£eculorum una-

38«Q

i

nimi confeníu profefla fuit, dogma certum eft apud ipfos, con-

qein

tra quos hic ftylum acuimus , adverfarios: ut igitur videant , & quafi

a

manibus ipfis palpent , quam turpiter in fua caufa errent, & àcentro ve-

ggofill'f

ritatis aberrent heterodoxi , en! teiltimonia fan&orum Patrum quinque

liS ?Xh

primorum feculorum ob oculos eis pono , 6 quibus fole clariüs elucef-

pam ]

D

cet , fupremam dignitatem füummi in Ecclefia paftoratüs foli D. Petro à

Chrifto Domino fuiffe conceffam.

| ;.nm*if

promü"»'

39. PRiMuM S.gcurum. Huic initium dabit S, Clemens Roma-

J

0f

nus pientiffimus S. Petri difcipulus, & poftea in Apoftolica Cathedra me-

j p

D

ritiffimus Succeffor , qui in Italia vixit Anno Chrifti 8o. bic in fua epift.

PUR

a

j

1.2d Jacobum fratrem Domini ita de Petro loquitur : $77702 Petrus , qui

]

2

m

vera fidei merito , C integra pradicationis obtentu fumdamentum e[fe Ec-

f pu

clefre definitus eff. Excintra: Nec imter fpfos Apoflolos par. iuflitutiofuit ,

J ft"

Jed unus omnibus prafuit. Cuid evidentus? Atteflatur idem S. Dio-

a

nyfius Areopagita diicipulus S. Pauli , & fpiritualis ejus partus, qui vixit

&i

in Gallia eodem anno g0. hiclib. de div.nom. c. 3. S. Petrum appellat Co-

j(iic

ripbeum , c antiquiffimum theologorum (id eft Apoftolorum & Chriftia-

ofort

norum ) vezzitetá.. Accedit tertio Anacletus Athenienfis grecus S. Cle-

& 0

mentis Succeffor , qui floruit anno 84. hic ita in epift, 3. habet : Hac

fj M.

aerà facrofauéta Romana C Apoffelica Ecclefra , nom ab. Apoflolis fed ab

Ti

-dpfó

&

4*

QSueftio H. De monarchico D. Petri Primata. -

ipfó Domino Salvatore nofiro primatum obtinuit, C eminentiam potefla-

ts fuper upiverías Eccleffas , ac totum Chrifliani populi/ gregem affecuta

eff : ficuti ipfe B. Petro Apoflolo dixit : Tu es Petrus , && fuper banc Pe-

£ram . adifícabo. Ecclefftam meam. Et poft : Prima ergo fedes eff celeffi be-

nefício Romana Ecclefie , quam Petrus , & Paulus [uo smartyrio confecrá-

yuní. Ecce tres teftes ex primo ficulo omni exceptione majores , qui

unanimi confenfu primatum D. Petri , ejásque Cathedre atteftantur. -

40. Nec dicant Centuriat, Magdeburg. ilas epiftolas effe recenter

confiétas, falsóque illis SS. Pontificibus adíriptas , & ideo illa: ;

à nul !'o

authore fide digno ante tempora Caroli Maggi fuiffe citatas.

Nam contra eft, Rufinus enim, qui 40c. annis cempus Caroli Ma-

ni przceffit, in przfatione recognitionum Clementis meminit hujus pri-

mz epiftole Clementis ad Jacobum , quam fatetur fe ex graco vertiffe.

Item Concilium Vafenfe, quod 350. annis ante Imperium Caroli Magni,

utpote tempore Leonis primi fuit celebratum, citat epiftolas Clementis:

ergo falfum eft illas epift. à nullo Auth. fide digno ante tempora Caroli

Magni fuiffe citatas vid. Sander, lib, 7. de vitib. Monarch. pag. 230.

41. SECUNDUM S.curu, In hoc floruit S. Alexandcer I. Mar-

tyr & Pontifex, qui feditann. 121. hic ep. 1. adomnes orthodoxos datá fic

alt : Relatum in[uper eff ad. bujus fanila & Apoflolice fedis apicem , cui

Jeimmarum difpofittones catifarum , & omnium mecotia Eccleffarum ab tp-

fo Domino 1radita [unt , quaft ad Caput , ipfo dicente Prigcipi "Apoffolorume

Petro : Tu es Petrus , & fuper bane. Petram . Fcelefíam wmeam . adifícabo.

S. Pius I. Martyr , qui fedit 158. in epift. r. ad univerfos Chrifti deles de

lo

Salvatore fic

uitur: ,Qui e$ bazc 5. Sedem Apoflolicam omnium Eccle-

ffarum Caput effe precepit. . S. Vi&tor I. qui fedit anno 194. in epift. r. ita

j

habet : 44 Campro*uimia/iäw Epifcopis accufatam cau[am poutificis fcra-

gari liceat , non tamen defimiri inconfulto -Romano Pontifice permtl/um

eff , um B. Petro Apoffolo noms ab alio , quam ab tpfo ditlum fit. Damino,

ä

uacunque ligaveris €c. S.lrenzus Martyr Lugdunenfis in Gallia Epi-

fcopus , qui vixit anno 160. lib. 3. contra hares, c. t. primatum Ecclefia

!

Romane commendat his verbis : d banc PAXIWAm , . eb- gn[iqüä[j-

(

snam ,Cr ab omnibus cognitam , À duobus pofTolis Petro ,e$- Paulo Rome

undatam Ecclefiam propter principatitatem necelfe eff , omnem comveni-

L/

re Ecclefiam. 'Tandem Tertullianus Carthagin, in Africa anno Chrifti

[/

200. cum adhuc Catholicus effet , lib. de przfcript, adversüs hareticos

LT

c. 22. fic effatur : Latwit aliquid Petrum adifizanda Eccleffa Petram di-

D

427 TrR-

Zrt. V. Ouid de pri;ält? D. Pefr? PAtres qtzirzgæ þ;ffmorum [ ET 9

i

42. TrüTiUM SccuruM Sequentes nume

rat Primatüs Petri af-

üetm

fertores. Primus eft S. Felix Pap. & Mart.

Romana inquit in epift, ad Benignum , z£z

qui fedit anno 272, Ecc/effa

u

12 exordio normam fidei Chrg.

h

fiana percepiz , ab auctoribus fm

£5 "pololorum . Principibus ilibata nuga-

tet , fuxtn illud : ego rogavi pr.

[/7

fe Cc. &ectindus Origenes Alexandri-

J

nus di&us , qui vixit in /Egypto anno 230. hom, $. ín exod, ita difcurrit:

L.

If

Vide illi magno Fcelefie fundamento , & Petra Jolidiffima

.

» Juper quam

enteat

Chriflus fundavit. Ecclefiam , quid. dicatur à Domino mad,

4

[2 4

fdei quare

qulo

dubitafli? Tertius e(t Hippolytus Martyr Epifcopus Portuen

ruit in Italia anno 220. hic orat, de confümmat,

fis , qui flo-

mundi pro primatu Petri

l

Ms

fic differit: Pripceps Petrus , fídei Petra , quem beatum Judicavit Ori-

"

Jfis: Domipus. nofler , ille Dotfor . Ecclefía

vtl

-Quartus D. Cyprianus Ep. Carth. in África

» Jlle primus. difcipulorum.

anno 240. de unit, Ecclefiz ,

Mar

& lib. deexhort. ad Mart. fic loquitur: $45

er illum unum (icil. Petrum)

ytnt

edifícat Ecclefram fuam. 'Et poft: Primaty,

5 Petro datur .

5

ut una Chrifis

97j

Ecclefía, e&- Cathedra una mosflretur.

]

Quintus tandem dicitur Arno-

bius Afer, quifloruit aen.290. Ecce,in

quit in Pfalm, 154.tom. s. Bib-

I.Wï'

lioth. SS.PP. p,5. Pezro

"pofolo penitenti [uccurritur ,

At

vum Epifcopus , & gyajoy

qui eff Epiftapa-

gradus vedditar plorami

» qtá.

m fublatus eff de-

iil n

meganti, quod ut. doceam

» Mlud

oflendo , quod

unllus Apoflolorum nomes

u

Pafloris accepit : folus enim D

ominus J ESU $.

hg

Chriflus dicebat , ego funs

Taflor bonus , boc ergo monmen

fatiéfum , e ipfi

F.

$

BÜTHBiS poteflatens pof

Mæ'ü&.

*efurreifionem fuam Petro

penitenti concefüt ebc

*

jl

4j. QuAR TuM S.x

CürLuM,

In hoc calculum füum

2371

pro primatu Petri S. Marcellus L. P

ferat þrimä

apa & Mart, qui fedit a

nDO 304. in

Ln [

€p. 1. ad Epifc, Antioch. his verbis:

JPfe eff caput torius Ec

€i

Je/fe ,CuE aE

d f

Dominus ; Tues Petrus crc.

2. Melchiades Pa

mj

nO j11. epift.ad Ep. Hifpan. ita differit: Z/;ez cz

pa.& Mart. qui fedit ar-

UW;W, [

ncdtorum ( Apoftolorun )

par electio foret , B. tamen Petyg conceffum eft

LA

.

AE aliis praeminevet , ecu

zlliaEE*

H

que que ad querelam veniunt

5

Ecdöl!æ

di

14

Jponeret. .3. S. Julius L. qui fedi

t

catfas e5- interrogationes prudent.g

[6)

Wlwi'

gon'gregatos ficícribit: $u B. Per,

LA

4

anno 336. ad Epifc

((/0 W.l

a

s primtus f'uiz Adpoff

r)

r

; s Ántiochiz

WUM OWHLEUER,

bec Romana Ecclefia ff momin

€ confecrata Domiso i.

g

may C caput eff cateravum , ut ad ea

nftuente pri«

m

vium majores Eccl.

€,

j

7 quafi ad matrem , «f upicem om-

æfctif (:9

Z caufa refera

"IWr. 4. S. Damafus Papa, qui fedit

T LA

axm? 373 idem teítatur ep,

4: de Chor- Epifcopis circa finem : 7ezz;

*v

,IF

AMagifiri

Sweffio l. De monarchico D. Petri Primatu.

$o

Magiftri mofiri Petri , && fummi Apo[toli dilelio efc. g. S. Hilartus

Pictavorum Epifcopus , qui fcripfit in Gallia anno 3 yo. in Pfalm. 1731. fic

commentatur : Zazt4 e; ( Chrifto) ze/zgio fuit: pro bumanié generis fa-

lute patiendi ,ut Petrum primum: Dei coufefforem. Ecclefra fuudamentum s

celeftis reani Janttorem. , cf in terreno judicio judicem celi Satane can-

quitio nuntuparet.

6. Eufebius Cefarien(is Epifc. qui floruit ann. 330«

lib. 2. hift, Eccl. c. 13. fic habet: Bezzgza , et propitia D EIzotius uni-

ver[itatis Rectoris &rgà. bumanum: genus providentia fortem , ac prapo-

tentem , C veliquorum omnium . Apoffolorum yropter virtutis amplitudi-

nem Principem Petrum (c.deduxit. . 7. Cyrillus Hierof. Archi- Epifco-

catech. 2. illuminatorum propé initium ita in-

pus , qai (cripfiz anno 350.

uit; Petrus Princeps adpo[folorum., e& fupremus Ecclefie Prator. Eadem

repetit in fine , & catech. 17.

$. $. Optatus Milevitanus Afer anno

;7o. lib. 2. contra Parmen. circa init. primatum: Petri commendat his

verbis: J2 qua ( Cathedra Komana ) federit omnium. Apofrolorum Caput.

Petrus , inde Cepbas appellatus eff , im quo uno cathedra unitas ab ompi-

bus fervaretur.

9. S. Bafilius; Magnus , qui in grecia anm. 380. vixit

orat. 3. de peccat. & in procemio de judicio D EI hom. 2.

Ille , inquit ,

Beatus (Petrus) qui €?* cateris antelatus difcipulis .. .. cui claues regni

celeflis commifj&.

10. S. Athanafius Patriarcha Alexandrinus ann. 340.

in epift. ad Felicem

II. Papam nomine füo , & Synodi Alexandrinz fic fcri-

bit: Tu es Petrus , & fuper fundamentum tuum Ecclefia columna , id eft

Epifcopi

, feni confirmata..

1I. S. Epiphanius Salamine Cypri Epifco-

i

heres. s y.inmedio.tom. r. poft alia,

quz de Pe-

us in gracia anno 390.

t

tro affert , fübjungi

i5 Qua

re ( Chriftus ) Pezrum: dzfcipulorum. fiuorum

[

Princtpe

. elegit..

s

r2..S. Ambrofius Epifcopus

Mediolanenfis. in: Italia

anno 380.

in.Jaudem Principatüs D.

Petri (equentia refert : Haue zgitur

fülum Ecc

le

fa. na'vem a[tendit Daminus , 3 qua. Petrus eff Maciller con-

dicente Domino : [uper hanc Petranz adiffcabo Eccleffam meams,

Í JEULUS

u navis in altum. [sculi iflius ita matat ,ut pereunte mundo , omnues

?ä

wos: fa[eipit, feruet illefos. . x3. D. Hieronymus in Syría ann. 780. lib.

1. cont. Jovinianum c. 14. de Petro ita loquitur z Iz£er duodecim: unus

eligitur , ut capite con[Hituto fchbifmatis tolleretur eccafro. Et epift. 89. ad

Aug. Petrus Princeps AApofl. Idem; docet in c. 2. Ifaiz, — r4. S. Joannes

Chryfoft. Archi- Epifc. Conftantinop. in grzcia anno 780. homil. j 7. in

[/

hac formalia.excurritz Erezire crudelem poft. idlum ca[fum ( mam sullum

)

pr-

,geg:a:z'mf- par malum") (éd tamen poff tantum malu. iterum eum ad

l,

r d

TFen

Art. V. Quid deprimntu D. Péb»? Patve: quingquepyWporum cPc.. i

ris

lt

vem honorem evebit , & Ecclefie primatun , gabernationémque ipft per

sniver um orbem £radidit. Yvem hom. 85. Petrum intitulat columsnam

ij

Ecclefén , fidei bafta , Apoffolici chori Caput. N'ide hom. 87. in Joann. ar.

Al

initio tom, &. Item hom. 59.

A.Ul

1j. S.Gregorius Nazianzenus in grecia

anno 38o. oratione de moderatione in difputationibus fervanda oftende-

j 330w

xe volens jín omnibusrebus debere effeordinem , argumentum fümit ab

AHl

Apoltolis , qui , etfi omnes erant digniffimi, unum tamen Prelatum füfti-

J

nuerunt : Pjdes , inquit , quemadmedum ex Chrifli diféipulis magnis

iil«

utique 0mnibus , 6* excelfis atque elecfione dignis bic Petra vocetur , at-

jv

ue Ecclefie fundamenta ( Apoftolos ) fídei fus credita babeat , ac reli-

jtai

qui difcipuli pofthaberi [e amimo tranquillo fzrant.

ul

A. QQUINTUM

SzcuLuM, In ifto meritó

primas obtineat Tpleh.

ra

didifftmu

m Ecclefiz fydus S. P. Auguftinus Hipponenfis Epifcopus anno

E

h

400. quificut omnium hzrefum erat acerrimus infíe&ator, & infenfiffimus

T d

perfecutor, ita authoritatis Pontificiz, & Primatüs D. Petri extitit (tre.

; Mjll

nuus propugnator , & vindex , in cujus evidentius te&imonium audi il.

"t

lum lib. 2. de bapt, cont. Donat. c. r, (ic theologizantem: .4poffolus Pe-

x

trss, n quo primatus Apoffolorum tam excellenti gradu preeminet. cc.

Fufius ferm. 19. de fan&tis : o/ps inzer Mpoffolos mernit audire : amen

g

n

dico tibi , tu es Perrus , ef fuper banc. Petram . edificabo Ecclefram TREHIB

ul

dignus certé, qui in edificandis ip Domo DEI populis , lapis effet ad fun-

hid:

danaentum , columna ad [uflentaculum, clavis ad regnum. Idem docet

iv

traGt. 124. in Joann. tom. 9. ferm. 13. de verbis Dom. & alibi. Huic

u l

tanquam coriphxo fübícribunt varii przclariífimi fCriptores & SS. Da-

fgor

tres , qui in hoc feculo floruére. — Przz? S. Paulinus anno 420. Epifco-

Ü Italiä

pus Nolanus inlItalia in quarto natali S, Felicis de S, Petro ita canit: B;

feno Princeps [aper agmiue difcipulorum Petrus, . Yvem €p. 4. ad Seve-

í ,'gi;:/

rum, $ecundo S. Ifidorus Pelufiota in

e uf

grecia 430. lib. i, ep. 142. vocat

TU ]

S. Petrum Saeri difcipulorum fodaliti

? Coripheum. Et lib. 2. opift, j g.

i

"poflolorum Coripheum., — Tertio S. Cyrillus Aléxandrinus Archi - Epi-

jo h

Ícopus in ZBgypto anno 450. lib. 4. in Joann. c. 4. tom. 4. preconizat D,

Petrum /oco && ordine majorem cateris poffolis. .Quartó S. Theodo-

j I

retus Cyri Epifcopus in Syria atino 440. in Cantica Cariticorum ita fatur :

d 9'2

Àb Petro Apo[lolerum . Princip

J

e Dominus in Ewnge'lïv e fuam Ecclefiam

4dificaturumpromifit. — .Qui

^"

tó'Theophyla&us Bulgarum Archi - Epifco-

n

j "

pus in gracia anno 480. in cap. 22. Lucz: 74 Pefre , inquit , €omver us

bonum exemplum penitentia eris omnibus , qui eum Apo[folus fueris , df

up

Fl

9e

I

fà

"Sueflio II. De meonarchico D. Petrí PriszAta.

me negaveris , iterum veceperis primatum omnium , C prefetturam arbisz

&ex£à. S. Maximus Taurínenfis Epifcopus in Galliaanno 420. hom. 5. ait:

Quanti igitur meriti apud D EU.M fuum Petrus erat , ut ei pofd navicule

arva remigium tetius Ecclefie gubernacula traderentur. : Quae vepetitó

infinuat hiom. 1. de natali Beatifs, Petri & Pauli $ep£imà. S. Leo Ma-

nus & L in Ítaliaanno 440. in epiít. 81. ad Diofcorum Alexand. fequen-

tia fcribit: Cuzz beatiffimus Petrus Apoflolicum à Domino acceperit prin-

sipatun. Eadem habet ferm. 3. de anniv. füi pontif. die. OZavo S. Profper

Aquitanicus Regienfis Epifcopus in Gallia anno 450. lib, de ingratis ita

loquiítur: Sedes Roma Petri , qua pafloralis bonoris fatfa caput. mundo ,

quidquid nop po[fidet armis , relligione tenct.. Idem confirmat. lib. 2. de

ocat. gent, c. 28. ANozà, Philippus Presbyter Romanus in Italia anno

1

43 1. ín Concilio Ephef. part. 2. act. 2, tom. r. concil. p. 2. s5 Zenoraz ,

inquit ve(tra beatitudo , £o£Z; fídei , vel etíam .Apo[lolorum eaput e[fe

[/

*

l

B. Apoffolum Petrum ?

. 4f. Hanc veritatem catho

Íicam faffa eft univerfa Ecclefia in Con;

k«

3'

cilio generali Chalcedonenfi uno ex quatuor celeberrimis in grzcia cele-

1

brato anno 41. cui interfuerunt 630. Epifcopi partim graci, partimla-

tinl, aCt, 3. Unde fanc iffimus, inquit , 4rcbi - Epifcopas Magna Roma

Leo , per nos , & per prafentem fantían,

? fynodum una cum ter beatiffimo,

T

( omui laude digno beato Petro Apoffolo

; qui ef Petra, & erepido Ca-

tbolica Ecclefta . &b ille, qui eff. vecta fide

2 fundamentum nudavit eum

f

?^

li

(Diofcorum hzteticurm ) zam Epifcopatás

$

uitate , quAm etiam c ab

4

omani f[acerdotali Alienavit iminifferio,

46. His quinque feculorum Patrum teftimoniis coronidem impo-

f

nat $, Gregorius L. nomine magnus , rerum actarum celfitudine , fapien-

l

tf

tiá & fanctitate maximus, qui Horuit in Italia anno 6oo. hic epift. 22. ad

Mauritium , Primatum Petri fequenti chara&tere commendat, & exornat:

lm

f

Cundlis Evangelium feientibus liquet , quad. beatiffamo , ef omnium Apo-

lt

ffolorum Principi Petra Dominicá woce totáus Ecclefre cura commiffa eff.

Tdem docet lib. 6. ep. 37. & lib. 4. ep. 38. tom. 4. De S. Bernardo, Beda, An-

Wf

Ig

felmo D. Thoma & aliis PP. fequentium feculorum nemini poteft eífe

z

li

dubium , eos Primatum D, Petri agnovifle , & eximiis laudibus ,

raee

rogativis , & encomiíis exornáfle , idáue palam fatentur ipfi adver

á

ríi,

fo]

Ti0n

qüapropter ab eorum teftimoniis referendis abftinendum , confültum

judíco.

&j

47. Objíc. Clemens Alexandrínus ezprefsiffimis verbis docet, Apo-

Ttans

ta-l]tm

ftolos Jacobum ; qui vocabatur juftus , & non Petrum agnoviffe tanquam

fupre.

Adrt. V. Quid deprimatu D. Petri Patres quinque primorum ce. — $3

7770

fupremum Caput, Re&orem , & Pripncipem totius Collegii Apo&olici;

yit

juvat illius verba formalia, qux refert Eufebius lib. 2. hiftor, c. , addu-

Vi

cere; Perrus, inquit lib 6. difpofitionum , acebus , &j Toannes poft. a[-

p

fumptionem Salvatoris , quamrvés. ab ip[o fuerint omnibus pene pralati ,

9 Mi

tamen nop fii vendicalant primatás eloriam.

» fed Jacobum , qui diceba-

£ur Jfuflus , "4poffolorum Epifcopum fPatuunt.

7un.&-

Fallum ergo eft , Patres

/h

omnes quinque primorum feculorum afferuiffe Primatum D. Petri. Huic

ofpet

accedit ratio : quia Jacobus fucceffit Chrifto in Epifcopatum Jerofolymi-

s1ta

tanum , qui erat mater omnium Ecclefiarum juxta vaticinium Ifajz 2.

De Sion exibis lex , ef» verbum Domini de

Jerufalem: ergo &c.

TR

A

Refp. prizm Bellarminus c.

26. locum Eufebii corruptum effe , 454

p dnnó

etfr in. Bafileen[i codice verfrenis Rufeni imveniantur citata verba , ta-

Atf

muen $n codice Colonienft ab bamine Catholica ver[o , h- edita nom babetur

"d

pomen primatus , & pro illis verbis ,

Apoflolorum. Epifcopum , imvenitur

bierofolymorum Epifcopum.

Verba (ünt citati Bellarmini, qui addit, hanc

le&ionem cohxrere cum N

(ot-

icephoro ita hunc locum allegante lib. 2. c.

ale

3. & cum grsco codice ta

m

j

vaticanz Bibliothecz , quàm etiam Parifienfi

nuper edito,

nec non cum fentent

yoe

2, C 14. hift. dicit:

ia ejusdem Eufebii ,

qui in eodem lib,.

ii

Petrum füiffe Apoftolorum maximt

1im , & Primorum

Principem. Etitare

nfiffimi Bellarmini

LUR

infidiatores Gerard

m fe habere conítat ex eo, quod infe

u

us , & Amefius contra ho

cnihil invenire, autexcogi4

( um

tarequiverint, Aliis autem cavilli

$ & nugi

tur in arenam adduci

» €X pr&cedentibus fà

s ipforum, quz non meren-

T

tis fupérque fatisfa&tum eft

2dà. Poteft dici ,

uód, admiífis etiam omn

ibus verbis ab adverfariis ve-

ferri folitis , Clemens Alexandrinus tantà

-

n

ftolos non

m intenderit , precipuos Apo-

quafiviffe ali

quam minimam p

rerogativam , volentes abje&ti

fipt

effe in domo DEI,& hi

nc nullum ex illis

n

(ibi voluiffe arrogare Epifcopa-

sorni

tum Hierofolymitanum

» qui pro tuac erat eminentiífimus ,

fed Jacobo

jufto eum confignáffe,

.Nec aliquid probat ,

e

.

Cum

"

Chriftus

; quia eft facerdos in eternum

quod additur

nequeat habere fuccefforem ,

jl

ut fupra notavimus.

31i0. Licet Ecclefi

a Jerofolymitana fuerit mater

li A

Ecclefiarum, immó unica Ecclefia veteri

s teftamenti , non tamen novi;

gü EH&

lfaias autem citato loco przdicit predi

cationem Evangelicam ab Jero-

d

n

d

folymis accepturam originem , & inde

non fine fpeciali ordinatione d

ad alia loca tranfituram , & hoc

el Af"l

ivina , que ficuti difpofüit , ut translato fa-

]fultum

cerdotio translatio legis fier

transferri voluit , ut fic noy

€t, ità & Summi Pontificatüs fedem alio

a fierent omnia,

E

Tandem fi ultro permit-

T

Ls

tantur , quecunque hic adverfarii gongerunt

hihil cedit in favorem ip-

jqu

3

Oorum

[gpl'ö'

$4

JQusflio 11. De monarchico D. Petri Primpmtu..

forum , cum non minüs

rum contradicat.

primatus Jacobi, quàm Petri d?&rïnsä &&arig-

AgTICUuLUS SrExTuUS.

4hu Petrus Rome Sedem fixerit ? 1bique Epifcopus exiflens |

4

Martyrio fuerit coropatus?

&L

Relatis fententiis probatur Catlolica veritas ex $. Scriptura,

Jau&is Patribus , & Conciliis quinque primorum feculorum.

Uoód Petrus Romz fuerit , Pontificatum ibi gefferit, & talndcm

füb crudeliffimo Neronis Imperio martyrium fübferit, teftatur

l

48-Q

4

unanimi confeníu veneranda antiquitas , omniümque fcripto-

rum authoritas ufque ad funefta , & infclicia Calvini, & Lutheri tempo-

h

ra. Er quis fanz rationis compos audebit id revocare in dubium? exi-

q

ftit enim adhucdum Romz D. Petri fepulchrum, facra ejus offa, altare

füper quo celebravit, carcer Mamertinus , cui erat inclufüs , catenz,

quibus erat aftri&tus , fons per ejus preces excitatus , locus füupplicii, &c

[

martyrii ; quz veritatis catbolice funt teftimonia adeo evidentia, ut in-

lT

vitum etiam ad affenfum trahere valeant,

Verüm ridet hzc omnia Lu-

t

li

therus, aitquein colloquiis menfalibus capite de Anti - Chrifto anno 1 5 30.

omnes bifloria teflantur, Petrum primum Roma Epifcapum fuiffe , fed me-

re funt fabule. . 'N2h! effrons impudeantia: huic fubícribunt quidam Gu-

(r

ilelmus, Joaunis W/icleff prxceptor, ut refert W/ald. lib. 3. doct. fidci

ET

dnu

a,1.c.7. Velenus Lutheranus lib. integro dehacre ubi 18. ( ut ait ) per-

füafionibus oftendere contendit , Petrüm Romam nunquam vidiffe , fed

N

ipfum, & D, Paulum Hierofolymis martyrium fubiiffe, Calvinus lib, 4.

Y

inftit. c. 6.6. 1. fatewur : ,Quod propter confen[um feriptorum non impu-

i

D

gnet , quod. Roma [ft mortuus Petvus , attamen per[uaderi nequeat , Roma

Petrum fuiffe Epi[copum , &* quidem longo tempore. 1dem docent Chem-

t

nitius in harmon, Evang. c. so. Magdeburg. cent. &alii, Sedhis contra-

pu

i,

dicunt omnes DoGores Catholici, cum quibus proinde concludo , &

Aite

49. Dico. Petrus nop folüm Rome Sedem fíxtt , [ed etiam ibi Epifte-

pu exiftens martyriofuit coronatus, Prob. r,ex 1. Petri f.ubi fic habetur:

SalutAat

55

ddrt.VI AnVetrus Rome Sedemfixerit ? ibíque Epiftopus ejc.

Salutat vos Ecclefía im Babylome colletda , ( marcus filins smens 5

hria-

ubi nomine Babylonis ( nam D. Petrus nunquam afpexit veram Babylo-

nem ) intelligunt interpretes tropicé Romam , in qua, ajunt, (criptam effe

hanc'epiftolam. Ita teffantur Papias Apoftolorum difcipulus apud Eufe-

bium lib, . hiftor. c. rg. D. Hieron. inlib. de vir. illuft. in Marco, Confo-

nat. D. Joann. iv Apoc. ubi c; 17. & r8. ( adverfàriis etiam confentienti-

lt

bus) Romam vocat Babylonem , Sedezzezr fuper feptem montes , df* ba-

bentem imperium [uper Keges ferra, Vi exponunt Tertull. lib. 5. cont.

Marcionem , & lib. cont. Judzos , pafsímque alii PP. Quamvis enim du-

plex tantàüm fuerit Babylon propria, una apud Afsyrios, & altera apud

4gyptum , qux nunc appellatur Chayrum. Roma tamen tropicé vo-

pi,

hi

catur à Divis Petro,

oanne Babylon , quia ficuti vera Babylon apud

Aflfyrios erat Caput Imperii Regis Nabuchodonofor , qui Ifraelitas in

Til

captivitatem: redegit , & diré períécutus eft ebrius de fanguine fan&o-

rum , ita Koma tempore Apoítolorum erat Caput imperií crudeliffimi

tandet

efatur

Neronis, Mater fornicatiomum » & abominatianum terra , ebria faugui-

ue [anctorum Martyrum y babitatio Demoniorum , &* cuffodia amnis [pi-

afpto

o

ritás immundi , babens tamen Kegnum , fe

u

22

perium. fuper Reges teyra

u

qux omnia quadrabant tunc temporis Urbi Rome , quzecum omnibus da-

minaretur gentibur

» OHERÍMIR

Ó

j

j d

gentium [érviebat erroribus , ut ait S. Leo

d

i

ferm. 1, de mat, Apoft. Petri

& Pauli, Przdicitur autem illa Romana

Babylon ruitura; tu

lpphah

bardos Romanz Ur

m quia perGothos , N/andalos , Hurnos, Longo-

MM h

bis imperium ad nihilum feré redactunr eft,. Tum

etiam , quía tempore Conftantini Magni illud tyramicum imperium , &

o

101j

fzcularis pormpa omníno corruit, & mutata eft in manfüetiffimam Eccle-

"r

f& Monarchiam , ita tamen , ut zd/uc Jaf

jer prefiderer Roma religione

Chrilliand ,quáam dominatione terrená ,

ndamG]

ut loquitur idemS. Leo loc. cit.

Itj

sicque adimpletum eft Vaticinium Sybill.

cErythrez , que inter alía pra-

dXl

dixit , Chriftum non in gladio , & bell.

o /Eneadem Urbem: fibi fubje&u--

j

j

*

udlffea

[

rum , fed in hamo pifcantis ut refert.

D. Anton. in fümma hiftor. r. p

e

tit. 3. c. 9. $. 14. Ex quo fluit

» perperam ab adverfariis per Babylonem

J

Apocalypticam intelligi Rom

anam Ecclefianz, five Romananr urbem uti

yin

nunc eft, Addit Cardinalis

Baronius anno: Chrifti 45. Ideo etiam Pe-

"m

trum non nomine

Ü

roprio, fed Babylonem Rormam: vocáffe , quia cum

7

pauló anté Hierof

Ü

ymis ex carcere evafiffer, noluit ab omnibus fciri ,

li Q j

ubi degeret, quam rationem cum Paulu

5, & Eucas non habuerint no-

mine proprio Komam paffim exprimunt,

Iudoa ;

;Iþfä

Eccle-

u

$o. Huic veritati füffagantur omnes Pat:r'gs » & fcriptores

fia(tici

c

j

ii

$6

Suaflio IT. De monarcbico D. P&v Primatu.

fiaftici quinque primorum feculorum , qui unanimiter docent, Petrum

non folüm Rome longo tempore fuiffe , magicas Simonis przítigias ope

divinà contriviffe , fed etiam gloriofo Martyrio ibi defun&tum effe, , Sic

in prímb &culo teftatur id Papias fupra cit, Clemens Romazus D. Petri

Succeflor , ep. r. S. Anacletus ep. 3. Methodius in martyrio Dionyf. Areo-

pag. S. Linus depaffionePetri. S.TIgnatius Antioch. in epift. ad Rom. In

fecundà feculo Alexander I. Pius I, Pont. & Mart. fupra cit. Dionyfius

Corinthiorum Ep. epift. ad Rom, Irenguslib. 3. c, r. Tertullianus lib. 6.

Inzer-

de pracfcript. c. ;6. Egefippus de excidio Hierofolym. lib. 7. c. 2

tio 'eculo Origines lib. 5. in gen. apud Eufeb. lib. 5. hift. c. 2. S, Anacle-

tus Pap. & M. epift, decret. ad Ep. Prov. Boctice, & Toletanz. $. Cy-

prianus lib, r. epift. ;. ad Cornelium. Petrus Ep.eAlexand. de poen. can.,

9. &c. In auarto fieculo $. Marcellus P, & Mart. epift. r. ad Epifc, Anti-

ochenz Provincie. S, Eufebius Papa epift, . ad Epifc Tuícice & Cam-

paniz.

Eufebius Cxfarienfis lib. 2. hift, c. 24. S. Damafus Papa in vita

Petri. 'Theodofius fenior Imperator cod, de fümma Trin. & fide cath. L.

cunctos populos.

D, Hieronym. comment. epift. ad Rom. in cap. 1. &

ia o E h L o

lib. r1. de viri illuft, in Petro &c. — In qwizto (xculoS. P. Auguftinus lib.

2. cont. litt. Petilianic, ; 1. Item lib. 1. cont. Julian. c, 2, & lib. de conf.

D

Evang. c. 10. Paulus Orofius lib. 7. hift, c. 6. Sulpitius facrz hiftoriz lib,

2. Petrus Chryfol. epift. ad Eytichen, S, Maximus Laurinenf(is ferm. .

denat. Apoft. S. Profper lib. epigr. carm. de ingratis, S, Gelafius Papa

in decreto de apocryphis fcripturz locis, & multi alii , qui videri , &

legi poffünt apud Gualterium. | Hisaccedunt vetera Concilia, que etiam

ä

ab adverfariis admiífa funt , pr/zà. Concilium Sardicenfe. — Secund,

N

Concilium Ephefinum 1. tom, a. c. 16. ubi appellatur Caeffipms Roma-

nus Pontifex , ordinarius Succeffor , && Vicarius Beati Petri Apoflolorum

Principis, 3. Concilium Chalcedonenfe AGt, 2, ubi le&tá Leonis Papz

z £

epiftolà omnes Concilii Patres acclamárunt : Pezrus per Leozem ( nem-

e faum in.fede Romapa Succefforem ) /ocutts eff.. Ex a&, 3. cum fen-

p

tentia fertur in Diofcorum, dicitur Leo Petri Apoftoli preditus digni-

tate Diofcorum depofuiffe, Item teítantur f. fynodus a&t, r. & fexta

a&. 6. quid igitur ftultius, & ineptiüs, quàm toti huic venerande antiqui-

tati contradicere ? certé unanimi confenfüi tot.Conciliorum, & SS, PP,

o in apertiffima mendacia proruere,

diffentiri, nihil aliud eft , quàm delirare, & effronti , impudentíque ani-

j — P EE o uotn

hi

alh

& I

Dr

/

»n

:5rt. Y L dn B:fiw Rä;næ ede:

fexerit ? ib/que Epifoput che,

37

t

$. 1L

j )

j

ID

Praciptze adver[ariorum Cavillationes rcfol*vz)ntzm

p. i

( r

Bjic. 1. Gerardus &alii. Petrum fuiffeRomz ex fcripturis evi-

tom h

51.0

denter oftendi non poteft: ergo non eft dogma dc fide ample-

€tendum,

jonyli

Confirm., Difcordia fcriptorum eft argumentum falfitatis : fed fcri-

: Jib, 6

Ter-

ptores non conveniunt in tempore , quo Petrus Romam venit : nam fafci.

culus temporum ftatuit ipfum Romam adiiffe quarto anno imperíi Clau.

Aode-

dii, cui fübfcribunt Beda in a& r g. & Marianus Scotus.

Paffionale de vi-

] S'Qi'

tis SS. afferit, anno 13. Claudii Romam veniffe : Paulus Orofiusloco mox

Enu CZD,

(c htt

cit. docet id factum fuiffe in exordio regni Claudii, Eufebiusin Chronic,

D. Hieron. in cat. fcript. ecclefiaft. volunt , id contigiffe fecundo anno

&

Claudii, & Koma Epifopum perfeveráfe 25. annis. Nofter Onuphrius

j p

Panvinus in fuo Chronico contendit , Petrum Romam veniffe anno ter-

1 Czthl L'

tio Claudii jam definente , ipsámque fediffe in pontificatu annos 24. men-

;p,/./ï

fes 3. & dies rz.. Obifffe veró anno 13. Neronis, 29. die Junii, cum Nero

uslb

3to Idus O&obris p

A

uam Romam vidiffe

rincipamm iniviffet ; ergo falfum CR. Petrum un-

i

Refp. Quód S. Petrus Romz fuerit , ibique Pontificatum gefferit,

du

atque martyr oblerit , conftat partim ex S. Scriptura , Conciliis generali-

ifus

bus, definitionibus Summorum Pontificum , partim ex traditione Apo--

ftolicáà nunquam interruptà ad nos derivatà.

Deinde non omnia fidei

jler. L

W eum

capita án SS, litteris ita evidenter oftendi folent , nequidem myfterium

jecindh

SS. Trinitatis , quin adverfarii illud in dubium revocare valeant,

y hn

Ad Confirm. dic , difcordiam fcriptorum effe fignum fal(itatis ali-

quorum ex difcordantibus in iis, in quibus difcordant , non veró in quo

po(lolmä

yis ?

non difcordant ; omnes autem SS. PP. & Hiftorici Eccle(iaftici ( hereti-

al

cos fi excipias ) conveniunt in eo, quód Petrus Romz vixerit , Cathedram

h

M

fundaverit, ibique mortuus fuerit , qux funt de fide; quo tempore au-

! ct

li

tem Romam venerit , ibique commoratus fuerit, non cenfemus effe fi-

1LUS

[

m

de divinà credendum ; quamvis probabiliüs nobis appareat , Petrum ve.

kp At

qü

niffe R omam anno fecundo Claudii, ibique 25. annis Sedem Epifcopalem

S I

tenuifle , & 14. (eu ultimo Neronis anno crucifixum fuiffe, quia hec opinio

&

habet pro fe authores infigniores à Bellarmino citatos, eftQue magis confo..

j

u

natam hiftoriz Apoftolice , à D. Luca confcript , quam Ecclefiafticz aj

aliscontextx. Nec incertitudo circum(lantiz temporis, & durationi«

nus lib,

j [

derogat certitudini rei credend; nam ,üt "eruditä arguit Bellarmi

Z.C.Sc

p

;8

;»2:4&/?2'0 II. De ponarchico D. Petri Primata.

2.c. f. Authores fümmópere variant. in circumftantáis paffionis Chrifti

Domini, quo die, men(e , anno &c, füerit crucifixus , adeóque hz cir-

cumftantie paílionis incertz. fünt , & falfitati obnoxic , attamen nullus

adeo ftupidus erit , qui inferat, ergo incertum eft , Chriftum fuiffe cruci-

fixum, idem accommoda przfenti inftituto,

52. ReplicantNeo- Evangelici. Petrum 2. anno Claudii Romam ve-

niffe , ibíque 25. annis Sedem Epifcopalem poffediffe, difficulter conciliari

potefít cum iis, que de Petro, & Paulo in fcripturís annotata extant.

Nam z52 Petrus interfuit primo Concilio Jerofolymitano , ut teftantur

a& Apoft. 15. & Paulusad Galat.2. hoc autem Concilium incidit in an-

num nonum t laudii juxca calculum Hieronymi in c. 2, Galat, & in ann.

18. ab afcenfione Chrifti in coclum , uti docent communiter interpretes

apud Bellarm. loc.cit. c. 6 & conítat ex epi(t. ad Galatas , ubi D. Paulus c.

1. ait; poft tres annos à füa converfione fe iviffe Hierofolymam , videre

Petrum:: deinde cap. 2. teftatur poft annos r4. iterum fe afcendifle Jero-

folymam cum Barnaba , & Tito ad Apoftolicum Concilium, quibus (i ad-

das unum annum , qui à paffione Chrifti ufque ad converfionem Pauli

effluxit, rité iavenies di&tum Concilium fuiffe celebratum anno 18. poft

ä

mortem Chrifti,& nono Imperii Claudii. Quomodó ergoPetrus anno 2do

Claudii venire poterat Romam , fi ufque ad annum ejus nonum manfit

Jerofolymis ? 245 poft Concilium Jerofolymitanutn Paulus reprehendit

Petrum Antiochiz Galat, 2. ergo tunc nondum fuit Romz, | 272 Eufe-

bius D. Hieron. & alii, quibus füpra fubícripfimus; teftantur, $S. Apo-

ftolos Petrum & Paulum martyrio fuiffe affe&tos auno 14. five ultimo

1

Neronis, & confequenter anno 37. poít Chrifti pa(fionem : nam à deci-

mo o&avo principatüs Tiberii , quo Chriftus crucifixus eft , ufque ad de-

D

cimum quartum Neronis 37. anni numerantur: quia poft paffionem Do-

?

inini fupererant quinque anni Tiberii , & Caligule tres anni pleni

[

cum r r. menlibus & 18. diebus.. Deinde Claudii 15. anni integri, menfes

o&o , & dies 20. poftremó Neronis anni 13. men(es 7. ex quibus fa&tà de-

t

bità calculatione conficiuntur 37.anni inchoativé. Porro (i ex his detra-

i

hantur 18. anni, quibus Petrus extra Romam poft . paffionem Domini

manfit , rernanebunt folüm 1

9.ànni; ergo ïmplicatk, quód Romx potue-

rit federe 2 g. annis.

In his hiftoriis, diverfimod& loquuntur Authores.. Afferunt enim

al

nonnulli Concilium Jerofolymitanum fuiffe celebratum poft 14. annos à

li

conver(ione Pauli, & anno 16, à paffione Chrifli , qui fuit annus 9. Clau-

[

dii... Ita Cornelius à Lap. in c. 2, Galat. ubi citat, Baronium,

Itaque illos

(

14. annos, poü: quos ait Paulus fc aícendifle Jerofolymam

, inchoandos

Ti

putant

T

drt. V. Am-l-?v:w m Sfdmfv:rzt Zbfoue Epiftosus ä'ä. f

9

df

putánc-àb ejus-cónver(ione u vocatione, cum i

N ote

nclufione illotum;trium

annorum; quibus poít conver(ionem Damafci j

& in Arabia degit , cui

il

compiitationi inter alios fabícribunt. D. Thomas

f

» Lyranus, Cajetanus in

c. 2. Galat, Beda füper acta Apoft, r;. Benedi

&us Pererius in epift. ad

Rom. Alii volunt inchoandoshos annose

a v

fle Aprima profe&tione Pauli in

Jerufalem , quz , ut habetur Galat. 1. trie

nnio poft ejus converfionem fa.

nclt

&a eft; itaut Concilium jerofolymitanu

m

eXCAQG

; ad.quod tunc afcendit Pau-

lus, celebratumfueritanno 17, à vocatione

P

auli ,& r8. à morte Chrifti ,

fantur

& confequenter decimo anno. imperii Clau

ia

dii, vel ut fecundàm hunc.

computum contendit Cornelius anno r2

ejusdem Claudii, Sed his; quia

La

limites Theologicos excedunt , non multü

l

m inhtrendum, quapropter -

gprdt

.* sRefp. N. Affumptum , & ad primam

ejus probationem C. D. Petrum

Dulist

interfuifle ,& prafediffe Concilio ferofol

ymitano ;.quod dicitur celebra.

Uif

tum fuiffe nono , vel decimo anno imper

li Claudii ; nego autem ipfüm an-

ff

te hoc Concilium, utpote fecundo anno

mirandum eft Gerardum cum füis nolui

Claudii, non veniffe Romam, Et.

IIj ü p

ffe artendere ad.mod

um ;quo Bel-

] PJIJ/!I

larminus ( quem toto conatu

» irrito licet effe&u

;infe&tantur ) hec: om-

jU

nia.C. 6. facilé componit , di

cendo , D, Petrum manfiffe in fudea. poft

N

Chrifti paffionem $. feré an

nis , conver(ioni

erat obligatus

Judzorum , cui fpecialiter

m

; intendens; quo temporis inte

rvallo potuit D, Petrus tri-

;prehfndft

ennio poft eju

$ converfionem

ipfüm Jerofolymis facilé invifere.

Poft

hoc quinquennium ingreffus e

T

ftPetrus Anti

ochiam, füámque ibi Cathe-

j N

dram fundavit, in qua fepte

m annis fedit .

5

ut docet Eufeb, in Chron, &

alii,

In horum: decurfu

4 XMWIO

pro munete fuüi- Ap

oftolatüs peragravit , vicinas

| m ä dCEï-

Provincias, nsmpe Pontum, Afiam , Gallati

am , Cappadociam, & Bythi-

gt

niàm , ibique novam legem Evangelicam

à Chrifto Domino inftitutam

sem ]"

promulgavit. ^ Pro qua hiftoria citat Bellar

noc. ep. 14. & alios complures,

minus Anacletum epift. 3. In-

yi

Quare meritó fingularitatis notà in-

urendus eft nofter P. Onuphrius ,

quiin additionibus ad Platinam affe-

N

'. faää dä'

rit; Petrum priüs fediffe Romz,qu

àm Ántiochie cum tamen nullum Au-

p

thorem, qui huicfüo placito fuffra

getur , citare potuerit. '

Deinde Petrus ,

feptennio in

, [

Antiochená fede pera&to , ïiïterum re-

W

verfus eft Jerufalem a

nnonimirum I23.

à paffione Domini, ibique ab He-

u p

rode Agrippa duabus catenis vin&us in

carcerem. eft. detrufüs, poft dies

azymorum ad füpplicium producendus

» Difi ab Arigelo pauló póft fuiffet

diberatus a

H

G 12. Ereptus igitur de zj

77

fione plebi

« Herodrs , & de omui exfpetia-

hr

$ fudeorum , abiit zz Alium la

C472 AC 12. non veró alió quàm

2

ln

Romam, & quidem eodem anno 15.

que

qui erat fecundus Claudii 18. Janua-

rii, Cathedrámque Romanam funda

recxpit, quie proinde hac die ab Fc-

f md05

"

cleí.a

60

Queffiío I1. De Monarchíco D. Petri Primatw.

clefía celebratur.

In hac fedit annis 25. quos P. Benedi&tus Peretius loco

ait: non fuiffe plenos , fed tantüm 24..cum j. menfibus,

füpra cic. difp. f.

& diebus circiter undecim.

Eóquod dicat, ipfum paffum fuiffe decimo

tertio Neronis anno ,

id eft octavo meníc hujus anni decimi tertii, Sed

hoc examinare modo non vacat.

Poftquam autem Petrus Rome

7. annis fedit , & Chrifti Evange-

lium pradicavit , pracepzt Claudius di[cedere omnes Judaos Romá a. 18.

ob varios tumultus causá religionis ortos, cum quibus credibile eft, etiam

Petrum expulfüm fuiffe, quia illorum tumultuum precipuus Author habe-

baturt ;

vel cedens furori fponte fuà urbe deceffit. Emanavit autem hoc

edictum anno 9. Claudii,

& confequenter anno 18. à paffione Chrifti, ut

fcribunt Suetonius in Claud. Paulus Orofius lib. 7.

hift, &c. Hoc nono

anno Claudii rediit Petrus Jerofolymam , quod cum audiíffent difcipuli ,

-

ui erant Antiochiz , miferunt ad eum Paulum , & Barnabam , propter

uz(tionem ,& difficultatem inter illos ortam , num legalia & cxremo-

rfis fint fervanda ? Ex cujus occafione tunc

nialia legis à gentibus conve

celebratum eft Concilium Je

rofolymitanum , & controverfíia ultimá, &

infallibili D. Petri fententiá decifa.

Cum autem mortuo Claudio Nero

n ial m ii . ii

fuccederet , füb cujus imperio Judzis Romam redire permiffum erat ,

D. Petrus Romam repetiit , & Paulum ibi przdicantem invenit,

anc hiftoricam vitz , & peregrinationis D. Petri epitomen

3. H

tradunt Be

llarminus loco cit. & cum eo multi DD. Catholici : In qua

!

tamen duo videntur fatis difficilia intelle&u. — Pr£zu

g eft, quód dicat,

nnis . manfiffet in Judxa , & 7.

annis fediffet An-

(

Petrum, poftquam a

tiochiz , anno 12. qu

i eft fecundus Claudii, redifffe Jerofolymam , & eo-

!

dem anno iviffe vinculis liberatum Roma

m. Quianon invenitur duo-

dit in aunum fecundum Clau-

decimus annus à paffione Domini, qui inci

dii. Siquid

em poft paffionem, anno 18. Tiberii peractam , reflabant an-

nl

. menfes 1I.

& dies 18. imperii ejusdem fecundum füpputationem

P. Benedidi Pererii , difp. proleg. cit. n. 20. quibus fi addas annos 3. men-

|

fes 10. dies $. Principatàs Caligule fecundàüm computationem Suetonii,

& Eutropit, quos refert , & fequitur Pererius ibidem n, 21. facient $.

E

nnos , meníes novem , & dies 26. quibus fi adjicias duos annos Claudii,

neutiquam conftitues 12, annos , fed tantüm 1o.

cum 9. menfibus , &

diebus 26. ergo duodecimus annus poft mortem Chrifti non incidit in fe-

[

cundum Claudii , fed potiàs in 4, ejus, quod favere videtur fafciculo

temporum , Bedz , Mariano Scoto , qui afferuére , Petrum venifle Romam

t

anno quarto Claudii,

l

Sed hac difficultas facilé expeditur : Nanmy in hoc negotio non te-

Rhemur

Hrb, VL An Petrue Rome Sedem fixerit? ibíque Ep:'/copmr C« 6t

]

&emur acquiefcere fupputationi annorum Benedidti Pererii , cum habea-

mus alios Hiftoricos magis certos

,juxta quos Tiberius imperavit uni-

eni

Éu-

dettt

ver(im annis 25. ut teftatur Suetonius in Tiberio , Orofius lib. 7. c. 2.

ll

"

tropius lib.7, &c. cum igitur Chriftus crucifixus fuerit anno 18. ejusdem,

& poft Chrifti paffionem fupervixerit Tiberius g. annis, vel & maviscum

Ev

Peretio 4. ann. menf. 11. & dieb. 18. de duodecim enim diebus non con-

ad.

tendimus. Atquehis addas annos imperii Caligule, qui juxta Clementem

Alexand. Tacitum &c. erant quatuor , decem menfes , & o&o dies, nec

j t

non 2. annos Claudii, habebis 11. annos , 10. menfes , & g. dies, & con-

ylhabte

fe

q

uenter duodecim annos, licet ( fecundüm noftrung computum ) non

j

plené abfolutos , quorum duodecimus re&é incidit in annam fecundüm

hii

g m

Claudii , in quo Petrus potuit venire Romam poftquàm ab Angelo mira-

E

culose liberatus fuit,

dl&iPUI'o

Secundum eft, qubd D. Jacobus priüs fuerit interfe&us in Judza ,

f prop[a

quav

quàm Petrus iviffet Romam, aut incarceraretur ab Herode , act. 12. fed

D. Jacobus vixit usque ad. Concilium Jerofolymitanum , cui tefte D.

onetul

Paulo ad Galat. 2. & A&. 15. interfuit: ergo D. Petrus faltem ufque ad

'fl'mjv L

o N

Concilium Jerofolymitanum , quod fuit celebratum anno 9. Claudii, non

potuit venire Romam.

;m qi

Verüm hxc crilis craffiSimam involvit infeitíiam in Hiftoria Apo-

l

flolica , cum ineptiffimé equivocet in duobus Jacobis Apoftolis , inter

! gp!tomm

uos licet major , aliàs di&us filius Zebedzi, & frater Joannis priüs fue-

"2

rit occifus ab Herode Agrippa ; quàm D. Petrus ab eodem fuiffet incar-

y dcta

ceratus , aut ab Angelo liberatus , & confequenter antequam veniffet

jf

Romam : totum tamen hoc falfüm eft de Jacobo minore , qui commu-

m,&

niter dicebatur juftus, filius Alphzi, & frater , feu Confobrinus JESU

tur d9

Chrifti, utpote filius Marke Jacobi fororis Beatiffime DElpare ex parte

m Cm

matris, Hic enim erat primus Epifcopus Hietofolymorum ordinatus ab

abantd

Apoltolis Petro, Jacobo majore , & Joanne, de quo loquitur Petrus

yauo

ft füam miraculofam liberationem à carcere, interfuüftque Concilio Je-

n

(55

rofolymitane : & poftquam triginta annis ( tefte Hieron. in catal fcript.

Gyetonh

Ecclefiaft, & aliis ) rexit Ecclefiam Jerofolymitanam, dicitur 7. Neronis

fice

anno lapidibus

antiq.

à fudxis obrutus Jerofolymis, ut teftatur jofeph.lib. 20.

(

näbus )

Ad fecundam partem primz Replict, cujus occafione hac dicta

(

fünt, refpondet 175à. Author hi(toriarum Ecclef. füper act. Apoft, c. g». Pe-

fa[ClCU

l!

trum Antiochiz fuiffe reprehenfum à Paulo , cum Hierofolymis Romam

fcRomä

tendens tranfifffet Antiochiam anno 4. Claudii , qui fuit 14. à morte

Jerofolymitanum, Sed, quia boc

p [2

Chiifli ; cogxiequen&er ante Concilium

13

placi?um

ncmW

62

. Queffio 1. De monarcbien D. PetriPebmatu.-

pl

acitum adveríatut; communi o

*

pinioni ,'quzg docet Petrfum.ivivirïg Ro: -

j

mam anno 2. Claudii , hinc

^

Refpondet Pererius cit. difp. proleg. n.

3 3.*Plaulum reprehendiffc

Petrum Antiothix anno decimo

quarto ab ejus converfione , qua fa&a

eft menfe 6, anni 20. Tiberii, - Baronius autem vult annum 14. à con-

vetfione Pauli incidiffe in annum 9. Claudii ; Pererius verb in initium

anni oCtavi Claudii;

ngthedra fediffet.

poüquäm D. Petrus jam annis, quinque in Roma??

His tamen non obftantibus probabiliüs judico cumaliis, Petrum 'fuïfl

fe reprehenfum à Paulo poft Cencilium Jerofolymitanum

; quod celebra-

tum eftanno 9. Claudii,& 18. à morte Chrifii,

Cum enim hoc anno

propter edictum Claudii contra Judzos Petrus rediiffet Jerufalem, & poft

celebratum ibi Concilium Antiochiam ad fuam antiquam fedem, multüm

credibile eft , eum fuifle à Paulo ibidem reprehen(um circa annum 1o.

Claudii, Etwerifimile eft/Petrum tunc aliquamdiu Antiochiz hzfiffe,

quia forté commodior ibi fuit occafio proficifcendi , & peragrandi Pon-

tum , Afiam , Galatiam , Cappadociam , & Bythiniam ; quoniam illis

quinque ferme annis, qui à nono Claudii ufque ad ejus obitum effluxe-

runt, vix ipfe aut aliquis Judxus Romam redire poterat, "Nec huic af*

77 a a n us AT i B I ia

ferto obftant 14. anni Pauli Gálat. 2. Tum , quia ipfe non dicit immedia-

té poft r4. annos fe reprehendiffe Petrum , uti legenti conftat, « Tum

etiam , quia juxta probabilem DD. Hieronymi , & Anfelmi fententiam ,

hi 14. anni erumerandi funt à prima profectione D. Paulí in lerufalem,

quibus fi addas tres annos , qni!efHuxcrant à converfione Pauli ufque ad

|

dictam profectionem ,'& duos ferme annos , qui inter paffionem Domi-

ni; & conver(ionem Pauli iptercefferant , facient annos 15. incidentes in

i

10. annum Claudii ,

r

q-u.ov diximus' Petrum Aptiochiæ fuiffe à Paulo r1e-

prehenfum,

Ex

his facilis eft folutio ad tertiam partem replics , conftat enim

2

à fecundo anno Claudii ,. quo Petrus intravit Romam

; fuámque Catbe-

l

dram fundare cepit, ufque ad 14. feu ultimum Ner

onis annum effluxif-

N

fe 25. annos faltem inchoatos , quibus in laudata Cathedra fedit, Sive

[i

enim dicas cum Tacito , Clemente , Sexto Aurelio , Eutropio tam Clau-

h

dium, quàm Neronem regnáfle quatuordecim annis inchoativé talibus,

1

five defendas cum Bellarmino c.

f. in pref. Claudium imperáffe in uni-

T0

verfim t3. annis g.

[.20. diebus , & Neronem r;

. ann. g. menf.' &

28. diebus , demptis duobus annis Claudii , qui effluxer

ant ante ingreffum

&

Petriin Romam , nec non aliquibus menfibus ,

quibüs Nero füpervixit

Cu

D. Petrum crucifixum, utrobique invenies 25. a

nnos , quibus Petrus Se.

ajL

dem Romanam occupavit,

54.In-

4

rb EL AnkPetrw*,Rm»e Sedæm fxerit? iäz'qu? Epiffopus ch«. g )

u

$4 Inftas. Salvator nofter exprefsé przcepit ormnibus: Apoftolis , ne

ante annum duodecimum Jerofolymis decederent , ita docet & expreffis

hat

verbis habet traditio Thrafex cujusdam Martyris, quam refert Eufeb,

uf

lib. s. hift, Eccl.c. 18; accedit his 7750 martyrol. Rom. quod z . Julii an-

TU

no 12. poft afcenfionem Domini tradit factam füiffs difcipulorum divi-

initin

fionem ad verbum DEI in omnibus orbis plagis predicandum. 242 Af

Lomam

fümptio B. V. M.(cui interfuiffe D, Petrum diferté docet Diony; Areo-

pag. c. 3. de Eccl. Hierar.) qux ut contendit Eufeb. in Chron. contigit

m füif

anno 6. Claudii, & r$, à morte Chrifti Domini.

Quomodo igitur anno

edae

duodecimo D. Petrus potuit Romz adeffe, fi duodecimo, decimo quin-

OC annü

to, & decimo octavo anno poft afcenfionem Domini Jerofolymis erat ?

j & pofi

Refp. Traditionem illam Thrafez Mart. non effe tam rigorose ine

multün

telligendam, ut füb precepto Chrifti omnes Apoftoli tenerentur conti-

jug

nuó illis r2. annis commorarí Jerofolymis ; fed ut aliquis , aut. aliqui

hæüffc,

( qualiter etíam fa&tum eft) continuó ibi permanerent ad. teftimonium

Jadeorum 5 & ut illis 12. annís non proficifcerentur ad. remotiífimas

ii Dote

p lll

orbis plagas à quibus citó redire non

potuiffent,

Conftat enim ex act,

Apoft.c. g. 9. & 10. D. P

flsee

etrum adhuc primis quinque aunis poft paffio-

N aF-

nem Chrifti profe&tum fui

ffe in Samariam , Liddam

, Joppen.. & Czí(a-

ream ; non ergo mirum eft

gmed

, quód. poft annos quinque profe&tus fuerit

j Ti

inSyriam, Antiochise füam p

rimam fedem fundaverit,

& in illa feptem feré

annis federit.

Nec urget Martyr. Rom. nam divifi

r(fnfiämq

tur fa&a anno

12. poít aícentionem

o Apoítolorum dicíi-

['U(illem

Domini , non quód per totam Palx-

ftinam, partes Syri:x &c. ant

& fzepiüis non fuiffent divifi ,

fed quód tunc

u(qüt 2'

folenni ritu fi

2

bi invicem valedixerint, ad remotiffimas or

bis plagas, qua

forte fingulis contingebant , profecturi.

Porro quamvis D. Petrusanno

du

12.à paflione Domint,

qui erat 2dus Claudii Romam

TO

pervenerit, & alii

Apoftoli per varias mundi

partes fuerint difperfi, credibile tamen ett ,

omnibus revelatum fuiffe

flg t

; inftare mortem B, DElparz , cujus tranfitui

ut affifterent, ejfisque exe

quias rité celebrarent; omnes dicuntur non (;-

jé Clmï

ne miraculo conveniffe di

d

&o anno 6. Glaudii , qui erat 15.à morte Chri-

fti, uti teflatur S, Joann.

Damafc. de dorm.

DElparz orat. 2. fub finem,

j 9v

Ex quibus omnibus liquidó conftat

) J

;quomodó potuerit D, Petrus anno

12. poft Chriftum crucifixum iviffe

ROmam ; & nihilominüs fuiffe Hie-

T

rofolymis anno 12. 15. & 1g.

jint

f f- Objic. 2.

Linum, qui n paffionibus Petri & Päuli ait : eos nec

mgnu

eodemtempore,. n

€c eodem loco

Gïcüsh

, Bec füb eodem tyranno paffos fuiffe,

Cui fübfcribit Nicolaus Lyranus,

qui in Math. 25, indicat, Petffim fuiffe

g

e Ne.

)c[]'ds Sö

à Judais , & non Ner'one

occifüm, Tandem Jofephus , qui tempor

ronis

ld

64

;y,e]h'a I I De wonarchic D. Petri Primatu,

& Romz hiftoriam de bello Judaico fcripfit, ne quidem uni-

ronis vixit,

*

co verbulo memi

nit , Petrum à Nerone occifum fuiífe , cum tamen de

multis aliis ab eodem crudeliffimé trucidatis mentionem faciat;

Relp. 127.

Quod illa hiftoria Lini fit plané conficta, ut fatetur ipfe

X'elenus. 249. Ly

ranus tantüm contendit Joco cit. quód Petrus , &

Andreas poft Chriftum fuerint crucifixi, non tamen locum determinan-

do, aut cruci

figentes , ficuti igitur apud omnes exploratum eít, An-

dream fuiffe pa

ffum in Achaja fub Egza , & non in Judea, ita eadem

certicudine omn

ibus indubitatum eft , Petrum fuiffe crucifixum Romz.

sfib. Jofephus accuraté annotavit lib. 26. antiquit. gefta Anani Pontifi-

cis, & eos, quos mandavit interfici , quin tamen de Petro minimam

mentionem faciat , cum tamen Velenus afferere non vereatur , Petrum

folymis occifum juffu Anani Pontificis Judxorum : videat

fuiffe Jero

igitur, quà

m infirmum fit argumentum ab authoritate dicti Jofephi de-

fumptum.

uód autem in lib, de bello Judaico Jofephus memoriam

.

non feceri

t de martyrio Petri & Pauli, caufa eft; quia di&tos libros Im-

eratoribus infcripfit , quibus fciebat ingratam fore parrationem fcele-

rum füorum przdeceflorum. — Quamobrem fatetur lib, 2. de bello

judaico fe omifi

ffe atrociora Neronis flagitia. Videatur Bellar-

minus c, 9. ro. & 11. de Summo Pontific, ubi alias

nugas advcf&,riorqm' adducit , & folvit.

|

l

[

*W

T

^

,I

a

v

FOM A -

ii

DU

LU

AX E

"s

d ,

D]

1:'

z

m

v

u2

k

E r

uf -al m

**

&« w

LA

a fU -

H

/ 3

'€ ,'

E.

L d

25b

s

1

k À

^

X

A ]

i

,-;tg

v

KW

*4

3'

)

fa.

lr

as

^

ab

&ty

zj

Y

w

It

lt

if

Til

3

f

Jien

W

QU .E.

«98scé; )Y80»

m

5»

oIv

ia

(

m (

D

P

s

o U

nj

ms,t

ertupi

. QUJESTIO TERTIA.

ei, h

1 d

Roma

Dutif«

Mona

rébia , velDlEJrz'.mgm Á ucce[jo-

minima.

"s D, Petri, ffrve Summi Pontificis,

Denm

vvidet

AnTicuLus PRIMwus.

;fcphi di-

n Divus Petrus.ex jure Dioino , aut Cbrifli inflitutione ba-

emprim

bros I*

'.v-igqf»ï?uuqyärew aliquem inPrimatu totius Ecclefa?

"Md

belo

E Agnus Do&or Ecclefix Auguftinus , dum immobilitatem Petrz

NY

M fündamentalis, in quà vera Ecclefia juxta infallibilem Chrifti

N À Domini promiffionem perpetuanda erat, intimius fuo ingenti

|

acumine ingenii rimabatur , eamadeó firmam & folidam com-

mendavit, ut quantumvis magni hzreticorum flu&us ad illam fefe illi-

ferintj, omnes tamen fimul confradi(ünt, Jp/a e[f Eceleffa fancia , ait

lib. r£de Symb. ad catech. c. 6. Ecclefra wuna , Ecclefía vera , Ecclefía Ca-

Eholica contra omues berefesbugnat : oppugnari pote[! , expuemari tamen

non porejf. Harefes omues de iA exiérunt tanquam farmerta inutilia

de vite pracifas 1p[a nutem manet im vadice fua, invkte faa , inchari-

zate [uo, porta inferi non vintent eam. — Quodli igitur hzc Petra adeo

firma. &ftabilis, inconcuffa, & immobilis e&, ut nec tot Imperatorum

fzeviffimw perfecutiones pertrecentos annos continuatz, nec vaferrimz

hzreticorum machinz, nec repetite demonum infidiz eam fübvertere

potuerint, facilé quivis prudenter inferet, Petram hamc inconcuffam,

licet in fe, & perfonaliter defiérit, fore continuandam in füis Succeda-

neis ufque ad confümmationem f&culi, aliàs certé Chriftus Dominus ad-

inftar iHius ftulti Math. 7, Ecclefiam fuam zdificáffet fupra arenam , qu

facilé per quemlibet ventum tentationis , perfecutionis &c. fuiffet vel dif-

fipata , vel diffipanda, quod de Chrifto tanquam omnipotentiffimo , & (a-

pientiffimo Archite&to cogitare nefas effet, * Quapropter Theofophi or-

uód D.

whodgä ex his adco certis, & infallibilibus principiis inferunt; q

Petru&

Qu

66

. De Monarcbía , -vel Primata Ftcaeyföriä D; Petr£.

Pefrus' in lno Primatu Ecclefize neceffarity debeat habere füccefforem, qut

vices illius. in omnibus Pontificiis a&tionibu

$, fun&ionibus & mxv.miisz

fubeat cum quibus

"

e

2, Dico. Dzvus Petrustex]

4re Divigo, frveChriff i;z/zï;itutibne babet

faccefforem Aaliquem im primatu totius Écclefra.

lta DD. Cath. omnes

contraLutherum, qui hociplo, quàód neget Primatum Petri, negat etiám:

ejus fücceffionem ; & Calvinurm quilib.4. inftit. c.6. $. . permitrit quidem

Primatum Petri, camen illum ad'perpetuitatem trahendum pertinacifTimé

negat, . Probatur 1. Peteftas univerfalis, & indefinita ligandi , & folvendi

fuit data Petro nonabfolute , & fecundim fe, fed Cum refpectu, & conne-

xione ad Eccle(iam , füper ipfam fundatam, ut conftat evidentiffimeé ex

2

S. litteris, ubi verba illa, ZZ/Z da£o .cJaves regzi celorum etc. fuerunt X

Chri(to prolata cum connéxione ad' proximé prxcedentia, f/aper bazc

Petram edificabo Ecclefíam meam: evgo hxc poteítas tam diu vigere de-

bet in Ecclefia, quàm diu ftatus ejusdem et perfeveraturus : fed hic per-

L

fevérabit ufque ad confümmationem ficuli : ergo etiajn poteftas judicia-

Q

rialigandi& folvendi cumtaliftatu infallibiliter vi promiflionisChrifli con-

-

nexatam diu durabit : hoc autem impoffibile effet, fi non daretur fücceffio

1

Summorum Pontificum inPrimatu, feu Monarchia D. Petri :ergo Petrus

ex jure Divino , five Chrifti inflitutione habct fuccefforem valïiqku.em in Pri-

matu . totius Ecclefize.

Confirmatur, Petrus diCtus fuit Petra à. Chrifto ob foliditatem du-

rationis, ut cum S. Ambrefio communiter docent SS.PP. ergo Primatus,

i

fivefüprema in univerfam Ecclefíam poteftas fuit Petro à Chrifto collata

nonnudé, fed ut folidé durabilis : atqui hoc falfüm effet , (i non trans-

?

i

ferretur in fücceffores D; Petri : ergo bzec füprema, & univerfàlis pote-

ftas non exfpiravit in Petro é vivis füblato : fed tranfit vi inftitutionis,

& collationis Chrifti D

:

)

oininïirvx omnes cjus fücceffores, qui funt »Ro—m.ani

Pontifices,

.

Confirmatur z. Ideó. fuit Petrus confítitut

us Oecumenicus to*tfus

qu

j

Ecclefix per totum orbem ditfufie Paftor, & Pontifex , utoves, & agnos

Ü

regeret, & pafceret, toti Ecclefix praeffet, ejus unitatem manu tene-

Q

ret, Concilia generalia indiceret, copntroverfias fidei, fi qu graviores

Qu

inciderent , füà authoritate dijudicaret, converfioni infidelium, & gen-

lr

tilium invigilaret &c. (ed poft mortem D. Petri fecutis deinceps tempo-

D

rbusu(que inhodiernum diem Eccletia Chrifti his tempeftatibus, & ca.

lamitatibus manfit obnoxia; indies$ namque impetitur erroribus, litibus

P(I/

r

flu&uat , contróverfiis agitatür, fcandalis concutitur, &c, ergo non eft

o

&redibile Chriftum Dominum ejus Fundatorem , Servatorem, & Spon-

fum

drt. L. n D. Pet?us ex jure Diviuo, velChrifH infiitutione etc. 47

fumillam adeo defolatam reliquiffe , ut in füis anguftiis , alifsque obviisin-

i

evitabilibus neceffitatibus, non habeat dire&orem , ac judicem vifibilem,

, W

quem adire, & à quo opportuna confilia , infallibili&que judicia expetere

,

l

I

ponit.

ab

l

J

"i

Confirmatur 7. Ovile Chrifti unum eft , ergo & unus Paftor,' Con-

]. Ortti

feq. patet. Sicuti enim ovile ut fic refpicit paftorem utfic, itaunitas ovi-

garetï;",

lis unitatem paftoris, fed ubi invenies hanc unitatem fine fücceffione le.

;qm'r!c:ï

gitima in Primatu Petri? Adde, quod ficuti f/Zer Pezr? , in quà, ( füpe-

wacfm'mï

rioribus dictis fides

folidatur firmitas Petrz , zz «rerzam ( verba funt

( leenfii

Pelapgii ann. $77. ad Cathedram Petri füblimati 1. epift, ad Ep. Iftrig )

X

qualJari uon potevit , vel mutari , ia nec ejus in Monarchia Ecclefia-

Jl

erunt

l.i

fica legitima fücceffio, Quid enim varietrempublicam, Ariftotelem z.

pol. c. 2. copfüle, audies , idfieri per mutationem formx regiminis , hac

yr hat

autem variari ma

gis non poteft, nifi per mutationem R eGoris , & fupre-

quc lt

mi Principis: ut igitur immutabilitatem , & Girmitatem Petrinz fidei, &

j gt

in ca folidatx Petre Eccle(ie conferves , dicas: neccfle e

ft, unum effe,

/ judf(jä'

qui Petri cathedram

per continuatatn hucufque fücceffionem obtineat.

rilicote

TW

3. Kefp. r74ó Amefius in fuo Bellarm. peffimeé enervato 1. 3: c. 5.

Á

M

th.10. Hzc ormnia manere falva

; Iindependenter à fücceffione unius fü-

ao at

premi Pafloris in Monarchia Pe

tri, fi

)

duo fummi Pontifices eligantur ,

xeff i

unus in oriente, qui fuccederet Petro 4

&alius in occidente, quiPaulo

fuccederet, vel uterque foli P

etro , ad imitationem Roma

ni Imperii ,

f d

quod etfi primitus unum Impe

ratorem fuf

mum in occidente, alium in oriente admi

it.

exerit , pbftramen duos , u-

Nec defuére Scholaftici ,

"

*(ks

4

youa

qui docuerunt, poffe Ecclefiam habere, & cre

are duos fümmos Pontifi-

'gon t

ces, ut Armacanus de q

uxft. Armen. lib. 7. c. 17. & Ocham in Dial.

p.3.ad finem:

ilis p

fi autem duos, cur

non & quot funt Archi—&l*lpifco-»

j

pi Dicece(ani ? fed

Contra i, P

t MP

er illa duo capita tolleretur vera Eccl

efiz unitas,

quz (icuti d

€bet effe uzum CO pUs,

C um [Diritus , ità & unum Caput

IECUS [0"'*./

vifibile de jure fibi vendicat,

riretur porta variis fchifmat

2d5. Suppofitis duobus capitibus lata ape-

$ &ggnö*

ibus, erroribus , hxrefibus, fciffuris ,

quis enim ex iis alteri im

ngnu t

quis ill

peraret? quís Concilía

generalia indicerct ?

gt

a«

is prz(ideret? vel fi quilibet i

n füo tantümimperio concilia cele-

braret, non generalia, fed nationali

,E

a effent, & fi

C corpus Chrifti non

$ [(41

unum eflet, fed divifum,

3420. Soli Petro Chrift

us dixit :

(

Petram adific

Super hanc

T2

Abo f*c. ergo ille,

& non D. Paulus füccefforem

habet, 4£2.

Chriftus non inftituit Monarch

] L

iam in fua Ecclefia À membri

$, aut prz-

0^

pofitis ad libitum mutabilem;

g

ul

f

vel fi adverfarii hang inflitutionem prae

&

2

tendant,

U

»

68

uaflio HI. De Monarchia,vel Primatu fuccefforis D, Petri.

tendant , illam authenticis facr Scripturz, autlegitime traditionis te-

ftimoniis edoceant, $/ó. Nec Ármacanus nec Ockam fuis placitis , pu-

yà Scholafticá probabilitate antiquis forté temporibus füffültis, & tole.

ratis , prjudicant veritati Catholice , cum ea Vaticano fulmine jure me-

ritiffimo dudum exufferit, & excufferit ut hxretica per fequentes pro-

pofitiones damnatas : 5. Petrus ( S. Paulus funt duo Ecclefra Priucipet ,

qui unicum effciunte Nels Sumt duo Ecclefia Catholice Coriphai , ac [upre-

ami Duces fummá inter fe unitate comjuncti. Vel: Suut geminus unrver-

falis Ecclefía vertex , qui ia unum divigilffmne coáluerupt. Nels Sunt duo

Ecclefia fummi Paflores , ac Prefides , qui unicum Caput conllitunnt. Hant

L exP[itatam, €& ompimodam «qualitatem inter $. Petvum , €& $. Pan-

dum [ime fabordinatione , febjettione S. Pauli ad $. Petrum in pateffa-

1e füpremá in regimine univer[alis. Ecclefra hareticam cenfui €& decla-

fAvit laudatus Summus Pontifex.

Refp. 242 Amefius, Quód ficuti Chriftus conftituit Apoftolos, &

Paftores in Ecclefia, ita & Prophetas Eph. 4. ergo ficuti malé ex hoc

probatur perpetua fucceffio Prophetarum , ita pariter ex eodem princi-

pio peffimé infertur continua Summorum Pontificum fibi invicem fucce-

dentium feries.

Contra. Supremus totiüs

Eeclefiz Paftor fpe&tat ad ord:'na—rïum

illius minifterium : Prophete, & Apoftoli ad extraordinarium: poteft

aütem Ecclefia fubfiftere (ine extrz-ordinario, non tamen ordinario illius

minifterio ; ergo hzc paritas nulla eft , &utroque pede claudicat.

. Probatur 2. Credibile non elt Divinam providentiam meliüs

l

profpexiffe umbrz,

quhm corpori, figure , quhàm rei figuratz , legi fer-

Àm filiali: fed extra omne dubium eít , quód Synagogz veteris

)

vili, qu

teftamenti , quz erat figura , vel umbra Ecclefiz novi teftamenti Divina

)

Providentia profpexerit de fümmo Sacerdote , & continua ejusdem fuc-

i

[

ceflione ufque ad adventum Chriíli: ergo idem dicendum eft de Eccle-

»

fia novi teftamenti.

BU

à $, Chryfoft. lib.

D

f. Probatur 3. teftimonio SS. PP. inter quos rzz

4, de Sacerdot. fic fcribit: ,Quazam inguit decau[a ille ( Chriftus ) fam-

eret , qzmmm CAF ATR

guinem effudit faum ?. certà ut pecudes eas acquir

H

Jum Petyo, tum Petri Succelforibus committebat, lluic accedit S.Leo ,

D

qui ferm. 2, de anniverf. affumpt. fücceflionem in Primatu D. Petri docet

hr

his verbis: — Sicut£ permanet id ,quad in Chriffa Petrus credidit , ita per-

veri-

Yil

ennet y quod im Petro Chriffus ipflituit, | Yem. Manet. di[pofitzo

l)

tal "

h

( 4rt. 1. p Petrus e,? jure Divino, wel Gorifli inflitutiouecb». — 69

yys t

tatís , C* B. Petras in aecepta fortitudine Petre per[everans, fufcepta Ec-

clefja. guberaacula nop. reliquit , perfeverat videl, Petrus, &f vivit ia

ts

&

Succefforibus fais. S. P. Auguftinus hocipfüm confirmatlib. r. de do&t,

Chriit, e. 18. & lib. 7. de bapt. contra Donat. c. f. fequentibus verbis:

rtne

t5

Juadam dicuntur , qua ad B, Petrum pertinere videmtur, neque tamen

7771

babent. illuffrem intelleifum , vifi cum veferuntur ad. Eccleftam , cujus ille

7

cogno[citur in fiqura ge[fiffe per[anam , propter. Primatum , quem in difci-

Iuf

pulis babuit , ficuti eft : Tibi daba claues regni calorum. Ydeft claves veg-

Mi dui

ni cxlorum non funt Petro date utcunque, aut ut in ejus perfona. pere-

ant, fed ipfi ut Capiti, & Primati Ecclefie, & ut ad ejus Succeffores

A

f lt

vaníeant; (icuti Regi datur fceptrum nomine füi, & Regni, non &t ipfo

moriente extinguatur, fedad ejus heredes transferatur.

'Tandem. Hxc

pmffä"

veritas habetur definita in Concilio Conftantienfi , ubi inter alios articulos

d

Joannis Hu($ damnatur etiam fequens: . Nos eff fezzutilla apparentia, quà

eperteat eJfe umum . caput. in fpiritualibus regens Ecelefram, qud [emper

Jus,

at fot

cum ipsá militante Ecclefra comver[etur , & conferuetur,

6. Objicit r. Calvinus. Si verba, qux denotant Primatum Petri, re-

yie

ferri debent ad ejus Succeffores , cur nonea quz fignificant , & reprehen-

NI

dunt ejus defe&tus? rationi 'enim congruit, ut qwz femtit commmodum ;

Jeutiat c onus. Reg. y5. Jur. in 6. vel: E

ui fabflituitur $m bonore, facceo

qpanm

dat im oncre. Reg, 76. in 6. Nec ferendus e

d.

, inquit fuftinianus , qz /;-

pn:c

eà Annexum contemmit.

o s

erum quoddam amplect'itur , onus autem

Refp. breviter per aliam regulamjuris, qux odiofareftringenda ,&

a

j f

favorabilia amplianda effe, docet. Neque énim per hoc, quod titulus,

honorificus , aut poteftas aliqua , quibus abimperatore Dux quidam, vc

i

» VC(C[D

Princeps infignitur, in heredes, & facceffores transfundantur , fequitur ;

quod debeant portare etiam iniquitates , & defectus perfonales illius , &

d j ii

quo jure, titulo, aut ratione id pretendit Calvinus in Succeffore D. Pe-

dem Jl

ti? Necjuvant Calvinum allegata jura, quia hzc loquuntur folüm de

chCdC'

onere civili, quod rei emolumentum ex lege éomitatur, non autem de

defeQibus perfonalibus antecefforum , qui rem aliquam priüs poffede-

i

runt.

,J

7. Objic. 2. Petrus priüs Cathedram Antiochenam fundavit , quàm

j n

Komanam; & priàüs conftituit Evodium fuüum füccefforem in. Antioche-

$, o

nà, quàm Clementem in Romana: vel ergo duos habere debet Succef-

;

fores de jure Divino , vel nuüllum in zquali jurisdi&tione; & certé non

uj

videtur dabilis ratio , quare Patriarcha Antiochenus (it inferior Roma-

[7

ao , fi fpc&temus factum Petri , & jus füccellionis.

/

4l

15

Refp.

*

-

yo0 . QOuaflio II. De Monarci;iæ. , velPrimatu fuccefforis D. Petri.

Refp. Signum magnz prerogativz D, Petri eft, quód tres illz (edes»

inter quas tefte Niceph. 1. 13. c. 3. eftetiam Alexandrina,,in quibus D.

Petrus fedit, vel quas nomine proprio fundavit, (int Patriarchales, ut do-

cet cum aliis $8. PP.Leoep. $3. ad Anatolium , & conftat claré ex Con-

cilio Niczno c.6. ubi non inftituuntur ( qualiter contendit Calvinus lib

4 inft. c. 7.9. 14. ) fed tantüm confirmanu

i

1

H

r dicte Ecclefiz Patriarchales.

Inde tamen peflimé infertur , illos Patriarchas fuccetfiffe D. Petro in Pri-

matum totius Ecclefiz , fed folus Romanus Pontifex non folüm quoad

Primatum honoris, & ordinis ( quem etiam adveríarii eidem deferunt)

fed etiam füpremz jurisdi&ionis illi fuccedit, Hinc etiam, Divinà uti-

que difpofitione, factum , quod licet D. Petrus 7. annis Antiochie fede-

rit, non tamen permanenter , fed inde diíceffit, nullibi, nifi Romce modo

ftabili fuam fedem fixurus, quam ufque ad mortem tenuit, & tandem

proprio fanguine uterque Apoftolus confecravit.

Quapropter [oius

Romanus Pontifex tanquam verus D. Petri Succeffor in Primatutotius

Ecclefiz ufque modo eft habitus.

Quod confirmat etiam folius Sedis

Romane non interrupta fucceffio Epifcoporum in intemerata Catholi-

ä

cc fidei veritate, cum in Alexandrina füccefferint Georgius , & Lucius

Ariani, Diofcorus, Eutychianus, Cyrus Monothelite &c. in Ecclefia An-

tiochena Epifcopis orthodoxis fucceffit Samofatenus herefiarcha , Petrus

Graphzeus, Macarius Monothelitz &c. : Quibus adde, Patriarcham

Antiochenum Przfectum fuiffe fedi Antiochenz , dum Petrus adhuc

erat in vivis, & Roms Primatem totius Ecclefig agebat , quomodó

igitur dici poteft eum fücceffiffe D. Petro? cum nullus fuccedat alteri,

nifi cedenti locum, . vel per mortem , vel depofitionem, aut renuntia-

i

tionem. Huc fpe&tat etiam illud , quod ex S. Ambrofio refert Palatius

W

in 2eft. Rom, Pont, volum. r.f. 3. quód Petrus, cum jam feralem mor-

tis lententiam à crudeliffimo Nerone latam exípectaret, violentà quá-

N

]

dam pietate fidelium Chriftianorum compulfüs ad fugam. no&e muro

egredi cxperit; videns autem fibi in porta Chriftum occurrere, urbém-

]i

K

queingredi ait : Domze quó vadis? refpondit Chriftus: F'ezo zterum

erucifiat. Intellexit Petrus ( verba funt cit. $. Ambrofii ) ad fuam cru-

ln

T

cem Divinum pertinere refponfum , Chriftus enim non poterat iterum

crucifigi , qui carnem paflione füfceptá mortis exuerat. Sponte itaque

ton

remeavit Petrus, interrogantibus Chriftianis refponfum reddidit, íta-

rj

tímque correptus per crucem fuam honorificavit Dominum JESUM.

03

Edicant heterodoxi nunc, cur Petrus à fuo Divino Magiítro juffüs eft

redire Romam, ibique. ultimam mortis fententiam excipere? nunquid

Ran"

potuiffet zequé martyrio coropari Alexandriæ, Antiochix , vel a

lio quo-

Xhy

cunqué

u

*

h

d

A. T. Mp Petrus ex jgure Drvino,vel CEriftz i;z/?ïmtiblüe ec. 7Y

i ]

unqueloco? certé ratio alia non eft, quàm ill

a S. Gregorii ep. 37. u£

u

fcilicet Petr

us in ea fede,

; & vitam finire

dignaretur.

quam fübl?mayit, quieícere

exoe

il

8

T

&res. Quare in Conciliis , & alibi poft Pontificem Romapum

yrehals

primum lo

cum femper obtinuerit Patriarcha Alexandrinus, & tertium

Arkiochen

us, cum Antiochen

p n*

a fedes fit longé antiquior, & ab ipfo D.

Petro fundata?

1 quon

Kefp

fernt)

ondent nonnulli in inftitutione, ac prxcedentia fedium Patri-

ii Llff-

archalium habitam fuiffe ration

em pr&rogativarumi Provinciarum, ac

hi

Praofe&turarum fecundüm antiq

uam Romanorum confuetudinem. Qua-

re cum preefe&tura Alexandrina

n IU

preftabat przfecturze Syrix,cujus metro-

- Gof

polis erat Antiochia

; ideo hzc poftpo

fita eft Alexandrinz, quz Augu-

t (

ftalis olim díé&ta eft ab Augufto,

à quo etiam munificentiffime fuit no-

bilitata, Ita Baron,

ad ann. 39. $. 10.

Probabilior tamen mihi videtur

stot0U

ius d

ratio, quam adducit & approbat Bell

arminus; ideo nimirum Alexan-

drinam Ecclefiam fuiffe Antiochenz p

Cf

r&pofitam , quía Marcus Evange-

Lucus

ifta, qui nomine D. Petri rexit, aut fi

u

ridavit Ecclefiany Alexaridrinam,

multó digntor fuerat

vin

» quàm Evodius, qui prafuit Antiochenz, cum is

nec Apoítolus, nec E

vangelifta fuerit,

Quibus addit citatus Bellarminus,

Detti

non effe negandum,

iïriarcham

quódD. Petrus ín

4uis fedibus Patriarchalibus infti-

du

tuendis etiam habuerit rationem má

gnitudinis , & nobilitatis urbium.

,u)

jeti

TOU

His acceffit Patriarcha Hier

ofolymitanus,

de quo decernitur ia

Concilio Niceno

can. 7. ut Epifcopus Hierofol

i if

poft Romanum, A

ymwe habeat honorenx

lexandrinum, & Antioch

enum fine

prejudicio tamen

Metropolitani, qui er

at Archi-Epifcopus Cefarienfis

ri

)

-

; quare licet-ho-

norem, & locum Pat

archg obtinuerit , rion tamen

jurisdidionem ; Pa-

jemn?

triarcha enim Alexandrinu

$ prerat omnibus Archi-

entà (

Epifco

pis, Epifcopis

JEgypti, Libix , & Pent

apolis.

Et Antiochenus omnibus

dc n

pis , & Epifco

pis Orientis ut habetur

Archi- Epifco-

in eod. Concilio can. 6. Quapro-

e, i

pter licet Hierofolymitanus quarto lo

jj ii

co fedem habuerit , füper nullum

tamen Archi- Epifcopum ,

vel Epifcopum jurisdictionem

fortiebatur ,

(qot qu

immó ipfe fübdebatur Archi

-

at

Epifcopo Cefarienfi, qui erat

Mectropoli.

tanus Paleftinz, & Patriar

che Antiocheno,

qui omnibus Provinciis

i

orientalibus pref(idebat,

j !

Videatur D. Hieron,

epift. ad Pammach. cont,

Ü

Joann. Ep. Hierof.

Esulh

Acce(fit denique poft Concilium Nicen

um alter Patríarcha Con-

jufis t

ftantinopolit

anu$S , nem

pe poft annum Domin

; u

i f05, opere, ac favoreIm-

peratoris Juftiniani,

ac permiffione Roman

orum Pontificum , eóquod

ao

Ü

ftantinopolis- fue

u

ri; quati altera , (ive n

Ova Roma; qui proinde fe-

-

gundtm:a

VE

ueftio 1T. De «mna):hiai vel Primatu fuccefforis D. Petri,

ei ftudio pacis conceffum, poft Romanum Pontificem

cundum locum,

n editione decreti Gregorianà ad Caput Conftan-

ufürpavit, ut pa£et i

& in Concil. Later. fub Innoc. III. c. $. & c, Reno-

tinopolitang dift. 22.

vantes dift. ead. ex Synod. 6.

Sed hec de Sedibus Patria.r.chalibus

obiter di&a fufficiant.

AnTICULUS SEcuNDUS.

4n Pontifex Romanus fit verus Petri Succeffor in Pri-

matu totius Ecclefie , & quo jure?

Uód D. Pefrus de jure Divino habeat fibi fuccedentem füpre-

| mum in Ecclefiaftica gubernatione Monarcham , conftat ex

"Q

dictis artículo precedenti:

an autem hic fit Romanus Ponti-

fex inindividuo, controverfia eft tam inter Ortho - uàm Heterodoxos

culis agitata. Luthero - Calviniftz pro füa in Apo-

multis hucufque fx

j

ftolicam Romanam

Sedem reverentia ( motu fortaffe antilogico extor-

tÀ) deferunt quidem Romano Pon

tifici Primatum bhonoris, & ordinis

inter Sedes Patriarchales ob urbis celebritatem , & antiq

ug fidei puri-

tatem, fed Primatum monarchice poteftatis ,

aut füpremz jurisdictio-

nis in totam Ecclefiam abfoluté negant, de quo vi

de Gerard. confefs.

f. le&.

Cath. lib. 2. a. 3.

c. f. Lutherum in comment. ad Gal. tom.

nnus Irenici Catho-

Nittenb. fol. 299. & alios , quos citat P. Erberma

lici c.

-nw ïl

Do&ores Catholici, licet in hoc conve

niant, quód Roma-

g

nus Pontifex fit D. Petri Succe

ffor non folàm in Primatu honoris, &

u

rxcedentig, fed & fupremz,

& monarchicze poteflatis ín univeríam

b

Ecclefiam ; in eo tamen multüm diffentiunt, an id competat Romano

Pontifici de jure Divino, aut humano , five Ecclefiaftico fundato in po-

l

fitivis Conciliorum decretis? Parti, jus hum

anum quoad hanc localem

[

dignitatis eminentiam alleganti, (uffragantur multi Dottores Schol

afti-

ci, qui

bus.preter eos, quos Gerardus loco füpra citato enumerat, no-

fa

fter P.

Alphonfüs de Mendoza celebris apud Hifpanos Theologus, Phi-

Yi

lippi Il. Regis Hifpaniarum Ele&mofynarius , & Epifcopus Granatenfis

n

fubícribit , & huic ex parte favere videtur Bellarminus lib. 2. de Rom.

fl

Pontif. c. 12. ubi ait: Summum Pontificatum, & ejus fucceffionem efle

[

uidem de jure Divino, quód autem Romanus Epiícopus, ut talis fit

ECcl

Petri Succeflor, ex facto P

cwi, &Cnon ex prima Chriüïi inftitutione or-

D k

tum habere. Cum quo

ro.Dico

dac

"

dirt TE n Pontifex Romanus frt verus Petri fuccolfor »6. 73

Vificet

Y

-xo. Dico; Romanus Pontifex , quàtalis , non f Succeffor D. Petri de

C. RW'

jure: Divino primario , ftve vi-prima infliturionis Chrifl, lene tamen

de jure Divino quáfi [ecundario , [Fue ex vi

Jecunda erdinationis Chriffi.

Fchalibü

Probaturgrima pàrs. Si D. Petrus vi pri

mz inftitutionis habuiffet in

mandatis Sedem Apoftolican Romz affigere, non effet credibile, quod Di-

vini ftatuti adeo immemor quinque annis poft paflionem Domini Hie-

rofolymis hzfiffet, & illis transactis non Romam, fed Antiochiam ad

Cathedram ibidem fundandam perrexitfet

; ibíque feptem annis fediffet ,

h.

antequam Romanas arces vidiffet, Si eni

m intereatemporis Antiochiz,

aut Hierofolymis füum ultimum diem obitffet,

aut productus fuiffet poit

pafcha

Judeis, uti Herodes intendebat? certé non Epifeopus Romanus,

n lr

qui nondum in rerum natura exttiit, fedvel Antiochenus, vel ille, quem

ht «t

Ecclefia eligeret,, effetsummus Pontifex: ergo ex vi primz in(titutionis

s Dont

liberum fuit Petro , vel nullam determinatam Sedem eliger

:

€, uti pri-

rodoxoi

mis:

erba infti-

quinque annis non elegit, vel quam voluerit : ergo illa v

n A*

tutionis P4/ce ov,

r

f

€5 meas , licet non ad folum Petrum, fed ad perpetuos

u

€jus Succeffores extendi intelli

gantur , non tàmen determinant pro Suc-

N

NU

ceffore Epifcopüm potiüs Rom

anum , quàm Herbipolenfem , vel quem-

cunque alium,

mie Di

I

'umdf&

u

11. Ex hoc fluit, quàd fi

ftante primá D ET ordinatione, Epifcopus

Qu

Romanus prz aliis eligeretur

ab Ecclefia in Primatem totius Ecclefiz ,

T ï' y&l

effet quidem Romanus Epifc

opus in fen(u fpecificativo , non tamen re-

duplicativo de jure Divino $

ucceffor D. Petri-

Ratio pripig partis eft:

Í Cälho'

De jure Divino eft , ut primatus Petri derivetur

d Ront

in:ejüs legitimos Suc-

cefiores, cum ipíe conftitutus fu

erit füpremus , & perpetuus Paftor vi(i-

0ri5y

bilis ovilis Chrifti ,

p

quodin finem mundi vifibiliter eft duraturum: fed

Romanus Pontifex

in: noftro cafü eflet le

gitimus Petri'Succeffor , fup-

Romïnü

so P

pofità fcilicet ele&ione totius Ecclefiz ;

ergo de jure Divino in ipfum

transfunderetur Primatus ,

feu füprema poteftas D. Petri,

C fl

Confirm. Non mag

Schüflm

is fundatur fucceffio perpetua minifterii Eccle-

t

fiaftici Epifcoporum ,

& Paftorum particularium in illis ver

bis Joan. 20.

j

-Sicut me mifit Pater ,

T

ItA €f ego mitto vos.

Et Marci 16, Ewzfer docete

i

omnes gentesy baptizantes eos eic.

licét fuerint dire&a ad omnes Apo-

g

olos; quàm . perpetua fucceflio Pr

EM

imatüs D. Petriper illa verba imme-

diaté ad D. Petrumterminata joa

n. 2tf.

Pafce overmegds: fed minifterii

j

gem

)

Ecclefiaftici perpetua fucceffio cénfetur effe

rl

dejure Divinopropter primumg

ergo etiam perpetua fücceffio Primatüs e

X vi aliorum verborum cenfen-

gtio s

da eft de jureDivino.

Tum fic : atqui licet in verbis inftitutionis mini-

fterii

XO-DM

74 SOueffio III.De Monachia ,-ve! Primidis jkrc'ejörïrb.ïhtri.

ferii Eccleiaftici non determinentur futuri Epifcopi, Parochi &c, qui

Apoftolis funt fücceffuri, nulláque eorum in SS. litteris fiat mentio , ni-

hilominüs eorum minifterium eft de jure Divino, modó legitimé fint

miffi , & debità facultate communiti, ut vel ipfi Neo - Evangelici fateri

tenentur , qui ipforum Superintendentium Paítorum,. & Predicantium

minifterium in jure Divino fündari non dubitant: ergo quamvis in ver-

bis inftitutionis Primatüs , & ejus fucceffionis nulla fuerit fata mentio

Romanorum Pontificum , neque magis determinentur hi, quàm alii,

nihilominüs eorum fucceffio in Summum Pontificatum erit de jure Di-

vino, modó legitimé (int ab Eccle(ia ele&i, & acceptati.

Ratio veró:

(ecunde partis eft: Si enim de jure Divino eífet Epifcopus Romanus ,

reduplicativé quà talis , Succeffor D. Petri in Primatum totius Ecclefiz ,

tunc fequeretur, quàd Ecclefiz non fuiffet liberum, vi primz inftitu-

tionis eligere quemcunque Epifcopum in füpremum Monarcham totius

Eccle(ix : fed hoc, uti ex dictis conftat, falfum eft: ergo,

I2. Probatur fecunzda pars. Traditiones Apoftolice tefte Triden-

tino fefs. 4. parem cum Scriptura authoritatem habent, adeóque ad jus

Divinum condendum füfficiunt: fed noftra affertio eft de traditione A-

poftolicá , ad nos ufque (ine interruptione derivatà: ergo eft de jure Di-

vino. Min. prob. ex Epift, 1, S. Clementis D. Petri Succefforis, ubi füam

fücceffionem à D. Petro factam hifce verbis defcribit: z4u4re zze Fra-

sres, C copfervi iei , quoniam ut edotfas [um ab,eo , qui mifit me , Da-

mino , & Magiffro meo ] ESU. Chrifla , dies mortis men inflat s Clemen-

*

1em bune Epifcopum. vobis ardino , cuí. foli zaet pradicationis , & dettri-

|

$& catbedram trado.

Quibus verbis Petrus ordinavit, & conftituit

Clementem Epifcopum Romanum , & fu& Cathedrz Succeflorem.

Ü

13. Dicet forté aliquis cum Amefio, & aliis; -Hanc fücceffionem

Romani Epifcopi in Primatum D, Petri fundari tantüm in' fa&to illius ,

l

adeoque non effe de jure Divino.

Inepta confequentia! Prz enim

faCta, ficuti & verba D. Petri in r

ebus doctrinalibus, & ejusiCathe-

l

h

dram concernentibus tanquam oracula ex fpeciali. Spiritüs San&ti affla-

tu procedentia funt habenda. .Secsizdó.

Quamvis id; quod:fundatur in fa-

I

&o libero, & voluntario

,non cenfeatur de jure Divino, bené tamen ,

fi hoc factum prefüpponat Divinam ordinationem , à qua imperetur z

It

atqui fa&tum D. Petri, quo conftituit D. Clementem Succefforem füum

T

ertum habuit à przhabità ordinatione Chrift

Tone

Petri modó citatis: ergo conftituit jus Divin

ium..

1, ut conflat ex verbis Df.

Qj

d

14« Ex.quo colligitur, noftrum P. Mendozam Fogofüpþxfa cit, con-

t

,

[]

e

MFR-TE. d Pontifese Romsante fie verus Petri facceffov .efe.

7f

Vg

clufióné primá malà dixiffe, Harc effz

£raditiomem p

offolicam de ge.

1to d-

uere illarum, quas Apofloli proprid autboritate inflitu,

tit) t

J'fficiunt ad. condepdum jus Divinum

CTH , QU& zos

, quia ex dictis conftat, & tefti.

ici f

moniis SS, PP. fignanter S. Marcelli Pa

pz & M. ep. z. ad Ep. Antioch. S,

fe

Athanafii in fua Apol, », pro fua fuga

&c.

D. Petrum non authoritate

Y

proprià, fed juffu ac ordinatione Chrifti S

edem Apoftolicam Antiochi4

mentó

transtuliffe , & Rome fixiffe: ergo traditi

o

cui noftra affertio inniti-

tur, eft Divina , ore, & facto- D. Petri

im ali

promulgata, & ufij

ue ad rios per

uD

teftimonia SS,PP. dedu&a,

néc non-per continuam fücceffionem Ro-

&

;

xb b

manorum Pontificum in dic

um Primatum confirmata,

Oramus,

1j. Refp. Idem, Mendo

za gratls admiffo, quód D. Petrus ex DE

I,

& Chrifli ordinatione Pap

Ecdtiz,

atum alligaverit E

pifcopatui Romano, h

oc

v inlit-

tamen non füfficiet ad jus Divinums aliud

namque, inquit , eft juffus,

& voluntas legislatoris, aliud ftatutum & 1.

m t

ex, five jus.

Ex quo infert,

non omnem voluntatem, aut DEI juffum füfficere ad jus

Divinum, Sed

! '/"n'a'm

Contra. Divina ordinatio, de qua nos in praefenti ,

non habuit fe

TU

per modum alicujus fimplicis voluntatis

, quz vim legis non fortitur ;

u

fed per modum imperii,, aut pracepti inv

olventis voluntatem efficacem

legislatoris: ergo habuit vim le

g

is aut flatuti,

juxta illius definitionem ,

quà dicitur: Reca ratriogis op.

imatio aliquid. fubdiris

,iilun

commune faciendum, aut mon

f^

prüpter bonum

h

clendum pre[cribens.

16. Objicit 1.

P. Mendoza,

.Lex nova nulla hab

et alia juris Divini

i D

nifi moralia, naturalia, articulo

S.fidei, & Sacrament

C

a, ut docet D. Th.

quodl. 4. art. 15. fed Epifcopu

m Romanum r £ale

?2 femper füturum

( ifti

Papam, ad nullum illorum per

tnet, ut examinanti

conítat: ergo &c,

coni

Refp. redu&ivé pertinere

ad articulos fidei , quatenus eft traditio

etth.

Divina Apoftolico ore promul

e3ata,

ceffiant

17. Dices. Quidquid eft de

jure Divino etiam ex

ftolicze traditionis neceffarib e

viDivinz , & Apo-

lo jlifs

ft fide

Divinà credendum: fed Roma.

P

num Pontificem qu4. Rozzamum (2

mper debere füccedere D. Petro eft de

jure Divino per £e: ergo eft de fid

€5 confequenter c

ontraría fententia eft

T

hzretica, quod eft

;

ontra id, quod füpra-diximus.

Refp. C. M,

&

a

d min,

t y

dico, quod licét fit prohab

iliàts Romanum

p um

Pontificem ut talém debere

füccedere D. Petro de jure

Divino: hocta-

«

men nom'eft adeó certum

, ut contrarium cenfe

npeï

roneu

atur hereticum, aut er-

(

I)

; quia non certó conftat etiam omni

modà certitudine morali

Chriftum Dominum palam apparuiffe Petro

ais

» illíque precepiffe , ut Ca-

thedfram Apoftolicam Antiochià Romam tra

nsferat, quod neceffarium

o

m,

| Gl

y

crxat, utíit, & cenfeatur preceptum Divinu

Quamvis enim Petrus

2

DEO

76 — Quaflio IHJ.De Monarcbia,vel Bzimzmïfucaqyörïxb.'?æi

DEO infpirante procul dubio.id-fecerit, hoc tamen ad jus five prece-

ptum Divinumnon füfficit, alioquin omnia decreta, & przcepta Eccle-

fie , quz DEO etiam infpirante ftatuuntur , de jure Divino effent. Im-

mó demus, quód Chriftus Petro claré apparens przcepiffet , ut Sedem

fuam Roms collocaret, vel privatà aliquà revelatione ( quod probabi-

lius eft ) id ipfi intimáffet, non tamen adhuc conftat , an fub hoc przce-

ptum cadat, ut Sedes Apoftolica femper Romz maneat; potuit enim

Petro.przcipi, ut illam Romz affigeret , relictà tamen facultate Eccle-

Unde cum

fiz , ut; quando opus fuerit, illam alió transferre poffit.

non conftet de modo , quo id Chriftus juffit, ideo diximus füpra, non

effe de fide, Sedem Apoftolicam non poffe alió transferri, & alium E-

pifcopum v. g. Herbipolenfem Petrofüccedere. "Verüm licet hoc valde

probabile fit, long& tamen probabilius cenfemus, Sedem Apoftolicam

de jure Divino ita effe alligatum Romzs , ut alió transferri nequeat,

atque adeo folos Romanos Pontifices s £4/ex effe veros D, Petri Succef-

Cf

fores ex vi fecundariz inftitutionis Chrifti. Quod à pofterioriex eocol-

Ui

ligitur : quiaurgentiffima motiva, ac rationes hucufque occurrerunt Ko-

D

manis Pontificibus, quibus prudenter moveri potuiffent , ad Cathedram

k

D. Petrialió transferendam : cum igitur id non fecerint, fignum eft, illos

judicare , fecundüm ordinationem Divinamid fieri nondebere.. . Przzia

autem occafio Sedem Pontificiam Romà& ad. alium locum transferendi

fuit magna perfecutio Romanorum Pontificum, & aliorum Sacerdotum ,

4

quam Imperatores Ethnici continuaverunt per 300. annos , ita quidem ,

ut quàm primüm audiebant novum Pontificem creatum fuiffe , illum

R

aut occidi, aut in exilium deportari curárint: sgerrimé enim fere-

bant, Romz Sedem Sacerdotii colloeart ; quocirca D. Cyprianus lib. 4.

Ep. z. ajebat: ,Quód »multó patientids ef» tolerabilihs ( Imperatores ) 4u-

dirent levari adversis [é emulum Principem quàm confitui Rome DEI

Sacerdotem. Secunda. erat períecutio Gothorum , qui fzpiüs Romam oc-

cupárunt, fpoliárunt , incenderunt , & ità devaftárunt , ut quandoque per

aliquod tempus à nullo inhabitaretur, ut refert D. Hieron. in epift. a

Principiam de obitu Marcelle , Blonduslib. 2. dec. 1. & lib. 6. decade r.

Tertiíà. Longobardi per plures annos Romam diriffimé infelárunt, ut

f""—;

conftat ex epiftolis D. Gregorii, ,9z47/à. Ipfemet populus Romanus per

hi

multa tempora ita Pontifices vexavit, ut fepiffimé coacti fuerint ab Ur-

fr)

be exulare: ut conftat ex epiítolis S. Bernardi tam ad populum Roma-

fy

num, quàm Imperatorem.

"uintà. Romani Pontifices diris perfecu-

tionibus agitati per 70. annos relederunt in Civitate Avenionen(i inGal-

him.

äffexan

lia, nunquam tamen Sedem Apofïolicam ab Urbe Romaná fepará

runt;

ergo

t

1

drt. LIT. 4 fapremamán E?:l'e/ïa»zutharimtem, Crjurisdikce. 7T

t

ergo exiítimárunt de jure Divino ita illam effe annexam Rome

* utæliö:

lod

transferri non poffit.

n

18- Obpc 3- V

el privilegium Primatüs totius Ecclefix eft locale ,

jt a

vel perfonale, vel mixtum? non primum, alioquin non potuiffet Antio-

probztï-

chià transferri; non tertium, quia privi[&:,gïum partim locale, partim

C ptæ(ö

perfonale tantüm competit loco ad vitam determinatz perfonz , atque

jit ent

adeo Primatus tantüm competeret Rom«a durante vità D, Petri : ergo

te Kb

eft privilegium mere perfonale , adeoque de jure Divino non eft magis alli-

inde cun

gatum Romz , quàm Parifiis; confequenter Eccle(iz eft integrum transfer-

re Sedem Apoftolt

j n

vult.

"

cam quó vult, &eligere Summum Pontificem quem

aliu v

ypc v

Refp. cum Bellarmino lib.2. de Ponti£ c. r2 Hoc privilegium ab

ylolion

initio ex vi primz inftit&tionis Chrifti fuiffeperfonale, publicum tamen',

jeque

& non privatum ; id eft, D. Petroprofe , & fuis Succefloribus collatum,

iSuc

confequenter vi hujus potuiffet illud transferri quocunque placuerit, Ex

o e0 00

vi tamen fecund« ordinationis Chriíti , quà Petro juffit fuam Sedem Ro-

qnt o«

mzimmobiliter affi

Romanoannexum.

gere , fattum eft privilegium locale , foli Epifcopatui

pedom

dl

p

j

ARTICULUS TEVRTIUS.

gt

prdo jf

vt

4n [upremam in Ecclefia autboritatem , €3. jurisdithionem

*

)l

Summo Pontifici deferant. anti

quiora Concilia

Ke* yft

" Paires

amm &W

quimque primorum Ssculorum?

us li

oes)l

$&L

;

ob

Omgmül

Quid Cänciliæ bac i

" re flatuant , deciditur.

q

doque

19, ( Untex H&terod'oxï"s-

j i

, infenfiffmis Cathedrz Apoftolico - Romana

j

| -cavdlatoribus , qui

eó dementis fuis falffimis, & impudentifii-

mis impofturis progreffi fünt, ut afferere non d

ubitárint, Boni-

ruti;

facium III. primim: anno 606, ab. impio Patricida Pho

ïmlusPer

ca obtinuiffe, ut

t äbw

Ecclefia Komana diceretur fuprema, & Caput omnium

Ecclefiarum: an-

ho

tea veró potentiam Summi Pontificis & nullo

fuiffe cognitam; vel adora-

fati

tam : fed quàm immeritó , (ine fündamento 5

& omni fpecie veritatis. id

spCï

r]fl n

6

afferant, manifeíté probant antiquiorum Con

ciliorum, quz ipfis quoque

v

adverfariisin veneratione fünt, canones, .gu*iï

primatum: Suromti Poncifi-

3

cis,

a

72 ' Quaftio 11. De monnrcbia, vel ?rimwtu Jucceffris D. Petri.-

cis , tam claris, difertis , & expreffivis terminis inGnuant, ut nulli du-

ff

biume

z

e poffit de eo , nifi forte fn ipfo veritatis meridie cecutire velit.

Quod ut fiat evidentius

H

L

20. Dico. 2dztquiora

Concilia qoncoriiter alferunt Romani Pb;zti-

cis Primatum. Ya DD. Cath. omnes. Probatur przz ex can. 6. primi

Concilii generalis Niceni celebrati contra Arianos füb Sylveftro Papa

tefte Euebio in Chron. ) anno Chrifti 524. vel 327. ufque ad annum 330.

u vult Bellarminus lib. 1. de Conciliis c. . cui interfuerunt 318. Epifco-

i.

Hunc canonem ex Archiviis Romanis depromptum recitavit Pa-

Íchafinus Epifcopus Sedis Romanz Legatus in Concilio Chalcedonenfi

a&. 16. lub his formalibus: Ecc/effa Romana femper babuit Primatum,

457

mos aptiquus perduret im Agypto , vel Lylia , & Pentapoli , ut Alex

drinus Epifmpm/ borum omnium babeat pote a'tem » quoniam quidem , d

vilis sos eft..—.

Epifcopo Romano pa

ionibus Con-

1. Dices. Initium hujus canonis non haberi in addit

cilii Niceni, que hodie extant, Sed

HC at EO m

Contra. Licet hoc verum fit, noftro tamen intento nihil derogat ,

injurià temporis id factum eft, quod initium canonis citati non ampliüs

habeatur in editionibus laudati Concilii Niceni, quod quidem miran-

dum non eft, cum, a&a illius Concilii admodüm mutilata habeantur ,

eoquód Arian

i exemplaria combufferint, truncaverint & corruperint in

Ecclefiis , prafertim Graecanicis.. Quapropter D. Athanafius epift. ad om-

nes orthodoxos judicavit, ejus aCta non ex Grzcía , in qua fuit celebra-

F

tum Concilium , fed ex Archiviis Romanis effe incorrupta petenda. Hinc

laudato Pafcha(ino citanti modo füpradi&o proosmium iftius canonis in

[

Concilio Chalcedonenfi juxta exemplar Romanum cunckis Patribus au-

(

dientibus nemo contradixit ; Quinimoó , Judices auditis verbis canonisea-

dem a&tione 16. palam edixére: Perpendimus omnem Primatum, : hono.

f

rempracipuum fecundüm canones antiqua Roma DEO amantiffimo Archi-

Fp

i[copo confervari. Accedit : quód tefte Alano Copo in primo dialogo

:

qu

iidam Dionyfius Abbas ante plures quàm mille annos eodem modo ex

(

rxco dictum canonem verterit.

Deinde, eti gratis daremus, il!

ud initium fuiffe fuppofitidum, ex

b

li

ultimis tamen verbis fxpe laudati canonis Primatus Summi Pontificis aper-

tiffime colligitur. —Quosiamquidem ,c* Romano Fpifcopo parilis eff moss

li

l

Qu

id eft , quoniam antehac Romanus Epifcopus Alexandrino Epifcopo con-

ceffit, ut prxeffet Lybie, ZEgypto, & Pentapoli, idem ipíi nos elargi-

0

el.

U?g(

mur. Et hanc expoütioncm tradunt Nicolaus I, in epift. ad Micha

€o

^

; ;A'r't. i Jn /;Wmäm in Eceleffa ;ote/latem, 6-jur;':diäï.. uT

Jl d-

Leo I ad Marcianum Auguflum, & alii, Ex quo colligitur ; Concilium

d

Nicenum in defignando di(tri&u jurisdi&ionis Patriarchatàs Alexan-

drini, fe conformáffe confuetudini , & antique conceífioni Summi Pon-

; D

tificis tanquam regulz , atque adeo agnovifle ejus poteftatem non folüm

; r

fuper alios Patriarchas , fed etiam univerfam Ecclefiam.

o Dyi

Hinc ctiam manifeftum eft, ex his verbis peffimé intuliffe Gerhar-

17 320

dum confefs, cath. lib. 2,a.3.c. y. alios Patriarchas, & Metropolitanos

Bpifco

cozquari Romano Epifcopo per di&tum canonem , & ejus jurisdictionem

x P.

coar&ari ad fuburbanas Ecclefias , five ad fex dicecefes Romee vicinio-

res.

edone

Nam 1750 falfum eft, Concilium aliquid ftatuiffe circa jurisdi-

iil

&ionem Romani Pontificis, hec enim à DEO ; & non hominibus eft,

fed potiüs in aliis di

d-

Íponendis fe accomodáffe ejus forme Regiminis.

2dó. Verba

Concilii boc modo explicata redderent hunc fen(üm:

t'liff/hd'

Quoniam Romanus Epifcopus füburbanis Dioecefi

bus przeeft, praéfit &

Alexandrinus ZEgypto, Lybic, & Pentapoli,

tribus ampliffimis Pro-

gs( Cot

vinciis , qui fenfus irrationabilis, & ineptus e

ft, cum in eo nulla fit

coníecutionis rationabilis connexio.

agl

Przterea , Primatum Romani

39. di&i Conciliiex codice

Pontificis egregié confirmat canon

Arabicoin latinum traductus ex Bibliotheca

: Marcel!i n.

44: qui ita fe habet : Qu Sederz tenet. Roma,

.3b€,7nfll1: !

