Gf886_qt_1 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Perpetuum Divinae Providentiae Miraculum In Monarchico Ecclesiae Militantis Regimine, Eiusque Supremo, Visibili, Et Infallibili Hierarcha Theologice Adumbratum. Sive Dissertatio Theologica De Monarchia Visibilis Ecclesiae, Et Summi Eiusdem Capitis Romani Pontificis Authoritate, Potestate Iurisdictione Et Infallibilitate, Nec Non Conciliorum Ecclesiasticorum Essentia Divisione, Necessitate, Utilitate &c. Ex Variis Authoribus Collecta, Et Contra Ultima Iansenio-Quesnellistarum Effugia Enubilata Büttner, Sigismund 14 KA e t v.n aj —JA.— /(þw z » ag x M a T X i* —— z z x "T — m od E u zom A x j5 - — — —— — ———— m gn.lthf WU xancii us CEDENGÉE - RÁMM T —— m —— Àà — " N N l &A T ss E b N«HF t fz,/ - c3 ,W, e-—- L e — — WJWM J P - UE l l — l | l W v ll — : W z AA —m W N a ao SSNONCNUNN , EE À d i. h PERPETUUM DIVIN/E PROVIDENTLE MIRACULUM MONARCHICO ECCLESUE MILITANTIS. REGIMINE, EJUSQUE SUPREMO, VISIBILI, ET -INFALLIBILI HIERARCHA THEOLO- GICE ADUMBRATUM - . SIVE DISSERTATIO 'THEOLOGICA MONARCHIA VISIBILIS ECCLESLE, ET SUMMI EJUSDEM CAPITIS ROMANI PONTIFICIS AUTHORITATE,POTESTATE- NON CONCILIORUM ECCLESIASTICORUM ESSENTIA , DIVISIONE JURISDICTIONE zrzr INFALLIBILITATE, NEC NECESSITATE, UTILITATE &c. EX VARIIS AUTHORIBUS COLLECTA ,ET CONTRA 3 ULTIMA JANSENIO-QUESNELLISTARUM EFFUGIA ENUBILATA P.SIGISMUNDO BÜTTNER.O:din.FF. Erem,i* 9. P. AvcusTiNI $s. Theologix Baccalaureo Biblico & : Formato ac Lectore Ordinario, w Sub ejusdem Przfidio unà cum Parer ugm AucusTINO-/EGIDIANA colle&is publice Sa pientüm Difquifitioni fübmittet gis ex Univeri;a Thkc:lologï:äï*ï V.P. BONIFACIUS SCHREIB ER , ejusdem Ordinis ac Voti Ss. Theologie Auditor Jn Conventu Herbz'poleüi die 22. 4Martü boris ante - && poft meridigm confuetis , 4nno 7M DCC X X F : Herbipoli , Typis vMarci Antonii Engmaun , liniverfitatis Typographi, REVERENDISSIMO DOMINO, DOMINO CELSISSIMO CHRISTOPHORO FRANCISCO, ILLUSTRISSIMA PERANTIQLJA FAMILIA DE HUITTEN IN STOLZENBERG S.R.I. PRINCIPI, EPISCOPO HERBIPOLENS[ FRA NCIL/E ORIENTALIS . DOMINO,DOMINO NOSTRO DUCI &.. CLEAMENTISSIAO. REFERENDISSIME GELZSISSIME . DOMINE, DOMINE CLEMENTISSIME. * La z N 2N W [2 Z N 3 A cf mirabilisDivine in humanis Providentia difpoftiout; 9 N dum inrerum illamortalium alternis cafibus ac viciffita- J Z i j SN dinibus Jocari videtur potentid m commune feemul commer- ; E N cium trabat echilatilTmam DEI Sapientiam , qua &ternis ( » N Sn3 altiffemisque omnia cenfiliis prsordinet, & forti feavitate potenter , & fuavi fortitudime fapienter dirigat , ac moderetur univer[a y. Unde in retliffima ia Ordinatt[Tegmáque verum munc morientium , munc vena[centium alterna viciffitudine ac ferie , quid aliud [, demiramur , quám perpetuum Divina providentia miraculum » quofuocun- &a ordine ad [latas fapientia aterna leges , ceu duéu quoda "n natumpra- pulfas fuum in ffnem feruntur , [pontéque definunt , ut facceffura ex inte- reuutium [epulchro vitam, ex iuterituórtum, ex mon effe fuum effe nativa velut ex gureite veforbeant. — Difpofitio illi fuit , fed Japientilfema ,. momi- patus ille ip foliis Sacris Imperiorum quaternio , qui, quod in manu Affar f;t.g vite; C gleria fuxit initium , id ipfum int ercur[fu temporum i manu 4Afrie- A A/j)"rriarwn-viäit'martwm y 4tque extinélum , wt in Lacfe Canigo Cyri nova vita ipitia fugeret , evanidique [Mendoris in Perfide feftiperet incremen- fums Verübm ; bic i gloria fua meridie con[ene[cere' mon toleratus . irein eccafam ] uffus eft , ut feliciori aurará in novum. meridiem eveberetur , unde Mluffriori lucis eyclade ab excelfa Gracorum folio fulguraret y quam tamen in manus iterum alienas tranfere 1 fatis erat , dum per multum Acf iaci Ca- farem inter , atque Antonium pralii cruorem Romanum in portum feliciter Álle enataviit , ibíque Supremam Majeflatis fua .Sedem locavit, ubi jam m feptingentis plus amnis fuccollamte. Romanorum vvirtute fletit Pumgta , c Romanis protegentibus Aquilis. in mundi usque ruüituri cineres inconcu[fa perffabit , ut cui fapremus Jlle Qrbis maderator , in cujus manu funt omui- um Jura Regnorum teffe Várgtliolib, 1. Zneid. nec metas nec tempora pofeit , & perium [rne ffne dedit. — Miralilis , inquam , fuit providentia Divina difpofitio , quatuor Monarchiarum coronam d gloriam de Regno in Regnum velut pythagarimm quandam dnimam de corpore. in corpus verá m'eteæp/yi-' ch ofr Ptranfmierart, donec in praffnito à fuperis falio petpetuaturum fibi domi- eilium inveniffet , [ed nonnifi fapientiffemna , ut quam Dívina ordinaret jn bumanis potentia , aternm ab eterno confiliis dirigeret fapientia, — .A Zorema &i ad perpetuum quem in profanis profanum , bunc in facris fandt usque miraculum prodigiofam fervavit , fervátqu e bodiedum ordiuem Di- «ina Providentia , dum Monarchica in. Chriflà fpoufa. Ecclefra Majefla- 7is gloriam in uno tantüm vertice rutilagtem, ereptis martalitate capitibus ) ip quibus eandem aut inferni. furia , aut i& pejores bareticorum machina- diones , Aut ipfi etiam Tyranmorum fureres extremis , ac velut uno impieta zis ac crudelitatis Sacramento conjuratis viribus extinguere pertentárunt', jn novo femper capite reaccendit , sícque ordinando , atque bofles Ecclefia exterminando perpetuum in monarchico Ecclefra militantas vegimine , ejáse quevifibili Hierarcha miraculum oflendit.: Sedut À ve totiamtindo noti[fima digrediar , Jquia/ »ninaé mirdiabi iu subera V Ulis S. R,. . PRINCIPEM, EPISCOPUM HER- BIPOLENSEM,ac FRANCLE ORIENTALIS DUCEM f € liciffema eletfione , REVERENDISSIME ac CELSISSIME PRINCEPS , Divina offendit providentia $. qua in tam ponderofo ii e adea pemperum » rerámque cireum[taptiis novi Principas eligendi negoti exteré N fortis conjecit 42'&;7;1, ut Reverendiffesorum ac Perillofteium Ele- orum tuorum caleulos omnes , quos diverff antea dies tam diuer[as , difjer- fó:que ferebant , uná die in TE aduzárit , unahimique omnium feffragio Ecclefium YABI Herbipolenfem de[pensárit . difpofftion e €. m [ane wiraculo confimilem dixerim , quam ita ordinavit provide , ut /orte; quidem /ä/te caderent , fed monnifi ad eteruas fapientia leaes in "VE, diretfe , viucerdt- que in [ua ardinatione fortiter , quam ab aterno. [aaviter direxiffet Sapi- "eHHiA , qua utia ef/ , per quam Principes Imperant. £a mirum , füin'TE, CELSISSIME PRINCEPS zanprodigiosó difpofuit E Divina Providentia, ut 'Te Ex omnibus e!i.ger'et, qui e prarogati- qarum omuium e virtutum Pïfmcz'þa[izim infhructus Panoplid, verum Urbi C Orbis Franconici exifHis prodigium ?. Et verà , ff pripcipalis praragativa eff magnorum portare Nomen , C Virorum Iuffrium defcendere famsuine , -|OXUI TU . anciquiffrmi femmatis mumeras Autbores , quorum à toga glo- »* riatm in feris adhuc annalibus loquuntur Curia , quorutm à $ago Nomen uon « Martíali þt;!wri » fed ipfi eternitati ad [aculorum memoriam bellica virtus inferipft. — Hi videlicet fumt Viri Mi per Univer[am bene Germaniam u- minat iffremi ; quorum vel frmgulari in promendss confilits fapientia diuer[i fubferipsére Prizcipes , aut. qui ipft in Principale folium evetHi , n man[ue- £udine pdpulos , ac fapientia rexerunt ; vel quorum genero[a v Irtuti (uam ab boffübus defenffonem , incolumitatem ac felicitatem diver[a patria refe- guut im accepti. — Ex bis omnibus zeminos filim in utroque He Y 06 $ laqz/or H . primum Mufiriffma Tue atque abortu [io per atfo fecula flore ntilfinmea pro- fpis Magnum Genearcham E &R E NRE1CHI1UM ab HvTTEN, Magnum pariter fortitudini Bellica miraculum , cupus magnanima in Bel- li virtuti ,. quid non debet Romanum Imperium ? quod ille abinfande Hun« morum in tpfis jamjam imperii vifceribusferro flammámque dirà digraffantium furore fuis armis Anno 935. vindicavit , fugatisque ac profligatis hoflibus in . primevam libertatem afferuit. — Alterum MAURYITIUM AYCHsTA- DIENSEM Erpi1scopuM, S.R.I RINCIPEM JIpfire Sapientie prodigium , quem famofiffimus Me , tot re $ uoruia Monarcha CAROLUS V. ob relebratzjima Jfua e fapiemtia C oculatilfma in difpsnendrs tnagnis negotitff prudentia laud m in emnibus Ipperii Comitiis c prefentem c án amoribus babuit, Et Tantorum YU. wirorum [anguss corundeim vir- $MF ES tf:!i:e; ac glorias juve nafcendi 'TYDY quidem reddidifli hareditariasy we- rüm ,ceu erubefceres bac tanquam aliená luce effslgere , TUARUM pfe virtutum propriam accendifh , dum à prima po[t cunas etate per omne fci- bilium gents laudabilifon? ver[atus ,ed capifli fapientia luce vadiare , ut, quantum aliquando orbi Franconico Sydus. effes futurus,non vano in Te Au- gurio multi praominarentur. In Canonicorum igitur Catbedralis Ecclefíe adle&ius mumerum variarum T E. virtutum fMendore lumen probafli , gon fb madio , f fuper diver[os dignitatum gn;dw in ea pofitum , donec fume guum. fuper candelabrum, dicamy Epifcaporum Herbipolenffum ac Francia Ori- entalis Ducum [edem ac f afligium evehereriss ia quod quàm in[olito cum plau- fþquäm igenti omnium latitidquam denid, fefliva totius Patria jubila fue- sis evetius , loquuntur civium vota, fabditorum [ufpiria, omnium defidería , u in lE unice fuam velut ad metam, [copuma, ferebantur, Ex buc nune, lucesCandelabvolux vera CLEMEN' TISSIME PRINCEPS,/e quie bus aliis quàm virtutum Tuarum illuftriffmarum radis , quibus fubinclinem r tuis Pedibus Franconiam && iluffrase latiffcas ? fg[vz'cz't in TE 1fa princi- palis Clementiz radium, quo ditas egenos, folaris affictos , fublevas mife- r05, protegi opprejfos,patriam univer [am paternis plane amplexibus flringss, " & ciemmtij]imä moderarts. Sufpicit altijimæSapientiæ radium,quem jam ip expediendis graviffimis Ducatis Franconici negotim iu TE dezeirata eff ; zm:eqaäm feum 'TE Principem veneraretur. Sufpicit radium pietatis,422, ut 1n u!m'z'torz;m— penetres animos , luces imoculus nog 14 a/!aqzziü propin- quus in aula bomini , quam orationeintemplis DEO. — Su[picit radium ju- (titige, quam ligatis equitate vibras ab oculis , ne pev[anam refpicias , pro [uo cujusque merito aqui[fnus vemunerator.. Sufpicit radium mire ac plan [in-. ulari ig omnes Comitatis , quo pe?]iïing;& 3R Hïing;f, viazta ac deviucis Jingulos , complecteres niverfos. — Ipgumeras aliosvirtutum TV'UARUM ver? Principalium radios in TE 1l fufpicit, ac fufpiciendo veneratur,qui- hus EE in contuentium omnium animos tam fuaviter infunda , ut frcut quoudam ob virtutum. fnarum pracellentiam Azgq/hj?mw Romamporum Im- perator Titus amor & delicig gegeris bumazi palfem audiebat , potiari "TE Jare Gentis Tua Francontca , & delicium & amorem /iceaf cozpel- » iturut ax oculorum, ita L U cordium TYBI fubdizorum dehici- lare. Esig PRIN- um & amor REVERENDISSIME ac CELSISSIME CEPS, CEPS, eujus foliu vultum quamiam, defiderahat. untver[a Franconta terra , adeoprovido di[psfuit Divina Providentia , ut 'TE. , quem ateraá fud fapientid praeleeit y tolleret de. [ub woilioy ci poneret [uper boc Epifcow alis ac Dicalis Dienitatis candelabrum , ? qua luceres omuibus , ompium ipfe clux , e? delicium, & amor, zz cujws afpetfu omnes && deliciando amarent , C amando deliciarentur. uod omnibus ,. boc && gobis in T E. providit providentia Divigà .REVERENDISSIME ac CELSISSIME PRINCEPS, delicium videlicet , & amorem , delicium quo deleifes , amorem quotrahas: utroque nos affeis , neque epim , quaomnes deliciantur , delicia non dele- &fari , quoomnes trabuntur , amore nontrabi mon pa[fumus...4d TUOS proinde Pedes adgeniculati &f delicio alletià , & amore tracdi demiffiffime procumbimt , d opufeulum boc noffrum Divina Previdentia miraculum , zon uno 'TYBI ob multiplicem in utrumque Comventum noftrum Herbipa- lenfems c Miimer]?adianum benefrciorum collatarum gratiam , titulo bo- magii ac fervitutis debitum , magno T UO nomini in[eribimus, ac Coufes cramus. Clemeuti im nos , opásque boc moffrum , cui principalem TUAM " protectionem humillim implaramus , obtutn refpice , qui pro lo f &UA regi- minis 'VUI felicitate , Corporis Incolumitate , b Patria VIB dewatiffi- me Ineremento precibus nofris ince[fanter ad DEUM Vin/labimw REVERENDISSIMAJE ac CLEMENTISSIM E CELSITUDINIS TU!E- Servorum infmi P. Pnzsxs CufmeEFENDENTE. X FACULTAS ADMOD IIM REV ERENDI ET EXIAIII PATRIS T RI PRIORIS PROFINCIAZL!$, ORD. FF. EREM. $.P..AU- MAGIS GU$1T1NI PROFINCIA RHENI ET SUEFLE. üm Differtatio Theologica de Ecclefis militantis Regimine ejísq; Supremo Principatu, nec non Conciliis Ecclefiifticis; quam ex probatis Authoribus; C á precipue manufcriptis noftri P, Magiftri Auguítini Gibbonis collegit P. Sigismundus Büttner, noftrz Provincia $s, [heologix LeGor, pro modernis re- rum & temporum circumf(tantiis videatur utilis , & proficua, hinc, fi aliis, ad quos de Jure fpe&at, ita videbitur, ut publici furis fiat, facultatem impertior. Datum * ex Conventu noftro Conftantienfi die ;, O&ob. 17:4. M. F. MARIANUS GOTH , Otdinis FF. Erem. S. P. Auguftini Ss; Theologix Do&or, Provincie Rheno-Suevice Prior Provincialis. m. p. APPROBATIO ORDINIS. Rafentem Differtationem Theologico- Polemicam , cui. titulus. Perpetuum Divine Providentie ZMiraculum , càn nec quod puritati Fidei Cathczlicæ, nec quod bo- P nis moribus. adverfatur, contineat, fed potiüs fanam , folic & Conciliorum San&orímq; Patrum teftimoniis conformem do&rinam referat ; p istypis dignam Ovembris, 1724, cenfeo in Conventu noftro Hetbipolenfi ad $. Georgium die 3. —* - M.F. ALEXANDER SAMHABER, Ordin. EF. Erem. S. P. Auguftini Ss. Theol, Do&or, Provincie Rbeno-Suevice Difhinitor, & Con- ventüs Herbipol. p. t. Prior. m. P. 'LiCENTIA REVERENDISSIMI ORDINARII, Mprimatur prafens Differtatio Theolopica intitulata 1. Perpetuum Divine Providene ti& ZMiraculum in /Monarchico Ecclefie AMiitantis: Regimine — eji:que fupremo Hierarcha Theologic& adumbratum , . ex variis Authoribus colle&a , & contra ultima Janfenio- Quesnelliftarum effugia & "lata, Datum Herbipoli die 11. Martii 1725, JOANNES HERMANNUS FRANCISCUS PAPIUS, Ss. Theol. & U. J. Doctor, Reverend, & Cel(ifs. Princ. Herbip. in Spiritual. Con(iliar. ad S. Joan- nem Evang. in Nov.Mon. Can. Cap.Libror.Cenfor. - : DISSER- egSC r 2869 i NVAVAVAVAVAVAVAA VA AVAV ATT A2 l SvAY 7 VAV AVAVAVAVARVAN, V Q 9j r 'AV- S &XWMF ", S EW 3 s 2l Y » N u ) z z *O SY W M , , L /F 7 N- ( z LO /5'i RT //, SSS — 7 À. ä.& m N AA A « ) 2 A P^ N CA IN IN DN R s N A 4S IN NÓ AAA' d 9 Wdbur AAA,A ERN *;;: DISSERT.4TIO PRODKROA4A. f A I juxta Magnum Ma-xïmi bo&ofis & Patris noftri Augu- p 2 -K/ ftini oraculum (2) opera DEI , quz fuá omnifcià, fuavi,, »- aE & forti providentie dexterá moderatur, non ideo mi- 1 "(/ racula nuncupanda, quia rara, fed quia magna funt; ( O vh ] quis abnuet inter ea primas dare Monarchico Ecclefiz RC j o Kegimini, ejàsque füpremo, & vifibili Hierarchze falli M a «æ atque fallere nefcio? Intendas, amabo, mentis aciem in omnia fzcula, qng& à prima Monarchie Ecclefiaftice per fapientiffimum Fundatorem JESUM Chriftum inftitutione ad hzec noftra funefta tem- pora transmeàrunt 5 tot perduelles, & rebelles ejusdem hoftes, qui conjuratis & condi&tis viribus miferabilem illius ruinam moliti funt, inve- nies, quot refra&arios, & in fua perfri&a pertinacia obílinatos à fàna fide numerabis apoftatas, Stetit tamen illa in fu& antiquà puritate, fan- &itate, Innocentià invariabilis , immutabilis & immobilis; femper ea- dem , fine rugà formofa , fine deformitate fpeciofa, fine vitio fan&ta, fi- ne errore Catholica, (ine defe&u Apoftolica, & hoc fine miraculo ? miraculum, (i famo(fiffimo vocabulario noftro D. Ambrofio Calepino credimus, eft, quid quid admirationem adferre pote[f , quaff fet contra maturam: Er quis non miretur tam . firmam , tam ftabilem Mo- narchie Ecclefiaftice fuübfi(tentiam tan quam àpz dextere excelff , quod operatus eff Dominus , éffque mirabile im oculis uoflris? (b) Monarchia AE hzc Ecclefiaftica eft, non inficior, fíed fimul creata eft, & nunquid contra hujus naturam eft non deficere, perpetuá immobilitate inconcuf- s& contra tot validiffimos turbines à quatuor mundi plagis in ejus ever- usie fionem repetito Ticét irrito femper impetu confpirantes (tare? Volvas & circumvolvas suthentica fcriptorum antiquorum monumenta, & fi unicum Monarchicum regimen oftenderis, quod tot fzculis fine con- quaffatione inconcuffum perftitic, magnus mibi eris Apollo, Rara hec avis — «QS( 2 )860» avis in terrís eft, qui omni adnifu conquifits vix invenitur. Monar- chiam Affyriorum , inter alias celebriorem, quot annis perftitiffe exi. ftimas? ab Affür usque ad Balthafarum, quem letho, ejüsque Re- gnum exterminio addixit digitus DEI ( c) numeravit annos 1520. Mo- narchiam Perfarum & Cyro usque ad Darium continuatam legimus per luflra 41. & quosdam annos: Regnum Gracorum à Cerauno duravit annis 647. ab Alexandro Magno usque ad Perfeum 157. Regnum ZEgy- ptiacum ab eodem Alexandro Magno ann. 3oo. Monarchia Syriaca à Se- E leuco ad Tyranemann, 245, MonarchiaRomana, teítis eft Bellarminus, À fuis Regibus, qui eam primitus moderabantur, usque ad Julium vix ftetit ann. 480. à Julio usquead Conftantinum in occidente ann. 1495.in Oriente usque ad Auguftum ann, ;oc. à Carolo Magno usque ad modernum invi- Giífimum & glorioffimum Imperatorem Auftríacum CarolumVI. ann. 911. vel ut alii volunt , 924. & quàm multis hisce refpectivé pauculis anno- rum decurfibus ifthzec regimina variationibus, mutationibus, transa- &ionibus, & translationibus fuerínt obnoxia, nullus, nifi rariffimus in publiciftis & hiftoriographis politicis hofpes, ignorat. Sola Monarchia Ecclefiaftica floret, viret, viget à San&tiffimo Petro usque ad moder- num Beatiffimum Benedictum XIIL cujus laus, gloria, & fan&itas per omnium ora cum magno encomiorum apparatu volitat ann. 1680. flo- ret, inquam, nullí adhuc przjudiciofz viciffitudini fubje&ta, aut ullí usque ad interitum mundi fübjicienda: & nunquid renues cordate Lecor, immutabile boc regiminis Ecclefiaftici ftabilimentum proclamare ingens, ftupendum, & perpetuum providentie Divine miraculum? annues abs dubio huic afferto adeo certo, & ad oculum probato. Si Hiftoriis Ecclefiafticis fides, nullá «tate defuére crudeliffime ty- rannídes, vaferrima in(idiz , machinationes iniquifTime , quz concutere, immo fusque deque vertere conabantur folidam Ecclefiz Monarchiam, :; immó Orcus ipfe non femel contra eam infremuit; Sed hoc vel maxi- mé adauget hujus miraculi magnitudinent, quod & inter hzc nefanda molimina à fua integrítate nunquam defecerit. Vix D. Petrus Monar- chiícz Ecclefiz Poteftati fibi à Chrifto Domino demandate manum admo- verat, En! Simon Magus erecto collo ei infultavit, Ecclefiaftícámque po- tefatem , quam pecunià emere non poterat, violentà, & temerariá ufurpatione extra Ecclefiam in omnes exercendam fíibi arrogavit : in- de merító à SS. PP. Simia Chrifti dictus. Huic füccefsére fubfequenti- bus temporibus paris, fi non deterioris conditionis Romani Primatüs emuli, gladios frementium , & ferientium linguarum in Jugulum Pon- olicus tificis identidem vibrantes, Tempore Aniceti ftupuit Orbis Cath Mon- eQ8( 5 )8te Montanum; qui ut legitimum Eccleüx Profidem omnf Authoritate exueret , faftuofo füperbiz fpiritu Prophetam agere CXpit, accerfitis in hunc finem duabus foeminis przdivitibus Prifcillà & Maximillà , uas paríter malo fpiritu prophetare docuit, S. Vi&tor füi in Cathedra Eccle- fix oppugnatorem expavit Tertullianum, virum aliàs omni eruditione excultiffimum ; poftquàm veró in Montani(mum mifere delapfus fuerat, didteriis adeo calumniofis Majeftatem Poritificiam Victoris laceffere cov- pit, ut in commune abiret proloquium , Fi/Zorem im pace Leonem ,. in pralio cervum ef/e, Crudeliori perfidià Szviir Novatianus in S. Cor- nelium: hunc enim cüm ad fapremum Pontificatüs apicem evectum in- audilffet, totis lacertis in id- incumbebat, ut eó exturbató, Cathedrá potiretur Romansá. Quare, cüm à quodam diabolico malignantium con- ventu contra legitimum Pontificem fuiffet intru(üs, S. Cornelium tam atr& notà confpergere, eidémque tam abfurda mendacia per litteras ency- clicas in univerfum orbem miffas impingere cxpit, ut potiores, inter quos multa orbis eapita , confultius judicárint, & melius , cum pluri- bus piis errare, quàm cum folo Cornelio bene fapere. wäm diram fevitiem exercuerint in Romanam Eccleiam, ejüsque primam Sedem crudeliffimi Tyranni Ethniei Domitianus, Maximianus, Valerianus, Gal. [ lienus &c. quis ignorat? erat horum fevities eb formidabilior, quó diu- , . turniór; beiluinus eorum animus nihil fpirabat quàm czedes, torturas, & imma lum redi niflima teormenta, quibus totum minifterium Ecc!efi & in nihi- gere, naviculàmque Perri , perfepe jamjam nutantem, in fre- mente & tumultuante perfecutio num mari penitus fepelire cogita- bant. Sed neque extin&to Ethnici ímo , emortua eít perfecutio in Ec- cleiam DEI, ejüsque Principatum ; de fieculo in fieculum legimus emer- fiffe herefes, períecutiones & diri fIimas invafio neéS , variasque rerre- nas poteftates , fuis improbis conatibus deftructu m iri Ecclefíiam, exifti- máffe, Percurrantur tempora Gregorii VII. Alexandri IIL. pró Superi! quàm mifera erat tunc Ecclefiz conditio, quàm horrenda rerum Roma- narum cata&r,op.he;/ Imperatores potenti ffimi , accitis etiam aliorum vi- ribus, &(uppetiis , per multos annos violentis irruptionibus, & aper- tis hoftilitatibus im minuere libertatem Ecclefiafticam , infringere claves Eccle(ie, difturbare totum Corpus.Chrifti myfticum gem penitus difcerpere meditabantur. » illiusque compa- Bonifacii VIII. hiftoriam fi in- iciamus , tanto impetu Petram Roman am per iteratas, & adunatas d allorum. machinationes & preffuras quaffatam , & afflick am legimus, st [i boc fieri poffet, (loquor cum Ven. B : € eda) Redemptor zp 2H5 CA þror- ia def ^. nomi- ruilfe ad tempus wideretzi 2 (Q) Multi tunc ( ita fcribit natiffi- -og(z;)sä $ natiffimus Hiftoriographus P alatius (e) :qui videbantur effe c olumnz Ecl clefiz,metu aut odio converfi fünt,& pauci inventi, qui fteterunt in aper- to,fuerüntg; in ipfo Cencilio, Parifiis in Eccle(ia B. V. M. congregato, publicé obje&ta crimina Papz , & titulus harefis , nec non fuo predecef- fore viventeillegitimus ingreffus, & ad Papatum intrufio , & quód ei non effet parendum tanquam haretico & intrufo. "Tempore Leonis X. quo Porcus ille Islebienfis focditiffimos fuos errores per charam noftram ger- maniam,cum horribili & vix unquam audità animarum ftrage diffemi- navít, quid non tentatum fuit ad fübruendam primam Ecclefie Sedem? Noverat ftygius ille Apoftata, & veternus in malitia, omnem füum co- natum , fpeciofo titulo reformationis fübdolé & fraudulenter coloratum, abire in caffum, quam diu fideles Authoritati Romanz conftanter inf(ifte- xent. Quapropter molimina füa nefanda eó unicé intendebat, ut. illam penitus everfum irent ; Hoc obtento confidebat, mox Domum DEI prz- meditatam habiturum ruinam, utpote bafi,& columná, cui nitebatur,füb. motá & dirutáà. Peílis eram yivens, moriens ero mors tua Papa, blas- hemum ejus erat proverbium: nullum probrum , nullum convitium ulli infamia olim impegerat, quod in falutando Pontifice inftaurandum fibi non fuerit arbitratus, Roma apud eum traducebatur velut confufa Ba- bylon; Papalem poteftatem criminabatur Lernam , Tartarum , Simoni- am libidinum , pomparum , cedium &c. (f) Reges, Principes, aliósve Magnates, qui Patrocinium Primatüs Ecclefix affumebant, Anti - Chbrifti pedifequos , poporum vernas impudentià plusquam Cynicá execrabatur. Verbó, exacuit ut gladium linguam fuam, intendit arcum rem amaram, ut fagittaret in occultis immaculatum, firmavit fibi fermonem nequam, (g)ut fiat contra Dominum femper,& difpereat de terra memoria ejus.(h) Verüm rifit hec omnia Hzreticorum Machinamenta ftabilis co/z- ZA veritatis, (i) in qua omnes, quotquot offenderunt, confra&i funt. Militaverunt adversüs eam Reges & Principes terrz, fed cerza paraba- £ur ei vitforiag (k) oppofuit illa füuum fcutum inexpugnabile, cui infcri- ptum , zobifcum DEUS. (l) Expugnaverunt harefiarchz eam à Juventu- te fua, at non potuerunt; (m) pofuit enim DEUS eam in colümnam fer- reatn, & in murum zneum. (n) Ipfi, qui adversüs eam inturréxerunt, erierunt, bec autem permanebit, eadem femper ipía, & anni ejus non deficient. ANoZ/ze igitur ZZzzere , ita alloquitur Ecclefia cum Ezechia (0) fuos Athletas füb gloriofo Chriíti vexillo militantes , zec paveatis per- fidiam hzreticam, & waver[am multitudinem , qua eff cum illag multà enim plures mobi[cum [unt , quàm.cum illa: eum illa enim brachium eft. nofter, earueum , nobifeum. eff Domium DEUS tofler , qui auxiliator eft D^"g"A- "T «96 (5 2 805 pugnnbftq,- cum mb ; quam diu? usq; ad eonfammationem faeuli (p) & Domino fa&um eft iftud, à Domino quoq; confervabitur, quis dubitabit? eventus adeft, Vidimus cunc&tos ftatus afcendentes & defcendentes , fola Monarchia Ecclefiz in eodem gradu femper perítitit. Nullum Imperium fuit tam auguftum, nullam Regnum tam przpotens, nullus Principatus tam ftabilis , nulla Refpublica tam ordinata , nullus Dominatus ita fortis, ia quibus Regiminis forma transmutationis viciffitudinem paffa non fue- rit. Sola Monarchia Romana hac immutabilitatis dote ditata gloriatur, Stetit ut Rupes fine periculo fübverfionis firma, ftabítq; impofterum, de hoc fecura oraculo Chrifti, quo auditt, zec portas inferi adversus eam prevalituras.(q) Jam olim Arios, Donatos, Manetes, aliósve in Giganto- machia Principes victrici manu proftravit, Immo ftygis arietes fepiüs Chriftianà fortituding repreffit, profternet, & reprimet impofterum. Sed quid ad hzc Quesnellus? Hzc omnia ei fünt deridiculo. Mo- narchiam Romanam Chimzram ille fomniat , vi priefentis providentiz nufpiam reperibilem. Nugas & fabulas vendere DD. Romano-Catholi- cos, dum Monarchicum Ecclefiz ftatum fcholis: proponunt, criminatur. Hic enim (i talis foret, Summum Pontificem Monarcham abfolutum ef. p fc, neceffum foret,. Hoc autem toto, ut. aj ebat, coclo aberrare, teftes fünt ipfi Greeci , qui tefte Turrecrem. in apparatu rotundé negabant, Ao- manum Pontific em Untver[Alis Ecclefte babere Primatum ,ci Principem, ac Patrem e[fe caterorum omnium Pontificum. "leftes fünt Antonius de * Dominis, Albanus Belga,Paleophilus & alii. Sed edic,bone mi,cu jus notz hifunt? non alterius,quàm ipfe perverfos Quesnellus :erant hi de hzrefi apoftafià, & (chismate notati, quod facilé indicat ;qualem cenfüram me- reatur illorum fententia, Illam nimirum ; quam audivit Richerius, tum Romz,tum in Gallia füb Ludovico XIII . anathemate perftrius,. Cau- fam rogas ; quia poteftatem ligandi & folv endi Chriftum non Petro ,led toti corpori & communitati Ecclefie concredidiffe , afirmaverat. Hoc Ífyftema preplacuerat ipfi Quesnello: pravidebat enim füam perfidam fa&ioné, quam fi&tà purioris Ecclefie p ortion ntonomaf(ià honorabat, nunquam approbaturam fulmina Romana in e detonita, sícq; iis füb ti- tulo nullitatis irrifis,ampliffimum (i bi campum aperiebat rebellandi contra Vicarium Chrifti: nec mirü,nam mos hic cudendi arma, quibus jugulum Pontificis petitur, non novus , aut à Quesnello inv entus, fed ab omnibus hzrefiarchis, cum magna injuria Salvatoris , in ej us fübftitutum Vicari- um,per omnia retroaCta fzcula, obítinatiffima cu m perfidia eít pra&ti- catus, Hi enim cüm Superiori à DEO conftitute poteftati obedientiam cxlïiber? non didiciffent ,Juilx contra eos latz fententie utr Og; pede 4j recal. «98 ( 6) 809 recalcitragt ,atq; imbellia convitiorum , & Scommatum fpicula in eam parant, qu3 tamen plüs fremunt, quàm feriunt. Hoc ipfum autem, in- ftat Quesnellus, probandum eft,an fententia in Jan(enium dicta , Jutti- tiz metasnonexcedat. Eamenimprzcipitatam effe, neglecto ordine juris, adeo in propatulo eft, ut vel ipfi Romani Pontificis affentatores , (i do- lum loqui nolint, fateri cogantur. Sed hic ipfiffiuus modus debitam excutiendi obedientiam eft, quem malefanus Marfilius Primatüs Romani infolentiffimus fuggillator Reipublice Venetz , contra Paulum V. rení- tenti fuggeffit; quo eventu, noftrum eruditum Patrem Felicem Milen- fium pro voto Illuftriffimi Baronii fcribentem confüle. Quantum ex Pa- latio erudior, Innocentius X. tantam. circumfpectionem , maturam deliberationem , frequentatam difcufficnem, repetita Examina, per mul- tos menfíes:protraéta, fuper propofitionibus famofis Janfenii premifit, pri usquam eas meritis cenfuris perftrinxit, ut nonnifi per palmarem in- fententia Romana przcipitantiz, vel praeproperz feftinationis, aut juriam injuftitis argui poffit. An non Jure hi frivoli & temerarii calumniato- res in poenam füe pervicacio excommunicandi , & velut membra putri- | da à my(tico Ecclefiz corpore feparandi erant ? O ho! Inclamat Quesnellus, haec excommunicatio phantafma ex- communicationis eft, nec me, nec meos ligat, qui Charitatis vinculo Chrifto adhxremus, à quo nec tribulatio nec anguftia Romana nos fe- rabit. Certé, ita ftomachatur Mathias Torck , inter Quesnelliftas vix non Princeps. Sibzc excommunicatio vera effet, ineluctabile eli- llos toto Orbe Chriftiano magis vincu- citur confequens; nimirum, nu lis excommunicationum irretitos, quàm Komanos ipíos Pontifices, & eorum miniftros, utpote, qui maximé dirarum & anathematum fulmina, juítitia oculos omnium peritorum ferit, terrificis fragori- quorum aperta in bus detonant. Poterant hxc apud plebejas animas , & veri ignaras el in apparentem af. fpe ciem veritatis exprimere, fed quem eruditum v fenfüm trahen t? ridenda hzc fünt potiàs quàm refutanda, Difertiffimus n 2 nofter P. Auguftinus A itanus feptem conditionibus excommunicatio- ab ineat, qualificatam pertendit; (r) an fórs ha- nem, qua vim ligandi « rum ignarus fuit Clemens XI. in jurisprudentia, facráque Theologi dicatur qudam neglecta, affigaetur: prio- fcientia peritiffimus? vel fi res quinque prztendunt debita m in latore jurisdictionem, quz in emi- ordinem nentiffimo gradu Summo Pontifici ineft. . Sexta petit fervari & premitti debitas admonitiones, hanc fuiffe ad acum obferva- juris , tam, ne mo eft, qui, dummodo in veritatis meridie cecutire nolit, id . inficias ibit. vel detur, eam omt flam fuifl , cüm Pontifex jure pofi- tivo n e$9(7) 8509 a erit, licet fórs injufta. . Septima eft fitivo nbn lï.getur,*fentehtia valid de vitando errore i ntolerabili. Hunc interveniffe in caufa per varias Eruditiffimorum, & pientiffimoram Cardinalium , Doctorümve congre- repetitis Vi cibus diícuffa, examinata , & quafi vifceratim exente- gationes rata, ne riflima fabula eft. ] ^Seda &um agunt Romani, pergit ex fuo Batavic nilatibuld récla- mare Ques nellus, caufa excommunicationis ruit , unde fübfiftet excom- municatio ? de fenfu libri Auguftini Iprenfis agitur, & quis eum à Sum- mo Pontifice determinabilem , adeóque damnabilem fomniabit ? ufur- ationes Romanz hz funt, qux, dum iniquà lege pretendunt obedien tiam , ejus locó extorquent perfidiam. - Verum dicis Quesnelle, ufürpa- tiones Romans funt, fed juftz, & in füpremo Principatu fundatz ; quód verb ex te loco obedientie extorqueant perfidiam , caufa eít, quia ca- dunt in malignantem naturam. Demus interea tibi, caufam excom- municationis non fübfiftere3 an propterea illa contemnenda ? minimé entibm 5 audiatur in hanc rem tuus Dupinus, aliàs Sedi Romanz non adeo devotus : ,docet is, (s) excommunicationem femper formidandam rtaffis eft jufta; quoniam nobis effe, quoniam ea, qu« videtur injufta, fo facrorum myfter iorum ufum interdicir; quoniam à communione exter- na Ecclefig nos removet; quoniam ea infuper habita fcandalum pa- rit, & Íchifmati quandoque januam aperit, Deinde Summum Pontifi- cem de fenfu ab Iprenfi incento non poffe dicere Judicium fallere & fal- li nefcium, falfiffimum eít; in cujus falfitatis argumentum, omiffis ratio- ciniis, infra pro opportunitate loci & materi& adducendis, unicum ge- nuini Patris Auguftini Alumni exemplum, à preten(is hifce ejusdem Do&oris difcipulis meritó in imitationem trahendum, ob oculos pono ex Palatio, qui illud füb fequenti chara&tere refert in vita Honori IV. , Romz càm non effent Eremitz S. Auguftini evocavit Honorius IV, » eis xde S. Tryphonis concefsá, ut veluti Fratres füi in Parifienfi Gym- , Dalio publicé profiteri, ac Theologiz DoGores creare poffent, Pri- , mus, qui in hoc ordine infulas Magiftrales fufcepit, fuit ZEgidius Ro- ,, manus, poftea ejusdem Ordinis Magifter generalis , atque Archi-Epi- » fcopus Bifuntinus : fuit ZEgidius S. Thomz difcipulus, litteratorum füi » temporis facil& Princeps. Addu&us quondam à DD, Parifienfibus in , füfpicionem , non re&té fentire, opiniones fuas, poftquàm canonicas » fcriptis probare nifus eft, ad Apoftolica accerfitus fübfellia , Chriftia- » DÀ demiffione (cripta füa decreto fübmifit Pontificio , Romanz pi& ad- » hxrens Ecclefiz, à qua fummá cum laude eve&tus in Archi- Epiíco- ftantiam, b pum j ruNDATAME cogngmen fortitus eft ob dodtrinz con Edicant e98 (8) 50-» Édicant nunc Janfenio - Quesnellifte, an non fatfus fit, hujus Beati Do- Ctoris fapientià, fan&titate & purpurà eminentiífimi 4, veftigia premere, libros , ut ut erudité concinnatos, Apoftolice cenfürz f ubmittere , Roma- no Preíüli cervicem humiliter inclinare , eidemque obedientiam omni | jure debitam reverentiffimé exhibere , quà m cum antiquis Romani Pri- matüs juratis inimicis militantem turbare Ecclefiam , füpremum - illius Paftorem effreni linguá, procaci calamo niofis fcommatibus perftringere? , injurriofïvs di&teriis, & calum- Multa adhuc fuperefient recitanda fanatica Qu esnelli principia, quibus fuz de- fperato: & iniqua caufa conatur equitatem , & juft itiam conciliare; fed his fuse de. ucendis non multüm immorandum cenfui : tum quia apud emnes jam ttita funt, & no- ta; tum etiam, quia infra in fuis locis qu Scriptura teftimoniis, Conciliorum Oecum odlibet figillatim difcutietur, & ex Sacrae enicorum definitionibus, & SS, Patrum ora« culis, aliisve principiis Theologicis refelletu it, & ut par eft debità cenfurà perftringetur, Praterea, cüm Quefnellus hucusque füb eme ntita fan&titatis fpecie fuam fzpe fxpius profligatam & damnatam caufam tutari no n deftiterit, inferui mantiffz, ad opufculi Calcem fubnexa , fententiam criminalem, quam fervato juris ordine in eum tulit Illu- ftriffimus Archi-Epifcopus Mechlinienfis, quam de verbo ad verbum defumpfi ex noftro Patre Magiftro Petro Manfo Do&ore Salmanticenfi, qui eum in fuo tra&tatu de gratia, quem contra eundem Quesnellum elaboravit , refert, ut fic larvá detra&á venenata & maligna Quefuellianifmi radix omnium oculis pateat. Fundamenta, quibus pracfentis di(- fertationis, quam pro inftrudione noftrorum hac in materia, mederno funefto zvo fcitu apprimz necefíaria , novitiorum unict meditatus fum, articulos adornavi, firmavique, ut plurimüm debeo noftro Patri Magi(tro Auguftino Gibbon, Provinciz noftrze Rheno- Suevicz non multis ab hinc lunis moderatori, viro in Theologica fcientia clariffimo, qui dum opus in hac materia typo parabat, mortepreventus, perficere haud potuit, quod €ogitavit. Multum etiam huic differtationi concinnandz deferviérunt alii Do&ores hae in materia polemica celebres, praefertim noftri Patres Bernardus Defirant Theologus Cae- ; fareus, pro tempore in Archi-gymnafio Sapientiz Romana publicus facrarum litterarum interpres , Philippus van Wavre , Antonius Rolliers, uterque Do&or Lovanienfis, qui in Belgio indefeffo, & imperterrito calamo contra Quesnelliftas Vicarize Chrifti Cathedrze obftrepentes dimicárunt , probantes fehac in arena genuinos magnze illius Aquilae Augu- ftini Pullos, quibuscautum, necum iniquis terrz filiis gradiantur, aut cum Lucifugis tenebrionibus volitent, fed pro DEO , Ecclefia, ejíísve fuprematu ad vitz difcrimen, * ad fanguinis effüfionem , fortitudine invi&4, conftantiá imperterritá, zelo magnanimi velitari adnitantur, Hoc enim ver? Auguftinianum eft.. Quóad partitionem operis, di- vifi illud in duas partes: In primade Monarchico Ecclefiz ftatu ejfsque fupremi Monar- ehz Authoritate, jurisditione, poteftate & infallibilitateagitur, SecundaConcilio- rum Ecclefiafticorum effentiam, utilitatem , neceffitatem &c. comple&itur, Si hunc pau- €ulum conatum meum amice Le&tor probaveris, magnum mihi impendifti humanitatis u; officium, a) tra&. 24. in Toan. (b) pfal, 117. (c) Dan. s, (d) L 2,c. 28, in c. 6, Marci, (9in vita Bonif. VIII. (f) Jodocus Coccius 1. 7.a, 6, (g) pfalm. 63. (h) pfalm. 108, ( 1. Tim, 4 (k) 3. Mach, ci1 $ . (L) Hai, c. 8. (m) ps. 128. (n) Jerem. c. 1 « (0) 2. paral.22. (p)Matth, 28. (q) Matth, 16. (r) in fumm, de Eccl, poteft, q. 23 a, 3* (5) tra&, de excom. 1. p. $. 17. ARS - €38C 9 28£» ( &(äg : ää?äääääääïä p (L $ PUOP QUs G RRU Wi 9d OX (6 d C568 bt g o c fofhg gä Ya äï Ar*& DN f-». Ms aE GE Eu d '*4 -* H 7 ä«w - f*iäääääïïïïää ægg V« &w( n æäää?ääääääää [5 : P 22 PARS$. PRIMA EC("L['QI/E MILITANTIS SUPREMO CAPITE, QUJESTIO PRIMA Regimine Ecclefte militantis. ARTICuLUS PRnrIMwus. Inter regimina quadmm fit preflantius? CA Y Ms PO Um c Ü ertum fit omne regimen niti prudentiz tan- ÉD a ) qu^m reQtz rationi a ( bernacula . poffidebit gibilium , nam Zzre///zezs gue P X N O. j C , inquit fapientie oraculum i das f:' Prov. 1. hinc divisére; communiter Theol. eam in ( N »r d monafticam , & Poliarchicam velut in duas fpecies, ( MT & partes Fub)e&was Prima , aliàs perfonalis , & æ)s lvj 'r.' Q (ä folitaria dicta, perfonam, e)usque actiones cum pro- prii füppofiti commodo dirigit prudenter in ordine ad finem vite humanz. Secunda, quze gubernauva dicitur , refpieit re- imen feu directionem multxtudmts. illius bonum commune intendens. Iec juxta Platonem in polit, Arift. ]. 8. eth. c. 10. ruríus dividitur in tres (pecies , Monarchiam , Ariftocratiam , & Democratiam, — Cujus di- vifionis füfficientia fäquenn ratione fuadetur : Namin regimine multitu. dinis, ubiintenditur bonum commune, vel dommatur unus, vel pauci, velmulti; fi primum, erit Monarchia, five 1egnum, cujus Dominus voca- tur 19 Ouaflio 1. De Regimine militautis Ecclefía. tur Rex , five Monarcha , ejusque prudentia dicitur Monarchica. Hxc fbecies regiminis degenerat in tyrannidem ; dum Rex füà poteftate va- fallos , (ive fübditos opprimit, & loco boni communis particulare, & pri- xatum intendit, Si fecundum , quando fcilicet viri pauci approbati , & boni teftimonii fedent ad gubernacula Reipublice cum intentione boni communis,talis regiminis forma dicitur Ariftocratia, fivegubernatio opti- matum , quz defledit in oligarchiam , vel fa&ionem paucorum, aut ut aliis placet, principatum divitum , dum hi cum oppreffione aliorum loco - boni univerfi proprium lucrum & commodum meditantur. $i tertium, dum multi multicudinem in bonum commune dirigunt, dicitur Democra- tia ,five dominatio popularis ; quia totius populi confenfus requiritur. Quando igitur plebs bonum commune negligit , & przcipiti furore in Optimates, Principes , ac nobiles irruit, illos fupprimit , & extirpat, di- citur devergere in plebejum furorem , (ive tumultum populi. 2. Ex his fimplicis regiminis fpeciebus folent nonnunquam coalefce- re varia mixta regimina. Primó,íi ex omnibus tribus recenfitis quarta quzdam regiminis forma aliquatenus moderata emergat. Secundo , Monarchia Ariftocratiá moderetur , quo pacto contendunt aliqui Politici, ftatum moderniimperii Romano-Germanici non effe puré Monarchicum, fed Ariftocratià aliqualiter temperatum : quia, inquiunt, Imperator non folàm in füa ele&tione à Principibus Ele&oralibus dependet, fed. etiam vi- detur aliquid majeftatis illis, & aliis Imperii Magnatibus communicáffe , fiquidem in plerisque caufis bona Imperii concernentibus affenfa Proce-' Immó fine ftatuum confenfu nequit. Impe- rum Imperii opus habet. rator bella indicere , aut pacem inire cum czxteris P rincipibus , & Nec leges univería- Nationibus, uti ftatutum eft W'ormatii Anno 1495.- les condere nifi füffragio principum , procerámque collegio , vide recefs, de Anno r $ 30. cap. Ferd. 3. p. m. rub. 2.. Ita in quibusdam negotiis neque Imperator absque Statibus , nec Status absque Imperatore aliquid decer- g.C. nere p offunt : uti fent. Limn, jur. pub. c. ro. l. r. Carpz. ad l. re o (e&. g. & 9. & alii, Pro puratamen Monarchia Imperii pugnant 13. I8. lures a lii DD. dequare non eft hujus loci ditferere. Tertio, poteft ali- qua Refpublica conftare fimul ex Monarchia & Democratia , ut fi totus opulus ad virtutem potiüs, quàm ftemmata attendens , Principes ac ju- dices Reipublicz eligant, qui tamen nova ftatuta , ac leges condere , aut femel conditas transgredi , aliosjudices , aut poteftates cligere, aut cor- * Rebus rigerefine totius populi confenfü non valent ; uti in multis Europ publici;, fvr. L Inter Regiinaquedzam fit pr 2f aenius. 1 publicis, & Statibus videmus pra&ticari. . £ar£ó, poteft aliquod regimenu ex Democratia, & Ariftocratia confürgere, — His premiflis- 3. Quxritur , quodnam regimen inter hac (it praftantius ? Calvinus l. 4. inftit, c.6. 6.9. & cap. 20. $.8. docet, regimen Monarchicum efIe adhuc in politicis omnium peffimum, Ariftocraticum prwferendum , Ariftocra- tico - Democraticum veró omnium optimum., Calvino fübícribunt om- a IY TOU VO Va ilviniftz preter Anglo- Rojaliftas, qui Monarchiam in temporali. bus, & fpiritualibus aliis regiminis formis anteponunt. Pro fententia Calvinirefert Guilelmus Amefius Puritanusiníuo malé enervato Bellar- mino tom. r.1. 3. c. r. Facultatem Theol. Pari(ienf. de Ecclef. & Polit, poteft, Anno r6r1. fed egregié mentitur , quia dictus libellus non fuit oica Parifienfi ; fed à Schisma- editus, aut approbatus à Facultate Theolo [e] tico quodam Authore Edmundo Eucherio, vel Richerio, & mox anno fequenti damnatus à DD. Sorbonicis, nec non à Cardinali Perronio Archi- Epifcopo Senonenfi, feptémque ejus Suffraganeis. Item ab Aquenfi Ar- chi-Epifc. & ejusdem Suffrag. quin immoó ipfe Edmundus fe , fuümque librum Aano 1612.judicio S. R. Ecclefix fübmifit, ut refert Erbermann. I. p. Iren. cath. c. g. ex HenricoSpond. in ànn. Eccl. 1629. contra hos 4. Dico. Ex ffmplicibus r egiminis fpeciebus Monarchicum abfolute pra[Fantius eff. Ya D. Thom.2. 2. Q. $0. a. r, ad 2. nofter B./Egid. Rom. de regim. princ. l. 3. 2. p. c. 3. Bellarm, & comm. DD. Cath. Prob. 7772 Auth, SS.PP.ex quibusD. Hieron:in Ep.ad Rufticum Monach. ita difcurrit : LIzzs mperator , Tudex umts provincia y Rema ut conditae[t ,fomulbabere duos Yeges nom pot uit. 8. Athan. inorat. adversüs idola fic habet : U£ zzz/z£- Iudo Deorum uullitas eff Deorum , ita quoque nece[fe eft , multitudinem Principum id efficere, ut nulluse[fO Priuzeps videatur,ubi autem Printeps mon eff , ibi pror [us difiurbatio nafcizur. 'His accedunt SS. Juftinus in ex- hort, orat. ad gent. Cyprian, tract. de idolorum van. Pbilo Judaus in lib. de confuf. Jing. Et quod ultraeft, hi SS. PP. ex eo probant neceffarió effe unum DEUM , qui omnia éxtra fe regat , quód Monarchia fit opti- mum regnum. Immó hanc veritavem agnovére ahtiqui Philofophi Eth- nici : legefis Platonemin politico ultra med. Aritot. lib. g. eth. c. 10.. Se- nec. lib. ?. de benef, quibus adde celebrem illam , & nunquam (atis lauda- tam fententiam Homeri in 2, lib. Iliados. 4Multos imperitare malum e/fv, Rex unicus effo. $. Prob 2. Argumento defümpto ab operibus nature. Omnia en- tia creata ficuti ab uno primo principio produdta funt, ita ab eodem cón- A fervan- [L] x Ya Quaflio I. de Regimine militantis Ecclefía. fervantur, & reguntur, Genus humanum non minüs ab uno Adamo du- xit exordium, quàm ut ab uno in fieri, & confíervari dependeat. ux enim ratio erat, cur DEUS virum , & fxminam fimul ab initio ex humo non produxerit , fed ex humo Adamum, & ex ejusdem cofta Evam, quàm z ut, tefte D. Chryf. hom. 34. in r. Corinth. c. 15. infinuaret, inter homi- nes non. debere effe Ariltocratiam aut Democratiam, fed Monarchiam. Inter omnia mobilia invenimus unum mobile, percujus motumreguntur & confervantur motus omnes inferiorum. In oeconomia unum patrem familias , quitotam familiam regit, & rem domefticam admipiftrat. In Similiter uno corpore humano variis membris conftante unum caput. apes, quia naturale illis eít in focietate vivere , füb uno rege naturaliter militant, à quo in füis muniis & officiis continentur.. Itemin gregibus dux unus , i armentis rector unus reperitur. .Cum igitur politica , civi- lia, & artificialia opera naturg , in quantum poffunt, imitari debeant , Monarchia ut optimum regimen in illis praeferendum eft Confirmatur hoc ulteriüs exemplo populi Hebrzorum , cujus regi- amen ab ipfo DEO inftitutum femper füit Monarchicum : fiquidem in illo fupremam poteftatem gerebant primó Patriarchz, Abrabham, Ifaac , & cx- teri fücceffivé ; poftea Duces, ut Moyfes & Jofue. Deinde Judices, ut Sa- muel & Samíon. 'Tum Reges, ut Saul , David &c.tandem ruríus Duces ut Zorobabel, & Machabzi : ergo ex ilftitutione Divina comprobatur, Monarchiam ceteris regiminis fpeciebus preferendam effe, & coh- 6. Prob. 3. ratione: Per Monarchiam facilis obti neturpaX ,. cordia populi tanquam finis regiminis, legis, & legislatoris, quàm per Ari- ftocratiam , aut Democratiam ; ergo illa videtur his anteponenda. An. prob. per Ariftocratiam, vel Democratiam eatenus poteft obtineri pax, quatenus plures Dominantes inter fe unanimes fünt & concordes: (ienim varia judicent, & imperent, alicui non parebitur, & fubditiin varias fa- &iones diftrahentur , regzr;mque im fe divifum defolabitur : 2t plures quorum neuter ab altero dependet , non poffunt effe tam unanimes, & concordes acunus Princeps fibi; vix enim moraliter poffibile eft, quin in- ter plures &qualis dominii, poteftatis , & jurisdi&ionis non interveniant zemulationes , ambitiones, & invidie, qug in varias divifiones , diflenfio- nes, & diícordias prorumpere folent : ergo per Monarchiam faciliàs ob- tinetur finis regiminis, quàm per Democratiam, aut Ariftocratiam, 7. Prob.4. Regimen Monarchicum in fe fortius, & vigorofius eft , quàm catera;ergo Xc.. Prob. Ap, Virtus magis unita £ortior eft feipsá difpersà : Artizulus l. Ipter regimina quodzam fft praflantius? 13 difperfa: fed civilis poteftas in regimine Monarchico eft magis unita, utpote congregatain uno Rege, aut Principe; in ceteris veró eft in plu- ribus Principantibus diípería: ergo tegimen monarchicum czteris eft ex- cellentius. Huicadde, quód Respublica eà fortior evadat, & potentior, quó major eft fübditorum conjun&tio,& confpiratio, hancautem majorem effe, quando omnes ab uno , quàm mu!tis dependent, quis inficiabitur? $, Prob. s. Monarchia eft gubernatio magis ordinata, quàm Demo- cratia, vel Ariftocratia: ergo dignior, & excellentior. An. conftat, nam inter inferiores, & füperiores rectus ordo invenitur; fed in Monarchia, excepto folo monarchá,cateri fübfunt, & fibi & Monarchz fübordinantur, ut evidentiffimum eft in Monarchia Ecclefie : ubi autem regimen eft inter plures optimates, licet his fubfint plebes, illi tamen nulium ordinem in- ter.fe habent, cum füpponantur zquales; & multó minor ordo reperi- turin Democratia, ubi omnes funt zqualis Authoritatis : ergo Monarchia eft gubernatio magis ordinata, quàm Democratia, vel Ariftocratía, 9. Denique commendatur Monarchia ab antiquitate, nam tefte Ju- flinolib. 1. Przeipio rerum, geutium , uationimque imperium peues Re- &eserat. . Deinde à majori (tabilitate : Regnum enim Scytharum, quod omnium vetuftiffimum cenfetur, aliquot annorum millibus tam fitmiter dicitur fubftitiffe, ut tefte eodem Juftino l, 2. à nullo unquam diffolvi, autfüperaripotuerit. Monarchia Aflyriorum tefte Eufebio in chron. du- ravit annis 1240. à Nilo adSardanapalum. Vel ultra 1400. ut vult Dio- dorus lib. 2.c. 7. Vel 1300. ut habet Juftinus lib. z. & quidem hsreditari& fucceflione nunquam interruptá, ut filius femper füccederet in locum pa- rentis. Et licet Respublica Romanorum, ut fcribit Bellarminus, fub po- pulari dominatu 480. annis duraverit; diutiüs tamen, & firmius füb Mo- narchia: füb monarclis enim in oriente (inquit Bellarminus) à Julio us- que ad Conítantinum ultimum fine interruptione duravit annis 1495. In occidente autem ab eodem Julio usque ad Auguftum fuper goo. & à Ca- rolo Magno usque ad przfentem gloriofiffimé regnantem Carolum Sex- tum annis fere 924. Etlicet Respublica Venetorum ditatur fubftitiffe ultra 1170. annos, non tamen (inquit idem Bellarminus) pervenit ad an- nos regni Scytharum , vel Affyriorum ; nec ejus regimen eft meré De- mocraticum , aut Ariftocraticum mixtum Democratico , fed Ariftocrati- cum Monarchico temperatum. 10. His adjungit Bellarminus 2: 3 . quód licet inter (implices regimi- nis formas pr«ferenda fit coteris per fe loquendo Monarchia, per acci- 3 dens Quaflio T. De regimine militantis Eccleffa. 14 dens tamen ob humanas imperfectiones in flatu naturc corrupte utilius, & gr atius effe regimen temperatum ex Monarchia, Ariftocratia & Demo- crati a fimul, ita ut in Republica fit quidem fupremus aliquis Princeps, qui omnibus prafit, & nulli fübjiciatur; Przfides tamen provinciarum fint veri principes füas propria s civitates, & ditiones poffidentes, & ron tan- tüm Regis vicarii, aut amovibiles ]udices, fed permanentes Domini, Re. en imperio femper fübje&ti : Ita etiam, uttam Rex, quàm hi Prin- gis tam Cipes, fe u Provinciarum, aut civitatum moderatores non hereditariá fuc- fed ex ele&tione univerfi populi ad virtutes & merita, & non ad ceffione, eligendorum ftemrmata attendentis ad di&tas dignitates promoveantur. In hujusmodi regimine , ait, quidquid boni ineft Monarchiz reperitur, locümque habet Principum optimatum Ariftocratia,quz inde magis grata, uód omnes ex ele&tione populi fpem habere poffint fecundàüm fua me- rita ad Principatum aliquando perveniendi, in quo refplendefcit aliquod enus Democratiz , hócque regimen inde, ait , magis commendabile eft , quód Deus fimile i n Eccle(ia tam veteris, quàm novi teftlamenti inftitue- femper fuit aliquis fupremus Dux, fu- rit; Ín populo enim Hebrxorum dex,aut Rex vel Monarcha, füb quo ex omni plebe, & non ex una tantüm tribu Principes populi, Centuriones, Quinquagenarij, & Decani eligeban- EMEISUISIENN RL Pa tur, qui jzdicabant plebem omni tempore, Exod. 18. Deut. 1. ubi apparet Ariftocratica Democratiá temperata. Cardinalis mihi fümmopere plabet, | i1. Hzc doctrina eminentiffimi cui addo, quód licet abfoluté loquendo utilior, & durabilior (it Monat- editariam fuccefionem (& idem efto chia per electionem, quàm per har ttentis tamen omnibus circumítan- de aliis principibus inferioribus ) a tiis, & conditionibus pravitatis hum anz,abíoluté preferendum eft Re- num begred itarium. Ita nofter ZEgidius Rom. loco fup. cit. c. $. Ratio " rimieít: quia per ele&ionem ordinarié praficitur Regno perfona in- x duftrior, utilior, & dignior: Regnum autem hzreditarium expofitum eft ET & fortunz; incertum enim eft , quales fint futuri. Regum opti- cafül., ] ies morum fi lii & hzredes, qui fxpe folent effe incapaces, vitiofi, crude cis eft folicitus de felicita- &c. Ratio feeuzdi eft: 12:0. quia Rex tantó ma o te, & incremento regni, quantó magis certus eft, illud efíie bonum pro- rium, hareditario, jure in fuos defcendentes, in quibus tota ipfius fpes, onorum faftigia transferendum. 245. quifübitane&, & preter fpem ad h füblimantur, quandoque fortunam Wobrié ferre non valent; atque ut plurimüm ipflati corde infolefcunt , & tyrannizant ; Illi autem quibus jure erticulus T. Inter regimina quodmam fre preffantius? 3 jute hyreditario, & longà atavorum ferie debetur Ma jeftas, fuas Celfi- tudines non mirantur, fed iis ordinarié inbonum, & tranquillitatem publi- cam moderaté utuntur, 7/0. Ex hzrreditaria füc Regni pax, hoc enim modo evitantur diffenfiones ceffione ftabilior fequitur quz inter Electores oriri folent, quedue nonnunquam etiam in feva bella emergunt : Vafalli etiam, . & fubditi magis voluntarié, majoríque affe&tu obediunt filii à tot fxculis ipfis imperárunt, $ eorum, qui quàm aliis (übitó , & preter meritum, ac debitum ad thronum eve&is , quare fuaviori & diuturniori modo confer- vantRegni tranguillitatem, ocum in Monarchia Ecclefia ftica Hezc autem hzreditaria fücceffio non habet propter cxlibatum, quo Ecclefiaftici flringuntur. Nec in ea timenda fi u nt recenfita incommoda, cum Ele&o- rumSenatus plerumque in eum confpiret » quem ob virtutum prarogati- vas, aliarümque qualitatum praftantia m digniorem judicat, 12. Obiic. r. Illud 1. Reg: c. $. Ubi filii Ifra&l reprehenduntur 3 Do. mino, eoquod petiérint à Samuel ePropheta Regem: ergo Monarchia non fuit approbata àDEO, confequent ciebus effe nobiliorem; er dici nequit eam cateris regiminis fpe- d Refp. Filios Ifrael non fuiffe re prehenfos à DEO, quód Monarchiam petiérint, quia tale regimen femp er habuerunt, cujus Monarcha füpre- mus eousque erat i pfe DEUS, qui illos per fuos D phetas tanquam Pr o-Reges, uces, Judices, & Pro- aut Vicarios vifibiles regebat. Solüm igitur reprehenduntur, quód abjec erint füavifii mum DEI imperium , aliüdque genus Monarchiz poftuláffent, cujusfü abfolutum , & à DEO independente m, premum Monarcham volebant effe qui totum Regnum tanquam füum poffideret, hínc fignanter addit face Q6 , he regnem faper eos, F textus : 707 7e abjecerunt, fed 13. Obiic. 3. Plur es intelle&us , & oculi melius & perfpicaciüs intel- ligunt, & vident quàm unus, plurésque manus plus poffünt ; quàm una: ergo multó preftant taus Monarcha., 1us regent plures Magnates fimul, quàm unus füpre- Confirmatur. Prince ps debet effe regula re&a , & ftabilis, quz nun. quam ab zquo & jufto de vam commotionem fle&tat, vel per corruptione m munerurr, vel pra- paffionum: fed juxta Philof. 3p olit. facifiüs corrumpi- tur unus, quàm plures : er go meliüs dominantur p lures, quàm unus, efp. 1s0. hanc Chiam Ariftocratiá tetr, obje&ionem evincere pre ftantiorem effe Monar- peratam , quàm Monarchiam puram, & hoc ultró concedimus, 242. Supremus M onarcha alicujus Kegni, ut eque, immó & meliüs 16 Queffio 1. De vegimine militantis Eeclefia. melis plura videat, & intelligat, d ebet fibi plures affociare fapientiffi- entiffimos confiliarios, & non fidere foli fuo judicio, ne mos, & prud fors paífionibu s & muneribus excecetur, & àre&to defle&at : tunc enim fiet unus homo mu ltorum oculorum, intelle&tuum, ac manuum, & con- Si veró mune- fequenter virtualiter multiplex,, & pluribus :quivalens, tibus & paffionibus corrumpatur, aut velut alter Roboam relinquat con- filium Seniorum , & fequatur proprium judicium, pravas inclinatio- nes, vel confilia adolefcentum, facilé degenerabit Monarcha in Tyran- num, Ex quo patet in forma quid ad objedtionem, ejusque confiþmatiof nem refpondendum fit. ARTICUuLUs SkcuxDus. Situe vifibile totius Ecckfie militantis tegimen ; snonarchicum ? X fappofito, quód inter cztera regimina primas obtineat Mo- narchicum, facilé effet eruere illud competere, immó omni jure !4.E deberi Ecclefiz militanti : quis enim à re&ta ratione adeo poterit diffonare, quin ratum habeat, Chriftum a b hac mortali vitaad eterna um tanquam prudentiffimum , & fapie ntiffimum legislato- gaudia abitur um afcenfionem fundaverat; rem in fua Eccle(ia, quam ante fuam in coel voluiffe inftituere optimam regiminis forma m ? nullus fané nifi forté pre- eticm fpiritu. depravatus , qualem fibi ineffe concepto perverfitatis her aperté infinuant potiores Lut hero - Calviniftz , dum huic adeo certo affer- ftit, c. 11. $. 6, ubi docet, regi- to füffragium negant cum Cavino lib. 4. in , quatenus in ea fummam pote- men Ecclefiz effe primarió ariftocraticum ftatem habet cztus Seniorum , partim democraticum , inquantum populo .etiam aliquid poteftatis licétminüs, quàmSeniorum cetui competit, Huic widetur fübícribere Illyricus centur, 1. 1, 2, c,7. & lib. deEp. elect, ubi cen- fet regimen Ecclefiz principaliter effe democraticum, quia fümma pote- ftas foli multitudini totius Ecclefie convenit , minus principaliter autem ariftocraticum, cüm multüm poteftatis Senioribus in Ecclefia competat. oannes Brentius volens brevioribus terminis hanc difficultatem expedire, ait, fupremam Ecclefiz poteftatem efle penes optimates, feu Principes fxculares. contra hos 15. Dico Pzf/bile Eccl 7 mz'/z'iantis regimen eft Mogarcbicum tem- ex "riftoeratia, G- Demoeratia. la D, Thomas4. cont, gent. ?CI' 7277 c, 760 E "trr. L. Stini) Wäile totius Ecclefta militantis regimm Qu i €.76. n. , & cum maes DD. Catholici, Immó Joannes Gerfon de Stat. Eccl. con m fchifimaticum , & hxreticum appellat, qui ne- garet flatum P le à Deo füpernaturaliter inftitutum effe monarchi- cum. EtDuvalius hoc ita certum effe affirmat, ut Z quoptam citrafidei Jacturam negari non poffit. Winc Univer (itas Parifienfis videtur mota, quód cenfuraverit ut bzreticam doctrinam Marci Antonii de dominis , quà lib, 2. de Republ. c. 3. n. 3. afferit : Chriffum won inflituiffe in Ecclefra fua galernationem monarcbicam, fed per tmuultos minifiros ffme uno Monar- cbA mortAli regere perfecte, ebt gubernare: Ecclefram. ' His fübfcribunt Anglo- Calviniite, qui (uum Reg em velut fü premum Ecclefiz caput vene- rantur ; idémque fentiunt de Rege Calvin ifte Galliz , ut refert Guilel- mus RofíZeus de Auth. rei pub. in Reg. hzret, pag. 181. ex Lutheranis Melanchthon in epift. quad am de diffens. Eccl. ann. rj35. cujus verba videantur apud P, Erbermann, Iren. cath. C, 4. n. . Probatur 1. Regi- men Monarchicum eft , Ubi unus velut füpremus Monarcha prefidet & inferioribus jura di cit : fed ita fit in Ecclefia militante: ergo &c. ; min. prob. Ex variis SS, Litterarum teftimoniis , i in quibus Ecclefia com- paratur aciei ordinate cant. 4. Sponfe cant. g, Regno Dan. 2. Ovili " Joann. 10. Domui I. Timoth. 3. i Sed exercitus unum Ducem generaliffi- mum , fponfa unum Sponfüm, Regnum unum Regem, ovile unum Paíto- ] rem , domus unum tantumm odó oeconomum admittit: ergo etiam Ec- clefía unum tantüm Supremu f ferioribus jura dicat, habet, mMonarchgm, qLïi eidem przfideat , & in- l 16. Dices r. Chriftum effe illum füpremum Monar l ! cham, Zpfu enim dedir caput fuper omnem Eccleffama, qu& eff corpus eju . I. Ephes, 22. Sed Contra 1752. Licet Chrittus , dum in terris vifibilit ef converfatus eft, ;!o tanquam füpremus paítor vifibiliter fundaverit, & rexerít Ecclefiam , ]m juxta illudPfalm,2. Egozmtene conft wnu ter [ancíum ejus, Prote&us tamen 4tutus fim Rex ab eo fuper Siommon. in cxlum neceffario fübitituere de- 1 . buit Paflrorem aliam vifibilem, qui v l (ibilia minifteria loco illius in Eccle- fia fubeat, alis certé tota Eccl jj efia fuiffet poft ejus afcenfionem mutata, b cüm ejus regimen, à cujus unit ate juxta Philofophum 3. polit. c. 2. rei- U publice unitas defümenda eft, vifi bile monarchicum poft ipfius abfentiam [ tranfifffet in ariftocraticum, & democraticum. Gontta 245. 'Tale regimen abs dubio inflituit in fua Ecclefía Chriftus * w: Domi nus, quod fécundüm füam infinitam fapientiam certó novit futu- jf rum magis aptum ad eam confervand am in unitate fidei, & verz difci- G: 76: plinz !8— Quefl. 1.de regimine militantis Eccleffa. linz Ecclefiafticz, ficque habeatur wzus DEU S, unafides, f um baptis- sua Eph. 4. Sed ejusmodi regimen eft monarchicum, przfertim fi Ariftos cratiá, & Democratià parum attemperetur, ut füpra fuit oftenfum , & fatentur ipfi adverfarii füis perpetuis diffidiis, qux hucusque nunquam potuerunt revocari ad concordiam , edo&i: ergo Chriftus inftituit in fua Ecclefia regimen monarchicum. 17. Dices 2. Unitatem fidei confervari poffe per Concilia generalia, & nationalia, nec non Patriarchas, Archiepifcopos, & Epifcoposfibiinvicem correfpondentes.- Contra r. IN egatur füppofitum, ullum Patriarcham poffe convoca- re concilium generale; ejus enim convocationi non parebunt alii Patri- archz, cüm nullam in eo füperioritatem agnofcant. 2. Si unus Patriar- cha erraverit in fide, quis eum coé&rcebit, aut bxreticum declarabit, cóm itatem fidei nullum füperiorem fe revereatur? 3. Ad confervandam un anos, qui ceteris in fingulis provinciis neceffe eft, conftitui metropolit Epifcopis pra(int, & in fi ngulis dixcefibus Epitcopos, qui presbyteros in- feriores regant, ut fat. Calvinus lib. 4. inftit, c.4. $.4. ergo ad eandem unitatem in fideper totum mundum confervandam neceffarium eft, quód detur füpremus Monarcha, qui omnibus Patriarchis, Archiepifcopis, E- pifcopis &c, qui utique poffunt equé in errorem labi, ac presbyteri in- fcriores, prafideat, eósque in dogmatibus fidei controverfis erudiat. 18. Dices 3. Cum Calixto. Ad concordiam in fide, & moribus Eccle- fie confervandam preferendam utique effe Monarchiam, modó fit repe- ribilis homo talis conditionis, qui errare, aut falli nunquam voffit, qu£ per fe ipfum omnibus p * ofpicere, omnia cognofcere, && adminiftrare poffets x m autem ifta omnia foli DEO, & Pontifi- uíque desnum enbri momn queat : cu iiimortali Chrifto JESU conveniant, ei, & non alteri Monarchia eft refer- vanda,& Ecclefía re&tius ariftocraticé, quàm monarchicé gubernanda. Sed Contra przmum fic arguo: fi hec dica Calixtiana cuidam veritati rii- teretur , fequeretur, in politicis etiam Monarchiam effe impoffibilem , qüod tamen in Anabaptiftis, & Puritanis independentibus dudum; ut ab omni fpecie veritatis alienum, fuitreprobatum. Contra jämndumfïc are umentum inftauro: Si Eccle(ia meliüs regitur ariftocraticé,vel datur fum- ma poteítas penes cxtum optimatum, & principum fecularium, vel Ec- clefiafticorum ? non pzipum ; aliàs principes fzeculares poffent exercere officia Epifcoporum, & Sacerdotum 5 Suprema poteftas enim fefe exten- dit ad omnia munia fuis fubditis commiffa ;: hoc autem falfum effe con- flat I9 th'. IL. Sitze vifibile tot?us Eccleffa mz'lz'mntüregim?n m ftat jam ex veteri teftamento Deut. 16. & infra fufiüs probabitur: ergo '&c. Non fecundum, namilla fuprema poteítas vel competeret omnibus Ecclefiafticis (imul fumptis, vel cuilibet feoríim, vel uni qui fuper czteros quoad excellentiam dignitatis emineat ? fi przzwm , ergo Concilium generale con(lans ex cetu omnium Epifcoporum, & Pralatorum univerf(i orbis habet folàm hanc füpremam poteftatem in Ecclefiam, confequen- T ter primis tribus, & aliis fequentibus íeculis, in quibus nunquam fuit celebratum Concilium generale, nulla fuit fümma poteítas, per quam -univerfalis Ecclefia regeretur; ex confequenti fapientiffimus legislator Chriftus JESUS non fütficienter profpexiflet fuze dile&tiffime Sponíz, cum illam tot ízculis (in quibus ex confeffione ipforum adverfariorum quoad do&trine puritatem maximé floruit) fine Duce, & ReGore vifibili dereli- l quiffet, quod certe abfurdiffimum eft. Si fecuzdum. 'T'alem fupremam pote- d ftatem fibi pre ceteris dejure arrogabunt Patriarchz,hi enimin ordine epi- fcoporum füpremi fünt : atqui nullus patriarcharum habet authoritatem dicendi jus extra proprium territorium , ut teftatur S. Hieron. in epift, ad Pammach. adv, Joann. Ep. Hierofol. & S. Chryf. in prior. epift. ad Innocent, i, ergo &c. Si tandem tertium dicatur, habemus quod in prz- ä fenti intendimus. 19. Dices 4. cum Gerardo. Quód licet pro unà, vel alterà provin- Jl cià po(fit fübüiftere Monarchia, non tamen pro univerío mundo, qualem dicunt pontificii effe in Papa: cui videtur favere S. P. Aug. lib. 4. de 4 (s civit. c, 15. fic dicens: FeZicieres effent ves bumnue, ff omnia regna e[feut ;.'l parva, e& concordi vicinitate let AHtia. - Contra 1. Poteft unus homo imperare mundo univerfo in politicis, ll f modoó habeat bonos confiliarios, & in fingulis provinciis veros, & eru- ditos principes , immó hoc ad confervanda omnia Regna, & Provincias if g ftabili pace; iisdem legibus ac ritibus concordes confultiffimum foret ; cur idem fümmus Pontifex non poterit fuo imperio fe extendere ad ld n omnes mundi partes in ecclefiafticis? Contra 3. Permittamus dictum Gerardi verum effein Monarchia b [ politica, falfum tamen eft in ecclefiaftica; cujus difparitatis fequens eft ratio : ut totus mundus gubernetur in bona politia non eft neceffe, quód t omnes illius provinciz easdem leges, eosdémque ritus obfervent , immó potiüs pro varietate locorum , temporum , nationum , & circumftantia- i (* rum (epc requiritur diverfitas legum civilium , ceremoniarum , & ri- ut omnesmundi partes unum " tuum, er coníequenti nulla eft neceffitas A p a D 20 Suefl. 1. Deregimine militautis Ecclefra. imperium füb uno füpremo Monarcha conftituant, At veró omnes Ec- cleie particulares neceffarió convenire debent in una , eadémque fide, iisdem Sacramentis , legibus, & ritibus, qux unitas vix fubfiftere pote- rit, fi non omnes particulares Ecclefie in unam univerfàlem coalefcant , qu& ab uno viüibili Monarchain debità unitate contineatur, & moderetur. Nec obftat S. P. quia in noftro füppofito effent parva regna pro- prios reges , & principes habentia ; ut autem femotis omnibus bellicis tumultibus concordi vicinitate lztentur , expediret, ut illis unus fummus Monarcha przeffet , cui omnes obedire tenerentur. 20. Prob. 2. Synagoga fuit figura Ecclefie Chrifti , juxta illud 1. Corinth, ro.. Hec autem omnia in figura contiusebant illis: fedillaha- buit unum caput iniis, qux ad religionem pertinebant , przfertim poft exitum ab ZEgypto , ubi Moyfes legem (criptam à DEO acceptam popu- lo Hebreorum dedit , & Aaronem Summum Poatificem confíecravit , qui fine interruptione fuos in Synagoga Succeffores habuit ufque adad- ventum Chrifti Domini: ergo idem dicendum de Ecclefia novi teftamenti, 21. Relfp. Gerard. lib. z. Confefs Cath. p. 540. ex hoc potiüs contra- rium fequi ; Sienim Synogoga fuit figura Ecclefie Chrifti ; ergo ficuti in Synagoga fuit Summus Pontifex absque ullo V icario, itain Ecclefia Chri(ti folus Chriftus Dominus erit Summus Pontifex feclufo omni alio Vicario. Contra r. Non implicat Summum Pontificem veteris teftamenti fuiffe figuram diverfarum rerum ; Si enim Jonas fuit typus Chrifti Matth. 12. & (imul populi Judeorum , qui doluerunt de vocatione gentium, fi- cuti Jonas de poena Ninivitarum Jon.4. Si diluvium fuit figura baptifmi fidelium, & fuppliciiinfidelium ut exponitS. P. Aug. ep. 99. ad Evod. cur Pontifex teftamenti veteris non potuit effe figura Chrifti, & ejus Vicarii ? Contra 2. Ideo in veteri teftamento non erat neceffarius Vicarius Summi Pontificis, quia hic femper erat przefens : inhujus enim abfentia, quam perfepe contigiffe multüm credibile eft , fübftitui neceffarió d veU eh uit alius , qui ejusdem vices in judicio fübitt; cum igitur in novo teftamento Summus Pontifex femper abíens fit, neceffe eft pro Ecclefia re&e , & ricé ubernanda, fübítitui ejusdem Vicarium ; aliàs certé Chriftus Dominus Ecclefiz füz non providiffet de neceffariis , quod pec credendum , nec füpponendum eft. QCui adde , quód ficuti Summus Pontifex in veteri 1 teftamento fuit Vicarius DEI, ita in novo fit Vicarius Chrifti. 22. Nec valet cum citato Gerardo dicere, quod tempore Judicum k ariftocratica , & optimates forma reipublicx ex ma.ndato- divinyo fuer füb - - - rt. H.Sitg? vifilile toHus Ecclefta militautis vegimen eie. — at füb Moyfe & Jofüe rem publieam adminiftraverint: non inquam valet , quia populus Hebreorur n femper habuit quendam unum five Ducem, fi- ve Judicem, five Regem, qui coti multitudini praer at , & in quo erat füm- ma poteftas moriarchica; in cujus eviden tius teftimonium leg. lib. exod. c. 18. quód autem optimates , centuriones , quinquagenarii &c. fuerint fimul pro judicio conftituti tantüm probat Monarchiam veteris tefta- menti non fuiffe puram , fed Ariftlocratià, & Democratià aliquali- ter temperatam , uti etiam pertendimus in novo teftamento , ubi preter Summum Pontificem dantur alii inferiores Epifcopi, quibus cura particularium Ecclefiarum demanda ta eft per poteftatem ab uno Summo Pontifice derivatam, in quo fenfu intelli gitur etiam illud A&. 20. 247zez- dite vobis , & univerfo areci, Exil lud 1. Pe':t. f. deniores , qui im vobis f't , obfecro cvc. 23. Dices. Ex hoc, quód in veteri teftamento füerit tantüm uni- cum templum, feulocus communis divini cult Üs , non fequitur idem de- bere fieriin novo teftamento, Item , quód in veteri teftamento Pontifi- ces fuerint uxorati, non infert , quód debeant t etiam quód Summus Pontifex fuer ales effe in novo: ergo itin antiquo teftamento , non re&te inducit, talem oportere effein novo * ) Relp. N. confeq. N * am tefte Apoft. Trans/aro facerdotio , zlwfä eff; ! ?ranslatzo legis fiat . confequenter & lex illa ceremonialis veteris te- ftamenti, quà cul tus divinus , & facrificia alli gabantur ad folum tem- plum Hierofolymitanum; lex autem pr l vdefiniens fümmum facerdotem, non fuit à Chrifto immutata, fed-ialeg € gratix potiüs de novo ftabilita, f & confrmata. Ad feczzdum dico, quód licet cxlibatus in nullo ftatu , fuerit de jure divino facer dotio annexus , fuit t amen de confilio Chrifti, h & Apoftolorum, atque ab Ecclefia poftea face rdotibus injun&us : in Fef cundo autem nulla fuit fa&a immutatio, * . 24. Objic. terdixit dominat 1. Chrittus Dominus Apoftolis, & Ecclefiz miniftris in- ) um ,& primatum ; Ut habetur Matth. 20. Luc. 22. Marc. i 10. & Matth. 25. abfotuté ijs prohi buit, ne fupremum aliquem fidei magi- $ ftrum, & Patrem in his terrís fta tuerent: er go falfümn eft, regimen vi- fibile Ecclefiv militantis fuiffe 3 Chrifto Domi no inftitutum monarchicum, l Refp. Hzc ipfiffima S. Scripturz loca , fi in fenfü litterali accipian- tur,non ma gis premere, & damnære,vquäm modernos Píeudo- Evange- licos, apud quos nihil communius eft , & g 5 ratius , quàm vocari RaZZ;. 5 Intelligenda igicux funt citata S, Scripturz loca de imperio defpotico , & ) 3 tyrane 2x DOueflio 1. De regimine mil;'m;zti: Ecclefra. tyrannico; five dominio meré herili proprium tantüm lucrum , & com- modum intendente, quo olim reges gentium, & barbarz Nationes ute- bantur ; non véró de dominatu paterno , per modum patriz potcftatis , quo absque dominandi libidine miniftri Ecclefize (uis fübditis preffe , & imperare jubentur ,non tanquam fervis, fed filiis, nec ut proprium, fed éorum commodum, & gloriam DEI quxrant; quapropter in loco fupra cit, Chriftus ftatim fübjungit :^ ,2 Zz£er vos zafjor (id eft dignitate ) eff, fí^t ffeutà minor , affe&u fcil. & minifterio. 2$. Objic. 2. Forma regiminis Ecclefiz primitivz erat à Chrifto in- ftituta ariftocratica: ergo eadem eft modernz. — Prob. An. Summa po- teítas Ecclefiaftica non fuit collata foli Petro , fed etiam aliis Apoftolis, fatente id ipfo Bellarmino lib, 1. deRom. Pontif. c. . in folut. ad objedt. 2. Calvini, colligitürque claré ex illis verbis ad Ephef: 4.. Et /pfe dedit quos- dam quidem -Apoflolos ecc. Ytem 1. Corinth. 12. Ubi non dicitur unum tantüm fuitle conftitatum Summum Pontificem , deinde Epifcopos , Paro- chos &c. fed Apoftolos cum zequali poteftate fuiffe datos Ecclefiz , quo- rum upa , eadémque erat vocatio, & eledtio ad Apoftolatum, paritérque r À ad predicandum milfi Matth, 1o. & 28. Marc. 16. Luc. 9. Joann. 20. fimi- liter unà fimul claves ligandi, & folvendi acceperunt Matth. 18. Joan. 20. omnibus cura, & paftura fidelium equaliter fuit demandata 2. Corinth, 11. omnésque indifcriminatim vocantur fundamentum Ecclefiz Epb. 2. Apoc. 21. ergo forma regiminis Eccle(ie primitive erat à Chz-ifi'o& inftitu- ta ariftocratica. Relp. N. An. ad prob. Dif. An. fumma poteftas Ecclefiz or dinar;a non fuit collata foli Petro, fed etiam aliis Apoftolis, N. exzraerdizaria, C. An. & N. conf. fümma enim poteftas collata eft foli Petro , ut ordi- nario paftori poft mortem in illius fücceffores transfundenda illis verbis Joan. 21. pAfce oves meas: attamen propter neceffitatem propagandi fi- dem per totum orbem, locorümque diftantiam congruum erat, ut aliis Apoftolis zqualis poteftas conferretur, uti fa&o ipío iisdem collata eft, vi cujus poterant confecrare Epifcopos, & ubique locorum fundare ec- clefias: hec autem poteftas extraordinaria fuit, & in eorum perfonis extinguenda, nec in alios epifcopos preter Romanum, qui eft fucceffor Petri, derivanda, Ex quo fluit, regimen ordinarium primitivae Ecclefiee fuiffe monarchicum extraordinarià Ariftocratià, & Democratià tem- peratum, hocque, & nihil aliud colligitur ex locis in objeé&t. citatis. Im- 1o veró D. Paulus Ephef. 4. & 1. corinth, 12. potiüsenumerat varia do- na, quz funt in ecclefía, quàm illius hierarchiam, 26.Di- Aort. .. Situt viftbile totius Ea;c!eþ';e militantis r:gz'mez; e5c. — 23 26. Dices. S. Petrus nunquam exercuit faum imperium, five pote- ftatem in alios Apoftolos: ergo fignum eft illam non fuiffe;fpeciali qua- dam prarogativà adornatum prz ceteris Apoftolis. Refp. 1722. quód in fübditos exemptos, extraordinarios, & priviles giis fpecialibus communitos non fit exercenda poteftas. 240. imperium fecundüm vim coa&ivam non eft exercendum in fübditos voluntarios, rectos, & fimplices, qui ducendi funt amore potiüis, quàm timore poe- nz, & à quibus boni prxlati magis amari, quàm timeri debent. 2770 D. Petrus exercuit hanc füpremam poteftatem fecundüm vim diredi- yam a&.r. cüm cetum Apoftolorum in unum collegit, & alium in lo- cum Judz fubftituendum difertà oratione propofuit, illique electioni tanquam Vicarius Chrifti prefedic. 4tà. prefedit primo concilio Ierofoly. mitano, & primus locutus eft, (ententiámque tulit, quam etíam alii Apo- ftoli indifcriminatim absque contradi&tione- amplexi fünt, non obftante, quód Jacobus fuerit Epifcopus Ierofolymitanus. 27. Obiic. 2.. Chriftus Dominus eft caput totius Ecclefie, ut infi. d ^ nuat S. Scriptura variis in locis: ergo fine illius injuria nequit affignari l aliud Ecclefiz ca put, aliàs poffet praeter Chriftum etiam ad&mi alius Ec« !t cleis: fponfus. Kefp. Dif. confeq. ergo fine injuria eiusdem nequit affignari aliud li caput przneipale,C., Vicarium, N. vel fübdis. Sifermo (it de capite za- furalt, trans.myüica,N.confeq.ücuti enim Romanorum Imperatori nul- la irrogatur injuria, quia regno Neapolitano pref(idet Vicarius, five Pro- Rex, ita Chrifto nulla infertur, fi in abfentia illius loco ejusdem in füa [ ] Ecclefia fübftituat caput Vicarium. Aliud eft de Sponfo Ecclefiz , quia fponfüs eft nomen proprietarii, qui non admittit confortium alterius refpe- l &u ejusdem fponfe. Cui accedit, quód in phrafi Apoftoli nomine fponfi fignificetur individua Chrifti cum Ecclefia conjunctio : ficuti igitur nul- i 1 lum conjugium patitur vicarium vices abfentis füpplentem, ita nec con- - jun&io Chrifti cum Ecclefia, r 33l (* 28. Obiic. 3. Impoffibile videtur, quod unus homo omnibus Eccle- fiis per totum mundum regendis fufficiat : I$ ergo regimen monarchicum pro tota Ecclefia eft ineptum. X f Kefp. futile argumentum!fi enim Rex Perfarum Affuerus 127. regna fcu provincias ab India fcil. ufque ad /Ethiopiam potuit gubernare, ut ha« n- * betur Efth. 1. Si Cefàr Auguítus univerfo feré orbi jura dixit, Luc. 2. non atos (« quidem f& folis immediate, fed per fuos Regulos, PFo-ches, gubern l re$, & 44 Quafl io 1. De regimine wilitanis Ecc[eþä. res, confiliarios, cur unus fummus Pontifex non erit füfficiens, per fuos Patriarchas, Legatos, Archiepifcopos, Epifcopos, Doctores , Paftores ,to- tam Ecclefiam regere, prefertim cum eidem promiffa ficin gubernando infallibilis Spiritüs San&ti affiftentia? n 29. Objic. 4. Ex eo, quód in veteri teftamento fuerit inftituta Mo- narchia Ecclefiaftica , habetur exprefsiffima mentio de illa in $s. Litteris; Immó fupremus illius Monarcha usque ad minuta illa veftium accuratiffi- mé defcribitur : fed ubi quidquam reperitur in Sacra Scriptura de Monar- chia teftamenti novi? Refp. Mentionem hujus Monarchiz fieri Joann. 21. ubí Chriftus Pe- * * tro hanc provinciam claré demandavit his verbis Pafie oves meas , ejásque infignia defigaavit , tradens illi claves regni caclorum : cotera ve- ró ipíam concernentia, ficuti & alia multa. Apoftolis defcribenda reli- quit. Necmirum eft, in veteri teftamento accuratius fuiffeà Moyfe de- Ícripta ea , quz fpectant ad fummum facerdotem , quàm in novo, quz concernunt Vicarium Chrifti, quia Chriítus nihil fcriptim uti Moyfes pet feipfüm tradidit , & mylfteria fidei, ut eorum affenfus fit majoris me- riti non fünt tam perfpicue defcribenda. 30. Sedquid de S. Hieronymo dicendum , qui in cap. r. epift. ad Ti- turm expre(sé videtur affererein primitiva Ecclefia viguife puram Arifto- cratiam? formalia ejus funt hec : z4z£equam. Diaboli inftintfu [lPudia fa religione fierent ,& diceretur in populis : Eeo [um Pauli , ego Apollo , ego autem Cepba , commmuni presbyterorum confilio Eccleffa eubernabantur. Refp. S. Hieronymum ibi non agere de univerfalis Eccletiz regimi- ne, in boc enim Monarchiam femper viguiífe clarec ex illius verbis lib. 1. contra Jovin. expreffis: Jzzer duodecim unus eligitur, ( (cil. à Chrifto ) u£ Capite conflituto febtfmatis tollatur occaffo. Sed agit de particula- rium ecclefiarum in privatis cauíis directione, & hanc &eri communi Presbyteror"um con(ilio hodiernà adhucdum experientià infirüimur. 51. Objic. ultimo Janfenifte : Hierarchia Eccle(ia(tica 3 Chrifto in- ftituta, & ab Apoftolis ordinata fuit juxta formam primitivam Romapi Imperii, hec enim cum.defcenderit ex ordinatione Divina tefte Apoft, ad Rom. 13. non copveniebat illam à Chrifto deftrui, fed potiüs adimpleri; atqui forma primitiva Romani Imperii non erat monarchica, fed arifto- cratica; nam prater Cefarem dabant füa jura populo Prafides , Princi- es, Senióres, Kectores, Senatus: ergo nec Hierarchia Ecclefiaftica erit monarchica ,»fcd. atiftocratica. Min. certa eft cuivis in hiltoriis parum Ver- " 73905 vifibiletotius Eccleffemilitantis regimen ebc. ?f $ verfato , nam tempore eo , quo JESUS.Chriftus Salvator nofter natus N 'eft , przter Odavianum Cxfarem, qui póft Auguftus di&tus eft, regnavit l Herodes magnus , & in Syria Cyrinus Prafes , qui fuis inferioribus ab- foluté preerant, imperabant, & ordinaria jura cum zquali poteftate da- ( bant: fed hzc forma regiminis puré ariftocratica eft : ergo. Refp. C. maj. N. min, quis enim adeo cacutiet , & formam Romani Y , Imperii primitivam ex authenticis Hiftoriarum teftimoniis ariftocrati- l« camaflfirmabit? nullus fane, nifi forté in fuá caufa defperatus , vel ad a- fylum ignorantiz , vel ad falfiffimum fictz relationis hiftoricze prztex- tum confugerit : & ut effrons Janfeniftarum imprudentia , atque in hi- , ftoricis imperitia toti mundo conftet ; en ! redeamus ad primitiva iníti- cutz Hierarchiz Ecclefiafticee incunabula 5 regnavic in illis , & (uprema ! imperiojura dixit OCtavianus Auguftus , dixit & Herodes magnus, dixit Cyrinus , falvà tamen füpremà Czfaris authoritate devolutionis , refer- vationis , & corredionis, falvà itidem fupremá Augufti poteftate in Re- Y ) gna, & Provincias, quz füis Regibus, & Prafidibus adminiftranda, & im- mediaté gubernanda commi(it ; Hanc enim fi non habuiffet, cur extincto W Herode magno poft cedem puerorum , ejus regnum divifit in tres partes, [ quarum unam, qus erat regni totius dimidia, Judzam fcil. Idumxam , & Samariam conceffit tan ; quam Ethnarche Archelao Herodis magni ex ! Maltace Samaritana filio ; fecundam nempe Trachonitidem cum Bata- q nea, & Auranitide Philippo Herodis magni ex eadem uxore filio, & Sa- lomes Saltatricis marito. "Tertiam partem Galilzam videlicet, & Peream Herodi Antipas , Herodis magni ex Cleo i patra Hierofolymitana filio , qui j Herodiadem Salomes matrem, alteri Philippo fratri fuo ex Herode ma- gno, & Mariamne Pontificis filia nato füftulit , ca put Joannis Baptiftze 0) l amputari, & ad ferale convivium afferri juffit, Chriftóque Salvatori in affioneillufit? Cur quaefo Cxfar C yrino tanquam ordinario Syriz prz- Wl fidi mandavit , ut edes Archelai publicaret ; & rurfüm cenfüm per Ju- dzam,& Syriam ageret? Hxc omnia fine fübordinatione ad füpremum n Vi monarchicum Czfaris Imperium fieri non potuiffent , & quá fronte di- ul cent defperati Janfenifte , tunc temporis in Romano Im perio viguiffe ariftocraticam regiminis formam ? abftineo hic à diffufa in Hiftorias f.o- ( mani Imperii excurfione , le gatur Flavius Jofephus lib. r2. ufque ad zo, üqr deantiq. ubi cum ma 3 gna eruditione videri poterit , triplicem quidem fuif- Q l fe Romani Imperii poteftatem , Cfaris, Legatorum , vel ejus Prefidum, & principum, fed ita, ut una fuerit alteri fübordinata : hzec autem non ar- üt guit nifi monarchicam regiminis formam Ariftocr [ atià temperatam, quam in Hierarchia ecclefiaflica in prefenti adftruimus. Q U Z- Sueflio I. De monarchico D. Perri Primatu. E A ( sH5 eu ** 7 & AA T IX ,QU/ESTIOD SECUNDA. Monarcbico D. EP&W Primqtu. ARTICuLUS ParMus.. A. poft afcenfionem Chrifli pro exterzo Ecclefie rgginiine fie- cej]fafzjim fuerit f[upremus Monarcha tanquam ejus Vicarius ? I. Uàd Chriftus Dominus in hac víta exiftens utrumque munus . Capitis immediaté per feipfum exercuerit interius influendo, & membra Ecclefix exteriüs gubermando , füpponitur ut cer- tum ex 'Theologia in tract. de Incarn.. Veruntamen cüm ad dexteram DEI Patris collocatus nonni(i internum influxum .donorum gratiz przftet, sicque non ampliüs vices vi(ibilis , fed invifibilis totius Ec- clefix capitis munus fübeat, meritó dubitatur , num loco illius fübftitu- endus fuerit alius , qut velut Monarcha fupremus toti Eccléfix regimini vifibiliter przfideat ? Quà in re Antonius de Dominis eó dementiz pro- reffus eft, ut afferere non dubitaverit, Spiritum fan&um, & non purum hominem fübftitutum fuiffe à Chrifto tanquam Rectorem, & fupremum totius Ecclefix Monarcham : quid enim , inquiebat, nunquid hic fuit mif- fus in nomine Chrifti , sv docear , f'agverdrque omnia, quacunque dixerat Cbriflus? & hoc quando in coelos abiit, / emzzs zo; abiero , inquicbat Salvator , Joann. x6. Paraclitus uotueniet ad vos , ff Autem abiero mit- fam eum Ad vos. Hócque, & nihil aliud requiritur ad dignitatem capiítis Vicarit , poft afcenfionem loco Chrifti fübftituendi. — Alii Neo- Pfeudo- n € Eva elicinolentes hujus fanatici neo - terici delirio acquiefcere , dicunt, Chri d u m nullo Vicario indigere , eequàd /zt facerdos £m eternum. Pf. 19. Semper vivens ad interpellandum 6 zz0bis, ad differentiam pontificis ve- teris teftamenti , qui cum mortalis fuerit , poft ipfius mortem indigebat fücceffore. Eraliz quidempluresfacfz funt facerdotes , idcirco quid moer- seprobiberentur permauere , bic amtem , eoguod maneat imateruum ,fem- erdo- piternum habet Sacerdotium Hebr.7. Siigitur P'omïiïcgzus ,&Sac tium 1 E * "rt. I ;!n poff aj&eüvn:m Chriffipro externo Fecleffe r:gämim . 23 tium « Chrifti fit zeternum , ad quid deferviet alius Ponti $ 4 fex', & Summus Sacerdos? His tamen non obftantibus, 2. Dico. Poff afcenítonem Chrifti pro externo Eccleffe vegimine ne- ce[farius fuit fupremus Monarcba 2auquam ejus Vicarius. la Catholici DD. ormnes. Probatur. Incredibile eft, Chriftum Dominum fuz Eccle- fiz , quam pretiofiffimo fanguine redemit , non fufficienter profpexiffe, & providiffe: atqui fi poft fuam afcenfionem non fübrogáflet Vicarium , tanquam fupremum Ecclefie Monarcham , & caput illius vifibile , certé non füfficienter profpexiffet fuz Ecclefiz ; fiquidem reliquiffet illam erro- tibus , Íchifratibus , & diffenfionibus expofitam fine judice , aut Re&o. re , qui ejusdem membra in fidei unitate, & vinculo pacis eontineret : & fif- uomodo tunc Chriítus ftaret fuüis promiffis , quibus affirmat fuam Ec- clefiam futuram zolumnam , e& firmamentum veritatis , contra quam nec porte inferi ffot prevaliture, (i illias membra tanquam errabundas oves Iu &bsque duce, & paftore vifibili , quem audirent , agnofcerent, & feque- er* Jb rentur reliquiffet maligais rapacium luporum morfibus obnoxias ? T té,fi tefte Apoftolo, oportet effe hxrefes , errores , & fcandala in hoc i mundo , miferrimum opus foret , (i in negotio arduo xternz falutis fide- les dire&orem infallibilem , cujus du&u in veritatis tramite falsó abjura- T j tó dirigerentur , quem in fidei controverfiis con(ülerent , cujus fententize decifiv adhzrerent , non fortirentur : quàm mifera enim eflet refpubli- [ nin ca, quz litibus ac difcordiis decidendis judices idoneos non haberet? In- credibile igitur eft, Chriftum tam ancipites , omníque Tutore, Re&ore , " & judice orbatos re n A P liquiffe füos fidel'csk, quos promifit, f2 non dereli&u- rum orphanos, m trni 3. Nec dicas pr/z/, Chriftum Ecclefix , ejásque membris in obviis neceffitatibus füccurfürum , juxta illad Matth. 28. Ego vobi/ctm fzm uf- u jli ue ad con[ummationem feculi, Nam licet hzec vera (int de invilibili f non tamen vifibili füccur(u , affiftentià , & influxu, qui requiritur ad ex- 4l ternam Ecclefix gubernationem, ad partes audiendas , eardimve contro- zpflh verfias ordine juris decidendas : ad hocigitur munus obeundum , neceffe u- ts erat , conftitui à Chrifto vifibilem Monarcham , & Eccle(iz caput , cui in rebus fidei omnes obedire teneantur., Et fané fi nullus de(ignatus [ fuiffet Summus Paftor j » qui omnibus inferioribus paftoribus imperet , cui ex officio incumberet converfio hereticorum , & gentilium ; cui compe- &ebal n teret controverfias fidei dirimere , Concilia generalia indicere , Ecclefize unitatem juxta S. Litterarum przícriptum confervare , illàmque ín rebus [ fidei, & morum uniformem contínere , negotia quz univerfz Ecclefiz E(do- ptihtatcm concernunt,ftatuere , & omnibus fidelibus ut amplectenda & 2 pro- — 28 Sueftio I. De Monarchico D. Petri Primata. proponere ? Hzc & fimilia exigunt indifpen(abiliter alicujus fupremi Mo. narchz authoritatem , ita ut à nullo particulari commodé , & fru&uos& perfici poffint, — Vel unde tot irreconciliabiles hxreticorum fe&z , nifi quod, exclufo omni fupremo coutreverfiarum judice , quilibet fanatieus ja&et fe fpiritu DEI duci , & moveri , nulli alteri plus , quàm fibi tri- buens. 4. Nec dicas /ecumdà , S. Scrípturam , qua ex fe clariffima eft , fuffi- cere pro controverfiarum ecclefiafticarum judice. . Nam eadem facilita- te afferí poffet , ad. dirimendas lites civiles fatis effe corpus juris ; vel f prater leges civiles neceffarius eft animatus Judex , qui partes audiat, & fententiam promuntiet, cur preter S, Scripturam non erit opus füpremo judice ecclefiaftico , qui controverfias fidei fecundüm Ss. Litterarum te- norem decidat? Aut fi facra Scriptura adeo clara eft , valde obítinati fünt Luthero - Calviniftz , qui fententias S. Scripture non audiunt, & fecundüm illarum claritatem perpetuas füas difcordias ad defideratam concordiam non revocant. j. Fundamenta , qux erro-nes-l"upr'a citatí producunt ad cavillan- dam veritatem Catholicam , penitus nihil probant : non przmum , nàm fpiritus San&us non fuit miffus pro vifibili regimine Ecclefix , fed ut men- tes Apoftolorum fuis charifmatibus adimpleret, & illuftraret ad re&té pe- netranda principia fidei, quz, ut à Chrifto ipfis erant propofita , crudé tantàm intellexerant. Dicitur autem mitti in nomine Chrifti, id eft , iri loriam nominis Chrifti, five intuitu meritorum Chrifti , ut communite£ exponunt $. Scripturz interpretes, non veró ut in gubernanda Monar- chia Ecclefiaftica fit ejus Vicarius; alias Spiritus Sanctus effet minor Chri- fto, que eft hzrefis macedoniana. | Nec Chriftus indiget Vicario quoad internum influxum donorum gratiz , cum hic phyficé, & a&tivé proce- dat'à tota SSS. Trinitate , cujus opera ad extra fünt indivifa, & merito- rié à folo Chrifto ut homine, Nec Spiritus S. magis conduceret ad ex- ternam , & vifibilem gubernationem Ecclefiz , quàm Chriftus Dominus , cum uterque fit &qualiter invifibilis , immó magis ille invifibilis , quàm Chriftusut homo. Non etiam /écuzdus aliquid probat, nam Apoftolus loco cit. nibil aliud docet, quàm Chriftum , quia eft facerdos in eternum, cui mors ultra non dominabitur , non indigere fucceffore , quem eidem non affignamus, licet pro regimine Ecclefiz Vicarium néceflarió requiri conftanter afferamus, Ponamus enim , ut res exemplo fiat clarior , Ro- manorum Imperatorem à DEO confervari iu finem mundi , fequitur qui- dem eum non indigere fucceffore , bene tamen Vicario five Pro- Rege imi- in Rggnis , quibus ipfe non eft prefens. . Intercedit autem hoc difcr -nis £. 1. Anpoft afcenfonem Chriffi pro externo Eccleftavegimine cc.. 29 Mo. nis inter Vicarium , & Succefforem , quód hic parem poteítatem , cum n €o , cui fuccedere dicitur , obtineat , ille veró fortiatur tantüm potefta- tem delegatam , à proprietario ad nutum limitandam , & amovendam : ,If IG nemo autem fuccedit Chrifto in parí poteftate , ideo non habet füccef- LU forem, licet Vicarium admittat. E 6. Objicies, Ex Chrifto tanquàm capite, & fidelibus velut membris Luf conftituitur totum corpus myfticum r.Cor, r2.& ad Rom.12. ergo omnes líta alii fideles, Chrifto tanquam capite excepto, füunt membra corporis Eccle- d f fiz ; confequenter ille quem vocamus füummum Pontificem, non caput, fed membrum Ecclefiz eft. i, dmo Refp. C. An. Dif. confeq. ergo omnes alii fideles fünt membra cor- & poris Eccle(iz quoad Zzzersaz influxum gratiarum, C. confeq. quoad ex- m £ernum vegimen, fubdis. Sunt membra cum certa ezz/zezmta dignitatis, & d exceptione perfonz, C, membra vagariter, & communiter dicta, N. conf, j 7. Infers, Ergo Chriftus, & ejus Vicarius erunt duo capita Ecclefiz ? que certé corpori myftico Ecclefiz magnam deformitatem generant. Uf« Refp, 172ó. non effe inconveniens, multó minüs deforme, quód Aff unum corpus myfíticum duo capita moralia fibi invicem fübordinata ha- N beat. 240. dico, quód Chriftus, ejisque Vicarius tantüm unum caput ad- M xquatum Ecclefiz conftituant, fervatá proportione, & fimilitudine cum capite naturali, quod unicum eft, licet interiüs influat, & cetera mem- nrud ; Il bra exteriüs ad füum finem dirigat: hzc autem duo capitis munera di- Y viía funt inter Chriftum, ejüsque Vicarium : ille enim interiüs influit, hic t exterius alia membra Ecclefiz ad finem fupernaturalem dirigit, ideo ex Chr illis confurgit unum integrum Caput Ecclefiz. . j $. Dices. Hzc doctrina facit Chritum partíiale Caput Ecclefiz , 0 ob partiale munus capitis, quod eft interné influere : fed hoc füpremam (ia ejus Majeftatem fummopere dedecet: ergo &c. j Refp. N. maj. eftenim Chriftus Caput adzquatum, li'cci abfens, naxü 1 per fe ipfüm influit interius, & perfüum Vicarium regit Ecclefiam exte- riüs: quod enim quis f M('ï per alium, per fe ipfum facere cenfetur. Reg,. 'uam Ql 68, Jur, in- 6. Qffly dert 2 [ j uri us g/ 03 AO p ; N N qu | ; q —— — T DN jl D5 AÀxrL ri*) Suaflio II. De mobartï»i&o D. Petri Primata. H AnRTIcuLus SkcuwDus. A Chriftus Dominus pro vifibil Ecclefie regtmine jïzpremumï amonarcbam confutuerit olum D. Petrum? . Uamvis pars affirmativa quaefiti ex SS. litteris adeo fit in pijo?patlu— lo, ut vix ulli & partium alienarum ftudio libero ullus remaneat ' dubiilocus:recalcitrant tamen, & reclamant negativé omnes ma- lefani Ecclefiaftice unitatis fciflores, pacis turbatores, & Pontificie au- thoritatis perduelles invafores, dicentes, non foli Petro fed etiam czte- ris Apoftolis jus &quale fuiffe commiffum à Chrifto Domin 9 fcdcndiad gubernacula Chriftianz reipublicz, Contra. quos ro. Dico. Chziffus Dominus prowvtftbili Eccleffa vegimi. Z€ llþï CHLPE ponarcham con[Lituit folum D.Peirum. . Probatur evidentiffime ex illo j* Matth, 16. ubi poftquam Petrus , quid de Chrifto fentiret, edixiffec füb his formalibus, 7» es Chrzffus filius DEI vtv : volensSalvator debitam huic confeffioni mercedem rependere, fupremam Eccle(iz poteftatem ei- dem promifit fequentibus verbis: Efego dico £ibi, quia tu es Petrus, fuper hauc petram edifizabo Eccleffam meam &c. ex quo loco clare col- ligitur contra Adverf. foli Petro tanquam füpremo. Monarchz commís- fum fuiffe à Chrifto regimen vilibile Ecclefiz ; vocatur enim &£705, quod eft.nomen nativitatis, & filius 7oz«, quod eft nomen Patris, per quem ab alio Simone Apoftolo diftinguitur. Przterea Chriftus allo quitur il- [ lum; qui faffus eft ipfum effe filium DEIvivi : fed hzc confeffio facta fuit à folo D, Petro, utí ex contextu conftat, qui propterea vocatur à Domi- no Cef 45, « uod in lingua fyriaca, in qua. Chriftus tunc loquebarur, fi- nificat idem, quod apud Latíinos, Hebrzos, & Grecos Petrag à folidi tate ergo fuz confeffionis appellatus eft, $2pzoz Cephas, Petrus,aut PetrA, & illi promittitur, quód füper hanc Petram velut fupra bafin, & funda- mentum zdificanda fit Ecclefia Chrifti: (i ergo Petrus à Chrifto defigna- tur Petra fundamentalis Ecclefie, cujus munus eft totum xdificium re- ere, & füftentare, quí$ inficias ibit, Eum hoc ipfo fuiffe conüitutum À Chrifto fupremum illius Paf(forem; Rectorem, & Monarcham ? 11. Refpond, ad hecLüthero-Calvinitz, Petram illam , füperquam dicitur edificanda Ecclefia, non effe Petrum, fed ipfum/Chriflum, quem Petrus confeffus fuerat, ' Sed hancfutilem explicationem nervosé refellit Bellarminus ut cor.- ecram ccgtui pcnituä repugnantem, .Cum enim dicitur, & fuper hanc P 2difi- IMrt. 1. 4n Cþri/fyæbobzinu;pra vifibili Ecclefie vegimninecbe. — 3x edificabo Ecclefiam meam, pronomen 5azc demon(trat aliquam Petram, de qua pauló Chriftus antea fuerat locutus : proximé autem vocaverat Dominus Simonem Cepbas, Petram aut Petram, quz in idem coincidunt ; 11 ergo cumDominus dixerit Simoni, £ es Petrus, ef faper banc Petram &c. non poteft absque fümma contorfione pronomen Aaze referri nifi ad Cepbam. (ive Perum. Accedit, quód fi Chriftus per Petram fe ipfum du . defignaret, non dixiffet, edificabo, (ed «dzfico Ecclefiam meam fuper hanc Petram, quia fuper fe jam tunc cxperat xdificare Ecclefíam eligendo A- vgat ld« poftolos, conyocando difcipulos, inftituendo. facramenta, condendo no- W. vam legem gratíz &c. Tandempronomen bancad eum tantüm referen- dum eft, qui pauló anté di&tus erat Pezra: (ed Chriftus Dom : a inus nonþfuic ld dictus Pe?rz, fed filius DEI vivi: ergo &c, - 12. Sed cur, inquíis, facrafcriptura non vocat Simonem Pe?7 , fed potiüs Pe£rum? Refpondeo hoc effe ideo, quia latinus interpres fuit fe- 1 jlo cutus textum gracum , qui in novo teflamento majoris authoritatis eft quàam Syriacus , & Hebraus ; gracus textus veró priori loco habet zézeee ; fil if . & pofleriori zisea, hxc cum apud gracos idem fignificent, vifum eft inter- u preti convenientiis,fi viro potiüs mafculinum,quàm fxmininum attribuat. Yj 13. Reclamant adverfarii. Hanc expofitíonem contrariarí magno Auguftino , qui férm, 13. de verbis Dom. item l, r. ret. c.21. per Petramn d dicto locointelligit Chriftum , exiftimans, Ti« Petrum effe quafí nomen deno- aminativum , derivatum à petra, quz eft Chriftus: juxta quam interpre- wua tationem fenfus verborumà Mathzo relatorum t TW alis erit, üxgeï Petrarm, ,& qua diceris Petrus, edificabo Ecclefiam meam, r L Sed hzc nihi! contra veritatem Catholicam evíncunt : quód enim S. P. per ly Pezra intelligat Pezruzz, res eft certiffima, ut ex textibus in- ol fra ex eodem citandis claré conftabit ; immó hoc evídentiffimé eruitur 1 ex verbis expreffis S. Scripturz in fenfü litterali acceptis, in quibus juxta ohdi omnes interpretes textus origimales Pezrgs , feu Cepbas, & Petra coinci- Af dunt. Quód autem S. P. loc, cit. aliam expofitionem adducat , nihil u- aliud probat , quàm quód textus. S. Scripture ex Matth. citatus alium J[lde fenfam prater litteralem patíatur , quód non folum veritati noftre ni- j hil officit, fed vel maximé ad dignitatem $, Scripture conducit, "Vel nà ut Donatiftarum deliramentum, qui effedtum Sacramentorum foli homioi non Chrifto dabant , dum b a ptifmum ab hzretícis collatum ítritum pro- T clamabant , penitus convell eret. . Velintendit S, P. ibidem infinuare, ( quód Chriftus Dominus f Petra, vel fundamentum primarium , & prin- cipale Ecclefix , Petrus autem fundamentum. fecundarium , & minifle- Qu riale in primo , & príncipali radicatum; quó videtex refpexiffe Apoftolus j 2u- iif "Qus[HoTI, De sonarchicó D. Perri Prinatu. 32 * Paulus 1. Corinth. 3. dicens : Éundamentum (id. eft primum & prima- rium ) xemo aliud poteff ponere prater id , quod pofitum eff, quod eff Chri- us TESUS.. Et hxcin fana theologia non folüm docentur , fzd etiam ut certa de fidefüpponun tur. 14. Objic. r. San Gos Patres Hilat. lib. 6 de Trin. Chryf. hom. g. in Matth. Ambr, lib. 6. cap. 9. inLuc. & alios , qui per ly Pe£ram intelli- gunt confeffionem Petri: ergo probabile tantüm eft , per Pt;tram intelligi Petrum ; quod non füfficit ad articulum fidei. Refp..QuódSS. PP.loc. cit. non loquantur de fide füpernaturali ab. f[folutö fümpta communi omnibus Apoftolis , & membris Ecclefiz ; hec enim licet ex Trid. fit fuündamentum, & principium noftrz juftificationis, conftituátque homines in ratione membrorum Ecclefiz , nequit tamen effe forma conftitutiva capitis ejusdem , aliàs tot effent Ecclefie capita, quot illius membra, — Locuti itaque funt SS. PP. cit. de fpeciali , & fa- pererogatorio a&u fidei Petri, quo in rigorofo illo examine Chrifto, de fe ipfo interroganti quis effet, refpondit, z es Chrzffus filiws DEI vivi: hac eminentiffimà fidei profeffione faltem de congruo meruit , ut pra aliis Apoftolis meruerit ad dignitatem Capitis, feu Petre fuündamentalis Ecclefiz füblimari : & in hoc fenfü laudati Patres affirmant, füper hac fidei confeffione fundari Ecclefiam , id eft cawfz/Zrer , & meritorté : qua- ropter S. Hilarius loc. in ob. cit, flatim fubjungit : Suwpereminentem beata fidei fia confeffione locum promeruit .. .. hiuc vegni celorum batet clavves ,hinc terreua ejus judicia celeffía funt. ne nomine totius Col- 1j. Replicat Gerardus. Petrus in illo exami lägiiApOftolici refpondit, juxta illud S. P. férm. 13. de verb. Dom. Upus I* o omnibus refpondit : ergo prxmium huic confeffioni refpondens fuit . commune omnibus Ap ; oftolis; confequenter nulla peculiaris di gnitas Ca- pitis- fuit promiffa Petro. Refp. Quód ficuti Petrus nomine füo , & nomine omnium Apofto- lorum di&tam fidei confeffionem edidit; ita etiam ipfi nomine proprio, & totius CoïllcgiiApoü*oliCi prezmium Petrz fundamentalis , & infallibilis Eccle(ix fuit promiffum, ' Verba enim confeffionis, & promiffionis foli Petro immediaté S, Scriptura tribuit ; proinde ille , & non alius Apofto- lus hac füpremi Capitis eminentiá dignatus fuit. 'Vel fi Petro nihil fpe- ciale nomine proprio füit promiffüm : cur facra Scriptura tam accuraté diftinguit Petrum à ceteris Aooftolis per fuüa nativitatem , parentelam, & dignitatem ? Immó non fine fpeciali m ylterio videtur Chriftus TE. i SUS dixiffe Simoni Joann. 1. Tz es 55 /on /i/iul'.t jowa , tu vocaberis Ce- p q;';od interpretatur Pétras. l 6. Re. RO EEE rR m at "Art. 1. An Chriftus Dominus prowifebili Eccleffevegimine et-c. 23 u L i6. Replicat 2. Amefius, $i Petro intuitu altiffimz fidei confeffio- Iri nis tanquam metiti de congruo fuit collata fuprema dignitas Capitis Ec- "m clefiz , fequitur , eam non transferri in erus fucceffores , cum talem exi- miam fidei profeffionem nec edant , nec illa ab iisdem requiratur. Vff Refp. 1zz70. Przmia , & privilegia antecefforibus ob heroica illorum tell facinora conceffa , fine iis ordinarié transfunduntur in eorum hzredes, ]ij & fuücceflores. 279. Licet füceffores D. Petri non elicíant ram excellen- tem a&um fidei, neceffarió camen requiritur in illis fides vera, & Catho- ab. líca, quod fufficit, Wt 17. Objic. 2. Non folüm Petrus, fed etiam alii Apoftoli dicuntur 0nls fuündamenta Ecclefix Ephef. ?. & Apoc. 2 1. ergo gratis conceffo , per ly na Petram delignari Petrum , inepté tamen exín infertur , Petrum gaudere jl fpeciali przrogativáà Primatüs füper ceteros Apoftolos. x Refp. r;. Alios Apoftolos poffe quidem :que díci fundamenta o Ecclefiz , ac Petrum quoad poteftatem fundandi ubique Ecclefías , pro- J mulgandi per orbem univerfum do&rinam Evangelicam ipfis à Chrifto re- pfz velatam , cum duplici tamen palmari: difcrimíne : 9z/;mu eft, quod illa Giis poteftas in aliis Apoftolis fuerit extraordinaria, & in eorum propriis per- i fonis extinguenda , ut fupra jam annotavimus ; in Petro veró tanquam qW univerfalis Ecclefie Paftore, & Primate ordinariain ejusdem fücceffores p derivanda. Secundum eft, quod poteítas in aliis Apoftolis fuerit tan- 7 quam in legatis , quapropter dependebat illa in a&uali exercitio , fpecia- tim ubi f» offerebant difficultates , à faprema abrhoritate D. Petri, fuper . ( quem Chriffus fuudavit [uam Eccleffam , & in[lituit originem unitatis, u ut loquitur S. Cypr. de unit; Ecclef. Poteftas Petri econtrà , quia. erat $ fui fumma , & (uprema , ab aliis Apoftolis abfoluta erat, & independens. Le- Tj Ca gatur in hanc rem S. Hier. lib. 1. cont. Jovin, D. Cypr. lib; de unit, Eccl, S. Leo in epift, 84. ad Anus. Ep. Teffal. Vel dic 240. . Quód Apoftoli fi- olio mul, & collectivé fumpti fint eequaliter fundamenta Ecclefiz , habeánt- jo X que concurrentem cui Petro jurisdidtionem , ficuti Concilium generale jpil cum Summo Pontifice D. Petri fucceflore , non tamen (i divifivé , & feor. 5 fOII fim confiderentur , fic enim non habuerunt aliquam. poteftatem in fide- ol les, nifi cum dependentia, & fübordinatione ad D. Petrum. Objic. 3. $i Chriftus conftituiffet D. Petrum fummum totius Eccle- wl 'PC' urfita fie Monarcham, foli eidem tradidiffez poteftatem clavium regni coclo- Jat?y rum : atqui ex S. Scriptura evidentiffim& conftat, non foli Petro , fed & 2 aliis Apoftolis fuiffe datam à Chrifto Domino pote(tatem clavium regni j ccelorum : ergo &c. maj. conftat, quia per poteftatem clavium regni cce- lorum nihil aliud infinuatur , & intelligitur , quàm füprema poteftas ju- M risdi- j ( ueffio II. De monarchico D. Pétri Primatu. risdidtonis in tota Ecclefia. Min. ex $. Scriptura eft certa , nam Joann. 40. Chriftus Dominus omnes Apoftolos equaliter alloquitur per illa verba: ccipite Spiritum Santium , quorum remifiritis peccatA , remit- funtur eif d &. led per hzc nihil aliud infiauatut , quàm potef(tas: cla- vium regni coelorum, vel ut aliis placet, poteftas minifterii verbi , & re- mittendí peccata , quibus clauditur regnum coelorum : ergo &c, Pro hu- jus obje&ionis exactiori difcuffione fit AnTIcunus TenrTius. hn pote[las clavium ceteris Apofrolts equaliter fuerit | collata ac D. Petro? 19 , T3Ro majori momentofz hujus quzftionis claritate premittendum eft priib: Per poteftatem clavium regni coclorum nihil aliud fig: nificari , quàm füpremam authoritatem , poteítatem , & juris- di&tionem in totam Eccle(iam , ejüsque membra quoad ea, qus& ad vitam - Italegimus l(àiz 22. in defcriptione eternam confequendam pertinent. teftatem per clavem do- inftitutionis Pontificis fuiffe defignatam ejus po müs David, videtürque defumpta metaphora ab iis, quz in humanis j ejüsque accidere videmus, ubi Principi triumphanti in fignum fubje&tionis, in urbem obtentz poteftatis claves illius offerri folent. a0. Pramittendum /fecundó ex1 ). 'Thomia in 4. dift, 18. q. 1. a. 1. in vis eít inftrumentum , quo oftium eorp. Quód ficuti in corporalibus cla aperitur , ita in fpiritualibus po p teftas, quà peccata per qux regnum cce- lorum clauditur dimi ttuntur , dicitur clavis regni coelorum. Hzc po- ,I'rin o, & Uno ut in caufa principali ; exin dicitur habe- teítas eft in Deo . re clavem authoritati s; in Chrifto autem ut.homine ratione infiniti me- xiti füz paffionis eft per excellentiam , & ideo dicitur habere clavem ex- [s rregratiam, & pec- cellentig, per quam independenter à facramentis conf: catà remittere poteft. — .Quia ftamen ex latere Chrifl i dormientis incru- £e( verba fünt D. Thomz ) faeramenta fluxerunt , quibus Ecclefia ftrí- satur $ ideo in facramentis Eccleffa efficacia pa[fionis manet , & propter boc etiam im miniffris Ecclefía , qui funt difpeufatores Sacramentorum , [/ um ob[lacalum peccati vemovendum , oteflas aliqua manet ad pradi tion propriá virtute , fed virtute, & paffione Chrifi ; & hac poteffas me- £apborice clavis Ecclefta dicitur ,qua eff clavis miniflerii Ecclefte. Wec clavis mini(terialis duplex eft , alia eft clavis fcientiz , quà facerdos dis- clavis g,gmj; inter lepram, & lepram, ligandum.-, & folvendum : alia eft judi- "rs. VT. Anpoteffas clavium cateris Adpoffolis equaliter fuerit che, s$ " judicandi; qu&.à Magiflro fent. in 4. difl; 17. definitur : Pore(fa. W di, c lizandi, 5 foluen- quá judex EcclefiafHeus dignos recipere , & indignosre- h) mvvere debet À regno.. Clavem judicandi. neceffarió precedere debet Z ( clavis fcientiz , malé enim apcritur clave cxcá , & errante , confequen- IU ter peffimam fententiam dicet is , qui fcientiá difcretionis , quà inítrui- h tur, quibus , & quomodó regnum caclorum claudendum, vel aperiendum fit, caret , in hujusmodi cxcos judices exhorrefcendam illam tulit Sal- vator fententiam Matth. i1. bisverbis: 7 vobzs legis peritis,quia tuli- JHis clavem feientia. 1pff non íntroiflis , £f eos qui , introtbant probibuiflis, 20. His przmiffis queritur, an poteftas clavium o füerit zequaliter collata r inibus Apoftolis à Chrifto Domino : vel ut loquar in aliorum DD, phrafi, quxrítur , an di&a poteftas immediaté Petro ; an immediaté Eccle- du li. toti colle&im fumptz conceffa fit, & per eam jus clavium exercen- darum , tum datum fit per Ecclefiam Petro, tum aliis Epifcopis , pafto- ln ribus &c. ita ut folüm dignitate fit primus Petrus, & major omuibus di- Vs II vifim nontamen colle&im fumptis? Negativam partem tuentur Theo- logi Galli tefte Ludovico Du Pin c. 2. $. 3. differt. 4. Deantiqua Ec- J clefix difciplina. Priz; ;taque ( verba fünt cit. $ Auth.)ffatunnt ( 'Theo- jj logi Galli) i2 Ecelefja jtre dvino effe quandam Monarchiam , hoc ef? in Yi ea primum effe » l4 Romanum Pontifícem. Attamen , ajunt , Chriflum imme- diat? , ac per fefe cleves toti Ecclofia collettim fumpte dediffe, c fubje- st G um ,ut loqmmtur, immediatum pot effatis. Ecclefiafhica mon effe Papam , NT Aut. Pralatos , fed totam Ecclefiam , ita Tamen ut per Prelatos jus clavium u exerceatur , non. per folum Pont. tficem , licet primus fit inter eos n citum » qui jus illud babent. Contra hoc pla hi a1. Dico. Pefeflas clavium tf 4 fuit. quidem ceteris Apoffolis .cqz)ä ac TT D. Petro à Chrifflo collata , non 1 men equaliter » fed buic cum majori ex- telleutia , illis cum aliqua fubor dinatione. Probatür r. ex SS. PP.I«o pcc ( Papa epift. 89. ita loquitur : Hyujus muneris [aeramentum ita Dominus ad omnium Apoffolorum. jri officium pertinere voluit , ut in Leatilfrmo Petvo gyltf "Apoftolorum omnium fu. mino principaliter collocaret » t ab ipfo quaff qua- dam Capite dona f« nl 4a velut ip corpus omne diffunde Yef. Huicaccedit Cy- h prianus lib. de unit, Ecclef ita inquiens : Loquitur Dominus ad Petrum, ]À tibj dabo claves regni celorum , €* etiam poft ve, urr,fö?ianemn fMam dicit, nd palce oves gueass, &b quamvis Apoffolis o ; 0i mnibus po[! re[urrettionem Jféam icut me mift Pater , ( ego mitto j parem pgtcjlctem tribuqt, e a(kat , w* Elz 055 46 SueftiaTI. be manar;*ly'iæb D; Petri Primatu. . —— qios', tamen ut umitatem manifefl aret , tatbedram confHituit../ Subfcribit aliós SS. PP. quorim den(üm agmen adduci poffet , fi anguftia his preter paginz per mitteret ; Optatus Millevit, lib. 1. cont. Parmen. de Petro ita diícurrens: Preferri omnibus Apoffolis meruit , & claves regni celorum communicandas cateris folus accepit. : Quid clarius , evidentius , & pre Boftro intento accommodatius ? ex his. Chriftus Dominus'pöteüatcm ju;- 43. Prob. a. ratione: Illi contulit risdi&tionis majori cum excellentia , digaítate, & eminentia, quàm aliis Apoftolis , cui DEUS oves paícendas fpecialiter demandavit , claves re- gni coclorum cxteris communicandas tribuit ; & in quo facramentum muneris ptincipaliter collocavit : fed hxc omnia, ut ex citatis S5. PP. teítimoniis liquet , foli Petro pra czteris Apoftolis conveniunt: ergo illi fuit poteítas c(avium majori cum excellentia collata , quàm ceteris Apo- ftolis. 