Gf2109

Gf2109 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

Institutiones Theologicae Munier, Ulrich — — "REU TE L -P MR d d EY [ A d- x N — T s ^ w $ * & r N : * * i v z 23 M ^ : L: " d x XS wd Rs (s M T5 VN y* &t : T " ti- Bd ,æh X — | xX - - UM T st WE [ s s ER AO IH s ts .,ä Es E — Q d EUA * uT as æv ETV - g a ag - Mi i FOMT A z 2 r x at s p —— — —————— M L25 UP J ER r - n——2o - i ] a T ao COP i i A p — m Z äi:w?; ; | "4 1 | — M | eu ! b .* ; fpettun 1 129 !] RATU YTL E TRSRUEDRS ETE Iu od - € « z EE ^ IIF! —— 07 A X owta Vm IEO] IN ( TER FII pROPU YUs HO QUE AD MRU S AymoNO TEUM i NI L n WLOCIA - Àcco OENA AA N Tsl D "ia * N BLALUUI i i V T -i Qæ«*-Pl N | ',df'ï"ï"»lls.Ch; " ;i INSTITUTIONES THEOLOGIC/E IN QUIBUS - PRETER FIDEI DOGMAT PROPUGNANTUR: UZES'TIONES SCHOLASTICOA ) QU AD NOTITIAM " SACRARUM SCRIPTURARUM, ''RADITIONUM, CONCILIORUM, & HJERESUM, CONFUTATION]LM Ts Gé,, 4 CONDUCUNT.« lc, (*MW;S Ap Usuw (72,5. i HEOLOCIE CaANDIDATO M OPERA AC STUDIO ACCOMMODAT X. 4'71 m&- P UDALRICI MUN ER Soc. ]esu, L Ss Theol. Doctoris, ejusdemque in Univerfitate Wirceburgenüi Profefloris Publici & Ordinatii. 'N TMCT ATUS pr INCARNATIONE VERBI DIVINI. 5v Qs Permiffu Supeviorum. WIRCEBURGX, Typ1s]o Jàc. Chiiftoph. Kleyer , Univ. Tvpogt. 1749. ) r d ä —.M.. M 88 — o — — .Wm 5 * * x (.Vh. - — E^ R - — — -— b zz- E- Xml z3 - EE pl ag — EmE3 E —2 R E E — L— [ E It d ERt — —— 3 3 x E IVHU E — d u E— U: -T zzx W E E - E» E. E [2 — HME—L — — I C M OEU E a EL x - a E E E W;& E— E- uNm IN i0LOG 3 $2 J, ( ER5 ER5 COROAU CA CAX GROA RD ID GR 3R dR 3ROAR XROZRO LR 3R de ZROXR GE) G9 Go Go C? GD E G G G9 GGGX Q QD 3 INDEX 'TRACTATUS. THEOLOGICO DOGMA'TICI IN CARNATIONE JDISPUT I. Deveritate Incarnationis. pag. 2 t CaputL Costra dudaor ofiendirur , -vemj]e? Me[Ram. 5 ^ Articul L Meffe adventus probatur ex capite XLIX. Genefis. - - L Ejgusdem advemtus probatuv. ex. cap. 1X- 20 r 'E Danielis. - - II 2e zuitio LXX. bebdomadum , Dan. Cap. IX. - - IV. Fenife Meffam probatur ex 44ggei II €2 Malachie I1I. 43 - - V. Meffias bic ef Dominus uoffev 9efus. $x - - VI Aefpondetur ad obieiones Sudgorum. $6 - - VIL. Meffram verum Deum effé , SJudeis ex' F. T. oflenditur. - - VIIL. £adem Chrifli Divinitas advevfus Hæ- j veticos vindicatur. 8r - - IX. Solvuntur avgumenta Hheveticorum. 90 (- -9 X. Quomodo Gentilibus Myflerium Tncar- ïä« tatiotis fuadeatur 2 I0Z 108 ba - Xl. Safisfit avgumentis contravis. put I De ueceffitate Incaruatiomis.. 119 Articul, :Arficul. L Utrum Fevli -Divini Iucavnatio fuevit '* VT II9 ] angum abfolutà nece[]avia € J U f - L. 742 Jucaraatio Pevbà Divini nece[favia WWBPW ,2 fuerit ex bypothefi fatisfationis condigme ab bo- 8850 Draauaa . . 15l J n tie n - - Ill n Chrifli fatisfatlio condigna fuerit? 140 -- IV. Utrum fatisfacio Chwifii. infimta. fue- al Df vit ? 1j2 lf nn - - V. n Chriflus ex quftitia fatisfecevit 2 163 uUH Cap. IIL . De fiue Myflerii Incaruatiouis. 174. d Qfm I Articul. L. 722 fivis umicus Incavnationis vedemptio generis humani fuevit ? 174 Ánjri? Y - F. Diffolvuztur objc&fiones € evafiones ad- D] verfaviorum. 178 if - IlI. Decretorum divinorum quoad Fevbi aco- N nj gomiam coovdinatio. 188 iaf - IV. Urrum ucavnatio fuevit / comvemiens mll b Deo? 194 "Vu uomodo lucavmationis beneficium cvea- wl 199 u AA zuvis comveniens fuevit ? at Cap.IV. De caufa mevitorialncarnationir.202 Articul. L 47 Chrifi Humanitas Jncaviationis be- Ltl 202 u ; j neficium fibi meruerit ? i « - Hl 5 Chviftus ipfe meritus fit incavaatio- qntin ? 208 )HLPHWQ - - IIL 22 Patves F. T. Incaruationis beucfteium UMT meviti fint ? 214 ï',ïlf,f;w "T. - - IV. n B. Firgo Maternitatem Dei. fucrit promevita ? N Vg Disrvr. H. De effentia Incarnationis. .22; ;*'ä N 1 4 Capur L De primo [ncarnatnjs extxemos TN que eft Verbi Per[ona afJumenur. 22f* -lj ; Wt Articul. .. E - * W""'i"f:tr;x r Articul.L De bypoftaff feu fubfiflentia eveata. z.zrï T 226 - - IL Sarisfit avgumentis contvavüus. n Ptf --o- BI Urrum fola Per[ona [écunda. bumanita- Thtd. zem affumpfevit ? j 1 - - IV. Compavatio term inovum pofbilium /J;po- 'ïf?,f?lfrit?ï u flaticee Unionis. 240 Wlfll fug, Caput II De extremo altero Incarnationis , quod eft Humauitas affumpta. 247 :m':? :äz - Articul I. omodo Chrifli -Humanitas. exfiflat (j Ij ": 247 & fubfiflat : i redeng?tio -- - H. 7u Ferbum animam &2 covpus bDumagum N a[fumpfevit ?. 25I ?'»VIMH i. E: 1 - II Quomedo pavtes [olide corporis fuevint . l à Ferbo affumpte ? 260 : T^ " (2 - OV. Urrum partes fluide corporis immediate u 265 | ! t à Ferbo affumpte fuevint? Caput IIIL .De zermigo formali Incarnationis, D 274 ftim eur. | quee eft unio bypoftatica. E 19) Arücul L 245 Ferbum Humaentati immedute uniatuy ? 274 li 20) ! 285 Tationy - - II. Quid fit unio bypoflatica ? ?-g;i - - IlL. Qualis fit unio bypoflatica * 293 A - « IV. Utrum: pev. unionem LHlumnanitatis cum iaartatt- E Ferbo Perv[ona Chrifli evadat compofita ? 298 10 - Caput IV.. De compofito T heandrico Cbrifto , df 9 "t quatenus. eft terminus totalis. Incarnatio- D fïl;'l'ff Z | ". 309 aE Articul. L. Coztra Nefforium o[lenditur , naturam ons ^^ Bimanamin Chriflo pev[one Fevbi fubllantialiter efe uumtam. 309 - a [ Mi .-—- l IL- Difhuntur objetliones INefloriaporum? 318 iab | '- ss III' .i»*,m, J 1'111(2 - - TIL Eutychetis evrov confutatuv ; €9 probatur, "T duas vaturas 2m Chriffo maufi]e iuzegras 9 in- ]l p m confufas. 327 - IV. Aeyela Monotbeletarum impietate , natu- ïm. rj ve bumane operatioues €g propvietates: pevfetiee 339 vini - atque integre i Chvifto viudicautur. "w - W. Refpondetur ad avgumenta Monotbeleta- i Yum. 349 l It Cap. V. De communicatione IHiomatum uatu- v lm r« utriusque orta ex unioue bypo[ftatica.356 [ Unn a Articul.I. z dezur z2 Chr - / iflo commuricatio Jdio- M pwi.? iatum ngatüre utviusque 356 J hm - - Il. Capoues in idiomatum communicatione [er- áma d o vand;. 362 Vi - - IlL Expediuntur dubitationes contravie. 369 NL n nj - - IV. 44u in Chriflo detur communicatio idioma- rum fenfu Lutheranorum. Ubiquiflarum ? 376 m m -VL Diun DrsreiT. HI. De proprietatibus & perfe- UT . &tionibus humanitatis Chrifti. 388 Cap. L. De/anttitate Humauitatir Cbrifii. 388 H sl r Articul.l. 442 Chrifl loumanim; ff fabflantialitev anda £ 'Wl Wal 388 - - IL n in Chriflo fuerint babitus gratie Jau- ä&l]e p &ificagtis €g' vivtutum fupernaturalium? — 402 - - III. De donis cor / quuentibm gmtz'zzm colla- : 1 N tam bumamtati Cbvifhi. IO m Cap.Il. De perfectionibus iutellectus bumani- RD I t * Jatir Cbrifli. Articul. I. 747 Homo Chriffus babuevit [cieiffiam . ii Df fl t Peatam ? A8 1 !«Wm - - II Zeobjedo fécundario [cietie beate Chri-e NU ^ 425 'THM - m. - 4 v ;E/þ!ü - - IIL 7Zn z2 Chriff apima fuerit [cieutia Mper- T Efm natuvalis per [e infula * - - 1V. De füienia. maturali bumamitatis C/ i- j. 447 lat w | 1 lii p,;f(,& 1 / Cap. IHI. De pei fec'?zomäuf voluntatis buma- ze Chrifü. lg, Axticul. L. 27 Chrifli voluntas pecmto fuerzt oþ- noxia 2 Tif g. - - I.. Expenuduntur pvincipia , ex quzbu.f C/mfius u Homo impeccalilis fuerit. 6I ag - - Ill Urrum in. Cbriflo fuevint. babitus , aut 71 | I 86 jbmes peccati * iif L - IV. Zfn bumana Chrifli voluntas libera fuerit, Yi ï eriam ad'a&us pevfetlionis inequalis? |Bo THt01g, 369 | - V. Quibus legibus Chriftus fuerit fubjeus?488 atl | - -, VI. Zn Chriftus impeccabilis preceprum o- viendi libere impleverit ? 497 ") þ (f*'/ - - VIL JDiluuntur obje&iones. 304 & perf Cap. IV. De perfettionibus veliquis , item de defectibur bumanitatis Cbrifüi. 513 TE Articul. I.- Qualis i bomine Chriflo fuerit virtus fanülier atrandi miacula 2 $13 n - - I. De perfetlionibus. matuvalibus . corporis U/Illd if]] Chvifli. 319 i 401 - - Hl 2e perfetlionibus gaturalibus auime jm colt- Chiffi. al rbuma n | Dispur. IV. De proprietati ibus & þerfe- &ionibus compofiti "T'heandrici. 539 Caput l. De zitulo filii Der. [9) Iag lls Arücull Urrum Chriftlus Homo fit ]*ïlm: Dei ve- J- E vus €9 naualis 2 530 hutri« & : . 5 - IL. Aefpondetur ad oþjefhone: 535 uf s IH» Dl5 - - - III. Quomodo intellzlge;?zïum, wod de Chriflo dicitur Rom. 1. v.4. Qui prad. 4 [ 2natus ef filtus Ji; n egjc Y AJJ i 4*) ^ Vt - - IV. n Chriflus dici etiam po[fet fevvus D 555 vf n ( Cap.1L. DeNomine c» officioRedemptoris.$63 p p CUA Articul.l. Quomodo Chriflus fit. Mediator inter JDeum $9. bomines ? 563 -- Jl uid Chriftlus bominibus meruevit ? — $69 - - Il 74», €9 T vitus ? quamum fbi Chriflus fuevit me- 578 (LOG - - IV. Zn Chriflus fit Redemptov omnium bo- minum , etiam veprobovum £ 583 Caput II .-De züulir. bouoris d» poreftanis j CA - Chrifli. Articul.I. Quomodo Chriftus caput fit bomin ii VEN "dngelovum : 592 - - l. Defi uimmo Sacerdotio €9. p.remtz'one Chri- 97 ! M//ï, - -Z.III. De Chvifli vegno? fupremo dominio. 609 LII - - IV. JVomina Propbete, Legislatoris , Sfudi- cis at Chviflo comvenumt ? 616 m XPT apnf Caput IV.. De adoratione Chrift. 621 Qu d Articul. L. Quomodo Chriftus cultu. latrie adore- Tij D AU tuy 2 j Ó62I T g k - - II. Decultuduliz quo fa 7H 127] bonof:mtur. 627 9t E As - - Ill De byperdulie adovatioue F'irgini Deipa- ve pre fanthis aliis debita. 6 N - - IV. De adovatione ve[pe&liva eovum AC Chriflum e9 Sanctos attinent. : s h "M & o & Ti eS V hUn; Idj WA j N Wi s. 4 45 nX g Pf Dii N i N n d ; n j Ab m E 3 3) IBtri ( ïx MIOY nl N d NÀ . Wil g Il fj m TRACTATUS ui [7778N THEOLOGICO-DOGMATICUS * pitfas D INCARNATIONE t VERBI DIVINI p 777720]) UA ln 3. partei. Simma B. Thomà ; It/to, 609 à q. 1 urque ad eo. 1ij; Jui- D [N prima parte Suinme "Theologicz & cuim Sanéto 'Thoiná .contemplat fu- rie adrt mus Deuin unui in eílentia; tri- éat num in perfonis, eumdémqüe ho- mué; iminum & Angelorum conditorem : in WD»» parte aütemi altera ipfüim confideravimus $| ut finem ultimum hominüm , egimüsque ] I a de mgediis, quibüs ad praftantitliiriumi fi- nem iftum perringitur: in parte demurii -,, ertia de Déo difpuramus, quatenus Homo fattur, humanum g'enu.'s, culpáà primi Pa- fen- 2 - D& INCARNATIONE e V L l ( um j rentis perditum reparavit, facfur trodir Sa- pieutia, & juffitia ; e Jauctificatio , c» re- du Ineffabile i(tud ii v dempiio. 1 Cor. 1. V. 30. Verbi Incarnati myfterium B. Joannes Da- fija fj «ii pl mafcenus l3. de Fide orthedoxa. c. I. t Cbrclor J"Appellar uvvum omuium uovorum , & folum 4 ( m ub fole wevum : Leo Magnus in Concioni- bus de nativitàte Domini ,. /aeramentum ; itis v st miraculorum quafi omuium cardinem Q ver« ditima D ficem; Cyrillus Alexandrinus, de reta fi- de, ad Reginas , «igma facratiffimum , ii t quod" fummá potius "veneratione [u[cipiendum à Qiïguw eft, quam bumani judicii trutine [ubjiciendum: i gv fecuti exemplum Beati Pauli , qui idem ; ius: 4j facratiffimum myfterium , epiítoke ad j Ephefios c. 3. v. $. nancupat ; dve£ixyíasey dtur g arAeDróy oU xpieco. Imper-vejtigabiler druitias t Tij Chrifli : & priore ad Corinthios, cap. 2. LY Loquimur, inquit, Dei Sapientiam in my- A i fferio, que ab[coudita eft , quam predefina- : i du vir Deus anmte [ecula in gloriam. uoftram , quam 9 emo principum bujur. [-zeculi cognouit, Iu Md "l'ametfi veró hzc Apoftoli & Patrum de gl tanto myfterío teftimonia meritó nos abf- AL g terrere debeant ab hzreticorum arrogan- C tia, quos Magnus Athanafius in Ifbro; ul quod unus fit Chriftus , ;4e0.;7 boc per- EillþgL l tractaudo myfterio , ait fuilfe prolapfos , quofl Mi 1. "f l: NE EC ^ VERBI j)IVINI. 3 dlugojy 34,. E de il Qv quomódos ( quali modo fíal ; 6 /t- j A riofius inquirerent ; confidimius tàmen fo- fibile ild te;, ür in inveftigando [üblimi inyfterio Qannesp) iftos fupra fenfüm noftrum & faturami Yn, ( [ t Jl rum ómneri pofito ; tuti incedamus ; fi fácro- Concilioram do&trinz ; Dó&orum D Uorcioni. Eccléfiz && miapiftri noftri B. Thoma Ia Aquinatis veftipiis ihfiftentes ; eo finé là« ltt ^ g. borem iftum fufceperimus;s üt gratis ániz de r f inis futnima Déi beneficia recolamus. 'To: T fimun, fam autem hujus tra&tationis maáteriam Upitdum quatuór difpurarionibus finiemus; qua- Vjcmdm ruri prima Veritarem Incarnationis often- ; Qu idm demus : Zlterz ejüsdem effentiam ; 7zy- filole al ii proprietates huiriaüitatis Chrifti; Ouay- aïff/k&/g;» ij demum: proprierates && perfe&tiones br drültiu eemipofiti "'heandrici explicábinius. $, Qp itm i m DISPUTATIO f. ul hii De veritate Incarnaárionis. tfram, | Qgtrit, F yOnai methodus in (cieütis ómnibüs ; e: wrum & ceprà Meraphyficáà & Mathefi; exigit; ut ) no5 2 , " . , Primümi irquirámus, ari detur fübje&tum a, Hud ; quod confideranduüm fuüfcepimus : tum veroeejus riaturaim infpiciamus : deüique feor- | m fosi "TU ióm expendamüs ejüsdem proprietates; | [ia- que difpuratione ifthac cogno(ctemus ineffabilis um * huja$ myfterii verzzazem ; (ive an detur. Dicar- [oJ A L dalio ? V Dg INCARNATIÓNE 4 [b natio? Nomen hoc /mcarmationis "Theologis naturze divinae & humane in una Verbi Divini PT jz(d il Quare non Períona conjunctionem fignificat. ART ira eft vox illa accipienda, quafi fola caro feu corpus humanum à Verbo affümprum fuerit; pulbtup üt nomen , gagxocsoc , Apollinaris ufurpavit: ] fed quod per carnem fynecdochicé totus homo nomine nel intellipatur : üt Genefis 6. v. 12. Omsis cavo, A osqr 0 corruperat viain fuam : & Luce 3. v.6.. Fidebit i d ompis cavo falutare Dei. . Quapropter ineffabile m honimr iftud utriusque nature in Chriíto confortium Grecis Patribus non folüm cejsrocic dicitur ; 1j G quod Hilarius Prologo in Pfalmos ; corporatio- teqni M. zem latiné reddidit ; fíed etiam ivavrgdi7rusic 5 i, hn quafi dicas, Zzbumanatio, üt |oannes Damafce- pb T nus libro 1. de Fide c. 3. Patfim autem à Gre- 7770 orio Nazianzeno, Chryfoftomo,; Damaíceno ; t vrbs n ; aliisque Graecis o/zovouía, nuncupatur ; feu Djf- i E54n peujatio. Unde Hieronymus epiítolà ad Pam- T urmmqu inac hium & Oceanum de Apollinari fcribens: tf (l Ji dimidiatam Cbriflà introduxit oinovopayi. e. In- : Mm if carnationem. . Hsec de notione nominis. Nunc Tüt Hæn de hujus Myfterii veritate difpuraturi, quatuor Vif « capitibus examinabimus 1. 447 Chriflus jam . ve- 3 zevit ? 2. n eum venire necefe fuevit $. 3. Ob uj ! T quem finem advenerit ?. 4.. INum quis. bec. benqf- h UI eium ïf"fv"'f jvomeritus $ 1 * n ! t de - 4 U.AK Ó n T Kla d CA- n *l .VERBI DiviNur. ! Thar '- CAJPU'T. L Veti ] 3 Uare noy | Coutra Tudeor oflenditur , vemiffe Me[fiam. 0 caro f ARIEICULZUS L Drm ferr, | Meffue adventus probatur ex capite XLIX. Genefís. 1 ürpag:| ^ [otüs homg Ora [ udai eequé ac Chriftiani Meffize LT : nomine intellieunt hominem quemdam ex V& lg Judeorum gente oriundum, a Deo & Prophe- terinefübile ris predictum & promiffum in Regem & Sal- vatorem hominum. . Vocabulum — Mafchiach confortium | ii dicr, | rv , Grecé xpigóc Chriffos, latiné un£us red- j orporatn- ditur: eo quod Meffias futurus effet Rex , Sa- Ym cerdos , Propheta , Deus & Homo divinitatis nesDumdte oleo inunctus. iltem2 Gre Tunc enim Chriflum inteligimus, eum cogitamus umum im wutvaque natura , in- Daalceno, quit S. Cyrillus in Scholiis de Incarnatione Uni- r ia Dj geniti. Et S. Aug. 1. de dono perfeverantiae Jiad Pam: | c.24. Hoc utrumque , bum. " n (cribens: anitos Jeilicet e?. divi- uitas unus eft Chriffus. ilayi.e It« 2. Mefliam iftum jam veniffe, nullus Chri- jnis. Nunc ftianorum, ne Haeretici quidem inficiantur : hac Et ], Quituor enim confeffione ab Judeis differimus. lm t« Chriftus ipfe Joan. 4. mulieri Samaritanze dicenti: 115 0l Stio, quia Melfias veuit, qui dicitur Chriflus , ve- l if fpondit: Ego/um, qui loquor tecum. .. Et Petrus ad Jefüm , 745 , inquit; Chvifus Filius Dei i. Ut autem de eadem veritate Judeos con- (. À vineamus, teftimonia Veteris Inítrumenti, * Aquod folum i t e-eps funt. pfi admittunt ; pyoducenda dein- Dio. À 3 - ! ij Drs INGARNATIONE l 'mtipäfus í Dico. Ex vaticinio Jacobi Patriarche per- sin i fpicu& contra Judeos demon(tratur , -Metliam jam adveniffe. Ita S. Juftinus dial. contra Try- ss n sigüns d phon. Eufeb. 1. 3. demonft. Eveng. c. 2. S. Ambr. l. de benedictionibus Patriarcharum , . cap. 4. «s inodem At S. Chryft. hom. 67. in Gene( S. Aug. l. 18. de Civitate Dei, c.4 * sit, « $. Theodoret. in hunc Genef. ieniTar loc. & alii. Probatur Conclifto, Moriturus Jlacob voca- aieppel vit filios [uos €g ait eig : congregamini, ut annum- mnm; q tiem , que ventuva [imt volis 1n diebus noviffimis. Simvpani Incipiénsque ab Ruben primogenito, predixit nio, d fore, ut ob inceftum beneficio triplici aliàs fibi iOf Ne debite fpolietur , nimirum porfioge bevediatis j It duplici, qu& Jofeph in duobus filiis, Ephraim ZUT. & Manafle erat obventura ; Sacerdotío, quod lum g verdio f Levi obtipit; & A/egzo, quod partim Jofepho tribuendum erat ,. partim Judae. INam ad Tu- at, Mf dam cum veniffer , inter alia fpeciofa ia vatici- 2; mvf natur : 7Zdorabunt te filià patris tui ( Non aufevetur [ceptvum de Sluda., 5 dux de femove d f ejus, donec veuiat, qui mittendus eft , eg ipfe evit 1 per f , t expeclatio gentium Q9 c. Atqui hic locus perfpi- Ri J .cué demonftrat ; Mefliam jam veniffe. Ergo. j "t g Probatur. affumptum. Jacob vaticinatur , prin- tl trefe cipatum politicum , ex quo femcel de tribu TJu- At Mf da Reges dominari carperint, tam diu in eadem lw Iun tribu effe duraturum , . quoad mit£endas ille, 31 vj qui evit. exfpetlatio geimtium , d eft, Metlias aslve- r ERN nerir: ita enim vaticinium illud non Chriftiani, : - pmä) lr dumtaxat , fed preftantiffimi etiam Judeeorumg 1 s At- N antjquorum Rabbinorum interpretantur. [ qui & e «b VzRz1I DiviNr. z ld W qui principatus ifle politicus jam dudum ante Y Mellin feptendcim fecula omnino defiit: nam Caefar :On[fa Tl'yl Auguftus Regnum Judeorum Hyrcano & An- 15 Anby. tigono legitimis ejus haredibus ademit , & in- m:ga., vitis primoribus Judeorum & gente universà, HDUT: in H ierodem Aícalonitam genere Idumaum ln Gþne[ tranítulit , a cujus filiis ac nepotibus poftmo- dum, item a Tetrarchis ac Prafidibus Roma- Jübo. nis Judei oppreffi fünt usque ad excidium Hie- ; l lfi]- rofolymorum , cum in omnem terram disjecti 17 hodiedum vagantur //ze Rege, fige Principe , fi- ; precii g facrificio , fine altavi, [ine Epbod , fine T bera- ( dlüs b plim. Ofeze 3. INec jam in tot fzeculorum de- levdiati curfü , in tanta tribuum & familiarum confu- » ïphmm fione, ulla fpes amplius fuperfit, fore ut inter- ifih, qud ram füam & regnum priftinum conveniant. jn; ]o/cpho Ergo ex dicto loco Genefis 49. evidenter con- (am ad fu. cluditur ,. Meffiam in lege preedictum & pro- ifa vatici- miffum, jam veniffe. 2 de femm Oljc&io prima Sideorum. Vox O3U Sche- g at let , non femper fignificat fceptrum , fed etiam is pepi- Forgam tvibulationis , ut Ifaize 1o. v. s. Item Tti- . B. bum, Deuteron: 18. v. $. ergo fenfus vaticinit ir, prite potius videtür effe: /Vor vecedet affliio a juda , qibx J douec venevit Meffias. — . IN. conf. Jacob tribui Jude in hoc vaticinio nihil nifi gloriam, virtu- jn exdt vdus d tem bellicam , viétorias , & imperia przdicit. Nihil ergo hic de /7rga oppreffonis , fed folum [fas d À rl N Jeeptrum imperii indicatur; ut Amos r. v. 5. Ji imm| QX 9. Jerem. 51. v. r9. juxta triplex Targum; ]i hr & Hebreos veteres Talmudicos Cod. Sanhe- ^ " qu Á 4 drin Y L Drz INCARNATIONE cirin c. r. fol. 5. & Cod. Horajoth. c. 3. fol. rr, ;;igfllm; W ac recentiores Kimchium , R. Salomonem , Aben Eíram, R. Abrahamum Hifpanum & ,Jginim *A,'I]ZI-V' 18. plures alios. Sed & in eodem fenfu mox addi- hii .Y tur: Ez Dux de femore ejus, quo eadem aucto- Ex his ruit in- t ritas regia clar& confirmatur. snkehs & fulfum illud quorumdam Judzorum commen- tum , quafi Jacob dixerit: /Vom deficiez Tvibus jl (777) a Rb guda, donectsc. . Debebat enim dixiffe Sc/cver Igiltrm Sehudá, TYv D2W TYibus 9uda, àt aliàs ii m femper in vetere T'eftamento exprimitur in vb M fenfü conftrudto ; in prafente autem benedi- 3. U0 . q: Drodit étione ait; IYyWT 3W mO 7N o jdfur Schbévet migudd ,. mon vecedet Sceptrum de. Sluda, u D Denique ex eadem prapofitione, de, per litte- tmjriojih ram, , nomini, Juda, prefixà convincun. um f Eu tur mendacii , qui hunc fenfüm vaticinio affin- gunt : /Vog accedet ; aut ; gez florebit Sceptrum füram d d Siuda , dongc venjat Meffias. — Nuspiam enim in tota fcriptura vox 0WDO, Sur, accedere aut W&m;ä fiqrer.e.», fignificat, $i h f Jfofl. 3. Vox ppimo Mecbokek, fignificat «ïlïüw"u; gg ftl Cribam, ita ut prophetise fenfüs fit : /Vom defi. Vr eieut Rabbini Shudeorum , usque dum Moeffis ve- lw ^N Wt l wwit: nam verbum ppn Chakek, fienificat, ( defevibfit , incidit , expre]/'z"t. E. N. affümpfum- ( ] Verbum jbf in conjugatione Pohel fignifi- " 1 v l .Mp €at diclare , 'atueve , decerzere ; unde deductun* j V fju paxti— VznzI DiviwNr. 9 6] fOln Mompgey participium , ppima JDiatovem , — Decevnen- ] Dinum à zem , Legislatovein fiomificat, perinde ac Nume- rorum 21I.v. I8. P fs a 5 UROY od lmo roz. Hebrzeis 108. y. 9. m qud, & 1o. Judic. $. v. 14. Ut meritó LXX. hic ver- HU rj j tant Wycómsyoc . Dux . de vexillis ejus. uodfi 1 COmmen. Rabbi Onkelos, & Targum Hierofolymiránum frn Ti reddunt, Seribam, & Do&lorem , non vulearem quemdam Rabbinum intelligunt , fed Di&lazo- Xle rl 1 d ls yem , Legislatovermn ac Principem : nam & Rabbi Kimchi ait, fignificari Domzzaterem , quia legeg Timitur jn fatcit ; cui Aben Melech & Rabbini ceeteri cón- m benedi- fentiunt. Quo etiam fenfü Deuteron. 33. v, 21. 1l ']a'fuv legimus ; Ef vidit. principatum fuum , quod in m à hs parte fua Doclor ( p'gpint)) effet vepofitus : qui ^; petlite Juit. cum principibus populi , &2 fecit juflitias Do- QOnVincQ., amim , judicium fuum cum Jfrael. Denique vo- Citjo dfn. cabulum illud ideo ponitur in fing ulari, & con- H tinm jungitur cum Sceptro, ut fignificetur, venien- 1 enim in re Meffià poteftatem poliricam & Ecclefiafti- cam ceffaruram , & in meliorem effe mutan- t at Ift. a. In textu Hebraico non habetur: Áigafi qui n;ittendus 6ff , fed : donec veniat Yj Schilo j M d. qua voce videntur indicari Saul vel Jefoboam, IMFHS [ qui unéti fünt in Sio : aut Nabuchodonofor, ügnificer, üt putavit Julianus Apoftata , aut alii Reges. M & N. Affumpr. Tri 55 plex Targum f&u paraphra- (ïumpw M fis Chaldaica Onkeli , Jonathanis, & Hierofo- mitana pro Sc/;lo legunt Aex Me fs , uti & n ib er, Derefchit vabba, vetuftiffimus , & veteres u* L Á 5 Rab- y 10 Dre INCARNATIONE Rabbini omnes , quibus confentiunt eX recefti- gt l jaitum ^ üoribus R. Salomon , Kimchi, Bechai & alii. Si ergo dictam ftripruram cum feptuaginta in- um m terpretibus legeris; Se/elo, wc dv $A9 «d j t dzroxeluéva, od Q , fenfüs hicefficietur: dorec ve- IT nevint vepofrta ei, nimirum Meftfize foli usque ad v s füum a [ ventum refervata fünt ampla regna & TU a. « trophaa , jus falvandi I(raélem , omnes pro- miífiones Abrahe & Davidi facte , "T hefauri Mf ent ] omnes gratie & glorie, fides & obedientia ini, dis d i orum t omnium gentium , judicium vivorum & mor- tuorum ; prout exponunt Cyprianus , Cyril- innamo ao lus Alexaudrinus, Clemens , Alexandrin. Eufe- feter o 1 bius Cefariens. & Origenes. In eumdem fen- 3&d li Mi füm recidit, quod SS.Ignatins, Leo M. Am. m s. brofius , cum Tertulliano & Theodoreto le- tf nt, é»c ày,eA9n c dzróxsrras , donec vetiat tl cui vepofitum ef? , puta , Sceptrum & Regnum Id Judeorum & Gentium : quam utramque le- LU étionem probant SS. Juftinus, Hieronymus & Mp Auguftinus, Ubi * finale fübit vices qo9 * "m ] Fau pronominis füffixi ; ut Genef. 13. v. 3, 26 afer :—;L)Q;g Tentorium Juum. — Quapropter eriam Ri B Aben Ezra legit, domec vemiat Pilius ejus , id eft " Qim ( udae: communiter enim Hebraei tenebant, Meffiam ex ftirpe Juda nafciturum. Id quod s. R confirmat Paulus ad Hebr. c. 7. v34. fcribens: s Q LT " Mamifeflum eff , quod ex. Sjuda ortus [it Dominus Sed & ipfà vaticinii verba manifefté lo- é ^ HESv ) lum] no[ier. " Ml quuntur ; de folo Meffia , eóque ex pofteris 1 Juda prognato, Jacobum loqui: ite eni m C'Of? 4 .&Sal[] 15* tinuó .;'«Tre, Quï*m: . 9 L VERBI DiviN1. YI EM riiuó fübjungit : G9 zpfe erit exfpetiatio gentium. i Gu Ligaus ad vineam pullum fuum ,. 9 ad vitem , o )guaginta j flt m , afigam [uam. | Lavalit i vino flolam [uam, t EA,Sv " U: r eg d fanguine uze pallium fuum. — Pulcvioves Junt oculi ejus vitio €7 dentes ejus. la&te candidioves. At- Ol tsqued qui verfü 28. hujus capitis fcribirur: ZZec locu- Dhrepma us eft eis patev [uus ,. benedixítque fingulis beuedi- OflITes po- &ionibus proprüs. . Si igitur vaticinium de ven- ) Thefauri turo Meffia erat benediétio propria Jude & Obedientia ejus ftirpi, alis communis effe non poterat, m & mor- qui aliunde ortum traxerunt. Quare nec Sauli, w5, Cyri- nec Jeroboamo accommodari poteft. uam- Qrin, Efe. quam neuter horum in civitate.S7/o Rex creatus imdem fen- fuit, fed ille in Mafphat , r, Reg. 10. hic veró lo M. m Il in Sichem, 3. Reg..12. Quee de Nabuchodo- egdoreto nofore afferebantur , confutat S. Cyrillus 1. g. 14 QO contra Julianum , tribus argurnentis, r. quod & Neonm non fuerit ExfpeGlatio Geutium , íed earum ter- imque h- ror& flagellum, & hoftis infenfiffimus Judaeo- anyms à rum. 2. Quod in Nabuchodonofore non de- Victs 0 ) fecerit Sceptrum Tuda , fed poft captiviratem . .5 principatus manferit in Zorobabele, & durave- rit usque ad Herodem. pter etiam 3. Quod Nabucho- donofor quidem dicatur mf , íed folum ad ju, d di - tenebant, affligendum populum Dei ; cum econtra folus J qui Metlias fimpliciter & abfoluté in fcriptura dica- , fcribus tur miffus & mittendus ad regendum, inftituen- dum & falvandum populum Dei, & gentes cze- Ü 13]7777] il À teras, Exod. 4. v. 13. Deuteron.19. v. 15. & 18. fcri "-Et Chriftus ipfe Joannis cap. 5. 6. 7. & feqq. 1 4oties ait , fe eum , quem mifit Pater , mi[fum Q lti cum Cornelio fü- tinu) .. j —atre. Quare meritó mu Ípican- Vi 12 Dg INCARNATIONZE. TM fpicantur ; Hieronymum in Hebreis codicibus ] T ; a legiffe r1o"w) Sebioacb , a verbo 3W Scba- , Ti lacb, quod fignificar, mittere. j, M JEL Vaticinium Jacobi impletum in n Davide fuit: Judei enim illud : 2pfé erit exJpe- «t um Élatio gentünn , Ya vertunt : Jpfe vaftabit , con- alb M feinge , vel obtundet gentes : quod vere Davidi .:;;porcMud: convenit. 5. N. affumpt. Inane commentum g hr Vox enim hoc eft recentium . Judeorum. tf m ia Slickebatb , dufþiam fignificat vaítatio- ul f(fqeffd'i»' nem ; fed velauzdationem , verbali deducto à A 0 yadice 1122 ANaca , snundave , ut itàa vertamus: t Deiget ia a Apfe puvgabit gentes : vel fa&tà derivationeà verbo ^ redditur o/ediemtia, a[fociatio , ita ut dica- Autiri: C LLynnis tur cum Rabbi Kimchi , Pagnino & Chald«o: AoYrc!tatin Jpfi obedieut. populi; aut cum Jonathane : Jpfi s u D fervieut univerja Regna terre ; aut cum aliis: d 1 lïlfpe Juda ipfum gentes aggvegabuntur : aut prout Hierony- mus, poft feptuáginta, Aquilam & Symmachum, ?h,' fii fl ld Art as c vertüt: Jpfe erit exJpecfatio gemtium , ex radice j hjl m mp Amva, exfpedavit. . Pratevea Davidis " ST tempore non defiit ; fed coepit Sceptrum Juda, d Slfheb Denique communis omnium, etiam Judaeorum "ts períuafio femper fuerat , Metliam ex Davidis x W affnn ofteris fore: nam & Chaldeeus id quod Jacob NT oc capite, v. 18., füfpirat, falutave tuum ex- e&labo Domine , ita vertit ;: /Vor ex[petto [aluta- ve Gedeon , filiü Sfoas , cujus falus ef? tempovaliss— vj N rl ueque falutem Samfon , filit Manue , que falus o wferpon« " ,,EI ».'«' zwn/äariq; fed. exjpetto , vedemptioneim C/ng]ïi;; | . 9 . Vzüzi DiviNk 13 m CXldfis Jä'lz'i David, qui venturus eff ad accevfendum fibi f m.ïf n lios Zjvael , cujus vedempzionem defiderat: anima 7hed Vide Mat. c.22. v.43. impletum j Infl. 4.. In Cyro faltem diétut Jacobi va- J tti t ticinium expletum eft. Nam Ifàiee 45. legitur: Af a. Heec dicit Domins Chriflo meo Cyro. Cliriftus Vere Duvid autem Hebraice Meffiam fonat. Eidem accom- ORIYontum modari poteft illud : Erzz ex[pe&atio gentium, nam Vox enim ibidem ita habetur: Proprer fervum meum 9a- cob €9 ffrael ele&um , vocavi te nomine tuo. Et t valurio- infrà: /pfe edificabit civitatem meam , & captivi- i dedido j tatein meam dümittet 201 in pretio , neque iz mu- à Vertmus; nevibus. Denique & illud: Aerate celi defuper ; Qoneàverbn €g gubes pluaut qufhum . apeviatur tevra & germis j n net [alvatorem: 9 3uflitia oriatur [imul, S.'Tho- rnas & Lyranus ad literam explicant de Cyro, & Chiden: hue : J & allegoric? rantàm de Chrifto. x N. affumpt. Cyrüs ex Patre Períà natus fu. Meffiam au- m ls; 4 : Hierony- tem ex ftirpe Juda & pofteris Davidis genus ducere, modó oftendimus. Quod adhuc aper- machum, exmdic tiüs declarat Ifaias c. r 1. Engedz'etur virgd de va- dice Jeffe , 9 flos de vedice eyus afcendet g c.. quae 2 Dacidis oracul verba R. Áben Ezra ; R. Saloio, R. yum Jidà Kimchi, R. Árbabenel , R. Arama, & pleri- deorum que recentiores Hebrei de Metlia interpretan- x Davidis - tur, quibus affentirur Lipmannus in. INizza- chon. Sed & veterum Judaorum indubia heec iX j 'e m d fuit fententia: nam cum Chriftas, Matth. 22. wh[U & W.42. ex Pharifzeis fcitaretur : Quid volis vide- quydy ^ Pur de Chriflo * cujus filius ef ? ipfi incunctan- ul , *urrefponderunt: David. — Preterea cetera, ] ( Um) qua in oraculo Jacobi; & aliàs, de Metlia prz- i dican« I Ws e |/ 14 Dr INCARNATIOXE - 3 dicantur, minime& in Cyrum quadrant: qui'i g um o cet Deum Judeorum agtoverit , nihilominus a d idolorum cultui; tefte Hieronymo ; deditus manfit; Igitar cum Ifàias Cyrum rairiquari 370 Ü qtnc J I Chrifti typum contemplaretur, illico ad iftuni divino impetu raptus, erupit in lias voces: Ao- of ha vat« celi defupqr&fc'. i prout c:1 54 excidium Moà- g ff y at Jitoni bitarum vaticinatus ; repentino imotu ad Chri- mfütürum: | ftum avolat; cap. 16.; dicens: Emitte Agnum; étooi, Du JDomine , dominatovem terre (gc. & mox ad Moabitas revertitut. Ex his perfpicitur error jrcymam illorum;qui turpi adulatione proplietiàs de Mef- hxrg, Anma fia in Vefpafianum Imp. detorquere nitebantur. ii a uo etiam inclinabat Jofephüs Judeus lib. 7: birdot de Bello Judaico. cap. 12: ts rf ijuà Y lüf. $. FHie duzm vocule *3—43y Padch A0 iafcret propter, accentum Tethiv ; feparatim legendae fünt; itautíenfus fit: ZVoz vecedet Sceptrum ; ) m ihs devid in etevmum , quia , vel pofiquam venerit Meffias: Nam ezdemi vocule continuationeni fignifi- ;Fmgz JUdææ R D w cant P(. 109. Sede . 4 donec ponam inunicos ?uo$ €gc. E« N. affumpt. Cujus falfitas inde ii T conílat, quod jam a fexdecim faeculis & ultra W. Im It nüllum in Juda imperium extiterit. |. Jethif au- tem eft ex accentibus miniftris; qui nihil diftin- n Tstto AUS( guurit ; fed c'x'pïent folüm orationem. — Hirc in orT textu noftro non poteft referre voculam. 744; Vl ad praecedentia , cum proximé aritecedat acceri- 4 1 t tüs /Ztméchb, qui diftinguit ut colon. Exeripla t habentur Judic. 4. v 24. Ruth: 1.v 13; 1;Sam;^ * e Qu ln 22. V; 3. lm. Z Obyc; VzRnBI DiviNr. Ij lrapg: Qu hE Objc. If. Rüomny De Jechonia Judzorum Reoe ait Deus Jerem. 22. [mibe virum iffum [levilem egc. 105 didis gec enun evit de [emine eyus vir, quà fedeat fuper fo- TO r i lium David , €9 poteflatem bab eat uitvà t Sjuda. lod fs Ergo tunc jam impleta fuit propleetia Jacob. 3 o J & N.conf. Jechonie Sedecias , ejus patruus, um Mi in Regno fücceffit, . Vult ergo vaticinium Jere- u 4 Chii miz , ex Jechonig pofteris nullum deiüceps Ut A egem futürum : licet Zorobabel ipfius ex Sa- TiX d lathielé nepos ; Dux Judaorum poft caprivira- Ytür ejror tem, Jerofolymatn redierit, ut conftat ex li- tisq Mef: ; bris Esdre, Apogeo; & Zacharia. fitebinti Jgft. 1. Macchabei,ex tribu Levi prognati, Xieus [b centum viginti fex annos Judzis tamquam Du- ces aut Reges prafuerunt. Ergo Sceptrum de- fecit a Tuda Sesquifieculo ante , /quam ]Efus "y lil im brerdi Nazarenus riafceretur: natus enimi eft probabi- lius anno trigefimo tertio, ex quo Herodes BU Áfcalonita, deviéto Antigono R. Affamonzo- Ti Mf rum ultimo, Judeze Regnum ufürpavit. g.N. i firni 1 jnicof conf. Senfüm vaticinii hunc effe diximus: cami - llitis irde tribus "huda acceperit. Regoum in Davide, Jferva- bit buuc principatum 9 ducatum fuum ,. donec ve- lis & ultra fethif d- "at Meffias. Igitur Saule rejeéto; domus Da- vid quadringentos circiter & feptuaginta annos iil d- Hiác u cum magna glorià & opibus regnavit usque ad captivitàtem Babylonicam. — Poft hanc fola tri- ;uhm bd(ll j ' bus Tuda in Paleeftinatn rediit cum nonnullis ex i at À tribu Levi & Benjamin, qui uti & quidam ex Exefnpfä j --alis tribubus, quia erant tribui Jüda permifti, i, . ünam quafi tribum & rempublicam cum hac conflabant: hinc etiam communi nomine ap- W pellas e . lt 16 Dr INCARNATIONE "n Vatic pellabantur ; Sudei: fuerünt enim pauci ce- gr.. , D teri quafi infiti & cooptati in tribum Juda, quae; exceptis alienigenis , Ceteros otnnes compre- lm hendebat. Quare etiam tota regio appellaba- n ls p «am Afino tur Judea , Malachie c. 3. v. 4. & patlim iri Macchabaeorumlibris. Praterea ad folam tri- Rifigisle bum juda pertinebat corona & priricipatus, feu am, f& j jus eligendi fibi Repem, ad quam etiam ditio m vd dice nl lia & metropolis civitas Hietofolyma fpectabat; ubi erat feratus fupremus , qui futnmze rerüm ha aob moderabatür ; ad quem Reges ipfi , Résque- l imvauio j Àut; f vd publice legationes ac lireras inittebant , focie- tàtem fcedüsque cum Judais inituri, üit conftat du ex Lib. 1. Macchabzorum, cap. 8. & 14. & lib. Wt« po 2. cap. 11. Sicut ergo veré ftetit imperium Ro- EUMTAURT manum , quando fenatus & exercirus Romanus UT 7 confenferunt in ele£tionem Imperatoris, etfi is J (enfus E Hifpanus, Thrax; Arabs; aut Pannonius fue- " tgltm rit; & ficut hodiedum manet penes Polonos 1 Tlbnt nn regnum, licet Regem exterum fepe fibi elege- rint: ita apud tribum Juda manfit Sceptrum & Lt N regnum , quamvis Affamonzos Levitas, in r eernium aflertee contra Grecos patrie ,. fibi b Duces & Reges elegerint. Cujus electionis ffthimn[, f exempla habemus 1. Macchab. cap. 9. v. 3o. & &t k .han €ap. 13. V. 8. & cap. 14. v. 35. 41. Econtrà ficut Wt q Polonie regnum ver? interiüffer , fi Turca pef nf vim ac tyrannidemSceptrum ipforum & coro- nam fibi ufürparet: ita quamprimum Herodes " Ts t Afcalonita alienigena regnum Judaeorum , ipfis - | imelüg invitis, occupaverat, meritó tunc Sceptrum & — aj r dux de Juda defeciffe dicitur. . Id quod paulo ; u ante Chrifti adventum contigit. ]iw- 2'.' hn.ïlm H . Vzsii DiviNi ? 1 pitci i. :' Infi. a. Vaticinio laudato dicitüf i IVori 1 IUd d Que, XS COmpre. auferetur « . . Dux de femore ejus W'ZZJ:'] 132 de inedio pedum eyts , hoc eft , de femine ejus; 0 tppels X pf j Ergo non íàtis apté explicatur dictum varici- nium; cum Aflamonsi non fuerint de femine XLohm t Juda; fed ftirpis Leviticee. & N. conf. Sufficit Xipttü f Sceptrui, feu jus regnandi, aut conftituendi etim diti fibi Regem vel ducem , viguifle in tribu ]uda pethhi, usque ad adventum Chrifü: hoc enim pre- z rerum At v dictione füa Jacobus diferté intenderar. l; Mgie. | Duic. dé femore ejus, non refertur ad conjünctio- It focie: ; üeonft nem ; dogéc ; fed velut per füpererogaticinem additur, perindé ac fi diceret ; multos etiam &u &b | Duces interea ex pofteris Judz futuros effe; pertum . Sicut C&p. 15. Genef. v: i3. cum Deus dicit: 15 Rorbanty Et fubyctent eos fervitutey e$. affligent quadringen- 0rs, etf s tis aniis ; hic fenfüus eft verborum: à natali Ifaac Vs füe- : Polonos usque ad egreffum pofterorum rmorum ex JEgypto; fluent anni quadringenti; quibus fibi lepe- líaac & pofteri tui partim peregrini erunr iri sptrum & Chanaan & /Egypto ; partim in ZEgypto fer- Vitis, 10 vient & aflligentur. Nec enim in /Egyptà trie; fib Iraélie habitàrunt, nifi 215. annis: eletonis Colliges ÍL Ad hancé noflram Ííentenrami .v g. & ontrà ficit poffé accommodari, quod Juftinus, Eufebius; ' Athanafius , Chryfoftomüs ; Auguftinus, Theo- Turca pt f & coro- doretus aliique Patres tradunt, per Judam hic x Eeois 3 &lias eriam tribus irirelligi. — //er1 quod Burgen- yur, J* -lis, Galatinus; Joannés Annius & nonnulli ii cenfent ; regnantibus Macchabzeis fuifle xejom & Ü qi pl oneilium fümmum Hebrzorum , ex fenatos [)I TIO sibüs J 18 Drz INCARNATIONE. at ua- At trbum ribus praetorii magni Hierofolymitahi fept g [i)€m WI ginta Judicum conflatum, quod Judai 1110 n fl Sanbedrin appellant , à voce graeca awr:d Quiov Syn- siadien d Nam edrion , quod cozfeffus latine redditur. u quod il etfi concilium iftud initio Moyfes ex feniori- &mn d d bus ac precipuis duodecim tribuum collegiffet; ij olsdim ut ex Numerorum libro ; cap. 11. v. 16. con- PUBSD ftat ; disjectis tamen usque ad fines terre de- i um . cem tribubus, penes Judzos folos;qui in Palce- tírpute ftinam e Babylone reverfi funt , & rempubli- i gi t cam Hebraorum , curi facris avitis reftaurd- 'Sfepfmp D runt; fupremus iftre fenatus usque ad Chritti 1N f tempora viguit. De hoc in libro 2. Macchab: :dos Tk c, 1. v. 0. Ícribitur : Populus j qui efl SJevofoly- o du mis, €g in Sudea, [enatusques &9 Sjudas , Ari- Tedom ha ffobulo anagiflvo Prolemei vegis 6gc.. Etc. 11. v. 27. Rex Antiochus fenatui S'udgorum ; ? cetevis u- Md id deis Jalutem. |Exlib. 1. cap. 12.v.6. — S'onatbas t q u i etm fentet Jfiunmus Suacevdos , €9 feuioves gentis egc. Greca Xvfti V. editio habet : Kai " *ysgousim oU Hs & mj [ &Oyoue , 9 Senatus gentis &9c. Senatum iftum Herodes anno trigefimo repni fui füftuli. Irà 9s enim Philo fudzeus libro de terriporibus fcribit: jü'blmonem) Synedrin ex domo David delevit , $9 | /Ananelum hxf:'!l ! dj Qguemdam , atque Synedrim ex^ Profelytis. [uffecit. ü n Er Jofephus Antiquitatum Judaicarum, lib. 14. NT 7 Cap. 17.: Herodes Regnum ad. us ompmnes tllos juf s. dices €y Regem quoque [üftulit , 3 oc eft, Hyrca- KT . ii Lfïv.ï ) num de Prirpc? Aflamonseorum. 1 il | 7 D. ïf)ïïe II Non effe probabile, quod Cajetan W * eedict N VN in Genefin commenrgmr ; à Jacobo pr Uuins bl t . * Vznsi DiviNi 19 Tif Á ä*ü taxat; tribum Juda ceterisfore dignioreni I propter fpem Methze : adeoque illam in hujus | Mæ EW:&E)I];& adventu non fuifIe Sceptro illo privandam; fed Q N potius iri eódem confirmandani. am ; roe- T fenigs. terquam quod ifta opinio récentibus Judais faz cile effügium ad objecta Chriftianorum prae- Incoleoif L V.16. con. beát; ab ipfis étiaim Judeeis antiquis repudiatur, 165 tetrg de. qui Scéptri feu virgee nomine poteftatem Re- »qu in B. piam; tinà cum SS. Patribus exponunt ; juxta | ufiratám fcriptura phrafin; Pf 44. Zrge eui- M At relaüri- jütis ; Vuvga Aeegmi pui: l(ai. 9. Fgam bumerz u «d Cheii eju$ && Scepirum exa&foris ejus fupevafii. 2 Machghy I IIl Nec fatisfacere ; quod Melchior Cá- | | nus in locis Theologicis; lib.2. c: 11. fcribit; iid ']eroþ!): ? hr A Maccliabzeos ducatum tantum ad legem depofiti MICIL Y conférvandumi habuiilé , donec furgeret pro- plietà fidelis; vel qui &os inftrüeret; vel ( a Jïu Qquem de tribu Juda venturumi exfpe&tabant; Á dl t Grea kx ha& enim fenteritia féqueretur ;; Sceptruimi juda jatü fesquifzeculó ante Cliriftumi nátumi yiurin v tütom iftuni defeciffé. | Deinde. i; Macchab. 14; v: 41 legi- bl i inüs; quod Shudaz $ Sacérdotes eorüm con[en[e- dbus cribit: Yunt éum (Simonem) éffe ducenmi fuiüm &9 fumimurmi ? Anandm facerdoteiti ir cetermum $^ tanto áüteim tempore depofitum committi riec poteft, nécfoler; Qüa- f)tiy jffffiï. proptéer Macchabaos Principes ; véros fuiffe uri, 1b.14/ Jüdaorum duces; ex libris Macchabeorüm ia irje omnes cónfentiunt cüm Jofepholib. Antiquita- ft, H Mtum 12. Degigué hac Cani expofitione Judaei bpportuné uti poffent ad eludenduti Chriftia- i, Rorum argumentum. o p l*'fe i B z IV.Ly- L . e n 20 Dsg INCARNATIÓNE Cä g ^ ^ IV. Lyranus ; Abulenfis , Dionyfius Wj thuf. & Baronius cenfent, Sceptrum Juda ideo i PATTLE in Macchabeis non defeciffe , quod hi genere st materno ex [uda orti fuiffent , arque eo nomi- adimeum d ne principatum haereditarium accepiflent. 7- ' Hebreorum j hg vim neque ifta fatis. conftant. enim commentarii docent, nullam generis ma- ia Vodom At terni rationem apud ipíos habitam fuiflfe. « /Ve- gun 490f que documento certo oftenditur ,. Macchabceos uxoribus e tribu Juda junétos fuiffe. . Ez u bec j,odureuri Tiem anmorn omnia cerra fint, ex libris Macchabeeorum no- vimus, . eos zivds; q folä ele&ione principarum obti- nuiffe. ànr A uod Genebrardus in Chronologia putat; " Sapnmg i popufmn hu Macchabeos , etiam fecundum ftirpem pater- 1 f nam , de tribu Juda fuiffe , & auctoritare S.Cy- rilli lib. $. contra Julianum tueri niritur; fatis Muln, confuratum eft lib. 1. Macchab. c. 2. ubi Matha- Va p thias patrem füum vocat Phinees qui nepos TM Amubyn: Aaronis erat: & ducitur genus ejus ex filüs Joarib, qui 1mo Paralipomenon, c. 24. recenfe- irjnfjm, tur inter pofteros Aaronis. 3 m dtrimalf KRTICULUTS:-I, 1N ..... g ] dventus probatur ex cap. 1X. "t ( Ejusdem Meffie a Dauielis. Qv í Otax. Preter feptem dierum hebdoma- : ?qpulu l das, quarum decurfü annum emetimur , * í a l Sacra Scriptura alias adhuc prefcribir hebdo- madas, quarum unaqueeque feptem conftat an- M 2 , uT nis: ira enim Levitici 25. v. $. Deus inquit: ' INume- 1 vïïqlæ mf»:m [ NE * VznsI DriviNo 2X Jnyfts ( » ynevabis quoque . tibi Japtem bebdomadas anmo- TU Yi vum , id eff [epties feptem , quee fümul faciumt anuos IU n o qua vagit4a novern. "'Tales annorum climacteri- IU e0 nory. corum hebdomades ad emetiendam vitam hu- Renifent, J manam olim etiam adhibuerunt Aftrologi , Me- reonn dici; & Philofophi, tefte Ceníorino, cap. 14. T enerts m libri de die natali. Hinc apud Aulum Gellium naift.: AU lib. 3. Noctium Atticarum cap. ro. 7/rro ait; fe Micchiben duodecimam aumorum bebdomadem ingve[fum efje, . Brut lg hoc eft; octogenarium effe. beorm m. 2. 'Talem annorum hebdomadem intellexit opaum ob Gabriel Angelus, quando Danielem, cap. 9. ita alloquebatur. "Auimadverte [evmonem qg. intellz- ho vt ge vifisnem, Sepruaginta. bebdomades. abbreviatee Vinem pte. jumt fuper populum tuum , & fuper uvbem fanttam Éortre $. £uam , ut confummetur prevaricatio ,. €9 finem ac- iaititr, f cipiat peccatum , $ deleatur iniquitas, $g adda- 2, UDi Math- catur juflitia fempiterna , &9 impleatur vifio.&g pro- $$ Qu nes phetia, &g ungatur Santtus Santlorum. — Scito ev- ejs ex f o g anmnadverte : ab extta fevinonis , ut aterum 24 f edificetur. S'erufalem , usque ad Chriflum ducem , - .bebdomades faptem , &9' bebdomades [exagiuta dua evum : eg vuv[um edificabitur platea €9 muri in an- l . gufüa temporum. Et pofü bebdomades fexaginta duas occidetur Chviftlus : & mon erit. ejus populus, d. IX qui eum megaturus efl. — Et civitatem g. [anttua- vium diffipabit populus cum duce ventuvo : Q9 finis nlX exu afütas, c9 pofifinem belli flatuta. defolatio. m Confirmabit autem pattum amultis bebdomada umaz obi 8 - es 2 dimidio bebdomadis. deficiet. báflia &g facrifi- od : Cs evit i templo abominatio defolationis : P. Dui mguu " &2 usque ad confummationeim eg finem perfeverabiz ! L 3 efola- RI e Vi 22 Dzg INCARNATIONE gim. $ l äe]blatio, Hactenus vaticinium Danielis: cujus $ l Pyophen'as feptuaginta hebdomades ex fingulis annis col- frV d lectee fimul numerum annorum quadringento- dfritts. rum & nonapinta efficiunt, uem fenfum non. «iom dl Chriftiani tantüm Doctores unanimiter , fed in- aioen d ter Judeos quoque R. /Zbavbanel , R. /Aben Efras gnaom alitque Rabbini veteres in hoc Danielis loco ex- .'JHHE[; &JUK & plicando agnofeunt , ac fimul confuant frivo- bt * lam falfamque detorfionem recentium Judeo- Vlnrendinm rum, qui, ut tempus venturi Meflize in lon- vis &i um & incertum zevum protrahere poflint; Da- m eenm fielis hebdomadas ex feprem decadibus anno- iurio Vefd rum, aut ex feptenis Jubileis ; atque etiam ex feculis feptenis confuunt. Quibus vatio st ononis: p contvadicit, Nam cum Angelus illas heb af p madas meminerit, quarum in fcriptura mentio s ao i aife fit, non poterant effe aliz quàm vel dierum vel annorum : atqui dierum non fuiffe hebdo- j . qmadas, fatentur omnes, Sequitur ergo , he- üpmdiinr W. ) bdomadas annorum effe. — His ita ftabilitis JDico. Waticinium iftud nuper citatum ex & t i Dan. 9. cap. claré evincit; Meffiam dudum jam t lu veniffe. ' [ta Tertullianus lib. contra Judeos, A ] qed. M Vj cap. 8. S. Chryfoft. Orat. 2. contra eosdem , T Yo30n Qo Beda, Rupertus, & alii paffim. Prolatur. Ga- SN l (ui briel Angelus praedicit, pro multis & eraviffi- "r mis myfteriis exfequendis definitas effe hebdo- A g 3nadas feptuapinta : ac pranó quidem ait, ab [ exizu fermoris Regis Perfarum permittentis ; ut T e ^ "mlï&:m E 4 T irevum edificetur Serufalemm , olim a Chaldeeis di- ! Gfæï,';,:; i ruta; usque ad Chriflum ducem , fore hebdoma. p deà fexasinta novem, 2. Poft has Chriftum Occi- | ).lq') C"Wm . « e 29 * NI VERBI DIK;INEI.V 23 )ä(lielis: tUt .ædenduxn. 3. In ejus adventu ceffaturas vi- 5 drnis . fiones & prophetias; q uia in Chrifto implebun- Tutrinen, tur. Mat.11. V.I3. 4. Chriíto occifo, defi- D Rtfüm s tura effe facrificia ; Jerofolymam evertendam; lmiæl') f&d in. fanctuarium diffipandum ; futuram in templo ] -Aþmä )'1: abominationem defolationis, eamque usque ad lls lo . confummationem & finem duraturam. 74/4u£ nfttnr ftív. certó coníftat, & Judai, inviti licét, fateri cogun- lm Judeo. tur, feptuaginta hebdomadas illas , jam ante Áf n n fzecula feprendecim evolutas fi uiffe : vifiones , tpolfnc D. prophetias & facrificia Judeeorum defüiffe : Je- ilns amo- | rofolymam everfam , fanctuarium difflipatum anno fecundo Vefpafiani, atque inde abomina- Qu ettm er i vdin j jd tionem defolationis ad noftra usque tempora in t5 us heb : loco Sancto perfeverare. Claré ergo & indu- fptia ao bitate-ex dicto vaticinio evincitur, Meffiamdiu T vel dierum jam venifle, füllehehdo. - Objicit L. Rabbi. Salemon.. Vaticino ifto Cy- 100 l- rus Períà preedicitur : nam & hic Ifaiee 45. Covi- libitis flus muneüpatur. — &« N. Affumpt. Ab exitu * citamm ex ermonis, ut iterum zdificetur Jerufàlem de- dudum jam bebant effluere propemodum feptuaginta he- bdomades usque ad mortem Chrifti oéccidendi, m Judaos, quod Cyro non convenit, qui has hebdoma- Yi eosdem; hr G das anteceffit. Occifo Chrifto predicitur fore; ut evertatur civitas, & 'T'emplum perpetuó de- s& ovl d[c hd foletur : Cyrus autem "Templum a Chaldeis m dl / , j everfüm juffit reftaurari. 2. Par. c. 36. Cyroitem mortuo civitas ipía erecta & moeniis cincla fuit. vitents; ] Denuique quomodo Cha]däb l- * Efdrelri.c.7.&l2.c.2. I hfbdoma"' D dCyrus homo gentilis dici poreft Sauéus Sancfo- TWm , confümmarurus prevaricationem ; ad- y ( Uctus 0 . 4 — e Dz INCARNATIONE ft 24 duéturus juflitiam fempiternam ? ' Furile ef'go ' aborumChriQ commentum eft ; quod R. Salomon de duplici as T Chrifto (ermonem hic effe ait ; quorum prior j Dion shulnmus 1 fit Cyrus, pofterior veró , qui pof? bebdomades Jéprem & fexaginta occidetur, Hierodes Agrippa, faces ia ani ante Chr ideo nuncupatus AMeffias, quod Judeeorum fau- tor fuerit & protector. Nec enim Agrippa if deineredus fenior .-Herodis Magni nepos hic effe poteft, qui non fuit interfe&tus ,. fed ultione divinà à y quod cdr vermibus confümptus, quod pro Deo f& habe- tf f fi permiferit; ut ex A&orum c. r2. & Jofepho um D 19. Lib. de antiquitatib. Jud. cap. 8. novimus. tinidlotria iNeque etiam hujus filius Aerippa junior hoc vf odrnyf Meftfie nomine cenferi poteft. Hic enim non DO fuit Rex Juda , íed Chalcidis , neque morte afmper d violentà fublatus. Etlicet Judeis impense fa- pf verit, poítquam tamen eos viderat , fpretis fa. 3 h e lutaribus monitis füis , arma contra Romanos tisedne corripuiffe , Romanorum partes adverfus Ju- m f daos fecutus , magno apud illos in honore & nformpym ratia fuit , etiam poft Hierofolymorum exci- d 3 (W n M ium, tefle Taciro l. 5. & Jofephol. 5. Belli Jud. M €. 3. 5. & feqq. ' Juf.1. Per Chriftum ducem poffunt. in- 3 g telligi vel Zorobabel, vel Nehemias: quia poft 3 horum duétum Judei non fünt ultra lapfi inido- i s ] lolatriam , adeoque cozfummata. fuit prevarica- 3 mj dio, Q9 finem accepit peccatum. . N. aff,, Neu- ter horum fuit occifüs. l lo W« Duce Nehemia, exzi W J férmno. ut itevum cedificetur Sfevufalem: ab illo tem- ^bi pore usque ad Chriftum ducem; ait Angelus, euter Ii][ fgxc hebdomadas 69. ho eít aunos 483. IN " J [ïxlp ergo —- '] V EeRnBI DriviNr. 25 ? Elfüf ä' J ergo horum Chrifti nomine hic indicatur. Sed Xnded N Qüorüm Dror ueque Hyvcanus II , ut perperam fcripfit Eufe- bius lib. g. Demonfítrationis Evangelice : licet " 2 O A enim hic ultimus fuerit legitimus Rex & fum- mus Pontifex Judacorum, viginti tamen & no- Xorüm i. vem annis ante Chriftum natum , adeoque du- tnim Arrip, dum ante feptuagefimam hebdomadam fuir ab C df Herode interfectus. Denique nulli horum con- Uont divini . venit ; quod ceffare fecerit peecarum ,. & in- Uto fe habe. duxerit juffitiam . [empitergam : nam ut Judeei t JOfepho , | poft captivitatem DBaylonicam nunquam relapfi $ noimis, fuerint in idololatriam; inexpiabili ramen flapi- lav'lumor lx tio eos fe obflrinxiffe patet ex eo , quod cum i um nor anté ob idololatriam fiepe füis hoftibus traditi, ; Qu more veniam femper obtinuerint, nec umquam ultra * ineagk | eunos feptuaginta fervierint, nunc plus quam 1 pretl. fexdecim f&cula e patria füa in omnes terre tra Aomapos plagas disjecti fine Rege ; fine duce, fine facris, 9 iraris . Ni- gentium omnium ludibriis exponantur. | honore & mirum zmpleverunt men[uram patvum fuovum par- Vorüm exc- ricidio, quod in Metfia Dei Filio commiferunt, ; Beli J Mat. 23. v. 32. lifl..2. In Hebreo pro Saz&us San&oyum , poftnt in- : qui poft legitur, Sauéas San&itatum. Erpo hebdoma- des ille rmagis videntur effe infümendas ad lipfiinide Minecati- dimetiendam durationem templi à prima ejus everfione, usque ad alterum ejus excidium füb a N vemia, t * 'Titofactum: nam pauloinfrà hoc eodem nomine abilbitt- * Vivl JKodefb , appellatur fan£uarium , non ts everó Mefflias. Ita R. Salomon. &. N. conf: Nam imprimis a prima templi everfion 9, du- Dd D j no ii. m d e VR 26 Dzg INCARNATIONE ho II. Sedecie facta, usque ad alterum Is ;mrivim[i fe excidium , Tito duce , non 7o. fed plus quam ,pünremi Ioitur hebdo- PT GU 92. hebdomades decurrerunt. madarum initium non peti poreft a prima ever- n it; fione T'empli , fed ab exitu fermomis , u iterum gf adificetur Tevufalem , h.e. abedicto Regis Perfa- rum &c. Deide initium & decurfus hebdoma- j z Dnel darum non recenfetur ad durationem templi »qi quidqua compurandam , fed ad fignandum tempus ad- s ld An ventus & mortis Chrifti ducis. VA N Praterea 70, hebdomades non defierunt in 'Templi unctio- s d nem & coníecrationem , fed in ejusdem pro- auus fanationem & dejectionem perpetuam. — Jeui- ipm Chenue que l. Sanedrin Hierofolymitano, cap. E/le bag- sd, XB ao F golin. fcribirur : Quinque ves defuevunt in Jecuudo temnplo , que fuerunt in primo [cilicer igtis , avcas 1hom vaticin uvün coetummüm , oleum un&lionis, €9 S. Santtus 27 eco Quod. eriam legitur in libro, Midrafch. cbar & i« Bajcb[cbirim i. e. expofitio Cantici Canticorum. At d Non poflunt ergo verba illa rextus. hebraici; Srahmorm j ad uugendum Santiitatem Santlitatum ,. accipi de "tünre: n 'Templo , cui usque ad excidium füum unctio P Em defuit ; fed íoli Meffie congruunt, qui eft I fons omnis fan&titatis: & quem etiam auctores D [ um l libri Talmud , nomine juf'zrie fempiterme intel- ftt .l ( : TTR li ligunt, tropo in Scripturis Sacris valde ufitato, cüm forma pro toto concreto fümitur: prout ühlt d [ t etiam in politicis Pontifices, Reges & Principes compellantur , /zz&itas, Majeflas, [evemitas, ! IN Uwr Gelfirudo. Hinc etiam patet latum difcrimen ; st KT A j cur per fanélitatem , in fine capitis pofitam, fan-. 4"3 Tf &tuarium feu "'emplum intelligatur : adjungi- t tur T W A| h. H : VgnBI DiviNi. 27 ilenm : b tur enim civitati per ''irum diruende ; econtra & plis Qum LITN y. 24. fübditur expiationi peccati, & juftitiee fem- iternze adducende , que quidem a T'emplo 'Qprima Qnt. P DI P reftita non füunt , fed a Meffia praftanda effe ) N2 Df Rabbini ipfi fatentur,. & prædicitur etiam Iaise €.53. V. 10. & feqq. As teldom. Oljic. 2. Daniel non poftulavit adventum Ontm templ Meffie, aut quidquam de eo noffe voluit. ergo D empis a. vaticinium illud Angeli non erat de vero Mef- TM ja, &. T. Ant. N, conf. Prolixà oratione con- Ti od Jisem pr. | feffüs eft fcelera Judaeorum ,. propter que ex- cidium civitaris & Templi, & captivitatem um i. p Elrhg. Babylonicam meruerunt, ac veniam illorum precatus eft, & Hierofolymorum ac Templi Tut: j j reltaurationem. . Hac occafione capta Angelus LTA ei Chriftum vaticinatus eft, qui fua morte erat & df expiaturus peccatum & juftitiam fempiternam li r addu&turus. Cui etiam fatum urbis, 'T'empli, Canticortm, i5 hébraics & gentis totius adjunxit. ItaRupertus cap. 16. Commentariorum in Danielem. Et Daniel ipfe ; &dpid videtur innuere: nam v.20. ait: - Canque adbuc Qom ündlo loquerer—, eg orarem; €9 confitevev peccata qmea, e9 , qiidi peccata populi mei. dfraél .. A4dbuc sme loquente m andores àm ovatione , ecce vir Gabriel £gc...Sic etiam Chri- i inte- ftus Jo. 4. Samaritanam de aqua communi lo- Adevftato quentem evehit ad cognitionem aquae fpirirua- r; prot lis, feu gratiee. x Dringge Jufl. 1. Vaticinio ifto, item illo Gen. 49. ; [5« . punquam ufi fuerunt. Chriftus & Apoftoli ad l dlfoW; demonftrandum Judais adventum Metfiee. Er- di5!. ^ ego non videntur fatis effe efficacia ad convin- r; u [ cendcs Judaos.. x N.conf. Duo ifthec ora- cula 4 e Vrl 28 Dz INCARNATIONE f [iot06: cula adverfus Judeos proferri tunc temporis; siiminet nec opus erat, nec expediebat. [. Non erat j proxi,mo : opus probari, propius abeffe Melfliam: eo aune , & quod vulgus eequé ac doti pro certo haberent, qque n omne: in proximo ejus adventum efle. Hinc Samari- m fCCi ent; tis illa Jo. 4. Scio, inquit, qu Meffuas venit. stf Et Cornelius Tacitus l. 1 z. Pluribus , inquit, per- dntlforqu fuafio iuevat , antiquis Sacerdotum litevis contineri, Í Qlï' ut valeres Oriens , profetdíque. Tuded verum poti- qentur. Suetonius veró in Vefpafiano, c. 4. lp Bs C 2 Anpelus Percrebuerat , inquit ; Oriente toto vetus &2 con- 1 hbdomsd Jüaus. opimo , im fatis e[fé , ut eo tempore. Juded profe&t vevum. potiventur. Sed & Julius Mara- at g E hb thus füb ipfüm Augufti Czefaris imperium pra- dixit, fore, uwt maturaeuitevetur imfantem , qui napts d in totum univer[um imperium exercerct. Id quod, 1 p Qu fíecundum Suetonium, adeo exterruit Romanos, 39 omnibuse ut edito fenatüs confulto vetuerint füfcipere in- ssinpoliung fantes maículos ,. qui füb certum tempus evo aderfap vl illo nafcerentur. tiscetm i* Igitur hoc folum Ef JVa- zayeno probandum íupererat ; f& effe hunc Mef- 'aleui, MM NUW VY fiam, quod ex dictis prophetiis Gen.49. &Dan. g. concludi trunc nondum poterat, fed ipíe innume- z o ris prodigiis demonftrabat ; f&epe Judais inge- A um v minans : Sceruramini [criptuvas : & ille funt quee tl pj teflimonium pevbibent de me €jc. — Ja. $. capite, " ubi pluribus argumentis fe Mcfliam effe often- d dit. II. Duobus illis teftimoniis tunc uti non M expediebat. Quia fi tunc temporis , ubi illa AX nondum erant omnino ira evidenter impleta, & cüm aliquaadhucumbra magiftratus fupremi M ml N -rton obverfabatur, fpes etiam ac defiderium reftau- il T randi VrnBi DiviNE ^ x 9 *tmy, fimdi Regni Judaeos afficiebar, Chriftus & Apo- : ANOD r ftoli de ablato in perpetuum Sceprro, de urbis Melfüm: 9 & Templi proximo excidio , de perpetua loci T0 hbt ,fan&ti defolatione ; & gentis Tudaicee. reproba- I Sumr. tione, atque in omnes orbis p'agas disjectione M Vf v mentionem feciflent, adeo íuperbos eorum » Iquit, d. animos exacerbaffent, atque aliena(fent abs fe , GU ut ne füftinuiffent quidem preedicationem Evan- T o geliam audire. Quapropter Chriftus fecreto Xlo, c. 4 iftheec diícipulis fuis tradebat.. Mar. 24. f05 ( tj Jufl. 2 Angelus predicit ,. fore ut intra rA has LXX. hebdomadas jryer accipiat peccaturm. Y ! | V " ts Ma- Atquiinterea adhuc graviíTima crimina commit- petum pre- tuntur. Ergo hebdomadum illarum numerus nondum expletus efle videtur. EK. Precdicitur, Ifatmt, q t quo fore ut per Chriftum peccatum definat, eo "Ut Romanas quod pro omnibus erat fatisfacturus ,. & hic eis Áiipetein omnibus impofiturus finem , eaque abolirurus; quantum eft ex fua parte. Deinde , quia Chri- fmpis evo j Jb N- ftus nobis ceelum aperuit, füftulir idololatriam; : hünc Me ; : diabolum füperavit, tamque efficacem gratiam & facramenta nobis contulit , ut , fi velimus; g. 8Du.j At- Yfeinnume- facile peccatum omne (uperáre poffimus. que hic genuinus vaticinii fenfüs eft ; non ve- xizis inpe- ]e i qut ro, quod nulli poít Chriftum committenda int peccata. ,5. cipits dffe oltr- Ob;. 3. Ipfi Chriítiani inter fe diffentiunt gnc uti t in computandis LXX. hebdomadis. Ergo argu- menturm ex vaticino Danielis 9. adductum non is, iil la |- r inpib [ probat, Chriítum veniffe, * N.conf. Erfi, defe&u documentorum in tanto temporum in- usf Iervallo:, in unam exactamque annorum com- n d - putiv e VgRI 30 ^ Dz INCARNATIONE putationem convenire chronologi hucusque ri6ri , & Eul j diorum. potuerunt; non taten ideo LXX. illas hebdo- " madas evolutas; & prophetiam impletam effe ; i aidot negari poteft. Conftat enitri multà accidifTe ; . xrli Hia g n A qua in hiftoriis profanis & facris; atque in ipfis etiam divinis paginis legimus ; quoruni tameri du d. s du p chronologiam accutatam pertexere pene inmis potlibile fuetit. df qinge z2 Vipuem: ARTLECULUS II gemdim &t tgitpt v JDe initio LX X. bebdomadum, Danielis cap. IX. switi Datie 'Ota 1. De exordio LXX. hebdomaduni ts d Danielis refert B. Hieronyrmnus opiniones f i, qu octo varias, quee füa eetate inter erüditos verfa- Dtg, N bantut. Benedictus Pererius earum recenfet us LX quindecim ; quibus ipíé deciriam féxram ram- n fedtini quam probabiliorem adjicit. Ut aüteni ex his tiotifim. eas, qua& propiusa vero abfünt, expendamus; tsf fir( ciendum; quatuor edicta ab Regibus Perfis in ttetdtirmn grátiam Judaorum edita facris literis configna- tlttpids x Yi Primum dàtum à Cyro , qui captivitatem 2 d erddend babylonicam laxavit. 2. Paralip. 6.. V. 22. & j. Esdr. 1. "lterum a Dario Hy h Ri ümdn d aspis Filio. "t ii i.Esdr. 6. atino Regni ejus fecundo ; ut nota- Tertium ab Artaxerxe "vt ,tur z. Esdr. 4. v. 24.. 30, eppf Longimano anno feptirno regni ejüs. l. 1. Esdr; €.7. Quartuin ab eodem , anno regni vigefimo; DO( lt 1.2. Esdt. c. 3. $ INota 2. Quatuor hec Regumi edicta qua- e ii Vilügr tüor diverfis opinionibus anfam preebuerunt; A"ïfü Quarum prima eft Clementis Alexandrini 1. 1; msa(l Stroz litqy ...M E VERBI DiviNr 31 'hqcusquüh Stroómatum; & Eufebii lib. 9. Demonftrat. h IHHS hebdu Ropletim f Evang. & áliorum, ordientium diétas he- bdomadas ab ediéto Cyri Perfze. — Secunda fen- Ntà acciie tentià eft Cyrilli Hierofolymitani catechefi 12. Tij initium earundem hebdomadum petentis 'ab NOrüni tine edicto Darii Hyftaspis. Feruiài neutra harum KE g j opinionum admitti poteft. Namedictum Cy- ri prodiit fere quingentis triginta tribus annis Ill aüte &ram vulgarem: edictum vero Darii Hy- ftaspis eamdem aeràm vulgarem natalis Chrifti Cüm econ- ii b j ánteivit quingentis viginti annis. trà féptüaginra Danielis Hebdomadze quadrin- hebdomi getitos nonapinta anrios non excedant. Ts opiti Tortia opirio , quee eft Julii Africani, Theo- erüditosved édrüm reol oreéti; Bede, Ruperti; & aliorum , computat Hiebdomádas LXX. ab anno vigefimo Artaxerxis Q x Longimani, fed tantum per annos lunares. Nam t aütem a etfiabanrio vigefirno ArtaXerxis; qui, etiam Julio expetius Africano tefle; fuit Olympiadis 83. annus ulti- dbus Par; inus; üsqüe ad mortemChrifti;que contipit annoó ris conlim quarro olytpiadis 202.; flüxerint rantum anni Captiviis 477.; aut excludendo utrinque ultimos ; anni 2 & v2 475.; quia tamen annus lunaris folari minor i 49pis fj eft undecim diebus, haberque tantum 354. dies, 0.j üt cüm folaris econtra 365. diebus confter, anni ) Artaxeti folares 475., eonficiunt annos lunares: 490.; nERG qui funt LX dictg. X þebdomades ab Angelo pre- j vipdim uavta opimio fumit annos communes feu ldu folares ; fed incoat hebdomadas ab anno fepti- n $no Artaxerxis, qui eft quartus olympiadis andfm lz $0.; & Urbis condite 297., a quo usque ad n bapti- * e TT 32 Dsz INCARNATIONE . Bu baptifrnmum Chrifti, & annum quintum de& — od Q inum Tiberii Cacfaris , .qui fubannumquartum «s olympiadis 201. ; & 781. Urbis conditz acci- , qidan dit; fluxerunt 69. hebdomades ; fei anni 483; 3sm menibus- Deinde in medio feptuagefime , & ultimee he- Hb n bdomadz , id eft, anno 487., & Tiberii deci- ino Octavo, occifus eft Chriftus. Ita ut feme- a qiue t ; lo menfe ftri, ac wibüus poft Chrifti mortem annis , he« sequtt: d bdormades LXX. five anni 490. definant. .Se- zentinm Mtam ante alios eevi noftri eruditos viros; v f axom ram orthodoxos;, quam heterodoxos; olim jam ' od tenuerunt Cedrenus in Ártaxerxe. 'Theodore- ii vernm tusait, Artaxerxem mififfe Esdram & Nehe- (Omtnts lin 1 tb d miam, ut muros Jeruíalem edificarent. ^ Sed : & Eufebius & paífim alii chronologi idém in- !'um; w nuere videntur, dum 490. annos, id e(l fcptua- 27 ginta bebdormadas numerant a 7. anno Artaxers : Aftinus, T xis usque ad Chrifti paffionem. Cum quibus L. heom, Dico. iÜli: um Septuaginta hebdomades , ab An- gelo praedictz, incoande fünt ab anno feptimo ;üïe,' fard Artaxerxis Longimani , & per annos folares de- Vaf ducendz. Probatur... Hebdomadum feptua- Jimgumento ginta ininum repetendum eft ex aliquo tem- mvdnr, pore quod Scriptura defignet; — Ergo vel ex odl anno primo Cyri, velanno 2. Darii, vel an- "ts h n PA j no feptimo ; aut 20. Artaxerxis : neque enim L [ afferri alia tempora poflunt , quibus fuerit exi- M 10 Chr zus , ut itevum ediicetur. Sevufalem. Atqui ! initium illarum fuümi non poteft ab edi&tis Cyri * " u i Qu W Tünt & Darii , ut ad primam & fecundam opinionem?: z |N i di d modo probavimus. |/Vegue etiam peti potefta u ' 20. anno Artaxerxis, Ergo debet peti a 7mo ahnno " [ "u hs 4 Vrnsr DiviNi: 33 f20- QUntüm dggi:i àniee Ártaxerxis. Prolatur altera pavs 'a/]fzmþ Mülqure ! pg. Hypothefis, quz ab anno 20. Artaxerxis UWüeg orditur hebdomadas; duplici difficultate impe- "im& ditur: 1ma, quodcontra Scripture Sacrae con- Wime füetudinem meníibus tántum lunaribus utatur; st Namerfi Hebraei Iunaribus menfib uterenturj liwfm tamen anno quoque tertio ex dieb qui excre- Tap, h, verant; addito meníe embolimo lunares annos «luy, $, folaribus eequabant : ut & ceterarum gentium It ehronologiz fe accommodarent ; & fervarent Wsonig Pafcha tempore ab lepe ftatuto ; fcilicer poft Tsb £quinoctium vernum r4. die primi menfis: im&Này -alioqui; cum arinus lunaris minor fit folari , f2e- u$ pe Paftha celebrare debuiffent vel ante eequi- mïggndm, nocium vernum ; velalio meníe ; quam pri- d mo. "Zhera opizionis hujus difficultas eft , quod; umimg; Ut ulius Africanus; Beda & Rupertus ipfi cen- (mgii, fent; LXX. hebdomades finiantur ipfo anno i, jj paflionis Chrifti: cum tamen Angelus non di: mo fprimo| xerit, in fine; fed z dimidio bébdoniadis (occifo xümsde, Chrifto ) deficiet boffía e9 facrificium: dum feptut gitur f argumento a pofteriori dü&to ütà- aliquo tem- mur, certum videtur, ab anno feptimo Arta: xerxis incoandas effe LXX. hebdomadas a. Ga: Epo vl ex i, «d a briele praedictas. In hác enim hypothefi omnia fibi coherent.. nque enit Ab anno feptimo Artaxerxis i füerit a usque ad morter Chrifti elapfi funt arini 486; h. Ài & amplius. Teitur quarto poft mortem Chrifti y edidis (j evoluto anno defierunt LXX. hebdomades h. e; moplatedt Moo- anni, quos diéte hebdomada comple: ur p perpr ]. et nj 1709 d C i, Oly. m 1 B ' V 34 Dsg INCARNATIONE Obj. I. De Cyro dicitur I(i. 44. v. 28. -Fo- ii Q gY adtc a luntatem meam complelis Qui dico Sevufalem: edificaleris; €9 templo: fundateris. lt cap.45. a infetint v.13. Jpfe edificabit. crvitatem ieam. ]erem. ij mv !) 20. V. 18.. ZEdificabitur civitas in. excelfo Juo &gc. / jia . Hc de Cyri edi&to accipi debere declarat Es- mj dras l. 1. CR v.1.. 7p auuo primo Cyri Regis Per- g um favum ut compleretur verbuim ex ore Sevemietge. « dj Ex eodem autem Cyri édicto civitatem exftru- ia ii t €tam fuiffe cum manibus, conftat ex delatione sss ln Samaritarum, quzehabetur l. 1. Esdr. & 4. v. 12 Dras f Igitur ab edicto Cyri petendum eft initium LXX. àsTetts, q hebdomadum. &. N. Conf, fi a Cyri edicto at prdce peteretur initium illarum hebdomadum , diu ao o ve ante Chriftum natum jam defiiffe ra demonílravi. )nr ; prout fu- inm Tilli, TA Whum luf. 1. Eufebius homo Arianus ex odio 15 Orinté in Chriftum fic auxit annos Cyrum inter & Alexandrum M. unde etiam [ulius Africanus 1 2 t In n ) h ; *j J j [ l, Ale fufpe&tus eft, (àltem in quantum ex Eufebii ci- 1825 Vongrc Ergo non videntur tot anni tatione pendet. * quitor | Cyrum inter & Chriftum. : &. N. Ant. Erfi lal v DO f u nunc interciderit liber Julii Africani de zezpor;- ( Wnäm* S bus ab origine Mundi usque ad Macrinum Impera- li zórem ; setate tamen Photii adhuc exrabat, ut u ?qu [7 ipfe in Bibliotheca fcribit. Gratis ergo crimen Tl ] Ileïe]ü ls falfi Eufebio, in hoc puncto impingitur: cum l & Hieronymus , qui Eufebii Chronicon latine o Wtl reddidit , & Julii Africani volumen de füppu- TUs, ] ï i t [ tatione temporum infpexit, aliique Patres fup-e N Á tl quationem illam Julii Africani amplectantur. 4 M ^ fa. as ' JH ] , h VrgR2i DiviNi. 35 Mv .pu.' lii uf 2. Quod Cyrum inter & Alexan- , ?Jru lm DECNN drum M. adhuc tredecim Reges vel "Tyranni Perfarum inferantur ; adver(atur S. Scripruree: M J Ab g nam Dan. 11.a v. 2. ad . ait Angelus: dhuc 1res Reges fhLabunt ig Pevfide , 9 quavtus ditabitim * dichrat Bs opibus numas fuper ompzes: eg cum imoaluerit divi« rilns n zi5 fuüis , concitabit omnes adoev[us vegnutn Gvacid. YO raeti Vi exflr. Suvget vero Rex fortis ( Alexander ) &9' dominabi- uv poteflate qnulta &gc. R. IN. Aflumpt. Tres iL t d in Perfide Reges funt Cambyfes , Smerdes Ma- 'SU C 4V.Ts, pus, Darius Hyftafpis: Quartus autetm eft hu« lianLYY l jus filius Xerxes, qui ditabatur opibus zimiis fu- t rriedidy | per ommues preedeceffores fuos: numerabat enim i, du in exercitu fuo adverfus Graecos decies centena ; u àrmatorum milliá , aàc decefn millia naviutri, Hic adverfus vegnum Gracorut concitavit omgeg inins ex od populos Orientis ad bellum quod infelicitee jrum inter dj ceeptum ejus fücceffores continuarunt; usque lus Afticanys dum Aex jorti$, Alexander M. debellato Dario ex Enfebii d- Codoimano, Monarchis Perficee finem impofuir. Qtur tOF anti N, Ànt, E Dum ergo quatüor Reges fecuturos prenun- tiat Angelus, non negat ; adhuc alios deiriceps ni d t - in Perfide regnaturos effe: ficut durn Mattheeus um [njen C€. I. alt : o/J$ genevationes . . a David usque : extábit , Ut ad transmigrationem DBabylonis ; genevationes qua- iMI00 Crumg 1uordecim eíle , illas tantum nurerat ; quas ir ngtur: dn füo Evangelio recitat: nam tres fübticuit ; qui onicon lr fuerunt Ochozias; Joas; & Amafias, ne pro- l)* pofitam fibi tefferadecadem excederet. whrsP * — 75 3. Prophani fcriptores non coficor- ant in computo annorurm , quos fingulis Per- p ? a Ergo eorum fides lj rum Regibus tribuunt. fü- 2 - 1 ' e Vr 456 Dr INCARNATIONE gj X fufpecta habenda, & tenendum , quatuor ditm- taxat Perfarum Reges poít Cyrum extitiffe, g um r E. N. cont. Fatemur, computationem per Re- il conlrt j gcümus À ges fcepe effe interrupram ; incertam ; variam & prolixam : quare per olympiades computa- j Cüfpi[) t, inDmm tionem inimus, quz eft certiffima , preciía & expeditifTima. Cum ergo edictum Cyri pro- aulfim: p zo0 &Ne mulgatum fit anno 4. Olympiadis 61. Chriítus autem baptizatus fueritanno 4. olympiadis 20r. ; g, Ui evidenter fequitur , ab edicto Cyri ad Chri- um M flum ducem non decurriffe hebdomadas 69. a i ] fed 8o. Hinc Cornelius a lapide hanc & non- 54 g. nullas fententias vel manifeíte falífas , vel im- t fsrem probabiles appellat. 1020 .À m notate Ob IL. pro tertia opinione. Ángelüus ait : AtXerxus non fepruaginta. bebdomades abbveviate funt. Ergo i Dure Yen anni mere lunares recte a Theodoreto , Beda ^trtà nulo & aliis pro computandis hebdomadibus affu- inuntur. E. N. Conf. «ó abbreviatas, idem eft, ac ;iïl', Araem "npuy, q paucas hebdomadas füpereffe usque ad |Chri- ftum, cum Deus plures ftatuere potuerit, easque "tidndm definitas fore ob füfpiria Danielis; ficut & Iíaiae "085 ( cap.45. & aliorum, a Deo pravifa. Sic Mat- *30g furey ,,,,,, thzi 24. v. 22. his verbis: /Vifi breviarentur dies, m r «on fieret [aloa omtis cavo; non fignificantur dies " * m w communibus breviores , fed dies pauci a Deo AUR decreti perfecurionis Antichrifti. In textu he- ; ARODIQY rem A breo legitur imperfonaliter ?mr13 JVechbzhacb, $ & DN , pn ] ! A ä decifurn efl , vel , deeretum efl , ut fipt adhuc LXX- F] At cid l fl ""*"*ïüum heb.domades. [ ln T Vg " : Inff. -USICUIQ[ t As * , Vrnsari Diviwr. 37 Qtipr dm vhfl. s. Xerxes ferale bellum in Greeciam JUm eyirt ilaturus anno regni füi quinto Artaxerxen Totem r imperii fui confortem defignavit. Igitur cum þl*[am) Vàtim annus vigefimus Artaxerxis, ex quo cum patre As cOmpuy, füo regnare cepit, fit feprimus , ex quo folus , preci & regnavit, initium LXX. hebdomadum hinc m CHI T. commodiffime petitur , & conciliantur , que 8 6 Chrif Esdrae 7mo & Nehemic 1mo legimus de edicto Yrpigdsor, Artaxerxis , ut iterum «edificetur Jerufalem. O d h &. NN. affumpt. INam x. Scriptura confignat ümdis chronologiam in Esdra & Nehemia per an- hu &coon. num 7., 20., &32. Artaxerxis, quod non fe- ls; vlim ciffet, niti folus regnaffet. Àn non enim po- terat pro. anno. 7. Artaxerxis ; annum Xerxis Ánres duodecimum norare ? Ft fcriptores ceteri an- nos Artaxerxis non computant, nifi ex eo, quo ( Bw Xoreo, Ded defuncto Patre Xerxe, íolus regnare ccepit. 2. madots af Hzc fententia nullo au&tore nititur ; nec pro- videm lb E abile eft," Artaxerxem in confortium regni a It d Chri. Patre affumptum, atque cum eo regnaffe: erat Wi easque enim tunc admodum puer, adeoque ad regen- [cut & Tag » dum ineptus, ut ex Juftini l. 3. legiraus. Pre- ; OicMat- terea habebat fratrem Darium natu majorem, cui porius a Xerxe relinquenda regni admini- Vatentir d ficancor dies ítratio fuiffet , quoniam Jus majus ad regnum habebat, ut patet ex eo ; quod Artabanus uG à ]o [n texu Xerxis interemptor , & regni invafor, non nifi Dario. occifo, infidiatus eft Artaxerxi. . Nl /Infl. 2. Thucidides , aliique probatiffimee dl *&dei hiftorici tradunt , "Themiftoclem e Gre- ad Artaxerxen fugiffe: alii autem cum Dio- 3 oto Siculo fcribunt , eumanno fecundo.Olym- .. M'i C 3 pia- 1 ' Vs 38 D£ INcARNATIONE. g us Art piadis feptuagefimee feptimae ad Xerxen adifffe; conciliari autem hi auétores poffunt, fidicatur, ais t Xerxen cum ArtaxerXe ümul regnaffe. R. IN. Affumptum. 'Thucidides , Charon Lampfía- ; r dl hod cenus , aliique vetufti chronici fcribunt ; The- miftoclen ; jam defun&o Xerxe, veniffe ad m d &t u t g ejus filium Artaxerxen in Perfide regnantem, Igitur ex horüm teftimonio manifeíte conftat, qms ünce Dd Xerxem & Artaxerxem non íimul regnafle, sj ugelicd quando T hemiftocles in Perfidem feceffit. Con- mj m eiliari ergo. di&to modo diffidentes fcriptores inn s; t non poflünt: fed dicendum potius, Ephorum, m f Glirarchum aliosque hiftoricos duo illa nomina vt p Regum.: confudifle , quafi unum idemque fit: ude, i [ "Ivtaxevxes gRam Xerxes perfice Jellatorem , aom, n mugnuimn . bellatorem figuificat , erantque nomina wur, P as Hebrey pluribus Perfarum Regibus communia. Iuft.3. ]ofephuslrr.c.5. fcribit; Nehe- t Cyrum g £iam miffum ad edificandam Jerufàlem anno d Uj 25. Xerxis , eamque adificatam annis duobus, a Cnbyen, & tribus menfibus, ficque perfectam effe anno n Ang Xerxis 29. Ergo fententia ifta idoneo nititur m m auctore: nam cum Xerxes ad füummum annis "tf M viginti & uno regnaverit , annus ille 28. recte dicitur fuiffe 25. Ártaxerxis , quo regnare coe- ii i nf CUX perat cum patre; & feptimus ; a quo repnabat T Mn( folus. EK. N. conf. Opinio hec tota nititur Jo- d fepho, qui hic , uti & alibi manifefle errat, dum regno Xerxis tribuit 28. annos, dum in fine ts ! Regeg ( capitis hec omnia gefta effe, ait, regnante 1on j Xerxe. Si regnante, ergo & vivente Xerxg M Qm bl w Ubiclare contradicit S. Scripturee , que reftau- ratio- ? SHMU n j VrnBI DiviNr. 39 lm i. rat'lö;l-em urbis Artaxerxi adfícribit. Contradi- t f cit etiam reliquis hiftoricis: hi enim omnes, tefte i NY J Eufébio , Orofio, Diodoro Siculo , Severo Sul- 'ga I0n Lampfa pitio, Beda, & aliis, Xerxi nonnifi 2o. vel 2r. r T annos tribuunt. JDeinde aàit , miffum quidem &y Yenffe Nehemiam ad edificandum Jeruíalem Xerxis * Tonapten anno 25. tamen ejusdem Xerxis anno 2g. feu lr conftr Artaxerxis unice regnantis 7. perfecta fuiffe Ti regafe moenia, atque hoc demur anno conti iffe ex;- Áesit. Cs , 1 zum fevimonis , ut iterum eedificetur SJeru[a em, quia Ti friptors mandatum Repis, triennio ante datum , exe- 5, Ephorum cutioni mandatum fuit. Quee explicatio ite- t0 1l nomi rum adveríatur phrafi S. Scripture , qua for- V emqe f mule ifte, exzz fevmo, exüt editlum , ad man- ET dati iniium , non vero ad ejus executionem ntgte noria referuntur. — Prarerea Jofephus in hac hiftoria, T cum ceteris Hebrais in craffo errore verfatury crt, Nele. dum poft Cyrum quatuor tantum Perfarum füem anno Reges usque ad. Alexandrum M. fuifTe autumat, Yis duobus, nimirum Cambyfem, Darium Hyflafpis, Xer- qm effe anno xen , quem ab Artaxerxe Longimano non di- joneo nititu Ícernit, ac demum Artaxerxen , quem itidem Ti ann ab Artaxerxe Mnemone non diftinguit : tum ile 2$ red omiífis Smerde, Artabano , Artaxerxe Longi- regnare Q mano, Xerxe fecundo, Sopdiano, Dario No- jio regnaba: tho, Artaxerxe Mnemone, Ocho, & Arfe, ya um protinus differit de Alexandro Magno , quafi lc errat du ifti Perfarum Reges numquam fuiffent in re- dum n rum natura. Quem errorem jam olim B. Hi- eronymus notaverat. JDezigue idem Jofephus jp, u iurim. eevidenter hallucinatur, dum l ir. c.7. & g. 11 uU fcribir, Saneballetem Chuteeum; qui 1,2. Esdree ii C 4 cap. 4- * 1 VR Dr INCARNATIONE A 40 T nfb cap. 4. moenium Jerufalem exftru&tionem tur- baverat: & Jeddoam qui l 2. Esdrzc. 12. v. 22. "T a pitontm interSacerdotes numeratur ; tempore Alexandri M. füperftites adhuc fuiffe : ac illum quidem mfüeni d direrap. s. Alexandro Giázam obfidenti cum octo millibus militum füppetias tuliffe : hunc vero fümmum vereinun Sacerdotem Jaddum nomine , eidem Regi Je- qen m uod rm Jrao rofolymam petenti obviam procefhiffe. fidem omnem füperat , cum uterque ad mini- düxe; QU fj immuits snum plus centum fexaginta annos vixiflet. Obhi. HE.. contva. thbefin. nofframn. Exordium À rl (ut i EXX Danielis hebdomadum ducendum eft 27 d A exitu. fermonis ; ut iteruma. ediffcetur- S'evu[alem , id Di31 eft, a facta ipfis poteítate inftaurandi moenia & snis; J caetera aedificia publica Urbis. . Atqui in edicto reult: nef; Artaxerxis anno feptimo edito non fit mentio de vim porur inftaurandis moenibus, fed tantrum datur Judazeis eMindieda poteftas reparandi T'emplum, &in pairiam re- n pretri c vertendi. Erpo LXX. hebdomadum exordium Vs i non poteft capi ab anno 7. Artaxerxis , fed ab. anno ejusdem 20. quo diferte ipfis facultas im- TO Mene: pertita fuit reftaurandi moenia Jerufalem , & alia, U n publica urbis ejusdem eedificia. m dift. affumpr. &Ol m Ín edi&to anni feptimi Artaxerxis non fit difer- EU 1 n ta2, expreffa & explicita mentio,de inítaurandis moenibus Jeru(àlem C. non fit mentio implicita ïvmrni;:ani, Q ATT tün IN. Artaxerxesanno regni füi 7. mifit Esdram Je- Vi rofolymam cum mapna multitudine Judsorum u captivorum , & juffit ei dari centum talenra ar- * 4 (:LT'*"x enti; & annonam copiofiffimam , & permifit fis D Qu eaarbitrio Esdre & Judaorum, nam 1. Esdr.c.7e D dl uis pla- V. 18. ait : .Sed C? þþïtiel tibi «9 fratvibus t H N Cuerir; J 1.4 Vznz: Driviwx. 4l m d cuevit, de veliquo avgentog auro ut facias, juxta [ IZ.V,g:W voluutatem Dei ve[ftvi facite. Et v. 6. Dedit ez t Al emnuem petitionem ejus. Cum autem Templum MT QUi tunc jam fuerit diu edificatum , & dedicatum, O0 milio ut conftat ex cap. 6. ejusdem l. 1. v. 16. reftabar RU ümmum folum petere inftaurationem murorum civitatis, m r ad fecuritatem rum T'empli & cultus divini, tum IH i, ào| etiam civium Judeorum, quorum multos fe- Qu d mini. cum adduxerat, quibus etiam ab Rege con- vixir ceffa fuit immunitas , & poteftas Esdre con- Exordim dendi leges , conítituendi magiftratus & judices rndum'efl [ v.26.€.7 Quin etiam Nehemias c. 1. v. 3. & drufim, c. 2. V. 13. Ícribit; fe audiffe, ac vidifIe.anno 20. Vi m d Artaxerxis, Jerofolymee muros diffipatos , & tqdL i edidy portas exufítas : neque heec murorum disjectio nftmenrod &incendium portarum , qua vidit, erant a va- a adas ftatione Nabuchodonoforis, plus quam 8o. an- ? param e- nis jam pr&terita; ergo acciderunt a Sannabal- T exordim lare , &aliis Samaritanis Judeorum infenfiffi- i fed db mis hoftibus. Ergo jam a Cyro , & multo otas im- magis ab Artaxerxe anno ejus 7. habebant po- ]em; al teftatem muros iterum sedificandi: licet in nar- fL lm ratione ab Fsdra tradita, poteftatis hujus men- f dier. tio tam aperta non fiat. Nam cap. 4. L. x. Es- nflaurandis dra, Samaritani, qui vivente Cyro fautore Ju- jp implicit deorum , clam tum conabantur impedire Ju- Tstam] daorum molimina, eo mortuo, ad Cambyten od ejusfilium, vel, ut quidam malunt , ad Smer- j tdent- den Cambyfis füccefforem , qui Affuerus & &pmit Artaxerxes communi Perfarum Regum nomine V LE : ebi appellatur , accufationem detulerunt contra j ]udæos ». quod edificent Sferufalem civitatem ve- (b « 5 be en ! VE Dzsz INCARNATIONE ( 42 'rgn OPOI, TUGI bellem &2 peffomain, exflruentes muros ejus ; eo^pa- s mend d vietes comporentes. Quare etiam continuo Rex 4 rebs, & i refcripfit, ut Judeos prohibeant , u uri; :lla m Df non edificetur. v.21. Ea propter v. ultimo Es- dras ita fcribit : Ziezc iztevaniffTm eft opus Donus vj t s fübninitrr Domini in. Sfevufalem , €$ non fiebat usque ad an- Ergo quod inter- s & andont num [ecundim Regni Dari. T ii M nuyt, di miffum eft opus füb Cambyfe, vel probabilius : Rs füb Smerde ; repetitum fuit fecundo anno Da- li. Atqui intermiffa non eft tantum Templi, .imo d m 1ed moeenium etiam exítructio. Ergo exftruétio ii qu i nacenium repetita fuit fub Dario, & multo ma- :5u5 in fs isfüb Arraxerxe, qui in fudeeos benevolen- ; nixqundt tiffimus, Esdre omnia que petierat , libera- 5ap.4 m liffme annuit. KErat enim fere impoffibile, tot millia Levirarum & Judeorum, qua Nehemias ANT redux ibi invenit ; inter tot capitales hoftes TJe- rofolymis habitare fine moenibus. vlffm ;;15 97 Ante vigefimum annum Artaxerxis Jerufalem in füis ruderibus & cineribus fepulta 1 m jacebat ut liquet ex c. 1. & 2.1. a. Esdr. . Ergo Temp judai anno Regis feptimo non obtinuerunt AU d edi&ctum de inftaurandis moenibus, alias illud M executioni mandaffenr. E. IN. conf. Obtinue- lt qi i runt edictum, & pro viribus exfecutioni man- Tenttrem darunt. Quominus autem coeprum opus ad ftis tambilicum perducerent , obftitit furor Sama- UC t ritancrum , Ammonitarum, Arabum, & Azo- - tiorum, qui clandeftinis molitionibus, & arma dma, - * ] ta manu Judaorum confilia identideminrertur. " AF,'1 barunt, mcenia erecta dejecerunt, & portag 4 e[) Per l " exufferunt: ita ut anno vigefimo ediétum aliud effla- l ! " 1. » VzRn21I DriviNr. 43 [ efffápitari oportuerir , quo Rex poteftatem re. (Ontinyo hh ftaurandi moenia anno 7.factam , confirmaret » U aj i difertis verbis, ac literis peculiaribus ad pro- Y ltimo I vinciarum Prefectos datis mandaret, ut ex fil. du D T Me d vis regiis materiam pro turribus , portis, & edibus fübminiftrarent. Quamquam tanta etiam 0 Quod ints. poteftate & auctoritate inftru&ti Judasi nondum d ob fat fecuri erant; dum moenia erigerent fed de- IIlo anno . bebant perpetuis vigiliis urbis ambitum cufto- tm Templ dire; imo & armis accinéti opus facere, ne o erlrudto dicti hoftes, qui facta confpiratione , & junctis &mutom/ agminibus in ipfos per vices irruebant, ftru- X benevolen éturam inceptam denuo fübverterent , ut Ne- teret, Dben. hemias cap. 4. lamentatur. npoffbl v quz Neheni ARTIOCULUS N: » ü ls lol h Fem[e Meffiam probatur ex Agaei I1. €? Ma- lachie 111 n Artixendis ]bus fepul NI[Or4. — .Cum anno fecundo Cyri Regis fun- wr Bm damenta Templi novi jacerentur, ejusdem- obtinuerunt que edificii flrué&tura anno altero Darii Hy- , dius ld ftafpis continuaretur, plures ex Judecorum fe- ( Obcinue-' nioribus , qui Salomonici Templi amplitudi- Qtioni mat- nem , fplendorem & opulentiam olim vide- m opis £ rant, recens fundatae /Edis paupertatem & an- üror Sun- guftias confpicientes , a lacrymis & ejulatibus temperare non poterant. 1. 1. Esdr. c. 3. & 6. m & m ü, & u Horum animos Deus ut eriperet , & ad fabri- cam Sacre /Edis ftrenue romovendam inci- Jeminttti- 1[)& i 4. earet, per Agocum Prop À etam promifit , fe- jf cundi hujus 'empli majeftatem & gloriam lon- di. ge L , n Dz INeARNATIONE. - ( 44 or;e Temp! ge majorem fore, ac T'empli prioris fuerat: iir d ers eo quod Metfias illud pra:fentia fua fit iluftra- jy prrenra turus. Verba Prophete cap.2. v. 4. & fqq. ira gustem. Íonant. Quis in volis ef] dereli&tus , : qui vidit do- drenra Sicer mum iffain 1 glovia fua primum £ g quid vos vi- Jj rererentt detis banc nunc ?. Numquid.non ita efl , quafi som jam Trnplr Jf in oculis veffris ? Et munc coufortave Zovobabel: -i m Une d confortave Sjefu füli Shofodec Sacevdos magne , 95 . Quia bec di- vt qu cozfovtave.oimms populus terree. . cit Dominus exercituum : Adbue unum modicuim Hss um a m li Vebu d efl, €9 ego commovebo celum 5 terram, &9 mare , r G ml €2 avidam. Et movebo omnmes gentes : €9 veniet defidevatus. cuntlis gentibus : $9 implebo domum Aigifins atosin hunck iflam glovía Magfa. eriz glovia domus iffzus drfliedventm zoviffme plus quam pvima. & refüm Apud Malachiam autem cap. 1. & 2. cum Amm D Deus Sacerdorum negligentiam in functionibus fui muneris reprehendiffer , eosdem ad majo- feendüm ji rem reverentiam ac diligentiam in adminiftran- at ador tAntecdenn dis facris adhortatur cap. 3. pre«dicendo fore, ut Meffias ipfe non multo poft T'emplum invi- ï?*'fïïülm J fat, & Sacerdotes luftret. Ecee ego , inquit 3 imrprio ( Joannem Baptiftam Mat. qitto ZAngelum vaeum "o NT X L. V. IO.) 4ui praparabit viam ante faciem. meam. : hr 1 Es flatim veniet Dominator , quem vos quaritis ; 5 hb e €2 zdugelus tefflamenti, quem vos vultis. j its] h Ex hifce duobus vaticiniis validum contra rj Judaos argumenrum (ümo, & h, Dice. Ámbo hec Aggei & Malachiee te- h il ftimonia evidenter evincunt; Meftlfiam jam a V^ multis feculis veniffe. Probr. Aggeus conío-e t NT le lg. lerur Zorobabel & Judecos; hortaturque, ut i Q ex- W j e U , Vznr1 DiviNn 45 d exftuttione Templi hujusfecundi, licet in fpe- ciem A tlf iis & exilis pergant ; eo quod Meflias 4 fgin ilud fua prefentia fit cohoneftaturus: Item ; qzuïz'idit d. Mialachias ejusdem Meffie prediéto in Tem- j d o s plum adventu Sacerdotibus majorem in facris Ü uf tractandis reverentiam & accurationem fuadet. Igitur cum Templum illud jam a multis fecu- m Lal J Wgh'( ) Ej lis una cum Urbe fit dirutum ; vel Prophetee Qia la d. fal(à vaticinati funr, quod Judeei non concedent ; 102 01j vel Meffias jam a multis fzeculis advenit. ( C tngy, OP. 1. Verba illa , adbzc movebo celum e$ 15* ( ottit terram , mave «g. aridam , $9 1ovebo omues gen- o dmum :?e5, B. Auguftinus l. 18. de Civitate Dei. c.48. & Rupertus in hunclocum, referunt ad fecun- i dns if I dum Chrifti adventum, ad figna przevia extremi i judicii , & ad refürrectionem , & glorificatio- andlionibus nem electorum. Ergo non fünt fatis idonea mad mapo ad convincendum Judaos de adventu Meffize, Viminilren- EK. Explicando auéctoritárem dictorum PP. di- cdo fore, füinctione Antecedentis. Referunt ad fecundum Chrifti adventum verba illa aecepta in fenfü yluminyi- myftico & improprio C. accepta in fenfü lite- 9 itquity üftm Mat, | rali & proprio NN. verba illa in fenfu proprio igim.mam. t ad primum Chrifíti adventum referri, ait idem Auguítinus lib. eodem de Civitate, c.35. Ü quæritis; ; Item Ambrofius lib. 3. epift. 12. aliique PP. füb äum conta tempora enim Chrifli nati movebatur celum Angelis jubilantibus , Luc. 2. ftella apparente Magis. Mat. ». Pauló ante Chrifti natalem vi- fschet dfm 12 t « glebatur in czlo ingens circulus aurei coloris, I obus ingens igneus czlo demiffus in terram, ts d« r que hin; irerum in celum receptus: vififünt ,,uTqu) 1 lln tres p / l e : Vg 46 Dzg ÍNCARNATIONE q . »" i tres foles in unum coire: trescirculi folenrftn- . , u/ï, com aufle ao bire, quorum unum corona fpicarumj ignea V r Saemi circumdabat. Aliaque portenta, in codlo ex- ii d hibebantur, que Euíebius in Chronico ; & «rimm ef Orofius lib. 6. Hiftoriee cap. 18. & 20. ac lib. 7. gi;fndu c. 20. aliique ex Dione aliisque prophanis fcri- ais nim jur proribus recitant. 77 Zerra auzem, mari & omni- f«um ] bus centibus commotiones ineentes excitarunt [o] deerr, qua bella, quae Alexander M. ac poítmodum Ro- ? mani terra marique gefferunt : cenfus item ille sss poriar qomnbis f rimus & maximus , quern Auguftus Cacfar toti Orbi indixit. j d Catera prodigia, quz Chriftum natum preecefferunt ac fübfecuta fünt , Patres , : hl tunis excfüm nuper citati enarrant , & paífim apud S.Scri- pturc interpretes in dictum Aggai locum lepi n d 2 m J poffunt. De primo autem ifto Chrifti adventu íermonem effe , occafio & finis ex quibus va- A efenu ticinium prolatum fuit; fatis oftendunt. i0mne ad j Oh. 2 tt o ob Senfüs verborum Prophete hiec eft: Magna erit gloria domus if/ius fecundae, quam d Kzl ;äy f modo exftruitis ; major tamen erit gloria do- IT mus zoviffime , hoc eft , tertii Templi , quod Ita recentior lwpie judei a füo Metfia expectant. J f i quidam Judzeus. x. N. Aff. Advetfatur violenta j Temp hec expofitio non tantum verfioni Greecee & -*-sr j UX Syriace , fed ipfi etiam textui Hebreo, quem & in continenter ac fine interpunctione ipfi etiam HTDU[ ; AK veteres Rabbini apud Galatinuml. 4. c. 9. legunt; t f ac de fecundo rantum templo intellipunt ; uti Duidl ! ' UT etiam R. Salomon , R. David. &c. Recentiores u j -J N dai. Sed & fenfüs ipfe verborum , querg. U & 1^ Qj eus intendit ; quemque initio hujus articult j Ti indi- V I . , Vzn21I DiviNi. 47 i indeda us , commentum hoc Barbanellee Ju- u g daim ifefte confutat. ao 9/7 . I, Saltemin hocma jor fecundi Templi AT, & gloria ftetit, quod diutius duraverir ; quam pri- PU mum: primum enim, inquit R.Salomon, fletit Tohans f 410. annis ; fecundum vero 420. R. IN. Affümpt. frari o Quamvis enim juxta accuratiorem chronolo- IU etctar giam , fecundum Templum plus roo. annis ltmodum W. diutius fteterit, quam primum , non tàmen in üs m d eo Deus illius gloriam conftituir. Et vero í&- ts Cb t pius a geniibus fuit prophanatum, ut ab An- que Chtfhm tiocho, 1. Macch: r. a Pompejo , a Caffio, ut uünt ; Darre teftatur Jofeph. l. 14. c. 8. & 13. dum tandem p $5 ab Romanis excifum , & in defolationem per- pf j petuam redactum eft. Chritaden Jüli. . Cun R. David. Deus Templum !t qubusv fecundum earenus ploriofius effe voluit , quod Tif gentes omnes ad 1illud confluxurz effent ; & fua dona Deo oblatura. fojfete lic Hinc feptuaginta ita nundasquam vertunt: Kai i£u qd ixAturd zrdyrov quy iOyay, it pori qo. &7 venient ele&ka omnium gentium. — Ft Deus fta- mpli; quol tim fübjungit: Zmplelo domum iflam gloria . . [ra recentiot Meum ef? avgeutum , €g meum ef aurtin.— W. N. anur violent affumpr. Ad Templum Salomonis multo plu- i Grecs & res gentes confluxerunt, cum is füerit Rex po- tentiffimus, & vicinos populos omnes aut fce- breo, qudt yc ipfi &if deratos aut tributarios habuerir, füzeque fapien- t2 .C.Q.kgmfj) ulenüz fama ipfam etiam Sab:;e Re- n ginam a Á nibus terre ad fe invifendum attra- teligunt [ . Rece qí Pxerit; ac claffe in Ophir miffa aurum , argen- m fum opesque alias ingentes triennio quoliber ierofolyma convexerit. Quodfi Regum qui- Jhyjg d am. i. 4 l yr 48 Dz INCARNATIONE B (2 dam fecundo 'T'emplo munera deftinaVefgtee à » & d ; ( pluribus aliis fepe fuit expilarum ac prfana- ueliurs à tum. Sed & Alexander M. non ex vera pie- gon 4 uf tate in Deum Hierofolyma petiit; ut S. Au- «mim Droph guftinus l. 14. de Civitate c. 45. advertit; fed « ürora t pf ex vanitate & arrogantia, ut hoc tnodo civita- tem fibi fübjugaret : quemadmodum conftat sinfus r at ii ipfüm petiffe a "Tyriis in urbem admitti ; ad facra Herculi facienda. Non fàtis apte ergo a m g ais pt | uem reddidit R. David: Ez venient cum defidevio omnes gentes; cum in veritate Hebraa habeatur ii Deo: q aut d amamunt nymn w2 £r venient defiderium omtrium gen- i.5 Ifeph zgum. Hoc enim epitheto Chriftum fignari Chaldea etiam verfio, & Rabbini vetetes apud (debdo]n texi t d Galatinum l. 4. c. 9. tradunt. i Lorobdd Infl. . Gentibus olim non effulferat lvs t ündameng inen fidei, quo Chriftum venturum agnofce- Pulracifg rent, Ergo magis dicendus erat defderatus Ju- tdoozi nonf dais, quam cuni£is gentibus. W. 'T. ant. N:conf: i cnftg, In lege naturz femper fuerunt , qui fide, fpe; EE ac defiderio Chrifti. tenebantur : ut conftar ex Abrahai, Ifàac, Jofeph, Jacob, a quo Chri- W qp!od tiür |! j C 1 ftus Gen. 49. v. 26. dieitur defidevium collum : ii eteruorum : quem tamquam omnium benedi- Vatm fj €&tionum & promiffionum ultimam maximam- NU f Qf &lmp que claufülam, omnes horines, imo omnes crea- v&älün turz irrationales a fui initio , ut hominum re- l yedl N demptorem , ac totius univerfi reformatorem 1 . Ti avidiífime exípec!a bant, & affeétu non rat 1o0na li ;r.ar Ü Ev aut fenfitivo, fed naturaliintime defiderabant; ut - DUNTN * ( i i (['WIS Apoítolus Roxþ. 9. V. 22. docet. | anxhqggrï 4 h N d! & Y VERBI DriviNr. 49 5hn3V-ï..ä'j i ,f] a fenfü Metlias cun&is gentibus defidera- 1 Df ius ve dicatur ; quod quondam a gentibus in 1 Veo . ipfüm Credituris amandus fit ac defiderandus, 5$ prour Gen. 49. exfpe&latio geutium nuncupatur. At N Solent enim Prophete ad indicandam certitu- odb ci dinem, futura ut precterita dicere. Ex /is etiam Otm cofte facilis fenfus inte retationis feptuaginta Senio- 1 iti; d rum patet , quà € hriftus dicitur e/ede , feu de- 2l pit r fiderabilia omauium geutium , quibus omnia bo- Ào m na attulit; per quem ceeteri omnes fünt electi EM & dilecti a Deo: quem preinde omnes etiam elegerunt & armarunt. Of g()l- um i , Objic. 3. Jofephus lib. 15. Antiquit. c. rr. 1 Ws u & l. 6. de bello Tudaic. c. 8. fcribit; Herodem anno regni fui decimo oéctavo diruiffe 'T'em- plum a Zorobabele exftru&tum, & aliud loco n efleng ilius a. fündamentis . erexiffe. Ergo Chriftus Tim 4j nunquam ingreffus fuit 'emplum illud , & pro- Afirzu f phetia Aegsei non fuit impleta. & Quantum ant. N.oonf ex Jofepho conftat , Herodes Templum a Zo- u de, f robabele exítruétum ampliavit duntaxat & ex- üt conflar ornavit: quod etiam Hegefippus l. 1. de Exci- iquo Cire dio Hierofolym. c. 25. teftatur. Siquidem Jo- TT ro:'/z'upl fephus c. 14. l. r5. Antiquit. fcribit, Herodem um bened- folviffe rantüm fundamenta 'T'empli Salomonici, ) fneximárt- eisque nova impofuifle longitudine & latitudi- omnes qre ne centum, & altitudine centum viginti cubi- jominum f torum; non veró 'lemplum Zorobabelis di- (ormatort ruiffe; quod tantüm fexaginta cubitos altum ponriti prat & latum. Preeterea lib 20. c. 8. ícribit, fiderdan t orticum Salomonis intactam permanfiffe. Hinc i no; " udai nihil Íciunt de Tefnplo tertio Herodia e l * . Va $o Dzsz INCARNATIONE e fed Templi Zorobabelis folüm memineifnt;de* itgo & ] Ammuit. : quo Joannis2. dixerunt: Quadraginta €3 fex an- f yis eedificatum eft. Templum boc: cum tamen He- af 1 ag ! rodis fübfítructio annis octo fuerit abfoluta. luf. Si manfit idem Templum Herodis; ;ctem Ten ant Ara f quod Zorobabelis, ergo gloriofius 'emplo pri^ hr Mp mo fuit non ab ingreffu Meffie in illud; fed At m t ex eo, quod pulchritudine , magnitudine , divi- g, 2.] tiis, fplendore ac majeftate antecelluit l'emplo Salomonico, utfcribit Jofephus l. 15.c. 14. An- if J m o tiquit. & Jofippus Gorionis filius, l. $. c. 26. B. N. Seguelam. David Salomoni reliquit bis Asprmo. mille & quadringenros milliones aureorum, & d innumerabilem copiam eris, ferri, lignorum ac fdimd h :g lml lapidum pro exftruendo, ornando & ditando "Templo, utlegimus r. Paralip. 22. v. 14. In t o fabrica ipía habebat Salomon feptuaginta millia eorum, qui onera portabant, & octoginta mil- fialatomorumy;ac ter mille trecenros operumPrae- fe&tos: Precepitque Rex , ut tollevent lapides gran- Mi 1 n ETT! des, lapides pretiofos im fundamentum Jvempli, eg quadravent eoj. 5. Reg. $. V. 16. Horum ope- h A20r0m ( ra lemplnm cum omni apparatu fuo feprem "T gl annorum fpatio abfolutum eft. Econtvra Hero- Al des tantüm decem milliaartificum ; & mille plau- -u D ftra ad lapides convehendos adhibuit, & ''em- d VR qu pli ftruéturam annis octo perfecit. Quomodo wwm] ergo potuit T'emplum Salomonis aequare; qui jl i g aliquam tantüm Salomonici regni portionem dl precarió obtinebat, & rogarus a Judsis , u abS9 NI foluto Templo Porticum 5alomonis Orientale M ls k D pariter inítauraret ; abnuit ; caufàtus; opus illu * A teim- N E d Vzrazi Diviwr. 51 lgmiïf s h r longo & pecuniis plurimis indigere? Ti c ? l W dj Jofeph4l. Antiquit. 20. Q. 8. It tamen D. uapropter Ju- dii ipfi fatentur, "'emp! um fíecundum longà £m Otià., lum Fs impar füiffe primo; ftructurà, pretio & Gloriam autem Templo Salomonico potif ä] In üm 5 Tnghyr conciliabant Arca feederis in illo tit il g fervata, quae Gloria. /fvaelis 1. Reg. 4. v. 21. nu ncupatur: & ntdine, du refponfa divina olim in propitiato rio reddita, & Vlhit T tmpl alia ; quae füprà art. 2. Inft.2. ad o je&t. 1. memi- 11 Àn. nimus defuiffe templo fecundo. Er. 2o fecundum DIDT: hoc templum non porteft dici ali unde futurum ! felqut ls fuiffe oloriofiusprimo, quàm ex pr eefentia Chri- ürstum, ( fti in illo preefenrati, illudque Üepe invifentis, ac lm ceelefti fuà doctrinà & miraculis illufh*an;is ;qui- Doo & dind bus Judzis demonftravit fe effe verum Me fTiam, Av d hoc Aggzi vaticinio, «& Malachize c XisPnt ml miffum. . 3. pro- 7c?äginm nj Qperumpre. ARTICULUS V. Hs as n [l G Meffiain bunc effé Doininim nmofirum SIefur. —— Horom pe Ota. Judeorum quidam Meffiam jam ve- fuo fepren niffe dictiranit , fuiffe volunt. eumque Ezechiam Regem outtra Ht Aliilátere eum in ignora repio- S mll plat ne putant, alii in Paradifo, ac ]edaeorum cri- j, &T minibus prohiberi, quo minus prodeat. 'Tal- nomud inudifte ajunt, eum Roms ante portas urbis aqurt; & inter leprofos a tque egrotos deliteífcere, dum ii adveniente Elia retegatur. Alii eum nondum " quffe creduntr: €umque omnes terminos ab ( agtiquis conftitutos preteriiffe.adverterint, nec :2 IMetliam, quem fibi fingebant, veniffe, anathe- K - 2 Inate J t e V $2 Dr INCARNATIONE. f Áati w mate interdictum , ne quis advenrüs ejtts t m n CodiceSanhedrin, cap IH. ubi | pu s fupputaret. m ia habetur: Aumpatur [piritus eorum , quifuppu- nl Chriftus e- zant tevininos , [c. advemtis Meffue. um m r contra Joan. 5. v. 39. eos monet: Scrutamim Scriptuvas ; quia vo$ putatis àn ipfis vitam ctevnam ïïpkieiügm i babere: €7 1 llee funt , quee teftimomium perkibent de ub T me: Q9 mon vultis venive ad ane , ut vitam babeatis. . It Teftimonia Scriptura de Jefi Chrifto ad quin- ari queunt : r. Quee ad éjus gt n ) que claffes revoc naralesattinent. 2. Queis miraculaab ip&$ pa- "I fifmdiu; Ü aM n tranda praedicuntur. 3. Ejuseerumnee & mors. a N 4. Ejusdem refürrectio; & ad coelos afcenfio. &Mefm df 5. denique gentium converfio ad. veri Dei cul- tuim. 5 t nf Dico. Jefüs Nazarenus eft verus MelTias in hn hn Pvob. Ei conveniunt omnes V.'T. promiffus. -;rg/fngw;f. l DO characteres , quibus Metfiasa facris oraculisolim infigniebatur. Nam l. Meflas predicitur umf oriturus e flirpe Abraham pro benedictione t if omnium gentium. Gen. 12. V. 3. & c. 22. v. At , De 18. &c. 28. 14. Ad quee vaticinia provocat B. tlb Predicitur Meffias lo V.Maria, Luc. 1. v. 55. fore ex progenie David, Pfal. 131. v. 1. Je- Pb i h rem. 33. V. 15. Jefüm autem de domo Davi Ih Y fuiffe conftat ex verbis Gabrielis, Luc. 1. v. 32. ! d item ex cap. 2. V. 4. JVafeiturus dicitur ex Vir- Qu A gine incorrupta ; Ifai.y. v. 14. Hoc vaticinium | in]e fü completum fuiffe teftantur Marthaus c. 1. LTA i "t 1 v. 23. & Gab riel Angelus , Luc. 1.v. 35. Bet f'mf L?M lehem locum, in quo naíciturus erat Meffia )vl N predixit Micheas c. 5. v 2.. Quod etiam fäxhx ;;;l ! : D Vrnnri DriviNwr. 33 N fu a, Matth. c.2. v. 5. & Joan.c. 7. v. 42. ii Jefüm purem natum in Bethlehem effe conítat , d. ex eodem c. 2. Matth. & c. 2. Luce.. Stellam rih l " quam Balaam in Chrifti nativitate orituram prae- t Án l ; [ j vidit, Num. 24. v. 17. fecuti funt Magi Marth. VU ho 2V 2 H jperiilny ) II. .Meffiam innumera prodigia patraturum 7777 eíTe vaticinabatur Iíaias c. 35. Deus ipfe veniet WE Qu £ falvabit vos. Tunc apevientuy oculi cecorum , Que i cuj ez aures. furdorum. patebunt. Tunc falhet ficut Tf m pg cervus claudus , $9^ aperta evit lingua mutovum. 1mn ts Joanni fcifcitanti per difcipulos fuos: 7 es, quz velos afcenft venturus es? Matth. 11. Jefus hoc eodem vati- d w Dd cinio fe Meffiam effe oftendit: Euntes vemuntiate Sloanui que audiflis «$. vidiflis.. Cieci vident , clau- venis Melrs di ambulant , leprofi mundantuv, furdi. audiunt , TVenint Oa mortui vefuvgunt. Etiterum Joan. 5. v.36. Ope- Soriclsoln va qu& egojacio , ieffimonium perbibent de me; quia Patev nifit me. i pradicitr Miracula haec Domini Jeíu benedichond Judei negare aufi non fünt, fed ur argumenti . &cn v vim eluderent , Beelzebub demoniorum prin- à prorocat cipi ea adfcribebant , Matth. 12. v. 24. Quam lw Mell blafphemiam majorum fuorum imitantur noftrae LV1L zetatis Judeei; & Chrifti prodigia magie tribuunt. domo Da*'ïf Schablatb fol. 104. 2. III. Chrifti paffionein Prophete ad minu- II,UC. LV4 jcirr ex V tias defcribunt, quafi ipfi eam prefentes oculis loc at fuis vidiffent. Pfal. 21. JDeus Deus imeus . .. qua- Marthasc/ ve me develiquifhi. Ego autem fum vermis , €9 non ( J Ai;fwomo, opprobrium . bominum g^ abje&io plebis, 1*j - , fn mue$ videntes sme deviferunt me:z locuzi Junt labüs Zi'f' 3 moverumt caput. — Spevavit. in Domino, eripiat QI(IOd fmmf (j — 3 €um z. : | / Drs ÍNCARNATIONE 54 C T;'V'Relämæc? eums. faloum . faciat eum , quomiam vult eugp. tss eumdederum : me. vituli multi, canes mult : fauva g m pingues obfedevumt. ime:- concilium malignanfium ob- Jedit me. — Foderunt. imanus. meas. $g. pedes meos: m rirt m j m Jlidïü dinumevaverunt omnia- o[fa mea. Diviferunt fibi veflunenta mea: eg füper veflem ieam miferunt r Qtünf TR foviem. Pfal. 58. v. 22. Dederunt in efcam- sneam- Jel, €8 in fiti mea. potavevumt me aceto. — Yaice 5 3. at has de eodem. Meffia dicitar: Zdamus eum... de- án ls pl fpectumtsg noviffamum virovum , virum dolovum e7c. d d K'erà languores. noflvos ápfe tulit , €? doloves noffvos àspronitit, ip[e portavit: 9 ios veputavimus: eum quafi lgpro- 4 n À Jum ; ? percuffum a Deo. Jpfe auteim vulnevatus TM ef? proptev iiquitates moflfrasege. &s$ de livore ejus TR Ajff Jauati fumus. Qmues uos quaft oves erravimus9c. ,f d £2 pofuit Dominus . inm eo: iniquitatem omnium- no- gemetdmes firim..— Oblatus ff quia ipfe voluit: . ficut ovis ad am Dfi x occifiogem ducetur ...e9 non aperuit o$ fuum.. Ab- w fb Jeilfus eft. de terra viventium: pvopter. [telus populi j & od emei percufft eum &gc. Es cum . fcelevatis deputatug D A5 sm Ad ei: r yfe peccata. multorum tulit , eg j]ï*() Iang- * * n d greffor: rogavit. . Zacharie 12. v. 10. 744j pi- A t cient ad me , quem confixerumt. & c. 14.v. 6. Quid 1 s s ^ fu. plageeifle.in. medio. mammm tuarum? . Et di- thb !04 cet: bis plagatus fum im domo. eovunm, . qui dilige- qo bagt me. . Ad hec teflimonia provocavie Chri- * 9 ftus, ut fe Meflfiam fuis difcipulis & Judzis j [ Ü , d p probaret Matth. 26. v. 54. Luc. 24. vv. 26.27. j M 45.46. Joan. 8. v. 28. Eadem vaticinia Chri- ï UE À t R i paffuri in Domino Jefü impleta fuiffe fuadc populo Petrus Actorum 3. v. 18. & Phili PPu u f L Eunucho æchiopi-, ibid. c. 8. 55. IV. Re- ] Wt;ïvgiun VzgnaI Divirs 55 Lïd; f efürrecturum Metfiam a tnortuis ce- ^i : :ïr;(;n T cinit ates repius Pfàl. 15. v. 10. /Voz. dereliz- f TU d ques anmam ineam zn inferuo: nec dabis Santtum 1 Mc*l M guwm videre corruptionem. Quo loco, ad con- Toleru ) vincendum Judaos, quod Jeíüs Nazarenus T0 fs Meffias fit, utuntur pro concione Petrus A. ! if g 2. V. 31. &Paulus ACt. 13. v. 35.Sed & Serva- ^. üen tor ipfe Judais flagitantibus fignum, quo íà ! &j d Methiam ipfis probaret, fignum Jonz Prophe- Wálb; t , id eft, refurrectionem fuam, datum iri, ali- dibr mnfro quoties promittit, Matth. c. r2. V. 39. & ite- 1 quf ( rum c. I6. v. 4. Afcenfionem Chriíti predi- m vilenar xit David Pf. 67. v. 19. quem recitat Paulus, 3 dl ü Ephef. 4. v. 8. 74fcendifli n altum , cepifli capti- thrtmmirg) vitaten , accepiflà dena , f&. charifmata Spiritüs S, VT ad difpergendumea in hominibus, more trium- i feut i phantium. Píàl 109. v. 1. Dixit Dominus Do- tjum, A qmino mto: [éde a dexteris meis, non Chriftus tan- ^ tht j tüm ad probandum Meffie divinitatem, & ij du Stephanus etiam A&t, 7. v. 55. fed Petrus & Q m Paulus tum in eisdem Actis, tum in epiftolis .0 A/fjpi fuis pluries adhibent. Spiritüs S. miffio Ifaiae TU Qnä 44. V.3..& ]Joélis 2. v. 28.. claré defcribitur. nn! Ed Atque hunc Joélis locum appellat Petrus ipfo Pentecoftes U. ; ( dig D $, quo vaticinium impletum fuit. ocwit Cor. Act25v, 1v. T3 V. Denique pradicitur reprobaiio futura 4 W. ) Judaorum, & converfio gentium per Apofto- aticins ( los Mefliz. Jeremie 31:. v. 31. & fqq. Ecee Gl eSt SEes. veniunr , dicit.Dominus: g. feviam. domui Bs divaél eg' domui Siuda fedus novum: non [icundim [) , fribus eovum 9. Ea- I — patfum quod pepigi cum ]ga 4 em p 56 Dg INCARNATION maye 1nfe dem Judaeorum abjectio & Gentiumc np) Jiei prenuntiatur Pfalmis 2. 24. & 71. Mi & 4. "m du Nv Malachie 3. l(aige c. 2. & c. 6. ubi aliquee eo- a pred rum reliquie falvande dicuntur tanquam a/iqua decimatio, quod notat B. Faulus Rom. 4. Item MUU Jfai. 49. v. 6. Parum efl, ut fis mibi fevvus, ad. & vt J fufcitandas tribus Shacob. Ecce dedi te im lucem m (rexrn qui " gentium , ut fis falus enea ufque ad extremum terva. U » dudant, fl Ari Zacharie 2. v. 11.. "A4pplicabuntur. Gentes anultee ad Dominum in die illa: eg erumt amibi in populum. r C a mv Ifaie 66. v. 19. dicirur Meffias ex Judais ad fe converfis homines in univerfüm orbem miffu- vdonem nten rus, a quibus omnibus hominibus Dei gloria inmatEva annuntiabitur. Hee autem per Apoftolos Je- Tt: fentun fu Chrifti praflita fuiffe;.nemo negare poteft. eridentr pro Matth. 28. v. 26. Mar«i 16. v. 15. Luc. 24. v. Doninum 47. A. 1.v.8. Matth.21. 43. Act. 13.45.47. Merii E m Manchm ARTICULUS VI. 68 irg : ) li Re[pondetur ad. obye&liones ?udæowmz; $ LU (f Djic. 1. Genealogia Chrifti non contexitur O il L l in Evangeliis , nifi de Jofepho; ex quo na- i dd &n tus non fuit Chriftus. Ergo non conftat, Chri- EK. N.conf. [4 ftum ex ftirpe David oriundum Ml Wm Mattheeus initio Evangelii; vocat Jefum filium David: quod etiamLuce& 1. v. 32. Rom. 1. v. 3. l ;]Ul m t & aliàs in. N. T. affirmatur. Quodfi Chriftus )MC pa revera non fuiffet ex ftirpe David oriundus, Cen Mattheeus in Evangelii füi' exordio fibi omnem ; , T D. 1 omnino abrogaffet fidem apud Jud&os, inquq, h s:"-. du "n t rum gratiam fuum confcripüt Evangelium. x t u- lr i VrmRBI Diviwi. 57 m u?'[.uïäxg mque integras genealogias tam priva- jh MIChææ ! tim , qpàm publicé 1n tabulariis facris, & in pu- 1 iqu u blicis archiviis maximá curà & religione afferva- Tinquam rj bant; eorum prafertim , qui ex tribu Levi pro- OY 4. T gnati erant; ne 'quis alienus in facerdotium ir- ;ng'u fras, d reperet, ut notat Jofephus l. r. contra Appio- 41 f i t nem: & eorum qui ex tribu Juda & ftirpe Da- 4117 Mttni vid genus ducebant, ut teftatur Julius Africa- * Ctrhs ml nus, epiftolà ad Ariftidem, apud Eufebium l. 1. nidiin ml Hift. Ecclef: c. 7. Cum ergo Judai, licet in X fs ad t cmnem calumniandi Chriftum & ejus difcipu- Orbem mf los occafionem intenti; nec Marthao, nec alii ots D dors Apoftolorum aut Evangeliftarum hac in re con- t Apdlois tradixerint ; filentium ipforum in tanto argu- 0 tepure od mento evidenter probat, eos pro comperto ha- 15, li o5 buiffe, Dominum Jefüm ex profapia David pro- diiffe. Mp Meritó ergoD. Auguftinus lib. 23. con- tra Fauftum Manicheum idem argumentum ob- I ; jicientem , c. 9. ita refpondet : Quisquis dicit; [eimm. Mariam ad con[anguimitatem David uon pevtimuiffe, manifeflum efH , quod iflarum [cvipturarum tam ex- On contexitt cellenti au&ovitatg oblu&etur. — Ipfe ergo comvincat, 0; erquo n non eam pevtimuiffe ad femen David, €g' boc offen- nf o dat , uon ex quibuscuuque litevis , fed Ecclefiaflicis , ) uN o Canonicis,€g Catbolicis. Nimirum S. D. ita ra- tiocinatur. lum flur Chriftum ex tribu Juda & domo Rom. L0 David genus ducere pagine utriusque Inftru- menti affeverant. Certó autem conftat , Jefüm r orunas Marie Vireinis filium Meíliam five Chriftum ip lia Q'etie. Toitur cum non ex Jofepho aut alio patre (s HU*, egenitusfit, certtfn etiam eft , ejus Matrem Vir- pe Davidica genitam fuiffe. [ E,-,n'xiium'-' ginem Ma;riam ex flir | D ;5 /nft. ïw yu 58 Dz INCARNATION Infl. x. Multi SS, Patrum & Scripto d g t ] terum tradunt, ,Lucam texuiffe gene Iog-iam N Domini Jefü per lineam facerdotalem Nhthanis, " [ n n ä,': 4';«") 12 qui erat filius naturalis Urice Sacerdotis, a Da- l vide Rege, poft initum cum Bethíàbea uxore x uino; j Urie conjugium, adoptatus. Ergo B. Virgo ssngh, f juxta ienealooiam , quam Lucas refert, non aismfaie,e orta eft ex tribu Juda, & ftirpe David, fed ex ais que! tribu Levi. & IN. confeq. À Patrum illorum 2 Dun enm opinione meritó recedimus. uomodo enim 8017 Urias ille Bethíabege maritus Sacerdos effe pote- qunty r rat, qui ne Ifraélita quidem fuit? ubiqueenim seyrinit: ( N Hetheus, ex genere primogeniti Chanaan. fu- i thuhe f ifle, a S. Scriptura dicitur. — Deinde Nathan ille, J'J.'HS j f L Tuf de quo in genealogia Lucas meminit, non filius Aberuyorem legalis Davidis, fed genuinus ac naruralis erat. Ti njem Ita enim r. Paralipom. c. 3. v. s. lepimus : David 13 Mi o 2n Slevulalem nati fum filii, Simmaa , €g Sobab ,e9 ü Vio [ ANatban, g Salomon, quatuor dz Bethfabea filia dinniel... Si ergo Nathan tertius filius Davidi 1z»ïiicæ Árpi d ex Beth(àbea natus eft adoptatus dici non po- UTR tefl. . Denigue cum Apoftolus Hebr. 7. v. I4, * gt dic dicat :. Mamfeflum. efl , quod ex: Sfuda ovtus fit Do- nl M eminus uoflev: quimom [ecundum legem mandati cav- u ^ Vil "O tnm malis fattus eff Sacevdos: omnem probabilitatem Q wwi adimit opinioni illi; qug paternum genus B, ! v-'-lbnml' Q0n Marie V. ex tribu Levitica deducit. "Ri Inff.2. B. Virgo Lucee r. v. 36. dicitur co- n gnata Eli(àbet; atqui Numer. 36. v. 7. precipi- "U itrim j tur: Quiges viri ducent uxores de tvibu g cogna-*g À fgel tione [4a: Q9 cun&ie famine de eadem tvibu mavi- J [ | M (b £os accipieut. Igitur, cum Eli(abet fuerit. de fi- F n inä ; Pv "tl liabus — D Mïl m 3 e VERBI DIVINI.' $9 xm /»,. liab u - S 4 feu pofteris Aaron ; qui erat nepos Levi RSLM 1. Parjl. 6. v. 3. videtur B. V. Maria ftirpis Le- d n Nb viticae fuiffe. E. ad affimptionem cum S. 'Tho- PUSJ | ma 1. 2. q. 105. a. 2. ad 2. quod lex illa, que, ll D Numeror. ultimo ; jubet intra eamdem tribum I B V, virgines nubere;, folas illas fpectet, que, defe- 5 Drt p &tu prolis mafcule , ex affe heeredes erant: non il ] q autem ad illas, quae nullam fortiebantur here- Irüm ilorus IORd) nj ditatem. Ratio enim precepto illi ftatim füb- jungitur: Ur beereditas permaneat in familis , mec 0 eff pot. Rem textus hebraicus übi mifceantuv - tvibus. - iqteenim clariüs exprimit : Omnis ideo filia poffidens. beve- inim f ditatem de tribubus frliorum Ifrael, alicui de familia VNdn il tribus patvis fui evit in uxorem &c. — Siveergo pa- Ditit; ff ter Ehfaber uxorem de ftirpe David, fi pater B. C Diüzds en. 'V. Marie conjugem de filiabus Aaron duxerit; trims: Dl Elifabet B. Mariz cognata evafit, ut nihilomi- J 6/1527/1.7/)&' nus Maria Virgo fincerum germen tribus Juda Bf f & Davidice fürpis effet. S.'Th. 3. p. q. 31. a. 2. flins Duvidi ad 2. dii n pe Infl.3. Ex Evangeliis non conftat, Mariam ln Virginem genus ducere de tribu Juda, & de [e] nittu fD pro fapia David: Mattheeus enim & Lucas ge- gandati t nealogiam Jefu tantüm contexunt per Jofephum, obabilitatem quem proreflantur non fuiffe patrem Jefu. Er- I genus ) go incertum omnino eft, utrum Jefus ex gene- . xe David ac tribu Juda genitus fit. — . IN.Ant. 5 didmr o Mattheeus initio ftatim Jefüm Chriftum appel- V prag lat filium David: Angelus item Gabriel Luc. z. r g-mgzll-' . 