Caput eff , e

Princeps omnium Patriarcharum

» quandoquidem spfe eff primus. ficuti

yper:hf l

Petrus, cui data efh. poteflas in

u

omnes Principes Chriffianos ,. ef- omnes

populos

eorum ut. qui fit Ficarius Chrifli Domini

L

fuper cuntios populos ,

p D

€ cuntfam Ecclefiam Chriffianam « C quicunque e

ontradixerit

» 4 $ynado

excommtunicetur. Cui omnino. conformis eft textus Chald.

aicus dickt

ænonïsü

yipus

Concilii ; quem an

ao 160f. ex Augomala Indiz orientalis Francifcus

Roz Epifcopus in

Lufitaniam mifit ,

;poni?

qui latiné ita fonat: 7 cujus Prin-

"

cipatus Roma eft , Petro

Jimilis , autboritate par , Patriarcharum omnium

Dominatum c

Principatum

ebtinet : Euic fautiiapi f quis repuezaverit ,

1] d[?lo

C obfiflere. aufas fuerit ,

fj

od

Cumigitur tot Grzci Epi

totis Synodi decreto. anathemati fubjiciatur.

fcopi Artani, a&a Concilii Nicxni conati (int

extinguere, depravare,

aut mutilare, faci

ic10m;

linguis in fü

a integritate con(ervari,

liàs potuerunt in peregrinis

hibenda eft.

quibus proinde indubia fides ad--

dcst"

His omnibus accedit fi

10 irrefra

gabili judicio S, Julius I.

j fm

qui ep. adorient. Epifc. t9. Caput Niceni Concili

iper hzc verba producit :

j po q

Omnes Epiféopi in eravieribus caufis

liberé Apoffolicam appellegt Sedem ,

05 d

n

A

e

$

1471 ,

cupus. difpo[itioni ommes sua-

yio

4!que ad eaui quafi ad matrefn conf

[e

jeres

$o

Sueffio . De. Monarchia,uel Primatu fuctej]oris D. Petri.

[?'e: Eccle,

fiaflicas caufas , &b "Epifcoporum. judicia, antiqua. Aptflolorims,

P

eorumque

succefforum , atque canonum Mutbaritas rquwwvit.þ Similia

habet cap. 19, & feqq.

22. Dices. Hos canones

hodie in Concilio Nicxno non inveniri,

& ideo non fuiffe agnitos à PP, Concili

i Carthaginenfis V1. cui S. P. Au-

217. Epifcopis. Cum enim Epifcopi Romani So-

guítinus interfuit cum

zimus , Bonifacius , & C

zleftinus miffis Legatis Fauftino , Pofentino , &

duobus Ecclefie Romang Presbyteris in dicto Concilio contenderent,

.decreto C

oncilii Niczni ftatutum 'fuiffe, quód. Epifcoporum. omnium

cauf ad Romang 'Sedis |.cognitionem pertinerent, ibi Patres

Concilü

erlu(tratis originalibus, quz hiabebantur ex Archiviis Ecclefiarum Ale-

xandrinz , & Conftantinopolitanz refponderunt quadam epift. Synd.

que habetur tom. I. concil. pag. 308. per hzc verba: Presbyterorum

&i fequentium. Clericorum . impraba - effugia , ficuti.1d. dignum

quoque ,

£

?

repellat Santlitas tua , — quia -

cb nulá Patrum . deffuitione bhac

;

Ecclefie derogatum eft Africana , €* decreta. Nicana-feve inferioris gra-

ds Clericos s five-ipfos Epifcopes fu

is Metropolitanis aperti pme commi-

fici videntur dedifie repulfam,

Bä

erünt. Quibus verbis Romano Ponti

& Statutum Concilii. Niceni ab ipfo allegatum non agn

oviffe. Sed

'I

Gontra. Etiamfi ifti canones hodie non extent, certum

tamen eft,

olim extitiffe ; tum quia Pontifex S. Julius

(ub gravi juramento teíta-

[

o Romane Sedis haberi, i

démque teftantur S, Marcus

[/

tur , illos in fcrini

Papa, Felix IL Pel

agius I. Innocentius I. Leo Magnus &c. 'Tum etiam,

Ü

uia licet ifti canonesnon reperiantur

inter 20. canones, quos Rufinus

P.

fuiffe exiftimantà diéto Concilio,

W

lib, ro. Hift. e.

6. & alii (ancitostantüm

W

certum tamene

ftplures illius fuiffe, utvariis teftimoniis demonftrat San-

7. pag. 291.ubi oftendit illos fuiffe 7o.

D

derus de vifib: Monarch. Ecclef. lib.

i

ex epiftola Ath

anafii, & /Egyptiorum ad Marcum Papam petentium ab eo

H

n

api

tula Nicena: Synodi, quz ad S. Sylveftrum fuerunt miffa,

æptuagïnta [

x

eoquód exem

plaria Alexandriz fuerint ab Arianis vel combufta , vel cor-

l

rupta. Quod etiam variis exemplis probat Bellarminus lib. 2. de Rom.

Pont,c.2;. Quapropter

Patres Concilii Carthaginenfis VI. cum in ex-

3j

emplaribus corruptis , que Alexandrià. & Conítantinopoli ad ip

fos fue-

tant miffa, non inveniffent di&tos canones, impedire cupiebant Epifco-

D

Hij

porum appellationes ad Sedem Apoftolicam , judicantes eas füis Conci-

lüs non expedire, id tamen non definientes ( uti definire abíoluté nog

ma,

Áq,

ppel.

poruerunt ) fed Summum Ponciügcm rogantes, ne faciles aures a

anti-

Q]

f

Art.l. n fpremam in Ecclefía aut/aorz'mn-m,ö- jurisdicl.ebc $4

h,

lantibus przbeat, Vide Bellarm.loc. cit. ubi probabile etiam judicat à

laudatis Pontificibus , & aliis veteribus citatum fuife Concilium Nicz-

Siml !

num locis allegatis, & fzpealibi pro Sardicen(ï-, in quo ifti canones ex-

jnvent

prefsé reperiuntur. -

a

i

23. Quidquid fitde h

&

c re, manifefliffimum eft, Concilium Nicz.

$DÀ

nani o

num agnovifie Primatum & fupremam poteflatem Romani Pontificis ex

eo, quód ejus Legati Hofius Epifcopus Cordubenfis in Hifpania, Vi&or ,

tíno,

erent,

& Vincentius fimplices Presbyteri komani ante Alexandrinum, & An-

tiochenum Patriarchas Concilio füb

(cripferint , quoniam partes Sylveftri

ortium

Papz fuppleverunt, quod ne

Condl

quaquam Gr&ci, Arabes, ZEgyptii , Pálz-

ftini &c. paffi fuiffent, (i Rornani Pontificis Primatum , &

prerogativas

yun dl*

non admi(iffent, & agnovitfent.

j n

Simplices enim Presbyteri ,

. quoties

Vices aliorum Patriarcharum, Arc

hi- Epifcoporum , aut Epifcoporum

j

in Conciliis agunt , nonai(i poft omnes Epifcopos fübícribere folent.

| iij

Denique Patres dicti Concilii decretorum. füorum contirmationem as

j M

Sylveltro tanquam à Capite, & Judice humillimé petiérunt, ut habetur

fii f"

in quadam epiítola deprompta ex antiqua Colonienfium Przdicatorüm

23

2

gv

Bibliotheca, cujus exemplar vide apud Cornezum P.

. fui Ariftotelis rc-

Xïïn

divivi de Primatu Papz. Quod nullatenus feci

ffent , ni(i i

'R

i

'poteftatem füpra Concilia , & Ecclefiam univer

pfius fupremam

,W

fam agnoviffent,

u

24. Prob. 2. ex Concilio Romano fü

b eodem Sylveftro can. 50. ita

yo

loquente : Nermo judicabit

primam Sedem , quoniam omnes Sedes Apri-

n

s u

ma Sede juflitiam defiderant temperari

5

neque ab Augu[fo , ueque ab omni

:umemmu

Clero , neque à Regibus , neque à populo

Judex. judicabitur. ' Et huic ca.

j

j

noni fübfcripferunt 284. Epifcopi, 45. Presbyteri, s. Diaconi, & duo fe.

3.

(ond

quentes ( id eft Acolythi) unà cum Aug

ufto Conftantino, & Matre ejus

Yi

Helena. Idem fuit definitum in alia Sy

nodo Romana füb Sixto II. c, ;

.

* Ulæ j

& in altero Concilio Romano füb

Adriano II. item in Concilio Sinueía-

yriuma "

no ubi habetur:

Prima Sedes à uemiue judicabitur :

fi ergo Summus

um

Pontifexà nemine morcalium judicari

poteít, fupra omnes jurisdi&tio-

«dot

nem , & poteltatem habeat , neceffe eít

.

j

* hOU

25. Prob. ;. ex QConcilio. Sardicenfi

füb S. Julio L. Anno

p

[

3;51. tempore Conftantit Imperatoris celebrat

O.

Epiícopi ex 36. Pr

Cui. interfuére 576.

p

fgs ^

ovinciis totius orbis congregati,

- fcilicet ex

Rom4a,

ENKW

Hifpanià , Gallià, Italià, Campani,

Panno-

a

u

Calabrià , Africà, Sardinià ,

js U

nià, Myfià , Dacià, Dardanià, Dac

ià inferiori, Macedonit, Theffali4 ,

(gu

Achajà , Epiro, Thracià, Rhodo

P

e, Afià, Carià , Bithynià, Hellefpon-

uresaP

to, Phrygid, Pixiqiä,

Cappadoci

d. Pontp ; Phrygià minori, Cilicià,

ho

Pamphi-

$2

"Quaftio 1. De Monarchia. , vel Primatu faccefforis D. Petr s. :

Pamphiliá , Lydià, Infülis Cycladum, ZEgypto, Thebaide, Lybià, Ga-

latià, Paleftiná, & Arabià , ut conftat ex litteris Synodicis, & D. Atha-

nafio in principio 2dz Apologie , & D. Hilariolib. de Synodis adverf,

Arianos, In hoc ergo Concilio can. 4. Ofius Epifcopus dixit: Qwod ff Alz-

quis Epifcopus adjudicatus fuerit im aliquá re, m putat. fe bonam can-

am babere, ut iterum judicium venovetur , ff vobis placet , $. Petri Apa-

floli memoriam bonoremus , ut Cribatur vvel ab bis , qui examinaverunt ,

vel etiam ab alis Epi/äapz'f, qui im propinquo morantur , Remanao Epi-

fcopo. Et i judicaverit , renovandum e[je judicium, renovetur , Ó det

]udices 5 i autem probaverit talem caufam , vel mon vefricemtur , qua

aiía funt , qua decreverit Romanus Pontifex , confrmata erumt z f erg

omnibus placet , flatuatur. Synedus. ve[pondit : placet. — Videatur etiam

can, j. & 7. ejusdem Concilii, ex quibus liquidó patebit, poffe appel-

lari ex toto orbe ad Romanum Pontificem , & ab illius fententia nullamm

dari appellationem ,

quod fignum manifeftiffimum eft fupreme pOFeRa-

tis in omnes mortales. ,

j

i

26. Prob. 4. ex Concilio II. generali Conftantinopoli celebrato füb

Damaío Papa contra Macedonium Anno Domini 383. cui interfuerunt

$0. Epifcopi, Hi( ut docet epiftola Epifcoporum Orientalium apud Theo-

doretum lib, $. c. 8. ) cum priüs fuiffent à Romano Pontifice Damafo

Conftantinopolim convocati, & dceín litteras accepiffent ab eodem , &

i

Concilio Epifcoporum Occidentalium Roms congregato, ut Romam

)

accederent, ob difficultates tam longi itineris fe fübmilffifimé excufi-

I

runt, recognofcentes tamen cum debità reverentià convocationem Sum-

mi Pontificis ut juftam, & legitimam: atqui precipnuus actus monar-

E

chice poteftatis eft. convocare ad Concilium Patriarchas, Primates,

D

Archi - Epifcopos, Epifcopos &c. ergo Patres di&i Concilii per fuas,

!

&in füis litteris agnoverunt in Summo Pontifice Damalo füpremam au-

thoritatem, & poteftatem in univerfam Ecclefiam.

li

Y

27.Dices. Epifcopi Orientales in citatis litteris expre(se dicunt : Ze-

cerfefli mos per Imperatoris litteras : ergo non Summus Pontifex , fed Im-

h

pgra

tor poteftatem habet Concilium generale indicendi, & convocandi.

Refp. N. confeq. Verba enim didiv epiftol inferta non denotant

^

oteftatem fupremam convocandi Concilia ineffe Romanorum Impera-

[

tori, ut infra part. 2, latiüs oftendetur, fed infinuant antiquum illam mo-

86

rem , quo Romanus Pontifex , volens convocare Concilium, fcribebat

m

, quatenus illius intentum executioni man-

priüs Imperatori eum rogans

(f

Qarc

a

h

At IHI. d /itpr:mäxw 1 Ecclefa poteffatem, eb jurisdicl.ebe. $

N

dare dignaretur, & falvum condu&um , feu tranfitum liberum cuncis

N

Epifcopis Concilium accedentibus impertiretur, ut fic Czfareo brachio Ec-

atf

clefiaftice poteftati adjun&o efficacior, & fecurior effet convocatio, Et

niji

hoc patet ex verbis fequentibus: A4azdaro litterarum fuperiori anno À

4

veffra reverentia ad Imperatorem Theodoftum milfarum ec. — Ex hoc

fri Af»'

evidentius eft ex eo , quód Patres hujas Concilii confirmationem petié-

tTl

rint à Romano Pontifice his verbis: Quilus vebus tanquam leaitim?,

"J

€& fecundüm canoues con[Htutis, obfecramus vefiram revereutiam, ut

congratuletur e?c. . ldcirco 3 Damafo Pontifice Concilium fuiffe confir-

t dt

m2atum, refert Phocius Patriarcha de feptem Conciliis Oecumenicis.

T

^

Quomodó autem confirmationem attorum Concilii à Summo Pontifice

j "

petiiflent, nl íuammam , & abíolutam pote(t

atem Concilia convocandi,

ür n

& confirmandi in Papa fufpexiflent,

p

y-

fea

"

28. Dices. Idem Conocilium Conftantinopolit. can.

y. €quáffe Pa-

H nilum

triarcham Conftantinopolitanum Romano Pontifici:

nam fexta Syno-

] polö i

dus can. 6. dicit , fe renovare conftitutionem fecunde,

& quarte Syno-

di, quá Epifcopo Conftantin

opolitano paria privilegia

cum Romano tri-

OW) (

büuntur fequentibus verbis: Rezovazfes

Jantti Conffantinopolitani de-

vefurut

ercta Conrilii , definimus , ut Conffantinop

"

olitana Sedes equalia privilegia,

7

)

& in Eccle

Qu T

t antiqua Roma babet , accipiar

frafficis eque ac illa Wagnifr-

d

cetur vegottis: fed bac fecunda poft

*

M

illam exiflens , prins quàm Alexan-

y

drina ácdes numceretur: ergo

juxta decreta horum Con

ciliorum Epifco-

dU

pus Romanus non eít major

tanus.

is authoritatis, quàm

Conttantinopoli-

j at

g

Refp. 77:0. N, in primo Concilio Confta

ntinopolitano zqualia jura,

lus

ac privilegia fuiffe conceffa Epifco

po Conílantinopolitano ac Romano.

Primlm)

5

Nam can. 6, ita ftatuit:

Couflantinopa

Jtane civitatis E

jfc

[

du [

Primatás bouorem pofl Rem

df

bua lmäerq

Roma 2dk, N. edam fexta

24412 E[J

Copum , propterea quód fit. aova

r emam j

m Synodu

m gquàáfle Patriarcham Conftan-:

tinopolitanum Romano Po

ntifici :

[-/f

tum quia citata verba aliter referun-

jcurt

tur c. Rezovaztes dift. 22, Rezou,

( Edl!

ptes. [antti Couflantinapolitani decres

fa Concilii , petimus , nt p

nf'aptinopolitana. Sedes ffonilia -

0[]!'06'*"1 ]

que [uperior Roma /M/zet,

P;*iwilegia *

T

acrz'lo-iat

» VOR Tamen in Ecclefraffici

sude magaificetur , ut

a, 'Tüm,

5 rebus per-

" Impüïi'

gis conformia textui ereco, no

etiamíi demus, prior

a verba effe ma-

m

Summi Pontificis

n tamen adeo przjudicant Primatui

UHU

J

E

ut indicant illa

verba

.

f

d

iffems ; Si Sedes Co

4ed bec [ecunda poff. illam ex-

9?

nítantinopolitan femp

er manebat fecunda poft Ro-

tjon!

L

manam,

$4

uafHio 1. De Mmarckia , vel Primatu /»lccäri: B P?tri.

manam, quomodó igitur potuit effe illi zequalis? velfi ita effet, pofito,

n

ut ajunt, & non conceffo, voluerunt greci folüm ( infinuante glofsá in

*

t

c. Removantes) ut Couflantimopolitauus Epi[copus i

dem juris babeat im

Juis fabditis, quod Papa in [uis , id eff,cuntlis fidelibus. — 'Tum denique:

licet ingenué fateamur ambitum Anatolii Epifcopi Conftantinopolitani

€ó deveniffe, ut non folüm f& przpofuerit Patriarchis Alexandrino, &

Antiocheno, qui per canones Concilii Niceni immediaté poftRomanum

fuo ordine fequebantur, fed etiam Romano Pontifici &quaverit, immó

uamvis utrumque fuübreptitié , & illicité obtinuerit in . dicto Concilio

Chalcedon,a&. 16. can. 28. ut fatetur Surius tom. 2. in concil. Chalced.

li

pag.206. Baronius anno 45 1. n. 136. & alii. Hic tamen canon fuit ex fe

]

plané irritus, & temerarius, quia abfentibus Legatis Summi Pontificis

W

fuit conditus , ita teftatur Jódocus Coccius tom. 1. Thef, lib, 7. act. 6.

(

Graci , inquit, iz Chalcedonenff Copcilio acf. 16, ab(entibus. Legatis Ra-

l

manis deffmiunt , Conflantinopolitanum Epifcopum ita [ecundum à Romano

f

effe debere, ut tamen babeat aqualia privilegia.

Poftea autem dicti

[

Legati illius canonis confcii fa&i, publicé reclamárunt, ut conítat ex

l

epiftol. ;1. Leonis Papx ad dictum Anatolium, ubi inter alia habetur:

fs

lude enim Fratres moflri , ab Apoffolicá fede directi, qui vice med fyna-

W

l

de prafidebaut , probabiliter , atque conflanter illicitis aufibus obfGiterumt ,

j

aperte veclamantes , ne. contra [latuta Nicena . fynodi pre[unptio veprava

(l

zovitatis aJZtrgere't : nec potefl de earum contradictiane dubitari , de qui-

bus. in epiflola tua. conquereris, quód. conatibus tuis voluerint. obviare.

I

Et ipfemet Leo caffavit, & omnino annullavit dictum canonem , ut in-

«E

fra ex eadem . epiftola conftat:

Urde, ait, £ ebaritas mom quarit

Tif

propria, quamtum peccat , qui concupi[ett. aliena ? & quibus valo , ut te

V

At

prorfien abfiineas, Et epift. 5;. ad Pulcheriam Auguftam habet; Cez-

f

feufianes veró Epifcoporum , fantforum canonum apud Nicenam fynodum

h

conditorum vegulis repugzantes unità . mobifcum "veflra fidei pietate, in

t

irritum mittimus , ef authoritate B. Petri. Apoffoli generali prorfus de-

ylfm

finitione caffamus. Cum autem Anatolius admonitionibus, & caffa-

Ql

tionibus Leonis non acquieviffet , nec ejus litteris dediffet refponforias ,

4

fuggeffit Leo Marciano Imperatori( ut videre eft epift. p z. ad Marcia-

num Auguftum ) quatenus dignaretur pro Ecclefiz pace injuífta Anatolii

M

A

molimina reprimere, quod & Imperator benigniffimé preftitit, editá

etiam defuper lege, cujus fragmentum in Cod. L. r2. deSacrof. Ecclef.

J

te pce-

ho?ie legitur. "Tandem veró ipfe Anatolius agnità füà temerita

FT

nitens

lh

Art. T. A2 Pontifex Romanus fftverus Petr'ifucceþr »6.

8y

yiito,

nitens faz protenfioni ceffit, ut patet ex -cpïft. Leonis ad Anat. in qua in-

n

ter alia ficfcribit: $e4 grazum mihi , Frater chariffeme , && quod dilectio

aeiti

zua profitetur [ibi difblicere , quod tumc etiam placere mon debuit , fuffcit

J

.

4

n aratia commupis vegrejjum. profe[fro dilettiouis tua, & atteffatio Prin-

yoll:

riao, i

cip 5 Chrifiant, — Nec videtur tardacorrettio, cui tam venerabilis affer-

tor acceffit ec. — Ecce totius negotii tra&tus, ecce pretenfi Primatüs

Irianua

imm)

fippreffio, ac ceffio. Unde ifte píeudo- canon in multis tum grecis, tum

latinis exemplaribus non reperitur.

onclo

29. Probatur j. Ex tertio Oecumenico , & generali Concilio , quod

bied.

if

fuit celebratum anno 434. füb Cocleftino Papa, & Theodofio juniore Im-

peratore contra Neftorium.

Hujus Concilii PP. affirmant palam, fe

us

j 2&. 6-

urgeri ad damnandum, & deponendum Neftorium mandato litterarum

Coeleftini Papz tom, 2. concil. c. 10. & apud Evagrium lib, r. hift, c. 4.

;sti! l

Item Firmus Cefàrez Cappad. Epifcopus c. ;. di&ti Concilii fatetur , cau-

77

fam Neftorii judicandam effe juxta przfcriptum Coeleftini Pape. Cui ac-

j didi

cedit Philippus Presbyter, Apoftolice Sedis Legatus, qui Beatiffimum

(icex

h

Papam Cocleftinum titulo fupremi Capitis honorat. Ethocmagis con-

N

firmat epift. Synod. ad eundem Ceeleflinum , qux habetur tom. 1. concil.

mc3 f:**

inq

uà aitSynodus fe caufam Joannis Patriarchz Antiocheni (.qui Cyril-

lum Alexandrinum, & Memnonem Ephefiorum Epifcopum in Synodo

fimh,

3o. Epifcoporum depofuerat ) quoniam dubia erat

,non fuiíle :fxufäng judi-

j

care , fed judicio ipfius Cacleftini refervAffe,

u

30. Probatur 6. Ex quarto Concilio generali, quod eft Chalcedo-

at

nenfe, fuitq; celebratum ann. Domini 4 ;4. füb Leone T. contraDiofcorum ,

i, yur

& Eutychianos, cui dicuntur interfuifíe 630. Episcopi, In hujus a&tione

prima recenfentur Patres, qui Chalcedonem venerant, & ante omnes Pa-

9[0, g!l!

triarchas, Archi-Epifcopos, & Epifcopos numerantur non modó Pa-

t o

fchafinus , & Lucentius Epifcopi, verüm & Bonifacius Presbyter , eoquód

locum Romani Pontificis tanquam Legati occuparent. Poftrecenfita Pa-

| /Wäum

vlb l

trum nominaftatimincipit: Pafcbafgus Reverendiffomus Epi[copus , &&

Vicarius Sedis Apoffolice , cum in medio unà cum his Firis ReverendilTemis

r

& r

Collegis fuis fletiffet. , dixit : Beatiffemi atque. Apoffalici Viri Papa Urbis

,Onü)l'i«'fsl

Romas qua-efh Caput omnium Ecclefiarum ,

pracepta babemus pre mani-

j ao

bus , quibus precipere dignatus eff

ejus Apoffolus , ut Dio[corus Alexandri-

T

norum . Epi[copus mon [edeat im Concilio,

Jed. audiendus intromittatur ,

edlïï

wuod nos obfer

v4re neceffe eff, Et Lucentius Collega ipfius addidit :

[ fl

4a-

a

Quia cmn perfónam judicandi non /Jziöeret, præümpjt? C Synodum.

(

2

fi f

86 — Eueffio 1. De Manzrabia,r-ve—l Pr)'mam Jeeccefforis D. Perri.

fws ef facere [rne. authoritate. Sedis -Ape[lolics , quod nunquam limz'ä,

l

nunquam facium ef. . Quibus verbis ne unus quidem ex omnibus con-

tradixit. Quinimmó a&t. 2. le&is Leonis Papz litteris, omnes Epifcopi

f

unà fimul acclamárunt. dicentes: Hec Paftrum

ffdes , Hac. Apoffolorum

f

fides: ffeut. Leo , ita credimus, . En| quam infignem venerationem exhi.

buerint authoritati Romani Pontificis laudati Concilii Patres,

Eadem

actione 2. Anatolius Patriarcha Conftantinopolitanus afferit, omnia acta

pfeudo - Synodi Epbe(inz II. ( in qua Diofcorus aufus eftjudicare,, & ex-

communicare Romanum Pontificem Leonem ) effe irrita , excepto eo,

quod Leo Pontifex ratum effe jufferat.

Poftquam veró impios aufus

j

& magnam temeritatem Diofcori in relatione ad Leonem Papam Patres

li

fiepe di&ti Concilii exaggeráflent, aCtione 3. procefferunt ad damnationem

b

ejusdem, eam ob cauíam przcipué , quód in primam Sedem fententiam

me

ferre prefümpfifet, rogatus itaque Pafchafinus à Concilio, ut fen-

li

tentiam latam in Dioícorum nomine Leonis Papge pronuntiaret ,

[

s

f

petitioni eorum annuit his verbis: Jamdffgmus ac Peatifimts Papa ,

Caput univer[alis Ecclefie Leo, per nos w Legatas , fanéf 4 Symodo confen-

mï'u

tiente , Petri. Apofloli praditus dignitate, qui Ecclefta fundamentum , ci

W

*n

Petra. fidel, & caleflis Regni Janitor numcupatur » Epifcopali disnitate

Dio[corum nudavit , & ab omni Sacerdotali opere fecit extorrem. — Huic

h

fententiz , & totius Concilii calculo decrete, &approbatz ante omnes

[/

fubícripferunt Legati Summi Pontificis, deinde fuo ordine Anatolius

I

Conftantinopolitanus , Maximus Antiochenus &c. qàod fané non tulif-

C&rz/

fent tam eximii, ac illuftres Patriarche, & Archi - Epifcopi , nifi Eccle-

Pufrg

fie Romans Primatum ac füpremam jurisdictionem habuiffent cordi , &

venerationi.

Denique.a&. r6. in relatione. Synodi ad Leonem Papam

[ [

circa.finem humillimeé petunt fua decreta ab ipfo at Capice confirmari.

*

':

7) l

Ediffere modó , quid queío ampliüs requiritur, ut Synodus (

halcedo-

nenfis agnofceret Romani Pontificis monarchicam poteftatem, & Pri-

h

L

matum in univerfam Ecclefiam ?

t

füürg

31, Deinde in Concilio Conftantinopolitano II. quod communiter

vocatur quinta 5ynodus, causà Antimi congregato circa annum j53.

[5

Tünt

Menas Patriarcha Conftantinopolitanus Concilii. Przfes nomine om-

nium Patrum ita loquitur a&t.4. Nos Apoffolicam Sedeim fe quimur , ci» obedi-

dInn

vaus,et ipffus communicatores communicateres b

Abemus, c& corzdemzatq: ab

rrf,/m

ipfa, C nos condemnamus.

Confirmat id Concilium II. Nicenum, quod eft

Ffl/,;gj

Íeptima Synodus generalis celebrata circa annum Domini 781. füb A-

'driaxno*'Papa, cui interfuére Epifcopi 250. in qua recipitur, & a

ppro-

T

!i

batuz

i

— Mrt. THI. n /uprm?zm ?n äcc!e/;'»-;mt/aorimtem, e jüïi!di&.df'&'. 87

» lt

batur Epiftola Adriani Papz ad Tharafium , in qua Sedes Romana ut Pri-

bus

matum per totum orbem terrarum obtinens, & Caput omnium Eccle-

o

;C'lï-

fiarum przc.nizatur. Similia habet Concilium Lateraneníe anno 12I N

ifum

fub Innocentio III. & Friderico II. Imperatore celebratum , cui interfue-

em ett.

runt Latini, & Greci (imul ad numerum Patrum 1293, ex quibus erant

Tats

oniaadt

Epifcopi 475. in ejus capite quinto fequentia verba leguntur: Romaua

Ecclefia difponemte Domtmo fuper amues alias-ordiparia poteflatis abtiaet

, Ka

Princibatum , utpote Mater univer[orum

Ghrifl fidelium , € Magiffra.

Q €),

32. Nec minüs claré & expreíse Pri

s aufus,

màtum Papie adftruit Concilium

Lugdunenfe generale füb Gre

gorio X. anno Domini 1274. tempore Ru-

mDans

dolphi L. Imperatoris , cui int

vitiontt

erfuerunt ex Latinis, & Grzcis mille feré

atres , ex quibus Epifcopi foo. erant.

' Hujus a&a ex majori parte ha-

ntentit

ut f

bentur in 6, decretalium cap.

ubi periculum. in quo intitulatur Roma-

nus Pontifex Vicarius Chrifti

, Succeffor Petri, Re&or univeríalis Ec-

ntiarit,

clefiz , Gregis Dominici Dire

&or.

f fyfffui

33. Idem demum teftatur , immó definit Concilium generale Flo.

co.:z;cn-:

Tentinum congregatum tem

pore Eugenii IV. & Alberti l. Imperatoris an-

T

no Domini 14

39. cui fübfícripsére rar.

ante fübfcriptionem diíceffer

Patres preter alios multos , qui

a'igmr:u

ant , in quo grecis , & latinis confentienti-

bus ita ftatuitur: Deffzi;uu,

, i

5 faeram Apoflolicam Sedem , ei» Romamuum

(t Onmö

Pontificem in univer[um or

bem teneye primatum , e& ipfums Pontifícem

iidls

Romanswm . Succefforem efe

B. Petri Principis Apoffolorum , & verum

qon

Chriflá Ficarum , totid

Ó^

que Eccleffa Caput ,

€ onsium Chriffianorum

nili i

Patremy, ac Direcforem extiflere ,

cordl L

C ipfi im B. Petro paftendi, resendi ;

€ guberaandi univerfalem Eccl

u

e[fram à Domino noffra ] ESU Chriffo ple-

sam peteflatem traditam e[fe.

yn

34. Concilio Florentino (üffra

Ji

DX

gantur alia pluríima Concilía gene-

ralia, quibus non interfuerunt Gr

*ci, quz definiunt, & fide Divina

D

d

€redendum decernunt, Romanam

Ecclefiam Caput effe , Principem, &

f

füpremam omnium in toto orbe

exiftentium,

Primó in Conftantienfi

m

W

celebrato annotg14. füb Joann

u fl

e XXIIL & Martino V. cui interfue-

runt Patres feré mille, ex quibu

s erant Epifcopiultra trecentos Sefs. g.

jne (

damnatur ifte articulus ]oannis

)

NViccleff: Noz eff de peceffitate falutis

(

credere Romanam Erelef,

1am effe

WWW'L

4ecuzdo in Concilio Lü

fupremam -Anter omnes - alias Ecclefjas.

ild

gdunenfi

I tempore Innocentii IV] & Friderici

D

q

II Imperatoris anno 1

245. celeb

; l

)

rato, cujus decreta . quzdam extant in

6. e 0^. C. x, ubi hec tria ftatua

ntur: 1770 Quód Dominus afcenfürus in

g o

pl

caclum

TTR

88

Quaflio III.De Monarehia ,vel Primatu fuccefforis D. Petri.

ccelum poft refüurreCtionem , ne Ecclefiam fine Paítore relinqueret , ip-

f

P

fius curam D. Petro Apoítolo commiferit, ut fuà ftabilitate fidei cate-

ros in Religione firmaret. 2d). Quód Pontifex Romanus fit. Apoftoli

ejusdem legitimus Succeffor. —;770. Quód ipfe teneat locum Redempto-

ris interris. Hec omnia tanquam certa & fide Divinà credenda füppo-

ä

nit noviffimé celebratum Concilium Tridentinum, dum fefs, 14. c. 7

fequentiaftatuit: Uzde merito Pontifces Maximi , qui fapremá pezeffate

fibi im uxiver[a. Ecclefra traditá cau[as. aliquas graviores [uo poterunt

peculiari judicio re[ervare.

[

$. IL.

Al

Quid de fuprema in Fcclefia jizrisdz'fiiane Summi Pontificis

[

Patres quinque primarum Seculorum judicent , difaviritur.

fl

Uód res ex fe certa, & indubia non egeat probatione, dogma

d

;

eft uti tritum, ita ab omnibus íano judicio inflructis com-

Yi

3 iO

muniffimé receptum ; proinde meritó difpendii laboris effemus

E

ai'guendi, dum pro ftabiliendà fupremà in Ecclefia jurisdi&tione Summi

Pontificis laboriofam- San&orum Patrum quinque primorum Szculo-

rum dedu&ionem ob oculos ponere fatagimus.

Si enim, uti ex prz-

4l

cedentibus in propatulo eft, illa Patribus in Conciliis generalibus , ubi

li

Spiritus San&us , Spiritus veritatis, Spiritus faplentiz in medio eorum,

h

fuit unanimi calculo afferta , ad quid defervient ulteriora probationis

argumenta ? verüm uti juxta commune illud proloquium , non uno

A

i&u dejicitur quercus , ita nec uno fundamento proflernitur , & diffipa-

Ts

tur hxrefis: quare ut in prefenti etiam controverfia polemica hocce fe-

(ijj

culo multis effugiis , falfitatibus , perver(is cavillis, & injuftis vexis ob-

Tly

noxia, & à modernis Janfeniftis inaniffimis commentis in dubium revo-

m

cata veritas clariüs elucefcat, & dilucidiàs pateat, confultum judica-

vimus, fi teftimonia SS. PP. quinque primorum Sseculorum adducere-

W

l

mus in medium , ut fic adverfarii propriis armis exagitati, eó liberiüs

palmam cedant, quó efficaciüs fe per eos convictos, & de falátate fui

dli

:

?

dogmatis notatos confpicient. Quapropter

*

*

)6. Dico. Patres quiuque primorum

Seculorum jitp/remam £m Ec-

Mi

AUj

clefra jurisdiciioueym Summo Pontifici umamimiter deferunt. — 1ta Cath,

DD,. omnes. Probatur hec Conclufio per difcurfum in quinque prima

h,

Sxcula. In primo Szculo floruére S, Anacletus Grecus S. Clementis

fT

Succef.

(

"

Á

!

; ;g;;. n.42 þ;piemäm p Ecclefía patehzem, e juri:dfä. ( .9

wl

Succeffor, S.Ignatius Antiochenus Martyr.

Primus in füis epiftolis

d

adeo claris , difertis, & indubiis verbis Primatum Summi Pontificis affe-

Ag:?:ll'

rit, ut nec minimi dubii locus remaneat. In prima epiftola Romanam

edum

Sedem velut /upremam controverfrarum arbitram, ad quam omues dif-

dl

fíciliores cau[a jure appellationis pertinent,celebrat. Quod fufiori ca-

14 6

lamo confirmat in fecunda epiftola-poft medium. — In tertia veró epifto-

| lp;tdf,!ïï

la Romange, & Apoftolice Ecclefie ezizenztiam poteffatis, & Prima-

tum fuper univer[as Ecclefias: competere fententià fu& irrefragabili de-

fmmn;

finit. Secudus in epift;ad Roman, Ecclefze Romane prafidentiam fuper

emues alias attribuit, Quid pro füprema

-

jurisdidiione Summi Pontifi-

cis clarius? quid evidentius ?

37. Dices. Cur ergo Apoftoli & Evangeliftz hujus Primatüs .nul-

lam fecére memoriam, cum tamen alios articulos fidei fatis accuraté

tht

defcriptos fidelium pofteritati reliquerint?

If

Refp. 1;50. Falfitatis quziti argumenta effe füperiora: de (ücceffio-

neD. Petri dida, & probata, — 240. Si omnes articuli fidei effent adeo

, dignt

claré defcripti, exiguus: maneret locus meriti fidei. — 377/2. Privilegium

j (

Primatüs Romani fatis claré colligitur à SS. PP. ex illis verbis D. Pauli

s ii

ad Rom. Fides vefra anmuntiatur im univeríü mundo , id eft : Fides

x u

Romanz Ecclefie divinitus ftabilita, tan

verfo orbi futura.

quam norma, & regula eft uni.

Hunc fenfüm ífi contortum cavilles, contorfionis

ii

argue ( fi per reverentiam iita licebit

) $, Cyprianum epift. ;7. ad Cor-

(ihus,

nelium , S, Chryfoft. in didtum locu

m,S. Hieronymum lib. 3. contra

ï'lo Cümml

Ruffinum c. 4.

58, Pro fecundo

Wbmonf'i

Seculo adduco teftes omni exceptionc

majores ,.

, n *

inter quos 77745 cft Evariftus Papa , & Martyr , qui epilt, z.

ad Africa-

&i

n

IV

nos Sedem Apoftolicam Supremum Czpzz . nominat.

Et epifl. 2. ozzzer

a bt

controverfias autboritate bujus Sedis termiuandas jub

€f. Secuudus Six-

5

tus I Papa & Mart. in epif. 2. A

poftolicam Sedem velut Caput à quo

s blllm[

Sicati omnes Epifcopi ordinante Do

mino conflituti funt , itaomnes abeodem

num UP*

tueri, defendi , & liberari debe,

7t, confüituit.

Tertius dicitur Hyginius

gdducï'*

Papa & Martyr , hicepift, r. ad omnes Chrifti

fideles Metropolitano au-

a

lh

dientiam caufarum quidem permittit, /z/vo £

umen fe

Uber Eccleffe Ro-

D

fuicut !

ea privilegio.

Huic fuccedit |Quarzzs, S. Anicetus i

imirum Papa &

Mart. epiít. ad omnes Galliz Epiltopos , ubi Apoftolica

j

authoritatis effe decernit, zz

m Sedem tanta

"T LA

apud eam omnia Epi/copo

rum judicia ter-

fa UP

eninari pracepta [mt.

Quintus qui his fuffragatur Ír

(

(is Epifcopus audit, hic lib

ensus Lugdunen-

nqüe pï

jit]

:3. adversüs herefes c, 5.i

n gloriam Apofto-

(

$u

lice. Sedis afferit; Eaws ab Adpoffolis giorjf?pwm,;,. Perr

0 C Paulo funda-

£4m

9o . Qua[Tio III. De Monarchia , velPrimmu fuccefforis D. Petri.

L/

tam e[fe , atque propter

porentiorem principalitatem ad /mn; omnuem de-

Z

lU

bere convenire Ecclefram.

39. Dices cum Magdeburg. Has decretales epi(tolas , quibus hicut

[

plurimüm nitímur , eífe füppofititias,

-

Refp. Eadem facilitate, &

animi

'IeVits;te affirmari poffet , facras

litteras effe füppofititias, haud fecüs , ac olim Ebionitx , qui tefle Epi-

phanio harefi 30, Evangelium Marci, Luce , & Joannis ut falfüm reji-

ciebant, & Manichxi novum tefítamentum nonni&i mutilum admitte-

bant, quód pluribus locis eorum erroribus nimis aperté adveríaba-

l

tur, ficutí. & hx decretales dogmatibus Magdeburgenfium. Cert? in-

credibile plané eft, tot epiftolas fuücccffivé ab aliis fuifle con&ctas, &

f

.illis SS. Pontificibus adícriptas, prafertim cum illas ut veras

$:85 genui-

K

nas vetuftiores amplexi , & venerati fuerinc.

Pontificii Primatüs äf-

40. Tertium Seculum íequentes numerat

]71

fertores. Primas inter eas obtinet S. Zepherinus Paja & M, qui epift.

/

1. ad Scilienfes Epifcopos fcribit : ,Quód d Sedém .4poffolicam . tam-

lh

uam ad matrem ab omnibus , maxime tamen eppreffis a»pellandum . €

eoncürrendum fft. Hunc fequitur Calixtus Papa & M. epift. 1. a ! Ee-

N

Y

nedi&tum Epifcopum infinuans: Apoffo//eam Ecclefíam matrem effe om-

nium Eccfefrarum , à cujus regulis nullatenus comvenit deviare.-

His

APU

f£

accedit S. Fabianus Pap, & M. qui epifl. 3. ad Hilarium Epifc.

Epifcopum ad Apoffolicam Sedem tanquam od yudicem vemittit, Quarto

tif

loco fübfcribit S. Stephanus L Papa & Mart. qui epift, 2 Primatibus, &

ne

Qul

?Jb

rmittit, /2/v4 f4-

Patriarchis Epitcoporum negotia judicanda quidem

q,

men [emper im omnibus autbaritate. Apoflohc , vel. vift ad Apoflolicam

Sedem fuerit tantim appellatum, Similia producunt $,. Sixtus 1I, Papa

t

li

& M. in epift. ad Gratum Epifcopum.

T

Benignum.

S.Felix l. & Papa & M./ epift, ad

!t;

4&. Regerit Gerardus. Teftimonium horum Pontifcum efle

fü 'fþe;

It

é&um

uia uullus idoneus se[Hs im re fua intelligitur. Immó etiam ci-

&Ul

vili jure domeftici te(timonii fides improbatur cap. p/acuiz 4. q. 3.

Verüm non eít credibile , tot Summos Pontifices (ucceflivé exi-

lli

M

ftentes ( quos ut veros San&tos venerantur cum Gerardo cateri Nco-

Evangelici ) in rte tam magni momenti in mendacium quafi confpirátfe ,

QU

/vel quafiviffe authoritatem ipfis indebitam.

42. Interea audiamus hac in re impartialem fententiam Orige-

"t

.

.

nis Alexandrini, quam in cap. 16. Math. expreífit his formalibus

Manifeffum efl , etff mom exprimatur , quód uec adversüs. Petrum , nec

ATUCP-

*

[

drt. II n Pantä?x Romanus fit Verus Petri facceffor ebe. — 91

advershs Ecclefiam porta Præ'valere poterumt. inferorum;.

Nam fi pre-

t d

valerent adversüs Petram , in qua. Ecclefra f uudata eyat ,. contra Eccle-

boslut

fram etiam pravalerent. .Ecfi Origenes Primatum Sedis Romanz non

agnoviffet , minimé apud Fabianum Papam relidis Alexandrino , & An-

t f

tiocheno Patriarchis fe excusáffet, & rationem fue do&ring per epifto-

lam reddidiffet, veniámque füi errati humiliter petiiffet, ut refert D.

ele D

Hieronym. in epift. ad Pammach,. & Oceanum. Undefalluntur, vel falle-

[üm ró

re volunt Centuriatores, dum cent. 3. c. 7. $. de primatu affirmant ,

admitte

dv

Originem nunquam in fuis fcriptis Romanis Epifcopis Primatum tri-

buitle.

C?

iU

[dft

43. Audiamus ex füperabundanti etiam Cyprianum, qüi ad prz-

maïï

fens inflitutum epift, $. àd Cornelium Papam variarum hgrefum, &

& genu:-

íchifmatum unicam cauíam ponit in eo , quod $acerdoti DEI son obtem-

peretur , nec unus i. Eccl

miis f

efía 44 tempus Sacerdos, ci Judex -w'q Chri-

Jf cocitetur &ic.

gu]' (')')I' h

44- Dices 1. cum

Centurïato'ribus!Lutheranïs. D. Cyprianum

q m

lib. z. epift. 3. egré tuliffe, quód Cornelius Papa non remiferit reos,

a'z:,m Ü

qui Romam confugerant, ruríus ad fe in Africam , ut ubi fua delicta

o

l

patrárunt, fuam

quoque fententiam audiant, & posnam excipiant;ergo

ii [ li

D. Cyprianus negavit Pontifici Rom

t

Af

Ü

ter etiam Primatum.,

ano jus appellationis, confequen-

[ I,;/A///,/

Refp. D. Cyprianum hoc fa&o non derogare Primatui Summi Pon-

Qu

"

tificis , non enim vult, ad Sedem Romanam non

effe appellandum, fed

l*c(

caufam cujuslibet debere primó ibi examinari,

ubi crimen commiffüm

il

]

eft, & hoc juttiffimé : tum quia zb accufa

Afores( ut ipfe loquitur ) ba-

((

beri , & teffes. [ui crimim poffunt.

Tum etíam , quia hoc non fo-

Ü

sl

f :

làm à Concilio Africanorum,

fed etiam à Fabiano Papa ita ftatutum fue-

j e

AL

rat, Et licet S. Cyprianus

in cit. epift. addat:

Non effe minoris autbo-

ritatis Epifcopos Africa, ver hoc tamen nullam

comparationem facit in-

eie fUL

ter hos, & Romanos Pontifices, ut perper

am contendupt Magdebur-

y eti*

genfes; fed feníus illorum verborum eft, eju

smodi reos non debere ex-

f

iftimare, Epifcopos in Africa tam exigue aut

horitatis effe, ut non fuf-

^

«

di

ficiant ad eorum caufas examinandas ,

& judicandas.

r'[w

[120

4f. Dices 2. D. Cyprianus lib. r, e

pift. 4. ad Epifcopos 4Hïfpanos

yfi

r.lüvv

indicat, contra prefcrip

tum , & mandatum St

[

ephani Papzx non effe re-

Cipiendos Epiícopos Bafilidem , & Martialem ad

fuas Sedes: e

[i

novit in Summo Pontifi

rgo nonag-

or

fcopos.

mallbw

C potefítatem ad reüifuendcf Epi

h

M—z,/

Refp:

i

92

Swaflio I1T. De monárchia, vel Primatu factefforis D. Perri;

if

Relp. Verum eít, quód D. Cyprianus infinuet im citata epiftola

non effe reftituendum Bafilidem per decretum Stephani Pontificis, non

(

$

quód poteftatem reftituendi in eo non agnoverit, íed quia arguit Bafi-

lidem obreptionis, & quód fuam fententiam reítitutionis per falfam in-

Y

h

formationem extorfiíIet.

Legantur formalia di&z epiftole, conftabit

ex iis clariffimé, quod Magdeburg. fraudulenter utantur teftimonio S,

Cypriani.

46.

Dices 3. Cum Stephanus Papa Patribus Concilii Carthag. I,

l

!

profcripfiffet , ut ab hzreticis baptizati non rebaptizentur , omnes huic

fententize cum debità ( ut par erat ) reverentià fe fubmiferunt, folo Cy-

P

il

priano excepto, qui indigné ferens füam fententiam erroris notam ac-

cepiffe, in Stephanum Papam acriter invehitur epift, ad Quintinuni, &

d

Pompejum: ergo non agnovit füpremam p.oteuftatcm w infallibilhacein

Yj

Romani Pontificis.

Refp. Meliüs intuliffent Centuriatores indebitam

V recaleitracioriem

t

[/

pro tunc in Cypriano, que tamen nondiu duravit, cum pauló póft ju-

dicio Summi Pontificis, & Concilii humillime acquieverit, ut teftatur

[uf,

iW

S. P. Aug. epift. 48. & debaptif, cont. Donat. lib.2. e. 4 quare lib. r. c.

ultimo dicit , dogma illud in Cyptiano fuiffe nzvum, in Donatitis au-

Wi

tem fuliginem , nam Z//ue zevaum , verba ejus fünt, zz caudore f[anita

anima charitatis ubera contegebant ; hanc autemfuliginem im tartarean

ü

Ilj

ifforum feditate vultus impacatus offentat.

47. Decurrente quarto Saculo fcripit pro fuprema poteftate Ro-

b

mani Pontificis Przzà S. Marcellus Papa & Martyr epift. r. ad Epifcopos

Ij

Antiochenz Provinciz. '$e&uzdó. $. Melchiades Papa & Martyr epift.

[

ad omnes Hifpanis Epifcopos.

Tertíó. S. Marcus Papa in refcripto ad

at |

li

S, Athanafium , & alios /Egypti Epifcopos.

JSuarto. S. Julius L; Papa

[j ]

epiftola ad Orientales Epifcopos refractartos. —,Qazufó. S. Damafüs Pa-

tl

pa epift. ad Stephanum Archi- Epi(c. & ad Concilia Africe. — Sexze. $.

Qrtün

Athanafius unà cum Epifcopis Zigypti in epift. ad Marcum Pap. Et ne

R'ffim

D

f

videantur in propria caufà fufpe&ti Summi Pontifices, idem atteftantur

2

l

alià SS. Patres: nominatim S. Bafilius Magnus epift, 52. vel ut aliz edi-

Ti

|

tiones habent 46. ad S. Athána(ium, S. Hieronymus epift. ;7. ad Da-

d

mafüm de nomine hypoftatis , S. Ambrofius lib. 3. deSacr. c. 1. Optatus

Tida

Milevitanuslib. 2. contra Parmen. Donatis. & plures alii, quos fuprajam

in magno numero retultmus:

Piter

48. In teftimonium füpremz authoritatis Pontificiz pro

qui'ntd Sx.

TIaro

culo legefis fequentes SS. Patres. S. Innocentium Papam [. in epift.

d

Augue

ïtd 60. Epifcopos Concilii Milgvitani ; inter quos 'nurr?eraturS.P.

i

inus,

n K

A

C ArF. AT. Ht fapremam ia Eccleffa potefiatem, e juri;fdi&Q ( 93

.eg'xüok

Rinus. S. Cocleftinum L. in epift, ad S. Cyrillum Alexandrie Patrigr-

(s n

cham, inq

uà ei demandat, ut nomine füo Concilio Ephefino pracfideat ;

S. Leonem

yit i

Papam epiít, 45. ad Patres Concilii Chalced, & epift. 49. ad

alfam s

Pulcheriam Auguftam , $. Gelafium in commonitorio ad Fauítum Magi-

conflzï'g

]

frum. S. P, Auguftinum epift. 162. ad Glorium. lItem epift. 92. ad In-

Imonio:

noc. Papam, &lib. r.ad Bonifacium c. r. & fepe alibi. D. Joannem.

Chryf. ep. ad Innoc. L. Papam, $. Cyrillum Alexandrinum Patriarcham

rng

in lib, thefauri, & in epift. 18. ad Cosleft. S. Victorem Uticenfem, lib. 2.

de perfec, W/andal, Valentinum Auguftum ad "Theodofium Auguítum

ns hu

[oo (

in epi(t. quadam de futuro Concilio. Marcianum Auguftum in r

cfcriPto

ad Palladium Prafe&um pretoriorum Orientis.

a d

jnipl, V

. Quiex his quinque, & aliis féquentibus Seculis, de quibus non

dubitant adverfarii , plures teftes pro Primatu Summi Pontificis habere

bilitate

voluerit , adeat Bellarminum , & alios Recentiores.

Hi nobis pro veri-

tate prafenti ftabilienda füfticiunt; fi enim juxta Divina oracula in ore

ratitet

duorum, vel trium ftat omne verbum, quis dubitabit prudenter deeo ,

t

reftur

cui non duo folüm , vel tres , fed innumeri pen& fanctitate, & do&rin&

"

c:lebres Viri (uffragium fuum ferunt, & calculum?

bt

49. Ex di&is hucu(que colligitur r27, Summi Pontificis Primatum

N ia

non habuiffe ortum à Corciliis generalibus ( ut olim contumax con-

jf

tendebat Nilus) fed à folo: Chrifto, quód etiam probatum manet ex

j

iis , quz art. r. hujus queft, fus& adduximus, & praterea demonftratur

expreise ex Anacleto epift. 3. ubi inter. alia fic fcribit: Sazéa Romana

Q[W Ro'

Ecclefía om ab -Apoflolis , fed ab ipfo Domimo, & Salvatore n

offre pri-

f

matum obtinutt , ffcuti B. Petro ait: Tu es Petrus eic.

Ildem confir-

x

mat Gelafius in concil. 70. Epif; dicens: Sazia Romana Eccleffa sullis

Synodicis. conflitutis Ecclefris. pralata eft , féd Punnaelicd. vore Domini ,

(5 ^

Fefïfiþto 1 j

et Salvatoris no[lri primatum obtinuit. Deinde fi ab aliquo Concilio

pl

ll Mbr

ortum haberet, maximé à Niceno : fed hec Synodus can, 6,

incipit :

n

)

h

lan. Eï,

Romana Eccleffa femper babuit Primatum ;

ergo à Patribus hujus Syno-

di, ficuti & fequentium non fuit hzc poteftas Romanis Pontificibus do.

at

nata, ben? tamen celebrata, honorata, & declarata: quam etiam de.

( diee

clarárunt , & non dederunt nonnulle Imperatorum conflitutiones, ut

f

videre licet in conítitutione Novella 13 1. juftiniani,

Onüw

;o. Colligitur 240. Contra Neo -Evangelicos, non tantüm com.

05

fj

rip

petere Romano Pontifici primatum ordinis, & honoris interSedes Da-

triarchales, fed & Primatum monarchice

M

poteftatis, & fuprems juris-

) qumW

dicionis in totam Ecclefiam, Et probatur. Quia ille habet monarchi-

j

jnd

cam poteftatem , & fupremam jurisdi&ti

onem in univerfam, Ecclefia

Mj

ad

^ f

Mgþ

z

9& — uefHo 1. De Monarchia , vel Pri;;tatu þaccej&i: D. Petri.

ad cujus tribunal, & judicium omnes Ecclefiz Prxíules ab aliis eravati

k

appellare de jure valent, majorésque caufz fünt deferende, & à cu-

ius fententia nulla datur ulterior appellatio, ut de fe manife(tum eft,

N

ammum enim imperium penes eum effe conflat , ad cujus tribunal pro-

vocAatur , inquit Calvinus lib. 4. inftit. c. 7. $. 9. atqui Romanus Ponti-

fex hac fungitur poteftate, ut claré conftat tam ex Conciliis, quàm S$.

PP. modó citatis: ergo Summus Pontifex non folüm habet Primatum

ordinis , & honoris , led etiam monarchicz pote(tatis, & fuprema juris-

didionis.

-

$. IIL

jl

n

Fayïloguemia adver[ariorum reprimitur.

i

Wi

Bjiciunt r. Adverfarii dicentes: Primatum non à Chrifto, fed

G

fi-O

À Conftantino Magne coriceffum fuiffe Romano Pontifici. Ita

"n

NV/iccleff. & Joann. Hufs. Alii referunt , Phocam Imperato-

t

rem-c

onceffiffe Pontifici Romano primatum in Grzcos; in Gallos au-

If

^*em,

& Germanos Pipinum, & Carolum Magnum Reges Francorum.

Ti

Ita Calvinus lib. 4. c. 7.

$.17. Lutherus de fupputatione temp. & alii

N

hujus farinz focii: ergo Primatus Summi Pontificis non

potuit afferi à

T

Conciliis, & SS. PP. quinque primorum S«culorum,

4nf)

Refp. Hzc omnia falía figm

enta, & phantaftica com

menta cffe nul-

lis ,

lo,penitus fundamento fubnixa, quod ex co clariffimé conítat; nam

Conftantinus Magnus, licét fuum Lateranente Palatium , & multa tem-

risdidionem fpi.

)

hi

j

oralia donaverit Remano Pontifici, nullam tamen ju

ritualem, qu

am nec ipfe habuit, dare eidem potuit,

Nec contrarium

Wa

Ti

pre

batur per

C. Conflantinus dift. 96. ubi decrevit, Romanum Ponti-

ficem

habendum eífe à Sacerdoti

bus eoloco, quo Rex ab inferioribus

Af

*hoc enim decreto nullam tribuit jurisdictionem, aut

Regni Judicibus ,

li ie;

jus novum

fpirituale

Pontifici, fed declaravit antiquum. — Quod vel

& eruitur, quoniam €odem cap. fatetur Conftantinus B, Pe-

Ntn

]

ex eo apert

&

trum fui

ffe Vicarium Chrifti, ideóque ejus Succeffores veluc Capita,

N

W

Principes Ecclefiz debere haberi. Et mirum eft , velle adverf. uti hoc

cap. contra Pontif: cum tamen aliàs illud pertinaciter negent , dicántque

Uäch

effe fuppofititium, dum ex eo probamus dominatum ejus temporalem.

Alterum mendacium de Phoca Imperatore illico evaneícit, quia hicIm-

nUSXO

'merator regnavit tempore Bonifacii IIl, qui fedit Romo anno Domiai

bWVen

&o;. Certum autem eft, & ex precedentibus addu&is Conciliorum, &

lt Y

N

mpora

)

D

'SS. PP. teftimoniis extra omnem controveríiam , !longé ante te

Boni-

ly

mlüC[(

i

Art, . n /uprema;n in Ecclefta autboritatem, c ji)risdic'r'. ( 9y

gv

. Bonifacii 111. & Phoce Imperatoris viguiffe Primatum Cathedrg Ro-

K

um d,

manz in Ecclefia, ídque teftantur Conftantinus Magnus , Valentinianus,

i

[

n

Marcianus, & Juftinianus Senior fupra laudati, quialiquot Szculis ante

r oj

Phocam , Pipinum, & Carolum Magnum imperárunt: ergo ridiculum

jini

eít, cogitare, Romanos Pontifices ejusmodi fuprematu à Phoca fuiffe

timfut

condecoratos,

n u

$2. Sed, inquis, Phocas Imperator faltem titulum f'uþremæPapa-'

lis eminentie renovavit. Verüm quid inde? Caufa illius erat; nonprz-

tenía (üper Romanam Sedem authoritas , fed ufurpata , & injuíté fibi ar-

rogata Joannis Patriarche Conftantinopolitani in Sedem Apoftolicam

poteftas :

Contendebat enim cum aliis ejusdem Sedis Succefforibus

dictus Patriarcha ufürparetitulum Patriarchaz: univer(alis, & Primi om-

ri&()l [

nium Epifcoporum , erectóque collo Romanis Pontificibus Pelagio, &

Gregorio, huic impio attentato obfiftentibus, refiftebat, eorum cenfü-

ii lt

nperité

-ras , & excommunicationes vilipendens. Huic magno maxim: autho-

J

ritatis Pontificke vilipendio ut obviam iret Imperator, confültum du-

Corum

xit, fi rem de novo dirimeret, declarando, & non, uti fomniant deli-

h&'aw

rantes Heterodoxi , judicialiter decidendo, Eccleí

iam Romanam Caput

eííe omnium Eccle(iarum ;

ac proinde Patriarcham Conftantinopolita-

iil

num non effe Epifcopum

univerfalem, fed Roman

& Sedi fübjectum. Ita

annotant Beda in lib. de 6. tatibusin Phoca.

Ado in Chronico , & Pau-

.2 ifenl-

lus Diaconus lib. 18. de rebus Romanis.

jl ; nfm

55. Praterea fümmoperé miranda eft inconftantia Centuriatorum

du

Magdeburgentfium,

qui tam clarà veritate convi&icent. 4. c, 7. $. de pri-

o ml

matu palàm fatentur,

x

Primatum Romani Pontificis quarto feculo in

magho flore fuiffe,

quomodó ergo verum erit

; quód di&um Primatum

m POF.U'

Summus Pontifex obtinuerit à Phoca Im

eror

H

peratore , qui regnavit fexto,

Hl

vel teptimo fxculo ?

ndt ^

.. $4. Dices. Atem

d

pore Juftiniani ufque ad Conftantinum IV. Impe-

M

ratoribus competii(fe

jus confirmandi Pontifices ele&os ; ut habetur in

qu)Bb

decreto Gratiani: er

go faltem illo toto tem;

pore Imperatores habue-

A

P![

runt fuperiorem poteftatem adhuc

in fpiritualibus, quàm Romani Pon-

a

tifices, confequenter tunc faltem P

rimatus Pontificum fuit interruptus.

j

Refp. C. Ant.

& N, utramque confeq. Ex eo enim , quód uftinia-

0

[

ia

)

nus Romam, totámque Italiam à Gothorum hoftilibus invafionibus li-

H

mcïm-

beraverat, ipfe & Succeffores ejus jus confirmandi Summos. Pontifices

portó

ufürpaverant: Hanc ufur

pationem toleravére ip(imet Summi Pontifices

jorufh

ob nimiam dependentia

m ab Imperatoribus,

Primatui tàmen Summi

u

n derogabat, tum quia ab initio , & dejurenon

hi

Pontificis di&um jus no

fuit

c

9£ : X(Q'mej?io III.De Monaychia , vel Primatu Jfuccefforis D. Petrzf.

fuit ic, ut fupra ex quinque primis fzculis probavimus, . Tum etiam:

i

uia non obítante illà cemerarià ufürpatione ip(imet Imperatores, Pa.

fi

triarchz , verbo omnes fideles venerabantur Summos Pontifices electos,

us

& confirmatos ut fuprema omnium Eecle(iarum Capita. Et quod pun-

D

&um eft, Conftantinus quartus conceffit Beaedi&o II. ut Pontifices femel

i.

legitimé à Clero, & populo Romano eledi plané immunes fint ab Impera-

hs

torià confirmatione. De quo vide Bellarm. lib. 2. de Rom. Pontif. c,

K

17.

His adde, quód Adrianus I, Carolo Magno conceflerit quidem

lr

& ordinandi Sedem Apoftolicam,

Jj

jus eligendi Romanum Pontificem,

ut habetur diít,63. can. 4drzazus.

ldémque poítea jus communicave-

h

rit Leo VIII. Qtthoni primo,, ut habetur ead. dift, can. z $yzode. Sed

extendebat enim íe confirmatio

Thu

hzc in fano feníu intelligenda fünt ,

ele&tionis Pontificiz, feu illius infirmatio , non ad fpiritualem jurisdi&tio-

A

nem, fed temporalem Prineipatum , quod concefsére Summi Pontifices

y

ob frequentia fchifmata , qux tunc temporis. contingebant, uti & ob

r

infe(tationes Longobardorum, & Grxcoru

quibus. caufis ceffantibus

p

m

cefferunt 3pfi Imperato-

illa privilegia fuerunt revocata, illísque fp

res. Ex quibus fluit pro noftro prafenti propofito, Ponti&ces dedifie,

i

& non accepiffe ab Imperatoribus poteftatem.

f

hendit Roma-

j . Objic. 2. Sexta Synodus generalis can. 15. repre

hi

nam Ecclefiam, quod Presbyteris , Diaconis, & Subdiaconis ufum uxo-

(

rïm

rum non permittat, jubétque ut deinceps illum toleret, Etcan. j6.

eandem Ecclefiam Romanam carpit, quód in quadragefima etiam íab-

lt

177

batho jejunet, & precipit, ut illud impofterum intermittat: ergo Sy-

nodus exiflimat in Ecclefia Romana non vigere fü

^

premam jurisdi&io-

Thina

nem, aliàs eidem nullas leges prefcriberet,

Wm

Refp. cum. Bellarmino c. 27. Hos canones Trullang Synodi non

1ft,

effe legitimos, nec fpectare ad veram fextam Synodum generalem , qu

t i

nullos canones condidit.

Quapropter, dum Sergius Papa clavum Ec-

xCle&

clefix teneret, hanc Synodum cum fuis canonibus reprobavit, ut tefta-

T'Cg(

tur Beda de fex atatibus in Juftiniano juniore,

Paulus Diaconus lib. 6.

MU

de geftis Longobard. &c.

Immó Anaftafius Bibliothecarius prafatione

il

in g. Synodum teftatur, hanc Synodum non fuiffe congregatam autho-

Ül

ritate Summi Pontificis , confequenter fuit acephala , & illegitima.

*

Titer

Nec obítat, dictam pfeudo- Svnodum citáffe in füi favorem can,

Áin 1

6. Apoftolorum, quo przcipitur , ne Clerici abjiciant fuas uxores prg-

L

mj'c

textu religionis; & canonem 65. quo prohibetur fidelibus Chriftianis

Mp

fabbatho jejunare. Quia illo can. 6. tantàm przcipitur , ut Clerici , im-

mó & Epifcopi, qui ante ordines facros uxores habuerunt, illis non

Ontlücf

coha-

H i

"u

h

der, YII. 24 fapremam jn Ecclefra poteflatem, eh-Jarisditt.e-e. 95

» um

icóhabitent affe&tu maritali, eas tamen non ita abjiciant , ut de neceffa-

r D

tiis ad vitam humanam non provideant. . Ad zZurm refpondet Bellarmi-

s lo

us , canonem 65. Apoftolerum eflefüppofititium , quia Ecclefia tantüm

4uod

$o.canones Apoftolorum admittit. Gratistamen illo canone admiffo ,

j [ei

ait, per ipfum tantüm precipi, ne fibbathis jejunetur more prifcorum

b p

shereticorum , quiideo jejanabant in Sabbbatis , ne Creatorem honóra-

Bonti

re viderentur , qui die feptimo requieverat ab omni opere, quàd patrá-

i qidt

rat, Hac autem here(ifepultà, licitum cft, & pium, illo die jejunare

oftolican

ob memoriam Dominicz fepulturg, & ut longis à Judaifmo recedamus.

ymuritte

JtaBellarm. cit.c. 27.

N

'711040.

$6. Objic.5. Ip& Summi Pontifices fignanter Pelagius, & Grego-

on

)u

rius Magnus abhorruerunttitulum Epifcopi Oecumenici , (ive Patriarchze

'juri

univerfalis : ergo (ignum eft hunc illis non deberi, Ant.conftat ex pro-

i Dondi

priis verbis Pela

gil, que referuntur à Gratiano dift. 29. cap. za//zs ef*

yi x o

jft. Quoad $. Gregorium Magnum a

per-.tifïïm.& conítat exlib, 6. ep.

vl

294. 6G fepe alibiex variis ejus epiftolis.

mperat

Refp. Aliud effe quempiam vocari Epifcopum univeríalem totius

Ecclef , sliud ver& Epifcepum univerfalis Ecclefiz

: (XQ,&&RJ

ficatur,, illum £olum effe

; per primum figni-

Epifcopum, & alios effe quafi ejus Vicarios, &

Bhunc titulum tan

quam blafphemum, profanum, & Anti- Chri(tianum

gn(ï'ït Wt

( quem arroganter nfürpare voluit Joannes Conftanti

nopolitanus) exe-

; lum m'f'

crantur citati Summi Pontifices; Naz fé unus

Tren fo

(inquit D. Gregorius lib,

m u

7. epift.69. ad Eufeb. ) wr putaz, univer[fAlis

1

ef,

reflat ut vos Epifcopi

mon, fftis.

Q

L

mre Pelagius citato loco ufüs

N gygü 'r

fupremà jurisdi&tione

minatur cCitato Patriarche Conftantinopolitan

O his verbis :

Sciak

f ')uüsd'mri'

Joanues , miff errorem citó correxerit ,

À uebis excommunicaudum

fore.

Per titulum autem Epifcopi

univerfalis Ecclefiz fignifica-

S nodil'

gt

tur ille, qui habet generalem curam

, €& gubernationem totius

Ecclefie , nonexcludendo alios E

D

pifcopos, qui habent fpecialem curam,

j i

& regimen Ecclefiarum particula

rium, Ethac denominatione jure me-

rito gaudent, & utuntur Roma

ni Pontifices, ut conftat

4c0n

T

ex epift, 2. Six-

u

ti L. epift. 1. Vi&oris L. & ex $4.62. & 65. Leonis ,

quin immó primus

$ pïæf

titulus , & (i in fecunda acceptione ufürpetur. quomod

atam

al

Ó poteft , bene qua-

draret Romano Pontifici, prout etiam Concilium Cha

lcedonenfeillum eiz

wmäv

dem applicari voluit. Vel quare Theologi Tübingenfe

s titulum uoiverfalis

avgfcm

n

Patriarche in fuis litteris dederunt Jeremiz Archi -

Epifcopo Conftantiz

yo t

nopolitano , volentes fraudulenter illi. reconciliari

Qubl

Pontifice tanto

; li illum in fummo.

Clett

j

qux judicant,

peré execraqutur ut Anti-Chriftianu

m?eademergo agunt,

jj !

P

nio

N

;7.Ob-

98 QSuefHio IH. De Mmärchik, vel Primatu fuccefforis D. Petr.

$7. Objic. 4. S. Hieronymum, qui epift. ad Evagrium fcribit: quód

)

major fit authoritas orbis , quàm urbis : omnémqueEpifcopum, five Ro-

ql

mz, five Eugubii &c. fit, ejusdem meriti effe: ergo D. Hieronymus ju-

Í

dicavit, omnes Epifcopos effe equales, confequenter Romanum Epi-

fcopum non habere fupremam monarchieam poteftatem füpra alios.

Refp. N. confeq. Quia D. Hieronym. cit. loco reprehendit quandam

confüetudinem , five abufüm jam olim introdu&tum, quo Diaconi, eo-

quód prxeffent thefauris , & proventibus Ecclefiv, eorümque difpen(atio-

ni , fe fe altiüs, quàm par erat, erigentes, inter Presbyteros fedebant ,

immo fe illis preponebant , cum de jure , & antiquá confuetudine ftabi-

!

Ü

litum fuerit, ut Presbyteris cum Epifcopis fedentibus Diaconi adftarent,

& nonfederent, Hunc igitur abufüm corripiens S. Hieronymus in ejus-

MW

modi confüetudinibus , & abufibus corrigendis , majorem; ait, effe autho-

lt

ritatemorbis,quàmurbis. Dum autem dicit , omnes Epiícopos effe ejus-

J

dem meriti, & Sacerdotii , intelligendus eft de poteftate ordinis Sacer-

li

l

dotii, & Epifcopatüs , in qua omnes fünt zquales, non de poteftate juris-

di&tionis, in qua Patriarchz przcellunt Archi - Epifcopis, hi veró Epifco-

lit

pis, & Summus Pontifex omnibus , uti ex fü

L

teftimoniis clariffimé conftat,

pra addu&is D. Hieronymi

f

l

ARTICULUS QuanTus.

Á

utifex in ul cafu fulfit poteft

1

| A Summus Po

lii

judiciarie Ecclefie?

dtf

Áii

Ut

$9. 1Summus Pontifex in adminiftranda Ecclefiaftica Monarchia füpre-

W

mus eft, uti per hucufque allegata, & probata pro viribus often-

t

l

dere conati fümus ; facilé-eruitur , eum. nec pati; nec admittere

Quy

aliquem fe fuperiorem in univería Ecclefia: in terminis enim implicat

füpremum effe, & tamen fimul fuperiorem refpicere ; cum igitur judi-

lw

€iariam poteftatem exercere actus fit fuperioris ad inferiorem, hoc ipfo

iT

-

li

videtur indubitatum nullam dari ej

usmodi poteftatem in' Ecclefia refpe-

Ts

&u Summi Pontificis velut füpremi illius Monarche. — Verüm füppona-

Q

mus, uti credibile eft fieri poffe, quód Romanus Pontifex incidat in ma-

nifeftam hzrefim, an non tunc faltem ipfe ab Ecclefía judicari, & exau-

€torari poterit? Cajetanustra&, de Auth. Pap. & Conc. c. 20, & 21. affir-

Citet

Cri

mat iplum in cafü notoriz hrefis poffe ab Ecclefia judicari, & deponi.

o de-

ii

Alii licét concedant, eum abíoluté judicari poffe , non tamen judici

pos-

I

1

29

"Art. IV. M fummus Pontifex inuulcafufabfet poteffati ebe.

pofitorio , vel damnatorio , Ícd potiüs declaratorio; hoc ipfo enim, ajunt ,

j«

y i

uód Summus Pontifex labatur in harefin apertam , & manifeftam, depo-

fitus eft, & omni authoritate Pontificià privatus , juxta quam opinio-

nymusi;:

inun l

nem , quam cum Melchiore Cano lib. 4. de locis c. 2. multi DD. Schola-

alios

ftici defendunt , ca(üs non erit dabilis , quo judiciaria poteftas cadat in fu-

tquand;:

premum Ecclefiz Monarcham , cum quibus & ego

i, &

.$9. Dico. Summus Pontifex im uullo cafa [ubeff poteflati judiciaria

p

Ecclefs. lta Joann. Driedo, & multi alii DD. Scholaftici. Probatur.

od

Hoc ipfo, quód Summus Pontifex incidat in manifeftam , & notoriam

yli d

hzrefin, excidit fuà dignitate Pontificià ante fententiam, & judicium Ecg

jadlurt

Clefie : ergo Summus Pontifex, quà talis, in nullo cafu fübeft poteftati

usinar

judiciarig Ecelefig, Prob.Ant. rzzà. ex can. atidivimus 24. q. 1. ubi ha-

efeiut

betur: &iz autetn ex corde [no movam bareffn coufinxerit , ex quo talia

i

pradicare capit , neminem damnare potuit. Ac proinde Praful Eccle-

n t

fiafticus fuam interiorem hzrefin manifeftans , ipfo facto fuam jurisdictio-

fatejur

nem, quà quempiam folvere ,

'igare, aut damnare poffet , amittit. Idjue

lo

fatis claré colligitur ex SS. PP. D. Cypriano lib. r. epift. 6, inquiente : Dzc£-

i

us omnes omnino bareticos . atque fchifmmanticos mibil babere poteflatis ,

A€ jturis. Ex lib. 2.epift, r. docet, hereticos ad Ecclefiam convertendos

fufcipi debere utlaicos, etiamfi ante Epifcopi, vel Pr

esbyteri fuerint.

Idem fentiunt cum D. Cypriano S. Ambrofius lib, r. de

poenit;c. », .. P.

AÁug. in Enchirid. c,

66. Optatus lib. r. contra Parmen. quorum teftimo-

nia, cum aliis plurimis videri poffunt apud Bellarm, lib. 2. de Rom. Pon-

j

tif.c.30. Hisomnibus accedit D. Thomas, qui 2. 2. q. 39. art. 3. docet,

Íchismaticos mox ,omnem jurisdictionem amittere, & omnia ab illis

actitata irrita fore,

Prob. 245.idem antecedens, Hareticus manifeftus

non eft ampliüàs membrum |Eccl

rchm bpn

j

efie , cum nec fidem internam , nec ejus

mbUS W

profeffionem ex

ternam habeat: ergo non poteft effe Caput Ecclefiz,

.

d

quod eft precipuum e

jus membrum; ergo fiRomanus Pontifex, incide-

" n fi

ret in manifeftam hzre(in, mox amitteret dignitatem Capitis Ecclcfiv,

r

il

& per confequens omnem jurisdidtionem in ejus membra, Proh, 2773.

ff W

Àb eo poteft tantüm privari Summus Pontifex fuà authoritate ;

& ju-

n

risdidtione à quo eam obtinet: fed hanc non obtinet ab Eccl

r'derla l

o

efia, fed'à

U

mfü

Chrifto Domino: ergo &c.

j

6o. Dices r. cum Cajerano. Licét Summus Pontifex in noftro cafü

a

j

ïh&

*careretfide, quz eft forma Ecclefix

; àtque adeo non eflet fimpliciter

p

Chriftianus, retineret tamen adhuc

charaCterem, ratione cujus cíl:t

T

o

l

l,

Chriftianus fecundüm quid

Ecclefiaftica,

, coníequenter gdhuc capax jurisdictionis

"

d!

fcr

h3

N2

Refp.

100 2!4]'2;0 III. De Monarchia, vel Primatn fuccefforis D. Perri.

Refp. N. confeq. Si enim chara&er Ordinis füfficeret ad jurisdi&ig-

K

nem Ecclefiafticam , fequeretur 175 Epifcopam damnatum in inferno

Sequeretur 245.

d

retinere füam jurisdictionem , ficuti & characterem.

Nullum Epiftopum poffe privari füà jurisdictione ob aliqua crimina;,

f

ü

quantumvis enormia, ficuti nequécharactere, qui indelebilis eft,

61, Dicesz. Pontifex incidens im hzrefin etiam occultam . non eft

verum membrum Ecclefig , cum careat fide; nihilominüs ipfo fa&to non

amittit dignitatem Capitis Ecclefie, neque jurisdi&tionem Pontificiam

)E

ergo licet Pontifex incidens. in hzrefin manifeftam: amittat rationein

membri, propterea non ftatim amittit rationem Capitis, aut jurisdictio-

i

nem Pontificiam:

i

Refp. Difparem effe rationem, quia incidens im hzrefin occultam

licet re ipsá , & quoad fe non (it membrum Ecclefiz , bene tamen quoad:

J

fí

nos, & putativé , cum exterius adhuc profiteatur fidem: Catholicam ,

ratione cujus adhzret Ecclefiz ; quapropter non amittit dignitatem Ca-

lii

AU

pitis, aut jurisdictionem Pontificiam faltem quoad nos. qui de occultis:

judicare non poffumus, ratáque erunt omnia , quie i profe&tum Eccle-

t

R

fiz egerit, aliàs hz

c hereret dubia, atque incerta: (oepiüs: de veritate füi

W

Capitis, & dignitas: ipfius maneret obnoxia multis calumniis , qu:x bac

ratione contra Pontifices. ftruí poffent, non.fine implacabilium fchifna-

tum periculis. . Aliud. dicendum: eft de co , qui: labitur in manifeftam:

hzreíin ; hic enim nec quoad fe, nec quoad nos, veré, aut putativé eft:

membrum Ecclefig , ideó

ueipfo fa&to amittit rationem Capitis, $: om-

nem jurisdictionem. Eccle

d

aflicam. Nec credibile eft,, DEUM, aut Chri-

ftum: Doóminum voluitle, uti

pfus. chariffime oves lupum graffantem pto

Paíftore agnofcant, ut bene ait Bellarminus..

62. Inftabis.- Juxta Concilium Conftaatienfe nulli amittunt jurisdi-

&ionem nifi: nominatim excommunicati,. aut publici percuffores Cleri-

corum ;; ergo: neque manifeíti: hzretici. antequam. tales denuntientury

& per fententiam declarentur:

l

l

Refp.. Concilium loqui de excommunicatis, qui' nom cenfentur vi-

tandi ; hi enim: non: carent jurisdictione ,. antequam per Judicem decla-

J,

rentur nominatim: extra Eccléfiam pofiti. Manifeíti autem hxretici fe-

metipíos nominatim declarant pofitos extra. Ecclefiam, utpote proprio

judicio condemnati ad' Tit.3. Non enim per fententiam Judicis ejiciun-

tur, fed füà fponte exiéruz A: mobis ,. fed mom erant ex- nobts. 1, joann.

4, idcirco ante fententiam:

ftol

lU at

judicis- amittuat fuam dignitatem»,, & juris-

diäï—:ioncmvEccleüaüicamæ.

Tuet

li

fi. ?f'

'i t

Art. HIT. d fäþ)m);zm in Éccleffa þote,ääæm, P jurisdict.eFc. r01

NU

63. Dices 3. Cum Cajet. Eccle(ia per electionem poteft conjunge-

t Ia

re Pontificatum cum tali perfora, non tamen propterea fequitur, illanr

tur Ài

effe fupra Pontificem : ergo etiam poteft in cafü manifeftee hzrefis fepa-

ii

rare Pontificatum à tali perfona, aut ipfamr authoritativé judicare , quim

j

dicatur eam effe (üpra Pontificem.

n d

Relp. N, confequentiam. Ratio difcriminis eff : 'T'um, quia eledtio

fnftom

non eft actus jurisdictionisineum , qui eligitur , poteft enim illa exerceri

vifciam:

non folüm circa inferiorem , fed etiam fuperiorem , aut equalem : depo-

mnonett

nere autem quendam à füa dignitate per fententiam ob deli&tum ali-

ysddite

quod , eft a&us jurisdictionis , fivé juftitie punitive , qui non convenit

fübditis refpectu fuperiorum , cujusmodi funt mem bra Ecclefiz comparae

ol

tione Sammi Pontificis. "Tum etiam , quia electores Summi Pontificis

non exercent poteftatem in füperiorem , nam in inftanti electionis. nom

nenqu

'holiit

eft eorum füuperior, cumpro tunc tantüm defignent perfonam , cui Chri-

atem v

autem in

tus füperioritatem ;feu fupremam poteftatem conferat. Deponentes

« gctulis

judicio Pontificem exercent poteítatem , & a&tum juítitiz pu-

nitive im eum , qui ante. de

uiute

pefitionem erat faperior, atque adeo fi Ec-

xuel

cleia d-poneret Papam , f&

queretur hanc effe fupra illum , cujus oppofi-

turn docet Cajetanus loco

Citato.

$ qluft Y

) [Chi[M'

u

J

$OOOREOORESOODGRS PSPODOSGCERORE

[

,!ä!i;am

ii

QUAESTIO QUARTA.

js,

n

[(,AW

jcelm

De fuüpremo "Tudice Controver-

u

Jfiarum fídez.

Jl'[ uhu

a.

ores v

"

ARTICuLus Pniuus,

j

(

Sitz? ereGum in terris 4liquod tribumat füpremum

, f quo

fa.

Religionis coutrover[fa dirimautur ?

m

jop

h

Uód Ecclefia vifibilis .

3

quatenus conflat paftoribus , & ovibus

hæröïla "

non poffit f(ecundüm

fe totam errare in

g p

j

rebus fidei, idáue

crecere ut verum, quod in fe falfum

€ft, füpponitur ut cer-

tum ex infra dicendis,

Experientiá a

utem quotidianá com-

! ]0 j

probatum eít, quód circa reli

gionem , fenfüs facrarum litterarum &c,

m;&ïmr

frequentiffma, & difficillima

eme

rgant dubia , ne igitur hec indeciía ,

& indeterminata cum magno falu

ti;-s,æ'ternæ periculo relinquantur , ne-

3

n

&c

yo& . Onmaflio IP. De fupremo jz)diæfontrowr/?amm þdez'.

ceffe eft, dari aliquem fupremum jadicem, vel tribunal , in quo religio-

Í

nis controverfiz dirimantur, & quid in uno , vel altero dubio fidei arti-

li

culo credendum fit, decidatur. Si enim veteres Refpublice nonnifi

)

horrenda erant crudelitatum fpectacula , eoquód in iis , feclufo publico

f

tribunali , quilibet in litibus jus authoritate propriá (ibi dicebat per dif-

&dationes, vulgó Sauft unb Stolben z Siecbt. / Sebeb. unb 2lbfagung/ qui-

bus quilibet pro fuo placito à principio, & fübfecutis temporibus juxta

yxegulas in Bulla aurea à Carolo IV. c. 17. Diffidationi prefcriptas in

ropria caufa vel reali, vel perfonali difponebat , & fententiam cuilibet

bene vifam pronuntiabat. Ecclefía certé evaderet in publicum omnium

j

errorüm difcordiarum , & hzrefüm theatrum, fi publico , eóque infalli-

bili tribunali, & füpremo judice deftituta controver(ias fidei, atque du-

.

j

bia religionis cuj

uscunque hominis privato fpiritui examinanda , & pro-

]

prio judicio decifivo determinanda relinquere cógeretur : unde enim in

íc&is bzereticorum tot diffenfiones, tot difcordie , & interminabiles

controverfiz in zternum ad nullam concordiam reducendz, nifi ex hoc,

ti

quód feclusá omni regulà publicà, & infallibili , cujus dire&ioni in an-

(

cipitibus credendorum articulis acquiefcendum foret , quilibet inftin-

Vs

&um privati fpiritüs fequatur , atque in eodem totam füam credendi fir-

y

mitratem ponat..

Hinc motus fuit Callixtus, ut alterà parte refponfi ad

U

ib. Summi Pontificis n. 6r. dixerit : Az//um

Moguntínos contra ipfall

effe exemplum confHit

ati alicubi , vel eredii ad determinandam wverita-

í

zem , pracise , b im fe.

fpectatam , tribunalis , cujus authoritate , C po-

Ton

qii

Feflate affeu[us intelleif ui imperetur.

Contrarium docent omnes Do-

&ores Catholici, cum quibus

tl

^. Dico. Erecum eff in terris &

Jiquod tribunal fupremum , i quo

tas, |

controuerfta Religionis dirimantur.

Probatur r. In Synagoga Judxo-

UR

;pum ab exitu faltem de /Egypto , quo populus DEI ad formam Eccle-

Wt

fiafticze Reipublice fuit redactus, nunquam defuit tribunal, & fupremus

V

udex pro decidendis controverfiis legalibus., & aliis diffenfionibus circa

D

fidem: ergo necEcclefix Chriftianz. Confeq. Patet, aliàs majorem il-

lius, quàm hujus curam , & providentiam habuiffet DEUS , quod non

d

lv

tam Sacre Scripture , quàm fàng rationi aperté contrarium eft, An:

Tioy

conftat ex S. Litteris. Nam ab initio folus Moyfes tanquam extraordi-

Gd

narius Pontifex , & füpremus legislator , ac jü&eg à DEO defignatus,

omnes cauías , & controverfias adjun&lis licet inferioribus judicibus in

li

ter filiosIfra£l ortas judicabat, Zxod, z $. Deinde multiplicato populo, &

male.

crefcentibus controverfiis , ne ultra modum gravaretur Moyfes, juffu

Tant

DEI illi adjun&ti funt zo. Seniogcs ele&i , quibus DEUS de fpiritu MO?;;

MT

-

Art. Y. Sitnb ereitumin terris aliquod tribunal fapremum te..— 103

yrelig

fis contulit , ut eidem in gravioribus etiam caufis aliifterent, & onus populi

fl

füftentarent, En! duo tribunalia jam indeferto pro populo DEI erecta,

3 wl

Poft mortera Moyfis , cum filii Ifraél jam in terram promiflionis venif-

fo puh?ïgo

fent, adinftar precedentium alia duo tribunalia fünt erecta. In minori

a u

tribunali inveniebantur 23. Judices electi , qui communes lites, & faci-

1

liores caufas dijudicabant in fingulis civitatibus Paleftine : difficiliora

ibüs t

negotia, & controver(ias arduas, in quibus inter fe convenire non pote-

(ripts i

rant, ad füpremum tribunal referentes. De quo vide cap, 16. Deuter.

m ub

Majus tribunal conftabat ex 70. judicibus prater Summum Pontificem,,

m omium

ui illi prefidebat ; & hoc folüm in Jerufalem erat , dicebatürque San-

i i

drin , vel Synedrion , feu Concilium Seniorum, & in illo'graviores. &

difficiliores caufe decidebantur.

o-

| 2ïqu€ i!l-

Ab hujus fententia nulla dabatur a

E

pellatio , immó füb poena mortis li

tigantes illi acquie(cere tenebantur :

hp

je enni

à minori veró ad majus dabatur recuríus , quoties aliquid difficile , auc

il

ambiguum occurrebat , ut habetur Dezz. r7. Poítquàm autem utrumque

jl erot

tribunal injuriá temporum corruit, priftino rurfus fplendori fuit reftitu-

tum à Rege Jofaphat z. Parelip. 19. ubi inter alia v, . memorat S. tex-

jni i u

w

tus , quód conftituerit etiam ( ]

ofaphat ) in ferufalem ( loco nempe fü-

premi judicii ) Levitas , & Sacerdotes , & Princi

pes familiarum ex Iírael ,

müüïdi j

u

ii

ut judicium , & caufam Domini judic

arent habitatoribus ejus.

Si ita-

l

H

l)

j

ue vetus teftamentum velut figura ,

& umbra novi , tam exa&tam, di.

j; M

'

d

in&am , & diftridiam habuit judici

orum , & tribunalium diftributio-

Q

nem , fübordinationem , caufarüm

que ad ea devolutarum decifionem,

4lb

o "

quid amabo judicabis de novo

; in quo major fidei integritas , fablimior

myfíteriorum dignitas , frequentior articulorum credendorum obífcuri-

ul

[ []

tas , ufitatior dogmatum füpernaturalium ambiguitas? Certé vel DEUS

a

füpremum tribunalin hoc monarchico Ecclefiz ftacu cum majori emi-

0ga

!

"

nentià , dignitate, & excellentiá latuit, vel ab ordin

3

manm

"

atiffimo , & fapien.

Iv

tiffimo fuz providentie curfu deflexiffe dicendus foret

; quod ultimum

g in

an cogitandum fit, ipfe (is Judex,

oni)

yst

.5. Dices cum Calixto. Illa loca S.

Seripturz intelligenda tantàm

ma]()fem

effe de faciendo , feu proftando judic

ato, quod fecundüm legem, (ive

qUOd J

moralem, five cxremonialem , five

Civilem injun&um fuetit , non de

m cü. j

credendo.

Nam

TA

p

fgmtt

Contra eít: Quia Summus J

udex debebat prefidere , & füpremum

Ti

judicem agere in iis, que ad D E

U 7M pertinent : (ed qux(tiones fidei vel

'uxhcü"*

!

maximé ad DEUM pertinent ;

€

rgo ipfius erat has dirimere ; adeóque

]

Tl

m

litigantes , vel diffidentes teneb

0

p

antur credendo acquiefcere judicio , &

Moy!

fententia Summi Pontificis, &

quidem fub pocna mortis , confuquenter

non

fPunU :

DSueftio 1V. De fupremo fudice .Cfm!rowr/iawmfdei.

XOo4

pon tantüm de faciendo , fed vel maximé de «credcndo ibi erat

i

fermo.

f

4, Probatur 2. Certum e

ft, & apud omnes SS. PP. receptiffimum,

pernaturalia fidei dogma-

quód in nova lege facilior (it nobis aditus ad fu

ta , & obícuriffima fenfibus Sacre Scripturz interclufa myfteria quàm

in antiqua ; fed fi & medio tolleretur fupremum in terris tribunal pro

controver(iis fidei terminandis, & decidendis , non facilior, fed diffici-

lior effet aditus ad füpernaturalia &idei dogmata , quàm in lege antiqua,

m

ua tale tribunal conceffüum erat : ergo &c. min. cuicunque fane

intelle&ui erit obvia , fi pr/;ó cordi habeat, & accuraté confideret im-

becillitatem humanii ingenii, hebefcentem intellectüs aciem refpectu

|

Secundo obícuritatem fidei con-

altiffimarum revelationum divinarum.,

1

3un&am cum infallibili certitudine foli teftimonio dicentis nixà- — Her-

cle ! hujus certitudo , determinata veritas , feníus à fpiritu (an&to inten-

tus proríus impoffibilis evadet , nf adítruas infallibilem judicem , cui

»raftó fit Spiritüs fan&i affiftentia falli, & fallere nefcia. — His accedit,

[

uod DEUS omnibus providerit de neceffariis ad eternam (àlutem, ita

æl

:enim decifüm, & definitum, habetur à$Summis Pontificibuscontra Janfeni-

h

ana dicteria, fed quomodó id verum erit , fi fideles in dubiis fidei dogmati-

bus fine ullo remedio certitudinis tanquam parvuli lu&uantes deberent

hzrere ancipites? Hec videtur ratio, motivum, & caufà., cur nofter

S. P. Auguftinus lib. de utilitate credendi c. 16. agnoverit in Ecclefía au-

E

thoritatem aliquam infallibilem. juxta quam fint regulande controver-

Al

fix dubiz in fide. Immó hanc fatetur fuiffe motivum. cur Evangelio

EU

credideric, juxca illud contra Epift, fundamenti c. s. ubi dicit: Evasge-

Ri

lo :som crederem , nift me Ecclefta Catholice moverer amtboritas. 'Tan-

ïEF

dem.$Quis nefcit neceffariam effe , & inevitabiliter requifitam authorita-

ln

tem damnandi herefes in Ecclefia, juxta illud Apoftoli ad Galat. s. 57

M

wis vobis Evaugelizaverit prater id. , quod. accepiffis , auathema fft:

il

1ed hxc authoritas eft impoffibilis fine aliqua animata , & infallibili re-

n

, qualis eft füpremus controverfiarum Judex: ergo &c.

D

: gu*la

$. Objic. 1. Calixtus, De ratione tribunalis eft imperare , & pre-

EU

cipere: fed circa affenfum fidei effe nequit imperium , aut preceptum ;

rl()]

ergo nec tribunal, aut judicium. Min.prob. Quia ficuti przcipi nequit,

Xij

uód oculus rem hoc, vel illo modo , candidam , atram , vel ceruleam

T10n

intueatur , fed qualis in fe eft, talem fibi oblatam neceffarib videt ; Ita

l0s

j

de mera, & nuda veritatis cognitione ( qualis eft affenfus fidei ) non po-

teft dari proprié preceptum, & mandatum , fed docetur , id eft , quo

COD-

Eu

K

obfcurum erat in lucem profertur, monftratur . animóque difcipuli

teme-

,

d uet

"Art. T. Sitne erelium in terris aliquod tribuual fapremum. ebz. of

" templandum objicitur, ut cerni, & cognofti poffit , & (i

aliquid cogno-

fcendum proponitur, quod naturz captum füperet , vim affentiendi

,qux

if

menti fibt relidz deeft, gratia Divina füppeditat,.

du

Confirmat idem n. 6o. Quis , inquit, Philofophicarum controver-

ià qu

fiarum Judex eft? quis Mathematicarum ? quis Medicarum? (i novz opi-

bunal t

niones, quz fundamenta artis medice evertunt, enafcantur ? rectam

d dif

rationem , G experientiam, quibus ars medica nititur, opponunt Medi-

: antiqu,

ci, nec Judicem fenfibus expofitum, & falli nefcium , ad quem confu-

ye fani

t t

giant, habent, Ita Chriftiani exortis harefibus Scripturam , & fymbo-

lum, confensámque fidelium

prifcorum , atque recentium objiciunt ;

; r

quapropter ficuti alie do&rinz , & difcipline ad nullum certum tribu-

fidei t*

al queítiones fuas deferunt , ita nec Theolopia,

p H

THzxc |

f

y

cophantica principia Calixti, fi quid probarent, conclude.

rentutique z70; non

qoInte?

poffe dari przceptum Divinum de affenfu credendi,

, Q

€ontra illud Marci ult.

QQui uon crediderit, coudemnabitur.

Medium

T

enim neceffarium ad fal

(ate:

m (uteft aCtus fidei ) neceffarió cadit fub pra-

lutety lü

ceptum, cum , ut Tbeol. 5.

2. q. 2, € 3. docent homo diflri&é teneatur ad-

hibere;& qusrere median

1 Pn(&m:

eceffaria ad falutem,eáque executioni mandare,

W u

4d?. evertunt omnium Co

ncilio

rum generalium etiam quatuor primorum

decreta , confeffiones , anathe

matifm

st

08 , quibus damnantur Ariani, Ne-

g

ftoriani , & Eutychiani hzretici.

Et nunquid füb anathematis intenta-

tione pracipitur cun&is fidelibus

lfccfafä p

debitus modus credendi m

yfleria Tri-

qco

nitatis- perfon

arum in- una natura Divina ,

t

vnitatis & unionis períonalis cum dualitate

Incarnationis Verbi Divini,

naturz £cil. Divinz-, & hu-

ul

MV/

manz? Et hoc quid aliud eft, quàm non fol

üm dire£tivé, fed & coa&hi.

Né precipere credendorum affeníüs (à

'(!/7:('

ltem quoad externam profeffio-

j ao

nem 2-7/70. Evertunt non folüm juris

canonici corpus ,

!]

ia quo füb graviffimis fürpliciis vera &

des utriu

fed & civilis,

«al

d

fque myfterii omnibus

ii

j

diftricté przcipitur tit. Cod. Juftin, Ze $.5.

Trin. Cf fide Cath.. 410 Con-

j

(j

demnant , & irritant praxinipforum Neo-

xl

Evangelicorum, qui perfpicué

Yidentes , Scripturam fàcram,

ad quam ab initio provocárunt, tot an.

Borum periodis , iporum ca

l

,

pitales controverfias , & implacabiles diffen-

Pwm«

lones non decidiffe ,

fpecialia tribunalia pro illis terminandis

(inguli ere-

ye

«

Xére; vix enim nunc

(

jü

eft aliqua fe&a , qu

* authoritatem tribunalis (ibi

| n

du

non arroget, controverfias fidei fecundüà

m füam phantafiam dirimat ,

;]

fuos apoftatas, ac refra&tarios non folüm

j d

herefis damnet, fed etiam va..

gon ?

riis poenis igne, & gladio co£rceat,

Vel quo jure Confeffio Auguftana

"

art: Io. condemnavit Zwinglianos

)db

v

& eorum confeffionem per bzc verba

proprià manu Lutheri fcripta ; z

iij

damnamus feciis docentes, Qua verba

—2

teíte

*

106

Swaftio IF. De fupremo Jfudice controverfiarum fidei.

ftea in

tefte Schlüffelbergio lib. 2. a. 3. pag, 144. Philippus Melanchton po

gratiam Zwinglianorum expunxit.

Vel quo titulo paffim Reformati

Quibus przivit fuo exem-

docent, hzreticos effe igneé comburendos ?

Cuiinfiftunt

plo Calvinusipfe , dum Genux comburi curavit fervetum,

O$ , qui dicun-

Angli , quibus commune eft , comburere Anabaptiftas, &e

tur familiz amoris. Vide Bolfecum in vita Calvini c. 4.

Eadem praxi

contra - Remon(trantes Belgii in Synodo Dordracena Remonftrantes;,

feu Armenianos harefis , ac fchifimatis damnárunt, Immó Barnveldium

gtatisfux 73. utauthorem feditionum Armenianorum decollari curárunt,

ut refert Erbermannus Iren, Cath. c, 3. p. 64. nunquid hoc eft pracipere,

feu nudam veritatis cognitionem? Vi-

vel cogere ad affenfum fidei ,

deat igitur Calixtus , quem hzc omnia latere non po

terant, quomodó

77 con(tituti alicue

[—— —— d — R

contra conícientiam afferat: Nw//up extare exemplu

bi ad determinandam veritatem ( przcisé &in fe fpe&

atam ) tribunalis.

ndamentum y. C. maj. & N.

ln

His premiffis ad (tramineum Calixti fu

min. ad prob. dico , diffimilem efferatiónem

devifu corpozeo, ac afferfu

Qu

ti

fidei , ille enim dire&té, & fecundüm fe, cum (it omnino neceffarius, non

poteft effe materia preecept

i, quia hec debet effe libera; in quantum au-

1

tem actus potentiz vifivae

fübfunt imperio voluntatis, & ab eo aliquam

libertatem participant , poffunt cadere füb preceptu

m , & prohiberi,

e forte fcandali-

juxta teftimonium

Ecclef. 9. Firginem ne con[picias u

cr obfcurus, eft

zeris ip decore ejut.. At affenfus fidei, cum (it. effentialit

f

curé revelatz non convincunt intelle&um ad

It

liber, quia veritates ob

affentiendum ; & hinc przrequiritur pia voluntatis mot

io, &imperium ,

L

elle&us ad exhibendum illis affenfüm, hic igitur ca-

quo determinetur int

dit íüb praeceptum.

-His adde, quód a&us fidei fit actus honeltus vir-

medium neceffarium ad confecutionem vterne vi-

tutis Theologice , &

t* , qualis nec eft vifus corporeus, neca

&us alterius potentiz neceffa-

xige.

Ad Confirm, R efp. Quödvlrircea de ícientiis fpeculativis, aut etiam

pra&icis puré naturalibus non detur przceptum Divinum , aut hamanum,

uia non fünt a&us honefli , & morales ad confecutionem faluris eterng

neceffarii, neque earum ignorantia aut error prajudicat pablico paci ; &

]

tranquillitati ; füo tamen tribunali in Rebuspublicis bene ordiratis non

carent ; ad hoc enim Univerfitates fünt inftitutze ; ut bonz fcientiz , ac

J

AU (

artés doceantur, & male ac perniciofz prohibeantur , errorésque, ac

Ti

novz opiniones , quz vera fundamenta, ac principia fcientiarum natu-

finia

zalium evertunt, relegentur; Hoc enim maxime& incumbit Magiftratui

n

Ori-

N

"&t

'Aca—dcmico : Et precipué habet locum in qumribus, & Do&

bus

Tlptul

/

rt. 11 Utrum JMla Scriptura pofft effz Tudex controverf.eice. 107

ln

bus Medicinz, quorum licentiofa ,

od

& periculofa opinandi libido à fun-

damentalibus artis principiis degen

erans meritó à Magiflratu etiam ci-

Is

vili coércetur , quia in Reipublice p

erniciem ver

nfltut

git,ac zegrotantium ftra.

gem, ut quotidiana experientiadocet, Siig

itur.tam. ma

8na pro corpo-

iüm.

ribus medendis adhibetur judiciorum neceflitas,

que neceffitas erit

& cautela, major uti-

y pi

pro iis, à quibus ztern

a fàlus dependet, inter quz,

fantess

fi Theologiz regulis infiftimus, primo loc

o numeratur affenfus fidei,

vliium

6. Objic, 2. Fides debet efle fpontan

ea, & libera: féd poteftas co-

pirunty

adiva, aut przceptiva tollit libertatem :

ergo fides huic fübelfe nonpo-

t

teft , confequenter necneceffarium eft, n

ec utile ali

quod tribunal füpre-

) W

inum , quod aliquod dogma decernat, & fide Divi

omO(fö

piat. Ma

nà credendum przci.

& TT,

j. conftat ex S, Bernardo ferm. 60.

in cant. eftdue com, &* 57

| QW

yundis

Refp, Sicuti ex eo, quód m'm;r?ï Pouda fes grata, pofitio voti

y; UV

eam füpponit , relinquit, & non mutat in ingratam

, ita pariter ex hoc,

-af

quód materia prgcepti fit res libera,

hanc nec variat, nec in neceffa-

riam transfert, fed potíüs ut liberam exigit, & ut talem fupponit, Hinc

RXXW q

"Theologi 1. 2. q. 6. circa art. 6, docent, quód metus poenz,

quam per.

duellibus imponit S. Mater Eccle(ia, non reddat volitionem

ydiqu

aflentiendi ,

,

aur ipfum aflenfum fimpliciter neceffarium , velinvoluntariu

m, fed tan-

tüm fecundüm quid, aliàs Deus ip(e, qui ad fidem

',/- /l//'

graviflimis

poenis ge-

at

bennz compellit, colleret omnem cred

endi libertatem , & (i

C poenas in-

tentaret iis , qui eas evitare

P

g

xro fua libertate non poffent

» quod falüfïi-

[mpgïiüm

$um , & DEO maximé injurium eft,

cigitu

l

yeus

cene !

ÁRTICULUS SECuNDus,

i p

Utrum Jola Scriptura po[fit effe Tudex controverfiarum

q

g

Fiez'?

'manuml

7. F yRorefolutione dubii diftinguendum hic eft in

j

ter Judicem , & nor-

mam : Judex dicitur quafi jus dicens , eft eni

m ille,

qui inter par-

1 pafï !

tes litigantes claram

pronuntiat fententiam : & e

i ans F,OU

alius fupremus, alius inferior , alius ordinarius , al

ft multiplex :

UT

ius delegatus , & ex-

traordinarius &c, Norma autem eft regula illa,

quam in ferenda fen-

2

q^

u

g

tentia Judex f£quitur. Hoc füppofito, docent D

D. Catholici uno ore,

[mIUl

upremum judicem controverfiarum fidei non eff:

e;

nec pofle effe folam

li

ann'

Scri-pturam , íed ipfam Ecelefiam , que al?

quando fert fententiam decifi-

hii

A

vam

108

Oueffio IF. De fapremo judice controverfiarum fidei,

vam per Summum Pontificem tanquam vifibile Caput illius, aliquando

er Coricilia à Summo Pontifice approbatz, qu& totíus Ecclefiz corpus

rep

reíentant. Huic dogmati Catholico uno agmine contradicunt om-

nes

Luthero - Calviniftz , qui non agnofcunt alium Judicem 'controver-

fiarum fidei, quàm S. Scripturam, quam adeo claram, & perfpicuam effe

ajunt, ut ad omnía dubia , qug circa artículos fidei occurrunt , deciden-

da fit abundé fufficiens.

ontra quos

D

- $. Dico..So/a Scriptura nequi

* effe

fudexr controverftarum fidei.

Ita DD. Cath. omnes. Hzc conclufio clariffiné, & efficaciffimé pro-

bata mianet ex dictis articulo preced, ex quibus ad oculum patet , omnes

controverfias legales, feu qusítiones de mandato, de lege, de ceremo-

niis , de ju(tificationibus ju(fa Domini non ad felàm Scripturam. fed 44

LT P

Levitici geuerts, c& ad Tudicem qui fuerit illo tempore , iea

ad Con

«

N

um 2--'arum, cui przerat Summus Pontifex, fuiffe delatis,

& ab eodem fuo ultimó juuictz 42ci(a5; ergo idem dicendum erit de

controveríiis Novi Teftamenti.

z

lj

l

9. Probatur 2. Ex contínu&, & nunquam íinterruptá f()r'ä)ïf,ECCfc*(fæ

novi teftamenti ad noítra ufque temporaprotradtá, PrZzó, Controver-

"4

Vi

d

fiam , tempore Apoíftolorum circa ufam legalium ortam, non determi-

li

navit S, Scriptura , led Concilium Apoftolorum Hierofolymis in Spiritu

pr

S. congregatum, ecuzdó. Harelis Quartadecimanorum orta circa art-

t

num Chriiti :98. füam fententiam excepit, poft multa celebrata Epifcopo-

fie

rum Concilia, à S. Vidtore Papá, qui tanquam füpremus Judex definitt, Pa-

fcha die Dominicá , & noniuanà decimá quartá prími men(is celebran-

Tertix.. Nowvatia-

t

dum effe , ita tradit Eufebius lib. 3. hift. Eccl. c. a.

hi, qui relapfis poft baptifinum abfolutionem negabant , anathematiza-

ht

ti funt à Concilio Romano füb Cornelio Papa anno 255, — u47/2. In

Wt

Paulum Samofetanum , qui Chriftum purum hominem a(ferebat ; fülinen

"Apoltolicum evibravit Synodus Antíochena fub Díony(o Papa anno

Nef

T

266. JQuintà, Donatiftis, Baptizatos ab hareticis rebaptizandos effe corr-

tendentibus , cenfuram hazrefeos inuffit Concilíum Romanum füb Mel-

fcrq

hr

chiade Papa anno 313. S$ex7. Sabellianis , unam tantüm perfonam ii

Divinis affirmantibus , anathema dixit S, Sixtus IL, Pontifex maxi-

li

QUi

mus Aüno Domíni 260. epziz). Arius cum fuís , negans Confüb-

Itantialitatem filii reprobatus eft à Concilio generali Nicxno, füb Sylve-

lm

dtro Papa anno327. Od4v). Macedoniani , Spiritum Sanctum puram

Mäl 1

tantüm creaturam dicentes , fuá causá exciderunt per decretum Concilii

li

Conftantinopolitani L füb Damafo Papa auno 383. — Aozj.

Pelagiani ,

"n

& Cæle&inu$ alerentes , füfficientiam noftram ín füper

naturalibus

ATT

ex

U

rb T. trag fila Seriptura pofft effe fadex&æ

109

Lquanda

ex nobis, & non ex DEO effe,

fuam fíententiam damnatoríam- de-

Tij

Unt vt

beüt Concilio. Carthaginenfi

fub Inaocentio L. anno 416. Deinde ii-

dem rniegantes parvulos nafci i

n peccato originali, aut ad hoc delendum

DI

wndt

baptifmum effe neceffarium ,

anathematifmum audiérunt à Concilio Mi

levitano c.2. & p

oftea à Zofimo Pa

pa tefte D. Auguftino de peccato ori-

jecile

ginali c. 6. atque ab Arauf. 2. cam.

2. in quo etiam Semipelagiani , &

Maffilienfes afhrmantes primum falt

em credulitatis affed&um , & defide-

y f

rium poffe effe ab homine viribus nat

urz,reprobatifüntcan.7. Decim,

V pr

Neílorius cum Neftorianis duas per

fonas in Chrifto affirmans, damna-

1()mneä

d

tus eft à Concilio generali Ephefino

fub Ccele(tino Papa-anno 434. U-

Qu

ecihà. Perverfitatem Diofcori ,

& Eutychetis admittentium unam tan-

y K

tum naturam ii Chrifto , coálefce

ntem ex Divina, & humana poft unio-

j Whm

nem hypoltaticam

; tepreffit Concilium Chalcedonenfe füb Leone Pa-

delt

paanno 452.

Duodecimb. Monothelite , unam tantüm voluntatem in

Tut]

Chriito pretendentes , correcti

fünt à Concilio generali Conftantinopo-

litano lll. fub Agathone Papa

anno 679, juxta Baronium.

Denique

d

Niccleffiftarum

; & Huffitarum perfida,

& pervería dogmata errorisno-

J

tà (ignavit Concilium Conftantienfe, Et ultimó Concilium Tridentinum

At

Luthero - Calvinifmum per repetita

Anathemata, & fuülmina Apoftolica

ntrivit,

n Spi!ilü

profcripfit , eliminavit , & penitüs Co

Ecce qualiter omnes con-

/ d(fa 1

troverfix ide fide, & religione à

primis nafcentis novi teftamenti Eccle-

fize incunabulis non ad facram Sc

| Epf(gop()s

ripturam

; fed Summum Pontificem , &

me'lïïx i

Concilia generalia , quc totam Ecclefia

mre

& juítifimo ultimóque judicio decife, &t

erminatz.

prefentant , fuerint delatz,

cekbtïü'

TAUR

Xoto

IO. Prob. 3. Sicuti fe habet le

X fCripta ad controverfías civiles, ita

phemahl

Sacra Scriptura ad controverfíías fid

ei , & religionis :

fed lex fcripta ne-

yah-

quit eff? Judex contrever(iarum civilium ; er

go nec S, Scriptura contro-

fj

d

M

vet(iarum fidei,

Min. prob. tum

t

» quia inde fequeretur, & medio tollen-

)QP

"u

da effe omnía tribunalia , & co

nfiftoria civilia , tum etiam 3

fcripta fepe eft ambigua ,

obícura ,

quia lex

ydit

& non femel una lex alteri repu-

pX

gnare videtur ; unde igitur cunc eme

intelligentiam , determinatam ejus vi

ndicabis fensüs claritatem , legis

o

m obligativam , ni(i à judice civili,

f

í ]

qui dubia circa obligationem legis dir

imat , ambicuitates circa illius fen-

an[db

fum determinet, & controverfias cir

ca ejusdem i

ntelligentiam decidat ?

[i

Jj

SEM

Mai. xque clara-eft : q

uia ficuti lex fcripta eft re

gula five norma multis

m

dubiis , ambiguitatibus, & controverfiis obnoxia

; ità S. Scriptura:

Quis

C

enim nefcit , teltimonia SacraScri

pturz effe obfcuriffima ? immó

doque (ibi invicem apparenter c

quan-

oütraria ? ità Eccle(ialt. ig. di

citur ,

a

lii

DEHM creáffe omnia timtï;. 'Gen.

1. écontra dicitur, qubd DEUS crea-

S

——

D

verit ;

f10

Quaftio IV. De fapremo fudise contrinverfiarum fidei.

J

verit coclum , & terram fex diebus, & fic de . aliis fimilibus, quorum ma-

lt

gnus numerus invenitur in S. Litteris. Quis igitur hzc conciliabit, &

i

apparentem contradictionem tollet , nifi admi

x

ttas alium judicem prater

Sacram Scripturam ?

Confirmatur. :

Regula fidei debet effe infallibilis , aliàs poffet eidem

u

fübeffe falfum , quod naufeat fana theologia ; fed fola Sacra Scriptura fe-

t

clufo omni alio controverfiarum judice non eft regula infallibiliss ergo.

Min. conftat. Unde enim fcimus hanc S. Scripturam effe veram , & non

f

fuppofititiam? unde notum eft , hanc àSpirituSan&o , & non à priváto

impoftorefuiffe di&tatam? unde habemus, hos libros v. g. Genefis , Exo-

li

di &c. effe veros, & canonicos : alios e, g. quíntum Evangelium S. [a-

(

cobi , Epíftolam S. Bartholomsi effe libros apocryphos ? an ex Sacra

[*

Scriptura ? minimé certé gentium , fed ab Ecclefia, à Summo Pontifice,

ïïgl

& Conciliis generalibus: hinc fapientiffimé , & prudentiffimé S. P. Au-

lt

guftinus motus eft ad credendum Evangelio , non per Evangelium , ne

Dy

Committeret circulum vitiofum , fed per authoritatem Ecclefiz,

(h

r1, Prob. 4. Tritum eft apud. JC. preter legem fcriptam debere

thi

pro controve

rfiis civilibusZdecidendis admitti confuetudinem ín duplici

eu

u

cafu: primb. . Quando de controver(ia , que agitatur , nulla fit menxio

in legefcriptà. —.Secuzdo. Quando de quaftione , qux ventilatur , datur

[

, fed ejus fenfus ita eft ambiguus, ut nonnifi confuüetudine ex-

lr

quidem lex

L

torqueri po

ffit ; fed hi ipfi cafüs occurrunt etiam in controverfiis fidei;

d

dlCJp(

ergo etiam in his prater S. Scripturam debet admitti confuetudo tan-

uam regula illarum. Min. quoad utramque partem eft certiífima.

ho

Quoad pr

imam enim conftat in numero facramentorum : Catholici ad-

db

ftruunt Í

eptem, €x accatholicis aliqui duo.,

aliqui tria, ubi id (criptum

lpf

A

ef&? Itemin exorcifmo , quem admittunt nobiscum Lutherani in baptis-

Ubi veró fcriptum eft ? omitto alia

l,q

li

mo , Calvinifte veró execrantur,

:

Hfmre"

exempla trita, & communia, ne in hac materia infinitus fim.

Quoad fe-

cundam partem res equé certaeft, Habemus enim przmo ex S. 5criptu-

T [

rà baptifmum effe fimpliciter neceffarium infantibus ad falutem, fed quod

ffdd,mm

hi ftatim fint baptizandi , ubi fcriptum eft ? vel quód per baptismum in

x

Af

Qd

loco S.Scripturz Joann. 5. intelligatur potiüs baptismus fluminis , quàm

m()s

flaminis , ubi fcriptum eft? ecuzdó. Ex S. Scriptura eft indubitatum,

x Jo-

: M/ [//

quód Spiritus S. procedat tam à Patre, quàm filio, probatürque e

Tij /ffïl

ann.ij. Sed unde habetur , quód ille locus potiüs loquatur de mi

á

O-

ne , five proceffione interná , uti contendunt DD. Latini , quàm de mif-

TM

fione , aut proceffione externá , uti volunt Grzci, & ita de aliis hic in

ha-

R

magno numero occurrentibus, Certé ho?um omnium infallibilitas

bfäl'i

Iu adm()]

I ff

— At TE terum fl Scriprura pofft efe Tudes coptroterf Óc orn

beri nequit , nifi per confüetudinem, vel traditionem

ii

tanquam regulam

dccidendi , & verum fenfum inter ambigua defignandi,

t

12. Dices. Has traditiones à Papiftis intr

oductas effe ad füa dog-

at

mata, aliàs in veritate vacillantia , confirmand

a , confequenter authori-

tatem habent puré humanam

ipturai:

gulam fidei infüfficiens eft,

, que quia fallibilis » ad conftituendam re-

j

Contra 175à. 'Traditiones claré afferunt SS. Lítter

* , Summi Ponti-

,&

fices, & SS. P. & quidem non eas tantüm

iarivatt

;quz invaluerunt longo ufü ,

& praxi Ecclefiz , ut (unt humanz, fed etiar

m

quz ab Apoftolis per Spiri-

o

. ts fan&ti affiftentiam ortum trahunt

ml

; ut funt Apoftolice , & quz ab ipfo

Chrifto Domino tanquam principali

Authore fuére inftituts , & Apofto-

t

lis, in potteritatem Ecclefiz transmi:

t

Xontitts

tendz , commiffz, ut fünt Divinz:

ergo falfum eft eas effe à Papiftis intr

odu&tas , & puram habere authori-

s

tatem humanam fallibilem.