5 Confirmatu t Ideo juxta Cyprianum conftituit Chriftus in Ecclefía cathedram, ut fervaretur unitas: fed quomodó hzc fervabitur , fi pote- ftas jurisdi&tionis in univerfitate Apoftolorum , & non in folo Petro tan- quam i ii fübje&o primario fundaretur ? 23. Prob.3. Si poteftas clavium non fuiffet Petro collata majori , in primitiva Ecclefia cum eminentia, ac cxteris Apoitolis , fequeretur nullam fuiffe legitimam verbi DEI pradicationem , aut facramentorum adminiftrationem : nulla enim eft legitima , aut verbi DEI praedicatio , aut facramentorum adminiftratio absque miffione, nulla miffio fine füb- ordinatione mittentium , nulla fübordinatio fine aliquo primo mittente, nullus primus mittens fi ne fupetioritate , nulla autem fuperioritas fine maiori eminentia , & exce llentia dignitatis Ecclefiafticz : ergo &c. liquo genere necefle eft perire omnia, Confitm. Pereunte primo ina us füb tali genere continentur , ut habet.communis gnoma fcholafticas ;: ergo fi effet (ublata prima miffio,.tollerentur omnes miffiones inferiores.: fed. prima.miffio füpponit P majorem plenitudinem authoritatis , potefta- Petro tanq uam primo poft Chriftum miffo & fecundo mit- tis &c. ergo in tente debet re fidere major poteftas clavium , quàm in reliquis 'Apo- ftolís. 24* Objic.f 1. Quód Chriftus dederit pleniffimam poteftatem cla- vium D , Petto , inferimus ex illis verbis Matth. 16. Tj da£o claves j t regui cielorum , efi» quodcunque ljgmoeris fuper terram $. Atqui eadem fer& verba locutus eft Chriftus ad reliquos Apoftolos Matth, 18. ,Qua- f lo : ergo zqua- eunque alligaveritis faper terram erunt ligata (j in ce lis poteftas clavium fuit à Chrifto collatatam Petro , quà m reliquis Apo- ü ftolis, Mrt. II Anpoteffasclavium :.cterz'; Apoftolis equaliter fuerit ec. — 39 ftolis. Huic prater alios innumeros SS, PP. fübfcribit S. P. Auguft. do- Mïk l U cens , claves regni coclorum fuiffe datas Petro non nomine proprio, fed u nomine Ecclefiz, za /f z Petro, verba ejus fünt tra&. ;o. in Joannem, Mi non e[fet Feclefra facramentum , non ei diceret. Dominus , tibi dabo cla- pro ves regni calorum cfc. ergo licet Petro fuerit conceffa poteftas clavium per fe primó primitate ordinis , non tamen excellentie , cum refpectu omnium miniflrorum fuerit x Ji quali'ger extenía , ücuti'omngs*æqualiter in z ii Ecclefía continentur. Refp. Quód per illa verba tam Matt h.16, quàm 18. non fuerit col- - W lata, aut Petro , aut ceteris Apoftolis pleniffima poteftas jurisdi&tionis , fed tantàm illis promiffa; cum difcrimine tamen fipius in(inuato , Petro d ll nimirum ut ordinario univerfalis Ecclefig Paftori , czeteris Apoftolis veró ut extraordinariis D. Petri in vinea Domini cooperatoribus , & in hoc QQ fenfü interpretandi veniunt SS. PP. qui communiter ab Adv, hic in ma- gno fyrmate adduci folent. Ratio autem cur locis citatis dicta pote- cli It ftas Apoftolis fuerit tantüm promiffa, & non collata,eft: quia Apoftoli tunc non erant adhuc fàcerdotes , adeóque poteftatis jurisdictionis inca- l paces. Id, quod ex S. P. Auguft. adducitur, Dif. Claves regni coelorum fuerunt datz Petro nomine Ecclefie , itaut procuratorio modo tanquam jpt d i legatus Ecclefiv non fibi,fed tantàm nomine Ecclefiz acceperit , N.no- mine Ecclefiv , quatenus gerebat illius perfonam tanquam Princeps , & fulm 10 Caput ejus , ficuti Rex dicitur gerere perfonam regni propter dignita- tem regiam , C. dictum S. P. & N. confequentiam exinde falsó illatam. fb Df 2f. Inftas. Mortuo D. Petro, aut quocunque Summo Pontifice ma- nent claves in Ecclefia , donec eligatur alius Summus Pontifex , qui f le- fite gitimé electus fuerit, eas rurfüs ab Ecclefia accipit , vel unde? nifi dixe- ris illas ab aliquo Angelo deferri de coclo : ergo claves non D, Petro, ff W fed Ecclefie promiffie , & concreditz fünt tanquám fidz cuftodi, Refp. 1772. Cum Bellarm. Claves mortuo Summo Pontifice non J dl manere formaliter in Ecclefia , nifi quatenus aliqua earum poteftas fuit communicata inferioribus miniftris ; fed remanere in manibus Chrifti, mlf« (* qui Summo Pontifici rité eleQto eas tradit, non novátraditione , fed an- ! tiquà inftitutione , quá dum Petro eas conceffit , conceffit etiam omni- di bus ejus füccedaneis. .240. Concedo , claves fede vacante manere in Ec- clefia, à quà Pontifex de novo illas accipit: ex quo tantüm fequitur , Pe- n m tro ab initio ut Capiti, & Ecclefiz ut corpori , ejusque miniftris , modo fupra explicato fuiffe collatas, in quo nullum eft inconveniens, )u . 26. Objic. 2. Si D. Petrus habuiffet pleniffimam poteftatem jurisdi- qu &iou is fuper omnes alios Apoftolos , fequitur, illum fuiffe Paulo fuperio- jpr xrem; 3 jl *. 38 Swaflio II. De monær:;hica D. Petri Primatu. rem: atqui hoc fal(um eft: ergo. Min. prob. zz4à. . Paulus vocatur Ápo- ftolus per antonomafiam , non fic Petrus: fed Apoftolus per antonoma- fiam eft talis per excellentiam , fumerioritatem &c. ergo. 24?. In antiquis diplomatibus imago Pauli plerumque ad dexteram imaginis D. Petri collo- catur : abfoluté autem federe ad dextram honorificentius eft , quàm ad fi- niftram , ut docet D. Hieron. in comm. 1. cap. ad Ephef. 37/5. Ipfe Pau- lus nullam agnovit fuperioritatem , aut majorem poteftatem jurisdictio- nis in Petro , ut conftat ad Galat. 2. ubi ait: qwibus ( id eft Petro, Jacobo; & Joanni, de quibus antea, ) seque ad boramceffimus fabjectione. Ec in- fra: f'acobus ,& Cepbas, && oaunes.qui videbantur columna effé , mihi nibil contulerunt, dextras dederunt mihi,eft- Barnaba focietatis. . qtà Paulus graviter reprehendit Petrum , ut conftat Galat. 2 - Cumattem ve- niffet Cephas Antiocbiam ,in faciem ei vefliti ,quia reprebeuflbilis erat : Sed major non reprehenditur à minore: ergo. Tandem : Apoftoli mife- runt Petrum , & Joannem in Samariam Act. 8. fed mittere arguit füpe- rioritatem, & majorem authoritatem in mittente, quàm in miffo : ergo &c. Refp. C. Maj. N. min. ad prizam prob. dic, Paulum non dici Apo- ftolum per antonomaíiam ob przrogativam füperioritatis , fed quia no- tior eft pluribus epiftclis: vel quia munus Apoftolicum excellentiffimé implevit in converfione gentium , in quatefte eodem r. Cor, 15. plüs om- nibus aliis Apoftolis laboravit , fidémque non folüm ab Jerufalem ufque ad Illyricum, fed etíam à mari rubro ufque ad oceanum per totum feré orbem plantavit. Ad/ecuzdam dic , quod non fit perpetuum, imaginem Pauli in figillis diplomatum collocari ad dextram , cum in figillis quibus- dam cernatur ad (iniftram ; immó veró in numismatibus femper fortitur finiftram , quz diverfía collocatio absque dubio infinuat, parem utrius- que fan&titatem , & zquale meritum juxta illud Leonis ferm. r 1. de natali Apoft. dicentis: J//os &j ele/fio pares , $ labor fimiles , c finis fecit effe equaleg, N'el , ut alii meliüs judicant; indica: diverfa hec collocatio, quód Paulus przcefferit Petrum, & Petrus Paulum in diverfis prroga- tivis; nam Paulus precedebat Petrum , quoad dignitatem fcientiz , me- ritorum , & muneris Apoftolici plantandi fidem ; Petrus écontra excede- bat Paulum majori poteftate ordinarie jurisdictionis : hinc S. Maximus ferm. ultimo de SS. Apoft, ait: Perro datam fiffe clavem potentia , e paulo clavem fcientie. Hoc autem non prejudicat Primatui Pe- tri, ficuti nec Moyfes in veteri reflamento przjudicabat dignitati capitis in Aarone, licét in populo jJudxorum fuerit major. Ad tertiam dic, quód in primó textu ly zegwe zd berams ceffonus [ub- jectione falsb , & mendaciter referatur ad Petrum, Jacobum &c. cum E u RUE E E r l ex- J Ar). III, Anpoteflas clavium cateris Apoffolis equaliter fuerit ctc.. 39 p expreffus textus doceat , S. Paulum illa verba retuliffe ad quos- Id dam falíos fratres ; erántque illi quidam pfeudo - Apoftoli, qui contra IS Paulum infürrexerant docentes, circumcifionem (imul effe obfervandam, olh operibusque legalibus juftificari homines, illisque deberi gratiam Evan- al gelican: & ut predicationem Pauli, qui eos erroris in fide arguebat, di- Pa minuerent, afferebant, ipfum non immediaté à Chrifto, fed ab homini- Qio bus füum Evangelium accepifle, proinde non effe tanti faciendum, ac )b0 Evangelium alioorum Apoftolorum , qui proximé ab ipfo Chrifto erant In edocti. — Contra hos proteftatur D. Paulus docens , & dicens c. t, v. 1. n & 11, fe 77 "dpoflolum per Tefum Chriflum, ejisque Evangelium, non Jl Ab aliquo ine, fed per revelationem fefu Chrifi non fecis ac alios A- 9. poflotos accepiffe, quinimmó ex verbis ipfiusmet Pauli claré colligitur, eum L agnoviffe fuperioritatem in Petro, cum c. 1. 18. dicat: Poff azzos £res ve- nife ni lerofolymam, videre Petrum, e& manfi apud eum diebus quindecim. n u quz verbaD. Ambrofius ait: digmum fuit, utcuperet videre Petrum, &t quia primus erat inter Apoflolos,cui delegaverat Salvator curam Eccleffa- ) rum. Hanc recognitionem fuperioritatisin Petro Paulum habuiffe adhuc I clariüs conftat ex hoc, quód, cum füum Evangelium dicti pfeudo- Apofto- f li fü(pe&um haberent , neceffarium duxerit, rurfüs ire Jerofolymam, & 50 conferre illud cum Petro, ejásque fociis tanquam judice controverfiarum i fidei, ut ab €o approbaretur, vel reprobaretur , & fic dubitantium ora f ( obturarentur, ze Alioquin (inquit ipfe c. 2.) forz? in vacuum curreret , vel cucurriffet. Cum igitur Petrus, & ejus Socii vidiffent creditum ( mbxxs efíe Paulo evangelium praputii , dextras dederunt Paulo , & Barnabz focietatis , id eft , admiferunt illos tanquam veros focios, & confratres rtitl ii in officio pradicationis evangelice, quod non officit füperioritati Petri , al ficuti defadto fummus Pontifex dat dextras Societatis , & confraternita- i tis omnibus Epifcopis, fratres eos compellans , exinde tamen non fequi- (4t00y tur ,€os effe ipfiz:quales injurisdi&tione ordinaria. Ad quartam probatio- nem varié refpondent SS. PP. Fuitque in pun&to hujus probationis magna 1f n controverfia olim agitata interS, Hieron. & S. P. Aug, ut conftat tom. . oper. S. P. Aug. Ep. 8. 9. & feq. D. Hieron. fentiebat, D, Paulum.non fe- cedc jmus rió, fed fimulaté reprehendiffe Petrum, neque hunc veré reprehenfibi- lem fuiffe, quia in fua fimulatione nequidem venialiter peccabat ; (imu- 7 j labat namque fe legalia obfervare, ne tcandalizaret Judxos, quorum pra- cipué Apoftolus erat, fimul ut daret occafionem D. Paulo gentium Apo- vnl[au ftolo fe reprehendendi; hoc qua(i ex condiéto facientes, ut D. Petrus, j ui erat Princeps Apoftolorum, fimulate Pauli reprehenfioni cedens, ip o ] /116 fi fa&to oftenderet Judzis, legalia, quz in. inftanti mortis exfpiràrant, non € i» U 40 ueffio II. De monarchico D. Petri Primatu. éque fatere, & effe mortifera poft fuffici- effe ampliüs fervanda, inciper entem Evangelii promulgationem 5 & Paulus füas gentes , quarum erat do&or, inftrueret,legem Moyfis quoad legalia, & cxremonialia non effead falutem ampliüs neceffariam. Idem docent Chrys.Theoph. & communiter Grzci: afferentes,inter utrumque Apoftolum intercetfiffe quoddam pium, & prudens (iratagema, intendens finceram converfionem Judxorum, & entium ad veritatem Evangelii,rquod non eft proprié mendacium, aut .illicitum. Sed licet hzec ob Authori&tem SS. PP. multum probabilitatis fi- bi adícifcant, contrarium tamen abfoluté defendit S. P. Auguftinus in 8.9. 19. docens: Paulum ferió reprehendi(le Petrum, Epift. ad D, Hieron. hüncque veré reprehenfibilem fuiffe, utexpreffé infinuat S. Scriptura, & communiter propugnant DD. latini cum interpretibus S, Scripturz in ci- tatum cap. 2. Adeoque hi agnofcunt aliquod peccatum in fimulatione D. x Petri,non quidem erroris fidei, fed facti: defideenim credebat legalem dele&um ciborum fuiffe jam dudum abrogatum ,. edo&tus A&. 10. guoz DEUS fantlificauit, tucommune ue dixeris, .V el, utloquitur Tertullia- nus lib. de prafcript. adv. heret. fuit aliquis error, non predicationis, fed converíationis, quia non decrevit legalia effe fervanda , feéd potius contrarium A&. 1. Neque hoc peccatum fuit mortale, tum quia D. Pe- trus , & alii Apoftoli poft mortem Chrifti nunquam fervárunt legalia ex intentione fervandi, íed tantüm diffimulaté ad vitandum fcandalum fi- delium circumciforum, ut contendit D, Hieron, qui addit hoc pa&o diffi. muláffe etiam Paulum obfervationem legalium, quando perfolvit votum in templo Hierofolymitano, Ad 21. quando circumcidit Timotheum, A&.16. & quando à Jacobo monitus accepit quzdam legalia , A. 1. V'el quia tametfi Petrus, & alii Apoftoli ante fufficientem promulgatio- nem Evangelii obferváffent vere legalia , ut vult S, P. Aug loc, cit. non ta- men in eis fpem falutis ponebant , quod lethale erat , quia, quantum in j eis erat, evacuáffent gratiam Chri(ti, ut docet Apoft, ad Galat, 2. Et hoc modo obfervare legalia licebat Apoftolis , non fecüs ac aliis Judais ante ratiam Evangelii füfficienter promulgatam , ut mater Synagoga ( verba funt S. P. Aug. ) paulatim , & cum honore deducatur ad tumulum; ut- ue aliquamdiu indulgerent Judzis conver(is ad fidem Chrifti , qui ad- huc infirmi in fide (ibi perfuadere non poterant, licere fudzis cibis vef.i entium , & legalia contemnere. : Fuitergo incauta hzc fimulatio Petri [ eccatum veniale, proveniens fcil, ex inconfideratione , vel defe&u de- bite prudentixz ; exiftimabat enim fe bonà fide potiàs debere moribus ( l Judæorum( quorum LApo&olus erac) adhzrere , eorümque offenfionem cavere, i Ar?-' 1TT. m poteffas claoviumeenteris Apoflolis equaliter fuerit Crc. 41 ffci- cavere, quàm gentium, & füppofüit gentes idipíum fcire, velfacilé cogi- tare pofle, Exquo fequitur , quàd licet Apoftoli poft adventum Spiritàs al Sancti fuerint confirmati in prudentia, & gratia, ut mortaliter peccárenon bt potuerint, juxta illud Pfal. Ego confirmavt colummas ejus, bene tamen ve- piun nialiter, ut advertit D. Thomasin cap. 2. ad Galat.leéct 3. Hac fententiá m Auguftinianà füppofitá refpondeo ; reprehenfionem illam ex parte Pauli fuiflejuftam , & licitam fine vamen prajudicio primatàs , & fuperioritatis ya D. Petri ; licet enim nonnunquam inferiori , & fubdito, corripere fupe- $s lt riorem peccantem adáibità debitá reverentià, & charitate . quoties ipfius, Ts vel aliorur íperatur emolumentum , vel ipíius lapfüs videturin multo- trüm rum ruinam redundaturds , ut in prafenti cafu. contigiffe fupponimus; a, Et in hoc negotio maxime refplenduit zelus animarum , & conver(ionis hd gentium quo ardebat D, Paulus,atque maxima humilitas D. Petri,qui equo 13 animo tulit ab inferiori reprehendi , ut advertit S. P. Aug. epift. 19. ad Hieronym. dicens: Rariws , e& fantfius ex g emplum Petrus pofleris pra- Y buit » quo non dedignarentur à pofferioribus corrigi , quam Paulus , quo cop- il fiteater auderent minores m ajoribus pro defendenda veritate falvá chari- JUSs tate vefift rium im ere.. Ad ultimam probationem, concedo, miffionem per impe- QQ('&IS portare fuperioritatem in mittente , & (übje&ionem in mi ffo, quo xD'Pe. pado Dom inus mittit fervum , Epifcopus Parochum ; nego a utem id yid de miíli one per confilium , & fuafionem , quo modo confiliarii di- cuntur mit r di&is- cere Regem ad bellum , & Apoftoli Petrum in Samariam.: Ex «ourt .37. Colligitur, Apoftolos non à Petro immediat?, f2d à Chrifto füam B authoritatem , & jurisdidtionemaccepiffe. Ita D. Paulus ad Galat, z. ]tem &rli' 1. Corinth. r2, & Ephe( 4. colligitürque ex Joann. 20. at ubi Chriftus Apo- ftolos cum pleniffima poteftate, & jurisdictione mifit in mundum univer- n i füm ad propagandam füam fidem. Contrarium docent plurimi DD, cum un i noftro P, Rolliers, volentes, Apo ftolos non tantüm jurísdi&tionem , fed J etiam Epifcopatüs ordinem accepi fle à D. Petro, confequenter dicunt, ; anti €os ad talia munia , & dignitates fu iffe à Chrifto Domino folàm initiatos, vera & non plené infignitos : cui fente ntie favere videtur S, L. eo ferm. 3. de m anniv, affumpt. diead pontif, ubi ait: $; quid commuwe cum eo voluit effe lui ad : Principibus , nunquam . nifr per ipfum P. e£ stxl' rum dedin,.quidquid alls non negavit. Seddicendum, quodS. Leo ni hil aliud intenderit , quàm pote- pei ftatem fuiffe Apoftolis reliquis immedi até quidem à Chrifto collatam, u dt cum dependentia tamen , & fubordin atione ad füpremam poteftatem rb Petri tanquam ordinarii Paítoris , & füpremi Ecclefim Principis , jonet ut ipfe- TT 42 " Suaft io Ii. De Manarchika D. Petri Prismats. ut ipfemet indicat ? in Epiftola 89. ad Epifcop. Viennenfis Pro- vincia. AnTicuLus Quanrus. ri Primatus ex "variis prerogati- : :Monmbz',cus D. Pet vis probatur. x SS, Litteris adduximus , fuffi- cet ea, quz in precedentibus e ciant ad probandum, D.Petrum ^ Chrifto Domino fuiffe ceteris zg.LI ; jurisdi&tione, & poteftate przlatum ; Apoftolis in authoritate non tamen de(ünt aliz innumere praro gative in S. Scriptura regiftratz; ux hanc eximiam , & füpremam in terris dignitatem in folo Petro fuiffe , titudine m orali fümmá evincunt, Pri- finon aliquá evidentià, faltem cer ia e(t, quód Chri(tus , poftquam D. Petrüm in charitatis materia rigidé térque idoneum reperít , ipfi füpre- examinavit , eümque térque qua $num paftoratum ovilis fui , & totius Dominici gregis, commifit il;is verbis ter repetitis: fa/ce Ag405 £05 » pAfce owes [//7 4719 Cum Lutherolib. de pote ftate Pap. per ly pafce co-ïn.&i- 29. Dices r. tui Petrum potiüs ferv um , & miniftrum f delem , quàm principem ; quia . fed cibum przbere , ac mini ftrate. pafeere non eft przeífe , Es (à S. Scriptura , u*f Sed hzc futilis cavillat io facilé exploditur ex ip atiffimé infinuatur pro regere: ita legimus 2: Re g. ;. DEUIM ly pafcere ufit ulum I fra&l per hec formalia : 74 " conftituiffe D avid Regem füper pop al* 44« el, et £u er. i5 Dux fuper Ifrael, Yvem M Jmfæ.c populum meum Jfra Deinde demus , officium inadzquatum Pafto- D1co Cy ro: Paffor sens es. xis fpiritualis effe pr gbere pà fcua fpiritualia , miniftrare , dirigere, przdi- ( f & uatum tamen ad multó maj ora, & plurade extendit, .«are, docere; adzq & corrigendas oves , ad arcendos lupos, neoves, nimirum ad regendas, aut agnos maGtent , ad co&rcendos arietes , ne illos cornibus laedant: er- cenon con ftituitur Petrus minifter, (ed füupremus Princeps, go per ly P^ $7.in Joann. Ferzex fpffus catts. & utloquitu r $. Chryf bom. 30. Dices 2. Per ly oves, & Ag505 non intelligi univerfam Eccle- eles; et enim propofitio indefinita, qui fiam , aut cunctos omnpino fid tuxta Diale&ticos in materia conting enti , qualis eft przfens , equivalet particulari : confequenter ex hoc textu non coll igitur curam, & paftu- lefiz fuiffe Petro à Chrifto commitfam. ram univerfalem totius Ecc Sed. contra inaniffimum ho c effugium.fentiunt communiter omnes & Aagnos defigadfe Chriftum Do- SS. PP. primitiv Ecclefix ; per ly oves, midium * Monarchieus D. Petri Primatut ex variis pravomntivis probatur. 43 - minum omnia Ecclefiz membra ; ita ut.ne quidem Apoftoli excipiantur; n inter alios audiatur Eufebius Emifenus in ferm. de nat. SJ Joann, Evang. ita ad precfens inflitutum difcurrens : Prigs aguos , deizde oves ei commifit, quia non. folum paflorem , [éd paftorum paffarem eum confüituit, — Petrus aqnos , pe[cit & oves : pafcit filios , pa[cit & matres s regit fubditos , & / Pralatos omnium ieitur Paffor eff , quia prater agos , C vves p Eccle- fra uibilefl. "Hinc 'Theophyl. & Rupertus ihilla verba commentantes , notant , Chriftum non fine myflerio bis dixifíe Petro, pa/ce agnos rueos', fifíe & ultimoó pa/ce oves smens ,quia per agnos, uti citati DD. exiltimant, in- vwets tellexit eos, qui adhuc teneri, & infirmi funt in fide, quibus ( ut ait Apoft, at Hebr. r. ) /adfe opus e[f.. Per oves autem perfectos fideles ; zz quzbus for- ritts matus eft jam Chriflus ad Galat, 4. Au£ exercztatos babent fenfus: Hebr, ft, $« Vel utdocet S. Ambrofius in Luc, per agnos , vel oviculas commenda- li vit Salvator cure Paftorali Petri incipientes , & proficientes , per oves n veró perfectos. Vel tandem ut innuit S. Leo in ferm. 3. affumpt. ad Pont. Áife & S. Bern. lib. 3. de confid. c. 8. Per agnos infinuavit Chriftus plebem, il per oviculas Parochos , per oves i pfos Epifcopos, & Paftores committi Petro tanquam füpremo Paftori. a Necobftat citata crifis diale&ica, licet enim verum fit abfoluteé lo- m',qu quendo , quód propofitio indefinita in materia contingenti zquivaleat particulari, nontamen füppofit& certá materiá , aut certis quibusdam cir- (211 il cumftantiis : ponamus enim Petrum morti vicinum dixifle Paulo: Coms- DWN mendo tibi mens proler , haud dubie quilibet judicaret cunctas proles nul« fi là exceptà illi commendáffe, Hinc notant JC. quód pronomen zeAs " L fit diftributivum vocis, cui conjungitur, tum in collatione poteftatis , lo tum in teftamentis : quapropter fi quis in füo teftamento dicit : re//zuo pxæd bona mea filiis meis , de cun&tis ejus bonis , & omnibus filiis nullo exclu- ^tentl fo intelligitur. Ergo pronomen zzezs (ine ulla reftri&tione in noftra pro- V at pofitione de collatione poteftatis pofitum ita diftribuit nomen 96 cui j conjungitur, ut fupponat pro omnibus ovibus nullá exce ptà. Legantur hac füper re Rdmi FF. W/allenburgici controv. 6. de Pt ncapo imgþu Petri , qui cit. Fachin. l. 6. c. 68. $. 4. & alios. fede 31. Secunda prerogativa eft ; quód in nullo alio)IArpoftolorum im- pleta fit promiffio Petro facta 1 v ,nempe, quód nec portz inferi fint preva- [ licurg contra Ecclefiam fpecialiter fuper ipfüm fundatam: nufquam etim qll' i hodie exiftitin /Egypto Ecclefia S. Judze ,non in KPQ'J Mefopotamia S. Sinionis , l nonS. Bartholom&i'in Armenia , non S. Tho m& apud [ndos , nonS. Jaco- : Omw bi Hicrgfolymiä , non S Joannis ;Epheü ; hon D. Matthai in ZEthiopia , yn? E? non f g 44 DSuaflio 11. De monarcbico D. Petri Primats. &on S. Andrez in Scythia, fola perftat Petri Ecclefia tan quam fundamen- tum, firmamentum , & co/umaza veritatis. . p . 32. Tertia prarogativa eruitur exeo, qu ód Dominüs Petro nomen mutaverit, illàámque Petri , vel Petrz titulo infigniérit , quod eft unum ex prxcipuis ipfius Chrifti nominibus ei in SS. Litteris toties appropria- tum, la legimus Joann. 1. Zz es $£pmoz. filius Tone , tu wvocaberis Ce- las , quod interpretatur Petrus. . Et boc future dignicatis fatis clarum eft indicium , ut nomen capitis , aut Petra fundamentalis Ecclefize, quod Chrifto per excellentiam eft proprium , participativé Petro fit commu- ne, haud fecus ac mutatio nominis Abrabzx in Abrahamum fignificavit Gen. 17. Ipfam fuüturum magaum Patriarcham , & Patrem multarum gentium, . Parum obftat , fi Zzcas, impofuiffe etiam filiis Zebedei nomen Boanerges Marc. 3. Quia non fuit proprium nomen, fed quaíi cognomen, quo nuíquam poftea ab aliis Evangeliítis in(igniti funt , ut laté oftendit Bellarminus. Minüs obftat , fi regeras, Saulum in fua converfione fuiffe di&tum Paulum , ex qua mutatione nominis S. Chryf. in cap. z. Rom. quandam fuperioritatem , & excellentiam füper alios Apoftolos eruit. Ímprimis enim nulla mutatio nominis invenitur fadta à Chrifto Domino in converfione Pauli: quare D. Hieron. inepift. ad Philem. S. P. Aug. lib. $. confeff. c. 4. docent : Saulum à converfione Sergii Pauli pro confulis Cypri, & viri nobiliffimi , quem primàm omnium ex gentibus ad fidem convertit , fuiffe dictum Paulum, eo feré modo, quo Scipio à devicta Af- rica dictus eft Africanus , & Metellus à capta Creta vocatus eft Creti- cus: vel ( ne diutius hifce leviusculis immoremur ) dic , etiam impo- fitionem nominis Boanerges, & Pauli indicáffe fpeciales excellentias fi- liorum Zebedzi , & Pauli prz aliis Apoftolis, non tamen horum prima- tum. Neque enim mutatio nominis Petri, quamvis fpecialiüs, & quidem ab ipfo Chrifto facta, (icut nec alia prxrogativa cjusdem feoríim fümpta pri- f:' matum concludit. .33. Quartam przrogativam infinuat loci dignitas , in quo ponitur S, Petrus ; quoties enim in SS, Litteris vel cum omnibus Apoítolis fi- mul, vel cum aliquibus tantàüm numeratur , femper in ordine primus ; eft, Etlicet S. Scriptura in ordine aliorum Apoftolorum mutet, nun- uam tamen in Petro, & Juda recenfendis variant, non utique cafu for- tuito , fed divino confilio , volentes nimirum fignificare , quod ficuti u- ! ulti- | dz , quia;eft probrum, .& dedecus Apoftolorum , non debetur nifi mus locus , ita Petro, lt quia eft eorum Princeps , & Corypheus , de jurf: tribuendus fit primus. uia eft ä 34. Dices, Ideo Petrum in NSSS. Litteris primo loco poni q cateris Art. IF; Monarchbicus D. Petri Primatus ex variis pr;rogati&zis ec. ag (f exteris Apoftolis p lrz'or «tate , vogationc, zelo , charitatq , non autem jurisdi&tione, Vs Sed contra, Dubium eft , an Petrus fuerit atate fenior -Apoüolo- WU rum , multi enim, inter quos Epiphan. hzref. & 1. Baron. tom. r. annal. an- no 31.$. 23. exiftimant, Andream fui(fe Petro feniorem. toyni Etgratis dato, J u rem ita effe, certum tamen eft , prioritatem atatis à S, Scriptoribus non farun fuiffe obíervatam , aliàs Joannes, qui procul dubio fuit Junior omnium, quod in catalogo ultimum locum obtinuiffet. Deigde certum eft , Andream i fuiffe priüs vocatum , feu admiffum ad auditorium Chrifti , quàm Petrum, ayit ut conftat Joann. t. vel fi de fecunda , aut tertia vocatione contendas, u facer textus nos docet,, ambos fuiffe fimul à Chrifto vocatos fecundá vo- IOR catione , ut liquet ex Matth. c. 4. & tertià vocatione, quá ex numero difcipulorum aliqui ele&i fünt ad Apoftolatum , omnes fimul vocati funt moh kendt Luc. 16. Tertío. An Petrus zelo , charitate , & (an&titate cxteris ex- J cellentior fuerit valde dubitatur, cum infignes Do&tores in materia cha. fort, ritatis primas Joanni , quem fpecialiter diligebat ] ESUS, tribuant; in Tl fan&titate veró Jacobum , qui ob notam fan&imoniam juftus, & Frater Ym Domini appellatur, cxteris Apoftolis przftantioremjudicent. Sedinhoc js pun&o opportuniffimum videtur, íequi doctrinam Angelicam D. Th, mïüïls Qui 1. p. d. 20. a. 4. ad 3. hanc difficultatem verían s ait : Prafumptuo[um videtur, hoc dijudicare Jfien » quia [pirituum pouderator ef! Dominus, 6f nan hll Alius. Prov. 16. Ergo etiam pre(uümptuofum e(t afferere, Petrum in or- dine effe , (rts & dici primum prioritate zeli, charitatis , vel fàn&titatis, iv 35« Quinta przrogativa defumitur ex Luc, 22. ubi dicit Dominus rjs l Simoni;: S4zoz , Stmon ! ecce Sathanas expetivit vos 3 4£ €ribraret fécut ritae priticum , ego autem rogavi pro te , ut non deficiat fídes. tua. Jubetur dub ergó alios Coapoftolos confirmare in fide , quod eft füper ioris ad infe- up riorem officium , prout docet Theophyla&tus in cit. locum his verbis: uia te habeo ut. Principem difcipulorum , paffquam negato. sne fleveris , onitit confirma cateros , boc enim te decet , qui pofl me. Eccleffe Petra es , & olis fundamentum. 36. Dices. Chriftum pro omnium Apoftolorum perfeverantia in , r fide orá(le , quia commune (; At« tuiffent fide excidere. previdebat perïCulum tentationis , quà po- j Kl.' Sed contra. Licét Chriftus (e T | piüs oraverit pro omnibus Apo- ftolis in communi, ut docetur Joan n. 1 7: pro conftantia tamen Petri , TU & ejus faccedaneis in fpeciali ; ut difert iffimis verbis docet S. Leo in na- fi» j 0!2 tali SS. Apoft, Petri & Pauli, Vel dic :F(äuöd fïcuti.alii»' Apoftoli med;a te at 46 Suafl io IT. be sonarchice D. Ri Primatu. te Petro , & per Petrumin fide erant confirmandi, fic etiam mediante Pe- tro Chriftus pro aliis Apoftol's oravit; ita docet S, P. Aug.in qq. vet. & nov. teítam. q.75. maeifeffum eft , inquit, 1m Petro orsmes contineri, vo- ans etenim pro Petro , pro ounibus vagálje diego[citur s femper enim in prapoftto populus aur corrigitur , aut laudatur. 37. Preter has prerogativas , inter czteras principaliores, multe alie przeminentiz funt , quibus in facris litteris pro aliis Apoftolis D. Pe. trus condecoratur, ex quibus quxdam primatum Petri precelferunt , fu- turg tamen füpremz dignitatis vel clariffima indicia , vel previz difpo- fitiones , vel promiffiones ad illam infallibiliter habendam ; quzdam ve- 4 ró primatum fünt fecutz, quz fünt quafi effe&tus, aut exercitia prima- riz poteftatis jam obtentc, Prim: Chriftus Matth. 17. Ju(fit pro fe, & Petro folvi didrachma , ex quo alii Apoftoli füfpicati funt Petrum Prin- cipem ipforum conftituendum, ut docent Origen. Chry£ & Hieron. in c. 16, Matth. $ecuzdó. Chriftus,inultima cena miro humilitatis exem- lo pedes fuorum difcipulorum propriis manibus lavare volens, à Petro initium fecit Joann. 13. de quo vide S. P. Aug. in c. r;. Joann. ,Quarr. Soli Petro Chriftus determinatam mortem , & quidem crucis pradixit oann. 2 1. fequere z4e; id eft , age Paftorem meiovilis dum vivis , sisque : 'etra fundamentalis mez Ecclefiz , & moriens crucem patiendo me imi- tare, ,O5intó. Petrusin Apoftolico inter-regno difcipulos in unum con- vocavit, & Mathiam in locum Juda Proditoris fubrogandum propofuit A&. 1. extà. Petrus in Concilio Hierofolymitano primus locutus eft , & tanquam füpremus controverfiarum Judex fententiam tulit, quam D. Jacobus , & omnes alii amplexi funt Act. 15. Septim. Petrus primus ä omnium poft acceptum Spiritum Sanctum publicé Evangelium promul- gavit, & 3000. hominum cztui fidelium unicà concione adjunxit, O(Za- qà. Petrus primum miraculum in nomine JESU Chrifti Nazareni patra- vit, pedes claudi confolidando AGt. 3. Ubi Ambrof. ferm. 63. notat: Me- ritó Petrum primum miraculum edidiffe in pedum confirmatione , ut o- ftenderet fe fundamentum efle totius Ecclefix. vozà. Ipfe AGt, g. Par- tes Judicis exequitur , atque in Ananiam, & Saphyram fententiam mor- tis pronuntiat. Deciz. lpfe fidelium luflrationem & quafi folennem vifitationem peragit AGt. o. inftar Imperatoris ( ut exponit Chryf. ) & du- cis luftrantis copias. Iz4eci;z. Eidem primó revelata fuit divinitas Chrifti Math. 16. & inde appellat Petrum primum filii DEI confefforem S. Hilar. in Pfalm, 13 1. Duodeczm. Pro uao Petro incarcerato, & non pro Jacobo , vel Stephano orasio fiebat ffue intermifffone ab Ecclefta A& X2. quia T xPa "rt.F. Ouid deprimatu D. Petri Patres quinque primorum ä':. 47 12. quia pro füpremo capite meritó major cura habenda erat , quàm pro T reliquis membris. Decz;mo zer?i. D. Paulus fpecialiter fe Hierofolymam NT contulit. ad invifendum Petrum Gal.. 1. Deczzo quar£à. Ipfe ex imperio ii Chrilti fecit duas pifcationes miraculosé feraces , quibus S. P. Aug. tra&t. 22. in Joann. defignari vult tum triumphantem , tum militantem Eccle- nulit fiam, ' Decimo quint?. Chriftus tertia die refürgens à mortuis, nulli Apo- U ftolorum fe confpiciendum priüs dedit quàm Petro 1. Corinth. 15. 77/5s n eft Cepha poff bac undecim 3 in quem locum D. Chryf, ait : Jz4qwe son fpo- emnibus ipitia vifus eff ,.mec pluribus fonul , fed unitantim & ei Prin- WA eipi , & fíde maxime digno- tlf« ,E Nv ARTIiCuLUS QuiNuTrus. y i Q6 etri Patres quinque primorum | Quid 4e pfimatu pR Petrü j faculorums ? "1 Uod indifputabiliter verum , & à nemine prudenter neganduns '&C&- fit , quidquid prifca Ecclefia quinque primorum f£eculorum una- 38«Q i nimi confeníu profefla fuit, dogma certum eft apud ipfos, con- qein tra quos hic ftylum acuimus , adverfarios: ut igitur videant , & quafi a manibus ipfis palpent , quam turpiter in fua caufa errent, & àcentro ve- ggofill'f ritatis aberrent heterodoxi , en! teiltimonia fan&orum Patrum quinque liS ?Xh primorum feculorum ob oculos eis pono , 6 quibus fole clariüs elucef- pam ] D cet , fupremam dignitatem füummi in Ecclefia paftoratüs foli D. Petro à Chrifto Domino fuiffe conceffam. | ;.nm*if promü"»' 39. PRiMuM S.gcurum. Huic initium dabit S, Clemens Roma- J 0f nus pientiffimus S. Petri difcipulus, & poftea in Apoftolica Cathedra me- j p D ritiffimus Succeffor , qui in Italia vixit Anno Chrifti 8o. bic in fua epift. PUR a j 1.2d Jacobum fratrem Domini ita de Petro loquitur : $77702 Petrus , qui ] 2 m vera fidei merito , C integra pradicationis obtentu fumdamentum e[fe Ec- f pu clefre definitus eff. Excintra: Nec imter fpfos Apoflolos par. iuflitutiofuit , J ft" Jed unus omnibus prafuit. Cuid evidentus? Atteflatur idem S. Dio- a nyfius Areopagita diicipulus S. Pauli , & fpiritualis ejus partus, qui vixit &i in Gallia eodem anno g0. hiclib. de div.nom. c. 3. S. Petrum appellat Co- j(iic ripbeum , c antiquiffimum theologorum (id eft Apoftolorum & Chriftia- ofort norum ) vezzitetá.. Accedit tertio Anacletus Athenienfis grecus S. Cle- & 0 mentis Succeffor , qui floruit anno 84. hic ita in epift, 3. habet : Hac fj M. aerà facrofauéta Romana C Apoffelica Ecclefra , nom ab. Apoflolis fed ab Ti -dpfó & 4* QSueftio H. De monarchico D. Petri Primata. - ipfó Domino Salvatore nofiro primatum obtinuit, C eminentiam potefla- ts fuper upiverías Eccleffas , ac totum Chrifliani populi/ gregem affecuta eff : ficuti ipfe B. Petro Apoflolo dixit : Tu es Petrus , && fuper banc Pe- £ram . adifícabo. Ecclefftam meam. Et poft : Prima ergo fedes eff celeffi be- nefício Romana Ecclefie , quam Petrus , & Paulus [uo smartyrio confecrá- yuní. Ecce tres teftes ex primo ficulo omni exceptione majores , qui unanimi confenfu primatum D. Petri , ejásque Cathedre atteftantur. - 40. Nec dicant Centuriat, Magdeburg. ilas epiftolas effe recenter confiétas, falsóque illis SS. Pontificibus adíriptas , & ideo illa: ; à nul !'o authore fide digno ante tempora Caroli Maggi fuiffe citatas. Nam contra eft, Rufinus enim, qui 40c. annis cempus Caroli Ma- ni przceffit, in przfatione recognitionum Clementis meminit hujus pri- mz epiftole Clementis ad Jacobum , quam fatetur fe ex graco vertiffe. Item Concilium Vafenfe, quod 350. annis ante Imperium Caroli Magni, utpote tempore Leonis primi fuit celebratum, citat epiftolas Clementis: ergo falfum eft illas epift. à nullo Auth. fide digno ante tempora Caroli Magni fuiffe citatas vid. Sander, lib, 7. de vitib. Monarch. pag. 230. 41. SECUNDUM S.curu, In hoc floruit S. Alexandcer I. Mar- tyr & Pontifex, qui feditann. 121. hic ep. 1. adomnes orthodoxos datá fic alt : Relatum in[uper eff ad. bujus fanila & Apoflolice fedis apicem , cui Jeimmarum difpofittones catifarum , & omnium mecotia Eccleffarum ab tp- fo Domino 1radita [unt , quaft ad Caput , ipfo dicente Prigcipi "Apoffolorume Petro : Tu es Petrus , & fuper bane. Petram . Fcelefíam wmeam . adifícabo. S. Pius I. Martyr , qui fedit 158. in epift. r. ad univerfos Chrifti deles de lo Salvatore fic uitur: ,Qui e$ bazc 5. Sedem Apoflolicam omnium Eccle- ffarum Caput effe precepit. . S. Vi&tor I. qui fedit anno 194. in epift. r. ita j habet : 44 Campro*uimia/iäw Epifcopis accufatam cau[am poutificis fcra- gari liceat , non tamen defimiri inconfulto -Romano Pontifice permtl/um eff , um B. Petro Apoffolo noms ab alio , quam ab tpfo ditlum fit. Damino, ä uacunque ligaveris €c. S.lrenzus Martyr Lugdunenfis in Gallia Epi- fcopus , qui vixit anno 160. lib. 3. contra hares, c. t. primatum Ecclefia ! Romane commendat his verbis : d banc PAXIWAm , . eb- gn[iqüä[j- ( snam ,Cr ab omnibus cognitam , À duobus pofTolis Petro ,e$- Paulo Rome undatam Ecclefiam propter principatitatem necelfe eff , omnem comveni- L/ re Ecclefiam. 'Tandem Tertullianus Carthagin, in Africa anno Chrifti [/ 200. cum adhuc Catholicus effet , lib. de przfcript, adversüs hareticos LT c. 22. fic effatur : Latwit aliquid Petrum adifizanda Eccleffa Petram di- D 427 TrR- Zrt. V. Ouid de pri;ält? D. Pefr? PAtres qtzirzgæ þ;ffmorum [ ET 9 i 42. TrüTiUM SccuruM Sequentes nume rat Primatüs Petri af- üetm fertores. Primus eft S. Felix Pap. & Mart. Romana inquit in epift, ad Benignum , z£z qui fedit anno 272, Ecc/effa u 12 exordio normam fidei Chrg. h fiana percepiz , ab auctoribus fm £5 "pololorum . Principibus ilibata nuga- tet , fuxtn illud : ego rogavi pr. [/7 fe Cc. &ectindus Origenes Alexandri- J nus di&us , qui vixit in /Egypto anno 230. hom, $. ín exod, ita difcurrit: L. If Vide illi magno Fcelefie fundamento , & Petra Jolidiffima . » Juper quam enteat Chriflus fundavit. Ecclefiam , quid. dicatur à Domino mad, 4 [2 4 fdei quare qulo dubitafli? Tertius e(t Hippolytus Martyr Epifcopus Portuen ruit in Italia anno 220. hic orat, de confümmat, fis , qui flo- mundi pro primatu Petri l Ms fic differit: Pripceps Petrus , fídei Petra , quem beatum Judicavit Ori- " Jfis: Domipus. nofler , ille Dotfor . Ecclefía vtl -Quartus D. Cyprianus Ep. Carth. in África » Jlle primus. difcipulorum. anno 240. de unit, Ecclefiz , Mar & lib. deexhort. ad Mart. fic loquitur: $45 er illum unum (icil. Petrum) ytnt edifícat Ecclefram fuam. 'Et poft: Primaty, 5 Petro datur . 5 ut una Chrifis 97j Ecclefía, e&- Cathedra una mosflretur. ] Quintus tandem dicitur Arno- bius Afer, quifloruit aen.290. Ecce,in quit in Pfalm, 154.tom. s. Bib- I.Wï' lioth. SS.PP. p,5. Pezro "pofolo penitenti [uccurritur , At vum Epifcopus , & gyajoy qui eff Epiftapa- gradus vedditar plorami » qtá. m fublatus eff de- iil n meganti, quod ut. doceam » Mlud oflendo , quod unllus Apoflolorum nomes u Pafloris accepit : folus enim D ominus J ESU $. hg Chriflus dicebat , ego funs Taflor bonus , boc ergo monmen fatiéfum , e ipfi F. $ BÜTHBiS poteflatens pof Mæ'ü&. *efurreifionem fuam Petro penitenti concefüt ebc * jl 4j. QuAR TuM S.x CürLuM, In hoc calculum füum 2371 pro primatu Petri S. Marcellus L. P ferat þrimä apa & Mart, qui fedit a nDO 304. in Ln [ €p. 1. ad Epifc, Antioch. his verbis: JPfe eff caput torius Ec €i Je/fe ,CuE aE d f Dominus ; Tues Petrus crc. 2. Melchiades Pa mj nO j11. epift.ad Ep. Hifpan. ita differit: Z/;ez cz pa.& Mart. qui fedit ar- UW;W, [ ncdtorum ( Apoftolorun ) par electio foret , B. tamen Petyg conceffum eft LA . AE aliis praeminevet , ecu zlliaEE* H que que ad querelam veniunt 5 Ecdöl!æ di 14 Jponeret. .3. S. Julius L. qui fedi t catfas e5- interrogationes prudent.g [6) Wlwi' gon'gregatos ficícribit: $u B. Per, LA 4 anno 336. ad Epifc ((/0 W.l a s primtus f'uiz Adpoff r) r ; s Ántiochiz WUM OWHLEUER, bec Romana Ecclefia ff momin € confecrata Domiso i. g may C caput eff cateravum , ut ad ea nftuente pri« m vium majores Eccl. €, j 7 quafi ad matrem , «f upicem om- æfctif (:9 Z caufa refera "IWr. 4. S. Damafus Papa, qui fedit T LA axm? 373 idem teítatur ep, 4: de Chor- Epifcopis circa finem : 7ezz; *v ,IF AMagifiri Sweffio l. De monarchico D. Petri Primatu. $o Magiftri mofiri Petri , && fummi Apo[toli dilelio efc. g. S. Hilartus Pictavorum Epifcopus , qui fcripfit in Gallia anno 3 yo. in Pfalm. 1731. fic commentatur : Zazt4 e; ( Chrifto) ze/zgio fuit: pro bumanié generis fa- lute patiendi ,ut Petrum primum: Dei coufefforem. Ecclefra fuudamentum s celeftis reani Janttorem. , cf in terreno judicio judicem celi Satane can- quitio nuntuparet. 6. Eufebius Cefarien(is Epifc. qui floruit ann. 330« lib. 2. hift, Eccl. c. 13. fic habet: Bezzgza , et propitia D EIzotius uni- ver[itatis Rectoris &rgà. bumanum: genus providentia fortem , ac prapo- tentem , C veliquorum omnium . Apoffolorum yropter virtutis amplitudi- nem Principem Petrum (c.deduxit. . 7. Cyrillus Hierof. Archi- Epifco- catech. 2. illuminatorum propé initium ita in- pus , qai (cripfiz anno 350. uit; Petrus Princeps adpo[folorum., e& fupremus Ecclefie Prator. Eadem repetit in fine , & catech. 17. $. $. Optatus Milevitanus Afer anno ;7o. lib. 2. contra Parmen. circa init. primatum: Petri commendat his verbis: J2 qua ( Cathedra Komana ) federit omnium. Apofrolorum Caput. Petrus , inde Cepbas appellatus eff , im quo uno cathedra unitas ab ompi- bus fervaretur. 9. S. Bafilius; Magnus , qui in grecia anm. 380. vixit orat. 3. de peccat. & in procemio de judicio D EI hom. 2. Ille , inquit , Beatus (Petrus) qui €?* cateris antelatus difcipulis .. .. cui claues regni celeflis commifj&. 10. S. Athanafius Patriarcha Alexandrinus ann. 340. in epift. ad Felicem II. Papam nomine füo , & Synodi Alexandrinz fic fcri- bit: Tu es Petrus , & fuper fundamentum tuum Ecclefia columna , id eft Epifcopi , feni confirmata.. 1I. S. Epiphanius Salamine Cypri Epifco- i heres. s y.inmedio.tom. r. poft alia, quz de Pe- us in gracia anno 390. t tro affert , fübjungi i5 Qua re ( Chriftus ) Pezrum: dzfcipulorum. fiuorum [ Princtpe . elegit.. s r2..S. Ambrofius Epifcopus Mediolanenfis. in: Italia anno 380. in.Jaudem Principatüs D. Petri (equentia refert : Haue zgitur fülum Ecc le fa. na'vem a[tendit Daminus , 3 qua. Petrus eff Maciller con- dicente Domino : [uper hanc Petranz adiffcabo Eccleffam meams, Í JEULUS u navis in altum. [sculi iflius ita matat ,ut pereunte mundo , omnues ?ä wos: fa[eipit, feruet illefos. . x3. D. Hieronymus in Syría ann. 780. lib. 1. cont. Jovinianum c. 14. de Petro ita loquitur z Iz£er duodecim: unus eligitur , ut capite con[Hituto fchbifmatis tolleretur eccafro. Et epift. 89. ad Aug. Petrus Princeps AApofl. Idem; docet in c. 2. Ifaiz, — r4. S. Joannes Chryfoft. Archi- Epifc. Conftantinop. in grzcia anno 780. homil. j 7. in [/ hac formalia.excurritz Erezire crudelem poft. idlum ca[fum ( mam sullum ) pr- ,geg:a:z'mf- par malum") (éd tamen poff tantum malu. iterum eum ad l, r d TFen Art. V. Quid deprimntu D. Péb»? Patve: quingquepyWporum cPc.. i ris lt vem honorem evebit , & Ecclefie primatun , gabernationémque ipft per sniver um orbem £radidit. Yvem hom. 85. Petrum intitulat columsnam ij Ecclefén , fidei bafta , Apoffolici chori Caput. N'ide hom. 87. in Joann. ar. Al initio tom, &. Item hom. 59. A.Ul 1j. S.Gregorius Nazianzenus in grecia anno 38o. oratione de moderatione in difputationibus fervanda oftende- j 330w xe volens jín omnibusrebus debere effeordinem , argumentum fümit ab AHl Apoltolis , qui , etfi omnes erant digniffimi, unum tamen Prelatum füfti- J nuerunt : Pjdes , inquit , quemadmedum ex Chrifli diféipulis magnis iil« utique 0mnibus , 6* excelfis atque elecfione dignis bic Petra vocetur , at- jv ue Ecclefie fundamenta ( Apoftolos ) fídei fus credita babeat , ac reli- jtai qui difcipuli pofthaberi [e amimo tranquillo fzrant. ul A. QQUINTUM SzcuLuM, In ifto meritó primas obtineat Tpleh. ra didifftmu m Ecclefiz fydus S. P. Auguftinus Hipponenfis Epifcopus anno E h 400. quificut omnium hzrefum erat acerrimus infíe&ator, & infenfiffimus T d perfecutor, ita authoritatis Pontificiz, & Primatüs D. Petri extitit (tre. ; Mjll nuus propugnator , & vindex , in cujus evidentius te&imonium audi il. "t lum lib. 2. de bapt, cont. Donat. c. r, (ic theologizantem: .4poffolus Pe- x trss, n quo primatus Apoffolorum tam excellenti gradu preeminet. cc. Fufius ferm. 19. de fan&tis : o/ps inzer Mpoffolos mernit audire : amen g n dico tibi , tu es Perrus , ef fuper banc. Petram . edificabo Ecclefram TREHIB ul dignus certé, qui in edificandis ip Domo DEI populis , lapis effet ad fun- hid: danaentum , columna ad [uflentaculum, clavis ad regnum. Idem docet iv traGt. 124. in Joann. tom. 9. ferm. 13. de verbis Dom. & alibi. Huic u l tanquam coriphxo fübícribunt varii przclariífimi fCriptores & SS. Da- fgor tres , qui in hoc feculo floruére. — Przz? S. Paulinus anno 420. Epifco- Ü Italiä pus Nolanus inlItalia in quarto natali S, Felicis de S, Petro ita canit: B; feno Princeps [aper agmiue difcipulorum Petrus, . Yvem €p. 4. ad Seve- í ,'gi;:/ rum, $ecundo S. Ifidorus Pelufiota in e uf grecia 430. lib. i, ep. 142. vocat TU ] S. Petrum Saeri difcipulorum fodaliti ? Coripheum. Et lib. 2. opift, j g. i "poflolorum Coripheum., — Tertio S. Cyrillus Aléxandrinus Archi - Epi- jo h Ícopus in ZBgypto anno 450. lib. 4. in Joann. c. 4. tom. 4. preconizat D, Petrum /oco && ordine majorem cateris poffolis. .Quartó S. Theodo- j I retus Cyri Epifcopus in Syria atino 440. in Cantica Cariticorum ita fatur : d 9'2 Àb Petro Apo[lolerum . Princip J e Dominus in Ewnge'lïv e fuam Ecclefiam 4dificaturumpromifit. — .Qui ^" tó'Theophyla&us Bulgarum Archi - Epifco- n j " pus in gracia anno 480. in cap. 22. Lucz: 74 Pefre , inquit , €omver us bonum exemplum penitentia eris omnibus , qui eum Apo[folus fueris , df up Fl 9e I fà "Sueflio II. De meonarchico D. Petrí PriszAta. me negaveris , iterum veceperis primatum omnium , C prefetturam arbisz &ex£à. S. Maximus Taurínenfis Epifcopus in Galliaanno 420. hom. 5. ait: Quanti igitur meriti apud D EU.M fuum Petrus erat , ut ei pofd navicule arva remigium tetius Ecclefie gubernacula traderentur. : Quae vepetitó infinuat hiom. 1. de natali Beatifs, Petri & Pauli $ep£imà. S. Leo Ma- nus & L in Ítaliaanno 440. in epiít. 81. ad Diofcorum Alexand. fequen- tia fcribit: Cuzz beatiffimus Petrus Apoflolicum à Domino acceperit prin- sipatun. Eadem habet ferm. 3. de anniv. füi pontif. die. OZavo S. Profper Aquitanicus Regienfis Epifcopus in Gallia anno 450. lib, de ingratis ita loquiítur: Sedes Roma Petri , qua pafloralis bonoris fatfa caput. mundo , quidquid nop po[fidet armis , relligione tenct.. Idem confirmat. lib. 2. de ocat. gent, c. 28. ANozà, Philippus Presbyter Romanus in Italia anno 1 43 1. ín Concilio Ephef. part. 2. act. 2, tom. r. concil. p. 2. s5 Zenoraz , inquit ve(tra beatitudo , £o£Z; fídei , vel etíam .Apo[lolorum eaput e[fe [/ * l B. Apoffolum Petrum ? . 4f. Hanc veritatem catho Íicam faffa eft univerfa Ecclefia in Con; k« 3' cilio generali Chalcedonenfi uno ex quatuor celeberrimis in grzcia cele- 1 brato anno 41. cui interfuerunt 630. Epifcopi partim graci, partimla- tinl, aCt, 3. Unde fanc iffimus, inquit , 4rcbi - Epifcopas Magna Roma Leo , per nos , & per prafentem fantían, ? fynodum una cum ter beatiffimo, T ( omui laude digno beato Petro Apoffolo ; qui ef Petra, & erepido Ca- tbolica Ecclefta . &b ille, qui eff. vecta fide 2 fundamentum nudavit eum f ?^ li (Diofcorum hzteticurm ) zam Epifcopatás $ uitate , quAm etiam c ab 4 omani f[acerdotali Alienavit iminifferio, 46. His quinque feculorum Patrum teftimoniis coronidem impo- f nat $, Gregorius L. nomine magnus , rerum actarum celfitudine , fapien- l tf tiá & fanctitate maximus, qui Horuit in Italia anno 6oo. hic epift. 22. ad Mauritium , Primatum Petri fequenti chara&tere commendat, & exornat: lm f Cundlis Evangelium feientibus liquet , quad. beatiffamo , ef omnium Apo- lt ffolorum Principi Petra Dominicá woce totáus Ecclefre cura commiffa eff. Tdem docet lib. 6. ep. 37. & lib. 4. ep. 38. tom. 4. De S. Bernardo, Beda, An- Wf Ig felmo D. Thoma & aliis PP. fequentium feculorum nemini poteft eífe z li dubium , eos Primatum D, Petri agnovifle , & eximiis laudibus , raee rogativis , & encomiíis exornáfle , idáue palam fatentur ipfi adver á ríi, fo] Ti0n qüapropter ab eorum teftimoniis referendis abftinendum , confültum judíco. &j 47. Objíc. Clemens Alexandrínus ezprefsiffimis verbis docet, Apo- Ttans ta-l]tm ftolos Jacobum ; qui vocabatur juftus , & non Petrum agnoviffe tanquam fupre. Adrt. V. Quid deprimatu D. Petri Patres quinque primorum ce. — $3 7770 fupremum Caput, Re&orem , & Pripncipem totius Collegii Apo&olici; yit juvat illius verba formalia, qux refert Eufebius lib. 2. hiftor, c. , addu- Vi cere; Perrus, inquit lib 6. difpofitionum , acebus , &j Toannes poft. a[- p fumptionem Salvatoris , quamrvés. ab ip[o fuerint omnibus pene pralati , 9 Mi tamen nop fii vendicalant primatás eloriam. » fed Jacobum , qui diceba- £ur Jfuflus , "4poffolorum Epifcopum fPatuunt. 7un.&- Fallum ergo eft , Patres /h omnes quinque primorum feculorum afferuiffe Primatum D. Petri. Huic ofpet accedit ratio : quia Jacobus fucceffit Chrifto in Epifcopatum Jerofolymi- s1ta tanum , qui erat mater omnium Ecclefiarum juxta vaticinium Ifajz 2. De Sion exibis lex , ef» verbum Domini de Jerufalem: ergo &c. TR A Refp. prizm Bellarminus c. 26. locum Eufebii corruptum effe , 454 p dnnó etfr in. Bafileen[i codice verfrenis Rufeni imveniantur citata verba , ta- Atf muen $n codice Colonienft ab bamine Catholica ver[o , h- edita nom babetur "d pomen primatus , & pro illis verbis , Apoflolorum. Epifcopum , imvenitur bierofolymorum Epifcopum. Verba (ünt citati Bellarmini, qui addit, hanc le&ionem cohxrere cum N (ot- icephoro ita hunc locum allegante lib. 2. c. ale 3. & cum grsco codice ta m j vaticanz Bibliothecz , quàm etiam Parifienfi nuper edito, nec non cum fentent yoe 2, C 14. hift. dicit: ia ejusdem Eufebii , qui in eodem lib,. ii Petrum füiffe Apoftolorum maximt 1im , & Primorum Principem. Etitare nfiffimi Bellarmini LUR infidiatores Gerard m fe habere conítat ex eo, quod infe u us , & Amefius contra ho cnihil invenire, autexcogi4 ( um tarequiverint, Aliis autem cavilli $ & nugi tur in arenam adduci » €X pr&cedentibus fà s ipforum, quz non meren- T tis fupérque fatisfa&tum eft 2dà. Poteft dici , uód, admiífis etiam omn ibus verbis ab adverfariis ve- ferri folitis , Clemens Alexandrinus tantà - n ftolos non m intenderit , precipuos Apo- quafiviffe ali quam minimam p rerogativam , volentes abje&ti fipt effe in domo DEI,& hi nc nullum ex illis n (ibi voluiffe arrogare Epifcopa- sorni tum Hierofolymitanum » qui pro tuac erat eminentiífimus , fed Jacobo jufto eum confignáffe, .Nec aliquid probat , e . Cum " Chriftus ; quia eft facerdos in eternum quod additur nequeat habere fuccefforem , jl ut fupra notavimus. 31i0. Licet Ecclefi a Jerofolymitana fuerit mater li A Ecclefiarum, immó unica Ecclefia veteri s teftamenti , non tamen novi; gü EH& lfaias autem citato loco przdicit predi cationem Evangelicam ab Jero- d n d folymis accepturam originem , & inde non fine fpeciali ordinatione d ad alia loca tranfituram , & hoc el Af"l ivina , que ficuti difpofüit , ut translato fa- ]fultum cerdotio translatio legis fier transferri voluit , ut fic noy €t, ità & Summi Pontificatüs fedem alio a fierent omnia, E Tandem fi ultro permit- T Ls tantur , quecunque hic adverfarii gongerunt hihil cedit in favorem ip- jqu 3 Oorum [gpl'ö' $4 JQusflio 11. De monarchico D. Petri Primpmtu.. forum , cum non minüs rum contradicat. primatus Jacobi, quàm Petri d?&rïnsä &&arig- AgTICUuLUS SrExTuUS. 4hu Petrus Rome Sedem fixerit ? 1bique Epifcopus exiflens | 4 Martyrio fuerit coropatus? &L Relatis fententiis probatur Catlolica veritas ex $. Scriptura, Jau&is Patribus , & Conciliis quinque primorum feculorum. Uoód Petrus Romz fuerit , Pontificatum ibi gefferit, & talndcm füb crudeliffimo Neronis Imperio martyrium fübferit, teftatur l 48-Q 4 unanimi confeníu veneranda antiquitas , omniümque fcripto- rum authoritas ufque ad funefta , & infclicia Calvini, & Lutheri tempo- h ra. Er quis fanz rationis compos audebit id revocare in dubium? exi- q ftit enim adhucdum Romz D. Petri fepulchrum, facra ejus offa, altare füper quo celebravit, carcer Mamertinus , cui erat inclufüs , catenz, quibus erat aftri&tus , fons per ejus preces excitatus , locus füupplicii, &c [ martyrii ; quz veritatis catbolice funt teftimonia adeo evidentia, ut in- lT vitum etiam ad affenfum trahere valeant, Verüm ridet hzc omnia Lu- t li therus, aitquein colloquiis menfalibus capite de Anti - Chrifto anno 1 5 30. omnes bifloria teflantur, Petrum primum Roma Epifcapum fuiffe , fed me- re funt fabule. . 'N2h! effrons impudeantia: huic fubícribunt quidam Gu- (r ilelmus, Joaunis W/icleff prxceptor, ut refert W/ald. lib. 3. doct. fidci ET dnu a,1.c.7. Velenus Lutheranus lib. integro dehacre ubi 18. ( ut ait ) per- füafionibus oftendere contendit , Petrüm Romam nunquam vidiffe , fed N ipfum, & D, Paulum Hierofolymis martyrium fubiiffe, Calvinus lib, 4. Y inftit. c. 6.6. 1. fatewur : ,Quod propter confen[um feriptorum non impu- i D gnet , quod. Roma [ft mortuus Petvus , attamen per[uaderi nequeat , Roma Petrum fuiffe Epi[copum , &* quidem longo tempore. 1dem docent Chem- t nitius in harmon, Evang. c. so. Magdeburg. cent. &alii, Sedhis contra- pu i, dicunt omnes DoGores Catholici, cum quibus proinde concludo , & Aite 49. Dico. Petrus nop folüm Rome Sedem fíxtt , [ed etiam ibi Epifte- pu exiftens martyriofuit coronatus, Prob. r,ex 1. Petri f.ubi fic habetur: SalutAat 55 ddrt.VI AnVetrus Rome Sedemfixerit ? ibíque Epiftopus ejc. Salutat vos Ecclefía im Babylome colletda , ( marcus filins smens 5 hria- ubi nomine Babylonis ( nam D. Petrus nunquam afpexit veram Babylo- nem ) intelligunt interpretes tropicé Romam , in qua, ajunt, (criptam effe hanc'epiftolam. Ita teffantur Papias Apoftolorum difcipulus apud Eufe- bium lib, . hiftor. c. rg. D. Hieron. inlib. de vir. illuft. in Marco, Confo- nat. D. Joann. iv Apoc. ubi c; 17. & r8. ( adverfàriis etiam confentienti- lt bus) Romam vocat Babylonem , Sedezzezr fuper feptem montes , df* ba- bentem imperium [uper Keges ferra, Vi exponunt Tertull. lib. 5. cont. Marcionem , & lib. cont. Judzos , pafsímque alii PP. Quamvis enim du- plex tantàüm fuerit Babylon propria, una apud Afsyrios, & altera apud 4gyptum , qux nunc appellatur Chayrum. Roma tamen tropicé vo- pi, hi catur à Divis Petro, oanne Babylon , quia ficuti vera Babylon apud Aflfyrios erat Caput Imperii Regis Nabuchodonofor , qui Ifraelitas in Til captivitatem: redegit , & diré períécutus eft ebrius de fanguine fan&o- rum , ita Koma tempore Apoítolorum erat Caput imperií crudeliffimi tandet efatur Neronis, Mater fornicatiomum » & abominatianum terra , ebria faugui- ue [anctorum Martyrum y babitatio Demoniorum , &* cuffodia amnis [pi- afpto o ritás immundi , babens tamen Kegnum , fe u 22 perium. fuper Reges teyra u qux omnia quadrabant tunc temporis Urbi Rome , quzecum omnibus da- minaretur gentibur » OHERÍMIR Ó j j d gentium [érviebat erroribus , ut ait S. Leo d i ferm. 1, de mat, Apoft. Petri & Pauli, Przdicitur autem illa Romana Babylon ruitura; tu lpphah bardos Romanz Ur m quia perGothos , N/andalos , Hurnos, Longo- MM h bis imperium ad nihilum feré redactunr eft,. Tum etiam , quía tempore Conftantini Magni illud tyramicum imperium , & o 101j fzcularis pormpa omníno corruit, & mutata eft in manfüetiffimam Eccle- "r f& Monarchiam , ita tamen , ut zd/uc Jaf jer prefiderer Roma religione Chrilliand ,quáam dominatione terrená , ndamG] ut loquitur idemS. Leo loc. cit. Itj sicque adimpletum eft Vaticinium Sybill. cErythrez , que inter alía pra- dXl dixit , Chriftum non in gladio , & bell. o /Eneadem Urbem: fibi fubje&u-- j j * udlffea [ rum , fed in hamo pifcantis ut refert. D. Anton. in fümma hiftor. r. p e tit. 3. c. 9. $. 14. Ex quo fluit » perperam ab adverfariis per Babylonem J Apocalypticam intelligi Rom anam Ecclefianz, five Romananr urbem uti yin nunc eft, Addit Cardinalis Baronius anno: Chrifti 45. Ideo etiam Pe- "m trum non nomine Ü roprio, fed Babylonem Rormam: vocáffe , quia cum 7 pauló anté Hierof Ü ymis ex carcere evafiffer, noluit ab omnibus fciri , li Q j ubi degeret, quam rationem cum Paulu 5, & Eucas non habuerint no- mine proprio Komam paffim exprimunt, Iudoa ; ;Iþfä Eccle- u $o. Huic veritati füffagantur omnes Pat:r'gs » & fcriptores fia(tici c j ii $6 Suaflio IT. De monarcbico D. P&v Primatu. fiaftici quinque primorum feculorum , qui unanimiter docent, Petrum non folüm Rome longo tempore fuiffe , magicas Simonis przítigias ope divinà contriviffe , fed etiam gloriofo Martyrio ibi defun&tum effe, , Sic in prímb &culo teftatur id Papias fupra cit, Clemens Romazus D. Petri Succeflor , ep. r. S. Anacletus ep. 3. Methodius in martyrio Dionyf. Areo- pag. S. Linus depaffionePetri. S.TIgnatius Antioch. in epift. ad Rom. In fecundà feculo Alexander I. Pius I, Pont. & Mart. fupra cit. Dionyfius Corinthiorum Ep. epift. ad Rom, Irenguslib. 3. c, r. Tertullianus lib. 6. Inzer- de pracfcript. c. ;6. Egefippus de excidio Hierofolym. lib. 7. c. 2 tio 'eculo Origines lib. 5. in gen. apud Eufeb. lib. 5. hift. c. 2. S, Anacle- tus Pap. & M. epift, decret. ad Ep. Prov. Boctice, & Toletanz. $. Cy- prianus lib, r. epift. ;. ad Cornelium. Petrus Ep.eAlexand. de poen. can., 9. &c. In auarto fieculo $. Marcellus P, & Mart. epift. r. ad Epifc, Anti- ochenz Provincie. S, Eufebius Papa epift, . ad Epifc Tuícice & Cam- paniz. Eufebius Cxfarienfis lib. 2. hift, c. 24. S. Damafus Papa in vita Petri. 'Theodofius fenior Imperator cod, de fümma Trin. & fide cath. L. cunctos populos. D, Hieronym. comment. epift. ad Rom. in cap. 1. & ia o E h L o lib. r1. de viri illuft, in Petro &c. — In qwizto (xculoS. P. Auguftinus lib. 2. cont. litt. Petilianic, ; 1. Item lib. 1. cont. Julian. c, 2, & lib. de conf. D Evang. c. 10. Paulus Orofius lib. 7. hift, c. 6. Sulpitius facrz hiftoriz lib, 2. Petrus Chryfol. epift. ad Eytichen, S, Maximus Laurinenf(is ferm. . denat. Apoft. S. Profper lib. epigr. carm. de ingratis, S, Gelafius Papa in decreto de apocryphis fcripturz locis, & multi alii , qui videri , & legi poffünt apud Gualterium. | Hisaccedunt vetera Concilia, que etiam ä ab adverfariis admiífa funt , pr/zà. Concilium Sardicenfe. — Secund, N Concilium Ephefinum 1. tom, a. c. 16. ubi appellatur Caeffipms Roma- nus Pontifex , ordinarius Succeffor , && Vicarius Beati Petri Apoflolorum Principis, 3. Concilium Chalcedonenfe AGt, 2, ubi le&tá Leonis Papz z £ epiftolà omnes Concilii Patres acclamárunt : Pezrus per Leozem ( nem- e faum in.fede Romapa Succefforem ) /ocutts eff.. Ex a&, 3. cum fen- p tentia fertur in Diofcorum, dicitur Leo Petri Apoftoli preditus digni- tate Diofcorum depofuiffe, Item teítantur f. fynodus a&t, r. & fexta a&. 6. quid igitur ftultius, & ineptiüs, quàm toti huic venerande antiqui- tati contradicere ? certé unanimi confenfüi tot.Conciliorum, & SS, PP, o in apertiffima mendacia proruere, diffentiri, nihil aliud eft , quàm delirare, & effronti , impudentíque ani- j — P EE o uotn hi alh & I Dr / »n :5rt. Y L dn B:fiw Rä;næ ede: fexerit ? ib/que Epifoput che, 37 t $. 1L j ) j ID Praciptze adver[ariorum Cavillationes rcfol*vz)ntzm p. i ( r Bjic. 1. Gerardus &alii. Petrum fuiffeRomz ex fcripturis evi- tom h 51.0 denter oftendi non poteft: ergo non eft dogma dc fide ample- €tendum, jonyli Confirm., Difcordia fcriptorum eft argumentum falfitatis : fed fcri- : Jib, 6 Ter- ptores non conveniunt in tempore , quo Petrus Romam venit : nam fafci. culus temporum ftatuit ipfum Romam adiiffe quarto anno imperíi Clau. Aode- dii, cui fübfcribunt Beda in a& r g. & Marianus Scotus. Paffionale de vi- ] S'Qi' tis SS. afferit, anno 13. Claudii Romam veniffe : Paulus Orofiusloco mox Enu CZD, (c htt cit. docet id factum fuiffe in exordio regni Claudii, Eufebiusin Chronic, D. Hieron. in cat. fcript. ecclefiaft. volunt , id contigiffe fecundo anno & Claudii, & Koma Epifopum perfeveráfe 25. annis. Nofter Onuphrius j p Panvinus in fuo Chronico contendit , Petrum Romam veniffe anno ter- 1 Czthl L' tio Claudii jam definente , ipsámque fediffe in pontificatu annos 24. men- ;p,/./ï fes 3. & dies rz.. Obifffe veró anno 13. Neronis, 29. die Junii, cum Nero uslb 3to Idus O&obris p A uam Romam vidiffe rincipamm iniviffet ; ergo falfum CR. Petrum un- i Refp. Quód S. Petrus Romz fuerit , ibique Pontificatum gefferit, du atque martyr oblerit , conftat partim ex S. Scriptura , Conciliis generali- ifus bus, definitionibus Summorum Pontificum , partim ex traditione Apo-- ftolicáà nunquam interruptà ad nos derivatà. Deinde non omnia fidei jler. L W eum capita án SS, litteris ita evidenter oftendi folent , nequidem myfterium jecindh SS. Trinitatis , quin adverfarii illud in dubium revocare valeant, y hn Ad Confirm. dic , difcordiam fcriptorum effe fignum fal(itatis ali- quorum ex difcordantibus in iis, in quibus difcordant , non veró in quo po(lolmä yis ? non difcordant ; omnes autem SS. PP. & Hiftorici Eccle(iaftici ( hereti- al cos fi excipias ) conveniunt in eo, quód Petrus Romz vixerit , Cathedram h M fundaverit, ibique mortuus fuerit , qux funt de fide; quo tempore au- ! ct li tem Romam venerit , ibique commoratus fuerit, non cenfemus effe fi- 1LUS [ m de divinà credendum ; quamvis probabiliüs nobis appareat , Petrum ve. kp At qü niffe R omam anno fecundo Claudii, ibique 25. annis Sedem Epifcopalem S I tenuifle , & 14. (eu ultimo Neronis anno crucifixum fuiffe, quia hec opinio & habet pro fe authores infigniores à Bellarmino citatos, eftQue magis confo.. j u natam hiftoriz Apoftolice , à D. Luca confcript , quam Ecclefiafticz aj aliscontextx. Nec incertitudo circum(lantiz temporis, & durationi« nus lib, j [ derogat certitudini rei credend; nam ,üt "eruditä arguit Bellarmi Z.C.Sc p ;8 ;»2:4&/?2'0 II. De ponarchico D. Petri Primata. 2.c. f. Authores fümmópere variant. in circumftantáis paffionis Chrifti Domini, quo die, men(e , anno &c, füerit crucifixus , adeóque hz cir- cumftantie paílionis incertz. fünt , & falfitati obnoxic , attamen nullus adeo ftupidus erit , qui inferat, ergo incertum eft , Chriftum fuiffe cruci- fixum, idem accommoda przfenti inftituto, 52. ReplicantNeo- Evangelici. Petrum 2. anno Claudii Romam ve- niffe , ibíque 25. annis Sedem Epifcopalem poffediffe, difficulter conciliari potefít cum iis, que de Petro, & Paulo in fcripturís annotata extant. Nam z52 Petrus interfuit primo Concilio Jerofolymitano , ut teftantur a& Apoft. 15. & Paulusad Galat.2. hoc autem Concilium incidit in an- num nonum t laudii juxca calculum Hieronymi in c. 2, Galat, & in ann. 18. ab afcenfione Chrifti in coclum , uti docent communiter interpretes apud Bellarm. loc.cit. c. 6 & conítat ex epi(t. ad Galatas , ubi D. Paulus c. 1. ait; poft tres annos à füa converfione fe iviffe Hierofolymam , videre Petrum:: deinde cap. 2. teftatur poft annos r4. iterum fe afcendifle Jero- folymam cum Barnaba , & Tito ad Apoftolicum Concilium, quibus (i ad- das unum annum , qui à paffione Chrifti ufque ad converfionem Pauli effluxit, rité iavenies di&tum Concilium fuiffe celebratum anno 18. poft ä mortem Chrifti,& nono Imperii Claudii. Quomodó ergoPetrus anno 2do Claudii venire poterat Romam , fi ufque ad annum ejus nonum manfit Jerofolymis ? 245 poft Concilium Jerofolymitanutn Paulus reprehendit Petrum Antiochiz Galat, 2. ergo tunc nondum fuit Romz, | 272 Eufe- bius D. Hieron. & alii, quibus füpra fubícripfimus; teftantur, $S. Apo- ftolos Petrum & Paulum martyrio fuiffe affe&tos auno 14. five ultimo 1 Neronis, & confequenter anno 37. poít Chrifti pa(fionem : nam à deci- mo o&avo principatüs Tiberii , quo Chriftus crucifixus eft , ufque ad de- D cimum quartum Neronis 37. anni numerantur: quia poft paffionem Do- ? inini fupererant quinque anni Tiberii , & Caligule tres anni pleni [ cum r r. menlibus & 18. diebus.. Deinde Claudii 15. anni integri, menfes o&o , & dies 20. poftremó Neronis anni 13. men(es 7. ex quibus fa&tà de- t bità calculatione conficiuntur 37.anni inchoativé. Porro (i ex his detra- i hantur 18. anni, quibus Petrus extra Romam poft . paffionem Domini manfit , rernanebunt folüm 1 9.ànni; ergo ïmplicatk, quód Romx potue- rit federe 2 g. annis. In his hiftoriis, diverfimod& loquuntur Authores.. Afferunt enim al nonnulli Concilium Jerofolymitanum fuiffe celebratum poft 14. annos à li conver(ione Pauli, & anno 16, à paffione Chrifli , qui fuit annus 9. Clau- [ dii... Ita Cornelius à Lap. in c. 2, Galat. ubi citat, Baronium, Itaque illos ( 14. annos, poü: quos ait Paulus fc aícendifle Jerofolymam , inchoandos Ti putant T drt. V. Am-l-?v:w m Sfdmfv:rzt Zbfoue Epiftosus ä'ä. f 9 df putánc-àb ejus-cónver(ione u vocatione, cum i N ote nclufione illotum;trium annorum; quibus poít conver(ionem Damafci j & in Arabia degit , cui il compiitationi inter alios fabícribunt. D. Thomas f » Lyranus, Cajetanus in c. 2. Galat, Beda füper acta Apoft, r;. Benedi &us Pererius in epift. ad Rom. Alii volunt inchoandoshos annose a v fle Aprima profe&tione Pauli in Jerufalem , quz , ut habetur Galat. 1. trie nnio poft ejus converfionem fa. nclt &a eft; itaut Concilium jerofolymitanu m eXCAQG ; ad.quod tunc afcendit Pau- lus, celebratumfueritanno 17, à vocatione P auli ,& r8. à morte Chrifti , fantur & confequenter decimo anno. imperii Clau ia dii, vel ut fecundàm hunc. computum contendit Cornelius anno r2 ejusdem Claudii, Sed his; quia La limites Theologicos excedunt , non multü l m inhtrendum, quapropter - gprdt .* sRefp. N. Affumptum , & ad primam ejus probationem C. D. Petrum Dulist interfuifle ,& prafediffe Concilio ferofol ymitano ;.quod dicitur celebra. Uif tum fuiffe nono , vel decimo anno imper li Claudii ; nego autem ipfüm an- ff te hoc Concilium, utpote fecundo anno mirandum eft Gerardum cum füis nolui Claudii, non veniffe Romam, Et. IIj ü p ffe artendere ad.mod um ;quo Bel- ] PJIJ/!I larminus ( quem toto conatu » irrito licet effe&u ;infe&tantur ) hec: om- jU nia.C. 6. facilé componit , di cendo , D, Petrum manfiffe in fudea. poft N Chrifti paffionem $. feré an nis , conver(ioni erat obligatus Judzorum , cui fpecialiter m ; intendens; quo temporis inte rvallo potuit D, Petrus tri- ;prehfndft ennio poft eju $ converfionem ipfüm Jerofolymis facilé invifere. Poft hoc quinquennium ingreffus e T ftPetrus Anti ochiam, füámque ibi Cathe- j N dram fundavit, in qua fepte m annis fedit . 5 ut docet Eufeb, in Chron, & alii, In horum: decurfu 4 XMWIO pro munete fuüi- Ap oftolatüs peragravit , vicinas | m ä dCEï- Provincias, nsmpe Pontum, Afiam , Gallati am , Cappadociam, & Bythi- gt niàm , ibique novam legem Evangelicam à Chrifto Domino inftitutam sem ]" promulgavit. ^ Pro qua hiftoria citat Bellar noc. ep. 14. & alios complures, minus Anacletum epift. 3. In- yi Quare meritó fingularitatis notà in- urendus eft nofter P. Onuphrius , quiin additionibus ad Platinam affe- N '. faää dä' rit; Petrum priüs fediffe Romz,qu àm Ántiochie cum tamen nullum Au- p thorem, qui huicfüo placito fuffra getur , citare potuerit. ' Deinde Petrus , feptennio in , [ Antiochená fede pera&to , ïiïterum re- W verfus eft Jerufalem a nnonimirum I23. à paffione Domini, ibique ab He- u p rode Agrippa duabus catenis vin&us in carcerem. eft. detrufüs, poft dies azymorum ad füpplicium producendus » Difi ab Arigelo pauló póft fuiffet diberatus a H G 12. Ereptus igitur de zj 77 fione plebi « Herodrs , & de omui exfpetia- hr $ fudeorum , abiit zz Alium la C472 AC 12. non veró alió quàm 2 ln Romam, & quidem eodem anno 15. que qui erat fecundus Claudii 18. Janua- rii, Cathedrámque Romanam funda recxpit, quie proinde hac die ab Fc- f md05 " cleí.a 60 Queffiío I1. De Monarchíco D. Petri Primatw. clefía celebratur. In hac fedit annis 25. quos P. Benedi&tus Peretius loco ait: non fuiffe plenos , fed tantüm 24..cum j. menfibus, füpra cic. difp. f. & diebus circiter undecim. Eóquod dicat, ipfum paffum fuiffe decimo tertio Neronis anno , id eft octavo meníc hujus anni decimi tertii, Sed hoc examinare modo non vacat. Poftquam autem Petrus Rome 7. annis fedit , & Chrifti Evange- lium pradicavit , pracepzt Claudius di[cedere omnes Judaos Romá a. 18. ob varios tumultus causá religionis ortos, cum quibus credibile eft, etiam Petrum expulfüm fuiffe, quia illorum tumultuum precipuus Author habe- baturt ; vel cedens furori fponte fuà urbe deceffit. Emanavit autem hoc edictum anno 9. Claudii, & confequenter anno 18. à paffione Chrifti, ut fcribunt Suetonius in Claud. Paulus Orofius lib. 7. hift, &c. Hoc nono anno Claudii rediit Petrus Jerofolymam , quod cum audiíffent difcipuli , - ui erant Antiochiz , miferunt ad eum Paulum , & Barnabam , propter uz(tionem ,& difficultatem inter illos ortam , num legalia & cxremo- rfis fint fervanda ? Ex cujus occafione tunc nialia legis à gentibus conve celebratum eft Concilium Je rofolymitanum , & controverfíia ultimá, & infallibili D. Petri fententiá decifa. Cum autem mortuo Claudio Nero n ial m ii . ii fuccederet , füb cujus imperio Judzis Romam redire permiffum erat , D. Petrus Romam repetiit , & Paulum ibi przdicantem invenit, anc hiftoricam vitz , & peregrinationis D. Petri epitomen 3. H tradunt Be llarminus loco cit. & cum eo multi DD. Catholici : In qua ! tamen duo videntur fatis difficilia intelle&u. — Pr£zu g eft, quód dicat, nnis . manfiffet in Judxa , & 7. annis fediffet An- ( Petrum, poftquam a tiochiz , anno 12. qu i eft fecundus Claudii, redifffe Jerofolymam , & eo- ! dem anno iviffe vinculis liberatum Roma m. Quianon invenitur duo- dit in aunum fecundum Clau- decimus annus à paffione Domini, qui inci dii. Siquid em poft paffionem, anno 18. Tiberii peractam , reflabant an- nl . menfes 1I. & dies 18. imperii ejusdem fecundum füpputationem P. Benedidi Pererii , difp. proleg. cit. n. 20. quibus fi addas annos 3. men- | fes 10. dies $. Principatàs Caligule fecundàüm computationem Suetonii, & Eutropit, quos refert , & fequitur Pererius ibidem n, 21. facient $. E nnos , meníes novem , & dies 26. quibus fi adjicias duos annos Claudii, neutiquam conftitues 12, annos , fed tantüm 1o. cum 9. menfibus , & diebus 26. ergo duodecimus annus poft mortem Chrifti non incidit in fe- [ cundum Claudii , fed potiàs in 4, ejus, quod favere videtur fafciculo temporum , Bedz , Mariano Scoto , qui afferuére , Petrum venifle Romam t anno quarto Claudii, l Sed hac difficultas facilé expeditur : Nanmy in hoc negotio non te- Rhemur Hrb, VL An Petrue Rome Sedem fixerit? ibíque Ep:'/copmr C« 6t ] &emur acquiefcere fupputationi annorum Benedidti Pererii , cum habea- mus alios Hiftoricos magis certos ,juxta quos Tiberius imperavit uni- eni Éu- dettt ver(im annis 25. ut teftatur Suetonius in Tiberio , Orofius lib. 7. c. 2. ll " tropius lib.7, &c. cum igitur Chriftus crucifixus fuerit anno 18. ejusdem, & poft Chrifti paffionem fupervixerit Tiberius g. annis, vel & maviscum Ev Peretio 4. ann. menf. 11. & dieb. 18. de duodecim enim diebus non con- ad. tendimus. Atquehis addas annos imperii Caligule, qui juxta Clementem Alexand. Tacitum &c. erant quatuor , decem menfes , & o&o dies, nec j t non 2. annos Claudii, habebis 11. annos , 10. menfes , & g. dies, & con- ylhabte fe q uenter duodecim annos, licet ( fecundüm noftrung computum ) non j plené abfolutos , quorum duodecimus re&é incidit in annam fecundüm hii g m Claudii , in quo Petrus potuit venire Romam poftquàm ab Angelo mira- E culose liberatus fuit, dl&iPUI'o Secundum eft, qubd D. Jacobus priüs fuerit interfe&us in Judza , f prop[a quav quàm Petrus iviffet Romam, aut incarceraretur ab Herode , act. 12. fed D. Jacobus vixit usque ad. Concilium Jerofolymitanum , cui tefte D. onetul Paulo ad Galat. 2. & A&. 15. interfuit: ergo D. Petrus faltem ufque ad 'fl'mjv L o N Concilium Jerofolymitanum , quod fuit celebratum anno 9. Claudii, non potuit venire Romam. ;m qi Verüm hxc crilis craffiSimam involvit infeitíiam in Hiftoria Apo- l flolica , cum ineptiffimé equivocet in duobus Jacobis Apoftolis , inter ! gp!tomm uos licet major , aliàs di&us filius Zebedzi, & frater Joannis priüs fue- "2 rit occifus ab Herode Agrippa ; quàm D. Petrus ab eodem fuiffet incar- y dcta ceratus , aut ab Angelo liberatus , & confequenter antequam veniffet jf Romam : totum tamen hoc falfüm eft de Jacobo minore , qui commu- m,& niter dicebatur juftus, filius Alphzi, & frater , feu Confobrinus JESU tur d9 Chrifti, utpote filius Marke Jacobi fororis Beatiffime DElpare ex parte m Cm matris, Hic enim erat primus Epifcopus Hietofolymorum ordinatus ab abantd Apoltolis Petro, Jacobo majore , & Joanne, de quo loquitur Petrus yauo ft füam miraculofam liberationem à carcere, interfuüftque Concilio Je- n (55 rofolymitane : & poftquam triginta annis ( tefte Hieron. in catal fcript. Gyetonh Ecclefiaft, & aliis ) rexit Ecclefiam Jerofolymitanam, dicitur 7. Neronis fice anno lapidibus antiq. à fudxis obrutus Jerofolymis, ut teftatur jofeph.lib. 20. ( näbus ) Ad fecundam partem primz Replict, cujus occafione hac dicta ( fünt, refpondet 175à. Author hi(toriarum Ecclef. füper act. Apoft, c. g». Pe- fa[ClCU l! trum Antiochiz fuiffe reprehenfum à Paulo , cum Hierofolymis Romam fcRomä tendens tranfifffet Antiochiam anno 4. Claudii , qui fuit 14. à morte Jerofolymitanum, Sed, quia boc p [2 Chiifli ; cogxiequen&er ante Concilium 13 placi?um ncmW 62 . Queffio 1. De monarcbien D. PetriPebmatu.- pl acitum adveríatut; communi o * pinioni ,'quzg docet Petrfum.ivivirïg Ro: - j mam anno 2. Claudii , hinc ^ Refpondet Pererius cit. difp. proleg. n. 3 3.*Plaulum reprehendiffc Petrum Antiothix anno decimo quarto ab ejus converfione , qua fa&a eft menfe 6, anni 20. Tiberii, - Baronius autem vult annum 14. à con- vetfione Pauli incidiffe in annum 9. Claudii ; Pererius verb in initium anni oCtavi Claudii; ngthedra fediffet. poüquäm D. Petrus jam annis, quinque in Roma?? His tamen non obftantibus probabiliüs judico cumaliis, Petrum 'fuïfl fe reprehenfum à Paulo poft Cencilium Jerofolymitanum ; quod celebra- tum eftanno 9. Claudii,& 18. à morte Chrifii, Cum enim hoc anno propter edictum Claudii contra Judzos Petrus rediiffet Jerufalem, & poft celebratum ibi Concilium Antiochiam ad fuam antiquam fedem, multüm credibile eft , eum fuifle à Paulo ibidem reprehen(um circa annum 1o. Claudii, Etwerifimile eft/Petrum tunc aliquamdiu Antiochiz hzfiffe, quia forté commodior ibi fuit occafio proficifcendi , & peragrandi Pon- tum , Afiam , Galatiam , Cappadociam , & Bythiniam ; quoniam illis quinque ferme annis, qui à nono Claudii ufque ad ejus obitum effluxe- runt, vix ipfe aut aliquis Judxus Romam redire poterat, "Nec huic af* 77 a a n us AT i B I ia ferto obftant 14. anni Pauli Gálat. 2. Tum , quia ipfe non dicit immedia- té poft r4. annos fe reprehendiffe Petrum , uti legenti conftat, « Tum etiam , quia juxta probabilem DD. Hieronymi , & Anfelmi fententiam , hi 14. anni erumerandi funt à prima profectione D. Paulí in lerufalem, quibus fi addas tres annos , qni!efHuxcrant à converfione Pauli ufque ad | dictam profectionem ,'& duos ferme annos , qui inter paffionem Domi- ni; & conver(ionem Pauli iptercefferant , facient annos 15. incidentes in i 10. annum Claudii , r q-u.ov diximus' Petrum Aptiochiæ fuiffe à Paulo r1e- prehenfum, Ex his facilis eft folutio ad tertiam partem replics , conftat enim 2 à fecundo anno Claudii ,. quo Petrus intravit Romam ; fuámque Catbe- l dram fundare cepit, ufque ad 14. feu ultimum Ner onis annum effluxif- N fe 25. annos faltem inchoatos , quibus in laudata Cathedra fedit, Sive [i enim dicas cum Tacito , Clemente , Sexto Aurelio , Eutropio tam Clau- h dium, quàm Neronem regnáfle quatuordecim annis inchoativé talibus, 1 five defendas cum Bellarmino c. f. in pref. Claudium imperáffe in uni- T0 verfim t3. annis g. [.20. diebus , & Neronem r; . ann. g. menf.' & 28. diebus , demptis duobus annis Claudii , qui effluxer ant ante ingreffum & Petriin Romam , nec non aliquibus menfibus , quibüs Nero füpervixit Cu D. Petrum crucifixum, utrobique invenies 25. a nnos , quibus Petrus Se. ajL dem Romanam occupavit, 54.In- 4 rb EL AnkPetrw*,Rm»e Sedæm fxerit? iäz'qu? Epiffopus ch«. g ) u $4 Inftas. Salvator nofter exprefsé przcepit ormnibus: Apoftolis , ne ante annum duodecimum Jerofolymis decederent , ita docet & expreffis hat verbis habet traditio Thrafex cujusdam Martyris, quam refert Eufeb, uf lib. s. hift, Eccl.c. 18; accedit his 7750 martyrol. Rom. quod z . Julii an- TU no 12. poft afcenfionem Domini tradit factam füiffs difcipulorum divi- initin fionem ad verbum DEI in omnibus orbis plagis predicandum. 242 Af Lomam fümptio B. V. M.(cui interfuiffe D, Petrum diferté docet Diony; Areo- pag. c. 3. de Eccl. Hierar.) qux ut contendit Eufeb. in Chron. contigit m füif anno 6. Claudii, & r$, à morte Chrifti Domini. Quomodo igitur anno edae duodecimo D. Petrus potuit Romz adeffe, fi duodecimo, decimo quin- OC annü to, & decimo octavo anno poft afcenfionem Domini Jerofolymis erat ? j & pofi Refp. Traditionem illam Thrafez Mart. non effe tam rigorose ine multün telligendam, ut füb precepto Chrifti omnes Apoftoli tenerentur conti- jug nuó illis r2. annis commorarí Jerofolymis ; fed ut aliquis , aut. aliqui hæüffc, ( qualiter etíam fa&tum eft) continuó ibi permanerent ad. teftimonium Jadeorum 5 & ut illis 12. annís non proficifcerentur ad. remotiífimas ii Dote p lll orbis plagas à quibus citó redire non potuiffent, Conftat enim ex act, Apoft.c. g. 9. & 10. D. P flsee etrum adhuc primis quinque aunis poft paffio- N aF- nem Chrifti profe&tum fui ffe in Samariam , Liddam , Joppen.. & Czí(a- ream ; non ergo mirum eft gmed , quód. poft annos quinque profe&tus fuerit j Ti inSyriam, Antiochise füam p rimam fedem fundaverit, & in illa feptem feré annis federit. Nec urget Martyr. Rom. nam divifi r(fnfiämq tur fa&a anno 12. poít aícentionem o Apoítolorum dicíi- ['U(illem Domini , non quód per totam Palx- ftinam, partes Syri:x &c. ant & fzepiüis non fuiffent divifi , fed quód tunc u(qüt 2' folenni ritu fi 2 bi invicem valedixerint, ad remotiffimas or bis plagas, qua forte fingulis contingebant , profecturi. Porro quamvis D. Petrusanno du 12.à paflione Domint, qui erat 2dus Claudii Romam TO pervenerit, & alii Apoftoli per varias mundi partes fuerint difperfi, credibile tamen ett , omnibus revelatum fuiffe flg t ; inftare mortem B, DElparz , cujus tranfitui ut affifterent, ejfisque exe quias rité celebrarent; omnes dicuntur non (;- jé Clmï ne miraculo conveniffe di d &o anno 6. Glaudii , qui erat 15.à morte Chri- fti, uti teflatur S, Joann. Damafc. de dorm. DElparz orat. 2. fub finem, j 9v Ex quibus omnibus liquidó conftat ) J ;quomodó potuerit D, Petrus anno 12. poft Chriftum crucifixum iviffe ROmam ; & nihilominüs fuiffe Hie- T rofolymis anno 12. 15. & 1g. jint f f- Objic. 2. Linum, qui n paffionibus Petri & Päuli ait : eos nec mgnu eodemtempore,. n €c eodem loco Gïcüsh , Bec füb eodem tyranno paffos fuiffe, Cui fübfcribit Nicolaus Lyranus, qui in Math. 25, indicat, Petffim fuiffe g e Ne. )c[]'ds Sö à Judais , & non Ner'one occifüm, Tandem Jofephus , qui tempor ronis ld 64 ;y,e]h'a I I De wonarchic D. Petri Primatu, & Romz hiftoriam de bello Judaico fcripfit, ne quidem uni- ronis vixit, * co verbulo memi nit , Petrum à Nerone occifum fuiífe , cum tamen de multis aliis ab eodem crudeliffimé trucidatis mentionem faciat; Relp. 127. Quod illa hiftoria Lini fit plané conficta, ut fatetur ipfe X'elenus. 249. Ly ranus tantüm contendit Joco cit. quód Petrus , & Andreas poft Chriftum fuerint crucifixi, non tamen locum determinan- do, aut cruci figentes , ficuti igitur apud omnes exploratum eít, An- dream fuiffe pa ffum in Achaja fub Egza , & non in Judea, ita eadem certicudine omn ibus indubitatum eft , Petrum fuiffe crucifixum Romz. sfib. Jofephus accuraté annotavit lib. 26. antiquit. gefta Anani Pontifi- cis, & eos, quos mandavit interfici , quin tamen de Petro minimam mentionem faciat , cum tamen Velenus afferere non vereatur , Petrum folymis occifum juffu Anani Pontificis Judxorum : videat fuiffe Jero igitur, quà m infirmum fit argumentum ab authoritate dicti Jofephi de- fumptum. uód autem in lib, de bello Judaico Jofephus memoriam . non feceri t de martyrio Petri & Pauli, caufa eft; quia di&tos libros Im- eratoribus infcripfit , quibus fciebat ingratam fore parrationem fcele- rum füorum przdeceflorum. — Quamobrem fatetur lib, 2. de bello judaico fe omifi ffe atrociora Neronis flagitia. Videatur Bellar- minus c, 9. ro. & 11. de Summo Pontific, ubi alias nugas advcf&,riorqm' adducit , & folvit. | l [ *W T ^ ,I a v FOM A - ii DU LU AX E "s d , D] 1:' z m v u2 k E r uf -al m ** &« w LA a fU - H / 3 '€ ,' E. L d 25b s 1 k À ^ X A ] i ,-;tg v KW *4 3' ) fa. lr as ^ ab &ty zj Y w It lt if Til 3 f Jien W QU .E. «98scé; )Y80» m 5» oIv ia ( m ( D P s o U nj ms,t ertupi . QUJESTIO TERTIA. ei, h 1 d Roma Dutif« Mona rébia , velDlEJrz'.mgm Á ucce[jo- minima. "s D, Petri, ffrve Summi Pontificis, Denm vvidet AnTicuLus PRIMwus. ;fcphi di- n Divus Petrus.ex jure Dioino , aut Cbrifli inflitutione ba- emprim bros I* '.v-igqf»ï?uuqyärew aliquem inPrimatu totius Ecclefa? "Md belo E Agnus Do&or Ecclefix Auguftinus , dum immobilitatem Petrz NY M fündamentalis, in quà vera Ecclefia juxta infallibilem Chrifti N À Domini promiffionem perpetuanda erat, intimius fuo ingenti | acumine ingenii rimabatur , eamadeó firmam & folidam com- mendavit, ut quantumvis magni hzreticorum flu&us ad illam fefe illi- ferintj, omnes tamen fimul confradi(ünt, Jp/a e[f Eceleffa fancia , ait lib. r£de Symb. ad catech. c. 6. Ecclefra wuna , Ecclefía vera , Ecclefía Ca- Eholica contra omues berefesbugnat : oppugnari pote[! , expuemari tamen non porejf. Harefes omues de iA exiérunt tanquam farmerta inutilia de vite pracifas 1p[a nutem manet im vadice fua, invkte faa , inchari- zate [uo, porta inferi non vintent eam. — Quodli igitur hzc Petra adeo firma. &ftabilis, inconcuffa, & immobilis e&, ut nec tot Imperatorum fzeviffimw perfecutiones pertrecentos annos continuatz, nec vaferrimz hzreticorum machinz, nec repetite demonum infidiz eam fübvertere potuerint, facilé quivis prudenter inferet, Petram hamc inconcuffam, licet in fe, & perfonaliter defiérit, fore continuandam in füis Succeda- neis ufque ad confümmationem f&culi, aliàs certé Chriftus Dominus ad- inftar iHius ftulti Math. 7, Ecclefiam fuam zdificáffet fupra arenam , qu facilé per quemlibet ventum tentationis , perfecutionis &c. fuiffet vel dif- fipata , vel diffipanda, quod de Chrifto tanquam omnipotentiffimo , & (a- pientiffimo Archite&to cogitare nefas effet, * Quapropter Theofophi or- uód D. whodgä ex his adco certis, & infallibilibus principiis inferunt; q Petru& Qu 66 . De Monarcbía , -vel Primata Ftcaeyföriä D; Petr£. Pefrus' in lno Primatu Ecclefize neceffarity debeat habere füccefforem, qut vices illius. in omnibus Pontificiis a&tionibu $, fun&ionibus & mxv.miisz fubeat cum quibus " e 2, Dico. Dzvus Petrustex] 4re Divigo, frveChriff i;z/zï;itutibne babet faccefforem Aaliquem im primatu totius Écclefra. lta DD. Cath. omnes contraLutherum, qui hociplo, quàód neget Primatum Petri, negat etiám: ejus fücceffionem ; & Calvinurm quilib.4. inftit. c.6. $. . permitrit quidem Primatum Petri, camen illum ad'perpetuitatem trahendum pertinacifTimé negat, . Probatur 1. Peteftas univerfalis, & indefinita ligandi , & folvendi fuit data Petro nonabfolute , & fecundim fe, fed Cum refpectu, & conne- xione ad Eccle(iam , füper ipfam fundatam, ut conftat evidentiffimeé ex 2 S. litteris, ubi verba illa, ZZ/Z da£o .cJaves regzi celorum etc. fuerunt X Chri(to prolata cum connéxione ad' proximé prxcedentia, f/aper bazc Petram edificabo Ecclefíam meam: evgo hxc poteítas tam diu vigere de- bet in Ecclefia, quàm diu ftatus ejusdem et perfeveraturus : fed hic per- L fevérabit ufque ad confümmationem ficuli : ergo etiajn poteftas judicia- Q rialigandi& folvendi cumtaliftatu infallibiliter vi promiflionisChrifli con- - nexatam diu durabit : hoc autem impoffibile effet, fi non daretur fücceffio 1 Summorum Pontificum inPrimatu, feu Monarchia D. Petri :ergo Petrus ex jure Divino , five Chrifti inflitutione habct fuccefforem valïiqku.em in Pri- matu . totius Ecclefize. Confirmatur, Petrus diCtus fuit Petra à. Chrifto ob foliditatem du- rationis, ut cum S. Ambrefio communiter docent SS.PP. ergo Primatus, i fivefüprema in univerfam Ecclefíam poteftas fuit Petro à Chrifto collata nonnudé, fed ut folidé durabilis : atqui hoc falfüm effet , (i non trans- ? i ferretur in fücceffores D; Petri : ergo bzec füprema, & univerfàlis pote- ftas non exfpiravit in Petro é vivis füblato : fed tranfit vi inftitutionis, & collationis Chrifti D : ) oininïirvx omnes cjus fücceffores, qui funt »Ro—m.ani Pontifices, . Confirmatur z. Ideó. fuit Petrus confítitut us Oecumenicus to*tfus qu j Ecclefix per totum orbem ditfufie Paftor, & Pontifex , utoves, & agnos Ü regeret, & pafceret, toti Ecclefix praeffet, ejus unitatem manu tene- Q ret, Concilia generalia indiceret, copntroverfias fidei, fi qu graviores Qu inciderent , füà authoritate dijudicaret, converfioni infidelium, & gen- lr tilium invigilaret &c. (ed poft mortem D. Petri fecutis deinceps tempo- D rbusu(que inhodiernum diem Eccletia Chrifti his tempeftatibus, & ca. lamitatibus manfit obnoxia; indies$ namque impetitur erroribus, litibus P(I/ r flu&uat , contróverfiis agitatür, fcandalis concutitur, &c, ergo non eft o &redibile Chriftum Dominum ejus Fundatorem , Servatorem, & Spon- fum drt. L. n D. Pet?us ex jure Diviuo, velChrifH infiitutione etc. 47 fumillam adeo defolatam reliquiffe , ut in füis anguftiis , alifsque obviisin- i evitabilibus neceffitatibus, non habeat dire&orem , ac judicem vifibilem, , W quem adire, & à quo opportuna confilia , infallibili&que judicia expetere , l I ponit. ab l J "i Confirmatur 7. Ovile Chrifti unum eft , ergo & unus Paftor,' Con- ]. Ortti feq. patet. Sicuti enim ovile ut fic refpicit paftorem utfic, itaunitas ovi- garetï;", lis unitatem paftoris, fed ubi invenies hanc unitatem fine fücceffione le. ;qm'r!c:ï gitima in Primatu Petri? Adde, quod ficuti f/Zer Pezr? , in quà, ( füpe- wacfm'mï rioribus dictis fides folidatur firmitas Petrz , zz «rerzam ( verba funt ( leenfii Pelapgii ann. $77. ad Cathedram Petri füblimati 1. epift, ad Ep. Iftrig ) X qualJari uon potevit , vel mutari , ia nec ejus in Monarchia Ecclefia- Jl erunt l.i fica legitima fücceffio, Quid enim varietrempublicam, Ariftotelem z. pol. c. 2. copfüle, audies , idfieri per mutationem formx regiminis , hac yr hat autem variari ma gis non poteft, nifi per mutationem R eGoris , & fupre- quc lt mi Principis: ut igitur immutabilitatem , & Girmitatem Petrinz fidei, & j gt in ca folidatx Petre Eccle(ie conferves , dicas: neccfle e ft, unum effe, / judf(jä' qui Petri cathedram per continuatatn hucufque fücceffionem obtineat. rilicote TW 3. Kefp. r74ó Amefius in fuo Bellarm. peffimeé enervato 1. 3: c. 5. Á M th.10. Hzc ormnia manere falva ; Iindependenter à fücceffione unius fü- ao at premi Pafloris in Monarchia Pe tri, fi ) duo fummi Pontifices eligantur , xeff i unus in oriente, qui fuccederet Petro 4 &alius in occidente, quiPaulo fuccederet, vel uterque foli P etro , ad imitationem Roma ni Imperii , f d quod etfi primitus unum Impe ratorem fuf mum in occidente, alium in oriente admi it. exerit , pbftramen duos , u- Nec defuére Scholaftici , " *(ks 4 youa qui docuerunt, poffe Ecclefiam habere, & cre are duos fümmos Pontifi- 'gon t ces, ut Armacanus de q uxft. Armen. lib. 7. c. 17. & Ocham in Dial. p.3.ad finem: ilis p fi autem duos, cur non & quot funt Archi—&l*lpifco-» j pi Dicece(ani ? fed Contra i, P t MP er illa duo capita tolleretur vera Eccl efiz unitas, quz (icuti d €bet effe uzum CO pUs, C um [Diritus , ità & unum Caput IECUS [0"'*./ vifibile de jure fibi vendicat, riretur porta variis fchifmat 2d5. Suppofitis duobus capitibus lata ape- $ &ggnö* ibus, erroribus , hxrefibus, fciffuris , quis enim ex iis alteri im ngnu t quis ill peraret? quís Concilía generalia indicerct ? gt a« is prz(ideret? vel fi quilibet i n füo tantümimperio concilia cele- braret, non generalia, fed nationali ,E a effent, & fi C corpus Chrifti non $ [(41 unum eflet, fed divifum, 3420. Soli Petro Chrift us dixit : ( Petram adific Super hanc T2 Abo f*c. ergo ille, & non D. Paulus füccefforem habet, 4£2. Chriftus non inftituit Monarch ] L iam in fua Ecclefia À membri $, aut prz- 0^ pofitis ad libitum mutabilem; g ul f vel fi adverfarii hang inflitutionem prae & 2 tendant, U » 68 uaflio HI. De Monarchia,vel Primatu fuccefforis D, Petri. tendant , illam authenticis facr Scripturz, autlegitime traditionis te- ftimoniis edoceant, $/ó. Nec Ármacanus nec Ockam fuis placitis , pu- yà Scholafticá probabilitate antiquis forté temporibus füffültis, & tole. ratis , prjudicant veritati Catholice , cum ea Vaticano fulmine jure me- ritiffimo dudum exufferit, & excufferit ut hxretica per fequentes pro- pofitiones damnatas : 5. Petrus ( S. Paulus funt duo Ecclefra Priucipet , qui unicum effciunte Nels Sumt duo Ecclefia Catholice Coriphai , ac [upre- ami Duces fummá inter fe unitate comjuncti. Vel: Suut geminus unrver- falis Ecclefía vertex , qui ia unum divigilffmne coáluerupt. Nels Sunt duo Ecclefia fummi Paflores , ac Prefides , qui unicum Caput conllitunnt. Hant L exP[itatam, €& ompimodam «qualitatem inter $. Petvum , €& $. Pan- dum [ime fabordinatione , febjettione S. Pauli ad $. Petrum in pateffa- 1e füpremá in regimine univer[alis. Ecclefra hareticam cenfui €& decla- fAvit laudatus Summus Pontifex. Refp. 242 Amefius, Quód ficuti Chriftus conftituit Apoftolos, & Paftores in Ecclefia, ita & Prophetas Eph. 4. ergo ficuti malé ex hoc probatur perpetua fucceffio Prophetarum , ita pariter ex eodem princi- pio peffimé infertur continua Summorum Pontificum fibi invicem fucce- dentium feries. Contra. Supremus totiüs Eeclefiz Paftor fpe&tat ad ord:'na—rïum illius minifterium : Prophete, & Apoftoli ad extraordinarium: poteft aütem Ecclefia fubfiftere (ine extrz-ordinario, non tamen ordinario illius minifterio ; ergo hzc paritas nulla eft , &utroque pede claudicat. . Probatur 2. Credibile non elt Divinam providentiam meliüs l profpexiffe umbrz, quhm corpori, figure , quhàm rei figuratz , legi fer- Àm filiali: fed extra omne dubium eít , quód Synagogz veteris ) vili, qu teftamenti , quz erat figura , vel umbra Ecclefiz novi teftamenti Divina ) Providentia profpexerit de fümmo Sacerdote , & continua ejusdem fuc- i [ ceflione ufque ad adventum Chriíli: ergo idem dicendum eft de Eccle- » fia novi teftamenti. BU à $, Chryfoft. lib. D f. Probatur 3. teftimonio SS. PP. inter quos rzz 4, de Sacerdot. fic fcribit: ,Quazam inguit decau[a ille ( Chriftus ) fam- eret , qzmmm CAF ATR guinem effudit faum ?. certà ut pecudes eas acquir H Jum Petyo, tum Petri Succelforibus committebat, lluic accedit S.Leo , D qui ferm. 2, de anniverf. affumpt. fücceflionem in Primatu D. Petri docet hr his verbis: — Sicut£ permanet id ,quad in Chriffa Petrus credidit , ita per- veri- Yil ennet y quod im Petro Chriffus ipflituit, | Yem. Manet. di[pofitzo l) tal " h ( 4rt. 1. p Petrus e,? jure Divino, wel Gorifli inflitutiouecb». — 69 yys t tatís , C* B. Petras in aecepta fortitudine Petre per[everans, fufcepta Ec- clefja. guberaacula nop. reliquit , perfeverat videl, Petrus, &f vivit ia ts & Succefforibus fais. S. P. Auguftinus hocipfüm confirmatlib. r. de do&t, Chriit, e. 18. & lib. 7. de bapt. contra Donat. c. f. fequentibus verbis: rtne t5 Juadam dicuntur , qua ad B, Petrum pertinere videmtur, neque tamen 7771 babent. illuffrem intelleifum , vifi cum veferuntur ad. Eccleftam , cujus ille 7 cogno[citur in fiqura ge[fiffe per[anam , propter. Primatum , quem in difci- Iuf pulis babuit , ficuti eft : Tibi daba claues regni calorum. Ydeft claves veg- Mi dui ni cxlorum non funt Petro date utcunque, aut ut in ejus perfona. pere- ant, fed ipfi ut Capiti, & Primati Ecclefie, & ut ad ejus Succeffores A f lt vaníeant; (icuti Regi datur fceptrum nomine füi, & Regni, non &t ipfo moriente extinguatur, fedad ejus heredes transferatur. 'Tandem. Hxc pmffä" veritas habetur definita in Concilio Conftantienfi , ubi inter alios articulos d Joannis Hu($ damnatur etiam fequens: . Nos eff fezzutilla apparentia, quà eperteat eJfe umum . caput. in fpiritualibus regens Ecelefram, qud [emper Jus, at fot cum ipsá militante Ecclefra comver[etur , & conferuetur, 6. Objicit r. Calvinus. Si verba, qux denotant Primatum Petri, re- yie ferri debent ad ejus Succeffores , cur nonea quz fignificant , & reprehen- NI dunt ejus defe&tus? rationi 'enim congruit, ut qwz femtit commmodum ; Jeutiat c onus. Reg. y5. Jur. in 6. vel: E ui fabflituitur $m bonore, facceo qpanm dat im oncre. Reg, 76. in 6. Nec ferendus e d. , inquit fuftinianus , qz /;- pn:c eà Annexum contemmit. o s erum quoddam amplect'itur , onus autem Refp. breviter per aliam regulamjuris, qux odiofareftringenda ,& a j f favorabilia amplianda effe, docet. Neque énim per hoc, quod titulus, honorificus , aut poteftas aliqua , quibus abimperatore Dux quidam, vc i » VC(C[D Princeps infignitur, in heredes, & facceffores transfundantur , fequitur ; quod debeant portare etiam iniquitates , & defectus perfonales illius , & d j ii quo jure, titulo, aut ratione id pretendit Calvinus in Succeffore D. Pe- dem Jl ti? Necjuvant Calvinum allegata jura, quia hzc loquuntur folüm de chCdC' onere civili, quod rei emolumentum ex lege éomitatur, non autem de defeQibus perfonalibus antecefforum , qui rem aliquam priüs poffede- i runt. ,J 7. Objic. 2. Petrus priüs Cathedram Antiochenam fundavit , quàm j n Komanam; & priàüs conftituit Evodium fuüum füccefforem in. Antioche- $, o nà, quàm Clementem in Romana: vel ergo duos habere debet Succef- ; fores de jure Divino , vel nuüllum in zquali jurisdi&tione; & certé non uj videtur dabilis ratio , quare Patriarcha Antiochenus (it inferior Roma- [7 ao , fi fpc&temus factum Petri , & jus füccellionis. / 4l 15 Refp. * - yo0 . QOuaflio II. De Monarci;iæ. , velPrimatu fuccefforis D. Petri. Refp. Signum magnz prerogativz D, Petri eft, quód tres illz (edes» inter quas tefte Niceph. 1. 13. c. 3. eftetiam Alexandrina,,in quibus D. Petrus fedit, vel quas nomine proprio fundavit, (int Patriarchales, ut do- cet cum aliis $8. PP.Leoep. $3. ad Anatolium , & conftat claré ex Con- cilio Niczno c.6. ubi non inftituuntur ( qualiter contendit Calvinus lib 4 inft. c. 7.9. 14. ) fed tantüm confirmanu i 1 H r dicte Ecclefiz Patriarchales. Inde tamen peflimé infertur , illos Patriarchas fuccetfiffe D. Petro in Pri- matum totius Ecclefiz , fed folus Romanus Pontifex non folüm quoad Primatum honoris, & ordinis ( quem etiam adveríarii eidem deferunt) fed etiam füpremz jurisdi&ionis illi fuccedit, Hinc etiam, Divinà uti- que difpofitione, factum , quod licet D. Petrus 7. annis Antiochie fede- rit, non tamen permanenter , fed inde diíceffit, nullibi, nifi Romce modo ftabili fuam fedem fixurus, quam ufque ad mortem tenuit, & tandem proprio fanguine uterque Apoftolus confecravit. Quapropter [oius Romanus Pontifex tanquam verus D. Petri Succeffor in Primatutotius Ecclefiz ufque modo eft habitus. Quod confirmat etiam folius Sedis Romane non interrupta fucceffio Epifcoporum in intemerata Catholi- ä cc fidei veritate, cum in Alexandrina füccefferint Georgius , & Lucius Ariani, Diofcorus, Eutychianus, Cyrus Monothelite &c. in Ecclefia An- tiochena Epifcopis orthodoxis fucceffit Samofatenus herefiarcha , Petrus Graphzeus, Macarius Monothelitz &c. : Quibus adde, Patriarcham Antiochenum Przfectum fuiffe fedi Antiochenz , dum Petrus adhuc erat in vivis, & Roms Primatem totius Ecclefig agebat , quomodó igitur dici poteft eum fücceffiffe D. Petro? cum nullus fuccedat alteri, nifi cedenti locum, . vel per mortem , vel depofitionem, aut renuntia- i tionem. Huc fpe&tat etiam illud , quod ex S. Ambrofio refert Palatius W in 2eft. Rom, Pont, volum. r.f. 3. quód Petrus, cum jam feralem mor- tis lententiam à crudeliffimo Nerone latam exípectaret, violentà quá- N ] dam pietate fidelium Chriftianorum compulfüs ad fugam. no&e muro egredi cxperit; videns autem fibi in porta Chriftum occurrere, urbém- ]i K queingredi ait : Domze quó vadis? refpondit Chriftus: F'ezo zterum erucifiat. Intellexit Petrus ( verba funt cit. $. Ambrofii ) ad fuam cru- ln T cem Divinum pertinere refponfum , Chriftus enim non poterat iterum crucifigi , qui carnem paflione füfceptá mortis exuerat. Sponte itaque ton remeavit Petrus, interrogantibus Chriftianis refponfum reddidit, íta- rj tímque correptus per crucem fuam honorificavit Dominum JESUM. 03 Edicant heterodoxi nunc, cur Petrus à fuo Divino Magiítro juffüs eft redire Romam, ibique. ultimam mortis fententiam excipere? nunquid Ran" potuiffet zequé martyrio coropari Alexandriæ, Antiochix , vel a lio quo- Xhy cunqué u * h d A. T. Mp Petrus ex jgure Drvino,vel CEriftz i;z/?ïmtiblüe ec. 7Y i ] unqueloco? certé ratio alia non eft, quàm ill a S. Gregorii ep. 37. u£ u fcilicet Petr us in ea fede, ; & vitam finire dignaretur. quam fübl?mayit, quieícere exoe il 8 T &res. Quare in Conciliis , & alibi poft Pontificem Romapum yrehals primum lo cum femper obtinuerit Patriarcha Alexandrinus, & tertium Arkiochen us, cum Antiochen p n* a fedes fit longé antiquior, & ab ipfo D. Petro fundata? 1 quon Kefp fernt) ondent nonnulli in inftitutione, ac prxcedentia fedium Patri- ii Llff- archalium habitam fuiffe ration em pr&rogativarumi Provinciarum, ac hi Praofe&turarum fecundüm antiq uam Romanorum confuetudinem. Qua- re cum preefe&tura Alexandrina n IU preftabat przfecturze Syrix,cujus metro- - Gof polis erat Antiochia ; ideo hzc poftpo fita eft Alexandrinz, quz Augu- t ( ftalis olim díé&ta eft ab Augufto, à quo etiam munificentiffime fuit no- bilitata, Ita Baron, ad ann. 39. $. 10. Probabilior tamen mihi videtur stot0U ius d ratio, quam adducit & approbat Bell arminus; ideo nimirum Alexan- drinam Ecclefiam fuiffe Antiochenz p Cf r&pofitam , quía Marcus Evange- Lucus ifta, qui nomine D. Petri rexit, aut fi u ridavit Ecclefiany Alexaridrinam, multó digntor fuerat vin » quàm Evodius, qui prafuit Antiochenz, cum is nec Apoítolus, nec E vangelifta fuerit, Quibus addit citatus Bellarminus, Detti non effe negandum, iïriarcham quódD. Petrus ín 4uis fedibus Patriarchalibus infti- du tuendis etiam habuerit rationem má gnitudinis , & nobilitatis urbium. ,u) jeti TOU His acceffit Patriarcha Hier ofolymitanus, de quo decernitur ia Concilio Niceno can. 7. ut Epifcopus Hierofol i if poft Romanum, A ymwe habeat honorenx lexandrinum, & Antioch enum fine prejudicio tamen Metropolitani, qui er at Archi-Epifcopus Cefarienfis ri ) - ; quare licet-ho- norem, & locum Pat archg obtinuerit , rion tamen jurisdidionem ; Pa- jemn? triarcha enim Alexandrinu $ prerat omnibus Archi- entà ( Epifco pis, Epifcopis JEgypti, Libix , & Pent apolis. Et Antiochenus omnibus dc n pis , & Epifco pis Orientis ut habetur Archi- Epifco- in eod. Concilio can. 6. Quapro- e, i pter licet Hierofolymitanus quarto lo jj ii co fedem habuerit , füper nullum tamen Archi- Epifcopum , vel Epifcopum jurisdictionem fortiebatur , (qot qu immó ipfe fübdebatur Archi - at Epifcopo Cefarienfi, qui erat Mectropoli. tanus Paleftinz, & Patriar che Antiocheno, qui omnibus Provinciis i orientalibus pref(idebat, j ! Videatur D. Hieron, epift. ad Pammach. cont, Ü Joann. Ep. Hierof. Esulh Acce(fit denique poft Concilium Nicen um alter Patríarcha Con- jufis t ftantinopolit anu$S , nem pe poft annum Domin ; u i f05, opere, ac favoreIm- peratoris Juftiniani, ac permiffione Roman orum Pontificum , eóquod ao Ü ftantinopolis- fue u ri; quati altera , (ive n Ova Roma; qui proinde fe- - gundtm:a VE ueftio 1T. De «mna):hiai vel Primatu fuccefforis D. Petri, ei ftudio pacis conceffum, poft Romanum Pontificem cundum locum, n editione decreti Gregorianà ad Caput Conftan- ufürpavit, ut pa£et i & in Concil. Later. fub Innoc. III. c. $. & c, Reno- tinopolitang dift. 22. vantes dift. ead. ex Synod. 6. Sed hec de Sedibus Patria.r.chalibus obiter di&a fufficiant. AnTICULUS SEcuNDUS. 4n Pontifex Romanus fit verus Petri Succeffor in Pri- matu totius Ecclefie , & quo jure? Uód D. Pefrus de jure Divino habeat fibi fuccedentem füpre- | mum in Ecclefiaftica gubernatione Monarcham , conftat ex "Q dictis artículo precedenti: an autem hic fit Romanus Ponti- fex inindividuo, controverfia eft tam inter Ortho - uàm Heterodoxos culis agitata. Luthero - Calviniftz pro füa in Apo- multis hucufque fx j ftolicam Romanam Sedem reverentia ( motu fortaffe antilogico extor- tÀ) deferunt quidem Romano Pon tifici Primatum bhonoris, & ordinis inter Sedes Patriarchales ob urbis celebritatem , & antiq ug fidei puri- tatem, fed Primatum monarchice poteftatis , aut füpremz jurisdictio- nis in totam Ecclefiam abfoluté negant, de quo vi de Gerard. confefs. f. le&. Cath. lib. 2. a. 3. c. f. Lutherum in comment. ad Gal. tom. nnus Irenici Catho- Nittenb. fol. 299. & alios , quos citat P. Erberma lici c. -nw ïl Do&ores Catholici, licet in hoc conve niant, quód Roma- g nus Pontifex fit D. Petri Succe ffor non folàm in Primatu honoris, & u rxcedentig, fed & fupremz, & monarchicze poteflatis ín univeríam b Ecclefiam ; in eo tamen multüm diffentiunt, an id competat Romano Pontifici de jure Divino, aut humano , five Ecclefiaftico fundato in po- l fitivis Conciliorum decretis? Parti, jus hum anum quoad hanc localem [ dignitatis eminentiam alleganti, (uffragantur multi Dottores Schol afti- ci, qui bus.preter eos, quos Gerardus loco füpra citato enumerat, no- fa fter P. Alphonfüs de Mendoza celebris apud Hifpanos Theologus, Phi- Yi lippi Il. Regis Hifpaniarum Ele&mofynarius , & Epifcopus Granatenfis n fubícribit , & huic ex parte favere videtur Bellarminus lib. 2. de Rom. fl Pontif. c. 12. ubi ait: Summum Pontificatum, & ejus fucceffionem efle [ uidem de jure Divino, quód autem Romanus Epiícopus, ut talis fit ECcl Petri Succeflor, ex facto P cwi, &Cnon ex prima Chriüïi inftitutione or- D k tum habere. Cum quo ro.Dico dac " dirt TE n Pontifex Romanus frt verus Petri fuccolfor »6. 73 Vificet Y -xo. Dico; Romanus Pontifex , quàtalis , non f Succeffor D. Petri de C. RW' jure: Divino primario , ftve vi-prima infliturionis Chrifl, lene tamen de jure Divino quáfi [ecundario , [Fue ex vi Jecunda erdinationis Chriffi. Fchalibü Probaturgrima pàrs. Si D. Petrus vi pri mz inftitutionis habuiffet in mandatis Sedem Apoftolican Romz affigere, non effet credibile, quod Di- vini ftatuti adeo immemor quinque annis poft paflionem Domini Hie- rofolymis hzfiffet, & illis transactis non Romam, fed Antiochiam ad Cathedram ibidem fundandam perrexitfet ; ibíque feptem annis fediffet , h. antequam Romanas arces vidiffet, Si eni m intereatemporis Antiochiz, aut Hierofolymis füum ultimum diem obitffet, aut productus fuiffet poit pafcha Judeis, uti Herodes intendebat? certé non Epifeopus Romanus, n lr qui nondum in rerum natura exttiit, fedvel Antiochenus, vel ille, quem ht «t Ecclefia eligeret,, effetsummus Pontifex: ergo ex vi primz in(titutionis s Dont liberum fuit Petro , vel nullam determinatam Sedem eliger : €, uti pri- rodoxoi mis: erba infti- quinque annis non elegit, vel quam voluerit : ergo illa v n A* tutionis P4/ce ov, r f €5 meas , licet non ad folum Petrum, fed ad perpetuos u €jus Succeffores extendi intelli gantur , non tàmen determinant pro Suc- N NU ceffore Epifcopüm potiüs Rom anum , quàm Herbipolenfem , vel quem- cunque alium, mie Di I 'umdf& u 11. Ex hoc fluit, quàd fi ftante primá D ET ordinatione, Epifcopus Qu Romanus prz aliis eligeretur ab Ecclefia in Primatem totius Ecclefiz , T ï' y&l effet quidem Romanus Epifc opus in fen(u fpecificativo , non tamen re- duplicativo de jure Divino $ ucceffor D. Petri- Ratio pripig partis eft: Í Cälho' De jure Divino eft , ut primatus Petri derivetur d Ront in:ejüs legitimos Suc- cefiores, cum ipíe conftitutus fu erit füpremus , & perpetuus Paftor vi(i- 0ri5y bilis ovilis Chrifti , p quodin finem mundi vifibiliter eft duraturum: fed Romanus Pontifex in: noftro cafü eflet le gitimus Petri'Succeffor , fup- Romïnü so P pofità fcilicet ele&ione totius Ecclefiz ; ergo de jure Divino in ipfum transfunderetur Primatus , feu füprema poteftas D. Petri, C fl Confirm. Non mag Schüflm is fundatur fucceffio perpetua minifterii Eccle- t fiaftici Epifcoporum , & Paftorum particularium in illis ver bis Joan. 20. j -Sicut me mifit Pater , T ItA €f ego mitto vos. Et Marci 16, Ewzfer docete i omnes gentesy baptizantes eos eic. licét fuerint dire&a ad omnes Apo- g olos; quàm . perpetua fucceflio Pr EM imatüs D. Petriper illa verba imme- diaté ad D. Petrumterminata joa n. 2tf. Pafce overmegds: fed minifterii j gem ) Ecclefiaftici perpetua fucceffio cénfetur effe rl dejure Divinopropter primumg ergo etiam perpetua fücceffio Primatüs e X vi aliorum verborum cenfen- gtio s da eft de jureDivino. Tum fic : atqui licet in verbis inftitutionis mini- fterii XO-DM 74 SOueffio III.De Monachia ,-ve! Primidis jkrc'ejörïrb.ïhtri. ferii Eccleiaftici non determinentur futuri Epifcopi, Parochi &c, qui Apoftolis funt fücceffuri, nulláque eorum in SS. litteris fiat mentio , ni- hilominüs eorum minifterium eft de jure Divino, modó legitimé fint miffi , & debità facultate communiti, ut vel ipfi Neo - Evangelici fateri tenentur , qui ipforum Superintendentium Paítorum,. & Predicantium minifterium in jure Divino fündari non dubitant: ergo quamvis in ver- bis inftitutionis Primatüs , & ejus fucceffionis nulla fuerit fata mentio Romanorum Pontificum , neque magis determinentur hi, quàm alii, nihilominüs eorum fucceffio in Summum Pontificatum erit de jure Di- vino, modó legitimé (int ab Eccle(ia ele&i, & acceptati. Ratio veró: (ecunde partis eft: Si enim de jure Divino eífet Epifcopus Romanus , reduplicativé quà talis , Succeffor D. Petri in Primatum totius Ecclefiz , tunc fequeretur, quàd Ecclefiz non fuiffet liberum, vi primz inftitu- tionis eligere quemcunque Epifcopum in füpremum Monarcham totius Eccle(ix : fed hoc, uti ex dictis conftat, falfum eft: ergo, I2. Probatur fecunzda pars. Traditiones Apoftolice tefte Triden- tino fefs. 4. parem cum Scriptura authoritatem habent, adeóque ad jus Divinum condendum füfficiunt: fed noftra affertio eft de traditione A- poftolicá , ad nos ufque (ine interruptione derivatà: ergo eft de jure Di- vino. Min. prob. ex Epift, 1, S. Clementis D. Petri Succefforis, ubi füam fücceffionem à D. Petro factam hifce verbis defcribit: z4u4re zze Fra- sres, C copfervi iei , quoniam ut edotfas [um ab,eo , qui mifit me , Da- mino , & Magiffro meo ] ESU. Chrifla , dies mortis men inflat s Clemen- * 1em bune Epifcopum. vobis ardino , cuí. foli zaet pradicationis , & dettri- | $& catbedram trado. Quibus verbis Petrus ordinavit, & conftituit Clementem Epifcopum Romanum , & fu& Cathedrz Succeflorem. Ü 13. Dicet forté aliquis cum Amefio, & aliis; -Hanc fücceffionem Romani Epifcopi in Primatum D, Petri fundari tantüm in' fa&to illius , l adeoque non effe de jure Divino. Inepta confequentia! Prz enim faCta, ficuti & verba D. Petri in r ebus doctrinalibus, & ejusiCathe- l h dram concernentibus tanquam oracula ex fpeciali. Spiritüs San&ti affla- tu procedentia funt habenda. .Secsizdó. Quamvis id; quod:fundatur in fa- I &o libero, & voluntario ,non cenfeatur de jure Divino, bené tamen , fi hoc factum prefüpponat Divinam ordinationem , à qua imperetur z It atqui fa&tum D. Petri, quo conftituit D. Clementem Succefforem füum T ertum habuit à przhabità ordinatione Chrift Tone Petri modó citatis: ergo conftituit jus Divin ium.. 1, ut conflat ex verbis Df. Qj d 14« Ex.quo colligitur, noftrum P. Mendozam Fogofüpþxfa cit, con- t , [] e MFR-TE. d Pontifese Romsante fie verus Petri facceffov .efe. 7f Vg clufióné primá malà dixiffe, Harc effz £raditiomem p offolicam de ge. 1to d- uere illarum, quas Apofloli proprid autboritate inflitu, tit) t J'fficiunt ad. condepdum jus Divinum CTH , QU& zos , quia ex dictis conftat, & tefti. ici f moniis SS, PP. fignanter S. Marcelli Pa pz & M. ep. z. ad Ep. Antioch. S, fe Athanafii in fua Apol, », pro fua fuga &c. D. Petrum non authoritate Y proprià, fed juffu ac ordinatione Chrifti S edem Apoftolicam Antiochi4 mentó transtuliffe , & Rome fixiffe: ergo traditi o cui noftra affertio inniti- tur, eft Divina , ore, & facto- D. Petri im ali promulgata, & ufij ue ad rios per uD teftimonia SS,PP. dedu&a, néc non-per continuam fücceffionem Ro- & ; xb b manorum Pontificum in dic um Primatum confirmata, Oramus, 1j. Refp. Idem, Mendo za gratls admiffo, quód D. Petrus ex DE I, & Chrifli ordinatione Pap Ecdtiz, atum alligaverit E pifcopatui Romano, h oc v inlit- tamen non füfficiet ad jus Divinums aliud namque, inquit , eft juffus, & voluntas legislatoris, aliud ftatutum & 1. m t ex, five jus. Ex quo infert, non omnem voluntatem, aut DEI juffum füfficere ad jus Divinum, Sed ! '/"n'a'm Contra. Divina ordinatio, de qua nos in praefenti , non habuit fe TU per modum alicujus fimplicis voluntatis , quz vim legis non fortitur ; u fed per modum imperii,, aut pracepti inv olventis voluntatem efficacem legislatoris: ergo habuit vim le g is aut flatuti, juxta illius definitionem , quà dicitur: Reca ratriogis op. imatio aliquid. fubdiris ,iilun commune faciendum, aut mon f^ prüpter bonum h clendum pre[cribens. 