52. Davidem Jefu Chrifti patrem nuncupat: m tht aulus etiam initio epiftolee ad Romanos fcribit, vid fe- Wi Jefun C lii , $ P hriftum fa&um effe ex fmz'm Da : £un- x [J VeRI 6o Drz INCARNATIONE . cundau cargeu. Atqui ex eisdem Ev eliis f a Anne, U [ à & c.4. epift. ad Galat. v. 4. conftat ; Jefuin Chri- jibert pros flum ex Maria V irgine fine viricomplefu con- ceprum effe: atque ideo eum non effe filium r um j El Erck David ex ejus femine factum, nifi Maria ex ea- .1 yleoe dem domo David prodiiffe. Ergo ex Evan- & QU gelis conftat, Mariam Vir o ginem de profapia n D clli David & tribu Judagenus trahere. —|.Ex Jiscon- fellitur, quod Bernardus Lamy & Hugo Gro- p , X (l LC u tius comminifcuntur , ideo ranrüm Chriftum do- TET mui Dav:d & tribui Juda accenferi, quod ex le- itima Jofephi conjuge natus, quafi ipfius folo 1 qu p : ivinitus infirus ; ipfius proprius cenfeatur: ac naorm Q proinde ad. Jefüm tamquam filium adoptivum t xNA omnia jura gentilitia Jofephi divinasque promif- o . ones ipfius majoribus factas pertinere. vosfnlfenrad i Jnfl. 4. Si Maria Virgo de domo David & Qu elt An tribu Juda fuir prognata, curergo Evangeliftee t t Kzge ]9C Chrifü genus non per illam recenfent ? x* nf ) fr'!((ll/l l Quia nec expediebat, nec opus era. I. Non fomm; expediebar. .. ]Nam cum Judzi, ut Ambrofius, Jlns dU Hilarius, Hieronymus, Chrvfoftomus, Dama- QU li Ícenus, aliique Patrescum S.'l'homa, obfervant, l QU non folerent viri genealogiam per foeminas de- fcribere, fecundüm paremiam Hebraeorum: Y WUP2 l AMatris famulia uon familia. . Evangeliftee contra N W hunc morem,; a Maria genealogiam Jefu texen- tes,in ipfo Evanpelii exordio impegiffent ; &in Botg &(ü fe Judeeorum , qui id egré admodum tuliffent, odia intempeflivé concitaffent. II. Non opu : l; N erat; Chriiti genus per. Mariam Virginem re- (i qcnfe-re. Maria Virgo erat unica filia & here Joi- - ' 'ïfwa;ä h LI NE e l. . VzRE1i DiviNr. 61 " ärW»u oX & Annz,ut exSS. Patribus probat Ba- n e[ufnthrl.' ronius'in apparatu ad Annales Ecclefiafticos : & Dplet s 10 effe t Jofephhs ill; erat proximo agnationis gradu jun- ctus, ut preeter Fatres nuper laudatos tradit Eu- UT ZI00 x D febius l. 1. Hift. Ecclef/ c. 7. — Ergo cum Sfofepb e[fet vir juflus , ex lege divina NNum. cap.ultimo, 1 0 profi quà tenebatur illam ducere , ejus maritus evafit. * D hirton lgitur dum Evangelifte genealogiam Jofephi 3 o G contexun: directé, ex eadem genealogia Mariee rltumdr. : genus indirecté oftendunt. ij queder . Juf. 5. Maria erat pauperrima; erpo lex itipfus (l f É illa Num. ult. quà propter hereditatem a pro- üledur: qu [ ximo ag [e, natorum duci debuerat, nihil ad ipíam n doyivun attinebat. R. N. Ant. Joan. Damaífcenus 1. 4. usqentund de fide orthodoxa c. 15. & alii, parentes ejus TUDere, opulentos fuiffe preedicant. Et Epiphanius Hae- dhmo Dd refi 78. que eft "Znridicomarianitarum a fcri- 9 Dl bit: Zeata Pirgo Sofepbo tvadita ef , quo illam v ? s. jura bereditatis , quam poffidebat , adegerant. — - t T. Nonj cet ergo tenuis fortuna fuiffet, pauperrima ta- t Ambrofs, inen non erat. Quin etiam Ruth, quamvis yms, Dam egentiílima, propinquum tamen füum Boozum t OUfervat ex hae lege de nuptiis compellavir, easque ob- femings de- tinuit. Ruth. c. 3. & 4. debreorum: Oljic. 2. Mattheeus cap. 1. ducit genus Jo- gehftæ contt fephi ad David per pofteros Salomonis : Lucas n t veró cap. 3. per pofteros Nathanis alterius filii vilent; M. David. Atqui hz fünt apertee contradictiones. d ll Ergo genealogice ille non fünt idoneze ad pro- ]. Nof. bahdum genus Chriftiex Davide. 5« N. Affumpr. Vi t Matthzeus defcribit genus Jofephi per parentem LUl ejus naturalem, Lucas autem per patrem le- n galem. D& INCARNATIONE V 62 . fib gaiem-. )uze genealogige nihil Jl , o cunt, ut Chriftianis olim objiciebar Celfàs Epi þi.:. .al n ii l cureus, & duo apoftatee Porphyrius & Jlianus Auguftus. Siguidem Mathan ex Eftha uxore fde a. WIBAN fua Jacobum filium fufcepit. Mortuo Mathane, ejus viduam uxorem fibi fociavit Matthat , & ex 5 n jkfrrp/ï s ea filium Heli dictum füfcepit; unde accidit , ut Jacob & Hleli fratres uterini evaferint. Cum | f4C08 autem Heli , ductà uxore, improlis obiiffet, Ja- à li furi f cob , ex preeícripto legis, Deut. 25. v. 5. fratris hm fufund fui viduam duxit, & ex ea Jofephum (üfcepit frini vl filium: qui proinde fecundüm legem filius Heli | 7 cenfebatur , tarnetfi generatione naturali patrem iil o Jacobum haberet. Eufebius 1. t. Hift. Ecclef, cap. 7. (cribit hanc rationem conciliandi Mar- 1 Mi Th theum & Lucam in. fpeciem difliderites, tradi tduim p ab Julio Africano antiquiffimo auctore, in epi- ifiumr, e ftola ad Arifidem, ubi fe eam a cognatis Ser- fiti tfie vatoris noílri accepiffe profitetur his verbis: Fn, m Cognati enim Servatovis nofiri, five ad offenden- : fnuns dam genevis [ui mobilitatem , [ive ut fimpliciter vem Jm latni p docevent , veraci utique fermone bec nobis tradi- ul devunt. t Lt qrh It Obfervet autem. eruditus Lector , in Julii Mpis Africani epiftola legi;, quod AMaribaris viduam FURO ho Eflbam duxerit Melcbi, & ex . ea füfceperit Zeli fratrem uterinum acobi. Cum veró Lucas UKan , Qu Evangelifta Lev; & AMazbat inter. Melcbi & Hel interponat, videtur lapfü memoriz Africani; ( aut alicujus librariorum accidifle; ut nomen l N lfpu AMelcbi pro Marbat legatur: aut. non extiterunt ft Y ial ] Levi& Matbat in MS. Africani; licut & Ireneeus * * : li UL ^«E l ; 1 L] Vzrmnsi DiviNwr. 63 lts l duo illa nomina non legerunt. U À li & u g Ira eméndarà lectione, genealogiam Jofephi in D hoc fcl 4Ccua re exhibemus. Eï tl UWC AU at Mattbei cap.1. Luce cap.a. MATHAN MATHAT ii il &BX ex Eftha wxore fufcepit ex eadem kflba sidua Ma- V ao u fiium Jacobum thanis gemwit Heli fratrem Tl um uteriuum Jacobi. S llf ACOB l .Ex vidua Heli fratris fui HELI j V.s.frarg genuit Jofephum fpenfum B. n ( dutía uxore moritur fine li- Mariz Virgin'f:. Unde beris velicla fratrividua, ex ub quae Itprmem JOSEPH OSEPH Filiu naturali Jacobi. idem filius legalis Heli, L TR Edf mc'üïanü'x ya. Infl.3. Multi 'Theologi hanc a Julio. Afri- frdns, d cano adductam genealogiam Jofephi rejiciunt, iftre i j & alias fübítiruunt, ergo. & N. confeq. Hanc as r Julii Africani rationem conciliandi utrumque ' lus verbis: E.vangeliftam , tamquam expeditiorem, & veri- l ifde- tati magis confentaneam , Patres omnes tam il r Greci, quàm Latini probant &amplectuntur, h trad ut Alphonf. Salmeron t. 3. tr. 28.oftendit. T heo- logi autem effe arbitramur, Patrum in unum : i il confentientium vefligiis infiftere, non veró do- aj viduam . &orum recentium placita fe&tari; qui propriis ceperit H conjecturis obfecundantes in tam diveríàs opi- vero. bucs niones difcefferunt, quas nullo auctore idoneo f h probare poffünt, & quz ex iis, que» hactenus i Afraty in hoc argumento difputavimus, convelluntur.. , üp nort" UO Hf o. Julius Africanus recitatà traditione: gyuimt wyve ztaque, inquit , ad Punc tmodum, five aliter mwæ' * Baber ves iffas 109 porevit quisquam; meo judicio, ela- e Vri 64 Dr INCARNATIONE clariovem ( illius fcilicet , que obje&a evat auie, z... HJM( CM ifuit u flarum difcrep antig ) expofitionem veperire:. Quis- idem quod 10$ 4 Marhats quis autein eequo amimo preditus eft , cuvalit, etiamfi. certum deft teflimonium: ob id «xim f Jj ï Y l " videlicet, quod meliorem ac veriorem expofitionem m Affi proferve mon poterit. Evangelium [ané per omnia , LAdin du que vera funt , tradit. Ergo ipfi Africano non fatis firma traditio ifta videtur. E. N. confeq. as Contrarium omnino tener Julius Africanus; igitque r dum .ait, hác traditione cleriorem , meliorem , ac ibz oj veriorem expo[itionem profervi nom po[é. — Ex licet o p Dant hec defit, Evangelicam veritatem füfficere, quà Mattheus, divino fpiritu afflarus, fcribit xf per i hunc effe librum generationis Jefu Chrifti filii selipeisn David. Quapr j er praftat etiam cum multis T ? ln y Patribus, quos irinus refert, dicere, Joachi- 271 Ergo | mum patrem B. Mariz, fratrem Jacobi; & Jo- 1 fecüridim fephi patruum fuiffe; quàm eumdem cum Heli, r Zoroj dequo Lucas, confundere; aut ex Zevi per Pan- : A lii therem & Barpantherem derivare: atque ita !0 n concedere, B. Mariam & D. Jefum a Davide non per Salomonem, contra Mattheei effatum; ïGgiam JO(& f t tülp & communem Patrum & 'Theologorum fen- tentiam, fed per Nathanem fuiffe progenitos. lg Toy y V etits ( & Nam etfi Paztber ab Origene, Epiphanio, & J. T ts Damafceno inter progenitores Chrifti recenfea- tur, multi tamen eruditorum, eum per frau- Q üt t Mi dem Chrifti genealogic arbitrantur additum ab Judeis, ut illam fufpectam Íeu contemnendam ) D redderent. Certé legitur hoc nomen Pazz/eis 1 no tractatu Sanhedrin ^ r in Tbalmude Babylonico; hl ', b«ä* j ^ &j ] W mqm 2 T e / . Vzhsi DiviNi 65 zm? J Mïgäþ Tprir: ( in ZZ&s lfu. Chrifli, ]udeorum operá vul. gatis, & Tol/dorb Sfefu , nuncupatis. V ] n Wi dj Jufl' 3. Mattheeus in. genealogia magis fpe- &tavit ordinem fücceffionis regize, aut parerni- 1 0f ^ tatis lepalis , quàtb generationis taturális. Ergo Q jj Íchema illud Julii Africani non fübíftit. — Pro/, AfCano m zdnt. l. Achaz dicitur; 4. Reg. 16., vixiffe tri- k N, t I Affionms, ginta fex annis, & Ezechias ejus fücceffor fuiffe » viginii quinqué annorum cum regnare copit; y t q vf rl ergo Achaz pater ejuseffe non poterat, aliàs eum decimo setatis anno genuiffet; quod fidem o- &m fificee, mnemíuperat. JJedeloc.cit. dicitur Achaz fi- funs, fb lium traduxiffe per ignem more gentium. Er- d Oi f go filius ei fuperftes non fuit. IL Jeremis 22. m qu mj V. 3po.de jechonia pronuntiatur: Seribe virum üce, Jodi bunc flerilem. Vrgo Salathielis pater naturalis 1f xemam 1 fuir Neri, fecündüm genealogam, Luce 3. III. Marthaeus Zorobabelemi , ait; pàtrem Abiu-, ia di fuiffe. Atqui hicinter Zorobabelis filios, $4 : dqic i Paralip. 3. v. 19. non cenfetur; m Dure Solus ergoLu- cas genealogiam Jofephi íeécundüm fücceílio: i efatumy. nem parentum naturalem contexuit. Iy. N. Ant. oporum f d indutlionem imam &. B. Hieronymus , Acha: p rogenito& Zum veré anno etàtis decimo filium Ezechiam iphano, & procreaffe , imporentis libidinis aeítu. eerarem rl recent preveniente, idque ut probet, plura alia ex- um pet f em la adducir.. "lü intevpetes S. Scripturae yr additume exi j imant, Achazum cum regnare ceepit; na- ontemm r tum fuiffe viginti annos, & unum incomple- nen Pt im, quem Scriptura numerare non folet: re- ;:ci-a m Sauh:däï:. ; nafie- autem fexdecim agzis integris, & d mo D V 66 Drz INCARNATIONE. « j Teri mo, feptimo incompleto ; adeoque mortuum n Ezechiam. eíTe anno eetatis trigeümo octavo. ó ; Chitea autem, cuin regnum 1 niit, incoaffe dümtaxat &tis ieitur ii a annum vigefimum quintum. Detra duf Ev i; hic Eze- 24. annis lzzechig , a 38. annis Achaz Wi je:homu chiam genuit anno zetatis decimo quar to. Quod Aniebt; n mirum videri non debet. 13] De eodem Achaz, 2. Paralip. 28. v. 3. fcri- - bitur: Luffravit filios fuos im igne, juxta vitum zi Evaelo babiliàs autumant Jofephus gmt ium. Quare pro i zl Jl l9. Antiq. . 12. Hugo, & alii; qu od unum Mi filium idolo Moloch holocauftum igne abfum- dl . píerit, ut poftea Manafles, c. 21. v. 6. fecit: i QT CEDUQ cateros fol üm leni afflatu igne luftraverit, more jliem; od entium , quem infinuant Virgilius 6. /Eneidos, Ovid. 4. Faft. Tibullus l. 2. eleg. 5. m Regno [ cündi i Ad II g. Duos oportere difcerni S'ecbo- &t edong *zias: Prior eft filius Jofie , qui 4. Reg. 23. El/a- ; ieut i kun , 9 Soskim, Hebraic p appella- PC tur. Anno regni fui quarto; transmigratione rima abftractus eftin Babylonem , indeque re- 8 g ii y a Huic a Chal- l l£ | duc&tus u ndecim annis regnavit. m A dais occ ifo fuffedus eft ipfius filius eachin DT porim Quem Jeremias Sfecboniam filium Joa- 24 l kim, cap. 22. v. 24. appellat; eique tamquam homini fceleftiffimo gravilfima mala intentat ; ac Á d fierilitatemn , non prol I um, fed regni & profpe- A ritatis privationem. . Nam 1. Paralip. 3. v. 14 D . £ ita legitur : £ili Sfecboniee fuevumt Afir , 5 .,ï 1 ^ AMelcbiram , Pbadaia , Senuefer , &g ecemio , 5 & i N IEX / . WVzmsi DiviNr 67 lt us Ia 'adabaia. Tertio regni ejus menfe exacto -- Eitdin facta eft íecunda transmigratio Babylonica, X Qümtq quandd in Chaldeam abductus, poenitentiam Jetidis ii in vinculis, ut videtur, egit: nam mortuo Na- Qzj; hh buchodonofore ; Evilmerodach Re& e carcere QUitto, Quua extractum Jeéchoniam pre' cateris Reoibus, quoad vivebat; fummo in honore habuit. Je- Ab 3 f rem 52.v. T; » JUtfa f Ex bifre diluumtwr, que Porphyrius olim at ol in Matthzi Evangelio cavillatüs eft. ' Nimirum ; QuX unum Sofias geuuit. echoniam ( qui Eliakim & ojakim timne dfim. dicitur ; e9 fratres ejus ( S'obanan , Sedeciain , Sel- 3. V. 6 dl lhun; i.Paral. 3. . 15.) zi a ueroixsciac Bai- Yeeit. m [BuA&voc , circa tempora transmiprationis primae ls 6 Xneis ia Babylonem ; o&to & viginti annis ante, nu- l Wf tante jam Regno Juda. —Er factà jam transmi- Tlcerit 7/:[0- gratione fecundá ; tertià füb Repe Sedecia; Jo- Ter n Hl jachin feu Jechonias filius prioris Jechoniee feu Jojakimi; genuit Salathiel. [tague in Joakim Yi d íeu Jechonia Patre; filio Jofize, definit altera nimpritioe teferadecas , in Joachin autem feu Jechonia ; indeque r filio, nepote Jofie incipit tefferadecas tertia Huic a Chd penealogie , quam Mattheus contexuit. [ta dins Pt SS. Ambros. lib. 3. in Luc. Hieron. Epiphan. ; f Ii.5..q. 41. &, 3. ad. j ye tamq Ad II Zzferprezes ve[pordent : Seriem füc- cefforum Zorobabelis per Abiud ufque ad Jo- h inrenté fephum, a Matthao defcriptam fuiffe ex tabu- h 4l ! lis genealogieis, quze maximà curà & religione llp ^ Hw(: ^pud Judaos fervabantur. Auüctor ver [0] Paralipomenorum fortaffe ideo. nullam Abi- ((f pífus rationem habuit,; dl & propaginis i H2 quod Y . yn . [ D& INCARNATIONE ^. ia i ;grte(0D quod ufque ad Jofephum vitam obícuram ege- rint, cum ipfe folam Zorobabelis poftgritatem ,gs ls ! meminiffe ffatuerit, cujus tum temporis no- « r m men mapis celebrabatur. Hunc Zorobabelem n o & Salathielem in genealog*ia Evangelii Matthzei o J long? diverfos fuille ab illis, quos Lucas me- Id morat,ex utrorumque majoribus & fucceflo- 2j ribus manifeflé evincitur. r'(:)mnä ( qu ln Objic.5. Vaftatio Hierofolymorum & T'em- i. o hi pli ftaim fübjungitur morti Chrifti; Dan. g. lts h Atqui D. Jefus triginra & octo annis priüs in- fs Hb terfe&tus eft, quàm everteretur civitas & Tem- du m plum. Deinde Aggeei 2.ait Deus: 24dbuc unuin i, Amps anodicum e[legc. fed reveraab anno2. Darii Hy- titmadn ftafpis ufque ad Jefüm Nazar. decurrerunt 517. od t ' anni, quod non modicum tempus geftimatur. 7977 azarenus rion videtur hisce vatici- Erpo Jefus IN atl fim niis indicari. X&. N. confeq. Angelus LXX; ii hebdomadasin tres partes divifit infepreun fexa- : t fl ginta duas , & unam, ad innuendumrresinfignio- ! Prüná parte ; tlj m TCS, quae interea contigerunt. annis 49. non folüm moenia ; fed etiam platez; w Simi] u domus & propugnacula civitatis perfeéta funt. p n Secunde partis terminus incidit in baptifmurmi mf Chrifti. Tirtia continet ejus praedicationem ; u mortem, abolitionem fàcrificiorum, & confir- mationem pacti cum multis poft refurrectionem, f & ) & S. Spiritüs miflionem, — Quamvis autem hac !j |n! ultimá hebdomade non dicantur eventura omnia Á A quae ad punitionem Judaeorurn pertinent: quia . i tamen 38. annorum 1 ntervallum breve eft, íà n 1] " at conferatur cuim initio & decurfuü 490. angoruim, AM&Q idéo 4 e j Vznaz: DrviNr. 69 "i TM calamitatum iftarüum commeftnotatió cum : t Chrifti morte conjuncta eft. — 44 illud /49g4:2. TSI0pOrs n &. 517* annos illos tempus modicum haberi; fi Lotobdls conferantur r, cum eeternitate Dei, quam Pro- Qu Mante phera intuentur ; & cujus intuitu fzecularia omnia vix momentum fünt. 0s LlücIS t 2. Sicomparenturcum 3434. annis, ex quo Deus Gen. 3. 15. Deus 3 & ficeff Meffiam promiferat. 3. Denique refpedtu le- is Evangelicae, quze jam plus feptendecim fze- om&Tan. tf ]u g cula duravit , &adhucampliusdurabit. Septua- bent d7ra£ , femel , quos fe- n il i. ginta Interpretes ha ts d Tens. quitur Paulus Hebr. 12. v. 26. /4dbuc femel; €9' - Al ii ego movebo uon [olim tevram egc. lüft.x. Amos 9. v. 1r.dicitur. Zz die illa no» D. Kufcitabo tabernaculum David, quod cecidi DOX c renI j veadificabo illud ficut in diebus antiquis. Ut pofji- pus lm tr D vatic deant. veliquias Idumece , &9 omnes natione$, eo- Con- quod invocatum fit omen meum [uper eos. indls LAX m - prebendet avator ineffovem , €g calcator uve mütteu- Zem femen: eg füllabamt montes dulcedinem, &9 irsinlgni ompes colles cultà evunt. .Et. convertam captivita- Primi p zem populi mei. Similia habentur I(ài 6. & Jo&l. 3. (a7) plate erfefla fu. Hisce vaticiniis preedicitur ; Metfiam. Regem temporalem fore potentiffimum , & orbem to- vaptmus edicationet rum Judais fübmiffurum, eosque omnium, ter- renorum bonorum abundantià recreaturum ; ly & cont Ergo nom urredioma quod Jefüs Nazarenus non fecit. hic fuir Meffias, $. N. Affumpt. Quidam hanc vis atrem -ophetiam impletam fuiffe putant fub Ezechia entütaümi. Á ofia. uidam füb Zorobabelis & furnmo- Y «t um Pontificum duétu. . Quidam füb repimine j bt | Y'Aífamoneorum i Ves /—-—"' hacc ad !jteiram explicant. In p ? 1dec'!þ [ N Vg 79 Dzg INCARNATIONE m rüm Fzechic & Jofice imperia captivitatem Ba- bylonicam precefferunt, & triftiffimis tempo- Q?:undemiam ribus fuerunt interrupta. Zorobabelis & Pon- p du tificum poteftas fuit nimis arcta: parebant enim s ii Preefectis Provinciarum. Affamonzi non erant 1 lia ex ftirpe David. Er ur hec omnia diflfimule- / Tnus, vaticinium Prophetarum iftlorum non " 7.,3;1)1535 n ^ I ,L& poffe de tribus hisce Judaice reipublicae ftari- bus accipi, liquet ex promitlione, quam Deus Vi m m B veríu 15.fübjungit: Ef zoz evellam eos ultra de at Zerra [ua5 nam poft Jofiam füb Joakim contigit Mendenst transmipratio 7o. annorum: extinctis Affamo- j i nais , Jerufalem fuit excifà a Romanis, & Judei jam in fieculum 17mum ubique terrarum exu- ; di, tq i. Al les vagantur. Igirur Dominum noftrum Je- i, x qu fum hac propheïia fpectat, in quo ad unguem impleta eft. Ipíe enim omnes.'fubegijþ popu- Vj ht los,& (üb Chriftianorum nomine collegit. Hoc indicat Gabriel Angelus, Luc. rz. v.32. hoc d ldem vaticinium ex verfione feptuaginta inter- ij d pretum repetit in concilio Hierofolymitano Ja- n Eu " €obus ACt. 15. v. 17. Pofl bhec vevertav , 9 ve- w1?1 Trsque edificabo tabernaculum David, quod decidit... ut ha vequivant ceterü bomimum Domimum, e9 ommes h, du geutes , fuper quas invocatumeft nomen meum. . Ex- Em rant autem Judai, repnum Metliee temporale, ilb & profperitatem bonorum terrenorum in eo RI *0pi imaginantes, Per Chriftum enim bona nobis WA l »romittuntur ; quibus meliora dari non poffun N L uz veratm falutem afferant, & cun&tis homin i ! AT st bus aequé communia erunt. At proprietates hu , [ k fiei Á 1 jusmodi folis fpiritualibus bonis & ate nis con- —— &U Al V D n VGIH- .. [ t e . VzgnBI DiviNr. 7I )[iï'ifatemïg& Aeeniunt. Deinde Meflias a Prophetis defcribi- Is m tur pauper; humilis, virdolorum, occidendus: bels tD ergo abundantiam bonorum fpiritualium & ae- HOX n ternorum duntaxat, non veró caducorum & carnalium fübditis fuis erat procuraturus. AR DOD r Ut difimy lüfl.2. Yi 2. dicitur : Erit im moviffmis lltm n diebus prepavatus suons domíüs Domini, in vevtice Doce f anontiumtgc. . & c. 11.v. 6. Hablitabit lupus cum. : QUam Deug agno: eg pardus cum bedo &/c. Atqui hec non- 1 tr r d dum acciderunr. Ergo. E. N. Affumptr. Ju- Xim compit dai ifta omnia ad literam accipientes mir? deli- rant. Sed evidens eft, hzc non nifi fenfu alle- Vs Aftmo. d b d gorico intelligi poffe ,q ui hic proprius &aDeo m er intentus eft, atque in Chrifti Ecclefiam plané convenit. Ad hunc montem cozfluxeruut om- ? lum j 0040 g Ü 165 gentes » ex quo de Sion exivit lex &9 verbum. JDomiüii de Slerufalem , unde coeperunt Apoftoli (übegi( popu: 1j [ (X Spiritu S. repleti p rimüm przdicare, & gentes es, feroces &intractabiles ; per- T 33 lx rapaces , crudel inde ac lupi , pardi; leones & afpides, do&trina pint n ymiu - Chriítianà in a$nos converterunt, & ad vitam focialem moresque mitiffimos traduxerunt. ntan, 6 - dttidi.. loft. 3. In neviffemis diebus , oraculum dicit; ila futuraeffe , &ante Metliam venturus Elias; r ( um mum, B. Malach. 4. v. $ Ergo vel nondum Meffias ve- alter pauper & , tcmp(')ra]* nit, vel duo venturi dicurítur, e humilis, alter opulentus & magnificus. X omm 3 d bona 10* confeq. Si pro. Meffia gemino Judai duplicem: ejusdem Meffie adventum ftatuerent, vera; non p xs fàcris oraculis conformia loquerentur. Przmus Meffize adventus eft hominis pauperis; humilis pprizt | & «rumnofi, fine ftrepitu & pormpa fzeculari o 4 W — *e e l VM Dz INCcARNATIONE 73 — ao j!zäj de quo Chriftus Pharifeeo roganti : Quandove- sit vegnum Dei ?. efpondet: L Nom venit. vegnum g t v Dei cum obfervatione. Hic adventus Meffiz ac- PU cidit » zoviff/mis diebus Gen.49. v. 1. & Ifài.2. , netis v.2. DY'D*rymongsà3 Ze confequentia dierum , «s t oelica no- « n 0 feu pofferiove tempore, quia lex Evan [o] viffima eft, fübfecuta legem Nature & Mofái- m n emore o cam. Z/er Meílize adventus ad extremum ju- dicium erit in die noviffimo, quando venier z Vfrm veru mubibus celi cum . virtute multa 9 majeflate. .. De qm if t utroque adventu fuo, & de Malachize vaticinio, TU vinm Ro fcifcitanribus difcipulis, Matth. 17. v. xo. re- Ípondet:; Elias quidem venturus eff , e veflituet " M ' emmia. . Mdl l a & n Dico autem vohis, quia Elias jam. li, d ] li ( wenit, 9 non cognovevumt eum.... Jitellexevunt. ) xbenur: D dieipuli , quia de Joame Baptifla dixiffét. p m ARTICURLUS VI. stl ) fr;ï/zt(f: i t li Meffam . verum Deum effe ,. Sfudeis ex F. 7: iaj lo ojlmdi:,zm !j If f Ári irg Ota. Judaorum veterum nemo ambigebat,, Vi N quin MetTias effe deberer Deus: a Prophe- ^. Hn tis enim edocti rectà de illo, fentiebant. Ejus D j tei plura teftimonia "lalmudiftarum veterum l adducit Petrus Galatinus lib. 6. de Arcanis fidei Ij Catholica cap. 1. 2. & 3. & lib- 2. cap. 10. & íqq. t In libro Ickarim,, orat. 2. cap. 28. inter ceetera H u[g t 1 A ialegitur : Zecaz Scriptura uomen. Meffae m rm Ub ANUN ] W pax DOMINUS jquflitia noffra ( Jerem. 2 TO du V. 6.) quia eviz siediator Deus , pev- cujus manum ; *x' P £07 6'- 2 .. WE Vznar: DiviN . . 73 ; QW«';OU!. Ivco ';*onjäcumvi Jumus. uffitiam & Deo ipfo, €9 idc QUE vocat eum. momine xou FY TY. 'Tametfi veró do- 1b Mif &rina illa dedivinirate Meffize multorum adhuc WE &l Judeorum mentibus Chrifti & Apoftolorum LL temporibus obverfaretur; magna tamen ipío- Vg . rum pars veritati tenebras obfundere ftuduit, n MO[AL;. ut paulatim in errorem degenerarit; atque ex temum s. illo tempore non Jefüm Nazarenum dumtaxat, quem Meffiam verum nós colimus, fed illum f ] etiam quem ipfíi tandém ex facris literis & va- J Vatonio tum oraculis venturum fru(tra exfpectant , me- l]. V, T0 f& rum hominem fore arbitrentur. d f . Dico. Metlias in 'Feftamento vetere toties gu'm hm j;: Prob, 1. Píal.2.v. litderg promiffus , eft verus Deus. 7.ita habetur: 2ominus dixit ad me: Filius meus duf e$ tu , ego bodie geni te. Poflula a me , 9. dabo I tibi gentes. beveditatem tuam $gc.. 'Tum v. x2. ubi in Vulgata legimus: 74pprebendite . difcipli- TPH AA zam, Hebreiitalegunt: Ofculamini , veladorate Filium , ue forté ira[catuv , 9 pereatis de via.. Cum o exavfevit vel paululum furov ejus:. beati omnes qui , confiduit i2 0. Hunc pfalmi (ermonem de Met- :a Prophe Unde u B fia explicant Aben Ezra & alii Rabbini. ita arpumentor: Meflias eft Filius Dei; adoran- J Vetem Arcanis f dus ab omnibus Regibus: quibus ipfe irafcitur, hiomnino pereunt: & qui in ipfo confidunt, p 104 Antér at beati erunt ; ergo eft verus Deus. Nam folus verus Deus habet imperium vitae & mortis. r. Reg.2.v.6. Iníolovero Deo fidere jubemur. (j Jerem. 17. v. 5. * --2 — rt CL M - u j 1 l h *5 L0 K "- e V Dz INCARNATIONE e 4 ganiet. II. Ifai 9. v. 6. & fqq. de eodem Melfi* lepitur: Parvulus zatus eff nobis, 9 filius datus h go um €ff aobis ; €9 fa&hus eff principatus [uper Bumerum ejus: £ vocalitur nomen ejus admiralilis confilia- ?f (i víus , Deus, fovtis , pater futuri [teculi , pvinceps pa- ii flïü " 4 éis £9c. cujus pacis non erit finis, & cujus im- PT [ V erium fit aeternum. — Capite autem 35. v.4. & ium, p Et conti- uh " m H íqq. Deus ipfe veniet , 7 falcabit vos. tinuó recenfentur figna, que Metfias patratu- arentis: » rus erat; Zügc aperieutuv oculi cecorum , €g. au- :'f';g; [ *v"»nf ves. fuvdorum patebunt. Tunc faliet ficut. cerous '/V] j claudus , €? aperta erit. lingua mutorum. Capite v UI item 45. v. 8. & fqq. Aerate celi defuper , &g m 1l "bes pluant quffum: apeviatur tevra, Q9 gevmiuet L i, Salvatorem: €9 juflitia oriatur fünul. 'Vum v. 14. tl [ & 15. Heec dieit Dominus: . labov ZEbypti , €7' ne- uf t gotiatio /Erbiopie, €g Sabaim viri fublimes ad te sverüis Cl evanfibunt .... g te adovabunt , teque depveczzïzun— alud( Zur. Tuntum im 1e ef] Deus, 9^ uon efl absque te al J2Deus. Fevé tu es Deus. abfconditus, €g mon ef oftcndir | Lintt absque te Deus.. Hic Deus Pater predicit Filio N lin fuo futuram gentium converfionem. |—. Zantuim h ( l ia te Deus, quia Deus Pater in Filio, & Filius in VTünl Patre. Deus abfconditus dicitur Filius: eoquod CA (l l femetipfüm exinanivit , formam fervi accipiens. QU I n Philipp. 2. v. z. Sed & cap. 52. v. 5. & 6. ita Woy! N lu & Drar legimus : JDiczt Dominus( wwv ). jugitev totd. die ] Andf zomen meum bla[pbematur. — Propter boc fciet po- T Ni 1qæc guius meus momen meum in die illa: quia ego ipfg a' ) qui loquebar , ecce adfum. — Hic magnum illud a H N li aneffabile nomen cérpazyg uiiamoy yyryo creatu iil u N Vs incommunicabile Ch.rilto tribuitur, ut verba l b MA ( * ^ -* ' I e D VzmRBI DriviNI. 25 Wt Md ipíà claré enuntien..— Quandonam enimqui an- V f d tea per Prophetas loquebatur, prafens aderat, lr li quàm cum Verbum [ncarnatum apparebat in itj Cf terris? Etconfirmat Propheta hanc fenténtiam, ! )p)7)z;:p; r dum mox ita fübdit: Quem pulcbri fuper montes X Qljüs j pedes eununciantis qy pzfædicmztis pacem; anmun- t T55v tiautis bonum , predicantis [alutem. Ttem ; oculo ad Etconi oculum videburzt. .Et infrà explicantur fructus lls r hujus adventüs : Coz/olatus eff , inquit , Dominus Tf)f), C? . Paravit Do- opulum fuiim , vedemit Sfevufalem. frut o munmus brachbium [an&um [uum . im oculis ommium . Cipte gentium ; Cg videbunt omnés fines tevvee. falutave hm m ] Dei no[ivi.s )U gn'mu;:; IIl Michzze $.v.2. Et tu Bethlebem Epbra- l Tava ta. . .ex te mibi egredietur , qui fit dominator in Jf- i, t vaél , eg egveffus. ejus ab initio , a diebus cetevrmitatis. DT Quibus verbis Chriftum fignari non Orthodo- T xi folüm Latini & Graci, fed Hebrai etiam fa- at tentur, ut oftendit Galatinus l.4. c. z3. Chal- gnd deus exprefsé vertit: Ex fe coram me prodibit vdcit Flo Chriflus. . Et principes Sacerdotum cum Scri- . Tuntin bis congregati hocidem refponfüm Herodi fci- A Pilus: fcitanti reddiderunt, Matth.2. v. 6. Hocidem ij eoqu vaticinium de Chrifto citavit vuleus Judeorum;, i acipiet Joan.7.v.42. Cumigitureterna Meffiee miflia ,5.&6.i12 & eneratio predicetur, fequitur omnino; Metfiam Deum effe. jter tl d';:'. lu jitr IV. Zacharie c. 2. v. 8. Hec dieit. Dominus g éxevcituum : pof. gloviam mifit zne ad gentes. que Ls " (helisverunt vos, qui emüm tetigevit vos, Tangif ;num j j)upz'llam- oculi mei: quia ecce ego levo. :mamun n vje- m seam [upev eos, g erunt prada bis, qui fer qnt ) ] Z -- . Dre INCARNATIONE D Vg 76 g od bant fibit && cogmo[cetis, quia Domimus. exev- cituum mifit me. Hic Dominus exercitüum jxml'uMü ,gnieda miffus fuiffe dicitur, ac magno illo nomine foli Bo peculiaii & proprio wwv quod ; aM n s li et. vulgó Jebova, proferunt, appellatur. Jam veró cum Deus Pater priorem fe non habeat, r g a quo exeat ipfe ac mittatur , plané evidens eft, a « Deum Filium confuübftantialem Patri, effe Do- li | »A', M tj i mninum illum exercituum , fingulari illo DEI no- r Mf mine infignem , qui ad falutem populi fui a Pa- ( r tre eeterno erat mittendus, dotunceni Apud eundem Zachariam, cap. 3. Offeudit (ma i mibi Dominus Sefum Sacevdotem magmm , [lantem j qui LX covam JngeloDomini :eg Satan flabat a dextris ejus, m Melm x ut advev[avetur ei...Et dixit Dominus ad Satans jun ancrepet Dominus in te Satan... Dominus qui elegit j2 ]ntet Hic DOMINUS 357* ait diabolo:z Serufalem. 0777 Ancvepet te DOMINUS vvev. Alius ergo eft, [ r qui dixit: /wcrepet te Dominus: ahus, quiin- crepaturus erat. Increpaturus autem non po- a li d M: Q terat effe Anoclus, ut cum Aria Montano qui- lst ï'l dam putabant: nam nomen illud divinum nulli J Angelorum in SS, literis tribuitur, ut fatentur *2 0Qmo flæx Judeiipfi. Erit igitur Filius coeevus & ojoocuoe Patri DEUS ; idemque Meffias ; qui poftmo- 17:?.2510 X t URU lnl dum in carne comparens objurgavit diabolum; Matth. 4. v. 10. dicens: Zade Satana. s Ym J ! V. Denique Malachie 3. Fcce ego sitto me vdngelum meum . . . . $9 flatim veniet in tem- plum fium Dominator , quem quevitis , €7 Ange-a . l ii jus zeflamenti , quemvos vultis, Hic Meffiam in-B . , ntra J ? À dicari Judaei nobiscum fentiunt. Iraqu; co €08 — / t7$.,s,, PV T -* J V ERBI DIVIN'I. 73 TR eos in hunc modum ratiocinamur. Meffias di- ! t cebatur venturus ad Zerplum fuum.. Atqui Tem- ) Donjr, plum , quo dicebatur venturus, erat Templum W qu Dei veri. I oitur Meffias hic indicatur efle ve- d. j rus Deus: fo oli enim Deo dicantur "T'empla. 00 fb Sevidens d Ohiic. 1. Septuaginta interpretes; & editio Vulpata habent pf. 2.. /Zpprebendite difciplinam , 1[1'i, Qflrc DG o DET;, ue quamdo ira[catur. Dominus. Ergo ex Pfalmo 5 - nihil pro Meffiee divinitete concluditur. & V ( as N.conf. LXX. Interpretes fenfum fpectarunt, ita transferendo: tunc enimMeffiam ver? adoramus, :4. Ofendi Hinc etiam 7à cum doctrinam ejus fectamur. )DW.'H ailf't'ïil Douminmts, quod LXX. addiderunt, ad eundem r z ULTAU ' i Dei filium Meífiam referendumeft, ut Hebrza TTV le&tio docet. [ l [ ' Objic. - [2] . Ín textu Hebreo Ifaiee 9. v. 6. le- "d dibo i oitur : J'ocavit uomen ejus Deus omupotens , Prin- ll apd, cops pacis , quod de Ezechia Rege dictum fuit. W5; qui. Ergo pro Meffie divinitate nihil con&citur mmnp- inde. E. N. Ant. Quorfum enim tot epitheta Yntàno qu- in Deum congererétur ; ut Meffize folum no- ijmm nl men, Prirceps pacis remaneat ? cumigitur cofi- ut fatentu tinenti ferie omnia hec nomina in Hebrao tex- X u tu fine variatione ponantur , ad eumdein Met- j poltmo. fiam fimul pertinebunt. Sed & in LXX. Inter- didbolun, pretum editione legimts : xaj xaAsfrai 70 óvo- f p duroU, &9 vocdtur ejus, im voce patliva. Q en ml Quem etiam fenfum Hebr&a vox reddit: nam vtict i n Quü&ationes , quze hodie literis fübjiciuntur, j ) E/) /4'?' pluribus fiéculis poft Chriftum natum demum Mdnif- Xcopitatae funt. otion ag m Jufi. 4. Symmachius ; Aquila ; "Theod qi mul- ld 2 . Vi 78 Dzs INCARNATIONE D n sl nultique alii pro ,. Deus forzis , reddunt ; for- w ["gnum A 7i$ j potens. In editione Romana LXX. Inter- d pretum ita folum legitur : € vocazur zómen ejus nagnui confilii augelus. — L 4dducam enim pacem fa- Ts vufl gper principes , €g. [alutemejus. Quam lectionem etiam tenent nonnulli PP. Greeci & Latini. g. r ccffftf»"ï W. conf. Equidem nomen L!N El, infacrà pa- diuron n " M. / £ina quandoque , for/, quandoque; JDeui; H tl fl 11 7U n Vasct T N redditur: in prafenti ramen textu Chaldzus; 3 Rabbi Faccados; Sancti Patres Graeci & Latini se Drodt f JDeus, legunt: & verba ipfa fuadent, ita legen- Mi r dum efle , ad evirandum ineptam tautolopiam, j rl quà diceretur: cez/üarius, foviis, fortis. Mes inN. n ritó igitur Theodoretus Aquilam reprehendit; (Chef, det quod mala fraude verterit: icyvpóc »d'vianücs t coptsmo fortis , potens. Cum extet in Hebreo A *«- : Nanliet füde , El gebbor , «à d'à ?A , 9«0c, El autem 35, AL Deus. . Hocidem exfonte Hebreocontra Sym- sspedtin machum , Aquilam & 'Teodotionem evincit a trlo m Eufebius , qui lib. 7. & 9. Demoníftrationis 3 at m ! Evangelice , omnes illos Meffize titulos; pro- ts um urin atina vulgata editione habentur , gracé " t &vote recitat, & ante ipfüm Ireneus 1l.4. c. 66. & Tgnatius M. epift ad Antiochenos, cum quibus "t ln "t.t m confentit editio LXX. Interpretum Complu- t W L] tenfis. D ATU Jnff. 2.. Prophetia illa Regem Ezechiam fpe- "H Ctabat : ira ut vertatur ; ( ozfulens Deum : quia Rex ifte per Prophetas Deum confüluit. g. Ne affüumpt. Ezechias tunc jam faltem annos dece i marus erat : non ergo de eo dici porerat : Puc Pe?DJ,Wm f 4 d . -* e h VzrnB1 DriviNtr. 49 Fednr ) h J;arfuulm patus eft nobis , eg filius datus eff mobis. CT lIt Deinde nec regnum Ezechie pacatur erat ; nec PUf UI b pofteritas ejus felix : nec ipfe confuluir Domi- num , quando.ab Regis Babylonice legatis invife- AT ts batur. Denique conftar;participio YT Sholez, (Latinj bi non fignificari confulemtem ; coufilium petentem ; l itcg i fed Confiliarium , danzem confilium. Quisautem WO(]UG, B?Q,', Demini conflliavius fuit. V. 49v. 1 3. Rom.1 1. v.34. à Cl Ol;ic. 3. Vaticinia Ià. 45. de Cyro Perfa- La rum Rege prolata funt. 'Ergo nihil pro divi- Tl i h. nitate Meffiz probant. . dift. Ant. Vaticinia ! taut()hgiam, [ illa partim prolata funt de Cyro Rege C. omnia h m Ms infolidum N. Cum Ifàias in Cyro imaginem Meptdd videret Chrifti, de more füo protinus ad hunc; Apz d t qui erat fcopus amoris füi & defideriorum; ab- Bo i ripirur. Nam licet preediceret ei fübditos fore d D a JEgyptios , /Ethiopas & Sabeeos ; ipfique iüi X omnibus expeditionibus foli Deum prarfto futu- Iem enitot rum: de Chrifto ramen magis ifta accipir, queu honftranons in Cyro tamquani in typo reprefenrat. — Chri- Itos; pri fto enim gentes omnes vinculis fortioribus ad- e adora- Yür; rac ftrictee atque devotee fuerunt ; eum 4 CA veruntac deprecata fünt. In Chrito zemfura cm qubt eft Deus , non folum per eflentiam , fed etiam 1 Comph xard. "riorycaeisiv fecundum circuminfeflionem duarum perfonarum SS. T'riniratis ; ut inquit 1. de Fide, c. 11. zec efd abs- zechamh S. Jo. Damafcen. l. Dumn: i que Chrifto Deus. — Pere ipfe eff Deus ab[cónditus , xiut ennon quije ipfe abfcondit in. humanitate af- vt umpta , Jeus Jfra£l Salvator. a ge 5 Objic. 4. Dominato; ille in Ifral , Michee Pdi'; erat * Vr Ds INCARNATIONE $o a dus t erat Ezechias ; aut Zorobabel. . Ergo de Mef* i r fia nihil ibi pfzedicitur. & . Ant. Ezechias ",11' 'lï ) inin'F tunc, cum Micheeas hec vaticinaretur , duduni h natus fuerat ; & quidem Jerofolymis, non Beth- AL n y!] lehemii; ficut. & Zorobabel poftea Babylone : d mgfrcs o ac neutrius egreffus dici potuit « diebus eterui- zatis. Meritó ergo hic error Theodori Mops- ij Dunn 11 mzr:ju(m vefteni damnatur a Synodo Generali V. actio- ne 2. & ab Romaná fuüb Vieilio PP. habira. j ii ii d Juft. 1. Agnus feu Chriftus dicitur occifüis ab tht etet evigine muudi , Apoc. 13.v. 8. non realiter , fed pradeftinatione & prefcientia Dei. Ergo etiam ! Eg*fäm f r Rn 76 egre[Jus , ita exponi poteft. & N. Con(: Scri- prura proprié accipienda eft, ni(i necellitas aut qteprits contradictio cogat ad fenfüm impropriutm de- ilin, Al flectere , prout in Zgzo illo, qui reipfa non 1, kllie: j poterat occidi ab origine mundi, cum nondum 15 p extiterit. Econtra egreílio Meffize cum fit du- Tprperudem plex , altera in tempore fecundum carnem ex "t i qu b P. V. Maria in Bethlehem : altera emanatione jb h & generatione ex Patre ;terno , utraque fenfü proprio accipi poteft. Er hec quidem ver& ATICU seterna a bbinis ipfis apud Galatinum dicitur : Mil nam fecundüm eosdem D^iy Zolam cum per *itd Jauícribitur in facris paginis veram defignat n W lu qui eterüitatem ; nifi adjecta particula reftrinpens QUE f cogat ; illad tempus longiffimum ; fzculum vel r euuim exponere. ln IjfW 2. Dicuntur egveffrones ejus ab initio , 2. l 11 diebus etevnitatis. . Ergo adjectee fünt particulee ) reftringentes : nam eternitas nec imitiumi ha- et.. ] ! - . 'E D VrnBI DiviNzEE 8r T 0 e ]f bet, nec diebus conftat , nec unà perfona di- !t D ] vina plures egreffiones eeternas habere poteft. CUP didis * N.conf. Ab initio, D!5 hoc eft , pridem, lisu UOHBäEh; elim , antiguitus. — INumquid non tu a principio, lg, aDominge Deus eneus ?* Habac. 1. v.. 12. Scriptu- lii gl ra S. ad noftros conceptus fe accommodat. db Mo. Prov.8. v. 22. JDomimus polfédit ane i initio via- 1 V: V ibit um fuavimn , autequam quidquam facevet a princi- pio. Mài 43. v. 13. ab imitio ego dpfe.. Daniel 7. v. 9. tl i g Vocat Deus Pater dicitur 77z:54uus dierum. f&f d autem Prophera eternam Verbi proceffionem " enm e Pawe, Epgreffoues , in plurali, quia hoc nu- nf r mero exprimi folent res grandes & excellentif ss fime , qua pluribus equipollent : ut Deus di- n citur Elobim , 4donim ; Dii, Domini; Elephas ]i rl at JBebemorb , beftie : ita Chrifti eeterva. genera- Qurnond tio, creatas generationes omnes eminenter con- um [tdi pnef, & perpetuà emanatione a Patre , jugitet ] CIDGIT CX perfeverat. de qua Paulus Hebr. 13. v. 8. 9E« emananong SUS Chriflus beri eg bodie : apfe «7 an fecula. n n jdem ver ARTICULUS VIH * um dicitur. ;Eacüz Chrifllghivinitas adverfüs Hievericos 11 um D $ vind/mtüï. m d MTOj« Haeretici qui JEfüm Chriftum Deum effe neparunt , fuerunt précipue Seculo £. refrinpes jeulm [ Carpocrates, Cerinthus ; & hujus difcipulus Ebion , de quo B. Ignatius M. epift. ad Phila- dlph. fcribit: Qui dicit , S Efum purum effe bo- T !5 unem , fe ens ef? , mnemtis inops , uomine Ebion. i p f ig hareticis Philaftrius, Epniphanius 7 : j d e-his&fa In Theos i ** l] Dr INCARNATIONE 82 ».Homm dC( "Theodoretus , Auguftinus , in catalogis & li- JAM sst d bris quos de hareticis & eorum fabulis contexu- «N erunt. Seculo I1. 'Fheodotus coriarius Byzantinus, zye; VEU J du $ qui ut füam a fide defe&ionem ; in perfecutio- 4 Vibntnüs ne Severi Imperatoris, excufaret, Ego, inqui- idhsSodnts : ebat, zon Dewun uegavi , féd bominem. Epiphan. eorum & i l2.heref 54. Alter item "Theodotus argert- tarius , eamdem doctrinam tenuir, Chriftum Irj4 s B Melchifedech inferiorem ftatuens & purum ho- ipido; Am minem pradicans. Philaftrius catal. 2« n.17. ao odv Sveculo II Ob eandem de Chrifto puro N g i homine blasphemiam Paulus Samofarhenus An- tiochenus Epifcopus a Patribus Concilii Anti- . Cinfeafs 15 Pa ocheni fecundi damnatus , & fede (ua dejectus eft. Baron. ad ann. 272. tontrà Here Svculo 1. De Photino Syrmii nàto ibi- 241 1] I'Ofll!. demque Epifcopo fcribit Epiphanius Herefi1. "tsSconta] Eadem cum Paulo Samo[ateno , imó atvociora que- TE puntnti dam de Dei. Filio mente coneepit, Exuphratas Colo- "itbls: ] nienfis Epiícopus, qui anno 347. Sardicenfi LETT Concilio interfuit, poftmodum a Concilio Co- loni&e Agrippi nge habito anno$49. vel Ó. €eX- hr au&oratus eft , eo quod Chiiftum Deum effe w'h* I everinus vir pla- negaret, eique fuffectus fuit S 1 À ne San&tus & Catholicus. Arius Presbyter Alexandrinus docuit, Verbum creaturam Pa- h WWO j tris effe, ac fecorpori Chrifti per modum ani- Ie: utdeeo fcri- &f mzae infinuaffe, illudque animaf á - if b i P [ , z Athanafius l. de falutari Chrifti adventd, J er ;ol 2292 & l. de Incarnatione. ( v A[ 1 ïïn:*:rium : Eu 4neod ( EL 1. A. ;« Jaeret. Fabul n. 1. & lnäE E h j --* M D VzriRbi Divixui. 85 hr & tome divinorum decret. c. r1. eütndem erro- | UHSCOHIexu. rem Eunomio adfcribit. Irem Greg. Nazianz. Grepor. Nyff. Epiphanius, Auguft. aliique PP. B Pt D enique ; ut multos aliós mittamus , :Sze- It perfeus . !u culo XFI. Michaél Serverus Hifpanus "Tarra- ) go; m L' conenfis, Valentinus Gentilis Confentinus Ita- t Dnipha, lus, Fauftus Socinus Senenfis & complures alii OUOLQS ao [o) Samofàtenorum & Arianorum herefin refüfci- t Chilhn tarunt ; & laté per Hungariam & Poloniam dpmm lo diffeminarunt. Ex quibus Gentilis Bernz in YNI ) Helvetia gladio; Anno 1565. V. Idus Septemb. Chrilo Qt) Servetus vero Genevee Allobrogum An. 1553. as Ar VI. Kal. Nov. igne impietatis poenas dederunt. Cl hyi Dico. Coníenfus Veteris & Novi Tefta- i gl inenti & SS. Patrüm ,. divinitatern Chrifti evi- denter cóntrà Hareticos oftendit. Phobatuv. L Til Dàf 1 ex Teflamento utroqué. INumerorum 21. Ifraélitee ts Harel i murmuürantes contra Dorninum immiflis ferpen- ipmtu u- tibus ignitis püniuntur. Et r. Corinth. c. 1o. fistis Colos v.9.àit Apoftolus: JVegue téptemus Chriftun 2 [1- . Surdicen eut quidam eóvum tentaverunt , eg a Serpentibus " jnlio C* gerievunt. Chriítus ergo eft Deus unus cum vello, d Patre. Deum e!?f I(i. 41. V. 4. Ega Deominus , primus g - mus vit p oumu$ ego Jum. Apoc. 1. V. 17. Chriftus ait: ; Prebyit go füm primus e9 moviffünus; & vivus, €g mor- eatoram Zuus. modun d I(ài. 45. V. 24. &feqq. Ego Deui , & non ff adeit glus. — £m memetipfo juvaviz.... quia mibi cur- rili vabitur oumne gepu.. Rom. 14. v. 10. & 11.. Omne$ Iongif Tabimus ante tribunal Chrifli. Scviptum eff enimn: L'jvo ego ,. dicit IDominus , q fie£te- u?i:fia m mb ; Pfal- P. '&fm' omé gen. * u VER 84 Dsg INCARNATIONE. Jf Pfalmo 44. v. 7. Sedes zua , Deus ,. in frecu- J Nj lum [ceculi : virga diretlionis vivga vegni tui. . Di- Jrmum lexifli juflitiam , €$ odifli imiquitatem , pvoptevea P. Hoc va- jetium pra unxit te Deus, Deus tuus oleo letitie. ticiniüm non poteft de Salomone intelligi, qui ii Q i qam purus homo erat. Accipiendum ergo eft de "m ) quin Chrifto, qui zqualis Patri, & ejusdem nominis ac dignitatis eft. — Prout argumentatur Paulus n n qum Vi (infts m ! ad Hebraos c. 1. v. g. Pfal.96.v.9. De Deo dicitur: /Z4orate cum dUTUT . vult e ? emnues ,Augeli ejus. Pf:0or.v.26. Zuitiotu Do- Qitae A snige tevraim fundafft , €g opera anamnun tuavum d Junt celi. Ambo hac teftimonia adducit Pau- n , lus , Hebr. 1. v.6. & 1o. ut Chriftum verum w, (h Deum probet, eo quod omnes Angeli jubeantur & Em« ipfum adorare, & ipfe fit creator czeli & terrae. nofloms, Pfal. 109. Dixit Dominus Domino ineo: Sede t Thom 4 dextvis sneis. His verbis Chriftus ipfe, Mat, ? Desmar ( 22. V. 44. fe Deum Patri eequalem probat. Er- -':»MH inö!fä o Veteris & Novi Teftamenti confenfu Chri- *iim [f n us verus Deuis eft. Ibl ; "T Probatur 1I. Ex IN. T. Mat.16.v. 17. ait Petrus D T ad Jefum: 7 es Chriftus Filius Dei vivi. . ]o. 3. FU v.16. Jefüs dicitur Dei Filius umgemitus. Rom. mm 8. v. 32. Proprius Filius Dei. 1.Jo.v.2o. Ferus J Filnus Dei. Fevas Deus. Atqui hec nuspiam J dicuntur de Angelis , aut aliis Dei filiis adopti- ] VIS n n Ergo Chriftus eft veré Deus : INam ve- rus filius debet ejusdem nature effe cujus pa; ï ':a ln g N ter eft. ] R'Jmhg-,ï. Hinc Jo. 5.v.18.. Quevebaut eum Sfudei in L 744- iezgïcefe: quia Pam.m Jauimn dicebat Deum; & Ie* Wil ( ! VzrzRnBI DiviNI. 85 9;*1(:, iif lem fe Deo facieus. Et Jo. 19.v.8.. Quia fiium V0 fu. D Det fe fecit. . Numquam autem eum morte aut 71 ff poenà ullà dignum pronuntiaffent , fi fe filium & Hey, Dei adoptivum praedicaffer. ii q Jo- 14. Creditis im Deum ,. &2 in me. credite. 190 fti i.e. In me quem hic hominem videtis, debe- X nomis tis credere , quod non homo folim, fed idem D Ponls Deus fim ; in quem creditis: congruenter his qua Chriftus mox fübjungit : ; cogmovijJetis Aitta em : me, e9 Patrem utique cognovilfetis... Philippe quz l 0f ! videt muwe videt eg Patvem. Quae omnia de ITH ] Chrifti divinitate Auguftinus exponit, l.1. de "Trinit. c. 12. Vlfum venm Jo-16.v. r5. Omnia quecumque babet Pater , odl bem mea funt. Ergo etiam effentia , quam habet. al gt Ita Chryfoftomus , Cyrillus , Auguftinus, Jo. 7777 ]. 20.V.28. ait LPhomas ad Chriftum : Dominus i, N meus, €9 Deus meus ^ Ubi articuli Greeci repe- pl B titio fpeciatim indicat verum & unum Deum, Venft Chri Ita Augufti- quem folum Ifraélitee noverant. nusepift.174. Et Chryfoftomus , Homil. de ».ütDers Trinitate, tom. 3. ait; "'homam impleviffe va- un. Jj ticinium Pf. 76. Manibus meis Deum quefrvi , jtus. Ron €9 uon fum deceptus. . Pt A&t. 20. v. 28. Fs Spiritus S. pofiit Epifcopos, igc u vegeve Ecclefiam Dei , quam aïqugïz'it Janguime fuo. flts 0j* Gr. roU CU , iy 7reQie7romzarro d'im «eU id'íou Mi Q pQ oC. Quam acquifivit per proprium Jaugui- ([s ag .776772. Rom.g.v. s. Ex quibus eft Chriflus fecun- dum cavgem , qui eff [uper omnia Deus bene- m t hus in feecula. Galat. - Paulus. "poffolus , us 714']' " 12078 E . VERI 86 D& INCARNATIONE . fl f uon ab bominibus , Heque pex beminem, [id pet geum Chrifhum: ac Deum . Patven:. Dhilip. 2.N.5- Qui cum ia fovma Dei effet, uog vapinam mf )l I avbitratus efl effe [e cequalem Deo. . QQuem locum « fder Patres omnes de natura divina, a qua tamquam ln "M a forma fübftantiali -Deus eft , & dicitur Deus. p Ia Exgo. Chriftus antequam formam fervi , (eu na- ub J ii tl turam humanam admiferat, erat 7 forma Dei , à li h.e. habebat naturam divinam. Dd Das um t Joan. 1. Zaupriucipioerat Fevbum . . . €g Deus evat Fevium .. . ommna, por ipfum fa&a, funt ,. eg 1 ffine apfo fa&un efl mbil. Hebr. 1. v.2.. per quem . Acfübtn at ifan, Jecit €g feecula. — Ergo. cum Verbum non. fit fa- é&um , Deus eft. r.Jo.s.v.z.. Zves funt. qui te- jj , A Ils limonium, dagt inm celos . Patery Fevbum; &9 Spi- MM vitus Sag&us z. &2 li tres uzwm. funt. $ teflimo- TA nium bominum accipimus , teflimonium Dei m(zjus i P,m'a futa j efl. Ergo Verbum,. quod dat teftimonium hint d / 1 Deus eft. . tij Probatur II Ex confenfu P.P.eg CC.S. Iona-. j tius M. qui Antiochie federe coepit anno. Chri- j j ! fti 7 1. in epiftola ad Philippenfes , zoz zz ugum Itb f ) fvingomünem , sec im tves mcavuatos , [ed im tves il ) Er infra: V, / ejusdem bonoris credendum e[fe , dicit. D Jf vero , inquit, Deuseg Domo eff , cur iniquum [ vocas Dominum glorie. .Et in epift. ad Antio- 1 AO chenos: Qrmuis qui ammntiat unum folum Deum, A t lt € tollit Chrifli dcinitatem , i5 eff Diabolus 7 bo- t|re Jfis omnis juffitie. [ Juftinus , qui cum PP. quos mox citabo* YT. fecundo fzculo vixit, in Apologia ad fenatu ( [ !) j ita fcribit: Zilius ejus , qui folus propvi. dic u "l ! .fï/zm. ; 't Vzrnz2I DiviNr. 87 Mzimn, l .Fz/ius , Ferbum fünul cum illo amte cveaturas Ug f Phiüp pafcens , quomiam per eum primitus cun&ta condi- ? B Tig dit, €9 ormavit. In Apologia autem ad Imp. O m Antoninum fcribit, nos non plures Deos colere QU tr & adorare, fed veriffimum Deum Patrem, €7 qu li jl ui ab eo eenit Pilum $9 Spiitum pvopleticum. 1 fu. Et ibidem paulo ultra medium : .Eo auzem ; in- !f ] quit, quod Mofi e rubo dilum efl : Ego fum exi- ftens ille Deus Abraham, Deus Ifaac, Deus Ja- M. . f cob, Deus Patrum tuorum , /igmificatum efh, um v mortuos quoque illos exflave , €9 tpftus Cbrifli bo- V, J l tt (l mines effe. — Ac füb finem Dialogi cum Trypho- um n d f ne: Zrtutem iflam , inquit, quam Deum fermo hajoi qi propheticus vocat , mem ita ut folis lumen momine ] hm d ! iantum munneravi , vevum ) mumero quoque aliud i, Sufm di- quoddam. e[fe , [upra explicut , virtutem bauc 7770]" //»:31; ceng de Patve ge;zz'tm'n , Wnpev vecifienem velutz t ellmonin ab e[fentia Patris difpavtitam , prout omnia alia divifa €g [e&la non eadam funt , quee antea fuevunt , A(CS la quam [cindeventur. itano hr Athenagoras, Apologia ad Antoninum Aug. 1100) 124 Filius Dei, inquit, vatio g Ferbum eff Patvis ; fl ii in forma & . efficacia. Ab ipfo namque &$' per ipfimn r Enft ut Pater €g. Filius, fa&a funt omnia, quod unum fà - Gu nf eg quod Filius fit in. Patre , €$ Pater in Filio. Et t ad Ant infra: u£ equali bonore &2 pote[late cegnojcaimus hn Dur JDeum, $g. Fevbum ejus , 9 Spiritum $. du d^ His confentit Irenzeus l. 3. capp. 6. 8. 12. 15. & c. 20. Exclufa eff , inquit , ommuis comtra- ; odl *li&jo dicentium , fi evgo tumc matus eft, mon evat j af ante Chviflus. Ojlendunus enim , quiatunc mon [/)0 ,pro um Et 41l cepit Filius pei ; exþgelï femper apud Patre V . VR $8 Dz INCARNATIONE gpttis ! Etha4.c.r:. Jpfé igitur Chvifljus, inquit , cums jrp f Patre vivorum eft Deus , qui €g loquutus ef Moy/z', "T ? qui Patribus mauifeflatus eft. ; Qutlym Clemens Alexandrinus, l. r. Peedagogi, c. 6. ait, Pilium Dei, cum Deus effer; nihil didiciffe,, arili; Q ( coneno fed folum efle. Magiftrum ,. nec eo majorem VT Qd quemquam: fed Verbum perfectum ex per- It fecto Patre natum: ac demum ita concludit: v Db wom Deun Laudemus. ugum. Patrem e$. Filium , una cum S. are; r Spmitu, qui umus eff omnia , pevquem ommia , qu£ j Qd undequaque bonus egc. ( i u x Dionyfii Romanus & Alexandrinus, Tertul- lianus, Cyprianus, aliique Patres osanes in Je- f p m fu Chrifti veram divinitatem confentiunt , ut ER i Ani m videre eft apud Bellarminum , l. 1. de Chrifto, c.10. Atlianafius autem epiít. de decretis Ni- alam vintr s cense Synodi recitat Originem contra. Aríanos,, & addit, ipíos nullum ex veteribus pro füo er- f!!i;.wï, f I rore afferre potuifle. Ita ut miremur ,. quod: AUf NNeoariani non. erubefcant mentiri, ab initio. A [l Ecclefie , & tribus prioribus fieculis divinita- ln tem Chri(li creditam non fuiffe. Cum & ipfe h DJJ Plinius junior l. 10. epift. ad Trajanum refcri- m o bat de Chriftianis, eos hoc nomine compellari;, Tona quod Chriftum ut Deum adorent. Et Syno- KL dus Antiochena Seculo 1II. habita proteftetur , (u*tfxa hanc efle traditionem. Apoftolorum de Chriíto Ti vero. Deo usque ad id' tempus fidelirer ferva- tam. . jj Preetereo Patres qui IV. feculo ac deincep ^ fcripferunt: quos ideo rejiciunt Sociniani; quo !f 1] C. Niceno adhgreant; in quo. Arii impigras Ü TU aur Cn.-*'« )NE . Vzrns2I Driviwr. 89 j inqm[ y(if authentico totius Ecclefie Catholicee decreto fU d a ]lam rofcripta fuit , ac in Symbolo Chriftus F b : ilius eo Patri óuoeuzioc ,. Con[ubflantialis , de-- Pæda gogi)c»f, caratus. Quod fymbolum poftea in Conciliis d tam Generalibus , quam Provincialibus decan- $ 0 mgjtre tatum ; & confenfione Catholicorum perpetuá m ex v approbatum, hodiedum in Ecclefiis auditur. lt cochg Oracula Sibyllarum , quibus Jefüm Chri- 11 fffg i "m ftum verum Deum przdicabant , , Juftinus, l M l IH fi Athenagoras, Clemeus Alex. Lactantius, Au- uftinus; & alii Patres repetunt, quorum lts T i ragmenta aliqua refert Bellarminus , cap. 1. S r -' Er cap. 12. plura miracula adverfüs Arianam :pnftnfxxmn n blasphemiam divinitus edita: inter quae emi- l&t net ipfius Arii mors fübitanea , quando mox d in Eccletiam vi introducendus , ventris tormi- 14 Af na perfenti(cens , fe in latrinas publicas recepit; t profüog. & ibidem animam cum inteítinis effudit, poft- &mur, quod quam Conftantinum M. decepiffet, pejerando I 4b iniio fe Catholicam fidem colere. Cui Conftantinus: us divinit- Sivetla eff fides tua, leue juvq[iz' : füiautem tinpia e[D, O &i o zamen qurafli , Deus pro juramento condemuet. um reft Alexander autem Conftantinopolitanus Epifco- ecompel. pus plus quam nonaginta & quatuor annos nà- Em tus, pridie ejus diei quo Arius ex Imperatoris protelet decreto vi in Ecclefiam & communionem fide- » d C liim recipiendus erat , Deurn precabatur , ut jelrer r fiquidem permiffurus effet , Arium Eccleíiam jngredi, tollerer f? de hoc mundo ; fin autem T demcfpg- Ecclefie effet parciturus, tollerer Arium. S. ociniaü-;qw Athanas. Orat. r. contra Arian. & epi&. ad Se- yisss rapionem fratrem, Ts Es ARTI. Vrni 99 Dr INCARNATIONE , D a »" ARTICULUSTX ThM Int Solvuntur avgumenta. Fiaveticorum. rem Il À (v bjic.1. Solus Deus Abraham , Ifàac & Ja- J o Cl Ó cob e(t verus Deus. Nam Ifài 45. dici- TILUS tur: /Voz eff ultva Deus absque me, | Ergo Chri- n WU l ftus non eft verus Deus: nam ipfe Jo. 17.v. 3. ad Patrem ait: diniGu Ut coguo[cant te folum veruim Deum ,. €g quem mififü Sfefum Chriftlum. Et (rec ais 1.Cor. 8. v.6. frquidem funt dii multi ; mobis ta- "u hd men unus Deus, Pater. 76 (r80U1 - I. Tim.2. v.s.. Unus JDeus , unus &g mediator Dei eg. bominum bomo a, Heron &lb dedic Chriftus. Sfefus. E. N. Conf. Chriftus eft hic 1 m e idem Deus Abraham , Ifàac & Jacob ; idem DDeus lfraélitarum : non enim naturà , (ed fo- 1meommbus làm hypoftafi à Patre diftinguitur. Quare 1 Arimo, Paulus Corinthios , epift. 1. c. 10. v.9. monet: d lenptun JVeque temtemus Chriffum: ficut quidameorumten- 81 promi daverunt , €g a fevpentibus pevierunt. Ergo; 1 r'.i:irqr &t juxta Apoftolum , Chri(tus eft Deus verus, 1 QUR Delt quem noverant & colebant Ifraélitze. | 44 pro- * Tif bationes con[equemtis dico , ibi unum Deum dici, tttm (b ad excludendum falfos Deos : in Patre autem Wittnrs contineri & Filium Spiritum S. eflentie ejus- n dj dem períonas plures. —.Denigue quando oppo- V iten ( nitur Deo Chriftus ; ejus humanitas indicatur , i, i | íecundum quam Mediator eft apud SS. Trini- Tijne tatem, a qua etiam fecundum eamdem hurmani- ä " tatem diítinguitur. Hinc preces Ecclefiee ad Deum Patrem , ad SS. Trinitatem diriguntu? m & concluduntur obfíecratione : Pev Domium j u mfirum 3aum Chriflum. — n 7njf 4 » n ) VzeRnzi DiviNi, 9r J Inft. . De Verbo Patris legitur Prov. g. Vi v. 22. juxta LXX, Interpretes: /Jominzus creavit N z. Alias item in fcriprura Filius Dei dicitur u Häa[& factus, CGial. 4.v.4. ^ Atqui hec Deo non con- 1l s d veniunt. Ergo Chriftus non eft Deus. & ad . o Maj. Prov. 8. veritas Hebraahabet, proutedi- 1 : 0-, TA tio Vulgata reddit : omizus poffédit me.. Quse. J u lectio, verfioni Grece preferenda eft. Er vi- Ürfm, ; denrur Greeci codices hic effe vitiati, ut muratio- UM ne litere unius hodie pro £xrnes, poffédiz , inve-. A. Ung niatur éxv/7«, creavit: itaadvertunt Bafilius M. hia ln Epiphanius, Hieronymus , & plures alii. B. Arlls d t Athanafius lib. de decretis, Nicenge Synodi , ex X , i Dionyfio Romano explicat : Dominus, initio i, df prafecit me omnibus operibus füis creandis. Et r Qu l.3. contra Arianos, ait, idem effe ; ac genuit 10.1,9, DU' ie: cum fcriptura vocibus gignendi , creandi 7777 & faciendi promifcu& uratur. Denique ortus w im, Fili Dei dicitur & generatio & creatio in S. PJeus vens, Scriptura , quia neutro vocabulo feoríim fatis . Aipm poteft explicari: nam generatio dicit produ- 1 Deum di &ionem in eadem fübftantia , fed cum quadam Patre autc mnutatione generantis: creatio innuit produ- lentig j €tionem fubftantize alterius , fed fine mutatione tendo (pp creantis. Prout er 'o. Verbum ex eadem fub- ts indicit d ftantia producitur , icitur generari; proutfine ud $. Tre generantis muratione & alteratione producitur, dem hunz dicitur creari, lgitur demptis imperfectioni- bus, utraque denominatio Verbo eeterno con- ; quleüæ s m dinma Venit : prout refert S. Hilarius füb initium lib. ! Pu J de Synodis , ex can. 5. Synodi cujusdam Ca- tholicee in Oriente celebratze. Quem fequitur Z Jl í Inf. ?.Thof'mont. Gent.c. 8 . Q5 V Dr INCARNATIONE D 92 « nf* Iift. 3. Joan. 17. v. 11. Dum Chriftus Pa- x Uf trem pro ditcipulis precatur, uf /77 uritmn , ficut jl I €9 nos unum fumus , intelligit concordiam volun- tatum. n m Ergo ex teftimonio illo Chrifti,; Joan. n 1O. v.30. Egotg Patev unum [unus , non poteft " TA 1 concludi unitas effentice , fed tantüm confen- fio voluntatum. Nam L. Chri- W. N.confeq. " ftus ita areumentatur: nemo poteft rapere oves b! de manu Patris, quia Pater major omnibus efl; r l ergo:neque de manu mea, quia ego €9 Patev j unum [umus , id et, eandem habemus manum, N W x,lkux feu potentiam. | Potentiaautem Dei eft effentia Dei: ergo habemus eandem effentiam. , 'Ita Ba- LUH filius l. i. contra Eunomium. no CELATI II Judei fuftalerunt ad hec verba lapides adversüs Chriffum ramquam blafphemum : :erpe'wb [r rj ) exn confenfio autem. hominis cum Dei voluntate non eft blafphemia. Ergo aliud Chriftus per Q gïfor ( verba illa intendebat; quod Judai probé ad- l0 ( u Ü u verterunt, dicente Chrifto ipfo: 7s dicitis: blafphbemas : quia dixi , filius Dei fum. Ergo di- uj cere: Egoeg Patev umum fumus, erat idem , ac; Filus confübftantialis Patri füm. l IH. Deniqueeamdem calumniam blafphemize *0 M ab fe propulfat Chriftus pluribus fübjungens: J lege vefiva [criptum e[fl: ego dixi: düeflis. |.Si li evgo €os dixit Deos, ad quos Jermo IDei fa&tus eff x r quem Patev [anthificavit , €g^ anifit im mundum, vos dicitis: quia bla[pbemas: quia dixi: filius Dez U 1. Id ett, fi homines a Deo Principes conz T ftituti appellantur a Scriptura /Dz: quantó ma ] j 1f gis vzré dicor Deus, qui nonfolüm homo füm; Wd d fgd. WP . Vzn2i DriviNIr. 93 um fedin prima conceptione mea fin&tus fàn&to- LTW rum effe&tus unione natura humanz cum hy- atdi UM 1 ) oftafi Verbi Paátris. Er deinde provocat ad hr l U) Q'L' argumentum miraculorum dicens: 5j 7oz facio ; non s opeva Patvis mel, nolite amibi. evedeve. Si aufem itm qy jacio: &g fi mübi mon vultis credere , operibus cve- Ml (y dite, uz coguo[catis &g cvedatis, quia Pater ig me MT (j efl, &9 ego iu Patve. — Yra Hilarius l. 7. de Trin. X ommibysd Oljjic. 2. Si Parer genuit Filium exfiftentem; 100 n ergo Filius fruftra genitus eft: fi Filium non )ïmUS fiidnm exliftentem genuit; ergo aliquando Filius non iel n fuit, & confequenter non eft Deus. 2;. IN. Se- W fu] quelam pvune proz)ojz't. Generatio Filii eft Patri empino neceífaria. Quod autem in Deo eft CYerba d neceffarium, eft aeternum. , Ergo Pater Filium t lus perpetuó genuit, & gignit. Ergo Filius per- ? De volng: petuó exíütit, & exüiftit; ira tamen , ut Pater d hfs x erigine prior dicatur, & Filius pofterior, cum fit neceffarió cozevus Patri. Ira Bafilius l. 2. in d proj . : f diis: Eunom. Ubi adverte infcitiam Calvini, qui l. 1 Ed 1. Inftit. c. 13. $. ult. ait; ítalié in Deo fingi i idem, continuum actum generandi: Filium enim fe- mel genitum fuiffe , nec jam o generari. Quafi nbtfphenz veró in Deo incipere aliquid pofIit, aut define- re, ut Auguflinus contra argumentatur , epiít. fübjngs : di t 174. ad Paícentium fcribens: Semper gignit Pa- Di fidui fev; 9 femper na[citur. Filius. Quamvis idem n m Aug. l. 83. qq. quaftione 37. &Gregor. l. 29. jxi: fin Moral. c. 1. malint dici, Filium Dei femper na- Jrindje d. tum: cutn femper perfectus fit & confumma- us Ferim in generatione divina reperitur, j: um Y rmino ii I) ) Nv gmgquid Eerfe&iolmis eft in via, &in te cujus- [ J V D INCARNATIONE 94 ZM fobll cujuscunque generationis: nam quoad perfe- Á f €tionem actus nafcendi femper eftin yia: cum i, Qu Filius femper nafcatur: quoad perfectionem d veró rei genitze & producte, femper eft in ter- df TOU inino; cum Filius femper natus fit. Quapro- i jl | prer Filius etiam quoad hypoftafin praefuit in 0X n potentia Patris, non quidem paíliva, fed acti- va, quod eft perfe&tionis; quoad eífentiam au- kred N & notOnal tem deitatis , qua Philip. 2. v. 6. forma Dei ap- iodeermin: pellatur, praefuit actu in Patre; cum haec non H generetuf, íed tantüm communicetur períonee d perlqm roducta. J d Juft. 3. Ob hanc folüm rationem dicendus L e'fz.: W hi &U Ui eft Chriftus Filius Dei; quam infinuat. Angelus m m Luc. i. Spiritus S. fuperveniet in :e , 89 vartu$ "Altiffüni obumbrabit zibi , ddeoque g quod nafcetur ex te San&um , vocablitur Filus D. (i h Atqui eX hac ratiope non oftenditur, Chriftürà confüb- [4 0101 ftantialem Patri effe; fed ideo tantüm effe ve- ( up' rum àc proprium Deifilium, quia de Spiritü q Sancto conceptus fuit. Ergo. MUl l Caufas, cur Chriftus fit Filius Dei , alias tetuli- (QUO imus. Conceptio autem de Spiritu S. non eft r Decuit i ;1': caufà, fed fignum cur fit Filius Dei. l ll enim ; ut fiquidem Filius Dei homo fieri vellet, Q nonnifi de Spirita Sancto ex Virpine nàícere- N tur: &, fi Virgo pareret; non nifi Deum pare- j ret; ut notat $. Bernard. ferm. 2. fuper Miffus "h efí. Quodfi Chriftus de conceptione Spiritüs fük Sancti tantüm Filius Dei dicendus effet, ver& ! dl T diceretur Filius Spiritüs Sancti; quod nufpia: ]n l l RU $.a Eilio pro- hü*(x legitur: ggm econtra Spiritüm cedere íciamus. Xl . Ji VzRn81 DiviNi. 95 Qog p lufl. 2. Verbum Dei, quod dicitur mens; Hl Ya ! QR ratio & fapientia Patris, non eft perfona a Pa- Ditfése tre difinéta , que facta fit homo: hec enim E elints funt attributa abíoluta Deo efTentialia. Erpso li uap j Chriftusut Verbum a Patre productum non eft T t Deus. x.dift. Ant. Verbum Dei, quod eft ejus WVt fed d mens ,ratio & fapientia formaliter , non eft per- dentaa Íona a Patre diftincta C. quod eft mens; ratio; TW PEN fapientia notionaliter, & prout proprietates u hac n illee füunt determinatee per fecundam perfonalita- t o tem non eft perfona.à Patre diftinéta N. — Filius qua Filius non eft formaliter fapientia, qua Pa- LT ter fapiens eft: neceffarió tamen cum illa con- Ia Nrp ts jungitur, & ab illa oritur, fine qua ne concipi J r()) h quidem poreft: nam fecundüm Cyrillum, cap. " Ü 4.in Joan. gumquammens eviz fiue Ferbo.. Atqui )i A[quxf-: ut fapientiam illam, qua Pater formaliter fapiens [l confd eft, ab &éterno in illo fuiffe re&té inde concludi- r effe : mus; quiaíine fapientia Pater numquam extitit: TO ita fapientiam eX eo natam expreffamque ab k N.Nj omni zternitate fuiffe; non rminüs neceffarió vll ferd probamus ; eoquod Patrem effe fapientem hoc | $. non d ipfo quod Pater eft, nempe fecindüm proprie- à Det tatem & hypoftafin fuam , nihil fit aliud , quàm yfiét vel effe dicenrem; quod intelligi non poteft, fine li tifce exprefla notione, àc Verbo tamquam terrnino. Objc. 3. C. Syrmienfe c. 1. & ult. dicit, Deom pz fipe Jf Filiuum miniftraffe Patri in creatione mundi. Concilium autem hoc B. Hilarius lib. de Syno- jone r b Cirü': ['f'f: dis, laudat ut Catholicum. Ergo Chriftus non &(t Deus. Diftinctio- j E. explic. dictos cann. Miniftravit Chritus ut Fi- a Jie jän-tecedentis. v lius AL [ y 96 Dz INvCARNATIONE D lius Patri habenti auctoritatem principii C. rni- IJIHC. niftravit ut inftrumentum , ut inferior ; & ut a nl jl famulus Domino N. omnis filius eft Patrieequa- 1d gailot a lis fecundüm naturatn; quod autem Patri mini- firet, hoc non continuo facit fervitutem. Idem al feníus eft, cum Irenzus, 1.3. €: g. fcribit; Pa- r fs 1 trem Verbo pracepiffe , ut mundüm conde- al ret: apit enim contra Gnoflicos, qui putabant; a eyoanto mundum ab inferioribus poteftatibus , Deo in- jj re(ponden vito, conditum effe; bincait , Patrrem pre- vonfconim cepiffe , id eít, libere decreviffe; per Filium a piopr condere mundum. 'Tria Syrmii Concilia fue- Innmm, pye habita. 1. anno 35 1. in quo Photinus Syr- 200 S.3 1nienfis Epifcopus damnatus. - [oJ . anno 357. i dH quo edita formula fidei plane Ariana, cui Ho- bjonnt , fius Cordubenfis fübícripfit. 3. anno 358. In 5, Credendur hoc concilio anathema dicitur ei, qui dixerit Fi- lium effe (olum hominem ex Maria; aut eurmt LUE : Acmenio ] efle creaturam a Patre fadiam: aur Patrem & 3 Dfopon Filium duos Deos effe ; aut Patrem & Filium zair( emqav.» & Spiritum S. unam perfonam effe. — Tria hec Uf Concilia Syrmienfia in unum confundit Anton. Poffevinus S.]. in Apparatu facro, ficut & plu- IQX 5 res alii 'Theologi. Ex qua confufione accidit; t fenpl ut dicanr, duas in ea Synodo formulas fidei editas fuiffe, alteram gracam Catholicam à il SATQnE Marco Arethufio, pofít füb Juliano Apoftatà Martyre, editam: alteram latinam ; plenam blas- N li phemiarum. Qua: de caufa videtur a Gratia- t n0 dift. 16. & 20. ubi Concilia recenfet, etiam h. EHA [ : C. Syrmienfe omiflum fuiffe; 1 n LL É Jïljf M D * ATT " U VzgnB1 DiviNi. Pïinäipii C aT Jifl. x. In C. Ariminenfi 60o. Pattrum vox mïif[oy ) &u L oMoeszisy ,. Con[ubflantialem ,. e fymbolo Nice- t Pirim no exempta eft. Ereo. g. N. Conf S. Atha- naíius in epiftola ad Africanos fcribit, Arimi- VItem, T ni conveniffe epifcopos numero ferme ducen- tos. lgitur fides non eft habenda Juliano Pe- Ua cond X lagiano epifcopo, qui diu poftea ícripfit, fuiffe epifcopos fexcentos. Licet autem toridem ] US; DQO 1 uerint, refpondemus , quod Auguftinus 1. 3. H prz tj Der Filim «ontra Croíconium, cap. 3. Donatifti s, qui quin- quaginta Epifcoporum Afianorum , & feptua- 1Concla fs ginta Africanorum, cum SS. Firmiliano & Cy- Phonnus D " priano contra S. Stephanum Papam pro ana- , Q ) 31 a, i H baptifmo Haereticorum contendentium factio- nem objecerant ; refpondit, his etiamfi res janyi n j duent eflent , eredendum non effe , cozrra zot millia firo? aut ent Epifcoporum ,. quibus bic evvor i toto orbe di[pli- eui. Ac merito Liberius Papa cum pluribus aur þ.an'cm l millibus Epifcoporum Catholicorum a&ta C. m Filum. - Ariminenfis damnavit; quz violentia Conftantii « Traei Im». & fraudes Urfacii & Valentis aliorumque ondit Antot Arianorum Epi(ícoporum corruperunt. Nam, Dv ut refert Ruffinus 1. 10. Hift. c. ar. cum Latini frie aoxtde ymults i Epiícopi ab Orienralibus Arianis fübdole roga- rentur, num malint colere ZJomoufioz , an Chri- "ufbelictm ftum ? conclamarunt omnes, fe nolle /Jormoufror, o Ap fed Chriftum. Ex quibus conftat, Arimini emmbs JPï Epifcopos Latinos ex ignorantia Greci fermo- TUf à Grg.'iz- nis ZZfynoufion tunc rejeciffe. ul 64 Juft. 2. Clemens Alexandrinus , 1.7. (tro- rnatum ait, Filium voluntati Patris omnipo- (entis fervire. uftinus i s. Ghris - 'þ" | ?.QROIOEig. 2 : Jtianos CL *| Q [ 98 Dxz INCARNATIONE * $ i j jpm| ftianos Chrifto duas poteftates poft fempiter- num Deum ac paternitatem deferre. Vocat 4j P item Filium proxima poft Patrem poteftatem. Et Dialogo cum Tryphone ait, Chri(tum alium senlii; m effe Deum preter Mundi conditorem. x. ad L. i, d Clementem & juftinum prius citarum intelli- g qe | ere Chriftum fecundüm naturam humanam. m; w J Secundo loco vult Juftinas, Filio poteftatem effe 7) m;j, , proximam , fpectaram origine & notionaliter , a, f0 u non autem fübjectione, & abfolut& fümptam. j derivaton jrullas d Z?rtio demum loco explicationem ipíe fuübjun- git, dum ait; eft alius zumero; (c. Perfomarum ; iilim m 701 fententia, íeu effentia. Addir autem , vzr- zi f e tutem edm a. Patve nullo patto disjungi &2 fecerm « al quad ? poffé. m d Junfl. 3. "Tertullianus lib. contra Hermoge- atürg hum nem füb initium fcribit: JVec Parev effe poruit 10 adeyerte anute Filum , nec judex ante deli&um. Pust au- "n dfe g zem tempus ; cum &g. deliflum &g. Filius gon fuit ; quod judicem , €g. quod Patveim Dominum facevet. tll : Eri m Bro X. Tertullianus hic tantum intellieit filium per »D( t2 l r ] adoptionem, five fit purus homo, five Angelus; n / E cum hic de Chrifto non acatur. Libro autem if contra Praxeam fzpiílime air, unam effe füb- 1 ftantiam Patris & Filii Quando ergo eodem 41l [| Ái contra Hermog. libro docer, Patrem a Filio diftinpui zoz flatu , féd gradu , evidens eft, quod per gradum períonam intelligat ; nam ibidem d TT Ut o ita proteftatur : Dvigitas gradus non babet , ut- W pote uuica. Quare etiam dum contra Praxeam Ícribit; Fzlum effe [ecundum a Patre , ordinem il fe hypofta fümpfi,. Quodífi eodem libro di- &M at: e»0 )NE V ERBI DivixNr. 99 D g i&f iv i Vs Gat: Exinde pavem fibi faciens , de quo procedendo lus fachus eff , cenfet ,. parém factum in tem- ore per externam proceffionem , íeu mani- rndie V0 g ] feftationem füi ; non vero per internam com- AAAAAA municationem & generationem eeternam. Eo- Qm jj dem fpectant, quae hoc ipfo libro fcribit: Coz- m o Botftaem d) Jequens evit , ut imvifibilem Patvem intelligamus pro plemitudine majeflatis , vifibilem verà. Filium. Y Dodong agnofcamus , pro inodulo derivatiónis. . Ubi mo- AU um dulus ille derivationis manife(tatio externa eft: 1 ipfenfubjur.- nam Tertullianus & veterum plüres tenebant ; £. Pa folum Filium olim apparuiffe in forma corpo- 'xl[ü'ïï N rea, lhinc ipfüm folumi dicebant vifibilém effe ; V fm non quidem quoad natüram divinam ; fed quo- Qs Pemos ad sioduluim iflum . derivatiomis ; affümpre nimi- rum narurz humanz. . Utitur áutem hoc ar- mj ;of:; gumento ad evertendam Praxez liserefin ; affe- m hj rentis Patrem effe Filium: Pater fuit invifibilis; y [ I/; Filius vifibilis Ergo hic non eft Parer. In j fa. eodem autem libro mentém fuàm difértó ex- otfum p plicat : JDcimus eg Filium .[uo somine eatenus iu- lieAngely vifibilem , quià [zvnio eg Spirirus Dei eg [ulftan- Liro ame' i conditioue jam muic g. quia Deus , €g [ermo eg am effe i Jpivitus Dei: wifibilem autem füiffe aute carné m eo « exe 110do , quo dicit ad /4aron e$ Mariami: Et fi fue- mrem a F vit Propbetes apud vos , im vifiome cogmo[cav. ilir. ens lt Denique contra Hermogenem , qui materiam pim incréatam Deoque cozvam volebat ; recte ar- n i d gumentatur: Quodfi matevia fit Deo coeterna ; ym od preponenda evit. Filio ; Ts qun " /yut quid fortius Qg auti- jguzm*. onant : se v A—W r ZIn. [ E | Vgn IOCO Dzrz INCARNATIONE ) 4 äUL f'G;s'gorii Ti lJuft. 4. S.lgnatius epift. ad Magnefianos m A ait: Uzum g. folum verum Deun patrem fuum JIl aumuntiaut. Ert.ad Tarfenfes , Chriflum ejfe Fi- ..... 3gg üft; liuim cveatoris , nec illum qui eft. fuper ommia Deus, ag dlius . Jed Filium ejus Et epift. ad Philippenf. de Pa- sst tre exponit illud Deuter. 4. Dominus Deus tuus z. B unus eft. Erco Chri(tum non putavir Deum a, R (']n effe. . Explz'cäzdo $. D. vevba diffl. 4ut. Solus i m peron Pater dicitur füper omnia Deus propter prin- z ( t ta- cipii auctoritatem C. propter matura diverfi Í atpr 190 tem N. Item folum & unum Patrem ait ; € 4i e an Dionyr Dominum, ut Dominus & Deus falfis diis op« fb em: ponitur C. ut Filium excludar ab ejusdem na- Jiri a n turz confortio N. nam in eadem ad Philip. epi- d. NG ftola ait ; effe unum Patrem , & unum tantum Thumat. ex Filium, ne alioqui plures Domini debeanr ad- at in difot Inittl. Dum ad 'Tarfenfes fcribir, Chriftun hn & Fl Filium creatoris effe , nec illum qui eít fuper Y N omnia Deus, intelligit eum fecundum humani- tatem, non vero fecundum divinitarem, ut ex ia tripiel lufionis re- 15 exem iis, quae in argumento tertio conc citavimus, liquet. Ideoque in laudara ad Phi- tb ora f d lippenfes epiftola , Chriftum ipfüm farance ita ; ubil bl I reípondentem inducit: /Vovi wzum; fezo folum , aon [im Deo adver[us, confiteov excelleutiam. Cyuse if TU (J61 Ti conveniunt di&tis Chrifti Jo. 20. v. 17. — "Zfcear- de ad Patrem meum $9. Patrem vefirum , Deum l meum $9. Deum vefirum. — Qua explicatione tri- lt plici reliqua quee ex S. Scriptura & * atribus ! TOreI proferri adhuc poffent contra divinitarem Chri- (hri fti; prompte expediuntur. J —— pu— [ hgt Ji IN Su Y N VznBI DiviNr. IOI ^5 ii Jf "r Au&orirate Dionyfii Alexan- ml fütrm [ drini, Gregorii T'haumaturgi ; & Origenis. [ x. S. Dionyfium Alex. falío ad Rom. Pontifi- Jf d ^mj ] cem delatum fuiffe, quod in Deo plures perío- ! q nas effentia diftin&tas admiferit : nam S. Atha- niiüïl)eusz';» nafius in ejus epiftola fen(um plane Catholicum LDutevit o contineri probat. — Er S. Dionyfius ipfe in apo- A/» S[ logia proteftatur, fe femper intellexifTe tres na- Dropter r ture ejusdem perfonas, Filiumque Patri con- fubftantialem & cocternum effe. Quos qui- Rure derft Item at, d dem quatuor apologeticos libros Bafilius Ma- s ff d gnus, cum Dionyfium infimulat ; nondum vi- derat, fcribit enim : Feuerunt quidem. ad 1os b m n Idem Bafi- i od f aultas libri autem iondum adfunt. Kunntam lius epift. 62. ad Neoceefareenfes refert , Grego« n a rium '"Thaumat. ex hypothefi Sabellianorum dumraxat in difputatione adverfus illos ;, Ícri- jit, [ L püffe, Patrem & Filium fola cogitatione differ- n quid re: quod Necocefareenfes ex imperitia pro rdum diumani T u ejus dogmate arripiebant. Ac recitat etiam um ; ndhfions 1* fymbolum ab eodem Gregorio compofit quod f& ab Avia fua didicifle gloriabatur. Ori- um d Ph m fatane ! eris Ícripta, ubi blasphemias contra Filium Jei continent, videntur ; ab. Arianis longe l þ'o i/'ü*;-(* l poftmodum vitiata fuiffe, ut probat Ruffinus , þ li j 1] 4 4 Apologia pro Origene. Siquidem D. Athanafius in epiftola de decretis INicene Synodi, eum con- Ánim , J tra Arianos profert , addens, ipíos nullum ex lia ^ "d veteribus pro fe proferre potuifíe Atqui ho- n diedum multa de Chrifti divinitate vere carlo- h ànie lica in libris Origenis reperiuntur , preefertim ad Rom. exponens caput 9. pluribus W in ep. : argu- 4 y OL 1.7 - [ X VERI 102 Dr INCARNATIONE Àt argumentis'Chriftum, Patri opooUgiov effe pro- a bat, &de Perfonis ambabusita concludit: Uzus Rjf li autem uterque efd Deus.. Yem , qui autem eff fu- fite D lU per omnues , fupva Je neminem b abet : mon enüm po[t Patrem. Filius , füd de Patre.. t infra : Mani- fem) Hïg"i m m & féfle oflenditur natura. Tviuitatis 69 füf&/in/ztzlz Wnd» m dX que ef fuPer onmia. .:Jnïjæcomm ARTICULUS X, 1 !*AI'M?'EW | sinfilt Quomodo Gentilibus Myflevium Incarnationis, : ï(j ! l. Ym de Juadeatur / ( (ii " ,( Qia. Verbi divini Incarnationem jam fa- &t d ÍW &am effe, Ethnicis in fe directe demonftra- j J Ji : ri non poteft: obícuriffimum enim :enigma, E ATV i Deus Homo , xatione humana füperius : & Pa- 2 0T 30 ani nec Veteris, nec Novi T'eftamenti tabulis 1 Vticini dem divinam & inconcuffam ad(truunt. Pro- m i f inde folum adhuc reftat, ut Myfterii hujus oc- ts preoad conomiam olim jam pöra&am,uï evidenter cre- 13 qui dibilem Gentilibus, & Infidelibus ceteris often- : perf damus partim zzdire&le , & ex motnentis gene- ralibus, queis Chriftiana religio tamquam evi- gma ii denter vera demonítratur: partim drre&e , ex l Wd] momentis particularibus , que Metliz adven- Qd tum propius afficiunt , & Gentiles vel maxime I 100 movere debent. Dico. Incarnationis Dominicee veritatem g D anis argumenta complura fuadent. I Il- u 10f myfterium eft evidenter credibile;. quod religio divinitus inftituta & evidenter vera cre- of yam fundamentum totius li dendum,gocet tagau I1- * -9 N . VznE2I Divriwr. 103 doctrineze füuze. Atqui religio Chriftiana divi- d ll if nitus inftituta & evidenter vera docet imprimis ä credendum myfterium Incarnationis in Chrifto * 0 tf [ J erïi impletum fuiffe. Ergo. Propofitiogem majorem if ) intidelium nemo negat. "Alfumptionis partem lu g, ' « pofteriorem etiam fatentur omnes , nimirum quod preecipaum doctrinee Chriftianze caput fit Incarnationis ceconomia in Chrifto Jefu impleta. [ Partem autem priorem , quod religio Chriftiana Baratm divinitus inftitura fit & evidenter vera, T'heologi fufius in traétatu de Fide probant zmprzmas a Dottvina Chrifliana , quee eft puriffima , utpote m g f immunis ab omni errore fpeculativo & practi- :ägüemonft: co : ef? efficaciffüna , ob ftapendam propagatio- n nem & confervationem fidei Chriftiane & mu- l « tationem morum inde profectam. Eft etiam *Mm!i li conformis vaticiniis quondam de ea editris: haec T. Dn enim accurate in Jefu Chrifto impleta fuiffe, hri hs ex articulis pracedentibus conftat. Deinde Vidotter e Chriftus ipfe , ejus Apoftoli, tot Martyres, zrrsolt Epifcopi alieque perfonee (anétitate , Sapientia enlis pet & virtutum gloria illuftres eamdem religionem mqum er commendant. i, Denique miracula , que non nifi divinitus f adxï:: fieri poterant in doctrine Chriftianze confirma- s el mau tionem edita, fàtis loquuntur, fidem Chriüig— nam folius Dei opus effe. d I. Vamiliare SS, Patribus adverfus Gentiles "b pro Chriftiana reli [o] o ione argumentum ex ora- d ei culis Sibyllinis depromptum. . Erant autem Si- ener t bylle apudantiquos Ethnicee mulieres fatidicee a " i WL,K ' jnter He- - ((f li bre- F. * [ Yhd Vg Dzr INCARNATIONE. . 104 breos. Mulierum il&arum teftimonia de genpum « Chrifto, ejus divinirate aliisque myfteriis refe- sls runt Jüftinus, Arhenagoras, Clemens Alexan- 0 is, Dd al drinus, Origenes, Lactandus, Auguftinus, & veterum. plures. Inter. quos Clemens Alex. j, g. maom d l. 6. Sromatum ait, Paulum Apoftolum Gen- tiles hisce verbis hortari folitum: Zzbros quoque m at s La ntus, Gracos fumite , agnofcite Sibyllam , quomodo umum. ) Conr,N:N 715'5 Deum fignificet, g. ea qua funt futuva. Et Hyflafpem fufnite & legite : eg inveuietis Dei Filium multo m &E clarius €g. apeviius effe fcviptum. Lactantius Fir- ug ' il'ium mianus poftquam in Inítitutionibus divinis Si- af Finm t byllarum de Chrifto oracula retuliffer , fübdit.: I Rur; His teflimouiis quidam . comvi&li folemt. eo vefugeve, iil utajamt , non illa effe cavmina. Sibyllina, [ed a uo- fivis fitla atque compofita. — Quod profe&lo gon. pis- DL u (md od iabit, qui Ciceyonem ; F'avronemque legevit , alios- que veteves [cviptoves , ex quovum libris ifla exem- r;;ir ( Jl ls jiaria proferimus. Fevum non dubito , quin ifa j 10j 11l cavmina prioribus temporibus pro. deliramento [int ? u babita, cum.ea. nemo iutelligevet : denuntiavant " enim mon[trofa quedam miracula, quovum uec va- il 1 fio , nec tempus , nee au&toy defignabatur. Ubi fl lt videtur alludere ad. ea qu& . Cicero lib. 2. de n LAEI l Divinatione fcribit : Sibylle verfus. obfevva- TT nICI li su$, quos i/Ja fuveus ejfudufé dicitur. In eis , i reimmw ait, fcriptum ,. admittendum effe. Romanis. . Re- tD gem » ff Jalvi effé vellent. — Quo loco Jefus Chri- Aüyerun ftus falvator tnundi innuitur. Tum fübjungit il / Wi p 'Tullius , Aegem illum nec ab bominibus , nec a JDüs tolevatum iri. Hic nimirum folus unus map " Deorum falforum dé- ^ Deus Jeaä Chrifas, a( [| ftor; | 6 Nt Vrnsri D I (INE 105 Mnyi, :(.tru&or ; hin 1 c tantee perfecutiones Imperato- Tieris v rum Romanorum adverfus Chriftianos. JDe- kmens Al zique idem T'ullius in Cottam diétos verfus evul- RUT anrem inve&tus, hec, ait, soz valere, mifi ad mens f deponendas Aeligioues. 'Chriftiana enim doctri- m G na omnem cultum idolorum , & füperftitiones ^ D ag Romanorum funditus evertit. »fltmido t Idem Lactantius, Conftantinus M. Oratio- aE ne ad PP. Conc. Niceni, Auguftinus in Il. Re- ALE j tradtationum , & Epift. 155. ad. Martianum A unmL ]i Íícribunt, Virgilium verfus , quos in.As. Pol- QUS QIVinis lionis Conf. Filium Ecloga 4. recitat, ex Sibyl- AURT lf fil ä le Cumanz libris excerpfiffe, nec eosinalium, n i nifi in Chriftura poffe convenire ; quod vel ex, Mtis liquet. Sham nova progenies celo demittitur atto. , li 4 'm'/'/; " Ultima Cumei venit jnm caYIams ctas z- [/] l (V2 Slam vedit €?. Firgo, vedeunt Saturnia vegna.. l, þ////i) TU 1odo ma[centi puevo, . quo fevrea primum Ut f Definet , ac toto fuvget gens auyea mundo , d Cafla fave Lucina TU TL V JHoc Duce , fiqua manent )'ce.leïzï: contagia noffriy d. U Arvita pevpetua [olcent formidine tevras. «to lb 1. III. Alio adhuc argumento Patres ufi funt ad füadendum Ethnicis Chriftum , quod hic in ijir df w he compendium redigimus. Metfia adveniente Jomati í idola evertenda, & ipforum oracula ceffatura, ( facri vates preedixerunt. Artqui cultus idolo- (0 Xefu; ] 'wn l) rum per Évangelii pradicationem ex Europa t AUL tota, & ex maxima parte orbis terrarum eli- m o5 I6 D minatus eft , ut conítat experientia: Oracula T *autem Deorum fub Chgiíti adventum defüffe — R um ipíi- m V 106 . Dz INä:AR NAfIONE ; m ipfimet Romanorum & Grecorum fcriptores . d eripior fatentur. Ergo. Prob. alteva pavs affumpt. d dub Tempore Tiberii Cae(aris nata eft queftio, cur Dä " ]efum obmutuiffent oracula? cur daeemones, ut antea, od non operarentur? Ac unde tam fübitanea mu- ZIU( 2 *D(f (5 :.' tatio, quee Chriítiani nominis inimicis ftuporem ï i ol ac timorem fimul injecit? Porphyriusqueritur, d dvant Deos iratos , ex quo Chriftus venit , nihil re- fpondere. Cicero l. 2. de Divinatione , tefta- tur, temporibus fuis oracula defecifTe. AUE m d guílo oraculum Apollinis confülenti , quis i papeto 1 zurcaon poftea regnaturus effet, refpondiffe fertar: Me Puer Hebreeus diis beatis imperans , jubet «edes vvl Cdfs relinquere, & ftatim in Orcum abire. . Plutar- armimtS, t chus , qui fcripfit de oraculorum defe&tu , re- z dhm, fert, "'hamum quemdam nautam E.chinadas urum prob infulas praeternavigantem audiviffe vocem, quae .al quispro nuntiabat , maenum Pana mortuum efle, tem- Alamis ] pore fcilicet "T'iberii , quo Chriftus cruci fuit x Oritum affixus. n M Tgitur cum hzc vaticinia impleta effe con- :ä:mïete. M ftet; ac ne ipfe Julianus Apoftara negare aufus tum D fuerit, argumentum evidens eft omnibus Gen- n j h: | tilibus & Infidelibus , Jefüm Chriftum Dei Fi- J lium in carne adveniffe.- [ i 7 i U Ut . Neque vaticinia ifta Gentilibus füfpecta effe l; poffünt; cum fint Chriftiano nomine multoan- *l D tiquiora, & ab Judzis Chriftianorum hoftibus B» i, fumma cura ad nos usque illibata cuftodiantur. 1 il 1F. Myfteria vitie, mortis & refurrectio- M &f nis Chrifti multis ante ficulis accurate fue- Q M A W runt predicta. i hec omnia JefüNaza- : I'CH.O z [| . e 0nr . VznBI DiviNr. 107 reno convenire, nonex Evangeliis tantum no- [ þrh"[ (.[ljrïlï.*']f vimus , fed ex ipforum Gentilium teftimoniis. C quæmo) v Ergo Gentiles dubitare prudenter non poffunt, UI hunc eumdem Jefüm Nazarenum efle Mefliam, ln quem Sacrorum Vatum oracula pracinuerunt, TM & quem ipfe fe effe affeverabat : nam admira- TYRüSqteri bilis illa toc Prophetarum cum eventu confen- tl tllv fio inviétum eft veritatis arpumentum. Deuter. nitne v ; ld 18.V.22. . —— Affunptionem offendo indutlione, — Chriftum Pfuïcpïi, Á uI Bethlehemii pauperibus parentibus ortum de- TU &t M clinande perfecutionis causà in /Egyptum fu- RE QN giff» , agnofcit Celfus Epicureus Chriftianorum 1 D I NI hoftis acerrimus, apud Origenem 1. r. contra m ü uw( eumdem Celfüm. Sed & tabule Cenfuales lt Romanorum probant, Chriftum Bethlehemii : l l mfm,; natum , ad quasprovocant Juftinus M. Apolog. qe lum lt ten. 2. & Tertullianus l. contra Marcion. iNovum [hs quci füt fidus poft Chriftum natum apparuiffe, & ad ipfüm adorandum Magos veniffe, faretur Ju- det efe o lianus Apoftata. — Macrobius Ethnicus Scriptor, de ceede infantium Bethlehemiticorum, 1. 2.Sa- tepare at ? N mbus G turn. c. 4. ita habet: C [ un audifjet AugifTus yzntev lum DF pueros , quos im Syria Herodes Áeexc fudaorum in- £ra. biennium jufft occidi , filium quoque. eyus occi- fiun , ait: melius effe , Hevodis porcum effé, quam fifpsd d ine ml füllum. Fuit hic Herodis filius non bimulus, üt Baronio videbatur, fedgrandavus, Antipa- um hod atl ter nomine, quem e carcere fugam meditan- d tem Herodces juffit interfici pauló ante obitum fuum. Quo quidem fenfü Macrobius ait; OCCL- T2 UM jum sl j fs ; | Vr Dz INCARNATIONE Yo8 10 " fiiS; fiun. inter. puevos, hoc eft circa idem tempus; j ( era quo pueri a Jimatu & infra occifi funt. ) Jj iW Phlegon Hadriani Emp. Libertus fcribit , (afans, O Chriftum vatem futura previdiffe ac praedixiffe. Prodigia a Chrifto faétanon Judeorum proceres g, d p xina i durmtaxat, fed Celfüs quoque ac Julianus fatfi funt. g Chrdn ;. Minco Cornelius 'Tacitus cum lib. 15. Annalium J;Q àm d I | narraflet ; Chriftianos exquifitis fuppliciis a INe- rone enectos fuiffe, fübjicit: ;Zu&or momiuns -:nporeü. j fatri xamen ejus Chriflus, qui. Tiberio Imperante, per Procu- vatorem Pontium. Pilatum . fupplieio ajfettus. evat. jiinsprom Mirabilem illam Solis defectionem , & infolirum d ven v terre. meturn, que moriente Chriíto.contige- ii ho runt; a Phlegonte l. 13. Olympicorum Chroni- p n a corum,; & ab aliis Ethnicorum Scriptoribus ; mirculun referri teftatur Eufebius in Chronico, & Ter- Jur tuiti n tullianus Apologetici c. 2.1. (ure ntc d nbus Domar ARTICUELUS XI ts Satisfit avgumentis conivavis. I Litinfi B. 1. Rerum evidentie mens noftra non O &is idi poteft oblüctari. Atqui Judai & Gentiles renuunt credere doctring de Incarnatione , SYaQ quam Chriftiana religio pro fundamento . habet. D. Ergo nec relieio Chriftiana eft. evidenter vera, nec Incarnationis myfterium evidenter credi- l l bile. tmilim E. D. Maj. Non poteít mens ob. luctari evidentie, fíiita attendat, wt ea afficia- tur C. fecus N. . Multi malà paffione occupati u T il ul tuentur propofitiones theoreticas & Rril:ï e NT VznBI DiviNi. 109 f Wt t T Tl evidenter falas, non ipfis quidem, fed aliis , qui eas fanà & liberà menteexaminanr. ltaJu- ,bmüï fl dei & Gentiles vel pre füperbia erubefcunt A predire vinci a Chriftianis, & fuos ac parentumfüorum Qu proga errores fateri; vel propter apperitum terrena t Jümsi ; felicitatis dona fpiritualia & caeleftia , quee unice in relicione Chriftiana promittuntur , rejiciunt. .U-Annaliu: D $ Objic.2. Miraculafüntfigna valde ambigua: ol l €Xg, 41'/(.' ergo folidum ex eis teftimonium pro Chrifto TT n deduci non poteft. . &. D. Ant. Sunt figna am- f ;;;' P [ i bigua,. fi citra examen quiliber effetus ftupen- d dus & infolitus pro miraculo habeatur C. fi pru- Ti denu judicio vera miracula a 'falfis difcernan- Arlt ii tur, fünt figna ambigua N. — Juxta S: Augufti- hum Chr. num l. 27. contra Fauftum c. 3. & l. de uniitate n Vaptris credendi, miraculum eft, quidquid avduumt9 in- o d T folitum Deus coutva coufuetum natuve cuv[im ope- Yatuv. Qualre nec creatio animze rationalis in. enerationibus humanis, .nec admirandi qui- f : am nature effectus, de quibus Auguftinus l. [/] 21.de civ. C€. 4. 5. & 8. miracula dici queunt : cum illa nihil fit infolitüm; illorum veró ratio- s noftra n nes creatis rebus indite. & concreatee fint , etfi A Gentis nos lateant. Voirationt, lufi. 1. Elias vero miraculo ignem de cclo xento hi fecit demitri. 3. Reg. 18. v. 38. Idem pradi- (denter v citur factura Beftia illa, Apoc. 13.v.13. Mago- Jenter ( rum miracula fimillima erant prodigiis a Mofe | men.frc»ï; patratis. Exod. 7. & 8. — Suetonius fcribit Ve- n T M l Ípafianum Imp. Philoftratus, Apollonium T ya- tone a neum miracula edidiffe. Ergo miracula vera a fpuriis. difcer t. BR.IN. conf. In ni non gogm mira- VgM IIO D& INCARNATIONE . djo exanin miraculo quinque conditiones fpectantur; 1. ([nams; ii "du&lor , qui.eft folus Deus, conditor & domi- n (upCI' [ nus naturz, cujus vires miraculum excedir s. (( A./ Minifler c2 inffvumentum ; quo Deus ad eden- j reert, da miracula utitur pro fuo libitu. Nec refertj s hminis n utrüm homo probus fit; an improbus, fidelis; m fanar an ethnicus. Íta divino inftinctu vaticinati funt Balaam Num: 24. & Saul 1. Reg. 10: & 19.. Ad- ip, que c Aim edider hibite fünt aquae Jordanis ad abítergendam le- pram. 4. Reg. 5. Chriítus & Apoftoli utebari- a & pral n m tur fputo, luto, oleo ; füdariis, umbrà ; fimbriis ad tollendos morbos. HE Finis expenden- : Dares e dus; cujus gratià miraculum fir: qui cum nori a ao ; Qlptti poffit effe niti honeftus, quandocunque fignuri Ílupendum exhibetur ad confirmandum erro- rectnfes f rem aüt impietatem; claré apparet; prodigium Turi anns A 3 valta d nec verum efle , necab aüctore Deo profectum. TNec enim fürmnma Numirnis veritas errorem 3 "ab f at nec infinita Sanctitas impietatem fuo teftimonio a (uea affirmare; & quafi appreffo fivillo poteft ap- anrdtlsobf probare. IV . Materia mitaculi deber effe fü- V C16 Lb pernaturalis vel quoad fübítantiar , vel quoad «:gu;amh. modum: haber enim auctorem folum Deuim; mj hij fi autem naturalis foret; opé daemonum; aut À qi / aliarum caufarum naruralium confici poflet: L Du, V. Creounflautie varie non raro fraudem dete- h Ti ll J eunt. Magorum Moyfi adverfantium vis in- J cantandi cum tempore defecit: Exod. 9. v. 18; lt " Simon Magusin aerem evectus; ad B. Petri pre- cés, humi afflictus fuit; — Cadaver hominis a ll Li " U Mago interfecti; quod damon ad homicida l €Cármina Í ;dens; 2Brisper in foro incedere fe- à »mllenm w Ccerat; L ux ^ NT . Vzmszi Diviwi. IIÍ Ts cerat, fübito exanime ut erat, corruit: cüm Vr d econtra Lazarus, aliíque divinitus füfcitati diu VU t poftmodum füperftites more ceterorum homi- A05 kl num vixerint. De ceco a V efpafianoilluminato - N 'Tacitus l. 4. refert; confultos Medicos refpon- K i diffe , vim luminis in eo non fuiffe exefam , po- Mi f tuiffeque eum fànari füblatis obftaculis. Deni- o g que prodigia. quae ceeteri Gentilium aliorum- | fïg»ndam [ que infidelium ediderunt, vel fenfuum ludifica- X Qteba tiones erant & prefligie, vel ope caufarum l; fl naturalium, ac daemonum iriprimis fieri pote- i5 eperdm rant; ut SS. Patres contrà ea, quz Apollonio um m Tyari&o Pythaeoreo Philofopho infigni Mago R ügnu* tribuuntur, difputant. Quamquam Philoftra- Tmondun « tus illà recenfens;fidemi non mereatur: quippe tj prodos qui centum annis Apollonio poflerior eft; nec 1 ) [ lo Oproecn dignuns vadfem narrationum füarum profert; Ts eC10T60) nec aliunde fàt accüratus eft; fibique fzepe ipfe f elimonii adverfàtur. Quee autem Deut. 13. v. 1. & fqq. b pf qp Deüus in miraculisobfervaré nos monet, S. Aug. dbet effe f l.10.de civ. c. 16. ita exponit 7775 ipfe quo dif- à, v qu cermuntur , zncompavabiliter bec noftra. offendit ex- ülor Deur cellere. Jllis enim multi tantó miuis [aevificiis co- monum; Z lendi fumt , quantó magis-bec txpetumt: bisveró commendatur unus Deus, qui [e mullis talibus indi- nf p adem d gere , e9 chipturm'um Juarum teflificationé ,& co- yiom i^ vurmdem poflea. [acvificiorum venotione densouftvat. $i ergo 7ngeli fibi expetunt facvificium, prapouen- 3o £ dB Pa di eis fumt i, quz mom fübi, fed IDeo creatori omnium , cui ferviugt. w /nf. 2. Moytis prodigia numero, dignitate ul u W & exgïllgntiä miz:igüWteibant. Ergz Vr 112 D INCARNATIONE D fi a miraculis divina miífio probatur, Chriftus 4 nbfbäf, ä] . Mofe inferior erat. E. N. Ant. Judei (eptua- ;geim t ginta & fex Moyfis miracula quidem compu- tant, fed unum in plura £epe dividunt, & que- t irlte l dam pro miraculis vendirant , que ver& miracu- la non fünt. Ut autem totidem fint, tamen in amun At on 1 5j comparationem eorum, qux Chriítus edidit , nj venire nec quoad numerum, nec quoad pre- ftantiam poffunt, . I. Quia innumera fuiffe mi- L J racula Chrifti, teftantur B. Joannes, c. & v. ult. m u TT B. Petrus A&. 10.v. 38. .Et Judei ipfi Joan. 7. v. 31. inquiebant: Chriffus cum venerit , umqui d Janini )'2 . U. plura figna faciet , quàm que hic fecit ? d Y L. Moyfes non fecit miraculum nifi ad di- vina juffa, aut precibus ante ad Deum fufis: í Vena aitio falfe [ riftus autem ex virtute propria, fibi inhae- rente; & ab eflentia íua indiftin&i&i, pro íuo tTt r libitu, prefens, abíens prodigia patravit; ac «t ferbe l virtutem etiam & poteftatem miracula talia , imó il "j & majora patrandi, difcipulis fuis impertivit; tïïl;'l.lfl [j l / Joan. 14. v. 1x2. quod Moyfes nec fecit; nec M T HU III. Denique Chrifti con- L^ praítare poterat. lod ceptio, nativitas, myfteria vite , aícenfionis , tCul aliaque, continua funt feries miraculorum ,ex naturz immütatione füpernaturali contexta, ut ptob ietün minore jure Moyfes a Judeis, quam jeífus a UI Chriflianis, naturae arbiter & director predi- m*x n n cari po(fit: & Chriftus ipíe ad Moyfis teftimo- Ls nium & vaticinium de fe editum provocaverit. DJ[D[ h h T Joan. 5. v. 45. 46. Jufl.3. Aug u6fïinus lib. de unitate Ecclefize "tf ] uam cum hareticis de verà €. I9. ait; item ; -- MT L 'Chflfhm U "*Ecclft- l0y . VznBi DiviNI. " II3 lt ;ü M Ecclefia habebat ; dirimendam effez Ergo. B(- FJ n ii i Explico S. D. difl. 4ut. Litem illam;. ait, non ] f lm m 7 effe dirimendam ex miraculis veris N. ait;non i ""ï)&quæ. effe dirimendam &x miraculis falfis aut dubiis , Em qua Donatifte exhibebant C. — Ejusmodi mira- L fmep culà editurum Antichriftum, monet Apoftolus, Jríhs « 2: Theffalon: 2. v. 9. Cujus ef? adventus fecun- * Quo«] pti düm operationem Satane in ommi virtute 9 fignis ; trà uf m &7' prodigiis meudacibus , eg im omri f. dutlione ini- Cv Quitatis, d qui peveunt. Quare meritó Augu- t pl s ftinusl. c;. Aemoveantur; inquit; z/f/a vel figmen- ULLT i 1a méndacium | bowiigum; vel portentá fallacium Jpivituum... — Utrim zj)/z Ecclefiam teneant, mom dmoi d mifi dé divigarum Scripturavum. | canomicis. libvis tD fj oftendaut . Veraà aütemi miraculá ómnino ne- yri d ceffaria initio fuiffe ad fidemi in Chriftum fun-. nb mi dandami; aperté tradit idém S. Do&tor l. 13. de à pttat; t civit. c. 8. ita fcribens: Uzde zantá fide Chriflus A TPIENTT u[quequaque cantatur in celum cum carne fublatus bimperiit unde temporibus eruditis. .. fine ullis mivaculis ui« ecfecit; anium mir abiliter incvedibilia cvedidit mundus 2 Chriti ov Objc. 3. Blondellus; Ca(aubonus ; imó afcenfiont etiam nonnulli e: Catholicis Critices periti plu- gcalonum ribusargumentis probant, verfusillos Sibyllinos; Contextà; r qui de Chrifto feruntur ; non fuiffe a Sibyllis ym Yi prolatos; 1. Nonconftat utrüm fuerint Sibyllae edor p fatidicee , cumi incertus fit earumi nuümerus ; tetas, patria. 2. À certo mágiílratu facro oys ls pv Dumvirum ; Decemvirum ; Quindecimvirum fervabantur libri Sibyllini in Capitolio quàm mitarc.F::I:!iæ- fecretiffimi, nee unquam evulgabantur. 3- TM tolio ^D Ante Chrifïur,n natum $3. aggis cum Capi €On- Viti 114 D& INCARNATIÓNE g Ti L conflaprarunt , non poterant ergo in manus Chriffianorum venire. 4. Non eft probabile ag a um Spiritum Sanctum fe(e in mulieres Ethnicas in- jrom t finuaffe, easque ad vaticinandum impuliffe; & g du quidem clariora de Chrifto, quam Prophete facri edixerunt. snlis eCip s. Stilus ipfe ;errores & nar- ratones catere loquuntur, octo libros illos ^g Apolits ! anm aüm Sibyllarum ab Hererico quodam impoftore confarcinatos effe füb medium fzeculi Íecundi. nnis df 6. Hoc idem fatetur S. Auguftinus l 197de ci t oplasit &. Criticos alios non paucos at fecto. vit. C. 46. & 47. vt dnt 4 tenere, oracula Sibyllarum extitife; & earum itium, Ed quzdam de Chrifto & noftrz religionis capiti- bus differere. "d cwzjeä?umm prünam Blon- at ptQQ delli & aliorum, veréajunt, ex eo quod Scri- : limai,q erum , &tates, pae iSpinus B ptores circa Sibyllarum num irias varient, non fequi, nullas umquam exti- ieeflum n Jdd 2. &. : M.Terent. &rm af tiffe ejusmodi vates. Varro, ante Chriftum natum ícribit, libros R Inpür: cu Sibyllarum ; Erythraece preefertim , füà eetate ma- potür e nibus omnium verfatos fuiffe. Solius Cuma- hi ne carmina a Romanis fervabantur fecreta: & lnl tamen Marcus Attilius Petronio Sabino illorum i 4335 dl copiam fecit - teftibus Valer. Maximo, & Dio- lr U Si ergo poftea Cicero; nylio Halicarnaffeo. Va Virgilius aliique ejusdem Cumane Sibylle ora- Yh [',q cula nancifci potuerunt , poterant etiam Chri- n | ftiani, ad quorum fidem confüles & multi fe- ld m natorum tranfierunt. 744 3. &. Cumane Si- ! bvllae libri arcà lapideà inclufi &alt& füb rerra l il &i MAT defoffi in Capitolio latebant : non porerant ergo f J ncendi V cum hoc conflagrare. Neque horum i merni- LU b NE . Vgn2r: Diviwxr Ls $ t m meminerunt Tir. Livius, Suetonius & Tacitus d pri Scriptores accuratitfimi. Quid? quod Sueto- 3 E[hnicgg I nius in vita Augufti memorat , hujus juffu li- Linpuf bros Sibyllarum tranícriptos effe a. Ponrifici- m PI'Ophf:, bus, quia charaécteres exolefcebant, & in Tem- TOres d Sed & plum Apollinis e Capitolio translatos. ? llüros j cum idem Apollinis templum, Nerone Impe- 1 imprl rante , flammis abfümeretur, eosdem tamen li- tUl fecuvd bros a flammis illefos adhuc ereptos fuifTe te- M n dec ftatur Fl. Vopifcus in vita Aureliani Imp. De- : DO o mum exeunte fieculo quarto Cumanze. Sibyllae [ & enui libri concremati (ünt a Stilicone, cum Honorio J n T ) ! Augufto exitium , Eucherio autern filio fuo im- Pïll'!m;ïl hn perium pararet, prout Claud. Ruril. Numatia- . quisa nus, l. 2. Zigevavii , queritur. — d 4. w. IN Af- Im, z Jumpt. Si Spiritus Balaamum hominem Ethni- Umquam et cum & fceleftam invafit, & de Meflia, atque - MTeren fatis Ifraélirarum ac Romanorum fatis diftincta EU vaticinari impulit: cur non eamdem vim in ( t me Exhnicos alios potuit exerere? Quod/, ut vete- fits Cum res Greci & Latini memorant, Sibylle fpiritu f t hone infeifze oracula reddebant, mirum non pinoillor «l Phaebades illas afflatu dademonum, : quibus , & l prophetie de Chrifto conítabant, tam diftincta i& Ciot de fidei noftre imyfteriis vaticinia protuliffe : Sbylleu licet multa infuper, que ad füperítitionem edm us ethnicam fpectabanr, furore entheo correptze &mt: effutierint. Itaetiam Matth. 8. v. 29. Luc. 4. v. Cumiz l 41. AC 16.'v. 17. daemonia ex obfetfis Jefum jf Dei Filium , & falutarem ejus doctrinam pradi- [fxg«(ffg? cabant. ;44 $. &. Fatemur Sibyllarum libros, uii & alios veterum Patrum , ab Hareticis in- Yi j . l) p -- terpó- . 116 Ds ÍINCARNATIONE 2 i terpolatos & corruptos fuiffe: quà fraude dze- mon Chriftianos ad Haereticorum errores fe- X G ducere , & Ethnicos a facris Chriftianis inrendit f/lj'rt avertere, veritatem mendacii commixtione in- il famando. Nihilominus tuemur; Sibyllas re- & vera de Chrifto, & ejus doctrina fuiffe vatici- M. natas; Ut quid enim Imperatores fub pcena 70j czpiris librorum illorum lectione Chriftianis in- terdixerurit? Operá €g afhintiu malovum demo- num, inquit Juftinus Mart; Apolog. ad Impp: Y ;l 2nortis /it/)plic;uifz adversüs librovum £Hyflaspis ; 69 X Sibylle €g. Prophetarüm le&foves couflitutum e[f ; ut AR er £imorem bomines ab illis , quo minus. fcvipta ea legentes verum bonarum notitim pevciptamt ; fed in o DErongias Jfervitute eorum vetineantur , abflerveantur. Quod un, i g r confirmatur ex literis queis Luc. Domirius h Md [ Aurelianus Imp. fenarum ita alloquitur : AZror; ( iil vos, Patres [an&li, tam diu dé apeviendis libris Si- l byllinis dubitae , pevindé quafi in. Chriffianorum fl & DA Ecclefia , eg' non in zemplo ompium Deovum traca- vuis. Wopifcus in ejus vita A.C; 271; d 6. & Hallucinari Ludovicum du Pin; If cum fcribir: S. /Zuguflimus agnovit. etiam falfita- zein borum [uppofititiorum Ovaculorum. INam in duobus illis capitibus tantüm ait S. Do&or; offe Gentiles fortaffe caufari , Sibyllina vatici- k ij nia de Chrifto a Chriffianis conficta effe: quo cafü Prophetarum teftimonia incontroverfa ex inimicorum noftrorum ]udaorüm codicibus t i n h proferri opórtere, ad c onvincendos quoslibet VTfie Cap. aurgm Vatharr Pï alienos, noftrósque fulciendos. 23. ita ait: Z4ec fau? Erytbrea Sz'lvyllrf quæda(n;. adyy E . I1? Vzn31 DrviNr. Ac mox pro- i fded de Chriftro manifefla coufcvipfit. 1 GITOF6S . fert verfüs Sibyllinos, quorum elernenra initia- lnisinren lia has voces Greecé conficiunt. /497065. xgicóc S«cU .Jióc cwrrg, Sefus Chriflus Dei Filius "Sal- mixtione j Sibylis vator.. Eosdem verfus recitat Conftantinus, ora- T. tione ad Patres Concilii Niceni habità, & ver- foi l& Val & füb pm füum ordinem initialem , eadem voce grecà driltin appellat àxpogiyíd & ; ficut & Cicero in conciu- fione ciratus, licet politicà prudentià ductus, derum dem. ipfam acroflichidem non recitaverit. Cum ipitur 9. id Inp, HJF A!fþlf, Ü Conftantinus M. - Eufebius , Lactantius ; S. Cle- 1 mens Alexandrinus, S. Juftinus, S. Athenago- hi d , h ras,.S. ''heophilus Antiochenus, S. Clemens ii r o f Romanus epiftolà 1. ad Corinthios, aliique SS. Peamtur. Q PP. oracula Sibyllarum, que tunc, ut ipfi fcri- Jic. Domme bunt, in omnium manibus veríabantur, pro Vurar : M Evangelica veritate adduxerint; ea & extitiffe , n hi d & genuina fuiffe oportet.. Necenim fuiffent ita Quf impudentes , ut ea dixiffent effe in Sibyllinis li- bris, quae nufquam, erant: nec tam impruden- vortim trad Z tes, ut. confictis vaticiniis fidem praedicationis um du Pi füee labefa&tarent, atque ira Chriftianze caufze ma- gis obfuiffent , quam aliis argumentis potuiffent dtia ff p Nwm! prodeffe: Gentiles enim deprehensá fraude, cee- tera omnia füfpecta habuiffent, & tamquam (i- : $, Dod milia repudiaffent. V. Apologiam Joan. Craffet xvllia v & effe: d . J. Gallicé : Differtation fur les Oracles des Siþjl!e;l Objic. 4. Repugnat divinz perfectioni mu- ontroità d tari. "Atqui mutaretur Verbum divinum In- üm od d quoshbt? carnatione. . Ergo repupnat Verbum divinum incarnari. Prob. "Afhunpt. 1. Verbum accipit (Qn. ques em intrinfecam. 2. Met- s u H novam denomination ii bum . 118 Dr INCARNATIONE m bum eo modo mutatur quo unitur; unitur au- tem humanitati intrinfecé. Ergo. 3. Verbum, Deus incepit effe intrinfecé homo. 4. uod W coraponit cum alio nnum per fe deber effe in- iniq completum , debet effe pars, qua ambo imper- li f hr fectionem fonant. L-Vmu s. Verbum acquifivit no- m vam perfectionem , quod fit homo: poteft ede- M lts re operationes 'T'heandricas, quas ante non po- u terat. 6. Deusexinanivit fe ipfum, factus mor- nu[c talis, patfibilis, vilis, alius quam fuit ante. Er- i m go mutatus eft. j. N. min. ad prob. x. &.. diff. zihsdh cum S. Th: q. r. a. . ad x. & q. 16. a. 6. ad 2 ul " Verbum accipit novam intrinfecam denornina- f DN tionem recipiendo novam formam , vel unio- dN ] nem, quà reddatur melius aut deterius N. hu- £nanam naturam fibi folüm uniendo C. . Zd 2. ydh m « eodem 1nodo. difl. Maj. Si Verbum per unio- tr, prefer mire ol nem tranfiret fimpliciter denon effe ad effe , uti forma fübftantiales & accidentales, aut fj reci- xl peret formam aliquam novam; uti fübjecta crea- ta C. fi unio illa fir ipfà Verbi entitas prodiens in actum íecundum füftentatione folà. extremi b (l alterius recens producti N. — Hanc in rem B. Athanafius l; de Zzcavnatione P'erbi, 'Theodore- i tus Dialogo, Zmmutabilis; & PP. alii. dicunt: LLV&L ) ij Ferbum factumeft bomo ,[ufCipiendo quod uonerat; Müutatio extrin- yon autem mutando quod' evat. féca non eft veré ac proprié mutatio. Muta- n 1 tio aurem intrinfeca fine fimplict incoatione aut ) elefitione, aut fine receptione forme , aut novae j perfectionis acquifitione ; vel amiffione accidere j.äm li Ph( ':, non poteft, Earum fex fpecies Philofophusin W atg« e VrnBI DiviNr. II9 ) Uhitür a Categoriis recenfet: quarum dusz fünt fecun- j« Verbur düm fübítantiam ,, ut generatio & corruptio: MEWL [ MAT 4 Quj dua fecundüm quifitarem, ut augmentum & b effe j imminutio: upa fecundüm qualitatem , ut varia- m Oim t i tio: ac denique fecundüm locum una , ut trans- Quifivit . latio. Evidens autem eft, nullam harum mo- potel edi tionum feu mutationum in unione hypoftatica "£ non po. Verbo evenire. Hünc eodem modo W« ad 3. dift. Verbum & Deus incipit effe homo, fuícipiendo fatusmoy, Fante, Dr. quod non erat C. mutando quod erat IN. — Eo- dem modo , cum dicitur: Deus intrinfecé ac pro- .R dif TU prié factus eft homo , diff;zguo , fi vo Deus acci» piatur materialiter pro fübjecto. Chrifto C. fi denomint , vdl unit fümatur formalíter pro fola períonalirate vel deitate N. — Zeriunhec &que füpra adhuc ob- tens N h. C dl jecta fuerunt ; commodiüs deinceps explicabun- It per t tur; prefertim difputatione fecundá, ubi de unione hypoftatica , & communicatione idioma- Z tum differemus. qut fl reci- ] jedacree CAPUT. II s prodiets lj extremi De Neceffitate Incarnatiouis. jn rem P ['heodore- | ARTICULUS. I jj d yd at Umüm -Verl,rz' div jui [ucarmatio fuevit. abfolute neceffavia * fio extit- Ota 1. Incarnationis veritatem , quam dif- p. Mi oarione di N putatione iftà probandam füfcepimus; ejus neceffitas declarare poteft. multa b QU IOR enim in Philofo e at | hia & 'Fheologia dari demon- (iramus , eoquo i ad effectus certos preeftandos joighisi v int 4 l x . 320 Dz INCARNATIONE. p df fint neceffaria — Et quidem Incarnationis my- n h fterium alfoluzà nece[Javium appellamus; fi ex eo v quod opus in fe fit preeftantifhimum , & medium r ad redemptionem optimum , Deus ita illud de- d Ítinaverit, ut omittere ejus executionem non V u f Tif potuertt. — Cum autem triplex rerum neceffi- d [ j | tas cogitari poffit, alia mezapbyfica , quce ne de t od abíoluta quidem Dei porentia fruftrari potfi ET quod ejus contrarinm contradictionem invol- vat: alia pbyfica, quee nullà vi naturali poteft pmged impediri: alia smoralis, quee liceta facultate, na- J l turali etiam , fimpliciter tolli queat, ob ingentes qn tamen difficultates, judicio prudentum, num- h quam füperanda videtir ; pro comperto Theo- at logi habent, Deum neceffirate metaphyficà ne- Ommim, q quaquarm adftrictum fuiffe ad unionem hypo- von d ftaticam procurandam. —Deus enim quoad effe- g 1 ' &us creatos, quos producit, liberrimüs eft. . Si ergo in Deo nulla Incarnationis fuir metaphyfica pafi neceffitas , neque phyfica erat: nam hac ab illa il in Deo non diftinguitur: phyfica enim neceffi- t L» tas dicitür; qua, ab agente fuperiore rolli po- K D teft; atqui agens füperius non datur , quod ne- j EU ceíTitatem , quz Deo occurreret , tollat. Igitur Y'ar vel in Deo nulla datur necetfitas phyfica; vel a n | W metaphyfica non differt. IL. Aliter quidam "Theologi de neceffitate äu 1norali opinantur, cum docent, Deum in hac hj rerum creatarum conditione, neceffitate qua- D] l dam morali adactum füiffe, ad Incarnationem lI Sf/h divini Verbiprocurandam. Sequiturconclufio Ir Mi ifta ex principio, quod fibi fumunt;: de Deo * P ifpu- j D Vzns1: Divixr. T2r QOj m difputantes, deri mimirum im Deo inchnationem Ts h exe uamdam. maturalem , feu moralem meceffitatem ad & mediün 0776716]1[772 0])7'17721[771, licet enim ommporentla »[( I]hld de gqualiter fe habeat àd utramque partem, a bo- Ionem n nitate tamen dwma indinatur ad ponendum l'üm necef pnmum Ubi é oprimum non accipi poeft Que ne & comparaté ad fpecies & individua, in quibus, rl po[ïr cum procedatur in infinitum, optimum nonre- Onem 1nvol eritur; fed intuitu oppofite fibi negationis, mämw übi non proceditur in infinitum: meliór enim tcultite, a e& effectus fuüà negatione, melior mundi exi- Qb inpentes üentla, quam non exiftentia, Incarnatio; quam DI um non Incarnatio , ordo füpernaturalis, quam ejus n The. negatlo 3 pofmo generum & fpecierum rerum e[aphx d .* omnium, quam: non pofitio. [ta Ruiz, de Dei nionem h vao | volunt. difp. 9. Granatus difp. 3. Thyrf'us Gori- m quoide- zalez d. 11. c. 33. Maur. d. $1. ibid. Viva de imis ef Íncarn..d. r. q. a. His adverfantur Suar. de metaphyfii Lugo & patfim alii T'T. cum quibus 1 hec ab il Dico. In. Deo non erat neceífitas moralis nim neceff abfolura ad Incarnationem decernendam & po- nendam. ^woj. r. SS. PP. neeant omnem ne- ye toll o r, quod ae-. ceffiratem antecedentem in Deo ad effectus ex- li. du oitur| tra fe producendos,' ac preefertim ad Incarna- l flca,xel tionem, nec ufpiam moralem illam neeeffitarem excipiunt. Hinc Athanafius ferm. 3. contra e necfti Arianos: Poterat , inquit, /7ze ullo adventu Chri- Jemin ? ffi; folummodo loriuz Deus, €g folvere maleditiio- ceff nem. Auguftinus lib. de Agone Chriftiano , c. Qcarnner 1r. Sunt autem [Iulti , qui dicumt: v0n potevat ali- fitorennedto .Zer Sapientia. Dei bomines liberave , mifi. fujciperet iil i U hmmem t9. Idem proteftantur Patres aálii; üp nec ID 122 Dz INCARNATIONE . nira nec inter potentiam, Dei phyficam & moralem 40 quidquam diícernunt. Er probanr füam fen- !f R tentiam ex facra Scriptura, quae donum iítud Incarnationis appellat covitatem ; dile&lionem , sni- jf* d fericordiam , Joan. 3. & 5. Ephef. 2. item grz- d f jj tiam Rom. 5. & 9. & 1. Cor. 11. Prob. 3. Non eft moralis in Deo neceflitas [j JII dC ad producendum effectum meliorem (ào con- ss Kttf tradictorio: ergo perperam ex hoc principio A infertur moralis neceffitas Incarnationis. Prob, £TO Y ant. ldeo Deus moraliter neceffitaretur ad fa- Wf l: ciendum quod eft optimum, quia facere minus Y bonum dedeceret fmmam fanctitatem , fapien- a v Q tiam & providentiam: (icut enim moralis im- seteimd poífibilias in caufis creatis oritur ex enormi, di£- rdoppolr ficulrate, itaapud Deumex fola indecentia. At- T fmp.. qui Deus ne porentiam quidem phyticam ha- hn bet faciendi quod perfectionibus fuis adverf(atur. o m Ergo fi moraliter neceffitatur ad, faciendum quod "Vonhmh Jj eftoprimum , etíam necetfitabitur phyficé : quod ! an(J nemo.dixerit. Hinc idem Augufünus l. 83. d) quacftionum , quaeft. 22. ira argumentatur : UA Til nulla indigentia, uulla neceffrtas.. Ubi millus defecius, lt gulla iundigeutia. — (Nullus. autem. defe&us im Deo, l uulla evgo neceffitas. n [ Coufirmatur. Ydeo non tenetur Deus ad opti- l müm per compararionem ad effectus alios pofi- fi tivos, v.g. ad mundum meliorem, quia horum X 61 T funt poflibiles plures alii in infinitum. — Atqui d»m D VL etiam poffibiles fant Dei glorificationes alize in infinitum plures & majores, quàm fit Incarna- RRU J " fener ( itio: ergo neque ad hanc moraliter neceffitatur" -iuonem 1 eo., ] D Vzrnsr Divirwt. 123 U monis ideo, quod hec major Dei plorificatio fit , quàm 1 fium fn. non Incarnatio. Onum ii Objic. 1. Deus non ita neceffitatur ad opti- Al . munm , 'üt, fi hoc non poneret, Deus efle defi-.. 1 m g neret: fed ita dumraxat; ut; nulla preefappofi- 50 necefft tàliberà difpofitione, non poffit formari pru- dens dubium de oppofito. Hinc moralis iila Tn (iio cgr. neceffitas Incarnationis eft potiüs dicenda me- C .principio x Pnj, taphorica, quee folum fandet judicium prudens de optimo ponendo, & imprudentiffimum & 'ttur d fa. iCefe minus inopinabile de eo non ponendo. Ergo inde non fequitur incommodum , quod in conclufio- iem, fipin Wondis m ne ex opinione Granati meriró deducitur: ma- net enim adhuc libertas Dei &potentia phyfica enormi d ad oppofitum. Itapoft Ruiz, Dominicus Viva. E. Vecenti. A | N. Al]umpt. Excepto Dominico Viva & paucis phyiicam l recentieribus, omnes 'Theologi tenent , non dari sadverfanur. | in Deo moralem illam neceffitarem ad ponen- ndamquo | dumoptimum. Ergo dari debet fundamentum ylic ;quocl rave judieandi, Deum non ita ad optimum Is . 