Án.

eiun, t

Dominus AG, r,

Prob. qüoad przz4m partem, Chriftus

8

Per dies quadr.

2$

inta pofl vefarreitionem apparens eis

iæl

( Apoftolis , & di

fcipulis ) &$- /o9

j übe:jq

Pernaturalia myft

ens deregno DEI multa divina, & fu-

eria revelavit;

fed hac nullibi fcripta inveniuntur : er-

£0 debet admitti

verbum divinum traditum.

Go

aulus antequa

m fcriptim traderet inftitution

Ulteriàs , ipfe Apoftolus

czna factam à

em Euchariítize in ultima

ur

Chrifto , pribs eam tradidit, &

fe à Domino accepiffe po-

u

;

ftea fcripto co

mmemorat t. Corinth., 1.

eft, quód Chr

Deinde receptum communiter

" (

iftus plurimis annis Evange

liu

m fuum cum Apoftolis prz-

o

dicaverit,

antequam committeretur fcripto,

regula? n

quznarm ergo tunc erat fidei

cemi

unquid traditiones? Item certu

m eft

ii

f& docuit

non fuiffe omnia in fcriptis reli&ta

» €a qua Chriftus fecit,

ipfe Salvat

or ante mortem multa dixit

& quód fortiüs ftringit ,

ula

E]

& multa dicenda habere teftatus

ni if]bapïr.ï

&i5 quz, quia à difcipulis non potuer

nem revelavit; Hxwcautem nullibi fcri

unt tunc portari, poft refürrectio-

od

pta habentur: ergo fünt nobis per

V

y!

traditionem communicata. "Tandem

, ut plura alia omittam

$X

At

)

verbum fcriptum effe verum

, ipfum

traditum s er

verbum DEI, habetur unicé per

verbura

f

du

i

£o certum eft de

bere admitti traditiones tanquam infallibi.

em fideiregulam, Prob,

| [lSmum

Summos PP. Innoc. I. i

etiam Àn, Quoad /ecusdam partem. Inter alios :

.

ft

yIs s qlll

n epi

: 1. traditiones hifce verbis commendat:

j

i

5i Inflituta Eceleffa

I , ut f

j b

[

€nt fervare Sacerdo

nt Àbentis Apoffolis tradita , in

tegravel-

g

fes DEI , vulla varietas in 4

fs ordznibus , ef» com-

C m,bh

fecrationibus babere

Zur.

Huic fübfcribit Fabianu

k

net, chrifmatis confe&ion

S Papa, qui epift. 2. te-

u

€m, ejüsque quot annis

renovationem à Chri-

jis!

9 Apoftolis poft ultima

m cxnam, ab his pofteris traditam fuiffe, Idem

de traditionibus fentit

J

lbs

s adde

T

regorius Magnus lib, 9, epift, 6 l, guibu

Nic;-

ii

QuafHio 1P.. De fuþremo Sudice comtrover[iarum fidei.

Nicenam Synodum fecundam anno 781. cel

ebratam aCione 6. & 7.

Quam

etiam fequitur Concilium Tridentinum , quod in Sacramgento un-

&tionis recurrit a

d traditiones fefs. 14. c. 2. Item in decreto de canoni-

Tertia pars ejusdem anteceden-

cis Script

oribus fefs, 4. & fiepe alibi.

tis proríu

s indubia eft rz;70. Ex S. P. Auguftino epift. 118. ad Januar. ubi

d. tradita cuflodimus eoc.. 2dà ex

ait : Illa autem qua non fcripta , fe

S. Chï'yfo&. hom.

4. itve, 2 epil, 2.

ad Theffal. ubi ita loquitur : Hzt

d uon omnia per ep

iflolam tradiderint Apofloli , fed multa [f-

atet , quà

ne litteris etc.

3tià. Ex D. Dionyfio Areop. Pauli difcipulo lib. de Hie-

rarch. Ecclef. c. t. $acratiorem

&j purgattorem dotirinam ( Apoftoli )

ex animo in animum intervueni

ente verbo partim litteris , partim [ime

litteris transfuderunt.

His (üffragantur S. Cyprianus epi

ft. 63. Damaf-

cenus lib. 4. fidei c. 17. Irenzus lib. 3. c. 4

N

. & alii quàm plurimi,

— Contra 2d.

Ü

, dp

fi etiam Luthero - Calvinifte multas admittunt tra-

ditiones tahquam dogmata infallibilia :

Ita credunt Symbolum Apofto-

lorum ab ipfis Apoftolis fuiffe concinnatum, Pa

fcha celebrandum effe die

Dominicá fequente Lunam decimam quartam menfis Martii , & fimilia;

quo igitur fundamento eas audent rejicere , que falfitatis doctring , quam

pr

ofitentur , aperta funt argumenta?

15. Prob. $. Si S. Scriptura effet Jude

X controveräaru,m fidei , vel

effet (ecundüm litteram , & corticem verborum , vel fecundüm verum

ejus fenfüm? non primum, qui

a littera occidit , inducítque in varios erro»

longé abeffe debet à Judice contr

overfiae

res , herefes , (chifmatas quod

5 (übminiftrare debet, Non fe-

rum , qui errores prgecaver

e,non ver

fenfüs S. Scripturz ,

ficuti quandoque altiffimus , ita

cundam, quia

Itatibus implexus eft : hoc experi-

:

obícurus, ambiguu

s , & multis difficu

l

entià comprobavit in epi

ft. Pauli ipfe Princeps Apoftolorum Petrus;

hiopum A& 8. Et quod maximé huc defervit,

k

$tem Eunuchus R eginz ZEc

tt

ipfi adverfarii continuis fuis di

ffidiis , & irreconciliabilibus controverfiis

fecundàm li

tteram adzquaté in $, Scriptura

A

circa multa myfteria fidei

u

expreffa nolentes volentes

manifeftant, fenfum in myfteriofis illis verbis

reconditum effe ambiguum ,

controverfum , & humanum captum intel-

h

5

le&üs naturalis fecundüm fe reli&i fupertranfcendentem

M

14. Dices. Unusquisque audità f

cripturà , & propo

fitione Ecc*lcfïæï

«

fnar

tenetur invocare Spjritum fan&tum , qui indubi& conferet cuilibet gra-

Jj

tiam, feu fpiritum quendam internum in corde ipfius atteftantem, S. Scri-

turam ita intelligendam effe

, uti credit faltem quoad articulos -ad fidem

abfoluté neceffarios.

Sed

el'go

Contra

"rt, 1. Utram fola Scripturapo[fet effe fadex tontrovérf .

it$3

[U

Contra.. Spiritus San&tus non e(t-

fpiritus contradictionis , fed veri-

lg

tatis infallibilis: fed dic fodes ,

quot habent ejusmodi hererodoxi con-

lle

tradiQtiones in füis articulis fidei

»quos credunt?' Numera ftellas coeli

N

fi potes ! plures impugnationes hujus privati ,

& perverfi fpiritás lege

j

apud N. P. M. Gibbon infüo Luthero - Calvinifi

m

0 Difp. 1. q.1..6.6.

(

15. Prob. ultimó, Omnes feré haretici ab ini

tio nafcentis Ecclefiz ad

j

folam Scripturam ;

ut ad judicem. controverfiarum provocárunt s fed

nulli eorum usque

huc claré , & expreísé damnati fünt

J

per S. Scriptu-

Ti

ram : ergo facra Scriptura nung

uam habuit ratio

nem proprii judicis

controverfarum, — Min. prob. Nullus reus ,

)

fi fànz mentis compos fit ,

l

provocat ad judicem , à quo anteà c!

ar€ , & füfficienter damnatus eft:

j

cum.ergo omnes hzretici fem

i

per pexftiterint, & adbucdum perfiftant in

provocatione ad fcripturam ,

ut.ad judicem 5 nullus hzreticus fuit fuffi-

Cienter, & clar& damnatus p

fty

er Ícripteram. — Prima propofitio ex fe cla-

d

ra eft, namideo quis provoe

at ad judicem , quia. fperat fe ab illo abfol.

vendum : fed

qur füfficient

er damnatur ab a

t

fallibili, & immutabili

iquo judice, przfertim in-

TA

( cujusmodi effet S, Scr

iptura ) audità, & intelle-

&à ejus (ententiA non

s

ampliüs provocat ad ul

XXX'&N

ergo &c.

teriorem illius -(en-tf:-ntiam:

1x6. Objic. r.

Sicuti (e habuit

if *.»l

populum Ifraél, ita teftamentum

nov

vetus teftamentum ad hebrzos , &

qerum

teflamentum v.

um ad Chriftianos : atqui folum

etus absque ullo alio f

uperaddito füfficiebat hebreis ad

a

confequendam falutem eternam : er

eriite

80 etiam lex nova absque ullo fu-

peraddito fàtis eft Chriftianis ad fal

utem ztérnam confequendam.

u le'

Refp. 'Trans, maj. N. min.

It

ex füpra probatis enim conftat

» quód in

$1

lege veteri defignati fuerint jud

ices., qui, dum dubium

quoddam in re-

yn

bus fidei occurrebat , fententia

[U&

m dicere , & illius decifi

onem ponere de-

la

bebant : nec deerat in illo fta

tu przter te(tamentu

m fcriptam verbum

J

j

traditum , nam ante Moyfis te

m

pora nullum extab

at verbum DEI fcri-

(f Crm!

ptum , fed neceffaria ad falutem

folo aud

itu excipiebantur. Unde ob

c.8. monebat; Inferroga generationeg

v

priffinam , ef dilizent

ga Patrum memoriam ,.

pf docebus

£ fe.

er ifzvcfi-

j

17. Objic. 2. Omnes controverfiz de fide

jam

judicate fünt In f3..

cra Scriptura, aliàs hzc effet

infüfficiens ; hinc DEU.

S

T

Deut. r7,

Ecc]enæ

mandavit, ut homines Íequa

ntur fententia

expre(sé

Ti

m facerdotis facundü

m legem

xf

judicantis, DEI fcilicet per

S. Scripturam ;

& ex hoc Apoftolin

U

ri, aut judices, fed miniftr

i fermonis DEI

on Magi-

dicuntur Luc, r.

& 1. Cor,

3v

Ó

f

€rgo pratér S. Scripturatn füperfluus eft ali

u$ controverfiarum Judex,

Kefp. Quód licét omnes contrqvetü

&,que in þmateria fidei occur-

rere

coum

114

QDueffio TY. De fapremo fudice Controverfiarum fdei.

, jam fint judicatz à DEO pe

Y facram Scripturam quóad fe,

rere poffunt

quia tam

en mu

lta fünt difficilia intellectu

, quz indoGti, & inftabiles de-

ravant ad füam perditionem ,

hinc oportet a

dmittere aliam regulam,

difficultates , & ambiguitates decidat ,

vel judicem vifi

bilem , qui easdem

& definiat quoad nos.

Secundum probat ,

quód quidem facre litter

ésque leges , quz a

d homines in viam falutis

€ontineant omnia jura , omn

eternz dirigendos

fufficiunt imp

licité , ut tamen ea explicité pateant,

qui illa authoritativé declaret.

Tertium pénitus

neceffarius eft judex,

s in caufis civilibus pof-

nihil probat , ficu

ti enim m

iniftri principis fieculari

am Apoftoli , & eorum fücceffores

funt effe judices fübordinati , ita eti

& fint miniftri fermonis DEL, pof-

non obítante , qu

ód tantum fuerint

.

fünt tamen in cau

f fidei, & ambiguis ejus arti

culis veluti judicesà DEO

fiam authoritativé dirimere.

authorizati fententiam dicere , & controver

19. Objic. 3. Illud Ifaiz g. 444 lege

m magis

, €* ad teflimonium.

in fide juffu DEI remittuntur

Per quod Judei ottà aliq

uá controverfià

ad Scripturam facram ut a

d judicem ; COnfequen;;r hzc bggtrovär a-

rum Judex ett.

Refp. N. totum, Nam in loco:

cïtatou non eít (Erm*or-d'c— cöntroverüïsï

veritibus ut conft

at v. 19, In his Judzi more genti-

fidei, fed de futuris e

lium confulebant Pythoniffas, & Ario

los,ut de illis certiores fierent , ft-

cuti fecit Saul 1. Reg.

28. Monentur itaque hi à DEO,

.ne ejusmodi gen-

tium mores imitentur , fed potiüs

attendant ad legem, & teftimonia Pro-

dicere, fequentes hac in re exemplum

phetarum , quorum eft futura pra

Z

Kegis Jofap

hat 3, Reg. 22,

19. Objic. 4. Hz autem eraut o

biliores eorum , qwþmt Theffale-

erunt verbum cum omui aviditate ,

quotidi ferutantes

nica , qui fafc

us manifeftum eft,

eripturas , d

"

«c itA fe

balerent. A&. 17.. Ex quib

l

os fuiffe , ut ftatim adhibuerint fidem di&tis

Pau-

Beroenfes non ita credu

li, quin priüs illa examinaverint juxta S. Scripturz

normam , fcrutantes,

an conformia effent oraculis veteris teftamenti :

ergo judicárunt , S.

fidei.

-

Scripturam norm

am effe, & judicem controver(iarum

Reíp. N.con

feq. quz ex citato teftimonio

perpera

m infertur ; Iftud

bd D. Paulus, poftquàm

eni

m in(inuat , fi totius rei feriem infpicimus , qu

Theffalonice Evangelium predicavit ,

declinans quendam popularem

n um A u E EE EEE

tumultum ibi commotum , contulerit fe Bero&am, ibique denuo munus

—

Apoftolatüs exercere ceperit , ex teftimoniis veteris teftamenti pro-

£s

p-—.

F refurgere à smortuis , &i quia bic

bans . quia Chriffum oportuit pati ,

Beroéníes veró avi

eft $ ESUS Chriffus , quem ego annuntio vobis.

—

,que

me.

fu;bigiebant verbum DEI , fcrutantes , & conferentes teftïhxonia

PI'O*-

x

Art, . Uerum fola jc'r'sztwd Mït effe Tudex soutroverfp eje. . vig

proferebat Paulus, num conformia fint vaticiniis , & textibus S, Scti-

M

ptutc vetcris teftamenti . quorum conformitatem cum inveniffent , mul-

u

ti crediderunt in JESUM Chriftum. — Sed quid hic mali ? aut quid in fa-

i

vorem adverfariorum? quód enim fola fcriptura (it Judex controverfía-

m

rum, ineptiflimé cx hoc infertur. Sicuti malé eruitur folum Calvinuns

NY

effe judicem controverfiarum , dum reformati conferunt teftimonia Cal-

illa

vini à Predicantibus allegata cum füis-originalibus..

ILUS

20. Objic. . Chriftus Dominus expre(sé jübet omines fcrutari S;

t

Scripturam Joann. 5. Serutamini [cripturas , quia vos putatis imepfes vi-

ra

tam sternam babere : íed non ex alio motivo, quàm quód illa (it Judez

"

controver(iarum fidei: ergo &c.

N

Refp. N. min. Chriftus enim ut Judzis probaret fuam divinitatem

r

non ad folam S. Scripturam negotium remittit : fed zssà id oftendit te-

A.

flimonio Joannis Baptiftz , qui teftatus eft, ipfum effe Salvatorem mun-

n

di, & filium DEI. Joann. 1, 245. Siguis , & miraculis, quz teftimonium

i

perhibebant de ipfo. 2770. Teftimonio DEI Patris , qui voce de cocle

allapsà publicé ipfum tanquam füum filium agnovit. Etpofthzc omnia

NNS

ait: fi hzc vobisnon fufficiunt , fcripturas Prophetarum fcrutamini, &

Iu

l

invenietis , quód de me teftimonium perhibeant: ergo non ad folam fcri-

n Il'

h

pturam remifit Chriftus Judzos , adeóque malé ex illo inferunt Neo-

l [

Evangelici, quód fola fcriptura fit Judex controverfiarum in fide oceur-

Jft-

rentium.

!

um

2I. Objic. , Siquis.dï(*'putc'tl cum Judzo de Adventu Mefliz , an (it

purus homo &c. hujus controverfix alius Judex effe non poteft, nifi Ícri-

ptura Pro

phetica ; Jud:us enim nec Papam , nec Ecclefiam agnofcit , cum

j[ah

qui

troverfiarum.

his non fübjiciatur: ergo in hoc faltem cafu fola fcriptura erit Judex con-

neüv

V

1 pur

Refp. Quamvis Scriptura Sacra à -þärtibus litigantibus agnita poffit

a

effe , aut dici Judex , vel magis proprit norma, fecundüm quam füam par-

g.

ticularem controverfiarà decidant , non vamen inde fequitur S. Scriptu-

ram effe judicem omnium controverfiarum ; 3 particulari enim ad univer-

fale malé arguitur, ut docer diale&icus, Sic S, Baüilius ad Euftachium

J

medicum conftituit quidem S. Scripturam j

udicem hujus controverfix,

g

l

aui

an in DEO re&é dicantur effe zres bypoff afés,

HDARATUTA , GpApotentia,

bonitas? que omnia hzreti

ci illius temporis negabant , exinde tamen

j

peffimeé, & contra omnes r

M.

"

nr

:gulas dialedticz inferres ; ergo Judex omnium

h

controverfiarum &dei e& (o]

3S.Scriptura, itainprefentidicendum. Etut

7)

J

avldä

res exemplo clarior fiat : fupponamus duos liti

gantes circa aliquod nego-

tium civile, qui dum in jure v

erfatiffimi. fünt , fciun

glllJ":

-

t, effe legem decifi-

P2

vam

p

d

116- . Onaffio IF. De þp?'emo' Judice controver[tarum jïda

vam fue controverfie expreffam injure ,iftt poffunt utique in hoc cafir ad

folum corpus Juris remitti pro hac controverfia decidenda : fed malé exin-

de fequereturt, fi inferres, ergo in foro civili preter corpus Juris nullus alius

Jadex neceffarius eft, qui controverfias Juriscivilis decidat, Applicahoc

exemplum prafenti materiz , & co

7

*

æïx'fpiþi.es-,. quàm przclaré atg»umen;umä

tuum concludat.

Refp. 2. N. An. ad probat. dic,.quàd licet Judzus. ille ( & idem eft.

de Ethnico ) non fübjiciatur Eccle(ie , aut Summo: Pontifici ratione. fugr

erfonz , bene tamen ratione materig , quam tractat ; proinde quamvis:

Judeum ad fidem cogere nequeat Summus Pontifex., tamen. (i Tudzus:

.€ontrover(iam fidei Chriftianz, qualis eff prc(ens de Meffia, agiter, non:

poteft fübterfügere jurisdictionem Summi Pontificis , qui eft Judex om-

nium controverfiarum , quz circa fcripturam ;aut fidem Chrifti ventilan-

tur.

Sicuti, licét Turca non fubjíciatur Romanorum Imperatori ratio-

ne períonz , fi tamen cum aliquo. JCto circa legitimum fenfum alicujus

legisImperatorix contendat, ratione materiz, quam ufurpat , Impera-

tori fübdetur ,. cum hujus.folüm fit ,. mentem aux fenfüm legum füarun

explanare,

132. A

dducunt tandem hi?c.preudb;i - Reformatores iu favorem füae

'fent.e.ntxiæ S. P. Auguftinum. , qurlib, 2. de nupt. & con

cupif. c.. 33,. ait *

D

Hec controver[iajudicem quarit ,judices ergo Chriffus &c. fudicet e cum:

állo -Apoffolus , quia ete i Apoffolo loquitur ipfe Chráffus. .. Sed nullatenus

illis favet ; nam licet Chriltus , (icuti. & quxlibet perfona divina habeat

poteítatem omnia judicandi , hoc tamen. munus.in hoc feculo nulla. per-

fona exercet immediateé, fed mediaté per miniftros, & judices, ad'id le-

gitimé conítitutos; & ratio hujus eft: quia Ecclefia ficuti vifibilis efb, ita

etiam deber modo vifibili , confequenter etiam à judice vilibili gubernari

fedineque Chriftus , neque ulla alia perfona divina vifibilis e(t : ergolicet

ä

Ecclefiam gubernent , & regant quoad invifibileminfluzum , quoad vifibi-

Tem tamen: neceffarió. füb(lituendus eft alius., qui vices Chrifti fübeat,

|

Nec probat aliquid.in contrarium textus $. P. Auguflini , quia loco ciítato

[

rovocavit ad Chriftum tanquam ad judicem fpecialis controverfiz, quam

tunc agitavit ; ex quo minimé fequitur , eum voluiffe , fcripturam Apo-

[

ftolicam effe omnium controver(iarum fidei judicem : ficuti (i unus ex duo-

bus JCtis contendentibus füper quaftione aliquá Juridicá diceret : Impe-

zator Juftinianus in tali , vel tali legeloquens inter nos judicet, exín non:

eruetur, ipfüm provocáffe ad illam legem tanquanr ad judicem omnium

gqmroycxliarum civilium, itain prafenti dicendum,.

j

E

Á&R-

b

]

Av£. HHI. At Jur /zþþ?ll)z;mfi fx'omgziäæ orbis pavtibusehe, — 17

/

N

lu

ARTICULUS Ten r1us.

l

a Jjus appellandi . ex omnibus orlis Partibus competat

Il

—Romane Pontifici tanquam fupremocontroverffarum judici?

r

On eft nobis hle concertatio cum iis, qui foris , id eft, extrz

Ecclefiam fünt ; hi enim cum primatum Summi Pontificis, &

[ut

Ws

primariam ejus decidendarum conrroverfiarum authorita-

tem , fapremámque ejus jurisdictionem negent , ex confequenti in du-

J5

bium revocare, & omnirno inficiari coguntur dari ad: Romanum Pontifi-

u

cem appellationem ab omnibus tribunalibus Ecclefiaft:

icis per univerfum

)rL

orbem exi(teatibus iw caufa fidei 5

ad horum-enim fanaticum affertum

t

fefutandum füfficiunt dicta articul

O precedenti,

Cum DodGoribus

Yi

igitur aliàs quoad omnenr fpeciem Catholicis in arenam t

heologicam

yi

hic defcendendum: eft; (ünt ii ,

qut primatum Sammo Pontifici de Jure

g

Divino competere quidem con

C

edunt, negant tamem, & pernegant ,

(

eidem competere: Jus: appellandi

ab inferiorum judicum

; id eft Epifco-

Orumy

fententia 5 .hec enint? , .ajunt , appellatio ,

quam Papa-

| ïil?

lis-

authoritatis affentatores precipuum Se

il

pleno ore proclamant , nonnifi violent

dis S. Petri Privilegium

4 tortura eft judiciarix po-

h

teftatis, quam vi paítora

lis offici- Epifcopi

fortiuntur in inferiores curae

fux commiffos , per han

fm/;'

€ infringuntur Jur

a Synodilia;

reftringitur vio-

j

lenter liberras Ecclefiatti

ca , ftatuta Ecclefize ab anti

quis tanr falubriter e-

manatz , tam- accuraté obfervata tranfeunt in der

"

ifüm , & 'meriïïj;mum;

| !e;-

contemptuni,.

a

- Si ex ungue dignoféitur feo, ex- caritu avis ,

ex fite-Cübuloffs codil

at

mentis & fiCtis mendaciis facilé deprehendetur eor

um affertor, Pafcha-

ld

fius Quesnellus ille eft, vaferrimus cavillor

um GCathed

re Romanzartifex;

jilie

hic dum Priniatum Petri uná nianu extollit , alià inim

um deprimit 7 con-

[l

cedit primum , & füupremum inter omnes Orbis E

pifcopos efle Romanum,

j

fed Jus appellationis ab eorum feritentiis, & jud

iciis a

d eundem per col-

quam'

lum & caputnegat , & pernegat, audadérque af

lerit:

; efle hoc Jus novi-

[9)

i

tatem ex cozniventia Valentiniani Imperatoris , ali

rümque tam Impe.

iduy

ratorum, quàm Regum in ma

gnum Epifcoporum przjudicium introdu-

&am; O preclaram hujus por

tentofi fiementi connexionem

fin

,

! Hzc falfay.

j

& impia in fupremam D, Petri ejásqu

e Succe

florum poteftat

em dicteria.

millm

erudito fuo calamo diujam-refutavit fapientiffi

mus nofter, & (uo vvo cele-

berrimus TheologusPater Magitter Chriftian

us Lupus in füo abfolutiffi--

1681. edidit; & Innocentio

movolqmine, quod: d(ï appellat;ionibus Anno

3

[

XK

g,

11$

SuefHo 1V. De fupremo fudice controverfiarum fdei.

XI. memoriz gloriofiffimz infcripfit : in ejus epiftola dedicatoria, uti re-

fert nofter P. Mag. Defirant in fua profec. act. epift. de Commentariis,

qua confcripferat Quefnellus, ita difcurrit : Quintmó prorumpit ulterius.

Etenim ( xetba fünt

uefnelli ) cezziffem? evincitur orientales abocciden-

tAlibus ore mon pependi[Je : eff diferta ( formalia funt P. Lupi )

( lucida

profeffio

Eufebiani fchifmatis Philippalitani comventiculi ; & infra fub-

jungit, 2zz

ovant . & firimant (commentaria Quefnelliana ) Egfebiane fa-

&Honis Philippolitanam ariflocratiam , Gmprobant. Matrem Ecclefram,

ua cum Photiana rebellionis ectatoribus Gracis munquam fuf iuuit re-

Aire in communionem , uifi $. Petro reparatis, ac ex iutegro redditis om-

nium geutium appellationibus.

En ex nuce iliadem ! Quefnello füb-

fcribunt Petrus de Marca, Gerba(ius, Garnerius , DuPin, & alii ejufdem

furfuris Socii, contra quos conclado, &

24. Dico. Romano Pontifici tanquam [up

remo kcantro'v«erfamm faudi-

ci competit

fus appellandi ex omntbus totius orbis partibus. la DD.

omnes Catholici contra Quesnellum,

ejüsque fequaces, Probatur 1.ex

definitione Appellationis , quá dicitur, quód fi:

ab inferiore ad fuperio-

rem fudicem

fatla provocatio ratione graummiuis illati ,velinferendi :

dices Ecclefiafticiin omnibus totius orbis Catholici parti-

atqui omnes Ju

bus exiltentes funt refpe&tu Summi Pontificis inferiores

, ipfe veró om-

nium fuperior eft ; ergo ab his datur appellatio ad Summufxï Pontificem

ratione gravaminis vel illati, vel inferendi.

*

Confirm. Appellatio eft fpecies a

liqua

defenfionis, quz contra if;-

ffis : fed experientià quotidianà tritum

juriam Judicis fuppeditatur oppre

eft , quód judices inferiores aliquando iniquiffi

mé opprimant innocentes ,

m ftudio ultró quàm par eft addi&ti ,

vel muneri-

velpartium contrariaru

bus , donis, & pecuniis

corrupti ; ergo ab his neceffarió admitti debet

ä

periorem, qualis refpectu omnium , & fingulo-

;

appellatio ad. Judicem. fu

rum eft Summus Pontitex.

Maj. conftat ex , appellandi 1. prim. 4 h

li

li

deappellat.

robatur 3. ex variis ftatutis Summorum Pontificum , & Con-

lr

2;.P

ciliorum Oecumenicorum.

Prim) quidem Anacletus in fua epift. (icha-

]

bet : dpoffolica Sedes Cardo, & Caput omnmium. Eccleffarum à Domino ,

( non ab alío eft conflituta: c ffeuti cardine offium regitur , fíc bujm

li

anila Sedis authoritate omnes. Eccleffa , Domizo difponente , reguntur,

h

lgitur [f qu& caufe difficiliores inter vos orta fuerint , ad bujus. [aucia

d

Sedis apitem eas quaft ad caput referte, ut. Apoffolico terminentur j«-

hi

)

dicio.

Secundà X igilius Papa in epift. ad Eutherum coépis. fic tcribit:

U

Ima-

W

Saetíia Romansa Ecclefíia, ejus meritó Domini vere :o;z/efmm, Pr

fum

"trt, UT An us nppellandiex ammläw Orbb Partibus competat cjvc. v19

tum tenet omnium Eecleffarum : ad quam tam [amcía Fpifcoporum mega-

!

tia atque querela , atque judicia, quim e& majores Ecclefrarum gue[tzo-

nes quaff ad Caput femper referendea [unt.

Tertió. Sixtus IL. Papa i

L

epift, ad Gratianum Epis. de appellatione ad füpremam Cathedram Pe-

l

tri fequentia ftatuit : Epifcopz , qui iz quibusdam gravieribus pulJantur ,

l

vel eriminantur cau[is , quoties neceffe fuerit, liber& Apoffolicam appel-

f»

Jent Sedem. . .. Cujus difpofitioni ommnes majores Ecclefiaflicas cau[as , c&

/i,

Epifcoporum judicia antiqua Apoffolorum , eortí/nque Succefforum , atque

"

canonum autboritas referuavit. Quartó Melchiades in epiít. dec. ad

f

€ertos quosdam, & omnes Hifp. Epi(. ita de jure appellationis ad Sedem

h

Pontificiam differit: D E 1 erdíuatzone tAliter ordinatum effe credimus ,

p

me onnes pofferorum cuntia fibi vendicarent ; fed [émper majores cau[a ,

Jícuti funt Epifcoporum , &&* potiorum cura negotorum.ad anam Beati

d

Prineipis Apoflolorum Petri Sedem couflaerent ,ut. inde fufezpiaut finem.

).

judictorum , tizde acceperunt initium. Hac retulifie (ufhciat, qui plu-

at

ra de jure appellationis defiderat Conciliorum , Summortümque Ponti-

fil-

ficum decreta, legat can. . ConciliiNiexni, qui habetur 1. tom. Con-

"

Cil.f. 252. ltem decretum z. Julii Papz T. quod regiftratur eodem tom,,

fol. 311. Ulteriàs Concilii Sardicenfis can, 3. poft hunc can. 4. & 7,

qui

ä'm'ï'

o

videri poffünt cit, tom, fol. 330. & 3. le

gatur etíam in hancrem qu&e-

fcen

ftionis 2dz articulus 1. & (eqo.

26. Probatur 3. Ex continuà, & conftaptiffimé obfervatá confüue-.

al«

tudine , quà femper ex univerfo orbe appellatum fuit in gravioribus cau-

um

fis ad Sedem Komanam. - Ita anno Domini 162. Pio E. Pontifice Mar-

cion excommunicatus ab Epifcopo fuo in Ponto ad Romanum Ponti-

n

uneti:

ficem pro abfolutione refugit, ut teftatur Epiphan. hare(i 42. Fortuna-

ao

tus, & Felix in Africa à D. Cypriano depoíiti ad Cornelium Papam

nQUIO'

appellárunt tefte ipfo Cyprianolib.1.ep.3. Bafilides in Hifpanià depo-

fitus ad Stephanum provocavit. Idem Cyp.lib. 1, ep. 4. Item Atha-

fn'r.

nafius Alexandrinus , Paulus Conftantinopolitanus, & Marcellus Ancy-

ranus Epifcopus à Synodo Orientali de

( (otr

pofiti appellàrunt ad Sedem Apo-

ftolicam , & à Julio I, fuére reftituti , ut fcribunt Gelafius in ep. ad Epif.

[

Dardanix , & Sozomenus lib, ;. c.

yi

7. Fheodoretus Cyrix Epifcopus à

L

fua Sede per Conciliabulum Ephe

finum depulfüs ad Leonem Papam

provocavit , & ab eodem fuiffe reftitutam conftat ex Concilio Chalce-

TWM '

donen(i a&. 1. S. Joannes Chryfoftomus Patríarcha Co

)[W?g

nus infti

nftantinopolita-

nte Eudoxià Imperatrice

z

, operáque Theophili Alexandrini

T d

;

Epifcopi

äa

fua Sede in exilium rele

g

atus Innocentium I. compellavit , à

criof

ffis Le-

i

quo, poftquam caufam Ccognoverat , fententia fuic refciffa , & mi

L

gatis

--

€20

| Qldfio IF. De fapremo j?diae gantrawïjümm fidei.

gatis quid fieri deberet, precepit; verüm cum hi tam malé fuiffent

fufcepti , ut re infe&tà ad urbem redire debuerint, intereáque Chryfoíto-

inus in exilio fuiffet mortuus; hoc indigné ferens Innocentius fuá fü-

premá jurisdi&dione ufus 'Theophilum anathemate perculfum honore

Epifcopatüs privavit, Arfacium, qui vivente Chryfoftomo in ejus Sedem

fuit intrufus , etiam poft fata exauthoravit: Atticum veró hujus Suc-

ceflorem fuüo officio fufpendit, ufque dum caufa ejus cognofceretur, &

interim Proclum Cizici Epifcopum Sedi Conftantinopolitanz prafecit.

m Czíareà Majeftate fulgentes excom-

Denique Arcadium, & Eudoxia

municationis vinculo innodavit. Vide Sozom.lib.8.c. 26. & Niceph.

Calliit. lib.12..6,.35, (X 34.

Deinde invenimus tom. r. Concil. inactis

Sixti III, eum miffo Jerofolymam Legaro Polycronium Patriarcham de-

ofuiffe, Irmmó Nicolaus L in epift. ad Mich. enumerat 8. Patriarchas

Conftantinopolitanos à Romanis Pontificibus depofitos, Hzc omnia,

fifano fit locus judicio, aliud nihil infinuant , quàm füpremam in Pon-

tifice Romano authoritatem judi/ciariam , ad quam ex toto orbe appel-

27. Velfi

hzc pro ifta veritate convincenda non üfficiant ; legefis

"Tertullianum lib, 1. contra Praxeam, invenies, Montanum cum aliis ap-

ellàffe ad Severinum Papam , poftulantes , ut fibi, fuisque Ecclefiis re-

ftituatur ablata communionis pagina.

Ab hoctraníeas ad Epiphanium,

d Julfum

qui hzrefi 68. te erudiet, Valentem, & Urfacium appelláfle a

r

Epifcopum p

roratione reddenda de funo errore, ac delicto.

'Tandem

ro pleniffima

, & clariffima in hac polemica controverfia informatione

infpicias Clariffimum noftrum Patrem Chriftianum Lupum ad can. 8.

v

Concilii Sardicenfis ; qui, uti in hac appellationis materia erat verlatif-

ia

fimus, ita pro evitando prafenti dubiorum, & hefíitationum occurfu

erit adaquatus.

m

T

—

28. Objic. r.

Pafchafius Quesnellus: Africana Ecclefia nunq'üam

Apoftolicam: ergo hs appellationes funt noveiia

appellavit ad Sedem

ACAEER apeRin-

ufurpatio à Summis Pontificibus contra jura, & privilegia Ecclefiarum

—

—.

particularium introducta. Ant, conftat ex Concilio Africano tempore

Bonifacii I. indi&to in decreto 92.

Item in Concilio Milevitaro, in

J m

cujus canone 22. fic ftatuitur: 9424 [f Ab eis ( Epifcopis vicinis) provo-

——

—

candum putaveriut , nop provocent nift ad Africana Concilia, wel ad

x

E.

E

Primates Provinciarum [uarum : ad trausmarina autem qui putaverit

)

appellandum , À uullo intra Africam in communionem recipiatur . ergo

Concilia hzc adimunt, &

prohibent appellationem ad Pontificem Rq-

m"gnum ultramarinum.

ïifj

; Rf:lïaf

t UL d Jfus aþpellandi e:& emnibus orbis partiäw et.

12X

X

h

Refp. In dictis Conciliis fermonem fuiffe de Presbyteris, & mino-

ribus Clericis, quorum caufze terminandz erant intra proprias Provin-

"

cias, non autem de Epiftopis Africanis, quibus integrum erat, appelta-

re ultrà mare ad Romanum Pontificem ; de quo fi adhuc hefitas, in-

m

n

fpice Concilium Sardieenfe , in quo can. 4.7. & 17. reperies, utrumque

extremum fuiffe à Patribus ibi congregatis ftatutum, & confirmatum;

!

m

de quo vide etiam S. P. Auguítipam epift. 162. qui Concilio Milevita-

no interfuit. Et demus ultra, per decreta di&torum Conciliorum pro.

n

hibitum fuiffe Epifcopis , ne ultra mare appellent, prohibitum tamen

nunquam fuit , nec prohiberi potuit Romano Pontifici, ne ad füüm

Jis

placitum a

(s

ppellationem Africanorum Presbyterorum , & Epifcoporum

fatciperet.

du

29. Objic. 2. Concil. Chalced. caa. 9. definiens, ut fi Clericus cau-

I

12'

fam habeat adversüs alium Clericum, ab Epifcopo judicetur, (i adver-

]ot

süs Epifcopum ab Archi- Epifcopo , fi adversüs Archi- Epifcopum à Pri-

ppel

mate Dicecefeos, vel ab Epiftopo Conftantinopolitano : ergo huic, &

non Pontifici Romano ultimum judicium defertür.

x

Refp.

Hunc canonem non loqui de appellatione , fed de primo ja-

sn

dicio, quo

d in cauía Clerici adversüs Epifcopum defertur Patriarchze

$

"Con(tanrin

opolitano intra limites Provinciarum fibi fübje&tarum ; ab hu-

jifhy

jus autem

judicio , ficuti & aliorum Patriarcharum totius orbis licet Are

ll

lIT

chi - Epifcopo appellare ad Sedem Romanam , atque adeo hujus eft Sum-

d

mum, & füpremum imperium. ^ Accedit ,

quód Leo Papa in epift. $9.

AOV

ad citatum Concil. fcribat, fe folàm approb

àfle dictum Concilium quan-

N

3

tüm ad explicationem fidei, non autem q

uantum ad canones,

qui te&e

a

Liberato in brev. c. 15. abfentibus legatis Papz conditi

fuére,

o

30. Objic, 3.

Licet multi à fententiis Epifcoporum appellaverint ad

Sedem Romanam,

hoc tamen femper factum legimus cum proteftatione,

n]

j

& reclamatione ill

orum: ergo Sedes Romana nunquam fuit in poffeffione

l

quietá fui juris,

n()Wl

Orbe.

quo ei competebat admittere appellationes ex univerío

Á

j

Prob. An.

1150 Celidonius Vefontinus Epifcopus per S. Hilarium

Arelatenfem Arch

p

[

i - Epifcopum fynodaliter degradatus appellavit ad S.

T

conem Magnum , fed cum magna recalcitratione S, Hilarii. 245. Poft-

i

quàm Apiarius in Africa damnatus ad Summum Pontificem per inte

rpofi-

u

]4

tam appellationem confugerat , reclamavére omnes Patres Afric

ani in

77l Jl

fynodo congregati, refcribentes ;

quacumque negotia , im f[uis locis, ubi

H

h. Cfgo

orta fupt , fenienáa , nec unicui

que providentia gratiam fanéfi Spiritás

[f RO.

defuturam , quá

«quitas à Chrifli sacerdatibus eb- prudenter videatur , c

:oäan:däimä.te

4

ï-

M

eatur. . 31i0. Antonius Fufalenfis, anþcä S, P. Auguft

no

122

Queflio IF. De fupremo fadice comtrover[tarum ]'z'*a"ei.

no fübditus , póft Fufalenfium Epifcopus reclamavit quidem contra fen-

tettiam S, Patríis, & aliorum Africanorum Patrum, atque ad Sedem S.Petri

appellavit, fed multüm renitentibus di&is SS. Patribus, — 472 ipfe Syri-

cius Pontifex , dum in caufa Bonofi confülebatur , fupremam fententiam

noh fibi, fed Synodo congregatorum Epifcoporum tribuit bis verbis:

Accepi. litteras veflras de Bonofo Fpifcopa , quibus vel pro veritate , vel

pro wodeflia noffram femtentiam [eifcitari voluiffis : fed cum ejusmodi fue-

rit Concilii Capuenfis judicium y ut frnitimi Bonofo , atque ejus accufatio-

nibus judices tribuerentur , & praciput Macedones , qui cum . Epifcopa

aheffalonicenfi de. ejus factis coamo[cerent , advertimus , quüd. mobis judi-

candi forma competere non po[fet.

— Relp. Hxc omnia nihil probare contra prefentem affertionem Ca-

tholicam, demus enim, reclamáfle Epifcopos contra appellationes factas

ad Summos Pontifices, nullibi tamen reperies , quód illam appellatio-

nem , fententiámque inde fecutam aut irritaverint , aut in Summo Ponti-

fice fupremam autlioritatem judiciariam non recognoverint, quod fignum

evidentiffimum eft , Summo Pontifici , & nulli alteri hoc jus appellatto-

nis proprium effe, . lIt autem ad fingula refpondeam

us: dic ad przmum ,

verum effe, S. Hilarrum cum Epifcopis Gallicanis multüm reclamáffe, &

recalcitráffe contra fententiam Leonis , quà Celidonium fuz dignitati, &

fedi reftituit, fed verum itidem eft , Hilarium palinodiam ceciniffe , &

tto

w

ntatorum

füuorum contra authoritatem pontificiam immoderatorum a

poenitentem cum aliis Epifcopis Galliz Celidonium admififfe.

31. Dices. Refiitutionem Celidonii fa&am fuiffe per authoritatem Va-

lentiniani Imperatorís , non veró Pontificis Leonis : ergo illa non pro-

deft, fed potiàs obeft Juri appellationis Summi Pontificis.

Refv. N. An. Nam licet Valentinianus fuo brachio fzculari fenten-

tiam Pontificiam , fupremámque in defenfandis ceufis Epifcoporum

appellantium authoritatem magis ftabiliérit , confirmárit, & ad citerio-

rem executionem promoverit , nunquam tamen id fibi arrogavit potefta-

tis, ut caufam decidendam affumere prefümpferit:erat enimis , uti Ápo-

ftolicz Sedi obedientiffimus, ita ejusdem magnorum jurium vindex , &

defenfor gloriofiffimus , hinc fuà imperatorià poteítate fanciebat : ze

quid tam Epifcapis Gallicanis , quàm aliarum Provinciarum contra con-

fuetudinem veterem liceat fine venerabilis Papa urbis eterma. authoritate

zentare , fed illis omnibus pra lege fít quidquid fanxit , vel fapxevit Apo-

l

l

olice Sedis authoritas y ita ut quisquis Epifcaporum ad judicium Romaui

i;g-

l

4uti[litis evocatus venire neglexerit , per moderatorem eju[dem jrev

e€g&

- art H n u a;pe[lwdiexomziäæ Orbis Partbur cmpemt&c. 12j

&ia ade[fe cogatur, . Et,quod ad prafentem cavillum magis diffipandum

defervit , contra obflrepentes Romani Pontificis judicio decrevit lauda-

tiflimus Imperator fequentia : H £al/bus e& coutra Imperii Majeflatem,

e» reverentiam Apoflolica Sedis aduilTis per ordinem Relizioft viri urbis

1

Papa cor.

]

witione dicuffis , certa ip. eum lata fententia per Gallias etiam

ffme bnperiali fantt ione valitura,

f

.. Quoad fecundum , quod in obje&ione adducitur , nulla difficulta-

j

tis umbra remanet , fi füperiüs dicta penficulatiüs-fuerint examinata ;

ex iis (iquidem conftabit , quód judicium Concilii Africani ortum fuerit

!)

ex malà, & finiftrà informatione , quam de Pontificia poteftate & autho-

rirate eis fuppeditaverunt acta Concilii Niceni ab Arianis mutilata, &

depravata, $Sicuti autem ex falfo antecedenti nonnifi peffimum confe-

/

quens eruitur , ita ex principiis male füppofitis, vel intelle&is judicium &

lu

veritate longé abfonum facile fequitur. $ecuz4ó. Demus, proteftatio -

(

nem , & reclamationem Epifcoporum Africanorum (uiffé juftiffimam P

nti

J

hzctamen non przjudicabit veritati prefenti ; ea enim fa&ta non fuit

ex hoc , quód di&i Patres non agnoverint Sedi Roman

W

S

? competere Jus

appellationis , fed ut. przcluderent frequentes abufü

appellationum ,

Uïl, /

quibus multi, quorum caufa penitüs defperata erat , cont

emptis proprio-

31&

rum Epifcoporumjuftiffimis judiciis ,

ad Sedem Pontificiam appellabant,

h

ut fic aut longam litis finiende pr

ocraftinationem , vel ex defe&tu te-

ftium

, impoffibilitate probationum &

C. per fraudes ,

& alia iniquiffima

il

e€ffugia abfolutionem à fententiis per

Epifcopos latis à Vicario Chrifti ob.

tinerent. 7e77io.

Quód Patres Afri cum debira veneratione in Ponti-

Vi

fice Romano füfp

exerint fupremam in litibus ad eum devolutis judicaa-

d

dis poteftatem, evidentiffimé conftatex fequentibus, r2 .

uód poft ape

pellationem Apiarii admittere debuerint Fauftinum Ej

jifcopum , Philip-

Y

!

pum & Afellum presbyteros à Zo(imo Pontifice mifl

.

O$, Z Quo, ut a

Je-

ml

bant Afti , a2 nos mandata , e& litteras detuleruut

» qui cognitá causá

g

di&um Apiarium honori presbyteratüs reftituerunt.

2d5, Patres Syno-

di

di Africanz non mandant, aut irritant a

ppellationes ad Romanam Cu.

w

riam , fed rogant

mittantur ex Afri

(magnum utique fignum fubmiffionis ) ne faciliüis ad-

y

ca Romam vententes.

, n€ vel preproperé, vel indebicé

J

videantur reftitui ,- vel impr

oba illorum refugia indebitum defenfionis

locum apud Summum Ponti

(f*

ficem obtineant,

Tertium , quod in obje&tione in(inuatur ,

j

hoc ipfo-in fumum abit , i

infpiciatur Epiftola 262. S. Patris , ex hac enim

ad oculum patebit S. Pa-

j /W'

trem appellationem Antonii ad Romanum A

M

ntiftitem nec indebitam,

ec irritam dixifle , fed unicé rogäffe , n

e Antonius in Sedem Epfícopa-

j

2

em

(

:

124

* QSuefio IF. De þp)'bnb | judice coutroverfiarum fidei.

m intruderetur , cum exinde multa mala, incom-

lem Fufalenfium per vi

moda,& damna in ov

es di&o Antonio concredendas redundatura prz-

viderit laudatus S. P. Auguftinus.

Deinde concedamus ultró S. P. repu-

ul

lam, irritam ; & indebitam , eoquód for-

táffe ejusmodi ap

pellationem n

tífis debita forma in appellan

do non fuerit fervata , quid. quefo esq;ïne

preju

dicari exiftimas authoritati Pontificiz ?

uantuüm ad z/zzium , evincit illud c

lariffimé veritatem prafentis

fi enim Concilii Capuenfis Patres non agnoviffent fuperiorem in

afferti :

ferendis judici

is poteftat

em in Summo Pontifice, cur voluerunt pro veri-

eítia fcifcitari fententianr Apoltolica

m ? 2d0. Multüm ad-

tate, aut mod

huc dubitatur an

illa epiftola fuerit à Syricio exarata , cum multi immó

minis anthores eam S. Ambrofio attribuant. —27/0.

potiores magni no

Suppofïr

À etiam veri

tate exarationis Syricianz fenfus illius non eft, quód

forma ju

dicandi Summo Pontifici abfoluté non conveniat , fed quód ne-

ceffarium non fit

,in iis judicium ferre , qu& antecedenter jam legitimé

examínata , probat

a, & judicata fuérunt, qualíter fupponebat Syricias

ía ad Patres Capuenfes delata ; hinc ftatim. iubne-,

fa&um fuifle in cau

&it: Vefirum igitur eff ,

qui hoc accepiflis judicium , fententiam ferre

*

de omnibus, nec ve, ugimdz

, vel elabendi accafatoribus , vel accufato co-

iam dare.

Aut fi magis p

lacet dic 472 cum Cajet. quod Syricius, vel

ut hic Author habet, Damafus Papa n

egaverit, formam judicii fibi con-

fed propter intervenientem

venire, non quidem ob def

*

eCtum potentiz ,

maenam indecentiam , rati

one cujus abfoluté dicere potuit , quód ei-

nam quod indecenter faceret,

dem forma judicii competere non poffit ;

fi exaudiret , poteft abfolut

6 negare facere fe poffe.

Certum autem eft,

(i Papa determinationes Concilii etiam Pro-

magnam fore indecentiam ,

vincialis legitimé , & jufté

(tatutas folveret , multó magis fi id praci-

caret refpectu decretoru

m

Concilii generalis , que ( f calculum appro-

bationis à Summo Ponti

fice habeant ) etiam Papam in foro conícientize

ligant , non minüs quàm propria.

ARTICcuLUS QuanTus..

Liceatue à fententia. defimitrva Supremi controverfiarum

ï

EcclefinfHicarum fudicis appellare ad Concilium geuerale ?

1

f

(A- B altari zon appellari ad tribunal , id eft, à Summo Pontifice

'ad Imperatorem, vel quemcunque alium Principem fecularem,

!

32A

L

ftitiam

ftatuit irrcformabi-h fuo judicio S. Melchiades Papa : ju

|

þujus

Art,lF. Liéatub À /äntmtia defínitiua fapremi controverffar.eic. 1ay

hujus judicit agnovit ipfe pientiffimus Imperator Conftantinus , alixs au-

thoritatis füz, & jurisdi&tionis tenaciffimus , adeo ut, dum impiiffimus

Donatus cum füis perduellibus fautoribus in caufa Czciliani à fententia

Melchiadis, & Epifcoporum Roms congregatorum, vel ut alii contra

P. Natalem ad fieculumIV. differt, 3. q. z. volunt , poft Concilium Arela-

tenfe , quod congregari Conftantinus petiérat, perfidé, infolenter, &

5

retra&arié appellàffet ad Imperatorem Conftantinum , eorzz ( Donati-

lu

ftarum) perverfitatibus cedeus , && omnimodé cupieus tantam impuden-

is

tiam cobibere , exclamaverit , O. rabida furoris audacia ! HxcQue de-

teflatio tantz perverfitatis eó juflior erat, quó iniquior recuríus eft &

U

judiciis cocleflibus ad tribunalia fecularia, qualem Gentes , lumine (ü-

perne fidei deflitute , inflituere confüevére.

Sed dum hec ut certa

l

fupponimus, pleno agmine irruunt Janfenitz: & Quesnelliani cum fuis

!s

antefignanis, omni vi contendentes , dari faltem à fententia definitiva

m

Supremi controver(iarum Ecclefiafticarum judicis appellationem , non

"us

equidem ad judices feculares, qui, ut ait fepe laudatus Conftantinus ,

367

ipfimet judicium Chrifli, quod per Sacerdotes pronuntiatur , exfpe&ta-

[

re debent , íed ad Concilium generale,

Qaufam íciícitaris ?

uiz

fententia Judicis. Romani reformabilis eft , nec infallibilitatem fal-

u

L.

li, & fallere neíciam fibi ad(cifcit, nifi confenfus totíus orbís Chriftiani

(

accedat, | Et fit, ajunt, quód muki Epifcopi dogma à Summo Pontifice

(

definitum approbent, hxc tamen approbatio , quia non fit per affiflen-

| Ql

tiam infallibilem SpiritásSan&i , nonnifi umbra, & phantafma approba-

qes

tionis e(1; oportet hanc effe univerfalem, quod &ieri non poffe credunt ,

C

immó veriüs falffimé, & perverfiffimé fupponunt , nifi per Conciliunz

0

generale ex omnibus Epifcopis totius orbis Chriftiani congregatum.

J

Verüm huic iníque provocationi, quam moderni anti- conftitutio-

nitte velutclypeum fulminibus Apoftolicis opponunt, dudum fe oppo-

jM

cn[iïï

fuit facto, verbóve Martinus V, maxiími neminis Pontifes Romanus;

fa&to quidem, dum Legato Regis Poloniz invocem appellationis erum«

penti filentium per fententiam excommuriicationis impofuit ; verbo ; dum

teíte Joanne Gerfone Conftantie anno 1418.in publico confiftorio con-

ftitutionem edidit ad perpetuam rei rmemoriam fequentis tenoris: Nz/-

li fas eft à fupremo Tudice ; videlices Apoflolicá Sede, féu Romano Pon-

IIf

zifce ] E $U Chrifli Ficario in terris appellare, auz iMlius judicium iu

cau[is fídei , qua tanquam majores ad ipfumy & ad Sedem Apolfolicam

x

referenda [unt , declinare.

Huic Conftitutioni aliam addidit Pius IL,

[arüm)

pavit

tj

quæ incipit execraäi/is edita Calend. Febr. 1459. eámque confir

]ulius

hjj

——

izG

Quaflio 1. De füpreuio Tudice coutroverfiarum fidei.

1

)

ulius II. fuà Conftitutione incipiente /zfcepzi promulgatà Calenc

joti

1509. ubi Pontifices cit. prohibent fub poenà excommuniicationis Papo

in Bullà Coenz, qug quotannis renovatur, refervatà , ne hujusmodi ap-

ellationes fierent. Nec defuére alii Succedanei in Cathedra Romana,

ui ut loquitur $, P. Auguft. lib.4, cont. a. epift, Pelag. Pigiautiá, e*

diligentiá paltorali , poft factum illis competens ,. fuffeiénsque judicium,

ubicunque iflá Iupi ( Cathedre Apoftolice iniqui cavillatores) apparue-

viut , ( €os) contriverint , frue. ut faneutur , frue ut. ab aliorum falute ,

d- integritate viteutur. His tamen omnibus non acquiefcit perfidum,

& rebelle Quesnellianum caput, ad Concilium ! ad Concilium! clamat,

& reclamat; putat ibi per otium fua effügia ad audientiam admittenda

fore,

recipitem conftitutionem , ut ipfe Quesnellus cum fuis injurio-

fiffimé venditat, qu

am Summus Pontifex gloriofiffime memorie Cle-

mens XI. contra ejusdem perverfa , fübrilique toxico conípería dogma-

ta edidit, atque in ea varíis cenfüris ifta notavit, in favorem ejus adaliam

formam reducendam inaniter fomniat, Verbo, propofitionibus füis ; ex

suriffimo (uti fabulatur ) facrarum litterarum fonte hauftis, à Concilio

univer(ali univerfalem promittit approbationis calculum; illum. nempe

cquem Lutherana fe&a obtinuit à Tridentino. Ut igitur manifeftum fiat ,

U

jàm iniqua,

perverfa, fiepe fzepius reprobata, & nunquam ab ullo Summo

P

ontifice admiffa

, vel approbata ad Concilium univerfale provocationis

ufürpatio ,

atque pratenfio fit, preftabit hanc materíam in confufionem

olixius examinare, & ad accuratiorem veri-

fa&ionis Quesnellianz pr

Proinde

7

tatis trutinam revocare.,

33. Dico. Nuzquam licet à fententia deffnitrva fupremi controver-

|

Carum Ecclefiafficarum [udicis appellare ad Concilium geuerale.. 1va DD.

l

[

Cath. omnes. Probaturz. Non licet appellare à fudice füperiore ad

inferiorem , nam appellatio femper. fupponit majorem poteftatem, au-

N

[

thoritatem, & jurisdi&ionem in eo,ad.quem illa fit: atqui omne Con-

À

cilium , quamvis legitimé congregatum , eft inferius ipfo Summo Pon-

l

tifice , ut infra latiüs probabitur : ergo &c. Maj. admittitur ab omnibus;

|

nam appellatio conceditur alicui in remedium errorís corrigendi, aut

fa&i ; quomodó autem corrigere aliquis przfumet alium, refpe&tu cu-

|

jus non habet füperiorem jurisdictionem , potelatem , aut authori-

tatem ?

Y

À

. Prob. 2. Ab eo judicio appellari non potett, E]UOd in omnibus

fidei controverfiis eft ultimum, decretorium , & infallibile: fedjudici-

k

&c;

um Romani Pontificiseft ulcimum., dgcretorium, & infallibile: ergo

Maj,

leg

Lt IF. Liceatné À /Hil*mtiä definitiva fupremi contrvverfar e$c. i

Jl

Maj. conftat ex terminis, Min. quoad ultimam partem fufiüs infra de-

y

monfirabitur ; quoad primam * eró & fecundam partem evidentiffimé con-

W

ftat ex illo recepto dogmate Auguftiniano ferm. 5, de verb. Apoftol.

YR

Romá refcrip

ntatar.

f .fuefne';'wzt: caufa fruita eff, error ut'g'mzm a/iquandox f-

r

;f. Dices cum Janfeniftis, Di&tum Auguftini verum effe füppofitá

LA

acceptatione, & coníenfü totius Ecclefíz, in hujus enim. defe&tu judi-

cium Romani Pontificis erit adhuc reformabile à Concilio generali. Sed

7

uft,

Contra. S. Pater; ut bene ex Alexandro Natali notat nofter P, M.

[it,

Van W'avre, fermonem z. de verbis Apoftoli fcripfit, dum Innocentius

a

here(in Pelagianam damnaverat: fed tunc confenfus totius Ecclefiz non-

li

dum accefferat ià damnationem Pelagii , cum refcripta ad folos Epifco-

le

pos Africanos tantüm, poft duo ibidem habita Concilia nationalía, vene-

rint: ergo ante confenfum totius Ecclefix judicium decretorium Summi

i

lia

Pontificis eft irreformabile, ^ Huic accedit, quód fecundüm P. Natalem

;

citatum Auguftinus dixerit Czw/a fizifa eff anuo 417. Littere autem

dl

Encyclicz ad omnes univerliter Epifcopos per Zoümum miffe fünt

Y

poítquam duas Synodos celebraverat unam. Romanam, alteram Afri-

Ccanam, eràtque tunc annus 419. ut computat idem Natalis ad (xculum

Va

N

jmmo

V. $.9. videtürque eruí ex S. P. Aug. ep. 157. ad Optat. & ep. a:5. ad

Valent. ergo falfum eft judicium summi Pontificis ante coufenfüm to-

(10015

Jnem

tíus Fcclefiz effe à Concilio adhuc reformabile. Nec obftat, quod S.

P. Auguftinus non folüm Innocentii, fed etíam Zofimi mentionem fa-

N

ciat; hoc enim, ut erudíté advertit füpra cítatus Do&or, non fecit,

quafi fupponeret caufam Pelagii non füthicienter fuiffe decifam per Inno-

LU

j/i

centium,fed ex fequentibus rationabilibus motivis: r«2. Ad Pelagii,& Cos-

1.

letii perverfitatem demonftrandam , qui unicá. fententià contenti effe

gt

nolebant, ad morem Donatiftarum, quibus, dum Melchíadis fententic.

j !

bt*

fefe fübmittere recufabant , Conftantinus Imperator permifit Concilium

Arclateníe, non quía neceffe erat ,Íed ut eorum impudentiam cohi-

pon

yus

beret. 246. Quia Zofimus non tantüm ad Afros, uti Innocentius ,

fed etiam ad omnes E

pifcopos definitiones transmifit, quz in caufa Pe-

j d

lagianorum ab Apofto

lica Sede emanárant. — 37/0. Ne Zofimus, qui à

tu (l

Cocleftio, & Pelaeio deceptus fuerat, ab Iunocentii judicio deviátfe

(dott

videretur, cum effet factus beni

gnior, & in eorum favorem aliquando

Africanis Epifcopis fcripfi

flet, quafi Catholice mentis effent.

De qui-

j

1

bus lege S. P. lib. 2. cont. 2. ep. pelag.c. 3.

ylic

6. Probatur 3. Appellatio à fententía Summi Pontificis: nullibi

od

ndose

hu

]

legitur fa&a gb illo S, Pa'tre/g.d Concilium generale, licét qua

que

128

Dwe[lio1Y. De fapremo Tudice Countroverffarum fidei.

ue momentofa occurrerint motiva , quibus ad hanc appellationem fa«

cilé induci potuiffent:ita Irenzus Lugdunenfis Epifcopus potuiflet po-

tiüs PolycratiEphefiorum Epifcopo, qui,ob fervatum veterem à $. Jo-

anne inffitutum morem in A(ia, Paícha celebrabatluna t4. acceperat

3 Vi&ore Papa dehortatorias , & graviffimé comminatorias , függere-

re appellationem ad Concilium generale, quàm ut ftuduerit mitigare

:udicium Viéctoris tanquam periculofum unitati Ecclefize; quz per illud

facilé potuiffet fcindi in varias partes. Etiam Hilarius ob Celidonium

3 Leone Magno reftitutum magnam habuiffet rationem appellandi; nam

licet impedimento bigamiz non laboraverit , dum Epifcopatum füum

adiit, magna tamen adhuc fupererat controverfia de juribus propriis ,

& Ecclefie Arelatenfis privilegiis, S, P. Augultinus in reftitutione Epi-

fcopi Fufalenfis juftiffimam habuiffet caufam appellandi , recolens ta-

men in fua epift. 209. illud. Apoftoli: $2 zesmerzpfos judicaremus , &

Domimo uon judicaremur , abhorruit à tali appellatione unquam cogi-

tandà. Hi San&i Patres, aliique turmatim huc adducendi, deberent

modernis appellantibus efíe in exemplum, non illud Philippi Pulchri

Francorum Regis, qui multüm obfiftente , & diffuadente füo pruden-

tiffimo Moderatore noftro B. ZEgidio Romano contra Bonifacium VIIL

aP

pellavit ad Concilium; no

n deberent iis effe regula alia ejusmodi peffi-

1

ma attentata , au

t pretenfa il

la Ecclefie Gallicanz privilegia, cum cer-

tum fit ex hiftoriis, ejusmodi pervería exempla appellantium nunquam

habuiffe effe&tum, fed femper ab Ecclefia, aliorimque Doctiorum , &

f

Timoratiorum fenfatis judiciis fuifle rejecta, exprobrata , & penitus con.

trita.

Et licét demus , quzdam privilegia effe Ecclefix Gallicang à Sum-

j

mis Pontificibus concefía, ea tamen non fünt, nec efle poflunt, quz

rxjudicant Monarchice Authoritati Pontificiz , & hoc probant ipfa ex-

E

(

1

à

licanorum

.

Nam anno 1714. in füo Conventu

t

empla Epifcoporum Ga

menfibus Januario, ac Februario per fex feffiones habito receperunt

Ti

Bullam Pontificiam Uzzgez/z4s nomine totius Cleri, atque ex füper-

tf

abundantià j. Februarii ejusdem anni. exarárunt, & deflinárunt litte-

li

ras plenas fübmiffionis, & devotionis ad Summum Pontificem : quibus

W

oftea addiderunt litteras encyclicas ad omnes Galliz Prefüles, quibus

D

eos paterné adhortantur, ut cum debitá, ut par eft, reverentià accep-

(

tent Conítitutionem Sedis Pontificiz.

Hoc aternà memorià dignum

E

(fübmiffionis exemplum diu jam exprefferant alii Epifcopi Galliz, dum

1655. Innocentio X. cordaté fcribebant, ejus judicium in caufà fidei effe

falg

indefe&ibile.

Rurfüm alii Epifcopi ad eundem Papam anno eodem r9.

[

j palam fatebantur, decreta Pqnti,&cia Diviqä, &«qué ac fümmáper

Ti

Iuli'

i

uni-

&

l

L

4rt. IF. Lz'cmm?a.ä Jfententia definitiva [upremi controver[far .ebc. 128

univerfam Ecclefíiam authoritate oiti.

]s

Quibus omnibus accedit Em;i-

l

nentiffimus Cardinalis de Noailles, qui anno 17 :1. 28. Junii ex füá ( ut

j

ipfemet ait) infitá erga Romanam Ecclefiam reverentià , publicé inter

alia profitetur, Clerum Gallicanum pro certo tenere, decretis Pontificiis

ia

nihil deeffe, at univeríam Ecclefiam obligent , & circa illa nec appellatio-

IN

nem admitti, nec mutationem exfpectari poffe. — Ft licet experientiá po-

ftea fuerit c

li

probatum , nominatum Eminentifmum multas exceptio-

dii

i

nes, & conditiones pro acceptanda fiepe dicta Bulla pofuiffe, teftimoniis

I

tamen fide digniffimis informamur , quód tandem tandémque Apofto.

]u

lico moderni fan&iffimé regnantis Pontificis Benedicti XIII. an amori

vel terrori , perinde fit, cefferit, & conftitutionem ubique decantátam

D

fimpliciter abfoluté & (ine ulla propria & à fe ftatuta exceptione in eo

u

en(ü ia quo ipía füa Sanclitas eam recipit , cum debito reverentitfimo

"

refpectu admiferit, atque acceptaverit,

37- Sed ut aliquid faltem demus appellantibus : ponamus eó rem

W

gl

"

A

u

devenire, ut ad inftantiam illorum adeo im

portunam Concilium gene-

n

ra'e congregetur ex Epiícopis totius orbis Catholici , putasné illud in-

|cne

validatum , aut irritatum iri ab univerfàli E

pifcoporum congregatione,

quod Pontifex pro dogmate infallib

ili femel ftatuit: illud

Vl

» Quod per tot

congregationes do&iflimorum Theofophorum examinat

um , probatum,

u

ifit

atque oraculis S, Scripturz , prifcorum SS. P

*

atrum, & Conciliorum con-

fonum judicatum fuit

.

illud ,

quod poft tot rigorofa examiná , Schola-

m

Ricas difquifitiones , fübtiliffim

as ar

gutias , altiffimas fpeculationes , &

accuratiflimas , circumfpectilfimás

(

tiffimá

que confülcationes tot pietate, pruden-

Sut

tià , fapientià , rerimque fidei al

, & penitiffimá peritià Eminen-

tiffimorum , & Clariffimorum Viroru

m

qüi

H

; ac Do&orum fuit repertum

dogmatis fidei ad acum ufque conforme ?

Hoc credere, immó cogitare

ju

in cordatum virüm nón cadit,

Id enim fi aCtu fier

:

T

€t , pró füperi ! quam

r

miferabilis foret confu(io rerum Ecclefiaftica

rum,Ecclefia tanquam ordina-

tiffima caftrorum acies tran(üret miferand

À metamor

n

phofi in confufam

ii

Babylonem ; Formofiffima hzxc Chrifti fponfa

degeneraret in turpiffi-

mam illam meretricem apocalypticam.

Verbó , Cathedra veritatis mu-

äulblls

u

taretur in meriffimam, & abfurdiffimam Lacunam falfitatis : hzc certé

tl

x

cogitare nulla fàna ratio, nullus honeftus animus permittit,

Quéd fi

igitur Concilium in eandem cum Pontifice iturum f«

ententiam prudenter

hgüllm

g

fupponi debet , ad quid perditio tot füm

ptuum in congregando univer-

fali Concilio ? Ad quid tot laboriofz ,

jit

f

& maximé arduz profectiones ,

20

quibus Epifcopi perloca diífita orbis Ca

thelici hinc inde difperfi ad maxi-

mam illorum naufeam, & horrorem o

u

i

ccupari deberent ? Sane (i circum-

V

&an-

-

130

Que[Ho IF. De füpremo ffadice controverfiarum fidei.

ftantias omnes prudens intellectus ponderet , qux in convocatione uni-

verfàlis Concilii confiderandz fünt, B:c fíi non omnino impoffibilis, fal-

tem in moderno rerum humanarum ftatu difficillima , multísque gravif-

fimis incommodis , impedimentis , & arduitatibus moraliter vix füpera-

bilibus implexa eft : proinde ad Concilium generale pro definienda ma-

teria dogmatica fidei recurrere , idem mihi videtur , ac januam latiffi-

mam aperire , & occa(ionem ampliffimam qusrere pro diffeminandis qui-

buscunque erroribus , falfitatibus, & do&trinarum abfürditatibus. — Pru-

denter igitur canones ejusmodi appellationem penitus irritant , & annul-

lant c. :9/f fumt 9. q. 3. Ipft fant camones , qui appellationes totius Eccte-

j2 ad b

"

jus fedis examen voluerunt üþrri , Ab IpÍA veró nufquampror-

fs appellari debere fanxerunt.

38. Objic. r. Quefnelliani

.

L

- Eneas Sylvius, qui poftea ad Cathe-

dram Petri evectus fuit, & didtus Pius IL contra Eugenium IV. qui Con-

cilium Bafilee congregatum in Italiam tranftulit, Przfidentes, & Lega-

tos à Latere revocavit , femper reclarfiavit , & contra dictum Summum

Pontificem ad Concilium Bafileenfe conflantiffime appellavit : fed nullibi

propterea arguitur erroris, immó veró àfcriptoribus maximis encomiis

!

extollitur: ergo &c.

Refp. N. confeq. quód enim pro authoritate Concilii contra Sum-

mum Pontificem fteterit , non elidit hujus authoritativam poteftatem fu-

pra Concilium Bafilez congregatum , nec excufat ejüs fad'um à nota er-

roris; erat enim hzc appellatio, & pervicax obfiftentia iniquiffimum at-

tentatum , quo potiüs adherere cupiebat Synagogx fithanze, & mini-

;/:

ftrorum ejus , quàm ovili Chrifti ; ad hoc inductus fuerat , dum adhuc

Í

pené Laicus erat , per Nicolaum Panormitanum Epifcopum , & Ludo-

li

vicum Pontanum Apoftolice Sedis Notarium Alphonti Magni Regis

f

Oratores , qui dum in Concilio Baleenfi velut orbis fydera , feu Ponti-

d

ficii Juris , & totius Civilis fapientie prxcipua, & clariiiima lumipa ha-

bebantur, facilé potuerunt incautum juvenem in huncerrorem inducere ;

u

poftea tamen per Cardinalem Julianum meliori redditus menti , reliquit

lr

Confilium malignantium , & Komano Pontifici , cui antea propter falsà

1

concepta , & fuppofita motiva recedentium rebellis aliquandiu fuerat,

)

humiliter füam cervicem fubmi(it ; & (icuti ante cum Saulo verbo , &

l

fcripto perfecutus fuerat Ecclefie authoritatem , ita poft. non quidem

o

dum jam ad Pontificiam Cathedram fuerat eve&tus . fed ut in fuüà epiftol&

o

retra&tatorià Roms fexto Calend. majas anno 1463. typis datà teftatur,

l"

dum adhuc pene laicus füerat , velut alter Paulus jura, & authoritatem

us in

Ecclefie predicavit , & defendit coram omnibus gentibus , imitat

hac

Ar&, IV. Liceatne À fententia defnitivn fupremi cantro*uär T. Ce. Y31

ll«

hoc gloriofiffimum exemplum Magni P. Auguttini, qui, ut ipfe in cit.

l

epift. ait, cum aliquando in füis voluminibus erronea inferuiffet , re-

u

tra&tationes edidit humiles, & probatiffimi viri ingenium , qui füas inep-

".

M

tias verecundeé confiteri, ac corrigere , quàm imprudenter defendere

53

maluit.

'49. Objic. 2. D. P. Auguftinum epift, 162. ubi fcribit , quód poft-

T

quàm caufà Czciliani cognita fuerat à Summo Pontifice, illa eadem juf-

pu

fu Imperatoris judicata fuerit ab Epifcopo Arelatenfi, & tandem ab ipfo

ul

Imperatore: fed quomodó id fa&um credendum eft , n admittatur ap-

hi

pellatio à Summo Pontifice ad aliud tribunal?

n

Kefp, Nos non inficiari fa&as fuiffe multas appellationes à Romano

VP Iu

Pontifice: appellaverunt Pelagiani à fententia Innocentii ad univerfalem

ihe-

fynodum ; appellaverunt etiam Donatifte à fententia Melchiadis, fed

Q

ejusmodi appellationes $, P. Aug. tanquam impudentiam maximam , &

0

proterviam fümmam cenfüravit, & rejecit; appellavére etiam Lutherani ,

k

u

Calviniftz , quorum egregium , ut ajunt, exemplum imitantur Janíe-

vll

l

nio -

uefnelliani, fed quis unquam, qui fano judicio inftru&us , & ve-

YUO

ris principiis Chrittiano - Catholicis imbutus eft , hzec facta approbavit ?

in hzrefibus extirpandis, & profligandis non eft exfpe&anda fynodo-

l")

ii

rum congregatio, quia ut inquit S. P. Auguftinus lib, 4. ad Bonifac. c,

12.

Ub extiterunt ,mox damnari meruerunt.

Nec modàó querimus ,

rl

j d

loquor cum eod. S, P. lib. r. de civit. Dei c. 23. Urrum fft f'Acfum , fed

utrum fuerit faciendum. — Sanaquippe vatio etiam exemplis anteponen-

um

n

//

da eff , cui quidem & exempla comcordaut 5 fed illa que tantb dianiora

f Xel j

funt imitatione , quantà excellentiora pietate. . Oftendant nobis appel-

hr

lantes uticum exemplum , in quo Summus Pontifex , & alii orbis Chri-

a

ftiani Epifcopi praetenfo huic juri morem gefferint , atque ad inftantiam

i^

j ht

appellantium Concilium generale congregavefint : fí hoc jus verum effet,

& legitimum, incredibile certé eft, quod faltem in uno alterové, lícet

10

[/

ii

M

(

i

admodum raro cafu finem fuum confecutum non fuerit,

Nec his obeft

l

fa&um Conftantini, cum ex fupra allegatis & probatis in propatulo fit,

«

ipfüm Imperatorem , qui fupremam poteftatem judiciariam in Summo

r fil!ïp

j

Pontifice reverenti(ime faüfpexerat, remi(iffe ad ipfüm Donatiftas appel-

"m

u

lantes, atque poftea , ut partim eorum furori cederet, partim etiam in-

)

excufabiles redderet, inftituiffe , vel potiüs fuafiffe Concilium Arelaten-

qu

at

f

fe, in quo eorum caufa

[

denuo cognita, & gd normam Romanz Cathe-

eith

drc djjudicata fuit.

-

-

r

R3

ARTI-

lgawï 1

n

132

uaflio YV. De fupremo jidice controverffarum fidei.

ARTICuLUuS QuiNTus.

Num autbor1tas judiciarta fupremi 12 controverfüs fidei |

judicis fe extendat etiam ad temporalia?

Azeftie hzc null

0 €YO acrius cepit ventilari , accuratiüs difcuti ,

"OQ

& fubtilius decidi , quàm tempore Philippi pulchri Galliarum

Regis; hic enim , dum totam authoritatem Pontificiam ever-

füum ibat , Thronümque S. Petri penitüs evertere contendebat , primi-

tus à Bonifacio VIII pacerná clementià, & benignitate per fuos legatos,

ut ab ejusmodi impiis attentatis , perversísque jurium divinorum lzfio-

nibus defifteret , fuit admonitus : hoc cum incaffum (ine fructu abiret,

fubmiffa fuit ab Apoftolicà Sede fecunda, quin & tertia monitio, quà ei

mandabatur , ut Sedem Romanam, cui Bonifacius in antiquiffimis Gre-

gorii VII, monumentis Régnum Francorum jure beneficiario obligatam,

& appertinentem invenerat , velut Regni Dominam agnofceret , opibus

Ecclefiafticis non abs Beceffitate uteretur ad caufàs profanas &c. Sed

cum nec hoc benevolum apud Regem inveniret ingreffum , immó veró

rébellis, & per minas Apoftolicas exacerbatus animus Regts ad id crü-

delitatis genus fuiffet progreffus , ut legatum à latere Joannem Cardina-

lém SS. Marcellini , & Petri abfolutionem ab excommunicatione feren.

tem carceri tradiderit , abfolutionem contempferit , litteras Apoftoli-

cas interceperit , euntes , & redeuntes à Romana Sede violenter deti-

nuerit, Pontificem maximis injuriis laceraverit , atque blasphemiis Ec-

clefiafticam unitatem fciderit, Abbatem Ciftercienfem , plurimósque Ita-

liz Religiofos ad Pontificem venientes carceri mancipaverit , Appamia-

yum Epifcopum temerarié tractaverit, ejüsque Capellanum vinculis co-

ar&taverit, excommunicatos publicé receperit , & fuà authoritate Re-

14 foverit, & defenderit: volens huic miferrimo rerum ftatui omni me-

liori modo confulere Summus Pontifex , acinacem Apoftolicum in Regem

vibravit, eum omni jure, & privilegio Ecclefiaftica beneficia conferendi

fpoliavit, & poftquàm fuübditos à juramento fidelitatis abíolvit, Regem

ad imperium, five per fe five per alios exercendum , prorfus inhabilem:

declaravit , & fübditos nec teneri, nec de jure poffe eidem tanquam de-

pofita , exfpoliato , & excommunicato parere fententiz inferuit , eam-

f

éue ad valvas Ecclefie Anagnig die 6. Idus Septemb. anno 1303. affigi

D

curavit, Hzcfententia dum perfonaret ad aures Regias , omni ftudio

collimabat eó, ut fententiam Pontüficiam irritam declararet , & invali-

)

iU

:dgm 5 quare negabat Pontifici competere jus , & poteftatem in Regna,

D

Art. V. Num autboritas judiciaria [upremi in controverffis Chc.. 138

& imperia temporalia , eique folüm convenire , ut quzrat, qux cce-

leftia, non autem quz terrena funt, pertinaciffimé contendebat. - Et ut

fux fententig majorem veritatis fucum, fucdue caufe aliqualem jufti-

tiam conciliaret ,.proclamabar , Bonifacium illegitimé , utpote vivente ad-

huc S, Caleftino, quem fuo juri-pontificio renuntiare non potuiffe fom-

W.

niabat, ele&tum , adeóque omni authoritate judiciariá deftitutum efle,

U

d

Hos errores , quiin miferrimam Ecclefiaftice Monarchiz , ejásque potefta..

tis fübverfionem przvidebantur certó redundaturi , ut nofter B. ZEgidius

lrimi-

Romanus Aquitanie Primas , anteà didti Regis tam in do&trina, quàm

1(08,

moribus inflitutor pientiffimus , funditus convelleret., fcripfit ad eundem

('0

Pnilippum duos libros; unum de renuntiatione Papz, & alterum de po-

)

teftate Pontificis, in quibus pro fua dexteritate, infigni eruditione, & va-

uid

Jidiffimis argumentis demonftrabat , poteftatem Pontificiam fe extendere

Gre-

etiam ad temporalia, adeóque Vicarium Petri habere gladium fpiritua-

fatfy

lem ad ufüm , & temporalem ad nutum ; huic fundatiffimo Doctori, &

hus

hä;

Jurium Pontificiorum przclaro vindici preter multos exteros fübfcribe-

bant noflri B. Auguftinus Triumphus , qui locum D. Thomz , cujus anteà

v

erat difcipulus , in Concilio Lugdunenfi füpplevit , inlib. de poteftate Ec-

jqu

clefiv, .Auguftinus Romanus lib. de princip. Papx. Alexander de S.

gt

Elpidio , & noviflimé Eruditiffimus P. M. Chiftianus Lu

pus &c, Cum

feth

quibus

atl

41.

Dico. ZJuthoritas judiciaria fupremi in controve

vfeis fidei judi-

i dü'['

cis extendit fe etiam ad temporalia.

Ità citati Do&ores contra 'Theo-

jb

logos Galliz , qui in declaratione primg propofitionis de poteítate Ec-

| ugm-

cleliaftica: anno 1682. fic ftatuére : Beato Petro , ejtísque Suece[foribus

m&-

Chrifli Vicariis , psíque Ecclefte. competit rerum fpiritualium , €&: ad

us

aternam [alutem pertiuentium , mom Autem civilium ,

At temporalium

at

?radita À DEO poteffas.

Contra hos probatur noftra affertio ratione ir-

jne

Yi

refragabili. Suprema , & oecumenica Ecclefie poteftas (quam fummo

Md

ejusdem Monarchz ineífe fupponimus ) f& extendit ad omne Jus Divi-

J

num, non ut illud conftituat , fundet, aut irnm

utet , fed magis ftabiliat,

firmet,, adversüs hereticos defendat , & ej

us ufüm intra certos limites

i

1

n

hat

contineat : fed temporalis Regum , Principum &c.

poteítas eft de Jure

TT

fe extendat authori-

Divino: ergo ad eam tanquam aliquid temporale

h an

tas judiciaria füpremi in controverfiis fidei judicis, neceffe eft. — Min, ad-

i

h

mittitur ab omnibus. Major veró ex fe eft in aperto. Si enim effent , qui

omnem in humanis

Wï"

poteftatem temporalem negarent , cui quxfo vindi-

( «nül

cationis munus ej

mo Pontifici?

usmodi juris temporaliis incumberet ? nunquid Sum-

MP

K 3

4-1 L DE"

: xs4 — Quaflio 1F. De füpremo Tudice contrwe;jïm;um fdei.

?. Dices. Jus, hoc i

pío quod Div;num veft ,atfolvitur ab ompi hu-

maná poteftate. Se

&

GContra 1720.

N

egatur fuppofitum, quóàd poteftas Pontificia fit hu-

mana , nifi forté eam fumas materialiter, & fubje&ive,

2dó. Verum eft,

quód nulla fit poteftas füb coclo, quzaliquid valeat in jus Divinum di-

re&té , hoc eft, in ipfam rationem formalem verbo Dei conftitutam, &

definitam ; bene tamen indirecté, id eft, in ejus ufum, fübjectum, &

applicationem, — 37/0. Supponimus Regem abuti fuà füpremá poteftate

oliticà in ferendis legibus iniquis ; talis utique poterit coérceri, ut füuam

poteftatem intra debitam fphzram contineat, leges fuas ftatui humano

ad füperna elevato oppofitas revocet, & in melius emendet; fed hoc

preítari debet ab Ecclefiaftica, & Oecumenica poteítate in Summo Pa-

ftore refidente , quod etiam actu ipfo non (emel praftitit, dum per ca-

nonicas fan&iones leges civiles emendavit: ergo &c.

4tb.

Quoties

dug poteflates in ordine . ad certum finem f(ünt (ibi fubordinate,

fübordinans de jurefibi adftifcit dependentiam fübordinate quoad ufüm,

applicationem, & debitum exercitium; conftat id in lumine naturali,

uod quia in articulis fidei fubordinatur lumini fupernaturali , huic quo-

ad fuas tendentias , & judicia commenfurari debet: (ed poteftas tempo-

ralis fübordinatur poteftati Ecclefiaftice in ordine ad eundem finem u-

ernaturalem; ergo quoad ufüm, exercitium, & applicationem illa ab

hac dependet, adeóque per indifp

utabilem confequentiam authoritas jqf

. diciaria Ecclefiz fe extendit etiam ad politicam.

43. Probatur 2. ex noftro Do&tore fundam. füp. cit. p. 2. . 4

; Sidun

P

rema poteítas Ecclefiaflica non f& extenderet ad poteítatem tempora-

ljem, e

idem non effet füfficienter provifum in coníequendo fuo fine;

ue adeo hzc poteftas effet manca, mutila, & defectiva: atqui hoc.

atq

^pe€

ffimé audit in Theologia: ergo. Maj. conítat. Poteftas temporalis

enim vix non inter przcipua media extrinfeca habetur ad confecutionem

finis fupernaturalis, quomodó autem poteítati cuidam fufficienter po-

teft effe provifüm ad confequendum di&tum finem füpernaturalem , nifi fe

extendat ad media homines ad illum finem tam efficaciter propellentía?

Certé millenis miferandis exemplis comprobatum habemus, quód po-

ciffimihomines à fine fibi (upernaturaliter preftituto defecerint ! dum Re-

es, & Principes inceperunt contra Sedem Romanam rebellare, iniquas ,

[

feditiofas, fcandalofas, & Chriftianz difciplinz nocivas leges ftatuere,

[

& promulgare ; hinc primas femper partes füarum follicitudinum pofué-

]Ih

re vigilesEcclefiz Paftores in eo, ut ejusmodi tyrannos fuà poteftate exue-

folve-

r;nt, privajerint , depofüerint,, fubditos à juramento fidelitatis ab

l

rint,

Art. V. Num authoritasjudicinria fapremi in controverffis ebc.

155

k

rint, & alios moderatiores, & Sedi Romanz, ejüsque debite obedien-

tie reverentiores fübftituerint: ita legimus 1770, Quod Henricus IV. in

l

Concilio Rom. fub Greg. VII. àregno Germanie fuerit depo(itus, illüd-

1,

que translatum in Rudolphum Teutonicum, hxcQue exauctoratio fuit po-

j

ftea confirmata in Concilio Rom. VII.V IIT. & X. atq; in Later, füb Pafchali

i

II zdà. Fridericus I. Imperator fuit privatus imperio à Concilio Late-

ran. füb Alexandro III,

3110. Fridericus II. in Concilio Lugdunenfi I,

i

ab Innocentio IV. fuit depofitus, 470. Idem Innocent. poteftate Impe-

ratorià nudavit Othonem IV.

$£à.

oannes XX. excommunicavit ,

Ui

Vil

&exauthoravit Ludovicum Bavarum. 67à. Zacharias ipfum Childeri-

l

cum Regem Francorum tanquam regno ineptum depofüit, & loco

]i

ejus Pipinum Caroli Magni Patrem fuüffecit.

Abftineo ab aliis exem-

(

plis quàm plurimis , quorum numerum brevis hec pagella naufeat, Cere

Yues

tum eft, has depofitiones juftiffimas, & à Summis Pontificibus legitimé

t

factas fuiffe; hinc hiftoricá fide- fufficienter inftruimur, quód Impera-

tores, qui exauthoratione, vel excommunicatione à Summis Pontifi-

fum,

nl

cibus fadtà & latà, fpretà, vel irrisà in inobediéntia contumaces , & re-

j

belles perítitére , miferabiles, horribilés

q

exitus nacti fuerint,

z

quedictu, & auditu terribiles

u

, i

44. Dicat Natalis , hiftorias has effe partim apocryphas, cur idem

J

h)

non dicit de affertione fu&, — Dicat ulteriüs, hzc effe facta, fed non pro-

uj

bata; probavit illa'coe'um in fübfecutis effe&ibus , & eventibus, ut hi-

ftorize millies teftantur, ad quid ulterior proba?. Dicant tandem 'Theo-

logi Galli, hocjus effe ufurpatum, & nullibi conceffum. Redeant hi ad

&

teitamentum antiquum, ad confufionem propriam legent, illud fuiffe cone

amote

j1

If

ceffum Samueli, qui unxit, & conftituit Saulem, & Davidem in Reges

fupzr populum Ifraél. Item Azariz, qui privavit regno Oziam.

oja-

lul o

d , qui illo privavit Atbaliam: Tandem jeremix , quem DEUS conftti-

orti

tuit f/uper geutes , C? regga. Eritné, edic cordaté, Summus. Pontifex

mortn

in novo tefítamento, in quo major perfectio ftatüs . facilior via ad finem

d

füpernaturalem , conditionis deterioris? His adde multos alios Sacrz

st

Scripturz locos, é quibus claré eruitur poteítatem Pontificiam dari in

lentd

temporalem: nam 7742. Rom. 13. dicitur ,

V

quod omnts amima poteflati-

bus fublimiorihus fubdita fit

, inter quas utique recenfenda venit Pon.

j

tificia. 240. P'»xis ufitata d

T

ocet, quód Imperatores, & Reges quoad

Q

eorum dignitates benedicantur à Pontifice: verüm qui &ezedicit ma-

a«u» M

jors qui: benedicitur minor UF. Heb. 7

3fià. Ex Deut. 2. docemur,

] O[JC

q:. od omniatemporali

ateneantur ad decimas Sacerdoti folvend

as,quod,

C 8( W

ut bene advertit nofter Viterbienfis tra&, 2. c.

7. fignum magnz fub-

p

fQ&iOf

rih

156

OpnsfHo IF. De fipremo ä'udice controver[iarum fidei. ;

ft, Non multüm hic immorari cupio variis Concil

iX

160

rum, &

ie&ionïs E

Canonum

(acrorum ítatutis, ex quibus primó habetur, quod Conci.

lium Conftantienfe felf. 17. pemam depofetiomis , ac privationts diguita-

undo Romanorum Regi

gis , eflo regalis exiflat , ltavuerit iis, qui Sigism

Aragoniam pe

tenti vim , aut injuriam inferrent. Item fíeff. 37. decernit

nem dignit

atis cujuscunque etiam RegA/Z , au£ Imperialis, qui

pt ivatio

Petro d

e Luna obedientiam preítiterint, Hoc confirmat Concilium Ba-

leenfe, quod inbibet 18. Julii 1435. lafionem Legatorum Pontiticiorum

fub privàtione dignitatum etiam Regalium, & Ducalium.

His omni-

bus accedit c. vez. de elec?. pot. ubi legitur, quod Pontifex imperium

$ Grecis transtuleritin Germanos. — Item Z7ff. 22. c. omnzes (tatuitur, Pe-

tro Clavigero, qui, ut gloffa in c. £ f*atrem infinuat , ideo duas cla-

ves accepit, ad defignandum duplicem gladium fpiritualem, & tempo-

ralem, conceffa fuifle jura terreni, & coleftis imperii — Abiftis inquam

fufius deducendis jure. abítineo , unicum fundamentum adhuc reftat ad

hominem, quod przfentem veritatem (i non evidenter demonítrat, fal-

tem fatis efficaciter contra Gallos evineit,

S

*

. lllud autem ita fe i

n arenam offert:

Poteft Imperator, Rex,

t alius Monarcha armatà manu invadere Principatum, aut

aut quilibe

Ducatum a

Iterius Principis, illum, fuppofità juftitià belli, fuo dominio

lené fubjicere,

fübditósque ab obedientia, & juramento fidelitatis ab-

folvere. Hoc

füppofito tanquam certo , atque ab omnibus recepto, &

approbato , quxro ex

Gallis, an exauthoratio , temporalísque poteftatis

rincipis, quem in legitima poffeffione anteà

rivatio refpe&u hujus P

fuiffe füpponimus , (i

Y

7

t jufta , v

el injufta? (i hoc dicant, crimen lzfie ma-

fi illud, ergo falfum eft, quod Theologi in Gal-

jettatis vix effugient :

lià afferunt, temporalem pote

ftatem ita effe juris Divini, ut in nullo

vel depofitioni humanz. . Si afferant de-

caíü fubeffe poffit difpofitioni,

.

ofitionem authori

tativam Regis in cafu pofito non fe extend

ere ad po-

teftatem temporalem , fed ad ejus exercitium : idem dicimus & nos in

l

rzíenti propofito ;

(i regerant , per lxfionem jurium Regalium vel Im-

Idem dicendum oc-

f

eratoriorum juftificari depofitionem Principis.

currit in noftra inateria; hanc enim non adeó crudé tractamus, ut inde-

l

ml

finitam , & pro libitu exercendam poteftatem , & authoritatem Summo

in terris Chrifti Vicario tribuamus in poteftates temporales vel reftrín-

t

n

genda

s, & limitandas, vel tollendas, & annullandas, fed füupponimus

& preponderantem caufam, qualis eft, «fi Rex, Im-

[

juftam, gravem ,

eat,

perator , aut Princeps incidat in hzrefin, eique pertinaciter adhar

H

vel

P*)m

E

[

ddrt. F. Num nuthoritas judiciaria Jf'apremi n conzrove,

rfia . 13y

Ü

vel iinveftet Ecclefiam DEI

» ejus jura violet, & infrin

gat, fübditos or-

f

thodoxz fidei pervertat, &

his fimilia.

o

n

45* Objic. 1. Poteftas fpiritualis ,

qualis Summo' Pontifici compe-

D

tit, pro fuo ob

M

jedto refpicit pura fpirit

Wi

ad temporalia,

ualia : ergo rgcquit Íe extendere

]j

Relp. Non implicat, quód poteftas

fpïrqïtualis pro obje&o prima-

m

rio, & dire&o reipiciat

fpiritualia

poralia.

; pro fecundario, & indirecto tem-

T

r

Ti

46. Objic. 2, Juxta Hu

nequit

prejudicare temporal

gonem & alios SS. PP. fpiritualis poteftas

1P'

i: fed (i Summus Pontifex fuá füpremá po-

J

teflate judiciari& poffet ex

authorare, & de

&c. fpiritualis

poteftas prae

ponere Reges, Imperatores

judicaret utique

cemporali: ergo &c.

Kefp. Quód Summus

Pontifex fuà fpi

rituali poteftate non

quam

dicet temporali , (ed potiüs

preju-

qd

cam magis obfirmet , & ftabiliat.

Vel dic,

jl

quód tunc poteflas fpiritua

lis prejudicet temporali ,

tate , & legitima cauía fe

fi absque neceffi-

extendat ad temporalia,

wfï/

tio non approbat,

EL

qugd noftra affer-

47. Objic,

3. Sicuti ex

h A

nem poteftatis

redditione decimarum eruimus fubje&io-

Jui

m

is temporalis r

efp

tur talis fübjedio ex fb

€&u fpiritualis , ita potiori ratione erui-

jj

p*

lutione tributi :

fed ex jure Canonico certum

'/,

€ít, quód Imperatori pr

o Ecclefiz pace

folvi debeat tributum à Roma.

no Pontifice: ergo Pon

)m

us

quàm Imperator Ponti

tifex potiüs Imp

eratoriquoad füam poteftatem ,

al

fici fübje&tus eri

*

efp. cum noftro

r[?, m

Viterbienfi, tributum ,

uod Imperatori Sum-

Y

j

mus Pontifex folvit,

non efle fignum conteftati

potiüs ftipendium defe

vum fubjectionis, fed

nfionis Ecclefiz , quod Im

peratori, eoquód ejus-

n

€m primarius prote&

or fit, (ine lfione juris "

Dd

ficize fohïi poteft à fü

& authoritatis Ponti-

"

48. Czetera,

premo Paftore Ecclefiz.

n n

quel

aboriosé hic con

rentur fuf

am difcuffi

onem,b

reviorib

gerit Theologia Gallicana, non me-

M

us terminis omnia

abfolvere poteris,

1 dicas rzj), Quód Ponci

fex no

n debeat fpeciali folici

u ^

cere temporalibus,

24d. Quàd

tudine fefe immifz

j n

male íe

ejus poteftas non dir

ecté, & quoadfor-

extendat ad authoritate

m tem

-

fun??

quoad materiale,

3110.

Qu

ód

poralem , bene tamen indire&tà ;

Ü Y

[i

Bladium materialem Pontifex non haz

nqü

a

eat ad ufüm , id eft, uc ordinarié

; &fine urgenti ,

o

Uuti poffit; bene tamen ad

nutum, hoce

& legitima caufa illo

T

]v

preponderante caufa,

» pro extraordinaria, gravi, &

»hærcäïn

49. Pro com

plemento

[

Pontifex

hujus m,ateri;e Qlæres 1m). Àn Summus

potfit condere legf:

S»ci-vilcs j

qua Obligenc Amniverfam Eccie-

fiam ?

r

xs8 —— Queflio IF. De fupremo judice cont)wer/ïamm fidei.

fiam ?

Refp.

negativé, Ratio fundamentalis et: quia condere leges ci-

ariam , & direCtam : fed hanc

viles pertin

et ad poteftatem politicam ordin

pon habet

Summus Ponufex, à quo enim ? non à Chrifto , quia ab hoc

di&ionem, & poteftatem fpiritualem; non à Prin-

tantüm accepit juris

cipibus, quia de hoc nihil co

nítat: ergo. Nec obítat, quód B.Petro,

ejüsqu

e Succedaneis terreni fimul, & coeleftis imperii jura commiffa

fint ; quia hoc, &

alia fimilia debent intelligi de ca(u extraordinario,

in quo Ecclez con

fervatio, & communis falus fpiritualis alicujus reg-

*

clitatur, tunc enim Summum Pontificem habere

ni, vel provincie peri

ad nutüm gladiu

m temporalem, ex füpra probatis conftat.

Àn Summus Pontifex poffit implorare brachium

o. Quzres 24à.

feculare ad coércendos

hzreticos, & fchifimaticos? Refp. non folüm

fü magnz neceffitatis teneri, Ita S. P. Aug. lib.

offe, fed etiam in occur

2. retra&t. c, j. ubific circa hanc quaftionem difcurrit :

** Mea primi-

* tus fententia non erat , ni(i neminem ad unitatem Chrifti effe cogen-

«düm, verbo eífe agendum , difputatione pugnandum , ratione. vin-

* cendum, n

e fi&os catholicos habeamus , quos apertos hzreticos no-

* C veramus.

Sed hec mea opinio non contradicentium verbis, fed de-

« monftrantium füperabatur exemplis...

uàm multi enim , quod cer-

bant effe Catholici manifeftiffimà veritate commo-

« cb fcimus , jam vole

« tí, & offenfionem

fü

orum reverendo quotidie differebant, quàm mul-

fed obduratw confuetudinis grave vinculüm colli-

* tos non Verit4s ,

[

uis eft tam demens, qui n

eget iftis debuiffe per juffa

** eabant &c.

J

Imperialia' fübveniri? Sicau

fas, motiva , & neceffitatem hujus implora-

donis noffe percupis, lege S. P

.18à, ep. 93. 246. ep.i185. olim jo.

]j

olim 204. $£à. ep.

lu

adBonif. 27/0.

ep. 186. olim 106. 4£à, ep. 173-

166. olim 10$. 672. lib. 1. c.

8. contra Parm. & fzepe alibi.

D

zandam füam fidem Chriftus non milites,

Tif

j 1. Dices 1. Ad propa

[e)

1

inde etiam non inven

!

tur in Evangelicis , aut Apofto-

& !

fed piícatores mifit,

licis litteris peti

tum a

liquod auxilium à Resibus pro Ecclefia, & contra

li

2d». Per hujusmodi co&rcitiones brachii fecularis po-

l.

ejus inimicos.

tiüs obftinantur magis heretici , quàm

ut ad ovile, & convivium unitatis

li

P. ep. 173. quód ideo Chriftus

lii

Chrittiane vedeant, Refp. ad umum. S.

Dominus pifcatores, & non milites ad pro

vagandam fham fidem miferit,

lyj

nonduüinque in ea fuerat

uia primum Eccle(ia novo germine pullulabat ,

completa illa Proohetia: Er adorabuet eum vmues Reges terra, omnes

t

eadem ep. babet, pratr-

entes fervient ilj. Haxcdue, ut idem S. P

ln

uravit Chriftus Dominus in inviratione ad coe

nanr anm magnam , ubt

fl

non dictum eít

de bis , qui priüs venerunt, di&tum eft , Zszrodue bue,

Vef[et

£0o15-

r 1. An Summu Poptifex. i [uis judiciis fe inf allbilis ejc.. 158

compelle; ita fignificata funt Eccle(iv primordía adhuc crefcentis, utef-

fent vires compellendi, poftquàm viribus fuerat roborata,

Ad zdwum

W

dic eum S, P. ep. ad Vinc. Nunquid ideo ne

gligenda eft medicina , quia

n

nonnullorum infanabilis eft peftilentia? nequaquam, contrarium con-

j

n

ftat in lege veteri quóad pgþnas temporales, & in nova quöad fpirituales.

rloy

"

t

.. QUAESTIO QUINTA.

]

De Infallibilitate Summi Pontificis.

jb

i

AnTICULUS Pniwvs.

x

n Summtus Pontifex in [uis judiciis

9

fi infalililis

)no

eum Contilio generali?

i

Waítio hxc folüm procedit de iis, quz totius Ecclefi [tatum,

A

fidei Catholice unitatem, veritatem, & infallibilitatem con-

m

cernunt ; in tantüm enim Chriftus

Dominus infallibilem Spi-

D)

ritüs SanGi affitentiam

promifit B. Petro, e

tuando Ecclefiaftice Mon

archie ftatu Romanis Succe

jüsque in perpe-

ol

floribus, in. quan-

3

tum erat Petra fecundaria, füper

uam voluit fundari firmitatem fidei ,

yu

immobilitatémque Ecclefize à Chri

9 Domino in lege gratiz inflituta :

vel ut aliis placct, infallibilitas Pon

jf

quatenus per hanc commune bonu

tificia ex eo fuit conceffa divinitus ;

73

m Ecclefie integrum fàlvaretur, &

inconcuffum, ne fideles in rebus £i

dei dubiis velut parvuli flu&uantes

circumferantur omni vento doctrin

$,

m]llm

& verà fententià fidei aberrent ; ad ho

atque ab integritate, fan&titate ;

c autem fatis eft, modoó infallibi-

conm

lis fit in controver(iis publicis fidei -de

finiendis, aut decretis totius Ec-

clefiz (tatum concernentibus

; que& fecu

r

univerfos Ecclefiz fideles (efe e

xtendant,

ndàm vim füam obligatoriam ad

]mtäus

tur, ut finiftram

Hoc à nobis ideo pramitti-

hfl& 1]

, & falfam quorundam op

inionem in principio ftatim

j

hujus ventilationis

polemicz magnz argua

mus ineptiz , & peffimz con-

jl

fequentig.

Ex hoc enim,

äfueraï

Pontifex ut particularis

arguunt hi fcioli, quód unus altervé Summus

ul

in nibilum abifffe conclu

Do&or erraverit ,

totam ejus infallibilitatem

"

dunt,

Vah

! inepta confequentia

$ preterquàm

T

enim quod antecedens refpe&tu do

ft

]

&rinalium in' magno

apud eruditos

(

verfetur dubio, confequehs per pe

flimam fequelam ex a

ntecedenti du«

)

2

citur ;

ueflio V, Deinfallibilitate fummi Pontifcis.

-340

citur; quis enim in negotiís politicis adeo peregrinus erit , qui nefciat,

Principi majorem authoritatem deberi, dum in fuis decretis, ftatutis , Ie-

gibus , & mandatis agit perfonam publicam , quàm dum agit tantüm prí-

vatam? & quo jure id controvertetur ín füpremo Ecclefix Principe?

fit, neceffe

qui hoc principium capere non vult, in medio lumine talpa*

autho-

eít. Sed audio obgannientes Luthero - Calviniítas , qui dicun

x

ritatem Summo Epifcoporum Prafüli majorem deberi de jure quocunque,

fi fan&tionibus publicis inter(it , non tamen omnimodam infallibilitatem,

licet etiam toti Concilio Epifcoporum przfideat, homines enim funt,

qui ex propria & intrinfeca conditione fallibiles, & mul

tis erroribus

fünt obnoxii, juxta illud Pfalmi: Ozzzzs bomo mendax.

Hec egregia

illa Theologià eft, quam hi perverfi trolli derivàrunt ex iis principlis,

quo primi herefüm coriphei ex rebelli füo, & venenato 'cerebro pro-

duxerunt, & cum magna animarum ftrage fparferunt in vulgus: dum

enim manifeftos errores in fide docuiffent, & hi à Summo Pontifice pro

Paftorali üa vigilantia anathemate fuiffent percufli, profcripti, & penitus

contriti, appellárunt ad Concilium generale ; ab.hoc cum idem judicium

excepiffent , Summum Pontificem unà cum Concilio falfitatibus, & er-

roribus obnoxium cavillàrunt, & irriferunt.. lIt igitur palam fiat quàm

temeré, przfümptuosé , & injuriosó id dicatur ab ejusmodi peüïmis er-

:

ronibus.

2. Dico. $ummus P

b*niä&x eum Concilio gemerali cff jnfallibilis in

fi;if jedicus. kaDD. Catb. omnes contra: Luthero -- Calvin. Proba-

E

tüur 1. Summus Pontifex tanquam Caput , & Concilium generale tan-

i

]

quam corpus repralentznt totam , & univerfalem Ecclefiam ; atqui Ec-

cle(ia univerízlis in deSniendis fidei controverfiis , aut quzftionibus mo-

i

rum eft infallibilis, & nulli errori obnoxia: ergo Summus Pontifex cum

Concilio generali eft in£allibilis in fuis judiciis. Min. conftat zz5ó ex

l

Iàia $4 Ubi Propheta iaducit Chri&um Dominum füam Spenífàm Eccle-

Ü

fiam fic alloquentem : ZVoZz zzmere , quia wom confunderis , meque erubef-

L

2dà ex 1. Ti-

eef. Velmaximé auterm confunderetur , fi erraret in fide.

V

moth. 3. [ibi Apoftclus ad Timotheum fimilia infinuat : Hac £ibi ferz-

)

bo , ut [éias, quomodó te oporteat comver[ari im Domo DEI , qua efl Ec-

D.

elefía DEI vivi , columna , et firmamentum , veritatis. . Hoc elogium

k

ali

ïff(

foli Eccletie univer?

competere fatentur ipfi adverfarii, narn quzlibet

Ecclefia. particularis eft errorí obnoxia : idQue intelligi de Ecclefia vifi-

Qj

bili indicat verbum cozver/ar? , quomodó enim Timotheus in Eccle(iá

3l

áovifibili , & Gbi incognità convetíari potuit ? implicat autem in termi-

Q

fice-

nis columnam , & firmamentum vcr)i,cgtisv effe , & tamen à veró de

iec

g , . 1 n /ä?nwzgs,käniä)x* 7n fuis judieris ffe infallibilisehe. vax

re: ergo &c. 37;/0 Matth. 18. dicitur : Porza izfe.

VÍ A0m pravalebunt

adversis eam , contra illam autem prevaluiffent

; fi in fide defeciffet,

4t0 ratione theolo

gicá : Nemo poteít obligari füb

gravi culpà ad cre-

dendum id infallibiliter , quod falfitati obnoxium eft

* fed Chrifti &ideles

fub gravi culpà obligantur ad fidem infallibilem adhi

bendam emnibus

iis, quz ab Ecclefia univer(ili proponunt

ur credenda : ergo.

$tó. Om-

nis promiífio inducit debitum , & obli

gationem ex juftitia etiam in DEO,

b

ut probabilis fert opinio, & fit

Ü

promiífio onerofa in materia juftitize, &

includat animum fe obligand

i5 vel ex fidelitate, i fit promiffio fi

mplex,

$

aut propoficum efficax : fed C

Domi-

!

nus Eccle(ige Qath

hriftus Dominus Caput , Sponfus , &

olice viibilis promifit illi immunitatem ab err

ore in

3

rebus fidei,-

ut modó vidimus : er

[Ü

€x fidelitate ad illam

f

go obligatur fi non ex juftitia , faltem

"In€ omni errore in fide pra(ervandam,

)

3. Prob. z. Maj

or prarogativa infallibilitatis debetur Ecclefiz no-

?TO

vi teftamenti , quàm

Ecclefiz teftamenti

veteris; tum, quia hxc erat in-

Id

tra limites folius Palzfting coarétata ,

)

jti

adeóque noa univerfalis ; tum ,

quia erat à Chrifto repudianda, & no

n per tatum órbem propaganda ;

g

tum tandem

;quia erat umbra , & fig

Va

ura Eccle(iz novi teftamenti : fed

in Ecclefia veteri dabatur om

nimoda infallibilitas eorum

; quz in fyne-

j

drio ,ubi przfi

debat Summius Pontifex , (tatuebantur ,«

ergo &c, Min

decernebantur :

. conflat r55 ex facra Scriptura Deuter.

17. Ubi in fub-

4l

Ortís controvy

erfiis partes litigantes remittuntur

a

Seniorum, v

à DEO ad concilium

el Sacerdotum Levitici generis cum

promiffione , quód ibi

u

fint excepturi judici veritatem, zd.

Pr&cipitu

r ib

idem partibus liti-

i

gantibus , ut fub poená mortis rebus de

finitis affenfü

m przbeant;

3tió.

; n

Si nulla injudicio i

lo fuiffet infallibilitas fententiz: nu

nquam fuiffent con-

y d

trovertentes fecuri de v

eritate ejusdem : fed hzc

omnia abíurdiffima

l

[

funt ,

quis enim unquam judicii veritatem

afferui

t?

:

cum falfitate componibilem

Ya

quis credez, DEUM voluiffe ho

minem Obligare füb minitatio-

u

ne poenz: mortis ad affenfum dandum rei

quis fibi perfuadebit , homines. in

definite X vero aberrabili? aut

"u

ege antiqua femper hzfiffe dubios in

dis, quz pertinent ad coníecutio

nerr

1 [W'

falutis &terne ? hzc certé ficut

"T

excedunt limites omnifcize providenti

* divinz , ita omnem prudeotem

OOIUm

affenfum in homine cordato excludun

lo

— 4. Prob.

;jt

j. Juxta ipfos adverfarios Ecci

R

3

efía vera debet effe indefe-

n HH

Qibilis : fed

fi Summus

Pontifex unà cum

authoritatis infallibilis ,

Ecclefi

Concil

lo generali non effet

«

a deficere peffec

» €r

gO &c. Min. prob,

forma Ecclefiz poffet deficere:

ergo etiam ipfa Eccl

efia. An,

g

rob. for-

d

ma Ecclefue e(t Qdes

; qux ut habet uSy"m'bolum At

hanafü , debet effe

Je

3

invio-

Sueflio F. De infallibilitate fummi Pontificis.

142

inviolata , & integra ;

fed i Summus Pontifex cum Concilio generali

horitatis in decidendis controverfiis fidei , hooc

non effet infallibilis aut

à füua integritate fides divina, immó penitus perire,

ipfo poffet deficere

lum fidei falsó definiret , totum motivum for-

dum enim unicum articu

confequenter tota fides füner

naturalis in Ecclefia

maleillius ceffaret ,

deficeret, quod aperté repugnat

infallibili promiHïon? diving Matth., 16.

infinuatz.

;. Obj

ic. 1. Pontifices in antiquo teffamento fepiffimé erráfle , fa-

odb

cra Scriptu

ra commemora

t;inter czxtera, quz brevitatis ergo hic trans-

nittuntur , legitur de

Teremia , quód publico decreto omnium Sacerdo-

tum, & Prophetarum

fuerit morti adjudicatus , eoquód juffu DEI exci-

dium

n prec

lixerit , ni(i refipifcant : atqui in hoc judicio

erofolymorur

totum Conciliumun

à cum Summo Pontifice maximé erravit: ergo.

o0, in antiquo teftamento potuifle in Sum-

Refp. Aliqui, concedend

mum Pontificem , ejusque Con

£ilium cadere errorem, non autem in no-

tatis multiplicem adducunt.

1724 eft , quia Syna-

vo, rationem difpari

defetibilis uti Ecclefia Chrifti , fed potiüs aliquan.

goga non erat ita in

do finem habitura.

2da, Quia DEUS in lege antiqua Ecclefiam magis

er extraordinaria

Prophetarum oracula, quàm ordinariam cujusdam

Pontificis authoritatem gubernavit. 3//7,qui

a Patres antiqui non habue-

laras infallibilitatis promiffiones ,

ut conítat Succeffori-

runt adeo prec

bus D. Petri fuiffe factas.

41A , quód promiffiones in veteri teftamento

conditionatz non abíolutze fuiffe vi.

fa&x , hypothetice tantüm , &

deantur.

fio non videtur firmo ftare talo. Tum, quia DEUS

Sed hzc refpon

m populum affec

uravit de veritate fententix à Judicio Seniorum la-

[

ipfu

hzc vera effent , fequerectur DEUM expofuiffe bo-

tc.

Tum etiam , fi

$

mines antiqui te

(tamenti difcrimini mor

aliter certo zeternz falutis, Tum

ri lege actum fi-

tandem , quia

homines nullum potuiffent hàbere in vete

h

lis ; ficuti enim omnia myfteria erant in obícuriffimis fi-

Áj

- dei fupernatura

uris revelata, & pro

pofita , ac per confequens multis dubitationibus,

N

& haefitationibus fubje

&a , i non habuiffent judicem infallibilem , qui eos

IN

de certitudine fensüs certificáffet , null

us locus pro a&u fidei fupernatu-

C

ralis remanfiffet, Relidà igitur hac folutione minüs verifimili.

Qü

Refp. 2. Cafum Jeremiz non effe hic ad rem , quia Pontifex , &

d

cnon errárunt in decifione alicujus quzfítionis legalis, aut

' Sacerdotes tun

lj

religionis de qu

a eit difficultas , fed in quaftione facti : an fcil. Jeremias

& falía fuerit ejus Prophetia ? Extra aleam dubitationis

j

"

fit reus mortis ,

tb

autem €

ft, Summum Pontificem etiam novi teftame

nti cum Concilio ge-

nerali

l

a

Art. L. A fummus Pontifex n fuis. decretis [j Infallibil o 143

nerali poffe errare in quzftionibus facti , ut infra latiüis dicetur , fecüs au-

u

tem in quzftionibus univerfalibusjuris, que toti Ecclefiz proponuntur ;

Ü

&ujusmodi fünt decreta de fide, & precepta morum generalia,

f«

Refp. 3. Sentenatiam condemnatoriam

Jeremiz non fuiffe latam in fyne-

j

il

drio przefidente Summo Pontifice, fed intumultuario concurfü, & motu

populi, fedato per principes Juda , qui Prophetam & manibus advería-

z

riorum tumultuantium eri

1

f

puerunt

; & hinc non. mirandum eít , quód (en-

tentia illa fuerit erronea, & in hominem fan&um ,. atque innoxium lata,

u

€. Objic. 2. Summus Pontifex in lege veteri unà cum Coacilio non

d*

Wt

folim non acceptavit Meffiam in lege promiffum , fed etiam ipfum inno-

centem ex invidià , & vmulatione morti adjudicavit Joann. 11. Deinde

l

d

Matth. 26, convocatum eft alterum

Concilium , ubi Sacerdotes qure-

bant fa/fum teffimonium contra T E

$U M , ut eum morti traderent :

i.

& tandem pronuntiant fententiam

» quód /f reus mortis : ergo utrobi«

Y

.que Summus Pontifex cum toto C

oncilio erravit,

a.

Refp. Tempor

e mortis Chriíti non Sümmus Pontifex, fed ipfemet

Jafle

Salvator fuit fupre

mus Judex controver(iarum fidei in terris; ideo mi-

n

rum non eft, quód Pontifex fimul cum Concilio tunc erraverit

» prefer-

hm

tim cum Synagoga in inftanti mortis Chritti penitus fux

v

23

puld

b )

Nihil autem horum fimile invenitur in P.

rat abroganda,

E

nm)

Jh

quenter paritas hzc claudicat.

ontiäcp povj teftamenti 3 coníe.

fü

7. Ke

[ii

plicas. Chriftus Matth. 25. præcipf-t Judzis,

ut audiant fcribas ,

(

& Pharifeos in Cathedra Moyfis fedentes, & facere

quz dicunt, non

veró qug faciunt: ergo non obftante , quód Ch

riftus fuerit tunc fupre.

pi

mus controverfiarum Judex

; ipforum tamen judicium ad

huc infallibile

um lü

erat , aliàs fruftra ad eos Judzos remififfet

: igitur multó magis judicium

Summi Pontificis cum fynedro füit adhuc

f

infallibile tempore Chrifti,

D

f

Refp. Hoc argamentum potiüis obe

fle , quàm prodeffe ipfis adver-

fariis , cuivis examinanti pater,

li

(

In quantum autem contra HO&I'HIW

j

folutionem militat , dico, quód poft

adventum Chrifti dosinfallibilitatis in

judiciis non fuerit unico inftant

mbUS !

i Summo Pontifici & fynedrio adempta,

g

fed paulatim , & fucceffivé

Concilium poft Chriftum n

» üt cum honore Synagoga fepeliretur ; hinc

atum immediaté convocatum ab Herode, ia

quo fcifcitabatur, ubi Chri

?

ftus nafceretur juxta vaticinia Prophetarum

.