16. Objicit 1. P. Mendoza, .Lex nova nulla hab et alia juris Divini i D nifi moralia, naturalia, articulo S.fidei, & Sacrament C a, ut docet D. Th. quodl. 4. art. 15. fed Epifcopu m Romanum r £ale ?2 femper füturum ( ifti Papam, ad nullum illorum per tnet, ut examinanti conítat: ergo &c, coni Refp. redu&ivé pertinere ad articulos fidei , quatenus eft traditio etth. Divina Apoftolico ore promul e3ata, ceffiant 17. Dices. Quidquid eft de jure Divino etiam ex ftolicze traditionis neceffarib e viDivinz , & Apo- lo jlifs ft fide Divinà credendum: fed Roma. P num Pontificem qu4. Rozzamum (2 mper debere füccedere D. Petro eft de jure Divino per £e: ergo eft de fid €5 confequenter c ontraría fententia eft T hzretica, quod eft ; ontra id, quod füpra-diximus. Refp. C. M, & a d min, t y dico, quod licét fit prohab iliàts Romanum p um Pontificem ut talém debere füccedere D. Petro de jure Divino: hocta- « men nom'eft adeó certum , ut contrarium cenfe npeï roneu atur hereticum, aut er- ( I) ; quia non certó conftat etiam omni modà certitudine morali Chriftum Dominum palam apparuiffe Petro ais » illíque precepiffe , ut Ca- thedfram Apoftolicam Antiochià Romam tra nsferat, quod neceffarium o m, | Gl y crxat, utíit, & cenfeatur preceptum Divinu Quamvis enim Petrus 2 DEO 76 — Quaflio IHJ.De Monarcbia,vel Bzimzmïfucaqyörïxb.'?æi DEO infpirante procul dubio.id-fecerit, hoc tamen ad jus five prece- ptum Divinumnon füfficit, alioquin omnia decreta, & przcepta Eccle- fie , quz DEO etiam infpirante ftatuuntur , de jure Divino effent. Im- mó demus, quód Chriftus Petro claré apparens przcepiffet , ut Sedem fuam Roms collocaret, vel privatà aliquà revelatione ( quod probabi- lius eft ) id ipfi intimáffet, non tamen adhuc conftat , an fub hoc przce- ptum cadat, ut Sedes Apoftolica femper Romz maneat; potuit enim Petro.przcipi, ut illam Romz affigeret , relictà tamen facultate Eccle- Unde cum fiz , ut; quando opus fuerit, illam alió transferre poffit. non conftet de modo , quo id Chriftus juffit, ideo diximus füpra, non effe de fide, Sedem Apoftolicam non poffe alió transferri, & alium E- pifcopum v. g. Herbipolenfem Petrofüccedere. "Verüm licet hoc valde probabile fit, long& tamen probabilius cenfemus, Sedem Apoftolicam de jure Divino ita effe alligatum Romzs , ut alió transferri nequeat, atque adeo folos Romanos Pontifices s £4/ex effe veros D, Petri Succef- Cf fores ex vi fecundariz inftitutionis Chrifti. Quod à pofterioriex eocol- Ui ligitur : quiaurgentiffima motiva, ac rationes hucufque occurrerunt Ko- D manis Pontificibus, quibus prudenter moveri potuiffent , ad Cathedram k D. Petrialió transferendam : cum igitur id non fecerint, fignum eft, illos judicare , fecundüm ordinationem Divinamid fieri nondebere.. . Przzia autem occafio Sedem Pontificiam Romà& ad. alium locum transferendi fuit magna perfecutio Romanorum Pontificum, & aliorum Sacerdotum , 4 quam Imperatores Ethnici continuaverunt per 300. annos , ita quidem , ut quàm primüm audiebant novum Pontificem creatum fuiffe , illum R aut occidi, aut in exilium deportari curárint: sgerrimé enim fere- bant, Romz Sedem Sacerdotii colloeart ; quocirca D. Cyprianus lib. 4. Ep. z. ajebat: ,Quód »multó patientids ef» tolerabilihs ( Imperatores ) 4u- dirent levari adversis [é emulum Principem quàm confitui Rome DEI Sacerdotem. Secunda. erat períecutio Gothorum , qui fzpiüs Romam oc- cupárunt, fpoliárunt , incenderunt , & ità devaftárunt , ut quandoque per aliquod tempus à nullo inhabitaretur, ut refert D. Hieron. in epift. a Principiam de obitu Marcelle , Blonduslib. 2. dec. 1. & lib. 6. decade r. Tertiíà. Longobardi per plures annos Romam diriffimé infelárunt, ut f""—; conftat ex epiftolis D. Gregorii, ,9z47/à. Ipfemet populus Romanus per hi multa tempora ita Pontifices vexavit, ut fepiffimé coacti fuerint ab Ur- fr) be exulare: ut conftat ex epiítolis S. Bernardi tam ad populum Roma- fy num, quàm Imperatorem. "uintà. Romani Pontifices diris perfecu- tionibus agitati per 70. annos relederunt in Civitate Avenionen(i inGal- him. äffexan lia, nunquam tamen Sedem Apofïolicam ab Urbe Romaná fepará runt; ergo t 1 drt. LIT. 4 fapremamán E?:l'e/ïa»zutharimtem, Crjurisdikce. 7T t ergo exiítimárunt de jure Divino ita illam effe annexam Rome * utæliö: lod transferri non poffit. n 18- Obpc 3- V el privilegium Primatüs totius Ecclefix eft locale , jt a vel perfonale, vel mixtum? non primum, alioquin non potuiffet Antio- probztï- chià transferri; non tertium, quia privi[&:,gïum partim locale, partim C ptæ(ö perfonale tantüm competit loco ad vitam determinatz perfonz , atque jit ent adeo Primatus tantüm competeret Rom«a durante vità D, Petri : ergo te Kb eft privilegium mere perfonale , adeoque de jure Divino non eft magis alli- inde cun gatum Romz , quàm Parifiis; confequenter Eccle(iz eft integrum transfer- re Sedem Apoftolt j n vult. " cam quó vult, &eligere Summum Pontificem quem aliu v ypc v Refp. cum Bellarmino lib.2. de Ponti£ c. r2 Hoc privilegium ab ylolion initio ex vi primz inftit&tionis Chrifti fuiffeperfonale, publicum tamen', jeque & non privatum ; id eft, D. Petroprofe , & fuis Succefloribus collatum, iSuc confequenter vi hujus potuiffet illud transferri quocunque placuerit, Ex o e0 00 vi tamen fecund« ordinationis Chriíti , quà Petro juffit fuam Sedem Ro- qnt o« mzimmobiliter affi Romanoannexum. gere , fattum eft privilegium locale , foli Epifcopatui pedom dl p j ARTICULUS TEVRTIUS. gt prdo jf vt 4n [upremam in Ecclefia autboritatem , €3. jurisdithionem * )l Summo Pontifici deferant. anti quiora Concilia Ke* yft " Paires amm &W quimque primorum Ssculorum? us li oes)l $&L ; ob Omgmül Quid Cänciliæ bac i " re flatuant , deciditur. q doque 19, ( Untex H&terod'oxï"s- j i , infenfiffmis Cathedrz Apoftolico - Romana j | -cavdlatoribus , qui eó dementis fuis falffimis, & impudentifii- mis impofturis progreffi fünt, ut afferere non d ubitárint, Boni- ruti; facium III. primim: anno 606, ab. impio Patricida Pho ïmlusPer ca obtinuiffe, ut t äbw Ecclefia Komana diceretur fuprema, & Caput omnium Ecclefiarum: an- ho tea veró potentiam Summi Pontificis & nullo fuiffe cognitam; vel adora- fati tam : fed quàm immeritó , (ine fündamento 5 & omni fpecie veritatis. id spCï r]fl n 6 afferant, manifeíté probant antiquiorum Con ciliorum, quz ipfis quoque v adverfariisin veneratione fünt, canones, .gu*iï primatum: Suromti Poncifi- 3 cis, a 72 ' Quaftio 11. De monnrcbia, vel ?rimwtu Jucceffris D. Petri.- cis , tam claris, difertis , & expreffivis terminis inGnuant, ut nulli du- ff biume z e poffit de eo , nifi forte fn ipfo veritatis meridie cecutire velit. Quod ut fiat evidentius H L 20. Dico. 2dztquiora Concilia qoncoriiter alferunt Romani Pb;zti- cis Primatum. Ya DD. Cath. omnes. Probatur przz ex can. 6. primi Concilii generalis Niceni celebrati contra Arianos füb Sylveftro Papa tefte Euebio in Chron. ) anno Chrifti 524. vel 327. ufque ad annum 330. u vult Bellarminus lib. 1. de Conciliis c. . cui interfuerunt 318. Epifco- i. Hunc canonem ex Archiviis Romanis depromptum recitavit Pa- Íchafinus Epifcopus Sedis Romanz Legatus in Concilio Chalcedonenfi a&. 16. lub his formalibus: Ecc/effa Romana femper babuit Primatum, 457 mos aptiquus perduret im Agypto , vel Lylia , & Pentapoli , ut Alex drinus Epifmpm/ borum omnium babeat pote a'tem » quoniam quidem , d vilis sos eft..—. Epifcopo Romano pa ionibus Con- 1. Dices. Initium hujus canonis non haberi in addit cilii Niceni, que hodie extant, Sed HC at EO m Contra. Licet hoc verum fit, noftro tamen intento nihil derogat , injurià temporis id factum eft, quod initium canonis citati non ampliüs habeatur in editionibus laudati Concilii Niceni, quod quidem miran- dum non eft, cum, a&a illius Concilii admodüm mutilata habeantur , eoquód Arian i exemplaria combufferint, truncaverint & corruperint in Ecclefiis , prafertim Graecanicis.. Quapropter D. Athanafius epift. ad om- nes orthodoxos judicavit, ejus aCta non ex Grzcía , in qua fuit celebra- F tum Concilium , fed ex Archiviis Romanis effe incorrupta petenda. Hinc laudato Pafcha(ino citanti modo füpradi&o proosmium iftius canonis in [ Concilio Chalcedonenfi juxta exemplar Romanum cunckis Patribus au- ( dientibus nemo contradixit ; Quinimoó , Judices auditis verbis canonisea- dem a&tione 16. palam edixére: Perpendimus omnem Primatum, : hono. f rempracipuum fecundüm canones antiqua Roma DEO amantiffimo Archi- Fp i[copo confervari. Accedit : quód tefte Alano Copo in primo dialogo : qu iidam Dionyfius Abbas ante plures quàm mille annos eodem modo ex ( rxco dictum canonem verterit. Deinde, eti gratis daremus, il! ud initium fuiffe fuppofitidum, ex b li ultimis tamen verbis fxpe laudati canonis Primatus Summi Pontificis aper- tiffime colligitur. —Quosiamquidem ,c* Romano Fpifcopo parilis eff moss li l Qu id eft , quoniam antehac Romanus Epifcopus Alexandrino Epifcopo con- ceffit, ut prxeffet Lybie, ZEgypto, & Pentapoli, idem ipíi nos elargi- 0 el. U?g( mur. Et hanc expoütioncm tradunt Nicolaus I, in epift. ad Micha €o ^ ; ;A'r't. i Jn /;Wmäm in Eceleffa ;ote/latem, 6-jur;':diäï.. uT Jl d- Leo I ad Marcianum Auguflum, & alii, Ex quo colligitur ; Concilium d Nicenum in defignando di(tri&u jurisdi&ionis Patriarchatàs Alexan- drini, fe conformáffe confuetudini , & antique conceífioni Summi Pon- ; D tificis tanquam regulz , atque adeo agnovifle ejus poteftatem non folüm ; r fuper alios Patriarchas , fed etiam univerfam Ecclefiam. o Dyi Hinc ctiam manifeftum eft, ex his verbis peffimé intuliffe Gerhar- 17 320 dum confefs, cath. lib. 2,a.3.c. y. alios Patriarchas, & Metropolitanos Bpifco cozquari Romano Epifcopo per di&tum canonem , & ejus jurisdictionem x P. coar&ari ad fuburbanas Ecclefias , five ad fex dicecefes Romee vicinio- res. edone Nam 1750 falfum eft, Concilium aliquid ftatuiffe circa jurisdi- iil &ionem Romani Pontificis, hec enim à DEO ; & non hominibus eft, fed potiüs in aliis di d- Íponendis fe accomodáffe ejus forme Regiminis. 2dó. Verba Concilii boc modo explicata redderent hunc fen(üm: t'liff/hd' Quoniam Romanus Epifcopus füburbanis Dioecefi bus przeeft, praéfit & Alexandrinus ZEgypto, Lybic, & Pentapoli, tribus ampliffimis Pro- gs( Cot vinciis , qui fenfus irrationabilis, & ineptus e ft, cum in eo nulla fit coníecutionis rationabilis connexio. agl Przterea , Primatum Romani 39. di&i Conciliiex codice Pontificis egregié confirmat canon Arabicoin latinum traductus ex Bibliotheca : Marcel!i n. 44: qui ita fe habet : Qu Sederz tenet. Roma, .3b€,7nfll1: ! Caput eff , e Princeps omnium Patriarcharum » quandoquidem spfe eff primus. ficuti yper:hf l Petrus, cui data efh. poteflas in u omnes Principes Chriffianos ,. ef- omnes populos eorum ut. qui fit Ficarius Chrifli Domini L fuper cuntios populos , p D € cuntfam Ecclefiam Chriffianam « C quicunque e ontradixerit » 4 $ynado excommtunicetur. Cui omnino. conformis eft textus Chald. aicus dickt ænonïsü yipus Concilii ; quem an ao 160f. ex Augomala Indiz orientalis Francifcus Roz Epifcopus in Lufitaniam mifit , ;poni? qui latiné ita fonat: 7 cujus Prin- " cipatus Roma eft , Petro Jimilis , autboritate par , Patriarcharum omnium Dominatum c Principatum ebtinet : Euic fautiiapi f quis repuezaverit , 1] d[?lo C obfiflere. aufas fuerit , fj od Cumigitur tot Grzci Epi totis Synodi decreto. anathemati fubjiciatur. fcopi Artani, a&a Concilii Nicxni conati (int extinguere, depravare, aut mutilare, faci ic10m; linguis in fü a integritate con(ervari, liàs potuerunt in peregrinis hibenda eft. quibus proinde indubia fides ad-- dcst" His omnibus accedit fi 10 irrefra gabili judicio S, Julius I. j fm qui ep. adorient. Epifc. t9. Caput Niceni Concili iper hzc verba producit : j po q Omnes Epiféopi in eravieribus caufis liberé Apoffolicam appellegt Sedem , 05 d n A e $ 1471 , cupus. difpo[itioni ommes sua- yio 4!que ad eaui quafi ad matrefn conf [e jeres $o Sueffio . De. Monarchia,uel Primatu fuctej]oris D. Petri. [?'e: Eccle, fiaflicas caufas , &b "Epifcoporum. judicia, antiqua. Aptflolorims, P eorumque succefforum , atque canonum Mutbaritas rquwwvit.þ Similia habet cap. 19, & feqq. 22. Dices. Hos canones hodie in Concilio Nicxno non inveniri, & ideo non fuiffe agnitos à PP, Concili i Carthaginenfis V1. cui S. P. Au- 217. Epifcopis. Cum enim Epifcopi Romani So- guítinus interfuit cum zimus , Bonifacius , & C zleftinus miffis Legatis Fauftino , Pofentino , & duobus Ecclefie Romang Presbyteris in dicto Concilio contenderent, .decreto C oncilii Niczni ftatutum 'fuiffe, quód. Epifcoporum. omnium cauf ad Romang 'Sedis |.cognitionem pertinerent, ibi Patres Concilü erlu(tratis originalibus, quz hiabebantur ex Archiviis Ecclefiarum Ale- xandrinz , & Conftantinopolitanz refponderunt quadam epift. Synd. que habetur tom. I. concil. pag. 308. per hzc verba: Presbyterorum &i fequentium. Clericorum . impraba - effugia , ficuti.1d. dignum quoque , £ ? repellat Santlitas tua , — quia - cb nulá Patrum . deffuitione bhac ; Ecclefie derogatum eft Africana , €* decreta. Nicana-feve inferioris gra- ds Clericos s five-ipfos Epifcopes fu is Metropolitanis aperti pme commi- fici videntur dedifie repulfam, Bä erünt. Quibus verbis Romano Ponti & Statutum Concilii. Niceni ab ipfo allegatum non agn oviffe. Sed 'I Gontra. Etiamfi ifti canones hodie non extent, certum tamen eft, olim extitiffe ; tum quia Pontifex S. Julius (ub gravi juramento teíta- [ o Romane Sedis haberi, i démque teftantur S, Marcus [/ tur , illos in fcrini Papa, Felix IL Pel agius I. Innocentius I. Leo Magnus &c. 'Tum etiam, Ü uia licet ifti canonesnon reperiantur inter 20. canones, quos Rufinus P. fuiffe exiftimantà diéto Concilio, W lib, ro. Hift. e. 6. & alii (ancitostantüm W certum tamene ftplures illius fuiffe, utvariis teftimoniis demonftrat San- 7. pag. 291.ubi oftendit illos fuiffe 7o. D derus de vifib: Monarch. Ecclef. lib. i ex epiftola Ath anafii, & /Egyptiorum ad Marcum Papam petentium ab eo H n api tula Nicena: Synodi, quz ad S. Sylveftrum fuerunt miffa, æptuagïnta [ x eoquód exem plaria Alexandriz fuerint ab Arianis vel combufta , vel cor- l rupta. Quod etiam variis exemplis probat Bellarminus lib. 2. de Rom. Pont,c.2;. Quapropter Patres Concilii Carthaginenfis VI. cum in ex- 3j emplaribus corruptis , que Alexandrià. & Conítantinopoli ad ip fos fue- tant miffa, non inveniffent di&tos canones, impedire cupiebant Epifco- D Hij porum appellationes ad Sedem Apoftolicam , judicantes eas füis Conci- lüs non expedire, id tamen non definientes ( uti definire abíoluté nog ma, Áq, ppel. poruerunt ) fed Summum Ponciügcm rogantes, ne faciles aures a anti- Q] f Art.l. n fpremam in Ecclefía aut/aorz'mn-m,ö- jurisdicl.ebc $4 h, lantibus przbeat, Vide Bellarm.loc. cit. ubi probabile etiam judicat à laudatis Pontificibus , & aliis veteribus citatum fuife Concilium Nicz- Siml ! num locis allegatis, & fzpealibi pro Sardicen(ï-, in quo ifti canones ex- jnvent prefsé reperiuntur. - a i 23. Quidquid fitde h & c re, manifefliffimum eft, Concilium Nicz. $DÀ nani o num agnovifie Primatum & fupremam poteflatem Romani Pontificis ex eo, quód ejus Legati Hofius Epifcopus Cordubenfis in Hifpania, Vi&or , tíno, erent, & Vincentius fimplices Presbyteri komani ante Alexandrinum, & An- tiochenum Patriarchas Concilio füb (cripferint , quoniam partes Sylveftri ortium Papz fuppleverunt, quod ne Condl quaquam Gr&ci, Arabes, ZEgyptii , Pálz- ftini &c. paffi fuiffent, (i Rornani Pontificis Primatum , & prerogativas yun dl* non admi(iffent, & agnovitfent. j n Simplices enim Presbyteri , . quoties Vices aliorum Patriarcharum, Arc hi- Epifcoporum , aut Epifcoporum j in Conciliis agunt , nonai(i poft omnes Epifcopos fübícribere folent. | iij Denique Patres dicti Concilii decretorum. füorum contirmationem as j M Sylveltro tanquam à Capite, & Judice humillimé petiérunt, ut habetur fii f" in quadam epiítola deprompta ex antiqua Colonienfium Przdicatorüm 23 2 gv Bibliotheca, cujus exemplar vide apud Cornezum P. . fui Ariftotelis rc- Xïïn divivi de Primatu Papz. Quod nullatenus feci ffent , ni(i i 'R i 'poteftatem füpra Concilia , & Ecclefiam univer pfius fupremam ,W fam agnoviffent, u 24. Prob. 2. ex Concilio Romano fü b eodem Sylveftro can. 50. ita yo loquente : Nermo judicabit primam Sedem , quoniam omnes Sedes Apri- n s u ma Sede juflitiam defiderant temperari 5 neque ab Augu[fo , ueque ab omni :umemmu Clero , neque à Regibus , neque à populo Judex. judicabitur. ' Et huic ca. j j noni fübfcripferunt 284. Epifcopi, 45. Presbyteri, s. Diaconi, & duo fe. 3. (ond quentes ( id eft Acolythi) unà cum Aug ufto Conftantino, & Matre ejus Yi Helena. Idem fuit definitum in alia Sy nodo Romana füb Sixto II. c, ; . * Ulæ j & in altero Concilio Romano füb Adriano II. item in Concilio Sinueía- yriuma " no ubi habetur: Prima Sedes à uemiue judicabitur : fi ergo Summus um Pontifexà nemine morcalium judicari poteít, fupra omnes jurisdi&tio- «dot nem , & poteltatem habeat , neceffe eít . j * hOU 25. Prob. ;. ex QConcilio. Sardicenfi füb S. Julio L. Anno p [ 3;51. tempore Conftantit Imperatoris celebrat O. Epiícopi ex 36. Pr Cui. interfuére 576. p fgs ^ ovinciis totius orbis congregati, - fcilicet ex Rom4a, ENKW Hifpanià , Gallià, Italià, Campani, Panno- a u Calabrià , Africà, Sardinià , js U nià, Myfià , Dacià, Dardanià, Dac ià inferiori, Macedonit, Theffali4 , (gu Achajà , Epiro, Thracià, Rhodo P e, Afià, Carià , Bithynià, Hellefpon- uresaP to, Phrygid, Pixiqiä, Cappadoci d. Pontp ; Phrygià minori, Cilicià, ho Pamphi- $2 "Quaftio 1. De Monarchia. , vel Primatu faccefforis D. Petr s. : Pamphiliá , Lydià, Infülis Cycladum, ZEgypto, Thebaide, Lybià, Ga- latià, Paleftiná, & Arabià , ut conftat ex litteris Synodicis, & D. Atha- nafio in principio 2dz Apologie , & D. Hilariolib. de Synodis adverf, Arianos, In hoc ergo Concilio can. 4. Ofius Epifcopus dixit: Qwod ff Alz- quis Epifcopus adjudicatus fuerit im aliquá re, m putat. fe bonam can- am babere, ut iterum judicium venovetur , ff vobis placet , $. Petri Apa- floli memoriam bonoremus , ut Cribatur vvel ab bis , qui examinaverunt , vel etiam ab alis Epi/äapz'f, qui im propinquo morantur , Remanao Epi- fcopo. Et i judicaverit , renovandum e[je judicium, renovetur , Ó det ]udices 5 i autem probaverit talem caufam , vel mon vefricemtur , qua aiía funt , qua decreverit Romanus Pontifex , confrmata erumt z f erg omnibus placet , flatuatur. Synedus. ve[pondit : placet. — Videatur etiam can, j. & 7. ejusdem Concilii, ex quibus liquidó patebit, poffe appel- lari ex toto orbe ad Romanum Pontificem , & ab illius fententia nullamm dari appellationem , quod fignum manifeftiffimum eft fupreme pOFeRa- tis in omnes mortales. , j i 26. Prob. 4. ex Concilio II. generali Conftantinopoli celebrato füb Damaío Papa contra Macedonium Anno Domini 383. cui interfuerunt $0. Epifcopi, Hi( ut docet epiftola Epifcoporum Orientalium apud Theo- doretum lib, $. c. 8. ) cum priüs fuiffent à Romano Pontifice Damafo Conftantinopolim convocati, & dceín litteras accepiffent ab eodem , & i Concilio Epifcoporum Occidentalium Roms congregato, ut Romam ) accederent, ob difficultates tam longi itineris fe fübmilffifimé excufi- I runt, recognofcentes tamen cum debità reverentià convocationem Sum- mi Pontificis ut juftam, & legitimam: atqui precipnuus actus monar- E chice poteftatis eft. convocare ad Concilium Patriarchas, Primates, D Archi - Epifcopos, Epifcopos &c. ergo Patres di&i Concilii per fuas, ! &in füis litteris agnoverunt in Summo Pontifice Damalo füpremam au- thoritatem, & poteftatem in univerfam Ecclefiam. li Y 27.Dices. Epifcopi Orientales in citatis litteris expre(se dicunt : Ze- cerfefli mos per Imperatoris litteras : ergo non Summus Pontifex , fed Im- h pgra tor poteftatem habet Concilium generale indicendi, & convocandi. Refp. N. confeq. Verba enim didiv epiftol inferta non denotant ^ oteftatem fupremam convocandi Concilia ineffe Romanorum Impera- [ tori, ut infra part. 2, latiüs oftendetur, fed infinuant antiquum illam mo- 86 rem , quo Romanus Pontifex , volens convocare Concilium, fcribebat m , quatenus illius intentum executioni man- priüs Imperatori eum rogans (f Qarc a h At IHI. d /itpr:mäxw 1 Ecclefa poteffatem, eb jurisdicl.ebe. $ N dare dignaretur, & falvum condu&um , feu tranfitum liberum cuncis N Epifcopis Concilium accedentibus impertiretur, ut fic Czfareo brachio Ec- atf clefiaftice poteftati adjun&o efficacior, & fecurior effet convocatio, Et niji hoc patet ex verbis fequentibus: A4azdaro litterarum fuperiori anno À 4 veffra reverentia ad Imperatorem Theodoftum milfarum ec. — Ex hoc fri Af»' evidentius eft ex eo , quód Patres hujas Concilii confirmationem petié- tTl rint à Romano Pontifice his verbis: Quilus vebus tanquam leaitim?, "J €& fecundüm canoues con[Htutis, obfecramus vefiram revereutiam, ut congratuletur e?c. . ldcirco 3 Damafo Pontifice Concilium fuiffe confir- t dt m2atum, refert Phocius Patriarcha de feptem Conciliis Oecumenicis. T ^ Quomodó autem confirmationem attorum Concilii à Summo Pontifice j " petiiflent, nl íuammam , & abíolutam pote(t atem Concilia convocandi, ür n & confirmandi in Papa fufpexiflent, p y- fea " 28. Dices. Idem Conocilium Conftantinopolit. can. y. €quáffe Pa- H nilum triarcham Conftantinopolitanum Romano Pontifici: nam fexta Syno- ] polö i dus can. 6. dicit , fe renovare conftitutionem fecunde, & quarte Syno- di, quá Epifcopo Conftantin opolitano paria privilegia cum Romano tri- OW) ( büuntur fequentibus verbis: Rezovazfes Jantti Conffantinopolitani de- vefurut ercta Conrilii , definimus , ut Conffantinop " olitana Sedes equalia privilegia, 7 ) & in Eccle Qu T t antiqua Roma babet , accipiar frafficis eque ac illa Wagnifr- d cetur vegottis: fed bac fecunda poft * M illam exiflens , prins quàm Alexan- y drina ácdes numceretur: ergo juxta decreta horum Con ciliorum Epifco- dU pus Romanus non eít major tanus. is authoritatis, quàm Conttantinopoli- j at g Refp. 77:0. N, in primo Concilio Confta ntinopolitano zqualia jura, lus ac privilegia fuiffe conceffa Epifco po Conílantinopolitano ac Romano. Primlm) 5 Nam can. 6, ita ftatuit: Couflantinopa Jtane civitatis E jfc [ du [ Primatás bouorem pofl Rem df bua lmäerq Roma 2dk, N. edam fexta 24412 E[J Copum , propterea quód fit. aova r emam j m Synodu m gquàáfle Patriarcham Conftan-: tinopolitanum Romano Po ntifici : [-/f tum quia citata verba aliter referun- jcurt tur c. Rezovaztes dift. 22, Rezou, ( Edl! ptes. [antti Couflantinapolitani decres fa Concilii , petimus , nt p nf'aptinopolitana. Sedes ffonilia - 0[]!'06'*"1 ] que [uperior Roma /M/zet, P;*iwilegia * T acrz'lo-iat » VOR Tamen in Ecclefraffici sude magaificetur , ut a, 'Tüm, 5 rebus per- " Impüïi' gis conformia textui ereco, no etiamíi demus, prior a verba effe ma- m Summi Pontificis n tamen adeo przjudicant Primatui UHU J E ut indicant illa verba . f d iffems ; Si Sedes Co 4ed bec [ecunda poff. illam ex- 9? nítantinopolitan femp er manebat fecunda poft Ro- tjon! L manam, $4 uafHio 1. De Mmarckia , vel Primatu /»lccäri: B P?tri. manam, quomodó igitur potuit effe illi zequalis? velfi ita effet, pofito, n ut ajunt, & non conceffo, voluerunt greci folüm ( infinuante glofsá in * t c. Removantes) ut Couflantimopolitauus Epi[copus i dem juris babeat im Juis fabditis, quod Papa in [uis , id eff,cuntlis fidelibus. — 'Tum denique: licet ingenué fateamur ambitum Anatolii Epifcopi Conftantinopolitani €ó deveniffe, ut non folüm f& przpofuerit Patriarchis Alexandrino, & Antiocheno, qui per canones Concilii Niceni immediaté poftRomanum fuo ordine fequebantur, fed etiam Romano Pontifici &quaverit, immó uamvis utrumque fuübreptitié , & illicité obtinuerit in . dicto Concilio Chalcedon,a&. 16. can. 28. ut fatetur Surius tom. 2. in concil. Chalced. li pag.206. Baronius anno 45 1. n. 136. & alii. Hic tamen canon fuit ex fe ] plané irritus, & temerarius, quia abfentibus Legatis Summi Pontificis W fuit conditus , ita teftatur Jódocus Coccius tom. 1. Thef, lib, 7. act. 6. ( Graci , inquit, iz Chalcedonenff Copcilio acf. 16, ab(entibus. Legatis Ra- l manis deffmiunt , Conflantinopolitanum Epifcopum ita [ecundum à Romano f effe debere, ut tamen babeat aqualia privilegia. Poftea autem dicti [ Legati illius canonis confcii fa&i, publicé reclamárunt, ut conítat ex l epiftol. ;1. Leonis Papx ad dictum Anatolium, ubi inter alia habetur: fs lude enim Fratres moflri , ab Apoffolicá fede directi, qui vice med fyna- W l de prafidebaut , probabiliter , atque conflanter illicitis aufibus obfGiterumt , j aperte veclamantes , ne. contra [latuta Nicena . fynodi pre[unptio veprava (l zovitatis aJZtrgere't : nec potefl de earum contradictiane dubitari , de qui- bus. in epiflola tua. conquereris, quód. conatibus tuis voluerint. obviare. I Et ipfemet Leo caffavit, & omnino annullavit dictum canonem , ut in- «E fra ex eadem . epiftola conftat: Urde, ait, £ ebaritas mom quarit Tif propria, quamtum peccat , qui concupi[ett. aliena ? & quibus valo , ut te V At prorfien abfiineas, Et epift. 5;. ad Pulcheriam Auguftam habet; Cez- f feufianes veró Epifcoporum , fantforum canonum apud Nicenam fynodum h conditorum vegulis repugzantes unità . mobifcum "veflra fidei pietate, in t irritum mittimus , ef authoritate B. Petri. Apoffoli generali prorfus de- ylfm finitione caffamus. Cum autem Anatolius admonitionibus, & caffa- Ql tionibus Leonis non acquieviffet , nec ejus litteris dediffet refponforias , 4 fuggeffit Leo Marciano Imperatori( ut videre eft epift. p z. ad Marcia- num Auguftum ) quatenus dignaretur pro Ecclefiz pace injuífta Anatolii M A molimina reprimere, quod & Imperator benigniffimé preftitit, editá etiam defuper lege, cujus fragmentum in Cod. L. r2. deSacrof. Ecclef. J te pce- ho?ie legitur. "Tandem veró ipfe Anatolius agnità füà temerita FT nitens lh Art. T. A2 Pontifex Romanus fftverus Petr'ifucceþr »6. 8y yiito, nitens faz protenfioni ceffit, ut patet ex -cpïft. Leonis ad Anat. in qua in- n ter alia ficfcribit: $e4 grazum mihi , Frater chariffeme , && quod dilectio aeiti zua profitetur [ibi difblicere , quod tumc etiam placere mon debuit , fuffcit J . 4 n aratia commupis vegrejjum. profe[fro dilettiouis tua, & atteffatio Prin- yoll: riao, i cip 5 Chrifiant, — Nec videtur tardacorrettio, cui tam venerabilis affer- tor acceffit ec. — Ecce totius negotii tra&tus, ecce pretenfi Primatüs Irianua imm) fippreffio, ac ceffio. Unde ifte píeudo- canon in multis tum grecis, tum latinis exemplaribus non reperitur. onclo 29. Probatur j. Ex tertio Oecumenico , & generali Concilio , quod bied. if fuit celebratum anno 434. füb Cocleftino Papa, & Theodofio juniore Im- peratore contra Neftorium. Hujus Concilii PP. affirmant palam, fe us j 2&. 6- urgeri ad damnandum, & deponendum Neftorium mandato litterarum Coeleftini Papz tom, 2. concil. c. 10. & apud Evagrium lib, r. hift, c. 4. ;sti! l Item Firmus Cefàrez Cappad. Epifcopus c. ;. di&ti Concilii fatetur , cau- 77 fam Neftorii judicandam effe juxta przfcriptum Coeleftini Pape. Cui ac- j didi cedit Philippus Presbyter, Apoftolice Sedis Legatus, qui Beatiffimum (icex h Papam Cocleftinum titulo fupremi Capitis honorat. Ethocmagis con- N firmat epift. Synod. ad eundem Ceeleflinum , qux habetur tom. 1. concil. mc3 f:** inq uà aitSynodus fe caufam Joannis Patriarchz Antiocheni (.qui Cyril- lum Alexandrinum, & Memnonem Ephefiorum Epifcopum in Synodo fimh, 3o. Epifcoporum depofuerat ) quoniam dubia erat ,non fuiíle :fxufäng judi- j care , fed judicio ipfius Cacleftini refervAffe, u 30. Probatur 6. Ex quarto Concilio generali, quod eft Chalcedo- at nenfe, fuitq; celebratum ann. Domini 4 ;4. füb Leone T. contraDiofcorum , i, yur & Eutychianos, cui dicuntur interfuifíe 630. Episcopi, In hujus a&tione prima recenfentur Patres, qui Chalcedonem venerant, & ante omnes Pa- 9[0, g!l! triarchas, Archi-Epifcopos, & Epifcopos numerantur non modó Pa- t o fchafinus , & Lucentius Epifcopi, verüm & Bonifacius Presbyter , eoquód locum Romani Pontificis tanquam Legati occuparent. Poftrecenfita Pa- | /Wäum vlb l trum nominaftatimincipit: Pafcbafgus Reverendiffomus Epi[copus , && Vicarius Sedis Apoffolice , cum in medio unà cum his Firis ReverendilTemis r & r Collegis fuis fletiffet. , dixit : Beatiffemi atque. Apoffalici Viri Papa Urbis ,Onü)l'i«'fsl Romas qua-efh Caput omnium Ecclefiarum , pracepta babemus pre mani- j ao bus , quibus precipere dignatus eff ejus Apoffolus , ut Dio[corus Alexandri- T norum . Epi[copus mon [edeat im Concilio, Jed. audiendus intromittatur , edlïï wuod nos obfer v4re neceffe eff, Et Lucentius Collega ipfius addidit : [ fl 4a- a Quia cmn perfónam judicandi non /Jziöeret, præümpjt? C Synodum. ( 2 fi f 86 — Eueffio 1. De Manzrabia,r-ve—l Pr)'mam Jeeccefforis D. Perri. fws ef facere [rne. authoritate. Sedis -Ape[lolics , quod nunquam limz'ä, l nunquam facium ef. . Quibus verbis ne unus quidem ex omnibus con- tradixit. Quinimmó a&t. 2. le&is Leonis Papz litteris, omnes Epifcopi f unà fimul acclamárunt. dicentes: Hec Paftrum ffdes , Hac. Apoffolorum f fides: ffeut. Leo , ita credimus, . En| quam infignem venerationem exhi. buerint authoritati Romani Pontificis laudati Concilii Patres, Eadem actione 2. Anatolius Patriarcha Conftantinopolitanus afferit, omnia acta pfeudo - Synodi Epbe(inz II. ( in qua Diofcorus aufus eftjudicare,, & ex- communicare Romanum Pontificem Leonem ) effe irrita , excepto eo, quod Leo Pontifex ratum effe jufferat. Poftquam veró impios aufus j & magnam temeritatem Diofcori in relatione ad Leonem Papam Patres li fiepe di&ti Concilii exaggeráflent, aCtione 3. procefferunt ad damnationem b ejusdem, eam ob cauíam przcipué , quód in primam Sedem fententiam me ferre prefümpfifet, rogatus itaque Pafchafinus à Concilio, ut fen- li tentiam latam in Dioícorum nomine Leonis Papge pronuntiaret , [ s f petitioni eorum annuit his verbis: Jamdffgmus ac Peatifimts Papa , Caput univer[alis Ecclefie Leo, per nos w Legatas , fanéf 4 Symodo confen- mï'u tiente , Petri. Apofloli praditus dignitate, qui Ecclefta fundamentum , ci W *n Petra. fidel, & caleflis Regni Janitor numcupatur » Epifcopali disnitate Dio[corum nudavit , & ab omni Sacerdotali opere fecit extorrem. — Huic h fententiz , & totius Concilii calculo decrete, &approbatz ante omnes [/ fubícripferunt Legati Summi Pontificis, deinde fuo ordine Anatolius I Conftantinopolitanus , Maximus Antiochenus &c. qàod fané non tulif- C&rz/ fent tam eximii, ac illuftres Patriarche, & Archi - Epifcopi , nifi Eccle- Pufrg fie Romans Primatum ac füpremam jurisdictionem habuiffent cordi , & venerationi. Denique.a&. r6. in relatione. Synodi ad Leonem Papam [ [ circa.finem humillimeé petunt fua decreta ab ipfo at Capice confirmari. * ': 7) l Ediffere modó , quid queío ampliüs requiritur, ut Synodus ( halcedo- nenfis agnofceret Romani Pontificis monarchicam poteftatem, & Pri- h L matum in univerfam Ecclefiam ? t füürg 31, Deinde in Concilio Conftantinopolitano II. quod communiter vocatur quinta 5ynodus, causà Antimi congregato circa annum j53. [5 Tünt Menas Patriarcha Conftantinopolitanus Concilii. Przfes nomine om- nium Patrum ita loquitur a&t.4. Nos Apoffolicam Sedeim fe quimur , ci» obedi- dInn vaus,et ipffus communicatores communicateres b Abemus, c& corzdemzatq: ab rrf,/m ipfa, C nos condemnamus. Confirmat id Concilium II. Nicenum, quod eft Ffl/,;gj Íeptima Synodus generalis celebrata circa annum Domini 781. füb A- 'driaxno*'Papa, cui interfuére Epifcopi 250. in qua recipitur, & a ppro- T !i batuz i — Mrt. THI. n /uprm?zm ?n äcc!e/;'»-;mt/aorimtem, e jüïi!di&.df'&'. 87 » lt batur Epiftola Adriani Papz ad Tharafium , in qua Sedes Romana ut Pri- bus matum per totum orbem terrarum obtinens, & Caput omnium Eccle- o ;C'lï- fiarum przc.nizatur. Similia habet Concilium Lateraneníe anno 12I N ifum fub Innocentio III. & Friderico II. Imperatore celebratum , cui interfue- em ett. runt Latini, & Greci (imul ad numerum Patrum 1293, ex quibus erant Tats oniaadt Epifcopi 475. in ejus capite quinto fequentia verba leguntur: Romaua Ecclefia difponemte Domtmo fuper amues alias-ordiparia poteflatis abtiaet , Ka Princibatum , utpote Mater univer[orum Ghrifl fidelium , € Magiffra. Q €), 32. Nec minüs claré & expreíse Pri s aufus, màtum Papie adftruit Concilium Lugdunenfe generale füb Gre gorio X. anno Domini 1274. tempore Ru- mDans dolphi L. Imperatoris , cui int vitiontt erfuerunt ex Latinis, & Grzcis mille feré atres , ex quibus Epifcopi foo. erant. ' Hujus a&a ex majori parte ha- ntentit ut f bentur in 6, decretalium cap. ubi periculum. in quo intitulatur Roma- nus Pontifex Vicarius Chrifti , Succeffor Petri, Re&or univeríalis Ec- ntiarit, clefiz , Gregis Dominici Dire &or. f fyfffui 33. Idem demum teftatur , immó definit Concilium generale Flo. co.:z;cn-: Tentinum congregatum tem pore Eugenii IV. & Alberti l. Imperatoris an- T no Domini 14 39. cui fübfícripsére rar. ante fübfcriptionem diíceffer Patres preter alios multos , qui a'igmr:u ant , in quo grecis , & latinis confentienti- bus ita ftatuitur: Deffzi;uu, , i 5 faeram Apoflolicam Sedem , ei» Romamuum (t Onmö Pontificem in univer[um or bem teneye primatum , e& ipfums Pontifícem iidls Romanswm . Succefforem efe B. Petri Principis Apoffolorum , & verum qon Chriflá Ficarum , totid Ó^ que Eccleffa Caput , € onsium Chriffianorum nili i Patremy, ac Direcforem extiflere , cordl L C ipfi im B. Petro paftendi, resendi ; € guberaandi univerfalem Eccl u e[fram à Domino noffra ] ESU Chriffo ple- sam peteflatem traditam e[fe. yn 34. Concilio Florentino (üffra Ji DX gantur alia pluríima Concilía gene- ralia, quibus non interfuerunt Gr *ci, quz definiunt, & fide Divina D d €redendum decernunt, Romanam Ecclefiam Caput effe , Principem, & f füpremam omnium in toto orbe exiftentium, Primó in Conftantienfi m W celebrato annotg14. füb Joann u fl e XXIIL & Martino V. cui interfue- runt Patres feré mille, ex quibu s erant Epifcopiultra trecentos Sefs. g. jne ( damnatur ifte articulus ]oannis ) NViccleff: Noz eff de peceffitate falutis ( credere Romanam Erelef, 1am effe WWW'L 4ecuzdo in Concilio Lü fupremam -Anter omnes - alias Ecclefjas. ild gdunenfi I tempore Innocentii IV] & Friderici D q II Imperatoris anno 1 245. celeb ; l ) rato, cujus decreta . quzdam extant in 6. e 0^. C. x, ubi hec tria ftatua ntur: 1770 Quód Dominus afcenfürus in g o pl caclum TTR 88 Quaflio III.De Monarehia ,vel Primatu fuccefforis D. Petri. ccelum poft refüurreCtionem , ne Ecclefiam fine Paítore relinqueret , ip- f P fius curam D. Petro Apoítolo commiferit, ut fuà ftabilitate fidei cate- ros in Religione firmaret. 2d). Quód Pontifex Romanus fit. Apoftoli ejusdem legitimus Succeffor. —;770. Quód ipfe teneat locum Redempto- ris interris. Hec omnia tanquam certa & fide Divinà credenda füppo- ä nit noviffimé celebratum Concilium Tridentinum, dum fefs, 14. c. 7 fequentiaftatuit: Uzde merito Pontifces Maximi , qui fapremá pezeffate fibi im uxiver[a. Ecclefra traditá cau[as. aliquas graviores [uo poterunt peculiari judicio re[ervare. [ $. IL. Al Quid de fuprema in Fcclefia jizrisdz'fiiane Summi Pontificis [ Patres quinque primarum Seculorum judicent , difaviritur. fl Uód res ex fe certa, & indubia non egeat probatione, dogma d ; eft uti tritum, ita ab omnibus íano judicio inflructis com- Yi 3 iO muniffimé receptum ; proinde meritó difpendii laboris effemus E ai'guendi, dum pro ftabiliendà fupremà in Ecclefia jurisdi&tione Summi Pontificis laboriofam- San&orum Patrum quinque primorum Szculo- rum dedu&ionem ob oculos ponere fatagimus. Si enim, uti ex prz- 4l cedentibus in propatulo eft, illa Patribus in Conciliis generalibus , ubi li Spiritus San&us , Spiritus veritatis, Spiritus faplentiz in medio eorum, h fuit unanimi calculo afferta , ad quid defervient ulteriora probationis argumenta ? verüm uti juxta commune illud proloquium , non uno A i&u dejicitur quercus , ita nec uno fundamento proflernitur , & diffipa- Ts tur hxrefis: quare ut in prefenti etiam controverfia polemica hocce fe- (ijj culo multis effugiis , falfitatibus , perver(is cavillis, & injuftis vexis ob- Tly noxia, & à modernis Janfeniftis inaniffimis commentis in dubium revo- m cata veritas clariüs elucefcat, & dilucidiàs pateat, confultum judica- vimus, fi teftimonia SS. PP. quinque primorum Sseculorum adducere- W l mus in medium , ut fic adverfarii propriis armis exagitati, eó liberiüs palmam cedant, quó efficaciüs fe per eos convictos, & de falátate fui dli : ? dogmatis notatos confpicient. Quapropter * * )6. Dico. Patres quiuque primorum Seculorum jitp/remam £m Ec- Mi AUj clefra jurisdiciioueym Summo Pontifici umamimiter deferunt. — 1ta Cath, DD,. omnes. Probatur hec Conclufio per difcurfum in quinque prima h, Sxcula. In primo Szculo floruére S, Anacletus Grecus S. Clementis fT Succef. ( " Á ! ; ;g;;. n.42 þ;piemäm p Ecclefía patehzem, e juri:dfä. ( .9 wl Succeffor, S.Ignatius Antiochenus Martyr. Primus in füis epiftolis d adeo claris , difertis, & indubiis verbis Primatum Summi Pontificis affe- Ag:?:ll' rit, ut nec minimi dubii locus remaneat. In prima epiftola Romanam edum Sedem velut /upremam controverfrarum arbitram, ad quam omues dif- dl fíciliores cau[a jure appellationis pertinent,celebrat. Quod fufiori ca- 14 6 lamo confirmat in fecunda epiftola-poft medium. — In tertia veró epifto- | lp;tdf,!ïï la Romange, & Apoftolice Ecclefie ezizenztiam poteffatis, & Prima- tum fuper univer[as Ecclefias: competere fententià fu& irrefragabili de- fmmn; finit. Secudus in epift;ad Roman, Ecclefze Romane prafidentiam fuper emues alias attribuit, Quid pro füprema - jurisdidiione Summi Pontifi- cis clarius? quid evidentius ? 37. Dices. Cur ergo Apoftoli & Evangeliftz hujus Primatüs .nul- lam fecére memoriam, cum tamen alios articulos fidei fatis accuraté tht defcriptos fidelium pofteritati reliquerint? If Refp. 1;50. Falfitatis quziti argumenta effe füperiora: de (ücceffio- neD. Petri dida, & probata, — 240. Si omnes articuli fidei effent adeo , dignt claré defcripti, exiguus: maneret locus meriti fidei. — 377/2. Privilegium j ( Primatüs Romani fatis claré colligitur à SS. PP. ex illis verbis D. Pauli s ii ad Rom. Fides vefra anmuntiatur im univeríü mundo , id eft : Fides x u Romanz Ecclefie divinitus ftabilita, tan verfo orbi futura. quam norma, & regula eft uni. Hunc fenfüm ífi contortum cavilles, contorfionis ii argue ( fi per reverentiam iita licebit ) $, Cyprianum epift. ;7. ad Cor- (ihus, nelium , S, Chryfoft. in didtum locu m,S. Hieronymum lib. 3. contra ï'lo Cümml Ruffinum c. 4. 58, Pro fecundo Wbmonf'i Seculo adduco teftes omni exceptionc majores ,. , n * inter quos 77745 cft Evariftus Papa , & Martyr , qui epilt, z. ad Africa- &i n IV nos Sedem Apoftolicam Supremum Czpzz . nominat. Et epifl. 2. ozzzer a bt controverfias autboritate bujus Sedis termiuandas jub €f. Secuudus Six- 5 tus I Papa & Mart. in epif. 2. A poftolicam Sedem velut Caput à quo s blllm[ Sicati omnes Epifcopi ordinante Do mino conflituti funt , itaomnes abeodem num UP* tueri, defendi , & liberari debe, 7t, confüituit. Tertius dicitur Hyginius gdducï'* Papa & Martyr , hicepift, r. ad omnes Chrifti fideles Metropolitano au- a lh dientiam caufarum quidem permittit, /z/vo £ umen fe Uber Eccleffe Ro- D fuicut ! ea privilegio. Huic fuccedit |Quarzzs, S. Anicetus i imirum Papa & Mart. epiít. ad omnes Galliz Epiltopos , ubi Apoftolica j authoritatis effe decernit, zz m Sedem tanta "T LA apud eam omnia Epi/copo rum judicia ter- fa UP eninari pracepta [mt. Quintus qui his fuffragatur Ír ( (is Epifcopus audit, hic lib ensus Lugdunen- nqüe pï jit] :3. adversüs herefes c, 5.i n gloriam Apofto- ( $u lice. Sedis afferit; Eaws ab Adpoffolis giorjf?pwm,;,. Perr 0 C Paulo funda- £4m 9o . Qua[Tio III. De Monarchia , velPrimmu fuccefforis D. Petri. L/ tam e[fe , atque propter porentiorem principalitatem ad /mn; omnuem de- Z lU bere convenire Ecclefram. 39. Dices cum Magdeburg. Has decretales epi(tolas , quibus hicut [ plurimüm nitímur , eífe füppofititias, - Refp. Eadem facilitate, & animi 'IeVits;te affirmari poffet , facras litteras effe füppofititias, haud fecüs , ac olim Ebionitx , qui tefle Epi- phanio harefi 30, Evangelium Marci, Luce , & Joannis ut falfüm reji- ciebant, & Manichxi novum tefítamentum nonni&i mutilum admitte- bant, quód pluribus locis eorum erroribus nimis aperté adveríaba- l tur, ficutí. & hx decretales dogmatibus Magdeburgenfium. Cert? in- credibile plané eft, tot epiftolas fuücccffivé ab aliis fuifle con&ctas, & f .illis SS. Pontificibus adícriptas, prafertim cum illas ut veras $:85 genui- K nas vetuftiores amplexi , & venerati fuerinc. Pontificii Primatüs äf- 40. Tertium Seculum íequentes numerat ]71 fertores. Primas inter eas obtinet S. Zepherinus Paja & M, qui epift. / 1. ad Scilienfes Epifcopos fcribit : ,Quód d Sedém .4poffolicam . tam- lh uam ad matrem ab omnibus , maxime tamen eppreffis a»pellandum . € eoncürrendum fft. Hunc fequitur Calixtus Papa & M. epift. 1. a ! Ee- N Y nedi&tum Epifcopum infinuans: Apoffo//eam Ecclefíam matrem effe om- nium Eccfefrarum , à cujus regulis nullatenus comvenit deviare.- His APU f£ accedit S. Fabianus Pap, & M. qui epifl. 3. ad Hilarium Epifc. Epifcopum ad Apoffolicam Sedem tanquam od yudicem vemittit, Quarto tif loco fübfcribit S. Stephanus L Papa & Mart. qui epift, 2 Primatibus, & ne Qul ?Jb rmittit, /2/v4 f4- Patriarchis Epitcoporum negotia judicanda quidem q, men [emper im omnibus autbaritate. Apoflohc , vel. vift ad Apoflolicam Sedem fuerit tantim appellatum, Similia producunt $,. Sixtus 1I, Papa t li & M. in epift. ad Gratum Epifcopum. T Benignum. S.Felix l. & Papa & M./ epift, ad !t; 4&. Regerit Gerardus. Teftimonium horum Pontifcum efle fü 'fþe; It é&um uia uullus idoneus se[Hs im re fua intelligitur. Immó etiam ci- &Ul vili jure domeftici te(timonii fides improbatur cap. p/acuiz 4. q. 3. Verüm non eít credibile , tot Summos Pontifices (ucceflivé exi- lli M ftentes ( quos ut veros San&tos venerantur cum Gerardo cateri Nco- Evangelici ) in rte tam magni momenti in mendacium quafi confpirátfe , QU /vel quafiviffe authoritatem ipfis indebitam. 42. Interea audiamus hac in re impartialem fententiam Orige- "t . . nis Alexandrini, quam in cap. 16. Math. expreífit his formalibus Manifeffum efl , etff mom exprimatur , quód uec adversüs. Petrum , nec ATUCP- * [ drt. II n Pantä?x Romanus fit Verus Petri facceffor ebe. — 91 advershs Ecclefiam porta Præ'valere poterumt. inferorum;. Nam fi pre- t d valerent adversüs Petram , in qua. Ecclefra f uudata eyat ,. contra Eccle- boslut fram etiam pravalerent. .Ecfi Origenes Primatum Sedis Romanz non agnoviffet , minimé apud Fabianum Papam relidis Alexandrino , & An- t f tiocheno Patriarchis fe excusáffet, & rationem fue do&ring per epifto- lam reddidiffet, veniámque füi errati humiliter petiiffet, ut refert D. ele D Hieronym. in epift. ad Pammach,. & Oceanum. Undefalluntur, vel falle- [üm ró re volunt Centuriatores, dum cent. 3. c. 7. $. de primatu affirmant , admitte dv Originem nunquam in fuis fcriptis Romanis Epifcopis Primatum tri- buitle. C? iU [dft 43. Audiamus ex füperabundanti etiam Cyprianum, qüi ad prz- maïï fens inflitutum epift, $. àd Cornelium Papam variarum hgrefum, & & genu:- íchifmatum unicam cauíam ponit in eo , quod $acerdoti DEI son obtem- peretur , nec unus i. Eccl miis f efía 44 tempus Sacerdos, ci Judex -w'q Chri- Jf cocitetur &ic. gu]' (')')I' h 44- Dices 1. cum Centurïato'ribus!Lutheranïs. D. Cyprianum q m lib. z. epift. 3. egré tuliffe, quód Cornelius Papa non remiferit reos, a'z:,m Ü qui Romam confugerant, ruríus ad fe in Africam , ut ubi fua delicta o l patrárunt, fuam quoque fententiam audiant, & posnam excipiant;ergo ii [ li D. Cyprianus negavit Pontifici Rom t Af Ü ter etiam Primatum., ano jus appellationis, confequen- [ I,;/A///,/ Refp. D. Cyprianum hoc fa&o non derogare Primatui Summi Pon- Qu " tificis , non enim vult, ad Sedem Romanam non effe appellandum, fed l*c( caufam cujuslibet debere primó ibi examinari, ubi crimen commiffüm il ] eft, & hoc juttiffimé : tum quia zb accufa Afores( ut ipfe loquitur ) ba- (( beri , & teffes. [ui crimim poffunt. Tum etíam , quia hoc non fo- Ü sl f : làm à Concilio Africanorum, fed etiam à Fabiano Papa ita ftatutum fue- j e AL rat, Et licet S. Cyprianus in cit. epift. addat: Non effe minoris autbo- ritatis Epifcopos Africa, ver hoc tamen nullam comparationem facit in- eie fUL ter hos, & Romanos Pontifices, ut perper am contendupt Magdebur- y eti* genfes; fed feníus illorum verborum eft, eju smodi reos non debere ex- f iftimare, Epifcopos in Africa tam exigue aut horitatis effe, ut non fuf- ^ « di ficiant ad eorum caufas examinandas , & judicandas. r'[w [120 4f. Dices 2. D. Cyprianus lib. r, e pift. 4. ad Epifcopos 4Hïfpanos yfi r.lüvv indicat, contra prefcrip tum , & mandatum St [ ephani Papzx non effe re- Cipiendos Epiícopos Bafilidem , & Martialem ad fuas Sedes: e [i novit in Summo Pontifi rgo nonag- or fcopos. mallbw C potefítatem ad reüifuendcf Epi h M—z,/ Refp: i 92 Swaflio I1T. De monárchia, vel Primatu factefforis D. Perri; if Relp. Verum eít, quód D. Cyprianus infinuet im citata epiftola non effe reftituendum Bafilidem per decretum Stephani Pontificis, non ( $ quód poteftatem reftituendi in eo non agnoverit, íed quia arguit Bafi- lidem obreptionis, & quód fuam fententiam reítitutionis per falfam in- Y h formationem extorfiíIet. Legantur formalia di&z epiftole, conftabit ex iis clariffimé, quod Magdeburg. fraudulenter utantur teftimonio S, Cypriani. 46. Dices 3. Cum Stephanus Papa Patribus Concilii Carthag. I, l ! profcripfiffet , ut ab hzreticis baptizati non rebaptizentur , omnes huic fententize cum debità ( ut par erat ) reverentià fe fubmiferunt, folo Cy- P il priano excepto, qui indigné ferens füam fententiam erroris notam ac- cepiffe, in Stephanum Papam acriter invehitur epift, ad Quintinuni, & d Pompejum: ergo non agnovit füpremam p.oteuftatcm w infallibilhacein Yj Romani Pontificis. Refp. Meliüs intuliffent Centuriatores indebitam V recaleitracioriem t [/ pro tunc in Cypriano, que tamen nondiu duravit, cum pauló póft ju- dicio Summi Pontificis, & Concilii humillime acquieverit, ut teftatur [uf, iW S. P. Aug. epift. 48. & debaptif, cont. Donat. lib.2. e. 4 quare lib. r. c. ultimo dicit , dogma illud in Cyptiano fuiffe nzvum, in Donatitis au- Wi tem fuliginem , nam Z//ue zevaum , verba ejus fünt, zz caudore f[anita anima charitatis ubera contegebant ; hanc autemfuliginem im tartarean ü Ilj ifforum feditate vultus impacatus offentat. 47. Decurrente quarto Saculo fcripit pro fuprema poteftate Ro- b mani Pontificis Przzà S. Marcellus Papa & Martyr epift. r. ad Epifcopos Ij Antiochenz Provinciz. '$e&uzdó. $. Melchiades Papa & Martyr epift. [ ad omnes Hifpanis Epifcopos. Tertíó. S. Marcus Papa in refcripto ad at | li S, Athanafium , & alios /Egypti Epifcopos. JSuarto. S. Julius L; Papa [j ] epiftola ad Orientales Epifcopos refractartos. —,Qazufó. S. Damafüs Pa- tl pa epift. ad Stephanum Archi- Epi(c. & ad Concilia Africe. — Sexze. $. Qrtün Athanafius unà cum Epifcopis Zigypti in epift. ad Marcum Pap. Et ne R'ffim D f videantur in propria caufà fufpe&ti Summi Pontifices, idem atteftantur 2 l alià SS. Patres: nominatim S. Bafilius Magnus epift, 52. vel ut aliz edi- Ti | tiones habent 46. ad S. Athána(ium, S. Hieronymus epift. ;7. ad Da- d mafüm de nomine hypoftatis , S. Ambrofius lib. 3. deSacr. c. 1. Optatus Tida Milevitanuslib. 2. contra Parmen. Donatis. & plures alii, quos fuprajam in magno numero retultmus: Piter 48. In teftimonium füpremz authoritatis Pontificiz pro qui'ntd Sx. TIaro culo legefis fequentes SS. Patres. S. Innocentium Papam [. in epift. d Augue ïtd 60. Epifcopos Concilii Milgvitani ; inter quos 'nurr?eraturS.P. i inus, n K A C ArF. AT. Ht fapremam ia Eccleffa potefiatem, e juri;fdi&Q ( 93 .eg'xüok Rinus. S. Cocleftinum L. in epift, ad S. Cyrillum Alexandrie Patrigr- (s n cham, inq uà ei demandat, ut nomine füo Concilio Ephefino pracfideat ; S. Leonem yit i Papam epiít, 45. ad Patres Concilii Chalced, & epift. 49. ad alfam s Pulcheriam Auguftam , $. Gelafium in commonitorio ad Fauítum Magi- conflzï'g ] frum. S. P, Auguftinum epift. 162. ad Glorium. lItem epift. 92. ad In- Imonio: noc. Papam, &lib. r.ad Bonifacium c. r. & fepe alibi. D. Joannem. Chryf. ep. ad Innoc. L. Papam, $. Cyrillum Alexandrinum Patriarcham rng in lib, thefauri, & in epift. 18. ad Cosleft. S. Victorem Uticenfem, lib. 2. de perfec, W/andal, Valentinum Auguftum ad "Theodofium Auguítum ns hu [oo ( in epi(t. quadam de futuro Concilio. Marcianum Auguftum in r cfcriPto ad Palladium Prafe&um pretoriorum Orientis. a d jnipl, V . Quiex his quinque, & aliis féquentibus Seculis, de quibus non dubitant adverfarii , plures teftes pro Primatu Summi Pontificis habere bilitate voluerit , adeat Bellarminum , & alios Recentiores. Hi nobis pro veri- tate prafenti ftabilienda füfticiunt; fi enim juxta Divina oracula in ore ratitet duorum, vel trium ftat omne verbum, quis dubitabit prudenter deeo , t reftur cui non duo folüm , vel tres , fed innumeri pen& fanctitate, & do&rin& " c:lebres Viri (uffragium fuum ferunt, & calculum? bt 49. Ex di&is hucu(que colligitur r27, Summi Pontificis Primatum N ia non habuiffe ortum à Corciliis generalibus ( ut olim contumax con- jf tendebat Nilus) fed à folo: Chrifto, quód etiam probatum manet ex j iis , quz art. r. hujus queft, fus& adduximus, & praterea demonftratur expreise ex Anacleto epift. 3. ubi inter. alia fic fcribit: Sazéa Romana Q[W Ro' Ecclefía om ab -Apoflolis , fed ab ipfo Domimo, & Salvatore n offre pri- f matum obtinutt , ffcuti B. Petro ait: Tu es Petrus eic. Ildem confir- x mat Gelafius in concil. 70. Epif; dicens: Sazia Romana Eccleffa sullis Synodicis. conflitutis Ecclefris. pralata eft , féd Punnaelicd. vore Domini , (5 ^ Fefïfiþto 1 j et Salvatoris no[lri primatum obtinuit. Deinde fi ab aliquo Concilio pl ll Mbr ortum haberet, maximé à Niceno : fed hec Synodus can, 6, incipit : n ) h lan. Eï, Romana Eccleffa femper babuit Primatum ; ergo à Patribus hujus Syno- di, ficuti & fequentium non fuit hzc poteftas Romanis Pontificibus do. at nata, ben? tamen celebrata, honorata, & declarata: quam etiam de. ( diee clarárunt , & non dederunt nonnulle Imperatorum conflitutiones, ut f videre licet in conítitutione Novella 13 1. juftiniani, Onüw ;o. Colligitur 240. Contra Neo -Evangelicos, non tantüm com. 05 fj rip petere Romano Pontifici primatum ordinis, & honoris interSedes Da- triarchales, fed & Primatum monarchice M poteftatis, & fuprems juris- ) qumW dicionis in totam Ecclefiam, Et probatur. Quia ille habet monarchi- j jnd cam poteftatem , & fupremam jurisdi&ti onem in univerfam, Ecclefia Mj ad ^ f Mgþ z 9& — uefHo 1. De Monarchia , vel Pri;;tatu þaccej&i: D. Petri. ad cujus tribunal, & judicium omnes Ecclefiz Prxíules ab aliis eravati k appellare de jure valent, majorésque caufz fünt deferende, & à cu- ius fententia nulla datur ulterior appellatio, ut de fe manife(tum eft, N ammum enim imperium penes eum effe conflat , ad cujus tribunal pro- vocAatur , inquit Calvinus lib. 4. inftit. c. 7. $. 9. atqui Romanus Ponti- fex hac fungitur poteftate, ut claré conftat tam ex Conciliis, quàm S$. PP. modó citatis: ergo Summus Pontifex non folüm habet Primatum ordinis , & honoris , led etiam monarchicz pote(tatis, & fuprema juris- didionis. - $. IIL jl n Fayïloguemia adver[ariorum reprimitur. i Wi Bjiciunt r. Adverfarii dicentes: Primatum non à Chrifto, fed G fi-O À Conftantino Magne coriceffum fuiffe Romano Pontifici. Ita "n NV/iccleff. & Joann. Hufs. Alii referunt , Phocam Imperato- t rem-c onceffiffe Pontifici Romano primatum in Grzcos; in Gallos au- If ^*em, & Germanos Pipinum, & Carolum Magnum Reges Francorum. Ti Ita Calvinus lib. 4. c. 7. $.17. Lutherus de fupputatione temp. & alii N hujus farinz focii: ergo Primatus Summi Pontificis non potuit afferi à T Conciliis, & SS. PP. quinque primorum S«culorum, 4nf) Refp. Hzc omnia falía figm enta, & phantaftica com menta cffe nul- lis , lo,penitus fundamento fubnixa, quod ex co clariffimé conítat; nam Conftantinus Magnus, licét fuum Lateranente Palatium , & multa tem- risdidionem fpi. ) hi j oralia donaverit Remano Pontifici, nullam tamen ju ritualem, qu am nec ipfe habuit, dare eidem potuit, Nec contrarium Wa Ti pre batur per C. Conflantinus dift. 96. ubi decrevit, Romanum Ponti- ficem habendum eífe à Sacerdoti bus eoloco, quo Rex ab inferioribus Af *hoc enim decreto nullam tribuit jurisdictionem, aut Regni Judicibus , li ie; jus novum fpirituale Pontifici, fed declaravit antiquum. — Quod vel & eruitur, quoniam €odem cap. fatetur Conftantinus B, Pe- Ntn ] ex eo apert & trum fui ffe Vicarium Chrifti, ideóque ejus Succeffores veluc Capita, N W Principes Ecclefiz debere haberi. Et mirum eft , velle adverf. uti hoc cap. contra Pontif: cum tamen aliàs illud pertinaciter negent , dicántque Uäch effe fuppofititium, dum ex eo probamus dominatum ejus temporalem. Alterum mendacium de Phoca Imperatore illico evaneícit, quia hicIm- nUSXO 'merator regnavit tempore Bonifacii IIl, qui fedit Romo anno Domiai bWVen &o;. Certum autem eft, & ex precedentibus addu&is Conciliorum, & lt Y N mpora ) D 'SS. PP. teftimoniis extra omnem controveríiam , !longé ante te Boni- ly mlüC[( i Art, . n /uprema;n in Ecclefta autboritatem, c ji)risdic'r'. ( 9y gv . Bonifacii 111. & Phoce Imperatoris viguiffe Primatum Cathedrg Ro- K um d, manz in Ecclefia, ídque teftantur Conftantinus Magnus , Valentinianus, i [ n Marcianus, & Juftinianus Senior fupra laudati, quialiquot Szculis ante r oj Phocam , Pipinum, & Carolum Magnum imperárunt: ergo ridiculum jini eít, cogitare, Romanos Pontifices ejusmodi fuprematu à Phoca fuiffe timfut condecoratos, n u $2. Sed, inquis, Phocas Imperator faltem titulum f'uþremæPapa-' lis eminentie renovavit. Verüm quid inde? Caufa illius erat; nonprz- tenía (üper Romanam Sedem authoritas , fed ufurpata , & injuíté fibi ar- rogata Joannis Patriarche Conftantinopolitani in Sedem Apoftolicam poteftas : Contendebat enim cum aliis ejusdem Sedis Succefforibus dictus Patriarcha ufürparetitulum Patriarchaz: univer(alis, & Primi om- ri&()l [ nium Epifcoporum , erectóque collo Romanis Pontificibus Pelagio, & Gregorio, huic impio attentato obfiftentibus, refiftebat, eorum cenfü- ii lt nperité -ras , & excommunicationes vilipendens. Huic magno maxim: autho- J ritatis Pontificke vilipendio ut obviam iret Imperator, confültum du- Corum xit, fi rem de novo dirimeret, declarando, & non, uti fomniant deli- h&'aw rantes Heterodoxi , judicialiter decidendo, Eccleí iam Romanam Caput eííe omnium Eccle(iarum ; ac proinde Patriarcham Conftantinopolita- iil num non effe Epifcopum univerfalem, fed Roman & Sedi fübjectum. Ita annotant Beda in lib. de 6. tatibusin Phoca. Ado in Chronico , & Pau- .2 ifenl- lus Diaconus lib. 18. de rebus Romanis. jl ; nfm 55. Praterea fümmoperé miranda eft inconftantia Centuriatorum du Magdeburgentfium, qui tam clarà veritate convi&icent. 4. c, 7. $. de pri- o ml matu palàm fatentur, x Primatum Romani Pontificis quarto feculo in magho flore fuiffe, quomodó ergo verum erit ; quód di&um Primatum m POF.U' Summus Pontifex obtinuerit à Phoca Im eror H peratore , qui regnavit fexto, Hl vel teptimo fxculo ? ndt ^ .. $4. Dices. Atem d pore Juftiniani ufque ad Conftantinum IV. Impe- M ratoribus competii(fe jus confirmandi Pontifices ele&os ; ut habetur in qu)Bb decreto Gratiani: er go faltem illo toto tem; pore Imperatores habue- A P![ runt fuperiorem poteftatem adhuc in fpiritualibus, quàm Romani Pon- a tifices, confequenter tunc faltem P rimatus Pontificum fuit interruptus. j Refp. C. Ant. & N, utramque confeq. Ex eo enim , quód uftinia- 0 [ ia ) nus Romam, totámque Italiam à Gothorum hoftilibus invafionibus li- H mcïm- beraverat, ipfe & Succeffores ejus jus confirmandi Summos. Pontifices portó ufürpaverant: Hanc ufur pationem toleravére ip(imet Summi Pontifices jorufh ob nimiam dependentia m ab Imperatoribus, Primatui tàmen Summi u n derogabat, tum quia ab initio , & dejurenon hi Pontificis di&um jus no fuit c 9£ : X(Q'mej?io III.De Monaychia , vel Primatu Jfuccefforis D. Petrzf. fuit ic, ut fupra ex quinque primis fzculis probavimus, . Tum etiam: i uia non obítante illà cemerarià ufürpatione ip(imet Imperatores, Pa. fi triarchz , verbo omnes fideles venerabantur Summos Pontifices electos, us & confirmatos ut fuprema omnium Eecle(iarum Capita. Et quod pun- D &um eft, Conftantinus quartus conceffit Beaedi&o II. ut Pontifices femel i. legitimé à Clero, & populo Romano eledi plané immunes fint ab Impera- hs torià confirmatione. De quo vide Bellarm. lib. 2. de Rom. Pontif. c, K 17. His adde, quód Adrianus I, Carolo Magno conceflerit quidem lr & ordinandi Sedem Apoftolicam, Jj jus eligendi Romanum Pontificem, ut habetur diít,63. can. 4drzazus. ldémque poítea jus communicave- h rit Leo VIII. Qtthoni primo,, ut habetur ead. dift, can. z $yzode. Sed extendebat enim íe confirmatio Thu hzc in fano feníu intelligenda fünt , ele&tionis Pontificiz, feu illius infirmatio , non ad fpiritualem jurisdi&tio- A nem, fed temporalem Prineipatum , quod concefsére Summi Pontifices y ob frequentia fchifmata , qux tunc temporis. contingebant, uti & ob r infe(tationes Longobardorum, & Grxcoru quibus. caufis ceffantibus p m cefferunt 3pfi Imperato- illa privilegia fuerunt revocata, illísque fp res. Ex quibus fluit pro noftro prafenti propofito, Ponti&ces dedifie, i & non accepiffe ab Imperatoribus poteftatem. f hendit Roma- j . Objic. 2. Sexta Synodus generalis can. 15. repre hi nam Ecclefiam, quod Presbyteris , Diaconis, & Subdiaconis ufum uxo- ( rïm rum non permittat, jubétque ut deinceps illum toleret, Etcan. j6. eandem Ecclefiam Romanam carpit, quód in quadragefima etiam íab- lt 177 batho jejunet, & precipit, ut illud impofterum intermittat: ergo Sy- nodus exiflimat in Ecclefia Romana non vigere fü ^ premam jurisdi&io- Thina nem, aliàs eidem nullas leges prefcriberet, Wm Refp. cum. Bellarmino c. 27. Hos canones Trullang Synodi non 1ft, effe legitimos, nec fpectare ad veram fextam Synodum generalem , qu t i nullos canones condidit. Quapropter, dum Sergius Papa clavum Ec- xCle& clefix teneret, hanc Synodum cum fuis canonibus reprobavit, ut tefta- T'Cg( tur Beda de fex atatibus in Juftiniano juniore, Paulus Diaconus lib. 6. MU de geftis Longobard. &c. Immó Anaftafius Bibliothecarius prafatione il in g. Synodum teftatur, hanc Synodum non fuiffe congregatam autho- Ül ritate Summi Pontificis , confequenter fuit acephala , & illegitima. * Titer Nec obítat, dictam pfeudo- Svnodum citáffe in füi favorem can, Áin 1 6. Apoftolorum, quo przcipitur , ne Clerici abjiciant fuas uxores prg- L mj'c textu religionis; & canonem 65. quo prohibetur fidelibus Chriftianis Mp fabbatho jejunare. Quia illo can. 6. tantàm przcipitur , ut Clerici , im- mó & Epifcopi, qui ante ordines facros uxores habuerunt, illis non Ontlücf coha- H i "u h der, YII. 24 fapremam jn Ecclefra poteflatem, eh-Jarisditt.e-e. 95 » um icóhabitent affe&tu maritali, eas tamen non ita abjiciant , ut de neceffa- r D tiis ad vitam humanam non provideant. . Ad zZurm refpondet Bellarmi- s lo us , canonem 65. Apoftolerum eflefüppofititium , quia Ecclefia tantüm 4uod $o.canones Apoftolorum admittit. Gratistamen illo canone admiffo , j [ei ait, per ipfum tantüm precipi, ne fibbathis jejunetur more prifcorum b p shereticorum , quiideo jejanabant in Sabbbatis , ne Creatorem honóra- Bonti re viderentur , qui die feptimo requieverat ab omni opere, quàd patrá- i qidt rat, Hac autem here(ifepultà, licitum cft, & pium, illo die jejunare oftolican ob memoriam Dominicz fepulturg, & ut longis à Judaifmo recedamus. ymuritte JtaBellarm. cit.c. 27. N '711040. $6. Objic.5. Ip& Summi Pontifices fignanter Pelagius, & Grego- on )u rius Magnus abhorruerunttitulum Epifcopi Oecumenici , (ive Patriarchze 'juri univerfalis : ergo (ignum eft hunc illis non deberi, Ant.conftat ex pro- i Dondi priis verbis Pela gil, que referuntur à Gratiano dift. 29. cap. za//zs ef* yi x o jft. Quoad $. Gregorium Magnum a per-.tifïïm.& conítat exlib, 6. ep. vl 294. 6G fepe alibiex variis ejus epiftolis. mperat Refp. Aliud effe quempiam vocari Epifcopum univeríalem totius Ecclef , sliud ver& Epifcepum univerfalis Ecclefiz : (XQ,&&RJ ficatur,, illum £olum effe ; per primum figni- Epifcopum, & alios effe quafi ejus Vicarios, & Bhunc titulum tan quam blafphemum, profanum, & Anti- Chri(tianum gn(ï'ït Wt ( quem arroganter nfürpare voluit Joannes Conftanti nopolitanus) exe- ; lum m'f' crantur citati Summi Pontifices; Naz fé unus Tren fo (inquit D. Gregorius lib, m u 7. epift.69. ad Eufeb. ) wr putaz, univer[fAlis 1 ef, reflat ut vos Epifcopi mon, fftis. Q L mre Pelagius citato loco ufüs N gygü 'r fupremà jurisdi&tione minatur cCitato Patriarche Conftantinopolitan O his verbis : Sciak f ')uüsd'mri' Joanues , miff errorem citó correxerit , À uebis excommunicaudum fore. Per titulum autem Epifcopi univerfalis Ecclefiz fignifica- S nodil' gt tur ille, qui habet generalem curam , €& gubernationem totius Ecclefie , nonexcludendo alios E D pifcopos, qui habent fpecialem curam, j i & regimen Ecclefiarum particula rium, Ethac denominatione jure me- rito gaudent, & utuntur Roma ni Pontifices, ut conftat 4c0n T ex epift, 2. Six- u ti L. epift. 1. Vi&oris L. & ex $4.62. & 65. Leonis , quin immó primus $ pïæf titulus , & (i in fecunda acceptione ufürpetur. quomod atam al Ó poteft , bene qua- draret Romano Pontifici, prout etiam Concilium Cha lcedonenfeillum eiz wmäv dem applicari voluit. Vel quare Theologi Tübingenfe s titulum uoiverfalis avgfcm n Patriarche in fuis litteris dederunt Jeremiz Archi - Epifcopo Conftantiz yo t nopolitano , volentes fraudulenter illi. reconciliari Qubl Pontifice tanto ; li illum in fummo. Clett j qux judicant, peré execraqutur ut Anti-Chriftianu m?eademergo agunt, jj ! P nio N ;7.Ob- 98 QSuefHio IH. De Mmärchik, vel Primatu fuccefforis D. Petr. $7. Objic. 4. S. Hieronymum, qui epift. ad Evagrium fcribit: quód ) major fit authoritas orbis , quàm urbis : omnémqueEpifcopum, five Ro- ql mz, five Eugubii &c. fit, ejusdem meriti effe: ergo D. Hieronymus ju- Í dicavit, omnes Epifcopos effe equales, confequenter Romanum Epi- fcopum non habere fupremam monarchieam poteftatem füpra alios. Refp. N. confeq. Quia D. Hieronym. cit. loco reprehendit quandam confüetudinem , five abufüm jam olim introdu&tum, quo Diaconi, eo- quód prxeffent thefauris , & proventibus Ecclefiv, eorümque difpen(atio- ni , fe fe altiüs, quàm par erat, erigentes, inter Presbyteros fedebant , immo fe illis preponebant , cum de jure , & antiquá confuetudine ftabi- ! Ü litum fuerit, ut Presbyteris cum Epifcopis fedentibus Diaconi adftarent, & nonfederent, Hunc igitur abufüm corripiens S. Hieronymus in ejus- MW modi confüetudinibus , & abufibus corrigendis , majorem; ait, effe autho- lt ritatemorbis,quàmurbis. Dum autem dicit , omnes Epiícopos effe ejus- J dem meriti, & Sacerdotii , intelligendus eft de poteftate ordinis Sacer- li l dotii, & Epifcopatüs , in qua omnes fünt zquales, non de poteftate juris- di&tionis, in qua Patriarchz przcellunt Archi - Epifcopis, hi veró Epifco- lit pis, & Summus Pontifex omnibus , uti ex fü L teftimoniis clariffimé conftat, pra addu&is D. Hieronymi f l ARTICULUS QuanTus. Á utifex in ul cafu fulfit poteft 1 | A Summus Po lii judiciarie Ecclefie? dtf Áii Ut $9. 1Summus Pontifex in adminiftranda Ecclefiaftica Monarchia füpre- W mus eft, uti per hucufque allegata, & probata pro viribus often- t l dere conati fümus ; facilé-eruitur , eum. nec pati; nec admittere Quy aliquem fe fuperiorem in univería Ecclefia: in terminis enim implicat füpremum effe, & tamen fimul fuperiorem refpicere ; cum igitur judi- lw €iariam poteftatem exercere actus fit fuperioris ad inferiorem, hoc ipfo iT - li videtur indubitatum nullam dari ej usmodi poteftatem in' Ecclefia refpe- Ts &u Summi Pontificis velut füpremi illius Monarche. — Verüm füppona- Q mus, uti credibile eft fieri poffe, quód Romanus Pontifex incidat in ma- nifeftam hzrefim, an non tunc faltem ipfe ab Ecclefía judicari, & exau- €torari poterit? Cajetanustra&, de Auth. Pap. & Conc. c. 20, & 21. affir- Citet Cri mat iplum in cafü notoriz hrefis poffe ab Ecclefia judicari, & deponi. o de- ii Alii licét concedant, eum abíoluté judicari poffe , non tamen judici pos- I 1 29 "Art. IV. M fummus Pontifex inuulcafufabfet poteffati ebe. pofitorio , vel damnatorio , Ícd potiüs declaratorio; hoc ipfo enim, ajunt , j« y i uód Summus Pontifex labatur in harefin apertam , & manifeftam, depo- fitus eft, & omni authoritate Pontificià privatus , juxta quam opinio- nymusi;: inun l nem , quam cum Melchiore Cano lib. 4. de locis c. 2. multi DD. Schola- alios ftici defendunt , ca(üs non erit dabilis , quo judiciaria poteftas cadat in fu- tquand;: premum Ecclefiz Monarcham , cum quibus & ego i, & .$9. Dico. Summus Pontifex im uullo cafa [ubeff poteflati judiciaria p Ecclefs. lta Joann. Driedo, & multi alii DD. Scholaftici. Probatur. od Hoc ipfo, quód Summus Pontifex incidat in manifeftam , & notoriam yli d hzrefin, excidit fuà dignitate Pontificià ante fententiam, & judicium Ecg jadlurt Clefie : ergo Summus Pontifex, quà talis, in nullo cafu fübeft poteftati usinar judiciarig Ecelefig, Prob.Ant. rzzà. ex can. atidivimus 24. q. 1. ubi ha- efeiut betur: &iz autetn ex corde [no movam bareffn coufinxerit , ex quo talia i pradicare capit , neminem damnare potuit. Ac proinde Praful Eccle- n t fiafticus fuam interiorem hzrefin manifeftans , ipfo facto fuam jurisdictio- fatejur nem, quà quempiam folvere , 'igare, aut damnare poffet , amittit. Idjue lo fatis claré colligitur ex SS. PP. D. Cypriano lib. r. epift. 6, inquiente : Dzc£- i us omnes omnino bareticos . atque fchifmmanticos mibil babere poteflatis , A€ jturis. Ex lib. 2.epift, r. docet, hereticos ad Ecclefiam convertendos fufcipi debere utlaicos, etiamfi ante Epifcopi, vel Pr esbyteri fuerint. Idem fentiunt cum D. Cypriano S. Ambrofius lib, r. de poenit;c. », .. P. AÁug. in Enchirid. c, 66. Optatus lib. r. contra Parmen. quorum teftimo- nia, cum aliis plurimis videri poffunt apud Bellarm, lib. 2. de Rom. Pon- j tif.c.30. Hisomnibus accedit D. Thomas, qui 2. 2. q. 39. art. 3. docet, Íchismaticos mox ,omnem jurisdictionem amittere, & omnia ab illis actitata irrita fore, Prob. 245.idem antecedens, Hareticus manifeftus non eft ampliüàs membrum |Eccl rchm bpn j efie , cum nec fidem internam , nec ejus mbUS W profeffionem ex ternam habeat: ergo non poteft effe Caput Ecclefiz, . d quod eft precipuum e jus membrum; ergo fiRomanus Pontifex, incide- " n fi ret in manifeftam hzre(in, mox amitteret dignitatem Capitis Ecclcfiv, r il & per confequens omnem jurisdidtionem in ejus membra, Proh, 2773. ff W Àb eo poteft tantüm privari Summus Pontifex fuà authoritate ; & ju- n risdidtione à quo eam obtinet: fed hanc non obtinet ab Eccl r'derla l o efia, fed'à U mfü Chrifto Domino: ergo &c. j 6o. Dices r. cum Cajerano. Licét Summus Pontifex in noftro cafü a j ïh& *careretfide, quz eft forma Ecclefix ; àtque adeo non eflet fimpliciter p Chriftianus, retineret tamen adhuc charaCterem, ratione cujus cíl:t T o l l, Chriftianus fecundüm quid Ecclefiaftica, , coníequenter gdhuc capax jurisdictionis " d! fcr h3 N2 Refp. 100 2!4]'2;0 III. De Monarchia, vel Primatn fuccefforis D. Perri. Refp. N. confeq. Si enim chara&er Ordinis füfficeret ad jurisdi&ig- K nem Ecclefiafticam , fequeretur 175 Epifcopam damnatum in inferno Sequeretur 245. d retinere füam jurisdictionem , ficuti & characterem. Nullum Epiftopum poffe privari füà jurisdictione ob aliqua crimina;, f ü quantumvis enormia, ficuti nequécharactere, qui indelebilis eft, 61, Dicesz. Pontifex incidens im hzrefin etiam occultam . non eft verum membrum Ecclefig , cum careat fide; nihilominüs ipfo fa&to non amittit dignitatem Capitis Ecclefie, neque jurisdi&tionem Pontificiam )E ergo licet Pontifex incidens. in hzrefin manifeftam: amittat rationein membri, propterea non ftatim amittit rationem Capitis, aut jurisdictio- i nem Pontificiam: i Refp. Difparem effe rationem, quia incidens im hzrefin occultam licet re ipsá , & quoad fe non (it membrum Ecclefiz , bene tamen quoad: J fí nos, & putativé , cum exterius adhuc profiteatur fidem: Catholicam , ratione cujus adhzret Ecclefiz ; quapropter non amittit dignitatem Ca- lii AU pitis, aut jurisdictionem Pontificiam faltem quoad nos. qui de occultis: judicare non poffumus, ratáque erunt omnia , quie i profe&tum Eccle- t R fiz egerit, aliàs hz c hereret dubia, atque incerta: (oepiüs: de veritate füi W Capitis, & dignitas: ipfius maneret obnoxia multis calumniis , qu:x bac ratione contra Pontifices. ftruí poffent, non.fine implacabilium fchifna- tum periculis. . Aliud. dicendum: eft de co , qui: labitur in manifeftam: hzreíin ; hic enim nec quoad fe, nec quoad nos, veré, aut putativé eft: membrum Ecclefig , ideó ueipfo fa&to amittit rationem Capitis, $: om- nem jurisdictionem. Eccle d aflicam. Nec credibile eft,, DEUM, aut Chri- ftum: Doóminum voluitle, uti pfus. chariffime oves lupum graffantem pto Paíftore agnofcant, ut bene ait Bellarminus.. 62. Inftabis.- Juxta Concilium Conftaatienfe nulli amittunt jurisdi- &ionem nifi: nominatim excommunicati,. aut publici percuffores Cleri- corum ;; ergo: neque manifeíti: hzretici. antequam. tales denuntientury & per fententiam declarentur: l l Refp.. Concilium loqui de excommunicatis, qui' nom cenfentur vi- tandi ; hi enim: non: carent jurisdictione ,. antequam per Judicem decla- J, rentur nominatim: extra Eccléfiam pofiti. Manifeíti autem hxretici fe- metipíos nominatim declarant pofitos extra. Ecclefiam, utpote proprio judicio condemnati ad' Tit.3. Non enim per fententiam Judicis ejiciun- tur, fed füà fponte exiéruz A: mobis ,. fed mom erant ex- nobts. 1, joann. 4, idcirco ante fententiam: ftol lU at judicis- amittuat fuam dignitatem»,, & juris- diäï—:ioncmvEccleüaüicamæ. Tuet li fi. ?f' 'i t Art. HIT. d fäþ)m);zm in Éccleffa þote,ääæm, P jurisdict.eFc. r01 NU 63. Dices 3. Cum Cajet. Eccle(ia per electionem poteft conjunge- t Ia re Pontificatum cum tali perfora, non tamen propterea fequitur, illanr tur Ài effe fupra Pontificem : ergo etiam poteft in cafü manifeftee hzrefis fepa- ii rare Pontificatum à tali perfona, aut ipfamr authoritativé judicare , quim j dicatur eam effe (üpra Pontificem. n d Relp. N, confequentiam. Ratio difcriminis eff : 'T'um, quia eledtio fnftom non eft actus jurisdictionisineum , qui eligitur , poteft enim illa exerceri vifciam: non folüm circa inferiorem , fed etiam fuperiorem , aut equalem : depo- mnonett nere autem quendam à füa dignitate per fententiam ob deli&tum ali- ysddite quod , eft a&us jurisdictionis , fivé juftitie punitive , qui non convenit fübditis refpectu fuperiorum , cujusmodi funt mem bra Ecclefiz comparae ol tione Sammi Pontificis. "Tum etiam , quia electores Summi Pontificis non exercent poteftatem in füperiorem , nam in inftanti electionis. nom nenqu 'holiit eft eorum füuperior, cumpro tunc tantüm defignent perfonam , cui Chri- atem v autem in tus füperioritatem ;feu fupremam poteftatem conferat. Deponentes « gctulis judicio Pontificem exercent poteítatem , & a&tum juítitiz pu- nitive im eum , qui ante. de uiute pefitionem erat faperior, atque adeo fi Ec- xuel cleia d-poneret Papam , f& queretur hanc effe fupra illum , cujus oppofi- turn docet Cajetanus loco Citato. $ qluft Y ) [Chi[M' u J $OOOREOORESOODGRS PSPODOSGCERORE [ ,!ä!i;am ii QUAESTIO QUARTA. js, n [(,AW jcelm De fuüpremo "Tudice Controver- u Jfiarum fídez. Jl'[ uhu a. ores v " ARTICuLus Pniuus, j ( Sitz? ereGum in terris 4liquod tribumat füpremum , f quo fa. Religionis coutrover[fa dirimautur ? m jop h Uód Ecclefia vifibilis . 3 quatenus conflat paftoribus , & ovibus hæröïla " non poffit f(ecundüm fe totam errare in g p j rebus fidei, idáue crecere ut verum, quod in fe falfum €ft, füpponitur ut cer- tum ex infra dicendis, Experientiá a utem quotidianá com- ! ]0 j probatum eít, quód circa reli gionem , fenfüs facrarum litterarum &c, m;&ïmr frequentiffma, & difficillima eme rgant dubia , ne igitur hec indeciía , & indeterminata cum magno falu ti;-s,æ'ternæ periculo relinquantur , ne- 3 n &c yo& . Onmaflio IP. De fupremo jz)diæfontrowr/?amm þdez'. ceffe eft, dari aliquem fupremum jadicem, vel tribunal , in quo religio- Í nis controverfiz dirimantur, & quid in uno , vel altero dubio fidei arti- li culo credendum fit, decidatur. Si enim veteres Refpublice nonnifi ) horrenda erant crudelitatum fpectacula , eoquód in iis , feclufo publico f tribunali , quilibet in litibus jus authoritate propriá (ibi dicebat per dif- &dationes, vulgó Sauft unb Stolben z Siecbt. / Sebeb. unb 2lbfagung/ qui- bus quilibet pro fuo placito à principio, & fübfecutis temporibus juxta yxegulas in Bulla aurea à Carolo IV. c. 17. Diffidationi prefcriptas in ropria caufa vel reali, vel perfonali difponebat , & fententiam cuilibet bene vifam pronuntiabat. Ecclefía certé evaderet in publicum omnium j errorüm difcordiarum , & hzrefüm theatrum, fi publico , eóque infalli- bili tribunali, & füpremo judice deftituta controver(ias fidei, atque du- . j bia religionis cuj uscunque hominis privato fpiritui examinanda , & pro- ] prio judicio decifivo determinanda relinquere cógeretur : unde enim in íc&is bzereticorum tot diffenfiones, tot difcordie , & interminabiles controverfiz in zternum ad nullam concordiam reducendz, nifi ex hoc, ti quód feclusá omni regulà publicà, & infallibili , cujus dire&ioni in an- ( cipitibus credendorum articulis acquiefcendum foret , quilibet inftin- Vs &um privati fpiritüs fequatur , atque in eodem totam füam credendi fir- y mitratem ponat.. Hinc motus fuit Callixtus, ut alterà parte refponfi ad U ib. Summi Pontificis n. 6r. dixerit : Az//um Moguntínos contra ipfall effe exemplum confHit ati alicubi , vel eredii ad determinandam wverita- í zem , pracise , b im fe. fpectatam , tribunalis , cujus authoritate , C po- Ton qii Feflate affeu[us intelleif ui imperetur. Contrarium docent omnes Do- &ores Catholici, cum quibus tl ^. Dico. Erecum eff in terris & Jiquod tribunal fupremum , i quo tas, | controuerfta Religionis dirimantur. Probatur r. In Synagoga Judxo- UR ;pum ab exitu faltem de /Egypto , quo populus DEI ad formam Eccle- Wt fiafticze Reipublice fuit redactus, nunquam defuit tribunal, & fupremus V udex pro decidendis controverfiis legalibus., & aliis diffenfionibus circa D fidem: ergo necEcclefix Chriftianz. Confeq. Patet, aliàs majorem il- lius, quàm hujus curam , & providentiam habuiffet DEUS , quod non d lv tam Sacre Scripture , quàm fàng rationi aperté contrarium eft, An: Tioy conftat ex S. Litteris. Nam ab initio folus Moyfes tanquam extraordi- Gd narius Pontifex , & füpremus legislator , ac jü&eg à DEO defignatus, omnes cauías , & controverfias adjun&lis licet inferioribus judicibus in li ter filiosIfra£l ortas judicabat, Zxod, z $. Deinde multiplicato populo, & male. crefcentibus controverfiis , ne ultra modum gravaretur Moyfes, juffu Tant DEI illi adjun&ti funt zo. Seniogcs ele&i , quibus DEUS de fpiritu MO?;; MT - Art. Y. Sitnb ereitumin terris aliquod tribunal fapremum te..— 103 yrelig fis contulit , ut eidem in gravioribus etiam caufis aliifterent, & onus populi fl füftentarent, En! duo tribunalia jam indeferto pro populo DEI erecta, 3 wl Poft mortera Moyfis , cum filii Ifraél jam in terram promiflionis venif- fo puh?ïgo fent, adinftar precedentium alia duo tribunalia fünt erecta. In minori a u tribunali inveniebantur 23. Judices electi , qui communes lites, & faci- 1 liores caufas dijudicabant in fingulis civitatibus Paleftine : difficiliora ibüs t negotia, & controver(ias arduas, in quibus inter fe convenire non pote- (ripts i rant, ad füpremum tribunal referentes. De quo vide cap, 16. Deuter. m ub Majus tribunal conftabat ex 70. judicibus prater Summum Pontificem,, m omium ui illi prefidebat ; & hoc folüm in Jerufalem erat , dicebatürque San- i i drin , vel Synedrion , feu Concilium Seniorum, & in illo'graviores. & difficiliores caufe decidebantur. o- | 2ïqu€ i!l- Ab hujus fententia nulla dabatur a E pellatio , immó füb poena mortis li tigantes illi acquie(cere tenebantur : hp je enni à minori veró ad majus dabatur recuríus , quoties aliquid difficile , auc il ambiguum occurrebat , ut habetur Dezz. r7. Poítquàm autem utrumque jl erot tribunal injuriá temporum corruit, priftino rurfus fplendori fuit reftitu- tum à Rege Jofaphat z. Parelip. 19. ubi inter alia v, . memorat S. tex- jni i u w tus , quód conftituerit etiam ( ] ofaphat ) in ferufalem ( loco nempe fü- premi judicii ) Levitas , & Sacerdotes , & Princi pes familiarum ex Iírael , müüïdi j u ii ut judicium , & caufam Domini judic arent habitatoribus ejus. Si ita- l H l) j ue vetus teftamentum velut figura , & umbra novi , tam exa&tam, di. j; M ' d in&am , & diftridiam habuit judici orum , & tribunalium diftributio- Q nem , fübordinationem , caufarüm que ad ea devolutarum decifionem, 4lb o " quid amabo judicabis de novo ; in quo major fidei integritas , fablimior myfíteriorum dignitas , frequentior articulorum credendorum obífcuri- ul [ [] tas , ufitatior dogmatum füpernaturalium ambiguitas? Certé vel DEUS a füpremum tribunalin hoc monarchico Ecclefiz ftacu cum majori emi- 0ga ! " nentià , dignitate, & excellentiá latuit, vel ab ordin 3 manm " atiffimo , & fapien. Iv tiffimo fuz providentie curfu deflexiffe dicendus foret ; quod ultimum g in an cogitandum fit, ipfe (is Judex, oni) yst .5. Dices cum Calixto. Illa loca S. Seripturz intelligenda tantàm ma]()fem effe de faciendo , feu proftando judic ato, quod fecundüm legem, (ive qUOd J moralem, five cxremonialem , five Civilem injun&um fuetit , non de m cü. j credendo. Nam TA p fgmtt Contra eít: Quia Summus J udex debebat prefidere , & füpremum Ti judicem agere in iis, que ad D E U 7M pertinent : (ed qux(tiones fidei vel 'uxhcü"* ! maximé ad DEUM pertinent ; € rgo ipfius erat has dirimere ; adeóque ] Tl m litigantes , vel diffidentes teneb 0 p antur credendo acquiefcere judicio , & Moy! fententia Summi Pontificis, & quidem fub pocna mortis , confuquenter non fPunU : DSueftio 1V. De fupremo fudice .Cfm!rowr/iawmfdei. XOo4 pon tantüm de faciendo , fed vel maximé de «credcndo ibi erat i fermo. f 4, Probatur 2. Certum e ft, & apud omnes SS. PP. receptiffimum, pernaturalia fidei dogma- quód in nova lege facilior (it nobis aditus ad fu ta , & obícuriffima fenfibus Sacre Scripturz interclufa myfteria quàm in antiqua ; fed fi & medio tolleretur fupremum in terris tribunal pro controver(iis fidei terminandis, & decidendis , non facilior, fed diffici- lior effet aditus ad füpernaturalia &idei dogmata , quàm in lege antiqua, m ua tale tribunal conceffüum erat : ergo &c. min. cuicunque fane intelle&ui erit obvia , fi pr/;ó cordi habeat, & accuraté confideret im- becillitatem humanii ingenii, hebefcentem intellectüs aciem refpectu | Secundo obícuritatem fidei con- altiffimarum revelationum divinarum., 1 3un&am cum infallibili certitudine foli teftimonio dicentis nixà- — Her- cle ! hujus certitudo , determinata veritas , feníus à fpiritu (an&to inten- tus proríus impoffibilis evadet , nf adítruas infallibilem judicem , cui »raftó fit Spiritüs fan&i affiftentia falli, & fallere nefcia. — His accedit, [ uod DEUS omnibus providerit de neceffariis ad eternam (àlutem, ita æl :enim decifüm, & definitum, habetur à$Summis Pontificibuscontra Janfeni- h ana dicteria, fed quomodó id verum erit , fi fideles in dubiis fidei dogmati- bus fine ullo remedio certitudinis tanquam parvuli lu&uantes deberent hzrere ancipites? Hec videtur ratio, motivum, & caufà., cur nofter S. P. Auguftinus lib. de utilitate credendi c. 16. agnoverit in Ecclefía au- E thoritatem aliquam infallibilem. juxta quam fint regulande controver- Al fix dubiz in fide. Immó hanc fatetur fuiffe motivum. cur Evangelio EU credideric, juxca illud contra Epift, fundamenti c. s. ubi dicit: Evasge- Ri lo :som crederem , nift me Ecclefta Catholice moverer amtboritas. 'Tan- ïEF dem.$Quis nefcit neceffariam effe , & inevitabiliter requifitam authorita- ln tem damnandi herefes in Ecclefia, juxta illud Apoftoli ad Galat. s. 57 M wis vobis Evaugelizaverit prater id. , quod. accepiffis , auathema fft: il 1ed hxc authoritas eft impoffibilis fine aliqua animata , & infallibili re- n , qualis eft füpremus controverfiarum Judex: ergo &c. D : gu*la $. Objic. 1. Calixtus, De ratione tribunalis eft imperare , & pre- EU cipere: fed circa affenfum fidei effe nequit imperium , aut preceptum ; rl()] ergo nec tribunal, aut judicium. Min.prob. Quia ficuti przcipi nequit, Xij uód oculus rem hoc, vel illo modo , candidam , atram , vel ceruleam T10n intueatur , fed qualis in fe eft, talem fibi oblatam neceffarib videt ; Ita l0s j de mera, & nuda veritatis cognitione ( qualis eft affenfus fidei ) non po- teft dari proprié preceptum, & mandatum , fed docetur , id eft , quo COD- Eu K obfcurum erat in lucem profertur, monftratur . animóque difcipuli teme- , d uet "Art. T. Sitne erelium in terris aliquod tribuual fapremum. ebz. of " templandum objicitur, ut cerni, & cognofti poffit , & (i aliquid cogno- fcendum proponitur, quod naturz captum füperet , vim affentiendi ,qux if menti fibt relidz deeft, gratia Divina füppeditat,. du Confirmat idem n. 6o. Quis , inquit, Philofophicarum controver- ià qu fiarum Judex eft? quis Mathematicarum ? quis Medicarum? (i novz opi- bunal t niones, quz fundamenta artis medice evertunt, enafcantur ? rectam d dif rationem , G experientiam, quibus ars medica nititur, opponunt Medi- : antiqu, ci, nec Judicem fenfibus expofitum, & falli nefcium , ad quem confu- ye fani t t giant, habent, Ita Chriftiani exortis harefibus Scripturam , & fymbo- lum, confensámque fidelium prifcorum , atque recentium objiciunt ; ; r quapropter ficuti alie do&rinz , & difcipline ad nullum certum tribu- fidei t* al queítiones fuas deferunt , ita nec Theolopia, p H THzxc | f y cophantica principia Calixti, fi quid probarent, conclude. rentutique z70; non qoInte? poffe dari przceptum Divinum de affenfu credendi, , Q €ontra illud Marci ult. QQui uon crediderit, coudemnabitur. Medium T enim neceffarium ad fal (ate: m (uteft aCtus fidei ) neceffarió cadit fub pra- lutety lü ceptum, cum , ut Tbeol. 5. 2. q. 2, € 3. docent homo diflri&é teneatur ad- hibere;& qusrere median 1 Pn(&m: eceffaria ad falutem,eáque executioni mandare, W u 4d?. evertunt omnium Co ncilio rum generalium etiam quatuor primorum decreta , confeffiones , anathe matifm st 08 , quibus damnantur Ariani, Ne- g ftoriani , & Eutychiani hzretici. Et nunquid füb anathematis intenta- tione pracipitur cun&is fidelibus lfccfafä p debitus modus credendi m yfleria Tri- qco nitatis- perfon arum in- una natura Divina , t vnitatis & unionis períonalis cum dualitate Incarnationis Verbi Divini, naturz £cil. Divinz-, & hu- ul MV/ manz? Et hoc quid aliud eft, quàm non fol üm dire£tivé, fed & coa&hi. Né precipere credendorum affeníüs (à '(!/7:(' ltem quoad externam profeffio- j ao nem 2-7/70. Evertunt non folüm juris canonici corpus , !] ia quo füb graviffimis fürpliciis vera & des utriu fed & civilis, «al d fque myfterii omnibus ii j diftricté przcipitur tit. Cod. Juftin, Ze $.5. Trin. Cf fide Cath.. 410 Con- j (j demnant , & irritant praxinipforum Neo- xl Evangelicorum, qui perfpicué Yidentes , Scripturam fàcram, ad quam ab initio provocárunt, tot an. Borum periodis , iporum ca l , pitales controverfias , & implacabiles diffen- Pwm« lones non decidiffe , fpecialia tribunalia pro illis terminandis (inguli ere- ye « Xére; vix enim nunc ( jü eft aliqua fe&a , qu * authoritatem tribunalis (ibi | n du non arroget, controverfias fidei fecundüà m füam phantafiam dirimat , ;] fuos apoftatas, ac refra&tarios non folüm j d herefis damnet, fed etiam va.. gon ? riis poenis igne, & gladio co£rceat, Vel quo jure Confeffio Auguftana " art: Io. condemnavit Zwinglianos )db v & eorum confeffionem per bzc verba proprià manu Lutheri fcripta ; z iij damnamus feciis docentes, Qua verba —2 teíte * 106 Swaftio IF. De fupremo Jfudice controverfiarum fidei. ftea in tefte Schlüffelbergio lib. 2. a. 3. pag, 144. Philippus Melanchton po gratiam Zwinglianorum expunxit. Vel quo titulo paffim Reformati Quibus przivit fuo exem- docent, hzreticos effe igneé comburendos ? Cuiinfiftunt plo Calvinusipfe , dum Genux comburi curavit fervetum, O$ , qui dicun- Angli , quibus commune eft , comburere Anabaptiftas, &e tur familiz amoris. Vide Bolfecum in vita Calvini c. 4. Eadem praxi contra - Remon(trantes Belgii in Synodo Dordracena Remonftrantes;, feu Armenianos harefis , ac fchifimatis damnárunt, Immó Barnveldium gtatisfux 73. utauthorem feditionum Armenianorum decollari curárunt, ut refert Erbermannus Iren, Cath. c, 3. p. 64. nunquid hoc eft pracipere, feu nudam veritatis cognitionem? Vi- vel cogere ad affenfum fidei , deat igitur Calixtus , quem hzc omnia latere non po terant, quomodó 77 con(tituti alicue [—— —— d — R contra conícientiam afferat: Nw//up extare exemplu bi ad determinandam veritatem ( przcisé &in fe fpe& atam ) tribunalis. ndamentum y. C. maj. & N. ln His premiffis ad (tramineum Calixti fu min. ad prob. dico , diffimilem efferatiónem devifu corpozeo, ac afferfu Qu ti fidei , ille enim dire&té, & fecundüm fe, cum (it omnino neceffarius, non poteft effe materia preecept i, quia hec debet effe libera; in quantum au- 1 tem actus potentiz vifivae fübfunt imperio voluntatis, & ab eo aliquam libertatem participant , poffunt cadere füb preceptu m , & prohiberi, e forte fcandali- juxta teftimonium Ecclef. 9. Firginem ne con[picias u cr obfcurus, eft zeris ip decore ejut.. At affenfus fidei, cum (it. effentialit f curé revelatz non convincunt intelle&um ad It liber, quia veritates ob affentiendum ; & hinc przrequiritur pia voluntatis mot io, &imperium , L elle&us ad exhibendum illis affenfüm, hic igitur ca- quo determinetur int dit íüb praeceptum. -His adde, quód a&us fidei fit actus honeltus vir- medium neceffarium ad confecutionem vterne vi- tutis Theologice , & t* , qualis nec eft vifus corporeus, neca &us alterius potentiz neceffa- xige. Ad Confirm, R efp. Quödvlrircea de ícientiis fpeculativis, aut etiam pra&icis puré naturalibus non detur przceptum Divinum , aut hamanum, uia non fünt a&us honefli , & morales ad confecutionem faluris eterng neceffarii, neque earum ignorantia aut error prajudicat pablico paci ; & ] tranquillitati ; füo tamen tribunali in Rebuspublicis bene ordiratis non carent ; ad hoc enim Univerfitates fünt inftitutze ; ut bonz fcientiz , ac J AU ( artés doceantur, & male ac perniciofz prohibeantur , errorésque, ac Ti novz opiniones , quz vera fundamenta, ac principia fcientiarum natu- finia zalium evertunt, relegentur; Hoc enim maxime& incumbit Magiftratui n Ori- N "&t 'Aca—dcmico : Et precipué habet locum in qumribus, & Do& bus Tlptul / rt. 11 Utrum JMla Scriptura pofft effz Tudex controverf.eice. 107 ln bus Medicinz, quorum licentiofa , od & periculofa opinandi libido à fun- damentalibus artis principiis degen erans meritó à Magiflratu etiam ci- Is vili coércetur , quia in Reipublice p erniciem ver nfltut git,ac zegrotantium ftra. gem, ut quotidiana experientiadocet, Siig itur.tam. ma 8na pro corpo- iüm. ribus medendis adhibetur judiciorum neceflitas, que neceffitas erit & cautela, major uti- y pi pro iis, à quibus ztern a fàlus dependet, inter quz, fantess fi Theologiz regulis infiftimus, primo loc o numeratur affenfus fidei, vliium 6. Objic, 2. Fides debet efle fpontan ea, & libera: féd poteftas co- pirunty adiva, aut przceptiva tollit libertatem : ergo fides huic fübelfe nonpo- t teft , confequenter necneceffarium eft, n ec utile ali quod tribunal füpre- ) W inum , quod aliquod dogma decernat, & fide Divi omO(fö piat. Ma nà credendum przci. & TT, j. conftat ex S, Bernardo ferm. 60. in cant. eftdue com, &* 57 | QW yundis Refp, Sicuti ex eo, quód m'm;r?ï Pouda fes grata, pofitio voti y; UV eam füpponit , relinquit, & non mutat in ingratam , ita pariter ex hoc, -af quód materia prgcepti fit res libera, hanc nec variat, nec in neceffa- riam transfert, fed potíüs ut liberam exigit, & ut talem fupponit, Hinc RXXW q "Theologi 1. 2. q. 6. circa art. 6, docent, quód metus poenz, quam per. duellibus imponit S. Mater Eccle(ia, non reddat volitionem ydiqu aflentiendi , , aur ipfum aflenfum fimpliciter neceffarium , velinvoluntariu m, fed tan- tüm fecundüm quid, aliàs Deus ip(e, qui ad fidem ',/- /l//' graviflimis poenis ge- at bennz compellit, colleret omnem cred endi libertatem , & (i C poenas in- tentaret iis , qui eas evitare P g xro fua libertate non poffent » quod falüfïi- [mpgïiüm $um , & DEO maximé injurium eft, cigitu l yeus cene ! ÁRTICULUS SECuNDus, i p Utrum Jola Scriptura po[fit effe Tudex controverfiarum q g Fiez'? 'manuml 7. F yRorefolutione dubii diftinguendum hic eft in j ter Judicem , & nor- mam : Judex dicitur quafi jus dicens , eft eni m ille, qui inter par- 1 pafï ! tes litigantes claram pronuntiat fententiam : & e i ans F,OU alius fupremus, alius inferior , alius ordinarius , al ft multiplex : UT ius delegatus , & ex- traordinarius &c, Norma autem eft regula illa, quam in ferenda fen- 2 q^ u g tentia Judex f£quitur. Hoc füppofito, docent D D. Catholici uno ore, [mIUl upremum judicem controverfiarum fidei non eff: e; nec pofle effe folam li ann' Scri-pturam , íed ipfam Ecelefiam , que al? quando fert fententiam decifi- hii A vam 108 Oueffio IF. De fapremo judice controverfiarum fidei, vam per Summum Pontificem tanquam vifibile Caput illius, aliquando er Coricilia à Summo Pontifice approbatz, qu& totíus Ecclefiz corpus rep reíentant. Huic dogmati Catholico uno agmine contradicunt om- nes Luthero - Calviniftz , qui non agnofcunt alium Judicem 'controver- fiarum fidei, quàm S. Scripturam, quam adeo claram, & perfpicuam effe ajunt, ut ad omnía dubia , qug circa artículos fidei occurrunt , deciden- da fit abundé fufficiens. ontra quos D - $. Dico..So/a Scriptura nequi * effe fudexr controverftarum fidei. Ita DD. Cath. omnes. Hzc conclufio clariffiné, & efficaciffimé pro- bata mianet ex dictis articulo preced, ex quibus ad oculum patet , omnes controverfias legales, feu qusítiones de mandato, de lege, de ceremo- niis , de ju(tificationibus ju(fa Domini non ad felàm Scripturam. fed 44 LT P Levitici geuerts, c& ad Tudicem qui fuerit illo tempore , iea ad Con « N um 2--'arum, cui przerat Summus Pontifex, fuiffe delatis, & ab eodem fuo ultimó juuictz 42ci(a5; ergo idem dicendum erit de controveríiis Novi Teftamenti. z lj l 9. Probatur 2. Ex contínu&, & nunquam íinterruptá f()r'ä)ïf,ECCfc*(fæ novi teftamenti ad noítra ufque temporaprotradtá, PrZzó, Controver- "4 Vi d fiam , tempore Apoíftolorum circa ufam legalium ortam, non determi- li navit S, Scriptura , led Concilium Apoftolorum Hierofolymis in Spiritu pr S. congregatum, ecuzdó. Harelis Quartadecimanorum orta circa art- t num Chriiti :98. füam fententiam excepit, poft multa celebrata Epifcopo- fie rum Concilia, à S. Vidtore Papá, qui tanquam füpremus Judex definitt, Pa- fcha die Dominicá , & noniuanà decimá quartá prími men(is celebran- Tertix.. Nowvatia- t dum effe , ita tradit Eufebius lib. 3. hift. Eccl. c. a. hi, qui relapfis poft baptifinum abfolutionem negabant , anathematiza- ht ti funt à Concilio Romano füb Cornelio Papa anno 255, — u47/2. In Wt Paulum Samofetanum , qui Chriftum purum hominem a(ferebat ; fülinen "Apoltolicum evibravit Synodus Antíochena fub Díony(o Papa anno Nef T 266. JQuintà, Donatiftis, Baptizatos ab hareticis rebaptizandos effe corr- tendentibus , cenfuram hazrefeos inuffit Concilíum Romanum füb Mel- fcrq hr chiade Papa anno 313. S$ex7. Sabellianis , unam tantüm perfonam ii Divinis affirmantibus , anathema dixit S, Sixtus IL, Pontifex maxi- li QUi mus Aüno Domíni 260. epziz). Arius cum fuís , negans Confüb- Itantialitatem filii reprobatus eft à Concilio generali Nicxno, füb Sylve- lm dtro Papa anno327. Od4v). Macedoniani , Spiritum Sanctum puram Mäl 1 tantüm creaturam dicentes , fuá causá exciderunt per decretum Concilii li Conftantinopolitani L füb Damafo Papa auno 383. — Aozj. Pelagiani , "n & Cæle&inu$ alerentes , füfficientiam noftram ín füper naturalibus ATT ex U rb T. trag fila Seriptura pofft effe fadex&æ 109 Lquanda ex nobis, & non ex DEO effe, fuam fíententiam damnatoríam- de- Tij Unt vt beüt Concilio. Carthaginenfi fub Inaocentio L. anno 416. Deinde ii- dem rniegantes parvulos nafci i n peccato originali, aut ad hoc delendum DI wndt baptifmum effe neceffarium , anathematifmum audiérunt à Concilio Mi levitano c.2. & p oftea à Zofimo Pa pa tefte D. Auguftino de peccato ori- jecile ginali c. 6. atque ab Arauf. 2. cam. 2. in quo etiam Semipelagiani , & Maffilienfes afhrmantes primum falt em credulitatis affed&um , & defide- y f rium poffe effe ab homine viribus nat urz,reprobatifüntcan.7. Decim, V pr Neílorius cum Neftorianis duas per fonas in Chrifto affirmans, damna- 1()mneä d tus eft à Concilio generali Ephefino fub Ccele(tino Papa-anno 434. U- Qu ecihà. Perverfitatem Diofcori , & Eutychetis admittentium unam tan- y K tum naturam ii Chrifto , coálefce ntem ex Divina, & humana poft unio- j Whm nem hypoltaticam ; tepreffit Concilium Chalcedonenfe füb Leone Pa- delt paanno 452. Duodecimb. Monothelite , unam tantüm voluntatem in Tut] Chriito pretendentes , correcti fünt à Concilio generali Conftantinopo- litano lll. fub Agathone Papa anno 679, juxta Baronium. Denique d Niccleffiftarum ; & Huffitarum perfida, & pervería dogmata errorisno- J tà (ignavit Concilium Conftantienfe, Et ultimó Concilium Tridentinum At Luthero - Calvinifmum per repetita Anathemata, & fuülmina Apoftolica ntrivit, n Spi!ilü profcripfit , eliminavit , & penitüs Co Ecce qualiter omnes con- / d(fa 1 troverfix ide fide, & religione à primis nafcentis novi teftamenti Eccle- fize incunabulis non ad facram Sc | Epf(gop()s ripturam ; fed Summum Pontificem , & me'lïïx i Concilia generalia , quc totam Ecclefia mre & juítifimo ultimóque judicio decife, &t erminatz. prefentant , fuerint delatz, cekbtïü' TAUR Xoto IO. Prob. 3. Sicuti fe habet le X fCripta ad controverfías civiles, ita phemahl Sacra Scriptura ad controverfíías fid ei , & religionis : fed lex fcripta ne- yah- quit eff? Judex contrever(iarum civilium ; er go nec S, Scriptura contro- fj d M vet(iarum fidei, Min. prob. tum t » quia inde fequeretur, & medio tollen- )QP "u da effe omnía tribunalia , & co nfiftoria civilia , tum etiam 3 fcripta fepe eft ambigua , obícura , quia lex ydit & non femel una lex alteri repu- pX gnare videtur ; unde igitur cunc eme intelligentiam , determinatam ejus vi ndicabis fensüs claritatem , legis o m obligativam , ni(i à judice civili, f í ] qui dubia circa obligationem legis dir imat , ambicuitates circa illius fen- an[db fum determinet, & controverfias cir ca ejusdem i ntelligentiam decidat ? [i Jj SEM Mai. xque clara-eft : q uia ficuti lex fcripta eft re gula five norma multis m dubiis , ambiguitatibus, & controverfiis obnoxia ; ità S. Scriptura: Quis C enim nefcit , teltimonia SacraScri pturz effe obfcuriffima ? immó doque (ibi invicem apparenter c quan- oütraria ? ità Eccle(ialt. ig. di citur , a lii DEHM creáffe omnia timtï;. 'Gen. 1. écontra dicitur, qubd DEUS crea- S —— D verit ; f10 Quaftio IV. De fapremo fudise contrinverfiarum fidei. J verit coclum , & terram fex diebus, & fic de . aliis fimilibus, quorum ma- lt gnus numerus invenitur in S. Litteris. Quis igitur hzc conciliabit, & i apparentem contradictionem tollet , nifi admi x ttas alium judicem prater Sacram Scripturam ? Confirmatur. : Regula fidei debet effe infallibilis , aliàs poffet eidem u fübeffe falfum , quod naufeat fana theologia ; fed fola Sacra Scriptura fe- t clufo omni alio controverfiarum judice non eft regula infallibiliss ergo. Min. conftat. Unde enim fcimus hanc S. Scripturam effe veram , & non f fuppofititiam? unde notum eft , hanc àSpirituSan&o , & non à priváto impoftorefuiffe di&tatam? unde habemus, hos libros v. g. Genefis , Exo- li di &c. effe veros, & canonicos : alios e, g. quíntum Evangelium S. [a- ( cobi , Epíftolam S. Bartholomsi effe libros apocryphos ? an ex Sacra [* Scriptura ? minimé certé gentium , fed ab Ecclefia, à Summo Pontifice, ïïgl & Conciliis generalibus: hinc fapientiffimé , & prudentiffimé S. P. Au- lt guftinus motus eft ad credendum Evangelio , non per Evangelium , ne Dy Committeret circulum vitiofum , fed per authoritatem Ecclefiz, (h r1, Prob. 4. Tritum eft apud. JC. preter legem fcriptam debere thi pro controve rfiis civilibusZdecidendis admitti confuetudinem ín duplici eu u cafu: primb. . Quando de controver(ia , que agitatur , nulla fit menxio in legefcriptà. —.Secuzdo. Quando de quaftione , qux ventilatur , datur [ , fed ejus fenfus ita eft ambiguus, ut nonnifi confuüetudine ex- lr quidem lex L torqueri po ffit ; fed hi ipfi cafüs occurrunt etiam in controverfiis fidei; d dlCJp( ergo etiam in his prater S. Scripturam debet admitti confuetudo tan- uam regula illarum. Min. quoad utramque partem eft certiífima. ho Quoad pr imam enim conftat in numero facramentorum : Catholici ad- db ftruunt Í eptem, €x accatholicis aliqui duo., aliqui tria, ubi id (criptum lpf A ef&? Itemin exorcifmo , quem admittunt nobiscum Lutherani in baptis- Ubi veró fcriptum eft ? omitto alia l,q li mo , Calvinifte veró execrantur, : Hfmre" exempla trita, & communia, ne in hac materia infinitus fim. Quoad fe- cundam partem res equé certaeft, Habemus enim przmo ex S. 5criptu- T [ rà baptifmum effe fimpliciter neceffarium infantibus ad falutem, fed quod ffdd,mm hi ftatim fint baptizandi , ubi fcriptum eft ? vel quód per baptismum in x Af Qd loco S.Scripturz Joann. 5. intelligatur potiüs baptismus fluminis , quàm m()s flaminis , ubi fcriptum eft? ecuzdó. Ex S. Scriptura eft indubitatum, x Jo- : M/ [// quód Spiritus S. procedat tam à Patre, quàm filio, probatürque e Tij /ffïl ann.ij. Sed unde habetur , quód ille locus potiüs loquatur de mi á O- ne , five proceffione interná , uti contendunt DD. Latini , quàm de mif- TM fione , aut proceffione externá , uti volunt Grzci, & ita de aliis hic in ha- R magno numero occurrentibus, Certé ho?um omnium infallibilitas bfäl'i Iu adm()] I ff — At TE terum fl Scriprura pofft efe Tudes coptroterf Óc orn beri nequit , nifi per confüetudinem, vel traditionem ii tanquam regulam dccidendi , & verum fenfum inter ambigua defignandi, t 12. Dices. Has traditiones à Papiftis intr oductas effe ad füa dog- at mata, aliàs in veritate vacillantia , confirmand a , confequenter authori- tatem habent puré humanam ipturai: gulam fidei infüfficiens eft, , que quia fallibilis » ad conftituendam re- j Contra 175à. 'Traditiones claré afferunt SS. Lítter * , Summi Ponti- ,& fices, & SS. P. & quidem non eas tantüm iarivatt ;quz invaluerunt longo ufü , & praxi Ecclefiz , ut (unt humanz, fed etiar m quz ab Apoftolis per Spiri- o . ts fan&ti affiftentiam ortum trahunt ml ; ut funt Apoftolice , & quz ab ipfo Chrifto Domino tanquam principali Authore fuére inftituts , & Apofto- t lis, in potteritatem Ecclefiz transmi: t Xontitts tendz , commiffz, ut fünt Divinz: ergo falfum eft eas effe à Papiftis intr odu&tas , & puram habere authori- s tatem humanam fallibilem. Án. eiun, t Dominus AG, r, Prob. qüoad przz4m partem, Chriftus 8 Per dies quadr. 2$ inta pofl vefarreitionem apparens eis iæl ( Apoftolis , & di fcipulis ) &$- /o9 j übe:jq Pernaturalia myft ens deregno DEI multa divina, & fu- eria revelavit; fed hac nullibi fcripta inveniuntur : er- £0 debet admitti verbum divinum traditum. Go aulus antequa m fcriptim traderet inftitution Ulteriàs , ipfe Apoftolus czna factam à em Euchariítize in ultima ur Chrifto , pribs eam tradidit, & fe à Domino accepiffe po- u ; ftea fcripto co mmemorat t. Corinth., 1. eft, quód Chr Deinde receptum communiter " ( iftus plurimis annis Evange liu m fuum cum Apoftolis prz- o dicaverit, antequam committeretur fcripto, regula? n quznarm ergo tunc erat fidei cemi unquid traditiones? Item certu m eft ii f& docuit non fuiffe omnia in fcriptis reli&ta » €a qua Chriftus fecit, ipfe Salvat or ante mortem multa dixit & quód fortiüs ftringit , ula E] & multa dicenda habere teftatus ni if]bapïr.ï &i5 quz, quia à difcipulis non potuer nem revelavit; Hxwcautem nullibi fcri unt tunc portari, poft refürrectio- od pta habentur: ergo fünt nobis per V y! traditionem communicata. "Tandem , ut plura alia omittam $X At ) verbum fcriptum effe verum , ipfum traditum s er verbum DEI, habetur unicé per verbura f du i £o certum eft de bere admitti traditiones tanquam infallibi. em fideiregulam, Prob, | [lSmum Summos PP. Innoc. I. i etiam Àn, Quoad /ecusdam partem. Inter alios : . ft yIs s qlll n epi : 1. traditiones hifce verbis commendat: j i 5i Inflituta Eceleffa I , ut f j b [ €nt fervare Sacerdo nt Àbentis Apoffolis tradita , in tegravel- g fes DEI , vulla varietas in 4 fs ordznibus , ef» com- C m,bh fecrationibus babere Zur. Huic fübfcribit Fabianu k net, chrifmatis confe&ion S Papa, qui epift. 2. te- u €m, ejüsque quot annis renovationem à Chri- jis! 9 Apoftolis poft ultima m cxnam, ab his pofteris traditam fuiffe, Idem de traditionibus fentit J lbs s adde T regorius Magnus lib, 9, epift, 6 l, guibu Nic;- ii QuafHio 1P.. De fuþremo Sudice comtrover[iarum fidei. Nicenam Synodum fecundam anno 781. cel ebratam aCione 6. & 7. Quam etiam fequitur Concilium Tridentinum , quod in Sacramgento un- &tionis recurrit a d traditiones fefs. 14. c. 2. Item in decreto de canoni- Tertia pars ejusdem anteceden- cis Script oribus fefs, 4. & fiepe alibi. tis proríu s indubia eft rz;70. Ex S. P. Auguftino epift. 118. ad Januar. ubi d. tradita cuflodimus eoc.. 2dà ex ait : Illa autem qua non fcripta , fe S. Chï'yfo&. hom. 4. itve, 2 epil, 2. ad Theffal. ubi ita loquitur : Hzt d uon omnia per ep iflolam tradiderint Apofloli , fed multa [f- atet , quà ne litteris etc. 3tià. Ex D. Dionyfio Areop. Pauli difcipulo lib. de Hie- rarch. Ecclef. c. t. $acratiorem &j purgattorem dotirinam ( Apoftoli ) ex animo in animum intervueni ente verbo partim litteris , partim [ime litteris transfuderunt. His (üffragantur S. Cyprianus epi ft. 63. Damaf- cenus lib. 4. fidei c. 17. Irenzus lib. 3. c. 4 N . & alii quàm plurimi, — Contra 2d. Ü , dp fi etiam Luthero - Calvinifte multas admittunt tra- ditiones tahquam dogmata infallibilia : Ita credunt Symbolum Apofto- lorum ab ipfis Apoftolis fuiffe concinnatum, Pa fcha celebrandum effe die Dominicá fequente Lunam decimam quartam menfis Martii , & fimilia; quo igitur fundamento eas audent rejicere , que falfitatis doctring , quam pr ofitentur , aperta funt argumenta? 15. Prob. $. Si S. Scriptura effet Jude X controveräaru,m fidei , vel effet (ecundüm litteram , & corticem verborum , vel fecundüm verum ejus fenfüm? non primum, qui a littera occidit , inducítque in varios erro» longé abeffe debet à Judice contr overfiae res , herefes , (chifmatas quod 5 (übminiftrare debet, Non fe- rum , qui errores prgecaver e,non ver fenfüs S. Scripturz , ficuti quandoque altiffimus , ita cundam, quia Itatibus implexus eft : hoc experi- : obícurus, ambiguu s , & multis difficu l entià comprobavit in epi ft. Pauli ipfe Princeps Apoftolorum Petrus; hiopum A& 8. Et quod maximé huc defervit, k $tem Eunuchus R eginz ZEc tt ipfi adverfarii continuis fuis di ffidiis , & irreconciliabilibus controverfiis fecundàm li tteram adzquaté in $, Scriptura A circa multa myfteria fidei u expreffa nolentes volentes manifeftant, fenfum in myfteriofis illis verbis reconditum effe ambiguum , controverfum , & humanum captum intel- h 5 le&üs naturalis fecundüm fe reli&i fupertranfcendentem M 14. Dices. Unusquisque audità f cripturà , & propo fitione Ecc*lcfïæï « fnar tenetur invocare Spjritum fan&tum , qui indubi& conferet cuilibet gra- Jj tiam, feu fpiritum quendam internum in corde ipfius atteftantem, S. Scri- turam ita intelligendam effe , uti credit faltem quoad articulos -ad fidem abfoluté neceffarios. Sed el'go Contra "rt, 1. Utram fola Scripturapo[fet effe fadex tontrovérf . it$3 [U Contra.. Spiritus San&tus non e(t- fpiritus contradictionis , fed veri- lg tatis infallibilis: fed dic fodes , quot habent ejusmodi hererodoxi con- lle tradiQtiones in füis articulis fidei »quos credunt?' Numera ftellas coeli N fi potes ! plures impugnationes hujus privati , & perverfi fpiritás lege j apud N. P. M. Gibbon infüo Luthero - Calvinifi m 0 Difp. 1. q.1..6.6. ( 15. Prob. ultimó, Omnes feré haretici ab ini tio nafcentis Ecclefiz ad j folam Scripturam ; ut ad judicem. controverfiarum provocárunt s fed nulli eorum usque huc claré , & expreísé damnati fünt J per S. Scriptu- Ti ram : ergo facra Scriptura nung uam habuit ratio nem proprii judicis controverfarum, — Min. prob. Nullus reus , ) fi fànz mentis compos fit , l provocat ad judicem , à quo anteà c! ar€ , & füfficienter damnatus eft: j cum.ergo omnes hzretici fem i per pexftiterint, & adbucdum perfiftant in provocatione ad fcripturam , ut.ad judicem 5 nullus hzreticus fuit fuffi- Cienter, & clar& damnatus p fty er Ícripteram. — Prima propofitio ex fe cla- d ra eft, namideo quis provoe at ad judicem , quia. fperat fe ab illo abfol. vendum : fed qur füfficient er damnatur ab a t fallibili, & immutabili iquo judice, przfertim in- TA ( cujusmodi effet S, Scr iptura ) audità, & intelle- &à ejus (ententiA non s ampliüs provocat ad ul XXX'&N ergo &c. teriorem illius -(en-tf:-ntiam: 1x6. Objic. r. Sicuti (e habuit if *.»l populum Ifraél, ita teftamentum nov vetus teftamentum ad hebrzos , & qerum teflamentum v. um ad Chriftianos : atqui folum etus absque ullo alio f uperaddito füfficiebat hebreis ad a confequendam falutem eternam : er eriite 80 etiam lex nova absque ullo fu- peraddito fàtis eft Chriftianis ad fal utem ztérnam confequendam. u le' Refp. 'Trans, maj. N. min. It ex füpra probatis enim conftat » quód in $1 lege veteri defignati fuerint jud ices., qui, dum dubium quoddam in re- yn bus fidei occurrebat , fententia [U& m dicere , & illius decifi onem ponere de- la bebant : nec deerat in illo fta tu przter te(tamentu m fcriptam verbum J j traditum , nam ante Moyfis te m pora nullum extab at verbum DEI fcri- (f Crm! ptum , fed neceffaria ad falutem folo aud itu excipiebantur. Unde ob c.8. monebat; Inferroga generationeg v priffinam , ef dilizent ga Patrum memoriam ,. pf docebus £ fe. er ifzvcfi- j 17. Objic. 