83 | neceffitari , & judicium de carentia optimi non xarur: Ul eft imprudentitfimum & inopinabile. Deinde ldu ipfi Adverfarii ex infinita Dei libertate fumunt ut i Duos | gráve fundamentum judicandi , nulla moraline- ceflitate Deum adigi ad Incarnationem Spiritus s d opt Sancti, aut ad omnium hominum adoptionem s ios ol ftatuendam, licet ambo effectus illi fint optimi, ia horum h. e. meliores carentia ipforum. — Ergo ex ea- m Alquf dem Dei libertate merito petimus grave funda- ons d mentum judicandi , Deum nulla morali neceffi- Vi Inare tate teneri ad o nationem. pzimum , nec proinde adIncar— od X If. Drg INCARNATIONE D 124 Jnfi. 1. Deus (emper elipit & facit oprimunm g d pr cum poffit illud omittere. Atqui hec eft necef- lat fitas moralis. Ergo. &. dif.. Maj. Deus femper &l facit optimum eo modo , qui Deo eft optimus [ C. qui Deo non eft optimus N. fi bona externa ( Im hoc aj neceffitatem moralem . Deo inferrent , TOR ipfo non effent Deo optima : plus enim felici- í tatis auferrent Deo , quam adferrent , quia au- I cemt ferrent ei perfectionem intrinfecam ; nenipe omnimodam libertatem, & relinquerent fojum t | libertatem imminutam , feu neceífitarem mo- V tT ralem. irïD:u wl Jufl.2. ConcorsPatrum fententia eft, Deum ! ia optima quaque facere.. Ergo cum non ad hoc ! fnsddor adigatur neceffitate Phyfica , faltém erit in eo Quam aet moralis neceffitas , hoc eft prudenter hoc po- r of tius prefümitur acturus , nec eft prudens opi- nioillud à Deo omiffum iri. "Antecedens confiat i, non' þ/ür V | andutlione. Patres Conc. Francofordienfis epi(t. li ad Epifcopos Hifpanie : Credamus inquiunt, ïvm;i l l JDeum omnia velle. que meliova funt. Athanaf. l. l 1EüRTe deIncarn. Verbi : /ndecentiffamnum , inquit , era* ; ml Dei artem i bominibus extingui , vel pev ip[orum OIS OK injuviam , vel per. damoris impofhuram.. Auguft. Qn l.4. de Genef. ad litteram , c. 16. de Deo ita fcribit: Jenoefaceve fi po[fet &2 mon faceret , ma- | gna effet invideutia. . Kadem fere afferit Clemens [j Alexandr. l. 6. Stromatum. . Cyrill. Alexandr. j "T hefauri l. 2. c. 2. uia eg omnia Pater poteft , eg meliora fémpey vult , confubflantialis fibi ex Dco nf Fálius na[cttur. .. &. diff. 4nt. Deum femper face- 'LL W non re optima , h.e. meliora, quam fitcarentiaipfo- T rum, BRT . VgnR1 DriviNr. 125 i[ OPïimum: rum , aut alii effectus pofitivi N. Deum fem- Cellnec per facere oprima , h.e. meliora ad eonféquen- tU5 ftmpr dum fines libere omninoa Deointentos ; & con- t Optümus venientiora eo modo ,quo fines illos affequi fta- ITl CXterm tuit C. Imo etiam in hoc ipfo fenfu fubdiflin- (Dt ) hOC uo : Deus facit femper optima feu meliora ad enim flic. 'ubernationem totius univerfi C. facit femper ( QUia qu. ineliora fingulis partibus univerfi N* /27. & diff. n Uempe £on[. Sic erit in Deo moralis neceffitas antece- Tent folum dens liberami Déi déterminationem NN: neceffi- RTT Imo- ias hanc determinationem confequens C. Cum in Deo nullafitantecedens neceffitas ad talemfi- iel Deun | iieminrendendum , neque erit antecedens necef- n d ! fitasad eligendurm tale medium optimum. : Poft- mentina) quam aütem libere decrevit talem finem eflica- nter hp citer confequi ; vi hujus decreti oritur neceffi- Yüdens oj tàs non folüm moralis, fed phytíica etiam ac s nf inetaphyfica eligendi media ad finem talem pro- jenfs cpi portionata: Hinc creatione & coní(crvatione Inquiunt, | tali univerfi liberé decreta , fpectat femper ea; Athanit ] | que fünt univerfo toti magis convenientia ; hon quit, erd tamen femper illa; que fingulis quibusque par- r ifonm tibus ma is conducunt: meliàs enim Judze Hca- ; hg riote fui i et non nafci. Ita S. Auguft. epift. 15. e Deo t & queft. 42. ex 83.. 4dliud ef? , inquit , quod divi- (peret y M na providentia privatim. agit cum figulis , aliud 3 Clemers quoa' unio erfo generi tamquam publice coufulit. - Mexant s Secundum explicationem iftam accipiendze Pa tb funt fententize Patrum nuper citate, ne fibiipfi jf * contradicant. Diferté enim tradunt; Deum po- tuiffe non creare mundum; eoque creato ; per- p n mittere, ut genus humanum labatur ; ac fine Tum; ! 2 x eme--r v "m 126 Dr INCARNATIONE . "n quuf remedio pereat, quemadmodum Sapient. 1. v. 12. dicitur :: Quis zi smputabit , fi perievint ff u d qationes , quas tu fecifli ?. & Auguftinus l. de na- Wi) tura & gratia, c. $. Upiver[a ,. inquit ,. maffa QUi qenas debet ; &9 , fi omnibus damnationis [upplicium anU* veddevetur , son utique imjuflà procul dubio vedde- vetur. lraque B. Athanafius 40 Zudecentiffimum , URU non putavit fümendum eflfe contrarié aut priva- T ] tivé, fed folüm negativé ; quod hoc minimée Deo conveniret. Cum ergo ibidem S. Doctor nl j ait, non potuiffe Deum relinquere hominem J ii d. l fine remedio peccati; & fine Incarnatione Verbi divini intellioit impotentiam confequentem ; & i, m bonia m que preefumit liberum decretum redimendi ho- minem per condignam f(atisfactionern. Agit vopterfom item contra Gentiles , qui Incarnationem factam «xium ün fuiffe negabant ex eo, quod Deum dedeceat; tUt r quibus ille refpondet , majorem indecentie fpe- xadi C ciem pre fe ferre;fi Deus lapfum hominem fine 14l remediointerire permitteret, quàm quod affum- t ptà humanitate miferis opitularetur. Quem vl ad modum etiam Clemens Alexandr. & Augu- (s ftinus ajunt, videri quamdamiinvidentiam , fum- Wil meeque bonitati adverfari, fi Deus non benefa- D f ceret , aut a benefactis ceflaret; puta more hu- Ti 1nano loquendo ; non autem , quod revera ita I Ti ; effet. — Denigue ex authoritate B. Cyrilli nuper j m adducta nihil omnino pro Adverlariorum opi- ln i nione poteft extundi: cum dilectio & produ- VR b xw €tio Filii fir illi fümmé neceffaria , atque optima A UT t tum ratione modi productionis, tum ratione- )['dl(ïo, Q termini producti: econtra amor efficax quo er- * 1 ]s ga | u t " . Vzg&21 DiviXtr 127 Wt g quamcumque rem creatam fertur ; Deo pror- JH Btrieny fus liber fit; adeoque illas efficiendo femper lus ] dens faciat id quod eft optimum , convenientia fo- QUE ; g lüm extrinfecà , quie petirur a divina volunta- mf"PPäCiilm te , regulà ornis pietatis , cui fatisfieri optimum 10 t/]). eft, imó melius, quàm ei ; re meliore pofità; t fimm, non fatisfieri. ^ UE priyi. Iuf 3. Tefte Dionyfio, de divinis nomini- 0C minime bus, eap 4. Deusadducit optima, quia eftopti- 1. Dodoy : rnus : neceffarió autem eft optimus; ergo opti- : lominem ma neceffarió perficit. m« Éxplico autboritatem tione Verbt . D. difi. .4ut. Deus adducit optima tum fub- qientem jedtiv$, ; nempe conformia divinee fapientize & mevdilo. | bonitati; tum ratione finis, faciendo omnia x g propter fuam gloriam ; tum ratione modi ope- onem fdn randi cum fümma fapientia & bonitate C. addu- m dedecer; cit optima terminative Subdifl. modo , qui ipfi Acenfie fpe- optimus eft C. modo, qui ipfüm dedecet IN. minem line Objic. 1. Si Deus velit id quod judicat mi- jodaffum- | nüs bonum effe, nonconformatur voluntas in- Quem | telle&ui praeftautiffimo; ergo nec erit perfecté | & hu- | fancta. Be diff. /4mt. Voluntas intellectui non jam, füm. conformatur , fi intelle&tus dictaret, Deo extra n benefa- fe operaturo faciendum neceffarió effe majus more hu- bonum omiffo minore C. cum intelleétus pre- revena 1tt ftantiffimus dicter, Deo tamquam füpremo Do- rili p iino arbitrarium plané effe, inter bona melio- orum (p* ra & deteriora producere quod libuerit, N, &pro "E Satis voluntati divinee eft; quod intrinfece & Qe o fecundàüm complacentiam fimplicern conforme- ym 1 tur judicio, quo majus bonum repreefentatur. arqoe ] ' dufi. 1. Homini vitiodatur; fi ex propofitis bonis 28 128 Drz INCARNATIONE bonis inzqualibus faciart quod minüs naturatmü " oO ca füam decet. ergo idem delJeo tenendum. — 5« :O.-T..Fl* 15 01 ÀN. Cof. Homo ex bonis actionibus redditur « ) melior; & perficitur intrinfecé; ac Deus ipfe ; j i um hortatur, ut ftudearnus fànctiores ipfique fimilio- n l Cfiïäh res evadere; augere ipfius gloriam, & noftra g I merita: quae omnia ii Deumi non cadunt, qui ri Vr f etiamfi nihil egerit boni extra fe; optimus ta- men in fe eft: $* Jufl. 2; 1deo Deus effe&us extrà f& produ- u '*;.Dü[ïnliæ f cit; ut fuas nobis perfectiones manifeftet; ergó ut próvidentia ejus fit optimà,; relictis mediis s d Tinüs idoneis;, optimia eligit: aliàs Patres per- um r fb Dron peram argumentati fuiffent; Chriftum venifle humilem,; pauperem ; contemptum , quia magis deum as i ita expedire Deo vifüm fuerat. x. dif. Conjeq: AQOTCIT LOU Pofthabitis mediis minüs idoneis ; optima eligit; tndfdu p fi magis velit nobis per ejusmodi media perfe- ml d étiones fuas manifeftare C. fi fuas perfectiones nj minüs nobis notas velit effe, aut aliis uti me- A diis libuerit ad easdem alio modo manifeftan- ia h .Ci;f:l das N. — Quapropter bene Patres argumenta- Jl bantur, quia credebant ; Deuni hoc modo no- As bis voluiffe per Chriftum manifeftare fuam bo- nitatem & íapientiam: nequaquam autem pu- IN À tabant, aliis ipfum uti non potuiffe. lls Objic. 2. Bonitas divina, ex fe diffufiva & Y communicativa, habet infinitam inclinationem ü fefe communicandi etiam extrinfecüs ; inclina- Mm(] f il tioni autem infinite Deus refiftere nequit; ergo TPDOReY faltem morali neceffitate fertur ad fefe per 1n- A0f carnationem humanse naturaz communicandurh. WA J k . Vzgns: DiviNk 129 li natini . difl. Maj. Divina boniras habet inclinationem adm, , fe communicandi, eo modo quo eft perfectio c aY s Nddimf; fe creaturis communic e C. eo modo , qui C Uets ii Deum dedecet N. Inclinatio eft propenfio po- Ique iij - - rentiee in füuum bonüm & perfectionem : nullà , & noll; autem res creata Deo bona eft ; aur ejus perfe- CIQUnt, qu'; étio. Igitur inclinatio Dei ad fe comtnunican- Optimus 1 dum creaturis nec eft naruralis; nec elicita; orta ex amore, quo antecedehre neceffirate morali i fe prodi. Deus ad benefaciendum perurgetur: eum et- ff eri iam potentie finitge imperfectio effet ; füpera- ls niedis ri, ac neceffirate morali a bono finito trahi ad Düreser quidquam praftandum. Cum ergo Dionyfius hum venff fcribit : Divimus amor coinpulit Deum ad agendum j Iyqu m & cum Deus Luce 11. v. 13. & Ifài 49. v. 15: y dj C amorem füum & propenfionem ad benefacien- optim elpt dum affectui parentum prefert ; modis hifce mediapare loquendi; & comparationibus neceflitas confe: perfedtione quens dumtaxat innuitur atque infignis Dei per- lii uti me/ fectio declaratur; quod, cum Deo arbitrarium manifeftan. | fuerit ; creatur& cujuscumque productionem argumenfa- | aut perfe&tionem citra ullam indecentiam omit- -modo no- tere, nihilominus liberrime decreverit nos pro- re füm Do ducere; nobisque modis melioribus confulere; dutem pi Colliges /. Ne probabilem quidem opinio- nem effe , quae Raymundo Lullio tribuitur ; quo :. afv d neceífitate phyfica Deus fuerit adítrictus ad In- xclimanongt carnationem , eX hypothefi mundi conditi. s; t Nemo enim negabit; Incarnationem effe divi- nequo na potentia opus omnino fupernaturale , 1mes gl ram gratiam Dei miferentis. QCum autem effe- éus füpernaturalis potentiam activám , atque m Um ! eXi- * D& INCARNATIONE . 130 A exigentiam cujuscumque fübftantia createe ex- J ] [ cedat ; evidenter confequitur, mundo condito If beneficium iftud nequzilq'uam' fuifle debitum. /i ] lo IL Meritó etiam difplicere ; quod curüi | Tl Efparza nonnulli putant , ex quo Deus homi- g nes ad ftatum füpernaturalem extulit; nori po- tuiffe eurn grátiam illis conferre; nifi ex Chrifli [ 1 meritis : eo quod ordo grati& neceflitate abfo- luta & metaphyfica connectatur eum Chrifto ut Qu li capite intrinfeco , merente , arque ibfluente 1 merbra corporis myftici donà gratiee intrinfe: ca ; nie ordo pratis fit acephalus , lioceft; fine L M li MU I'TX ecapite ; fine connatürali radice, principio füb- i honimm i iqu. jectivo meritorio ; ac finali donoruni fuperna- turalluum. Nami cum ordo ifle gratiarumi ; & w d Ml J coordinatio ifta füpernaturalis Angelorum & ie fer, hominüm efficiant corpus myfticum durmtraxat zi fimr & morale, füfficiet ipfis caput myfticum àc mo- [j rale folus Deus tàmquam füpremus Dominus U & gubertator creaturt rationalis quoad utrum- mLOU que ordineni tam nature j quam gratiz. Nulla l JI? ergo neceffitas Chiriftum ut caput iritrinfecum M ac meritorium pratiarunt exigebat ; fed fola Dei 1 voluntas hunc , quemi tnodo habernus pratia- 0 Wi i rüm ordinem liberrimné difgeffit ; atque Chri- i 1 ftum tamiquám capüt particulare preeeffe decre- fei (f VIt uze eft ipfiffima B. 'Thomas doctrina ; b probabilius negantis , Chriftum fuiffe ventu- [ 107 rum , fi Adam non peccaffet. tl L ;ï"dfffnnæ, rf ART « : VERRI DiviNi. iji * C'dle o ARTICULUS:- E ( condi zIn Intavnatio Ferbi divini nece[feria fuevit x bys Olfüm, potbefi farisfa&iionis coudigne ab Lomine prafiaude ? QUOd cur 4 Ofaj. Incarn ationém divini verbi non n&- Jets honj. ceffariam fuiffe ob Adami lapfum , confen- [; I]On (: ! tiunt "Fheologi cumi Patribus ; articulo proxi- Te Chrif ! ] me precedenu láudatis: (ecundum quorum do- ltate àbío: &rinari poterat Deus in genus humanum anim- Chrito i advertere , quemadmodum rebellibüs Anzelis . tünénte n non pepercit ; nifl fecundum mifericordiam fuam t inmnfe. Jalvos uo$ faceré voluiffet ; 'T'ir. 3. v. $. . Pote- celt, fs rat itém pratis nobis dare veniaim peccatorum ; iipio i aut hominum quemdam vel Angelorüm fübfti- 1 füperne tuere ; à quo farisfa&tioneni imperféttam : ad- itironi; d initterer: Reftat ergo folum, ut videamus;an relorum à neceffe fuerit , hurnanám nàturam à Verbo af » düriziil, fümi ; ut ab homine condigna fatisfactio divi- u &Cmo- | n& majeftat pro peccatis exhibearur. | Ubi po- Doninus tiffimum agitur de Sazzsfa&ioge perfonali & pro- l ütrüm- ; pria; quz eft comipenfatio injurize alteri perfo- ie. Nuli À ngilate. |— Zmyumria péroialis ettactio alterius ho- Tinfecum norém ledens: — Compej[atio ett equalitatis de- dfolia bitze pofitio inter períonani offendentetn & of- li gratia fenfam ; quaé quidem «equalitás confiftitin cer- jie Chr ta offendentis depreifione , & honoratione of- f decre fenfi. Quodíi compenfatio talis offenfàm ex- dodrini; equet aüt excedat ;. fatisfactio dicitur cozdigga ; fi vero non fola fecundum íe ; fed ob admix- il vente ! tam liberalitatem alieriam ; aut ratione cujus- dam decentie , expungat ac rollaroffenfam ; ap- pellatur fatisfactio congrua tantum. IN 2 4 Me- Dz ÍNCARNATIONE . ! 132 l LI. Meritui eít opus aptum ad obtinendum g (l II pramiutn vel remitfionem. Siaptitudo aut valor [ operistalis aequet ; vel excedat preemium aut of- n 7 j fen(am, eft merizum condignum ; fecus , erit dumta- xat nevitum congvuum. Hoctamen merituminter ( jl ! & larisfa&tionem intereft, quod data condigna fa- hn Ti d tisfactione tollatur obligatio , quin confeníus aut accepratio creditoris vel offenfi requiratur ; eo l ff /l W quod fatisfactio talis jus ftrié£tum fundet : cum Al econtra effectus meriti, etiam condigni pendeat m L ] N à pacto vel confenfu ejus , a quo exfpectatur N : remiffio vel praemium. ^ Vis enim tneriti fun- x m datur folum in jure amicabili congruentise; quia nl decet bene meritum pramio donare, nec fine a. D Itafinon con- paéto previo jus firiéctum parit. Álio el'em duéctus, vel rogatus in agro alieno labores , nulla alompesPer tibi merces aut preemium jure ftricto debetur. p JDico. Ex hypothefi digne fatisfactionis ab * 4 0O (0 homine pro peccato preeftande , Incarnatio ne- ceffaria fuit. S. 'Th. ; I.8. 2. Pvob.£. S. Atha- I 4l qu : nafius , in Paífionem Salvart. Chriflus , at 1mi« fl Afl lil Jevatus uoftvam imbecillitatem , eam ipfrm induit ... nj VIIS con[picatusque , quam mon folvendo ejfemus ad lu- TT eudam penam , illam ip[am penam 1n fe traustu- ii hi. egc. Bafilius, homil.inpf48. JVequeemim, t inquit frarrem n vedemptionem quevit , [ed umun aliquem qui noflram exfuperet natuvaim. INon item &0 u t[I j d bominem nudumn , fed. bominem Deum Sfefum. Chri- TUj Y fium ,. qui folus pro. mobis omnibus Deo . propitia- feafto ; zionem dave potefl.. .. — Redimere feipfum mullus idoneus , mifi veniat i$, qui comvevtat captivita- i W [n fid u 5 zen gopuli ; Q0n prerio quidem , uec dosis ; . ) coaä')on.; ülfgü-l* 4 L d - [.J ] D Vzgn81I Diviwuti. 133 Obtifendos Janguine. — Cyrillus Alex. ad Valerianum Epitc. Logt j lm qur Ü Quo patfo , inquit, umus pro ompibus mortuus eff, ) evïi[dum[g, qui juffum pro ommibus pretium exfolveret , fi 1l paffro puri cujuspiam bominis fuiffe putatur * Leo "EUR inte M. Serm. r2. de Paffione Domini : Wia evgo , COndipnaf, inquit, primi bomiris univer[a poffevitas utro famul Ifehfs vulnere Jauciata corruevat , nec ulla [anctorum me- ülfatur » er vita conditionem poterant illate movtis evincere , Ddet : cum venit e celo medicus fingularis. Jni pendes Prob. II. Nec pura perfona divina, nedum erfpedur perfona creata fatisfacere pro peccató condigne terti fon. oteft. . Ergo ad exhibendam condignam pro Qentit; qui te, nec f peccato fatisfactionem opus eft füppofito The- andrico. Probatur £. pars antecedentis. — Satis- tefimoncoy. fa&io eft compenfatio injurize alteri ilate. .At- iDores, nl qui omnes Períonze divinze peccato offenduntur. lodebetur. . Krgo fi pura períona divina fatisfacere cona- fictionis 4 Wratio ne» retur, non compenfaret alienam injuriam ; erpo eo ipfo non fàtisfaceret. ] SAtha- — Deinde aequatio juris perfonze offenfze & of- 1j lt f fendentis coníiftit in deprecatione ; aliisque of- mitdift .. | ficiis fübmiflionis à perfona fatisfaciente exhi- mur at - bendis. Uti autem períona divina ejusmodi f tratitte | i actiones fibi ipfa preeftare nequit: itaeidemnon tjtenim, convenit exhibere aliis. ,f Probatuv. III. pavs antecedemtis. Ut fatisfa- Nonitmn | €&tio condigna fit, debet fàlrem zequare debi- Sed nullius ure creatu- hm r tum , vel offenfam. s p re actio tam digna evadere poteít, ut equet » pf m enormem offenfám, per peccatum mortale Deo ; apr- ilaram. Ergo períona creata fatisfacere pro " ugi | peccato condigne non poteft. —.Pro/. miz. In- g 3 juria | . 34 Dg INCARNATIONE [jooni juria , quam peceaturn mortale Deo infert , ex AS jj " Q fumma perfon:e offenfie dienirate creícit ad or- p dinem infinirum ; & actio , qua offen(à com- ( pen/nda eft, ex vilitate fatisfacientis quafi in- finite deficit.. Ergo numquam evadet aequalitas f n ioter aCtionem creatura offenfam compenfatu- ld qæ r&e , &inter injuriam Deo per peccarum illa- um re tam. "utecedens . conflat. indutlione. Quanto enim major. eít perfona offenfa , & offendens "a MM períona.vilior.; tanto atrocior cenferur injuria, Pix & fatisfactio redditur difficilior: ut fihomo ru- Mu WU vm m i m fticus Regem percufferit; non expiabitur fla- vt | 'gitium,' fi ille fe viciffim Regi percutiendum ob- q AMAN tulerit, ut fufe exequitur Philofophus 5. Eth.c.5. f ov tbf a Oljic.1. Finitum a finito fiepe repetito ad- eequari poteft, — Sed peccari lethalis ralitia fini- tem ultim f ta eft; ergo peractiones bonas fiepe ireratas po- tU r co tl teftadequaté compenfari, 3« difl. maj. Siam- bo fint ejusdem rationis fpecifice C. ti fuerint n*eml)cg diverfze rationis IN. Infinita peccata venia. lia non adequant maliriam criminis lethalis : Ti f infiniti equi non attingunt unius hominis pre- enumpw l ftantiam. Eodem modo actiones bonz homi- Q, num, utut multiplicentur, non compenfabunt 0 eequaliter injuriam mortali peccato illatam Deo: AU & nam ex vilitate crearuree fàtisfacientisillarum va- lor infinities decrefcit; cum ex oppofito capite ) majeíftatisD T : ei, enormitas injuriæ ad ordinem in- finitum evadat. M lufl. Minus peccat , qui Regi ; quam qui pau- 15 fs peri decem aureos furatur. Ergo ex dignitae « £ W perfona lefz non crefcit injuria. X djff. ant. «f t Á r : uta VzrnBI DriviNr. 155 ! iqu D Quia committit injuriam folumi realem ; minus Ti d. noxiam Regi , quam foret noxia pauperi C. fi fo- Tf con. ret injuria períonalis in Regem commiffa, mi- lis quáfi. nus peccaret, quam fi pauperem perfonali inju- * aquilty ria afficeret N. Caeterum transgreflio legum Ompenfan. humanarum non evadit deterior ex dignitate ceatüm jl legislatorum, quia humanz leges tantum fpe- - Quant &ant bonum reipublice : cum econtra leges di- C Offenden ving agnitionem, amorem & cultum Dei po- Turipjurà, tiffimum intendant. LOm ru- Objic. 2. Peccator per contritionem &amo- oibitur h. rem tantumdem Deo reddit, quantum abftulit: Rendmob. ergo perfecte fatisfacit. — Prob.ant. Peccatoab- ss ho ftulir Deo bonum extrinfecum honoris, aver- detiod rendo fe ab eo; & affe&tive fübduxit Deo ratio- Smylria f nem ultimi finis, convertendo fe ad creaturas; uf atqui per contritionem & amorem utrumque nj Sign. hoc redditDeo. Ergo. m.difi..4ntec. Peccator ; li füerit tantumdem Deo reddit, compeníando contri- ca Venn tione & amore folum injuriam realem C. com- s fethali penfando ita etiam injuriam perfonalem NN. fic minis pre diflinguo. aflümptionem probationis & Nego n homi conf. Rufticus , qui Regis capiti coronam ite- - penfübun I rum imponit , quam per ludibrium ante detur- baverar, reftituir pro debito ex injuria reali atam Doo: contracto ; períonalem vero injuriam vix ca- iarum" ] ofito ci V pitis proprii füpplicio expiabit. Quare etiam " / Ife contritio divino amore perfecta etfi in hoc re- yrdinem rum ordine hominem Deo perfecte reconci- um qu jilg | liet, nihilominus congrue tantum pro injuria erfoneli fatisfacit ; idque non tam fuo; quam d ifti. d prerio fatisfactionum Chr 4 Jf Qui Yi . 136 Dz INCARNATIONE ii Iuft. 1. Amor Dei actio eft aeque bona ; ac (Poliu'c malum eft peccatum mortale ; ergo ille fufficit n ( &d perfectam pro peccato fatisfactionem. — E. n mf difl. A4ntec.. Amor Dei efta&tio veque bonain ge- um gcre fatisfactionis IN. ia genere exclufionis C. pl Equidem Amor Dei &que excludit peccatum ( mortale, ac ipfe à peccato morrali excluditur: econtra in genere fatisfaétionis in homine pec- ï( ;q j Eü catore , qui non eft. vivum Chrifti membrum , fed.Deo adhuc invifus , infinities deficit. | i lufl. 2. Deus contritionem & perfectum füt ieppet a nf amorem tantum amat , quantüm odit peccatum : muneratur enim amorera füpra condignum ; & N a&ïm | Qs n eccata infra condignum punit. Eroo actusillt nm od oni fufficient ad condignam . fatisfactionem. E. IV. /dut. Si contritio & amor Dei perfectus, wdins pf isfrin m utpote actus a peccatore eliciti, non fint apti ülhs r ad condigne merendum praemium ; quotnodo erfecte fatisfacere. poterunt pro peccatis: cum Il | ( JIPNIT ad fatisfaciendum pro' injuria plus requiratur ;, quam ad meritum condignum ? Igitur Deus DI ex mera munificentia.& mifericordia majus me- n lr E: rito premium confert. Ad quod ipfa praemii ol ratio conducere aliquid videtur : nam boniras 4 [n finis excedere preflantiam mediorum debet ; Y econtra cum peena medium fit ad culpze malum. r vitandum, mitiorem illam effe convenit, quam lo mala merita exigant. Jufl. 4. Contritio ordinis eft divini, füper- ff k paturalis, delet peccatum. mortale, deificat ho- p [ä[lSh minem &c.; ergo ea condigne pro peccato fa- tisfieri poreft. — x AV. Corf. Contritio peccatum non z D . VzgRBI DivINI. 1357 C bone, u non formaliter delet, nequeefficienter, fed tan- ll f tüm ut difpofiio ultima; elicitur ab homine ' peccatore, in quem Deus fola benevolentie di- Onàt] o. lectione fertur , nondum veró amore amicitize : lionis (. amat enim eum , ut fe ad juítitiam difponar, & : peccatum gratus fiat; poftea vero, quam infu(am accepit excluditur: ratiam fanétificantem , amore amicitiee ipfum )mine p profequitur, quia juftus, Dei amicus, gratus Tembrum, & acceptus eft. fiit ODj.. 3. Saltem homo juftus fatisfacere con- fedum (ri digne pro peccatoalieno poteft , tamquam mem- Betcitum: brum Chrifti & amicus Dei. EK. V. Affevtum. ipuum, Manet adhuc homo purus, infinities períonà Do us offensà inferior; ergo quodcunque opus bo- if Q00061 num Deo offerat, erit illud infinities inferioris d perd, erdinis in füo genere, quam injuria peccati mor- talis fit in ratione offenfz. Ad bhec licet talis 0 fnt i guomod homo juítus membrum fit Chrifti; non conti- oitig: Cüm nuo caput aliorum hominum erit. JDenique quiratur , ut transmittamus affertum , nihil contra thefin ur Deus noftram inde conficietur: nam fi talis homo ut Dijus me- membrum Chrifti duntaxat. fatisfacere poteft , à premii ergo ex hyporhefi condignee fatisfactio nisab ho- n bonitas mine preeftandee neceffaria Verbi eterni eft In- ) debet; carnatio. I xe malum Jufl. x. Miles Regem e vitee difcrimine eri- a, quun | piendo fatisfacere ftricte proinjuria perfonali in [ Regem commiffa poteft. — Ergo ad fatisfactio- ni, f* | nem períonalem non requiritur eequalitas per- kj ? Íonsze fatisfacientis. — &. /V. Cogf. Reges & Prin- pcat0 d cipes folo officio & dignitate politica homini- ee fünt accidentià mora- )peccamm. j bus aliis antecellunt, qu n | ? Ej lia ; Dr INCARNATIONE . | 158 Yi yrc ! lia quo"id naturam vero humanam & ejus tni- ieuas jominious ceteris pares fünt : Iifnio con- ]i tingit nonnumquam , ut viribus, fapientia, vir- i€ tute multis cedant ; & ope aliena egeant , de- rurque occafio fubditis, actione Pcrcuua, fido- Qextt que obf'cqwo culpam injuria perfonali admif- [ p | fam omnino ex puno'endl (þ'e omnia locum in Deo non habe DOTfIY Ui - ïuüus alteri condigne poteft me- Jlv d ii ii (Á teri gratiam & remiffionem peccan mortalis ; " ergo etiam pro alieno peccato condigne fàtisfa- Q cere. U f &K. ZYauf. dnt. quod in hoc rcrum ordi- ne falfum eft; & probari nequit, an in alio fie- Wl M. ii T ri queat. N Conf. Condignum etiam meritum fdnt W)þ" fe honora pendet ab acceptatione & pqälo fatisfactig gu« tem eondigna , citra acceptationem & pa&um fatne (eho ex fefe vim omauem habet. TmdtOnen Jüfl. 3. Saltem Chriftus poffet alii talem fa- j 'JCA tisfaciendi poteftatem communicare. E. JV. &l il Affért:. Si homo talis füo tantum nomine fatis- 10 faceret ; maneret perfona v ilis, qua non fit I (l idonea ad aequalem injuriz compenfationem r præfhmdam fi autem Chrifti nomine fatisface- Nne ret, ergo ad fatisfactionem eequalem pro pec- ;E cato exhibendam abfolute opus erit Incarnatio- I nc. Quamquain non apparet, quomodo aliena perfona Chrifto queat ad tantum opus fübftitui. Urges. 81 peccator fecerit quantum potuit; fürdis fatisfecit. N. Affert.. Si dicis: Ad nihil am- I plius tencblrur . difl. Ad nihil tenebitur pa- LT. &y tiendum N. faciendum T. Manebit enim fem- 1 com ! per reatus, quo obligatur ad faciendum aut pa- tien- * M g 5 L] D Vegn21 DiviNwr. 159 & tiendum finite in infinitum. Sicut qui ingen- * Mfno , tem fummam debet, quam unà folvere non Jentia, v dcant , d poteft, faltem adftringetur perpetuo ad Pcnüq—, nes, carceres, Operas. üa, frdn Colliges J '"Tametfi peccatum mortale non Xtgli admi effet in genere moris abfolute ac fimpliciter Dnia [octn infintum prout offen(à Dei eft, nec a per- fonz offenfe dignitate . fimpliciter infinita , potel m offenfie enormitas arithmetice menfuraretur; | mortalie non poffe tamen hominem purum, ut ut ju- one fitisi. íftum, pro. mortali peccato proprio, velalieno, ATU Otdt- v condi ne fatisfacere ; ob diverfitatem ordinis, nin dio f inter divinam offenfam, & fatisfaCtionem crea- j m meritur tam; propter.quem ifthec nunquam in ratio- ts ^ ;f' 4 ne. honorationis tanti poteftzeftimari, quanti in m paus ratione dehonorationis offenfà divina fsecundum eftimationem moralem habetur. Peccatum ii tlem f enim mortale ratione offenfze divinee eft ordinis r n J füpremi, ac fimpliciterinfiniti, quia fecundum mine fatis- fe fpe&atum infinitas malorum fpecies poffibi- v non ft les infra fe pofitas excedit , & ab alio. malo ex- nfationem cedi nequit; unde fürfüm deorfüm infinita eft. e farisfacé- Econtra bona actio creature qualiscumque , 1 prO pec etiam amoris Dei , dicit folum ordinem ad Deum — Qeatnato- , tamquam ad terminum extrinfecum; quod ad odo alien fatisfactionem condignam pro mortali peccato y: fübft D nequaquam füfficit: alias a£tus amoris Dei na- um patus REEETC II EuE A as turalis condigna (àtisfactio effe poffet. d nb l II S.Thomas q.97. a. 3. ad 3. &1.2.9. 72 enelitr p a.5. Scorus, Durandus, Gabriel, Suarez alii- — — r enm A& | .que complures probabilius docent ; hominem n dtpe juftum fatisfacere de condigno pro veniali pec- du cato ? N D Y46 Dr ÍNCARNATIONE. 'lllha cato , adeoque ex juftitia, & non mere gratuito In hoc enim S. D. Ptf i ^f ejus remiílionem coníequi. (11 ait, a mortali veniale differre, quod reparabile fit per virtutem intrinfecam, puta, gratie; quam non tollit; & que eft principium intrinfecum Remiflio autem gra- farisfactionis condignee. tuia eft priacipium tantum extrinfecum , ex quo peccatum veniale defineret. JDeinde opus contritionis & amoris Dei videtur ex natura fua maxime proportionatum ad hujusmodi fatisfa- &tionem & remiflionem : quia nobiliore modo m attingit Deum, & ad eum nos convertit : pec- u catum enim veniale non eít proprie. contra Deum ut ultimum finem , fed preter Deum: neque avertit ab illo . fed retardat. Deuique non eft proprie offenfa &injuria, fed valde ana- )F TU E logice: unde.unum & folum mortale majorem rationeminjurie habet, quaminnumera venia- Ilj lia (imul fümpta. Igitur cum perfona operans jufta fit & amica Dei, divina etiam adfit pro- t miffio, 1.]o. 1.v.9. Si confiteamur peccata mo- firas fidelis eff &g juflus ,. ut vemattat nobis Ggc, ut de peccatis venialibus hic fermonem efíe no- li tat Auguíl. tra&t. r. poterit ex condigna fatisfa- €tione culpe venialis remi(lionem obtinere. A ARTIPIOCULIUS- IL QR An. Cheifli [atisfa&hio condigna fuevit ? m Ora J. Ex hactenus dictis conftat, Incar- Ll Nüfürum nationem fimpliciter neceffariam fuifle ad UA -perfectam generis humani redemptionem prae- m; ö" D] [ ftandam, Nunc examinandum venit; an per- vf W/Lfy(g;j foqa LI . VzREI DrviNI. 14I T Bratui fona "Theandrica munus iftud fübire potuerit, &m $D & «quale pretium debito perfolvere; quod ad Ireardi perfectam rationem juftitie requiritur ? Quare At quam hoc articulo perpendemus valorem & dignita- htrinfecun rem operum C hrifli fecundum fe ; nec jam in- dUtem r quirimus , utrum ralis efficaciee fueriht, qua ficum, « Deus ex juftiria quafi obligetur ; an vero ad hanc juftitiam paétum , vel divina promiffio re- kitd: pl Datüra (h quirarur! Valor aurem operom Chrifti attendi- d frigfa. tur dumtaxat in genere moris , que eft digni« Ote modo tas & eftimabilitas illorum , prout vi quadam pollent movendi Deum ad condonandum pec- 3r;ï[: - t contrg catum , vel ad dandum pramium. Unde actus e Deum ita dignus ac valens refpicit dignitatem operan- L- Duig tis , fatisfactorius remilfionem peccati, meri- d valde [ h torius praemium. Bonitas ejusdem, vel ten- dentialegi confona petitur ab objecto ; inten- lemyoren tione, libertate & principiis ac circuimítantiis Tera Venit- | Vi Operan id genus alis: valor autem ab operantis perfo- ne dienitate. Bonitas, juxta B. Thomam; sdit pro- | prefümitur ; & habet fe per modum fübjecti: Wtt0ta 10 iloþz;l et ! Íed valor habet fe velut proprietas coníequens. ieleno. | I/. jJudaorum, recentium praeferrim , er- na ftiste | ror eft, Meffiam non efle redemptorem ani- inere. marum, fed corporum : neque auéctorem fpi- ritualium bonorum ; fed temporalium : eum- l que folorum Judeorum gratia venturum. Ve- [ "T rum iíta manife(le repugnant iis, quce fupraex a[) In* ; Danielis c. 9. de Meffia prediécta effe retulimus; j venturum ipfum effe, u£ coufummetur prevarica- m füled Q more 1io , €g frem accipiat peccatum , & deleatur iniqui- j d ld , 765; &g adducatur juftttia Jempiterna : lis item quae legun- |ont 5 -t * Dg IÍNCARNATIÓNE . 14 .qed leguntur Ifaiee 53. Z'ulzevatus efl propter iniquitaz W zes nofhvas. Po[uit Dominus in eo iniquitatem «( : 1. Tl a ompium noffrum. — Si pofuevit pro peccato aumimam QUi Hunc eümdem érrorem refelluüt loca n1 fuam. DK facre pàging $ quz preedicant, Mefíliam pró d M Gentium fíàlute etiam deflinatum fuiffé, quo- rum aliqua retulimus capite praecedente: $. 5; art. 5: Ínter Chriftianos feculo quinto Pclagïanï P quod peccatum Originale & pratie neceffita- f fc::urhl Ye tem negarent; contequenter Chrifti redemptio- RE hem & fatisfa&tionem pró nobis preftiram in- fgl Q ficiabantuür. Ideo aütem Chriftum dumtaxat t U veniffe ja&tabant ; ut doctrina fua & exempló hominibus recte vivendi modur oftenderet: dm P D unde confequenter errore alio inférebaut, ipfurri Jb hominum illorum gratia; qui ipfuni praeceffe- rant, non véniffe. Heréticoruni iftorüm iríi- [d ï'm,', faniam preprimis confurat D. Auguftinuslib. 2; TOr00 Q0 N 0000 de grátia Chrifti; & peccat. orig: c: 26. & alias pluribus S. Scriprürz teftimoniis ; quorum ali- Tl ( qua pro conclufioné mox recitabimus. UE Pn[ Petrus Abzlardus ex familià S. Benedicti Wi ni percelebris Doétor Academice Parifierfis , ac B Ml deindeé Abbas Coenobii S. Gildafii Ruienfis dice- ) hi cefis Venetee in Arémorica ; fertur docuiffe; M ten Jufantes in Adamo non periff , nec ia Chriflo [al- if n M m. ] vari: diabolum riumquam 3u$ áliquod ia bomines qu babuiffe, neque Filiuia Dei caruem aftunpfiffe . ut [rugy Hos & alios adhuc errores bominem liberavet. r S. Bernardus, epift. 188. & 190. confutavit: & r li Innocentius II. refcripto ad éeumdem Bernar- dum; . Vzn21 DiviNx. 145 T t dumi, que eft inter Bernardinas epiftola 194. UTR Item GC. Sueffionenfe , A.C. 1120. & Seno- /0 df ünenfe A. ii40o. damnarunr. Apologia edira lt lo imagiftrüm fuurm purgare ftuduit Berenparius ilam pui Pictaviénfis Epifcopus: &ipfe feexcufavit Abae- lfre, Quo: lardus edita fideiconfetfione , ubi ait ; fe para- Cnte; 5 j du femper àd [atisjattienem de smalis [uis covrigen- dis ; five deleudis , m quo cevte pvópofzto fe usque ad Ddarun Cumautenieniuülo- finem vite peifeeevaturüm. neceffrg. rumi infectationibus premiéretur ; Clüniácum ! wempn'o-' ad Petrum Venerabilem Abbatem confueit; Ytam in: Qqui eumi peramanter excepit ; & eo rerii addu- dumraxi Xit; ut Abzlardus & 8: Bernardus ámbo con- X tl venerint; & diílidia pacifice compofüerint, ut oftendere: idem Petrus Venerabilis àd Innoc. IL. retulit; batipfu Denique poftquatm fingillatim Catholica dogma- jpracele fa erroribusa feaffertis velfibi obje&tis contraria lonim i ultzo effet amplexus & conftanter profeffus, nislib.2; lento morbó correptus; & recuperande vale- 5 A alas tudinis ergo ab Abbate füo Perro Cabilloriem ynum al imiffuss ibidem ex hac vita pie exceflit; A.C. i142. Prout Petrus Venerabilis Abbas fcripfit Viedid in epiftola confolatoria ad Heloiffami Abelardi iis, « i quondaim uxorem , ac poftmodum Sacrarum 1fis die: | Virginum Anriítitem in monafterio Paracle- docgille 1 teníi pér Abelardum fundato. brjfo r . Ex Scholafticis Catholicis nonnulli fatentur a bonun j [ j quidem; quod fides docet, Chriftutn pro pec- ) »112(?67;, V d catis hominüm fàtisfecife, neganr tameri opera jcems : Chrifti de f& habuiffe valoremi & condignita- t : , tem ad fatisfaciendum, ajuntque, omnem illo- 1l Bïfm-r' D rüm vim oriri a divina accepratione ,. eo quod eus n f,. . D& INCARNATION£ i44 m f.ä 'U] Deus illa fibi offerri voluerit ; ac promiferit Y di eis contentum fore, ac propter illa hominum W peccata remiffurum. Unde quoad juftitize ce- CO qualiratem ; in operibus puri hominis tantus il valor ad fatisfaciendum pro generis humani pec- M catis effe poterat , quantus revera in operibus Chrifti erat: utriusque enim operatantum dum- lt MDU i tàxat valere; quantum bonum eft; ad quod il- l w Mi Is la Deus ordinat & acceptat. Nihilominus pu- " tant magis decuiffe , uta perfona "Theandrica ia redimeremür: quod hoc actionibus majorem w 5 honorem, ac mítimationem moralem concilieti at As íicut pluris fit imago a viro Sancto depicta; TRUE H quam ab bomine alio ; licer ambee quo ad ele- tim d l gantiam artificii nihil inter fe differant. — Dezzdé ajunt, preftare, ut folum Deum Redempto- t&c i t | hii rem ac Dominum agnofcamus ac revereamur: Denique convenientius ; ajunt, fuifle ; ut uni- * r f i ] ! veríalis peccatorum omnium Redemptor per- J ^ ! j [ (/ iÜ fona elfer impeccabilis, quae quidem proprie- D N tas creatüra pure tribui nequit. .Ita Scotus in j Ll l l J hi 4. d. 19. & 20. & in 4. d. 15. q. 1. Gabriel, Al: mainus, Durandus, Medina. Pïäfaï T $ Econtra Lutherus & ejus difcipuli fatisfa- t &ionem Chtifti adeo extollunt , ut nullam ho- Ti (ü lr u minibus poenitentiam aliave bona opera in (atis« ! Q fa&tionem pto fuüis peccatis neceffaria efíe ja&tent. ) Apologia Confetfionis Auguüanæ'artiöulo de lia [ Confeífione & fatisfadtione : Cum ; inquiunt; lo certiffinum fit , vemiffionem peccatorum gratuitam ln D il &l elfé , f&u gratis propter Gbriftum donari, [equitum, W 10 n« Eadem obtendit Cal- &ion vequari Jatisfa&idones. vinus "E - ] . Vznsi DiviNi. 145 Fotiert ; .vihus ]. 31. Inflir. c.4 .$.25.26:27. cüm mapgna d injuria fatisfactioni Chrifti illata : eo quod per- Julitie a. niciofa ifthec doctrina occafionem préebeat ho- ninls tanty minibus, peccata multiplicandi , & bona opera, )umani pse tantoperé a Chrifto & Apoftolis corimendata, 1 opert negligendi. . Sed. érror iíte füo loco confutabi- ntum du rur, quando de Gratia Chrifti, de Fide, & de & quodi Penirentia difputabimus. Jminus p JDico. Satisfadtio Chrifti condiena fuit & l'heandrici f'uperabundansg norn tàntum ex divina accepta- 5 fldjorem tione; fed ex proprio valore ipforum Chrifti m concliti operum. ltaS. Thom. q. 1. à. 2. ad 2. S. Bo- lo depih, navent. Alenfis, & communiter 'T'T. veteres ac : ii d recentiores, hancque fententiam Suarez ita cer- vt Duid tam effe exiftimat, ut contraria nec probabilis, Rn nec pia, nec fidei fatis confentanea videatur. TEV AT COU Pyrob. 1. Rom. 5.. JVon. ficut. delitum , ita e9 [v üt u- dopum: fi emüm umius delido multi mortui funt: mptor per- mulro magis evatia IDei eg domum im gratia unius ) proprie: bomünis Slefu. Chriflà im. pluves abuzdavit. . .. Ubi Hic iGcotus i abundavit delitum, fuperabuudavit gvatia. Apoftolus bona Chrifti merira ad falvándum lbflel; A]' E' prefert meritis Adami malis ad perdendum. Atqui peccatum Adami ex f uli ais [ fe & de condigno vllam ho- ipfi & pofteris ejus meruit damnationem: erpo v in s Chrifti opera fatisfactionem fecurídum fe con- ! ipne atque abundanter etiam promerebantur. fe pdet aricuo d Tta ex eisdem Apofítoli verbis argumentantur Leo M. epift. 81. 95. & ferm. i2, de PafTione: ; ingU m g Agapetus I. epift.ad Anthimum. Et Chryfoft. hom. 10.in epift. ad Rom. ait; Chriftum fe ha- g Uere périnde ac is; qui non tantum decem num- i U j Wï '(23! viQià | 10035 .. . | Dz INCARNATIONE 146 Y , g a mos, propter quos in carcerem aliquis conje- g &us eft, folvat, /üd eziam inmumera. auvi talenta- y CCUmAA lavgiatur ; vin&lumque in vegiam aulam inducat. ie ( [dem Paulus ad Hebreos capp. 7. 8. 9. 1. de n rejectis veterum facrificiis , fufe contendit; uni- » Tieph cum Chrifti facrificium füfficientiffimum fuifle i ad abfolvendam noftram redemptionem , & fa- n g non tisfa&ctionem preftandam: & v. 4. c. 10. ita enun- nguine tauvoyum Qs [ lr i V tiat: /mpo[fibile emim eft, Ja bircovum aufervi peccata. Un 1 e centra Scotum tctrtenc at o ira licet argumentari: Apoftolus probat, fan- (dm. uine Chrifti fuiffe preeftitum, quod fànguine taürorum & hircorum preeftári impoffibile erat : v ylte nouine taurorum p u atqui non erat impoffibile, íà & hircorum auferri peccata, fi divina promiflio d necefitum o & acceptatio ejusmodi facrificiis dignitatem & dm: «00 8 Ergo quando Apoftolus t uj pretium contuliffet. * ait; folo Chrifti fanbuinis Sacrificio auferri po- '5PrT, tuiffe, ac füblara eriam fuiffe peccata, non in- M .ferm' l telligir dignitarem Sacrificii Chrifti , prout ei 1N P:ar, [ 1 (u pretium a Dei acceptatione & promiffione dum- taxat conciliatum fuit ; fed prout fecundum fe, n jl / & valorem füum intrinfecum fpectatur. VA Prob. 2. Ratiome a priori. Sicut gravitas du offenfionis crefcit ex dignitate perfonze offenfze: " ita fatisfactionis valor & dignitas maxima fümi- V uj v tur ex perfona fatisfaciente. Atqui Chriftusq, im h. fatisfaciens erat perfona dignitatis infinite: pre- EM tium quod obtulit, erat valoris infiniti , utpote ( 4 Uf D vit & fïningu is D ei. Ergo Satisfaétio a. Chri- "inifp. 8. vítira fecundum fe, & ex pretio fuo in- gj L [^o ] Vzgn21 Diviwr. 142 zh'quïs QU trinfeco -exsquabat, & füperabat debitum 1 dWfi fül, omne ex offenfione, ut ut infinita, contractum. Mitditg, Quare cum Apoftolus Heb. 5. v. 7. de Chri- DN fto feribit : Qui preces fupplicatiouesque. offereus. Qtendit;ur exaudituseff pro [ua reverentia , Chryfoftomus Imum fuf. hom.8. Theophyla&us, Oecumenius , Anfcl- 0nem, &f mus,aliique ajunt, quod Chriftus a Patre ex- T0, 1ta entn auditus lit, non tam gratiz fuiffe, quam dipni- Aatont tatis Chriíti ; tantamque fuiffe Chrifli erga Pa- itra cotur trem reyerentiam ; ut eum Deus Pater etiam tObat, fin. revereretur; nec poffer ei quidquam negare. Qd finminr Confirm. - Patres unanimiter docent ; ad aequi- wkübïleoeraf tatem juftitize fervandam, & ad condignam pro Ine t peccato fatisfa&tionem ab homine praeítandam , Oa ronid neceflariam omnino fuiífe unionem hypoftati- cam: ergo exiftimant, Chriftum Deum homi- Toniten | jo Apoftd: nem potuiffe ità nos redimere ; . ejusque operi- ) atfetri p bus proprium ineffe pretium. — Zzzecedens prob. 1 D0nn Leo M. ferm. r. 4. & 10. de nativ. $, inquit, , ptou e uon effet Deus, von affervet vemedium. — Achanaf. fione dun l. de Incarn. . Cum Patris fit Ferbum , & fupra undum 1';—1"' omues, mevito etiam folus ommia vecupevave . potuit y . ' €7 idomeus fuit, qui pvo omuibus pateretur... . Cy- t gv rilus l. 1. de fide, ad Reginas. cap. quod mors ve ofen Chrifti &c. /olus fufficit, qui.fuper omues fl , es xima für Deus efl, morte fue cavuis a tmundo depelleas car- a Chri (ht wem. Auguftinus Enchirid. c. t08. — /Vegue per ] Yinite: J* ipfum liberavemur. snediatovem bomigem Chrifünn , "i effet Deus. Darmaícenusl. 3. c. 15. & 19. ait; ii m £to 1 AT ideo actionem & paífionem Chriíti (alutiferam fuiffe, quia erat divina: zeque egím , inquit , con- d m' * , l verire peterat achiom bumaue , id efl , puvi bominis. a Q;. -— [ j Dz INCARNATIONE "r H 148 N I (e8 OB;. x. Satisfactio preeftita fuit 4 Chrifto ut u |t "homine: atqui Chriftus ut homo nón eít rantee s dignirátitis ac Deus. Ereo non fervatur ex- 'àtfa proportio & sequalitas inrer-offenfum ; & Id j (5 fatisfacientem. — X. 2Dif. Maj. Ita ut humanitas füerir dumtaxat principium 410 C. ut. folà hu- W yl 'manitas etiam fuerit principium quod fatisfacie- j "bat N. Perfona farsfaciens, feü principium "x I JM "qued operabatur actiones Mediatoris fatisfacien- * g Ü ^tis, non fuit Deus folus , nec homo folus; fed f complexum iftud fimul; h.e. Verbum incarna- $ m gX 'u;ll '. ! ^ tüm , Deus humanarus , '0 Ütavd goc. Princi- A & w ( 4 n pium tamen 44 illa opera fatisfa&toria a Media- tore fiebant, erat natura humana ; non divina. eqins i "l'ametfi enim Deus incarnatus eràt qui orabat, At atiebatur, obediebat, fatisfaciebat : tamen' heec "es Chil : omnia faciebat fecundum formam fervi, non VM fecundum formam Dei. [// / deftrüctivum de fe -Tufl. Peccatum, utpote is n q bonitàtis divinze , non minus Deo difplicet, st quam placeat boniras propria ; quantum enim li aliquid amatur, tanrum odio habetur deftruens qu illius:' atqui non tantum Deb placent. Chrifti M l [ opera, quantum propria Deé bonitas. Ergo !f n ofenífa Dei non fuit compenfata fatisfattione I equali, ne dum abundante. — . /V. Ma. Pec- j catum non eft proprie ac vere fecundum fe de- d€ü) y ftrüi&tivum bonitatis divine , fed peccator fo« Ui lum affe&u & morali quadam imputatione ita Ti ii fe gerere dicitur, ac fi Dei gloriam & L.lj e H-a- tem velit deftruere: cum tm eMrenm duteiil c u co (ftn n U qi trario C hriftus nnes j ra t ÀN ALALUA m volun t&te3. l L VznBbI Diviwr. 149, tates infinities füperaverir, magis divinum effe U Chrifoy D0n efl t ac perfe&tiones amando , ac de iis plus gauden- do, quam illi ea oderint ; Chrifti opera fine ACPVatUT ei dubio magis Deo placuerunt ; quam difplicue- fetfim, rint peccata. 1t Domri Obj.. 2.. Operibus Chrifti infinita quzedam, : üt foli f bonitas accedit ex objecto, Deo; eisdem digni- ld tsfc tatem infinitam confert períona Verbi: atqui Dribcipt 5 fatisfici peccato etiam infinitas quaedem obvenit in ra- tione malitiz & offenfie tum ex objectoinfinito, o folus, Xim tncatni a quo avertirur peccator ad creaturam conver- füs, tum ex vilitate perfonze fue infinite a Deo W. Prnc diflante. . Ergo cum peccatorum cumulus mul- ais Md 5 n d to fit numero major, actionibus Chrifli , ne gequalitas quidem inter utraque fervatur. . d t Qu t "Autecedens, mon effe paritatem inter fatisfactio- 1L ^bf h nes Chrifti; & offenfas peccatorutn. iNam ad. Ti offenfie gravitatem perfona offenfa tantum con- currit per modum tevmini extrin[eci habitudinis dum def illius, cum qua peccatum fertur in Deum: 0 difpice econtra períona fàtisfaciens multo aliter operi mtum &i fuo valorem tribuit, videlicet per smodum forme v defiruer: intvinfece , quee fi fuerir infinita, neceffario in- t Chrf finitüm pretium & dignitatem actioni impertit. us Ent Jufl. I. Si offendens & offenfüs zequales fo- atsfa r rent , &qualis falem perfona requireretur ad farisfaciendum. Mu Pe Ergo cum perfona offen- gdum fl'- ] dens longe fuerit inferior Deo offenfo , ad atl rollendam inequalitatem requirebatur períona eIn fatisfaciens major offenío. m« JV. cozf. Pecca- pü[ nà toris offendentis vilitas erat tantum infinita fe- « ] cundum quid; & comparative, Deiintuitu: mv 3 econ- u V 150 Dz INCARNATIONE J docum econtra fatisfacientis Verbi dignitas & exeel- du lentia fümma eft , ac fimpliciter & abfolute in- i x finira: quocirca illa improportio , qua inter j yyn peccatores: & Deum intercedit , abunde com- ; fit f 1 penfatur per infinitatem , períonz fatisfacientis jl in fe ipía. Infinities enim excellentius & in al- u tiore quodam gradu & ordine fatisfactionis ha- d bendum, infiniram perfonam humiliari ac de- V [ ls « Jici, etiam proprer gloriam Dei, quam fit hor- rendum ac deteftandum ,. vilem homuncio- I lm [ (j nem Deo injuriam inferre. Hinc Richardus qquu. Lïrïän Vick. l. de Incarn. ait ; cum Chriftus proprer divinum honorem opprobrium peccatorum Qu du toyode hominum evafíit, fervatam in illa difpropor- . tione fuiffe formam sequalitatis : quia ficut per D C etam peccatum infimum elevatur füpra füummum ; j0 100 Q ia per Chriíli fatisfactionem fümmum depri- u r mitur fübtus infimum. a, t a as o Infl. 2. Si per impoffibile Chriftus peccaret, non poffet condigne pro füo peccato fatisface- m lo re: ergo multo minus poterit pro alienis. — & ltg:fedoncm Si peccando unione hypoftatica natura huma- ( h, na excideret , non manerct idem füppofitum: Vinptr Si retineret unionem , poflet fatisfacere homo t&fpïe:es tü , ile, utpote Deo infinite gratus & Deus ipfe; W q 1 non poffet, quia inimicus. LHinc conditionalis illa eft indigna ; quee affümatur , & impoffibi- d Áiptinis lis, ex qua quidlibet fequitur. Qbi. 3. Diis & parentibus non poteft re- (f endi par eratia pro beneficiis acceptis, ut ha- MT GN b etur $. Ethic. Arift. c. 13. Ergo neque Chri- « Dl ftus ut homo hoc poterat; ac multo minus pró 4 ! ts offen- ] VzrnPrI DivixNr 151 . . J. Vega l.7. in 5 x u offenfis aliorum fatisfacere. il "T rid. c.9. ex S. T h. & aliis, JV. conf. quia inter - QU& inte homines funt beneficia majora in füo ordine; Ande qon. quam fint injurie in fuo ; ideo pro his poteft itifciens fatisfieri , licet pro illis par gratia reddi nequeat, U5 & ind. ut conftat inter filium & patrem. E. /7. cum ïa&ionis li "Thomiflis, .N. couf.. Chriftus propter dignita- lii a d. tem perfonse füze potuit condignas Deo gratias m (itho. age re pro beneficiis humanitati füee collatis. 10muncio. lufl. Satisfa&ctionem Chrifti non tenebatur Rchardos Pater acceptare ; erg o valor illius a gratuita ac- g. Tvans. Jdnt. IN. conf. U ptopter ceptatione oriebatur. - Qetoitomm Qui rem füam non vult vendere ; nec cum m ; l- l üm ïopor. tero contrahere, poteft oblatum pretiu Valor er- yia üicu M [ cetetiam excedens, non acceptare. fed prefümi- t fümmum; go non oritur ab acceptatione ; nut d. tur, ut juítitia intervenire pollit. Ex bis ap- paret , nihil dignitati actionum Chrifti detrahi , ISpecctet quod Deus exfecutionem juris füi , quo pote- rat omnes homines damnare, omiferit: quod o faisface- ln B Incarnationem . liberaliter decreverit : quod ya hümz. Chriftum generis humani caput conftituerit , ac redemptorem; adjecta promiffione, fore ut politum: & fàtisfactio admit- ere homo ejus preces exaudiantur ; tatur: nam conditiones iíte fàtisfactionem J ipft ditiondlt: 'lheandricam antecedunt, faciuntque , ut fit efficax in a&u fecundo folum , que de fe ett impoflb- füperabundans & efficax in actu primo. Deus adhuc a poenitente fatisfactio- poreü [ Ob. 4. üs, il nem exigit, ut docet Trid. feff. &. cap. 14.. Er- g. difi paue Onr- go Chriítus non fatisfecit abundanter. &ionem, qugfit com jmaspr Zut. Dgus exigit fatisfa 4 D - Qret- . / Dz INCARNATIONE. 152 xv t 4j plementum Satisfactionis Chrifti N. quee fit ejus l^ r applicatio C. Fioc fe ilu Z DI ^poftolus ad Coloff. UM iM inf I. V. 24. adimplebo, in quit, ed, que defiut. pa[- [ g Jfiomum Chrifli i cavue mea pro corpore ejus , quod il ^ eff Ecclefia. Neque Chriftus aliter pro nobis COU fatisfacere voluit , aut Patrem pro nobis roga- [l vit, ut homines in officio continerentur; atque r iil ut ipforum gubernatio non fit otiofa. Quod tamen non obfíist , quo minus ipfi totum re- demptionis negotium adfcribamus:; habet enim | i T iU fe ut medicus offereps medicinam, velut is qui st u n alteri vincula folvit , carcerem aperit; aut.ly- [5 trum captivo füppetitar, ea folum lege , ut l N medicina utatur , fupier e carcere, aut domino Bu ! tem hum pretium redemptionis numeret. f D Ti ARTICULUS IV'., | dum, ii Utrum [atifatiio Chriffà infinita fuevit ? Fc-:ur»ämk' lf Ota I. Cum Scotus cenfeat, non plus va- loris in operibus Chrifti effe, quam bo- Q num ilud ad quod a Deo ordinantur; & ac- ceprantur , concludit ; illa non habere valorem in- ] » n finitum, eo quod revera non acceptentur, nifi ad ] Vi compenfandurm aliquid finitum. Imo Medina, ] de Peenitentia , iract. 3. de fatisfa&ttone ;- q. 1. Ü ; addit, magis efle infinitum peccatum - ho- QU minis, quam fitin füo genere infinia fatis- J ndi Y factio Chrifti. Hoc tamen fetentur omnes, SC n N fi Chrifüi actiones fecundum efe fium . phy- DI2 Inf ficum fpectentur , prout fünt effectus creati, !æ Qui. fuiffe fi- J il QTf viribus humanis produ&i ; fimpliciter : nitas.; — e Vrm»i Diviwi. 153 kl nitas; intendi enim poterant, aut edi remiffio- res Quaritur ergo folum de pretio illarum ( ( f, j Tn quoad moralem eeftimationem, an tantum fue- ^^ m rit, ut nullum excogitari queat praemium; quod pro nol! non mereantur; nulla peccatorum utcumque l0bis 1'ogg; enormis deformitas ac multitudo , p - ro qua HOFL. TU df PQ[ïïnt fatisfacere? l, w] 2. A&tionum C hrifti pretiüm infinitum non totüm re. oteft provenire ex fpeciali quodam phyfice habetenim influxu divini Verbi in eas : nam cum actiones vettis qu externee fint toti '"'rinitati communes ; non ap- lt qutiv. paret ; quomodo tal is influxus Verbo magis, L ge ; quam Patri, aut Spiritui S. tribuatur. Errant At domim igirur Monotheletarum quidam , qui volunta- tem humanam Chrifti putabant moveri a vO- H luntate Verbi, ut inftrumentum ad operan- dum, itaut ex utraque voluntate confletur una fecundum fe infinita, W ? Neque infinitas Chrifi operum oriri pote- Y plus vt- rata fün&itate fübftantiali Deitatis & Verbi: qum bo hac enim non eft'principium operandi; &li- i5 &« cet illa abftrahatur, pretium . tamen.infinitum doremin- | a&tionum. Chrifti adhuc:a perfona Verbi naíci- tur. ur, ol d Multo autem minus fanétificantis gratiae ) Medini & virtutum fnpernaturalium habitus conferre ]e q.I dignitateminfinitam a&tionibus Chrifti poterant; atom Do. | cum accidentalis ifthec -habituu m, infuforum : j f fànc&titas ex fe finita fit. URU rmaiitef ac- Sed neque unio hypoftarica fo um p- cepra infinitatem in Chrifti (atisfactiones refun- ehy atl dit: quia unio illa érfi conditio dumtaxat , eít vfef- quid creatum & finitem; noneftergo fine Ver- - be Titi; « $ r] l 154 Dr INCcARNATIONE . bo id; quod formaliter immediare inducit infi- pj üæ[ 10l 2 j niratem. nitüm GUl -Denique in aperto eft, pretium infi Á fatisfactionibus Chrifti non comparari ab ob- I H d jecto infinito, quod actiones theandrice refpi- ciebant: alias B. Virgo vel (àcerdos. Chriftum (xigrim, s m manibus offerentes infinitam Satisfactionem ex- W hibuiffent: aut nofter in Deum amor effet fim- Iw Wwi» Ul fhr Mil f pliciter infinitus. Nam. octje&um, etíide fe infinitum, fi tamen extrinfece tantum influ- D i m at; limitatur a modo cognofcendi etiam ipfius- das m Deindes Chriftus t nf ? inet Chrifti, qua homo eft. acceptando humiliationem propriam , habet f Ut q objectum infinitum: ergo propria hac humi- $m ] liatio, quae acceptatur, jam antea prafümitur n mere eíle infinira. M u] Jica. Satisfactio Chrifti fuit Simpliciter 1 & df infinita ex dignitate perfonz "Theandricz ope- , Ts A rantis. Ita S. Th. q. 7. a. 11. ad 2. Alexan- Nj [^ der, DBonavent. Richardu p DI 7'. T J communer. 81 Aufelmus & T. T. Tij ii Prob. E.. Chrifli fatisfa&tio Pf. 129. dicitur fl Til copiofa vedemptio. 1. Cor. 6. v. 20; dicimur ( einpti pvetio maguo: & x.Petr. i. v. 19.. fretio- ER fo fanguine.. 1. Joan. 2. v. 2. dicitur Chriftuseffe 591 jropitiatio, nom pro peceatis. moffris tantum , ed [ 3j etiam pvo totius mundi. Hinc in illd Pf. 48. lu v.8. Prater non vedimit , vedinet bomo , Bafilius 4 j p M. ait, pretzum boc fuperave omuem vglovem: & tradi W A Ambrof. pref in Pf. 55$.. Ponum, iuqui, au- W5 p sum Janguis Chrifli, dives: ad pretium; profluens f Quod d lavaudum omie peccatum; Que quidemlo-* / Cutio- HS d G i - [ [ . VznzI DriviNi. 155 du t eutiones licet non expreffe infinitatem afferant, indicant tamen valorem quemdam inafítimabi- ? infiituy lem ac fine rermino. Afl db o Prob. II. Clem. VI. Exravag. Umigenitus. lice rf de Panit. & remiff. fcribit, unicam fanguinis - Chriun Chriíti guttam, propter unionem ad verbum, tIOnemey. F effe fim. pro rotius humani generis redemprtione fuf- feciffe: Chriftum fuis meritis & fatisfactioni- n etf de bus acquifiviffe Ecclefize infinitum thefaurum ; m jnfu- de cujus confümptione feu minutione non effe hum ipfigs. aliquatenus formidandum, propter infinita me- b hr rita Chrifti. P. P. ajunt; ideo falutarem fuif- m hie fe Chrifli operationem , quia erat évégysu x hu- Seasd'oixn , Deibominis fuutiio, qui humana qralininr non mere humano modo, íed ut Deus efficie- bat Ita Damaífcenus l. 3. de Fide. c. 15. & Simplicint 19. & infra appellar eam JDezate pevfufam. drice op- "Theodorus Ancyranus, tom. 6. Concil. Ora- , Alexan- tione de Netiv. Dom. in Conc. Ephefino, c. g& T.T. 10. ait; Ferbum vim divinam illis a&ionitus zri- buiffe: mors mamque ipfius , que propria Dei fa- . ii Ga efl, mortem. demolitur: mam . qui moriebatur dicimur Deus fimuleg bomo erat ; idque exemplo Regice j pwm- dignitatis accommodate explicat. xilusele Prob. 127. . Eamdem | P.P.' vationem — de- um f ducendo. Soli fuppofito toti, & fingulari tri- x PA buuntur actiones & paíliones , ut ipfe eti- T Balls am Ariftoteles in Ethicis Politicis fzepe gl & | D tradit: non quod totum füppofitum fecundum i omnes partes fuas influat phyfice in. action , fed quod natura non agat, nifi exiftens, fi yjmo- ! pularis & completa.. Atqui cui tribuuntur at actio- 156 Drz INCARNATIONE . actiones, ab eodem petendum eft earum pre- ( A tium. Ergo ex fuppofito infinito Deibomi- Ti El. nis orirar pretium infinitum. actionum Chrifti: ' l f"L'OGd f ! eít enim Verbum dvinum , frizcipium quod d operans , ac fingulari jure poffidens unitam [* fibi humanitatem , adeoque aétiones omnes Nonit füppofito "T'heandrico tribuuntur: perinde ac Ti in creatis folum fuppoficum eft habens natu- c! | ram,& principium operationum, eftque fübje- vt m é&um denominationis; & retftus omnium con- 1 cretorum, que fignificant haturam & princi- Q pia operandi. "Afumptio declaratur pev partes. J IQ Imprimis ex dignitate operantis morale opus . | CY dignius redditur : non enim eft paris dignita- 4 onà q tió deprecatio injurie a Rege, & a plebeio fa- &ta. Deinde dignitas operantis etiam forma 13 Df | tintinpe eít actionum intrinfeca & immediata: quia ea- | anfotum a dem períona, que actiones clicit, easdem re- ! 'x W ff/)z:, cipit, ut conílat exempto Regis fe humiliantis, st - Denique forma itumediate ac intrinfece affi- U p ciens fübjectum fe neceflàrio ei totam commu- nicat, cum nullo medio limitetur. Atqui di- IU Q gnitas iafinita perfonee Chrifti intrinfece ac im- i TA mediate ejus opera afficit5 ergo íe toram com- ]i l municat. Ergo actionum Chrifti digniras ex eo capite crefcitarithmetice fecundum propor- LU Ti tionem sequalem perfone Satisfacientis: cum econtra indignitas & turpitudo peccati creícat ; ]: tantum geometrice, juxia proportionem per- | nj fonse offenfe; eo quod hac applicetur tantum m [ped mediate, pro modo limitato cognitionis, quam . tlter i peccator de Deo concepit. ! Rn eyte Ob : € — L LI VzgnBI DIvANI. um 157 p 0 Deih Omy. -Ok. 1. Bonitas moralis actionum Chrifti m hi. eft finita. Ergo actiones Chrifti non fünt in- finitae quoad fatisfactionem. . DifZ. /dnt. Bo- TL (j T5 Unitam nitas actionum Chriftimoralisobjectiva, prout I$ Omng fünt in penere virtutum, eít finita . Actionum * Chrifti bonitas mc 2 ralis. períonalis , petita a perinue LA [ XCDS. Dtll. - dignitate p erfonze operantis, eftfinita. IN. Bo- -nitas triota lis eft fnera conditio & fubje&tum, que fb Imm con. non vero menfüra valoris infiniti; quem per- & princ- -foga operans actioni tribuit. Juft. 1. Si principium infinitum cum fini- ^ at parig tis concurrat, illud ab his limitatur. Ergo ut Yue O 'concrettm actionis Satisfacientis fit infinitum , t p 'omnia ejus principia debent effe infinita. i plbon i | etum form, &. Difl. dut. Si ejusmodi principia concur- rant in pgenere cau£z efficientis C. fi principium h: qui e l &O - Anfinitum concurratin genere cauíz formalis e&us fatis- QR "N IDiff. etiain conf. Ut concretum Kacientis fir. infinitum in omni genere, debehr nece aft. — Qommi- - 'omnia ejus principia effe infinira C. ut fit tan- tum infinirum ingenere bonitatis mmoralis pef- Atqui d ' fonalis N. confeq. fi forma infinira albedinis &ce aC II | eflet in pariete finito, nihilominus effcétus for- ram com- | "malis albi infinitus effer. pms &X | Juf.2. Si a&iones Chrifti fant infiniti pre- n propor- nris: qum 'tii; erg Singule eequiles füunt omnibus, &om- nesfinpulis. . Diff.illar. Sunt ita fibi eequa- i adat les intenive, formaliter, & in ratione infiniti Q p* | C. extenfive , materialirer, fecundum bonita- m m tem ípecificam, intrinfecam , effentialem , & tioni-')qm s aCibus , fecundum -realiter inhzrentem ipfi & intendi IN. A&tus (j quam extendi peflunr , enium . 158 Dzrg INCARNATIONE gt Y enim caritatis in hoc genere bonitatis finitus efl, g r & preílat ceteris: Sicut due plumbi librae eequales fünt. duabus auri libris pondere, non [ ;ggoremiï materiz preftantia. £ s te u 9 dnfi. 3. Si actionum Chrifti dignitas fit in- ä gj m i [ «l finira; ergo aeque placent Deo, ac ipfüm Ver- bum, Deoque necefliratem afferunt ad amo- ) sits f rem fui practicum, & conferendam ipfis exi- d om ftentiam ; qua íünt abfürda. EK. /V. /Jllat. TL Actus Dei increatus & Verbum eternum eít :,'z;;jm:. 5? fecundum effentiam füam intrinfece ac neceffa- m D rio bonitatis infinite; Deumque ad íüi amo- QU iu dU n rem & productionem neceffario determinant : h,»gæüügü actiones autem "Theandrice íecundum íe & - du dl füam moralem, intrinfecam & effentialem bo- & a, nitatem fünt quid creatum, humanum finitum fuiam ac limitatum: quod autem in genere meriti & ib dine tbuxe (if Sarisfactionis contineant bonitatem fimpliciter & abfolute infinitam, hoc ipfis eft contingens, T extrinfecum & adventitium a conjunétione Tonertum, Verbi divini, que nature humanze, a qua bX actus ilii eduntur, non debebatur. 3 r Ob. 2. Merito infinito debetur premi- s T um infinitum. Chriftus autem non accepit ) nifi premium finitum; ergo pretium actionum Ws ejus eft folum finitum....&. i. Maj. Merito ïlä li VA W | " infinito debetur. preemium infinitum actu & ca- m N tegorefnatice IN. praemium infinitum potentià & Syncategorematiee C. Sicut divine omnipo- (j ^V tentie fimpliciter & actu infinitee refpondent x Yone ( effectus infiniti potentià tantum & Syncatego-. rematice, nam alterum infinitum creatum re- Wïem Of?en; " Aunien pugnat: [ "- L) D VzmBI DiviNt. 159 ii pugnat: ita infinito actionum Chrifti pretio lnbi fs debetur premium infinitum in actu primo & l W65 hg fyncategorematice , h. e. non tantum , quim Ex eo autem; plus petere Chriftus. poffit. ts i j quod praemio finito jam relato acquiefcat, per- iüm Ve. peram Adverfarii concludunt; actiones Chri- L d am, íti dignitatis finire. dumtaxat efle; alias etiam Lipfs ey. dicam Dei omnipotentiam virtute finita limita- - M. d. ri, eo quod ozza in merfura; €g mumero&g pon- eum eft dere difponat. Sap. 11, v. 21. Igitur Chr:ftus iC nece[f. omnia ex merito & infinita actionum fuarum | f . dignitate obtinuit, quorum pratia venerat; Ietmünant: 03 nempe Ori € inalis peccati remiflionem; & me- Qu ( & dia pro abí il ergendis actualibus: gratias item xdem D. & cetera, quibus modo fruimur beneficia. um f Quid enim Chriftum alterum petat, qui folus € merii & ipfe divine füzque glorie, noftreque fàluti fimpliciet abunde füfficeret ? Continustio vero unionis J I9en Hypoítaticee debetur amicitiee. Denique no- i U jund vum meritum , utpote laboriofüm ac füperflu- " um, non habet rationem pramii. Iuf Meritum füperabundans etiam eft fu- preme erfluum; ergo repugnat Sapientie divinse. | axpt E. AV Conf. Liberalitatis & magnificentie rantà Kionum Ne- Domini eft plus dare; quam neceffaria. . Mento que etiam poterat condigne pro peccato; nifi u &ee ex meritis perfone infinitee fatisfieri : unde | pot;nri:' [ abundantia pretii hic fe habet per accidens. : m Ob;. 3. Offen(à peccati eft folum finita; quia perfonee offenfie applicatio eft finita per cogmi- efponäenz r tionem offendentis : ergo cum unio Verbi ad o um r humanitatem Chrifli & ejus actioncs fit tantum Pugnäll n i6o fDF. INCARNATIONE * u! yC g finita , etiam finite folum In illas. refundetur p ! 9l dignitas. Verbi. E. 4V. Conf.. Ratio dift. eff £. vghos MU Cognitio peccantis applicat Deum extrinfece 4l" il dumtaxat: unione vero Verbum intrinfece per , 01 fe ipfüm ac fecundum totam fuam infinitatem p igiimis d jun&tum eft humanitati ,. Pabitatgue in Chrifto omnis plemitudo divinitatis corporaliter , Colof. 2. vo n | u um v.9. . II. Offenfio non eft actio Dei, nequeeft paluin in offenío , ut perperam & contra Philofophum E a mulris jaCtatur, fed eft actus peccatoris offen- w n dentis: ,Satisfaétio autem Chrifti actus eft per- fonz divine. IlI. In offenfa contemnitur Deus [urimo g ] tik o tantum ut eft rerminusin cognitione finite repre- jored vt dentatus: in SatisfaCtione autem Verbum prout openitet eft in fe agit per füam naturam humanam. Un- de Ephef. 5.v.25. feipfum tradidit.: Philipp. 2. tbfardüm: | lmgrum v.8. Humiliavit [emetip[um ,. non humanitatem inabítracto ,. fed homunzem Deum in concreto. At Chril D Licet ergo unio , prout eft modus qualiscum- TU que humanitatis, fir quid finitum fimpliciter, ET ( li J m elr l dhi & tanturm fecundum quid infinitum: tamen ex parte períonae & boni communicati ipfi huma- | i mitati, eft res fimpliciter infinita: ac propterea j lm « quod illa perfona conferat valorem actibus | hii Chrifti; quatenus eft unita humanitati; eft res Wt "j fimpliciter infinira ,. nihilque ideo de actionum j Mu U T T illarnm pretio imminuitur. JAufl. 1. Suppofitum Chrifli concurrit. ad btins operationes rmediante humanitate ramquam "r DT T1 principio illarum : ergo Verbi dignitas nonaf- mli *'ï ficit immediate a&tiones 'Theandricas. $. 2D;ff. | Uctrri «dut. mediante humanitate tamquam principio . ] F eddl[ a& quo e - * l: D Vznzi DivINI. 16í li €fundem quo C. tanquam principio quod N. A&iones h df dl funt füppoliti; non narure. Hinc Philoío- 1 Gutrinfe. phus locis laudatis : Non anima, inquit, iraíci- It tur,; fed homo ; quamvis anima fit principium Afj elicitivum, quo irafcatur homo. KEodem 1nodo ?i Chif unio formalis dicitür mediare tantum w qu0, ^; Coldf; tamquam cóndirio fine qua ion,' fed non u£ l; heqüed quod , tamquam forma dignificans actiones: hilofophuu nam & unio preftantiam füam a Verbo hàber. toris offer. Jufl.2. Etiamfi gratia Sanctificans homini lts ef a veram eXcellentiam fupernaturalem conferat, vutur Dets conftituendo ipfüm filium Dei, dignitas tamen "nn'ueremæ- talis perfone non àuget meritum; alias opus exbumprout intenfüm ut unum ;jufli ut. octo, praftaret mangin. Ut operi intenfo ut. octo juíti ut unum ; quod eft : Dülgp. ebfurdum: Deus enim veddit umicuique. fecun- TUmatitra dum opera ejus, Math. 16. v. 27. Ergo digni- I concreto tas Chriíti operantis nonauget fe totà meritum; Qualscum. &. /V. Conf. Habitus grati&, qua juítificamur; implicit eft fanctitas folum accidentalis, qua numquam famtnar imoraliter influit in aCtiones, nifi quae per ha« bitus füpernaturales virtutum producuntur ab pl home, PïOPICI'Cä juftis libere, ac pro majore vel minore ipío: adbus. rum conatu intenduntur: imo inrerdum nulló ti, elt r inodo concurrit , quando homines jufti actio- nes morales mere naturales bonas, aüt etiamà atontt i malas exercent. lgitur gratia Sanctificans ha- bet fe tantum accidenraliter ad actiones noftras; jurtt d , ) preterquam ad eas, ad quas pef. fupernatüra- T pltu d- les habitus phyfice efficientes actionem , ipfá concurrit moraliter. Sed nec peccatoris fta- s Di; tus reddit actienes malas , nifiillas quée iraSan- 7 principlo etad qu | 1623 D& INCARNATIONE * 1 Qvi étze fünt, ut neceffario in ftatu pratiee peragï j 000 jubeantur; ad eeteras indignitas perfone íeé haber per accidens. .Ecogtra cum Chrifti per- n [ü] fona fubftantialiter Sanéta fit & prata, ejus à digniras infinira, quze eft perfona ipfà , necef- 1Itil fario ad omnes actiones tamquam harum for- li ma influit, & infinitum ipfis pretrum confert, (e eo quod actiones fint fuppofitorum. Qu LUA Juff. 3. Satisfa&tio eft redemptio: atqui in emptione non attenditur ad dignitatem emen- u tis. Ergo. m. Difl Maj. Satisfactio eft re- li OO demptio tantum N. eft fimul reparatio injurice perfonalis C. In hac multum crefcit, aut defi- à cit pretium ex conditione perfonæ. N/li'll-/i i.f) inquit, Ariftot. 5. Ech. $.. quz magiftratum ge- h vit, alium pevcutit , uon eft repercutiendusz at fi | ul :| V quifpiam eum pevcuffevit, nom folum vepercutien- 1 [ij mgz dus ef , verum etiam fupplicio afficieudus. /, Iufl. 4. Ex Dei Perfona praemiante non red- 1 ( i ditur preemii zeftimatio fimpliciter infinita, fed aliqualem dignitatem acquirit: erpo neque fa- Bd r tisfaéctio Chrifti evadet ad valorem fimpliciter btne infinitum a divina Perfona (àtisfacientis. E. JV. I Conf. Praemium eft effectus folum extrinfecus 1 f & obje&tum donarionis in donatarium tranfi- Q t h ens, cujus utilirati atque etiamegeftari, fübin- j n de confulitur, ac refpectu cujus remunerator i fe dumtaxat habet ut principium activum: ne- ] - [LSIU que nos actionibus Chrifti prout fünt. ejus l l$ COmy fectus extrinfeci, infinitum valorem vel &« , Quydi tatem adícribimus; alias etiam creator: : 'JWI ) Cütj & Deo producatur, infinite dignir C,ï d * j nj e . Vzrnri DiviNr. 165 Wt p Sed tota ratio valoris illius infiniti petitur a for- Derfong i mali unione; ob quam & ip(à perionaactionibus :hllfh PET "Theandricis quodarnmodo afficitur per naru- , Q ram unione fübítantiali ia /t 34; Decid &tam fuam, il asque viciffim afficit & dignificat. Hinc 1in fatisfa- rütm for. étionis actu infinita Chritti fe humiliantis pcrio- 1 confet na non folüm eft principium activum, íed & paffivum humiliaüonis; eít fimul fübjectum : du d quod denominationem fe fübmitrentis recipit ; CID etmien. eft etiam forma,. dum actioni dignitatem fuam 10 efl re: ib nj toþam comiunicat. 5 Wt df ARTICULUS V. Ymf sfram g z Chiftus ex. juffitia. Jatisfecerit ? imar: aj ofa [. Juftitia, de qua hic fermo, eft vir- Ia N tus moralis, feu perpetua €9' couflans vo- 7j luntas jus fuum cuique tribuendi, ut defcribitue e non d- L. Suflitia.ff. de ]. & ]. Jbi vó 9as, idem fiità, d eft'ac juftum zquale debitum alteri, & com- eque f menfüratum juri ejus aCtivo, quae eft poteftas mplicit lepitima obtinendi rem aliquam ac de ea pro $ hN libitu difponendi. Poteft autem ejusmodi ex- tribfeous. equatio jurium tripliciter contingere. 1720, m trantt cum tota communiras paàrti cuique tribuit; i, fübin | quod ipíi competir, quod juftiftià. diffributivd nünetatot reftatur, preemia & communia bona diftri- b Vurm: F) uendo: 240, cum partes fingulee bonum to- tius communitaris ira fpectant, ut ei contribu- t fjuf t W ant, quod debent, & hoc eft officium juftitice legalis , curans, utleges, quibus bonum com- iune nitütur, in fuo robore conferventur: l' ï x l23 3;1-93 Drg INCARNATIONE. * 164 igígc 4tio, cum pars alteri tribuit, quod ei debet m tamquam fuum ex commrutatione ; emptione &c. contractibus , unde oblipatio partis ad par- g k r N & tem confürgit,. quam fpectar juftitia commuta- n | Zies, exequando & extinguendo jus flrictum fl* gt a proprietatis alterius partis, in cujus privata T commoda precipue ordinatur. IL Ex modo dictis liquet, fatisfactionem J ion Jl Q a Chrifto pro peccatis factam , non efle ex ju- J t d flitia generali, qua /egals appellatur, neque etiam ex juftitia diffributiva. Reftat ergo fo- J j j (gä gen» Jarumfan. lum, utdifpiciamus, utrum ad alteram jufti- tie particularis fpeciem, quam commuzatzvam D diximus, pertinear. Affirmant Suarez difp. proi den Gonet , aliique recentiores: 11 « Se8t. $.« 6. nepant vero Vasquez difp. 7. 8. & 9. Beca- ! Adm, n nus, Gormaz, Grandin, cum Veteribus paf- ; lum ropri fim; cum quibus. Inj. ; JDico. Satisfactio Chrifli non fuit perfecta | fb// 37 ex juftitia commutativa ftriéte ac proprie ac- cepta. Prob. 1. Homines ratione peccati non T ftil debebant Deo fàtisfacere ex juftitia proprie ac- "t ! | r A cepta: ergo Chriftus, qui debitum fatisfacien- lm di, quod hominibus incumbebat, in íe fuíce- It perat, non potuit ex juftitia propria fatisface- re: quia fi non erar materia füfficiens ad talem lU fatisfaétionem hominibus, nec Chrifto efle po- lu terat. Prob. J4nt. Obligatio fatisfaciendi ex j Qm l juftitia proprie tali, femper oritur ex juf':a l a- Qrtpy violata: atqui homines peccando non ? 5 Dropt E A flumpt U. runt juftirism proprie. ergo. AU g | Peccar aTM " gio ommHes pece at ! &i D Vrn2i DriviNi. 165 ;d j dde erat fuperbia, nam Tob. 4. v. r4. Eccli. 10. » tInptior v.IS5. initium ommis peccati $9 pevditióuis effe UE dicitur: & SS. PP. confenfu communi cum S. àLnmyg Aug. l. 14. de Civit. c. 3.1. 8. de Genefiad lite- i fridm ram C. I3. & 14. id affirmant; quos fequun- J5 privi tur 'Theologi cum Magiftro in 2. d. 21. & 22. & cum 5. Phom. X..2. q..163. & .T. X 3. SfiCtionem Vide Bellàrm. l. 3. c. 4. de amiffione gratie: ef x [ Atqui homines actu illo füperbiee non pecca- U! neqie runt contra juftitiam fpeciatim ac proprie erga t eo f *f Deum fed generali quadam ratione, que e um yii- circumfítantia communis omni peccato, ficut mtfatiooy inobedientia, itreverentia & alig id genus, yuuer df prout diferte monet S.'Th. 2. 2. q. 59. a. 1. a TeCenores Ergo nec I. & q. 105.a. I. ad 1. & a. 2. ad 3. TE Adam, nec in eo cateri homines contra jufti- Verbus pá tiam proprie peccaverunt. Prob. 3. S.'Thom. L. r. contra Gentes. c jtperfe 93.n. 7. Sfuflitia, inquit ; quoad commutatto- oprie àe 35 a&hum Deo . competere non poteft, eum ipfe a eccati non nullo aliquid. accipiat. & x.p. q. 21.a. 1. nega 'prie ac Deo convenire juftitiam commurativam , juxte C2 Visfacien illud Rom. 11. v. 34.. Quis prior. dedit ill, C fe füfces: F verribuerur ei ?. Quod idem affirmant Augufl. fuisface- l. 1. Confeff. c. 4. & l. 3. de libero arbit. c. 16 ad talem | Anfelmus Profologii c. 1o. Bernardus Serm- io efpo- I in feffum Annunt. Et vatio ipfa fuadet soendi d Quia Deus ratione íümmxse perfectionis & ex ilb omnipotentie füue abfolutum & inabdicabik [ f1of jus proprieratis in omnia creata habet. j Jpofitis itaavgumentor: Períona divina afficit mo- (f raliter actiones ab humanitate productas ; queis 3 ls 166 DrzIÍNCARNATIONE . " Irämfï Chriftus 'heander fatisfecit: atqui Deushabet ]i ä eff.ntialiter jus proprietatis in actiones illas; Ql nam quidquid Cbriftus eft vel Deus eft ipfe, vci res Dei, & quidem magis quam fervus fit (ai domint res autem domino fuo fructifi- Cat; Ergo Chriftus fatisfecit rebus, qucantea ii jam (unt inabdicabilirer ipfius Dei. Ergo non ! erant duo jura diftinéta Dei & Chrifti utcum- 0i que fpe vUVcL a ur. Ergo Chriftus non fatisfecit 1Do ex'bonis propriis & indebitis creditori. Ergo dl þ m neque fua farisfactione ira torum jus Dei'erga peccatores & (eipfüm extinxit ; ut non potue- ists N rit alia & alia opera Deus exigere, quin ulli in- Qua: tamen conditiones i u juriam inferret. omnes,ad juftitiam rigorofam & commutativam. àl IU j at ] proprie ralem requiruntur. VFU Tim, [a0 I JDico. 2. Satisfactio Chrifti fuit ex juftitia J latus accepta, qualis Deum inter & hominem, ?tzïm l l Y teíte S. Scriptura intercedere poteft. Probr. [^] Ad conftituendam juftitiam talem duo poriffi- mum requiruntur. 1. Ut fit inter duos, eti- am4 alter illorum non fit fui juris & poreftatis. IG [ti/t 2. Ut alteri praeftet aequalitatem, etiamfi alter b alreri ex juftitia non fit obligatus. Atqui fa- tisfa&tio Chrifti hafce duas conditiones habuit. ergo. Prob. Min. Imprimis actio. erat inter D! duos: quia Chriftus in quantum homo eft, rea- lirer a. Deo dilïinguitur. JDeinde inter Deurmr j 9 In ] & Chriftum pro nebis fàtisfacientem fervata Tif 0 Qd q fuit eriam aequalitas rerum, quam efficit jufti- tia: Chriftus enim tam perfecte, exacte, & | Vs df ' abunde f. atisfecir; ut fecundum rigorem jl;fäi; | ! n ydo E N e * $ D VrnBi DriviNwr. 167 Dushi tie , fi rem fecundum fe fpectes, plus ab eo i0nes ]liy exiginon potuerit, qui fatisfactionem condi- hibuit & infinitam. t5 di a ? 1 gnam ex Qim fery Oh;. x Contva 1. Conclu[. 1. Joan. 3. v. 4- lU0 frudif Qmnuis qui facit. peccatum , &9. iniquitatem facit: ? QUeanta e? peccatum ef iniquitas, íeu injuffüiria: & fu- z -T00 noy pra fiepe dictum fuit, peccando inferri injuri- ifti utgim. am Deo:. Ergo peccatum pugnat contra jufti- n fatisfec tiam; & hoinines tenebantur per juftiam o Emo ftri&am Deo fàtisfacere ; ac. proinde etiam s Dei m Chriftus. m. JDifl. Zlutec. Peccatum eft inju- íliia generalis C. Specialis, commurativa N. 00 potte. In Greco textu ha- quin ul Tta S. 'Phom. nuper cit. todinons. betur dvouíg , quod non proprie zzquzatem YOratatan. aut izjuflisiam , íed praffwicationem legis fignifi- cat Ipitur Adamus intulit quidem Deo inju- riam, fed non mapis contra juftitiam commu- i ex jf t hominam, tativam flricte fumptam peccavit, quam con- L Puh, tra virtutes religionis, obedientiz; Caritatis ; LJ fidelitatis, gratitudinis. ito potif qduos, eti Jufk...1. Deus vi domini proprietatis, in res omnes babet, facere potuit , poteftats quod . amfi lr ut acus, quos imperat, debiti fint titulo Mi - juftitie: commutativee ftritte fümptee ; ufüm item facultatum in malum eodem titulo potuit vs habuit. etat ntd prohibere. Ergo itafeciffe recte preefüinitur. dat; mo d- &. AN. Conf. Licet Deus imperando £epe ad Ego Dominus, non tamen innuit, fe uti Do- nrer , minio proprieratis, fed folum jurisdictionis, em at | df jit- quod ex proprietate perfectilima naftitiz. Ufus autem. dominii jurisdictionis obligat fo- ed; Wi ^lum vel obedientie titulo; vel ejus virtutis, 2 C ] L 4 f 1 . Y68 Dr INCARNATIONE ad quam res precepta vel prohibita fpectat. ts qm-? Ya üiius, famulus, religiofus contra patrisfami- gt lias, aut fuperioris pre&ceptum vefcentes car- g p nibus, non dicuntur injufti. w CU Jif. ?. Offenfà non diftinguiturab injuria. i n»eP()(en toni Ergo. & JV. Zyt. Filius non parendo patri of- fendit, quin injuriam ei ftriéte talem inferar. [ Vi ljfl.3. Chriftum propofuzt Deus propitia- zionem per fidem in Jauguine ipfius , ad ofteufienem ; ( juftitie fue , peopter. vemffionem. preecedentium, QR CU delitorum &c. Rom. 3. v. 24. — Proclus Cyzi- l 'u cenus tom. 6. Conc. Oratione in Conc. Ephef. .1u* N m P &y hahita, c. 7. /Veceffavium erat, ait, wt ejusmodi d pretium. pendevetur , quod' exatum . delitum ad DN amulpn ufitie excequaret. Similia paffim ex S. l" commi[ïuz Scriptura, & PP. proferunt, qui Chrifti fatis- ( factionem ad juftitie rigporem exactam fuiffe wed [ tuentur. Ergo. &. Diff. Conf. Ergo fatisfactio. (üli Chrifti fuit exacte ad rigorem juftitiae commu- Jl tativat, qui & (lrictam obligationem perfonee d li ad perfonam íüi juris, & sequalitatem rei ad m iK rem includit N. ad' ju(tirize alius rioorem, qui l Q folum continet exactam rei ad. rem aequalita- V x?i[ tem. C. Quantz maliri fuit peccatum, rantee W QR bonitatis , imo infinities majoris ex adverío. Mi erat fatisfactio a Chriíto exhibita. Phratis ifta;, » W ex ïiggrc juftitie , a tempore folum Aureoli, m teíte Capreolo, originem traxit. Parum er- ) ï/ [ J L go antiqua eft fententia ifta. — Sed' & Suarez d. -/Mf l.L« 4..deC. 5. alique proteftantur, virtutem, T0 Don qui Chriftus pro peccatis fütisfecit, non effe, WH, mmu ejusdem rationis cüm , juftitia comrmutativa. ad 3 & bæfes homines * j D Vrn»i Divint. 169 homines , quia jus divinum eft altioris ordinis: itrisfni unde quidam illorum putant efle religionem; Ccmes [ri uidam peenitentiam. He autem & fimiles virtutes cum non finr juftitize partes fübjectivee ^0 injri íed mere potentiales; confequens plane eft, 10 patri df Chriftum non fatisfeciffe ex juftitia proprie & m dnfery ftridte tali; neque ex rigore juílitie: Sed ex 4! Drüfiy. fpecie quadam porentiali juftitie, cujus obje- "rf é&tum fit, delere offenfam & injuriam alieno 'cgæ(/.wfmm eccato commiffam in Deum, prout eft pri- A5 yzi ma bonitas & honeftas ac radix omnis legis ; A. Bof quam ledit peccator tanto gravius, quanto Deus DETTM omni lege ac legislatore major eft, cuiob füm- ht a mam auctoritatem competit punire, quod in To fe commifTum eft. Cl ts Obj. 2. Nondedecet Deum obligari crea- hm fl ture ex fidelitate; ergoneque ex juftitia. . /V. V ftisfacio Coif. Oblipgari ex fidelitate eft folum ex libera t CODQITIU- determinatione teneri ad exercitium dominii , perfonz prout veracitas divina, non vero jus alienum m rei i 'exigit: nam fideliras eft velustas conformauds Si ve- 'em, qii Jatla didlis; quod Deum non dedecet. equit ro Deus obligaretur ex juftitia proprie tali, f tante careret aliquo rei createe dominio, &alieno ju- edverfo repravaretur, quod & dedecet Deum, &im- brafisi, potlbile videruar: eoquod creatura quelibet hur ï cum füis emolumentis & omni, quod fingi po- arum d- teft; jure tota fit ferva & res Dei. l ] u Jnfl. y. Licerinter Dominum & fervum qua virtütiy j talem non poffit effe amicitia & jus ad haredi- fgrem, tamen poteft homo efle Dei amicus; m qa flius & heres. — Ergo ctiam poteft inter ho- domn (5 ininemm Dr INCARNATIONE . 170 l $u minem & Deum intercedere juftitia commuta- riva., X« (/V. Conf. Servitus humana qua homo [ i . Do homini fübeít, cum íit contin [ gens, a leoe ci- lii ) at vili certis titulis tollitur, quales fünt amicitia & t jus ad heereditatem: econtra cum creaturaefint 10. | eflentialiter fervae & res Dei, licet homines in amicos & filios a Deo adoptentur, manent ad- i ..... u) r,0) i huc fervi, merentur premia, & adeunthere- u ïi d ditatem ex Dei fidelitate & liberalitate, non ve- ro ex juftitia commurtativa. [ ;cei f0l Jufl.2. Promiffum füb conditione onero- g fa, hac impleta, oblifhr ex juítitia commuta- qu pdit ] tiva: atqui Deusplura cum raliconditione pro- mv mifit, e. g. Chrifto morituro hominum fàlu- verisn tem , hominibus pie viventibus beatritudinem rebentic eeternam. Ergo Deus manet oblipatus ex li decir juftitia commutativa. x. Dif.Maj. Si pro- h4 miffor po(lit, aut velit ita fe obligare C. Secus hum lum N. Deus jure fuo abdicare fe non poreft. t Erg( Quin etiam füperior relieiofo promittens ufüm ii libri, non ideo ei-obligatur ex juflitia. INeque MN li A continuo dixeris tales Dei promifliones non TL QdRUI diftingui a propofito fimplici: hoc enim & in- ]:ä ternum effe poteft, ac fine conditione adjecta n declarari. Promiffiones humane, cum men- ! daces effe potfint, aut infideles, vim habent inducendi neceffitatem moralem, quz fit loco o1 i neceffitatis phyíicee; in Deo vero fümma ve ld t racitas & fidelitas abunde preftant, quidquid in (/ m promiffione aut juramento debiti, obligatio- ïquimm;ml': nis aut firmitatis poteft excogitari, ut poft S. Bonavent, Scotum & JDurandum , fatetür |, U'Od &« L] * j . Vrnzi Diviwr. 171 i COf ipfe Suarez opuículo de libertate Dei difp. 1 ua loy, 2. 54 lïgc j In/ï 3 Poteft divinum jus adaequari vel C dnicitgd extingui, fi homo fecerit quod Deus przci- Teatürelr pit; 2. Si pereat creatura, aut peccatum remit- ORUTs j IDAfent a. tarur. Ergo. B. AV. Affumpr. QL.li facit quod precipitur, obedit quidem, fed jus Dei non leunthen. extinguit, cum alia & alia mandare Deus pof- * Donve fit $i perit creatura, nihil divino decedit ju- 1i, quod non eft, nifi in aliquid. Denique t Onero. remiíIio peccati magnam partem inde pendet , QQyta- quod nolit Deus in miferum pro füo jure ]ye m minm (l animadvertere: non ergo amittit jus fuum ad- verfüs peccatorem habirum , fed alio utitur ju- eititd Hl eli re benefaciendi male merito; & mifericordiam obfiga:us [ fuam declarandi. Zyï $m Infi. 4. S, Scriptura, C..C. & P.P. ajunt, re . Stay Deum juítum effe in reddendis preemiis meri- n potd torum. Ergo juftitia commutativa Deum in- ( ul"umA E. JV. Con[. ter & homines negari nequit. 4 Mu : Virtus quz fine imperfectione non poteft con- 10D6S n0n cipi; non datur in Deo: juílitia autem com- m & i mutariva non ita defzcata ab omni imperfectio- te dj ne cogitari poteft; indignum enim Deo fo- um m m haet ret, fiqua creatura rei cujufpiam dominium proprieratis adverfus ipfum haberet, Eft er- ye ft ) ( o in Deo juílitia, non illa formalis quidem Camma - ; c d eminentialis, poreftativa, providentialis , j d jid ,' gubernatrix, ut fecundum fapientiam füam ; & d- equiffimam voluntatem ífemper procuret id ts .quod expedit bono communi , & quod eft l Tateur Sc- Is p COR- ïl/ juxta rerum exigemiag, ut inquit 17 Dz INCARNATIONE 134 conclufione cit. uo folum fenfu vera funt, J qua: ex S. Scriptura & Patribus pro. juftitia jDhost UQN divina erga homines aflerenda proferuntur, M " Unde Trid.Sef/6.c. 16.. Cumdejuftorum me- [ ritis agens, illud Apoft. 2. T'im. 4. v. 8. ad- 00 0 duxiflet, vepofita eff smibi corona quftitie &c. to- tum divinz oblieationis conceptum in eo fta- I &A tuit, quod infideliter aeere non poffit. PL Q 3. Fur, reftituendo centum aureos &fe ablatos, exercetactum juflitie commutati- " ! WW J a iV ve : Cajus pecunià fibi a Titiodonatà, expun- gere poteft nomina apud eundem Titium con- m tm tracta. indtis 0s Ergo etiam Chriftus actionibus, que Dei dominio fübfünt, poterat fatisfacere ex ju- , ioty te fs flitia commutativa. B« NÀ Corgf Cajus & quivis alius funt capaces duorum jurium diftin- Jtfa Créga n . étorum: Caji jus poteft adequari & extingui . Jfs ? Jra n Cajus poteít aliquid alienare; quee . omnia de Deo dici nequeunt. "Adhac fatisfa&tio pro in- 'sifivn. j 0 Créf juria períonali differt & folutione, quod illa 1 [ [ neceffario fieri debear ex bonis, que offenfus antea non habuit. d ( Infl. 3. Peccando ftrictam Deo injuriam fa- / TUl cimus : probabile enim eft, quod Deus obli- Mae ] M get nos ad actionem vel omiílionem ex jure proprietatis. Ergo potuit ac debuit Chriftus A FWO G fidejuffor pro nobis fatisfacere ex juftitia com- znutativa. g. Omif. 4ut. IN. Cogf.. Ad injufti ]/lff [ ul Y h tiam füflicit non agere, quod ex jure alieno xïsäisfacien&m" | proprietatis tenemur: ad actum vero juftitiee n commutativae opus infuper eft, ut homo ex- : Jütütg f dnguat fuo actu jus proprietatis Dei contra fe.. (« hbera [ Atqui*t. * | . VzR21 DiviNi. 173 IT Atqui jus Dei contra peccatores & Chriftum DOA fatisfactione "T'heandrica non ira fuit extinctum, gere. TOferuny quin Ifeus alia ex aliis potuerit jure exi D] Ofüumm, Jufl.2. Verbum, «ut fübfiftens in natura AB: humana, fatisfecit fibi ut fubfiftenti in natura litá.y divina; ergo ex juftitia rigoroía: perinde ac inef; " tutor ipfe fibi fatisfacir ex bonis pupilli debito- If ris füi. Tutor & R. V. Conf. €9 pavitatem. imam pupillus poffunr adverfus fe mutuo habere di- Contra Chriftus non mmni' verfüm jus proprietatis. hep poteft acquirere jus proprietatis adverfus De- lüma.. um, cum totus fit adaequate Dei: nam perfo- nalitas eft Dei per identitatem; humanitas ve- Yibus que fire a ro, unio hypoftatica & actus fatisfaciens , ratio- [ Og ( ne effentialis dependentize fuze, fünt; ficut cae- mmm dii. tera creata inabdicabiliter Dei. & extin Iufl. 5.. Perfona Chrifti eft diftincta a Per- TO fona Patris. Ergo Chriftus poteít acquirere lpok, us diftin&um adver(üs Patrem. g. V. Conf. Jus, quo creature dominio Dei fübjiciuntur; quod il ? offenfis undarur in natura divina, fíecundum quam Filius non eft diftinétus a Patre: unum ergo juriamfa. . eít & indivifibile, ficur actiones omnes creata Jeus obli a íola Deitate indivifibiliter producuntur & ;« *confervantur: nihil enim reperitur in Filio; Cis, nifüi perfonalitas; quod non fit Patri identifi- cacum. (iti Q? , id iil Jufl.4. Humanitas Chrifti libera erat ad ure d ?*,&' farisfaciendum per actiones illas; ergo illarum us erat domina , & facta Dei promiflione, poterat 10) [ g Difl, Jut. lono d- ex juílitia ftricta fatisfacere. erat libera tamquam inftrumentum liberurm a m ; fer- 4 Auqi 'fl : 174 Dz INCcARNATIONE fervitute & dominio proprietatis Dei N. liberà "g:guezþdinf erat, ut inftrumentum ita fübjectum C. exem- plum prebet nobis fervus quatalis, minus fub- J je&tus domino füo, quam humanitas Chri- i4 M íti Deo. Q & CAPUT i1ll. non De Fiue myfleriüi Incavnationir 2 XAR'TTICUEUS L ) n finis unicus Iucarnationis vedemptio generis u J li bumami fuevit? Ms Chrhum oia [. Nemo nepat, potuiíle divini Ver- st ( o ].' J N bi Incarnationem a Deo decerni, quam- .?2 vis nec Adami, nec alius hominis pec- II í 'Pw M tum fuiffet committendum. ! Neque hic di- I Íceptatur de motivo quodam fecundario & lr i cormirante, cujus quidem pratià effectus inten- )u J/T)r:n ditur, nec tamen ideo hic intermitteretur, fi I Af illud folum deficeret. Igitur inquiritur dum- ngfap taxat in motivum Incarnationis praecipuum ac I primarium, quod Deusinpreefentiarum habuit, Chriftum decernendo, & cujus defectu Chri- t ftus non veniflet. J Á 11. Motvurn tale Incarnationis putat Sco.. | tus effe folam Chrifti excellentiam , ita ut — L ' l;./H) J J Chriftus venturus fuiffet, etiamfi Adam non, ; [ peccaffet. Ejusdemopinionis fuerunt Alexan- : j: i 1 [ J der, Albertus , Catherinus & alii nonnulli. ]ij Econtra SS. 'Thomas & Bonaventura & Maxi- 1 Deces Bl n li ma pars 'l'heologorum , quos recitat & fequi- Vg turx * * . Vrnzi Drviwi. 175 u N, Hber; tur Vasquez difp. ro. c. 4. exiftimant, moti- iC CX vum Incarnationis precipuum fuiffe folam ho mitus ( minum redemptionem a peccato , ideoque lts C Chriítum minime venturum fuifle ex decreto prafente; fi Adam non peccaffet. Suarefio hec ambo motiva videntur primaria & ad- equara fuiffe decreri Chriftum mittendi; ita M ut AÁdamo non peccaturo Chriftus venturus fuiffet vi decreti preefentis inadzequati, autfal- tem alrerius, quod füfpicamur Deum habitu- rum füiffe. Ti t Dice. Motivüm pracipaum decreti, quo Deus Chriftum deftinavit in mundum miittere, edvVe erat fola hominum redemptio a peccato origi- Gu nali. Prob. [ /vgumento quo utitur S. ]. Vonins p i i. 5. Quasal —— ibero Dei arbitrio pendent; sque hic i non poffunt nobis conftare, nifi ex divina re- nundario d velatione, fecundum quam folum de rebus illis xdus intet nobis eft afferenduim. Atqui S. Scripturae terctur, l ajunt, Chriftum tantum veniffe, ut hominesa ritu dum peccato redimeret. Ergo. AMin. prob. Impri- ipuum & mis S. Scripturz ajunt, Chriftüm veniffe ad m abult tollendà peccata. Luc. 19. v. 16. Fnit Fil- du Chr- us bomins quevere , eg falvum facere. quod perie- ,"rat. 1.Joan.3. v. $.. z Dboc appavuit. Filius Dei , waSe — at difolvat opera diaboli&c. 4. v,10.. mifit. Fili- y i u Va fuum propitiationem pvo eccatis ioflris 1 Tim. hn g. V. 15. 3. C. venit in 7 unc mundum peccato- wder . Yes falvos facere. j al V Deinde ezedem fcripture declarant, reme- si)lx- | dium peccati fuiffe unicum ac precipuum fi- uf y nem decretae Incarnationis. Joan: 3. v. 16. cum Pl Chri- ) . J e f.. 176 Dsg INCARNATIÓNE n Bul Chriítus dixilfet : Szc Deus dilexit mum?um-, [//2 ) l: Ibfe [ Filium [uum unigenitum davet. .. Mox fubjun- it: JVon egim mifit Deus. Filium fuum im mun- I]I: l f dum ,ut judicet mundum, féd ut falvetur mundus per : 1 ipfum. h. e.non tam propter gloriam Filii; quam ] n ( | giaz d y ropter falutem hominum. Mat. 9. v. 13. ANon l n veut vocare 3ujlos , fed peccatoves. Maat. 20. V. 28. m us ! Ü il :Um ( JFilius bominis uog venit minmfhaít, [ód mim- zcyo;þ Vave. T lss i li Prob. 1. Eodem confentiunt SS. PP. fidif- j fimi interpretes divini Verbi. Irenzeus l. r; as v axderam d [ ! : advers. heres.€. 14.. Si mon. baberet cavo [alva- aquam Ferbum Dei caro fa&tum effet: €9 f n yi, nequ. f mom babevet [anguis qu[lorum inquiri , mequa- Á je g Athanafius iDropte r quam [anguinem babuil]et Dominus. Ser. 3. cont. Arian. AVeceffitas indigentiaquebo- d monm muünwm apterior efl, qua fublata cavnem uom in- Jrinopde m euifJet Non igiur pvopter feipfum, [ed !L (d qudt RfTQI, proptev soflram. falutem, &2 demolitionem mortis advenit. Origenes homil. 24. in Numer. i | m non fuilfet peccatum , ananfi[ét boc quod in. princi- dir io erat Dei verbum. — Gregorius Nazianz. Orat; D 36. Qu bumanitatis a Deo proptev uos fuüfceptaa l IH cauffa ex[litit ? profeto ut nobis falus pavavetur. 2 Chn 1. lY ; 1 " | Quid euim aliud cau[fce adfervi poffit * Ambrofius , | ! f leU | l de Incarn. Dom. Sacram. c. 6. Que erat I ! eauja Iucarnatiomis, sifi ut cavo. que peccavevat y « . p Lj ger fe vedimevetur ? Chryfoftomus homil 27. i .ï'.,""S Iiiy Z G * Math. — Jec cuvatiomis [ola cau[a efb , pvop a m i x : um in bunc mundum defcendit,. Auguftinusfü-.— ü jj à per verba Apoftoli Ser. 8. .5j bomo uon peri: ' 7 i 4 ifjet, Filius bominis uon veuifft. Ex Serm. i:elzlïsx ïïr:um, /,m : i . Vgssr DiviNk 177 | """71]14"1; l AVulla caufa vemiendi fuit , mfi peccatoves. falvos MO fu. facevet : tolle imovbos, tole vultera , eg mulla MT 1 . cauja eff. ! du Igitur cum Patres hanc unanimem & indu- l Fi]ü) qua bitatam doctrinam in íola S. Scriptura nuper V5 N recitata fundaverint, certum eít, ex S. Scri: li 20 j ptüra juxta fenfüm Patrum explicata ;; unicum » fl n ac potiiïimun'ï decreti Incarnationis myfterii fi: .nem fuiffe remedium peccati; ] ] 3 DP. fdí Ex bifte Col f engus ]. : o.4 Motivüm primarium; cur Chriftus paí 1 b ilis decretus fuerit;: non eff& tt m rb excellentiam & gloriam Chrifti: nam patfio m dr: fecundum fe non eft amabilis; ergo non poteft l(lllm y hifte expeti; nifi propter Satisfa&tionem, rion vero — Mhus propter Chrifti gloriam: Ergo oloria Chrifti gt eft motivum Secundarium dumtaxat & minus 220 0 principale propter quod decreta fuit Incarna- fifm, ) tio: Id quod tantum evincunt ar J2 10 verfariorum. gumgxïta ad- Numer, 1 lL Rédemptionémi a peccatis actualibus yd i p hon poffe effe motivum principale Íncarnatio- 7ianz, Ort nis ac primarium prout Chriftus eft paffibilis? to fifti nam poterarit illa omnia vitari ex tneritis pat- : havartt. fionis Chrifti : Er o heec ante praviía fuit; Ambrolu quam illa abfolute furura: ergo ad illa tollenda i g us non poruit Chriftus paílibilis primo ac przci- a. pte decérni. Suntigitur & illa motivuii tüi- ormil 274 nus principale Incarnationis decretee & Chrifü di, i. patfibilis: eft enim morrüus pro peccaátis om- yolinsd 5 nibus, ut habetur 1. Joh. 2. v. 2. Zpfe eff pro« pitiatio pro peccatis moffris ; uom pro nofivis. autem ;yïo [7] p?'l- is ; : füntum , fed etiam jro fofm mundi. II A, L ? 178 Dr INCARNATIONE . yh []On ] II Solam redemptionem a peccato origi- [Erj" fii il nali fuiffe primarium ac principale motivum ; cur Deus Chrifftum venturum decreverit. j d I 'INam capite 5. ad Rom. a Verífu r2. usque ad gt » i l/ finem; continenter redemptio Chrifti peccato Adami opponitur, diciturque, per unum ho- qupno minem fuiffe omnes juflitie ac vite reftiru- tos: Sicut per unum ornnes peccati in ortisque Chriftus rei effecti funr. Et Joan. z. v: 29. pejräi ( m dicitur /Zgzus Dei, qui.tollit peccatum anundi: Quod de peccato originali explicant Irenzeus ; j ( | Cyprianus, Auguflinus, Profper ad capitula Vincent. aliique PP. lii h IF. Vi decreti prefentis Chriftus nonerat d venturus, fi Adam folus peccaffet; neque po- fnat ( fteri idem peccarum contraxiffént, etiamfi cri- pius Conf minibus actualibus fe contaminaffent. Utrum witid o 4utem tunc vi decreti alius. venturus fuiflet ; wl &p non conftar.- nimo modo F. Etiamfi pofteri Adami nulla peccata st nf - s Ms actualia commififfent, modo contraxiffent. ori- VVR t iamnm) ginale, tamen venturus Chriftus fuiffer: namy juxta Corollarium 2. peccata actualia funt mo- —Fr,».ïw.a';;ï. WF tivum tantüm fecundarium ; defectus autem T motivi minus principalis finem intentum mini- ^[ J me impedit. qi DA l V dl ARTICULUS IL AW Dz]þlvuzzt(ur objetlienes €9. evafiones. Advev- n $( GYZoYUtH. xlgm Aríd l] Nv Obj. . Dum S. Seriptara & Patres ajunt, i m foif m lam redemptionem'à j Chriüum veniffe ob ío TIDpto peccans,x; . Vzxmnsl DiviWi 179 Ceito orägi. peccatis; rion intelligunt abfolutum adventum otiyn. Chrifti fed tantum . czeumpflantiam cargis pa[fibi- &CTeVert li. Quare etiamfi Adam non peccaffet, fuif- . Ut fet tamen tunc venturus Chriftus in carze ii U Detoar palis. e. IN. "dffimnpt. Vrigida hac explica- nom ; tione propofitiones omnes etiam clariffimas fa- :'itæ refin. eile elufero. Certa eft omnibus hec enuntia- LOT tio: fi Carolus VII. Imp.non fuiffet mortuus; Chri Ordines Imperii Francofordiam non veniffent; 11 Ut Quis autem ferat hanc diflin&tiunculam: 707 it [rengas veniffemt quidem cum tauta pompa eg famulitio. C. 4l apini 1102 veniffent eo finpliciter. N. Infl. 1. Poteft Deus decernere aliquid ex ]s noner duplici motivo torali. Igitur totaliter ac pri- t I tnario decrevit Incarnationem ex complacentia ; D d ipfius Chrifti ante previfüm peccatum ; & m Ums pott illud conditionate prxevifum decreviteque uros fatfa totaliter ac primario eandem Incarnationem optimo modo fururam. Adamo ergo non a peca peccaturo veniffer quidem Chriftus, íed non vfent on vi ejusdem decreti. Ita fuar. & quidam alii, ifet: nat; qui tamen in módo ex plicandi inter fe diíTident. fünt mo- E IV. ^dut. Difputatur hic; non que Deus ls auem potuerit decreta concipere; fed ex quo fine um qin decreta fuerit Verbi divini ceconomia. At- qui S. Scriptura & Patres abíolute pronunti- ant, Chriftum. venifle propter peccatores; & ideo folum veniffe. Sed & fubíftantia Incarna- tionis defignatur per verba mzi, & , ceuire ; At :f Chriftum: Scriptura autem femper ait; Chri- p t ' ftum fuiffe miffum , & veniffe propter falutem yimi, & redemptionem noflram; nufpiam autem M.2 Peccatis, l propter 1895 Drz INCARNATIÓNE D ] iil propter fuammet excellentiam: Gal 4. v. 4. $. Mifit Deus Filium fuum , ... ut €os qui fub lege i o d eraut , vedimeret. oan. 10. V. IO. Égo vezi ; u£ p vitam babeant &c. Ec Symbolo PP. Quwi pro- gar, ptev nos bemines €g' pvopter noflram. Salutem . de- (j M Jeendit de. caelis. Subflantia e rpgo Incarnationis ag [ decreta pracipue eft ad tollendum peccatum. 4 D Sgpiet Jufl.2. Patres folum loquuntur. de adven- i pb h tu Chrifti in carne paffibili, motiva ceetera dií- ! l fimnulant. NU &. Quia nonaliter Chriftam ventu- rum noverant, hincitaloquuntur: imo ne- :L*'oiocava.i gant , alias fuiffe venturum, fi Adam non pec- deedl caflet? Zünc iuevzo exploditur. Scoti commen- am n n tum, qui omnes auctoritates eo poffe, ait, jIcamz, f explicari; quod Chriftus non veniffer ut re- D demptor, niíi homo cecidiffet: an enim ex Tüm füorum Scriptura dicere debebamus , non dari re- u t emptorem, ubi nemoredimenduseft? Quid? st frim quod in Scoti opinione falfüm effet , quod &t ( conen Chriftus propter nos homines & propter pec- M catores miffus venerit: nam Deus factus eft emdr homo per actum illum; quo primo decreta eft 1 trüre Incarnatio; hec autem , ütaitScotus; decre- là um f AU ta eft tantum propter excellentiam Chrifli, Qd non vero propter hominum íalutem. — Ergo * Tinp t Chriftus nec nüffus eít, nec venit propter ía- .qu& o ] lutem. hominum peccatorum. Berinde ac KL EAT.& medicus folum nuptiatum caufaà hinc Moguna, ICOI'M. tiam profectus, fiibi Cajum eegrotum fortui- EU to reperiat & fanet , non dicitur Caji gratia i At As N Moguntiam profectus: aut Rex in civitatemi & ftip&- - 1 Drad aliquam cum ingenti pompaaulicorum toru [ * I . Vrnbi Drivixr. IB8I TM torum ad oftentandam majeftatem fuam inpref- trnu fj lf;' füs, non dicitur amore civium eo venifle ,. fi dowtj g incendium, aut feditionem ; qtyæibi forte ori- * ( untur, extinpueret. MR d fententige f'oiida Ttnationy Ob;.2. Affertores hujus Scripturarum SS. auctoritate nituntur. Prov. Deccatum, ' deadya 8.v.22. Sapientia eeterna ait: . Dominus. poffe- dit me'in imitio viarum [uavum , antequam quid- ! Cfera d lm venn quam facevet a. principio. &c. W. IV.. Affumpt. Quid de lectione Graeca LXX. Interpretum in * qmo né illo loco Prov. 8. tenendum fit, ediximusfup. O not « c. I. a. 9.ad inft. r. Obj. r. pag. 91. Undeet- QILCORITED am conítat, non accipi illum textum de verbo | ol a Incarnato, íed de Sapientia increata, quam nf u x elim Deus poffedit. principium vie fue feu ope- : 4l enm q rum fuorum , azze opera fua ab eteruo.. 4 fce- Ton dar t culo, feu ab serernitate, principatum temui , aca- st Qui fpite ante primordia terre , ut. hebrea lectio ha- dfit; qui bét: & confentiunt illa Joan. 1. Jn principio fopter p erat. Vevbum . ; fadus d Omnia pev ipfum fata fumt. Quodfi eundem textumad Sapientiam Incar- decretaed natam trahere velis, dico, Chriftum fuiffe i5; d. Principium feu caufam reparationis & falutis ? Chifti noftre, quod eft opus Dei nobiliffimum: fuif- m, b Íe virtutum omnium prototypum & viam; ropter l qua nos ad Deum atque immortalitatem ad- Jefinde &L ducit. Eamdem Sapientiam ; 'ut habetur x ar.Cor. 2. v.7. puedefmavit Deus. ante. fecula Yrom iort« àn gloriam noflram ; íed de Chrifto erucsfixo pro- (j gmia teftatur Apoítolus fe loqui, qui quidem ab eter- n at nofuit predeftinatus ; fed non nifi poft lapfüm of Adami pradeflinari poterar. torum M 3 Tuft. 1. Drz INCARNATIONE D 182 gt h 0/'.' Infl.1. Eccl. 24. v. $. Sapientia dicitur priümogemta ante. omuem. creatuvam .Colos. 1. v. 15. I6. Chriftus appellatur , przmogemtus | l i (v ln i. ommis creatuyce: quomiam i ipfo condita. fumt umi- verfa &c. Rom. 8. v. 29. primogenitus ex anul- u ell zis fratribus, &c, . Exgo $. N. Conf. Ambrofius TO l. 1. de Fide ad Gratianum , c.6. ZLegzmus ; in- quit ; gemitum , quia Pater dixit: Ex utevo ante ( luciferum genui 165 legimus primogertum Filium, n legnnus . unigetitum : primoyemitum , — quia, uemo aute ipfum: unigenitum quia uemo pof! ipfum. . Ya | d NI etiam exponunt Epiphanius , ''heodoretus, & (s PP. alii plures. Qui vero cum Hieronymo 1303 [ putant, ifta de Chrifto homine dicta fuiffe, quht, ( U vocant eum Primogenitum excellentia, hono- mf re ac dignitate: ficut Ifraél Exod. 4. v. 22.. Et C 214f m David Pf. 88. v. 28.. Item Ephraim. Jerem. 3 t. fiturum &il F u v. 9. Et Job. 18. v. 13. dicitur prmogenita mors, i. e. funeftiffima. Ifai. 14.V. 30. primogeniti pau- f T Dicitur item Chri- erum , h.e. pauperrimi. Q at ftus pvimegenitus ex multis fratvibus , quia ipfe W [ i eít filius b ei naturalis, ante omnes homines i i predeftinatus ad filiationem , dnionem cum ..:Jmhüy Verbo, ad gratiam & gloriam, eftque exem- f A n plar & finis electorum. Auguft. L. de predeft, " A Ganéb c.^15; T Jufi 2. :Chriftus dicitur finis omnium 4 jü creaturarum: . Hebr, 2 Propter quem omtia as Ev Coloff. 1. v. r6. ubi Vulgata habent, ormia i hum per ipfum &9 in ipfo condita funt , Greci ita le- A " ü nt: u 7rávra, d'i auroU 9] eio avv Ex Tig at h OPOIRS; ] Q & n É rgo Chriftus prius intentus fuit, quam res ; cecterae. ) If * i D VengBI1 DiviNr. 183 It ii cetere. Bs Difl. , Aut. Chriftus eft finis rerum ) ,COIOS. l roductarum C. productionis rerum N. Decre- Drthtee, tus fuir Chriftus primo proprer hominum fa- Hf lutem:; poftquam vero decretus fuerat, ne- VAUE ey m ceflario caput hominum & Angelorum extitit ; Aebrofs eo quod eíles Dei Filius & haeres Patris. HAfimg;i Qu fola mens erat Patrum Sardicenfis Con- A MY g cilii qui contra Arianos potiffimum contendz- fit F banr, Chriftum non efle mneram creaturam, (l t fed verum Dei Filium Patri confübftantialem; fun. T & ab &terno penitum. 1. Ireneeus us & Qbh;. 3. Au&toritatem Patrum. '&TOR&'IUO l3.c.3. Cum, inquit, preexifleret faloaus, d& Cf oportebat , quod e [aloaretur fieri, ut mom vacu- lenüa, hono. um fit falvaus. 2. Auguftinus l. z. de nuptiis. 4* 2l €. 21.ait, matrimonium etiam ante peccatum i Jeremar futurum fuiffe Sacramentuim maggum 1n. Chriffo p m ? Ecclefiz, ut dicitur c. $. v. 32. ad Ephef. 'mogaz//!z])fmn Cyrillus Thefauril $.c.8. Prefundatur , in- 'jem Cl quit, agfe 7os Chriflus, €g im ipfo mos omnes [u- ; qua ii peredificamur. idque ante umtium mundi im pre- 5 hominá fcientia Dei , &c. Ergo' . JV. Conf. /4d 1. . S. Ireneum hoc loco folum de Chrifto ut Deo m CUt que d- loqui: diferte enim l. . c. 14.. docet; Chri- ftum nullo modo venturum fuiffe,.íi Adam je prædeit- non peccaffet. Igitur S. Doctoris fenfus hic s omnium; eft; cum, previfo lapfu; fuerit ab zeterno de- ( awu.mlï Acretus falvans, atque etiam ab eeterno extiterit enr, o Verbum cauíà omnium & potens omnes falva- j ia " re, oportebat ad executionem aliquando pro- YVl [ &edere,; & mundum, hominemque qui falva- u l Qam FCS ,retur, fieri. Hanc effe lepitimam interpreta- a M 4 tioncm, . "8 Dzr INCARNATIONE . P tionem, liquet ex Adverfariorum' doctrina, .-lm Q p qui tenent; Chriftum ut falvantem , non prz- Ti I Ti extitifle; neque in carne paffibili decretum fuif- n Ni Íe ante decretam mundum ,. aut previfum li peecatum. | Z4d 3. X S. Doctor ait quidem , conjugi- l PT l um in ftatu innocenrie fuiffe vinculum viri & fcmine, quod poílea Paulus Sacramenmtum magaum ii Cbriflo 67 Ecclefia, appellavit: non r ]ym d | tamen ait: Auguítinus, matrimonium füturum fuiffe fignum conjunctionis Chrifti & Ecclefiz, J t fi homo non fuiffet peccáturus. ' plüatm q i "d 3. &.. S. Cyrillus vult; Chriftum pree- f tT fundatum effe ante nos, quia definitus eft. in finefne nl n & b divina providentia, non ante previfum no- ftrum peccatum , fed antequam ac&tu peccare- edlur,. mus, & eo folum fenfu benedictio maledictio- telanti; X nem antecetfit. Unde quod poftea utitur fimi- t qül litudine architecti ponentis firmum fundamen- m, & hr rum, in quo domus, fi ruat, recdificari pof- p fir, non vult ipfum decretum effe ante pecca- 4 Vi tum (ibi enim agit de Chrifto quatenus per t dban eum falus humana reparari debet, atque adeo | i f " ut paífibilis eft, cum tamen hoc adverfarii ;h i : nolint) fed tantum ita fundamentum fuifTe no- ( i As Íftree primze juítificationis, qua per gratiam a Deo liberai fümus, ut filaberemur, repara- | m Ia N i riin ipfo poffemus: £ //, inquit, zm ipfo pre- lt varicatioe cadevemus , — im. ipfo vuvfus veuevave- Bu 3. Sed paucis verbis totam hanc quafítio- j [ nem decidit idem Cyrillus l. 5. de Trinit. ante 1 -T ilim. 3 4 medium: S; gou -peccrl[eng , üeque fathus e[fet FRCR n oU5 x * | J | L] Vznmsi Diviwir. 185 Eece u dO&ring1 , wobis fimilis ; ueque. fuffimuiffet. crucem. h ROt p utrumque negar futurum fuiffe , & fübftan- "Eetum ff tiam Incarnationis , & patlionem, Ruperti - D'viftn fuffragium Reinaudus notat hic non effe cu- randum, cum fit unicus, in hoc pun&toincon- b tonj. ftans, & PP. füpracitatis multo junior. lum v Ob;. 4. 'Fheologi fiepe inveftigant. finem CH myíteriorum , qui'a Deo revelatus non .eft. ivit: g Ergo falfüum eft argumentum 1. conclutionis, t füurm| nihil de myfteriis afferi oportere, nifi qued re- Dodelg, " velatum fuerit. x. JV. Couf, Quando S. Scri- tura finem nullum operum divinorum expri- ttum p mit, recte Theologi aliquem indagant; cum Ws el i fine fine nihil a Deo fiat. Cum vero Scriptu- vevum m. ra & Patres finem aliquem myfterii clare i r edifferunt, & eum íolum fuifle &nem pro- o maledidi teftantut ; bona methodus exigir, huic revela- itttar r tioni acquiefcere, & non alium comminifi fi- fundam- nem, & hunc ill ferre. i adequare, nedum pra- : iücari p & D Jufl. Scriptura & PP. illum folum finem ATEDUS Ddf volunt ac debent exprimere, qui nobis finere- tque adeo velatione fpeciali innotefcere non poterat. adverfti Atqui fine fpeciali revelatione poterat innote- faiffe : | fcere, excellentiam hujus myfterii fuiffe inten- mtam 1 tam ut finem , etiamfi Adam non peccaffet: N Ergo non erat opus hunc finem a S. Scriptura ifpay eexprimi. E excufationem iftam frivolam me- j r zito Haunoldus appellat, & JVegaz sziz.. Excel- lentia Incarnationis nihil neceffitatis Deo intu- x u- [ "Tron n .it, ut illam decerneret, aut omitteret: Sier- (f ,goexila raione decrera fuiflet; non.poterat u ve M5 nifi 186 Dz INCARNATIONE * i nifi ex fola revelatione nobis conftare. At- j u i enim S. Scriprura & Patres folum peccati re- medium ur finéem Incarnationis nobis incul- [ ]ror cant, ac preterea negant omnem alium finem. M p Ergo evidens indicium habemus, finem pri- marium alium commentum effe. yetm u pre Ob s. Non prudentrer ordinatur majus | gr leï j UM It5f bonum ad minus: Sed Chriftus infinities ex- cellit omnes homines ; ergo non potuit tantum j äïuerig. n propter horum falutem fuifle decretus. & Df À4. Non prudenter majus bonum ordinatur às QU ad minus tamquam ad finem ultimum C. ram- A dQ Q quam ad finem intermedium N. Finis ultimus | niràt, u eft gloria Dei, ad quam Chriftus ip 1 nienmm natur. ife ordi- lum Pa Iufl. x.. Medium minus amatur quam finis: j quaolum at non poteft dici; quod Chriftus a Deo mi- nmpini nus, quam falus hominum ametur. .« | &. Dift. | tf d I. Propos. Minus amatur quam finis ultimus M4 h fimpliciter C. quam finis intermedius fu/diff. t m ] fi fit medium ex natura íüailli fübordinatum C. fi fit medium , quod ex abundantia clemen- W lul Jl, )! q tic ordinatur ad finem divinz pietatis & alia- quí rum perfectionum manifeftativum , minus Qd amatur, quam finis ad quem conducit N. Ita X & fit Deus Angelos ad noftram cuftodiam deftina- li vit: medicus pauperi zegroto fervit : Rex per fili- NT um füum oppreffze provincise füccurrit. * 6p Jnff. 2. Exgo adventus Chrifti effet bonum g occafionatum : Chriftus paudere Ípeculative — g V ]i BN i poffer de peccato ; quia fine hoc ipfe nonfui& : ij A 4f bfurda ' fer fu;urus: hec autem Catherino ita a viden- « L D VrnBi Diviwr 187 i d videntur, ut fcribat, effe indignitatem abomi- Pt nandam , dicere, quod Chriítus jroptev 3os 0bf ingj bemines €g. proptev moftvam . [alutemtit productus. m finen pB./4d.1. Íncarnationem non effe bonum occa- lm pr. fionatum proprie, quaíi fortuito & preeter mentem agentis nobis obtigerit: Sed impro c ür m prie; quod previfo Adami lapfü Dei Sapien- TLl G tia & bonitas miferiam noflram tali medio fub- AUE fantüm levare. voluerit. Unde patet Ye. ad 2. Quod : &j Chriftus leetari debeat de Sapientia & bonitate ordinatür divinay cui füam miffionem debet; non vero m C em. de peccato; quod Deum magis ad vindictam us utimis movebat, quam ad bene faciendum. — Catheri- s t od ni cenfüra non tam nos petit, quam fymbo- lum Patrum. Illi B. Bonaventuram oppono,; Fquam f qui noftram fententiam judicat effe mapgis con- a Deo m fonam pietati fidei, magis quoque devotionem 2 accendere, & Deum plus honorare. Qs vlrimi Jufl.3. Ordo exigit, ut prius eligantur, ios iij que fünt propiora fmi: atqui Chriftus pro- ordinatun ius ad Dei gloriam accedit; ergo prius de- ja dlemet- ebat eligi , quam cereata cctera. Bo Dljf j & dii- Ma quz fünt fini propiora ordine cau- , fs falitatis C. ordine dignitatis IN. Porerat Deus i N. T velle gloriam ífüam, quae ex noftra confequi- n delun: tur beatirudine , eoque noftram juftificatio- nem, tamquam medium propinquius referre; x i. T »ac poftea Incarnationem decernere: que licet ex fe perfectior fit, eft tamen medium remo- (er um | pv tius ad divinam eloriam per hominum falutem i fui 1 j | - .obtinendam. fenon j d ARTI- Af : | Drz 188 VCARNATIONE lum ARTPICULUS'IIT. n H ) .arqläf Ya Decretorum. divinorum. quoad. Ferbi econo- L Ü miam . ceovdinatio. 1 [ril ?Eïä Ota. Quamvisexfiftentia Chrifti, hominum j [ D Y W Af & Angelorum uno inftanti a Deo. decre- hp ta fit, tamen juxta noftrum cogitandi modum Sumd ^ in divinis decreus diftinguimus figna rationis o aliaaliis priora, non quidem ex ordine, quem Dei decreta inter fe habeant; fed folum ex eo stv ordine quem inter fe tenent res a Deo decre- M freben tw, ita ut id a quo aliud pendet, dicatur prius decerni, & quod ab illo pendet, videatur in (ido i pofteriore figno decerni: quod vero non pen- ned | .. (giit der ab €o, cum quo eft connexum, decerni di- catur in eodem figno. Nos ordinem figno- fentits n rum iftorum in decreto Incarnationis ex fen- ! nop if & tentia S, Thome breviter exponemus. v 4cm1 Det Dico. Ordo decretorum divinorum quoad j fuj[ l Premif- ! W ceconomiam Verbi eft, qui Sequitur. J fis iis quae Deus per Scentiam . atelligentie fim- iv 'à ] jlicis precftare ac permittere fe poffe novir : & E?nl; fhm quce per Sczeztiam Mediam ex his vel illis cir- mpgl cumítantiis in materia prefente conditionate I T lj furura vidit, decrevit L. creare cum hoc Uni- "u AU B verfo Angelos, Homines ad finem füpernatu- «Ior ralem: Adamo caterorum hominum capiti le- Tun i gem peculiarem ferre, cujus obfervatio aute U A violatio omnes ejus pefteros bene aut male af- Il ficiat: permittere peccatum Angelorum & "Q Præfdm Adami commune humano generi. II. Scienia, (s vifions Deus intuetur ruinam & damnationem. 