13

:

adhuc erat infsllibile, & e

X affiftentia Spiritüs Sancti refpondit * 7» Eetb-

lehem fTuda , f£c enim fc

j

j;,'l

fuda cc. 1nairero ver

riptum eff per Prophetam , ci» ru Bethlebem terra

ercmll?

9 Concilio occafione füfcitationis

i congre-

gato Joonn. rt. Larguefcente jam $

[2[1003

ynagogà ,& $nem exci

- breviter

il

[is

babiturà infallibilitas Judicii Pontifi

E

cis, & Concilii jam vacillabat ; qua-

nadll

re

144

Queftio V. de infallibilitate Summis Poutificis.

ye Caiphas partim erravit, partim prophetavit per illa verba: e'xþädit, uf

gimus bomo moriatur pro populo , ue tota geus pereat. . In aliis poftremis

duobus conciliabulis autem , in quorum primo apud Caipham Matth. 26.

ito Chtiftus operà Jud& proditoris fuit captus ; & altero Matth. 27.

in

congregato €o

N

mane ,quo Chriftum Pilato tradiderunt, omnino fuit erra.

tum non tantü

m in quzftione facti , fed etiam fidei, quia Caiphas cum

toto Concilio

*

definivit Chriftum non effe filium DEI vivi , blasphemi-

nunti

AMfe eum, qui contrarium afferuerit ; nec mirum, quia non

4mque pro

ampliüs à S

piritu San&to dirigebantur, qui Chrifti mortem moliebantur.

Ex quibus omnibus conttat ,

quód donum infallibilitatis nondum abla-

tum fu

erit à Pontifice , & fynedrio , quando Chriftus Judzis pracepit,

ut Scribas , & Pbharifzos in Cathedra Moytis

loquentes audirent.

ARTICuLus SECUN DusS.

mmi Pontificis. infalibih

qz'y fft Mque

: An þntentid Su

" Conctlto gmem/i e

Rxclarum in hac plaufibili quzítione dedit exemplum eximium

"TIheologorum lumen S. P. Auguftinus; & hoc fi Janfeniftz prz-

*p

tenfi ejusdem difcipuli cum debita reflexione fufpicerent , non in

tot miferabile

s errorum labyrinthos proruerent : poftquàm enim Pela-

nodis Provincialibus in Africa celebratis ad Summum

ius à variis fy

Pontificem appe

llàffec , ab eóque judicium de falitate füz do&trinee A-

ffionibus accepiffet ,

non exfpe&avit Magnus Aurelius

f

oftolicis expre

confenfum omni

um Ecclefiarum in condemnationem Pelagii, fed audità

)

licà illicoó exclamavit. Caz/a fiuzta eff! egregium fane,

l

(entendà Apofto

& tanto Do

&or

e digniffimum oraculum : noverat utique acutiffimus

f

Maje

ftatem Cathedrz Apoftolice tam eximiam efle in fuis decre-

hi

Prafíul,

.

n&allibilem in fuis fententiis , ut ea

tis , 3

m í

m vincere non poflint etiam

d

füperb

DA

inferorum portz , & cur Catholicus orbis cervicem inclinare

li

il

infallibi

li ejus fententiz contra primarium tunc temporis hareticum ab-

nueret?

caufa finita eft , fafficiat hujus veritatis teftem habere Augufti-

d utinam finiatur & error, error inquam, quo antiqui Pariien-

li

pnum. Se

fes, & moderni Ja

nfenio - Quefnellifte Cathedram Romanam feorfim à

ffu$

Ecclefige fuggillant fallibilem, & à recta

Concilio , five confenfu totius

femita veritatis deviabilem, Ubi enim, ajunt , foli Pontifici infallibilis

l]qu

Spiritüs Sandi affiftentia promiffa eft ? hujus promiífionis certé in nullo

l

ang

ulo facre Scripturg ullum habetur veítigium , immó veró frequenta-

Q

ientiis comprobatum eft, Pontifices , etiam dum ex. Cathedra

« tis exper

loque-

AArk. TI. Ilin fententin Summi Poxtificis tafallibilis frr 45;'9&6 C 14y

loquebantur , multas here(es docuiffe , definiifle, & propalàffe, Sedhuic

erroneg'opitiioni contradicit univerfa , & , ut loquitur Bellarminus ,

communiffima omnium Catholicorum fententia , quam totus orbis Ca-

tholicus exceptis pauculis Doctoribus ample&titur. Immó Theopbylus

Raynaudus in opufculo cui titulus Avvóe £eg teftatur , pro infallibilita-

te Pontificis poffe adduci omnes Theologos , quotquot ante Concilium

l

Conftantienfe loruerunit ; & hincteftatur Ruardus T appe orat. 3, Theol,

)u

pag. 393. doCtrinam contráriam effe noviter introductam À quibusdam

It

Parifienfium contra doctrinam veterum omnium fcriptoru

m , qui Roma-

ni Pontificis judicium in quzftionibus fidei infallibile e

fle tradunt.

Et

l

cum his

l

o. Dico. Semtentia Sumum Pontificis InfAllibilis eff etiam absaue

Conctlio geuerali. lta Auth, feré omnes Catholici. Prob. i. ex S. P.

Augultino contra 2. epiít. Pelag. lib, 4.(ic difcurrente : 4uz verà co

nere-

atdone fjmodi opus erat, ut. ap

erta pernicies damnaretur ; quaff

zulls

:

erefis aliquaudo , uiff fymodi c

ongregatione damnata [ft , cum pot ibs ra-

riffme inveniantur ,propter q

74

A5 damnandas nece[fitas talis extterit:

Y

epultóaue [lnt , atque. incompar

abiliter plures , qua ubi extiterunt . illic

improbari , damnaríque merue

ruat , atque inde per ceteras terras devi-

"

£ande innote[cere potuerunt.

v

Ex quibus fic: ad hxrefes profcribendas,

Q

& damnandas , juxta. adverfari.

0$ etiam, requiritur judicium infallibile:

atqui certum eft, Summos Po

AU

ntiices independenter ab omni Concilio

d

proícripfiffe , & damnáffe plu

rimas hsrefes :

tribus fculis , in quibus de nullo Concilio

Ita legimus , quód primis

V.

U

Oecumeaico co

gitabatur,

m

plurimz hzrefes fuerinc damnate nimirum

Marcionis , Mont

ani, Nova-

J

(

J

tianorum , Cataphrygarum , Sabellii ,

& aliorum : fübfecutis poftea

jf

feculis aliv quoque confixe funt fine fyn

v

habemus in Pelagio, Joviniano, Prifcillia

odi congregatione ; exemplum

T

M

btf

no, Vigilantio &c. ergo. judi-

cium.Summi Pontificis , quà talis, id eff ,

dum aliquid de fide divin& cre-

p a

t

dendum decernit, vel quod ad mores.t

eft penitus infillibile.

otius Ecclefize pcrLinetï, ftatuit,

n

m l

lam declaratio

16. Dices. Nullam hzrefin poffe dici infallibiliter

da mnzïtarh per fo-

(f

nem Summi Pontificis , fed infuper req

uiti confenfüm to-

Pgïil

IV'

tius Ecclefiz.

i

Contra 1, Hxc refpon(io militat aperte

[ j gtm

in quo dicitur, quódhxrefes à Summo Pon

cum textu Auguftiniano,

g

tifice absque fynodo damna-

tx innotefcere potuerunt devitaude , & n

on per coníeníum totius Ec-

j 9

cle(ix comdemnanda,

gen

: athedü

T

Contra

Iu

—

^.

146

Snefiio V. De infallibilitate Suymmi Pontificis.

Contra 2. Vcl intelligis per confenfum totius Ecclefiz confenfum

univerfitatis fidelium omnium , vel folius coctüs Epifcoporum ? Non

primum ,tum quia determinare controverfias fidei non pertinet ad oves,

fed paftores. ' Tum etiam, in fubditis eft tantüm infallibilitas paffiva ar-

ticulorum fidei , non veró aGtiva, qualis reperitur in folis proefulibus Ec-

clefise.

Tum tandem , quia ridiculum eft rufticos, ignorantes , & mu-

lierculas debere judicium fuum ferre in controverfiis fidei, & morum

Ecclefie. |INon feeuzdum , quia Petro eft abfoluté fine appofitá conditio-

ne dependenti:x à confenfu Epifcoporum promifía infallibiiis Spiritüs San-

&i affiftentia , dum ex Cathedra , vel in fe vel fuis fuccefloribus loqui-

tur. 2z40, füpponamus Epilcopos non poffe fynodaliter congregari , uti

ob turb.lenta Bellopz tempora fxpiüs contigiffe hiftoriz probant, que-

fo quomodó po(libile exiflimas , omnes Epifcopos locis , & provinciis

adeo diffitos, ita inunam ire fententiam , ut nullus ab alio in fü3 opinio-

ne diffideat? ceité res hzc eft penitus impercepübilis, 2444e.

u

iód mi-

ferrima effet Ecclefie conditio, & ftatus, fi femper neceffarius

"

enct con-

fenfus Epifcoporum in fynodo convenientium , cum enim hac conven-

tio magnam , & prolixam temporis moram petat, poterunt intereahg-

refiarchx definitiones Pontificias elidere , eludere , irridere & impuné

per totam Ecclefiam fuos errores difleminare. 37/2, Etfi totum Con-

cilium Fpifcoporum ponamus congregatum , omnésque Epifcopi fuas

opiniones fuper quadam hzrcfi aperiant , certum tamen eft , ei de jure

[/

deberi f(ententiam definitivam , cui omnes acquiefcere tenerentur , qui

fupremam in Concilio authoritatem habet : fed ut Martinus V. anno

1

341 8. flatuit : Papa canonicé eleifus babet fupremnm authoritatem in

[

ti

Fcclefía DEI. Ergo &c. Vel ut etiam tibi hoe demus , Papam non habere

füpremam, fed equalem cum aliis poteftatem, & authoritatem , tunc fe-

quitur contra te ipfüm, ad valorem definitionis, vef declarationis non

t

requiri confenfum omnium , fed tantüm potiorum Epifcoporum , quia

E

Tür

poteftas equaliter in omnibus refidens , que exercetur per fuffragia , ef-

fectum füum fortitur folüm à potiori parte fuffragantium. — Vel (i dicas

M

in materia fidei requiri confenfuüm omnium, reddes potíores controver-

log

fias moraliter interminabiles, vix enim moraliter poffibile eft, quód omnes

D

sequali poteftate communiti , in cunctis controverfiis deeidendis unani-

xiter, & fine contradictione aliquorum faltem : conventant;

fitj

Aife

1r. Probatur 3. Impoffibile , & contra providentiam divinam eft,

uód omnes fideles errent in fide , idjue credant infillibiliter verum ,

At

uod in fe falfüm eft : fed ( Summus Pontifex in decidendis controver-

lt

fiis fidei non effet authoritatis infallibilis , fequeretur omnes fideles poffe

h

errare

du

ïfum

at H d [:nteþtia Summi Pontificis infallililis fet absque efee. t 4')'

errare in fides ergo &c. Prob. min. Cwon paffor , ita loquitur $. Grego-

Von

N

rius , per abrupta graditur , nece[fe eff , ut per pracipitium oves [equau-

£ur : íed füppofità fallibilitate Summi Pontificis poffet ille per abrupta er-

u

iB

rorum gradi : ergo omnes oves , qux ipfüm velut Paftorem fequi debe-

rent, per przcipitia errorum fequerentur,

LY

QDf

Relp. Antiqui Parifienfes , argumentationem hanc effe ineptam: ex

Vi

hoc enim, quód Summus Pontifex non fit infallibilis authoritatis , fequi-

tur quidem, quàd ille, przcisé ut Pontifex eft, non femper infallibiliter

o

decidat controverfias fidei , eásque fidelibus firmiter credendas proponat,

gqui-

bene tamen utauthoritatem infallibilem Concilio univerfíali concreditam

Ui

,(

velut Minifter Ecclefie exercet ; in hujus enim muneris exercitio, quod

in fübfidium Concilii, difficulter potiffimàm congregandi , Romano

dncis

Pontifici demandatum

)a?'xnïo-

€ft , nullius erronez propofitionis aut definitionis

capax elt..

b

ii

Contra: rz

Ü

. Hzc do&rina Gallicana ponït"C-oncïlïum Vicarium

T

nre

Chrifli, & Summum Pontificem Vicarium Vicarii , quod eft contra fi-

dem, utpote definitum contra articulum 37. W/iclefi. 24ó. Infert illa ,

at

quód Concilium nullà approbatione , aut ratihabitione Pontificis indi-

m

geat , quod eít contra 7. fynodum gen. Act,6. 37/70. Conftituit bwc re-

vt

Ífponfio Concilium füpra Pontificem , quod infra laté refutabitur. 4f.

yi ls

Suppofità congregatione Concilii Summus Pontifex effet abfolutus ab

irit

omní füo officio , quod inauditum eft, $72. Nunquam poffet Papa de-

h GPï

clarare fententiam aliquam hereticam absque hoc , quód requirat defu-

,l

per omnes Epifcopos , num velint conciliariter congregari nec ne? quod

ju

ridiculum eft. 67?. Definitiones Summi Pontificis à Concilio poffent

l

emendari, revocari, & annullari, quod erroneum efl. 7777s0, Primatüs

,wnti&

totius Eccle(iv aon effet Petro à Chrifto Domino datus ut transfundat

yis

in fuos facceffores , fed in totam Ecclefiam , vel Univerfitatem Epifcopo-

n qu['l

rum quod eít contra fidem. "Taceo alia abfürda , qux hanc crifin Galli-

Qia ! Cf

canam ab omai fpecie veritatis alieniffimam comitantur , quilibet in theo-

d

logicis obiter tin&tus ejus abfürditatem facilé, & (ine multis reflexioni-

wovc:-

bus laboriofis eruere poterit,

jonió

12. Probatur 3. Ex illoLuc. 22. ubi Dominus aít

'Simant Petzd cr-

1 m]klm'

amon , Simon ecce Satban expetivit vos , ut cribraret Jfícut triticum : ego

autem rogavi pro te, ut son d.

eficiat fides tun , ef- t aliquando conver-

d

fs confirma fratres tuos.

Quibus verbis Chriftus duo privilegia petift,

vefüm !

& impetravit Petro , nempe indefedtibilitatem fidei in perfona propria ,

1H()VCI"

& infallibilem firmitatem in re& inftruendis , & confirmandis fratribus

s

Pon-

erril'a

quoad fanam fidem tam ample&tendam, c;uäm propagandam ; fed fi

tifex

i&s |

Quaflio V. De infallibilitate Summi þmez'fcz':.

tifex poffet errare in fide , hoc fecundum privilegium deficerer quoad

fuum effectum , & confequenter oratio Chrifti Domini , ejüsque in ea

fundata promiffio effet fallibilis, quod Salvatori. maximé injurium vide-

tur: ergo ficuti Petrus vi hujus privilegii, 3 Chrifto Domino impetrati ,

non potuit deeffe in fuis fratribus confirmandis , íta neque ullus füceef-

forum Petri vi fecundi privilegii poterit vacillare.in rebus fidei, per con-

fequens ficuti, ille ita nec ifti in fide errare poffunt. Min conftat ex fe,

nam illud fecundum privilegium non impetravit Chriftus Petro in com-

modum.proprium, fed in fubfidium Eccle(ie , ovium , & fidelium in ea

contentorum , qui in ambiguis fidei controverf(iistitubantes indigent con-

firmari , fi autem ipfe Paftor in fide poffet errare & titubare, quomodó

aliis firmitatem tribuet? Hinc appofité S. Leo I. Serm. 3. de affumpt. fua

ad Pontif, aáit: Specialis cura Petri à Domino fufcipitur , & pro fide Petri

propri fapplicatur , tauquam aliorum [ffatus certior fit fururus , Jfé mens

Principis vidfa uon fuerit ; im Petro ergo omnium fortitudo munitur ,c&

divina gratia ita ordizatur auxilium , ut firmitas, qua per Cheiffum

Petro tribuitur ,per Petrum Apoffolis cateris conferarar. . Plura de hac

re teftimonia fi defideres ,vide eminentiffimum Bellarminum,

13. Nec valet dicere cum antiquis Parifienfibus , Chri

(tum loco

citato oráffe pro Ecclefia univerfali immediaté , five pro Petro ut figu-

ram ejus gerebat , atque adeo foli Ecclefiz impetráffe , ut fides ejus nor

fit defe&ura , quamvis defa&to Petrus defecerit negando Cbriffum. Non

inquam valet, quia omnes circamftantix locutionis , & textüs exprefse

f

indicant , oratum fuiffe particulariter pro Petro , & ejus Succefforibus ,.

li

alioquin fruítra compellàffet Chriftus Petrum proprio nomine bis dicen-

D

do : $m , Simon ecce Satbanas expetivit vos . cic. fcil. Apoftolos om-

lj

nes, & in ipfis totam Eccle(iam 5 ego agzez rogavi pro te , ut s defe-

al

ciat fides.fua ; non ergo immediaté pre omnibus, fed in fpecie pro Petro

Q

oravit, aliàs reCtiüs dixiffet : Eeo autem rogavi pro volis , ut monm deficint

T

fides vefIra : 1dem oftendit fequens contextus : e? z« aliquando comver-

li j

fs comfirma fi*ah?s £50$ : quód non quadrat Ecclefiz toti , quz ficuti

ühu

nunquam pravaricata eft, ita neque poft lapfüm converfa , quadue nul-

3

l

los habet confratres , cum ommes fideles fintejus filit. Si veró Parifien-

i

fes velint, quód ficuti mediante Petro, & per Petrum ejüsque fücceffo-

li

i

res omnia Ecclefie membra erant in fide confolidanda , ita & mediante

Al

Petro ut capite pro toto Ecclefix corpore ejusque membris fuiffe ora--

r

tum, res falva foret & integra cum S. P. Auguftino in qq. novi teftam.

fürlbl

q. 75. dicente : Zdanifeffum eff i Petro ommues contineri g rogaus eum

Ti

*

pra Petro pro omnibus rogare ignofcitur. Deinde falfum etiam €

euum

üy

"rt. V, n fententia Summi Pontificis iofAllibilis fee absque ete, . Y49

^

j

Petrum denegando Chriftum defeciffe X fide faltem interná, ut in

D

D. Chryfoft. hom. 35. in Matth. ex fragilitate namque humana Petrus

üz:

mentitus eft dicens : Noz zov bomizem , quem tamen non ita pride

j

confeffus fuerat , e//e /z'!z'um DEI viv; , excidit igitur gratià, & charitate

j

nonautem fide,

Qv

1 4. Objic. r. Si Summi Pontificis fententia abSque Concilio gene-

13

rali in controverfiis fidei , & morum judicandis fit omnino infallibilis ,

d

füperflué convocabuntur Concilia generalia, quód enim fieri poteft per

1

pauca , abhorret

plura tanquam fuperflua : fed hoc nemo fanz mentis

M

dicet: ergo &c.

o

d

Refp. N. Sequelam ; quar

nvís ením certun fit 5 Romanum Pontifi-

.

cem ut talem , & quoties ex Cathedra loquitur, non poffe errare; ta-

"ii

men quia ejus officium eft ordinarium , ordinariis quoque mediis uti de-

bet ad meliüs indagandam veritatem , & invocandum Spiritum San&um

ïllü?/i

n

pro aíIiftentia füa in decidenda controverfía fidei exhibenda ; unde pro-

jf

negotii gravitate tenetur vel Concilia generalia convocare, vel faltem

hl

Concilium Cardinalium, do&iflimos , & in theologia dogmatica verfa-

tiffimos Prelatos ac Theologos confulere, qui rem controverfam ex Sa-

i XOCC

cris litteris , traditionibus , Conciliorum definit

ionibus, aliorámque Pon-

T

]

u

tificum decretis diligenter inquirant

dant.

, illámque proximé definibilem red-

js 10

Hoc enim modo definitiones £&

&ew cum interventu Concilii ge-

, :wn

neralis citiüs orbi innotefcunt , fuaviàs

, atque facili'is per totam Eccle-

tefuä

fiam recipiuntur, & cuftodiuntur

; Haretici etiam validiüs , & effica-

ciüs refutantur , quando ex toto

Orbe Epifcopi ac Prxlati vocati in

i

unum confentiunt, & rei definite fübfcribunt.

Nec tunc locus eft mul-

; t

IOS [2

tis tergiverfationibus , vel excufàtionibus ,

quibus heterodoxi utuntur

ad fe fübtrahendum obedientiz Ecclefiz , ne

u

P.

mo enim.pratexere poffet ,

p

quàd non fuerit vocatus , auditus , vel ut

Parifienfes contendebant ,

quód Summus Pontifex non fit infallibilis in

' je ll

dogmatibus fidei definien-

n

dis absque Concilio , hx & (imiles difficultate

s omnes ceffarent per Con-

cilium generale à Summo Pontifice con

i^

(l

gregatum: ex fpeciali igitur pro.

Videntia, & non fortuitó fa&um fuiffe

credi debet , quód in primis Ec-

j

clefie

y j

primordiis exortá controverfià de ufa legalium. non folus Petrus

utcunque Spiritu San&o repletus , & dote infallibilitatis fzcurus eam de.

r

ledmnïe

niérit, fed primum Concilium Jerofolymitanum pro dictis legalibus ab-

ro

gandis congregaverit , volens fine dubio per hoc omnibus fuis füccet- -

iü'e o

fo

ribus dare exemplum , quàd in fimilibus occafionibus imitarentur.

| g

E

rzterea indefecibilitas feu confirmatio Summi Pontificis in fide docen-

"L

da non tollit obligationem examinandi rem defin

nec con-

leüv'

;iendam » ficuti

firmatio

j

3

í;o

DQueflio V. De infallibilitate Summi Pontifcis.

firmatio in gratia obligationem implendi precepta, adhibendi diligentiam

ro cognitione obligationis , & evitandis periculis peccatorum , immó

utrobique providentia , & affiftentia divina ad primum infert indefe&ti-

bilem affi(tentiam ad fecundum: infüper hoc examen, vel inquifitio ex co

neceffaria eft , quód indefe&ibilitas non errandi conceffa Ecclefig & ejus

Capiti non fe extendat ad omnem materiam, fed tantüm ad controver-

fias fidei fententià falli & fallere nefcià decidendas , ad fenfüm legitimum

S, Scripturz explicandum , nec non univerfalia precepta morum prg-

fcribenda s preprimis igitur difcutiendum, an res definienda , & toti Ec-

clefiv proponenda ad aliquid horum pertineat, adeoque ad judicium Ec-

clefiz fpectet?

15. Sed quid fi Summus Pontifex temer? fine przvià confültatione

'Theologorum , & examine confueto rem aliquam definiat? refpondet P.

Valentia admiífo cafü peccare quidem Summium Pontificem mortaliter,

eoquód rem tam magni momenti adeo temeré aggrediatur , & contro-

ver(iam de fide fine przmifsà debità diligentià, & difcuffione decidat ,

in definitione . tamen eum errare non poffe.

Refpondent alii meliüs,

füppofitá Divinà providentià , & affiftentià debità Summo Pontifici , fi.

cuti non poteft errare faltem potentià confequenti; ita non poteft ali-

quid, temeré, & non adhibito debito examine definire; providentia

enim ad infallibiliter non errandum infert providentiam ad remeré non

1

definiendum, ficuti providentia efficax circa finem infert providentiam

efficacem circa media ad talem finem. Et fi certum non foret, Pontifi-

cem non poffe temeré aliquid definire , hzretici haberent magnam aníam

calumniandi definitiones Pontificum & Conciliorum , dicentes , debitum

l

non fuifle adhibitum examen , fcrutinium &c. Ita Bellarm. quem fequitur

fi

Cardin. Lugo de virt. fidei difd. z. fe&, r3.$. z. n. 277. qui addunt,

f

ubd fi Summus Pontifex vel cum Concilio, vel folus attentaret aliquod

[

dogma falfum non adhibità debità con(ültatione definire , ad providen-

i

tiam Divinam fpe&are , eum é vivis tollere , ne (equatur deceptio, aut

error Ecclefiz , (i ejus conatus aliter impediri non poffit.

W

16. Objic. 2. Summus Pontifex ut talis poteil errare in particula-

(

ribus morum przceptis , ac legibus condendis : ergo & in univerfalibus

fh

morum przeceptis toti Ecclefiz propofitis. — Confequentiam probat Ame-

fius per illam gnomam logicaleg, quá dicitur, quód univerfalia re ipsà

h

non differant à particularibus.

Wj

Refp. C. Ant. & N, confeq. Ad ejusprob. dico, per univerfalia , feu

«j

eneralia morum przcepta, in quibus Papa errare non poteft, nos non

abqu

rea-

i,

intelligere univerfalia logica à part;cularibus abítraGta, & indiftintta

iter,

rt. V. An fententia Summi Pontifeis infallbilis fe nbsque ebe. xg

liter, fed precepta qux univerfali Ecclefie prefcribuntur; in his enim

errare nequit mandando aliquid per fe malum faluti eternx nocivum ,

]

|

l

v.g. ufüram , aut contractum aliquem illicitum, vel prohibendo aliquid

ad falutem neceffarium v. g. Sacramenti Poenitentiz ufüm , alioquin. in

(

n

fide etiam erraret, cum de fide fic, omne vitium effe malum, « fu-

giendum, & omnes virtutes & Sacramenta tanquam media ad coníe-

[

m

quendam íalutem aternam neceffaria ampleCtenda.

Per particularia

morum przcepta veró intelligimus cafüum, feu controverfiarum par-

t

It

ticularíum inter partes litigantes decifionem e. g. adulterii, furti &c.

in his certum eft, Pontificem errare. poffe, vel ex fübreptione, falsà

It

informatione , vel etiam pravo affectu, damnando fort& innocentem,

vel illi graviorem , quàm juftitia petit, pocnam imponendo, vel etiam

n

du

clefiz , cum tunc erret ut

abíolvendo reum, qui reipfareus eít, & hoc fine przjudicio totius Ec-

particularis Do&or, non definiens rem ita

fteh

fe habere, ned

nttt

étendam.

precipiens cun&tis fidelibus fnam fententiam ut ample-

j

17. Objic. s. Cocleftinus IIL, ut Pontifex de fa&o erravit definfen-

[iüs,

o matrimonium fidelium diffolvi

per hzrefin , ita ut liceat conjugi in-

N

rocenti , cujus prior conjux

in hzre(in fuit lapfus, ad alias nuptias con-

dul

volare: quz propofitio eft

hzretica, cum contraríum definiérit Inno-

j

It

cent, IIL cap. qgazde de dioortiis,

& Concil. Trid, feff, 24. cam. $, Por-

A tl

ró Ceeleftirum III. illam propofiti

J

onem definilffe ,ex eo conítat , quód

qim

olim extiterit in. decretalibus cap

[À

laudabilem de conver[. infid. ptout

(MX

fe vidiffe teftatur Alphonfüs de ca.

firo lib. r. de hares. c. 4. qui infüper

affirmat , Cocfeftímum nullo

modo poffe ab Ixrefi excufari, Étem Ale-

eun

xander III. cap. Zicer de /onf,

^4

duor. erroneé definivit, matrimonium ra-

mul

u

tum cum una non diffolvi

per matrimonium fübfequens confümmatum

cum altera, qgazavis ,

inquit,

altter à quibusdam Pradecefforsbus no[lris

J

aliquando [it judicatum * erg,

o Summi Pontifices quà tales fepius ex

od

cathedra errores docuerunt ,

pofuerunt,

& univeríili Ecclefiz: amplectendos pro-

tl0s )l

Refp. Cocleftinum , aut In

nocentium neutram partem ex cathedra

cull

bilius videbatur

flat ex verbis Innocentii

definiifle, fed quod fibi proba

propofüifle, idque cón-

4ji!

Ti

; que ita fe

habent: 57 veró alter. fidelium con-

n

jugum, vel labatur £m berefrm,

vel

j

tranfeat ad gentilitatis evrorem ,

T p

non credimus , quid ím boc cofu ds,

qui relinquitur , vivente atteropoffrt

nd [ecundas muptias comuolare, .E

xpende particulam zoz credzus, quoz

hP

absque controverfia privatam ipfi

us opinionem indicat,

Nec GCoefti-

&us contrarium ex Cathedra de

g5

xis,

d

finivit, quod. manife&e e:o?l'igjtur e

qua

Jifi

Dus[Ho V.De infallibilitate Summi Poutificis.

172

uz adjungit in

his formalibus : Zcer quidam Pradece[for moffer ( fcilicet

tur. Ubi coníultó aldic, femfzffe, &

Coleftinus ) fe

ufiffe

]/e aliter videa

non definfil/e ,

aut dezermináffe ,

volens abs d:bio indigitare, quód Coe-

tus Doctor aliter fenf^rit, aut opinatus fuerit.

leftinus tantüm ut priva

'Nec obílat fententiam

Coeleftini fuiffe olim in decr

etalibus , quía noa

(à Pontificum in iure canonico relata, fünt

omnia refcripta, aut refpon

habenda de £

de , & tanquamex cathedra à Ponti

ficibus definita.

Simi-

liter refpondend

um eft, Alexandrum liL ejüsque Predeceffores , quos

x cathedra definiílle. fed velut privatos Do-

de ea materia citat, nihil e

&oresita opinatos fuiffe,

Et hoc extendendum etiam exi(timamus ad

Alexander cap. cun effes de teflamentis afle-

eam opinionem, quà idem

rit, alienum effe à Divina 1

ege, & Ecclefi: coníoetudine, ut in tefta-

m tres teftes, & irfüper fib poena ex-

mentis requirantur plures, quà

communicationis przcepit, ne te

(tamenta cum tribus teftibus faCta ab

H

ullo refcindantur, cuj

us contrarium appro

bat praxis totius orbis con-

formiter ad leges civiles.

Nam prizià , licet in hoc erraveric Summus

dicare nequit infallibilitati Ca-

Pontifex, hic tamen

error privatus prz;ju

Secumdo. Poteft Summus Pontifex intelligi non de

thedrs Apo(tolice.

omnibus teftamentis ,

fed tantüm de iis, qux Eccleiiam, vel locum

faciunt, aut legata illis relinq

uunt, & ad horum valo-

ium heredem

yem tres teftes füfficiunt , proinde non d

erogat nec legibus civilibus,

nec communi praxi.

18. Objic. 4. cum Janfenift

is: Con(ftitutio Um'ge)zitw äfei.record.

f

bus DD. Catbolicis habetur velut dog-

Clemente Xl. emanata ab omni

nitum : atqui non omnia quz in di

&a Conftitutio-

Lj

ma ex Cathedra defi

fallibilitatem Sdei Divine: ergo fententia

ne continentur, me

rentur in

H

lis, f(ive ex cathedra loquentis non femper in-

Summi Pontificis quà ta

((]

fallibilis eft,

aut irreformabilis ,

fed requiritur ut etiam confenfus to-

[

Concilio generali congregate accedat. Min prob. in

tius Ecclefix in

L

laudata Conftitut

ione Ungenitus principaliter continetur anathematis-

u

famofarum propofitionum Iprenfis , & 1or.

pofitionum

mus quinque

N

g

)uesnellii : atqui hz. prop

ofitiones, & pofitiones coincidunt in idem

& Thomiftica, przfertim de gratia ab id-

|

cum fententia Auguftiniana ,

[

crinfeco efficaci ; con

fer enim inter fe fententias utriusque partis, non

L

fimilitudinem inter ovum & ovum , acinter fententiam

[

invenies tantam

Au uf*cinianoï-Thomif*cicam ac Ja

nfenio - Quesnellianam : ergo fi propo-

((&

« da

fitiones Janfenio -

Quesnellianz infallibiliter anathematizatx funt per

[j

Conftitutionem, par anathema exceperunt etía

m dogmata

u

l

fepe dictam

n

:

r

m

iniano - Thomiftica: quis autem hoc crcïdet ? numquid Auguftinia

| drt. IT. hn fententia Summi Poutificis InfallibHis ffe absquecire. vg3

i

ni-cum Thomiftis fuam fententiam & publicis cathedris legunt; defen-

ii

dupt, & yelut dodrinam ex facrg Scripturz oraculis, SS. Patrum prz-

(

Ífertim faz íchole Coriphzorum teftimoniis hauftam orbi Scholaflice

It

fidentiffimé proponunt ? & quod omnium caput eft, Romz, ubiviget

Apoftolici Principatüs Sedes, fententiz Auguftiniano -"Thomiftice cum

omnium plaufü, calculo, & approbatione propalantur , ventilantur, atque

2l

i

velut inconculfa tutiffimáque dogmata Magnorum.Ecclefiz Lurpinarium

S, P. Auguftini & D. Thome recipiuntur, & commendantur ? . quomo-

Ui

3

dó autem hec fubfiftent, fi anathemata Summi Pontificis repetitó nomi-

nate Conftitutioni inferta, & Janíenio - Quesnellianifmo . inflicta. infal-

ïus;j*.

libilis authoritatis prerogativam mereantur ?

t

Refp. Quamvis hgc dicteria, quenon folium ]anfenïbæQ.;ESnel'l-ï.a,ni;.

ftx , fed etiam (cbole Auguftiniano - Thomifticz a muli cum maenifico,

10

h d

& ultra modum phalerato verborum apparatu fcholafticz diíciplinze no-

i Q

vitiis velut fapidiffimum fapientiz Theologicz lacinftillant, nullum me-

reantur refponfum , cum eorum ex abfurdiffimis principiis peffima con-

T

tU

fequentia nulli non ad. oculum, (i nequam non fit, pateat 5 ne tamen ad

hac abjecta cavillantium principia abjecti videamur animi , reíponfionem:

Y

Y

tam hic fubdo, quam paucis abhinc lunis fimilibus impoliuris.cum

magnpa lniverfitatis Lovanienfis approbatione repofuit in fua de przfen-;

r ïlb'

ti harefi differt, fol. 15. nofter P. Philippus Van W/avre fub fequenti-

VM

bus formalibus: ** Jantenii virdices funt pariter in hoc puncto talium

* propofitionnm ftrenui propugnatores , caufantesper hanciteratam pen-

t l

* tadis Janfeniaree condemnationem S. Auguftini, S.'Thomz . & Catho-

"Ed

* licarum fcholzrum dogmata ruríum affiigi: atque hoc pratextu quid

jl

* quid in his ro1, propofitionibus de gratie virtute, & efbcacitate tam

fentfusïï

* energ

?

»

*tlo $,.

icé expreffum eft, damnari non poffe , utpote lenfu, immoó fly-

m

P. Auguflini, immó Apoftoli, & Eccle(iv verbis confrmarum,

du

lj

" Quid ad hec SS. D. Clemens in Bulla vindicial: Pz/fera/z; ?. num ad-*

prob.

** mitteret. S. Auguflini do&rinam , S. 1 homz , aut Eccletie pias preces

n

m

** elifas per confii utionem fuam Unigenitus? an dogmata. Augflinia-

l

Q9

* norum & 11 omiftarum cum damnaus erroribus coire, v«] confonare 2

ii

)u

* & hxc quidem. nonnullorum illius fcFolo &muloruta cogitatio fuit ,

J

b

'

** & fefe etiam per thefes prodidit : qu;fi jam ampliorem in Qucsocllia-

rth ld

** no, quàm ante in Jaas/eniano dogmate damnato victoriam revuliffent,

rap['n]

TU

" & vim gratig per fe efficatis gloriose proftraviffent Sed quàm infua-

M

"i

* data, & prem.tura iucrit ifta gloriatio, prefens (olicitudo PAsTORA-

fu t

*Lis SS,D. Clementis fapientifimé przoccupavit in argumento calum-

i

* niatorum fuorum fapientiflume r;fellendo, atque dicendo nun eandera

Jgumn

euec

fí

N

Yy&

QueflioF. Deinfallibilitate Summi Pontificis.

** effe naturam errorum à f& profcriptorum cum dogmat

ibus in Catho-

* ficis fcholistradi confüetis , & poft laudatam Bullam Uzgezitus , etiam

* /1b oculir, ut jam loquitur, in Bulla Pasroxaris, füis: ita ut videren-

** tur fchole noftra adverfarii, & fimul Conftitutionis Uzzgeumztus ve«

* neratores, patrocinari potiüs adverfariis Bullz in bac parte, — Qu ve-

**r) dogmata celebriora atque robuftius in fcholis Catholicis tradita ae

* defenía, vel cogitari poffunt, quàm de gratia per fe efficaci2 num

'forté latuiffet SS. Clementem X1, quid aétum fit , quid fudatum, quid

** argumentis non levibus ftabilitum pro gratia ifta füb moderamine ejus-

* dem Cathedrz Antiftite, ejusdémque nominis Clemente VHI. ? abüit.

* Toitur cum dogmata fimiliapronuntiat perperam , & erroneé confundi

* cum erroribus à fe in Conftitutione fua UzZgegizus condemnatis, quid

** aliud innotuit, vel innotefcere facit, quàm damnata non effe ? itaque

** gaudeamus in Domino, quia talia refcripta Romá venerunt, per qu

** caufa infültantium nobis, & doctrinam noftram prepoftero judicio pra-

** damnantium finita eft , oppilata , & obftructa ora obloquentium , quos

** (tudia partium , & ig

** & dicerent de nobis.

nis emulationum. accgudcrum , ut talia faperent ,

z

19. Veruntamen licet hec à SS, D. Clemente XI. in fua Bulla pa-

fforalis falubriter ftatuta & emanata. pro freno linguis ejusmodi oblo-

quentium & obtrectantium injiciendo fatis efficacia cuilibet videantur;

efficere tamen. id nom potuére , ut afferta Auguftiniano- Thomiftica &

morfibus Janfenianis penitus manferint illfa , perrexerunt ii füb emen-

tito Auguftinianorum & Thomiftarumnomine füam do&trinam palam Au-

€

uftinianam , & Thomifticam dicere , atque & publicis Academiarum Ca-

thedris füb hoc fpeciofo titulo explicare; igitur has injuriofas calumnias,

D

ut modernus Summus Pontifex BENEDICTUS XIH. non (olàm im

li

anfeniftis , fed & aliis, qui gratiam per fe, & ab intrinfeco efficacem

li

terminis fcholz Janfenianz familiariffimis. impugnant , debito, ut decet;,

rigore Apoftolico reprimeret , eas füb poenis canonicis dillricté inhibuit

in fpeciali refcripto, quod ad inftantiam Reverendiffimi: Patris Genera-

lii

T

lis Ordinis Pradicatorum publi'earä mandavit: füb fequenti tenore z

l

l

I

f(lgg

u'a

lii

Dike-

Ó9

-

rt, 1. hn ;?:ftmig Summi Pontificis infallibilis 17 ;uä;rg, Concil, x3$

0

m

i

Dikfïis Füts Uni'verjïs Fratribus Ordinis Prædicætdrlgw

Profelloribus -

M

[v

d

BENEDICTUS PP. XIII.

"

n

Dileái Filii Salutem, & Apoftolicam Benedidionem.

q'uid

tj

Enifas preces & aquijfrmas conquefHones *veftras , quas dileitur

jit

D

Filies Auguflinus Pipia 20ius Ordinis Magrfler. genevalis veliciofe

j

Y

vite exemplis, ac dolfrina prudentiáque commendatiffmms , fupplici li

P

bello ad mos detulit , eA. benignitate complexi Jumms , quum, & veflra in

ag

Catholicam veligionemn amplijfima merita, & noftra, quam dudum pro-

1 quæ

If fimus , erga Ordinem Pradicatorum obfervantia filialis, noflra j de-

WW' »

; QXXXQS

um builitati smpo[tum. paterne charitatis, j* folicitudimis offcium

TO

poffulabant, — .Quod igitur agró admodum , ut par efd ,molefféque feratis ,

£rrorébus. à felic. record. Clemente Papa XI. Pradeceffore mofiro per con-

hp

flitutionem qua incipit : Unigenitus DEI Filius , fa/uberriz ,

fepien-

TU

tiffono judicio rejettis , damnatísque Auzufliniane , &* Ancelice doitri-

u

n& namen obtendis inded, audere. nonnullos. Apoffolice autbaritati , e

Jl

"

a

veffre exiflimationi detrabere , quód ipf& vefirarum fententiarum capita

gAV

ejus confHititionis cenfuris , notísque iunfla calumnientur s juflam quidem

animorum vefIrorum offen[rogem laudi damus s quia nimirum-vos germnnos

m

s

$, 1homa difcipulos maxime probaflis : enaciflerio enim. tanti Dotloris

ol

m

4mbutos uibil decet snagis , quàam m adalictiema fancie Sedi fíde, obe-

f

dientidque pracipuum fludiorum feorum frutumy, C laudem collocents,

yam

C abfouas refragantésque 4])0[?011'::'5 decretis opipiones mom aver[entur

mhlbl.t

Gu

0do, fed per arma etiam lucis , & veritatis diffpent , & -€vertapt.

Tastüm tamen abefl , ut vicem veflram doleamus , ut vobis potius qvatu-

)[C *

lemur , quód etiam in parte vaufa veftra ab buyus fanéfa Sedis vatiogi-

lus feyuncia effe non potuerit s quóda, aliene. pror[us calumnio[ad, inter-

pretationes , ad conflaiudam vuemurata Con[Htutioni invidiam , temer? ex-

cogitata ad. injuriam quoque ve[flri. nominis vedundárint. — Caterüm non

«deo vobis erat. aut. dolendum , aut. mirandum , quod cum ipfis Divino-

fum librm«m eraculis , & Apoflolicis definitionibus pro impetenti , gþ]ï;/-.

E

11

"

iy

^ Quaflio V. De Tofallibilitate fammi Pontificis.

n

matóque -partiu*m jluklia. pa[fom 'vis «a;färktxur,ï hac eadem contentio

pervicaciad, licentia. Angelicam. doiérinam attentare. mon dubitaverit.

Ilud. potidis jure sairandum , quód tam prapoffero confilio in bac. caufa lo-

cus effe potuevit , ubi [antti Thboma exploratilis fententiis damnati er-

rores diferti, jme confutantur.. Owuandoquidem omnpipotentis DEI ;9?24

videntiá f aitum eff , ut Angelici Doctoris vi, ac veritate detfrima, non

t , fed suul-

folim innumera , qua vel ipfius atate , vel. antea qra[fate [un

za etiam , qua deinceps exorta funt ,. barefes confufa &i* comvicta, diffipa-

fegtur. .Magmo igitur animo contemnite dilecf - Filii calumnias duteuta-

tas fententiis vefiris de grada prefertim per fe & ab intrinfeco e(hica-

€i, acde gratuita predeflinatione ad gloriam fine ullapravifione meri-

torum , 4445 laudabiliter hatfenus docuiflis , quas ab ipfis $$. Dodte-

zibus Auguftino , & Thoma [e baufilfe , & "verbo. D EIy Summarimque

Pontificum c Coucilierum. decretis , d Patrum , diéfis. confomas fchola

vef!ra cogmendalili [fudio. cloriatur. — Cum. dgitur bouis G- reitis carde

fatis conflet , ipsique calumniateres , nift dolum laqui uelint , fatis per-

Jfpiciant , SS. Augtfäïüï & Thoras inconcu[fa , tutif]smaque dogmata gullis

prorfus. agteditt a Confiitutiomis cen[uris effe. perftricta, ue quis

dapoffes

rum co nomine calumaias [hruere , & diffeuffones ferere audeat , f(b ca-

zonicis peris diffzitie inbibemus

Pergite porró. Docforis wefiri opera

fole clariora. fize ullo. prorfus errore conferipta inaffen[fn pede decurrere ,

l

ac per certiffonam illama Ghvifliana docfrima regulam faerafantta Reli-

j

giouis weritazem yincorruptad, difciplima fanctitatem tueri, ac vindicares

li

Hac fugt enim , dilecta Filii, 7:44; Pradecelfores moffvi de $. Thoma daciri-

a fenerunt , C pradicárunt s quaque nos uon modo ad curarum v

effra-

j

A

aum lepimentum « fed ad animi quaque. noflri [olatium . libentisfune ufur-

ponus ; C praconio Apajf&lim vocis efferimus. . Inclytus enim Ordo iffe »

eui nomen dedimus , &* quem expre[se , Domino sut[erante ,. pr ofe[ff fu-

]

us , eodem . Angelice dotirina lafe mos aluity ac licet impari .z";zjäi(u»-

«

zionis frucfu, ad ferendam Eccleftarum folicitudinem eduxit ut priva-

D

£0 etiam diuturuóque colendarum artium experimento edifcere Pafuc*r-ïi-—

bi

smus , quod ex Apoflolatás [pecula.per hafce litteras annumtiumus. DEUM

(

1

intgmz',ï qui pacem & 'vcrzftfatgw- diligeridam pracipit , [upplices vogate x

br

t IÉ A:z-—j?;—zfæ;ztia fammi 'Pontäï&i; Faf al ibilis £t absd, Coneil.. xs 7

&i fincero Angelicà Docferis ffadio omnes in fimplicitate cordis nitantur,

qua ille docutt , intelletfn confpicere , atque im unitate [jirits ac cha-

ritate frateruitatis , qua ille egiz imitatione Complere , ac vobis diledti

a

277 Apaffaümm benediétionem peramanzer. (mpertimur, . Datum Rome

ad. $.

M.

:

If

lav iam. m]'arem p mnulo-pz;[&ätaïis dz'f 12,. Nafqemä.- MDCCXXIF.

Pontificatás uoffrà anmo primo.

1

20. Dices. Ex hac Pontiücia declaratione manifefté fequitur, de

l

fide effe, quód fententiz de gratia per fe & ab intrinfeco efficaci, nee

J

J

non de gratuita predeftinatione ante prxvifa merita fuerit à magnis Ec-

/fe

clefig Doctoribus Auguftino, & Thoma doc&ta; hoc autem fatis durum

*

videtur, cum exím per legitimam fequelam inferatur, fententiam incly-

vt

tx Societatis de gratia, & predef(linatione effe infallibiliter contra men-

TA

wem citatorum fanctiffimorum Doé&torum , cum tamen compertum fit,

il

alios Summos Pontifices per fpecialia decreta hac füper controverfia

j

[ult

emanata declaráffe , Iaudatam fententiam poffe , & debere ab omni ejus-

modi cenfüra eximi, ia fcholis. pablicé prelegi, & propugnari ; & hoc

71

jure merito: poflet enim ex fuppofito, quód oracula. Auguítiniana circa

ïït'.'f

gratiam tranfiérint in. fidei dogmata, fententia PP. Societatis argui er--

[

roris manifefti in fide , & quis cordatus, atque in principiis fcholafticis

vel parum veríatus hoc nom ex animo horreat; er

y

go hec d-vecl-ax;acïc»

hMi

Pontificia videtur nimiàm: probare.

h

:

KRe

fi

p. Quód fententie Auguftiniano - 'TThomi(tic

n

ä degratia per fe

1

& ab intrinfeco eficaci, nec non de predeftinatione gratuita ante om-

fme)

nem previlionem meritorum magnum pondus, & authoritas accedat per

i u

dictam declarationem Summiin terris Vicarii Chrifti nullus erit , qui ver-

*

jl

tetin dubium

*

quód autem illa declaratio obtineat firmitatem fidei ,

& confequenter omnia, quz comprehendit, cadant füb.fide divina, nemo,

[

qui veris- principiis theologicis imbutus fuerit , aflerere prefümet; nam

J

r'

ad hoc, ut aliquid à Summo Pontifice. declaratum , flatutum , & deci-

i

J

fam habeatur pro dogmate fidei , debet illud effe definitum ex Cathe-

M!n

dra; niiil autem füpponi poteft ita definitum , ni&i quód verfatur circa

publicas controverfias relieionis , quz videlicet aut mores , cultum,, aut:

í fï P(.

i

!)

communem fidem totius Ecclefie concernunt , omnésque fideles. ad ea

amplectenda, & obíervanda obligantur ,.fiant dein illa in Concilio , five

TL

;r

extra Concilium, perinde eft ; quando autemSummus Pontifex totam Ec-

i

clefiam obligare intendit , colligitur ex verbis. definitionis , dum fcilicet-

DFW

dicit , Zmperamus , mandamus , autboritate "poffolicá decerniuus y icemi

j 1l

ndi for-

cr,xam ex adjecta pænaj,anathcmatis » & hgjus- generis aliisloque

*

- mulis-

158

,—Qþæ]!io V, Deipfallibilitate fummi Pontificis, |

iulis, Certum jam eft, & ex contextu conftat, quód addu&a declara-

tio, vel (i magis arridet, decretum ,five mandatum non habcat citatas

conditiones ; nam p»/7;à datur tantüm aliquibus & non proponitur cun-

&is fidelibus, ut univerfaliter credatur , fed tantàm ut aliquid in particu-

lari executioni mandetur. — .Seczzdà , non dirizitur ad totam Ecclefiam,

fed rantummodó ad paucos , quibus in fuis ju'tis querelis , & gravami-

nibus opportunum remedium fuppeditatur. Terz;ó, Non injungitur fub

communi obligatione, aut excommunicationis poena, fed tantiim Roma-

ni Pontificis opinionem in matería apud Theologos controvería, & quo-

ad utramque partem probabili declarat, In his & fimilibus declaratio-

nibus , decretis 4.& reícriptis poteft ine omni dubio Summus Ecclefiz

Antiíles errare

; multósque ipfo fao erraffe hiftoriz Ecclefiafticz te-

ftanzur.

21. Inftas. Negari faltem non poteft , quód Summus Pontifex jfeä.

tentiam de gratia ab intrinfeco efficaci, & gratuita predeftinatione ante

omnia prewifa merita probabiliorem declaraverit , & ut zalem Eccle(iz

propofuerit : atqui fententiz , que vt probabilior à Summo Pontifice

I

docetur , declaratur, & proponitur , nequit fübeffe fzlfum : ergo fenten-

tiz, quam de gratia & predeftinatione docet fchola Auguftiniano - Tho-

I

W

miftica , (alfum fübeffe non poteft. Jam fic: illud cui fubeffe falfum non

poteft , eftinfallibiliter verum., qued infallibiliter verum eft, ejus oppoti-

tum eft infallibiliter falfum 5 cum igitur fententia recentiorum oppofita

l

fit fententiz Auguftiniano- Thomiflicz, fequitur poft omnia, illam , quam

Recentíores profitentur , infallibiliter fallam effe. Min. prob, :250à Tur-

[:

fih

riano difp. y . de fide dub. ;. his verbis: Exi/fmo on po[fe Pontificem er«

vare circavveritatem propofttionis ,quam declarat efe probabilem ( logai-

ll!p

f

mur enim de matería ,qua poffét ad mores , vel fidem pertinere , licet ts

zo2 fit de fide ) nam f( im boc poffez Pontifex errare , magnum detri-

mi

t

gentum poffet féqui i Ecclefia $ omnes enim amplecterentur c& defea-

W Ü

derent eam opinionem , e&putarent veram, c ejus. probabilitas indtes

m

Y

ere[ceret , n proinde tota Fecleffa fadievetur , quod uullá ratiane admit-

feudum efl, 2d0. Prob. à P. Salazar in defenf. pro immac. DElIparz

Thy

Concept, c. 3 1. $. 4. ubi in hec formalia excurrit : Poztzfex declarans

p

aliquam opintonem e[fe magis probabilem . cérca veritatem illius evrare

Tile

hequit , nec fieri potell , wt. quod. ipfe probabilius effe decrevic , falfum

T

Jft À parte rei. $710 prob.ratione : fi Summus Pontifex proponit Ec-

füdi

cletiz aliquam opirionem ut malé fonantem, temerariam , vel erroneam,

hj

tenentur omnes fideles eam vitare., illámque ut talem rejicere , & im-

D (

b*ilio--

Qj

pugnare: ergo etiam fi idem progpnat aliquam fententiamut proba

cem

At 1. n [mi*?ntä Jummi'ionfäïtik Infallibilis fre afygæt' u sj9

d

rem, tenentur , & obligantur omnes eam ut talem revereri, & füfpice-

iU

re, quznam eít inter hac difparitas ? ficuti enim in primo cafü fequere-

j

tur deceptio totius Eecle(iw , ita & in fecundo , ex confequenti ficuti

ii

primam evitari per infallibilem Spiritüs San&i affiftentiam Doctores Ca-

tholici contendunt , ita & fecundam procul abeffc per eandem affif-

Win,

^T

tentiam neceffarió fatendum eft. — .472. /Equé implicat , quód Ecclefia ,

i l

& communis cxtus omnium fidelium eredat aliquid honeftum , quod in

Aomt

fe inboneftum eft, quàm quód recipiat aliquid tanquam probabile, quod

tamen in fe improbabile , & falfumeft; fed primun implicat, immó plu-

Eu

Fir)

res Do&tores id velut hxreticum , erroneum , improbabile , & err*ogïz

1

t

proximum- cenfurant : ergo etiam fecundum,

Refp. 77;0. Quód licet hxc omnia veriffima fint , & omnium Do-

o*

&orum calculo approbata fupponantur , nihil tamen noftro intento of-

ficiunt; ad hoc enim ut fententia aliqua , quz: ad fidem pertimet , recipi

a o

neatt

debeat ut probabilior ab: Ecclefia, oportet eam ita proponit x Summo

Pontifice univerfali Ecclefie , hanc autem, quam DD. Auguftiniano-

ia

yntit

"Fhomani de gratia & predeftinatione tuentur à moderno San&iffimo

ita fuifle propofitam , & ut ita acceptetur declaratam, ex decreto fu-

entele

pra citato difficulter demonftrabis,

3:W

2dó. Non exprefíé habetur in fx-

pe di&o decreto Pontificio , quód fententiam Thomifticam de gratia &.

lum

pradeftinatiome Summus Eccletiz proful preconizet probabiltorenr praz«

oppofita : argui forté ex cireumftantiis locutionis poffet exiftimatus pro-

WMM

pabilftatis exceffus, hic tamem habetur ip. prafenti difcuffione pronom ad-

j quam

TU

je&o. 27/0. Concedamus in favorem do&trine Thomifticz , quód fen-

tentia :epe repetita de gratia & praxdeftinatione fit à Summo Pontifice

funi

77

ut probabilior habita., cognita , declarata , & univerfali Ecclefize propo-

À

fita , quid; inde ? fequitur equidem. , quód nullus inficiabitur , illam ut

J

probabiliorem debere acceptari, haberi, & doceri ab Eccfefía, itatamem

J

ut oppofita in fua inviolatà probabilitate perfitatz quid enim prohibet

if

robabilioritatem infallibilem pati fecum probabilitatem abfoluté, & fim-

pliciter talem & quidem füb eadem infallibilitate? an fors majus elidet

n

minus in materia prefertim meriffim& fpeculaziva in. qua ob abfentianr

DH "u

prudentialis judicii in operando longiffim& abeft periculum: tam mate-

u

riale quàm formale peccati? minimé id dicendum reor , nifi probat Tio-

m

ritatem extra fuam fphxram contendas extrahere ad: manifeftam certi-

l

d

tudinem , quód hic effet extra chorum faltare. Et mens ipfius Summi

o

l

Eccleíiz: Paítoris eó videtur collimare, quód declarando fententiam pra-

mnüm'

cisé quà probabiliorem, aliam , qu

x oppofita eft , velit u probabilem irm-

p

[ &lml

punédoceri, Nonenim ftatim falfum eft, quod probabiliori contraría-

tur;

[

160

CSueffio V. De infallz'äz'lz'mt;e Summi Poutificis.

tur, ficuti nec malum quod opponitur meliori ; ac proinde dicere hec

fententia probabilior eft ixa quidem , ut eidem nequeat fübeffe fzlfum,

ergo ejus oppofitum eft omnino improbabile , eft juxta dialexin deduce-

re confequentiam peffime note , vel antilogiam terminorum in ipfo an-

Majus bonum eft, fateor , probabilioritas refpe-

tecedenti premittere.

&u intelle&üs quàm probabilitas , fed inter duo bona poffe determinari

.

ori

intelle&um ad id, quod minus eft , probat hzreticus, cujus mens maj

credibilitate Catholice fidei ceptivata eft. Ex quibus fequitur , quód

omnia quz inítantia comple&titur , nihil probent ; concedimus quod (ine

temeritate nequeat fententia à Summo Pontifice declarata probabilior

minuüs zítimari probabilis ; quód autem oppofita in pofleffione integra

fug probabilitatis non maneat. unde fequitur ? concedimus ulterius ,

uód fententia à füpremo Ecclefie. Paftore. propofita ut temeraria , er-

ronea , inhonefla &c. non poffit ab ullo £delium haberi aut doceri ut

prudens , vel füundamentalis ,^ honefta , & vera:íed nunquid parilis eft

conditio cum opinione probabili retpe&tu probabilioris ? certe differen-

tiam inter temerarium , & prudens , honeftum & inboneflum , verum

& erroneum, ac probabile inter & probabilius talpa etiam videt, . Ex

his

23. Colliges 1mó. Quod fi Summus Pontifex ex cathedra defin'ret

aliquam conclufionem theologicam deícendentem ex una pr

zmifla de fi-

& credi debe-

de & alia naturali eam velut dogma infallibile & haberi ,

re. Ratio e(t 7772 , quia veritati taliter detnite nequit abíolute fuübeffe

l

falfum. . 242 , proponitur à fupremo controverfiarum fidei Judice fide

l

divinà credenda ; ergo ita credi debet.

$£ , mule funt veritates

[

qux firmitatem fidei obtinent defacto, antea camen certitudinem tbeo-

logicam non excedebant, ut v. g. quód in Chrifto Domino fint duz vo-

n

[

luntates , quód füb fpeciebus Eucharifticis non ampliàs maneat iubi*cgn-

n

tia panis & vini &c.

thr

23. Collipes 2d

ó. Quod pro;wbütio,quamSummus Pontifex decla-

rat, & determinat ut falíam, etfi babere videatur fundamentum proba-

lt

li

bile, cui nititur, hoc ipfo tamen omnem fuam probabilitatem amittat, &

evadat fimpliciter, & abíolute falfa.

Katio eft: quia definitio Summi

ll

pl

Pontificis ex Cathedra loquentis ita infallibilis eft , ut eidem nulla falfi-

tas fubefle poffit : ergo hoc iplo, quód per eam declaret, & definiat ali-

us

hbr(

uam propolitionem effe abfoluté fallam, & improbabilem, rer hanc fun-

damentui , cui nitebatur, ita eliditur, ut omnem fuam probabilitatem

b g

amittat , & exuat , confequenter tota propofitio falla evad.t , & penirus

Tum

Vte

improbabilis , utpote nullo amplius fundamento nixa, Sic antiquitus

m

Putat»

L

4drr. DI An'fm:)»æ Poutifex ir.fh[liäz'li: fft i canonizat, , 161

n

probabilis erat fententia, quód per communionem facrilegam fatisfiat

in

m

recepto Ecclefiz , que tamen defa&o falfa eft, & erronea. Item pro-

n

— babile erat, abfolutionem facramentalem poffe impertiri abfenti per lit-

teras , quod modó damnatum eft ut hzreticum, & erroneum in 6ide &c.

ii

[

j

mini

Sic -de'cæceris,.quqrum magnus numerus habetur in Theologia,

n

x

r

J ARrTICULUS TERTIUS.

od

A

du Sum;wzz; Pontifex ifd'dü'äi/i: ]it im canonizatione

Qtegnt

Sanchorum? -

hif*ü( !

IJ ,'ü.

Ulti fünt, qui in prefenti idem effe exiftimant canonizationem

Ceriu

Sanctorum ac beatificationem, fed peífimeé falluntur, cum

ilis &

*M

U

toto czlo, uti ajunt , inter fe differant ; nam canonizatio eft

N

judicium authoritativum Papz, five, ut alii volunt , teftimonium publi-

yeni

cum de fan&itate & gloria alicujus hominis , qui in ofculo Domini , ex

M W

hac vita migravit; beatificatio econtra non importat hoc authoritati-

vum judicium Papz faltem quà talis, fed fufficit illud dari à congrega-

ao

tione Cardinalium ad id deputatorum cum permiffione, & conceffione

J

j d

Summi Pontificis. Ex quo fluit aliud difcrimen, fcilicet quód canoniza-

, i

tio fe extendat'ad univerfalem Ecclefiam , qux vi judicii authoritativi

1 fbhþt H

Pontificis obligatur ad colendum illum cultu publico, quem Summus

jc t

Pontifex ut San&um declaravit. Beatificatio econtra limitatur folüm

Qs

ad certam , & determinatam regionem & provinciam, in qua ex indul-

gt

gentia Summi Pontificis aliquis Beatus haberi, & cultus publicus ei-

: du

dem exhiberi poteft, Modus canonizandi Sanc&tos non fuit femper idem

J

j

.

fervatus in Ecclefia; nam tempore Apoftolorum per hoc Sanctus de-

clarabatur , dum ejus nomen certo quodam Sanctorum catalogo . infcri-

f

bebatur, quod non obfcuré infinuare videtur Paulus Hebr. 1. Nec dif-

hCX v

uln Pf

1

fimilis methodus fuit obfervata fucceffu temporis, nam Clemens Papa

It

a(&

lib. $. Conft. c. 33. decrevit, ut in feftis Apoftolorum, fan&ique Ste-

j

M.

03

phani, & aliorum Martyrum diebus fideles vacent ab operibus fervili-

jl

bus, & ut illorum memoriam perpetuaret,, juffit eorum nomina certo

iaqu

jf

libro infcribi, ex quo poffint recurrentibus diebus, in quo vel glorio-

a*

fo martyrio coronati, vel fan&o fine defun&ti fuére, pro memoria eo-

rum facienda, legi, & publicari, Idem fecifie legimus Fabianum, qui,

pl

um

ut teftatur Cyprianus ep. 37. conftituit Notarios fpecialiter ad hoc de-

4ndi

jl

rent, ipforümque triumphales

p ut Romz Martyrum a&a exci

agones

262

Sueffio V. De iofallibilitate Summi Pontificis.

*

onfcriberent. Erant etiam alii, qui per hoc canoni

zabant Sæn-

apones c

&os, du

m in venerationem eorum altaria erigebant , & in'illis certum

uendam cu

ltum eisdem exhibebant , & hoc non folàm Summus Pon-

tifex , fed etiam Epifcopi in füis dicecefibus, &« provinciis practicabant,

& proprià authoritate fuis fübditis San&os declarabant, atque ut tales

ublicá veneratione colendos proponebant: eum veró decurfü tempo-

ris multi, & notabiles abufüs, qui in magnum minifterii Ecclefiaftici

vituperium cedere- videbantur, in ejusmodi canonizationibus interveni-

rent,totum negotium canonizationis tanquam actus publicus Eccle(iam

univerfam , ejüsque cultum & religionem concernens refervatum fuit

univer(ali Ecclefiz Paftori, ita quidem , ut Alexander HI. in cap. -4m-

divimus (everiffime, & ditri&tiffimé inhibuerit, ne impofterum ullus

pro San&o declaretur, fine expreffo confeníü, judicio, & authoritate

Romani Pontificis, quod uti prudenter ftatutum eft, ita hücufqueinvio-

labiliter in Ecclefia fuiffe obfervatum, experientia hiftorica comprobat.

25. Sed quid prohibet, ajunt Luthero- Calviniftz , San&tum decla-

rari à quolibet Epifcopo , aut Ecclefiz particularis Pracfüle ? fi enim fal-

x

libilitas obeít, certé hec in pari gradu reperitur in Summo Pontifice ,

rxfertim eo in negotio, cujus decifio atque determinatio dependet à

folo fallibili hominum teftimonio, aut ubi nulla de hoc extat in facris

litteris revelatio, utiin przfenti accidit: recurritur quidem à Papiftis ad

miracula tanquam certa fanüitatis indicia, fed & hzc pofle effe prarftigias.

l

damonis Dux Ifraeliticus ipfo fa&o didicit, proinde poterit fieri, quód

ápud offa hominis defuncti varia figna virtute praternaturali fiant , in-

terea homo ille fedeat cum Principibus tenebrarum in perpetua umbra

[

li

mortis: hinc ad rem S,P. Auguflinus effatus eftz — Mw/rorum corpora

Y

eoluntuy in £erra, quorum anima torquentur in gebenna. — Wic eft infa-

Ju«

pus criminandi modus apud hzreticos , quo labefadare, & malà notá

confpergere contendunt puritatem, & fan&itatem Ecclefie Catholice.

ii

26. Verius & pientius judicium de San&tis & Summo Pontifice

nf

canonizatis formant 'Theologi Catholici , omnes uno ore defendunt Ec-

Vr

&lefiam abfoluté non errare in canonizatione Sanétorum, ita, ut fine ul-

Al

la dubitatione Sancti ab Ecclefia venerandi fint; fed an hoc fit de fide,

Qs

non omnes conveniunt, Aliqui enim inter quos Canus , & Cajetanus

inf;

yelati à P. Gonzalez in difp. 1. prelim. de Imm. Conc. volunt, certum

quidem effe, quód Summus. Pontifex nunquam erraverit in canonizae

d

uantutnm

sione Sancterum , poífe tamen illum abfoluté errare, in

t

probationibus. valde verifimilibus , que ip(i videbantur moraliter ceztz,

Y

&

poteft formare judicium fpeculatiyé falfum, &cex hoc procedere

b

Á

noni

4rt, IH. n fummi Pontifex injüfiäi[ü Jft in canonizat. 0. Y63

r

rionizationem San&i alicujus, difertiffimis verbis affirmant. Aliiinter

N

quos nofter P. Angelus Rocca de canonizat. San&torum c. 39. & 40.

Y

Vaíq. Suarez, Bannez &c. dicunt, indubitatum & certum effe , Summum

j

Pontificem nec in a&u primo , nec fecundo errare poffe in canonizatio-

h

ne Sanctorum, ita ut temerarium fit affererecontrarium ; id tamen de

fide efle abfoluté negant ; nam licet in iis , quz Summus Pontifex decer-

ii

nit cirea ea, quz vel ad mores univerfalis Ecclefie, vel ad ftatum re-

a

ligionis pertinent, habeat affiftentiam Spiritüs fan&i in facra Scriptura

fibi promiffam, certum tamen non eft, nec ex ulla revelatione probari

'clclïaï»

poteít, eandem affiftentiam Summo Ecclefix Antiftiti preftó effe in ne-

7 L

T2

gotio canonizationis , immó , uti difcurrunt alii meliüs , quamvis etiam

inhac parte, quz utique ad gubernationem totius Ecclefiz fpe&tat,

yls

yiuit

afhftere Spiritum fan&tum Pontifici dicatur, quia tamen canonizatio per

.fe fundatur in examine vite, morum, & miraculorum alicujus San&ti ,

TU

quod examen nititur teftimoniis humanis ex fua natura fallibilibus , di-

spmbaï,

ci nequit, eam pertingere ad certitudinem fidei, licet omne periculum

; dtt

s

morale errandi, omnémque prudentem rationem dubitandi excludat.

Sunt tandem, qui , duplici hac fententiá repudiatà , abfoluté afferunt, cer«

m(x(le !

tum de fide effe, quód Summus Pontifex abíoluté

xmöü :

errarenequeat in canoni-

zatione SanGorum ; rationem fü

ggerunt, quia in negotio canonizatio-

"

nis agit Summus Pontifex Paftor

em univerfalis Ecclefi

jlb

2 , cui promiffa eft

infallibilis affiftentia Spiritás fan&i; & huic fent

entix , quia magis re-

dipis

&

cepta, trita, & probabilis eft, eidem fübfcribo,

f'h Gflö

27. Dico. $ummtus Pontifex in canonizatione Santlorum

efh om-

as u

nino infallibilis. Probatur 1. Si

n

Summus Pontifex non effet omnino

infallibilis in canonizatione San&

orum tota Ecclefia poffet falli, & in

j [g(?.'lj

manifeftum errorem induci:

fed hoc abfürdiffimum eít: ergo etiam il-

d

lud, ex quo fequitur. Seq

. Inaà

j. prob. -Manifeftus error eft, colere

"u

aliquem -Sanétum cultu publico

inferno ill

; qui tamen DEO eflfet exofüs, & in

jaïhüï:ïfz'

um continub blasphemaret. Item manifeítus & maximus er-

pote

ror eft , credere aliquem effe virtutum

exemplar ab univerfali Ecclefia

gt !

ad imitandum propofitum, qui tamen i

n peccatis mortuus DElIinimi-

]

cus eft; atqui hzc omnia fequerentur,

fi Summus Pontifex non effet

M

T

infallibilis in San&orum canonizatione :

ergo &c.

Czleüw

Confirmatur, Eccleíia non

CCTW

poteft obligare omnes fideles ad aliquod

Ó

d

credendüm, quodin f& poteft

effe falfüm : fed oftquàm aliquis folenni-

qn

ter canonizatus eft, Ecclefia o

bligat omnes fideles ad credendum illum

j

i

veré effe Sanctum; prepotentem apud DEUM intercefforem, adeoque

er CC)

efücio publico colendum: fi ergo in hoc poffet Summus Pontifex falli

; J

N

P

nunquid

g

164.

Onaffio F. De iufallibilitate $ummi Pontificts,

*

punquid obligarentur fideles ad aliquid credendum ut verum , quoä

tamen in fe falfüm effe poteft? quxnam autem hzc abfurditas !

28. Prob. a. Si Summus Pontifex non foret infallibilis in cano-

nizatione Sanctorum , ideo effet, quia judicium authoritativum, quo

declarat aliquem determinaté Sanctum , nititur teftimoniis de vita, con-

verfatione, moribus, & miraculis falfitati obnoxiis. Sed hxc ratio ni-

miüm probat; confequenter nihil. Minor eft indifputabiliter vera. Si

enim Summus Ecclefie Antiftes alium articulum fidei decernat, & toti

Ecclefi» credendum proponat, hujus- definitionem , & propofitionem

precedunt inquifitiones, fpeculationes, & difputationes Theologorum

tanquam primordialia definitionis , fi non fundamenta, faltem indicia ,

& indudiva ; atqui non minüs hz fpeculationes , difputationes &c. funt

fal(itati obnoxiz , quàm teftimonia de miraculis , moribus, converfatio-

ne &c. alicujus Sandii: ergo fi hec fallibilitas obftat infallibilitati ca-

nonizationis alicujus Sancti, illa obftabit infallibilitati cujuscunque ve-

a

P

ritatis credendz

Summo Ecclefir Re&ore propofitz, confequenter

51

fequitur , principia , quz adverfarii pro ftabilimento füz fententim fub-

ornant, in capitale detrimentum aüthoritatis Pontificie

| devergere 5

uod Ecclefia merito anathemate. füo reprobat.

29. Refpondebis. Difputationes,, inquifitiones ; & indagines Theo4

logorum efle meriffimam conditionem , non autem mot

ivum, adeoque

aritatem claudo pede incedere, Sed

|

j

- .. Contra. Qui miracula, aut teftimonia de Fan&?ït:ate/rvïtæ, conver-

fationis , atque morum integritate inter motiva numerat, in 'Theolo-

W

H

gia rarum egit hofpitem; (i autem per hzc fortaífis motiva credibilitatis

fubintell

facit.

igat , veritate fuà hac in parte a—ffertäïduplicfs antilogiz fe reum

x

&

30. Prob. 3. Quód Summus Pontifex non poffit erräre in iís.

, quz

[

Qn

fpe&ant ad mores totius Ecclefie, vel etiam cultum publicum,

recep-

Yot

tum dogma eft: atqui Sanctum colere, invocare, & revereri in

Eccle-

fia fpe&tat ad mores totius Ecclefice

W

; €hüsque cultum publicum: ergo

th

in canonizatione Sanctorum Summu

s Pontifex abfoluté fallere, aut fal-

li non poteft.

Major eft indubitata,

aliàs poffet fine gravamine con-

Qu

fcienti& aliquis moribus Ecclefi

& fe non conformare, cultümque publi-

cum otnittere , immó

ibernere: 7

bl

118. credimus perverffr .

"afolentiffima autem, fi Auguftino ep.

Ts

5 eff difputare, an fit faciendum , qud. tota

Ecclefra facit : ergo. &c,

Á

?l'lml

31 Prob. 4. Quidq

uid Summus Pontifex judic

ialiter, & definitivé

determipat , illud. infall

ibiliter fine ulla nota falli

i

bilitatis. verum eft;

m »»

z. M | n [ummus Pontifex infallibilis fte in c&ham'zaf. ee. 16g

w

immó, ut tacit occurramus refponfioni quorundam'Thcologorum;

determinationi judiciariz Summi Ecclefiz judicis implicat fübeffe £alfum

(

etiam per ignorantiam invincibilem : aliàs certé tota certitudo fidei

n

abiret in fumum: fed in canonizatione San&orum Summus Pontifex

j

t 1

judicialiter determinat hunc effe Sanctum , talémque ita Ecclefiz colen-

dum

proponit: ergo abfoluté impoffibile eft, quód huic ulla falfitas fub-

t d

effe poffit. Min. conftat ex verbis, quibus in canonizatione San&orum

&t

utitur Summus Pontifex , füntque ex Caftro lib. 1. de jufta heretico-

J0net

rum

peena fequentia: 44 hemerem [améfe , C indrvidue Trinitatis

OFU

C e

xaltationem fidei Catholica , & Chriflian

& religionis 'laugmentum y

Jicd

Á

UM

utboritate . ejusdems DEI amnipotentis Patris

» C& Filü

) . Spiritás

Sanili, C* Beatorum Apoffolorum Petri , & Pauli cbc.

decernimus. €

w

t CR

deffniimus lona memoria v. £- Nicolaum Toleptinatem) Sa

ntfum effe, c

u v

ngzä't'amm fa:alogo ad[tribendum , ipstigz

Uent

12165 .

que lmzalaga bujusmadi 4a'jiri4

*

: lul

..32. Objic. 1. Ex E.ap. de fententia excomm. ubi habetur

3

quód jud;-

W&R J

cium DEI veritati, qua nec fallit , nec fallitur ,

ezper inpititur , judi--

cium autem. Ecclefra m

E

onuunquam epinionem [equitur , quam & fallere

x Thto

Jape eontigit , & fa

/j. Sed Canonizatio eft judici

um Ecclefie, quod

ag

fequitur opinione

m, quam &fallere, & falli fe

pe contingit : ergo cano-

nizatio non eft infallibilis. .. Min, conftat ,

quia canonizatto nititur rela-.

N

toni, & informationi bumanx de miracu

lis, moribus, & integritate

T

vite alicujus San&i: fed hec fallere

Refp. citatum canonem 1

, & falli poteft: ergo &e.

j

WORO

oqui de judiciis Ecclefiz in particularibus.

Í

m

caufis , quz nec religionem , n

e€c mores,

nec cultum totius Ecclefiz con-

cernunt , & in his fübeffe Pontificem fill

ibilitati ex fupra di&is abunde

Hliuqua

conftat. Nec obeft, quód canonizatio

füpponat relationem, & infor-

mationem humanam

puré errabilem ; na

m boc tantüm t

enet in. ilapri-

s

h

mordialiter, non veró

judicialiter confiderata,, ut (ic e

nim refpicit au-

]i Cïgo

thoritativum judicium

Summi Pontificis de fan&itate al

& hoc omni

icujus defun&i ,

a

uam ithoc

modam infallibilitatem - ob Spiritüs San

Gi affiflentiam ,.

j qu

publico religionis & venerationis. officio pr

omiffionis.infal!ts.

bilis Chrifti D

i

pu

omini titulo requirit , adjun&tam habet. Hinc

recté D; Tho-.

09

mas in fuo qu

odl.q.7. a. 1

6. in corp. ait : /z Al£i verà fentent iis,

ticularia faifa pertinen

.

fiutczum a

qua ad par-

W M

nibus vel de b

ieur de poffeffionibus ,

el de crisni-

wjusmodi , poffibile

€

j

» judictum . Eccl

€

efja errave propter

Mnïth

Canoutzatio verà medium eff f'ntcr bac

duo E q&lä ames

m

fng['oik fe[lau

E

boser

Wu

t66

Suaflio V. De infallibilitate Summi Pon?iþ'cz':.

donor , quem Sandtis exhibemus , quadam þiofifz'o fídei eft , quá Santis-

&

rum g

lorigm credimus , pi eredendum efl ,

| quod nec etiam in bis judi-

cium Ecclefte errare poffrz.

D

33. Objic. 2. $i de

fide effet San&tum canonizatum à Summo Pon-

tiüice regnare cum Chrifto in ccelo, fequeretur, hx

,

r;ticum effe eum ,

qui i

d negaret: fed hoc falfüm eft: ergo &c.

Refp. P. Gonzalez fupra cit fe&. g. quod is,"qui id reflexé nega-

ret, nec hzreticus, nec erroneus, nec temerarius dici queat, nullibi

enim definitum eft à Summo Pontifice, id debere tanquam dogma fi-

dei, aut veritatem à DEO revelatam credi ; fi autem hoc negaret. di-

recté , talis quidem effet erroneus , & temerarius , non tamen hzreticus.

Rationem dat: quía ad hoc, ut propofitio fit heretica , requiritur pr/27à ,

ut propofitio contraria fit cértiflfimé, & indubitanter de fide. « fecundo ,

ut altera propofitio certé, & indubitanter illi repugnet ; quamvis igitur

communis confenfüs totius Ecclefi hunc canonizatum regnare in coelo

cum Chrifto judicet, cum tamen de hoc nulla habeatur exprefla reve-

latio, ejus negatio ad malitiam herefis non pertinget, Et hac folutio

]Ij

valde probabilis eft, licet abfoluté poffet dici contrarium.

34. Objic. 3. INemo poteft effe certior de ftatu alterius , quàm de

u& [unt bominis, uemo movit , nifi fpiritus bominis,

proprio, quia 4

j

wi imipfo ,

.

I, Cor. 2.

fed Sutomus Pontifex nequit effe certus in hac

an ipfe fit in ftatu falutis ,

aut gratim, mefcít enim Lomo, utrum

odío, ve

l amore diguus (rt ; ergo vuyltó. minus poterit Papa fcire an hic

f;

vel ille in

ftatu falutis animam füo Creatori reddiderit, adeóque in ca-

nonizatione hujus, aut illius errare poteft.

de homine fäcündüm folas

- Refp. Concedo majorem, loquendo

if

vires proprias, aut ordinariam DEI providentiam , nego autem illam

loquendo de fpeciali revelatione, autinftin&tu Spiritüs fanCti, qu om/a

eH (

erutatur etiam profunda DEI. Poteft enim quis habere

oecialem re-

j

POHg

velationem , aut evidentem credibilitatem de gratia , ac falute alterius ;

(QU

non autem de propria: igitur Summus Pontifex, quamvis de beatitu-

q

dine canonizand5zum ordinarié non habeat fpecialem revelationem , quia

:

tamen habet evideatem credibilitatem acquifitam per inquifitionem vi-

W

tx ipforum , & atteítationem miraculorum, poteft divinà a(fitentià con-

p

fifüs , & inftin&tu Spiritüs fan&ti innixus illos pro Sa'n&is declarare, &

n

univerfali Ecclefiz proponere. '

Af

35. Sed quid de beatificatione,

habetné hec parem cum 6anoni-

Bs

zatione conditionem ? Refp. negativé. Ratio eft: quia in beatificatio-

&itate

Fr'ti's

ne non intervenit judicium dcfinitivum Summi Pontificis de fan

N

alicu-

x

14

f

. II I AA D uZAAME ,antæx Iuf aMlibilis fit im camonizat. be, 169

aïicujus hominis defuncti, ficuti fit in canonizatione ,

"

adeoque licet im

bhac nulli errori fint obnoxii fideles, in illa tamen abf

[9]

luté errare pof-

funt.

Secundà, Ex communi

praxi Ecglefiz conftat, quód Summus

h

M

Pontifex in canonizatione alicuj

us, eti ante pro. Beato fuerit habitus ,

at

eAdem circumfpeGione , inq

uifitione , iisdem precibus & teftimoniis uta-

tur , àc fi nunquam fuiffet beatificatus ,

quod fignum eft , prxrogativanr

0.

beatificationis longé inferiorem effe ac

canonizationis,

luum

36. Dices. Ecclefia permittit celebrari publicum officium de Bea-

31

tis, item ut erigantur templa, altaria in honor

t di

ter [pe&tat ad publicum. cultum totius Ecclefize

em illorum , confequen-

: fed in hoc non poteft

tolf,

intervenire ullus error, uti füpra prob

2

ta manifeflé convincunt: ergo.

"

mex

Refp. Ad hoc, ut publicum officiu

m de aliquo recitetur, tempia,

M !

& akaria in illius honorem er

igantur, füticit magna probabilitas, &

Y

M

i

moralis certitudo . de illius int

egritate , & fanctitate vitz , aut finali ejus

n

perfeverantia in gratia.

Exemplum manifefliffimum habemus im officio

m

Immaculate Conceptioni

$5

quod quidem Ecclefia permittit , fimul tamem

[üluh

pracipit, ne ullà cenfürà n

otetur opinio

; que afferit B. V. M. fuiffe in

peccato originali conceptam. Deind

e aliud eft

; quód toleretur, ut ali-

W l

quis Beatus quà talis habeatur, & colatur,

aliud veró, quód Ecclefia

punt!

pr&cipiat, hunc debere habe

:

ri Sanctum, licet igitur in beatificatione

i

fit permiffio cultüs publici à

Summo Ecclefie Hierarcha data, non ta-

um

men adeft preceptu:

m

"

1 ; nullum autem abfü

rdum eft, quod Ecclefia ali-

n

quid toleret ut bonum, licet in fe f ped

atum m

alum fit; fi autem quid-

g

quam praciperet ut bonum, quod taxmen reai

P

íe malum e.ft, inconvne-

niens effet inter omnia abfürdiílimum.

Ex his

(b

37. Colliges z. Quód licet de

m

fide non fit, Beatum corregnare

m

um Chrifto in ccclo, quia tamen ex

unanimi DD. confenfü id certum

T

€ft certitudine morali, (ine temeritate

3

& maximi erroiís notà dici nom

in

ia

poffet, talem effe barathro infernali ma

ncipatum. Ratio eft , quia beati-

4lt

r

jl

ficatio eft via & dif

pofitio proxima ad c

tl

liter eft impoffibile

anonizationem , adeoque mora-

pet

» quód Summus Po

ntifex aliquem Beatum declaret,

qui tamen in gratia non difcefliffet,

m

uód moderni heterodoxi illum

Hinc fummoperé mirandum eit,

j !

:

textum füpra n. 25. relatum velint af-

j

je

ngere Magno Auguftino; quafi

vero

g

l

1

in terra, quorum anime cruciantur

judicáffet , multorum corpora co-

a

U

in gehenna: fi enim id dicere de

Beatis temerarium eft, an non im

«erté procul abeft ab Auguftino,

pium erit, id affcrere de San&tis , quód

qn

quem pro fan&itate Ecclefie totis la-

at

certis militáffe, lippis , &

tonforibus notum eft, Deinde oftendant hze-

ii

SY

j

setici locum , ubi S, P.

Auguftinus. fimilia f

^

: I'Pff&igo

Vel fi iis ultrà

n

totum

&68

Suaffio F. De inf;zäibilimte fümmi Pontificis,

totum concedamus , quid queío exinde firmamenti habebunt? nihil fà-

né. Velenim locutus eft S. P. de fal&s Martyribus Donatiftarum , vel

'de impiis ac tyrann

is Principibus, quorum corpora magnificis fepul-

honorantur in terris, cum eorum animz ardeant

chris , & funeribus

in gehenna.

Vel tan

dem dicere licebit, quód non loquatur de cor-

folenni ritu canonizantur ab Ecclefia , cum tempore

poribus eorum, qui

S. Patris talis non fuerit in ufu ( incepit €

nim , (i Bellarmino credimus,

l

i floruit circa.annum Domini

vrimüm tempore Leonis III. Papz, qu

796.

) fed de iis, qui in particulari aliqua provincia, aut populo pro

Sanétis errone& colebantur ,

quorum animz in infgrno cruciabantur ,

ut tempore S. Mar

tini contigit.

28. Collige

s 3. ex R dimo

Redipg de prim. Ecclef. q. f. a. 4, cont. 7.

dem Beatificatis cultum ab Ecclefíia authorizatum ex-

n. 24. Licere qui

hibere, non tamen extra

limites conceffionis Summi Pontificis; hinc

ur, ipfis tamen non li-

ticet alia cultüs genera exprefsé non prohibeant

cité impenduntur.

Fundamentum de(umitur e

x c. Audiamus de reli

Alexander III ftatuit, non licere fine authoritate

(* ven. Sanci. ubi

Summi Pontificis quempiam vene

rari pro Sancto: at cum beatificatio

foleat effe reftridta quoad cultum

beatificato exhibendum , quidquid ei-

dem exhibetur ultra formam conce

ffionis, id fit absque authoritate

Summi Pontificis.

Hinc fa&à per Summum Pontificem conce

flioife,

non licet etiam

ut certo die poffit de quodam Beato Miffa celebrari,

&

alio die per modum devoti

onis Miffam votivam legere de eodem ,

[

l

ita à San&ta Congregatione

fuiffe refponfum ex Joanne à S. 'EÉhoma re-

fert. Ex quo ulterius erui

tur , quod fi facultas beatificationis (it re-

li

non effe licitam ulteriorem extenfionem ,

fm

ftri&a ad folos Religiofos ,

ita ut nequidem pro Summo offici

o adhiberi poffit , qui non eft de illa

[ny

Aliud eft, (i reftridrio

fiat ad folum determinatum locum,

f

religione,

.

tunc enim omnibus Sacerdotibus cuj

uscunque ftatüs vel fiecularis vel

flæb

cebit de tali beatificsto Miffam dicere,

Infuper ex eo,

HEga

regularis li

uód conce

fia fit Miffze celebratio de aliquo beatificato, hoc ipfo pol

&)

fünt etiam omnia genera cultüs, que funt cum celeb

ratione Miffz con-

D

nexa, eidem exhiberi, licet aliter fe

ntiendum fit de

eo cultüs genere,

Wt

.quod nullam c

onnexionem cum Mi

fíe celebratione habet, Hucufque

Pt

Reverendiffimus P. Auguftinus Red,ipg.

Atfe

Áj

»

m

ARTI-

& fl

-

*

at L. Situh Judicium Summi Ponrifiis infkäiäiie in &c*. 169

t

ARriICULUS QuanTus.

.

W

?

ht

1 Summs Poutificis infallibile in appro-

.Sitnä ?udz'äiu-

Y

Landis $. Seriptura Libris?

q

m

Ud in Ecclefia debeat admitti fcriptura canonica , quz homi-

j

,BB-Q

nibus prxfcribat przcepta vit», sítque forma fan&itatis , &

omnt

morum regula, receptum communiter eftapud omnes tam or-

lo

PN

tho- qua

m heterodoxos

, probátque id Magnus P. Auguftinus lib. 1r.

qptul

de civit, DEI c. 3. & 3.

hifce verbis: Fide przzmzm fuerat (ratio , & in-

telligentia) Zmhéuenda,

atque purganda

12 QUA te fidentitis ambularet

)N

ad veritatem , ipfa veritas DEMflius b

r

omine affumpto , mom tamet. com-

m

Jimpto , eaudem conflituit , atque funda

vit fidem , ut ad DEUM ftter ef-

m

Jet homini per hominem DEUM : bic e

nim eft DEI, et- bomizum media-

oni

zor bomo Chriffus TESUS. — Hic prids

er Prophetas , deinde per fezpfum,

gt

poffea per. Apoffalos , quamtum fatis e[

*

€ judicavit. , locutus , etiam fcri-

morlü(v

P

furam comdidit , qua cagonica momi

uatur ,eminentiffima autboritatis ,

eni fidem adbibeamus de bis vebus

xa[l C'ym

» qRA5 égHorare uon expedit , uec pet

iit

y

$05 ipfos msoffe idonei fumms.

Verüm quznam fit. illa (criptura veré ca-

j

M

nonica , continens dogmata fi

J[hOï

dei ad falutem neceffaria, regulas morum,

ii

quibus dirigimur , & manudu

cimur ad finem füpernaturalem , difficultas

" [[;Jm

eft maxima; fi enim dicas

; id conftare-ex

Ecclefig authoritate, reponi-

jot

eu

tur , unde tibi nota eft Ecclefiz authorit

as

; que determinare valeat

v

hanc fcripturam prz alia effe canonicam ? fi r

epetas , id conftare ex facra

Scriptura, committis manifeftiffimum circul

ys (ï

j

um vitiofum, quem. hzreti-

ci moderni przfertim evi cum magno ludi

brio, & improperio irrident,

&f

[wnïm

!

4l

cavillant, G&explodunt: quid enim, ajunt

, ineptius eft ,a(lerere Scriptu-

ram facram de(ignari per

authoritatem Eccle(ie , & authoritatem Eccle-

f Jf

L

fix per facram Scriptur

nulal'l*

am, numquid hoc,eft probare idem per idem ?

qui

negat primum , negat etiam fecundum.

d & &

Huic accedit , quód nec ipfi

SS. Patres conveniant in defignanda vera

editione Scripture canonices

TU

nonenim approbant hebraicam

5

cum certum íit,eam per Rabinos

v d

Hebrzos variis mutationibus fuiffe

i,

a

mutilatam.. Non feptuaginta inter-

j

pretum editionem , quia & h

anc in variis locis corruptam rejiciunt SS,

j

Patres,

Non tandem vulgatam , quam approbavit Concilium Triden-

tinum ,

quia poft hoc Sixtus V. & Clemens VIII,

eam emendari Apo-

ftolicá fuà authoritate curárunt,

adeóque antea non potuit effe infalli.

bilis fidei regula , vel dicendu

m eífet, correctionem

illam Apoftoli-

cam fuiffe illegitimam , quorum nullum convenient

er dici poteft.

E

Sed

r

Quaffio F. De infallibilitate Summi Pontificis,

U

Sedflizcomniaadverfartorum ma

& fana di&teria non folàm non labefactant

veritacem Catholican, fed manifefté probant , quod in pra-fenti tam fedu-

ló inquirímus , némpe admittendum: effe aliquem judicem fupremum ,

ut inter libros apocryphos , & veros facre Scripture judicium difcreti-

vum infallibile poffit dicere: nam inficiandurm mon eft , plurimas editio-

nes S. Scripturx per nequitio(as interpretationes hzreticorumr fuiffe

corruptas, & mutatas , & hoc maximé quia non obfervárunt illam re-

gulam Auguftinianam , quam S. P. Aug, in ledione S. Scriptura L. f.

de gen. ad litt, c. 3. prefcribit fub fequenti tenore: S/c Joquitur ( facra

Scriptura) w£. a/titudine fuperbos irrideat , profunditate attentos ter-

reat , veritate maguos pajént. Proinde re& infert tra&. 18. in Joann.

Quid barefes nom [fat nate , nift cum [criptura bona mou inte

Hzguntur

Lene g $ quod i eis uom bene intelligitur , etiam temeré afque auda-

éer. afferitur. . Ex harum mutilationum, Eccle(iz puricati maximé con-

trariarum , caufam dudum jam affigaavit D. Hieronymus ad fuum Pau-

Linum ita fcribens: Tradazt fabrilia fabri: fola Scripturarum ars eff ,

aut .... banc garrula auus , hanc delirus

am fibi paffim omnes vendic

fénex , banc fophif a verb

ofus ,

banc univerft pre[umunt , lacerant , do-

/3

Non fic Romano - Catholici ,

hi enim , dum

cent , antequàm difcant.

in veritate librorum canonicorum , ve

I eorandum genuina editione hz-

rent ancipites , Petram Ecclefiz , à qua omne aberrationis periculum

abeft , reverenter refpiciunt , & ab ea in periculofis dubiorum & hxfita-

tionum anfra&ibus confolidari percupiunt , inde communis 'Theologo-

rum orthodoxorum gnoma evafit , folius Pontificis effe, de veritate lib-

rorum canonicorum fuam fententiam infallibilem pronuntiare , cum qui-

j

bus & ego

o, Díco.

Jfudicium Summi Pontifícis $m approbandis facra Scriptu-

TE liz

F.

is ipfAallibife eff. Probatur 1. Veritas librorum canonicorum

ä

eft przcipuum fundamentum totíus religionis Catholicz : ex iis enim eru-

dimur in preceptis 3 DEO pro confequendo fine fupernaturalf prefcriptis,

f

inflruimur in vita fanété, religiosé , pi&, & fobrié ad normam illius , qui

fe in exemplum vivendi nobis dedit , inftituenda ; verbo , líbri canonici

ex fpecíali di&tamine Spiritüs San&i ad nos derivati forma Sanüitatis

C;

funt, & norma agendorum, credendorum, & ambiguorum articulorunr

D

fidei decidendorum infallibilís : ergo individua illorum determinatio ita

Q

certa effe debet , ut nec fal(itas illi fubfit , mec fübeffe poffit, aliàs certé

fides noftra i incerto , fpes ín dubio , charítas in lubrico effet pofita ;

fj

u

fed non poteft abfoluté haberi infallibilis horum librorum veritas, indi-

fulis «

üduæ illorum determínatio absque judicio fopremi Ecclefiz Pra

ergo

rt. .IKS?mäizäicigm Summi Pont/fcis n apprabandis evc. — gt

ergo judicium illius in approbandis facre Scripture libris neceffarió de-

l

bec effe infallibile. Min. fubfumpta clariffima eft , per verbum Ácriptum

"

eniminequiteorum prenominata veritas,& individua determinatio proba-

M

ri,cum nihil ejusmodi contineat;vel etíi etiamquidquam de illacontineret,

j

poffet idipfum vocari in dubium, dum enim principium controvertitur,

m

UW

facile eft, illud , quod in eo fundatur falfitati proximum füf; picari ; ne-

i

ceffe proinde ef , ejusmodi infallibilitatem :depromere ex authoritate

uadam vifibili Spiritás fan&i affiftentià communita : fed hzc authoritas

L)l

ht

nullibi reperibilis eft, quàm in Cathedra Romana, uti '€x probatis & co.

piofiffimé füpra .deductis evidentiffimé conftat: ereo .&c,

j

!)

il

41. Probatur 2. Certüm eft , quód Ecclefía nunquam defecerit in

«eceflariis, alias mifera effet illius., & onnium in ea füb capite vifibili

/j

Jf

j

congregatorum fidelium conditio ; fed fi non haberemus infallibilem ju-

dicem , qui de veritatelibrorum:canonicorum , eorümque editione , indi-

Qu

viduali determinatione citra omnis dubietatis fü

w

fpicionem nos certificaret,

certé defeciflec Ecclefi

a vel maximé in neceffariis , quid enim magis Ec-

Ti

fj

cleig neceffarium eft , quàm ejus fübítantia, & forma, quz eftfides ver-

.

bo DEI innixa? :ergo neceífe eft , admittere-

judicem.

T

apprebandis S. Scripturz libris fit omnino infallibilis,

cujus fententia in :

NU

42. Ex hoc principio facilé arguitur P. Lor

ca magnze falfitatis ; af-

d

ferere enim hic Author non dubitavit tra&t, de 1

oc.

(I!

J

j

cath. lib. r, difp, 7,

de

n. 1o. extitiffc Ecclefiam ad breve aliquod tempus

fine pura , & incor.

1

rupta íacre Scripturz editione.

Ihàw)

ïg(!ü

Nam inprimis hoc foret infidelibus.

magnum periculum facere certitudinis fidei mo

dernis etiam temporibus,

u3

Y

fi enim Spiritus Sanétus eo tempore potuit Eccl

efiz deefle , ut fideles nul-

n

lius certe editionis copiam habere potuerint,

cur idem defa&o vel con.

tigiffe , vel contingere potuiffe non füfpicari c

ordatus quiret, .$ec4745,

"d

Legitima., & vera facrz Scripturz editio ea P

rincipia continet

; quz nos

ico 1

f

manuducunt ad veram finis (üperni cognitionem , pr

&ceptorum divino-

jint

rum obligationem , charismatum meliorum zmulati

onem &c. fi igitur

u

s

illa poffet de providentia ordinari

a , lub qua de fa&o in Ecclefia DEO

r

qu

fancta militamus, dubia effe.& an

ceps, quis non prudens periculum de

n

u

perdenda fua zterna falute,

quidquid tandem laboris.& conatüs in fz.

(

Ganda vera juftitia impend

eret , fufpicaretur ?

Meritó igitur Do&ores

o

melioris.notx docent , quód pro omni ftatu , t

empore , occafione , cir-

mlo 1[1

cumftantiis quibuscunque obviis in corde Eccl

e(iz fuerit refervata non

j [

Íolüm veritas librorum canonicorum , fed etia

jj

i

cera, & ab omni erroris labe remotiffima edit

m eorundem purgata , fin-

io.

:

r

in ]

bt

4

i

43 ches;

q

172

Sueffio Y. De infallibilitate fummi Pontificis.

43. Dices. Compertum eft, omnes feré editiones, quocünque tan-

dem idiomate publicam lucem viderint, fuiffe corruptas. Sed quid inde

fequitur ? Si corrupte funt, ergo ante füb omnimoda incorrupticne

fuére refervate, Hebream mutilatam fuiffe concedimus.. Sed fi non

fuiffet antecedenter ad omnem lituram incorrupta , quo titulo fuafiffet

infignis Ecclefie Do&tor Auguftinus lib. 11. contra Fauftum c. 2. in du-

bitatione legitimz translationis recurrendum effe ad textum Hebrai-

cum.

Inquis fors , id fuiffe ab eodem fuüafüm ad convincendos paganos,

& hebrzeos , qui unicé editioni hebraice, vulgatá relidià & irrisà , inhe-

rebant. Sedin materia fidei errores inftruere, atque informare per dog-

mata falía, & peffimé corrupta non caditin San&tum Patrem, quem an-

tonomafia Doéctorem veritatis honorat , effet enim hoc telam errorum

contexere , eáque hominem irretitum extremo periculo , & difcrimini

falutis exponere.

Nec diffitemur , quód editio feptuaginta interprecum

fücceffu , & injurià temporum in fubftantialibus multàm fuerit vitiata,

fed certum eft ex $. Hieronymo in epiftola ad Simiam , & Fretelam,

quód illo tempore quo citatus S. DoCtor floruit , feptuaginta int

CFPïe—

tum editio fuerit refervata incorrupta in Hexaplis Origenis.

44. Probatur 3. Authoritate S. Scripturz :770. Aggsi 2. dicitur

Hac dicit Dominus exercituum : interroea Sacerdotes legem. Ex Malach.

2. Labia Sacerdotis. cuflodiunt. fcientiam , e legem requirent ex ore

ejus , quia "Angelus Domini exercituumreft. / Sed Sacerdotes legem non

poffent proponere populis, nifi poffent etiam difcernere , que fitlex ve-

ra, & legitima: ergo ad hos fpe&tat declarare , definire , & determinare

legitimam veritatem legis:

2d0.- Chriftus Dominus Matth. 24. monet,

[

ut caveamus , & evitemus falfos Prophetas , qui aliquando dabunt figna:

l

fed fi non effet authoritas in Ecclefia , qux poflet difcernere inter falfa,

p

& vera figna, inter documenta, oracula , & dogmata fuppofititia & ge-

f

nuina , tales falfarii, pfeudo-Prophete non cffent evitabiles , & fic mul-

W

tó minüs effet provifum novz, quàm veteri legi , quz judicare poterat

li

de falfo Propheta, & determinare eum non efle pro legitimo habendum

N

Deut.13. &18. ergo &c. 37/à. conftat id evidentifTime ex ipfo facto Pauli A-

X

.poftoli ad Galatas 5, reeiftrato, is non voluit diffeminare Evangelium in-

f

ter gentes, nf illud fuiflet

priüs approbatum,à S. Petro Principe Apofto-

int

lorum, ut adeo S. b,

Aug. lib. cont. Fauft, c. 4. re&té dixerit : J/e -4po-

N

( fholus Paulus p

off. afcenffonem Domini de calo vocatus , ff mon imveuiret

]u

n carne. Apoff

olos ,

quibus copmunicaudo , & cum quibus conferendo

Vülg

Evangelium . ejusden

22

Jfocietarí

4 €

& appareret , Ecclefra $llà omnino non

[

As

;zed(rft- Quó etiam collimat

ieronymus qui in epift, 11. inter Auge

li

dicit:

Art. T. Sitpb Jfudicium $umm: Pofzttfz'ä': inþzl/iZz"le ipebe. o 173

dicit: Offendzus (Paulus) fe mon babuiffe. fecuritatem Evannzelii pradi-

candi , niff Petri, & qui cum eo erant, f uilfet fententid roboratum. Yan-

l

. dem fuffragatur noftre veritati regula illa, quam in prafenti difp. . a. 1.

H

refert Joannes à S. Thoma ex Concilio Toletano I. in art, 12. Velut

J

alii contendunt , ex Leone I. füb hifce formalibus: $7 quis dixerit , vel

J

erediderit , alias feripturas praterquam quas Eccleffta Catbolica recipit ,

n

anarbema (it. . Ex quibus omnibus fatis clare & aperté conftat , libros

lY

- canonicos determinare , & ab apocryphis diftinguere, munus effe folius

j

fupremi Ecclefiaftici judicis, qui dum authoritatem fupremam à Chrifto

ii

Domino nactus fuit, leges prefcribere ad falutem eternam proficuas,

It

eandem quoque habet, eas ita diftinguere , ut nec verz pro falfis , nec

n

fal(ie pro veris habeantur , aliàs meritó omnes fideles poffent fe fübtra-

mini

here ejusdem obedientiz, füb juftiffimo pratextu, in dubiis legibus cer-

turd

tam paritionem & obedientiam non effe de jure requirendam.

dU

4j. Ad argumenta Adve

—

rfariorum , que füpra num. 39. fuerunt

d

relata, ut refpondeamus, di

c ad

Ym , in no(tris principiis circu-

lum vitiofum vel maximé evitari ,

rp[*e

quando enim probamus numerum li-

brorum canonicorum

per infallibilem Ecclefie authorita

tem , quz in de-

fignatione dictorum libr

Wt

orum errare norr poteft, non recurrimus pro

o

al

hac probanda ad folam

Scripturam , fed ad authoritatem Ecclefise vifi-

bilem; evidens enim e

p

ft quóad a&um credulitatis

; illud verum effe,

j il

quod ea religio credendum

proponit, que modo tam mirabili fuit fun-

data, per univerfüm orl

boem d

X Y

iffufa, tot Martyrum fanguine purpurata ,

tot hominum przclariffimoru

m quà fan&titate, quà do&rinà conferva-

w

yyt

t4, contra tot Imperatorum Tyrannomm fae

viffimas perfecutiones , tot

hereticorum nefanda molimina illibaté cuft

odita &c.

Y m

[

Ad hoc igitur

d

Tl

principium meritó recurruat Doctores Catholici pro fía

bilienda verita-

te Catholica de numero librorum cano

"i

nicorum , & quis adeó infaniet ,

ut dicere audeat, hoc effe idem

per idem probare , aut circulum vitio-

fr m

fum committere? Ad fecundum

Q6

refponde, quód vulgata editio;'quz abfo-

lutam in Ecclefia authoritatem

obtinet, fit omnibus aliis prehabenda,

bendïm

adeo, utin tantum poffit

qu]l

admitti vel Hebrea, vel Grzeca , vel etiam

feptuaginta interpretum ed

itio, in quantum in füa antiqua puritate, &

,llum )

integritate confervantur ,

M

J

ou

concordántque cum di&a editione vulgata.

Nec huic obftat Sixti V,

& Clementis VIIL correctio, nam ut bene in

j^

prefenti advertit R dmus

jl

Reding, diftingui hic debet inter verfionem

me

vulgatam fub fpecifi

€3, & formali ratione à Concilio Tridentino defini-

u

tam, & propofitam

j

D

; 8€ materialem litterarum feu verborum efforma-

j

tionem, non autem i

riori fuit facta à laudatis Summis

( AUU'

n priori, fed pf)ffe

3

Ponti-

j

174

,f&tæþia V, Deivfallibilitate fummi Ponttficis .«

Pontiicibus corre&io , qux nou obftat ejusdem puritati, ;&:incegtiitzü

fübftantialiter confiderate.

Ex.his

46. Colliges 1. Quód licet.concedatur , quod plurimi :non ffolüm

hzretici , fed.etiam Doctores Catholici obtrudunt , magnam varietatem ,

& ».corrupte*lam inveniri in.codicibus tam gre«is , quam latinis novi te-

ftamenti, hanc tamen non obefle füb(tantiz facre Scripturz, nam va-

rietates illz , aut.corruptelz ut plurimüm funt tantàm exigug, vel pu-

maticales.

ré gram

*

Colliges 2. JIllum canonem librorum de fide effe recipiendum ,

quem Tridentina Synodus nobis prafcribit ; hunc entm approbat omni-

um Ecclefiarum ;partiou*ïarium-confenfüs , fundatirque illius veritas in

erpetua , & nunquam interrupta Traditione; itaenim tradunt.commu-

niter DD. quód Concilium Tridentinum .catalogum librorum Divino-

rum acceperit per traditionem .ab Eugenio Papa in Concilio Florentino,

Rurfus Eugenius illum accepit à Gelafio Papa in Concilio Romano , ut

conítat ex 2. tom. Concil. in decret, Gela(ii iub finem, Iterum $. Gela-

fius àb Auguftino lib. 2. de do&t. Chri(ti.c.8. Auguftinus autem à Conci-

!

lio Carthag III, Denique hujus Concilii Patres ab Innoc, I. ep. 3.ad

Exup. c. 7. Vixit autem Innoc. anno Chrifti 402. Inde hic catzlogus,

üt ex omnium veterum Bibliorum exemplaribus conítat , per continuam

traditionem ad noftra ufque tempora pervenit , adeo , ut meritó id pra-

tendere audeamus à modernis hereticis , quod olim $. P. Auguftinus obe

D

if

trufit Manichzis lib 13. contra Fauft. c. g. Noffroruen Jibrorum authori-

tas, tot gentium confenffoue , per áuceeffores. «Apoffolorum, Epifcoporum ,

lr

c

l

Conciliortmque voborata, vobts ( Manicbais ) adverfa eff.

H

ARTICuLUS QuiNTus.

[

Ql

lts

Utrum Summo Pontifici competat pote[las judiciaria in-

fllibilis in feufum libri ab ejusdem Autbore wmtentum?.

T

þ.48-

Ltimum effugium Janfeniftarum hic nobis occurrit precluden-

15f

H

dum, quo dum hucufque vaticana fulmina fibi voluére facere

.

Vy

1nnoxi

a, totum fundamentum verz religionis concutere moli-

potd

tifunt. Sienim infallibilitas Romani Judicis non ad fenfum libri pertin.

fs

et, unde habebit Ecclefíia certitudinem facrarum litterarum , traditio-

lm

num , verbó, omnium articulorum fidei ad falutem indifpenfabiliter re-

V Qu

uifitorum , certé hzc omnia erunt in dubio, & ambiguo pofita; cum

li,

enim in quavis palztitra fcholaftica tritum fit, & decantatum , quem i-

hr

j

[

bet facrarum litterarum contextum varios admittere feníus, verum u-

num,

ïfö[la pe

Atrt. F. Utræm:smm»n]ïäif tomperar potefl as judicinrim ee. vyg

Í

nuni, falfüny alterum,, hunc Catholicuni , alium hsreticum » immó va-

i

-rietatem fenfüum , quos-aftuta, & ad fallendum: compofita mens: homi-

^

oftero at

E

nis prep

k

jue damnabili ffudio eruere meditatur, primam: viam:

(

ad errandum in dogmatis fidei effe, tot fieculorum ,. quae ab initiomun-

l:

di iuter hee noftra tempora intermeárunt , experientid exploratum ha-

J

beatur ; fitotius Ecclefi authoritas, quam in Summo Ponztifice velut

p

primario fappofito reveremur, in determinando legitimo fenfu fu4 in-

fallibilitate excideret, nunquid omnes fideles omriem firmitatem in cre-

dit,

dendo depofitum iburit Z Ita autem

apud modernos vaferrimz Janfenio-

Qf

Quesrelliang fectz fautores, & a

ffertores conftitutumr eff : vident , in-

jj d

jufto licet animt dolore, füam caufà

m apud Judicem Romanum defpe--

ij

ratam ;. experiuntur , jufto.quidem

DEI judicio , füam: im obediendo: il-

m

lius imperio: inflexibilem: pervicacia

m;, unde tandem eos locum reme-

dii, quo exacerbatum animum: ali

quantifper mitigent , alió; comperire

m,l

exiftimandum eft, nf convolent ad

-ültimum &

defperatum illud: extre-

, (

murn , quo aliis fallibilitatem Summi Porzificis i

n quzftionibus fa&i affe-

Cont

rentibus fe(e affociant

,parémque cum dammatione libri Janfenii condi-

tionem effe, inaniffim

3.3

o: fundamento ja&itant. Hoc autem ut fcholis

»

mmgh ]

Tiberius, & citiüs perfuadeant , difti

nguunt duos fenfüs operibus. Janfenii -

infertos, unum verum, qui

munua"

per verba fibrí naturali fignificatione expri-

1

h

r

mitur , alterum imagin

arium, & in feà

Janfenio nunquam cogitatum s

ultimunr hunc, & non prímum ob

us

je&tum faiffe Apoftoliez profcriptionis

n

r th;

'affeverantiffimé dicunt, paratósq

ue fe fe declarant, ad imaginarium il-

lum rejiciendum , damna

ndümque, nontamen verum,

quem intendit

»W LU

- fanfenius.

*

Antequàm hec Janfeniama dogmata funditus

convellfamus,

prartabit paueulis explicare , quid fit queftio juris

»quid fadti, hoc enim

fi citra malam & finiftram explanationem bene inte

r

lle&um fuerit , abfur-

ditas Janfeniane dicz illicó pateícet ad oculunm.

(ri

49. Advertendum igitur eft ex noftro P. M. Defirant in füo Hon.

" Vind

W?

.fol. r08. Quaflionem juris effe controverfiam de iis,

que ad ju-

ris

fabftantiam pertinent; juris fübflantialia autem. duo fun

rædüdv

tenor ejus, &

t, quis fit

at

j

"

qualis. Primum difponit ad fecundum , & fec

undumnom-

poteft effe fine

primo , non enim fciri poteft, qualis fit tenor jurís, nifi

g

priüs cognofcat

ï bn Pefb

ur, quis fit fenfus ejus..

Juris enuntiatio duplex eft,

jj

dictamen , & interpretatio

» juris dictamer eff tenor verborum , quibus

M

lex concipitur ; juris inter

j

J

pretatio eft. diffufior legis explicatio facta per

m.

u

I^

libros, & fcripta Do&oru

Quzftio de fenfu, (ive(eufus dictaminis ,

Pof]ta

five fenfus interpretationis fit

u

» eft controverfia fcripti ad juris fabftan-

qi

tialia pertinens, juxta illud

Ciceronis lib. z, de invent, - Ex feripzo &f

J

p

jeiem-

176

Xueffio V. De infallibilitate Summi Poutificis. -

fcientia , controverfia confiflit ,cum alter. verbis ipfis , qua fcripta funt ,

utitur, alter adid , quod [criptorem feufiffe dicitur , ommem dirigit atlie-

sem. Hxc controverfia ex fola infpectione fcriptionis, & ex relatione

ad jus zternum generale, vel ad fpecialem legem Divinam, aut huma-

nam, five ex illius ad hanc conformitate, vel difformitate deciditur.

ux(tio fa&i et de re, vel de fa&o, num exiftat, vel extiterit inquifi-

tio, v. g. an Petrus furtum commiferit; aliud autem eft fa&um purum,

aliud mixtum, vel uti alii folent dicere , fatum do&rinale : fa&tum purum

eft, quod nihil juris involvit , v. g. an Petrus commiferit crimen lefz ma-

jeftatis , factum mixtum, quod aliquid dicit de facto, & aliquid de ju-

re e. g. fuppofità certiudine fa&ti, quid de jure circa illud debeat ftatui.

jo. Certum jam eft, & extra aleam ormnis dubitationis frzià,

ubd Summus Pontifex in nudis fa&tis poffit errare, v. g. an hic codex,

ui eidem offertur, (fit confcriptus à. Quesnello, vel Janfenio? Ratio

eít: quia fimilia fa&a debent probari per media juris extrinfeca , in qui-

bus cum detur ob- & fubreptioni locus, fal(itas facilé occurrere, & in-

terponi poteft, — Certum eft fecund? , quód Summus Poatifex , dum ve-

lut privatus Doétor fenfüm juris dubii vel controverfi explanaret , ab-

[

foluté errare , & fallere poffit, Ratio eft: quia in hoc cafu non habet

romiffam infallibilem Spiritóüs Sandti affiftentiam.

Certum eft zer£/0,

uód omnis cauía judicialis practica confletur ex jure, & fa&o, quia

omnis cau(à defcendens ad cafüm particularem, involvit quid in aliqua

u

temporis meníura factum fuerit, & fuppofito quod hoc, vel illud fa-

n

&um fit, dejure quaritur, quid ftatui , & fieri deberet, Verüm cum falíitate

|

primi poteft ftare abíoluta veritas

*

fecundi. Certum eft quartó , non eíle

li

arem conditionem de facto, cuj

us notitia poteft haberi ex ipfo fonte

d

v. g. libro, ac de illo, dequo tantummodoó conftare poteft per extrinfe-

i

li

ca juris inftrumenta e.g. teftes.. Ratio eft: quia major de priori, quàm

D

pofteriori poteft haberi certitudo.

Certum eft quigzó, quód per fen-

N

füm Authoris , quem , vel qualem , intentum , perperam , & fi-

[

niftré intelligatur mens, feu opinio interna fcribentis; nam fieri poteft,

T

ut quis fe non bene explicando per verba à fe pofita inducat fenfum

yu

plané repugnantem intentioni. mentis. His praliminariter explicatis,

tei

bl

controvertitur cum Janfeniftis, an judiciaria poteítas in Romano Pon-

tifice fe etiam extendat ad determinandum infallibiliter fenfum ab Au-

dic

d

thore cujusdam libri intentum, & pro hac controverfia decidenda

m

1; Dico. Swmmmo Pontiferi competit. poteflas judicinria infallibila

i

án fenfum libri ab ejusdem. utbore inteztus. | Probatur 1. Infallibili-

endere

Wi j

tas p?ühüs judiciarie Summi Pontificis ad omne illud fe ext

t

/debcc,

BN

N

des, F. Utrum Summo bogtifici competat poteflas judittaria dc. vyrs

7

diebet , quod fpedat ad puritatem , & veritatem fidei confervandam , ad

Ü

]

profcribendas herefes , ad principia fidei certó determinanda: fed ad hec

Qd

non poffet fe extendere, nifi detur poteftas in fenfüm libri ab ejusdem Au-

n

thore intentum: ergo &c. Min. prob. Quoad rz m partem : Ut habeamus

du

puritatem , & veritatem fidei , neceffarium eft , ut nobis illius articuli ita

l'ïf ]

Ml

N

proponantur , at nequefit error in docendo , neque error in intelligen-

Qu

do docentes : fed i Ecclefia non haberet poteftatem judiciariam intalli-

bilem in fenfüm alicujus libri, quem ipfe Author intendit , poffet occur-

jut !

f m

rere error tam in docendo , quàm intelligendo docentes: ergo &c. min.

conftat evidenter ex Apoítolo Paulo 1. Corinth, 2. ita dicente : E£epims

ity

(latul

Jf incertam votem det tuba, quis parabit fe Ad bellum ? Ec (i incertum

H'ïlïö !

fenfüm fcripturz det Paítor Ecclefie , quis parabit fe ad credendum ?