2. Omnes controverfiz de fide jam judicate fünt In f3.. cra Scriptura, aliàs hzc effet infüfficiens ; hinc DEU. S T Deut. r7, Ecc]enæ mandavit, ut homines Íequa ntur fententia expre(sé Ti m facerdotis facundü m legem xf judicantis, DEI fcilicet per S. Scripturam ; & ex hoc Apoftolin U ri, aut judices, fed miniftr i fermonis DEI on Magi- dicuntur Luc, r. & 1. Cor, 3v Ó f €rgo pratér S. Scripturatn füperfluus eft ali u$ controverfiarum Judex, Kefp. Quód licét omnes contrqvetü &,que in þmateria fidei occur- rere coum 114 QDueffio TY. De fapremo fudice Controverfiarum fdei. , jam fint judicatz à DEO pe Y facram Scripturam quóad fe, rere poffunt quia tam en mu lta fünt difficilia intellectu , quz indoGti, & inftabiles de- ravant ad füam perditionem , hinc oportet a dmittere aliam regulam, difficultates , & ambiguitates decidat , vel judicem vifi bilem , qui easdem & definiat quoad nos. Secundum probat , quód quidem facre litter ésque leges , quz a d homines in viam falutis €ontineant omnia jura , omn eternz dirigendos fufficiunt imp licité , ut tamen ea explicité pateant, qui illa authoritativé declaret. Tertium pénitus neceffarius eft judex, s in caufis civilibus pof- nihil probat , ficu ti enim m iniftri principis fieculari am Apoftoli , & eorum fücceffores funt effe judices fübordinati , ita eti & fint miniftri fermonis DEL, pof- non obítante , qu ód tantum fuerint . fünt tamen in cau f fidei, & ambiguis ejus arti culis veluti judicesà DEO fiam authoritativé dirimere. authorizati fententiam dicere , & controver 19. Objic. 3. Illud Ifaiz g. 444 lege m magis , €* ad teflimonium. in fide juffu DEI remittuntur Per quod Judei ottà aliq uá controverfià ad Scripturam facram ut a d judicem ; COnfequen;;r hzc bggtrovär a- rum Judex ett. Refp. N. totum, Nam in loco: cïtatou non eít (Erm*or-d'c— cöntroverüïsï veritibus ut conft at v. 19, In his Judzi more genti- fidei, fed de futuris e lium confulebant Pythoniffas, & Ario los,ut de illis certiores fierent , ft- cuti fecit Saul 1. Reg. 28. Monentur itaque hi à DEO, .ne ejusmodi gen- tium mores imitentur , fed potiüs attendant ad legem, & teftimonia Pro- dicere, fequentes hac in re exemplum phetarum , quorum eft futura pra Z Kegis Jofap hat 3, Reg. 22, 19. Objic. 4. Hz autem eraut o biliores eorum , qwþmt Theffale- erunt verbum cum omui aviditate , quotidi ferutantes nica , qui fafc us manifeftum eft, eripturas , d " «c itA fe balerent. A&. 17.. Ex quib l os fuiffe , ut ftatim adhibuerint fidem di&tis Pau- Beroenfes non ita credu li, quin priüs illa examinaverint juxta S. Scripturz normam , fcrutantes, an conformia effent oraculis veteris teftamenti : ergo judicárunt , S. fidei. - Scripturam norm am effe, & judicem controver(iarum Reíp. N.con feq. quz ex citato teftimonio perpera m infertur ; Iftud bd D. Paulus, poftquàm eni m in(inuat , fi totius rei feriem infpicimus , qu Theffalonice Evangelium predicavit , declinans quendam popularem n um A u E EE EEE tumultum ibi commotum , contulerit fe Bero&am, ibique denuo munus — Apoftolatüs exercere ceperit , ex teftimoniis veteris teftamenti pro- £s p-—. F refurgere à smortuis , &i quia bic bans . quia Chriffum oportuit pati , Beroéníes veró avi eft $ ESUS Chriffus , quem ego annuntio vobis. — ,que me. fu;bigiebant verbum DEI , fcrutantes , & conferentes teftïhxonia PI'O*- x Art, . Uerum fola jc'r'sztwd Mït effe Tudex soutroverfp eje. . vig proferebat Paulus, num conformia fint vaticiniis , & textibus S, Scti- M ptutc vetcris teftamenti . quorum conformitatem cum inveniffent , mul- u ti crediderunt in JESUM Chriftum. — Sed quid hic mali ? aut quid in fa- i vorem adverfariorum? quód enim fola fcriptura (it Judex controverfía- m rum, ineptiflimé cx hoc infertur. Sicuti malé eruitur folum Calvinuns NY effe judicem controverfiarum , dum reformati conferunt teftimonia Cal- illa vini à Predicantibus allegata cum füis-originalibus.. ILUS 20. Objic. . Chriftus Dominus expre(sé jübet omines fcrutari S; t Scripturam Joann. 5. Serutamini [cripturas , quia vos putatis imepfes vi- ra tam sternam babere : íed non ex alio motivo, quàm quód illa (it Judez " controver(iarum fidei: ergo &c. N Refp. N. min. Chriftus enim ut Judzis probaret fuam divinitatem r non ad folam S. Scripturam negotium remittit : fed zssà id oftendit te- A. flimonio Joannis Baptiftz , qui teftatus eft, ipfum effe Salvatorem mun- n di, & filium DEI. Joann. 1, 245. Siguis , & miraculis, quz teftimonium i perhibebant de ipfo. 2770. Teftimonio DEI Patris , qui voce de cocle allapsà publicé ipfum tanquam füum filium agnovit. Etpofthzc omnia NNS ait: fi hzc vobisnon fufficiunt , fcripturas Prophetarum fcrutamini, & Iu l invenietis , quód de me teftimonium perhibeant: ergo non ad folam fcri- n Il' h pturam remifit Chriftus Judzos , adeóque malé ex illo inferunt Neo- l [ Evangelici, quód fola fcriptura fit Judex controverfiarum in fide oceur- Jft- rentium. ! um 2I. Objic. , Siquis.dï(*'putc'tl cum Judzo de Adventu Mefliz , an (it purus homo &c. hujus controverfix alius Judex effe non poteft, nifi Ícri- ptura Pro phetica ; Jud:us enim nec Papam , nec Ecclefiam agnofcit , cum j[ah qui troverfiarum. his non fübjiciatur: ergo in hoc faltem cafu fola fcriptura erit Judex con- neüv V 1 pur Refp. Quamvis Scriptura Sacra à -þärtibus litigantibus agnita poffit a effe , aut dici Judex , vel magis proprit norma, fecundüm quam füam par- g. ticularem controverfiarà decidant , non vamen inde fequitur S. Scriptu- ram effe judicem omnium controverfiarum ; 3 particulari enim ad univer- fale malé arguitur, ut docer diale&icus, Sic S, Baüilius ad Euftachium J medicum conftituit quidem S. Scripturam j udicem hujus controverfix, g l aui an in DEO re&é dicantur effe zres bypoff afés, HDARATUTA , GpApotentia, bonitas? que omnia hzreti ci illius temporis negabant , exinde tamen j peffimeé, & contra omnes r M. " nr :gulas dialedticz inferres ; ergo Judex omnium h controverfiarum &dei e& (o] 3S.Scriptura, itainprefentidicendum. Etut 7) J avldä res exemplo clarior fiat : fupponamus duos liti gantes circa aliquod nego- tium civile, qui dum in jure v erfatiffimi. fünt , fciun glllJ": - t, effe legem decifi- P2 vam p d 116- . Onaffio IF. De þp?'emo' Judice controver[tarum jïda vam fue controverfie expreffam injure ,iftt poffunt utique in hoc cafir ad folum corpus Juris remitti pro hac controverfia decidenda : fed malé exin- de fequereturt, fi inferres, ergo in foro civili preter corpus Juris nullus alius Jadex neceffarius eft, qui controverfias Juriscivilis decidat, Applicahoc exemplum prafenti materiz , & co 7 * æïx'fpiþi.es-,. quàm przclaré atg»umen;umä tuum concludat. Refp. 2. N. An. ad probat. dic,.quàd licet Judzus. ille ( & idem eft. de Ethnico ) non fübjiciatur Eccle(ie , aut Summo: Pontifici ratione. fugr erfonz , bene tamen ratione materig , quam tractat ; proinde quamvis: Judeum ad fidem cogere nequeat Summus Pontifex., tamen. (i Tudzus: .€ontrover(iam fidei Chriftianz, qualis eff prc(ens de Meffia, agiter, non: poteft fübterfügere jurisdictionem Summi Pontificis , qui eft Judex om- nium controverfiarum , quz circa fcripturam ;aut fidem Chrifti ventilan- tur. Sicuti, licét Turca non fubjíciatur Romanorum Imperatori ratio- ne períonz , fi tamen cum aliquo. JCto circa legitimum fenfum alicujus legisImperatorix contendat, ratione materiz, quam ufurpat , Impera- tori fübdetur ,. cum hujus.folüm fit ,. mentem aux fenfüm legum füarun explanare, 132. A dducunt tandem hi?c.preudb;i - Reformatores iu favorem füae 'fent.e.ntxiæ S. P. Auguftinum. , qurlib, 2. de nupt. & con cupif. c.. 33,. ait * D Hec controver[iajudicem quarit ,judices ergo Chriffus &c. fudicet e cum: állo -Apoffolus , quia ete i Apoffolo loquitur ipfe Chráffus. .. Sed nullatenus illis favet ; nam licet Chriltus , (icuti. & quxlibet perfona divina habeat poteítatem omnia judicandi , hoc tamen. munus.in hoc feculo nulla. per- fona exercet immediateé, fed mediaté per miniftros, & judices, ad'id le- gitimé conítitutos; & ratio hujus eft: quia Ecclefia ficuti vifibilis efb, ita etiam deber modo vifibili , confequenter etiam à judice vilibili gubernari fedineque Chriftus , neque ulla alia perfona divina vifibilis e(t : ergolicet ä Ecclefiam gubernent , & regant quoad invifibileminfluzum , quoad vifibi- Tem tamen: neceffarió. füb(lituendus eft alius., qui vices Chrifti fübeat, | Nec probat aliquid.in contrarium textus $. P. Auguflini , quia loco ciítato [ rovocavit ad Chriftum tanquam ad judicem fpecialis controverfiz, quam tunc agitavit ; ex quo minimé fequitur , eum voluiffe , fcripturam Apo- [ ftolicam effe omnium controver(iarum fidei judicem : ficuti (i unus ex duo- bus JCtis contendentibus füper quaftione aliquá Juridicá diceret : Impe- zator Juftinianus in tali , vel tali legeloquens inter nos judicet, exín non: eruetur, ipfüm provocáffe ad illam legem tanquanr ad judicem omnium gqmroycxliarum civilium, itain prafenti dicendum,. j E Á&R- b ] Av£. HHI. At Jur /zþþ?ll)z;mfi fx'omgziäæ orbis pavtibusehe, — 17 / N lu ARTICULUS Ten r1us. l a Jjus appellandi . ex omnibus orlis Partibus competat Il —Romane Pontifici tanquam fupremocontroverffarum judici? r On eft nobis hle concertatio cum iis, qui foris , id eft, extrz Ecclefiam fünt ; hi enim cum primatum Summi Pontificis, & [ut Ws primariam ejus decidendarum conrroverfiarum authorita- tem , fapremámque ejus jurisdictionem negent , ex confequenti in du- J5 bium revocare, & omnirno inficiari coguntur dari ad: Romanum Pontifi- u cem appellationem ab omnibus tribunalibus Ecclefiaft: icis per univerfum )rL orbem exi(teatibus iw caufa fidei 5 ad horum-enim fanaticum affertum t fefutandum füfficiunt dicta articul O precedenti, Cum DodGoribus Yi igitur aliàs quoad omnenr fpeciem Catholicis in arenam t heologicam yi hic defcendendum: eft; (ünt ii , qut primatum Sammo Pontifici de Jure g Divino competere quidem con C edunt, negant tamem, & pernegant , ( eidem competere: Jus: appellandi ab inferiorum judicum ; id eft Epifco- Orumy fententia 5 .hec enint? , .ajunt , appellatio , quam Papa- | ïil? lis- authoritatis affentatores precipuum Se il pleno ore proclamant , nonnifi violent dis S. Petri Privilegium 4 tortura eft judiciarix po- h teftatis, quam vi paítora lis offici- Epifcopi fortiuntur in inferiores curae fux commiffos , per han fm/;' € infringuntur Jur a Synodilia; reftringitur vio- j lenter liberras Ecclefiatti ca , ftatuta Ecclefize ab anti quis tanr falubriter e- manatz , tam- accuraté obfervata tranfeunt in der " ifüm , & 'meriïïj;mum; | !e;- contemptuni,. a - Si ex ungue dignoféitur feo, ex- caritu avis , ex fite-Cübuloffs codil at mentis & fiCtis mendaciis facilé deprehendetur eor um affertor, Pafcha- ld fius Quesnellus ille eft, vaferrimus cavillor um GCathed re Romanzartifex; jilie hic dum Priniatum Petri uná nianu extollit , alià inim um deprimit 7 con- [l cedit primum , & füupremum inter omnes Orbis E pifcopos efle Romanum, j fed Jus appellationis ab eorum feritentiis, & jud iciis a d eundem per col- quam' lum & caputnegat , & pernegat, audadérque af lerit: ; efle hoc Jus novi- [9) i tatem ex cozniventia Valentiniani Imperatoris , ali rümque tam Impe. iduy ratorum, quàm Regum in ma gnum Epifcoporum przjudicium introdu- &am; O preclaram hujus por tentofi fiementi connexionem fin , ! Hzc falfay. j & impia in fupremam D, Petri ejásqu e Succe florum poteftat em dicteria. millm erudito fuo calamo diujam-refutavit fapientiffi mus nofter, & (uo vvo cele- berrimus TheologusPater Magitter Chriftian us Lupus in füo abfolutiffi-- 1681. edidit; & Innocentio movolqmine, quod: d(ï appellat;ionibus Anno 3 [ XK g, 11$ SuefHo 1V. De fupremo fudice controverfiarum fdei. XI. memoriz gloriofiffimz infcripfit : in ejus epiftola dedicatoria, uti re- fert nofter P. Mag. Defirant in fua profec. act. epift. de Commentariis, qua confcripferat Quefnellus, ita difcurrit : Quintmó prorumpit ulterius. Etenim ( xetba fünt uefnelli ) cezziffem? evincitur orientales abocciden- tAlibus ore mon pependi[Je : eff diferta ( formalia funt P. Lupi ) ( lucida profeffio Eufebiani fchifmatis Philippalitani comventiculi ; & infra fub- jungit, 2zz ovant . & firimant (commentaria Quefnelliana ) Egfebiane fa- &Honis Philippolitanam ariflocratiam , Gmprobant. Matrem Ecclefram, ua cum Photiana rebellionis ectatoribus Gracis munquam fuf iuuit re- Aire in communionem , uifi $. Petro reparatis, ac ex iutegro redditis om- nium geutium appellationibus. En ex nuce iliadem ! Quefnello füb- fcribunt Petrus de Marca, Gerba(ius, Garnerius , DuPin, & alii ejufdem furfuris Socii, contra quos conclado, & 24. Dico. Romano Pontifici tanquam [up remo kcantro'v«erfamm faudi- ci competit fus appellandi ex omntbus totius orbis partibus. la DD. omnes Catholici contra Quesnellum, ejüsque fequaces, Probatur 1.ex definitione Appellationis , quá dicitur, quód fi: ab inferiore ad fuperio- rem fudicem fatla provocatio ratione graummiuis illati ,velinferendi : dices Ecclefiafticiin omnibus totius orbis Catholici parti- atqui omnes Ju bus exiltentes funt refpe&tu Summi Pontificis inferiores , ipfe veró om- nium fuperior eft ; ergo ab his datur appellatio ad Summufxï Pontificem ratione gravaminis vel illati, vel inferendi. * Confirm. Appellatio eft fpecies a liqua defenfionis, quz contra if;- ffis : fed experientià quotidianà tritum juriam Judicis fuppeditatur oppre eft , quód judices inferiores aliquando iniquiffi mé opprimant innocentes , m ftudio ultró quàm par eft addi&ti , vel muneri- velpartium contrariaru bus , donis, & pecuniis corrupti ; ergo ab his neceffarió admitti debet ä periorem, qualis refpectu omnium , & fingulo- ; appellatio ad. Judicem. fu rum eft Summus Pontitex. Maj. conftat ex , appellandi 1. prim. 4 h li li deappellat. robatur 3. ex variis ftatutis Summorum Pontificum , & Con- lr 2;.P ciliorum Oecumenicorum. Prim) quidem Anacletus in fua epift. (icha- ] bet : dpoffolica Sedes Cardo, & Caput omnmium. Eccleffarum à Domino , ( non ab alío eft conflituta: c ffeuti cardine offium regitur , fíc bujm li anila Sedis authoritate omnes. Eccleffa , Domizo difponente , reguntur, h lgitur [f qu& caufe difficiliores inter vos orta fuerint , ad bujus. [aucia d Sedis apitem eas quaft ad caput referte, ut. Apoffolico terminentur j«- hi ) dicio. Secundà X igilius Papa in epift. ad Eutherum coépis. fic tcribit: U Ima- W Saetíia Romansa Ecclefíia, ejus meritó Domini vere :o;z/efmm, Pr fum "trt, UT An us nppellandiex ammläw Orbb Partibus competat cjvc. v19 tum tenet omnium Eecleffarum : ad quam tam [amcía Fpifcoporum mega- ! tia atque querela , atque judicia, quim e& majores Ecclefrarum gue[tzo- nes quaff ad Caput femper referendea [unt. Tertió. Sixtus IL. Papa i L epift, ad Gratianum Epis. de appellatione ad füpremam Cathedram Pe- l tri fequentia ftatuit : Epifcopz , qui iz quibusdam gravieribus pulJantur , l vel eriminantur cau[is , quoties neceffe fuerit, liber& Apoffolicam appel- f» Jent Sedem. . .. Cujus difpofitioni ommnes majores Ecclefiaflicas cau[as , c& /i, Epifcoporum judicia antiqua Apoffolorum , eortí/nque Succefforum , atque " canonum autboritas referuavit. Quartó Melchiades in epiít. dec. ad f €ertos quosdam, & omnes Hifp. Epi(. ita de jure appellationis ad Sedem h Pontificiam differit: D E 1 erdíuatzone tAliter ordinatum effe credimus , p me onnes pofferorum cuntia fibi vendicarent ; fed [émper majores cau[a , Jícuti funt Epifcoporum , &&* potiorum cura negotorum.ad anam Beati d Prineipis Apoflolorum Petri Sedem couflaerent ,ut. inde fufezpiaut finem. ). judictorum , tizde acceperunt initium. Hac retulifie (ufhciat, qui plu- at ra de jure appellationis defiderat Conciliorum , Summortümque Ponti- fil- ficum decreta, legat can. . ConciliiNiexni, qui habetur 1. tom. Con- " Cil.f. 252. ltem decretum z. Julii Papz T. quod regiftratur eodem tom,, fol. 311. Ulteriàs Concilii Sardicenfis can, 3. poft hunc can. 4. & 7, qui ä'm'ï' o videri poffünt cit, tom, fol. 330. & 3. le gatur etíam in hancrem qu&e- fcen ftionis 2dz articulus 1. & (eqo. 26. Probatur 3. Ex continuà, & conftaptiffimé obfervatá confüue-. al« tudine , quà femper ex univerfo orbe appellatum fuit in gravioribus cau- um fis ad Sedem Komanam. - Ita anno Domini 162. Pio E. Pontifice Mar- cion excommunicatus ab Epifcopo fuo in Ponto ad Romanum Ponti- n uneti: ficem pro abfolutione refugit, ut teftatur Epiphan. hare(i 42. Fortuna- ao tus, & Felix in Africa à D. Cypriano depoíiti ad Cornelium Papam nQUIO' appellárunt tefte ipfo Cyprianolib.1.ep.3. Bafilides in Hifpanià depo- fitus ad Stephanum provocavit. Idem Cyp.lib. 1, ep. 4. Item Atha- fn'r. nafius Alexandrinus , Paulus Conftantinopolitanus, & Marcellus Ancy- ranus Epifcopus à Synodo Orientali de ( (otr pofiti appellàrunt ad Sedem Apo- ftolicam , & à Julio I, fuére reftituti , ut fcribunt Gelafius in ep. ad Epif. [ Dardanix , & Sozomenus lib, ;. c. yi 7. Fheodoretus Cyrix Epifcopus à L fua Sede per Conciliabulum Ephe finum depulfüs ad Leonem Papam provocavit , & ab eodem fuiffe reftitutam conftat ex Concilio Chalce- TWM ' donen(i a&. 1. S. Joannes Chryfoftomus Patríarcha Co )[W?g nus infti nftantinopolita- nte Eudoxià Imperatrice z , operáque Theophili Alexandrini T d ; Epifcopi äa fua Sede in exilium rele g atus Innocentium I. compellavit , à criof ffis Le- i quo, poftquam caufam Ccognoverat , fententia fuic refciffa , & mi L gatis -- €20 | Qldfio IF. De fapremo j?diae gantrawïjümm fidei. gatis quid fieri deberet, precepit; verüm cum hi tam malé fuiffent fufcepti , ut re infe&tà ad urbem redire debuerint, intereáque Chryfoíto- inus in exilio fuiffet mortuus; hoc indigné ferens Innocentius fuá fü- premá jurisdi&dione ufus 'Theophilum anathemate perculfum honore Epifcopatüs privavit, Arfacium, qui vivente Chryfoftomo in ejus Sedem fuit intrufus , etiam poft fata exauthoravit: Atticum veró hujus Suc- ceflorem fuüo officio fufpendit, ufque dum caufa ejus cognofceretur, & interim Proclum Cizici Epifcopum Sedi Conftantinopolitanz prafecit. m Czíareà Majeftate fulgentes excom- Denique Arcadium, & Eudoxia municationis vinculo innodavit. Vide Sozom.lib.8.c. 26. & Niceph. Calliit. lib.12..6,.35, (X 34. Deinde invenimus tom. r. Concil. inactis Sixti III, eum miffo Jerofolymam Legaro Polycronium Patriarcham de- ofuiffe, Irmmó Nicolaus L in epift. ad Mich. enumerat 8. Patriarchas Conftantinopolitanos à Romanis Pontificibus depofitos, Hzc omnia, fifano fit locus judicio, aliud nihil infinuant , quàm füpremam in Pon- tifice Romano authoritatem judi/ciariam , ad quam ex toto orbe appel- 27. Velfi hzc pro ifta veritate convincenda non üfficiant ; legefis "Tertullianum lib, 1. contra Praxeam, invenies, Montanum cum aliis ap- ellàffe ad Severinum Papam , poftulantes , ut fibi, fuisque Ecclefiis re- ftituatur ablata communionis pagina. Ab hoctraníeas ad Epiphanium, d Julfum qui hzrefi 68. te erudiet, Valentem, & Urfacium appelláfle a r Epifcopum p roratione reddenda de funo errore, ac delicto. 'Tandem ro pleniffima , & clariffima in hac polemica controverfia informatione infpicias Clariffimum noftrum Patrem Chriftianum Lupum ad can. 8. v Concilii Sardicenfis ; qui, uti in hac appellationis materia erat verlatif- ia fimus, ita pro evitando prafenti dubiorum, & hefíitationum occurfu erit adaquatus. m T — 28. Objic. r. Pafchafius Quesnellus: Africana Ecclefia nunq'üam Apoftolicam: ergo hs appellationes funt noveiia appellavit ad Sedem ACAEER apeRin- ufurpatio à Summis Pontificibus contra jura, & privilegia Ecclefiarum — —. particularium introducta. Ant, conftat ex Concilio Africano tempore Bonifacii I. indi&to in decreto 92. Item in Concilio Milevitaro, in J m cujus canone 22. fic ftatuitur: 9424 [f Ab eis ( Epifcopis vicinis) provo- —— — candum putaveriut , nop provocent nift ad Africana Concilia, wel ad x E. E Primates Provinciarum [uarum : ad trausmarina autem qui putaverit ) appellandum , À uullo intra Africam in communionem recipiatur . ergo Concilia hzc adimunt, & prohibent appellationem ad Pontificem Rq- m"gnum ultramarinum. ïifj ; Rf:lïaf t UL d Jfus aþpellandi e:& emnibus orbis partiäw et. 12X X h Refp. In dictis Conciliis fermonem fuiffe de Presbyteris, & mino- ribus Clericis, quorum caufze terminandz erant intra proprias Provin- " cias, non autem de Epiftopis Africanis, quibus integrum erat, appelta- re ultrà mare ad Romanum Pontificem ; de quo fi adhuc hefitas, in- m n fpice Concilium Sardieenfe , in quo can. 4.7. & 17. reperies, utrumque extremum fuiffe à Patribus ibi congregatis ftatutum, & confirmatum; ! m de quo vide etiam S. P. Auguítipam epift. 162. qui Concilio Milevita- no interfuit. Et demus ultra, per decreta di&torum Conciliorum pro. n hibitum fuiffe Epifcopis , ne ultra mare appellent, prohibitum tamen nunquam fuit , nec prohiberi potuit Romano Pontifici, ne ad füüm Jis placitum a (s ppellationem Africanorum Presbyterorum , & Epifcoporum fatciperet. du 29. Objic. 2. Concil. Chalced. caa. 9. definiens, ut fi Clericus cau- I 12' fam habeat adversüs alium Clericum, ab Epifcopo judicetur, (i adver- ]ot süs Epifcopum ab Archi- Epifcopo , fi adversüs Archi- Epifcopum à Pri- ppel mate Dicecefeos, vel ab Epiftopo Conftantinopolitano : ergo huic, & non Pontifici Romano ultimum judicium defertür. x Refp. Hunc canonem non loqui de appellatione , fed de primo ja- sn dicio, quo d in cauía Clerici adversüs Epifcopum defertur Patriarchze $ "Con(tanrin opolitano intra limites Provinciarum fibi fübje&tarum ; ab hu- jifhy jus autem judicio , ficuti & aliorum Patriarcharum totius orbis licet Are ll lIT chi - Epifcopo appellare ad Sedem Romanam , atque adeo hujus eft Sum- d mum, & füpremum imperium. ^ Accedit , quód Leo Papa in epift. $9. AOV ad citatum Concil. fcribat, fe folàm approb àfle dictum Concilium quan- N 3 tüm ad explicationem fidei, non autem q uantum ad canones, qui te&e a Liberato in brev. c. 15. abfentibus legatis Papz conditi fuére, o 30. Objic, 3. Licet multi à fententiis Epifcoporum appellaverint ad Sedem Romanam, hoc tamen femper factum legimus cum proteftatione, n] j & reclamatione ill orum: ergo Sedes Romana nunquam fuit in poffeffione l quietá fui juris, n()Wl Orbe. quo ei competebat admittere appellationes ex univerío Á j Prob. An. 1150 Celidonius Vefontinus Epifcopus per S. Hilarium Arelatenfem Arch p [ i - Epifcopum fynodaliter degradatus appellavit ad S. T conem Magnum , fed cum magna recalcitratione S, Hilarii. 245. Poft- i quàm Apiarius in Africa damnatus ad Summum Pontificem per inte rpofi- u ]4 tam appellationem confugerat , reclamavére omnes Patres Afric ani in 77l Jl fynodo congregati, refcribentes ; quacumque negotia , im f[uis locis, ubi H h. Cfgo orta fupt , fenienáa , nec unicui que providentia gratiam fanéfi Spiritás [f RO. defuturam , quá «quitas à Chrifli sacerdatibus eb- prudenter videatur , c :oäan:däimä.te 4 ï- M eatur. . 31i0. Antonius Fufalenfis, anþcä S, P. Auguft no 122 Queflio IF. De fupremo fadice comtrover[tarum ]'z'*a"ei. no fübditus , póft Fufalenfium Epifcopus reclamavit quidem contra fen- tettiam S, Patríis, & aliorum Africanorum Patrum, atque ad Sedem S.Petri appellavit, fed multüm renitentibus di&is SS. Patribus, — 472 ipfe Syri- cius Pontifex , dum in caufa Bonofi confülebatur , fupremam fententiam noh fibi, fed Synodo congregatorum Epifcoporum tribuit bis verbis: Accepi. litteras veflras de Bonofo Fpifcopa , quibus vel pro veritate , vel pro wodeflia noffram femtentiam [eifcitari voluiffis : fed cum ejusmodi fue- rit Concilii Capuenfis judicium y ut frnitimi Bonofo , atque ejus accufatio- nibus judices tribuerentur , & praciput Macedones , qui cum . Epifcopa aheffalonicenfi de. ejus factis coamo[cerent , advertimus , quüd. mobis judi- candi forma competere non po[fet. — Relp. Hxc omnia nihil probare contra prefentem affertionem Ca- tholicam, demus enim, reclamáfle Epifcopos contra appellationes factas ad Summos Pontifices, nullibi tamen reperies , quód illam appellatio- nem , fententiámque inde fecutam aut irritaverint , aut in Summo Ponti- fice fupremam autlioritatem judiciariam non recognoverint, quod fignum evidentiffimum eft , Summo Pontifici , & nulli alteri hoc jus appellatto- nis proprium effe, . lIt autem ad fingula refpondeam us: dic ad przmum , verum effe, S. Hilarrum cum Epifcopis Gallicanis multüm reclamáffe, & recalcitráffe contra fententiam Leonis , quà Celidonium fuz dignitati, & fedi reftituit, fed verum itidem eft , Hilarium palinodiam ceciniffe , & tto w ntatorum füuorum contra authoritatem pontificiam immoderatorum a poenitentem cum aliis Epifcopis Galliz Celidonium admififfe. 31. Dices. Refiitutionem Celidonii fa&am fuiffe per authoritatem Va- lentiniani Imperatorís , non veró Pontificis Leonis : ergo illa non pro- deft, fed potiàs obeft Juri appellationis Summi Pontificis. Refv. N. An. Nam licet Valentinianus fuo brachio fzculari fenten- tiam Pontificiam , fupremámque in defenfandis ceufis Epifcoporum appellantium authoritatem magis ftabiliérit , confirmárit, & ad citerio- rem executionem promoverit , nunquam tamen id fibi arrogavit potefta- tis, ut caufam decidendam affumere prefümpferit:erat enimis , uti Ápo- ftolicz Sedi obedientiffimus, ita ejusdem magnorum jurium vindex , & defenfor gloriofiffimus , hinc fuà imperatorià poteítate fanciebat : ze quid tam Epifcapis Gallicanis , quàm aliarum Provinciarum contra con- fuetudinem veterem liceat fine venerabilis Papa urbis eterma. authoritate zentare , fed illis omnibus pra lege fít quidquid fanxit , vel fapxevit Apo- l l olice Sedis authoritas y ita ut quisquis Epifcaporum ad judicium Romaui i;g- l 4uti[litis evocatus venire neglexerit , per moderatorem eju[dem jrev e€g& - art H n u a;pe[lwdiexomziäæ Orbis Partbur cmpemt&c. 12j &ia ade[fe cogatur, . Et,quod ad prafentem cavillum magis diffipandum defervit , contra obflrepentes Romani Pontificis judicio decrevit lauda- tiflimus Imperator fequentia : H £al/bus e& coutra Imperii Majeflatem, e» reverentiam Apoflolica Sedis aduilTis per ordinem Relizioft viri urbis 1 Papa cor. ] witione dicuffis , certa ip. eum lata fententia per Gallias etiam ffme bnperiali fantt ione valitura, f .. Quoad fecundum , quod in obje&ione adducitur , nulla difficulta- j tis umbra remanet , fi füperiüs dicta penficulatiüs-fuerint examinata ; ex iis (iquidem conftabit , quód judicium Concilii Africani ortum fuerit !) ex malà, & finiftrà informatione , quam de Pontificia poteftate & autho- rirate eis fuppeditaverunt acta Concilii Niceni ab Arianis mutilata, & depravata, $Sicuti autem ex falfo antecedenti nonnifi peffimum confe- / quens eruitur , ita ex principiis male füppofitis, vel intelle&is judicium & lu veritate longé abfonum facile fequitur. $ecuz4ó. Demus, proteftatio - ( nem , & reclamationem Epifcoporum Africanorum (uiffé juftiffimam P nti J hzctamen non przjudicabit veritati prefenti ; ea enim fa&ta non fuit ex hoc , quód di&i Patres non agnoverint Sedi Roman W S ? competere Jus appellationis , fed ut. przcluderent frequentes abufü appellationum , Uïl, / quibus multi, quorum caufa penitüs defperata erat , cont emptis proprio- 31& rum Epifcoporumjuftiffimis judiciis , ad Sedem Pontificiam appellabant, h ut fic aut longam litis finiende pr ocraftinationem , vel ex defe&tu te- ftium , impoffibilitate probationum & C. per fraudes , & alia iniquiffima il e€ffugia abfolutionem à fententiis per Epifcopos latis à Vicario Chrifti ob. tinerent. 7e77io. Quód Patres Afri cum debira veneratione in Ponti- Vi fice Romano füfp exerint fupremam in litibus ad eum devolutis judicaa- d dis poteftatem, evidentiffimé conftatex fequentibus, r2 . uód poft ape pellationem Apiarii admittere debuerint Fauftinum Ej jifcopum , Philip- Y ! pum & Afellum presbyteros à Zo(imo Pontifice mifl . O$, Z Quo, ut a Je- ml bant Afti , a2 nos mandata , e& litteras detuleruut » qui cognitá causá g di&um Apiarium honori presbyteratüs reftituerunt. 2d5, Patres Syno- di di Africanz non mandant, aut irritant a ppellationes ad Romanam Cu. w riam , fed rogant mittantur ex Afri (magnum utique fignum fubmiffionis ) ne faciliüis ad- y ca Romam vententes. , n€ vel preproperé, vel indebicé J videantur reftitui ,- vel impr oba illorum refugia indebitum defenfionis locum apud Summum Ponti (f* ficem obtineant, Tertium , quod in obje&tione in(inuatur , j hoc ipfo-in fumum abit , i infpiciatur Epiftola 262. S. Patris , ex hac enim ad oculum patebit S. Pa- j /W' trem appellationem Antonii ad Romanum A M ntiftitem nec indebitam, ec irritam dixifle , fed unicé rogäffe , n e Antonius in Sedem Epfícopa- j 2 em ( : 124 * QSuefio IF. De þp)'bnb | judice coutroverfiarum fidei. m intruderetur , cum exinde multa mala, incom- lem Fufalenfium per vi moda,& damna in ov es di&o Antonio concredendas redundatura prz- viderit laudatus S. P. Auguftinus. Deinde concedamus ultró S. P. repu- ul lam, irritam ; & indebitam , eoquód for- táffe ejusmodi ap pellationem n tífis debita forma in appellan do non fuerit fervata , quid. quefo esq;ïne preju dicari exiftimas authoritati Pontificiz ? uantuüm ad z/zzium , evincit illud c lariffimé veritatem prafentis fi enim Concilii Capuenfis Patres non agnoviffent fuperiorem in afferti : ferendis judici is poteftat em in Summo Pontifice, cur voluerunt pro veri- eítia fcifcitari fententianr Apoltolica m ? 2d0. Multüm ad- tate, aut mod huc dubitatur an illa epiftola fuerit à Syricio exarata , cum multi immó minis anthores eam S. Ambrofio attribuant. —27/0. potiores magni no Suppofïr À etiam veri tate exarationis Syricianz fenfus illius non eft, quód forma ju dicandi Summo Pontifici abfoluté non conveniat , fed quód ne- ceffarium non fit ,in iis judicium ferre , qu& antecedenter jam legitimé examínata , probat a, & judicata fuérunt, qualíter fupponebat Syricias ía ad Patres Capuenfes delata ; hinc ftatim. iubne-, fa&um fuifle in cau &it: Vefirum igitur eff , qui hoc accepiflis judicium , fententiam ferre * de omnibus, nec ve, ugimdz , vel elabendi accafatoribus , vel accufato co- iam dare. Aut fi magis p lacet dic 472 cum Cajet. quod Syricius, vel ut hic Author habet, Damafus Papa n egaverit, formam judicii fibi con- fed propter intervenientem venire, non quidem ob def * eCtum potentiz , maenam indecentiam , rati one cujus abfoluté dicere potuit , quód ei- nam quod indecenter faceret, dem forma judicii competere non poffit ; fi exaudiret , poteft abfolut 6 negare facere fe poffe. Certum autem eft, (i Papa determinationes Concilii etiam Pro- magnam fore indecentiam , vincialis legitimé , & jufté (tatutas folveret , multó magis fi id praci- caret refpectu decretoru m Concilii generalis , que ( f calculum appro- bationis à Summo Ponti fice habeant ) etiam Papam in foro conícientize ligant , non minüs quàm propria. ARTICcuLUS QuanTus.. Liceatue à fententia. defimitrva Supremi controverfiarum ï EcclefinfHicarum fudicis appellare ad Concilium geuerale ? 1 f (A- B altari zon appellari ad tribunal , id eft, à Summo Pontifice 'ad Imperatorem, vel quemcunque alium Principem fecularem, ! 32A L ftitiam ftatuit irrcformabi-h fuo judicio S. Melchiades Papa : ju | þujus Art,lF. Liéatub À /äntmtia defínitiua fapremi controverffar.eic. 1ay hujus judicit agnovit ipfe pientiffimus Imperator Conftantinus , alixs au- thoritatis füz, & jurisdi&tionis tenaciffimus , adeo ut, dum impiiffimus Donatus cum füis perduellibus fautoribus in caufa Czciliani à fententia Melchiadis, & Epifcoporum Roms congregatorum, vel ut alii contra P. Natalem ad fieculumIV. differt, 3. q. z. volunt , poft Concilium Arela- tenfe , quod congregari Conftantinus petiérat, perfidé, infolenter, & 5 retra&arié appellàffet ad Imperatorem Conftantinum , eorzz ( Donati- lu ftarum) perverfitatibus cedeus , && omnimodé cupieus tantam impuden- is tiam cobibere , exclamaverit , O. rabida furoris audacia ! HxcQue de- teflatio tantz perverfitatis eó juflior erat, quó iniquior recuríus eft & U judiciis cocleflibus ad tribunalia fecularia, qualem Gentes , lumine (ü- perne fidei deflitute , inflituere confüevére. Sed dum hec ut certa l fupponimus, pleno agmine irruunt Janfenitz: & Quesnelliani cum fuis !s antefignanis, omni vi contendentes , dari faltem à fententia definitiva m Supremi controver(iarum Ecclefiafticarum judicis appellationem , non "us equidem ad judices feculares, qui, ut ait fepe laudatus Conftantinus , 367 ipfimet judicium Chrifli, quod per Sacerdotes pronuntiatur , exfpe&ta- [ re debent , íed ad Concilium generale, Qaufam íciícitaris ? uiz fententia Judicis. Romani reformabilis eft , nec infallibilitatem fal- u L. li, & fallere neíciam fibi ad(cifcit, nifi confenfus totíus orbís Chriftiani ( accedat, | Et fit, ajunt, quód muki Epifcopi dogma à Summo Pontifice ( definitum approbent, hxc tamen approbatio , quia non fit per affiflen- | Ql tiam infallibilem SpiritásSan&i , nonnifi umbra, & phantafma approba- qes tionis e(1; oportet hanc effe univerfalem, quod &ieri non poffe credunt , C immó veriüs falffimé, & perverfiffimé fupponunt , nifi per Conciliunz 0 generale ex omnibus Epifcopis totius orbis Chriftiani congregatum. J Verüm huic iníque provocationi, quam moderni anti- conftitutio- nitte velutclypeum fulminibus Apoftolicis opponunt, dudum fe oppo- jM cn[iïï fuit facto, verbóve Martinus V, maxiími neminis Pontifes Romanus; fa&to quidem, dum Legato Regis Poloniz invocem appellationis erum« penti filentium per fententiam excommuriicationis impofuit ; verbo ; dum teíte Joanne Gerfone Conftantie anno 1418.in publico confiftorio con- ftitutionem edidit ad perpetuam rei rmemoriam fequentis tenoris: Nz/- li fas eft à fupremo Tudice ; videlices Apoflolicá Sede, féu Romano Pon- IIf zifce ] E $U Chrifli Ficario in terris appellare, auz iMlius judicium iu cau[is fídei , qua tanquam majores ad ipfumy & ad Sedem Apolfolicam x referenda [unt , declinare. Huic Conftitutioni aliam addidit Pius IL, [arüm) pavit tj quæ incipit execraäi/is edita Calend. Febr. 1459. eámque confir ]ulius hjj —— izG Quaflio 1. De füpreuio Tudice coutroverfiarum fidei. 1 ) ulius II. fuà Conftitutione incipiente /zfcepzi promulgatà Calenc joti 1509. ubi Pontifices cit. prohibent fub poenà excommuniicationis Papo in Bullà Coenz, qug quotannis renovatur, refervatà , ne hujusmodi ap- ellationes fierent. Nec defuére alii Succedanei in Cathedra Romana, ui ut loquitur $, P. Auguft. lib.4, cont. a. epift, Pelag. Pigiautiá, e* diligentiá paltorali , poft factum illis competens ,. fuffeiénsque judicium, ubicunque iflá Iupi ( Cathedre Apoftolice iniqui cavillatores) apparue- viut , ( €os) contriverint , frue. ut faneutur , frue ut. ab aliorum falute , d- integritate viteutur. His tamen omnibus non acquiefcit perfidum, & rebelle Quesnellianum caput, ad Concilium ! ad Concilium! clamat, & reclamat; putat ibi per otium fua effügia ad audientiam admittenda fore, recipitem conftitutionem , ut ipfe Quesnellus cum fuis injurio- fiffimé venditat, qu am Summus Pontifex gloriofiffime memorie Cle- mens XI. contra ejusdem perverfa , fübrilique toxico conípería dogma- ta edidit, atque in ea varíis cenfüris ifta notavit, in favorem ejus adaliam formam reducendam inaniter fomniat, Verbo, propofitionibus füis ; ex suriffimo (uti fabulatur ) facrarum litterarum fonte hauftis, à Concilio univer(ali univerfalem promittit approbationis calculum; illum. nempe cquem Lutherana fe&a obtinuit à Tridentino. Ut igitur manifeftum fiat , U jàm iniqua, perverfa, fiepe fzepius reprobata, & nunquam ab ullo Summo P ontifice admiffa , vel approbata ad Concilium univerfale provocationis ufürpatio , atque pratenfio fit, preftabit hanc materíam in confufionem olixius examinare, & ad accuratiorem veri- fa&ionis Quesnellianz pr Proinde 7 tatis trutinam revocare., 33. Dico. Nuzquam licet à fententia deffnitrva fupremi controver- | Carum Ecclefiafficarum [udicis appellare ad Concilium geuerale.. 1va DD. l [ Cath. omnes. Probaturz. Non licet appellare à fudice füperiore ad inferiorem , nam appellatio femper. fupponit majorem poteftatem, au- N [ thoritatem, & jurisdi&ionem in eo,ad.quem illa fit: atqui omne Con- À cilium , quamvis legitimé congregatum , eft inferius ipfo Summo Pon- l tifice , ut infra latiüs probabitur : ergo &c. Maj. admittitur ab omnibus; | nam appellatio conceditur alicui in remedium errorís corrigendi, aut fa&i ; quomodó autem corrigere aliquis przfumet alium, refpe&tu cu- | jus non habet füperiorem jurisdictionem , potelatem , aut authori- tatem ? Y À . Prob. 2. Ab eo judicio appellari non potett, E]UOd in omnibus fidei controverfiis eft ultimum, decretorium , & infallibile: fedjudici- k &c; um Romani Pontificiseft ulcimum., dgcretorium, & infallibile: ergo Maj, leg Lt IF. Liceatné À /Hil*mtiä definitiva fupremi contrvverfar e$c. i Jl Maj. conftat ex terminis, Min. quoad ultimam partem fufiüs infra de- y monfirabitur ; quoad primam * eró & fecundam partem evidentiffimé con- W ftat ex illo recepto dogmate Auguftiniano ferm. 5, de verb. Apoftol. YR Romá refcrip ntatar. f .fuefne';'wzt: caufa fruita eff, error ut'g'mzm a/iquandox f- r ;f. Dices cum Janfeniftis, Di&tum Auguftini verum effe füppofitá LA acceptatione, & coníenfü totius Ecclefíz, in hujus enim. defe&tu judi- cium Romani Pontificis erit adhuc reformabile à Concilio generali. Sed 7 uft, Contra. S. Pater; ut bene ex Alexandro Natali notat nofter P, M. [it, Van W'avre, fermonem z. de verbis Apoftoli fcripfit, dum Innocentius a here(in Pelagianam damnaverat: fed tunc confenfus totius Ecclefiz non- li dum accefferat ià damnationem Pelagii , cum refcripta ad folos Epifco- le pos Africanos tantüm, poft duo ibidem habita Concilia nationalía, vene- rint: ergo ante confenfum totius Ecclefix judicium decretorium Summi i lia Pontificis eft irreformabile, ^ Huic accedit, quód fecundüm P. Natalem ; citatum Auguftinus dixerit Czw/a fizifa eff anuo 417. Littere autem dl Encyclicz ad omnes univerliter Epifcopos per Zoümum miffe fünt Y poítquam duas Synodos celebraverat unam. Romanam, alteram Afri- Ccanam, eràtque tunc annus 419. ut computat idem Natalis ad (xculum Va N jmmo V. $.9. videtürque eruí ex S. P. Aug. ep. 157. ad Optat. & ep. a:5. ad Valent. ergo falfum eft judicium summi Pontificis ante coufenfüm to- (10015 Jnem tíus Fcclefiz effe à Concilio adhuc reformabile. Nec obftat, quod S. P. Auguftinus non folüm Innocentii, fed etíam Zofimi mentionem fa- N ciat; hoc enim, ut erudíté advertit füpra cítatus Do&or, non fecit, quafi fupponeret caufam Pelagii non füthicienter fuiffe decifam per Inno- LU j/i centium,fed ex fequentibus rationabilibus motivis: r«2. Ad Pelagii,& Cos- 1. letii perverfitatem demonftrandam , qui unicá. fententià contenti effe gt nolebant, ad morem Donatiftarum, quibus, dum Melchíadis fententic. j ! bt* fefe fübmittere recufabant , Conftantinus Imperator permifit Concilium Arclateníe, non quía neceffe erat ,Íed ut eorum impudentiam cohi- pon yus beret. 246. Quia Zofimus non tantüm ad Afros, uti Innocentius , fed etiam ad omnes E pifcopos definitiones transmifit, quz in caufa Pe- j d lagianorum ab Apofto lica Sede emanárant. — 37/0. Ne Zofimus, qui à tu (l Cocleftio, & Pelaeio deceptus fuerat, ab Iunocentii judicio deviátfe (dott videretur, cum effet factus beni gnior, & in eorum favorem aliquando Africanis Epifcopis fcripfi flet, quafi Catholice mentis effent. De qui- j 1 bus lege S. P. lib. 2. cont. 2. ep. pelag.c. 3. ylic 6. Probatur 3. Appellatio à fententía Summi Pontificis: nullibi od ndose hu ] legitur fa&a gb illo S, Pa'tre/g.d Concilium generale, licét qua que 128 Dwe[lio1Y. De fapremo Tudice Countroverffarum fidei. ue momentofa occurrerint motiva , quibus ad hanc appellationem fa« cilé induci potuiffent:ita Irenzus Lugdunenfis Epifcopus potuiflet po- tiüs PolycratiEphefiorum Epifcopo, qui,ob fervatum veterem à $. Jo- anne inffitutum morem in A(ia, Paícha celebrabatluna t4. acceperat 3 Vi&ore Papa dehortatorias , & graviffimé comminatorias , függere- re appellationem ad Concilium generale, quàm ut ftuduerit mitigare :udicium Viéctoris tanquam periculofum unitati Ecclefize; quz per illud facilé potuiffet fcindi in varias partes. Etiam Hilarius ob Celidonium 3 Leone Magno reftitutum magnam habuiffet rationem appellandi; nam licet impedimento bigamiz non laboraverit , dum Epifcopatum füum adiit, magna tamen adhuc fupererat controverfia de juribus propriis , & Ecclefie Arelatenfis privilegiis, S, P. Augultinus in reftitutione Epi- fcopi Fufalenfis juftiffimam habuiffet caufam appellandi , recolens ta- men in fua epift. 209. illud. Apoftoli: $2 zesmerzpfos judicaremus , & Domimo uon judicaremur , abhorruit à tali appellatione unquam cogi- tandà. Hi San&i Patres, aliique turmatim huc adducendi, deberent modernis appellantibus efíe in exemplum, non illud Philippi Pulchri Francorum Regis, qui multüm obfiftente , & diffuadente füo pruden- tiffimo Moderatore noftro B. ZEgidio Romano contra Bonifacium VIIL aP pellavit ad Concilium; no n deberent iis effe regula alia ejusmodi peffi- 1 ma attentata , au t pretenfa il la Ecclefie Gallicanz privilegia, cum cer- tum fit ex hiftoriis, ejusmodi pervería exempla appellantium nunquam habuiffe effe&tum, fed femper ab Ecclefia, aliorimque Doctiorum , & f Timoratiorum fenfatis judiciis fuifle rejecta, exprobrata , & penitus con. trita. Et licét demus , quzdam privilegia effe Ecclefix Gallicang à Sum- j mis Pontificibus concefía, ea tamen non fünt, nec efle poflunt, quz rxjudicant Monarchice Authoritati Pontificiz , & hoc probant ipfa ex- E ( 1 à licanorum . Nam anno 1714. in füo Conventu t empla Epifcoporum Ga menfibus Januario, ac Februario per fex feffiones habito receperunt Ti Bullam Pontificiam Uzzgez/z4s nomine totius Cleri, atque ex füper- tf abundantià j. Februarii ejusdem anni. exarárunt, & deflinárunt litte- li ras plenas fübmiffionis, & devotionis ad Summum Pontificem : quibus W oftea addiderunt litteras encyclicas ad omnes Galliz Prefüles, quibus D eos paterné adhortantur, ut cum debitá, ut par eft, reverentià accep- ( tent Conítitutionem Sedis Pontificiz. Hoc aternà memorià dignum E (fübmiffionis exemplum diu jam exprefferant alii Epifcopi Galliz, dum 1655. Innocentio X. cordaté fcribebant, ejus judicium in caufà fidei effe falg indefe&ibile. Rurfüm alii Epifcopi ad eundem Papam anno eodem r9. [ j palam fatebantur, decreta Pqnti,&cia Diviqä, &«qué ac fümmáper Ti Iuli' i uni- & l L 4rt. IF. Lz'cmm?a.ä Jfententia definitiva [upremi controver[far .ebc. 128 univerfam Ecclefíiam authoritate oiti. ]s Quibus omnibus accedit Em;i- l nentiffimus Cardinalis de Noailles, qui anno 17 :1. 28. Junii ex füá ( ut j ipfemet ait) infitá erga Romanam Ecclefiam reverentià , publicé inter alia profitetur, Clerum Gallicanum pro certo tenere, decretis Pontificiis ia nihil deeffe, at univeríam Ecclefiam obligent , & circa illa nec appellatio- IN nem admitti, nec mutationem exfpectari poffe. — Ft licet experientiá po- ftea fuerit c li probatum , nominatum Eminentifmum multas exceptio- dii i nes, & conditiones pro acceptanda fiepe dicta Bulla pofuiffe, teftimoniis I tamen fide digniffimis informamur , quód tandem tandémque Apofto. ]u lico moderni fan&iffimé regnantis Pontificis Benedicti XIII. an amori vel terrori , perinde fit, cefferit, & conftitutionem ubique decantátam D fimpliciter abfoluté & (ine ulla propria & à fe ftatuta exceptione in eo u en(ü ia quo ipía füa Sanclitas eam recipit , cum debito reverentitfimo " refpectu admiferit, atque acceptaverit, 37- Sed ut aliquid faltem demus appellantibus : ponamus eó rem W gl " A u devenire, ut ad inftantiam illorum adeo im portunam Concilium gene- n ra'e congregetur ex Epiícopis totius orbis Catholici , putasné illud in- |cne validatum , aut irritatum iri ab univerfàli E pifcoporum congregatione, quod Pontifex pro dogmate infallib ili femel ftatuit: illud Vl » Quod per tot congregationes do&iflimorum Theofophorum examinat um , probatum, u ifit atque oraculis S, Scripturz , prifcorum SS. P * atrum, & Conciliorum con- fonum judicatum fuit . illud , quod poft tot rigorofa examiná , Schola- m Ricas difquifitiones , fübtiliffim as ar gutias , altiffimas fpeculationes , & accuratiflimas , circumfpectilfimás ( tiffimá que confülcationes tot pietate, pruden- Sut tià , fapientià , rerimque fidei al , & penitiffimá peritià Eminen- tiffimorum , & Clariffimorum Viroru m qüi H ; ac Do&orum fuit repertum dogmatis fidei ad acum ufque conforme ? Hoc credere, immó cogitare ju in cordatum virüm nón cadit, Id enim fi aCtu fier : T €t , pró füperi ! quam r miferabilis foret confu(io rerum Ecclefiaftica rum,Ecclefia tanquam ordina- tiffima caftrorum acies tran(üret miferand À metamor n phofi in confufam ii Babylonem ; Formofiffima hzxc Chrifti fponfa degeneraret in turpiffi- mam illam meretricem apocalypticam. Verbó , Cathedra veritatis mu- äulblls u taretur in meriffimam, & abfurdiffimam Lacunam falfitatis : hzc certé tl x cogitare nulla fàna ratio, nullus honeftus animus permittit, Quéd fi igitur Concilium in eandem cum Pontifice iturum f« ententiam prudenter hgüllm g fupponi debet , ad quid perditio tot füm ptuum in congregando univer- fali Concilio ? Ad quid tot laboriofz , jit f & maximé arduz profectiones , 20 quibus Epifcopi perloca diífita orbis Ca thelici hinc inde difperfi ad maxi- mam illorum naufeam, & horrorem o u i ccupari deberent ? Sane (i circum- V &an- - 130 Que[Ho IF. De füpremo ffadice controverfiarum fidei. ftantias omnes prudens intellectus ponderet , qux in convocatione uni- verfàlis Concilii confiderandz fünt, B:c fíi non omnino impoffibilis, fal- tem in moderno rerum humanarum ftatu difficillima , multísque gravif- fimis incommodis , impedimentis , & arduitatibus moraliter vix füpera- bilibus implexa eft : proinde ad Concilium generale pro definienda ma- teria dogmatica fidei recurrere , idem mihi videtur , ac januam latiffi- mam aperire , & occa(ionem ampliffimam qusrere pro diffeminandis qui- buscunque erroribus , falfitatibus, & do&trinarum abfürditatibus. — Pru- denter igitur canones ejusmodi appellationem penitus irritant , & annul- lant c. :9/f fumt 9. q. 3. Ipft fant camones , qui appellationes totius Eccte- j2 ad b " jus fedis examen voluerunt üþrri , Ab IpÍA veró nufquampror- fs appellari debere fanxerunt. 38. Objic. r. Quefnelliani . L - Eneas Sylvius, qui poftea ad Cathe- dram Petri evectus fuit, & didtus Pius IL contra Eugenium IV. qui Con- cilium Bafilee congregatum in Italiam tranftulit, Przfidentes, & Lega- tos à Latere revocavit , femper reclarfiavit , & contra dictum Summum Pontificem ad Concilium Bafileenfe conflantiffime appellavit : fed nullibi propterea arguitur erroris, immó veró àfcriptoribus maximis encomiis ! extollitur: ergo &c. Refp. N. confeq. quód enim pro authoritate Concilii contra Sum- mum Pontificem fteterit , non elidit hujus authoritativam poteftatem fu- pra Concilium Bafilez congregatum , nec excufat ejüs fad'um à nota er- roris; erat enim hzc appellatio, & pervicax obfiftentia iniquiffimum at- tentatum , quo potiüs adherere cupiebat Synagogx fithanze, & mini- ;/: ftrorum ejus , quàm ovili Chrifti ; ad hoc inductus fuerat , dum adhuc Í pené Laicus erat , per Nicolaum Panormitanum Epifcopum , & Ludo- li vicum Pontanum Apoftolice Sedis Notarium Alphonti Magni Regis f Oratores , qui dum in Concilio Baleenfi velut orbis fydera , feu Ponti- d ficii Juris , & totius Civilis fapientie prxcipua, & clariiiima lumipa ha- bebantur, facilé potuerunt incautum juvenem in huncerrorem inducere ; u poftea tamen per Cardinalem Julianum meliori redditus menti , reliquit lr Confilium malignantium , & Komano Pontifici , cui antea propter falsà 1 concepta , & fuppofita motiva recedentium rebellis aliquandiu fuerat, ) humiliter füam cervicem fubmi(it ; & (icuti ante cum Saulo verbo , & l fcripto perfecutus fuerat Ecclefie authoritatem , ita poft. non quidem o dum jam ad Pontificiam Cathedram fuerat eve&tus . fed ut in fuüà epiftol& o retra&tatorià Roms fexto Calend. majas anno 1463. typis datà teftatur, l" dum adhuc pene laicus füerat , velut alter Paulus jura, & authoritatem us in Ecclefie predicavit , & defendit coram omnibus gentibus , imitat hac Ar&, IV. Liceatne À fententia defnitivn fupremi cantro*uär T. Ce. Y31 ll« hoc gloriofiffimum exemplum Magni P. Auguttini, qui, ut ipfe in cit. l epift. ait, cum aliquando in füis voluminibus erronea inferuiffet , re- u tra&tationes edidit humiles, & probatiffimi viri ingenium , qui füas inep- ". M tias verecundeé confiteri, ac corrigere , quàm imprudenter defendere 53 maluit. '49. Objic. 2. D. P. Auguftinum epift, 162. ubi fcribit , quód poft- T quàm caufà Czciliani cognita fuerat à Summo Pontifice, illa eadem juf- pu fu Imperatoris judicata fuerit ab Epifcopo Arelatenfi, & tandem ab ipfo ul Imperatore: fed quomodó id fa&um credendum eft , n admittatur ap- hi pellatio à Summo Pontifice ad aliud tribunal? n Kefp, Nos non inficiari fa&as fuiffe multas appellationes à Romano VP Iu Pontifice: appellaverunt Pelagiani à fententia Innocentii ad univerfalem ihe- fynodum ; appellaverunt etiam Donatifte à fententia Melchiadis, fed Q ejusmodi appellationes $, P. Aug. tanquam impudentiam maximam , & 0 proterviam fümmam cenfüravit, & rejecit; appellavére etiam Lutherani , k u Calviniftz , quorum egregium , ut ajunt, exemplum imitantur Janíe- vll l nio - uefnelliani, fed quis unquam, qui fano judicio inftru&us , & ve- YUO ris principiis Chrittiano - Catholicis imbutus eft , hzec facta approbavit ? in hzrefibus extirpandis, & profligandis non eft exfpe&anda fynodo- l") ii rum congregatio, quia ut inquit S. P. Auguftinus lib, 4. ad Bonifac. c, 12. Ub extiterunt ,mox damnari meruerunt. Nec modàó querimus , rl j d loquor cum eod. S, P. lib. r. de civit. Dei c. 23. Urrum fft f'Acfum , fed utrum fuerit faciendum. — Sanaquippe vatio etiam exemplis anteponen- um n // da eff , cui quidem & exempla comcordaut 5 fed illa que tantb dianiora f Xel j funt imitatione , quantà excellentiora pietate. . Oftendant nobis appel- hr lantes uticum exemplum , in quo Summus Pontifex , & alii orbis Chri- a ftiani Epifcopi praetenfo huic juri morem gefferint , atque ad inftantiam i^ j ht appellantium Concilium generale congregavefint : fí hoc jus verum effet, & legitimum, incredibile certé eft, quod faltem in uno alterové, lícet 10 [/ ii M ( i admodum raro cafu finem fuum confecutum non fuerit, Nec his obeft l fa&um Conftantini, cum ex fupra allegatis & probatis in propatulo fit, « ipfüm Imperatorem , qui fupremam poteftatem judiciariam in Summo r fil!ïp j Pontifice reverenti(ime faüfpexerat, remi(iffe ad ipfüm Donatiftas appel- "m u lantes, atque poftea , ut partim eorum furori cederet, partim etiam in- ) excufabiles redderet, inftituiffe , vel potiüs fuafiffe Concilium Arelaten- qu at f fe, in quo eorum caufa [ denuo cognita, & gd normam Romanz Cathe- eith drc djjudicata fuit. - - r R3 ARTI- lgawï 1 n 132 uaflio YV. De fupremo jidice controverffarum fidei. ARTICuLUuS QuiNTus. Num autbor1tas judiciarta fupremi 12 controverfüs fidei | judicis fe extendat etiam ad temporalia? Azeftie hzc null 0 €YO acrius cepit ventilari , accuratiüs difcuti , "OQ & fubtilius decidi , quàm tempore Philippi pulchri Galliarum Regis; hic enim , dum totam authoritatem Pontificiam ever- füum ibat , Thronümque S. Petri penitüs evertere contendebat , primi- tus à Bonifacio VIII pacerná clementià, & benignitate per fuos legatos, ut ab ejusmodi impiis attentatis , perversísque jurium divinorum lzfio- nibus defifteret , fuit admonitus : hoc cum incaffum (ine fructu abiret, fubmiffa fuit ab Apoftolicà Sede fecunda, quin & tertia monitio, quà ei mandabatur , ut Sedem Romanam, cui Bonifacius in antiquiffimis Gre- gorii VII, monumentis Régnum Francorum jure beneficiario obligatam, & appertinentem invenerat , velut Regni Dominam agnofceret , opibus Ecclefiafticis non abs Beceffitate uteretur ad caufàs profanas &c. Sed cum nec hoc benevolum apud Regem inveniret ingreffum , immó veró rébellis, & per minas Apoftolicas exacerbatus animus Regts ad id crü- delitatis genus fuiffet progreffus , ut legatum à latere Joannem Cardina- lém SS. Marcellini , & Petri abfolutionem ab excommunicatione feren. tem carceri tradiderit , abfolutionem contempferit , litteras Apoftoli- cas interceperit , euntes , & redeuntes à Romana Sede violenter deti- nuerit, Pontificem maximis injuriis laceraverit , atque blasphemiis Ec- clefiafticam unitatem fciderit, Abbatem Ciftercienfem , plurimósque Ita- liz Religiofos ad Pontificem venientes carceri mancipaverit , Appamia- yum Epifcopum temerarié tractaverit, ejüsque Capellanum vinculis co- ar&taverit, excommunicatos publicé receperit , & fuà authoritate Re- 14 foverit, & defenderit: volens huic miferrimo rerum ftatui omni me- liori modo confulere Summus Pontifex , acinacem Apoftolicum in Regem vibravit, eum omni jure, & privilegio Ecclefiaftica beneficia conferendi fpoliavit, & poftquàm fuübditos à juramento fidelitatis abíolvit, Regem ad imperium, five per fe five per alios exercendum , prorfus inhabilem: declaravit , & fübditos nec teneri, nec de jure poffe eidem tanquam de- pofita , exfpoliato , & excommunicato parere fententiz inferuit , eam- f éue ad valvas Ecclefie Anagnig die 6. Idus Septemb. anno 1303. affigi D curavit, Hzcfententia dum perfonaret ad aures Regias , omni ftudio collimabat eó, ut fententiam Pontüficiam irritam declararet , & invali- ) iU :dgm 5 quare negabat Pontifici competere jus , & poteftatem in Regna, D Art. V. Num autboritas judiciaria [upremi in controverffis Chc.. 138 & imperia temporalia , eique folüm convenire , ut quzrat, qux cce- leftia, non autem quz terrena funt, pertinaciffimé contendebat. - Et ut fux fententig majorem veritatis fucum, fucdue caufe aliqualem jufti- tiam conciliaret ,.proclamabar , Bonifacium illegitimé , utpote vivente ad- huc S, Caleftino, quem fuo juri-pontificio renuntiare non potuiffe fom- W. niabat, ele&tum , adeóque omni authoritate judiciariá deftitutum efle, U d Hos errores , quiin miferrimam Ecclefiaftice Monarchiz , ejásque potefta.. tis fübverfionem przvidebantur certó redundaturi , ut nofter B. ZEgidius lrimi- Romanus Aquitanie Primas , anteà didti Regis tam in do&trina, quàm 1(08, moribus inflitutor pientiffimus , funditus convelleret., fcripfit ad eundem ('0 Pnilippum duos libros; unum de renuntiatione Papz, & alterum de po- ) teftate Pontificis, in quibus pro fua dexteritate, infigni eruditione, & va- uid Jidiffimis argumentis demonftrabat , poteftatem Pontificiam fe extendere Gre- etiam ad temporalia, adeóque Vicarium Petri habere gladium fpiritua- fatfy lem ad ufüm , & temporalem ad nutum ; huic fundatiffimo Doctori, & hus hä; Jurium Pontificiorum przclaro vindici preter multos exteros fübfcribe- bant noflri B. Auguftinus Triumphus , qui locum D. Thomz , cujus anteà v erat difcipulus , in Concilio Lugdunenfi füpplevit , inlib. de poteftate Ec- jqu clefiv, .Auguftinus Romanus lib. de princip. Papx. Alexander de S. gt Elpidio , & noviflimé Eruditiffimus P. M. Chiftianus Lu pus &c, Cum feth quibus atl 41. Dico. ZJuthoritas judiciaria fupremi in controve vfeis fidei judi- i dü'[' cis extendit fe etiam ad temporalia. Ità citati Do&ores contra 'Theo- jb logos Galliz , qui in declaratione primg propofitionis de poteítate Ec- | ugm- cleliaftica: anno 1682. fic ftatuére : Beato Petro , ejtísque Suece[foribus m&- Chrifli Vicariis , psíque Ecclefte. competit rerum fpiritualium , €&: ad us aternam [alutem pertiuentium , mom Autem civilium , At temporalium at ?radita À DEO poteffas. Contra hos probatur noftra affertio ratione ir- jne Yi refragabili. Suprema , & oecumenica Ecclefie poteftas (quam fummo Md ejusdem Monarchz ineífe fupponimus ) f& extendit ad omne Jus Divi- J num, non ut illud conftituat , fundet, aut irnm utet , fed magis ftabiliat, firmet,, adversüs hereticos defendat , & ej us ufüm intra certos limites i 1 n hat contineat : fed temporalis Regum , Principum &c. poteítas eft de Jure TT fe extendat authori- Divino: ergo ad eam tanquam aliquid temporale h an tas judiciaria füpremi in controverfiis fidei judicis, neceffe eft. — Min, ad- i h mittitur ab omnibus. Major veró ex fe eft in aperto. Si enim effent , qui omnem in humanis Wï" poteftatem temporalem negarent , cui quxfo vindi- ( «nül cationis munus ej mo Pontifici? usmodi juris temporaliis incumberet ? nunquid Sum- MP K 3 4-1 L DE" : xs4 — Quaflio 1F. De füpremo Tudice contrwe;jïm;um fdei. ?. Dices. Jus, hoc i pío quod Div;num veft ,atfolvitur ab ompi hu- maná poteftate. Se & GContra 1720. N egatur fuppofitum, quóàd poteftas Pontificia fit hu- mana , nifi forté eam fumas materialiter, & fubje&ive, 2dó. Verum eft, quód nulla fit poteftas füb coclo, quzaliquid valeat in jus Divinum di- re&té , hoc eft, in ipfam rationem formalem verbo Dei conftitutam, & definitam ; bene tamen indirecté, id eft, in ejus ufum, fübjectum, & applicationem, — 37/0. Supponimus Regem abuti fuà füpremá poteftate oliticà in ferendis legibus iniquis ; talis utique poterit coérceri, ut füuam poteftatem intra debitam fphzram contineat, leges fuas ftatui humano ad füperna elevato oppofitas revocet, & in melius emendet; fed hoc preítari debet ab Ecclefiaftica, & Oecumenica poteítate in Summo Pa- ftore refidente , quod etiam actu ipfo non (emel praftitit, dum per ca- nonicas fan&iones leges civiles emendavit: ergo &c. 4tb. Quoties dug poteflates in ordine . ad certum finem f(ünt (ibi fubordinate, fübordinans de jurefibi adftifcit dependentiam fübordinate quoad ufüm, applicationem, & debitum exercitium; conftat id in lumine naturali, uod quia in articulis fidei fubordinatur lumini fupernaturali , huic quo- ad fuas tendentias , & judicia commenfurari debet: (ed poteftas tempo- ralis fübordinatur poteftati Ecclefiaftice in ordine ad eundem finem u- ernaturalem; ergo quoad ufüm, exercitium, & applicationem illa ab hac dependet, adeóque per indifp utabilem confequentiam authoritas jqf . diciaria Ecclefiz fe extendit etiam ad politicam. 43. Probatur 2. ex noftro Do&tore fundam. füp. cit. p. 2. . 4 ; Sidun P rema poteítas Ecclefiaflica non f& extenderet ad poteítatem tempora- ljem, e idem non effet füfficienter provifum in coníequendo fuo fine; ue adeo hzc poteftas effet manca, mutila, & defectiva: atqui hoc. atq ^pe€ ffimé audit in Theologia: ergo. Maj. conítat. Poteftas temporalis enim vix non inter przcipua media extrinfeca habetur ad confecutionem finis fupernaturalis, quomodó autem poteítati cuidam fufficienter po- teft effe provifüm ad confequendum di&tum finem füpernaturalem , nifi fe extendat ad media homines ad illum finem tam efficaciter propellentía? Certé millenis miferandis exemplis comprobatum habemus, quód po- ciffimihomines à fine fibi (upernaturaliter preftituto defecerint ! dum Re- es, & Principes inceperunt contra Sedem Romanam rebellare, iniquas , [ feditiofas, fcandalofas, & Chriftianz difciplinz nocivas leges ftatuere, [ & promulgare ; hinc primas femper partes füarum follicitudinum pofué- ]Ih re vigilesEcclefiz Paftores in eo, ut ejusmodi tyrannos fuà poteftate exue- folve- r;nt, privajerint , depofüerint,, fubditos à juramento fidelitatis ab l rint, Art. V. Num authoritasjudicinria fapremi in controverffis ebc. 155 k rint, & alios moderatiores, & Sedi Romanz, ejüsque debite obedien- tie reverentiores fübftituerint: ita legimus 1770, Quod Henricus IV. in l Concilio Rom. fub Greg. VII. àregno Germanie fuerit depo(itus, illüd- 1, que translatum in Rudolphum Teutonicum, hxcQue exauctoratio fuit po- j ftea confirmata in Concilio Rom. VII.V IIT. & X. atq; in Later, füb Pafchali i II zdà. Fridericus I. Imperator fuit privatus imperio à Concilio Late- ran. füb Alexandro III, 3110. Fridericus II. in Concilio Lugdunenfi I, i ab Innocentio IV. fuit depofitus, 470. Idem Innocent. poteftate Impe- ratorià nudavit Othonem IV. $£à. oannes XX. excommunicavit , Ui Vil &exauthoravit Ludovicum Bavarum. 67à. Zacharias ipfum Childeri- l cum Regem Francorum tanquam regno ineptum depofüit, & loco ]i ejus Pipinum Caroli Magni Patrem fuüffecit. Abftineo ab aliis exem- ( plis quàm plurimis , quorum numerum brevis hec pagella naufeat, Cere Yues tum eft, has depofitiones juftiffimas, & à Summis Pontificibus legitimé t factas fuiffe; hinc hiftoricá fide- fufficienter inftruimur, quód Impera- tores, qui exauthoratione, vel excommunicatione à Summis Pontifi- fum, nl cibus fadtà & latà, fpretà, vel irrisà in inobediéntia contumaces , & re- j belles perítitére , miferabiles, horribilés q exitus nacti fuerint, z quedictu, & auditu terribiles u , i 44. Dicat Natalis , hiftorias has effe partim apocryphas, cur idem J h) non dicit de affertione fu&, — Dicat ulteriüs, hzc effe facta, fed non pro- uj bata; probavit illa'coe'um in fübfecutis effe&ibus , & eventibus, ut hi- ftorize millies teftantur, ad quid ulterior proba?. Dicant tandem 'Theo- logi Galli, hocjus effe ufurpatum, & nullibi conceffum. Redeant hi ad & teitamentum antiquum, ad confufionem propriam legent, illud fuiffe cone amote j1 If ceffum Samueli, qui unxit, & conftituit Saulem, & Davidem in Reges fupzr populum Ifraél. Item Azariz, qui privavit regno Oziam. oja- lul o d , qui illo privavit Atbaliam: Tandem jeremix , quem DEUS conftti- orti tuit f/uper geutes , C? regga. Eritné, edic cordaté, Summus. Pontifex mortn in novo tefítamento, in quo major perfectio ftatüs . facilior via ad finem d füpernaturalem , conditionis deterioris? His adde multos alios Sacrz st Scripturz locos, é quibus claré eruitur poteítatem Pontificiam dari in lentd temporalem: nam 7742. Rom. 13. dicitur , V quod omnts amima poteflati- bus fublimiorihus fubdita fit , inter quas utique recenfenda venit Pon. j tificia. 240. P'»xis ufitata d T ocet, quód Imperatores, & Reges quoad Q eorum dignitates benedicantur à Pontifice: verüm qui &ezedicit ma- a«u» M jors qui: benedicitur minor UF. Heb. 7 3fià. Ex Deut. 2. docemur, ] O[JC q:. od omniatemporali ateneantur ad decimas Sacerdoti folvend as,quod, C 8( W ut bene advertit nofter Viterbienfis tra&, 2. c. 7. fignum magnz fub- p fQ&iOf rih 156 OpnsfHo IF. De fipremo ä'udice controver[iarum fidei. ; ft, Non multüm hic immorari cupio variis Concil iX 160 rum, & ie&ionïs E Canonum (acrorum ítatutis, ex quibus primó habetur, quod Conci. lium Conftantienfe felf. 17. pemam depofetiomis , ac privationts diguita- undo Romanorum Regi gis , eflo regalis exiflat , ltavuerit iis, qui Sigism Aragoniam pe tenti vim , aut injuriam inferrent. Item fíeff. 37. decernit nem dignit atis cujuscunque etiam RegA/Z , au£ Imperialis, qui pt ivatio Petro d e Luna obedientiam preítiterint, Hoc confirmat Concilium Ba- leenfe, quod inbibet 18. Julii 1435. lafionem Legatorum Pontiticiorum fub privàtione dignitatum etiam Regalium, & Ducalium. His omni- bus accedit c. vez. de elec?. pot. ubi legitur, quod Pontifex imperium $ Grecis transtuleritin Germanos. — Item Z7ff. 22. c. omnzes (tatuitur, Pe- tro Clavigero, qui, ut gloffa in c. £ f*atrem infinuat , ideo duas cla- ves accepit, ad defignandum duplicem gladium fpiritualem, & tempo- ralem, conceffa fuifle jura terreni, & coleftis imperii — Abiftis inquam fufius deducendis jure. abítineo , unicum fundamentum adhuc reftat ad hominem, quod przfentem veritatem (i non evidenter demonítrat, fal- tem fatis efficaciter contra Gallos evineit, S * . lllud autem ita fe i n arenam offert: Poteft Imperator, Rex, t alius Monarcha armatà manu invadere Principatum, aut aut quilibe Ducatum a Iterius Principis, illum, fuppofità juftitià belli, fuo dominio lené fubjicere, fübditósque ab obedientia, & juramento fidelitatis ab- folvere. Hoc füppofito tanquam certo , atque ab omnibus recepto, & approbato , quxro ex Gallis, an exauthoratio , temporalísque poteftatis rincipis, quem in legitima poffeffione anteà rivatio refpe&u hujus P fuiffe füpponimus , (i Y 7 t jufta , v el injufta? (i hoc dicant, crimen lzfie ma- fi illud, ergo falfum eft, quod Theologi in Gal- jettatis vix effugient : lià afferunt, temporalem pote ftatem ita effe juris Divini, ut in nullo vel depofitioni humanz. . Si afferant de- caíü fubeffe poffit difpofitioni, . ofitionem authori tativam Regis in cafu pofito non fe extend ere ad po- teftatem temporalem , fed ad ejus exercitium : idem dicimus & nos in l rzíenti propofito ; (i regerant , per lxfionem jurium Regalium vel Im- Idem dicendum oc- f eratoriorum juftificari depofitionem Principis. currit in noftra inateria; hanc enim non adeó crudé tractamus, ut inde- l ml finitam , & pro libitu exercendam poteftatem , & authoritatem Summo in terris Chrifti Vicario tribuamus in poteftates temporales vel reftrín- t n genda s, & limitandas, vel tollendas, & annullandas, fed füupponimus & preponderantem caufam, qualis eft, «fi Rex, Im- [ juftam, gravem , eat, perator , aut Princeps incidat in hzrefin, eique pertinaciter adhar H vel P*)m E [ ddrt. F. Num nuthoritas judiciaria Jf'apremi n conzrove, rfia . 13y Ü vel iinveftet Ecclefiam DEI » ejus jura violet, & infrin gat, fübditos or- f thodoxz fidei pervertat, & his fimilia. o n 45* Objic. 1. Poteftas fpiritualis , qualis Summo' Pontifici compe- D tit, pro fuo ob M jedto refpicit pura fpirit Wi ad temporalia, ualia : ergo rgcquit Íe extendere ]j Relp. Non implicat, quód poteftas fpïrqïtualis pro obje&o prima- m rio, & dire&o reipiciat fpiritualia poralia. ; pro fecundario, & indirecto tem- T r Ti 46. Objic. 2, Juxta Hu nequit prejudicare temporal gonem & alios SS. PP. fpiritualis poteftas 1P' i: fed (i Summus Pontifex fuá füpremá po- J teflate judiciari& poffet ex authorare, & de &c. fpiritualis poteftas prae ponere Reges, Imperatores judicaret utique cemporali: ergo &c. Kefp. Quód Summus Pontifex fuà fpi rituali poteftate non quam dicet temporali , (ed potiüs preju- qd cam magis obfirmet , & ftabiliat. Vel dic, jl quód tunc poteflas fpiritua lis prejudicet temporali , tate , & legitima cauía fe fi absque neceffi- extendat ad temporalia, wfï/ tio non approbat, EL qugd noftra affer- 47. Objic, 3. Sicuti ex h A nem poteftatis redditione decimarum eruimus fubje&io- Jui m is temporalis r efp tur talis fübjedio ex fb €&u fpiritualis , ita potiori ratione erui- jj p* lutione tributi : fed ex jure Canonico certum '/, €ít, quód Imperatori pr o Ecclefiz pace folvi debeat tributum à Roma. no Pontifice: ergo Pon )m us quàm Imperator Ponti tifex potiüs Imp eratoriquoad füam poteftatem , al fici fübje&tus eri * efp. cum noftro r[?, m Viterbienfi, tributum , uod Imperatori Sum- Y j mus Pontifex folvit, non efle fignum conteftati potiüs ftipendium defe vum fubjectionis, fed nfionis Ecclefiz , quod Im peratori, eoquód ejus- n €m primarius prote& or fit, (ine lfione juris " Dd ficize fohïi poteft à fü & authoritatis Ponti- " 48. Czetera, premo Paftore Ecclefiz. n n quel aboriosé hic con rentur fuf am difcuffi onem,b reviorib gerit Theologia Gallicana, non me- M us terminis omnia abfolvere poteris, 1 dicas rzj), Quód Ponci fex no n debeat fpeciali folici u ^ cere temporalibus, 24d. Quàd tudine fefe immifz j n male íe ejus poteftas non dir ecté, & quoadfor- extendat ad authoritate m tem - fun?? quoad materiale, 3110. Qu ód poralem , bene tamen indire&tà ; Ü Y [i Bladium materialem Pontifex non haz nqü a eat ad ufüm , id eft, uc ordinarié ; &fine urgenti , o Uuti poffit; bene tamen ad nutum, hoce & legitima caufa illo T ]v preponderante caufa, » pro extraordinaria, gravi, & »hærcäïn 49. Pro com plemento [ Pontifex hujus m,ateri;e Qlæres 1m). Àn Summus potfit condere legf: S»ci-vilcs j qua Obligenc Amniverfam Eccie- fiam ? r xs8 —— Queflio IF. De fupremo judice cont)wer/ïamm fidei. fiam ? Refp. negativé, Ratio fundamentalis et: quia condere leges ci- ariam , & direCtam : fed hanc viles pertin et ad poteftatem politicam ordin pon habet Summus Ponufex, à quo enim ? non à Chrifto , quia ab hoc di&ionem, & poteftatem fpiritualem; non à Prin- tantüm accepit juris cipibus, quia de hoc nihil co nítat: ergo. Nec obítat, quód B.Petro, ejüsqu e Succedaneis terreni fimul, & coeleftis imperii jura commiffa fint ; quia hoc, & alia fimilia debent intelligi de ca(u extraordinario, in quo Ecclez con fervatio, & communis falus fpiritualis alicujus reg- * clitatur, tunc enim Summum Pontificem habere ni, vel provincie peri ad nutüm gladiu m temporalem, ex füpra probatis conftat. Àn Summus Pontifex poffit implorare brachium o. Quzres 24à. feculare ad coércendos hzreticos, & fchifimaticos? Refp. non folüm fü magnz neceffitatis teneri, Ita S. P. Aug. lib. offe, fed etiam in occur 2. retra&t. c, j. ubific circa hanc quaftionem difcurrit : ** Mea primi- * tus fententia non erat , ni(i neminem ad unitatem Chrifti effe cogen- «düm, verbo eífe agendum , difputatione pugnandum , ratione. vin- * cendum, n e fi&os catholicos habeamus , quos apertos hzreticos no- * C veramus. Sed hec mea opinio non contradicentium verbis, fed de- « monftrantium füperabatur exemplis... uàm multi enim , quod cer- bant effe Catholici manifeftiffimà veritate commo- « cb fcimus , jam vole « tí, & offenfionem fü orum reverendo quotidie differebant, quàm mul- fed obduratw confuetudinis grave vinculüm colli- * tos non Verit4s , [ uis eft tam demens, qui n eget iftis debuiffe per juffa ** eabant &c. J Imperialia' fübveniri? Sicau fas, motiva , & neceffitatem hujus implora- donis noffe percupis, lege S. P .18à, ep. 93. 246. ep.i185. olim jo. ]j olim 204. $£à. ep. lu adBonif. 27/0. ep. 186. olim 106. 4£à, ep. 173- 166. olim 10$. 672. lib. 1. c. 8. contra Parm. & fzepe alibi. D zandam füam fidem Chriftus non milites, Tif j 1. Dices 1. Ad propa [e) 1 inde etiam non inven ! tur in Evangelicis , aut Apofto- & ! fed piícatores mifit, licis litteris peti tum a liquod auxilium à Resibus pro Ecclefia, & contra li 2d». Per hujusmodi co&rcitiones brachii fecularis po- l. ejus inimicos. tiüs obftinantur magis heretici , quàm ut ad ovile, & convivium unitatis li P. ep. 173. quód ideo Chriftus lii Chrittiane vedeant, Refp. ad umum. S. Dominus pifcatores, & non milites ad pro vagandam fham fidem miferit, lyj nonduüinque in ea fuerat uia primum Eccle(ia novo germine pullulabat , completa illa Proohetia: Er adorabuet eum vmues Reges terra, omnes t eadem ep. babet, pratr- entes fervient ilj. Haxcdue, ut idem S. P ln uravit Chriftus Dominus in inviratione ad coe nanr anm magnam , ubt fl non dictum eít de bis , qui priüs venerunt, di&tum eft , Zszrodue bue, Vef[et £0o15- r 1. An Summu Poptifex. i [uis judiciis fe inf allbilis ejc.. 158 compelle; ita fignificata funt Eccle(iv primordía adhuc crefcentis, utef- fent vires compellendi, poftquàm viribus fuerat roborata, Ad zdwum W dic eum S, P. ep. ad Vinc. Nunquid ideo ne gligenda eft medicina , quia n nonnullorum infanabilis eft peftilentia? nequaquam, contrarium con- j n ftat in lege veteri quóad pgþnas temporales, & in nova quöad fpirituales. rloy " t .. QUAESTIO QUINTA. ] De Infallibilitate Summi Pontificis. jb i AnTICULUS Pniwvs. x n Summtus Pontifex in [uis judiciis 9 fi infalililis )no eum Contilio generali? i Waítio hxc folüm procedit de iis, quz totius Ecclefi [tatum, A fidei Catholice unitatem, veritatem, & infallibilitatem con- m cernunt ; in tantüm enim Chriftus Dominus infallibilem Spi- D) ritüs SanGi affitentiam promifit B. Petro, e tuando Ecclefiaftice Mon archie ftatu Romanis Succe jüsque in perpe- ol floribus, in. quan- 3 tum erat Petra fecundaria, füper uam voluit fundari firmitatem fidei , yu immobilitatémque Ecclefize à Chri 9 Domino in lege gratiz inflituta : vel ut aliis placct, infallibilitas Pon jf quatenus per hanc commune bonu tificia ex eo fuit conceffa divinitus ; 73 m Ecclefie integrum fàlvaretur, & inconcuffum, ne fideles in rebus £i dei dubiis velut parvuli flu&uantes circumferantur omni vento doctrin $, m]llm & verà fententià fidei aberrent ; ad ho atque ab integritate, fan&titate ; c autem fatis eft, modoó infallibi- conm lis fit in controver(iis publicis fidei -de finiendis, aut decretis totius Ec- clefiz (tatum concernentibus ; que& fecu r univerfos Ecclefiz fideles (efe e xtendant, ndàm vim füam obligatoriam ad ]mtäus tur, ut finiftram Hoc à nobis ideo pramitti- hfl& 1] , & falfam quorundam op inionem in principio ftatim j hujus ventilationis polemicz magnz argua mus ineptiz , & peffimz con- jl fequentig. Ex hoc enim, äfueraï Pontifex ut particularis arguunt hi fcioli, quód unus altervé Summus ul in nibilum abifffe conclu Do&or erraverit , totam ejus infallibilitatem " dunt, Vah ! inepta confequentia $ preterquàm T enim quod antecedens refpe&tu do ft ] &rinalium in' magno apud eruditos ( verfetur dubio, confequehs per pe flimam fequelam ex a ntecedenti du« ) 2 citur ; ueflio V, Deinfallibilitate fummi Pontifcis. -340 citur; quis enim in negotiís politicis adeo peregrinus erit , qui nefciat, Principi majorem authoritatem deberi, dum in fuis decretis, ftatutis , Ie- gibus , & mandatis agit perfonam publicam , quàm dum agit tantüm prí- vatam? & quo jure id controvertetur ín füpremo Ecclefix Principe? fit, neceffe qui hoc principium capere non vult, in medio lumine talpa* autho- eít. Sed audio obgannientes Luthero - Calviniítas , qui dicun x ritatem Summo Epifcoporum Prafüli majorem deberi de jure quocunque, fi fan&tionibus publicis inter(it , non tamen omnimodam infallibilitatem, licet etiam toti Concilio Epifcoporum przfideat, homines enim funt, qui ex propria & intrinfeca conditione fallibiles, & mul tis erroribus fünt obnoxii, juxta illud Pfalmi: Ozzzzs bomo mendax. Hec egregia illa Theologià eft, quam hi perverfi trolli derivàrunt ex iis principlis, quo primi herefüm coriphei ex rebelli füo, & venenato 'cerebro pro- duxerunt, & cum magna animarum ftrage fparferunt in vulgus: dum enim manifeftos errores in fide docuiffent, & hi à Summo Pontifice pro Paftorali üa vigilantia anathemate fuiffent percufli, profcripti, & penitus contriti, appellárunt ad Concilium generale ; ab.hoc cum idem judicium excepiffent , Summum Pontificem unà cum Concilio falfitatibus, & er- roribus obnoxium cavillàrunt, & irriferunt.. lIt igitur palam fiat quàm temeré, przfümptuosé , & injuriosó id dicatur ab ejusmodi peüïmis er- : ronibus. 2. Dico. $ummus P b*niä&x eum Concilio gemerali cff jnfallibilis in fi;if jedicus. kaDD. Catb. omnes contra: Luthero -- Calvin. Proba- E tüur 1. Summus Pontifex tanquam Caput , & Concilium generale tan- i ] quam corpus repralentznt totam , & univerfalem Ecclefiam ; atqui Ec- cle(ia univerízlis in deSniendis fidei controverfiis , aut quzftionibus mo- i rum eft infallibilis, & nulli errori obnoxia: ergo Summus Pontifex cum Concilio generali eft in£allibilis in fuis judiciis. Min. conftat zz5ó ex l Iàia $4 Ubi Propheta iaducit Chri&um Dominum füam Spenífàm Eccle- Ü fiam fic alloquentem : ZVoZz zzmere , quia wom confunderis , meque erubef- L 2dà ex 1. Ti- eef. Velmaximé auterm confunderetur , fi erraret in fide. V moth. 3. [ibi Apoftclus ad Timotheum fimilia infinuat : Hac £ibi ferz- ) bo , ut [éias, quomodó te oporteat comver[ari im Domo DEI , qua efl Ec- D. elefía DEI vivi , columna , et firmamentum , veritatis. . Hoc elogium k ali ïff( foli Eccletie univer? competere fatentur ipfi adverfarii, narn quzlibet Ecclefia. particularis eft errorí obnoxia : idQue intelligi de Ecclefia vifi- Qj bili indicat verbum cozver/ar? , quomodó enim Timotheus in Eccle(iá 3l áovifibili , & Gbi incognità convetíari potuit ? implicat autem in termi- Q fice- nis columnam , & firmamentum vcr)i,cgtisv effe , & tamen à veró de iec g , . 1 n /ä?nwzgs,käniä)x* 7n fuis judieris ffe infallibilisehe. vax re: ergo &c. 37;/0 Matth. 18. dicitur : Porza izfe. VÍ A0m pravalebunt adversis eam , contra illam autem prevaluiffent ; fi in fide defeciffet, 4t0 ratione theolo gicá : Nemo poteít obligari füb gravi culpà ad cre- dendum id infallibiliter , quod falfitati obnoxium eft * fed Chrifti &ideles fub gravi culpà obligantur ad fidem infallibilem adhi bendam emnibus iis, quz ab Ecclefia univer(ili proponunt ur credenda : ergo. $tó. Om- nis promiífio inducit debitum , & obli gationem ex juftitia etiam in DEO, b ut probabilis fert opinio, & fit Ü promiífio onerofa in materia juftitize, & includat animum fe obligand i5 vel ex fidelitate, i fit promiffio fi mplex, $ aut propoficum efficax : fed C Domi- ! nus Eccle(ige Qath hriftus Dominus Caput , Sponfus , & olice viibilis promifit illi immunitatem ab err ore in 3 rebus fidei,- ut modó vidimus : er [Ü €x fidelitate ad illam f go obligatur fi non ex juftitia , faltem "In€ omni errore in fide pra(ervandam, ) 3. Prob. z. Maj or prarogativa infallibilitatis debetur Ecclefiz no- ?TO vi teftamenti , quàm Ecclefiz teftamenti veteris; tum, quia hxc erat in- Id tra limites folius Palzfting coarétata , ) jti adeóque noa univerfalis ; tum , quia erat à Chrifto repudianda, & no n per tatum órbem propaganda ; g tum tandem ;quia erat umbra , & fig Va ura Eccle(iz novi teftamenti : fed in Ecclefia veteri dabatur om nimoda infallibilitas eorum ; quz in fyne- j drio ,ubi przfi debat Summius Pontifex , (tatuebantur ,« ergo &c, Min decernebantur : . conflat r55 ex facra Scriptura Deuter. 17. Ubi in fub- 4l Ortís controvy erfiis partes litigantes remittuntur a Seniorum, v à DEO ad concilium el Sacerdotum Levitici generis cum promiffione , quód ibi u fint excepturi judici veritatem, zd. Pr&cipitu r ib idem partibus liti- i gantibus , ut fub poená mortis rebus de finitis affenfü m przbeant; 3tió. ; n Si nulla injudicio i lo fuiffet infallibilitas fententiz: nu nquam fuiffent con- y d trovertentes fecuri de v eritate ejusdem : fed hzc omnia abíurdiffima l [ funt , quis enim unquam judicii veritatem afferui t? : cum falfitate componibilem Ya quis credez, DEUM voluiffe ho minem Obligare füb minitatio- u ne poenz: mortis ad affenfum dandum rei quis fibi perfuadebit , homines. in definite X vero aberrabili? aut "u ege antiqua femper hzfiffe dubios in dis, quz pertinent ad coníecutio nerr 1 [W' falutis &terne ? hzc certé ficut "T excedunt limites omnifcize providenti * divinz , ita omnem prudeotem OOIUm affenfum in homine cordato excludun lo — 4. Prob. ;jt j. Juxta ipfos adverfarios Ecci R 3 efía vera debet effe indefe- n HH Qibilis : fed fi Summus Pontifex unà cum authoritatis infallibilis , Ecclefi Concil lo generali non effet « a deficere peffec » €r gO &c. Min. prob, forma Ecclefiz poffet deficere: ergo etiam ipfa Eccl efia. An, g rob. for- d ma Ecclefue e(t Qdes ; qux ut habet uSy"m'bolum At hanafü , debet effe Je 3 invio- Sueflio F. De infallibilitate fummi Pontificis. 142 inviolata , & integra ; fed i Summus Pontifex cum Concilio generali horitatis in decidendis controverfiis fidei , hooc non effet infallibilis aut à füua integritate fides divina, immó penitus perire, ipfo poffet deficere lum fidei falsó definiret , totum motivum for- dum enim unicum articu confequenter tota fides füner naturalis in Ecclefia maleillius ceffaret , deficeret, quod aperté repugnat infallibili promiHïon? diving Matth., 16. infinuatz. ;. Obj ic. 1. Pontifices in antiquo teffamento fepiffimé erráfle , fa- odb cra Scriptu ra commemora t;inter czxtera, quz brevitatis ergo hic trans- nittuntur , legitur de Teremia , quód publico decreto omnium Sacerdo- tum, & Prophetarum fuerit morti adjudicatus , eoquód juffu DEI exci- dium n prec lixerit , ni(i refipifcant : atqui in hoc judicio erofolymorur totum Conciliumun à cum Summo Pontifice maximé erravit: ergo. o0, in antiquo teftamento potuifle in Sum- Refp. Aliqui, concedend mum Pontificem , ejusque Con £ilium cadere errorem, non autem in no- tatis multiplicem adducunt. 1724 eft , quia Syna- vo, rationem difpari defetibilis uti Ecclefia Chrifti , fed potiüs aliquan. goga non erat ita in do finem habitura. 2da, Quia DEUS in lege antiqua Ecclefiam magis er extraordinaria Prophetarum oracula, quàm ordinariam cujusdam Pontificis authoritatem gubernavit. 3//7,qui a Patres antiqui non habue- laras infallibilitatis promiffiones , ut conítat Succeffori- runt adeo prec bus D. Petri fuiffe factas. 41A , quód promiffiones in veteri teftamento conditionatz non abíolutze fuiffe vi. fa&x , hypothetice tantüm , & deantur. fio non videtur firmo ftare talo. Tum, quia DEUS Sed hzc refpon m populum affec uravit de veritate fententix à Judicio Seniorum la- [ ipfu hzc vera effent , fequerectur DEUM expofuiffe bo- tc. Tum etiam , fi $ mines antiqui te (tamenti difcrimini mor aliter certo zeternz falutis, Tum ri lege actum fi- tandem , quia homines nullum potuiffent hàbere in vete h lis ; ficuti enim omnia myfteria erant in obícuriffimis fi- Áj - dei fupernatura uris revelata, & pro pofita , ac per confequens multis dubitationibus, N & haefitationibus fubje &a , i non habuiffent judicem infallibilem , qui eos IN de certitudine fensüs certificáffet , null us locus pro a&u fidei fupernatu- C ralis remanfiffet, Relidà igitur hac folutione minüs verifimili. Qü Refp. 2. Cafum Jeremiz non effe hic ad rem , quia Pontifex , & d cnon errárunt in decifione alicujus quzfítionis legalis, aut ' Sacerdotes tun lj religionis de qu a eit difficultas , fed in quaftione facti : an fcil. Jeremias & falía fuerit ejus Prophetia ? Extra aleam dubitationis j " fit reus mortis , tb autem € ft, Summum Pontificem etiam novi teftame nti cum Concilio ge- nerali l a Art. L. A fummus Pontifex n fuis. decretis [j Infallibil o 143 nerali poffe errare in quzftionibus facti , ut infra latiüis dicetur , fecüs au- u tem in quzftionibus univerfalibusjuris, que toti Ecclefiz proponuntur ; Ü &ujusmodi fünt decreta de fide, & precepta morum generalia, f« Refp. 3. Sentenatiam condemnatoriam Jeremiz non fuiffe latam in fyne- j il drio przefidente Summo Pontifice, fed intumultuario concurfü, & motu populi, fedato per principes Juda , qui Prophetam & manibus advería- z riorum tumultuantium eri 1 f puerunt ; & hinc non. mirandum eít , quód (en- tentia illa fuerit erronea, & in hominem fan&um ,. atque innoxium lata, u €. Objic. 2. Summus Pontifex in lege veteri unà cum Coacilio non d* Wt folim non acceptavit Meffiam in lege promiffum , fed etiam ipfum inno- centem ex invidià , & vmulatione morti adjudicavit Joann. 11. Deinde l d Matth. 26, convocatum eft alterum Concilium , ubi Sacerdotes qure- bant fa/fum teffimonium contra T E $U M , ut eum morti traderent : i. & tandem pronuntiant fententiam » quód /f reus mortis : ergo utrobi« Y .que Summus Pontifex cum toto C oncilio erravit, a. Refp. Tempor e mortis Chriíti non Sümmus Pontifex, fed ipfemet Jafle Salvator fuit fupre mus Judex controver(iarum fidei in terris; ideo mi- n rum non eft, quód Pontifex fimul cum Concilio tunc erraverit » prefer- hm tim cum Synagoga in inftanti mortis Chritti penitus fux v 23 puld b ) Nihil autem horum fimile invenitur in P. rat abroganda, E nm) Jh quenter paritas hzc claudicat. ontiäcp povj teftamenti 3 coníe. fü 7. Ke [ii plicas. Chriftus Matth. 25. præcipf-t Judzis, ut audiant fcribas , ( & Pharifeos in Cathedra Moyfis fedentes, & facere quz dicunt, non veró qug faciunt: ergo non obftante , quód Ch riftus fuerit tunc fupre. pi mus controverfiarum Judex ; ipforum tamen judicium ad huc infallibile um lü erat , aliàs fruftra ad eos Judzos remififfet : igitur multó magis judicium Summi Pontificis cum fynedro füit adhuc f infallibile tempore Chrifti, D f Refp. Hoc argamentum potiüis obe fle , quàm prodeffe ipfis adver- fariis , cuivis examinanti pater, li ( In quantum autem contra HO&I'HIW j folutionem militat , dico, quód poft adventum Chrifti dosinfallibilitatis in judiciis non fuerit unico inftant mbUS ! i Summo Pontifici & fynedrio adempta, g fed paulatim , & fucceffivé Concilium poft Chriftum n » üt cum honore Synagoga fepeliretur ; hinc atum immediaté convocatum ab Herode, ia quo fcifcitabatur, ubi Chri ? ftus nafceretur juxta vaticinia Prophetarum . 13 : adhuc erat infsllibile, & e X affiftentia Spiritüs Sancti refpondit * 7» Eetb- lehem fTuda , f£c enim fc j j;,'l fuda cc. 1nairero ver riptum eff per Prophetam , ci» ru Bethlebem terra ercmll? 9 Concilio occafione füfcitationis i congre- gato Joonn. rt. Larguefcente jam $ [2[1003 ynagogà ,& $nem exci - breviter il [is babiturà infallibilitas Judicii Pontifi E cis, & Concilii jam vacillabat ; qua- nadll re 144 Queftio V. de infallibilitate Summis Poutificis. ye Caiphas partim erravit, partim prophetavit per illa verba: e'xþädit, uf gimus bomo moriatur pro populo , ue tota geus pereat. . In aliis poftremis duobus conciliabulis autem , in quorum primo apud Caipham Matth. 26. ito Chtiftus operà Jud& proditoris fuit captus ; & altero Matth. 27. in congregato €o N mane ,quo Chriftum Pilato tradiderunt, omnino fuit erra. tum non tantü m in quzftione facti , fed etiam fidei, quia Caiphas cum toto Concilio * definivit Chriftum non effe filium DEI vivi , blasphemi- nunti AMfe eum, qui contrarium afferuerit ; nec mirum, quia non 4mque pro ampliüs à S piritu San&to dirigebantur, qui Chrifti mortem moliebantur. Ex quibus omnibus conttat , quód donum infallibilitatis nondum abla- tum fu erit à Pontifice , & fynedrio , quando Chriftus Judzis pracepit, ut Scribas , & Pbharifzos in Cathedra Moytis loquentes audirent. ARTICuLus SECUN DusS. mmi Pontificis. infalibih qz'y fft Mque : An þntentid Su " Conctlto gmem/i e Rxclarum in hac plaufibili quzítione dedit exemplum eximium "TIheologorum lumen S. P. Auguftinus; & hoc fi Janfeniftz prz- *p tenfi ejusdem difcipuli cum debita reflexione fufpicerent , non in tot miferabile s errorum labyrinthos proruerent : poftquàm enim Pela- nodis Provincialibus in Africa celebratis ad Summum ius à variis fy Pontificem appe llàffec , ab eóque judicium de falitate füz do&trinee A- ffionibus accepiffet , non exfpe&avit Magnus Aurelius f oftolicis expre confenfum omni um Ecclefiarum in condemnationem Pelagii, fed audità ) licà illicoó exclamavit. Caz/a fiuzta eff! egregium fane, l (entendà Apofto & tanto Do &or e digniffimum oraculum : noverat utique acutiffimus f Maje ftatem Cathedrz Apoftolice tam eximiam efle in fuis decre- hi Prafíul, . n&allibilem in fuis fententiis , ut ea tis , 3 m í m vincere non poflint etiam d füperb DA inferorum portz , & cur Catholicus orbis cervicem inclinare li il infallibi li ejus fententiz contra primarium tunc temporis hareticum ab- nueret? caufa finita eft , fafficiat hujus veritatis teftem habere Augufti- d utinam finiatur & error, error inquam, quo antiqui Pariien- li pnum. Se fes, & moderni Ja nfenio - Quefnellifte Cathedram Romanam feorfim à ffu$ Ecclefige fuggillant fallibilem, & à recta Concilio , five confenfu totius femita veritatis deviabilem, Ubi enim, ajunt , foli Pontifici infallibilis l]qu Spiritüs Sandi affiftentia promiffa eft ? hujus promiífionis certé in nullo l ang ulo facre Scripturg ullum habetur veítigium , immó veró frequenta- Q ientiis comprobatum eft, Pontifices , etiam dum ex. Cathedra « tis exper loque- AArk. TI. Ilin fententin Summi Poxtificis tafallibilis frr 45;'9&6 C 14y loquebantur , multas here(es docuiffe , definiifle, & propalàffe, Sedhuic erroneg'opitiioni contradicit univerfa , & , ut loquitur Bellarminus , communiffima omnium Catholicorum fententia , quam totus orbis Ca- tholicus exceptis pauculis Doctoribus ample&titur. Immó Theopbylus Raynaudus in opufculo cui titulus Avvóe £eg teftatur , pro infallibilita- te Pontificis poffe adduci omnes Theologos , quotquot ante Concilium l Conftantienfe loruerunit ; & hincteftatur Ruardus T appe orat. 3, Theol, )u pag. 393. doCtrinam contráriam effe noviter introductam À quibusdam It Parifienfium contra doctrinam veterum omnium fcriptoru m , qui Roma- ni Pontificis judicium in quzftionibus fidei infallibile e fle tradunt. Et l cum his l o. Dico. Semtentia Sumum Pontificis InfAllibilis eff etiam absaue Conctlio geuerali. lta Auth, feré omnes Catholici. Prob. i. ex S. P. Augultino contra 2. epiít. Pelag. lib, 4.(ic difcurrente : 4uz verà co nere- atdone fjmodi opus erat, ut. ap erta pernicies damnaretur ; quaff zulls : erefis aliquaudo , uiff fymodi c ongregatione damnata [ft , cum pot ibs ra- riffme inveniantur ,propter q 74 A5 damnandas nece[fitas talis extterit: Y epultóaue [lnt , atque. incompar abiliter plures , qua ubi extiterunt . illic improbari , damnaríque merue ruat , atque inde per ceteras terras devi- " £ande innote[cere potuerunt. v Ex quibus fic: ad hxrefes profcribendas, Q & damnandas , juxta. adverfari. 0$ etiam, requiritur judicium infallibile: atqui certum eft, Summos Po AU ntiices independenter ab omni Concilio d proícripfiffe , & damnáffe plu rimas hsrefes : tribus fculis , in quibus de nullo Concilio Ita legimus , quód primis V. U Oecumeaico co gitabatur, m plurimz hzrefes fuerinc damnate nimirum Marcionis , Mont ani, Nova- J ( J tianorum , Cataphrygarum , Sabellii , & aliorum : fübfecutis poftea jf feculis aliv quoque confixe funt fine fyn v habemus in Pelagio, Joviniano, Prifcillia odi congregatione ; exemplum T M btf no, Vigilantio &c. ergo. judi- cium.Summi Pontificis , quà talis, id eff , dum aliquid de fide divin& cre- p a t dendum decernit, vel quod ad mores.t eft penitus infillibile. otius Ecclefize pcrLinetï, ftatuit, n m l lam declaratio 16. Dices. Nullam hzrefin poffe dici infallibiliter da mnzïtarh per fo- (f nem Summi Pontificis , fed infuper req uiti confenfüm to- Pgïil IV' tius Ecclefiz. i Contra 1, Hxc refpon(io militat aperte [ j gtm in quo dicitur, quódhxrefes à Summo Pon cum textu Auguftiniano, g tifice absque fynodo damna- tx innotefcere potuerunt devitaude , & n on per coníeníum totius Ec- j 9 cle(ix comdemnanda, gen : athedü T Contra Iu — ^. 146 Snefiio V. De infallibilitate Suymmi Pontificis. Contra 2. Vcl intelligis per confenfum totius Ecclefiz confenfum univerfitatis fidelium omnium , vel folius coctüs Epifcoporum ? Non primum ,tum quia determinare controverfias fidei non pertinet ad oves, fed paftores. ' Tum etiam, in fubditis eft tantüm infallibilitas paffiva ar- ticulorum fidei , non veró aGtiva, qualis reperitur in folis proefulibus Ec- clefise. Tum tandem , quia ridiculum eft rufticos, ignorantes , & mu- lierculas debere judicium fuum ferre in controverfiis fidei, & morum Ecclefie. |INon feeuzdum , quia Petro eft abfoluté fine appofitá conditio- ne dependenti:x à confenfu Epifcoporum promifía infallibiiis Spiritüs San- &i affiftentia , dum ex Cathedra , vel in fe vel fuis fuccefloribus loqui- tur. 2z40, füpponamus Epilcopos non poffe fynodaliter congregari , uti ob turb.lenta Bellopz tempora fxpiüs contigiffe hiftoriz probant, que- fo quomodó po(libile exiflimas , omnes Epifcopos locis , & provinciis adeo diffitos, ita inunam ire fententiam , ut nullus ab alio in fü3 opinio- ne diffideat? ceité res hzc eft penitus impercepübilis, 2444e. u iód mi- ferrima effet Ecclefie conditio, & ftatus, fi femper neceffarius " enct con- fenfus Epifcoporum in fynodo convenientium , cum enim hac conven- tio magnam , & prolixam temporis moram petat, poterunt intereahg- refiarchx definitiones Pontificias elidere , eludere , irridere & impuné per totam Ecclefiam fuos errores difleminare. 37/2, Etfi totum Con- cilium Fpifcoporum ponamus congregatum , omnésque Epifcopi fuas opiniones fuper quadam hzrcfi aperiant , certum tamen eft , ei de jure [/ deberi f(ententiam definitivam , cui omnes acquiefcere tenerentur , qui fupremam in Concilio authoritatem habet : fed ut Martinus V. anno 1 341 8. flatuit : Papa canonicé eleifus babet fupremnm authoritatem in [ ti Fcclefía DEI. Ergo &c. Vel ut etiam tibi hoe demus , Papam non habere füpremam, fed equalem cum aliis poteftatem, & authoritatem , tunc fe- quitur contra te ipfüm, ad valorem definitionis, vef declarationis non t requiri confenfum omnium , fed tantüm potiorum Epifcoporum , quia E Tür poteftas equaliter in omnibus refidens , que exercetur per fuffragia , ef- fectum füum fortitur folüm à potiori parte fuffragantium. — Vel (i dicas M in materia fidei requiri confenfuüm omnium, reddes potíores controver- log fias moraliter interminabiles, vix enim moraliter poffibile eft, quód omnes D sequali poteftate communiti , in cunctis controverfiis deeidendis unani- xiter, & fine contradictione aliquorum faltem : conventant; fitj Aife 1r. Probatur 3. Impoffibile , & contra providentiam divinam eft, uód omnes fideles errent in fide , idjue credant infillibiliter verum , At uod in fe falfüm eft : fed ( Summus Pontifex in decidendis controver- lt fiis fidei non effet authoritatis infallibilis , fequeretur omnes fideles poffe h errare du ïfum at H d [:nteþtia Summi Pontificis infallililis fet absque efee. t 4')' errare in fides ergo &c. Prob. min. Cwon paffor , ita loquitur $. Grego- Von N rius , per abrupta graditur , nece[fe eff , ut per pracipitium oves [equau- £ur : íed füppofità fallibilitate Summi Pontificis poffet ille per abrupta er- u iB rorum gradi : ergo omnes oves , qux ipfüm velut Paftorem fequi debe- rent, per przcipitia errorum fequerentur, LY QDf Relp. Antiqui Parifienfes , argumentationem hanc effe ineptam: ex Vi hoc enim, quód Summus Pontifex non fit infallibilis authoritatis , fequi- tur quidem, quàd ille, przcisé ut Pontifex eft, non femper infallibiliter o decidat controverfias fidei , eásque fidelibus firmiter credendas proponat, gqui- bene tamen utauthoritatem infallibilem Concilio univerfíali concreditam Ui ,( velut Minifter Ecclefie exercet ; in hujus enim muneris exercitio, quod in fübfidium Concilii, difficulter potiffimàm congregandi , Romano dncis Pontifici demandatum )a?'xnïo- €ft , nullius erronez propofitionis aut definitionis capax elt.. b ii Contra: rz Ü . Hzc do&rina Gallicana ponït"C-oncïlïum Vicarium T nre Chrifli, & Summum Pontificem Vicarium Vicarii , quod eft contra fi- dem, utpote definitum contra articulum 37. W/iclefi. 24ó. Infert illa , at quód Concilium nullà approbatione , aut ratihabitione Pontificis indi- m geat , quod eít contra 7. fynodum gen. Act,6. 37/70. Conftituit bwc re- vt Ífponfio Concilium füpra Pontificem , quod infra laté refutabitur. 4f. yi ls Suppofità congregatione Concilii Summus Pontifex effet abfolutus ab irit omní füo officio , quod inauditum eft, $72. Nunquam poffet Papa de- h GPï clarare fententiam aliquam hereticam absque hoc , quód requirat defu- ,l per omnes Epifcopos , num velint conciliariter congregari nec ne? quod ju ridiculum eft. 67?. Definitiones Summi Pontificis à Concilio poffent l emendari, revocari, & annullari, quod erroneum efl. 7777s0, Primatüs ,wnti& totius Eccle(iv aon effet Petro à Chrifto Domino datus ut transfundat yis in fuos facceffores , fed in totam Ecclefiam , vel Univerfitatem Epifcopo- n qu['l rum quod eít contra fidem. "Taceo alia abfürda , qux hanc crifin Galli- Qia ! Cf canam ab omai fpecie veritatis alieniffimam comitantur , quilibet in theo- d logicis obiter tin&tus ejus abfürditatem facilé, & (ine multis reflexioni- wovc:- bus laboriofis eruere poterit, jonió 12. Probatur 3. Ex illoLuc. 22. ubi Dominus aít 'Simant Petzd cr- 1 m]klm' amon , Simon ecce Satban expetivit vos , ut cribraret Jfícut triticum : ego autem rogavi pro te, ut son d. eficiat fides tun , ef- t aliquando conver- d fs confirma fratres tuos. Quibus verbis Chriftus duo privilegia petift, vefüm ! & impetravit Petro , nempe indefedtibilitatem fidei in perfona propria , 1H()VCI" & infallibilem firmitatem in re& inftruendis , & confirmandis fratribus s Pon- erril'a quoad fanam fidem tam ample&tendam, c;uäm propagandam ; fed fi tifex i&s | Quaflio V. De infallibilitate Summi þmez'fcz':. tifex poffet errare in fide , hoc fecundum privilegium deficerer quoad fuum effectum , & confequenter oratio Chrifti Domini , ejüsque in ea fundata promiffio effet fallibilis, quod Salvatori. maximé injurium vide- tur: ergo ficuti Petrus vi hujus privilegii, 3 Chrifto Domino impetrati , non potuit deeffe in fuis fratribus confirmandis , íta neque ullus füceef- forum Petri vi fecundi privilegii poterit vacillare.in rebus fidei, per con- fequens ficuti, ille ita nec ifti in fide errare poffunt. Min conftat ex fe, nam illud fecundum privilegium non impetravit Chriftus Petro in com- modum.proprium, fed in fubfidium Eccle(ie , ovium , & fidelium in ea contentorum , qui in ambiguis fidei controverf(iistitubantes indigent con- firmari , fi autem ipfe Paftor in fide poffet errare & titubare, quomodó aliis firmitatem tribuet? Hinc appofité S. Leo I. Serm. 3. de affumpt. fua ad Pontif, aáit: Specialis cura Petri à Domino fufcipitur , & pro fide Petri propri fapplicatur , tauquam aliorum [ffatus certior fit fururus , Jfé mens Principis vidfa uon fuerit ; im Petro ergo omnium fortitudo munitur ,c& divina gratia ita ordizatur auxilium , ut firmitas, qua per Cheiffum Petro tribuitur ,per Petrum Apoffolis cateris conferarar. . Plura de hac re teftimonia fi defideres ,vide eminentiffimum Bellarminum, 13. Nec valet dicere cum antiquis Parifienfibus , Chri (tum loco citato oráffe pro Ecclefia univerfali immediaté , five pro Petro ut figu- ram ejus gerebat , atque adeo foli Ecclefiz impetráffe , ut fides ejus nor fit defe&ura , quamvis defa&to Petrus defecerit negando Cbriffum. Non inquam valet, quia omnes circamftantix locutionis , & textüs exprefse f indicant , oratum fuiffe particulariter pro Petro , & ejus Succefforibus ,. li alioquin fruítra compellàffet Chriftus Petrum proprio nomine bis dicen- D do : $m , Simon ecce Satbanas expetivit vos . cic. fcil. Apoftolos om- lj nes, & in ipfis totam Eccle(iam 5 ego agzez rogavi pro te , ut s defe- al ciat fides.fua ; non ergo immediaté pre omnibus, fed in fpecie pro Petro Q oravit, aliàs reCtiüs dixiffet : Eeo autem rogavi pro volis , ut monm deficint T fides vefIra : 1dem oftendit fequens contextus : e? z« aliquando comver- li j fs comfirma fi*ah?s £50$ : quód non quadrat Ecclefiz toti , quz ficuti ühu nunquam pravaricata eft, ita neque poft lapfüm converfa , quadue nul- 3 l los habet confratres , cum ommes fideles fintejus filit. Si veró Parifien- i fes velint, quód ficuti mediante Petro, & per Petrum ejüsque fücceffo- li i res omnia Ecclefie membra erant in fide confolidanda , ita & mediante Al Petro ut capite pro toto Ecclefix corpore ejusque membris fuiffe ora-- r tum, res falva foret & integra cum S. P. Auguftino in qq. novi teftam. fürlbl q. 75. dicente : Zdanifeffum eff i Petro ommues contineri g rogaus eum Ti * pra Petro pro omnibus rogare ignofcitur. Deinde falfum etiam € euum üy "rt. V, n fententia Summi Pontificis iofAllibilis fee absque ete, . Y49 ^ j Petrum denegando Chriftum defeciffe X fide faltem interná, ut in D D. Chryfoft. hom. 35. in Matth. ex fragilitate namque humana Petrus üz: mentitus eft dicens : Noz zov bomizem , quem tamen non ita pride j confeffus fuerat , e//e /z'!z'um DEI viv; , excidit igitur gratià, & charitate j nonautem fide, Qv 1 4. Objic. r. Si Summi Pontificis fententia abSque Concilio gene- 13 rali in controverfiis fidei , & morum judicandis fit omnino infallibilis , d füperflué convocabuntur Concilia generalia, quód enim fieri poteft per 1 pauca , abhorret plura tanquam fuperflua : fed hoc nemo fanz mentis M dicet: ergo &c. o d Refp. N. Sequelam ; quar nvís ením certun fit 5 Romanum Pontifi- . cem ut talem , & quoties ex Cathedra loquitur, non poffe errare; ta- "ii men quia ejus officium eft ordinarium , ordinariis quoque mediis uti de- bet ad meliüs indagandam veritatem , & invocandum Spiritum San&um ïllü?/i n pro aíIiftentia füa in decidenda controverfía fidei exhibenda ; unde pro- jf negotii gravitate tenetur vel Concilia generalia convocare, vel faltem hl Concilium Cardinalium, do&iflimos , & in theologia dogmatica verfa- tiffimos Prelatos ac Theologos confulere, qui rem controverfam ex Sa- i XOCC cris litteris , traditionibus , Conciliorum definit ionibus, aliorámque Pon- T ] u tificum decretis diligenter inquirant dant. , illámque proximé definibilem red- js 10 Hoc enim modo definitiones £& &ew cum interventu Concilii ge- , :wn neralis citiüs orbi innotefcunt , fuaviàs , atque facili'is per totam Eccle- tefuä fiam recipiuntur, & cuftodiuntur ; Haretici etiam validiüs , & effica- ciüs refutantur , quando ex toto Orbe Epifcopi ac Prxlati vocati in i unum confentiunt, & rei definite fübfcribunt. Nec tunc locus eft mul- ; t IOS [2 tis tergiverfationibus , vel excufàtionibus , quibus heterodoxi utuntur ad fe fübtrahendum obedientiz Ecclefiz , ne u P. mo enim.pratexere poffet , p quàd non fuerit vocatus , auditus , vel ut Parifienfes contendebant , quód Summus Pontifex non fit infallibilis in ' je ll dogmatibus fidei definien- n dis absque Concilio , hx & (imiles difficultate s omnes ceffarent per Con- cilium generale à Summo Pontifice con i^ (l gregatum: ex fpeciali igitur pro. Videntia, & non fortuitó fa&um fuiffe credi debet , quód in primis Ec- j clefie y j primordiis exortá controverfià de ufa legalium. non folus Petrus utcunque Spiritu San&o repletus , & dote infallibilitatis fzcurus eam de. r ledmnïe niérit, fed primum Concilium Jerofolymitanum pro dictis legalibus ab- ro gandis congregaverit , volens fine dubio per hoc omnibus fuis füccet- - iü'e o fo ribus dare exemplum , quàd in fimilibus occafionibus imitarentur. | g E rzterea indefecibilitas feu confirmatio Summi Pontificis in fide docen- "L da non tollit obligationem examinandi rem defin nec con- leüv' ;iendam » ficuti firmatio j 3 í;o DQueflio V. De infallibilitate Summi Pontifcis. firmatio in gratia obligationem implendi precepta, adhibendi diligentiam ro cognitione obligationis , & evitandis periculis peccatorum , immó utrobique providentia , & affiftentia divina ad primum infert indefe&ti- bilem affi(tentiam ad fecundum: infüper hoc examen, vel inquifitio ex co neceffaria eft , quód indefe&ibilitas non errandi conceffa Ecclefig & ejus Capiti non fe extendat ad omnem materiam, fed tantüm ad controver- fias fidei fententià falli & fallere nefcià decidendas , ad fenfüm legitimum S, Scripturz explicandum , nec non univerfalia precepta morum prg- fcribenda s preprimis igitur difcutiendum, an res definienda , & toti Ec- clefiv proponenda ad aliquid horum pertineat, adeoque ad judicium Ec- clefiz fpectet? 15. Sed quid fi Summus Pontifex temer? fine przvià confültatione 'Theologorum , & examine confueto rem aliquam definiat? refpondet P. Valentia admiífo cafü peccare quidem Summium Pontificem mortaliter, eoquód rem tam magni momenti adeo temeré aggrediatur , & contro- ver(iam de fide fine przmifsà debità diligentià, & difcuffione decidat , in definitione . tamen eum errare non poffe. Refpondent alii meliüs, füppofitá Divinà providentià , & affiftentià debità Summo Pontifici , fi. cuti non poteft errare faltem potentià confequenti; ita non poteft ali- quid, temeré, & non adhibito debito examine definire; providentia enim ad infallibiliter non errandum infert providentiam ad remeré non 1 definiendum, ficuti providentia efficax circa finem infert providentiam efficacem circa media ad talem finem. Et fi certum non foret, Pontifi- cem non poffe temeré aliquid definire , hzretici haberent magnam aníam calumniandi definitiones Pontificum & Conciliorum , dicentes , debitum l non fuifle adhibitum examen , fcrutinium &c. Ita Bellarm. quem fequitur fi Cardin. Lugo de virt. fidei difd. z. fe&, r3.$. z. n. 277. qui addunt, f ubd fi Summus Pontifex vel cum Concilio, vel folus attentaret aliquod [ dogma falfum non adhibità debità con(ültatione definire , ad providen- i tiam Divinam fpe&are , eum é vivis tollere , ne (equatur deceptio, aut error Ecclefiz , (i ejus conatus aliter impediri non poffit. W 16. Objic. 2. Summus Pontifex ut talis poteil errare in particula- ( ribus morum przceptis , ac legibus condendis : ergo & in univerfalibus fh morum przeceptis toti Ecclefiz propofitis. — Confequentiam probat Ame- fius per illam gnomam logicaleg, quá dicitur, quód univerfalia re ipsà h non differant à particularibus. Wj Refp. C. Ant. & N, confeq. Ad ejusprob. dico, per univerfalia , feu «j eneralia morum przcepta, in quibus Papa errare non poteft, nos non abqu rea- i, intelligere univerfalia logica à part;cularibus abítraGta, & indiftintta iter, rt. V. An fententia Summi Pontifeis infallbilis fe nbsque ebe. xg liter, fed precepta qux univerfali Ecclefie prefcribuntur; in his enim errare nequit mandando aliquid per fe malum faluti eternx nocivum , ] | l v.g. ufüram , aut contractum aliquem illicitum, vel prohibendo aliquid ad falutem neceffarium v. g. Sacramenti Poenitentiz ufüm , alioquin. in ( n fide etiam erraret, cum de fide fic, omne vitium effe malum, « fu- giendum, & omnes virtutes & Sacramenta tanquam media ad coníe- [ m quendam íalutem aternam neceffaria ampleCtenda. Per particularia morum przcepta veró intelligimus cafüum, feu controverfiarum par- t It ticularíum inter partes litigantes decifionem e. g. adulterii, furti &c. in his certum eft, Pontificem errare. poffe, vel ex fübreptione, falsà It informatione , vel etiam pravo affectu, damnando fort& innocentem, vel illi graviorem , quàm juftitia petit, pocnam imponendo, vel etiam n du clefiz , cum tunc erret ut abíolvendo reum, qui reipfareus eít, & hoc fine przjudicio totius Ec- particularis Do&or, non definiens rem ita fteh fe habere, ned nttt étendam. precipiens cun&tis fidelibus fnam fententiam ut ample- j 17. Objic. s. Cocleftinus IIL, ut Pontifex de fa&o erravit definfen- [iüs, o matrimonium fidelium diffolvi per hzrefin , ita ut liceat conjugi in- N rocenti , cujus prior conjux in hzre(in fuit lapfus, ad alias nuptias con- dul volare: quz propofitio eft hzretica, cum contraríum definiérit Inno- j It cent, IIL cap. qgazde de dioortiis, & Concil. Trid, feff, 24. cam. $, Por- A tl ró Ceeleftirum III. illam propofiti J onem definilffe ,ex eo conítat , quód qim olim extiterit in. decretalibus cap [À laudabilem de conver[. infid. ptout (MX fe vidiffe teftatur Alphonfüs de ca. firo lib. r. de hares. c. 4. qui infüper affirmat , Cocfeftímum nullo modo poffe ab Ixrefi excufari, Étem Ale- eun xander III. cap. Zicer de /onf, ^4 duor. erroneé definivit, matrimonium ra- mul u tum cum una non diffolvi per matrimonium fübfequens confümmatum cum altera, qgazavis , inquit, altter à quibusdam Pradecefforsbus no[lris J aliquando [it judicatum * erg, o Summi Pontifices quà tales fepius ex od cathedra errores docuerunt , pofuerunt, & univeríili Ecclefiz: amplectendos pro- tl0s )l Refp. Cocleftinum , aut In nocentium neutram partem ex cathedra cull bilius videbatur flat ex verbis Innocentii definiifle, fed quod fibi proba propofüifle, idque cón- 4ji! Ti ; que ita fe habent: 57 veró alter. fidelium con- n jugum, vel labatur £m berefrm, vel j tranfeat ad gentilitatis evrorem , T p non credimus , quid ím boc cofu ds, qui relinquitur , vivente atteropoffrt nd [ecundas muptias comuolare, .E xpende particulam zoz credzus, quoz hP absque controverfia privatam ipfi us opinionem indicat, Nec GCoefti- &us contrarium ex Cathedra de g5 xis, d finivit, quod. manife&e e:o?l'igjtur e qua Jifi Dus[Ho V.De infallibilitate Summi Poutificis. 172 uz adjungit in his formalibus : Zcer quidam Pradece[for moffer ( fcilicet tur. Ubi coníultó aldic, femfzffe, & Coleftinus ) fe ufiffe ]/e aliter videa non definfil/e , aut dezermináffe , volens abs d:bio indigitare, quód Coe- tus Doctor aliter fenf^rit, aut opinatus fuerit. leftinus tantüm ut priva 'Nec obílat fententiam Coeleftini fuiffe olim in decr etalibus , quía noa (à Pontificum in iure canonico relata, fünt omnia refcripta, aut refpon habenda de £ de , & tanquamex cathedra à Ponti ficibus definita. Simi- liter refpondend um eft, Alexandrum liL ejüsque Predeceffores , quos x cathedra definiílle. fed velut privatos Do- de ea materia citat, nihil e &oresita opinatos fuiffe, Et hoc extendendum etiam exi(timamus ad Alexander cap. cun effes de teflamentis afle- eam opinionem, quà idem rit, alienum effe à Divina 1 ege, & Ecclefi: coníoetudine, ut in tefta- m tres teftes, & irfüper fib poena ex- mentis requirantur plures, quà communicationis przcepit, ne te (tamenta cum tribus teftibus faCta ab H ullo refcindantur, cuj us contrarium appro bat praxis totius orbis con- formiter ad leges civiles. Nam prizià , licet in hoc erraveric Summus dicare nequit infallibilitati Ca- Pontifex, hic tamen error privatus prz;ju Secumdo. Poteft Summus Pontifex intelligi non de thedrs Apo(tolice. omnibus teftamentis , fed tantüm de iis, qux Eccleiiam, vel locum faciunt, aut legata illis relinq uunt, & ad horum valo- ium heredem yem tres teftes füfficiunt , proinde non d erogat nec legibus civilibus, nec communi praxi. 