'a] Virg( CcacQ^ [ Vznsai Divixi 189 cacodemonum, prevaricationem Adami ejus- que culpam pofíteris ipfius omnibus etiam li tj B. Virgini Marie imminenrem: item eerumnas cnasque cateras genti humani inde even- i) hominum | turas. III. Deus humanigeneris mifertus Chri- 80 d. fturn in peccati medelam decrevit. IV.B. Vir- ( modtm l inem Deiparam decrevit ex meritis Chrifti 11 Tationj j ii füi eximere ab originali peccato; quod Ine, quem ceteroqui debebat incurrere. V. Reliquos ho- Ài er . mines peccato oripinali inquinatos videt, ac )9 decre. B. V. Deiparam Chrifti gratia preeventam & dcm yis finelabeconcepram. VI. Intuetur fatisfactionem vilur a Chrifto exhibitam & remedia lapfis homini- 1 Wg. bus parata. . Éx /ifce ; m . Conficitur L. Gratias Angelis & primis Pa- dinem s rentibus noftris ante ipforum lap(um collaras non fuiffG ex Chrifti meritis: nam cum . illee Is ex &t J» Adami peccatum, ex cujus occafione Chriftus um quod decretus fuit ut paffibilis, anrecefferint, etiam Dremf.| preedeftinationem venturi Chritti patlibilisantei- (gaz!iæ f verunt; quire ipía nihil meruit, nifi paffibilis. : novit: & II. Eamdem tamen primam oratiam pecca- d lls ci- to amiffam, poftea primis Parentibus reftitu- mditiontte tam eX Chrifti meritis fuiffe: nam oratice illius | hoc Unt- | reftitutio peccatum ipforum, & previfa Chri- [upernatt fti merira ac mortem fübfequebatur. Nullum n apiil | igitur gloriee gradum Adamus in czlo habet; m z aquam Chtifto non debeat. r mtt 7/. Iucarnationem a Deo praefinitam fuiffe yelnm & ante prefcientiam peccati originalis reipíà T jura fingulis contracti, a quibus contrahitur: ficut amtonet tnim D. Virgo per gratimm Redemproris àb « grigt- 199 Drz ÍNcARNATIONE . originali peccato przefervata fuir : ita alii etiatii i gdgn j li preervari potuiffent. Ergo decretum re- Aemnym i demptionis prius erat , quam peccatum primi- l genium contraxifle preevidebantur. [ ll m ( Qbh. Ex hac decretorum . ferie' fequitur; u Chriftum effe ultimum predeftinatorum; cum ! tamen illorum fit caput. — Probr. feg. Finis eft Adam prior mediis: atqui Chriítus eft tantum decre- tus ut medium ad predeftinationem hominum: «t ergo horum pradeftinatio prior eft Chrifti frimi m predeftinatione. B. IN MHlat. 74d probat. difi. inin. Chriftus eft. decretus ut medium ad ho- iütcola ininum predeftinationem acceptam improprie; j CX quatenus dicit praeparationem mediorum uni- Tiim verfalium ex generali , antecedente & ineffica- L ci voluntate Dei falvandi omaes profectam C. i. ad predeftinationem proprie acceptam, prout WUTTU complectitur gratias victrices & decretum efhi- lu G. D cax falvandi electos IN. Deus quidem prius vo- TUIYQUS Veff luit redemptionem & falutem hominum gene- i du ratim, quam Incarnationem ; fed voluntas ifta j n lu eft antecedens & communis toti humano pe* ^ ( yilit neri. Econtra preedeftinatio eft efficax & par- 1 n ticularis ozdinatio , qua certi quidam homines ij (l ad vitam seternam deftimantur, qua. quidem » MU poft decretam Incarnationem demum ftatuitur. j Ieitur in divino confilio 1mo decreta fuit hu- i M mani generis redemptio. 2do. Incarnatio feu. Ü predeítinatio . Chrifüi. 3tio. Pradeftinatio Uü änhr quorumdam hominum. Chriftus itaque pree- t nols A &eftinatus eftante omnes homines; non tamen of "Mi ante Angglos. Quamquam etiam horum irt: Aito cm | quitr z [ V Vrnai Diviswir 191 ld j - n.:xitu vere dica tur primus prede[tnatorum,quoad Tetüm s ' excellentiam; Chriftum enimeffe , & effe pra- Tüm priy. deftinatum idem eft: cum Angelorum praede- ftinatio gratia fit alia ab illorum exfiftentia. £ frqti. Juft. 1. - Secundum Apoftolum .Ephef. r. )rum; [a V. 3. Deus "beuedixit. nos. im ommi beneditlione j. Finisdi Jpirituali i. éeleflibus in Chriflo. . Atqui. gratia füm deqr. innocenti Adamo collata fuit benedictio aliqua: honainum eroo hac etiam in Chriflo fuit nobis collata. [e] &F Chri E. Explic. verba J pofl. benedixit nos in Chri- f:'ï(]//i?f j djt fto omni benedictione, que ante maledictio- um « ho: nem fuitcollata IN. quae fuit data poft maledi- Linpropts &ionem C. Mox enim fübdit: 7 quo babemus Aüprm rj vedemptionem pev. Sanguimem. ejus. Secun- t & ndin: li [f [ " dum beneplacitum ejus, quod propo[uit im eo: in pn dz'qufz/?ltz'one pleuitudinis | temporum , iuflauvave f p TCCU Gl omuia im Chville, quee im celi $g que in f" fant. Grec. dvaxepaAaidoaSai. quod Hie- m prüsve| ronymus vertit, veczpitulave, renovare, re- Inum pcns dordiri , reftaurare; dvaxTíGaw ,. &xaya^ a d - olpntas 1 y&v.. Hinc Aug. Enchirid. c. 6». — z Chriffo Imano gt anftauvantur , que im celis funt , cum id quod in- ax Arpit-. de im J4ngelis lapfium eff, ex - bominibus vedditur. ) liomines Jnflaurantur autem que im tevvis fuzt , cum ipfi bo- g quem tmines, qui predeftinati [unt ad eternam vitam, a ; r covrüptionis vetuflate renovantur. x für i - Infi. 2. Sententia ifta videtur repu nare C. amatoft rident. Secundum quod Chrifti gloria eft ; xdelinzo cauía finalis noftre juftificationis. Bt.'N. U]t7f. qugepe- Ex noftra fententia, juftificatio hominum eft monaimel finis exfiftentiee Chrifti,' ubi homo eft finis cui, od jüftificatio ejus hrifti s p . ïfinis 4ui: deinde gloria.C finis D& IxcABNATIONE . 105 j qm44 finis eft noftre juftificationis, nimirum Chri: al 1 ftus finis czi , loria ipfius eft finis quj. Itacum u medicus aliunde accerfitus ad curandum Prin- [ L.Jmä cipem venit,.alias non venturus, finis cuz hu- [ jus adventus eft Princeps; finis qui falus Prin- y fi j cipis: medicus viciffim ex hac curatione fpe« rat pingue honorarium, quod eft finis qui , ipfe s Clv i 9 l vero finis cur. Ubi duo fünt fibi muruo fines; n W u fed refpectu diverfo. Infl. 3... Chriftus etfi pofterior Patribus Vet, üi .'J*CICT-'."JHN | 'Tett. eis tamen oratias promeruit? ergo etiami f m o [oy ratiam Angelis & Adamo inno- h potuit mereri ] Sïm JM j 1 centi collatam. R. IV. Ceuf. . Gratiee Patribus ^ tin, v fuerunt datz poft lapfum, & intuitu Redem- | lionem ay ptoris jam. decreti, qui folum tempore erat Tsinfpor pofterior: econtra pratice Angelis & Parenti- al Pa bus ante lapfüm datee non tantum precefferunt Chriftum exiftentem in tempore, fed etiam i fyore i RT U ut exiftentem in Dei prefcientia & predetti- i, u natione. Quapropter cum S. Fulgentius]. 2; ! ad Thrafimundum, c. 3. & S. Bernardus. ferm. TUCTI 22.in cant. ait: Qui erexit bominem dedit flamti "4npgelo , ue laberetur , hoc folum volunt, quod Chriftus, qui ut Homo Deus hominem re- "1 ! flauravit; Angelum ut Deus a lapíu fervavit. 10d clarius exprimit idem Bern. Ser. 1. de || di[lm'. ü;fj &I Circumcis. Jem €9 .4ugeli falvatov £ bomitüis; fid bominis ab. Incavnatione , "Augeli ab initio creaa 1 COH!'CQL[; Y * atl ?ure: ergo fecundum Bern. non eft falvator Rn As Angeli ab Incarnatione. Jufl. 4... Adam adhuc innocens fidem e& re- (ütndo, at velatüone habuit Chrifti venturi, ut tradit S. o Qu "Fhorm: z VrnBlI DiviNi. 193 ittt C ;17."h0m. $.2 U. lag .Q: 2:a. 7. & 3. p. q. 1. à . ad $. Ergo etiamfi non peccaffet, Chriftus venturus um Dris fuiffer: nam revelatio illa non poterat effe fal- nis oj fa; & cum Adami fides a futuro peccato non fülos B. penderet, poterat non peccare; & tamen in ra;ione f Chriftum venturum credere: & confequenter ts qj, p caufa Chrifti venturi non erat redemptio Ada- luruo fins mi peccato lapfi, R. 7. .4ns. Nam utrum Adamo tunc Chriftas revelatus fuerit, admo- tibus Vi dum incertum eft. Merito Gen. 2. v. 21. illud &t00 m Hebr. 201m Vulgata, Soporem, reddit & (dmoinmo: Q Pab Symmaáchus x4gor & licet LXX.. Z1eaci , ver- um Nedem tant, vox ramen 9raca écf/a//t, proprie emo- ïQmPOVQ Rn tionem aup alienatiónem mentis fignificat ; qua- Is & Pa lis in fopore hominibus fólet accidere. Quare Dracefenot ad Patrum auctoritatem füfficiet dicere, Adamo in fopore illo cornmunicaram fuiffe confufam « d ein & pradeli quanidam cognitionem füblimis cujusdam my- flerii, & aréte conjunctionis Dei cum homi- Bentits l4 düs, fern. ne, ab(lrahendo ab Incarnatione. Quod fi dt'dlf fdii!.; etiam iíta fuerit illi tunc revelata, zibilominus ANegamus, Coufequent. Adamus & fortaffe Ari- ant, quo nnem Ie: geli aügmentum gratie acceperunt per fidera in venturum Chriftum , non uf hic erat cau- j fv fa ejus meritoria, fed prouterat objectumcre- Ser. 1. &6 ditum: Quo fenfü augmentum gratiz etiam & hum coníequi poterant, credendo venturum olim j initiu t * ^ Antichriftum. Licet ergo fides im. Chiftum, eft f ! [ quam Adam in ecfítafi accepit, fimpliciter lo- uendo, ex Chrifti meritisdari potuerit; cum hn zuls -wenturo Chrifto quadantenus fuerit pofterior : ! . Thor. pro- Dr INCARNATIONE . 194 (f f poüül probabilius ramen illgex mera Dei liberalitate ; & fine intuitu meritorum Chriíti illam fidem & lonittt confequens o O ratiee auginentutm nactus eft. Chriítrus enim nihil mereri voluit nifi ut re- i gucqnver ldv t p demptor, quia hic folus adventus ejus finis qU€F D erat: non poterat autem mereri ut redemptor flerant : narni dcoent pratias, qua' peccatum prace gl dub quidquid praecedit peccatum; et jam gratia'm ü Ceterum fides J o peccato liberantem antevertit. f illa Adami bon pendebat a futuro peccato tàm- vU quam ab objecto, eo quod Chriftus venturus T LURLM at t folum illi revelatus fuerat, abítrahendo ab ad- ventus hujus caufa & occaáfione: erat nihilo- J u Tnem b ln ininus peccatum conditio , fine qua revelatio de venturo Chrifto facta non fuiffét. Pldlen. Deo conian Comventnt ARTÍICULUÜ S.IV. ; .*m D Utnrum Incavnatio fuerit conveniens Deo - t j ) IOra. Hic non difputátur , urrum Incar^ IT j natio Deo negative convenerit, hoc eft U 1f nullam ei indecentiam adfetat: nam quod füm- 1 CH ma bonitas & Sapientia ftatuit & exíequitur ; non nifi honeftum effe por&ft. ANeque iamen BU ideo convenit pofitive Deo, hoc fenfuü, quod [ 1 Ti ei novam rationeni boni dele&abilis , utilisaut h I honefti conciliet: ex füa enim natura fatis bea- m tu$; ac propter perfectiones fuas intrinfece $U. d. laudabilis, nullius boni acceffione poteft auge- 3 (mumJ bfj " ri; ut Auguftinus in P. 15. commentatur. Ti lpituv effe&tus. conveniens hic effe dicitur, VO quem preeftari ita decet ; ut fecundum rectanr tatlo-- ; üot V Vzrn21 DiviNi. 155 h'beralirattf rationem pofitus fuifle , optimis argumentis 1 fem ( poffit oftendi. Quodfi argumentis à propria Dd di effectus bonitate & excellentia petitis id probe- Tif üt x tur, ejus convenientia abíoluta dicitur: fi vero ! ejus fs ad finem aliquem extrinfecum confequendum Tedtinpi videatur utilis effe ac neceffarius, erit refpe- Tant: ng &ive conveniens. Utramque decentiam iftam 1 Qratin, arriculis duobus expendemus. ' atertim Ri JDico. Incarnationis myfíterium Deo fuit XccitO t pofitive & abíolute conveniens. Ita T'T. cum 5 Ventüri Probr. Manifeftavit Incar- S. Ihiqet .T. ktdo a« natio bonitatem divinam caterasque Dei per- - ttat Qul fe&tiones: atqui hoc modo attulit Deo ratio- qu z nem boni honefüi, faciendo ipfum extrinfece if laudabilem. Ergo Incarnatio fecundum fe Deo conveniebat. Prob. propos 1. indutlione. V Convenienter manifeftat. bonitatem. divinam, i Dw! quae ; uti.omne bonum eft füi communicati- —* vum, juxta Dionys. de div. nom. c. 2. pofiti- Tüm [rncy. ve quodammodo inclinat ad füi communicatio- i hic d nem. Atqui [ncarnatio eft inter communica- quodfüm- tiones Dei extrinfecas fumma, tum zzfezfrive, x g, ratione majoris boni feu perfonalitatis divinze i n quz fübftantialiter ac phyfice communicatur ; fü, qui tum ex/ezfivé, ratione plurium quibus com- , at municatur: in homine enim tanquam in mi- crocofmo, toti mundo confertur hoc benefi- j fs o ; inmi zjium. Ergo cum inclinatio fit propenfio in | yelt 4 | onum , bonum autem & conveniens idem fit; hr | cum Deus inclinarit ad Incarnationem , eaerit :frc älCIF llr) ' ipfi conveniens: vergit enim ad Dei cognitio- II. Convenit ii Hém, amorem , & laudem. " &t . N a*« etiam Y* 196 Dr£ ÍNCARNATIÓNE J j AM ) M etiam reliquis Dei perfe&tionibus: amori; cii- fon jus eft; uniri amato, Joan. 3. v. 16. Sic Deus gsC Ü dilexit. amundum , ut Filhum| [uum umigemitum i davet. Tit. 3. v. 4 "dpparuit lenignitas g. bu- *IIU']dW manitas ( QuAavSearmmía,) falvatovis uoffri. Con- um venit item juftitie diving, cui hoc modo fa- tisfactüm fuit: Sapientiee: quae tam opportu- s o m pnum invenit medium. Hinc PÍ-84. V. 13Tn g n Mifevicordia & vevitas obviaverunt. fibi : juflitia x ofculatee [uit. allib lz prg b I Si incarnatio eft Deo converiens, f at ( ergo non incárnari dedecuiffet Deum. E. N. a lj O Jilat. Hoc folum fequitur: ergo non incarna- to Verbo, perfectiones divinc niodis iftis non quitynx dulb manifeftarentur ; quod Deo arbitrarium fue- rat, ut oftendimus c. 2. a. 1. & confirmat S. vtl mijrt [ Auguftinus l. 3. de lib. arbitr. his verbis: AMul- volunic g zn Deus decermit, 7 cougrue facit aut omittit , Qrà pis a que fi vel nou facevet , vel non omittevet , decentis- W Qu !l Miliste i fime & congvuentiffane e baberet. lufl. . Non converit, Chriftum innoceri- lU ii tem pun iri; & homines nocentes dimitti: er- df O m. Difl. Antec.. Si Chriftus fe fidejuffo- AA rem ríon obtuliffer C. cum fuerit melieris teffa- | Tiv menti [pon[or fa&us.. Hebr. 7. v. 22. IN.. Pofuit Qu &i Dóminus in eo iniquitarem omnium noftrum. o IU It oblatus eft, quia ipfe voluit.. Ifai. 5 3. v. 6. 7. luf. 2. Si Adam non peccaffer, Chriftug [ //;P,"V lt probabilius non veniffet, jam autem poft pec- du H )X catum veriit. Atqui non decet, Deum fe ma- ntblipt gis communicare natur v noeenti & indigna, Ts k quam innocenti & digniori. Ergo. X Difüinp. B :!4 .Uil 7?21774 L M 4/[&/& Vzn21 DiviNt 197 amori, q. Affumpt. Natura nocenti & magis hoc reme- & fs dio egenti non decet fe ita communicare N. 1 Mpj Etíi vero Secus C. Omnis mifer miferabilis. Ditas 9 d natura humana propter culpam, ranto benefi- r ( cio fuerit indigna; mifericordie tamen eft, (ab- C modo f venire etiam fua culpa miferis; preertim cum m oppon peccarum originale aliena voluntate perpetra- L 8 v tum indignitatem iftam in Adami poíteris ele- varet. Sed naturainnocens etiam, etfi inzfli- ! !T'þl l jUFL:]J mabili illo Incarnationis beneficio indigna pofi- CODYentt tive non erat, dignam tamen fe reddere num- um y quam potuiffet. ) o uncgre Jufl. 3. Convenientius erat, Angelos lapfos, VE quam homines multo viliores, tanto beneficio VE inftaurare. g. IN. Zffevt. Rom.9. v. 18. Cujus & confrme vult enifevetur. Perierant homines omnes, & 6 verbis: J voluntate quidern aliena: periit vero tantum 27 tertia pars angelorum, & fineuli voluntate i, d propria. Quare mifericordiz erat; illosunius vitio in peccatum originale, & in actualia per am imnoct concupifcentiam actos per unum hominem dimitti: e Chriftum reparari: econtra juftitize fuit, natu- k fdeju ram adeo füblimem & illuminatam contra crea- vluri if torem libere fuperbientem pracipitare. Qunam- N. Dofüt quam lioc etiam. Angelicae nature beneficium m nolimin. obvenerit, quod ipforum ruing per homines av er redemptos farciantur. , Infl. 4. Chriftus dicitur peccator & pecca- , Cirfi m ol p tum, If 53. v. 12. 2.Cor. 5.v.21. Exinaniffe Dun eme femetipfum formam fervi accipiendo. Philip. 2 i od MT G. Atqui hec Deum dedecent. E roo. & us » DMT Si vere ac proprie fa [ Dz'/i: Afmp. 3 fuiflet n ;ï-ï D D 198 Dzg INCARNATIONTZ. fuiffet peccator & peccatum, & humanas mi- "m i ferias ex neceffitate tuliflet C. cum .peccatum Ti ,dfa', ium( & peccator fuerit tantum improprie, & hu- g p manas miferias fponte tulerit, üfcipiendo 5 m quod non erar, non vero mutando quod erat, AMAA f;«ï:ndü dmmï hec Deum dedecerent N. Dicitur peccator , mnrel& quia vadem fe pro peccatoribus ultro ftitit: j )l peccatum dicitur, quia hoftia pro peccatis ma- Ti &U élatus fuit; metonomica locutione, ut Ofeg 4. y nenn 4 t/m.. ii V. 8. Sacerdotes peccara pojmlz' mei comedent. Ob;. 2.. Si Deus Pater fuiffet incarnatus, ä:]*amafbuimx » Ka non tot errores oriri potuiffent hereticorum negantium Chriftum Deum effe. Ergo ma- ) is decebat Patrem , quam Filium :.icarnari. E. Cum. $. 75.4.3.4.8. 7N. Corf.. — Nihil tàam [um). fanétum , quo bereticorum malitia non abu- tatur. Annon in dicta hypothefi dicere pote- yt 1. rant Filium non füffeciffe ad reparationem ge- neris humani? J namr;*.bz Jufl. Yncarnationis effectus eft recreatio fh l Nut dU mundi per remiffionem peccatorum. ad Gal. enim ult. v. 15. dicitur zova creatura; & Mat. dÉ 4f 1.v. 21. Salvum faciet populum fuum a peccatis. j Í &il i 'D»l f Atqui creatio eft opus Dei Patris per Spiritum S. L1.193.V:50. Emittes. Spivitum. tuum . €9 i D) creabuntur: Sicut & remiffio peccatorum Spi- ritui S. tribuitur. Joan. 20. v. 22. 74ccipite Spi- ] ub «. vitum $. &c. Erg.o magis conveniebat , Patrem? -ifudmemd aut Spiritum S. incarnari, quam Filium. | . /V. * Fidim d Conf. Sicut Dei Patris potentia per Verbum ;;;;?n't fifagg omnia creavit; ita per idem decebat omnia re- Mftt i, creari; ut notat Apoft. 2. Cor.5. v.19. Deus b eva£ e ] D VznB51 DriviNui. 199 ATR erat i Chriffo mundum vecoucilians. [ibi. Nam 1 Deturg unio eft inter fimilia, Verbum autem divinum X h eít idea, juxta quam & per quam omnia facta QiCprt funt: igitur conyeniebat, per illud hominem refici; eumque, qui a ferpente feductus , af- ! od er IT Deccato fe&ando divinitatem , & rerum omnium fcien- ultro ff A tiam, mente & jure filiationis Dei exciderat, peccatis , erudiri a Sapientia eeterna & Patris Filio natu- x üt Og rali, ac denuo in Dei Filium adoptari. Neque XCOTeXA]), aliter peccatorum remiffio per Spiritum San- L Icatngt étum tribuitur , nifi prout hic eft donum Filii fereriora & Patris. V. S. Th. loc. cit. B m L: ARTICULDUS- V: a fita non d Qmmmb Jucavnationis leneficium. cveatuvis convenieng fuerit ? | dere p ico 1. Incarnatio pofitive erat convenlens Fiiünem D nature& humanae, ac toti etiam Univerfo. [| recren Prob. J. Natura humana per Incarnationem m. ad GÀ tiriplici bonorum genere aucta fuit. Fuit ho- 1. & Mit neíta humanitati illi, quee in füppofitum Thes T /Jamzf/f. andricum eft affüumpta: per quod homines re- liqui in Dei Filios & cognatos adoprantur. v pitim 1 H C Fuit jucunda & utilis, eo quod genus noftrum ab eterna damnatione vindicatum in filiorum m $p Deilibertatem per gratiam & zeternam beati- Acipit - »tudinem afferatur. Í " Et quoniam homo com- þat,Parrem; | pendium eft totius univerfi; revera JDeus pro- li üm. & er Md ]il Te pofiit inflaurave omuia in. Chriflo, que in. calis; at onna t £? que in terva [uzt. — Ephef. 1. v. 10. ff nitas Chrifli multa fibi bona co- n ! ([/Humm TU N 4 gno- 400 D | D& INCARNATIONE rc..:f yeu m gnofcit ex hypoftatica unione obvenire: cate- ) guiäcm n ri item homines aenofcunt, nature noftrc ex eadem Incarnatione accedere elevationem ] oníi n "(f Mü il fuper Angelos, confanguinitatem fübftantialem cum Deo, fraternitatem cum Chrifto, & de [f (ifà hifce bonis fümmopere delectantur. Atqui o hoc gaudium eít inclinatio elicita & ordinata, Ergo Incarnatio conveniens eft inclinationi na- pge] ( j | ul n ture humange. Consfirin. Sicut datur unica natura in perfo- DC na unica infinoulis fübflantiisSpiritualibus crea- Xm! ? MI tis, & tres perfone in natura divina unica: ita congruebat, dari in Chrifto duas naturas in ATR Y IU perfona una. Ft ficut dabantur tres modi T m n producendi, quorum prior erat fine atre & fem od marre ; ut Adami productio; alrer ex patre & fitis n Dong matre, ut paífim contingit; tertius ex patre fi ii fine matre, ut generatio Verbi szeterni: ita lol ind :| conveniens erat quartus, quo. Chriftus ex ma- MT tre Virgine fine patre nafceretur, prout argu- lu mentatur Leo M. VEU JDico 2. Incarnatio etiam tempori quo fa. Wa €&a fuit conveniebat. Probr, Ex dignitate Mef. l fiae erat, ipfum praedici ac prefigurari, hori- ; nesque humiliari, fuique lapfüs goravitatem Vil agnoícere: quae non accidiffent , fi Chriftus AR hi continuo fuüb mundi ortus veniffet. Quodfíi 11 li ad finem usque mundi traxiffet moras, dilata. «m j mali medicina, invaluiffet morum corruptela; Mamg, & tanti beneficii fra&tus quam pauciflimis con- Bu« ducere potüiffet, Igitur preftabat eum veni- LT re, ut Habac. 3.v. 2. dicitur, füumque opus vivifi- suüge lca' h D Vzrn2i DiviNi. 20I Tife: ca vivificare ac notum facere zz medie ammovum, t noff non quidem mathematice, fed moraliter; ut MeVatQnon tamquam íol in medio planetarum, priora fi- ID mul & pofteriora tempora illuftraret. QU Gbj. 1. centra 1. Concl. Yncarnatio meritum L. A humane nature & exigentiam longe excedit: Y ordi; ergo ficut non eft contra illius inclinationem, inationi n ita neque juxta ejusdem inclinationem effe vi- dfetur., W. difl. covf. Non videtur effe juxta ttin perf ejusdem inclinationem naturalem C. non vide- ailbuscres tur effe juxta ejusinclinationem obedientialem & n elicitam N. inclinatio innata & naturalis eft necef- Tatürag z faria (übftantize propenfio inbonum füum, quam L U m res etiam fenfü carentes habent : inclinatio au- fre pv A tem obedientialis & elicita eft propenfio volun- terpami tatis in bonum füpernaturale, ad quod fubftant- Etde ]ij er piz tia intelligens elevatam fe effe cognofcit. &ferm: ) hacfolum inclinationeloquitur S.T'hom. q.1.a.r. [ls ex m ad 2, Quodq. 4. a. 1. G). explicans, ait, aptirudi- nem nature humane ut affümatur in unionem TOU dl hypoftaticam non quidem accipiendam effe fe- Yi quo f cundum potentiam paflivam naturalem , qua ytate Mef fe non extendit ad id , quod tranfcendit ordi- rj, homi- nemnaturalem: nihilominus hypoftaticamunio- TiNititrm nem humane nature magis congrucre; quam i Chiits nature irrationali vel Angelicee: nam congruen- od tia ifta in natura humana fpectatur vel fecun- u,üm, «dum dienitatem, prout verbum poteft cognofci compdl velamari, vel fecundum neceffitatem, quate- ifinsca nus natura eget reparatione : in quorum priori m n deficit natura irrationalis ; in pofteriori natura g Oi ) Angelica. Hac igitur & fimiles objectiones - nihi] d- $ D V 202 Dz INCARNATIONE nihil probant aliud , quam quod hurmane nas :firlorerïe&usc turz Íncarnatio non fuerit ullo modo debita. gjeort Obj. 2. contra 2. Concluf. — MetTias dicitur ag Orat 00 l i venturus in novillimis diebus, & in confum- matione faeculorum , Gen. 49. v. 1. Ifai. 2. v. 2. 4nifh d Heb. 9. v.26. Ergo non in medio annorum. &. difl. /4nt. Quaíi omnino usque ad finem "N ramnlgdf mundi ejus adventus effet differendus N. hoc MUAV eft in ultima mundi aetate C. fecundum S. Au- T fhan Ürpen guftinum prima mundi etas fuir ab Adamo m condito 1656. annorum. 2. A diluvio ad Abra- d dTR hamum 322. an. 3. Ab Abrahamo ad David ww tyy 9A1. an. 4. A David ad captivitatem Baby- t ag lonicam 476. an. $. A Caprivirate Dabylonica vel hunynit ad Chriftum 600.an. 6. Etultima erit a Chri- fibütnsm fto ad finem mundi. lgitur fecundum hanc ra- , pertit, po tionem temporum, quam Cornelius commen- - ^ DIopnomer tariis in Genefin praemittit; Chriftus natus eft Rifs, d A. M. 3995. SS. Hieronymus & Auguftinus At a m füb annum mundi 400oo. Chrifti natalem ponunt. Martyrologia autem Ecclefiaftica annum 5 199. M re]'n', I Gl ex calculo LXX. Interpretum fcribunt. mma 10 Af D VPUT-TV, 4l De cau[a mevitoria Incarnationis, IX CU ARITICULUS.L [ M 1 í MT A n Chrifli bumamtas Incarnationis . beneficium, , db mevuerit 2 quo " mch Qta 1. Photinus, Nefítorius, aliique he- il MKX retici olim docuerunt, Chriftum purum N "Mtor f hi r E hominem ex Maria Virgine natum; cum adultior 1(0. HUm« E . V znRBI DriviNr. 203 hme s adultior effectus effet,fan&titate morum unionem Odo d elfas diiy cum Verbo meruiffe, fed accidentalem folum & moralem. Origenes vero, qui putabat , animas un gonfum. l. ]. o omnes initio conditas fimul fuiffe, fertur dixif- 10 annon fe, Chrifti animam jam ex illo tempore operi- bus moraliter bonis meruiffe , ut in unionem U ad z hdus N. r hypoftaticam adfumeretur. 2. Periarchon,c.6. fed Suarez difp. 10. fe&t. 2. ait,. (& doctrinam m $. t db Adin iftam in Origenis libris non invenire. 2 am non queeritur, an fi humanitas Chri- l10 ad Ab: fti alteri divine perfons prius juncta fuiffet, mo d D unionem hypoftaticam cum Verbo mereri tunc um Bj ex condigno potuerit! Neque etiam , an anima i Dbyr merit a( vel humanitas Chrifti, que fubfiftentia propria fübfiftens gratiaque divina liberaliter fuerat im- indum ha ls COR pertita, potuerit in fenfu latiore & valde im- proprio mereri Incarnationem per actus füper- (losnatus d narurales , ad quam nec fuerint impetratio nec Aupultis difpofitio preparatoria , eflent tamen conditio lm pontut negativa, vel non impedimentum illius. . So- Inum $159 1f lum ergo hic difputamus an Chrifti humanitas primo momento, quo erat unita Verbo divino, unionem iftam mereri poruerit per actus bo- nos, quorum valor ac pretium nullo modo ab Ql eadem unione cum Verbo penderent ? aut an faltem dicto modo ad gratiam unionis difponere fe potuerit ; perinde ac peccator eodem inftanti, ppafüs — . uo caritatis elicit actum ,. meretur congrue í anctificantem gratiam , quam ipfomet hoc in- i - ftanti accipit , ita ut actus charitatis natura tan- um um tum prior fit habitu gratice? ngn, a L/ico. Humanitas Chrifti nec condigne, nec «l con- Dr INCARNATIONE D 204 Ita !d " Ü j ; congrue unionem hypoftaticam meruit. S.Th.q. 2.a. 11. Prob. . A&ionesfuntfingula- g ubl 1 51LH'« D h vt rium íeu füppofirorum. Ergo actiones Chrifti prefümebant fübfiftentiam Verbi priorem fe- i Dt mïf* ,N PC ipfis: Atqui quod eft prius meritoriis actioni- ! & 1 bus, non poteft effe objectum & effectus me- TT riti, juxta communem paroemiam T'T. Przuc- U d [ l j ) i ]i um meviti gon cadit [ub mevitum ; ergo nulla j umanitatis Chrifti actio ; etiam profecta ex Ri:&ä p pf gratia fine intuitu ad unionem hy poftaticam col- lata; poterat mereri unionem hypoftaticam. prtacpim. A LI. 'Valis actus humanitatis, qui nec ab unio- T od ne hypoftatica, nec ab ulla gratia dependenter ab unione data acciperet valorem , perinde fe qu paud v R$ haberet, ac actus pura creature, vel humani- tatis Chrifti feorfim ante unionem fübfiftentis: Im;itgit atqui nullus ejusmodi actus , etiam füpernatu- a, fj ralis, vel de congruo mereri unionem hy- p b poftaticam poteft. — Ergo. Prol. min. Ordo | r r unionis hypoftatice magis excedit ordinem / ïïïï&flll [ gratig , quam Ordo gratie ordinem nature. z 77 Wy [ Ergo fi actus naturales ,non habeant congruita- tem ad acq-irenda bona füpernaturalia , neque T M | hec congruitatem habebunt, ad merendum äj W l unionem hypoftaticam. /4zteced. conflat. Ex A M doctrina S. "'home ,. gratia hypoftaticee unio- Dtb Vl al nis eft (nper omne genus , ficut ipfà perfona: POM'.. n C atqui perfona divina infinite excedit omnem, o l gratiam habitualem, & quidquid fingi creatum g Vg oteft: ergo multo plus excedit gratiam , quam li Pp í JAN Ji j eec excellat bonis naturalibus. 1 Confirin. 4.. Beatitudo cft eequale premium D DI or meriti$ . Vrnzi DiviNi 205 Mu imeritis füpernaturalibus fübftantiee create. At- ünt nj qui unio hypoftatica plurimum excedit pra- Ines Cheft mium beantudinis: nain hec eft conjunctio Xriorem f cum Deo mere accidentalis , unio hypoftatica tiis aCl vero fübftantialiter naturam Deo jungit ; ergo fs m. inter hanc & meritum quodcunque creatum TT.Pri. nuila eft conprtuentia. erp0 nj Coufirin. 17.. Nulla creatura condigne me- X ofe£h reri poteft peccati mortalis remitfionem , ergo hticamcy. minus reformationem torius naturee lapfie; cu- fhticm, jus principium eft unio hypoftatica. Recte igi- Wa tur S. l'homas nepat, unionem , cum fit omnis tpendontr meriti principium , poffe füb merirum cadere: » vf quia grat;a €j veritas per j'e/itm Chriflum , Jo. x. ; velhumai v.17. Et S. Auguflinus in Joannem; zeque ;l- m fübfien lam , inquit , fafceptionem bominis merita ulla pra- m (ipemi cejevunt , fed ab illa fu|ceptione merita cuncla ce- inionem h. Peï unt. Et, lib. de Predeftinatione SS. c. 15. n Ort Quisquis in capite nofhre preecedeutia mevita ilius t ordinen genevatioms inveuevit , ipfe im mobis monbris eyus m atura. precedeutia anevita. multiplicatee vegenerationis t« quirat. r congruire- jio, neque Obj. 1. SS. PP. prefertim. Hilarius & Au- merendum puftinus illud Pf 44. v. 8. Dilexifti juftitiam, & odifti iniquitatem ; propterea unxit te Deus; oft. d j auce Ut L Deus tuus oleo letitiz ; explicantde unione hy- poftarica, qua Chriftus unctus fuit. — Erpo fe- fà p xXüt omra D cundum PP. humanitas Chrifti gratiam hypo- inpi r Íftaticee unionis propter merita obtinuit. E. Ex- n m plic. PP. diflin&. A4nt. Tta ut «à, propterea figni- ficet rantum caufam finalem C. ut indicet cau- u j .fam meritoriam ; fu/djfi. intelligendó per ole at 'exulta4 V 206 Dxz INCARNATIONE D exultationis, quo Chriftus inunctus fuit, unio- yliemnd »njuem C nem hypoftaticam N. intelligendo oloriam re- furrectionis , afícenfionis ,. celebritatem nomi- M nis C. Auguítinus in verfüm laudatum ita com- | Mi hADJ 3005 CU Q C2t mentatur : U: diligeves juflitiam , te Deus unxe- t en 00 Vat. Confentiunt. Athanaf. Orat. - , contrá eyliens. Arian. Hilar. l. 11. de Trinit. & PP. cer. fecuti doctrinam Apoftoli ad Hebr. c. 2. v. 9. ita enun- n w Jj R tiantis : Z'idemus S'efum , proprev paffonem mor- X4t O Tit 2i5, glovia Q9 bonove coronatum. st , QHh.. 3. Etfi actus caritatis connaturaliter " ;:IO W A produci debeat ab habitu infufo; tamen Angeli primo inftanti auxiliis tantum gratie moti eli- vl p df Q t cuerunt actum caritatis, quo merebantur habi- tum caritatis quem ceodem inflanti babebant: futici t erpo licet actiones humanitatis Chrifti conna- matitans Ch lum non turaliter- elici nequeant, nifi prafupponant perfonalitatem ; poterat tamen eadem humani- | Mi tas aliunde per gratiam fanctificara , elicere ex Lpno/"i(o,. (ió hoc habiru gratie , a&ctus , queis unionem hy- a 10 D) llsl M [ ; poítaticam prafentem eodem inftanti merere- IT tur. R. V. Coff. Habitus gratiee & caritatis eft W 050 t principium, quo connaturaliter eliciuntur actus Ri ( fupernaturales , quod fuppleri poteft auxiliis PUR grati tranfeuntis, & confequenter habitus cari- "gt w tatistamquam effectus natura pofterior effe actu; [FS QPWG: Q ( aquotamquam eau(ía congrue meritoria pendet; CM 7 ac eidem fimuleodem inftanti coéxiftere. Econ-, .*ffmal M u | trà fuppofitum non tantum requiritur ad agen- E ODGS d [ D dum connaturaliter , fed ad apendum fimplici- ,errloreg ï ter: hinc femper ac neceffario prius eft actio- Vf ne; in quam fuapte influit tamquam friticipium A VARNOR quo ] . VzrR2Ii DiviNr. 207 Áüt i (uod denominarur agere ; & quod actioni (uam DOtam n dignitatem.communicar. Hinc appatet evidens J contradictio , qua ex AA hypothefi fequitur. Im jf n . 4ufl.i. Habitus gratiee eodem inftanti exi- ATT Ítens cum füi ceuía , contritione , hanc támen - 2. COntt, dignificat : ergo etiam unio hypoftatica primo Cet. (tci inítanti exíifteris cum opere hutnanitatis Chri- 2. If eny. Íti; hoc idem poreft dignificare , & tamen ejus fogm a. pramium efle. W. JV. Conf. Habitus gratise dignificat contritionem , folum ut fit actus ido- Yttüraltet neus ad inerendum preemium s&ternum , non Iv Angel vero ut illa fimpliciter exiftat , quam affeclio- t myi d nem illi praeftare poteft ; & nibilominus ejus buvir hd effectus & natura pofterior illa: econtra hypo- i hibeba ftatica unio neceffario prior eft operatione hu- drit cony. inanitatis Chrifti, quam ut "Theandricam hone- teüppona Ítat; ergo non poteft fimul ejus effectus effe. &m hum Jufl. 3. Paffiones eoódem modo tribuunitur - eicete d uppofito , quo actiones: atqui paffiones non ionem J neceflario pofteriores funt fuppofito; ergo riec I merere actiones. R. difl. Maj. Paffiones acciderirales aritatis l eodem modo tribuuntur füppofito , que actio- tür4dus nes C. paíliones fübítantiales N. Paffiones fub- [l auxilig ftantiales ad effentiee & exiftentiae complemen- bitusctn tum pertinent, ut generari, ideoque funt prió- reffexd res füppofito, quo pertiner emanatio fübfiften- napent ti:e in fenfü mnodiftarum : paffiones vero acci- dentales , ut calefieri, amare, irafci & omnes ere Entt at actiones a füppofito ipfo orte, funt utique illo i | potteriores. Utreque fuppofito tribuuntar ; 5 Ó ,l ed diverfimode : hae enim tribuuntur ei quia j M ji 1 eft, illa vero ut fit-fpiratio a&tiva inadequate; . " f Dz INCARNATIONE 190 & prout in folo Patre divino fpectatur prioreft PT l ii [) gan- perfonalitate Filii; non vero adeequate fpectata, & ut eft in Filio tamiquam uno indivifibili prin- i at cipio cum Patre. p p l d 4n[l. 3. Variato fuppofito non variatur actio: inm ergo fuppofitum per accidens ad actionem fe dedtn d l habet. Atj f X«. diff. cogf. Suppotitum aliquod . de- terminate f& habet per accidens ad actiouem C. Suri Cuin füppofitum aliquod disjunctim N. (üppofito ali» pomïzlncarn li. Q quo ad agendum opus eft , licet hoc determi- nate non requiratur. DI ib Trnt, Q ARTICULUS II uml n Chriflus ipfe mevitus fi. Incavuationem ? i pf Ora. Meritum ; de quo hic agitur, aliud mutir a ! eft induétivum ; aliud compenfativum. d adhi t Indu&iroum [cu attrativum ett moralis cau(à ob- lorüti r ligationis ac debiti , quo alter tenetur ad com- n penfandum :-tum vero comper[atrvum natura & s ij F tempore fequitur preemium per modum folu- tionis , compeníando rem , quee anricipato in Mp Hoc meriti j Pïübu I pramium improprium data eft. :f ( genus non inducit ; fed deftruit obligationem . Tint opm &c debitum in nobis , quotenebamur compen- - Iet0 pre fare beneficium titulo gratitudinis, ac beneficia- rius; exhibira condigna gratitudine, incipit be- !ttpo eH'e'f : Dolint f neficium poflidere quafi titulo quodam juftitie Doltioy, improprie, quod ante grates redditas poffide- bat folum titulo quodam donationis gratuitse. « us o Exemplum apparet in mercede, quee licet poft j mtren:;:l laborem pendi foleat , poteft ramen ante labo Hoc tamen inter utraque 9t Dfel d gem etiam dari. intei« VC Vgn81 DiviNrL 509 l lt Drig LLv " inteteft quod merces ex pacto folvatur, & in- Qucat obligationem vel laborandi, vel merce- llbl l) dem acceptam reflituendi ; prermium verà non ex pacto, fed liberaliter conferatur. Ve- TIatUr a Cl rüm difcrimen iftud in S. Scripturá fiepe non Al obfervatür, que praemium & mercedem (ape dl deu folet confundete. Hoc modo compenfativo Küoen( Suarez, Conink & Granatus pütant, Chriftum IDpolio otuiffe Íncatnarionem imereri. (c determi DiCOi Chriftus ipfe Incarnationem huma- fiitáti fuee nori meruit. . Pro/, 7, S. Hilarius 1 11, de Trinit. Confequens, inquit, £9 poffevior cau[a sumquata vefertur €g priev fit ?. quia merui[fe ali- quid poflevius eflh , quam e[fe, qui pofrt merevi s mereri enim ejus efl, quà febà ipfe ineviti acquivena di au&lov. exfiflat. Auguftinus l. 2. de pecca- MU torutn rerit. & remifs... AVeque eititns inquit, 69 ipJe ita Vevbo Dei. conjuntlus, u ip[a cosyuntlio- üm i ne um Filus Dei,eg i[e um Filiut bominis fevet, pracedentibus fua volutbitat:$ mevitis fecit, 1CID) Ho Prob. Il Si metitaChrifti non hobent pre- C VJIICET tium füum ab unione crm Verbo; ergo non PUL fuünt opera Chriíti, nec tanto premio digna: l cbmpcn' fi vero pretiüm ab unione hypoftatica habcant; K bm;ü;xz 1pIC D ergo effectus funt Incarnationis ; ergo non ial poflunt effe ejus caufa, ne fint fimul priora & (am jui li pofter:ora feipfis, prout 5. Hilarius nuper lau- datus argumentatur, " nis 0T. Confirm. Principium teriri indifferens eft q] Qs ad merendum, & von merendum. Atqui ni- y J hil poteft ad feipfum effe indifferens. " Ergo nihi] poteft effe principium meriri refpectu yu B 2316 Dre INCARNATIONE | j füiipüus: "& confequenter, neque. Chriftus | Á füammet Incarnationem - mereri. ju ! if ff Olj. I. Poterat Chriftus mereri continua- tioem unionis hypoflaticee ad tempora fubfe- qur " ! UT quentia & ad acquifitas partes novas fubftan- tie fui corporis : ergo poterat etiam primam W polffäï dh gvünas; l Incarnationis exfiftentiarn mereri, m .2fzr. N. Conf. In hac hypothefi principium merici As p "r s ante illa premia jam perfecte exfifti. Reve- ra tamen Chriftus ejusmodi przmia non me- Teebtitt 1 ruit: nam quz alicui vi ftatus debentur, non L us aiteiot funt objecta meritorum; continuatio. autem eh - A Y tf .e unionis hypoftaticae ex natura fua incorrupti- [es hm bilis, vi primae Incarnationis Chrifto debeba- p & rür, quamvis ad eam nihil cooperaretur : ergo 4 af .T ndem mv non exponitur in premium. : Exemplum pre- 3 1 bet vifio beata, que vi meritorum; quibus pri- 1 ! Firiseufa mo conceffa fuit, fine fine protrahitur. San- qia dl d) &um enim in Philofophia eft proloquium : : ( qq " Tamdiu ves à Deo exigunt con[ervariy dum. on. A d) ffat früffra, h. e. dum in eum ftatum rediga DC ménua " inem i V tüur, i n quo fi füum connaturalem & pro- n i ximum aífequi amplius nequeant. 1 0 &f Infl. Npoc. j. v. 12. dicitur : Digmus eff q ^ntm m ZLgnus qui. occifus efl, accipere virtutem €9 divi- | cxüüemm nitatem &c.. Exgo Chriftus per mortem fuam l ] CXflffem merüitIncarmationem, — &. V. cozf. Seníus hic tll nl tantum eft de manifeftatione divinitátis, ut Ru- ht pertus, S, Thom. Dion. Carthuf: Lyranus ali- que exponunt, & caetera in eodem capite reci- UT Sed & Greca lectio W tata praemia indicant. berae It jj habet: ej wAföfrav, ey" divitias : hinc Ri vide- l1 af VgngI DiviNt 211 t Chrihy videtur, librarii feftinatione pro 4ivifias, irre- pfiffe, divinifa: ; quem foloecismum alii corre" L continy. &uri fübfliruerunt, div/gitatem. 20na fs. Obh;. IL. Deus previdens bonas a& .iones 16 (ubfg. exercendas ab hutnanitate tali, fi. Verbo unire« I primum tur, poterat illi unionem eapropter decernere; . T. h. non daturus, fi tales a&tiones ron forer elici« m meri rüra : ergo Chriftus habens unionem in inten- L Reye. rione Dei; mereri potuiffet eamde:m unionem | ROT. f in exfecutione ; quo modo principium meriti Itüty n01 in intentione, fuarnniet exfiftentiam in exfecu- 10 autem tione rnereri poteft. —5 dijfl."4orec. . Poterat Yormpi. Deus humarnitaii Chrif(ti unionem decernere ilo db propter actiones conditionate futuras, tam- SUOIGUU uám caufam finalem C. tamquam caufam mo- frplmpe. - ralem meritoriam V. Zfntec. &9 utvamq. con[eq. quiu p Finis cau(at ut fit: caufíà autem moralis caufat; Itf Sau-ä quia eft abfolute pofita, pertinet enim ad fpe- vloqtiün:: clem cauíz efficientis. Non offunt autem j dum t a&tiones Chrifti actu effe, nifi Chriftus actu fit; n redipe nec merita .ej:s abfolute aétu exftitura videri; m & pre' nifi Chriftus actu ante exftiturus preevideatur; ergo actiones Chrifti non poffunt ejus exfi- ftentiam mereri. Conditionata autem illarum r d » C du exfiftentia non poteft mereri abfolutam Chri- vem fiom | fti exfiftertiam; cum conditionstum ponar in Senfüs l ï efle nihil. ris u fh In[l. 1, Rex poteft duci arma donare, quia | ranUH*]l!' | his fcit eum victoriam reportaturum ; alioqui il- qupitrt | lanon daturus. Ergo principium meriti prout P exfiftit in inrentione poteft mereri exfiftentiam jc t fuam in exíecutione. m. difl, J£niec, wt ante. Oa [: u 212z Dr INCARNATIOMXE . Ut bonus armorum ufus fit finis donationis C. (abs t ut fit caufa ejus meritoria IN. Arma talia non qu g darentur in praemium, fed pratis, cum condi- i (l tione operum füturorum, quibus praftitis du- ,I'L', Gïfar;f p* ci cedant : Secus; Regi reddantur. Dantur er- attmem p go duci, utmereatur, non vero quia merue- rit m rat. x lat In[l, ;. Sufficiunt. merita abfolute futura, (v a "t lii licétnondum exfiftentia phyfice : atqui ante ex- fecutionem Íncarnationis pravidentur abíolu- m Y i te futura; ergo fufficiunt ad movendum De- ET um. B. d/f]. min. Ante exíecutionem Incarna- As mv tionis in tempore faétam pravidentur abfolute LTW futura C, ante exfecutionem Incarnationis ab- fe w folute decretam previdentur, abfolute futura tirio OLTY N. Ante decretum exfecutivum videt. Deus frntefe tantum quae poffent fieri: quse autem poffent f euft fieri; neminem nec laude nec vituperio, nec | iete praf poena nec premio dignum reddunt, — Deizde ! ton hgber fi Chriftus per actiones futuras mereri pore- metti o rat, cur ergo Suarez negat; datam ei fuiffe mnediom unionem ex meritis, cum tamen ipfe dispüt. exfftng 10. Se&.3. in princ. dicat, perfectiorem effe ipum fr, modum habendi dona ex meritis, quam fine fe efclen his, & credendum effe; omnia dona gratiz, et- 1 ve pr iam ipfam unionem, perfectiffimo modo col- tf0 ny]a lata fuiffe Chrifti humanirati ? potet: Infi.5. Poteft Deus alicui abfolute & gra- ^ ltütg Ef tis intendere gloriam, quam tamen non vult ] Mij D dare, nifi ex meritis:: quo in cafu ordine qui- dem intentionis gloria non cadit füb meritum, 1 Drem fed quoad ordinem exíecutionis. Ergo etiam vt d Chri- * Df .VgngI Diviwi. $13 Onátionis ! li Chriftus, licet non potuerit mereri Incarnatio- nem quoad ejus intentionem, potuit tamen Clim conj eam miereri exfecutionem, E. lts d quoad A. Con[zq. . Praedeftinatus exfiftit ante exfe- TOE er Mi mtery. cutionem glorie ; erpo hanc poreft flri&te mereri, cum hac non fit principium meriti : econtra. Incarnatio eft principum meriti; i fu, Chriftus autem ante exfecurionem Incarnatio- ]Ul nfe e. tur aol nis non exfiftit, neque anre decretum illius ex- fecutivum videri poreft ut abfolute exftiturus ; indum [ ergo ante neque poreft mereri; neque videri m lum abfolute meriturus. murab(ote Infl. 4. Effe&tus poteft effe caufa füse cau- tijoris d folt fütm fie in diverfo cauf& genere; ergo etiam ope- ratio ut meritum, & unio ut dignificans pos- 1 Yidtt D fünt effe caufze mutue. s. difl. Zntec, poteft üem lst effe caufa mutua quoad illud effe; quod ha- RTO J . Dui bere prafupponitur N. quoad aliud effe quod non habere preíuümitur C, Finis tantum ut 61l pot menti obverfans caufat realem exfiftentiam 1 ei fül mediorum, qua deinde caufant realem finis fe digp exfiftentiam : econtra meritum non caufat ut orem efe ipfum fit, fed quia ipfüm eft per modum cau- yum fie fie efficientis; " ergo vel debet abfolute exfifte- Ts t re, vel pravideri abfolute exftiturum. — Sicut nod0 d)* erpgo nulla operatio exfiftere ante operantem oteft: ita neque poteft prafciri abíolute ex- u ftirura ante previfam exfiftentiam operantis. f non Vl!lf Denigue premium debet diftingui ab actione ordin: qu digna praemio; ergo actiones digne Chrifti b m diftingui debent à praemio illis debiro : atqui [ eiam cat wf 4uo aciones mnio hypofítatica digqiü 2 » hri- * Qre ; , 214 Drg JNCARNATIONE d ] Chrifti, & perfona Verbi eft veluti forma qu l p illis dignitatem & rarionem movendi ad pre- '1 mium dandum tribuit; ergo non potett eíTe ^ jf 4pfum przmium aétionum Chrifti, ne quidem 4 [ t | merito compenfàativo merituri, 4 " tf f H ARTICULUS IIl. T l / ! ! Fet. Teflam. Iucavnationis bene« pioott djz Patres ficium meriti ffni ? E ; i iend T iro ]. Progenitores Chrifti aliique jufti in du I Vet. 'Teítam. Incarnationis beneficium ! » d : [ quoad fubftantiam neque condigne ,. neque : Nisgti conprue meru erunt. Prob. ]. .S. Scriptura* | gj Incarnarionem folius Dei miferentis opus pr&- — dicat. Luc.r.v. 4. Sufcepit /[vael puerum fu- j g um vecordatus mifevicordie. fue. . Jo. 3. v. 16. ] uj Sic Deus dilexit mundum, ut Filium [uum unige- | -pritdph 4ntum daret. ^] nisfübf Prob. II.. Chrifti meritum eft caufa omnis fcobgd meriti hominum poít Adami lapfum: ergo | Qo | merita juftorum V. T. funt pofteriora Incare ] Tendum natione, qua prior eft meritis Chrifti, | a Deinde merita Chrifti ut condigna coníti- ; " tdinis f tuuntur formaliter per unionem hypoftaticam: j Ohpmi, fed horum Chrifti meritorum premia fuerunt merita juftorum V. T. Ergo unio hypoftati- Qj 4 Gitmt ca non potuit effe preemium meritorum juíto- * ptofipr rum V. T. ^ lrl non Denique nulla eft proportio inter quodcum- ILTUM que meritum humanum, & inter unionem hy- ! nm Ver| poítaticam, ut art. 1 probavimus. * JDicó : | Vrns: DiviNx oMg | fomm W Dico ]. Pawes V. T. de conpruüo fne- il qi Tà rüerunt circumftantias aliquas extrinfecas In-- Ptl d carnationi ;:eique - per accidens. conjunétas. Ql Qul Prob. "Tres ece potiffimum fünt, flirpis, loci, remporis, l, Abrahamo, Gen. 22, v, 18. di- &um fuir: Benediceutuy in [emine tuo omtes gen- Davidi, Pf. 13 1.v.11. 7es, quia obedifli voci me«. i J De frutdu ventvis tui ponam [upe v fedem tuam : & ftudium z- nempe ob ejus manfüerudinem, IIl. Circum- dificandi Templum. 2. Reg. 7- uj (tantiam loci videtur. meritus effe David; ut lenehum nafceretur Bethlehemii in civitate David. . HI. As u- Aliis proprer inftantes preces & fufpiria my- $ Wripur L flerii hujus acceleratio indulta fuit. — Dan. 9. iStpu v.23. Pf xr.v. , Propter miferiam inopum 3 il um f gemitum paupe vum nunc exuvgam. J $d Cozferm. Circumftantie ifte non erant um principtum meriti; neque enim ad Incarnatio- nis fubftantiam pertinebant: ergo poterant es- a otr) fe objedum meriti, non quidem condigni ; um ad me- m: quia opera bona ordinantur tant Ona [ncih is, non ve- rendum augmentum gratize & glor ] Chriftum " ro ad ea que fpecia tim pertinent ac n conf- ordinis fupremi:; ergo erant o ' bjectum meriti oftrcim - congrui. ia foeru " ic, Deus ab cterno efficaciter definivit Ój bypolt certum tempus C hrifti nascituri, locum item & pPp. Ver. Teftamenti ifta ine- mmwmä profapiam : ergo reri non poterant. g. difl 4ntec.. definivit & defideriis jufto- rquodcum. l ifta depe ndenter à meritis rum Ver, Teít. C, fine his N, Qua re illi non m h i Tnéee 4 Difo;. 216.. D& INCARNATIONE (jj[gnü " merubrunr, ut Deus decretum mutaret, cum hoc unicum & non aliud conceperit, nl Qu quon du Inft. S.'Thom. 1.2. q. 98..3. 4. in O. ait, Chrittum natum -fTe ex femine Abrahe , non st s propter hujus merira; fed. propter gratuitam Dei ele&tionem. & ^ explic. $, D. ait, electio- t nem quidem in progenitorem Chrifti gratui- m p tam fuiffe, f-d Abrahamum tantamfi i fanétita- ul tem meruiffe, ut congruenter Chrifti pater es- i n fet. gon o Nam, 3. 9. q. 2. a 11. in O. ait, Patres congvue meruiJe. Tncaraatiosem, deffdevando €9. . . tio getendo ; congruum enim evat, ut Deus exaudivet r €os, qui ei « Jedvbant. . Quamquam ne hoc qui- i st dém erat merirum eongruum, fi Incarnationis vowr ) ! fubftantiam fpectemus, fed quafi dispofitio, vel fram d conditio nepativa, prout illam nonimpedierunt ; 4 41 alibi enim idem S. D, ait, nullo modo poteft | o hdle unio Verbi cadere füb meritum, nifi large me- | ütex fedc rirum dicamus omncm praparationem ad ali- 4 ttüm pr liquid habendum, !t prom Quomodo autem jufti in Ver. Teft. grátias Ddv ex Chriíti meritis acceperint, queis aliquas ts Incern :tionis circumflantias meriti fünt, dispu- pernarury tatione IV. examinabimus, ubi Chrifli merita Quls «di pluribus explicandi locus erit. Tum Dber ; fatem Mä[» ARTICULUS IV. Rillone 4fn B. ,Vzrgo. Maternitatem Dei f«evit promerita ? * P j d Wü [ ico J, B. V. Maria nec merito condigno; D ! ^ LT nec proprie loquendo, merito congruo Atrgoneqæ ( obtinuit; ut Mater Dei fieret. — Proj. 7 pars. RO um eri : Vzgns»r DiviNvx, 213 Ifeb Merita B, Virginis erant quidem praftantiffi- ll ma, non tamen valoris fimpliciter infiniti ; er- h if] O' Eïïw go non erant ejusdem ordinis cum unione hy- poftatica. Deude ad meritum condignum F Britül requiritur promiffio remuneratoris. Deus au- ET tem tantum munus nulli actioni humang re- DI onnj endendum promiferat. rl: Lf Prob. 17. pavs, Ad meritum congruum ! Diler «s flricte & proprie rale requiritur, ut opus bo- tit, Pt num, licet non habeat equalitatem moralem Ltmyh (j cum praemio, aliquam tamen habeat cum eo Mrerudira proportionem ; itez ex parte Dei acceptatio ithoc ii talis operis & p romiffio praemii ; quia a&fo z10- Amnoni flva non babet vationem meriti, viff ex. pva[uppo- df fitione. divine avdinationis , inquit S. Th. 1. 2. impeden q:114. à. r, ad 3, ^ Atqui a&iones D. Virginis modo pt non habebant proportionem aut congruitatem, (( lrpe s utex fe ac propria fua bonitate referrentur ad nem d d tantum premium confequendum, nec ulla di- vina promiílione illó ordinabantur. Ergo. L prità Prob, min. Opera meritoria B. Virginis erant i aliqud ejusdem fpeciei & ordinis cum actionibus fu- It Qpl pernaturalibus ceterorum juftorum. — Atqui jl merid nullaactio füpernaturalis caterorum juíto- rum habet congruiratem ad merendum digni- tatem Marernitatis DEI ; nec ulla Dei pro- miífione ad tantum premium ordinatur ; nam attus cujurcumque vet non ordinatur divinitus ad tpromeri!u? ! aliquid excedens. proportionem virtutis, que «f y d priucipium actus ;; ut habet idemS. D. a. 2.1n O. jo qng? Ergo neque opera meritoria B. V. M. Dignitas u L enim maternitatis Dei eft infinita, qua major Mate | O ; pura Dr INcARNATIONE 518 1icium; ! purze eresturze conferri non poteft, ut probant jui : n SS. Thom.:.p. q.25. n. 6. ad 4. Albert. M. f Antonin. Anfelm. Bonaventura, & alii. : yn j Itf Päl ] Confrm. Humilima Virgo ad tantam di- u | Pa gnitatem numquam afpiravit, turbata enim eft g Crhlc ad fermonem Angeli, tantum ipfi beneficium annuntiantis, Luc. 1. v. 29. PL WT Dico ÍT. B. V. Maria Dei tnaternitatem 4 üpcann sliquo modo congrue meruit, hoc eít non meruit maternitatem ipfam proxime fed re- Em 3 mote, proüt dispofitionem ipfam, hoc eft Ti if - dntts | ia infignem fan&titaus & puritatis. gradüm me- OM ruit, ut digne ac decenter prae omnibus. DE 3 lst Mater fieret. Prob. ]juxta doctrinam Pa 5 trum, B. Virgo Maternitatem Dei merita eít; ii astqui non eít eam merita condipne , "nec, n Tnerito congruo proprie accepto, ut nüper ; hs ntque ! reddilum vidimus ; ergo merita illam eft merito con- ruo latius fümpto, hoc nimirum fenfu, quod 1 & Thon, diitrm cum graria fibi data eum fanélitatis & puritatis gradum condigne meruerit, quo reéte eífet EETT j f dispofita; & idonea prae aliis omnibus mulieri- 1 Higad bus, ut Deus qui erat incarnandus, ex ipfa po- tius, quam ex alia ulla muliere carnem affume- Tet. Major conflat indu&l. S. Bernardus hom.3. - fuper, Miffus eft, izveziz, inquit, Maria grati- em quam quarebat. — S. Pewus Damian. Serm. 2. Dfiw ; de Affümpr. Sisgulavis ejus. Santiitas boc pro- mevuit, quod fu[ceptione ffngulaviter digna eft ju- dicata. Hieron. epift, 22. ad Euftochium : UL ; Tante, inquit; puritatis Mavia ex[litit, ut mere- lm i setur effci Matev. Filii Dei, ^ Ambrof. epift. 22. & a ? Vrs5i Diviwi. 219 Lt ad Syricium, ait, Zirgizem. Maviam ameruiffe à Rtt V Deo eligi, ut. eJJet corporale Dei Templum, . Aug. ii Serm. 33. de Sanélis. Epiphanius Serm. e ] t : Virgine Deipara; Prudentius in Cathemerino, XX enm d & PP. alii hoc idem confirmant ; & tota Ec- | benefris clefia Catholica canit: uf dignum Filii tui bali- taculum effici imerevetur. Patettitye Q/j.. jufti in Vet, Teft. aliquas Incarnatio- OC fl n nis circumítantias de congruo meruerunt; er- me d n go multo magis B. M. V. Miria Maternitatem ; lo d Dei. R. diff. Zfutec. meruerunt illas circum- mum m Ítantias de congruo proprie vel improprie iib DD» fumpto C. de congruo proprie fu/Zif/. quan- Xirinem Pe(ï do preces & defideria fua ad tales circumítane k ment d tias referebant C. fecus N. Ita S. Thomas fub wp,r, finem artic. preced. citatus. « D. Virginis actio- nes neque ex fe, neque fpeci:li ipfius directio- 0 Ut D fhetity ( ne ad illam maternitatem dirigebantur. idem fenfüy u 4.4- homa q«a« e; uT, ad 3. 5, Firgo, inquit, d punte, dicitur mevui[Je poytare Dominum omnium, quia rede i, meruit cx gvatia [ibi data illum puvitatis g Sandhi- )j muh'eri»; Tatis gradum, ut. congvue po[Jet efe Mater Dfi. Y pf po maflomeo. DISPUTATIO II, lh firia i n.Serm De effentia Incarnationis. "TUÀ i tir h d / gï:'x iis, quae hactenus disputavimus, appe- vllchin : ret , Incarnationis divini Verbi myfteri- E llV n um in plenitudine temporis peractum gd [ - fuiffe ; eamque bonitatis Dei Oeconomiam ex- 220 D& INCARNATIONE 'expianda hominum crimina fuiffe neceffariam ; ac inventum iftud eximium (àpientiz infinitze, quo ima fümmis jungere, & peccatorem of- m fenío creatori conciliare novit, Deum decuis- ! z/f lh fe; & naturam humanam denuo erectam mire il exornaffe, totique univer(ío incredibilem fplen- dorem attuliffe, ^ Quamquam hec omnia foli di- !ul vinz gratie ac miíericordie in acceptis refe- renda fint: vereque cum Apoftolo, Tit. 3. v..j 5 v k i | (rih äï dixerimus: Zppavuit benignitas €9. bumanitas Salvatovis nofiri Dei ;' uon ex opevibus juftitia, Jirin t u« fecimus nos; imo RBec ex operibus , quae Jj w hriftus ipfe perfecit, fz2 fecundum [uam mi- Mif Jei Doilhn Jevicordiam falvos uos fecit. — His pro inflituto noftro breviter expofitis, ad magnum illud Sa- n tj cramentum inveftieandum digredimur, quid |huon d Incarnatio fit? Sed argumenti füblimiras tanta fs Id eft, ut ab eo abílerritus Doctor Mellifluus pf (Serm. 1, de Annunr.) füerit: quod igrellectus l& e K fintum exc sny[levio, $9 ipff quoque intelle&tui vevba dee[fent. Nos Deo freti, duétum Angelici Magiftri: fe- t €J0s pttes quentes, prefenrem disputationem in capita quinque difpefcemus. 1. Pev[onam a[fumen- qubusdm DEOprie p tem. contemplabimur. |2.. De bumauitate a[Jum- pta; que e[l alzevum Tucarnationis extremum, dis- Betonm C3P3X: QJMS Jevemus, 3. Unionem bypoflaticam de[cvibemus, tamquam terminum formalem Tucavnationis. 4 VO lt Tra&labimus de . termino . Incavnationis totalo, 1hus Gü, u puta, de compoftto Cbriflo. j. Demum trade- "ais & muj, que fit cemmutiicatio idiomatum utriusque v aature. m ! D | u — CA- j L J Vzns1 DiviNxt, 221 Decefris Vi nf C OAT d q "atOrem tj De rimo, Incarnationis extremo, que t den Tedam nj eff Verbi Perfona affumens. ARTICULUS I. Tiid fli i De | bypo[laft feu . fubfeflentia . cveata. CODIÍS f ,) Tl[. 3. I 014, Ad ercipiendum quae deinceps de N Chrifto ! ? frmiritg cturi füumus ; obfervari oportet ht af difcrimen harum vocurm, zatura, Pypo[lafrs, tbits qu Jubfiflentia, pevfona, fuppofttum... Natura. idem m n wj eít ac e(Tentia feu ratio fpecifica fübftantiee; uri- ol de à Boéthio dicitur, wzamquarmque rem itifov- um df mans [pecifica diffeventia : initio lib, 2. de natur. Vimtt, qi Perfona eft nature vationalis iudividua fub[lan- Dlimius t 3. Id. eod. l. Juxta quam do&trinam tria & * Melliun períonam requituntur, rmo. ut fit fub/lantia, NT h.e. ens per fe exfiftens: qua conditione non Ya df tantum excluditur accidens, fed etiam partes compofiti fubítantialis, ut corpus humanum, liil ) in li ejus partes, anima íeparata, qua& dicuntur à iif quibusdam fuppofita incompleta, vel tnapis proprie partes aut aliquid füppofiti. . 2do. Ad hu ij amm, d- perfonam requiritur, ut fit fübftantia rationis capax, alias dicetur dumtaxat fuppofitum, quae jb ii 4 vox latius pater, quam períona. . 3tio. Denique jwir du* opus efl, ut períona fit fübítantia individua feu at fingularis, & pluribus etiam realiter diftinctis g umf incommunicabilis per identitatem : quare non tantum fübftantice univerfales, quas Philofophus fecundas appellat; fed ipfa quoque natura di- ( vina 222 Dg INCcARNATIONE n MU ; vina non fünt per(onas eo quod pluribus reali« fI& ter diftinétis communicantuür. T Eodern fere modo perfonam definit Joani- ilicde nes Theologus in Concil. Florentino Se(s. 19, " at 6. Quoniam non me. vel $. In genere autem humano: Perfoga dicur e[le matuva vationit tl d capax , inconmnugicabiis exftlientia, conceptu gl W comrnuni perfonse increate, qua Richardo M Victorino l, 4. de Trinit. c. 22. dicitur zatuv o divina iuconimunicalilis exfrfentia. ? k'll Ó qhanfor Hypoftafis apud Gracos quandoque natu- ram, quandoque perfonam fignificat : hinc or- r u glünmtum, ta olim fuit inter Patres conrentio, aliis unam d irauy tantum in Deo hypoftafin admittentibus, aliis jrr um afferentibus tres in eo hypoftafe:, utraque par te recte fentiente, sque coh Poftmodum lite compofi- tà, obtinuit, ut nomten hypoft.fis in fübítantiis jut; hice int n f rationalibus tantum ufürparetur pro nerfona. Quamquam aurem hypoítaíis & latina vox mtod ne di jl fubíiftentia pro toto fuppofito a Theologis ve- teribus fcepe accipiatur, tav;en hodie paílim in ï. m dily «t fcholis ufürpatur in abítrracto pro forma vel ultimo cotnplemento forma denominantis rem Puj, ] odos redj fubfiftentem. — Unde nate funt voces fuppofi- talitas & perfonalitas, quz eft ratio per quam , l Ptf n 3 aliquid fübfiftit in füppofito vel perfona. His i CC . communi confenfü pofitis. . Quaritur, an füb- | ol j fiftentia creatis (übftantiis novam entitatem rea- s'üpulfim Atltifg DÀ lem pofitivam reipfa di(tinctam adjiciat? an vere in eo folum ftáruenda effe videatur;quod fübítans vt cenp Wt rl tia integra feorfim ac nulli alii unita exfiftat, Dico 1. Sub(üftentia creata non eft modug "gt puy* j D € Vgngi Diviwx 223 "ism phbyficus, feu res phyficé realiter füperaddita Prob. ]. Nullus eft effe- fübftantize integrae ^iit|u. étus formalis ejusmodi fübfiftentiee pofitivae ac 054 - realiter diftin&te ; ergo omnino redundat. acvi- W. detur repugnare, ficut & ceterae ejusmodi enti- 11] tatulee noviter invecta. — Prob. /£zt. Modulus Owwy! talis non facerer naturam exíiftere aut exfi(tere Nidgy! perfe, quia hochabet natura ex eo quod fit ens; lr jj & fubítantia. Deinde necterminarét naturam, qua fecundum íe creata & finita eft.— Prare- Wtmp, Yea non conforrat naruram ad fubftandum acci- 'limg! dentibus, que ex fe füfficit ad modulum iftum lisug| füftinendum. 42 Z«c neque roborat illam: ad rbos u doperandum, quippe qui ex fe non eft activus, u) , Porro illam non complet in ratione fuppofiti, t compyl neque cohiber, ne in alienum compofitum ex- Mi eat; hoc enim fola divifione preftatur. .De- nique von reddit naturam incommunicabilem, ynetnt ht vox 'quod ne diving quidem hypoftafes preeftant. ülogis Ye« rgo non eft opus tali modo realiter fuperad- alim i* iro, cum fineeo 70 fu//flere, multo commo- ius explicetur. m v vob, I1.. Si fubfiffentia creata effet ralis Antisrem ! modus realiter füperadditus fübftantie, deeffet fippt l: perfectio naturalis humanitati Chrifti. — Atqui * p U uxta CC. & PP. Chriftus habet fübítantiam jw, Bs Ite ,uhänf" " no ílram indiminutam absque peccato. Tatemr p Auguttinus Enchir. c. 34. ibil, inquit, buma- ne natuva im ia fu[cepttone fas e[l dicere defuiJe. wiuté Damafcenus Orthod.Fid. 1.5. c, 6. ANeque enint dl Deus Ferbum quidquam eorum, que cum nos izi- tio fengerer, nature noffre inferait, pratermifit : u modqs , [4 WE 224. Dg INcARNATIONE fed omnia afumpfít, b. e. corpus, animam iritell- gentem, & vatione praditam, eorumque propvieta- 26.. Quam eamdem S. Joannis Damaíc, aucto: li ritarem pro fe adducit $. Thom. in 3. d. 6. q, z. 8,2. arg.$. 'Bt 3. part. q. 4. a. 2. arg. 2. Dico. II. Subfiftentiacreara praeter naturam T "" aut fübftantiam compleram nihil addit, quam ne- gationem unionis füb(tantialis cumalia, ItaSco- tus cum fuis, Pallavicinus & plures alii, quibus preivit S. Thoras, Prob, L Boéthius cum omnium approbatione definit perfonam quod fit vationalis paturedadividua iubflantia Atqui hujus definitionis fenfus alius effe non poteít, quam quod períona fupra naturam rationalem addat Íolam negationem unionis. Ergo juxta vete- res, fübfiftentià füprá naturam dicit tantum ne- ! tionem unionis, Prob. min. Boéthiuserudi- li l tus Philofophus Chriflianus profit; batur, hu- manitatem in Chrifto diftin&tam effe ab omni W alio ente; nec tamen eff» perfonam humanam : ergo per fübílantiarn individuam non intelle- xit naturam folummodo diftin&tam ; ergo in- tellexit natutam feparatim ftantem, divifam a u N A. — phyficé; incomrunicabiliter ftantem, nec alte- ri unitam fübftantialiter. "m 0 M Prob. 1l Hypoftafis feu- füppofitum in | fcholis definitur fübftantia completa, fingularis incommunicabiliter exfiftens per modum toti- us. Sed hoc ipfüm habetur ex eo, quod alteri non fit utita; & hoc per unionem cum alio tollitur, .;; Ergo. Prob. miu. indu&. Due aque NU Wilt;ülj tll! in valis feparatis contentze, funt & dicun ue Q patü [:] j Vgnhi Divisr 24f li M WH f duo totàá: quamprimum aütem in majus vas confunduritur, definunt effe duo tota, & fiunt If aj unum torum: igitur per divifionem erant an- n3 j d' 6' qu l tea duo tota, & per unionem definebant . effe 10,1, duo totàa. Eftgo negatio unionis eft (ubfiften- Tf i tia: quia unio nihil tollit formaliter, quam ne- ll Quamn, gadonem unionis, Suppofita item moralia, llia.' lts quz inftar naturalium habentur, füper effentias d i nihil addunt, preter fepárationem ab aliis: fie RQUUS cor provincia regno junéta in illo fubfiftit ; avulfa ámuod vero dicitur aliud fuppofitum,; quia feorfum Aqgihuy ftat, & füas fibi res habet, Qd que. Prob, 1ll. Patres ut contrà Neftorium Wem äddl unam in Chrifto perfonam ftatuerent, éo incu- x uv buerunt, ut inter Verbum & humanitatem Lt fonum Chri(ti unionem fuübftantialem fuiffe füaderent, éthüseni qualis eft inter animam & corpus hominis : i u hoc fi eviciffent, rati, unicam non polfe negari efe ab um Ipfi etiam Eurychiani in Chrifto perfonam. dhomani. Neftorianis ex adverío oppofiti, ut unam per- non intd. fonam affererent, ex duarum naturarum üniO« ; epo ne effectain efle dixerunt ünicam naturaám; pue y, diviam tabant enim, fi Chriftus eíffet uaa natura, eüm ; tec al quoque ünàára fore períonam. Ergo eX tnene te oimnium. antignorum tam Catbolicorum; goümm ! quàm hzreticorum, perfona non addit füpra s ngui naturam, nifi divifionern. podom t Pvob, 1F, | Hac i fententia vere & facile j quOd B]fw éxplicatar, quomodo à Verbo affumpraá fit nà- m om tura hurana, non taméen pe'rfona, & quomo- ) [ueant do in Chrifto fit unica Verbi perfona: nempe ljumana perfona prohibira eft; ne effet, hoc l] le ipfo 2566 Dr ÍINCARNATIONE ipfo quod natura fuerit affomptaà perfona Ver- n r jl ( bi. Quapropter eadem natura continuo per- fona humana effe inciperet, ut primum unio g d i [ cum Verbo folveretur. Ita S. Cyrillus in epift, n ad Neftorium, que habetur apud Binium, act. 1. j A Til Conc, Chalced. ícribit, 42od Pzlius Dei factus Ti f bomo , & sumcupatus fit etiam Filius bominis, 7z.0n 14da tamtummodo voluntate, [ed nec a[Jump- VWW a ziome fola pevfons ; [ed. quod diver[e quidem na- ii 2ure in unum comveuevint . .. er avrcanam DN ilom inefflabilemque . copulationem.| ad. unitatem. f m i emlom "Theodorus Hapgiopoletanus in disput. cum NNeftoriano, qua habetur Tom. 2, auctarii Bi- li, N blioth. PP. fic ait: quia igituv pavs Chvifli eff d ' a[[umptum corpus. auimatum , idcirco non e[t by- j pia fs go[lafrs, fed. bypoflaticum. !t Tlheodo Voaone Cott ARTICULUS II. 41 t d d l L u fintor ur Sarisfit avgumentis contvavüs. ] home l: l ]. . . Si creata fubfiftentia confiflit in ne- Mhro ; Ob gatione unionis perfe&tiva cum alio, er- | phyliam l go definitio Patrum in C, Ephe(íino contra cum Varlg iNeftorium ftatuentium, quod Verbum affump- Wi ferit naturam, non perfonam humanam, fuiflet f C ridicula: quid enim mapis ineprum, quam di- il dtertm : cere; quod humanitas Chrifli unita Verbo, non | Tüm, ] habeat negationem unionis? &. . /l/az. Ne- æ!rur. li n ftorius docuit, humanitatem Chrifti non vere, JRtOres (j phyfice, proprie ac fübftantialiter fuiffe unitam if ITOT6S Verbo, fed tantum moraliter, improprie; tro- ,W K difcr tiam, . pice, affectivé,ac propter fpecialem amici qu t: MT ji V ERBI D.IVINI. 227 tefo, que inter ipfam & Verbum intercefferat, am- 'OD[inuo i bos conjunétos in unum fuifIe, perinde ac ami- )Timum uï;illï corum dicitur effe cor unum & anima vna : l F' iuUS n D ex quo legitime inferebat, in Chrifto duas effe Inum, 2&.1 Adverfus hunc herericum . Patres perfonas. ! D f definierunt. przmo , humanitatem Chrifti vere, Tl lon phyficé proprie ac fubftantialiter fuiffe unitam D agumil Verbo, ficut corpus hominis anima& : inde íe- & [idog g quebatur rite propo/7io altera : ergo in Chrifto D artang, fuit tantum una perfona. Hoc fi ridiculum ( jfofoy, eft, omnis argumentatio erit ludicra: confe- IRDU. etm quens enim femper in antecedente comprchen- , t sri ditur. Narrationem autem noftram veram es- hm Oi d fe conftat legentibus acta Conc, Ephefini, cu- DLT jus prafes Cyrillus Alexandr. in apolog. con- ^ tra Theodoretum ícribit ; 27 fzeundo €g' tertio l cauone Concilii Epbef. eamdem vevitatem 1vadi, eumdem errorem . damnavi. In fecundo autem definirur unio fubftantialis, in tertio abfentia (j humang perfonz. Quin idem Cyrillus palam Yfltt i eftorio pacem cum Ecclefia ob:ulir; modo im dlio & phyficam & fubítantüalem nature humane (Ino contr cum Verbo admittat unionem m flump- In]l. 1. :Sc Thom n 3.- d. 6. q. 1. 8.1. ad3, m Euiiï;ï ait, à C. Ephefino duos errores damnaros fu- » qun d iffe, alterum, quo unio realis negabatur : alte- Verontl rum, quo hac aíferta duz perfonæ aflereban- tur N, ]l Nf'. Ergo. E. difl. Z4mr. ait, damnatos fuiffe Qi non t errores duos formaliter & in terminis C, du- faife nj os errores realiter N. fiquis, admiffa unione progré Y phyfica, dicerer nihilomiinus duas effe perfo- aml Das, reipfa erum negaret unionem phyfic e eidi qi — (*. 228 Dr IN(.:ARNATIO'NE etfi verbis eam affereret: perinde ac fiquis fe. ! 'W; [ M cundam períonam Filium Dei affirmaret; & Qu nihilominus inficiaretur, ex vi fue proceffio- rijusi nis ipfüm ejusdem cum Patre nature effe, Sed audiant Thomiíte S. Doétorem füutn, ubi« (l ,r(t que ipfis in hoc argurmento adverfántem ; & [j) J | pro parte noítra pronuntiantem, 3.part. q. 16, !] tuldtil Il 3. 12.. Humanitas Chifli, inquit, non eff per[ona ï W pumana , quia tom eff per fe. [eorfem fubfrflens. d . divina natuva , quod vequivit vatio pev[oue. t D j l ibid. q.4.a.2. ad 2.. Nature affJumpte seti dee[ umm l ü prepria pev[onalitas pyoptey. defeétum.| alicujus, | hn Aqui quod ad pevfe&ionem bumana nature pertineat, |p st Jtd . proptev. additionem alicujus , quod ef. fupva , Y gaturam bumanam, quod eff umo ad per[omam di- lo n T vinam, Etq.2.2.2.ad 3. Non quodlibet indi- jrbw f viduum in geneve fubflantie, etiam rationalis ua- jetfind f zure, babet vationem pev[one, [ed folum illud quod itOnft a per [e exfrflit, uon autem illud quod e[f im alio per- pl d feiore, ' Et paulo poft. Lice? evgo bec bumana IDITIT natwra fi quoddam individuum im geneve [ub- | ( tj W flantie, quia tamen non per f& [epavatim exjoflit, n Jed. in quodam pevfetliore , [cilicet in per[ona di- lil éscom viti evbi, confequeus e[H j quod non babeat per- 130 d fonalitatem pvopriam. . Et in 3. dift. 6. q.1.4:2, 'indido ad g. Hoc quod facit cozjun&um ex. anima $g 'formas in corpore efJe bominem, mon ef? pratey covpus, ari- ;!Um Áipen mam &g unionem aliquid pofetive ; fed ex boc - "tisques ip[o, quod compofrtum ex amima €$ covpore non & ff(büdäm | adjungituy altevi [ubfiflenti in natuva compofitas Und f [ "o cj wituY, quod compoftum fft bouo. vifus naturam bumatam, quam a[fumpfét, de- i "t lomin "Ttpredin pone- * . . T Vzrn2I DiviNr 229 .'C tcfi Ql ?äfmmbz 0 uevet, ex boc ipfo e[Jet' bomo illud conjun&tum. 5 t lr. contra Gent. c.25;. Hoc (quod dicatur I Drogfr Titütg ii aliquid ens per fe) som videtur importare , uif£ negationem . tantum ; dicituy enim ens per fe ex ;m,fuum; D Tnfem, f boc, quod non eft in alio, quod ef! uegatio pura, Et q. 4. de potentia, a. 1. ad 4. ait de fubftan- p g t d i tia, quod dicatur fubffflere, im quautum non e[t i 0. j /WWH [ Iu[l. 2. Idem S. 'Thom. de potent. q.9.a.2. tf D ad 2. ita fcribir: Perfoga figificat naturam eumn MT quodam modo exfflendi ; qui inodus eft per fe ex- n d fillezs.. Atqui nulla negatio per fe exfiftit.. Er- At od go modus naturz, qui eft fubfiftentia, non eft iui d jup.; iW t ) negatio, B. Verba illa; qui modus &c. non legi in S. 'Th. ira autem l. c- habetur: zomez Bd nl pev[ona. [olum naturam vationalem [ub tali modo ex[rlendi frgnificat. & ad 13.. Humana natura i ia d'irdug n Chriflo, cum fet a[[umpta in per[onam divinam, non potell dici [ub[lantia individua, que efl bypo- 7217 flafés, [icut nec manus, nec e$, nec aliquid eorum um j ; que t5 fubfifhuut pev [e a aliis fepavata. t j Iufl. 3. Aliis S.'Thoms fententiis, m. Ni« du d. hil eis contra nos effici. Nam I. dum p. 1. q. 3- libal p a. 3. O. ait, in fübflantiis fimplicibus, in quibus [ 107 x at ( individuatio non fit per materiam, neceffario formas ipfíàas effe fuppofita fübfiftentia, modu- cotp i« TET lum fuperadditum plane rejicit: addit autem, in iis que materia & forma conílant, naturam ? Corhore l & effentiam differre à fuppofito feu à fübftan- ia tia fingulari & individua ; nec enim in defini- . ) tione hominis has vel illas carnes, hzc offa, MA j hanc nigredinem comprehendi, fed naturam f& POW' j 3 abe- ] | | 230 Dr INCARNATIONE habere per modum formz, que de füppofito ';':z g lt ireu m Íeu finpulari predicatur. Quas omnia vera funt, fed nobis non adverfantur: duo enim jl jonpdt complectitur fuppofitum, alterum eft indivi- gpigpit duum & fingulare quid, & hoc fe habet per modum fübjeéti refpectu naturze, quze defini- n d ii ( tione explicatur ; alterum eft eadem narura fe- ! " l ! orfim ftans, cujus mentionem S. 'homas l. c. [ 1j UX non facit, neque id facere opus erat. piij EU JL Dum lib. 4. contr. Gent. c.43. ait: f£ TA fed ( vevo bypo[lo/s vel perfoma illa mon vemanevet in ; Quren ia m ea natura, in qua ajumenda d. F'evbo praex[fitis- Je boc ffae corruptione accideve mom porudJet, i. S. Doétor corruptionem improprie accipit; pro tonpen murarone in aliud. fuppofirum : nam ibidem Quim con addir, naturam humanam etiam corrumpen- du e ton tollte dam in eo cafü fuiffe : & p. 3. q. 4. a. 1. ad 3. refert quorumdam fententiam opinantium, na- Bu itresdio turam angelicam non poruiffe affumi à Verbo, €o quod non fit obnoxia corruptioni : & hanc CIeQ0ne ) opinionem rejicit, & ait; poffe ejusmodi natu- It preig yam recens creari, & fimul uniri citra corrup- TOtgle ! Q tionem, ubi corruptio idem videtur effe ac 165: d Inperitong muratio : ita ternio corrumpirur, dum unitatis additione mutatur in quaternionem. hi, Obj. JI. Secundum Patres, períona huma- DEU na per Verbum confumitur, deftruitur, perit &c. , h( Ergo hypoflafis eft. quid pofitivum. s. 4fl. * tione [j i 4Intec. cum S. "Thom. q. 4. a. 2. ad 3. perfona Jj Mi N f | hurmana confümitur &c. pofitive, quafi aliquid Paentm quod ante exíliterat N, negative, i. e. impedi- tur, prevenitur nefit, vel fuerit umquam G. 'W U5 ; Ita . e J Vzni Diviwri. 23t n hi Tta lux deftruit tenebras. Ita etiam perfona ORjj w divina humanam füpplevit, bonum quod hec : (ip E ànte habuiffet, ipfinities meliore modo exfi- 1 d nj ftendi compenfando. — Quo etiam 10do huma- € hb K num füppofitum à natura realiter feparatur, non QUi cefr quidem fecundum rectum, amiífione entitaris T r f phyfice ; fed fecundum obliquum, enis alius Omss | « additione. /ta ;2 Chriflo períona humana ne- f ) gatur, non quod abfit aliqua entitas ab huma- : na natura, fed quod ei ens perfectius acceffe- $. Hil.') ETE f [j ri. Quare in homine puro perfona à natura i | l non nifi fola ratione difünguitur. ! * D] [ uU Ü Infl.1. Addirtio nec feparat, nec tollit v pR complementum : per eam enim natura fit plus - m dde quam completa. Ergo perfona humana non ] COHUHIICEI- Íeparatur additione. E. difl. ^4mtec. Additio 4418 non tollit complementum, reddendo naturam Dantim t imperfectam additione entitatis C. non facit, f à Vert ut res alio modo fit completa N. fic homo ac- ni: & lts cretione partium definit effe parvus: regnum modi nd in provinciam redactum ceffat effe füppofitum morale : ditiffimus acceffu ditioris fit minus di- T COrt Vr elfe & ves: deftruitur harmonia fuavis per cantorum m unitdis imperitorum fonos interftrepentes. , In[l. 2. Chriftus ita coalefceret ex duabus ona hum naturis completis; ergo effet unum per acci- dens. E. diff. 4ntec. ex naturis completis in I, peritö':, , n X (M ratione fübflantize C, completis in ratione füp- |y pf pofiti N. fi modulus Adverfariorum ad com- plementum fübftantiale aliquid confert; ergo yul d huma- p imPf u Chriftus non habet integram naturam 4 [mqüäm Ü nalfq $ li 232 Dz IucagNATIONE I j nam ; fi nihil confert, argumentum Adverfariis | Il ipfis folvendum eft. V y | Ini. 3. ui babet omnía que conftituunt lj intellectionem, intelligit. Ergo etiam Chri- DA P ftus humana períona fubfifüt, quia habet om» nia qua conftituunt perfonam humanam. $* | un at pyu I N. feq. Equs cau[al. difl. Chriftus habet omnia TU B materialiter, & (&cundum rectum, quae huma- W nam perfonam conflituunt C, habet omnia for- L ! maliter, fecundum obliquum feu modum exi- ftendi, qua perfonam humanam coniituunt N, T N Ad intelle&tionem humanam certus exíiftendi a:.w 4!?1id?ïh ! modus non requiritur, ut ad hypoftafin, ! o UH Obj. /II. Yn divinis perfona eft aliquid pofi- | J " tivum ultra naruram ; ergó etiam in creatis, i i & [V. Cozf. 1. In unica narura divina funt tres m Vg hypoftafes, 2. Divina fubfiftrentia non tantum perfor, xealiter eft eadem cum natura, fed ab hac om- Q pedi nino etiam infeparabilis, 3. Subfiftentiz divi- &dhuc js na fundantur in pofitiva & reali relatione pro- pene ducentis & produéti. 4. Hypoftafis divina FWIIY afficit quidem naturam divinam, fed alii adhuc frti of tommunicabilem, En di(crimina. Poreü 8 Infl. y.. Si natura non diftinguitur à perfo- la (ant na, ergo non eft falfà hxc propofitio : Petrrus t V£ cum; eft (a humanitas E. difl. [eq. heec ropofitio non eft falfa in fen(ü reali C. in fen ; u formali spltol d Tiqui, (]7 N. fuüppofitum ratione diftin&um, alium facit 4 : f modum fignificandi in fenfu formali, SS. Ba- E .Fff/fwzfmjg filius & Jo. Damafcenus ita docent : Quam ba- | ii M/fuä m v ge- bt dgfkrenriam- comtmuue €g pvopviu PA uuts | | [ Vrn21 Diviwr, 233 mAdVCrfr i sus, fpecies eg individuum, eamdem babent. [ub- fiautia & bypo[lafrs. 3 ConRimug Infl.2. Verbum & que unitur humanitati ; etiim () ]. 1 ibgt ergo non apparet ratio, cur perfona humana porius deftruatur, quam divina. E. 4/fi. Znt. TOanam. i Verbum aeque unitur eadem unione C. eodem Mibet o modo N. S. Them. Opufc. 3. c. 6. hanc. dat que hon; disparitatem, — /Voz ompis fub[lantia. dicitur by- L Ompiafo. poflafts , fed illa tantum p ab aliquo principa- Todun) e. liore 202 babetuv. Et in 3. d. 3. q. ?. Zonum Mu N ereatum, ait, fe babet ad increatum, frcut punthum VN ad lincamy cum unmus ad alterum. mulla frt pro- ytin 0YZi0. Unde frcut puntlum additum linee mon | ü&gn'xd n adt majus ; dta nulium bonum cveatum additum I 1 (f àu per[ona bona increata , facit melius, — Infero : vt s ' ergo Verbum ab humanitate fibi juncta non T 0n tntt pérficirur, non pendet, ei non fübordinatur, 1 bicto non perdit ab ea fuam totalitatem, fed habet [lenti adhuc jus abfolutum proprietatum. — 447 b«c htione p erfíong diving funt veree relationes reales & lls dv a&ive ; ergo nullius fubftantise additione de- daliadha ftrui poffunt, quod contra hypoftatibus creatis oteft evenire; qua confiftunt in natura feor- iri pl Ííim ftante, five in negatione unionis perfedti- va cum altero, Ideo Conc. Francofordienfe ) Pem propoüzia epiftola ad Epifcopos Hifpan. 7u Deo bontiue, Ya form inquit; eff gemira fub[lantia, nom gemina pev[o- na: mam pev[ona pev[ouam conf[umere pote[l, zon j, SIe fubflautia fubflantiam : quia pev[ona ves efh. fui « um juris, fubflantia. autem ves eff natura. TO In[l. 3. Negationes fpecificantur ab habi- IN fudine ad terminos. Ergo .fi fubfiflentia fit talis P ; * 234 Dr INcARNATIONE talis nepatio, unius hominis hypoftafis ex plu- | " | ribus negationibus conftabir. R. d. Antec. ( if (" Negationes fpecificantur ab habitudine ad ter- | i minos tantum N. ad terminos & fubjecta C. Hinc ejusdem nummi alia eft privatio in bur- fà Caji, alia in burfà Titii. Petri fubfiftentia in M abfítracto eft negatio unica unionis perfectivee il cujuscumque, qua hoc folum fübjectum afficit 2 non entia enim non faciunt numerum. ARTICULUS II. ï':riumvrf& | Urrum fole Perfona fecunda bumanitatem affumpfevit ? [j Al 3 ! l | 100 :7. .Ex erfonis divinis fola Perfona Fi- j o term D lii affumpfit naturam humanam. — Pro?. 7. 1 | epo qur SS. Pagine de folo Verbo divino loquuntur; ul utt nuspiam autem de Patre aut Spiritu S. quod mune i, fuerint incarnati : ergo evidens eft argumen- tum, folum Dei Verbum incarnatum effe, 1 um i | lo eim Argumento hoc utuntur CC. Chalcedonenfe, | p adt. 5. Synodus V. Collat. 8. can. 4. & 10. Sy- | g n ( nodus VI. act. 4, Conc. Lateranenfe füb Mar- tropafian tino l. con(ult. 5, Carthaginenfíe IV, can, $. trüm Gm: Lateranenfe füb Innoc. III. & habetur cap. Fir- tniter, De fümma Trinit, Toletanum VI. & fauriore 01 XI. in Profeffione Fidei Profefi. Fid. , & Wormatienfe in CAfhdtOn; ! períong Dico I]. Formalis ratio, per quam Ver- D efícen bum primo ac per fe terminat humanitatem, eft proprietas ejus relativa, non autem fübfi- 065 pip - Áide ( ftentia effentialis-& abfoluta diviriee naturae, fi * qua | "i ; VERABI Divi1NI. 235 Ms n qua datur, Eft S. Thomee, S. Bonav. Alexan- f]l/;- /izit;;, dIDe d f dri, fcoti & aliorum paffim contra Durandum, Prob. [. CC. 'Folet, VI. & Xi. in profeífione QOjee fidei ita habent: Juzcavgatiogem Pili Dei tota ItiO i. Timitas opevata effe cvedendum efl : quia im. fe- Itenti a povabil.a [unz opeva "qvinuatis. Solus tamen Fi- petfedtis lius fufcepit bumanitatem in. ffngulavitate per[o- um d i Ti 72.4, 1011 in unitate drvine matura, 18 eo quod pvo- prium efl Filii, mon quod commune eff Tvimtati. Et Synodo VT. act. g. fub finem dicitur folum Verbum effe incarnatum : quia Pater $9 Spiri- TU ! zus S.-mibil in Facavnatioue babeut commune, nift benignif|mam voluntatem. Prob. I1. Ratione. Si hzc unio per fe pri- M mo terminata eft ad fübfiftentiam effentialem, i, Ill ergo qui primo faétus eft homo, fuit hic Deug 0 loquim; ut fic, ut abftrahir à perfonis, & eft quid com- du5 d mune illis. Ergo vi hujus unionis tam Pater; um quam Spi:itus Sanctus eft homo : erpo hi am- um efs bo etiam communicant idiomata humanitatis cedonent pati & mori, quod repugnat doctrinz Catho- o Sj. lica in Conciliis declaratz contra Noétum Pa- füb Mar- tropaffianorum auctorem Seculo tertio, & Pe- ] & $. trum Gnapheum Antriochenum Ep. eorum in- a. Fir ftauratorem Saculo V. Socrat. l. 2. hift. c. 19. m VI. & ODj. I. Non poteft una perfona efficere In- qtienfe i, carnationem fine alia: ergo neque poteft una períona incarnari fine alia. * W. Cogf. Ra- qum N tio efficiendi eft una & eadem in omnibus per- rnanlt Íonis; nihil enim extra fe producunt ut di- J fife ftin&ze, fed ut unum: ratio vero terminandi TAU Á eft relatio, qua realiter diftinguuntur ab aliis, qi Dsz INcaARNATIONE 236 y i qüfdem & qua perfona una terminat, ut diftin&ta ab ali- li þumszäb is. Fallirur autem Giabriel, dum fcribit, nul- vitr lam poffe reddi rationem, ob quam poffit re- ] LL[ q [IICdU latio divina effe ratio terminandi-unionem, & qohte non efficiendi, putatque, hoc fola fide reneri. gt INam ut in omni re principium agendi eft ipía 1 z l l m [ WU t natura, ita & in Deo, cujus, utpote fübftantize l inrelle&ualis, operatio omnis ab intelle&tu 2 qumömoäum | wudsd voluntate quodammodo procedit. Quia eígo in tribus perfonís eft una communis nat/ca; as gt PT idem intelle&tus, & voluntas, una quoque eft lfs f omnipotentia: proinde' Incarnatio, maximum n i omnipotentig opus, ceterique effectus omnes ! Qüm us funt communes tribus períonis, nec ulla rela- tio etiam jnfinitae perfeclionis in füo genere, | Copiliion | lunttsp poteft ex fui praecifa ratione principium effici- ens illorum effe: non enim habet ex propriis, | juide, j diuing fe ut fit ratio agendi, fed ur conftituat füppofi- tum a quo actio procedit; habet ramen ex pro- feons ( tioe ini priis, ut fir ratio terminandi, quia ex fe eft in- communicabilis fuübfiftentia, us r Infl. 3. Non poteft una perfona objective l qmil C terminare vifionem claram íui fine alia, ergo tityo f nec terminare humaniratem. g, Tranf. Ant. 1 düri quod Scotifte negant. um nqqy ANego Con[eq. Relata majorem inter fe connexionem habent in or- Ditur) di dine ad fuüi cognitionem, quam ad unionem Crrilgi phyficam, — Ita accidentalisrelatio humanee pa- [ /1!3/],30 , Dd üntm ternitatis non poteft cognofci fine filiatione; fcientianon poteft coenofci fine objecto fcibili ; m poffunt tamen hac fubjecta uniri feorfim a fu- *lfüns iS terminis, Hinc etiam una relatio divina Nitim f poteft * Lj t Vgnnant Diviwi. 237 Ti poteft quidem fine alis; a qua realiter diflineui- (rli v tur, humanitatem unione reali terrninare, con- ïm' Boff . jungitur enirn fecundum quod in fe eft; adeo- JmonemA r que per modum abfoluti; videri autem fine o alia relatione non poteft, quia videtur fecundum *tdi d il quod exercet habitudinem ad hanc tamquam t füblan ad fuum terminum, a quo juxta noftrum lo- Dtclfefh L quendi modum fpeciem fümit : non poteft ve- ia hx rfO res clare & quidditative cognofci fine his, Is gj cum quibus habet intrinfecam connexionem in quqe df fua fpecificatione. » um In[l. . Quod convenir nature divine, Qisomy convenit etiam tribus perfonis: atqui fecun- TC d Qüm Patres; in Chrifto natura divina ine£fabili lo p copulatione conjunéta eft humanz ; ergo et- iam trés perfonze naturee humanz funt ità con- tipum d Q proyr jun&z. B. difl. Maj. Quod convenit natura divine fecundüm íe, convenit etiatn tribus Ut p TI6n CX It perfonis C. quod convenit naturae tantum ra- tione unius proprietatis relativae, convenit tri- Y feefti bus perfonis N. Hurnanitas dicitur natura Ver- bi, quia dependenter ab hoc tamquara füften- objedtie tativo fuo formali ex(iftit. Quo quidem fen- iliy ergo . At fu dumtaxat dicitur, Verbum eífe perfona dua- rum naturarum ; haeque unum in perfona, & j, Nütt naturà divina in Verbo unita & Incarnata. S, ant n 0t |umona y Cyrillus in epift, ad Neftorium, qua incipit : m j* Jutelligo quosdam. ait, duas naturas in una per- Íona unum nobis JEfüm Cbriftum & Filium : i, conftituiffe. efati Cum aurem PP., docent, non du- as naturas, fed unam naturam divini Verbi in- m gj n carnatam fuiffe; volunt, Chriftum non eífe ? duas m . ^ J 238 Dzg INCARNATIONE duas naturas discretas in recto, fed unam na- j fD fsf &Al turam Verbi divini humane| junétam hypo- v poml.h ftatice, proindeque unam in recto, nempe di- , rli vinam, & alteram in obliquo, videlicet huma- W «. ; iav ( ) i MP ( nam, atque ita Chriftum non effe duos, fed M ll 0l unum, puta Verbum cum fua divina natura ha- T bens humanam , quacum uno fupremo cultu Á 1 nof uï m adorandum efít. Hinc etiam quando in Sym- bolo Athanaíiü Incarnatio compararur unioni k Tl corporis & anima humane, tantum vera & 1l ilv U fs.s&&us ( fubftantialis Verbi cum humanitate conjunctio afferirur. lj N Ob. I[. Quando intelle&tio effentialis a | trem s w prout determinata per relationem Paternitatis dicitur generare, non fequitur, quod tres per- immei Íone generent. Ergo fi fübfi(tenria abfoluta j Unifenur, [ prout determinata per proprieratem relativam y A rj Verbi, fit formaliter unita humanitoti, non fe- prim Ver quitur, quod tres períonz incarnatee fint, RI ti ol maowm, 4 N. Conf. ldeo principium produ&tivum ad intra non potelt effe commune tribus Perfonis, Tettin: $ fed eft efentia determinata per relationem uni- te;m'mat 1 cam, quia eft conílitutivum períona, eaque dis: ii prius origine: at vero hypoftatica unio divi- tl per nam períonam non confílituit, fed eam jam titnt j conftitutam przfümit, |Erpo fi effentia imme- HQ,A & jH ]]k diate unitur, principium terminativum unionis Ujreny, 1]f 2 hypoftatiez eífe nequit eífentia. dererminara hi ! 4 per relationem unicam rantum,; fed debet eíTe C ner commaune relationibus tribus: ommzia emim m 'tperong DEO eadem [unt & communia, ubi non obvi- "tporet f «t oppofífio velatiomis produceutis Q9 produtti. Dein* *1 M0 vi j Vzgnz21 DiviNr. 239 fs at E!-' Deinde hic Deus, ut abflrahit a perfonis, non m l, generat, fed folum, ut eft Pater: at vero Du- (?) Diem BAQ. randus ponit, hunc Deum, vt abítrahit a Per- qreiicut dup, fonis, per f& uniri. Cum ergo unio non fit i& QU0S )ll T Datürap. actus notionalis, requirens ordinem originis, fi communicatio fieret per effentiam, & non per Dtemo cu relationem, non eft, cur requirat relationem, do in $jn ut conditionem neceffariam, vel cur non fe ha- FAtUr ünjny bear indifferenter ad omnes. Alias idem di- m Verg ( xero de efficientia unionis hypoftaiicee, aut ali- : Cnjundlio us effectus creati, Inf. 1. Natura divina, media relatione, I efentidi humanitati tota unitur, nec tamen fequitur, Da- m Daermius trem effe unitum ; ergo licet divina natura quirsye immediate per fuam fübfiftentiam effentialem L00 ! MUU uniretur, non . ideo Pater etiam effet unitus. AL 60 & AN. Conf. Nunc vinculum unionis eft pro- fl n0n k prium Verbi, & non commune: nec fübfiften- xte fint, Y tia abfoluta terminat fecundum fe naturam hu- i vum & manam, fed tantum ut inclufa & modificata in us Períoi relativa: Sicut ergo fubfiftentia relativa Filii 'onem n terminat naturam divinam, & non períonas g, lgt alias: ita unit illam naturz humane, & non ) unio d« alias perfonas. At vero fiunio fieret in aliquo ] em m effentiali; jam vinculum unionis effet commu- ntia vmme ne, & in illo natura humana omnibus perfonis wm vninti uniretur. deermitti] In[l. 2. Relatio divina fecundum fe non 1 diud dicit perfectionem, ergo non continet eminen- yia um ter perfonalitatem creatam, ergo hujus vicem li a d non poteft füpplere, nec terminus unionis es- Ej »i'üxil(t [ íe; ergo vim terminandi formaliter habet a fub- Dein'! D& ÍNCARNATIONE " 240 fubfiftentia abfoluta, m A. r. propof. Relatio at jn t divina ex proprio conceptu includit fübfiften- fs tiam relativam, quie in füo conceptu dicit infi- p nitam perfe&ionem, etiam relativam ; igitur g d d eminenter continet quidquid perfectionis cft D H» h in perfonalitate creata. ii p Obj. III. Si humanitas Chrifti terminatue per relationem Verbi, ergo per h: :ine Chriftus Luw "lïa . Ni nl2 t ut homo neceffario refertur ad Patrem., QU féq. Chriftus ut eft individuum quoddaám hu- j m mane nature eít aliquid abfolutum: prout autem in humanitate fübfiflir, eft períora relas i di, q ginicm tiva, formaliter loquendo de ratione perfonas Unde nec humaniias, nec hic homo refertur D ia ad Patrem, íed íolum hec perfona: Sicut il DuUr quamvis relatio terminet deitatem, non tamen Ts D Deitatem ipfam, neque hunc Deum ut fic, ad ' i non ( Patrem refert, fed perfonam illam,; ut fecun- dum fe talis eft. — Deinde relátio illa non üni- coqtingent Uj cóm tur per modum form« informantis, fed folum (j per modam termini quafi fuftentantis nataramy, s hr ergo non neceffario refert naturam ad aliud, DI ARTICULUS IV. (s pio Tünc veri Compavatio terminorum po[[dilium bypo[fla- int ünyr) fic& deonDis. Tm, jl ] T fOfm TWeo À—CTres perfone divina poffunt affu- mere eamdem humanitatem, Ita contrá Vil Albertum , Scotum,; Richardum, Paludanum; "Pt ls S. Thomas q.4. a.6. Alenfis, Henricus & pas- LBY t fim ali; — Probr, Neque natüre credtac dee . capa- l VznEi Divixi. 24i thj. g capacitas talis, ut poffit faltem fupernaturaliter; d fijffe ad iftam unionem elevari: neque eft incomipo- At d fibiliras divinarum hypoftafeon ad terminandum AIY: p eamdem naturam, quippe qua íe ab eadem &Qin; 4 natura divina non excludunt. Dico 11. Neque repugnat; ab una perfo- ermityy na divina plures naturas creatas; etiam diver- tic Chrlh fas affümi. Ita $. Thom. art; 7. Proby. Plu- " gl res natürg create funt ex fe rerminabiles; & oddim h. inter fe abfolute compoflibiles: nec enim ma- m prout pis ab fe mutuo diftant; quam nátura humana iont d & divinà; que amb:e in Chrifto una Verbi R r perfona rérminantur. Deinde perfonalitas di- Qmo t vina , utpore infidita; nomn ita exhauritur ter- V: n ininatione eflentiee diving; utnon potlit etiam 1 RO t alis raruris adjungi: Sicur intélle£tus & vo- Uti Q d lüntas Dei cognitione & atnore propris effen- E 7; üt f tie non tantumi exhauriüntur, ut ad objecta li non t contingentid nequeanf extendi. Ergo nulla yfed foit hujus compofitionis repugriantià apparet. 15 DAtotar O5j. l.. In cafü 1. Conclufionis nec effet unus hómo hec plures. Ergo. m. cuwn $. T. 4d dlid ad 1. Effent tres perfonee unus homo fimpli- citer; propter unarii naturam hutnanam: ficüt tunc verum eft dicere ; quod íres perfonc lo A h fünt unus Deus, propter unam divinam natu- ram. | Quia terminus fübftantivus; v. g. ho- ofv j mo, formaliter fignificat formam feu naturam; üt inhabente illàm: & ideo, ut fimpliciter dica- Ti o tur unus homo, fufficit unitàs naturce. Puucini / nusd Iu[fl, Natura divina eft perfonis intrinfeca ; | .& connaturalis; natura autem humana effet J 8 divi- g L] ! 548 Dr INCARNATIONE " divinis perfonis adventitia & extrinfeca; erga Flhlh t z. /V, Couf. Hoc non va- n |4 / non eft par ratio. riat rationem nominis nec vim ügnificandi illius: J ii fam etiam Chriítus abíolute eít unus homo Ípecie cum aliis hominibus, propter unitatem hontifid ípecificam nature ; quamvis fuppofira plus quam genere differant. Ergo pari rarione tres ï perfonz erunt unus homo numero; propter ] E unitatem numericam natura; etiamíi perfonae diftin&te fint. Dixi füpra, ugus bomo fémpli- /, ) E cifev; non vero uzui fémplicitey : quia unus i homo etiam abfolute & fimpliciter dictus, non Q I dicit unitatem perfonz,; fed nature ; at vero TARU u unmus ab[olute ; dicit unitatem perfonz: ficut tf i;lïlþtQiï tres perfong dicuntur us Deus Ts ft o ; non tamen upnus ab[olute. z pereci ! Ob. H Affumptio h ypoftatica NI j petnisd tur ad unitatem períone: atqui in dicto cafü piur; di Tübfendi non effet una perfona; ergo. E. diff. Maj. Aflfumptio terminatur ad unitatem. cujusque Ti &o perfonz affümentis C. ad unitatem 'períonze ] Dotentm unius rantum N- " Hoc íolüm de ratione af- ] quibet fumptioris vel unionis eft,. ut quor funt perfo- fibllend nz aíffümentes, in fingulis earum ad unitatem ' (j ] perfone rerminetur: - fure fm f( Infl. i. Ex unione hypoflatica oriretur TDitoram d i comiínunicatio idiomatum tam inter Deum & reCUHdæ (U homiuem, quam inter perfonas inier fe ; ut U5 Ditur colligitur ex S. Auguft. l. 1. de "Trinit. c. 11. ATE (s &íqq. & S. Joan. Damafceno. l. 3. de Fide; " D C. 3. & 4. Ergo in dato cafü poffet quis dice- sfb f re: Homo eft ingenitus: Filius efthomo; ergo * Dd s Fi,.iiu's i :V;ERBI DIVINI. 243 f[ïinf&cü " Filius eft ingenitus; quod. efít abfurd um. Jx. difl Zntec. Orxiretur talis communicatio lcand i idiomatum in communibus & effentialibus C. Uni N in notionalibus feu perfonalibus, fu54iff, inter DT nj hunc hominem & . perfonas fingulas C. quoad IDpofra x !L tOne períonas inter-íe IN. Talis homo pro fingulis quidem perfonis fupponeret, nonautem unam 10, Drtne proalia. Hinc in addu&o fyllogismo comit- i pery titur fallacia fipurz diétionis; vel accidentis. W il Jufl.:2.... Sol 4 a naturá divina, urpote infini- : QUa ünns tà; poteít fübíi ftentiis.-pluribus terminari, er- : Qs n go nullà natura creata. E. V. 7faz. Hoc folum U: t vet naturz üivirige ex (üà infinitate convenit, quod pione: f 1);- 00 tria füppofitá poftulet; & cum eorum fingu- lis fit omnino eadem, unitaté ac fimplicitate perfectitlima. Creara vero natüra adhuc a fitia temi perfonis divinis; quibus fübftantialiter conjun- Lin dido dd gitur, difüingueretur tealiter: nec modus ille ? M M; fubfiftendi effer illi connatüralis; fed per gra- m CUjusq tiam & omnipoteritiam Dei : 'cumque habeat m pen'br.»; potentiam ' obedientialem — ad . fübfiftendum » fatione qualibet perfonalirate divina, etiam habebit ad Lfuntperi. fubfiftendum omnibus fimul: . d unitatem . Obj. 1H.. Si trés perfonee divine uni na- tur& humang unirehtur, propter hanc unam o Ortet naturam effer unus homo: ergo Ííi in caíü o Dam d " fecundze conclufionis, üna perfona divina tri- uer f;£ bus naturis humanis uniretur, ob has dicendi [nit c ) eflent tres homines. . Richardusin utroque ' d Fit/ cafa putat; nequeunum, neque plures homi- [TC[ guisd«» nes effe; fed utrumque fccundum quid.s, Sco- Luno; £? tus ; Durandus, Altifiodorenfis, exiflimant ; Bu £02 unalïi 244 Dr INCARNATIONE unam perfonam pluribus humanitatibus juri- apr p " €&tam plures homines fiimpliciter effe dicendos: g m quibus affentit S. '"T'homas in 3. dift. 1. q. 2. a. nl $. ad 2, 6 3. Verum fentenrtiari hanc retra- Í &tavit hic a. 7. àaitque talem períonam fimpli- ; CICUDIU citer effe unum homineim appellandum, cum Ui ä fit una perfona & unum füppofitum : ex com- ve 00 DUT muni enim ufü loquendi, nullum fuppofitum iN (U " 'er W dicitur fimpliciter plures fab aliqua appellatio- Tii D ne feu forma, etiatgfi harum rationum habeat ;(lnr.'irommel-, plures, a quibus illa denotninatio fümi poffit: nits, q ita dicitur unus artifex; unus pater; qui plu- lss d res artes habet aut paternirates: & Deus Pater m «v eft unum principium Fili & fpiritus fancti; quamvis habeat plures proprietates feu relatio- g, «s nes. lia Et Chriftus ipfeduas habens natüras füb- Í hunz nith ftantiales, fimpliciter eft üna fubftantia & nori Tinm lures: Dauas voluntates þrædicamuu áit S. Una homnt Athanafius; fed unum volentem;. uec jam funt duo Domini, fzd unus Dominus efus. Chriflus. iplm: r 1. Cor. 8&. v. 6. & in fymbolo Credirmüs z5 humanitt terminm unum Dominum 9. C, — Nec alius ex . Patve, hibente alius ex P'ivpine, ait S. Greporius. Neque al- zev Deus,alter bomo, ) Qs Jed idem unus eff Cbriflus; Tefat o inquir S. Fulgentius. /Infl. 1 Ad unitatem fübftantivi füfficit üni- lt cxemt ta$ forma ; ergo & ad illius pluralitarem fuffi- Y uj Untonemi cit harum pluralitas : Nam oppofitorum ea- dem eftratio. & . Conf. Juxta communem feminpg modum concipiendi & loquerdi, «à pluves, & m pl alie vgces numerales multitudinem fignifican- um (jyi tes; applicatee terminis concretis, non fignifi- "ts n cant TT " ! 1 VznB2I DriviNIr. 245 ib ' dicfndos: | cant rantum plures formas, fed femper impli- d I.q. 2-3. [ cite. multitudinem füppofitorum, diftinguunt lanc Itr, enim hominem unum ab alio: per terminum :| m fim. vero fignificantem unitatem füppofita , licet l plura, dicuntur aliquid unum , quatenus in Ufm, qum * & eom. ! forma aliqua aut ratione conveniunt. Quam- vis ergo plures períonze dicantur wzus bomo, JDpoltumi iDpellno. | propter convenientiam in unica forma feu hu- m habest manitate: una tamen perfona non poterir dici pluves bomines, propter plures formas feu hu- Ti poff: | Qu ph. manitates, quas habet. Nam perfona fübfis Ítens in pluribus naturis, eft tantum wuf , )éu Pa It fnfi | unum ens fimpliciter, per fe; abfolute & fine addito, ergo & unus homo., feitéin. hat Infl. 2. De tribus perfonishabentibusunam 1ta & noi humanitatem dicitur, ugus bomo, quia per ter- minum unitatis folum numeratur formaliter li/; d $. , j/zw 17) | una humanitas in habente, non vero habentes ipfam : erpgo etiam de perfona habente plures ht | dimus il humanitates dicetur, pluves: bomizer, quia per terminum multritudinis numerantur forme in Y Patrt, habente ipfas, ron vero füppofitum habens. Niua. z R. V. Conf. 'l'erminus unitatis non femper nu- n merat unam formam folam, excludendo alias, ffrirün- ut exempla obj. 3. oftendunt: requirit. ergo vel unitatem forma, vel faltem formarum rem Tif orum - unionem in.eodem füppofito. Cum econtra terminus f/uves & alii numerales multitudinis ymmunem etiam plura füppofita fignificent: multitudo p enim divifionem, & negationem unionis feu fpifcan- j unitatis fignificat; unde ut aliqua fint plura, re- j [pni- at quiritur ut abfolute & fimpliciter' dividantur , 3 & 546 Drg INCARNATIONE & non uniantmur ad componendum unum. gt Quia vero unitas formaliter fignificat unionem [ Li[ïlb'i d " Rol a feu indivifionem, ut aliqua fin; unum füb qua- dam ratione, füfficir, ut füb illa ratione unian- f Nd tur. V uoniam ergo /plures humanitates af- fumpte ab eadem períona , conjuneuntur in W uuqm illa ad componendum unum; ideo non poffunt dici ex illis refültare tres homines, fed homo s hii | 1f unus. EHincíi verbum fimul affumpfiffer hu- il ïl manitatem Joannis, verum effet dicere, Jefus eft Joannes; ficut jám , vere dicitur, Verbum COR u YO eft fefüs: er go hic homo non effet alius ab rimïmäï illo; quia hic effer ille: crgo ; non effet plu- res. . Ex batlenus di ?zlfzzfiï fequngia Povigmrgf L77 c'onjï.:iumur. : ]. Si tres perfone divinze üngulää ümul easdem tres humanitates affümerent, effent Df & tres homines,;; comparando finpu las períonas ad fingulas humanitates: & effet. unus homo; comparando tres perfonas ad eamdem humani- . tatem , vel Qumá fonam. plures humanitates àd eamdem a j I. Si dimiffar a Verbo hürnaniretem Pa: IT ter affüumeret, nihil ominus maneret idem ho- pti mo: N ^ licet enim non maneret eadem períona humana, taneret tamen fübfiftens in eadem tl cont humanitate. Econtre fi dimiffa hac humani- Dlenrà tate; Verbum affümeret aliam, maneret nihi- | Flter dj lominus idem homo: Sicut fi Petrus ac quirat Ü &t x unam albedinem, &amittar quam hal bebat, ma- li [leque ( net idem album, & idem e(t in omnibus mu- ftx'mmgm) l ääïiOH;þusä qua fingi poffunt: quia eadem ra- 1: um D üuo Vzrn21 DiviNL. 247 D Qs tio eft five intelligantur plures maturz feu for- F üipnen | me fimul effe in eodem füppofito, five füc- nxfub quä. ceffive. Qe nign. ]. Non dubitatur, potuiffe naturam An- lMtates w | elicam a Verbo affümi: quod Patres & inter- Duntür j | pretes paffim colligunt ex illo ad Hebraosc. 2. D poffun: v. 16... Nusquam Z4ngelos apprebendit , fed fz- d hom, | men Zbvabe apprebeudit. . Quodfi ponamus Yiffer hu Angelicam fimul ;: aut plures humanas naturas It Iefug | affümptas effe; eidem füppofito propter diver- Verbum fas aut plüres naturàs praedicata cornitraria , aut EUTS contradictoria , fine ab(urditate; per commu- s pli- nicationem idiomatum cónvenirent. 1 furism. | w CAPUT II. t fulæ ümui l , eftnt De extremo altero. Incarnationir . qu od ej? pernas * Hüinasntas afJumpta. : liomo, ARTROULUS I Dumae | kmper. | | Quomodo Clirfti Dinotitas exffat $ uf « pä- *jcö [. Hümanätas Chrifti a Verbo affum- em ho- pta retinet propriam exiftentiam diftin- D Ita fuarez & peïfona &am ab exiftentia. Verbi. - exdem alii complüres contra Thómiftas, quibus fuüb- hüman fiftentià creara eft. rerum exfiftentia. diftincta Yet f réaliter ab effentia. , Probr 7. Effentia, crea- agurat ta eriam, non diftinguitur realiter a fua exiften- dhutfna tia: neque enim hee ambee. duplicem actionem bus m terminant, uf íàtis in Philofophia demonftra- jm f« ! ur: cum ergo Chrifti himanitas habeat eticn- 'tlaln t 4 1 248 Ds INCARNATIONE tiam diftin&am ab eflentia Verbi, habet etiam i agl J diftin&tam | exí;ftentiam, J atiiet u Proby. 1/. . Exiflentia creata & increata ne- dj cefTario diftinguuntur realiter: atqui exiftentia (), i, 4 Verbi eft increata, zterna & neceffaria a Patre |lgrrtt folo; exfiftentia humanitatis Chrifli eft creara, conüngens, libera, productaactione commu- .Ego j u ni omnibus SS. Trinitatis perfonis, cooperan- | at te B. V. Maria, quorum actio minime termi- 1;ro;'t€hone: natur ad exiftentiam Verbi, Eroco. [ u j J n[&& Dico H. Affumpta Chrifti humanitas folà Verbi hypoftafi fübfiftit, adeoque non recte n D mll dicitur, a Verbo affumptus effe homo. J &tl Probr, l. CC. Ephefinum & Chalcedonen- j C fe unam tantum jn Chrifto perfonam divinam ne g effe afferunt: & C. Generale VI, approbat, BWT que fophronius in epiftola dixerat, Pumaniza- extlbet, zem in l'evbo Dei, 1 non in feipfa babere propri- hii am exfeflentiam. fatorm h Probr.. 1. Datur mutua communicatio ] proyrm, idiomatum inter humanitatem & divinitatem mitum h Chriíti; homo enim dicitur Deus, & Deusho- fimplcier mo: talis autem proprietatum ac denominatio- lI Quo N, num communicatio non daretur, nifi deeffet Dlto con humanitati perfona propria, ipfaque excidiffet Amanits jure propria familie, adlecta in. confortium ; fenü non | divinz, effe&a domeftica Verbi, contuberna- ! Charitim lis Deitatis, in familiam eamdem infita, com- l tlQUs n munem habens hzereditatem, tamquam unum eum illa füppofitum. Ergo. |I 1 Obj.l L Probv. I1[. fübfiftentia creata eft. fübftantia U5 00n j integra feorfim fans nullique alteri phyfice | ïIUPfiam [uaI juncta: VERIBI Drivrur. 249 liber v m F jun&a: atqui humanitas Chriíli eft realiter ac mcreata r 1. fübftantialiter unita. Verbo: ergo non poteft dici fübfiftentia humana. æl eXi&eHm Í Obj. 1. Cont. y. Concluf. S. 'Thomas di- Vi D ftinguit realiter in creatis effentiam ab exfiften- & Cregi tia. Ergo. R. dif] realiter ef- . Ziit. Di&ingueä't um N. fe- fentiam ab exiftentia fecundum r CO0pergn. cundum obliquum C. Eflentia prout-connotat TE Cermi. fui productionem in tempore determinato, fe- cundum hunc obliquum diftinguitur realiter as (f ab effentia preecifive & objective fümpta. — Hinc n Tede | in Deo nulla eft diftinctio inter effentiam t hm ! & exfiflentiam , quia fineactuali exfiftentia con- sicedonen.| cipinon poteft: econtra entia alia formaliter fi- m dirinm ne acu exfiflentia repraefentantur, eo quod - pprolu, in fua definitione exiftentia LURU m folum po(ïïbilem f exhibent, 7 frore Infl. y,. Atqui idem S. Do&or f&pe ait, naturam humanam in Chrifto non habere effe nunicatio. F proprium, & explic. $. D. difl. a[[umpt, ait, Vinitatem naturam humanam non habere effe proprium ['eusho- fimpliciter, & ut quod C. fecundum quid & minatio- | ut quo N. Habere, poflidere, acquirere , fup- i deefler Eatenus. tantum dicitur pofito conveniunt. xcidillet humaunitas Chrifti non'habere exiftentiam ; qua- nfortiom f tenus non exiflit fola per fe, i. e. non per fe xubernae | feparatim ftat, ur S. 'Thomas fiepius explicat, (2 QUf aliquas ejus fententias repete cap. praeced. ar- Ym ünum tic. 2. Obj. r. Infl.2. In Chrifto eft unum effe tantum, (ojfunta alias non erit perfecte unum: fed fi humanitas j pyi propriam füam exfiftentiam habeat; e runt duo Q 5 effe; n . 450 D1: INCARNIATIONE effe; ergo. xR« difl. Maj. eftunum tantumcfï'c $tAt EI' Tonni ol torale, perfonale, & ut quod C. eft unum tan- tum effe partiale; fecandum exiftentiam & ut (j o t J Q9 Dra quo IN. ficut ex corpore & anima fit unum ef- ) íe hominis exfiflentis ; etfi «o rpus & anima «t ul habeant diverfas effentias & exfiftentias , 1taex exfiftentia Verbi & ex humanitatis exfiftentia 'of ei adjunéte exfiftir unus Chriftus: neque enim j J ex effentia & exfiftentia vel fübfiftentia emer- git compoimo phyfica ; fed mutaphyüca tan- .lqu tum. zi Em Infl. 5. Soh füppofito convenit effe; ergo afur v* fi Chriftus habet duo effe; habet duo füppo- emdhr fita. . difl. 44at.. foli füppofito convenit effe Tithypul fimpliciter, primo., períe, & wut quod C. ef- lif. f& (ecuhdum quid. & ur quó N. Hoc effe par- Quee qonye tiale eft e*mcmomm, Jllud vero eft toralefüp- Wt E pofiti. ftt, erpo« z2 Infl. Erao eoucm ]ure dlcam , X dua— OVentant bus fubüüentns partialibus conflari unam to- C talem... . /V; /Il]at. Dictum jam eft, fübfiffen- Ontrxi tiam creataím in ,negatione unionis "confiftere. moenm ( Igltur eo ipfo auod. alteri ünirur nature , defi- 0 & m nit fubüfïenna creata. , In/l 5., Terminus generatlonls Marlæ V1r- gmls éft humanitas Chrifti: ergo (i haec hu- manitas non habet effe d1vmum B. VLI'O'O non At j erit Deipara. 3. difl. 4fnttec. Humamtas Chri- "u eft terminus formalis generationis Marize Vir- | W-'Z N pinis C. eft terfninus totalis N. Hic eft fuppoü— tüm , ad hocenim generatio rerminatur: füppo- 4 H difcip Fiimpyl fltum autem eft habens naturam divinam & huma- 1 Mij | Vzrn2] DiviNri. 251 l intomef humamm Elgo B. Virgo eít vere Otoróxoc; nümts tiim &UL Deipara. Obj. 2. torit. 2 Cencl. Recte dicitur efï'e L üngm d l5 ( an hic homo plædefhnatus, uggeffer Filius Dei, eroo etiam recte dlCltLlI' hic homo effe affüm- Dftas: je [LIS exfillent g. NV. Conf Plædefhnano ad unionem j ypoüancam 1equ1r1t, ut homo PI'IUS rmone lequeenim TDtíà eme in bypoftafi aliqua vage fübfiftat : affumptlo qutem 6*(10'61€t, ut humamtas prlus naturà h) Áica tin exifteret in ahquo füppofito fingulari ac deter- mmaro " Ergo homo hic pote1at quidem pre- die: erog de[hmn, ut effe. Filius, Dei; non potuit au- W fuppo Onvent efe. tem affümi ; nifi, ahquo temgore prlus habue- rit hypoftafin creatám. P u C ovl PL"ïidlcata funtlra füppöf jtorum, ; ut lo efen que. convenlunt mr;uræ, tribuantur etiam füp- qura pofito : atqui. humanitas Chrifti dicitur affum- pta; elgo etiam homo. . difl. M. Si non & dim conveniant naturz ur contradiftin&ze a füppo- ünam to firo C. Secus N.:Affumi convenit, naturae ut fübüiflen contradlfhn&æ a Verbo, uti eriam uniri : nes- onliffere mo enim dneut ; quod homo uniatur füppofi- , del t0; & cum eo natüram componat. àtie Vit ARTICUI US II , hec hr | l 1F0'0 100 | n Vexbum animam 7 covpus bumamm its O ajmnpfent T larie Vit- Tota J. Seculo II. Saturninus Simonis Ma- [rppot- gi difcipulus, cum Bafilide, alisque id fupp() pgenus 1mpoüoubvs docuit, Chriftum goz car- * xlï (am ! aem bominis veram «5 animaim accepil[e , fed cum fs 4 Ds INCARNATIONE 252 *mlhf ) I qr fola bominis figura. atque effigie veni[e, omia- que ab eo [pecietenus. pevfe&la ; cujusmodi funt ] Ini(i n li za[ci , ambulave , videvi, pati: ut teílantur | p*nk Epiphanius l. r adv. hares. c. 23. & 24. 1 s "Theodoretus 1. $ heret. Fabul. c. 4. Phila- ?;MC«JJ'I , n ftrius in catal. 2. i, M 4i. Valentinus eodem fzeculo tradidit, )mmjym'qn t Chriflum in. fub[lantia covporis noflri non. fui[fe , Jfed fpirituale nefcio quod covpus de c«lo defeven- hij t ütiintia tem, per Maviam. l'irginem transmea[fe , mbil inde vel accipientem vel mutuautem. Íta Ter- n f j a tulianus, l de Pracriptionibus advers. he- ret. C. 49. & 50. ubi ei Ptolemeum, Secun- N t fs ln dum, Heracleoném, Marcum & Colarbafüm !inariem impietatis focios adjungit. //I. Seculo eodem Cerdon Saturnini difci- ftrids pulus e Syria Romam venit Hygino Papa, & lt fr | li came fi magiftri fui haerefim, quam Íipe ejJuraverat , V.t tefls Marcioni afflavit. Fuit hic Marvceioz Pontihis ibim, c. geneve Epi[copi filius, propter fiuprum cujusdam H À l/'irgittis ab Eccleffe communione abjellus afuo- met patre. di&us; n Terrullian. ibid. c. 51. Epiph. hzer. 41. Hic prima Luce capita, quz funt i T0j i Heroms de humana Chrifti generatione, expunxit. Ire- neeus l. . contra heeres. c. 29. b IV li &i qud d I/. Cerdonis & Saturnini nequitiam pro- feffi funt Lucanus; fyneros, & Apelles. Ve- Büoraj | T? & [& rum Apelles deliravit , Chriffum ipfo defcenfu VWl AVL fídeveam ffbi carnem u a&rcam contexui[fe:. 8 $n vefurvetlione ffngulis quibusque elementis , qu« T CTiptr in de[cen[u [uo mutuata fuiffent , im afcenfu ved- | AT Coy * didWe, 9 ff difpevfis. quibusque. corporis fui 1 üng v ! paï. E Vzrznz] DiviNi. 253 Wf: Uj partibus , im/ c«lo fpiritum. tantum veddidi[[e. "Tertull. loc. cit. Vttod Ut tel F. Manichs&i affirmabant, Chriftum fuifle 0. &y ferpentem illüm, a quo primi parentes noftrà * 4. Dlb in Paradifo deeepti fuerunt: eumque movi([onis liberandas. zempovibus veni[Je ad. auimas , mon ad covpora, 0 tridij Nec fuiffe i cavne vera , fed femu- !^fitj) f"W: latam |peciem cavais ludificandis bominum [enfi- d d. bus prabuile, ubi non folum wmortem , vevum etiam ve[uvvetlionem mentivetur, Áuguftin. de tife, ul hares. n. 46. Horum . auctor Manes fzecu- ts Ter- Nets, hg. lo III. cum Perfarum Regis filium; expulfis m Secon. Medicis, a quibus fanari potuiffet; precibus Colbin füis fanandum fpoporidiffet, infante mortuo, in carcerem conjectus, ac poftmodum e fuga rmini d retràctus ; Regis juffu vivus cute exutüs, & 0 Pips, ( i poftea feris obje&tus interiit. Eadem de Chri- fti carne fentiebant Prifcilianifte fzeculo IV. & cJUrayet 1 V. ur teftis eft S. Leo M. epift. 93. ad Tur- 1 P'onttie ribium, c TO ]uf afuo. VI. Apollinaris , Graeci$, - Aero^ouvdpiog- dictus, Apollinaris Presbyteri Laodiceni filtus, , Epiph.| ipfe veroejusdem Ecclefiz Lector, non vero, Que fünt yxit, Ire ut Hieronymo vitebatur, Epifcopus, Secu- lo IV. literis humanioribus apprime excultus ; fed quod effer "T'heologie ignarus, & prom- tiam pro ptior ad fcribendum, orbem libris fuis imple- les. ! vit, & Ecclefias erroribus fuis haud parum ff f 4j 1 nj Ü contriftavit; ut SS. Bafilius ep. 72. & Hieron. TE LA l. de fcriptor. Ecclef. teftantur. ii Initio ajebat; Chriftum corpus ex Virgine quidem fumpfiffe, [m i i fed anime vices. Verbum füppleviffe. Poftea orporis 'Af Catho- ". 254 Ds INCARNATIONE hi i Catholicorum fractus . argumentis , animam : gih V natus etiam Chriíto tribuit, fed fine mente,. quam Gra&ci vo)y appellant: eo quod animze rationa- hi [ , j h tn p : 1] [ lis loco Verbum ei fit. Deinde eo deflexit , ut Ícriberet, Verbum e c«lo conpus füum artu Jun 1 j (f $ liffe, quod per uterum Virginis tamquam per , Q canalem transmearat: hanc carnem Verbo ipfi; j imo toti Trinitati confübftantialem effe: Verbi QU divinitatem circumcifam, cruci affixam , paf- fam,; mortuam, & poft triduum a Patre fufci- ] N la tatam fuiffe. Hszc autem myfteria corpori ii Ws Seü Chriíti folum apparenter & in fpeciem obti- giffe; eo quod eflet impatfibile, , Ab(urditfimae TR Toa d. hujus & contradicentis fibi doctrinz nuncupa- bantur Apollinariftee ; fyzwfafle ; quia unicami corum oj in Chrifto naturam divindám ftatuebant: item phdim;: JDimoerite ; quod initio corapofitum "Thean- Crili d | dricumiex folo córpore & Verbo tanquam dua- c gudmn. n bus portionibüs conftare dicetent; nj fl f Dico 1. Verbürti divinum animam & cor- Atbl at pus hurnanuüm immediate affümpfit..