Qde

Item: Jta (* vos , per linguam uiff manifeflum fermonem dederzt s quo-

Mi

auodo [cietur quod dicitis ? eritis enim im aéraloquentes. Prob. etiam min.

n q*g'ï'

quoad 2d4»» partem, . Ad profcribendas hxrefes maximé neceffarium

]

W

,

eft, ut illorum Coriphzi detegantur , co&rceantur, & debitis poenis cor-

m v

rigantur: fí enim hi impuné tolerabuntur , nunquid ceffabunt diffemina-

X LO

re fua venenata dogmata? fed fi Ecclefia non poffet infallibiliter judica-

m*üabï

te, quis fit fenfus alicujus libri ab ipfo Authore intentus , certiffimé non

bt

poterit aliquem hzreticum detegere, co&rcere , & debitis peenis corri-

2, (

gere; fatebuntur enim omnes cum Janfeniftis , quód do&rina ita decla-

rata ab Eccletia fit hretica , (ed negabunt fuppofitum , eam ita ab Autho-

ul

"ud fä'

re fuiffe idzatam , & mente conceptam ; Et fic (üb hoc inaniffimo , futi-

li, & inutili prztextu fuis feditiofis & nefariis fa&ionibus totam Eccle-

gt

a

fiam inquietatum , & perturbatum ibunt, quod fàné omninó incredibile

eft ; ergo &c. Prob. min. quoad 3/az partem : Omnia vera principia

ylo

t e

i

fidei habemus ex verbo vel fcripto , vel tradito ; at (i Summus Pontifex

ü l

non poílet determinare verum (enfüm fcripti , quomodó dices , hunc

]Ofl

li

j pf[ ;

textum in tali fenfu potius , quàm in alio fortiri rationem dogmatis &-

dei? Sumamus unicum £dei articulum deprefentia corporis Chrifti füb

i,

Jl

r p

fpeciebus Eucharifticis , unde fcis illum loqui de prafentia reali, & non

t j

puré reprefentativa , nunguid utrumque de eodem textu verificari po-

[i

P»

a

terit ? Pontifices , & Concilia antiquitus fuà fententià irreformabili ju.

l

dicárunt , hanc propofiionem : A4aria eff DEIpara contra Neftorium

m

Au

effe Catholicam , contra Eutichen veró efle hereticam ; oppofitam au-

(j

tem, 7Maria son ef. DElpara , contra Neftorium effe hreticam , con-

j

tra Eutichen effe Catholicam ; quomodó autem id decidere potuiffent,

il

J

nifi infallibiliter fciviffent , quis effet fenfus Neftorii, quis Eutichetis?

jof

r

. Certé impercepribile eft, quàd fciatur qualis fit fenfus, nifi priüs perfpe-

!

é&um

378

SuafHio V. De infallibilitate Summi Fontificis.

&um habeam, quis fit. Deizdereceptum eft non folüm apud Magnunr

Auguftinum lib. rx. contra Fauftum c; y. fed etianrapud omnes SS; PP. &*

"Fheologos, quod facram Scripturam nom habeamus: nifi ex traditione ;

traditionem veró ex urnimi San&torum Patruni confenfü, dzffinéfa efF

(verba fünt S. P. loc. cit.) 4 pofferzorume libris excellentia canonica

autborizatis vererís , & novi teffamenti, que. Apoffolorum confirmatur

gemporibus per [ucceffrones: Epdfcoporum , C propagationes Eccleffarum,

sauquam i fede quadam fublimiter conflitutn e[f , cui [eyuiat omnis f-

delis e$" prus iutellecfus. Sed nullus poffet effe certus. de confen(u SS.

Paturum, & Scriptorum, nifi Ecclefia poffet judicium infallibile dicere de

fenfü, quem SS. PP; & Scriptores intenderunt: ergo &c;.

$2. Probatur z. S. Gregorius Magnus nom folüm damnavit vindi-

€es , & propugnatores trium Capitulorum im fen(à Neftoriano explica-

torum , fed etiam im fenfü ab ipfis Authoribus Theodoro:, Iba, & Theo-

doreto intento: atqui parilis conditio: eft bujus damnationis tríum ca-

pitulorum , ac propofitionum quinque famofarum Janfenii : ergo ficuti

Gregorius M. potuit judicare infallibiliter quis fit fenfus ab Autlioribus

trium capituloruri intentus, etiam Clemens XI. potuit judicare infalli-

biliter , quis fit fenfüs quinque famofarum propofitionum à Janfenio in-

tentus, Maj. conffat, tum ex lib. ;. epift. 3. ad Tlieodofindam Longo-

bardorum Reginam, ubi Gregorius contra defenfores trium capitulorum

fcribit,voluiffe eos,non modó erroresab ipfisperfuafos

?

qui fenfüm T heodo-

zi; Ibz, & Theodoretituebantur, & caufabantur (ine vulnereChalcedonen-

l

fis fytrodi damnarinon potuiffe, fed & ad fidem pertinere rquod tamen re-

L/

probat , füáque autlioritate. decernit , eos Ecclefiz finum odiffe : ratio-

j

nem dat , quia confeffio ipfius ,. qu& profitebatur , quód fenfus trium ca-

h

pitulorum , ab Autlioribus füis intentus: , fit contrarius definitioni Con-

0h1

cilii Chalcedonenfis,

adeóque meritó, & fine vulnere illius potuiffe eun-

W

dem & quinta fynodo condemnari

, & jufto anathemate percuti, eosdem

d

noníanaverat. QConftat idem fecundo ex hoc,

quód Gregorius Maguus,

A

Athanafium

accufa

presbyterum, quem Joamnes Con

ftantinopolitanus de harefi

(k&z

Verat, eoquód a

pud eunr codicem plerum haretice pravitatis re-

j

períffec, & notà harefe

nodos , Ez/ quo

os abfolverit , quia prater quatuor univerfales Íy-

Q

güf'

ffmodum , qua fuftiniani

£e

mporibus de tribus capi-

d

[

1ulis faifa eff ,

€& fe[cipere, ef» cuffodzrepromifrt. — Si ergo dictus Atha-

Inif

nafius citatam

od

nodum nom reeepiffet , abs dubio ut hxreticus fuiffet

fi

Tion

declaratus, qu

:

gnum eft , fide diviná credendum: effe , tria illa capi-

ily

tula jufté effe à

Concilio damrnata in'eo

quidem-fenfü , quem ejusdem

Á

Authores intenderunt, Minor primi fyllo

1110'

M

gilmi apertiffime cgqffat, fi

tva

- Art V UItram Summo Pontifici ,comlaemtyntejla;f gudiciaria ec. 179

N

&iva damnationis; 'effugia fautorum trium capitulorum , «explicatio , &

Y

o prepoftera diftin&io queftionis juris à quesftione £a&ti quoad utramque

d

«caufam inter fe-collationentur 5 dicebant trium «capitulorum defenfores,

!

j

Summum Pontificem in quzftionibus juris ,inon fa&ti gaudere privilegio

(l

ámmunitatis.ab errore., & hoc :dieunt Janfenifte. Sollicitabant , tefte

Mf

noftro P. Lupo in Scholiis Conc. V. c. $. immunitatem Theodori üb er-

Tl

rorefüb pratextu, quód ejus do&rina per.-omriia fit confona doQrinze'SS,

Athanafii, Theophili ,'Bafilii & Gregorii , corifeguenter,ne hec cen(ürz

ij

i*

Apoftolicz fübdatur , illam prz primis ab ifta prefervandam effe, Idem

1re d

factitant Janfeniarii, qui exchoc doGrinam Janfenianam .ab omni anathe-

imate 'Ecclefize eximunt , eoquód cum Auguítiniana , :quz ab Ecclefia ap-

Fatebantur interea defenfores

V

probationis calculum 'tulit , «coincidat.

yi

Y

«capitilorum , ipfa capitula proutjacent, palam impia effe, atque Nefto-

xiana ; fed fimul pertendébant , illa non fuiffe in fentu Neftoriano à Theo-

]he*

iW

n

«doro:conícripta. idem janfeniftee.contendunt , dicunt ,quinque propo-

fitiones, uti ab Ecclefia damnate funt ,:effe erroneas ; hareticas , teme-

Y

yipus

varias; feünegant illas in eo fenfu , quo ab Ecclefia profcripte funt ,fuif-

N

a

fe À Janfenio intelle£tas. "l'andem.,ut alia plurima brevitatis causá in-

terniittam, prekenüebant defenfores ccapitulorum , in caufa Theodori fe-

o

«quenda effe verba quz Joann. Antioch. ícripfitad Theodofium Auguftum:

n

1i quis, djebat, obícurum aliquid inveniri dicat in Theodori ,'vel aliorum

yorut

i«

libris , retractari neceffarium non eft, fed Theodoro in Ecclefix pace de-

fun&o impendi debet illud .charitatis officium , quod /Grego

rio Thau-

Qtet

maturgo . Bafilius ,& 'Dionyfio Alexasdrino impendit S. At

fius ,

i

ejus dicta duriora ad fenfüm orthodoxum reducens :

fimilia practicant

*

-T

Tanfeniani , excufant:eum ib :omni erroris labe , & omni errandi animo

ob infignes illius virtutes , pra'fertim eximium amorem pacis, quom mo-

fi

(

riendo preclaro illo facinore manifeftavit, dum fua fcripta Romahx Ec-

(l

il

jf

cléfiz cenfüris in ailtimse voluntatis fuz tabulis religiosé fübjecit, &

qi

hinc, ajunt ejus fe&atores , fcripta hujus adeo Eximii Przfulis non cen.

f

(füranda , fed explicanda , non condemnanda , fed excufànda effe,

En!

khgg[ïb

benevole Lector hzc erant przeclàra illa motiva, effugia , & diverticula,

us

quibus tria capitula voluére ejusdem defenfores ab omni fulmine Ec-

f

clefiz prafervare immunia, an igitur ita à Summo Eccle(ie Jüdice deter-

"d

minatum exiftimabis? minime , fed Summus Pontifex Gregorius Magnus

j

j

non modó pronuntiavit fuo ultimo judicio decretorio,, condemnationem

Quf

iftorum articulorum Concilio Chalcedonenfinonfolüm non contradicere,

fed &- defenfores trium apitulorum Synodum Chalcedonenfem non dili-

j d

i

J

fi& odio habere ; fi nunc; ut relata in-

ff

gerc,confquentcr finum Matris Eccle

Z2

f

(

: finuant,

^

1806

D weflto V. De infallibilitate Summi Pontifiis.

finuant, parem conditionem fübit cau(à Janfeniana cum hac, quam ege-

runt trium capitulorum defénfores, imparem fententiamà Sede Petri vix

excipient.

$3. Probatur 3. ad hominem., Summus Pontifex non poteft errare

in iis, quz Juris divini funt , ut fapra per Jongum & latum probatumelt:

fed determinare , quis fit fenfus libri.ab Authore intentus , Juris divini

eft: ergo in hoc errare non poteft. Min, prob. determinare quis fit fen-

fus alicujus libri ab ipfo &uthore intentus, num ille hzreticus , vel Ca-

tholicus fit, nihil aliud eft, quàm inquirere, num fenfüs ille, quem ver--

ba communi lege conficiunt, (it conformis, vel difformis eloquio divino

fcripto , vel tradito: atqui hoc eft meriffimi Juris divini : ergo determi-

nare , cenfürare , condemnare fenfum alicujus libri,ab ejusdem Authore

-

etiam intentum , non eft fa&ti, fed [uris divini.

Confirmatur r, Summi Pontifices doctrinam S. P. Auguftini de gra- .

tia declarárunt ut dogma fidei in iis, quz erant contra Pelagianos, & Se-

mipelagianos : Sed quomodoó id fieri potuit,fi non potuerunt judicare de

fenfü ab Auguftino intento? Dzces forté , hoc ipfo , quód illius aflerta

tranfiérint ad lineam fidei,, non efle queftionem ampliüs fa&i , fed Juris-

[

infallibilis : idem & nos dicimus , nulla enim eft quoad infallibilitatem:

l

difparitas , an Pontifex unam propofitionem Ecclefie proponat ut cre-

dendam Catholicam , vel aliam proponat credendam hzreticam. — Ae-

gerís autem , quód in do&trina Auguftiniana de gratia per f& efficaci pro

À

dogmate fidei fufpicienda totius Ecclefiz confenfüs acceflerit ; NNegabuntid

fjj

impri

omnes DD. Societatis , quicontrarium ex Auguftino defendunt,

b

2dé. Et

5

iam in condemnationem Janfenianz harefis tota Ecclefia confen-

fl

fits pauculi forté in Ecclefia funt, qui Janfenianam factionem , plusquàm:

Qs

par eft , fovent , eíque per. diffenfum favent , fed parum hic reputatur

5Bdl

ro nihilo,

Tandem , juxta ipfos adveríarios non folüm Summus. Pon-

]u

tifex , fed etiam tota Ecclefia poteít efle errori obnoxia in queltionibus

li

0(

faGi: fi igitur determinatio, aut definitio fensüs quis fit, fpectat ad que-

n

ftionem facti ; uti contendunt Janfenifte , nihil prodeft canonizationi

Umc

Auguftinianz doctring de gratia per f& efficaci fecundüm fenfum ab eo-

ln

dem intentum, etíi confenfus totius Ecclefiz accefferit.

f

Confirm. 2. Do&rinam Janfenianam ideo percupiunt, & omnico-

menn

natu pratendunt Janfeniftz haberi ab omni errore alienam , quia dicunt ^

Qüim

do&rinam, à Janfenio doctam, effe ex affe Auguftinianam , & illam qui-

x

naïuta

dem , qux à multis Romanis Pontificibus prerogativá infallibilitatis eft

u

adornata ; ergo Janfenifte judicant fenfuüm ab. Auguftino in do&ione

Ummu,

fuarum fententiarum intentum coincidere cum fenfu , quem in (üis fen-

(atuln

tentiis

Ht F. Utrum femmo Pmtzf:ä' eompetat poreff asjudisiaria efe. Y8Y

w

tentiis intendit Janfenius , fi judicant de quidditate fensüs , ergo fciunt

W

hunc & non alium füifle ab authore intentum, — Jam fic: Indifputabiliter

verum eít, in Vicario Chrifti füpremo vifibilis Ecclefie Gubernatore

f

penitiorem cognitionem, infallibihorem determinationem fuüfpiciendam

!

Wa

e(íe quoad ea, qux do&rinalia totius Ecclefiz concernunt, quàm in

u

ejusmodi difcolis, tetius Eeclefie pacis turbatoribus, cum ille ad id

ftl

muneris ex officio fui Principatüs Ecclefiaftici fit conftitutus : fi ergo hi

d s

pro determinatione fensüs ab authore przconcepti fe füfficientes jacti-

ny&t-

tant, cur in hoc deficiet ille, quem fpecialis Spiritüs Divini infallibili-

d'win;

tas comitatur? Velíi doctrina Áuguítiniana de gratia tante infallibili.

Y

tatis dote cft à Summis Pontificibus qualificata, ergo ícivére fenfüm

*I"

Auguítino familiarem , vel (i hunc ignoraverunt, fruflra & immeritó

dicitur Auguftiniana: quid ad hxc Adveríarii? Hercle!(i do&rinz fuae

Mil

Ü

contradictiones impartiali intelfe&tu perciperent, abs dubio obedientiz

Ecclefix fe debité fubmitterent , füzdue. caufie palinodiam canerent,

15

(

Ü

$4. Prob.4. ab inconvenientibus: Si fententi

a Janfeniana effet ve-

ra, fequeretur przmó , quód nullus fidelium poffit obligari ad cre-

i

ferti

]

u

dendum interné fenfum alicujus loci antea controver(i in facra Scriptu-

r4 3b Ecclefia determinatum , & , ut itacredatur , fidelibus

N

propofitum 5

ww

fi enim hzc determinatio eff puri facti,

quod nunquam certitudinem in-

fallibilem obtinet , quis fidelium ex con

j ^

fcientia obligatum f& agnofcet,

ad credulitatis a&um internum illi exhi

bendum ? füfficiet hic obedien-

p

tiam przftare Ecclefiz per obfe

l

tl

quiofum (ilentium ; füpponamus enim, quód

Epifcopus quidam de crimine

enormi a

ccufetur apud. füupremum Hierar-

gt

n p

cham Ecclefiz, innocens autem eft ,

& innoxius , probatur tamen fa-

&um per teftes ad id requifitos , exa

uthoratur,

. deponitur , atque € fua

;lusqu*"

Sede exturbatur, tenetur hic fine dubio parer

e fententim Ecclefiafticà

epumï

Judicis , (i.ei nullum remedium probationis in contrarium

ys

*

füperfit , ne«

»

mo tamen hominum, immó nec DEUS eum obl

igare poterit

; quod in-

ii

terné credat hic Epifcopus, fe ver& reum effe,

Secttzdàó, Eccle(ia nul--

Ts

lum obligare poffet ad abjur

ationem hzrefum fecundüm fenfum , quem

xj

illarum authores intenderun

p2

t ; hoc quidem concedunt Jaufeniftz ;; dum

recufànt obedientiam jurand

i formularis Alexandri VII.ad mentem Cle-

mentis XI. circa internam d

amnationem íeén

süs. Janfehiani ; hoc autem

n

quàm bene , ipfi viderint: recolligant antiquor

um Summorum Pontificunz

n

(cutt

-

flatuta, Concilioru:e decrct

a, magnum falfitatis fuz o

inionis invenient

J

argumentum: fic Innocenti

us, i magno Auguftino

j

des,

non. folüm

jl

jj

omnium Epifcoporum orien

talium , & occidentalium (

enfum circa pec-

dOL (Ud

catum originale, confecutu

s

]

j

s eft, fed etiam illum, qui

it, determina-

D

-

"NÓ

[t

182

JQuefHo F. .De infallibilitate Summi Pontificts.

vit, & Ecclefie univerfie ita.credendum propofuit. San&to Leoni non .

fufficiebat ad ejurandam here(in Pelagianam, ut.error damnaretur, fed

pretendébat «etiam damnationem authorum

»legefis ejus epift.85. & g6.

& de veritate;hac ;convincens inveriies teftimonium.

Goncilii INiceni

Patres ad candorem profeffionis fidei non folüm fübfcriptionem formu-

le fidei Nicene depofcébant, fed etiam damnationem Arii, qui dam-

nabilem de Filio;DEI errorem.docuerat, pretendebant, "Theodoretus

coràm Patribus, «qui Neftorio, .& füis anathema dixerant, cordaté fa.

tebatur, fe omnem errorem averfíati , ejurare, & .damnare, :putas hoc

fuüffeciffe Patribus.ad Catholicismum Theedoreti ? nequaquam, hzreti-

cum illum pleno & unanimi .ore proclamabant, ufque dum aperté di-

ceret anathema Neftorio. Hxcomrnia exempla fünt «iva caufie Janfc-

nianz exemplaria, qua fi imitarentur , animum hareticis laqueis facilé

&xuerent,

$3. Objic. 1. Tn iis nequit 'Summus Pontifex judicium infallibile

habere, qus principiis puré fallibilibus :fübsixa fünt; fed fenfus alicu-

juslibs ab authore intentus nititur principiis pure fallibilibus , & incer-

[

tis::ergo &c. Major conflat in judicio puri fa&ti, quà talis. :Min, prob.

q

Senfus. alicujus libri fumitur ex intentione fcribentis ,-quem voluerit in-

[

digitare: fed intentio ifthec pure fallibilis , incerta ,.& :dubia eft : ergo.

)

Mzaj. eft certa; quis enim propofitionem ,plurium fignificationum , & fen-

füum capacem determinabit potiüs ad hoc, quàm aliud fignificandum,

L

nunquid intentio fcribentis , «& proferentis? hinc Diale&tica fanior do-

ql

(j

cet, fignum, ex fua natura indifferens, per determinationem fupponen-

if

tis fortiri certitudinem füi fignificati. "Min. exfe liquet , quia intentio

[

hocipfo, quód refpiciat multitudinem fenfaum in fignificatione-propo-

h

i

fitionis implicitorum indifferens eft, & non magis adunum, quàm alium

t

[

determinata, quód ergo hunc prz alio refpiciat, in ibera determina-

"i

tione intendentis eft, poteft autem hac effe quidquam incertius ?

('-lm (

Relp. 1720. Quód hac obje&io confundat fenfum propofitionis cum

ejusdem füppofitione, quz tamen inter fe diftin&iffima fünt; fpectat, ut

1

AT

fatear , intentio proponentis ad fuppofitionem verborum, qu2e propofi-

ü

i

ä

tioni fübftant , non tamen illorum fenfüs. 245. Licet propofítio fit ca-

pax plurium fignificationum , adeóque illa indiffer

entiam cum qualibet

D

involvat,

exin tamen judicium Ecclefiz nullo £allibili principio innititur,

aliàs tota noftrz reli

u

gionis certitudo effet in dubio collocata; Ecclefia

At

enim non judicat de

quolibet fenfü ex propofitione

uavis eruibili, fed

s

tf

deeo folüm, q

4

(s

ui przdominans eft, vel quem figni

catio genuina, &

NU

naturalis verbor

d inde

um infinuat, 3//0, Detur adver(ariis totum, qui

N

Ícque-

Ar::r V. Utrum Supmo Pontifici competnt pote[F a judiciaria ebc- 183

f

féqueretur, nifi, quod: fenfus: propofitionis non: poffit habere certunr

Ij

Ug

judicium in-Ecclefias Summo judice , fi folitarié fecundüm (e, &. abfolu-

N

té fpe&etur, non tamem ut ille defle&tit;. vel devergit in' peffimam Ec-

N

clefix notam , fi aliter, ac fas eft; ,. determinetur..

hl

$6« Objic. z; Si determinatio Pontificia circa fenfüm libri ab au-

;

W

thore intentum effet infallibilis, poffet fidelis obligari ad juramentum fu-

dort

per eo' fenfir exhibendum: fed'boc falfunr eft,. quis eninr adeo delira-

dnrgþ

biz, ut hunc effe, vel fuifle fenfüm loqueritis vel' fignificantis, & nom

d

alium, juraret 2 quis movit fenfünr illius:, nifi qui imipfo eft? hzc cer-

hat

i

té fübterfugiunt omnem prudentem' anhutum: hinc re&té S. P. Augu-

»

ld är

ftinus lib: de utilit. cred. C. f»ait:

Etiamft ( aliquis

vefens interroga-

ff

Felur,nulta

[4

s

d

£,

nt,que ff malus nou effer ,

officio,

/f

dffegmé; ab[conderet ,.

sllud tamen z.

/

5

/

sg L

d

4 ad rem cogimofcendam: valere

arbitror, qualis ile fue-

vit, qui fcripftt g boneffiffimé tamem bouus: creditur , cujus litteris gene-

l

fal

vj bumanuo , po[fleriratique com[ultum eff.

.

$ ah&

Refp. Hanc objectionem eod

em. vitio

laborare, 'ac priorem, 'cor-

^fnctd

fequenter eadem folutione difflari poteft: prior' enim intentionem lo-

g.wxf

queutis vel proponentis confündit cums fenfi: propotitionis: didtz,. aut

?

;

fcriptw;, liwc eadenr cumi rmufez repetit. JAd S

t

-

*

o

F. &uguftinunr dico ,.

d

illum loqui de voluntate fcriptoris:

, qux & fenfü germano, & obvio pro-

pofitionis: ita feparabil

Is eft, ficuti valor arbitrarius monetz ab eo, qui

,J

:MIJUmI

authoritate publicá conftituitur; ron veró illi fermo eft de fenfü naturali,

quem verbz vi fuz inftitutionis,& primariz intentionis fignificant, hunc e-

r

nim effe capacem juramenti probant Pontificum Summorum juffa, quibus:

juramentum circa formulare

quinque propofiriorrum Janfenit fecundünr

t

fenfum ab eodem intentum fi

u

p

b intentatione cenfürze Apoftolicz urgen-

tifimé exigunt.

Et fi hunc cafum

partialem cavilles, nunquid: Juratus:

unl

Notarius poteff jurare de íén(ü

äc[gy?.'.i?:!'

germano fenstis cujusdam: contradtüs

€uri copia authentica ?

"

$7- Objic.

d ^

tifex poffit infal

7. Nihil habemus revelatum de hoc, quód Summus Pon-

Qu

PA

libiliter judicare de fenfi: libri, quis fitz ergo nullus fi-

deliunr poteff o

bligari ad fioc credendum &de Divin&..

"TUM

Yit) It

Refp. 1z20. retorq. argum

:

. im ipfos Adverfarios, qui dicunt Augu-

(

Ítinianamr doctrinanr de grati

2 DEI effe dogma fidei, & ita infallibiliter

j

hoc credunt, ut fi Summus

]nnmw

Pontifex contrarium definiret, illius obe-

g

dientiam penitus

& & excuterent, hinc ortum habuit illud paradoxum.

5

Janfenianorum,,

quo' authoritatem: Pon

l-mb]hl

tificiam multis gradibus inferio-

rem authoritate Auguftiniant

fcholis intruferunt; . 220: Summi Pontifices

cnulnïs

judicant infallibiliter de verit.

at

j

€ fensüs Scriptorum Catholicorum, quod

qü

-T

grobant

íp

3184

Ouaf[Ho V. De infallibilitate Summi Pontificis,

robant Traditiones , immó demonftrat facer Codex, cur non poterit

iudicare de fenfü maligno , perverfo, malefano , & hxretico, nunquid

utrumque fpe&at ad zdificationem Corporis Chrifti? — 37/0, Licet re-

velatum non fit explicité, & formaliter , quód Summus Pontifex debeat,

& poffit infallibiliter judicare de fen(ü libri, quis fit: habemus tamen id

revelatum implicité , & virtualiter; nam hoc ipfo, quód Summo Pon-

tifici, ea fit demandata provincia, ut unitatem , puritatem, veritatem,

& fanCtitatem Ecclefiz fervet indemnem , eo ipío etiam in commitlis ha-

bet, ut infallibiliter fciat diftinguere inter bonum & malum, verum &

falfum, proficuum & nocivum ín iis przcipué, qua ad confervationem

totius Chriftianz religionis fpeCtant, aliàs certé nulla ampliàs fubfifte-

rét firmitas infallibilis in fide à Chrifto Domino plantata, pretiofiffimo

fuo fanguine rigata, & per Sanctos Apoftolos in univerfum orbem pro-

agata. Quod ut abfürdiffimum primá fronte ab ompibus Sandis Pa-

tribus rejicitur, & exprobratur. Ex his

;58. Colliges. Quod propo

fitio illa Theologorum ;fïve., ut alii fcri-

bunt, Epifcoporum Gallorum, quà afferuerunt, Summum Pontificem

ini

nterpretandis librorum textibus non effe infallibilem , immó contra-

rium effe Dogma zovtm , inauditum , condemmatum per Theologos an-

ieuos (f movos, dotirinam veró errori. tam manife[lo oppo[fitam effe

communiffimam , & receptiffmam , 6t temeraria, erronea, & hareti-

Necobfítat ejusdem affer-

ca

Ratio conítat ex notione terminorum.

tores fuiffe Prxlatos Ecclefie, quia-& hos multis erroribus obnoxios

Ql

(

varia trita exempla probant, & hoc in prefenti precipué tenet, ubi

certum eít, quod eo tempore , ubi illud affertum adeo temerarié pro-

1it

nuntiatum eít, partium Janfeniarum ftudío Epifcopi Gallicapi citra re-

&am rationem & fanum judicium nimilim praoccupati fucrint.

Ti

l

9. Dices.

Hiftorie Ecclefiaftice docent , quód tam Theodorus

L

Mop(tveftienfis , quàm I6as trium capitulorum concinnatores à Vi-

Tis,

& Concilio Chalcedonenü fuerint ab omni errore habiti

glho Papa,

üb

immunes, & tamen in V. Synodo uterque juíto judicio damnatu

s eft

erroris Neftoriani in .fide: ergo nec Papa Vigilius , -nec Concilium:

apï

Chalcedonenfe infallibile potuerunt babere judicium de fenfu propofi-

tionum Theodori, aut Ibzx quis fit, erroneum proinde non eft, nec

Jlgl

hxreticum, aut temerarium dicere, quód Summus Pontifex , aut Con-

di

cilium non habeat infallibilitatem in determinando íenfum propofitio-

P

nis quis fit.

ldv

"

KRe

fp. 1279. Quód Concilium Chalcedonen(e non füerit approbatum

li

à Leone quoad omnes a&iones, fed tantüm quóad fex, potuit erto

errgrc

-

hvt V. Utrum Summo Pontifici competat poteft as judiciaria e. 18$

&rtare in caufa "Theodori , quia infallibilitas nullibi reperitur promiffa

"tl

u

Concilio acephalo. 245. Leo per Concilium Chalcedonenfe folüm exi-

m anathema dicere:ur Neltorio , & Euticheti, reliqua,

"u

gébat,ut apertu

lr

AMM

quz ab aliis fuera

nt minüs re&té ad regulam fidei afferta , noluit, pro pa-

ce Ecclefize confervandà, tunc accuratiis difcuti , & Apoftolicà voce de-

! PG

cidi, fed pro aliis fubfecuturis occafionibus difcutienda , & definienda

refervari voluit, £, Vigilio non erant libri Theodori primitus delati,

PA

fed tantüm quedam capitula ex iisdem extra&a , quze quantumvis po-

Mz

xuerint ingerere fufpicionem hzrefeos , non tamen fufficiebant ad dicen-

ji

n

dam in illa (ententiam damnatoriam, NecIbas fuit in fuis affertis à Conci-

I;xo

lio Chalcedonenfi aut Vigiliodeclaratus orthodoxus, nifi in quantum pa-

jl

li

J

N

f

lino

d

»

liam cecinit, & ea religiose retga&ando emendavit , quz ante er-

toneé pronuntiando afleruic.

np

i

- 60. Quares 1. An Summus Pontifex fit infallibilis in legibus pro

N

univerfali Ecclefia condendis? ». affirmativé, Quia leges univerfali Ec-

clefi» propolitz funt didamina , quorum fequela eft medium ad falutem

ji i

fidelium fimpliciter , & abfoluté neceffarium : fed in his errare abfoluté

tf

NU

non poteft, aliàs non eflet pa&or ovium concreditarum , fed potiüs la-

tro, cum eas non cuftodiret, & ab interitu indemnes redderet , fed po-

,ogoi W

tiüs jn interitum przecipites daret : ergo &c.

L

&1. Dices. legum obfervantia eft quandoque ob circumftantiam lo-

t

ci, perfong , & temporis abfoluté impoffibilis ; ergo implicat illarum fe-

n Mäï'

uelam effe medium ad falutem fidelium fimpliciter neceffarium 5 aliàs

hnmfæ

con(ecutio Patriz füperng redderetur fidelibus i

mpo(lïbi.lis » quod dam-

g v

natum habemus in janfenio.;

u

m

Refp. The(in przfentem

loqui de lege Formälït*er fümpta; quz aliud

aui

nihil importat, aut explicat, quàm honeítatem moralem:; non veró ma-

P

terialiter fpe&tata , quz dependet à circum(tantiis perfong,loci, tempo-

9

ris, a&tionis &c. hoc fi libraveris fano judicio , decifio noftra utique in-

sl

4

dubia tibi erit.

gt

. Quares 2. An Summo Pontifici eadem infallibilitas conveniat qubad

Wr*!ï

j

approbationem Ordinum Religioforum ? Re

fp. affirmativé. Ratio eft:

Jgnkl

Quia hoc ipfo, quód Summus Pontifex approbat aliquem Ordinem Re.

s

Ti

ligiofum, eum proponit velut femitam, viam , & regulam vitz perfe-

I3

&iffimz ad vivam imitationem JESU CHRISTI Salvatoris noftri in-

AU[L' Jl

ftitute , qu& uti in cogitando ardua, ita in feCtando facilis , delectabilis

1

v

fuaviffima & (anGiffima eft: atqui in hac approbanda poffe errare Vica-

il

rium Chrifti procul eft ab infallibilitate Romanz Ecclefiz , qus non re-

)pmbï[

As

trahit,

il

)tul[ d

(

186

|

,tämjïü V. De ipfAllibilitate Summi Pontificis..

trahit, fed potiüs prop

ellit fideles ad hanc viam p—erfeäfci'ohïs fub cdhiïfiæ

propofitam fe&tandam : ergo &c.

j

Confirmatur. Finis Ordinis Religi

)

ofi appmbandf eft ipfa puta , &

pura fan&itas vitx , atque immaculata converfatio fe&anda : fed in hac

Summus Pontifex abfoluté errare non

poteft, ut notio terminorum pro-

bat: ergo &c.

65. Necobftat, quód multi hic objiciunt , ordinem Fraticellorum

anteaà Cacleftino V. approbatum fuiffe à Joanne XXII. tanquam erro-

neum & impium improbatum , & reje&um. Nam prirm , ordo. Frati-

cellorum nunquam fuit approbatus à Coeleftino , vel alio Summo Ponti-

fice, uti agnovit ipfe Joann. in ex£rav. uz. de relig. dom, Secuzdà conce-

datur reprobatus , id ex ju(ta caufà fa&tum cenfebitur , vel quia ejus A-

lumni inftituti füi primzvam ob(ervantiam adulteraverunt , vel quia ob

fcandala, irreligiofam converfationem , & alias indecentias Ecelefiz inuti-

les extiterunt: & fic erravit Summus Pontifex in approbatione religionis

quoad materiale , non autem f()rmaïe , quod ultró concedimus, j

ARTICULUS SrExTUS.

n Summus Pontifex poffit pertinaciter in fide errare

u£ Doifor Privatus?

€4.y Nfudavimus bucusque pro viribus infallibilitati Summi Ecclefiz An-

l

tiltitis ad oculum , eorum etiam , qui in veritate fidei aliquantis-

per excutiunt , demonftrandze ; Verüm dum bane certam , & ota-

fi

culis (üperni luminis fidei probatam , fatísque ad captum propofitam füpe

ponimus, hac viáà quidam pfeudo- critici noftram veritatem impugnatum

eunt; dicunt , eum aliquid hereticum definire poffe ex cathedra , qui ab-

li

D

foluté bzreticus effe poteft, fed Summus Pontifex faltem ut Doctor pri-

vatus poteft effe hereticus, nihil er

£0 prohibet, quó minüs aliquid he-

reticum ex Cathedra dicere, & de

&nire poffit. Minor füpponitur ex ju-

re Canonico, ubi ftatuitur,

Summum Pontificem in cafü hzrefis poffe

judicari ab Ecclefia , atque

um.

adeo füpponit illum , ut Do&orem faltem pri-

l

vatum, poffe effe hzretic

Egregia fané Adverfariorum dica, qu€

dum plus habet dicacitatis,

quàm veritatis, hoc ipío multis cachinnis

lj

explodenda.

Pfeudo- Pr

ophetam Balaam fcimus claruiffe lumine Pro -

phetico, ejus afinam om

nis

forme, & figure humanx expertem novi-

ff

mpus humanam edidiffe vocem

lp[e

€ür item poffibile non creda

; cujusadminiculo? direétionis ütïquedïvin'æs

mus , immó certó fuüpponamus, hereticum

Tioi

Pontificem in privato,

oce-

vera dogmata ex Cathedra, & in publico d

i )

xes

Art. VL n Suvumus Poutifex pojffet errare us Dotfor próvatus? 184

Xe, & proponere poffe Ecclefiz fibi concredite , prefertim, cum in hoc ,

& non in illo Do&oratüs officio infallibilem Spiritüs Sancti affiítentiam

habeat comitem. Sedagedum concedamus ultró majoris fequelam,dicamus

A

hzreticam definitionem originem trahere poffe ex mente privatim hiere-

l

tica, infallibilitas Summi Pontificis non erit propterea defperata, cum

sminor argutiz, fupra ab adverfariis infinuat , non plenam ab omnibus

n

Do&oribus Scholaíticis veritatis notam , & prwrogativam mereatur,

ii

quibus eó liberius & libentiüs accedo , quód illorum fententia ad dig-

a&ï:

nitatem Romanz Sedis magis illuftrandam maximé deferviat, Proinde

J

65. Dico. Su»ezss Pontifex eeguit pertinaciter n fide ervare ut

N

Dotfor privatus. Probatur 1. ex S. Cypriano epitt, 55. ad Cornelium

T

Papam ita fcribente: P2/? z/fla adhut amdenut mavigare , e& ad PetriCa-

10

thedram , atque ad Ecclefam priucipalem , unde unitas Sacerdotalis ex--

T

erta efl , à fchifmaticis, & profanis ltteras fevre , mec cogitare eos Re-

;mïs

manos e[fe , ad ques perfidia uom po[Fit babere acceffum: atqui (í Roma-

nus Pontifex etiam ut DoGor privatus pertinaciter in fide erráffet, aut

errare poffet , à perfidia immunis non effet: ergo &c.

€66. Prob.2. ratione, quà utitur in przfenti Bellarminus : Licetnom

repugaet, DEUMM facere afinos logui, maximos peccatores, immóà &

"

hzreticos, aut etiam infideles futura przdicere, miracula patrare, Sum-

mum Pontificem hzreticum ita femper dirigere , ut infallibiliter verum

j

At

definiat, & contra propriam opinionem doceat, (icuti & ex Japidibus

Yi

u

sls fufcitare filios ZAbrabam; hoc tamen non videtur confonum Divi-

o

ng providentiz , 24« l/cet attingat omnia de fine án fipem fortiter , va-

T üm'

men di/pomit ommuia fumviter, & juxta connaturaliorem modum ope-

a

randi caufarum creatarum ; connaturale autein, & fuave non foret, fi

q'

aliquis Pontifex, in fe hzreticus, contra propriam opinionem femper

p

r

doceat alios , & res fidei definiat; immó hoc plané violentum videtur ;

J

connaturale enim eft, ut juxta abundantiam cordis os loquatur: ergo

(l &

]U

fuavitati, & communi modo procedendi providentie Diving meliüs

quadrat, ut Romano Pontifici , quem conítituit ad Ecclefiam füam in

fs 9

n

fana fide confervandam , ac erudiendam , ita. affiftat, ipsümque dirigat , .

ut nunquam permittat , eum pertinaciter in fide errare,

ji, d

a

j

Confirmatur, Non eft verifimile, quódille, pro cujus conftantia in

fide Dominus rogavit, & cui juffit, ut faos fratres in fide confirmet ,

fid l

j

ipfe primus in fide deficiat, atque errori pertinaciter adhxreat; velquo-

vmæ

modoó Pontifex in fide infirmus, alios in fide confirmare valebit, con-

J

jj

tra propriam animi fententiam , nifi valde violenter? ut ergo hanc duri-

" (

('

a2

»

tiem,

TL

^

y

X

Y

188

ueflio V. De infallibilitate [emmi Pontificis.

tiem, divinz providentie adeo abfonamr, evitemus, dicendum eft , Ka-

manum Pontificem ita à dia providentia infallibiliter dirigendum , ut

nec in propria períona à fide deficere valeat. Immó. hoc apertiffime

convincit continua hucusque ob(ervata experientia., quà fcimus , nullum

Pontificem hactenus herefis. manifeftz fuiffe convictum , ut fufiüs fe-

quemif ar

ticulo videbimus.

67'.*

Objic. 1. Ad füavem difpofitionem univer(i fpe&at

: quód aqua

afcendat furfum ad impediendum vacuum: ergo etiam ad.füavitatem di-

vinz providentiz fpedabit ,ut Papa hzreticus quà talis ,alios indefedti-

biliter veritatem doceat..

Refp. Quamvis afcenfüm aquz in tali cafü: expofcat difpofitio-uni-

verfi, &.inclinatio univerfalis ipfius. aqu , quia tamen: eft contra illius

inclinationem. particulazem , quodammodoó. illi violentus eft ; Pontifex

autem cum nec inclinationem. univerfalem., nec pasticularem babeat ad!

erudiendum alios , contra propriam fuam. fententiam , cui pertinaciter

adhzret, eidem hoc (impliciter violentum. eft.

i

68. Objic. z. Non obftat fuavitati divinz providentiz , quód Sum-

mus Pontifex fit muktis vitiis. obnoxius., nihilominüs. fideles doceat, vit-

[

li

cutes effe amplectendas , & vitia vitanda :. ergo. fimiliter non: e(t contra

ejus fuavitatem , Pontificem.in (& effe hereticum: , alios tamen in recta

M

fide confirmare.

fnus Pontifex in. fe multis, & enormibus:

[

Refp.. 1272; Quando Sum

[

peccatis infe&tus-

, virtutes. ample&tendas docet, non agit contra pro-

quia veré judicat,fic fieri debere,, licet is ob

[//

priam animi. fententianr,

!t

fragilitatem humanam co

ntrarium. faciat,. aliàs effet hxreticuss acpro-

inde docere. contra proprium.fa&um. Pontifici non: eft. violentum , be-

Dd

p

am féntentiam. in rebus fidei, 245..

ne autem. erudire alios. contra. propri

alter

Chriftus. non rogavit pro perfeverantia Pontificis in: virtutibus , fedtan-

lt

tüm.in fide , hinc Chriitus.jubebat facienda effe, qux Scribz, & Phari-

&

W

fici; dicebant, fecüs quo fatitabant, quia aliquando &ewee, ef mon fa-

y

eiunt; Matth, 23. Ideo: nec contra providentiam Divinam;. nec contra:

miffionem.Chrifti eft,. ut. Pontifex peccator virtutes doceat..

JIM

pro

69, INec fundamentum n; 64. relatum,. cui adverfarii: potiffimünv

Àij

nituntur , quidquam. roboris liabet aut firmamenti : dum enim Jus ca-

ij

nonicum ftatuit Summum: Pontificem. in: cafu: manifeftze hxerefeos. pofíe:

I

iudicari ab Ecclefia,, füpponit probabilitatem fententiz contrarix, qud

li

M

argumenta noftra: féntentie nec enervat, nec improbabilia reddit, ut

cuilibet. rem- ad: trutinam. Theologieam: exactiüs: revocanti ad oculum:

ET

À

eonítat..

At

ARTL

At VL fummorum anfijäw Immunitas ab :rroriäæ us igy

AgriICULUS S$EPTIMUSs.

Y

1j

Summortm . Pontificum iimenimitas ab erroribus. falsó

It

imputatir probatur, d viudisatur.

(a

o

Qu

10

4 AMonothelismi. infimulandus Honorius Papa?

2&(

Onorium Pontificem jure primo locc vindicandum ab impofito

7QH

errore Mornoethelitarum aggredimur , nar Janfeniftatum fa&tio

u

N

iy

- potifimüm: ex lap(u hujus Pontificis, uti ipfi peffimó fuppo-

Y

"munt, im Barefin, (üs caufe victoriam canunt: Síenim, arguunt ifti,

Summus Pontifex femel erravit i fide a&u, quóad cam precipué ma-

)a[ X

d

teriam , quz ad fübftantianr noftrz religionis pertinet, quemlibet poffe

errare, eriam dum loquitur. ex Cathedra , indubitata eft confecutio ; ab

$um

a&b enim, ut docent Philofophi, ad potentiam indifputabilis. eft cori-

fequentía: certumy janv eff tam:. ab. authoritate Coriciliorun;, Summo-

W

t

rum Pontificum , quàti nominatiffimorunr Scriptorunr, Honorium er-

rà(fe docendo,, & approbardo Monorthelismum ; nam.in füa epiftola ad:

a

Sergium , poftquàm eeiffec deunione hypoftatica, & ejus virtute factam

jl

(ui

communicatiorem: idíomstum docuiffet, mox fubjungit: UIzde e& usanz

voluntatem fatemur Domini mofrri f ESU Chriffi; quia profeéià à Di-

u

L0

vinitare af|umpta eff moffri matura' uonm culpas illa profedlo , qua ante

peccata: creata eff , nom qua po[f. prevaricationem vitiata. Minc inSy-

4 t

m:b

nodo VI. in qua epiftolxe Honorii referuntur, una quidem A& rz. &

altera AG r3. Honorius ranquany hixreticus damnatur, & dictw" epi-

1 p

ftole comburuntur. Similiter in Synodo generali VIL.. fub Con(tantino

u

il

lr

& lrene habita; [tem in Concilio generali VIII. füb. Adriano: celebra-

to in: conclüfione' ejusdem z Tandein iv Concilio: Romano füb: Eadria-

"

no lL.contra Honorium conclàmatur , eíque anathema dicitur; Jz4s-

g

ditum batfenus e[f, ajebat Hadriadus II Concilii Komant Preefidens',

Romanum Pontifiem À ceteris Fecleffis effe judicatumy fed. alioy omnes

jf

Ab il judicari [cimus. — . NAm quamr'vis. Honor ius poft mortem. ab Orzen-

i ?

gis: Epifc

0,

p anatbemate fir. alfeitus, manifeflum tamen eff, iflum de

i

hereft fuiffe accu[atum, quá Jolá im cnusd licet zuferioribus

ip [uperio-

fl qU

xem iu[urzere. Viwc fententia Hadriani fuit.pofiea: in.Con

cilio. Con-

jlit ,

ftantinopolitano IV. recitatz, & à Patribus ejusdem approbata, His

aocedit Leo Papa IL. qui fuis ad Conftantinum litteris Honorium ana*

themas

Aa 3,

u

$90

uallio , De infh?!iäi?imte Jummi Pontificis

thematizavit his verbis: "artbemptizamus

W0Ul erroris imventores ,

Theodorum Pbharanitarum Ep

Lfcopum , Sergium , Pyrrbum , Petrum , Pan-

dum Eccleffe Con]f antinopolit.

ana infidiatares , mapis qudg Prafules , nec

son e Homorium , qui ban

c Apollolicam Eccleftam n "Apo[Lolica tra

ditionis dotfrind iluftravit

» d profaná tradttione Sumaculatam ma-

eulari permittit.

*

Eundem anathematismum repetit idem S, Leo tam

in epift. $. ad Herv

igium Regem Hifpaniarum, quàm in €n. 3

ad Epifco-

pos Hifpaniz,

Ex his inferunt defperati janfenifte,

fi Honorius potuit

errare in definiendo aliquid verum, quod

in fe falfam eít, immó hz-

reticum , cur moderni Pontifices no

n peterunt errare damnando quin-

que famofas propofitiones Janfenii ta;

nquam falfas, temerarias , errone-

as, & hereticas , cum tamen reapíe

veriffimze, & in fenlü Janíenii in-

nocentiffimz, atque ab omni error

e remoriffimz fint,

-

71, Sed ficuti Janfenifiz deplo

ratam fuam caufam hucufque femper

tutati füunt per meras tergiveríatío

nes , iniqua effagia, & alia aftutiffima

diverticula fine omni fubfidio genc

1

inz veritatis, ita herefin Monotheli-

tarum innocenti Honorio im

pingunt nullis fanis rationum fundamentis,

aut authenticis Hitoriograp

horum Catholicorum r

1

elationibus, velap-

probatis Conciliorum teftimoniis nixi, Hoc ut pat

entius fiat , praftabic

modos vindicandi Honorium , eümque ab hac

abfurdiffima hzrefis nota

liberandi ex variis probatis author

ibus referre , qui licet varii (int , nul-

làs tamen adeo à vero aberrat, u

3

t noftrum preíens intentum non con-

vincentiffimé probet, atque dem

onftret.

Primus igitur modus eft $.

Maximi Martyris, qui eo tempore, quo hz

c quzflio agitata fuit , flo-

ruit. Hic pientiffimus Scriptor in quadam

epiftola Pyrrho Monotheli-

[

t* pro fe ftare Honorium pretendenti,

refpondet: quod quidem Ho-

ht

norius in Chrifto duas vo

luntates negaverit, non tamen abíoluté , &

E

li

fimpliciter, fed cum addi

tÓ , contrarias ,

unam carnis, aliam fpiritüs ,

Nm

ficut nos habemus per peccatum : & hoc

erui videtur ex ipfa Honorii

fth

epiftola, in qua poft alia dicit:

L

Unde & snam voluntatem in Chriffo

l

fatemur: quia profedfó à Divi

witate alfumpta eff uoflri narura, non

Y

€HIpact«. Hac opinione,

que ob fanctitatem, & eminentiffimam S.

Maximi doCtrinam mer

itó ab authoribus magni habetur, füppofità ut

|

verà omnes cavilli

Janfeniani proftrati funt.

T

72. Secundus modus,

quo Honorius ab erróre immunis probatur,

!

à Baronio eruditi

Á

one clariffimo refertur: docet híc Author, quód $ex-

liny

H

ta Synodus, inq

1à primó contra Honorium lata eft

fententia , fuerit cor-

rupta; & ]

Vl(l(lng

& infertu

oco Theodori expundi,

& fraudulenter abrafi, fübftitutum,

d

m nomen Honorii.

Huic qpinïoni aliqualiter accedit

Bcllar-

minusj

Art. F2 1. Summorum Fontifzum . fmmnunitas ab erroribus e&e. 191

,

fninus ; qui infüper addit, quódideo Synodus VIH.& VIII.Honorio anathe-

M

ma dixerint , quiz nitebantur actis VÍ. Synodidepravatis. Hócqueinfalli-

/ MA

bilitatt Conciliorum minimé przjudicare ait , cum fuerit hzec quaítio fadti ;

"

circa quam: fallibilitatem: Conciliorum dari nullus diffiteri poteít.

Sed.licet hzc fententiz magnam ex autloritate (ibr adícifcat pro»«

Wl;

babilitatem, eam tamen minüs verifimilem rejicit Joanues Cabaffutius

in füa notitia Ecclefiaftica , im qua refert ex AGE. 18. Synodi,, quód ejus-

dem fubferipta exempla defraitiouis reletf.e füevint: ditributa, & defi-

| ponl;i

n

nata ad quatuor Ecclefias Patriarchales; fi itaque, ut prud"entiüïmä ar-

guit citatus Autlior , fuiffent acta Synodi malitiosé depravata, & cor-

D

u

rupta , in folis Con(tantinopolitanis, nou verà in aliis exemplaribus , ad

exteras Ecclefias Patriarchales miflis, id contingere potuiffet, in iftis

jail

enim, prafertim Romanis, impoffibile erat dari obreptionem falfitatis.

3 Tertius modus infinuatur à P, Alexandro Natali ad Szeculum

d2

VIL differt. z. Hic propofitione 5. excufat quidem Honorium ab harefi

m

exprefse affertà , ju(lé tamen eum damnatum dicit,, quia. infignis illius.

nodt

men[ïä

bzrefis fauter ex hoc fuüit, quàd in epiftoIa ad Sergium data mhibuit ,

n€ impofterum ulla controver(íia de una , vel duabus operationibus mo-

E

xl

Veatur, Caufa autem, cur hoc filentium impofüerit Honorius , erat;

Wt pacem Ecclefiz tranquilliàs conférvaret: timebat enim, quód per af-

rcüS V

änf J nä:

fértionem unius. voluntatis , una in Chrito natura afferatur cum Euti-

€hete; vel fi dicantur im Chrifto dux voluntates, duz fimiliter perfonze

n

in eodenr concludantur cum Neftorio.

N

Ezc fententia defendit quidem optimé innocentiá Honorii, & infalfibi-

j ;

U

:

litatem Romanz Cathedre , cum hic error , juxta infinuatam opinionem,

OU

il

non fuiffet harefis, fedtimoris, quem inSummo Pontifice locum habere

dem?

Princeps illorum demonftrat, dum ancille timore negavit füuum Divi-

oïutä xiï

num Prxceptorem . quia tamen exploratum eft, Honorium in fua epi-

: fpir;.'ä;

itola ad Sergium mentionem expreffam de una. voluntate in Chriíto

1

n (f

Domino exiftente feciffe, hinc opinio ifthzc pro prafenti intento non

videtur ad&quata.

3

P

74- Quartus modus pro vindicanda infallib

ilitate Honorii in | cau-

]

fj

1

fs Monothelitarum exponitur à quibusdam recentioribus DoGtoribus

ppm 5

fub his formalibus: Dicunt, Honorium non fcripfiffe, aut refpondi(Ie

J

Sergio ut Supremum Eccle(i Jodicem, fed tantüm ut Doctorem priva-

pï

obaw

tum , adeoque epiítolam illam: non fuiffe dogmaticam, fed folàm pro-

o

u

vifionalem , quà eum erudiebat, quid cirea unitatem,

vel pluralitatem

i

Vif

ve-ïumamm« in Chrifto ad interim fentiendum effet,

Ti

Sed

.

u)

192

Quaflio V. De ivfallibilitate Summi Pontificis.

Nam prím

Sed hoc placitum à vero omnino alienum videtur.

incredibile eft, quód Summus Pontifex per provifionalem epiftolam pof-

fit fidelibus , quiin materia dubia fidei decifionem, & determinationem

runt, erroneam fententiam tranfcribere. —Secuz4ó , quód Summus

requi

Ponti

fex ut privatus Do&or refponderit Scrgio , hoc potiüs fupponitur,

& non probatur, quid enim obítat eum ita Ícripfife at Summum Pon-

tificem? an materiz, de qua agitabatur , controverfia? & hxc erat ma-

ximi momenti , & inter quafliones dogmaticas vix non princeps, Án

laris ? & hic maximé exprimit Authoritatem Pontifici-

fors ftylus epifto

am, cumin eo S

ergium magnis encomiis exornet, eoquód in gravitli-

H

ma fidel controver

fia, maximóve in rebus dogmaticis errandi periculo,

voluerit recurrere ad Sedem Romanam pro veritate rei coníequenda.

An forté defe&tus directionis ad univer(alem Ecclefiam.? & hanc non

requiri ,

nullus erit, qui in dubium vocet , nam tritum eft apud Augu-

ftolam Innocentii I, fuifle dogmaticam, & per eam h«refin

ftinum , epi

Pelagian

am profcriptam , & tamen illa

non fuerat primó diredta ad uni-

D

xveríalem

Ecclefiam , fed rantüm ad Synodos Africanas , à quiþus fuerat

confultus.

f.

uintus modus , quo authoritas Summi Pontificis indefedtibi-

lis fervatur , exp

lanatur à Turrecremata lib. 1. de Eccl. c. 95. Hic poft-

:ä

uàm afferuic, A&a utriusque

Synodi non fuiffe corrupta , fed integra,

docer, utriusque Concilii Patres ex mala informatione damnáfle Ho-

|

norium. utpote decepto

s falfis rumoribus de illo fparfis, & mala in-

L

1

fius , quod fpe&at ad quxitionem puri fadti,

i

telligentia epiftolarum ip

in qua certum eft Concilium errare pofle.

.

tus corruit : cum Honorius in fuis epito-

Verüm hoc affertum peni

«

lis duas naturas, & duas vo

luntates operatrices claré afferat : placet

ro majori claritate verba fecundz epiftoke hic fübnectere: — Ufrasque.

lUx'

naturas im uno Chriflo, unitate uaturali copulatas , cum Alterius com-

[j

municatione operantes , atque operatrices confiteri debemus j & Divinum

operantem , & bumagam , qua caruis. funt ,

L

M

quidem, qua DEI [uut ,

lt

exequentem , non divisé ( icilicet ex p

arte períonz ) zeque cozfuse ( fci-

[T)

LU

licet ex parte aaturarum ) az£ convertibiliter DEI maturam im hotut-

[

I

nem , 'vel bumanam in. DEUAM comver[as edoceiutes , fed naturarum dif-

[

vrentias integras coufiteutes. . Quà confeffione ex affe Catholicà vi-

L

i

detur errorem Monothelitarum funditus evertere.

[

i

76 Sextus tandem modus, qui prz omnibus arridet , videtürque

non Íolàm a&tis Concilii VI, magis confong, fed etiam pro falvanda in-

MT

efertur,

* fit

nocentia, & ab omni errore immuaitate Honorii magis coaptatg; r

[j

& inge-

)

*

Avr. VH Summorum Pontificum immhnitas ab erroribus C 193

ft

& ingeniofiffim? explicatur à noftro P. Magiítro Bernardo Defirant im

V

u

Archi-gymn, Rom. Sap. p.t. facrarum litterarum interprete , hic in

Qul

fuo infigni opere, quod intitulavit : Honorius vindicatus falvá integrita-

il

te Concilii VI. fol, 101.ita difcurrit: ** Falfüm eft, quód Synodus VI.

Nur,

** Oecumenica damnaverit litteras Honorii tanquam continentes doctri-

d

N

* nam Monothelitarum. Econtra Synodus a&ione r1. tanquam blas-

en

** phemiam damnavit propofitionem fequentem : 4eathbemattzaverumnt

.

* ( Catholici ) a£felut? ommes , qui unam volustatem Domini adflvuxe-

ytitt

" FHAL, QUOTUIL UnH$ CXTIEIE Honorius Romamnus , qui unam voluntatem

vll

* mantfef iffimà pradizavit : atqui Synodus VI. nunquam hanc illius pro-

K&X& )

N

** pofitionis condemnationem revocavit, quód Honorius cum Mono-

)quf "j

** thelitis uaam Domini voluntatem przedicáffet, & Synodus hanc pro-

anci

* pofitionem damnavit, prout ibidem in terminis dicit: 44 pari/fmilem

LL

* demonffrationem concordia , ad. dudum prolata Apoffolica Sedis. anti-

£«

l hara

que Roma: ergo Synodus circa doGtrinam Honorii füftinuit, & per-

ul

[

&

rexit füftinere, id quod Agatho Papa protulerat à parte Apoftolicz

j 1

o

Sedis antiquz Romze in epiítola prima ad Imperatorem, quz le&tá , &

&c

€«£

füfcepta fuerat (effione 4.. ,Qui fidem Petri non defelturam promtfít ,

vl

Yl

confirmare eum [uos fratres admouuit . quod. Apoffolizos Pontifices exi-

€c

ficr

guitatis mea pradeceffores ( inter quos fuerat Honorius ) fecz/fe fem-

j u

« per eumiits eff aguttum. Necrefert, quoód Synodus pollea dixerit

jfe

* Honorio hxretico anathema.

Fecerunt enim Patres relexionem non

u n

** ad aliquod dogma hzreticum , quod judicAffent in Honorii litteris

WV bü

* contireri , fed ad hc verba generalia: Eec sobi[cum fraternitas ve-

* ffra pradicet , [icut. &f nos ea

[14

vobistum unanimiter pradicasus, Ac-

(us'

v

qui ex fal(is rumoribus putaverunt , hanc Honorii epiítolam fuiffe re-

N

* fponforiam ad hzreticam Ser.

X

ur

gii epiftolam, qux ( uti citatus Aythor

j

** fol. 1 19. habet ) fuit defüm

ptra ex Bibliothece Conftantinopolitanse

M

** regeftis, non originalis , vel authentica, fed tranfümpta , & deprava-

"n

"H.A

* ta, cujus copia feu exemplar a&tione r2, reproducebatur ;

j

ergo ftan.

l

j J/

* te dogmate per errorem per(ona!

&

em tulerunt criminalem contra per-

T

fonam defun&i fententiam , dic

entes Honorio heretico anathema,

j

j li

&

quafi per füpradi&ta verba generalia fuiffec bujzsmod;

barefeos confir-

n

mator , prout I

mperator a&tione r8. declaravit in fuo edi&o,.

W]W)'

& pro-

a

yiia

ut ibidem fuübjungit,

qui etiam extitit. [ui obpuenator. Honor

jus ete-

€4

nim aCtione r r. fuera

&«

t declaratus docuifle Catholica, & i

n hoc Syno-

n

dus non erraverat:; per judicium v

eró criminale Honorius propter pra-

y

['a Vand*'

fata verba generalia ( malé per falfos rumores ad füppofititiam Sergii

g

epiftolam hzreticam adione 12. relata ) habitus fuit tanquam herefis

* con«»

l

194

. QSueffio V. kDe sofallibilitate Sumkzi Pontificis. :

* confirmator: In hoc veró judicio Concilium per falías informationes

2

* decipi boná fide potuit.

.

77« Di

ces. Concilium

VL a&ione 15. juffit comburi litteras Honorii:

fed hoc eft

(ignum. evidentiffimum pravitatis heretice : ergo Concilium

judicavit infallibiliter litteras Honorii continere here(in Monothelitarum.

Refp, cum citato noftro Do&tore, combuftionem librt poffe fieri ex

duplici caufa, prima eft do&trinalis, quando feilicet ille contínet pro-

ofitionem , aut dogma hereticum ut tale ab Ecclefia definitum , & om-

nibus fidelibus quà tale füb anathemate propofitum, Secunda eft'crimi-

nalis, quando ex verifimilibus probationibus , & relationibus judicatur ,

quód Author, velScriptor illius prebuerit anfam hzrefi , vel per tale fcri-

ptum fomentum, aut auxilium illi dederit , ita ut poft ejusdem mortem

inereatur anathema , meré ad caftigationem , & damnandam memoriam ;

fine tamen eo, quód fidelibus de fide credendum proponatur , tale fcrip-

tum continere hare(in aut errorem in fide, & hoc ultimum contigifle

in lítteris Honoríi, non autem primum in przíenti fuftínemus.

»$. Ex his omnibus , quz ob Janfenianam factionem fufiori flylo

deducere placuit, ad oculum

conftat 1720.

uód immeritó Honorius

P

1

reus accufetur Monothelifmi. 24ó. Quód in decidenda , & de&nienda

caufa Honorii errare potuerit tam VI. Synodus , quàm etiam aliiSummi

Pontifices , falvà tamen illorum infallibili indefeGibilitate in proponendis

dogmatis fidei. Nam frZm, ejus determinationem non propofüerunt

[

univerfali Ecclefie credendam, — $ecuzd? , non potuerunt cam ita pro-

W

ponere, cum illius judicium decifivum fuppofüerit, & per fe exegerit

li

hu

cauías puré defeCtibiles , nimirum relationem ad epiftolam Sergii, que

potuit effe

.

füppofititia , falfa ; corrupta, & depravata, atque apertum

N

errorem 1

n fide continens, & cum epiftola Honorii fuerít il

lius refpon-

d

foria , facillimé evenire potuit, ut in ea confirmaverit errorem in fide;

lall'

uübi tamen, fiintegra & origimaliter fuiffet refervata, & produc&ta , com-

tll

Ó

pertum fuiffer, eum confirmáffe per illam putum, purum, verum,

N

fincerutm dogma in fide,

lt

79. Abeant igitur nunc Janfenifte , & deploratz fux caufz ulti-

mum excidium fano ab omnibus perverfis, & depravátis judiciis libero

e

intelle&u recogitent, redeant ad unitatem Ecclefiz, & Summo ejusdem

tlc

Re&ori cervicem humiliter inclínent, erit tunc füblata petra fcandali ,

& lapis offenfionis, fequetürque multis fufpiriis diu exoptata Eccle(ie

Ü

ax, & tranquillitas, quam hucufque perduelli animo, & impio conatu

Ckfia

cum totius orbis Catholici lamentabili gemitu interturbare, & concu-

illorum

l

1]

tere a/ufi fünt, Et ut videant, quàm malefonantis notg fint

: dp&ri-«

Zyt. V 11 Summorum Pmtäfwm immunitas ab erroribus efrce. 194

W

doG&rinales confequentiz, quas ex caufa Honorii à Pontificibus, & Con-

ciliis judicata , prapofterà- & fophifticà crifi deducunt, en! in laconifmo

w

l

€as breviter annedo, Dicunt :z5» jJuxta vindices Catholicos Hono-

rii potuerunt Patres Concilii VI. errare in fenfu epiftolarum Honorii:

U

ergo etiam Summus Pontifex poteft errare in fenfu quinque propofitio-

d

num famofarum Janfenii, Sed N. coníeq. nam alius fenfus eft abíolu-

[ pïö*

tus, quem verba prxíeferunt fecundàm ordinariam, & communem

LOl

legem inflitutionis ad hoc prz alio (ignificandum , hic eft fenfus quinque

tini

famofarum propofitionum, quem in ipfis intendit Janfenius, & in hoc

determinando Summus Pontifex omnino indefe&tibilis eft, Alius eftre-

Q'm'y

j

f

lativus , qui defumitur ab aliquo principio extrinfeco puré mutabili, &

Qu

variabili, & in hujus determinatione poffe Pontificem errare, liquidó con-

QUil

ftatin exemplo. Supponamus aliquem dare epiftolam ad modernum

fai

Beatiffimum BENEDICTUM XIII. per hanc infinuet fequentia: In hu-

jate Univerfitate Herbipolenfi publicé docetur, Sacramentalem Confef-

ntïgigï

fionem non paffe fieri per litteras, & abfolutionem non effe validam , fi

[

"

detur abfenti, peto humillimé à San&itate veftra , ut dignetur infinua.

[ly)a

leïlf?'

re, an bene? Suinmus Pontifex utique refcribet , hzc dogmata vera effe,

& Catholica , adeóque publicé legenda , & przedicanda, Ponamus füccef-

faidi

joum

fü temporis à quodam £alfario eradi , & ira artificiosé deleri particulam

s;5 in utraque propofitione, ut ab Argo centoculo adverti nequeat,

Don[fnäki

Áicni

conferatur ex poftepiftola petitoria, cum refponforia Summi Pontificis ,

nunquid omnes , qui has duas epiftolasinter fe conferunt, arguentSum-

j

a

mum Pontificem manifefti erroris in fide? & hoc quàm rede ,fis. ipfe

udex, Eft autem zqualis cafus in Pontifice Honorio quóad füas epi-

Ils

q?

qpd

(]

ftolas datas ad Sergium, ergo licet Concilium potuerit tilarum fen(üm

obvium & naturalem infallibiliter eruere & determinare non tamen re-

g

i

lativum. "Vel, fi mavis, dic, Summum Pontificem pofíle crrare in in-

mmüv

1elle&ione fensüs osconomica , qualis eft Honorii,

non ttamen dogma-

läaW

tica, qualis eft Janfenii.

3

a

' $0. Dicunt 240. Scriptores Catholici Honorii infallibilitatem, &

immunitatem ab errore defendunt contraauthorit

g u[['

atem Patrum Synodi:

u

ergo etiam licetimmunitatem ab errore Janfenii

jl

d

thoritatem Romiani judicis.

defendere cqntra au-

[ LlSdE

Relp. 1770. N.confeq. Primum licet, quia id non prohibet, aut

j ji

jl

damnat Ecclefia: immó veró illud approbat; fecundum vero, quia Ec-

m

cle(ia improbat, & füb anathematismo prohibet,

eft omnino illicitum,

i

& impium.

2dó. Do&ores Catholici Honoriun

1 ideo vindicant.con-

«

jd

tra Patres V, Synodi, quia dicunt, guód vel aQta Concilii VL, fuerint

jf

d

A

depra-

d

"396

ueffio V. De infallibilitate Summi Pentifcir.

depravata, vel quàd litterz Pontificiz fuerint corrupte , íta Barohius

cum füis adhzrentibus. "Vel, quia ajunt cum Bellarmino, ír caufà Ho-

norii fuiffe quxftionem puri fa&ti; fed Janfenifte nec cum veritate di-

cent, aut poffunt dicere, quód vel Conílitutiones Apoftolice circa Jan-

fenium , vel liber Janfenii aliquam mutilationem

, aut corruptionem

fubiérit , nec quód Janfenismus verfetur circa

quaítionem puri— fa&i,

adcoque nulla inter utramque cauíam paritas eft

81. Dicunt 37/0, Multi Do&tores Catholici defendunt epiftolas Hono-

rii immunes à Monothelismo , qui tameniin ill

is continebatur : ergo pof-

fünt defendi etiam propofitiones Janfenii,

licet utcunque aliquid hare-

feos fecundàüm fenfüm Romani Pontificis contineatur in illis.

; Refp. N. iterum confeq. Quando enim ab Authoribus dicitur ,

uód in epiftolis Honorii fuerit infertus Monothelifimus , loquuntur de

illis , ut mutilatis , & truncatis, non veró integris.

Vel loquuntur de

illis, non abfoluté , & fecundüm íe, fed relativé ad litteras Seroii con-

o

fideratis. 242. Poteít abfoluté negari in illis contentum Moi

»othelif-

mum , aliàs fententia condemnatoria fuiffet à Patribus Concilii VL vi-

brata in litteras, & non perfonam , qualiter fupra fuit demon(tratum.

Propofitiones &contra Janfenii non funt mutate aut truncatz

; con;i-

néntque hzrefes an relativé , an veró abfoluté fümantur.

|

$2. Dicunt 470. Vel intellexerunt Concilia, & Summi Pontifices

fenfum litterarum Honorii , vel non intellexerunt? fi hoc, ergo judici-

um quóad illum fenfum non fuit dogmaticum: cur igitur dogmaticum

f

erit quoad fenfam Janfenii? fi illud, ergo Do&ores Romani , qui affe-

li

runt in litteris Honorii non contineri Menothelifmum,: meritó de hoc

W

tanquam fautores füfpecti haberi debent, ficuti illi Janfenismi arguun-

tur, qui pro Janfenio defendunt, quód in propofitionibus quinque fa-

$

mofis nulla hzrefis contineatur. J444e, Nullus ex Doctoribus Romanis

q

jurabit formularium , quo diceretur, quód in litteris Honorii fit infer-

l

t

ta hzrefis Monothelismi: ergo nullus ex Janfeniftis poterit obligari ad

)

jurandum formularium, quo prafcribitur à Summis Pontificibus , conti-

neri in

]i

Ke

quingue propofitionibus Janfenianis hzre(in, & errorem in fide.

Q

fp, Quód judicium Conciliorum , & Summorum Pontificum ;

quantüm ad fenfüm abfolutum

B

, & doctrinalem litterarum Honorii fue.

k

rit dogmaticum , definitivé eni

m declarárunt ,, Honorium Monotbelis-

mum non docuiffe ,

& hoc füb anathemate univeríali Ecclefiz creden-

dum propofuérez qu

antüm veró ad fenfüm relativum , & oeconomicum ;

L

mon dixerunt judici

um dogmaticum, & definitivum,

quia veritas illius

dependebat à circ

umítantiis mereé fallibilibus,

Íed puré criminale in per-

fOngm

At VII. Summorum Pa ktifaum ipnmunitas ab erioriäw . 197

U

fonam Honorii, ut füpra fuit p—robatum. Aliud eft de propofitionibus

i[ZH[?'

Janfenii, quz,uti ad naufeam jam repetitum fuit, ficuti fenfum doctri-

at

nalem puré abfolutum continent , ita per judicium infallibile Summi

"

Pontificis meritó judicatz , & profcripte funt. Neque prgfícriptio for-

t

mularii in caufà Honorii eft ad rem prefentem , nam licet ejusmodi for-

n

mularia ad omnia fubdola hzreticorum effugia precludenda , providé ,

& jufte füerint à Summis Pontificibus praícripta, & , ut illa jurentur ,

Bont

pracepta, hoc tamen locum non habet, nifi in iis, ubihzrefis certa eít,

5n;0€

& probata, qualis non habetur in epiftolis Honorii , bene tamen in

j

propgütio-nibns quinque famofis Janfenii,

fictta

$1

r

XXII. 4b errore i fíde windz'canfvaru.

tur t

Nicol?us lil 55 joennes

Oxx qu

ytti

'Cdaüonue voti paupertatis, quod efnitter*e folent PP, Francif-

VLX

cani, quos vocant Minores de obfervantia , & PP. Capucini,

83. O

RAU

orta eft acris controverfia inter Summos Pontifices; Hi , ut

fuprernum paupertatis gradum, & perfe&ionem attingant, abdicant fe

[

omni dominio cunctorum bonorum mobilium, & immobilium, etiam

od

rerum unico a&u confumptibilium , non folüm in particulari, ficut alii

) füd/ä'

Ordines , fed etiam in communi, eorum ufü fa&irevocabili & à volun-

gt

tate Superiorum dependente contenti, Iílis favet Nicolaus III. in extra-

yi dl

vag. Exiit qui [emtnat de-verb figu. im 6. ubi ait: Dominium rerum,

uibus PP. Francifcani utuntur, non ad ipfos , fed Papam pertinere, &

u

L

ejusmodi proprietatis abdicationem effe fanCtam, & meritoriam, illàm-

ue Chriftum, Apoftolos, & primitive Eccle(iz fideles verbó, & exem-

u ,

o

pló firmáffe; & füb poena excommunicationis ftricté precipit, ne con-

trarium aut doceatur, aut predicetur. Pro hac fententia citat Inno-

"21

cent. IV. Alexand.IV. & Innocent. IX. przter quos pro eadem (enten-

j

M q

tía refert P. Michaél Generalis Minorum in epift. ad Ludov. Imperat.

;

':I

Clementem IV, Gregorium IV. Martinum IV, Bonifacium VIH. & Cle-

)ïiücum!

mentem V. videturque approbari à Concilio Trident, feff 2f.C.3. de

p

Regularibus, & füffragantur communiter moderni 'Theologi.

$4. Contrahos infurrexit Joannes XXII. Papa , qui, licet admiferit ,

no(þelxii'

ufüm rerum irimobilium, aut mobilium unico a&tu non confumptibili-

: Ctedt'ü'

um diftingui, & feparari poffe ab earum dominio, opinatus tamen eít ,

amicum!

hoc non habere locum in. rebus unico ufà confam

ptibilibus , v. g. pane,

j I

offibile ,.& meré commentitium ,

lc inpa'

oæco-? carne &c, atgue adeo efle imp

B

f

3

dictos

158

CSuaflio V, Deinfaullibilitate fummi POntäjïcif.

di&tos difeipulos $. Francifci non habere harum rerum dominium , cumi

nec diftingui, nec feparari poffit ab earum ufü , ita liabet in extrav. 44

conditorem camonum c. 3.5. quód autem . de verb. fign, in 6. Joannifub-

fcribunt Franciícus Sarmento dé reddit, p. 1. c. 1. & p. z. defenfionum

contra Navarr. pag. 11. Sylv. V. Dominium., Turrecrem., lib. ». Summz

c. 112. ad 10. & favet Dianap. t. tract. 6. refol.28. & alii, Infuper lau.

datus Joannes XXIL in extravag. ewm £pter sonnullos , & quia quorun-

dam declarat, & definit effe heereticum , dicere, Chriftum, & Apofto-

Jlos nullarum rerum dominium in communi , aut in particulari, fedtan-

Í

tiüm ufum fa&ti habuiffe, & tanquam hzreticos przcipit effe habendos,

qui contrarium pertinaciter tenerent , aut docerent. Quomodó ergo

:

t

hi duo Pontifices à contradictione, &errore in fide liberari poterunt,

cum contrarias opiniones de paupertate Chrifti, & Apoftolorum ex Ca-

thedra definiviffe videantur? Preterea Nicolaus IIL in dié&ta extrav. ut

[

omnimodam Francifcanorum expropriationem confolidaret , dominium

omnium rerum, que ipfis donantur, quarum ufü fruuntur , in Roma-

Q

nam Ecclefiam tranftulit,

Joannes XXII, écontra dictà extrav, 24 eoz-

[

ditorem canonum ilam proprietatem à Sede Romana, omnino rejicit,

(

& ab illis acquiri voluit, ut de illa rigorofa expro

1

Priatiene Francifcani

amplius gloriari non queant,

h

$5. Pro hujus controverfig claritate nota, dupliciter poffe quem-

[

iam habere ufum, feu jus utendi rebus unico a&u confümpribilibus :

if

rimó irrevocabiliter, & independenter à voluntáte alterius ad omnes

T

ufüs legitimos ; & hoc jus, feu facultas vocatur à Nicolao III. ufus ju-

n

ris, de quo fcilicet jura , & leges communiter loquuntur definiendo, &

LU

declarando ;; de hoc convenit inter laudatos Pontifices , quód nec di-

)

füingui, nec feparari poffit à dominio iftarum rerum unico actu con-

fümptibilium , quiaplenum, & perfe&tum dominium illarum nihil aliud

N

eít, quàm jus utendi, & difponendi de illisxad omnes ufüus lege per-

]

if

miflos , independenter à voluntate alterius.

Et certum eft PP. Fran-

t

cifcanos ftritioris obfervantie , & Capucinos fe abdicAfle ex vi fus pro-

li

feffionis hujusmodi dominio, & ufu juris non folüm in particulari, fed

I

etiam in communi. JSecuzdo. Poteft quis habere ufüm , feu jus utendi

!fid 4

rebus iftis revocabiliter , & ad nutum alterius, & hoc jus idem Ponti-

Eibu:

fex vocat ufum fadi, non quód in eo nihil fit juris, alioquin injufli di-

um

cerentur, qui €o utuntur , fed quód non fit jus abfolutum. & ftabile ,

ficutí primum, fed quafi conditionatum , & dependens in fieri, & con-

Ilïqn

J

fervari à voluntate alterius, & definiri poteft: Lzcezta, feu facultar

tendi re alieuá ad . ipffus canþæptimem Jen interitum ',.WW prins

/i.Qo.

f

Hine

uart. VH Summorum Pouttfeuta immunitas ab evroribus ee. 199

auiuo revocetur... Sicut, (iquis fuo amico concederet. facultatem utendi

íuà cellà vino plená , donec infe eam revocet, & de hoc ufu fa&ti revo-

cabili rerum unico actu coníüm

E

ptibiliumr erat quzítio, an. diftinguatur

I

ab earum dominio ?

ii

86. Nicolaus III, partem affirmativam

»(' qug& etíani moderno z"tvd

inter Theologos probabilior habetur ) tuebatur , non tamen eam aut ip-

[

fe, aut alius ex Pontificibus fupra recitatis de fide credendam definivit ,

neque loannes XXII. contrariam fententiam ut artículum fidei ex Ca-

THO-

An

thedra docuit , fed uterque ut Dodtor partícularis fuam opínionem ex-

Qh,

pofüit, Hiec enim quaftio puré fpeculativa eft , & philofophica, ex utrae

grs (

que parte probabilibus innixa fundamentis ; & fic ad. fidem non perti-

M

T

nens( ut ait ipfe Joarnes XXII. in extrav, quza quorundam ) atque adeo

(

neutra pars eft de fide Catholica definibilis, cum ex verbo fcripto, aut

f Ü

tradito mediaté vel immediaté non inferatur, néc communes fidelium

i$nores coricernat,

Nec negamus, quód Summus Pontifex in ejusmodi

Qu

0H

quzfionibus decidendis errare poflit , & defa&to Joann. XXII. in hae

[

fententía erráfíe, fatentur Leffius, Bellarm. Niggers, & alii, errore

Y

tamen fpeculativo, & non practico: quia infallibilitas divinitus concef-

fa Pontifici poteít tantüm Ífe extendere ad a&tíones , qux ipfí , ut Petra

a

fundamentalis Ecclefiz e(t, fünt propriz , & funt , quarum definitío con-

ducit ad füftentationem Religionis, aut earum error in illius ruirram cedit ,

i

[us:

ut fupra fusé fuit probatum, de quarum numero non fünt quzftiones

UR

meré fpeculativz; Immó probabiliüs judico, & rectiàs dicendum reor;

u

joannem XXIL. nec ut particularem -Do&orem in hacre erráffe, quia

dO,&

docens fententiam probabilem mnon deber (t

2

atimi argui errorís , licetpars

oppofita fit exceffivé probabilior,

«

$7. Ex quo etiam fe

quitur ; quód altera propofítio , nempe exfre-

] (ttr

priationem. Francifc.

AABOTHHÉ s

jui

néam

qux omni Domino abdicato fimplicem

ufüm fa&ti retinet, effe fa

£f meritoriam, non fuerit definit2 ; ut

ze w*

artículus fidei à Nicolao II Tu

m quia ipfe Nicolaus in di&a extrav.

fu.

exiit lüa dicta fübmifit corre&ioni Sedis Apoftolice dicens: $7444

:

j

penes aliquem im bis ambiquitatibus emer[erit , ad culmem Sedas

4

n

Wl

lica deducatur.

tpoffo-

Quód veró Summus Pontifex de fide Catholica a

borm-

um

nibus amplectendum definit , nori ampliüs correctioni füorurm Succeffo-

P

ül'

(li jl

rum aut fübditur, aut fuübdi poteft, 'Tum et

iam , quia illa propofitio

nequit definirí, quin aftera, in qua fundatur

; quámque fupponit, fit

ll

priüs definita , fcilicet, quód poffit dari talis

o

expropríatio, feparans u-

fum à dominio rerum unico ufü confumptibi

líam , nam fi-ufüs ín hís

"

i

Tebus à proprietate d;&ingui, aut fubfilere nequit , impoffibilis, & fiéti-

tia

jl

[

200

OuaflioY. De Tnfallibilitate summi Pontificis, .

tia erit paupertas unum ab altero fejungens, ut volebat Joannes XXII,

& confequenter neque fancta, neque non fan&a dici poterit, quia sos

entis uulla [umt qualitates ; cum ergo prima propofitio de fide non füe-

h

rit definibilis, idem dicendum eft de fecunda.

Similiter Joannes XXII.

Q

de fide definire non potuit, di&tam expropriationem effe fiditiam , & im-

D

poffibilem, adeoque nec fan&tam , aut meritoriam, nifi priüs definien-

Ü

do ufüm non poffe feparari à dominio in rebus unico ufü confümptibi-

1

libus: fed hoc de fide definire non potuit: ergo neque primum ; quàm

diu enim probabile manet , feparationem dicti usüs à dominio effe poffi-

D

bilem , plusquàm probabile manebit Francifcanorum, ficuti & cujusli-

hi

bet particularis Religiofi aliorum Ordinum paupertatem , feu expropria-

DT

tionem effe fanCctam, & meritoriam.

(f

88. In alia tertia propofitione diffensére illi duo Pontifices: nam

f

Nicolaus HL . nomine'Sedis Apoftolice , & Succefforum ejus acceptavit

domipium rerum , quz dictis Francifcanis donantur ; & fatetur illud

' ]

ff

non ad ipfos, fed ad Romanam Sedem fpe&are; Joannes XXII. écon-

n

tra renuntiavit huic dominio rerum unico a&u confümptibilium , & de-

fith

f

crevit, illud impofterum non effe acquirendum Sedi Apoftolice , ídque

Q

dicendum mandavit ab omnibus fub poena rebellionis. Sed hic nullus

Wt

error in fide, aut damnabilis contradi&tio , uterque enim Pontifex adid

üt

poteftatem habuit , (iquidem ordinationes ac decreta precedentium Pon.

&

tificum circa quaeíliones faGi, att etiam juris, ad fidem tamen non

| df

fpectantes , poffunt à fe&quentibus Pontificibus factà majori difcuffione

i

d5

revocari, & mutari, uti defacto Succeffores Joannis XXII. rurfus di-

.

&um. deminium ad Sedem Apoftolicam admilerunt.

h

hu

!

Q

89. Unica, & przcipua difficultas videtur ad materiam fidei perti-

hh

nere, fcil. an Chriftus, Apoftoli, & fideles primitive Eccle(ie verbó, &

xpt

"It

0 d

exempló docuerint , atque firmaverint omnimodam expropriationem de-

nudatam ab omni dominio tam in communi, quàm particulari, reten-

Wtf

(

to folo ufü fati? partem affirmativam docuit Nicolaus III. dictá extra-

vag. ex//t. Negativam veró Joannes XXII. in citatis extravag. Facilé

t

tamen conciliantur, fi refponfiones diverforum temporum intelligantur.

Nam ex S. Scriptura non obfcuré colligitur, Chriftum verbó , & exem-

k

ts

pló aliquando docuiffe omnimodam illam abdicationem dominii , utpo-

te in initio füz preedicationis; verbo quidem, nam quando ad prxdi-

i Reg

r

Olt[laL

candum adventum fuum mif(it fuos difcipulos in Judeam , dixit eis Matth.

*

10. ANo/zte po[fidere aurum, ant argentum

lmag*l

» "6qQUe pecumiam im z0HÉé

|

K

ve[iris, neque calceamenta , neque virgam.

Idem fuo exemplo Chri-

dïmþt

xiffe,

LT

ftus docuit ; nam aliquando üge. ulla proprietate faltem aQuali vi

haud

-

Av PT. Innmunitas Summnrum Pontificum ab erroribus ec.

20TY

W.

haud obfcuré colligitur ex illo Luc. g. Sequebantur eum mulieres , que

L

miniftrabant ei de facultatibus fais. Et Matth. g. Fi/ze bominmis mow

l

|abet , ubi caput faum reclinet. . Ex hoc tantüm intendit Nicolaus III.

Quód veró Chriftus, & Apoftoli non fic femper vixerint , fed aliquando

admiferint dominium aliquarum rerum , quz ad pedes eorum à primis

lijtd

Chri(tianis ponebantur in communi , & non in particulari videtur colligi

n

ex a&t. Ap, 4.ubi dicitur: Adulritudiuis credentiumcor erat uuum, necquid-

hm

guam eorum , qua pojfidebant , fuum elfe diceban? , fed erant illis omnia

yf

£OImmuniA.

t Joann. r3. conítat, Judam in ufum Collegii Apoftolici

j

habuiffe loculos , in quibus nummos recondebat , ex quibus in commu-

a

ni (umptus , & ele&molfynzx fiebant, Harum pecuniarum Dominium pro-

prietatis acquiliviffe Chriftum tanquam Caput Collegii Apoftolici, quàm

1

diu vifibiliter ipfi przerat , eft plusquàm certum , quia enim titulo unio-

ptav:«

nis hypoftaticz, etiam ut homo , erat Dominus omnium rerum creata-

- du

rum , quis ilium excludet à dominio bonorum Collegii Apoftolici , cuí

àcote

prefidebat, Hoc igitur , & nihilaliud voluit Joannes X XIL. quando dixit,

k de

effe hereticum., negare Chriftum , & Apoftolos nullius rei dominium in

d

congmuni, aut in particulari in hac vita habuiffe, Ad falfificandam e-

nim, & damnandam hanc propofitionem univerfalem negativam , fuffi-

mu*xïþ'f

gU

cit, quàd fatis claré ex S. Scriptura colligatur , illos aliquando in hac wi-

nb

ta habuiffe alicujus rei dominium: fi itaque diverfa tempora confideres,

e n

& diftinquas, concordabis decreta , & fan&iones utriusque Summi Pon-

.

yfione

tificis (ine ullo errore.

;11 ut homo , ha-

is

.96. Dices 1. Chriftus ab inftanti conceptionis, etia

buit dominium omnium creaturarum titulo unionis hypoftatice , & re-

d

demptionis generis humani , fuit enim Prwceps Regum terra Apoc. z.

Rex Regum ,e Dominus Dominantium. lbidem, Et (icuti unio hypofta.

d

lnfmjf'

tica nunquam fuit diffoluta, ita neque dominium hoc aliquando dimifit,

fade

quod in illa radicaliter fundatur : ergo faltem in feipfo nunquam exer-

| a

cuit tam rigidam expropriationem , ut fefe omni dominio rerum abdi.

caverit, immó Dominus omnium rerum femper & inabdicabiliter manfit,

fb

W?fl[ur'

Refp. 1. Neg. Chriftum ut hominem habuiffe dominium temporale

omnium creaturarum , bene tamen ut DEUM, quo fenfü dicitur , & eft

ceyett

E

yp

Rex Regum , && Dominus Dominantium ; quamwis enim monarchicam

poteftatem ipíi ratione unionis hypoftatice debitam füper univerfüm or-

)

*

5

1

defa&o tamien nullam affümpfit , quia ad re-

5 W[[ h

bem affumere potuiffec

demptionem generis humani non fuit utilis , aut neceffaria , quo fenfu

j 7

ipfe dixiffe videtur Joann. 18. Regmum "eum uom efl de boc mum-

0 ChIl

do. Caterüm fpirituale Dominium omnium hominum tam fidelium ,

vl'(llici

9

l

quäm

202

Sueflio V. De infalliblitate Summi Pontificis.

quàm infdelium

PA

in ordine ad falutem zternam , etiam ut homo,

accepit.

..Re

fp. 2. In alia probabili fententia.C. A, loquendo de dominio re-

moto , feu quántüm ad habitum , & hoc dominium altum in unione

hyp

tica radicatum nunquam dimifit. "Volenstamen nobis dare pau-

ertatis exemplum , hac poteftate non eft ufüs , ne prejudicer dominio

particulari, feu baffo aliorum Regum , & Principum, quia zoz eripit mor-

£alia ,qui regna dat caleflia: Dominio ergo proximo fibi debito fe abdi-

cayit, & aliquando refp

edu omnium rerum ut füpra oüenäimps, quód

L

ad omnimodam expropriationem füfficit,

dtt

91. Regeris. Cur ergo tam diré fevitum fuit in PP. minores de

obfervantia, fi Joannes XXII. non definivit univerfaliter Chriftum , &

Iu

Apoftolos nunquam íe abdicáffe aliquarum rerum dominio faltem in

C

communi? Intento enim PP. Francifcanorum (àtis fuiffet , Chriftum ali-

"

quando (ine proprio vixiffe, quód fi admififfet Joannes XXII. nullate-

dl

nus illi reftitiffent ; quare igitur tot PP. minores propter has contradi-

B

€iones morti adjudicati fuére, de quo Bzoviusad annum 1322. n. 12. &

10f

ad annum 1337. h. 3. item ad annum 1574. n. 18.

] DT

. Refp. P. Michaélem de Czfena, tunc temporis Miniftrum Genera-

lem Ordinis minorum S, Francifci de Obfervantia ,

ipfius adherentes

Ya

zelo ardenti ( licet fortaffis non adeo difcreto ) erga paupertatem Evan-

g

[

gelicam ( quam voverunt ) incitatos , contumaces , & inobedientes fefe

/ni

exhibuiffe Sedi Apoftolicz , voce ac calamo in nonnullos errores przcipiti

&t

fervore inSummi Pontificis Joannis XXII, magnum defpectum irruentes.

Wr]

De qüibus prefens calamus eó religiofius ab(tinet , quo majori reverentiá

Íiu

I

hunc fanctiffimum & omni evo celeberrimum OrdinemSeraphicum ve-

Wi

nerari novit: addidiffe nunc füfficiat , quod fcribit idem Bzovius ad an-

UT

num I371.fcilicet, Gerardum Odonis Miniftrum Generalem Ordinis inlo-

cum Michaélis Czfenatis, à fuo officio depofiti, fubrogatum dicto Pa-

de

tri Michaeli hzc objeciffe: Tzquaffionem de paupertate Chriffi, c Apo-

Tütim

flolorum ejus in. difcuffione Sedis Apoffolica ttwuc aifu pendentem prade-

llam |

germinare au[a temerário prafumpfifti.

Qui pluribus in hac caufa in-

—

1"Um

formari avet, legat M, Guilelmum Ockam in opere 93. dierum , & in

Jtlv

lat

compendio de erroribus Joann. XXII. P. Nicolaum Eymericum Do-

Atf

minicanum , quicirca illud tempus fuit inquifitor Tarraconenfis in Hifpa-

LU

nia in fuo directorio Inquifitorum lib,2. q. 17. P. Erbermannum l1renici

V

lnan

Ante - Calixtini p. 2. €, 8. $. s. & Joannem Georgium Herwartum anno

j

R

1330. $. 25,

É

E

I

W

92.Di.

"Art. ViT. Inunupitas Suvimorani Poutificum ab är)-ariägzg Qu. 7203

T

92. Dices2. Cum PP. minores objeciffent Joanni XXII. Quod il.

là ,qua per clavem [cieutia in fide, ac moribus à Summis Pontificibus fe-

t

A

mel funt defimita ,eorum [uccelforibus non liceat revocare in dubium ,nee

W

li

T

contrarium affrmare , licet [écns fft im iis, qua per clavem pote[flatis À

w

Summnis Pontrficibus ordinantur. Joannes XXII. ultima ejus extravag.

hu

füper hoc diffidio, poftquàm hanc propofitionem his terminis retulit,

!

fubjungit , illam efle prorfüs contrariam veritati ;quod etiam ibidem

jl

probare , & oftendere conatur: ergo füpponit Joannes, definita in-fide,

quod

ac moribus à Summis Pontificibus poffc effe fala , & erronea, alioquin

erroneé ab eorum Succefforibus illa revocabuntur, & evertentur.

AU

Refp. Non omnia, que in decretis Summi Pontificis , & Concilio-.

7,V

rum generalium circa materiam fidei & morum coritinentur , etiamfi ex

m n

Cathedra füb variis poenis obfervanda precipiantur , fünt prorfusirrevo-

mi

cabilia, aut immutabilia à fübfequentibus Summis Pontificibus, & Con-

ul

I

ciliis, nifi qualificentur, & definiantur ut veritates Catholice de fide

tenendz, & oppofitum

t

ut hereticum declaretur , velut variis exemplis de-

7

monítrari poffets Hinc fa

pientiffimé Jacobus Furnerius Cardinalis, qui

die 16, poít obitum Joannis XXII. Summus Pontifex eft creatus, di-

u

&üsque Benedi&tus XII. ad obje&iones Fratricellorum refpondit hifce

(i]

p

verbis: Decimó dicumt ((cilicet Fratricelli) quàd. vemiens comtra deter-

DEW

minationem Papa, ef* Romane Eccl.

efra eff bareticus dicendus , propter

[

quod mon. licuit Alicui definire contr.

arium defipitioni Nicolai II veípon-

det, Z//ud zon effe verum , nift deter.

miuatio Eccleffa coutineatur in Surip-

ao

tura Divina, vel ex

VN

ipfa evidenter , & nece]fArió concludatur , vel ni-

«

ff Ecclefía

expre[sà determinet , quid tale quid [ft tenendum [ic

at perti-

uf

Y

uens ad articulum fidei , determinans,

trarium ficut. beretici fuut babendi.

guod dicemtes , &f teuemtes ;on.

"

d

p2

93. Denique reprehenditur

Joannes XXII. quód docuerit animas

ele&torum non vifuras DEUM in

tuitivé , & facie ad faciem ante extre-

IV

il

mum judicii diem, & refürre&ion

is cór

0

p

porum., Sed dicendum, controver-

r

fiam hanc tempore Joannis XXII. non

dum fuiffe

"P d(

definitam, itaq; potuiffe

a i

illum ad indagandam veritatem fine ullo errore

contrarium docuiífe ut

i

[

privatum Doctorem. . .Cum autem ma

W)

jor pars Cardinalium , DD, Pari-

Wm o

fienfes, & Rex Gallie Philippus ipfi

hac in re reftitiffent, & fipius ip-

füum majoris probabilitatis alterius

lnHW

partis admonuiffent, refert Joannes

; It

Villanus lib. t1 Hiftor. c, 19, ipfü*

n pridie ante mortem revocálfe füam

ij

fententiam , & teftatum feciffe ,

fc nunquam habuiffe animum , illam de-

)

finiendi, fed majoris indaginis g

ratià illam tantüm ventilàffe , omnés-

que füas fententias libentiffi

mé& correctioni, & definitio

S E.

;1i S. Matri

e2

clefia:

p

264

Suaflio V. De infallibilitate fummi Panti]gcir.

CIefie fübmittere: memorat eti

Poffevinus, hoc accepiffe Villanum

à fratre füo, qui apud Suramum Pontificem Joannem vixerat,

Extat

infüper in tomis Conciliorum Binianis retractatio abfoluta Joanuis , fatta

Avenione 3. nonas Decemb, Pontificatüs ipfius anno 19. quam integram

|

adducit Calixtus n, 40.

$ HL

Falula oanne Papif[e exploditur.

'$4«(^ 1 unquam commentum paradoxum à Scriptoribus Ecclefiafticis po-

l

V

fteritati fuit relittum , portentofa Joannz Papiffe fabula eft,

^. quam fi cum figmentis ZEfopi in füis , quibus veflitur circum.

i

;fcan

tiis, contulerís, inter omnia facilé principem locum illi dabis; inte-

T

rea moderni Cathedrz Petri fugeillatores eam erepantibus buccis tan-

lt

quam primz veritatis oraculum palam fine rubore & pudore propalant-

i

in vulgus. Pró impudentiffimam temeritatem! En feriem rei:

Fuit (ajunt

i

hi dolofi & vafri fabularum artifices ) puella quzdam pomine G

ilberta, vel

Q

ut alii volunt , Agnes, alii veró jutta Anglicana ex Moguntia

Orta,

lt

qua cum sztatis annum duodecimum ageret, 6 domo paterna clam fe

T

fe proripuit, & alicuí Amafio, à quo corrupta fuit, adjunxit; ut igi-

Y

tur facilius cum lenone fuo toto orbe volitaret , virilem habitum cum

[j

nomine ementita eft, & poftquàm celebriores totius Europz Academias

K

peragráffet, Athenis Romam appulit , ibíque propter magnam doctrinx:

D

fux famam publico docendi ofticio admota, per tres annos , quibus Ca.

üblm

thedrz preíedit, tantam fui admirationem , & applaufüm comparavit,

ut Lcone IV, Summo Pontifice defun&o in Cathedram Apoftolicam to-

Wi

tius Cleri approbatione, & Romani populi plaufü füerit füblimata, in

lii

qua cum per duos annos , & aliquot menfes fediffet, ab aliquo Cardi-

1

N

mali, vel ut Platina vult, à fervo gravida in publica füpplicatione ex

tj

vaticano ad edem Lateranenfem inílituta, in medio vico infantem pe-

perit, & füb partüs anguítiis animam efflavit,

!uf

lino

- 9. Si quis ordinem, feríem , connexionem, & círcumftantias

m

hujus figmenti Hiftorici vquá judicii bilance libraverit , primàá ftatim

Q

fronte animadvertet, ffac hiftorià nihil fimplicius, nihil impudentius,

j fa»

nihil abfurdius , & ineptius excogitari unquam potuiffe,

Et ut ejus fal-

fitas, & abfurditas toti im

Ts

partiali mundo elucefcat indifputabilis, prin-

V

cipaliora hujus fabulz pu

né&

a ex noflrro Patre Onuphrio fuo tempore

Hiftoriographorum oraculo

vifc

f&üu

eratim exenterabo , & quid de hoc ob-

D

foleto , & abjecto commento

m inda-

femïcndqm ; nulli non citra longa

ln

ginem

dre. FIl. Summorum Pontifium immunitas ab ertoribus .. Yof

Prim,ait citatus Pater Onuphrius , omnes

ginem enubilatum erit.

Scriptores hujus fabule ajunt , Joannx Po

ntificatum fe extendifle ad

ft ex Anaítafio S. R. E. Bi-

ä]

annos 2. menfes j. dies 3. Certum tamen €

:

bliothecario, qui vitas Romanorum Pontificu

m ufque ad Benedic&ti IlI.

bus Sergii II.. Leonis IV.

Succefforem Nicolaum fcripfit, & creationi

Behedi&ti III. Hadriani II. & Joannis VIHI. uti

pfemetteftatur , interfuit ,

üm quindecim Sedes vacaverit,

uód poft Leonis IV, obitum dies tant

fübjicitque di&us Anaftafius , I

,eone mortuo non Joannem aliquem ;1e

Et (i hoc teftimonium fórs ti-

Benedi&tum ipfüm IH ftatim fuffectum.

bí non füfficiat, percurras, queío, omnes illius zvi, quo hxc Joanna

i

comperies cunctos unà fimul elin-

et,

orbi prefediffe fingitur, Authores,

gues. Scripsére eo. tempore Rabanus M

aurus Fuldenfis Abbas , Hai«

As

me

mo,Strabus, Theophanus Freculphus , qui ab orbe nato ufque ad fua

tempora hiftoriam contexuit. Ado Archi- Epifcopus Viennenfis; Lam-

u

Y

bertus, Aimonius San&i Germani celebris Monachus Scriptor Hiftorize

famofus, Luitprandus, Joafines Diaconus , qui anno $70. vitas Pontifi-

qui

cum concinnavit , immó , ut teftatur Florimundus , Alphredus magnus

l yi

Rex Anglix, qui eàdem state, quà Joanna floruiffe dicitur, libros va-

WU

am/

rios fcriptis mandavit , & triginta annis cum magna felicitate eam Infu-

lam gubernavit, atque ab Adriano II. hujus commentitix Pontificis Suc-

u

a

ceffore coronam , & diadema regium indeptus eft. — Omnes hi Autho-

res nec minimam de hac fabula mentionem faciunt.

Ecce prima, &

jetis

d

maxima falfitatis nota hujus portenti, fed procedamus ad alia apertiora

abfurditatis argumenta,

x

sÜr

Secund,

[

" teftatur i

lïa*iïh

dem Onuphríus, quód in vetuflis qu'ïnque Da-

mafi Bibliothecarii, & Pandulphi Pifani vitarum libris nulla hujus fce-

amt

minx memoria fit, fed ín margine ínter Leonem IV. & BenedictumllI.

, 'FI

alienis characteribus ab exemplaribus vetuftis longé differentibus hujus

Qu

ont í

rei fabula fit addita, Deinde, quanam ratione Leo nonus anno Domini

1053. quo Marianus Scotus fa&tus fuit Monachus, fcribens ad Conftan-

m

tinopolitanum Patriarcham in. epiftola, five ia libello adversüs Graco-

rum hzrefes cap.23.-potuit reprehendere Sedem Conftantinopolitanam,

fart?

n mtwm

quód contra facros canones hoe tam abominabile fcelus, & deteftabi.

le facinus commiferit, & , ut rumor populi fonabat, non folüm ad Cle-

(lv

nv

ricatum , fed etiam ad Pontificatum foeminas, & Eunuchos promove-

[

M

rit; Hec objicientem Leonem ítatim potuiffet redarguere , meritó i

T an:

fa&tumeffe, & fieri potuiffe, cum & Sedem Apoftolicam Romanam foemi-

empüff

na obtinuerit ; fed de hoc altiffimum eft filentium, . Immó, tefte Palatio,

(

)v

ficum

Photigs ips Píeudo. Epiícopu

$, infenfiffimus Romanorum Ponti

yit

Cc 3

OüiSy

ng

266

Quaffio F. De infallibilitate Summi Pontificis.

hoftis, qui Romanorum Pontificum, eoquód eunuchus efl

et

ves

decretís

exauthoratus, & in exilium relegatus fuit, hoc aon reticuiffe

t.

97. Necobftat , quód in Chalcocondyla Joannz Papiffze mentio fiat :

:

nam imprimis fuit hic Scriptor recentiffimus, utpoteanno 1460.

adeóque

hanc fabulam ex aliquo fchifmatico , vel hzretico,

quiin odium Catho-

lice Religionis eam fuz hiftoriz addidit, fine magno miraculo tranftri-

bere potuit. 242, ut idem Palatius teitatur, ea fabula non f

uit ab ip-

fo Authore inferta hiftoriz, fed fraudulenter a

ftore Claufero interprete.

ppoüta à quodam impo-

f

98. Tertió, Nemo , juxta fepe laudatum Onuphrium , Romz legi-

timé unquam Pontifex creatus fuit per annos plus minàs o&ingentos

À

À S. Petro ufque ad Formofüm Papam, qui ab ineunte zetate Romana

in Ecclefia educatus non eífet, & per omnium Ordinum Écclefiafticorum

V

li

radus ad Diaconatum ad minus, vel Sacerdotium fàltem non afcendif:

f

fet, quod facilé Pontificum feriem confideranti , inviolabiliter obferva-

tum fuiffe, manifeftum erit , & modó feemina i

gnota incertge originis,

W

[

& patri, fine ullo ordine , &

E

teftimonio exa&æ, vitz ita inconíültó

D

Pontifex fieri potuit?

hn

99. .Quarti. Incredibile eft, omnémque fidem humanam excedit,

E

uód in tot hominum confpe&u, tot miniítrorum confüetudine,' nullus

M

otuerit advertere hanc foeminam effe gravidam : & quod falfitatem

| tlj

tei vel ad oculum probat , hec mulier nonnifi in Papatu impregnatur ,

| pf

& qu& diu ante Pontificatum amatorem illicitum habuit, fine partu

ino z

(

alique, n

uünc t

enex ( uti verifimile eft) Papa ingravidata peperit, & qui-

E

dem , ut Lutherani criminantur, in füpplicatione ex vaticano ad $. Jo-

lii

annem in fefto Corporis Chrifti, cum tamen,, tefte eodem Onuphrio,

^f

fe(tum.Corporis Chrifti primüm fuerit inftitutum füb Urbano IV. anno

1264. neque Summi Pontifices in Vaticano tunc temporis, fed ad S.

QU&

oannem in Laterano habitabanr. -

BY

6

100. Quizto. Joannes VII. longé ante Leonem 1V. anno nimirum

fen

oj. Pontificatum geífit. Quód fi veró velint , illam fuiffe di&tum Joan-

nem VIII. Contra eft; quia hic claves Ecclefiz primüm poft Adrianum

B

II. anno 872. obtinuit.

Conftat infüper ex hiftoria probatiffima , hunc

oannem omni laude , & maximá vite integritate Pontificatum admini-

At

ld

ftráfle, & non Anglum, fed civem Romanum fuifle,

Neque ullus ex

omnibus Pontificibus, qui nomen Joannes gefferunt , vel Germanus

d

Qfte

fuit, vel Anglus, 1. enim fuit Tufcus , 2, & 3. Romani, 4. Dalmata,

j. Antiochenus. 6. & 7. Graci, 8. 9. 10. 12. 13. Romani. 14. Patavinus.

uà

Y (

15. & 16. Romani, 17. Grecus. 1g, & 19. Romani, 20. Tuícus, a1. Lufi,

tanus

ET

rt. VIL. Summorum Poutificum immunitas ab erroribus ee.. 203

i

tanus, 22. Gallus Cadurcenfis. 23. & 24. Neapolitani.

Si igitur nullus

inter omnes, qui hoc nomen gefferunt, Anglus fuit, aut Germanus,

an non ut fabulofüm figmentum exprobranda eft pretenía hzc hiftoria?

)x.lm

u

10r. Nolim hic multis exaggerare Scriptorum hujus portentofi fig-

iU

menti, & mendaciffimi commenti inconftantiam in /oco za£al, quem

l

alii Angliam , alii Germaniam dicunt : in Zoco ff udéorum , quem quidam

Ü

y

contendunt fuiffe Athenas, & hoc cum apertiffimo mendacio , fiquidem

n

telte Florimundo tempore [oannzg Papiffe illa civitas nihil priftini

fplendoris preter antiquasruinas habuerit, potiüsque fuerit horridum no«

] lcï

]

f

&uarum,bubonum &c.habitaculum,qu&m litteratorum fuave domicilium,

T

Alii pertendunt , illum locum fuiffe Romam, alii Britanniam , ín qua

dná

tunc Mufe principem feré Sedem fixére; alii tandem. Lutetiam Parifio-

ynum

rum. Diffentiunt itidem in szori&zs hujus monftrof fceminz ; quidam

dl

ab adolefcente fedu&tam, alii é paterna domo fugitivam putant , & fünt,

(tvi

ij

ui eam omni virtutum genere exornatam predicant, Nec conveniunt

lgmlh

in Pontificatu ; nam alii ponunt eum ad annum 854. alii ad annum 857.

nfulw

alii ad annum gor.

Nec minor eft difcordia in circumftantiis partás ;

Annales Aquitaniz dicunt , eum contigiffe , cum per urbem equitaret:

.ceöït!

Bocatius cum Sacrum faceret ; Martinus cum in publica Proceífione in

| nllï

jj

De his

feito Corporis Chrifti occuparetur,

, inquam, que apud Au-

[rt

j

thores, qui ex profeffo de hac fabulofa Ant

iftite fcribunt,

fufius legi

TE

!

poffunt, nolo fufiori calamo mentionem lettori oggerere.

Unicum, quod

il

ü

hoc commentum de apertiffima. falfitate füfpe&um reddit

, €ft, quàd ipfi

Sque

Authores , qui de eo fcribunt , dubitent de veritate hujus

hifforiz. Mar-

p

tinus Polonus dum hanc materíam tra&tat, ait: Hic, UT ASSERITUR ,

pl

f'emina fuit. Marianus Scotus: Haic Leoni fucceffrt is,

qui fuiz mulier ,

r q

ur AssERITUR. Nauclerus generatione 9.

pus CERTIS, Platina: Hic

Hac tacentur ip AYTHORI-

TL

qua dixi VZ4/zÓ FERUNTUR INCFRTIS f47JEU

($: oBscuRIs AuTHORIBUS,

joannes Carion: Husc Moeunutia natum , t

yrt

füeminam fuiffe vexuwr.

In his teftimoniis apprimé

:

Verifxþatur illud

,

uitum: Fa//tur , C fallir , vulei qui. peudet ab orc.

r

102. Objic, r. Pontifices, quando ex

Vaticano ad Lateranum per-

P

J

gunt, folent declinare locum illum,

ubi peperit-hec Papiffa, hócque

um

in deteftationem hujus criminis , aliàs

reQa illa via eft: ergo negari non

- poteft illud fuiffe factum,

jus?

T mäübs

Refp. nofter P, Onuphrius, falfüm effe ;

quód hujus declinationis

caufa fit partus Joannz, fed quia per medium

amphitheatrum , cui illa

Sülmam»

lcaviüüf*

via correfpondet , ob loci anguftiam magna h

ominum & equorum ma-

mu coritatus tranfire nequit;

einde

,

1fmi&ra ad Colloffzugm deficQtit, d

uj

reda

208

uaflio V. De ivfallibilitate Summt Pmtifci:.

reCtà progreditur versisS S. Petrum, & Marcellinum, ne tot gyris obe-

Á

quitans comitatüs ordinem confundat, revertenda denuo circum am-

(*l

phytheatrum ad viam, quz fanctis quatuor coronatis lateranum ducit,

eadem ratio eft cum revertitur, quam tamen-rem à multis Pontificibus

)

negle&tam fcio. Hucusque P. Onuphrius.

103. Objic. 2. Viva hujus partüs memoria adhucdum exftat Roma-

tam in facello, in quo predicta papiffa fepulta jacet , quàm in Sedibus

prophyreticis Lateranenfibus, in quibus , an Papa effet maículus , cognof-

cebatur.

Refp. Idem Author, hxc omnia fabulofa effe, & ab imperito vulgo

diQa, indigna proinde ut aliquid de his dicatur.

Mi

104. Objic. 3. Sed ftatua , pro perpetuando hoc flagitiofo crimine

(llx

eít indifputabilis ; ergo licet priora intentum non probent , pofterius hoc

erit innegabile teftimonium.

Qu

Refp. zz;à' Palatius , hoc e

ffe contra ipfos heterodoxos , fi enim

Wl

Pontifices omnes có collimárunt füis ftudiis, ut hujusmodi impium fa-

t

&um pro vindicanda Sedis Pontificie Innocentia ex omnibus libris, & -

N

n

fcriptorum monumentis expungerent , quomodó credibile eft , quód in

!l

hujus turpitudinis perpetuam memoríam publicum teftimonium tolera-

Rn

i

verint, 249 Dicit Florimundus , quód inloco , quem haretici defignant,

habeatur quidem , & adhucdum videatur ftatua , fed ad defignandum

puerperium penitus impertinens, cum nec perfona figuram parturientis

habeat, nec puerulus velut infans , fed ut grandior preire videatur: exi-

!Gna

ftimat proinde di&tus Authorimaginem effe alicujus antiqui Romani Ido-

r

lolatre facrificuli. In quam refponfionem inclinat etiam . Bellarminus

dicens, quód imago illa neque fxminam referat, neque infantem in finu

'ttt

gerat, fed puerum fatis magnum , & annorum multorum , qua(i prxce-

1

dentem famulum . referat , quare, ait , ftatuam effe alicujus Ethnici Sa-

V

lj

cerdotis parati ad acrificandum, quem fuus miniüAer procedit , multo-

-

rum eonjecturam effe.

10j. Quxres. A quo initium hujus fabule defcendat ? & nofter P. Ma-

The

gifter Gibbon in füo Luthero - Calviniímo fol. 165. ex Bellarm. Inde or-

t

IG

tam effe , quód, cum olim rumor fparfüs fuerit, quandam £xminam ir-

R

D

repfiffe in Sedem Conftantinopolitanam, qua dicebatur altera, feu nova

lm

Roma, paulatim omiffo nomine Cozffantizopolitana , hzc labes abfoluté-

*Cem

Sedi Romanz fuerit afpería , & maximé in ejus odium. 240 nofter

D7 j

Onuphrius putat , verofimile effe, quod hzxc fabula originem traxerit à

hf

Theodora , que per Scomma paffim Joanna Papiffa vulgó dicebatur;

Ts

cauía erat , quia. Joannes Duodecimus vitz fceleratz Pontifex in toto

fuo

Ari. VIl. Ipmunitas Sammorumi Pontificum ab erroribus G. — 109

u

füo regimine dependebat à nutu hujus Theodorz nobilis ferninz , & fo-

if

ctüs Alberti Hetrurie Principis cujus operà primum in Bononienfem, &

Ravennatem Epifcopatum , demum in Romanum Pontificatum pene

i:ïi'ï,

1]

adoleícens in»trufus fuerat,

$ IV.

o

libu

Vindicie Aliorum Summorum Ponttficum.

gno['

ro6.

Ccufant fic di&ti neo - Evangelici in plurimis fidei erroribus In-

nocentium 1. 1720 , quód in epift. 2. c. 12. praceperit, facram

W

Virginem jam velatam , quz facrilegé alicui nupferit, autfor-

nicata fuerit, non debere recipi ad peenitentiam , quàm diu vixerit ille,

i

sho.

cuüm quo peccavit, quód videtur fapere harefin Novatianam, 245,

quód epift, decretali ad PP. Concilii Milevit, docuerit, Euchariítiam effe

enit

etiam parvulis ad falutem fimpliciter neceffariam , quod eft anathemati-

zatum in Concilio Tridentino,

wb

j

Refp. ad 1721 , fenfum Innocentii

fuiffe , talem virginem nec de-

bere abfolvi, nec admitti ad poenitentiam , fi noluerit à facrilego fepara-

M'm

vl

xi, quia in hoccafu non effet veré poenitens , fed in ftatu actuali peccati,

Ad adum . dic , Innocentium non loqui de fumptione reali Euchariftiz,

;ügmnh

fzd de illa in voto, quod implicité includitur in fufceptione baptifmi,

yit

107. Secundó adducunt Anaftafium II. quem ferunt approbátfe bap-

riti

pae

tifmata , & ordines collatos ab Acacio Epifcopo Cafarienfi Ariano, & in

hoc eum erráffe videtur innuere Gratianus dift. r9. can. 4zff afrus.

mudü'

Refp. Ibi nullum effe errorem , nam communis Theologorum fen-

tentia docet , baptifimum ab hzreticis collatum effe validum , & ordini-

j

u

bus initiatos ab hzreticis Epifcopis , qui tamen ante bzrefin veri Epifcopi

m

erant , pro validé ordinatis haberi , quia chara&terem adhuc retinent,

m.*l'l

M

Erravit proinde Gratianus fi in loco citato contrarium afferuit,

mu.ïö'

108. Tertió argaunt Vigilium Papam Eutychianifini, eoquód juffu

'Theodorz Imperatricis , & fuafü Antonie conjugis Bellifarii Epifcopis

[ P.Mü'

Eutichianis fcripfiffe feratur in hunc modum :- Fa fidem . quam tenetis,

j

DEO adjwvante eb tenuiffe , eb tenere fignifico. . Subjungit pofleà ana-

ii r

thema, quo do&rinam Eutychianam approbat , & Catholicam damnot,

PU

dicens : Noz duas Chriflum naturas confitemur , fed ex duabus naturis

J

compofitum unum filium , unum Chriflum , uuum Dominum ; qui dicit in

j 9

Chriflo duas formas unaquaque agente , anathema fit..— Yca. refert Libe-

t

quh

ratus in Breviario fuo c. 2—.2..