18. Objic. 4. cum Janfenift is: Con(ftitutio Um'ge)zitw äfei.record. f bus DD. Catbolicis habetur velut dog- Clemente Xl. emanata ab omni nitum : atqui non omnia quz in di &a Conftitutio- Lj ma ex Cathedra defi fallibilitatem Sdei Divine: ergo fententia ne continentur, me rentur in H lis, f(ive ex cathedra loquentis non femper in- Summi Pontificis quà ta ((] fallibilis eft, aut irreformabilis , fed requiritur ut etiam confenfus to- [ Concilio generali congregate accedat. Min prob. in tius Ecclefix in L laudata Conftitut ione Ungenitus principaliter continetur anathematis- u famofarum propofitionum Iprenfis , & 1or. pofitionum mus quinque N g )uesnellii : atqui hz. prop ofitiones, & pofitiones coincidunt in idem & Thomiftica, przfertim de gratia ab id- | cum fententia Auguftiniana , [ crinfeco efficaci ; con fer enim inter fe fententias utriusque partis, non L fimilitudinem inter ovum & ovum , acinter fententiam [ invenies tantam Au uf*cinianoï-Thomif*cicam ac Ja nfenio - Quesnellianam : ergo fi propo- ((& « da fitiones Janfenio - Quesnellianz infallibiliter anathematizatx funt per [j Conftitutionem, par anathema exceperunt etía m dogmata u l fepe dictam n : r m iniano - Thomiftica: quis autem hoc crcïdet ? numquid Auguftinia | drt. IT. hn fententia Summi Poutificis InfallibHis ffe absquecire. vg3 i ni-cum Thomiftis fuam fententiam & publicis cathedris legunt; defen- ii dupt, & yelut dodrinam ex facrg Scripturz oraculis, SS. Patrum prz- ( Ífertim faz íchole Coriphzorum teftimoniis hauftam orbi Scholaflice It fidentiffimé proponunt ? & quod omnium caput eft, Romz, ubiviget Apoftolici Principatüs Sedes, fententiz Auguftiniano -"Thomiftice cum omnium plaufü, calculo, & approbatione propalantur , ventilantur, atque 2l i velut inconculfa tutiffimáque dogmata Magnorum.Ecclefiz Lurpinarium S, P. Auguftini & D. Thome recipiuntur, & commendantur ? . quomo- Ui 3 dó autem hec fubfiftent, fi anathemata Summi Pontificis repetitó nomi- nate Conftitutioni inferta, & Janíenio - Quesnellianifmo . inflicta. infal- ïus;j*. libilis authoritatis prerogativam mereantur ? t Refp. Quamvis hgc dicteria, quenon folium ]anfenïbæQ.;ESnel'l-ï.a,ni;. ftx , fed etiam (cbole Auguftiniano - Thomifticz a muli cum maenifico, 10 h d & ultra modum phalerato verborum apparatu fcholafticz diíciplinze no- i Q vitiis velut fapidiffimum fapientiz Theologicz lacinftillant, nullum me- reantur refponfum , cum eorum ex abfurdiffimis principiis peffima con- T tU fequentia nulli non ad. oculum, (i nequam non fit, pateat 5 ne tamen ad hac abjecta cavillantium principia abjecti videamur animi , reíponfionem: Y Y tam hic fubdo, quam paucis abhinc lunis fimilibus impoliuris.cum magnpa lniverfitatis Lovanienfis approbatione repofuit in fua de przfen-; r ïlb' ti harefi differt, fol. 15. nofter P. Philippus Van W/avre fub fequenti- VM bus formalibus: ** Jantenii virdices funt pariter in hoc puncto talium * propofitionnm ftrenui propugnatores , caufantesper hanciteratam pen- t l * tadis Janfeniaree condemnationem S. Auguftini, S.'Thomz . & Catho- "Ed * licarum fcholzrum dogmata ruríum affiigi: atque hoc pratextu quid jl * quid in his ro1, propofitionibus de gratie virtute, & efbcacitate tam fentfusïï * energ ? » *tlo $,. icé expreffum eft, damnari non poffe , utpote lenfu, immoó fly- m P. Auguflini, immó Apoftoli, & Eccle(iv verbis confrmarum, du lj " Quid ad hec SS. D. Clemens in Bulla vindicial: Pz/fera/z; ?. num ad-* prob. ** mitteret. S. Auguflini do&rinam , S. 1 homz , aut Eccletie pias preces n m ** elifas per confii utionem fuam Unigenitus? an dogmata. Augflinia- l Q9 * norum & 11 omiftarum cum damnaus erroribus coire, v«] confonare 2 ii )u * & hxc quidem. nonnullorum illius fcFolo &muloruta cogitatio fuit , J b ' ** & fefe etiam per thefes prodidit : qu;fi jam ampliorem in Qucsocllia- rth ld ** no, quàm ante in Jaas/eniano dogmate damnato victoriam revuliffent, rap['n] TU " & vim gratig per fe efficatis gloriose proftraviffent Sed quàm infua- M "i * data, & prem.tura iucrit ifta gloriatio, prefens (olicitudo PAsTORA- fu t *Lis SS,D. Clementis fapientifimé przoccupavit in argumento calum- i * niatorum fuorum fapientiflume r;fellendo, atque dicendo nun eandera Jgumn euec fí N Yy& QueflioF. Deinfallibilitate Summi Pontificis. ** effe naturam errorum à f& profcriptorum cum dogmat ibus in Catho- * ficis fcholistradi confüetis , & poft laudatam Bullam Uzgezitus , etiam * /1b oculir, ut jam loquitur, in Bulla Pasroxaris, füis: ita ut videren- ** tur fchole noftra adverfarii, & fimul Conftitutionis Uzzgeumztus ve« * neratores, patrocinari potiüs adverfariis Bullz in bac parte, — Qu ve- **r) dogmata celebriora atque robuftius in fcholis Catholicis tradita ae * defenía, vel cogitari poffunt, quàm de gratia per fe efficaci2 num 'forté latuiffet SS. Clementem X1, quid aétum fit , quid fudatum, quid ** argumentis non levibus ftabilitum pro gratia ifta füb moderamine ejus- * dem Cathedrz Antiftite, ejusdémque nominis Clemente VHI. ? abüit. * Toitur cum dogmata fimiliapronuntiat perperam , & erroneé confundi * cum erroribus à fe in Conftitutione fua UzZgegizus condemnatis, quid ** aliud innotuit, vel innotefcere facit, quàm damnata non effe ? itaque ** gaudeamus in Domino, quia talia refcripta Romá venerunt, per qu ** caufa infültantium nobis, & doctrinam noftram prepoftero judicio pra- ** damnantium finita eft , oppilata , & obftructa ora obloquentium , quos ** (tudia partium , & ig ** & dicerent de nobis. nis emulationum. accgudcrum , ut talia faperent , z 19. Veruntamen licet hec à SS, D. Clemente XI. in fua Bulla pa- fforalis falubriter ftatuta & emanata. pro freno linguis ejusmodi oblo- quentium & obtrectantium injiciendo fatis efficacia cuilibet videantur; efficere tamen. id nom potuére , ut afferta Auguftiniano- Thomiftica & morfibus Janfenianis penitus manferint illfa , perrexerunt ii füb emen- tito Auguftinianorum & Thomiftarumnomine füam do&trinam palam Au- € uftinianam , & Thomifticam dicere , atque & publicis Academiarum Ca- thedris füb hoc fpeciofo titulo explicare; igitur has injuriofas calumnias, D ut modernus Summus Pontifex BENEDICTUS XIH. non (olàm im li anfeniftis , fed & aliis, qui gratiam per fe, & ab intrinfeco efficacem li terminis fcholz Janfenianz familiariffimis. impugnant , debito, ut decet;, rigore Apoftolico reprimeret , eas füb poenis canonicis dillricté inhibuit in fpeciali refcripto, quod ad inftantiam Reverendiffimi: Patris Genera- lii T lis Ordinis Pradicatorum publi'earä mandavit: füb fequenti tenore z l l I f(lgg u'a lii Dike- Ó9 - rt, 1. hn ;?:ftmig Summi Pontificis infallibilis 17 ;uä;rg, Concil, x3$ 0 m i Dikfïis Füts Uni'verjïs Fratribus Ordinis Prædicætdrlgw Profelloribus - M [v d BENEDICTUS PP. XIII. " n Dileái Filii Salutem, & Apoftolicam Benedidionem. q'uid tj Enifas preces & aquijfrmas conquefHones *veftras , quas dileitur jit D Filies Auguflinus Pipia 20ius Ordinis Magrfler. genevalis veliciofe j Y vite exemplis, ac dolfrina prudentiáque commendatiffmms , fupplici li P bello ad mos detulit , eA. benignitate complexi Jumms , quum, & veflra in ag Catholicam veligionemn amplijfima merita, & noftra, quam dudum pro- 1 quæ If fimus , erga Ordinem Pradicatorum obfervantia filialis, noflra j de- WW' » ; QXXXQS um builitati smpo[tum. paterne charitatis, j* folicitudimis offcium TO poffulabant, — .Quod igitur agró admodum , ut par efd ,molefféque feratis , £rrorébus. à felic. record. Clemente Papa XI. Pradeceffore mofiro per con- hp flitutionem qua incipit : Unigenitus DEI Filius , fa/uberriz , fepien- TU tiffono judicio rejettis , damnatísque Auzufliniane , &* Ancelice doitri- u n& namen obtendis inded, audere. nonnullos. Apoffolice autbaritati , e Jl " a veffre exiflimationi detrabere , quód ipf& vefirarum fententiarum capita gAV ejus confHititionis cenfuris , notísque iunfla calumnientur s juflam quidem animorum vefIrorum offen[rogem laudi damus s quia nimirum-vos germnnos m s $, 1homa difcipulos maxime probaflis : enaciflerio enim. tanti Dotloris ol m 4mbutos uibil decet snagis , quàam m adalictiema fancie Sedi fíde, obe- f dientidque pracipuum fludiorum feorum frutumy, C laudem collocents, yam C abfouas refragantésque 4])0[?011'::'5 decretis opipiones mom aver[entur mhlbl.t Gu 0do, fed per arma etiam lucis , & veritatis diffpent , & -€vertapt. Tastüm tamen abefl , ut vicem veflram doleamus , ut vobis potius qvatu- )[C * lemur , quód etiam in parte vaufa veftra ab buyus fanéfa Sedis vatiogi- lus feyuncia effe non potuerit s quóda, aliene. pror[us calumnio[ad, inter- pretationes , ad conflaiudam vuemurata Con[Htutioni invidiam , temer? ex- cogitata ad. injuriam quoque ve[flri. nominis vedundárint. — Caterüm non «deo vobis erat. aut. dolendum , aut. mirandum , quod cum ipfis Divino- fum librm«m eraculis , & Apoflolicis definitionibus pro impetenti , gþ]ï;/-. E 11 " iy ^ Quaflio V. De Tofallibilitate fammi Pontificis. n matóque -partiu*m jluklia. pa[fom 'vis «a;färktxur,ï hac eadem contentio pervicaciad, licentia. Angelicam. doiérinam attentare. mon dubitaverit. Ilud. potidis jure sairandum , quód tam prapoffero confilio in bac. caufa lo- cus effe potuevit , ubi [antti Thboma exploratilis fententiis damnati er- rores diferti, jme confutantur.. Owuandoquidem omnpipotentis DEI ;9?24 videntiá f aitum eff , ut Angelici Doctoris vi, ac veritate detfrima, non t , fed suul- folim innumera , qua vel ipfius atate , vel. antea qra[fate [un za etiam , qua deinceps exorta funt ,. barefes confufa &i* comvicta, diffipa- fegtur. .Magmo igitur animo contemnite dilecf - Filii calumnias duteuta- tas fententiis vefiris de grada prefertim per fe & ab intrinfeco e(hica- €i, acde gratuita predeflinatione ad gloriam fine ullapravifione meri- torum , 4445 laudabiliter hatfenus docuiflis , quas ab ipfis $$. Dodte- zibus Auguftino , & Thoma [e baufilfe , & "verbo. D EIy Summarimque Pontificum c Coucilierum. decretis , d Patrum , diéfis. confomas fchola vef!ra cogmendalili [fudio. cloriatur. — Cum. dgitur bouis G- reitis carde fatis conflet , ipsique calumniateres , nift dolum laqui uelint , fatis per- Jfpiciant , SS. Augtfäïüï & Thoras inconcu[fa , tutif]smaque dogmata gullis prorfus. agteditt a Confiitutiomis cen[uris effe. perftricta, ue quis dapoffes rum co nomine calumaias [hruere , & diffeuffones ferere audeat , f(b ca- zonicis peris diffzitie inbibemus Pergite porró. Docforis wefiri opera fole clariora. fize ullo. prorfus errore conferipta inaffen[fn pede decurrere , l ac per certiffonam illama Ghvifliana docfrima regulam faerafantta Reli- j giouis weritazem yincorruptad, difciplima fanctitatem tueri, ac vindicares li Hac fugt enim , dilecta Filii, 7:44; Pradecelfores moffvi de $. Thoma daciri- a fenerunt , C pradicárunt s quaque nos uon modo ad curarum v effra- j A aum lepimentum « fed ad animi quaque. noflri [olatium . libentisfune ufur- ponus ; C praconio Apajf&lim vocis efferimus. . Inclytus enim Ordo iffe » eui nomen dedimus , &* quem expre[se , Domino sut[erante ,. pr ofe[ff fu- ] us , eodem . Angelice dotirina lafe mos aluity ac licet impari .z";zjäi(u»- « zionis frucfu, ad ferendam Eccleftarum folicitudinem eduxit ut priva- D £0 etiam diuturuóque colendarum artium experimento edifcere Pafuc*r-ïi-— bi smus , quod ex Apoflolatás [pecula.per hafce litteras annumtiumus. DEUM ( 1 intgmz',ï qui pacem & 'vcrzftfatgw- diligeridam pracipit , [upplices vogate x br t IÉ A:z-—j?;—zfæ;ztia fammi 'Pontäï&i; Faf al ibilis £t absd, Coneil.. xs 7 &i fincero Angelicà Docferis ffadio omnes in fimplicitate cordis nitantur, qua ille docutt , intelletfn confpicere , atque im unitate [jirits ac cha- ritate frateruitatis , qua ille egiz imitatione Complere , ac vobis diledti a 277 Apaffaümm benediétionem peramanzer. (mpertimur, . Datum Rome ad. $. M. : If lav iam. m]'arem p mnulo-pz;[&ätaïis dz'f 12,. Nafqemä.- MDCCXXIF. Pontificatás uoffrà anmo primo. 1 20. Dices. Ex hac Pontiücia declaratione manifefté fequitur, de l fide effe, quód fententiz de gratia per fe & ab intrinfeco efficaci, nee J J non de gratuita predeftinatione ante prxvifa merita fuerit à magnis Ec- /fe clefig Doctoribus Auguftino, & Thoma doc&ta; hoc autem fatis durum * videtur, cum exím per legitimam fequelam inferatur, fententiam incly- vt tx Societatis de gratia, & predef(linatione effe infallibiliter contra men- TA wem citatorum fanctiffimorum Doé&torum , cum tamen compertum fit, il alios Summos Pontifices per fpecialia decreta hac füper controverfia j [ult emanata declaráffe , Iaudatam fententiam poffe , & debere ab omni ejus- modi cenfüra eximi, ia fcholis. pablicé prelegi, & propugnari ; & hoc 71 jure merito: poflet enim ex fuppofito, quód oracula. Auguítiniana circa ïït'.'f gratiam tranfiérint in. fidei dogmata, fententia PP. Societatis argui er-- [ roris manifefti in fide , & quis cordatus, atque in principiis fcholafticis vel parum veríatus hoc nom ex animo horreat; er y go hec d-vecl-ax;acïc» hMi Pontificia videtur nimiàm: probare. h : KRe fi p. Quód fententie Auguftiniano - 'TThomi(tic n ä degratia per fe 1 & ab intrinfeco eficaci, nec non de predeftinatione gratuita ante om- fme) nem previlionem meritorum magnum pondus, & authoritas accedat per i u dictam declarationem Summiin terris Vicarii Chrifti nullus erit , qui ver- * jl tetin dubium * quód autem illa declaratio obtineat firmitatem fidei , & confequenter omnia, quz comprehendit, cadant füb.fide divina, nemo, [ qui veris- principiis theologicis imbutus fuerit , aflerere prefümet; nam J r' ad hoc, ut aliquid à Summo Pontifice. declaratum , flatutum , & deci- i J fam habeatur pro dogmate fidei , debet illud effe definitum ex Cathe- M!n dra; niiil autem füpponi poteft ita definitum , ni&i quód verfatur circa publicas controverfias relieionis , quz videlicet aut mores , cultum,, aut: í fï P(. i !) communem fidem totius Ecclefie concernunt , omnésque fideles. ad ea amplectenda, & obíervanda obligantur ,.fiant dein illa in Concilio , five TL ;r extra Concilium, perinde eft ; quando autemSummus Pontifex totam Ec- i clefiam obligare intendit , colligitur ex verbis. definitionis , dum fcilicet- DFW dicit , Zmperamus , mandamus , autboritate "poffolicá decerniuus y icemi j 1l ndi for- cr,xam ex adjecta pænaj,anathcmatis » & hgjus- generis aliisloque * - mulis- 158 ,—Qþæ]!io V, Deipfallibilitate fummi Pontificis, | iulis, Certum jam eft, & ex contextu conftat, quód addu&a declara- tio, vel (i magis arridet, decretum ,five mandatum non habcat citatas conditiones ; nam p»/7;à datur tantüm aliquibus & non proponitur cun- &is fidelibus, ut univerfaliter credatur , fed tantàm ut aliquid in particu- lari executioni mandetur. — .Seczzdà , non dirizitur ad totam Ecclefiam, fed rantummodó ad paucos , quibus in fuis ju'tis querelis , & gravami- nibus opportunum remedium fuppeditatur. Terz;ó, Non injungitur fub communi obligatione, aut excommunicationis poena, fed tantiim Roma- ni Pontificis opinionem in matería apud Theologos controvería, & quo- ad utramque partem probabili declarat, In his & fimilibus declaratio- nibus , decretis 4.& reícriptis poteft ine omni dubio Summus Ecclefiz Antiíles errare ; multósque ipfo fao erraffe hiftoriz Ecclefiafticz te- ftanzur. 21. Inftas. Negari faltem non poteft , quód Summus Pontifex jfeä. tentiam de gratia ab intrinfeco efficaci, & gratuita predeftinatione ante omnia prewifa merita probabiliorem declaraverit , & ut zalem Eccle(iz propofuerit : atqui fententiz , que vt probabilior à Summo Pontifice I docetur , declaratur, & proponitur , nequit fübeffe fzlfum : ergo fenten- tiz, quam de gratia & predeftinatione docet fchola Auguftiniano - Tho- I W miftica , (alfum fübeffe non poteft. Jam fic: illud cui fubeffe falfum non poteft , eftinfallibiliter verum., qued infallibiliter verum eft, ejus oppoti- tum eft infallibiliter falfum 5 cum igitur fententia recentiorum oppofita l fit fententiz Auguftiniano- Thomiflicz, fequitur poft omnia, illam , quam Recentíores profitentur , infallibiliter fallam effe. Min. prob, :250à Tur- [: fih riano difp. y . de fide dub. ;. his verbis: Exi/fmo on po[fe Pontificem er« vare circavveritatem propofttionis ,quam declarat efe probabilem ( logai- ll!p f mur enim de matería ,qua poffét ad mores , vel fidem pertinere , licet ts zo2 fit de fide ) nam f( im boc poffez Pontifex errare , magnum detri- mi t gentum poffet féqui i Ecclefia $ omnes enim amplecterentur c& defea- W Ü derent eam opinionem , e&putarent veram, c ejus. probabilitas indtes m Y ere[ceret , n proinde tota Fecleffa fadievetur , quod uullá ratiane admit- feudum efl, 2d0. Prob. à P. Salazar in defenf. pro immac. DElIparz Thy Concept, c. 3 1. $. 4. ubi in hec formalia excurrit : Poztzfex declarans p aliquam opintonem e[fe magis probabilem . cérca veritatem illius evrare Tile hequit , nec fieri potell , wt. quod. ipfe probabilius effe decrevic , falfum T Jft À parte rei. $710 prob.ratione : fi Summus Pontifex proponit Ec- füdi cletiz aliquam opirionem ut malé fonantem, temerariam , vel erroneam, hj tenentur omnes fideles eam vitare., illámque ut talem rejicere , & im- D ( b*ilio-- Qj pugnare: ergo etiam fi idem progpnat aliquam fententiamut proba cem At 1. n [mi*?ntä Jummi'ionfäïtik Infallibilis fre afygæt' u sj9 d rem, tenentur , & obligantur omnes eam ut talem revereri, & füfpice- iU re, quznam eít inter hac difparitas ? ficuti enim in primo cafü fequere- j tur deceptio totius Eecle(iw , ita & in fecundo , ex confequenti ficuti ii primam evitari per infallibilem Spiritüs San&i affiftentiam Doctores Ca- tholici contendunt , ita & fecundam procul abeffc per eandem affif- Win, ^T tentiam neceffarió fatendum eft. — .472. /Equé implicat , quód Ecclefia , i l & communis cxtus omnium fidelium eredat aliquid honeftum , quod in Aomt fe inboneftum eft, quàm quód recipiat aliquid tanquam probabile, quod tamen in fe improbabile , & falfumeft; fed primun implicat, immó plu- Eu Fir) res Do&tores id velut hxreticum , erroneum , improbabile , & err*ogïz 1 t proximum- cenfurant : ergo etiam fecundum, Refp. 77;0. Quód licet hxc omnia veriffima fint , & omnium Do- o* &orum calculo approbata fupponantur , nihil tamen noftro intento of- ficiunt; ad hoc enim ut fententia aliqua , quz: ad fidem pertimet , recipi a o neatt debeat ut probabilior ab: Ecclefia, oportet eam ita proponit x Summo Pontifice univerfali Ecclefie , hanc autem, quam DD. Auguftiniano- ia yntit "Fhomani de gratia & predeftinatione tuentur à moderno San&iffimo ita fuifle propofitam , & ut ita acceptetur declaratam, ex decreto fu- entele pra citato difficulter demonftrabis, 3:W 2dó. Non exprefíé habetur in fx- pe di&o decreto Pontificio , quód fententiam Thomifticam de gratia &. lum pradeftinatiome Summus Eccletiz proful preconizet probabiltorenr praz« oppofita : argui forté ex cireumftantiis locutionis poffet exiftimatus pro- WMM pabilftatis exceffus, hic tamem habetur ip. prafenti difcuffione pronom ad- j quam TU je&o. 27/0. Concedamus in favorem do&trine Thomifticz , quód fen- tentia :epe repetita de gratia & praxdeftinatione fit à Summo Pontifice funi 77 ut probabilior habita., cognita , declarata , & univerfali Ecclefize propo- À fita , quid; inde ? fequitur equidem. , quód nullus inficiabitur , illam ut J probabiliorem debere acceptari, haberi, & doceri ab Eccfefía, itatamem J ut oppofita in fua inviolatà probabilitate perfitatz quid enim prohibet if robabilioritatem infallibilem pati fecum probabilitatem abfoluté, & fim- pliciter talem & quidem füb eadem infallibilitate? an fors majus elidet n minus in materia prefertim meriffim& fpeculaziva in. qua ob abfentianr DH "u prudentialis judicii in operando longiffim& abeft periculum: tam mate- u riale quàm formale peccati? minimé id dicendum reor , nifi probat Tio- m ritatem extra fuam fphxram contendas extrahere ad: manifeftam certi- l d tudinem , quód hic effet extra chorum faltare. Et mens ipfius Summi o l Eccleíiz: Paítoris eó videtur collimare, quód declarando fententiam pra- mnüm' cisé quà probabiliorem, aliam , qu x oppofita eft , velit u probabilem irm- p [ &lml punédoceri, Nonenim ftatim falfum eft, quod probabiliori contraría- tur; [ 160 CSueffio V. De infallz'äz'lz'mt;e Summi Poutificis. tur, ficuti nec malum quod opponitur meliori ; ac proinde dicere hec fententia probabilior eft ixa quidem , ut eidem nequeat fübeffe fzlfum, ergo ejus oppofitum eft omnino improbabile , eft juxta dialexin deduce- re confequentiam peffime note , vel antilogiam terminorum in ipfo an- Majus bonum eft, fateor , probabilioritas refpe- tecedenti premittere. &u intelle&üs quàm probabilitas , fed inter duo bona poffe determinari . ori intelle&um ad id, quod minus eft , probat hzreticus, cujus mens maj credibilitate Catholice fidei ceptivata eft. Ex quibus fequitur , quód omnia quz inítantia comple&titur , nihil probent ; concedimus quod (ine temeritate nequeat fententia à Summo Pontifice declarata probabilior minuüs zítimari probabilis ; quód autem oppofita in pofleffione integra fug probabilitatis non maneat. unde fequitur ? concedimus ulterius , uód fententia à füpremo Ecclefie. Paftore. propofita ut temeraria , er- ronea , inhonefla &c. non poffit ab ullo £delium haberi aut doceri ut prudens , vel füundamentalis ,^ honefta , & vera:íed nunquid parilis eft conditio cum opinione probabili retpe&tu probabilioris ? certe differen- tiam inter temerarium , & prudens , honeftum & inboneflum , verum & erroneum, ac probabile inter & probabilius talpa etiam videt, . Ex his 23. Colliges 1mó. Quod fi Summus Pontifex ex cathedra defin'ret aliquam conclufionem theologicam deícendentem ex una pr zmifla de fi- & credi debe- de & alia naturali eam velut dogma infallibile & haberi , re. Ratio e(t 7772 , quia veritati taliter detnite nequit abíolute fuübeffe l falfum. . 242 , proponitur à fupremo controverfiarum fidei Judice fide l divinà credenda ; ergo ita credi debet. $£ , mule funt veritates [ qux firmitatem fidei obtinent defacto, antea camen certitudinem tbeo- logicam non excedebant, ut v. g. quód in Chrifto Domino fint duz vo- n [ luntates , quód füb fpeciebus Eucharifticis non ampliàs maneat iubi*cgn- n tia panis & vini &c. thr 23. Collipes 2d ó. Quod pro;wbütio,quamSummus Pontifex decla- rat, & determinat ut falíam, etfi babere videatur fundamentum proba- lt li bile, cui nititur, hoc ipfo tamen omnem fuam probabilitatem amittat, & evadat fimpliciter, & abíolute falfa. Katio eft: quia definitio Summi ll pl Pontificis ex Cathedra loquentis ita infallibilis eft , ut eidem nulla falfi- tas fubefle poffit : ergo hoc iplo, quód per eam declaret, & definiat ali- us hbr( uam propolitionem effe abfoluté fallam, & improbabilem, rer hanc fun- damentui , cui nitebatur, ita eliditur, ut omnem fuam probabilitatem b g amittat , & exuat , confequenter tota propofitio falla evad.t , & penirus Tum Vte improbabilis , utpote nullo amplius fundamento nixa, Sic antiquitus m Putat» L 4drr. DI An'fm:)»æ Poutifex ir.fh[liäz'li: fft i canonizat, , 161 n probabilis erat fententia, quód per communionem facrilegam fatisfiat in m recepto Ecclefiz , que tamen defa&o falfa eft, & erronea. Item pro- n — babile erat, abfolutionem facramentalem poffe impertiri abfenti per lit- teras , quod modó damnatum eft ut hzreticum, & erroneum in 6ide &c. ii [ j mini Sic -de'cæceris,.quqrum magnus numerus habetur in Theologia, n x r J ARrTICULUS TERTIUS. od A du Sum;wzz; Pontifex ifd'dü'äi/i: ]it im canonizatione Qtegnt Sanchorum? - hif*ü( ! IJ ,'ü. Ulti fünt, qui in prefenti idem effe exiftimant canonizationem Ceriu Sanctorum ac beatificationem, fed peífimeé falluntur, cum ilis & *M U toto czlo, uti ajunt , inter fe differant ; nam canonizatio eft N judicium authoritativum Papz, five, ut alii volunt , teftimonium publi- yeni cum de fan&itate & gloria alicujus hominis , qui in ofculo Domini , ex M W hac vita migravit; beatificatio econtra non importat hoc authoritati- vum judicium Papz faltem quà talis, fed fufficit illud dari à congrega- ao tione Cardinalium ad id deputatorum cum permiffione, & conceffione J j d Summi Pontificis. Ex quo fluit aliud difcrimen, fcilicet quód canoniza- , i tio fe extendat'ad univerfalem Ecclefiam , qux vi judicii authoritativi 1 fbhþt H Pontificis obligatur ad colendum illum cultu publico, quem Summus jc t Pontifex ut San&um declaravit. Beatificatio econtra limitatur folüm Qs ad certam , & determinatam regionem & provinciam, in qua ex indul- gt gentia Summi Pontificis aliquis Beatus haberi, & cultus publicus ei- : du dem exhiberi poteft, Modus canonizandi Sanc&tos non fuit femper idem J j . fervatus in Ecclefia; nam tempore Apoftolorum per hoc Sanctus de- clarabatur , dum ejus nomen certo quodam Sanctorum catalogo . infcri- f bebatur, quod non obfcuré infinuare videtur Paulus Hebr. 1. Nec dif- hCX v uln Pf 1 fimilis methodus fuit obfervata fucceffu temporis, nam Clemens Papa It a(& lib. $. Conft. c. 33. decrevit, ut in feftis Apoftolorum, fan&ique Ste- j M. 03 phani, & aliorum Martyrum diebus fideles vacent ab operibus fervili- jl bus, & ut illorum memoriam perpetuaret,, juffit eorum nomina certo iaqu jf libro infcribi, ex quo poffint recurrentibus diebus, in quo vel glorio- a* fo martyrio coronati, vel fan&o fine defun&ti fuére, pro memoria eo- rum facienda, legi, & publicari, Idem fecifie legimus Fabianum, qui, pl um ut teftatur Cyprianus ep. 37. conftituit Notarios fpecialiter ad hoc de- 4ndi jl rent, ipforümque triumphales p ut Romz Martyrum a&a exci agones 262 Sueffio V. De iofallibilitate Summi Pontificis. * onfcriberent. Erant etiam alii, qui per hoc canoni zabant Sæn- apones c &os, du m in venerationem eorum altaria erigebant , & in'illis certum uendam cu ltum eisdem exhibebant , & hoc non folàm Summus Pon- tifex , fed etiam Epifcopi in füis dicecefibus, &« provinciis practicabant, & proprià authoritate fuis fübditis San&os declarabant, atque ut tales ublicá veneratione colendos proponebant: eum veró decurfü tempo- ris multi, & notabiles abufüs, qui in magnum minifterii Ecclefiaftici vituperium cedere- videbantur, in ejusmodi canonizationibus interveni- rent,totum negotium canonizationis tanquam actus publicus Eccle(iam univerfam , ejüsque cultum & religionem concernens refervatum fuit univer(ali Ecclefiz Paftori, ita quidem , ut Alexander HI. in cap. -4m- divimus (everiffime, & ditri&tiffimé inhibuerit, ne impofterum ullus pro San&o declaretur, fine expreffo confeníü, judicio, & authoritate Romani Pontificis, quod uti prudenter ftatutum eft, ita hücufqueinvio- labiliter in Ecclefia fuiffe obfervatum, experientia hiftorica comprobat. 25. Sed quid prohibet, ajunt Luthero- Calviniftz , San&tum decla- rari à quolibet Epifcopo , aut Ecclefiz particularis Pracfüle ? fi enim fal- x libilitas obeít, certé hec in pari gradu reperitur in Summo Pontifice , rxfertim eo in negotio, cujus decifio atque determinatio dependet à folo fallibili hominum teftimonio, aut ubi nulla de hoc extat in facris litteris revelatio, utiin przfenti accidit: recurritur quidem à Papiftis ad miracula tanquam certa fanüitatis indicia, fed & hzc pofle effe prarftigias. l damonis Dux Ifraeliticus ipfo fa&o didicit, proinde poterit fieri, quód ápud offa hominis defuncti varia figna virtute praternaturali fiant , in- terea homo ille fedeat cum Principibus tenebrarum in perpetua umbra [ li mortis: hinc ad rem S,P. Auguflinus effatus eftz — Mw/rorum corpora Y eoluntuy in £erra, quorum anima torquentur in gebenna. — Wic eft infa- Ju« pus criminandi modus apud hzreticos , quo labefadare, & malà notá confpergere contendunt puritatem, & fan&itatem Ecclefie Catholice. ii 26. Verius & pientius judicium de San&tis & Summo Pontifice nf canonizatis formant 'Theologi Catholici , omnes uno ore defendunt Ec- Vr &lefiam abfoluté non errare in canonizatione Sanétorum, ita, ut fine ul- Al la dubitatione Sancti ab Ecclefia venerandi fint; fed an hoc fit de fide, Qs non omnes conveniunt, Aliqui enim inter quos Canus , & Cajetanus inf; yelati à P. Gonzalez in difp. 1. prelim. de Imm. Conc. volunt, certum quidem effe, quód Summus. Pontifex nunquam erraverit in canonizae d uantutnm sione Sancterum , poífe tamen illum abfoluté errare, in t probationibus. valde verifimilibus , que ip(i videbantur moraliter ceztz, Y & poteft formare judicium fpeculatiyé falfum, &cex hoc procedere b Á noni 4rt, IH. n fummi Pontifex injüfiäi[ü Jft in canonizat. 0. Y63 r rionizationem San&i alicujus, difertiffimis verbis affirmant. Aliiinter N quos nofter P. Angelus Rocca de canonizat. San&torum c. 39. & 40. Y Vaíq. Suarez, Bannez &c. dicunt, indubitatum & certum effe , Summum j Pontificem nec in a&u primo , nec fecundo errare poffe in canonizatio- h ne Sanctorum, ita ut temerarium fit affererecontrarium ; id tamen de fide efle abfoluté negant ; nam licet in iis , quz Summus Pontifex decer- ii nit cirea ea, quz vel ad mores univerfalis Ecclefie, vel ad ftatum re- a ligionis pertinent, habeat affiftentiam Spiritüs fan&i in facra Scriptura fibi promiffam, certum tamen non eft, nec ex ulla revelatione probari 'clclïaï» poteít, eandem affiftentiam Summo Ecclefix Antiftiti preftó effe in ne- 7 L T2 gotio canonizationis , immó , uti difcurrunt alii meliüs , quamvis etiam inhac parte, quz utique ad gubernationem totius Ecclefiz fpe&tat, yls yiuit afhftere Spiritum fan&tum Pontifici dicatur, quia tamen canonizatio per .fe fundatur in examine vite, morum, & miraculorum alicujus San&ti , TU quod examen nititur teftimoniis humanis ex fua natura fallibilibus , di- spmbaï, ci nequit, eam pertingere ad certitudinem fidei, licet omne periculum ; dtt s morale errandi, omnémque prudentem rationem dubitandi excludat. Sunt tandem, qui , duplici hac fententiá repudiatà , abfoluté afferunt, cer« m(x(le ! tum de fide effe, quód Summus Pontifex abíoluté xmöü : errarenequeat in canoni- zatione SanGorum ; rationem fü ggerunt, quia in negotio canonizatio- " nis agit Summus Pontifex Paftor em univerfalis Ecclefi jlb 2 , cui promiffa eft infallibilis affiftentia Spiritás fan&i; & huic fent entix , quia magis re- dipis & cepta, trita, & probabilis eft, eidem fübfcribo, f'h Gflö 27. Dico. $ummtus Pontifex in canonizatione Santlorum efh om- as u nino infallibilis. Probatur 1. Si n Summus Pontifex non effet omnino infallibilis in canonizatione San& orum tota Ecclefia poffet falli, & in j [g(?.'lj manifeftum errorem induci: fed hoc abfürdiffimum eít: ergo etiam il- d lud, ex quo fequitur. Seq . Inaà j. prob. -Manifeftus error eft, colere "u aliquem -Sanétum cultu publico inferno ill ; qui tamen DEO eflfet exofüs, & in jaïhüï:ïfz' um continub blasphemaret. Item manifeítus & maximus er- pote ror eft , credere aliquem effe virtutum exemplar ab univerfali Ecclefia gt ! ad imitandum propofitum, qui tamen i n peccatis mortuus DElIinimi- ] cus eft; atqui hzc omnia fequerentur, fi Summus Pontifex non effet M T infallibilis in San&orum canonizatione : ergo &c. Czleüw Confirmatur, Eccleíia non CCTW poteft obligare omnes fideles ad aliquod Ó d credendüm, quodin f& poteft effe falfüm : fed oftquàm aliquis folenni- qn ter canonizatus eft, Ecclefia o bligat omnes fideles ad credendum illum j i veré effe Sanctum; prepotentem apud DEUM intercefforem, adeoque er CC) efücio publico colendum: fi ergo in hoc poffet Summus Pontifex falli ; J N P nunquid g 164. Onaffio F. De iufallibilitate $ummi Pontificts, * punquid obligarentur fideles ad aliquid credendum ut verum , quoä tamen in fe falfüm effe poteft? quxnam autem hzc abfurditas ! 28. Prob. a. Si Summus Pontifex non foret infallibilis in cano- nizatione Sanctorum , ideo effet, quia judicium authoritativum, quo declarat aliquem determinaté Sanctum , nititur teftimoniis de vita, con- verfatione, moribus, & miraculis falfitati obnoxiis. Sed hxc ratio ni- miüm probat; confequenter nihil. Minor eft indifputabiliter vera. Si enim Summus Ecclefie Antiftes alium articulum fidei decernat, & toti Ecclefi» credendum proponat, hujus- definitionem , & propofitionem precedunt inquifitiones, fpeculationes, & difputationes Theologorum tanquam primordialia definitionis , fi non fundamenta, faltem indicia , & indudiva ; atqui non minüs hz fpeculationes , difputationes &c. funt fal(itati obnoxiz , quàm teftimonia de miraculis , moribus, converfatio- ne &c. alicujus Sandii: ergo fi hec fallibilitas obftat infallibilitati ca- nonizationis alicujus Sancti, illa obftabit infallibilitati cujuscunque ve- a P ritatis credendz Summo Ecclefir Re&ore propofitz, confequenter 51 fequitur , principia , quz adverfarii pro ftabilimento füz fententim fub- ornant, in capitale detrimentum aüthoritatis Pontificie | devergere 5 uod Ecclefia merito anathemate. füo reprobat. 29. Refpondebis. Difputationes,, inquifitiones ; & indagines Theo4 logorum efle meriffimam conditionem , non autem mot ivum, adeoque aritatem claudo pede incedere, Sed | j - .. Contra. Qui miracula, aut teftimonia de Fan&?ït:ate/rvïtæ, conver- fationis , atque morum integritate inter motiva numerat, in 'Theolo- W H gia rarum egit hofpitem; (i autem per hzc fortaífis motiva credibilitatis fubintell facit. igat , veritate fuà hac in parte a—ffertäïduplicfs antilogiz fe reum x & 30. Prob. 3. Quód Summus Pontifex non poffit erräre in iís. , quz [ Qn fpe&ant ad mores totius Ecclefie, vel etiam cultum publicum, recep- Yot tum dogma eft: atqui Sanctum colere, invocare, & revereri in Eccle- fia fpe&tat ad mores totius Ecclefice W ; €hüsque cultum publicum: ergo th in canonizatione Sanctorum Summu s Pontifex abfoluté fallere, aut fal- li non poteft. Major eft indubitata, aliàs poffet fine gravamine con- Qu fcienti& aliquis moribus Ecclefi & fe non conformare, cultümque publi- cum otnittere , immó ibernere: 7 bl 118. credimus perverffr . "afolentiffima autem, fi Auguftino ep. Ts 5 eff difputare, an fit faciendum , qud. tota Ecclefra facit : ergo. &c, Á ?l'lml 31 Prob. 4. Quidq uid Summus Pontifex judic ialiter, & definitivé determipat , illud. infall ibiliter fine ulla nota falli i bilitatis. verum eft; m »» z. M | n [ummus Pontifex infallibilis fte in c&ham'zaf. ee. 16g w immó, ut tacit occurramus refponfioni quorundam'Thcologorum; determinationi judiciariz Summi Ecclefiz judicis implicat fübeffe £alfum ( etiam per ignorantiam invincibilem : aliàs certé tota certitudo fidei n abiret in fumum: fed in canonizatione San&orum Summus Pontifex j t 1 judicialiter determinat hunc effe Sanctum , talémque ita Ecclefiz colen- dum proponit: ergo abfoluté impoffibile eft, quód huic ulla falfitas fub- t d effe poffit. Min. conftat ex verbis, quibus in canonizatione San&orum &t utitur Summus Pontifex , füntque ex Caftro lib. 1. de jufta heretico- J0net rum peena fequentia: 44 hemerem [améfe , C indrvidue Trinitatis OFU C e xaltationem fidei Catholica , & Chriflian & religionis 'laugmentum y Jicd Á UM utboritate . ejusdems DEI amnipotentis Patris » C& Filü ) . Spiritás Sanili, C* Beatorum Apoffolorum Petri , & Pauli cbc. decernimus. € w t CR deffniimus lona memoria v. £- Nicolaum Toleptinatem) Sa ntfum effe, c u v ngzä't'amm fa:alogo ad[tribendum , ipstigz Uent 12165 . que lmzalaga bujusmadi 4a'jiri4 * : lul ..32. Objic. 1. Ex E.ap. de fententia excomm. ubi habetur 3 quód jud;- W&R J cium DEI veritati, qua nec fallit , nec fallitur , ezper inpititur , judi-- cium autem. Ecclefra m E onuunquam epinionem [equitur , quam & fallere x Thto Jape eontigit , & fa /j. Sed Canonizatio eft judici um Ecclefie, quod ag fequitur opinione m, quam &fallere, & falli fe pe contingit : ergo cano- nizatio non eft infallibilis. .. Min, conftat , quia canonizatto nititur rela-. N toni, & informationi bumanx de miracu lis, moribus, & integritate T vite alicujus San&i: fed hec fallere Refp. citatum canonem 1 , & falli poteft: ergo &e. j WORO oqui de judiciis Ecclefiz in particularibus. Í m caufis , quz nec religionem , n e€c mores, nec cultum totius Ecclefiz con- cernunt , & in his fübeffe Pontificem fill ibilitati ex fupra di&is abunde Hliuqua conftat. Nec obeft, quód canonizatio füpponat relationem, & infor- mationem humanam puré errabilem ; na m boc tantüm t enet in. ilapri- s h mordialiter, non veró judicialiter confiderata,, ut (ic e nim refpicit au- ]i Cïgo thoritativum judicium Summi Pontificis de fan&itate al & hoc omni icujus defun&i , a uam ithoc modam infallibilitatem - ob Spiritüs San Gi affiflentiam ,. j qu publico religionis & venerationis. officio pr omiffionis.infal!ts. bilis Chrifti D i pu omini titulo requirit , adjun&tam habet. Hinc recté D; Tho-. 09 mas in fuo qu odl.q.7. a. 1 6. in corp. ait : /z Al£i verà fentent iis, ticularia faifa pertinen . fiutczum a qua ad par- W M nibus vel de b ieur de poffeffionibus , el de crisni- wjusmodi , poffibile € j » judictum . Eccl € efja errave propter Mnïth Canoutzatio verà medium eff f'ntcr bac duo E q&lä ames m fng['oik fe[lau E boser Wu t66 Suaflio V. De infallibilitate Summi Pon?iþ'cz':. donor , quem Sandtis exhibemus , quadam þiofifz'o fídei eft , quá Santis- & rum g lorigm credimus , pi eredendum efl , | quod nec etiam in bis judi- cium Ecclefte errare poffrz. D 33. Objic. 2. $i de fide effet San&tum canonizatum à Summo Pon- tiüice regnare cum Chrifto in ccelo, fequeretur, hx , r;ticum effe eum , qui i d negaret: fed hoc falfüm eft: ergo &c. Refp. P. Gonzalez fupra cit fe&. g. quod is,"qui id reflexé nega- ret, nec hzreticus, nec erroneus, nec temerarius dici queat, nullibi enim definitum eft à Summo Pontifice, id debere tanquam dogma fi- dei, aut veritatem à DEO revelatam credi ; fi autem hoc negaret. di- recté , talis quidem effet erroneus , & temerarius , non tamen hzreticus. Rationem dat: quía ad hoc, ut propofitio fit heretica , requiritur pr/27à , ut propofitio contraria fit cértiflfimé, & indubitanter de fide. « fecundo , ut altera propofitio certé, & indubitanter illi repugnet ; quamvis igitur communis confenfüs totius Ecclefi hunc canonizatum regnare in coelo cum Chrifto judicet, cum tamen de hoc nulla habeatur exprefla reve- latio, ejus negatio ad malitiam herefis non pertinget, Et hac folutio ]Ij valde probabilis eft, licet abfoluté poffet dici contrarium. 34. Objic. 3. INemo poteft effe certior de ftatu alterius , quàm de u& [unt bominis, uemo movit , nifi fpiritus bominis, proprio, quia 4 j wi imipfo , . I, Cor. 2. fed Sutomus Pontifex nequit effe certus in hac an ipfe fit in ftatu falutis , aut gratim, mefcít enim Lomo, utrum odío, ve l amore diguus (rt ; ergo vuyltó. minus poterit Papa fcire an hic f; vel ille in ftatu falutis animam füo Creatori reddiderit, adeóque in ca- nonizatione hujus, aut illius errare poteft. de homine fäcündüm folas - Refp. Concedo majorem, loquendo if vires proprias, aut ordinariam DEI providentiam , nego autem illam loquendo de fpeciali revelatione, autinftin&tu Spiritüs fanCti, qu om/a eH ( erutatur etiam profunda DEI. Poteft enim quis habere oecialem re- j POHg velationem , aut evidentem credibilitatem de gratia , ac falute alterius ; (QU non autem de propria: igitur Summus Pontifex, quamvis de beatitu- q dine canonizand5zum ordinarié non habeat fpecialem revelationem , quia : tamen habet evideatem credibilitatem acquifitam per inquifitionem vi- W tx ipforum , & atteítationem miraculorum, poteft divinà a(fitentià con- p fifüs , & inftin&tu Spiritüs fan&ti innixus illos pro Sa'n&is declarare, & n univerfali Ecclefiz proponere. ' Af 35. Sed quid de beatificatione, habetné hec parem cum 6anoni- Bs zatione conditionem ? Refp. negativé. Ratio eft: quia in beatificatio- &itate Fr'ti's ne non intervenit judicium dcfinitivum Summi Pontificis de fan N alicu- x 14 f . II I AA D uZAAME ,antæx Iuf aMlibilis fit im camonizat. be, 169 aïicujus hominis defuncti, ficuti fit in canonizatione , " adeoque licet im bhac nulli errori fint obnoxii fideles, in illa tamen abf [9] luté errare pof- funt. Secundà, Ex communi praxi Ecglefiz conftat, quód Summus h M Pontifex in canonizatione alicuj us, eti ante pro. Beato fuerit habitus , at eAdem circumfpeGione , inq uifitione , iisdem precibus & teftimoniis uta- tur , àc fi nunquam fuiffet beatificatus , quod fignum eft , prxrogativanr 0. beatificationis longé inferiorem effe ac canonizationis, luum 36. Dices. Ecclefia permittit celebrari publicum officium de Bea- 31 tis, item ut erigantur templa, altaria in honor t di ter [pe&tat ad publicum. cultum totius Ecclefize em illorum , confequen- : fed in hoc non poteft tolf, intervenire ullus error, uti füpra prob 2 ta manifeflé convincunt: ergo. " mex Refp. Ad hoc, ut publicum officiu m de aliquo recitetur, tempia, M ! & akaria in illius honorem er igantur, füticit magna probabilitas, & Y M i moralis certitudo . de illius int egritate , & fanctitate vitz , aut finali ejus n perfeverantia in gratia. Exemplum manifefliffimum habemus im officio m Immaculate Conceptioni $5 quod quidem Ecclefia permittit , fimul tamem [üluh pracipit, ne ullà cenfürà n otetur opinio ; que afferit B. V. M. fuiffe in peccato originali conceptam. Deind e aliud eft ; quód toleretur, ut ali- W l quis Beatus quà talis habeatur, & colatur, aliud veró, quód Ecclefia punt! pr&cipiat, hunc debere habe : ri Sanctum, licet igitur in beatificatione i fit permiffio cultüs publici à Summo Ecclefie Hierarcha data, non ta- um men adeft preceptu: m " 1 ; nullum autem abfü rdum eft, quod Ecclefia ali- n quid toleret ut bonum, licet in fe f ped atum m alum fit; fi autem quid- g quam praciperet ut bonum, quod taxmen reai P íe malum e.ft, inconvne- niens effet inter omnia abfürdiílimum. Ex his (b 37. Colliges z. Quód licet de m fide non fit, Beatum corregnare m um Chrifto in ccclo, quia tamen ex unanimi DD. confenfü id certum T €ft certitudine morali, (ine temeritate 3 & maximi erroiís notà dici nom in ia poffet, talem effe barathro infernali ma ncipatum. Ratio eft , quia beati- 4lt r jl ficatio eft via & dif pofitio proxima ad c tl liter eft impoffibile anonizationem , adeoque mora- pet » quód Summus Po ntifex aliquem Beatum declaret, qui tamen in gratia non difcefliffet, m uód moderni heterodoxi illum Hinc fummoperé mirandum eit, j ! : textum füpra n. 25. relatum velint af- j je ngere Magno Auguftino; quafi vero g l 1 in terra, quorum anime cruciantur judicáffet , multorum corpora co- a U in gehenna: fi enim id dicere de Beatis temerarium eft, an non im «erté procul abeft ab Auguftino, pium erit, id affcrere de San&tis , quód qn quem pro fan&itate Ecclefie totis la- at certis militáffe, lippis , & tonforibus notum eft, Deinde oftendant hze- ii SY j setici locum , ubi S, P. Auguftinus. fimilia f ^ : I'Pff&igo Vel fi iis ultrà n totum &68 Suaffio F. De inf;zäibilimte fümmi Pontificis, totum concedamus , quid queío exinde firmamenti habebunt? nihil fà- né. Velenim locutus eft S. P. de fal&s Martyribus Donatiftarum , vel 'de impiis ac tyrann is Principibus, quorum corpora magnificis fepul- honorantur in terris, cum eorum animz ardeant chris , & funeribus in gehenna. Vel tan dem dicere licebit, quód non loquatur de cor- folenni ritu canonizantur ab Ecclefia , cum tempore poribus eorum, qui S. Patris talis non fuerit in ufu ( incepit € nim , (i Bellarmino credimus, l i floruit circa.annum Domini vrimüm tempore Leonis III. Papz, qu 796. ) fed de iis, qui in particulari aliqua provincia, aut populo pro Sanétis errone& colebantur , quorum animz in infgrno cruciabantur , ut tempore S. Mar tini contigit. 28. Collige s 3. ex R dimo Redipg de prim. Ecclef. q. f. a. 4, cont. 7. dem Beatificatis cultum ab Ecclefíia authorizatum ex- n. 24. Licere qui hibere, non tamen extra limites conceffionis Summi Pontificis; hinc ur, ipfis tamen non li- ticet alia cultüs genera exprefsé non prohibeant cité impenduntur. Fundamentum de(umitur e x c. Audiamus de reli Alexander III ftatuit, non licere fine authoritate (* ven. Sanci. ubi Summi Pontificis quempiam vene rari pro Sancto: at cum beatificatio foleat effe reftridta quoad cultum beatificato exhibendum , quidquid ei- dem exhibetur ultra formam conce ffionis, id fit absque authoritate Summi Pontificis. Hinc fa&à per Summum Pontificem conce flioife, non licet etiam ut certo die poffit de quodam Beato Miffa celebrari, & alio die per modum devoti onis Miffam votivam legere de eodem , [ l ita à San&ta Congregatione fuiffe refponfum ex Joanne à S. 'EÉhoma re- fert. Ex quo ulterius erui tur , quod fi facultas beatificationis (it re- li non effe licitam ulteriorem extenfionem , fm ftri&a ad folos Religiofos , ita ut nequidem pro Summo offici o adhiberi poffit , qui non eft de illa [ny Aliud eft, (i reftridrio fiat ad folum determinatum locum, f religione, . tunc enim omnibus Sacerdotibus cuj uscunque ftatüs vel fiecularis vel flæb cebit de tali beatificsto Miffam dicere, Infuper ex eo, HEga regularis li uód conce fia fit Miffze celebratio de aliquo beatificato, hoc ipfo pol &) fünt etiam omnia genera cultüs, que funt cum celeb ratione Miffz con- D nexa, eidem exhiberi, licet aliter fe ntiendum fit de eo cultüs genere, Wt .quod nullam c onnexionem cum Mi fíe celebratione habet, Hucufque Pt Reverendiffimus P. Auguftinus Red,ipg. Atfe Áj » m ARTI- & fl - * at L. Situh Judicium Summi Ponrifiis infkäiäiie in &c*. 169 t ARriICULUS QuanTus. . W ? ht 1 Summs Poutificis infallibile in appro- .Sitnä ?udz'äiu- Y Landis $. Seriptura Libris? q m Ud in Ecclefia debeat admitti fcriptura canonica , quz homi- j ,BB-Q nibus prxfcribat przcepta vit», sítque forma fan&itatis , & omnt morum regula, receptum communiter eftapud omnes tam or- lo PN tho- qua m heterodoxos , probátque id Magnus P. Auguftinus lib. 1r. qptul de civit, DEI c. 3. & 3. hifce verbis: Fide przzmzm fuerat (ratio , & in- telligentia) Zmhéuenda, atque purganda 12 QUA te fidentitis ambularet )N ad veritatem , ipfa veritas DEMflius b r omine affumpto , mom tamet. com- m Jimpto , eaudem conflituit , atque funda vit fidem , ut ad DEUM ftter ef- m Jet homini per hominem DEUM : bic e nim eft DEI, et- bomizum media- oni zor bomo Chriffus TESUS. — Hic prids er Prophetas , deinde per fezpfum, gt poffea per. Apoffalos , quamtum fatis e[ * € judicavit. , locutus , etiam fcri- morlü(v P furam comdidit , qua cagonica momi uatur ,eminentiffima autboritatis , eni fidem adbibeamus de bis vebus xa[l C'ym » qRA5 égHorare uon expedit , uec pet iit y $05 ipfos msoffe idonei fumms. Verüm quznam fit. illa (criptura veré ca- j M nonica , continens dogmata fi J[hOï dei ad falutem neceffaria, regulas morum, ii quibus dirigimur , & manudu cimur ad finem füpernaturalem , difficultas " [[;Jm eft maxima; fi enim dicas ; id conftare-ex Ecclefig authoritate, reponi- jot eu tur , unde tibi nota eft Ecclefiz authorit as ; que determinare valeat v hanc fcripturam prz alia effe canonicam ? fi r epetas , id conftare ex facra Scriptura, committis manifeftiffimum circul ys (ï j um vitiofum, quem. hzreti- ci moderni przfertim evi cum magno ludi brio, & improperio irrident, &f [wnïm ! 4l cavillant, G&explodunt: quid enim, ajunt , ineptius eft ,a(lerere Scriptu- ram facram de(ignari per authoritatem Eccle(ie , & authoritatem Eccle- f Jf L fix per facram Scriptur nulal'l* am, numquid hoc,eft probare idem per idem ? qui negat primum , negat etiam fecundum. d & & Huic accedit , quód nec ipfi SS. Patres conveniant in defignanda vera editione Scripture canonices TU nonenim approbant hebraicam 5 cum certum íit,eam per Rabinos v d Hebrzos variis mutationibus fuiffe i, a mutilatam.. Non feptuaginta inter- j pretum editionem , quia & h anc in variis locis corruptam rejiciunt SS, j Patres, Non tandem vulgatam , quam approbavit Concilium Triden- tinum , quia poft hoc Sixtus V. & Clemens VIII, eam emendari Apo- ftolicá fuà authoritate curárunt, adeóque antea non potuit effe infalli. bilis fidei regula , vel dicendu m eífet, correctionem illam Apoftoli- cam fuiffe illegitimam , quorum nullum convenient er dici poteft. E Sed r Quaffio F. De infallibilitate Summi Pontificis, U Sedflizcomniaadverfartorum ma & fana di&teria non folàm non labefactant veritacem Catholican, fed manifefté probant , quod in pra-fenti tam fedu- ló inquirímus , némpe admittendum: effe aliquem judicem fupremum , ut inter libros apocryphos , & veros facre Scripture judicium difcreti- vum infallibile poffit dicere: nam inficiandurm mon eft , plurimas editio- nes S. Scripturx per nequitio(as interpretationes hzreticorumr fuiffe corruptas, & mutatas , & hoc maximé quia non obfervárunt illam re- gulam Auguftinianam , quam S. P. Aug, in ledione S. Scriptura L. f. de gen. ad litt, c. 3. prefcribit fub fequenti tenore: S/c Joquitur ( facra Scriptura) w£. a/titudine fuperbos irrideat , profunditate attentos ter- reat , veritate maguos pajént. Proinde re& infert tra&. 18. in Joann. Quid barefes nom [fat nate , nift cum [criptura bona mou inte Hzguntur Lene g $ quod i eis uom bene intelligitur , etiam temeré afque auda- éer. afferitur. . Ex harum mutilationum, Eccle(iz puricati maximé con- trariarum , caufam dudum jam affigaavit D. Hieronymus ad fuum Pau- Linum ita fcribens: Tradazt fabrilia fabri: fola Scripturarum ars eff , aut .... banc garrula auus , hanc delirus am fibi paffim omnes vendic fénex , banc fophif a verb ofus , banc univerft pre[umunt , lacerant , do- /3 Non fic Romano - Catholici , hi enim , dum cent , antequàm difcant. in veritate librorum canonicorum , ve I eorandum genuina editione hz- rent ancipites , Petram Ecclefiz , à qua omne aberrationis periculum abeft , reverenter refpiciunt , & ab ea in periculofis dubiorum & hxfita- tionum anfra&ibus confolidari percupiunt , inde communis 'Theologo- rum orthodoxorum gnoma evafit , folius Pontificis effe, de veritate lib- rorum canonicorum fuam fententiam infallibilem pronuntiare , cum qui- j bus & ego o, Díco. Jfudicium Summi Pontifícis $m approbandis facra Scriptu- TE liz F. is ipfAallibife eff. Probatur 1. Veritas librorum canonicorum ä eft przcipuum fundamentum totíus religionis Catholicz : ex iis enim eru- dimur in preceptis 3 DEO pro confequendo fine fupernaturalf prefcriptis, f inflruimur in vita fanété, religiosé , pi&, & fobrié ad normam illius , qui fe in exemplum vivendi nobis dedit , inftituenda ; verbo , líbri canonici ex fpecíali di&tamine Spiritüs San&i ad nos derivati forma Sanüitatis C; funt, & norma agendorum, credendorum, & ambiguorum articulorunr D fidei decidendorum infallibilís : ergo individua illorum determinatio ita Q certa effe debet , ut nec fal(itas illi fubfit , mec fübeffe poffit, aliàs certé fides noftra i incerto , fpes ín dubio , charítas in lubrico effet pofita ; fj u fed non poteft abfoluté haberi infallibilis horum librorum veritas, indi- fulis « üduæ illorum determínatio absque judicio fopremi Ecclefiz Pra ergo rt. .IKS?mäizäicigm Summi Pont/fcis n apprabandis evc. — gt ergo judicium illius in approbandis facre Scripture libris neceffarió de- l bec effe infallibile. Min. fubfumpta clariffima eft , per verbum Ácriptum " eniminequiteorum prenominata veritas,& individua determinatio proba- M ri,cum nihil ejusmodi contineat;vel etíi etiamquidquam de illacontineret, j poffet idipfum vocari in dubium, dum enim principium controvertitur, m UW facile eft, illud , quod in eo fundatur falfitati proximum füf; picari ; ne- i ceffe proinde ef , ejusmodi infallibilitatem :depromere ex authoritate uadam vifibili Spiritás fan&i affiftentià communita : fed hzc authoritas L)l ht nullibi reperibilis eft, quàm in Cathedra Romana, uti '€x probatis & co. piofiffimé füpra .deductis evidentiffimé conftat: ereo .&c, j !) il 41. Probatur 2. Certüm eft , quód Ecclefía nunquam defecerit in «eceflariis, alias mifera effet illius., & onnium in ea füb capite vifibili /j Jf j congregatorum fidelium conditio ; fed fi non haberemus infallibilem ju- dicem , qui de veritatelibrorum:canonicorum , eorümque editione , indi- Qu viduali determinatione citra omnis dubietatis fü w fpicionem nos certificaret, certé defeciflec Ecclefi a vel maximé in neceffariis , quid enim magis Ec- Ti fj cleig neceffarium eft , quàm ejus fübítantia, & forma, quz eftfides ver- . bo DEI innixa? :ergo neceífe eft , admittere- judicem. T apprebandis S. Scripturz libris fit omnino infallibilis, cujus fententia in : NU 42. Ex hoc principio facilé arguitur P. Lor ca magnze falfitatis ; af- d ferere enim hic Author non dubitavit tra&t, de 1 oc. (I! J j cath. lib. r, difp, 7, de n. 1o. extitiffc Ecclefiam ad breve aliquod tempus fine pura , & incor. 1 rupta íacre Scripturz editione. Ihàw) ïg(!ü Nam inprimis hoc foret infidelibus. magnum periculum facere certitudinis fidei mo dernis etiam temporibus, u3 Y fi enim Spiritus Sanétus eo tempore potuit Eccl efiz deefle , ut fideles nul- n lius certe editionis copiam habere potuerint, cur idem defa&o vel con. tigiffe , vel contingere potuiffe non füfpicari c ordatus quiret, .$ec4745, "d Legitima., & vera facrz Scripturz editio ea P rincipia continet ; quz nos ico 1 f manuducunt ad veram finis (üperni cognitionem , pr &ceptorum divino- jint rum obligationem , charismatum meliorum zmulati onem &c. fi igitur u s illa poffet de providentia ordinari a , lub qua de fa&o in Ecclefia DEO r qu fancta militamus, dubia effe.& an ceps, quis non prudens periculum de n u perdenda fua zterna falute, quidquid tandem laboris.& conatüs in fz. ( Ganda vera juftitia impend eret , fufpicaretur ? Meritó igitur Do&ores o melioris.notx docent , quód pro omni ftatu , t empore , occafione , cir- mlo 1[1 cumftantiis quibuscunque obviis in corde Eccl e(iz fuerit refervata non j [ Íolüm veritas librorum canonicorum , fed etia jj i cera, & ab omni erroris labe remotiffima edit m eorundem purgata , fin- io. : r in ] bt 4 i 43 ches; q 172 Sueffio Y. De infallibilitate fummi Pontificis. 43. Dices. Compertum eft, omnes feré editiones, quocünque tan- dem idiomate publicam lucem viderint, fuiffe corruptas. Sed quid inde fequitur ? Si corrupte funt, ergo ante füb omnimoda incorrupticne fuére refervate, Hebream mutilatam fuiffe concedimus.. Sed fi non fuiffet antecedenter ad omnem lituram incorrupta , quo titulo fuafiffet infignis Ecclefie Do&tor Auguftinus lib. 11. contra Fauftum c. 2. in du- bitatione legitimz translationis recurrendum effe ad textum Hebrai- cum. Inquis fors , id fuiffe ab eodem fuüafüm ad convincendos paganos, & hebrzeos , qui unicé editioni hebraice, vulgatá relidià & irrisà , inhe- rebant. Sedin materia fidei errores inftruere, atque informare per dog- mata falía, & peffimé corrupta non caditin San&tum Patrem, quem an- tonomafia Doéctorem veritatis honorat , effet enim hoc telam errorum contexere , eáque hominem irretitum extremo periculo , & difcrimini falutis exponere. Nec diffitemur , quód editio feptuaginta interprecum fücceffu , & injurià temporum in fubftantialibus multàm fuerit vitiata, fed certum eft ex $. Hieronymo in epiftola ad Simiam , & Fretelam, quód illo tempore quo citatus S. DoCtor floruit , feptuaginta int CFPïe— tum editio fuerit refervata incorrupta in Hexaplis Origenis. 44. Probatur 3. Authoritate S. Scripturz :770. Aggsi 2. dicitur Hac dicit Dominus exercituum : interroea Sacerdotes legem. Ex Malach. 2. Labia Sacerdotis. cuflodiunt. fcientiam , e legem requirent ex ore ejus , quia "Angelus Domini exercituumreft. / Sed Sacerdotes legem non poffent proponere populis, nifi poffent etiam difcernere , que fitlex ve- ra, & legitima: ergo ad hos fpe&tat declarare , definire , & determinare legitimam veritatem legis: 2d0.- Chriftus Dominus Matth. 24. monet, [ ut caveamus , & evitemus falfos Prophetas , qui aliquando dabunt figna: l fed fi non effet authoritas in Ecclefia , qux poflet difcernere inter falfa, p & vera figna, inter documenta, oracula , & dogmata fuppofititia & ge- f nuina , tales falfarii, pfeudo-Prophete non cffent evitabiles , & fic mul- W tó minüs effet provifum novz, quàm veteri legi , quz judicare poterat li de falfo Propheta, & determinare eum non efle pro legitimo habendum N Deut.13. &18. ergo &c. 37/à. conftat id evidentifTime ex ipfo facto Pauli A- X .poftoli ad Galatas 5, reeiftrato, is non voluit diffeminare Evangelium in- f ter gentes, nf illud fuiflet priüs approbatum,à S. Petro Principe Apofto- int lorum, ut adeo S. b, Aug. lib. cont. Fauft, c. 4. re&té dixerit : J/e -4po- N ( fholus Paulus p off. afcenffonem Domini de calo vocatus , ff mon imveuiret ]u n carne. Apoff olos , quibus copmunicaudo , & cum quibus conferendo Vülg Evangelium . ejusden 22 Jfocietarí 4 € & appareret , Ecclefra $llà omnino non [ As ;zed(rft- Quó etiam collimat ieronymus qui in epift, 11. inter Auge li dicit: Art. T. Sitpb Jfudicium $umm: Pofzttfz'ä': inþzl/iZz"le ipebe. o 173 dicit: Offendzus (Paulus) fe mon babuiffe. fecuritatem Evannzelii pradi- candi , niff Petri, & qui cum eo erant, f uilfet fententid roboratum. Yan- l . dem fuffragatur noftre veritati regula illa, quam in prafenti difp. . a. 1. H refert Joannes à S. Thoma ex Concilio Toletano I. in art, 12. Velut J alii contendunt , ex Leone I. füb hifce formalibus: $7 quis dixerit , vel J erediderit , alias feripturas praterquam quas Eccleffta Catbolica recipit , n anarbema (it. . Ex quibus omnibus fatis clare & aperté conftat , libros lY - canonicos determinare , & ab apocryphis diftinguere, munus effe folius j fupremi Ecclefiaftici judicis, qui dum authoritatem fupremam à Chrifto ii Domino nactus fuit, leges prefcribere ad falutem eternam proficuas, It eandem quoque habet, eas ita diftinguere , ut nec verz pro falfis , nec n fal(ie pro veris habeantur , aliàs meritó omnes fideles poffent fe fübtra- mini here ejusdem obedientiz, füb juftiffimo pratextu, in dubiis legibus cer- turd tam paritionem & obedientiam non effe de jure requirendam. dU 4j. Ad argumenta Adve — rfariorum , que füpra num. 39. fuerunt d relata, ut refpondeamus, di c ad Ym , in no(tris principiis circu- lum vitiofum vel maximé evitari , rp[*e quando enim probamus numerum li- brorum canonicorum per infallibilem Ecclefie authorita tem , quz in de- fignatione dictorum libr Wt orum errare norr poteft, non recurrimus pro o al hac probanda ad folam Scripturam , fed ad authoritatem Ecclefise vifi- bilem; evidens enim e p ft quóad a&um credulitatis ; illud verum effe, j il quod ea religio credendum proponit, que modo tam mirabili fuit fun- data, per univerfüm orl boem d X Y iffufa, tot Martyrum fanguine purpurata , tot hominum przclariffimoru m quà fan&titate, quà do&rinà conferva- w yyt t4, contra tot Imperatorum Tyrannomm fae viffimas perfecutiones , tot hereticorum nefanda molimina illibaté cuft odita &c. Y m [ Ad hoc igitur d Tl principium meritó recurruat Doctores Catholici pro fía bilienda verita- te Catholica de numero librorum cano "i nicorum , & quis adeó infaniet , ut dicere audeat, hoc effe idem per idem probare , aut circulum vitio- fr m fum committere? Ad fecundum Q6 refponde, quód vulgata editio;'quz abfo- lutam in Ecclefia authoritatem obtinet, fit omnibus aliis prehabenda, bendïm adeo, utin tantum poffit qu]l admitti vel Hebrea, vel Grzeca , vel etiam feptuaginta interpretum ed itio, in quantum in füa antiqua puritate, & ,llum ) integritate confervantur , M J ou concordántque cum di&a editione vulgata. Nec huic obftat Sixti V, & Clementis VIIL correctio, nam ut bene in j^ prefenti advertit R dmus jl Reding, diftingui hic debet inter verfionem me vulgatam fub fpecifi €3, & formali ratione à Concilio Tridentino defini- u tam, & propofitam j D ; 8€ materialem litterarum feu verborum efforma- j tionem, non autem i riori fuit facta à laudatis Summis ( AUU' n priori, fed pf)ffe 3 Ponti- j 174 ,f&tæþia V, Deivfallibilitate fummi Ponttficis .« Pontiicibus corre&io , qux nou obftat ejusdem puritati, ;&:incegtiitzü fübftantialiter confiderate. Ex.his 46. Colliges 1. Quód licet.concedatur , quod plurimi :non ffolüm hzretici , fed.etiam Doctores Catholici obtrudunt , magnam varietatem , & ».corrupte*lam inveniri in.codicibus tam gre«is , quam latinis novi te- ftamenti, hanc tamen non obefle füb(tantiz facre Scripturz, nam va- rietates illz , aut.corruptelz ut plurimüm funt tantàm exigug, vel pu- maticales. ré gram * Colliges 2. JIllum canonem librorum de fide effe recipiendum , quem Tridentina Synodus nobis prafcribit ; hunc entm approbat omni- um Ecclefiarum ;partiou*ïarium-confenfüs , fundatirque illius veritas in erpetua , & nunquam interrupta Traditione; itaenim tradunt.commu- niter DD. quód Concilium Tridentinum .catalogum librorum Divino- rum acceperit per traditionem .ab Eugenio Papa in Concilio Florentino, Rurfus Eugenius illum accepit à Gelafio Papa in Concilio Romano , ut conítat ex 2. tom. Concil. in decret, Gela(ii iub finem, Iterum $. Gela- fius àb Auguftino lib. 2. de do&t. Chri(ti.c.8. Auguftinus autem à Conci- ! lio Carthag III, Denique hujus Concilii Patres ab Innoc, I. ep. 3.ad Exup. c. 7. Vixit autem Innoc. anno Chrifti 402. Inde hic catzlogus, üt ex omnium veterum Bibliorum exemplaribus conítat , per continuam traditionem ad noftra ufque tempora pervenit , adeo , ut meritó id pra- tendere audeamus à modernis hereticis , quod olim $. P. Auguftinus obe D if trufit Manichzis lib 13. contra Fauft. c. g. Noffroruen Jibrorum authori- tas, tot gentium confenffoue , per áuceeffores. «Apoffolorum, Epifcoporum , lr c l Conciliortmque voborata, vobts ( Manicbais ) adverfa eff. H ARTICuLUS QuiNTus. [ Ql lts Utrum Summo Pontifici competat pote[las judiciaria in- fllibilis in feufum libri ab ejusdem Autbore wmtentum?. T þ.48- Ltimum effugium Janfeniftarum hic nobis occurrit precluden- 15f H dum, quo dum hucufque vaticana fulmina fibi voluére facere . Vy 1nnoxi a, totum fundamentum verz religionis concutere moli- potd tifunt. Sienim infallibilitas Romani Judicis non ad fenfum libri pertin. fs et, unde habebit Ecclefíia certitudinem facrarum litterarum , traditio- lm num , verbó, omnium articulorum fidei ad falutem indifpenfabiliter re- V Qu uifitorum , certé hzc omnia erunt in dubio, & ambiguo pofita; cum li, enim in quavis palztitra fcholaftica tritum fit, & decantatum , quem i- hr j [ bet facrarum litterarum contextum varios admittere feníus, verum u- num, ïfö[la pe Atrt. F. Utræm:smm»n]ïäif tomperar potefl as judicinrim ee. vyg Í nuni, falfüny alterum,, hunc Catholicuni , alium hsreticum » immó va- i -rietatem fenfüum , quos-aftuta, & ad fallendum: compofita mens: homi- ^ oftero at E nis prep k jue damnabili ffudio eruere meditatur, primam: viam: ( ad errandum in dogmatis fidei effe, tot fieculorum ,. quae ab initiomun- l: di iuter hee noftra tempora intermeárunt , experientid exploratum ha- J beatur ; fitotius Ecclefi authoritas, quam in Summo Ponztifice velut p primario fappofito reveremur, in determinando legitimo fenfu fu4 in- fallibilitate excideret, nunquid omnes fideles omriem firmitatem in cre- dit, dendo depofitum iburit Z Ita autem apud modernos vaferrimz Janfenio- Qf Quesrelliang fectz fautores, & a ffertores conftitutumr eff : vident , in- jj d jufto licet animt dolore, füam caufà m apud Judicem Romanum defpe-- ij ratam ;. experiuntur , jufto.quidem DEI judicio , füam: im obediendo: il- m lius imperio: inflexibilem: pervicacia m;, unde tandem eos locum reme- dii, quo exacerbatum animum: ali quantifper mitigent , alió; comperire m,l exiftimandum eft, nf convolent ad -ültimum & defperatum illud: extre- , ( murn , quo aliis fallibilitatem Summi Porzificis i n quzftionibus fa&i affe- Cont rentibus fe(e affociant ,parémque cum dammatione libri Janfenii condi- tionem effe, inaniffim 3.3 o: fundamento ja&itant. Hoc autem ut fcholis » mmgh ] Tiberius, & citiüs perfuadeant , difti nguunt duos fenfüs operibus. Janfenii - infertos, unum verum, qui munua" per verba fibrí naturali fignificatione expri- 1 h r mitur , alterum imagin arium, & in feà Janfenio nunquam cogitatum s ultimunr hunc, & non prímum ob us je&tum faiffe Apoftoliez profcriptionis n r th; 'affeverantiffimé dicunt, paratósq ue fe fe declarant, ad imaginarium il- lum rejiciendum , damna ndümque, nontamen verum, quem intendit »W LU - fanfenius. * Antequàm hec Janfeniama dogmata funditus convellfamus, prartabit paueulis explicare , quid fit queftio juris »quid fadti, hoc enim fi citra malam & finiftram explanationem bene inte r lle&um fuerit , abfur- ditas Janfeniane dicz illicó pateícet ad oculunm. (ri 49. Advertendum igitur eft ex noftro P. M. Defirant in füo Hon. " Vind W? .fol. r08. Quaflionem juris effe controverfiam de iis, que ad ju- ris fabftantiam pertinent; juris fübflantialia autem. duo fun rædüdv tenor ejus, & t, quis fit at j " qualis. Primum difponit ad fecundum , & fec undumnom- poteft effe fine primo , non enim fciri poteft, qualis fit tenor jurís, nifi g priüs cognofcat ï bn Pefb ur, quis fit fenfus ejus.. Juris enuntiatio duplex eft, jj dictamen , & interpretatio » juris dictamer eff tenor verborum , quibus M lex concipitur ; juris inter j J pretatio eft. diffufior legis explicatio facta per m. u I^ libros, & fcripta Do&oru Quzftio de fenfu, (ive(eufus dictaminis , Pof]ta five fenfus interpretationis fit u » eft controverfia fcripti ad juris fabftan- qi tialia pertinens, juxta illud Ciceronis lib. z, de invent, - Ex feripzo &f J p jeiem- 176 Xueffio V. De infallibilitate Summi Poutificis. - fcientia , controverfia confiflit ,cum alter. verbis ipfis , qua fcripta funt , utitur, alter adid , quod [criptorem feufiffe dicitur , ommem dirigit atlie- sem. Hxc controverfia ex fola infpectione fcriptionis, & ex relatione ad jus zternum generale, vel ad fpecialem legem Divinam, aut huma- nam, five ex illius ad hanc conformitate, vel difformitate deciditur. ux(tio fa&i et de re, vel de fa&o, num exiftat, vel extiterit inquifi- tio, v. g. an Petrus furtum commiferit; aliud autem eft fa&um purum, aliud mixtum, vel uti alii folent dicere , fatum do&rinale : fa&tum purum eft, quod nihil juris involvit , v. g. an Petrus commiferit crimen lefz ma- jeftatis , factum mixtum, quod aliquid dicit de facto, & aliquid de ju- re e. g. fuppofità certiudine fa&ti, quid de jure circa illud debeat ftatui. jo. Certum jam eft, & extra aleam ormnis dubitationis frzià, ubd Summus Pontifex in nudis fa&tis poffit errare, v. g. an hic codex, ui eidem offertur, (fit confcriptus à. Quesnello, vel Janfenio? Ratio eít: quia fimilia fa&a debent probari per media juris extrinfeca , in qui- bus cum detur ob- & fubreptioni locus, fal(itas facilé occurrere, & in- terponi poteft, — Certum eft fecund? , quód Summus Poatifex , dum ve- lut privatus Doétor fenfüm juris dubii vel controverfi explanaret , ab- [ foluté errare , & fallere poffit, Ratio eft: quia in hoc cafu non habet romiffam infallibilem Spiritóüs Sandti affiftentiam. Certum eft zer£/0, uód omnis cauía judicialis practica confletur ex jure, & fa&o, quia omnis cau(à defcendens ad cafüm particularem, involvit quid in aliqua u temporis meníura factum fuerit, & fuppofito quod hoc, vel illud fa- n &um fit, dejure quaritur, quid ftatui , & fieri deberet, Verüm cum falíitate | primi poteft ftare abíoluta veritas * fecundi. Certum eft quartó , non eíle li arem conditionem de facto, cuj us notitia poteft haberi ex ipfo fonte d v. g. libro, ac de illo, dequo tantummodoó conftare poteft per extrinfe- i li ca juris inftrumenta e.g. teftes.. Ratio eft: quia major de priori, quàm D pofteriori poteft haberi certitudo. Certum eft quigzó, quód per fen- N füm Authoris , quem , vel qualem , intentum , perperam , & fi- [ niftré intelligatur mens, feu opinio interna fcribentis; nam fieri poteft, T ut quis fe non bene explicando per verba à fe pofita inducat fenfum yu plané repugnantem intentioni. mentis. His praliminariter explicatis, tei bl controvertitur cum Janfeniftis, an judiciaria poteítas in Romano Pon- tifice fe etiam extendat ad determinandum infallibiliter fenfum ab Au- dic d thore cujusdam libri intentum, & pro hac controverfia decidenda m 1; Dico. Swmmmo Pontiferi competit. poteflas judicinria infallibila i án fenfum libri ab ejusdem. utbore inteztus. | Probatur 1. Infallibili- endere Wi j tas p?ühüs judiciarie Summi Pontificis ad omne illud fe ext t /debcc, BN N des, F. Utrum Summo bogtifici competat poteflas judittaria dc. vyrs 7 diebet , quod fpedat ad puritatem , & veritatem fidei confervandam , ad Ü ] profcribendas herefes , ad principia fidei certó determinanda: fed ad hec Qd non poffet fe extendere, nifi detur poteftas in fenfüm libri ab ejusdem Au- n thore intentum: ergo &c. Min. prob. Quoad rz m partem : Ut habeamus du puritatem , & veritatem fidei , neceffarium eft , ut nobis illius articuli ita l'ïf ] Ml N proponantur , at nequefit error in docendo , neque error in intelligen- Qu do docentes : fed i Ecclefia non haberet poteftatem judiciariam intalli- bilem in fenfüm alicujus libri, quem ipfe Author intendit , poffet occur- jut ! f m rere error tam in docendo , quàm intelligendo docentes: ergo &c. min. conftat evidenter ex Apoítolo Paulo 1. Corinth, 2. ita dicente : E£epims ity (latul Jf incertam votem det tuba, quis parabit fe Ad bellum ? Ec (i incertum H'ïlïö ! fenfüm fcripturz det Paítor Ecclefie , quis parabit fe ad credendum ? Qde Item: Jta (* vos , per linguam uiff manifeflum fermonem dederzt s quo- Mi auodo [cietur quod dicitis ? eritis enim im aéraloquentes. Prob. etiam min. n q*g'ï' quoad 2d4»» partem, . Ad profcribendas hxrefes maximé neceffarium ] W , eft, ut illorum Coriphzi detegantur , co&rceantur, & debitis poenis cor- m v rigantur: fí enim hi impuné tolerabuntur , nunquid ceffabunt diffemina- X LO re fua venenata dogmata? fed fi Ecclefia non poffet infallibiliter judica- m*üabï te, quis fit fenfus alicujus libri ab ipfo Authore intentus , certiffimé non bt poterit aliquem hzreticum detegere, co&rcere , & debitis peenis corri- 2, ( gere; fatebuntur enim omnes cum Janfeniftis , quód do&rina ita decla- rata ab Eccletia fit hretica , (ed negabunt fuppofitum , eam ita ab Autho- ul "ud fä' re fuiffe idzatam , & mente conceptam ; Et fic (üb hoc inaniffimo , futi- li, & inutili prztextu fuis feditiofis & nefariis fa&ionibus totam Eccle- gt a fiam inquietatum , & perturbatum ibunt, quod fàné omninó incredibile eft ; ergo &c. Prob. min. quoad 3/az partem : Omnia vera principia ylo t e i fidei habemus ex verbo vel fcripto , vel tradito ; at (i Summus Pontifex ü l non poílet determinare verum (enfüm fcripti , quomodó dices , hunc ]Ofl li j pf[ ; textum in tali fenfu potius , quàm in alio fortiri rationem dogmatis &- dei? Sumamus unicum £dei articulum deprefentia corporis Chrifti füb i, Jl r p fpeciebus Eucharifticis , unde fcis illum loqui de prafentia reali, & non t j puré reprefentativa , nunguid utrumque de eodem textu verificari po- [i P» a terit ? Pontifices , & Concilia antiquitus fuà fententià irreformabili ju. l dicárunt , hanc propofiionem : A4aria eff DEIpara contra Neftorium m Au effe Catholicam , contra Eutichen veró efle hereticam ; oppofitam au- (j tem, 7Maria son ef. DElpara , contra Neftorium effe hreticam , con- j tra Eutichen effe Catholicam ; quomodó autem id decidere potuiffent, il J nifi infallibiliter fciviffent , quis effet fenfus Neftorii, quis Eutichetis? jof r . Certé impercepribile eft, quàd fciatur qualis fit fenfus, nifi priüs perfpe- ! é&um 378 SuafHio V. De infallibilitate Summi Fontificis. &um habeam, quis fit. Deizdereceptum eft non folüm apud Magnunr Auguftinum lib. rx. contra Fauftum c; y. fed etianrapud omnes SS; PP. &* "Fheologos, quod facram Scripturam nom habeamus: nifi ex traditione ; traditionem veró ex urnimi San&torum Patruni confenfü, dzffinéfa efF (verba fünt S. P. loc. cit.) 4 pofferzorume libris excellentia canonica autborizatis vererís , & novi teffamenti, que. Apoffolorum confirmatur gemporibus per [ucceffrones: Epdfcoporum , C propagationes Eccleffarum, sauquam i fede quadam fublimiter conflitutn e[f , cui [eyuiat omnis f- delis e$" prus iutellecfus. Sed nullus poffet effe certus. de confen(u SS. Paturum, & Scriptorum, nifi Ecclefia poffet judicium infallibile dicere de fenfü, quem SS. PP; & Scriptores intenderunt: ergo &c;. $2. Probatur z. S. Gregorius Magnus nom folüm damnavit vindi- €es , & propugnatores trium Capitulorum im fen(à Neftoriano explica- torum , fed etiam im fenfü ab ipfis Authoribus Theodoro:, Iba, & Theo- doreto intento: atqui parilis conditio: eft bujus damnationis tríum ca- pitulorum , ac propofitionum quinque famofarum Janfenii : ergo ficuti Gregorius M. potuit judicare infallibiliter quis fit fenfus ab Autlioribus trium capituloruri intentus, etiam Clemens XI. potuit judicare infalli- biliter , quis fit fenfüs quinque famofarum propofitionum à Janfenio in- tentus, Maj. conffat, tum ex lib. ;. epift. 3. ad Tlieodofindam Longo- bardorum Reginam, ubi Gregorius contra defenfores trium capitulorum fcribit,voluiffe eos,non modó erroresab ipfisperfuafos ? qui fenfüm T heodo- zi; Ibz, & Theodoretituebantur, & caufabantur (ine vulnereChalcedonen- l fis fytrodi damnarinon potuiffe, fed & ad fidem pertinere rquod tamen re- L/ probat , füáque autlioritate. decernit , eos Ecclefiz finum odiffe : ratio- j nem dat , quia confeffio ipfius ,. qu& profitebatur , quód fenfus trium ca- h pitulorum , ab Autlioribus füis intentus: , fit contrarius definitioni Con- 0h1 cilii Chalcedonenfis, adeóque meritó, & fine vulnere illius potuiffe eun- W dem & quinta fynodo condemnari , & jufto anathemate percuti, eosdem d noníanaverat. QConftat idem fecundo ex hoc, quód Gregorius Maguus, A Athanafium accufa presbyterum, quem Joamnes Con ftantinopolitanus de harefi (k&z Verat, eoquód a pud eunr codicem plerum haretice pravitatis re- j períffec, & notà harefe nodos , Ez/ quo os abfolverit , quia prater quatuor univerfales Íy- Q güf' ffmodum , qua fuftiniani £e mporibus de tribus capi- d [ 1ulis faifa eff , €& fe[cipere, ef» cuffodzrepromifrt. — Si ergo dictus Atha- Inif nafius citatam od nodum nom reeepiffet , abs dubio ut hxreticus fuiffet fi Tion declaratus, qu : gnum eft , fide diviná credendum: effe , tria illa capi- ily tula jufté effe à Concilio damrnata in'eo quidem-fenfü , quem ejusdem Á Authores intenderunt, Minor primi fyllo 1110' M gilmi apertiffime cgqffat, fi tva - Art V UItram Summo Pontifici ,comlaemtyntejla;f gudiciaria ec. 179 N &iva damnationis; 'effugia fautorum trium capitulorum , «explicatio , & Y o prepoftera diftin&io queftionis juris à quesftione £a&ti quoad utramque d «caufam inter fe-collationentur 5 dicebant trium «capitulorum defenfores, ! j Summum Pontificem in quzftionibus juris ,inon fa&ti gaudere privilegio (l ámmunitatis.ab errore., & hoc :dieunt Janfenifte. Sollicitabant , tefte Mf noftro P. Lupo in Scholiis Conc. V. c. $. immunitatem Theodori üb er- Tl rorefüb pratextu, quód ejus do&rina per.-omriia fit confona doQrinze'SS, Athanafii, Theophili ,'Bafilii & Gregorii , corifeguenter,ne hec cen(ürz ij i* Apoftolicz fübdatur , illam prz primis ab ifta prefervandam effe, Idem 1re d factitant Janfeniarii, qui exchoc doGrinam Janfenianam .ab omni anathe- imate 'Ecclefize eximunt , eoquód cum Auguítiniana , :quz ab Ecclefia ap- Fatebantur interea defenfores V probationis calculum 'tulit , «coincidat. yi Y «capitilorum , ipfa capitula proutjacent, palam impia effe, atque Nefto- xiana ; fed fimul pertendébant , illa non fuiffe in fentu Neftoriano à Theo- ]he* iW n «doro:conícripta. idem janfeniftee.contendunt , dicunt ,quinque propo- fitiones, uti ab Ecclefia damnate funt ,:effe erroneas ; hareticas , teme- Y yipus varias; feünegant illas in eo fenfu , quo ab Ecclefia profcripte funt ,fuif- N a fe À Janfenio intelle£tas. "l'andem.,ut alia plurima brevitatis causá in- terniittam, prekenüebant defenfores ccapitulorum , in caufa Theodori fe- o «quenda effe verba quz Joann. Antioch. ícripfitad Theodofium Auguftum: n 1i quis, djebat, obícurum aliquid inveniri dicat in Theodori ,'vel aliorum yorut i« libris , retractari neceffarium non eft, fed Theodoro in Ecclefix pace de- fun&o impendi debet illud .charitatis officium , quod /Grego rio Thau- Qtet maturgo . Bafilius ,& 'Dionyfio Alexasdrino impendit S. At fius , i ejus dicta duriora ad fenfüm orthodoxum reducens : fimilia practicant * -T Tanfeniani , excufant:eum ib :omni erroris labe , & omni errandi animo ob infignes illius virtutes , pra'fertim eximium amorem pacis, quom mo- fi ( riendo preclaro illo facinore manifeftavit, dum fua fcripta Romahx Ec- (l il jf cléfiz cenfüris in ailtimse voluntatis fuz tabulis religiosé fübjecit, & qi hinc, ajunt ejus fe&atores , fcripta hujus adeo Eximii Przfulis non cen. f (füranda , fed explicanda , non condemnanda , fed excufànda effe, En! khgg[ïb benevole Lector hzc erant przeclàra illa motiva, effugia , & diverticula, us quibus tria capitula voluére ejusdem defenfores ab omni fulmine Ec- f clefiz prafervare immunia, an igitur ita à Summo Eccle(ie Jüdice deter- "d minatum exiftimabis? minime , fed Summus Pontifex Gregorius Magnus j j non modó pronuntiavit fuo ultimo judicio decretorio,, condemnationem Quf iftorum articulorum Concilio Chalcedonenfinonfolüm non contradicere, fed &- defenfores trium apitulorum Synodum Chalcedonenfem non dili- j d i J fi& odio habere ; fi nunc; ut relata in- ff gerc,confquentcr finum Matris Eccle Z2 f ( : finuant, ^ 1806 D weflto V. De infallibilitate Summi Pontifiis. finuant, parem conditionem fübit cau(à Janfeniana cum hac, quam ege- runt trium capitulorum defénfores, imparem fententiamà Sede Petri vix excipient. $3. Probatur 3. ad hominem., Summus Pontifex non poteft errare in iis, quz Juris divini funt , ut fapra per Jongum & latum probatumelt: fed determinare , quis fit fenfus libri.ab Authore intentus , Juris divini eft: ergo in hoc errare non poteft. Min, prob. determinare quis fit fen- fus alicujus libri ab ipfo &uthore intentus, num ille hzreticus , vel Ca- tholicus fit, nihil aliud eft, quàm inquirere, num fenfüs ille, quem ver-- ba communi lege conficiunt, (it conformis, vel difformis eloquio divino fcripto , vel tradito: atqui hoc eft meriffimi Juris divini : ergo determi- nare , cenfürare , condemnare fenfum alicujus libri,ab ejusdem Authore - etiam intentum , non eft fa&ti, fed [uris divini. Confirmatur r, Summi Pontifices doctrinam S. P. Auguftini de gra- . tia declarárunt ut dogma fidei in iis, quz erant contra Pelagianos, & Se- mipelagianos : Sed quomodoó id fieri potuit,fi non potuerunt judicare de fenfü ab Auguftino intento? Dzces forté , hoc ipfo , quód illius aflerta tranfiérint ad lineam fidei,, non efle queftionem ampliüs fa&i , fed Juris- [ infallibilis : idem & nos dicimus , nulla enim eft quoad infallibilitatem: l difparitas , an Pontifex unam propofitionem Ecclefie proponat ut cre- dendam Catholicam , vel aliam proponat credendam hzreticam. — Ae- gerís autem , quód in do&trina Auguftiniana de gratia per f& efficaci pro À dogmate fidei fufpicienda totius Ecclefiz confenfüs acceflerit ; NNegabuntid fjj impri omnes DD. Societatis , quicontrarium ex Auguftino defendunt, b 2dé. Et 5 iam in condemnationem Janfenianz harefis tota Ecclefia confen- fl fits pauculi forté in Ecclefia funt, qui Janfenianam factionem , plusquàm: Qs par eft , fovent , eíque per. diffenfum favent , fed parum hic reputatur 5Bdl ro nihilo, Tandem , juxta ipfos adveríarios non folüm Summus. Pon- ]u tifex , fed etiam tota Ecclefia poteít efle errori obnoxia in queltionibus li 0( faGi: fi igitur determinatio, aut definitio fensüs quis fit, fpectat ad que- n ftionem facti ; uti contendunt Janfenifte , nihil prodeft canonizationi Umc Auguftinianz doctring de gratia per f& efficaci fecundüm fenfum ab eo- ln dem intentum, etíi confenfus totius Ecclefiz accefferit. f Confirm. 2. Do&rinam Janfenianam ideo percupiunt, & omnico- menn natu pratendunt Janfeniftz haberi ab omni errore alienam , quia dicunt ^ Qüim do&rinam, à Janfenio doctam, effe ex affe Auguftinianam , & illam qui- x naïuta dem , qux à multis Romanis Pontificibus prerogativá infallibilitatis eft u adornata ; ergo Janfenifte judicant fenfuüm ab. Auguftino in do&ione Ummu, fuarum fententiarum intentum coincidere cum fenfu , quem in (üis fen- (atuln tentiis Ht F. Utrum femmo Pmtzf:ä' eompetat poreff asjudisiaria efe. Y8Y w tentiis intendit Janfenius , fi judicant de quidditate fensüs , ergo fciunt W hunc & non alium füifle ab authore intentum, — Jam fic: Indifputabiliter verum eít, in Vicario Chrifti füpremo vifibilis Ecclefie Gubernatore f penitiorem cognitionem, infallibihorem determinationem fuüfpiciendam ! Wa e(íe quoad ea, qux do&rinalia totius Ecclefiz concernunt, quàm in u ejusmodi difcolis, tetius Eeclefie pacis turbatoribus, cum ille ad id ftl muneris ex officio fui Principatüs Ecclefiaftici fit conftitutus : fi ergo hi d s pro determinatione fensüs ab authore przconcepti fe füfficientes jacti- ny&t- tant, cur in hoc deficiet ille, quem fpecialis Spiritüs Divini infallibili- d'win; tas comitatur? Velíi doctrina Áuguítiniana de gratia tante infallibili. Y tatis dote cft à Summis Pontificibus qualificata, ergo ícivére fenfüm *I" Auguítino familiarem , vel (i hunc ignoraverunt, fruflra & immeritó dicitur Auguftiniana: quid ad hxc Adveríarii? Hercle!(i do&rinz fuae Mil Ü contradictiones impartiali intelfe&tu perciperent, abs dubio obedientiz Ecclefix fe debité fubmitterent , füzdue. caufie palinodiam canerent, 15 ( Ü $4. Prob.4. ab inconvenientibus: Si fententi a Janfeniana effet ve- ra, fequeretur przmó , quód nullus fidelium poffit obligari ad cre- i ferti ] u dendum interné fenfum alicujus loci antea controver(i in facra Scriptu- r4 3b Ecclefia determinatum , & , ut itacredatur , fidelibus N propofitum 5 ww fi enim hzc determinatio eff puri facti, quod nunquam certitudinem in- fallibilem obtinet , quis fidelium ex con j ^ fcientia obligatum f& agnofcet, ad credulitatis a&um internum illi exhi bendum ? füfficiet hic obedien- p tiam przftare Ecclefiz per obfe l tl quiofum (ilentium ; füpponamus enim, quód Epifcopus quidam de crimine enormi a ccufetur apud. füupremum Hierar- gt n p cham Ecclefiz, innocens autem eft , & innoxius , probatur tamen fa- &um per teftes ad id requifitos , exa uthoratur, . deponitur , atque € fua ;lusqu*" Sede exturbatur, tenetur hic fine dubio parer e fententim Ecclefiafticà epumï Judicis , (i.ei nullum remedium probationis in contrarium ys * füperfit , ne« » mo tamen hominum, immó nec DEUS eum obl igare poterit ; quod in- ii terné credat hic Epifcopus, fe ver& reum effe, Secttzdàó, Eccle(ia nul-- Ts lum obligare poffet ad abjur ationem hzrefum fecundüm fenfum , quem xj illarum authores intenderun p2 t ; hoc quidem concedunt Jaufeniftz ;; dum recufànt obedientiam jurand i formularis Alexandri VII.ad mentem Cle- mentis XI. circa internam d amnationem íeén süs. Janfehiani ; hoc autem n quàm bene , ipfi viderint: recolligant antiquor um Summorum Pontificunz n (cutt - flatuta, Concilioru:e decrct a, magnum falfitatis fuz o inionis invenient J argumentum: fic Innocenti us, i magno Auguftino j des, non. folüm jl jj omnium Epifcoporum orien talium , & occidentalium ( enfum circa pec- dOL (Ud catum originale, confecutu s ] j s eft, fed etiam illum, qui it, determina- D - "NÓ [t 182 JQuefHo F. .De infallibilitate Summi Pontificts. vit, & Ecclefie univerfie ita.credendum propofuit. San&to Leoni non . fufficiebat ad ejurandam here(in Pelagianam, ut.error damnaretur, fed pretendébat «etiam damnationem authorum »legefis ejus epift.85. & g6. & de veritate;hac ;convincens inveriies teftimonium. Goncilii INiceni Patres ad candorem profeffionis fidei non folüm fübfcriptionem formu- le fidei Nicene depofcébant, fed etiam damnationem Arii, qui dam- nabilem de Filio;DEI errorem.docuerat, pretendebant, "Theodoretus coràm Patribus, «qui Neftorio, .& füis anathema dixerant, cordaté fa. tebatur, fe omnem errorem averfíati , ejurare, & .damnare, :putas hoc fuüffeciffe Patribus.ad Catholicismum Theedoreti ? nequaquam, hzreti- cum illum pleno & unanimi .ore proclamabant, ufque dum aperté di- ceret anathema Neftorio. Hxcomrnia exempla fünt «iva caufie Janfc- nianz exemplaria, qua fi imitarentur , animum hareticis laqueis facilé &xuerent, $3. Objic. 1. Tn iis nequit 'Summus Pontifex judicium infallibile habere, qus principiis puré fallibilibus :fübsixa fünt; fed fenfus alicu- juslibs ab authore intentus nititur principiis pure fallibilibus , & incer- [ tis::ergo &c. Major conflat in judicio puri fa&ti, quà talis. :Min, prob. q Senfus. alicujus libri fumitur ex intentione fcribentis ,-quem voluerit in- [ digitare: fed intentio ifthec pure fallibilis , incerta ,.& :dubia eft : ergo. ) Mzaj. eft certa; quis enim propofitionem ,plurium fignificationum , & fen- füum capacem determinabit potiüs ad hoc, quàm aliud fignificandum, L nunquid intentio fcribentis , «& proferentis? hinc Diale&tica fanior do- ql (j cet, fignum, ex fua natura indifferens, per determinationem fupponen- if tis fortiri certitudinem füi fignificati. "Min. exfe liquet , quia intentio [ hocipfo, quód refpiciat multitudinem fenfaum in fignificatione-propo- h i fitionis implicitorum indifferens eft, & non magis adunum, quàm alium t [ determinata, quód ergo hunc prz alio refpiciat, in ibera determina- "i tione intendentis eft, poteft autem hac effe quidquam incertius ? ('-lm ( Relp. 1720. Quód hac obje&io confundat fenfum propofitionis cum ejusdem füppofitione, quz tamen inter fe diftin&iffima fünt; fpectat, ut 1 AT fatear , intentio proponentis ad fuppofitionem verborum, qu2e propofi- ü i ä tioni fübftant , non tamen illorum fenfüs. 245. Licet propofítio fit ca- pax plurium fignificationum , adeóque illa indiffer entiam cum qualibet D involvat, exin tamen judicium Ecclefiz nullo £allibili principio innititur, aliàs tota noftrz reli u gionis certitudo effet in dubio collocata; Ecclefia At enim non judicat de quolibet fenfü ex propofitione uavis eruibili, fed s tf deeo folüm, q 4 (s ui przdominans eft, vel quem figni catio genuina, & NU naturalis verbor d inde um infinuat, 3//0, Detur adver(ariis totum, qui N Ícque- Ar::r V. Utrum Supmo Pontifici competnt pote[F a judiciaria ebc- 183 f féqueretur, nifi, quod: fenfus: propofitionis non: poffit habere certunr Ij Ug judicium in-Ecclefias Summo judice , fi folitarié fecundüm (e, &. abfolu- N té fpe&etur, non tamem ut ille defle&tit;. vel devergit in' peffimam Ec- N clefix notam , fi aliter, ac fas eft; ,. determinetur.. hl $6« Objic. z; Si determinatio Pontificia circa fenfüm libri ab au- ; W thore intentum effet infallibilis, poffet fidelis obligari ad juramentum fu- dort per eo' fenfir exhibendum: fed'boc falfunr eft,. quis eninr adeo delira- dnrgþ biz, ut hunc effe, vel fuifle fenfüm loqueritis vel' fignificantis, & nom d alium, juraret 2 quis movit fenfünr illius:, nifi qui imipfo eft? hzc cer- hat i té fübterfugiunt omnem prudentem' anhutum: hinc re&té S. P. Augu- » ld är ftinus lib: de utilit. cred. C. f»ait: Etiamft ( aliquis vefens interroga- ff Felur,nulta [4 s d £, nt,que ff malus nou effer , officio, /f dffegmé; ab[conderet ,. sllud tamen z. / 5 / sg L d 4 ad rem cogimofcendam: valere arbitror, qualis ile fue- vit, qui fcripftt g boneffiffimé tamem bouus: creditur , cujus litteris gene- l fal vj bumanuo , po[fleriratique com[ultum eff. . $ ah& Refp. Hanc objectionem eod em. vitio laborare, 'ac priorem, 'cor- ^fnctd fequenter eadem folutione difflari poteft: prior' enim intentionem lo- g.wxf queutis vel proponentis confündit cums fenfi: propotitionis: didtz,. aut ? ; fcriptw;, liwc eadenr cumi rmufez repetit. JAd S t - * o F. &uguftinunr dico ,. d illum loqui de voluntate fcriptoris: , qux & fenfü germano, & obvio pro- pofitionis: ita feparabil Is eft, ficuti valor arbitrarius monetz ab eo, qui ,J :MIJUmI authoritate publicá conftituitur; ron veró illi fermo eft de fenfü naturali, quem verbz vi fuz inftitutionis,& primariz intentionis fignificant, hunc e- r nim effe capacem juramenti probant Pontificum Summorum juffa, quibus: juramentum circa formulare quinque propofiriorrum Janfenit fecundünr t fenfum ab eodem intentum fi u p b intentatione cenfürze Apoftolicz urgen- tifimé exigunt. Et fi hunc cafum partialem cavilles, nunquid: Juratus: unl Notarius poteff jurare de íén(ü äc[gy?.'.i?:!' germano fenstis cujusdam: contradtüs €uri copia authentica ? " $7- Objic. d ^ tifex poffit infal 7. Nihil habemus revelatum de hoc, quód Summus Pon- Qu PA libiliter judicare de fenfi: libri, quis fitz ergo nullus fi- deliunr poteff o bligari ad fioc credendum &de Divin&.. "TUM Yit) It Refp. 1z20. retorq. argum : . im ipfos Adverfarios, qui dicunt Augu- ( Ítinianamr doctrinanr de grati 2 DEI effe dogma fidei, & ita infallibiliter j hoc credunt, ut fi Summus ]nnmw Pontifex contrarium definiret, illius obe- g dientiam penitus & & excuterent, hinc ortum habuit illud paradoxum. 5 Janfenianorum,, quo' authoritatem: Pon l-mb]hl tificiam multis gradibus inferio- rem authoritate Auguftiniant fcholis intruferunt; . 220: Summi Pontifices cnulnïs judicant infallibiliter de verit. at j € fensüs Scriptorum Catholicorum, quod qü -T grobant íp 3184 Ouaf[Ho V. De infallibilitate Summi Pontificis, robant Traditiones , immó demonftrat facer Codex, cur non poterit iudicare de fenfü maligno , perverfo, malefano , & hxretico, nunquid utrumque fpe&at ad zdificationem Corporis Chrifti? — 37/0, Licet re- velatum non fit explicité, & formaliter , quód Summus Pontifex debeat, & poffit infallibiliter judicare de fen(ü libri, quis fit: habemus tamen id revelatum implicité , & virtualiter; nam hoc ipfo, quód Summo Pon- tifici, ea fit demandata provincia, ut unitatem , puritatem, veritatem, & fanCtitatem Ecclefiz fervet indemnem , eo ipío etiam in commitlis ha- bet, ut infallibiliter fciat diftinguere inter bonum & malum, verum & falfum, proficuum & nocivum ín iis przcipué, qua ad confervationem totius Chriftianz religionis fpeCtant, aliàs certé nulla ampliàs fubfifte- rét firmitas infallibilis in fide à Chrifto Domino plantata, pretiofiffimo fuo fanguine rigata, & per Sanctos Apoftolos in univerfum orbem pro- agata. Quod ut abfürdiffimum primá fronte ab ompibus Sandis Pa- tribus rejicitur, & exprobratur. Ex his ;58. Colliges. Quod propo fitio illa Theologorum ;fïve., ut alii fcri- bunt, Epifcoporum Gallorum, quà afferuerunt, Summum Pontificem ini nterpretandis librorum textibus non effe infallibilem , immó contra- rium effe Dogma zovtm , inauditum , condemmatum per Theologos an- ieuos (f movos, dotirinam veró errori. tam manife[lo oppo[fitam effe communiffimam , & receptiffmam , 6t temeraria, erronea, & hareti- Necobfítat ejusdem affer- ca Ratio conítat ex notione terminorum. tores fuiffe Prxlatos Ecclefie, quia-& hos multis erroribus obnoxios Ql ( varia trita exempla probant, & hoc in prefenti precipué tenet, ubi certum eít, quod eo tempore , ubi illud affertum adeo temerarié pro- 1it nuntiatum eít, partium Janfeniarum ftudío Epifcopi Gallicapi citra re- &am rationem & fanum judicium nimilim praoccupati fucrint. Ti l 9. Dices. Hiftorie Ecclefiaftice docent , quód tam Theodorus L Mop(tveftienfis , quàm I6as trium capitulorum concinnatores à Vi- Tis, & Concilio Chalcedonenü fuerint ab omni errore habiti glho Papa, üb immunes, & tamen in V. Synodo uterque juíto judicio damnatu s eft erroris Neftoriani in .fide: ergo nec Papa Vigilius , -nec Concilium: apï Chalcedonenfe infallibile potuerunt babere judicium de fenfu propofi- tionum Theodori, aut Ibzx quis fit, erroneum proinde non eft, nec Jlgl hxreticum, aut temerarium dicere, quód Summus Pontifex , aut Con- di cilium non habeat infallibilitatem in determinando íenfum propofitio- P nis quis fit. ldv " KRe fp. 1279. Quód Concilium Chalcedonen(e non füerit approbatum li à Leone quoad omnes a&iones, fed tantüm quóad fex, potuit erto errgrc - hvt V. Utrum Summo Pontifici competat poteft as judiciaria e. 18$ &rtare in caufa "Theodori , quia infallibilitas nullibi reperitur promiffa "tl u Concilio acephalo. 245. Leo per Concilium Chalcedonenfe folüm exi- m anathema dicere:ur Neltorio , & Euticheti, reliqua, "u gébat,ut apertu lr AMM quz ab aliis fuera nt minüs re&té ad regulam fidei afferta , noluit, pro pa- ce Ecclefize confervandà, tunc accuratiis difcuti , & Apoftolicà voce de- ! PG cidi, fed pro aliis fubfecuturis occafionibus difcutienda , & definienda refervari voluit, £, Vigilio non erant libri Theodori primitus delati, PA fed tantüm quedam capitula ex iisdem extra&a , quze quantumvis po- Mz xuerint ingerere fufpicionem hzrefeos , non tamen fufficiebant ad dicen- ji n dam in illa (ententiam damnatoriam, NecIbas fuit in fuis affertis à Conci- I;xo lio Chalcedonenfi aut Vigiliodeclaratus orthodoxus, nifi in quantum pa- jl li J N f lino d » liam cecinit, & ea religiose retga&ando emendavit , quz ante er- toneé pronuntiando afleruic. np i - 60. Quares 1. An Summus Pontifex fit infallibilis in legibus pro N univerfali Ecclefia condendis? ». affirmativé, Quia leges univerfali Ec- clefi» propolitz funt didamina , quorum fequela eft medium ad falutem ji i fidelium fimpliciter , & abfoluté neceffarium : fed in his errare abfoluté tf NU non poteft, aliàs non eflet pa&or ovium concreditarum , fed potiüs la- tro, cum eas non cuftodiret, & ab interitu indemnes redderet , fed po- ,ogoi W tiüs jn interitum przecipites daret : ergo &c. L &1. Dices. legum obfervantia eft quandoque ob circumftantiam lo- t ci, perfong , & temporis abfoluté impoffibilis ; ergo implicat illarum fe- n Mäï' uelam effe medium ad falutem fidelium fimpliciter neceffarium 5 aliàs hnmfæ con(ecutio Patriz füperng redderetur fidelibus i mpo(lïbi.lis » quod dam- g v natum habemus in janfenio.; u m Refp. The(in przfentem loqui de lege Formälït*er fümpta; quz aliud aui nihil importat, aut explicat, quàm honeítatem moralem:; non veró ma- P terialiter fpe&tata , quz dependet à circum(tantiis perfong,loci, tempo- 9 ris, a&tionis &c. hoc fi libraveris fano judicio , decifio noftra utique in- sl 4 dubia tibi erit. gt . Quares 2. An Summo Pontifici eadem infallibilitas conveniat qubad Wr*!ï j approbationem Ordinum Religioforum ? Re fp. affirmativé. Ratio eft: Jgnkl Quia hoc ipfo, quód Summus Pontifex approbat aliquem Ordinem Re. s Ti ligiofum, eum proponit velut femitam, viam , & regulam vitz perfe- I3 &iffimz ad vivam imitationem JESU CHRISTI Salvatoris noftri in- AU[L' Jl ftitute , qu& uti in cogitando ardua, ita in feCtando facilis , delectabilis 1 v fuaviffima & (anGiffima eft: atqui in hac approbanda poffe errare Vica- il rium Chrifti procul eft ab infallibilitate Romanz Ecclefiz , qus non re- )pmbï[ As trahit, il )tul[ d ( 186 | ,tämjïü V. De ipfAllibilitate Summi Pontificis.. trahit, fed potiüs prop ellit fideles ad hanc viam p—erfeäfci'ohïs fub cdhiïfiæ propofitam fe&tandam : ergo &c. j Confirmatur. Finis Ordinis Religi ) ofi appmbandf eft ipfa puta , & pura fan&itas vitx , atque immaculata converfatio fe&anda : fed in hac Summus Pontifex abfoluté errare non poteft, ut notio terminorum pro- bat: ergo &c. 65. Necobftat, quód multi hic objiciunt , ordinem Fraticellorum anteaà Cacleftino V. approbatum fuiffe à Joanne XXII. tanquam erro- neum & impium improbatum , & reje&um. Nam prirm , ordo. Frati- cellorum nunquam fuit approbatus à Coeleftino , vel alio Summo Ponti- fice, uti agnovit ipfe Joann. in ex£rav. uz. de relig. dom, Secuzdà conce- datur reprobatus , id ex ju(ta caufà fa&tum cenfebitur , vel quia ejus A- lumni inftituti füi primzvam ob(ervantiam adulteraverunt , vel quia ob fcandala, irreligiofam converfationem , & alias indecentias Ecelefiz inuti- les extiterunt: & fic erravit Summus Pontifex in approbatione religionis quoad materiale , non autem f()rmaïe , quod ultró concedimus, j ARTICULUS SrExTUS. n Summus Pontifex poffit pertinaciter in fide errare u£ Doifor Privatus? €4.y Nfudavimus bucusque pro viribus infallibilitati Summi Ecclefiz An- l tiltitis ad oculum , eorum etiam , qui in veritate fidei aliquantis- per excutiunt , demonftrandze ; Verüm dum bane certam , & ota- fi culis (üperni luminis fidei probatam , fatísque ad captum propofitam füpe ponimus, hac viáà quidam pfeudo- critici noftram veritatem impugnatum eunt; dicunt , eum aliquid hereticum definire poffe ex cathedra , qui ab- li D foluté bzreticus effe poteft, fed Summus Pontifex faltem ut Doctor pri- vatus poteft effe hereticus, nihil er £0 prohibet, quó minüs aliquid he- reticum ex Cathedra dicere, & de &nire poffit. Minor füpponitur ex ju- re Canonico, ubi ftatuitur, Summum Pontificem in cafü hzrefis poffe judicari ab Ecclefia , atque um. adeo füpponit illum , ut Do&orem faltem pri- l vatum, poffe effe hzretic Egregia fané Adverfariorum dica, qu€ dum plus habet dicacitatis, quàm veritatis, hoc ipío multis cachinnis lj explodenda. Pfeudo- Pr ophetam Balaam fcimus claruiffe lumine Pro - phetico, ejus afinam om nis forme, & figure humanx expertem novi- ff mpus humanam edidiffe vocem lp[e €ür item poffibile non creda ; cujusadminiculo? direétionis ütïquedïvin'æs mus , immó certó fuüpponamus, hereticum Tioi Pontificem in privato, oce- vera dogmata ex Cathedra, & in publico d i ) xes Art. VL n Suvumus Poutifex pojffet errare us Dotfor próvatus? 184 Xe, & proponere poffe Ecclefiz fibi concredite , prefertim, cum in hoc , & non in illo Do&oratüs officio infallibilem Spiritüs Sancti affiítentiam habeat comitem. Sedagedum concedamus ultró majoris fequelam,dicamus A hzreticam definitionem originem trahere poffe ex mente privatim hiere- l tica, infallibilitas Summi Pontificis non erit propterea defperata, cum sminor argutiz, fupra ab adverfariis infinuat , non plenam ab omnibus n Do&oribus Scholaíticis veritatis notam , & prwrogativam mereatur, ii quibus eó liberius & libentiüs accedo , quód illorum fententia ad dig- a&ï: nitatem Romanz Sedis magis illuftrandam maximé deferviat, Proinde J 65. Dico. Su»ezss Pontifex eeguit pertinaciter n fide ervare ut N Dotfor privatus. Probatur 1. ex S. Cypriano epitt, 55. ad Cornelium T Papam ita fcribente: P2/? z/fla adhut amdenut mavigare , e& ad PetriCa- 10 thedram , atque ad Ecclefam priucipalem , unde unitas Sacerdotalis ex-- T erta efl , à fchifmaticis, & profanis ltteras fevre , mec cogitare eos Re- ;mïs manos e[fe , ad ques perfidia uom po[Fit babere acceffum: atqui (í Roma- nus Pontifex etiam ut DoGor privatus pertinaciter in fide erráffet, aut errare poffet , à perfidia immunis non effet: ergo &c. €66. Prob.2. ratione, quà utitur in przfenti Bellarminus : Licetnom repugaet, DEUMM facere afinos logui, maximos peccatores, immóà & " hzreticos, aut etiam infideles futura przdicere, miracula patrare, Sum- mum Pontificem hzreticum ita femper dirigere , ut infallibiliter verum j At definiat, & contra propriam opinionem doceat, (icuti & ex Japidibus Yi u sls fufcitare filios ZAbrabam; hoc tamen non videtur confonum Divi- o ng providentiz , 24« l/cet attingat omnia de fine án fipem fortiter , va- T üm' men di/pomit ommuia fumviter, & juxta connaturaliorem modum ope- a randi caufarum creatarum ; connaturale autein, & fuave non foret, fi q' aliquis Pontifex, in fe hzreticus, contra propriam opinionem femper p r doceat alios , & res fidei definiat; immó hoc plané violentum videtur ; J connaturale enim eft, ut juxta abundantiam cordis os loquatur: ergo (l & ]U fuavitati, & communi modo procedendi providentie Diving meliüs quadrat, ut Romano Pontifici , quem conítituit ad Ecclefiam füam in fs 9 n fana fide confervandam , ac erudiendam , ita. affiftat, ipsümque dirigat , . ut nunquam permittat , eum pertinaciter in fide errare, ji, d a j Confirmatur, Non eft verifimile, quódille, pro cujus conftantia in fide Dominus rogavit, & cui juffit, ut faos fratres in fide confirmet , fid l j ipfe primus in fide deficiat, atque errori pertinaciter adhxreat; velquo- vmæ modoó Pontifex in fide infirmus, alios in fide confirmare valebit, con- J jj tra propriam animi fententiam , nifi valde violenter? ut ergo hanc duri- " ( (' a2 » tiem, TL ^ y X Y 188 ueflio V. De infallibilitate [emmi Pontificis. tiem, divinz providentie adeo abfonamr, evitemus, dicendum eft , Ka- manum Pontificem ita à dia providentia infallibiliter dirigendum , ut nec in propria períona à fide deficere valeat. Immó. hoc apertiffime convincit continua hucusque ob(ervata experientia., quà fcimus , nullum Pontificem hactenus herefis. manifeftz fuiffe convictum , ut fufiüs fe- quemif ar ticulo videbimus. 67'.* Objic. 1. Ad füavem difpofitionem univer(i fpe&at : quód aqua afcendat furfum ad impediendum vacuum: ergo etiam ad.füavitatem di- vinz providentiz fpedabit ,ut Papa hzreticus quà talis ,alios indefedti- biliter veritatem doceat.. Refp. Quamvis afcenfüm aquz in tali cafü: expofcat difpofitio-uni- verfi, &.inclinatio univerfalis ipfius. aqu , quia tamen: eft contra illius inclinationem. particulazem , quodammodoó. illi violentus eft ; Pontifex autem cum nec inclinationem. univerfalem., nec pasticularem babeat ad! erudiendum alios , contra propriam fuam. fententiam , cui pertinaciter adhzret, eidem hoc (impliciter violentum. eft. i 68. Objic. z. Non obftat fuavitati divinz providentiz , quód Sum- mus Pontifex fit muktis vitiis. obnoxius., nihilominüs. fideles doceat, vit- [ li cutes effe amplectendas , & vitia vitanda :. ergo. fimiliter non: e(t contra ejus fuavitatem , Pontificem.in (& effe hereticum: , alios tamen in recta M fide confirmare. fnus Pontifex in. fe multis, & enormibus: [ Refp.. 1272; Quando Sum [ peccatis infe&tus- , virtutes. ample&tendas docet, non agit contra pro- quia veré judicat,fic fieri debere,, licet is ob [// priam animi. fententianr, !t fragilitatem humanam co ntrarium. faciat,. aliàs effet hxreticuss acpro- inde docere. contra proprium.fa&um. Pontifici non: eft. violentum , be- Dd p am féntentiam. in rebus fidei, 245.. ne autem. erudire alios. contra. propri alter Chriftus. non rogavit pro perfeverantia Pontificis in: virtutibus , fedtan- lt tüm.in fide , hinc Chriitus.jubebat facienda effe, qux Scribz, & Phari- & W fici; dicebant, fecüs quo fatitabant, quia aliquando &ewee, ef mon fa- y eiunt; Matth, 23. Ideo: nec contra providentiam Divinam;. nec contra: miffionem.Chrifti eft,. ut. Pontifex peccator virtutes doceat.. JIM pro 69, INec fundamentum n; 64. relatum,. cui adverfarii: potiffimünv Àij nituntur , quidquam. roboris liabet aut firmamenti : dum enim Jus ca- ij nonicum ftatuit Summum: Pontificem. in: cafu: manifeftze hxerefeos. pofíe: I iudicari ab Ecclefia,, füpponit probabilitatem fententiz contrarix, qud li M argumenta noftra: féntentie nec enervat, nec improbabilia reddit, ut cuilibet. rem- ad: trutinam. Theologieam: exactiüs: revocanti ad oculum: ET À eonítat.. At ARTL At VL fummorum anfijäw Immunitas ab :rroriäæ us igy AgriICULUS S$EPTIMUSs. Y 1j Summortm . Pontificum iimenimitas ab erroribus. falsó It imputatir probatur, d viudisatur. (a o Qu 10 4 AMonothelismi. infimulandus Honorius Papa? 2&( Onorium Pontificem jure primo locc vindicandum ab impofito 7QH errore Mornoethelitarum aggredimur , nar Janfeniftatum fa&tio u N iy - potifimüm: ex lap(u hujus Pontificis, uti ipfi peffimó fuppo- Y "munt, im Barefin, (üs caufe victoriam canunt: Síenim, arguunt ifti, Summus Pontifex femel erravit i fide a&u, quóad cam precipué ma- )a[ X d teriam , quz ad fübftantianr noftrz religionis pertinet, quemlibet poffe errare, eriam dum loquitur. ex Cathedra , indubitata eft confecutio ; ab $um a&b enim, ut docent Philofophi, ad potentiam indifputabilis. eft cori- fequentía: certumy janv eff tam:. ab. authoritate Coriciliorun;, Summo- W t rum Pontificum , quàti nominatiffimorunr Scriptorunr, Honorium er- rà(fe docendo,, & approbardo Monorthelismum ; nam.in füa epiftola ad: a Sergium , poftquàm eeiffec deunione hypoftatica, & ejus virtute factam jl (ui communicatiorem: idíomstum docuiffet, mox fubjungit: UIzde e& usanz voluntatem fatemur Domini mofrri f ESU Chriffi; quia profeéià à Di- u L0 vinitare af|umpta eff moffri matura' uonm culpas illa profedlo , qua ante peccata: creata eff , nom qua po[f. prevaricationem vitiata. Minc inSy- 4 t m:b nodo VI. in qua epiftolxe Honorii referuntur, una quidem A& rz. & altera AG r3. Honorius ranquany hixreticus damnatur, & dictw" epi- 1 p ftole comburuntur. Similiter in Synodo generali VIL.. fub Con(tantino u il lr & lrene habita; [tem in Concilio generali VIII. füb. Adriano: celebra- to in: conclüfione' ejusdem z Tandein iv Concilio: Romano füb: Eadria- " no lL.contra Honorium conclàmatur , eíque anathema dicitur; Jz4s- g ditum batfenus e[f, ajebat Hadriadus II Concilii Komant Preefidens', Romanum Pontifiem À ceteris Fecleffis effe judicatumy fed. alioy omnes jf Ab il judicari [cimus. — . NAm quamr'vis. Honor ius poft mortem. ab Orzen- i ? gis: Epifc 0, p anatbemate fir. alfeitus, manifeflum tamen eff, iflum de i hereft fuiffe accu[atum, quá Jolá im cnusd licet zuferioribus ip [uperio- fl qU xem iu[urzere. Viwc fententia Hadriani fuit.pofiea: in.Con cilio. Con- jlit , ftantinopolitano IV. recitatz, & à Patribus ejusdem approbata, His aocedit Leo Papa IL. qui fuis ad Conftantinum litteris Honorium ana* themas Aa 3, u $90 uallio , De infh?!iäi?imte Jummi Pontificis thematizavit his verbis: "artbemptizamus W0Ul erroris imventores , Theodorum Pbharanitarum Ep Lfcopum , Sergium , Pyrrbum , Petrum , Pan- dum Eccleffe Con]f antinopolit. ana infidiatares , mapis qudg Prafules , nec son e Homorium , qui ban c Apollolicam Eccleftam n "Apo[Lolica tra ditionis dotfrind iluftravit » d profaná tradttione Sumaculatam ma- eulari permittit. * Eundem anathematismum repetit idem S, Leo tam in epift. $. ad Herv igium Regem Hifpaniarum, quàm in €n. 3 ad Epifco- pos Hifpaniz, Ex his inferunt defperati janfenifte, fi Honorius potuit errare in definiendo aliquid verum, quod in fe falfam eít, immó hz- reticum , cur moderni Pontifices no n peterunt errare damnando quin- que famofas propofitiones Janfenii ta; nquam falfas, temerarias , errone- as, & hereticas , cum tamen reapíe veriffimze, & in fenlü Janíenii in- nocentiffimz, atque ab omni error e remoriffimz fint, - 71, Sed ficuti Janfenifiz deplo ratam fuam caufam hucufque femper tutati füunt per meras tergiveríatío nes , iniqua effagia, & alia aftutiffima diverticula fine omni fubfidio genc 1 inz veritatis, ita herefin Monotheli- tarum innocenti Honorio im pingunt nullis fanis rationum fundamentis, aut authenticis Hitoriograp horum Catholicorum r 1 elationibus, velap- probatis Conciliorum teftimoniis nixi, Hoc ut pat entius fiat , praftabic modos vindicandi Honorium , eümque ab hac abfurdiffima hzrefis nota liberandi ex variis probatis author ibus referre , qui licet varii (int , nul- làs tamen adeo à vero aberrat, u 3 t noftrum preíens intentum non con- vincentiffimé probet, atque dem onftret. Primus igitur modus eft $. Maximi Martyris, qui eo tempore, quo hz c quzflio agitata fuit , flo- ruit. Hic pientiffimus Scriptor in quadam epiftola Pyrrho Monotheli- [ t* pro fe ftare Honorium pretendenti, refpondet: quod quidem Ho- ht norius in Chrifto duas vo luntates negaverit, non tamen abíoluté , & E li fimpliciter, fed cum addi tÓ , contrarias , unam carnis, aliam fpiritüs , Nm ficut nos habemus per peccatum : & hoc erui videtur ex ipfa Honorii fth epiftola, in qua poft alia dicit: L Unde & snam voluntatem in Chriffo l fatemur: quia profedfó à Divi witate alfumpta eff uoflri narura, non Y €HIpact«. Hac opinione, que ob fanctitatem, & eminentiffimam S. Maximi doCtrinam mer itó ab authoribus magni habetur, füppofità ut | verà omnes cavilli Janfeniani proftrati funt. T 72. Secundus modus, quo Honorius ab erróre immunis probatur, ! à Baronio eruditi Á one clariffimo refertur: docet híc Author, quód $ex- liny H ta Synodus, inq 1à primó contra Honorium lata eft fententia , fuerit cor- rupta; & ] Vl(l(lng & infertu oco Theodori expundi, & fraudulenter abrafi, fübftitutum, d m nomen Honorii. Huic qpinïoni aliqualiter accedit Bcllar- minusj Art. F2 1. Summorum Fontifzum . fmmnunitas ab erroribus e&e. 191 , fninus ; qui infüper addit, quódideo Synodus VIH.