— Par; /. fuwd; o probv. Chriftus a S. Scripturá & Patribus dici- donenl; tur effe verus homio: ipíe Mar. 26. v. 58. ait: ?1//; rj d jj Tuiflis efl auima nea usque ad snovtem: legitur habuiffe varias affectiones gaudii; iree; amoris; Jurulq d odiü: dicitur Ifài. 7..v. 16. "Intequam. fciat 110 veprobare malum , & eligeve. bonum: . efürivit; W E jl fitivit, fatipabatur, doluit. Atqui fine anima . Ill à nec potuit effe homo; nec affectiones tales pa- j i [ ti: ergo Verbum vere affüumpfit animam hu- Hd €m t Nazianz. manam , ut argumentantur Gregorius 75 Tem epiítola Gf ä " D Vzn2i DiviNr. 255 F " anïma]; [ " piftola duplici ad Cledonium ?EHIG, qm . 8 Con&anri- nus Pogonatus in edicto Fidei. AT ratis| Prob. 1. pavs. Jo; 1. v. I4. dicitur, Zr- ) GHGX:J; T um cavo fatium, Mat. 1. v. 1. & 25.. Luc. 2. 1Anz* v.7. Rom. r.v.3. Galat. 4. v. 4. diciturFilius Tiquam pe Dei factus & natus ex muliere Virginé fecun- | Verbo il dum carnem, cx femine David, filius Abra- efe: Vr ham & David. z.'l'imoth.2. v. s. & alias dici- [ ; MD, p tur ab Apoftolo eíle 5omo (inilis nobis, & Patre of tentatus per omnia absque peccato: legitur in if Corpori Evangelis fuiffe paffus, mortuüs, faétus re- Xiem obi- divivus; ' Sed hacc omnia falía effent; fi appa- bïgï&üïxmæ | tentem.tanrum carnem affümpfiffer, aut a no- y füncip. Ítra alienam. ^ Ergo falfa eft illorum Haereti- qui unic corum doctíina , & merito damnata a .CC; Itt: il Ephefino j actione L. Ubi approbatur epiftola üm Then. Cyrili ad. Neftorium, quz incipit: /uzelligo um du quosdam. in qua ira legitur : Zffevámus F'evbum anitá febi fecundumi bypoflafüm covue animatá va- m&or finali animá, zmexplicabili, incomprebenfebila- . Purt] que mode bominem facfum. item a C. Chalce- idd, doneníiy actione 6. in fidei expofitione: oce- ; 3p. dit: mus, eumdem-Deum verum , eg bominem veyum; ;kpur eumdem.ex amima vationali $g covpove. .confub- ;uui flauialem Patvi [ecundum Deitatem , cou[ub- um d aptialem . nobis eumdem. fecundum. | bumanita- eun; - Zem. FEadem repetuntur in 'C. Conftanti- fine animi nop. II. & NNiceno IL a& 7. '"Tlolerano L e5 [ Di« Hifpal. II. ; inm lu | l Eadem tradunt Athanafius lib. de Incarnat: E ; r Verbi , 'Tertullianus lib. de & Cfame Chrifti ; 4 V, g 3j PP cfæteri. Con- | 256 D& INCARNATIONE Coufirm. 1. Expediebat, ut Deus peream: jj i dem naturam daemonem vinceret, quam ipfe gt r in Adam vicerat. lIraAug.l 13. de Trinit. c. 18. de effentia autem humana eft corpus. fl Den 2. Chriftus in corpore noflro debuit pati; i n p exempla virtutum nobis oftendere, & corpus gn n noftrum debet confisurari corpori claritatis gmul d ipfius. lgitur finis, ob quem miflus fuir re- sisano: demptor; tale corpus exigebat: nec enimi p m 1 animas íolüm ; íed corpora etiam erat re: Tibn at dempturus; masdnp Dico [[. Quóoád affüniprióném partium d r li? aliis fünt priores ordine nature: eo quod um ld aliquae fueririt aliis quafi caüf&e ; car Verbo uni- E tz fuerint. 1deo a S. Thoma q. 6. triplex hic &anim, ordo flátuitür. I. Ordine cohngrüitatis anima eum dl rationalis prius affurnpta fuit, quari cáro: hoc fen enim ordinre naturà priusunitur quod eft caufa, Vinione i ut congruum fit uniri aliud: atqui non decuif- Vnio um fet, uniri Verbo catnem, nifi forer. humana ; inone pa neque animam, nifi forer intelle&u praedita ; Titit Qun ut habent Synod. VI. act. 18. Edictum Con- ftantini Imp. — Gregorius Nazianz. Orat. 35. 0j i & 51. Damaícenus l. 3. de Fide, c. 6. Hinc Ti fatio ficubi legeris; carnem mediante anitma fuiffe p ] r A affumptam; hoc dumtaxat fenfu id accipies quod prius natura convenerit, aífümere ani- «( r inam, quaim corpus. [j MLAT| Í IL. Secundum ordinem intentionis, natu- , t f rà prius aíffumpra fuit tota humanitas, quam |Lunig V j m i ejus partés: hoc enim ordine naturà prius uni- tur, quod eft caufa, cur Deus voluerit unire Ul aliud: j Vzn?1 DiviNi. 257 T5 Deren. aliud: atqui Deus primo & per fe voluit, Ver- bum fieri hominem , & proprerea partes hu- . Qun jj € LTl ( manz naturz intendit. Ergo. "us HI. Denique fecundum ordinem exfecutio- eDuit Y ( Co nis, naturà prius unitrum Verbo fuit corpus, quam anima: ita enim narurà prius illud extre- Ti daritas Us füi r mum unitur, a quo actu pendet extremi alte- rius affümptio: atqui prius, quam creetur ani- TC enim D R Ts ma, corpus debert effe difpofitum & fübfiftens. Eodem exfecutionis ordine partes humanitatis priusaffümptee funt, quam ipfa humanitas , id Ti partuni eít, prius unitz fünt Verbo , quam inter fe: * eoqud : Vethoun- nam fübfiftentia humana, fàltem partialis, cu- jus vices Verbum fübit, prius daretur corpori S trplac & anims& , quam ambo inrer feuniantur: prius Qubgis m enim eft, rem in fe completam effe, quam effe T 64t0: hv eam cauíam compofiti. Imo ceffante partium Odell t unione in mortis Chrifti triduo manfit illarum 100 decuif unio cum Verbo; ergo hac non 'pendet ab - fiomaint; unione partium inter fe; nec ab unione huma- | precit nitàtis cum Verbo. tom Con- Obj. 1. contv. 1. Concl. Si Chriftus ani- Otit, 3. 6 Hinc mam rationalem habuiffet , érgo fuiffet capax ima fafte peccati. Íta opponebant Dimoerite , ut teftan- tur SS, Athanas. l. deIncarn. Verb. & Ambros. p l. de Incarnationis Dominicae Sacramento. c. 7. imere d- h. difl. Seq. fuiflet capax peceati, fi animafpe- étetur feorfum, utfibi relicta C. fi fpecterur )nis, Jtd- jus, qum ür unita Verbo . hoc in ftatu Chrifti huma- nitatem impeccabilem fuiffe; difpuratione III. iprisun- eftendemus. . jet u R a Ob 2. &/' Dr INCARNATIONE 258 Ob;. 2. Apoftolus 2. Cor. $. v. 16* Et ff hii juh ait, cogmovimus Cbriflum [ecundum cavnem, fed & jum nom movimus: hoc eft, initio exiftimavi; Jl MM Chriftum habere verami carnem, poftea vero MT Ita Fauftus Manicheus; gt aliter comperi effe. & ad firmandum etrorem füumi , adducit il- at t iprisan lud ad Philipp. 2. v.7. /z femuitudisem bomi- zum fa&us. &. N. hürnc effe fenfüm Pauli. ingi, M Ante modo dixerat: Ex £oc (u7r8 voU vov ) ue- H I;Ffli W 1-" r T mmittem tovitnus. fecuttdum. cavtem ; 1d eít; nihili 1 Q zeítimamus mortales & mortalia; puta hono- WT res, Opes, voluptates. Quin & ipfum Chri- QUi " æ.:mäxü& | ftum licet aliquando noverimus fecundum car- nem; doloribus obnoxiüm, ac deéo tamquam f o tuis, T gentili noftro gloriati fimus: muze tamen mor zovimus, nifi. impaflibilem , immortalem. & c4. & Ita beneficiis fpiritualibus nos profequentem. hi. Chryfíoftomus;, "'heodoretus, Anmibrofius, & Chríts h Synodus Gen. VII. act. 6. (; 0b dig Quod ad Philipp. Cliriftus dicitur 2g femi- Ong $1. 4 litudinem bominum fa&us, non excluditur ve- V. Dai Q ritas: nàtm Geh. 2. v. 18. dicirur Heva fitnilis Viviie, H Adamo i & c. 5. y. 3. Genuit ad 1maginetn. €g (]UCUUHCO À Tta Clemens . Alex. ffimilitudinem fuam . Setb. 1 UR DO l. i. Pedagopi, c. 2. ait; veniffe Filiam Dei Armin Qaodfi etiam veritatem a in figura hotüinis. QT fimilirudine excludi/conrendas , refpondet S. hf E | Chryfoftomus, Chriftum in fimilitudinem ho- V Crilot minum peccatorum veniffe, quomodo idem äuïokgamzmx Paulus Rom. 8. v. 3. miffüm; ait; zz J£militu- &tl i P dinem caviis peccatz. P 16 EI'O(] Infl. 1. Idem Apoft. 1. Cor. 15. v. 47. ait; Wtj qnn Primus e ^* 4 j Vrnsr: DrviNi. 259 V1 E, f; Piimus bomo de tevva , tevvenus:. [ecundus bowo Firtem, d de celoy c«le[lis. Ergo Chriftus habuit corpus ccelefte; &i ingi i. N. Couf.. Plüribus inodis Chriftus DOA2 veto homo coeleftis appellatur. L Ut àdvertit Ter- L'Ianichæu;, ' tullianus l. de carne Chrifti quia. celeftem vi- ádduc j ..r tam duxit; & impeccabilis fuit; hinc de imi- ittm hwj | tatoribüs Adami & Chrifli inox fübditur: Quaeli$ Uni Dayl Tevvenus, fdlé$ Q9 revveui: &g qualis celeflis, 10 ) p V II. Sicut Adam dicitür tetre« zales &9. ceelefles. «ll nl nüs propter inortalitátem, quam peéccando conr- tta lono« traxit: Ira Chriftus dicitur honmio ccleftis; fim Chi. propter gloriam ; quafn a principio habuir ; li- adumerr. . cet autem illà ante refürrectionem in corpus fe O tmquar fe non diffuderit, debita tamen eràt & conna: n tf iuralis. Itaà idem Tertull;l; de refürre&t. carn. nortaem & | c, 49. & íqq. Chryfoft. hom. 42. in 1. ad Cor. ntem, ]i Aueuftin. l 13. de Civit. c. 23; III.. Dicitur brofus, d Chriftus homo coeleftis; & qui de coelo defcen- dit; ob divinam perfonam. — Gregor. Nazianz. t d fii- Orat. 51. Aug. epift, 57. ad Dàrdanum, q. 5. ditur ves | IV. Denique ob ineffabilem conceptionem ex va fimils Virpine. Hilar.l..10. de T'rinit füub init. . Ne- que illico Adamus homo cceleftis dicetür ; quod m G s Aler. à Deo proxime creatus fuerit: ípecies enim im Dd | liumana iii primo individuo füo produci alite£ riatema [ non poterat; D ondit $. | Infl. 2, Bene di&us Il. vetuit dicere, quod finemho- f in Chtiíto fint tres fübftantie ; ut refert Conc. odo m 'T'oletanum XI. & confentiunt Paülinus Aqui- Ti leienfis in libro Sacrofyllabo, & Darmafícen. 1. 3. c. 16. Ergo Chriftus non eft complexum ex /, 4'. aif; vinitate. & explic zdlztec: Drinut corpore ; apima & di R $ dift, 260 Ds ÍINCARNATIONE dift. vetuit dicere quod in Chrifto fint tres füb- ffüf qllæ i of ftantize proximee C. remote N. In compofito partes proximae folum atrenduntur, ut obfer- ldu vat idem Damafcen. Hinc Bened. Il. ita lo- ss 1 p quitur: /dem Cbriflus in bis duabus natuvis, tvi- [ior. &t ia d ! bus conflat fubflantiis, V'erbi, quod ad folius Dei e[fentiam vefevendum ef! , corporis €9' anime, hfwügüz lut g um at quod ad verum bominem pertinet.. Ex Àu ufti- kioan nus l. 11. de Trinit. c. r7. £x dualus , inquit; fleim u fulflanzüs una per[oua ; ac per boc jam ex tribus, Deo, auima, &9 carne. at f ARTICULUS I1. qyts pirbis: Quomodo pa vze$ folida covp oris fgerint a pürs g F'evbo a[Jumpta ? confür u . Ota. Aliud eft; partem humanitatis Chri- frpp. (tia Verbo affumi in hypoftafin, aliud; tum ibl affumi fecundum hypoftafin: Secuzdum bypo- u & prpra h flafin , feu proxime, immediate ac per fe affu- mitur pars, qua vel immediate exiftit per ip- fit, f fammert exiftentiam períone affümentis, aut js df eujus falrem exfiftentia a Verbo ipfo immedia- Q loce teterminatur: /g bypofleff vero , feu tantum füt dl Din ; mediate affümirur pars illa , que quidem non habet immediatam cum Verbo unionem, na- p turaliter tamen in fübítantia affümpta inett. lypofin Cum autem corpus Chrifti conftet ex offibus; Uguiu: nervis; carne , fanguine, dentibus; unguibus, u- A Vebtn crinibus, & aliis partibus integrantibus; Weprtaem bitari non poreft, hafte omnes in hypoftafi fTf Verbi fuiffe affumptas; folum itaque hic inqui- VU r rituE; ON, L VznB1I DiviNri. 261 Ínt ts fj h ritur, quenam illarum fecundum hypoftafim l COmpo f JA] Verbo fuerint unite? De fanguine & humori- ^; i olf. bus aliis art. IV. differemus: nunc de partibtis -l . viventibus Paf . Dico 1. caro, offa, nervi & ceeterae. partes 1 il fl organice, a Verbo immediate & fecundum E*' U atim,. hypoüqu funt affumpte. Hec propofitio cer- 1 Augufü. ta omnino eft. Probv. / Verbum immediate Al iDqui & fecundum hypoftafin non folam animam; UD77171 fed etiam corpus affümpfit: atqui non potuit fecundum hypoftafim affumere corpus, nifiaf- fumendo partes, ex quibus corpus precipue conftat; nec enim corpus aliud quid eít a íuis parübus: ergo fecundum hypoftafin falrem fur a partes organicas füpra dictas affampfit, quas coníftat certo, informari anima humana. Ma- Titihs Chri-' jov propos. cou[lat: nam Verbum divinum to- iln, alid, tam fübfiftentiam creatam humanitatis impedi- tim bj vit, & per fe ipfum illam terminavit: atqui in x fe ll ! ropria humana perfona nonfola anima fubfi- fitpetip- ftit, fed totus homo, feu tora humanitas, cu- ms, dl jus effentice phyficae pars prior eft corpus ; er- immedie | go hoc etiam a Verbo fecundum hypoftafin Q tantum . fuit affumptum. lem non Dico 2. Eriam dentes, ungues , & capifli nem, nt probabilius affümpti a Verbo fünt fecundum yotà ndi hypoftafin. Prvobr. ]. pars de dentibus & x oflus ! I ubguibus: perquam' probabiliter informantur ungüiblll, & vegerantur anima rationali; pertinentque ad Q] d | [ integritatem ; ornamentum, & ad actiones plu- podd| res neceffarias hominis. Pavs II. de pilis, et- rofio, :h]c mgUl- L fi minus certa, colligitur tamen ex Amb TU 3 L. de 262 Dzr INCARNATIONE (j j 4 (l |4i L. deIncarn. Dom. Sacram. c. 6. Athanafio , epift. ad Epicterum, quam refert Ephiphan. I 'lh " :":uni hg heres. 77. quiherefeos damnanr, qui affirma- Jias 4 bant, divinitarem & carnem Chrifti effe ejus- dem fübítantie, confequenter fuiffe dicturos, Ti ptin fïi Verbum in carnem , capillos, fanpuinem & ;lngzeriæ J , I li offà converfüm effe. Ergo Patres illi mani- D M l Q 'flüï AITUH feíte füpponnut, Verbüm eodem modo uni- T. ii tum fuiffe capillis, quo carni, fanguini, offi. fi.f.ali g bus. Praterea ferviunt capilli ad. tuendum, Ui i us d ornandum & perficiendum corpus humanum, quapropter etiam in refurpentium corpo- ] u dl N vintte cWt ribus eos fore, fentiunt S. Auguft. l. 22. ] de Civit. c. 19, & Enchirid. c. 88. & Theologi lt a Z cum $. Thom. in 4.d. 44. ubiq. T. a. 2. q. 3. ] idenden ad.3. etiam putat, eos anima rationali infor- pità nur mari, Ergo immediate uniti videntur effe fitm m Verbo. fiinis, Oj 1. cont. 1. Concl. Caro fiepe inSSS. Literis Glig. damnatur & e regno celorum excluditur, ut Iterceft o 1.Cor, 15.v.50. &ad Gal. 5. v. 17. cavo concupi[cit ] guiscoro advevrfug Spivitum: atqui indignum eft, talem 100f carnem a Verbo affümisErgo. y.. Dum Apoft, Dicorpi ad Corinthios fcribit: earo &2 fauguis vegnum ibiem qre ] Dei poffideve mou . po[[Jumt, homines intelligit, ts nj vitiis carnalibus deditos; quae ad Galatas loc. fo tf cit. mox recenfentur; de quibus etiam Gen. x d- d 6. V. 3. ait Deus: soz. pevmanebit. fpivitus meus 1 mum)fï& m bomiue in ctevnum, quia cavo efl. Neque 1 MU ut j Ji caro fecundum Ííe concupiftit adverfüs fpiri- "upncingg tum, fed caro oricinali Ne! peccato v;tïata ; qua- b 0,' L h lis a Verbo affiimpta non eft, Oj.a. Vznz1 Drvinir. 265 Athanaüo! Obj, 2, contv. 2. Concl. 'evbum quod [emel Dütphus a[Jumpfét , mumquam . dimifft, «t fertur com- V df muni Theologorum paroemia, ex l 3.c. 27. leffe qu. Jo, Damafc. Atqui, fi ungues & pili fecun- t didum. dum hypoftafin affümpti fuerunt; non modi- Yuinem 4 ca máterie portio füccefIn temporis Verbo uni- J m ta elt; ac dimiffa ab eodem; ergo partes dictee modouri. non fünt aífümpte , íecundum hypoftafin. iini, off. g. explic. adagium: Verbum numquam dimífit, tuendum, quod femel per fe affumpfit, ut funt partes füb- ümangm, flantiales & effentiales C. nunquam dimifit, n eotpo. quod affümpfit ut partem corporis, qus ve- d ln geratione continua amirti a quovis homine fo- 'xTheologi let & :acquiri IN. Sic magna portio rnateriee & 12 04 identidem recens acquiritur & amittitur per- Onal nf petua nutritione ac refolurtione parttaum. om- feotur df nium,etiam perfectarum , & prefertim ipfius fanpuinis. $s Literis Collize J. In partium affümptione nullus ditr, Wt i interceífit ordo temporis; nam cum de B. Vir- teupi ginis corpore fübítantize portio purior in ute- t falem ro colle£ta , in organa & lineamenta huma- nApolt ni corpufculi divinitus efformata, animze tunc ibidem create uniretur, hoc eodem efforma- FTRU nteligit, tionis, unionisque partium phyficarum momen- Vatas loc. to perfona Verbi humanitatem iftam fibi ad- um Go d junxit. Ita Concilia nuper citata contra INe- r m ftorium, ex S. fcriprura Luc. 1. v. 35. quod ge- feetuv. ex te fautium , vocabitur Filius Dei. . Et gt | i i | | Auguítinus l. de corrept. & gratia. c. 11. in il- j qu | Vevbum caro faB&um e[l , ita fcribit : lud ]0-'.1. D Nam , 4 45 14l — I 264. Dzr INCARNATIONE ] o Nam uli boc fa&um efl , niff in utero 'ivginali, atl ubi fuit initium bominis Chrifli? /I. Cum corpus humanum, & ejus partes p m :ïe( W que vita carent, Verbo immediate uniantur, g'g«;fïenagl Ya non male inferr:, corpus quodlibet, etiam ra- K fl n tione, aut fen(íu deftirutum, ratione fübftan- tig füsz capax effe unionis hypoftatice cum V Ils vino, 8 Deo; ut S. Thom.in 3. d. 2. q. 1. a. 1. Scotus, ac Theologi communiter opinantur. Unio ifine enim hypoftatica proxime & per íe ad (übfi- fs qi Ítentiam terminatur: quzlibet autem fubftan- v um tia fübliftentie capax eft, ergo & hujus unio- iC nis. Sed & Chrifti corpus in triduo mortis Ti & Verbo adhuc hypoftatice unitum oftendir, in- Qu g. formationem anima non effe fimpliciter necef- cu M Dom. $i fariam ad hanc unionem. — Confentit huicopi- nioni S. Augufítinus l. de vera religione,c. 16. &gra[. ( & Gregorius Nyff. Orat. Catechet. c.27. pof- fe, ait, Deum fine indecentia quamcumque naturam fümere, quia omnes a Deo infinite diftant. Neque S. 'Thomas hic q. 4.a. 1. fen- Unm. tentiam mutavit: non enim negat ; creaturam 7) irrationalem effe affumptibilem, denominatio- ne intrinfeca petita ab omnipotentia Dei, cui Tran reípondet porentia obedientialis feu non repu- Theologi« gn antia; fed folum, ait, in natura humana ef- medir Y | fe Intrinfecam congruentiam ut affümarur, ex $ dipgnitate rationalis potentiee , quae capax eft ttído fj ipfius Dei , & per operationem ipfum attingat, ; rf unde Deus nihil corporeum affümpfit, nifi in Würtm jf erdine ad naruram;rationalem. ] trtem jf III- AC'" W r Vrzmns1 DriviNs. 263 VP III, Accidentia humanitatis non effeimme- diate & fecundum hypoftafin a Verbo affumpta: ts as unio enim fecundum fübfiftentiam intrinfece & effentialiter fubítantialis eft. £ Ut Igitur formas » &my. accidenrales Verbum dumtaxat affumpfit in fua ne fübhn. hypoftafi; media humanitate: nam accidentia Ace Qu varia pertinent ad naturalem ítatum , confer- ]. l 5c0ru; vationem , & perfectionem humane natura: Uno atqui Filius Dei affümpfit naturam noftram per- ? ad abf fectam, & quidquid in ea plantavit, fuitque m fübftn nobis per omnia fimilis fine fordibus peccati, Yljs unio. utloquitur C. Chaleed. a&t. $. in 2. definitione o morts Fidei. & Synodus Vl.act. 4.& r1. Greg. Nez. Yendt, j Orat. 51. & 52. Damafc. l. 1. de Fid. Orthod. licter nect 6p o13]56::225 23 Ambros. de Inc. mirhuicopi. Dom. Sacram. c. 6. & 7. Fulgent. de Incarn. Bne,c 1f & grat. c. 6. I AR CUmQue ARTICULUS IV. eo infinie| Utrum pavtes fluide covpovis immediate a Per- AT. ftn-| Creatüram £o affumpie fueviut * ominatios | Ota. Durandus in 4. d. 10. q. r. n. r9. Di, cui N Franciftus Maironis, QGabriel ;; aliique 10n rCpu. 'Theologi docent, Sanguinem Chrifti rantum m e | mediate Verbo uniri. Ínter hos Richardus in maur, e f 3. d. 1. a.2. q. 1. negat, Sanguinem Chrifti in triduo fuiffe adorandum latria, quie son ejJet T d | m pavs e[Jentialis covporis. Ex quo, aliisque Do- &orum iftorum argumentis conftar , ipíos in ;üf, fl i | errorem iftum impegiffe, quod de fanguine Il k non recte in phyfica philofopharentur. His j a VC!.'-. [ 266 Dz INCARNATIONE adverfantur S.'Fhomas q. 5. a.2. item quodli. a Ü beto 5. a. $. Albertus M. tract. de Sacrif. Miffze. bnwmm"mæ Capreol Major, Sylvefter, & potiífima pars quit Ti "i : "Theologorum , quorum fententiam Suarez hoc tempore tam certam efle enuntiat, ut contra- s o ria non poffit fine errore defendi, jj m ;IïHC ] eN Dico /. Sanguis Chritti Domini Y 'OxXime E" & immediate fuit unitus Verbo Dei. P vobr. F. ! iif S. Scriptura tribuit redemptionem . noftram gp.qnmquadir gt Chrifti fanguini tamquam — pretio condigno. Ephef. 1. v. 6.. Habemus vedemptionem per San- TURIA gumem ejus. Colos. 1. RA d Pacificans pev. [augui- pem cvucis ejus. Hebr. 9.v. 14.. Sauguis Gbri- Bragi Jf emuudabit. confcientiam. nofIram, |. 1, Petr. 1. f r v.ig. wedempti eflis pretiofo f[anguite, - 1. Jo. 1. diaur, v V.7. dauguis Sefu emundat os ab omni pecca- Sunpünem £0. atqui S, Scriptura hiíce teftimoniis indicat, Catnem non folam effufionem propter dignitatem pa- al C tientis, fed ipfummet Sangu'nem propter per- fra VL fonam illi jmmediate conjunctam , fuiffe infini- Q: qu ti valoris. Ergo. Prob. AfJunpz. Chriftus eo- t ff dem modo ait , fanguinem effe datum in remif- Utieti fionem peccatorum , quo corpus füum. . Mat. fitaa Q6 o2 du 22. Vi 19 1. Cor. 11. v. 24. m Corpori autem Chrifti pretium accidir ex unio- W. D ne immediata cum Verbo, ergo & faneuini. t f | Deinde Apoftolus Hebr. 2. v. 14.. Quiaergo V QU D inquit, puevi communicaverunt cavui eg Sangui- uI zi, t9 ipfe femilitev pavticipavit. eisdem ; . ut pev Bf db It 'mortzem deflruevet eum; qui babebat movtis impe- J l Af twium: Hic Apoftolus ait , Filium Dei zque b 1. hy.— partifipa[ä carui $9 Sanguini per unione ET poita- ! Vrmxi Diviwr. 267 'l'me Qux| oftaticam , alio enim modo nature noftra icrí Mf non communicavit ; Sicut erpo carnet fibi tf Ia paü roxime univit ita & Sanguinem. Ita. Cyril- oater b lus l. r. de Fide ad Reginas, longe poft medi- lt conr, um, hec verba tractans ait: Zevbum ex Deo avticeps fattum eff cavuis &?. Sanguinis. Et lI prorin, epift. $. ad Neftorium, circa finem, ita expo- Prhy] nit illud: Zerbum cavo factum efl: Nibil alíud 1 noürgm efl; quam quod in cavue &$. Sauguine mobis com- condimi guunicavevit. n per ag Probr, I1. C. Ephef. can. 5. eit; Verbum ht futgu, eque ac nos communicaffe carni & Sanguini. itur i. Et inepift. Cyrilli cum Conc. Alex. qua re- A fertur & probatur in Ephefino. tom. 1. €. 14. 1 ha dicitur; verum naturalemque Deum carnem & MU t Sanguinem affumpfiffe, Quam Cyrilli expli- tj jtdioi cationem referunt CC, Chalcedonenfe, a& r. Tlatem pa- adfin. & Conftantinop4lI. act. 6. longe a medio. opter per lfc infi- Erin VI. . Synodo damnatur quidam hereti- cus: qui dicebat, carnem & fànguinem in riftuseo- cruce fuiffe dimiffa, Clemens V]. Extravag. in remi- | Unuigenitus. De poenit. & remiff. ait , Unarn ) Mi | uttam Sanguinis Chrifli fai[Je fufficiens pretium LV vedemptionis uo[lve, pvopter unionem ad Ver- exunio- F bum. Ejusdem Clementis, & Pii II. juffu re- : finouini tractata fuit ut heretica, fententia cujusdam, Quiatg ï qui Barcinone docebat, in triduo non fuiffe ? p Sanguinem Chrifti unitum Verbo; & affertor y Mp ipfe ab Inquifitoribus füit damnatus; ut habet yti ii« Directorium Inqui(itorum 2.:p. q. 10. EtSyl- Et Do- ]u aq | vefter in Roía aurea tract. 3. q. 30. jpan h- minicus de Dominicis:l. dé Samguine Chrifti. S. Leo u 1 268 Drz IN&ARNATIONE Wm;æperd $. Leo epiít. 10. c. 5. ait; per hec verba r.]o. $. v. 6. Hic efl , qui venit pev aquam €9 Sangui- fugig viametum nem , ait fignificari divinitatem, quee ab huma- nitate non Separatur. Greg. Nazianz. Orat. hr um 50o. Perbum , inquit, cavo fu&tum e[! , non puta- tive , fed veve: quia a[fi ^ Dud i uimpfet corpus. ex cavue; um MU w o[[;.bus eg fanguine coz[lans. rgoräs Confirm. In Eachariftia Verbum non minus N api H p j per concomitantiam efít füb Speciebus vini, at t sj quam füb Speciebus panis; ergo non minus eft unitum fíanguini, quam corpori. Prob. con[. ie, g Juxta Trident. Sef! 13. c. 3. vi verborum con- po[u'u, N fecrationis fecundz , tantum eít fànguis füb s; um u Ípeciebus vini: ergo ífi fanguis ille non effet immediate unitus Verbo , non effet fl la Verbum fíüb illis fpeciebus per concomitanti- fium, a tanteS, i am, faltem immediate, fed ad füummum media carne & anima. Atque adeo, fi in triduo dis omnin Dito] mortis Chrifti confecratus fuiffet íanguis, ne per eoncomitantiam quidem ibi Verbum dute afur fuiflet: quod omnino abfuürdum effe videtur, & peuifi contra effatum Chrifli, dum Jo. 6. v. 57. eque I & de íanguine ac de corpore fuo afferit: Qui Ji- Jettinent Tittem ng bit meum [anguinem , in me manet , &9 egotn illo. Prob. 17/.. Ex modo dictis art. 3. Verbum fur d con immediate ac fecundum fübfiftentiam affumpfit m m partes omnes integrantes humani corporis: at- V Hnc a qui fanguis eft una ex precipuis partibus inte- It (ofhy grantibus corporis; ergo & hunc immediate f?ll/nre: ll aflumpfit,- - Prob. 24fJumpt. S.'Thom. q. 54. a. t6Vfb 2. ad 3. & in 4. d. 44..q. 1.!a.2. q. 2.ad 3. ait; [l 16 & Op fanguinem ad veritatem & integriratem huma- * (rfy ne d VzrnBI DiviNt. 269 C Vetbo nai nature pertinere. Ob.quam caufam omnes o fapi 'Theologi docent, Sanguinem in corporibus EX reíurgentium futurum effe. Ariítoteles l. 2. Áat?, (ny de Part. Animal. c. 2. Sanguinem inter partes Yf j animalium numerat. ' 7 Deinde fanguis eft ex precipuis partibus humani corporis: narn fine illo nec integer ef- Tonminiy íe, nec naturaliter effe quidam homo . poteít; ebus ii quapropter Levit. 17.v. 11. dicitur apimacav- 1 minef zisin[anguime e(le, hoc eft, vita ab illo pen- "n caf. dere, ut Auguftinus, queft. 17. in Levit. ex- Orümcon. pofuit. Nectantum requiritur ad confiftentiam ïanguis f corporis, ad fovenda membra, ad confervan- $ ll nm dum calorem naturalem maxime neceflarium; ; n efi fed eft generale animee organum, ad ufumfen- Jomtar fuum, ad paffiones, aliasque functiones vege- mum midi tantes ;animales & rationales naturaliter obeun- [ in n das omnino neceffarium. Dico /I. Probabilius etiam a Verbo imtne- - fantis, Verbum diate affumpti fünt tres humores alii,: fanguini Tdetur permifti. Ita Cajetanus, Silvefter , Sotus, Sua- 7. ag rez; & plures alü. — Pro/v. eadem vatione. Quia : u - pertinent ut partes integrantes corporisad ve- ritatem naturze humane , & per íe requirun- t [/) Verbom. | tur ad convenientem ejus ftatum; ac ideo eti- sffumpl f am in refürgentium corporibus manebunt. pori: d- i Hinc Joan. Damafcenus l. 2. de Fid. c. 12.Ícri- nbusinte- | bit, corpora animalum ex quatuor bumoribus pmmedute con[lave: horwm enim crafis, nomine fangui- T 54'.8' nis vulgo cenfetur, & ad confervationem cor- poris, & operationes vite prorfus neceffaria 5 d n mma- e(l. Confirm, lngocentius III. c. /u quadam. [ £ P | 270 Dr INCARNATIONE De celebr. Miff. ait, de latere Chrifli exi[fe fans m Qu ) : dUv puinem €9 aquam; ut effet frgmum, covpus il« jud con[lare ex quatuov elementis ; 9 babeve Ms Vgt ü mljh quatuor bumoves ; quod efl de vatioue €7 compos 2 Jftioue veri. covporis bumani, quale V'evbum a[- li jl fumpfat. lt d 'rlïuï,c | Obj. , Conty. 1. Concluf. Verbur tanturn af fümpfitunam natuiram humanam, quze fit unutii vt [ i per íe: unum autem tale per fe conftat ex par- ngust suitm tibus, una forma fubftantiali informatis: ergo « cütn fanguis non informetur hac una formá ;/* VMU I i, Ut fübftantiali; five anima rárionali ; non pertinet ad compofitionem corporis; ut pars: ergó nec temoug fhordier d aflumptus fuit immediate a Verbo; aür Ver- bum affumpfit duas naturas. E. difl, Zfntec. port: Y Verbum aí(ümpfit unam :náturaim ; quaé füt fingunsq tur hilonis unum per fe omninó fimplex N. que fit uriütii per fe; complexum ex partibus heterogeneis Dulls confi fübordinatis ad unum finem a natura intentumi du g. C; Ipfüm- T'ridentinum füp. cit. dum ait ;; fan- Tifndum ( guinem Chrifü effe füb (peciebus panis ex COv netun vi illiu$ coguexiouis, qua pavtes covpovis intev pore Pf f& copulautur , (àngüinem Corporis pártem vi« (fj1 detur dicere. 0-3-&1.3.5 Infl. 1. In prima confecratione, vi verbo- füm xitmy rutri: Flocéff corpus meum; non ponitur fan- Tüterm t 'uis; hifi concomiranter: ergo farigüis non eft V as pars integralis corporis humani. — g. Diff. Conf. lf ij Sanguis non eft pars integralis hümsiani corpo- Sotnyerfy ris viventis N. non eft pars corporis; ut coti- "Fteri, tradiftinéti ab anima, & indifferentis ad vitam 1 li & non vitam C. Per primam confecrationet COI- "ts n e NU Vznsri DiviN£ a7t m i T corpus Chrifti ponirur, non przcife ut vi- ) ? üürfyy vens, fed ut victima pro nobis mactata, ij H Iufl. .2 Verbum quod. femel affumpfit; Mu Q (0J numqüam dimifit: atqui multas fanguinis par- fïþl(m i / ticulas fpinis, (ündoni, aliisqüe corporibus adíperfas dimifit: ergo fanguinem non affüm- C&f türn sf prit. m. Huic inftantie? Jam fatisfactum efle * fitunyr articule proxime precedente. — Nimirum par- lat ex pa- tes integrantes a corpore quidem feparatas in lis: 90 paffione, poftmodum atütém eidei iterum re- It formd füitutas, Verbum non dimififfe Cuin vero 1 pettiner dicitur; omnem in patfione effüfum (angui- * T0 n nem corpori gloriofó poítea redditum fuiffe, id ; t Ver. rmhoraliter de míaxima ac fete omni fanguinis iif, dn, portioné accipiendum eft: natü aliquas Sacri l; qu f fanguinis puttas variis in locis' affervari, tradi- & fitüri tur hiftorus Ecclefiafticis, & . SS. Pontificum ftüpene Bullis confirmatur. Ex his refert. Baroniüs; Anfentum ! ad ann. 84. n. r. fanguinem illum, ad quem at ; fin: vifendum Carolus M. & Leo III. Mantuam Xl a convenerunt, ex Chrifti corpore fiuxifTe tem- "n inw pore Paífioriis. tem Vi« | Obj. 2. Ariftoreles l. 3. de Partib. Animal. €.3.& 1.3.c. 5. ait, fanguinem effe alimen- |verbo: | tum ultimum in venis tamquam in vafe, efle mr n | materiam totius corporis, & quafi irriguum snod! l per vetas: atqui alimentum eft alterius fub- T flantie avivente; nutritio enim eft fübftantia- 1. | lis converfio, ut idem Philofophus differitl. 2. T! ( | de generar. text. 27. & 38. & l. 3. de Anima, "DN tex. 45. Ergo fanguis non eft pars humani cgrporis, nec unitugimmediate Verbo. 5 Ex- noreta | o j plic. 7^ e D& ÍNCARNATIONE : 272 |: plic. Senjum Pbilo. Sanguis eft alimentum ulti- E mum, mareria, & irriguum partium folida- rüm, & viventium, atque ita non eft parscor- gt poris folida & animata C. non eft pars corpo- g igdidis ris fluida & inanima N. sls Ya Fufl. 1. S. 'Thom. hic q. 31. a. $. ad. r. ait; iiv i fauguinem non effe a&hu pavtem , adcoque ; quam- M)W»ö vis Chrifti corpus fuerit ex fànguine D. Virgi- u d u nis formatum , nihil fuiffe ablatum ex hujus corpore, quod actu pars ejus cflet. E. £x- m plic. eod. node. non effe actu partem viven- tirs vt tem & folidam C. fluidam & inanimam N. Qd Hinc 1. p. q. 109. a. 1. ad 3. ait, fanguinem Ib N)W fcd adhuc nondum accepiffe natüram fpeciei; fs t effe in via, ut vivat: nimirum poteft adhuc Tiols, d converti in partem folidam, & viventem. In[l. 2. Videtur S. 'Thomas, Quodlib. 5. 0j a. 5. diftinguere fanguinem 1u nutrimentaletr ; Diri n minus coctum, & vitee expertem , a fanguine aindc. 1 perfecto, virali & animato, atque hunc folum Tl düfem immediate affumptum fuiffe a Verbo, ac pro- produm pterea effe falubrem, atque valoris infiniti; il- | i um lum vero falubriter effe effufüm tantum pro- ] Rrtpans pter dignitatem füppofiti, ficut fuit. effufio la« h Hllm« cryiarurm. Ita Cajetanus q. 54. a. 2. &Syl- vefter in Rofà aurea, q. 3r. E. Gratis hec | t pet j excogitari: neque enim phyfici fanguinem ità V rtad diftinguunt , aut ei vitam tribuunt. Igitur cum Concilia & Patres de fanguine Chrifü in- f definite loquantur, & locutio indefinira, nifi aliunde reílrinpatur, in dogmaticis . zqui- ! mncrp | d 8 valeat uniyer(ali, reéte concludimus, o i )f ngur- |' D e^* Vzmi DivisNi. Mtfümi: 273 m k fanguinem a Verbo affamptum füiffe. . Tho« um f A mas autem locolaudato & alias interdum 1o- &i Dars cor. Vs COFP(). quitur de Chylo fübtiliore, ícu Chymo; qui ex digeftis cibis expreffus in ventriculo & in. teflinis, per venas mefaraicas & lacteas mifcetur « 1d, fanguini vero; & cum hoc deveétus in hepar, que; quan. cor , glandulas, & alias corporis partes, & va- e B. Virgi. " Íà varia, ubi tandem multimoda elutriatione ; 1 x li Q percolatione ; aliisque fecretionum modis. de- - h B. puratus, in fanguinem, & huic cognatos hu- m viven- mores vertitur. Damusigitur,quodante hanc mimaqm N. faoumem converfionem, dum Chylus & Chymus ma- nebat, nondum a Verbo fuerit affumptus ralis I educ fuccus: neque enim idem in corporibus glo- xtel d riofis, ob nutritionem tunc ceffantem; ampli- IVentem, us réperitur. Quodib , - Obj. 3. Contr. 2. coucl,' Ariftoteles l. 4. de Tunentyt Partib. animal. c. 2. bilem, & l; 1. de Generat. 4 linguint r animal. c. 18. pituitam vocat excremenra: Spi- unc olnm ritus autem virales funt in continuo motu; quo ) & p« p producuntur, ac deficiunt ; ergo licet homo nfnib; i- f line humoribus iflis non viveret ; non ideo tüm pro- V fünt partes hominis, ficut neque acr. — & IN. affufio lee | Corf. Humores illi magna ex parte inrerdum , & funt fuperflui, ac ideo ramquam excrementa jrtis ht ejiciuntur, ut & ipfe fanguis, qui identidem guinem W erefcit ac decrefcit. | Quare ex hoc capite fpi« r du ritus virales & animales; qui probabilius defae- Chllhl in: | catior fanguinis funr portio, a confortio par- €6mm ) nilh tium corporis,: & immediara cum Verbo con- j aQ L junétione excludi non debent. De aére non j omncm ! elt par ratio cum hic non conducat ad corpo« n rum ^*e Dz ÍNCARNATIONE 274 rum ftabilem compofitionem, fed -medium fit ( commune omnibus animantibus. Ejusmodi dub paulo curiofiores inquifitiones non fàtis Au- d p guítino probantur, dum epiíl 205. al. 146. dj 0 Confentio ita refpondét: Urgebit nos mole- iire, d 1 itrom ( füor- perfcerutator ; & dicet: $7 famguis, cur | not €g' pituita, cur uon €9 fel flavum , &9 fel mi- d tin; J grum; quibus quatuor bumovibus naturam cav- if tempevavi, etiam medicine di[ciplina tefla- s lm zuy ? Sed quod libet quisque addat; corruptionem jy i addere caveat , ne fua fidei [auitatem. ca[hitateimns litem q q:e corrumpar. Dug, V EU CAPUT I1ll. f qivo dicunt ul De termino. formali Incamationif, que ei T ) d- , ] 1 i ) uuio bypo[latica. f diitae AXTACULUS.f hniniti M velun "fn Verbum bumatitati immediate uniatu ? funiind Ora L. In argumento pravfente ufitata SS, friim df N Patribus & Theologis vocabula ; A4fJum- jm, x ptio , Unio, Incavuatio ,. fnbumanatio, Deificatio, Actionem quidem eamdem expri- fifiris; ( l denmm munt, quatamen ratione, & modo fignifican- 'ebim, ] di & concipiendi diftinguitur. "Allumptioindi- l. Cs cat naturam, quze ad fubfiftendum in alio affu- V d. mitur, & connotat terminum affumptionis ex parte períonse agentis feu affümentis: verbum 0j Qu T?ijj( - enim , JZffumo, fignificat, ad idem füppofi- tum terminari unionem , a quo eít actio uni- E L t g endi; quia a[fumere , eft ad íe fümere. - Uuio active 9 KdOni d e"^" F j Vzmnzi DiviNi. 273 Dedmg adive accepta,. & que, Umrio, appellatur, Jtsmj * eft eadem actio uniendi, fedabfolute & abítra. D ftis A. . &im fümpra, prout dictüm terminum non in j d W j cludit; & ideo Pater & Spiritus S. dicuntur s mj unire ; non tamen àaffümere ; Verbo autem EULT ütrumque convenit. Vox eadem, Uro, ut » & fün. eft nomen non denominat unientem; fed uni- AIV29 g. tum: Erimportat velationem. quamdam diviite Jina t nature €9 bumane fecundum quod comveniugt in ubf una pev[ona, ut docet S. Thomas q. 2. à. g. Bj Patet ergo; quod natura humana folum fuerit affumpta, Verbum tantum affümens , ainbo aurem extrema vere dicantur unità. — Deifiza- i ?i0; quà voce Patres carnem feu humanitatem fi.f) qw fp | D diceunt fuiffe Deifcatam; id eft, Deitati uni- tami, fipnificat eamdem actionem unitivam ; fed deitatem ut terminum illius unioniss & ] E hurmaniratem ut fübje&um. — Econtrà /zcarza- i? 1io velbumanatio, exprimit eamdem actionem, fignificando tamen humanitatem tamquam ter« Iftata 99 f iinum ilius unionis;, Verbum autem ut füb- , Af. | je&um; non quidem inhzfionis; fed denomi- imanitib, tiationis: quia licet tota mutatio fir in humanitas 1 eyprr- te, denominatio tamen redundat in ipfüm pnifane [ Verbum. |Damafc. l. 3. c. 11. 1ptioïndi- ' II. Cum actio ifta unitiva it vera quedam ; dio li« effectio; & proxime verfetur circa humanita- ,pt'mnis a tem, quam aliquo modo immutat; & in qua ; verum recipitur, neceffarium effe videtur, per illam J ü]ppOfi aliquid fieri: quid autem hoc fit. in prafenre a(io u capite inquiritur. Ac termihütn quidem tota- g Ün km actionis hujus effe Chriftum ipfum, feü iv 2 pet- ei 276 Ds INCARNATIONE J : perfonam compofitam ex natura divina & hu- f u imana, inde patet, quod hic fit zevmizus quiin ] ) yint HCU f Incarnatione per fe intendirur, & in quo actio glonait incarnativa ultimo fiftit: Sicut zermimus qui ; fi- fgits, 0 2 ve totalis actionis generativse humane eft to- efiles t tum compofitum ex corpore organico.& ani- ln die ! a rationali refültans , quia illud eft, quod vt per fe intenditur a generante, & in quo actio us t tota conquiefcit ultimo. j Igitur inveítigandus D x eít adhuc actionis unitivae ferminu$ quo, feu i al formalis, qui habeat rationem actus & perfe- un, &d at étivi; quo , vel propter quem conftiruitur minus toralis. / quir v ter divno w III. Gabriel in z. d. 30. q. 4. & in 3. d. r. qubi q. 1. & 2. putat, per actionem unitivam fieri " Di," in humanitate qualiratern quamdam fuperna- Vojurrn - turalem, qua& ratia unionis dicitur, qua na- Prlr.T $ tura fua vim habet uniendi humanitatem Verbo. b Sindm, Verum opinionem iftam dudum jam rejecerunt t& d dii SS. Albertus M. Bonaventura, Alexander; & ht 07 S. 'Thomas q. 2. a. 10. tamquam omnino fal- íam, improbabilem, & ad errorem Neftoria- ht tj Uige $] num pertinenrem: ponit enimqualitarem iftam Tiütürin | non tamquam pr&viam ad unionem, fed ut mmm' i formale vinculum ipfíius unionis; ergo facit unionem ipfam accidentalem , neque enim unio IN in BI mapis accidentalis eft, quam qua formaliter fit t wj per aliquod accidens fit; quale eft habitus gra- Mif j tiz füpernaturalis — Atqui in fynodo etiam V. collat. 8. can. 4. damnantur dicentes, unio- Bul Bd nem hanc factam effe fecundum gratiam. t fs D imr, " E ] ] ï [ VzrnBIi DrviNr. i [ 277 ; ' Mi aj - IV. Suarefio difp. 8. Se&t. 2. videtur, retio- ne unitiva fieri modus quidam fuübftantialis ipfi- f? Quo a&io | I (j . us humanitatis, realiter ab extemis unitis di- füné&us, quo humanitas in Verbo intelligitur g ef t exfiftere. Sententia ifthec etfi ex omni Theo- Q d . logorum claffe multos patronos numeret, ei €lis quo] - Quo ao tamen acriter obnituntur Scorus, Durandus , Oc- camus, Gonetus cum 'Thomiftis veteribus & lipudis » Scotiftis, ac pluribus aliis DD: qui contendunt, !u f t unionem nihil effe extremis unitis füperaddi- & pef. nlumr tum, fed naturam humanam feipfa absque ulla qualitate vel modo realiter diftincto ; Verbo divino in unitatem perfoag conjungi: cum LhydL' , tvam f ! quibus. Dico. Verbum & humanitas fibi mutuo m lp uniuritur immediate, citra modum diftinctum. I QU 0b Probr. T. S. 'Thomas in 3. d. 7. q. 2. a. 2. q. 1. tem Verbo, j Tejcernt Sciendum, inquit, quod inunione buman« natu- v& ad divinam uibil pote[l cadeve medium fovma- ader, & i inino . | litev unionem cau[aus , cui pev prius bumana na- 1ura conjungatuy, quam divine pev[one. — Alias Neflori- | ubique S. D. tradit, quod nihil creatum repe- em iftam [ riatur in hujusmodi unione, nifi relatio huma- , fedut | Unio, nitatis ad Verbum. Ita hic q. 2. a. 8. o t | inquit; £mportat velationem quamdam. | Et in 3. mimumo L. formalltt d.5.q.7.a. 1. U»io efl quadam a&lio vel pa(fo, ua ex multis efficitur unum, €g banc actiozem ts gr [2 [ quitur b«c velatio, que e[fl unio. . Unde S. D. ) etum Y pro fündamento talis relationis nullibi admittit ; 00f modum realiter diftinctum, fed íolam actio- ;rariam. nem affüumptivam pramittit; qua humanitas evchitur ; ut fit Verbi. $3 lL Per 278 Dzs INCARNATIONE 1 qu | II Perillud Verbum & humanitas forma. 1:9.0; 1 n liter uniuntur, per quod fiunt unum in perfo- i Veri na: atqui per folam Verbi fübfiftentiam fiunt Pl)gm[; j unum in perfona, ergo non per modum crea- j y mud 1 tum. - Prob. mig. Verbum divinum communi- y ?(m d "U n | catur humanitati per modum füb(iftentie : ar- quoa m M muen t l qui fübfiftentia per feipíam communicatur na-- ture, & non per modum ullum realiter. di-* Ü h fünctum: Sicut per feipfàm eft fübfiftentia, & yast V p d non per modum realiter füperadditum: ergo cum Verbum per feipfüm íit terminus & per- Vi Vebun m v fona humanitatis, per füam fubfiftentiam, .&' non per modum realiter diftinctum illam termi- ] monye jhanen nat, "Corfrm. Nihil creatum poteft effe actua- le exercitium, & actus fecundus virtutis termi- Tnom 10 nativee Dei , ficut nec virtutis ejus productivaez capac r ergo ficut Deus res producit per fuam fübftan- hfim, a Qniaor h tiam, Ííine actione diftin&ta: ita perfona divi. na naturam humanam terminat per feipfam ais n immediare , & non mediante aliquo creato, für: qum Hinc S, Thomas q. 3. de Potentia. a. 3. uter- Conpir, roneam repudiat fententiam dicentium, crea- lt a tionem eíle medium quid inter creatorem & fislindi creaturam: fed ibid. & r, p. q. 45. a. 3. &it: itrinfce creatio active fiefiificat a&ionem divinam, que frm uri eft ejus effentia, cum relatione rationis ad crea- TR turam: paífive vero eft in creatura relatio rea- -1 RU lis preedicamentalis, feu habitudo creature ad 4 at creatorem , cum quadam novitate feu inceptio- ETRT ne, confequens operationem Dei. TART r III. Modus unionis non communicat effe- "f &um füum formalem; qui eft unize, nifi füb- j?&O;' [. Vznszi DIVINI. 279 t fotr. ; iecto, in quo recipitur: atqui repugnat, eum mpety, . fubjectari & recipi in Verbo divino: ergo re- "m f pugnat, Verbum divinum & humaniatem OR Cf uniri per modum realem & diftinctum. M:Ma- 'Oftmun. ï x jor propofftio eít. Adverfariorum, qui tradunt ; Qlie : g. quod modus' nequeat conferre effectum for- ICItüt n ! malem humanitati , nif1 in ea recipiatur. ilier d Obj. 1. Humanitas Chrifti eft indifferens; entit & ut uniatur Verbo vel non uniatur: ergo ad 1: t unionem. debet determinari per aliud quid. s pet- ] &. 4. Verbum eft indifferens, ut uniatur hu- m & manitati; vel non uniatur; ergo debet deter- m tetm- minari per modum realiter diftinctum fibique . inherentem. i dicunt 444. Non effe legiti- tOR r mam retorfionem, . eo quod Verbum non fit vodudive capax recipiendi modum talem füperadditum: míübfn .. Jnfevo, ergo Verbum etiam non eft capax ; ut (s diri uniatür humanitati , fi modus realiter fuper- - fepm additus indifpenfabiliter ad unionem requira- ) C'dt0, [ tur: cum fieri non poffit, ur vinculum duo j ütet- connectat, quod alteri folum extremorum ad- 1, Cl« haeret. B. 47. Difl. 4utec.. Hiumanitas Chri- Ym & fti eft indifferens, ita tamen ut. habeat omnia .j at intrinfece requifira ad actum primum proxti- m, quæ ir mum unionis C. ut horum ei aliquid defit N. sadctei- Humanitas ex fe eft naturaapta produci &con- Jario at & fervari dependenter a Verbo ut formali suo fu- ftentativo. u d Difling. etiam Cozu[. Ergo debet determinari per alind, tamquam per formam ia realem intrinfece fibi faperadditam N. peraliud tamquam connotarum extrinfecum neceffario jude j j imum proximutm pro- reqt/xiümm ad actum pr S4 xime ie&O) 280 Dz INcARNATIONE ximeexpeditum C. Connotatumiftud eft decre. Qu tum divinum, producendi & confervandi hu- : U [S i i i n gmanitatem dependenter a Verbo, ut füftenta- tivo formali: ita enim producta humanitas fe. vj ipfà formaliter incumbit Verbo, ac eidem im- k Jc4] mediate ac füb(tantialiter unitur. j n MM /n[l. 1. Indifferentia humanitati eft intrinfe- fs miti ca: ergo deber per modum intrinfecum tolli. vdnsi z. difl. Conf. Debet tolli per intrinfecum mo- extxt dum diftinctum N. inditin&um realiter C. In- fpetliNa differentia illa- aliud nihil eft, quam potentia ln obedientialis paffiva, feu non repugnantia na- CAb turae humanee ad hoc, ut per Verbum divinum d fübfiftat & terminerur; quare, pofito divino Advrints decreto per ipfám Verbi divini actuationem, (tre dl fonditis feu a&tualem terminationem. fàtis expletur, fi. cut & quzelibet potentia per actum feu formam, DUU(ZE quam in fe recipit. Quinetiam , juxta adver- lm prtcur farios, humanitas, quse non ex natura fua, fed lfs folüm ex potentia obedientiali ad modum illum | fs ( indifferens eft , non indiget alia entitate füper- Wrüsue addita, ut determineturad modum illum reci- Qisrealte piendum, fed füfficit actio unitiva Dei, que Lb illum in humanitate producar, pite d Jufl. 2. Non poteft resindifferens ad alter- Vtodbcrs utrum contradiétoriorum tranfire, quin fiat Qietym in fübjeéto mutatio: atqui cum humanitas uni- ,0 Cf tur Verbo, aut fi unita dimirteretur , fübjectum Lorn indifferens ad contradictorium aliud ab. alio Kdo, i tranfit: ergo neceflario debet recipere , vel amittere modum unionis realiter diftinctum. Pa W. 1. Verbum tranfür a contradictorio noa " uniti i!Vcrbo ( H | VERBI Drvm!. 51 Jde&dm uniti ad contradictorium uniti, quin mutare- TVanji f lE tur füfceptione previa modi illius realiter fibi t fü&enra. füperadditi. Non ergo hoc Adverfariorum lmgnj[as É proloquium tanti effe videtur, ut eo victum MIdem , Occamum dicant fententiam muraffe. U 5 5 difl. Maj. Non poteftíine mutarione reali fübje- dlinrif &italis tranfitus fieri in rebus ab(olutis C.ín rebus um toll I-, refpectivis & modalibus, fusdifl. nifi fiat mutatio C mo. entitativa accefTione aut ami(Iione modi realiter ker C fn. füperadditi IN. nifi faltem modum aliquem pecu- ! potontig - liarem intrinfecum exfiftendi acquirat vel amittat funti i. C. Verbumuniri humanirtati, eft illam terminare tdivivm & reddere fübfiftentem: hocofficium fi ,. juxta itx divim Adveríarios, modus ille & medius nexus pre- XOsfinen, ftare.poflit; quanto magis id fubfiftentia & per- yleur, d fonalitas Verbi per feipfàm immediate poterit MU forma, exercere, quippe quze eft actus purus, necul- x adyer. lam patirur in fe indifferentiee potentialitatem ? 1Ían, d Infl. 3. Poteft efíe Verbum, & eadem hu- um um t* manitas, & tramen non effe unita: erpo ad tefüper-. utriusque unionem requiritur aliud: ergo mo- T dus realiter diítinctus. W. difl. 1. feg. requi- &i; que , ritur ad unionem aliud ex parte recti N. ex parte obliqui C.a'iud hoc eft humanitas ex di- qider. 7 vino decrero fe ipfà formaliterVerbo incumbens, nf qui eft purus humanitatis modus fic fe habendi: niti U hoc ipfo enim; quod illa intelligitur exfiftere in ibjdim [ Verbo ad modum, quo accidens exfiftit in fub- TT je&to, inrelligitur fübfiftere in Verbo , effe ve- at v reac proprie Verbo intrinfeca, effe organum (indum, quoddam & inftrumentum Verbi intrinfecum , j n inferi Verbo , & ita cum divinitate in unam u r 85 per- £. 282 Dz INCARNATIONE Y períonam concurrere : eífe vere, proprie & . " fgg[enmml intrinfece naturam Verbi, quod proinde eft a m aliquod complementum illius fubftantiale, m nl ipfamque fübftantialiter terminat. quimid Juff. 4. Humanitas unita Verbo alia eft, ac g t ] non unita: erpgo per modum realiter diftin- gl étum. EK. diff. 4nt. Humanitas unita alia eft emim m»myh fecundum re&um, quam non unita N. alia eft ww n quoad obliquum , & modum exfiftendi, quo ;omwohuma careret; fi non effet unita C. fi non effet unita, puanrdun exfifteret Seorfim citra fulcrum, & ut fui Juris; qrur, qin) Jam vero exfittir de rlb um pendenter a Verbol,- ut 'fu-. Ílentativo formali. quiqys: Qj. a. Unio eft actio realis pofitiva, quee, js; p ficut & aliee actiones, requirit terminum rea« fermins lem pofitivum: atqui talis terminus tantum po- t Verbr teft efíe modus unionis intrinfece realiter füper- fenusantem additus. Ergo. x A. Zf]unpt. . Modus purus, ferminm contingenter fic fe habendi eft terminus realis quantum u - & pofitivus unitionis tamquam actionis realis & fibjum| potitive , etíi realiter fir indiftinctus ab huma- Vi U nitate fic fe habente ; & ita Verbo incum- u hit, bente, &ATGa Qt Infl. 1. Omnis a&io realis pofitiva produ- hus termim cit terminum aliquem, qui fit entitas realis ac Ws diftin&la : atqui unio hypoftatica eft actio rea- férmini t lis pofitiva: ergo ad ejus terminum non füffi- po äïfca, ü cit meratalis modificatiofübje&i. g. difl. Maj. ] nais d Si fit actio creativa, aut alio modo vere produ- Ti iaf €liva C. fi fit actio unitiva tantum 'aut modifi- cativa N. — Huic füfficit terminus ad quem ten- M BO Quj f dar: irà; juxta admodum probabilem rmulro- rum MT ] v Vsnsi DiviNt. 283 ! Pfoprie'&; rum fententiam, vifio beara non producit fpe- ciem expreffam, feu verbum mentis tamquam ; all[iaJe) r terminum realiter diftin&tum , íed vitalis ran- tum tendentia eft intelle&tus in objectum fum- ) ïdia eü) M me bonum. Pariter actioni unitivee - füfficit lter df certus exfiflendi modus, quem fubje&to íeu nit? ia j l termino tribuit, qui tamen modus eft termi- N daei pus vere realis & poiitivus; ut contingit in Idl quu compofito humano, ubi pcr unionem corpus Metuni, & anima alium effendi & exfiftendi modum ac- Itf orss quirunt , quin producatur nexus realis medius; o utfi. realiter ab utroque extremo diftinctus. Igitur, quod previe nuper adnotavimus, actionis hu- üt,ïva, qu TIDURT fl jus» prout jZffumptio, ac Deificatio dicitur; terminus formalis eft Perfonalitas feu fübfiften- ! tanrumpo. tia Verbi prout communicata humanitati: qua- dierfipr.| tenus antem dicixur Zgcarzatio vel Flumanatio; Xlspünus terminum formalem habet humanitatem in us redls quantum unitam Verbo , quod hic fe habet ut sretls & ! fubjectum faltem denominationis : denique quia ib homi- | Uuio íeu Unitio eque íe ad extremum utrum- ) ]ncume | que habet, ejus terminus formalis fünt ambo extrema ut unita. N j am in ejusmodi aétioni- prodie f bus terminus formalis dicitur, qui habet ratio- redis at nem actus, quo vel(pgo-pter quem conftituitur o - terminus totalis: atqui in conjunctione iftahy- non füff | oftatica, ut eft A4//umptio & Deificatio, hu- ii | manitas eft fübjectumn, terminus & quafi for- ma eft Períona divina: ut autetn eft /2cavaatzo feptie ymde |. ac Humanatio, fübjectum eft Verbüm, termi- Qem tl i nus & quafi forma eft humanitas: ac demum m ao« de anitas ut *.Um'o & Unj!z'o eft, Verbunlx & hum vicif— | 284 Dzs INCARNATIONE 4 z p viciffim dicuntur unita. — Ergo ationi ifti pro du i varia ejus acceptione termini. diverfi affignandi If yim funt: inter quos etiam recens ac vere produ- N étus exftat, fcilicer humanitas: eo quod actio- M X. du 903535 ne realirer unica [ncarnationis, forraliter ta- w df men duplici; produéta quidem fuerit huma- sl nitas, fed dependenter a Verbo, ut füftenta- wbunm tivo formali. Quamquam Perfonalitas & fub- f fiftentia Verbi ut communicata humanitati reipfa potiffimus terminus formalis haberi s p ia C, n debeat unionis hypoftatice , cum habeat ratio- nem actus & perfectivi, humanitas vero ad ii vermind : N ilam íe habeat tamquam material e aliquid & perfeclibile. fs m Hinc S. Thom. q. 3. a. 1. & - tV 2.ait; Affumptionis hujus principium effe na- turam divinam, terminum vero Perfonam. modum x hi, f In[i. 3. Potuiffet eadem natura produci, nec tamen uüiri; ergo aliud eft productio, ali- ud unio humanitatis. B dif]. /Jntec.. Potuif- Á fet produci dependenter a Verbo ut terminan- O ) te; nec tamen uniri N. Potuiffet produci ci- Wt tra decretum hujus dependentie, nec tamen uniri C. Ergo aliud eft produ&tio dependenter peride, a lts ex C a Verbo ut füftenrante, & aliud unitio huma- nitatis N. aliud eft humanitatis productio inde- ( veot, ] tüits pendenter a Verbo ut (üftentante, & aliud eft ! | Vr p unitio C. Sicut creatioanimz in corpore bene Jrilis . difpofito , cum decreto concurrendi actione - t j communi & indivifibili ad operationes homini convenientes, eft ipfiffima unio phyfica: ita Wüg, ) D g , 137, productio humanitatis dependenter a Verbo fub- üentante eft ipfiffima unio hypoftatica; & fi- " ! PT cut 4 J VERBI DIV'INQ. ; 285 iioni if l cut non ita poteft creari.anima & nen uniri ! : . phyfice: ita neque produci ita poteft humani- il aïEgn n VRT prod -.' tas, & non uniri. QUod d. Iu[l.3. Si humanitas prius tem Bfä exi- ererunio I'rndliter ílens, poftea a Verbo affümeretur; derit Dum. hyfica & fübftantialis, .nec tamen Verbum; üt füften,. nec humanitas fieret; ergo fierer modus reali- [ &ib ter ab extremis diítinctus, R. difl. Antec. .. Umaning fieret tunc unio phyfica per actionem produ- lls bir| ctivam N. per aétionem unitivam & modifica- tivam C.. Zgtec. £? IN. Con[. Fieret decretum Doit T. ís S WeQ ls aliud terminative virtualiter; quo humanitas, quz ante feorfim fübfiftebat, fui juris fuzeque d diqil| fpontis fuerat, nunc fübfifteret , exfiftererque ql'S'a'I-& 4 tantum in Verbo, ei formaliter incumbendo per um n Jeronam, modum accidentis ,. nec amplius fuas fibi res haberet, fed tota Verbi effet. rt prodi ducli, d. | ARTICULUS 1I. i. Botu | Quid fft Unmio bypo[latica? fefrnimpn- . Ota. Naturam humanam Verbo divino rodixi c - r vere ab fübítantialiter copulatam fuiffe , perinde, ac anima corpori hominis fociatur; endenter : i hume- fàtis ex Conciliorum definitione conftat.. Quid vero fit, humanitatem Verbo vere ac fübftan- "Ro inde- d dl tialiter conjungi, arque in Verbo fübfiftere, clre explicari a nemine poteft: hoc enim S. ore b í d edtone p Cyrillus füp. c. 1. a. 1. appellat faétum effe per arcanam illam, ineffabilemque copulationem ad es homini unitatem, — Hic ff vatio quevitur, ait Augufti- hyüca: [ nus, ep. 137. alias 3. ad Volufianum ; gor erif Varbolüb- mivabile: $j exemplum po[cirur , uon eviz fengu- j a ff 6s | 286 D& INCARNATIONE lave. Denus, Deun aliquid poffe, quod not WM fd/iü"l ilittl fateamur inve[fligave uon po[Je. — m tali u$ vebuj ! £ota vatio fatii efl potentia facientis, Exfi au« PTO ^ ] n a tem 'S. Thomas opufculo 2 c. 6. hoc idem Unionis hypoftatice myfterium humano intel- lnantsam | LL j lectui incomprehenfibile atque ineffabile effe i m ii pronuntiet; fhihilominus l. 4. cont. Gent. c. 41. [ It & alibi fiepius illud utcumque declarare cona- Va UL ) M It tur, uti & Joannes Scotus, ac Durandus. Qui If quoniam infignes "'heologi hoc in argumento jan d convenire videntur; íatius fore credimus,; fi ex Magiftrorum illorum fententia in abftrufiffi- ts ttio t Ó A M mo ifto myfterio philofophemur. Dico. Unio hypoftatica eft tranfcendenta- ex hod für , y lis relatio humanitatis, ut dependentis atque formaliter füftentatee a perfonalitate Verbi,/ Ex« formiis p fhntils n plicatuv bec affevtio. Y Eft relatio3 quod Sco- tusin 3. d. £. q. r. ita probat: uia unioó 7on ] perone Ve tnfcenden intelligitur ad fes. cum tton fet mibil , [altem dicit velationem , noncommunem quidetn , mutuam; fütyumut g Tl W & squiparantie: nam pevfoga affumens tullam balet velationem vealem ad matuvam: cveatam, jettit, ErS. Thomas q. 3. a. 9. O. Unio efl velatio ] lat a titis & d quedam, que confidevatuy intey. divinam natue vam €j bumanam [ecundum quod comveniunt. itt intini d $icut autem omnis velatio iuter &tl fl una pev[ona. Deum $9 creaturam realitev quidem efl in cvea- q U lfu. £uva (per cujus anutatiogem talis velatio innafci- JH ii fuv) nom autem e[] vealiter i. Deo ,. fed fecutts T ij wm vatiogem fautum: quia mom ámnafcituv fe- ET cundum mutationem Dei: Sie b«c unio mon e ï" W(]IIJ' /((tm in Deo vealiter. (fcil. prout eft relatio realis) fed [ecuti- 1 tlk;þe N eani rv 287 ! (eeumdum vationem tantum: - in bumana autem lil y Ailj . nl natura vealiter e[l : ex boc quod cveatura eff vea- i Etü aIJi' litev unita Deo abque ejus muratione, OC lt IL Unio ifta eft velatio tranfcendentalis : fndrio . huümanitas enim in ea fe habet ad Verbum, non tbl dl ut ad purum terminum , fed ut ad formale fü- h, 64 um füfítentativum. —Quodfi etiam concipere- I'fe Qu ] tur relatio quaedam categorica humanitatis ad idi, ll Verbum , haberet illa pro fundamento unio- TOUrTen(O üem: unitum enim üon habet relationem cate- Vis, f poricam ad alterum extremurm, nifi quia cum iif eo unitur; ergo talis relatio categorica non eft unio hypoflatica; fed hanc unionem prefumit; f ex hac refültat; & in eadem fundatur. Igi- tur unio; prout eft áctionis unitivae terminus tnts u Vetb Bs formalis proximus &immediatus, qui eft füb- ftantialis nexus, quo humanitas eft & manet quio. i o t - perfone Verbi juncta, pertinet ad relationes i d tranfcendenrales & effentiales ; refpicientes ter- minum ut caufàrm vel effectum. Intüam, yt tuum IIL lIdeo dicitur velutio butmanitatis u? de- Qrdtt peudentis, atque. fovmalitev fuflentate a. pevfo- 7770 zalitate Vevbi, . Relationem iftam fübordina- 4f (f0lfe | tionis & dependentiee Scotus comparat fübor- vt d dinationi & dependentiz ; quam accidens ha. et ad' fübítantiam. TOR "lccidens enim , inquit ; i t h ad fub[lantiam duplicem babet babitudinem , fci- 7 licet iuformantis ad. informatum: $. ifla necef- Jario includit: impevfe&iouem in fubje&lo. infor- jj j mato ; €o [zilicet quod potentialitatem babet. ve- fp i t [petu a&us fecundum. quid fcilicet/ accidentalis. «is) J M 4Lliam babet u po[levius paturaliter ad prius , a [ I que [:e 1 Drz ÍNCARNATIONE 288 ij atl quo dependet , mou ut ab aliqua cau[a; quia f balet [ubjehum. pro aliqua caufa ; balet ipfum dl! qugd DCUSJ jravetp pro cau[a mateviali, €9 boc ef] im quantum in- fovmat ipfum....... . Poflerior bac accidentis ba- ao « Qu bitudo gullam impevfz&ionem mece[Javio ponit in [ubje&lo , fed tantum priovitatem natuvalem, e$ g ul Juflentarionem ve[pe&u accidentis. Huic fimilli- tun prorun. ma efh ifla babitudo , qu« efl dependeuia natura i unttsu b Emi bumate ad per[onam. divinam , que. efl extva omuem dependentiam caufati ad cau[am. [/1 (f i, Qu IV. Eftrelatio haec dependentie füfficien- tis ad hypoftaticam unionem. Sicut enim ac- sj t n f cidens proprie & intrinfece eft fübjecti, eo ipfo quod ab eo füftentetur formaliter: ita hu- iYeo; u manitas eo ipfo vere proprie.& intrinfece eft Ài Q natura Verbi, quod formalitet ab eo füftenta- poat d e tur. Unde conftat, quare humaniras Chrifti hliexflderé non fit hypoftafis, non fit fui juris, fed alteri- V fotmil, us, feu Verbi, non fit id quod, íed id quo llis ne fon Verbum agit, non habeat Verbum, fed a Ver- dl fübfln bo habeatur: humanitas enim a Verbo affuüm- t naturs pta non folum eft in alio ut toro, & ut ipfam lo formil complente fübftantialiter, fed etiam ut forma- liter fuftentanie. lh fuPerr Minusergo eft hypoftafis & Qitr xf fui juris, quam manus, pes, aut quzlibet alia pl chre corporis pars, qua non fünr inalio formaliter 1 u d fuüftentante. Ideo Durandus in 3. d. ;. q. 2« - rE i i n.8. appofite naturam humanam in Chriíto; MIJ lli n ait, ira inexiftere Verbo, ut, quantum ad TC n hoc, degeneret in accidens, licet fit vera füb- RUP ftantia. Atque hoc ineffabili modo. Patres vi- unitani | ?od rgfponder dentur dixiüä, hurmanitatem ' Verbo "MUU: qq fuifle: j VrgsIDivixk 289 ng, 4!!1'4 j fuiffe: mirabile enim , ac proríüs ineffabile eft; quod Deus humanitatém producat & con- f'inity i. fervet vere ac phyfice Verbo ita incümbentem; V dnj ui; hoc fuleimento deficiente, ii nihilüm abi- WO f reti Quo quidem fenfü recte dicitur a S. 'Tho- fifily, V |. ma, non exiftere per fe; nec babere exiften: li ij tiam propriam. Itemn. Synodus VI. a&. 11; LU ait: humanitas Chrifti iz pfo, id eft, in Ver- & (f o !j bo; &9 o5 in l Je babuit exfiflentiam unam cum Ferbó, t füffre tf Obj. t. Quod inalio formaliter fuftentatur; I enm ac: noón eít fübftanria: atqui humanites Chrifti, i, t jü&ta hànc opinionem , fuflentatur formaliter t n n. in Verbo; érgo definit effe fübftantia. « Diff. htrifece d Maj. Quod in alio forimaliter füftentatur, fi 60 fülenn - poteft & exipit exigentià naturaliter infruftra- nis Chrid bili exfiftere independenter ab omni füftenrati y fedalen.] vo formali, non eít fübflántia N. fecus C. d id qüo Alias ne formà quidei fübftaritialis tnaterialis fedaVer- eflet fübftanria. Hurmanitas Chrifti poteft & 39 affont.| exipit naruraliter exfiftere; quin ulli fuftenta- w ipm tivo fortnali incumbát: quod autem alitéer ex« it forme | fiftat, füpernatürüle prodigium eft. Hiiic di- vftuhs & citur exfiftere ad modumi accidentis; ex quá Sibet i | phrafi clare paret , effs fübflantiaii : ficut ex otmalte! |" €o0, quod dicautur fpecies Eucharifticee exfi- 3- stq'z':' fleré ad rodum fübftantize ; prima fronte con- ] Chnüo ) | at; illas non elfe fuübftantias; néc enim fine yantum fübjecto naturáliter exfiftere queurnit, qüin ià v fb« füum nihilum. relabantur. Ad hec id, per Dyrve u uod refpondetur quzrenfi, quid res fit? eft d X uni.xam' , Q€ cofn- T n'h(fgntia: átqui quærepti, quid fit h plexumi 290 Dsz INCARNATIONE gof plexum ex corpore & anima? refpondetur per naturam humanam. Ergo natura humana. w qua v z ": jf ! urcunque pendeat formaiürer füftentative a. Verbo, manet fübftantia. fimumio: fier n Obj. z. Repugnat perfone Verbi , talem de- E& N. Znt.Su- o d p ' pendentiamterminare; ergo. q EX ftentatio talis zec. compojrtiozeg , mec. potentiali- wl zatem , hec limitationem importat 2n tevminante: Mi h 2 quia [ufficit , quodterminans zalem dependentiam' uni $h w d t fétin e aliquidindependens, babens emtitatem talem , qualis, vequiritur ad terminaudum iflam dependen- fdem, w aam, qu Yl ]ta Scotus füp. cit.. Neque terminare ialem fübordinationem repugnat, in quantum quiia rb d eft ifta perfona divina : Nam, ut Scorus pro- fequitur, omzis entias pev[onalig independens fitite p N Hb otef! fufficienter terminare iflam. dependentiam: zalis autem eff eutitas propyia. cuyuscumque pevfo- fomem ( bisitform 4& divine, etiam ut diftingvitur ab alia. Iunfl.1..Si terminare vel quafi fuftentare petfedone humanitateni eft exercere officium caufz, et- tieny; go erit commune roti Trinirati: Si vero non. lut ii eft efficientiam aliquam praftare, non. poteft. QUi explicari , quid fit illa fuftenratio formilis. Áiletne | x;. Suftentatio illa, quam preítar Verbum hu- Qum sd qum fif manitati; reducitur ad genus caufz materialis & fübjectivee , demptis tamen a Verbo omni- L bus imperfectionibus: haber enim fe Verbum '/o;; j r ad humanitatem fibi incumbentem, eam fü- fl d j ftentando, ne in nihilum relabatur, perinde BD | ac fübftantia fuflinet fuum accidens. Quod. - P j aürem accidens educatur e mareria, quod fub-' M bümam je&um inharendo perficiat, hac de humarri- b tate Itj VzeRsEr DiviNi, $9t d táte refpe&u Verbi minime dici Sofïunt. Ca- 1 hum terum quia Verbum diéto modo humanitatem Mte d füftentando , huic fe communicat tamquatü formam hypoftaticam, qua hurnanitas forma- ï ) tälemde. . dnt . liter denominetur fuübfiflens, merito etiam hze unio ad penus quoddam cau(z formalis revo: pj cari poteft, 7770 Iufl. 2. Influxusfüftentativus convenittan: Va tum fübjecto proprie fumpto: atqui Verbum Kavfaln, nequit effe tale fubje&tum, hoc enimn imper- Htl fectionem, paffionem: & tutationem . dic it; Kttne di ergo. . Maj. Influxus füftentativus, uianm qui eft à cau (g/t materidi proprie dicta &c; C, QO pro. Influxus füftentativus, qui eft a füppofito ins UE finite perfe&to; terminante naturam alienam &c, E N. Habitudo caufze tnaterialis, qua refpicit Wi tlf | formam fabítantialem, & accidentales a. qui- li, bus informatur ac perficitur, fine dubio im- dllentare perfectionem íonat. & potentialitatem: econ- U&) €f- ; tra alterà; qua easdem formas fuftenrar, nul- f0 non | lam indicat imperfe&ionem, fed prioritatem ? pot. | quamdam refpectu illarum , quae a materia ormdfs, | füftentante pendent. Et hec fola Verbo tam- umhe- | quam a&ui puriffimo refpectu humanitatis ; apendis | quam füítentat, fine ulla imperfectione con- Q ORf | venit Id quod Vasquez ipfe hic Difp. 18, Vebom ;* C€.3. n. 28. admittit, aitque: Vatura bumana, em [t que pev — fe exiflevé porvat, in alio ex[gfit enide zamquam i5 [uppoffto , licet o tamquamin [ub (uid T jtHo &c. . In hocfolumanobis difcrepat, quod lüodfub;'y putet, humanitatem per modum realiter di- d u Ptin&ul?i uniri Vebo eiq Ae incumbére, D i T a Celli V 293 D£g INCARNATIONE r Colliges. Quemadmodum in. perveftiga- J tione caufz materialis, efficientis, ac finslis W]U /1 non itur in infinirum , fed devenitur ad fubje- , Y ht | &um primum , ad efficientem caufam prirmarm, N d & ad finem ultimum, in quibus fiftatur: ita M. s libg etiam ; quando formalis ratio alicujus effectus redditur, in caufa formali phyfica vel meta- sls PTIEA phyfica conquiefcendum, eo quod formalis caufzealia caufa formalis non detur. Itaque ! me i pott cum Verbum formaliter uniatur humanitati i etgndtn per hoc, quod humanitatem terminet, eam ii d fuftentando in füo effe, fere ad modum quo friotyg Dial V materia fuftentat formas: Si quaeratur, per quid hec unio fiat? Refpondemus, formali- j nidtomia ter per humanitatem & Verbum; quod infi- | Tl gt nita vi füa terminativa ; praítare immediate ! & T plus poteft, quam modus realis ab extremig J niimt quo diftin&tus. Si pergis quarere, per quid fiat; Tifnied f uthumanitasita jungatur Verbo? 5. Efficien- üperonum ter per decretum Dei; quod producit humani- m vere ac tatem refpe&tive ad Verbum operaturum the- linis: V andrice. Formalem cauíam aliam reddere non ho per h poffum. Sicut quando queritur , quid fit ani- Vititlrem: mam uniricorpori? E. Eftconítituerecompo- Ti Ver fitum per modum actus. Si urges, per quid con- !R horma flituittale? i. Perfeipfam. Si pergis, per quid r Velogs determinatur ? g. Cauíam efficientem, vel fi- " j l d nalem dabo , cauíam formalem aliam dare ne- $6 , Pari ratione querenti per quid resex- queo. : lB fiftit formaliter? m. Per íe formaliter, effici- -N Onij enter per caufam effectricem , finaliter pro- m pter finem, ARTI- 4 Eïdïfïmfloqujd VzrRh2I DrviNis. 293 Rff ARTICULUS II & ficy Qualis f& umio bypo[latica ? "« f0bj€ ' n primam, Ofa. Perfectio hujus myfterii dupliciter AU* N confiderari poteft, primo in ratione unio- i effdis nis, deinde in genere entis feu doni füperna- vd men. turalis pratig, In priore genere Durandus, Ormals in3.d. 5.q. 3. prafert unionem corporis & liqu: animg: in pofteriore genere idem dift. 2.q. 1. ümaniar sit, conjunctionem cum Deo in vifione beata Kt, um digniorem effe, ac donum excellentius ; quam um quo fit unio hypoftatica, Wt Wt Dico À. Unio hypoftatica in ratione unio- formile | nis eft omnium maxima & przftanti(lima. $. qud if Thom.q.2. a. 9. S. Bonavent. Alexander; mmedite Scotus & T'T. alii, Pvob. I. Eft hec unio ) eitrem maxima quoad vim connectendi duo extrema quà fat, infinite ab fe mutuo diftantia, quz adeo arcte Bfícien. in perfonam unam conjungit, ut humanitas human. | tam vere ac proprie fit natura Verbi, quam um thee | divinitas: Verbumque tam vere & proprie fit jerenon | homo per humanitatem, quam Deus eft per itàni« , divinitàtem: & ficut perfectiones divinze fünt mpo- | proprie Verbi, ita etiam perfectiones & infir- Wi | mitates humanitatis; dicaturque vere ac pro- x prie Verbum habere os, oculos, loqui , vide- y lf * Ita S. Thom. Opufc. re, pati, efurire &c. due d 366,16 r /I. Eadem unio maxima e ft quoad firmita- f did tem: Omnis enim unio, etiam fubftantialis j p per caufas naturales deftrui poteft: heec autem lo corporis & animae i nf. deftructo quidem vincu 3 per Vr 294 Dzg INCARNATIONE ji Vi per mortem Chrifti diffolvi poruit. — fta S, uame Athsnafius 1] de Incarnstione. Gregorius jj d Nyffzn. Orat. 1. derefürrectione. Auguftinus qu n l. contr. Felicianum, c, t4. . Sie mortuus : j e[f vecedente vita , fgati ficut pa[[us eft mom vecedente po- D H U tentia, . Et Leo M. Serm, 17. de Paffione , iz i tantam , inquit, unitatem , Dei eg bominis na- tuya corvemit, ut mec [upplicio poruevit divimi , o u figemm d diec morte fojungi. Hujus rationem iidem Pa- tres reddunt, quam S, 'Thom. q. jo. a. 2. in- lEJRiS) ql]æ 9 li n finusrt: Deus collata gratia neminem fine cul- p fua fpoliat: culpae autem admittendas ca- tj m pax Chriíti humanitas non erat, 1 wretrmutid III, Cum unio ex natura fua tendatad uni- | Cs n ul at tátem, tanto rmajor & perfectior cenfetur unio, quantó compofitum inde refültans mapis eft futimp D7 unum. Atqui compofitum ex unione hypo- ftatica emerpens magis eft unum, quam quod- jam i o Megntám,. liber aliud ex diftin£tis partibus conflatum; er- go. Prob.min, Ex fübítantia & accidente non |S0t pRt £f ernergit nifi concretum ex to Juteds, ! to ,. & aliqua ejus- dem modificatione , qüod dicitur unam per &Tini. c.s accidens. Deindé Compofitum fübftantiale ex iäidf(lll fl partibus integrantibus includir infinitam quo- & £ J Bs dammodo compofitionem partium, que tan- tum copulantur fecundum aliquem extremum ttiugi luy, terminum, non vero fecupndum fetotas, De- '«img, | uiqueupio hypoftarica eriam perfectior eft com- 41H, pefiione fubftantiali ex. materia & forma. .Vl luanto enim extremum componens perfe&ti- 9 u us eft ac fimplicius, tanto perfe&tius & inti- A of müus conjunei extremo alteri poteft ; atqui od Vzrn2i Divimr. 295 perfona. Verbi fimplicior & per feGtior. eft tam Hinc S. Ber- T hUf materia, quam forma. Ergo. MU nardus]. ;. de confiderat. ad Eugen. c.8. Solam 'Orfullj [/] unitatem trium Períonarum in divina Vefï'entia, t dotfoy, ait, füperare hanc unionem. ftatica maxiäa eft ac lQne ) lt Dico 1]. Unio hypo IU g. perfectiffima prout eft d onum pratie Ita S. 'Thom. hica. 10. & 11... Albertus, Alexander, 11 i, Idem D,. ' Bonaventura, Scotus &c. . Pro/. . Ex parte 13.2. in, |. unionis, qua con(lituit hominem in altiore Áine qul. ordine, quam ullum aliud donum fupernatu- /T. Ex d . rale: facit enim ut homo fit Deus. arte rerminiadaquati ex hacunione refuültantis: Chriftus enim terminus perfectior eft, quam atl Yetrurp ullares creata. Hinc Apoftolus Rom. $. v. 32. «0 101 pepercit, fed pro I5 Qui etiam proprio Filio J W D. nobis ommibus 1radidit ilum; quomodo 1ou etiam Mmguod. | cum.illo omnia uolis donavit ? Majorem vult MU l. effegratiam, Deum hominem fieri, quam ho- tntenon | mines per gratiam adoptionis fieri Dei filios & jj | eredes, Quodconfirm at Auguftinus l. 15. Joan. 1. Dedit eis po- m pe | de Ttinit. c. 9. ex illo dtleex | tellatem filios Dei fievi., & verbis mox fübjun- is: E Ferbum caro factum e[r. .. .Ertl.depra- n que yetn. j deftin, San&tor. c, 15. gratiam, unionis vocat ( excellentiffanam , tautamque natura bumane ub- s D k D * eGionem , ut, quo altius : attollevetut, ,. 1on- 0a« beret. eflcom. t formt, OL;. 1. -tont. 1. Concl, Major eft unitas ef- | fentie , quam unitas perfone: atqui ex mate- gl ,( ii ria & forma fit una effentia; ex Verbo & hu- manitate fit una perfona: ergo hac unitas mi- T E nor N 4 |j; 296 Dz INCARNATIONE u Met n " nor eftilla, | , diff. AMaj. Major eft unitas ef- fentie fimplicis, quam per(onz compofite C. j Imo: "Major eft unitas effentie compofite , quam p?ríong compofite N, In Deo tam effentia fimplex eft, quam perfona unaqueque, hinc m ar utrobique perfectio & fimplicitas. Igitur Jm a onpod j ryr ic folum comparantur effentia compofita, & perfona compofira: ubi effenis compofite Qmpemaïurüel unitas imperfectior eft , & minus fimplex,cum | p t conítet ex duabus rebus diftin&tis, materia fci- | li TLent. tf uth licet & forma ; cum econtra unitas perfonce compofitze fimplicior fit ac perfectior, quip- Jet u pe quz & in angelis reperirur, & in füppofi- n d gt tis caeteris przeter. fübftantiam completam fo- dyeoi lum negationem unionis cum perfectiore hy- & xNt oílafi, aut certum exfiftendi modum invol- nunquitmd vit. Cum autem Verbum divinum fit actus | UIQE fU infinities purior & perfectior, quam in com- m n pofitione effentiali e(t forma , multo perfectius vürem triboit ac intimius fibi unit humanitatem ; quam ani- Am of ma fibi corpus adjungit. Quod inde paret, [ftmp, Bl quia ex compofitione effentiali materie & ükümque| forme non oritur communicatio idiomatum Tiandr ) inter ambo extrema: cum tamen in unione As meefhn hypoftatica Verbum proprie ac fuübftantialiter täiusbgalomm it homo, & homo Deus. W. D Nec vefert , quod unio hypoftatica com- * petty i pofitionem nature vel prefümat, vel in- AMORém u cludat: nam in pre&ns tantum fermo eft de 1* Mi conjunctione proxima extre morum , PI'OU[ unum conftituunt, Jg(]' h !V, 0 Infr. !ïïïwe!?lanmm ! Vzrn£2I Diviwi. 297 f TDofta ( Inf. Materia & forma majorem inter fe habent proportionem , quam " humanitas & [[æ) quam T f Verbum. — Ergo exillis refültat major unitas, quam ex his. g. V, Zztec. Sicut mareria ha- lqucj hiflc | ber proportionem naturalem , ut cum forma& $. ]i ! conftituat compofitum naturale: ita humani- poliz, & tas habet proportionem obedientialem ad unio- Ompofte In füo ordine fünt er- nem füpernaturalem. )PJeX,CUm j go equalis proportionis. Kterja ( Obj. H. contr. 2. Concluf.. Unio hypoftati- perfong ca folum tribuit humanirati, ut fübfiftar; vifio » Qlllp- beata vero tribuit , ut beata fit: atqui plus eft M béatum effe quam fübfiftere; ergo vifio beata ptum f eft preftantius donum, quam unio hypoftari- nre h ca R. N. 1. propofrtionem. Unio hypoftatica lim mj non quidem eft formalis actus quo beamur ; quia 1 ft g tamen naturalem Dei filiationem confert hu- I manitati unitae, hinc ei jus etiam ad beatitu- odl dinem tribuit, atque ita reddit humanitatem T0 dD« $beatam confequenter. Ex 4ua de&rima difl. tput, A[fumpt.. Plus eft beatum effe, quam fübfiffe- ene & re utcumque C, quam fübfiftere in füppofito JIatUrm] | "Theandrico N. " Hurmanitas Chrifti ita fübfi- ünone | ftens neceíffario beata eft, cum tamen nulius alius beatorum 'Theandrice fübfiftar. ia þ. , Inf. . Per unionem hypoftaticam fola 1 .* perfona Verbi conjungitur humanitati : per vd - vifionem tora effentia divina, & omnes perfo- pdà ne Trinitatis homini beato conjunguntur. Ergo. s. N. Cozf. Conjun&io per vifionem beatam eft ranturn accidentalisunio: atunio hy- T pofta- " Dz INCARNATIONE ! 298 poftatica eft fübftantialis, neceffario fecum ha- i, m /! bensjusadvifionem beatam. 4 i I Zufl. 2.. Unio hypoftatica indifferenter po- ii n teft communicaricreatura rationali & irratio- ia at nali, non item vifio beata, qua foli fubftan- nirts g um d ti& raüonali convenire poteft: ergo hee illi praítat. . &. N. Con[eq. Quod unio . hypofta- kj G tica poífit communicari lapidi, non vero vi- hii fio beata , hoc oritur ex eo, quod viíio fit t actus vitalis: non tamen hic inde evadit nobi- senin lior unione hypoftatica: alias etiam fenfatio m d erit ens praftantius, quia hec lapidi nequit i communicari. Igitur non fequirur, donum fs i efle perfectius, quia minus communicabile; 1 m s generaliter enim loquendo , fzpe univerfalior (ichr p perfe&io major. eft in fuo genere,. quia eft dus: i fimpliciter (implex: ita ratio fubítantiz excel- t piront lit rationem fenfitivi. Pariter conílitutio fup- tüm iU pofiti tamquam perfectio fimpliciter & fübftan- IU N tialis;. licet communior , major tamen .in fuo, ia IT | genere eít, quam vifio, qua perfectio eft fo- Mp lum accidentalis; & . dumtaxat quoad modum ts t f U tamquam aétus vitz, actusque fecundus ante- Hidesc i cellit unionem hypoftaticam. h.L B ; ARTICULUS: IV. : T um ] Utvrumper uionem bumanitatis cum V'evbo per- v me n - fona Chvifli evadat compofita * "p 4co. 4.. Perfona Chrifti fimpliciter eft com- AX ts - pofita. .. ProP. 4.. Jo. Damafcenus 1. 3.de ;üfl'emum Q Fide. c. 7. . /acavzatus e[?, inquit, u£ zpfa Det :Rfcggnwm " ! l'eybà bypoflafis carnt. bypollafés extitevit , com- :| «ï 'mengm gpofftaque fatla ft. Pevbipev[ona , que prius fan- plex W Ome :| ] VzrnBI DiviNr. 299 m plex erat 5 compofita , inquam, ex dualus pevfe- ärenterpu. Gs natuvis, nempe divimitate 9- bumanitate. Idem tradunt Patresalii & Concilia, inter quae Ittjg. li ibf Synodus Generalis V. Collat. 8. can. 4. anathé- ma dicit ei, qui negaverit Verbi Dei unam ef- 9 hat jl ypo fe fübfiftentiam compofitam , quieft Dominus nolíter J. C. | VeIO vj ] vi(o f Prob. IJ. Argumento S, Thomese q. 2. a. 4. Q. Sicut recte dicitur perfona fimplex fecun- AdIt nobj. dum rationem (übfiftendi, qua in una tantum 1 fenfiti natura fübfiftit; ita (ecundum eamdem ratio- ( Tequi nem erit perfona compofita, qua fubfiftit in h donm luribus naturis, uti perfona Chrifti. Con- unedle rm, Sicut accidens per unionem accidentalem Ierlir dicitur componere fübjectum, cujus fit acci- t qiaed dens: ira natura humana recte dicitur compo« D exed. Ittio fu. | nere perfonam Verbi, cujus fit natura. Quo etiam argumento utitur idem $. Thomas Vabfan- 1.in (üo Opufc. 2. c. 21r. Dico I7J, Nontamen ita abfolute compofi- o d fo. ta eft perfona Verbi ex humanitate & divini- modum | tate , ut fit quoddàám tertium ex illis extremis: Q5 ante» | perinde ac homo refültatex corpore & anima, Probr. L. Ex communi confenfu ITheologo- rum, cum S,. Bonaventura, Scoto, Durando, 1j p & S, Thoma in 3. d. 1. q. 1.a. 1. 9. &Opufc. | [] el m nuper cir. ubi ait; Verbum in Chrifto efle ali- quod integrum & totum, ndi vero partem aut 8144 | extremum componens: períonam Chrifti fe te- yfit | neretantum ex parte Verbi, neque effe aliquid -'Iij, (0tll« conftiturum ex tribus, Verbo, corpore &anima, Prju;fm- , ficutin homine conftituitur perfona ex corpore h [ l | Ds INcARNATIONE l 300 m (ili & anima: per unionem hypoftaticam corpus nau if & animam trahi ad perfonalitatem Verbi , ut 25 fit perfona Filii hominis, ficut eft perfona Filii Dei; non vero utex eo, & corpore & anima M n j um pHUI componatur nova aliqua perfona. Item ficut d j fübje&tum & accidens non uniuntüur, ut ex J lüh liar;[-iah: eis tertium aliquod conftituatur, fed ut acci- dens. ad perfonalitatem hominis, cui unitur, dn d trahetur; fitque perfona eadem hominis, & p l; albi: ita cum quadam fimilitudine humanitatem |iniuy i P unitam trahi ad perfonalitatem Verbi, non ut fit tertium aliquod, fed eadem fit per(ona Filii tino, d Dei, & hominis, & quia antea fuit Deus tan- EW tum, jam fit Deus & homo: cumque dicitur, | od hic homo, de Chrifto; importari tantum fup- as Chr tnontad hd pofitum zeternum Verbum, non vero novum ex Verbo &humanitate conítitutum. Jl u ij t ( Probr. II. vatione eorumd. D.D. Si perfona Verbi eft quid tertium conftitutum ex Verbo Jtbum up & hurmanitate, Verbum erit pars illius perío- L li E ne: atqui hoc repugnat; ob imperfectiones M g multiplices, quas pars effentialirer involvit, Vi " Ergo. Prob: $q. Maj. Si refültat perfona ter- li COntE] tia compofira ex Verbo & humanitate, Ver- 1 Dniqu bum omnes fere imperfe&tiones partis habe- *tpdn ( bit: ergo vere erit pars. Prob. ZAutec. r. Ex- AU tttemor trema duo, quorum neutrum feorfim eftillud *l d tertium quod componunt, debenr fe mutuo At d t complere fübftantialiter ad illud conftituendum, Utj ut patet in corpore & anima refpe&tu hominis. h I'M!r, Ereo fi verbum cum humanitate conftituat " tins unum tertium füppefitum; debebit Verbum necei- l ' WMMA Vzrns2i DiviNt 3o0I m Qf neceffario fubftantialiter compleri ad illud con- 1 el'bi, D ftituendum. B Xetlong r z, Quod ab alio fubftantialiter completur f & aniy ad conítituendum aliquod tertium, definit efíe lm fiy totum.quod prius füuerat. Ergo fi Verbum; Eml', Wa ad conítituendam perfonamtertiam , ab huma- d Ut qe. nitate fubftantialiter complearur, . definet effe m infetotum.& integrum, & confequenter nee mW erit per(ona. "Lntecedens con[lat ex gutta aquae W. aliiunita; uti etiam. ex anima rationali, quee Dj ton t eiiam feorfim ftans, juxta probabiliorem opi- (j . nionem, eft aliquod in fe totum &integrum. lus ^ 3. Compofitum illud. tertium: effet torum que ii refpectu extremorum: ergo Verbum ad per- fonam Chrifti fe haberet.ut habitum & con- faomfa mommn! tentum.ad habens & continens; ergo non ef- , -- feríüi juris, fed alterius, nempe perfonze il- $l peron lius.tertig , que proinde agerer u 4u0d ; per ex Verbo Verbum 4 quo , tamquam inftrumentum fuüum. is perfo.| 4.. 1ta argumenratur S, Bonaventura, in 3. fethionts .6.8.1, q.2. Illud tertium fimpliciter coe- jnvolvit, piffer effe:; ergo Chrifti perfona effet tempo- (ont tet« ranea, contra doctrinam Patrum. t Ver. | £. Denique in hac opinione Verbum nec ghe| effetperfona Chrifti, nequeeffethomo: unum j,Be, €nim extremorum nec eft compofitum , nec d!* eft alterumextremorum. | Ergo períona Chri- fe u) li non eft tertium quid conflitutum ex Verbo & humanitate, neque eft abíolute compofita, imendum, yhoninis. OBj. T. contr. 2. Concluf... CC. & PP. do- cent ; unionem hypoftaticam factam effe fe- qnittot (gum Sundum ecompofitionem : . perf(onam Chufti come D y 403 Dz ÍNCARNATIONE " Lj compofitam effe: Chriftum compofitutr effe h dl ex duabus naturis in unam perfonam cóncur- tentibus : Chriftum in duabüs & ex duabus h v*/[ g um faturis fubfiftere, Ergo perfona Chrifli eft ï 1 övc l Tsl aliquid tertium abfolute compofitum ex natu- Atl [ 0 ra humana: & Verbo vel deitate, . Ewplic. PP. dillig&lioue Anteced. ...... ita ut unio illa | j il l l 1 g [l facta fuerit fecundum compofitionem abfolu- lw.i'!,ir l " | nlb tam , duabus naturis unurm aliquod terriutü conftituentibus N....ita ut pér unionem hu- | IT manitas inferta fuerit perfonse Verbi, cui na- w n turaliter ineft natura divina, itaque dux na- Jasuem m t um tur& fint uniüs perfone, & una perfona dua- rum naturarum C, Hinc Durandusin 3. d. 6, | du ts q.3. Q. negat, per unionem hypoftaticam |nte Do: i fieri compoflitionem Pujus ex bis, unde reful- ( . dedinm tet aliquod tertium; uti ex corpore & anitma ! !«*nfdþl/lh*ï tn emergit homo: fed ait; tantum fieri compo- Mhzk fitionem ujus ad boc , qua manens aliquodto- : rlb m faife w tüm & integrum unitur cum aliquo, quod ad ejus totalitatem trahitur , & vere illius fitj que 1l exdini etiam ab aliis dicitur compofirio fecundum va- & t quii tionem fubfeflendi, fecundum vationem mumeri , tnim ( feu dualitatis naturarum in una Verbi perfona &f hbuer convenientium , ita ut perfona, quee anté N s unam tantum naturam hábébat, poft earum Tum d. concurfum duas habeat: & hoc etiam fenfü "tl [ dicitur Verbum ex duabuüus & in duabus qatu- tleefra ris fubfiflere, lm Infl. r.. Auguítinus epift, 2, ad Volufia- df fij num: Perfona bominis , inquit, mifhura e[l ani- L I "me €9 covporis : per[ona. autem: Chriffa milluvd € i.'.;um fm?)it) | j Vzrgt DiviNri. 303 Buf efl Dei &9 bominis. ld quodetiamindicatfym- WU p bolum Athanafii, — E. cum eadem . diffin&. qua C GC duj ante, ln hoc eft par retio; quod, ficut cor- ! hia pus & anima conveniunt ad conílituendum ITO x n unum hominem ; ita humanitas & divinitas V El conveniant in unum Chriftam, In eo autem Ut unip j eft diverfitas , uod corpus hominis & anima lm db(ol conftiruant fübítantiam tertiam ; humanitas ve- O (efrig ro & divinitas in unumi. Chriftum conjungan- MOnem h. tur, qui Deus fit & homo: homo quidem l Ui nj r opter humanitatem fibi unitam in tempore,; & QUP nj b eus autem propter divinitatem fibi ab ceter- m d. no commuhicaram & identificatam, in quibus isits ( duabus naturis diverfimodeidem fübfiftir. At- r ue hoc nimirum intendit Dionyfius; cum Ubf c. 1. de divinis nomin. Ex Pumanitate ; inquit, [ tiwm, 2meffabilter compofetus eft nplex efus. i Qompo. /ufi. 2. Idem Augu 1 inus l, 13. de Trinit, djit-, . C. 2. Scribit; ex divinitate & humanitate fa- ,Qodd| Ctam fuiffe unam perfonam. R. explic. 5. D. f qe| difl. ex divinitate ut conftituente, & ex humani- lt v tate ut quaíi modificanre factam fuiffe: unam m perfonam C. quafi utrumque extremum cequa- if — lirer fe habuerit, atque inde emerferit perfona ^ 1 qéum tertia N. Sicut ex fubjecto & accidente fit yenr| unum album, ex illo quidem ut conftituente; imai* ex hoc vero ut modificante ac. determinante guwe| ad tale effe accidentale, quin albedoad füppo- itum quidquam conferat: ira ex humanitate & d Volt verbo facta fuit unio. hi Iufl, ?. Leo M. ad Julianum Coä'nfe'm Epi- Ver- vijlimi(ium , cogum Ícribir, non efle impoffibile; ut (t. um, l 304 Dz INcARNATIONÉ bum; caro atque anima unus fit Dei homitiis- / I [ D. j ! M que Filius; fi caroatque anima etiam fine In- carnatione faciunrunam perfonam, — g. £ xflic; H [l $. D. Scribit ira. poffe fieri Dei & hominis A l unum Filium, ut in unione Verbum fe habeat [ It jf in recto; & humanitas in obliquo C. ut exhu- manitate ac divinitare fimul in recto acceptis iQUIM r'i.m.i]hg conftituatur eompofitum. Chriftus. N;^ . Hoc intereft difcriminis, quod in compofitione hu- g ia fnana corpus & anima fimul & in recto accepta [ QM'JF'I'GF!E?' hominem confltituant : econtra in compofito " "Theandrico firnul quidem accipiantur divini- sh N tas & humanitas, fed Verbum ac divitütas in E NT recto, humanitas autem in obliquo; Perinde voxfbni Qy 1 & n ac album eft fübjeétum, . albedo forma, fed &c in obliquo, illud. in recto: neque enimi tuem a ly V, um album fit totum conftitutum ex.illis ur parti- bus fuis, fed eft totum. feu Socrates affectus J d honini albedine. Ita etiam Chriftus eft torum, nem- 0j.1L ( pe Verbum habens humanitatem. — Hincidem ttlis, dl o S. Leo fübju ngit: /Vec eff altev ex: Pazve, alter tolüniendur ex Matre; .fed idem; aliter ex Patve ante omne j Qi Verhum principium, aliter. de. Matve ia fine. Seculovum, tfltgendu Vult nimirum, non eíle terminum diverfum && f q generationis utriusque ; fed eundem omnino; Tanm qyi alio tamen & alio modo: enumdem enim Chri- J ilitiim i Ítum accipere a generatione zterna fimplicie « n D ter precipuum effe Verbi; effe totius & per- )I[' l COw fone; a generatione.autem temporali accipe- Urpoffo k re effe Secundarium , effe hominis, quo cons j "ringy, ftituatur Secundum quid, feu fubfiftens inna- j tura humana. i : | sl R Injh 45. Vzn21 DiviNI 365 i lomi, Infl.4. Jo. Damafcenus l. 3, de Fid. Or.- m fme ln; thod. c. 19.- NVam $9 due natura , inquit, u$ MEj,. Chriffus efl , &? ums Chrifhis due nature: ergo C DO & humaniras in recto accipitur. . /N.. Conf. Me hi Idem c. 7. Scribit; :quod Verbi bypoftafis ex- ( UL ey hr ftirerit hypoftafis carni: Si ergo eft hypofta- ) 49 fis humanitati affumpte , eft torum & inte- D « tüonely. grum intuitu illius, ergo non poteft effe cum ea pars, aut confítituere terrium . quid fübítan- Ddccenti tiale. Quapropter explicandus efl .S. D. eodem Ompolito 1odo..... lra ut. ambae. naturee accipiantür'in I divin- recto N. ut fola natura divina in tecto veniat: Ninits i C. Sola hec cum proprietate relativa Verbi - Derinit conftituit. Chriftum fimpliciter in effe totius üms, & faübfiítenris; humana vero natura ad torali- tque enri tatem feu hypoftafin perfecte conftitutam at- 5 t at tracta, eam quafi modificat & determinar ad $ du effe hominis. , Df incideti . O. /I. Compofitio abíoluta , feu hujus ex his, eff conjunétio realis extremorum ad . t al AUA conftiruendum unum per fe fimpliciter. . At- qui Verbum &. hümanitas conjunguntur ad aulorim; conftituendum unum per fe fimpliciter: ergo Iverüm ex eis fit compofirio abfolura. B. À. mit, moino Tantum conjunguntur; vt períonadivinafüb- mChïi- fiftat etiam in natura hutnana , eademque per« impi e Íona Deus fit & homo. s p Infi. 1. Compofitio hujus ad hoc eftetiam [ acpe compofitío hujus ex his, nam unio effentiali- qua ter ordinatur ad faciendum ünum ex duobus extremis, msintt: [ Ergo ex unione Verbi & humani- tatis fir cmpofitio abfoluta hujus ex his, & ter- Mj L' Dz INCARNATIONE l 306 E« difl, tertium quid conítitutum ex utroque; gylntdn "itec. Compofitio hujus ad hoc eft etiam com- jngliot ( pofitio hujus ex his, quando fit compofitio D partis ad partem C, quando fit compofitio to- v Ql tius ad aliquid , quod trahitur ad ipfum totum, «f rl & quod fitipfius totius N. Ejusmodi eft com- cuam: at poíitio fübje&i ad accidens, fuppofiti divini dYetonfl ad naturam aliquam , unde non fit compofitio ter hat lt hujus ex his neque unum torum aliquod fim- UT liciter. Sicut ergo unio accidentis ad füb- 15 m fe&um non ordinatur ad faciendum unum ro- « fin: tum ex fübjecto & accidente, fed tantum ut du s du accidens fit füum ipfiusfübjecti, & fübjettum qü hu dccidente affe£tum tali modo fe habeat: ita epllo um unio cum humanitate non contigit, ut unum themajlm;: fimpliciter totum exutroque fieret, fed ut huma- 4 ln Confa nitas effet propria & füa Verbi;, Verbumque ef- EC Litey fet homo per humanitatem : in talienim uaio- t ff ne & compofitione humanitas trahitur ad to- *5 d t talitatern Verbi, þc unum per fe fimplici- r Lufl. z. Chriftus e i Efgo. ter, ergo eít tertium quid ex duobus extre- mis conílirutum. E. , A ntec, Verbum tam- Ut Qu i Corlo f quam fuppofitum divinum eft' unum per fe fitmpliciter;" qua Chri(tus autem non eft'unum A us Prtrin per fe fimpliciter , fed cum addito , per fe ex- fiftens in natura fibi addita: dicit enir Ver- vtf Jopi mndmk bum in recto ut totum fuübftantiale, &inobli- quo humanitatem ut aliquid quod eft in toto F0 d Q j[g& ( illo; quodque eft illius torius per unionermi 3 " fuübíftantialem. Fere ut albüm qua albumnon 1 !l ln h T I ito; l AT, eft unum per fe iimpl;cite:, fed cum add V N / D up- " VzRzI Divixr. " Mj 307 lm fuppofitum tali modo fe habens ; feu unum per Ompoj fe modificatum. Dolttio . Coll;iges V.. Chriftus eque eft fimplex, ac lT totom perfona Chrifti: neque enim plus diftinguitue id comi perfona Chrifti a Chrifto, quam perfona Pe- (ti dyig tri a Petro: nam Chriftus eft Verbum homo, eft Verbum fübfiftens in natura divina & hu- Ompofi quodíim, mana; hec autem eft ipfiffima perfona Verbi. $ 4d fü) Il Ex hoc fequitur , quod Chriftus fit üQurm] tG. unus, & unum: unus quidem perfona, unum nf t vero fuppofito : nequaquam vero dici queat um plures & plura; alius & aliud, aliquid & ali- ber: h quid. Ira definitur in Conc.. Alexandrino, epiítola contra Neftorium: in Ephefino, ana- ; U um thematifmo 2, 3. 9. Quthms. In Chalcedonenfi, action. TA 4» In Conftantinopolitano II. collat. , can. 1. t itio Et C. Laterán. füb Marino I. docet, eni- nan [ubflantiam Chrifli , utvumque. fanu, f 72072 Ir 4d o« Chriftus enim duo, fed unum 'effe Chriflum. fmplic eft perfona Chriíti feu Verbi, hec autem eít $ CXIIC- unica. Ergo, Hinc etiam Patres nunquam dicunt, quod Chriftus fit aliud & sliud, fed Jm Laf l pr e in Chrifto effe aliud & aliud: nempe fübfiftit |'ünm in duabus naturis diftin&tis, quarum altera im- . portatur in recto, altera in obliquo: divinaeft atfe , identificata Verbo, humana füftentatur a Ver- ym Vete n : bo permodum accidentis. Sicut ergo natura & erfona, albedo & fübítantia non faciunt duos ) inioo etros: ita & Chriflus manet femper unus urioné Jirinort rTOpter unam perfonam ; quarum cum in , eo fint tres , in eo Tyiqi;gs recte admxt- ] P titur. fip J Ua IIT. l o8 Ds INCARNATIONE 4 j g. III. S. Thomas quoad theltin noftram non adveríatur S. Bonaventure ; ut Georpius de "LL 15 C Vf r Rhodes putabar. Loco enim nuper citato, La lt intertium librum Magiftri fententiarum Scri- bit; unionem plurium tripliciter poffe accide- mdmnzzlïumg li p re: zmo, quando per conjun&tionem ía rertio uniuntur, ut cum duo brachia junguntur in EU ii uno pectore, duo rami trunco. zdo, cum iqo ahp* sl p quadam conjunguntur fibi mutuo & conve- ged t d niunt in aliquo tertio, quod ex mutua haccon- i um hus jun&tione conflituitur: ita materia & forma Vav conjunguntur fibi imutuo, & conveniunt in natura communi, quam ex mutuo complexu lis d ven at eonftituunt; idem dic de partibus quantitativis D unum quantum conflantibus. 3tio, Quedam per conjunctionem fibi mu- tuo uniuntur, fed non in aliquo uno, quia ex eorum conjunctione nihil re(ültar : ita, alt, D ampt uniri accidens & fübjectum, ex quibus non ef- g r ficitur unum per fe, cujus partes fubjectum & ] accidens effe aut dici potlint. His pofitis, ait S. Thomas, fecundum (f N;þ hunc modum unionis, quoex plurium conjun- T0 1j étione tertium aliquod refultat; Deo conve- nire minime poffe: qua enim ita conjungun- tur, habent íe ad tertium ut partes; ratio au- OM I, 4 * tem partís Deo convenire non poteft. $r Primum autem & tertium unionis modum, tf ínquit, poffe Deo convenire: namfi confidere- Jb j tur períona affumens, ejus unio cum natura dUf u humana contingit juxta modum tertium ; ubi |uu g etfi perfona Verbi fíat perfona hujus humani- sj ] ] VznBI1 DrviNi. 309 Oümm M tatis, non tamen refultat complexum aliquod Eeorgius i A tertium : ficut neque ex perfona & natura So- 6T du craüs, cum rantum hujus períona in natura lum $g humana fubfi(ta. — Quodfi vero fpectetur na- offeceid. tura divina affumentis, tum unio naturz hu- m io tenj manae fit juxta prímum modum. — Sicut enim nDUntur j infitione in éodem trunco ramus infertus con- Zb q venit, in quo alius jam naturaliter excreverat: & conve. ira in eadem períona, in qua naturaliter ante 1 hiccon. jam erat aatura divina, eít per affumptionem & form unita naturz humana. Quse omnia concedit Venunr in S Bonaventura, fed negat cum antiquioribus; Cl has effe compofitiones proprias; S. Thomas Qotntugtvy vero ait , e(e proprias compofitiones, fednon ftri&tiffumas & abfolutas. em(imy. " 0 qui d CAPUT Iy. : Itj áll De cempofito "T beandrico Chrifto, quateuus J nonef. eft tevminur totalis Incarnationiy. jetumd | ARTICULUS L ecundum Coztra Neflovium offenditur , naturam buma- 1C0njun- | ) C0nve» - zam i Chriflo per[one. erbi fubflan- zialitev e|Je unitam. ' ag Ota I. Neftorius Germanicia oppidülo miio d- [) dt Syrie Euphratefie, ad Amanum mon- N tem fito, ortus, vitam monafticam in i modit qpiiee. fuburbano Antiochie comnobio S. Euprepii profeffus, ac deinde ad presbyteratus ordine m y n E promotus, cum fimulata vire aufteritate; & t d ,l m ficris ad populum Antiochenum concionibus ic- Iu : 3 410 Dz INcARNATIONE frequenter habitis famam fibi fan&titatis com- T Vi Jvr il paraíffer, a Juniore Theodofio Imperatore ad fedem Conftantinopolitanam in defun&i Patri. at arche Sifinnii locum accer(itus anno 428, hae- n refin füam primo per Anaftafium Presbyte- gar nl ; rum, quem ea de caufa fecum Antiochia ad. s*.üi? l' atl duxerat, tum vero per Dorotheum Epiíco- n pum quemdam in Ecclefia evulgavit; ambo- u NU i bus hifcepalam pro concione declamantibus: Ia j INemo Marviam vocet Deipavam. . Mavia enim bo- 4; WW , Q 10 f uit. Ex bomine autem nafci Deus uon po- gitue r n Jl Siquis Maviam Deipavam dixerit , anatbe- gl g ca fe. Ad quorum impiam doctrinam. cum witnoyiN ingens tumultus, clamor ac difceffio Conftan- | um Y tinopolitani populi obortag effet, adeo duos | amjnpil ilos feductores Neftorivs non increpuit, ut | t OOO etiam ad communionem mox eos admitteret , Npetuo & & habitis ipfe permultuis ad populum fermo- | r n nibus blasphemam fíuam doctrinam,; miffo- LT que per Orientis provincias omnes confe&to | nf Vid ab fe Tractatu de incarnatione, & homiliis ali- E* quot , cum ingenti omnium fidelium offenfio- ^ ne diffeminaret. : dul lm Equidem Cyrillus Alexan- | immis b driz Archiepifcopus; binis ad eum datis lite- | tdls did ris, hominem ad fanam mentem revocare ítu- Tuments eo debat: Sed quoniam hifce admonitionibus ef- T n feratior Neftorius effectus Conftantinopoli in Jf p ( Clérum, Monachos & populum Catholicum U& darg df excommunicatione , flagris , carceribus, & "ii ij exiliis immaniterdefzeviebat; nec Concilii Ro- VU f er mani decreto, neque Celeftini Papse literis; .ïï h litcy queis ab Ecclefie communione, & Sacerdo- t!O | 500 n VzRREI DIV'INI-. E ïifätis Q tio movebatur, nifi intra decimum diem, éx quo. TT ha ipíi innotuerint, refipuerit, a malo propofito, 'un&ipa[[i, 0428 D. abíterrebatur ;nec ipfius etiam Joannis Antio- cheni Patriarchae amici füi precibus quidquam Etshy deferebat; imo duodecim anathematismis con- lochig 4l trafe a Cyrillo in Alexandrina fynodo latis, 1 Epif duodecim alios opponebat, quibus fuam he- 1t; àmy, refim confirmavit, & catholicam doctrinam frantiboy profcripfit: in conventu generali tertio, Ephe- ittti. fi celebrato , cui Cyrillus Caleftini juffu & I 100j [m- auctorirate prefedit, anno 431. dammnarus; & TT epifcopali dignitate. & univerfo facerdotum t um confortio privatus, ad monafterium fuum An- Q Conftn. tiochiam rediit. Ubi quatuorannos moratus, tdo dy cum impia dogmata füa diffundere non ceffa- Teptt u rer, monitus ab Joanne Patriarcha Imperator Lt perpetuo exilio fceleftum damnavit, in quo m fermo.. mifere interiit, tefte Evagrio ; J/ugua a vevm- !j i. bus evofa ad graviora 9. fempitevna . [upplicia di- confedio re[[us. Vide a&ta Concil. Ephefini. nilisal- | Il. Scripta Neftorii Patres Ephefini, epi- Yfenfio | ftola ad Impp. Theodofium & Valentinianum, Alexon- | flammis aboleri petierunt. Quantum autem tis lite- ex actis dicti Conc. aliorumque Patrum mo- ac- numentis conftat, herefis ejus ad tria capita ibus df L] revocari poteft. — z. Naturam humanam & di- opol i vinam in Chrifto non uniri fubftantialiter ; ;holic um[ fed duas effe perfonas, Dei alteram, alteram bs, & hominis, alium Filium Dei, alium hominis il L. Filium effe ex Maria genitum, illum impafli- » [ 2, Chriftum unum bilem , hunc paffibilem. &eo- i^ effe, non unione fübftantiali & naturali, fed flo U 4 ecunes 914 Dz IxcARNATIONE | fecundum quid & per accidens, ob dignitatem J ol & gratiam uberiorem, qua Deum & vehe- f qUI anr mentius amaret, & ab eo amaretur: quam qui- Euxi[feh D JOSH dem moralem unionem vocabat inhabitatio- P u nem períonz divine in humana tamquam in seitlitnm templo; Chriftum non proprie Deum, fed vt n hominem Deiferum vocabat : Unionem hypo- g, Mf ftaticam ajebat connubium , qua conjuges una jos at funt caro, etfi duze períong ; effe unionem siumam operationis, quam Deus per Chriftum, tam- n Munos, d quam per inftrumentum edebat, in Chrifto x lf tamquam in ftatua locutus. Atque hoc folum Faf C fenfu aliquam comtmunicationem idiomatum g n utcumque füítinebat, qua Deus diceretur ho- herin i mo , & homo Deus. Quare alia Chriftum fnis N qua Deum adoratione colendum, alia quaho- ls Alv minem: quemlibet enim hominem juftum fi- tus Eníto militer Deum evadere poffe, juxta illud cu- t Mn jusdam Neftoriani, apud S. Gregorium;l. 18. tidriti p moral,c. 35. JVon invideo Chriflo Deo fadlo; dfehannur ff volo, t2 spfe Deus fio. .. Ad hanc participa- 2 Cenen] rionem dignitaris & honoris divini, atque exi- 00 rr. ynie gratize unionem, ut Deus diceretur; non Vins| erveniffe Chriftum, nifi in eetate adulta, per QU nont vite fanctimoniam, & merita bonarum actio- 12 fs num, eo modo quo Moyfes, qui dictus eft ] "ptrsg Pharaonis Deus. Ideo B. V. Mariam non 15 a Oxoróno ,. Deipavam , fed zoicoróxov, Chriflipa- j n Qs Ta4m , numcupandam effe contendebat. Quam- Cletm F quam utcumque Deiparam dici permittat, non 3 n, äb hOC jn quod fit mater Verbi Dei, fed quod genuerit 45 templum iter h Xbf : ; quod Verbum Deus infeparabil Ill | rügy inhabitat. | VznBI DiviNI. 313 lnl | III. Magiítro ufus eft Neftorius Theodo- Vet Yo, qui cum relicta vita monaítica; uxorem quam qui- | duxiffet, ad Joanais Chryfoftomi condifcipuli Vabl fuiliteras adhortatorias faéti poenitens, prius Wquam j - vita inftitutum repetiir: & quod effet virmul- *um, fq ra eruditione preditus, famaque virtutum il- tmiyy luftris, Mopíveftene Ecclefiz in Cilicia Epi- JUDGS un; íÍcopus creatus eft. — Quod paftorale munus Unionem . oftquam annos fex & triginta peffiflet, & con- l, (dffl. tra Arianos, Eunomianos, & Apollinariftas | Chriflo flrenue & affidue decertaffet, in communione t folum Ecclefiae Catholice vivendi finem fecit. Hu- d jus viri fcripta, quod verbatim continerent ktetr h. herefin, quam poftejusobitum Synodus Ephe- i hr fina in Neftorio damnavit, confutarunt Cyril- lii ul lus Alexandr. & Proclus Conftantinopolita- jl nus Epifcopus. Nomen ejus € diptychis Ec- illtd cQ. clefie Mopfíveftene erafum, & Cyrilli Ale- mj 1g. xandrini paulo ante defuncti pro illo infertum; ho f circa annum 450. & Theodorus ipíe ab fyno- articipt. do Generaili V. collat. 8. cap. 12. damnatus eft que esi. | anno jj3. üry Q0n | Virus füum Theodorus haufit a Diodoro, ]tt; per quem non tantuma no»ilitate generis , fed eti- m ado- | am a facundia & ftudio religionis Catholicee i d . e fcriptores Sacri, ac inrer eos Dafilius M, epift. ram mon | 82. ad Philopatrum Epifc. eximie commen- Cf dant. 'Ob Servatam adver(íus Arianos Antio- . (uin- chenam Ecclefiam exulante S. Meletio Epifco- i, non po, ab hoc in fedem fuam reftituto, "Tarfen- ireuett fis Ecclefie Epifcopus & Cilicie Metropolita '/ ablitt fuit nominatas approbante fynodo Gen. Con- $ an- Dz INCARNATIONE 314 Íflantinop. cui Diodorus interfuit, Vérum d m : ii cum poftea Apollinariítas acrius infe&taretur,in latus oppofitum imprudenter deflexit; Chri üanmlemu p fj ftum in duas perfonas dividendo, & aflerendo umum [ecundum folam dignitatem , & fecundum Ti n J fj au&loritatem , €69 Jecundum . bonoris equalitatem. ut refert S. Cyrillus, epiftolis, ad Joann, An- m u ii tiochenum, & Succeffum Epifcopum. Dico. Verbum humanitati non tantum jun- v Bw fi dintyem €&tum eít per gratiam & amorem, fed unione phyfica, reali & fübftantiali, qua Verbum cum Eu [ ais w humanitate conftiruat unum períe ; unamque pe'rfonam conflituat. Probr. I. Jo. 1. v, 14. i yne ho Fevbm caro fa&um efl , non divifum i cavuem £? Jerbum ( profequitur S. Dionyfius Alexan- M filorm o drinus, epift. ad Paulum famofatenum ) quaf£ àn bomine V'erbum babitet , bac enim fuga geue- i tti, hi 5 Hiliro ] vatiouis efl : - Siquidem jam inde babitat in alüs , ip quibus multe matves vepeviuptur ; una. autem Ál er qient Fil €7 fola virgo filia vite genuit Verbum vivens. Philpp. 2. v. 6, 7. Chriftus, cuminz forma ( ine Dei e[[et . .. .. . exinamivit [emetipfum formam [er- !nf il vi aceipiens .. .. Dbumiliavit femetipfum ' fa&us ii obediezs$ &c. Dnly, ] Ex quibus Apoftoli verbis B. "'Thomas Opuft, 2. c. 203. contra Theodorum s dpra l & Neítorium ita argumentatur:' /Voz eff autem : exinanitio Dei, quod creaturam vationalem inba- / L luig litet per gratiam: alioquin €g. Patev $g. Spiritus | VU i ) $. exinamentur , quia €$ ipff creaturam vatio- NT nalem pev gratiam inbabitant.: Joann. .14. v. 23. st D d eumveniemus , e9 manfronem apud eum facte- 4 oni u vuis. Y. Cor. 3. v. 16. Spiritus Dei. babitat in volis. : W/u)y - Vzns1 DrvirNr. 315 M volis, Ergo hac Verbi exinanitio & acceptio ii forme fervi vere facta fuit per unionem ífüb- Xi[) ( ftantialem, phyficam & fecundum hypofta- Aerends fin; in perfonam unam, quz vere fit homo J'titán i fimul & Deus. Val Eodem loco S. Thomses, ex illis textibus inn, A. | Jo.8.. 4utequam. Adbrabam . fievet , ego fum, & J ira ratioci- c. 0. Ego £2 Patey unum fumus , Iüm jun. natur: Hiíce verbis períona loquentis attribuit Qnione fibi divinitatem & seternitatem, m cüm Atqui per- fona loquentis eft Chriftus; ergo períona lo- mamque quentis eft vere Deus. Sed & eadem loquen- M M üs perfona erat homo; ergo eadem períona It | Chrifti eft Deus & homo L] S Ms | Mat. 16, v. 16. & íqq. ait Petrus Apo- im) quj | ftolorum nomine: Tues Chriftus, fllius Dei 49 f | vivi. hoc eít naturalis & homoufios ut cum 1./1 /1///f ) t S. Hilario PP. cereri interprerantur, Eroo MUA Apoftoli crediderunt eumdem Dei Filiüim ef?e, AHf qui erat Filius hominis: nam refponderunt ad fa. | Chrifti interrogationem : Quem dicunt bomi- amjer. —— nes e[fe F diciris ? Filium bominis ?. P'os autem quem. me e[fe f bis D. Probr. II. ex PP.£2 CC. Juftinus M, Apo- jonm I5 log. 2. Jefus Chriflus, inquit, wwus * folus ! quit ) propvie Filtus Deo genitus, qui uimirum vatio s L i. Verbum ejus , $9 primogenitus €? virtus efl, Ive- hr n&us capiti 17. l. 3. hunc prefixit titulum: n Oflenffo, quomiam umus j idem & ipfe Deus .h p Chrillus Ferbum f& Dei. Clemens Alexand. Yjti- in admonit. ad Gentes: Chriflus ztunc appavuit bominibus bic ipfe Ferbum ,. qui folus. efi. ambo s u vtl £u5 ? 1 316 Dr INCARNATIONE Ieus eg bomo, TTertullianus l, de prefcriptio. jl m nibus, c. 13. . Regula eff fidei, delatum ex [pi- vitu Dei Patris €g virtute in P'irginem Mariam, jinen U caruem fattum in utero ejus, &9 ex ea natttin bo- minem, eg effe Sefum Chriflum. Athanafius , MT gt jni epiftola ad Epicterum: Quomodo Chrilliami bo- münis appellatiomem u[urpave mom verentur , qui TM W"' hd verbum in bominem fa&um , pevinde atque inali- n i j quem Propbetarum , defceudifJe afferunt , $. mon [2 J : :prmrmn apfum , [umpto ex Mayia covpore , bominem fa- 1 &um; Jed alium Chriflum , alium vuv[us effe Dei ln uj j Gl Verbum , quod ante Maviam&g. [acula erat Filius Patris ? Eadem repetunt Ambrofius l. 2. de féma " ! Fide.c 4. Hieronymus , epift. ad Hedibiam, | gifn q.9. Auguftinus, Enchiridii c. 35. f a. Concilium Nicenum in fymbolo : £f iz diomr Fl unum Dominum L. C. Filum Dei, natum ex ti il Patre, unigenitum ,'boc eft ex fubflantia. Pa- Tryphone £vis.... bomoufton Patvi..... Quipropter nos. . ... ndttny hma J de[ceudit , &5 incavnatus e[l &* bomo fa&us , pa[- us efl €g vejurvexit. Conftantinop. I. fymbo- 1 lndito: [ lum idem paulo fufius repetit. Ephefinum I. t Cnjf anathematismos Cyrilli probavit, quibus unio RE fübftantialis fecundum hypoftafin Verbi cum faratm humanitate, unaque Chrifli perfona afferitur, Biem hi & Neftorii impietas damnatur. uam doctri- D c 1 nam deinceps confirmarunt CC. Chalcedo- t Aj nenfe, actione 5. in definitione Fidei; Con- Teponiy ftantinop. II. collat. 8. can. 2. 3. ;. Conftan- Mhrig] tinop. IIL a& 18. Nicen, II a&t. 7. in de- P u:m:/', finitione, .Lateran, 1V. cit. cap. Zirmiter. « Undlr Probi. ! "tl ' Vzrmz1I DiviNi. 317 f crn Probv. III.. B. V. Maria eft vere Deipara, LT h. e, Mater Dei: atqui non hoc fenfu; quod J Marmm, ' divinitarem nudam genuerit ; ergo ideo; quod E 7TMM pepererit eum, qui ob conjunctionem phyfi- Fhanafmsl |: cam & fübftantialem nature utriusque in una [ larj h. perfona, fimule(t Deus & bomo. — Majorcon- al , g at ex S. Script. e9 PP. Moi, 7. v. 14.. & Mat. ljte iaj 1.v. 23. Écce Firgo in utevo babelit , €g paviet 5 U n lium: $9 vocabunt nomen ejus Exgmanuel: : quod 177] h- eft intvepretatum , Nobifcum Deus. Luc. 1.v. 3. T Quod nafcetur ex. te [an&tum , vocabitur. Filius ml - Dei Galat 4. v. 4.. Mif Deus Filium [uum il a d a&um ex imuliere, Rom. 1. v. 2. 3. de. Filio [uo, dhülim, qui fa&us eft ei ex femine David. [ecundum cav- Idem Filius hominis Chriftus zen. Mat. 16. ): B mg dicitur £zlius Dei vivi. Quod repetit S, Igna- Mb a p rius epift. ad Ephes. Juttinus, dialogo cum ii D. i Tryphone ait,. Chrifum prius ex[litifle Filium Ts Conditoris omnium , ac eum, qui geuitus eff ill! ) p/]f- : bomo ex. 'irgine. Dionyfius Alex.loc. nuper laudato : uomodo ais tu . bominem e[fe eximi- [jmbo- inm , um Chriflum €?. zon veuera Deum , &9 ab omn prunio | creatura. cum. Patre $7 - [pivitu. S.. adovatum, j cum incavnatum ex S. Firgine & Deipara Maria? fertr ) Eadem habenr Tertullianus, 1. de prafcriptio- dodtr nibus, c, 13. Athanafius Orat. 3. alias4. con- lcedo- 9 tra Arianos. .. Cyrillus Hierofol. Catechefi 4. j r Gregorius Nazianz, Orat. 1. Szquis, inquit, coríune I | $. Mariam Deiparam 10n credit , extra. drvini- j de ) ;atem e[r. Atf Concilium Ephef. duodecim S. Cyrilli ana- P. thematismos confirmavit, quorum primus ita fonat: E e . . | j 318 Ds INCARNATIONE jgyt fonat: Siquis uon confitetur ,. Emmanuelem vere " Deum e[Je , €$ ob id $. F'irginem Deipavam (ge- , gt ) NT guit enun illa incarnatum Dei Patris Ferbum [e-. , | qg d) QUs cundum cargem ) anatbema fft.. Hanc C. Ephe- &[gmpfumfuuq fini doctrinam cum Concilia & Patres deinceps X Srunti unanimiter tenuerint, fuperfedemus, illorum auétoritatem prolixius hic referre, T. at p ARTICULUS 1l h: d gow, Diluutur Objettiones Neflorianovum, g u a anra qii Bj. . Apoftolus Colof. 2.v. 9. in Chrifto, RRM ait, inhabitat omnis plenitudo divinita- f x tis corporaliter. Et Chriftus ipíe Jo. 2. v. 19. de corpore fuo inquit: folvite templum boc. j qieit ciloAsn Sed & Euftathius Antiochenus apud "Theodo- ) Vi u rerum Dial. 1. Gregorius Nyff. l. 2. cont, Eunomium ;. Cyrillus ipfs, l. 6. in Joann. Fopdione tl g. B Chriíti humanitàtem divrnitatis templum appel- la, Atqui inter templum & ejus inhabitato- Tieophyl ; Apttdis j rem unio hypoftatica effe non pore(t, — Er$o. B. ad r. explic. 1n Chrifto inhabitat plenitndo d p 5 g Ea divinitatis corporaliter, unione dumtaxatacci- dentali per motus & operationes gratie, ut uf Neftorius volebat N..... " corporalitey , h. e. revera, realiter; fübftantialiter, unita hypoftae dj f * dul tice: ficut anima hàbitat in corpore C.' £xPii etiam X ad alias aucovitates, difl. A[Jumpt. ]U ij Inter templum & ejus habitatorem non po« J'apeig teft effe unio hypoftatica, fi ille inhabitet tan» lr tum urbratice ac moraliter, ut in propitiato- "i (b S, qut ï l V g tio, Fabemaculo, & temiplo Salomoni folum V ! Vzna31 DiviNr. MALTT folutn per accidens per motum & operatio- T0 [ l nes gratig C. $i inhabitet templum corporalz- Verþumjg fey , h. e. fübftantiali unione & anitnae & cor- lh. pori conjunctus, non poteít effe inrer. illum X(ely & templum füum myfticum unio bypoftatica N. Sicut anima in corpore habitans non duas; » llong ! fed unam hypoftafin & perfonam humanam conftituit; propter unionem naturalem & fub- ftantialem: ita divinitas corporaliter in Chrifto n inhabitat, eo quod ex Verbo divino & huma- pa natura corporea upna ineffabilis fübftantia Chrfo, corporea quafi compofita fit, qua eft & dici- divti. tur Chriftus five Deus homo, ratione uniónis 219 non moralis dumtaxat, fed fubftantialis ac rea- m j lis, quse ideo etiam za£uralis appellatur a Con- cilio Alexandr, anathematismo 3.Synodo Gen- Theyds 2, COff, | VI. a&t. 11. in epift. Sophronii, & aliis PP. -Jorn, | Expofitionem fupra datam,babent Auguftinus ippe. epift. 57. Profper, fentent. 393. "Theodoret. ititg« "T heophyl. S. T'hom. 3. p. q. 2. a. 10. ad 2. Et Apofítolus ipfe, dum Chriftam Deum verum E | niudo prædicat pluribus locis,ac prefertim Rom. 9, fa. | v. y. Ex quibus efl. Chriflus fecundum caruem, & Ut qui eft fuper omnia Deus benedittus in, [ecula. h& . ifl. 1.. Patres fcribunt, Pomizem a Jevbo a[Jumptuim fuife , ut Ambrofius , 1. . de Fide; M Eri c. 5. Auguftinus l. 11. de Civit. c. 2. Atqui f | homo fignificat perfonam humanam. Ergo cum períona humana Verbo non poffit uniri mp fübítantialiter, eft tantum moralis unio inter (di hominem Chriftum & Verbum divinum. Xt« g t * W. Explic. auctoritatem PP,. Scribunt ; a Verbo 2auuni- (dinm ! Dz INCARNATIONE [j 320 . affumptum fuiffe hominem in concreto N.ho- jgin.. minem in abítraécto, i, e. humanitatem C. Plu- MIL ra id genus teftimonia Patrum Diodorus Tar- jant An'enos? | fenfis, Theodorus Mopsveftenus, Nefítorius 3 d & alig deipforum factione pro fuo errore cor- «m f s raferunr, Verum qua'ítiones fidei non tam ex nb n verbis , quam ex mente Patrum decidi. opor- hn tet; quod Leontius Byzantinus, l. 3. contra ii hi NNeftorianos , advertit. Quapropter fruítra ss d "Theodoretus , reprehenfione anathematis quin- !n,ar nf El ti, adducit verba Bafilii M. qüi ferm. de Spi- fivijnt, i ritu S. ad Amphilochium, & in explan. pf. $9. D g Dein: nominat cavgem Chrifü Deiferam non vero g Ania? Chrittum Pominem Deifefum , ut perperam Ts uidam afferuerunt: eft enim idem homo; 4 Durtu i qui eft Deus, caro Chri(ti eft vere caro Dei; ] tem Nlori propter unionem (übftantialem hu:ianitotis & V'erbi. ] juutag Quo etiam fen(u a Patribus áliis Cbri- À pun, iqii, ftus dicitur Zozo Deificatus, bomo Dominicus. Ó uifinii Et humanitas Chriíti appellatur izferumenzum tf g divinitatis, non feparatum quidem , ut ferra lib t fabri, fed in hypoftafi eadem fübfiftens con- 1 Dütgg junétum intime, ut manus inftrumentum eft Tund, hominis. m p Infl. 2. S. Joann. Chryfoüamüs Homil. 