L]

b

j

Dd

Refp;

ji

219

OuaflHo V. De infalliäilitqt:&ummi Pontificis,

Refp. 1770. Hzc verba addué&ta non fuiffe Vigilii , fed ab Eutychia-

nis conficta , ut claré oftendit Baronius Anno Chriíti 528. n. 14. 2d5.

Gratls admitto , illa verba fuiffe Vigilii , id tamen infallibilitati Summi

Pontificis non przjudicat , quia ipfe tunc pfeudo- Papa , & non verus

Pontifex erat, cum adhuc vixerit Sylverius. Pro cujus claritate majo-

ti fciendum , Theodoram Imperatricem petíiffe à Sylverio Papa, quate-

nus dignaretur Anthemium hareticum , ab ejus anteceffore Agapeto é

Conftantinopolitana Sede depofitum , eidenr Epifcopatuireftituere; quod

Í

cum Sylverius canquam impium factum conftanter recusáffet, obtulit fe

ultró Vigilius tunc Archi- Diaconus, promisítque Imperatrici , fe An-

)

Ii

themium fuz Sedi infallibiliter reftitutarum , & Eutychianisomnem favo-

rem exhibiturum , modó Cathedram fupremam Ecclefix obtinere va-

D

d

leat. Inde mota imperatrix curavit cooperante Bellifario Sylverium in

palmariam infulam relegari , atque Vigilium im ejus locum fubttituit; &

I

h

in hoc ftatu dictam epiftolam fine ullo infallibilitatis periculo fcribere im

favorem Eutychianorum potuit,

Sylverio expóft in exilio fame con-

LT

i

fümpto , ad evitandum íchifma , Clerus & Populus Romanus acceptavit ,

tl

& agnovit Vigilium pro legitirno Pontifice , quà acceptatione factà , depo-

füit is omnem fimulationem, & animi duplicitatem politicam, atque Theo-

E

dorz reftitutionem Anthemii urgenti refpondit , íe nec velle , nec poffe

implere , quz temeré promiferat, ne peccata peccatis cumularet: quin

l

[j

immó confirmavit Synodum generalem , in qua herefis Eutychiana ana-

—

thema tulit; ut conftat ex Evagrio lib. 4, c. 127. & aliis. Quaré ab Im-

lu

i

peratrice in rabiem actà relegatus , & diré usque ad mortem vexatus

fuit, ut habetur in Pontificali , & teftatur Paulus Diac. in vit. Juftiniani.

j

ro9. Tertió objiciunt Gregorium l. quód im epif. z6. lib. 3. ad

n

Joannem Epifcopum Caralitanum permiferit presbyteris conferre Sacra-

Q

N

mentum confirmationis , quod folis Epifcopis de jure divino competit.

Hinc Adrianus q. de confirm. art. ult. fatetur , poffe Pontificem in defini-

$u

iní

endis rebus fidei abfoluté errare , & Durandus in 4. di(t, 7. q. 4. Grego-

rium erroris arguit.

Refp. D. Gregorium hanc rem non definifffe , neque decretum ali-

o

quod defüper edidiffe , ideo nullus error do&trinalis ibi accidit ? przter-

t

quàm quód fit communis TT. fententia, ordinarium miniftrum confirma-

Wt

tionis effe Epifcopum , ut habetur in Concilio Florent. in inftruct. Armen,

& Trid. feff. 7. can. ult. extraordinarium veró poffe effe aliquem fimpli-

3

Pl

!

cem Sacerdotem inm abíentia E

pifcopi , & hoc vel maximé ob authorita-

Eïpr

tem D. Gregorii,

W

W

jo9.

Art, F1L Sæmkzo;rum Pontificum. immunitas ab evvoribus exe.. 211

110. Quartó. incufant Liberium , quód Syrmienfis conciliabuli de-

:

h

creta comprobaverit , & condemnationi S. Athanafii fubfcripferit ; hac

autem omnia manifeftum errorem in fide arguunt: ergo &c.

m

ni

Refp. aliqui 1242 , quód Liberius nunquam docuerit Arianïsmüm,

nec fuüo judicio interno eidem pertinaciter adheferit , fed tantüm ac&tu

2

o

uodam externo, ut furori Arianorum cederet, eum profeffus fuerit ;in

hujus di&i teftimonium adducunt D. Athanafium ita loquentem : £/Ze-

0U

jl

zium invitum ,coatium ,vi tormentorum fectffe , quod fecit ; nec effe cen-

d

fendam ejus fententiam , quam miua , « terrores extorferant,fed eam ,

uam protulit , eum liberos baberet affeifus.. Hinc fequitur , quód Libe-

M

M

rius quidem graviter peccaverit , dum Concilio Syrmienfi , ejüsque fidei

B7

formulz, in quà pro voce suozeec , 44oréeiec Ariani, quorum operá di.

&um concilium potiffimüm fuit congregatum , fubftituére ; contra fidem

m

Y

tamen nop peccavit, aliàs etiam Petrus, quiab ancilla exterritus Chri-

M

a

a

ftum a&tu externo negavit, & Marcellinus, qui metu tormentorum ido-

lis thus adolevit, errorem commi(iffent in fide , quod nullus Catholico-

qu

äWf 1

rum approbat; hinc re£té notat Sozomenus, Liberium edidiffe aliam fi-

dei profeflionem , antequàam Syrmio digrederetur , in qua anathema dixit

d

Té

omnibus, qui confubftantialitatem Patris, & filii negaverint. Immó Mace-

donianos non admifit ad communionem antequàm hanchzrefinlejuráffent,

qu

enit D. Hieron

Et in hoc fenfu mox explicato intelligendus v

mus , dum

qü

fcribit: Literium tadio exilii iuflexum tandem fuiffe ad u

j

Jferiptionem

1 n

us

barefeos , erat enim hzec fübfcriptio aCtus mereé externus, cum quo ftat,

& componi poteft verus actus fidei internus, Quód autem approbaverit

NWS

Ya

fententiam condemnatoriam Athanafii per fübícriptionem , non officit

przfenti intento, cum hoc nihil aliud probet , quàm Summum Pontifi-

^

1 SQCK

cem poffe errare in quzftionibus facti, & hoc nemo vertit in dubium ;

peserant enim teflimonia contra Athana(ium ita credibilia proponi

Y

vt

if

Summo Pontifici, ut meritó5.

prudentem aü"enfummeruerin-tv, qua tamens

m

in fe fpectata faliffima erant,

o

111, Quintó imponit Calvinus Siricio

; quód matrimonium pollu-

tionem efle dixerit : fed faliffimum hoc eft, quia Pontifex non agit ibi-

tym^

j

dem de conjun&ione legitima, fed de illa , qua fit ante contra&tum ma-

Frïzæl'

trimonialem.

)

Á

. 112. Sextó adducunt Nicolaum L. can. À qwodam udao , ubi re-

hr

fertur docuiffe , quód baptifmus in folo nomine Chrifti fine invocatione

jf

Qd

expreffa Ss. Trinitatis fit validus, Sed contra, licet hoc docuerit, tamen

1[h0w"

non definivit id ex Cathedra, adeóque hic error privatus tantüm era

t; qui

Vel dic cum

non reduhdat in defectibilitatem Cathedre Pontificiz.

E

aliis,

p

212

Suaflio F. De iufallibilitate Summi Pontificis.

aliis, quód Nicolaus non fuerit ibi locutus de forma baptifmi, fed de con-

feffione baptizati,

Plurimi adhuc reftarent Pontifices ab erroribus fal-

fiffimé impofitis vindicandi , fed quia ut plurimüm levis , & exigui mo-

menti funt , nec fpecialem difcuffionem zmerentur, hinc ne in materia

5

[

prefenti infinitus fim , jure ab illis fus& exa

minandis abítineo : qui exa-

€tiorem de his informationem defiderat

, adeat Bellarminum , & alios

ul

Theologos Polemicos; & Hiftoricos

D

, in quibus cum debita eruditiope

videri poter

unt omnes hzreticorum impofturz vindicate,

l]

l

113. Pro diminuenda authoritate Pontificia r

egerunt demum Hz-

retici multa enormia crimina , &

peccata quibus fuére plurimi Summi Ec-

K

clefie Prafules infecti.

[

Sed hsc non funt ad forum prafens, demus enim

id adverfariis, utut hi

cum magno exceffu, & damnabili odio de hoc,

f

:

ultrà. quàm veritas rei

habet , fcribant, & loquantur , non tamen in mi-

5

l

nimo diminuit majeftatem , & infallibilitatem Cathedrx Apoftolice ;

certé paucorum peccata perfonalia puritati Ecclefie Catholicz nullate-

í

nus obfünt , modó ita dirigantur à DEO , ut quz recta fünt doceant.

j

Audiamus Magnum noftrum Auguftinum , lib. de unic. bapt. cont. Petil,

€. 16. pro more fuo fàpientiffimé hac de re differentem hiíce verbis:

** Prorsüs quales fuerint Marcellinus , Mar

cellus , Sylvefter, Melchiades,

* Meníürius, Czcilianus atque alii, quibu

*:* quod volunt , non

s objiciunt pro fua defenfione ,

[1

e

prejudicat Ecclefiz Catholice toto terrarum orbe

4

diffuf , nullo modo eorum ínnocentià coronamur , nullo modo eo-

&

€

«€

rum iniquitate damnamur

; fi boni fuerunt in arez Catholicze tritura,

tanquam ftipul

€ comminutz funt.

Intra iftam aream boni & mali

RR

W

[14

[14

effe poffunt , extra eam boni effe non poffunt.

Super Cathedram Moy-

fis federunt Scribz, & Pharifzi, ait Dominus,

«t

; quz dicunt facite, qux

LY

autem faciunt , facere nolite,

.Vides , quia in Cathedra Moyfis, cui

fucceffit Cathedra Chrifüi ,

fedent & mali , & tamen dicendo bona

üty

«€

non obíunt auditoribus.

1

[14

Quare tu propter malos Cathedram dimi-

fifti? Et lib. 2.

contra Petil. c, yr.

[

&€

Quare , ínquit , appellas Cathe-

W

4€

dram Peftilentie Cathedram Apofto

licam ? fi propter homines quos

putatis legem loqui,

Yi

ftus propter Pharifz

& non facere, numquid Dominus JESUS Chri-

&6

0s , de quibus ait : Dicunt enim & non faciunt,

t

athedrae in qua fed

ebant, ullam fecit injuriam ? nónne illam Cathe-

[

)«

s€

dram Moyfis comm

crl.a

&t

endavit, & illos fervato honore Cathedre redar-

guit? ait enim Cat

Jtte

[17

tem faciunt, nolite

hedram Moyfis fedent , que dicunt facite quz au-

[14

facere, dicunt enim , & non faciunt,

Hac fi cogi-

li

taveris non propter

homines

V,

3

D

[t7

quos infamatis , blafphemaretis cathe-

ommunicatis, Sed quid eft aliud, quàm

Qily

dram Apoftolicam, cui nog c

* nefcire

Mrt. ult. n de fide fft modernum Santliffmum Beneditlum &e. 215

of

t pefcire dicere, & non poffe nifi maledicere? Ratio hujus eft , quia li-

i

cet multi moribus de&ciant , vitiis humanis &. affe&tibus aliqui ipfo-

in Cathedra veritatis docentes , utpote

!

rum nimiüm indulgeant, tamen

Í]ta idem

s

à Spiritu veritatis excitati , à vero aberrare non poffunt.

V

* $, P. Auguftinus epift.

166. dicens ; * Atque de prepofitis malis

N

* fecuram fecit Dominus plebem fuam ,

- ne propter illos do&trinz

bona di-

AC

** falutaris Cathedra deferatur , in qua coguntur etiam mali

" cere, néque enim fua fünt, que& dicunt,

fed DEII, qui in Cathe-

Etiamíi in illum ordinem

W

* dra unitatis do&trinam pofuit. veritatis,

il

N

** Epifcoporum ( pergit idemS. P. ep. 165.) qui ducitur ab ipfo

Petroufque

enit

*« ad Anaftaium ( BENEDICTUM XIII.) qui nunc eandem Cathedram

* fedet, quispíam traditor( improbus ) per illa tempora fübrepfiffet , ni-

,

| t

** hil przjudicaret Ecclefie , & innocentibus Chriftianis , quibus Domi-

** nus providens ait de prepofitis malis , que dicunt facite , qus autem

J

jhe

** faciunt , nolite facere , dicunt enim , & non faciunt, ut certa fit fpes

* fidelis , qux nonin homine, fed in DEO collocata nunquam tempelta-

ie

PEU ]

* te facrilegi fchifmatis diffipatur,

N

:

J

A

ARTICULUS ULTIMUS.L-

&w 10 J

TU

n de fide fit , modernum Santliffmum BENEDICTUA

XHI. effe legitimum Pontificem, d verum D Petri Succefforem?

VIiig

(Ilf as

"o

114.( Tabilivimus ha&enus pro modulo noftro contra iniquos, & te-

YU.

merarios hereticorum infültus ac aufüus firmitatem fidei Catho-

y

0f

lice in foliditate inconcuffa Romanz Ecclefie Petre: probavi-

0

mus illam in fummo lapide angulari Chrifto JESU ita immobiliter fun-

Ü

datam, ut quantumvis tota inferorum poteítas , cuncta hereticorum

)

Wi

nefanda machinamenta in id confpirarent, ut conjuratis atque conjun-

&is viribus eam fübverfum eant, illa tamen à provida omnipotentiz Di-

d

Ü

il

vinz dextera fuftentata in fua inviolata integritate immobilis fit perfe-

veratura ufque ad confümmationem mundi.

His autem adeo indubi-

«qu

Ü

J

tanter füppofitis, adeo luculenter per authoritatem & rationes proba-

tis , animum fübit hzfitatio certé non contemnenda , ubinam exiftat hxc

(iim

A

lt

Petra adeo firma, ftabilis, & immobilis? (i refpondeas, Romz illam re-

(

lg

eriendam , eámque effe gloriofiffimé , & fan&tiffimé regnantem BE N E-

[e

y

DICTUM XIII, quia hic habet concreditas claves Petri , huic fünt

commifia jura regni cceleftis , & terreni , hic prafidet toti Chriftiano orbi ,

j

[

at

m Chriftiané vivendi prafcri-

cidämqug régulas credendi ? atque norma

j

bir

ul

nCMc

3t4

Suaflio V, Deiufallibilitate famml Pontifitis .

bic & dictat, Infurgit meritó Anti-Papifta, regerendo, hec omnia ima-

[

ginaria effe & commentutia: quomodó enim infallibilem, & immobilem

Petram Ecclefie eam Períonam dicere audes, cujus ele&io, & ad hoc

j

füpremum dignitatis faftigium füblimatio fallibilis , & ambigua effe po-

teít ? ineptum eft, dicere, hanc individualem perfonam efle petram in-

fallibilem, cum tamen eam efle Petram fimpliciter infallibile non (it;

:'

rem afferere fecundàm quid, antequàm fit fimpliciter eft philofophia

prepoftera : itaantem eft, nam preter Luthero - Calviniftas multi Au-

thores Catholici defendunt, electionem Pontifieiam ambiguam effe, &

f

in rei veritate nullam frequenriorem experientiam comprobáfle ; & qux-

ü

fo, unde revelatum eft, hunc numero hominem eíle Summum Pontifi-

[

cem? de fide fané non eít , illum effe baptizatum, & fàcris Ordinibus

h

initiatum , quod tamen necefíarium elt, ut fit capax Pontificatüs,

t

Dein compertum eft à Julio M. in. Concilio Later. feffl. 5. tom. 4. Con-

f

cil. f. $67. omnem electionem Pontificiam Simoniacé fa&am fuiffe ab-

foluté declaratam invalidam, & quàm facilé (it in hujusmodi ele&ioni-

qià

1Hd

bus intervenire Simoniam, multa , quz varia fculanobis füppediravére,

! q

exempla diiucidé demonflrant, vel ad quid effet ftatutum Pontificium

pro actu irritando , fi hic noneffet poffibilis ? Verim omnibus his recen-

V

fitis non obftantibus, firmum nobis manet, & ratum, hanc Petram Ec-

clefiz , (icuti immobilis eft in fuftentando mirabilem Ecclefiz ftru&turam,

m

M

ita infallibilem effe in exiftendo, adeo ut non folàm probabile nobis ap-

areat , fed etiam abíoluté certum fit, Petram immobilem Ecclefiz hanc

hn

li

in individuo , & non aliam períonam effe.

Proinde

11f. Dico, De fide certum eff , modernum Sanctiffmum BENE-

Clef]a-

"n

DICTUM X111. effe legztzmum Pontifzem, ef" verum D. Petri $uc-

cellorem. . 1txa moderni DD. ut plurimüm. — Prob, r. Ecclefia univería-

i

lr'

lis, utpote firmamentum veritatis , nequit errare in rebus , quz commu-

] &Ql

nem totius Ecclefiz religionem concernunt: fed judicium, quo Eccle-

t

tühc

fía BENEDIC TUM XIII.acceptat pro fuo vifibili Capite, & Judi-

ce infallibili controverfiarum fideí, quem in omnibus fequi tenetur,

fU

d K

communem totius Ecclefiz religionem, & confervationem concernit 5-

ergo Ecclefia non poteft efle errori fübdita in cali judicio , adeoque de

f

fide eft, quemlibet Pontificem canonicé ele&um, & ut calem ab Eccle-

th T

fia accepratum effe verum, & legitimum Succefforem D. Petri, infalli-

D

bilémque controverfiarum fidei Judicem. — Major , & minor fünt de fide,

ln !

dül[

confequenter etiam conclufio , quz ex illis legitimé infertur: nam licet

robabilior Theologorum fententia in tract, de fide doceat , conclufionem

Viye

E

dedu&tam ex duabus przmiffis à DEO revelatis per difcurfum effe infc-

rioris

äï

N

Atrt. lts n de fíde fit mbdä?num*.!—mo?ijïhzum Benedifum &c. 21g

[

ríoris ordiniz, & certitudinis, quàm fit affenfus fidei ; quia non affenti-

W

lhuc

mur obje&o :alis conclufionis theologice ob folam Divinam veritatem

revelantem phemiffas , fed etiam: ob' conriexionem obje&ti praemiffarum

p

cum obje&o cnclufionis, quam lumine naturali ex reda difpofitione

terminorum cegnolcitus, atque adeo quatenus hec illativa connexio

:

fimul cuni Di

i2 revelatione premiiflarum movet ad affenfum conclu-

Al

fionis, extrabitdi&tumi atfenfürm & ratione fidei ad limites conclufionis

theologice ; cerum tamern eft, obje&um talis conc

lufionis fpecificati-

d

vé fumpturm effede fide, & affenfu fidei poffe illud cr

edi , licet fine dif-

qXXX

eurfu , inniterido'oli Divino teftinionio, quia eft implicité faleem à DEO

jnto

YU

zevelaturm, quatous identificatur cum objecto promiffarum , quod ex-

plicité x DEO revelatum habetur, ut fapponimus; eatenus enim illa

A

Qu

conclufio neceffaró: fequitur , & infertur ex fuis preemiffis ,

quate'nus

ejus obje&um ideitificatur cum obje&bo prxmiffarum, & ideo

(

, nifi ali-

d

qua ex premiffis regetur , negari abfoluté no

&101

m poteft: ergo de primo

ad ultimum, conu(io legitimé deducta ex illi

$ duabus

przmiffis de fide',

AE

erit etiam de fide faltem fpecificative fümpta.

(

(um

116. Prob, ; Quando DEUS revelat alíquam: propofitionem: uni-

)u

verfalem , cenfetu revelare omnia (ingularia fub illacontenta ; fed DEUS

j

vevelavit hanc popofitionem univeríalem , Eecléfia im nullum errorem

hi

incidet, ex quo equeretur ejus ruina , & confüfio, aliàs nom effet e2-

1)

D

Jdumuna, c firmanemtum veritatis , immó confunderetur , & erubefce-

fa

1€t , quod eft. coxtra Ifaiam $4. ergo etíam cenfetur reveláffe hanc : Ec-

h

clefíam Catholicim nom erraturam acceptanido

falfunr , & illegitimam

1

Pontificem pro fto vifibili Capite, & infallibili

Judice controverfiarum

i

fidei ,. cum ex hoc

errore vel maximé fequeretur ejus ruina, & confu-

!

MA'

fo 5 plüs eninr noceret Ecclefiz error circa ipfam viüibilem regulam fi-

s

con

dei eligendam , aut acce

P

tandam , quàmi circa alia obje&ta particularia 5

! E al:

tunc eninr contingeret error in Capite, & fündamento vifi

bili Ecclefiz ,

& ud.'

cujus defni

eít per fe clara , nam ideo ex revelat

tiones , & decreta omnes. fideles acceptare ten

entur. Major

t

ione definiti colligitur revelatio de-

p

finitionis, & ex revelatione com

pofiti revelatio partium , qua pliyficé ,

ugquc :

vel metaphyfice illud componun

t, quia definitio, & definitum, totum,

)u

& partes fimul fümptz non: dift

inguuntur inter fe realiter ; ande DEUS.

mïäv

non potuit revelare Chiriftum e

r

fle verum hominem , ni(i fimul revclan-

(V

P

do ipfum effe animal ratiomale

; atque habere animari, & corpus: fed

univerfalia etiam non diftinguu

n

3 J»

tur à fingularibus, nihil enim aliud fünt ,

Wi

quàm ipfa fingularia confüsé c

ognita, vel faltem hec fu

nt partes fubje-

Cn'c p

&ifæ » €X quibus univerfalia coalefcunt ; ergo D EIIS r

evelans aliquau

j

pro"

216

Suaflio V. De infallibilitate Summi Pontificis.

t

propofitionem univer(alem, cenfetur etiam revelare omnes propofitiones

!

articulares fub illa contentas, quod maximeé in DEO verum tenet, qui

univerfalia ab inferioribus non abítrahit (icuti nos; hinc DEUS reve-

lans hanc propofitionem : Omnes À

poftoli repleti fünt Spiritu San&to,

revelat etiam has particulares: ergo Mathzus , Jacobus; Joannes &c. re-

pleti funt Spiritu San&to ;

& revelans hanc : Nullus five baptilmo po-

& Pau-

teft videre regnum DEI: revelat etiam has: ergo & Prtrus ,

g;

lus &c. (ine baptifino nequeunt videre regnum DEI, & fic de fimilibus,

[!

confequenter in prafenti eodem modo eft philofophanzum,

h

Confirm, Omnia definita in Conciliis generalibus à Summo Ponti-

fice convocatis, & approbatis fünt de fide credenda , st fatentur ipfi Ca-

)

tholici DD. fententiz contrariz : ergo etiam de fide cre&ndum eft, Conci-

& confequente habuiffe infallibi-

D

lium Tridentinum v. g. fuifle legitimum,

r,

lem Spiritüs

San&ti affiftentiam : atqui autho

ritas , & hfallibilitas Conci-

& defumitur ab authoritate, & infallibiltate Summi Pon-

b

lii habetur ,

.

l

tificis illud convocantis, & approbanti

s; illique-per fe, vel per fuos Le-

)

gatos praefi

dentis; Concilia nàmque à Summo Pontifce non convoca-

t

t3, nec approbata , quibüsque nullo modo pr

efedit, mllius funt autho-

G&is, pirtim ex infra di-

q

ritstis faltem infallibilis , ut partim ex füpra di

il

cendis conftabit: ergo de fide credere debemus

Paulun IH. Julium IIL

Concilium fuit convocatur ,

d

Pium IV. à quibus refpedive didum

[4

*

Í

(

approbatum, quique i

lli prefederunt, e

ffe veros, atqu: legitimos Ponti-

ficibus tempore aliorim Conciliorum.

t

fices, idémque eít de aliis Ponti

Wl

Prima confeq. probatur. Definita in Conciliis gene

ralbus credimus, &

dimus illa in Domino congregata habere

d

ample&dimur ex eo, quia cre

(re]

infallibilem authoritatem: ergo fi poffüumus pr

udenter formidare , aut

lis authoritate , poffumus etiam

q

raler

dubitare de alicujus Concilii genera

t

ejus definitionibus, & decretis prudenter

formidare, & dubitare; ficu-

vangelium S. Mathzi fit verum -

o

&l

ti i liceret prudenter dubitare, an E

ul

canonicum, liceret utique prudent

er

dubitare de rebus in illo contentis.

fit, utpote revelatum à DEO , omnem

ib

117. Dices, Quamvis de fide

NI

Pontificem legitimé ele&um , & ab Ecclefia ac

P

ceptatum habere infalli-

idem de omnt

Concilio generali legiti-

bilem Spiritüs S. affi(tentiam , &

m

mo ; attamen hunc numero BE

NEDICTUM XIIL fuifle legitimé ele-

de divinà certum , fed tantüm huma-

&um , & acceptatum non efít de fi

is vo-

nà , aut certitudine quadam mora

li dependente à fallibili bomin

2pu

Juntate, teftimonio, & relatione eligentium , atque acceptantium ,

idém-

Q«

hi

que eft de hoc numero Concilio generali e.

g. lridentino: ergo non €

m con-

hi

certum fide divinà, fed tantüm humanà , hunc numero Pontifice

üner

airt. ult, A de fde f modemäm Sant?ifEmum Beueditium cc. 2v

tineri füb illa propofitione univerfali à DEO revelata, vel illum habere

?

il

in decidendis controverfiis fidei infallibilem Spiritüs Sancti affiftentiam.

T

Refp. Quód quamvis affenfus fidei de rebus, quas fcimus à DEO

'uïïm

effe revelatas, fitomnino certus certitudine non folüm phyficà , fed etiam

It

metaphyficá, cum repugnet illi fübeffe falfum ; ut tamen nos fide Di-

vinà credamus, quedam obje&ta particularia effe à DEO revelata v. g.

L.

Jlle

BENEDICTUM XIIL effe veram Summum Pontificem , legitimé ele-

^Y

&um, & acceptatum , Concilium Tridentinum fuiffe legitimum Con-

Jl5

cilium generale &c. füfficit maxima certitudo moralis, quód illa compre.

hendantur mediaté, vel immediaté füb propofitionibus univerfalibus &

O

[t

DEO revelatis : quod probatur.

In hac vita de nullo credibili

obje&o univeríali , aut particulari habemus evidentiam, aut certitu-

n

Vj

dinem phyficam , vel metaphyficam , quód DEUS illud revelaverit; 7-

li

od

demus enim nunc per [peeulum im auigmate 1. Cor. 13. quantumvis

enim in $, Scriptura nobis inculcentur mylteria revelata, & ita ab Ec--

]u

lt

clefia proponantur, non tamen funt evidentia , ideóque intelle&tum

non neceffitant : poffumus enim fernoto omni voluntatis imperio formi-

fj

q

dare,an non ea à Scriptoribus canonicis fint confidta, Immó ip(imet,

quibus DEUS immediaté locutus eft, potuiffent dubitare, an non voces

MT

illg dmonis operá fint formatz ad decipiendos homines.

Gredimus

I)

j

If

ergo DEUM illa reveláffe non evidentià aliqu& phyficà , vel metaphy-

ficá convidi, fed morivis credibilitatis extrinfecis , quz. recenferi folent

font

ol

jf

tra&. de fide, indu&ti; & hxc licet fint magni momenti, tot (ignis , por-

tentísque confirmata, caufant tamen certitudinem puré moralem , red-

Uj H

düntq; illa myfteria evidenter puré credibilia , itatamen , utevidenti hoc

d

credibilitatis judicio moveatur voluntas ad piam affe&ionem füpernatu-

D.

ralem , quà imperet , & determinet intelle&um ad eorum affenfum , co-

TU

hibendo omnem formidinem , quz fuboriri potuiffet , & fübjugando in-

m W

M

]

telle&um ia obfequium fidei; ergo di&a certitudo, feu evidentia mo-

ralis fufficit. ut credamus hec & alia obje&a particularia comprehendi

&;gtliï

j

"

l

[.

fub propofitionibus univerfalibus à DEO revelatis v.g. BENEDICTUM

of

J

XIII. effe'verum , & legitimum Summum Ponxificem.

]

Dixi confultó , zzaxzmam certitudiuem. moralem ad fide creden-

L

ij

dum aliquod obje&um füfficere: quia certitudo moralis habet fuos gra-

dus, in quantum magis, vel minüs falfum illi fübeffe poteft, Nam 77z8.

hf

apud Juriftas dicitur in humano quodam judicio certum moraliter,

(lb ]

quód duobus, vel tribus teftibus omni exceptione majoribus eft leeiti-

D)ldt«l

mé probatum ; H&c tamen certitudo moralis judicialis licec Judici füf-

r

ficiat ad fententiam juxta allegata, & probata prudenter 'fe;*endam, infi.

mum

«

Pl

uv

218

Suasflio V. De iufallibilitate Summi fonti)ïaü.

mum tamen gradum certitudinis moralis obtinet, eoquód multoties fal-

fitati fübjaceat; fzpe enim duo, vel tres teítes contra innocentem con-

fpirant, & falfum atteftantur.

zdó. Certum eft certitudine morali,

uód hic aut ille Sacerdos fuerit legitimé ordinatus , ac rité Sacrum ce-

lebraverit, Hoftiàmque confecraverit, etiam(i ipfe folus utrumque at-

H

1

teftetur, e

)

us tamen Sacerdotium , & fides à nu

1

i

lo vocatur in du

^

jum:

nam hzc certitudo fuüfficit, üt excludatur omnis prudens dubitatio de

re teftificata , quia in hac materia raró contingit falíitas ; confequenter

füfficit, ad abfoluté adorandum Chriítum füb Hoftia confecrata exiften-

i

tém, non tamen ad credendum fide Divinà Corpus Chrifti ibidem ex-

iftere;s quia aliqnando, licet raró, invenitur talis coufecratio irrita,

ü

vel defe&tu ordinationis , vel intentionis, vel materix debite, atque

i

adeo talis certitudo non excludit omnem formidinem de oppofito. 778

j

datur maxima , & rigorofa certitudo moralis, quz nunquam fruftratur

n

hs

veritate , quamvis inveniatur potentia phyüca.ad' illam falfificandam ,

proinde excludit non folüm prudentem dubitationem , fed & formidi-

ní

nem ; & hac certitudo moralis datur , hzec, vel illa objecta fuiffe in par-

P

ticulari, vel univerfali revelata, füfficitque ad imperandum affenfüm fi-

N

tb

dei Divinz circailla, de quorum exiftentia tàliter fumus faGi certiores,

r1g. Inftabis. Maximacertitudo moralis non patitur probabilitatem

fi

partis oppofita; quinimó Hurtadus docet, tunc dari certitudinem mora-

ti

lem , quando ratio affentiendi eft talis, ut riulla fit probabilitas partis

Qdl

oppofitz : fed oppofita fententia eff probabilis, que docet, bunc nu-

[

mero BENEDICTUM XIII. effe verum Summum Pontificem, non effe

de fide , nec contineri füb aliqua univerfali propofitione à DEO reve-

11

lata: ergo de eo, quód illa fit de fide, aut revelata in aliqua propofi-

D

tione univerfali, non poteft dari maxima certitudo moralis , fed tan-

NU

tüm probabilitas : fola autem probabilitas de revelatione alicujus obje-

Wt

&i non fufficit ad imperandum affenfum fidei Divin de illo , quia nom

u

fe

excludit omnem prudentem formidinem de illius revelatione; pruden-

Q

ter enim formidat quis de revelatione alicujus objeQi, quando proba-

Wj

bile eft, illud non fuiffe à DEO revelatum: ergo &c.

Refpondere quis poterit cum Erbermano, C. maj. & N. min. ait enim,

d

A

quód quamvis olim contraria fententià probabiliter fuerit à Theologis

[

controvería, & propugnata , noflra tamen fententia poft Clementcm

[E)

lum

VIII. cxperit efle extra controverfiam, & de illa non tantüm habea-

H

tur certitudo moralis, fed etiam theologica, cum fundetur, & infe-

L

Y

ratur ex fyllogismo, cujus utraque przmiffa eft de fide. Sed quia diffi-

L h

-€ile

z

Art. æ!), An de fide fét modernum Sandfiffgnum Beneditfum eic..ax9

l

cile videtur tot Do&orum fententiam imp»rgbabilitatis, aut temeritatis

condemnare, - Aliter

Refp. Dift. maj 'Certitudo moralis ab omnibus admifIa, & cognit

a

ne

non patitur ptobabilitatem partis oppofi

e

t« , C. maj. non ab omnibus ad-

(

bene enim componitur , quód

miffa , nec fufficienter cognita, N. maj.

AA.noftez fententig probabiliüs judicent, hanc propofitionem: 54 £-

^ n

n

NEDICTUS XI111. efl veru e legitimus Chrifli Vicarius , effe fecun-

düm fe de fide credendam, quia judicant etiam probabiliüs dari rigoro-

IT

H

IG

fam certitudinem moralem de ej

us revelatione: & quód AA, contra-

rie fententiz utrumque probabiliter negent ; nec nos adeo affeveranter,

"

& fine formidine afferimus , dari illam certitudinem moralem de reve-

i

tqu

latione noftrz propofitionis: quare licet judicemus, illam propofitionem

Jth

per (e loquendo , & quantüm eltex parte fübje&ti effe de fide, &àDEO

at

revelatam , f(imul tamen dicimus , quód per accidens ob probabilitatem

m

fententie contrarie impediatur, ne de fa&to terminet, aut terminare

poffit affenfum fidei: ratio hujus eft ; quia non obligamur, nec ita obli-

jl

| W

gari poffumus, ad aliquid fide Divinà credendum, nifi conítet, illud re.

velatum effe non folum quóad fe, fed etiam quóad nos , & ita ad cre-

N

m

Yi

f

!

Jlet

Y^.

dendum ab Ecciefiíà propofitum : atqui hoc ipfo , quód oppofitum adhuc

jf

fit probabile, non poteft illud, cui opponitur, effe quóad nos revela-

tum, & ut ita credatur, ab Eccle(ia propofitum, aliàs excluderet om-

j müïl'l'

inem prudentem formidinem , confequenter-hoc ipfo defineret probabi—

| ;Zz"flï

litas oppofiti ; ergo &c.

LI

jc nte

119. Objic. 1. INon poffumus elffe certi, an hic Summus Pontifex

o EKT'B

in individuo fit legitimé ele&us: ergo neque certi efle valemus, an hic

)m

in individuo fit verus 'Chri(ti Vicarius, Ant.prob. Multi Pontificesfue-

ropo

A

runt intru(i , & per fimoniam , aliàve malitiofa , -£raudulenta , && fübdola

r

Y

attentata fummam Ecclefiz Cathedram afcenderunt: ergo id potuitetiam

"m

!

fieri in hoc individuali Pontifice, quznam enim ratio potior pro uno eft,

l]i3 nl

quàm alio? proinde certi effe non poffumus, an hic Summus Pontifex

i

in individuo fit legitime ele&us,

| PWM'

Refpondet 1. Cardin. de Lugo , effe certitudinem moralem de vali-

ditate eleGtionis hujus Pontificis in individuo , & quidem majorem,

j

quàm de baptifmo alicujus parvuli, vel alicujus Hoftie in particulari;

hCOlOgiE

nam, inquit, ** ficuti non poffumus prudenter formidare de legitimitate

* hujus Concilii, cujus authoritste credimus dogmata ibi definita, ita

14

* non poffümus prudenter formidare de vero Pontifice, à quo Conci-

gn

** ]ium ipfum legitimitatem, & authoritatem participat.

ii

e2

Verüm

luiil

i

ä

$26

x

D uaflio V. De i;æ:äiäilïmæ Jfiammi Pontificis.

Verüm enim veró non folüm hzretici,

N

fed etiam aliqui Hiftorici

Catholici tradunt, nonnullos Romanos Pont

ifices per media illegitima

li

fe in Pontificatum defacto intrufiffe, fcil. p

at

er fimoniam, ut conqueri-

tur Alvarus Pelagius Epifcopus Lufitanus d

€ plan&u Eccl. 1. z. art,

If.

pill

Platina in vita Syl

veftri IIl. Benedi&i I V, & Ser

li

smulti alii , hócque videtur a

gii IH. Baronius, &

pprobare ipfe Julius per fuam Bullam fuprà

(

«itatam. Et Nicolaus H.in fi

u

a conítitutione cap. in zemze dift, 23. in

W

qua poftquàm ftatuit , Papa

m debere eligi fuffragiis Cardinalium, & E-

i

pifcoporum reliquorum , C

lericoram, & populi Romani c

onfenfü, ad-

al

dit: Pracavemtes,ze venalitatis morbus

Alquá orcaftone fübrepat. E&

mp

pauló póft: Quód ff quis coutra boc decre

um nofirum , fynodali fenten-

[

414 promuleatum , quaff per feditionem ,

vel prafumptionem , aut- quoli-

W

bet ingenio elecfus, aut etiam ordinatus

)

fen intbronizatus fuerit, au-

zboritate Diviná, (f $3. Apoffolorum. Pe

Iri.Q Paul perpetuo amathe-

D]

enate à liminibus Sauntie DEI Eccí,

cfa feparatus abjiciatur . ffcnti Anti-

Ti

€hriflus , ef- imvafor. cic.

tam, & caffam omnino faci

Similiter Julius H. in fepe diéta Bulla irri-

LA

t , atque declarat electionem Pontificis fimo-

ls

niacé factam; quare autem

tot cautele, fifimonia , aut alia vitia in di-

A

Átmy

€&am electionem ex Divina.

providentia irrepere non poffent? Proinde

s

Refp. 2. admittendo,,

poffe electionem

Summi Pontificis corrumpi

chg

fimonià, & aliis vitiis, nego tamen inde feq

ui per conftitutionem fulii

Qj(

T. illam irritam , aut invalidam futuram, nifi

quando fimonia eft notoria,

Tem

de qua, & non occulta

; intelligitur Pontifex à Cardin, Thufeo .Sopran,

i

(l

&c. At moraliter certi

flimum eft, Pontificem per notoriam fimoniam

electum non acceptatu

Eïger]

m iri à tot Imperatoribus, Re

gibus,, Principibus,

Patriarchis, Archi -Epifcopis , & Epiftopis Catholic

is, nec non à tota.

Mny

Ecclefia, ac proinde: non.eft refültatura inde ali

qua incertitudo electio-

t

t

num Summorx.ma. Pontificum , n

eque deceptio aut confufio totius Ec-

Yit

clefize.

Refp;

Jüt

-3. Concedendo etiam gr*atfä ; nonnullos Summos Pontifices

T

fuiffe

invalidé electos, vel propter. fimoniam notori

am , vel occultam,

vel alia: crimina

m

pablica eletionem irritantia; ex q

uo tantüm fequitur,

yet

Ieta

non effe de fide

certum,, hunc numero electum e

fle verum, & legiti-

mum Pontificem ex vi

Tand

ró fe

primz electionis à Cardinalibus facte, non ve-

ly

quitur, aliquos Pontifices falfos, aut incertos

acceptatos, aut agni-

tos fi

uiffe à tota Ecclefia ; quia vel taliter intru(i

YO

rc non rece

partim nom folàm fué-

N

Id

pti, fed etiam depofici,

alitque in- eorum locum fübrogati ,

ut legitur d

e Bonifacio VI. cui iux

t2 Baronium & dignitate pulío, ca-

&i

nonice fucceffie Stephanus VII, di

&usv-VI.- vel ad. evitandum fchiíma

nonnulli

- Mrt. ule. Ms de fide fir )na)þräüm Santeiffimum Beneditium (Pc. haX

(

nonnulli fuerunt tolerati, & accedente confíeníu totius Cleri, ac popu-

)

li Romani denuó fuerunt legitimé ele&i, & à tota Ecclefíia acceptati,

il

atque ut veri Pontifices agniti. Si primum , certum efb , eos nullam

authoritatem Pontificiam obtinere in Ecclefia. $1 fecundum , erunt cunc

3

Á

I

legitimi D. Petri St

cceffores, non quidem vi prim ele&tionis, fed vir-

Jn!

tute fecunde. Ad hanc autem non judico neceffariam efle aliquam for-

lt

malem electionem , fed fufficere unanimem acceptationem totius Eccle-

Ü

fie, per quam Summus Pontifex femper cenfetur virtualiter, aut equi-

f

valenter eligi, legitimari, & tolli, aut füppleri , fiquod impedimentum

in priori ele&ione fuit , quare per hanc generalem acceptationem Eccle-

b

Jl

fiz , legitimus conítituitur Pontifex, licet talis ex vi prioris electionis

non fuerit,

Jl

l

120. Díces. Negotíum ele

Ctionis Sutnmï Pontificis ex eo vel maxi-

L

li

N

mé füfpe&tüm videtur , quia fepe variatum fuit: nam olim Imperatores

habuerunt jus illos eligendi, & confirmandi, ut habetur dift. 63. can.-44r£4-

jii

n

uus , & can. z /yuodo. Deinde hoc negotium commiffum eft Cardina-

libus fimul cum Epifcopis, Clericis, ac Populo Romano, adjunctài con-

m

"Ian-

N $

firmatione Imperatoris, ut patet can. 27 z09:ue diít. 23.

dem hiíce temporibus , & multis hucufque fxculis videmus sotum boc

j

till

eligendi negotium , & jus commiffum efle foli Collegio Cardinalium.

'0

Quo jure hzc varietas? quomodó poterimus habere aliquam certitudi-

f jm-

nem de legitima electione hujus , aut illins Summi Pontificis, aut eidem

£Of i!v

;pf.'lm

affi(tere Spiritum Santctum credere, cum (ine authoritate Divinarmodlusä

eligendi fepe fuerit-muratus ?

)(fwm

Refp. /b. Maximam certitudinem fucceffionis Summi Pontificis

pï'l]üäv

non referimus in primam ele&dionem, que fpe fuit mutata , fed in ac.-

i

2dà, Poteftas

Id

ceptationem Ecclefie, qu& acceptando errare nequit.

variandi modum hujus electionis intelligitur Eccleíte conceffa à Chrifto

J

juxta varietatem circumftantiarum temporis, loci , commoditatis , ac

neceffitatis Ecclefiz : quia füperior , aliquid fuis fubditis mandans , & mo-

yit

dum exequendi non prazfcribens , cenfetur illum juxta prudentüm inter-

pretationem reliquiffe arbitrio, & difpofitioni ipforum: Chriftus autem

yt

mandavit Ecclefie-fuz, ut habeat Caput vifibile , & perpetuum, non

k

im perfona, quia mortale, fed per electionem unius poft alterum : cum

n

veró ipfemet Chriftus modum hujus ele&ionis non prxfcripferit , (ignum

( ggPlr

evidens eft, ejus determinationem fuiffe relictam arbitrio Ecclefize.

nil

121. Replicabis, Julius IE. in fupra laudata Bulla non tantüm caf-

(

il

[;ä.t , & irritat ele&tionem fimoniacam

Summi Pontificis , fed preterea (ta-

(r"

z

-Ee 37

tuit,

Qp

Q

2252

af Dotopalilitizate fombi Pimisfths. )

tuit, quéd non debeat convalefcere decurfu temporis per fub(equentem

ejus inthronizationem , aut acceptationem Eccle(ix; ergo fupponit , &

declarat dictam ele&tionem per fubíequentem Ecclefie acceptationem

firmari non poffe: immó in terminis implicare videtur, eum r&

r

q

eligi, &

confirmari poffe, qui omnino eft inhabilis.

l

Gonfirmatur ex regula 18. Juris in 6. Noz fermatur tratfu tempo-

gis , quod de jure ab initio mon fubfiflit : ergo limoniaca ele&io ab ini-

tio irrita , tractu temporig, aut acceptatione Ecclefie .nequit convalef-

?

cere,.

Refp. Julium ILin allegata Bulla tantüm ftatuiffe, electionem fimo-

niacam Summi Pontificis non debere r;convaïefeere per fübfequentem

[/

inthronizationem Cardinalium, non veró , quód per acceptationem uni«

[

verfalis Ecclefiz illa non poffit revalidari, hoc enim vel maximé necetf-

(

farium eft, tum ob evitanda graviffima fchifmatis pericula, & alia mag-

f

na incommoda, tum ob Ecclefie pacem confervandam.

Nec obftat,

n

quód fimoniacé ele&us fit ad fupremam dignitatem Ecclefiz inhabilis,

V

n

uia hóc tantüm probat, quód ftante inhabilitate reeligi non poffit,

bene tamen eàíemotà per difpenfationem, quz fieri poteft à füprema

fi

devolutà ad Ecclefiam.

H

poteftate , Sede vacante :

E

N

Ad confirmationem. dico, fimoniacam ele&tionem in noftro cafü

h

non firmari tra&u, & decurfu temporis, fed fimoniacé electum denuo

It

faltem «quivalenter reeligi, & legitimari per acceptationem Ecclefie;

(en

auando enim Ele&tores ordinarii abutuntur füà authoritate, & non pro-

yt

0fe

vident Ecclefiz de legitimo Capite, velut obligantur, id incumbit ip-

.

L

fimet Ecclefix univeríali, qus aliquando confultihs ducit ad evitanda

lr

Schifmata, & alia inconvenientiaipfummet Simoniacé ele&um legitimum

g'älaw

facere, q

uàm vel nullum , vel certé incertum Pontificem habere.

LT

i22. O

biic, 2. fide fide effet, quód modernus BENEDICTUS XIII,

p

fit legitimus Summus Pontifex, & verus Chritti Vicarius, ideo foret ,

g

quía ejus definitiones funt iofallibiles , confequenter fupponunt etiam

infallibilem authoritatem definiendi , & determinandi controverfías fidei

Sümi

in Summo Pontifice: fed hxc ratio nihil probat; tum quia definitio Sum-

Tion.

mi Pontificis eft tantüm conditío applicans revelationem, & non elt

la

ipfum motivum formale credendi. lum etíam, quia error communis

N d

fü

leret defectum authoritatis infallibilis , ut claré eruitur exlege Ba7-

"u g

barius ff. de officio pratoris: ergo non eft neceffarió de fide teneadum,

Duy

.hunc numero Pontificem BENEDICTUM XIIIL, effe verum Pontificem,

iE

& Vicarium Chrifti

t

Refp.

-

t ult. Ande )?d'eifi moderuum Santtiff£gum Fenedium efe. 923

Refp. C. maj. & N. min. ad probationem przzzag dic , quód Sum-

mus Pontifex , quándo aliquid definit, aut determinat. ex Cathedra cir-

j

ca controverfias fidei, fit quidem conditioapplicans revelationem rei ,

d

iuam defide tenendam proponit , fed nom pura , cum fit fimul re

'cula

o

infallibilis, que ficuti in articulis fidei determinandis, & Ecclefie uni-

Ij

veríe proponendis nulli defectibilitati poteft fübeffe, ita quód hzc in

il

individuo regula , & non alia fit, debet adeo indubium effe, ut omnem

d

prudentem dubitationem excludat, Hinc providé ftatuit Martinus V.

in Concilio Conftantienfi , ut hzeretici ad gremium Ecclefix redeuntes

Á

profiteantur: 9404 Papa canonic? elecfus, quipro tempore fiærif, ejus

ntct

nomine proprío expre/fo, fet. [ucceffor B. Petrz , babeus fupremam potefLa-

|üft

tem in Ecclefra DEI.. ldémque ftatuit Pius IV. in füa Bulla, quà pre-

N

cepit, ut in profeffione fidei Summus Pontifex p. t. exiftens dicatur, &

I

recognofcatur verus Chrifti Vicarius.Ad probationem feczzdar dic przmó,

bfat,

quód illa nihil penitus probet: nam abfürdiffimum eft, quód detur er-

us

l

ror communis circa Pontificem ele&tum, ita ut habeatur pro vero, qui

Ogil;

tamen meré putatitius eft: quia DEUS, fi hoc permitteret, Ecclefiam

'h'x.m

füam omni Judice infallibili, regulà re&t veritatis, & legitimo Capite

viüibili orbatam relinqueret , & defolatam, nec non-omnium errorum,

Ub

A

i

hxresümque periculis expofitam , quod certé abfürdiffimum , & ab om-

ni veritatis fpecie alieniflimum eft, uti ex fuüpra probatis conftat evi-

Ti

at

dentiffimé. eczzdo, Lex illa Bar£arzss unicé tribuit facultatem, &

apt

poteftatem legislativam Praetori, five alteri Superiori putatitio, quàm

bic l

alias non haberec, & hoc ut varia inconvenientia, & abíürda eviten-

j

tur; fed ex hoc nihil probatur quóad prefens inftitutum ; quód enim le-

)

gislator humanus: det jurisdictionem.Superiori vel Judici putatitio im

*

jtl

2

cafü erroris communis , ideo' eft, quia illa j

urisdictio , & poteítas, ut-

(l

pote pur& hamana, dependet' ab illo legislatore, confequenter,ad om-

if

nia acta Superiotis putatitii convalidanda, poteft illam conferreei, qui ha-

betur per errorem communem pro vero Superiore, licet infenon fit. In

[ u

Summo Fontifik;emeslongä aliterfe habet. nami authoritas, & poteftas illius:

u

non eft humana, fed Divinas quomodó igitur hxc poteft putatitio conferri

9

in cafu. erroris communis ab eo

;qui illam nec babet, nec habere poteft ?

non CL

Si d;c.

oc ipfo , quód ejus acta ab. Ecclefia recipiantur , & habean-

g

tur ut

-

da, atque legitima, füpponitur jam author

itas illa per erro-

24 M

p

jf

rem communenr fippleta: fed negatur fü

ppofitum, quód ejus a&a ita:

ab Ecclefia fint recipienda, vell de fa&to;,.

vel de

poffibili: illa fiquidem ,

d

H

ut tanquam vera recipiantur ab Eccle(ia, debent fuiffe

:

fatta per fpecia-

*

lem afli(tentiam Spiritüs Sandi,, aliàs Ecclefia tota fall

ex

'etur , fed putag

"

Pon-

524

Oueflio Y Deiufallibilitate fummi Pontificis,

Pontifici putatitio etiam in cafu erroris communis praftó effe Spïritüsx

v

San&i affiftentiam ?

123. Objic. 3. Si de fide effet, modernum San&tiffimum BENEDIC-

TUM XIIL. effe legitimum Pontificem, & verum Chrifti Vicarium , fo-

ä

ret ideo, quia hoc revelatum habetur faltem in propofitione univerfali,

füb qua hzc particularis continetur: atqui hoc intentum przíens non

convincit: non enim femper fequitur hzc propoficio univerfalis debet cre-

di fide Divinà: ergo etiam omnes propofitiones particulares füb illa con-

tentz; fic revelatum habemus, DEUM omnia cognofcere fine ulla im-

t

perfe&tione, exín tamen perperam inferres : ergo etiam de fide eft , qubd

1

cognofcat defacto chymaras, & fic defimilibus , adeoque nullo modo

P

fequitur; de fide eft, omnes Pontifices ele&tos effe veros Chrifti Vica-

il

vios, & Succeffores D. Petri: ergo etiam de fide eft, modernum San-

]l

&iffimum BENEDICTUM XII quia legitimé eleQus eft, effe verum

W

Chrifti Vicarium , & D. Petri Succefforem. | De/zde , quis propofüituni-

r

verfàli Ecclefie de fide Divina credendum , .quód BENEDICTUS XIII.

i

l

fit vifibile Caput Ecclefie ; an Chriftus? fed quis hanc revelationem au-

f

divit? an Concilium generale? ubi fuit illud congregatum ? an Cardina-

li

les? quis dedit eis authoritatem declarandi, & proponendi articulos

q

fidei univerfo coetui fidelium ?

Taudem , Plerique DD. Scholaftici affe-

fa.

runt, eum , qui moderaum BENEDICTUM XIII, negaret effej Vicarium

q

Chrifti, non ftatim effe infimulandum bzrefeos, fed criminis fchifmatis

reum effe: rationem fuggerunt : quia nihil negat fide Divinà creden-

te

dum ;íed tantüm fcindit unitatem Ecclefie, feparando Caput ab ejus-

N

dem membris: ergo hi Doctores füpponunt, non effe articulum fidei,

f

quód modernus Summus Pontifgx Íit verus Vicarius Chrifti.

Refp. ad 124 , quód aliqua fint revelata in genere , ita ut credi

f

li

V

debeantin genere , & de numhero horum eft propofitio in. obje&tione

t

addu&a cum aliis in fimili forma ab Ecclefia propofitis ; alia autem funt

revelata in genere, ita tamen ut omnes propof(itiones particulares,

f

quz füb illo genere continentur, credantur in fpecie; hócque colligi

m[h

debet , & poteft ex fine revelationis, qui fi obtiperi nequit absque hoc,

W

quód omnes propofitiones particulares füb univerfàli contente : infalli-

beres

biliter credantur, cenfendum, & füpponendum elt, eas ita cre,

tf

& hoc maximé tenet in materia prafenti : cur enim inftituitWEhriftus

n

Dominus fuum Vicariatum in Cathedra Romana D. Petri? ut nimirum

D

lls

haberemus regulam fidei infallibilem, Judicem controverfiarum , cujus

hd

fententiz omnes fideles absque periculo falíi acquiefcere tenentur ,

füb peccato mortali obligantur; hac autem intentio absque füo effe&u

üto

abiret

"

"

Art. ult. dn de jïdew/it moderuum $antiiffimum E?;zediäzm . a2y

ls

abiret ín vanum , & in caffum, (i de fide non effet modernum Summum

Pontificem effe verum Chrifti Vicarium. . Ad 244 dic , propofitionem

M

hujus in individuo Summi Pontificis, vel Vicarii Chrifti non fieri à Car-

n

dinalibus , fed tam à Conciliis, quàm Summis Pontificibus , non qui-

r

dem utin fe ipfis exiftunt, fed in virtute precedentium decretorum cir-

J

ca ele&ionem & determinationem Summi Ecclefize Paftoris emanatorum.

Av

Ad ultimum . dic, multos infignioris notze Theologos herefeos arguere

Ti

illos, qui pertinaciter negarent hunc Summum Pontificem in individuo

LIf

effe verum Chrifti Vicarium. Nam praster hoc, quód fcinderent unita-

qm

tem corporis myftici Ecclefie, feparando ejus Caput à füis membris,

1]G

negarent Pontificem rité ele&um, & ab univeríali Ecclefía propofitum

LU

e(fe infallibilem fidei regulam , quod eft contra fidem.

Secundo. Demus

Sut

illum , Pontificem verum Succeíforem Petri negantem, non effe hare-

qenun

ticum ,fed tantüm fchifmaticum , nihil tamen officit noftro intento , nam

ytu

ad hoc, ut aliquis vitium harefeos incurrat, non fufficit, eum negare

M

ii

aliquid, quod de fide tenendum probabilis featentia docet, fed preterea

] 2l

requiritur, quód illud fit exprefsé definitum ab Ecclefia,, & tanquam

ite

dogma fidei ab omnibus fidelibus cenfeatur: ftare igitur optimé poteft ,

uU

quód noítra fententià probabiliffmé doceat, Summum Pontificem de

V12

faGo exiftentem effe verum Chrifti Vicarium , quin tamen fequatur ,

Vatii

quód negans hanc propofítionem ftatim crimen hzre(is committat,

ifrat

124. Quzres 1770. .An Summus Pontifex Succefforem fibi coníti-

vll

tuere poffit in Cathedra Romana? x N. quia hujusmodi conflitutio in

AWB'

Succeífforem faceret transmi(Tfionem Pontificatüs eæle&iva hzredita-

riam, hxreditaria autem femper fuit habita nociva, & tminüs proficua pro

) i

regimine fpirituali: ergo Summus Pontifex nequit defignare fui in Apo-

Itolica Sede Succefforem, cum Chriftus eam vi fuz inftitutionis effe . vo-

y

Dd

luerit (üb optima regiminis forma.

J

125. Dices. S, Petrus proximus Martyrio Succefforem fui in fu.

prema Ecclefie dignitate conftituit S. Clementem: ergo non eft contra

g

inftitutionem Vicariatüs Chrifti,-quód Summus Pontifex defignet fibi

:

"

l

Succefforem.

UP hC

Refp. Hanc defignationem, quam Petrus refpectu Clementis in füc-

] mfl«

UM

hvd

ceffione Summi Pontificatüs fecit, fuiffe fa&am extraordinarié, & ex

fpeciali motu Divino, ut nimirum neceffitati Ecclefiz, qux in primordiis

Allüü

fuis à Tyrannis per fievas perfecutiones crudeliter impugnabatur , o mni

mmm»

meliori modo confüleret, hoe autem factüm extraordinarium non de-

LA

i

bet duci ad confequentiam, Vel dic cum aliis,

uód hoc fa&tum non

UE

bili-

]äff'j

fit omnino indubium, licet à multis ScFrifptoribus Ecclefiafticis proba

ter

p

436 -

Suaffio V. De infallibilitate Sum:);z' Por,

FHficir,

,

er referatur , Hiftoria Ecclefiaftica enim refert ,

quód D. Petro non füc.

cefferit in Pontificatum S. Clemens , fed.

primó Linus, poftea Cletus ,

& tandem Clemens.

Et quamvis multi;

bumilitate renuntiáffe huic fu

dicánt, Clementem ex mera

premg digni

tati, id ex fpeciali providentia

DEI factum cenfebitur , ut ni

mirum often

derét,'hzreditariam transmif-

fionem fupremz Apo&olicæ-'dignitaüs vel

maximé

pugnare cum primz-

va inftitutione, & fundationé ejusdem factà à 'Ch

rifto Domino,

126. Quzres 24dó.

)üi$nam

poffit per electionem ad füpremum Pa-

patás faftigium füblimari ?

&. Omnem fidelem Catholicum ,

fiea, qua

jure Divino & naturali re

quiruntur , 'habeat ;' hinc nec laicus

, Dec uxo-

zatus , modó uxor ejusde

m confentiat

, in prefenti excipitur, Ratio de-

fumitur ex praxi Ecclefie, quà liabet

:

ür, quód multi extra-Collegium

Cardinalium ad talem füpremam Ecc

lefiz dignitatem fuerint affumpti:

Ita Eugenius III. ex fimplici Abbate,

Gregorius X, ex Archi- Diacono,

Coleftinus V. ex Eremita

£tunt creati Summi Pontifi

» qui adhuc in Sacris conftitutus non erat, fue-

COsT'ero

o id de facto fieri poffe nibil prohibet ;

accedit huie praxi c. Zicez 6. de e/,

V. Cf elecf. por, ubi ftatiiitur : II/ Jffne

slA exceptione ab univerfali Eccl,

efia Romantus Pontifex babeatur ,

Qui

& duabus partibus concordantibu

5 ele

r

G Ws fuerit , C receptus.

127. Nec obftant r;7$ antiqua j

uris ftatuta, quibus przcipiebatur ,

.

ne ullus extra Collegium Cardinali

tium affümatur. in Summum Ponti-

ficem : quia huic juri antiquo derog

Nec ob-

atum eft per jus novum.

ftat 24à continuata hucufque obfe

r

vanfia, quá fcimus omnes Pontifi-

— Ó—MÓ€—

ces hoc temporejfuiffe electos ex

gremio Eminentiffimorum Cardina-

lium : quia huic obferyantiz aliam

opponimus

; quà docemur , fuiffe ad

unc fupremum dignitatis Ecclefiaftice apicem

evectos eos etiam, qui

|

Cardinalatüs dignitate non fülgebant, adeó

que eadem ratio ítat

64

pre go-fï:ra,&nte

ntia,quz patrocinatur fententice

Adver(ariorum.

Q

Itj

Gu

U

[

(

a

W

t

l

t

sJ

Df

ie

d

WT

; P.4 K5

. e9&( 227 )500

;l

1

Ed

AAs

dv

um

xtfhje

36 x

ia

,

"

$

EOL

D

L3

€9»

d

;

dodere

:

D

aE

E

n

YO

It

PARS SECUNDA. .

]^

qug

CONCILIIS ECCLESIASTICIS.;

u

) i

'(utt

QU £STIO PRIMA.

W

(

ti

Eftentia , Utilitate, ac Neceffitate

hi

]s

- Conciliorum Ecclefiaflicorum ?

t t

n

ARTiCULUS PRiMUS.

At

Dont

. Quid , ää-"jquotupl(/ax jït Co'fzpz'!iu(n Ecgle/IZz/l(curn-! :

c d

(

A ,

!onti

: Oncilium Ecclefiafticum. 'c.of-nmun'iter. ab A'üthöiribus defcribi-

ii

44

,

tur , quód fit Cozventus , feu congregatio Ecclefra Pre[ulum

uifta

u

SE

il

legitimá autboritate, indicla ad. defimienda ,. && ordinanda

(

J

n

en, qua 1n, eravioribus caufés fe offerunt. d. Ecclefía pacem ,

j

€ commune .bonum.. - Inde conftat quafi quatuor generibus caufarum:

confürgit enim tanquam causà. materiali ex Ecclefiafticis Praefülibus , qui

in illo non folüm ut Confiliarii, (ed etiam ut. Judices locum habents

caufa efhciens ejusdem eft legitima convocantis poteftas, five authori-

tas: ejus forma eít ordo neceffarius inter Judices , ut fcilicet ünus prz-

fit, & alii füo debito ordine affideant; ficut enim in corpore forma di-

citur figura, feu debitus membrorum ordo, ita & in judicantium coetu

forma debet efle debita difpofitio Judicum. — Denique finis Concilii eft,

ut de gravioribus Ecclefiz negotiis fiant ordinationes, & decreta in or-

reftaurationem

dine ad,fànz fidei & bonorum morum confervationem, vel fi opus fit,

, aC redintcgrgtionem. -De quibus figillatim in. fequen-

tibus,

Ffa

2. Con-

jl

-—

338 .Ousffjo I. Derv'e[äntid, utilitate ,ac neceffitate Conciliorum ebc.

2. Concilium Ecclefiafticum communiter dividitur in cecumenicum,

five generale, Nationale, Provinciale, & Dicecefanum.

Concilium

cccumenicum eft Cozvenrus Eccleffaflicorum Pre[fulum totius orbis À le-

gitimam autboritatem babente indicfus.

Hoc Concilium vocat S, P.

Auguft. lib 2, de Baptis. c. 3. plenarium, quia plenarié univerfam Eccle-

fiam reprafentat, ab aliis dicitur cecumenicum , quafi totius orbis terre

Concilium. Ejusmodi Conciliis Sanctus Gregorius tantüm tribuit . s2

Jteuti Sancii Evangelii quatuor libros, ita & bac Comilia fufcipere, e

venerari fe fatmmr, modó habeant debitas conditiones , quales ha-

buiflfe prima quatuor generalia Concilia zpud DD. in confeffo eft. Sunt

veró ejusmodi conditiones variz, z eít, ut ejus convocatio fit -ge-

g

neralis, & conftet omnibus Chriftianis Provinciis faltem principaliori-

bus. ecuzda, ut nullus Epifcopus ( nf fórs fchifimaticus, aut excom-

f

municatus fit) ab illo excludatur, Ratio eft, quia Epifcopi habent pro-

j

prié jurisdictionem in Ecclefia, suntq; ex officio Paftores ejusdem. Ephef.

j

4. dertia, ut ex principalioribus orbis Chriítiani Provinciis aliqui fal.

(

tem compareant in Concilio: ratio eft, quia illud reprafentat totam Ec-

P,

€lefiam. nde 7. Synodus a&t. 6. declaravit, Concilium Gonftantino-

||

politanum ab Icono - claftis contra imagines celebratum non fuiffe legi-

h

timum , aut generale, quia in orbem terrarum non exivit fonus ejus,

& quia nec Romanus Pontifex, neque illius Sacerdotes , aut Vicarii,

t

neque per Provinciales litteras , quezadmodum , inquit, iz legitimis

C

Synodis freri debet , in illo comparuerunt. Hinc fequitur conditio Zzar-

K

£, ut indicatur à Romano Pontifice, eique vel per fe, vel per fuos

&

Legatos prafideat. Ratio rs7 eft,quia Epifcopos totius orbis Chriftia-

ln

ni convocare ad eum folummodó fpe&tat , qui habet jurisdictionem in

hf

omnes , hanc autem folàüm habet Summus Pontifex : ergo &c.

Ratio

hbü(

2di eft, quia Caput debet prefidere corpori, fed Summus Pontifex eft

ls

Caput tctius Ecclefiz, ut füpra fusé oftendimus; ergo &c. |Quizta,

Q

quz ab aliquibus requiritur, conditio eft, ut quatuor.precipui Patriar-

ll

chz , nempe Conftantinopolitanus, Alexandrinus , Antiochenus, & Hie-

bt

rofolymitanus vel períe, velperalios illi interfint ; & hoc colligitur

L

ex 7. Synodo adt. 6. atque ex g. Synodo a& 9. ubi non fine magno

(

gaudio recipitur Vicarius Patriarchz

Alexandrini, quafi ipfo abíente

lo

Synodus non fuiffet plenaria,

ii

Advertit autem bene Bellarminus, hanc conditi"onerh- non effe ne-

Wt

ceffariam ad effentiam , fed ad melius effe Concilii; quia Synodus Ill.

A

damnavit Neftorium Conftantinopolitanum fine Patriarcha Antioche-

n9, & Concilium Chalcedonenfe omnia ferme conclufit fine Patriar-

Prh

DN

ena

rt. 1. Duid, cf quotuplex (tt Coneilium Ecclefiaflieum? — 225

N

cha Alexandrino, & nunc ifti Patriarchz ex fe non funt neceffarii; aut

T

vocandi, quia fchifmatici.

L

*

^

fcopi J

urej

urando adílríngantur ad comparéndum in

!

3. Quamvis Epi

|)

Conciliis generalibus, nifi ex legitimis caufis exeufentur , uti habetur

(s

cap. ego extrA de ffarejur. xamen non eft de effentia, üàt omnes om-

e.

nino compareant , fed fufficit, quód aliqui ex majori parte Provinciarum

J

conveniant : Nam quatuor primis Conciliis in oriente celebratis , que&

uf

etiam ab Adverfariis tanquam generalia acceptantur, ex occidentalibus

Epiícopis pauci admodüm interfüuerunt. In magno enim Niceno Con-

1

N

cilio L. ex occidente tantüm fuerunt duo Itali Victor, & Vincentius

Presbyteri Romani, & Summi Pontificis Legati ; ex Hifi ania Hofius

1

(orle

Epifcopus Cordubenfis etiam Legatus Sylve(tri Pape ; Ex Gallia folus

Epiícopus Nicafius, & ex Africa etiam unus tantüm. In Concilio Ge«

CT

j pïc-

nerali II. quod Conftantinopoli celebratum e(t, ex Occidente nullus le-

J

gitur adfuiffe, eóquod fimul Rome füb Damafo Papa fuiffent convo-

DN

!

"

cati Epifcopi occidentales, qui animó, & fententià, licet nori corporali

prafentiá erant. conjun&ti Conftantinopolitanis, ut poftea videbimus. In

ml

i.

III. Concilio Oecumenico Ephefino ex occidente leguntur folüm com-

paruiffe Epifcopi Anadius, & Proje&tus, nec non Philippus Presbyter

&xe?;

Legati Cocleftini Pape , ut patet ex Epiftola Synodi ad Coeleftinunr

l4

tom. t. Concil, Bellarminus veró contendit, nullum ex occidente liuic

fitth

j

Concilio interfuiffe, & Romanum Pontificem illi profedifle per füuum

Vicarium Cyrillum Patriarcham Alexandrinum, de quo videatur lib, r«

M

L

de Conc, c. i 7. & 19. ubi citat Evagrium, Photium, Profperunt , Nice-

phorum, Nicolaum . & Epiftolam Cocleftini ad Cyrillum, qax extat

y

in di&a Synodo tom. . Concil, c. 16. fed utrumq; pro diverfis tempo-

j

ribus, quibus dictum Cencilium continuatum fuit, verum effe potuit,

M

j

ert

Denig; in IV. Synodo Generali, nempe Chalcedonenfi , foli fuerunt ex

occidente Legati Leonis Papz, fcilicet Pafchafinus Epifcopus Ecclefia

li

ii

Lylibetang, Lucentius Epifcopus Efculanus , & Coclius , Bonifacius Pres-

P a[r ?l

byter Romanz Eccle(ie , & Leo Pontifex fübmiferat confenfum Conci«

g

liorum Provincialium Hifpanie, & Gallix ad di&tum Corcilium. Econ-

»

jj

tra Conciliis generalibus in occidente celebratis pauci interfuére Epifto«

mj 10

jj

pi orientales, ut Concilio miagno Lateranen(i, Lugdunen(i, Viennenfi ;

jl

'Tridentino & aliis, Concilio autem Florentino fatis multi Graci ad-

fuerunt; alias conditiories ad validitatem

Concilii generalis neceffarias

Á

in fequentibus adducemus,

d

J

4. Concilia generalia ha&erus celebrata, & à Summis Pontificibus

jb

approbata numerantur oGtodecim, PrZmum eft Nicenum L. celebra-

Pa[fle

E

um

Ü

2360 : Owa«f[lio 1. De Wntia;wzflimt:,ac nece[fitate Conciliorumebe.

tum ab anno Chrifti 527. usq; ad annum 330. uti volunt Bellarminus

& alii, füb Sylveftro Papa, & Conftantino Imperatore, huic. interfue-

runt-218. Epifcopi, & duz graviflimz controverfiz fuére in illo decifie,

altera de die Pafchatis contra Quartadecimanos, & altera de Divinitate

Chrifti contra Arium. . 5ecugdum generale Concilium fuit Conftanti-

nopolitanum I. celebratum Anno 383. ut oftendit Bellarminus ex Pro-

fpero in Chronico. Vel Anno 371. ut placet noftro P. Onuphrio, vel

374. ut vult Socrates lib. j. hift. c. 8. Habitum autem eft, füb Damafo

Papa, & T heodofio Seniore Imperatore, atq; in illo definita eft Divi-

nitas Spiritüs San&ti contra Macedonium, illíg; interfuerunt 15o. Epi-

fcopi ex folo Oriente. — Ter£zuzz fuit Ephefinum celebratum Anno 434^

füb Coleftino I. & Theodofio Juniore Imperatore contra Neftorium

g

l

Epifcopum Conftantinopolitanum duas perfonas in Chrifto ad(truentem,

illique fuerunt prefentes 200. Epifcopi. ,Qwartum. eft Chalcedonenfe

H

coactum Anno 454. füb Leone I. Papa, & Marciano Imperatore contra

V

hzre(in Eutychetis unam tantüm in Chrifto naturam conftituentis, & in

ttt

illo convenerunt Epifcopi 630.. umf erat Conftantinopolitanum

Füd

II. celebratum Anno 552. vel j 54. tub Vigilio Summo Pontífice, & Ju-

B

L

ftiniano Seniore contra herefin Origenis, ejüsque Sequacium Dydimi,

TA

'Theodori Mopsvefteni, & Theodoreti Cyren(is, qui in illo fünt dam-

[

i

mati, confluxére in hoc r6f, Epifcopi. Ante hanc veram quintam

Synodum przceffit alia fub Agapeto , & Menna celebrata, qux tomo z.

Cf t

onciliorum fub nomine quintge Synodi quatuor actionibus continetur,

lts

fed Bellarminus ex Zonara, & Nicephoro probat, hanc fuiffe folüm par-

Ium'

*icularem Synodum. .$ex£4m generale Concilium eft Conftantinopo-

Ti

litanum IIL. habitum 681. vel 685. juxta Bellarminum, vel 689. juxta

JE

Baronium füb Agathone Papa & Conftantino IV. Imperatore contra

&

Sergium , ceterósq; Monothelitas adítruentes unam tantüm volunta-

Gïw

tem in Chrifto, licet duasin eo naturas agnoverint, convenerunt ineo

Nmu»

Epifcopi289. Et hsc prima fex Concilia recipiuntur etiam à potioribus

] th

Lutheranis , ut liquet ex Magdeburgenfibus cent. 8. c. 9. & cent, 9. c. 9.

F[mve

Septimum eít Nicenum IL. congregatum Anno Domini 781. juxta Pau-

uN

lum Diaconum füb Adriano Papa, & Conftantino, atq; Irene Impera-

Tf

toribus,in eo anathema tulerunt, qui cultum Imaginum Chrilti, &

Ocdiavum fuit

Ponu

San&torum impugnabant, huic aderant Epiícopi 350.

T L

Conf(tantinopolitanum IV. indi&tum ad Annum $7c. fub Adriano ll.

Pontifice, & Bafilio Augufto, in eo comparuére Epiícopi 383. celebra-

hy

tum eft hoc causá Photii,qui pauló ante per. quandam Pfeudo - Syno-

ls

:dum Conftantinopoli habitam tempore Nicolai I, & Michaélis Impera-

ïha (

toris

N

j

Art. 1. Quid , ek quotþþlex 79Z Concilium Ecclefaþicüm ? 31

toris injuflé intrufus fuerat in Sedem Conftantinopolitanam , depofito

n

vero Patriarchà Ignatio , hic igitur in VIII. Concilio exturbato Pho«

tio eft reftitutus: qui tamen eo poftea defun&o iterum eandem Se-

Elllä

l

dem impetravit in alia Synodo Conftantinopolitana , habità füb Joanné

W

VIII & laudato Bafilio Imperatore, que Synodus autem nequeab ipfis

,W

grecis agnofcitur, & recipitur pro Oecumenica, —X Nozum dicitur Late-

Vn'l

ranenfe I, celebratum fub Callifto III. Pontifice, & Henrico V. Impera-

Jj

tore Anno 1125. contra Saracenos pro recuperatione terrz fan&tg, hoc

j

numeravit ultra 9oc. Epifcopos, fed ejus a&a modó non extant. De-

p

eimum Lateranenfe IL fuit, füb Innocentio IL. & Lothario Imperatore

Ql

Anno 1139. contra Antipapas celebratum , intererant ei Epifcopi mille,

Vl

Undecimum cit Lateranenfe III. füb Alexandro lII Pontifice , & Fride-

j

rico L Imperatore Anno r180. pro reformatione Ecclefie , & contra

N

Waldenfes habitum, interfuére huic 300. Epiftopi; Dwodecimum La-

hU

teraneníe IV. fuit, celebratum Anno 121

f füb Innocentio III, Papa, &

A

Friderico II. Imperatore, cui füerunt prz

fentes Patres 1283. ex quibus

4

crant Epifcopi 473. contra varias hzrefes, & pro terr

a fancta recupe-

NI

randa, Deczmum tertium Lugdunenfe L nominatur ;

124 . füb Inno-

(s

centio IV. contra Imperatorem Fri

dericum , & pro recuperatione terre

J

nj

fan&te congregatum, Decimum

quartum Lugdunenfell. eft habitum füb

Gregorio X. & Rudolpho I. Impe

y'à

ratoreanno 1274.in eo comparuerunt Pa-

netth

tres feré mille, ex quibus Epifc

Opi erant foo. contra errorem Graco-

u

Qäï

rum, Decimum quintum N enneníe fuerat, Anno x31r. tempore Cle-

i

mentis V. & Henrici VII. Imperatoris celebratum contra varias hxre-

fés , accefferunt ad illud 3oo. Epifcopi.

»

Decimum fextum Florentinum

cotti

eft, Anno 1539. füb Eu

genio IV; & AlbertoI. Imperatore contra errores

urgecorum celebratum , huic fübícri

pferunt r41. Patres.

ol

Decimum fep-

j

3imumfuit Lateranenfe V. füb Jul

io IT. & LeoneX. Pontificibus, necnon

j

Maximiliano L Imperatoreab ann

01j I2. usq; adannum 1j 17. continuatü,

x

i

convenerant Patres 114. contra

varia Sch

'Cï

ismata, & pro aliis przponderan-

tibus Ecclefie negotiis expediendis,

Decimum oéfavum eít Tridenti-

ib

num Ánpo 154;. indidtum, & tem;

lmpffl

pore Pauli H Julii III. & Pii IV.

Pontificum,

atq; Caroli V. & Ferdin

andi L. contra lixrefes Lutherano-

h[l[ha&

rum usq; ad Annum 1563. celebratu

j

ii

Hzc o&odecim Concilia generalia ab omnibus DD. Catholicis

fünt re

cepta, eoquód. à Summis Ponti&cibus fuerint a

j

cu

pprobata, & à

l

facris litteris non inveniantur diffentire.

Preter hec autem füerunt

alia Concilia partim approbata, & partim.

reje&a, inter hxe Authores

lr

p

uume:(cant 3. éardicenfe celebratum Anno

tUuo

333 JQua[lio 1. De effentia,utilitate,at necc]]itzzthoncz'/äamw .

tio Imperatore, huic interfuerunt 376. Epifcopi, ex quibus 300. Occi-

dentales catholicam veritatem tuebantur, & alii 76. Orientales Aríia-

nismum amplexi funt, ideóg; Concilium quoad hanc partem fuit re.

probatum. 2. $yrzenfe tempore Conftantii Imperatoris Authoritate

Liberii Papz convocatum , hoc quóad damnationem hzrefis Photini

, Iejectum autem , & reproba-

ab Ecclefia approbatum , & receptum eft

tum,quantüm ad quandam fidei formulam blasphemià plenam, quam

reprehendit Hilarius in lib. de Synodis. 3. uizzfextum, lic dictum,

qu

ja nec quinta nec fexta Synodus Conftantinopolitana fuit, fed utrig;

:

E

liquos canones addidit, qui numero to2.

fünt , vocantürq; Trullani,

:A

fic di&i à Palatio, quod Trullum dicebatur, in quo canones ifli con-

cinnati fünt , fuit hoc celebratum tempore Sergii Papz, & Juftiniani

ä!.

[

Imperatoris : ejus canones licet ex fe nullius (int vigoris, eoquód Sum-

mus Pontifex neque per fe, neque per fuos Legatos illi prefederit, ac

D

ropterea laudatus Sergius illud meritó reprobaverit tefte Beda lib. de

il

6. vtatibus in Juftiniano; poftea tamen nonnulli eorum fuerunt appro-

]

bati à Pontifice, & aliislegitimis Conciliis,. qui proinde plenam vim,

li

& robur obtinent. 4. Zracofordies[e Anno 794. füb Adriano I, &

l&m

Carolo Magno congregatum ; hoc à laudato Summo Pontifice Adriano

reprobatum fui

j

tquóad eam partem , quà minüs fcité damnavit feptimam

al

Synodum , quo

ad aliam écontra partem , quà definiérat , Chriftum non

Y

$. Conflantienfe inchoa-

eíle Filium DEI adoptivum, approbatum eít.

C

tum füb Joanne XXIII. 15 14. & finitum r

j18. füb Martino V. & Sigis-

MR

prefentes Patres feré mille, ex quibus

mundo Imperatore , huic erant

)!

AR

[!

amplius 300. Epifcopi

h

oc quó

ad decreta , quibus definivit, Concilium

ln |

repro

batum fuit à Concilio Florentino , & Latera-

effe füpra Papam,

OHCI

nenfi ultimo 5 approb

atum tamen à Martino V. quóad damnationem

W

hzrefis W'iccleff, Joannis Huf$, & alia.

6. Bafileenfe indictum à Mar-

T

tino V. quo é vivis fublato convocatum a

b Eugenio IV. lIllius Succeffo-

€ks

re Anno 431. & Laufannz continuatum usq; ad Annum 1449. reproba-

tum fuit in Concilio Lateranenfi ultimo Seffione rr. exceptis quibus

b

dam ordinationibus circa beneficia Ecclefiaftica, quas approbavit Nico- -

M

laus V. ut ex ejus Bulla actis Concilii annexa videri poteft,

nem

6. Celebrata fuére & alia Concilia ,

qux ab Ecclefía omnino funt

Al

Q

reprobata, ut I. Concilium Arianorum z4z£ocbenum xempore Julii I.

Jis s

& Conftantii Imperatoris anno 345. celebratum , in quo damnatusfuit

Athanafius , & via patefa&ta ad everfionem Concilii.Niceni L. — 2. 4e-

ori

B

dielanené onno 354. tempore ejusdem Conftantii, in quo 3oo. Epifco-

[/

NI

pi fidem Catholicam in quibusdam articulis damnárunt, 3. "rimine

e

Ri

Wrk -;Qyici ; €& quotuplex fit Cowi?iiw) Eccleffafticum ? — 233

i

je Epifcoporum 60o, Sub eodem Conftantio anno 365. in quo abAria-

|

nis ablatum fuit à Symbolo Niceno nomen fübftantivum 'suodn , 4

.

ï

Epbefinum 1. celebratum anno 449. tempore Theodofii junioris, in quo

j

Eutychiana harefis fuit confirmata , & factione Diofcori S. Flavianus Epi-

1l

fcopus Conftantinopolitanus occifüs , atque Legati Summi Pontificis fu-

gati, reprobavit hoc Leo L. y.. Comff Auzzuopolitamum ub Leone Ifauro

(

Pl

imperatore contra facras imagines celebratum. |6. Alierum Cozffazt;-

ATA

uopolitauutm xempore Conftantini Copronymi anno-75j. etiam contra

W

W

cultum imaginum habitum , quod reprobatum fuit in 7. Synodo a&. 6.

J

W

7. Pifauum congregatum anno rjrr. ab Imperatore, Rege Gallize, &

| Q

aliquot Cardinalibus contra Julium II. pauló póft reprobatum eft in Con-

J

cilio Lateranerifi fefl, 2, & 5, (ub eodem Julio. Eft & aliud Pifanum (a-

Y

tis dubiz authoritatis, quod celebratum eft anno. 1409. in quo fuerunt

J

depofiti Gregorius XII. item Benedictus XIL. & ele&us Alexander V.

J

l

ideóque vocatur illegitimum Conciliabulum à S. Antonino 3. p. tit, 22.

q

C. . $.2. & 3. Summm hiftorialis , quia coa&tum fuit ad fchifmá tollen-

1 Vi

jn

dum, illud tamen non füftulit , fed adauxit , vocatur nihilominüs à Bel-

j

larmino Concilium nec manifefté probatum, necmanifefte improbatum,

NU

- 7. Concilium Nationale dicitur, in quo conveniunt unius Re ni,

þ[m |

aut Nationis Archi-Epifcopi, & Epifcopi legitimá authoritate ad hoc

ij

m

vocati, quibus przfidet aliquis Patriarcha aut Primas, cujusmodi funt

j

Concilia Romana, Toletana, Africana, Carthaginen(ia , Milevitana , A-

"

rauficana &c. que etiam interdum univer(alia, feu generalia dicuntur ob

m

univerfaliratem totius Regni, feu Nationis, quo fenfu in Concilio Tole-

nc'üiuz

tano IlI, dicitur: Pracipit bae. fautta , e& univer[Alis Symodus, Et in

Lt*

Conciliis Romanis füb Symacho: Symacbus Coucilo geuerali praffdens ,

n

vel (i magis arridet, poteris dicere ,quód univerfíalia dicantur ob autho-

at?

axv['

ritatem , quia & à Summo Pontifice a

pprobata funt, obligant omnes 6-

deles ad. fài obfervantiam.

u

ro

8. Concilium Provinciale eft illud

» n qüo tantüm congr&gantur

Epifcopi unius Provincix

;

przidente Archi- Epifcopo, feu Metropolita-

j

W

n

no, hujus generis plurima inveniuntur in tomis Conciliorum, . His te-

nentur nonfolàm Epifcopi Suffraganei füb certis poenis interefle , fed eciam

ül!

E

alii, quibus vel de jure

j

vel de confbetudine fuffragiiinillis convenit: ad hu-

jus legitimam vel

convocationem, vel celebrationem non efít neceffaria au-

J

€

n uh

[

thoritas Patriarchz , five Primatis. Tempus, quo .celebrari

u

lebet ejus-

1 h

modi Concilium , non fuit femper idem ,

antiquitus indicebatur. tale

]

; i

Concilium bis in anno, poftea fuit ftatutu

m , ut:tantüm femel in. anno

ilium. Tridentinum decretum

j

ipdi(*i*io ilius fiat. Noviffimé per Conc

$

fuit;

N

24 DSueflio 1. De ,efän!ia ,-—uti!z'ta-'te,ac uece[fitate Conciliorum ehc.

fuit, ut Archi- Epifcopi pro caufis emer

gentibus faltem per quodlibet

triennium Synodum Provincialem indica

nt, & celebrent,

9. Concilium demum Provinciale eft Conventus Pralatorum, &

Presbyterorum unius Dioecefis przfidente E

pifcopo , vel Sede vacante,

Capitulo ; de his non multum legitur in to

mi

$ Conciliorum , quia'non

funt Concilia proprié, & rigorosé talia, cum

in iis unicus tantüm or-

dinariam jurisdictionem habeat ,

fidet.

fcilicet Epifcopus , qui Concilio prg-

AnRTICULUS SEcuNpus.

[/

W

Cujus fit Concilia generalia iadicere?

W

Onvenit inter Doctores Catholicos z.

uód poffint dari duo ca-

(

m.C

füs, in quibus Concilium generale à fo]

o Cardinalium Collegio

t

indici & convocari absque Summi Pont

üfc

ificis authoritate valeat.

1mts eft, i duo in Ecclefia Pfeudo- Pontifices

eflent , quorum neuter

V0

vellet confentire in convocationem feu indi&i

onem Co

ncilii generalis,

tunc enim communis Ecclefiz utilitas depofceret,

ut ad tollendum fchif-

l

ma & alia magna Ecclefiz incommoda amoven

da, & precavenda Con-

u

cilium generale congregetur.

2dus cít, dum

Summus Pontifex labitur

i

il

in apertam hzrefin , eíque pertinaciter adhzret, tunc enim neceffaría. eft

convocatio Concilii generalis, non folüm ad publicum fcandalum tollen-

(h

dum, fed etiam,ut Ecclefia fibi provideat de alio Redore,

vel Capite vifi-

i,

bili; [nam ut fupra diximus,Pontifex in haerefin notoria

ipfo fuà fü

m lapfüs, hoc

ll qu

premà auuhoritaïe- excidit, & definit efle fupr

emum Ecclefiz

bl[)ru

Caput.

AW;,

II-.

Convenit inter omnes Anthores z. Q-u'od Concilium Díosce-

Aig

fanum 3b Epifcopo, Provinciale ab Archi-

nail

no,& Nationale à Patriarcha, vel Primate 1

Epifcopo, five Metropolita-

egitimé poffit indici, ac con-

fj

Vocari, quibus & refpeCtivé incumbit iisde

IKj

Conciliis genaeralibus hic

m przíidere. Quare de folis

quzftio eft, à qu

onam legitimé indici ,& con-

UM

vocari queant.

Proteftantes docent

, jus & authoritatem illa indicen-

di effe penes Im

"ts

peratorem , & non Romanum Póntificem. Ita Luth. lib.

de Concil. pag.

f8. Calvinus; Hlyricus, & ali. Fundantur hi in eo,

quód tam Hiíto

ri*, quàm varii

N

canones apud Gratianum expreffiffimeé

[

;Im

teftentur, multa Concilia fuiffe

ab Imperatoribus con

adducunt Nicenum I. co

gregata, in fpecie

'L*ngl

nvocatum XÀ Conftantino maguo. Conítantino-

"l

politanum L à Theodo

!

fio: feniore, Ephefinum I, à Theodofio juniore,

lt

a

i

g. 1 Cujiu Jf* Concilia gezergtlzk dndicere ?

235

Chalcedonenfe à Marciano, & alia ab aliis Impératoribus indicka, in his,

lY

uti apud omnes certum eft, Epifcopi orbis Chriftiani promptiffimé con-

venerunt, quod certé factum nunquam fuiffet, fi ad illa per aliquem

li

u

nullà legitimá authoritate communitum vocati fuiffent, Sed huic crafs

LU

fo errori opponit fe univerfa Catholicorum Doctorum turma pro cer-

to tenens, hanc authoritatem foli Romano Pohtifici effe refervatam ,

þh

cum quibus proinde

-12. Dico.Cozcilz

A gegeralia indicere , þ!iw Romani -Pm*tzfc.ir eff.

Ita Catholici Do&ores omnes. Probatuür 1. Illius eft. vocare Principes,

vel Proceres ad celebranda comitia pro tractandis, & decidendis 9ra-

vioribus negotiis alicujus Re

gni, vel Provincix, aut Reipublice appri-

mé neceflaria, qui in illa eft fupremum Caput , & abfolutus Monarcha:

V0

atqui Romanus Pontifex in Republica Chriftiana et Supremum Caput,

& abfolutus Princeps, ant Monarcha, ut in prima parte fusé. demon-

gl

vl

ftratum eít; ergo ad ipfum , & non ad Imperatorem de jure Ípectat

convocare, aut indicere Concilia Ecclefiaftica.

od

13. Probatur z. ex antiquiffimo canone 18. Concilii Niceni ,

quo

Sfl((är

T

ftatuitur: Cujus (fcil. Apoftolicae Sedis) 4

i/pofitioni ommes majores Ec-

W

vleffafticas caufas ,

€* Epifcoporum judicia, antiqua -poflolorum, eo-

h (

hi

)l

vumque Succelforum , atque camonum autboritas refervmvit. Ubietiam

fuit renovatum fine contenfu , ac fententia

Summi Pontificis non poffe

q b

Concilia celebrari , aut Epifcopos damnari.

Hunc canonem agpovit S,

W

Athanafius Patriarcha Alexandrinus in Synodo quadam Alexandrina,

Md W

in qua eodem Przfide convenerant JEgyptiorum, 'Thebaidos ,

& Ly-

fs.

biorum Epifcopi, qui ad Felicem Papam ita fcribunt:

Nam fcinus , 1

Feoid

Nicena magna Sysodo 318. Fpi[coporum . ab omuilbns c

oncorazter effe vo-

boratum , non debere absque Romani Pont

"ücas fententia Concilia celebra-

J

Y1, aut Epifcopos dampari , litet bac , e

s

1

m

Qd

alia quam plarim

ueceffa-

j

ria, nb hereticis, qui nos quotidie inf.

Jflaut , e perdere nituntur, ut

á u

dica C

Z

ib

facilins mos capere poffit , fant' Syno

pitula incenfa , nobísque fub-

700

lata, Ex quibus verbis etiam conítat ratjo

j

nones, inter aCa Concilii N

, cur hec capitula aut ca-

iceni hodie non extent.

n

j

Eundem canonem citat

li

Julius 1. in epiftola ad. orientales Epifcopos

f

refractarios dicens : Jpff veró

przma Sedis Ecclefig comvocandaru

"m geue-

l

n i

ralium Snodorum ju

vA, €P judicia Fpifcoporum Jffngulari priv

^

zlegto E-

l[emn,m

vangelicis , € Ap

off

[/]

5

Z

chh, C canonicis comelfa fumt iullitutis

$e

d

j quia

jf

Jemper majores ca

u[a ad

em Ape[tolicam multis autboritatibus

refer-

1&3[1[33

T Pïæüfþïa

Et in-

n,0 M

fra: Cur zi

Jput , nec ullo modo poteft ajor à minore judicari.

j

w.

js Fason[ultis Epifcopos in €49 ( (cil, Antiochenam Synodum,

ire!

TE

236 QOQueflio-1. Deeffentia , utilitate , ac neceffitate Conciliorum efc.

.in quà damnatus fuit S. Athanafius ) comvor4ff? ad quam nec. Maxi-

spus Hierofolymitanus venit , uec moffra interfuit legatio. Camonibus

quippe im, Nicena Syuodo jubentibus nom debere preter f[ontentinm Roma-

mi Poptificts ullo modo Concilia celebrari, uec Epifcopos damnari. 'Ejas-

dem canonis meminerunt Sozomenus lib. 3. c.9. Nicephorus lib. 9. c. s.

Socrates lib. 2. hift. c. 5. ubi refert, di&dum Concilium Antiochenum

nullius fuiffe vigoris, eoquód fine confenfü Summi Pontificis fuerit con-

gregatum. — Verba ipfius fünt :Nec lus : Roma. Epifcopus. adfuit , ue-

que quempiam , qui ejus locum fappleret , anifft , cim . utique Eccleffafti-

*

cus cAuom jubeat , mom oportere absque. Romani Pontificis fénteutia de-

ereta Conciltis famcire.

rl

14. Infers. Ergo

folo jure Ecclefiafico competit Summo Pontifi-

l

ci jus convocandi Concilia generalia.

g. N. illatam, quia di&um jus

I

fundatur in Primatu Romani Hierarche , quem cum jure Divino ha.

/l(/

beat füpra totam Ecclefiam, hoc jus non in folo jure Ecclefiaftico, fed

UE

Divino fundatum dici debet.

Audiatur in hanc rem Conciliam Nicz-

fl

num can.6. Komana Ecclefía ,inquit, fémiper , adeóque non jure huma-

n

no, babusit Primatum.

Huic accedat nofter S. Gelafius Papa in Con-

cilio 70o, Epifcoporum , ita difcurrens: Saudfa Romana Ecclefra mullis Sy-

syodicis conflitutis cateris Ecclefrts pralata efl, fed Evangelitá vore Do-

(

enini, & Salvatüris moflri Primatum obtinuit. Renovavit igiturditum

lo

Concilium fupremam hanc jurisdictionis poteftatem , quam ante ipfum

li,

ob multas perfecutiones, & turbulenta tempora Romanus Pontifex ex-

Vl

ercere non potuit,

l)

1j. Refp, Gerardus confeff. Cath. 1. 3. a. 4. c. 1. p.965.. Ex dido

Jen

Vi

l

canone , & aliis adductis teftimoniis tantàm erui, quód ad Concilia ce-

m

lebranda confeníus & fententia Romani Pontificis, ficuti & aliorum E-

tsf

pifcoporum requiratur , ex coníenfü autem non ftatim fequitur jus, &

!

authoritas indicendi, & congregandi Concilia ; nec obeft , quód Roma-

ni Prefülis authoritas primó interpelletur ,hoc enim non fit ex eo ,

r

quód jus prztenfum Concilia congregandi ei ex jure Divino competat,

fhyi

.fed quód ob eminentiam urbis Romz

primam Sedem ipter Epifcopales

ln

obtineat.

Sed

Contra 1. Falfüm eft, ad indictionem Concilii neceffariam fuiffe

Itj

SO N

- fententiam , ac confenfüm aliorum Epifcoporum, haud fecus ac Roma-

lla l,

ni Pontificis ; illi enim ab imperio absque previo confeníu citari folent ,

!pi'r)

& cx vi juramenti, legitimá causà non excufante, comparere tenen-

- tur ; hujus autem , fcil. Romani Pontificis, confenfus ita neceffarius eft,

li

ue inde

«t fine illo indictio Conc?lii nulla fit & illegitima, congregatióq

li

fecuþa, À

ss

trt. 1. Cujus ft Con&i/z'a geueralia indicere?

237

fecuta , non Concilii , fed conciliabuli, & conventüs fathanz nomen me--

reatur, ut allata teftimonia demonftrant: alioquin fruftra JuliusI. Epi-

Ícopos orientales reprehendiffet, quód Antiochenam Synodum contra

Athanafium fine illius fcitu, & authoritate convocáffent, Expendantur

M

verba Synodi Alexandringe, & Socratis, quz luculemer hoc infinuant.

l

fl

Contra 2. In Concilio Chalcedonenfi act. r. Diofcorus Alexandri-

b

nus Patriarcha Concilio pellitur, quód prefümpferit pfeudo - Synodum

It

Ephefinum IL íine authoritate Sedis Apoftolice celebrare, quod u-

!

quam lieuit ( ut ibidem dicitur) nuuquam facfum efl ; Unde a&. 2. A.

k

natolius Patriarcha Conftantinopolitanus nomine totius Concilii decla-

rat , irrita effc omnia acta didw pfeudo- Synodi, excepto eo, quodLeo

if

Romanus Pontifex ratum effe jufferat; verba Anatolii fünt fequentia z

yl

Iegitur defiaimums uihil borum valere , qua im illa ( que Synodus dicitur )

hu

Junt confecía , uifl circa Santliffimum Epifcopum maximum maxima An-

M

j

Hocheua civitatis Epiftopum , quoniam & Santt iffimus Leo Romanus Ar--

du

chi- Epifcopus im commumionem eum vecip

fens ; praeffe eum Autiochbe-

I

uen[rum judicavit Eccleffa

o

Confirmat idipfum VII. Synodus generalis, quz a&t. «. repfobavit,.

li

& caffavit Concilium quoddam Conftantinopolitanum fub Coriftantio

tj

Copronymo 75 5. quia à folo Imperatore fine confenfü , & authoritate

n

Romani Pontificis congregatum, . Ec in Concilio Lateranen(i ultimo feffz

11. exprefísé habetur , ad Rom

anum Pontificem fpectare Concilia gene-

(

ralia indicere. Rurfüm in Concilio Romano IV. cum Rex Theodori-

cus dixiffet, fe Synodum vocáffe

,ut cauía Symachi Pontificis judicetur ;

i

replicàrunt Epifcopi, non à Rege, fed ab ipfo Pontifice debere Conci

lt

lium indici, etiamfi ipfius caufà agatur. Quibus e4 demum ratione fà-

m

tisfecit Rex dicendo: fe confen(ü Pontificis S

ymachi conventum indixif-

m

fc, quod & Pontifex pracfens ita faffus eft.

His adde 177à verba Theodoreti lib

M

tur de Concilio Ariminenfi, ita difcur

: 2. Hift. c. 22. qui, dum loqui-

j

z

rit: Nwmerus Epifcoporum , qui

erant Arimini congregati ,

]i

/A

prajudicium hbabere mom debet , prafertins

R

Q9 10

cum formula illa compofrta ff

omamo Epi[iopo , cujus fententia pra ca-

teris omuibus ex[petianda erat

» &07 coDfentzente ec.

Adde . 240 verba

ll

Jlv

S, Marcellini Papz & Mart. qu

i epift. r, ad.Epif; Antiochenz Provincic

ita habet: Zdeze ( fcil. Apoftoli

»

& eorumSucceflores ) coz/HFituerunt in-

p

us

i

Jpirante Domino, ut nulla $yno

fieret prater. ejusdem . Sedis: authori-

£atem , mec ullus Epifcopus , mifj

i

licá autboritate comvocatá ,

in legitima Synodo fuo tempore Apoffo-

u,fh

fuper quibuslibet criminibus pul/atus, au-

diatur , vel judicetur ; quia

( lUd

Epifcoporum judicia ,. c& Jmmarum cam-

"

J

$3

jforem

x

238 .Ouefliol De effentia, utilz'fate . ac nece[fitate Conciliorum ehe;

arum negotia , [rue cuutia dubia Apoflolita Sedis autboritate at agen-

da , €* finienda: (ignum ergo eft, quód hzc potelftas indicendi Conci-

lia fuerit feculis cun&is appropriata. Romano Pontifici à temperibus

Apoüolorum u(que ad noftra, cujus ufüm exercuitipfe Apoftolorum Co-

ryphzus D. Petrus , dum primum Concilium H

i;:'olþïyrnitanum Conyo-

cavit, illique prefedit a& r«e.

16. Probatur 4. Sicuti fe habent. Concilia Nationalia, & Provin-

cialia ad particulares refpectivé Reges, Principes, Duces, aut Magiftra-

tus, ita & Concilium gencrale ad Imperatorem orbis terrarum ; atqui

illa omnia non à Regibus aut aliis fzcularibus Principibus, fed à Patri-

archis , Primatibus, Archi- Epifcopis debent refpective indici, ut com-

muniter fatentur adveríarii; ergo pari modo jus convocandi Concilia

generalia non elt penes Imperatorem, fcd Summum Pontificem.

Confirmatur ratione-à priori : Nam Summus Pontifex eft Supre-

mus Paftor Spiritualis omnium ovium Chrifti, confequenter etiam Im-

peratorum, Regum &c. atqui Paftori Jure fuüi officii competit congre-

ä(

gare oves, & non é converío : ergo Summo Pontifici convenit Jus con-

vocatdi omnes Chriíli oves, feu fideles ad Concilium generale & neu-

K

tiquam Imperatori, qui etiam inter oves computatur,

17. Refpondet Amefius. tom. 2. lib. r. c. 3. th. 3. Ezgz qui eff ovis

Jfpiritualiter , poffe. temporaliter eff paftorem ejus, qui eff ovis,ch ex-

[i

£erub aut politice eum cum aliis eubernare , etiam im ei,qua pertinent

tí

ad Sacra. David , Salomon , Ezechias » Joftas , fuos Paffores, Sacerdotes ,

Vi

€0.

2cor

e$

abaut olim,cur Cb/rz]h)mis Princibibus monm idem liceat im fuos

Pa

?

oyer ?

^

Is

Enervatur r. hec relfponfio ad hominem : Si is, qui ovis fpiritua-

N

liter eft, poteft effe paftor temporaliter, & politicé, etiam in illis, que

—

N

fpe&ant ad Sacra, cur ipfe Amefius cum aliis independentibus, & pres-

(

nc

MmVvo

byterianis eligibilius duxit exilium, & bonorum fpoliatio

m pati, quàm

Regem Anglix pro füpremo Paíftore agnoftere? quàm vertiginofus elt

[

itf?t

independentium Spiritus !

[7

Enervatur 2. Ex fiatura rei repugnat, quód Monarcha meré tem.

m

poralis imperitare poffit fpirituali , przefertim in ordine ad Sacra : quia

4f

ficuti fubordinantur fines, ita & facultates, que ii eos tendunt ; Sed

Lj

omnes fines, & facultates meré temporales fübordinari debent fpirituali

li

tanquam fupremo, & ultimo, qui eft DEUS in fe ipfo vel videndus, vel

fi

amandus : Ozmia enium propter /emetzþþzm operatus efp Domiuus., Prov.

hu

16, Ergo facultas, feu poteítas meré temporalis fubordinari debet fpiri-

confe-

[

tuali, & non'econversö; adeóg; illa non eft nata huic imperare,

quen-

A;t.- II Cujus fír Coucilia. qeueralia jndicere ?

239

"quenter Supremus . Monarcha p

e

uré temporalis non habet jus imperan-

di Supremo Monarchz fpirituali

lj

Enervatur 3. Etfi gratis daremus ,

j

menti convocaverint Paítores ,

quód Principes antiqui tefta-

& Sacerdotes Ecclefiz veteris

; id tamen

locum habere non poteft in Ecclefia novi * teftamenti ,

qua melioribus

repromi[fronibus , ac privilegiis facita ef?, Heb. g.

2dó. In. veteri te-

lk

ftamento clariffimum invenimus teftimonium

, & veftigium füperiorita-

n

tis, ac przeminentis poteftatis Pontificum

füpra Reges : legefis ?. Para-

lip. c. 26. invenies , quód Rex Ozias fuer

qül

it à Pontifice templó pulfus,

W

quia Sacerdotum officium ufürpare voluit.

Item 2.

J

Paralip. c. 23. regi-

firatur, Jojadem Pontificem precepiffe Centurioni

bus, & militibus, ut

dU

Athaliam Keginam educerent extr

a fepta templi ; cámque gladio inter-

ficiant: caufa erat, quia reg

num tyrannicé occupaverat, ac rexerat,

cultüámque Baal promovera

t5

n

creavit, & cont(tituit. Plura vi

€à peremptà ftatim Joas alium Regem

]i

de apud Philonem lib. de vi&ima,, & Theo-

doretum q. 1.inLevit.

"g

Si veró aliquando nonnulli Reges veteris tefta-

rvf.

menti fuperiori poteftat

e in Summos Sacerdotes videntur ufi fuifle

, in-

N

terpretandum , illos id feciffe, non ut R.e

ges, fed ut Prophetas, & tan-

quam executores Divinz ]uftitiz.

ita 3. Reg. 2. Rex Sa

&

omon depofuit

Abiathar Sacerdotem , & fübftituit

Zadoch

m

; Ídque colligitur ex verbis

]

[

contextüs : U7 Zwpleretar fermo DEI. Quib

if

.tifices V, T. fübderentur Re

us accedit , quód , cum Pon-

f

gibus i temporalibus, n

on potuerint ordi-

natié plené uti fu4

jurisdi&tione fine eo

rum operá , ac concuríu,

[uus

18. Objiciunt r. Adverfarii.

Prima Concilia fuerunt paffim ab Im-

peratoribus indicta, & convocat:

a

ergo fignum eft, jus corvocandi

rit

Concilia eis de jure conveniffe ,

fa&um enim probatiffimum eft indi-

cium jurís, Ant.

prob. multipliciter,

Hq[

& quídem 27 authoritate So-

Dvü:

cratis lib, s. hift, Eccl. ubi difer

té allirmat : Iyperatorum mentionum

1

.

g

ideo fecimus , quód. ex: illo Tempor.

e, qua Chriff

4

4 e[fe caperunt , nego-

tiz Ecclefia ab iis pependerunt , 4Ique adeo sm

i5

axtma Coucilia de eorundem

Jfeutentia comvocata fuerunt

; €* adbuc comvocautaur.

$ecuzdo. Conci-

Hum Nicenum I. à Conftant

T2

ino Magno fuit con

.

gregatum, qui idipfum

n

fatetur apud Eufebium lib. x

. hift, EccL his ver

d

Yum turinam ad urbesm Nicenam

bis: /Magnag Ep1[copo-

Accér(fui, Idájue teftantur Patres ip-

j

fius Concilii apud Socratem lib.

I. hift, c, 6, dicentes: ,Quonzazz £r4-

if

V

tié DEI, C mandata Ipp

eYaforis u

4

/THUm C

J

num coattum cff.

'Item . Ruffinus.lib.

| fanttum. Concilium: Nica-

m

1O. hift, c. r. inquit; T Coz-

(

ale Cog

cilium. comvocavit, Tertio,

q

flantinus: agud urbem Nicenaps Efz'þaf

Cmcia

qP

240 ,fgga-/lip l De e]äþtz'a » Utilitate, ac neceffitate Conciliorum eb e.

750

:

Concilium Conttantinc

^g I9)

licanum T. à 'Theodofio juniore eft. indictum;

teftes hujus funt 'Theodoretus, & ali.— 19u4770. Concilium Ephefinum

convocari mandavit idem Theodo(ius junior , teftantibus Evagrio

lib. r. hift. c. 3. & Liberato in hift. de. Concil. Ephefino. Quinimó

& ipfa Synodus in epiftola ad omnes Epifcopos fic habet;

Cum

effemus. Epbeff fecundam | pias. Imperatoris litteras coneregati.

Quin-

£0 Patres Concilii

C

M

balcedonenfis fatentur , fe non lolüm ab lmpe-

ratore Marciano- convocatos fuiffe, fed etiam Leonem Pontificem ab

[

ipfo eó vocatum effe, qui cum adeffe non potuerit quatuor Legatos

[

iluc mifit. lIta habetur a& r. illius Concilii. Idem teftatur ipfe Im-

perator Marcianus in epiftola ad Leonem ita dicens : .$e Jferipturum ad

ï*' !

omes Epifcopos, ut ad certum locum comvenirent. & l. uemo Clericus 4.

i

C. de Summa Trim oit: Imjuriam facit fudicio Revereudiffima $ nodi,

[

l

Jf quis. femel judicata,ae recf? d

ifpofita revolvere , i publice difputare

[/

l

conteuderit , cum ea, qua nunc

"

e Chrifliana fide. à Sacerdotibus, qui

Chalcedoue comvenerunt ,per noffra pracepta fl'atuta fumt &c. zu bac Re-

lh

ja Urbe definita effe wofcantur. Fatetur id B4Leo epift. 43. & 53. ad

fy

Anatolium hifce verbis : Saméam Syzodum ( Chalcedonenfem ) ad ex-

hi

tinguma&zæ folam harefin , & confrmationem fide: Catholice ffudia chri-

Yy

ffianiffmi Princtpis congregatam effe. Sext?. Concilium quintum gene-

!

De,

rale, quod eft Conftantinopolitanum II. fuit coactum à Juftiniano Se-

niore; quod ipfemet infinuat in litteris citatoriis, in initio dictz Syno-

U

di pofitis, ubi commemorat, quatuor primas Syaodos fuiffe à füis ante-

li f

.

.

Focavimus vos

4y,

cefforibus indictas, quorum vefítigia ipfe fecutus ait

(Cfcilicet Epifcopos ) ad Regiam urbem , bortautes communtiter conveni-

mu

!

(Qgo

entes , quam babetis pro his voluntatem , iterum manifeflare. . Nice-

P

H

P

phorus lib, 17. hift. c. 27. & tom. 2. Concil. fol. 12. dicitur

Suód

AtX

juxta pium Juffum à Chriflo amati , & 4 DEO cuflodui Jufumani

h

X

*(

dmperatoris fit comvocatum. $e 1imo. Syoodum fextam, quz eít Coa-

Tire 1

ftantinopolitana IIL fuiffe à Conftantino IV. convocatam fatetur ipfe

UM

Leo Papa in epift. ad Conítantinum tom. ». Concil. p. 2, fol. 84. dicens:

L

li

Sanífa Univer(alis e magna fexta Synodus , quam uutuw. DEI vefira

aj

Clementia, & feduló comvocavit , & cui DEI winiflerio prafuit , Apo-

thas

flolicam im omtibus Regulam fecuta eff. . Et de hoc ipfe Imperator tom.

hst

Summum Sacerdotalem bunc ce-

2. Concil. p. 2. fol. 73. fic loquitur:

tum nonm de[litimus congregare , ut. Eccleffarum diflantià procul expul-

sÁ pacis conjunciio coaptetur.

Ocfaveé Septimum generale Concilium ,

Nb

guod

t Il.ï"Cwiw j?t Concil/a genevalin indicere ?

241

ity

quod eft Nicenum II Conftantinus & Irene convocárunt; fic enim T

m.

ii

perator ftr:rii-bit ad Synodum ; Hazc zeitur petitioni aunuere Ium vi

z

[ d

m

e]r , meog, uutu jufft comvenire, Immo, ut "verius /vgzmrr, DEO

dmb

Jfe va-

lente , nobis verà praeuntibus congreeavi vos. Et iplum Concili

um act,

(7]

I.ait : Cogveziente univer[Ali Synodo ,que per eratiam Divina

n2

pitm-

que ihorum Imperatorum decretum comeregata

eft in clarifftma

Nzcen-

um Metropoli.- Demique. DeSynodo Conitanti

nopolitana 1V,

uz eit

u

n

VIII. genera

lis fic atte(lantur Patres Concilii a& 6, Jzgperazoy

ÀDEO

coromatus bauc [amdiam umioe

ïgäf()i

rfalem Oecumenicam $ynodum de

coppe-

du

« Vtada, ef ref

2tuenda Eccfe,

offa Canfl amtimopolitama coezit, Quar

e Nico-

M

laus Cufanus Cardinalislib. 2. de concor. Cath. c. 2 g. merito afferi

t: Odfe

priorauntver[A(ta Concilia per Imperatores f'uertumnt comvozata,

C RonA.

h

?0l

nus Pontifex divua

i

les facras jufone& de venieudo ,aut amitten

do ad Con-

wutit

eiium recepit.

M ?*f

. Quód

laudata , & copiofïHï'mäfaddu'&a teflimonia nihil aliud

onvincant, quàm memorata Concilia fuiiTe

7l

quidem Imperatorum curá,

f*

& operà convocata, cum previo tamen confenfu & Authoritate Sum«

4ni Pontificis.

Conftat veritas hujus

a

primó ex Concilio Niceno, ubi

Patres a&. 18. ita teftantur : Conffazt

Inus femper Auguffus , e- Sylue-

Ww 0?::"

Anem im NiceA

fler. laudabiles , maenum cb. infje

Symodum eonerecárunt,

De eodem legitur tom. 1. Concil. fol; 130. $ez.

7»:0 ( de Ariani(mo ) z;5,

zl75"

b

ad aures Religiof Prineipis ( Conttantini) p

erveuit , tum ille ex . féntenm

tP.

tia Saeerdotum apud Urbem Nicaam Epifco,

Ale Concilium comvot

g uN

E

At, ibíag

"rium trecentis decem ef» ocfo Epifeopts vefdentibus adeffe jubet

*

Si ex

iil ^

confilio, & fententia aliorum Sacerdotum Imperator illud Conc

ilium

T

i

convocavit , multó magis ex confilio, confenfu,

& fententià Sylveftri,

)

, De quo vide Baronium ad annum 324. & 32j. Idem de Concilio Con-

IE

^ flantinopolitano L. affirmant Epifcopi orientales

apud Theodoretum lib,

j.C. 8. fe excufantes, quód jam accin&ti Conftan

tinopolim, Romam ve-

du

nire nequeant. . Verba illorum fünt hec:

Poflquám. autem vos ( (cri-

teti

bunt Damafo Pape ) Romanam cozentes DE

Lvoluntate Synodum pro fra-

terna charitate tanquam membra ve[fra

*1

42os quoque Utteris fupmmá

J

pietate bnperatoris accerféviflis ej»c.

Ex quibus claré. conftat, Patriar-

chas, ac Epifcop

0s Orientis fuiffe 3 Romano Pontifice Damaío accerfi-

iif

tos, tum Conftantinopolim, tum Romam ad fecundum Oecumenicum

nl

Concilium celebrandum:

il "

4Acerfrviftis nos, inquiunt, per Imperatoris

litteras, quia tunc ob rati

ones infra affignandas moris erat, ut Roma-

»

nus Pontifex, intendens c

onvocaré Concilium, fcriberet

priüs Impera-

ov

tori, rogans, ut ejus intentum executioni mandet , atque

Cafàreo bra.

(

chio

243 .Cuaflio I. De effeutia,utilitate, a« neceffit ate Comiliorum ebe.

chio Pontificie authoritati junc&to efficacior, & fecurior effet convocas

tio , idque clariffimé conítat ex verbis fequentibus: A4azdato littera-

eum [uperiori anno À veflra reverentia ad Imperatorem Theodoftum mif.

arum Cc. Quapropter meritó Patres fextz Synodi afferunt, Theodofium,

& Damafum obftitiffe Macedonio per fecundam S

ynodum, ficuti Sylve-

fter, & Conftantinus per primam Synodum Ario. Haud obfturiüs idem

conftat de Concilio Ephefino L nam Patres hujus Concilii palam afür-

mant fe urgeri ad damnandum & deponendum Neftorium mandato lit-

terarum Cocleftini Papz , de quo vide füpra p. 1. q.2.3.3. n 29. Quóad

Concilium generale Chalcedonenfe,. conftat evidentiífimé , illud fuifie

]

í

convocatum authoritate Leonisl. ex verbis Pafcha(ini act, r, quz legi

V

poffünt fupra eadem q. 2. art. 2. n. 30.