& VIII.Honorio anathe- M ma dixerint , quiz nitebantur actis VÍ. Synodidepravatis. Hócqueinfalli- / MA bilitatt Conciliorum minimé przjudicare ait , cum fuerit hzec quaítio fadti ; " circa quam: fallibilitatem: Conciliorum dari nullus diffiteri poteít. Sed.licet hzc fententiz magnam ex autloritate (ibr adícifcat pro»« Wl; babilitatem, eam tamen minüs verifimilem rejicit Joanues Cabaffutius in füa notitia Ecclefiaftica , im qua refert ex AGE. 18. Synodi,, quód ejus- dem fubferipta exempla defraitiouis reletf.e füevint: ditributa, & defi- | ponl;i n nata ad quatuor Ecclefias Patriarchales; fi itaque, ut prud"entiüïmä ar- guit citatus Autlior , fuiffent acta Synodi malitiosé depravata, & cor- D u rupta , in folis Con(tantinopolitanis, nou verà in aliis exemplaribus , ad exteras Ecclefias Patriarchales miflis, id contingere potuiffet, in iftis jail enim, prafertim Romanis, impoffibile erat dari obreptionem falfitatis. 3 Tertius modus infinuatur à P, Alexandro Natali ad Szeculum d2 VIL differt. z. Hic propofitione 5. excufat quidem Honorium ab harefi m exprefse affertà , ju(lé tamen eum damnatum dicit,, quia. infignis illius. nodt men[ïä bzrefis fauter ex hoc fuüit, quàd in epiftoIa ad Sergium data mhibuit , n€ impofterum ulla controver(íia de una , vel duabus operationibus mo- E xl Veatur, Caufa autem, cur hoc filentium impofüerit Honorius , erat; Wt pacem Ecclefiz tranquilliàs conférvaret: timebat enim, quód per af- rcüS V änf J nä: fértionem unius. voluntatis , una in Chrito natura afferatur cum Euti- €hete; vel fi dicantur im Chrifto dux voluntates, duz fimiliter perfonze n in eodenr concludantur cum Neftorio. N Ezc fententia defendit quidem optimé innocentiá Honorii, & infalfibi- j ; U : litatem Romanz Cathedre , cum hic error , juxta infinuatam opinionem, OU il non fuiffet harefis, fedtimoris, quem inSummo Pontifice locum habere dem? Princeps illorum demonftrat, dum ancille timore negavit füuum Divi- oïutä xiï num Prxceptorem . quia tamen exploratum eft, Honorium in fua epi- : fpir;.'ä; itola ad Sergium mentionem expreffam de una. voluntate in Chriíto 1 n (f Domino exiftente feciffe, hinc opinio ifthzc pro prafenti intento non videtur ad&quata. 3 P 74- Quartus modus pro vindicanda infallib ilitate Honorii in | cau- ] fj 1 fs Monothelitarum exponitur à quibusdam recentioribus DoGtoribus ppm 5 fub his formalibus: Dicunt, Honorium non fcripfiffe, aut refpondi(Ie J Sergio ut Supremum Eccle(i Jodicem, fed tantüm ut Doctorem priva- pï obaw tum , adeoque epiítolam illam: non fuiffe dogmaticam, fed folàm pro- o u vifionalem , quà eum erudiebat, quid cirea unitatem, vel pluralitatem i Vif ve-ïumamm« in Chrifto ad interim fentiendum effet, Ti Sed . u) 192 Quaflio V. De ivfallibilitate Summi Pontificis. Nam prím Sed hoc placitum à vero omnino alienum videtur. incredibile eft, quód Summus Pontifex per provifionalem epiftolam pof- fit fidelibus , quiin materia dubia fidei decifionem, & determinationem runt, erroneam fententiam tranfcribere. —Secuz4ó , quód Summus requi Ponti fex ut privatus Do&or refponderit Scrgio , hoc potiüs fupponitur, & non probatur, quid enim obítat eum ita Ícripfife at Summum Pon- tificem? an materiz, de qua agitabatur , controverfia? & hxc erat ma- ximi momenti , & inter quafliones dogmaticas vix non princeps, Án laris ? & hic maximé exprimit Authoritatem Pontifici- fors ftylus epifto am, cumin eo S ergium magnis encomiis exornet, eoquód in gravitli- H ma fidel controver fia, maximóve in rebus dogmaticis errandi periculo, voluerit recurrere ad Sedem Romanam pro veritate rei coníequenda. An forté defe&tus directionis ad univer(alem Ecclefiam.? & hanc non requiri , nullus erit, qui in dubium vocet , nam tritum eft apud Augu- ftolam Innocentii I, fuifle dogmaticam, & per eam h«refin ftinum , epi Pelagian am profcriptam , & tamen illa non fuerat primó diredta ad uni- D xveríalem Ecclefiam , fed rantüm ad Synodos Africanas , à quiþus fuerat confultus. f. uintus modus , quo authoritas Summi Pontificis indefedtibi- lis fervatur , exp lanatur à Turrecremata lib. 1. de Eccl. c. 95. Hic poft- :ä uàm afferuic, A&a utriusque Synodi non fuiffe corrupta , fed integra, docer, utriusque Concilii Patres ex mala informatione damnáfle Ho- | norium. utpote decepto s falfis rumoribus de illo fparfis, & mala in- L 1 fius , quod fpe&at ad quxitionem puri fadti, i telligentia epiftolarum ip in qua certum eft Concilium errare pofle. . tus corruit : cum Honorius in fuis epito- Verüm hoc affertum peni « lis duas naturas, & duas vo luntates operatrices claré afferat : placet ro majori claritate verba fecundz epiftoke hic fübnectere: — Ufrasque. lUx' naturas im uno Chriflo, unitate uaturali copulatas , cum Alterius com- [j municatione operantes , atque operatrices confiteri debemus j & Divinum operantem , & bumagam , qua caruis. funt , L M quidem, qua DEI [uut , lt exequentem , non divisé ( icilicet ex p arte períonz ) zeque cozfuse ( fci- [T) LU licet ex parte aaturarum ) az£ convertibiliter DEI maturam im hotut- [ I nem , 'vel bumanam in. DEUAM comver[as edoceiutes , fed naturarum dif- [ vrentias integras coufiteutes. . Quà confeffione ex affe Catholicà vi- L i detur errorem Monothelitarum funditus evertere. [ i 76 Sextus tandem modus, qui prz omnibus arridet , videtürque non Íolàm a&tis Concilii VI, magis confong, fed etiam pro falvanda in- MT efertur, * fit nocentia, & ab omni errore immuaitate Honorii magis coaptatg; r [j & inge- ) * Avr. VH Summorum Pontificum immhnitas ab erroribus C 193 ft & ingeniofiffim? explicatur à noftro P. Magiítro Bernardo Defirant im V u Archi-gymn, Rom. Sap. p.t. facrarum litterarum interprete , hic in Qul fuo infigni opere, quod intitulavit : Honorius vindicatus falvá integrita- il te Concilii VI. fol, 101.ita difcurrit: ** Falfüm eft, quód Synodus VI. Nur, ** Oecumenica damnaverit litteras Honorii tanquam continentes doctri- d N * nam Monothelitarum. Econtra Synodus a&ione r1. tanquam blas- en ** phemiam damnavit propofitionem fequentem : 4eathbemattzaverumnt . * ( Catholici ) a£felut? ommes , qui unam volustatem Domini adflvuxe- ytitt " FHAL, QUOTUIL UnH$ CXTIEIE Honorius Romamnus , qui unam voluntatem vll * mantfef iffimà pradizavit : atqui Synodus VI. nunquam hanc illius pro- K&X& ) N ** pofitionis condemnationem revocavit, quód Honorius cum Mono- )quf "j ** thelitis uaam Domini voluntatem przedicáffet, & Synodus hanc pro- anci * pofitionem damnavit, prout ibidem in terminis dicit: 44 pari/fmilem LL * demonffrationem concordia , ad. dudum prolata Apoffolica Sedis. anti- £« l hara que Roma: ergo Synodus circa doGtrinam Honorii füftinuit, & per- ul [ & rexit füftinere, id quod Agatho Papa protulerat à parte Apoftolicz j 1 o Sedis antiquz Romze in epiítola prima ad Imperatorem, quz le&tá , & &c €«£ füfcepta fuerat (effione 4.. ,Qui fidem Petri non defelturam promtfít , vl Yl confirmare eum [uos fratres admouuit . quod. Apoffolizos Pontifices exi- €c ficr guitatis mea pradeceffores ( inter quos fuerat Honorius ) fecz/fe fem- j u « per eumiits eff aguttum. Necrefert, quoód Synodus pollea dixerit jfe * Honorio hxretico anathema. Fecerunt enim Patres relexionem non u n ** ad aliquod dogma hzreticum , quod judicAffent in Honorii litteris WV bü * contireri , fed ad hc verba generalia: Eec sobi[cum fraternitas ve- * ffra pradicet , [icut. &f nos ea [14 vobistum unanimiter pradicasus, Ac- (us' v qui ex fal(is rumoribus putaverunt , hanc Honorii epiítolam fuiffe re- N * fponforiam ad hzreticam Ser. X ur gii epiftolam, qux ( uti citatus Aythor j ** fol. 1 19. habet ) fuit defüm ptra ex Bibliothece Conftantinopolitanse M ** regeftis, non originalis , vel authentica, fed tranfümpta , & deprava- "n "H.A * ta, cujus copia feu exemplar a&tione r2, reproducebatur ; j ergo ftan. l j J/ * te dogmate per errorem per(ona! & em tulerunt criminalem contra per- T fonam defun&i fententiam , dic entes Honorio heretico anathema, j j li & quafi per füpradi&ta verba generalia fuiffec bujzsmod; barefeos confir- n mator , prout I mperator a&tione r8. declaravit in fuo edi&o,. W]W)' & pro- a yiia ut ibidem fuübjungit, qui etiam extitit. [ui obpuenator. Honor jus ete- €4 nim aCtione r r. fuera &« t declaratus docuifle Catholica, & i n hoc Syno- n dus non erraverat:; per judicium v eró criminale Honorius propter pra- y ['a Vand*' fata verba generalia ( malé per falfos rumores ad füppofititiam Sergii g epiftolam hzreticam adione 12. relata ) habitus fuit tanquam herefis * con«» l 194 . QSueffio V. kDe sofallibilitate Sumkzi Pontificis. : * confirmator: In hoc veró judicio Concilium per falías informationes 2 * decipi boná fide potuit. . 77« Di ces. Concilium VL a&ione 15. juffit comburi litteras Honorii: fed hoc eft (ignum. evidentiffimum pravitatis heretice : ergo Concilium judicavit infallibiliter litteras Honorii continere here(in Monothelitarum. Refp, cum citato noftro Do&tore, combuftionem librt poffe fieri ex duplici caufa, prima eft do&trinalis, quando feilicet ille contínet pro- ofitionem , aut dogma hereticum ut tale ab Ecclefia definitum , & om- nibus fidelibus quà tale füb anathemate propofitum, Secunda eft'crimi- nalis, quando ex verifimilibus probationibus , & relationibus judicatur , quód Author, velScriptor illius prebuerit anfam hzrefi , vel per tale fcri- ptum fomentum, aut auxilium illi dederit , ita ut poft ejusdem mortem inereatur anathema , meré ad caftigationem , & damnandam memoriam ; fine tamen eo, quód fidelibus de fide credendum proponatur , tale fcrip- tum continere hare(in aut errorem in fide, & hoc ultimum contigifle in lítteris Honoríi, non autem primum in przíenti fuftínemus. »$. Ex his omnibus , quz ob Janfenianam factionem fufiori flylo deducere placuit, ad oculum conftat 1720. uód immeritó Honorius P 1 reus accufetur Monothelifmi. 24ó. Quód in decidenda , & de&nienda caufa Honorii errare potuerit tam VI. Synodus , quàm etiam aliiSummi Pontifices , falvà tamen illorum infallibili indefeGibilitate in proponendis dogmatis fidei. Nam frZm, ejus determinationem non propofüerunt [ univerfali Ecclefie credendam, — $ecuzd? , non potuerunt cam ita pro- W ponere, cum illius judicium decifivum fuppofüerit, & per fe exegerit li hu cauías puré defeCtibiles , nimirum relationem ad epiftolam Sergii, que potuit effe . füppofititia , falfa ; corrupta, & depravata, atque apertum N errorem 1 n fide continens, & cum epiftola Honorii fuerít il lius refpon- d foria , facillimé evenire potuit, ut in ea confirmaverit errorem in fide; lall' uübi tamen, fiintegra & origimaliter fuiffet refervata, & produc&ta , com- tll Ó pertum fuiffer, eum confirmáffe per illam putum, purum, verum, N fincerutm dogma in fide, lt 79. Abeant igitur nunc Janfenifte , & deploratz fux caufz ulti- mum excidium fano ab omnibus perverfis, & depravátis judiciis libero e intelle&u recogitent, redeant ad unitatem Ecclefiz, & Summo ejusdem tlc Re&ori cervicem humiliter inclínent, erit tunc füblata petra fcandali , & lapis offenfionis, fequetürque multis fufpiriis diu exoptata Eccle(ie Ü ax, & tranquillitas, quam hucufque perduelli animo, & impio conatu Ckfia cum totius orbis Catholici lamentabili gemitu interturbare, & concu- illorum l 1] tere a/ufi fünt, Et ut videant, quàm malefonantis notg fint : dp&ri-« Zyt. V 11 Summorum Pmtäfwm immunitas ab erroribus efrce. 194 W doG&rinales confequentiz, quas ex caufa Honorii à Pontificibus, & Con- ciliis judicata , prapofterà- & fophifticà crifi deducunt, en! in laconifmo w l €as breviter annedo, Dicunt :z5» jJuxta vindices Catholicos Hono- rii potuerunt Patres Concilii VI. errare in fenfu epiftolarum Honorii: U ergo etiam Summus Pontifex poteft errare in fenfu quinque propofitio- d num famofarum Janfenii, Sed N. coníeq. nam alius fenfus eft abíolu- [ pïö* tus, quem verba prxíeferunt fecundàm ordinariam, & communem LOl legem inflitutionis ad hoc prz alio (ignificandum , hic eft fenfus quinque tini famofarum propofitionum, quem in ipfis intendit Janfenius, & in hoc determinando Summus Pontifex omnino indefe&tibilis eft, Alius eftre- Q'm'y j f lativus , qui defumitur ab aliquo principio extrinfeco puré mutabili, & Qu variabili, & in hujus determinatione poffe Pontificem errare, liquidó con- QUil ftatin exemplo. Supponamus aliquem dare epiftolam ad modernum fai Beatiffimum BENEDICTUM XIII. per hanc infinuet fequentia: In hu- jate Univerfitate Herbipolenfi publicé docetur, Sacramentalem Confef- ntïgigï fionem non paffe fieri per litteras, & abfolutionem non effe validam , fi [ " detur abfenti, peto humillimé à San&itate veftra , ut dignetur infinua. [ly)a leïlf?' re, an bene? Suinmus Pontifex utique refcribet , hzc dogmata vera effe, & Catholica , adeóque publicé legenda , & przedicanda, Ponamus füccef- faidi joum fü temporis à quodam £alfario eradi , & ira artificiosé deleri particulam s;5 in utraque propofitione, ut ab Argo centoculo adverti nequeat, Don[fnäki Áicni conferatur ex poftepiftola petitoria, cum refponforia Summi Pontificis , nunquid omnes , qui has duas epiftolasinter fe conferunt, arguentSum- j a mum Pontificem manifefti erroris in fide? & hoc quàm rede ,fis. ipfe udex, Eft autem zqualis cafus in Pontifice Honorio quóad füas epi- Ils q? qpd (] ftolas datas ad Sergium, ergo licet Concilium potuerit tilarum fen(üm obvium & naturalem infallibiliter eruere & determinare non tamen re- g i lativum. "Vel, fi mavis, dic, Summum Pontificem pofíle crrare in in- mmüv 1elle&ione fensüs osconomica , qualis eft Honorii, non ttamen dogma- läaW tica, qualis eft Janfenii. 3 a ' $0. Dicunt 240. Scriptores Catholici Honorii infallibilitatem, & immunitatem ab errore defendunt contraauthorit g u[[' atem Patrum Synodi: u ergo etiam licetimmunitatem ab errore Janfenii jl d thoritatem Romiani judicis. defendere cqntra au- [ LlSdE Relp. 1770. N.confeq. Primum licet, quia id non prohibet, aut j ji jl damnat Ecclefia: immó veró illud approbat; fecundum vero, quia Ec- m cle(ia improbat, & füb anathematismo prohibet, eft omnino illicitum, i & impium. 2dó. Do&ores Catholici Honoriun 1 ideo vindicant.con- « jd tra Patres V, Synodi, quia dicunt, guód vel aQta Concilii VL, fuerint jf d A depra- d "396 ueffio V. De infallibilitate Summi Pentifcir. depravata, vel quàd litterz Pontificiz fuerint corrupte , íta Barohius cum füis adhzrentibus. "Vel, quia ajunt cum Bellarmino, ír caufà Ho- norii fuiffe quxftionem puri fa&ti; fed Janfenifte nec cum veritate di- cent, aut poffunt dicere, quód vel Conílitutiones Apoftolice circa Jan- fenium , vel liber Janfenii aliquam mutilationem , aut corruptionem fubiérit , nec quód Janfenismus verfetur circa quaítionem puri— fa&i, adcoque nulla inter utramque cauíam paritas eft 81. Dicunt 37/0, Multi Do&tores Catholici defendunt epiftolas Hono- rii immunes à Monothelismo , qui tameniin ill is continebatur : ergo pof- fünt defendi etiam propofitiones Janfenii, licet utcunque aliquid hare- feos fecundàüm fenfüm Romani Pontificis contineatur in illis. ; Refp. N. iterum confeq. Quando enim ab Authoribus dicitur , uód in epiftolis Honorii fuerit infertus Monothelifimus , loquuntur de illis , ut mutilatis , & truncatis, non veró integris. Vel loquuntur de illis, non abfoluté , & fecundüm íe, fed relativé ad litteras Seroii con- o fideratis. 242. Poteít abfoluté negari in illis contentum Moi »othelif- mum , aliàs fententia condemnatoria fuiffet à Patribus Concilii VL vi- brata in litteras, & non perfonam , qualiter fupra fuit demon(tratum. Propofitiones &contra Janfenii non funt mutate aut truncatz ; con;i- néntque hzrefes an relativé , an veró abfoluté fümantur. | $2. Dicunt 470. Vel intellexerunt Concilia, & Summi Pontifices fenfum litterarum Honorii , vel non intellexerunt? fi hoc, ergo judici- um quóad illum fenfum non fuit dogmaticum: cur igitur dogmaticum f erit quoad fenfam Janfenii? fi illud, ergo Do&ores Romani , qui affe- li runt in litteris Honorii non contineri Menothelifmum,: meritó de hoc W tanquam fautores füfpecti haberi debent, ficuti illi Janfenismi arguun- tur, qui pro Janfenio defendunt, quód in propofitionibus quinque fa- $ mofis nulla hzrefis contineatur. J444e, Nullus ex Doctoribus Romanis q jurabit formularium , quo diceretur, quód in litteris Honorii fit infer- l t ta hzrefis Monothelismi: ergo nullus ex Janfeniftis poterit obligari ad ) jurandum formularium, quo prafcribitur à Summis Pontificibus , conti- neri in ]i Ke quingue propofitionibus Janfenianis hzre(in, & errorem in fide. Q fp, Quód judicium Conciliorum , & Summorum Pontificum ; quantüm ad fenfüm abfolutum B , & doctrinalem litterarum Honorii fue. k rit dogmaticum , definitivé eni m declarárunt ,, Honorium Monotbelis- mum non docuiffe , & hoc füb anathemate univeríali Ecclefiz creden- dum propofuérez qu antüm veró ad fenfüm relativum , & oeconomicum ; L mon dixerunt judici um dogmaticum, & definitivum, quia veritas illius dependebat à circ umítantiis mereé fallibilibus, Íed puré criminale in per- fOngm At VII. Summorum Pa ktifaum ipnmunitas ab erioriäw . 197 U fonam Honorii, ut füpra fuit p—robatum. Aliud eft de propofitionibus i[ZH[?' Janfenii, quz,uti ad naufeam jam repetitum fuit, ficuti fenfum doctri- at nalem puré abfolutum continent , ita per judicium infallibile Summi " Pontificis meritó judicatz , & profcripte funt. Neque prgfícriptio for- t mularii in caufà Honorii eft ad rem prefentem , nam licet ejusmodi for- n mularia ad omnia fubdola hzreticorum effugia precludenda , providé , & jufte füerint à Summis Pontificibus praícripta, & , ut illa jurentur , Bont pracepta, hoc tamen locum non habet, nifi in iis, ubihzrefis certa eít, 5n;0€ & probata, qualis non habetur in epiftolis Honorii , bene tamen in j propgütio-nibns quinque famofis Janfenii, fictta $1 r XXII. 4b errore i fíde windz'canfvaru. tur t Nicol?us lil 55 joennes Oxx qu ytti 'Cdaüonue voti paupertatis, quod efnitter*e folent PP, Francif- VLX cani, quos vocant Minores de obfervantia , & PP. Capucini, 83. O RAU orta eft acris controverfia inter Summos Pontifices; Hi , ut fuprernum paupertatis gradum, & perfe&ionem attingant, abdicant fe [ omni dominio cunctorum bonorum mobilium, & immobilium, etiam od rerum unico a&u confumptibilium , non folüm in particulari, ficut alii ) füd/ä' Ordines , fed etiam in communi, eorum ufü fa&irevocabili & à volun- gt tate Superiorum dependente contenti, Iílis favet Nicolaus III. in extra- yi dl vag. Exiit qui [emtnat de-verb figu. im 6. ubi ait: Dominium rerum, uibus PP. Francifcani utuntur, non ad ipfos , fed Papam pertinere, & u L ejusmodi proprietatis abdicationem effe fanCtam, & meritoriam, illàm- ue Chriftum, Apoftolos, & primitive Eccle(iz fideles verbó, & exem- u , o pló firmáffe; & füb poena excommunicationis ftricté precipit, ne con- trarium aut doceatur, aut predicetur. Pro hac fententia citat Inno- "21 cent. IV. Alexand.IV. & Innocent. IX. przter quos pro eadem (enten- j M q tía refert P. Michaél Generalis Minorum in epift. ad Ludov. Imperat. ; ':I Clementem IV, Gregorium IV. Martinum IV, Bonifacium VIH. & Cle- )ïiücum! mentem V. videturque approbari à Concilio Trident, feff 2f.C.3. de p Regularibus, & füffragantur communiter moderni 'Theologi. $4. Contrahos infurrexit Joannes XXII. Papa , qui, licet admiferit , no(þelxii' ufüm rerum irimobilium, aut mobilium unico a&tu non confumptibili- : Ctedt'ü' um diftingui, & feparari poffe ab earum dominio, opinatus tamen eít , amicum! hoc non habere locum in. rebus unico ufà confam ptibilibus , v. g. pane, j I offibile ,.& meré commentitium , lc inpa' oæco-? carne &c, atgue adeo efle imp B f 3 dictos 158 CSuaflio V, Deinfaullibilitate fummi POntäjïcif. di&tos difeipulos $. Francifci non habere harum rerum dominium , cumi nec diftingui, nec feparari poffit ab earum ufü , ita liabet in extrav. 44 conditorem camonum c. 3.5. quód autem . de verb. fign, in 6. Joannifub- fcribunt Franciícus Sarmento dé reddit, p. 1. c. 1. & p. z. defenfionum contra Navarr. pag. 11. Sylv. V. Dominium., Turrecrem., lib. ». Summz c. 112. ad 10. & favet Dianap. t. tract. 6. refol.28. & alii, Infuper lau. datus Joannes XXIL in extravag. ewm £pter sonnullos , & quia quorun- dam declarat, & definit effe heereticum , dicere, Chriftum, & Apofto- Jlos nullarum rerum dominium in communi , aut in particulari, fedtan- Í tiüm ufum fa&ti habuiffe, & tanquam hzreticos przcipit effe habendos, qui contrarium pertinaciter tenerent , aut docerent. Quomodó ergo : t hi duo Pontifices à contradictione, &errore in fide liberari poterunt, cum contrarias opiniones de paupertate Chrifti, & Apoftolorum ex Ca- thedra definiviffe videantur? Preterea Nicolaus IIL in dié&ta extrav. ut [ omnimodam Francifcanorum expropriationem confolidaret , dominium omnium rerum, que ipfis donantur, quarum ufü fruuntur , in Roma- Q nam Ecclefiam tranftulit, Joannes XXII, écontra dictà extrav, 24 eoz- [ ditorem canonum ilam proprietatem à Sede Romana, omnino rejicit, ( & ab illis acquiri voluit, ut de illa rigorofa expro 1 Priatiene Francifcani amplius gloriari non queant, h $5. Pro hujus controverfig claritate nota, dupliciter poffe quem- [ iam habere ufum, feu jus utendi rebus unico a&u confümpribilibus : if rimó irrevocabiliter, & independenter à voluntáte alterius ad omnes T ufüs legitimos ; & hoc jus, feu facultas vocatur à Nicolao III. ufus ju- n ris, de quo fcilicet jura , & leges communiter loquuntur definiendo, & LU declarando ;; de hoc convenit inter laudatos Pontifices , quód nec di- ) füingui, nec feparari poffit à dominio iftarum rerum unico actu con- fümptibilium , quiaplenum, & perfe&tum dominium illarum nihil aliud N eít, quàm jus utendi, & difponendi de illisxad omnes ufüus lege per- ] if miflos , independenter à voluntate alterius. Et certum eft PP. Fran- t cifcanos ftritioris obfervantie , & Capucinos fe abdicAfle ex vi fus pro- li feffionis hujusmodi dominio, & ufu juris non folüm in particulari, fed I etiam in communi. JSecuzdo. Poteft quis habere ufüm , feu jus utendi !fid 4 rebus iftis revocabiliter , & ad nutum alterius, & hoc jus idem Ponti- Eibu: fex vocat ufum fadi, non quód in eo nihil fit juris, alioquin injufli di- um cerentur, qui €o utuntur , fed quód non fit jus abfolutum. & ftabile , ficutí primum, fed quafi conditionatum , & dependens in fieri, & con- Ilïqn J fervari à voluntate alterius, & definiri poteft: Lzcezta, feu facultar tendi re alieuá ad . ipffus canþæptimem Jen interitum ',.WW prins /i.Qo. f Hine uart. VH Summorum Pouttfeuta immunitas ab evroribus ee. 199 auiuo revocetur... Sicut, (iquis fuo amico concederet. facultatem utendi íuà cellà vino plená , donec infe eam revocet, & de hoc ufu fa&ti revo- cabili rerum unico actu coníüm E ptibiliumr erat quzítio, an. diftinguatur I ab earum dominio ? ii 86. Nicolaus III, partem affirmativam »(' qug& etíani moderno z"tvd inter Theologos probabilior habetur ) tuebatur , non tamen eam aut ip- [ fe, aut alius ex Pontificibus fupra recitatis de fide credendam definivit , neque loannes XXII. contrariam fententiam ut artículum fidei ex Ca- THO- An thedra docuit , fed uterque ut Dodtor partícularis fuam opínionem ex- Qh, pofüit, Hiec enim quaftio puré fpeculativa eft , & philofophica, ex utrae grs ( que parte probabilibus innixa fundamentis ; & fic ad. fidem non perti- M T nens( ut ait ipfe Joarnes XXII. in extrav, quza quorundam ) atque adeo ( neutra pars eft de fide Catholica definibilis, cum ex verbo fcripto, aut f Ü tradito mediaté vel immediaté non inferatur, néc communes fidelium i$nores coricernat, Nec negamus, quód Summus Pontifex in ejusmodi Qu 0H quzfionibus decidendis errare poflit , & defa&to Joann. XXII. in hae [ fententía erráfíe, fatentur Leffius, Bellarm. Niggers, & alii, errore Y tamen fpeculativo, & non practico: quia infallibilitas divinitus concef- fa Pontifici poteít tantüm Ífe extendere ad a&tíones , qux ipfí , ut Petra a fundamentalis Ecclefiz e(t, fünt propriz , & funt , quarum definitío con- ducit ad füftentationem Religionis, aut earum error in illius ruirram cedit , i [us: ut fupra fusé fuit probatum, de quarum numero non fünt quzftiones UR meré fpeculativz; Immó probabiliüs judico, & rectiàs dicendum reor; u joannem XXIL. nec ut particularem -Do&orem in hacre erráffe, quia dO,& docens fententiam probabilem mnon deber (t 2 atimi argui errorís , licetpars oppofita fit exceffivé probabilior, « $7. Ex quo etiam fe quitur ; quód altera propofítio , nempe exfre- ] (ttr priationem. Francifc. AABOTHHÉ s jui néam qux omni Domino abdicato fimplicem ufüm fa&ti retinet, effe fa £f meritoriam, non fuerit definit2 ; ut ze w* artículus fidei à Nicolao II Tu m quia ipfe Nicolaus in di&a extrav. fu. exiit lüa dicta fübmifit corre&ioni Sedis Apoftolice dicens: $7444 : j penes aliquem im bis ambiquitatibus emer[erit , ad culmem Sedas 4 n Wl lica deducatur. tpoffo- Quód veró Summus Pontifex de fide Catholica a borm- um nibus amplectendum definit , nori ampliüs correctioni füorurm Succeffo- P ül' (li jl rum aut fübditur, aut fuübdi poteft, 'Tum et iam , quia illa propofitio nequit definirí, quin aftera, in qua fundatur ; quámque fupponit, fit ll priüs definita , fcilicet, quód poffit dari talis o expropríatio, feparans u- fum à dominio rerum unico ufü confumptibi líam , nam fi-ufüs ín hís " i Tebus à proprietate d;&ingui, aut fubfilere nequit , impoffibilis, & fiéti- tia jl [ 200 OuaflioY. De Tnfallibilitate summi Pontificis, . tia erit paupertas unum ab altero fejungens, ut volebat Joannes XXII, & confequenter neque fancta, neque non fan&a dici poterit, quia sos entis uulla [umt qualitates ; cum ergo prima propofitio de fide non füe- h rit definibilis, idem dicendum eft de fecunda. Similiter Joannes XXII. Q de fide definire non potuit, di&tam expropriationem effe fiditiam , & im- D poffibilem, adeoque nec fan&tam , aut meritoriam, nifi priüs definien- Ü do ufüm non poffe feparari à dominio in rebus unico ufü confümptibi- 1 libus: fed hoc de fide definire non potuit: ergo neque primum ; quàm diu enim probabile manet , feparationem dicti usüs à dominio effe poffi- D bilem , plusquàm probabile manebit Francifcanorum, ficuti & cujusli- hi bet particularis Religiofi aliorum Ordinum paupertatem , feu expropria- DT tionem effe fanCctam, & meritoriam. (f 88. In alia tertia propofitione diffensére illi duo Pontifices: nam f Nicolaus HL . nomine'Sedis Apoftolice , & Succefforum ejus acceptavit domipium rerum , quz dictis Francifcanis donantur ; & fatetur illud ' ] ff non ad ipfos, fed ad Romanam Sedem fpe&are; Joannes XXII. écon- n tra renuntiavit huic dominio rerum unico a&u confümptibilium , & de- fith f crevit, illud impofterum non effe acquirendum Sedi Apoftolice , ídque Q dicendum mandavit ab omnibus fub poena rebellionis. Sed hic nullus Wt error in fide, aut damnabilis contradi&tio , uterque enim Pontifex adid üt poteftatem habuit , (iquidem ordinationes ac decreta precedentium Pon. & tificum circa quaeíliones faGi, att etiam juris, ad fidem tamen non | df fpectantes , poffunt à fe&quentibus Pontificibus factà majori difcuffione i d5 revocari, & mutari, uti defacto Succeffores Joannis XXII. rurfus di- . &um. deminium ad Sedem Apoftolicam admilerunt. h hu ! Q 89. Unica, & przcipua difficultas videtur ad materiam fidei perti- hh nere, fcil. an Chriftus, Apoftoli, & fideles primitive Eccle(ie verbó, & xpt "It 0 d exempló docuerint , atque firmaverint omnimodam expropriationem de- nudatam ab omni dominio tam in communi, quàm particulari, reten- Wtf ( to folo ufü fati? partem affirmativam docuit Nicolaus III. dictá extra- vag. ex//t. Negativam veró Joannes XXII. in citatis extravag. Facilé t tamen conciliantur, fi refponfiones diverforum temporum intelligantur. Nam ex S. Scriptura non obfcuré colligitur, Chriftum verbó , & exem- k ts pló aliquando docuiffe omnimodam illam abdicationem dominii , utpo- te in initio füz preedicationis; verbo quidem, nam quando ad prxdi- i Reg r Olt[laL candum adventum fuum mif(it fuos difcipulos in Judeam , dixit eis Matth. * 10. ANo/zte po[fidere aurum, ant argentum lmag*l » "6qQUe pecumiam im z0HÉé | K ve[iris, neque calceamenta , neque virgam. Idem fuo exemplo Chri- dïmþt xiffe, LT ftus docuit ; nam aliquando üge. ulla proprietate faltem aQuali vi haud - Av PT. Innmunitas Summnrum Pontificum ab erroribus ec. 20TY W. haud obfcuré colligitur ex illo Luc. g. Sequebantur eum mulieres , que L miniftrabant ei de facultatibus fais. Et Matth. g. Fi/ze bominmis mow l |abet , ubi caput faum reclinet. . Ex hoc tantüm intendit Nicolaus III. Quód veró Chriftus, & Apoftoli non fic femper vixerint , fed aliquando admiferint dominium aliquarum rerum , quz ad pedes eorum à primis lijtd Chri(tianis ponebantur in communi , & non in particulari videtur colligi n ex a&t. Ap, 4.ubi dicitur: Adulritudiuis credentiumcor erat uuum, necquid- hm guam eorum , qua pojfidebant , fuum elfe diceban? , fed erant illis omnia yf £OImmuniA. t Joann. r3. conítat, Judam in ufum Collegii Apoftolici j habuiffe loculos , in quibus nummos recondebat , ex quibus in commu- a ni (umptus , & ele&molfynzx fiebant, Harum pecuniarum Dominium pro- prietatis acquiliviffe Chriftum tanquam Caput Collegii Apoftolici, quàm 1 diu vifibiliter ipfi przerat , eft plusquàm certum , quia enim titulo unio- ptav:« nis hypoftaticz, etiam ut homo , erat Dominus omnium rerum creata- - du rum , quis ilium excludet à dominio bonorum Collegii Apoftolici , cuí àcote prefidebat, Hoc igitur , & nihilaliud voluit Joannes X XIL. quando dixit, k de effe hereticum., negare Chriftum , & Apoftolos nullius rei dominium in d congmuni, aut in particulari in hac vita habuiffe, Ad falfificandam e- nim, & damnandam hanc propofitionem univerfalem negativam , fuffi- mu*xïþ'f gU cit, quàd fatis claré ex S. Scriptura colligatur , illos aliquando in hac wi- nb ta habuiffe alicujus rei dominium: fi itaque diverfa tempora confideres, e n & diftinquas, concordabis decreta , & fan&iones utriusque Summi Pon- . yfione tificis (ine ullo errore. ;11 ut homo , ha- is .96. Dices 1. Chriftus ab inftanti conceptionis, etia buit dominium omnium creaturarum titulo unionis hypoftatice , & re- d demptionis generis humani , fuit enim Prwceps Regum terra Apoc. z. Rex Regum ,e Dominus Dominantium. lbidem, Et (icuti unio hypofta. d lnfmjf' tica nunquam fuit diffoluta, ita neque dominium hoc aliquando dimifit, fade quod in illa radicaliter fundatur : ergo faltem in feipfo nunquam exer- | a cuit tam rigidam expropriationem , ut fefe omni dominio rerum abdi. caverit, immó Dominus omnium rerum femper & inabdicabiliter manfit, fb W?fl[ur' Refp. 1. Neg. Chriftum ut hominem habuiffe dominium temporale omnium creaturarum , bene tamen ut DEUM, quo fenfü dicitur , & eft ceyett E yp Rex Regum , && Dominus Dominantium ; quamwis enim monarchicam poteftatem ipíi ratione unionis hypoftatice debitam füper univerfüm or- ) * 5 1 defa&o tamien nullam affümpfit , quia ad re- 5 W[[ h bem affumere potuiffec demptionem generis humani non fuit utilis , aut neceffaria , quo fenfu j 7 ipfe dixiffe videtur Joann. 18. Regmum "eum uom efl de boc mum- 0 ChIl do. Caterüm fpirituale Dominium omnium hominum tam fidelium , vl'(llici 9 l quäm 202 Sueflio V. De infalliblitate Summi Pontificis. quàm infdelium PA in ordine ad falutem zternam , etiam ut homo, accepit. ..Re fp. 2. In alia probabili fententia.C. A, loquendo de dominio re- moto , feu quántüm ad habitum , & hoc dominium altum in unione hyp tica radicatum nunquam dimifit. "Volenstamen nobis dare pau- ertatis exemplum , hac poteftate non eft ufüs , ne prejudicer dominio particulari, feu baffo aliorum Regum , & Principum, quia zoz eripit mor- £alia ,qui regna dat caleflia: Dominio ergo proximo fibi debito fe abdi- cayit, & aliquando refp edu omnium rerum ut füpra oüenäimps, quód L ad omnimodam expropriationem füfficit, dtt 91. Regeris. Cur ergo tam diré fevitum fuit in PP. minores de obfervantia, fi Joannes XXII. non definivit univerfaliter Chriftum , & Iu Apoftolos nunquam íe abdicáffe aliquarum rerum dominio faltem in C communi? Intento enim PP. Francifcanorum (àtis fuiffet , Chriftum ali- " quando (ine proprio vixiffe, quód fi admififfet Joannes XXII. nullate- dl nus illi reftitiffent ; quare igitur tot PP. minores propter has contradi- B €iones morti adjudicati fuére, de quo Bzoviusad annum 1322. n. 12. & 10f ad annum 1337. h. 3. item ad annum 1574. n. 18. ] DT . Refp. P. Michaélem de Czfena, tunc temporis Miniftrum Genera- lem Ordinis minorum S, Francifci de Obfervantia , ipfius adherentes Ya zelo ardenti ( licet fortaffis non adeo difcreto ) erga paupertatem Evan- g [ gelicam ( quam voverunt ) incitatos , contumaces , & inobedientes fefe /ni exhibuiffe Sedi Apoftolicz , voce ac calamo in nonnullos errores przcipiti &t fervore inSummi Pontificis Joannis XXII, magnum defpectum irruentes. Wr] De qüibus prefens calamus eó religiofius ab(tinet , quo majori reverentiá Íiu I hunc fanctiffimum & omni evo celeberrimum OrdinemSeraphicum ve- Wi nerari novit: addidiffe nunc füfficiat , quod fcribit idem Bzovius ad an- UT num I371.fcilicet, Gerardum Odonis Miniftrum Generalem Ordinis inlo- cum Michaélis Czfenatis, à fuo officio depofiti, fubrogatum dicto Pa- de tri Michaeli hzc objeciffe: Tzquaffionem de paupertate Chriffi, c Apo- Tütim flolorum ejus in. difcuffione Sedis Apoffolica ttwuc aifu pendentem prade- llam | germinare au[a temerário prafumpfifti. Qui pluribus in hac caufa in- — 1"Um formari avet, legat M, Guilelmum Ockam in opere 93. dierum , & in Jtlv lat compendio de erroribus Joann. XXII. P. Nicolaum Eymericum Do- Atf minicanum , quicirca illud tempus fuit inquifitor Tarraconenfis in Hifpa- LU nia in fuo directorio Inquifitorum lib,2. q. 17. P. Erbermannum l1renici V lnan Ante - Calixtini p. 2. €, 8. $. s. & Joannem Georgium Herwartum anno j R 1330. $. 25, É E I W 92.Di. "Art. ViT. Inunupitas Suvimorani Poutificum ab är)-ariägzg Qu. 7203 T 92. Dices2. Cum PP. minores objeciffent Joanni XXII. Quod il. là ,qua per clavem [cieutia in fide, ac moribus à Summis Pontificibus fe- t A mel funt defimita ,eorum [uccelforibus non liceat revocare in dubium ,nee W li T contrarium affrmare , licet [écns fft im iis, qua per clavem pote[flatis À w Summnis Pontrficibus ordinantur. Joannes XXII. ultima ejus extravag. hu füper hoc diffidio, poftquàm hanc propofitionem his terminis retulit, ! fubjungit , illam efle prorfüs contrariam veritati ;quod etiam ibidem jl probare , & oftendere conatur: ergo füpponit Joannes, definita in-fide, quod ac moribus à Summis Pontificibus poffc effe fala , & erronea, alioquin erroneé ab eorum Succefforibus illa revocabuntur, & evertentur. AU Refp. Non omnia, que in decretis Summi Pontificis , & Concilio-. 7,V rum generalium circa materiam fidei & morum coritinentur , etiamfi ex m n Cathedra füb variis poenis obfervanda precipiantur , fünt prorfusirrevo- mi cabilia, aut immutabilia à fübfequentibus Summis Pontificibus, & Con- ul I ciliis, nifi qualificentur, & definiantur ut veritates Catholice de fide tenendz, & oppofitum t ut hereticum declaretur , velut variis exemplis de- 7 monítrari poffets Hinc fa pientiffimé Jacobus Furnerius Cardinalis, qui die 16, poít obitum Joannis XXII. Summus Pontifex eft creatus, di- u &üsque Benedi&tus XII. ad obje&iones Fratricellorum refpondit hifce (i] p verbis: Decimó dicumt ((cilicet Fratricelli) quàd. vemiens comtra deter- DEW minationem Papa, ef* Romane Eccl. efra eff bareticus dicendus , propter [ quod mon. licuit Alicui definire contr. arium defipitioni Nicolai II veípon- det, Z//ud zon effe verum , nift deter. miuatio Eccleffa coutineatur in Surip- ao tura Divina, vel ex VN ipfa evidenter , & nece]fArió concludatur , vel ni- « ff Ecclefía expre[sà determinet , quid tale quid [ft tenendum [ic at perti- uf Y uens ad articulum fidei , determinans, trarium ficut. beretici fuut babendi. guod dicemtes , &f teuemtes ;on. " d p2 93. Denique reprehenditur Joannes XXII. quód docuerit animas ele&torum non vifuras DEUM in tuitivé , & facie ad faciem ante extre- IV il mum judicii diem, & refürre&ion is cór 0 p porum., Sed dicendum, controver- r fiam hanc tempore Joannis XXII. non dum fuiffe "P d( definitam, itaq; potuiffe a i illum ad indagandam veritatem fine ullo errore contrarium docuiífe ut i [ privatum Doctorem. . .Cum autem ma W) jor pars Cardinalium , DD, Pari- Wm o fienfes, & Rex Gallie Philippus ipfi hac in re reftitiffent, & fipius ip- füum majoris probabilitatis alterius lnHW partis admonuiffent, refert Joannes ; It Villanus lib. t1 Hiftor. c, 19, ipfü* n pridie ante mortem revocálfe füam ij fententiam , & teftatum feciffe , fc nunquam habuiffe animum , illam de- ) finiendi, fed majoris indaginis g ratià illam tantüm ventilàffe , omnés- que füas fententias libentiffi mé& correctioni, & definitio S E. ;1i S. Matri e2 clefia: p 264 Suaflio V. De infallibilitate fummi Panti]gcir. CIefie fübmittere: memorat eti Poffevinus, hoc accepiffe Villanum à fratre füo, qui apud Suramum Pontificem Joannem vixerat, Extat infüper in tomis Conciliorum Binianis retractatio abfoluta Joanuis , fatta Avenione 3. nonas Decemb, Pontificatüs ipfius anno 19. quam integram | adducit Calixtus n, 40. $ HL Falula oanne Papif[e exploditur. '$4«(^ 1 unquam commentum paradoxum à Scriptoribus Ecclefiafticis po- l V fteritati fuit relittum , portentofa Joannz Papiffe fabula eft, ^. quam fi cum figmentis ZEfopi in füis , quibus veflitur circum. i ;fcan tiis, contulerís, inter omnia facilé principem locum illi dabis; inte- T rea moderni Cathedrz Petri fugeillatores eam erepantibus buccis tan- lt quam primz veritatis oraculum palam fine rubore & pudore propalant- i in vulgus. Pró impudentiffimam temeritatem! En feriem rei: Fuit (ajunt i hi dolofi & vafri fabularum artifices ) puella quzdam pomine G ilberta, vel Q ut alii volunt , Agnes, alii veró jutta Anglicana ex Moguntia Orta, lt qua cum sztatis annum duodecimum ageret, 6 domo paterna clam fe T fe proripuit, & alicuí Amafio, à quo corrupta fuit, adjunxit; ut igi- Y tur facilius cum lenone fuo toto orbe volitaret , virilem habitum cum [j nomine ementita eft, & poftquàm celebriores totius Europz Academias K peragráffet, Athenis Romam appulit , ibíque propter magnam doctrinx: D fux famam publico docendi ofticio admota, per tres annos , quibus Ca. üblm thedrz preíedit, tantam fui admirationem , & applaufüm comparavit, ut Lcone IV, Summo Pontifice defun&o in Cathedram Apoftolicam to- Wi tius Cleri approbatione, & Romani populi plaufü füerit füblimata, in lii qua cum per duos annos , & aliquot menfes fediffet, ab aliquo Cardi- 1 N mali, vel ut Platina vult, à fervo gravida in publica füpplicatione ex tj vaticano ad edem Lateranenfem inílituta, in medio vico infantem pe- perit, & füb partüs anguítiis animam efflavit, !uf lino - 9. Si quis ordinem, feríem , connexionem, & círcumftantias m hujus figmenti Hiftorici vquá judicii bilance libraverit , primàá ftatim Q fronte animadvertet, ffac hiftorià nihil fimplicius, nihil impudentius, j fa» nihil abfurdius , & ineptius excogitari unquam potuiffe, Et ut ejus fal- fitas, & abfurditas toti im Ts partiali mundo elucefcat indifputabilis, prin- V cipaliora hujus fabulz pu né& a ex noflrro Patre Onuphrio fuo tempore Hiftoriographorum oraculo vifc f&üu eratim exenterabo , & quid de hoc ob- D foleto , & abjecto commento m inda- femïcndqm ; nulli non citra longa ln ginem dre. FIl. Summorum Pontifium immunitas ab ertoribus .. Yof Prim,ait citatus Pater Onuphrius , omnes ginem enubilatum erit. Scriptores hujus fabule ajunt , Joannx Po ntificatum fe extendifle ad ft ex Anaítafio S. R. E. Bi- ä] annos 2. menfes j. dies 3. Certum tamen € : bliothecario, qui vitas Romanorum Pontificu m ufque ad Benedic&ti IlI. bus Sergii II.. Leonis IV. Succefforem Nicolaum fcripfit, & creationi Behedi&ti III. Hadriani II. & Joannis VIHI. uti pfemetteftatur , interfuit , üm quindecim Sedes vacaverit, uód poft Leonis IV, obitum dies tant fübjicitque di&us Anaftafius , I ,eone mortuo non Joannem aliquem ;1e Et (i hoc teftimonium fórs ti- Benedi&tum ipfüm IH ftatim fuffectum. bí non füfficiat, percurras, queío, omnes illius zvi, quo hxc Joanna i comperies cunctos unà fimul elin- et, orbi prefediffe fingitur, Authores, gues. Scripsére eo. tempore Rabanus M aurus Fuldenfis Abbas , Hai« As me mo,Strabus, Theophanus Freculphus , qui ab orbe nato ufque ad fua tempora hiftoriam contexuit. Ado Archi- Epifcopus Viennenfis; Lam- u Y bertus, Aimonius San&i Germani celebris Monachus Scriptor Hiftorize famofus, Luitprandus, Joafines Diaconus , qui anno $70. vitas Pontifi- qui cum concinnavit , immó , ut teftatur Florimundus , Alphredus magnus l yi Rex Anglix, qui eàdem state, quà Joanna floruiffe dicitur, libros va- WU am/ rios fcriptis mandavit , & triginta annis cum magna felicitate eam Infu- lam gubernavit, atque ab Adriano II. hujus commentitix Pontificis Suc- u a ceffore coronam , & diadema regium indeptus eft. — Omnes hi Autho- res nec minimam de hac fabula mentionem faciunt. Ecce prima, & jetis d maxima falfitatis nota hujus portenti, fed procedamus ad alia apertiora abfurditatis argumenta, x sÜr Secund, [ " teftatur i lïa*iïh dem Onuphríus, quód in vetuflis qu'ïnque Da- mafi Bibliothecarii, & Pandulphi Pifani vitarum libris nulla hujus fce- amt minx memoria fit, fed ín margine ínter Leonem IV. & BenedictumllI. , 'FI alienis characteribus ab exemplaribus vetuftis longé differentibus hujus Qu ont í rei fabula fit addita, Deinde, quanam ratione Leo nonus anno Domini 1053. quo Marianus Scotus fa&tus fuit Monachus, fcribens ad Conftan- m tinopolitanum Patriarcham in. epiftola, five ia libello adversüs Graco- rum hzrefes cap.23.-potuit reprehendere Sedem Conftantinopolitanam, fart? n mtwm quód contra facros canones hoe tam abominabile fcelus, & deteftabi. le facinus commiferit, & , ut rumor populi fonabat, non folüm ad Cle- (lv nv ricatum , fed etiam ad Pontificatum foeminas, & Eunuchos promove- [ M rit; Hec objicientem Leonem ítatim potuiffet redarguere , meritó i T an: fa&tumeffe, & fieri potuiffe, cum & Sedem Apoftolicam Romanam foemi- empüff na obtinuerit ; fed de hoc altiffimum eft filentium, . Immó, tefte Palatio, ( )v ficum Photigs ips Píeudo. Epiícopu $, infenfiffimus Romanorum Ponti yit Cc 3 OüiSy ng 266 Quaffio F. De infallibilitate Summi Pontificis. hoftis, qui Romanorum Pontificum, eoquód eunuchus efl et ves decretís exauthoratus, & in exilium relegatus fuit, hoc aon reticuiffe t. 97. Necobftat , quód in Chalcocondyla Joannz Papiffze mentio fiat : : nam imprimis fuit hic Scriptor recentiffimus, utpoteanno 1460. adeóque hanc fabulam ex aliquo fchifmatico , vel hzretico, quiin odium Catho- lice Religionis eam fuz hiftoriz addidit, fine magno miraculo tranftri- bere potuit. 242, ut idem Palatius teitatur, ea fabula non f uit ab ip- fo Authore inferta hiftoriz, fed fraudulenter a ftore Claufero interprete. ppoüta à quodam impo- f 98. Tertió, Nemo , juxta fepe laudatum Onuphrium , Romz legi- timé unquam Pontifex creatus fuit per annos plus minàs o&ingentos À À S. Petro ufque ad Formofüm Papam, qui ab ineunte zetate Romana in Ecclefia educatus non eífet, & per omnium Ordinum Écclefiafticorum V li radus ad Diaconatum ad minus, vel Sacerdotium fàltem non afcendif: f fet, quod facilé Pontificum feriem confideranti , inviolabiliter obferva- tum fuiffe, manifeftum erit , & modó feemina i gnota incertge originis, W [ & patri, fine ullo ordine , & E teftimonio exa&æ, vitz ita inconíültó D Pontifex fieri potuit? hn 99. .Quarti. Incredibile eft, omnémque fidem humanam excedit, E uód in tot hominum confpe&u, tot miniítrorum confüetudine,' nullus M otuerit advertere hanc foeminam effe gravidam : & quod falfitatem | tlj tei vel ad oculum probat , hec mulier nonnifi in Papatu impregnatur , | pf & qu& diu ante Pontificatum amatorem illicitum habuit, fine partu ino z ( alique, n uünc t enex ( uti verifimile eft) Papa ingravidata peperit, & qui- E dem , ut Lutherani criminantur, in füpplicatione ex vaticano ad $. Jo- lii annem in fefto Corporis Chrifti, cum tamen,, tefte eodem Onuphrio, ^f fe(tum.Corporis Chrifti primüm fuerit inftitutum füb Urbano IV. anno 1264. neque Summi Pontifices in Vaticano tunc temporis, fed ad S. QU& oannem in Laterano habitabanr. - BY 6 100. Quizto. Joannes VII. longé ante Leonem 1V. anno nimirum fen oj. Pontificatum geífit. Quód fi veró velint , illam fuiffe di&tum Joan- nem VIII. Contra eft; quia hic claves Ecclefiz primüm poft Adrianum B II. anno 872. obtinuit. Conftat infüper ex hiftoria probatiffima , hunc oannem omni laude , & maximá vite integritate Pontificatum admini- At ld ftráfle, & non Anglum, fed civem Romanum fuifle, Neque ullus ex omnibus Pontificibus, qui nomen Joannes gefferunt , vel Germanus d Qfte fuit, vel Anglus, 1. enim fuit Tufcus , 2, & 3. Romani, 4. Dalmata, j. Antiochenus. 6. & 7. Graci, 8. 9. 10. 12. 13. Romani. 14. Patavinus. uà Y ( 15. & 16. Romani, 17. Grecus. 1g, & 19. Romani, 20. Tuícus, a1. Lufi, tanus ET rt. VIL. Summorum Poutificum immunitas ab erroribus ee.. 203 i tanus, 22. Gallus Cadurcenfis. 23. & 24. Neapolitani. Si igitur nullus inter omnes, qui hoc nomen gefferunt, Anglus fuit, aut Germanus, an non ut fabulofüm figmentum exprobranda eft pretenía hzc hiftoria? )x.lm u 10r. Nolim hic multis exaggerare Scriptorum hujus portentofi fig- iU menti, & mendaciffimi commenti inconftantiam in /oco za£al, quem l alii Angliam , alii Germaniam dicunt : in Zoco ff udéorum , quem quidam Ü y contendunt fuiffe Athenas, & hoc cum apertiffimo mendacio , fiquidem n telte Florimundo tempore [oannzg Papiffe illa civitas nihil priftini fplendoris preter antiquasruinas habuerit, potiüsque fuerit horridum no« ] lcï ] f &uarum,bubonum &c.habitaculum,qu&m litteratorum fuave domicilium, T Alii pertendunt , illum locum fuiffe Romam, alii Britanniam , ín qua dná tunc Mufe principem feré Sedem fixére; alii tandem. Lutetiam Parifio- ynum rum. Diffentiunt itidem in szori&zs hujus monftrof fceminz ; quidam dl ab adolefcente fedu&tam, alii é paterna domo fugitivam putant , & fünt, (tvi ij ui eam omni virtutum genere exornatam predicant, Nec conveniunt lgmlh in Pontificatu ; nam alii ponunt eum ad annum 854. alii ad annum 857. nfulw alii ad annum gor. Nec minor eft difcordia in circumftantiis partás ; Annales Aquitaniz dicunt , eum contigiffe , cum per urbem equitaret: .ceöït! Bocatius cum Sacrum faceret ; Martinus cum in publica Proceífione in | nllï jj De his feito Corporis Chrifti occuparetur, , inquam, que apud Au- [rt j thores, qui ex profeffo de hac fabulofa Ant iftite fcribunt, fufius legi TE ! poffunt, nolo fufiori calamo mentionem lettori oggerere. Unicum, quod il ü hoc commentum de apertiffima. falfitate füfpe&um reddit , €ft, quàd ipfi Sque Authores , qui de eo fcribunt , dubitent de veritate hujus hifforiz. Mar- p tinus Polonus dum hanc materíam tra&tat, ait: Hic, UT ASSERITUR , pl f'emina fuit. Marianus Scotus: Haic Leoni fucceffrt is, qui fuiz mulier , r q ur AssERITUR. Nauclerus generatione 9. pus CERTIS, Platina: Hic Hac tacentur ip AYTHORI- TL qua dixi VZ4/zÓ FERUNTUR INCFRTIS f47JEU ($: oBscuRIs AuTHORIBUS, joannes Carion: Husc Moeunutia natum , t yrt füeminam fuiffe vexuwr. In his teftimoniis apprimé : Verifxþatur illud , uitum: Fa//tur , C fallir , vulei qui. peudet ab orc. r 102. Objic, r. Pontifices, quando ex Vaticano ad Lateranum per- P J gunt, folent declinare locum illum, ubi peperit-hec Papiffa, hócque um in deteftationem hujus criminis , aliàs reQa illa via eft: ergo negari non - poteft illud fuiffe factum, jus? T mäübs Refp. nofter P, Onuphrius, falfüm effe ; quód hujus declinationis caufa fit partus Joannz, fed quia per medium amphitheatrum , cui illa Sülmam» lcaviüüf* via correfpondet , ob loci anguftiam magna h ominum & equorum ma- mu coritatus tranfire nequit; einde , 1fmi&ra ad Colloffzugm deficQtit, d uj reda 208 uaflio V. De ivfallibilitate Summt Pmtifci:. reCtà progreditur versisS S. Petrum, & Marcellinum, ne tot gyris obe- Á quitans comitatüs ordinem confundat, revertenda denuo circum am- (*l phytheatrum ad viam, quz fanctis quatuor coronatis lateranum ducit, eadem ratio eft cum revertitur, quam tamen-rem à multis Pontificibus ) negle&tam fcio. Hucusque P. Onuphrius. 103. Objic. 2. Viva hujus partüs memoria adhucdum exftat Roma- tam in facello, in quo predicta papiffa fepulta jacet , quàm in Sedibus prophyreticis Lateranenfibus, in quibus , an Papa effet maículus , cognof- cebatur. Refp. Idem Author, hxc omnia fabulofa effe, & ab imperito vulgo diQa, indigna proinde ut aliquid de his dicatur. Mi 104. Objic. 3. Sed ftatua , pro perpetuando hoc flagitiofo crimine (llx eít indifputabilis ; ergo licet priora intentum non probent , pofterius hoc erit innegabile teftimonium. Qu Refp. zz;à' Palatius , hoc e ffe contra ipfos heterodoxos , fi enim Wl Pontifices omnes có collimárunt füis ftudiis, ut hujusmodi impium fa- t &um pro vindicanda Sedis Pontificie Innocentia ex omnibus libris, & - N n fcriptorum monumentis expungerent , quomodó credibile eft , quód in !l hujus turpitudinis perpetuam memoríam publicum teftimonium tolera- Rn i verint, 249 Dicit Florimundus , quód inloco , quem haretici defignant, habeatur quidem , & adhucdum videatur ftatua , fed ad defignandum puerperium penitus impertinens, cum nec perfona figuram parturientis habeat, nec puerulus velut infans , fed ut grandior preire videatur: exi- !Gna ftimat proinde di&tus Authorimaginem effe alicujus antiqui Romani Ido- r lolatre facrificuli. In quam refponfionem inclinat etiam . Bellarminus dicens, quód imago illa neque fxminam referat, neque infantem in finu 'ttt gerat, fed puerum fatis magnum , & annorum multorum , qua(i prxce- 1 dentem famulum . referat , quare, ait , ftatuam effe alicujus Ethnici Sa- V lj cerdotis parati ad acrificandum, quem fuus miniüAer procedit , multo- - rum eonjecturam effe. 10j. Quxres. A quo initium hujus fabule defcendat ? & nofter P. Ma- The gifter Gibbon in füo Luthero - Calviniímo fol. 165. ex Bellarm. Inde or- t IG tam effe , quód, cum olim rumor fparfüs fuerit, quandam £xminam ir- R D repfiffe in Sedem Conftantinopolitanam, qua dicebatur altera, feu nova lm Roma, paulatim omiffo nomine Cozffantizopolitana , hzc labes abfoluté- *Cem Sedi Romanz fuerit afpería , & maximé in ejus odium. 240 nofter D7 j Onuphrius putat , verofimile effe, quod hzxc fabula originem traxerit à hf Theodora , que per Scomma paffim Joanna Papiffa vulgó dicebatur; Ts cauía erat , quia. Joannes Duodecimus vitz fceleratz Pontifex in toto fuo Ari. VIl. Ipmunitas Sammorumi Pontificum ab erroribus G. — 109 u füo regimine dependebat à nutu hujus Theodorz nobilis ferninz , & fo- if ctüs Alberti Hetrurie Principis cujus operà primum in Bononienfem, & Ravennatem Epifcopatum , demum in Romanum Pontificatum pene i:ïi'ï, 1] adoleícens in»trufus fuerat, $ IV. o libu Vindicie Aliorum Summorum Ponttficum. gno[' ro6. Ccufant fic di&ti neo - Evangelici in plurimis fidei erroribus In- nocentium 1. 1720 , quód in epift. 2. c. 12. praceperit, facram W Virginem jam velatam , quz facrilegé alicui nupferit, autfor- nicata fuerit, non debere recipi ad peenitentiam , quàm diu vixerit ille, i sho. cuüm quo peccavit, quód videtur fapere harefin Novatianam, 245, quód epift, decretali ad PP. Concilii Milevit, docuerit, Euchariítiam effe enit etiam parvulis ad falutem fimpliciter neceffariam , quod eft anathemati- zatum in Concilio Tridentino, wb j Refp. ad 1721 , fenfum Innocentii fuiffe , talem virginem nec de- bere abfolvi, nec admitti ad poenitentiam , fi noluerit à facrilego fepara- M'm vl xi, quia in hoccafu non effet veré poenitens , fed in ftatu actuali peccati, Ad adum . dic , Innocentium non loqui de fumptione reali Euchariftiz, ;ügmnh fzd de illa in voto, quod implicité includitur in fufceptione baptifmi, yit 107. Secundó adducunt Anaftafium II. quem ferunt approbátfe bap- riti pae tifmata , & ordines collatos ab Acacio Epifcopo Cafarienfi Ariano, & in hoc eum erráffe videtur innuere Gratianus dift. r9. can. 4zff afrus. mudü' Refp. Ibi nullum effe errorem , nam communis Theologorum fen- tentia docet , baptifimum ab hzreticis collatum effe validum , & ordini- j u bus initiatos ab hzreticis Epifcopis , qui tamen ante bzrefin veri Epifcopi m erant , pro validé ordinatis haberi , quia chara&terem adhuc retinent, m.*l'l M Erravit proinde Gratianus fi in loco citato contrarium afferuit, mu.ïö' 108. Tertió argaunt Vigilium Papam Eutychianifini, eoquód juffu 'Theodorz Imperatricis , & fuafü Antonie conjugis Bellifarii Epifcopis [ P.Mü' Eutichianis fcripfiffe feratur in hunc modum :- Fa fidem . quam tenetis, j DEO adjwvante eb tenuiffe , eb tenere fignifico. . Subjungit pofleà ana- ii r thema, quo do&rinam Eutychianam approbat , & Catholicam damnot, PU dicens : Noz duas Chriflum naturas confitemur , fed ex duabus naturis J compofitum unum filium , unum Chriflum , uuum Dominum ; qui dicit in j 9 Chriflo duas formas unaquaque agente , anathema fit..— Yca. refert Libe- t quh ratus in Breviario fuo c. 2—.2.. L] b j Dd Refp; ji 219 OuaflHo V. De infalliäilitqt:&ummi Pontificis, Refp. 1770. Hzc verba addué&ta non fuiffe Vigilii , fed ab Eutychia- nis conficta , ut claré oftendit Baronius Anno Chriíti 528. n. 14. 2d5. Gratls admitto , illa verba fuiffe Vigilii , id tamen infallibilitati Summi Pontificis non przjudicat , quia ipfe tunc pfeudo- Papa , & non verus Pontifex erat, cum adhuc vixerit Sylverius. Pro cujus claritate majo- ti fciendum , Theodoram Imperatricem petíiffe à Sylverio Papa, quate- nus dignaretur Anthemium hareticum , ab ejus anteceffore Agapeto é Conftantinopolitana Sede depofitum , eidenr Epifcopatuireftituere; quod Í cum Sylverius canquam impium factum conftanter recusáffet, obtulit fe ultró Vigilius tunc Archi- Diaconus, promisítque Imperatrici , fe An- ) Ii themium fuz Sedi infallibiliter reftitutarum , & Eutychianisomnem favo- rem exhibiturum , modó Cathedram fupremam Ecclefix obtinere va- D d leat. Inde mota imperatrix curavit cooperante Bellifario Sylverium in palmariam infulam relegari , atque Vigilium im ejus locum fubttituit; & I h in hoc ftatu dictam epiftolam fine ullo infallibilitatis periculo fcribere im favorem Eutychianorum potuit, Sylverio expóft in exilio fame con- LT i fümpto , ad evitandum íchifma , Clerus & Populus Romanus acceptavit , tl & agnovit Vigilium pro legitirno Pontifice , quà acceptatione factà , depo- füit is omnem fimulationem, & animi duplicitatem politicam, atque Theo- E dorz reftitutionem Anthemii urgenti refpondit , íe nec velle , nec poffe implere , quz temeré promiferat, ne peccata peccatis cumularet: quin l [j immó confirmavit Synodum generalem , in qua herefis Eutychiana ana- — thema tulit; ut conftat ex Evagrio lib. 4, c. 127. & aliis. Quaré ab Im- lu i peratrice in rabiem actà relegatus , & diré usque ad mortem vexatus fuit, ut habetur in Pontificali , & teftatur Paulus Diac. in vit. Juftiniani. j ro9. Tertió objiciunt Gregorium l. quód im epif. z6. lib. 3. ad n Joannem Epifcopum Caralitanum permiferit presbyteris conferre Sacra- Q N mentum confirmationis , quod folis Epifcopis de jure divino competit. Hinc Adrianus q. de confirm. art. ult. fatetur , poffe Pontificem in defini- $u iní endis rebus fidei abfoluté errare , & Durandus in 4. di(t, 7. q. 4. Grego- rium erroris arguit. Refp. D. Gregorium hanc rem non definifffe , neque decretum ali- o quod defüper edidiffe , ideo nullus error do&trinalis ibi accidit ? przter- t quàm quód fit communis TT. fententia, ordinarium miniftrum confirma- Wt tionis effe Epifcopum , ut habetur in Concilio Florent. in inftruct. Armen, & Trid. feff. 7. can. ult. extraordinarium veró poffe effe aliquem fimpli- 3 Pl ! cem Sacerdotem inm abíentia E pifcopi , & hoc vel maximé ob authorita- Eïpr tem D. Gregorii, W W jo9. Art, F1L Sæmkzo;rum Pontificum. immunitas ab evvoribus exe.. 211 110. Quartó. incufant Liberium , quód Syrmienfis conciliabuli de- : h creta comprobaverit , & condemnationi S. Athanafii fubfcripferit ; hac autem omnia manifeftum errorem in fide arguunt: ergo &c. m ni Refp. aliqui 1242 , quód Liberius nunquam docuerit Arianïsmüm, nec fuüo judicio interno eidem pertinaciter adheferit , fed tantüm ac&tu 2 o uodam externo, ut furori Arianorum cederet, eum profeffus fuerit ;in hujus di&i teftimonium adducunt D. Athanafium ita loquentem : £/Ze- 0U jl zium invitum ,coatium ,vi tormentorum fectffe , quod fecit ; nec effe cen- d fendam ejus fententiam , quam miua , « terrores extorferant,fed eam , uam protulit , eum liberos baberet affeifus.. Hinc fequitur , quód Libe- M M rius quidem graviter peccaverit , dum Concilio Syrmienfi , ejüsque fidei B7 formulz, in quà pro voce suozeec , 44oréeiec Ariani, quorum operá di. &um concilium potiffimüm fuit congregatum , fubftituére ; contra fidem m Y tamen nop peccavit, aliàs etiam Petrus, quiab ancilla exterritus Chri- M a a ftum a&tu externo negavit, & Marcellinus, qui metu tormentorum ido- lis thus adolevit, errorem commi(iffent in fide , quod nullus Catholico- qu äWf 1 rum approbat; hinc re£té notat Sozomenus, Liberium edidiffe aliam fi- dei profeflionem , antequàam Syrmio digrederetur , in qua anathema dixit d Té omnibus, qui confubftantialitatem Patris, & filii negaverint. Immó Mace- donianos non admifit ad communionem antequàm hanchzrefinlejuráffent, qu enit D. Hieron Et in hoc fenfu mox explicato intelligendus v mus , dum qü fcribit: Literium tadio exilii iuflexum tandem fuiffe ad u j Jferiptionem 1 n us barefeos , erat enim hzec fübfcriptio aCtus mereé externus, cum quo ftat, & componi poteft verus actus fidei internus, Quód autem approbaverit NWS Ya fententiam condemnatoriam Athanafii per fübícriptionem , non officit przfenti intento, cum hoc nihil aliud probet , quàm Summum Pontifi- ^ 1 SQCK cem poffe errare in quzftionibus facti, & hoc nemo vertit in dubium ; peserant enim teflimonia contra Athana(ium ita credibilia proponi Y vt if Summo Pontifici, ut meritó5. prudentem aü"enfummeruerin-tv, qua tamens m in fe fpectata faliffima erant, o 111, Quintó imponit Calvinus Siricio ; quód matrimonium pollu- tionem efle dixerit : fed faliffimum hoc eft, quia Pontifex non agit ibi- tym^ j dem de conjun&ione legitima, fed de illa , qua fit ante contra&tum ma- Frïzæl' trimonialem. ) Á . 112. Sextó adducunt Nicolaum L. can. À qwodam udao , ubi re- hr fertur docuiffe , quód baptifmus in folo nomine Chrifti fine invocatione jf Qd expreffa Ss. Trinitatis fit validus, Sed contra, licet hoc docuerit, tamen 1[h0w" non definivit id ex Cathedra, adeóque hic error privatus tantüm era t; qui Vel dic cum non reduhdat in defectibilitatem Cathedre Pontificiz. E aliis, p 212 Suaflio F. De iufallibilitate Summi Pontificis. aliis, quód Nicolaus non fuerit ibi locutus de forma baptifmi, fed de con- feffione baptizati, Plurimi adhuc reftarent Pontifices ab erroribus fal- fiffimé impofitis vindicandi , fed quia ut plurimüm levis , & exigui mo- menti funt , nec fpecialem difcuffionem zmerentur, hinc ne in materia 5 [ prefenti infinitus fim , jure ab illis fus& exa minandis abítineo : qui exa- €tiorem de his informationem defiderat , adeat Bellarminum , & alios ul Theologos Polemicos; & Hiftoricos D , in quibus cum debita eruditiope videri poter unt omnes hzreticorum impofturz vindicate, l] l 113. Pro diminuenda authoritate Pontificia r egerunt demum Hz- retici multa enormia crimina , & peccata quibus fuére plurimi Summi Ec- K clefie Prafules infecti. [ Sed hsc non funt ad forum prafens, demus enim id adverfariis, utut hi cum magno exceffu, & damnabili odio de hoc, f : ultrà. quàm veritas rei habet , fcribant, & loquantur , non tamen in mi- 5 l nimo diminuit majeftatem , & infallibilitatem Cathedrx Apoftolice ; certé paucorum peccata perfonalia puritati Ecclefie Catholicz nullate- í nus obfünt , modó ita dirigantur à DEO , ut quz recta fünt doceant. j Audiamus Magnum noftrum Auguftinum , lib. de unic. bapt. cont. Petil, €. 16. pro more fuo fàpientiffimé hac de re differentem hiíce verbis: ** Prorsüs quales fuerint Marcellinus , Mar cellus , Sylvefter, Melchiades, * Meníürius, Czcilianus atque alii, quibu *:* quod volunt , non s objiciunt pro fua defenfione , [1 e prejudicat Ecclefiz Catholice toto terrarum orbe 4 diffuf , nullo modo eorum ínnocentià coronamur , nullo modo eo- & € «€ rum iniquitate damnamur ; fi boni fuerunt in arez Catholicze tritura, tanquam ftipul € comminutz funt. Intra iftam aream boni & mali RR W [14 [14 effe poffunt , extra eam boni effe non poffunt. Super Cathedram Moy- fis federunt Scribz, & Pharifzi, ait Dominus, «t ; quz dicunt facite, qux LY autem faciunt , facere nolite, .Vides , quia in Cathedra Moyfis, cui fucceffit Cathedra Chrifüi , fedent & mali , & tamen dicendo bona üty «€ non obíunt auditoribus. 1 [14 Quare tu propter malos Cathedram dimi- fifti? Et lib. 2. contra Petil. c, yr. [ &€ Quare , ínquit , appellas Cathe- W 4€ dram Peftilentie Cathedram Apofto licam ? fi propter homines quos putatis legem loqui, Yi ftus propter Pharifz & non facere, numquid Dominus JESUS Chri- &6 0s , de quibus ait : Dicunt enim & non faciunt, t athedrae in qua fed ebant, ullam fecit injuriam ? nónne illam Cathe- [ )« s€ dram Moyfis comm crl.a &t endavit, & illos fervato honore Cathedre redar- guit? ait enim Cat Jtte [17 tem faciunt, nolite hedram Moyfis fedent , que dicunt facite quz au- [14 facere, dicunt enim , & non faciunt, Hac fi cogi- li taveris non propter homines V, 3 D [t7 quos infamatis , blafphemaretis cathe- ommunicatis, Sed quid eft aliud, quàm Qily dram Apoftolicam, cui nog c * nefcire Mrt. ult. n de fide fft modernum Santliffmum Beneditlum &e. 215 of t pefcire dicere, & non poffe nifi maledicere? Ratio hujus eft , quia li- i cet multi moribus de&ciant , vitiis humanis &. affe&tibus aliqui ipfo- in Cathedra veritatis docentes , utpote ! rum nimiüm indulgeant, tamen Í]ta idem s à Spiritu veritatis excitati , à vero aberrare non poffunt. V * $, P. Auguftinus epift. 166. dicens ; * Atque de prepofitis malis N * fecuram fecit Dominus plebem fuam , - ne propter illos do&trinz bona di- AC ** falutaris Cathedra deferatur , in qua coguntur etiam mali " cere, néque enim fua fünt, que& dicunt, fed DEII, qui in Cathe- Etiamíi in illum ordinem W * dra unitatis do&trinam pofuit. veritatis, il N ** Epifcoporum ( pergit idemS. P. ep. 165.) qui ducitur ab ipfo Petroufque enit *« ad Anaftaium ( BENEDICTUM XIII.) qui nunc eandem Cathedram * fedet, quispíam traditor( improbus ) per illa tempora fübrepfiffet , ni- , | t ** hil przjudicaret Ecclefie , & innocentibus Chriftianis , quibus Domi- ** nus providens ait de prepofitis malis , que dicunt facite , qus autem J jhe ** faciunt , nolite facere , dicunt enim , & non faciunt, ut certa fit fpes * fidelis , qux nonin homine, fed in DEO collocata nunquam tempelta- ie PEU ] * te facrilegi fchifmatis diffipatur, N : J A ARTICULUS ULTIMUS.L- &w 10 J TU n de fide fit , modernum Santliffmum BENEDICTUA XHI. effe legitimum Pontificem, d verum D Petri Succefforem? VIiig (Ilf as "o 114.( Tabilivimus ha&enus pro modulo noftro contra iniquos, & te- YU. merarios hereticorum infültus ac aufüus firmitatem fidei Catho- y 0f lice in foliditate inconcuffa Romanz Ecclefie Petre: probavi- 0 mus illam in fummo lapide angulari Chrifto JESU ita immobiliter fun- Ü datam, ut quantumvis tota inferorum poteítas , cuncta hereticorum ) Wi nefanda machinamenta in id confpirarent, ut conjuratis atque conjun- &is viribus eam fübverfum eant, illa tamen à provida omnipotentiz Di- d Ü il vinz dextera fuftentata in fua inviolata integritate immobilis fit perfe- veratura ufque ad confümmationem mundi. His autem adeo indubi- «qu Ü J tanter füppofitis, adeo luculenter per authoritatem & rationes proba- tis , animum fübit hzfitatio certé non contemnenda , ubinam exiftat hxc (iim A lt Petra adeo firma, ftabilis, & immobilis? (i refpondeas, Romz illam re- ( lg eriendam , eámque effe gloriofiffimé , & fan&tiffimé regnantem BE N E- [e y DICTUM XIII, quia hic habet concreditas claves Petri , huic fünt commifia jura regni cceleftis , & terreni , hic prafidet toti Chriftiano orbi , j [ at m Chriftiané vivendi prafcri- cidämqug régulas credendi ? atque norma j bir ul nCMc 3t4 Suaflio V, Deiufallibilitate famml Pontifitis . bic & dictat, Infurgit meritó Anti-Papifta, regerendo, hec omnia ima- [ ginaria effe & commentutia: quomodó enim infallibilem, & immobilem Petram Ecclefie eam Períonam dicere audes, cujus ele&io, & ad hoc j füpremum dignitatis faftigium füblimatio fallibilis , & ambigua effe po- teít ? ineptum eft, dicere, hanc individualem perfonam efle petram in- fallibilem, cum tamen eam efle Petram fimpliciter infallibile non (it; :' rem afferere fecundàm quid, antequàm fit fimpliciter eft philofophia prepoftera : itaantem eft, nam preter Luthero - Calviniftas multi Au- thores Catholici defendunt, electionem Pontifieiam ambiguam effe, & f in rei veritate nullam frequenriorem experientiam comprobáfle ; & qux- ü fo, unde revelatum eft, hunc numero hominem eíle Summum Pontifi- [ cem? de fide fané non eít , illum effe baptizatum, & fàcris Ordinibus h initiatum , quod tamen necefíarium elt, ut fit capax Pontificatüs, t Dein compertum eft à Julio M. in. Concilio Later. feffl. 5. tom. 4. Con- f cil. f. $67. omnem electionem Pontificiam Simoniacé fa&am fuiffe ab- foluté declaratam invalidam, & quàm facilé (it in hujusmodi ele&ioni- qià 1Hd bus intervenire Simoniam, multa , quz varia fculanobis füppediravére, ! q exempla diiucidé demonflrant, vel ad quid effet ftatutum Pontificium pro actu irritando , fi hic noneffet poffibilis ? Verim omnibus his recen- V fitis non obftantibus, firmum nobis manet, & ratum, hanc Petram Ec- clefiz , (icuti immobilis eft in fuftentando mirabilem Ecclefiz ftru&turam, m M ita infallibilem effe in exiftendo, adeo ut non folàm probabile nobis ap- areat , fed etiam abíoluté certum fit, Petram immobilem Ecclefiz hanc hn li in individuo , & non aliam períonam effe. Proinde 11f. Dico, De fide certum eff , modernum Sanctiffmum BENE- Clef]a- "n DICTUM X111. effe legztzmum Pontifzem, ef" verum D. Petri $uc- cellorem. . 1txa moderni DD. ut plurimüm. — Prob, r. Ecclefia univería- i lr' lis, utpote firmamentum veritatis , nequit errare in rebus , quz commu- ] &Ql nem totius Ecclefiz religionem concernunt: fed judicium, quo Eccle- t tühc fía BENEDIC TUM XIII.acceptat pro fuo vifibili Capite, & Judi- ce infallibili controverfiarum fideí, quem in omnibus fequi tenetur, fU d K communem totius Ecclefiz religionem, & confervationem concernit 5- ergo Ecclefia non poteft efle errori fübdita in cali judicio , adeoque de f fide eft, quemlibet Pontificem canonicé ele&um, & ut calem ab Eccle- th T fia accepratum effe verum, & legitimum Succefforem D. Petri, infalli- D bilémque controverfiarum fidei Judicem. — Major , & minor fünt de fide, ln ! dül[ confequenter etiam conclufio , quz ex illis legitimé infertur: nam licet robabilior Theologorum fententia in tract, de fide doceat , conclufionem Viye E dedu&tam ex duabus przmiffis à DEO revelatis per difcurfum effe infc- rioris äï N Atrt. lts n de fíde fit mbdä?num*.!—mo?ijïhzum Benedifum &c. 21g [ ríoris ordiniz, & certitudinis, quàm fit affenfus fidei ; quia non affenti- W lhuc mur obje&o :alis conclufionis theologice ob folam Divinam veritatem revelantem phemiffas , fed etiam: ob' conriexionem obje&ti praemiffarum p cum obje&o cnclufionis, quam lumine naturali ex reda difpofitione terminorum cegnolcitus, atque adeo quatenus hec illativa connexio : fimul cuni Di i2 revelatione premiiflarum movet ad affenfum conclu- Al fionis, extrabitdi&tumi atfenfürm & ratione fidei ad limites conclufionis theologice ; cerum tamern eft, obje&um talis conc lufionis fpecificati- d vé fumpturm effede fide, & affenfu fidei poffe illud cr edi , licet fine dif- qXXX eurfu , inniterido'oli Divino teftinionio, quia eft implicité faleem à DEO jnto YU zevelaturm, quatous identificatur cum objecto promiffarum , quod ex- plicité x DEO revelatum habetur, ut fapponimus; eatenus enim illa A Qu conclufio neceffaró: fequitur , & infertur ex fuis preemiffis , quate'nus ejus obje&um ideitificatur cum obje&bo prxmiffarum, & ideo ( , nifi ali- d qua ex premiffis regetur , negari abfoluté no &101 m poteft: ergo de primo ad ultimum, conu(io legitimé deducta ex illi $ duabus przmiffis de fide', AE erit etiam de fide faltem fpecificative fümpta. ( (um 116. Prob, ; Quando DEUS revelat alíquam: propofitionem: uni- )u verfalem , cenfetu revelare omnia (ingularia fub illacontenta ; fed DEUS j vevelavit hanc popofitionem univeríalem , Eecléfia im nullum errorem hi incidet, ex quo equeretur ejus ruina , & confüfio, aliàs nom effet e2- 1) D Jdumuna, c firmanemtum veritatis , immó confunderetur , & erubefce- fa 1€t , quod eft. coxtra Ifaiam $4. ergo etíam cenfetur reveláffe hanc : Ec- h clefíam Catholicim nom erraturam acceptanido falfunr , & illegitimam 1 Pontificem pro fto vifibili Capite, & infallibili Judice controverfiarum i fidei ,. cum ex hoc errore vel maximé fequeretur ejus ruina, & confu- ! MA' fo 5 plüs eninr noceret Ecclefiz error circa ipfam viüibilem regulam fi- s con dei eligendam , aut acce P tandam , quàmi circa alia obje&ta particularia 5 ! E al: tunc eninr contingeret error in Capite, & fündamento vifi bili Ecclefiz , & ud.' cujus defni eít per fe clara , nam ideo ex revelat tiones , & decreta omnes. fideles acceptare ten entur. Major t ione definiti colligitur revelatio de- p finitionis, & ex revelatione com pofiti revelatio partium , qua pliyficé , ugquc : vel metaphyfice illud componun t, quia definitio, & definitum, totum, )u & partes fimul fümptz non: dift inguuntur inter fe realiter ; ande DEUS. mïäv non potuit revelare Chiriftum e r fle verum hominem , ni(i fimul revclan- (V P do ipfum effe animal ratiomale ; atque habere animari, & corpus: fed univerfalia etiam non diftinguu n 3 J» tur à fingularibus, nihil enim aliud fünt , Wi quàm ipfa fingularia confüsé c ognita, vel faltem hec fu nt partes fubje- Cn'c p &ifæ » €X quibus univerfalia coalefcunt ; ergo D EIIS r evelans aliquau j pro" 216 Suaflio V. De infallibilitate Summi Pontificis. t propofitionem univer(alem, cenfetur etiam revelare omnes propofitiones ! articulares fub illa contentas, quod maximeé in DEO verum tenet, qui univerfalia ab inferioribus non abítrahit (icuti nos; hinc DEUS reve- lans hanc propofitionem : Omnes À poftoli repleti fünt Spiritu San&to, revelat etiam has particulares: ergo Mathzus , Jacobus; Joannes &c. re- pleti funt Spiritu San&to ; & revelans hanc : Nullus five baptilmo po- & Pau- teft videre regnum DEI: revelat etiam has: ergo & Prtrus , g; lus &c. (ine baptifino nequeunt videre regnum DEI, & fic de fimilibus, [! confequenter in prafenti eodem modo eft philofophanzum, h Confirm, Omnia definita in Conciliis generalibus à Summo Ponti- fice convocatis, & approbatis fünt de fide credenda , st fatentur ipfi Ca- ) tholici DD. fententiz contrariz : ergo etiam de fide cre&ndum eft, Conci- & confequente habuiffe infallibi- D lium Tridentinum v. g. fuifle legitimum, r, lem Spiritüs San&ti affiftentiam : atqui autho ritas , & hfallibilitas Conci- & defumitur ab authoritate, & infallibiltate Summi Pon- b lii habetur , . l tificis illud convocantis, & approbanti s; illique-per fe, vel per fuos Le- ) gatos praefi dentis; Concilia nàmque à Summo Pontifce non convoca- t t3, nec approbata , quibüsque nullo modo pr efedit, mllius funt autho- G&is, pirtim ex infra di- q ritstis faltem infallibilis , ut partim ex füpra di il cendis conftabit: ergo de fide credere debemus Paulun IH. Julium IIL Concilium fuit convocatur , d Pium IV. à quibus refpedive didum [4 * Í ( approbatum, quique i lli prefederunt, e ffe veros, atqu: legitimos Ponti- ficibus tempore aliorim Conciliorum. t fices, idémque eít de aliis Ponti Wl Prima confeq. probatur. Definita in Conciliis gene ralbus credimus, & dimus illa in Domino congregata habere d ample&dimur ex eo, quia cre (re] infallibilem authoritatem: ergo fi poffüumus pr udenter formidare , aut lis authoritate , poffumus etiam q raler dubitare de alicujus Concilii genera t ejus definitionibus, & decretis prudenter formidare, & dubitare; ficu- vangelium S. Mathzi fit verum - o &l ti i liceret prudenter dubitare, an E ul canonicum, liceret utique prudent er dubitare de rebus in illo contentis. fit, utpote revelatum à DEO , omnem ib 117. Dices, Quamvis de fide NI Pontificem legitimé ele&um , & ab Ecclefia ac P ceptatum habere infalli- idem de omnt Concilio generali legiti- bilem Spiritüs S. affi(tentiam , & m mo ; attamen hunc numero BE NEDICTUM XIIL fuifle legitimé ele- de divinà certum , fed tantüm huma- &um , & acceptatum non efít de fi is vo- nà , aut certitudine quadam mora li dependente à fallibili bomin 2pu Juntate, teftimonio, & relatione eligentium , atque acceptantium , idém- Q« hi que eft de hoc numero Concilio generali e. g. lridentino: ergo non € m con- hi certum fide divinà, fed tantüm humanà , hunc numero Pontifice üner airt. ult, A de fde f modemäm Sant?ifEmum Beueditium cc. 2v tineri füb illa propofitione univerfali à DEO revelata, vel illum habere ? il in decidendis controverfiis fidei infallibilem Spiritüs Sancti affiftentiam. T Refp. Quód quamvis affenfus fidei de rebus, quas fcimus à DEO 'uïïm effe revelatas, fitomnino certus certitudine non folüm phyficà , fed etiam It metaphyficá, cum repugnet illi fübeffe falfum ; ut tamen nos fide Di- vinà credamus, quedam obje&ta particularia effe à DEO revelata v. g. L. Jlle BENEDICTUM XIIL effe veram Summum Pontificem , legitimé ele- ^Y &um, & acceptatum , Concilium Tridentinum fuiffe legitimum Con- Jl5 cilium generale &c. füfficit maxima certitudo moralis, quód illa compre. hendantur mediaté, vel immediaté füb propofitionibus univerfalibus & O [t DEO revelatis : quod probatur. In hac vita de nullo credibili obje&o univeríali , aut particulari habemus evidentiam, aut certitu- n Vj dinem phyficam , vel metaphyficam , quód DEUS illud revelaverit; 7- li od demus enim nunc per [peeulum im auigmate 1. Cor. 13. quantumvis enim in $, Scriptura nobis inculcentur mylteria revelata, & ita ab Ec-- ]u lt clefia proponantur, non tamen funt evidentia , ideóque intelle&tum non neceffitant : poffumus enim fernoto omni voluntatis imperio formi- fj q dare,an non ea à Scriptoribus canonicis fint confidta, Immó ip(imet, quibus DEUS immediaté locutus eft, potuiffent dubitare, an non voces MT illg dmonis operá fint formatz ad decipiendos homines. Gredimus I) j If ergo DEUM illa reveláffe non evidentià aliqu& phyficà , vel metaphy- ficá convidi, fed morivis credibilitatis extrinfecis , quz. recenferi folent font ol jf tra&. de fide, indu&ti; & hxc licet fint magni momenti, tot (ignis , por- tentísque confirmata, caufant tamen certitudinem puré moralem , red- Uj H düntq; illa myfteria evidenter puré credibilia , itatamen , utevidenti hoc d credibilitatis judicio moveatur voluntas ad piam affe&ionem füpernatu- D. ralem , quà imperet , & determinet intelle&um ad eorum affenfum , co- TU hibendo omnem formidinem , quz fuboriri potuiffet , & fübjugando in- m W M ] telle&um ia obfequium fidei; ergo di&a certitudo, feu evidentia mo- ralis fufficit. ut credamus hec & alia obje&a particularia comprehendi &;gtliï j " l [. fub propofitionibus univerfalibus à DEO revelatis v.g. BENEDICTUM of J XIII. effe'verum , & legitimum Summum Ponxificem. ] Dixi confultó , zzaxzmam certitudiuem. moralem ad fide creden- L ij dum aliquod obje&um füfficere: quia certitudo moralis habet fuos gra- dus, in quantum magis, vel minüs falfum illi fübeffe poteft, Nam 77z8. hf apud Juriftas dicitur in humano quodam judicio certum moraliter, (lb ] quód duobus, vel tribus teftibus omni exceptione majoribus eft leeiti- D)ldt«l mé probatum ; H&c tamen certitudo moralis judicialis licec Judici füf- r ficiat ad fententiam juxta allegata, & probata prudenter 'fe;*endam, infi. mum « Pl uv 218 Suasflio V. De iufallibilitate Summi fonti)ïaü. mum tamen gradum certitudinis moralis obtinet, eoquód multoties fal- fitati fübjaceat; fzpe enim duo, vel tres teítes contra innocentem con- fpirant, & falfum atteftantur. zdó. Certum eft certitudine morali, uód hic aut ille Sacerdos fuerit legitimé ordinatus , ac rité Sacrum ce- lebraverit, Hoftiàmque confecraverit, etiam(i ipfe folus utrumque at- H 1 teftetur, e ) us tamen Sacerdotium , & fides à nu 1 i lo vocatur in du ^ jum: nam hzc certitudo fuüfficit, üt excludatur omnis prudens dubitatio de re teftificata , quia in hac materia raró contingit falíitas ; confequenter füfficit, ad abfoluté adorandum Chriítum füb Hoftia confecrata exiften- i tém, non tamen ad credendum fide Divinà Corpus Chrifti ibidem ex- iftere;s quia aliqnando, licet raró, invenitur talis coufecratio irrita, ü vel defe&tu ordinationis , vel intentionis, vel materix debite, atque i adeo talis certitudo non excludit omnem formidinem de oppofito. 778 j datur maxima , & rigorofa certitudo moralis, quz nunquam fruftratur n hs veritate , quamvis inveniatur potentia phyüca.ad' illam falfificandam , proinde excludit non folüm prudentem dubitationem , fed & formidi- ní nem ; & hac certitudo moralis datur , hzec, vel illa objecta fuiffe in par- P ticulari, vel univerfali revelata, füfficitque ad imperandum affenfüm fi- N tb dei Divinz circailla, de quorum exiftentia tàliter fumus faGi certiores, r1g. Inftabis. Maximacertitudo moralis non patitur probabilitatem fi partis oppofita; quinimó Hurtadus docet, tunc dari certitudinem mora- ti lem , quando ratio affentiendi eft talis, ut riulla fit probabilitas partis Qdl oppofitz : fed oppofita fententia eff probabilis, que docet, bunc nu- [ mero BENEDICTUM XIII. effe verum Summum Pontificem, non effe de fide , nec contineri füb aliqua univerfali propofitione à DEO reve- 11 lata: ergo de eo, quód illa fit de fide, aut revelata in aliqua propofi- D tione univerfali, non poteft dari maxima certitudo moralis , fed tan- NU tüm probabilitas : fola autem probabilitas de revelatione alicujus obje- Wt &i non fufficit ad imperandum affenfum fidei Divin de illo , quia nom u fe excludit omnem prudentem formidinem de illius revelatione; pruden- Q ter enim formidat quis de revelatione alicujus objeQi, quando proba- Wj bile eft, illud non fuiffe à DEO revelatum: ergo &c. Refpondere quis poterit cum Erbermano, C. maj. & N. min. ait enim, d A quód quamvis olim contraria fententià probabiliter fuerit à Theologis [ controvería, & propugnata , noflra tamen fententia poft Clementcm [E) lum VIII. cxperit efle extra controverfiam, & de illa non tantüm habea- H tur certitudo moralis, fed etiam theologica, cum fundetur, & infe- L Y ratur ex fyllogismo, cujus utraque przmiffa eft de fide. Sed quia diffi- L h -€ile z Art. æ!), An de fide fét modernum Sandfiffgnum Beneditfum eic..ax9 l cile videtur tot Do&orum fententiam imp»rgbabilitatis, aut temeritatis condemnare, - Aliter Refp. Dift. maj 'Certitudo moralis ab omnibus admifIa, & cognit a ne non patitur ptobabilitatem partis oppofi e t« , C. maj. non ab omnibus ad- ( bene enim componitur , quód miffa , nec fufficienter cognita, N. maj. AA.noftez fententig probabiliüs judicent, hanc propofitionem: 54 £- ^ n n NEDICTUS XI111. efl veru e legitimus Chrifli Vicarius , effe fecun- düm fe de fide credendam, quia judicant etiam probabiliüs dari rigoro- IT H IG fam certitudinem moralem de ej us revelatione: & quód AA, contra- rie fententiz utrumque probabiliter negent ; nec nos adeo affeveranter, " & fine formidine afferimus , dari illam certitudinem moralem de reve- i tqu latione noftrz propofitionis: quare licet judicemus, illam propofitionem Jth per (e loquendo , & quantüm eltex parte fübje&ti effe de fide, &àDEO at revelatam , f(imul tamen dicimus , quód per accidens ob probabilitatem m fententie contrarie impediatur, ne de fa&to terminet, aut terminare poffit affenfum fidei: ratio hujus eft ; quia non obligamur, nec ita obli- jl | W gari poffumus, ad aliquid fide Divinà credendum, nifi conítet, illud re. velatum effe non folum quóad fe, fed etiam quóad nos , & ita ad cre- N m Yi f ! Jlet Y^. dendum ab Ecciefiíà propofitum : atqui hoc ipfo , quód oppofitum adhuc jf fit probabile, non poteft illud, cui opponitur, effe quóad nos revela- tum, & ut ita credatur, ab Eccle(ia propofitum, aliàs excluderet om- j müïl'l' inem prudentem formidinem , confequenter-hoc ipfo defineret probabi— | ;Zz"flï litas oppofiti ; ergo &c. LI jc nte 119. Objic. 1. INon poffumus elffe certi, an hic Summus Pontifex o EKT'B in individuo fit legitimé ele&us: ergo neque certi efle valemus, an hic )m in individuo fit verus 'Chri(ti Vicarius, Ant.prob. Multi Pontificesfue- ropo A runt intru(i , & per fimoniam , aliàve malitiofa , -£raudulenta , && fübdola r Y attentata fummam Ecclefiz Cathedram afcenderunt: ergo id potuitetiam "m ! fieri in hoc individuali Pontifice, quznam enim ratio potior pro uno eft, l]i3 nl quàm alio? proinde certi effe non poffumus, an hic Summus Pontifex i in individuo fit legitime ele&us, | PWM' Refpondet 1. Cardin. de Lugo , effe certitudinem moralem de vali- ditate eleGtionis hujus Pontificis in individuo , & quidem majorem, j quàm de baptifmo alicujus parvuli, vel alicujus Hoftie in particulari; hCOlOgiE nam, inquit, ** ficuti non poffumus prudenter formidare de legitimitate * hujus Concilii, cujus authoritste credimus dogmata ibi definita, ita 14 * non poffümus prudenter formidare de vero Pontifice, à quo Conci- gn ** ]ium ipfum legitimitatem, & authoritatem participat. ii e2 Verüm luiil i ä $26 x D uaflio V. De i;æ:äiäilïmæ Jfiammi Pontificis. Verüm enim veró non folüm hzretici, N fed etiam aliqui Hiftorici Catholici tradunt, nonnullos Romanos Pont ifices per media illegitima li fe in Pontificatum defacto intrufiffe, fcil. p at er fimoniam, ut conqueri- tur Alvarus Pelagius Epifcopus Lufitanus d € plan&u Eccl. 1. z. art, If. pill Platina in vita Syl veftri IIl. Benedi&i I V, & Ser li smulti alii , hócque videtur a gii IH. Baronius, & pprobare ipfe Julius per fuam Bullam fuprà ( «itatam. Et Nicolaus H.in fi u a conítitutione cap. in zemze dift, 23. in W qua poftquàm ftatuit , Papa m debere eligi fuffragiis Cardinalium, & E- i pifcoporum reliquorum , C lericoram, & populi Romani c onfenfü, ad- al dit: Pracavemtes,ze venalitatis morbus Alquá orcaftone fübrepat. E& mp pauló póft: Quód ff quis coutra boc decre um nofirum , fynodali fenten- [ 414 promuleatum , quaff per feditionem , vel prafumptionem , aut- quoli- W bet ingenio elecfus, aut etiam ordinatus ) fen intbronizatus fuerit, au- zboritate Diviná, (f $3. Apoffolorum. Pe Iri.Q Paul perpetuo amathe- D] enate à liminibus Sauntie DEI Eccí, cfa feparatus abjiciatur . ffcnti Anti- Ti €hriflus , ef- imvafor. cic. tam, & caffam omnino faci Similiter Julius H. in fepe diéta Bulla irri- LA t , atque declarat electionem Pontificis fimo- ls niacé factam; quare autem tot cautele, fifimonia , aut alia vitia in di- A Átmy €&am electionem ex Divina. providentia irrepere non poffent? Proinde s Refp. 2. admittendo,, poffe electionem Summi Pontificis corrumpi chg fimonià, & aliis vitiis, nego tamen inde feq ui per conftitutionem fulii Qj( T. illam irritam , aut invalidam futuram, nifi quando fimonia eft notoria, Tem de qua, & non occulta ; intelligitur Pontifex à Cardin, Thufeo .Sopran, i (l &c. At moraliter certi flimum eft, Pontificem per notoriam fimoniam electum non acceptatu Eïger] m iri à tot Imperatoribus, Re gibus,, Principibus, Patriarchis, Archi -Epifcopis , & Epiftopis Catholic is, nec non à tota. Mny Ecclefia, ac proinde: non.eft refültatura inde ali qua incertitudo electio- t t num Summorx.ma. Pontificum , n eque deceptio aut confufio totius Ec- Yit clefize. Refp; Jüt -3. Concedendo etiam gr*atfä ; nonnullos Summos Pontifices T fuiffe invalidé electos, vel propter. fimoniam notori am , vel occultam, vel alia: crimina m pablica eletionem irritantia; ex q uo tantüm fequitur, yet Ieta non effe de fide certum,, hunc numero electum e fle verum, & legiti- mum Pontificem ex vi Tand ró fe primz electionis à Cardinalibus facte, non ve- ly quitur, aliquos Pontifices falfos, aut incertos acceptatos, aut agni- tos fi uiffe à tota Ecclefia ; quia vel taliter intru(i YO rc non rece partim nom folàm fué- N Id pti, fed etiam depofici, alitque in- eorum locum fübrogati , ut legitur d e Bonifacio VI. cui iux t2 Baronium & dignitate pulío, ca- &i nonice fucceffie Stephanus VII, di &usv-VI.- vel ad. evitandum fchiíma nonnulli - Mrt. ule. Ms de fide fir )na)þräüm Santeiffimum Beneditium (Pc. haX ( nonnulli fuerunt tolerati, & accedente confíeníu totius Cleri, ac popu- ) li Romani denuó fuerunt legitimé ele&i, & à tota Ecclefíia acceptati, il atque ut veri Pontifices agniti. Si primum , certum efb , eos nullam authoritatem Pontificiam obtinere in Ecclefia. $1 fecundum , erunt cunc 3 Á I legitimi D. Petri St cceffores, non quidem vi prim ele&tionis, fed vir- Jn! tute fecunde. Ad hanc autem non judico neceffariam efle aliquam for- lt malem electionem , fed fufficere unanimem acceptationem totius Eccle- Ü fie, per quam Summus Pontifex femper cenfetur virtualiter, aut equi- f valenter eligi, legitimari, & tolli, aut füppleri , fiquod impedimentum in priori ele&ione fuit , quare per hanc generalem acceptationem Eccle- b Jl fiz , legitimus conítituitur Pontifex, licet talis ex vi prioris electionis non fuerit, Jl l 120. Díces. Negotíum ele Ctionis Sutnmï Pontificis ex eo vel maxi- L li N mé füfpe&tüm videtur , quia fepe variatum fuit: nam olim Imperatores habuerunt jus illos eligendi, & confirmandi, ut habetur dift. 63. can.-44r£4- jii n uus , & can. z /yuodo. Deinde hoc negotium commiffum eft Cardina- libus fimul cum Epifcopis, Clericis, ac Populo Romano, adjunctài con- m "Ian- N $ firmatione Imperatoris, ut patet can. 27 z09:ue diít. 23. dem hiíce temporibus , & multis hucufque fxculis videmus sotum boc j till eligendi negotium , & jus commiffum efle foli Collegio Cardinalium. '0 Quo jure hzc varietas? quomodó poterimus habere aliquam certitudi- f jm- nem de legitima electione hujus , aut illins Summi Pontificis, aut eidem £Of i!v ;pf.'lm affi(tere Spiritum Santctum credere, cum (ine authoritate Divinarmodlusä eligendi fepe fuerit-muratus ? )(fwm Refp. /b. Maximam certitudinem fucceffionis Summi Pontificis pï'l]üäv non referimus in primam ele&dionem, que fpe fuit mutata , fed in ac.- i 2dà, Poteftas Id ceptationem Ecclefie, qu& acceptando errare nequit. variandi modum hujus electionis intelligitur Eccleíte conceffa à Chrifto J juxta varietatem circumftantiarum temporis, loci , commoditatis , ac neceffitatis Ecclefiz : quia füperior , aliquid fuis fubditis mandans , & mo- yit dum exequendi non prazfcribens , cenfetur illum juxta prudentüm inter- pretationem reliquiffe arbitrio, & difpofitioni ipforum: Chriftus autem yt mandavit Ecclefie-fuz, ut habeat Caput vifibile , & perpetuum, non k im perfona, quia mortale, fed per electionem unius poft alterum : cum n veró ipfemet Chriftus modum hujus ele&ionis non prxfcripferit , (ignum ( ggPlr evidens eft, ejus determinationem fuiffe relictam arbitrio Ecclefize. nil 121. Replicabis, Julius IE. in fupra laudata Bulla non tantüm caf- ( il [;ä.t , & irritat ele&tionem fimoniacam Summi Pontificis , fed preterea (ta- (r" z -Ee 37 tuit, Qp Q 2252 af Dotopalilitizate fombi Pimisfths. ) tuit, quéd non debeat convalefcere decurfu temporis per fub(equentem ejus inthronizationem , aut acceptationem Eccle(ix; ergo fupponit , & declarat dictam ele&tionem per fubíequentem Ecclefie acceptationem firmari non poffe: immó in terminis implicare videtur, eum r& r q eligi, & confirmari poffe, qui omnino eft inhabilis. l Gonfirmatur ex regula 18. Juris in 6. Noz fermatur tratfu tempo- gis , quod de jure ab initio mon fubfiflit : ergo limoniaca ele&io ab ini- tio irrita , tractu temporig, aut acceptatione Ecclefie .nequit convalef- ? cere,. Refp. Julium ILin allegata Bulla tantüm ftatuiffe, electionem fimo- niacam Summi Pontificis non debere r;convaïefeere per fübfequentem [/ inthronizationem Cardinalium, non veró , quód per acceptationem uni« [ verfalis Ecclefiz illa non poffit revalidari, hoc enim vel maximé necetf- ( farium eft, tum ob evitanda graviffima fchifmatis pericula, & alia mag- f na incommoda, tum ob Ecclefie pacem confervandam. Nec obftat, n quód fimoniacé ele&us fit ad fupremam dignitatem Ecclefiz inhabilis, V n uia hóc tantüm probat, quód ftante inhabilitate reeligi non poffit, bene tamen eàíemotà per difpenfationem, quz fieri poteft à füprema fi devolutà ad Ecclefiam. H poteftate , Sede vacante : E N Ad confirmationem. dico, fimoniacam ele&tionem in noftro cafü h non firmari tra&u, & decurfu temporis, fed fimoniacé electum denuo It faltem «quivalenter reeligi, & legitimari per acceptationem Ecclefie; (en auando enim Ele&tores ordinarii abutuntur füà authoritate, & non pro- yt 0fe vident Ecclefiz de legitimo Capite, velut obligantur, id incumbit ip- . L fimet Ecclefix univeríali, qus aliquando confultihs ducit ad evitanda lr Schifmata, & alia inconvenientiaipfummet Simoniacé ele&um legitimum g'älaw facere, q uàm vel nullum , vel certé incertum Pontificem habere. LT i22. O biic, 2. fide fide effet, quód modernus BENEDICTUS XIII, p fit legitimus Summus Pontifex, & verus Chritti Vicarius, ideo foret , g quía ejus definitiones funt iofallibiles , confequenter fupponunt etiam infallibilem authoritatem definiendi , & determinandi controverfías fidei Sümi in Summo Pontifice: fed hxc ratio nihil probat; tum quia definitio Sum- Tion. mi Pontificis eft tantüm conditío applicans revelationem, & non elt la ipfum motivum formale credendi. lum etíam, quia error communis N d fü leret defectum authoritatis infallibilis , ut claré eruitur exlege Ba7- "u g barius ff. de officio pratoris: ergo non eft neceffarió de fide teneadum, Duy .hunc numero Pontificem BENEDICTUM XIIIL, effe verum Pontificem, iE & Vicarium Chrifti t Refp. - t ult. Ande )?d'eifi moderuum Santtiff£gum Fenedium efe. 923 Refp. C. maj. & N. min. ad probationem przzzag dic , quód Sum- mus Pontifex , quándo aliquid definit, aut determinat. ex Cathedra cir- j ca controverfias fidei, fit quidem conditioapplicans revelationem rei , d iuam defide tenendam proponit , fed nom pura , cum fit fimul re 'cula o infallibilis, que ficuti in articulis fidei determinandis, & Ecclefie uni- Ij veríe proponendis nulli defectibilitati poteft fübeffe, ita quód hzc in il individuo regula , & non alia fit, debet adeo indubium effe, ut omnem d prudentem dubitationem excludat, Hinc providé ftatuit Martinus V. in Concilio Conftantienfi , ut hzeretici ad gremium Ecclefix redeuntes Á profiteantur: 9404 Papa canonic? elecfus, quipro tempore fiærif, ejus ntct nomine proprío expre/fo, fet. [ucceffor B. Petrz , babeus fupremam potefLa- |üft tem in Ecclefra DEI.. ldémque ftatuit Pius IV. in füa Bulla, quà pre- N cepit, ut in profeffione fidei Summus Pontifex p. t. exiftens dicatur, & I recognofcatur verus Chrifti Vicarius.Ad probationem feczzdar dic przmó, bfat, quód illa nihil penitus probet: nam abfürdiffimum eft, quód detur er- us l ror communis circa Pontificem ele&tum, ita ut habeatur pro vero, qui Ogil; tamen meré putatitius eft: quia DEUS, fi hoc permitteret, Ecclefiam 'h'x.m füam omni Judice infallibili, regulà re&t veritatis, & legitimo Capite viüibili orbatam relinqueret , & defolatam, nec non-omnium errorum, Ub A i hxresümque periculis expofitam , quod certé abfürdiffimum , & ab om- ni veritatis fpecie alieniflimum eft, uti ex fuüpra probatis conftat evi- Ti at dentiffimé. eczzdo, Lex illa Bar£arzss unicé tribuit facultatem, & apt poteftatem legislativam Praetori, five alteri Superiori putatitio, quàm bic l alias non haberec, & hoc ut varia inconvenientia, & abíürda eviten- j tur; fed ex hoc nihil probatur quóad prefens inftitutum ; quód enim le- ) gislator humanus: det jurisdictionem.Superiori vel Judici putatitio im * jtl 2 cafü erroris communis , ideo' eft, quia illa j urisdictio , & poteítas, ut- (l pote pur& hamana, dependet' ab illo legislatore, confequenter,ad om- if nia acta Superiotis putatitii convalidanda, poteft illam conferreei, qui ha- betur per errorem communem pro vero Superiore, licet infenon fit. In [ u Summo Fontifik;emeslongä aliterfe habet. nami authoritas, & poteftas illius: u non eft humana, fed Divinas quomodó igitur hxc poteft putatitio conferri 9 in cafu. erroris communis ab eo ;qui illam nec babet, nec habere poteft ? non CL Si d;c. oc ipfo , quód ejus acta ab. Ecclefia recipiantur , & habean- g tur ut - da, atque legitima, füpponitur jam author itas illa per erro- 24 M p jf rem communenr fippleta: fed negatur fü ppofitum, quód ejus a&a ita: ab Ecclefia fint recipienda, vell de fa&to;,. vel de poffibili: illa fiquidem , d H ut tanquam vera recipiantur ab Eccle(ia, debent fuiffe : fatta per fpecia- * lem afli(tentiam Spiritüs Sandi,, aliàs Ecclefia tota fall ex 'etur , fed putag " Pon- 524 Oueflio Y Deiufallibilitate fummi Pontificis, Pontifici putatitio etiam in cafu erroris communis praftó effe Spïritüsx v San&i affiftentiam ? 123. Objic. 3. Si de fide effet, modernum San&tiffimum BENEDIC- TUM XIIL. effe legitimum Pontificem, & verum Chrifti Vicarium , fo- ä ret ideo, quia hoc revelatum habetur faltem in propofitione univerfali, füb qua hzc particularis continetur: atqui hoc intentum przíens non convincit: non enim femper fequitur hzc propoficio univerfalis debet cre- di fide Divinà: ergo etiam omnes propofitiones particulares füb illa con- tentz; fic revelatum habemus, DEUM omnia cognofcere fine ulla im- t perfe&tione, exín tamen perperam inferres : ergo etiam de fide eft , qubd 1 cognofcat defacto chymaras, & fic defimilibus , adeoque nullo modo P fequitur; de fide eft, omnes Pontifices ele&tos effe veros Chrifti Vica- il vios, & Succeffores D. Petri: ergo etiam de fide eft, modernum San- ]l &iffimum BENEDICTUM XII quia legitimé eleQus eft, effe verum W Chrifti Vicarium , & D. Petri Succefforem. | De/zde , quis propofüituni- r verfàli Ecclefie de fide Divina credendum , .quód BENEDICTUS XIII. i l fit vifibile Caput Ecclefie ; an Chriftus? fed quis hanc revelationem au- f divit? an Concilium generale? ubi fuit illud congregatum ? an Cardina- li les? quis dedit eis authoritatem declarandi, & proponendi articulos q fidei univerfo coetui fidelium ? Taudem , Plerique DD. Scholaftici affe- fa. runt, eum , qui moderaum BENEDICTUM XIII, negaret effej Vicarium q Chrifti, non ftatim effe infimulandum bzrefeos, fed criminis fchifmatis reum effe: rationem fuggerunt : quia nihil negat fide Divinà creden- te dum ;íed tantüm fcindit unitatem Ecclefie, feparando Caput ab ejus- N dem membris: ergo hi Doctores füpponunt, non effe articulum fidei, f quód modernus Summus Pontifgx Íit verus Vicarius Chrifti. Refp. ad 124 , quód aliqua fint revelata in genere , ita ut credi f li V debeantin genere , & de numhero horum eft propofitio in. obje&tione t addu&a cum aliis in fimili forma ab Ecclefia propofitis ; alia autem funt revelata in genere, ita tamen ut omnes propof(itiones particulares, f quz füb illo genere continentur, credantur in fpecie; hócque colligi m[h debet , & poteft ex fine revelationis, qui fi obtiperi nequit absque hoc, W quód omnes propofitiones particulares füb univerfàli contente : infalli- beres biliter credantur, cenfendum, & füpponendum elt, eas ita cre, tf & hoc maximé tenet in materia prafenti : cur enim inftituitWEhriftus n Dominus fuum Vicariatum in Cathedra Romana D. Petri? ut nimirum D lls haberemus regulam fidei infallibilem, Judicem controverfiarum , cujus hd fententiz omnes fideles absque periculo falíi acquiefcere tenentur , füb peccato mortali obligantur; hac autem intentio absque füo effe&u üto abiret " " Art. ult. dn de jïdew/it moderuum $antiiffimum E?;zediäzm . a2y ls abiret ín vanum , & in caffum, (i de fide non effet modernum Summum Pontificem effe verum Chrifti Vicarium. . Ad 244 dic , propofitionem M hujus in individuo Summi Pontificis, vel Vicarii Chrifti non fieri à Car- n dinalibus , fed tam à Conciliis, quàm Summis Pontificibus , non qui- r dem utin fe ipfis exiftunt, fed in virtute precedentium decretorum cir- J ca ele&ionem & determinationem Summi Ecclefize Paftoris emanatorum. Av Ad ultimum . dic, multos infignioris notze Theologos herefeos arguere Ti illos, qui pertinaciter negarent hunc Summum Pontificem in individuo LIf effe verum Chrifti Vicarium. Nam praster hoc, quód fcinderent unita- qm tem corporis myftici Ecclefie, feparando ejus Caput à füis membris, 1]G negarent Pontificem rité ele&um, & ab univeríali Ecclefía propofitum LU e(fe infallibilem fidei regulam , quod eft contra fidem. Secundo. Demus Sut illum , Pontificem verum Succeíforem Petri negantem, non effe hare- qenun ticum ,fed tantüm fchifmaticum , nihil tamen officit noftro intento , nam ytu ad hoc, ut aliquis vitium harefeos incurrat, non fufficit, eum negare M ii aliquid, quod de fide tenendum probabilis featentia docet, fed preterea ] 2l requiritur, quód illud fit exprefsé definitum ab Ecclefia,, & tanquam ite dogma fidei ab omnibus fidelibus cenfeatur: ftare igitur optimé poteft , uU quód noítra fententià probabiliffmé doceat, Summum Pontificem de V12 faGo exiftentem effe verum Chrifti Vicarium , quin tamen fequatur , Vatii quód negans hanc propofítionem ftatim crimen hzre(is committat, ifrat 124. Quzres 1770. .An Summus Pontifex Succefforem fibi coníti- vll tuere poffit in Cathedra Romana? x N. quia hujusmodi conflitutio in AWB' Succeífforem faceret transmi(Tfionem Pontificatüs eæle&iva hzredita- riam, hxreditaria autem femper fuit habita nociva, & tminüs proficua pro ) i regimine fpirituali: ergo Summus Pontifex nequit defignare fui in Apo- Itolica Sede Succefforem, cum Chriftus eam vi fuz inftitutionis effe . vo- y Dd luerit (üb optima regiminis forma. J 125. Dices. S, Petrus proximus Martyrio Succefforem fui in fu. prema Ecclefie dignitate conftituit S. Clementem: ergo non eft contra g inftitutionem Vicariatüs Chrifti,-quód Summus Pontifex defignet fibi : " l Succefforem. UP hC Refp. Hanc defignationem, quam Petrus refpectu Clementis in füc- ] mfl« UM hvd ceffione Summi Pontificatüs fecit, fuiffe fa&am extraordinarié, & ex fpeciali motu Divino, ut nimirum neceffitati Ecclefiz, qux in primordiis Allüü fuis à Tyrannis per fievas perfecutiones crudeliter impugnabatur , o mni mmm» meliori modo confüleret, hoe autem factüm extraordinarium non de- LA i bet duci ad confequentiam, Vel dic cum aliis, uód hoc fa&tum non UE bili- ]äff'j fit omnino indubium, licet à multis ScFrifptoribus Ecclefiafticis proba ter p 436 - Suaffio V. De infallibilitate Sum:);z' Por, FHficir, , er referatur , Hiftoria Ecclefiaftica enim refert , quód D. Petro non füc. cefferit in Pontificatum S. Clemens , fed. primó Linus, poftea Cletus , & tandem Clemens. Et quamvis multi; bumilitate renuntiáffe huic fu dicánt, Clementem ex mera premg digni tati, id ex fpeciali providentia DEI factum cenfebitur , ut ni mirum often derét,'hzreditariam transmif- fionem fupremz Apo&olicæ-'dignitaüs vel maximé pugnare cum primz- va inftitutione, & fundationé ejusdem factà à 'Ch rifto Domino, 126. Quzres 24dó. )üi$nam poffit per electionem ad füpremum Pa- patás faftigium füblimari ? &. Omnem fidelem Catholicum , fiea, qua jure Divino & naturali re quiruntur , 'habeat ;' hinc nec laicus , Dec uxo- zatus , modó uxor ejusde m confentiat , in prefenti excipitur, Ratio de- fumitur ex praxi Ecclefie, quà liabet : ür, quód multi extra-Collegium Cardinalium ad talem füpremam Ecc lefiz dignitatem fuerint affumpti: Ita Eugenius III. ex fimplici Abbate, Gregorius X, ex Archi- Diacono, Coleftinus V. ex Eremita £tunt creati Summi Pontifi » qui adhuc in Sacris conftitutus non erat, fue- COsT'ero o id de facto fieri poffe nibil prohibet ; accedit huie praxi c. Zicez 6. de e/, V. Cf elecf. por, ubi ftatiiitur : II/ Jffne slA exceptione ab univerfali Eccl, efia Romantus Pontifex babeatur , Qui & duabus partibus concordantibu 5 ele r G Ws fuerit , C receptus. 127. Nec obftant r;7$ antiqua j uris ftatuta, quibus przcipiebatur , . ne ullus extra Collegium Cardinali tium affümatur. in Summum Ponti- ficem : quia huic juri antiquo derog Nec ob- atum eft per jus novum. ftat 24à continuata hucufque obfe r vanfia, quá fcimus omnes Pontifi- — Ó—MÓ€— ces hoc temporejfuiffe electos ex gremio Eminentiffimorum Cardina- lium : quia huic obferyantiz aliam opponimus ; quà docemur , fuiffe ad unc fupremum dignitatis Ecclefiaftice apicem evectos eos etiam, qui | Cardinalatüs dignitate non fülgebant, adeó que eadem ratio ítat 64 pre go-fï:ra,&nte ntia,quz patrocinatur fententice Adver(ariorum. Q Itj Gu U [ ( a W t l t sJ Df ie d WT ; P.4 K5 . e9&( 227 )500 ;l 1 Ed AAs dv um xtfhje 36 x ia , " $ EOL D L3 €9» d ; dodere : D aE E n YO It PARS SECUNDA. . ]^ qug CONCILIIS ECCLESIASTICIS.; u ) i '(utt QU £STIO PRIMA. W ( ti Eftentia , Utilitate, ac Neceffitate hi ]s - Conciliorum Ecclefiaflicorum ? t t n ARTiCULUS PRiMUS. At Dont . Quid , ää-"jquotupl(/ax jït Co'fzpz'!iu(n Ecgle/IZz/l(curn-! : c d ( A , !onti : Oncilium Ecclefiafticum. 'c.of-nmun'iter. ab A'üthöiribus defcribi- ii 44 , tur , quód fit Cozventus , feu congregatio Ecclefra Pre[ulum uifta u SE il legitimá autboritate, indicla ad. defimienda ,. && ordinanda ( J n en, qua 1n, eravioribus caufés fe offerunt. d. Ecclefía pacem , j € commune .bonum.. - Inde conftat quafi quatuor generibus caufarum: confürgit enim tanquam causà. materiali ex Ecclefiafticis Praefülibus , qui in illo non folüm ut Confiliarii, (ed etiam ut. Judices locum habents caufa efhciens ejusdem eft legitima convocantis poteftas, five authori- tas: ejus forma eít ordo neceffarius inter Judices , ut fcilicet ünus prz- fit, & alii füo debito ordine affideant; ficut enim in corpore forma di- citur figura, feu debitus membrorum ordo, ita & in judicantium coetu forma debet efle debita difpofitio Judicum. — Denique finis Concilii eft, ut de gravioribus Ecclefiz negotiis fiant ordinationes, & decreta in or- reftaurationem dine ad,fànz fidei & bonorum morum confervationem, vel fi opus fit, , aC redintcgrgtionem. -De quibus figillatim in. fequen- tibus, Ffa 2. Con- jl -— 338 .Ousffjo I. Derv'e[äntid, utilitate ,ac neceffitate Conciliorum ebc. 2. Concilium Ecclefiafticum communiter dividitur in cecumenicum, five generale, Nationale, Provinciale, & Dicecefanum. Concilium cccumenicum eft Cozvenrus Eccleffaflicorum Pre[fulum totius orbis À le- gitimam autboritatem babente indicfus. Hoc Concilium vocat S, P. Auguft. lib 2, de Baptis. c. 3. plenarium, quia plenarié univerfam Eccle- fiam reprafentat, ab aliis dicitur cecumenicum , quafi totius orbis terre Concilium. Ejusmodi Conciliis Sanctus Gregorius tantüm tribuit . s2 Jteuti Sancii Evangelii quatuor libros, ita & bac Comilia fufcipere, e venerari fe fatmmr, modó habeant debitas conditiones , quales ha- buiflfe prima quatuor generalia Concilia zpud DD. in confeffo eft. Sunt veró ejusmodi conditiones variz, z eít, ut ejus convocatio fit -ge- g neralis, & conftet omnibus Chriftianis Provinciis faltem principaliori- bus. ecuzda, ut nullus Epifcopus ( nf fórs fchifimaticus, aut excom- f municatus fit) ab illo excludatur, Ratio eft, quia Epifcopi habent pro- j prié jurisdictionem in Ecclefia, suntq; ex officio Paftores ejusdem. Ephef. j 4. dertia, ut ex principalioribus orbis Chriítiani Provinciis aliqui fal. ( tem compareant in Concilio: ratio eft, quia illud reprafentat totam Ec- P, €lefiam. nde 7. Synodus a&t. 6. declaravit, Concilium Gonftantino- || politanum ab Icono - claftis contra imagines celebratum non fuiffe legi- h timum , aut generale, quia in orbem terrarum non exivit fonus ejus, & quia nec Romanus Pontifex, neque illius Sacerdotes , aut Vicarii, t neque per Provinciales litteras , quezadmodum , inquit, iz legitimis C Synodis freri debet , in illo comparuerunt. Hinc fequitur conditio Zzar- K £, ut indicatur à Romano Pontifice, eique vel per fe, vel per fuos & Legatos prafideat. Ratio rs7 eft,quia Epifcopos totius orbis Chriftia- ln ni convocare ad eum folummodó fpe&tat , qui habet jurisdictionem in hf omnes , hanc autem folàüm habet Summus Pontifex : ergo &c. Ratio hbü( 2di eft, quia Caput debet prefidere corpori, fed Summus Pontifex eft ls Caput tctius Ecclefiz, ut füpra fusé oftendimus; ergo &c. |Quizta, Q quz ab aliquibus requiritur, conditio eft, ut quatuor.precipui Patriar- ll chz , nempe Conftantinopolitanus, Alexandrinus , Antiochenus, & Hie- bt rofolymitanus vel períe, velperalios illi interfint ; & hoc colligitur L ex 7. Synodo adt. 6. atque ex g. Synodo a& 9. ubi non fine magno ( gaudio recipitur Vicarius Patriarchz Alexandrini, quafi ipfo abíente lo Synodus non fuiffet plenaria, ii Advertit autem bene Bellarminus, hanc conditi"onerh- non effe ne- Wt ceffariam ad effentiam , fed ad melius effe Concilii; quia Synodus Ill. A damnavit Neftorium Conftantinopolitanum fine Patriarcha Antioche- n9, & Concilium Chalcedonenfe omnia ferme conclufit fine Patriar- Prh DN ena rt. 1. Duid, cf quotuplex (tt Coneilium Ecclefiaflieum? — 225 N cha Alexandrino, & nunc ifti Patriarchz ex fe non funt neceffarii; aut T vocandi, quia fchifmatici. L * ^ fcopi J urej urando adílríngantur ad comparéndum in ! 