3. iif g ad cap. 1. Epiít. ad. Hebr. ita Scribit: | Offez- "fl deus, duas pev[omas , g Deum &9 bominem. Ml Cum ergo Joann. Chryfoftomus condifcipulus D u dg ( D! d fuerit '"'heodori Mopsvefíleni; preceptore J Gl Diodoro Tarfenfi, videtur hic aperte duas in Vatür ) l Chrifto perfonas docere. Blo N. Con . Su DO- "R r u'l') €tor verbis illis Pf 44 v. 8. Sedes 1ua ; vlv?e L N t ..N' l It N fs "- Vzgnsi Dw'.mr. - 341 1/97 At p $2 feeeulum.... Dilexifti juflütiam ... . propteve o Ti «t te Deus Deus zuusegc. ait confütari dilucide ? Mi . Jud&os, Arianos, Sabellium &c. eo quod Pro- tf - pheta oftendat , 7;5 effe pevfonns , Deums Pa« J0n i trem fcil, & Zominem Chriftüm, in eadem na- turadivina. JNam eadem clarius mox repetitt 'fddi 0ptr. ] ). Cnrr "Adverfus Mavcellum autem e2. alios (h.e. Sabel. lianos) quod fiuz duee perfone divifee per biboftafin, Vr froír Tilisqui. Sed & Homil.5. de incomprehen. |Dei natu- ra, cont. Anom. fenfüm eumdem ita declarar: 1. de Spi. i, Visue difcere , ubi Patrem e9. Filium famul pofitos Deun $9 Deum vocet ?. 4udi Prophetamn David n vetg | & Jdpofiolum " Pauhun : ipfum wobis declovantes Wreum Jhronus uus. Deus .... propterea unxit. te Deus lm Dong,. ieus tuus Qc. ^ Verum S. Chryfoftomüs erro- tan s inititis rem Neftorii anrequam prodiret in lucem, jam jugulavit in epiftola ad Cee(arium , ubi, 7zlde vilis hr ! ium , quit, Chrifum , qui morte circumdatus At DT eff , confiteri in divimitate pevfe&lum , uzum filium unigenitum uon dicidenduminfiliorum dualitazem . .. üt fem] iVon alterum e. altevum , alfir; ftd usumt? eun- en$ con. dem Dominum S'efun Deum Fe vbum , carue no- Yum el Jfra amichum . .. Fagiamts eos , qui dividum na- Zuvam. Lomïl. LT Etfi euim. duplex- natura ,| oerumtamen indivifibilis 2 ind, 7 ff : fu. Jf/pabilis unitio in una fZ/iationir hmitu, ( confiternda perfona eg una fübflautia.. Obj. II. us diviniratem non genuit, nori jcputt poteft dici Mater Dei: atqui B. Virgo non ge- gapu n* nuit diviniratem; erpo. E.N.Ma;. UtB.V. edsit * fit & dicatur Mater Dei , fatiseft; quod eum "d genuerit hominem, qui idem Deus eft: ficüt & di- V alia mulieres vere h'ominqm máaires funt * €utli« Dz INCARNATIONE | $22 cuntur; licet partem praeftántiorem , animam, -Jusi M non efficiant: generatio enim terminatur ad spud um n fuppofitum. 1ta S. Cyrillus in epift. ad Mo- PA nachos. j ammt. Jufl. 1. Mater debet filio effe confübftantia- e»äprlamäü : lis: atqui B. Virgo noneftFilio fuo confübítan- D E iorin g 1 4 n ( tialis, alias Dea effet, ergo. . d/7. Maj. Mater de- ber filio effe confubftantialis fecundum naruram E füam quam gignendo ipfi communicat C. debet b t etiam fecundum hypoftafin eum illo convenire gt N. Ita Deus Pater Filio fecundum naturam divi- 5 MA nam confübfítantialis eft, hypoftafi tamen ab illo i, differt: Philippus & Olympias natura quidem ss n humana cum Alexandro filio füo conveniunt, Aio r hypoftafi ab eodem differunt. Ex quibus di- ] p &i luitur calumnia INeftorii; quafi in fenfü Catho- ] poinrtr licorum B. V. Dea dicenda effet : íolum enim M: naturam füam, h.e. humanam Chrifto com- 1 ii Q municat, fed unitam Verbo , a qua unione atl iirm idem eft Deus qui homo ; unde ipía vere ge- tf na nuit Deum & hominem ; generatio enim e | Dinziri Licer ergo B. Virgo fuppofiti denominative. Chrülz'paraq Dea dici non poffit , hoc tamen divinae mater- D Nefln nitatis privilegio creaturis omnibus longe exe nüxut, cellir, & ab Ecclefia Catholica fümmo po ii.crum Qj Chriftum honore colitur. Cünmerg, Juft. 2. 'Terminus generationis eft effe. na- 1 LT T turz genite : atqui Chrifti natura humana ha- ]tttm, 4 bet fuam propriam exiftentiam, ut füp.c.2.a. 1. j "tf ! h di&tum; ergo generatio B. V. terminatur ad effe QU exiftentise naturzee humane, non vero ad effe SUH (f Dci, neque dici poteft genuiffe Deuin3 fed ho- f Inl- ii li ' ^ Vzn2s1 DiviNt. 1; nj 52 Tlnaty 4 fninem: E. D; . Maj. "T'erminus formalis ge- nerátionis eft eff& narurze genitae C. generatio- nis terminus totalis eft efle naturz penitee N. übfun Dift. etiam min.. Chrifti humanitas habet füam propriain exfiftentiam fimpliciter &ut quod N. COnrubHan. i - Materis.! fecundum quid & ut quo C, vide art. 2. c. 2. mo- do cit. T naruram tC, dde Dufh 3. Texïminüs actionis non. preexiftit áctioni: atqui perfona Chrifti praefupponitur CODvenir ürim d. generarioni hurmanae ; erpo non eft ejus termi- nus. R. difl. Jfhumpt. Períona Chrifti fecun- f 4b ilo ! um dum fe; prout eff fimplex ; & tantum füb- fiftens in natura divira prefupponitur genera- Onveni, tioni hurnanze C. Perfona Chrifti prout com- ub d | pofita, & fübfiftens in duabus naturis pracfup- nf Cade lum enin [ L um ponitur hümànze generationi N. * Jnfi. 4. S. Hilarius L. to. de Trinit. n. 16. aít, nilo com. j 4 ünione Corpori Chriffi Mariam originem zon dediffe , li- eet ad intrementa partumque corporis , ommne duo. Veege. ! Jexus fui naturale of , contuleviz. m d Ergo B. V. t Dcei mater dici non poteft. 3 V. Corf; Alias ne ) Vio Chriftipara quidem dici poffet; quodtamen no- ? IDaCele | men Neftorius ei non negavit. Ieitur Hilariusfo- nge Qu lum docuit; Mariam non more ceterarum mu- m d lierum concepiffe ac genuiffe Chriftam ex viri commercio , fed folum ex Spivitu San&o. .Ef hn * quamvis tautumh ad gativitatem cavmis éx fe davet , m . quantum ex [e famine edendorum covporum fufcep- 24L Hs origimibus impendevenz uon tamen S'efus Cheiflus yadele per bumume couceptionis coaluit naturam. De PP. d die j, C&terorum confenfü ita enuntiat Cyrillus epift. J t.3. ad D Nefto- þ/ ad Acacium Epife. Beroe:nï'em , & epil e Ds INC.&RNATIIONE 324 Neftorium : /Vemo, opimor ; ex Ortbodoxovum p joneten guanero illan Deiparam nominaye. dulitavit : mog quod. Ferbi uatura , ipfiusve divinitas ortus. fui jstio priucipium ex Sautia. F'irgine [umpferit . [ed quod g ag v Sacrum illud corpus anima intelligente pevjethum ex wv D ea traxevit , cui g. Dei Verbum Jecundum bypo[la- Vil T ge Dd f umitum , fecundum caruem gatum dicitur. Obj. /II. Albertinus in Opere de Euchari- émn Df Visinim a ftia, /Egidius Gaillard , & nonnulli alii Cal- vinifte fcribunt, a Synodo Ephefina non legi- àgyifit time damnatam doctrinam Neftorii fuiffe: er- jri gtl go ex hac fynodo teftimonia contra Neítorium fnys, ia roducta nihil evincunt. :&. /V. Cozf. Ineaffum t omines illi Synodum & Patres conviciantur ; C ut Neftorium abfolvant. Nam I. Forma de- yuf, D bita Concilio non defuit, cum Epifcopi ducenti Wi d gt convenerint; Preefide Cyrillo, cui Celeftinus tunijt d Pontifex vices füas commendaverat : ac legatis la Celeftini, qui ad a&tionem fecundam fynodi (ri m aduenerant, damnationem Neftorii approban- al m tibus. IL Neftorius ter vocatus ad redden- f sdhaf dum fidei fuce rationem, venire renuit; quare m m merito iterata fuit in eum fentenria, quam Cz- rlb N leftinus Rome ,. & Cyrillas Alexandrie in Tettm & ipfüm ante jam pronuntiaverant. 1lI. Joannes du Antiochenus Neftorii amici fui equo ftudiofior, Drim crc; ut fynodi confilia ditfiparet, moras de induítria : ft'feabermn nectebar: Zamta epim dilatione maliriofe ufus eft; ] VeDof, cum ipfuin antevevtevint ,. qui longe majori viarum Dd intevcapediue diflavent , ait fynodus relatione ad E lTOres Mi Caleftinum, 3 | LI ( d P n N* UICW , 'Jnþ'.h. h -N . Vznsi DiviwNir.- ^ 825 'T!JOJOxonfm - JInfl. x. Quinto poftfignificatam Neftorio de- "j i 5 O i ofitionis fententiam dieJoannes cum fuisOrien- talibus Ephefi appulfus fynodum celebravit, & 1 fl j que contra Neítorium acta fuerant, irrita de- MVtup clravit Ergo. g. /V. Conf. Rationem Patres M (ifi, Ephetini reddunt in füa ad Imperatorem rela- tione: Perabfurdum eff , ducentorum $$ decem JUsm i dii ( Santlorum Eprftoporum fynodo , quibus €$ univer- f Occidentalium Santlorum Epifcoporum multitu- Q0n IegL do; &9' per ipfos totus veliquus tevravum ovbis con- if x er. Jeutit , triginta tantum mumero fe fe opponere Epi- Velorium fcopos, qui latrocinale Joannis conventiculum Tom conflabant: ex quibus, ut eorumdem PP. ad Nannr, Caleftinum lirerz habent , alij erant. extorves , lum d | ofiofi , Ecclefüsque cavemtes : alii ante multos an- opiducay tjos ob graves culpas a. fuis Metvopolitanis depofiti: Celllnis cum ipfis etiam Pelagiami e9. Celeffiaui eg'c. ackndi. Inft. 2. Joannes ÁAntiochenus anathematifmos 1 fjnodi Cyrilli acriter impugnavit opera "Theodoreti: Drobin- ergo hi & magna pars Orientalium errori Ne- redden. | ftorii adheeferunt. E. AN. Coif.. Joannes, initio ; quae | turbarum monitus per literas a Caleftino & mCe- | d Cyrillo ; Neftorium amicum veterem ad fànam mentem & palinodiam reducere tentabat epi- um | ftola, qua & doctrinam Catholicam puriífi- qioor, mam circa Incarnationis myflerium explicabat , um & fe fe ab errore Neftorii alieniffimum effe pro- ifb : fitebatur. TM Deinde neque in ipfa fynodi celebratione n d r errores Neftorii approbarunt, aut amplexi fünt. Id quod non folum Xyftus IIL. Caleftini füc- il [] llum afferit; fed Cy- m l ceffor, in epiftola ad Cyr? 3 ril- U (v j Ds INCARNATIONE 326 rillus ipfe confirmat, in epiftolaad Valerianum MWWJ i g g Epifcopum ita ícribens: Aeligiofiffümi | totiug Qvientis Epifcopi , uma cum domino meo Sloanne .. , Md ,Ul Jéripta. dilucidaque' confeffione omnibus palam fece- vugt , fe propbanas INeftorii vocum movitates eque 71 b»ü W lo ac 105 coudemna[]e €g anatbematizaffe , [eque mullo nguam loco cag babuiffé. — QQuse pluribus repetit äff/g]kf,hl*;?afnr t in epift. ad Acacium Melitenum, ! m Poft Ephefinam vero Synodum Joannes fuo gic p & Orienralium Epifcoporum nomine literas ad m gT Cyrillum mifit; in quibus fcribit, fe, ad zollen- dam contentionem omuem &g Jtandala. exorta , €g lao ad pacem Eeclefüis veddendam , INeflorium quoudam v um Confrantinopolitanum. Epifcopum. pro' depofito ba- wb beves tum pvavas illius profanasque vocum uovita- zes anatbematizave. qui p Praemifit hifce lireris bre- li. vem fidei expofitionem de Incarnatione Verbi pl Dei; ab Orientalibus communiter editam, quam vüminp srveprebenfibilem. comtinere fidei confefftonem , lau- 10 &i here: f dat Cyrillus in epiítola gratulatoria ad Toaninem reddita. anmsCy "duf 3. Cyrillus in Apologia ad Imperato- tlmin rem ícribit, ideo cunctatum fuiffe Joannem, u l ymprobitati gvatificavetur, vel etiam (quod vevifimile eff; aut vevum potius g indulbitatum) quodeadem cum liybirm illo fertirer. Ex in epift. ad Clerum Conftantinop. At appellat illius. factionis Epiícopos hereticos. EK. Helladium; Himerium, Dorotheum &non- nullos alios ex illa fa&ióne vere hareticos fuif- (74) fe , ac poftea maluiffe fedibus füis cedere, quam J ajisin | Neftorio anathema dicere. Joannem vero & lo Orientales alios , quod nimium patrocinaren- : 3c0ncilü gdw tur Vznsr DrviNr. 327 ! Vakïiänu | tur-Neftorio, merito füfpectos fe fe erroris ii li » ejusdem feciffe. Himc Patres in relatione ad 0 Ill Imperatores per Palladium miffa ajunt; odoratz Blm j umus....ex eo comje&huvam facientef. . Evat au- )wt/lm f77] zem. bec uoffra. de Sfoamue . Epifcopo veligiofiffmo JHf f füfpicio nom inagis uec vana. .. (Nam cum primum DUS gt appuliffet , INefloviz [eutentiee [e £ adbereve , aperte . Synodo declavavit : five boc iude evenerit , quod Quf awicitie gratificaretur , five inde quod in dogmatis ditengad 1 evvove cum eo communcavet. T htl | Sed & "Theodoretus Cyrillum fcriptis in- Va ( i fectando numquam errores Neftorii propugna- um vit; fed folum eo incubuit, ut Cyrillum & Pa- dj . tres Ephefinos erroris Appollinarii infimularet: AU fj quod joannes quidem videtur ex errore facti ts re " eredidiffe.. "Theodoretus vero etfi poftea refi- jv Vr puerit & a PP. Conc. Chalcedonenfisactione 8. m qui veniam impetraverit, dicto anathemate Nefto- f . rio, eümque hereticis adnumeraverit , La héeret. fabul. £eculo ramen fequente fcriptaejus Joitem | contra S. Cyrillum & Synodum Ephef. damna- Dpetio- lv..- » ta (ünt a Synodo Clïetiff (Cap. 13. [etr, ij | f ARTICULUS III. mb ldemam)* ' Euty chetis evrov confutatur ; €9 pvobatur , duas . s | Qgaturas 25 Cbrifto maufiffe integvas €7' u- w . » - econmujas. nmot ia l. Qta I. Dum Eutyches Conftantinopolita ni um cujusdam monafterii Archimandrita ; & T : Monachorumillorum pater, qui tempore Ephe- XOuren- 'fmi Concilii adv;rfu s Neflorianos praftantius Q X 4 cage- nt'/ e ] ee Dz INCARNATIONE ceteris dimicarunt , odio fümmo in herefim " aliül m INeftorianam ferretur , eoprofiliit delirus & im- peritiflimus fenex, ut non duas tantum effe in fy;onibuscirqlm Chrifto perfonas omnino., ex Chriftiang fidei d pracripto negaret, fedaffereret, arte inbuma- - 1ï:niscord;ïiombt gationem quidem. duas matuvas. effe divinitatis 99 «; um o bumanitafis : pofl unitionem vero unam naturam h, Euwcheg Jucam.... $9 covpus Domini , quod ex Maria fa- n d um eft ,. zon eff neie fubflantie , ueque: bumas hsDuinsd 2 confpevfionis; fed bumanum: quidem , uon tamen gl omtà zolás confubftantiales ueque genitvici ejus fecundum 3 l Jsndtro tarnem. . Ut de eo Flavianus C. P. Archiep. ad idiiofn Leonem M. (cribit. j Bu L Eutychem hec domi inter familiares fre. Ts quenter a itantem fiepe pro amicitia admonuit Eufébius b tamylps orylei Epifcopus ; is qui adhuc lai- Cahoitm cus olim Neftorium impie pro concione dicen- $ Thria tem primus aufus eft verbo palam arguere. Ve- rum cum nihil proficeret, rem ad Flavianum, inds, & G ad Concilium 32. Epifcoporum anno 448. lo fayen forte Conftantinopoli congregatum derulit , ad v bet quod Eutyches aliquoties evocatus, & venire iab r tergiveríatus, tandem palatino comitatu fufful- pl m tus ; quafi vim & calumnias veritus , petfimo Mi exemplo venit, & nolens refipifcere condemna- l0 Confin tur » aàc Presbyterio ; primatu monaflerii; & D fide lium communione privatur. Qd II. Ipitur ad LeonemPont. r-onfugit; literas LH AO n « 4 ad eum fübdolas & mendacio um plenas con- Rne, ( texens, Cum autem ab Leone, de actis C. P. | 1 [ 11 G6fv Synodi per Flavianum edo&o , fuos quoque d äkü [ [ ertores profcriptos legerer; Chry aphium Eu- h. 14 jy; nu- i VEn2I Driviwr. : 829 i? li E nuchum cubiculi Imperatorii praefectum , quem TNA e $. fonte füfceperat, implorat. Hujus crimi- m efe nationibus circumventus Theodofius alteram Sy- iing f nodum generalem Ephefi celebrandam iniquif- ft fl Ij fimis conditionibus convocat an. 449. In quo 60. Patrum. Conciliabulo , Jazrocinal affim H fl dicto , Eutyches abfolutus , fedis Apoftolicee if f legati injurüs affe&ti; Flavianus C.P. & Eufe- M bius Doryleus Antiftites damnati & fuis fedibus 101 L dejecti omnia denique a Diofcoro Epifcopo ftqulla'zz/n j Alexandrino hujus Synedrii prefide, militari Vdto.qd fatellitio ftipato, per vim & fraudem ad ftabi- liendam Eutychianam hazrefin peracta funt. lus f III. Anno fequenti mortuo Theodofio Mar- lum adhic lj tianus Imperator cum conjuge Pulcheria ad rem Catholicam inftaurandam incumbit. Corpus Ote d S. Flaviani, qui quod ad Romanum Pont. ap- W ellaffet ,* vinculis in latrocinio Ephefino con- Vingp, | ftrictus, & plagis male habitus ; animam in exi- 10.449. M lio efflaverat, Conftantinopolim honorifice re- il «d vehi jubet. Epiícopos ob Flavianum depofitos Venite ab exilio revocar. — Puleheria Augufta Chryfa- duf phium malorum omnium auctorem curat in- ellimo terfici. Eutychetis errores in altero conci- |ennte lio Conftantinopolitano, quod Anatelius Fla- M viani fucceffor prafentibus legatis Apoftolicis e. celebravit , iterum damnantur, & ipfe Hare- ,l i fiarcha in exilium deportatur. Tum urgente 5 Q Leone, & Pulcheria hortante Imperator Syno- dum generalem Nicaeam indicit, que tamen T0 quae poftea Chalcedone peracta fuit an. 45 1. VIII. Id. inB- .* Qtob. a. 5 20. Patribus ad minimum , ut ipfi in W X5 Syno- | 330 Ds INCARNATIONE ] m Synodica fua ad Leonem epiftola confignarunt. (gll'lh 2 Sex prioribus Synodi actionibus cauía heec fuit abíoluta : Epifcopi Catholici , quos Diofcorus j Van yiaium in pradatorio conventu Ephefino exauctorave- rat, fuis fedibus redditi: actaSS. Leonis & Fla- hls wáoicii viani approbata : Diofcorus gradu & dignitate ita deje£tus, ut numquam fit reftituendus: . ex- Fa .'; o æ gffpf pofitio fidei actione quinta concinnata, & fexta actione , cui Martianus interfuit , non autem l] ?rWS i V Pulcheria, ut quidam autumant, relecta, con- fb ju v, clamantibus PP. Ormpes fic credimus : una. fides, i, Onl tuna volugtas , omges idipfiim fapimus , omnes con- o v Mi Jentientes. fubfcvipfanus .... INeflorio ,. Eutychi es Diofcoro anatbema. Jrinitas bos 1ves damuavit , jf du vt Tyiutas bos tves ejecit. JDico. Nature ambae divina & humana man- * fqum, ferunt in Chrifto integrz ; impermixte , in- i w h confufe, ut Chriftus non tantum fit ex duabus LI; naturis, fed etiam zv duabus natuvis. TUTT Prob. ]. Ex S. Scriptura. Joan. g. v.40. ait 1 endua. . Chriftus : Queritis me intevficere , bominem qui , nfuin] veritatem volis locutus [um. Jo.x x.v.50. & 18.v.14. Tb CaiphasSpiritu Dei actus, de Jefu prophetavit: WL | Expedit volis , ut umus moriatur bomo pro popu- D72 fzorfu lo €$c. Joan. 9. v.x1. . Caecus natus , & Jo. 10. hm ' v.33. Judai Chriftum ^ appellant hominem ; DT quos ideo non corrigit, fed infüper fatagit fua- DN dere , fe Dei Filium effe. Imo paffim ipfe fe Filium hominis nominart. Disg A€L. 2. v. 22. dicitur t od F'ir. His adde teflimonia fcripturz, füpra c.2. ed o« t 3.2.citata. Atqui Scriptura S. in rebus que ad T 1 fidei noflrze fundamenta fpectant; nonfoleram- * ,':1wi bigue; : lïfwn itdj ] 43 Vrnz: Divrxwr 33* ] Ti i bigue, per metaphoras & fecundum apparen- ä'æc fi tiam tantum loqui. Ergo Chrifti humanitas Vofcony unita.Verbo manfit integra, nec fuit converfà i ony, in divinitatem. lsE Prob. L. Ex PP. Qui ante Eutychianam nj herefin fcripferunt. Conc, Nicenum in Sym- XQs: . bolo: Qu propter qos bomines ... . $ ngavnatus , ) &fexta £2 Domo fatius efl.. C. Conftantinop. L. in fymb. 1 àütem 4 COf« Jucaruatus eft de. Spivitu S. ex Mavia. Firgine, Hoimo facfus efl. . Ephefinum can. 1. 2. 5. & feqq. li fj definit, Chriftum fimul effe Deum verum & ATT hominem verum, tf Athanafius l. de Incarnat, Ap/)ella&ituf per- iaj Jetlus Deus 9 pevfetius. boma. Chriflus .. . . fecun- l3 Va m | dum vationem exfiflendz fime-defe&u. pleuam & in- tegvam , ut unus fit utvinque pey ommia. idem g J2 ] Deus $$ bomo. Ambrof. 1.2. de Fide c.4. fer- t du vemus diflintlionem divinitatis Q9 cavnis. Unus i utvaque loguitur Dei Pilius, quia im eodem utra- T que gatura ef], — Auguítinus tract. 78. in Joan. t du | Chriflus in fe naturam. comtendat bumanam , tu 2 ARPT illo audes deforiave divinam. Cyrillusl.deIncar- du r pat.c.13, /Von difcernendum umun D. .. C. in bo- | M s minem feorfumts [covfum in Deum , fed umum eum- p.10 demque 3. C, e[Jà dicimus , uon ignovautes diffeven- hpem, piam . naturavum , féd eas incoufufas iutev f2 fev- tf e vantes. pf PatresSynodi Alexandrinee preefide Cyrillo IT in Synodica ad Neftorium epiftola : Dez Zer- Iw L bun .. .. verus naturalisque Deus , licet cavtem 89 u Sanguinem affumpfiffet , conflanter mauens: meque ia carmem in drviuitatis uaturam ver[am , tec ceutra DIDuts TY« | Dz INCARNATIONE 332 l (bl vur[um ineffabilem illam maturam in carris [ubflan- | :E;L&tïï ämbæä ia transmutatam afferimus. His tubnectimus auctoritatem C. Chalcedo: n gtv P nenfis, quod ac&t. $. in 2. fidei definitione . fe- iil Jí WÁ) cundum epiftolam Leonis Papz ad Flavianum, jzaE que ibidem le&ta & recepta eft, ita ftatuit: l EIEU' pI LDocemus .. . . umun eumdemiqae. Chriftum .... in duabus natuvis zaconfufe , immutabiliter , indivife , j d n | n Á infepavabiliter apuofcendum; musquam fublata dif- Jeventia uatuvarum proptev. unitionem , magisque je d POT falva proprietate utriusque natuvee esc. Eadem habentur in V. Synodo Gen. prefertim act. 1. & E. trayi, v Collat. 8. Can. 8. Et Synod. VL act. 11.13. & 18. Lateran. füb Martino I. Confult. 5. a. can. 5. us- ts ( que ad 9. Quorum doctrinam CC. & PP. de- & D inceps fequuntur. UE T 0070 Probr. II]. Eorumdem PP.ar gumentis, quae indicat S.'T'h. q. 2. a. 1. fi utraque vel altera na- ( Id V fj tura effet in aliam mutata , Chri(tus aut non At L. " eflet verus Deus , aut non verus homo , aut L ;v neutrum effet. Imo nec Patri effet confübftan- M t d tialis, nec nobis. Ita Gelafius Cyzicenus 1. de LOT duab, natur, Joan. Maxentius libello contra n Acephalos. 1 2. Joan. ro.v.30. Philip.2. v.6. dicitur Chri- 'ï».'m,' «go a ftusequalis Patvi. Et ]oan. 14. v. 28. minor Pa- tre: has autem denominationes non haberet; y ülhl l 1 nifi in ambabus naturis fübfifterer , divina & i t hümer humana: neque enim Spiritus S. minor Patre Mftn d dici poteft, quippe qui naturam inferiorem OR d HHS&] I I?On habet. !d ,.. 3. Ubi | "I r ]! b [ Vgn21 Diviwr. 333 LU : 3. Ubi funt operationes gemince utriusque nature, ambz etiam funt nature: atqui natu- Chakedg, :þ ram humanam in Chriíto declarant fatigari, lle; | moerere, pati; mori; divinam produnt mira- Eu cula, teftimonia Angelorum, & ipfiusmet Pa- It Rnj tris... Ergo. Ita S. Hilarius l. 2. de Trinir. Vi- .. lius "T'apfenfis l. 1. cont. Neftror. & Eurych. ) Wd/l'! J Cyrill. Hierof. Catechef. 4. Leo M. epift. 16. l]s df 4. Chriítus in illa unica natura fuiffet paffus, TWl &deoque in divina zque ac in humiana. .Leo- ACCI porius in libello emendationis. TU 5. Alias Pater & Spiritus S. seque fuiffent g, i incarnati, ac Filius, cum natura fit 3. perfonis V, $. | communis. .C. Tolet. VI. in Confeff. Fidei. &BD.d. r 6. Denique argumento a fine petito S. Gre- gorius Nyflen. Orat. Catechet. c. 24. aliique PP. ita convincunt: Si Chriftus non eflet verus ho- tque Jerg n mo, nec exemplum attuliffet , nec remediurm. E0O Unde Apofítolus Rom. 5. v. 12. & feqq. ficur per umum bominem peccatum zn bunc anundum zmtvavit : übftn- | multo. snagis donum in gratia unius bominis 9. C. s 1de Tam ergo verus homo Chriftus , quam verus omo Adam. COR(TÀ 1 Ob;. I. In Chriftro eft una hypoftafis divina - ; & humana, erpo etiam una natura divina & hu- wrbe. C Inana. E. IV. Corjf. Sicut una natura divina füb- [] ubatty ! fiftit in tribus perfonis : ita duze naturez divina W r & humana fubfiflere in uná Verbi hypoftafi yne pgfïunt indivifze & inconfue. INam & cujus- À Í vis hominis perfona conítat ex duabus naturis m [2 j I indivifis & inconfufis : licet hic natura accipia- *, tur pro frzzcipio tnotus $m quo e[? per [z 63 uon [c- Vi l et- ( ! Dz INClARNATIONE 534. | ;! till / cundum atcidens; daplex autem natura in Chri- /fh Ifl 1[4 Vl fto eft gemina effentia, vel quod quid eft, ut ; !T. n cm advertit S.'Thom. q.2. a. 1. ii Jufl. 1. Ferbum caro faB&um eft , ergo eft con- ] r a qntr o verfüm in carnem. X W. Cogf. Gregor. M. l. 9. epift. 61. Perbum , inquit, cargem dicimus ao us n Jfattum;, mon itmutando quod evat , fed fufcipiendo quod i evat, noffra auxit , fua mon minuit. Sicut, , |pis Aie nrsttt U inquit Athanafius epiftola ad Epictetum; dici- tur pro nobis faum peccatum , 2. Cor. 5 .v. 21. x "AMnBumol non quia in peceatüm conver(um fuit; fed quia carnem affumpfit ; ; 7 finülitudinem cavis peccatt, "urec f Rom. 8. v. 3. in qua hoftiam offerre poffet pro pïxtm'axm?ï eccato : ita dicitut Z'erbum caro fa&tum , non dliit,q quia in carnem tranfiit ( Joc epim impietatis effet Doimety ulime, utrece Chryfottom. füp. Joan.) fed hp ficimeno. quia carnem Íibi in anitatem períona' copula: vit Utenim füppofitum dicatur aliquid aliud toi df f fieri; fatis eft; quod formam fibi.vel naturam Qiload V acquirat vel uniat. ts Jl Jufl.2. Juftinus Mart. Apoloo: 2. aliique PP. W qu Dien V ajunt; ficut Verbum caro factum , ita in Eucha- riftia fit panis caro Chri(ti. Erpo. s. JV. Conf. trünone c Ajunt PP. in Euchariftia poft confecrationem mung, vere carnem Chrifti & Sanguinem effe füb fpe- ciefrd ciebus panis: ficut Verbum vere carnem af- ] ittim i fümpfit & Sanguinem in Incarnatione. Ubifi- Tána r militudo rei affertee veritatem exprimit, mo- U U oj dum vero unionis feu mutationis non intendit. Denisg Theodoretus dialogo ; zmmuralilis, non folum [X [mfll'e Gmm dicitur, Zerdum caro fatfinn , fed etiam, car- Mltmn nem a Verbo affümptam : Philip. 2. Formam ferei j A Egn21 DiviNi. 355 t in(y fervi accipiens. Heb.2. Semen ,Abrabe appreben- dit. i e[]) u Hinc ftatim fübjicitur: ee AePztaviz in uo- bis, fcil. in carne fübftantialiter unita. p day Ob;. LI.. Patres unionem hypoftaticam.com- ien0y, M parant conjunctioni animee & corporis, ut ap- us paret ex Symbolo Athanafii, Leonis M. epift. Mopind 4 1. ad Julian. Cyrilli epift. aàdMonachos /Egypti, ii X .&aliis.. Atqui ex conjunctione anime & cor- im; diCi. poris oritur una natura tertia: erpo etiam ex LY 21 unione natüree humanze & divine in Verbo. . KKqii Cum S. Hilario L. ro. de Trinit. difl. "ntec. . .. lt n ita ut heec exempla, quz ad hoc myfterium ex- X ; iU plicandum a PP. afferri folent, in pluribus fint li, n diffimilia, quam fimilia C. ut paritatem omni- itt modam exprimant N. In tora rerum naturani- foa) hil reperitur, quod exactam cum ineffabili hoc ? Opub facramenro fimilitudinem nobis exhibeat; alias tid dlud not effet fingulare ; ut àdvertunt Auguftinus fICUTTT epift. 3. ad Volufian. Damafcenus 1. 3. c. 26. Atha- nafius, Juftinus &alii. — Licet ergo in hoc con- queDp.. veniant; quod ex unione naturz divinee & hu- Ench- | mang in Verbo fiat perfona compofita, ficut Gsf | ex unione corporis & animz: difcreparit ta- DOnem men in eo ; quod ha duze partes phyficee fint ibf ac imperfectee; cum econtra períona Verbi jam r fit totum quid & perfedum, eique natura hu- Ui :* mana tota & perfecta adjungatür eo modo quo art. ult. cap. pracced. expofüimus. m r ntexd Deinde in hoc etiam videtur inter utraque a (dm ^ renere fimilitudo, quod Verbi divinitas per hu- manitatem ramquam per organum &inftrumen- Fa]mzmr-; tum fibi fübftantialiter conjunctum, ficut anima j per s ! 336 ! 'Di INCARNATIONE p [ l / per corpus, operetur. Quod S. Tliomas hic . G. ad 4. notavit. Wafeml)m "N Juff. 1. S. Cyrillusl. 1. de recta fide, & epift, i ! J 29. & 30. JVon oportet , inquit ; zzzellizere duas II'JI ll 4'7/ in J j matuvas , fed umam naturam Dei Fevbi incavnas !l £am, Que verba etiam in C. Chalced. a&t. r. "n WV " M recitantur. Ergo videtur Cyrillo ex duabus na« Wt turis una in Chrifto coaluiffe. I E. N- Conf S. Dc VM ld i contra Neftorianos, qui ipfüm Apollinariftam [ W f effe conviciabanrur, epift. 2. ad fucceffüm, ita n p fe purgat : Si dicemres uuam — F'evbi matuvaum ta- p ia T cuiffemus, ac mimme adyunxiffemus , incarmataum Iilïhil'öb Fl'.LfiS;an exclufo propemodum difpenfatiomis wmyflevio ,. effet i, o allorum fortaffis ovatio nom auepta , dum intervogare n ] f famulanz , ubinam eft in bunamtate pevfetlio , aut r df quoimodo fubfiftrt illa noffra efféntia: [ed quia €g illa 3 um z2 bumanitate pevfetlio , g. effentie uoftre decla- vatio illata eff , dum dicimus , iucavnatam ,. deft- frit, É q firüs duj aant baculo umiti avuudimeo. Supra c. 3. a. 1. ad^ Ddf notavimus, bene difcernendas effe in hoc my« 4 09j flerio tres iftas enuntiationes: Duse nature in Chriíto fünt unite : Una tantum natura eft afz at aj fumpra, uncta, Deificata, nempe humana: lial t una tantum natura eft incarnata , inhumanata ; puta natura divina Verbi ; qucze tamen non poteft & r ) Fa i dici paffa ; licet perfonam Verbi recte dicamus efle paffam, ut fuper hanc Cyrilli & Athanafii L.À m fententiam differit Jo. Damafc. 1.3. c.6. — Exfi ) li, g vero S. Damafcenus ibidem nolit dici, ziaturam MU divinam incarnatam e[fé , hoc ratione unionis im- n df mediate prohibet: hinc, paturam Fevbi incar- 6 Dry uatam , «ici jubet. E T D. ] Vznbi DriviNi. 35* ,"ï(ïmasku .. Juff. 2. Idem S. Cyrillus epift. ad Acacium Melinnenfem Duas quidem gaturas , inquit ; uzi- je') b tl £a5 e[Je dicimus s. verum ;ofl banc adunatiogem P KT zamqua. [ublata jam im duas [elioge , unam ejje erednnug Filii naturam tauquam unius , verum in- /i mmïm.i CQ .i&l l , buinanati €9. incavuatt. E. S. Cyrillum exclu- bism. dere hic folum fctionem in duasperfonas, con- ua Hareticos, qui dividenres (uüppofita , foli (jS] litrl natureWüvine, non humans adorationem tri- "0my j buebant. Nature autem utriusque integrita- AITUE ]. rem etiam poft unionem ubique profiterur. Ac (Ontqn, preefertim epiftola ad Neftorium ,. quae incipit, !in, qu Jutelhgo quosdam.. Quamvis, inquit, sarurz fnt intm'ogara x divere , vera tamem umioue co&umtes unum . uolis Tf aj j Chriium e$ Pilum effeceruut:. uon quod zatura- z Ü 1 ! J li qum differentia propter umbouem fablata fit egc. Et 1 Ára dub in commonitorio ad Eulogium presbyterum, Ícribit; fe quoque non repudiare , quod Ne- , df TU ftorius duas naturas effe dicat , cavuis eg. Fevbs JX ny: Dei diffeventiam figuficans s. efl enim alia. Fevbi, «lia cavmis uatura : atíamen uniozem uud aolas- r T €um 107 confitetuv egc. Jüfi. 3. Irenzus l. 3. c. 2. Tertull. l.de car- Ummanma: ne Chriíti, c. 15. Greg. Nyffen. Orar. Catecher. Difti; podt €. 25. Grreg. Naziànz. Orat. 42. de Pafcha. Cy- prian.l de Idolis , ajunt , naturam humanam fIcamus vhandl & divinam mifíceri per Incarnationem. Ergo. 3 Re Explic. autforit. PP. ajunt, utramque natu- ram mifceri mixtione propria, qua fiat mifci- [/ lf!!('ïifll If bilium alteratorum unio N. mixtione larpius ac- I ! * cepta; per mutuam amborum extremorum pe- $ netrationem ;. & unionem C. Ita anima mifce- jl DN h 338 . Dz INCARNATIONE tur corpori. Patres cum nihil: periculi effet; » jmpendil P phrati hac libere.utebantur: poftquam illa Eu- tyches abufüs eft, illam refugerunt. S. . Au- AH guítinus, epift.5. ad Volufianum ejus ufumn per- mittit, dum recedar auditor a confuetudine cor- il porum, qua folent duo liquores ita commifce- ( *;M] ri, ut neuter fervet integritatem füam. Quam- u ( Sl quam, uraddit, & in ipfis corporibus aéri lux 1 incorrüpta mifceatur. Er Deus Mund$, 7- (ui ia | zamque ipfu[a per avtus. Mens agitat molem ; &9' j goniæciair.es» l magno [e corpore mifcet. d um Zujl. 4.'Julius L. Papa, epift. ad Dionyfium ts at Corinthium, Gregorius Thaumaturgus in ex- gia, lt w pofitione fidei, & Athanafius in traétatu quod. cujus fragmentum citatur in libro Cyrilli ad rereris xf Reginas in Conc. Ephef. fcribunt , non duas Bluns !sb naturas, fed unam in Chrifto adorandam. x« T. Ts2 Droer Leontius Byzantinus , qui paulo ante V. Sy- däum?own.4 nodum fcripfit, l: de fectis aétione g. & in frag- ;er'ne)ärios l mento adverfus Apollinariftas Patrum deprava- "r if tores ait, opera iíla effé Apollinaris , & dictis r ifþgzqueeduob Patribus attribui ab Apollinariftis & Eutychia- nis ad confirmandam herefin fuam. Sed & g, grd l j Gregorius INyflenus in opere contra Apollina- VN l In, LP. rem multa ex epiftola illa Julio adfcripta recitat; T9trm, quae Apollinaris haud. dübie funt, non [ulii. U : g Quidquid autem horum fit; &. II. cum Eulo- * lg , 1o Patriarcha Alexandrino apud Photium Cod. TRU n 230. Patres ,. dum negant duas effe in Chrifto Pf : naturas, nomen nature pro perfona ufürpafle; Tib ut excludant perfonarum in naturis fectionem, N ]Ddl W ] ob quam non humaniati; íed divinitati foli DEU "A r A 0i a00- l VegRBI Drviwr./ ticol d 339 m ] li adoratio impenderetur, ur nuper ex Cyrillo RE oftendimus. sufumP;;. A- RTGE EU S.-v tüdineqy. cummifs Rejea. Mouotbeletavum ümpietate, vaturze buma- l. (un. qg opevationes €5' proprietates pevíetho at2ue inte s at gre au Chriffo viudicautur. , ]. JOra Z. Diofcoro Gangram , quc Paphla- i, g goniee civitas eft in exilium ablegaro, ad " fedem Alexandrinam evectus fuit Proterius vir ionyfm apprime catholicus , quem civium pauciores As n quidem ,. fed honeftio res fünt focuti . ceeteris; 1 "W5 - etiam mortuo Diofcoro ad (anam menrermn non ) ! j l d D reverfis. Sch ifmatis hujus auctores Timotheus Ws . ZElurus Pre sbyter ; & Petrus Moggus Diaco- X &l [1 nus a Proterio damnati? ; Martiano Imperatore & t V. 3-* defunéto ann. 457. feditione excirara Prorerium ini* "per nefarios homines in Baptifterio ; ad quod kmWM . confu gerat; ipfo caenze Domini die interficit, ac- (5 ceptaque a duobus Epifcopis ; qui ob crimina" IjU*| exulaverant, ordinarione fedem Alex andrinang $d d invadit ; ac Synodum Chalcedonenfem damnar. Wi Quod flagitium, adnitentibus Epifcopis Catho- Tecltil , licis apud piiffimum Imp. Leonem, exilio luir, n|i . primum Ganpram , tum Cherfonam deporra- nl« «us. Verum Leone' Imp. mortuo , cum Bafi- uml lifcus pulfo Zenone Imperatore , tyrannidem ( . arripuiffer an. 495., fedem Alexandrinam re- u(urpafk,, cuperat, Timorheo Salophaciolo Chalcedonen- i Tis fynodi propugnatore fugato. Hunc ramen jj «cum Zeno anno a fuga fua a m ite- L E -ltero imperiu E run - Dr INCARNATIÓNE l 440 rum affecutus, cathedre Alexandrinze reftituif- m fet, Timotheus ZElurus veneno fponte hautto ais ii Ei factio Eutychiana fübftituit gt extinguitur. Perrum Moggum , nulla habita ratione 'Timo- b us jxi 1 d thei Salopbacioli i. e. 4]bi, Epifcopi legitimi & Catholici: quo comperto Imperator Petru m "ioniri n Jàx, Gd morte damnat: ac tantisper Alexandrie deli- tuit , dum Acacius Conflantinopol. Epifco- x'mcäqmm : n j " fl ( pus eid em Imp. Zenoni fuaderet, ut amoto oanne 'Tal aià, qui Catholicus "Timotheo Ca- furac Miomc hd tholico füccefferat , reftirueretur Petrus Euty- chianus , eo quod füfceperit /enoticon, feu for- a As g Qu mulam concordie , qua adniiffis tribus priori- bus Conciliis General. Neftorio & Eutycheti J tss Q anathema dicebatur, ceeterum Synodum Chal- n t cedonenfem nec admittere cuiquam licebat, ne- lm oX que damnare. Quam ob rem Eutychianorum volu d iede? ] quidam Alexandrie fefea Petri communione cohibebant, ac deinceps conventus fuos feor- (yo dl ] (s preng fim a füo capite feu Patriarcha celebrabant, "AxiQa?^oi ideo nominati, quod nomen , Acepba- n dedius lorum , univerfe Eutychianorum fe&te poftea 4 i df adhzfit. Habuit Petrus Mongus , ita enim VFu ab aliis etiam nominatur, füze impietatis füccet- tl orded fores fex in fede Alex. Epifcopos usque à Zoi- I 633' Sï'm lum virum probe Catholicum , quem Juftinia- 'erdn d nus Imp. Alexandrinum patriarcham nomine-* , r vit. Ir. Equidem Juftinianus Imp.. coactà Con- Ü lt r N ftantinopoli Synodo Generali V. an. 553« CUra- E l go&rj 1] ï vit, ut diffidium Ecclefiarum Orient. to/ere [ Ti pur, Patriarchis & Epifcopis omntbus fubfä:' W yuOdjgjs 4 E | VzrRn2zI DrvtNr. 241 D h bentibus & Conc. Chalcedonenfe cutm tribus Onfe huj ptioribus admittentibus : latebant tamen adhuc X fübfr multi in Oriente; qui Eutychianos errores, quos ne Ti Petrus Gnapheus & Severus Acephalorum dux, | lcginmig intrufi in Antiochenam Sedem Epiícopi, & OT Dero Alexandrini Patriarche difleminaverant , reti- r d nebant, & ad pofteros transmittebant. J. Fnif Ex hac hominum fe&ce orti fünt Monothe- Ut àmol letee ; Athanafio quodam Jacobitarum Eutychia- Qotheo ( tU5 Funy * norum Patriarcha, Sergio C.P. Patriarcha, & Cyro tunc Phafidis Epifcopo; auctoribus. Nam i, fufor. cum Athanafius , promiffione fedis Antioche- bis r n& obtinende fpe illectus ab -Heraclio Imp. , buydg duas in. Chrifto naturas fecündum Chalcedo- hm Ch nenfem Synodum in fpeciem confiteretur, ac d. vicitfim fübdole rogaret; utrum una in Chrifto rclnoftny voluntas & operatio, an vero plures effent ad- mimnor, « mittende ? Heraclius queftionem Sergio atque [as f-" Cyro decidendam obtulit. Sergius Jacobitis bt ' ortus parentibus ; & huic Eutychianorum Sectee ; Anple clam deditus refpondit , unam in Chrifto vo- ie polta] j enum luntatem effe & operationem. . Huic Cyrus & ipfe Eutychianus non confenfit modo , .fed ela- isfüccaf tus ad cathedram Alexandrinam , celebrata an- d ad'Lqi- à nOo 633. Synodo , novem anathematismos ad vtn T ii j herefin flabiliendam, condidit, quorum fepti- y normur mo unam in Chrifto operationem theandricam afferebat. )3&1 COH' | au kl Ur ut autem Sophronius Monachus fancti- 5 , : tate & doctrinainfignis, ac poftmodum Hierofo- y t I " lymorum Epifcopus convocata Synodo, literis- * . que Synodicis ad Sergium & Honoriuml. Pa- j bel;e Ux . J 33 pam l. Ds ÍNCARNATIONE 342 | ia vll am miffis , nefarize huic herefi fe opponeret, f atius tamen quotidie per Orientem diffundeba- u z G'æfh) hd tur: prafertim cum altero ab Honorii Papae y Thæd()r [ st obiru anno 639., Heraclit Imp. auctoritate pro- diret Ex9s91; , feu Expofitio fidei, qua interdi- "T Eu cebatur; nequis unam vel duas diceretin Chri- Ííto operationes , & afferebatur unicam effe in ( ( u illo voluntatem; nempe divinam. Etlicer He- J raclius, comperto, quod dicta E:z/efis a Roma- Vs TA W. n nis Pont. Severino & Joanne 1V. & aliis Epi- i [ fcopis Occidenrtis in Concilio Romano unacum ] Il harefi Monotheletica fuerit damnata , profef- i, fus fit in epiflola ad Joannem fcripta, Ecrefis | Gsl ilius non íe;, fed Sergium auctorem fuifle; J w Pyrrhus tamen mortuoSergio fübrogatus eam- um lx dem in conventu Epiícoporum Conftantino- nprüur, poli celebrato confirmavit , & ad fübfcriben- & Donmi dum abíentes Prafüles miffis literis encyclicis |] J a coépit. N b " Anno 641. mortuo Heraclio parenti fuo lib füccedens Conftantinus IV. Princeps bene Ca- ] tgefea tholicus poft quartum imperii füi menfem ve- 7 p neno necatur a noverca füa Martina, quae He- Qire, due racleonze filio fio imperium affectabat : verum , & Mo fexto tyrannidis ufürpate menfe illa lingua , hic 7 m füray naío multati in exilium amandantur, & Dyrr- u 105 7uj hus qui a tumultuante :populo parricidii con- ]i fcius & inftigator proclamabatur, fuga fibi con- Tij Df fülit. . Pyrrho fübrogatus Paulus ejusdem he- nl refeos particeps Imperatori Conftanti fuadet, ut, Al ad componendas altercationes, prohibeat, ne- m nf .ra- 1 D quis poíthac unam,aut duas in Chrifto OPïx Q .'-wpoh'in W,Q Vzrnrr Diviwf. 545 ODpttes tiones aut voluntates preedicet: edicto nomen; Ut Tózo; Grese , forma , eít latine. Hunc 7y- pum "Vheodorus Papa una cum Paulo in hzerefi Oflttemr obfirmato damnavit. Quod idem cum Marti- 1 i. nus I. congregata Romz Synodo ro5. Epifco- Iétin Cl porum , preílitiffer an: 649. irati Imp. juffu m efea Conftantinopolim anno 654. & anno fequenti 1 l l Cheríonam in exilium abductus, poft atrocif- Ír; Rom. fimas. injurias , afflictiones & arumnas fortiíli- al l mum.Deo 5pirirum reddidir. OUHSCUm-Q IlI. Conttante anno. 668. in Sicilia a fuis in- hs profl terfecto , filius ejus. Conftantinus TIoyevid zi , bf Grecis; Pogozatus, ícu barbarus ab Latinis m fs cognominatus , rebus imperii compofitis ; paci Qp etiam . Ecclefiee reddendee ftuduit pientiffimus Atftnti Imperaror ,. literis de Conci'io. celebrando datis Áf ad Domnum. Rom. Pont. quas Agatho , qui d Domno.an. 678. füccefferat, accepit. - Qui li- I benrer Imperatoris poítulato obfecundans, Ia- rent fto fübribus Epifcopis Concilium. indicit an. 679. bene Q atque ipfe anno infequente Rome 125. Epifco- nfem ve: porum Synodum cogit, ubi dua-in Chrifto na- que He turg, duse operariones & voluntares ftabiliun- : Vrum tur, & Monatheletica impietas. damnatur ; una yru, r cum fuis auctoribus, propagatoribus & fauto- & ribus Z2eodoro Pharanitano, Cyro Alexandrinos ci d C0 Sergio, Pyrrbo, Paulo, €? Petro Conflaminopo- ) alibiar-| litanis Epifcopis, prout fynodice Concilii utrius- od | que epiítolee ad Imperatorem miffe teftantur. fisi t e. Amplexi fünt hanc. Patrum Latinorum fen- gt - tentiam Epifcopi Orientalis Ecclefie Conftan- li opeü-' n tinopoli ia VI.Synodo Generali actionibusquine Wpto 4 que 344 Ds INcaARNATIONE dv " D quþ'e an. 680. ac tredecim reliquis anno fequen- n te damnantes cum Monotheletica here(i dictos at m*näh íex Epifcopos mortuos erroris illius affertores; st ..DM viventes autem Macarium pertinaciffimum hze- reticum Antiochenum Epiícopum, cum difci- fn )länoïnei puio füo Stephano , & Presbytero Polychro- g at nio deliro fene , qui ad Sectam fuam proban- U b Iv' : N ; l dam incaffum tentaverat mortui hominis cada- ] ver füfcitare. Georgio Conftantinopolitano & m;ex Epifcopo refipifcenti indultum, ut ad commu- / krgiumiäïiïüf nionem- Catholice Ecclefiae gdmitteretur ET Sedem füam retineret. N IV. Doéctrina erronea de unica voluntate a, u ) Chrifti quadrifariam accipi poteft. Prmo. Cum j l j jrim i L negantur in Chriílo du naturz. ]ta xefert p d9 t errorem iftum Gabxiel Prateolus in. Elencho M hareticorum, Verbo, Monopfychite.. Secundo, Sgiqp Cum naturc diverfe in Chrifto nori negantur, fitdi dj fed tantum voluntatis humane potentia. Er LE nüit hoc dubitabundus indicat Alphonfus de Caftro, UI V. Chriflus ,. haxefi 6. Jevtio. Cum nec po- ht Í xXentia ifta voluntatis nepatur , íed omnis ejus (ömg) actus, ut Cajetanus errorem Monothelitarum h li Aje interpretari videtur. (Quarzo. Cum & poten- Cetaone ' tia & actus voluntatis fimpliciter admittuntur ; ls ii negatur tamen propria deliberatio ac determi- ] Miig] natio voluntatis humang, ita ut dicatur volun- ] Drüfteng tas Chrifli effe unica unitate motionis libera; U ut, ficut actio eleemofynz , licer plurium fa- Agäf [ cultatum actus requirat; una moraliter cenfe- D p !Ocuu'(u tur, quod unica volunratis motione libera fiat' uerit fe ;| nl itg voluntas Chrjüi humana non pot 1nove- — .'l' Ü Q Vrn2I DiviN1. 345 10 feqm ^ movere. libere ad actiones proprias ; fed folum Tel d ex dererminatione voluntatis divinge , & ideo Alletore unica tantum in Chrifto fuerit voluntas, nem- Inüm h. e divina, unicaque operatio Theandrica. Hanc um dj fuiffe Monotheletarum mentem tradit S.'Pho- Dolydn, mas l. 4. conr. Gent. c, 36. & hic q. 1. a. 1. & 1. ptoba. q.19.a.1.. Et colligitur ex epiftola S. Agatho- lD] cd. nis Papee lecta in Syn. VI. act. 4. & approbata ODOltan) a&. . Item ex libro Theodori Pharanitani ad CORTIQU. Sergium Arfenoitam Epiíc. in qua: Chrifii , in- Tür )*l quit, voluztas uza efl , €9 bec divina.... Op- portuman. quidem eft ,. uos ita [entire, Q9 dicere , voltae | omua, queque im buinanitate de Saloatore Chriflo Wi Com effa feyibuntur , unaum cogno[cere operationem : cu- la r jus autem opifiem , €9' creatorem ipfum Deum 1 Ed Ferbum , inffrumentum. vero. humanitatem. Et 71 Sergius epift. ad Honorium Papam : Quemad- AL anodum covpas nofhrum vegitur .. . . ab intelledua- W li &g. vatiopali agima. zo[tva : ita 69 im Domino (lto, noflro tota bumanitatis ejus con[pevfio ab 2pfrus 'ev- n;c p bi Deitare [omper im ommbus 1n0ta ,, Dei mobilis ls cjus (SeoxíynToc) evat. Eadem Cyrus in conciliabu- fiarum lo füo Alexandrino , eadem Pyrrhus in dif- pottt- ceptatione cum $. Maximo Abbate ; eadem Pau- Quntur; lus in epiítola ad 'l'heodorum Papam, eadem lterm- ! Macarius Antiochenus in VI. Synodo actlione g. e r volur. | prohitentur. Quoniam autem Monothelete , tefle . S. J n | Apathone in epiít. cit. tam varie, tamque con- "T N fufe locuti fünt in hoc argumento, ut vix fa- j at tis confliterit , quo fenfü errorem fuum affe- . ruerint ; quod bhzrericis omnibus familiare vert À e€ " me t* Y 5 [] 545 D& INCARNATIONE p 4j yli eít, affertione duplici adverfus eos conclüde« inus. ( Dico . In Chrifto Domino fuit vera hu- mana voluntas. U»ä' ? Probr. J S. Scriptura duas in | ;ä?lïll Chrifto voluntates.afferit. Matth. 26. v. 39. ii g D iVon. ficut ego. volo, fed ficut tu. Luc. 22. V. 42. IN 4Von mea voluntas , [ed tua fíat. Jo. $. v. .. INom » j j nor Mi d uevo volumatem meam, fed voluntatem ejus qui j u5 nifit 1ne. & c.6. v.38. Defcendi de ceeloy mon ut ao Vi jaciam. voluntatem meam , Jéd volumtatem.ejus qa:ï d d anifit me. Probr. ]. Duas in Chrifto naturas & volun- Ws u tates effe; tamquam dogrma fide divina creden- dum definierunt Synod. Gen. VT. aét. 4. g. 11. ais Q a à DL & 18. Synod. VII. act. 7. in definitione fidei, & Concil. Lateran. füb Martino I. can. 10. & 11. digchn idem multis Scripturz S. teftimoniis probat ll; u li, cy Leo M. epift.10.18. & 19.- Prob. 1II. vatioze.. Voluntas. eft propx:ietas drnta at natüre , non vero hypoftafeos: atqui in Chri- flo preter naturam divinam, etiam eft natura wide l humana ; ergo licet in Chrifto fit una tantum lii ( hypoftafis divina, fünt ramen duce voluntates Tif diftinéta. Major. prop. Conftat ex myfterio f11) 5000 «maqe Trinitatis; ubi trium perfonarum una tantum eft voluntas. Ita arpumentabantur olim S. Ma- Guf * ximus contra Pyrrhum; Apatho Pap. epift. cit. IT g Jo. Damaícenusl. 3. c. r4. Ciryf Deinde Verbum affumpfit totam naturam monem i 1 Qm, humanam cum omnibus füis perfectionibus: atqui voluntas eft perfectio neceflario, confe- Tif j quens naturam humanam , ergo & hanc Ver- B) bum VrgnsI DiviNr. 347X n bum affümpfit. / ItaS. Thom.q. 18. a. r. & fqq. Denique juxta PP. Verbum id omne affümptit, Uvf quod erat Sanandum : atqui in homine facultas Irt i intelligendi & volendi potitfimum erantSanan- AE dz, illa enim laborabat ignorantia, hzc infir- mitate. Ergo. / 22 Y g, :31. ] Dico /J. Voluntas humana Chrifti füit per- 1 d h fecte expedita ad eliciendum proprios actus li- TT beros etiam, ac diftinctos ab actu increato di- vine voluntatis. L Aflertio ifthrec eque certa eft fide divina ac prior. Probr. J. S.Scriptura hvolon- & CC. nuper citt. non de porentia folum lo- & O. i EU quuntur, fed potitfimum de actibus voluntatis. tepur| ] Quod clarius adhuc patet Ifai.7. v. 15. Buty- O f vum 69 vnel comedet , ut [eiat vepvobare malum; $g j eligere bonum:' Electio autem eft actus facultatis I'..Io.&x | l prot lbere , utin hunc locum commentatur S. Ba- filius ; comparans libertatem , quam Chriftus 'oprferas in infantia habuit, cum libertate Adami adhuc n Chr in ftatu innocentie : Adamus autem tunc erat Enitüna perfecte liber etiam a neceffitare: & Cyrillus fntum füb fin. Orat. 4. in I(ài. confentit. üntate Huc facit illud Jo. 10. v. 17. Ego pono ani- yieri snam jieam z nemo tolht eam a me : fed ego pogo fanum eam a 1e ipfo: eg poteftatem babeo pouenda eam : s Me €9 pote[fatem babeo iterum fumendi eam: . boc mati- datum accepi. a Patre meo. epiR. i In que verba B. Chryfoftomus fcribit, Chriftum libere fubiiffe mortem, & liberam habuiffe facultatem vitan- f RH T 1 eam. y o Probr. I1. Ex ead. S.'Scriptura fcimus quod Chriftus rnortem ex obedientia pertulerit ; Phi- J Va- »- lip. n . Dz INCARNATIONE 348 M lipl. z v. 8. Pa&us obediens usque ad. mortem: »1 Nj 4 n Quod fatisfecerit pro nobis, & meritus fit, If [) 53. v. 7. Oblatus efl quia ipfe voluit. v. 10. . pofuerit pro. peccate antmam fuam , videbit femem J LUDIC longevum. — Atqui voluntas divinz nature non eft capax fübjeétionis & obedientiz : nec vo- 1N luntas hamana eft capax precepti & obedien- | a gt tic , nifi fit libera perfeéte: & meritum ac fa- tisfactio non confiflit in potentia , fed in acti- I::sat.ni:ïcrxu?e Ill HM ts bus libere ab illa elicitis. EÉrgo Chriftus habuit T Mu 2 N voluntatem humanam perfecte liberam , & m d actus liberos voluntatis humanze elicuit. um Prob.1II. Monotheletze non negabant ope- rationes Chrifti humanas materialitér & quoad ne , w qun a fübítantiam, íed folum quoad modum : quod ( oOod natura Chrifti numquam operaretur, ab intrin- feco ífe movendo libere , more aliorum homi- mennum, irdasy num , fed neceffario mota ac determinata a di- vina voluntate. Hunc errorem damnant Con- dpinqu. cilia & Patres , definientes , in. Chrifto fuiffe hi. omnes proprierates, perfectiones, atque ope- ao rationes natürd humanæ: harum autem ex Jrm po preftanuffimis eft faculras deliberandi , arque As d eligendi, cum propriis fibi atibus. — Quapro- ts m jdurm prer Damaícenus l. 3. de Fide, c. 13. 14. & 15. diftinguit libertatem in Chrifto divinam & hu- titi Wï 1manam , ficut voluntatem & ícientiam , & alias «] ag pro: ng duplices proprietates, quce duas confequuntur naruras. Siautem voluntas libera humana erat fullt g in Chrifto , etiam operationes liberee volunta- QU ii tis in ipío erant: c Kai Qu rationem. A m potentia fit propter ope- . m . ARTI- el VreRBI Drvisxi. 349 i lls jj ARTICULUS V. ] iif " Y j Refpoudetur ad. avgumenta. Mouotbelerarum. i f Xf t 5b3.4 Ubil eft una perfona operans ibi eft O U DRC O una operatio , a&oges enim fünt fuppofito- Obedin. qum: atqui in Chrifto eft unica perfona, ergo E. [V. Maj. Alias in Deo ümq fe | & unica operatio. ] in d. tres admittendee effent operationes, & volunta- ls il tes propter tres Períonas. . Operatio ergo fe- m $g. quitur naturam , que eft principium q40; pro- [ ximum . ac eliciivum ut conflat ex anima ho- AT Og minis etiam feparata. Same Jampliciev velle na- zure efl , inquiebat S. Maximus in Collatione V qd Per(onalitas vero de fe iners eft : qui cum Pyrrho. abintin- & otiofa, merus naturz terminus & comple- Im hom. mmentum, qua reddatur natura tota, fingularis, individua, quee ita conftituta denominetur prin- 12 d- d- | cipium quod operationum. j fuffe luft.1. Impoffibile eft; duas effe in eadem perfonanon diícordes voluntates; ergo in Chri- K ope. R. /V. Q , fto non poteft effe nifi una voluntas. "Antec.. Si won efl po[fibile, inquit S. Maximus ad- aque verfus Pyrrhum, effe frmul 1 una 89 eadem per- Ijpro- oma duas qon coutvavias voluntates ; igitur opimio- A. . ue tua po[fibile eft effe , fi contvavie won [int. Non autem eífe contrarias in Chrifto voluntates ita &us r* probat: nam talis voluntatum difcordia vel gunr i MW fuiffet naturalis, & habuiffet Deum auctorem , quod impium eít dicere; vel fuiffet cffe&tus VOl Lj peccati, quod dici non poteft; cum Chriftus T peccatum non affumpferit. 4nft. W - | 350 Ds INCARNATIONE. j m Jift.2. Voluntas humana Chrifli refupiebae as t 1mortem quam divina voluntas imperabat. if M Erpgo erant due discordes in Chrifto volunta- | j iIli tes . IV. Conf. Appetitus fenfirivus & infe- lat ] rior humanitatis Chrifli motum fibi ab auctore Ym 1 | iil tii | naturg impreffum fequebatur , tnortem aver- fando, qua ex parte Deo conformis erat, etiam dicendo, rzrag[zat a me calix ifle: appetitus au- MM 1 (1 000 tem füperior &rationalis mortem a Deo impe- ratam acceprabat dicendo ; zoz ficut ego volo, k T Jid ficut tu, Math. 26. v.39. Nulla ergo hu- mana voluntas Chrifti divine adverfabatur. äz-"n, Va Ob;. II. S. Dionyfius 1. de divin. nomin. Ti a W o d i unamn ,.a; e[fim C/a;fz'/io theandricam a&tionem. E. S. Doctorem non dixifle, u2j íed zovam pfos ia a&ijonem, prout etiam epift. 4. ad Cajum fcri- jv l bit. Ex hoc teftimonio cum liquido conftet; vt d pop Ts ia duas in Chrifto operationes effe, heretici tex- tum corruperunt, ut Martinus L. in Concil. fo vbaiur. Later. & PP. Synodi VI. a&. 14. notarunt. 3 nbf d ref uamquam etiam uzam aCuonmem tbeaudricam dixiffe S. Dionyfius poterat fenfu Catholico; Oil tum propter unitatem füppofiti , in quo ambae ( nature erant conjuncte , tum propter opera- dmpum rel jl tiones quasdam , quae nature utriusque con- 1 Voluntte curfum requirebant , ut mortuos verbo füfci- ] "tttionm tare, tactu corporis morbos curare : nam alice 9? li actiones in Chrifto erant folius humanitatis pro- atf i prie,ut manducare, dormire; aliee erant pro- ] n diie( prie divinitatis, ut dimittere peccata , S. Spi- Vg rium dare. lta S. Maximus contra Pyrrhum.. "[ Ql Y D. 18 idn * Vzgnz21 DrviNr:. 351 JuflS. Auctoritate Patrum aliorum. refugiebzz E. T. "Xu, — "lheophanes Presbyter & Abbas, act. g. Syn. ) VO]llmg. VI. teftatur $. Athanafii texrum 1. de Salurari 5 nf (Chrifti adventu, truncatum ab lhi;reticis ad- Q i ductum fuiffe; integer enim relatus indicat, I ayer. Chriftum fmffe fiue cavgalibus voluntatibus, & 1 etam cogitatiouibus bumaris (i. e. perverfis & culpabi- fa. libus) quza foEus divinitatis voluptas im. o fuitz 20 Is non quidem quoad naturam , fed quantum ad f wl regimen & dire&tionem, ut.in aliis hominibus t00 l. juttis. II. S. Grep. Nyflenus ,. cit. act. 12. RUT [ Syn. VI. adverfus Eunom. fcribens , divizita- onin, zem per covpus , quod iuduit, bomimum ommium UT vevera Jalutem operari, ut propria fit cavmis per- m peffto ,. .Dei autem operatio , nihil Monotheletas jun fa. juvat: libera enim hominis cujusque perpeffio; Confe vera & propria eft actio humana, ut S. Maxi- Mp mus inífinuat ; operatio autem omnis in Chri- Condl fto tribuitur Deo Verbo; in quo natura huma- na fubfiftit. Eodem fenfü S. Maximus Patrum Tarunt, d aliorum teftimonia in fpeciem contraria ex- onit. l0 ambe Obj. ZI]. Ipfe Papa Honorius in epiftola ad Ia Sergium refcripfit unam rantum effe in Chri- fto voluntatem. — & Diff. /4[J. veícripfit, fenfü ; con: füfc- heereticorum, unam tautum effe in Chrifto vo- luntatem divinam N. refcripfit; in Chrifti hu- m d 15 pIO manitate effe unam tantum voluntatem concor- EEE dem divinz C. Sergius C. P. Patriarcha, in fua n $ ad Honorium epiftola, calumniabatur Sophro- . nium & Catholicos ; quafi admitterent in Chri- TO. . fto duas voluntates humanas inter Íe contra- rias? 352 Drz iN CARNATAIONE j foi rias, voluntatem fcilicet carnis & fpiritus ; qua- les füunt in natura hominum peccato Originali ;«J ; Ht corgupta: hoc nesabat Honorius , multis S. Scripture teftimoniis oftendens, effe um vo- i j ul 130 q lustatem. Dni IN. 9. C.. quia profetlo a divinitate affumpta eff moftra matura, son culpa ; illa profe- nf ï m ( tld ( l AV &o, que aste peccatum cveata eff , suom que pofl vevavicationem vitiata... .. Nam lex- alia in ag jl qnembris aut . voluutas diver[a zon fuit , vel con- s n gvaria Salvatovi, quia [upev legem natus eff buma- Ingont zue conditionis. . Quibus verbis, ur inquitS. Ma- uT vletn t ximus in epift. ad Marinum Presbyterum, adeo non confenfit Honorius Monotheletis, ut po- (volits w tius faffus fuerit, & etiam ftabiliverit , aliam p ] eífe ac diftinctam voluntatem humanam . in ; n Ti Chrifto, preeter divinam. Id quod JoannesIV. Honorio cogvus , & ejusdem, poft brevem o Ban aliquot menfium Severini Pontificatum ; Suc- Mfa$ ceffor confirmat edita ad Imp.ConftantinumIV. H , Heracdii filium apologia pro Honorio, cujus qoitgm epiftolis Monothelete ad fus herefis patroci- H dampy nium abutebantur: ubi etiam Honorii inno- Ipus centiam tuetur teftimonio Joannis Symponi Ab- Qd en batis, qui fuerat Honorii Amanuenfis , & ex Moyohele ejus perfona epiftolam ad Sergium fcripferat. fire g -- Cujus quidem Joannis Symponi, viri virtuti- dj Mi ( bus & eruditione toto Occidente illuftris atque ] Doipi ( etiamnum füperftitis , ac ore proprio Hono- Ammady rium vindicantis auctoritas pluris facienda eft; & (üpmye! quam calumnia Conftantinopolitanorum [0 73 tl d ne . motheletarum , quas pro füo affe&u perverfo u effutiebant in Pondificem jarn tunc demortuum; a : '*quuif)l / * D Vzns821 DiviNI:. 353 'Fl'füs)qu!( ut eit S. Maximus adveríus Pyrrhüm .difpu- rinn] tans. Iühgt Jufl. i. Honorius geminam operationem HU repudiabat : atqui etiam. Monothelere hoc fa- tj s ciebant ; ergo ab his nihil differebat. &. Diff. il [J?sz Maj. geminam operationem repudiabat fenfu l ] qme. W plane Catholico C. feníü heretico IN. Honorius " !T. ad componendum litem inter Epifcopos Orien- - tU tj tales, quam in verbis rantum confiftere Sergius if h. mentiebatur, precepit, ut abítinerent a phrafi it$ M. geminarum operationum ne cum Neítorio Im deo videantur fentire; ut etiam) unius operationis S., W Q & voluntatis vocabula füpprimerenr ; ne in Eu- àt, qdum tychetis impietatem recidant. . Hsc eadem fer- U us in fua epiftola, & Ecthefi, ac poftmodum VOU Ri ypusConítantis Imp. nomine editus przcipie- l brern bant, fed animo heeretico, ut exitus declaravit; m - Iufl.2. Synodus VI. Oecumenica damnavit inumly, Honorium ; & ejus epiftolam eodem fenfu, Qs quo Sergium & alios Monotheletas, & eorum parroci- Ícripra damnavit ut conftat ex actione 13. & 18. i Inno- Ergo vel Synodus Generalis a Summo Pont. onidb- apprabata etravit; vel Honorius Papa fenfit cum t Monotheletis. E. Si acta VI. Synodi hac in jpfet parre Syncera fint , quod alias examinandum: viit 4d. Ma. Cum Baronio Bellarmino & alus js aQ "]heologis Catholicis : Synodus Generalis damnando Honorium erravit in decidendo fi- ) H n eh dei dogmate IN. erravit rantum in facto par- um M ficulari & perfonali C. — De tali Synodorum « - Gen. errore S. Auguftinus l. 2. c. 3. Concilia ipfa emen- uU. v pleuaria inquit ; feepe priora a. pofievioribus W aag- L od 354 Dz INCARNATIONE l dantur , cum aliquo experimento. verum apevitue I, T j n uod claufum erat , €g' cogno[cituy quod latebzt , [ine ? ullo typo facrilegee fuperbue egc. Ex eodem fun- edi PU il M »X ï damento explicandum eft; quod in altera parte argumenti dicitur: Synodus VI. damnavit lite- ras Honorii, abfolute, fecundum fe ; in fenfü p proprio & literali accepras N. damnavit illas in rvqx fen(ü alieno & perfonali preefüumpto Honorii C LW[" me j .(. ! Hinc difl. etiam Confzg. Synódus VI. damnando literas Honorii erravit circa fenfüm perfonalem UI y At & préfümptum auctoris C. erravit circa fen- fum proprium ac literalern textus dogmatici N. 1 u ;»minm* Epiftola damnabatur relate ad mentem & inten- n tionem Honorii, qui falíà preefümptione judi- T f l ! cabatur plus zequo in partes Monotheletarum ! inclinaffe , ex eo quod ad Sergium feripfiffer: : i Kiec noliscum fratergitas veflra preedicet , ficut eg qm m ea voliscum unanimiter pyedicamus , bortantes vos, gt 1 ut umius vel gemime uove vocis induttum opera- at zionis vocabulum aufugientes , umum nobiscum D. deons m 9. C. operatum drviuitus azque bumagitus pradi- i ceis. Que doctrina in fen(ü proprio ac literali taib lr uem Honorius intendit; plane quidem Catho- nf lica eft, & ex Concilio Ephefino prompta nec Wb i ideo a PatribusSynodi VI. repudiari potuit: ve- üre il rum ob communicationem cum diéto Serpio, Go & fimiles loquendi formulas, &intempeftivam lm t filentiiunius aut duarum operationum indictam 5 (00yy ceconomiam, &quod Monothelete ad fe ruen- MA dos, Honorii auctoritatem impudenter usque « t proferrent, accidit, ut eadem cenfüra dignus J v Quj €x errore commnuni hïb:retur. !7]?. 4 VrnsI DiviNi. 355 Ti (ht Iuf 3. Si priorum Synodorum errata in lt M&l fa&dis períonalibus a Synodis pofterioribus Qhnp. emendari poffunt, cur ergo error ifte finpula- d a ris Synodi VI. in damnarione Honorii admif- Quniyit i füs, poítmodo non correctus fuit ? ». Cor- 5in fen;'; rectus poítea fuit ab Leone II. qui in epiftola, àVit masu quaSynodi VI.a&ta confirmat, ad Imp. Conftan- LInori( tinum ita Ícribit : zZzatbematizumus zovi evvovig Ainand) anventoves , 3. e€. Z Deodorum Phavanit .. . mec etfonzln won e Honovium , qui bauc Apoflolicam Ecclefiam Cltc . yon J4poftolicee traditionis do£hvina duffravit ; fed QtN, profaua proditzone ammaculatam snaculari permifit. D. tin epiftola ad Epifcopos Hifpanice: eum 7o- Xone d 30Y10 , . ui flammam beretici doginatis uom , ut de- Yudbton euit J olicam au&tovitatem , 2ncipienterm extin- J xit Jed uegligendo confovit. Ubi Leo II. judi- 1f cium Synodi de Honorio & ejus literis laturn U correxit , non direéte quidem , ne Synodi I i. auctoritatem elevatet;j & aníam «daret Mono- imm ]. 1heletis illam calumniandi, (ed indireéte: fecer- nit enim;eum ftudiofe ab Hereticis, & alias ob iv pred. ""'A ,!j"";'* y liergl caufas iplum anathematizat, nimirum quod iCatho- tranti momenti rem Ííine debita dilipentia tracta- Dt t verit; quod erga Sophronium ftrenuumi ortho- t ve doxw fidei defeníorem iniquior fuerit; quod Stpu, cum Sergio comtnunicaverit; & ab hoc propo- pl * firam de una vel duabus operationibus reticen- n | dis economiam , non praemiffo Synodali exa- jf p mine approbaverit; quod Cyrum Alexandri- RUs i num feptimo füo anathematifmo unam opera- tionem Chrifli predicantem non re j ins L prefferit; y . nec ad palinodiam rit. Foöge 4 Ll 7 CA- s ; v Ds INCARNATIONE 356 ..JOTheW CATPTT: YX | De commuuicatione idiomatum ature utriut- nqlh l Dl que orta ex unioue bypoftatica. Il ARTICULUS I. T. " 4dn detm im Chriflo - communicatio. idiomatum z naturee utviusque ? Ota 1. Communicatio idiomatum larpius Yreuox Q ü accepta eft mutua predicatio nominum « N divinorum & humanorum de Chriíto & C.'.'.Ofr'&l Siïh(?u de fe invicem. Hoc feníü dicitur idiomatum ii T D U E il .communicatio , quando natura divina de hu- mana, & viciffim natura humana de divina; aut g " T quando ütraque natura de füppofito ; at füp- pofitum de utraque natura preedicantur. Preí- gupde l [ fius ac mapis proprie dicitur cornmunicatio idio- T matum , cum proprietates natura divinz de ( Z j / ! V"C proprieratibus nature humane, aut viciflim 147 (f 1] . proprietates naturae humanee de proprietatibus tl gW narürz divine, aut proprietates albersss natu- i, Q ;lv r& de proprietatibus perfonalibus, aut proptie- lin.]) tates perfonales de proprietatibus alterutrius na- gominum i ture vere & in concreto pradicantur. —A4fio t ambym bujus ligüet. — 1doum, greece, proprietatem lati- t oryr nefignificat : erpo preedicatio mutua proprie- Vib lfg tarum eft flriéte & magis proprie communica« L(.OF.M;g " v | tio idiomatum. ucff. ANota 4J. N eftoriani ; ciuod veram & fub- J'tum A ftantialem humanitatis cum Verbo conjunctio- « d'üpridr nem in Chrifto negarent, confequenter veram * [/ em in [f & propriam idiomatum communication D h Cs '€COln- « Vzrxn2I Drivirws. 552 Diviuo compofito "Theandrico inficiabantur. r Verbo, inquit Neftorius 2. ad Cyrillumepifto- lU la, edfcribere nativitatem , paffiogem , mortem ; ceterasque. cavms proprietates . . . mentis eff [/ áut ethuicorum anove vere errautis , aut certe /Apol- linavii, Jrib, aliovum. ue bereticorum anorbo, V Md aut alio etiam graviori l abovantis €gc. [ Aliquam tamen , que in morali utriusque U Iargius naturz unione confiftebat, praedicationem mu- TDominum tuam quorumdam nominum admittebant , nam; Chrido ut norat S.'l'homas , q. 16. a.4. Q. Siqua no- üiomtum mina fumt, que pertineve offuzt ad utramque na- h t hn | zuram , de talibus predica j untea, que fumt utvius- TY que matura, ficuz boc nomen Chriftus vel Dominus. Oa p j Unde concedebunt , Chriffum effe natum de F'irgine, n D e2 fuiffe ab eetevmo: mon tamen dicebant, vel Deun Dicino d. satum de. F'irgine, vel bominem ab cetevgo fuiffé. diite d Cat bolici vero pofuevunt bujusmodi, que dicumruv ; vaiim de Chriflo (Jfve fecundum divinam naturam frve fc- netatus e. eunduim bumanam) dici po[fe tam de Deo; qu às tl bomine. Cum quibus Catholicis proprie Dico. Datur vere ac proprie communicatia IU5 - nominum & proprieratum hypoftafis Chrifti, , dutio & ambarum naturarum. Probr. L. Vere dici- gm t | tur Jo. 1. v. r4. Z'erbum cavó fattum eff. . 1. Jo. s. propie v. 18. & feqq. Aét.g. v.37. Sefus of Pilius Der. t ïf 1. Cor.2. v. 8. dicuntur Judei JDomuum glorie ! crucihxiffe. Chriftus Jo.8. v. 58. de fe ipíé aitz mál- | | Priusquam /dbyabam fievet , ego [um , ubi f& eeter- ypi- . nüm predicat. | Prob. 14. C. Alexandrinum celebratum à S. i t jpnng . C efinum, repetens 12. yrillo; C. Generale Eph Ana- k o 3 358 Dsg INCARNATIONE Anathematismos in C. Alexandrino latos & ad emr J& J 'h.nü iNeftorium miffos : C. Lateranenfe füb. Marti- a nol. & Synodus Gen. VI. probans epiftolam I Vr h Sophronii; decidunt, voces omnes divinas & humanas & mixtas eidem attribui Chrifto, Ma- j riam Matrem Dei efle, cumtamen mater fit hu- (t J A jus hominis. Idem tradunt S. Cyrillus epift. ad Acacium , l. ad Euoptium, & l. deFide ad Re- h A02 W ginas: Gregorius.INaz. Orat. 3. de T'heologia, 1 & epift. 1. ad Cledonium: ]o. Damafcenus l. 3. non f U bdpennt , deFidec. 12. Anathemathisinus 4. Conc. Ephetz j ita pronuntiat: Siquis duabus pevjanis vel bypofla- u TT TO fibus eas voces attribuit ,. que im Evangelicis eg «d'poftolzcis [eripturis paffün occurvunt ,. quave & d du i od Jautlis de Chriffo., aut a Chriflo de fe ibfo ditla, Junt ,. eg alias quidem bomini [covfum a Fexbo: Dei TRTOTAIU). €onfidevato ad|cvibit , aliag vevo tamquanr i dwi- figpüium nam majeflatenr convenientes foli . Feubo quod ex ]u iq Patre ejL, accommodat , Anatbema fit. Conftan- fo Verhi - tinopolitani HI. Synodi Gen. V. canon 6. (ümptus Ti DOm ex.can. 1. Ephe(üini Conc. //gui abufive &9. uon o vere Dei geuitvicem dicit fan&am gloriofam [emper E (qppon V'ivgiuem Maviam ....€g momu proprie eg. veye Dei Qþj.l. l genitvicem ip[am confitetur. .. . talis amatbema fit- Wt per Prob. I1/. Quando plures nature vel forme in Dearil eadem períona conveniunt, eeedem & de hac & D0, o d de f& mutuo; etiam fecundum proprietates , af- k f firmari in concreto poffünt : atqui in Chriíti h ptin . fuppofito conveniunt naturee divina & humána; m illa quidem per identitatem , hec per unionem . flfnmmig dan hypoftaticam ; ergo poffunt ambze de fe mu- lis illarum EL fr tuQ, ac de p?rfona ; & de his fingu pro- «« VERBI wavmr.' 359 ] ity f roprietates, & hee proprietates de fe mutuo, & ib DN e converfo ille de proprietatibus vere in con- 15 enífr d creto enuntiari. Major patet indu&l. Quuia Pe- $ ( 15« IV Til trus confiftit ex corpore & anima, recte dico; lo N eft corporeus, animatus; corporeus eft intelli- Taterft ens,, eft doctus &c. lreníl d 1$ 6pl lj Confirm. Concreta nomina naturarum, per- C d i fone , & proprieratum habent idem rectum; lol 21 & pro. hoc: fupponunt. . Atqui fi varia nomi- Cents » na concreta. habeant idem rectum , unum vere ic.Eplil de alio. enuntiatur : ficut vere affirmo, al/ura abf eft dulce , dulce efl albutn,, quia ambo conveniunt Mgini te in eodem recto.,, quod. eft lac; Ergo. — Major ? ^ quact declavatuv. Sicut concreta. accidentalia dicunt in recto. id quod. habet: formam : ità concreta IT iLah D naturarum & attributorum. habenr. pro. recto m ii d- fuppofitum : nam. fuppofiti eft habere- natu- b gt s ram & ejus attributa. —Ergo. fi in. fuppo- Conftn- fito Verbi conveniant natura. divina. & hu ümpus mana;. nomina concreta harum ,. & earumd ? 6 1l proprieratum habent idem rectum,, & pro.co- m a dem (üpponunt. 1/77/7 j Qb;. £. Exfi corpus. & anima tamquam duae m i. naturz perfonam Petri conftituant ;, non tamen orme ipfé aut illarum proprietates poffunt de fe mu- dehact 21 tuo, nec de Petro ipfo affirmari, aut Petrus ts d deipfi. Ergo licet natura divina & humana n i | in perfona Verbi conveniant, noninde orietur L hum communicatio idiomatum. x. [N. Copf. Ratio ao difcriminis datur ex iis quz hac difp. c. 3. a. 4- jf m e Concluf. 2. deinceps difleruimus. . Ex corpore jinim a* G anima fit in Petro ftricta compofitio /ujus exe 4 j5 ptO- ' v . V 4360 D& INCARNATIONE bis, non vero Pbujus ad boc : neque conveniunt [ gt j VM gt ambzae illee naturze in eadem períona , fed , tam- x 1 h 1f ii ) quam partes in eamdem perfonam,/ quam 1l dU componunt ; neutra ergo illarum eft ipfum füp- ! j ofitum , fed aliquid ejus:. ergo cam enuntian- tur defe mutuo , aut de Petro, non eít idem ! j reé&tus ex parte pradicati, qui eít ex parre füb- pl PT. jecti. Econtra fi dicatur homo , corporeus, [ i (a»:ïm g vivens, hac pradicata effcrunt fuppofitum, & t B ü habent fe ut torum, concretim . ex quinque predicabilibus, qua omnia fünt univeríalia & Qig. n recta ponuntur in preedicamentis : fünt igitur r u tora & important füppofirum idem , quod in yis fubjecto exprimitur. uodíi omnis natura tim lpl — pradicari poffit de quolibet individuo cui con- dicrimsy venuit; quocunque illud nomine fignificerur: & fa i Chriftus fit individuum, cui ambze naturze con- i, Dosedt vgpiunr; profecto natura divina & humana, tittde li Das, Vrb € earum proprietates pradicari de Chrifto ^ poffunt, quocumque hic nomine fi R DAUR gnificetgr ; five Deus ; five homo appelletur. Y5: us Q^. HI. Videntur ejusmodi enuntiationes: im- TV lrori mortalis mortuus eft; eternus natus eft in tempo- 10, 6 ol re &c. involvere contradictionem. &. JV. ffert. Utl a m Paradoxa haec quidem fünt, &in fpeciem contra- ln en dicentia; fed quoniam de eodem füppofito ob ra- Tedting, tionem diverfam predicantur, verz contradi- T n qys &tiones non fünt: nam Chriftus qui fecandum QU* Dradn maturam divinam eft immortalis, fecundum hu- u fnanam , quam habet; mortuus eft, & natus in tempore. Quapropter Neftorio Ephefi in j ; ia o hanc blasphergiam crebro crumpenti: Zümeftrem ! Vzmn2I Diviuri. 561 j COmen:tï sut trime[lvem. Deumn mon dico , B. Cyrillus in H fed)(c defenfione anathematismi quarti ita refponder: um, M ANon im duas pev[omas , [ed tamquam 1n. umum &Wllm Áj Chriflum, £ Filium, € Deum , Evaugelicas 89 11 enpp SS. Apo[lolorim. veferentes voces , neque. droinam 00 &i J ejus iminuimus natuvam eg gloviam propter bu- * Darre fj mana, meque difpen[ationem megamus , fed pro- COtporets ] [ tev 2o$ faclam e[Je ipfrus F'erba. incaruationem Xtun, crediouims. Ex diétis Y Qung Verlla & Colliges. Cum Chrifti fappofitum duas com- fur Wt ple&atur naturas , heque & hypoftafis pro- l qui prierates füas habeant, communicatío idioma- lls n tum fextuplici conjugarione per mutuas prae- d qias dicationes poteft confiderari. Nam l. Natu- Vif ra humana predicatur de divina, & viciflim : TEU QO ut, Deus eft homo, II. Natura utraque enun- E hum tiatur de füppofito, & contra: ut, Verbum eft b Chrily Deus, Verbum caro factum eft.. III. Proprie- Vifceht , tates nature preedicantur de natura, & e con- verfo: ut, Deus eft mortuus pro hominibus. Jnes: - IV. Proprietates naturae efferuntur de fuppo- Dtémpo- fito; & reciproce: ut, Filius Patris seterni re- VAf furrexit a mortuis. V. Proprietates nature T Oi humang enuntiantur de proprieratibus natu- 00b e re diving, & vicifim: üt, immortalis exfpi- conrt. | rat in cruce. VI, Proprietates naturae utrius- f | que pradicantur dé proprietatibus füppofiti ; nimir | & vice verfa: ut, coxvus Patri aterno appa- unsin | rui; in tempore natus ex Virgine, j n v Jf ! Zy al 'ï'-f ARTI- 362 DzgIxcaRNATIONE AR ITCULUS L lvt f,iu-*mOdi 1l . n Cauones. án idiomatum, communicatione [ev- gtl vandi. qf Ota. Suppofitum nature vocatur concre- ) Ti tum fübftantivum & abfolutum, ut homo,, quia habet formam ut naturam propriam; non 1 hiT vero ut adjacentem. — Concretum adjectivum. * i : eu denominativum eft , quod fignificat for- g m mam quafi adjacentem fübjecto. . Hoc iterum « gt du bifariam difpertitur, aliud enifu eft mere acci- J i& pg dettale, quod fignificat in obliquo proprieta- : & tem aliquam, ut album , mortale ; eternumz hn at y aliud eft quaf£ fubflantiale, fignificans naturam | Tuns m totalem ,. ut humanus , divinus , dominicus, n deificus , deifer ; nam in fübftantiis porteft, ! cat af praeter nomen abfítraétum & concretum füb- Mp flantivum, erjam nomen denominativum co- fytgit; gitari, quod fumitur ab aliquo extrin(eco, vel t if ab aliqua parte rei denominate : ut cum homo tujt & dicitur bumanus. t D Fl JDjico.I. Concreta fübílantiva , quee alter- |- lLs utram naturarum , earumve proprietates figni- | ff ficant , vere predicantur de concretis pofitis j um $7 pro perfopa Chrifti, nomine Dei vel hominis | tsf fignificata : modo non importent fuppofitum 8:gly creatum, nec ad(ir reduplicatio aliave reftri- 1 H DCO j w 7 étio , nec enunciatio favear hzreticis. Ratto, l bäbensh il Si concrera fuübítantiva nature divinz vel hu- VAmj manse de fe mutuo, aut de Chrifto predicen- 1 tur, idem eft fübjectum , .quod predicatum ; ergo vera eft praedicatio. — Pro2. 4utec. Con- 4 Ug 1 fï.'a!um)æ ] ' creta Vzn5i DiviNr. 363 [ creta ejusmodi dicunr in recto fuppofitum ha- bens naturam divinam vel humanam ; idem Itf f - autem eít in. Chrifto (uppofirum habens natu- Ereo. xam utramque. Ut CODCN. | W Unde couficitur 1. Veras & proprias effe 1j Uï'hümoI has enuntiationes, Deus eff bomo, & , bomo e[t 'Pffäm, m ? Deus. Ia S.'Thom. q.16. a. 1. & 2. ubi hanc Jeintn addit rationem : quod in concreto fignificat Vfigt f naturam communem , poteft füpponere pro lcitenm . quolibet contentorum fub ea: atqui períona TWt qui, Verbi, pro qua fupponit hoc nomen, Deus; Droptiets- eft verum füppofirum. nature humang; ergo. ÉUR homo vere predicatur de hoc nomine, Deus. D tumm Hanc rationem communicationis idiormnatum dininie indicant S. Auguftinus l. . de peccar. merit, U ol c. 31. Caffianus de Incarnar. c. 22.1. 6. & Leo Tem (I. M. epift. 83. ad Epifcopos Paleeft. /Voz izter- lljgm Qv eff , inquit ; ex qua Chriflus fubflantia nomineruv, o . | miomo , cum , infcpavabiliter maneute unitate. pex[one , idem frt. &5 totus bominis. Filius proptev. caruem;, t2 Dei Filius pyopter unam cum. Patve deitatem. Xe ier II. Veras item effe has enunciationes; Deus ssl fa&us efl. bomo , Deus fatlus: eff bic bomo. . Ra- pl tionem S, Thom. a. 6. hanc affert: vere dici- hominis tur Deus factus, quod predicatur noviter de gultum Deo : at homo, hic homo novirer praedicetur t reftrj- L^ de Deo; vere enim in tempore Verbum eva- ; M fit habens humanitatem, & affumptione hujus 2v huranitatis factum eft (uppofitum humanum, yadite Ergo.- ; (; - III.. Etfi propofitiones iftee , Chvi[fus eff ens p .. Crearuimn , ej? ereatura , vexeefint; nam Chriftus | n figni- D 364. Drs INCARNATIONE ('Trzwm! W fignificat perfonalitetem cum natura humana, ( Dsh quod compofitum feécundum aliquid fii per dun. veram actionem de novo accepit effe; & con- M AW fequenter eft crestura , totusque fenfüs pro- qum m 1 pofitionis fit ; Chvaflus eft fuppofrtum ; babens na- l i zuyvam cveatam : Sanéctus Thoinas tamen a. 8. ait; fimpliciter & abfolute non debere Chri- ETU [: ftum dici creaturam, fed cum determinatione, g m fecundum naturam bumanam , feu, im quamum bomo , ne videamur favere errori Arianorum; j g d qui purabant, ipfam Verbi hypoftafin creatam effe, Cateras aurem humanitatis proprieta- de m ïuppuixx m tes, de quibus füfpicio effe nequit, quod per- fonz Verbi fecundum fe ipfàm conveniant, ait, | qure fb poffe fimpliciter de Chrifto ratione naturz hu- !s df manse enuntiari , ut ; effe paffüm & mortuum: | panitdem, (UIV, ficut etiam in aliis rebus ea, de quibus dubi- [ V, En tari poteft, utrum tóti conveniant, non fim- I pliciter ac fine determinatione affirmantur; ne- li (ui lh J i Y &mhmd que enim sthiops albus (impliciter dicitur ; fed: fecundum dentes, econtra crifpus fimpliciter a2N ! i iplcitin dicitur ; quia effe crifpum non poreft ipfi con- 1 MC V. venire , nifi quoad crines. d autlovitatem f awt. ! PP. coutraviam $. I bomas , l. c. ad 1. &, ipfos, | Gdj 1 "m [ m rain quidem brevitatis caufa determinatione omiffa nomine creature interdum cirea Chriftum utí; 1 — Oil effe ramen in eorum dictis fübaudiendam de- EL d terminationem , zz quimtum botno. 19 qug P IV. Neque hec propofitio : Honmo fa&ug rïlum, jlm,j * RE eff Deus , admitti poteft : ut enim quid fiat aliud ex hoc, debet tempore antecedere : at Deum . L ïlmimrprona nihil antecedere poteft ; ergo nec füppofitum cr'lea- )/ ] ^Nen2I DivitNi. 565 Ti hg, j creatum ; nec períona divina dici poteft fieri Wi fis, Deus. S. Thom. a. 7. Igitur nomina concre- el & Q ta naturee humange & attributorum ejus pra- s enfls n dicari quidem per verbum, freri, & fa&um e[Je, y Pf poffaut de fuppofito & natura divina in con- (mon a i T creto , non tamen vice verfía, bere ( V. Vera quidem effe videtur hec propo- minerior,f, fiio , Chriflus capit c]e , tum quod fuppofi- 11f tum Verbi coeperit effe fuppofitum humanita- ünorm, tis, tum quo fit fuppofirum nature ; quae D reatim effe incepit : S. Thomas tamen a. 9. ait,. fir- Qprig- plicirer falfam effe ; quia in Chrifto unum eft fuppofirum eternum, cui repugnat inchoare; Qu - Velnt p quare fubjungit, ejusmodi propofitionibus Bitürg - non effe utendum íine determinatione ad hu- DAUR manitatem, ne quid Arianis videamur con- ihus d. cedere. fon [r. VI. Enuntiationem iftam , Chvifjus fecun- Dtr; - | dum quod bomoe; ef] creatura , fimpliciter con- du d cedendam docet idem S. T hom. a. 10. eo quod nplier f reduplicatio ad naturam humanam pertineat ; pl con. banc vero, Chriflus fecundum quod efl bic bomo, [071 e[ft creatura , mavult negari , quam concedi, 4 quia adjectione articuli reduplicatio ad füppo- ; if fitum trahitur. : omif lum uf Similiter hanc, Chriflus fecundum quod . bo- xhm d | at , ef] Deus, a. 11. negandam potius arbitra- tur, quam concedendam: nam licet vocabu- ii lum, fomo ; in reduplicatione pofitum accipi poffet ratione perfonae, magis tamen proprie | fu. - o. qlan fumitur pro nfacu?a, quam pro fuppofit Deni- ylium M $ 366 Drz INCARNATIONE ! j Denique a. 12. cenfer, enuntiationem iftam, TE Chriftus fecundum quod bomo , eft hypoftafis vel txlfr ] 6 períona, poffe admitri ut veram ; fi «à Pomo; W 2 T J in reduplicarione accipiatur pro fuppofito: ldl fl nam füppolitum nature eít perfona Verbi; aut fi «0 omo, ratione nature humanz acci- d sdibih «ein Va J piatur quidem ; fed fenfuüs fit, quod nature humanz competat efle in perfona. Atfi in- aL O QU j du telligatur , nature humane in Chrifto pro- ings d priam deberi perfonalitatem ortam ex princi- j z ld piis humane naturg, inficiandam mmonet eífe ! dictam propofitionem , eo quod humanitas fe- j ag d. oríim per fe non fübfiftat. A v DicoII. Concreta deno:vinativa quafi füb- m veis Dio]l C ftantialia ; que fignificant naturam divinam vel humanam, nec de Chrifto, nec de fe mu- Ts ts Tifo scdeí tuo przdicari poffant, — Quare abfolute repu- diande hz propofitiones fünt:: CPriffus eft Do- Ws T0 . o dominicus , efl bomo deifer; adjeCtive : Dens Wt Bisn eft bumanus; eff bumanatus , nominaliter, Ita um $. Thom.a. 3. Quia ejusmodi praedicata in- lstlom: a dicant füppofitorum diftin&tionem & multipli- ? **iäymanrl [ eitatem : Denominativum enim fignificat for- 'Uquue mam fuübje&o adjacentem : ergo non ipfum T. fubje&um fignificat, fed aliquid ejusdem. lgi- tur cum Chriftus fit Dominus ipse, nequit 20« :äunumu It zio dominicus dici.. Merito ergo Concilia iftam E Mna Is loquendi formulam tamquam Neftorio faven- i 3 floy tem deteffantur. | Sed B. Aupuftinus etiam]. . UM Retráét. füb fin.c. 19. /Voz video, inquit; utrum - "It en vedle dicatur, homo dominicus, Jefus Cbriftus ) lrlüu( eum fit urique Dominus, — Qbicumque boc : WS.q T zxz; ". D ] VrnsI Drvrwt. 367 Oi dixiffe me nollemz po[lea-quippe vidi; won e[fc di- of eendum. Quod autem a B. Dionyfio, Hierar- lg bo;rfw chic Ecclef. c. 4. dicatur diviziff/anus Sfefus, ad- b imittit $. "Thomas ad 3. Quia «0 dioinum ; non hr Veräl excludit effe fübítantiale Dei , & applicatur iis; n Q quibus effe Dei fubftantialiter convenit: dici- ld nj tur enim Verbum divinum , períona divina; - Atl eflentia divina; quaetamen Deus eft; cum econ- ifb , tra 70 domiuicus non dicatur de his, de quibus GL pri. Dominus predicatur : homo erim qui eft Do- moner ef 3inus, non eft dominicus , fed id quod qua- Qsf litercumque eft Domini ; domizicum dicitur , quo modo voluntas dominica, caro dominica; uf manus « veftis dominica dicuntur. m du | iDico 1I. Concreta denominativa; proprie- d. j tates utriusque naturz fignificantia, poffunt de folte r Chrifto ac de fe mutuo predicari, modo non il fint mere nepativa. Ratio data eft. coroll. r. l: Duy | 4 Cosd z. Ejusmodi proprietates habent & fi- ler, la | nificant communé fuppofitum, quod eft idem dicit i« b eus & homo: atqui natura & ejus proprie- muliple |- tates vere affirmantur de füppofito cui infunt, f for- eft enim urrinque idem rectus, Ergo. Ex n ipfim quo capite varia de Chrifto in fpeciem oppo- , h fita recte enuntiantur ; quod idem fit eeternus tl & temporalis, immenfus & coarctatus, mor- gislm :* talis & immorrtalis, Ejusmodi pradicata au- o r | £em , ut nuper monuimus , accipienda funt in- s etimih finite ac pofitive: nam fi effent mere negan- tia, redderent enunrtiationes falías, Unde di- i m " (L'»TW) ci nequit; Chriftus non eft mortalis ; eft in- Oote Inà- TU [4 corporcus ; quia talia predicata, utp lignan- du L) .I 368 Dz INCARNATIONE lignantis naturze omnem talem formam fubie; | n &to ineffe negant. Dico I. Abftra&a nature utriusque nec de fydnn J d fe mutuo , nec de concretis natürarum, nec de [,4C01 " | Verbo aut Chrifto poffunt enuntiari. $. "Tho- ll ol ends a. . banc affevt vationem. , Natura huma- um m na & divina realiter diftinguuntur. Ergo quae fünt naturee alterius non poflunt de altera prze- ial n dima dicari, cum non fit extremi utriusque rectus M d. W idem. Ob quam eamdem rationem bumani- ag p tas & ejus abftra&te proprietates nequeunt KU redicari de Verbo & Chrifto, a quo realiter agb at iV Q diftinguuntur. Quare fale omnino funt hz enuntiationes: Deitas eft/humanitas: humani- iil p |dittoatmm tas eft Chriftus, eft Verbum : Deiras patitur; ; Meo has p moritur: verba enim adjectiva fignificant ch- tum formalem. | D ite fürmdiinn Ex qua ratione etiam repudiantur propo- fiiones, in quibus abftracta divinitatis affir- Mrin, ica lr ctlts £nantur de Chrifto, & aliis concretis deitatis: V Duy, p ut, Chriftus & Verbum eft deitas, Deus eft 15 GtL deitas, hic homo eft deitas. Nam etíi in fen- fu materiali & identico verz fint, eo quod ab- li. Bn lm $n [tra&ta. deitatis identificentur fuppofito Chri- d Ka fto; in fenfu tamen proprio & formali funt ts e j fal&e: quia abftra&ta heec vi (uee fignificationis LT F ropri& non dicunt formalier füppofitum. TUtrdes ua explicatione perquam accommode diffo- 1 äæ nantes PP. & T T. hac in queeftione opiniones & propofitiones conciliantur, MTA ' " ( ) - : ig ARTE *e / L: : Vgnsi DiviNr. 369 TItom ( ' j k ARTICULUS Hf ISQU fin) Expediuntur dubitationes contvarie, / .- ?Fll'm) It l. Concreta fübftantiva non femper QURMIUA ignificant (uppofitum in reéto, ur pro- lhm . bat vocabulum, !/eus. Ergo falfüm'eft fun- ID0qu daméntum communicarionis idiomatum quo- lr , ad priedicationes mutuas nominum, qua na- Que reds ruram alterutram in. Chriftro fignificant. — &. nhumg. « Diff. dntéc.. Concreta fübftantiva. non femper &yay -fignificant (üppofitum in recto , fi limitentur V0 redlr per fübjecta aut pradicata propofitionum C, Wh^ fecus]N. Concrera naturaliter & communiter &hmi. fignificant fuppofitum , (i non limitentur ab ls i altero extremorum , veí adjecta alia particula; i& ideo hec propofitio , zres perfone fuut umus [ e5, ita exponitur;, funt habentes unam na- Mp turam divinam: item ifta, uguy Deus furt tves derfona , Gic explicatur , una natura divina ba- J d. fets ( betur a tribus perfonis : econtra. iftay Chviflus &f Deus, exponitur, Chriftus is, Dd efï' fuppoilitum ediin i habens naturam divinam, o qud r Tufl. 1. Enuntiationes ifte , Deur eff bomo & Pomo eff Deus, nec fünt predicationes pet . ofito Chr fe, nec per accidens, nec fünt in materia con- yrmali f tingenti, nec in neceffaria; ergo non funt ve- gniücarions ! e Tce, R. diff. Zfntec. Non fünt tales in rigore pl ^ "A rifto telico C,. Neque poffunt ad eas revo- mxo» cari N,. Secundum Ariftotelem ad propofitio- 17* . nem per (e requiritur , ut predicatum fit de effentla fubje&ti , vel viciffim ; aut faltem ut int : füt nccïeifaria COpnexio a: fer utrumque ; quo- rum M. .' E x ) 370 Drz INCVARNATIONE. ii t rum tamen nihil propofitionibus modo allatis convenit ; imo oppofitum , quare hoc feníuü roritl ^ & ID fünt in materia contingente. Neque ideo di- (al cende fünt accidentales, quafi praedicatum non X NT fit unufn per fe cum fübjecto , fed tantum fit ..iv l jts hh unum per accidens: nam imitantur modum , : predicationum per fe, dum enuntüantur in st b quid, & de uno per fe, propter unionem / fübftantialermi cum Verbo. : j ;;*'Quærem il ho Infl..2. cum. Durando. . Major eft identitás extremorufh iítius propofitionis, Petyus eff bo« zijenq w M 2no, quam hujus , Deus ef bomo : ergo ha minus propria eft, quam illa. B« d7fP. Zfmtec. d un, Prioris enuntiationis major cít.identiras fecun- n qo i dum rectum , quam fit exirettiorum idenritas pogux g in enuntiatione pofteriore IN. major eft identi- i t cs tas extremorum fecundum obliquum in enun- 3 lomo p tiatione priore, quam in pofteriore C. In iQOtnte pro- ; enuntiatione utraque fübjectumi& pradicatum j — kttum ? tim eft idem terminus re&tus; pura fuppofitum ha- t x ff bens naturam humanam. Neque. refert ad hf d proprietatem preedicationis, utrum obliquumy. & dailig Íeu id quod habetura füppofito, fit ei identi- K ficatum , an^unitum : tam enim vera & pro- ['?.?11. h pria eft hzc predicatio , Petrus eft albus, quam ; Zl ! li ifla, Petrus efthomo. — Hizc diff. eiam Con[, M:* " ii ; Pofterior enuntiatio eft minus propria, id eft « iï dry '. Tq minus neceffaria ac per fe.C. . Quafi non effet It u ! vere propria, fed figurata locutio N. Con- , N cilium Conftantinop. 1I. Gen. V. anathemate , b a ferit dicentes , B. M. P. abuffve, 9 mom vere ww li i Nihil | :ian z)rpprie Dei. getüitvicem e[fe , can. 6. autem , "Rn 1 *e $ Vzgnzr: Diviwr. 371 ? ml sütem alterius enuntiadonis veritati detralüt I* oc k aut proprietai , quod homo dicatur:de Petro *quue ilni intiranficive, nempe quod habeat humaniratem STICHUD n per íe primo & effentialiter ipfum conftiruen- X lüntunj tem ; Deus aut?m icatur homo. tranfitive, Dtor mj Toc eft, abens humanitarem diftin&tam rea- IUDtanty 2 E Unlongs lant litezy & affumptám, & fübftantialiter fibi'un F ;**'V Qnære'-m'i, quïd fir Deus? pon re- tl fpondetur, éft horho; ergo homo non przdi- $77 a «atur de Deo in quid, ergo non proprie prz- ? o at *dicarur. &. A. Zitiec. ln Hhac 'enuntiatione, h diu.AnW. . Deus eff. bomo , fübje&um , füpponit derermi - ts u nate pro perífona Verbi: nam fi füpponeret )mmïöemita; pro qualibet ;perfona divina indeterminate; jpr n verd effet liaec enuntiatio, Deut zoz eff bomo. m Tgitur homo pradicatur in quid late de Deo m C, fupponenre pro Verbo: nam quarenti, quid j r fir Verbum? tam vere ac proprie refponde- ppoltate tur; quod fit-homo, quam quod fit Deus; E u r cum hoc folum difcrimine ,. qu Deus pra- 1 oblquum «lic g ? xur effentialiter ; lägmo vero ifubftan- [i'eLidenn ütive. i d pro- Tuft. . AS. Jo. Damafceno Deus l'dic*i'tur lisqut .. humanus & humanatus: fed he predicationes giom Gu ntadjective ; ergo effe hominem/non prz- v lde d cal tu : )v; T de Deo in quid. * .Explic. S..D. Deus dimdi dicirur humanat " us, accipiendo hoc participia- ) N. COfl- liter; a vérbo humanari feu incarnari C. «8 " manatus accipiendo fiominaliter ab huma- ïJ') L nitate N. Idem dicendum de nomine, hurna- ,( Mi] nus; nempe idem efít.Joanni Damaíceno ac * U Ls QiAdys- &j .O * |f Ds INcARNATIONE 372 T Mit | l '(äiza'ngg)äroþ, benignus & affabilis; vide Con- j ?S cluí? 2. arr. praeced. E um Jufl.* . Quia Petrus. proprie dicitur homo V non dicitur proprie humanus, & humatfatusg o (5 ergo fi Deus vere ac proptie dicitur humanus ; na E M l atig & buma jus, non proprie.ac vére dicirur " jl ';mu ( homo; * W. AV Conf:Voces il non fünt ufü E. iilv receptae de hominé puro una ranttüm; naturá t d conftatire, quia indicarent fiippofitorum mul- [ l lyïlpgismus l tiplicitatem: quamquam ctiam PétrBs animal at as hurmanum; fübftantia humana dicatut. Dé. g Va Deo Verboautem predicati-nes ejusmodi fen- Qj n fuü jam explicato ádmittuntur: Verbum enim dicitur m al dfiy:imfm,) , quod vere & proprie Deus 4 ftum d o eft. * * alie m non bpan& Infl. 6. Inter deiit"'atewi; & hurmanir eft-májor unitas cum eodem fuppofito; quam t n i redo didt inter tres perfonas divinas identificatas eidemt natura,; fed perfonse diving mon poffunt de i fumaqn & toneoncrer fe murdó pradicari in concreto ; ergo neque. li odbne an Deus & hoto in Chrifto. & cwnm 5. Thom, iil a. 1. ad 2. difl. Antec; lorer déitatem & hüma- nitatem non eft major unitas in rationé natue étrmini r rz,quatn inter tres perfonas&c. C. inter dei- Q Eïg[) qum tatem & hurnanitàtem non eft major unitas ir &t ratione füppofitiN. Idcirco cum dicitur, Chrie. , ij ftus eft Deus, Chriftus eft homo, ergo Deus * ii ; eft homo : bonus eft fyllogismus, quia Chri- ftus eft rerminus orbnino fingularis. d ljeim IT * ODj. Hl Ex corolk ». formati poreft hec Fb ( d P ! argumenratio : Jic Jomo ef? Deus : Verbum fa* TM Deuj. | &um e[] bic bomo , ergo ?'eïlxum fa&um i & Bh' "J"' . DI "e & 5 d -! Vzznz21 Diviw:. 378 $ Vlde Ce a N. feg. Mmgr fyllogismi falfa eft, fi«à fa- &umn f afliciat (übjectum,: fi Venoaüicæt pree- liitor , dicatum , erunt qudtuor termini , videlicet , hic QUmatny jomo , Deus, Verbum, &fa&um, redduur— Iurhmw J B* fy logxsmusævmofw eX. capite:accidentis: * Vite dioy ?c enim 'omnia qua 2-cidenti CODV€DXUH[, vi- 100 fihi! * (nfïfm conveniunt fuübjecto. Erfi ergo. :à fa- TU n &amggff;, vete dicatur de homine ,. non ra- TOTURQ tj mefF deo vere dicetur de Deo & Verb0 Igl- 2 TE0S dnimi tur fyllogismus ira corrigetur : Factum hic UI l: homo eft Deus: Verbum eít factum. hic ho- tsmodi n mo; ergo Verbum eft Deus. eun em - Olj. III. Homo in re&o dicit id quod ho- Wi D mo eft intrinfece : atqui intrinfece eft fuppo- : " firum & natura; e 0 in recto dicir utrumque, "g TUf Df Ergo cum de Chnüo dicitur, Deus ef! bomo y non identitas in recto, pouto, Qu R. difl. Maj. Homo tfcrt in re&o dicit id quod homo eft intrinfzce, ( A2 p t homo fumaglr in ratione compoth fiin ra- j erpo ag tione concreti accipiaur N. Ur;umt hac vel il ) T illa ratione accipiatur, ex alterutro extremo- m & hüne rum intelligi licer : nam preedicatum adjunctam tioné ll determinat crebro fubjecti acceptionem. — Si- "dnter de cut ergo cum appellatur candidum, fignifica- r untas tur candor quaft adjacens fübjecto : ita nomen; omo , fignificat humanitatem ut exfiftentem UM gïgo y* in fubJe&O, Sc. Socrate , Platone , ficque (üp- poficum fignificat cgmfufe quidem, fed directe qu1^ a r ive in reéto ; formam vero feu neturam ex- preffe , fed obhque nam cum dicitur, Socra- T Vmü"f : tes eft homo, non eft fenfus ; quod fit huma- pui a 3 mtas L] hn R.Al , .- y 374 DE INCARNATIONE LWI gt TIis niras;"fed habens humanitatem. Idem. er. o yoret utrobique eft're&us , nempe füppofitum, nedictt Inf!. r. Deus factus eff homo: fed non. efï: at f fa&us füppofitum ergo fuppofitum non ef fertur in recto. JS ii E. dzü min Non eft fa&us fuppofirum fimpliciter C. non eft fictus fu*þ,n " Ita ex calido fit frigi- !Q T pofitum humanum N. & dum f'ubje&um , quin fat fuble&um fit plici- t ugmmf ter. vide explic, S. Thom coroll. 2. ä? nCoroIl » uf2 Heec enuntiatio, Deus frzc'lw eflho-. , f rün RT. 710 , tamquam parucuhrls afqrmanvqnta con- w; r m) " vértitur fimpliciter, ergo Zomo fa&fus eft Deus, Ergo corollario 4. perperam propofitio lüa. um fvl z. N Attec. INon eft convertio f mmem, f negatut, - JHf Lt n plex, cum terminorum acceptio mutátur z m. confequente enim «à fa£us, afficit Deun 1[1 iil la antecedente , hominem. Ut ergo converfio lc- : n a itima fit, áta funt difponendi termini : ' erpa I aitpeesc d 1s qui faétus elt homo , eft Deus :- vel, 'ergo fa.- *tlatim, qu &us homo eft Deus. - w!voncm À b ünm Iufl.;. Vere dico, frigidum fictum eiï; calidum. .Ergo fi humanitas | prius exftitiffet ial n ( Va cum propria fubfitentia, & poftea a Verbo affumpra fuiffet, vere diceretur , Jomo. fa&us ' " MMM e[t. Deus. &. N. Conf. Calor & frigus impor- V W tanrur tantum in diéfa enuntiatione in obliquo; cm pqï fb ergo poffunt denominariva illa incipere ac de- Zl [qu D ar vero finere, manente eodem füppofito : W&ü&m homo fignificat fuppofirum in recto; ideoque lt &m falfum eft; quod (uppofitum prius mere hu- Mi g, manum , poffit Deusfieri. — Quodfi tamen illa .u n &mnd predicadone fi omficaretur , naturam huma- B nam s "e *? [ WE VzgRsi DiviNí 375 : ln nam, quc, prius exfiftebar. in aliis individuis, Bof " per affumptionem in fuppofitum divinum ac- à d Dng quirere preedicatum quod non habebet prius ; m n vera quidem effet propofitio, homo factus eft n d fif Deus, fed fenfuü. & loquendi modo valde im- 1ds f proprio. li f friä. Obj. IV. Suppofito eterno tepugnat fieri, ficüt répugnar eidem incoari. Si ergo admit- Euni:'ü]f]päd titur in. Coroll. 2. (impliciter hec propofitio , ?dt?l!! ïNa Deus fa&tus e[t. bomos etiam in Coroll.. admit- d con. [ tenda eft ifta, Chriflus cepit effe. . &. Tvanf. Mp Ji Du, Autec. IN. Co[zg, Equidem fuppofito eterno Voph ii repuenat fieri fimplicitet , non tamen fieri ho- dvl i. minem ; fenfu a S. Thoma ibidem expofito: D um g nam hac enuntiatio , Deus fa&us ef? bomo ; vel i Dau z fa&us efl - bic bome, idem fignificat, ac affumpfit 0 comverí humanitatem , aut banc humanitatem, Econ- Krmii tra incipere ac definere effe; fignificant totam m!, dplà exfiftantiam , quz ante abfolure non fuit, vel mox noneri. Addendaergo femper cft fub- Vdum d je&to harum : propofitionum reduplicatio . 22 us exütil quantum bomo,' Ceterum qui contra S. Tho- 2 0 Verbo m fententiam ádmittunt; haec praedicata, ez$ ZTIT creatum , vel creatura , fimpliciter affirmari de & Chrifto poffe; negant tamen; id con- os imyor- obl Aï. n poffe de fübje&tis, Filius Dei , Perbum , Pervfona fecundas Deus : nam (icut Chriftus in reió r i Q: u - obliquo figaificat explicite utramque naturatm: lo; gt flivinam & humanam; Jefus folam humanam; ) m ità hzec concreta , Deus; Filius Dei; Verbum; Períona (ecunda; fignificant folam naturam di- fana d us n vinam, ut notat idem $. Thom. a. 5. O.. Aa 4 RTI- 9j &. j* N I 376 Dz IucaRNATIONE " AUR IOICUUEADTS D. : du in Chriflo detur commumicatio idiomatum fen- f:»ælïllh&äkq fu. Lutbevanorum Ubiquiflavum ? z a v Ota E. joannes Breatius Libro de majefla- — jl DLE te Chrifti hominis , & Jacobus Andrez gplyo d Schmidelinus valgo diétus, in "Thefibus Tubin- . zif g2 diíputatis ; non aliam. agnofcunt: unionem . hypoftaticam ,. quam per cominunicationem [ gt idiomatum , qua atrributa feu proprietares — ii oines hurmanitati Chrifti communicantur, non Snür quidem per fe; fed pet accidens. Ita thefi20; vt 8 . um a 22.& 24. Hac fola , inquit, idiomatum xowovia, bypoflatica unio défazienda efl..—. Énde dedügunt, ag d quod Chrifti humanitas, perinde ac divinitas , t uj n fit omnipotens, iofinire fapiens, & immenfa, inpi.... Wunde nomen fectz illi accrevit Ubiquiflavumz — iij Nam cum omvipotentiam [uam Filius Dei i iü- — ia cavuatione contulevit im. Filium bominis , adeo ut jl as eam communem babeat ceum Filio bomiuis , omui- ( amMe grafentia : vero: ab omnipotentiapendeat , megavà — w r 201 potefl, quim etiam contulevit omnipr«[emtiamy — u prot ità Drentius. Schmidelinus autem in. Formula TURO df 1 f Concordic Evangelica , quam anno : ; 8o. edi- !l Lüfeny tam Gerimanie Proteftantibus obtrufit ; hanc ! frt hbf humanitatis Chrifti: Uiguizetem | potiffimüm i Il ! hnj flabilire contendit, quo invento fperabat ; fe [/) : LT Calvinianos, Zvin olianos cum-Lmheragäis con- ïfjiM Qmmqw ciliaturum. ï | : RUT Kemnitius; Wigandus, Selneckerus & alii — ', T Mr u Lutheranorum Doétores hunc quidem eum- nf N n ( dém-errorem tenent, cum hoc tamen di (cri- — — n CU mine; . 1 -! Vzrns: Diviwri. 57* IY mine, quod ejusmodi realis idiomatum com- l municauo unionem hypoftaticam folam con- Ongfm f 2 ï i? fequatur , & alique proprietates communicen- tur dumtoaxat verbaliter, ut , effe creatorem (e a cali & terre; eo quod humanitas C hrifti tunc Q5 Andto mondum exfítiterit: ceeteras autem vere ac rea- ts Til - liter ab humanitate participari, conftanter a(- j I Uninim ferunt. Ricaiong II. Impietatem iftam heuferunt ab Jacobo TOpr'elqs - Fabro Stapulenfi, qui eam comrnentariis in c. LUC no 2. prioris ad Corinth. & in c. 14. Joannis an- t lao, tea tradiderat: & ab Luthero, qui Tom.2. fol. m 112 in Sermone de Caena Domini , Credimus, g, - ür, quod Sfefus Chriflus fet. quxta bumanita- i i, o fuper omues cveatuvas collocatus ,: g omma dummal, ampleat. ... Et babeat omnia in. [ua. manu , &9 Tfm: Quam diu quidem Luthe- Jft ubivis pve[eus. !f Dd rus in vivis erat, Ubiquitatem iftam. Eutyche- 1l a il ticam Saxones retinuerunt: Eo autem extin- TM éto; cum Melanchthon regnaret, illam oppu- 1; Dgin gnavit, ut porzento[am, &5 ignotam erudita ve- Ydttia, 7uflati;, prour in litteris ad Fridericum Palati- | Formuh num an. 1559. datis declarat : imo famofa il- 1;0o.ed- la Lutheranorum Synodus Dresdenfis anno fit ; hanc 157 1. habita ftaruit; Ubiquitatem covporis. Chri- yilimim — « H effe. borvibilem prophanationem omnium avti- ïüwvü culorum Symboli , €9. venovatiouem ommum b«- 1erau"15 Q , vef[zon,.. Quamquam vix novem poft annis ela- p píiss, Concilium hoc in Spiritu Sancto; ut fe- ts d rebatur; congr:gatum . Mapiftri Saxones reje- cerint, nova Concordia edita in 4. an. 1580., jón at g d in qua pag. 731. & alias monítrofam ha nc de Ubi- g ; Aa5 V 378 Dsg INCARNATIONE Ubiquitate humanitatis Chrifti doctrinam pro- ul k g d 3 fitenrur, Augufto Saxonie Duce & Elect.re ita jubente. tHoc tamen vita functo Chriffia- T r Wl nus ejus filius & hzres ab. Joan. Cafimiro. Pa- 'gyaos; d latino Comite inductus Ubiquetariis bellum in« m dixit, & 2ccerfitis Heidelberga Doctoribus &i aliis, Calvinianam relipionem in Saxoniam in- EPT vehi curavit. Verum evoluto. biennio, Vina- gf rienfis Dux, Chriftiani demortui pupillis tu- slb j m tor defignatus, faceffere Calviniítas Preedican- tes juffit, & Lutheranas atque Ubiquetarias Vi li opiniones quafi poítliminio. revocavit ,. /Eoi [j df ] dio Hunnio , & Polycarpo Leifero Schmide- K Iä&ü vt lini difcipulo precipuis Mapiftris. P^ hod t JDico. Communicatio idiomatum naturee m C utriusque in Chrifto juxta fenfuüm Lutherano- vurduls Ira Catholici rum Ubiquiftarum non datur. qudcncft omnes contra Eutychianos & multos. Luthe. Mu Xanos, !Lj Qpieri n Probr, T. Chriftas ipfe Joan. x1. v. 1 5. ait: Id Jf Gaudeo propter vos, quia non evam ibi. Marci 16. LU Math.28. Luc.24.. Surrexit,uon eff. bic, ait An- f t gelus. Joan. 16. v..28. Relinquo nundum , in- f D. quit Chriftus. Luc. 24. — Chriftus veceff/t ab eity j Ua« £2 ferebatur in calum: ; & alibi dicitur difceflis- 1 'ï'ü(]d(] Gea fe, bomines reliquiffe, fupiffe, alio migraffe; &,.;m JWB.C.:L! &c. Atqui hzc de natura divina intelligi non æ»lj T äbtge,&ä poffunt, quippe quae neceffario ubique ett ; H i ergo de fola natura humana accipiuntur: ergo RtUS i hzc non eft ubique per communicatum fibi f!:.r realiter attributum imtmenfitatis, i 8 r EM Probr. ; ,»Ulüi,inqujl) , PA Vrnst Driviwi. 379 "titim mi "Pyibr. 1. Ex Symbolo. Apoftolorum con- *&Ek /I« I ftat, Chriftum conceprum effe in utero D. V. 0 r Mari&,ex eddem natum, paffum ; crücifixum, Ja lmilo ^ f mortuüm, fepulmumi refurrexiffe a mortuis; l belluml fcendiffe ad. cælös. Atqui hec omnia falfà 0( Ol'i M effent, & tantum (ecundüum exteriorem appa- Doniamy ls rentiam geíta;; (i humanifas Chrifti ubique Diuo, Vin fuiffet : fuiffet enim conceprus ab omnibus Pupihs ll mülieribus & viris $. ^nec ümquam natus, paf- ETO [canf ,fus, in crucem füblatus: , inde depofltus, aut | lque Ui fepulcm fuiffet condirus: nec anima a cor- N D oore difcetlifTer ; aüt defcendiffet ad. inferos; N nec relictis inferis, corpori fe in monumento fogiaflet , nec cuin hoc redivivo evafiffet e fpe- IU 1 mræ cu Chriftus honio, obyiam iviffer mulieribus, t L. Ü'aur elaufis januis agl, ^ifcipulos intraffet : Ne- T Cl ique afcendiffer ad Gx*elos : nec inde effer ven- los Lurie. — ,sA turus ]udxcale vivos & mortuos; cum certüm fit; moveri loco non poff* qui ubique eft. i 1j, d Probr. 4/]. Synodus Romana (üb Marti- Marcuf no L. can. 4. Siquis , inquit; zoz coufitetur Chri- Jj t / [hum. civéibn[eviptum . covpore , & iucircum[cri- [ J ;;m- ptum Dm*zzte condemuatus /1£ uxe doétrina j ] df confirmatür a Synodo Gen. VL ad. 11. & a x dfclls Synodo Gen, VIL act. &. Cyrillus Alex l. 9. iptiliy in Joan. c. 21. fcribir, Chriftum corpore no- elhu Q L bis abefe, & divinirate cffe praefentem. Idem ublqud dj habet Cyullus Hierof. catechefi 14. & 'Theo- üftuf WO doretus Dialogo 2. ubi in eamdem (ententiam xaum 4 iil refert Gregorium Nyffenum orar. contra Eu- nomium. ldem Damaícenus l. 3. de Fide,c. 7. I Came ; inquit , auizuitur e$ coutrabitur, uau [e- äo (uiz- * & .380 ? — Dz chARNATIONE cundum divinitatem (mnem vefugit. cintumfevi- " [ff Af A Yl IOHHH piionem : neque enumn corpus uga cum divintate; L qua inéiveunfovipta eft, [e povrigif €9. extendi, nii Auguflinus Serm. 58.. MW lv ! WU erb. Donmi. in illud Joan./ 145 7/ado ad eum qui ; * 4 "r;äs j; iif Jf me : Aäut, in- quity per ; ^ dquod im:uio l;ö"*äq« evat , manebat pev" u o id- quod-ubique. evat, Et Tra&; 50..in. Joan, j at Quia fuum 'co [j vpus.intulit i2 celum-, anaje[latem g u noi. alflulit uuudot. Eadet ln t S3 Hiäronyst,* epift, 148. ad Marcellam;:: Ambrofius l.2 de j dyte Q Fld e. C 4 « Gre alii ex Larinis, gorius ho?. 28. irg; Evang » t tdt n r:gä ii n - Prob. I/. Argumentis ab ratione du &is, 1. Qf n b Quia folüs Filius Dei eft incarnotus ; unio' ; M uml tantum facta eft per id quod eít proprium Pi- mriipa lii, non vero per aliquid cgi»mune tori Trini-$ soh tati. Atqui fola fübfiften Verbi eft propria, — fjj pmpr Fili , abíoluta vero attribura communia a at M Y pl cateris Perfonis divinis; ergo unio hypoftati- |ntrm ca facta eft per communicationem. folius.(ub- fiflentiee Verbi ; alias tota Triniras fuiífet in- gm'm Nhori |Mitrium carna;a; uti C. T'olet. VI. ratiocinatur 24 Et- Ji ífi Pater eternus Filio omnia attributa multo Wt, Qf [ trbentes, B perfeétius communicet, quam illa ' ta Schmi- delinum communicentur humanita . Chriili; 00 d bj jt Mryre, tamen Filius Patri non unitur hypoítatice: er- : | otdícuns go unio hypoftatica non confiítitin communi- ] P0O g catione atrributorum divinorüm , fed. folius fubfiftentia. i Mrd /| 3. Si unio hypoftatica confiftit UP dl jj in communicatione attributorum abfolutorum j /'szmtm Dei, ergo Pater eft unitus hypoftatice Filio & Spiritui fanéto , quibus omnia fua attributa di- & WU g | vina . D igfþ/g,' » WE Vn21 DiviNI 58t vina perfectiffime communicat ; & confequén- i djvim!.v.»*.*1 ter tollitur totum Trinitátis myfterium a Bren- Ü Hjn) tio & Schmidelino. 4. Hic eft ipfiffimus er- 0m. n j ror Eutychianorum a C. Chalcedonenfi, & Sy- ». lg y lk dis fqq. profcriptus , qui naturee utriusque ! Ulnlf?ödf lj T uj j [05] à im lediatam ünionem & confufionem finge- 5010 Jn baànt: certum enim eft, ei convenire naturam; tht cui, nature proprietates conveniunt : at Chri- lel'onyrgug, |"eftiumanirati ; fecundum Lutheranos iftos; na- fs [ ; türe diyinz proprietatés conveniunt ; ergo i n: vgng, li etiamn natura: imo hoc ipío definunt proprie- tateg effe, & fiunt praedicata communia. : m äu&i;. l ER0S, nio Quod/? dtcant cum Brentio, accidentariam tantum effe hanc proprietatum divinarumcom- Wpun f « municationem, dum Filius Dei in Filium Ma- ntoi T * rid & in Filium hominiä effudirt omnia dona 3 d ropi - . tamen in Petrum füa.& proprietates, € nmipa if Apoftolum aliqua tan effuderit ; erpo ac- odypnlar Cidentariam tanrüm g*äïönem Verbi admittunt Johts d- cum Neftorio ; & chimzrica metamorphofi Fal in . * Nellorianam & Eutychianam hatefin confün- U xl dunt, carni fimul omnia divina attributa ad- utà multo fcribentes," Hicc non folam a Catholicis Theo- v Sdimi- | logis; fed ab ipíis Heterodoxis Bullíngero, Pe« ! A hr Qf tro Martyre, Bezá, : Melanchthone nigerrima ( t L hota afficiuntur, prafertim in' nuper citara Sy- (eommun. | * nodo Dtresdenfi: uod , inquiunt ; precipuum d hrj 3 fídei moflre & Ecclefe caput e[b , videlicet avti- ica (l culus de duabus natuvis im Chviflo , àd commenti- ifolrom « Jia idiomatum veali e? phyfrca in ipfrs natuvis s '«ommunicatioge depravavi bovvibiliter , atque e |- | o [ coutvario barefes - jam olim. ddmtnatas Marcioni- Y ä . farum; * | 382 DE/ I&-CARNAT-IONE tarum ; l'alemtimianorum , Manicheorum, Samos l m anspn fateufcum 5 Sab&lliamovum , Aviauorum . Ne]iovia. zorum y Eutydliamvum ; Monotbeletavum veduci, (cgnd P , » atque imovayi , [atis evidemter demon[Irarum ef?, Oh;. I. Chriftus dicitur-federe a dextétis j M Dei: fed dextera Dei eft ubique; ergo && hu- - i od iipto manitas Chrifti. lra Lutherus Libro , quod Ferba Cbrifli : Hoc eff corpus ineum , adbuc for-.— p s arn ma flent. &. Hoc argumento etiam probaàri;.. quod'animee juftorur&fint ubique: nam Sap.3. ] ii D V. I. dicuntur efle in manu Dei. n [ zi D ] Tpgitur Atha-* nafius; uterque Cyrillus, Chryfoftomus, Theo-- 1323 doretus , Damafcenus PP. alii Sacrat Scris. | E ä*.a AO ï pruram ira explicant, D ei dextera accipiatur. A hl pro gloria, potentia & majeftate, qua Chri- Ti qu ftus fecandum hypoftafin füuamy & naturam 4 om dm divinam Patri fit o limo eequalis : non véro contif ut dextera Dei inrel Bo tur pingui fenfu Lu- theri, quo ait, Chrift .Don effe in minimo S P digito, aur.-uhgue dexterz, fed in tota Dei de- d isenty o Xterd. Quare eodem Pf. 109..quo. Chriftus u repugn jubetur federe a dexteris Dei, fubjünpitur: 1. Gul Dominus a dextris tuis... Quid ? quod Chriftus, Ti , I ipíe hujus pfàlmi initio ufus fit ad divinitatem , Hrlidem fuam demonftrandatm. Math. 23. v. 44. J fl In[l. 1. A€t. 2. V. 33. dicirur Chriftus dexzera I?I,z,E IDei exaltatus. Ephef. 1. v.20. Deus Chriftum * fl'flldil)i['y'gi con[Htuens ad dextevam fuam..Ex Marci 16. v.19. " mþlfl?i [ pott affumptionem in*celum, dicitur federe 2 qte &R Em( dextris Dei,.— Atqui hypoftafis Chriíti femper T0 f fuit Patri equalis, neque opus erat eam exalta- [Cram ri; aut hoc eilvbeneiicilu;m íc(lionis ad dex Ol 4 ak aw 5 ! ] Vzgnsi DIvINX 385 W"m) Sr!ïr | DI aPatreconcedi. Ergocommunicare potentiam ll; Ne/h "1 & c&teras proprietates; erat iutellimendum de LT Chrifto qua homo erat , prout etiam à federe QTT d dexteraim explicant Ruffinus, Theodoretus, E od &L.eo M. B. df Coz[eg. . Etgo federe jta ad u d ] dexieram Dei darurn eft humanirai Chrifti in ! m, MWx" íc N.ia fuppofito divino C. Per Incarnatio- I MZJ((L' h nem humanitas non evafit Deus , fed humani- T? p xas Dei, ita ut in concrero verum fit dicere, m horo iíte eft Deus, fedet ad dexteram Dei, eft bilr rb xequalis Deo. Exemplum:cape in purpura Ri Thg. egia, quae nec Kex dicitur, nec federein fo- x $s 0, fed Rex dicitur purpuratus ; federe in fo- v lio.. . Atque ifta mens eft PP. adductornm, & 5 Ur. aliorum , qui volunt, hanc hominis .Chrifti T min gloriam demum poft afcenfionem ejus nobis s; 000 0 | conftitiffe, Nemo autem illorum' umquam ii nf L docuit; quod Chrifti humanitas attributa divi- inminimo nitatis realiter communicaverit; aut Deo equa- mDede ) lis evaferit;' cum utr&mque impoffibile fir, & t Curfus aperte repugner SS. Paginis: nam joan. 14. byinpitu ! v« 28. Chriftus ait : Parev major. me eff : «& d Chrilus 1.Cor, 15. v. 28. fcribir Apoftolus, etiam poft * judicii.diem Filium fübditum fore ei, qui fub- Dvinituem r A, m jacit febi omnia. us dv Iufl.2. Ep hef;4. v. 10. habetur : Qui de- sOnfm [« Jeemdit , zpfe efl € quà afcendit; fupra omnes c«los; tb p L ut impleret omnia, Sed omnia implere eft ubi- r fdet r que effe. ^ Ergo. &. . Si humanitas Chrifti a primo Incarnationis momento ubique fuit, niti m n tdte quomcdo porerat defcendere & afcendere ? Si vero polt refurrectionem demum immenfàa j m evafit, U*l . ..884^ D& INCARNATIONE ": evafit , aut poft afcenfionem, quomodo potuit N M videntibus diftipulis elevari, & ire in ceelum? fubiï ] ; n quomodo inde venturus eít, judicare vivos ! D & mortuos ? u u ämhumgpati lusl . IT. Explitando textum Apofl. . . ut implez vet omnia imienfitate humanitatis füse N. ut " ! b impleret omnia vaticinia de füa converfatione d in terris, de ambulatione füper mare, defcen- n ,]H fu ad inferos & reditu ad celos olim edita: I d item ut impleret czlum, terram & inferos effe- &tibus füz potentiz; majeftatis & plorie: d T ailurl, T nique ut etiam" prefentia corporea fücceffi l impleret omnia genera locorum mundi pra ! Ia um cipuorum C, Sic dicitur fuiffe in tota Euro- M Jitundy. j 3, qui precipuas ejus provincias peragravit, J m N n as folum expofitiones Ecclefia & PP. no- verunt. ! dunc etom j OL Olj. II. Quando aliquid alteri indivifibili Q] ünitur, ubicumque eft unum, erit & alterum: atqui humanitas unitur Verbo indivifibili ; er« j Ia tnlsy i go ubicumque eft.hoc, erit & illa. . diff. : Maij, . .. Si extrema ambo fuerint eeque limi-. liil ( fttàt 16 f tari , vel illimitata C.. Si alterum fit immen- fum, alterum limitatum N.' Pes unitoranima ri divifz, fepl anqeat V indivifibili eidem , quz eft in capite, num ideo pes erít in capite? Igitur cum Verbum fit im- Onins df j e Ut ntun menfuüm , humanitas limitata, fieri nequit; Ut hac;erfi Verbo unita, fit ei ubique prarfens. JPUD d u " ifl. 1. Si humanitas Chrifti non eft ubi- dmi: iaj que, ergo ubi hec non eft, Verbum non e 7 OU CG; l homo. & N.fzj. Nullibi Verbum deferuit * t V humanitatem , fed ubique eft fuppofitum ,M MHQ i rfj Aa-l.i 4 ' Vzn2i DiviNr. 38$ habens & füftentans eam , etfi hec non fit d it cehy ubique. Q Y In[l. 2. Hic homo Cbriftus eft ubique; er- go etiam humanitas eft ubique. & dill. Antec, df Chriftus eft ubique (ecundum humaniratem N, SfeN g fecunduim divinitatem C. — Nimirum hoc füp- Jnyerftio pofirum habens humanitatem eít ubique .S. 'Thome dift. 2. 2. q. 1. a. 2. & aliis TT. enun- Olim edja tiatio hec : Chviflus ubique eff. bomo, vera efty tferos f . fi vó Ubique , afficiat fubjectum, faifa vero, fi Dori: d «à Ulique , cadat fapra preedicatum: ficut cum dicitur , Chviffus ab «teruo eft bomo. tf nl ; Jifl. . Si Chrifti humanitas non fit ubique, o B. ergo Jefu moto movebatur Deus Verbum. g i m aerum difl. [4. Movebatur fecundum divinita- TO tem IN. fecundum bumanitatem C. fecundum hanc etiam in tempore nafcebatur Deus ; & m moriebatur. dtnm: O. LII. C. Chalcedonenfe a&. . pronun- TP tiat, Incarnationem factam effe ex naturis in- divifis, infeparabiliter & inconfufe : S. Joan. T aque m ] Damafc. 