Ex quibus omnibus clariffime

patet , quód Patres omnium Conciliorum , qu« ab Imperatoribus Ad-

i

verfarii convocata pratendunt, unà fimul fateantur , fe congregatos, &

g

r

ad Concilium celebrandum convocatos fuiffe authoritate Summorum

M

l

Pontificum ; hócque ampliüs confirmat epiftola Imperatoris Marcianiad

Leonem Papam, quz premittitur Concilio Chalcedonenfi, in qua rogat

A

Summum Ecclefie Antiftitem Leonem,

M

uatenus , fi perfonaliter ad Con-

cilium venire non queat, per litteras fa

]

tem fignificet , quid agi velit,

hi

D)

& fecundàm Ecclefiafticas regulas ea, que Chriftianz religioni, ac Ca-

tholicz fidei profünt, definiat , a€ mittat. Sed in re tam apertá, & cla-

h

[/7

xà non multüm immorandum eft, In aliis fubfequentibus Conciliis co-

iosé adducendis meritó fuperfedeo, cüm ex fe certum fit, & indubium,

BR

€orum indiCtionem factam fuifle authoritate Romanorum Pontificum,

]ghll

19. lnftas, Inte(timoniis modó addu&is clariffimé exprimitur , quód

lm

Imperatores indixerint, & congregaverint Concilia univerfalia : ergo

lul

hzc refponfio plané contorta eft, & contra fenfüm obvium verborum.

Yer

Refp. N.confeg. Hxc enim optime fine contorfione inter fe poffunt

W

componi, quód (cil. & Summus Pontifex, & Imperator congregaverit ,

ine

vel jufferit indici Concilia generalia ; Summus Pontifex quidem autho-

inji

ritate coactivà, & preceptivà , cui Epifcopi, legitimà excufatione cef-

fante, obedire tenebantur; Imperator écontra authoritate exhortatorià,

JOCa

& executivà; colligitur id.exprefsé ex cap. /ex£z, dift. 16, ubi dicitur:

tie

Sexta Synodus. uiver [Alis Confrantinopolz comeregata eff temporibus PA-

6

hp

& "dgatbonis , exequeute biffjpuo Imperatore Conffautino ec, Ex qui-

bus eruitur, & füá fponte fluit, quód Concilium fine authoritate Sum-

lm

mi Pontificis indictum, & convocatum, fit irritum , nullum, & conven-

i

tus diaboli, atque miniftrorum ejusg écontra, fi fine authoritate Impe-

ra.tio

ïatcri-ä congregaretur, in fuointega valore, & vigore perü&eret:

il

hujus

"r£ 1. Cujes ffe Concilia generalia Inditepe*

243

hüjüs efto: quia ad comitia validé indicenda , & celebranda per f& re-

u

1

uiritur poteftas preceptiva, per accidens autem, & ad melius effe po-

teftas exhortatoria, & executiva, confíequeuter hac deficiente falva illa

li

if

adhuc manerent, & integra, Et quis fibi perfuadebit , totam potefta-

N

tem indicendi Concilia generalia Ecclefiaftica, (i Orbis Provincie non

)

jl

monarchicé, fed democraticéregerentur, abiiffe in nihilum, & ab Eccle-

fia penitus füblatam effe? hinc appofité S. Athanafius epift, ad folitariam

Ai

i

vitam agentes fcribit: Qwazdo wequam judicium Ecclefte ab Imperato-

re autboritatem babuit ? Et ipfe Imperator Bafilius in Synodo VIIL id-

Wal

Y

N

ipfum his verbis faffus eft : Nobze laiczs mullo modo licet. de Ecclefra cau-

fs fermonem movere. . Et hec fi forté pro prefenti intento non füffici.

zl

U

ant, audiamus Ruffinum in fua Ecclefiaftica hiftoria lib. . c, 2. fequen-

tia referentem. Fuerunt( ait hic Author) quidam Epifcopi Nicez con-

"

gregati , qui libellos quosdam obtulerant Conftantino , quibus fe invi-

(

|!]

M

cem accufabant, hic quidem omnes ad f& recepit, illósque in finu füo

t

continuit, non tamen, quid in eis contineretur, aperiens , ita allocutus

"

fuit Epifcopos : DEIUS conffituit vos Sacerdotes , €b poteff atem «vobis de-

OP

dit de mobis quoque judicandi , e&- ideo mos: À vobis recià judicamur , vos

W

Y

Aautem nom pote[t

& ab bominibus judicari. Propter quod DEI folius exfpe-

&Aate judicium , & veflra jurgia, quacunque [unt , ad illud Divinum ve-

(v

ferventur judicium: Vos enim uobis À DEO dati effis Dii, & comveni-

hU

ems uon eft , ut homo Deos dijudicet: fed ille folus, de quo Jferzptum eff g

j a

Si

gt

DEUS ffetit in [juagoga Deorum , in medio autem Deos difcerait.

igitur pientiffimus Conftantinus agnovit, cauías particulares Epifcopo-

f

j

rum non pertinere ad judicium Imperatorium , quomodó Calviniftz , &c

Lutherani poffunt fanà ratione, & jufto judicio pretendere , quód uni-

M

[

verfalia Catholice religionis negotia, per Concilia Oecumenica termi-

[il)

TU

nanda, & decidenda, ad authoritatem Imperatoriam pertineant; quod

u

fine dubio re& fequeretur, fi poteftatem haberent Concilia generalia

qi

ch

indicendi, & convocandi.

il

4

20. Dices. Valentinianum, & Marcianum abfolutam Concilii con-

i

U

qfa

vocandi authoritatem fibi arrog4ffe conftat ex litteris ad Leonem Pon-

r

tificem datis, in quibus ita fcribunt:

Tuam [anctitatem, Primipatum ,

ld M

& Epifcopatum fidei poffidentem, imvitamus e YoQAS Ad. celebran-

i

j

dam Synmodum. — Ergo Synodus jam fuerat indicta, antequàm Leo Papa

U

u

füam authoritatem interpofüiffet, ad Synodum enim puré poflibilem ,

t

& convocabilem nullüs prudenter invitari prafümitur.

& COHV*'

Refp. Hzc verba , quz in favorem fententiz op

pofitz adducunt ver-

Jl fi

fipelles Heterodoxi, probant*evidentiffimé, & €fRicaciffimé prztfe

ns no-

j

2

ftrum

l

244. DuefHo 1. De effentia , utilitate,ne nece[fitate Conciliornum cfc.

firum intentum, fi eníim, uti contextus eorum íonat, penes fummum

Pontificem refidet fidei principatus , ergo ad ipfüm fpectat de controver-

fiis ejusdem fidei authoritativé, & przceptivé dífponere, determinare,

.

& definire: ubi autem ma

jores controverfie proponuntur determinan-

d« , & decidendze, quàm in conciliis generalibus? deinde illa verba ci-

tatz epiftole non integré, fed corrupté adducuntur, additur enim iis-

dem , rogamus ad celebrandam Synodum . (Leonem) Autborem effes fi

Author ab Imperatoribus recognofcitur fümmus Pontifex in celebranda,

& congreganda Synodo , quomodoó poflunt jus illud convocandi fibi ar-

Á

rogare Imperatores? Concedimus interea, quód Epifcopi per litteras

Imperatorias (quas Greci Diva/es nominabant) fuerint vocati ad comitia

li

Ecclefiaftica in certa Provincia , determinatóque loco celebranda, immó

l

& ipfe Epifcopus Romanus, fed quid exinde fequi exiftimas? fi proba-

Y

tioribus Authorum, & fcriptorum relationibus infiftas, aliud nihil fe-

quitur, quàm quód Patres Synodi confenfüm, affiftentiam, &, ut modó

innuimus , exhortàtionem, & executionem Imperatoris follicitaverint ,

m

hócque eóliberius, faciliüs, & libentiüs admittebant fümmi Pontifi-

&

ces, quó plures & urgentiores caufe tunc occurrebant id permittendi;

de quibus fi forté informari cupis, fequentes cape. r erat, quia

r

legibus Imperialibus prohibebantur frequentiores hominum conventus

fic

fine poteftate Imperatorum ob periculum feditionum, & tumultuum. F.

1. fE. de Co//e

G

745 Mltettis, & L. Comventicula C. de Epifcopis € preshy-

Vat

zeris. S$ecumda. quód concilia neceffarió tunc temporis debuerint con-

—

"

gregari in quadam civitate Imperatorix poteftati fübje&ta: illo enim tem-

-

N

pore Imperatores toti orbi jura dabant, sequum proinde fuit, asque ju-

A

ftum , ut generales Epifcoporum Conventus non indicerentur fine prz-

vié obtenta poteílate, & licentià Cafaris: ficuti etiam modó, fi non in

terris Pontificis, fed in Germania, Hifpania, aut Gallia forent convo-

canda Concilia, haud dubié fine confenfü previo Domini territorii non

effent indicenda. — Zerzzs. quia fümptibus publicis Epifcopi erant trans-

vehendi ad locum Concilii, immó iisdem & ipfa concilia celebranda ,

jure itaque erant rogandi Imperatores, ut falvum condu&tum, füm-

.

prusque fübminiftrarent, & feipfos Concilii fautores, & protectores ex-

hiberent.

M2714. Quia cum Romani Pontifices fexcentis feré annis

fuerint fübjecti Imperatoribus in temporalibus, quamvis illos uti & cun-

quä )

&as. Chrifti oves ir fpiritualibus rexiffent, uti tradunt cum Bellarmino

ov

plurimi DD.non poterant commodé, & fructuosé aliquos generales con-

T (

ventus absque Imperatorum-confenfu & cooperationeindicere, Quarati.

oncs cum poftea cefsáffent, ceffavit etiam dependentia ab Imperatoribus ín

if ]

E

aglu

- conyo-

"Aert, Hl. M f2li Epiftopi ?J'Conci!if;m generale fipt vorandi &c. 2$

convocandis Conciliis; femper tamen ut protectoresEcclefiz fünt rogan-

di, ut füà Authoritate Patres Concilii

h

protegant, & neceffaria, ,ü quoe

de(int , fuppeditare dignentur.

21. Obiic. 2. Primis trecentis annis nullum fuit celebratum Con-

cilium generale, quia, licet femper fuerint Romani Pontifices, Impera-

j

tores tamen erant gentiles, quàm primüm autem Imperatores. cocpe-

r

E

runt effe Chriftiani , füb Conftantino Magno coactum eft Nicenum L

| 43,

ergo fignum eft, ideo anté non fuiffe celebrata Concilia generalia , quia

W

fine Imperatorum Authoritate indici Concilia legitimé non poterant,

((b

Refp. Illis trecentis annis non quidem fuiffe celebrata Concilia ge-

j

neralia, hoc autem non ex eo factum eft, quafi fümmus Pontifex noti

n

habuerit füfhicientem Authoritatem illa convocandi, fed quia ob conti-

w

nuas lyrannorum períecutiones Epifcopi ex toto orbe ad unum locum

hil

€onvenire non poterant.

m

-

22. Obiic. ultimó. Poteft contingere, ut Papa ex malitia Conciliam

'etthy

generale indicere nolit, licet ad Ecclefie ftatum fit fümme neceffarium ;

QD

ergo tunc faltem devolvetur poteítas ad Imperatorem.

d

Refp. cum Bellarm. & 'Turrecr. cafüm vix effe poffibilem,

uia

,v

DEUS fuà fpeciali providentià; quà fe confervaturum Eccefiam promi-

Ne

fit, non permittet, ut Pontifex ita in reprobum fenfüm vertatur, quód

ia

Concilium convocare nec velit, nec poffit, quoties ad Ecclefiz confer-

;///ü/

vationem fuerit neceflarium. Vel fi admittere velimus poflibilitatem ca-

T0

süs, providere de opportunoremedio, non ad Imperatorem, fed ad cor-

y w

pus Eccle(iz fp

edabit, quia in eo cafu Pontifex füfpe&tus de hzrefi ha»

u

betur, üt djcir.ur dift. 83. can. ezror,

It

p

]on

ARTICuLus T n rrus.

o

M

M

(l

cancilium generale fint vocandi

t

Lal

1

An foit Epifcopi ad

tAnquam judices ?

Bo

23. ] Ndubitatum, & certum'eft apud Authores, ad Con

ciliatam gene-

l, Á

] ralia, quàm Provincialia convocandos effe Do&

ores, aliósque

^

n

viros eruditos, ut fecundàm fapientiam , & ver

am dod&rinam ,.

quà pollent, difputent, ac difcutiant quaftiones fidei ,

éc morum con-

gol

troverías,, illásque ex facrislitteris, Apoftolicis traditionibus, Concilio-

j

rum definitionibus ,. Pontificüm

j

que decretis indagare fatagant, & veri-

tates inde erutas proximé.defin

ibiles reddant. Et hi dicunitur habere fü£-

l

(

u

2 Ferbs

:

l

u

frgg:ium con(ultivum, de q.uibus-intellji

gl poteft illud Ecclefiaftis x

$?

g

w46 SuefHo..De :jyïwtz"a »Atilitate ,ac neteffitate Conciliorum cbc..

Sapienttm decut fhimuli . e quaft claui in altum defixi , qua per Magi-

rorum conftlium data fumt à pa[tore.umo ,. bis amplius fili: m ue requi-

zrA$. Et Joan. y

Serutamini fcripturas.

Ratio hujus eft: quia privi-

legium indefeibilitatis , íummo Pontifici, & Conciliis generalibus ab

ipfo approbatis conceffum, non tollit obligationem examinandi, & dif-

cutiendi res definiendas, indagandique veritatem per media ordinaria,

ualia adhiberi folent per viros do&tos. . Sicuti confirmatio in gratianon

aufert, fed potibs infert obligationem adimplendi precepta, & adhiben-

di diligentiam ad cognitionem obligationis. "Tum etiam, quia- indefe-

&ibilitas non errandi concefla Eccle(ie , & ejus Capiti, non fe extendit

ad omnem materiam , (ed tantüm ad controverfías fidei, & morum deci-

dendas , & ad, fen(üm legitimum Sacre Scripture explicandum ; ante om-

M

nia igit,urg.gopfulendi funt viridoGi , qui difcutiant, anres controverfa ad

li

aliquid horum pertineat, adeóque ad judicium Ecclefiz fpe&et. Qua-

MU

ropter licet Apoftoli noverint, fe fuiffe confirmatos in gratia, & in

[j

rebus fidei definiendis non poffe errare, tamen ortà quzftione de legali-

D

bus fervandis invenimus , quód in I, Concilio Hierofolymitano, ante-

li

quàm fua fuffragia decifiva, & definitiva tuliffent Petrus & alii Apoftoli,

a.

[ii

difquifitio magna facta fuerit AGt, r;. Convenerunt "ApoToli, e& femiores

videre de verbo bhoc, cum autem magna conquifitio freret, [urgens Pe-

&

[/

£rus dixit ad eos cjc. Ubi per Seniores intelliguntur presbyteri doGtio-

li

res, qui tanquam confültores, & qualificatores fuerant ad Concilium

vocati. Preter hos requiruntur etiam alii miniftri , quales funt Notarii ,

E

D)

ui à&a, & decreta Concilii authentice fcribant ,' & protocollis inferant.

Item curfores &c. de judicibus igitur (olàm hic inquiritur, quinam illi

D

d

fint, atque füb hoc chara&ere ad Concilium Oecumenicum citandi? Lu-

therus cum füis Proteftantibus doeet lib. de concil. p. 2. pag. 262. non

us

N

folàm Epifcopos, fed etiam Laicos doctos habere in Conciliis generali-

Ym

bus fuffragium decifivum , ita quidem, .ut horum numerus debeat effe

(4j]

trecentenarius, aliàs decreta Concilii nullius roboris erunt & vigoris.

Sed Catholica veritas hoc folis Epifcopis defert, hinc

00n&

Ill

24. Dico. S$o/j majores Eccleffe Pralati, [fve Epiftopi de jure or-

dinario in Conciliis geueralibus ,€ Provincialibus habeut jus. [uffragii

(

fj

decifrvi, fimtque veri judices, Ya Cardinalis Bellarm. lib, r. de Con-

cil. c. 15. & communiter Doctores, Probatut r. Soli Epifcopi de jure

B

funtpublici, ac principales Pattores, qui animabus fidelium pabula fpiritua-

&1fo

lia fcientiz, ac doctrinz fübminiftrant, illas regunt, atque diriguntin viam

j.l

falutis eternz, juxtaillud AQ. 20. — Mrfezdite vobis, & univerfo gre-

i

m DEI,

asf

[2 f'n quo "vos Spiritus Sanilus þq/un* hE,üif:oþo: vegere: Eccloffa

2 qzmm

.A;tl. IT. An fl Epifcopi ad. Coneillimn geuerale fintdotandi ebt, — 247

quam acqueifrvit [anguime [uo. - Atqui folis paftoribus non ver^ ovibus

incumbit de jure ditcernere Lona, ac falubria pafcua à noxiis, inter le-

pram, & lepram diftinguere,, ovibisque fpiritualia pafcua

rebere: er«

LU

J

U

go quoties quaftio oritur an hzc. vel illa fint bona, & fa

übría pafcua

fanw dodtcing, vel an noxia, ad folos Epiftopos de jure ordinario íre-

m

W

&at, in Conciliis Oecumenicis, vel Provincialibus definire, & de iis (tatuc-

re, approbare bona, & reprobare mala, ne contagione peftiferà oves

'l)ell

plurimas perdant.

Confirmatur, Optima facrarum litterarum , & traditionum Apofto-

!

Mi

b

U.

licarum interpres eft perpetua praxis, & confüetudo Ecclefi : atqui in

omnibus primariis, & principalioribus Conciliis confuetudo invaluit, pra-

n

xísque inviolabiliter fuit obfervata, quód foli Epífcopi tanquam Judices

f

habuerint füffragium decifivum, cateri verb DD. & presbyteri tantüm

"

confüliivum: ergo &c. min.conftat 7) in Concilio Hierofolymitano ,

u

ubi poftquàm definiendz quaftionis fuiffet fa&a magna difquifitio per

p

Apoftolos, & Seniores, 'feu presbyteros, foli Apoftoli introducuntur

Ant

ferentes fententiam definitivam : E7 c/zz, inquit textus, magza cozqui-

üQ(X ]

fitio fieret . [urgens Petrus dixit Ad eof &c. poftquam igitur Princeps

i

u

Apoítolorum fuam produxit fententiam v. r2, habetur:

Tacuit ommuis

1

lh

multitudo, & audiebant Paulum, e Barnabam. Et mox pera&à ora-

i

jj

tione horum, refpoudit lacobus , fuümque füffragium tulit v. 13. quo

yin

audito v.22. mox fübjüngitur: ^ Tw»c placuit Apoffolis . ef» Sentoribus

ya

eumomui Eccleffa &c, Apoftolis fcil. definiendo, Senioribus veró, & Lai-

feit

cis, qui cafu aderant, confentiendo, & nom reclamando.

Conftat 246

eadem minor in primis Eccle(ix Conciliis tempore Victoris Papae fuper

H

queftione pafchatis celebratis, de.quibus Eufeb. lib. . hift. c. 23. fic

(

loquitur: O5 gwam caufam comvenutus Epifcaporum ( non presbytero-

Ya

rum & Laicorum ) &j Cozezlia per ftzguls quasque Provincias eomva-

j

€cantiur. Et Theodofius

junior in epifl, ad Synodum Ephe(inam idiptum

fU

(

confirmat his verbis: JIZctum eff, €Aum ,

qui moz [rt ba ordine (andtif-

ffmorum Epifc

aporum Eccleffafticis immifeeri 1raifatibus. ltem in con-

h

cilo Chalcedo

[

nenfi cüm nonnulli Monachi, & Laici locam habere con-

!l

f

tendiffent, id-Patres reprobantes clamárunt :

i

f

Mitte foras. füperfhuos,

"

Epifcoporum Concilium eff. De hiac re vide SS,

PP, Athanafium in' epiff,

*;

ad folitariam vitam agentes,

D. P. Auguftinum epift 119.

25. Prob. 2. Sacerdotes Ie

ug

gis antiq

i

e congregatiinSynedrio, cuí prge«

u

T

fidebat Summus Sacerdos,ha

bebant fuffra

gium decifivum circa controver.

"

/

(

fias fidei infallibiliter decidendas, leges

univerfàles pro populo Ifra&

. * €o condendás &6, ut cïæri-iïim& Habetu

ICO

j

Ó

r Deuu 17. V, $. crgo xnu

[

1ng

s4& Quafito 1. Deeffentia, utilitate , ac z:aej]z'ta& Conciliorum cbc.

magis hanc judicandi, definiendi, ftatuendíque authoritatem .habebunt

Epifcopi legis gratiz in Concilio, cui fümmus Pontifex, vel per fe, vel

per fuos Legatos praidet, aliàs major fuiffet concredita poteftas facer-

dotibus Levitici generis, quàm

primariis paftoribus Ecclefize nove legis,

*

uod nullus afferere audebit.

1

- Confirmatur. Ad officium judicis Ecclefiaftici quà talis pertinet, &-

delibus nova precepta pro fectanda vera juftitia neceffaria, & (alutaria

prafcribere, eos, qui cum contumacia illis contradicunt, debitàmquemo-

rem gerere detre&tant, coércere, immo fi opus fit à cxtu, & commu-

nione fidelium feparare; atqui hzc omnia de jure poffunt Epifcopi in

Concilio congregati: ergo huic interfünt non folàüm utconfiliarii, fed ut

[

veri, & proprii Judices. min. conftat quóad primam partem praeter alia

W

lurima Concilia, in primo Concilio Hierofolymitano, quod c. 1 . prz-

Til

ceptum condidit abftinendi a& immelatis frmulachrorum , fulfocato, cf

ft

anguine, qux jure Divino non erant prohibita ; hó

cque preceptum

C

raviter obligAffe confcientias fidelium ex eo liquet, quód Apoftolus

&i

Paulus perambulaus Syriam , e& Ciliciam pracipiebat cuflodire pracepta

tj

qu/iblomm, e (éniorum: & hinc in canonibus Apoftolorum can. 26,

uY

comedentes fanguinem, aut füffocatum, fi fint Clerici, deponuntur, fi

Q

Laici, excommunicantur, Eadem minor quóad fecundam partem cla.

(

riffimé eruitur ex illo Matth. r8. lIbi babetur: £ Eccieff£am , qug per

iga (

legitimum Concilium generale reprefentatur, zez audiérit, f tibi ff-

7!

euti Etbnicus (& Publicanus, Hócque ulteriüs roboratur ex formula

L

fübícriptionis, quà Epifcopi in Conciliis generalibus utuntur fub his ter-

lnt:

minis: Ego N. deffmtens fubferip[r. Si ut definiens canonibus, & de-

cretis concilii fübícript, ergo ut Judex, & poteítatem habens de jure

Hfänog

Nx

dandi füum füffragium non folüm confultivum, íed etiam decifivum,

De jure dico, nam licet in quibusdam Conciliis nominatim Florentino,

o

Lateranenfi, & Tridentino fübfcripferint etiam tanquam Judices Abbates,.

W

& Generales Ordinum , hoc tamen illis non convenit de jure, fed ex

il e

privilegio, vel ut alii loquuntur , non habent id ex debito; .fed ex con-

Ailtei

ruo: congruum enim eít, ut ii, qui quafi Epifcopalem dignitatem,

if

& jurisdi&ionem .in tam copiofam fübditorum exemptorum multitudi-

nem habent, tanquam judices fimul cum Epifcopis affumantur ad fidei

jj F,

"

controveríias defintendas.

(kripl

!

A

26. Obtrudunt quidem hlc Heteroedoxi, quód hzc poteftas Epi-

bt

A

fcoporum inferat tyrannidem fpiritualem , quà ftringuntur confícientiz

fidelium, vel per dogmata, quz tamen judicant non effe vera, vel per

Lilia ü

leges, quas Wcognofcunt non eífe zquas. Sed fanatica hazc, &

imagi-

naria

hi

d. 1. p foli Epiftop? ad Contilium geuevale jz'nt*uom?di . 249

"

naria principia hoc ipfo in fumum abeunt per' doctrinam Apoftoli Rom.

i

13. infinuatam , quà docet, ozzem animam poteftatibus [ublimtoribus

N

febditam effe, nonenim eff poteffas nisi à DEO

£. fiigitur fine notá tyran-

!h!

nidis homo fubjectus eft poteflrati temporali , uti fatentur ipfi Adverfa-

rii, cur non fpirituali? an potior eít vis obligandi in legibus civilibus,

xt1 )

ac Ecclefiafticis ? Quód veró ea dogmata , qua ab Epifcopis velut Judici-

uü 4

us fpirituali

bus

prefcribuntur , ab illis judicentur non effe vera, leges

j

ab-cisdem ftst

utas propalent effe injuflas , di&tamina fpiritüs privati ,

Q

quem adeo impensé recommendant, funt; hic autem cum nihil nifi con-

tradictiones, apertas impoíturas , & palpabiles falfitates dictet, debítis

25

cen(uris meritó reprobandus eft. Certé,fi Concilia generalia non haberent

erau

poteftatem definiendi res controverías fidei, & fideles cocrcendi ad füo-

RU

9t

rum decretorum obfervantiar, libertinifmo latiffima via aperiretur ; pof-

!MA

fet enim quilibet privatus, & plebejus homunculus ad examen revocare

(

Conciliorum quorumcung; quecunq; decreta,fan&tiones,canones,& ftatu-

ulia

t2, illáque pro fuo libitu recipere, vel refpuere, fedubi tunc falvaretur Ec.

V,(///M

clefie fan&titas, innocentia, integritas, & exacta preceptorum Divinorum

Y

Aml

obfervantia? Vel cur hanc tyrannidem fpiritualem haretici non objiciunt

i

confeffioni Auguftanze , quee art. 10, Zwinglianos zzsprobaz , e- damnat.

P. d

«

Cur non regerunt eam Luthero, qui tom. 8. de Coena Domini fol

: 074

ita dicit: Hareficos ferió cenfemus , ei» aliemos Ab Ecch.

quæ P

effa DEI Zvving-

j 17

i

djazos , C& ommues Sacramertarios ,

qui negant Corpus c& Sanguinem Chri-

(Q)[/WD

(l ore carmali ftmi in ven, Eucb

ari[Ha.

Cur tandem e

am non impos

bis &*

nunt Synodo Dordrechtang , quz in füis a&is pa

. 313. damnat Armi-

&i

nianos hzrefis, & fchismatis , eósque officiis füis ,

& fun&ionibus indig-

" yt

nos judicat, donec ferió refipifcant , & dogmata Concilii ample&tantur;

:düm

nonne hoc eft obtrudere Zwinglianis , &

conícientià illorum reclamante?

Arminianis aliqua dogmata

Abbg[ö,

27. Objice. r. Nicolaum I

. in epift. ad Michaelem, quæhabe.tuf

!

if

dift. 69. can. Ubzam

; ita difcurrentem:

Ubinam legiffis Imperatorer

I [i14

"Antece[fores veflros

5

de fide tracfatum e

Synodalibus interfuiffe

nift fortó 1m quibusdam , ubi

niu

, Qu& untver[ala eff ,

qme 09WIZLUR communü, gae

j

j

l

Y

22on folüm ad. Clericos

, VeYUm etiam ad laico

5

,nulliï

,

M

,

.',

0Hines omuino pertznet

jl

Chrifliamos : fi ergo caufa fidei it com

munis , ab omnibus etiam laicis

debet dijudicari: ,Qzod

f

enim omnes tangit , ab omnibus debet appro-

du

bari. Reg. 29. Juris in 6.

€rgo omnes etiam eruditi laici funt ad Con

^

cilia citandi tanquam jJudi

C€5, non minüs

?

quàm Epifcopi.

3

«

Refp. Intentum Pontificis effe,

quód exhoc, quia caufa fidel com-

'

munis eft , & omnes tangit

&

p

? 992 folà

m Ponti&z , & Epifcopi , fed etiam

HLTA

i

! mEG:

a«o .Euaffiol De effentia ,utilitate . ac nece[fitate Comciliorum ä-:l

Imperator , & laici Conciliis, in quibus de rebus fidei tra&atur , inter-

effe poffint , non tamen zqualiter, fed diverfimodé; nam Pontifex , &

Epifcopi eisdem interfunt ut Tudices, Imperator ut prote&tor , laici ut

difcipuli. Nec obítat, quód negotium fidei omnes tangat , nam inire

prolium pertinet etiam ad totum exercitum , non tamen zqualiter , fed

ad Duces imperativé, & ad milites executivé; ita pariter res fe habet

inpreíenti, Regulailla Juris etiam nobisnon obeft, quia in rebus col.

legii;, aut communitatis limitationem patitur, in iis enim tractandis,

& decidendis confenfus majoris & principalioris partis, alià etiam dif-

fentiente fufficit c. qwz propter 42, & cap. 1. c. fin. extr. de bis, qua

Jfiunt À majori parte. cap. & L. quód major 8. £. ad municipal.

28. Dices. Concilium generale reprafentat totam Ecclefiam : ergo

debet coalefcere ex omni genere membrorum Ecclefiz , adeóque nonex

ä

folis Epifcopis , fed etiam ex aliis Presbyteris, Principibus, & Dodclori-

f

bus laicis.

W

Refp. C. Ant. N, utramque confeq. Quemadmodüm enim comitía

f

Imperialia , licet reprefentent totum Imperium , non ex omnibus

B

& fingulis membris privatis coalefcunt, fed tantiim ex Imperatore, Prin-

cipibus, & ítatibus Imperii, qui in illis tantüm fuffragia habent ; ita

j

Concilia generalia, licet totam Ecclefiam reprefentent , ex folis tamen

y

Epifcopis cum Summo Pontifice tanquam ex Judicibus de jure ordina-

[

rio conftare debent, hi enim optimé Ecclefiam totam reprefentant, cum

p

quilibet Epifcopus perfonam fuz Ecclefie gerat : unde S. P. Aug. lib. 1.de

Ergg

Bapt. c. 18. Concilium Nicenum I. 318. E pifcoporum vocat totius Ec-

LUf

clefiz confeufum , ut refert Bellarm. de Concil, Eccl. eap. 16. Immó &

omnes omnino Presbyteri, & laici ex toto orbe effent ad Concilium vo-

tf

candi , confufüm chaos ex illis refültaret, quod prz multitudine nume-

Eu Ü

rari , aut regi non poflet, Preterquàm quód in perfonis ad Concilia ne-

Ti

ceffarib vocandis non ad folam fcientiam , fed magis ad jurisdi&tionem

Ecclefiafticam attendendum fit , eo modo ,

| bU:l

quo in Concii'i;s Imperia-

W

T

libus attenditur ad jurisdictionem temporal

*

z

:'xug,

29. Objic. 2. Si Epifcopi in Concilio generali haberent authorita-

tem quafi preetoriam condendi leges , & decidendicontroverfias fidei , nulli

ïlllnqa

A

,

liceret illorum fententi refittere: atqui teflibus Socrate lib 1. c. 8. &

m

Sozom.lib. 1. c. 22. quidam privatus homo nomine Paphnutius reftitit toti

ày

W

Concilio Niceno volenti Sacerdotibus ufum uxorum interdicere, ipséque

provaluit; cujus fadtum a

pprobare videntur Panormit. incap. ffesificaft s

de elecf. ubi ait: Unius

näat I

privati. fententiam Papz judieio praferendam

ht

W

effc, & firmioribus $, Scr

iptur& teftimoniis nitatur. .Et Joan. Gerfon

)

lt

-

part.

X

FA IIZL "i foli Epifeopi ad Concilium geuerale feur wfanalz' &^. at

art. t. de exam. doct. docens ; quemlibet viru

m doGum poffe, & de-

1

bere refiftere toti Concilio, fi viderit illud ex

ignorantia, aut malitia

errare: ergo &c.

n

Refp. In difquifitione, ventilatione , five examine rer

um fidei ( ubi

j

non ad perfonarum authoritatem, fed ad majorem eruditio

nem attendi-

T

tur).poffe contingere, utíententia unius privati Do&ori

s ob majora,

Q

& meliora fundamenta fit omnibus P

nimé veró poft definitivam fententia

atribus Concilii anteferenda ; mi-

!3

m jam latam , quando: Concilium

Ü

eft legitimum, huic enim oportebit

acquiefcere ; & in hoc fenfü intelli.

j q&i

gendi füupt Authores in obje&ione citati,

Nec aliud probat factum Pa-

phnutii, quia hic ante definitionem Concili

i, & temporedifcuffionis re-

]

ftitit fententie aliorum P.

l)

atrum contendens , ut Concilium non interdi-

od

cat ufüum uxorum Sac

erdotibus jam uxoratis ,

bene tamen ne Sacerdo-

d

J

tes, & Monachi poft ordinationem

; aut profeffionem uxores ducant,

ut teftantur Socrates , & S

fententiam tam Concilii ,

ozomenus loc, cit. peffimé igitur, & contra

)

J

uàm Paphnutii apudproteftantes Pa

ftores poft

pibi

ordinationem,. & Monach

i poft profeffionem uxores ducunt,

30. Objic.3. S. Ambrofiüm e

UI

pift. 32; fimilia ftatuentem: Cau/zon

ul

fidei i Ecclefía

Agendam quis aby

WAL? ffquis confidit , buc veniat. Et

*

d

pauló póft : /fe populus judicat ; c

Hjus in corde lex Divi

7A e[t, mom bu-

j

"JauA , lex non atramento Jf

Cripta , fed Sbiritu DEI vivi.

Et infra: Se4

f

"duxentius certus, non

ignaros vos e[fe

Jidei , veflrum refugit examen :

Á

M

ergo 5. Doctor agnofcit authoritatem

decidendarum controveríiarum

JQSTL"

non ad folos Epifcopos ,

fed ad totum

populum Chriftianum pertinere.

Refp. Sanctos Viros

n

nonnunquam, cüm aliam commodiorem viam

um'yc

confundendi idololatras ,

aut hzreticos pro tunc non invenerint, illos

j

ad publicas. difputationes

coram tot

[

o poptlo provocá(fe, eidem relin-

u

quentes privatum controverfi

& judicium, ut fequaturVictores feu meliori-

i

bus fundamentis innixos ; it

a decertavit Elias cum

Petrus Apoftolus cum Simo

nc

Baalitis . Reg. 18.

av

Mago ap

ud Clementem lib. r. recog. S P*

Aug. contra Donatiftas, & alios hereti

cos. Judicium autem publicum

[thor'[ ,

nunquam fuit populo, aut laicis

; Cüjuscunque dignitatis fuerint , conce(z

füm, fed foli Summo Pontifci

j

etiam & nihil aliud. voluit S.

; aut Concilio Epifcoporum :

idémque

CQ'&

Ambrofius, cujus verba vider

i poffunt

apud Bellarminum.

i

vtäq'&g

31. Quxres. An Summus Pontifex :

prefidens Co

ncilio generali te-

neatur in decretis faciendis

; aC decidendis co

,Wf[qff

ntroverfiis. fequi majorem

i

f

partem Epifcoporum? i, Quód licet Pontife

X,ut Prefes Concilii re-

«

*;3"

duplicativé quà talis, teneatur Fequimajore

m partem fuffragiorum , ta-

12

men

ngu

b

àpà Owsffio 1. Deeffentia, utiltAte, ac neceffitnte Cbnmioruþ e.

men ut Supremus Princeps , & Caput Ecclefix , cui promi(fa eft affi-

1

ftentia Divina de non errando, poteít aurigante Divino Spiritu retra&a-

k

re judicium omnium aliorum , idémque aliter ftatuere; Et hoc defatto

f

non femel contigiffe authoritas hiftorica comprobat 5 legimus enim Da-

mafum Papam omnia acta Concilii Ariminenüis improbáffe, ut conftat

ex ejus epiítola ad Epifcopos Illyrici, caufa erat, quia Catholici fuerant

[

in di&o Concilio ab Arianis circumventi quadam obícurà xquivocatio-

(

ne vocum.

Item D. Leo annullavit quoddam decretum Concilii Chal-

cedonen(íis, quo act, 16. (tatuebatur, Romanam Ecclefiam à Patribus

feu Conciliis habuiffe Primatum , eoquód fraudulenter ab(entibus Lega-

A

tis Apoftolicis fuerit factum. Legatur ejus epift. $1. ad Anatolium.

fil

His accedit ratio; Si enim-in temporalibus judiciis Rex, quia füpremus

& abfíolutus Princeps eft, poteít contra omnium Judicum fuffragia ali-

f

lis

ter ftatuere, quare id non erit integrüum Summo Pontifici in judiciis

fpiritualibus ?

2

Miftt

hu

AnRTICuLUS Quanrus.

Dil

l

-

lus

Cuimnam jus pmfafendz' in Conciliis generalibus conveniat ?.

Vs

0yi|

32 E folis Conciliis gen'e;ralibus- Ímprefentiarum controvertitur ;

D

indubium enim , & extra quzítionem e(t, quód jus praíidendi

VC !

in Conciliis Nationalibus, vel Provincialibus fpe&er de jure

ad Primates , vel Archi - Epifcopos, an autem eodem jure prafidendi in

Conciliis generalibus gaudeat Summus Pontifex, multàm dubitant mo-

Pl i

derni hzretici, exiftimantes, hoc privilegium pre(idendi foli Imperato-

151

Q

ri, vel füis Legatis competere in Conciliis Oecumenicis, aut fi nec Im-

vl

perator, nec ejus Vicarius , vel Subftitutus in Synodo compáreat, inte-

grum erit eidem, fibi de Prz(ide providere , qui in. antiquioribus Con-

li

t

cilis non Romanus Pontifex erat , fed vel antiquior Patriarcha , vel

Cadr

Epifcopus loci folebat defignari. Exemplum adducunt ex Concilio E-

he(ino , in quo nec Summus Pontifex, nec ejus Legati pro prafiden-

nE

urge

tia admiffi fünt, fed ipfe Imperator Diofcorum Patriarcham Alexandri-

(lly

num pro hoc honorifico prefidendi munere conflituit, &, ut hanc füam

opinionem reddant indifputabilem , adducunt a&t. 1. Chalcedonenfis

þh[, (

Concilii, in qua dicitur Leo refpondiffe, quód non fit rnoris, ut ipfe adef-

W Pf

!

Te

fet, adeóque multó minüs ut prafideret, Sed hi errones advertere de-

berent , & ex hiftoriis [difcere , quód Concilium Ephefinum ob hanc ip-

Cüp

(

ntiam

]istm

fam rationem , quod Diofcorus temneré , & fraudulenter. pra.fide

illius

N

um

Ari Y^. Culnam jsuiprastdeudi inCanci!iisge»eraliäw comveniat? 3f5

(f

illius Concilii ope, & interpofitione Imperatoris ufürpaverit ,/non fuerit

i

legitimum , fed conciliabulum , omniáque ejus a&a reíciffa, atque Dio-

f

fcorus in debitarn fuze temeritatis poenam à Patriarchatu Alexandrino

jb

depofitus. Nec Leohuic juri quidquam derogavit per fuam epiftolam ;

Y

intelligendus enim venit de perfonali preíentia , & profidentia, quam

3C

etiam nullus Do&torum Catholicorum neceffariam afferit , no& tamen

at

de omni przfidentia , cüm in eadem epiftola di&tus Leo adjecerit, mo-

(

ris effe, ut Pontifex Legatos mittat, qui nomine fuo prefnt, ficuti &

W

in citato Chalcedonen(i Concilio factum effe teftantur ejus authentica

L:

a&ta : veriffima proinde Do&orum orthodoxorum fententia docet , quód

[ium.

foli Summo Pontifici de jure, & defa&to privilegium competat, five per

»?'f:

'iü"ï

fe, five per füos Legatos prafidendi in Conciliis generalibus, cum qui-

bus concludo, &

M&

31. Dico. us prafidendi inConciliis generalibus comvenis [oli Pom-

tifci Romanmo vel per fe, wel per fuos Legatos. Ita DD, Cath. omnes.,

Prob. 1. Supremi Principis eft, prefidere Conciliis füt Regni, aut Rei-

publicz vel per fe, vel per alios, & Paftoris eft preeffe füis ovibus, uti

lumine natur& notum eít: at Summus Pontifex eft fupremus & abíolu-

il

tus Princeps totius Reipublice Ecclefiaftice , nec non Paítor omnium

ovium Chrifti, adeoq; etiam Imperatorum & Epifcoporum: ergo dejuread

CT""'

ipfum fpectat, per fe, vel alios pre(idere Conciliis generalibus, Minor

ii

dn

fuit probata in prioribus di&tis , qug fuis locis videantur.

4. Probatur z. ab effe&tu. Nam prmó.: Concilio Hierofoïymïtano

ndi

aG. 15. prafedit Princeps Apoftolorum D. Petrus teíte Hieron. in epift.

u

ad S. Augu(t, & fatis dilucidé colligitur ex textu, ubi Petrus priàs lo-

tit

cutus refertur , primusque füam fententiam tuliffe, quam alii Apoftoli

x

poftea fecuti funt. —Jecuzd2. Concilio generali Niceno prefedit Sylve-

[ t

fter Papa per fuos Legatos Hofium Epifcopum Cordubeníem , Victorem

& Vincentium Presbyteros, uti. teftantur Photius in lib. de 7. Synodis,

"

TA

Cedrenus in comp. hit, -Ex quibus falfitatis apertiffimz convincuntur

Brentius , & alii; atferentes, Imperatorem Conftantinum, vel ut Magde-

1Clh0 j

[æf ['(0'

burgenfes fomniant, Euftathium Patriarcham Antiochenum di&o Con-

cilio przfediffe: nam Imperator poft omnes Epifcopos Concilio fübícri-

CU

«f

píit, cum tamen, (i Przfes fuiffet, primus in fübícriptione effe debuiffet,

uti ipfi Presbyteri, quibus tamen extra munus legationis id juris non

d

OBW

f

? Eu*-l

conceditur , fa&o ipfiffimo comprobárunt, dum ante omnes alios Epi-

fcopos Concilio fübfcripferunt. Idem etiam dicendum e(t de Euftathio, cu-

gt

pl

jusnomenpoltaliquos invenitur pofitum : nec credibile et,quód Alexander

e multó eminentior eidem ceffiffet;

cn(um

Patriarg*ha Alcx;ndriæ ipfo in dignitat

de

y

li 5

—

2$4 JOueflio I. Deeffentia, utilitate, ac nece[fitate Conciliorum éc.

de qua re latiüs Bellarminus. 7e77/0. Concilio Conftantinopolitano l.

Romanus Pontifex per fv , aut füos Legatos corporaliter quidem

non prefedit, bene tamen fuà authoritate, confenfu, & confirmatione,

dum Orientales Epifcopos, qui Romam vocati ob egitima impedimen-

ta venire non poterant, juffit congregari in unam Synodum Conftanti-

nopoli füb prz(idio Ne&tarii Epifcopi Con(tantinopolitani, .,277/0. Con-

cilio generali Ephefino L. prefedit non Imperator, fed Cocle(tinus Papa

per füum Legatum Cyrillum Patriarcham Alexandrinum , ut teftantur

g

Evagrius , Photius ,. Profper &c. quos refert , & fequitur Bellarminus.

In venimus etiam poftea Cocleftinum mififfe eó cum litteris Arcadium,

(

& Proje&um Epifcopos , nec non Philippum Presbyterum, qui etiam di-

j

cuntur Legati Sedis Apoftolice, ejüsque locum in Concilio adimplevif-

N

fe: ut conítat ex epift.Synodi ad Cocleftinum , qux babetur tom. 1. con-

cil. & tom. 2. c. 17. ex relatione, quam facit Synodus ad Imperatores,

jir

cujus verba adducit P. Cornzus p. 3. Ariítotelis redivivi c. 4. fe&t. y, $.

Hr (

9.

uintó. Concilio Chalcedonenfi, quod fuit IV. generale , prefedit

li

S. Leo Papa pet fuos Legatos Pafchafinum , & Lucentium Epifcopos,

tl

Bonifacium , & Bafilium Presbyteros, ut clariffimé patet ex epift. 47.

[In)

Leonis ad di&um Concilium : /z , inquit , fzatribus, Pafibasimo ci

N

Lucentio Epiffopis , Bonifntto &j Basilio Presbyteris , qui. ab Apoffolita

C*

Sede direifi fumt , me Symodo veflra fraternitas extflimet prasidere.

folj

Idem fatetur ipfum Concilium in epift, ad Leonem , quz poft &nem Con-

cilii legi folet. .$ex£ó. Concilio generali Conftantinopolitano II. protfe-

[7

LT

diti Eutichius Patriarcha Conftantinopolitanus nomime Vigilii Papz,

Á

cu prafidentiam fuiffe debitam, (i intereffe voluiffet, fatetur ipfe Euti-

chius in epift. ad Vigilium , quz habetur in fine primz collationis didz

lH RGH

Synodi, dicens: Pertzzeus prasidente uobis Feffrá Beatitudine de tribis

DT

Capitulis quari, e& conferri.

Huic confonat Zonarss in vita Juftiniani

gt

italoquens: 3Wb boc, ait, gwimtum Comcilium eff coacium fexaginta

Wl

quiuque Epi[coporum , quorum Priuceps fuit. Vigilius Papa. Romanut.

Seprimb. Concilio generali Conftantinopolitano llL. prefederunt Legati

!

b

Ài

Agathonis Papz , Petrus & Georgius Presbyteri, ac Joannes Diaconus,

ii

qui ideo in omnibus Concilii actionibus primi nominantur, loquuntur,

& fübícribunt , ídque fatetur Zonaras in vita Conftantini quarti , qui

Wt e

Nl

Imperator etiam dicto Concilio interfuit, & ultimus omnium coníen-

Vi

tiendo fübfcripfit.

Ocfavó. Concilio generali Niceno II. prefederunt

Petrus Archi- Presbyter, & Petrus Abbas S. Sabz Legati Adriani Pon-

J

lig

T

tificis. — Tazdes.. Concilio Conftantinopolitano IV.prafederunt Legati

f

aco-

Adriani H', nempe Donatus & Stephanus Epifcopi, ac Martinus Di

nus,

fl

"Art. IV. Cuinamjus presideudi im Concilits gm*emiz'äæ COMUEBIALE ap$

)l

mus. Interfuit quidem eidem etiam Bafilius Imperator , ipfemet tamen

ii

diferté in füa oratione faffus eft : Ioz Zicere ullo modo de Ecclesig causisg

Ws

fermouem movere.

De cxteris Conciliis generalibus nec Proteftantes

]

J

LIN

dubitant, quód iisdem femper per fe , aut fuos Legatos prafederit Sum-

mus Pontifex, ex quibus proinde re&e concludimus, & legitim? inferi-

(

mus, hoc munus prefi

dendi Conciliis generalibus ex non interrupta

h

Eccle(ic

praxi a.d'i'pfum Summum Chrifti Vicarium fpe&tare de jure, &

|

Al

IY

de facto.

Tutus

7j. Objic. r. (ltiïnfæ Synodí, quz quatuor a&ionibus co*mpr'eheü--

3di)

M

ditur tom. 1. Concil. przfedit Menmas Patriarcha Conftantinopolitanus:

duf

atqui nullibi legitur eum fuiffe à quodam Summo Pontifice defigaatum

D

pro Legato Sedis Apottolice : ergo Summo Pontifici non convenit de

NU

jure prafidere velper fe , vel fuos Legatos Conciliis Oecumenicis.

qt0/

)

Refp. Synodum illam malé confundi cum quinta Synodo genera-

Wt

b

li, cum tantüm Provincialis fuerit, & quintam Synodüm precefferit,

Yo

f

M

Ita refert Zonaras in vita Juftiniani, & Niceph. lib. 17. e, 9. adeóque

(00

ex hac nihil probatur contra noftrum affertum, concedimus enim, Con-

N

cilio Provinciali poffe prefidere Archi- Epifcopum , vel Patriarcham fi-

s

1ii

ne interpofità Authoritate Pontificià, Idem quoque fentiendum eft de

(

Concilio Aquileienfi, quod etiam tantüm Provinciale fuit, conftans ex

j

jl

folis 30. Epifcopis , cui non D; Ambrofius (ut contendit Calvinus) fed

m[(m-

Valerianus Epifcopus loci prafedit,/ Quare meritó carpitur à Bellarmi-

ptæk

no, quód hocinter generalia Concilia recenfeat, inde falsó inferens ,

Pä'*æl

fummum Pontificem aliquibus Conciliis generalibus non praefediffe,.

m

36. Objic. 2, Gerhardus. A« infallibilitatem Concilii generalis jux-

M

IU

ta Romano - Cathol. requiritur prefidentia Summi Pontificis: fed Ro-

Le [

il

manus Pontifex nequit infallibilitatem conciliare Conciliis per faos Le-

[UF »

Ils

gatos: ergo vel per fe pre(idere debet, vel nulla erit ill

ius prefidentia,

/i

nullàque Conciliorum infallibilitas.

R'e'f'o. zmö;

jj

J

Quód fümmus Pontifex Concilia generafíia non reddat

infallibilia per pr

vfidentiam, fed confirmationem.

24dó, Etiam Pàpa com-

í Ug'

municat Conciliis infallibilitatem per (ü

J

110

ios Legatos, quando non exce-

dunt commiffionem & fpecialem inftru

Ctionem ilfius

, juxta tritam illam

i

iil

(u

regulam juris in 6. Qu facit. per. alium

» perinde eft, nc ff faciat per fe

ipfum , quod in noftro cafu non videtur

exceptionem pati,

gt

37. Qusres. Quare Romanus Ponti

fgdü

if

fex hactenus noluerit perforia-

Vf

liter intereffe Conciliis extra Romam

; aut Italiam congregatis ? hoc

ji^

enim non cafu , fed confilio fuiffe £a

[ Lcu,d.

&um conftat epiít. 17. Leonis Pa-

u

j

p« ad Tþeedoüum, Et 47.

ad Congiïf Chalcedon. ubi ait; Peranti

f

quam

egé us jh's/ ] De effeutin , utilitate, at nece[Ftate Con:ilt'or;lm .

1uam confuetudinem , ac praxin Ecclefie non pati ut ipfe ad Concilium

;halcedonenfe veniat.

Refp. cum Bellarm. dua

$

ffe hujus rei caufàs,

eín

Frima eít, quia congruum non fuit, ut Caput m

bra, fed potiàs ut

membra Caput fequantur. Secunda eft, quia in Conciliis Orientalíbus

femper interfuit Impérator, vel per fe, vel fuum Legatum, cui, licet

non ut Judici, bene tamen ut Protectori primus locus honoris gratià

concedebatur , hoc pretendebant etiam , dum Papa erat prefens: ut

coníftat in Concilio Florentino, in quo Greci contendebant , ut eorum

Imperater preponeretur Summo Pontifici przfenti quóad locum, quod

tamen maximé indecens fuiffet, quare ut hzc indecentia evitaretur, né-

ve tumultus inter Patres Concilii excitaretur, fummus Pontifex in Con-

ciliis Orientalibus comparere non folebat.

[

| ARTIGU Lus QuixTus.

f

fl

n Coticilia generalia ad Con[ervatiouem Ecclefie.

[:

Jtnt. fémpliciter neceffarin?

t?]

Um Appellantibus, & Anti - Con(titutioniftis hlc denuó in are-

tq

Y

$8. C

nam 'Theologicam defcendendum eft; putant hi, generalium

Conciliorum convocationem adeo effe neceffariam pro Eccle-

fi

fise Catholice Confervatione, utíine ea in fua puta, pura, & fancda

fidei integritate abfoluté non valeat fubfiftere ad longum faltem tempus.

ltg

Fundantur autem maximé in peffimo illo, & exofo principio, quód nul-

T

la herefis absque Oecumenici Concilii Authoritate profligari, & ana-

f

thematizari poffit ;

Et licect Summus Pontifex ( ita arguunt hi inobedi-

üty

entes Romanz Sedis Rebelles) plurimas herefes acinace Apoftolico ani-

Eu

madverterit, quia tamen ejus Judicium de fenfü hzretici eft maximé

n

fallibile ,. & defeQibile, coníequenter ceníüra, penáve inflicta poteft.

QUi

eíffe injufta, hinc ei ultimó acquiefcendum non eít, íed bonitati caufx

Qs

eó usque confidendum, usque dum per Concilium generale ultima, &

Tits ]

definitiva fententia de controverfia agitata fuerit pronuntiata. Hujus

Ate

abfurde opinionis abfüurdiffima principia fupra p. 1.q. . a. 2. per folida fi-

dei Catbolice fundamenta, fümmorum Pontificum, & Conciliorum au-

t

thentica oracula pro pofle refutavimus; ut tamen eorum falfitas aper-

nf

tior evadat, & patentior, paucula hzc pro complemento materiz adco

li X

apud Janfeniftas defperatos , atque deíolatos certz fübnectere placuit,

&f

CGoncedimus igitur eisdem, vel maxime utile effe, & pro gubernatio-

ne fuavi Ecclefie apprimé conducens, indicere ;; & convocare Synodos

A

generae

z

- lyb. P. n Concilza gentralia ad cv/zfärvztio;;em Eealesin, u aj

W

generales, quia fic caufis allatis fructuofiüs occurritur, decretay . & ca-

f

nones fuaviüs recipiuntur, efficaciüs proponuntur , clariüs declarantur;

iU

& exaGiüs obfervantur ; Item fi controverfia circa fidem decidenda oc-

Is

currit, .ea in-Conventu multorum Epifcoporum cum majori examine ,

"

VW

difcufione, . & inquifitione difcutitur , examinatur, & difputatur,

ejusque deci(io fidelibus five univeríali Ecclefie.propofita multó facilio-

gh

&U

rem & füaviorem affenfüm obtinet : utile proíinde, & maximé proficu-

um fuit, & adhucdum eft, fi pro caufarum pondere, controverfiarum

gravitate, bxresümque fievientium periculis univeríalia comitia Eccle-

n*

fiaftica celebrentur; fed ex hac utilitate non fequitur alia neceffitas quàm

WT

hypothetica, quz fecundàm quid talis & Philofophis nuncupatur, non

autem quz fimpliciter talis eft. Tgitur

319. Dico. Concilia geueralia mon [unt [Empliciter meceffaria ad con-

fervationem Ecclefta.

lta DD, Cath. communiter. Probatur r. Primis

trecentis.annis absque Conciliis generalibus fuit confervata Ecclefía Ca-

tholica non 'obftantibus multis herefibus, Schifmatibus , & -dirifTimis

perfecutionibus., -quz eam extinguere, fübvertere, & penitus -deítrue-

re moliébantur: ergo etiam usque: nunc, immó usque ad confumma-

!

)*

tionem.mundi Divino aurigante Numine potuiffet, & poffecilla confer-

Narl,"ita ut portz inferi adversus eam non przvaleant, etfi nulla fuif

g

ent convocata Concilia generalia,

ii f

40. Probatur 2. Omnes caufe, ob quas»convocari folent Conci-

r

gmpls

lia generalia poffunt terminari, decidi , eisiue debitum , & opportunum

U

d

remediam füppeditari absque hoc , quód Concilia generalia congregen-

NI

turi eroo illa non fünt -Gmplicät—er neceffaria, Prob, Am. Prim. cauíà

mOb

convocandi Concilii neceffitatem perfaadens , «eft nova exorta hzrefis ,

antéa non damnata, extinguendas 'ob hunc finem prima feptem Conci-

Jico/

lia generalia fmerunt convocata: atqui primis trecentis annis, & aliis

m

quàm plurimis fieculis varie herefes fuerunt à.Su

mmo Pontifice adjun-

'þ It

&is Conciliis particularibus extin&z, & profii

j

]i

gat*, ut paffim ex hifto-

)

yiis Ecolefiafticis conftat:

ergo ad hunc finem Concilia non fimt ab(o-

li

((dy

luté & fimpliciter.neceffaria,

o

hr

Secumdae(t, ad amovenda Schifmata

Romanorum Pontificum, quan-

: [GN

do fcilieet plures eliguntur, in quem finem fuit

j

J

congregatum Concilium

0!'

"

Conftantienfe, in quo fchifma Gregorii XII,

Benedicti XIII. & Joan-

J

nis XXIII. fuit füblatum: atqui quàm plurima

Íchifmata fuerunt femota

eug i

& fuüblata absque Conciliis generalibus : ergo &c.

«

Tertia elt, ad indicendum bellum Turcis, .vel refiftendam alteuj

u

communi I,olt-ius Ecclefiz bofti; Neque ad hoc neceffaria fünt Concilia

st

]

gene-

ä

d

ü

^

2;& ,Ouaffio I Deeffentia, utilitate, ac n':æ.[ïtate—(ïanciliomm- .

generalia, quia poteft ejusmodi communi Ecclefiz hofti indici bellum

absque tanta folemnitate; 'Tum etiam , quia licet omnes. Chriftiant

non refifterent, fed Turcis füccümberent, adhuc DEUS fpeciali fuà pro-

videntià, uti promifit, confervaret fuam: dile&iffimam Sponfam Eccle-

fiam, haud fecus ac defa&toillam confervavit fub fieviffimis crudeliffimo-

rum Tyrannorum Neronis, Domitiani,. Dio

Ir

erfecutionibus..

i

cl;tiani., Maximini & aliorum

JDuarta eít, fi ipfemet Su

mmus Pontifex degeneraret in hæfeti-

cum, aut Tyrannum, vel faltem de tam enormi deli&o effet gravitet

füfpe&tus. Verüm, & huic malo obviati poteft , per Concilia nationa-

lia, & Provincialia, ut in caufa Marcellini celebratum fuit Concilium

Sinueflanum , & Concilia Romana in caufa Damafi, Sixti IlI. S

yqjachi,

Leonis IIL & IV. quorum nullum fuit generale.

(

Quiuta cít, dum ele&tio Summi Pontificis effet aliqua ex caufa

j

omnino. dubia, vel quia Cardinales illum eligere nolint, aut inter fe con-

L

venire non poffint ; adeóque ad Concilium generale omnium Epifcopo-

th

rum. convocandum. tunc fpectaret , fibi providere de certo. Capite. At

ÍG

in hoc cafür moraliter impoffibili nulla occurrit neceffitas Concilii gene-

fi

ralis, quia femotis Pontificum conftitutionibus,, ficuti integrum eft Cle-

h

ro, & populo cujusvis Civitatis eligere fibi Epif(copum, ita & in noftro

cafü poffet Clerus , & populus Romanus eligere Epifcopum Roma-

1

num, & confíequenter ctiam Summum Pontificem , quia. Epifcopatus

do j

Romanus ad Summum totius Ecclefiz Pontificatum elevatus eft,

tf

Sex£a tandem caufa, eft reformatio abufuum, vitiorum, & corrupte-

aC

larum, quz in Ecclefiamirrepfiffent. Sed horum correctio fatis commod

litü

fieri poteft per Summum Pontificem,& Concilia Provincilia;à quibus cano-

Tif

nes,, & decretadereformationequé falubriter & falutariter fancirivalent,

At

41. Objic; 1. S. P. Auguftin, qui lib. de Bapt. contra Donat. c 7.

W

ita difcurritz . Quffionis hujus (de iterando baptifmo ab hzreticis col-

p

lato.) obfeuritas prioribus. Ecclefta temporibus aute [chifima Donati ma-

rer4

gnos viros. .. Epifcopos itA inter fe compulit [Alu& pace difteptare, atque

f

&uare , ut diu Conciliorum im [uis quibusque Regdomibus diver[a [Hte

EUR

£uta nutaverint, domec plemario totus orbis Conetlio, quod faluberrimé

féntiebatur , etian vemotis dubitationibus fiymaretur. . Yvem c, 18.. In

f&f

qua tamen, ff Aliud alii , ei- Aliud Alii adhuc de ifta queftione falvá

n

pace fentirent , donez unrverfali Comziliaunumaliquid eliquatum, fince-

Wiüx

vtémque placuiffet. 'Vandem lib. 2. c. 4. defendit, quód Cyprianus man-

tit

ferit in unitate, dozec queflH iozis bujus veritas eliquata, e declarata.

dne-

€e

L]

"f

Zf'ï plenarium Coucilium folidaretur. quid clarius adduci poterit a

zirt. P. ?n Contiliageneralia ad confermatiónem E:cl;j?'æ C 2yo

j

ceffitátem abíoluta

ll

ftrandam ?

m Conciliorum:pro "herefibus -profigandis ;d-em.m;-

)

Refp. Hec omniaunicé probare , quodlfgpra praeliminariter praemi-

d

fimus, videlicet , in quibusdam circum(tantiis (quales precipue tunc

I

occurrebant, dum controverfia de iterando baptifmo ab hzreticis col-

V

lato inter Epifcopos agitabatur) valde utile, proficuum, & falutare effe

ad fchifmata evitanda,

acem Ecclefix confervandam , vel reftituendam,

m

ut per Concilia Generalia controveríia de dubio articulo fidei termine-

j

tur, & quid determinaté credendum fit, univerfo fidelium «cxtui

ponatur. Non tamen fequitur, quód abíoluté neceffaria fint,

PrOf

)

42.' Objic. 2. Leonem , :qui epiftolà 42. ad.Marcianum multis en-

aQ

comiis laudat Imperatoris providam folicitudinem , quà curaverat pro

Concilíabulo Ephefino irritando Synodum univer(alem congregari: ergo

ci

judicavit S. Pontifex ad falía dogmata damnanda abíoluté neceffariam

? (0I

effe Concilii Generalis convocationem. - 44Z4e huic $. Eugenium Car-

(o

thaginenfem , qui rotundé faffus eft, f& non poffe difputare de fide, ni-

. h

fi confultis aliis Epifcopis , przfertim Romano; caufam fubne&it: quia

N

fides communis eít, «confeq

uenter *

2

3

"

etit pro ftabilimento commune Epi-

t

fcoporum Suffragium, & calculum.

j

Refp, quàd hi fan&ti Patres perperam explicentur à ]anï&n'ïfïïä : quo.

fon?

modó enim S. Leo judicare poterat pro Ephefino latrocinio annullan-

do neceffarium effe Concilium generále, cum res trita, & omnibus no-

gpäfbf

L

ta fuerit, multas hzrefes fuiffe profcriptas folà Authoritate Pontificis

ex Cathedra loquentís? quare demus, Leonem ob occurrentiati cer.

u

Wmmd*

tarum circumftantiarum. magnam convocande univerfalis Synodi utili.

js a

tatem agnoviíle ad didam pfeudo-Synodum anathematizandam , abfo-

uj

Av

lj

lutam tamen neceffitatem agnofcere nuhquam potuit, certus, quód Da-

[

maíus Ariminenfe conciliabulum re

!)

u f

probaverit absque Conventu Epifco-

1

(

porum, adeóque gqualis (i

bi vi officii paftoralis poteftas competat

refpectu Ephefini.. Ad S. Eugenium dic, quód ille cum magna cautela

j

f

j

fe, fuósque fübtraxerit certamini periculofo, cüm Africa à W/andalis

I

afflicta non multos tunc temporis numeraverit fidei fincerze defenfores,

71l Ua

.. 43. Reclamat ZEgidius De Witte, magnum apud Janfenio - Ques-

jj

j

nelliftas oraculum , quamdiu univerfalis confenfus Concilii non accef-

(

ferit' ad fententiam Pontificis, nullatenus obligamur talia mandata,

4

cujuscunque generis fint, propter folam Autho

" þrt

n

ritatem Pdmiüciam ad-

mittere, exequi, aut promovere,

n

j n

Sed hic, uti & omnes perfidi ]anfeniö-wernellianifmi fa&ionifte

li

/

n

caufam agunt Pelagianam, aterrimo dudun?'calculo/ non folum ab

Apo-

1

2

Ü

ijo-

QSuefio: T. 'De-'C'omilz'omm'Iæ*?i/?iä';litätf*e-?*- ia

$469

ftolica Sede, fed etiam à fcriptoribus Ecclefiafticis. notatam: ftribebat;

dum hzrefis Pelagii fübibat doctiorum examina, & pro equitate do-

G&rinz peffima judicia, primarius ejus Author ad Innocentium Papam:

Emendari- cupimus à.te qui: Patri, (b fidem,c fedem, tenes. . Hia dum

per fübfignationem formularii, quod S. P. Auguítinus "fractatoriam

nuncupat, Pelagiane doGtrine ultimum exterminium parabat, provo-

cavit Julianus cum fuis fymmiftis ad. Synodum univeríalem Epifcopo-

rum; hzec ÀAnno.430. indi&a, & congregata eít in Civitate Ephefina,

Pelagiana herefis ibidem denuo damnata, & profcripta fuit, putas Pe.

lagianos hüic condemnatioüi univerfali Epifcoporum acquieviffe?- nibilo

minüs: in perfida füa pervicacia perftitezunt, & qui obedientiam recu-

sárunt: Supremo; Ecclefie. ReGorr, rebelles quoque- extitére facro E-

pifcoporum cztui; parilis certé conditio modernorum Janfeniftarum

if

Tl

eft ,. qui dum iniquo jure Synodum univerflem pro infallibili Janfenia-

I)

narum propofitionum Judicio pretendunt, iniquiori temeritate-ejusdem

D

L

Tot

decretorie fententi perpetuà. contradictione. [e. fe QBppoeng:

At

OE NOSENIRRPIIQSE ERSE TU a COT E oU

f

5

»v

| Qf

S5078 REULRROUUR RUL RR CUCE IUO ROU MATC RE EN UR

if

fl

P

U AESTIO SECUNDA.

Jrog,

tof

Qf

lh[ If

De Infallibilitate Conciliortum.

1N

ARriCULUS PRiMUS.

N

C/Jnflaq

!ïman

4t. Concilia: generalia: legitime congregata fint infalililis:

"h

aqthozifatix; Aute copfirmationem Summi.Pontífteis ?

Y O

Os.iater- & Adverfarios.convenit, quàód Goncilia particula«

IN

ria five fint: Nationalia, five Provincialia, non approbata à

D a&

j

I

: Summo Pontifice; nullam:habeant authoritatem : infallibi

Anenf

: lem; idque conftat:ex can. 2..dift; 1g. ubi habetur, Con-

cilia. Epifcopalia, id:eft: Provincialia., effe ex:fe-invalida ad

l.Om CQ

deéfiniendüm quzfliones- fidei,

Et defa&to nonnulla ejusmodi Concilia à

[«nam :

fide aberràffe conftatex-Concilio

N

fb Gypriano.,

Nationali Carthaginenfi Epifcoporum 85

mmus

("f j

l

Ratio. hujus.ip promptu.adeft, quia privilegium ji

nita-

"nf

Ayr. 1. AA Concilia generalialegitimi congreeata frat cfee;

26

t

nitatis ab omni errore toti univerfàli Ecclefi promiffüm , & coneeffum:

T

eft , vel Summo Pontifici, qui ejusdem univeríalis Pa(tor, & Re&om

elt : fed Concilium Nationale, vel Provinciale nec univerfalem Eccle-

odm

fiam reprafentat , nec univerfalem ejusdem Re&torem, & Paítorem prz-

Ua

fentem habet: ergo &c, Sola ergo difficultas remanet, am Concilia gene-

f010-

ralialegitimé congregata, quibus Summus Pontifex per füos Legatos;

i

qui tamen ob controverfiarum, & difficultatum. varietatem nullam fpe-

Vi

cialem , fed'generalem tantüm ibftruclionem à Summo:Pontifice liabent ,

u

prz(idet, fint infallibilis authoritatis? in qua re cum communiDoétorum

r

l

J

b

fententia

T

44- Dico. Coucil/a gemeralia. legitim? etiam congregata mon fuutt

a

infAlibilis autboritatis ante conftrm ationem Summi: Pontifici.,

Proba.

[latu

tur, Infallibilitas Concilii provenit ex confenfione Corporis Ecclefiz cum

N

fuo Capite: atqui Concilia, à Summo Pontifice non confirmata, non

.c']uiälfl

fünt pofitivé coníentientià Capiti, antequàm confirmentur , quia: de ejus:

mente, ac fententia nondum adhuc conítat: ergo Concilia: generalia,

quantumvis legitimé congregata, non fünt authoritatis: infallibilis ante-

v

confirmationem Summi Pontificis.

MU

. Confirmatur, Si di&ta Concilia generalia effent autlioritatis prorfüs

infallibilis , fequeretur, ad eorum firmitatem non requiri, ut a&a illo-

i

É

rum cohfirmentur à Summo: Pontifice, vel illa non poflent ab eo re-

probari : fed hoc:eft contra communem; Conciliorum praxin hactenus.

confirmationeg petentium.,& Pontificem poffe a&a non approbare, con:

ftat 1720 ex epiftola Gela(ii Papw ad Epifcopos Dardanig, — zaà ex epifto-

(

là Nicolai Pape ad Imperatorem Michaelem.. 3£/5ex ipfo facto multo.

rum Pontificum, à quibus varia Concilla reproData fünt, nominatim:

Conftantinopolitanum tempore: Nicolài L. celébratum, Ephefinum II

Ariminenfé, & cetera fupra addu&ta: ergo fignum eft, quód' Concilía.

d

generalia indépendenter , vel'antecedenter ad'approbationem Pontificis:

"

non omnimoddx firmitate gaudeant,

Hisce adde epiftolàm Synodalém:, qu4 E.Concilium N

iéenum pe-

"

tivit acta füa difcuti, & confirmari à.Summo P

ontifice Sylveftro, quam:

poftlongam occultatiónem in lücem protulít Suri

Q*

n

us exantiquo Codice Co-

j

J

lonienti; e&mquetefte noftro P, R olliersPaulüs V.

. inferijuffit Vaticana edi-

tioni Conciliorum; cui, ut Dion

h

(f

yfius exiguus teftatur in preefatione ad Ni-

cenam Synodum refponfüm eft

z

Sbveffer. Epifeopus . .. . dixir:: Quid:

ll

V]llch j

uid im Nican Bythinia: con[Htut.

um eft

(u

n

Ad'robur Santia Matris Eccleffe:

q H

CGatholica , && -poffolica . . . comfirmarn

H5 €05, QUi Auft fuaerint. diffokue-

)

u

j

f&v amatbematizamms Ex his

am.ruit Ícomma quorundam heres

i

j

Ek3

tieQs-

262

QualHio H. De Infalibzlitate Conciliorum.

ticorum afferentium , Concilium Nicenum I. fuiffe ab Imperator& Con-

ftantino confirmatum, falfiffimum id eft, quid enim laicis cum : dogma-

tis fidei ? vel fi per confirmationem legem , quà ftatutorum , & cano-

num obíervantia non folüm prgcipitur, fed interpofità etiam fzculari

poteftate eorum transgrefforibus debita poena di&tatur , intelligas, torum

tibi concedimus, Conftantinum fecifle, fed hæ;con&rmatio non eft ad

rem,.

46. Objic. 1. Epifcopi in Conciliis non folüm habent fuffragium

confultivum , fed etiam definitivum , ut füpra docuimus: ergo Summus

Pontifex Conciliis per fe , vel per füos Legatos przfidens in fuis decre-

tis formandis tenetur fequi fententiam unanimem , vel etiam potiorum

Patrum Concilii; ergo acta Concilii generalis nequit reprobare, proinde

fuünt ex fe authoritatis infallibilis independenter à confirmatione Summi

Pontificis.

Refp. C, Ant. & Dift. confeq. & concedo Summum Pontificem

i

ut Pre(idem teneri fequi unanimem coníenfum Parrum Concilii, immó

r

& majorem partem, nego autem ipfum ad id teneri ut füpremum, ac

!j

abfolutum Principem, & Caput, -cui fpecialis affiftentia Spiritüs San&i

| d

ex vi Divinarum promiffienum eft débita, ut fupra jam infinuatum eft.

p

47. Objic. 2. Concilia generalia legitima repraentant totam Eccle-

lr

at

fiam univerfalem in Capite & in membris, fiquidem Epifcopi totius or-

bis reprefentant totum corpus Ecclefie, & Legati Sedis Apoftolicz,

Buj

licet generalem tantüm commiílionem habeant, repreíentant Ecclefiz

| ij

Caput; ergo fünt infallibilis authoritatis, alioquin illiserfantibus erra-

ln

ret univería Ecclefia.

W

Refp, Concilia generalia , legitima, completa, plané abfoluta , & ab

"i

f

li

omnibus , quorum intere(L, obfignata, perfecté reprzfentare totam Ec-

^ij

clefiam, confequenter errare non pofle. "Talia autem non reputantur

D m

Concilia generalia, ni& poft confirmationem Summi Pontificis, quianon

[/

reprxfentant abíoluté & perfedié authoritatem Capitis Ecclefie , donec

Mu

de ipfius-fententia conftet: & quamvis Legati non habentes fpecialem

EC(Ie(

inftru&ionem de rebus definiendis reprefentent Pontificem tanquam ejus

Yj

li

Vicarii & Internuntii , qui difficultate fubortas ad ipíüm referant, ejusq;

(s g

fententiam exfpe&tent, non tamen ita ipfum reprzfentant , ut quidquid

rüm

ipfi ftatuant, idipfüm cenfeatur.Papa ftatuiffe, alioquin & medio tollere-

.

Hfgy

tur Pontificum füprema poteftas, & infallibilis authoritas, Ex his

L

Y

48. Colliges. Quód , fi Legati Summi Pontificis ad Concilium miffi

-

fpecialem, & exprefíana inflructionem de re aliqua definienda ab eodem

fl

habeant , elque confenfus Concilii generalis accedat , eoipfo evadatfen-

Ui

tentià

Art.I. Qualem autboritatem » C certitudinem babeant . — a5g

tentia definitiva & ultima infallibilis, atque à Summo Pontifice irrevo-

cabilis, utpote à DEO infp

irata, adeóque Concilia generalia , quóad:

"

-

banc partem. ad infallibilitatem habendam non indigent nov& confirma-

Jr

tione, quia per illam expreffam inftructionem cenfe

ntur jam: approbata.

M

Tl

mia..

quóad ea, que inftru&tioni Pontiücïa»z( funt confor

Q h

N

t

AgncuLus. SEcuNDus.

i

Qualem autboritatem €9 certitudinem balkeant Concilia

Jj

lon

&generalia poff confirmationem Pontifi. i?

Uód Concilia à Summo: Pontifice.confi

rmata in fuüis morum,

& doGrinz decr

49-Q

etis fint authoritatis omnino infallibilis , com-

mune DocGtorum Catholicorum dogma eft

: eruitur ejus veri-

tas ex variis S. Scripturz teftimoniis

» frimó quidem ex . illo Matth. r8.

Si duo ex vobis confen[érint faper ter.

ram deomnire ,

quamcvtunmque petié-

In,

vint, fet. ilis À Patre meo, qui in c

lis eff; ubi emim (unt duo, vel

M

i

tres congregati im nomiae meo;.

ibi [um im medtoeorum. Siigitur Chrittus

promifit, quód in medio. eor

um ,

a

qui aliquid' ad: falutem: neceffarium

)

funt petituri, velit effe füà ope, atq

ue fpeciali dire&tione, potiori jure

aderit omnibus. Ecclefiz Prafülibus i

n nomine

JtLUS

ipfius unanimiter congre-

/ 7]

gatis, atque fapientiam, & lumen ad decerne

ndu

m ea, quz ad fàne fi-

7"0/(1!

lcc -

dei integram confervationem , fideliumque falute

m pertinent , poítulan-

tibus: ubi autem adeft Chriftus tanquam dictato

r, & dire&or, quomo..

; d

dó vel cogitari poter

it & longé periculum errandi?

Hanc veritatem ul-

terius egregié confirmat Chriftus Dominus Joan.

LM&'

rogabo Patrem, e$* alium Paraclitum dabit volis

14» his verbis: E£ ego

yan»

Ht TAUeAE vobiscum

«

in «ternum. & x.26. Paraclitus auf

Pater in nomine meo, ille vos d.

em ópiritus Sauctus, quem mittet

ocebit 0MImiéa , ei f'Aggeret vobis omnia ,

quacuuque dixero vobis,

Hàc promiffione certá & infallibili Pralatos

M

Ecclefiz in unum congrega

tos fecuros facit d

e fpeciali affiltentià , & conti-

[Peciiiï?vl

nuá fuggeftione S. Spiritüs, illos in omnem &d

ei veritatem ducentis. Hánc-

g

que promiffionem etiam fe extendere non f

[6)

!

ay

lüm ad Apoftolos, fed etiam

eorum legitimos Succeffores, claré indi

cant illa verba: U zzazeat

vobfcum:

inaternum. ltem promiffio fa&

aMatth., 2

8- Ecceegovobifcum [um ufqs ad:

[ (OHC"

lN

con[ummationem [aculi. Ex his deduc

jl

unt Theologi cofhuniter, quód Chri-

j

ftus ex vi harum promiffionum oblige

tur, vel ex juftitia, vel faltem ex fideli-

l

tatead dirigendos Ecclefiz Przfules i

n unum congregatos, utnon errent

A

infidei aut morum decretis; nam

i

PNS

omnis promiffio cadit in debitum,

j n

ex.

(

P

z(64

;;Quæ]ïiio II. De infallibilitate Couciliorum

«ex fidelitate quidem, fifit promiffio fimplex, ex juftitia, fi (it onerofa?

cüm igitur-Chriftus Dominus Przfulibus Ecclefiz fpecialem affiftentiam:

Spiritüs Sancti promiferit , tenetur ex debito illam n 'occarrentibus cit-

cumftantiis infallibiliter concedere, aliàs (i Concilium generale cum

íüo Capite conjun&um vel per poffibile, vel impeffibile in aliquem er-

rorem incideret, talis error meritó attribuendus effet Chrifto ; quia pec-

catum recté tribuitur ei , qui poteft, & tenetur illud impedire , & ta-

men non impedit. His adeo claré in Sacra Scriptura expreífis promif-

fionibus de:non errando Ecclefie univerfali, in Concilio generali con-

contradicunt Lutherus art.2$. &

gregatz, à Chrifto Domino factis ,

29. Calvipus lib. 4. inftit. c, 9. $. 8. Gerardus, Brentius in confeff. NVir-

teriberg. c, de concil, Amefius , & communiter utrjusque generis Pro-

W

teftantes, contra quos cum communi Doctorum

Q

so. Dico. 'Copcilium generale infallibilem autboritatem C certitu-

t

diuem habet po[ft coufirinationem Suenmi Pontificis, 1ta Scholaftici Cath,

t

omnes. Prob. r. Concilium generale ab Apoftolica Sede confirmatum

fit

in fuis morum & fidei decretis habet infalibilem Spititüs Sancti affi-

s.

fentiam: ergo poft confirmationem Summi Pontificis nequit fubeffe ul-

liv

ji fallibilitatt, Amt, prob. Primum Concilium Hierofolymitanum om-

x

nia fua decreta, & determinationes Spiritüs San&i affiftentiz attribuit,

juxta illa verba A& 14. Tzfum eff Spiritui Saudfo, Cj mobis: ergo

G

decreta aliorum Conciliorum, à Romano Ecclefie Prefule-con-

pariter

&1

firmatorum, di

& affiftentie adícribi-debent, '"Confeq. conftat. ZEqué

1iot

.enimneceffariumeft ad confervationem Ecclefie Catholicz ejüsq, puram

W ]

fidei integritatem, ut Spiritus San&tus modernis , non fecüs ac primo

[

Concilio, fuam fpecialem affiftentiam praftet, eonfequenter par eft ra-

i i

fio pro primo,

g—c aliis & pó£t celebratis , & :.celebrandis impofterum

Ut

Conciliis.

t

$1. Refp. Amefius.

"Non effe fimile de primo Apoftolorum Con-

mi

Oftendant enim DD. Cath. hec füa de-

«ilio, ac de aliis fequentibus:

i,

creta effe à Spiritu San&o iisdem rationibus, quibus hoc in Ap

oftolis

ln

,

apparebat, & qusftio erit finia. — Sed

LOT

Contra. Oftendant nobis Adveríarii ex SS. litteris, quod A

poftoli

Wi

habuerint immediatam revelationemde decreto non imponendigentibus

T

aliud onus, nifi abftinere à fanguine, fuffocato &c. vel fi adfuit di&ta 3m-

mediata revelatio, ad quid opus fuit tam longà prgviá conquifitione ?

li

Ü

ficuti ergo .certa. Apoftolorum confidentia nitebatur promiffionibus

l

Chrifti, & propter has indubitanter füa decreta Spiritui San&o di&tan-

$i, & affitenti tribuebant, ita.& Prafüles aliorum Conciliorum.

j 1,Pro-

6

que

lE. 1] ,ngzm autboritatem, 6b certitudinem haleant ee, .2

»

j1. Probatur 2. Apud SS, Patres nihil folemnius, quàm fide Di

ü)

xinà credenda effe:ea dogmata, qux à Conciliis Oecumenicis definita?

n

& univerfo fidelium ccetui credenda propofita funt: fed íi non effent in-

N

fallibilis Authoritatis, & certitudinnis, tota Ecclefia duceretur in erro-

rem manifeftum , crederet enim verum pro falfo, fanctum pro impio,

1d

falutare pro perverfo &c. qualis hxc miíera effet rerum Ecclefiaítica-

ii

rum di(pofitio ? quz turbulenta, & deíolata Ecclefiaftici ftatüs conditio ?

AU

quàm periculofüs.& damnabilis Catholicorum ftatus? ergo ad evitanda

(

hec magna abfurda, dicendum , decreta Conciliorum, fi à Summo Pon-

(

tifice fuerint ratificata, habere certitudinem omnium maximam.,

Maj.

M

«conftat ex füpra laté probatis, quia Concilia à Summo Pontifice confir-

XU

amata perfedté reprefentant univerfam Ecclefíiam, & hoc adeo indubié,

; Ti

ut etiam Martinus V. füfpectos de herefi interrogari preceperit, 2520f

eredant, Concilium generale univer[am Ecclefram repre[éntare ? qui au-

t

í]

tem fieri poteft, quód Eccle(ia univerfa , columna, & firmamentum ve-

a.

lt

jdu

ritatis,dileGiffima Sponfa Chrifti Domini,Regula infallibilis fidei fuos filios,

fideles fc. in unitate pacis, charitatis, & vinculo Chrifiane perfe&ic-

/

nis congregatos, in errores damnabiles, & execrabiles herefes non fo-

f

RV

lüm finat labi , fed pofitivé etiam precipites agat? certé hec omnem fi.

ia

dem humanam excedunt ; hinc Sancti Patres €os aperte harefis reos ju-

l

fté damnant, qui non acquiefcunt , fed contradicunt definitionibus.

jl

j; V

Conciliorum generalium ; ratio illerum eft ; quia judicant, quàd decre-

J

£a illorum fint judicia ultima , irrevocabilia, indubie veritatis & autho-

jl

2

xitatis, adeo, ut nec minima füfpicio falfi iis fübeffepoffit; inde viden-

tur plurimi fortitudine Chriítianà inducti, quód propter eorum verita-

ä Wam

CI*

pWJ

tem vexas hxreticorum non expaverint , perfecutiones non extimnerint,

fed generofo, & heroico animo ad vinculà, carceres, & mortem ipfam

u

70&5'

ufque pro illorum infallibili certitudine imperterrité ante tribunalia

Principam, Regum, Imperatorum íteterint , magno fibi honori ducen-

iil an

tes, quód iis conceffum fuerit, pro veritate fanQ religionis contumelias

pati, ad quas gaudentes properabant.

Plura de hac re lege apud D.

n

p

Amb. epift, 32. Leonem epiít. 77. & $7. Greg. lib. t, epift. 24. Aug. epiít,

1625. & alios SS. PP. quibus adde L. zerzo. e, de Summa Trin. b fide Catb.

N

)

quà Marcianus Imperator fancivit, ne definita in Conciliis generalibus

L

ia

retrafctentur, aut in dubium ruríüs vocentur.

TTUad

$2. Dices. Hzc omnia effe concedenda , modó ea eti

äm in Conci-

[

[rifie

liis generalibus adhibeantur, que pro negotiorum , controverfiarum , &

yl

ïl

Sed -

aliarum difficultatum decidendarum gravitate adhiberi debent.

!

j

t

noü«

MU

Li

Contra

wrgm'

f

p

266

Duaffzo 1. De infallibilitate Conelliorum;

Contra 1270, Hoc ipfo, quód decreta Concilii fuerint & Summo.

Pontifice tanquam Tudice infallibili: confitmata, füpponitur pro: certo;.

ea omnia fuifle adhibita , qua: negotiorum traCtandorum gravitas depof-

cebat. 2dà, Si hxc refponfio eífet vera,, nulla daretur obligatio creden-.

dorum articulorum fidei, qui ab univerfalibus Synodis fuerunt propofiti ;:

quilibet enim fe poffet ab eorum fide fübtrahere- füb vaniffimo, & ina-

niffimo pratextu , non omnia;, que in Concilio legitimo obfervanda fünt ,.

füiffe adhibita:; féd' huie abfürd; fequele fe opponit tota. Catholicorum:

univerfitas, qus fucceffü.temporis non.tantüm multos articulos fidei ,

aliàs explicité ad. credendum

Otr

"opofitos, fide Diviná credendos.-re-

1

gepit , fed etiam contradicentes velut lizreticos à communione fidelium:

/PVG

»

feparavit. 3475. Unde ergo cognofcendum; autjudicandum erit, omnia

l

€2, quz pro decidendo infallibili dogmate fidei requiruntur , fuiffe ad-

l

hibita? an à fpiritu privato hxreticorum ,. qui ut exofüus, perniciofus, &

l

quafi parens. omnium fcediffimarum abfurditatum à. plerisque fenfatis:,,

& eruditis exploditur? fed. nunquid huic major fides, quàm tot erudi-

t

torum.PP. unanimi., & exquifitx fententiz debetur? an fórs ab. accep-

li

tatione potioris partis Ecclefiz.?. fed. quenam illa eft, defignent eam Ad--

b

verfarii, Deinde certum communiter eft apud. Canoniftas, leges Eccle-

fiafticas.pro fui obligatione non: egere acceptatione fidelium , aliàs illa:

N

VBX

füam certitudinem haberent à populo acceptante, & nom Pontifice ex.

f

Cathedra definiente. "Tandem , poteft acceptari à potioriparte Eccle«

D

fizte privati Do&toris circa controverfiam fideifententia, vel opinio, ma«

lé tamen exín-erueres, eam hoc i

pío effc: authoritatis infallibilis; ergo

hec ratio nulla.eft, & falfa..

*ebap

li,

$3. Probatur3. Quidquid:GConcilium Oecumenicum à Summo Pon-

q

t

tifice approbatum ftatuit ,. & definit, illud tenetur Ecclefia acceptare , el-

que obedire, & fide-Divinà credere: atqui Ecclefia.nom ita poflet obli--

UY

gari, fi Concilium Oecumenicum, à.Summo Pontifice approbatum , nom

EE

effet authoritatis & certitudinis infallibilis : ergo &c. Maj.conftat, Tum:

lg

ex illo Matth.28. 52442 EceléfeAm: 72072. Audiérit; cc. 'Tum etiam, quia.

fütd

"fuxta.mandátum. Chrifti debuerunt. Judei credere Scribis , & Pharifzis;.

l

quia federunt in Cathedta. Moyf(is, quantó. magis credendum eft Patri-

tj

M

li

Bus in. Concilio. generali congregatis, Tum denique,. in- antiquo tefta-

m

mento erat. ultimó acquiefcendüm ,& füb.magna poena parendum judie

r

cio Synedrii , potiori jure igitur acquiefcendum eft. fententie deciliva

RUT

Goncilii: Oecumeniei ,, cüm. majores clariorésque promiffiones de infal.

libilitate decretorum. fidei: &.moram.habeamus.in;novo, quàm antiquo:

li l

*

KU

teftamento;.

ii

Jj

: ;g,DiCes,'

d. . ualem AuthorilAlem (j GertituHUnim Taleaut ebe; . w

"

- $4. Dices. Ex hocfequeretur , quód decreta fidei, & morum, quae

"?

ftatuuntur in Conciliis particularibus fint etiam authoritatis i

nfallibilis,

Sed

quod nullus fatebitur.

j

Contra z/zj, Negatur imprimis füppofitum, quód 'Concilïmh'pa?s

li

iculare poffit ftatuere, & condere decreta fidei citra commiffionem A.

K

poftolicam ; decreta morum veró facere licet non prohibeatur , tamen

Ál

"ultra Nationem, Diocecefin, vel Provinciam eorum obligatio non excur-

TUf

rit. z4?.Concedamus totum, non €nim quid novi eft , quód :decrets

NY

morum, in particularibus Conciliis ftatuta, totam Écclefiam ob

ligave-

yt

tint ad füi obfervantiam , fi authoritas Summi Pontificis, e

jüsque rati-

dül j

habitio accefferit; ita habetur can. e Z/bel. z. poff. priuc.

iff. 20, quód

9t

Leo IV. approbaverit , & pro univerfali Ecclefia recepe

rit 'Concilium

]rl':t

Ancyranum, Neoczfareenfe, Gangrenfíe, Antiochenum , & quedam

Js

lia; Hócque ulteriàs probat 7. Synodus aG, 3. item $. a&

ult. can.

n

1. ubi Patres fatentur f& venerari, &recipere decreta Concili

orum lo-

m

calium: fupponunt ergo, ea effe authoritatis infallibilis, fí à Summo

A

Pontificefuerint approbata. Hincin 7. Synodo dicuntur talia decreta

qmàt

Qu

ivinitus infpirata, confequenter habent omriimodam certitudinem. Tan-

3M

N

!]

dem multe hxreíes fuerunt in fimilibus Conciliis damnatz , ut nemo

1

j

non in hifteria Ecclefiaftica verfatus novit, fi

ergo non effent poft con-

mïlü' "

firmationem Summi Pontificis authoritatis ce

rte & infalli

bilis ; poffet

i

€orum damnatio revocari in dubium , quod abfürdum eft.

j

p

55. Objicit r. Lutherus. Concilium Nicenum I edidit canonem de

rebaptizandis Paulianis. Secundó damnavit can t r. militiam

jl

c

»quatamen ut

licita approbatur Luc. 3.'er

o

9 Concilium generale à Romano Pontifice

approbatum non fuit infallibie.

:

m?o

eatex

Refp. Canonem de rebaptizandis Paulianis fuiffe rità conditum,

n

quia tales non habuerunt verum baptifimum: affirmabant enim, Chri-

i

X

ftum effe purum hominem , & SS. Trinitatem a

A

perté negabant, ideóque

in nomine Trinitatis non baptizabant. Qu

iO

ad fecundum dicendumeft,

][m L»

(ifhy

[

quód ibi agatur de relapfis , de iis fcilicet,

qui ob fidem Chriftiample-

i

&endam cingulum militiz tempore Ethnico

rum valde honorificum , &

y

j

Ob privilegia annexa proficaum vel abjecerant, vel fpreverant, & poftea

fa&i generofi poenitentes iterum negando fidem illud ambiérunt, Nam

qnuow

Imperatores olim hoc cin

i

gulum non dabant nifi iis, qui falfis Deorum

n

fimulachris immolabant,

uttefatur Ruffinus lib, re. Hift. c. ;3. Eufe-

T.

bius lib. 9, Hift. a,

4. Quidam igitur milites causà amplectendz fidei

äc u[ll

di&to cingulo fe ex

y

uebant, poftea tamen iterum ad vomitum redeuntes :

j

idolis facrificabant

; atque di&um cingulum denuo acceptabant ; contra

F

J

h

hos

-

268

JSueffío T. De änfal/ääiäf)ff! ConcilioPnM

hos citatus canon fuit à Concilio ftatutus , iisdémque in' eodem impo--

nitur, 4£ decem anmis fimt inter peuitentes ,

p(yig?äm £riennio fuerint

áuter Audientes , id eff catechumenos.

H

j&. Objic. 2. Concilium Neo - Cefareenfe

a.

Leone: IV. ap:proba;

tum: dift, 2. can. de //Ze//zs , & receptum in. Concilio Niceno., uti ha-

betur in Concilio Florentino feff. 7. prohibuit cam; 7. fecundas nuptiás

his verbis: Presbyrer comvivto feeundarum nuptiarum: intereffe mon de-.

bet, maximä. cum pracipiatur [acumdas uuptiis panitentiam tribuere. Se-

cundas nuptias veró approbat D. Paulus 1. Cor. g. s52 dermüérit vir

ejus , liberatA eft , eui vult, uubar tantum.in Domino: ergo in.fide vel

maxime erravit Concilium.

Kefp. 1:50. Concilium non prohibere citato loco fecundas nuptiasï,ï

lj

fed' earum folemnitatem, qus confiftere tunc folebat ir datione annuli ,.

[

& veli partim albi, partim rubei, à quo nuptiz dicuntur, & flammeum

indigitatur; & hxc duo virginibus in primo matrimonio concedebantur;

[

in fecundo autem prohibebantur ; przcipit itaque Concilium , ut Pres-

D

byter poenitentiam injungat iis, qui in fecundis nuptiis his folennitati-

N

bus.contra morem Ecclefie ufi fuerint, Vel refponderi poteft 242 Con-

t

cilium: effe intelligendum: de iis., qui duas uxores fimul in matrimoniumy

u

ducunt , & ita illud. exponit gloffa 31. q. r. can. de Pisqu frequenter.

N

"

$

7.. Inftabis ex Concilio. Laodicenfi,. in cujus. cap. r. ftatuitur, ut

li

fecunduüm indulgentiam reddatur communio iis. ,. qut ineunt fecundas

&

nuptias, qua verba indicant, contrahentes.fecundas nuptias fuiffe antea:

privatos communione in. poenam fccundi marrimonii , adeóque fecundas

V

nuptiaseffe malas , & illicitas..

tqu

Refp. Concilium effe intelligendum de iis, qui didis, & jam me

füj!

moratis folennitatibus in: fecundis. nuptiis contra. preceptum Ecclefiz

Mi

utuntur$ hi in poenam talis peccatiad. tempus communione fünt. priva-

DT

,ti etiam juxta Concilium.Neo - Czfàreenfe fupra: citatum;

h

$8. Objic. 3. Concilium: Tolet. L. in cujus cap. 17. habetur : ad'

communionem

Ih

"

poffe admitti, qui concubinam habet ,.modó. non fit uxo-

ratus:ergo &c.

x

Refp. Poffe Conciliunr intelligi de- concubinario:, qui debitam: poe«

hj

nitentiam de füispeccatisegit.. 2dó diccum Bellarm. per concubinam ibi

Pap

intelligi uxorem fine dote ,.& externA folemnitate du&tam ,. ut exponit:

Qlig

Grat. dift, 33. can. oz/zb55; Et in hoc fen(u etiam. Agar, & Cetura

BI

dicuntur Gen: 25..concubing: Abrahz , cüm tamen verz uxores fuerint,

ol

u conftat. Gen. 16. de Agar, & Gen. aj. de Cetura..

n

f9; ObjïG..

^

h. 22 Bualem anthorfratem decertitudineim babeant C 6

y

j9. Objici, 4. Concilium Laodicenfe capite ultimo: & cenfu libro-

/

rum canonicorum rejecit libros "Tobix , Judith, Baruch , Sapientiz ,.

Ecclefiaftict , & Machabxorum; fed de fide eft, hþs effe libros canoni-

€os: ergo &c.

l

Kefp. Conc

ilium Laodicenfe füiffe Concilium Ptovinciale Epifcopo-

j

rüm 22. à Pontifice non confirmatum , ideo in ejus anthor itate tuenda:

[

non e(t multüm irfudandum.

N

60. Objic. . Concilium Romanum füb Stephano VII. caffavit om-

Deinde, Concilium R a-

r 9t

nia a&a Formofi Pape Stephant przedecefforis,

L

vennenfe fub Joanne IX. irritavit denuo a&ta Concilii Romani (üb Ste-

phano, & ruríus acka Formo(i approbavit: ergo neceffe eft, fateamur,

IU

M

4j

unum, akerámve Concilium. nationale à Summo Pontifice ap

erráffe.

:

,

N

/

pr.gbatum:

j

fr Qu

Refp. Cum- Bellarmíno: , controver(iam ap- & reprobatam fuiffe:

3

de quzftione facti, in qua Concilia etiam approbata ab errore non funt

u

immunia; querebatur enim , an Formofus fuerit verus, & legitimus Pa-

jl

K

pa? partera: negativam Stephanus, & Concilium Romanum tuebantur,

NU

& ideo a&ta Formofi reprobant, poítea tamen Joannes IX. re melius,

& maturiüs: infpe&á , invenit contrarium effe verum, ideóque in Con-

qith

cilio Ravenneníi acta Formofi iterum. revalidavit. Et in hoc fenfu in-

1

i

&U

telligi etiam: debet nofter S, P. Aug. dum lib. 2. de baptis. c. 3. affcrit,.

Concilia priora aliquando pofterioribus emendari..

feni?

at

61. Objic. 6. Sexta Synodus can. 2. recipit

Concilium füb. Cypría--

^

no de rebaptizandis hxreticis, quod ezroneum eft. Item can, 72. irri-

i

m&)ülï

ta judicantur matrimonia Catholicorum. cum hzreticis, cui contraria-

tur Trid. fes. 24. can. s. ubi ftatuit:— Seqwis dixerir, prepter barefrms,,

yfamïï;*

aut moleffam cobabitationem diffolvi poffe matrimonii viuculum, ana-

/Ecd'e*ä

tbema fit.. Porro hos-canones efle legitimos,. videtur conítare ex 7. Sy-

u

nodo, quz a&. 2. 3. 4. &c. illis utitur , & ex Adriano L. in. epift. ad:

r

"Tharafium , ubi ait, hos canones effe diviné, & legaliter predicatos..

a

Refp,. Hos canones: non fuiffe factos in.fexta Synodo fub Agatho-

j j

ne, & Conftantino IV. Imperatore ,. quia hec. nullos edidit canones,.

(

fed quinque annis póft in quodam Concilio celebrato tempore Sergii:

B

n

Pape, & Juítiniani Imperatoris. Conftantinopoli in palatio Trullano, de:

ublü"'

-quo füpra.jam egimus, fuerunt di&ti canones. conditi ;. hoc autem. con-

cilium à Sergio: Papa, tefte Beda lib. de fex &tatibus in Juftiniano, re-

, (

probatum eít, licet aliqui-canones poftea. à Pontificibus & Conciliis le-

o

gitünis fuerint recepti, & approbati. Dequo fuüüs Bellarminus-7.

éa Objie.

(j

Ll. 3

f

À

x*ä'?öx

Quaflio 'H, DDe infallibilstAte Conciliorum.

€2. Objic. 7- Concilium Francofordienfe celebratum Átino 794, de-

finivit, non effe colendas Imagines Chrifti & SS, atqui hoc eft de fide,

uti ftatutum legitur in feptima Synodo Generali, quz fuit Nicezna, EI,

'contra Concilium Conftantinopolitanum fub C

qnftan'tino Copronymo

elebratum: ergo &c.

Refp. zes$. Concilium Francofordienfe non fuiffe Generale, & Oe-

«umenicum Concilium à Summo Pontifice ex toto approbatum ; nam

4Xdrianus habuit quidem ratum illud decretum, quo definiérat, Chri-

ftumnon effe Filium DEI adoptivum, reprobavit tamen, & rejecit il-

lud, quóad damnationem feptime Synodi generalis,

in qua ftatutus fue-:

rat cultus imaginum, ut fatentur ipfi Magdeburg.

2dó. Dici pote£, quód damnatio feptims Synodi fa&ta per Conci-

/

lium Francofordienfe, acciderit per errorem, quia Patres Concilii füp-

Ü

ponebant, in fepe didta Synodo fuiffe ftatutum, ut imagines cultu la-

triz adorarentur, hócque decretum à Grzcis fine confenfü Romani Pon-

tificis fuiffe factum ; ideóque illud damnárunt in fenfü, quem Synodum

lj

feptimam habuiffe credebant, & in hoc nuHus error juris, fed ad fum-

N

snum fa&ti contigit. J4Za£z eff im medzum quaflio ( verba funt. Con-

y

€ilii Francofordienfis) de zova Grecormm Symodo, quam de adoramdi

Ti

b

dmaginibus Con[fFantinopoli fecerunt , àm qua firiptum babebatur , ut

qui imagines Sauttorum ita. ut DrwicAM TuaxtrATEM fervitio, aut ado-

Jl

TAtione som impenderent, anathema judicarentur , quam omnes, qui

fapra, fauctiffimi Patres noftri omnimodis, e& adorationem, ef: fervi-

Áil

zium re[pueutes contemp[erunt , atquecon[éntientes condemmaverumt.

ün

63. Objic..$. D. Gregorium Nazianzenum in Epiftola ad Proco-

ln

pium, in qua de 'Conciliis ita fcribit: Eego, ff vera feribere oportet, ita

animó affedius [um, ut omnia Epifcoportum Concilia fugiam, quouiam

N

suullius Concilii figem latum , fku/zzziwgzæ vidz, mec

wid depulfionem

ff

Ü

Í

abuerit :

emalorum potius, quàm accefffouem, & fucrementum

Ergo

P&iua[

juxta D. Gregorium Autoritas Concilii non eft infallibilis,

x

["mma

Refp. D. Gregorium locutum fuiffe de Conciliis fui temporis , quz

ánciderunt inter duo Concilia generalia Nicenum fcil. & Conftantino-

Ti

golitanum I, quo tempore nonnulla fünt coa&a concilia, nempe Seleu-

LT

cienfe, Ariminenfe, Mediolanenfe &c. quz tamen felicem, & optatum

EO

aon funtíortita exitum propter redundantem Epifcoporum numerum,

mmn

4gui tunc hareticis favebant, Quare non approbabat, iterum tentan-

n

dum effe novum Concilium, ad quod ipíe à Procopio nomine Impera-

d

toris vocabatur, fed potiüs rogabat, ut ipfüm habeant excufütum, eó-

üïma

, qui

N

quod de faufto Concilii exitu .ppzn'itus.defperabat. Hinc D. Bafilius

tunc

'

p T. Dualem autliritatém tf certitudibem lalesnt dPe, — p

»

tuac temporis floruit, in füa epift. y2. ad Athanafium fcribit ,. videri fi —

" 1

biimpoffibile, quód'eo tempore Conciliumlegitimum fieret, adeóque ad!

X

Romanum Pontificem recurrendum effe, ut füà Autlioritate acta Con-

m

eilii Ariminenfis irritaret. Porro quàm magni eftimaverit D; Gregorius:

Authoritatem Conciliorum, coniice ex ejus epiftola ad: Clidonium ,.

'Q'

ubi, cüm Apollinarifiz negarent f& effe hizreticos, allegaréntque fe ef—

h

fe receptos in quodam Concilio Catholico, refpondet S, Do&tor: Offeme

O

danut boc, &j nos: acquiefcemus , per[pzeuum euim erit , eosveite doctrix

Jl

se a[[entiri , nec enim res atiter fe babere pote[F, [f id con[ecuti funt.

64.. Objic. 9. S. P. Auguftinum, qui lib. 3. cont. Maxim. c. 4. aitz

J

ANec ego Nicamum, mec £u.debes Ariminenfé tanquam.pr ejudicatur us pro

ferre Concilium, uec ego bujus Authoritate , nec tu. Mius detiuerir: Ex-

d

(iy

o S.. P.agnovit pro controverfiis fidel terminandis- Concilia generalia;.

Bullius: Authoritatis effe..

o

ib

"]

Refp. S. Patrem non abfoluté, fed:ex füppofitione fuiffe locutum;,

Maximinus enim, cum quo: difputabat, reje&to Concillo Nicaeno tane-

Yi

j li

quam illegitimo, folum Ariminenfe agnofcebat, quare S. Do&or ei op-

ponebat, finon admittis Concilium Nicenum pro legitimo; nec ego ad-

n

Ts

mitto Ariminenfe ; hinc,ut quzftionis ventilatze veritatem difquiramns,.

veponebat S. Pater, omittamus Concilia ,. & ad fcripturas ,. quas utrings;

nl

«

recipimus;in hac noftra difputatione progrediamur, Ex quo patet,S. Patrenm

non rejeciffe Authoritatem Conciliorum Oecumenicorum, fed illam non:

y

f t

Íolüm debité recognoviffe, fed'etiam przclaris.

[/À

præroga;ivis fidelibus re«-

j

commendiáffe ,. uti ex fupradi&tis conftat,

A

65., Mülta' adhuc funt, .qua in vilipendium Authoritatis Oecume-

W

m

nicarum Synodorum adducunt Adverfarii; dicunt, non effe certum , an

yi

"

Epifcopi, qui in Concilio conveniunt, habeant femper debitam jurisdi-

p

i

&ionem, fanctitatem, doctrinam &c. adeóque meritó dubitandum effec

j

!þ'fl

deillarum infallibibili certitudine.: Sed lix meri(Timz calumniz fünt, quas.

infandiam DEIEcclefiam, quz in Synodo- generali. reprefentatur ,. cum:

fümma injüria hzretici evomunt, De jurisdiGione legitima füfficit cer-

rl?,q,

titudo moralis fünma , quam haberi de Epifcoporum jurisdi&ione hoe:

m

ipfo conftat, dum eorum ftatuta, & decreta à fümmo Pontifice univer--

x

Q

fali Ecclefie proponuntur fide Divin& credenda, San&itatem Epifcopo-.

0

u

rum nullus ad legitimitatem Concilii requirit, cum affiftentia Spiritüs:

j jf

j

SanGi,. à qua illà derivanda eft,. (it gratia non gratum faciens, fed grae

| [enïlr

tls data, que« etiam magnis.peccatoribus à DE O conceditur.. De do«

I

t

&rina etiam nomeft, cur lixreamus ,. cüm ad Epifcopalem dignitaterm

tüf

non aflumantur nifiii ,. qubin canonibus., & decretis Conciliorum SS, PE:

f?"

jis

l

Si-

)

»

&

EE

DSuaffio11, Deiufallibilitate Concilioyam.

Sacrg Scripturz te(limoniis apprimé verfati funt, & licet unus, altérve

fit, qui forté in debita doctrina deficit, hunc defectum tamen fupplebit

abundé Judicium Summi Pontificis ultimum, quod à Spiritu San&o in-

fpirante, & affiftente di&atur. Deinde in fuüi favorem adducunt hzre-

tici varia Concilia, pr;z quidem Ariminenfe, Seleucienfe, Ephefinum.

II. Antiochenum; Iconienfe , Carthaginenfe, W/ormatienfe &c. fed quia

hxc omnia fuerunt à Sede Apoftolica reprobata, & reje&ta , mirum non

eft, quód multa erronea, & aperté falía contineant, — Secumdo allegant

Concilium Syrmieníé: verüm hoc quóad damnationem hzrefis Photipi

admiffum, quóad formulam veró confeffionis latinz hzrefi Arians pa-

1

trocinantem, reje&um eft. Item Concilium Sardicenfe: at nec hoc ex

i

toto calculum approbationis à Summo Pontifice meruit, quia Leo IV,

l

ejus aCa, quz pro &ide Catholica, & Athanafio reftituendo fuerunt ab

f

Occidentalibus fa&a, approbavit, quóad ea veró, que ab Orientalibus,

)

bd

qui Ario accefferunt, fuerunt ftatuta, improbavit dictus Pontifex. Tan-

dem adducunt Concilia Bafileenfe, & Confítantienfe, quz definiérunt

[

Concilium effe fapra Papam: £ed utrumque, quóad hoc punctum ana-

li

£hema tulit tam à Summo Pontifice, quàm à Concilio Lateranenfi fefs.

n

1r. Certum igitur maneat, & probatum, quód Concilia generalia à

I

Summo Pontifice approbata tam indubie fint Autboritatis, ut üsdem

di

nulla falíitas fübit de fado, & de poflibili,

X

li

64

AnTicurus UrT IMu $.

ln

4n Conciltum Generale. fit [upra Papam ?

l

4 t

L

r

A

f

ülin

Unde bec cbntrowrjïd orta fuerit , premittktur.

dl ii

BU

'Cumifolüm Horretiok: fedavdin inienes Doctores Cadliglied s

lii

thoritatem Concilii Oecumenici Papali fuperiorem ftatuunt,

Tio

j 66.N

& eam in tantum excedere volunt in extenfione potefítatis ,

inu;

qualem exceffüum habet quodlibet corpus refpe&tu fuüi membri , totum

N

refpe&tupartis: nam licet, ita difcurrunt Doctores Catholici, Papa non

Wiin

folàm fit Epifcopus Ecclefie ;uz particularis, vel Patriarcha occidentis

tl i

(uti criminantur, & cavillant hzretici ) fed Caput, & Paftor fingulo-

m

rum fidelium, & Ecclefiarum, dum feparatim fumuntur, fi tamen om-

n

nes totius orbis Ecclefiz in una Synodo generali congregatz fuerint,

fk&]

ag'-

nl

comparatione illius pars eft, l;ccs: omnium nobiliffma; cum autem p

ti$

E

l

j

JArt. ult, AnConcilium Genevale fre fapra Papam?

g'?g

Y

*tis fit; fübjici toti, .dignum eft, "quód Summus Pontifex fubje&us fit

h

Conciliorum univerfalium definitionibus, decretis, ftatutis, & canoni-

(]

bus.

Anfàm huic controverfie, ante tempora Gregorii Xl. non adeo

"u

vehementer inter Doctores agitate, fequens eventus dedit. Rediérat

qln

Gregorius XI, Avenione in Gallia, ubi per annos 73. Romani .Pontifi.

not

ces Sedem füam habuerant, Romam, hic cüm 1378. fatis ceffiffet, Po-

5mt

pulus Romanus :cum.magno impetu in conclave irrupit, & Cardinali-

Qd

bus ibi pro eligendo alio Capite vifibili Eccle(ie congregatis, mortem

]

,

minitatus eft, fi alium quàm Romanum, vel Italum ad hanc fupremam

X

Ecclefize dignitatem affumerent, Minitatione igitur horum feditioforum

Romanorum Cardinales exterriti, Bartholomcum Neapolitanum Baren-

T

fem Archi-Epifcopum, qui dictus eft Urbanus VI. eligunt quidem, fed

]u

pauló póít indigné ferentes tantam injuriam à populo illatam, Ro-

T

bbertum Gebennenfem Cardinalem SS. Apoltolorum, qui Clemens VII.

j

voluit nominari , eligunt eodem Anno :378. die 26. Septemb, in pervi-

! d

gilio S. Matthzi Apoftoli, cüm ztatis fuz annos impleret 65. líte cüm

Ál

Avenione € vivis excefferat, Petrus de luna, qui apud S. irenem coacto

ia

Prefulum, ac DoGorum conventu orazzozem babuit in laudem bujus

i

4dinti-Pape, in Sedem Apoftolicam intrufüs fuit, qui dictus vulgó fuit

Benedidus XLlIL Urbanus VI. interea füccefforem habuit Bonifácium

1X, Bonifacius Innocentium VII. poft hunc eligitur Angelus Corriarius

cá tamen lege, ut Pontificatu fe abdicaret, i (ic unitas poftularet Eccle-

fie, quod & promifit, & nominari voluit Gregorius XII. Toto igitur

illo tempore duos Pontifices ftupuit Ecclefia, licet non omnes fideles

€os àt tales agnoverint: ut igitur publicum hoc & medio tolleretur fcan-

dalum, & milerabile Ecclefia fchifma non pateretur, congregatur Con-

cilium Pifis, in quo 1409. 25. Martii convenerunt Cardinales veri , fal-

sive 23. Archi-Epifcopi & Epifcopt 30o. Galliarum, Anglix, Poloniz,

Lufitanig, Cypri, Bohemie, &Sicilims oratores ; adfuerunt etiamg

j

j

Ti

Priores 41. Abbates g87. Priores Monafleriorum 3o. Generales Or-

1

t

dinum Mendicantium Predicatorum, Minorum, Carmelitarum, Au-

ii

u

guftinianorum: ad hoc Concilium fuére citati Gregorius , & Benedi&tus,

d

J 1

qui poft legitimas citationes non comparentes, velut contumaces depo-

firi, & privati, atquetanquam haretici, ac fchifmatici declarati fueruntg

,

"

omnibüsque Chriiticolis prohibitum, ne quem eorum Pa

pam nomina-

/jip

rent, aut tanquam Romano Pontifici obedirent,

His peractis ad novam

Jf

TA

electionem proceffum eft, & in (ecunda feffione

I

aM

elegerunt Petrum de

Candia dictum Alexandrum V, In hoc Concilio

declaratum fuit, guód

j

u

as fit. fuperius Fapá,

Conciliwm geutrale uuiver[am En!eäam reprafe

274

Sueftio1M. De Infallibilitate Couciliorum.

€ ad illud pertineat cognitio, ci judicium controverfiarum , qua Ponti-

catum Romanum fpeciaut. Extin&o Alexandro Romani Joannem

XXIII. fubrogárunt : hic Pontificatum adeptus Concilium Conftantienfe,

quafi ad continuationem Pifàni A.1414. indicit qui cidem etiam adeft,fpon-

détque fe renuntiaturum Papatui, (i Benedi&us & Gregorius idem fa-

cerent. Hujus promifli poftea poenitens factus, (imulato cultu die mer-

curii no&tu fugit Joannes XXIII. veftibus ruralibus perfonatus Scaphu-

fiam, fugientem Joannem plures fecuti fünt Cardinales , Curiales, & Offi-

ciales, qui tamen quartá feriá majoris hebdomadz, ne otficiis fuis, &

dignitatibus privarentur, rediérunt; multis tamen convitiis obloquen-

tes Concilio, illud ob receffüum Summi Pontificis folutum propalárunt:

quibus autem plurimi magna Authoritatis, & fapientiz viri repofüére,

Papam non e[fé fupra Concilium , [ed fab Concilio. Ad hanc (ententiam

neutiquam inclinari potuerunt adherentes Anti-papz Joannis XXIII.

l

W

quare ad difcordiam hanc fedandam omnémque controverfiam amoven-

dam , in quarta fefione 3o. Martii celebrata, ventilata fuit quaftio, an

D

Joannes effet fupra Concilium? & in ea fuit decretum: ^ ,Quo4 zpfa 3-

W

modus, 1m Spiritu Sanéfo congregata. legitime , GenerAale Coucilium fa-

m

ejens, Ectlefsam militantem reprafentaus, poteftatem À Chriffo imme-

N

diaté babet, eui quilibet , cujuscunque flatüs, vel dignitatis , etiamfi

m, ( ex-

l

papatis exiflat , obedire tenetur , n bis , qua pertinent ad fide

zirpationem dicfi [chismatis, et reformationem geueralem Ec

clefte DEI,

in capite & in membris.