3. Quamvis Epi |) Conciliis generalibus, nifi ex legitimis caufis exeufentur , uti habetur (s cap. ego extrA de ffarejur. xamen non eft de effentia, üàt omnes om- e. nino compareant , fed fufficit, quód aliqui ex majori parte Provinciarum J conveniant : Nam quatuor primis Conciliis in oriente celebratis , que& uf etiam ab Adverfariis tanquam generalia acceptantur, ex occidentalibus Epiícopis pauci admodüm interfüuerunt. In magno enim Niceno Con- 1 N cilio L. ex occidente tantüm fuerunt duo Itali Victor, & Vincentius Presbyteri Romani, & Summi Pontificis Legati ; ex Hifi ania Hofius 1 (orle Epifcopus Cordubenfis etiam Legatus Sylve(tri Pape ; Ex Gallia folus Epiícopus Nicafius, & ex Africa etiam unus tantüm. In Concilio Ge« CT j pïc- nerali II. quod Conftantinopoli celebratum e(t, ex Occidente nullus le- J gitur adfuiffe, eóquod fimul Rome füb Damafo Papa fuiffent convo- DN ! " cati Epifcopi occidentales, qui animó, & fententià, licet nori corporali prafentiá erant. conjun&ti Conftantinopolitanis, ut poftea videbimus. In ml i. III. Concilio Oecumenico Ephefino ex occidente leguntur folüm com- paruiffe Epifcopi Anadius, & Proje&tus, nec non Philippus Presbyter &xe?; Legati Cocleftini Pape , ut patet ex Epiftola Synodi ad Coeleftinunr l4 tom. t. Concil, Bellarminus veró contendit, nullum ex occidente liuic fitth j Concilio interfuiffe, & Romanum Pontificem illi profedifle per füuum Vicarium Cyrillum Patriarcham Alexandrinum, de quo videatur lib, r« M L de Conc, c. i 7. & 19. ubi citat Evagrium, Photium, Profperunt , Nice- phorum, Nicolaum . & Epiftolam Cocleftini ad Cyrillum, qax extat y in di&a Synodo tom. . Concil, c. 16. fed utrumq; pro diverfis tempo- j ribus, quibus dictum Cencilium continuatum fuit, verum effe potuit, M j ert Denig; in IV. Synodo Generali, nempe Chalcedonenfi , foli fuerunt ex occidente Legati Leonis Papz, fcilicet Pafchafinus Epifcopus Ecclefia li ii Lylibetang, Lucentius Epifcopus Efculanus , & Coclius , Bonifacius Pres- P a[r ?l byter Romanz Eccle(ie , & Leo Pontifex fübmiferat confenfum Conci« g liorum Provincialium Hifpanie, & Gallix ad di&tum Corcilium. Econ- » jj tra Conciliis generalibus in occidente celebratis pauci interfuére Epifto« mj 10 jj pi orientales, ut Concilio miagno Lateranen(i, Lugdunen(i, Viennenfi ; jl 'Tridentino & aliis, Concilio autem Florentino fatis multi Graci ad- fuerunt; alias conditiories ad validitatem Concilii generalis neceffarias Á in fequentibus adducemus, d J 4. Concilia generalia ha&erus celebrata, & à Summis Pontificibus jb approbata numerantur oGtodecim, PrZmum eft Nicenum L. celebra- Pa[fle E um Ü 2360 : Owa«f[lio 1. De Wntia;wzflimt:,ac nece[fitate Conciliorumebe. tum ab anno Chrifti 527. usq; ad annum 330. uti volunt Bellarminus & alii, füb Sylveftro Papa, & Conftantino Imperatore, huic. interfue- runt-218. Epifcopi, & duz graviflimz controverfiz fuére in illo decifie, altera de die Pafchatis contra Quartadecimanos, & altera de Divinitate Chrifti contra Arium. . 5ecugdum generale Concilium fuit Conftanti- nopolitanum I. celebratum Anno 383. ut oftendit Bellarminus ex Pro- fpero in Chronico. Vel Anno 371. ut placet noftro P. Onuphrio, vel 374. ut vult Socrates lib. j. hift. c. 8. Habitum autem eft, füb Damafo Papa, & T heodofio Seniore Imperatore, atq; in illo definita eft Divi- nitas Spiritüs San&ti contra Macedonium, illíg; interfuerunt 15o. Epi- fcopi ex folo Oriente. — Ter£zuzz fuit Ephefinum celebratum Anno 434^ füb Coleftino I. & Theodofio Juniore Imperatore contra Neftorium g l Epifcopum Conftantinopolitanum duas perfonas in Chrifto ad(truentem, illique fuerunt prefentes 200. Epifcopi. ,Qwartum. eft Chalcedonenfe H coactum Anno 454. füb Leone I. Papa, & Marciano Imperatore contra V hzre(in Eutychetis unam tantüm in Chrifto naturam conftituentis, & in ttt illo convenerunt Epifcopi 630.. umf erat Conftantinopolitanum Füd II. celebratum Anno 552. vel j 54. tub Vigilio Summo Pontífice, & Ju- B L ftiniano Seniore contra herefin Origenis, ejüsque Sequacium Dydimi, TA 'Theodori Mopsvefteni, & Theodoreti Cyren(is, qui in illo fünt dam- [ i mati, confluxére in hoc r6f, Epifcopi. Ante hanc veram quintam Synodum przceffit alia fub Agapeto , & Menna celebrata, qux tomo z. Cf t onciliorum fub nomine quintge Synodi quatuor actionibus continetur, lts fed Bellarminus ex Zonara, & Nicephoro probat, hanc fuiffe folüm par- Ium' *icularem Synodum. .$ex£4m generale Concilium eft Conftantinopo- Ti litanum IIL. habitum 681. vel 685. juxta Bellarminum, vel 689. juxta JE Baronium füb Agathone Papa & Conftantino IV. Imperatore contra & Sergium , ceterósq; Monothelitas adítruentes unam tantüm volunta- Gïw tem in Chrifto, licet duasin eo naturas agnoverint, convenerunt ineo Nmu» Epifcopi289. Et hsc prima fex Concilia recipiuntur etiam à potioribus ] th Lutheranis , ut liquet ex Magdeburgenfibus cent. 8. c. 9. & cent, 9. c. 9. F[mve Septimum eít Nicenum IL. congregatum Anno Domini 781. juxta Pau- uN lum Diaconum füb Adriano Papa, & Conftantino, atq; Irene Impera- Tf toribus,in eo anathema tulerunt, qui cultum Imaginum Chrilti, & Ocdiavum fuit Ponu San&torum impugnabant, huic aderant Epiícopi 350. T L Conf(tantinopolitanum IV. indi&tum ad Annum $7c. fub Adriano ll. Pontifice, & Bafilio Augufto, in eo comparuére Epiícopi 383. celebra- hy tum eft hoc causá Photii,qui pauló ante per. quandam Pfeudo - Syno- ls :dum Conftantinopoli habitam tempore Nicolai I, & Michaélis Impera- ïha ( toris N j Art. 1. Quid , ek quotþþlex 79Z Concilium Ecclefaþicüm ? 31 toris injuflé intrufus fuerat in Sedem Conftantinopolitanam , depofito n vero Patriarchà Ignatio , hic igitur in VIII. Concilio exturbato Pho« tio eft reftitutus: qui tamen eo poftea defun&o iterum eandem Se- Elllä l dem impetravit in alia Synodo Conftantinopolitana , habità füb Joanné W VIII & laudato Bafilio Imperatore, que Synodus autem nequeab ipfis ,W grecis agnofcitur, & recipitur pro Oecumenica, —X Nozum dicitur Late- Vn'l ranenfe I, celebratum fub Callifto III. Pontifice, & Henrico V. Impera- Jj tore Anno 1125. contra Saracenos pro recuperatione terrz fan&tg, hoc j numeravit ultra 9oc. Epifcopos, fed ejus a&a modó non extant. De- p eimum Lateranenfe IL fuit, füb Innocentio IL. & Lothario Imperatore Ql Anno 1139. contra Antipapas celebratum , intererant ei Epifcopi mille, Vl Undecimum cit Lateranenfe III. füb Alexandro lII Pontifice , & Fride- j rico L Imperatore Anno r180. pro reformatione Ecclefie , & contra N Waldenfes habitum, interfuére huic 300. Epiftopi; Dwodecimum La- hU teraneníe IV. fuit, celebratum Anno 121 f füb Innocentio III, Papa, & A Friderico II. Imperatore, cui füerunt prz fentes Patres 1283. ex quibus 4 crant Epifcopi 473. contra varias hzrefes, & pro terr a fancta recupe- NI randa, Deczmum tertium Lugdunenfe L nominatur ; 124 . füb Inno- (s centio IV. contra Imperatorem Fri dericum , & pro recuperatione terre J nj fan&te congregatum, Decimum quartum Lugdunenfell. eft habitum füb Gregorio X. & Rudolpho I. Impe y'à ratoreanno 1274.in eo comparuerunt Pa- netth tres feré mille, ex quibus Epifc Opi erant foo. contra errorem Graco- u Qäï rum, Decimum quintum N enneníe fuerat, Anno x31r. tempore Cle- i mentis V. & Henrici VII. Imperatoris celebratum contra varias hxre- fés , accefferunt ad illud 3oo. Epifcopi. » Decimum fextum Florentinum cotti eft, Anno 1539. füb Eu genio IV; & AlbertoI. Imperatore contra errores urgecorum celebratum , huic fübícri pferunt r41. Patres. ol Decimum fep- j 3imumfuit Lateranenfe V. füb Jul io IT. & LeoneX. Pontificibus, necnon j Maximiliano L Imperatoreab ann 01j I2. usq; adannum 1j 17. continuatü, x i convenerant Patres 114. contra varia Sch 'Cï ismata, & pro aliis przponderan- tibus Ecclefie negotiis expediendis, Decimum oéfavum eít Tridenti- ib num Ánpo 154;. indidtum, & tem; lmpffl pore Pauli H Julii III. & Pii IV. Pontificum, atq; Caroli V. & Ferdin andi L. contra lixrefes Lutherano- h[l[ha& rum usq; ad Annum 1563. celebratu j ii Hzc o&odecim Concilia generalia ab omnibus DD. Catholicis fünt re cepta, eoquód. à Summis Ponti&cibus fuerint a j cu pprobata, & à l facris litteris non inveniantur diffentire. Preter hec autem füerunt alia Concilia partim approbata, & partim. reje&a, inter hxe Authores lr p uume:(cant 3. éardicenfe celebratum Anno tUuo 333 JQua[lio 1. De effentia,utilitate,at necc]]itzzthoncz'/äamw . tio Imperatore, huic interfuerunt 376. Epifcopi, ex quibus 300. Occi- dentales catholicam veritatem tuebantur, & alii 76. Orientales Aríia- nismum amplexi funt, ideóg; Concilium quoad hanc partem fuit re. probatum. 2. $yrzenfe tempore Conftantii Imperatoris Authoritate Liberii Papz convocatum , hoc quóad damnationem hzrefis Photini , Iejectum autem , & reproba- ab Ecclefia approbatum , & receptum eft tum,quantüm ad quandam fidei formulam blasphemià plenam, quam reprehendit Hilarius in lib. de Synodis. 3. uizzfextum, lic dictum, qu ja nec quinta nec fexta Synodus Conftantinopolitana fuit, fed utrig; : E liquos canones addidit, qui numero to2. fünt , vocantürq; Trullani, :A fic di&i à Palatio, quod Trullum dicebatur, in quo canones ifli con- cinnati fünt , fuit hoc celebratum tempore Sergii Papz, & Juftiniani ä!. [ Imperatoris : ejus canones licet ex fe nullius (int vigoris, eoquód Sum- mus Pontifex neque per fe, neque per fuos Legatos illi prefederit, ac D ropterea laudatus Sergius illud meritó reprobaverit tefte Beda lib. de il 6. vtatibus in Juftiniano; poftea tamen nonnulli eorum fuerunt appro- ] bati à Pontifice, & aliislegitimis Conciliis,. qui proinde plenam vim, li & robur obtinent. 4. Zracofordies[e Anno 794. füb Adriano I, & l&m Carolo Magno congregatum ; hoc à laudato Summo Pontifice Adriano reprobatum fui j tquóad eam partem , quà minüs fcité damnavit feptimam al Synodum , quo ad aliam écontra partem , quà definiérat , Chriftum non Y $. Conflantienfe inchoa- eíle Filium DEI adoptivum, approbatum eít. C tum füb Joanne XXIII. 15 14. & finitum r j18. füb Martino V. & Sigis- MR prefentes Patres feré mille, ex quibus mundo Imperatore , huic erant )! AR [! amplius 300. Epifcopi h oc quó ad decreta , quibus definivit, Concilium ln | repro batum fuit à Concilio Florentino , & Latera- effe füpra Papam, OHCI nenfi ultimo 5 approb atum tamen à Martino V. quóad damnationem W hzrefis W'iccleff, Joannis Huf$, & alia. 6. Bafileenfe indictum à Mar- T tino V. quo é vivis fublato convocatum a b Eugenio IV. lIllius Succeffo- €ks re Anno 431. & Laufannz continuatum usq; ad Annum 1449. reproba- tum fuit in Concilio Lateranenfi ultimo Seffione rr. exceptis quibus b dam ordinationibus circa beneficia Ecclefiaftica, quas approbavit Nico- - M laus V. ut ex ejus Bulla actis Concilii annexa videri poteft, nem 6. Celebrata fuére & alia Concilia , qux ab Ecclefía omnino funt Al Q reprobata, ut I. Concilium Arianorum z4z£ocbenum xempore Julii I. Jis s & Conftantii Imperatoris anno 345. celebratum , in quo damnatusfuit Athanafius , & via patefa&ta ad everfionem Concilii.Niceni L. — 2. 4e- ori B dielanené onno 354. tempore ejusdem Conftantii, in quo 3oo. Epifco- [/ NI pi fidem Catholicam in quibusdam articulis damnárunt, 3. "rimine e Ri Wrk -;Qyici ; €& quotuplex fit Cowi?iiw) Eccleffafticum ? — 233 i je Epifcoporum 60o, Sub eodem Conftantio anno 365. in quo abAria- | nis ablatum fuit à Symbolo Niceno nomen fübftantivum 'suodn , 4 . ï Epbefinum 1. celebratum anno 449. tempore Theodofii junioris, in quo j Eutychiana harefis fuit confirmata , & factione Diofcori S. Flavianus Epi- 1l fcopus Conftantinopolitanus occifüs , atque Legati Summi Pontificis fu- gati, reprobavit hoc Leo L. y.. Comff Auzzuopolitamum ub Leone Ifauro ( Pl imperatore contra facras imagines celebratum. |6. Alierum Cozffazt;- ATA uopolitauutm xempore Conftantini Copronymi anno-75j. etiam contra W W cultum imaginum habitum , quod reprobatum fuit in 7. Synodo a&. 6. J W 7. Pifauum congregatum anno rjrr. ab Imperatore, Rege Gallize, & | Q aliquot Cardinalibus contra Julium II. pauló póft reprobatum eft in Con- J cilio Lateranerifi fefl, 2, & 5, (ub eodem Julio. Eft & aliud Pifanum (a- Y tis dubiz authoritatis, quod celebratum eft anno. 1409. in quo fuerunt J depofiti Gregorius XII. item Benedictus XIL. & ele&us Alexander V. J l ideóque vocatur illegitimum Conciliabulum à S. Antonino 3. p. tit, 22. q C. . $.2. & 3. Summm hiftorialis , quia coa&tum fuit ad fchifmá tollen- 1 Vi jn dum, illud tamen non füftulit , fed adauxit , vocatur nihilominüs à Bel- j larmino Concilium nec manifefté probatum, necmanifefte improbatum, NU - 7. Concilium Nationale dicitur, in quo conveniunt unius Re ni, þ[m | aut Nationis Archi-Epifcopi, & Epifcopi legitimá authoritate ad hoc ij m vocati, quibus przfidet aliquis Patriarcha aut Primas, cujusmodi funt j Concilia Romana, Toletana, Africana, Carthaginen(ia , Milevitana , A- " rauficana &c. que etiam interdum univer(alia, feu generalia dicuntur ob m univerfaliratem totius Regni, feu Nationis, quo fenfu in Concilio Tole- nc'üiuz tano IlI, dicitur: Pracipit bae. fautta , e& univer[Alis Symodus, Et in Lt* Conciliis Romanis füb Symacho: Symacbus Coucilo geuerali praffdens , n vel (i magis arridet, poteris dicere ,quód univerfíalia dicantur ob autho- at? axv[' ritatem , quia & à Summo Pontifice a pprobata funt, obligant omnes 6- deles ad. fài obfervantiam. u ro 8. Concilium Provinciale eft illud » n qüo tantüm congr&gantur Epifcopi unius Provincix ; przidente Archi- Epifcopo, feu Metropolita- j W n no, hujus generis plurima inveniuntur in tomis Conciliorum, . His te- nentur nonfolàm Epifcopi Suffraganei füb certis poenis interefle , fed eciam ül! E alii, quibus vel de jure j vel de confbetudine fuffragiiinillis convenit: ad hu- jus legitimam vel convocationem, vel celebrationem non efít neceffaria au- J € n uh [ thoritas Patriarchz , five Primatis. Tempus, quo .celebrari u lebet ejus- 1 h modi Concilium , non fuit femper idem , antiquitus indicebatur. tale ] ; i Concilium bis in anno, poftea fuit ftatutu m , ut:tantüm femel in. anno ilium. Tridentinum decretum j ipdi(*i*io ilius fiat. Noviffimé per Conc $ fuit; N 24 DSueflio 1. De ,efän!ia ,-—uti!z'ta-'te,ac uece[fitate Conciliorum ehc. fuit, ut Archi- Epifcopi pro caufis emer gentibus faltem per quodlibet triennium Synodum Provincialem indica nt, & celebrent, 9. Concilium demum Provinciale eft Conventus Pralatorum, & Presbyterorum unius Dioecefis przfidente E pifcopo , vel Sede vacante, Capitulo ; de his non multum legitur in to mi $ Conciliorum , quia'non funt Concilia proprié, & rigorosé talia, cum in iis unicus tantüm or- dinariam jurisdictionem habeat , fidet. fcilicet Epifcopus , qui Concilio prg- AnRTICULUS SEcuNpus. [/ W Cujus fit Concilia generalia iadicere? W Onvenit inter Doctores Catholicos z. uód poffint dari duo ca- ( m.C füs, in quibus Concilium generale à fo] o Cardinalium Collegio t indici & convocari absque Summi Pont üfc ificis authoritate valeat. 1mts eft, i duo in Ecclefia Pfeudo- Pontifices eflent , quorum neuter V0 vellet confentire in convocationem feu indi&i onem Co ncilii generalis, tunc enim communis Ecclefiz utilitas depofceret, ut ad tollendum fchif- l ma & alia magna Ecclefiz incommoda amoven da, & precavenda Con- u cilium generale congregetur. 2dus cít, dum Summus Pontifex labitur i il in apertam hzrefin , eíque pertinaciter adhzret, tunc enim neceffaría. eft convocatio Concilii generalis, non folüm ad publicum fcandalum tollen- (h dum, fed etiam,ut Ecclefia fibi provideat de alio Redore, vel Capite vifi- i, bili; [nam ut fupra diximus,Pontifex in haerefin notoria ipfo fuà fü m lapfüs, hoc ll qu premà auuhoritaïe- excidit, & definit efle fupr emum Ecclefiz bl[)ru Caput. AW;, II-. Convenit inter omnes Anthores z. Q-u'od Concilium Díosce- Aig fanum 3b Epifcopo, Provinciale ab Archi- nail no,& Nationale à Patriarcha, vel Primate 1 Epifcopo, five Metropolita- egitimé poffit indici, ac con- fj Vocari, quibus & refpeCtivé incumbit iisde IKj Conciliis genaeralibus hic m przíidere. Quare de folis quzftio eft, à qu onam legitimé indici ,& con- UM vocari queant. Proteftantes docent , jus & authoritatem illa indicen- di effe penes Im "ts peratorem , & non Romanum Póntificem. Ita Luth. lib. de Concil. pag. f8. Calvinus; Hlyricus, & ali. Fundantur hi in eo, quód tam Hiíto ri*, quàm varii N canones apud Gratianum expreffiffimeé [ ;Im teftentur, multa Concilia fuiffe ab Imperatoribus con adducunt Nicenum I. co gregata, in fpecie 'L*ngl nvocatum XÀ Conftantino maguo. Conítantino- "l politanum L à Theodo ! fio: feniore, Ephefinum I, à Theodofio juniore, lt a i g. 1 Cujiu Jf* Concilia gezergtlzk dndicere ? 235 Chalcedonenfe à Marciano, & alia ab aliis Impératoribus indicka, in his, lY uti apud omnes certum eft, Epifcopi orbis Chriftiani promptiffimé con- venerunt, quod certé factum nunquam fuiffet, fi ad illa per aliquem li u nullà legitimá authoritate communitum vocati fuiffent, Sed huic crafs LU fo errori opponit fe univerfa Catholicorum Doctorum turma pro cer- to tenens, hanc authoritatem foli Romano Pohtifici effe refervatam , þh cum quibus proinde -12. Dico.Cozcilz A gegeralia indicere , þ!iw Romani -Pm*tzfc.ir eff. Ita Catholici Do&ores omnes. Probatuür 1. Illius eft. vocare Principes, vel Proceres ad celebranda comitia pro tractandis, & decidendis 9ra- vioribus negotiis alicujus Re gni, vel Provincix, aut Reipublice appri- mé neceflaria, qui in illa eft fupremum Caput , & abfolutus Monarcha: V0 atqui Romanus Pontifex in Republica Chriftiana et Supremum Caput, & abfolutus Princeps, ant Monarcha, ut in prima parte fusé. demon- gl vl ftratum eít; ergo ad ipfum , & non ad Imperatorem de jure Ípectat convocare, aut indicere Concilia Ecclefiaftica. od 13. Probatur z. ex antiquiffimo canone 18. Concilii Niceni , quo Sfl((är T ftatuitur: Cujus (fcil. Apoftolicae Sedis) 4 i/pofitioni ommes majores Ec- W vleffafticas caufas , €* Epifcoporum judicia, antiqua -poflolorum, eo- h ( hi )l vumque Succelforum , atque camonum autboritas refervmvit. Ubietiam fuit renovatum fine contenfu , ac fententia Summi Pontificis non poffe q b Concilia celebrari , aut Epifcopos damnari. Hunc canonem agpovit S, W Athanafius Patriarcha Alexandrinus in Synodo quadam Alexandrina, Md W in qua eodem Przfide convenerant JEgyptiorum, 'Thebaidos , & Ly- fs. biorum Epifcopi, qui ad Felicem Papam ita fcribunt: Nam fcinus , 1 Feoid Nicena magna Sysodo 318. Fpi[coporum . ab omuilbns c oncorazter effe vo- boratum , non debere absque Romani Pont "ücas fententia Concilia celebra- J Y1, aut Epifcopos dampari , litet bac , e s 1 m Qd alia quam plarim ueceffa- j ria, nb hereticis, qui nos quotidie inf. Jflaut , e perdere nituntur, ut á u dica C Z ib facilins mos capere poffit , fant' Syno pitula incenfa , nobísque fub- 700 lata, Ex quibus verbis etiam conítat ratjo j nones, inter aCa Concilii N , cur hec capitula aut ca- iceni hodie non extent. n j Eundem canonem citat li Julius 1. in epiftola ad. orientales Epifcopos f refractarios dicens : Jpff veró przma Sedis Ecclefig comvocandaru "m geue- l n i ralium Snodorum ju vA, €P judicia Fpifcoporum Jffngulari priv ^ zlegto E- l[emn,m vangelicis , € Ap off [/] 5 Z chh, C canonicis comelfa fumt iullitutis $e d j quia jf Jemper majores ca u[a ad em Ape[tolicam multis autboritatibus refer- 1&3[1[33 T Pïæüfþïa Et in- n,0 M fra: Cur zi Jput , nec ullo modo poteft ajor à minore judicari. j w. js Fason[ultis Epifcopos in €49 ( (cil, Antiochenam Synodum, ire! TE 236 QOQueflio-1. Deeffentia , utilitate , ac neceffitate Conciliorum efc. .in quà damnatus fuit S. Athanafius ) comvor4ff? ad quam nec. Maxi- spus Hierofolymitanus venit , uec moffra interfuit legatio. Camonibus quippe im, Nicena Syuodo jubentibus nom debere preter f[ontentinm Roma- mi Poptificts ullo modo Concilia celebrari, uec Epifcopos damnari. 'Ejas- dem canonis meminerunt Sozomenus lib. 3. c.9. Nicephorus lib. 9. c. s. Socrates lib. 2. hift. c. 5. ubi refert, di&dum Concilium Antiochenum nullius fuiffe vigoris, eoquód fine confenfü Summi Pontificis fuerit con- gregatum. — Verba ipfius fünt :Nec lus : Roma. Epifcopus. adfuit , ue- que quempiam , qui ejus locum fappleret , anifft , cim . utique Eccleffafti- * cus cAuom jubeat , mom oportere absque. Romani Pontificis fénteutia de- ereta Conciltis famcire. rl 14. Infers. Ergo folo jure Ecclefiafico competit Summo Pontifi- l ci jus convocandi Concilia generalia. g. N. illatam, quia di&um jus I fundatur in Primatu Romani Hierarche , quem cum jure Divino ha. /l(/ beat füpra totam Ecclefiam, hoc jus non in folo jure Ecclefiaftico, fed UE Divino fundatum dici debet. Audiatur in hanc rem Conciliam Nicz- fl num can.6. Komana Ecclefía ,inquit, fémiper , adeóque non jure huma- n no, babusit Primatum. Huic accedat nofter S. Gelafius Papa in Con- cilio 70o, Epifcoporum , ita difcurrens: Saudfa Romana Ecclefra mullis Sy- syodicis conflitutis cateris Ecclefrts pralata efl, fed Evangelitá vore Do- ( enini, & Salvatüris moflri Primatum obtinuit. Renovavit igiturditum lo Concilium fupremam hanc jurisdictionis poteftatem , quam ante ipfum li, ob multas perfecutiones, & turbulenta tempora Romanus Pontifex ex- Vl ercere non potuit, l) 1j. Refp, Gerardus confeff. Cath. 1. 3. a. 4. c. 1. p.965.. Ex dido Jen Vi l canone , & aliis adductis teftimoniis tantàm erui, quód ad Concilia ce- m lebranda confeníus & fententia Romani Pontificis, ficuti & aliorum E- tsf pifcoporum requiratur , ex coníenfü autem non ftatim fequitur jus, & ! authoritas indicendi, & congregandi Concilia ; nec obeft , quód Roma- ni Prefülis authoritas primó interpelletur ,hoc enim non fit ex eo , r quód jus prztenfum Concilia congregandi ei ex jure Divino competat, fhyi .fed quód ob eminentiam urbis Romz primam Sedem ipter Epifcopales ln obtineat. Sed Contra 1. Falfüm eft, ad indictionem Concilii neceffariam fuiffe Itj SO N - fententiam , ac confenfüm aliorum Epifcoporum, haud fecus ac Roma- lla l, ni Pontificis ; illi enim ab imperio absque previo confeníu citari folent , !pi'r) & cx vi juramenti, legitimá causà non excufante, comparere tenen- - tur ; hujus autem , fcil. Romani Pontificis, confenfus ita neceffarius eft, li ue inde «t fine illo indictio Conc?lii nulla fit & illegitima, congregatióq li fecuþa, À ss trt. 1. Cujus ft Con&i/z'a geueralia indicere? 237 fecuta , non Concilii , fed conciliabuli, & conventüs fathanz nomen me-- reatur, ut allata teftimonia demonftrant: alioquin fruftra JuliusI. Epi- Ícopos orientales reprehendiffet, quód Antiochenam Synodum contra Athanafium fine illius fcitu, & authoritate convocáffent, Expendantur M verba Synodi Alexandringe, & Socratis, quz luculemer hoc infinuant. l fl Contra 2. In Concilio Chalcedonenfi act. r. Diofcorus Alexandri- b nus Patriarcha Concilio pellitur, quód prefümpferit pfeudo - Synodum It Ephefinum IL íine authoritate Sedis Apoftolice celebrare, quod u- ! quam lieuit ( ut ibidem dicitur) nuuquam facfum efl ; Unde a&. 2. A. k natolius Patriarcha Conftantinopolitanus nomine totius Concilii decla- rat , irrita effc omnia acta didw pfeudo- Synodi, excepto eo, quodLeo if Romanus Pontifex ratum effe jufferat; verba Anatolii fünt fequentia z yl Iegitur defiaimums uihil borum valere , qua im illa ( que Synodus dicitur ) hu Junt confecía , uifl circa Santliffimum Epifcopum maximum maxima An- M j Hocheua civitatis Epiftopum , quoniam & Santt iffimus Leo Romanus Ar-- du chi- Epifcopus im commumionem eum vecip fens ; praeffe eum Autiochbe- I uen[rum judicavit Eccleffa o Confirmat idipfum VII. Synodus generalis, quz a&t. «. repfobavit,. li & caffavit Concilium quoddam Conftantinopolitanum fub Coriftantio tj Copronymo 75 5. quia à folo Imperatore fine confenfü , & authoritate n Romani Pontificis congregatum, . Ec in Concilio Lateranen(i ultimo feffz 11. exprefísé habetur , ad Rom anum Pontificem fpectare Concilia gene- ( ralia indicere. Rurfüm in Concilio Romano IV. cum Rex Theodori- cus dixiffet, fe Synodum vocáffe ,ut cauía Symachi Pontificis judicetur ; i replicàrunt Epifcopi, non à Rege, fed ab ipfo Pontifice debere Conci lt lium indici, etiamfi ipfius caufà agatur. Quibus e4 demum ratione fà- m tisfecit Rex dicendo: fe confen(ü Pontificis S ymachi conventum indixif- m fc, quod & Pontifex pracfens ita faffus eft. His adde 177à verba Theodoreti lib M tur de Concilio Ariminenfi, ita difcur : 2. Hift. c. 22. qui, dum loqui- j z rit: Nwmerus Epifcoporum , qui erant Arimini congregati , ]i /A prajudicium hbabere mom debet , prafertins R Q9 10 cum formula illa compofrta ff omamo Epi[iopo , cujus fententia pra ca- teris omuibus ex[petianda erat » &07 coDfentzente ec. Adde . 240 verba ll Jlv S, Marcellini Papz & Mart. qu i epift. r, ad.Epif; Antiochenz Provincic ita habet: Zdeze ( fcil. Apoftoli » & eorumSucceflores ) coz/HFituerunt in- p us i Jpirante Domino, ut nulla $yno fieret prater. ejusdem . Sedis: authori- £atem , mec ullus Epifcopus , mifj i licá autboritate comvocatá , in legitima Synodo fuo tempore Apoffo- u,fh fuper quibuslibet criminibus pul/atus, au- diatur , vel judicetur ; quia ( lUd Epifcoporum judicia ,. c& Jmmarum cam- " J $3 jforem x 238 .Ouefliol De effentia, utilz'fate . ac nece[fitate Conciliorum ehe; arum negotia , [rue cuutia dubia Apoflolita Sedis autboritate at agen- da , €* finienda: (ignum ergo eft, quód hzc potelftas indicendi Conci- lia fuerit feculis cun&is appropriata. Romano Pontifici à temperibus Apoüolorum u(que ad noftra, cujus ufüm exercuitipfe Apoftolorum Co- ryphzus D. Petrus , dum primum Concilium H i;:'olþïyrnitanum Conyo- cavit, illique prefedit a& r«e. 16. Probatur 4. Sicuti fe habent. Concilia Nationalia, & Provin- cialia ad particulares refpectivé Reges, Principes, Duces, aut Magiftra- tus, ita & Concilium gencrale ad Imperatorem orbis terrarum ; atqui illa omnia non à Regibus aut aliis fzcularibus Principibus, fed à Patri- archis , Primatibus, Archi- Epifcopis debent refpective indici, ut com- muniter fatentur adveríarii; ergo pari modo jus convocandi Concilia generalia non elt penes Imperatorem, fcd Summum Pontificem. Confirmatur ratione-à priori : Nam Summus Pontifex eft Supre- mus Paftor Spiritualis omnium ovium Chrifti, confequenter etiam Im- peratorum, Regum &c. atqui Paftori Jure fuüi officii competit congre- ä( gare oves, & non é converío : ergo Summo Pontifici convenit Jus con- vocatdi omnes Chriíli oves, feu fideles ad Concilium generale & neu- K tiquam Imperatori, qui etiam inter oves computatur, 17. Refpondet Amefius. tom. 2. lib. r. c. 3. th. 3. Ezgz qui eff ovis Jfpiritualiter , poffe. temporaliter eff paftorem ejus, qui eff ovis,ch ex- [i £erub aut politice eum cum aliis eubernare , etiam im ei,qua pertinent tí ad Sacra. David , Salomon , Ezechias » Joftas , fuos Paffores, Sacerdotes , Vi €0. 2cor e$ abaut olim,cur Cb/rz]h)mis Princibibus monm idem liceat im fuos Pa ? oyer ? ^ Is Enervatur r. hec relfponfio ad hominem : Si is, qui ovis fpiritua- N liter eft, poteft effe paftor temporaliter, & politicé, etiam in illis, que — N fpe&ant ad Sacra, cur ipfe Amefius cum aliis independentibus, & pres- ( nc MmVvo byterianis eligibilius duxit exilium, & bonorum fpoliatio m pati, quàm Regem Anglix pro füpremo Paíftore agnoftere? quàm vertiginofus elt [ itf?t independentium Spiritus ! [7 Enervatur 2. Ex fiatura rei repugnat, quód Monarcha meré tem. m poralis imperitare poffit fpirituali , przefertim in ordine ad Sacra : quia 4f ficuti fubordinantur fines, ita & facultates, que ii eos tendunt ; Sed Lj omnes fines, & facultates meré temporales fübordinari debent fpirituali li tanquam fupremo, & ultimo, qui eft DEUS in fe ipfo vel videndus, vel fi amandus : Ozmia enium propter /emetzþþzm operatus efp Domiuus., Prov. hu 16, Ergo facultas, feu poteítas meré temporalis fubordinari debet fpiri- confe- [ tuali, & non'econversö; adeóg; illa non eft nata huic imperare, quen- A;t.- II Cujus fír Coucilia. qeueralia jndicere ? 239 "quenter Supremus . Monarcha p e uré temporalis non habet jus imperan- di Supremo Monarchz fpirituali lj Enervatur 3. Etfi gratis daremus , j menti convocaverint Paítores , quód Principes antiqui tefta- & Sacerdotes Ecclefiz veteris ; id tamen locum habere non poteft in Ecclefia novi * teftamenti , qua melioribus repromi[fronibus , ac privilegiis facita ef?, Heb. g. 2dó. In. veteri te- lk ftamento clariffimum invenimus teftimonium , & veftigium füperiorita- n tis, ac przeminentis poteftatis Pontificum füpra Reges : legefis ?. Para- lip. c. 26. invenies , quód Rex Ozias fuer qül it à Pontifice templó pulfus, W quia Sacerdotum officium ufürpare voluit. Item 2. J Paralip. c. 23. regi- firatur, Jojadem Pontificem precepiffe Centurioni bus, & militibus, ut dU Athaliam Keginam educerent extr a fepta templi ; cámque gladio inter- ficiant: caufa erat, quia reg num tyrannicé occupaverat, ac rexerat, cultüámque Baal promovera t5 n creavit, & cont(tituit. Plura vi €à peremptà ftatim Joas alium Regem ]i de apud Philonem lib. de vi&ima,, & Theo- doretum q. 1.inLevit. "g Si veró aliquando nonnulli Reges veteris tefta- rvf. menti fuperiori poteftat e in Summos Sacerdotes videntur ufi fuifle , in- N terpretandum , illos id feciffe, non ut R.e ges, fed ut Prophetas, & tan- quam executores Divinz ]uftitiz. ita 3. Reg. 2. Rex Sa & omon depofuit Abiathar Sacerdotem , & fübftituit Zadoch m ; Ídque colligitur ex verbis ] [ contextüs : U7 Zwpleretar fermo DEI. Quib if .tifices V, T. fübderentur Re us accedit , quód , cum Pon- f gibus i temporalibus, n on potuerint ordi- natié plené uti fu4 jurisdi&tione fine eo rum operá , ac concuríu, [uus 18. Objiciunt r. Adverfarii. Prima Concilia fuerunt paffim ab Im- peratoribus indicta, & convocat: a ergo fignum eft, jus corvocandi rit Concilia eis de jure conveniffe , fa&um enim probatiffimum eft indi- cium jurís, Ant. prob. multipliciter, Hq[ & quídem 27 authoritate So- Dvü: cratis lib, s. hift, Eccl. ubi difer té allirmat : Iyperatorum mentionum 1 . g ideo fecimus , quód. ex: illo Tempor. e, qua Chriff 4 4 e[fe caperunt , nego- tiz Ecclefia ab iis pependerunt , 4Ique adeo sm i5 axtma Coucilia de eorundem Jfeutentia comvocata fuerunt ; €* adbuc comvocautaur. $ecuzdo. Conci- Hum Nicenum I. à Conftant T2 ino Magno fuit con . gregatum, qui idipfum n fatetur apud Eufebium lib. x . hift, EccL his ver d Yum turinam ad urbesm Nicenam bis: /Magnag Ep1[copo- Accér(fui, Idájue teftantur Patres ip- j fius Concilii apud Socratem lib. I. hift, c, 6, dicentes: ,Quonzazz £r4- if V tié DEI, C mandata Ipp eYaforis u 4 /THUm C J num coattum cff. 'Item . Ruffinus.lib. | fanttum. Concilium: Nica- m 1O. hift, c. r. inquit; T Coz- ( ale Cog cilium. comvocavit, Tertio, q flantinus: agud urbem Nicenaps Efz'þaf Cmcia qP 240 ,fgga-/lip l De e]äþtz'a » Utilitate, ac neceffitate Conciliorum eb e. 750 : Concilium Conttantinc ^g I9) licanum T. à 'Theodofio juniore eft. indictum; teftes hujus funt 'Theodoretus, & ali.— 19u4770. Concilium Ephefinum convocari mandavit idem Theodo(ius junior , teftantibus Evagrio lib. r. hift. c. 3. & Liberato in hift. de. Concil. Ephefino. Quinimó & ipfa Synodus in epiftola ad omnes Epifcopos fic habet; Cum effemus. Epbeff fecundam | pias. Imperatoris litteras coneregati. Quin- £0 Patres Concilii C M balcedonenfis fatentur , fe non lolüm ab lmpe- ratore Marciano- convocatos fuiffe, fed etiam Leonem Pontificem ab [ ipfo eó vocatum effe, qui cum adeffe non potuerit quatuor Legatos [ iluc mifit. lIta habetur a& r. illius Concilii. Idem teftatur ipfe Im- perator Marcianus in epiftola ad Leonem ita dicens : .$e Jferipturum ad ï*' ! omes Epifcopos, ut ad certum locum comvenirent. & l. uemo Clericus 4. i C. de Summa Trim oit: Imjuriam facit fudicio Revereudiffima $ nodi, [ l Jf quis. femel judicata,ae recf? d ifpofita revolvere , i publice difputare [/ l conteuderit , cum ea, qua nunc " e Chrifliana fide. à Sacerdotibus, qui Chalcedoue comvenerunt ,per noffra pracepta fl'atuta fumt &c. zu bac Re- lh ja Urbe definita effe wofcantur. Fatetur id B4Leo epift. 43. & 53. ad fy Anatolium hifce verbis : Saméam Syzodum ( Chalcedonenfem ) ad ex- hi tinguma&zæ folam harefin , & confrmationem fide: Catholice ffudia chri- Yy ffianiffmi Princtpis congregatam effe. Sext?. Concilium quintum gene- ! De, rale, quod eft Conftantinopolitanum II. fuit coactum à Juftiniano Se- niore; quod ipfemet infinuat in litteris citatoriis, in initio dictz Syno- U di pofitis, ubi commemorat, quatuor primas Syaodos fuiffe à füis ante- li f . . Focavimus vos 4y, cefforibus indictas, quorum vefítigia ipfe fecutus ait (Cfcilicet Epifcopos ) ad Regiam urbem , bortautes communtiter conveni- mu ! (Qgo entes , quam babetis pro his voluntatem , iterum manifeflare. . Nice- P H P phorus lib, 17. hift. c. 27. & tom. 2. Concil. fol. 12. dicitur Suód AtX juxta pium Juffum à Chriflo amati , & 4 DEO cuflodui Jufumani h X *( dmperatoris fit comvocatum. $e 1imo. Syoodum fextam, quz eít Coa- Tire 1 ftantinopolitana IIL fuiffe à Conftantino IV. convocatam fatetur ipfe UM Leo Papa in epift. ad Conítantinum tom. ». Concil. p. 2, fol. 84. dicens: L li Sanífa Univer(alis e magna fexta Synodus , quam uutuw. DEI vefira aj Clementia, & feduló comvocavit , & cui DEI winiflerio prafuit , Apo- thas flolicam im omtibus Regulam fecuta eff. . Et de hoc ipfe Imperator tom. hst Summum Sacerdotalem bunc ce- 2. Concil. p. 2. fol. 73. fic loquitur: tum nonm de[litimus congregare , ut. Eccleffarum diflantià procul expul- sÁ pacis conjunciio coaptetur. Ocfaveé Septimum generale Concilium , Nb guod t Il.ï"Cwiw j?t Concil/a genevalin indicere ? 241 ity quod eft Nicenum II Conftantinus & Irene convocárunt; fic enim T m. ii perator ftr:rii-bit ad Synodum ; Hazc zeitur petitioni aunuere Ium vi z [ d m e]r , meog, uutu jufft comvenire, Immo, ut "verius /vgzmrr, DEO dmb Jfe va- lente , nobis verà praeuntibus congreeavi vos. Et iplum Concili um act, (7] I.ait : Cogveziente univer[Ali Synodo ,que per eratiam Divina n2 pitm- que ihorum Imperatorum decretum comeregata eft in clarifftma Nzcen- um Metropoli.- Demique. DeSynodo Conitanti nopolitana 1V, uz eit u n VIII. genera lis fic atte(lantur Patres Concilii a& 6, Jzgperazoy ÀDEO coromatus bauc [amdiam umioe ïgäf()i rfalem Oecumenicam $ynodum de coppe- du « Vtada, ef ref 2tuenda Eccfe, offa Canfl amtimopolitama coezit, Quar e Nico- M laus Cufanus Cardinalislib. 2. de concor. Cath. c. 2 g. merito afferi t: Odfe priorauntver[A(ta Concilia per Imperatores f'uertumnt comvozata, C RonA. h ?0l nus Pontifex divua i les facras jufone& de venieudo ,aut amitten do ad Con- wutit eiium recepit. M ?*f . Quód laudata , & copiofïHï'mäfaddu'&a teflimonia nihil aliud onvincant, quàm memorata Concilia fuiiTe 7l quidem Imperatorum curá, f* & operà convocata, cum previo tamen confenfu & Authoritate Sum« 4ni Pontificis. Conftat veritas hujus a primó ex Concilio Niceno, ubi Patres a&. 18. ita teftantur : Conffazt Inus femper Auguffus , e- Sylue- Ww 0?::" Anem im NiceA fler. laudabiles , maenum cb. infje Symodum eonerecárunt, De eodem legitur tom. 1. Concil. fol; 130. $ez. 7»:0 ( de Ariani(mo ) z;5, zl75" b ad aures Religiof Prineipis ( Conttantini) p erveuit , tum ille ex . féntenm tP. tia Saeerdotum apud Urbem Nicaam Epifco, Ale Concilium comvot g uN E At, ibíag "rium trecentis decem ef» ocfo Epifeopts vefdentibus adeffe jubet * Si ex iil ^ confilio, & fententia aliorum Sacerdotum Imperator illud Conc ilium T i convocavit , multó magis ex confilio, confenfu, & fententià Sylveftri, ) , De quo vide Baronium ad annum 324. & 32j. Idem de Concilio Con- IE ^ flantinopolitano L. affirmant Epifcopi orientales apud Theodoretum lib, j.C. 8. fe excufantes, quód jam accin&ti Conftan tinopolim, Romam ve- du nire nequeant. . Verba illorum fünt hec: Poflquám. autem vos ( (cri- teti bunt Damafo Pape ) Romanam cozentes DE Lvoluntate Synodum pro fra- terna charitate tanquam membra ve[fra *1 42os quoque Utteris fupmmá J pietate bnperatoris accerféviflis ej»c. Ex quibus claré. conftat, Patriar- chas, ac Epifcop 0s Orientis fuiffe 3 Romano Pontifice Damaío accerfi- iif tos, tum Conftantinopolim, tum Romam ad fecundum Oecumenicum nl Concilium celebrandum: il " 4Acerfrviftis nos, inquiunt, per Imperatoris litteras, quia tunc ob rati ones infra affignandas moris erat, ut Roma- » nus Pontifex, intendens c onvocaré Concilium, fcriberet priüs Impera- ov tori, rogans, ut ejus intentum executioni mandet , atque Cafàreo bra. ( chio 243 .Cuaflio I. De effeutia,utilitate, a« neceffit ate Comiliorum ebe. chio Pontificie authoritati junc&to efficacior, & fecurior effet convocas tio , idque clariffimé conítat ex verbis fequentibus: A4azdato littera- eum [uperiori anno À veflra reverentia ad Imperatorem Theodoftum mif. arum Cc. Quapropter meritó Patres fextz Synodi afferunt, Theodofium, & Damafum obftitiffe Macedonio per fecundam S ynodum, ficuti Sylve- fter, & Conftantinus per primam Synodum Ario. Haud obfturiüs idem conftat de Concilio Ephefino L nam Patres hujus Concilii palam afür- mant fe urgeri ad damnandum & deponendum Neftorium mandato lit- terarum Cocleftini Papz , de quo vide füpra p. 1. q.2.3.3. n 29. Quóad Concilium generale Chalcedonenfe,. conftat evidentiífimé , illud fuifie ] í convocatum authoritate Leonisl. ex verbis Pafcha(ini act, r, quz legi V poffünt fupra eadem q. 2. art. 2. n. 30. Ex quibus omnibus clariffime patet , quód Patres omnium Conciliorum , qu« ab Imperatoribus Ad- i verfarii convocata pratendunt, unà fimul fateantur , fe congregatos, & g r ad Concilium celebrandum convocatos fuiffe authoritate Summorum M l Pontificum ; hócque ampliüs confirmat epiftola Imperatoris Marcianiad Leonem Papam, quz premittitur Concilio Chalcedonenfi, in qua rogat A Summum Ecclefie Antiftitem Leonem, M uatenus , fi perfonaliter ad Con- cilium venire non queat, per litteras fa ] tem fignificet , quid agi velit, hi D) & fecundàm Ecclefiafticas regulas ea, que Chriftianz religioni, ac Ca- tholicz fidei profünt, definiat , a€ mittat. Sed in re tam apertá, & cla- h [/7 xà non multüm immorandum eft, In aliis fubfequentibus Conciliis co- iosé adducendis meritó fuperfedeo, cüm ex fe certum fit, & indubium, BR €orum indiCtionem factam fuifle authoritate Romanorum Pontificum, ]ghll 19. lnftas, Inte(timoniis modó addu&is clariffimé exprimitur , quód lm Imperatores indixerint, & congregaverint Concilia univerfalia : ergo lul hzc refponfio plané contorta eft, & contra fenfüm obvium verborum. Yer Refp. N.confeg. Hxc enim optime fine contorfione inter fe poffunt W componi, quód (cil. & Summus Pontifex, & Imperator congregaverit , ine vel jufferit indici Concilia generalia ; Summus Pontifex quidem autho- inji ritate coactivà, & preceptivà , cui Epifcopi, legitimà excufatione cef- fante, obedire tenebantur; Imperator écontra authoritate exhortatorià, JOCa & executivà; colligitur id.exprefsé ex cap. /ex£z, dift. 16, ubi dicitur: tie Sexta Synodus. uiver [Alis Confrantinopolz comeregata eff temporibus PA- 6 hp & "dgatbonis , exequeute biffjpuo Imperatore Conffautino ec, Ex qui- bus eruitur, & füá fponte fluit, quód Concilium fine authoritate Sum- lm mi Pontificis indictum, & convocatum, fit irritum , nullum, & conven- i tus diaboli, atque miniftrorum ejusg écontra, fi fine authoritate Impe- ra.tio ïatcri-ä congregaretur, in fuointega valore, & vigore perü&eret: il hujus "r£ 1. Cujes ffe Concilia generalia Inditepe* 243 hüjüs efto: quia ad comitia validé indicenda , & celebranda per f& re- u 1 uiritur poteftas preceptiva, per accidens autem, & ad melius effe po- teftas exhortatoria, & executiva, confíequeuter hac deficiente falva illa li if adhuc manerent, & integra, Et quis fibi perfuadebit , totam potefta- N tem indicendi Concilia generalia Ecclefiaftica, (i Orbis Provincie non ) jl monarchicé, fed democraticéregerentur, abiiffe in nihilum, & ab Eccle- fia penitus füblatam effe? hinc appofité S. Athanafius epift, ad folitariam Ai i vitam agentes fcribit: Qwazdo wequam judicium Ecclefte ab Imperato- re autboritatem babuit ? Et ipfe Imperator Bafilius in Synodo VIIL id- Wal Y N ipfum his verbis faffus eft : Nobze laiczs mullo modo licet. de Ecclefra cau- fs fermonem movere. . Et hec fi forté pro prefenti intento non füffici. zl U ant, audiamus Ruffinum in fua Ecclefiaftica hiftoria lib. . c, 2. fequen- tia referentem. Fuerunt( ait hic Author) quidam Epifcopi Nicez con- " gregati , qui libellos quosdam obtulerant Conftantino , quibus fe invi- ( |!] M cem accufabant, hic quidem omnes ad f& recepit, illósque in finu füo t continuit, non tamen, quid in eis contineretur, aperiens , ita allocutus " fuit Epifcopos : DEIUS conffituit vos Sacerdotes , €b poteff atem «vobis de- OP dit de mobis quoque judicandi , e&- ideo mos: À vobis recià judicamur , vos W Y Aautem nom pote[t & ab bominibus judicari. Propter quod DEI folius exfpe- &Aate judicium , & veflra jurgia, quacunque [unt , ad illud Divinum ve- (v ferventur judicium: Vos enim uobis À DEO dati effis Dii, & comveni- hU ems uon eft , ut homo Deos dijudicet: fed ille folus, de quo Jferzptum eff g j a Si gt DEUS ffetit in [juagoga Deorum , in medio autem Deos difcerait. igitur pientiffimus Conftantinus agnovit, cauías particulares Epifcopo- f j rum non pertinere ad judicium Imperatorium , quomodó Calviniftz , &c Lutherani poffunt fanà ratione, & jufto judicio pretendere , quód uni- M [ verfalia Catholice religionis negotia, per Concilia Oecumenica termi- [il) TU nanda, & decidenda, ad authoritatem Imperatoriam pertineant; quod u fine dubio re& fequeretur, fi poteftatem haberent Concilia generalia qi ch indicendi, & convocandi. il 4 20. Dices. Valentinianum, & Marcianum abfolutam Concilii con- i U qfa vocandi authoritatem fibi arrog4ffe conftat ex litteris ad Leonem Pon- r tificem datis, in quibus ita fcribunt: Tuam [anctitatem, Primipatum , ld M & Epifcopatum fidei poffidentem, imvitamus e YoQAS Ad. celebran- i j dam Synmodum. — Ergo Synodus jam fuerat indicta, antequàm Leo Papa U u füam authoritatem interpofüiffet, ad Synodum enim puré poflibilem , t & convocabilem nullüs prudenter invitari prafümitur. & COHV*' Refp. Hzc verba , quz in favorem fententiz op pofitz adducunt ver- Jl fi fipelles Heterodoxi, probant*evidentiffimé, & €fRicaciffimé prztfe ns no- j 2 ftrum l 244. DuefHo 1. De effentia , utilitate,ne nece[fitate Conciliornum cfc. firum intentum, fi eníim, uti contextus eorum íonat, penes fummum Pontificem refidet fidei principatus , ergo ad ipfüm fpectat de controver- fiis ejusdem fidei authoritativé, & przceptivé dífponere, determinare, . & definire: ubi autem ma jores controverfie proponuntur determinan- d« , & decidendze, quàm in conciliis generalibus? deinde illa verba ci- tatz epiftole non integré, fed corrupté adducuntur, additur enim iis- dem , rogamus ad celebrandam Synodum . (Leonem) Autborem effes fi Author ab Imperatoribus recognofcitur fümmus Pontifex in celebranda, & congreganda Synodo , quomodoó poflunt jus illud convocandi fibi ar- Á rogare Imperatores? Concedimus interea, quód Epifcopi per litteras Imperatorias (quas Greci Diva/es nominabant) fuerint vocati ad comitia li Ecclefiaftica in certa Provincia , determinatóque loco celebranda, immó l & ipfe Epifcopus Romanus, fed quid exinde fequi exiftimas? fi proba- Y tioribus Authorum, & fcriptorum relationibus infiftas, aliud nihil fe- quitur, quàm quód Patres Synodi confenfüm, affiftentiam, &, ut modó innuimus , exhortàtionem, & executionem Imperatoris follicitaverint , m hócque eóliberius, faciliüs, & libentiüs admittebant fümmi Pontifi- & ces, quó plures & urgentiores caufe tunc occurrebant id permittendi; de quibus fi forté informari cupis, fequentes cape. r erat, quia r legibus Imperialibus prohibebantur frequentiores hominum conventus fic fine poteftate Imperatorum ob periculum feditionum, & tumultuum. F. 1. fE. de Co//e G 745 Mltettis, & L. Comventicula C. de Epifcopis € preshy- Vat zeris. S$ecumda. quód concilia neceffarió tunc temporis debuerint con- — " gregari in quadam civitate Imperatorix poteftati fübje&ta: illo enim tem- - N pore Imperatores toti orbi jura dabant, sequum proinde fuit, asque ju- A ftum , ut generales Epifcoporum Conventus non indicerentur fine prz- vié obtenta poteílate, & licentià Cafaris: ficuti etiam modó, fi non in terris Pontificis, fed in Germania, Hifpania, aut Gallia forent convo- canda Concilia, haud dubié fine confenfü previo Domini territorii non effent indicenda. — Zerzzs. quia fümptibus publicis Epifcopi erant trans- vehendi ad locum Concilii, immó iisdem & ipfa concilia celebranda , jure itaque erant rogandi Imperatores, ut falvum condu&tum, füm- . prusque fübminiftrarent, & feipfos Concilii fautores, & protectores ex- hiberent. M2714. Quia cum Romani Pontifices fexcentis feré annis fuerint fübjecti Imperatoribus in temporalibus, quamvis illos uti & cun- quä ) &as. Chrifti oves ir fpiritualibus rexiffent, uti tradunt cum Bellarmino ov plurimi DD.non poterant commodé, & fructuosé aliquos generales con- T ( ventus absque Imperatorum-confenfu & cooperationeindicere, Quarati. oncs cum poftea cefsáffent, ceffavit etiam dependentia ab Imperatoribus ín if ] E aglu - conyo- "Aert, Hl. M f2li Epiftopi ?J'Conci!if;m generale fipt vorandi &c. 2$ convocandis Conciliis; femper tamen ut protectoresEcclefiz fünt rogan- di, ut füà Authoritate Patres Concilii h protegant, & neceffaria, ,ü quoe de(int , fuppeditare dignentur. 21. Obiic. 2. Primis trecentis annis nullum fuit celebratum Con- cilium generale, quia, licet femper fuerint Romani Pontifices, Impera- j tores tamen erant gentiles, quàm primüm autem Imperatores. cocpe- r E runt effe Chriftiani , füb Conftantino Magno coactum eft Nicenum L | 43, ergo fignum eft, ideo anté non fuiffe celebrata Concilia generalia , quia W fine Imperatorum Authoritate indici Concilia legitimé non poterant, ((b Refp. Illis trecentis annis non quidem fuiffe celebrata Concilia ge- j neralia, hoc autem non ex eo factum eft, quafi fümmus Pontifex noti n habuerit füfhicientem Authoritatem illa convocandi, fed quia ob conti- w nuas lyrannorum períecutiones Epifcopi ex toto orbe ad unum locum hil €onvenire non poterant. m - 22. Obiic. ultimó. Poteft contingere, ut Papa ex malitia Conciliam 'etthy generale indicere nolit, licet ad Ecclefie ftatum fit fümme neceffarium ; QD ergo tunc faltem devolvetur poteítas ad Imperatorem. d Refp. cum Bellarm. & 'Turrecr. cafüm vix effe poffibilem, uia ,v DEUS fuà fpeciali providentià; quà fe confervaturum Eccefiam promi- Ne fit, non permittet, ut Pontifex ita in reprobum fenfüm vertatur, quód ia Concilium convocare nec velit, nec poffit, quoties ad Ecclefiz confer- ;///ü/ vationem fuerit neceflarium. Vel fi admittere velimus poflibilitatem ca- T0 süs, providere de opportunoremedio, non ad Imperatorem, fed ad cor- y w pus Eccle(iz fp edabit, quia in eo cafu Pontifex füfpe&tus de hzrefi ha» u betur, üt djcir.ur dift. 83. can. ezror, It p ]on ARTICuLus T n rrus. o M M (l cancilium generale fint vocandi t Lal 1 An foit Epifcopi ad tAnquam judices ? Bo 23. ] Ndubitatum, & certum'eft apud Authores, ad Con ciliatam gene- l, Á ] ralia, quàm Provincialia convocandos effe Do& ores, aliósque ^ n viros eruditos, ut fecundàm fapientiam , & ver am dod&rinam ,. quà pollent, difputent, ac difcutiant quaftiones fidei , éc morum con- gol troverías,, illásque ex facrislitteris, Apoftolicis traditionibus, Concilio- j rum definitionibus ,. Pontificüm j que decretis indagare fatagant, & veri- tates inde erutas proximé.defin ibiles reddant. Et hi dicunitur habere fü£- l ( u 2 Ferbs : l u frgg:ium con(ultivum, de q.uibus-intellji gl poteft illud Ecclefiaftis x $? g w46 SuefHo..De :jyïwtz"a »Atilitate ,ac neteffitate Conciliorum cbc.. Sapienttm decut fhimuli . e quaft claui in altum defixi , qua per Magi- rorum conftlium data fumt à pa[tore.umo ,. bis amplius fili: m ue requi- zrA$. Et Joan. y Serutamini fcripturas. Ratio hujus eft: quia privi- legium indefeibilitatis , íummo Pontifici, & Conciliis generalibus ab ipfo approbatis conceffum, non tollit obligationem examinandi, & dif- cutiendi res definiendas, indagandique veritatem per media ordinaria, ualia adhiberi folent per viros do&tos. . Sicuti confirmatio in gratianon aufert, fed potibs infert obligationem adimplendi precepta, & adhiben- di diligentiam ad cognitionem obligationis. "Tum etiam, quia- indefe- &ibilitas non errandi concefla Eccle(ie , & ejus Capiti, non fe extendit ad omnem materiam , (ed tantüm ad controverfías fidei, & morum deci- dendas , & ad, fen(üm legitimum Sacre Scripture explicandum ; ante om- M nia igit,urg.gopfulendi funt viridoGi , qui difcutiant, anres controverfa ad li aliquid horum pertineat, adeóque ad judicium Ecclefiz fpe&et. Qua- MU ropter licet Apoftoli noverint, fe fuiffe confirmatos in gratia, & in [j rebus fidei definiendis non poffe errare, tamen ortà quzftione de legali- D bus fervandis invenimus , quód in I, Concilio Hierofolymitano, ante- li quàm fua fuffragia decifiva, & definitiva tuliffent Petrus & alii Apoftoli, a. [ii difquifitio magna facta fuerit AGt, r;. Convenerunt "ApoToli, e& femiores videre de verbo bhoc, cum autem magna conquifitio freret, [urgens Pe- & [/ £rus dixit ad eos cjc. Ubi per Seniores intelliguntur presbyteri doGtio- li res, qui tanquam confültores, & qualificatores fuerant ad Concilium vocati. Preter hos requiruntur etiam alii miniftri , quales funt Notarii , E D) ui à&a, & decreta Concilii authentice fcribant ,' & protocollis inferant. Item curfores &c. de judicibus igitur (olàm hic inquiritur, quinam illi D d fint, atque füb hoc chara&ere ad Concilium Oecumenicum citandi? Lu- therus cum füis Proteftantibus doeet lib. de concil. p. 2. pag. 262. non us N folàm Epifcopos, fed etiam Laicos doctos habere in Conciliis generali- Ym bus fuffragium decifivum , ita quidem, .ut horum numerus debeat effe (4j] trecentenarius, aliàs decreta Concilii nullius roboris erunt & vigoris. Sed Catholica veritas hoc folis Epifcopis defert, hinc 00n& Ill 24. Dico. S$o/j majores Eccleffe Pralati, [fve Epiftopi de jure or- dinario in Conciliis geueralibus ,€ Provincialibus habeut jus. [uffragii ( fj decifrvi, fimtque veri judices, Ya Cardinalis Bellarm. lib, r. de Con- cil. c. 15. & communiter Doctores, Probatut r. Soli Epifcopi de jure B funtpublici, ac principales Pattores, qui animabus fidelium pabula fpiritua- &1fo lia fcientiz, ac doctrinz fübminiftrant, illas regunt, atque diriguntin viam j.l falutis eternz, juxtaillud AQ. 20. — Mrfezdite vobis, & univerfo gre- i m DEI, asf [2 f'n quo "vos Spiritus Sanilus þq/un* hE,üif:oþo: vegere: Eccloffa 2 qzmm .A;tl. IT. An fl Epifcopi ad. Coneillimn geuerale fintdotandi ebt, — 247 quam acqueifrvit [anguime [uo. - Atqui folis paftoribus non ver^ ovibus incumbit de jure ditcernere Lona, ac falubria pafcua à noxiis, inter le- pram, & lepram diftinguere,, ovibisque fpiritualia pafcua rebere: er« LU J U go quoties quaftio oritur an hzc. vel illa fint bona, & fa übría pafcua fanw dodtcing, vel an noxia, ad folos Epiftopos de jure ordinario íre- m W &at, in Conciliis Oecumenicis, vel Provincialibus definire, & de iis (tatuc- re, approbare bona, & reprobare mala, ne contagione peftiferà oves 'l)ell plurimas perdant. Confirmatur, Optima facrarum litterarum , & traditionum Apofto- ! Mi b U. licarum interpres eft perpetua praxis, & confüetudo Ecclefi : atqui in omnibus primariis, & principalioribus Conciliis confuetudo invaluit, pra- n xísque inviolabiliter fuit obfervata, quód foli Epífcopi tanquam Judices f habuerint füffragium decifivum, cateri verb DD. & presbyteri tantüm " confüliivum: ergo &c. min.conftat 7) in Concilio Hierofolymitano , u ubi poftquàm definiendz quaftionis fuiffet fa&a magna difquifitio per p Apoftolos, & Seniores, 'feu presbyteros, foli Apoftoli introducuntur Ant ferentes fententiam definitivam : E7 c/zz, inquit textus, magza cozqui- üQ(X ] fitio fieret . [urgens Petrus dixit Ad eof &c. poftquam igitur Princeps i u Apoítolorum fuam produxit fententiam v. r2, habetur: Tacuit ommuis 1 lh multitudo, & audiebant Paulum, e Barnabam. Et mox pera&à ora- i jj tione horum, refpoudit lacobus , fuümque füffragium tulit v. 13. quo yin audito v.22. mox fübjüngitur: ^ Tw»c placuit Apoffolis . ef» Sentoribus ya eumomui Eccleffa &c, Apoftolis fcil. definiendo, Senioribus veró, & Lai- feit cis, qui cafu aderant, confentiendo, & nom reclamando. Conftat 246 eadem minor in primis Eccle(ix Conciliis tempore Victoris Papae fuper H queftione pafchatis celebratis, de.quibus Eufeb. lib. . hift. c. 23. fic ( loquitur: O5 gwam caufam comvenutus Epifcaporum ( non presbytero- Ya rum & Laicorum ) &j Cozezlia per ftzguls quasque Provincias eomva- j €cantiur. Et Theodofius junior in epifl, ad Synodum Ephe(inam idiptum fU ( confirmat his verbis: JIZctum eff, €Aum , qui moz [rt ba ordine (andtif- ffmorum Epifc aporum Eccleffafticis immifeeri 1raifatibus. ltem in con- h cilo Chalcedo [ nenfi cüm nonnulli Monachi, & Laici locam habere con- !l f tendiffent, id-Patres reprobantes clamárunt : i f Mitte foras. füperfhuos, " Epifcoporum Concilium eff. De hiac re vide SS, PP, Athanafium in' epiff, *; ad folitariam vitam agentes, D. P. Auguftinum epift 119. 25. Prob. 2. Sacerdotes Ie ug gis antiq i e congregatiinSynedrio, cuí prge« u T fidebat Summus Sacerdos,ha bebant fuffra gium decifivum circa controver. " / ( fias fidei infallibiliter decidendas, leges univerfàles pro populo Ifra& . * €o condendás &6, ut cïæri-iïim& Habetu ICO j Ó r Deuu 17. V, $. crgo xnu [ 1ng s4& Quafito 1. Deeffentia, utilitate , ac z:aej]z'ta& Conciliorum cbc. magis hanc judicandi, definiendi, ftatuendíque authoritatem .habebunt Epifcopi legis gratiz in Concilio, cui fümmus Pontifex, vel per fe, vel per fuos Legatos praidet, aliàs major fuiffet concredita poteftas facer- dotibus Levitici generis, quàm primariis paftoribus Ecclefize nove legis, * uod nullus afferere audebit. 1 - Confirmatur. Ad officium judicis Ecclefiaftici quà talis pertinet, &- delibus nova precepta pro fectanda vera juftitia neceffaria, & (alutaria prafcribere, eos, qui cum contumacia illis contradicunt, debitàmquemo- rem gerere detre&tant, coércere, immo fi opus fit à cxtu, & commu- nione fidelium feparare; atqui hzc omnia de jure poffunt Epifcopi in Concilio congregati: ergo huic interfünt non folàüm utconfiliarii, fed ut [ veri, & proprii Judices. min. conftat quóad primam partem praeter alia W lurima Concilia, in primo Concilio Hierofolymitano, quod c. 1 . prz- Til ceptum condidit abftinendi a& immelatis frmulachrorum , fulfocato, cf ft anguine, qux jure Divino non erant prohibita ; hó cque preceptum C raviter obligAffe confcientias fidelium ex eo liquet, quód Apoftolus &i Paulus perambulaus Syriam , e& Ciliciam pracipiebat cuflodire pracepta tj qu/iblomm, e (éniorum: & hinc in canonibus Apoftolorum can. 26, uY comedentes fanguinem, aut füffocatum, fi fint Clerici, deponuntur, fi Q Laici, excommunicantur, Eadem minor quóad fecundam partem cla. ( riffimé eruitur ex illo Matth. r8. lIbi babetur: £ Eccieff£am , qug per iga ( legitimum Concilium generale reprefentatur, zez audiérit, f tibi ff- 7! euti Etbnicus (& Publicanus, Hócque ulteriüs roboratur ex formula L fübícriptionis, quà Epifcopi in Conciliis generalibus utuntur fub his ter- lnt: minis: Ego N. deffmtens fubferip[r. Si ut definiens canonibus, & de- cretis concilii fübícript, ergo ut Judex, & poteítatem habens de jure Hfänog Nx dandi füum füffragium non folüm confultivum, íed etiam decifivum, De jure dico, nam licet in quibusdam Conciliis nominatim Florentino, o Lateranenfi, & Tridentino fübfcripferint etiam tanquam Judices Abbates,. W & Generales Ordinum , hoc tamen illis non convenit de jure, fed ex il e privilegio, vel ut alii loquuntur , non habent id ex debito; .fed ex con- Ailtei ruo: congruum enim eít, ut ii, qui quafi Epifcopalem dignitatem, if & jurisdi&ionem .in tam copiofam fübditorum exemptorum multitudi- nem habent, tanquam judices fimul cum Epifcopis affumantur ad fidei jj F, " controveríias defintendas. (kripl ! A 26. Obtrudunt quidem hlc Heteroedoxi, quód hzc poteftas Epi- bt A fcoporum inferat tyrannidem fpiritualem , quà ftringuntur confícientiz fidelium, vel per dogmata, quz tamen judicant non effe vera, vel per Lilia ü leges, quas Wcognofcunt non eífe zquas. Sed fanatica hazc, & imagi- naria hi d. 1. p foli Epiftop? ad Contilium geuevale jz'nt*uom?di . 249 " naria principia hoc ipfo in fumum abeunt per' doctrinam Apoftoli Rom. i 13. infinuatam , quà docet, ozzem animam poteftatibus [ublimtoribus N febditam effe, nonenim eff poteffas nisi à DEO £. fiigitur fine notá tyran- !h! nidis homo fubjectus eft poteflrati temporali , uti fatentur ipfi Adverfa- rii, cur non fpirituali? an potior eít vis obligandi in legibus civilibus, xt1 ) ac Ecclefiafticis ? Quód veró ea dogmata , qua ab Epifcopis velut Judici- uü 4 us fpirituali bus prefcribuntur , ab illis judicentur non effe vera, leges j ab-cisdem ftst utas propalent effe injuflas , di&tamina fpiritüs privati , Q quem adeo impensé recommendant, funt; hic autem cum nihil nifi con- tradictiones, apertas impoíturas , & palpabiles falfitates dictet, debítis 25 cen(uris meritó reprobandus eft. Certé,fi Concilia generalia non haberent erau poteftatem definiendi res controverías fidei, & fideles cocrcendi ad füo- RU 9t rum decretorum obfervantiar, libertinifmo latiffima via aperiretur ; pof- !MA fet enim quilibet privatus, & plebejus homunculus ad examen revocare ( Conciliorum quorumcung; quecunq; decreta,fan&tiones,canones,& ftatu- ulia t2, illáque pro fuo libitu recipere, vel refpuere, fedubi tunc falvaretur Ec. V,(///M clefie fan&titas, innocentia, integritas, & exacta preceptorum Divinorum Y Aml obfervantia? Vel cur hanc tyrannidem fpiritualem haretici non objiciunt i confeffioni Auguftanze , quee art. 10, Zwinglianos zzsprobaz , e- damnat. P. d « Cur non regerunt eam Luthero, qui tom. 8. de Coena Domini fol : 074 ita dicit: Hareficos ferió cenfemus , ei» aliemos Ab Ecch. quæ P effa DEI Zvving- j 17 i djazos , C& ommues Sacramertarios , qui negant Corpus c& Sanguinem Chri- (Q)[/WD (l ore carmali ftmi in ven, Eucb ari[Ha. Cur tandem e am non impos bis &* nunt Synodo Dordrechtang , quz in füis a&is pa . 313. damnat Armi- &i nianos hzrefis, & fchismatis , eósque officiis füis , & fun&ionibus indig- " yt nos judicat, donec ferió refipifcant , & dogmata Concilii ample&tantur; :düm nonne hoc eft obtrudere Zwinglianis , & conícientià illorum reclamante? Arminianis aliqua dogmata Abbg[ö, 27. Objice. r. Nicolaum I . in epift. ad Michaelem, quæhabe.tuf ! if dift. 69. can. Ubzam ; ita difcurrentem: Ubinam legiffis Imperatorer I [i14 "Antece[fores veflros 5 de fide tracfatum e Synodalibus interfuiffe nift fortó 1m quibusdam , ubi niu , Qu& untver[ala eff , qme 09WIZLUR communü, gae j j l Y 22on folüm ad. Clericos , VeYUm etiam ad laico 5 ,nulliï , M , .', 0Hines omuino pertznet jl Chrifliamos : fi ergo caufa fidei it com munis , ab omnibus etiam laicis debet dijudicari: ,Qzod f enim omnes tangit , ab omnibus debet appro- du bari. Reg. 29. Juris in 6. €rgo omnes etiam eruditi laici funt ad Con ^ cilia citandi tanquam jJudi C€5, non minüs ? quàm Epifcopi. 3 « Refp. Intentum Pontificis effe, quód exhoc, quia caufa fidel com- ' munis eft , & omnes tangit & p ? 992 folà m Ponti&z , & Epifcopi , fed etiam HLTA i ! mEG: a«o .Euaffiol De effentia ,utilitate . ac nece[fitate Comciliorum ä-:l Imperator , & laici Conciliis, in quibus de rebus fidei tra&atur , inter- effe poffint , non tamen zqualiter, fed diverfimodé; nam Pontifex , & Epifcopi eisdem interfunt ut Tudices, Imperator ut prote&tor , laici ut difcipuli. Nec obítat, quód negotium fidei omnes tangat , nam inire prolium pertinet etiam ad totum exercitum , non tamen zqualiter , fed ad Duces imperativé, & ad milites executivé; ita pariter res fe habet inpreíenti, Regulailla Juris etiam nobisnon obeft, quia in rebus col. legii;, aut communitatis limitationem patitur, in iis enim tractandis, & decidendis confenfus majoris & principalioris partis, alià etiam dif- fentiente fufficit c. qwz propter 42, & cap. 1. c. fin. extr. de bis, qua Jfiunt À majori parte. cap. & L. quód major 8. £. ad municipal. 28. Dices. Concilium generale reprafentat totam Ecclefiam : ergo debet coalefcere ex omni genere membrorum Ecclefiz , adeóque nonex ä folis Epifcopis , fed etiam ex aliis Presbyteris, Principibus, & Dodclori- f bus laicis. W Refp. C. Ant. N, utramque confeq. Quemadmodüm enim comitía f Imperialia , licet reprefentent totum Imperium , non ex omnibus B & fingulis membris privatis coalefcunt, fed tantiim ex Imperatore, Prin- cipibus, & ítatibus Imperii, qui in illis tantüm fuffragia habent ; ita j Concilia generalia, licet totam Ecclefiam reprefentent , ex folis tamen y Epifcopis cum Summo Pontifice tanquam ex Judicibus de jure ordina- [ rio conftare debent, hi enim optimé Ecclefiam totam reprefentant, cum p quilibet Epifcopus perfonam fuz Ecclefie gerat : unde S. P. Aug. lib. 1.de Ergg Bapt. c. 18. Concilium Nicenum I. 318. E pifcoporum vocat totius Ec- LUf clefiz confeufum , ut refert Bellarm. de Concil, Eccl. eap. 16. Immó & omnes omnino Presbyteri, & laici ex toto orbe effent ad Concilium vo- tf candi , confufüm chaos ex illis refültaret, quod prz multitudine nume- Eu Ü rari , aut regi non poflet, Preterquàm quód in perfonis ad Concilia ne- Ti ceffarib vocandis non ad folam fcientiam , fed magis ad jurisdi&tionem Ecclefiafticam attendendum fit , eo modo , | bU:l quo in Concii'i;s Imperia- W T libus attenditur ad jurisdictionem temporal * z :'xug, 29. Objic. 2. Si Epifcopi in Concilio generali haberent authorita- tem quafi preetoriam condendi leges , & decidendicontroverfias fidei , nulli ïlllnqa A , liceret illorum fententi refittere: atqui teflibus Socrate lib 1. c. 8. & m Sozom.lib. 1. c. 22. quidam privatus homo nomine Paphnutius reftitit toti ày W Concilio Niceno volenti Sacerdotibus ufum uxorum interdicere, ipséque provaluit; cujus fadtum a pprobare videntur Panormit. incap. ffesificaft s de elecf. ubi ait: Unius näat I privati. fententiam Papz judieio praferendam ht W effc, & firmioribus $, Scr iptur& teftimoniis nitatur. .Et Joan. Gerfon ) lt - part. X FA IIZL "i foli Epifeopi ad Concilium geuerale feur wfanalz' &^. at art. t. de exam. doct. docens ; quemlibet viru m doGum poffe, & de- 1 bere refiftere toti Concilio, fi viderit illud ex ignorantia, aut malitia errare: ergo &c. n Refp. In difquifitione, ventilatione , five examine rer um fidei ( ubi j non ad perfonarum authoritatem, fed ad majorem eruditio nem attendi- T tur).poffe contingere, utíententia unius privati Do&ori s ob majora, Q & meliora fundamenta fit omnibus P nimé veró poft definitivam fententia atribus Concilii anteferenda ; mi- !3 m jam latam , quando: Concilium Ü eft legitimum, huic enim oportebit acquiefcere ; & in hoc fenfü intelli. j q&i gendi füupt Authores in obje&ione citati, Nec aliud probat factum Pa- phnutii, quia hic ante definitionem Concili i, & temporedifcuffionis re- ] ftitit fententie aliorum P. l) atrum contendens , ut Concilium non interdi- od cat ufüum uxorum Sac erdotibus jam uxoratis , bene tamen ne Sacerdo- d J tes, & Monachi poft ordinationem ; aut profeffionem uxores ducant, ut teftantur Socrates , & S fententiam tam Concilii , ozomenus loc, cit. peffimé igitur, & contra ) J uàm Paphnutii apudproteftantes Pa ftores poft pibi ordinationem,. & Monach i poft profeffionem uxores ducunt, 30. Objic.3. S. Ambrofiüm e UI pift. 32; fimilia ftatuentem: Cau/zon ul fidei i Ecclefía Agendam quis aby WAL? ffquis confidit , buc veniat. Et * d pauló póft : /fe populus judicat ; c Hjus in corde lex Divi 7A e[t, mom bu- j "JauA , lex non atramento Jf Cripta , fed Sbiritu DEI vivi. Et infra: Se4 f "duxentius certus, non ignaros vos e[fe Jidei , veflrum refugit examen : Á M ergo 5. Doctor agnofcit authoritatem decidendarum controveríiarum JQSTL" non ad folos Epifcopos , fed ad totum populum Chriftianum pertinere. Refp. Sanctos Viros n nonnunquam, cüm aliam commodiorem viam um'yc confundendi idololatras , aut hzreticos pro tunc non invenerint, illos j ad publicas. difputationes coram tot [ o poptlo provocá(fe, eidem relin- u quentes privatum controverfi & judicium, ut fequaturVictores feu meliori- i bus fundamentis innixos ; it a decertavit Elias cum Petrus Apoftolus cum Simo nc Baalitis . Reg. 18. av Mago ap ud Clementem lib. r. recog. S P* Aug. contra Donatiftas, & alios hereti cos. Judicium autem publicum [thor'[ , nunquam fuit populo, aut laicis ; Cüjuscunque dignitatis fuerint , conce(z füm, fed foli Summo Pontifci j etiam & nihil aliud. voluit S. ; aut Concilio Epifcoporum : idémque CQ'& Ambrofius, cujus verba vider i poffunt apud Bellarminum. i vtäq'&g 31. Quxres. An Summus Pontifex : prefidens Co ncilio generali te- neatur in decretis faciendis ; aC decidendis co ,Wf[qff ntroverfiis. fequi majorem i f partem Epifcoporum? i, Quód licet Pontife X,ut Prefes Concilii re- « *;3" duplicativé quà talis, teneatur Fequimajore m partem fuffragiorum , ta- 12 men ngu b àpà Owsffio 1. Deeffentia, utiltAte, ac neceffitnte Cbnmioruþ e. men ut Supremus Princeps , & Caput Ecclefix , cui promi(fa eft affi- 1 ftentia Divina de non errando, poteít aurigante Divino Spiritu retra&a- k re judicium omnium aliorum , idémque aliter ftatuere; Et hoc defatto f non femel contigiffe authoritas hiftorica comprobat 5 legimus enim Da- mafum Papam omnia acta Concilii Ariminenüis improbáffe, ut conftat ex ejus epiítola ad Epifcopos Illyrici, caufa erat, quia Catholici fuerant [ in di&o Concilio ab Arianis circumventi quadam obícurà xquivocatio- ( ne vocum. Item D. Leo annullavit quoddam decretum Concilii Chal- cedonen(íis, quo act, 16. (tatuebatur, Romanam Ecclefiam à Patribus feu Conciliis habuiffe Primatum , eoquód fraudulenter ab(entibus Lega- A tis Apoftolicis fuerit factum. Legatur ejus epift. $1. ad Anatolium. fil His accedit ratio; Si enim-in temporalibus judiciis Rex, quia füpremus & abfíolutus Princeps eft, poteít contra omnium Judicum fuffragia ali- f lis ter ftatuere, quare id non erit integrüum Summo Pontifici in judiciis fpiritualibus ? 2 Miftt hu AnRTICuLUS Quanrus. Dil l - lus Cuimnam jus pmfafendz' in Conciliis generalibus conveniat ?. Vs 0yi| 32 E folis Conciliis gen'e;ralibus- Ímprefentiarum controvertitur ; D indubium enim , & extra quzítionem e(t, quód jus praíidendi VC ! in Conciliis Nationalibus, vel Provincialibus fpe&er de jure ad Primates , vel Archi - Epifcopos, an autem eodem jure prafidendi in Conciliis generalibus gaudeat Summus Pontifex, multàm dubitant mo- Pl i derni hzretici, exiftimantes, hoc privilegium pre(idendi foli Imperato- 151 Q ri, vel füis Legatis competere in Conciliis Oecumenicis, aut fi nec Im- vl perator, nec ejus Vicarius , vel Subftitutus in Synodo compáreat, inte- grum erit eidem, fibi de Prz(ide providere , qui in. antiquioribus Con- li t cilis non Romanus Pontifex erat , fed vel antiquior Patriarcha , vel Cadr Epifcopus loci folebat defignari. Exemplum adducunt ex Concilio E- he(ino , in quo nec Summus Pontifex, nec ejus Legati pro prafiden- nE urge tia admiffi fünt, fed ipfe Imperator Diofcorum Patriarcham Alexandri- (lly num pro hoc honorifico prefidendi munere conflituit, &, ut hanc füam opinionem reddant indifputabilem , adducunt a&t. 1. Chalcedonenfis þh[, ( Concilii, in qua dicitur Leo refpondiffe, quód non fit rnoris, ut ipfe adef- W Pf ! Te fet, adeóque multó minüs ut prafideret, Sed hi errones advertere de- berent , & ex hiftoriis [difcere , quód Concilium Ephefinum ob hanc ip- Cüp ( ntiam ]istm fam rationem , quod Diofcorus temneré , & fraudulenter. pra.fide illius N um Ari Y^. Culnam jsuiprastdeudi inCanci!iisge»eraliäw comveniat? 3f5 (f illius Concilii ope, & interpofitione Imperatoris ufürpaverit ,/non fuerit i legitimum , fed conciliabulum , omniáque ejus a&a reíciffa, atque Dio- f fcorus in debitarn fuze temeritatis poenam à Patriarchatu Alexandrino jb depofitus. Nec Leohuic juri quidquam derogavit per fuam epiftolam ; Y intelligendus enim venit de perfonali preíentia , & profidentia, quam 3C etiam nullus Do&torum Catholicorum neceffariam afferit , no& tamen at de omni przfidentia , cüm in eadem epiftola di&tus Leo adjecerit, mo- ( ris effe, ut Pontifex Legatos mittat, qui nomine fuo prefnt, ficuti & W in citato Chalcedonen(i Concilio factum effe teftantur ejus authentica L: a&ta : veriffima proinde Do&orum orthodoxorum fententia docet , quód [ium. foli Summo Pontifici de jure, & defa&to privilegium competat, five per »?'f: 'iü"ï fe, five per füos Legatos prafidendi in Conciliis generalibus, cum qui- bus concludo, & M& 31. Dico. us prafidendi inConciliis generalibus comvenis [oli Pom- tifci Romanmo vel per fe, wel per fuos Legatos. Ita DD, Cath. omnes., Prob. 1. Supremi Principis eft, prefidere Conciliis füt Regni, aut Rei- publicz vel per fe, vel per alios, & Paftoris eft preeffe füis ovibus, uti lumine natur& notum eít: at Summus Pontifex eft fupremus & abíolu- il tus Princeps totius Reipublice Ecclefiaftice , nec non Paítor omnium ovium Chrifti, adeoq; etiam Imperatorum & Epifcoporum: ergo dejuread CT""' ipfum fpectat, per fe, vel alios pre(idere Conciliis generalibus, Minor ii dn fuit probata in prioribus di&tis , qug fuis locis videantur. 4. Probatur z. ab effe&tu. Nam prmó.: Concilio Hierofoïymïtano ndi aG. 15. prafedit Princeps Apoftolorum D. Petrus teíte Hieron. in epift. u ad S. Augu(t, & fatis dilucidé colligitur ex textu, ubi Petrus priàs lo- tit cutus refertur , primusque füam fententiam tuliffe, quam alii Apoftoli x poftea fecuti funt. —Jecuzd2. Concilio generali Niceno prefedit Sylve- [ t fter Papa per fuos Legatos Hofium Epifcopum Cordubeníem , Victorem & Vincentium Presbyteros, uti. teftantur Photius in lib. de 7. Synodis, " TA Cedrenus in comp. hit, -Ex quibus falfitatis apertiffimz convincuntur Brentius , & alii; atferentes, Imperatorem Conftantinum, vel ut Magde- 1Clh0 j [æf ['(0' burgenfes fomniant, Euftathium Patriarcham Antiochenum di&o Con- cilio przfediffe: nam Imperator poft omnes Epifcopos Concilio fübícri- CU «f píit, cum tamen, (i Przfes fuiffet, primus in fübícriptione effe debuiffet, uti ipfi Presbyteri, quibus tamen extra munus legationis id juris non d OBW f ? Eu*-l conceditur , fa&o ipfiffimo comprobárunt, dum ante omnes alios Epi- fcopos Concilio fübfcripferunt. Idem etiam dicendum e(t de Euftathio, cu- gt pl jusnomenpoltaliquos invenitur pofitum : nec credibile et,quód Alexander e multó eminentior eidem ceffiffet; cn(um Patriarg*ha Alcx;ndriæ ipfo in dignitat de y li 5 — 2$4 JOueflio I. Deeffentia, utilitate, ac nece[fitate Conciliorum éc. de qua re latiüs Bellarminus. 7e77/0. Concilio Conftantinopolitano l. Romanus Pontifex per fv , aut füos Legatos corporaliter quidem non prefedit, bene tamen fuà authoritate, confenfu, & confirmatione, dum Orientales Epifcopos, qui Romam vocati ob egitima impedimen- ta venire non poterant, juffit congregari in unam Synodum Conftanti- nopoli füb prz(idio Ne&tarii Epifcopi Con(tantinopolitani, .,277/0. Con- cilio generali Ephefino L. prefedit non Imperator, fed Cocle(tinus Papa per füum Legatum Cyrillum Patriarcham Alexandrinum , ut teftantur g Evagrius , Photius ,. Profper &c. quos refert , & fequitur Bellarminus. In venimus etiam poftea Cocleftinum mififfe eó cum litteris Arcadium, ( & Proje&um Epifcopos , nec non Philippum Presbyterum, qui etiam di- j cuntur Legati Sedis Apoftolice, ejüsque locum in Concilio adimplevif- N fe: ut conítat ex epift.Synodi ad Cocleftinum , qux babetur tom. 1. con- cil. & tom. 2. c. 17. ex relatione, quam facit Synodus ad Imperatores, jir cujus verba adducit P. Cornzus p. 3. Ariítotelis redivivi c. 4. fe&t. y, $. Hr ( 9. uintó. Concilio Chalcedonenfi, quod fuit IV. generale , prefedit li S. Leo Papa pet fuos Legatos Pafchafinum , & Lucentium Epifcopos, tl Bonifacium , & Bafilium Presbyteros, ut clariffimé patet ex epift. 47. [In) Leonis ad di&um Concilium : /z , inquit , fzatribus, Pafibasimo ci N Lucentio Epiffopis , Bonifntto &j Basilio Presbyteris , qui. ab Apoffolita C* Sede direifi fumt , me Symodo veflra fraternitas extflimet prasidere. folj Idem fatetur ipfum Concilium in epift, ad Leonem , quz poft &nem Con- cilii legi folet. .$ex£ó. Concilio generali Conftantinopolitano II. protfe- [7 LT diti Eutichius Patriarcha Conftantinopolitanus nomime Vigilii Papz, Á cu prafidentiam fuiffe debitam, (i intereffe voluiffet, fatetur ipfe Euti- chius in epift. ad Vigilium , quz habetur in fine primz collationis didz lH RGH Synodi, dicens: Pertzzeus prasidente uobis Feffrá Beatitudine de tribis DT Capitulis quari, e& conferri. Huic confonat Zonarss in vita Juftiniani gt italoquens: 3Wb boc, ait, gwimtum Comcilium eff coacium fexaginta Wl quiuque Epi[coporum , quorum Priuceps fuit. Vigilius Papa. Romanut. Seprimb. Concilio generali Conftantinopolitano llL. prefederunt Legati ! b Ài Agathonis Papz , Petrus & Georgius Presbyteri, ac Joannes Diaconus, ii qui ideo in omnibus Concilii actionibus primi nominantur, loquuntur, & fübícribunt , ídque fatetur Zonaras in vita Conftantini quarti , qui Wt e Nl Imperator etiam dicto Concilio interfuit, & ultimus omnium coníen- Vi tiendo fübfcripfit. Ocfavó. Concilio generali Niceno II. prefederunt Petrus Archi- Presbyter, & Petrus Abbas S. Sabz Legati Adriani Pon- J lig T tificis. — Tazdes.. Concilio Conftantinopolitano IV.prafederunt Legati f aco- Adriani H', nempe Donatus & Stephanus Epifcopi, ac Martinus Di nus, fl "Art. IV. Cuinamjus presideudi im Concilits gm*emiz'äæ COMUEBIALE ap$ )l mus. Interfuit quidem eidem etiam Bafilius Imperator , ipfemet tamen ii diferté in füa oratione faffus eft : Ioz Zicere ullo modo de Ecclesig causisg Ws fermouem movere. De cxteris Conciliis generalibus nec Proteftantes ] J LIN dubitant, quód iisdem femper per fe , aut fuos Legatos prafederit Sum- mus Pontifex, ex quibus proinde re&e concludimus, & legitim? inferi- ( mus, hoc munus prefi dendi Conciliis generalibus ex non interrupta h Eccle(ic praxi a.d'i'pfum Summum Chrifti Vicarium fpe&tare de jure, & | Al IY de facto. Tutus 7j. Objic. r. (ltiïnfæ Synodí, quz quatuor a&ionibus co*mpr'eheü-- 3di) M ditur tom. 1. Concil. przfedit Menmas Patriarcha Conftantinopolitanus: duf atqui nullibi legitur eum fuiffe à quodam Summo Pontifice defigaatum D pro Legato Sedis Apottolice : ergo Summo Pontifici non convenit de NU jure prafidere velper fe , vel fuos Legatos Conciliis Oecumenicis. qt0/ ) Refp. Synodum illam malé confundi cum quinta Synodo genera- Wt b li, cum tantüm Provincialis fuerit, & quintam Synodüm precefferit, Yo f M Ita refert Zonaras in vita Juftiniani, & Niceph. lib. 17. e, 9. adeóque (00 ex hac nihil probatur contra noftrum affertum, concedimus enim, Con- N cilio Provinciali poffe prefidere Archi- Epifcopum , vel Patriarcham fi- s 1ii ne interpofità Authoritate Pontificià, Idem quoque fentiendum eft de ( Concilio Aquileienfi, quod etiam tantüm Provinciale fuit, conftans ex j jl folis 30. Epifcopis , cui non D; Ambrofius (ut contendit Calvinus) fed m[(m- Valerianus Epifcopus loci prafedit,/ Quare meritó carpitur à Bellarmi- ptæk no, quód hocinter generalia Concilia recenfeat, inde falsó inferens , Pä'*æl fummum Pontificem aliquibus Conciliis generalibus non praefediffe,. m 36. Objic. 2, Gerhardus. A« infallibilitatem Concilii generalis jux- M IU ta Romano - Cathol. requiritur prefidentia Summi Pontificis: fed Ro- Le [ il manus Pontifex nequit infallibilitatem conciliare Conciliis per faos Le- [UF » Ils gatos: ergo vel per fe pre(idere debet, vel nulla erit ill ius prefidentia, /i nullàque Conciliorum infallibilitas. R'e'f'o. zmö; jj J Quód fümmus Pontifex Concilia generafíia non reddat infallibilia per pr vfidentiam, fed confirmationem. 24dó, Etiam Pàpa com- í Ug' municat Conciliis infallibilitatem per (ü J 110 ios Legatos, quando non exce- dunt commiffionem & fpecialem inftru Ctionem ilfius , juxta tritam illam i iil (u regulam juris in 6. Qu facit. per. alium » perinde eft, nc ff faciat per fe ipfum , quod in noftro cafu non videtur exceptionem pati, gt 37. Qusres. Quare Romanus Ponti fgdü if fex hactenus noluerit perforia- Vf liter intereffe Conciliis extra Romam ; aut Italiam congregatis ? hoc ji^ enim non cafu , fed confilio fuiffe £a [ Lcu,d. &um conftat epiít. 17. Leonis Pa- u j p« ad Tþeedoüum, Et 47. ad Congiïf Chalcedon. ubi ait; Peranti f quam egé us jh's/ ] De effeutin , utilitate, at nece[Ftate Con:ilt'or;lm . 1uam confuetudinem , ac praxin Ecclefie non pati ut ipfe ad Concilium ;halcedonenfe veniat. Refp. cum Bellarm. dua $ ffe hujus rei caufàs, eín Frima eít, quia congruum non fuit, ut Caput m bra, fed potiàs ut membra Caput fequantur. Secunda eft, quia in Conciliis Orientalíbus femper interfuit Impérator, vel per fe, vel fuum Legatum, cui, licet non ut Judici, bene tamen ut Protectori primus locus honoris gratià concedebatur , hoc pretendebant etiam , dum Papa erat prefens: ut coníftat in Concilio Florentino, in quo Greci contendebant , ut eorum Imperater preponeretur Summo Pontifici przfenti quóad locum, quod tamen maximé indecens fuiffet, quare ut hzc indecentia evitaretur, né- ve tumultus inter Patres Concilii excitaretur, fummus Pontifex in Con- ciliis Orientalibus comparere non folebat. [ | ARTIGU Lus QuixTus. f fl n Coticilia generalia ad Con[ervatiouem Ecclefie. [: Jtnt. fémpliciter neceffarin? t?] Um Appellantibus, & Anti - Con(titutioniftis hlc denuó in are- tq Y $8. C nam 'Theologicam defcendendum eft; putant hi, generalium Conciliorum convocationem adeo effe neceffariam pro Eccle- fi fise Catholice Confervatione, utíine ea in fua puta, pura, & fancda fidei integritate abfoluté non valeat fubfiftere ad longum faltem tempus. ltg Fundantur autem maximé in peffimo illo, & exofo principio, quód nul- T la herefis absque Oecumenici Concilii Authoritate profligari, & ana- f thematizari poffit ; Et licect Summus Pontifex ( ita arguunt hi inobedi- üty entes Romanz Sedis Rebelles) plurimas herefes acinace Apoftolico ani- Eu madverterit, quia tamen ejus Judicium de fenfü hzretici eft maximé n fallibile ,. & defeQibile, coníequenter ceníüra, penáve inflicta poteft. QUi eíffe injufta, hinc ei ultimó acquiefcendum non eít, íed bonitati caufx Qs eó usque confidendum, usque dum per Concilium generale ultima, & Tits ] definitiva fententia de controverfia agitata fuerit pronuntiata. Hujus Ate abfurde opinionis abfüurdiffima principia fupra p. 1.q. . a. 2. per folida fi- dei Catbolice fundamenta, fümmorum Pontificum, & Conciliorum au- t thentica oracula pro pofle refutavimus; ut tamen eorum falfitas aper- nf tior evadat, & patentior, paucula hzc pro complemento materiz adco li X apud Janfeniftas defperatos , atque deíolatos certz fübnectere placuit, &f CGoncedimus igitur eisdem, vel maxime utile effe, & pro gubernatio- ne fuavi Ecclefie apprimé conducens, indicere ;; & convocare Synodos A generae z - lyb. P. n Concilza gentralia ad cv/zfärvztio;;em Eealesin, u aj W generales, quia fic caufis allatis fructuofiüs occurritur, decretay . & ca- f nones fuaviüs recipiuntur, efficaciüs proponuntur , clariüs declarantur; iU & exaGiüs obfervantur ; Item fi controverfia circa fidem decidenda oc- Is currit, .ea in-Conventu multorum Epifcoporum cum majori examine , " VW difcufione, . & inquifitione difcutitur , examinatur, & difputatur, ejusque deci(io fidelibus five univeríali Ecclefie.propofita multó facilio- gh &U rem & füaviorem affenfüm obtinet : utile proíinde, & maximé proficu- um fuit, & adhucdum eft, fi pro caufarum pondere, controverfiarum gravitate, bxresümque fievientium periculis univeríalia comitia Eccle- n* fiaftica celebrentur; fed ex hac utilitate non fequitur alia neceffitas quàm WT hypothetica, quz fecundàm quid talis & Philofophis nuncupatur, non autem quz fimpliciter talis eft. Tgitur 319. Dico. Concilia geueralia mon [unt [Empliciter meceffaria ad con- fervationem Ecclefta. lta DD, Cath. communiter. Probatur r. Primis trecentis.annis absque Conciliis generalibus fuit confervata Ecclefía Ca- tholica non 'obftantibus multis herefibus, Schifmatibus , & -dirifTimis perfecutionibus., -quz eam extinguere, fübvertere, & penitus -deítrue- re moliébantur: ergo etiam usque: nunc, immó usque ad confumma- ! )* tionem.mundi Divino aurigante Numine potuiffet, & poffecilla confer- Narl,"ita ut portz inferi adversus eam non przvaleant, etfi nulla fuif g ent convocata Concilia generalia, ii f 40. Probatur 2. Omnes caufe, ob quas»convocari folent Conci- r gmpls lia generalia poffunt terminari, decidi , eisiue debitum , & opportunum U d remediam füppeditari absque hoc , quód Concilia generalia congregen- NI turi eroo illa non fünt -Gmplicät—er neceffaria, Prob, Am. Prim. cauíà mOb convocandi Concilii neceffitatem perfaadens , «eft nova exorta hzrefis , antéa non damnata, extinguendas 'ob hunc finem prima feptem Conci- Jico/ lia generalia fmerunt convocata: atqui primis trecentis annis, & aliis m quàm plurimis fieculis varie herefes fuerunt à.Su mmo Pontifice adjun- 'þ It &is Conciliis particularibus extin&z, & profii j ]i gat*, ut paffim ex hifto- ) yiis Ecolefiafticis conftat: ergo ad hunc finem Concilia non fimt ab(o- li ((dy luté & fimpliciter.neceffaria, o hr Secumdae(t, ad amovenda Schifmata Romanorum Pontificum, quan- : [GN do fcilieet plures eliguntur, in quem finem fuit j J congregatum Concilium 0!' " Conftantienfe, in quo fchifma Gregorii XII, Benedicti XIII. & Joan- J nis XXIII. fuit füblatum: atqui quàm plurima Íchifmata fuerunt femota eug i & fuüblata absque Conciliis generalibus : ergo &c. « Tertia elt, ad indicendum bellum Turcis, .vel refiftendam alteuj u communi I,olt-ius Ecclefiz bofti; Neque ad hoc neceffaria fünt Concilia st ] gene- ä d ü ^ 2;& ,Ouaffio I Deeffentia, utilitate, ac n':æ.[ïtate—(ïanciliomm- . generalia, quia poteft ejusmodi communi Ecclefiz hofti indici bellum absque tanta folemnitate; 'Tum etiam , quia licet omnes. Chriftiant non refifterent, fed Turcis füccümberent, adhuc DEUS fpeciali fuà pro- videntià, uti promifit, confervaret fuam: dile&iffimam Sponfam Eccle- fiam, haud fecus ac defa&toillam confervavit fub fieviffimis crudeliffimo- rum Tyrannorum Neronis, Domitiani,. Dio Ir erfecutionibus.. i cl;tiani., Maximini & aliorum JDuarta eít, fi ipfemet Su mmus Pontifex degeneraret in hæfeti- cum, aut Tyrannum, vel faltem de tam enormi deli&o effet gravitet füfpe&tus. Verüm, & huic malo obviati poteft , per Concilia nationa- lia, & Provincialia, ut in caufa Marcellini celebratum fuit Concilium Sinueflanum , & Concilia Romana in caufa Damafi, Sixti IlI. S yqjachi, Leonis IIL & IV. quorum nullum fuit generale. ( Quiuta cít, dum ele&tio Summi Pontificis effet aliqua ex caufa j omnino. dubia, vel quia Cardinales illum eligere nolint, aut inter fe con- L venire non poffint ; adeóque ad Concilium generale omnium Epifcopo- th rum. convocandum. tunc fpectaret , fibi providere de certo. Capite. At ÍG in hoc cafür moraliter impoffibili nulla occurrit neceffitas Concilii gene- fi ralis, quia femotis Pontificum conftitutionibus,, ficuti integrum eft Cle- h ro, & populo cujusvis Civitatis eligere fibi Epif(copum, ita & in noftro cafü poffet Clerus , & populus Romanus eligere Epifcopum Roma- 1 num, & confíequenter ctiam Summum Pontificem , quia. Epifcopatus do j Romanus ad Summum totius Ecclefiz Pontificatum elevatus eft, tf Sex£a tandem caufa, eft reformatio abufuum, vitiorum, & corrupte- aC larum, quz in Ecclefiamirrepfiffent. Sed horum correctio fatis commod litü fieri poteft per Summum Pontificem,& Concilia Provincilia;à quibus cano- Tif nes,, & decretadereformationequé falubriter & falutariter fancirivalent, At 41. Objic; 1. S. P. Auguftin, qui lib. de Bapt. contra Donat. c 7. W ita difcurritz . Quffionis hujus (de iterando baptifmo ab hzreticis col- p lato.) obfeuritas prioribus. Ecclefta temporibus aute [chifima Donati ma- rer4 gnos viros. .. Epifcopos itA inter fe compulit [Alu& pace difteptare, atque f &uare , ut diu Conciliorum im [uis quibusque Regdomibus diver[a [Hte EUR £uta nutaverint, domec plemario totus orbis Conetlio, quod faluberrimé féntiebatur , etian vemotis dubitationibus fiymaretur. . Yvem c, 18.. In f&f qua tamen, ff Aliud alii , ei- Aliud Alii adhuc de ifta queftione falvá n pace fentirent , donez unrverfali Comziliaunumaliquid eliquatum, fince- Wiüx vtémque placuiffet. 'Vandem lib. 2. c. 4. defendit, quód Cyprianus man- tit ferit in unitate, dozec queflH iozis bujus veritas eliquata, e declarata. dne- €e L] "f Zf'ï plenarium Coucilium folidaretur. quid clarius adduci poterit a zirt. P. ?n Contiliageneralia ad confermatiónem E:cl;j?'æ C 2yo j ceffitátem abíoluta ll ftrandam ? m Conciliorum:pro "herefibus -profigandis ;d-em.m;- ) Refp. Hec omniaunicé probare , quodlfgpra praeliminariter praemi- d fimus, videlicet , in quibusdam circum(tantiis (quales precipue tunc I occurrebant, dum controverfia de iterando baptifmo ab hzreticis col- V lato inter Epifcopos agitabatur) valde utile, proficuum, & falutare effe ad fchifmata evitanda, acem Ecclefix confervandam , vel reftituendam, m ut per Concilia Generalia controveríia de dubio articulo fidei termine- j tur, & quid determinaté credendum fit, univerfo fidelium «cxtui ponatur. Non tamen fequitur, quód abíoluté neceffaria fint, PrOf ) 42.' Objic. 2. Leonem , :qui epiftolà 42. ad.Marcianum multis en- aQ comiis laudat Imperatoris providam folicitudinem , quà curaverat pro Concilíabulo Ephefino irritando Synodum univer(alem congregari: ergo ci judicavit S. Pontifex ad falía dogmata damnanda abíoluté neceffariam ? (0I effe Concilii Generalis convocationem. - 44Z4e huic $. Eugenium Car- (o thaginenfem , qui rotundé faffus eft, f& non poffe difputare de fide, ni- . h fi confultis aliis Epifcopis , przfertim Romano; caufam fubne&it: quia N fides communis eít, «confeq uenter * 2 3 " etit pro ftabilimento commune Epi- t fcoporum Suffragium, & calculum. j Refp, quàd hi fan&ti Patres perperam explicentur à ]anï&n'ïfïïä : quo. fon? modó enim S. Leo judicare poterat pro Ephefino latrocinio annullan- do neceffarium effe Concilium generále, cum res trita, & omnibus no- gpäfbf L ta fuerit, multas hzrefes fuiffe profcriptas folà Authoritate Pontificis ex Cathedra loquentís? quare demus, Leonem ob occurrentiati cer. u Wmmd* tarum circumftantiarum. magnam convocande univerfalis Synodi utili. js a tatem agnoviíle ad didam pfeudo-Synodum anathematizandam , abfo- uj Av lj lutam tamen neceffitatem agnofcere nuhquam potuit, certus, quód Da- [ maíus Ariminenfe conciliabulum re !) u f probaverit absque Conventu Epifco- 1 ( porum, adeóque gqualis (i bi vi officii paftoralis poteftas competat refpectu Ephefini.. Ad S. Eugenium dic, quód ille cum magna cautela j f j fe, fuósque fübtraxerit certamini periculofo, cüm Africa à W/andalis I afflicta non multos tunc temporis numeraverit fidei fincerze defenfores, 71l Ua .. 43. Reclamat ZEgidius De Witte, magnum apud Janfenio - Ques- jj j nelliftas oraculum , quamdiu univerfalis confenfus Concilii non accef- ( ferit' ad fententiam Pontificis, nullatenus obligamur talia mandata, 4 cujuscunque generis fint, propter folam Autho " þrt n ritatem Pdmiüciam ad- mittere, exequi, aut promovere, n j n Sed hic, uti & omnes perfidi ]anfeniö-wernellianifmi fa&ionifte li / n caufam agunt Pelagianam, aterrimo dudun?'calculo/ non folum ab Apo- 1 2 Ü ijo- QSuefio: T. 'De-'C'omilz'omm'Iæ*?i/?iä';litätf*e-?*- ia $469 ftolica Sede, fed etiam à fcriptoribus Ecclefiafticis. notatam: ftribebat; dum hzrefis Pelagii fübibat doctiorum examina, & pro equitate do- G&rinz peffima judicia, primarius ejus Author ad Innocentium Papam: Emendari- cupimus à.te qui: Patri, (b fidem,c fedem, tenes. . Hia dum per fübfignationem formularii, quod S. P. Auguítinus "fractatoriam nuncupat, Pelagiane doGtrine ultimum exterminium parabat, provo- cavit Julianus cum fuis fymmiftis ad. Synodum univeríalem Epifcopo- rum; hzec ÀAnno.430. indi&a, & congregata eít in Civitate Ephefina, Pelagiana herefis ibidem denuo damnata, & profcripta fuit, putas Pe. lagianos hüic condemnatioüi univerfali Epifcoporum acquieviffe?- nibilo minüs: in perfida füa pervicacia perftitezunt, & qui obedientiam recu- sárunt: Supremo; Ecclefie. ReGorr, rebelles quoque- extitére facro E- pifcoporum cztui; parilis certé conditio modernorum Janfeniftarum if Tl eft ,. qui dum iniquo jure Synodum univerflem pro infallibili Janfenia- I) narum propofitionum Judicio pretendunt, iniquiori temeritate-ejusdem D L Tot decretorie fententi perpetuà. contradictione. [e. fe QBppoeng: At OE NOSENIRRPIIQSE ERSE TU a COT E oU f 5 »v | Qf S5078 REULRROUUR RUL RR CUCE IUO ROU MATC RE EN UR if fl P U AESTIO SECUNDA. Jrog, tof Qf lh[ If De Infallibilitate Conciliortum. 1N ARriCULUS PRiMUS. N C/Jnflaq !ïman 4t. Concilia: generalia: legitime congregata fint infalililis: "h aqthozifatix; Aute copfirmationem Summi.Pontífteis ? Y O Os.iater- & Adverfarios.convenit, quàód Goncilia particula« IN ria five fint: Nationalia, five Provincialia, non approbata à D a& j I : Summo Pontifice; nullam:habeant authoritatem : infallibi Anenf : lem; idque conftat:ex can. 2..dift; 1g. ubi habetur, Con- cilia. Epifcopalia, id:eft: Provincialia., effe ex:fe-invalida ad l.Om CQ deéfiniendüm quzfliones- fidei, Et defa&to nonnulla ejusmodi Concilia à [«nam : fide aberràffe conftatex-Concilio N fb Gypriano., Nationali Carthaginenfi Epifcoporum 85 mmus ("f j l Ratio. hujus.ip promptu.adeft, quia privilegium ji nita- "nf Ayr. 1. AA Concilia generalialegitimi congreeata frat cfee; 26 t nitatis ab omni errore toti univerfàli Ecclefi promiffüm , & coneeffum: T eft , vel Summo Pontifici, qui ejusdem univeríalis Pa(tor, & Re&om elt : fed Concilium Nationale, vel Provinciale nec univerfalem Eccle- odm fiam reprafentat , nec univerfalem ejusdem Re&torem, & Paítorem prz- Ua fentem habet: ergo &c, Sola ergo difficultas remanet, am Concilia gene- f010- ralialegitimé congregata, quibus Summus Pontifex per füos Legatos; i qui tamen ob controverfiarum, & difficultatum. varietatem nullam fpe- Vi cialem , fed'generalem tantüm ibftruclionem à Summo:Pontifice liabent , u prz(idet, fint infallibilis authoritatis? in qua re cum communiDoétorum r l J b fententia T 44- Dico. Coucil/a gemeralia. legitim? etiam congregata mon fuutt a infAlibilis autboritatis ante conftrm ationem Summi: Pontifici., Proba. [latu tur, Infallibilitas Concilii provenit ex confenfione Corporis Ecclefiz cum N fuo Capite: atqui Concilia, à Summo Pontifice non confirmata, non .c']uiälfl fünt pofitivé coníentientià Capiti, antequàm confirmentur , quia: de ejus: mente, ac fententia nondum adhuc conítat: ergo Concilia: generalia, quantumvis legitimé congregata, non fünt authoritatis: infallibilis ante- v confirmationem Summi Pontificis. MU . Confirmatur, Si di&ta Concilia generalia effent autlioritatis prorfüs infallibilis , fequeretur, ad eorum firmitatem non requiri, ut a&a illo- i É rum cohfirmentur à Summo: Pontifice, vel illa non poflent ab eo re- probari : fed hoc:eft contra communem; Conciliorum praxin hactenus. confirmationeg petentium.,& Pontificem poffe a&a non approbare, con: ftat 1720 ex epiftola Gela(ii Papw ad Epifcopos Dardanig, — zaà ex epifto- ( là Nicolai Pape ad Imperatorem Michaelem.. 3£/5ex ipfo facto multo. rum Pontificum, à quibus varia Concilla reproData fünt, nominatim: Conftantinopolitanum tempore: Nicolài L. celébratum, Ephefinum II Ariminenfé, & cetera fupra addu&ta: ergo fignum eft, quód' Concilía. d generalia indépendenter , vel'antecedenter ad'approbationem Pontificis: " non omnimoddx firmitate gaudeant, Hisce adde epiftolàm Synodalém:, qu4 E.Concilium N iéenum pe- " tivit acta füa difcuti, & confirmari à.Summo P ontifice Sylveftro, quam: poftlongam occultatiónem in lücem protulít Suri Q* n us exantiquo Codice Co- j J lonienti; e&mquetefte noftro P, R olliersPaulüs V. . inferijuffit Vaticana edi- tioni Conciliorum; cui, ut Dion h (f yfius exiguus teftatur in preefatione ad Ni- cenam Synodum refponfüm eft z Sbveffer. Epifeopus . .. . dixir:: Quid: ll V]llch j uid im Nican Bythinia: con[Htut. um eft (u n Ad'robur Santia Matris Eccleffe: q H CGatholica , && -poffolica . . . comfirmarn H5 €05, QUi Auft fuaerint. diffokue- ) u j f&v amatbematizamms Ex his am.ruit Ícomma quorundam heres i j Ek3 tieQs- 262 QualHio H. De Infalibzlitate Conciliorum. ticorum afferentium , Concilium Nicenum I. fuiffe ab Imperator& Con- ftantino confirmatum, falfiffimum id eft, quid enim laicis cum : dogma- tis fidei ? vel fi per confirmationem legem , quà ftatutorum , & cano- num obíervantia non folüm prgcipitur, fed interpofità etiam fzculari poteftate eorum transgrefforibus debita poena di&tatur , intelligas, torum tibi concedimus, Conftantinum fecifle, fed hæ;con&rmatio non eft ad rem,. 46. Objic. 1. Epifcopi in Conciliis non folüm habent fuffragium confultivum , fed etiam definitivum , ut füpra docuimus: ergo Summus Pontifex Conciliis per fe , vel per füos Legatos przfidens in fuis decre- tis formandis tenetur fequi fententiam unanimem , vel etiam potiorum Patrum Concilii; ergo acta Concilii generalis nequit reprobare, proinde fuünt ex fe authoritatis infallibilis independenter à confirmatione Summi Pontificis. Refp. C, Ant. & Dift. confeq. & concedo Summum Pontificem i ut Pre(idem teneri fequi unanimem coníenfum Parrum Concilii, immó r & majorem partem, nego autem ipfum ad id teneri ut füpremum, ac !j abfolutum Principem, & Caput, -cui fpecialis affiftentia Spiritüs San&i | d ex vi Divinarum promiffienum eft débita, ut fupra jam infinuatum eft. p 47. Objic. 2. Concilia generalia legitima repraentant totam Eccle- lr at fiam univerfalem in Capite & in membris, fiquidem Epifcopi totius or- bis reprefentant totum corpus Ecclefie, & Legati Sedis Apoftolicz, Buj licet generalem tantüm commiílionem habeant, repreíentant Ecclefiz | ij Caput; ergo fünt infallibilis authoritatis, alioquin illiserfantibus erra- ln ret univería Ecclefia. W Refp, Concilia generalia , legitima, completa, plané abfoluta , & ab "i f li omnibus , quorum intere(L, obfignata, perfecté reprzfentare totam Ec- ^ij clefiam, confequenter errare non pofle. "Talia autem non reputantur D m Concilia generalia, ni& poft confirmationem Summi Pontificis, quianon [/ reprxfentant abíoluté & perfedié authoritatem Capitis Ecclefie , donec Mu de ipfius-fententia conftet: & quamvis Legati non habentes fpecialem EC(Ie( inftru&ionem de rebus definiendis reprefentent Pontificem tanquam ejus Yj li Vicarii & Internuntii , qui difficultate fubortas ad ipíüm referant, ejusq; (s g fententiam exfpe&tent, non tamen ita ipfum reprzfentant , ut quidquid rüm ipfi ftatuant, idipfüm cenfeatur.Papa ftatuiffe, alioquin & medio tollere- . Hfgy tur Pontificum füprema poteftas, & infallibilis authoritas, Ex his L Y 48. Colliges. Quód , fi Legati Summi Pontificis ad Concilium miffi - fpecialem, & exprefíana inflructionem de re aliqua definienda ab eodem fl habeant , elque confenfus Concilii generalis accedat , eoipfo evadatfen- Ui tentià Art.I. Qualem autboritatem » C certitudinem babeant . — a5g tentia definitiva & ultima infallibilis, atque à Summo Pontifice irrevo- cabilis, utpote à DEO infp irata, adeóque Concilia generalia , quóad: " - banc partem. ad infallibilitatem habendam non indigent nov& confirma- Jr tione, quia per illam expreffam inftructionem cenfe ntur jam: approbata. M Tl mia.. quóad ea, que inftru&tioni Pontiücïa»z( funt confor Q h N t AgncuLus. SEcuNDus. i Qualem autboritatem €9 certitudinem balkeant Concilia Jj lon &generalia poff confirmationem Pontifi. i? Uód Concilia à Summo: Pontifice.confi rmata in fuüis morum, & doGrinz decr 49-Q etis fint authoritatis omnino infallibilis , com- mune DocGtorum Catholicorum dogma eft : eruitur ejus veri- tas ex variis S. Scripturz teftimoniis » frimó quidem ex . illo Matth. r8. Si duo ex vobis confen[érint faper ter. ram deomnire , quamcvtunmque petié- In, vint, fet. ilis À Patre meo, qui in c lis eff; ubi emim (unt duo, vel M i tres congregati im nomiae meo;. ibi [um im medtoeorum. Siigitur Chrittus promifit, quód in medio. eor um , a qui aliquid' ad: falutem: neceffarium ) funt petituri, velit effe füà ope, atq ue fpeciali dire&tione, potiori jure aderit omnibus. Ecclefiz Prafülibus i n nomine JtLUS ipfius unanimiter congre- / 7] gatis, atque fapientiam, & lumen ad decerne ndu m ea, quz ad fàne fi- 7"0/(1! lcc - dei integram confervationem , fideliumque falute m pertinent , poítulan- tibus: ubi autem adeft Chriftus tanquam dictato r, & dire&or, quomo.. ; d dó vel cogitari poter it & longé periculum errandi? Hanc veritatem ul- terius egregié confirmat Chriftus Dominus Joan. LM&' rogabo Patrem, e$* alium Paraclitum dabit volis 14» his verbis: E£ ego yan» Ht TAUeAE vobiscum « in «ternum. & x.26. Paraclitus auf Pater in nomine meo, ille vos d. em ópiritus Sauctus, quem mittet ocebit 0MImiéa , ei f'Aggeret vobis omnia , quacuuque dixero vobis, Hàc promiffione certá & infallibili Pralatos M Ecclefiz in unum congrega tos fecuros facit d e fpeciali affiltentià , & conti- [Peciiiï?vl nuá fuggeftione S. Spiritüs, illos in omnem &d ei veritatem ducentis. Hánc- g que promiffionem etiam fe extendere non f [6) ! ay lüm ad Apoftolos, fed etiam eorum legitimos Succeffores, claré indi cant illa verba: U zzazeat vobfcum: inaternum. ltem promiffio fa& aMatth., 2 8- Ecceegovobifcum [um ufqs ad: [ (OHC" lN con[ummationem [aculi. Ex his deduc jl unt Theologi cofhuniter, quód Chri- j ftus ex vi harum promiffionum oblige tur, vel ex juftitia, vel faltem ex fideli- l tatead dirigendos Ecclefiz Przfules i n unum congregatos, utnon errent A infidei aut morum decretis; nam i PNS omnis promiffio cadit in debitum, j n ex. ( P z(64 ;;Quæ]ïiio II. De infallibilitate Couciliorum «ex fidelitate quidem, fifit promiffio fimplex, ex juftitia, fi (it onerofa? cüm igitur-Chriftus Dominus Przfulibus Ecclefiz fpecialem affiftentiam: Spiritüs Sancti promiferit , tenetur ex debito illam n 'occarrentibus cit- cumftantiis infallibiliter concedere, aliàs (i Concilium generale cum íüo Capite conjun&um vel per poffibile, vel impeffibile in aliquem er- rorem incideret, talis error meritó attribuendus effet Chrifto ; quia pec- catum recté tribuitur ei , qui poteft, & tenetur illud impedire , & ta- men non impedit. His adeo claré in Sacra Scriptura expreífis promif- fionibus de:non errando Ecclefie univerfali, in Concilio generali con- contradicunt Lutherus art.2$. & gregatz, à Chrifto Domino factis , 29. Calvipus lib. 4. inftit. c, 9. $. 8. Gerardus, Brentius in confeff. NVir- teriberg. c, de concil, Amefius , & communiter utrjusque generis Pro- W teftantes, contra quos cum communi Doctorum Q so. Dico. 'Copcilium generale infallibilem autboritatem C certitu- t diuem habet po[ft coufirinationem Suenmi Pontificis, 1ta Scholaftici Cath, t omnes. Prob. r. Concilium generale ab Apoftolica Sede confirmatum fit in fuis morum & fidei decretis habet infalibilem Spititüs Sancti affi- s. fentiam: ergo poft confirmationem Summi Pontificis nequit fubeffe ul- liv ji fallibilitatt, Amt, prob. Primum Concilium Hierofolymitanum om- x nia fua decreta, & determinationes Spiritüs San&i affiftentiz attribuit, juxta illa verba A& 14. Tzfum eff Spiritui Saudfo, Cj mobis: ergo G decreta aliorum Conciliorum, à Romano Ecclefie Prefule-con- pariter &1 firmatorum, di & affiftentie adícribi-debent, '"Confeq. conftat. ZEqué 1iot .enimneceffariumeft ad confervationem Ecclefie Catholicz ejüsq, puram W ] fidei integritatem, ut Spiritus San&tus modernis , non fecüs ac primo [ Concilio, fuam fpecialem affiftentiam praftet, eonfequenter par eft ra- i i fio pro primo, g—c aliis & pó£t celebratis , & :.celebrandis impofterum Ut Conciliis. t $1. Refp. Amefius. "Non effe fimile de primo Apoftolorum Con- mi Oftendant enim DD. Cath. hec füa de- «ilio, ac de aliis fequentibus: i, creta effe à Spiritu San&o iisdem rationibus, quibus hoc in Ap oftolis ln , apparebat, & qusftio erit finia. — Sed LOT Contra. Oftendant nobis Adveríarii ex SS. litteris, quod A poftoli Wi habuerint immediatam revelationemde decreto non imponendigentibus T aliud onus, nifi abftinere à fanguine, fuffocato &c. vel fi adfuit di&ta 3m- mediata revelatio, ad quid opus fuit tam longà prgviá conquifitione ? li Ü ficuti ergo .certa. Apoftolorum confidentia nitebatur promiffionibus l Chrifti, & propter has indubitanter füa decreta Spiritui San&o di&tan- $i, & affitenti tribuebant, ita.& Prafüles aliorum Conciliorum. j 1,Pro- 6 que lE. 1] ,ngzm autboritatem, 6b certitudinem haleant ee, .2 » j1. Probatur 2. Apud SS, Patres nihil folemnius, quàm fide Di ü) xinà credenda effe:ea dogmata, qux à Conciliis Oecumenicis definita? n & univerfo fidelium ccetui credenda propofita funt: fed íi non effent in- N fallibilis Authoritatis, & certitudinnis, tota Ecclefia duceretur in erro- rem manifeftum , crederet enim verum pro falfo, fanctum pro impio, 1d falutare pro perverfo &c. qualis hxc miíera effet rerum Ecclefiaítica- ii rum di(pofitio ? quz turbulenta, & deíolata Ecclefiaftici ftatüs conditio ? AU quàm periculofüs.& damnabilis Catholicorum ftatus? ergo ad evitanda ( hec magna abfurda, dicendum , decreta Conciliorum, fi à Summo Pon- ( tifice fuerint ratificata, habere certitudinem omnium maximam., Maj. M «conftat ex füpra laté probatis, quia Concilia à Summo Pontifice confir- XU amata perfedté reprefentant univerfam Ecclefíiam, & hoc adeo indubié, ; Ti ut etiam Martinus V. füfpectos de herefi interrogari preceperit, 2520f eredant, Concilium generale univer[am Ecclefram repre[éntare ? qui au- t í] tem fieri poteft, quód Eccle(ia univerfa , columna, & firmamentum ve- a. lt jdu ritatis,dileGiffima Sponfa Chrifti Domini,Regula infallibilis fidei fuos filios, fideles fc. in unitate pacis, charitatis, & vinculo Chrifiane perfe&ic- / nis congregatos, in errores damnabiles, & execrabiles herefes non fo- f RV lüm finat labi , fed pofitivé etiam precipites agat? certé hec omnem fi. ia dem humanam excedunt ; hinc Sancti Patres €os aperte harefis reos ju- l fté damnant, qui non acquiefcunt , fed contradicunt definitionibus. jl j; V Conciliorum generalium ; ratio illerum eft ; quia judicant, quàd decre- J £a illorum fint judicia ultima , irrevocabilia, indubie veritatis & autho- jl 2 xitatis, adeo, ut nec minima füfpicio falfi iis fübeffepoffit; inde viden- tur plurimi fortitudine Chriítianà inducti, quód propter eorum verita- ä Wam CI* pWJ tem vexas hxreticorum non expaverint , perfecutiones non extimnerint, fed generofo, & heroico animo ad vinculà, carceres, & mortem ipfam u 70&5' ufque pro illorum infallibili certitudine imperterrité ante tribunalia Principam, Regum, Imperatorum íteterint , magno fibi honori ducen- iil an tes, quód iis conceffum fuerit, pro veritate fanQ religionis contumelias pati, ad quas gaudentes properabant. Plura de hac re lege apud D. n p Amb. epift, 32. Leonem epiít. 77. & $7. Greg. lib. t, epift. 24. Aug. epiít, 1625. & alios SS. PP. quibus adde L. zerzo. e, de Summa Trin. b fide Catb. N ) quà Marcianus Imperator fancivit, ne definita in Conciliis generalibus L ia retrafctentur, aut in dubium ruríüs vocentur. TTUad $2. Dices. Hzc omnia effe concedenda , modó ea eti äm in Conci- [ [rifie liis generalibus adhibeantur, que pro negotiorum , controverfiarum , & yl ïl Sed - aliarum difficultatum decidendarum gravitate adhiberi debent. ! j t noü« MU Li Contra wrgm' f p 266 Duaffzo 1. De infallibilitate Conelliorum; Contra 1270, Hoc ipfo, quód decreta Concilii fuerint & Summo. Pontifice tanquam Tudice infallibili: confitmata, füpponitur pro: certo;. ea omnia fuifle adhibita , qua: negotiorum traCtandorum gravitas depof- cebat. 2dà, Si hxc refponfio eífet vera,, nulla daretur obligatio creden-. dorum articulorum fidei, qui ab univerfalibus Synodis fuerunt propofiti ;: quilibet enim fe poffet ab eorum fide fübtrahere- füb vaniffimo, & ina- niffimo pratextu , non omnia;, que in Concilio legitimo obfervanda fünt ,. füiffe adhibita:; féd' huie abfürd; fequele fe opponit tota. Catholicorum: univerfitas, qus fucceffü.temporis non.tantüm multos articulos fidei , aliàs explicité ad. credendum Otr "opofitos, fide Diviná credendos.-re- 1 gepit , fed etiam contradicentes velut lizreticos à communione fidelium: /PVG » feparavit. 3475. Unde ergo cognofcendum; autjudicandum erit, omnia l €2, quz pro decidendo infallibili dogmate fidei requiruntur , fuiffe ad- l hibita? an à fpiritu privato hxreticorum ,. qui ut exofüus, perniciofus, & l quafi parens. omnium fcediffimarum abfurditatum à. plerisque fenfatis:,, & eruditis exploditur? fed. nunquid huic major fides, quàm tot erudi- t torum.PP. unanimi., & exquifitx fententiz debetur? an fórs ab. accep- li tatione potioris partis Ecclefiz.?. fed. quenam illa eft, defignent eam Ad-- b verfarii, Deinde certum communiter eft apud. Canoniftas, leges Eccle- fiafticas.pro fui obligatione non: egere acceptatione fidelium , aliàs illa: N VBX füam certitudinem haberent à populo acceptante, & nom Pontifice ex. f Cathedra definiente. "Tandem , poteft acceptari à potioriparte Eccle« D fizte privati Do&toris circa controverfiam fideifententia, vel opinio, ma« lé tamen exín-erueres, eam hoc i pío effc: authoritatis infallibilis; ergo hec ratio nulla.eft, & falfa.. *ebap li, $3. Probatur3. Quidquid:GConcilium Oecumenicum à Summo Pon- q t tifice approbatum ftatuit ,. & definit, illud tenetur Ecclefia acceptare , el- que obedire, & fide-Divinà credere: atqui Ecclefia.nom ita poflet obli-- UY gari, fi Concilium Oecumenicum, à.Summo Pontifice approbatum , nom EE effet authoritatis & certitudinis infallibilis : ergo &c. Maj.conftat, Tum: lg ex illo Matth.28. 52442 EceléfeAm: 72072. Audiérit; cc. 'Tum etiam, quia. fütd "fuxta.mandátum. Chrifti debuerunt. Judei credere Scribis , & Pharifzis;. l quia federunt in Cathedta. Moyf(is, quantó. magis credendum eft Patri- tj M li Bus in. Concilio. generali congregatis, Tum denique,. in- antiquo tefta- m mento erat. ultimó acquiefcendüm ,& füb.magna poena parendum judie r cio Synedrii , potiori jure igitur acquiefcendum eft. fententie deciliva RUT Goncilii: Oecumeniei ,, cüm. majores clariorésque promiffiones de infal. libilitate decretorum. fidei: &.moram.habeamus.in;novo, quàm antiquo: li l * KU teftamento;. ii Jj : ;g,DiCes,' d. . ualem AuthorilAlem (j GertituHUnim Taleaut ebe; . w " - $4. Dices. Ex hocfequeretur , quód decreta fidei, & morum, quae "? ftatuuntur in Conciliis particularibus fint etiam authoritatis i nfallibilis, Sed quod nullus fatebitur. j Contra z/zj, Negatur imprimis füppofitum, quód 'Concilïmh'pa?s li iculare poffit ftatuere, & condere decreta fidei citra commiffionem A. K poftolicam ; decreta morum veró facere licet non prohibeatur , tamen Ál "ultra Nationem, Diocecefin, vel Provinciam eorum obligatio non excur- TUf rit. z4?.Concedamus totum, non €nim quid novi eft , quód :decrets NY morum, in particularibus Conciliis ftatuta, totam Écclefiam ob ligave- yt tint ad füi obfervantiam , fi authoritas Summi Pontificis, e jüsque rati- dül j habitio accefferit; ita habetur can. e Z/bel. z. poff. priuc. iff. 20, quód 9t Leo IV. approbaverit , & pro univerfali Ecclefia recepe rit 'Concilium ]rl':t Ancyranum, Neoczfareenfe, Gangrenfíe, Antiochenum , & quedam Js lia; Hócque ulteriàs probat 7. Synodus aG, 3. item $. a& ult. can. n 1. ubi Patres fatentur f& venerari, &recipere decreta Concili orum lo- m calium: fupponunt ergo, ea effe authoritatis infallibilis, fí à Summo A Pontificefuerint approbata. Hincin 7. Synodo dicuntur talia decreta qmàt Qu ivinitus infpirata, confequenter habent omriimodam certitudinem. Tan- 3M N !] dem multe hxreíes fuerunt in fimilibus Conciliis damnatz , ut nemo 1 j non in hifteria Ecclefiaftica verfatus novit, fi ergo non effent poft con- mïlü' " firmationem Summi Pontificis authoritatis ce rte & infalli bilis ; poffet i €orum damnatio revocari in dubium , quod abfürdum eft. j p 55. Objicit r. Lutherus. Concilium Nicenum I edidit canonem de rebaptizandis Paulianis. Secundó damnavit can t r. militiam jl c »quatamen ut licita approbatur Luc. 3.'er o 9 Concilium generale à Romano Pontifice approbatum non fuit infallibie. : m?o eatex Refp. Canonem de rebaptizandis Paulianis fuiffe rità conditum, n quia tales non habuerunt verum baptifimum: affirmabant enim, Chri- i X ftum effe purum hominem , & SS. Trinitatem a A perté negabant, ideóque in nomine Trinitatis non baptizabant. Qu iO ad fecundum dicendumeft, ][m L» (ifhy [ quód ibi agatur de relapfis , de iis fcilicet, qui ob fidem Chriftiample- i &endam cingulum militiz tempore Ethnico rum valde honorificum , & y j Ob privilegia annexa proficaum vel abjecerant, vel fpreverant, & poftea fa&i generofi poenitentes iterum negando fidem illud ambiérunt, Nam qnuow Imperatores olim hoc cin i gulum non dabant nifi iis, qui falfis Deorum n fimulachris immolabant, uttefatur Ruffinus lib, re. Hift. c. ;3. Eufe- T. bius lib. 9, Hift. a, 4. Quidam igitur milites causà amplectendz fidei äc u[ll di&to cingulo fe ex y uebant, poftea tamen iterum ad vomitum redeuntes : j idolis facrificabant ; atque di&um cingulum denuo acceptabant ; contra F J h hos - 268 JSueffío T. De änfal/ääiäf)ff! ConcilioPnM hos citatus canon fuit à Concilio ftatutus , iisdémque in' eodem impo-- nitur, 4£ decem anmis fimt inter peuitentes , p(yig?