1. 3. de Fide. c. 3. additinfuper, &d u- vdroc i. e. 2ndiflanter. . Ergo fi humanitas »on 1timmene praime L eft divifa, feparata & diftans a Verbo , erit ubi- cumque eft Verbum. . . N. Cof. Sicut caput m um ftim- hominis eft indivife , infeparabiliter & indi- L) flanter unitum animz, quia eft in eodem füp- j nequit pofito ei unitum ; etíi non fit; ubicumque eft j tæ[tns. ! anima : ita etfi humanitas non fit ubicumque nin d . Verbum eft, manet tamen indivife & indiftan. bum. n fl l i dl ter unità Verbo , quia eft ejusdem (uppofiti , jl ia jj nec divifa in fe «rarione:fubüitenciæ, & div ab m V j 386 D£g INCARNATIONE M J f ab omnibus aliis, Videlicet Patres, dum ajunt, u naturas non effe divifas, feparatas & diftantes; il "d damnant Neítorium ; cum vero dicunt, non efIc confuías , contradicunt Eutycheti. Ce- j j terum omnes ejus generis captiuncule retor- PUb queri evidenter poffunt : nam quivis noftrum g m intime prafens Deo eft , an ideo fumus ubi« spp ao que, quia Deus ubique eft? Sed hoc dumta- ' gtl xat confequitur , quod, ubi ubi fumus; in Deo s putn fimus. . J aniedil I;fl. Repugnat ; indivifibile uniri álteri; j m ^ " ] v sibltt quin uniatur torum. Ergo cum Verbum in- divifibile uniatur humanitati, torum unietur, s hn ergo etiam fecundum omnes fuas proprietates; ao u quarum una eft immenfitas. & dif. r. feg. To- a, hg tum unietur fecundum omnem rationem, quam d borc w in fe continet N. fecundum íolam rationem p oms fubfiftentie C. Ergo unietur fecundum om- àt tupus nes füas propriet«tes, immediate N. mediate C; 35 Qu o Anima unitur immediate corpori , num ideo X enm fül hoc redditur fpirituale, intelligens, indivifibi- n ml le, penetrabile , etiamfi füppofitum aliquas 3em jvife ejusmodi proprietates animd: humanc com- od Chrifi à municet? Ideo Verbum tantum reddit huma- NT nitatem fübfiftentem , cum ratione folius by- "8 r poftafeos & proprietatis relativee ei uniatur; atl bt nequaquam àutem íe habeat ut natura infor- 74X ^ Xtin as N mans : ac licet etiam forma eft;!non tamen ef- lf N fe&us tribueret, nifi quorum humanitas eft N Ubique, ii capax. Hinc ad Coloff, 2. v. 9. dicitur in At i Chrifto habitare omris pleuitudo divinitatis cor- i Tl poralier , h. e, non tropice , ut in Angelis & | LE äiflmæ Sm 2 Pro- " Vzrns2I DiviNx. 582 J dum i Propheris , qui gerebant. perfonam DDei , (ed [m Inn vera, fübftantiali & phyfica unione, ut huma- UET nitàs ifta (it vere I)'.**i, & hic homo Deus : tni- CM ( À nime autem in fenfü Lutherano. DCl p Is ofim Ob I/ Etfi Chriftus Joan. 16. v. 28. di- cat, fe relinquere mundum, & ire ad Patrem, ! uriis i E. tamen non omnino diíceffit, fed vere apud j dumïai nos remanfit in Euchariftia invifibiliter ; ergo Qus;in ] cuminS.Scriptura negatur in aliquo loco fuif- fe,.aut inde difceffiffe dicirur, nepatur alicubi lii at fuiffe, quia non erat ibi circumfícriptive, loca- etbum ip. . liter vel vifibiliter. B. T'anf Antec. Cyaia ibi i Uietr, proprie loquitur Chriftus de fua morte , qua r ífecundum humanitatem revera non manfit in ZNNIY mundo. Atqui etiam in Afcenfione fna mun- l& dum hunc vere ac proprie reliquit füblarus lm tlontn fupra omnes calos : five tunc fuerit jam CUndum on- ejus corpus in Euchariftia affervatum , five V mediteC, non, quod probabilius videtur: accidentarium ; lum ido hoc enim fuiffer, nec veritatem verborum ,indivilb ilorum minuiffet , aut Ubiquetariorum opi- um alquis. nionem juviffet : ficut hodie illam nihil juvat, jand CO uod Chrifti corpus pluribus locis in Eucha- Wihme! viftia detineatur. Hizc N. Cozf. qus& repuguat Düsi- ^ vi& proprietati verborum S. Scriprure, Pa- du rrum & Ecclefiz totius fenfui , verirati pluri- ml * morum myfteriorum Incarriationis. n tomen * - Anfl. Non repugnat, humanitatem Chrifti mus4! effe ubique, i.e. inomnibus rebus crearis, ;ua i? intra finirum fparium terminantur: ut argu- vj mento eft eadem Chrifti humanitas fecundum ; Angclis&[ Euchariftig Sacrame ntum innumeris pene in Bb a locis ïO'? . . Vi 588 Dzr ÍNCARNATIONE h J)Hf QUl locis exfiftens. Ergo tenendum eft, ità Chri- m i ftum fecundum humanitatem ubique effe k f al N. Confeq. Hoc afferere , non temerarium Vil dumtaxat foret, quippe quod Ss. Patrum & MJIH Í omnium Theologorum effatis fine fundaimen- YOl to adverfàretur ; fed haereticum etiarmn, eo quod " vl ff S. Scripturx fenfüm everteret , ac precipua fidei noftree myfteria , atque ipfummer Eucha- riftiae Sacramentum tolleret : cum in hoc non ii Hxnm f j li T mapis Chritti corpus fümeretur, quam in quo- libet alio cibo hominüm & b«eftiarum. V t Do d d DISPUTATIO IIl iemis d tlutts od -* De proprietatibus & perfectioni- T. Cittn bus humanitatis Chrifti. peronm cu CAPUT I n (f t ['its;. De Sauttitate bumauitatir CbrifA. ^ dipil ARTICULUS I. stn pl n Chrifli: bumanitas "rpionisf ?þt fuþjiantialitef Mif r aneara s Tomtitm vj Ora L Ad percipiendum bene que hic t Chrif difpuraturi fümus , difcernere oportet, N Atj : i quid fit effe Deo gratum, effe fan&ctum, e AK T. Y3t & juftum. |. Grazum effe hoc füper addit natu- ra, ut quis diligatur a Deo fecundum praefen- 1f fs ] 70 00 g tem juftitiam dile&tione füpernaturali feu oz- dinata ad communicationem bonorum füper« PBlio T tg naturalium. — .Sauézitas latius patet , eft enim mundities animi peccatorum íordibus depu- PUltr , n ráti; NE VzrnBr: Diviwi. 389 tb rati, feu conformitas tam habitualis , quam actualis cum . recta ratione , que Deo eiiam 1 hts convenit, Praeter fanctitatem J'u þfz'ti(z anitnam $ F & ejus facultates bene difponit & ord'nat ad De funias d fnem & media, füpernaturalia etiam ia hoc rerum ordine. Unde perfona fic fancta & grata; de fe etiam accepta eft ad gloriam; & mmEIEurh,z.', apta ad merendum. Si forma, que per(onam i n fanctam & juftam reddit, accidens fuerit ; fan- QUAm inq, &itas & juítitia dicitur accidentalis ; fi vero TUrn, fuerit fübítantia , fanétitas erit. fubítantialis ; Hec Deo eft effentialis ; ejus enim fapientia W e(t omnis honeítatis regula, cum qua divina voluntas neceffario concordar. X II. Certum omnino eít, Chriftum, prout Yil perfonam compofitam ex natura divina & hu- imana fignificat , fubftanrialiter fanétum effe , quia Deitas , quae cum perfona Verbi eadem (h eft, eft ipfa fanctiras fubítantialis: . Neque du- birari poteít, Chriíti humanitatem a primo atidid conceptionis fuze momenro fànclirare acciden- [ , tali fuiffe exornatam, habitu nimirum gratig, & omnium virtutum ; joannis enim I. V. 14. t que fic dicirur Chriftus qua homo, plenus . gvatie &2 t Opott veritatis : Dan. 9. v. 29. San&us San&ovum, fe fdhun, Luc. 1. v. 35.. Quod ua[cetuy ex te fantium, vo- r at ceablitur Filhus Der. Quxritur autem hic fo- um p lum, an eadem Chrifti humanitas connotans usdi d in obliquo Verbum fibi unitum a divina füb- Qrur mPFf' [ Ílantia ramquam a formà evaferit (néta fub- y, d flantialiter , nec indiguerit gratia aliqua crea- i 9t W * | t, ut Chriftus qua homo (anctus Deoque gra- Bb3 tus |/ Dzs INCARNAT!ONE $99 (ru)l l 7 tus effet? Quidam hoc negant cum Paludano " "T & Marfilio. Alii vero cum Suarefio difp. r$. g. fc&t. :. & plurima parte TT. contrariam fen- jl " ) tentiam tuentur, Cum quibus Dico . Humanitas Chrifti , feu Chriftus ut L gimnt a ga;ïhqn ] homo , formaliter ex vi unionis hypoftaticee j m sbíolute & (impliciter fuit fanctus & Deo gra- tus Probr. [. Pal 44. v. 8. dicitur : Unxit il £e Deus Deus tuus oleo letitie. l(ài. 61. v. x. & l L li t € Luc.4. v.18. Spivitus Domini fuper me , propter J u quod uxit me. Dan. l.c.. Uugetur Santius [an- ;CD Unxit gl &orum. ACt. 4. v. 27. & c. 1c. V. 38. LR eum Deus Spivitu [an&lo. Un&tionem iftam , a m tss qua Chriflus füit appellatus, Patres concordi- ib On ter ajunt, effe ipfam Verbi divinitatem; cujus hum conjunctione humanitas fanctificatur. Grego- rius Nazianz, vocat perfe&um Chriflum , non Átgu lo x Femditer folum propter divinitatem , [ed etiam propter bu- manitatem. divinitate delibutam , idemque. effe- intVerli tatr (ijed &am , quod id a quo peruntia e[f , atque ut auda- &ler loquav , óuó9«or , i. e. confortem divinitatis; 50, qu hon unaacimul Deum, Et Orar. 4. de "Fheolo- qu D Füu ia, Chriftum , ait propter. diviuitatem , tbf n j ht diips bumanitatis untlio efl , 10 operatione , ut. alios Chriflianos fan&ificavi , fed totius uuguenti ^Dr&- Janir o : entia. Dionyfius Alexand, epift. contr. Pau- , !dj lum famofat. 77 Zoanue , inquit, fantfitas evat t t h epus €2 labor, in Sefu vero matura. — Quia per fe 5 nuydj untlus eft, eg febi wpfr ipfe eft untlio. Quae ver- h 0 Q] ba repetit Nicetas, 1. 3. "T'hefauri c. 3. Jpfe fe- ALM.[ Anip ly ipfum unxit : divinitas emim bumanitatis unctia Pa c L] Er Auguftinus l r;. de Trinit, c. 26. l, j unty * ?; V VzR81 DiviNt. 391 "um P Qh]dæq Tunc, ait, un&lam fuiffe invifebili Deo bumanam j df n naturam , quando diviue e[l quntla pev[oue, Cy- Dttrün i rillus l. 4. in Joan. c.29. fcribit, Chriftum vo- cari unétum , non ficut alios R eges vel fanctos; ïUChrl(hlwl fed.quia Z'erbum cavofattum efl.. Idem Cyrillus lypo(uto in Schol'is deIncarn. & L. 1. in Ifai. ad illa Ver- ) u ]]eo gr'.'. ba; Mi|us eft ad me unus de Sevapbim : ac (- itur: (s pitfime Dam^fcenus, Sicut, ino;uiunt, iguis cav- T M bonem feipfo lucidum veddit &g calidum : frc Det- T r 1as bumauitatem a. cendens [an&ificat ilam [zip[a. dudtr JH His confentiunt Gregorius..M. Anfelmus alii- A. Üni ue PP, n m Proby. IT. Conditiones ad. veram fanétita- i ord. tem requifitas S. Joannes epift 1. c. 3. v. 9. ita i, defcribit: Omais qui natus, e[] ex: Deo, pecca- Val n qtuin uog f acit ; quogiam . femen ipftus, n eo. manet, Crlhm, Atqui has conditiones haber Cbriftus qua ho- ?1(11 j mo f.rmaliter. ab uaita fibi perfona & natura rmgw; (f divina Verbi : NNam 1. per 50 zatus ex Deo, in- TTE dicatur fübjectum Deo. gratum ; Chriítus.au- n divinitts tem, qua homo, unione hypoftatica Deifica- d Thedo. tur, Dei Filius evadit, & fümme, Deo gratus; & dile&us ,. non extrinfeca tantum. dilectione itthy u i, t Q ab actu diligentis, fed intrinfece etiam a dono gt humanitati collato) quod omnia dona narura- Qu be ia & füpernaturalia infinities antecellit. 2 i d ^ Per «à feccatum non facit , exprimitur fancti- iupl tas & munditia ob omni labe.peccati; quam Chriíto quatenus homo eft, vel maxime con- h ZWH i d ciliat unio hypoftatica, qua redditur bumeni- ao u tas impeccabilis, innocens, fancta talique di- [j 6^ gna dile&tione ; qua neceffario omne odium J E*5 Bb 4 exe- Ti | j* | u-: i Drg INCARNATIONE y 392 4 excludat. j5 3. Per «à femen ipfeus . im eo matet, | Juftitia perfecta, ac vis operandi fupernatura- -:-j;ï (hnm ) UA lirer fignatur, quia in femine velut in potentia effectus & fructus bonarum operationum con- o o tinetur, Atqui Chrifto ut homini omnes per- fm qdmusV( fe&iones fupernaturales ; quibus ad rccte ope- i um randum & vitam beatam difponatur ; debentur j ex ipíà unione hypofltatica, ramquarm ex prin- | ( cipio formali exigitivo ; ita at hec dona illa .:&:æiinin;t , mapis fecum afferat , quam gratia habitualis M N ? i fà M rl fáanctificans, Ergo humanitas Chritli a Verbo Vg m 1 qe od & divinitate, quibus unitur, fumme fanéta & jufta eft ac nominatur. (l hu Dico /T. Subítantialis fanctitas humanitatis " | D 3 Chrifti eft fimpliciter infinita in genere fànéti- ] lier a Probr. Si nulla natura crea- tatis participatae. liápirdp ta efle poffit; vel cogitari fanétior humanirate , : potnta Chrifti, hec erit fimpliciter infinite fancta (an- 1 fon i, é&titare participara : atqui nulla natura creata effe 'Qi df & cogitari poteft (anctior humanitate Chriíti. tormrio Ergo. Prob. min. Si daretur creatura ; quee ha- j fl | beret gratiam habitualem fimplicirer infinite in- : hii tenfim, effet fimpliciter infinite fancta: nam lt (cimm, forma neceffario omnem effectum fuum for- i bl znalem tribuit fübjecto capaci;. Atqui huma- s "RO Q nitas Chrifti per unionem fübítantialem cum 'e Dilm f Verbo, eft longe fanctior, cum fit fubftantia- a maniyari tt liter (ancta, alie vero creature per grariam jj habitualem fimpliciter infinitam effent tantum MOLUT ! Tnum, Sl i áccidentaliter fan&ta, Ereo cum Deitas & "p Verbum £nt formz fübftantiales infinite fan- [j éUe, hunc effe&um oómnem formalem íub- ld je&o ' ] Vzn2I DriviNr. 393 il u) hn ie&to cui uniuntur communicant , nimirum hu- lr manitati Chrifti , non tantum prout eft unum H ol concretum cum Verbo includens in recto fup- lOnumuy pofitum , & in obliquo humanam naturam; fed Omnes PCI' l etiam quatenus Verbo junéta, & ab hoc diftin- ii 0R &a,; idem verbum ut terminum dumtaxat co L; db notat. F]- N prin- Oh;. I. Contr. r. Concluf. Ex unione media- € doni j tà nature divinx non reddirur humanitas Chri- ! habinags| fti formaliter & immediate intelligens, volens,; lia Verby l omnipotens; immenfía, seeterna &c.,ergo ne- d'ond que formaliter & immediate fancta. E. N. Cor[. Attributa priora repugnant, nature crea- ) huneriis te& formalitet & immediate communicari : in- vttre fj telligere enim & velle funt actiones virales fo- us li ei principio;a quo producuntur , immanen- v huniniat tes: potentia effe£tum formalem fibi proprium d n non tribuir , feu non dat poffe, nifi fübjecto, aenieft cui eft intrinfeca vel per identitatem ; vel per 4e Chrit informationem , vel per compofitionem , ut i que h füppofito, Econtra pofita hypoftatica unione, infnife f humanitas Chrifti per naturam divinam forma- vh: nm liter & immediate participat effe divinum mo- fium (or- do excellentiore , quam per gratiam. habitua- qui hum lem ; erpo omnia divina attributa fe habent per lem at : e modum forme , immediate & formaliter hu- - fubfnte manitati tribuentis o:nes effectus formales t gmiam fan&litatis, que neceffario confequitur effe di- [ent gt vinum. $i ergo effe divinum non repugnat n as ! communicari humanitati , neque repugnabit ii o communicari fanctitatem , quee denominatio m]akm [ub' moralis eft, ex primario füo conceptu non ef- Bb ; €n. 1&&0*. : 394 Ds INCARNATIONE fentialiter involvens infinitudinem , perinde ac mmgdilnRV. fubfiftentia. üinti In[l. 1. San&tüim effe eft denominatio intrin- "u i ! i JCQUEH feca, ergo nemo fanctus alterius fanctitate eft, nifi hec ei inhaereat &. difl. Con[. Nifi haec ei. T inhareat per unionem vere forme N. nifi in- gaii ott hareat faltem per termipationem ; tamquam [prtta T ratio denominationis alteri extremo. fibi fub- Bs o ftantialiter unito communicatae C. at D In[l. 2. Verbum non redderer (an&tam na- j turam irrationalem, quam aflumpfiffet, ergo frme n nec fanétificat naturam rationalem. &. /V. Coz- ts ii fe4-. Natura irrz3onalis non.| eít talis fanétiratis PNUT capax, ficut nec ejus quee a gratia fanctificante Qf proficifcitur: efficeretur tamen fancta alio ge- qo g nere fanctitatis, cujusmodi fanétitatem habent digi a cruces; templa ; & qualem corpus Chrifti in pitr i an mortis triduo habebat. ] timam t Iufl.;. Natura humana Angelo fancto & (ie iufto unita non redderetur neceffario fan&ta & lii jufta. .Ergo. m.JV. Cogf. Cum períona Ange- L li non fit per fe fancta, fed per accidens, non ! (ubus d uniretur humanitau ut fancta, quia folum uni- fintem. retur fecundum fuam períonalitatem : at vero . | r ndg perfona Verbi fecundum fe eft ipía fanctitas. B Deinde perfona Angeli non neceffario exclu- DLT deret culpam a natura affümpra ; nec de po- j &t of tentia abíoluta , neque ex natura rei : at per- Bo Íona Verbi utroque modo malitiam omnema : t Vrb affümpta natura excludir. ( f Obj. 1. Eo modo Deitas humanitatem fan- | * cinm &ifiggt » quo ipfi unitur: atqui unitur ipfi tan- tum " "ii i D ! VzrnR: DiviNi. 395 i Iu inde D tum mediante Verbo ; ergo tantum ipfam me- diate fanctificat. . dif/. Maj. Hoc eft, Deitas o non fan&tificat humanitatem fübftantialiter, nifi d unita C. quafi Deitas non fit forma proxima, 1 iflhæca & fola füfficiens , ad infinitam fanctitatem hu- t N.nifi manitati conferendam N. — Dif]. etiam Confeq. ) limqug Ergo tantum mediate fanctificar; i. e, non fan- 0i (ih. &ificat, nifi unita per proprietatem Verbi C. usfi ipfa Deitas non fit forma immediate fe m n ! Íola füfficiens, fed aliunde acquirat rationem ME[ » W0 forme fanctificanrtis N. Deitas quodammodo & . n magis fanctificat; quam perfona Verb: ut con- I Ü tradiftinéts a divinitate; ergo eft forma imine- Áditnt diatiffima fanéctitatis: nec enim ratione medii , Qu dio r quo jungirur humanitati , fit rnagis amabilis. tm hr ts Curlfin Atqui etiam graria indiftinéta a caritate , reci- pitur in anima mediante voluntare, & tamen animam ac totum hominem fanctificat imme- ofb & | diate. ofindak Infl. r.. Si Deitas humanitatem immediate Oni Ang- fanctificat, ergo etiam duze Perfonze reliquae, jens, non | quibus eadem eft divinitas, fan&ificabunt hu- olum t manitatem immediate, E. Zjf/, feg. Duae Per- |: aL VO fouc reliquz fanécti&cabunt humanitatem im- fan ts | mediate, fi Deitas humanitati immediare unita Yio exde efTet C. cum fit tantum humanitati unita fecun- p dum perfonalirtatem Verbi N. Etfi intellectio at | ia tamen ge- b communis tribus Perfonis fit , qu D nerat Verbum prout eft in Patre , hic folus ge« | nerat; effectus enim aliarum proprietarum na- nirar&m li i ture communium , fi. procedant prout haec uj u ! g** (ubfiftitin perfona certa , huic foli ibuuntur: nam 396 Dg INCARNATIONTE. jri g Ia'd nam & projectio lapidis tribuitur manui; licet ( lod J anima, ut comrmune principium omnium ope- n " l Jlhy rationum, reliquis ettam membris fit unita. dii fu[l. 2. Non apparet, cur non viciffim Dei- 4* T l tas ab humanitate denominetur immediate paf- 1 i fa & mortua, — &« N. Z[fumpt. Y. Deitas jungit l Vl iM fiti hum:nitatem mediaate fuppofito proprio dUb & ab fe iadiftiné&to, illamque bbi propriam & fuam facit, tribuitque ei denominationem par- ia i ius QU tim phyficam , partim moralem: cum econ- , b b $ n fim tra humanitas amittat füam perfonalitatem ; & in jus peculiare divinitatis tranfeat. It. Hu- J ippe C Due manitas eft capax effectus formalis immediati | u in fanctitatis, ur ex Concluf. 1. & ex Objed. r. ] 1 '? Ts natrim conítat. divinitas autem non eft capax omnium: uT, p denominationum propriarum — humanitatis ; plurima enim illarum imperfectionem ; hrfnfio lent. xjcdo- hii OD;. ITI. Sanctificari eft deificari: atqui per- n df Íonalitas quatenus abftrahit a divinitate , non 1 tirem Chri deificat , cum non fir Deitas ; ergo neque fub- !u ftantialiter fanctificat humanitatem Chritti. B^ [ 'til, none r Dto difl. Maj. San&ificari eft Deificari, i.e. babere tantum naturam divinam N. eft deificari, par- ; ndig j nl ticipando effe divinum C. .. Dzfl. etiam i. Perfonalitas (ic abítra&ta non deificat; commu- — , Pj b nicando naturam divinam C. non deificat; com- tb enrs d municando effe aliquod divinum N. $i per At at gratiz habitum deificamur; quanto magis per p Verbi perfonalitatem- humanitas Chrifti deifi- h T i j cabitur; qua effe divinum infinities excellen- ï-liVä hgbe[ Í | ogita- ïä'gnme) [ ! fius participat? Perfonalitas enim fola c Ltione $ Vzmzi DaviWi. 397 nanui, HCE: tiohe ita a divinitate preciía , eft vere entitas f qy divina, digna füpremo cultu, & cum peccato It Unjp incompoflibilis ; reddit ergo humanitatem ha- Kiins bentem effe divinum; objectum congrue di- Xtepl lectionis Dci; haredem eterne beatitudinis; & larrie cultu dignam. A j ftituir Filium Dei: at- (0 Dfoptg lufl. I. Sanctitas con prigm qui fola Deitas conftituit Dei Filium , quippe Onempgr. | qua facit fimilem natura, Ergo. m. Zif/. Maj. lm econ. | : Sanctitas aliqua fpecifice accepta C. fan&titas in ltteny fe generice fumpta, fabdifl. conftituit Filium lL Hu. Dei vere ac proprie N. metaphorice & ana- ml logice C. Pater & Spiritus S. vere fancti funt, quin fint Filii Dei. — Ergo fan&tum effe eft ha- g i bere.naturam divinam, veleffe aliquod divi- L Ommin TTR num, ut patet a gratia habituali, quee forma- iter fanétificat, etfi non füt natura divina, Q r | Infl. 2. Perfonalitas non eft (an£titas, ergo non fan&ificat formaliter & immediate huma- d- bte, non. | nitatem Chrifli. g«.diff. 4utec. Perfonalitas ge- nerice fumpta, & ut cum hypoftafi creata con- equefüb. | li, p [ venit, non eft (anctitas C. perfonalitas (ümpta Ípecifice pro perfonalirate divina, fuPdifl. non e hibere eft fanctitas phyfica & tranfcendentalis N. non p eít fanétitas moralis & a&tiva C. San&itas hm . | Ql r phyfica & tranfcendentalis confiftit in con- ceptu entis divini, qui eft communis omnibus ( t Dei attributis; quodvis enim horum eft infi- LA r nite perfe£tum, amabile, puriffimum ; & ab t M omni labe immune : fanétitas autem moralis & hr activa habet fe per modum virtutis moralis ià S (f q (in H 8 íH [9] nes n 0[5 d -u vaiungate ; támquam facultas eliciendi inde- tU | 398 Dsg IÍNCARNATIONE indefectibiliter honeftas , & infinite amabiles; z i i hacc eít (peciale attributum abfolutum , &tar- [ am fcendit reliquas Dei perfectiones , uti (anctitas f0 phyfica. T WK Infl. 3. Una tantum in Deo eft (anctitas, & adoratio una ei debetur : nam Gen. 19. Abra- ü Nud ham tres vidit; unum adoravit. Ergo perfo- nalitas non eft fan&titas.. g. Z/f]. Aatec. na eft Lt rantum in JJeo fanctitas moralis, aétiva & ab- d d foluta C. unà eft in Deo tantum fanctitas quafi n xhutun phyfica, tranfcendentalis & refpectiva N. Di- fling. etiam alteram part.. Una eft adoratio ab- ] m s Wt Íoluta, propter naturam primam radicem C. una eft tantum adoratio refpectiva N, — Perfo- & n i , t d n funt fan&titates phyficee , tranfcendentales & refpectiva. Ideo S. Epiphanius, Pogoratur, Q Veto lm ia inquit, Parer, fecundum quod Pater efl ; boova- zur Filius prout. Filius eff ; bonovatur Spiritus S. titm cofo hii B prout Spivitus S. eff. Iu[l. 4. San&titas eft radix bonorum ope- tendig. rum , impeccabiliratis & vifionis beate , a ï;ipæ; E quam jus dat: atqui horum omnium radix WIfel " non eft perfonalitas, Ergo. m dif. A4ffumpr. Ht pf Perfonalitas non eft radix horum refpectu Ver- /h nifürom P bi divini C. refpectu humanitatis affumptae N. Radix propior & immediata actionum necef- J'ptetr & fario reétarum in divinis eft fan&titas ebífoluta ge JCfE j qugm prima autem & rémorior eft natura divina; aN, quz etiam eft fola & unica.radix beatitudinis : hha f econtrà humanitas affumpta redditur proxime "d & immediate fan&ta, feu capax actionum bo- m» fanc?irarem narum , & eterna beatitudinis, tam a natura, hE7 quam ! "Vrxs: Divirwi. 399 ltimdis m Q quam a períona divina; ut fzpe probarum [- Ut Cs Ob IF. contr. z. Concluf. San&titas huma- nitatis Chrifti non eft (impliciter infinita, fi ea findig datur major: atqui fanétitas Dei & Verbi ma- 119 ]. m 0 ii fl jor eft fanétitate humanitaris. Ergo. B. diff. Maj. ... Non eft fimpliciter ifinita , f1 datur i, Und j ea major fanctitas communicata C. fi datur ma- UT TM jor fanctitas eflentialis & incommiunicata N, dits qui. Difling. etiam min, Sanétitas Dei & Verbi eft WN. Jj. fanctitate humanitatis major ratione infinitudi- Qorajo af« nis N. eft major ratione perfectionis & modi wien ( N, D. quo potliderur C. . Nempe perfectiffima heec eft ratio poffidendi fan&titatem per identita- n tem, per effentiam, ac naturaliter , que Deo A & Verbo convenit: cum humanitas tantum il- nj hii lam poffideat per unionem, per liberam & gra- tuitam communicationern. 1778 Tn[l. 1. Perfe&tius uniretur Verbum natu- Ym p | re Angelice , quam modo unitur nature hu- g, « mane& ; ergo naturam Anpelicam magis fan- um p | &ificaret, W. dif]. //ntec.. Uniretur nature An- mb gelicae perfectius materialiter, i. e. perfectio- eQh Vet- rem naturam aílüumeret Verbum C. uniretur JmPIæNl perfectius formaliter, quafi ar&ius & intimius um tecx Jangeretur & íe communicaret nature An- safoht * gelicee , quam nunc fe humanitati communi« u d cat N. M L Infl.2. Verbum eft infinite amabile pro-' J pter fan&titatem ; quam habet : fed hanc eam- Ü proxime þ em fànctitatem habet Chrifti humanitas ; er- Honym X m nf go hac eque a Deo amatur ac Verbum. :g diff. quam , . |/ 400 Dz INCARNATIONÉ s i difl. AfJumpz.. Hanc eamdem fanctitatem libere L communicatam, per unionem pratuitam habet Jeit dl bumanitas C. habet eamdem per identitatem ga & naruram , ficut habet illam VerbumN, Hie ii vel maxime.proloquium illud obtinet : Pro- g um prer quod unumquodque tale , illud & magis. s Onhcd lJufl. 3. Dcus eodem indivifibiliter amore rj fummo & füper omnia diligit torum Chriftum, y tgeilo ts 60 p i.e. Verbum & ejus humanitatem ; ergo hu- manitas eeque amabilis eft, ac Verbum. m diff, s d " ntec. . .. lta ut idem actus indivifibilis equa- : ii qin fiter terminetur ad Verbum &.ejus humanita- um V tem N. ut fir fümmus füper omnia refpedtü.— — àm, gt imote s d Verbi, & minor intuitu humanitatis C. . Deus eode: indivifibili actu dilipit crearuras propte? ec iibl bonitatem fuam , non tamen zqualiter fertur 1 feur ii in bonitatem propriam , & in creaturas, fe . prram, n bonitatem fuam amore fümrno , creaturas infi- N | nities minus dilipir. ] sls e Jufl. .. /Equalis adoretio fupremae latriee mgudig] terminatur in Chrifto & àd Verbum , & a Isl humanitatem ejus ; ergo etiam quando a Deo us amatur Chriftus proprer bonitatem , Verbi; m W. aequalis amor füummus terminatur ad Verbum Wt vert & ad ejus humanitatem. — . diff. "durtec. Ado- m m ratio zqualis quoad cultum exteriorem terrmi- Jb r natur ad Verburmn & humanitatem C. quoa * litit, aj cultum interiorem fu/dif). affe&us adorandi ex n arte rei volitae aequalis eft refpectu. Verbi & 4 Q humanitatis C. affectus adorandi ex parte mo* t ii di volendi eft &equalis N. . Cultus adorationis biliter, M: if exterior toti fuppofito exhibetur indivifi [ j am'm « pequé . 1 i | '( j i Vznsor DriviNti. 401 um P. TUim b neque poteft ira partiri , ut aliquid. ejus ad Verbum, aliquid ad corpus, aliquid aliud ad Venlitgs UmN. H;' animam Chrifti (ecorfim de(tinetur : perinde ac dum alicui affürgimus, ei toti affurgimus; in- t : D terior enim affectus cultum iftum exteriorem L toti Chrifto indivifibiliter decernit, ira tamen liter m ut propter folam Verbi excellentiam deftine- r tur, atque adeo Verbum adoretur propter fe, j erpo h. i. dj humanitas vero propter Verbum , que ideo coadorari dicitur, Eodem modo Deus indi- iil Qu vifibiliter quidem armat torum Chri(tum, ma- hum gis tamen Verbum ; quia hoc eft mapis bo- ib edi| num, propter quod humanitas redditur ranto MU amore unice digna, — Sic etiam juftus homo li- n cet indivifibiliter am yuler n l etura Deo ; magis tamen fertur affectus ifle in animam , quippe qu& Tétt f"ej ' ratiam , rationem amoris magis participat, dN Infl. .. Subje&tum habens unitos octo gra- us caloris eft eque calidum , ac id quod eos- Wme ht dem gradus habet identificatos; ergo humani- , &d| tas Chrifti eque fancta eft. propter divinitatem 04 Doo fibi unitam, ac Verbum propter eamdem iden- []l Vcrbi) ! tificatam, y. diff. dhutec. . .. eft eque calidum d Verbum quoad veritatem caloris intenti C, quoad per- D. Adq- ' fectionem modi habendi N, — Subje&tum illud em tenm haberet unitum fibi calorem contingenter dum- C u e taxat, cui urique praeftaret perfeé&tio identifica- vorind d . ta & neceflaria, h lr . OLj. . Chrifti humanites magis fanclifi- y l? caretur unione reliquarum perfonarum; ergo d non eft infinite fancta, g. IV. Zintec. Haberet ndjviübiliïeb i hu'.'manitas' eamdem divinitatem: atqui rel iquae nüq"ï !F . S duge l ( 402 Dz INCARNATIONE sf duz Perfone prour formaliter diftinguuntur a narura, non fanctiores (ünt folo Verbo, cum PL j gymes fir "Trinitatis perfe&tio equalis in divinitare Ergo humanitas non fanétificarerur ma M gis ,in- .DzulïS;;rJ/uS. : tenfive, quamvis fortalTis extenfive. um p ARTICULUS II pj " J bb n "4n in. Chriflo fuevint babitus gvatie [an&ificantis &j virtutum [upernaturalium ? 1 À giiuput vtl Ora. Quidam Theologi putabant, Chrifti x ln : animam habituali gratia non fuiffe pree- ditam, tefte Paludano in 3. d. 13. q. 2. füper- E h.. vacaneam enim illam in Chrifto effe; eo quod folum conferatur ad fàn&tificandum, cum tamen DT fine habitu ratiae fanctificantis anima Chrifti rgheiin d fatis fuerit fanctificata. ! Mil Dico. Chrifti anima fanctificata fuit acci- 35: ii d denraliter per habitum gratig & virturum fu- Au pl ( pernaturalium, Itaà "Theologi con:muniter atihte d cum S "Thoma q. 7. a. 1, hzcque doctrinaSua- toar C refio fecüundum fidem certa effe videtur. lm ia À "rgumenta $. T bome bic vecen[eo, T. Patres T. Qu eo exponunt verba S. Scripturee líaie 11. v. 2. | 3d qufe, Requiefcet. fupev eum Spiritus Domim : atqui hic opit: f li Spiritus i hominibus dicitur effe per grariam V. I2 G habirualemn , ergo etiam in Chrifto requiefcit & k 1 Cf idem Spiritus multis virtutibus & viribus pol- Q, IU lens; ut 5. Cyrillus in hunc locum exponit. . M. C Et Tertullianus l. contra Judeos c. 9. vequiefcet, i d inquit ; fuper zllum Spivitus Dei , id eff , uuioev- ii Jffras. [pivatualium documeutorum , fl"f in fdu'." J db D C/Jïfjium competebat. ; 5i *i Q] p ' VznBi DiviNi 403 - S. Auguftinus in illud Joan. 1. v. 14.. Plegum )Ver 0,Qn vatie eg. veritatis: Dominus g'e[us , inquit, 202 M fojuns Spiritum S. dedit , fed etiam accepit ut. bo- IUb $, g prveterea ef pleuus gvatie ; quia unxit g , eum Deus. Spiritu $. uon utique oleo vifibili, [zd | douo gratie , quod vifebili (rgiifiatur ungueuto , uo bapzizatos ungit Eccleffa. J« j llj fïifmmil Illud Pf. 44. Proprerea unxit te Deus, Deus tuus oleo letitie pra con[ortibus tuis , S. Athana- t^ Ül fius etiarh de gratia habituali intelligit, Serm. 2. ütww cont, Arian. ubi : Zpfe eff , inquit ,. qui dat , c$ ( 1 füpr- accipit Spivitum [an&tum : dat ut. Vevbum , acci- It toqud jit ut bomo. .. , , Ex eo quod ipfe ut bomo eam w gratiam Spiritus accepit , fa&tum [l , ut uos illam umUn] ex plemztudiue dimanantem acceperimus. , S. Cyrillus epift. ad folirariam vitam agen- um te$: Siquis, ait, propter banc [olam un&iouem timuni * dicat appellavài Chriflum. Deum &2 adovari , ea- w dem vatzoue di&turum effey mos e[]e Deos eg adovame (diuSi, doss eque ac Chriftum : ubi etiam accidenralem üetüt fanétitatem in Chriíto effe praefümit, n L Pates II. Quanto. fübjectum fuíceptivum pro- iira plus eft caufie , tanto magis de ejus influxu- ;aguilc participat : fed Deus eft cauíà gratix , juxta v pran ( 83. v. 12. Gratiam €9 gloriam dalit Domi- jmpát 24$; & Chrifti humanitas eft junéta. proxime Aibus p* €o. Ergo. m &l (m I III. Chriftus r. Tim. 2. v. f. dicirur Media- ia , ov Dei eg bominum: . Joan. 15. v. $. ait; fe/effe I J ] yi | vitem , difcipulos palmites, Ergo conveniebat, ii f Á is , ipfum eodem gratiarum & fanctiratis genere |: |jabundare, quod in fuos palmites derivaret; s,äll' ; 3 j ? e- juxta L] e ! Dzg INCARNATIONE l l 04 juxra illad Joan. 1. v. 16. De plemitudime €ju. vmwnö ( " u j omues accepimus , «5 gratiam pro gratia, gt D IV. Humaniras Chrifti debuit effe intrin» : (Ugmm L fece & permanenter habilis ad actus fuperna- ii turales caritatis , & aliarüm virtutum, ut effet ml perfe&te fan&ta & jufta: atqui unio hypofta- Asb tica preecife ac formaliter per fe ipfam non con- | s g fert humanz natur& omnem iftam juftitie & IT fan&itatis perfe&ionem , que in homine jufto ia vt & fantto neceffaria eft , ut fit omni ex parte bene affe&us & praparatus ad beatitudinem dmnenim n hn ! & omnem rectam operationem ; Verbum enim er fe tantum confert fubfiftere. Ergo anima m i | Asf Chrifti indigebat eque ; ac caeteri homines; | o a formis illis accidentalibus habituum fuperna- | tlj turalium, qua (int principia operationum re- €tarum füpernaruraliter ; &« quas Verbum ; peqi D mvl ipfum füpplere non poteft. S.'Th. q. 7. a. !. ad. 1. & a.9. ad 2. Harum autem formarum pra- un df cipua eft habirus caritatis, quae tamquam ex- Hire cellentiffima quzdam narurze divinge participae j usohg tio reddens animam Deo gratam , amabilem & li h P roportionatam füpernaturali Dei amicitiz, dfmS Ti eft ipfiff us habitus fanétificantis pratig, - II Quodfi prater hunc caritatis habitum admife- L uT ris diftin£tam realiter formam gratiae fan&tift- |üngq . cantis, heec nihilominus requirebatur ! n Chri- qaj, fto homine , ut radix connaturalis caritatis & qugy habituum aliorum füpernaturalium. Ex ha- lum étenus dictis Peatimi Conficitur L. 1n Chrifto fuiffe omnes virtu- .ürs ? f pa Almp lt tes, ut probat S./ Thomas art. 2. fumþni m xllï der 9 *» V j Vrns2t Diviwf. 405 hi derivationes quadam gratiz , cujus plenitudo Tij fuit in ipfo. Fidem tamen merito excipit art, 3. Itf nam affeníus ejus propter revelationem obícu- (dis Í Ya re cognitam non conveniebart Chrifto , qui tüm, u femper intuitive Deum, & omnia fidei myfte- iO lyy ria contemplabatur. Quamquam piz credu- JdfT nOn u litatis habitum in illo fuiffe, ibidem ad 2. indi- tm jufitel cetur ; eo quod hic fit voluntas fubmittendi fe ORie Deo obfcure revelanti ; qua eft fpecies obe- WE pit. dientiz, virtutis Chriíto propria, quam usque bettitidine ad mortem impenfe coluir. Philip. 2.v.8. Qua- Vebum enir groprer. Chriflus , Hebr. 12, V. 2.. /fu&lor &g' coi- , Biyouim, fummator fidei. t um A&us fpei , quatenus funt defiderium & ereclio animi ad obtinendum Deum ut bonum um lp yertionns abfens, in Chriflo effe minime poterant : quip- qui Tetr pe qui Deum a primo conceptionis fuze mo- hg p mento poffederat. Quia tamen fümmum bo- ürmanum pt num abs fe poffeffum amabat , ac de fua pof- feffione gaudebat, & quia immortaliratem , & timqum j partp corporis gloriam adhuc ftatuerat mereri ; ideo mabiem. fpei habitus in ipfo non fuerat otiofus; ut tra- Vi micitz dit idem S. Thom. art. 4. IL Si poffibilis foret habitualis gratia fe- us p itum um* cundum f& & intenfionem füam infinita fimpli- nie f citer, eam exigeret ram fanctitas fübftantialis , huurin C quam excellentia fuppofiri Chrifti , amorque, quo Deus Filii füi bumanitatem profequitur. disri^ lum J* Verum cum infinitum creatum repugnet, ne- que anima Chrifli, utpote finita, illius; fi da- Tl retur, capax effer; gratia habitualis Chrifti eft r nH fimpliciter finita; ut concludit S. Thor,. art. 11. Ubi W* E3 . Drg INCARNATIONE. 406 inus nfpondf[ | Ubi tamen fübjungit , effe illam quodammodo, j & i. e. moraliter infinitam , eo quod fit in fümmo ygint gradu intenfionis ; quo a creatura haberi po- g teft, & in fümma extrenfione ad omneseffectus & affeCtiones gratie, adeo ut fecundum ordi- and gom nationem fapientie divine non fit poffibilis major, etfi divinee omnipotentie major non qinyonst gl M repuenet, Hinc art, 12. 'S. Doctor conficit , gratiam m IT Chrifli augeri non poffe: nam fapientia divina ficut omnium formarum, ita & oratie pro- Á B priam determinavit menfüram, juxta illud Sap. 11. v, 21.. Omnia in men[uva , €g numevo, | p diqm j m p 9 pondeve difpofuifli, Mentura quidem cui- que formz prafigitur per comparationem ad | &il | lnünine fuum finem : finis vero gratiz eft unio crea- j n lu turg rationalis cum Deo: maxima autem, quz (j cogitari poteft cum Deo unio, eft hypoftatica; ergo Chrifti pratia pertingit ad füummam men- lt Crith hia fr j uram, qu& ratione formse nequit augeri. Sed neque eadem ratione fubjecti poterat in- d f t ordlo crefcere: nam Chriftus a primo conceptus füi momento comprehenfor erat & beatus: at in ho L3"1 beatis , quod in termino fint , augeri gratia ne- quit; nec ergo etiam in Chrifto, w j &vinnmm Q 47 .]w.m IT Inde pariter confequitur ; folum Chri- | ftum habuiffe abtolutam gratize plenitudinem, M st ! | D dignam wnigenito a Patre, Jo. x. v. 14. Nam quoniam fonti gratiz proxime eft jun&tus; uber- : D lg L rimo ejus influxu fuit irrigatus, qualem nulla 2lia mens creata poterat accepiffe ; aut exigere, t C fecundum . quaniitatem graduum, uc B. F ulgen- f'geg tius J / .VzgR31 DiviNr. 407 lm tius refpondet ad quaftionem 5. Ferrandi. Deinde fecundum virrutem perfectiffimam ha- 1 ib buit gratiam ad omnia ejus genera & effectus: TInesefo nam Chriftus etiam ut homo, generale princi- Andum q pium eít gratiae ac donorum hominibus.con- t pofiy ferendorum; habetque f ut ignis, qui, «aufa caloris omnis , eft v-] maxime & perfectilime : mjr j calidus. Recte ipitur Novatianus l. de Trinit. c.29. /n Chriflo, ait, babitat Spivitus S. plenus. d grarmi Yenti dj £9 fotus , ut ex- eo fonte omnium: donovum in uos effluant venue. Ertü p t udd B. V. Maria autem &SS ceteri non ita fim- IN pliciter dicuntur pleni gratia: eo quod ipío- lm d rum gratia tantum plena füerit ratione ftarus & officii (ui , non vero quoad fümmam excel- pirtnn d d'ino ov lentiam intenfivam, & effectus omnes gratia- rum. Ita S. Thom. art. 9. & to. m q Ol;. I. Modo articulo precedente dictum fa. Immammers. fuit ; Chrifti humaniratem ab unione cum Ver- bo.ita fuiffe (an&tificatam , ut habitibus gratise Ut tQget j potnt - & virtutum , fupernaturaliuum non indigeret; ergo conclufio hujus articuli & ultima .ejus onepnst s; i robatio. n^n. coheret cum doctrina praece- dente. B« difl. 4utec. . . .. Ut habitibus gratiae rj gt & virtutum non egeret ad fanctitarem fubftan- tialem, qua iafinite reddebatur grata Deo; San- folim , Jenitxdott €&ta; immunis ab omui forde peccati C. ut habi- tibus pratiae & virtutum non egeret ad fanctita- Y M tem accidentalem & confummaram perfectio- ilüü&llsJUbf*" nem juftirie N. — Perfe&io creatura , qualis n n eft anima Chrifti, per accidentia confumma- s p animi pulchritudinem * Uï B' Fulgen, * tur!., quz ad debitam u Cc 4 difpo- Dz INCARNATIÓNE 408 d v a difpofitionem & connaturalem operandi mo: dum neceffária omnino funt, nec a Verbo fup- li l ) leri proxime poffunt : licet dici queat,' Ver- b urn per fe (anctificare perfecte intenfive, con- Wvlt .; ferendo fanctitatem , quae eminenter continet ä::oro. AL 1 ac fecum affert dona illa omnia juxta nature affumpte capaciratem. p d f af at Jnfl. Unio hypoftatica elevat humanitatem immediate ad efle divinum , ergo. etiam ad der, n Operari divinum immediate fine habitibus fü- ia d peroaturalibus: operari enim fequitur effe, tmOriig & A. Confeg. Sanctitas fübftantialis , quae ex b d unione Verbi & Deitatis proxime communica- ie, qued tur, & confert effe divinum humanitàti , eft hat Dam ii predicatum morale & non immediate activum: actiones autem divinz virtutum füpernarura- flusma lium requirunt principium phyficum & effe- dint, r éivum. Cum ergo Chritti humanitati non I qur poflit communicari immediate omnipotentia tetnm nà divina, ut dictum fuit ad object. 1, a. 1. opus tÁtreen eft, ut inftructa fit habitibus virtutum infüfa- RT rum, quibus reddatur porens ad operationes | t LT divinas & fupernaturales ; ne in hoc genere Kl deterior fit Angelis & hominibus , qui his prin- IOT cipiis intrinfecis & permanentibus, tamquam / Ms potentia agendi fupernaturaliter divinicus'do- ELLOT nantur. | N Obj. IT. Gratia debet effe proportionaia L dignitai Chrifti : fed hzc eft infinita fimplici- | Pt Qu ter ; ergo & gratia Chrifti, — , diff. Maj. De- | Mi bet ejus dignir:ti effe proportionata omnimo- Est dis N. debet effe proportionata fecundum or- . dina- *o 1;0 D - " [ Vzrnsi Diviwr — 409 Jetendi m! dinationem divinz fapienriee C. — Etiamfi dare- iWetyt, tur gratia fimplicirer infinita , nihilominus di- Qu J nitati Verbi proportionata omnino non effst. "enüVQ Tl Sufficit ergo ita effe infinitam , ut explicatum TUeT Qu fuit corollario 2. Jültt n Iufl.Non apparet, cur gratia Chri(ti per tot actiones bonas , more aliorum hominum; QU aucta non fuerit , cum S.ScripturaLuc. 2. v. 52. 00 etm j teftetur , Jefüm , ficut eetate ; ita fapientia & ibitihos f gratia profeciffe. Ergo potuit augeri in infi- Ttur efs nitum Chrifti gratia , contra, quam coroll. eo- f QUE er dem dicitur. x. IN. "4ntec. Plenitudinem gra- um tie, quz,decebat humanitatem Verbo unitatn, ii d habuit primo inftanti conceptionis, quo. etiam tütudir, Deum intuitive vidit: at in ftatu ifto gratia am- n m plius non aupetur. Poftea vero etate propre- yiun d diente , per plures actiones externas oftendit TT indies, quanra apud Deum gratia polleat : un- Onojpatnt derevera magis profecit apud homines gratia; 1,L1, 0i i.e. favore externo. ium infof werer. Utrum gratiis actualibus indiguerit Chriiti humanitas ? m. 4 Anime Chriíti ad pertionis hoc genee a&tus füpernaturales efficiendos opus erat auxi- lio gratig actualis adjuvantis eeque. ac: nobis. jü lispri- 5, rmquim| Actiones enim hoc ipfo quod fint füpernatura- les excedunt vim aétivam nature create , cu- duf . - jusmodi eft Chrifti humanitas. Sicut ergo a a&us naturales more omnium hominum indi- roponiamh | mits ii gebat concurfu Dei naturali: ita etiam ad a&tus füpernaturales Neque perfonalitas Verbi fup- a m t plere quidquam in hoc efficientis caufze genere concurfüs a divina na- [ feqriimpotuit: cum talis tura (ecundumd;;:: C a | | 410 Drz INCARNATIONE fi tura proxime proficifci debeat, quee Perforiis um tribus communis eft, f r E. /]. Auxilia gratize excitantis feu praeve- | m "s nientis fünt illuftrationes intelle£tus & piee mo- guel h tiones voluntatis; orte in nobis fine nobis libere 1 quibusüöä 'cooperantibus , urgentes ad declinandum ma- &W] mmzrüm ) lum, & exercendum actiones bonas, füpernatü- ht quzmor rales praefertim.. Queis quidem gratiis actuali- s ii bus Chriftum hominem non eguifle.probabi- ii n lius tenendum eft : nam intelle&tum ejus fatis lm illuftrabant intuitiva Dei vifio ,. & fcientize in- fjrmormm a fufze ; voluntatem vehementiffime inflammabat |mis du neceffaria & ardentiffima ; qua in Deum fere- ïx(gï.ixæmxxï', j þ'atur, caritas, D vutn vt ARTICULUS Ill | i De donis cou[equentibus gvatiam collatam humati- ]l fufiuna DA tati Chrifhs. t5 I , Q/a 1. Etfi omnes gratie doza Spivitus Sau- uT &ifint, fpeciatim tamen & magis proprie gtl hoc nomine cenfentur habitus quidam , queis jei, fin homo bene difponitur , ut fit facile mobilis ad | t r operandum ex peculiari inftin&tu SpiritusSancti. j rf j Dona ifta, que S. Thomas, 1.2. q. 68.a. 1.a Md virtutibus infufis diftincta effe probar, feptem | rb ex I(àie c. 11. v.2. enumerantur, quorum qua- e| Ial tuor, puta ; Zzzelle&us, fapientia, fcientia & con- &l d flium , pertinent ad potentiam cognofcentem: lil ferm,g, tria, fc. pietas , fovtitudo, &timor, voluntatem | 1 ) atüciunt. - E 1. Gratie pratis datee dicuntur a S. 'Tho- , "uünymo mhà, 1. 2. Q- I 1. a. I. operationes quaed am feu ] - a&tus * 4 " V ERBI Dlvfm. 411 qUæ P erfgn,; a&tus füpernaturales divina virtute editi ad con- firmationem fidei vel aliorum profectum po- Mu tius, quam operantis utilitatem. NNovem ea- us & Plæ [m rum recitar Apoftolus 1. Cor. r2 v. 8. &cfqq. £ QObl Inátdti n ex quibus tres ad perfectionem cognitionis fpe- &ant, nimirum fídes , fermo fapientie , & fermmo , fipem. Titis ii Jcientie: quatuor ad doctrinee confirmationem, ut gratia. Jauitatum , opératio virtutum , propbe- if r zia , difevetio fpirituum: reliqua duo pronuntian- um oys ( di facultatem juvant; ut gezera linguavum , & . Jentt i evmonum ümtevpretatio, Utrum gratie iftee m pratis datee in Chrifto fuerint , nunc breviter à Dam i. difpiciemus: nam de graria [auitatum, &deope- vatione virtutum , qua& ad poteftatem faciendi li [ miracula pertinent; item de dono prop/eziz ; in- immn fra fufius agendi locus erit. Dico 1. In Chrifto fuere omnia dona Spiri- tus S. Probr. . Yaize.l. c. Egredietur vivga deva- if - dice Sfeffe , &$ flos de vadice ejus alcendet, — Ez ve- tgspyi mini; fpiitus fa- quiejcet fuper eum . Spiritus Do àm, qui pientie, €g intelledus , [pivitus cenfilà , e9 forti- emobiisa| tudinis , [piritus [ciemtie g pietatis , 9 veplebit rsfundi. eum [pivitus timovis. Domini. Atqui hec de TTR Meffia preedicta effe, non Ss. Patres tantum, ; fqn Cyrillus in h.l. Origenes homil. 6. in Numet. gnm Q* Iren. 1. 3. c. 10. cont. Haeres. Athanafius ]. de Fi- jentin r defüa. Auguftinus l. r2. cont. Fauftutn, c. 15. pao(att Bafil. ferm. 5. cont. Eunom. c. 14. Hilerius, can. , Vil 15.in Mat. Ambrofius ferm. s. in Pf. 118. Sed ipfi etiam Judeorum Rabbini fatentur , tefte yiil Hieronymo, in hunc Ifai;e locum. " Ergo. ] q!lædim [ Probr. j 415 Dz IuncanNATIONE Probr. IJ. Argum. S.'Thome hic q. 7. a. g. ^ gt p «t Dona Spiritus Sanéti perficiunt potentias , ut sditt facile queant moveri a Spiritu S. ac inde diffe- ri runta virtutibus infufis , que ex propria ho- M fl ii neftatis motivo tendunt in objecta: atqui Chri- ftus facile movebatur /a Spiritu S. juxta illud m;m "A xif'g "J, j ii Luc.4. Jefus autem plenus. Spiritu S. veave[fus eft j a Jordane: eg agebatur a [pivitu n defertum.. Ad , i,.u:fil hzc a Chrifto, ut capite; omnis gratia, & quae ;j,'»:wwndï illam fequuntur dona in nos funt derivanda ; g X n V ergo oportebat ipfa in Chri(to effe; & ita qui- ii ] em,; ut ex Patrum modo. laudatorum inter- !u j,irilt W& : i L on pretatione colligitur, quemadmodum commu- nia fünt omnibus juftis;; & coníequenter ; pro- lhs, f fim: d ut fünt diftincta a fcientia beata, & infufa, Dico 11. Chriftus habuit omnes gratias gra- àt, v tis datas, que hominibus aliis communicantur. fa. Ita Theologi omnes cum Magiftro in 3. diftin&t. hu hd 13. & S. Thom.a.7. & Probant boc argum. Do- It q na ifta ideo dantur ; ut Doctor idoneus redda- tiitonem ^ hd tur ad perfüadendam , explicandam & confir- mandam doctrinam & myfteria fidei: atqui ; It r ( Chriftus non folum eft Do&tor primarius fidei noftra , fed & caput , fons ac difpen(ator ha- lp rum gratiarum ornnium in Ecclefia fua, ut in- quicein d quit Paulus Ephef. 4. v. 7.. Urde ficut m capite ; ld Junt omnes [enfus s ita in Chriffo gratize omnes que L adwm ab ip[o in uos transfundi debueve , ut fcribit Au- ; d n gu(tinus füb finem e pift. 57. . Quem etiam in Oi fenfüm Joan. Chry foítomus hom. 11. in foan- ( UIMIGIH jl nem ; plähitudinem gratiæ Chrifti exponere l OR Q y'idetur. Hoc 3 ( nj ! "VzmB1i DiviNt 413 fhjcq,m'L Hoc tamen difcriminis inter Chriftum & X Do&ores alios interceflit, quod in his donailla icinde dlï ratis dara effent folum per modum auxilii tran- Pmpfiæ hg feuntis: in Chrifto vero fuerint permanenter; iC er modum habituum queis pro fuo arbitrio, Y Just ii cum vifüm fuerir, uti porera, — Id Theologi mj & Patres fümunt ex illo Ifaie: Requiefcet. fuper zg-fa'tm,v, Mil eur Spivitus Domini: & Jo. 1. v.33. Super quem. T&[iä, &quæ videris Spivitum de[ceudentem , &g manentem fupe Grivingy euim. Sed & tanti Magiftri dignitas id exige- s &t ( bat, qui eva? docegs, ficut poteftatem babens ,. €9 Num inter. $101 ficut Jcribee eorum &g. Pbarilai. qul). 7.v. 29« I QORQTQ Ob. 1. cont. 1. Concl. Dona fapientia , . iutel- Rtiet . le&us , & fcientie tantum dantur ad juvandam Anfif fidem : unde vel obícuritatem aliquam inclu- d Qriym. dunt, velcerte imperfectionem , qua fidem QR füpponat; ergo Chriftus , qui fidem non ha- 1n; diid| buit, his donis non videtur eguiffe. w. V. 729f. t D. . Dona illa quamcunque abftra&tivam de Deo as redn. | cognitionem juvanr: cognitiones autem ab- m a eont. | ftractivae de Deo & rebus divinis erant in Chri- fdbi: ag fto; igitur Chriftum non dedecebant , cum nul- lam includant obfcuritatem, fed eo modo quo mris fide. vnfuor - fapientia & fcientia de divinis myfteriis judicanr, li, tti quod creditu digna fint, vel Deo confentanea; certo & evidenter enuntient. Intelle&tus vero a u jg O fi eft ad judicandum , aliquem modum eviden- x fbrde tie & claritatis habet : fi vero eft ad perfecte k eimi concipiendum divina myíleria, proprie nec claritarem , nec obícuritatem habet, fed per- E lgt fectionem quamdam , qua: has conditiones non requirit. ] Bl Iuft. l 414 Dr INcARNATIONÉ puigs Infl..x. Modus, quo per donum confili j .W und judicatur, requirit dubitationem , ergo Chriíto : d L j non convenit. &-'M AnfeC. A&us talis con- ol quain* filii eft abfolutum judicium de rebus agendis ex fpeciali inflin&tu Spiritus S. proveniens : qui gl quidem modus cum fit perfectiffimus , multo [ n;gfaiï] d magis Chrifto, quam aliis convenit.. " Quodfi unl R. Jþf- ! ig lia prudentia infufa vel acquifita, alieque virtutes morales in Chrifto fuerint , cur non donum guan, t confilii ? j $t Znfl. 2. Homines ad pietatem , fortitudinem & n q & timorem magis a Spiritu S. moventur, quani V. Dj aíe, ita ut non fatis percipiant, quomodo aut xirvds, « u qua ratione moveantur: atqui ita moveri Chris «t m al ftum dedecebat ; ergo. B. ad Maj, Modum m Orrs operandi horum donorum íecundum íe non fim peneyt TU mnent requirere, ut qui moverur non percipiat di- ftin&te & clare a quo , ad quid , & proprer Adlatrya quid moveatur, utiis, qui per fidem ambu- EUTTE lant; obvenit; fed hoc folum donis illis effen- Pnts FD tiale eft, quod fecundum illa moti , ex peculia- bt t l: ri Spiritus S. inflinétu agantur ad operandum; : f;umzm;m t ac fepe prerer ordinarias regulas. rationis; VOLO etiam füpernaturales, queis prudentia infufàre- "vt feümp gi folent. . Atqui hoc modo agi Chriftum non BIN dedecebat, licet motionis ejus & principium, 4 g li & rerminum fcientia beata, & infuía probe "inuif nofceret: neque enim indignum creatura; qua- H f lis Chrifti humaniras, eft, fic moveri a fupre- CO d mo principio, h.e. Spiritu S. 3 hod Jnfl. 3. 'Timor eft mali imminentis fuga cum N f trifliia quadam & animi anxietate , ut adver- e (Udn n tuat — ...-...; 1 VnBI DiviNE 41j "m g tunt. Philofophus 2. Rhetor. c. $..& S. Thom. o hr 2.2. q. 19. a. 1 1. atqui ad donum ZZmori$ perti- 5 tsqu. nent vel mala culpa , vel que propter culpami B üetisa propriam imminent: que ambo Chriftus me- Tlits: v tuere fibi non poterat; ergo videtur re&te Abaze- U5 r lardus negaffe de Chrifto hoc donizm timoris U Quj Domini. E.d/fi.Maj. T'imor prout eft paíTio; QUE Vr eft cum triflitia & anxietate C. timor quatenus 101 donig affe£tio animi , eft cum triflitia. & anxietate ; ubdifl.: Si oriatur a malo imminente C. fi oria- tCDeny tur ex malo , quod tantum abíolute imminere oteftIN. Diffigg.etiammin. Ad donum Timo- ho ris fervilis ; ac filialis hominum viatorum perti- v hr nent mala culpee propriee & peenarum C. ad li, Modm donum timoris reverentialis ; & filialis beato-. m fe n rum pertinenr mala culpe propriee, & poena- popat d. rum imminentium. N. . Timor iíle caftiffimus d protst h dupliciter exponitur, I. ut fit fuga peccati ; qua- db | tenus a Deo feparat : quem timorem ut beati vf | omnes retinent ; ita Chriftus habere poruit: nam licet ipfe peccare non potuertit ; quia ta- ypetul . etandum; mnen humanitas ejus fecundum f& cápax erat TA000 | l peccati , voluntate fua malum hoc tamquam mfare- | natura- fuee fimpliciter poffibile fugere poterat. lum | Qui quidem actus proprie ad caritarem perti- mj | net, ramquam timor filialis. Flec ex Augu- dipit " flinol. 14. deCivit.c. 9. II. Explicarur de af- ü[ufa; qUä* eQu reverentie , qui quidem non habet pro xi lp objecto malum terribile , fed eminentem alte- rius poteftatem malum infligendi, cui facile re« u fifti non poffir: ira Reges ; a quibus etiam nul- us reve« Al gdl'el" . lum malqm nobis tifllemus » Dihilomin remur; ti [ 13 ] 416 Dz [ÍNCARNATIONE x :JGIHW; remur, qui reverentie affectus timor appe'la. " M tur. Donum hoc timoris, religioni, & humi- j Lt a. lirati refpondet , qua homo vilitatis füze con- d [:] j5 fcius, & a divina excellentia territus ; refugit n hj EL ad tantam majeítatem accedere, eamque pro- pius intueri. D sl Id Quze affe&tio. perfectus timor lh. eft, ex fuga mali fecundum fe & repugnantis M excellentize divinse. Sanctum hunc timorem Mi T perpetuum effe , eoque Chriftutn ac Beatos ia i z omnes etiamnum affici tradunt Auguft. l. 1, de "" Ser. Dom. in monte. — Dionyfius c. 13. de Czel. m od Hierar. in vifionem Ifài.c. 6. Chryfoít. enarrat. gt in If. c. 5. Gregor. in Moral. Ejus exempla ; i r habentur Luc. 7. v.16. ;4ecepit oimnes timor : $ Pa magnificabant Deum : & c. $. v. 26. flupor. appre- i la g Et ve- bendit omnues j €g magnificabagt Deum. t m plei funt timore , dicentes s. quia vidimus mirabis n lia bodie, . Et Apoc.15.v.3.. Magnga €9 mirali- curdm aof lia [unt operatua . .. .. Quis uon tamebit t , Do- | DLM ' H müpe , g magnificabit uomen tuum, TRU Jufi. 4. Ss. Auguítinus l. c. cap. 9. & Greg. 1 lm hom. 19. in Ezechielem ; (cribunt, timorem u cqr, fervilem effe éumdem , de quo loquitur lfaias R n Q c. 11. Ergo timor fervilis erat etiam in Chrifto. L m Mf Xe. Explic. SS. PP. difl. /ntec. effe eumdemfpe- ;:WI g' 'Xl': wïd ','l cifice famprum C. effe eumdem, & folum , de Wt if 1X[! L quo Iàias loquitur N. Propheta intellexit timo- .WW rem Domini in univeríüm , ut comprehendit &b 3»0,20' fervilem & filialem : Chriftus autem repletus «X x &x] N fuit Spiritu timoris Domini ; . non fecundum D g. ornnes ejus fpecies , fed fecundum fpeciem ri- Wy um]m moris filialis, & ejus quidem folum , qui a Pa- tribus., (f 9 ) Vzn21 DiviNr. 417 Sïfimor 4) tribus timor reverentiae feu admirationis num- j m lg cupatur. Vide S. Th. hic a. 6. It Obj. H. coutr. 2. Coucl.. Una ex. gratiis pra- lg . 1'eä;,;' tis dans eft fides, Fidem autem in Chrifto Em non fuiffe ; artic, preeced, affirmavimus. Ergo f i non omnes grati& gratis datee fuerunt in Chri- Bb fto. z. dif, Maj. , . , Eft fides theolopica vir- lUOC fmprs tus IN, fides, que fit facultas, res fide divina I 4c D credendas accommodate proponens ad ca- umi ] i tum omnium etiam rudiorum C. ' : Gratia ifta 1 de(s Chriítum excelluiffe ; evidenter nobis ex Evan- UET geliis probatur. ' ] Y FFJ]L Di In[l. S.'Thom. hic a. 7. ad 3.fcribit, Chri- l) "T! ftum dono lingaarum numquam ufüm fuiffe : ï'(þü? [ lj l arqui hz gratie potiffimum confiftunt in uíu ; Dm, ln ergo gratiam iftam non habuiffe videtur. Bz ii m cum eodem S. "Thoma , Chriftum ; qui occulta 7177 cordium novit, etiam eX ícientia infufa., & lít, D plenitudine gratie Spiritus S. unde ceteri ac- ceperunt ; omnium linguarum notitiam pof- ) j g fediffe: nec fequi, ipfüm habitu caruiffe, qui 1 tmoren eo non utebatur, quando non erat opportu- u J num , utpote cui patria lingua fuffecir , qui ninChrilo. erat tantum AMizifler circumciffonis , Rom. 15. xumdem v. 8. ANon mifjus, viff ad oves qua pevierunt ; k (om, & domus lfrael. Math. 15. v. 24. .. Quamquam velextm * etiam gratiae hujus actus ediderit, cum Phari- :ompreh"" " fxisac lepgisperitis affidue ac doctiffime difpu- Qtem 14 tando ex S.Scriptura, que non vulgari, & Sy- yon írutt riaco idiomate , fed Hebraice & Chaldaice erat f, im i " exarata, ut mirarentur Judaei dicentes: Quomodo bic lizevas fcit; cum tyen didiceïif? Jo. 7. v.15- L WI' . , [ [ J Vi Dz INCARNATIONE 418 T ', CAPUT II D " ;xf».irdifi De pevfettionibur. intelletus. bumanitatie g Chrifi. , hJ ARTICULUS I. i NIW J ji urt "I j ! 4tfn Homo Chriflus babuevit [cientiam beatam ? d r O:a. Intér innurnerabiles pene Eurychia- a Bact N norum fectas exftiterunt quidam 4gzoeze m dnis ass numcupati ab ignorantia, quam Chrifto attri- buebant. Auctorem habuerunt Themiftium zibl Diaconum Alexandrinum, ut refert Liberatus sne Oi in Breviario, & Gregorius M. 1. 8. epift. 42. nemem d ajebantque, Chriftum, ficut corpus corrupti- Din 1 C |tthy d bile affumpfit, ut moriendo nos morte libera- ret: ira mentem ignorantem affumpfiffe , ut ul p nos ab ignorantia vindicaret. Dunyingi Hos fecuti fünt Haretici Seculi XVI, Lu- L therus in concione de Natali Dom. tractans il- ligure,q lud Marci 15. v. 32. De die illo &£gc. tamquam | rdunanit commentá repudiat doctrinam Catholicorum; ii hum quod Chriftus, qua homo femper omnia fci- t d verit, atque inter alia: Chraflus , inquit, corde L &om ommia femper agnovit., fed quautum . ilud i .low.q.v,n. duxit ac docuit Dominus. . Similia repetit homil, IWG;W'«T Dom. I. poft Epiphan. in illa verba : Proficie- L) j nl bat [apientia $9 gratia. — "Zwinglius in Confef- Q fione ad Carolum V. art. 1. ait, Chrifti fapien- LL tiam paulatim creviffe. Bucerus in c. 24. & tl Math. .. . /n fe vecepit etiam bumanam [cientiam h 3 l, IdeIIl | £2 ignovantiam , vationem videlicet , mentemque W r Bumanam , que per intervalla augerur, frve ac Ci:'t- (l ?/ hi eu * * J Vzn31 DiviNit 419 feit , ffve diminuitur . feeundum. quam . mimirum aliquid me[cive dicitur, /deo alibi babetuy : Pvo- haj Calvinus in c. 24. Mat. ficiebat fapientia &c. dn[anus , Ànquit , foret , qui [2 gravatim ignoran- ' ti« fubjiceret , quam 9e ipfe quidem Dei Filius 77 lutm) tofira caufa fübire abuuit. — Sumilia habet. in c. j 2. Luc. & eodem argumento, quo Agnoére, l3 Eurychia* utitur, Et in c. 26. Math.. Chrifto verba im- 4m rj prudenter elapía, & oblivionem etiam adícri- TO 4 bit. Hac Lutheri & Calvini auctoritate tue- feciftm tur fe Beza , l, cont. Ándréam Jacobi quod i r anime Chrifti ignorantiam attribuerit. . Con- Val g, tra errorem iftum toto hoc capite differemus. Ij cumyi Dico 1. Chriftus habuit ícientiam bea- s o tam, adhuc mortalis, eamque perfe&ti(fimam. liil Probr, /. pavs. Joan. 1. v. 18.. Joannes Daptifta, Deum ; inquit, gemo vidit wnquam: Unigenitus TAUR Filius , qui efl in fruu Patvis , ipfe enavvavit : h.e. n rl Uuigetiitus , qui videt, ipfe enavravit . & ficut f tmqum ; per humanitatem in vita mortali enarravit: ita ibolicorüm, in eadem humanitate mortalis vidit; ut inter» r omria f pretantur Auguflinus, Cyrillus, Chryfoftomus ngil, r hunc locum, imun i Joan. 3. v. 11. ait Chriftus: Quo feimus lo- af honi, wimur, €g quod vidimus te[lamuv. l Jo. 8. v. 38. x m go quod vidi apud Patrem meum , loquov : lo- g n C quebatur autem de Deo & Trinitare ; ergo Yf i Deum vidit , non abfliractive per ícientiam J n philofophicam , aut per fidem : nam Joan. 3. v. 31, Idem Joannes Baptiíta ait,. Qui de c«lo yun [ venit j n » fuper omues efl ; &9 quod vidit, &$ audivit, p n boc teflatur. j Dd 3 lie. [h : ä -* l 420 Dz INCARNATIONE ' eViHO* Iterum Joan. 3. v. 13, Chriftus ait: Nemo m afcendit (in praeterito dveGmuv) in calum, niff qui defcendit de celo , Filius bominss , qui eft in aol " €&lo: fecundum divinitatem autem non aícen- , nj dit in celum , ergo fecundum humanitatem; g Teni non tmotu corporis (initio enim przdicationis g Crt fuz hzc dicebat) ergo vifione beata. ag p Joan. 12. v.26. & 17. v.24. Polo, inquit, gium, d urubi fum egó g ii frut mecum : u£ videant ss qui clavitatem meam , quam dedifl mibi: ergo fi pro- :p!enimdine,ut mittit; & precatur , eos futuros olim , ubi ipfe mpitdo M tunc erat, nempe in vera beatitudine , ipfe s du - tunc jam vere erat beatus intuit/va Dei vifione. yeteidm. Confvm. Chriftus erat 'T'eftis & Magifter s Q primarius doctring & myfteriorum Dei. Ifài, 77 55. V. 4. Ecce teflem populis dedi eum , ducem ac Dia]. preceptorem Gentibus ; ergo tantam dignitatem f0 crton & auctoritatem decuit ; ut; cum de Deo loque- j tim$, Thon batur, narraret non tentum audita, fed etiam Cs d abs fe vifa. wraisidd - Probr. I. pavs; Argumento S. Thome q. a Liril IO, 8. 4. In calefti gloria tanto aliquis eft fü- ff ul perior, quanto perfectius cognofcit Deum: MT atqui Chriftus eít füpremus in celefti gloria, j d nam Ephef. 1. v.21. dicitur conftitutus ad Dei Ql w dexteram in celeflibus , fupra omnem principa- Bs um , €9 potelatem , 9 vivtutem , Q9 domina- . lts Honem , €9 omnue nomen , quod momiuatur , not V: t Jolum in boc [eculo; fzd etiam in futuro, . Exgo - Mitetingb evidens efít, eum perfectiffime contgmplan 705 la Deum. Abf O Dein; . Vi - M 4 ! 'NE Vgn2I DiviNi., 421 dN Deinde vifio divinze effentiz convenit bea- Jittdi tis fecundum participationem luminis in eos HH pj i derivati a fonte Verbi Dei, juxta illud Eccl. 1. m Tion afm v.5. PFous fapientie Verbum Dei in excelfis : at- Ug ui Verbo huic proxime omnium conjunéta Dadiggs eft anima Chrifli per unionem hypoftaticam: 1ld, indeque participavit fan&titatem fubftantialem Pb gj infinitam, & fanctitatem accidentalem gratiae ! M ditg habitualis quodammodo infinitam ; & cum tan- '€10 n ta plenitudine, ut augeri amplius non potuerit; ID i ii ergo intenfio & perfectio beatee vifionis, cujus tlie, ife modus eít'gratia & fanétiras , erat omnium MT reftantiffima , & quodammodo infinita ; ut 5 gl eapropter Chriftus non tantum flezas gratie , nn X l fed c9 veritatz. Jo. 1. Qj g Dico II. Anima Chrifti Deum vidit a pri- Ita'T'T. omnes m dpntu mo crearionis füude momento. dto o cum S. Thoma l. c. & q. 15.8. 10 & q. 34- 3. 4. 4 Ídtüm Canus de locis T'heol. l. 12. c. 14. pluribus ar- gumentis id adítruit, que hic breviter ftringi- Thomeq mus. I Ex illo Joannis r.. Zerbum cavo fa- Qus d f &umn &9c. (£g vidimus gloviam ejus, gloriam qua- Cit D)eumi: ff Unigeniti a Patre) plemumi gvatie & vevitatis» li cjor, Patres concludunt , gloriam & plenitudinem E ratize & veritatis, tamquam proprietates ne- y o ceffario confequentes unionem hypoftaticam ; v m datas effe Chrifto homini , quia eít Unigenitus ningir, 9 Patris: atqui a primo unionis momento fuit t D Unigenitus Patris; ergo tunc jam habuit glo- u riam , & plenitudinem gratie & veritatis. lta Athanafius Orat. 4. cont. Arian. & 1. de falutari Iu L . Chrifti Adventu ; & Damafcenus l. 3. de Fide, ) 3 O 22« [ E ) [! .D 422 Dzr INCARNATIÓNE 3: T í uiumf d c.22, Éoi, inquit ; qui dicunt, Chrifflum verum , i vll ul iucrementum in [apientia accepiffe , con[equenter megave,, unionem fattam e[Je a primo illo cavus n ortu: tam fi tunc faGa efl , quid tandem affevri - p Oni gotefl. quin ommibus prov[us [apientia , gatteque opibzs affluxevit ? gl snnli;! Ex illo Jerem. 31.v.22. Pamina circumda- bit virum , Hieronymus , aliique colligunt; st t Chriftum in Metris utero vidiffs Deum: nam qui ad hanc perfectionem nondum pervene- r gptim s Rn runt, ab Apoftolo i.Cor. 15. v, 11. Pa ïvulz' ; yizrioi , Fnfantes , appellantur. sigu v r dns Chriftus ipfe Pf. 21. v. 11. 7z fe projehus "m inquit, ex ufevo , i. e. ex tuzc ie Deum um Ti m m meum jam videbam , ut exponit Eufebius l. ro. Demonf(tr. Evan, c. ult. Dmgu | Auguflinus in illud Pf 64. v. p. Beatzs querà j puspim. ?u elegifli &9. afJumpfifHi , & l. 4. de. conf. Evan. | pripo pd €. ult. cum dixiffet ; a nullo mortalium in hac ivipres vita Deum videri poffe, mox de Chrifto, Qua; &UO CODG | n r inquit, maxime proprietate diflat a catevis bomo, eujps fufceptione 'erbum caro fattum efl : ejus N autem hurnanitatem in ipfà affumptione plenam li, m fuiffe gloria & beatitudine iterum affeverat l. Wtf i 83:qq. queft.65. quüm d 1. Prob, vatione, Chriftus ratione unionis d hypoflatice, & gratie quafi infinitx jüs habe- MT bat primo conceptionis momento ad vifionem. ; ünig beatam : neque apparebar , cur Filio Dei na- ndfiqy türali differretur hzrediras; cum nec mora tem- -Hii o poris opus effet , aut morte Patris; nec ipfe i mj propter atatem ab illa adeunda impediretur; Ut ag quip- 9 1 Vzrn21 DiviNL ^ 28 Zmþ LU [ quippe qui u fü rationis actutum pollebat: fed & carentia vi fionis. beatae erat imperfectio, POf quam ab ipfo affurri, neque neceffarium ad TW iv redemptionis opus fuerat , nec urile, lt, n Va Deinde Chritus continuo fuit caput om- nium hominum, unde in omnes gratia & glo- W (ftin), ria dimanabat ; ergo magis ipfe gratia & glo- ria debebat ornatus effe. £ coli. CUR um Pratevea füit etiam ini tio conceptionis fuae elorum , ab ipfis ftatim ado- TT pérrens caput omnium Ang 1. Paj randus, Hebr. 1. v. 6, ergo quoad ftatum gra- m deterio- tie & glorie non conveniebat ipfü ris conditionis effe , quàm Angeli ; . qui paulo TTE um beatirudi- Wt j Dug poítquam creati fuerant ; praemr Bubbisl nis jam erant adepti. d füturus erat naturale Denique Adam , quo ni, creatus fuit a 77 n principium generis huma alibus; ergo Chri- t um La principio perfectus in natur - debuit tim n f ftus füpremus au &or gratie & glorie, fuüzg habere gratiam & Arlo, Qu ab initio conceptionis loriam fümme perfectam. Adnti ln diu caruiffet bea- if: us Olj. Si Ch riftus aliquam uiffet , mapis ad ipfius pl nim | titudine , eamque mer & ad noftram falutem ; avl honorem conduxiffet ; | ere & triftari potuiffet ; q vod beati quia dol Beatitudo non poffunt, Ergo.- g. N. Zfntec. )ne tntii p do connaturalis ratio- pj | Chriiíto erat quodammo ne unionis hypoftatice , unde non decebat T fi refervari. Nep Til Db | eam diffarri, & ad meritum ip faluti noflrae ea quidquam oberat : cum Chri- C & comprehenfor etle po- rs; ftus fimul & viator, tuerit, atque fine carentia beatitudinis pro n 9- g V 4 195 W ** 44 Dr INCARNATIONE li bis; triftitiam & dolorem füfcipiendo, miere- g fi; & fatisfacere, ut alias declarabitur. vartelitu n Inff. 1. Luc. 24. v.26. dicitur: Oporruir pati 'v , Nat r i Chriflum , 9 ita intvave in. gloriam fuam. Jo. 7. T:A Hs t v. 39. Notdum evat. Spivitus datus , quia Slefus ziondum erat glovificatus. Et c. 17. v. 1. Pater, venit bora, clavifica Filium tuum, — Ergo Chri- W " l It i ; ftus ante paffionem non intravit in gloriam, Ioäl E. A. Con[. Sententias illas de ploria refürre- gnar o €tionis & afcenfionis , & de manifeftatione & tj u exaltatione nominis Chrifti, Auguftinus tract, wvl t 149.in Joan. Cyrillus l. 11..c. 14. in Jo. Cy- [j m prianus l. de duplici tnartyrio , Hilarius 1. 3. i am m de Trinit, Bafilius 1. 4. cont. Eunomium, füb f C fin. & Patres omnes intelligunt, / Et patet ex 3f At mox fequentibus : U? Pijus tuus. clavificet te: fitmpo item ex t. Gr. J'óZasóv cov «ày viór, iya. xal ó Fo.':nn'zs & vilc d'o£doycs, quod verbum , celebrare, glo- GU ts tiam ; & nominis celebrationem & claritudi- $s m í nem alicui conciliare, fignificat, hr pttg f Iufl. 2. Gloria corporis neceffario conjun- m &a eft cum ploria animz , ex qua in corpus if M dimanat, tefte Auguítino epift, ;6, Erpo cum poft refurrectionem demuri corpus Chrifti N gloriam obtinuerit, etiam anima illam ante non eft adepta. — &, . Conf. Debebatur quidem l ! Chrifto gloria corporis , ac potiffimum ratio- Toh] J " ne unionis h ypoftaticee : fed quoniam oportuit Y pati Chviftu ditim:,& "; dilata ipfi in premium arum- TO ij narum füit, Ante tamen, Mar, 17, fplendore ma:gria!e U corporis in Transfiguratione tribus difcipulis j Ut anr . sl 1 M d " "Vgm21 DiviNI. 424 )iegdo, o ánimze füz gloriam exhibuit, ut Patres unani- ADICQY miter teftantur. Opoïfüif u Jnft. . Sicut repugnat ; idem corpus fimul j uäm. m moveri, & quiefcere : ita non poterat idem h fü , Chriftus una effe viator, & quiefcere in termi- , PMH) no beatitudinis. Ergo. 9. difj. /ztec. INon po- B0 h térat Chriftus una effe viator , & in termino, lt orin eodem refpectu C. refpectu diverfo N. "T'am- ?"5 feir. quam viaror movebatur ad premium nuper fl indicatum: ut comprehenfor quievit in termi- lu od no vifionis beate Dei. 1 d h Cy Juff. 4. Summum gaudium non poteft com- Rs ! oni cum fümma triflitia ; ergo faltem in paf- o j oné Chriftus non habuit vifionem 'beatam. , liptta R. dift. /4ntec. Summum gaudium & fümmatri- H dj ftitia non poffünt componi fecundum easdem lt u potentias & de eodem objecto C.... fecun- hm h. dum potentias diverfas , atque de diverfis ob- b diriud. je&is fàltem füpernaturalter IN. — Gaudium Chriftus percepitin parte animee füperiore de do nj fümmo bono, quod intuebatur : triftitiam vez T ro fenfit ex parte inferiore & fenfit : od Breo ctm | 9, riis, plagis , & peccatis. us C ARTICULUS. II fr antem ! u qiàit De Objello : fecundario fcientie beatee Chriffi. | mum n F NTO:2 1. Obje&um primarium beatee vifionis dicitur, quod ratione füi; & non ratione m oporïw'! | Yom a | , alterius videtur ; eftque objectum immediatum, materiale & formale fimul: objectum vero fe- vt us cundarium eft, quod ratione alterius videtur; ! Ícu mediante altero, in quo aliquomodo conti- J | I. netur; / 5 w .- 426 Dz INCARNATIONE netur, & eft obje&tum tantum materiale ; quia : ;Wmm&am, "m "! videtur mediante objecto formali & primario, quod fit medium prius cognitum, in quo ob- r Ü S g ld je&tum fecundarium videatur. "T'ale objectum fecundarium beatorum funt creature, que in ..... p l ! j Deo tamquam objecto primario cognofcuntur. Vlï qvg'dfma u IIl. Quod objectum primarium attinet , tam- quam fide divina certum hic ponimus, effen- ,.;.'Eï! m v TUX tiam divinam ab anima Chrifti non compre- "gv o hendi: eo quod nulli (ubftantize creatze hoc fit zi ile poffibile; ut ex illo Jerem. 32. v. 19. Magzus wyehata confilio g z'ncompye/oenþhlz': cogitatu, & alus S. g, quim paginee teftimoniis, Patres unanimiter conclu- ubl dunt, ita ut S. Jo. Chryfoftomusin quinque ho- [ mil. de incomprehenfibili Dei natura, opinio- inexem Va nem contrariam , haerefim appellet. — /Vegue mo- odv vamur , quod apud Ifidorum l. 1. fentenriarum ; U uld €, 3. legatur : Zvinitas fibi foli nota cf1, &g" bomi- [ g zi afumpto: & in epiftola Eufebii ad. Damafuüm mim nf om Hieronymus moriturus dixiffe feratur ; animam | | f ditrini ( &i omnia fciviffe & potuiffe, qua ipfa fcit & po- Ui teft diviniras.. INNam exemplaria Ifidori emen- TET datiora ita lepunt: Sola fibi integve.tota. efl Tvi- 1Wïï$ lii gitas , eg. bumauitas a. Chriflo aftumpta. — Epitto- At [ d lam autem illam non Eufebii, fed impoftoris a odf alicujüs fpurium: partum effe probar Bellarmi- i g nus de fcriptorib. Eccle(' ad tom. 9. Hieronymi. | bj An DQ ïä-grl Alii Patres comprebenfiouis nomine confecutionem n u a fummi boni in vifione beata intelligunt cum 3 il e/rquü " Apoftolo 1. Cor. 9. v. 24. & Philip. 3. v. 12. j TE ais &153. Reliqua, quead propriam divinee effen- uT itig compfehenfionem ípectant, uberius fuo | loco . il ' ! [ * VznsI DivinNr. 427 üäfel'fale; ! loco pertractant Theologi cum S.'Thoma z. p Jrg, ROU R » Iu ( III. Igitur tota articuli hujus quaeftio ver b ii * tur circa notitiam creaturarum ,. quam Chrifti lIs Q humanitas ex beata contemplatione Dei baufit: pf ac primo quidem an illas omnes, que funt , fue- At . runt, ac aliquando erunt, prout a Deo per Dnus, e[r fcientiam vifionis cognofcuntur, Chriftus vi- On Compr. " t deat in Verbo, hoc eít in Deo, qui eft eminen- &te hocfi ter fpecies intellipibilis omnium rerum, easque Ij Mäg/dü reprefentat beatis, ut fpeculum voluntarium, i & usf uando, quomodo, & quantum vult? Deinde Qitt Qd an poffibilia omnia, étiam. nunquam futura ; h qaqude ue fünt objeétum fimplicis intelligentize Dei s IU Qu in eodem Verbo videat? Dezigue an , & quo- t Mm. modo videatinfinita? .. Mapifter in 3tio fentent. fntaramm dift. r4.lit.B. Albertus ibid. art. 1. Durandus. ii hn i andüm uzft.2. & quidam alii putarunt, Chrifti ani- mam noffe omnia; que Deus novit, cum hoc TOE folum diferimine, quod Deus-eadem objecta f& t clarius videat. Klisadverfantur S. Bonaventura; dori m in 3tium, d. 14. a. 2. q. 3.- & patfim "Theologi s D oft S. 'Thomam q. 1o. a. 2. cum quibus : ; bpih. Dico £. Anima Chri(li non videt in Verbo impolort omnia, qua abfolute in divina omnipotentia con- tinentur. i Beuarm"þ L Prob. £. Sianima Chriftomnia poffi- Hieronyd - bilia in Deo videret, comprehenderet Deum : mfecuti nam, ut inquit S. Auguftinus epift. 112. c. 8. vipur at Tunc aliquid comprebeuditur , quando ita videtur , jip. 2174 | ut vibil omnino eorum , que in ipfo funt , videntem d lateat. 'Et lib.83. queeftionum, q. 14. Quod ! "T comprebeuditur , àit j füniri a comprebendente ; ficut It 1n. ** Ds INCARNATIONE 428 . in materialibus quantitatibus, a quibus fumpta Wem p€[9 eft metaphora, una quantitas dicitur compre- hendi ab alia,' quando intra illam tota clauditur m & finitur: atqui fi anima Chrifti videret quid- st quid in Deo eít formaliter & eminenter, nihil illam quod in Deo eft lateret; & tota Dei co- d o (j La gnofcibilitas intra cognitionem illius anima fini- retur. Ergo. jj j * AProb. 1. Advidendum in Deo omnescrea- i. . CUl turas poffibiles, neceffarium effet lumen plo- t il ann. u rie actu infinitum, quod Chriftus non habuit; A. ] C ficut nec pratiam infinite intenfam. Sequela prob. Ad videndum in Deo effectus perfectio- f onpes t um a res requiritur lumen perfectius; ergo ad viden- tie Qs dum omnes effectus potlibiles requireretur lu- tttt, men infinitum: proceffus enim in infinitum fit non infraaliquem terminum finitum , fed in to- qe lo ta latitudine entis creabilis; & augmentum fit ^ lat | dndenlila emper intra eandem fpeciem luminis feu vifio- ) nis: neque enim lumen lori:e & vifio beata La neczäRegempe, differunt. : animé Chrifüi & aliorum. San&orum fpecie j lt Dico II . Anima Chri&iïvi'det in Verbo fi- ; U tyerg At nl fnul omnia, quz Deus videt fcientia vifionis. ' Ita Theologi paffim cum Magiftro in 3. d. 14. iupos qu E Il.letäm m & S. "Thoma q. 10. a. 3. & hoc folum probant argumenta Alberti M. Durandi, & aliorum, T tv quz& pro objectione contra 1. concl. mox addu- A poltst cam. Vunc prob. tbefis vatione S. Thome. Bea- T.L ti vident in' Verbo omnia quz ad flatum füum Bo perüinent, ut haberur r. p. q. 12.a. 8&.. Atqui "r gd ftatum & dignitarem Chriíli pertinent omnia , IPügung. qua L ' " Vzns1 DiviNi. 429 quce Deus videt fcientia vifionis,. tum propter T o digniratem perfone íuüe, cui fubjecta funt o- UO g mnia: tum quia eft caput omnium Angelotum Videreqi &hominum ; prafertim predeflinatorum ; pro- Denter, d prer quos omnia creara funt: tum deni que quia t0tt Dl eft Judex omnium conftitutus. b ame f Objic. 1. centva x. concl. Yn Chrifto. furt omnes zbefauri fapientie €9. fcieutize abfconditi , ut. fcribit Omnescte. Apoít. 2. Coloff v. 3. Ergo Chriítus videt omnia poffibilia, qua' in divina omnipotentia Umen p 100 hj contnentur. E Explic. teffimonium Z4poft. diff. "u in Chrifto fecundum naturam divinam 1 dj à funt omnes theíauri fcientie. C. in. Chrifto fe- s M x': ais eundum naturam humanam fünt thefauri fcien- uml tize omnes zerum difl. j ia ut nihil eorum igno- minfnmd raverit, que pertinebant ad ejus ftatum, & m iot. quae debebat fcire C.. quafi omnia omnino pof- fibilia cognoverit N. INoffe omnia poffibilia m ft diftiné&te nihil confert ad ftatum! & munia Chri- n nvf vifo be fti tamquam capitis , judicis & mediatoris: ficut um f nec ad Regem pertinet notitia omnium omnino, qui poffent regnum incolere, nec.tamen um- Verbo f quaim incolent. ; Sed neque cognitio talis fpe- n vtons, étaret ad Chriftum tamquam preemium merito- 1501 rum ipfius: quia Chriítus cognitionem. vifio- nis beate ,non habuit ex meritis; nec rmnerita impod « fua ad talem poffibilium omnium cognitionem; & dron, | o fiqua poflibilis forer, deftinavit. lufl. 1. S. Joan. Chryfoftomus homil. 5. in Tonz J (timm m epi(t. ad Coloíf. ait,. Chraffum ompia fcire , 9 m- bil ignovare : atqui fi non omnia poffibilia vide- TE j R. Ex- g ! rgt,'aliqua neíciret & ignoraret; ergo. P!WO. [ , h 1 l Dr INCARNATIONE, ] 430 vint Wdi T plico. . D. ut. anie. nihil Chriftum ignorare ais &i ignorantia vel pravee difpofitionis vel privativa j IN / " f C.ignorantia mere negativa N. — Haec eft igno- rantia rerum, quee fciri non debent; que non gqouääu' l magis proprie iPnorantem denominat, quam u - homo proprie dicatur ignorans, quod angeli- ca fcientia careat. m j Jufl. 2. Plus eft videre Deum,quam videre u & djjeme omnes creaturas poflibiles : atqui poteft Deus ipfe videri lumine fiito; ergo multo magis ] iM creaturz omnes. X. djf.;4sf. Videre Deum; quam videre creaturas , plus eft ratione objecti Mi ml !nqdop primarii vifionis C. plus eft ratione modi quo g. o objectum primarium attingitur, cum creaturae , rteta in Deo videntur N. XNon videntur creaturae ER in Deo, nifi vifo Deo; ergo plus eft videre f perma Deum videndo creaturas in ipfo ; quam preci- fmr); Íe videre Deum ipfüm. Igitur ad videndum : r ommi i in Deo omnes creaturas poílibiles neceffarium Mnn a.J effet infinitum lumen, non tam proprer creatu- betr n d ras ipfas, quam quiainfinite videretur ipfe Deus. Atlv m h , Sicut omnes quidem folem vident: fed macu- :l l Mif las in eo nulli advertunt, nifi qui oculos habent i C acutiores, aut tubis opticis munitos. ! CM m Jufl. 3. Non eft major ratio, cur Chriftus R qm df hanc pra alia creatura poflibili videat; ergo quræ MWI vifà una neceffario videt omnes. E. JV. Znt. Ti Cum lumen fit finitum, ex parte illius prove- p nire poteft ; ut aliqui tantum effectus pre aliis ^ u videantur, vel quia lumen ad illos duntaxat de- ifs: D terminatum eft, vel quia concuríüs neceffa- n J t opno- n | il [ riu;s-ex parte diving: effentiae datur ad c Ícen- * i Vzn21 DiviNI. 431 Ícendam divinam effentiam, ut continentem S r hos potius effectus, quam illos. Nam fiepe in &i - uno principio videmus conclufionemi aliquam; T5 quey TU us j minis. & non alias ; idque defectu fpecierum , vel lu- ? qu] aj Infi: 4. Quod Chriftus poffibilia queedam [ numquam futura noverit, patet ex Matth. 11. Qutm i v.21. & Luc. 1o. v. 13. $£ in T'yro €9. Sidone Bots D fate fuiffent virtutes que fatle funt in vobis olim ilto mj 3n cineve &9. cilicio pemteutum egiffeut. Ex Matth, idereDeUm, 26. V. 53. Poffum vogare Patrem meum , €9 exbi- tv dj bebit inibi modo plus quam duodecim: legiones 44n- fT qu georum. — Igitur magis expedit pro Chrifti ho- I t nore, fententiam S. Bonaventurz diít. 14. a. 2. Ri um q. 3. &quorundam tenere, duod anima Chri- fs i Íli per lurnen glorise habitu fciverit omnia , quae funt in » Q p €o ; etfi in actu fecundo non poffit fi- adendon | mul omnia'videre, fed hec vel omnia füo ar- bitratu. x. V. confeq. Si actus ifte primus re- n | Qp d | duceretur in adum íecundum, ut faltem füc- ceffive nunc has in Deo creaturas, nunc alias ripeDus | -f m Chriftus agnofceret, ergo invifione & beatitu- Vos babet dine animze Chrifli daretur varietas, ita ut nunc fir beatior; nunc minus beara , aut viciffim: qua cum abíurda fint, tum etiam repugnant Sur ChrïRusw ; um praftantiffimee naturze vifionis beatze , quee eft y Y Ícientia perfectiffima & invariabilis, at que' ideo ls p femper in actu fecundo. Ob 1I comtva 2. Conc. ]. Marci 13. v. 32.ait dsp du Chriftus: De die illo vel bora ( extremi judicii ) ueimo [cit , ueque "Augeli in celo, neque Filus , if of at n Pajer. . Ergo anima Chriíli non vidit in Verbo Vj d omnia, h É V 432 Dz INCARNATIONE uml utü 1 omnia, que Deus videt fcientia vifionis. . ty. Jl n Explic. S. Script. Diem illum neque Filius fcit, Mfa Geü. 2 Ícientia humanitus haufta , & communicabili sb i Apoftolis.C. . Quafi diem illim humanitas g t Chrifti omnino nefciret N. Hanc expofitio nem.etíi rideat Calvinus , eft tamen utraque SS. «dyu; I j M ] Patrum. 74c prior quidem Gregorii NazsOrat. jü "':hx 0710 35. n. 77. & Orat. 36. n. 6o. tribuit Chrifti hu- ii n A manitati ienorantiam , non quam habuit , fed , T hl (L quam ex füa conditione habuiffer , nifi effet Deo conjuncta , ut eum interpretatur Damaícenus " !hlïc xínim d ! ]. 3. de Fide, c.21. & Nicetas l. 3. T'hef. c. 38. Bafilius epift. 1. ad Amphilochium , /Veque £z- ais Y lius , inquit; fciret , gifi Patev ei vevelafft. &epift. u a I41. fcribir, in Evangelio volui(le inrerdum AR X C Chriftum cum ignuoranmtibus umerari propter in- ais den f firmos. Athanafius Serm. 4. cont. Arian. Cy- « ictma do3or El zillus l. 1. in Jo. c. 17. &l. 9. Thefaur. c. 4. & 1.10. c. 7. & I:2. deFide ad Reginas; & defen- TT fione anathem. 4. ajunt ; Chriftum ut hominem qddot; D femper plenum fuiffe fcientia, nec umquam in dtdm s d ea creviffe, ignorantiam tamen humanitatis fe- tD Mi t tsf cundum vires proprias faepe declaraffe. Zlteva exp o[itio eft eorumdem Patrum, & NY P Aueuftini l. 1. de Trin. c. 12. & l. 1. de Gen. ad iA W Rsl lit. c. 22. Ambrofii, Hieron. Theophyla&i & m ln aliorurn communiter , que» maxime omnium *im m renuina videtur, ut S. l'homas q. 10. a.2.ad r. 2 Wl infinuat; quod Chriftus dixerit ; fe diem judi- AicN] ia cii nefcire, quia fub fecreto id fciebat; & non Mi hu ) ad dicendum aliis, atque ita difcipulos fuos ne- B &100 v & fÍcios hujus myfíterü íinebat, nec eos faceret Sifit, n Ícire: , d N VznB1 DiviNL " i VMOHiS, l Ícire: nam interropatus ab eis füper hoc , Acto- QU Füügt rum r. v. 7. noluit eis revelare. Sicut econtra-- Uil rio legitur, Gen.22.v.12. /Vunc coguovi, quod T Qs timeas Deuin , i. e. nunc cognofcere te feci.. Di- C Q citur autem Pater ícire, quia Filio ut homini ïï?. Wt Wil revelaverat , eumque folum ícire fecerat diem f N ( judicii : . Aam f Chriflo bomini , inquit Chryfo- it Cl ftomus hom. 72. in Mat. & hom. 14. in Marc. hii i datum. eft [cive , quomodo judicandus fit, mundus , ni &i Dal quod quidem majus eft , quanto. potius datumeft id Utacemy. quod tninus eft , |cilicet tempus judicii. Hunc ve- ( c ag * rum feníum efle contrà Agnoétas probatur ex . l; N t verbis Chrifti,. Joan. 15. v. 15. cum ait: Qmnuia UY Jl quacumque audivi a. Patre aneo , uota. fecá volis: A lt nl & tamen mox c. 16. v. 12. ;Zdbuc tuulta babeo H pm;fzrü; ;I volis dicere: [ed non poteflis portave modo. .. Sicut w À ( ergo hic omnia, quze audivit a Patre ramquam ha cu i doc&tor Ecclefie communicanda hominibus, D d t nota fecit: ira ibi diem judiciinon fcit; hoc eft; non didicit a Patre ut doctor Eccleíize commu- t domoen unqani r nicandum ejus diei fecrerum: non tamen igno- rabat abíolute. usf sl Jufl. 1. Filius fcientiam diei noviffimi com- Prrm; municavit Spiritui Sancto; ergo falfum eft, G E. quod Filius hunc diem non fciat ad dicendum oph y QUl ulli. .. difl. 7 4mtec. Filius qua Deus hanc noti- me omux , f tiam communicavit Spiritui S. C.. Filius qua ho« 10.4441 mo N. Qua homo Spiritui Sancto nihil com- f denpe municavit, fed a tota Trinitate- notitiam. diei noviffimi haufit, ita ut nemini illam patefaciat. ii (,(&ROH' pulsitte Senfüs ergo verborum Chritti eft: . Diern illum nemo fcit, nifi Deus. ls É / !LFe Ee i h X D& INCARNATIONE Y 434 luft. 2. . Angeli dicuntur abfolute ignorare !f Ad Vi' diem illum , ergo & Chriftus qua homo. & a | ÀV. Couf. Non opus eft, Angelos diem judicii st Ícire , cum nec fint judices , neque fciant om- m ümulöln nia, ficut Chriftus , & aliunde nulla ratio vel uf n auctoritas ad id afferendum copat. Mu Qh;. 777. Anima Chrifti vider omni a quäe P Deus videt fcientia vifionis : atqui Deus fcien- :;gnofmmr ] tia vifionis vider objecta infinita ; ergo anima gb t Chrifti videt infinita: ad quod utique opus erit Jegeridtntt ) lumine infinite intenfo. — &« dif7. /Z/fimnpt. Deus a df fcientia vifionis videt infinita, hoc eft fübftan- rf tias infinitas IN. videt infinita accidentia h. e. fpot o aétus hominum & Angelorum perpetuo fibi 1, qu Qu fucceffuros C. Ergo Chrifíti anima videt in qia hac f Verbo infinitas fübítantias IN. accidentia, /fz5- 1 dim frirm difl. confufe & quafi finite C. diftin&te & per moduüm infiniti IN. a, i, l Succeffio generationum dütr:Gnm aliarumque actionum fübftantialium aliquando definet: ideoque fübftantiarum creatarum , eti- UTR Dd tminia u am futurarum multitudo finita eft eriam pro- ut a Deo per ícientiam vifionis. exhibentur. t qe] QU Aé&us autem intellectus & voluntatis fübftantia- d m rum rationalium perpetuo deinceps fibi füccef- Wperdnm füri qui a Deo fcientia vifionis cognofcuntur, nec funt in numero certo ac finito; nec per- quæülareïþicit; 1 t veniri poteítad eorum finem numerando alium tum j Y ex alio: . & quamvis omnes a Deo fimul cogno- ( At fcantur . atque ita aliquo modo, i. e. objective fimul fint; tamen collectio illa tora fimul reipía Af Sig s | . 16 rj pgni non pote(t. nf J tüntom * dili d P u d t '"VegRgBI DiviNi. 455 i lom. Jnfl. 1. Ad videndum in Verbo res infinitas erit neceffarium lumen infinitum : ergo fi aniz Sim : ' lt [ Af on 1na Chrifti videt infinitos actus futuros creatu- rarum fimul & in actu fecundo, quos Deus via UA o y det fcientia vifionis; erit inftruéta lumine plo- : fie infinite intenío. E. dif]. ]1ntec. Si ves illea : Oftnia u Das ( fint inter fe omnino diftin&e & u diftin&tas eognofcantur C. fi folum cognofcantur ut con- &Ip0 anim l Opis rj nexe inter fe im aliquo principio finito IN. Deusex infinita copia potfibilium; & futurorum. Vjf ts & bfn. fingula diftinéte intuetur: verum ab homine Chrifto infinita ifta non videntur in Verbo; ni- d hs. v d fi prout connexionem habent cum caufa crea- ta, qua comprehenfa comprehenduntur : & m v j ol f quia hec finita eft; ad hanc comprehenden- dam finitum lumen füfficit; & ad cognofcenda lii ' r ^ omnia , licet infinita, quae in illa comprehen- duntur: omnia enim a virtute finita procedunt, n d) - dU r« ac numero paífim differunt ; füntque inter fe tam fimilia, ur idem fere fit; cognofcereunum;: p ac plura; qui füccetfive a tali caufa xlibentr, ] produci offunt. füblntu- Infl. 3. Comprehenfa Dei omnipotentia, [ fcof-.| comprehenduntur omnia omnino individua, vofcantr, quae illa refpicit ; ergo cum humanitas Chrifti. D in Verbo comprehendat omnes rerum exfiften- qdodun * tium ípecies , omnes etiam harum effeétus ml ore füturos , ac poffibiles comprehendit. . & /V. ii Conf. Sicut fcientia Dei ; ita & omnipotentia ; ii | faltem ratione effentie divine , per fe primo non tantum fpecies ; fed fingula etiam indivi-' " quatenus: ejus- infinira' dua '- äüän&e. zefpicit ; e€ [eJ ^ per- f' s- l 436 DE INCARNATIONE perfectio eminenter omnia continet ; queeliber j ;foe:'hl PO[Cm res ab omniporentia fic confiderata individua- j tuntom. Jj lementitatem füamaccipere debet. Cauíe vero createe non refpiciunt individua, imo forte nec n ,al Ípecies omnes; füb diftincta aliqua ratione; fed ás o füb confuía tantum : nec enim materia ref/icit iV* diftincte hanc numero formam, imo forte nec ginitite hanc fpecie; fed fub confufa & generali tan- ig n tum, ut ejus determinatio ad hanc aut illam - gt formam ab extrinfeco , puta, a caufa efliciente j af endeat. 4 eitur cum S. Thomas q. 10. a. 3. ingeite Ícribit , a Chrifti anima cognofci in Verbo in- ;De vf finita, ea tantum potentià exfiftlentia, ait; co- s gnofi, & quafi finite, fícilicet in aliquo tje r uno principio creato , in cujus potentia effe- m pl €tus illi infiniti continentur : quod non eft in- ! eycm finita diftinéte cognofci, fed potentiam folum, ; téhs, uden qua illa comprehenduntur. . Hinc S. D. Cum,; qpimm l inquit 77 pozentza creatuv«e fiut. infiuita , per bunc [2 »odum [cit anfinita , quafi quadam fcientia- [imphi- T$ ora cis iutelligentie , non autem fcientia vifionis. j ul i M l ARTICULUS III. f Icognin'ouem lii dtilyrig ziiz i Chiffi « nima fuevit [cientia fupernaturalis per fe anfufa ? Jvnred v lsls 'Ora 1. Preeter Ícientiam beatam dantur ad- D huc alize füpernaturales, quarum prior ex od fua effentia füpernaturalis eft, ac roprie infu[as "tl d qua res naturales directe in fe,. Deus vero in- ts lg .directe ,. & quafi enigmatice videtur , atque .Mmm r&miw talis quidem habitus per fe jnfufus dicitur, quia nuuo U d " VrhRbr DiviNrE 437 heï;' (ie3 i mdiVifiuz. nullo a&u potentize creatze acquíri poteft; fed divinitus rantum conferri. - NAAE Ven Altera fecundum fe eft fcientia zaturalis s* Ino forf T acgutfita, quee labore humano per frequentes iif ( r aétus comparari poteft ,. quod dupliciter folet contingere ; vel enim intelle&tus a phantasma- 10 JOfte n It n tis abítrahit fpecies ; queis juvetur ad elicien- dum cognitiones abítraétivas: vel ex previis X a ln à ii actibus fenfuum experimentalibus rei alicujus notitia acquiritur.' Quamvis autem fcientia ifta $1014, Vr i. plerumque fit ac dicatur ácquifita; potéft tamen a Deo infundi, prout Adamo conrtigit : fed i d. tunc dicitur fapergaruralis & infufa per accidens , n E atque a fcientia vere acquifita differt quoad mo- Dj d Q d. dum operandi : nái per fcientiam acquifitam cognofcimus dependenter a phantasmatis, quae ttàn (hn, actus, unde nata füit, reliquerunt; his autem $1. n opus non habent , qui fcientia etiam per acci- Á hr / dens infufa, a Deo donati fünt. Tirfnj. TIi. S. Bonaventura, Richardus in 3. d. 14. iif a.3. q. . & z. Alexander, & Nominales ; pree- ter cognitionem .beatam ; non admitrunt in Chrifto aliam fcientiam , quam naturalem que vttqtt fit infufa per accidens : nec enim ad perfectio- | ! nem nature & gratize Chrifto debitam fCientia abfolnte füpernaturali ac per fe infufà opus effe lr | ^ putant. Scotus & Durandus hanc quidem in Chrifto admittunt ; fed ad affequendam illorum npud opfie W*fa I cognitionem dumtaxat ; quee naturalem intel- i le£tus humani capacitatem exfüperant. Con- ur, r trarium fentiunt S, "Thomas q. 9. a. 3. Cajeta- nus, du ;. r í h 8-3 s. I y 438 Dr INCARNATIONE j nus; Capreolus , Paludanus ; Suarez; & plu- rP At lt | res alii, cum quibus Dico . Chrifto: a primo conceptionis ejus ,a jaml mormento data eft fcientia per fe infu(a, diftin- gt €la a (cientia beata & naturali. il N "u Probr. 1. Jo. 1. V. 14. dicitur Zerbum caro fatum pleuum. verita- [ l ( .Ai.. Coloff. 2. v. 5. dicuntur in ipfo effe ompnes thefauvi fapientiee €9 - [cientie : atqui talis fcientia ;oncepäoneeraffl ia V infufa fimpliciter eft poffibilis ;. imo expedit co- £nofci creaturas non tantum in Verbo, fed in n o um d deipfis etiam per fpecies proprias earum... Un- de Auguítinus 1..2. de Genef. ad lit. c. 8. ait , j g impreffas effe fpecies intelligibiles in principio r ii creationis rerum menti angpelicee -& 1. 4. c. 23. um & 24. duplicem (cientiam in. Angelis diftinguit, n gt Matutinam , qua intuentur res.in Verbo, £j 7- t Vg Jpertinam , qua cognofcuntes.in propria natu- DN ra per fpecies fibiinditas. Ergo talis fcientia Ágeni! 1 multo magis decuit Chriftum in primo conce- (mYnis 69 D puonis fuüz exordio , cujus ufüs abfolutus a Wit; rl phanrasmatis nulla organorum: imperfectione , dotem t hd aut difpofitione incommoda poterat impediri. Probr. I1...Chriftus, Hebr. 10. v. s. ingre- d diets mundum dicit: . Z/offiamt$ oblationem no- Itxtm «f huifli: corpus autem aptafli mibi, &c. ex Pal. 39. Qul d V.7. Ut faciam, Deus voluntatem tuam:. . Et mox RT v. 1o. fubdit: Zz-qua voluntate fantlificati fumus. [ in| Ergo ftatim a vitz füce initio myfteria noftre Vt i redemptionis ; & Patris voluntatem agriovit, n gois & in hanc confentiendo fanclificationem no- T r tj ftram meruit; atqui myfteriorum iftorum & 65 [ g voluntatis paternee notitiam a fcientia naturali "ts i liauri- [L| ET d Ji Vzn5I DiviNr. 439 ;Uä'cg) & Päu; : haurire non poterat; ergo ex fcientia fuperna- Quod COptons e:,j turali per fe infufà illam eft adeptus. etiam Hieronymus in illud Ifà. 7. v. 15.- Zu£y- If ii vum &g mel comedet ,. ut [ciat veprobare malum eg hh] y. eligere bonum , ita commentatur : d ef? , 74dbuc lm Wi uer boc [ciet. V0 t — Prob. III. Chriftus Homo continuo a füa ls n conceptione erat compreheníor, & viator: ra- D lpsdito, tione autem utriusque ftatus hujus (cientia illa 00 , fedie infufà ipficompetebat: tum quia pertinet ad fta- A0T r. tum perfectum animae beata , tanquam difpofi- ktcpat, tio & perfectio accidentalis intellectus: tum " p[mqmu etiam quia ; ur cognitio abftractiva, magis eft A k accommodata ad ftatum viatoris. Igitur cum Rib non pendeat a corpore, ftatim dari debuit , ita A«0]. exigenre unione hypoftatica. Drori n Dico 1. Scientiae Chrifti infufje objecta funt D fequentia. L. Chriftus hacevidenter cognovit fimo conee. omnes res naturales , actusomnes liberos ; pree- aol« teritos , praefentes & futuros, faltem ufque ad erfe o abfolutionem judicii extremi : nam etiam ut via- mpedt tor habere debuit perfe&tiffimam providentiam i f gre- & confümmatum prophetiae donum , atque ad hm w docendum effe quam optime difpofitus; ad a? 8j quod omnium actuum liberorum notitia opus 7 r "Bw , erat, II. Eadem fcientia quidditative & intuitive jj lerian vidir gratiam, habitus & a&tus fupernaturales ; lumen glorice, vifionem beatam, amorem pa- ( qu()v]ï, I OOHD - trie & unionem hypoftaticam: nam res fuperna- zales fünt objectum immediatum & primarium T0 uterm ícientiae beatorum; n alicujus E;ientiæ, non a u i* Ee 4 cujus s- . Drz INCARNATIONE Vi 440 p Pa cujus precipuum . objectum Deus eft; ' erpgo alius infüfie viatorum, qus Chriftum in tali ao n p hat flatu exfiftentem cumprimis decet. IiI. Scientia eadem cognovit naturam di- PUL vinam, & perfonarum Trinitatem: alioqui fci- in t O entia Chriíli viatoris minus fuiffet perfecta ra- D qïl"" engel tione objecti, quam noftra fides, quae attributa jdiy at Dei abfoluta & relativa nobis infinuat. Deinde s dhnmun t impoffibile eft, perfectiffime comprehendere iridgir creáturas , a&tus fidei & vifionisbeatae ; cum my- n fterio hypoftatice unionis , &amore beatoruim, g o quin unà videatur effentia divina. & perfona- ii i rum 'rinitas: horum enim aliqua eflentialem «t f n habent ordinem. & connexionem cum natura gimz hum Dei;aut Trinitate perfonarum: repugnat autem, V Oi cognofci intuirive aliquid quod effentialiter eft um ad aliud, quin extremum alterum cc nofcatur. Teiedpir IV. Ex his apparet, quod Chril ii us hac fci- Teidmitf entia infufà naturam divinam ,& myfterium : qu Trinitatis non cognoverit quidditative, ficut tll objecta cetera , fed tanrum abftractive & indi- t reéte: quia cognofcere quidditative rem ali- X OR ( quam, eft eam cognofcere per fpeciem pro- priam, vel in alio, in quo continetur eminen- ter: Chriftus autem (cientia hac infu(à cogno- m ii vit Deum tantum per fpecies creaturarum , unio- tidig: nis hypoftaticee, fidei, vifionis & amoris bea- qui) RUT ld torum; ergo cognovit Deum hac fcientia tan- 3R Qu ( k tum abítractive; & quoad an eíft, non vero 1lis Is quoad quid eft: aliascognitio ralis fi foret quid- fæfmmro T ditativa , effet; fimul intuitiva, eo quod efflentia " P05 af Dci neceffario involvat exif lenriani.. D ; deï'fla l 'D»;;cd : EE d " VzrzRBi Driviwr. 441 LT Dico I]]. Proprietates & affectiones !variee ; l'llüum in i à S. Thoma q. 11. & 'Theolo ] cois huic fcientiee infufze tribuunrur. L Eft neceffario füuperna- Rüfüm ü turalis: fcientia enim animee corporiunitz ; aut ^ Hh()qui i etiam feparatee connaturalis multuüm cedit no- ! p fe&e j tiie , quam angeli naturaliter habent de Deo TU at & rebus creatis : hanc autem angelorum noti- Q Dd tiam plurimum antecellit fcientia Cbrifto infufa; prefenge ob Chrifti dignitatrem ; quam Apoftolus, Heb. $; QImmy. 2. V. 9. propter pa/fronem movtis duntaxat , ne- tletong, quaquam vero ob defectum perfectionis , quae X p * ad animuam pertineat , 71odíco quam .Angelimtmo- ii vatum effe enuntiat ; nequit ergo efle fciegtia 1 QY a animeze humanz connaturalis. Bd L Cocnitio ifta Chrifti non pendebar à Antiled phantaímatis ; i. e: non debebat fimul repre- hgym(r d fentare & percipere per fenfüm internum idem, Ts hc i. vel aliquid affine ei ; quod per fpecies illas co- ferüm . gnofcebat : quia fpecies ille non pendebant ; ne- i, l que abftrahebantur ab fenfibus , fed erant in- e & ind- fufe , proprie , & quidditativee ; nec habe- e Tem d- bant commurie quidquam cum imagine corpo- Xjm pro- rea ; qus cognitionem minus quidditativam & Y eminen- ! imperfectiorem reddebat. f HI. Fuit item fcientia ifta fimplex intuitus mb e citra difcurfüm :-neque enim opus eft difcurfu ; mor be L cum habentur proprie & quidditativee fpecies (cin t F per quas objecta creara videntur in feipfis, & , o t in his Deus: nam coóenofícere unum ex alio D f preefümit opinionem ; vel ignorantiam , veldi- | et cit duos actus diftin&tos ,. qui quidem in bac Q l non erant; opinio au- Dm n' . infq(ä föien'tia neceffarii Ee 5 tem * y D INCARNATIONE. 442 tem & ignorantia Chrifti períonam dedecebant. g Ob,k&um , JDeinde proprius & connaturalis modus fcientice r ( jj inditee angelorutm eft ; per intuitum fimplicem rescognof(cere; ieitur cum fi»pernaturalis fcien- »:f:ïlümevidir. p V /f tia, Chrifti perfeétior infinities fit ;; numquam ufus notitia füpernarurali eft componendo vel ij i fUR I jl difcurrendo ,. fed intuebatur fimpliciter res vel f It in fe , velin alio ut medio cognito. ! / u' B IV. Probabilius unica tantum fpecies omnia Ícientiee hujus füpernaturalis objecta repraefen- al p m v tat: nam íi Chriftus per hanc fcientiam infu- fam videt infinita , ut S. 'Thomas q. 1o. a. 3. s v t tradit , necefle omnino eft , ab unica fpecie illa smülis reprafentari, cum fpecies actu infinitee dari w jena v if nequeant : Si vero finita tàntum videt , multo magis füfficier fpecies unica, pluribus objectis exi i Cl finitis aequivalens. ekm od V.. Prater. dictas fpecies intelligibiles da- Áirinr; tur adhuc habirus fctentize hujus füperneaturalis dbedo frma in humanitate Chrifti : fpecies enim intelligibi- d d d les explent tantum defectum objeti; ergo , cum & dn]n vis activa intellectus de fe fit infüfficiens & im- r r proportionata ad actus fcientiee füpernaturalis , t$: dl defectus hic potentiae expleri debet per.habi- i h tum infufüm . cujus virtute intrinfeca & perma- m v nente elevetur intelle£tus & compleatur intrin- VO Cmtm'm Íece ac permanenter ad hujus fcientize actus; ; Qd quibus non res modo füpernaturales , fed na- MR turales etiam altiore modo: cognofcat , quam 10 &t naturaliter intelligi poflint. . Habitus ifte fim- UM lex eft, cum non , ut alii . fit acquifitus : eft "ml irem diftinctus à lumine glorie ,' quippe qui 113 fcn aliud * : Er d It VzrnB1 DrviNr. 443 T d aliud objectum primarium habeat ; puta , res TU ( creatas. m fimy HQ* , h3. L cont. 1. Concl. Inverbo Chriftus omnia Pamlïhsrqg d perfe iffime vidit. Ergo fcientiailla infufà erat l[, n[]m ( fuperflua. B. 7Yans. "dutec. quod fingula pof- fibilia ; item futura in eeternum non poffinr di- Acler n ( ftin&te à mente creata percipi , nifi per cogni- tiones varias fucceffive , qualis vifio beata non Deteom eft. .JN. Corfeg. Equidem fatemur , fcientiam drenrefa hanc non fuiffe fimpliciter. Chriíto neceffariam bttam ipfy propter ftatum viatoris , & qui poffit mereri: 3104 quia vifio beara non neceffario urger ad amo- t rem ullius objecti fecundarii ; ad ceeteras autem Litinte dr cognitiones comprehenforem decentes eadem Lt d beata vifio fufficit. Nihilominus infufà illa fci- ts dj entia in Chrifto fuperflua non erat : nam licet eadem objecta exhibeat ; qua beata vifione con- itglisd fiderantur ; alio tamen modo , & füb diverío Sciea- Ts obje&to formali utrinque attineuntur. tim d tia infufa directe & immediare in creaturas ter- Tiremya dit, aft in Deum indirecte: vifio vero beata fee d immediate fertur in Deum , mediate in creatas petratras res : illa fecundum fe practice dirigit actus me- 11 ritorios ; hzc per fe fpeculative poffidet (üuum la objectum ; & ut fit lumen majus ; non tamen ennir m obícurat aut impedit lumen minus fcientice in- pntie d fuf& , quia ambee notitize ordinis funt diverfi. qs, f Infl. 1. Propter fcientize beatee. evidentiam Q ïw non admittitur fides in Chrifto ; ergo neque admittenda eft hec fcientia. m /V. Cozf. Fides jnsdar s. d eft fimpliciter. obfcura & valde imperfecta, r. 1 u r i . Cor. 13. fcientia autem ifta evidens eft ; & quid- i dita- ; * . J Dz INCARNATIONE 444 " i ditativa cognitio rerum creatarum , Deumque s ipfum evidenter licet abítractive reprafentat ; t mulra infüper exhibet , quae vifione beata co- Wl gnofci nequeunt. K f Iifl. 2. INon poteft intelle&us idem cogno- j , a Ícere Deum przfentem fimul & abfentem: fed st per vifionem beatatn cognofcitur Deus prafens, 3 per fcientiam infufam abfens. Ergo. . difl. ,' giirtm & M. non poteft intelle&us cognofcere Deum fi- mul preefentem & abfentem pofitive C. abfen- i ln ais tem negative vel precifive N. 4iff. etiem muim. per fcientiam infufam cognofcitur Deus abfens lp pofitive N. negative feu preecifive C. — Hac ni- (j [« mirum Ícientia non cognofcitur Deus ut. pre- sfen Det al fens , neque ideo tamen affirmatur effe abfens. Non ergo fcientia ifta opponitur vifioni beatae, «ens vitonsl ut cecitas vifui, fed ut alius modus cognofcen- quüdiuye di Deum quoad an eft. Drektaio f Jnfl. 3. Siideo fcientia ifta in Chrifto ftatui- t (ljdo tur; quod ei attribuenda fit omnis exco citabi- a if c lis perfectio , ergo etiam afferenda de ipfo eft vinbun, iDeminity Ícientia infufà, qua dependenter a phantafima- tis operetur. E. JV. feq. Effet haec omnino fü- T oreden t d ] erflua : cum habeant idem objectum materia- e & formale ambee fcientiee ; ac fola prior in fxgï;ü&; qi Q Cï[) M beatis adhuc reperiatur, utpote que pofterio- g] B rem in f& perfectiffime continet. li Q Obj. 14. Obje&um füpernaturalis fcientize * trbin ia debet effe füpernaturale. Ergo Chriftus (cientia At g füpernaturali infüfa res naturales nequit cogno- Wa Ícere. 3. dift. 7dutec.. Objectum mareriale fci- T0 rf enti& fupernaturalis debet effe fupernaturale N. ** g bje- * t 4 DT d )Nt VzEnI Diviwi. 445 Is D Objectum formale fcientiz füpernaturalis debet n effe füpernarurale T. Objeétum formale fcientice TO infufze eft proportio talium obje&torum cum lu- mine füpernaturali. Dixi; ZrYazfeat : non pau- J M ci enim negant prorfusantecedens, nec imme- t t rito. An non enim Deus fcientia fua increata cognofcit omnesres creatas ? Annon multa ob- RU Df AT jecta materialia fidei Theologice funt naturalia, : Cere mj ac motivum etiam ejus formale ratio natura- Üe C a lis affequitur? fàtis ergo eft, quod principium J 0U fj & modus tendendi füpernaturalia fint, ur actus L Des df fit füpernaturalis. : &C g. 2 - . Concl. Vifio beata re- "Obyic. Ilf. contva : URSQLOR prefentat Deum quidditative & intuitive ; er- r fs 0 Chriftus per fcientiam infüfam comprehen- lg d ens vifiones bearorum videt Deum intuitive & oduscognofæn- quidditative. — & dif?. /Zntec. Vifio prout eftre- prefentatio formalis , Deum intuitive reprz- hr fentat fübje&to illam elicienti ; feu beato foli, n ertyd quem informat , ac proxime reddit videntem C. vifio beata, prout eft repracfentatio objecti- i deiphd a phaníne| vaDeum intuitive exhiber illi , qui Deum videt eOmnimo - in vifione aliena tamquam in objecto N. . Huic um uter. tantum mediate Deum exhibet : neque enim ( pnort ngelus ; qui perfecte guftationem lactis co- ye pl ,£noícit , ideo guftare dicetur. Jufl. 1. Objectum feipfo quidditatem intrin- fece tribuit vifioni ; ergo hec non poteft quid- ditative cognoíci , quin obje&tum etiam ita co- nofcatur. E. JV. /4ztec.. Obje&um non eft j (0) rma intrinfeca , fed folum extrinfeca actus : adeoque cognitaintuitive vifione , non opus eít, - illud intuitive videri, nfi. *. * äääl ( 446 D& INCARNATIONE " Iuft. 2. Cognitfo Chrifti et comprehenfio vifionis fan&torum ; ergo percipit totum, quod st beatorum vifio de Deo enuntiat. z. dif7. Conf. ; n Hoc totum percipit intuitive N. tantum abftra- p m €tive C. Cognofcitur enim Deus in fpecie alte- s diute rius ; in quo non continetur eminenter. Hinc ) d rite fi B. Paulus adhuc mortalis Deum femel vidif- oj fet , & hujus vifionis fpecies retinuiffet , non jai, lgt ideo , ejusdem vifionis recordando , intuitive Deum iterum vidiffet. vlf fm al Infl.3. Non poteft quidditative cognofci npndn. proprietas vel perfectio effentialisuni foli , quin (j T. N unà quidditative cognofcatur id , cujus pro- prietas eft vel perfeétio : atqui ens füpernatu- d xttd d rale foli Deo eft effentiale ; erzo hoc nequitco- at s d nofci quidditative; quin eodem modo cogno- Mf r.... ícatur Deus. E. df miz. Ens fupernaturale foli Deo eft effentiale , h. e. a folo Deotanquam iplm eiam lii n aprincipio efficiente potiffimum proficifcitur C. quafi pratiee & actus fupernaturales fint proprie- onpratar 3j qu tates & perfectiones effentiee divinee N. Fri- volum hoc Raguzee argumentum nimium pro- o As hm h m as bat ; ícil. quod ne creatura ulla poffit intuitive cognofci, quin una intuitive intellieatur Deus. AT Quare ne quidem in unione hypoítatica eviden- ter cognita per fcientiam infufam ; videtur quid- Df ditative verbum , fed folum quoad an eft in ra- 1 0!45 Ti tione talis füppofiti , & quidem mere abítracti- MT 3 lr ve , in alio imperfectiore medio , in quo emi- t nenter non contineatur. i mdmsaphamal OBj. IF. cont. 3. Coucl. Chriftus hac fcien- *'fxpel'imenu utitur tia cqgno(öit Deum per effectus ; ergo ;icur- , ET od ' VzgRnBi DriviNir. 447 CM difcurfu. . df 74utec.... Deum ex effedtis cognofcit per actus plures diftinétos N. cogno- df Ícit uno actu immediare , directe effectus in fe um dj ipfis, & Deum abfíiractive indirectein effe&tis, D r tamquam in medio cognito C. . Hoc quidem Drfter, E non eft difcurrere. Quando ergo , Mat. 17. femel i V. 24. ad quarflionem ,. az Aeges a filiis fuis — an Düffr j l ab alenis wibutum exigant? refpondenti Petro: 0, in[llifiït ab aliezis , (übjecit Chriftus : Ergo liberi fumt fili, diícurfu folum externo ufüs eft ad erudien- dum Petrum ; aut etiam.fimul adhibuit ícien- 't m tiam naturalem. iib qui » Qj o OLj. F. Non poteft eadem immurataimago dul repreefentare rem aliquam mutatam ; ergo non poteft effe eadem omnino fpecies, que reprae- hia nmoducogm lentet res modo futuras , ac deinde preefentes, Ye. difi. Conf. . .. nifi fimul ordinem temporis, t oentqus '& ipfüm etiam punctum , cui res futura coéx- ftitura e(t , repreefenter C. cum vero eas hoc pf yfnrp modo reprefentet N. — Adveniente eo puncto N h temporis , quo res.effe furura reprafentatur, Tmm r fpecies eadem exhiber rem Tf . futuram prius exhibuerat. præ&nterïl ; quam pti Ls a ARTICULUSXIV. De [cientia naturali bumamitatis Chrifti. lag a d "NTO:a.. Triplex cogitari poteft fcientia natu- ulb ralis , 1724 independens a phantafimatis ; quam habent Angeli & animee feparatz ; 24a ngod pendensa phantafmatis , qualem nunc habernus; 3 ex du | ritur. perimentalis ; quae fepfuum ufü a.cqu'f-: L y u d ]. Dice ä : | s. | 448 Dg INCARNATIONE | Dico £. Chriftus , qua homo primo con- ceptionis füze momento habuit fcientiam perfe- j Diris étiffimam rerum omnium ; qua naturaliter ab 3 Ji i 4 Il ! Angelo & ab anima feparara cognofci poffunt. Táre m Prob. I. pavs.. Chrifto rationeunionis hypofta- 1 cäl.Uh n ticee debetur tota perfectio connaturalis Ange- ia lo, & anime feparatz , fi non. pugnet cum aj ia unione hypoftatica , neque fit omnino inutilis: Jüngi pïgml arqui fcientia ifta non pugnat cum hypofta- i i f " ; j & :| 2 tica unione , ut per fe patet ; neque etiam eft qist) ! :' ät W omnino inutilis , nam per Ícientiam a fenfibus p prin pendentem valde imperfecta notitia de Angelis, & anima rationali imo etiam de rebus corpo- jüm a UT reis, comparatur. Ergo. vinuts d Prob. II pavs.. Dignitas Chrifti exigebat ; ut | fum o ejus ícientia naturalis notitiam naturalem An- gelorum omnium &animarum feparatarum ex- j phiu; i €QtS if cellerer ; ergo perfectiffimam talem fcientiam 3 requirebat rerumn omnium naturalium actu ex- j lil ( " ul iftentium , tam fpiritualium , quam corporea- rum 'plurima, licet non omnia fecreta cordium, | erilam p Yv ; Wt dí multa futura non libera, poífibilia omnia per D Ípecies alienas, citra minifterium phantafma- t fex g tum. [ Prob. III. pavs. Eandem Chrifti dignitatem, | kitn h: ftatumque beatitudinis , quaanima primo crea- tionis fue momento fruebatur, decebat,-ut -« Prdigsg in eodem primo puncto temporis hanc fcientiam TT haberet , qu& in beatis omnibus effe dicitur: &m dj t neque enim ejus carenria neceffaria aut utilis ad - D]j b redemptionis noftrc opus erat ; neque fpecies ofi- DIX" ln quibus illa confiftit ullam in corpore difp tio- , yPhïlam:efmu Á5 Ó j rito Vzns2I DrviNwr. 449 m p tionem pofcebant , cum non penderet a phan- t taírmatis. Dico 17. Xlutmanitas Chrifti habuit excellen- nl tiflime fcientiam rerum omnium , qua natura- Uil Ang:, liter acquiri potelt componendo ac difcurrendo dependentera phantafinatis , idquea primo con- Bu g imyjs ceptionis fuz inílanti. — Pro/. Z, pars. Scientia ifta neque pugnat cum unione hypoftatica; nec n lyyi - k eum d ejus carentia ad redemptionis noftrze negotium a fenfi - utilis fuerar vel neceffaria; ergo ; cum fit ma- dl gna perfectio neceffario coníequens ftatum animee corpori conjuncte ; humanirati Chrifti NS Q - negari non debet. - Prob. /7. pars. Si Chrifto Laiplr ! L virtutes naturales appetitus in gradu heroico h | ftatim communicari , ipfius dignitas de- pamralem pofcebat ; idem omnino tenendum eít de íci- ao m f entiis naturalibus , fine quibus virtutes inanes fuiffent. Quodfi non nifi ex ufü hanc fibi ünde acquifiviffer fcientiam , eam admodum im- " f ordum perfectam poffediffet: cum toto quo vixit tem- pore non nifi paucarum rerum ufüm habuerit. à Oa Siigitur Adamo , Salomoni , Beíeleeli divini- phamäne-P tus fuerit fcientia ifta communicata, quanto ma- iign'natem, is id de Chrifto hominecenfendum eft, ipfum ; C ientiam hanc divinitus continuo accepiffe. jmo du * Precftabat enim illam protinus accepiffe , quam lbtl j tempore aliquo illa.caruiffe ; ut lapfu annorum jnc ia eff d- eam fibi acquireret. Dico 111. In notitia rerum , quse experien- r tia obtinetur, Chriftus fücceffü temporis pro- g fecit. . Prob. . pars. De hac fcientia Patres ex- j u ] ch»: 4- 4dn- Plifänt tefüimonia S.Scrigtunæ. là.g. v. — fequaim . * 450 Drz INCARNATIONE b zequam [ciat puev vocave patvem fuum 9 amatvem Í j m Juam. Luc.2. v.52.. Slefus pvoficiebat fapientia eg l ) vifity ! elate. Heb..5.v. 8. . Didicit ex dis , que paffus -'-iniïiemiä eft , obedientiam. Nonquod virtutem hanc tunc g demum acquifiverit ; fed quod novo . modo il- gt w lam exercuerit, ejusque effectus deguftaverit. vipri ?j Vide Richardum Victorinuml. r. de Emmanuel. j us CUp. Jdem offenditur vatione Humanitas Chri- g, n fti retinuit omnes perfectiones nature humane: d atqui neceffaria humanz nature perfectio eft , uti tbhe o fenfibus, indeque rerum haurire notitiam. Ergo. m t : Prob. //. pars. Experimentalis cognitio non poterat Chrifto in prima coónceptione infundi ; ; ln j g m ergo debebat fucceffu remporis , uf fenfüum novam hanc notitiam in intelle&tu concipere; T & fpecies intelligibiles ad illam neceffarias ; quas peahá ante non habuit. /Zzfec. prob. Species , quze . ,ritares ; ad experientiam deferviunt , pertinent ad me- ] i. al moriam rei preterite, quatenus miniflerio fen- dul d fuum cognite : atquiut fpeciesiftee vererepre- Jdins d fentent , non poffunt effe omnino infufz, fed ïsocmn Ü : j 1 fd debent effe aliquo modo relictze ex preceden- pQ i CFgO te cognitione. Erpgo. As.conflat , tum quod j nullum homini extet medium naturale , quod Atl evidenter oftendat ; rem fuiffe , preter ipfam EAUT experientiam fenfus per fpeciem ab illa reliétam: * t il tum etiam quia alioqui fpecies infufa poffer du- D tl cere in falfam cognitionem, reprefenrando ali- 12.CCidens) Y quid ut fenfi perceptum ; quod numquam fen- ", fu coenitum fuerar. . A. cogt. x. Concl. Si Chriftus ha'c fcien- "Uf - Ój &'tany, out tia-namrali cogncfcir.fubftantias feparatas pr unt : ,F V la r af , ] Vzn21 DiviN1. 