In quinta feffione huic decreto acce

s

it aliud

LU

fequentis tenoris: Dec/arat ( Concilium ) quód, quicunmque cujuscunque

W

conditiont, flatüs , dienitatis , etiamfi Papalis, qui mandAtis ... aut

Til

praceptis hujus fAnéfa Synodi, aut cujuscunque alterius Comcilis genera

[j

dis legitim? congregati, fuper pramiffis aut. ad ea [peétantibus fnefes,

Ti

I

vel faciendis obedire contumaciter. comtemp[érit , mifr vefipuerit, condi-

gn& penitentie [ubjiciatur, (b debit? puniatur ,

etiam ad. Alia juri

f&

k

f'bfidia , f opus fuerit , recurrendo. Poítea partim Gregorio, & Joan-

ne cedentibus, partim Benedi&to tanquam pertinace eliminato , fuit ele.

lm

&us in fuccefforem D. Petri Odo de Columna Cardinalis Diaconus $.

Wt

Gregorii ad velum aureum die rr. Novembris, qui in reverentiam 3.

At

Martini voluit nuncupari Martinus V. Hic poftea indixit Concilium Ba-

!

filez : fed cüm ante ejus inchoationem obiérit, illius fücceffor Eugenius

ft

IV. Julianum Cardinalem ,ut Concilio prxeffet , Bafileam mifit: verum

h

€àm Patres dicti Concilii decretz Conftantienfia circa Authoritatem

Ti

Pontificiam renovare cogitarent, id fümmus Pontifex intell

l

ens , Con-

Q

äa, &

con-

€ilium revocavit, & omnia, qux circa Pontificem fuerunt a

fir-

N

"Art. ult, An Concilium Generale fit fapra Papam ?

27$

M

- firmata, tanquam impia, facrilega, & nulla Summus Pontifex damna-

vit & reprobavit, En! in compendio totam rei feriem, unde nata eít

15..71

tam vehemens concertatio inter eruditos, num verum (íit, quod Con-

pO'

f

cilium fit fupra Papam? & pro hac quæ&iong clariüs decidenda , fit

I^

$ II

N

fj

Qzüusdam Premilfis Jententia Catbolica flatuitur,

j

& probatur.

qü

.

1

67. Ræhotanduh eft przmoó, quód propofita difficultas duplicem pof-

f

fit habere fen(um:; prmus eft, an Concilium generale legitimé

j

à Pontifice congregatum, cui tamen Pontifex neque per fe,

Wl

neque per füos Legatos prefidet , vel tamet(i ejus Legati przfideant,

Q

t:men ipfius inftru&tionem non fervant, immó, & contra ipfius volunta-

(

temfimul cum Concilio procedunt , fit majoris Authoritatis , & poteftatis,

)

quàm Papa verus, & indubitatus. ecwzdus eft. Utrum Concilium ge-

nf*

nerale (imul cum Papa vero, & indubitato prefidente, & confentiente

D

i

vel per f&

el per alios fit authoritatis fublimioris , quàm Summus

Pontif

tl

if

(Ys.

ut in ipfum , ejüsque fücceffores aliquà poteftate coa&tiv

utt po

r

i

lul

ne Àü

otandum e&:/äcundö, fermonem hïc non efle de perfectio-

)

( d

itatis extenfivé tali, nam hoc ex fe indubium eft & certum,

quód ficuti DEUS cum creaturis eft exten(ivé perfe&ior, ita etiam Sum-

f

d

' ;w,

mus Pontifex cum Concilio; loquimur igitur folàm de perfe&ione po-

teftatis intenfivé tali, an hec eminentior , füperior, & major (it in Sum-

"

^

mo Pontifice, quàm Concilio generali? Parti pro Concilio generali mili-

tanti adhxrent non tantüm heterodoxi, fed etiam Orthodoxi Do&o-

!

[1i

res , difpari tamen fundamento, & principio: fiquidem illi defendunt

Romanum Pontificem in fua poteftate & Authoritate non excedere ul-

gu

lum alium Epifcopám, confe

" i

quenter ficuti alius quivis Epifcopus fübdi-

tur Authoritati Concilii

generalis ita quoque Romanus Pontifex. I(ti

)

f

autem, fcil. orthodoxi, tuentur, quód Summus Pontifex fit quidem fu.

perior omnibus Epifcopis omnium Ecclefiarum, fi

figillatim, non tamen

j

fi conjun&tim confiderentur,

Rationem hujus dant: quia indefe£tibilitas

a

in rebus fidei non fuit conceffa Summo Po

m )

ntifici principaliter, fed tan.

tüm inftrumentaliter, Ecclefig veró in un

um congregatz illa data , &

[leL

uód

conceffa eft ut fubje&to, & caufa principali,

Ex hoc inferunt /2»0,

15101!

Summus Pontifex absque Concilio poffit aliquid falfum definire, & de-

v

^ma

i

ter-

av6

Aasffio T. De Conciliorum Iofallibilikaté

terminare, im quo cafü poterit pro neceffitatis exigentia ab Eccleffa ju-

dicari. puniri, & deponi. Inferunt 24. quód deficiente Pap& per mor-

tem vel naturalem , vel civilem, aut (i noluerit Concilio intereffe, tota

fuprema poteítas. devolvatur ad Concilium, quod:in.dato cafu. poterit

infallibiliter decidere controverfias fidei, (ancire leges, difpenfare indul-.

gentias &c,

GContra. hos. i

rum. fententia.

g'itu; cum C.O.mnmgiori modernorum. DoCo-

69. Dico, Cencilium. generale etinps fecundo modo confideratum um

eff f'apra. Papam , fed potins ecomuer/o. Probatur z, ratione efficaciífi-

ma; S.Petrus, & in hoc omnis in Pontificatu Romano legitimus., &

verus Succeffor; fuit à Chrifto.conftitutus tanquam Caput totius Ecclefise;

£

& ejus Supremus Monarcha,.item vcelut fummus Judex, ad.quem exom-

T

nibus. Orbis. Catholici. partibus datur appellatio, ab illo autem ad' nul-

!

lum. tribunal, immó nec ad Concilium generale,-huie concredita

*

eft illimitata, & À nullo dependens poteftas. folvendi ,. & ligandi

a

Chrifto. Domino. ,. eidém demandata fuit Cura Paftoralis. in. omnes

D

oves in. ovili Chrifti congregatas., ad: hunc neceffe eft, mitti; omnia:

N

Concilia generalia pro: confirmatione,. & per hanc pro infallibilitate ob.-

n

tinenda, ita ut fine hac Concilia dubiz, immó hulle authiüficatis. fintz

fed lumine nature notum eít, Caput non:membris,. Mor

ham non

non

fubditis, Summum Judicem non inferioribus, Supremum

ovibus, infallibilem arbitrum, & Divina quafi jura tenent

bi.im

ii

tiusé

jurisdiCtione, & authoritate fubjeGtis fübdi, & fübordinari,

t

converfo: ergo Concilium generale ,. quocunque modo. confideratum;.

E

non füpra Papam; fed potius Papa. fupra Concilium eft. — Maj.. conftat:

evidentiffimé exfüpradi&isprimáparte queftionibus 2; 3. 4 & . fusé tam

nge

ab autboritate Sacre Scripturz, Traditionum Apoftolicarum: , .quinque -

Q

primorum Conciliorum , SS, Patrum. quinque primorum fxculorum de«

d

ductis.,. probatis, & demonftratis.,, qu& omnia videri.poffünt. locis ci«

DT

tatis,

:

d

Ccnfi'rmathr 1740;ab authorifatfe Concilii Latéranenfis ultimi füb Leo:.

ne X. feff. 1. ita decernentis: Rogsamum. Pontificem tauquam fuper ome-

l

l I

min:Concilia autboritatem babeutem:, Conciliorum indicendorum , trans-

D

ferendorum», ac diffülvendorum plemum jus. eb- poteflatem babere , ue«

DT

dum.ex $. Seraptura teff imonio, diclis $8. Patrum, e?r aliorum Romana-

lt

zuam Poutifcum;

Je - propriAeriam eorundem-Conziliorum confefftoue ,ma-

BU

euifefte cozftat: . Ex hoc teftimonio clariffimo evidenter conftat , non fo«

H

lüm certum effe,, fed. etiam exprefse fide Divinà eredendum , quód Papa:

hl

fu.grair

P

»

ATT

Av l, i Concilim Géierale ff füpra Papam?

W

füpra Concilium authoritatem habeat, pr&fertim cum.hoc decretum.fa-

(f

&um füerit, tefte Labee tom. r4. faero approbamte Comncilio:

Qu

Confirmatur 27 ratione:. Eo modo prxeft Summus Pontifex. toti:

n

Ecclefie , etiam pergeneralem Synodum in:unum congregatz , vifibiliter ,.

y

quo modo Chriftus Dominus defacto preeft invifibiliter ,, & , fi adhuc

Q

nobifcum conver(àretur ,. preeflet etiam . vifibiliter: Vicarius . enim., ha-

bens à füo Principali illimitatam, & irreftrictam. poteftatem ,. atque au-

.

Mi

thoritatem, eodem jure ,. & privilegio gaudet, ac ej

us: Principalis.: atqui

J

j

N

Chriftus Dominus cum eminentià, & füperioritate preeft toti Ecclefiz:

quomodocunque tandem con(ideratz invifibiliter ut Caput, & ita prz-

)

i

l

Ij

e(fet vifibiliter,.fi adhuc. viibilis nobiscum conver(aretur: ergo: eodem

modo , eodem: privilegio, & jure, eádem. eminentià, G fuperioritate

9m

E

praeeft eidem. Summus. Pontifex, & conftitutus à. Chrifto Domino pro

al

gubernanda Hierarchia Ecclefiattica Vicarius..

i

Confirmatur 57/0. Regimen Ecclefiafticum,, ut fapra p; 1. q. 1. 3. 2«

Vsl

eftendimus., eft monarchicum ; atqui in. Monarchia fümma poteítas eft

penes unum Monarcham z ergo» in-Monarchia. Ecclefiaftica. vitibili fupre-

Jf

;»

ma poteftas.eft penes. unum Caput vifibile fcil. Romanum Pontificem ,

& non penes Concilium generale, alioquin effet regimen democraticur..

g

m

Confirmatur 47à; Ille (üpremam poteftatem habet füpra Concilia ,.

qui omnes judicat, ille veró à nemine; immó: nee à Concilio generali

N

J

judicari poteft : atqui Summus Pontifex omnes judicat , quotquot ad:

N

Y

eum in dubiis rebus fidei recurrunt, ipfe autem à nemine, nequidem à

Concilio generali judicari poteft, uti fupra fuit declaratum : ergo &c.

VaL

(0

T

7o. Dices. Quamvis in Regnis. fümma poteftas formaliter i

Kege fit, hzc tamen radicaliter in tota colle&tione populorum martet ;.

i

W

i

quia ab hac illa derivata eft : ergo licét demus,. poteftatem Ecclefiafticam:

debere effe monarchicam ,. confequenter formaliter apud unam Monar--

Qub

lM :

cham , neceffe tamen eft , ut illa derivetur in ipfum à Regno Ecclefiaítico ,.

five Conciliis generalibus, adeóque radicaliter in ipíis refideat..

)

Refp..'N. paritatem *. latum.enim difcrimen eft inter regna tempora-

il

lia, & regnum Ecclefiafticum Chrifti Domini 5. in- illis enim locam ha--

"

p

bent, que dicuntur in antecedenti, fecus veró in hoc * cujus ratio praeci-

j

pua eft, quia Kex principalis illius non eft purus homo, fed Chriftus Domi-

!

"

nus tanquam DEUS- Homo;qui in quantum DEUS,Rex & Dominus eft'om--

un

nium.creaturarum , & in quantum homo , ei data eft omnis poteftas crea--

W:w

turz etiam poffibilis , quz illi debita fuit ratione excellentiz unionis liy--

yil

poftatice , ex confequenti nonab Ecclefia factus eft Chriftus Rex', fed po-

j

il

O' zoffro:

fl-rj

Siis. ipfe (uam Ecclefiam fecit regnum Apoc, p Feciffz zos DE

m

a

VETTMPS,

278

JSuaflio II. Deinfallibilitate Conciliorum.

veanum , €-Sacerdotes. Hinc Matth. 34. & Habac. 5 . regaum Chrifti fa-

miliz comparatur; nam ficuti ab hac Paterfamilias non conftituitur Pa-

gl

ter , aut Dominus, fed potiüs ab ipío familia; ita neque Chriftus, aut e-

ius Vicarius ullam accepit poteftatem, & authoritatem monarchicam ab

Ecclefia, fed potiüs hzc ab illo eam obtinuit.

71. Ex di&is colligitur , quód Summus Pontifex non folàm non

poffit judicari invitus à Concilio generali, verüm neque fe judicio coa&i-

vo Concilii fübmittere.

Ratio eft 1. Quia dejure Divino competit Sum-

mo Pontifici füprema poteftas, & effe Caput totius Ecclefiz , etiam per

modum Concilii congregatz : atqui Summus Pontifex non poteft difpen-

/

fare in jure Divino: ergo exiftens Pontifex nequit ulli fupra, aut contra

[r)

fe ipfüm poteltatem coactivam concedere, . Quód DEUS (ibi foli re-

j

fervavit, non poteft Summus Pontifex aliis judicandum committere: fed

DEUS foli fibi refervavit judicandas caufas Summi Pontificis, ut ex füpra

fft

robatis conftat : ergo &c. — Poteft tamen Pontifex füam caufàm judicio

It

l

difcretivo Patrum Concilii generalis, vel Provincialis committere, com-

romittendo in ipfos tanquam in arbitros, non tamen tanquam in veros

LU

Judices, quia eorum fententiz, etfi ex vi promiffionis teneretur acquief-

A

cere , ipfum tamen invitum cogere non poffent,

Q

D

$. III.

Qu

Fundamenta Adver[ariorum. diffantur.

if

72« Biic, 1. illud Matth, 18. ubi precipit Chriftus: 4 peccaverzr i5

te frater tuus eic. dic Ecclefie. Vel ergo Romanus Pontifex

Fl

Af

inter fratres noftros numerandus non eft , vel quoties peccat,

Atj

ad Ecclefiam in Concilio oongregatam deferri debet, & ibidem corripi

At

ac judicari, przefertim, cüm Chriftus tunc loquebatur Apoftolis, inter

re;ælk

quos erat &Petrus, cujus Succeffores volunt Romano - Catholici effe

m

Pontifices: fed primum ncn admittitur; ergo fecundum admittatur ne-

ünf

eeffe eft; quomodó autem Summus Pontifex erit fupra Concilium, fi ab

Dlï'lm«

hoc corript, judicari, & deponi poterit ?

Tltl

)

Refp. Chriftum in citato

loco voluiffe inftruere Apoftolos , & in

T

eis omnes fideles, quomodó debeant fraternà charitate fuos confratres

74

delmquentes corripere, ita, ut fi frater reus te fraterné corripientem

D

D

non audiérit, teflibus adhibitis fortius arguatur; fi veró per hoc refipif-

cere nolit, mandat Chriftus, ut eum deferas ad Ecclefiam, quam fi au-

üSCld(

um

dire abnuat, fit tibi ficuti Echnicus & Publicanus.

Ubi nomine Ecclefiz

in:;lligunt Chryfoftomus & Innoc, III, in cap. zovz£s extra de judiciis,

ly

p

edrt, ult. o Con?ilium fít fupra Papam ?

179

t

Epifcopos , feu Prapofitos Ecclefix , qui Ecclefiam reprefentant , ficuti Re-

Qu

es fua regna. — Senfus igitur eft, fi frater peccans privatis correptioni-

V

bus non refipifcat, deferatur ad Epifcopum loci, hic veró ad Archi-Epi-

md

fcopum, vel Patriarcham, & hic fimiliter ad Romanum Pontificem, vel

gencrale Concilium, cui hic prxíidet: fi autem ipfe Pontifex delinquat ,

LU

cüm fit füpremus Tudex , ejus judicium fbli DEO eft refervandum.

Ita

o

docet Bonifac. VIIL. in extrav.uzam fazézam tit, de zsajorit. e& obed. di-

LOU

cens: 5 deviat terrena. poteflas , judicabitur à poteflate [pirituali, ff

im p

deviat [piritualis ,mimor A majori ,fü veró [uprema, À DEO félo, nom ab

fjj

domine poterit judicari. Ex S. Bonifacius Archi - Epifc, Mogunt, diít, 40.

o

can. // Papa. Cumntfos , i

nquit, judicaturus à nemine eff judicandus , nif£

Y u

depreheudatur À fide devius.

T

73. Replic. De jure naturz eft, ut membra putrida totum inficien-

li

tia amputentur: ergo fi Papa inficiat Ecclefiam

; eodem jure deponi po-

judicia

teft,

n

Refp. Antecedens tenere in membris nàturalibus prater caput, hoc

jveni

enim amputato nulla falus erit corpori. Item , etiam locum habet in ca-

quite

pite politico Reipublice temporalis , quia hoc dependet & cor

pote, fuám-

que authoritatem ab lllo accepit, confequenter ab illo amoyeri poteft ,

ne totum inficiat, aut deftruat : aliud eít de Ca

pite corporis Ecclefiz,

uod non à corpore, fed à folo DEO fuam

poteftatem accepit.

74. Inftabis, Maneret ergo Ecclefía fi

ne remedio, (i Papam in popu-

lum DEI graffantem, illüm

que deftruentem deponere non poffit.

n

T

Refp. In dato cafü licere refiftere Pontifici, non ipfüm judicando,

Dort/

puniendo, vel deponendo , fed non faciendo , quod precipit, vel impe-

, ?CC. ]

diendo, quod executioni mandare nititur, aut fi etiam opus fuerit, vi

no

l

& armis repugnando , non per modum Judicis, fed per modum vim vi

hg j

repellentis, quod lex naturalis di&at. Multó magis liceret tunc ipfüm.

yi

Il

fervatà debità reverentià admonere, & modefté corripere. Adde, quàd,

cüm falus, & confervatio Ecclefie vel maximé nitatur promiffionibus

g

lümww l

Divinis, & fpeciali proteione Chrifti Domini, fi debité invocatus fue-

rit, Pontificem taliter graffantem fit vel converfürus , aut € medio fub.

laturus, antequàm Ecclefiam deftruat.

( &n

75. Objic, 2. Potentia agendi ma

gis principaliter eftin toto, quàm

n

Wl

d

W

in partibus, ut conflat in naturalibus: ergo major poteftas definiendi ..

decidendi, & judicandi e(t in Concilio tan

quam toto corpore myftico,

um

j

quàm in Pontifice tanquam Capite, & confequenter parte illius.

i

(

J

Refp. Antecedens in naturalibus ideo verum effe, quia tota agen-

fT

&i potentia provenit ab 'iqtrin—ieco, quod magis principaliter dicit to-

j

]

e

tuim

280

i3:uaflzo I. De zufalisbilitate Conciliorum.

£um, quàm tantüm partem ; i my&icis', vel politicis autem non tenet,

.quia ejusdem poteftas oritur meré ab extrinfeco , & quóad Ecclefiam

& Chrifto Domino , quem ipfi Pontifici, & non Concilio potiorem, &

cipaliorem poteftatem coneeffiffe, Sacra Scriptura aperté teftatur,

prin

76, Sed quid deConciliis Pifano , Conftantienfi, & Bafileenfi, quee,

ut fupra vidimus, etiam approbante Summo Pontifice definiérunt, &

declaráàrunt Concilium efle füpra Papam? Ad ea, quz in Pifano acta

funt, dicendum, quód illa omnia fuerint illegitima, & nulla: nam illud nec

confirmationem à vero , & indubio Summo Pontifice obtinuit, nec me-

ruit; fiquidem., ut plurimi Doctores teitantur, illud legitimum Conci-

lium noníuit, fed.conciliabulum, utpote fine Authoritate Summi Pon-

]

tificis convocatum; audiatur de hac re $. Antoninus 3. p. tit. 22. C, y.

i

$. 3. ita difcurrens : Gregorips vero re[pondir ( Patribus fcil. Concilii

[

Pifani) zoz Ad eos pertimere comgregare Concilium, fed ad zpfum ut Pon-

li

zifcem Romamum , quod celebrare volebat. uom Pifis, [ed alto im loco, vi-

[

delicet im foro Sulii , ipsásque Cardiuales eum fequi. debene ad. lotumy,

[

s»m ipfe eos, quia mom debemt à capite membra vecedere : fed zmembra

0

Multiequidemíunt, qui dicunt, Pifanum Concilium fuiffe ex

1

caput [equi.

€o legitimum, 'v

el faltem non pofitivé illegitimum, quia in illo fuit ele-

qu

W

étus Alexander V. qui ab omnibus fuit habitus tanquam verus Summus

Pontifex: nam licet id aliqui, inter quos nofter Eminentiffimus Cardi-

[

qalis ZEgidius Viterbienfis in H. M, S. Seculo 20. & ante iftum Joannes

T

Gerfon lib. 4z Pata exauthorari queat , afferant ; multi tamen his con-

ht

tradicunt, & contrarium defendunt, adeó, ut tefte Palatio in vita ejusdem

W

num. 2. Romani Pontifices poft Concilium Conftantienfe Alexandrum

I/fäl

V. non abíoluté dixerint Summum Pontificem, fed cum addito 42 þm

&

eledieutia. Nel demus Concilium Pifanum, quod cum probabili Scri-

4f

M

torum fententia nec legitimum, nec illegitimum füpra admi(imus, fuif-

E

t

fe omnino legitimum, ej

üsque a&a, ut plurimi Hiftorici ferunt, confir-

£s

mara; Ea tamen ad folum tempus fchifinatis extendenda teftatur nofter

mmq

P. Rolliers ez Labee tom.t 1. qui infüper ex Alexandrorefert,quód quidem

[

fententiam à Pifano Concilio coditra Benedictum, & Gregorium latam

V

confirmaverit, & omnia alia decreta Concilii approbaverit , qux adex-

ic

tin&ionem fchifimatis fuerunt ftatuta tanquam à Concilio legitimo, non

apa

tàmen omhia illimitaté, Rario illius forté erat , quód in cafu dubii Ca-

pitis Ecclefie Suprema poteítas fchifinatis fedandi devolvatur ad Syno-

l:

dum generalem. — Et hoc optimé cenfirmat refponfam Concilii Pifani

ls

fxpecitati; Huic enim , vt refert laudatus Palatius, cüm Gregorius,

fj

!

à quo refignationem Supremi Eccletie Primatüs prztendebat , opp

onee

—

:

fcrg

"Art -ule. p Coucslium GenerAle fft fapra Papam?

58tf

ret, Concilio effe Papam Superiorem , refpondit: ^Jrm boc cafu particu-

W

lari fchismatis , i quo tres de Pontificatu contendunt, Concilium effe u-

dicem legitimum ef ordinarium:

W

uia cim duo non po[int effe Capita,

n

nec unus ftt [uperior altero, ei» adhue intognitum [ft , quale fit caput s

,

&:1'

poífe eembra comvenire, e uniri, ut reetplaut , & uniautur. Capiti

i

f«?.

;,a&æ

77. Quantum ad flatuta Coanilii Conftantienfis ; nihil derogant ve-

]

ritati prefentis afferti, Nam Prz. Quando Concilium Conítantien-

u)

fe ftatuit Concilio fübeffe Papam, illud non fuit plenum, confequenter

h

uaftiones de fide nequfit decernere; aderant enim tantüm Przlati, qui

u

artim adherebant Joanni XXIIL partim Gregorio XII. partim Bene-

( ï"

di&o XIII. Et bi nunquam unanimiter. confenferunt in decretaà Concilio

nl

ftatuta, hinc Eugenius IV. in fua contra Bafileenfes apologia re&té fcri-

i

bit: Qui Covflantia confidebant , unius tantum obedientie Symodum

"

füciebant : nec tamen hi omnes in eam fententiam comvenerunt , fed

m

nonnulli veclamavére gv aviores, qui f'repente multitudéine fuperati , ff

2

euti bis noviffemis temporibus, ubicarnales exuberant paffiones, factum effe

moanifeflum eff, audiri nequiverunt, Hocampliüs confirmatur per:hóc:

fs

NÀ

quód, uti teftatur nofter P, Rolliers, Cardinales & Regis Gallie Ora.

tores ante fefs. f, jun&i aliis Cardinalibus in camera paramentorum fe-

u^

hu

cretó proteftati fuerint, quód propter fcandalum evitandum ad feffio-

yif

Ó

nem eant, non animo confentiendi his, qu« audiverant in ea flatui de-

)

I

jjd

bere, Unde videtur motus Cardinalis Florentinus, quód noluerit de-

creta promulgare, fed fuerimt promuntiata fequemtes propofrtioues per

.WM

un

eleiium Pozuanienfem.

Immó poítquàm nationes Germanica, Aneli-

ca, Hifpanica, Gallica, & Italica de eligendo Supremo Capite Ecclefize

"

eà füb conditione poft loagam altercationem conveniffent, ut ante co-

il

ronationem de reformatione ageret Pontifex, Eàdue fact4 à Martino V,

'mJS»

ejus implementum pretenderent; putasné Martinum Concilio paruiffe?

nunquam; fed pro tutanda , & demonfítranda füa fuprema independen-

t

te, & abfoluta poteftate refpondit: Quid Papa-electus ligari nos poffrtg

M

& huic refponfo omnes Patres Concilii fe fe fubmiferunt: quomodó jam,

^

edic bone mi ,

hec componi poffunt, cum fuperioritate Concilii fupra

:613)

"

F j

Papam?

t

Secundó, Concedamus illa decreta fuiffe à Concilio univerfali fta-

ij

J

D

g

tutà: nullibi tamen conftat ea approbata fuiffe à Supremo. Ecclefiz Ju-

l

J

dice. Nam Martinus V. ea tantüm decreta confirmavit, illisque robur

(

fidéi adjecit, quz conciliariter fuerunt fa&a à Synodo, id eft, qux mo-

(f

examine, & difcuffione erant defi-

(

K gii?rum Conciliorum cum previo

n

) ^

nita?,

282

QSuueffio I De iufallibilitate Co mz'li'aru'mr.' |

nita, de quorum tamen numero. non fuit. ditum. decretum de füperio-

ritate Concilii füpra Papam ;; in hóc: enim. condendo, ut aCta Concilii

docent, nulla diícuffio: intercefferat ; . hinc ftudio in- cenfirmatione ad-

jecit Summus Pontifex , quód rata habeat deereta fide£: hsc: autem ea

folüm erant, qux condemnationem: Harefis. W'icklef, ,& Joannis.Hus.

€oncernebant, Hinc Notarii ejusdem; Synodi dum 4. Maji promulga-

bant celebrandam effe feffionem de materia fider, adjungebant : videli-

cet- faper: condemnatione. memoria: foannis: Wickief. . 'landem teftatur

Schelítratius.duos fuiffe:manufcriptos codices Concilit,, in quibus triplex

titulus habebatur ,. 25045 fcilicet zeformazionte,, & ftder', quoties autem

titulus. Z zzateria. fidei praefixus.fuit ,. toties Patres. (übillo titulo de

W/icklefiftis, Hufitis & csteris.hzereticis egiffe comperitur.

*

Tertià, Admittamus etiam ultro: illud: decretum füi

ffe: appro

bätumx

;

3 Martino. V. & Concilium in illo-ftatuendo non erráffe, quid inde in-

h

l

fertur? Hoc utique, quód Concilium generale fit fupra Pontificem: du-

df

bium, & incertum,, qui habetur pro nom Papa,. ficuti cüm quis dubita-

turconfécratus,prononcon(écratorepuratur; & eget nová eonfecratiene;,

Ti

fti

c: venieus, de presbyrevo.mom Üaptiziato.. Quare ftudio Patres ilfam clau-

fülam appofüerunt in decreto. illo formando, Z bis que pertznent ad:

qu

N

fidem, i extirpationem didi fübismatis. Ex hoc aperté infinuat, quód

dt

illud. decretum ad folum tempus fchismatis. extendi voluerint di&ti Pa-

ant, Refürmationem Genexalem: Ecclefra:

lii

tres, Nec obeft, quód. fübjung:

lat

DEL imcapite e£ membriss nam: i

mprimis: multi dicunt. Authores, in: co-

dicibus purgaris, quales; tantüm ante

Concilium;: Bafileenfe reperieban-

VUf

i

li

tur, ea verba nomrepeririz Et (it, quód im codicibus:

originalibus illa

repesiantur, tunc intelligenda fünt de

Capite ambiguo, &incerto , qui.

ia

habetur, & reputarur pro: nullo. — At

ue.in: hoc: f&nfir explicat Duyalius.

Gerfonem: Almainum: aliósque: Parifienfés;,

qui: tempore di&i. Concilii

voluiffe, quód; Concilium

Conftantienfis: vixére,, illos fcilicet: cantüm:

fit (üpra Papam incertum,, & dubium,. nom veró;leg

itimum;& indubita-

tum..

Ouia cüm» tunc Ecelefiz &orrendo: fchismate. laboraret ,.

& illud:

amovere omnes . Przlati: ac 'Theologi fümmopere: defiderarent , nullum.

D

autem: medium iliud! tollendi videbatur: excogitabile, quàm: Conci 'um

artibus:

Concilii:

enerale ,. di&ti' Phrifienfes,, & alii vequum: duxerunt à p

flare; illiusque: Authoritatem: fupra Fontifices dubios,.

& . incertos: ele-

abo

vare, non: veró füpra legitimos:s: In: his: enim: jatm olim: agnovére füpre-

Áin

mam poteftatem: antiquiores Ecclefia: Gallicanze Fatres, Ireneus, nolter

j

S, Profper; Alcuinus, Lanfrancus &c; ut teftatür idemDuvalius, àquibus

11€.

iRIpo

t

apn. eft' eredibile. Gerfonem: Cameracenfem ;, & alios röigsä recei

I€.

€

l

N

4rt. ult. a;!n-;Camïlium' GenerAle fíé fupra Papam?

283

Preterea fipe laudatus Duvalius expreffé hzc fatetur: Cone///um effe

Jj

fupra Papam , wemo nunc efh ia Ecclefta , qui ita féutiar , prater egre-

nv

ios ilos Diofcoros Vigorium T. C. «f* Rigerium Theoloeum ( utrumque

HU:

ichifmaticum ) quorum t vera effet fententia, totus Orbis Chriflianus,

qui contrarium fentit, infide turpiter erraret, — Nide infüper cenfu-

"

"

ram $. facultatis Theologice Parifienfis contra Mornxum apud noftrum

A

n

P.Leonardum Coquxum Do&oremSorbonicum in fuo Anti- Mornzo, in

qua diferté ad(truitur primatus Summi Pontificis fupra totam Ecclefiam;

M

hinc non habent Neo-Evan

Jl

i

gelici, cur rchuthpüitate DD. Parifienfium

tantópere glorientur.

T

78. Decreta, qu .

Concilium Bafileenfe de füperioritate *'Synöc'ïif

Xf

fupra Pontificem edidit, nulla funt, quia eo tempore , quo illa concin-

A

navit, non fuit legitimum Concilium, fed fchifinaticum conciliabulum;:

9

non enim adfuit Legatus Summi Pontificis , & przcipui Epifcopi jam

difcefferant, in quorum locum multi, contra communem formam om-

ii

((

nium antiquorum Conciliorum , presbyteri fuerunt introducti , & íu

munus przeidendi illegitimé fefe intrufit quidam Cardinalis Arelaten(is ,

i

g

quz igitur ftatuit, & definivit de füa Authoritate fupra Papam , nullius

funt roboris: & hinc ea reprobavit ipfe Eugenius 1V. qui non obftante

T.

j

j

depofitione di&i pfeudo - Concilii ab univería Ecclefia femper fuit agni-

"

tus pro vero Pontifice, . Deinde eadem improbavit Leo X. in Concilio

ji

Later. fefs, 11. Immó ipfe Felix V. à conciliabulo creatus Papa, fuz ele-

Y

W

g

Gionis nullitatem agnofcens, Nicolao V. Eugenii Succeffori ceffit, cui

etiam ipfüm Concilium Bafileenfe Lausannam translatum fe fübmifit.,

[

(

ut conftat ex Bulla ipfius Nicoïla;i €idem Concilio annexa,

u

yt

W

Cn[d

$. lltimus.

j

ol

j

Nounulle Impo]?ur.(g Proteflantium improbantur.

&lïlu

79. YO^X hoc, quód Do&ores Romano - Catholici Conciliis legitimé

BUHUJT'

p

M

j congregatis , & à Supremo Ecclefie Monarcha approbatis u-

thoritatem infallibilem tribuant, esque eam certitudinem, quae

(

ab omni fallibilitatis periculo remotiffima eft, ineffe doceant, non de-

«5*

funt Calvinifte cum füo Antefignano lib. 4. Inftit. c. 9. $. 14. qui inde

yc ll

pravo & perverfo criminandi fpiritu perciti, impudentiffimam illam

impofturam in Catholicos evomunt, Eos fcil. majorem infallibilitatem,

waS

D

& Authoritatem tribuere Summo Pontifici, & Conciliis ab eo confirmà-

j

ff.

cium,

l

tis, -quàm ipfi Sacra Scripturg.

n a

Sed horrendum cft/ hoc menda

Nam

T

284

uaffio I1. De infallibilitate Conciliorum.

Nam orines: Catholici palam afferimus, Scripture Authoritatem tami

quóad fe, quàm quóad nos, in quantum videlicet nobis-innotefcit ,:effe

longé majoris. Authoritatis ,. quàm: decreta Gonciliorum ; aut Pontifi-

cum. 'Nam g. $. Scriptura eft verbum.DEI, immediaté revelatum ,

& (criptum a. DEO; facris.enim-Scriptoribus vel revelat. DEUS imme-

diaté aliqua nova myfteria antea incognita, vel immediátée infpirat j:&

movet eos ad ea fcribenda, que viderunt, vel audiérunt , illósque ita

dirigit, ne in fcribendo à vero aberrent; .& hoc fufficit, ut (int, & di-

cantur DEI verbum, quia immediaté ab illo dictantur; licet alioquin

fint tantüm nota fcribendi, Hinc re&é Apoftolus Paulus:2; Timoth. 3.

Omnem fcripturam Divinitus- infpiratam docet; |Cui confonát Apofto-

lorum Princeps 2. Pet. 1. dicens: . Now enim: voluntate bumauá alfata

eff aliquando prophetia, [ed Spiritu Sanéio in[pirati locuti fuut. [mncti

i

DEI homines.

At Concilia nec habent, nec fcribunt immediatas reve-

lationes, fed tantàm definiunt, & declarant, quzenam fint à DEO reve-

lata,. queve tradita, & ex illis per difcurfum conclufiones eruunt..

:

Sectndà. Scriptores Sacri neütiquam erraré poterunt non folüm im

decretis fidei, & morum generalibus, qux totam Ecclefiam, & fàlutem

E

omnium fidelium concernunt , verüm neque in rebüs particularibus,

ïl

vel ad unum tantüm hominem fpe&antibus, quiaà DEO tanquam pri-

mà veritate fallere & falli neícià di&antur. At Summus Pontifex cum,

& (ine Concilio poteft errare non tantüm in; queftionibus facti, fed etiam

in judiciis, & preceptis particularibus morum , qua fcil. non toti Eccle-

li

fix , fed uni , aut alteri populo proponuntur , ex quorum errore non re-

hij

fultat magnum nocumentum, aut error in univerfam Ecclefiam ; cujus-

Q

modi fünt decifiones cafüum, & controverfiarum inter partes litigantes

v.g. adulterii, furti &c. in quibus error contingere poteít vel ex falfa

lu

anformatione, vel o

i

ba

Ecclefix.,

b-aut fubrcptione&c. & hoc (ine projudicio totíus

li

Tertio. In Sacta Scriptura non tantüm fententiz , fed etíam verba

d

ad fidem pertinent; fide Diviná enim credendum eít , quód in illa nul-

Q

lum fit verbum fruftra aut incongrue pofitum : at in decretis aut defini-

tionibus Summi Pontificis, & Conciliorum fola fententia, . non quàad

bj

verba, fed quóad fenfüm ad. fidem fpe&tat; quz enim n Conciliis fokim.

D

robabiliter ftatuuntur, ut funt difputationes, & explicationes, quz ad-

Qu

ducuntur, ad fidem non obligant. Quando autem decreta Conciliifint de

wll

fide, quando non, colligendum eft ex iisdem expreffionibus, quas fupra

pro- cognofcenda definitiva fententia Summi Pontificis adduximus, ni-

di

Tüh

) ri-

W

mirgm dum Concilium dicit, im&oerf:r)fuf y "nandamut , tauquam do

us

W

285

AAyt, ute. p Coneslium Gener ale fer fupra Papum?

W

»am Catbolicam deceruimus , explicamus Cc. item ex adjeta poena ana-

d

thematis &c.

quando ver nihil horum additur, non eít certum, rem

t

e(re df Hde.

"n

Quartb. Concilia generalia, ut fint infallibilia, & authentica, in-

ld

digent confirmatione Summi Pontificis: hac autem nullatenus indigent

ul

facre litterae, ut fentiantur authenticx.

Ex his facilé colligendum,

n

apud Catholicos Scripturam effe majoris authoritatis , quàm Con«ilia,

&

eámque his non poftponi, quamvis ordinarié in cognofcendo , & quóad

l

a

nos authoritate Ecclefie indigeat tanquam conditione applicante , &

lldi

J

proponente ejus authoritatem.

Et in hoc fenía intelligitur illud S. P.

vli

Auguttini ,. Evazgelro som erederem , nif me Eccleffe commoveret Autbo-

MR

Pitas.

Multa enim funt magne authoritatis, & authentica fecundüm

"

fc, quóad nos tamen non fünt talia, ni(i nobis innoteícant, & propo-

W

nantur Siautem aliunde modo quodam extraordinario patefieret no-

'9vA

H

n

bis authoritas Scripturz , five per ipfum DEUM immediaté, five per An-

Y.

gelos, tunc illa etiam non dependeret ab Eccleíiz: authoritate 'quöad

1

t 4

n0s ; fed potiüs taliter priüs cognita manuduceret aliquem fidelem ad

ww

a

um verc Ecclefiz ; modus tamen ordinarius cognofcendi autho-

0

ritatem S, Scripture eft per Ecclefiam priüs cognitam, five per ejus mi-

n

F'I

niftros , juxta illa interrogatoria D. Pauli Rom. ro. — ,uomodà credent

jt

ei ,quem non audiérunt ? quomodà autem atdient fíue pradicante?

ft

[tfl

8o. Nec obffat di&is r;; D, Gregorius lib. r.epift, 24. ubi ait, fe

i

venerari quatuor prima Concilia, ficuti quatuor Evangelia, quia to /7-

ynti

euf non fignificat equalitatem authoritatis, fed fimilitudinem, ficuti di.

a

citur Matth. . E(fote perfecfi , ffeut Pater. vefter celeflis perfectus eff.

j

vt

$1. Nec obftat 240. Quód decreta Conciliorum , & Summorum

ab

Pontificum fint equé à Spiritu San&o ac Sacra Scriptura, Quia hocpro-

bat, quód quidem utrobique zqualis certitudo, & infallibilitas (it, non ta-

P

men xqualis authoritas , Ram Spiritus San&us S. Scripturam immediáté ,

definitiones veró Conc

:

iliorum, & Summorum Pontificum tantüm me-

t

'

diaté revelavit.

E

li

V

82. Nec obftat 3770 Gratianus diít, 19. can. s camouicit , dicens :

[ [j

guM

Epiftolas decretales Pontificum inter Scripturas canonicas numerari de-

bere : & diít. 20. can. decrezales, affirmans, Conciliorum canones effe

sl

u []

ejusdem authoritatis cum epiftolis decretalibus: non , inquam, obftat,

ia Gratianus non ?quiparavit epiftolas decretales, aut canones Con-

j j

ciliorum in authoritate cum verbo DEI fcripto , aut tradito , féd tan-

Jb W

tüm voluit, illas dicendas Scripturas canonicas, prout Scripta facra &

Ti

1

canonica diftinguuntur à

non funt

profanis, öc Scriptis SS, Patrum , qus

1 Ml

zegul« nos obligantes,

8;. Que-

]

86

JSZueffioll, Be 'z'nfalliäilz'tai'e Copciliorum.

$3. Quxres, An Concilium generale poffit fua, vel precedentium

Conciliorum generalium decreta revocare ?

N. 1720. Concilia genera-

lia non poffunt revocare, aut mutare decreta dogmatica fidei , five pro-

. -—LCMo.

pria fint , five preecedentium Conciliorum à Summo Pontifice approba-

torum, Ratio eft clara : quia veritas fidei

; & Divina veracitas, cuiilla

innititur, eft prorfus immutabilis.

Refp. 242 Si precedentia Concilia in materia aliqua doctrinali

non abfolute, & fimpliciter definiérunt unam partem quzítionis contro-

verfe tanquam de fide tenendam, fed illam folàüm ut probabiliorem , &

veritati magis confonam fidelibus propofüerunt amplectendam v.

g. Bea-

tiffimam Virginem MARIAM fuiffe immaculaté conceptam , t

"

un

C po-

fteriora Concilia rebus omnibus accuraté difcuffis ?

& examinatis poffunt

prafatum dogma abfoluté definire, — Vel poffet etiam contingere , quàd

poft meliorem quzftionis difcuffionem , accuratiusque illius examen op-

pofitam illius partem definiant de fide tenendam: Atque in hocfenfu in-

telligendus atque interpretandus eít S. P. Auguftinus lib. r. de baptismo

C. 3. dicens: Jp/a plenaria Concilia priora à pofferioribus emendari ,csm

E

aliquo experimeuto qerum aperitur ,quod claufum erat

»€$* cogno[citur ,

M

uod latebat. Ratio eft, Quia major probabi

litas etiam quà talis à Conci-

a

[

io cognita patitur fecum abfolutam probabilitatem partis oppofitz , qua

li

poft principiorum , quibus nititur, accuratiorem diícuffionem, decurfu

T

temporis verior, & prz alia abfoluté definibilis apparere potelt,

Refp. 37/0. Pofteriora Concilia poffünt revocare, & mutare decre-

qi

ta prioris Concilii circa qua(tiones fa&i ; e.g. fi in priori Concilio aliquis

m

Epifcopus fuit cujusdam criminisfalsó accufatus, ac juxta allegata, & pro-

Pïld1

bata damnatus, && depofitus , poterit pofterius Concilium fententiam la-

Q

tam emendare , & revocare, illümque fuz dignitati reftituere, /f expe-

Ti

rimeutorerum ( utloquitur$, P. Aug.)aperzatur , quod clau[um erat , &

claréinnote(cat illius innocentia. Idem quoque tenet in decretis , quz Ec-

N

clefie regimen ac reformationem concernunt, Nam licet illa.à prioribus

Conciliis pro ratione, & circum(tantiis temporis faluberrime ,& pruden-

Is

D)

tiffimé fancita fint; dum tamen deprehenduntur pofterioribus tempori-

b

i

bus minüs convenire, aut inutilia effe, poterunt :

a

pofterioribus Conci-

liis mutari, & alia fecundüm

Q

dinari.

rationem temporis magis accomodata or-

Hec enim fequuntur

naturam legis humanz , quz juxta tem-

EU

porum , locorum, & perfonar

"

T

um «circumítantias mutari debent, ac fo-

NI

lent, ut docet S. P. Auguftinus

delib.arb. c. ;. & 6. & difertiffimis verbis

Q

confirmat Artaxerxes c. ult.Eft

lg

jubeamus , ex animi n

h. dicens: Nec putare debetis , ff diver[A

offri venire levita

feg

[4

d pro qualitatb , Cb nt«

M

celfstate tempormm,

/

vt Reipublice pofcit utilitas, ferre feutentiam.

e98( 257 )8t»

yetetbeto al ao ao d a ao a a ass ob o as atb a

j

"

Wääääää OEU OsQeQe r Mp dbok dode OE

"

d ap d9 o 'qo QU GU G UP QU GG GD QU GU QPGD o Gs Go QU GR

d

LU

SYNOPSIS

t

ii

UESNELLIAN/E

It

nl

/CAUSE

Coram

ja

Q«

Hlluftriffimo Archi- Epifctopo Mechlinienfi

J

Belgii Primate difcuffz , & jiuc;icatæ;.

judi

.0

| An&tiffimusD. p. m. Clemens Papa XI. ut füpremus Hierarcha faluti

N

con(ulens . dominici gregis , indi&tis de more precibus , ac Divint

tl

, Numinis invocato auxilio,. varias. ex. Quesnellianis fcriptis: pro-

L

pofitiones excerpfit , profcripfit , & dammavit ,, quoniam: füb fpe-

M

cimine pietatis letlrale virus contegunt ,. efsque Calvmiang ; Bajanz,

VU

ac Janfenianx hzrefes jam pluries damnatz,. fucatis. verborum. ambagj-

1

bus. denuó füfcitantur;

7

Exprimit Pontificium diploma librun , ac to-

li

i

mos , unde: propofitiones excerptz fünt;, fed Authore innominato ; vel

quiaSummus Pontifex pro ingenita benignitate voluit parcere nomini ,. ac

(

famo Scriptoris , vel quoniam moris.eft apud'Sedem Apoftolicam, pervería:

damnare dogmata füppreffo nomine dogmatizantis, Hunc merem jam

Y

u

V?

xidem: fervandum: monuit: P. Auguftinus lib. 2. retradk. c. 23. & ficut:

rdmll

charitas Chriftiana. correptiones docet: exercendas: cum: dilectione ho-

u

migum , & odio: vitiorum ;; ita & correctiones odio tantüm falíitatum.

Nec novum eft in. Eccle(ia, Viros.probos, ac virtute fpe&tabiles ,, immó

W

& San&os interdum erráffe : id vel folo S, Cyprianr Epifcopr, & Marty-

Qon»

ris exemplo: manifeftum: eft;, cujus errorem,. & in: San&tum Papam Ste-

yi

Ml

phanum duriorem locutionent , purgatam: Martyrio dicit S. P. Augufti-

nus, Quamobrem deteftanda cenfetur- Joannis Dall«i Calvinifte auda--

1mr0x

cia in. libro: , Geneva edito de: bono: ufi Patrum ad' definienda Reli-

j

jl

gionis capita , ubi recenfet varios San&orum Patrum errores, uteorum.

QU

authoritatem: nihili faciendam decernat. . Turpiffimi hominis iftius im-

(

pudentia ipfis etiam hareticis execranda apparuit, adeo, ut Scrivene-

rus alter etiam hereticus, ftomachans foetidiffimi oris foexiditates, ipfüum;

[

jl

;fngugnavexit-w.

Nusquaamm

g

i

*38 (288) $0e

Nusquam erravére fan&i Patres in his, qu concorditer, & una-

[

nimiter tradiderunt, quapropter Ecclefia ipfa in rebus fidei diffiniendis

fan&orum Patrum fententiam expendit diligentiffimé, ut patet ex Con-

1

cilio Viennenfi Clementina unica Ze $us Trinitate, ubi dicitur: Nor

ad [anciorum Patrum, ej Docforum, communem [eutentinm Apoffolice

confiderationis aciem comvententes declaramus ec, Ad idem Concilium

Generale Chalcedonenfe adione 4. SagiZa Synodus fecundim expofitio-

us [ancéorum Patrum eredit nuffo modo ab eorum fine vecedens, Ex Con-

cilium Lateranenfe fecundum confültatione j. dicit: $

4

p

er hi omuibue

Jéquémur. fanctos Patres , Docforésaue Ecclefee efe. . In hoc Ecclefia àn-

€&a edo&a eft à Spiritu San&to Ecclefiaftici $. monente:

Nozn t€ prate-

reat narratio [entorum, ipff enim didicerumt À patribus

fais: Quoniaem

(

ab ipfrs difces zmtellettum, e in tempore nezeffitatii dabis ve (por[utm.

K

Hinc foli hzretici SS. PP. Authoritatem parvipendunt , ut advertit Bel-

larm. lib. r. de Chrifto cap. ro, & Stapletonius lib. 7. de fide controv.

ff

3. Cap. I2. contra quos extat decretum Concilii Niczni 2. can. dicentis:

j

Qui dotirinam [nntforum Patrum contemuunt, execratio. Costerum,

Ti

quia nemo illorum in particulari habet authoritatem infallibilem, con-

u

tigit interdum in variis, ac nondum definitis materiis erráffe, ut adver-

k

tit P. Auguftinus lib. 2. de peccato originali cap. 23. ubi dicit: — 9uis

y

enim non [eutiat in bis , atque bujusmodi queffionibus varin, eb innu-

H

merabilibus, ffve ad. Scripturarum. abditiffimas latebras pertineutilus,

AC d.

£

D

quas certo aliquo geuere completii,

N

zgnorari, eb fAaluá Chrifliand fide, alicubi erraré , ebo.

flhinire dtfgi/!imum e[?, eé vmult/,i;

Erravit quidem alicubi unus, vel alter ex fan&is Patribus in mate-

um

h

ria nondum ab Ecclefia definita, & qus aperté non poterat deduci ex

0pug

Scriptura Sacra: quapropter P. Auguftinus hos errores condonandos

l:

Al

dicit ferm. 14. de verbis Apoft. ubi fcribit: —Ferezdws eff d

Z/putator er-

rans in Alits quefHonibus nom dilicenter diee[lis,

j

Mar»

nondum plená Eecleffa

u

aut borttate firmatis. At nemo fanctus, nemo veré pius, ac fidelis di-

fputator erráffe deprehenditur in materia jam ab Ecclefia definita; nam

ltte

bt

hujusmodi error ; qui non ftat fine pertinacia, minimé compatitur cum

ietate , ac fanGtitate. Hinc patet, quàm deploratam caufam fufcepe-

teye

Y

runt defendendam Quesnellii Affertores , & Apologite, buccis cré«

iy

pantibus conclamantes Quesnelli probitatem, pietatem, ac innocen«

U[HI

tiam. Scribit enim Procurator Fifcalis in cauía Quesnelli, coram Illu.

ftriffimo Belgii.Primate, publicam ia ipfüm oportere ferre fententiam ;

ahq,

tf

quoniam wesnellus fluido [uo , ac fucato calamo, ex bona fua prafum-

fs

püoue inmocuum fe I libellis fuflinet ci Alfecla ejus, more: Haretiai

£009-

t

«93( 289 )8t»

s

eonfaeto, tum ove ,

Iu feripto, plangentes debingunt uemellum tam-

]

quam virum (aucíu

h

m onmi;que errorz ,

L

G exceffus purum , per[ecu-

tionémque patientem i.

"

,

uffam: qualia

L

lamenta tempore Pelagiazorum

il

Japids perfonuerunt Ecc.

leffam, ut videre

eff im eorum epiflolis ad Imuo-

ceptium Papam , ac in libellis

|

ftdei Caleffii, ef Pelagii, ac im Baronio

Ad anmm 430.. Quomodo pi

us, ac fan&us,

qui poft damnatam Jan-

m

fenii fententiam, DEO, Ecclefiz,

ac veritati rebellis, eam denuo tu-

(n

W

ii

tandam fufceperit, ac fuis paffim fcriptis inferuerit? Qu

omodo fanctus,

ac pius, qui damnatam in Michaéle Bajo doGtrinam inn

cvaverit, ac lau-

!

Y

h

daverit novam operum ejusdem Baji editionem ?

Quo pacto pius, qui

72

càm Romz damnatum fciret opus ,

ab ipfo Parifis editum , aufüs eft

D

er latum fcribere

contra decretum defüp

DF[ L

gregationi fümmé injuriofa?

plurima infamia & fàcrz cpn—

Mä'

h

Quá ergo fronte fan&us dicitur, qui Anno 1678. in Conciliis Ora-

Qit

torii Berulliani, chm omnibus,

fb

junctum fuiffet fübfcribere form

& (ingulis ejusdem Congregationis in-

ule rejiciendi in fcholis here

fin Janfe-

&f

nianam , & ipfe pertinaciter rec

usáffet fübfcribere, Galliam de

que

feruit, ac

hh

in Belgio (üb vefte laica, qua

mvis pr

esbyter, delituit ? Fru&tus hujue

N

Presbyteri, inBelgio Catholico füb v

efte laica delitefcentis, demonftrant

]

"

plané fucatam ejus, ac ementitam in

nocentiam; ut enim refertur in vul-

"

L

gato codice, qui infcribitur ezu/a

Quesuelliana , ibidem, & in vicinis

Provinciis plures turbas, & diffid

MMI

I

ia excitavit; Presbyteros commiovit

j

i

adversüs proprios Epifcopos;

ac Clerum impulit Batavicum adxersüs

Summum Pontificem,

Ibi reimprimi, & diftr

ahi curavit varia fcripta,

jam pridem à Sede Apoftolica prohibita :

probavit, & laudavit plura

i

opufcula Patris Gabrielis Gerberon,

à Sede Apoftolica profcripta, ei-

yini

démque fübminiftravit varia manufcr

ipta, ex quibus ea opufcula effor-

r /

maret. Nec tantüm Sedi Apoftolic

;

ac Ecclefiafticis Pr»latis injurius

F

i

",

j

turbas concitavit, verüm & (iculares

poteftates fcriptis füis per(trinxit,

[ICM j

litteras fcribens Regi Catholico, Re

gi etiam Chri(tianiffimo

graviter

jl

h

j

ObtreCtantes, ho

mo natus ad feminandas diícordias,

& nulli fervandam

9f

1

reverentiam. — Compefcendus erat H

ac carceri mancipandus vir adeo

ií

l

perniciofüs, ac in foro externo tot cr

iminum reus; cümque oportuerit

invocare auxilinm brachii fxcularis

"T

; id praítitit Juffü Regio Excellen-

tiffimus Marchio de Bedmar , tun

c temporis Beleii Moderator. Poft

aliquos menfes effracto careere er

upit, & evafit: fed juridicé citatus

Ti

p

ad refpondendum perfonaliter ad

ea, quz objiciebantur, minimé com.

paruit; quare in abfentem j

ul

uxta difpofitionem jurium fententia pronun-

j

il

tiata eft; quam infra ad litc

eram transcribemus,

"

Q

[4

Talis

«j3 ( »9o )60e

"Talis eft vir ille & Janfenianis fan&us , ac innocens proclamatus,

qui pàti dicitur injuftam períecutionem. — Non eít animus mihi quid-

quam occulti revelare, fed ex his, quz ipfe Quesnellius fcriptis publi«

€is nota fecit, & quz in proceffu juridico coram Mechlinienfi Archi - E-

pifcopo dedu&a, ejusdem juffu typis edita confpiciuntur , fimplici nar-

ratione referre, Sicolim P, Auguftinus librum fcripfit de Agorbus Ma-

sichaorum , in quo cap. 19. & 20. graviffima illorum exponit flagitia ;

ne ementità fanCtimoniz famá incautos deciperent, & in füos perveríos

Marcionis & Valentini diíci-

errores traherent füb fpecie fanctitatis.

pulos atris coloribus depinxit Origenes, eorum apparentes virtutes ap-

pellans diabolicas. Arianorum non tantüm errores, fed & fraudes etiam

detexére Athanafius, Epiphanius, & Auguftinus,

Quanta litteris (i-

gnavit Hieronymus de Ruffino, Vigilantio, & aliis, ad fubvertendam

eorum malé partam Authoritatem? vitiorum hic diffimulatio, immitis

E

mifericordia eft, & erronea charitas. Acclamatur à Factiofis Quesnel-

lius Mirer. Elifeus Gallicà -dutonii MArnaldi difcipulus ef- fucceffor , du-

b

li

plici ejus fBiritu praditus : alter Baruch Gallicà Hieremia focius , ut pa-

R

tet ex cAu/A. .:Ouesnelliana art. 10. $. G. Ejus benédi&tiones ex Belgico

f

latibulo , quasinGalliam mifit , excipiebantur ffexés gezibus, ac incredi--

P

bili veneratione, ut eodem articulo & paragrapho videri pote&, inju-

ftam dicitur pati perfecutionem, nec ceffant ipfüm proclamare fanctum,

p

& innoxium. Audienda hec fünt à Catholicis , & filendum pretextu im-

&

mitis charitatis? Abfit. Apoft. 5. ad Timoth. 3. dicit :

Omaet , qui

/

AU

? volunt vivere im Chriffo 9 BSU, perfecutionempatientur. Noua-

j

em patitur Quesnellius, qui, fi pi& vellet vivere in Chrifto JESU, &

ln

li

Gallia non profügeret, facri fui Oratorii Berulliani defertor: non etiam

recusáffet fübícribere formule, ab Alexandro VIE preícriptx contra

V

errores Janfenii, ut effet in Ecclefiz corpore , nec rebellaret in capite,

Martyrem non fàcit poena , fed caufa , ut ben& advertit P. Auguftinus

lf

ln

ferm. 100. de SS, Fabiano & Sebaft. perpendant Quesnellii Affecla: cau-

fam perfecutionis, orbijam undequaque patentem, & nemo audebit

Vi

Quesnellium proclamare inmoxium. Profugus, ac vagus latitat, acper-

Wt

fecutionem patitur ; fed eam , de qua 1. Machabzxorum fcribitur in lau-

dla D

dem Jude Machabzi, Perfecueus eff. iniquos, e& qui conturbabant po-.

Tm

palum. Hanc laudem (ibi' promeruit Vigilantiffimus Pat&tor, ac Belgii

Primas. llluftriffimus Arch

i- Epifopus Mechlinienfis ,, cuitäs, tal? e(t fe-

l

quéns, edidum citatorium,

HUM.

W

«08( 251 )609

N

j

HUMBERTUS GUILLIELMUS A .

1]

PRECIPIANO DEI & Apofttolica Sedis gratiá Archi-

Lt

Epifcopus Mechlinienfis , Primas Belgii, ad exercitus Regios

n

Delegatus Apoftolicus, Suz Majeftati à Confiliis ftatus &c.

um

j

Q

Omnibus Presbyteris, Clericis, Notariis, Tabellionibus Pu-

blicis, & Apparitoribus Curiz Noftrz juratis Sa-

i

lutem in Domino.

51

II

f

Xpofuit Nobis Procurator Officii Curix Noftre Ecclefiaftice Bru-

j

xellis, quód Pater Pafchafius Quesnel, Presbyter origine Parifien-

fis, ante hac detentus, ac fequeftratus in palatio Noftro Archi-

fits

Epifcopali hujus oppidi, poftquam citatus fuiffet, ut períonaliter re-

d

fponderet ad libellum conventionalem exponentis, fequeftrum füum

[

violaverit, & effracto de no&e opera nonnullarum períonarum carce-

re eruperit, & ha&tenus latitet; cümque publici interfit didum pro-

gv

fugum, & latitantem vià juris adigi ad hoc, ut perfonalitet refpondeat

Wt

ad przfatum libellum, vobis, & (ingulis veftrüm mandamus, ut ad in-

n

ftantiam przfati exponentis citetis coram Nobis perfonaliter, & perem-

n&hm

J If

ptorié ad certum diem juridicum, per vos defignandum (intra quem

& diem citationis veftrz fint ad minus quatuor feptimanz intermediz)

aut fi ille juridicus non fuerit, ad alium tunc immediaté fequentem,

ge

prefatum Patrem Paícha(ium Quesnel ante hac detentum,

& feque-

!

ftratum in Palatio Noftro Archi- Epifcopali Bruxellis , di&o

etian

tori Officii refponfürum füper fequentibus,

Procuyae

:

onti

I, Quàód poftquam 1578. in Comitiis oratorii Berulliani omnib

us,

s

& fingulis ejusdem congregationis injun&tum fuiffet fübfcribere formu-

j

lx rejiciendi in fcholis Eere/gzz fanfénianam, & ipíe pertinaciter recu-

j

sáffet fübfcribere, Galliam deíeruerit:

"

l:

& quamvis Presbyter , latita-

;udcblf

verit in Belgio Catholico füb vefte laica.

II Quód ibidem, & in vicinis Provincis plures turbas, & diffi.

« Fff

dia excitàrit , Presbyteros commoverit adversüs

mku

proprios Epiícopos, Cle-

"À

rum Batavicum impulerit adversüs Summum P

ontificem.

yi

IIl. Quód damnatam in Michaéle Ba

jo do&trinam renovárit, atque

gf[ [

laudaverit novam operum ejusdem Baji e

ditionem.

IV. Quód proftriptam Janfenii do&rinam extulerit paffim,

ac þro-

ruerit,

Pugnaverit, & damnatas Janfenii herefes füis paílim fcriptis infe

j

Oo 2

V. Quóg

«93( 292 )8t»

V. Quód Pontificiis decretis, in caufa Janfenii Tatis, liberaliter de-

traxerit, quafi iisdem aliquid per fraudem, & citra Pontificum volun-

tatem fuiffet infertum.

VI. Quód fcripferit effe facrilegum & toti Ecclefiz injuriofüm, exi-

gere fübfcriptionem, & juramentum fa&ti, uti ajunt , Janfeniani,

quod

formulario Alexandri VIL. continetur.

VIL . Quód poft Breve, & Decretum Innocentii XII. de a

nno 1694.

contenderit, fenfum obvium Formularii non requir

ere, ut propofitio-

nes damnentur in fenfu ab authore intento, edide

rítque, & omnium

f

füorum nomine editam declaraverit Formularii exp

licationem

, in qua

tur con-

proteftatur, quód per Formularii fübícriptionem non fubfcriba

demnationi libri

anfenii.

N

VIIL. Quód quamvis Alexander VII. declaraverit effe falfum,

Pa

ténsque mendacium, quód füb Innocentio X. non fuüerit examina

tum

id, quod vocatur fa/£wm Tan[emti ; nihilominus prafatus Pater

D

Ques-

nel aufüs fuerit palam afferere, & fcriptis fuis propalar

e, non fuiffe (ub

b

Innecentio X. examinatum id, quod vocatur fa&zwm anfeuir,

IX,

uód dixerit publicé, nondum adveniffe tempus reddendi ju-

!ü

ftitiam Janfenio, & illatam ipfi injariam reparandi;

,

& interim ipfe per-

minaces litteras jactaverit, fe ali

&

quando Janfenit defen(ionem füfceptu-

u

zum contra Clerum Gallicanum.

X. Quód pertinaciter adheferit fa&tioni co*mhä, quí adversüs Ec-

Tay

€lefizz Decreta, & adversüs edi&ta Principum, conjurárunt, librum &

doctrinam Janfenii tueri :

quód illa fa&to [até per Galliam , Belgium, &

&T

Hollandiam fit diffüfa, & à fa&iofis appelletur ordo; quód illa fatio

f

habeat fuas, uti vocant, Abbatias, Prioratus, Collegia, Domos, Ho-

Ti

fpitia, & Eremos: quód ilia fa&tio plures complectatur feculares, &

Kegulares, quorum alios vifitatores , Priores , alios fimpliciter Patres,

n

alios Fratres appellant: quód 4 morte Dom. Arnaldi , quem Patrem

Uml

Abbatem nuncupabant, Pater Quesnell fadionem hanc Confiliis fuis

lilg

rexérit füb titulo Patris Prioris, quód varias inftituerit vifitationess

At

exigens à przcip

uis, ut ad ipfüm referrent quodcunque poffet promo-

vere dictam factionem

Wi

3 quód ad eum effectum procurárit diftributiones

tiofo

pecuniarum ,

quibus procuratores factionis tam Romz, quàm Parifiis,,

& alibi exiíte

ntes, poffent caufas factionis füftinere,

Ug

XI. Quód in litteris faCtionem concernentibus

, paffim ufüs fuerit

cifrá fictorum nominum

Vi

; ne celata inyfteria, & confpirationes poffent,

(H) 1

eveniente cafü intercept

ionis litterazum, detegi.

hl

XIL Quid

«Q8( 29: )80o

u

XIL. Quód ad novam editionem correxerit libellum, cui titulus:

;01;11

Phantome du ffanfenifme, d

1

um ipfe ejusmodi przgtenfï phantafma:is erat

Dux, & Antefignanus.

m,æ:

XIIL Quód cüm Romz damnatum fuerat opus ab ipfo Parifiis edi-

ls

tum, cui titulus: Differtationes, Note , Obfervationes, Emendationes ,

Ipterpretationes , AunotAtiones ,

P. |

37

ipofLille Ad. $. Leonis Magni opera.cf

"

Ad codicem Camnonum . Conflitution

& Sedis Apoffoliee , auíus fit adversus

iPOL ]

decretum, defüper latum , fcribere

tioni fummé injuriofa,

plurima infamia , & Sacrze Congtega—

XIV, Quód tam ftripferit

, quàm ab intimis füis receperit litteras,

r qu

Regi noftro Catholico, Regi eti

am Chriftianiffimo,

& przcipuis utriusque

Regis Miniftris , immó & Summis Pontificibus,

Cardinalibus , & Epiíco-

uU

bus ejusmodi litteras re-

Ynatt

pis graviter obtre&tantes : quódque illos, à qui

cepit, continuaverit colere uti intimos.,

d

XV. Quód ind

igno modo perítrinxerit Regium Senatum Monti-

ia

bus Hannoniz refid

XVI.

entem , uti & Montenfem Magi(tratum.

od litteris fuis laudaverit &

robaverit plura opufcula

Wi

Patris Gabriélis Gerberon, qux à Sede Apo

(?

eidem fübminiítraverit varia manufcri

olica profcripta: quódque

Md

pta, ex quibus di&a opufcula con-

QU ont

deret,

XVII, Quód limaverit

þl—ura fcripta feditiofa, & pernitiofa exarata

il

manu Dom. Ernefti Ruth d*

Ans.

XVIII. Quódacriter inve&us fit in eos

o

» qui damnarent quadragin-

',[ iumxy

ta Do&ores Sorbonicos propter refolutione

m famofi casüs confcientis ;

perfidiam objecerit iis ex quadraginta Do

Coribus ,

ui ad fàniorem.

lh

mentem rever(i fe Eminenti.

fT

n0$, ï

N

N

l

1mo Cardinali de Noyalles , Archi- Epiíco-

1t65; ]

po füo fübjecerunt,

XIX'

r

um Archi-E

Quód poftquam

ïpfemet erga Eminent.

Card, Noyallium fü-

j

pifcopum " fümmam publice profeffus

effet venerationem,

:5 j

fuósque lib

ros illius emendatio

jl

Eminent. Dominum litteris füí

ni abfoluté fubjeciffet , interim dictum

inHfï;

$ , ad amicos fcriptis, indignis modis per-

ftrinxerit, & dum libellum ei

[ U

riofum deteftari (imularet

dem Eminentiffino Domino fümmé inju-

j

; eundem, ad familiares füos fc

ribens , fummé

laudaverit tanquam mod

eratiffi

mé ac nervofiffimé fcriptum,

] Pgi[ilS)

XX. Quód in hoc Belgio,

& füb Archi - Dioecefi noftra reimprimi,

J i

& diftrahi curaverit varia Ícript

a jam antea à Sede Apoftolica prohibi-

b

ta, ac ediderit plurima anony

ma,

uti & varia non folüm carentia ap-

j

probatione Ceníoris, fed & Áutho

rem, & Typographum mentientía,

j

Qo 5

XXILQuód

-

«95 ( 294 )80»

;

[

XXI. Quód ob fcandala inde orta, & errores, falfitates , ae inju-

tt

pias in illis contentas , jam nunc aliqua ex dictis fcriptis Decretis Sedis

P

Anoftolice fuerint condemnata, & etiam in Belgio manu Tortoris com-

z

Q

bufta.

XXII.

Quód Bruxellis absque ulla approbatione Cenforis ordina-

íüi loci curavit imprimi Hifforiam Congregationum de auxiliis ; po&-

quà

m petitum defüper privilegium Regium ipfi fuerat negatum.

XXIII. Quódilloipfo tempore, quo du&us fuit ad locum fequeftri,

!;

a&tualiter incumberet edendis variis libris, & fcriptis absque ulla appro-

[;

batione , aut privilegio Regio : & fignanter: Lerrre d: us Eveque, Aun

Eveque , & l* 4nee Chretiennme , operi bis à Sede Apoftolica condem-

[]

J

:nato.

L]

Ti

XXIV.M Quód etiam preparaverit compilationem centum quinqua.

[]

à nata hzre(i Tazfeniaua in publicum editorum,

n

ginta fex opuículorum ,

[]

Q

quorum etiam plurima

*

à Sancta Sede funt damnata; illáque omnia per-

-

[

etraverit cum magno

Chrifti fidelium fcandalo, & obloquio; & füper

lt

" tür

aliis dejure,

confuetudine, concordatis, ac alias ad cognitionem noftram

ertinentibus, die prima ferviente latiüs deducendis,

quod videbitur

L

[ a&x

N

refpon

farum: & cüm prefatus Pafchafius Quesnel, ut di&um eft, fit

latitet, volumus ut executio prafentium , quz fiet ad por-

profugus, ac

(ix Collegiate

[] dc

tam Palatii no

ftri in hoc oppido ad valvas infignis Eccle

Divorum Michaélis , & Gudike, & ad ultimum citatt in hocoppido

do-

P

M

Ju

micilium ( miffa citato , fi fieri poffit, harum & executionis veltrae co-

L

& roboris, acíi in propriam ipfius perfonam

um

pia) ejusdem fit valoris,

"fü "

£fa&a foret, & pro tali eam au

thorizamus, & quid de eo feceritis , nobis

Ui

fideliter refcribatis.

Datum Bruxellis, die decima terti

a menf(is Februa«

udor

rii Anni. Millefimi Sep;jngenteümi quarti.

! hbdlll

De mandato. Illufiriff. ac Reveren-

h (

Locus 7 Sigilli

Áim

diffimi Archi - Epiftopi p;fæfati.

| t

L

&tfy

Hoc Edi&um citatorium ad valvas publicas affi

xum fuit die r .Fe-

Li

rem dedu&us fit,

L]

lny

bruarii anno 1704. cüm tamen Quesnellius ad carce

lm

ac fequeftro mancipatus die 3o. Maji anno 1703.

Comprehenfi fünt

L

etiam cum eo alia irrequieta capita Faionis Janíeniang Gerberon,

Brigodeus; qui tamen in fe reverfi, & emendationem promittentes ;

Wgn(

benignam fententiam audiérunt ; Contra veró cüm Quesnellius € car-

r

cere effugiens , libertati fcribendi, ac defendendi amatam Janfenii here-

T )

fim iterum fe dederit; ideo Procurator Fifcalis contra hunc profugum

Mne ;

L

me-

luw

«98( 25; )80»

:

merita cau(äc'pro viribus e

xpofüuit, omnes ac fingulos articulos verifica-

M

"

te, & füb oculos ponere conatus eft, ut ad juridicam fententiam, atque

d

ad mul&àam debitam deveniretur. Premifit deinde poítulationem füam

coram Judice ejüsque Affefforibus, in quà conqueritur, quód in Belgio

j

;

hzrefis Janfeniana graffaretur non fine ingenti vicinorum Heterodoxo-

Z

rum lztitià; quód Conftitutiones Pontificix adversüs hanc hxrefim edi-

!

tx tanquam fubreptitiz,

nullz , ac injuft , non. (ine magno fcandalo

vl

exfibilarentur :

"

1

quód decreta Catholici Regis adversüs füfpectos de hac

D

hzrefi convellerentur , tanquam contraria Regulis equitatis naturalis ;

tandem poftulationem füam contra Quesnellium (ic conclufit.

7LL)

if

* Profedtó ig

nominiofa hxc . carceris , ftu fequeltri effraCtio juxta

* omnia jura priores Quesnellii errores , & exceffüs au

get , majorémque

** meretur poenam. Quarc cüm Reipublicz interfit ,

ut delinquentium

u

[f

* malitia refrenetur , &ne pergat homuncio maledicus novis fuis fcriptis

i

* quietem publicam impuné commovere, ac Sacerdotii,

ac Imperii Ca.

PC

** pitibus infultare; caufam officii noftri contrahunc

T.

fugitivum per con-

oftra

** tumaciam, acpo(t decretum de probando,

probationésque inftructam ,

** ad Veftrum Illuftriffime, ac Reverendi(fi

N

j

me Judex , Ampliffimi, Exi-

** mii , Eruditiffimi , Confültiffintque Do

mini Affeffores fifto judicium.

W

* Et licet fugiens écarcere pro con

vi&to habendus (it, tamen cüm

"u

** de gravibus exceffibus , imm5, & de

hz

s

refi criminum omnium ( uti

jl

* habemus in jure pluribus locis ) graviffz

j

mo agatur, quitatem cauf

P j

* hujus, veritatémque omnium articulor

um contra citatum illum fugiti-

"i

* yum deductorum, ob oculos ponere

ICFM

abfoluté convenit, & publicam :

** füper illis reddi fententiam.

5, u

T

** Primó ut obtre&tantium ora concludantur;

nam Quefnellius flui-

** do fuo, ac fucato catamo ex bona füi prefüm

ptione innocuum fe ii

* libellis fütinet, & affeclz: ejus more heretici

s confüeto , turb ore,

* tum fcripto plangentes depingunt.

Quesnellium tanquam virum ju-

,Jl

* ftum, fan&tum , omnísque erroris &

j

.

exceísüs purum , períecutioném-

(IW

** que patientem injuttam

5

qualia lamenta tempore Pelagianorum fiepiüis

** perfonuerunt Ecclefiam

» Uti videre e(t in eoru

"

m epi(tolis ad Innocen.

ii

]

** tium Papam, ac in libello fidei Cocle(tii & D

elagii, ac in Baronio ad an-

]u&usul

** num 430;

[

*h mul "

** Secundó , quia Ecclefiz , & Rei

publicz bonum requitit , ut mali

)

* cognofcantur prifertim Authores p

ernicioforum librorum, ne in bis

.vsl

L

[sCF

"Ü

** nocerepergant, maximé cüm Ques

nellius varios & libris füis exterio-

T

* ris pietatis, & moralis feverioris fuco multiim liniverit: Authorehoc

[

d

** fine ullo velamine Ecclefix ,

& publico expofito, fpes erit, ut fucus

d

* jlle nocere definat,

€rt ib

i

«Qs( 296L )9t»

.* Tertió, ut per publicam fententiam Coryphxus ille publicze tran-

* quillicatis perturbatorum, ac iniquitatis fliorum digné corripiatur,

« ut tam ipíe, quàm difcipuli ejus ad meliorem frugem reducantur , &

*« falvi fiant.

z

Ha&enus Procurator Fifcalis, qui nedum proceffit ad verificatio-

nem omnium articulorum, quos edictum illud comple&tebatur, verüm

ad verificationem etiam aliorum , quos-libellus accufatorius continebat,

uibus ad evidentíam comprobatis , lata fuit ab Archi - Epifcopo juridi-

ca , quz hic fubjicitur , fententia,

:

[

l

Epifcopalis ententia lata

[

A rc/.zi i

2

[

i P. Quesnell.

i

l

HUMBERTUS GUILLIELMUS

Wi

li

À PRECIPIANO DEI, & Apoftolice Sedis

tatià

P

Archi- Epifcopus Mechlinienfis, Primas Delgii, ad Exercitus

[

Regios Delegatus Apoftolicus, fuzx Majeftatis à Confiliis

Status ,

C.

pi

4l

N caufà officii coram nobis mota; & indecifa pendente inter Procu-

d

l

ratorem ejusmodi officii A&orem ex una, & P. Paíchafium Ques-

lr

nell Parifinum Oratorii Nominis Jesu in Gallia Presbyterum, non

li

ita pridem in Palatio noftro Archi-Epifcopali jufu noftro fequeftratum,

& poftmodüm violatà fequeftratione per iteratas litteras Edi&tales , cum

ftm

i

debito intervallo publicé in locis confüetis affixas , & in rotula repro-

Qu

du&as, refpe&tivé 17. Martii & .14. Aprilis hujus anni 1704. citatum ,

Ti

fed non comparentem , ac contumacem, ex altera parte. — Vifis ejusmo-

Yi

di caufz actis , & a&titatis, notanter etiam recufatione pro parte citatí

T

contra nos judicem ordinarium propofita, quam uti notarié frivolam

fi

rejecimus, prout adhuc rejicimus, omnibüsque maturé examinatis &

qu

perpenfïs » prefertim Decreto noftro 9. Junii. noviffimi dato , quo AGo-

xem pro utilitate trium contumaciarum ad probandum admifimus , &

ill

robationibus , quas in vim ejusdem decreti produxit, de plurium Eccle-

Q

(ie noftra Metropolitang Dominorum Capitularium, ac aliorum Sacrz

Ma

TTheologiz Do&orum, & Licentiatorum , uti & Jurisperitorum confilio

& affentu Chrifti nomine invocato , & nihil nifi juftitiam pra: oculis ha-

T

bentes ,

I

. «08( 257 )80»

n

bentes dicimus , decernimus , & declaramus, ex eisdem a&is & proba-

2.,

tionibus conftare, eundem citatum renuiffe fimpliciter ( licec admonere-

lj

tur,rogaretur,ac inftanter ad hoc premeretur aSuperioribus fuis) formu-

1« do&rinali prefcripte in Comitiis generalibus prefati Oratorii Gallici

at

fübícribere; Íídque ea przcipué de caufa, quód formula ifta contineret

Tif

damnationem doGtrine Zanfenii , C* Baji; quam contumaciam adver-

W '

süs Superiores fuos ne deponeret, ex Gallia profugus ab anno 1r6$8;.

u

Jn Beígio variis in locis, fed potiffimüm in hoc oppzdo Brsxelleuft fub fi-

&is nominibus latitavit, & ex latebris füis contumacie füze malum ul-

teriüs communicavit, varia edendo, ac publicando opuftula, quibus

haerefim faz[eniamam non obfcuré füftinuit, idque eà continuatione au-

/

daciz , ut afferuerit, quód Summis Pontificibus z czw/a anfenii fuif-

fet obreptum , & aliquid preter mentem Pontificiam Bulle Urbani VIII.

infertum : fimul & indigno modo fcribendo de Summis Pontificibus , &

malé perftringendo S. R. E. Cardinales » Epifcopos, aliósque Ecclefiz mi-

niftros , & viros dignitate, ac do&trinà eximios: neq; ab obtrectationi-

[Ü

bus adversüs Reges, neque à contumeliis adversüs Regios. miniftros

«

abftinendo, :Infüper pertinaciam füam prodidit afferendo inter alia /Zaz«

fenismum non efle nifi Pbaztafma s faciendo notas multüm injurias , &

(

iij

contumeliofas decreto $. Congregationis indicis lato 22. Junii 1676. quo

n

)

rohibebantur Di/férta£iomes ipfius ad S. Leonis opera; approbando &

]

a

udando plura opera D. Gabrielis Gerberon, qux à Sede Apoftolica

d

dein fuerunt reprobata; uti novam operum Baji editionem, & hifto-

T

riam Janfenismi; fufcipiendo quoque caufam quadraginta Do&torum Pa-

n,

rifienfium circa famofum cafüm confcientie: concurrendo ad impreffio-

(

u

nem in hoc oppido factam H/forze cengregationum de auxiliis ine ulla

ld

»

approbatione Cenforis Ordinarii, & non exfpe&tat4 cenfurà noftrà ;; ad

quam tamen per Apoftillam , datam in fupremo Concilio Brabantiz , fue-

l

m

ar i

f)

rat remiffa. His accedit, quód plura etiam fcripferit, quibus Oratorii

Montenfis Presbyteros , Oratosio Gallico fübje&os , à profcriptione me-

jq

d

j (

!

moratx formulz averterit, & quàd inter fcripta ejus inventum etiam

fuerit aliquod manu ejus exaratum,

comple&ens 33. paginas in folio,

d

quod hunc prefert titulum Z«

11103 d

Inquifftiom cfs.in quo quidem Senatus

Kegius indigné excipitur , ficut.

& Magiftratus Montenfis, feu aliqui ex

n

illo acerbé traducuntur per eju

jjti

s libellum,' manu tortoris combuftum ,

cui titulus: ARemorzffrance juff

ificative pour les Petres de I* Oratoire de

j

t

dMons. Preterea afferuit citatus, non fuiffe àS. Sede examinatumillud ,

QUE

quod vocant Facwm Janfenii ; & fcripfit, nondum tempus adveniffe,

j

reddendi juftitiam faz/éuio debitam , ac reparandi injuriam ipfi illatam ,

j

j

J

wfä'l

p

addendo,

«98 (298) 50-

addendo , quod fi difcipuli S. Auguftini exiftimáffent, quàd fenfüs 7-

fe9ii effet condemnatus per Innocentii X. Bullam, eidem fefe non füb.

mififfent; quantüm autem ad Bajanas propofitiones , fuftinuit inter illas

aliquas effe, que continent genuinam S. Auguftini doGdrinam; propofi-

tionem veró, quz fpe&tat infidelium a&iones, effe precisé illam, que

pre aliis füftineri poffet , quzque effet adeo in S. Auguítino, ejüsque dif-

cipulis fundata, ut exiftimandum non fit , S, Sedem illam erroris dam-

nare voluiffe , fed tantüm prohibuiffe , ne tunc temporis defenderetur,

propter rationes tunc, non nunc militantes.

Ulteriüs patet, ipfum poft

Breve, & Decretum Innocentii XIL anno 1694. editum, pertinaciter

d

contendiffe, fenfüm obvium formularii non requirere, ut quinque pro-

i

pofitiones damnentur 77 fez/& ab Autbore intento, edendo iftum in fi-

ny

nem publicam , & communem explicationem , in qua affirmat , quód

per formularii fübfcriptionem non fübfcribatur condemnationi libri 7-

liy

Jé9ii. Impugnavit quoque fcriptis fuis decretum Alexandri VIIL in

l

31. propofitiones latum; & dogma Immaculate Conceptionis DEIparz

iil

Virginis numeravit inter opiniones novas, & contrarias veritati Scrip-

turarum , inferentésque perniciofam fequelam ; atque damnatam fenten-

(s

um

tiam de gemino capite Ecclefiz fatis aperté füftinuit; ac decreta Sacra-

lii

rum Congregationum, quibus libri quidam profcribebantur , auda&ter

lhj

fuggillavit, & redarguit. Plura edidit fcripta anonyma, & Authorem,

IIP

Typqgraphum, ac locum impreffionis mentientia , eáque imprimi , re-

(

(

imprimi, & diftrahi curavit: & inter illa etiam quzdam à Sede Apofto-

"t

lica publicis decretis antea condemnata. "Oratorium domefticum eve-

L

xit proprià authoritate, pro libito in eo Sacrum dicens: cum variis per-

[

fonis noxium litterarum commercium fovit füb fictis nomínibus.

De-

lis

[! ECCI

nique per effrznem füam fcribendi licentiam magnas in boc Belgio , ac

in noftra Diocecefi turbas excitavit, & diffenfiones; & non raró Clerum

[

1 ft. j

& populum adversüs proprios füos commovit Epifcopos; ac prgcipue

L]

fcripto quodam infolentiis pleno, Clerum Batavicum contra $. D. Cle-

|

mentis XI. decreta feditiosé incitavit,

Quibus omnibus confideratis,

|

j

i

declaramus citatum , uti 4e Jaunfénifmo , e$* B/y'anifmo,-alïisque exceffi-

bus füpra memoratis convi&um, incidiffe in excommunicationem, aliás-

Ptj

ll

Qs

que pocnas per Bullas Apoftolicas in hu

jusmodi delinquentes latas, mo-

li

nentes omnes & fingulos Chrifti fidel

es, ut ipfaüm uti talem habeant,

V

l

& evitent; injungentes cit

Tin

ato, ut fe recipiat ad monafterium aliquod,

L

in patria Catholica fitum ,

ibidémque per integrum ab adventu fuo men-

V

ïam]

fem exercitia fpiritualia o

bea

ln

t; ac deín in fpiritu poenitentiz ibidem fe-

ngulis diebus feptem Pfalm. pocnitentiales ,

[l'w

queftratus maneat , V'legendo fi

xac

«08( 299 )8te

:

ac jejunando diebus veneris in aqua triftitiz,

& pane doloris, donec Sum-

o Pontifici quoad do&trinam füam fecerit

fatis , ac abfolutionem ab ex-

iy

communicatione obtinuerit.

du

Infüper inhibemus ei, ne ad Dicecefim no-

Ítram unquam revertatur ;

minüs in eadem aliquid fcribat , edat, aut

l

]j

imprimi faciat fine previa n

n

oftra licentias vel fimiles exceffus commit-

tat, füb poena,

quód perpetuis carceribus nianci

i

d

nis dravioribus

in jure contra hujusmodi trans

pabitur , aliisque poe-

) NU

greffiones ftatutis pu-

nietur, condemnantes i

pfum in expenífas fequeft

rationis, & contuma-

6Ul

J

ciales ad noítram taxa

m.

Wn

Xellis in Palatio noftro A

Ita in his fcriptis fententiamus. Datum Bru-

rchi-E

pifcopali die . Novembris 1704. Et

TC

erat fignatum H. G. Archi- Epifc

] pm-

opus Mechlinienfis. Et ad latus appofi-

Y

tum erat fig

illum pracfati Illuftr,

ac Keverendiflimi D. Archi- Epifcopi

in hoftia rubra.

,W

Notandum cenfüi in perennem .Au

,

guftiniani inflituti gloriam, & il-

TL

lius eruditiffimi

Do&oris Lovanienfis

i

n

Eremitarum Provincialis

Fr. Chriftiani Lupi Iprenfis , ac

n

» qui anno 1679. egregium edidit librum de ap-

r

pellationibus , San&iffim

o Domino, ac Pontifici maximo Innocentio v e R

a

dicatum , ubi tribus eru

ditiffimis differtationi

]

bus impugnat Quesnellium ;

OW

jam tunc in San&am Petri Sedem rebellante

m, Norzs, f Differtationi-

Sut

"5 im opera $. Leonis,

i

.

quzx poftmodüm pr

ofcripte fü

nt, ac damnatz,

1

Ibi in epiftola dedicator

ia nofter Lupus dicit; «

Opera Divi Leomis À

ymoac

* Patre Quesnellio edita, adeo fünt rugoía, ut e

tiam ipfüm, cujus En-

W,,Fc'

** comiaftem agunt

, invadant Magnum Leonem.

Quin & ipfum impe-

ipoia

f tit. A

poftolorum Principem , ejüsque Divinam

** pag. 143.

poteftatem , &c, Ec

m W

Hic eff omnino primus fons , ex quo

Pafchafius Quesnel-

i

F(

* Jius, ac ej

us Symmiffe, potant turbidas aquas ,

;

.

Ecclefiam ftudent contr

& ex ipfis univerfam

T

a Apoftolicam Sedem Zs

ebriare. Intellige de

g,^

** fchifmate Eufebiano in

Synodo Antiochena.

Et p. 565. Pafchafius

* Quesnellius clamat etia

! UW

il

i6-ad. K

m; Africanam Ecclefiía

m nunquam appelláffe

no

poftolicam Sedem , adeóque has appellati

ones effe novellam ufür-

pu

!

* pationem, Hoc ipfüm clamat Joannes Calvi

nus , Marcus Antonius

üdcra[lil

€ Dominis, alifque profefíi hoftes Romani

.

Primatüs. Et pag. 925, poft

TAU j

Varios Quesnellii dete&os errores , ac v

alidé impugnatos ,

previdens

Af QM(

corde przfago,

ac przfentiens turbationes fidelium

» Caufandas ex fcrip-

MS. mf

tis (äesne]liani

$, dicit: Quod periculofa nov

iffimorum dierum tempo-

** ra immineant

hzbeai* !

; plura vix finunt dubitare.

. Horum characterem nobis

* jam pridem przdixit Apoftolus:

Erunt bomines fe ipfos amamtes cu-

j

: pidi, elati, fuperbi , parentibus

tot obedientes : Mi przcfertim paren-

, d Cm [/

ti, quem omnis fub coclo Ecclefia femper appellavit Patrem PZ7rz»s,

eti h

P

Hanc

j

«e98( 3oo ) 8f»

Hanc Quesnellio cenfüram ab annis feré quadraginta prefixit magnus

ille &lius Auguftini, ac dilcipulus , nofter Chriftianus Lupus Ipren(is,

Do&tores omnes excitans ad cavendos , & compeícendos homines

illos, quos plurium fzculorum antehabità notione predixit

Apoftolus,

.

[

x s ga(:

QR

$9 j9S

o

e

gsey

"

a

5

TM

ELENCHUS QU/ESTIONUM,

f»

ET ARTICULORUM.

PARS PRIMA.

DE ECCLESLE AILITANTIS SUPREAO

CAPITE.

QUJESTIO PRIMA.

DE REGIAMINE ECCLESLE A(ILITANTIS..

!

ARTICULUS PRIMUS..

que Regimina quodnam. fit praflantius?

pag. 9

ARTICULUS fI.

It

Situ? viftbile tatius Eccleffa militantis Regimen Monarchicum ? p. 16.

JUZSTIO SECUNDA.

)

fi

HICO D. PETRI PR

: DE AMONARC

ARTICULUS I.

'IMATU.

x

N pof? Afcenfionem Chriflà pro. externa Ecclefre Regimine ue

ce;yärim

D

fuerit. fapremus Monarcha tanquam . ejus Vicarius ?

pag. 26-

ARTICULUS II.

n Chriftus Dominus pro vifibili Eccl

"um Miv

-uarcham conflituerit folum D. Petrum?

efia Regimine fupre

ag. 30

ARTI-

«96 ( 501 5665

j

ARTICULUS Il.

Y

n poteflas Clavium ceteris. Apoflolis aqualiter . fuerit. collata. ac

D. Petro ?

pag. 34-

ARTICULUS IV.

Menarchieus D.Petri Primatus ex variis prarogativis prolatur. p.42.

ARTICULUS V.

Quid de Primatu D. Petri PP. quing, primorum Seculorum ? p.47.

ARTICULUS vl,

i

ä

n Petrus Rome Sedem fxerit ?. ibíque Epifcopus exiftens martyrio

Werit coronatus ?

Pag- 54'

S. 1. Relatis Sententiis probatur Catholica veritas ex Sacra Scriptura,

$5 Patribus , & Conciliis quinque primorum Seculorum.

pag. ead.

$. 2. Pracipue Adver ariorum Cavillationes refoluuntur. pag. 57.

UZESTIO TERTIA.

DE MONARCHIA,VEL PRIALATU SUCCESSO.

RIS D PETRI,SIFE SUAL AL PO NTIFICIS.

^

ARTICULUS I.

l

N D. Petrus ex Jure Divino, aut Chriff inffitutione habeat Succeffa-

rem aliquem in Primatu totius Ecclefa?

. pag. 65.

ARTICULUS Il,

n

Mp Pontifex Romapus Jit verus Petri Succeffor im Primatu torius

Ecrle/þ , € quo Jure?

pag.72.

FU

ARTICULUS II

4n fupremam in Ecclefía. Autboritatem , && jurisditfionem Summo

Postifíci deferant a

-

culorum ?

ntiquisra Concilia , Ó* Patres quinque primorum $a-

Pag' 77'

[

G. 1. .Quid Concilia hlac'in re j?atuaht deciditur.

pag. ead.

$. 2. Quid de Suprema n Ecclefra

Jurisdicfione Summi Pontifeis Pa-

U;lf

1ves quinque primorum Saculorum,

It

Judicent , difquiritur.

pag. 88.

Pä

U

$. 3. Falj;'loqzmtia Adver[ari

orum reprimitur.

pag. 94-

ARTICULUS IV.

4aon Summqus Pontifex inm nullo mfa Jubfit. pozeflati Judiciaria Ecclefia?

.

5

j

: PPVS

Qu£STIO

e)8 ( 350» 5809

.QUJESTIO QUARTA..

DICE CONTROVE

DE SUPREAIO jU

"

RSIARUM

FIDEL

|/|

ARTICULUS I.

Itgà. ereétum in. terris aliquod tribunal. fapremum , in. quo Religio-

l

Ó

uis coptroverfra dirimantur ?

*

pag. 101.

ARTICU

LUS ILI.

Utrum. fola Scriptura po[frt effe Yudex controve

/

ARTICULUS III.

r/iam;g fdei pag. IO7.

n jus appellandi ex omnibus orbis partibus campäm? Romano Pon-

Lifíci tanquam [upremo Controver[(arum Tudici ?

ARTICULUS IV.

pag. 117.

Liceatn?. à [ententia fupremi Controver[iarum Ecclefraflicarum Tudi-

ci$ appellare ad Concilium generale?

ARTICULUS V.

p3g. 124,

Num autboritas Judiciaria fupremi im controverfüs fdez' Judicis fe

D

extendat etiam ad temgomlz'a ?

pag. 132.

QUAESTIO .QUINTA.

DE INFALLIBILITATE SUAAI PONTIFICIS.

ARTICULUS I.

N SummMs Pontifex im fuis Judiciis. ff infallbilis. cum Cancilio

lt

4

generali ?

ARTICULUS II.

pag. 139

4n Sententia Summi Pontificis. infallibilis fr abïcq; Cozcilio gene-

ral;?

ARTICULUS IIL.-

- pag.144,

QA

4n Sunmus . Pontifex. infallibilis fit in Canonizatioue Sancrorum

(

pag. 16i.

ARTICULUS IV.

4

Sirné Tudicium fummi Popt

dficis infallibile in apprabandis $. Scrip-

fl ?

iura libris d

pag. 169.

ARTI.

x

-09(303)50-

ARTICULUS V.

Utrum fussmo Pont

l

Mfci- competat. poteflas Tudiciaria iofullibilis i;:

fenfum. libri. ab ejusdem

Authore. inteptum?

ARTICULUS VI.

pag. 174.

An Summuss Pogt

ffex po[fit pertinaciter in Jide errare u Dolfor

*Lg:c

privatus ?

Vi

ARTICULUS VII.

pag. 186.

] Summnmorum . Popf.

4

Latur , P viudicatur.

fcum Ipumupitas ab erroribus falió imputat;'f pro

/

pag. 189.

$. L. Ap Monethelismi infimulandus Homorius Papa?

pag. ead.

1l ts

2pdicantur.

,O

; Il

. $. 2« Nicolaus 1. & Joannes XXII ab. errore in fide v

Pag. I 97.

i

L

$. 3. Fabula Toanna Pa/;i[ä exploditur.

pag. 204.

E Vindicie aliorum Summorum Pontificum.

pag. 209.

d

ARTICULUS ULTIMUS.

-4n de fíde

Jét , modernum Santtilfemum Beneditfum XHL

i

timum Pontifice

effe legi-

p

" Cf D. Petri Succeforem

pag.213.

PARS SECUNDA.

DE CONCILIIS ECCLESIASTICIS.

[

- QUAZESTIO PRIMA.

(

DE ESS

ENTIA, UTILITATE, AC AECESSITATE

g

&

CO NCILIORUAt ECCLESIASTICORUAM.

ARTICULUS I

!N (

Uid, & quotuplex. fre

j ]

Q

Concilium Ecclefaflicum?

ARTICULUS II.

pag. 227,

j

I:

Cujus [ft Concilia generalia indicere ?

Pag. 234.

ARTICULUS IIL -

,

4n foli Fpifc

90pi ad Concilium generale fepz. vocapdi

/res.?

tanquam Judi-

j

1

ARTICULUS IV.

pag. 245.

jl

Cuinam us prefiden

p

di in Conciliis generalibut comveniat? pag.252.

ARTI.

«9$ ( 504 )86».

ARTICULUS V.

An Concilia generalz'd ad. Confervationem .Ecclefa. fimt. fenpliciter

nece[faria *

3g.256.

QU/ZESTIO SECUNDA.

DE INFALLIBILITATE CO NCILIORU A.

ARTICULUS I

N äoncilz'd generalia

legitim congregata fént. infallibilis Authari-

jouem Summü Pontifcis ?.

pag. 260.

tatis ante cfmjkmat

ARTICULUS II.

-

Qualem. Authoritatem. C certitudinem. babeant. Concilia generalia

Pontificis ?

pag. 263.

poft. confirmationem

ARTICULUS. ULTIMUS.

An Coucilium generale fit. fupra Papam?

pag. 272.

. T. Unde bac Controver[fia orta fuerit , pramttitur.

pag. eaó.

c proba-

$. 2. Quibusdam pmmg'[:"s Sententia Catholica flatuitur ,

pag.275:

£Ur,

.. 3. Fundamanta Ad«ve;]äriamm diffantur.

pag, 278-

. Ult. Nonaulle Impoftura. proteflantium. improbantur. — pag. 283

Synepfis Caufe Quesnelliana coram. Muftriffimo A

rcbz'-E;)i/;apa Mech-

Qu

pag. 287

tti

ligienfi Belgii Primate difcufa & judicata,

Um[:

ERRATA PRINCIPALIORA,

Il

Fol, 18. lin.

26, Pontifi, leg. Pontifici. fol. 44. l. 34. varíant. l. vasiat. & l, 35, vo-

jentes,

l. volens. f. 56, lin, 18, viti l, viris. f. 66. 1. 11, ipfam. l. ipfum. £. 68,l, g.

ii

of hzretica adde Innocentius X. fol, 73. l. 12, exttiit, l, extifit. £ 1o8. l

[Ur

ult, Czleftinus. l, Celeflizs. fol. 128, l, 3. poft qui, adde 4um. fol. 133, l. pen,

temporalis, £. 137. l. 1. inveftet. l, infeflet, f, 163. l. 23. eidem

Vïrtt

temporaliis 1.

l, etiam, f

164. 1. 8. alium l. aliquem, f

» 179. l. pen. apitulorum, l, c4pi-

Qy

tulorum. £. 192. L, 30. Divinum, l, Divinam, f,233, l. 34: fuffragii, l. jus fof-

i

fragii, £. 335« l. pen. praccepta l. precepte. 236. l. 36, ab l. cum £ 237. l. 19.

m

Conftantio. l. Cezflantino. £, 239. l, 28. mentionum. l, mentionem, f. 240.

trini

l. 34. hoc lege bac. £. 254, 1. ag cu, l. cui. £.255.], 9. Syno-

di. l. Syuodo. f. 362, 1. 53. difficultate.l. digïcultam,

la

HQQ

Cetera leviora, que ex fenfu facilé poterunt cöügi, äm;ndd-

Wy

bit 9 excufatit difcreta Lectoris prudentia.

m

Qr3

G

]

Y

um

Q5

eccos

SOLOROedP UE

«sb

NXEZAS

Wede UE

oc

(

»

qeirapdpes s

E.

Q5 0. gf'bg & 05

N

« W

g

CA

I

rj

k*

E

d

d

x

ARRS

$5

*

m

0O bQOQ ocQ

i

—PARER.

G4 EX UNIFER$A

d

Y

THEOLOGIA

u

CA AUGUSTINO- £

E

SCHOLASTI

G

p

DIANA.

l

j

g t

2OEX PR

IMA PARTE.

i W/

inügnti-a DEI eft nota quoad fe, non autem quoad

Y

nos

M

2. Àn poffit demonftrari ftricte à pofteriori

Pa

problema efto.

3. Diu invincibiliter- ignorari ne-

.

t

Y

quit 4. Effentiain DEO metaphyficé non conttituitur per

J/D

afeitatem etiam abítractivé fumptam; 5, Nec per cumulum

)a(f 1

omnium perfectionum, autinfinitatem ; 6. Sed vià originis

per intelligere radicale, viá véri difcursüs per intelligere actua-

liffimum ,& puriffimum. 7. Attributa Divina nec diftinguun-

tur formaliter exnatura ret . 8. Nec realiterintertio3./.9. Nec

virtualiter puré extrinfecé :

IO. Sed virtualiter intrinfe-

D

Cé per fe, & formaliter per intelle&tum. . 11. Vi(io beatifi-

A

Jl

ca fit per Lumen glorie tanquam virtutem agendi adzqua-

n

tam. : 12, Compenfariilludnon poteft per concurfum DELex-.

n

.L

trinfecum qualemcunque. 13. Juxtaejus menfuram commen-,

!

furatur vifionis intenfio, 14 .Species impreffa in vifione DEI

nec datur, nec poffibilis eft.

IS. Anautem expreffa formetur,

utrumq; probabile judicamus.16. Per fcientiam fimplicisintelli-

f MW

r/,

geqtiæ videt DEUSpofïibilia,' perícientiam vifionis fuþura, non.

H

«98( o )80»

in feipfis, fed in feipfo, ut in caufa. 17. Ultima, quà appro-

l

bativa, eft caufa rerum.

I8. Scientia media, quia €

fine

medio, nec datur, nec dabilis eft in DEO. . 19, Proinde

r

I

videt DEUS futura conditionata per fcientiam vifionis in de-

[

creto fubjeCtivé abfoluto , & obje&ivé conditionato. 20.

Hoc cohzret adzquaté cum libertate, immó fine eo ifta ab-

l

h

foluté implicat.

21. Voluntas Divina excluditur à confti-

(

tutivo Divinz effentiz.

22. Ejus libertas non confiftit ia

ü

aliquo intrinfeco fuperaddito; 23. Sed in Dominio alto, &

lo

fuprema poteftate in creaturas. 24. Trinitas perfonarum Di-

vinarum in unitate effentiz non eft quidem juxta lumen na-

y

25. Proceffio filii ideo eft

[/,

turale, non tamen contra illud,

f

generatio, quia fit per intelle&um, — 26. Relationes fecun-

düm conceptum a4 non funt de quidditate effentix. 27. lm-

hr

t

portant perfc&tiones realiter inter fe diftinCtas. 28. Si Spiri-

tus San&us non procederet à filio, non diftingueretur reali-

N

ter abillo. 29. Angeli poffunt multiplicari numero. 30. Neque

W

Ihr

fecreta cordium, neque myfteria gratiz poffünt cognofcere

naturaliter.

i.

li

n

EX PRIMA SECUNDZ.

Q

Ofe

Bl

Omo nequit de potentia abfoluta operari propter duos

la

x.H

fines adzquatos, & fibi invicem non fübordinatos, 2.

W

Beatitudo illius obje&iva effentialiter importat D EUM ut

l

unum, & trinum. 3. Formalis confiftit in actu intelle&tüs,

lt

& non voluntatis. 4. Voluntarium neceffarium perfeétius

Tifu

eftlibero. 5. Libertas humana, etiam poft naturam per pec-

a&u

catum Adamicorruptam, excludit tam neceffitatem à coa-

Ütr

&ione, quàm fimpliciter dictam. 6. Poteft hzc exerceri in

fhy

a&u puré imputativo fine formali. 7. Moralitas effentialiter

lr

dicit a&tum liberum cum modo relativo conformitatis ad re-

li

€&as regulas morum. 8. Idem actus nequit effe bonus ex ti-

ne, & malus ex obje&o, vel éconverfo. 9. Nec poffibilis

E

e0

«95( o )8t»

eft, qui'ad -bonitateti, 8&c malitiam fit in individuo indiffe-

rens.? Io. In concurfu duarum opinionum de honeftate ope-

i

rationis, quarum una eft probabilis, & minüs tuta, favénsque

libertati, alia probabilior , tutior, & patrocinans legi, pof-

b

p

fum abfoluté, licét non promifcué, fequi fententiam pro-

)

babilem, minüs tutam, & faventem libertati, reli&tá pro-

babiliori, tutiori, & patrocinantelegi. 1i1:. Peccatum ne-

d

I2. Sed etiam con-

L

dum eft effentialiter contra legem DEI;

tra naturam hominis quà rationalis, & quà fenfitiva eft.

13.

ju

Formalis & effentialis malitia peccati non confiftit in quodam

D

u

pradicato pofitivo.

14. Sed in privatione reCtitudinis debi-

tz. I$. Peccatum fecundüm fuam rationem abftractam fpe-

of

&t

cie diftinguitur ab alio penes ordinem ad virtutem, cui op-

.

ponitur.

16. De potentia DEI abfoluta nequit componi

cum gratià fanctificante. 17. Ex hoc, quód DEUS phyfice

t

(f

eii

przdeterminet ad materiale peccati, perperam infertur, il-

J

lum effe caufam peccati.

18. Macula peccati confiftit for-

N

maliter in privatione gratiz fanctificantis. 19. Peccatum ori-

gt

ginale per fe primó non importat quid pofitivum, fed priva-

tionem juftitiz originalis. 20. Illud in parvulis, juxta ve-

[

riorem $. P, Auguftini fententiam, punitur poená fensüs, licet

mitiffmà. 21. B. V. MARIA non (olàüm ab hoc peccato,

q

y

fed etiam ab ejus debito perfonali fuit immunis. 22. Lex

gaturalis invincibiliter i

o

|

gnorari non poteft. 23. In ea poffe

)

|

DEUM formaliter difpenfare, involvit apertam contradictio-

nem. 24. Gratia Divina non folüm moralis ,

-fed & phyfica

cuCgu

gffca

naturz Divinz participatio eft.

25. Sufficiens confiftitin ipfo

a&u infufo fecundüm formalitat

em qualitatis.

26. Eam dari

(

omnibus indifcriminatim, rec&té éruitur ex SS. Litteris, Sum-

t

chCfl»n

morum Pontificum & Conciliorum Decretis, voluntate ge-

mh(sf

nerali falvandi omnes, Morte, Paffione & orationibus Chri-

fti Domini, przce

j

ptorum Divinorum poffibilitate, lege Ju-

Lo

dæis datá, immó

& irrefragabilibus

m invi-

j

D

SS PP. praferti

j

z

l

«05( o )8fe

&iffimi Do&oris Gratiz Auguftini teftimoniis; 27.'Ejus ufus

probabiliüs confiftit in eonfenfu meré negativo.;'' 28. Gratia

efficax nec per victricem delectationem Janfenianam , nec per

qualitatem przdeterminantem, nec motionem moralem, nec

fcientiam mediam cum fuis requifitisrecté explicaturs 29. Sed

per a&ionem immanentem.ad velle; & per velle invidiffi-

mum ad facere. ; 30. Juftificatio

per .condonationcm DEI

n

extrinfecam eft implicatoria.

3

NDA.

EX SECUNDA SECU

[des Effentialiter eft de rebus non apparehtibus. 2. Com-

I.F

poni poteft cumevidentia inatteftantes 3. Nontamen

11

cum fcientia 4. Adeo effentialiter vera eft; uteinecex parte

credentis,neq; ex parte DEIrevelantis ullo modo poffit fubeffe

falfum. s. HincDEUS nequit aut habitum erroris five practici,

five fpeculativi circa res fideiinfundere. 6. Autpermiraculum

verum, & fupernaturale fectam falfam conteftari. 7. Difcre-

dens unum articulum fidei totum habitum amittit.

9. Ad

omnem actum fidei requiritur pia voluntatisaffectio. 9. Qu*

p

eft fupernaturalis quoad fubftantiam. 10. Refolutio fidei fto-

lt

lidiffimé fit in fpiritum privatum Hzreticorum.

Ir. Funda-

mentaliffimé autemin Divinam revelationem tanquam ratio-

[

nem formalem. 12. Etin Authoritatem Ecclefiz velut con-

D

ditionem ordinarié applicantem. — 13. Spes ad falutem fimpli-

citer neceffaria eft tam neceffitate medii , quàm przcept.

f

14. Stare illa abfoluté poteft cum revelatione certa xternz

damnationis. rs. Ejus objectum primarium, & formale e

[

beatitudo noftra objectiva.

I6. Charitas efít vera amicitia

fi

inter DEUM & hominem. 17. Nequit de potentia extra-

l

ordinaria augeri fimpliciter in infinitum. -18, Bene tamen

1

fecundüm quid. 19. Non eft forma juftificativa. . 2o. Immo,

!

eam talem effe, repugnat. . 21. Juftitia eft virtus fpecialis a

iva

aliis fpecifice diftincta. 22. Tam legalis, quàm diftcibut

€

«Jo( o 55te

eft formaliter in DEO.

23. Secus dicendum de commuta-

tiva.

24. Dominium duorum in folidum, fi inftantaneum

[

)

fit, impoffibile eft.

25. Non tamen fi fit permanens.

20.

N

Ufus facti in rebus unico actu confumptibilibus poteft fepara-

o

ri ab earum Dominio.

27. Per prafcriptionem debitis con-

y

ditionibus inveftitam acquiritur verum rei Dominium. 28.

D

Monafterium capax fucceffionis fuccedit in omnia bona, &

jura profeffi, de quibus ante profeffionem aliter non difpo-

fuit; quocunque illa titulo, five poft, five ante profeffio-

3

gem illi acquirantur.

29. Reftitutio ad falutem eft fimplici-

ter neceffaria neceffitate precepti, non veró medii. 3o.Ejus

2

preceptum formaliter, & explicité

pofitivum, radicaliter &

«

implicité negativum eft.

"

W

Id

ïä/[')

EX TERTIA PARTE.

:

1. [ Ncarnatio Verbi Divini poffibilis quidem, non tamen de-

Di

p

monftrabilis eft. 2. Suppofità zquali fatisfactione pro

offenfa peccati DEO per primum hominem illatà fuit fim-

Qv

pliciter neceffaria.

3. Hac tamen omnino feclusà vi przfen-

tis decreti facta abfoluté non fuiffet. 4. Eam fuiffe factam in

Verbo erat quidem convenientiffimum , non tamen per fe

N

neceffarium. .. 5. Potuiffet illud affümere duas naturas huma-

L]

[

nas. . 6. Immó quamlibet etiam creaturam fubftantialem.

Seclusà tamen ejus proprià perfonalitate cum Divina abfolu-

a

té incomponibili. $. Licet valor meritorius operum Chrifti

rgw

j

Domini fuerit fimpliciter infinitus. 9. Mereri tamen per ea

unionem hypoftaticam per nullam potentiam potuit. Io, An-

j

il

fiqui Patres meruerunt quidem quasdam circumftantias ex-

Ü

trinfecas Incarnationis de congruo , non tamen ejusdem fub-

ftantiam.

i

j

11. Unio hypoftatica non eft modus extremis

j

realiter fuperadditus.

12. Facta eft illa immediaté ad perío-

W

,

nam, & mediante perfonà ad naturam Divinam. 1:3. Totus

fan-

3

T

e38( o )66»

D

fanguis Chrifti Domini fuit affumptus à verbo tam ia con-

junctione cum corpore, quàm in triduo feparationis. — 14.

Chriftus ut homo non eft Filius DEI adoptivus, fed natura-

lis folius Patris.

15. Ejusdem humana natura fuit fan&tificata

fanctitate fubftantiali, & accidentali paffivé finità, tam phy-

ficé in effe qualitatis, quàm moraliter ineffe gratiz. | :16. Pr-

ceptum fubeundi mortem, ei impofitum, fuit rigorofum, &

proprium non folüm quoad fübítantiam, fed etiam circum-

ftantias Paffionis. r7z. Sacramentum novz legis re&é defi-

nitur: fignum rei facrz ut nos fanctificantis. 19. Caufat gra-

tiam non tantüm moraliter, fed etiam phyficé. 19. Quam-

vis tantüm indirecté.

20. Confirmatio per difpenfationem

Summi Pontificis poteft etiam conferri à fimplici Sacerdote.

21. Sacramentum Euchariftim effentialiter , 8c intrinfecé

confiftit fimul in fpeciebus Sacramentalibus, Corpore & San-

guine Chrifti, & in verbis confecrationis moraliter, & vir-

tualiter perfeverantibus.

22. Sacrificium Miffe veró in fola

aCione confecrativa, 23. Sacramentum poenitentiz nequit

effe validum, & informe. 24. Utillud vim juftificandi habeat,

requirit amorem DEI benevolurm füper omnia faltem imper-

fecte, & initiative talem.

25. Matrimonium eft verum no-

vz legis Sacramentum.

26. Poteft illud celebrari tam inra-

tione contractüs, quàm Sacramenti per procuratorem, etiam

ubi Concilium Tridentinum receptum eft. 27. An ad ejus

fubftantiam pertineat confenfus implicitus in aCtus per feaptos

ad generationem, fit problema. 28. Quamvis ad contra-

&um matrimonialem per fe requiratur confenfus mutuus

modo fenfibili manifeftatus, in ratione tamen puri vinculi po-

tefít matrimonium extraordinarié fieri absque ullo confeníu.

29. Matrimonium ab infidelibus contractum, nunquam tran-

fit in Sacramentum, etíi convertantur ad fidem. 30. Princeps

feu Magiftratus fzcularis habens poteftatem abfolutam feren-

dileges,poteft fuis fubditis infidelibusftatuere impedimenta ma-

trimonii, non tamen fubditis, qui fideles funt.

I-

l

l

l

!

u

"

It

i

g

li

j

j

Y

M

3

nl

,

n

l

Wi

q

j

7l

nit

ef

h

jl

d

o

u

Cuh y

on

lm [jb

jl

ii

]

j

1

i

[u

HH iil r r

m

"

EX

5

d

T

30

M

$

Pv

:

——

X

d

2

E

Y

E

2

ET

m

L.

s

221

mM

aM

m

DO

—

U

PUN VAE

|

E

——

—

g

1

H

w.

e

-,

:

N

—

— ——

—

— —

À

WTM

m —

—

z

-

—

-

L.

D Pt

E

i m

h

Gs CR

i*

—

EE

PA

E.

1

E

»

B-

s

:

m

—

u

A

EC

UM ET

j

d

57

r

$

VA

p

PERPETUUM

W

DIVIN É PROVIDENTLE

2

MIRACULUM

EZ

VierFarbSelector Standard* - E kala Offset

s

MONARCH!CO ECCLESUE

E

o

MILITANTIS REGIMINE,

E

EJUSQUE SUPREMO, VISIBILI, ET

- INFALLIBILI HIERARCHA THEOLO

GICE ADUMBRA,TU.'M

e

DISSERTATIO "THEOLOGICA

«

T

MONARCHIA VISIBILIS ECCLESUE

ET SUMMI EJUSDEM CAPITIS ROMANI

i

PONTIFICIS AUTHORITATE,POTESTATE-

JURISDICTIONE zr INFALLIBILITATE, NEC

NON CONCILIORUM ECCLESIASTICORUM ESSENTIA DIVISI")NF

NECESSITATE, UTILITATE &c. EX VARIIS AUTHORIBUS COLLECTA, ET. CONTRA

8

ULTIMA JANSENIO- QUESNELLISTARUM EFFUGIA ENUBILATA

j

3 d o t

ä

P.-SIGISMUNDO BU.TTNER Ordin. FF. Ercm,ä* -

6

9. P AucUsTINI $s. Theologiz Baccalaureo Biblico & w W

Formato ac Le&tore Ordinario.,

ugm

5

Sub ejusdem Prefidio unà cum Parergis ex Umverfa Thcologxa AR

d

-f

4

V. P. BONIFACIUS SCHREIBER , ejusdem Ordinis ac Voti

AucusTINO-/EGipiANA colle&tis publicoe Sapientüm Difquifitioni fübmittet

Ss. Theologic Audltor

In Conventu Herbipolenfi die 22. 4Martü boris ante - €9 poff meridiem confuetis , 4nu» MDCC X X F.

Herb:pok, Typis Marcx Antonii Engmaun , Umverfxtatxs Typographi.

& Copyright 4/1999 YxyMaster GmbH www.yxymaster.com