äm £riennio fuerint áuter Audientes , id eff catechumenos. H j&. Objic. 2. Concilium Neo - Cefareenfe a. Leone: IV. ap:proba; tum: dift, 2. can. de //Ze//zs , & receptum in. Concilio Niceno., uti ha- betur in Concilio Florentino feff. 7. prohibuit cam; 7. fecundas nuptiás his verbis: Presbyrer comvivto feeundarum nuptiarum: intereffe mon de-. bet, maximä. cum pracipiatur [acumdas uuptiis panitentiam tribuere. Se- cundas nuptias veró approbat D. Paulus 1. Cor. g. s52 dermüérit vir ejus , liberatA eft , eui vult, uubar tantum.in Domino: ergo in.fide vel maxime erravit Concilium. Kefp. 1:50. Concilium non prohibere citato loco fecundas nuptiasï,ï lj fed' earum folemnitatem, qus confiftere tunc folebat ir datione annuli ,. [ & veli partim albi, partim rubei, à quo nuptiz dicuntur, & flammeum indigitatur; & hxc duo virginibus in primo matrimonio concedebantur; [ in fecundo autem prohibebantur ; przcipit itaque Concilium , ut Pres- D byter poenitentiam injungat iis, qui in fecundis nuptiis his folennitati- N bus.contra morem Ecclefie ufi fuerint, Vel refponderi poteft 242 Con- t cilium: effe intelligendum: de iis., qui duas uxores fimul in matrimoniumy u ducunt , & ita illud. exponit gloffa 31. q. r. can. de Pisqu frequenter. N " $ 7.. Inftabis ex Concilio. Laodicenfi,. in cujus. cap. r. ftatuitur, ut li fecunduüm indulgentiam reddatur communio iis. ,. qut ineunt fecundas & nuptias, qua verba indicant, contrahentes.fecundas nuptias fuiffe antea: privatos communione in. poenam fccundi marrimonii , adeóque fecundas V nuptiaseffe malas , & illicitas.. tqu Refp. Concilium effe intelligendum de iis, qui didis, & jam me füj! moratis folennitatibus in: fecundis. nuptiis contra. preceptum Ecclefiz Mi utuntur$ hi in poenam talis peccatiad. tempus communione fünt. priva- DT ,ti etiam juxta Concilium.Neo - Czfàreenfe fupra: citatum; h $8. Objic. 3. Concilium: Tolet. L. in cujus cap. 17. habetur : ad' communionem Ih " poffe admitti, qui concubinam habet ,.modó. non fit uxo- ratus:ergo &c. x Refp. Poffe Conciliunr intelligi de- concubinario:, qui debitam: poe« hj nitentiam de füispeccatisegit.. 2dó diccum Bellarm. per concubinam ibi Pap intelligi uxorem fine dote ,.& externA folemnitate du&tam ,. ut exponit: Qlig Grat. dift, 33. can. oz/zb55; Et in hoc fen(u etiam. Agar, & Cetura BI dicuntur Gen: 25..concubing: Abrahz , cüm tamen verz uxores fuerint, ol u conftat. Gen. 16. de Agar, & Gen. aj. de Cetura.. n f9; ObjïG.. ^ h. 22 Bualem anthorfratem decertitudineim babeant C 6 y j9. Objici, 4. Concilium Laodicenfe capite ultimo: & cenfu libro- / rum canonicorum rejecit libros "Tobix , Judith, Baruch , Sapientiz ,. Ecclefiaftict , & Machabxorum; fed de fide eft, hþs effe libros canoni- €os: ergo &c. l Kefp. Conc ilium Laodicenfe füiffe Concilium Ptovinciale Epifcopo- j rüm 22. à Pontifice non confirmatum , ideo in ejus anthor itate tuenda: [ non e(t multüm irfudandum. N 60. Objic. . Concilium Romanum füb Stephano VII. caffavit om- Deinde, Concilium R a- r 9t nia a&a Formofi Pape Stephant przedecefforis, L vennenfe fub Joanne IX. irritavit denuo a&ta Concilii Romani (üb Ste- phano, & ruríus acka Formo(i approbavit: ergo neceffe eft, fateamur, IU M 4j unum, akerámve Concilium. nationale à Summo Pontifice ap erráffe. : , N / pr.gbatum: j fr Qu Refp. Cum- Bellarmíno: , controver(iam ap- & reprobatam fuiffe: 3 de quzftione facti, in qua Concilia etiam approbata ab errore non funt u immunia; querebatur enim , an Formofus fuerit verus, & legitimus Pa- jl K pa? partera: negativam Stephanus, & Concilium Romanum tuebantur, NU & ideo a&ta Formofi reprobant, poítea tamen Joannes IX. re melius, & maturiüs: infpe&á , invenit contrarium effe verum, ideóque in Con- qith cilio Ravenneníi acta Formofi iterum. revalidavit. Et in hoc fenfu in- 1 i &U telligi etiam: debet nofter S, P. Aug. dum lib. 2. de baptis. c. 3. affcrit,. Concilia priora aliquando pofterioribus emendari.. feni? at 61. Objic. 6. Sexta Synodus can. 2. recipit Concilium füb. Cypría-- ^ no de rebaptizandis hxreticis, quod ezroneum eft. Item can, 72. irri- i m&)ülï ta judicantur matrimonia Catholicorum. cum hzreticis, cui contraria- tur Trid. fes. 24. can. s. ubi ftatuit:— Seqwis dixerir, prepter barefrms,, yfamïï;* aut moleffam cobabitationem diffolvi poffe matrimonii viuculum, ana- /Ecd'e*ä tbema fit.. Porro hos-canones efle legitimos,. videtur conítare ex 7. Sy- u nodo, quz a&. 2. 3. 4. &c. illis utitur , & ex Adriano L. in. epift. ad: r "Tharafium , ubi ait, hos canones effe diviné, & legaliter predicatos.. a Refp,. Hos canones: non fuiffe factos in.fexta Synodo fub Agatho- j j ne, & Conftantino IV. Imperatore ,. quia hec. nullos edidit canones,. ( fed quinque annis póft in quodam Concilio celebrato tempore Sergii: B n Pape, & Juítiniani Imperatoris. Conftantinopoli in palatio Trullano, de: ublü"' -quo füpra.jam egimus, fuerunt di&ti canones. conditi ;. hoc autem. con- cilium à Sergio: Papa, tefte Beda lib. de fex &tatibus in Juftiniano, re- , ( probatum eít, licet aliqui-canones poftea. à Pontificibus & Conciliis le- o gitünis fuerint recepti, & approbati. Dequo fuüüs Bellarminus-7. éa Objie. (j Ll. 3 f À x*ä'?öx Quaflio 'H, DDe infallibilstAte Conciliorum. €2. Objic. 7- Concilium Francofordienfe celebratum Átino 794, de- finivit, non effe colendas Imagines Chrifti & SS, atqui hoc eft de fide, uti ftatutum legitur in feptima Synodo Generali, quz fuit Nicezna, EI, 'contra Concilium Conftantinopolitanum fub C qnftan'tino Copronymo elebratum: ergo &c. Refp. zes$. Concilium Francofordienfe non fuiffe Generale, & Oe- «umenicum Concilium à Summo Pontifice ex toto approbatum ; nam 4Xdrianus habuit quidem ratum illud decretum, quo definiérat, Chri- ftumnon effe Filium DEI adoptivum, reprobavit tamen, & rejecit il- lud, quóad damnationem feptime Synodi generalis, in qua ftatutus fue-: rat cultus imaginum, ut fatentur ipfi Magdeburg. 2dó. Dici pote£, quód damnatio feptims Synodi fa&ta per Conci- / lium Francofordienfe, acciderit per errorem, quia Patres Concilii füp- Ü ponebant, in fepe didta Synodo fuiffe ftatutum, ut imagines cultu la- triz adorarentur, hócque decretum à Grzcis fine confenfü Romani Pon- tificis fuiffe factum ; ideóque illud damnárunt in fenfü, quem Synodum lj feptimam habuiffe credebant, & in hoc nuHus error juris, fed ad fum- N snum fa&ti contigit. J4Za£z eff im medzum quaflio ( verba funt. Con- y €ilii Francofordienfis) de zova Grecormm Symodo, quam de adoramdi Ti b dmaginibus Con[fFantinopoli fecerunt , àm qua firiptum babebatur , ut qui imagines Sauttorum ita. ut DrwicAM TuaxtrATEM fervitio, aut ado- Jl TAtione som impenderent, anathema judicarentur , quam omnes, qui fapra, fauctiffimi Patres noftri omnimodis, e& adorationem, ef: fervi- Áil zium re[pueutes contemp[erunt , atquecon[éntientes condemmaverumt. ün 63. Objic..$. D. Gregorium Nazianzenum in Epiftola ad Proco- ln pium, in qua de 'Conciliis ita fcribit: Eego, ff vera feribere oportet, ita animó affedius [um, ut omnia Epifcoportum Concilia fugiam, quouiam N suullius Concilii figem latum , fku/zzziwgzæ vidz, mec wid depulfionem ff Ü Í abuerit : emalorum potius, quàm accefffouem, & fucrementum Ergo P&iua[ juxta D. Gregorium Autoritas Concilii non eft infallibilis, x ["mma Refp. D. Gregorium locutum fuiffe de Conciliis fui temporis , quz ánciderunt inter duo Concilia generalia Nicenum fcil. & Conftantino- Ti golitanum I, quo tempore nonnulla fünt coa&a concilia, nempe Seleu- LT cienfe, Ariminenfe, Mediolanenfe &c. quz tamen felicem, & optatum EO aon funtíortita exitum propter redundantem Epifcoporum numerum, mmn 4gui tunc hareticis favebant, Quare non approbabat, iterum tentan- n dum effe novum Concilium, ad quod ipíe à Procopio nomine Impera- d toris vocabatur, fed potiüs rogabat, ut ipfüm habeant excufütum, eó- üïma , qui N quod de faufto Concilii exitu .ppzn'itus.defperabat. Hinc D. Bafilius tunc ' p T. Dualem autliritatém tf certitudibem lalesnt dPe, — p » tuac temporis floruit, in füa epift. y2. ad Athanafium fcribit ,. videri fi — " 1 biimpoffibile, quód'eo tempore Conciliumlegitimum fieret, adeóque ad! X Romanum Pontificem recurrendum effe, ut füà Autlioritate acta Con- m eilii Ariminenfis irritaret. Porro quàm magni eftimaverit D; Gregorius: Authoritatem Conciliorum, coniice ex ejus epiftola ad: Clidonium ,. 'Q' ubi, cüm Apollinarifiz negarent f& effe hizreticos, allegaréntque fe ef— h fe receptos in quodam Concilio Catholico, refpondet S, Do&tor: Offeme O danut boc, &j nos: acquiefcemus , per[pzeuum euim erit , eosveite doctrix Jl se a[[entiri , nec enim res atiter fe babere pote[F, [f id con[ecuti funt. 64.. Objic. 9. S. P. Auguftinum, qui lib. 3. cont. Maxim. c. 4. aitz J ANec ego Nicamum, mec £u.debes Ariminenfé tanquam.pr ejudicatur us pro ferre Concilium, uec ego bujus Authoritate , nec tu. Mius detiuerir: Ex- d (iy o S.. P.agnovit pro controverfiis fidel terminandis- Concilia generalia;. Bullius: Authoritatis effe.. o ib "] Refp. S. Patrem non abfoluté, fed:ex füppofitione fuiffe locutum;, Maximinus enim, cum quo: difputabat, reje&to Concillo Nicaeno tane- Yi j li quam illegitimo, folum Ariminenfe agnofcebat, quare S. Do&or ei op- ponebat, finon admittis Concilium Nicenum pro legitimo; nec ego ad- n Ts mitto Ariminenfe ; hinc,ut quzftionis ventilatze veritatem difquiramns,. veponebat S. Pater, omittamus Concilia ,. & ad fcripturas ,. quas utrings; nl « recipimus;in hac noftra difputatione progrediamur, Ex quo patet,S. Patrenm non rejeciffe Authoritatem Conciliorum Oecumenicorum, fed illam non: y f t Íolüm debité recognoviffe, fed'etiam przclaris. [/À præroga;ivis fidelibus re«- j commendiáffe ,. uti ex fupradi&tis conftat, A 65., Mülta' adhuc funt, .qua in vilipendium Authoritatis Oecume- W m nicarum Synodorum adducunt Adverfarii; dicunt, non effe certum , an yi " Epifcopi, qui in Concilio conveniunt, habeant femper debitam jurisdi- p i &ionem, fanctitatem, doctrinam &c. adeóque meritó dubitandum effec j !þ'fl deillarum infallibibili certitudine.: Sed lix meri(Timz calumniz fünt, quas. infandiam DEIEcclefiam, quz in Synodo- generali. reprefentatur ,. cum: fümma injüria hzretici evomunt, De jurisdiGione legitima füfficit cer- rl?,q, titudo moralis fünma , quam haberi de Epifcoporum jurisdi&ione hoe: m ipfo conftat, dum eorum ftatuta, & decreta à fümmo Pontifice univer-- x Q fali Ecclefie proponuntur fide Divin& credenda, San&itatem Epifcopo-. 0 u rum nullus ad legitimitatem Concilii requirit, cum affiftentia Spiritüs: j jf j SanGi,. à qua illà derivanda eft,. (it gratia non gratum faciens, fed grae | [enïlr tls data, que« etiam magnis.peccatoribus à DE O conceditur.. De do« I t &rina etiam nomeft, cur lixreamus ,. cüm ad Epifcopalem dignitaterm tüf non aflumantur nifiii ,. qubin canonibus., & decretis Conciliorum SS, PE: f?" jis l Si- ) » & EE DSuaffio11, Deiufallibilitate Concilioyam. Sacrg Scripturz te(limoniis apprimé verfati funt, & licet unus, altérve fit, qui forté in debita doctrina deficit, hunc defectum tamen fupplebit abundé Judicium Summi Pontificis ultimum, quod à Spiritu San&o in- fpirante, & affiftente di&atur. Deinde in fuüi favorem adducunt hzre- tici varia Concilia, pr;z quidem Ariminenfe, Seleucienfe, Ephefinum. II. Antiochenum; Iconienfe , Carthaginenfe, W/ormatienfe &c. fed quia hxc omnia fuerunt à Sede Apoftolica reprobata, & reje&ta , mirum non eft, quód multa erronea, & aperté falía contineant, — Secumdo allegant Concilium Syrmieníé: verüm hoc quóad damnationem hzrefis Photipi admiffum, quóad formulam veró confeffionis latinz hzrefi Arians pa- 1 trocinantem, reje&um eft. Item Concilium Sardicenfe: at nec hoc ex i toto calculum approbationis à Summo Pontifice meruit, quia Leo IV, l ejus aCa, quz pro &ide Catholica, & Athanafio reftituendo fuerunt ab f Occidentalibus fa&a, approbavit, quóad ea veró, que ab Orientalibus, ) bd qui Ario accefferunt, fuerunt ftatuta, improbavit dictus Pontifex. Tan- dem adducunt Concilia Bafileenfe, & Confítantienfe, quz definiérunt [ Concilium effe fapra Papam: £ed utrumque, quóad hoc punctum ana- li £hema tulit tam à Summo Pontifice, quàm à Concilio Lateranenfi fefs. n 1r. Certum igitur maneat, & probatum, quód Concilia generalia à I Summo Pontifice approbata tam indubie fint Autboritatis, ut üsdem di nulla falíitas fübit de fado, & de poflibili, X li 64 AnTicurus UrT IMu $. ln 4n Conciltum Generale. fit [upra Papam ? l 4 t L r A f ülin Unde bec cbntrowrjïd orta fuerit , premittktur. dl ii BU 'Cumifolüm Horretiok: fedavdin inienes Doctores Cadliglied s lii thoritatem Concilii Oecumenici Papali fuperiorem ftatuunt, Tio j 66.N & eam in tantum excedere volunt in extenfione potefítatis , inu; qualem exceffüum habet quodlibet corpus refpe&tu fuüi membri , totum N refpe&tupartis: nam licet, ita difcurrunt Doctores Catholici, Papa non Wiin folàm fit Epifcopus Ecclefie ;uz particularis, vel Patriarcha occidentis tl i (uti criminantur, & cavillant hzretici ) fed Caput, & Paftor fingulo- m rum fidelium, & Ecclefiarum, dum feparatim fumuntur, fi tamen om- n nes totius orbis Ecclefiz in una Synodo generali congregatz fuerint, fk&] ag'- nl comparatione illius pars eft, l;ccs: omnium nobiliffma; cum autem p ti$ E l j JArt. ult, AnConcilium Genevale fre fapra Papam? g'?g Y *tis fit; fübjici toti, .dignum eft, "quód Summus Pontifex fubje&us fit h Conciliorum univerfalium definitionibus, decretis, ftatutis, & canoni- (] bus. Anfàm huic controverfie, ante tempora Gregorii Xl. non adeo "u vehementer inter Doctores agitate, fequens eventus dedit. Rediérat qln Gregorius XI, Avenione in Gallia, ubi per annos 73. Romani .Pontifi. not ces Sedem füam habuerant, Romam, hic cüm 1378. fatis ceffiffet, Po- 5mt pulus Romanus :cum.magno impetu in conclave irrupit, & Cardinali- Qd bus ibi pro eligendo alio Capite vifibili Eccle(ie congregatis, mortem ] , minitatus eft, fi alium quàm Romanum, vel Italum ad hanc fupremam X Ecclefize dignitatem affumerent, Minitatione igitur horum feditioforum Romanorum Cardinales exterriti, Bartholomcum Neapolitanum Baren- T fem Archi-Epifcopum, qui dictus eft Urbanus VI. eligunt quidem, fed ]u pauló póít indigné ferentes tantam injuriam à populo illatam, Ro- T bbertum Gebennenfem Cardinalem SS. Apoltolorum, qui Clemens VII. j voluit nominari , eligunt eodem Anno :378. die 26. Septemb, in pervi- ! d gilio S. Matthzi Apoftoli, cüm ztatis fuz annos impleret 65. líte cüm Ál Avenione € vivis excefferat, Petrus de luna, qui apud S. irenem coacto ia Prefulum, ac DoGorum conventu orazzozem babuit in laudem bujus i 4dinti-Pape, in Sedem Apoftolicam intrufüs fuit, qui dictus vulgó fuit Benedidus XLlIL Urbanus VI. interea füccefforem habuit Bonifácium 1X, Bonifacius Innocentium VII. poft hunc eligitur Angelus Corriarius cá tamen lege, ut Pontificatu fe abdicaret, i (ic unitas poftularet Eccle- fie, quod & promifit, & nominari voluit Gregorius XII. Toto igitur illo tempore duos Pontifices ftupuit Ecclefia, licet non omnes fideles €os àt tales agnoverint: ut igitur publicum hoc & medio tolleretur fcan- dalum, & milerabile Ecclefia fchifma non pateretur, congregatur Con- cilium Pifis, in quo 1409. 25. Martii convenerunt Cardinales veri , fal- sive 23. Archi-Epifcopi & Epifcopt 30o. Galliarum, Anglix, Poloniz, Lufitanig, Cypri, Bohemie, &Sicilims oratores ; adfuerunt etiamg j j Ti Priores 41. Abbates g87. Priores Monafleriorum 3o. Generales Or- 1 t dinum Mendicantium Predicatorum, Minorum, Carmelitarum, Au- ii u guftinianorum: ad hoc Concilium fuére citati Gregorius , & Benedi&tus, d J 1 qui poft legitimas citationes non comparentes, velut contumaces depo- firi, & privati, atquetanquam haretici, ac fchifmatici declarati fueruntg , " omnibüsque Chriiticolis prohibitum, ne quem eorum Pa pam nomina- /jip rent, aut tanquam Romano Pontifici obedirent, His peractis ad novam Jf TA electionem proceffum eft, & in (ecunda feffione I aM elegerunt Petrum de Candia dictum Alexandrum V, In hoc Concilio declaratum fuit, guód j u as fit. fuperius Fapá, Conciliwm geutrale uuiver[am En!eäam reprafe 274 Sueftio1M. De Infallibilitate Couciliorum. € ad illud pertineat cognitio, ci judicium controverfiarum , qua Ponti- catum Romanum fpeciaut. Extin&o Alexandro Romani Joannem XXIII. fubrogárunt : hic Pontificatum adeptus Concilium Conftantienfe, quafi ad continuationem Pifàni A.1414. indicit qui cidem etiam adeft,fpon- détque fe renuntiaturum Papatui, (i Benedi&us & Gregorius idem fa- cerent. Hujus promifli poftea poenitens factus, (imulato cultu die mer- curii no&tu fugit Joannes XXIII. veftibus ruralibus perfonatus Scaphu- fiam, fugientem Joannem plures fecuti fünt Cardinales , Curiales, & Offi- ciales, qui tamen quartá feriá majoris hebdomadz, ne otficiis fuis, & dignitatibus privarentur, rediérunt; multis tamen convitiis obloquen- tes Concilio, illud ob receffüum Summi Pontificis folutum propalárunt: quibus autem plurimi magna Authoritatis, & fapientiz viri repofüére, Papam non e[fé fupra Concilium , [ed fab Concilio. Ad hanc (ententiam neutiquam inclinari potuerunt adherentes Anti-papz Joannis XXIII. l W quare ad difcordiam hanc fedandam omnémque controverfiam amoven- dam , in quarta fefione 3o. Martii celebrata, ventilata fuit quaftio, an D Joannes effet fupra Concilium? & in ea fuit decretum: ^ ,Quo4 zpfa 3- W modus, 1m Spiritu Sanéfo congregata. legitime , GenerAale Coucilium fa- m ejens, Ectlefsam militantem reprafentaus, poteftatem À Chriffo imme- N diaté babet, eui quilibet , cujuscunque flatüs, vel dignitatis , etiamfi m, ( ex- l papatis exiflat , obedire tenetur , n bis , qua pertinent ad fide zirpationem dicfi [chismatis, et reformationem geueralem Ec clefte DEI, in capite & in membris. In quinta feffione huic decreto acce s it aliud LU fequentis tenoris: Dec/arat ( Concilium ) quód, quicunmque cujuscunque W conditiont, flatüs , dienitatis , etiamfi Papalis, qui mandAtis ... aut Til praceptis hujus fAnéfa Synodi, aut cujuscunque alterius Comcilis genera [j dis legitim? congregati, fuper pramiffis aut. ad ea [peétantibus fnefes, Ti I vel faciendis obedire contumaciter. comtemp[érit , mifr vefipuerit, condi- gn& penitentie [ubjiciatur, (b debit? puniatur , etiam ad. Alia juri f& k f'bfidia , f opus fuerit , recurrendo. Poítea partim Gregorio, & Joan- ne cedentibus, partim Benedi&to tanquam pertinace eliminato , fuit ele. lm &us in fuccefforem D. Petri Odo de Columna Cardinalis Diaconus $. Wt Gregorii ad velum aureum die rr. Novembris, qui in reverentiam 3. At Martini voluit nuncupari Martinus V. Hic poftea indixit Concilium Ba- ! filez : fed cüm ante ejus inchoationem obiérit, illius fücceffor Eugenius ft IV. Julianum Cardinalem ,ut Concilio prxeffet , Bafileam mifit: verum h €àm Patres dicti Concilii decretz Conftantienfia circa Authoritatem Ti Pontificiam renovare cogitarent, id fümmus Pontifex intell l ens , Con- Q äa, & con- €ilium revocavit, & omnia, qux circa Pontificem fuerunt a fir- N "Art. ult, An Concilium Generale fit fapra Papam ? 27$ M - firmata, tanquam impia, facrilega, & nulla Summus Pontifex damna- vit & reprobavit, En! in compendio totam rei feriem, unde nata eít 15..71 tam vehemens concertatio inter eruditos, num verum (íit, quod Con- pO' f cilium fit fupra Papam? & pro hac quæ&iong clariüs decidenda , fit I^ $ II N fj Qzüusdam Premilfis Jententia Catbolica flatuitur, j & probatur. qü . 1 67. Ræhotanduh eft przmoó, quód propofita difficultas duplicem pof- f fit habere fen(um:; prmus eft, an Concilium generale legitimé j à Pontifice congregatum, cui tamen Pontifex neque per fe, Wl neque per füos Legatos prefidet , vel tamet(i ejus Legati przfideant, Q t:men ipfius inftru&tionem non fervant, immó, & contra ipfius volunta- ( temfimul cum Concilio procedunt , fit majoris Authoritatis , & poteftatis, ) quàm Papa verus, & indubitatus. ecwzdus eft. Utrum Concilium ge- nf* nerale (imul cum Papa vero, & indubitato prefidente, & confentiente D i vel per f& el per alios fit authoritatis fublimioris , quàm Summus Pontif tl if (Ys. ut in ipfum , ejüsque fücceffores aliquà poteftate coa&tiv utt po r i lul ne Àü otandum e&:/äcundö, fermonem hïc non efle de perfectio- ) ( d itatis extenfivé tali, nam hoc ex fe indubium eft & certum, quód ficuti DEUS cum creaturis eft exten(ivé perfe&ior, ita etiam Sum- f d ' ;w, mus Pontifex cum Concilio; loquimur igitur folàm de perfe&ione po- teftatis intenfivé tali, an hec eminentior , füperior, & major (it in Sum- " ^ mo Pontifice, quàm Concilio generali? Parti pro Concilio generali mili- tanti adhxrent non tantüm heterodoxi, fed etiam Orthodoxi Do&o- ! [1i res , difpari tamen fundamento, & principio: fiquidem illi defendunt Romanum Pontificem in fua poteftate & Authoritate non excedere ul- gu lum alium Epifcopám, confe " i quenter ficuti alius quivis Epifcopus fübdi- tur Authoritati Concilii generalis ita quoque Romanus Pontifex. I(ti ) f autem, fcil. orthodoxi, tuentur, quód Summus Pontifex fit quidem fu. perior omnibus Epifcopis omnium Ecclefiarum, fi figillatim, non tamen j fi conjun&tim confiderentur, Rationem hujus dant: quia indefe£tibilitas a in rebus fidei non fuit conceffa Summo Po m ) ntifici principaliter, fed tan. tüm inftrumentaliter, Ecclefig veró in un um congregatz illa data , & [leL uód conceffa eft ut fubje&to, & caufa principali, Ex hoc inferunt /2»0, 15101! Summus Pontifex absque Concilio poffit aliquid falfum definire, & de- v ^ma i ter- av6 Aasffio T. De Conciliorum Iofallibilikaté terminare, im quo cafü poterit pro neceffitatis exigentia ab Eccleffa ju- dicari. puniri, & deponi. Inferunt 24. quód deficiente Pap& per mor- tem vel naturalem , vel civilem, aut (i noluerit Concilio intereffe, tota fuprema poteítas. devolvatur ad Concilium, quod:in.dato cafu. poterit infallibiliter decidere controverfias fidei, (ancire leges, difpenfare indul-. gentias &c, GContra. hos. i rum. fententia. g'itu; cum C.O.mnmgiori modernorum. DoCo- 69. Dico, Cencilium. generale etinps fecundo modo confideratum um eff f'apra. Papam , fed potins ecomuer/o. Probatur z, ratione efficaciífi- ma; S.Petrus, & in hoc omnis in Pontificatu Romano legitimus., & verus Succeffor; fuit à Chrifto.conftitutus tanquam Caput totius Ecclefise; £ & ejus Supremus Monarcha,.item vcelut fummus Judex, ad.quem exom- T nibus. Orbis. Catholici. partibus datur appellatio, ab illo autem ad' nul- ! lum. tribunal, immó nec ad Concilium generale,-huie concredita * eft illimitata, & À nullo dependens poteftas. folvendi ,. & ligandi a Chrifto. Domino. ,. eidém demandata fuit Cura Paftoralis. in. omnes D oves in. ovili Chrifti congregatas., ad: hunc neceffe eft, mitti; omnia: N Concilia generalia pro: confirmatione,. & per hanc pro infallibilitate ob.- n tinenda, ita ut fine hac Concilia dubiz, immó hulle authiüficatis. fintz fed lumine nature notum eít, Caput non:membris,. Mor ham non non fubditis, Summum Judicem non inferioribus, Supremum ovibus, infallibilem arbitrum, & Divina quafi jura tenent bi.im ii tiusé jurisdiCtione, & authoritate fubjeGtis fübdi, & fübordinari, t converfo: ergo Concilium generale ,. quocunque modo. confideratum;. E non füpra Papam; fed potius Papa. fupra Concilium eft. — Maj.. conftat: evidentiffimé exfüpradi&isprimáparte queftionibus 2; 3. 4 & . fusé tam nge ab autboritate Sacre Scripturz, Traditionum Apoftolicarum: , .quinque - Q primorum Conciliorum , SS, Patrum. quinque primorum fxculorum de« d ductis.,. probatis, & demonftratis.,, qu& omnia videri.poffünt. locis ci« DT tatis, : d Ccnfi'rmathr 1740;ab authorifatfe Concilii Latéranenfis ultimi füb Leo:. ne X. feff. 1. ita decernentis: Rogsamum. Pontificem tauquam fuper ome- l l I min:Concilia autboritatem babeutem:, Conciliorum indicendorum , trans- D ferendorum», ac diffülvendorum plemum jus. eb- poteflatem babere , ue« DT dum.ex $. Seraptura teff imonio, diclis $8. Patrum, e?r aliorum Romana- lt zuam Poutifcum; Je - propriAeriam eorundem-Conziliorum confefftoue ,ma- BU euifefte cozftat: . Ex hoc teftimonio clariffimo evidenter conftat , non fo« H lüm certum effe,, fed. etiam exprefse fide Divinà eredendum , quód Papa: hl fu.grair P » ATT Av l, i Concilim Géierale ff füpra Papam? W füpra Concilium authoritatem habeat, pr&fertim cum.hoc decretum.fa- (f &um füerit, tefte Labee tom. r4. faero approbamte Comncilio: Qu Confirmatur 27 ratione:. Eo modo prxeft Summus Pontifex. toti: n Ecclefie , etiam pergeneralem Synodum in:unum congregatz , vifibiliter ,. y quo modo Chriftus Dominus defacto preeft invifibiliter ,, & , fi adhuc Q nobifcum conver(àretur ,. preeflet etiam . vifibiliter: Vicarius . enim., ha- bens à füo Principali illimitatam, & irreftrictam. poteftatem ,. atque au- . Mi thoritatem, eodem jure ,. & privilegio gaudet, ac ej us: Principalis.: atqui J j N Chriftus Dominus cum eminentià, & füperioritate preeft toti Ecclefiz: quomodocunque tandem con(ideratz invifibiliter ut Caput, & ita prz- ) i l Ij e(fet vifibiliter,.fi adhuc. viibilis nobiscum conver(aretur: ergo: eodem modo , eodem: privilegio, & jure, eádem. eminentià, G fuperioritate 9m E praeeft eidem. Summus. Pontifex, & conftitutus à. Chrifto Domino pro al gubernanda Hierarchia Ecclefiattica Vicarius.. i Confirmatur 57/0. Regimen Ecclefiafticum,, ut fapra p; 1. q. 1. 3. 2« Vsl eftendimus., eft monarchicum ; atqui in. Monarchia fümma poteítas eft penes unum Monarcham z ergo» in-Monarchia. Ecclefiaftica. vitibili fupre- Jf ;» ma poteftas.eft penes. unum Caput vifibile fcil. Romanum Pontificem , & non penes Concilium generale, alioquin effet regimen democraticur.. g m Confirmatur 47à; Ille (üpremam poteftatem habet füpra Concilia ,. qui omnes judicat, ille veró à nemine; immó: nee à Concilio generali N J judicari poteft : atqui Summus Pontifex omnes judicat , quotquot ad: N Y eum in dubiis rebus fidei recurrunt, ipfe autem à nemine, nequidem à Concilio generali judicari poteft, uti fupra fuit declaratum : ergo &c. VaL (0 T 7o. Dices. Quamvis in Regnis. fümma poteftas formaliter i Kege fit, hzc tamen radicaliter in tota colle&tione populorum martet ;. i W i quia ab hac illa derivata eft : ergo licét demus,. poteftatem Ecclefiafticam: debere effe monarchicam ,. confequenter formaliter apud unam Monar-- Qub lM : cham , neceffe tamen eft , ut illa derivetur in ipfum à Regno Ecclefiaítico ,. five Conciliis generalibus, adeóque radicaliter in ipíis refideat.. ) Refp..'N. paritatem *. latum.enim difcrimen eft inter regna tempora- il lia, & regnum Ecclefiafticum Chrifti Domini 5. in- illis enim locam ha-- " p bent, que dicuntur in antecedenti, fecus veró in hoc * cujus ratio praeci- j pua eft, quia Kex principalis illius non eft purus homo, fed Chriftus Domi- ! " nus tanquam DEUS- Homo;qui in quantum DEUS,Rex & Dominus eft'om-- un nium.creaturarum , & in quantum homo , ei data eft omnis poteftas crea-- W:w turz etiam poffibilis , quz illi debita fuit ratione excellentiz unionis liy-- yil poftatice , ex confequenti nonab Ecclefia factus eft Chriftus Rex', fed po- j il O' zoffro: fl-rj Siis. ipfe (uam Ecclefiam fecit regnum Apoc, p Feciffz zos DE m a VETTMPS, 278 JSuaflio II. Deinfallibilitate Conciliorum. veanum , €-Sacerdotes. Hinc Matth. 34. & Habac. 5 . regaum Chrifti fa- miliz comparatur; nam ficuti ab hac Paterfamilias non conftituitur Pa- gl ter , aut Dominus, fed potiüs ab ipío familia; ita neque Chriftus, aut e- ius Vicarius ullam accepit poteftatem, & authoritatem monarchicam ab Ecclefia, fed potiüs hzc ab illo eam obtinuit. 71. Ex di&is colligitur , quód Summus Pontifex non folàm non poffit judicari invitus à Concilio generali, verüm neque fe judicio coa&i- vo Concilii fübmittere. Ratio eft 1. Quia dejure Divino competit Sum- mo Pontifici füprema poteftas, & effe Caput totius Ecclefiz , etiam per modum Concilii congregatz : atqui Summus Pontifex non poteft difpen- / fare in jure Divino: ergo exiftens Pontifex nequit ulli fupra, aut contra [r) fe ipfüm poteltatem coactivam concedere, . Quód DEUS (ibi foli re- j fervavit, non poteft Summus Pontifex aliis judicandum committere: fed DEUS foli fibi refervavit judicandas caufas Summi Pontificis, ut ex füpra fft robatis conftat : ergo &c. — Poteft tamen Pontifex füam caufàm judicio It l difcretivo Patrum Concilii generalis, vel Provincialis committere, com- romittendo in ipfos tanquam in arbitros, non tamen tanquam in veros LU Judices, quia eorum fententiz, etfi ex vi promiffionis teneretur acquief- A cere , ipfum tamen invitum cogere non poffent, Q D $. III. Qu Fundamenta Adver[ariorum. diffantur. if 72« Biic, 1. illud Matth, 18. ubi precipit Chriftus: 4 peccaverzr i5 te frater tuus eic. dic Ecclefie. Vel ergo Romanus Pontifex Fl Af inter fratres noftros numerandus non eft , vel quoties peccat, Atj ad Ecclefiam in Concilio oongregatam deferri debet, & ibidem corripi At ac judicari, przefertim, cüm Chriftus tunc loquebatur Apoftolis, inter re;ælk quos erat &Petrus, cujus Succeffores volunt Romano - Catholici effe m Pontifices: fed primum ncn admittitur; ergo fecundum admittatur ne- ünf eeffe eft; quomodó autem Summus Pontifex erit fupra Concilium, fi ab Dlï'lm« hoc corript, judicari, & deponi poterit ? Tltl ) Refp. Chriftum in citato loco voluiffe inftruere Apoftolos , & in T eis omnes fideles, quomodó debeant fraternà charitate fuos confratres 74 delmquentes corripere, ita, ut fi frater reus te fraterné corripientem D D non audiérit, teflibus adhibitis fortius arguatur; fi veró per hoc refipif- cere nolit, mandat Chriftus, ut eum deferas ad Ecclefiam, quam fi au- üSCld( um dire abnuat, fit tibi ficuti Echnicus & Publicanus. Ubi nomine Ecclefiz in:;lligunt Chryfoftomus & Innoc, III, in cap. zovz£s extra de judiciis, ly p edrt, ult. o Con?ilium fít fupra Papam ? 179 t Epifcopos , feu Prapofitos Ecclefix , qui Ecclefiam reprefentant , ficuti Re- Qu es fua regna. — Senfus igitur eft, fi frater peccans privatis correptioni- V bus non refipifcat, deferatur ad Epifcopum loci, hic veró ad Archi-Epi- md fcopum, vel Patriarcham, & hic fimiliter ad Romanum Pontificem, vel gencrale Concilium, cui hic prxíidet: fi autem ipfe Pontifex delinquat , LU cüm fit füpremus Tudex , ejus judicium fbli DEO eft refervandum. Ita o docet Bonifac. VIIL. in extrav.uzam fazézam tit, de zsajorit. e& obed. di- LOU cens: 5 deviat terrena. poteflas , judicabitur à poteflate [pirituali, ff im p deviat [piritualis ,mimor A majori ,fü veró [uprema, À DEO félo, nom ab fjj domine poterit judicari. Ex S. Bonifacius Archi - Epifc, Mogunt, diít, 40. o can. // Papa. Cumntfos , i nquit, judicaturus à nemine eff judicandus , nif£ Y u depreheudatur À fide devius. T 73. Replic. De jure naturz eft, ut membra putrida totum inficien- li tia amputentur: ergo fi Papa inficiat Ecclefiam ; eodem jure deponi po- judicia teft, n Refp. Antecedens tenere in membris nàturalibus prater caput, hoc jveni enim amputato nulla falus erit corpori. Item , etiam locum habet in ca- quite pite politico Reipublice temporalis , quia hoc dependet & cor pote, fuám- que authoritatem ab lllo accepit, confequenter ab illo amoyeri poteft , ne totum inficiat, aut deftruat : aliud eít de Ca pite corporis Ecclefiz, uod non à corpore, fed à folo DEO fuam poteftatem accepit. 74. Inftabis, Maneret ergo Ecclefía fi ne remedio, (i Papam in popu- lum DEI graffantem, illüm que deftruentem deponere non poffit. n T Refp. In dato cafü licere refiftere Pontifici, non ipfüm judicando, Dort/ puniendo, vel deponendo , fed non faciendo , quod precipit, vel impe- , ?CC. ] diendo, quod executioni mandare nititur, aut fi etiam opus fuerit, vi no l & armis repugnando , non per modum Judicis, fed per modum vim vi hg j repellentis, quod lex naturalis di&at. Multó magis liceret tunc ipfüm. yi Il fervatà debità reverentià admonere, & modefté corripere. Adde, quàd, cüm falus, & confervatio Ecclefie vel maximé nitatur promiffionibus g lümww l Divinis, & fpeciali proteione Chrifti Domini, fi debité invocatus fue- rit, Pontificem taliter graffantem fit vel converfürus , aut € medio fub. laturus, antequàm Ecclefiam deftruat. ( &n 75. Objic, 2. Potentia agendi ma gis principaliter eftin toto, quàm n Wl d W in partibus, ut conflat in naturalibus: ergo major poteftas definiendi .. decidendi, & judicandi e(t in Concilio tan quam toto corpore myftico, um j quàm in Pontifice tanquam Capite, & confequenter parte illius. i ( J Refp. Antecedens in naturalibus ideo verum effe, quia tota agen- fT &i potentia provenit ab 'iqtrin—ieco, quod magis principaliter dicit to- j ] e tuim 280 i3:uaflzo I. De zufalisbilitate Conciliorum. £um, quàm tantüm partem ; i my&icis', vel politicis autem non tenet, .quia ejusdem poteftas oritur meré ab extrinfeco , & quóad Ecclefiam & Chrifto Domino , quem ipfi Pontifici, & non Concilio potiorem, & cipaliorem poteftatem coneeffiffe, Sacra Scriptura aperté teftatur, prin 76, Sed quid deConciliis Pifano , Conftantienfi, & Bafileenfi, quee, ut fupra vidimus, etiam approbante Summo Pontifice definiérunt, & declaráàrunt Concilium efle füpra Papam? Ad ea, quz in Pifano acta funt, dicendum, quód illa omnia fuerint illegitima, & nulla: nam illud nec confirmationem à vero , & indubio Summo Pontifice obtinuit, nec me- ruit; fiquidem., ut plurimi Doctores teitantur, illud legitimum Conci- lium noníuit, fed.conciliabulum, utpote fine Authoritate Summi Pon- ] tificis convocatum; audiatur de hac re $. Antoninus 3. p. tit. 22. C, y. i $. 3. ita difcurrens : Gregorips vero re[pondir ( Patribus fcil. Concilii [ Pifani) zoz Ad eos pertimere comgregare Concilium, fed ad zpfum ut Pon- li zifcem Romamum , quod celebrare volebat. uom Pifis, [ed alto im loco, vi- [ delicet im foro Sulii , ipsásque Cardiuales eum fequi. debene ad. lotumy, [ s»m ipfe eos, quia mom debemt à capite membra vecedere : fed zmembra 0 Multiequidemíunt, qui dicunt, Pifanum Concilium fuiffe ex 1 caput [equi. €o legitimum, 'v el faltem non pofitivé illegitimum, quia in illo fuit ele- qu W étus Alexander V. qui ab omnibus fuit habitus tanquam verus Summus Pontifex: nam licet id aliqui, inter quos nofter Eminentiffimus Cardi- [ qalis ZEgidius Viterbienfis in H. M, S. Seculo 20. & ante iftum Joannes T Gerfon lib. 4z Pata exauthorari queat , afferant ; multi tamen his con- ht tradicunt, & contrarium defendunt, adeó, ut tefte Palatio in vita ejusdem W num. 2. Romani Pontifices poft Concilium Conftantienfe Alexandrum I/fäl V. non abíoluté dixerint Summum Pontificem, fed cum addito 42 þm & eledieutia. Nel demus Concilium Pifanum, quod cum probabili Scri- 4f M torum fententia nec legitimum, nec illegitimum füpra admi(imus, fuif- E t fe omnino legitimum, ej üsque a&a, ut plurimi Hiftorici ferunt, confir- £s mara; Ea tamen ad folum tempus fchifinatis extendenda teftatur nofter mmq P. Rolliers ez Labee tom.t 1. qui infüper ex Alexandrorefert,quód quidem [ fententiam à Pifano Concilio coditra Benedictum, & Gregorium latam V confirmaverit, & omnia alia decreta Concilii approbaverit , qux adex- ic tin&ionem fchifimatis fuerunt ftatuta tanquam à Concilio legitimo, non apa tàmen omhia illimitaté, Rario illius forté erat , quód in cafu dubii Ca- pitis Ecclefie Suprema poteítas fchifinatis fedandi devolvatur ad Syno- l: dum generalem. — Et hoc optimé cenfirmat refponfam Concilii Pifani ls fxpecitati; Huic enim , vt refert laudatus Palatius, cüm Gregorius, fj ! à quo refignationem Supremi Eccletie Primatüs prztendebat , opp onee — : fcrg "Art -ule. p Coucslium GenerAle fft fapra Papam? 58tf ret, Concilio effe Papam Superiorem , refpondit: ^Jrm boc cafu particu- W lari fchismatis , i quo tres de Pontificatu contendunt, Concilium effe u- dicem legitimum ef ordinarium: W uia cim duo non po[int effe Capita, n nec unus ftt [uperior altero, ei» adhue intognitum [ft , quale fit caput s , &:1' poífe eembra comvenire, e uniri, ut reetplaut , & uniautur. Capiti i f«?. ;,a&æ 77. Quantum ad flatuta Coanilii Conftantienfis ; nihil derogant ve- ] ritati prefentis afferti, Nam Prz. Quando Concilium Conítantien- u) fe ftatuit Concilio fübeffe Papam, illud non fuit plenum, confequenter h uaftiones de fide nequfit decernere; aderant enim tantüm Przlati, qui u artim adherebant Joanni XXIIL partim Gregorio XII. partim Bene- ( ï" di&o XIII. Et bi nunquam unanimiter. confenferunt in decretaà Concilio nl ftatuta, hinc Eugenius IV. in fua contra Bafileenfes apologia re&té fcri- i bit: Qui Covflantia confidebant , unius tantum obedientie Symodum " füciebant : nec tamen hi omnes in eam fententiam comvenerunt , fed m nonnulli veclamavére gv aviores, qui f'repente multitudéine fuperati , ff 2 euti bis noviffemis temporibus, ubicarnales exuberant paffiones, factum effe moanifeflum eff, audiri nequiverunt, Hocampliüs confirmatur per:hóc: fs NÀ quód, uti teftatur nofter P, Rolliers, Cardinales & Regis Gallie Ora. tores ante fefs. f, jun&i aliis Cardinalibus in camera paramentorum fe- u^ hu cretó proteftati fuerint, quód propter fcandalum evitandum ad feffio- yif Ó nem eant, non animo confentiendi his, qu« audiverant in ea flatui de- ) I jjd bere, Unde videtur motus Cardinalis Florentinus, quód noluerit de- creta promulgare, fed fuerimt promuntiata fequemtes propofrtioues per .WM un eleiium Pozuanienfem. Immó poítquàm nationes Germanica, Aneli- ca, Hifpanica, Gallica, & Italica de eligendo Supremo Capite Ecclefize " eà füb conditione poft loagam altercationem conveniffent, ut ante co- il ronationem de reformatione ageret Pontifex, Eàdue fact4 à Martino V, 'mJS» ejus implementum pretenderent; putasné Martinum Concilio paruiffe? nunquam; fed pro tutanda , & demonfítranda füa fuprema independen- t te, & abfoluta poteftate refpondit: Quid Papa-electus ligari nos poffrtg M & huic refponfo omnes Patres Concilii fe fe fubmiferunt: quomodó jam, ^ edic bone mi , hec componi poffunt, cum fuperioritate Concilii fupra :613) " F j Papam? t Secundó, Concedamus illa decreta fuiffe à Concilio univerfali fta- ij J D g tutà: nullibi tamen conftat ea approbata fuiffe à Supremo. Ecclefiz Ju- l J dice. Nam Martinus V. ea tantüm decreta confirmavit, illisque robur ( fidéi adjecit, quz conciliariter fuerunt fa&a à Synodo, id eft, qux mo- (f examine, & difcuffione erant defi- ( K gii?rum Conciliorum cum previo n ) ^ nita?, 282 QSuueffio I De iufallibilitate Co mz'li'aru'mr.' | nita, de quorum tamen numero. non fuit. ditum. decretum de füperio- ritate Concilii füpra Papam ;; in hóc: enim. condendo, ut aCta Concilii docent, nulla diícuffio: intercefferat ; . hinc ftudio in- cenfirmatione ad- jecit Summus Pontifex , quód rata habeat deereta fide£: hsc: autem ea folüm erant, qux condemnationem: Harefis. W'icklef, ,& Joannis.Hus. €oncernebant, Hinc Notarii ejusdem; Synodi dum 4. Maji promulga- bant celebrandam effe feffionem de materia fider, adjungebant : videli- cet- faper: condemnatione. memoria: foannis: Wickief. . 'landem teftatur Schelítratius.duos fuiffe:manufcriptos codices Concilit,, in quibus triplex titulus habebatur ,. 25045 fcilicet zeformazionte,, & ftder', quoties autem titulus. Z zzateria. fidei praefixus.fuit ,. toties Patres. (übillo titulo de W/icklefiftis, Hufitis & csteris.hzereticis egiffe comperitur. * Tertià, Admittamus etiam ultro: illud: decretum füi ffe: appro bätumx ; 3 Martino. V. & Concilium in illo-ftatuendo non erráffe, quid inde in- h l fertur? Hoc utique, quód Concilium generale fit fupra Pontificem: du- df bium, & incertum,, qui habetur pro nom Papa,. ficuti cüm quis dubita- turconfécratus,prononcon(écratorepuratur; & eget nová eonfecratiene;, Ti fti c: venieus, de presbyrevo.mom Üaptiziato.. Quare ftudio Patres ilfam clau- fülam appofüerunt in decreto. illo formando, Z bis que pertznent ad: qu N fidem, i extirpationem didi fübismatis. Ex hoc aperté infinuat, quód dt illud. decretum ad folum tempus fchismatis. extendi voluerint di&ti Pa- ant, Refürmationem Genexalem: Ecclefra: lii tres, Nec obeft, quód. fübjung: lat DEL imcapite e£ membriss nam: i mprimis: multi dicunt. Authores, in: co- dicibus purgaris, quales; tantüm ante Concilium;: Bafileenfe reperieban- VUf i li tur, ea verba nomrepeririz Et (it, quód im codicibus: originalibus illa repesiantur, tunc intelligenda fünt de Capite ambiguo, &incerto , qui. ia habetur, & reputarur pro: nullo. — At ue.in: hoc: f&nfir explicat Duyalius. Gerfonem: Almainum: aliósque: Parifienfés;, qui: tempore di&i. Concilii voluiffe, quód; Concilium Conftantienfis: vixére,, illos fcilicet: cantüm: fit (üpra Papam incertum,, & dubium,. nom veró;leg itimum;& indubita- tum.. Ouia cüm» tunc Ecelefiz &orrendo: fchismate. laboraret ,. & illud: amovere omnes . Przlati: ac 'Theologi fümmopere: defiderarent , nullum. D autem: medium iliud! tollendi videbatur: excogitabile, quàm: Conci 'um artibus: Concilii: enerale ,. di&ti' Phrifienfes,, & alii vequum: duxerunt à p flare; illiusque: Authoritatem: fupra Fontifices dubios,. & . incertos: ele- abo vare, non: veró füpra legitimos:s: In: his: enim: jatm olim: agnovére füpre- Áin mam poteftatem: antiquiores Ecclefia: Gallicanze Fatres, Ireneus, nolter j S, Profper; Alcuinus, Lanfrancus &c; ut teftatür idemDuvalius, àquibus 11€. iRIpo t apn. eft' eredibile. Gerfonem: Cameracenfem ;, & alios röigsä recei I€. € l N 4rt. ult. a;!n-;Camïlium' GenerAle fíé fupra Papam? 283 Preterea fipe laudatus Duvalius expreffé hzc fatetur: Cone///um effe Jj fupra Papam , wemo nunc efh ia Ecclefta , qui ita féutiar , prater egre- nv ios ilos Diofcoros Vigorium T. C. «f* Rigerium Theoloeum ( utrumque HU: ichifmaticum ) quorum t vera effet fententia, totus Orbis Chriflianus, qui contrarium fentit, infide turpiter erraret, — Nide infüper cenfu- " " ram $. facultatis Theologice Parifienfis contra Mornxum apud noftrum A n P.Leonardum Coquxum Do&oremSorbonicum in fuo Anti- Mornzo, in qua diferté ad(truitur primatus Summi Pontificis fupra totam Ecclefiam; M hinc non habent Neo-Evan Jl i gelici, cur rchuthpüitate DD. Parifienfium tantópere glorientur. T 78. Decreta, qu . Concilium Bafileenfe de füperioritate *'Synöc'ïif Xf fupra Pontificem edidit, nulla funt, quia eo tempore , quo illa concin- A navit, non fuit legitimum Concilium, fed fchifinaticum conciliabulum;: 9 non enim adfuit Legatus Summi Pontificis , & przcipui Epifcopi jam difcefferant, in quorum locum multi, contra communem formam om- ii (( nium antiquorum Conciliorum , presbyteri fuerunt introducti , & íu munus przeidendi illegitimé fefe intrufit quidam Cardinalis Arelaten(is , i g quz igitur ftatuit, & definivit de füa Authoritate fupra Papam , nullius funt roboris: & hinc ea reprobavit ipfe Eugenius 1V. qui non obftante T. j j depofitione di&i pfeudo - Concilii ab univería Ecclefia femper fuit agni- " tus pro vero Pontifice, . Deinde eadem improbavit Leo X. in Concilio ji Later. fefs, 11. Immó ipfe Felix V. à conciliabulo creatus Papa, fuz ele- Y W g Gionis nullitatem agnofcens, Nicolao V. Eugenii Succeffori ceffit, cui etiam ipfüm Concilium Bafileenfe Lausannam translatum fe fübmifit., [ ( ut conftat ex Bulla ipfius Nicoïla;i €idem Concilio annexa, u yt W Cn[d $. lltimus. j ol j Nounulle Impo]?ur.(g Proteflantium improbantur. &lïlu 79. YO^X hoc, quód Do&ores Romano - Catholici Conciliis legitimé BUHUJT' p M j congregatis , & à Supremo Ecclefie Monarcha approbatis u- thoritatem infallibilem tribuant, esque eam certitudinem, quae ( ab omni fallibilitatis periculo remotiffima eft, ineffe doceant, non de- «5* funt Calvinifte cum füo Antefignano lib. 4. Inftit. c. 9. $. 14. qui inde yc ll pravo & perverfo criminandi fpiritu perciti, impudentiffimam illam impofturam in Catholicos evomunt, Eos fcil. majorem infallibilitatem, waS D & Authoritatem tribuere Summo Pontifici, & Conciliis ab eo confirmà- j ff. cium, l tis, -quàm ipfi Sacra Scripturg. n a Sed horrendum cft/ hoc menda Nam T 284 uaffio I1. De infallibilitate Conciliorum. Nam orines: Catholici palam afferimus, Scripture Authoritatem tami quóad fe, quàm quóad nos, in quantum videlicet nobis-innotefcit ,:effe longé majoris. Authoritatis ,. quàm: decreta Gonciliorum ; aut Pontifi- cum. 'Nam g. $. Scriptura eft verbum.DEI, immediaté revelatum , & (criptum a. DEO; facris.enim-Scriptoribus vel revelat. DEUS imme- diaté aliqua nova myfteria antea incognita, vel immediátée infpirat j:& movet eos ad ea fcribenda, que viderunt, vel audiérunt , illósque ita dirigit, ne in fcribendo à vero aberrent; .& hoc fufficit, ut (int, & di- cantur DEI verbum, quia immediaté ab illo dictantur; licet alioquin fint tantüm nota fcribendi, Hinc re&é Apoftolus Paulus:2; Timoth. 3. Omnem fcripturam Divinitus- infpiratam docet; |Cui confonát Apofto- lorum Princeps 2. Pet. 1. dicens: . Now enim: voluntate bumauá alfata eff aliquando prophetia, [ed Spiritu Sanéio in[pirati locuti fuut. [mncti i DEI homines. At Concilia nec habent, nec fcribunt immediatas reve- lationes, fed tantàm definiunt, & declarant, quzenam fint à DEO reve- lata,. queve tradita, & ex illis per difcurfum conclufiones eruunt.. : Sectndà. Scriptores Sacri neütiquam erraré poterunt non folüm im decretis fidei, & morum generalibus, qux totam Ecclefiam, & fàlutem E omnium fidelium concernunt , verüm neque in rebüs particularibus, ïl vel ad unum tantüm hominem fpe&antibus, quiaà DEO tanquam pri- mà veritate fallere & falli neícià di&antur. At Summus Pontifex cum, & (ine Concilio poteft errare non tantüm in; queftionibus facti, fed etiam in judiciis, & preceptis particularibus morum , qua fcil. non toti Eccle- li fix , fed uni , aut alteri populo proponuntur , ex quorum errore non re- hij fultat magnum nocumentum, aut error in univerfam Ecclefiam ; cujus- Q modi fünt decifiones cafüum, & controverfiarum inter partes litigantes v.g. adulterii, furti &c. in quibus error contingere poteít vel ex falfa lu anformatione, vel o i ba Ecclefix., b-aut fubrcptione&c. & hoc (ine projudicio totíus li Tertio. In Sacta Scriptura non tantüm fententiz , fed etíam verba d ad fidem pertinent; fide Diviná enim credendum eít , quód in illa nul- Q lum fit verbum fruftra aut incongrue pofitum : at in decretis aut defini- tionibus Summi Pontificis, & Conciliorum fola fententia, . non quàad bj verba, fed quóad fenfüm ad. fidem fpe&tat; quz enim n Conciliis fokim. D robabiliter ftatuuntur, ut funt difputationes, & explicationes, quz ad- Qu ducuntur, ad fidem non obligant. Quando autem decreta Conciliifint de wll fide, quando non, colligendum eft ex iisdem expreffionibus, quas fupra pro- cognofcenda definitiva fententia Summi Pontificis adduximus, ni- di Tüh ) ri- W mirgm dum Concilium dicit, im&oerf:r)fuf y "nandamut , tauquam do us W 285 AAyt, ute. p Coneslium Gener ale fer fupra Papum? W »am Catbolicam deceruimus , explicamus Cc. item ex adjeta poena ana- d thematis &c. quando ver nihil horum additur, non eít certum, rem t e(re df Hde. "n Quartb. Concilia generalia, ut fint infallibilia, & authentica, in- ld digent confirmatione Summi Pontificis: hac autem nullatenus indigent ul facre litterae, ut fentiantur authenticx. Ex his facilé colligendum, n apud Catholicos Scripturam effe majoris authoritatis , quàm Con«ilia, & eámque his non poftponi, quamvis ordinarié in cognofcendo , & quóad l a nos authoritate Ecclefie indigeat tanquam conditione applicante , & lldi J proponente ejus authoritatem. Et in hoc fenía intelligitur illud S. P. vli Auguttini ,. Evazgelro som erederem , nif me Eccleffe commoveret Autbo- MR Pitas. Multa enim funt magne authoritatis, & authentica fecundüm " fc, quóad nos tamen non fünt talia, ni(i nobis innoteícant, & propo- W nantur Siautem aliunde modo quodam extraordinario patefieret no- '9vA H n bis authoritas Scripturz , five per ipfum DEUM immediaté, five per An- Y. gelos, tunc illa etiam non dependeret ab Eccleíiz: authoritate 'quöad 1 t 4 n0s ; fed potiüs taliter priüs cognita manuduceret aliquem fidelem ad ww a um verc Ecclefiz ; modus tamen ordinarius cognofcendi autho- 0 ritatem S, Scripture eft per Ecclefiam priüs cognitam, five per ejus mi- n F'I niftros , juxta illa interrogatoria D. Pauli Rom. ro. — ,uomodà credent jt ei ,quem non audiérunt ? quomodà autem atdient fíue pradicante? ft [tfl 8o. Nec obffat di&is r;; D, Gregorius lib. r.epift, 24. ubi ait, fe i venerari quatuor prima Concilia, ficuti quatuor Evangelia, quia to /7- ynti euf non fignificat equalitatem authoritatis, fed fimilitudinem, ficuti di. a citur Matth. . E(fote perfecfi , ffeut Pater. vefter celeflis perfectus eff. j vt $1. Nec obftat 240. Quód decreta Conciliorum , & Summorum ab Pontificum fint equé à Spiritu San&o ac Sacra Scriptura, Quia hocpro- bat, quód quidem utrobique zqualis certitudo, & infallibilitas (it, non ta- P men xqualis authoritas , Ram Spiritus San&us S. Scripturam immediáté , definitiones veró Conc : iliorum, & Summorum Pontificum tantüm me- t ' diaté revelavit. E li V 82. Nec obftat 3770 Gratianus diít, 19. can. s camouicit , dicens : [ [j guM Epiftolas decretales Pontificum inter Scripturas canonicas numerari de- bere : & diít. 20. can. decrezales, affirmans, Conciliorum canones effe sl u [] ejusdem authoritatis cum epiftolis decretalibus: non , inquam, obftat, ia Gratianus non ?quiparavit epiftolas decretales, aut canones Con- j j ciliorum in authoritate cum verbo DEI fcripto , aut tradito , féd tan- Jb W tüm voluit, illas dicendas Scripturas canonicas, prout Scripta facra & Ti 1 canonica diftinguuntur à non funt profanis, öc Scriptis SS, Patrum , qus 1 Ml zegul« nos obligantes, 8;. Que- ] 86 JSZueffioll, Be 'z'nfalliäilz'tai'e Copciliorum. $3. Quxres, An Concilium generale poffit fua, vel precedentium Conciliorum generalium decreta revocare ? N. 1720. Concilia genera- lia non poffunt revocare, aut mutare decreta dogmatica fidei , five pro- . -—LCMo. pria fint , five preecedentium Conciliorum à Summo Pontifice approba- torum, Ratio eft clara : quia veritas fidei ; & Divina veracitas, cuiilla innititur, eft prorfus immutabilis. Refp. 242 Si precedentia Concilia in materia aliqua doctrinali non abfolute, & fimpliciter definiérunt unam partem quzítionis contro- verfe tanquam de fide tenendam, fed illam folàüm ut probabiliorem , & veritati magis confonam fidelibus propofüerunt amplectendam v. g. Bea- tiffimam Virginem MARIAM fuiffe immaculaté conceptam , t " un C po- fteriora Concilia rebus omnibus accuraté difcuffis ? & examinatis poffunt prafatum dogma abfoluté definire, — Vel poffet etiam contingere , quàd poft meliorem quzftionis difcuffionem , accuratiusque illius examen op- pofitam illius partem definiant de fide tenendam: Atque in hocfenfu in- telligendus atque interpretandus eít S. P. Auguftinus lib. r. de baptismo C. 3. dicens: Jp/a plenaria Concilia priora à pofferioribus emendari ,csm E aliquo experimeuto qerum aperitur ,quod claufum erat »€$* cogno[citur , M uod latebat. Ratio eft, Quia major probabi litas etiam quà talis à Conci- a [ io cognita patitur fecum abfolutam probabilitatem partis oppofitz , qua li poft principiorum , quibus nititur, accuratiorem diícuffionem, decurfu T temporis verior, & prz alia abfoluté definibilis apparere potelt, Refp. 37/0. Pofteriora Concilia poffünt revocare, & mutare decre- qi ta prioris Concilii circa qua(tiones fa&i ; e.g. fi in priori Concilio aliquis m Epifcopus fuit cujusdam criminisfalsó accufatus, ac juxta allegata, & pro- Pïld1 bata damnatus, && depofitus , poterit pofterius Concilium fententiam la- Q tam emendare , & revocare, illümque fuz dignitati reftituere, /f expe- Ti rimeutorerum ( utloquitur$, P. Aug.)aperzatur , quod clau[um erat , & claréinnote(cat illius innocentia. Idem quoque tenet in decretis , quz Ec- N clefie regimen ac reformationem concernunt, Nam licet illa.à prioribus Conciliis pro ratione, & circum(tantiis temporis faluberrime ,& pruden- Is D) tiffimé fancita fint; dum tamen deprehenduntur pofterioribus tempori- b i bus minüs convenire, aut inutilia effe, poterunt : a pofterioribus Conci- liis mutari, & alia fecundüm Q dinari. rationem temporis magis accomodata or- Hec enim fequuntur naturam legis humanz , quz juxta tem- EU porum , locorum, & perfonar " T um «circumítantias mutari debent, ac fo- NI lent, ut docet S. P. Auguftinus delib.arb. c. ;. & 6. & difertiffimis verbis Q confirmat Artaxerxes c. ult.Eft lg jubeamus , ex animi n h. dicens: Nec putare debetis , ff diver[A offri venire levita feg [4 d pro qualitatb , Cb nt« M celfstate tempormm, / vt Reipublice pofcit utilitas, ferre feutentiam. e98( 257 )8t» yetetbeto al ao ao d a ao a a ass ob o as atb a j " Wääääää OEU OsQeQe r Mp dbok dode OE " d ap d9 o 'qo QU GU G UP QU GG GD QU GU QPGD o Gs Go QU GR d LU SYNOPSIS t ii UESNELLIAN/E It nl /CAUSE Coram ja Q« Hlluftriffimo Archi- Epifctopo Mechlinienfi J Belgii Primate difcuffz , & jiuc;icatæ;. judi .0 | An&tiffimusD. p. m. Clemens Papa XI. ut füpremus Hierarcha faluti N con(ulens . dominici gregis , indi&tis de more precibus , ac Divint tl , Numinis invocato auxilio,. varias. ex. Quesnellianis fcriptis: pro- L pofitiones excerpfit , profcripfit , & dammavit ,, quoniam: füb fpe- M cimine pietatis letlrale virus contegunt ,. efsque Calvmiang ; Bajanz, VU ac Janfenianx hzrefes jam pluries damnatz,. fucatis. verborum. ambagj- 1 bus. denuó füfcitantur; 7 Exprimit Pontificium diploma librun , ac to- li i mos , unde: propofitiones excerptz fünt;, fed Authore innominato ; vel quiaSummus Pontifex pro ingenita benignitate voluit parcere nomini ,. ac ( famo Scriptoris , vel quoniam moris.eft apud'Sedem Apoftolicam, pervería: damnare dogmata füppreffo nomine dogmatizantis, Hunc merem jam Y u V? xidem: fervandum: monuit: P. Auguftinus lib. 2. retradk. c. 23. & ficut: rdmll charitas Chriftiana. correptiones docet: exercendas: cum: dilectione ho- u migum , & odio: vitiorum ;; ita & correctiones odio tantüm falíitatum. Nec novum eft in. Eccle(ia, Viros.probos, ac virtute fpe&tabiles ,, immó W & San&os interdum erráffe : id vel folo S, Cyprianr Epifcopr, & Marty- Qon» ris exemplo: manifeftum: eft;, cujus errorem,. & in: San&tum Papam Ste- yi Ml phanum duriorem locutionent , purgatam: Martyrio dicit S. P. Augufti- nus, Quamobrem deteftanda cenfetur- Joannis Dall«i Calvinifte auda-- 1mr0x cia in. libro: , Geneva edito de: bono: ufi Patrum ad' definienda Reli- j jl gionis capita , ubi recenfet varios San&orum Patrum errores, uteorum. QU authoritatem: nihili faciendam decernat. . Turpiffimi hominis iftius im- ( pudentia ipfis etiam hareticis execranda apparuit, adeo, ut Scrivene- rus alter etiam hereticus, ftomachans foetidiffimi oris foexiditates, ipfüum; [ jl ;fngugnavexit-w. Nusquaamm g i *38 (288) $0e Nusquam erravére fan&i Patres in his, qu concorditer, & una- [ nimiter tradiderunt, quapropter Ecclefia ipfa in rebus fidei diffiniendis fan&orum Patrum fententiam expendit diligentiffimé, ut patet ex Con- 1 cilio Viennenfi Clementina unica Ze $us Trinitate, ubi dicitur: Nor ad [anciorum Patrum, ej Docforum, communem [eutentinm Apoffolice confiderationis aciem comvententes declaramus ec, Ad idem Concilium Generale Chalcedonenfe adione 4. SagiZa Synodus fecundim expofitio- us [ancéorum Patrum eredit nuffo modo ab eorum fine vecedens, Ex Con- cilium Lateranenfe fecundum confültatione j. dicit: $ 4 p er hi omuibue Jéquémur. fanctos Patres , Docforésaue Ecclefee efe. . In hoc Ecclefia àn- €&a edo&a eft à Spiritu San&to Ecclefiaftici $. monente: Nozn t€ prate- reat narratio [entorum, ipff enim didicerumt À patribus fais: Quoniaem ( ab ipfrs difces zmtellettum, e in tempore nezeffitatii dabis ve (por[utm. K Hinc foli hzretici SS. PP. Authoritatem parvipendunt , ut advertit Bel- larm. lib. r. de Chrifto cap. ro, & Stapletonius lib. 7. de fide controv. ff 3. Cap. I2. contra quos extat decretum Concilii Niczni 2. can. dicentis: j Qui dotirinam [nntforum Patrum contemuunt, execratio. Costerum, Ti quia nemo illorum in particulari habet authoritatem infallibilem, con- u tigit interdum in variis, ac nondum definitis materiis erráffe, ut adver- k tit P. Auguftinus lib. 2. de peccato originali cap. 23. ubi dicit: — 9uis y enim non [eutiat in bis , atque bujusmodi queffionibus varin, eb innu- H merabilibus, ffve ad. Scripturarum. abditiffimas latebras pertineutilus, AC d. £ D quas certo aliquo geuere completii, N zgnorari, eb fAaluá Chrifliand fide, alicubi erraré , ebo. flhinire dtfgi/!imum e[?, eé vmult/,i; Erravit quidem alicubi unus, vel alter ex fan&is Patribus in mate- um h ria nondum ab Ecclefia definita, & qus aperté non poterat deduci ex 0pug Scriptura Sacra: quapropter P. Auguftinus hos errores condonandos l: Al dicit ferm. 14. de verbis Apoft. ubi fcribit: —Ferezdws eff d Z/putator er- rans in Alits quefHonibus nom dilicenter diee[lis, j Mar» nondum plená Eecleffa u aut borttate firmatis. At nemo fanctus, nemo veré pius, ac fidelis di- fputator erráffe deprehenditur in materia jam ab Ecclefia definita; nam ltte bt hujusmodi error ; qui non ftat fine pertinacia, minimé compatitur cum ietate , ac fanGtitate. Hinc patet, quàm deploratam caufam fufcepe- teye Y runt defendendam Quesnellii Affertores , & Apologite, buccis cré« iy pantibus conclamantes Quesnelli probitatem, pietatem, ac innocen« U[HI tiam. Scribit enim Procurator Fifcalis in cauía Quesnelli, coram Illu. ftriffimo Belgii.Primate, publicam ia ipfüm oportere ferre fententiam ; ahq, tf quoniam wesnellus fluido [uo , ac fucato calamo, ex bona fua prafum- fs püoue inmocuum fe I libellis fuflinet ci Alfecla ejus, more: Haretiai £009- t «93( 289 )8t» s eonfaeto, tum ove , Iu feripto, plangentes debingunt uemellum tam- ] quam virum (aucíu h m onmi;que errorz , L G exceffus purum , per[ecu- tionémque patientem i. " , uffam: qualia L lamenta tempore Pelagiazorum il Japids perfonuerunt Ecc. leffam, ut videre eff im eorum epiflolis ad Imuo- ceptium Papam , ac in libellis | ftdei Caleffii, ef Pelagii, ac im Baronio Ad anmm 430.. Quomodo pi us, ac fan&us, qui poft damnatam Jan- m fenii fententiam, DEO, Ecclefiz, ac veritati rebellis, eam denuo tu- (n W ii tandam fufceperit, ac fuis paffim fcriptis inferuerit? Qu omodo fanctus, ac pius, qui damnatam in Michaéle Bajo doGtrinam inn cvaverit, ac lau- ! Y h daverit novam operum ejusdem Baji editionem ? Quo pacto pius, qui 72 càm Romz damnatum fciret opus , ab ipfo Parifis editum , aufüs eft D er latum fcribere contra decretum defüp DF[ L gregationi fümmé injuriofa? plurima infamia & fàcrz cpn— Mä' h Quá ergo fronte fan&us dicitur, qui Anno 1678. in Conciliis Ora- Qit torii Berulliani, chm omnibus, fb junctum fuiffet fübfcribere form & (ingulis ejusdem Congregationis in- ule rejiciendi in fcholis here fin Janfe- &f nianam , & ipfe pertinaciter rec usáffet fübfcribere, Galliam de que feruit, ac hh in Belgio (üb vefte laica, qua mvis pr esbyter, delituit ? Fru&tus hujue N Presbyteri, inBelgio Catholico füb v efte laica delitefcentis, demonftrant ] " plané fucatam ejus, ac ementitam in nocentiam; ut enim refertur in vul- " L gato codice, qui infcribitur ezu/a Quesuelliana , ibidem, & in vicinis Provinciis plures turbas, & diffid MMI I ia excitavit; Presbyteros commiovit j i adversüs proprios Epifcopos; ac Clerum impulit Batavicum adxersüs Summum Pontificem, Ibi reimprimi, & diftr ahi curavit varia fcripta, jam pridem à Sede Apoftolica prohibita : probavit, & laudavit plura i opufcula Patris Gabrielis Gerberon, à Sede Apoftolica profcripta, ei- yini démque fübminiftravit varia manufcr ipta, ex quibus ea opufcula effor- r / maret. Nec tantüm Sedi Apoftolic ; ac Ecclefiafticis Pr»latis injurius F i ", j turbas concitavit, verüm & (iculares poteftates fcriptis füis per(trinxit, [ICM j litteras fcribens Regi Catholico, Re gi etiam Chri(tianiffimo graviter jl h j ObtreCtantes, ho mo natus ad feminandas diícordias, & nulli fervandam 9f 1 reverentiam. — Compefcendus erat H ac carceri mancipandus vir adeo ií l perniciofüs, ac in foro externo tot cr iminum reus; cümque oportuerit invocare auxilinm brachii fxcularis "T ; id praítitit Juffü Regio Excellen- tiffimus Marchio de Bedmar , tun c temporis Beleii Moderator. Poft aliquos menfes effracto careere er upit, & evafit: fed juridicé citatus Ti p ad refpondendum perfonaliter ad ea, quz objiciebantur, minimé com. paruit; quare in abfentem j ul uxta difpofitionem jurium fententia pronun- j il tiata eft; quam infra ad litc eram transcribemus, " Q [4 Talis «j3 ( »9o )60e "Talis eft vir ille & Janfenianis fan&us , ac innocens proclamatus, qui pàti dicitur injuftam períecutionem. — Non eít animus mihi quid- quam occulti revelare, fed ex his, quz ipfe Quesnellius fcriptis publi« €is nota fecit, & quz in proceffu juridico coram Mechlinienfi Archi - E- pifcopo dedu&a, ejusdem juffu typis edita confpiciuntur , fimplici nar- ratione referre, Sicolim P, Auguftinus librum fcripfit de Agorbus Ma- sichaorum , in quo cap. 19. & 20. graviffima illorum exponit flagitia ; ne ementità fanCtimoniz famá incautos deciperent, & in füos perveríos Marcionis & Valentini diíci- errores traherent füb fpecie fanctitatis. pulos atris coloribus depinxit Origenes, eorum apparentes virtutes ap- pellans diabolicas. Arianorum non tantüm errores, fed & fraudes etiam detexére Athanafius, Epiphanius, & Auguftinus, Quanta litteris (i- gnavit Hieronymus de Ruffino, Vigilantio, & aliis, ad fubvertendam eorum malé partam Authoritatem? vitiorum hic diffimulatio, immitis E mifericordia eft, & erronea charitas. Acclamatur à Factiofis Quesnel- lius Mirer. Elifeus Gallicà -dutonii MArnaldi difcipulus ef- fucceffor , du- b li plici ejus fBiritu praditus : alter Baruch Gallicà Hieremia focius , ut pa- R tet ex cAu/A. .:Ouesnelliana art. 10. $. G. Ejus benédi&tiones ex Belgico f latibulo , quasinGalliam mifit , excipiebantur ffexés gezibus, ac incredi-- P bili veneratione, ut eodem articulo & paragrapho videri pote&, inju- ftam dicitur pati perfecutionem, nec ceffant ipfüm proclamare fanctum, p & innoxium. Audienda hec fünt à Catholicis , & filendum pretextu im- & mitis charitatis? Abfit. Apoft. 5. ad Timoth. 3. dicit : Omaet , qui / AU ? volunt vivere im Chriffo 9 BSU, perfecutionempatientur. Noua- j em patitur Quesnellius, qui, fi pi& vellet vivere in Chrifto JESU, & ln li Gallia non profügeret, facri fui Oratorii Berulliani defertor: non etiam recusáffet fübícribere formule, ab Alexandro VIE preícriptx contra V errores Janfenii, ut effet in Ecclefiz corpore , nec rebellaret in capite, Martyrem non fàcit poena , fed caufa , ut ben& advertit P. Auguftinus lf ln ferm. 100. de SS, Fabiano & Sebaft. perpendant Quesnellii Affecla: cau- fam perfecutionis, orbijam undequaque patentem, & nemo audebit Vi Quesnellium proclamare inmoxium. Profugus, ac vagus latitat, acper- Wt fecutionem patitur ; fed eam , de qua 1. Machabzxorum fcribitur in lau- dla D dem Jude Machabzi, Perfecueus eff. iniquos, e& qui conturbabant po-. Tm palum. Hanc laudem (ibi' promeruit Vigilantiffimus Pat&tor, ac Belgii Primas. llluftriffimus Arch i- Epifopus Mechlinienfis ,, cuitäs, tal? e(t fe- l quéns, edidum citatorium, HUM. W «08( 251 )609 N j HUMBERTUS GUILLIELMUS A . 1] PRECIPIANO DEI & Apofttolica Sedis gratiá Archi- Lt Epifcopus Mechlinienfis , Primas Belgii, ad exercitus Regios n Delegatus Apoftolicus, Suz Majeftati à Confiliis ftatus &c. um j Q Omnibus Presbyteris, Clericis, Notariis, Tabellionibus Pu- blicis, & Apparitoribus Curiz Noftrz juratis Sa- i lutem in Domino. 51 II f Xpofuit Nobis Procurator Officii Curix Noftre Ecclefiaftice Bru- j xellis, quód Pater Pafchafius Quesnel, Presbyter origine Parifien- fis, ante hac detentus, ac fequeftratus in palatio Noftro Archi- fits Epifcopali hujus oppidi, poftquam citatus fuiffet, ut períonaliter re- d fponderet ad libellum conventionalem exponentis, fequeftrum füum [ violaverit, & effracto de no&e opera nonnullarum períonarum carce- re eruperit, & ha&tenus latitet; cümque publici interfit didum pro- gv fugum, & latitantem vià juris adigi ad hoc, ut perfonalitet refpondeat Wt ad przfatum libellum, vobis, & (ingulis veftrüm mandamus, ut ad in- n ftantiam przfati exponentis citetis coram Nobis perfonaliter, & perem- n&hm J If ptorié ad certum diem juridicum, per vos defignandum (intra quem & diem citationis veftrz fint ad minus quatuor feptimanz intermediz) aut fi ille juridicus non fuerit, ad alium tunc immediaté fequentem, ge prefatum Patrem Paícha(ium Quesnel ante hac detentum, & feque- ! ftratum in Palatio Noftro Archi- Epifcopali Bruxellis , di&o etian tori Officii refponfürum füper fequentibus, Procuyae : onti I, Quàód poftquam 1578. in Comitiis oratorii Berulliani omnib us, s & fingulis ejusdem congregationis injun&tum fuiffet fübfcribere formu- j lx rejiciendi in fcholis Eere/gzz fanfénianam, & ipíe pertinaciter recu- j sáffet fübfcribere, Galliam deíeruerit: " l: & quamvis Presbyter , latita- ;udcblf verit in Belgio Catholico füb vefte laica. II Quód ibidem, & in vicinis Provincis plures turbas, & diffi. « Fff dia excitàrit , Presbyteros commoverit adversüs mku proprios Epiícopos, Cle- "À rum Batavicum impulerit adversüs Summum P ontificem. yi IIl. Quód damnatam in Michaéle Ba jo do&trinam renovárit, atque gf[ [ laudaverit novam operum ejusdem Baji e ditionem. IV. Quód proftriptam Janfenii do&rinam extulerit paffim, ac þro- ruerit, Pugnaverit, & damnatas Janfenii herefes füis paílim fcriptis infe j Oo 2 V. Quóg «93( 292 )8t» V. Quód Pontificiis decretis, in caufa Janfenii Tatis, liberaliter de- traxerit, quafi iisdem aliquid per fraudem, & citra Pontificum volun- tatem fuiffet infertum. VI. Quód fcripferit effe facrilegum & toti Ecclefiz injuriofüm, exi- gere fübfcriptionem, & juramentum fa&ti, uti ajunt , Janfeniani, quod formulario Alexandri VIL. continetur. VIL . Quód poft Breve, & Decretum Innocentii XII. de a nno 1694. contenderit, fenfum obvium Formularii non requir ere, ut propofitio- nes damnentur in fenfu ab authore intento, edide rítque, & omnium f füorum nomine editam declaraverit Formularii exp licationem , in qua tur con- proteftatur, quód per Formularii fübícriptionem non fubfcriba demnationi libri anfenii. N VIIL. Quód quamvis Alexander VII. declaraverit effe falfum, Pa ténsque mendacium, quód füb Innocentio X. non fuüerit examina tum id, quod vocatur fa/£wm Tan[emti ; nihilominus prafatus Pater D Ques- nel aufüs fuerit palam afferere, & fcriptis fuis propalar e, non fuiffe (ub b Innecentio X. examinatum id, quod vocatur fa&zwm anfeuir, IX, uód dixerit publicé, nondum adveniffe tempus reddendi ju- !ü ftitiam Janfenio, & illatam ipfi injariam reparandi; , & interim ipfe per- minaces litteras jactaverit, fe ali & quando Janfenit defen(ionem füfceptu- u zum contra Clerum Gallicanum. X. Quód pertinaciter adheferit fa&tioni co*mhä, quí adversüs Ec- Tay €lefizz Decreta, & adversüs edi&ta Principum, conjurárunt, librum & doctrinam Janfenii tueri : quód illa fa&to [até per Galliam , Belgium, & &T Hollandiam fit diffüfa, & à fa&iofis appelletur ordo; quód illa fatio f habeat fuas, uti vocant, Abbatias, Prioratus, Collegia, Domos, Ho- Ti fpitia, & Eremos: quód ilia fa&tio plures complectatur feculares, & Kegulares, quorum alios vifitatores , Priores , alios fimpliciter Patres, n alios Fratres appellant: quód 4 morte Dom. Arnaldi , quem Patrem Uml Abbatem nuncupabant, Pater Quesnell fadionem hanc Confiliis fuis lilg rexérit füb titulo Patris Prioris, quód varias inftituerit vifitationess At exigens à przcip uis, ut ad ipfüm referrent quodcunque poffet promo- vere dictam factionem Wi 3 quód ad eum effectum procurárit diftributiones tiofo pecuniarum , quibus procuratores factionis tam Romz, quàm Parifiis,, & alibi exiíte ntes, poffent caufas factionis füftinere, Ug XI. Quód in litteris faCtionem concernentibus , paffim ufüs fuerit cifrá fictorum nominum Vi ; ne celata inyfteria, & confpirationes poffent, (H) 1 eveniente cafü intercept ionis litterazum, detegi. hl XIL Quid «Q8( 29: )80o u XIL. Quód ad novam editionem correxerit libellum, cui titulus: ;01;11 Phantome du ffanfenifme, d 1 um ipfe ejusmodi przgtenfï phantafma:is erat Dux, & Antefignanus. m,æ: XIIL Quód cüm Romz damnatum fuerat opus ab ipfo Parifiis edi- ls tum, cui titulus: Differtationes, Note , Obfervationes, Emendationes , Ipterpretationes , AunotAtiones , P. | 37 ipofLille Ad. $. Leonis Magni opera.cf " Ad codicem Camnonum . Conflitution & Sedis Apoffoliee , auíus fit adversus iPOL ] decretum, defüper latum , fcribere tioni fummé injuriofa, plurima infamia , & Sacrze Congtega— XIV, Quód tam ftripferit , quàm ab intimis füis receperit litteras, r qu Regi noftro Catholico, Regi eti am Chriftianiffimo, & przcipuis utriusque Regis Miniftris , immó & Summis Pontificibus, Cardinalibus , & Epiíco- uU bus ejusmodi litteras re- Ynatt pis graviter obtre&tantes : quódque illos, à qui cepit, continuaverit colere uti intimos., d XV. Quód ind igno modo perítrinxerit Regium Senatum Monti- ia bus Hannoniz refid XVI. entem , uti & Montenfem Magi(tratum. od litteris fuis laudaverit & robaverit plura opufcula Wi Patris Gabriélis Gerberon, qux à Sede Apo (? eidem fübminiítraverit varia manufcri olica profcripta: quódque Md pta, ex quibus di&a opufcula con- QU ont deret, XVII, Quód limaverit þl—ura fcripta feditiofa, & pernitiofa exarata il manu Dom. Ernefti Ruth d* Ans. XVIII. Quódacriter inve&us fit in eos o » qui damnarent quadragin- ',[ iumxy ta Do&ores Sorbonicos propter refolutione m famofi casüs confcientis ; perfidiam objecerit iis ex quadraginta Do Coribus , ui ad fàniorem. lh mentem rever(i fe Eminenti. fT n0$, ï N N l 1mo Cardinali de Noyalles , Archi- Epiíco- 1t65; ] po füo fübjecerunt, XIX' r um Archi-E Quód poftquam ïpfemet erga Eminent. Card, Noyallium fü- j pifcopum " fümmam publice profeffus effet venerationem, :5 j fuósque lib ros illius emendatio jl Eminent. Dominum litteris füí ni abfoluté fubjeciffet , interim dictum inHfï; $ , ad amicos fcriptis, indignis modis per- ftrinxerit, & dum libellum ei [ U riofum deteftari (imularet dem Eminentiffino Domino fümmé inju- j ; eundem, ad familiares füos fc ribens , fummé laudaverit tanquam mod eratiffi mé ac nervofiffimé fcriptum, ] Pgi[ilS) XX. Quód in hoc Belgio, & füb Archi - Dioecefi noftra reimprimi, J i & diftrahi curaverit varia Ícript a jam antea à Sede Apoftolica prohibi- b ta, ac ediderit plurima anony ma, uti & varia non folüm carentia ap- j probatione Ceníoris, fed & Áutho rem, & Typographum mentientía, j Qo 5 XXILQuód - «95 ( 294 )80» ; [ XXI. Quód ob fcandala inde orta, & errores, falfitates , ae inju- tt pias in illis contentas , jam nunc aliqua ex dictis fcriptis Decretis Sedis P Anoftolice fuerint condemnata, & etiam in Belgio manu Tortoris com- z Q bufta. XXII. Quód Bruxellis absque ulla approbatione Cenforis ordina- íüi loci curavit imprimi Hifforiam Congregationum de auxiliis ; po&- quà m petitum defüper privilegium Regium ipfi fuerat negatum. XXIII. Quódilloipfo tempore, quo du&us fuit ad locum fequeftri, !; a&tualiter incumberet edendis variis libris, & fcriptis absque ulla appro- [; batione , aut privilegio Regio : & fignanter: Lerrre d: us Eveque, Aun Eveque , & l* 4nee Chretiennme , operi bis à Sede Apoftolica condem- [] J :nato. L] Ti XXIV.M Quód etiam preparaverit compilationem centum quinqua. [] à nata hzre(i Tazfeniaua in publicum editorum, n ginta fex opuículorum , [] Q quorum etiam plurima * à Sancta Sede funt damnata; illáque omnia per- - [ etraverit cum magno Chrifti fidelium fcandalo, & obloquio; & füper lt " tür aliis dejure, confuetudine, concordatis, ac alias ad cognitionem noftram ertinentibus, die prima ferviente latiüs deducendis, quod videbitur L [ a&x N refpon farum: & cüm prefatus Pafchafius Quesnel, ut di&um eft, fit latitet, volumus ut executio prafentium , quz fiet ad por- profugus, ac (ix Collegiate [] dc tam Palatii no ftri in hoc oppido ad valvas infignis Eccle Divorum Michaélis , & Gudike, & ad ultimum citatt in hocoppido do- P M Ju micilium ( miffa citato , fi fieri poffit, harum & executionis veltrae co- L & roboris, acíi in propriam ipfius perfonam um pia) ejusdem fit valoris, "fü " £fa&a foret, & pro tali eam au thorizamus, & quid de eo feceritis , nobis Ui fideliter refcribatis. Datum Bruxellis, die decima terti a menf(is Februa« udor rii Anni. Millefimi Sep;jngenteümi quarti. ! hbdlll De mandato. Illufiriff. ac Reveren- h ( Locus 7 Sigilli Áim diffimi Archi - Epiftopi p;fæfati. | t L &tfy Hoc Edi&um citatorium ad valvas publicas affi xum fuit die r .Fe- Li rem dedu&us fit, L] lny bruarii anno 1704. cüm tamen Quesnellius ad carce lm ac fequeftro mancipatus die 3o. Maji anno 1703. Comprehenfi fünt L etiam cum eo alia irrequieta capita Faionis Janíeniang Gerberon, Brigodeus; qui tamen in fe reverfi, & emendationem promittentes ; Wgn( benignam fententiam audiérunt ; Contra veró cüm Quesnellius € car- r cere effugiens , libertati fcribendi, ac defendendi amatam Janfenii here- T ) fim iterum fe dederit; ideo Procurator Fifcalis contra hunc profugum Mne ; L me- luw «98( 25; )80» : merita cau(äc'pro viribus e xpofüuit, omnes ac fingulos articulos verifica- M " te, & füb oculos ponere conatus eft, ut ad juridicam fententiam, atque d ad mul&àam debitam deveniretur. Premifit deinde poítulationem füam coram Judice ejüsque Affefforibus, in quà conqueritur, quód in Belgio j ; hzrefis Janfeniana graffaretur non fine ingenti vicinorum Heterodoxo- Z rum lztitià; quód Conftitutiones Pontificix adversüs hanc hxrefim edi- ! tx tanquam fubreptitiz, nullz , ac injuft , non. (ine magno fcandalo vl exfibilarentur : " 1 quód decreta Catholici Regis adversüs füfpectos de hac D hzrefi convellerentur , tanquam contraria Regulis equitatis naturalis ; tandem poftulationem füam contra Quesnellium (ic conclufit. 7LL) if * Profedtó ig nominiofa hxc . carceris , ftu fequeltri effraCtio juxta * omnia jura priores Quesnellii errores , & exceffüs au get , majorémque ** meretur poenam. Quarc cüm Reipublicz interfit , ut delinquentium u [f * malitia refrenetur , &ne pergat homuncio maledicus novis fuis fcriptis i * quietem publicam impuné commovere, ac Sacerdotii, ac Imperii Ca. PC ** pitibus infultare; caufam officii noftri contrahunc T. fugitivum per con- oftra ** tumaciam, acpo(t decretum de probando, probationésque inftructam , ** ad Veftrum Illuftriffime, ac Reverendi(fi N j me Judex , Ampliffimi, Exi- ** mii , Eruditiffimi , Confültiffintque Do mini Affeffores fifto judicium. W * Et licet fugiens écarcere pro con vi&to habendus (it, tamen cüm "u ** de gravibus exceffibus , imm5, & de hz s refi criminum omnium ( uti jl * habemus in jure pluribus locis ) graviffz j mo agatur, quitatem cauf P j * hujus, veritatémque omnium articulor um contra citatum illum fugiti- "i * yum deductorum, ob oculos ponere ICFM abfoluté convenit, & publicam : ** füper illis reddi fententiam. 5, u T ** Primó ut obtre&tantium ora concludantur; nam Quefnellius flui- ** do fuo, ac fucato catamo ex bona füi prefüm ptione innocuum fe ii * libellis fütinet, & affeclz: ejus more heretici s confüeto , turb ore, * tum fcripto plangentes depingunt. Quesnellium tanquam virum ju- ,Jl * ftum, fan&tum , omnísque erroris & j . exceísüs purum , períecutioném- (IW ** que patientem injuttam 5 qualia lamenta tempore Pelagianorum fiepiüis ** perfonuerunt Ecclefiam » Uti videre e(t in eoru " m epi(tolis ad Innocen. ii ] ** tium Papam, ac in libello fidei Cocle(tii & D elagii, ac in Baronio ad an- ]u&usul ** num 430; [ *h mul " ** Secundó , quia Ecclefiz , & Rei publicz bonum requitit , ut mali ) * cognofcantur prifertim Authores p ernicioforum librorum, ne in bis .vsl L [sCF "Ü ** nocerepergant, maximé cüm Ques nellius varios & libris füis exterio- T * ris pietatis, & moralis feverioris fuco multiim liniverit: Authorehoc [ d ** fine ullo velamine Ecclefix , & publico expofito, fpes erit, ut fucus d * jlle nocere definat, €rt ib i «Qs( 296L )9t» .* Tertió, ut per publicam fententiam Coryphxus ille publicze tran- * quillicatis perturbatorum, ac iniquitatis fliorum digné corripiatur, « ut tam ipíe, quàm difcipuli ejus ad meliorem frugem reducantur , & *« falvi fiant. z Ha&enus Procurator Fifcalis, qui nedum proceffit ad verificatio- nem omnium articulorum, quos edictum illud comple&tebatur, verüm ad verificationem etiam aliorum , quos-libellus accufatorius continebat, uibus ad evidentíam comprobatis , lata fuit ab Archi - Epifcopo juridi- ca , quz hic fubjicitur , fententia, : [ l Epifcopalis ententia lata [ A rc/.zi i 2 [ i P. Quesnell. i l HUMBERTUS GUILLIELMUS Wi li À PRECIPIANO DEI, & Apoftolice Sedis tatià P Archi- Epifcopus Mechlinienfis, Primas Delgii, ad Exercitus [ Regios Delegatus Apoftolicus, fuzx Majeftatis à Confiliis Status , C. pi 4l N caufà officii coram nobis mota; & indecifa pendente inter Procu- d l ratorem ejusmodi officii A&orem ex una, & P. Paíchafium Ques- lr nell Parifinum Oratorii Nominis Jesu in Gallia Presbyterum, non li ita pridem in Palatio noftro Archi-Epifcopali jufu noftro fequeftratum, & poftmodüm violatà fequeftratione per iteratas litteras Edi&tales , cum ftm i debito intervallo publicé in locis confüetis affixas , & in rotula repro- Qu du&as, refpe&tivé 17. Martii & .14. Aprilis hujus anni 1704. citatum , Ti fed non comparentem , ac contumacem, ex altera parte. — Vifis ejusmo- Yi di caufz actis , & a&titatis, notanter etiam recufatione pro parte citatí T contra nos judicem ordinarium propofita, quam uti notarié frivolam fi rejecimus, prout adhuc rejicimus, omnibüsque maturé examinatis & qu perpenfïs » prefertim Decreto noftro 9. Junii. noviffimi dato , quo AGo- xem pro utilitate trium contumaciarum ad probandum admifimus , & ill robationibus , quas in vim ejusdem decreti produxit, de plurium Eccle- Q (ie noftra Metropolitang Dominorum Capitularium, ac aliorum Sacrz Ma TTheologiz Do&orum, & Licentiatorum , uti & Jurisperitorum confilio & affentu Chrifti nomine invocato , & nihil nifi juftitiam pra: oculis ha- T bentes , I . «08( 257 )80» n bentes dicimus , decernimus , & declaramus, ex eisdem a&is & proba- 2., tionibus conftare, eundem citatum renuiffe fimpliciter ( licec admonere- lj tur,rogaretur,ac inftanter ad hoc premeretur aSuperioribus fuis) formu- 1« do&rinali prefcripte in Comitiis generalibus prefati Oratorii Gallici at fübícribere; Íídque ea przcipué de caufa, quód formula ifta contineret Tif damnationem doGtrine Zanfenii , C* Baji; quam contumaciam adver- W ' süs Superiores fuos ne deponeret, ex Gallia profugus ab anno 1r6$8;. u Jn Beígio variis in locis, fed potiffimüm in hoc oppzdo Brsxelleuft fub fi- &is nominibus latitavit, & ex latebris füis contumacie füze malum ul- teriüs communicavit, varia edendo, ac publicando opuftula, quibus haerefim faz[eniamam non obfcuré füftinuit, idque eà continuatione au- / daciz , ut afferuerit, quód Summis Pontificibus z czw/a anfenii fuif- fet obreptum , & aliquid preter mentem Pontificiam Bulle Urbani VIII. infertum : fimul & indigno modo fcribendo de Summis Pontificibus , & malé perftringendo S. R. E. Cardinales » Epifcopos, aliósque Ecclefiz mi- niftros , & viros dignitate, ac do&trinà eximios: neq; ab obtrectationi- [Ü bus adversüs Reges, neque à contumeliis adversüs Regios. miniftros « abftinendo, :Infüper pertinaciam füam prodidit afferendo inter alia /Zaz« fenismum non efle nifi Pbaztafma s faciendo notas multüm injurias , & ( iij contumeliofas decreto $. Congregationis indicis lato 22. Junii 1676. quo n ) rohibebantur Di/férta£iomes ipfius ad S. Leonis opera; approbando & ] a udando plura opera D. Gabrielis Gerberon, qux à Sede Apoftolica d dein fuerunt reprobata; uti novam operum Baji editionem, & hifto- T riam Janfenismi; fufcipiendo quoque caufam quadraginta Do&torum Pa- n, rifienfium circa famofum cafüm confcientie: concurrendo ad impreffio- ( u nem in hoc oppido factam H/forze cengregationum de auxiliis ine ulla ld » approbatione Cenforis Ordinarii, & non exfpe&tat4 cenfurà noftrà ;; ad quam tamen per Apoftillam , datam in fupremo Concilio Brabantiz , fue- l m ar i f) rat remiffa. His accedit, quód plura etiam fcripferit, quibus Oratorii Montenfis Presbyteros , Oratosio Gallico fübje&os , à profcriptione me- jq d j ( ! moratx formulz averterit, & quàd inter fcripta ejus inventum etiam fuerit aliquod manu ejus exaratum, comple&ens 33. paginas in folio, d quod hunc prefert titulum Z« 11103 d Inquifftiom cfs.in quo quidem Senatus Kegius indigné excipitur , ficut. & Magiftratus Montenfis, feu aliqui ex n illo acerbé traducuntur per eju jjti s libellum,' manu tortoris combuftum , cui titulus: ARemorzffrance juff ificative pour les Petres de I* Oratoire de j t dMons. Preterea afferuit citatus, non fuiffe àS. Sede examinatumillud , QUE quod vocant Facwm Janfenii ; & fcripfit, nondum tempus adveniffe, j reddendi juftitiam faz/éuio debitam , ac reparandi injuriam ipfi illatam , j j J wfä'l p addendo, «98 (298) 50- addendo , quod fi difcipuli S. Auguftini exiftimáffent, quàd fenfüs 7- fe9ii effet condemnatus per Innocentii X. Bullam, eidem fefe non füb. mififfent; quantüm autem ad Bajanas propofitiones , fuftinuit inter illas aliquas effe, que continent genuinam S. Auguftini doGdrinam; propofi- tionem veró, quz fpe&tat infidelium a&iones, effe precisé illam, que pre aliis füftineri poffet , quzque effet adeo in S. Auguítino, ejüsque dif- cipulis fundata, ut exiftimandum non fit , S, Sedem illam erroris dam- nare voluiffe , fed tantüm prohibuiffe , ne tunc temporis defenderetur, propter rationes tunc, non nunc militantes. Ulteriüs patet, ipfum poft Breve, & Decretum Innocentii XIL anno 1694. editum, pertinaciter d contendiffe, fenfüm obvium formularii non requirere, ut quinque pro- i pofitiones damnentur 77 fez/& ab Autbore intento, edendo iftum in fi- ny nem publicam , & communem explicationem , in qua affirmat , quód per formularii fübfcriptionem non fübfcribatur condemnationi libri 7- liy Jé9ii. Impugnavit quoque fcriptis fuis decretum Alexandri VIIL in l 31. propofitiones latum; & dogma Immaculate Conceptionis DEIparz iil Virginis numeravit inter opiniones novas, & contrarias veritati Scrip- turarum , inferentésque perniciofam fequelam ; atque damnatam fenten- (s um tiam de gemino capite Ecclefiz fatis aperté füftinuit; ac decreta Sacra- lii rum Congregationum, quibus libri quidam profcribebantur , auda&ter lhj fuggillavit, & redarguit. Plura edidit fcripta anonyma, & Authorem, IIP Typqgraphum, ac locum impreffionis mentientia , eáque imprimi , re- ( ( imprimi, & diftrahi curavit: & inter illa etiam quzdam à Sede Apofto- "t lica publicis decretis antea condemnata. "Oratorium domefticum eve- L xit proprià authoritate, pro libito in eo Sacrum dicens: cum variis per- [ fonis noxium litterarum commercium fovit füb fictis nomínibus. De- lis [! ECCI nique per effrznem füam fcribendi licentiam magnas in boc Belgio , ac in noftra Diocecefi turbas excitavit, & diffenfiones; & non raró Clerum [ 1 ft. j & populum adversüs proprios füos commovit Epifcopos; ac prgcipue L] fcripto quodam infolentiis pleno, Clerum Batavicum contra $. D. Cle- | mentis XI. decreta feditiosé incitavit, Quibus omnibus confideratis, | j i declaramus citatum , uti 4e Jaunfénifmo , e$* B/y'anifmo,-alïisque exceffi- bus füpra memoratis convi&um, incidiffe in excommunicationem, aliás- Ptj ll Qs que pocnas per Bullas Apoftolicas in hu jusmodi delinquentes latas, mo- li nentes omnes & fingulos Chrifti fidel es, ut ipfaüm uti talem habeant, V l & evitent; injungentes cit Tin ato, ut fe recipiat ad monafterium aliquod, L in patria Catholica fitum , ibidémque per integrum ab adventu fuo men- V ïam] fem exercitia fpiritualia o bea ln t; ac deín in fpiritu poenitentiz ibidem fe- ngulis diebus feptem Pfalm. pocnitentiales , [l'w queftratus maneat , V'legendo fi xac «08( 299 )8te : ac jejunando diebus veneris in aqua triftitiz, & pane doloris, donec Sum- o Pontifici quoad do&trinam füam fecerit fatis , ac abfolutionem ab ex- iy communicatione obtinuerit. du Infüper inhibemus ei, ne ad Dicecefim no- Ítram unquam revertatur ; minüs in eadem aliquid fcribat , edat, aut l ]j imprimi faciat fine previa n n oftra licentias vel fimiles exceffus commit- tat, füb poena, quód perpetuis carceribus nianci i d nis dravioribus in jure contra hujusmodi trans pabitur , aliisque poe- ) NU greffiones ftatutis pu- nietur, condemnantes i pfum in expenífas fequeft rationis, & contuma- 6Ul J ciales ad noítram taxa m. Wn Xellis in Palatio noftro A Ita in his fcriptis fententiamus. Datum Bru- rchi-E pifcopali die . Novembris 1704. Et TC erat fignatum H. G. Archi- Epifc ] pm- opus Mechlinienfis. Et ad latus appofi- Y tum erat fig illum pracfati Illuftr, ac Keverendiflimi D. Archi- Epifcopi in hoftia rubra. ,W Notandum cenfüi in perennem .Au , guftiniani inflituti gloriam, & il- TL lius eruditiffimi Do&oris Lovanienfis i n Eremitarum Provincialis Fr. Chriftiani Lupi Iprenfis , ac n » qui anno 1679. egregium edidit librum de ap- r pellationibus , San&iffim o Domino, ac Pontifici maximo Innocentio v e R a dicatum , ubi tribus eru ditiffimis differtationi ] bus impugnat Quesnellium ; OW jam tunc in San&am Petri Sedem rebellante m, Norzs, f Differtationi- Sut "5 im opera $. Leonis, i . quzx poftmodüm pr ofcripte fü nt, ac damnatz, 1 Ibi in epiftola dedicator ia nofter Lupus dicit; « Opera Divi Leomis À ymoac * Patre Quesnellio edita, adeo fünt rugoía, ut e tiam ipfüm, cujus En- W,,Fc' ** comiaftem agunt , invadant Magnum Leonem. Quin & ipfum impe- ipoia f tit. A poftolorum Principem , ejüsque Divinam ** pag. 143. poteftatem , &c, Ec m W Hic eff omnino primus fons , ex quo Pafchafius Quesnel- i F( * Jius, ac ej us Symmiffe, potant turbidas aquas , ; . Ecclefiam ftudent contr & ex ipfis univerfam T a Apoftolicam Sedem Zs ebriare. Intellige de g,^ ** fchifmate Eufebiano in Synodo Antiochena. Et p. 565. Pafchafius * Quesnellius clamat etia ! UW il i6-ad. K m; Africanam Ecclefiía m nunquam appelláffe no poftolicam Sedem , adeóque has appellati ones effe novellam ufür- pu ! * pationem, Hoc ipfüm clamat Joannes Calvi nus , Marcus Antonius üdcra[lil € Dominis, alifque profefíi hoftes Romani . Primatüs. Et pag. 925, poft TAU j Varios Quesnellii dete&os errores , ac v alidé impugnatos , previdens Af QM( corde przfago, ac przfentiens turbationes fidelium » Caufandas ex fcrip- MS. mf tis (äesne]liani $, dicit: Quod periculofa nov iffimorum dierum tempo- ** ra immineant hzbeai* ! ; plura vix finunt dubitare. . Horum characterem nobis * jam pridem przdixit Apoftolus: Erunt bomines fe ipfos amamtes cu- j : pidi, elati, fuperbi , parentibus tot obedientes : Mi przcfertim paren- , d Cm [/ ti, quem omnis fub coclo Ecclefia femper appellavit Patrem PZ7rz»s, eti h P Hanc j «e98( 3oo ) 8f» Hanc Quesnellio cenfüram ab annis feré quadraginta prefixit magnus ille &lius Auguftini, ac dilcipulus , nofter Chriftianus Lupus Ipren(is, Do&tores omnes excitans ad cavendos , & compeícendos homines illos, quos plurium fzculorum antehabità notione predixit Apoftolus, . [ x s ga(: QR $9 j9S o e gsey " a 5 TM ELENCHUS QU/ESTIONUM, f» ET ARTICULORUM. PARS PRIMA. DE ECCLESLE AILITANTIS SUPREAO CAPITE. QUJESTIO PRIMA. DE REGIAMINE ECCLESLE A(ILITANTIS.. ! ARTICULUS PRIMUS.. que Regimina quodnam. fit praflantius? pag. 9 ARTICULUS fI. It Situ? viftbile tatius Eccleffa militantis Regimen Monarchicum ? p. 16. JUZSTIO SECUNDA. ) fi HICO D. PETRI PR : DE AMONARC ARTICULUS I. 'IMATU. x N pof? Afcenfionem Chriflà pro. externa Ecclefre Regimine ue ce;yärim D fuerit. fapremus Monarcha tanquam . ejus Vicarius ? pag. 26- ARTICULUS II. n Chriftus Dominus pro vifibili Eccl "um Miv -uarcham conflituerit folum D. Petrum? efia Regimine fupre ag. 30 ARTI- «96 ( 501 5665 j ARTICULUS Il. Y n poteflas Clavium ceteris. Apoflolis aqualiter . fuerit. collata. ac D. Petro ? pag. 34- ARTICULUS IV. Menarchieus D.Petri Primatus ex variis prarogativis prolatur. p.42. ARTICULUS V. Quid de Primatu D. Petri PP. quing, primorum Seculorum ? p.47. ARTICULUS vl, i ä n Petrus Rome Sedem fxerit ?. ibíque Epifcopus exiftens martyrio Werit coronatus ? Pag- 54' S. 1. Relatis Sententiis probatur Catholica veritas ex Sacra Scriptura, $5 Patribus , & Conciliis quinque primorum Seculorum. pag. ead. $. 2. Pracipue Adver ariorum Cavillationes refoluuntur. pag. 57. UZESTIO TERTIA. DE MONARCHIA,VEL PRIALATU SUCCESSO. RIS D PETRI,SIFE SUAL AL PO NTIFICIS. ^ ARTICULUS I. l N D. Petrus ex Jure Divino, aut Chriff inffitutione habeat Succeffa- rem aliquem in Primatu totius Ecclefa? . pag. 65. ARTICULUS Il, n Mp Pontifex Romapus Jit verus Petri Succeffor im Primatu torius Ecrle/þ , € quo Jure? pag.72. FU ARTICULUS II 4n fupremam in Ecclefía. Autboritatem , && jurisditfionem Summo Postifíci deferant a - culorum ? ntiquisra Concilia , Ó* Patres quinque primorum $a- Pag' 77' [ G. 1. .Quid Concilia hlac'in re j?atuaht deciditur. pag. ead. $. 2. Quid de Suprema n Ecclefra Jurisdicfione Summi Pontifeis Pa- U;lf 1ves quinque primorum Saculorum, It Judicent , difquiritur. pag. 88. Pä U $. 3. Falj;'loqzmtia Adver[ari orum reprimitur. pag. 94- ARTICULUS IV. 4aon Summqus Pontifex inm nullo mfa Jubfit. pozeflati Judiciaria Ecclefia? . 5 j : PPVS Qu£STIO e)8 ( 350» 5809 .QUJESTIO QUARTA.. DICE CONTROVE DE SUPREAIO jU " RSIARUM FIDEL |/| ARTICULUS I. Itgà. ereétum in. terris aliquod tribunal. fapremum , in. quo Religio- l Ó uis coptroverfra dirimantur ? * pag. 101. ARTICU LUS ILI. Utrum. fola Scriptura po[frt effe Yudex controve / ARTICULUS III. r/iam;g fdei pag. IO7. n jus appellandi ex omnibus orbis partibus campäm? Romano Pon- Lifíci tanquam [upremo Controver[(arum Tudici ? ARTICULUS IV. pag. 117. Liceatn?. à [ententia fupremi Controver[iarum Ecclefraflicarum Tudi- ci$ appellare ad Concilium generale? ARTICULUS V. p3g. 124, Num autboritas Judiciaria fupremi im controverfüs fdez' Judicis fe D extendat etiam ad temgomlz'a ? pag. 132. QUAESTIO .QUINTA. DE INFALLIBILITATE SUAAI PONTIFICIS. ARTICULUS I. N SummMs Pontifex im fuis Judiciis. ff infallbilis. cum Cancilio lt 4 generali ? ARTICULUS II. pag. 139 4n Sententia Summi Pontificis. infallibilis fr abïcq; Cozcilio gene- ral;? ARTICULUS IIL.- - pag.144, QA 4n Sunmus . Pontifex. infallibilis fit in Canonizatioue Sancrorum ( pag. 16i. ARTICULUS IV. 4 Sirné Tudicium fummi Popt dficis infallibile in apprabandis $. Scrip- fl ? iura libris d pag. 169. ARTI. x -09(303)50- ARTICULUS V. Utrum fussmo Pont l Mfci- competat. poteflas Tudiciaria iofullibilis i;: fenfum. libri. ab ejusdem Authore. inteptum? ARTICULUS VI. pag. 174. An Summuss Pogt ffex po[fit pertinaciter in Jide errare u Dolfor *Lg:c privatus ? Vi ARTICULUS VII. pag. 186. ] Summnmorum . Popf. 4 Latur , P viudicatur. fcum Ipumupitas ab erroribus falió imputat;'f pro / pag. 189. $. L. Ap Monethelismi infimulandus Homorius Papa? pag. ead. 1l ts 2pdicantur. ,O ; Il . $. 2« Nicolaus 1. & Joannes XXII ab. errore in fide v Pag. I 97. i L $. 3. Fabula Toanna Pa/;i[ä exploditur. pag. 204. E Vindicie aliorum Summorum Pontificum. pag. 209. d ARTICULUS ULTIMUS. -4n de fíde Jét , modernum Santtilfemum Beneditfum XHL i timum Pontifice effe legi- p " Cf D. Petri Succeforem pag.213. PARS SECUNDA. DE CONCILIIS ECCLESIASTICIS. [ - QUAZESTIO PRIMA. ( DE ESS ENTIA, UTILITATE, AC AECESSITATE g & CO NCILIORUAt ECCLESIASTICORUAM. ARTICULUS I !N ( Uid, & quotuplex. fre j ] Q Concilium Ecclefaflicum? ARTICULUS II. pag. 227, j I: Cujus [ft Concilia generalia indicere ? Pag. 234. ARTICULUS IIL - , 4n foli Fpifc 90pi ad Concilium generale fepz. vocapdi /res.? tanquam Judi- j 1 ARTICULUS IV. pag. 245. jl Cuinam us prefiden p di in Conciliis generalibut comveniat? pag.252. ARTI. «9$ ( 504 )86». ARTICULUS V. An Concilia generalz'd ad. Confervationem .Ecclefa. fimt. fenpliciter nece[faria * 3g.256. QU/ZESTIO SECUNDA. DE INFALLIBILITATE CO NCILIORU A. ARTICULUS I N äoncilz'd generalia legitim congregata fént. infallibilis Authari- jouem Summü Pontifcis ?. pag. 260. tatis ante cfmjkmat ARTICULUS II. - Qualem. Authoritatem. C certitudinem. babeant. Concilia generalia Pontificis ? pag. 263. poft. confirmationem ARTICULUS. ULTIMUS. An Coucilium generale fit. fupra Papam? pag. 272. . T. Unde bac Controver[fia orta fuerit , pramttitur. pag. eaó. c proba- $. 2. Quibusdam pmmg'[:"s Sententia Catholica flatuitur , pag.275: £Ur, .. 3. Fundamanta Ad«ve;]äriamm diffantur. pag, 278- . Ult. Nonaulle Impoftura. proteflantium. improbantur. — pag. 283 Synepfis Caufe Quesnelliana coram. Muftriffimo A rcbz'-E;)i/;apa Mech- Qu pag. 287 tti ligienfi Belgii Primate difcufa & judicata, Um[: ERRATA PRINCIPALIORA, Il Fol, 18. lin. 26, Pontifi, leg. Pontifici. fol. 44. l. 34. varíant. l. vasiat. & l, 35, vo- jentes, l. volens. f. 56, lin, 18, viti l, viris. f. 66. 1. 11, ipfam. l. ipfum. £. 68,l, g. ii of hzretica adde Innocentius X. fol, 73. l. 12, exttiit, l, extifit. £ 1o8. l [Ur ult, Czleftinus. l, Celeflizs. fol. 128, l, 3. poft qui, adde 4um. fol. 133, l. pen, temporalis, £. 137. l. 1. inveftet. l, infeflet, f, 163. l. 23. eidem Vïrtt temporaliis 1. l, etiam, f 164. 1. 8. alium l. aliquem, f » 179. l. pen. apitulorum, l, c4pi- Qy tulorum. £. 192. L, 30. Divinum, l, Divinam, f,233, l. 34: fuffragii, l. jus fof- i fragii, £. 335« l. pen. praccepta l. precepte. 236. l. 36, ab l. cum £ 237. l. 19. m Conftantio. l. Cezflantino. £, 239. l, 28. mentionum. l, mentionem, f. 240. trini l. 34. hoc lege bac. £. 254, 1. ag cu, l. cui. £.255.], 9. Syno- di. l. Syuodo. f. 362, 1. 53. difficultate.l. digïcultam, la HQQ Cetera leviora, que ex fenfu facilé poterunt cöügi, äm;ndd- Wy bit 9 excufatit difcreta Lectoris prudentia. m Qr3 G ] Y um Q5 eccos SOLOROedP UE «sb NXEZAS Wede UE oc ( » qeirapdpes s E. Q5 0. gf'bg & 05 N « W g CA I rj k* E d d x ARRS $5 * m 0O bQOQ ocQ i —PARER. G4 EX UNIFER$A d Y THEOLOGIA u CA AUGUSTINO- £ E SCHOLASTI G p DIANA. l j g t 2OEX PR IMA PARTE. i W/ inügnti-a DEI eft nota quoad fe, non autem quoad Y nos M 2. Àn poffit demonftrari ftricte à pofteriori Pa problema efto. 3. Diu invincibiliter- ignorari ne- . t Y quit 4. Effentiain DEO metaphyficé non conttituitur per J/D afeitatem etiam abítractivé fumptam; 5, Nec per cumulum )a(f 1 omnium perfectionum, autinfinitatem ; 6. Sed vià originis per intelligere radicale, viá véri difcursüs per intelligere actua- liffimum ,& puriffimum. 7. Attributa Divina nec diftinguun- tur formaliter exnatura ret . 8. Nec realiterintertio3./.9. Nec virtualiter puré extrinfecé : IO. Sed virtualiter intrinfe- D Cé per fe, & formaliter per intelle&tum. . 11. Vi(io beatifi- A Jl ca fit per Lumen glorie tanquam virtutem agendi adzqua- n tam. : 12, Compenfariilludnon poteft per concurfum DELex-. n .L trinfecum qualemcunque. 13. Juxtaejus menfuram commen-, ! furatur vifionis intenfio, 14 .Species impreffa in vifione DEI nec datur, nec poffibilis eft. IS. Anautem expreffa formetur, utrumq; probabile judicamus.16. Per fcientiam fimplicisintelli- f MW r/, geqtiæ videt DEUSpofïibilia,' perícientiam vifionis fuþura, non. H «98( o )80» in feipfis, fed in feipfo, ut in caufa. 17. Ultima, quà appro- l bativa, eft caufa rerum. I8. Scientia media, quia € fine medio, nec datur, nec dabilis eft in DEO. . 19, Proinde r I videt DEUS futura conditionata per fcientiam vifionis in de- [ creto fubjeCtivé abfoluto , & obje&ivé conditionato. 20. Hoc cohzret adzquaté cum libertate, immó fine eo ifta ab- l h foluté implicat. 21. Voluntas Divina excluditur à confti- ( tutivo Divinz effentiz. 22. Ejus libertas non confiftit ia ü aliquo intrinfeco fuperaddito; 23. Sed in Dominio alto, & lo fuprema poteftate in creaturas. 24. Trinitas perfonarum Di- vinarum in unitate effentiz non eft quidem juxta lumen na- y 25. Proceffio filii ideo eft [/, turale, non tamen contra illud, f generatio, quia fit per intelle&um, — 26. Relationes fecun- düm conceptum a4 non funt de quidditate effentix. 27. lm- hr t portant perfc&tiones realiter inter fe diftinCtas. 28. Si Spiri- tus San&us non procederet à filio, non diftingueretur reali- N ter abillo. 29. Angeli poffunt multiplicari numero. 30. Neque W Ihr fecreta cordium, neque myfteria gratiz poffünt cognofcere naturaliter. i. li n EX PRIMA SECUNDZ. Q Ofe Bl Omo nequit de potentia abfoluta operari propter duos la x.H fines adzquatos, & fibi invicem non fübordinatos, 2. W Beatitudo illius obje&iva effentialiter importat D EUM ut l unum, & trinum. 3. Formalis confiftit in actu intelle&tüs, lt & non voluntatis. 4. Voluntarium neceffarium perfeétius Tifu eftlibero. 5. Libertas humana, etiam poft naturam per pec- a&u catum Adamicorruptam, excludit tam neceffitatem à coa- Ütr &ione, quàm fimpliciter dictam. 6. Poteft hzc exerceri in fhy a&u puré imputativo fine formali. 7. Moralitas effentialiter lr dicit a&tum liberum cum modo relativo conformitatis ad re- li €&as regulas morum. 8. Idem actus nequit effe bonus ex ti- ne, & malus ex obje&o, vel éconverfo. 9. Nec poffibilis E e0 «95( o )8t» eft, qui'ad -bonitateti, 8&c malitiam fit in individuo indiffe- rens.? Io. In concurfu duarum opinionum de honeftate ope- i rationis, quarum una eft probabilis, & minüs tuta, favénsque libertati, alia probabilior , tutior, & patrocinans legi, pof- b p fum abfoluté, licét non promifcué, fequi fententiam pro- ) babilem, minüs tutam, & faventem libertati, reli&tá pro- babiliori, tutiori, & patrocinantelegi. 1i1:. Peccatum ne- d I2. Sed etiam con- L dum eft effentialiter contra legem DEI; tra naturam hominis quà rationalis, & quà fenfitiva eft. 13. ju Formalis & effentialis malitia peccati non confiftit in quodam D u pradicato pofitivo. 14. Sed in privatione reCtitudinis debi- tz. I$. Peccatum fecundüm fuam rationem abftractam fpe- of &t cie diftinguitur ab alio penes ordinem ad virtutem, cui op- . ponitur. 16. De potentia DEI abfoluta nequit componi cum gratià fanctificante. 17. Ex hoc, quód DEUS phyfice t (f eii przdeterminet ad materiale peccati, perperam infertur, il- J lum effe caufam peccati. 18. Macula peccati confiftit for- N maliter in privatione gratiz fanctificantis. 19. Peccatum ori- gt ginale per fe primó non importat quid pofitivum, fed priva- tionem juftitiz originalis. 20. Illud in parvulis, juxta ve- [ riorem $. P, Auguftini fententiam, punitur poená fensüs, licet mitiffmà. 21. B. V. MARIA non (olàüm ab hoc peccato, q y fed etiam ab ejus debito perfonali fuit immunis. 22. Lex gaturalis invincibiliter i o | gnorari non poteft. 23. In ea poffe ) | DEUM formaliter difpenfare, involvit apertam contradictio- nem. 24. Gratia Divina non folüm moralis , -fed & phyfica cuCgu gffca naturz Divinz participatio eft. 25. Sufficiens confiftitin ipfo a&u infufo fecundüm formalitat em qualitatis. 26. Eam dari ( omnibus indifcriminatim, rec&té éruitur ex SS. Litteris, Sum- t chCfl»n morum Pontificum & Conciliorum Decretis, voluntate ge- mh(sf nerali falvandi omnes, Morte, Paffione & orationibus Chri- fti Domini, przce j ptorum Divinorum poffibilitate, lege Ju- Lo dæis datá, immó & irrefragabilibus m invi- j D SS PP. praferti j z l «05( o )8fe &iffimi Do&oris Gratiz Auguftini teftimoniis; 27.'Ejus ufus probabiliüs confiftit in eonfenfu meré negativo.;'' 28. Gratia efficax nec per victricem delectationem Janfenianam , nec per qualitatem przdeterminantem, nec motionem moralem, nec fcientiam mediam cum fuis requifitisrecté explicaturs 29. Sed per a&ionem immanentem.ad velle; & per velle invidiffi- mum ad facere. ; 30. Juftificatio per .condonationcm DEI n extrinfecam eft implicatoria. 3 NDA. EX SECUNDA SECU [des Effentialiter eft de rebus non apparehtibus. 2. Com- I.F poni poteft cumevidentia inatteftantes 3. Nontamen 11 cum fcientia 4. Adeo effentialiter vera eft; uteinecex parte credentis,neq; ex parte DEIrevelantis ullo modo poffit fubeffe falfum. s. HincDEUS nequit aut habitum erroris five practici, five fpeculativi circa res fideiinfundere. 6. Autpermiraculum verum, & fupernaturale fectam falfam conteftari. 7. Difcre- dens unum articulum fidei totum habitum amittit. 9. Ad omnem actum fidei requiritur pia voluntatisaffectio. 9. Qu* p eft fupernaturalis quoad fubftantiam. 10. Refolutio fidei fto- lt lidiffimé fit in fpiritum privatum Hzreticorum. Ir. Funda- mentaliffimé autemin Divinam revelationem tanquam ratio- [ nem formalem. 12. Etin Authoritatem Ecclefiz velut con- D ditionem ordinarié applicantem. — 13. Spes ad falutem fimpli- citer neceffaria eft tam neceffitate medii , quàm przcept. f 14. Stare illa abfoluté poteft cum revelatione certa xternz damnationis. rs. Ejus objectum primarium, & formale e [ beatitudo noftra objectiva. I6. Charitas efít vera amicitia fi inter DEUM & hominem. 17. Nequit de potentia extra- l ordinaria augeri fimpliciter in infinitum. -18, Bene tamen 1 fecundüm quid. 19. Non eft forma juftificativa. . 2o. Immo, ! eam talem effe, repugnat. . 21. Juftitia eft virtus fpecialis a iva aliis fpecifice diftincta. 22. Tam legalis, quàm diftcibut € «Jo( o 55te eft formaliter in DEO. 23. Secus dicendum de commuta- tiva. 24. Dominium duorum in folidum, fi inftantaneum [ ) fit, impoffibile eft. 25. Non tamen fi fit permanens. 20. N Ufus facti in rebus unico actu confumptibilibus poteft fepara- o ri ab earum Dominio. 27. Per prafcriptionem debitis con- y ditionibus inveftitam acquiritur verum rei Dominium. 28. D Monafterium capax fucceffionis fuccedit in omnia bona, & jura profeffi, de quibus ante profeffionem aliter non difpo- fuit; quocunque illa titulo, five poft, five ante profeffio- 3 gem illi acquirantur. 29. Reftitutio ad falutem eft fimplici- ter neceffaria neceffitate precepti, non veró medii. 3o.Ejus 2 preceptum formaliter, & explicité pofitivum, radicaliter & « implicité negativum eft. " W Id ïä/[') EX TERTIA PARTE. : 1. [ Ncarnatio Verbi Divini poffibilis quidem, non tamen de- Di p monftrabilis eft. 2. Suppofità zquali fatisfactione pro offenfa peccati DEO per primum hominem illatà fuit fim- Qv pliciter neceffaria. 3. Hac tamen omnino feclusà vi przfen- tis decreti facta abfoluté non fuiffet. 4. Eam fuiffe factam in Verbo erat quidem convenientiffimum , non tamen per fe N neceffarium. .. 5. Potuiffet illud affümere duas naturas huma- L] [ nas. . 6. Immó quamlibet etiam creaturam fubftantialem. Seclusà tamen ejus proprià perfonalitate cum Divina abfolu- a té incomponibili. $. Licet valor meritorius operum Chrifti rgw j Domini fuerit fimpliciter infinitus. 9. Mereri tamen per ea unionem hypoftaticam per nullam potentiam potuit. Io, An- j il fiqui Patres meruerunt quidem quasdam circumftantias ex- Ü trinfecas Incarnationis de congruo , non tamen ejusdem fub- ftantiam. i j 11. Unio hypoftatica non eft modus extremis j realiter fuperadditus. 12. Facta eft illa immediaté ad perío- W , nam, & mediante perfonà ad naturam Divinam. 1:3. Totus fan- 3 T e38( o )66» D fanguis Chrifti Domini fuit affumptus à verbo tam ia con- junctione cum corpore, quàm in triduo feparationis. — 14. Chriftus ut homo non eft Filius DEI adoptivus, fed natura- lis folius Patris. 15. Ejusdem humana natura fuit fan&tificata fanctitate fubftantiali, & accidentali paffivé finità, tam phy- ficé in effe qualitatis, quàm moraliter ineffe gratiz. | :16. Pr- ceptum fubeundi mortem, ei impofitum, fuit rigorofum, & proprium non folüm quoad fübítantiam, fed etiam circum- ftantias Paffionis. r7z. Sacramentum novz legis re&é defi- nitur: fignum rei facrz ut nos fanctificantis. 19. Caufat gra- tiam non tantüm moraliter, fed etiam phyficé. 19. Quam- vis tantüm indirecté. 20. Confirmatio per difpenfationem Summi Pontificis poteft etiam conferri à fimplici Sacerdote. 21. Sacramentum Euchariftim effentialiter , 8c intrinfecé confiftit fimul in fpeciebus Sacramentalibus, Corpore & San- guine Chrifti, & in verbis confecrationis moraliter, & vir- tualiter perfeverantibus. 22. Sacrificium Miffe veró in fola aCione confecrativa, 23. Sacramentum poenitentiz nequit effe validum, & informe. 24. Utillud vim juftificandi habeat, requirit amorem DEI benevolurm füper omnia faltem imper- fecte, & initiative talem. 25. Matrimonium eft verum no- vz legis Sacramentum. 26. Poteft illud celebrari tam inra- tione contractüs, quàm Sacramenti per procuratorem, etiam ubi Concilium Tridentinum receptum eft. 27. An ad ejus fubftantiam pertineat confenfus implicitus in aCtus per feaptos ad generationem, fit problema. 28. Quamvis ad contra- &um matrimonialem per fe requiratur confenfus mutuus modo fenfibili manifeftatus, in ratione tamen puri vinculi po- tefít matrimonium extraordinarié fieri absque ullo confeníu. 29. Matrimonium ab infidelibus contractum, nunquam tran- fit in Sacramentum, etíi convertantur ad fidem. 30. Princeps feu Magiftratus fzcularis habens poteftatem abfolutam feren- dileges,poteft fuis fubditis infidelibusftatuere impedimenta ma- trimonii, non tamen fubditis, qui fideles funt. I- l l l ! u " It i g li j j Y M 3 nl , n l Wi q j 7l nit ef h jl d o u Cuh y on lm [jb jl ii ] j 1 i [u HH iil r r m " EX 5 d T 30 M $ Pv : —— X d 2 E Y E 2 ET m L. s 221 mM aM m DO — U PUN VAE | E —— — g 1 H w. e -, : N — — —— — — — À WTM m — — z - — - L. D Pt E i m h Gs CR i* — EE PA E. 1 E » B- s : m — u A EC UM ET j d 57 r $ VA p PERPETUUM W DIVIN É PROVIDENTLE 2 MIRACULUM EZ VierFarbSelector Standard* - E kala Offset s MONARCH!CO ECCLESUE E o MILITANTIS REGIMINE, E EJUSQUE SUPREMO, VISIBILI, ET - INFALLIBILI HIERARCHA THEOLO GICE ADUMBRA,TU.'M e DISSERTATIO "THEOLOGICA « T MONARCHIA VISIBILIS ECCLESUE ET SUMMI EJUSDEM CAPITIS ROMANI i PONTIFICIS AUTHORITATE,POTESTATE- JURISDICTIONE zr INFALLIBILITATE, NEC NON CONCILIORUM ECCLESIASTICORUM ESSENTIA DIVISI")NF NECESSITATE, UTILITATE &c. EX VARIIS AUTHORIBUS COLLECTA, ET. CONTRA 8 ULTIMA JANSENIO- QUESNELLISTARUM EFFUGIA ENUBILATA j 3 d o t ä P.-SIGISMUNDO BU.TTNER Ordin. FF. Ercm,ä* - 6 9. P AucUsTINI $s. Theologiz Baccalaureo Biblico & w W Formato ac Le&tore Ordinario., ugm 5 Sub ejusdem Prefidio unà cum Parergis ex Umverfa Thcologxa AR d -f 4 V. P. BONIFACIUS SCHREIBER , ejusdem Ordinis ac Voti AucusTINO-/EGipiANA colle&tis publicoe Sapientüm Difquifitioni fübmittet Ss. Theologic Audltor In Conventu Herbipolenfi die 22. 4Martü boris ante - €9 poff meridiem confuetis , 4nu» MDCC X X F. Herb:pok, Typis Marcx Antonii Engmaun , Umverfxtatxs Typographi. & Copyright 4/1999 YxyMaster GmbH www.yxymaster.com