451 J-N funt in feipfis , & operetur fine converfione ad n hantafmata , ergo fcientia hec naturalis nihil ) qllæ M: 1 differt a fcientia per fe infufa. E. JV. Zllat. Sci- D t [ müdü Lu entia per fe infufà res omnes non füpernatura- les tantum ; fed etiam naturales excellentiffimo Qul uT ac füpernaturali modo cognofcuntur; unde ra- tione tam fpecierum ; quam luminis eft per fe Dits h. 2 AUA DO infufa, & conditionem animze feparate exce- dens: fcientia vero illa naturalis aliter omnino lodl uj Íe habet ; aclicet fpecies ejus per fe fint infüfz, 1. g, animae tamen feparatee fünt connaturales. WO tifi: OB;. 1. cout. 2. coricl.. Non poteft voluntas eli- [t feimm ere medium ad finem , quem jam poffidet ; | O ergo nec intellectus Chrifti , qui per fcientiam ls qu per fe infufam evidentitfime jam novit omnes ve- p : ritates ; poteft pér diícurfüm tendere a notisad fen d. ! ipnota. m. /V. Cozf. Electio medii effentialiter nidengs. juncta/eft defiderio efficaci; quo in objectum abfens tenditur ; econtra difcuríus eft tantum f Vale, & | cognitio ejusdem veritatis ex diverío medio ; cadn. . componi ergo poteft cum fícientia fimpliciter m ! intuitiva, perinde ac cognitio abítractiva cum vifione beata. g m Jifl. x. In. Chrifto non admittitur fcientia um s per fe infufa que pendeat a phanrafinatis ; er- poïïetdvf go nec admittenda eft duplex fcientiainfufa per od [ accidens ; quarum altera a phantafinatis pen- deat. u [ B. JV. Conf. Scientia naturalis. pendens 2 phantafmatis neceffario fequitur ftatum ani- ht mz corpori unitee : Scientia autem fupernatu- gj* ( , ralis a phantafmmatibus dependens nequaquam 4 a- J 2 So 452 DzINCARNATIONKE yil | þl!l ftarum füpernaturalem confequitur ; ergo illa; i, d non ifta in Chrifto admitti debet. li ( PWH'" lift. 2. Chriftus ob imperfecta organa, non m ] poterat protinus uti fcientia, quee a phantafina- "LU tis pendebat : ergo fcientiam illam non habuit eun, o faltem in infantia. g. IV. /Anitec. "'ametfi orga- g t na alia ad actiones externas requifita ; initio fue- (sl rinrimperfe&ta, ad myfterium celandum ; pro- babile tamen eít, organa interna a principio n aj fatis idonea fuiffe, ut cum fpeciali Dei ope phan- tafmata reprefentare potuerint. Quodfi hoc eisqu n Vrammars etiam non fuiffer, data nihilorninus Chrifto eft hec fcientia, exigente id perfonze dignitate : ET fsb ficur parvulis datur intellectus , etiamfi diftin- €tus ab anima effet; eo quod hunc anima ut pro- f u [ prieratem fibi debitam exigat. Qb LIl. A&us (cientize naturalis imprimit j o g as habitum ; ergo actus , queis Chriftus naturali- ter cognovit res per caufas , & caufas viciffim iib : Qp per effe&us, producebant & augebant habirum fcientie naturalis in Chrifto. m. difh. J4ntec. 05 Qd A&us fcientie imprimit habitum fübjecto exi- 1 qnyo) genti facilitatem majorem C. fübjecto hancnon ] ltmurji exigenti N. Ideo nec intenditur habitusfcien- ï TET tize naturalis , qua beati pollent : neque Chri- iBo lg ftus aliquid ab hominibus , aut ab Angelo con- «| hg fortatore difcere potuit , nifi quoad fcientiam DIIBGQO v , tf experimentalem , ut advertit S. Thomas q. 12. D 3. 3. & 4. tlv f LOU Es u Jofl. 1. S.'Thomas q. 12. a. 2. docet , habi- ff tum fcientiee naturalis per abflzactionem fpecie- 15 q0 ]l rum fuiffe auctum , idque probat ex illo Luc. 2- T0- « m 1 P d ! ! V zR 281 Diviw:. 453 L &i Proficiebat fapientia €2' gvatia : & teftimonio S. Ambrofii , qui l. de Incarnationis Domin. Sa- 0f TR cram. Proficiebat , inquit , feeugdum | fapientiam ]. ; mf bumanatm. . & Idem S. 'Thom.q. 20. de Verita- Dn li te a. 2. & in 3. d. 14. a. 3. q. 3. cum S. Bona- imeff 0tt. ventura ; Scoto , lDurando , & pluribus con- » itiiofs trarium. tenuit. Jiflimonia addu&a explico : ndum; j Chriftus fapientia & gratia profecit , (ecundum ! princps P effentiam utriusque habitus N. fecundum habi- Lopepha. * tuum horum effectus C.. Nimirum progreffu Jodi [x setatis plura indies faciebar , quae fcientiam & rl gratiam magis demonítrabant. : : Jufl.2. Si anima Chrifti ab initio fpecies il- um lo las habuiffet, erpo inrelle&tus agens fruftra fuit t fet , eo quod caruiffet propria operatione, fci- licetabftractione fpecierum a phantafimatis. g« /V. Ms imy "m hi e4. Si opinionem obíoletam tenes, quod intel- Tlos tv lectus ao ensabftrahat fpecies a phantafmatis, dic; xuls n in Chrift 0 & Adamo non fuiffe illum otiofum; tl quia poterat efficerealiquorum fingularium fpe- db d cies, qu& experientiz principium eflent. ' De- j zude cum probabilius intelle&tus agens non di- o ancnon ftinguatur ab intellectu patiente, qui & paffibi- us t lis dicitur , fed idem fit agens , quatenus intel- qe Qr- ligit , idemque patiens fit , quatenus intellectio- .ngdo Qu nem, qui actus neceffario eft immanens fuo d f principio, recipit ; potentia illa dici non poteft o n | fuiffe fruftra: ficut nec potentia penerativa ac rifiva; fi Chriftus numquam rifit ; fruítra non j hab* | | erant , ia per nutritivam & appetitivam po- tentlas a ib illis indiftinétas 1n. aétum fecundum yotc þ/ exierunt. Denique non continuo potentiafru- j W ( I Ff 5 ra 454 Drz INCARNATIONE fj ftra eft, fieft connaturalis, & exaccidentenon Tf prodeat in actum fecundum , qui ad fübftantize i perfectionem non fimpliciter pertinet , atque Hw.]k l C aliunde melius fuppletur. lul ial t n jn u CQAPU T 4HE dintf De perfetlionibus "voluntatis bumane Chrifi. 3 eniemid; (l ju r ARTICULUS I. n r ^ " j ;Iï f n Chrifli voluntas peccato fuerit. obuoxia ? M [ Ui ! [ |is: tan] | Ora I. Heretici quidam Chrifto pecca- tum tribuere non fünt veriti, inter quos 1 | fiatum N erat quidam nomine Pramonftratenfis , ff du Ficl teftibus Hofio l. 2. de herefibus noftri tempo- ris: Lindano Dialogo 2. Prateolo verbo; 722- d Tln, s fime m Vichriflus , & Verbo , Praemopfhratenfis. Calvinus in c. 26. Mat. Chriffus imetu , in- &m Cati qu m quit, perculfus , €g anxietate conftri&us fuit , ut uece[fe foret , intev violentos teutationum flu&tus al- TL ln Hec vatio efl ,. cur fat; Cirít gergis votis quafi vacillare. snovtem depvecatus , snox fibi fremum injiciat , Pa- 'üm fimpeu SRtn d. zvisque imperio fubjiciens , votum àllud fubito. ela- pfum caffiget g vevocet. — Ex infra: IVon fuit , in- ! i ! q'æ' quit , ec meditata Chrifli ovatio , [ed vis &g im- tl ezus dolovis fubitam ei vocem extovfit ,. cui flatim v ld [ addita fuit corvetlios eadem vebementia pvafeutem Dilm, ( celeflis decreti memoviam illi abftuliz. Ubi igno- Atte d rantiam , oblivionem ; & peccatum Chriíto RTVl adícribere.non horret. In cap. 27-- Mat. cum AR (ne fcripfiffet, Chriftum in cruce emififfe verba . Din, ( defperationis : Sed abfurdum , inquit , idetum ; & fs CJTZf — | | VzRz1 DiviNr. 455 lccidemenm bbïifio elapfam e[fe de[pevationis vocem. Solutio X las facilis eff , quamquam [en[us carmis exitium appre- beuderet , fixam tamen flett[fe fidem ejus a. corde. Lib. 2. Inftit. c. 16. $. 12. ícribit; Chriftum du- bitaffe de fua falute , quando ad inferos defcen- dit. Libro autem 3. Inflit. c. 2. $. 16. docet ; dubitare de íüua falute effe peccatum | contra Me ( virtutem fidei ; ergo Chriftus contra fidem pec- | cavit. Fruftra autem atque inepte Calvinus af- m fectus hos defperationis ac dubitationis de fua falute adícribit paffionibus rationem anteverten- Tb s. tibus : nam l. 2. Inft. c. 16. $. 12. dicit; Chri- ; t Qs fti naturam fuiffe perfectam ,. & nullam in eo rl fuiffe patfionum inordinationem. vlri M. Hunc fecutus Melanchthon in Locis , cap. 094 de Filio , bis dicit,, Chriftum lu&atum gravit- hoj fime cum tentatione de abjectione. Photius l m etiam Codice 225. recitat Hereticos veteres ; W fo d qui Chriítum peccati infimulabant. 4]. Econtra Catholici DD. unanimiter te- nj T nent, Chriftum ab omni umbra peccati purif- n fimum femper fuiffe. Plerosque tamen haud Til d parum offendit audax opinio Durandi ,. qui in yjui, i 3. d. 12. q.2. ait; non repugnare , Deum pec- qgm care per affumptam naturam. | Proxime in hac ,aif thefi abefta Durando JoannesScotus: nam cum ; p ibidem , Chrifti impeccabilitatem foli vifioni beatee adícribat ; alibi tamen afferit , humani- U m (* tatem a Verbo affumi potuiffe ; quin beara eflet. Horum fententiam art. fq. examinabimus. AT qif j ï'ffbi ' Dico. Chriftus homo ab omni. peccati labe Probr, £. 1fài. 53. V. 9 lh ""W' h fuitl proríus immunis. e (f* Ff4 D 456 Dr INCARNATIONE de ipfo lepitur : Quod imiquitatem mon fecerit , "i / J pon ueque dolus fuevit im ove ejus.. . Heb. ; v. 26. di- à, eitur Ponhfex Samtüus ,. immocens , impollutus , Amumm Jégregatus a. peccatovibus. ib. c. 4. v. 15. Ten- Eel UU 4atu$ per. omnia absque peccato. 2. Cor. $. v. 21. gl wi n0iz ovevat peccatum. Feb. 9. v. 14.. Semet sl v zpfum: obtulit immaculatum: Deo. . Joan. 8. v. 46. jutt) kn'b?m Quis ex volis avguet sne de peccato ? Luc. 1. Arch- spui, u angelus ex triplici conceptionis immaculatee ra- ts t tione omnimodam Chriíti immunitatem ab ori- um Qu inali & actuali peccato oftendit: nam primo 'ano Qs Y licit: Spzrztus S. fi (j erveniet in te , €9 virtus al- ;S.Cgr'l'kusm j tiffimi obumbrabit ti i , i. e. Spiritus S. ut talis f1 , ts g apit, non poteft effundere, nifi fanctitatem: quémat; deinde, 77 7e, & ex ze, h. e. ex lilio virginita- qu poat; tis plane oritur flos candiditfimus & illibarus : oítam df uns. B. Denique , /deoque quod ex ze na[cetur. [an&hum , vo- eabitur. Filius ) & ; nempe San&um San&orunt, Todofum, in genere neutro ,. quod eft principium & cu- qufd, mulus fanctitatis , Pzlus Dei , cui magis repu- 3pfam f gnat peccatum ; quam luci tenebra. 1. Pet. 2. ftwemdi v722; ui peccafum om fevit, uec imventus ef Dd lL dolus in ove ejus. DA Prob. I]. S. Dionyfius Alex. epift. adverfus 1 99 tl i Paulum Samos. Vifi, inquit, fuiffr Chriftus g'ütvitag A ádem , qui evat Deut Fevbum, uon porerat ey]? e| nl alienus a. poteflate péccandi : memo enim eu, qui D ld peccave mon po[[rt , vifi umus Chviftus , ficut €9 Pa- " X* m zev Chr. [/ ifhi,tgy Spuus $. S. Athanafius l. de W ülbi[: W falutari J. C. adventu : $i, ait, in peccatrice na- zura impeccabilitas om apparuilfit , quomodo pec- du £arum i caruae dampari potuifft , ueque cavne pra- vali- . Ri ( j VzrznBRI Diviwér 457 7) fï;m,! vavicationem babente , meque divinitate peccatum j 7. V 26&, fcieute * Ka refpondet S. Doctor Apollinariftis , ! i"lþöäwm, qui putabant , Chriítum fuiffe peccaturum , ft Va d Verbum animam etiam humanam cum corpore IATI affumpfiffet. Quorum errorem eodem argu- "14 r mento confutat B. Ambrofius L. deincarn. Dom. i, B . 4&* facramento fcribens : Quomodo lubricum petevat KT. W; timeve peccati , qui peccatumvemi[Juvus advenervat ? MCl S. Auguftinus L. 1. de Predeft. SS. c. 15. ait; femor. voluntatem Chriíli tanto magis fuiffe liberam, m primox quanto magis peccato fervire non poterat. dunr d. S. Cyrillus L. adverfüs Anthropomorphitas, c. tsf 26. Stolidos appellat, ac prorfus dementes; detlim qui affirmant , Chriftum etiam ipfüm , nefcio lia quo peccato , peccare poffe , eo quod naturam utrm noftram affümpferi:, & in terra egerit cum ho- minibus. Et L. de re&ta in Chriftum fide , ad rj m uf 'heodofium , ait , amima Chvifni, pofieaquam pünd. illius effe&la efl ,. qui peccatum non sovit , e vefi- Iuj 9 gio flatum firmum , ac im omnibus bouis flabilem, » L oziovem natta eft. peccatoque multis partibus i j Prob. III. avgm. $, 1. q. 11. a. 1. Chriftus triplici de caufa humanos efectus admifit , 1. L aderis ut pro nobis fàtisfaceret. 2. ut naturae noftree in fe veritatem comprobaret. 3. utexemplavir- jr Oi p tutum nobis preberet. -Atqui peccatum ad fi- nes iftos adeo non conduxiffet , ut etiam obfuif- um (f],ï*;i. Ti fet: nam prime , quamcumque poenam pecca- tor fubit , fibi debiram luit; ergo non potuif- lamüllï[ J vtl fet Chriftus pro noftris delictis fatisfacere ; fi ipfe innocens non fuiffet , ut PP. omnes con- 07)3;.)9;/ yum fentiunt ;; &ScripturaS. teftatur Eccli. 34. v.23. Wf Pj 0222? Y5 458. Dg INCcARNATIONE x.chs&] JDona iniquorum. um probat Aliffanus , & Prow. M[ h M 15.v.8. Fime impierum. abominaliles. Se- 4in, (f eundo , non probaflet nature noítre fufceptae veritatem ; cum peccatum fir contra naturam;, j j & íus deque vertat rationem, quicharacter ho- in) 'd HWJ ) yiiat f minis eft. . Zerz;o deuigue peccatum non eft ex- emplum imitandum , íed deteftandum : . Q; gtl li m/ï j ii a facie colubri fuge peccata , Eccli. 21. v. 2 PIREUT Obj. Conftat ex 27. Mat. v.45. & Marc. ts. V. 34- & ex communi PP. fenfü , verbaPf. 22. j d in Perfona Chrifti crucifixi prolata effe , ita au- aigei du tem Chriftusloquitur: Deus Deus meus ve[pice in we : quare sme develiquifli * longe a falute inea ver- t g quicqar ba delilovum aneorum. Ergo fueruntin Chrifto deli&ta: nam & 2. Cor. 5. v. 21. dicitur factus 15 D u o mobis peccatum. x. difl. Corf. In. Chrifto ire, d erant delicta propria N. delicta ceterorum ho- ipenisgmi minum, pro quibus expiandis ipfe fe vadem tl ia d ftitit C. . In fonte hebreo minusdifficultatis oc- ! "n inpe currit , ubi ita lerimus : DANU 7333 Pa TY T0j vugitus mej Sed infiftamus lectioni Vulgate, i ;'f*wquä aol cui confonat editio LXX. oi Aéyyor vv "raga- 7ITOATOY OV. lJbi Patres communiter ex- 3Xütqritm l ponunt, Chriftum hecin perfona füorum mem- il n brorum dixiffe , quemadmodum quando Ad. e i mmm, Ym bf 9- V. 4. inclamavit Saulo : Quid me perfequevis ? qui tamen. Chriftum in fuis difcipulis tantum períequebatur. ia Sic deliéta füuorum membro- 1hl 1 Patre fmü rum appellat fua , quia illa in (e füfceperat elu- 3odi; . enda. lra Auguftinus L. 3. de Doct. Chrift. c. "nerdnd 31. Nazianzenus füb init. Orat. 36. Damafce- !l Ti nus*« 14' ; " Vznz1I DiviNr. 459 If d Vtulj nus 1.3. c. 25. & l. 4. c. 19. Theodoretus l. c. clare ita explicat : Sicuz dicitur Chviflus pro sobis h'æ fuka[; fatlus. peccatum , quia fatlus eff hoflia pro alienis lr i, Clütiern peccatis : ita eumdem . Cbriftum vocare deliia [ua 201 proptev. culpas , quas in fe babuerit , fed pro- T onelo Um; L l ter obligatiogem. quam fujcepit [atisfaciendi pro ZzE D 5 aliénis culpis, Ita Iíài 53. v.6. dicitur Deus po- DP fuiffe in illo zzzquztatem ommium, noffrum. &Marc.rg Jufl. 1. Verba illa: U* quid develiquifli sne ? etüaD[ s videntur effe indicia Chrifti dubitantis, animo- [ ia que deje&ti atque impatientis. & JV. /Z[Jevtum. UT Verbaerant taturee humanz prae dolorum acer- M n bitate ingemifcentis , quibus amice cum Patre iivl quafi conquerebatur, fe in horto , cum orave- detr d rat, non exauditum , ac nunc etiam , cum pof- f hür fet eripi , derelictum & deftitutum omni ope "wm3," ad peenas graviífimas leniendas ; cum tamen fi- "dT ne fua culpa has poenas. perferat. Porro hac fu. Chriítus in perfona propria exclamavit ; 2 2z- cavuationem uom [pecie dumtaxat adumbratam , ?21/ni Jed veipfa , vereque admimiftratam fuiffe difeamus , i Vil Xx- fj Tipt inquit S,. Epiphanius hzrefi 69. num. 64. pofitionem iftam genuinam omnino renent Ori- Qfer - Qmmere p* genes hom. 35. in Mar. S. Cyrill. Alex. l. r. de Fide ad Reginas, circa principium. Leo M. xan(k) M e Serm. 16. de Paffione füb fin. & toto Serm. 17. u Ti 001 Jifl. 2. Sciebat Chriftus homo , injundtum | m fibia Patre fuiffe praeceptum patiendi & mo- s d riendi ; ergo ejus defiderium mortem & patlio- nem evadendi inordinatum fuiffe videtur. E. V. t Orhc ]i nem w Crj. Precatio Chriftinihil nifi fübjedtio Ccorne I5 D& INCARNATIONE Vr 460. & conformitatem cum divina voluntate cöntï.. ;i,fgccn Áunte Tonl li net: ait enim Mat. 27. v. 39. $i. poffibile efl : Qu fecundum tuum beneplacitum, zrazfeaz a me calixe & z/te. Quod apud Lucam clarius profert c.22.v.24. fynme Pater , fi vi s, txansfev calicem iffum a me: . verun- du zamen vom vnea voluntas , fed tua fiat. . Qua ora- 1 gzlofïïfi j« f tione B. Juftinus M. Dialogo contra "Trypho- nem, impletum effe , ait, illud Pf 21. v. 5. ]i Clamabo pev diem , &9 von exaudies * €9 no&le , qg :oguzrihn&a 102 ad infipientiam mibi : ex fümma enim fàpien- du k tia profecta eft illa oratio , qua de Patris pote- at UT ftate aut voluntate ; neque de rei eventu dubi- j; n i tabat ; fed exprimebat vehementiffimurn natuü- Afl av re defiderium , quod in fe fentiebat ; fic tamen us d ts ut modis omnibus illud paterne voluntati füb- fs oam. jicere. Neque vero inefficax defiderimm non paja i moriendi pugnat , cum voluntate efficaci ad a um j mortem usque parendi , inquit Auguftinus L. 3. de Confeníu Evang. c. 4. Vide dicta ad Inft. 2. L Obj. 1. a. 5. c. 4. difp. 2. 1&3»!fo [ Jufl. 3. cum Calv.. Multi Martyrum leti , at- l que etiam quidam latronum conítantiffime tor- menta & mortem fübierunt ; Ergo cum Chri- IM Raliün» ftus ceepertt rriftari , pavere , (&x« 9afdo3a1) | 'mrft ftupore attonito percelli; (gd'wuoveiv) pene ex- Miintgig animari, humi prorueret, füdaret fanguinem, * ltitis ] Angelica confortatione indigeret, & in agonia n lii pofitus prolixius oraret, videtur a nimia per- RUT turbatione victus ac dejectus fuiffe. 3. /V. Conf. A ctm j Quod SS. Martyres tormenta, & mortem fpre- *sæ lm hOIl verint ; ideo accidit, quia Deus majorem ipfis & Rn m confolationem immifit. Scelerati interdu fup- N . VzgBI DiviNx 461 ts fupplicia conftanter pertulerunt vel ex ftupore ! Mf a Daemone indito ; vel quod animum averte- Tif Chriftus autem ex fum- xint & alió defixerint. Q V n ma fortitudine & charitate paífiones illas & af- h: ;x,f h fe&iones liberrime affumpfit, ut ranto copio- 4 i T fior noftra effet redemptio : ideoque nec. ob- ftupefecit fenfüm füum , nec permifit redunda- d r re delicias vifionis beatze in parteminferiorem; 1 d nec copitationes a morte imminente. avertit 5 àenimi: fed ftudiofe mentem in omnia tormenta mor- b Datrsp temque imminentem tamdiu defixit, dum li- st buit: nam aliquoties ab oratione fürrexit ; & iimty z ] abíterfo moerore diícipulos invifit , ac horta- Bu í Ua tus ad preces & vigilias eft , audenterque ho- Ya d ftibus obviam proceffit. Hinc Auguftinus tract. dranz 49.in Joan. JVoz efl dubitandum , Ànquit , eum Ite df 2101 aumni iufirmitate , fed poteflate zurbatum. il d hl ARTICULUS IL Expendzmtmf principia , ex quibus Cbriflus qua m t Xilime o bomo impeccabilis fuevit. aum Chr. ico /. Ratione vifionis beatee Chriftus qua lii D homo fuit fimpliciter impeccabilis. Pro/r. r t Chriítus a primo conceptionis füuze momento fs vidit intuitive Deum fümmum bonum citra ul- &ungu lum defectum, quavifione beata neceffario de- a n terminabatur ad amorem Dei intenfiffimum z y M atqui cum vifione intuitiva & intenfiffimo amo- TO l, f l reíuümmi boni actio avertens ab eodem , feu : w d peccatum non poteft proponi, ut objectum uanm 2" jZamabile & expetibile ; ergo .ChriPcus nuinq l W(i , erat D Yi 462 Dzr INCARNATIONE. &) fji [ ! erat indifferens , & in actu primo proximo ad [/ 1j peccandum. nic Jf JDico 11 Etiam feclufa vifione beata , Chri- j ftus ab infirmitate ad peccandum erat immunis M ylt ex folo principio unionishypoftatice. Ita Ma- r t giíter in 3. d. 12. cum S. Bonaventura, S.'Tho- jf f ia q. 1. a. 1. ad 3. & T heologis czteris. Quam 'STW ) lu thefin Suarefius adeo veram exiftimat ; ut con- at traria neque fine temeritate neque fíine qua- hi I Mi um dam impietatis fpecie defendi poffe videatur. Proby. , Patres , dumi dicunt , humanitatem slgiuma hi, d Chriíti peccarenon potuiffe, probant id (olumab unione hypoftatica, neque vifionis beatze men- n CUT tionem faciunt , ut conflat ex teftimoniisillorum - in conclufione articuli proxime prceecedentis, olb sÁundetnr n laudatis, quibus per modum auétarii aliqua hic adjicio. Athanafius ferm. 2. cont. Arianos , füb 3 us of medium , ait, in veríu illo p£ 44. Propzerea h unxit te Deus &c. «ó Proprereatignificare caufam tl ii finalem , ideo nimirum unctam fuiffe Chrifti Atl at d h humanitatem divinitate , ut diliperer juftitiam, & odio haberet iniquitatem , nec poffet ab hac uf virtutis rectitudine declinare. Gregorius Naz. 5 aj Orat. 36. n. 46. fcribit voluntatem humanam ftümexeo, q Chriftiitafuiffe Deificatam per unionemad Ver- N W^. bum , ut non poffet divine repugnare. Epi-* D dq M t phanius in Anchorato contra Apollinarem con- T cludir, fi in Chrifti humanitate inventa effet MT 2 j culpa , vel in divinitatem ipfàm effe refunden- 1 m ( hab dam, vel certedivinitatem non perfecte in hu- ïmh.æ[* m ianitate habitare. Origenesl. 2. Periarch. c. 6. : [ [ i ait ; ficut ferrum candens incapax frigoris eïas 'u o E VERBI D11VINI'. 463 à PrOXing ita anima Chrifli incouvertibilitatem ex- Dei Fer- bi unioze ideficienter ignita po[édit. . kuguftinus ln in Enchiridio c. 36. inquir, per gratiam unio- 1 r ( nis factum efle, ut Chriftus homo nullum pot- g, lï f,.-" fet habere peccatum. — Chryfoftomus in c. 7 * Turg, G Ifai. afferit, Paulum tribuere Chrifto , «à. Zva- GEfers ( páprimor , h. e. impeccabilitatem , quam dicit füma[ j effe proprietatem Dei. Que (i Prob. [1.. A&iones fünt fuppofitorum, non Pf i tantum denominative , fed etiam effective: nam y Ia licet füppofitum non fit principium quo agens hatid(iy influit, eít tamen principium quod agit; unde Wsb in divinis propofitio illa ; effezzia geuerat , hae- Tv n retica eft : ifta vero ; Parer generat , veriffima. It prosis Eroo fi humanitas Chrifti peccaret , turpisactio refünde Vr d retur in fuppofitum divinum ,. quod XtAras pias aures offendit. 4 Pt Prob. I1J. Cuanto quis magis conjunctus Vcre m eft regulee indefectibili omnis honeftatis, tanto ff Chrlt remotior eft a peccato : atqui humanitas Chri- t lum fti per unionem hypoftaticam arctius & inti- xf mius juncta eft divinitati , regulee omnis hone- egoriusNaz. ftatis, quam per vifionem beatam. — Major coz- lum f/4? tum ex eo , quod omne peccatum fit recef- nemqVe . fus a Deo Jerem. 2. v. 13.. Me derelquerunt fon- i [ j yen aque vive : tum quod Deus ex natura fua jnan t - fir impeccabilis, quia eft ipfiffimamorum regula. m & Prob. 1F. Omnis fan&titas adverfatur pec- f n cato: nam & habitus fanctificantis oratiee con- n naturaliter ; ac probabilius etiam nullo modo hag £omponi cum peccato poteft; . Ereo cum in AT &ifi- od r;Qo non tantum fit habirus gratice fan Canr- ! : D£ INcARNATIONE 464. D cantis fümme intenfüs , fed etiam fanCtitas füb- g ftantialis fimpliciter infinita ab unione hypofta- ia tica , nullus peccato locus effe poteft: ficut ca- l J lor fimpliciter infinitus , fi extaret ; omne PC— Á D nitus a fübjecto fuo frigus arcerer. 0U Prob. F. 'Si humanitas Verbo un ita peccafl- poiïum (RUT PT fet, Verbum etiam fecundum voluntatem di- d vinam peccaffet : atqui hoc evidenter repugnat: figttant ergo &illud. — Pro/. /7. Maj. Ex duabus volun- pb tatibus, in eodem íuppofito convenientibus; um m fuperior tenetur regere inferiorem , & ejus pec- | iri cata impedire , quoad poteft , ita ut non im- 1 pediendo cum poreft , ipfa etiam fecundum fe p D3 ?5 eccet: ita dum exorbitat appetitus in fecundis | tübpt & voluntariis motibus, accufatur ratio illum non «fllmpla,ü cohibens. Ergo Chritti voluntare huümana opivt n peccante , peccaffer etiam voluntas divina, fu- N perior in eodem füppofito , peccatum quo lt quí potuiffet ac debuiffet , non impediendo. st O. £. cont. 2. Concl. Verbo non repugna- bat mori fecundum humanitatem affümptam; | AM | ] erpo nec repugnabit , fecundum eamdem hu- manitatem pofle peccare. E. JV. Cosf. Mori; , Ug j üterent, ; pati, & alie hujusmodi denominationes fecun- | Güting dum íe poffunt effe quid honeftum & utile: 1 i ] eccare autem actio eít abfolute turpis , inde-« . m peccau 4 cens , fimpliciter prohibita, reddens fübjectum - n dereftabile , & Deo invifüm. Quare mori fe- . 1 aqqf( cundum humanitatem a titri ( ffumptam nonrepugnat . períonae divinz, repugnat autem peccare: nam d z er hypoftaticam unionem non vivificat forma- ' liter , fed fanctificat humanitatem; nec tenetqt impes j 4 lyy VrnsI DiviNrL. 465 n nf íámpedire mortem , fed peccatum: ne dicatur fimpliciter peccare; namquod per naturam af- li Qd i fumptam poteft hoc fimpliciter poteft. [&re ) Unw ^f 1. Aliqua conveniunt humanitati af- T I fuümpte, que nihilominus tribui Verbo non lounit .;;f poífunt: ex eo enim ; quod humanitas dicatur ) Voluntgs ! creatura, filia adoptiva, & ferva Dei, nomina WCHRF us hec de Verbo dici nequeunt. Ergo licet af- 1 dul fumpta humanitas peccaffet, non ideo Verbum COnvenig peccaffe diceretur. — . /V. /4tec. Verbum qua omo , proprie eft & dicitur creatura,, licet SURCO 3 T Ut nog fimpliciter ita non enuntietur, ne cum Arianis períonam ipíam creaturam effe videamur fen- nf L Wtünsi tire. Efe filium Dei adoptivum , eft denomi- if natio perfonze; ergo cum hurmanitas Chrifti af- D V fumpta, non fit períona , nequit filia Dei ad- hUT.'P J optiva nuncupari Humanitas Chrifti non eft " " [ ferva Dei ftridte & proprie , fed improprie & , 14 Qu kl late: quo fenfü Verbum ipfum carne indutum aliquoties a S. Scri ptura fervus Dei appellatur. Aot rpup h dfmpas 1.42. v. 1. & c. $3. v. a 1. eudem l Jufl. 2. Potuit Verbum efficaciter voluiffe , oj Mon ut actiones huraanitatis affumptze ad fe non per- ünerent; nifi nomine cauíze univerfàlis; erpo toes um ex unione hypoftatica non fequitur ; ienomini- m u ' ' )»e am peccati ab humanitate committendi redun- Qu pis; ! dafle in Verbum. — . . /4gec. Ex unionehy- d oftatica fequitur neceffario, quod Verbum Me n n nonms l n evaferit fuppofirum hujus humanitatis, princi- b pium quod, & caufa particularis omnium ejus T Dd a onum.' af ^ J ngg[?üï(?, ^ Gg 0ij i j « l 466 Dsg INCXRNATIONE OD;. L. Humanitas Chrifti unita Verbo manfit creatura: fed omnis creatura rationalis eft defecti- gt bilis & peccabilis : ergo etiam humanitas Chrifti. TL R. diff.imin. Omnis creatura rationalis eft peccabi- r Mu lis,vel proximé velremote C.femper proximeN. d n HumanitasChrifti proxime fuit impeccabilis ma- gl o nente unione hypoftarica; & in fenfu compofi- hsst l m &t il to ejusdem unionis habuit potentiam. peccandi remotam , íi nimirum eílet perfíona humana., kiits s /ufl.. Unio hypoftatica relinquit nature hu- stb g man«ce congenitam libertatem ; atqui haec com- gUA prehendit potentiam peccandi ; ergo. - & diff. :X Onl uin. ut ttuper.. Congenita naturae humanae liber- ao t tas comprehendit peccandi potentiam proximam i N. fàltem remotam C. Humanitas Chriíti non nilionsco eft immunis a peccato naturà , íed gratià: nec Áort; pl tamen ei deeft ideo libertas proxime expedita eiim denni ad multa bona agenda & omittenda ;- nam fa- [ IU cultas peccandi nec pars libertatis eft nec com- f qu plementum, fed ejus defectus & infirmitas: ut At p conftat in Deo, qui licet remotiffimus fit ab omni tlLmgdg peccandi potentia, maxime tamen omnium eft TT liber. Mi d OB;. III. Cum fan&itate accidentali poteft, 2 i faltem füpernaturaliter , confiflere peecatum Ti lethale; ergo etiam fanctitas fubítantialis non e Wat] | impedit, quo minus Chrifti humanitas poflit Ratni, peccare. B. 7. ZIntec. uod plerisque TT. non immerito videtur abfolute falfum. JV..Coz- L: Iämquämw Rn feq.. Si fan&titas generatim à S. Dionyfio defini- "mf tur, Zmpeecalilitas 9. puritas omnino inmaculatas éü- MT quanto magis aliena ab omni peccato erit (àn tasw CMl a, !OXE VznB1 DiviNr. Ào 467 tas fübftantialis fimpliciter infinita , qua major tsl "ts ( nec effe poteft, nec cogitari, éxqua probatur, Deum ipfum effe omnino impeccabilem ? sehy PeLprots Anfl. x. San&titas fübftantialis nec auget, nec minuit vires humanitatis : at vires humanitatis li funt ad peccandum ; ergo vis peccandi manet &nfi j in humanitate Chrifti, nulla ratione habita fari- m s étitatis fübflantialis. — & Zjf/. :maj. Subítantialis 0na hum fanctitas vires humanitatis non mutar directe, Ut natres per f6, tanquam potentia faculratibus animz fu- ii hat 5 ergo. P peraddita C. Non mutat indirecte, &confequen- ter N.. Cum fit velut forma infinite (àn&am uml Smyro: conftituens humanitatem . etiam per fe exipit, a Deo preeberi abundantia auxilia ad actiones & hits Cníi il Wib g omiíTiones convenientes neceílaria; &, fi opus 1 foret, predeterminantia ad bonum : id quod IQUDE etiam deunione hypoftatica nuper indicavimus. ts n & fjfl. 2. Unio hypoftatica exipit auxilia Dei d nszun. dlrmiso: t efficacia , quibus humanitas Chrifli a peccatis Íervetur; ergo non facit humanitatem formali- ii omi ter & immediare impeccabilem, íed trantum ra- omun dicaliter & remote: mg. L ZYawsmutto zotuim. INobis fàtis efto , quod Chriftus qua homo , vdi p diffimulata etiam vifione beata ; fit expers in- : peccamm firmitatis peccandi, ob folam hy poffaticam unio: intid u e nem. E. lL. 277. Cozf. Unio non . reddit-hu- Wt D manitate impeccabilem forrmaliter & imme- p diate tamquam principium operativum C. tam- [umv A d quam forma proxime fanctificans inamitlibilis; gn5fmd Ó &incompoflibilis cum peccato N. Sanctitas Ver« g bi & divinitatis eft formaelis & fübftantialis ims aris Chriíli ,. etiam decune d ))eccabilitas hutnanit fl Gga um Dsz INCARNATIONE 458 ( dum potentiam Dei abfolutam : atqui fanctitas u ifta immediate ac proxime afficit Chrifti huma- [ p AUL i mitatem; ergo Chrifti humanitas immediate , j d) roxime , intrinfece & formaliter, etiam fecun- üj.ïigzrio; q dum Dei potentiam abfolutam eft impeccabilis. NOJ[J il Atque ifta quidem Chrifti impeccabilitas forma- hi 001. ij lis & intrinfeca infinities preeftantior eft; quam n intrinfeca impeccabilitas orta ex vifione Dei, vel (igi g extrinfeca, quz ex decreto Dei, hominem in w n atia confirmantis proficifcitur. j n Ob;. 1F. Deus peccata hominum juftorum Vireon i A h impedire non tenetur; ergo neque Verbum te- lnl netur impedire fie humanitatis peccata. E. /V. r Corf. Deus, ex quo ftatuit effe cauíà univerfa- lis, & concurrere ad actiones liberas fübítan- i ol fattm v tiarum rationalium, ordinarie renetur non im- T pedire defectus caufarum particularium ; cujus- hfs. modi funt peccata juftorum : Verbum autem ; hus Peron tamquam perífona; eft principium quod , & pralanie caufía particularis omnium actionum fuz huma- T nitatis; ergo eas tenetur curare fpeciatim, ne dUf Vo id negligendo peccaffe dicatur. tiprrae Jufl. x. Humanitate Chrifti merente & mo- j Q non h riente, Verbum non merebatur , nec morie- m batur fecundum fe; ergo etiam humanitate pec- pl o cante, Verbum non peccaffet fecundum fe. * 4V. Corf. Verbum quidem fecundum fe preci- * DAT X IQ Íe non merebatur, ífed fecundum fe & huma- nitatem füuam , nam ut Homo Deus actiones Bu Qäruræu bonas exercebat : econtra fi permififfet huma- Ttpoff hg nitatem füarn in peccatum labi , fimul etiam fe- cundum í& deliquiffet ;; nempe fecundum vo- LU F n *t Cb lunta-* . UNp Vzrnz: DiviNr. d 469 um 1C luntatem divinam, qua peccatumi, 'quod pote- 16 i, vat ac tenebatur impedire, non impediiffet. Inft. 2 In voluntatem divinam non cadit Ier)le[iam&; : m oblieatio; er o gratis dicitur Verbum obligari ad gubernan 1 am humanitatem fuam. — F. d/f/. folitiis "ntec.. Obligatio ftriéte talis , orta ex pracepto Qorel, R füperioris non cadir in divinam voluntatem C. ïViflOIIc Dti/ j ij hOmillt:f' Obligatio largius accepta , orta ex rerum exi- f entia & divinz voluntatis fan&imonia, noa tinum ]uflm ! caditin Deum N. — Nempe ficut Deus hoc au- €toritati fuze debet;ut non mentiatur:itaVerbum Se Veru h pj hoc fuz fanctitati debet, ut naruram ftam diri- gat, ne quid inhoneftum admittat: nam intrin- lt G u 5 lls f fece ac per fe turpe eft; quod füppofitum fuam Jststirm naturam intra honeftatis terminos non conti- eat. Vurin, oj Jon Jifl.3. Voluntas divina communis eft tri- J a lMd inqui, & bus Períonis, nec tamen Pater & Spiritus S. peculiariter tenentur humanitatem Chrifti re- if m gere; ergo neque Verbum ad id tenebitur. B« R, A. Conf. oluntas divina , quatenus Perfona uni propria eft, admittere oblipationem poteft; Tefedmo. - h quam non habet, quatenus eft propria aliarum 185 DO períonarum: hinc foli Verbo adftriberetur tur- nuntuee | | X pitudo actionis, fi per impottibile humanitaterr mdume-ft' e fuam peccare fineret; quamvis nora in duas re- imkye r liquas Perfonas etiam redundaret; propter fum- Veium inam nature unitatem. D t Qj. . Etiamfi peccatum abfolute effét in- nífcun compoffibile cum habitu gratie , poteft tamen , juftus peccando gratia excidere ; ergo polflet .,' unione hypoftatica x ï. ,citiam 'Cþri.&i humanitas 83 pec- Dd [ 470 Dr INCARNATIONE g m peccando excidere , etfi haec cum peccato ab- folute componi non polfit. .. & /V. Cozf. . Chri- gl at fti humanitas a S. Scriptura & PP. dicitur fim- pliciter impeccabilis: quodfi poffet peccato ali- iperd j 0 quo excidere hypoftatica unione, non effet ma- is impeccabilis , quam jufti ceteri, hoc eft, T g fimpliciter foret peccabilis perinde ac homines ali: quis enim dixerit ,. juftum quemdam effe nintrer fimpliciter impeccabilem ; .quia peccatum. non ulb g ais t poteft confiftere in fenfu compofito cum- gra- | tia fanctificante. . Infinitum ergo difcrimen eft; m d quoad hunc effe£tum, inter gratiam juftorum , ag g & pratiam unionis hypoftatice. ] Nam I. Gra- ii tia habitualis non conftituit füppofitum, íed ei- der accidit; unde non: omnia. juftorum opera À prodeunt a pratia, íed a perfona, que male Ürmia operari, & gratiam extinguere poteft. " Econ- ira unionis hypoflaticae gratia füppofitum. conítituit,; quod. proinde neceflario. eft caufa 0!471. L À d efficiens omnium actionum.; ergo.non poflunt ab eo proficifci, nifi actiones bonse, "T'heandri- vmvito ce, &, ut cum PP. Grecis loquar ; Oeo7rQe- [mks M«']Iw 7r&ic, Deo digne ; ergo nullee malze , queis unio dadho l ifta diffolvatur. i Il. Accidenralis. gratia. non. il tj unit Deo. immobiliter, fed fübjecta eft levitatt itfrim; ] voluntatis libere : unio aurem hypoftatica. non * J fecun: pendet ab arbitrio humanitatis unitz:, fed a 0851 immutabili Dei decreto. III. Gratia habitualis M eft (anctitas finita , 'excludens. quidem. pecca- IW UT tum a fuo confortio, non tamen a fübjectopo- Ms (g tentiam proxime ad. peccandum expeditam: 5 s Dd x ana inl gratia vero fübítantialis unionis cum V. crb,(;, ? m L d N - VzgnzI DiviNr. 47X T pitqpi infinita, feu tanta, qua major cogitari nequit ; ni- lUg Q P. d mirum quceipfam etiam potentiam ad-peccarum admittendum tollit. IV.. Juftorum intuitu Deus C pb fe habet ut caufa univerfális , quos. fübinde ob odf - fines arcanos poteft in fua infirmitate deftitue- lrb i re: Verbum autem refpectu naturg füze huma- hs n eít caufa vel maxime particuiaris, quam pe« quini culiariter curare teneretur, tametíi conditione DéCcitum impoflibili; generalis Dei providentia ad creatu- Jito m " ras ceteras fe fe nonextenderet; hinc Verbum Vülcrimo: fine nora delicti proprii humanitatem füam ita tm hl negligere nequit; ut eam in peccata. proi abj . Mil finat. POH[UH], li jl ARTICULUS THT. i, qeu Utrum in Cbriflo fuerim babitus, aut Fomes pl du um peccati £ 1 dl u |Ota T. In peccato quolibe;f fpectari pofï'untï a0n pift N attus. & malitia. — /4&us pott fe linquit ha- , Tl bitum vitiofum, feu propenfionem ad actus fi- n miles. .. Malitia habet effe&tum duplicem , prior [// quesuno eft.c a babitualis ; pofterior ; reatus pene. Cul- j m $4 ha. s talis compleétitur maculam , offen[am , &g dl lt zujuriam: Macula, íeu deformitas queedam ani- of t e 1n2 ,. fecundum do&trinam S. Thome, r. 2. ite, U. q. 86. a. 1. confiftit tum in. refpectu ad actum ml .peccati preeteritumi non retractatum , nec re- jdem p miffüm, tum etiam in privatione gratiee fanCt- . ficariris. Offeufa oritur ex eo, quod peccator m Y e turpi defectione füa Deo difpliceat; feque ami-« citia divina indignum reddat. Jojuriam parit [ vio- 84 ; — Y 472 Dr INCARNATIONE violatio divini juris, quo tenetrur homo Deum ul u A f ( füper omnia dilipere; i nihilominus peccan- U(MII f&] do fe ad creaturas; po d abito Deo, convertir: ( Reatus pena eft ortum ex peccato morale debi- tum fübeundi peenam, in culpee vindictam. j p FA II .Fomes peccati im atl fecundo eft. vitalis: motio & fenfibilis affectio appetitus ad objectum. i. 0 p p fenfibile rationi contrarium & ad pecceatum al- d liciens: 7 a&u- autem primo eft appetitus fénfiti- Ech r M vus naturaliter propendens, ac proxime difpo- fitus ad ejusmodi motiones. qu 1(.:» [ JDico I In Chrifto nec fuit, neceffe potuit pec- LU N Qw catum habituale. Probr. I. S. Scriptura & Patres. d ol art. preced. recitati omne de Chrifto peccatum nisheze qi negant ob ünionem hypoftaticam. H. Non po- ts dl J terat in Chrifto effe peccatum habiruale perfo- male, quia ante unionem hypoftatieam humani- quaddur | qudom) Y| tas Chrifti non exflitit: unita autem hypoftati- €e peccare non potuit actualiter. Deinde. nec Tinmgn peccato Originali poterat maculari: hoc enim E fa. 4 foli contrahunt , qui generatione ordinaria ab. li & Adamo defcendunt: at Chriftus ex puriffima ,. ]s Virgine , divina virtute Spiritus Sancli fuit or- (hro n tus ; igitur originalis labes afficere illum non yims, iq uod na- poterat, tefte Angelo, Luc. z. v.55. Iiqu; j féetur C*yervbuevov , i.e. gignitur jam per con- *1 *2 Mi w ceptioner) ex £e Sautlum , vocabitur Filius Dei. la Vide S. Auguftinum l. 10. de Gen. ad lit. c. 19. m Et Enchiri d. $COT n III. "Tametfi natura hominis , qui prius pec- « JH Üf cator extiterat , affümeretur a Verbo in idem if EN J fuppoütum, hoc ipfo quidquid füpererat cl-v;lab L ! 3 Damäffei N Vzrnx: Divixf. 475 Ul habitualis definerer in humanirate. — Nam fi per Onus B gratiam accidentalem nobis infufam ab omni A0 Mu znacula peccati,expiamur ; quanto magis huma- Q mOf'ak C4 nitas per infiniram & fübítantialem divinitatis Virdio, fibicommunicatee fan&titatem continuo a peccati LL T macula, refiduaque offenfa , & injuria erit ex- loxdolie purgata? Ex quo argumenro etiam liquet reatum V o cence eeternee illico füblarum iri; quo fehomo in DDetis (b data hypothefi per peccatum obftrinxerat. De- pmd nique cum fanctiras affampree hujus humanitatis efletinfinita, qua major cogitari nequit; omnem t etiam temporalis peenee reatum repente exclu- T [ deret: nefit minor fan&titate baptifmi & vifio- Al p nisbeatee quibus omnis poenee temporalis rea- z L. tus abfterpgitur. lii Dico //. 1n. Chrifto non fuit fomes peccati t hs quoad actum"primüm? neque quod actum'fe; b cundumy * Ita 'Theologi communiter cum S. Ia a "'Thoma q. 15. a. 2. Pars prior pbr. L. Ex con- Y Doc m fenfu PP. Auguftinus l. 1. cont; duas epift. Pe- nv d lagian. & l. 2. de peccatorum merit. & remiff. t puníi €. 29. &1. de correptione & gratia c. 11. ait; in Vb füt r Chrifto non fuiffe illam. pugnam carnis & fpi- ilum u ritus, de qua Apoftolus Rom.7.v.23. Jdeo, i inquit, aliam legem iu membris meis vepugnantem e npro, legi inentis mec. & Galat. 5.v.17.. Caro concupifcit 2777 adcerfus [piritum. .. Eeo M. epift. z 1. (üb fin. 7- r bil carnis [uce babebat advevfum ,. ec difcovdie de- [ E fideriorum gignebant compugnautiam: coluntatuma Trn * fenfus. corpovei vieebaut. fime lege peccati , &g vert- ii ; zas affe&tiomum [ub snadev amine deitatis &5 mentit. , liem Damafcenus l. 3. de Fide c. 20. & 23. &in :ers.rzrwf??ä;- , | Gg 5 Syn: Dd | 74 DrINcARNATIONE | Syn. V. Coll.9.can. 12. damnatur quidam Theo. M qé m dorus, quidixerat, Chriftum aliquando appe- titus fenfitivi & . rebellionem fenüffe 2 : ,& eam ndo Ofigmäf 1 virtutis exercitio füperaffe. Hl. In Chriftonon poterat effe motus appe- u st titus fenfirivi nifi deliberatus : atqui motus de- liberatus ad objectum rationi contrarium Chri- li zi ! Íto repugnat, cum fit peccatum; ergo non i poterat effe in Chrifto fomes peccati. quoad "m actum fecundum. Major ef? Patrum nuper | stl laudatorum, & Cyrilli . 4.in.Levit. circa med. aj Quod idem ex.illo Joan. 11. v. 33.. 9'efus infre- | | j s. us [pivitu , eg. turbavit foipfunn , probant Chry- msyvinst oftomus hom. 62. Auguftinus tract. 49. T'heo- n phylactus, Futhymius, & alii afferunr. | Qs d Et ratio ipfà fatis oftendit: nam appetitum. | ntnismi inferiorem contra ,. vel preter. füperioris con- p fenfüm moveri , defectus eft. naturze ex origi- 16 (09907 nali peccato adveniens : atqui peccato originali lett, r Chriftus infici non poterat ; neque.defectus ille gjilans,ï ( per f& expetendus, erat ; nec conveniens Chri- Qir t Íto; nec ad finem Incarnationis , aut ad urilita- !s omn tem nofílram aliquid conducebat ; nec fuerat in ! latinoh ftatu innocentiz ; - neque in ftatu glorie erit; m l cujus utriusque perfectionem , eXcepta carne. lx lm u patfibili, Chriftus admifit. Dezigue Chriftus, « jmms U Y 2 | Íemper in actuali ufü rationis erat ; & füperna- QOrrecns turali adhuc virtute in potentias füas omnes 4 UT perfecte dominabatur ; erpo ante confideravit 4 fe.lglllw, ( quidquid appetitus fuos exci t tare poterat , hqs;. , Rof *- que in officio continere, J Em 7 , j 1 MP ; UE v 475 VzensrT DrviNI. ",qUidamTii : ii Poflevior pavs tbefeos etiam pbv. I. Fomes ifte ] Qunjp. 1 ! in aétu primo malus effectus eft peccati origi- e 5)&&;1 nalis: originale autem peccatum in Chrifto lo- Deinde finis Incarnationis cum non habuit. L tss erat, ut liberaremur per Chriftum a lege pec- IQ m cati & fomitis ; fecundum illud Rom. 7. v. 24. a( Quis me libevabit de corpore mortis bujus ?. Gratia I ety Dei per. 9. C.. D. N. . Neque vero expediebat ad hunc finem, neque decebat ,. Chriftum hoc ' attum n peccati fomite laborare; fed potiusuteffet omni- NI Q D no fegregatus a peccatovibus.. Fleb. 7. v. 26. 3 r l.. Fomes ifte. peccati eft: appetitus fenfiti- hpthar(s vus proxime difpofitus & expeditus, utcontra ïxIIa't TT rationem. exear in actum ,. & ad. peccatum in- LURU clinet : arqui poruit in. Chrifto. appetitus. ifte I g naturalis manere;, quin fuerit tam. pravedifpo-. Áptiri, fitus & expeditus :; nam fuerunt in.ipfo humo- BI GT p res. corporis, attemperatiffimi ;, ratio: Ícientia 140 orpmil beata;, & utraque infufà inflruéta, perpetuo vi- st ilans ;, & antevertens.objecta,. queis appetitus jns Chr Geri poterat ; denique perfectiffimum in. po- Ia u tenrias. omnes. imperium , quod ipfi confere- tcftentin bant: unio hypoftatica ; ftatus anime beatze;-& Jora t ]. ratiarum atque virtutum. omnium.tam natura- p a j um; quam füpernaturalium copiofitfimus appa- u e ratus. Unde accidit, ut appetitus illefenfitivus Alipa " correctus omnino fuerit ac. fraenatus, fomesque füs (v5 | extintlus : qui in hominibus aliis folum dicitur ef- qulin fe ligatus , quando. extrinfsca Dei providentia Wl'il)hæ i removentur occafiones ,. ex. qu . ibus. inordinaïi iallius,.mo;us excitarentur.. ; h r.- ] Dz IucaRNATIONE 476 t Vfl ODj. T. cont. x. Concl.. In Adam onnes pecca- iwïü r verugt, qui originaliter in ipfo fuerunt, Rom. $. V. 12. Atqui Chriftus oripginaliter fuit in Ada- g ag hii gt 110; erpo. B. Cum S. Auguftino l, 10.de Gen. ad lit. c. 19..& 20. Chriftus fuit folum in Ada- od yio, dl 1no materialiter, fecundum vifibilem & corpu- lentam fübftantiam , quam ex Maria Viroine . RB [Oprle ll) 1 j ferim fumpfit; non vero fecundum rationem femina- lem, ex qua unice peccatum originale in pofte- 0]7 fLat. vug Orlin: ros traducitur; NNon ergo peccavit in Adamo: quia ficut Adam ipfe corpus quidem materiali- TT hm s ter accepit ex limo terrae, activeautem a Deo; ita Chriftus naturam humanam materialiter fo- As t lum accepit ab Adamo, active vero a Deo. ws, r Juff. Chriftus fa&useff ex femine David. Rom. j DP CORGU) X.V.3. Ergo fuit etiam in. Adamo fécundum. feis p Ver oO rationem feminalem, & active accepit ab illo maturam humanam. | ftsiponea Be Explic.... factus ex femine proxime N. remote , i. e. conceptus ex bf Virgine tüfum, d vid C ; que füir ex femine & progenie l?ag qun extife ODj. ZI. Poffet abfolute adhuc refidere poft JReverls t :Os exemm unionem hypoftaticam reatus poenze tempora- lis, a natura. affümpta prius contractus ; ergo 4 iT etiam. peccatum veniale antea ab eadem natura d Mi admiflum ; poffer adhuc poft unionem hypo- « "!fulij ftaticam in eadem natura füpereffe. — . 7: 7277. i I n AV. Con[ej.. Omne peccatum dicit aliquam de- ordinationem ; ac lethale quidem reddit homi- r nem invifüm Deo ; veniale autem vere malum i IC[, l eft, Deoque difplicet : econtra reatus poeene 4 "bj quamvis in füa caufa füpponat deordinationem, " "ii ] y N Vzgnsz1 DiviNL 477 D [QE & culpam vel mortalem , vel venialem, in fe ünt,| | ] . tarnen poftquam contractus eft, nec culpam ht fir à dicir, neque rnaculam , íed folam obligationem ^lb ad id quod bonum eft, fcilicerad atisfaciendum hm g L' Deo pro culpa: quas quidem oblipatio , in cafü )ikm& [ pofito; refpectu naturz affümptae manerer rea- irà W. tus proprie talis, refpectu perfonse affumentis | Üontme 1 foret dumtaxat debitum voluntarie füfceptum, P OBb;. HIT. comt. 2.. Coucl. Apoftolus Hebr. 4« NI M V. 15. Chriftum appellat Pontificem zeztatum t us per omuia pro. fanilitudine absque peccato ; vini- m ] rum ut nobis effer exemplum patientie & vi- Md €orie ; ergo tentatus etiam fuit, perinde ac : Veto al nos, per fomitem peccati. . /V. Corf. Motus 73 h pravi concupifcentie ; licet rationem antever- ( f tentes, peccata funt, fi, eum poffunt pr&ca- veri,noncaveantur; quomodo ergo.eos Chri- at d 2 ftus fponte admittere poterat? Neque ad exem- plum nobis preebendum hoc medium, utpote 09 QT fipae D occultum, conduxifle. — Atque Chriftus alio- quin extrinfecus a deemone & ab hominibus d d perverfis tentatus innumera , eaque notiílima nobis exempla patientie & victorie reliquit. Plnpo s; 6 Vide S.'Thom.q. 41. a. 1. ad 3. Jufl. 1. Paulus 2.Cor. 13. v. 7. fcribens; Ja- j um rem e fus eft amibi flimulus carmis vnee , angelus Satana » hwf | qui me colapbizet, pagnam fuam Chriftianis pro M diqun exemplo producit ; ergo idem non dedecebat Chrifítum. &. [N. Conf. Si.Paulus hec non tl eruiffer , nulli exemplo hoc certamen fuiffet. weni äg einde Paulus has tentationes paffus eft invitus. wsm e udove- p : Deuiqueideo haec fibi eveniffe ait: ge maguiz i [//4 q-, -- 478 Drz INCARNATIONE t velationum. extollat zne : Xem quia,: virtus 2 in. t CF "f lm fiymitate pevficitur. Alia omnia de Chrifto dici [ debent. Yu al Ui al Jufi. 2. . S. Cyrillus l. 1. "Thefauri c.5. fcri- [ u gt bit; in Chrifto commoras fuiffe paffiones appe- hi titus ut vincerentur virtute inhabirantis Verbi ; jj Ms asl " g Ergo in Chrifto erat fomes peccati: praefertim Lf: cum Chriftus etiam invi(ibiles deemonis tenta- qasmd p ? ] f tiones paflus fit ; -ur teftantur: Beda Marci 1. & r?ppem WA n $. Thomas q.41.a.3.ad2. x« :N. Conf.. S. Cy- rilus loquitur de naturalibus & innoxiis affecti- hefan bus timoris, triftitie, & fimilibus, quos Chri- TM ftus libere ita admiíit, ut ipfum a boho facien- m do, & a Patris voluntate implenda non retar- ia qui darent:. atque hoc. modo illos devicit. Invifi- ondlonts bilesautem Chrifti tenrationes erant illce, in qui- diionm - bus tentator non apparebat , quamvis ipfura Coliioned per figna externa terrere conaretur. UET Jufl. 3. Chrittus averfabatur mortem a Deo Mpl pre&ceptam: atqui talis inclinatio appetirus erat t n contra rationem; ergo erat in illo pugna; qua :ma:em Jier o ad actum fomitis pertiner. — E. d;ff. smaj. Refu- M. Qd giebat mortem actu omnino abíoluto N. affectu M i naturali fimplici C. . Mors eft obje&tum fecun- hi dum re&am rationem formidabile ,. tamquam Ritctn g malum nature; ergo timor, quo illam avería- [ Ms l. mur, conformis eft inclinationi naturg, qua RUT bona eft: cumque fitaffectus fimplex, compo- Al Y ni facile poteft cum rationabili voluntate mo- "n h, riendi ex obedientia, Deus enim zerumnas nos M CORf ! zolevave gulet , s02 amare : temo autem quod tole- "QU i vat Amat , quauvis tolerave aimat , ut Auguftinus 1^19. as Ój Vzrnzsr DiviNr. 5 479 |:te. Confef. c. 28. inquit. Chriftus autem affe« | eChl'iüü;- étionem iftam horroris libere füfcepit, &exar- bitrio rationis ita moderabatur , ut fpecialem l leüüïi Q Palüonü: k voluntati difficultatem non objiceret ; .-preeter eam , qua virtutis hujus objecto erat intriníeca. Bo Juff. 4... Actus conditionatus pendetex qua- i p dam collatione & diícuríu: fed appetitus fenfi- iæmonjs [ tivus non eft capax collationis talis; ergo neque &t Mi in appetitu fenfitivo Chrifti poterat efle affectio N- C(Ulf 8( , ejusmodi fimplex & conditionata una cum af- Is , fe&u efficaci ad mortem oppetendam urgente. J qus ( E. difl. maj. . ACtus conditionatus ; conditiona- P lem propofitionem formaliter includens; : pen- timm det ex quadam collatione & difcurfü C. actus t conditionatus , qui virtute rantum includit con- atl ditionem & per eam explicatur ; pendet ex qun j Collatione & diícuríuN. Actus talis conditio- AT natus & inefficax folum per modum fimplicis norma ] complacentie aut difplicentie tendit in obje- Dpeinse étum confideratam dumtaxat fecundum aliquam gt qu rationem boni aut mali praecife fümptam j ac fi IU M effet (ola atque ab aliis fejuncta ; ideoque appe- oNafd titioni efficaci minime repugnat. Simile quid dumfenun- fubinde in brutis animantibus apparet,. quse ut tumgqua vehementer objectum aliquod appetere videan- hm at , UT ; ne tamen ad illius confecutionem movean- tur, timore coércentur. Ex dictis hactenus t a n Coll/;ges... Non potuiffe .a Verbo affumi na- J m turam humanam ,. habitu vitiofo ex peccatis an- UR A tea commitfis contraéto infeéctam ,. quin illam continuo vitiis iftis fanaret:- vitia enim talia de- [/ qui at e 7Fef,tanda.magis fünt, quam omnis error: at , e€r- r.. ( 480 Dz INCARNATIONE g iM errorem non pofle in natura affumpta effe , do. cet B. Anfelmus l; 2. Cur Deus homo. c. 13. yom Tiigzct ac ratio ipíà fuadet: nam ad prudentem provi- dentiam períonse rationalis pertinet , non ad- gl in n mittere deceptionem in natura propria ; cum preveniri facile & caveri poteft; atque in erro- T ! g re nihil boni apparet & honefti , quod deceat affumi ; imo auétoritas talis perfonee multum . girüi : "Rm;lpïilmf imminueretur, fi conítlarer, eam erroribusob- noxiam effe. ]Igitur non poterat a Verbo aflu- - ib ii natura humana, vitiofo habitu ex ante fre- 5", mpoiübiïmm, quentatis peccatis corrupta. Dedeceret enitm ; - ynrimm Jntn, n tale fuppofitum ab habitu ifto nominari libi- dinofum, ebriofüm, aut quid fimile., quas po d denominationes vitiofi habitus refidui tri- fisdp. buunt adhuc perfonis, etíi a macula peccati ! Jl & reatu peme per pemnitentiam jam expur- ? r ent d gatis. in. Cer du Gnd a. ARTICULUS IV. tser i o bumana Chrifli voluntas libera fuerit ,. etiam Rih: hs ad a&hus pevfetliouis inequalis ? u quaida L ILTA TO:a. Voluntas duplici fenfü dici poteft libe- LT ra, primo a coactione , cum voluntarie j hg ac libenter , & non coacte operatur.: fecundo tl p libera eft a neceffirate , quando in füa poteftate j Is M I N aliquo modo habet operari & nonoperari. Qui- . &l dam 'Theologi, ut fe difficultatibus graviffimis i, in hac quaítione occurrentibus expedirent, PMHM, ; priori tantum modo Chriftum fuiffe liberum . ; fïþ MM : i afferebant. Horum opinionem S. Thomas qui- t il [ deme. NT VznBI DiviNi. ity 481 dj demin 5.d. 18. q.1. a. 2. folutióne 2. ad $; ut pro- " O. babilem relinquit ; ipfetamen ubique infümma d( Ntem n Theologic contrarium omnino tenet , praíer- Tme[, Q pmpm t tim q. 18. a. 4. item de veritate q. 29..a. 6, ad r. & Chriftum in multis actionibus bonis füfci- Mieie l) qll()dd&W piendis etiam a neceffitate immunem fuiffe pro-- nuntiat. . Suntautem ex recentioribus nonnulli , Tng n qui hanc Chrifti libertatem ira reftringunt , ut Detrods. putent, ipfum ex actionibus bonis neceffario La Velyi debuiffe exercere o timam, non quidem omni- t ere: um poflibilium , íe i hd earum ad quashic & nunc proportionem habebat , propter concurfüm pa- : nominm' i ratum, & actualem objectiapplicationem. Cu- ] imn [ jus queftionis ftatum elucidatum füpra jam in- T venies difp. r. c. 2. a. r. n p Dico . Humana Chrifli voluntas. perfecte p libera erat etiam a neceílitate ad rnultas actiones bonas. Certa hec pofitie füperius difp. 2. c. 4. 8. 4. Concl. 2. fàtis firmata effe videtur argu- / mentis ex S. Seriptura & monumentis Patrum E petitis : quibus pro auctario fint S. Hierony- 1 mus , qui in illud Iai. 5 3..v. 7. O/Jatus of , quia zpfe voluit , ita fcribit : JVom meceffrtate , fed vo« potbe luntate [ubüt crucem.. Et Gregorius.M.1 24. Mo- |voluata ral.c. 2. Omni , inquit , seceffiaze caleata , cui p i voluit, mortem [ponte füfcepit. .. EtS. Auguftinus a s traét. 37. in illud Jo. . v. 20... /Vemo apprebendit p t eun &c. hec habet : Quamdim voluit , imtev bo- mines vixit 5 quando voluit , a care difceffrr.. . Hot T n ef? poteflatis , tiom neceffatatis. - Hauc evgo bovain jf i ! ille ex[pe&abat .. .. qui alio loto dixit : Á D ote;/t'atïff iif Iï babeo peuendi agituam meam. á h E 482 Dz INCARNATIONE m Et ratio idem evincit: ad bene aut maleme- rendum opus eft, ur quis fit liber tam a coactio- W)W äæl;ontmhiï ne, quam a necefífitate : zam ubi neceffitas eff, gec damnatio , mec covona efl , inquit B. Hiero- m 1 [] l A ! l perl nymus l. 2. cont. Jovinian. ut merito Pius V. & | Gregorius XIII. banc n. 38. inter Bajanas dam- h p;*ifk. | | d naverint: Quod voluntavie fit, libere fit , quamvis necef[ario fiat... Et Innocentius X. hanc. Janfenii Pt | 1 n sdin 3. /dd mevendum $. demevendum in flatu nature lapfie non vequivitur in bomine libevtas a neceffitaey um -girmum v fed fufficit. libevtas a. contlione. — Atqui Chriftus multa fibi & nobis eft meritus ; ergo voluntas fu. ttolctntt ejus libera fuit etiam a necetlitate. Dico II. Chriftus nec phyfica , nec morali wv d neceffitate tenebatur ad perfectiffima opera pr&- Crttsioo ftanda, fed poterat pro libito minus perfecta; oD l6 sl omiffis perfe&ioribus ; fungi. Pwro/. . pai. Fuit perfe&te liber , at modo dictum eít : fed ralrge Aar, n fiad opusoptimum aggrediendum jam erat phy- fice determinatus ; nullam habuit perfectam li- fithe bertatem laude & preemiodignam. Erpgo. Pro/. -»ï'm, &Qtta qin. Ei, qui tenetur. mihi neceffario alterutrum tetrgin ex duobus aureis ejusdem pretii dare , nullam ? g debeo pratiam ; utrum mihi dederit ; ergonec gt Chriftus quidquam meritus fuiffet , fi jam de- gercv N terminatus phyfice ad optimum ex pluribus nu« I mero actibus zequalis perfectionis elegiffetunam : Qp nam faculras eligendi hunc pre illo actum ex a duobus plane zqualibus ,. eft libertas tantumin * rf genere phyfico , minime autem in genere mo- rffe lmpg ris , qualis ex prüdentum judicio requiritur 2! fn laudem , premium ; aut prates mutuas prome- W&Usäosp ( bo' rendum. | D [ L VzrnsBi DiviNri, 485 z mäkm; At Prob. etiam 1. pavs. YYeus non femper facit optimüm , nectamen ideo imperfectionem mo- | 71?66[6!41 ! t D ralem contrahit , ut füpra loco nuper citato oftendimus; ergo neque fuerat indecentia Chri- io Bigyi fto, fi minus perfe&um opus, perfectiore omif- Bijmais Ío, peregiflet. — Deinde f operari rninus perfe- : 62 ) qflll:'fi. lanc Janfu €le eft indecentia & imperfe&io qua fümmse fan&titati Verbi repugnat , ergo Chriftus etiam ] jl(z!u D nf phylice neceffirabatur ad a&tionem optimam: mam ideo etiam phyfice & abíolute neceffitabatur iqi r 'ad evitandum omne peccatum. q Vi Obj. . cout 1. Coml. Qui fcdt, adionem Y certo tempore , loco , modóque abs fe futuram, 4 C ion poteft efficaciter velle oppofitum : atqui It Chriftus ita'omnes actiones füasnoverat: ergo Ms d 'non eratliberad ftatuendum oppofitum. 3. jf hilg dMaj. Si fciat , actionem futuram independen- ndd: & ter a libertate fua & determinatione propria C. j Si fciat ; fururam actionem ex libera fua derer- vrdun nindtione N. Scientia ifta pendebarab a&ione m P futura, eaque erat pofteriorratione noftra mo- dlerütrum Xoque concipiendi , adeoque mere fpeculativa e, nülam erat , &tale judicium in Chrifto peperit : hoc ; Cl'gOHCC faciam , quantumvis poffem omittere, aut aliud fignd- «upere. INequaquam autem fÍecundum hanc jb Ícientiam ita judicavit: 'quantumvis coner in ln oppofirum, hoc faciam, & hon aliud.. dufl. Chriftus fciebat , actus fuos aPatreet- od | ; n fe preedefinitos ; ergo fciebar, oppofirum fibi p [ effe impoflibile: nec enirn fruftrari poterat di- i vinam predefinitionem. — g. 4Djfl. 7Zztec. Scie-- J ui- aj [] baractus füos præde?niros per mediacertoq Th 2z em g Dr INCARNATIONE 484 " dem effe&tum confecutura , abíolute tamenre- qul](] J pudiabilia C er media, qua abfolute repudia- Wh It ri nequeant N. Dupliciter concipitur praede- m finitio fine libertatis detrimento fieri poffe. I.Si od Deus fcientia rerum , que futura effe poflunt; [3 1 j ïtg,wa videns, hominem tali medio repudiabili £im- f um pliciter cooperaturum , decernat actionem per db tale medium. . II. Si per fcientiam neceffariam lpumdt videns innumera fibi (ppetere media fruftrabi- win: d lia quidem , congrua tamen ad quoslibet actus s bonos, decernat abfolute actionem aliquam bo- nam tali medio ab homine praeftandam. 'Tum iv fi per futuribilium fcientiam previdens, hunc É W&'Aïx&ï hominem tali medio fruftrabili ad áftum praede- asl quit, q finirum certo permotum iri, decernar vi prae- definitionis , homini ifti tale medium conferre ümnoy ad actum preedefinitum exequendum. — Modus ofterior eft conformis do&rinz SS. Auguftini cwn?þr'lfug elinoctm & Thome , quam Suarefius amplectitur. Ubi vides, divinam preedefinitionem neca Chrifto; | & ag nec ab alio agente rationali poffe effe&u fuo Finggin fruftrati: neque enim Chriftus, aut homo alius ^ ml impedire potuir, quo minus Deus in omnipo- !f p " tentiee füze thefauro infinita media fruftrabilia ha- qu dbun Ütela beat, quibus voluntatem humanam certo a a&um intenrum , cum libuerit ; pertnoveret. e (( uod vero Chriftus & homines alii habeant po- nl h ïllm tentiam omirtendi actus predefinitos comple- - &t tam , proxime expeditam , &in actum fecuri- Ut dum vere reducibilem , eft neceffarium requi- r;shbcreeh fitum ; ad predefiniendum actus libere Eqm I'QS : 1lec P jgefel | IT P E Vznz1 DiviNr. 485 Àte faftny nec tamen ideo (equirur , praedefinitionem fru- Jfeten ftrari a quopiam agente libero poffe. Dit Obj. 1. Quod procedit a principio neceffa- TL pl r rio, neceffarium eít , atqui omnes Chrifti a&tio- d p()[fuf; nes procedebant ex imperio amoris beati ; ergo Dudiat j nulla eratlibera. . /V. miz. Sola quiesin Deo OR fine ultimo & fruitio poffeffze beatitatis proce- 1 r debant ab amore comprehenforis , a quibusacti- «di frri bus tantum determinabatur ad offenfam Dei vi- Mosiet s tandam: adceteras autem actiones bonas , quas maluri Deus non precepit , vifio beara , & hanccon- n T fequens amor neminem neceffario urgent; qua- lts I re poterant etiam in Chrifto viatore prodire a ul amore Dei fcientiam fupernaturalem infufam fe- nE quente , qui cum circa Deum intuitive cogni- &dm ts tumnon verfetur , intrinfece liber eft. lm M Ob iL cont.2. concl. Scientia beata Chrifti , N Ami cum fit fupernaturalis & effentialiter vera, ne- f Ül ceffario connexa erat cum actibus abillo exercen- i, dis: atqui Chriftus, juxta communem fidelium n (s fenfüm, optime femper operatus eft : ergoita eog homodii actus previdit, ut imperfectiores elicere non n 0mmipo- potuerit. E. Dif. Maj. Scientia Chrifti cum abl he- ejus actibus exercendis fuit connexa neceffario ; r d abfolute & antecedenter N. neceffario , confe- ermovet, . quenter ; & ex hypothefi C. — Diff. etiam con- féq. ita füos actus pravidit , ut imperfectiores hu 08 Con elicere non potuerit abfolute & antecedenter N. confequenter & ex hypothefi, quod perfectio- d n res libere ele&urus fuerat C. Cur enim Chri- ftus eligere non poterat actum obedientic prae i ue- a&u caritatis ? ex hypotheü:*ero quod ma 3 rit 1 — Dr INCARNATIONE 486 W rit a&tum caritatis , utique non poterat amplius: wgg;.äüi gl actum obedientie eligere ^ Quamquam autem cum fidelibus omnibus exiftimemus ; Chriftum li ?fg,]s Y h ] ^ éptime femper operatum fuiffe ; iftud tamen af- moraïä(*ïmf ferimus;, poruiffe citra indecentiam minus per- um fecta. eligere. Jift. 1. Beatiamantes Deumznecefïï(ate;agun,;. d01 U GF&FM w?r tur ad id quod, Deo. amato. gratius. eft: fed. actus; perfectior Deo eft gratior ;ergo Chriftus , qui in- n at [ 2 I £er beatos maxime amabat Deum , necellitate ur-. gebatur- ad actus perfectiores. E. Difl. Maj.. l aicin du fNecetfirate apuntur ad: id , quod amato grarius; elt , fi ad; amati felicitatem. conducat, C.. Sii olb tantum. conferat: ad: gloriam amati extrinfecam ,. qn, q fubdifl: adi hoc: neceffitate: apuntur., fi fciant. ! anpeia vel praefümant, id ab amaro. exigi vel füade- fertr d ri C i fciant, id arbitrio. füo, relinqui, N., D l al Hoc Chriftus. non. fciebat folum , fed: adverte- 1 rat infüper , voluntatem, füam. contra, pondus; ; ) lt ] nl amoris beatifici. decreto praevio, divini, concur-. | füs ita confortari., ut licee accingeretur ad actum, D perfe&tiorem eliendum , nihilominus tamquam * D Niator poffet eum. non eli gere ; : ; ac ümBliciter; L tendere in actus minus perfe&os. h Em aïmïz q Jif.2. Non. cenfetur. bonus, effe. filius, sU ] nec homo amiciffimus ; qui: neoligit. preftare. Pnimv,w«( officia , patri vel amico pratiora, commodiora ts & honeftiora, Ergo. x. W. C^ Hominum. ltl felicitas cum finita fit , officiis ad illorum com- Qu ht moda & honorem magis conducentibusaupetur: mertm Dei vero beatitas infinita eft & femper eadem;, , Qnetei aeque ullo noftro obíequio capere poteft incre-. LT InGn-. li Vzna1 Drivrisr. 487 bt h fnentum: unde interdum obfequia minora Deus mquüm Ed majoribus antetulit , ut obedientiam facrificio. I5 rf poReg: ds. voaac fu. lufl 3. Summa íanctitas imperfectionem D i l: moralem otnnem excludit : atqui in Chriftoef- fet moralisimperfectio , non agere optimo mo- Cemtatc i do, cumpoflit. Ergo. & D;jfj. Maj. Summa df fanctitas excludit omnem moralem imperfectio- S.qu nem pofitivam C. imperfectionem comparative t ly Id T talem N.. Imperfectio pofitiva afflatur actioni & Dj abinconfiderantiaaliqua, animi levitate aliisque Ef defectibus: aétio autem que nullo ejusmodi vi- g ( | tio laborar , fed tantum refpicit pluresin infini- Metribs tum , quz fieri poffent ; perfectiores, dicitur Itj (f imperfecta folum comparative, prior; non po- aovdl flerior dedecet fümmam fanctitatem. ! r Infl. 2. Homo alius , qui elicir actum im- ; T erfectiorem , omifIo perfectiore, quem eeque ia pods [ * acile exercere poffet , vituperabilis eft , & ve- ii oncu- re contraheret maculam moralem , etfi nec vi- CA tium , nec peccatum effer ; ergo Chriftus ita Itmqut agendo. non tantum admitteret imperfectionem Áinpise comparative ralem. &. JV. Conféq. Hiomo via- tor alius , quoad poteft ; ar&tius Deo fe con- i f jungere tenetur ; fuamque perfectionem pro- priam procurare , & merira augere : Chriftus d cormmoa : aurem per unionem hypoftaticam & amorem 'beatificum Deo femper eft conjun&tiffimus ; ne- [ Hoce ilorm d que hac conjunétione poteft excidere, aut ejus augmenrum mereri, füamve fanctitatem omni gt 1 sJ e ex genere infinitam ulla operatione bona vel me- [] u : il,iore perficere. Hh 4 Jf [ a | 488 DsINcCARNATIONE «t ^ Jnfi. $. Eftingens difcrimen inter actiones humanas & divinas :: nam hz non habent per- d fectionem fuam ab objecto, uti actiones huma- j; q ne;ergo fi Deus non tenetur ad opus opti- mnmi«pio ] iv znum ; nihil inde concludi poteft pro Chrifti h i umanitate. E. /V. Cozfeg. Inhoc tamen ambae æ?mm p:üpnül conveniunt , quod etiam a&tiones Chrifti pra- m jl tium füum & valorem infinitum non ab objecto, l fed a perfona divina operante fortiantur; qua- zi propter- nihil refert , utrum quoad bonitatem "TU l. Ípecificam inzquales fint , ut fupra adnotavi- r TAURT us difput. 1.c. 2. a. 4. infl. 2. ad obj. .. De «arero $. Thomam nobi(cum hacin quaftione f s, e fenfiffe , ipfe q. 18. a. 4. ad 3. ita declarat: 7- etimyims | Jduztas Chrifli , lices fit detevminata ad bouum ; noz femd gamen e[ determinata ad boc ,. vel ad illud bomum. Vi CIL | -Ez ideo pertiuet ad Chriflum eligere per liberum ax- füra t Vitvium . confiruatum in. bouo , ficut ad beatos. ( tnima ADTIDIIUSY t d ïl] Itj ]] | Quibus legibus. Chriffus fuerit fubje&us ? f Lgtin f J ,q Ko [. Chriftus qua homo capax erat pree- IT " D cepti veri & proprii, fabeulpaetiameobli- 1 I " j !d i H i 1. ii [ 1 ganus. Probr. Humanitas Chriíti tamquam l ii LT creatura rationalis & libera fubjecta erat Deo Qlll« [ hmm fuperiori, a quo pracipiente poterat efficaciter i dirigi per regulas preefcriptas, quibus fe necef- g D 1 fario. conformaret ad íervandam morum ho- lt ll neílatem : atqui ejusmodi regula eft prace- l du prum verum , proprium atque füb culpa ob- i fubje&u ligans. Ergo. Curfirm. In Chrifto erant alice [ ] üSäUCgrl 3aj m ut virtutes creatae, quaä refpiciunt fuperiore . *s ; Nera l jl VzERBI DIVilïNI. 489 j nl vera relicio , qua Patrem colebat , & ad illum M reces fundebat , vera humilitas , verus timor At n Dei; ergo etiam vera & propria obedientia, X Q quam in ipfo S. Scriptura tantopere commen- m c lmen t) dat: vera autem obedientia non eft , ubi pra- eeprum proprium, & füb culpa obligans effe $ Chfllld Fi' nequit. Q db Dico H Chriftus fübjectus erat legi Dei a- nf ternee & legi naturali. Ita S. Thomas 1.2.q.93. od Donga a. 4. ad 2. Prob. £. pars. Lex cterna eít ratio di- ID edorg vinz fapientize, fecundum quam dirigit omnium ddji) creaturarum rationalium motus & actiones in n qui fuos fines , cum voluntate illas obligandi , vel hddm j eis imprimendi inclinationem ad regulas illas ul fervandas; ut teftatur B. Auguftinus l. ;. de Ci- hll vit. C. II. Atqui Chriftus qua homo eft crea- tjrnm tura rationalis; ergo eidem legi erat fübje&tus: 717 eeque enim ac nos tenebatur Deum amare, non mentiri, aliaque intrinfece mala vitare. Pavtis 11. Probatio ex his liquet : nam, ut zjec'iuï? Ál ii i inquit idem S. Thomas 1. 2.q. 91.a.2. Jex uatu- ( [ valis uon eff aliquid diver[um a lege ceterna ,. fed jenmol ef? participatio legis eeterue àn cveatura vationali, ] tirqut & quafí lumen vationis natuvalis , quo difcermimus, hn quid fit bogum g quid smalum. — lgitur fi Chri- i s ftus qua homo obftringebatur lege aterna,etiam sf M lege naturali tenebatur. ! m Dico 111 Chriftus ut homo nullalege divi- na pofitiva tenebatur. Projr.per partes. . Non sen erat fübjectus legi Evangelicee : ipfe enim erat ha£|e ilius auctor & legislator. ! d .? . « Hh 5 JJ. Neg Dr INCARNATIONE 2 490 ; II Nec erat fübjectus legi Mofaicae , ut S. h n ob 'Thomas hic q.47. a. 3. & 4. Sotus , Suarez & p "ET. paffim, contra Medinam oftendunt. Nam Ti | U ul pracepta legis Mofaice tantum dabantur lfrae- ii ! litis, & pofleris eorum, qui ab ipfis via ordi- s naria & per. feminalem, rationem genus duce- g bant; ficut ergo preceptum Adamo datum & umkä ejus transerellio nihil ad Chriftum attinebat, eo. .quod fecundum rationes. feminales in. Adamo Mäþ W, Nü non contineretur : ita etiam lex circumcifionis hp Abrahamo , & leges de judiciis item & cere-. VTa moniis Iíraélitis injunctee Chriftum non tene-. wl bant ,. quia hic fecundum feminalem rationem, dnmt in lumbis Abrahe & Poftprorum ipflqs noncon- . r dmmd tinebatur. N Deinde.Apoftolus docet , legem . illara im-. BU perfä&am, datam fuiffe ad. oftendendam imbe- htem at cillitatem. nature peccato originali corruptee, : r 3 unde ad Gal. 3. legem, ait; proprer trausgreffto-. M zes pofitam efle , item fuiffe. pedagogum in, Chvi-. tvl flo; ut. ex fide juflificemur « & ad. Rom. 6. tam-. UO erd( quam oppofira diftinguit , effe.füb lege , & effe. :G)Un[:» l i fb gratia. Exgo lex illa non erat injunéta Chri-. 4Uini fto,' qui non. habebat. naturam, peccato, cor- h [ ruptam, nec erat parvulus egens peedagogo;, -prumm * aut-juftificatione , tamquam auéctor gratiae, f/ris;» RUS ï'l&ü'äx"& Iegis , Rom. 10.v.4. & complementum, deftru-. r €turus illam umbram futurorum, Heb. 10o. v. 1. r eo usque duraturam , dogec veriret. femen ; i. e.. W AU Chriftus, cui promiferaz Deus , ex ipfo gentes; As pr& im jp(tifican-cïas.. Deni- | R j: r Vrnsr Drivixr. 49Y . , Sllüm Denique Chriftus erat dominus legis ; ergo &on obligabatur lepe , ut argumentantur Au- ktün. V guítinus l. qq. in. Matth. q. ro. ex illis Chrifti dul verbis; Matth. 12.v. 3. Dominus enim off filius bo- pf o aninis etiam Sabbatiz. & ex ilis Ju. 5.v. . 7. Pater T ts smeus usque Todo opevatur. , 9 ego operor. "Tratt. QTR D tids 17. in Joan. & Cy , rillus, l. 2. c. 33- in eumdem ls in J oan. Dico 17 Nulli etiam leoi humanze Chriftus Cs iem j jure fubjectus erat. Ita Theologi omnes cam S. Thomain 2. d. 44. q. 2. a. 2. S.Bonav. a. 3. q.1. T g wm n Soto. in 4. d. 25. q. 2. a. 1. Turrecremata l. 4. Summa p.4. c. 37. refert ,. Joannem XXII. er- pl roris damnaffe. contrariam, o Einionem, Marfili Patavini., hn n Yfendm i Probr.. Chriftus etiam.qua homo.;, per po- teftatem. excellentiee habuit dominium, & jus ij dimpz füperioris ordinis in, omnes homines; ergo non af magis le bus. humanis. tenebatur ; quam Rex i (hr- u äl lege a fi jectis fibi magiftratibus lata, ut Patres m 6t & DD. ex illo Chrifti , Matth. 17. v. 24. conclu- [H)&IJ 1 dunt :. Zeg 6s ferra a quibus accipiumt, tributum v—el.qx d (r eeu[um $ eccato, P.— "Obj. 1. cont.x.. Concl; Preceptis rigorofis ac d roprie talibus ineft vis coactiva :. atqui. Chri-. i 2 [ 9 us vi coactivee fübdi non potuit ; ergo neque Quf é precepto rigorofo. . 4ifi. maj. Procceptis ri- ch. n gorofis vis coactiva ineft primario & effentiali- " ter N. fecundario. & continpenter C. Duplex vis pracepto ineffe poteft , dire&tiva, & coacti- p e Va: vis direfiva , qua redditur actus neceffarius. , &d rectitudinem & honeftatem virtutis ; fola. eft n e | 492 Dz INCARNATIONE. j f 7 ; de ratione praecepti: vis autem co4&/v4, quee um ] H '!71 l , l u EJVIZ'H comminationem perfone refpicit ; fecundario tantüm ad pracceptum pertinet ; & accommo- n f darur períonis capacibus transgreffionis , nam refpe&tu eorum, qui transgreflionis capaces non j Mp il fünt, cujusmodi erat Chriftus, omnino foret inutilis. i ^ ud s 3& | Jjfl. x. Deus, injungendo preceptum fub n&lü culpa obligans, ira virtualiter dicit: nifi feceris Tl (m' ' hoc, eris mihi inimicus: atqui Chriftus non eft p capax inimicitiee Dei, ergo neque preceptiobli- lr iDes at gantisfüb culpa. — z. difj. maj. Deus ita dicit iis, qui transpreffionis funt capaces C. Qui non funt ii t capaces transoreffionisN. . His fufficit, fi Deus W pï&»&þ*ü voluntatem habeat oblioandi, feu reddendi goim actum ita neceffarium ad rectitudinem & mo- hm nf wi t yum honeílatem , ut ejus oppofitum evadat fübdito turpe & inhoneftum. . Licet igitur Ho- Honini C thodis i mo Chriftus actionis turpis fit incapax, potuit tamen ei Deus a&ctionem indifferentem 1ta ad tem mor honeftatem morum neceffariam reddere , ut, (i M. per impoffibile, ftante praecepto, eam oiitte- Bb ty f ret, turpiter & inhoneíte apgeret. ' Quare prze- MUCT. ceptum Chrifto darum virtualiter tantum itafo- MO nat ; 6; pev impo[fibile, boc faceres , effesmilhi imi- m beri snicus. Ad quod fufficit, naturam humanam p f Chrifti fecundumfe, & prout effe poffet in pro- TODIO prio füppofito , capacem effe illius ftatus & poe- Telindn ne per conditionalem illam explicate, . Quam- Wltitimy vis ratio praeepti melius & formalius explice- R dJ'V]'nam j tur per hanc affirmativam & abfolutam propo- e i d fitionem ; Z4oc prefcribitur per praceprum tam- Va m quam * 1 Vrnm DiviNi. 495 | fMt?im, Q guam nece[Jarium ad virtutem: natura enim Chri- h ii CU fti humana aliam füperiorem habet , cujus vo- luntatem refpicere debet, tam [ IOHIIS) j^ actionum regulam. quam fuarum 5 Cs Ifi.2. Mepugnat, utis qui impeccabilis eft QT obligeturfub culpa: Chriftus autem eft impec- cabilis.. Ergo. & JV. Maj. Ut quis füb culpa C : ni(is adactionem, autad actus omifífionem adftringa- tur , fufficit, actionem effe indifferentem , & dari lus füperiorem , qui illam dato praecepto reddere ne- reconi ceffariam ad morum honeftarem poffir. uod- Jasitii fi Deus effentialiter impeccabilis, quafi fub de- Qu liéto obligatur ad non mentiendutn, non quidem ä ff ex pracepto , cum füperiorem non habear , a n s quoid injungatur, fed ex propria excellentia; m utíi per impotfibile mentiretür, culpam feu um t actum indecentem admitteret ; quanto mapis jtpct HominiChrifto a Deo , füperiore füo potuit actio alias indifferens, reddi neceffaria ad ho- yu, p j ud neftatem morum ? ltl Jiff. 3. Fruftra preecipitur quod eft impof- am omrt fibile; ergo fruítra etiam preciperetur actus Quue Chrifto; qui nec praeceptum transeredi , neque um iab actionem poterat omittere. s. /V. Coz;. Cum uml res de fe erat indifferens , fübditus per pra- n hum ceptum eflicaciffime. movetur , ac ftante pree- yfieiy cepto neceffitas quedam ipfi imponitur ad eam usl preftandam. Licetergo Chriftus rationefüp« pofiti fit impeccabilis, & voluntas ejus humana us E d per divinam fuperiorem ira gubernetur , ut a bono deflectere non poflit; quia tamen eadem hn pf e . voluntas humana ex natura fua peccabilis eft, 7 immanet- - 494 Ds INcARNATIONE l manetque inferior & ífübdita, hoc ipío pra- 1 )/ïn : | f.wfg] cep ti capax efficitur. WU (Um m Obj. IL. cont. 3. Concl. Obje&um legis debet .ff('d; ia N effe liberum , feu actio, quam fübditus exer- cere poreft & omitrere : atqui objectum legis a A n paturalis erat neceffarium Chrifto , etiam ante- iniutd quam lex ei ferebatur; ergo lex naturalis Chri- u fto non fuit lata. kX d . difl. ; dutec.. Objectumle- gis deber effe liberum falrem plerisque membris Thastg) [ [ruimaa comrmunitatis C. 'debet efle liberum fingulis membrisde communitate N. fi refpectu aliquo- i u rum ex cormmunirate neceílarium füerit, non «tl ideo his fertur inutiliter, cum hoc pacto magis fs gt yemoveantur ab eo , quod illicirum eft & inho- ln nefturn. Neque defe&tüs libertatis proximae n Jj quidquam ab obligatione fervandi precepta le- &i pefid hm ii gis naturee in Chrifto detrahit: hec enim obli- gatio eít proprieras quadam intrinfeca & con- Dom. m naturalis rationali natutze , quaee faperiorem ha- Mi dn. bet, cujus u bernationi fubjicitur. Quam- "m e quam aurem hriftus ob impeccabilitatemfuam r in obfervatione lepis naturalis liber non fit quo- atj ad fübftantiamn , & fecundum fpeciem , ut ajunt, 3 lrug actionis, libertatemtamen habuit tam quoad ex- Talnde g ercitium , quam fecundum circumítantias plu- AO r rium actionum: ita mentiri quidem poteratnum- NT quam, veritatem tamen edicere arbitrarium ipfi o d 1 fuit, aliosque actus bonos frequentet , atque m d cum affectu, quo volebat, intenfiore elicere. 1 "lptin x Obj. IH coutr. 3. Concl. Ad Gal. 4. v. 4. fcri- bitApoftolus: Mifit Deus filium fuum fathum Jub 2 fenfum t lge. . Ex Chriftus Mar. 5. v.18. AVon oeni ; in- [ Nr VzrRRI DiviNi 495 hOC lpfs " quit ; folvere legem ; fed adimpleve s .Ergo erat fubjectus legi Mofaicee. — g. Cum Ss. Athanafio, lts difput. cum Ario, & Cyrillo l. 2. de Fidead Re- ginas, & epiftola ad Monachos /Egypti, ex- ) je&um h flic. :4utec. Chriftus fuit fübditus legi quoad ob- 0, etüng fervationem & quia pondus legis in fe (üftinuit; Tafatgi ut no: redimeret C. quia ipfe lepi quidquam de- Ob beret IN. lIta etiam B. Anífelmus in 1. c, & S, ISQie ag "Thornas q. 37. a. x. erum [rg Ex tademn caufa Chiriitus legem plene ferva- od j vit, cui non erat obnoxius , ut inquit S, Tho- U f Tas q.40.a.4. 4em eamdem implevir, ut ve- U o n dj ritas figuram, ut donatió promiífionem , quod S. Auguftinus]. 16. c. 6. & alias contra Fauftum X r notat. ;Dezique legem implevit; addendo quod k ei perfectionis deerat ; 'ut B. Chryfoftomus d hom. 16. in Mat. & Auguftinus l. 1. de ferm. Tf d Dom. in monte, c. 14. habent. fprirene dnfi. 1dem Paulus c. 5. ad Galat. v. 3. 79/fi- y Qu tor , inquit ,omi bomini circumeidenti f? , quomiaim fb debitor efl univer[c legis facieude : at Chriftus cir- i dtqu cumcifionem fponte admifit; ergo debitor erat , Utj legis fervandg. — . T'eftimonium Apoftoli ac- mquoi| cipiendum effe de hominibus ab Adamo viage- fs nerationis ordinaria defcendentibus , & pecca- Qfenutt toobnoxiis, non vero de Chrifto, ut inconclu- piratb fione abunde fuit declaratum. Quamquam efity L | idem Apoftolus poft legem Evangelicam pro- prede. mulgatam non dicat, quempiam circumcifo- rum ad ritus Mofaicos fimpliciter adftringi, fed 14 gnjon? hunc fenfüm ejus comrninatio habeat: 79/i- (W n P £0 LJ " - 496 Dr INCÁRNATIÓONE cor omni, qui induétus a Pfeudo apoftolis, cre- n dit, legi antiquee füam adhuc vim ineffe, & 41l circumcifos ad eam etiamnum teneri , fi circum- (s cifionem admiferit, debitorem effe wziver[ce le- 5 faciende , eo quod conífcientize füce judicio ; 'ï » üïm ]cet erroneo, teneatur obfecundare. Mro j OBbj. IF. cout.4. Concl. Chriftustenebatur le- ind ge naturali: atqui hec jubet filios obedire pa- Jmmon rentibus; ergo Chriftus tenebatur obedire ma- zl jl tri füee. t d w E. difl. inin. Jubet obedire filios qui funt in poteftate parentum C. fi non fint in ho- -ämdi&mns rum poteftate N. Praeceptum de exhibendo ID cultu & obíequio parentibus , curn fit affirma- I 1 tivum , non femper, neque eodem modo, ne- ^ At i que ad eosdem actus , neque aequaliter omnes | tïumnon;l[, obftringit. Quodfi lege humana filii ex patria L i poteítate exire poffint, idque pluribus de cau- ; fis, utlegitur in Inftitutionibus , t. Quilus «mo- Jl Wl dis juy patvie poteflatis folvitur: quanto magis ä lr qui Chriftus hac fübjectione erat; immunis ; cujus 'lt Qu poteftas excellentie & jurisdictio , quam in EAU Matrem etiam fuam habebat ; füperior erat & altioris ordinis ? Igitur ex lege illa nature ad : L13*016[ aflqmd l 5 Qm 1 fola pietatis officia Matri impendenda teneba- IW? fühlm l tur: Quod autem huic & Nutritio füo erzz H D fubdizus ,' Luc. 1. v. 1. id fponte ac nulla indu- M tn) &us necelfitate fecit; quemadmodum etiam civi- AW libuslepibus paruit, ad dandum nobis obedientie L. f & fübmiffionis exemplum : ideoque pro fe & Pe- du tro tributum folvi mandavit, dicens: w 708 ä L feaudalizemus £0hy Matth. 17. v. 26. u » ARTI mæl'zq u t j Vznz:i Diviwr. 497 ?POffOïiS,:, m ivl ARTICULUS VL r ] ü(ilï; n Übriflus mpeccabilis preceptum tmoviendi MC Mi á ,Abere impleverit ? IT Gfe, O7a. Cum, utex füpra di&tis conftat, pec- 3 N care Chriftus Homo nullo modo:potuerit; tistra k lo odp; Tüboritur jaàm dubitatio , an obfervando pra- ceptum:moriendi, quod a Patre acceperat, me- ür il reri quidquam aut fatisfacere pro nobis potue- þedire " rit? nat ubi non eft indiffcrentia feu poteftas TO d 1 de ag fervandi & transprediendi preceprum, libertas non dari videtur. . Ad explicandam difficulta- TT« m ij tem iftam Theologi varias in opiniones abie- runt , quas omnes hic referre cum óperz pre- andirg - tium non fit ; pracipuas earum expendemus, n a 1. Quidam exiftimant , Chrifto non fuiffe IT impofitum praceptum, fed mandatüm dumta- y,L fuirg. xat , voluntque mandatum in hoc a precepto qui gj .. differre,. quod pracepto latius patear; & figni- nus; us " ficet quamcumque: directionem feu r egulam ; ) qun t qu& nontam mandet, quam ordinet & com- xror d mendet aliquid tamquam conveniens ; feu me.. s natue Rn ts lius, cumque caritatem contineat, ajunt, illud fundari folum 'in amicitia quadam & per- riio o ! fectione: econtra putant, preceprum efle ve- s ii ram legem » quo- vera obligatio inducitur, & um t^ '. cujus transgret[io juftitie feu obedientize adver: Jisod fatur.. Hanc füam opinionem perunt ex Gloffa lg rof *j | » "ordinaria, procmio in Marcum , ubi Hiero- dns: ff nymus ícripfifle fertur : » àm praceptis effe 4u- f Wiam, in mandatis.car [ fafem ,. quod notat S. " 'rhgmasï.z.q.æ. 3.5.i LJ . n(9. Verum fententia Alm ! ifthaec V Dg INCARNATIONE 498 « ifthec queftioni propofitze: nequaquam fatisfa- qa Mi cit: nam preterquam quod Chrifto verum mo- i riendi preceprum injunctum fuerit, ut mox Wt r m oftendam, difcrimen illud inter mandata & prae- cepta. inane eft ac ludicrum. Quis enim di- j ? m i t rectionem. & regülam arbitrariam dixerit, aut d preceprum effe: negaverit legem illam de dili- M D gendo füper.omnia Deo; quam Chriftus; Mat -«'"..'jc.mm 22.N:38.maximum 9 primunm maüdatum appel- 1 (W lar, üti& fimile huic alterum de dilectione pró« ximi, cum' de-utroque ; . Mat. 19. v. 17. dicat: iit hi. Si vis ad vitam ingredis forva mandata ? vet t II. Alii.dicunt ,. Chriftum mortuum fuif- As Íe obedientem pracepto -quidem proprie émderut accepto ,. fed.. non . ira;;rigorofo ; quo fub- jrajunt ditus tantum oblipatur:cum conditione, nori U flbetg re conferendi beneficii eujusdam indebiti ; quod alias referret ; fi prefcriptam actionem exfeque- f préopn retur ; ita:ut. Pater. Chrifto dixerit :- Si juxtà IT préceptum rneum crucem mon fübieris; perte ...... tUt confe gratia & peccatorum remiílio hominibus non R conferetur : neque gloria illa extrinfeca, & -no- "r G] t minis claritudo obveniet; Sed ifla opinio' ab tl ea, quàm modo retulimus ; párum abeft; ne- U que nodum folvit : íüafio enim talis non erit Ut N EU amplius quid preter confilium & paétüm , :nec i. evadet preceptum;-niíi una fübditus obligetur i U füb culpa; peena; aut morali imperfectione po- tatolis " fitiva, fi actionem injunctam omiferit : nam t li E etiam sequalis aut inferior poteft alteri aliquid 1 CQ ex voluntate fua faciendum indicare propofitó e m('lufmne , pre- NT Vznsi DiviNr.- 499 þaqllam fzfg premio, quo cariturus eft; firem OY praefcriptam non fecerit. H d III. Sunt qui cum Hurtado putant, Chri- T r ftumn praecepte morti fübducere (& potuiffe, us nihilominus impeccabilis maneret : ;nam licet f dimt,z lm mortem preecepram non fübiiffer, minime pec- caffe videtur , dummodo per puram omiffio- Ciríg aiditima nem libéram interni confenfüs mere nepative fe d habuetit circa mortem obeundam ; quiá in folo lts i adu pofitivo voluntatis: peccatum : confiftere ? D. Gicitür. i " irur cum Chriftus mortem accepta- ii b Wotum t verit & fübiverit, obedivit libere przcepto. - , At hec etiam explicatio admitti nequit: fi um m enim detur omiffio pura libera eo tempore,quo N T Qordlig z pre&ceptum urget ad confenfionem internam , utique peccatum eft. quia zequivalet perfectae iib i & libere recu(àtioni confenfus, quem eo tem- nenetog pore preceprum imperat. « Ergo Chriftus fütz — pendendo confenfum in mortem tempore, quo ln p tenebatur confentire, vere peccalTer. Titibus t IV. Thomiftis videtur Chriftus liber folutn f &b fuiffe quoad mortis praceptee circumftantias , 1 'oginioä 1 ita ut ex arbitrio ejus penderet, utrum mori vo- vasdhr. uerit ex motivo cariratis vel obedientize , hoc dis mi. vel illo mortis genere, hoc vel illo tempore & Qunr loco, idque videtur illis füfficere ad fervandam u dii Chrifti obedientiam liberam: quam quidem d methodum conciliandi libertatern Chrifti cum m impeccabilitate infinuat: B. "Thomas q. 18. a. 4. T ad 3. de hac celebriore inScholis o $ pinione mox Conclufxone 2 difputabimgs. 8 d pNP;ï L lia Di- Y Dr INCARNATIONE. $00 Dico 1. Chriftus habuit verum & prtoptiutm " L gui m receprum. redimendi genus humanum per ä :.ü*n"u m patfionem & mortem fuam. Ita S.'Thom. 1. p. s at q.41.4.6.ad2.& 3.p.q.47.2.2. Probr. ]. Scri- g ptura & Patres docent, Chriftum habuiffe tale wonte preceptum ; ergo cum S. Scriptura in fenfa proprio accipienda fit ; nifi fcriprura alia; aut Emt | x ravis ratio obftet, tenendum omnino eft, E fitunt s d niel Chriftum habuiffe ejusmodi verum ac proprium hi l preceptum. — 74ntecedens patet , Jo. 10. v. 18.ait st ) Chriftus: Porefflatem babeo ponendi auimam meam: boc amandatum a. ia Patremeo. Ex c. 14. V.3r. gv i d Et p gt Sicut mandatum it-mibi Patev , fic facio. c. 15.V.10. Patris 1tei vecepta [eroav. Que m lanum á . m omnia Auguflinus tra 79. in Joan. 1. 13. de '[rinit. c.14. & q. 55. fuper Deuteronomium fnun, qui proprieintelligit. | Palmo 39. v. 9. & Hebr. ro. teirel r v. 7. Chriftus ita loquens inducitur: Z2 capite ao librifcviptumeft de me,ut faceremvoluntatem tuam : 107 Qul JDeus meus , volui &$' legem. tuam in medio- covdis i Dreton ll Ll qnéi: quibus verbis declaratur, voluntatem Pa- tris fuiffe praeceprum , ut notat B. Agatho Pa- 1 8 i a epift. 1. quz refertur in Synodo VI. act. 4. 2 d Prob. H Chriftus mortuus eft ex vera & W propria obedientia. Philip. 2. v. 8. Fa&fus obe- OT diens usque ad mortem. ..crucis Heb. s. v. 8. Didi- m.L tm&ü Ul cit ex üsy qua palfus eft , obedieutiam. Atqui obe- UR hmmm dientia habet pro obje&to praeceptum füperio- i-a.;;.ac 'L ris proprium & flrictum , ut ait D. 'Fhomas 2- lt 2. q.104. a. 2. ergo Chriftus habuit verum ac Wn)'mus, ; // proprium pr&ceptum moriendi. Nam Rom. . ij, Aije Mï $. V. 19. opponitur Obedientia Chrifti inobedien- A n 11"0/7 4 tie t Vzn&1 DiviNL 4ot Um&p luv n tiv Adami ; ergo ficur hujus inobedientia fuit prevaricatio precepti veri & proprii: ita illius iT |c pro- Pl obedientia erat exfecutio pracepti veri a m hii pri: conveniebat enim , per veram obedien- di tiam inftaurari penus humanum , quod vera in- p n obedientia perdiderat, darique nobis a Chrifto pturs d « exemplum perfectiffimz humilitaris & obedien- - Oftnin) « ti& ; ut adnorarunt Origenes hom.2. in Canti- icproprs ca; & Cyrillus l. ro. in Joannem c. 11. 010y i Probr. [1. Eodem c. $. ad Rom. v. 1. dici- [ mur reconciliati Deo per mortem. Filii ejus , quae chmy fuit verum fàcrificium : Chriftus enim , ut df E Ephet. $.v.2. habetur , zradidit femetipfum pvo n ( &olis oblationem $7 bofliam Deo: conveniebat au- b pe Lt tem, ut hoc facrificium Deo effet quam acceptif- La fimum, quod fàne precítitit obedientia, quae Vsl melior eft quam victtme 1. Reg. 15. v.22. Er- PT go conveniebat, ut Chriftus ex obedientia mo- m reretur, cujus virtutis objectum eft verum & g od ftrictum preceprum. d Dico 1. Libertas Chrifti: ad moriendum ; Apiho non íatis explicatur. per hoc, quod dicatur oVLuu fuiffe indifferens ad motiva & circumftantias fbv mortis. Probr.. S. Scriprura & Patres di- t ii cunt, Chriftum libere obediviffe ,' nobis me- ruiffe moriendo fimpliciter ac libere, ita ut po- .5 j À I tuiffet fimpliciter nolle mori, ut in conclufione 1.2.4. ac fzepe alias oftendimus ex illo Ifài 53. ?mm LT ' v. 7. oblatus efl , quia ipfe voluit; in quem locum A j Hieronymus, zorn ueceffitate , inquit ,. crucem; j [N Jéd voluntate fuflinuit : & Auguftinus l: 4.de Tri- m) defevuit iuvitus , fcd Wok&:.'.nit. c.13. JVen eam (carne 13 quia I $02 Drg IÍNCARNATIONE p ii quia voluit , quando woluit , quomodo voluit. — At- qui heecomnia effent falfà & ridicula, fi Chriftus 1 Dd tantumi ad circumftantias mortis , & non ad ; Uil mortem ipfam liber fuiffet : quis enim non ri- :-;raese d) l deret, fi morte damnatus diceret , felibere mo- j Ut ri; eo quod poffet vel ex motivo juftitie , vel in 1 um caritatis, aut obedientiee; hoc vel illo , quo fibi " m 1 liberet die, loco, aut genere fupplicii mortem Vil inexorabiliter decretam oppetere ? Hinc Chri- od ftus etiam non fuiffer vere obediens usque ad nitis Mi mortem fimpliciter, neque laudes ei, aut gra- tias referre poffemus , quod pro nobis mortuus jl jot d fuerit: nam mors ipfi libera non fuiffet , fed folum intenfio, aut morivum aéctus interni; ac ddiis [ fUL AU j 9 i reliqua mortis ineluctabilis adjuncta. Nec ad vem ef , quod: vere martyr. evadat;, u p J ij vuntun. & multum mereatur , qui libere mortem anti- Cipat, & in füi cedem confentit, etfi mortem lil ( Eu T naturalem vitare aliquando non poffit : nain martyrerm fieri eft, Dei caufa f& objicere morti nïïipadip,famx P violentee, cum vita tam diu protrahi poffet , vïïg*go, Gu dum quis morte naturali & ficca deceffurus ef- TOR fet. Quodfíi martyr falva religione mortem in- &t tentatam poffit effügere, non moritur ex obc- hs h QU dientia ; cum martyrium tunc preeceprum non fit, fed fugam Chriftus üadeat, Mat. 10. v. 23. l 0. fi vero fine Dei offenfà inftans füpplicium eva- n ! dere non poflit , hoc ipfum tempus & genus fünpr(g à mortis fünt circumftantiee preceptae , Luc.9. !) þm;j] D v. 24. & feqq. Ex quibus 1ta avgumentor : . SY la dicte mortis circumftantiee Chrifto non fue- 9 V, lg rTUnt precepte , erpo non fuerunt objeétu mer "ï D t vERB-I' -Dï-l*)lNI. d $03 MWMJf meriti obedientige:. fi vero praeceptee erant, er- i (Q go quoad illas Chriftus non fuit liber. — Chri- ?31 &non; ito autem tempus mortis a Patre prefixum S t fuiffe , Chryfoftomus., "Theophylactus & alii h fl interpretes apud Maldonatum ,. probant ex illo Ommwm Jo-13. v..x.. Sciens. Sefus., quia - verit. bora. ejus , j mo,qu();g r u £raneat de hoc murido: ad. Patrem.: Cxucis (üp- VC us plicium preceptum conftat ex c. 2. Philip. v.8. * Hinc ( VFactus obediens usque ad mortem. Crucis: . De cee- t b teris circumílantiis paffionis & mortis divinitus * m ordinatis habetur- Luc. 22. v. 22. FZlius.bominis Vs m fecundum, quod definitum eft , vadiz.. Jo. 14.v. 31. iil E. Sicut 1andatum . dedit mibi Patey , [icfacio. . E r - A. 4.v.27.. Convenerumt. advev[us fauttum. pue- n um tuum fefum .Hevodes $9 Pilatus. cum: Genti- mznjw qu bus £7 populis ]fvääfl , facere , que manuis-tua g r d confilium tuum decreverumt fieri. u - Dico 1II. Chriftus preceptum moriend z bereimplevit non tantum quoad circumfítantias, " ere t fedquoad ipfam mortis fübítantiam. Ita Cardina- ii lis de Lugo, Georgius de Rhodes, J.Bapt. Gor- Id maz , Honoratus T'urnelius , Edmundus 5imo- mortent net, & plures ex recentioribus T'T. ' Ti Probr. J.. Nu&toritate. S. Scripturee , & Pa- du et RRU trum nuper recitata, cui accedit Chryfoftomus hom. 28. in epift. ad Hebr.ubi hec verba: u as 10 ppliciuw* gropofíto fibi gaudio, fuflinuit crucem cónfufione con- [ £empta , ita interpreratur : oc efd , licebat ei u- mm&P " e[æa[ 2 Bil pati , fi voluiffez .... evat. eà promptum , i o- Juifjet , uon venire ad crucem: poteflatem.enun , 2n- ul 1 quit ,. Dbabeo pouendi animam imeam £ c. Joan. 10. 1io t^ ftinus tract. 119. in Joan. o o b 18. Et iterum Augu I14 11$ p [j $04 Dr INncanNATIONE & J f mnis,q uis ia dormit , inquit , quando voluerit , ficue giefus mortuus efd,. quando voluit ?. quis 3ta veflerm g deponit. quaudo.: voluevit , ficut. f& carne. exuit , P gmdere; quando voluit ? .quis ita eum voluerit , abiz, quo- medo cum voluevit, obiit ? js i : Prob. I Preceprum libere implet , qui il us lud vel poteft violare, .vel tollere: atqui Chri- ftus preceprum de morte pro nobis obeunda , w "m D licet propter impeccabilitatem transgredi nom ml d. potuerit, poterat ramen tollere; erpo libere totum preceptum etiam fecundum fübftantiam L implevit. . M£z. prob. Dupliciter poterat Chri- & o OC ftus tollere praeceptum iftud mortis , primo ne fibi injungeretur deprecando ; Zeigde latee legis à p f mna veniam petendo: atqui Chriftus, & preceptum D i Mnram d moriendi , quod deprecari poterat, ultro.ad- i. N mifit, ut novimus ex c, ro. ad Hebreos, & vonfntre n Pí.49. olui £9 legem tuam in medio covdis mei: ij & precepti injuncti veniam feu difpen(ationem i, Crrí petere Gcobtinere poterat, nec ramen id fecir, m prout innuit ipfe Mat. 26. v.52. /25 putas , quie TT j s207 po[]Jum vogave Patrem meumy, $9 exhibebit mi- t m bi inodo plus quam duodecim legiones Angelorum ? Ug Ergo libere praeceptum fecundum fübítantiam fuam implevit. BIN Qw p ARTICULUS VII L Diluuntur. Objetliones. Wt lT Ws gj B] £. Preceptum fit de objecto libero, fi- Q ve de re, quam fübditus facere poteft & Vr .: Bo s omittere; ergo repugnabat imponi Chrifto pree- l ceptum * N À '. VrneBi Diviwi. $05 Pj ceptum mortis , quod non poterat violare. mr. firitn difl. 4utec. Preceptum fit de obje&to libero fe- Mu cundum fe, & preefcindendo a preecepto T. fit y (j [ necéffario de re, quam fübditus non poteft omittere, nifi violando preceprum N. füfficit, mea quod res que pracipitur , de fe fit indifferens, " ( & quod fübditus , cui precipitur . poflit eam TM omittere citra violationem precepti ; vel de-, precando; ; 600 ]s obtinendo. Praseptums vel.ejüs relaxationem. . | b t Inff. 1* Chriftus erat fimpliciter im peEcabi- f Chr 1 lis; ergo non poterat in mortem preceptam mx Wmm non confentire. Ergo fi ftatuatur preceptum zïæækg». proprium ac rigorofum, non erat liber oad dj l. b Dranp fübftantiam mortis amplectendam. — & tith u f&1. Non poterat in preceprtam mortem non ia confentire in fenfü' compofito precepti C. in WMW? feníü ejus divifo. N. — Dupliciter, ut nuperdi- fndftmm ximus, Chriftus expedire fe precepto poterat, merid , vel impediendo, ne fibiinjungeretur; velejus KU t relaxationem exorando : qui autem obedit prae- evhldim cepto, quo fe poffet pro libitu expedire, obe- Angehna. dit libere; ergo cum precepto, quo fe expe- V fübluniz dire poterat ; obedierit, moriendo, ex prze- Cepto vero ac etiit. proprio liberrime mortem op- j Infl. 2. Admiffo precepto , Chriftus non j poterat non motri ; ergo non fuit libere mor- tuus. E. /V. Corf. Poftquam onus precepti fe- ii | mel in fe libere füfceperat; confequens illa im- Xcere D il potentia non obflat, quo minus libere obtem- um peraret: nam & Martyres , qui fuga fibi ante CcOn- qu 13 V yo6 Dzr ÍNCARNATIONE "E eonfülere poterant , poftquam íe tyrannorum ïi gip poreftati ultro permiferunt, libere dicuntur te- D WW" neri in. carcere ; libere tormenta & mortem ferre, liceramplius evadere e manibus infecuto- Tbl n r f rum non poflint. Et Deus fecundum «ter- i nam determinationem. nunc liberrime agit , li- iM Wi r cet decreta concepta mutare ultra nequeat. Jnfi. 3. Ergo Chriftusnonformaliter liber erat mmdw wCetin quoad voluntatem implendi precepta , fed tan- tum quoad decretum non petendi veniam feu at v C difpenfationem. ' g. JV. Z/lat. Ambo .actus vo« lüntatis & imperans & imperatus..fuünt imme- ii r diate ac formaliter liberi : habet autem fe vo- luntas moriendi ex obedientia ad propofitum tinyii non petendi veniam preecepti , ficuractus impe- quai t yatus ad imperantem. Unde etiam in fenfü Ül compofito pracepti vigentis, & voluntatis non potit, petendi difpenfationem durantis eo tempore; W AR quo Chriftus voluit implere preceptum & obe- i hd dire, non fuit neceffitate inductus ad volendum vt implere preceptum & obedire. tf Obj.IL. Chriftus revera petiit praecepti dif- li, G pte penfationem , nec tamen obtinuit , ut conílat ltrmins ex ejus oratione, Mat. 26. v. 39. $2 poffilile ef, l ! ! M hr zvranfeat. a. 3ne. calix: ifle. Fevumtamen uon ficut hm ego volo. . Ergo preceptum iftud non fuit difz D penfabile. | . /V. Gorf.. Deprecatio Chrifti non Ws erat abfoluta , fed conditionata , & inefficax, Í n hoc folum fenfu : $ po/fAile eff , ut fine paffrone L ff anea vedimatur genus bumanum , tvanfeat. calix. lt i lufl..1. Praceptum. moriendi Chrifto in- . W Jl/m f $unctum. fuit immutabile Dei decretum , & pre- - -Gi)fæcepmn D T Vzznsi DiviNi. $07 Fec $fïe dl.CUHm[ï definitio ab zterno concepta ; ergo Chri- i tus illud nec deprecari potuit ; neque ejus re- M ( mon; laxationem petere. |24ztecedens conftat. ex .Mat. UM 26. V. $4. übi Servator ait: Quormodo evgo imple- RU buntuv fcripture , quia fic oportet fievi -& Luc. TM 24. V. 26. INonne bec opovtuit patà Chriffum £. v equer dift. "Antec. Preceprum moriendi erat preedefis naliterübereza nitio aeterna & decrerum immutabile confequen- KSPMJ [dis ter C. erat decretum immutabile fecundum quid. VU Venim j & antecedenter IN.. djfj. etiam Confeq. Non po- Doads v terat illud Chriftus deprecari, nec ejus difpen- MY impe. fationem petere ; fi fuiffet illud abfolute & an- Nam w tecedenter inimpedibile.C. cum fuerittantum L p inimpedibile- confequenter ;' & 'ex : fuppofito exfiftat IN. Confeq. At quo Chriftus quidem um af difpenfätionem proprie acceptam petere non OT potuit , quia heec datur lege adhuc vigente: po« 1j terat autem perere difpenfationem in fenfu la- a tiore ,. poftulando legis obligationem folvi. Sa- gt crae Scripture locis laudaris indicatur tantum neceffitas confequens, orta ex divina preefcien- præteptïdï— tia, quam preüpponebat , & in qua fünda- L üt n batur revelatio/divina. $ pf Jufl. 2. Praeceptum impedibile, aut difpen- T fabile pro arbitrio inferioris , non eft vere ac non f proprié praceptum ; ergo fecundum hanc opi- lo Chrilïjfi nionem Chriítus preceptum proprium morien- di non habuiffet. p« JV. 74zzec. Suarez difp.43. n r M' f.1. füb fin.. Ex difpenfatione poffibili , inquit; . porius infevtur ob(z;gatio legis , quia 10n babet lo- nj qi Ciro eum difpenfatio , uift ubi intercedit obligatio. Nam du € rtim ll' ; fi praecepta naturalia; primi ordinis praef exce- FF y $08 Dz INcARNATIONE m exceperis;-cetera omnia divina & humana re- laxari poffunt: . eoquod foleant injungi cum m tacita hac conditione: nifi difpenfavero ,. aut fübdito deprecanti, jufteve recufànti ,. aliquid ;,,ff(,::z,&wr: /: jj conceffero. uare-gratis omnino diceretür; Chrifto ita abfolute fuifTe injunctum preceprum g " g moriendi pro nobis in cruce , ut illud nec de- r [ ; 1 recari, nec ejus veniam poftulare potuerit. ! gt s m Infl.3. Ergo initium fàalutis noftree a volun- tate Chrifti ducendum eft, que ftatuit ; hoc itt, preceptum citra deprecationem admittere. g. Hioy N. Illat.. Deus decrevit ;; Chriftum nafíci, ei- anicbmu que-hanc:bonam voluntatem , & gratias , ut s ml potuerit ita-obedire, infpiravit. Ergo Deo íà- fibitq lutis noftrae initium debemus. repouft. Obj. II. Patres non. videntur agnofcere hag , Chrifto preceptum a Patre datum. — &« explic. dpesu au&oritatem P. P. Non videnturagnofcere , da- f nij tum Chriíto a Patre preceptum , quod fonet tj j vim coactivam C. Preceptum verum & pro- quiálp rium humanitati Chrifti fine vi coactiva da- :hwm tum N. Chryfoftomus hom. j 9. in Joan. nepat; Il rl Chriíto injunctum fuiffe preceptum , ut vide- I! m licet contra Arianos, Chriftum non purum ho- i minem, fed Deum ipfum fuiffe probaret, qui T t utique cum fit eequalis Patri, ei obedire fecun- RC dum quod ipfe Deus eft, nequit. . Chrifto au- TM tem homini injunctum fuiffe preceptum ejus L000 d períonam decens ,, Chryfoftomus ipfe hom. 7. ls in epiftolam ad Philippens. his verbis confirmat: i, t Jilius Patvi obedivit , won quafi in [ervilem coudi- " e Efæcep m) (ed tionem decidifJef. .. Et Anfelmus 1. de meditatio- f ne. . l N VzgnBi DriviNt, $09 l&hmmv "NT l ne redemptionis humanze:: /Vo emim il bomini, T inquit; Parer cogendo preecepit, [ed ille quod Patvi ttf im, l [i) I lacituvum , €g bominibus pvofuturum intellexit , boc [ponte fécit : nempe libere Patris juffa admit- It ( tendo. IQ PMQPM Jnfl.1. Non . eft preceptum feriam atque B N proprium: quod fübditus poteft non acce- T DOfter ptare, aut cujus relaxationem pro libitu obti- ! gyo!um nere poteft. Ergo. z. /V. 7Zztec. Qui relieio- QUf ; hüï ' nem ingreditur, libere onüs obediendi in f& künte, ) fufcipit. Relipionem ingreffi fiepe : petunt fibi llmna(ci, & tinifteria gravia ex imperio injungi, quee ipfis Wt u alias impofita non fuiffent. Multa precepta Dum fübditi exfequuntur, que fine peccato omitte- re potuiffent, modo veniam rogare voluiffent, r r Jnft. 2.Preceptum quod non obligat, non Qu kupi eft preceptum: fed quod. cum hac conditione nf i fertur: nifi difpen(avero; . vel fübdito- depre- T canti, aut jufte recufanti ceffero, non obligat ; and p ergo non eft praeceptum proprium. &. djfj. uf d min. Preceptum tale non obligat, non. petita ; Jun nec obrenta relaxatione precepti N. fecus C. , u Vi Nam cum hac conditione ponimus, vel nom )pummj injungi preceptum, yel fi fit obtenra difpenfatio jobaret; d riéta, manere quidem legem vel prac eptum; : u i1e- ydite fed effectum füum & obligationem in a Chrlt cundo non habere refpectu ejus; qui difpenfa- tionem obrinuit. popun t s h Iufl.3. Si ejusmodiadnexe conditiones fue- rint, ergo Chriftus non fuit mortuus ex vero jis o jnine recepto, fed magis ex confilio. . V. ZJaf. ao um LJ . j recceptum tale ficut & alia pofitiva, dicend € Ij $10 Ds INCARNATIONE ] " (hri eít fimpliciter abfolutum; : & fecundum quid conditionatum , nam ex fe obligat:: quodíinon i me,' obligaret quorfüm opus foret illud deprecari , aut petere ejus. relaxationem ? .. Patet iterum i fl p exemplum in eo; qui fibi petit injüngi preece- prum : ffài. 6. V.. 8.-.Ecce ego , mitte hie: in eo 8 h) item , qui difpenfationem, quam obtenturus fa- Q €ile effet , petere negligit; fed mavult obedire. n Jnft. 4. Chriftus amice queftus eft Deo: U? quid develiquifli me ?. Mat.26. v. 47. erpo mortem q; Ro gt precepram evadere non poterat. & N. C. Que- rimoniaifta cum admiratione non eft profecta ex gt d wl ipnorantia; quafi caufam tot zerumnarum ne- & cirer;: neque ex impatientia; quafi invitus fer- Chrlrs ii ret, íe in tormentis iflis à Patre derelictum; Lgayk Tulto minus ex defperatione , ut. blafphemant windimdi Heeretici; cum Chriftus ipfe Jo. 8. v. 16. dicat: A a i Solus uon fum , Jed ego &5 qui mifit me Patev: & tomrii a v. 29. qui mifit me , mecum eff €9 mon veliquit T a me folum. :CQueritur ergo folum cum amica in ytce üron db ( Patrem fiducia ; quod permiferit fe tanta pati; quibus fi voluiffet ; facillime ipfum potuiffetli- berare ; aut mala ifta impedire. Eítitemque- Avbl rimonia hzc proteftatio acerbiffimee perpettio- V tj nis, ut ne quis, quod hucusque ne gemitum Afl quidem ediderat , ob tantam animi eequitatem Mi fufpicaretur , ipfüm aut feníu deftitutum ; aut TM virtute aliqua fuperiore impatfibilem redditum; UT nihil dolorum percepiffe ; fed paffionem fimu- Vi laffe. . Ita Gregorius Nazianz. Orat.2. de Filio Cyrillus Alex. dialogo ; quod unus fit. Chriftus. :'&ras dpel [ l Obhgaflü ; & ali:: quibus addit Athanafius , Orat. de In- Carnds . A nempe i 'IONE Vzrn2r DiviNI. $1i fmndum j carnatione ; Chriftum tunc geffiffe-perfonain : Qu m nofítram , & qui revera fimilis nobis paffibilis ) BU tunc patiebatur , verbis demonftraffe ; dereli- 7 Dugi W l. &os quoddainimodo nos & noftram naturamiü '"i"ügi frà Adamo : & quo pa&to ; quando in pericula & Il Ws p cerumnas conjeéti putamus nos derelictos;. de- Vütetnmy beamus a vitee temporalis amore abftrahi. Wt od Ob. IF. Si Chniftus ultimo temporis ino« T:) ) rhento quo préceptum urpebat, acceptaffet mor- IDOTUR tem ; neceffario eam acceptaffet : atqui' incer- N C Qu tum eft ; .an non momenturn hoc decretorium E':tpmfe&aex expectaverit; erpo non conftat; anlibereimor- Utv v tuus fi.. 3« Z. A. A ffuinpr.. Momentum- hoc t Chriftus anteoccupavit : nam , tefte fcriptura t d Pf. 39. v: 7. & Hebr. 16. v. $. Jdeo 2ngredtiens in u HMW. euundum dicit : Hofliam $9 oblationem soluifli: cov- r pus auzem aptafli mübi : bolocautomata &9. pro pec- bnoril éato non tibi placuevunt : tuic dixá : écce denio €gc. n r(//";w'! Ergo ftatim initio fuze conceptionis & hy-- a poftaticee unionis precepturi libere amplecten- Touqed do , tempora fubfequentia antevertit. i pocoda X. .. N. Maj.Sidemus; certum & ultimum j iftans Chrifto fixum fuiffe, intta cujus tempo- ? petpelïræ ris fpatium tenebatur acceptare fnortem ; & ne (s Chriftum hoc inftans exfpectatfe , tum equidern n ag préceptum tale duplicem fenfüm habere potuit: Rirom .. primum: volo , ut intra biennium, v. g. mortem em d acceptes , nifi difpenfationem pofcas: fecuzdum: ff volo , ut intra biennium mortem acceptes; vel nad etas difpenfationem. In priore fenfu prace- : "T pti obligatio pendebat a conditione Chrifto li- u nl ,U ] ' béra, nempe a decreto non petendi difpenfa- n tio- DE INCARNATIONE y 512 ! iionem, ita ut hoc natura prius fuerit , pro quo- eunque inftanti exftiterit oblipatio; ergo f ad ultimum etiam inftans heec duraffet, ne in hoe Wäï quidem neceflitatem Chriftoinjeciffet , nifi con- fequentem: eoquod libere decreviffet, non po- IM In fen(u vero fecun- - ftulare veniam preecepti. do fuiffer quidem oblipatio abfoluta ab omni M&smf * conditione, quocunque inftanti exftiterit, fed &L r fuiffet fimul etiam disjunctiva : unde in ultinio inftanti impofuiffer. quidem Chrifto. neceffita- qpoà x ] pruan tem antecedentem; .íed. disjunctivam folum, vel acceptandi morrem ; vel petendi difpenfàtio- [ nem. Ergo arbitrarium Chrifto.erat,. alter- g, ts utrum eligere; ergo cum rejecta disjunctionis ls uT ) tind o parte faciliore quidem ; fed minus: laudabili, duriorem & honefliorem pratulerit , liberrime nim r iterum egit. & enteinaxdi Ob. F. Chriüu;fanimo femper ita compa- nyftn o ratus fuit, admittere mortem pro genere hu- mf iano, etiamíi a Patre praeceptum non fuiffet zij n latum: atqui hoc ad meritum obedientiz vi- i, [ey nri- detur füfhicere. Ergo. . g. .. A4lffumpr. (Citre i ftus vere ac proprie obediens fuit: at illa com- 4 tlnnjg paratio animi non effet obedientia, fed bona 'mn&æ,w AO n l affg&io alia; cui accidentale. eft preceptum. T ii tl t , nionis; AR V [j 1j u n f CA [j LW [T: VERBi vaxär. $13 Áiri LY ATC CAPUT IV. t eb De perfe&iani&ur veliquis , item de defetlibue i nfv bumanzatir Cbrifli. WTgh INry AUL Ro f 'ARTICULUS I Ül d Qualis i& bomine Chrifo fuerit virtus patvandi lr 1 mivacula 2 üpde ]i u][lm fv 1. Chriftus-habuit virtutem patrandi U0 Df omnia miracula a primo conceptionis füge m (l D momento, & quidem permanenter ac Kaf permodum habitus. . Pars Z. conftatex Evan- l &t der gelio, quod innumera omnemque nature An- e Fal licae virtutem excedentia patraverit miracula. m od / einde neceffaria prorfüsipíi heec vis miraculo- lt lr rum effectrix erat,quáà doctrinam füam novam, & ante inauditam, de íua divinitate, aliisque Qp m myfteris obfcuriffimis credibilem — redderet, pj J prout ipfe teftatur Joan. 15. v. 22 Si operazion m ao ff Jeciffemm 2n eis , qua nemo alius fecit , peccazut mon jedene v babevert. Denique virtutem iftam efficiendi omria nature vires excedentia exigebat infinita fmp. r at as dignitas humanitatis per hypoftaticam unionem ya, fl Verbo infitze , per quod omnia facta funt; &fi- p ne quo factum eft nihil. Pars /1. fequiturexdi&tis: quiapotentia ef- ficiendi miracula eft proprieras hypoftaticee u- nionis; ergo cum humanitas a prima fia con- ceptione Verbo unita numquam hoc beneficio unionis excidat, proprietas ifta & vis miracus "lForum effectrix ei perpetuo per modum babi- tus adhafit. Hinc etiamnum infans in uterg Ü matriyï Vg " Dsz INcARNATIONE $14 : gwnvemt amatris Joannem Baptiftam fan&tificavit & exht« m jaravit; e claufo Virgiris Matris fug utero; u ficut deinde e fepulchro claufo exivit; perftel- p n d W lam vocavit Magos; aliaque deinde innumera; ac diverfiffima operatus eft prodigia modo va- mlf A um rio ac ftupendo pro fuo libitu, ita.ut omnes; u n qui eà viderant & audierant ; quafi attonitos red- deret, meritoque de fe ipfe Mar. ul dixerit : p JData. eft. mibi omnis poteflas im celo j in terva s anaciti nempe quodammodo infinita pro dignirate pet- Fs n íong, & proportione fanctuatis infinitee: & Joán. 5. v. 21. Sicut Pater Jufcitat mortuos ; €9 zb a d guyd vivificat: fic ey. filius quos vult , vivificat. - Dico 11. Chriftus per humanitatis fuee actio- TET nes multa imiracüla reali & pliyfico modo; mul- drilumonin Pars £. eít vtl ta etiam efficientia morali edidit. g omnino S. Thome q. 13. a. 1. & 2. ubi cum p B] ttj, C concedat, Chrifli animam potuiffe efficere mi: racula, & neget tamen, potuiffe illam ad cre- ETUNT andum vel annihilandum affümi , evidens eft; i, | ipfüm vim realiter ac phyfice efficiendi miracu« ld 1a intellexiffe : nemo enim negat; caufam crea- Xindi qe tam affumi a Deo poffe ad ereandum & annihi- ia làndumi efficientia folum morali. r Ft S. quidem Scriptura idem videtur affe- lt m reré; nam Luc. 6. v. 19. Z'irtus deillo exibat ,e9 TM ( fanabat omnes. : Ex c.8. v.46. Ego, inquit Chriftus; gl 7001 , virtutem de me exiffé. « Atqui hee locutio- V, nes poffunt de phyfica efficientia ab humanitate W profecta accipi, fenfü magis confentaneo pro- i t prietati verborum: pertinetque inagis ad per- nl e&ionem & dignitatem humanitatis V crbp büph d unr: N oVznBI DiviNí $15 M unite: & convenit cum modo ,- quo Chriftus 1 f per humanas actiones miracula efliciebat, tan- AV rl gendo; v. g. Mat.8. v. 3. Exzendens nanum , 1e- U? j um Tigit eumydicens: oolo : amundave. Ex Jo.9.v.5. Fecit if mj lutum ex [putos & limivit lutum fuper oculos s. T Ut Ompy. Accedunt quamplurima teftimonia Patrüm. ltonigg Conc. Ephefinum can. r1. ait carnem Chrifti LUE d vivificatricein, propter unionem. cum Verbo, 1 E i Sophroniusepiítolaa VI. Syn. a&t. x 1.recepra ait; Aipnbrey Verbum per carnem fuam effeciffe opera , quae Vi d erant divinitatisindicia. Cyrillus exegefi ad Vale-- C f g rianum Epifc. ait; carnemChrifti;quia vivificantis i erbi propria effecta eft, a&tionem ejus partici- lia i paífe; & epiftola ad Monachos /Egypti fcribir, fromutn] Chriftum hominem coelefti virtute inftructum,& i Inli perfectiore modo, quarn Moyfen, miracula fuiffe 2 n operatum. . Et l. a.in Joan. c. . & l.4.c. 14.ad- ifedren. vertit;, Chriftum interdum ta&tu carnis mira- bimddas: cula effecifle, ut oftenderet ipfam carnem fuiffe andtsd; cooperatricem. . Eadem repetit l. 1. de Fidead a m Reginas, & Dialogo 6. de Trinit. . Er confen- um q tiunt Arhanafius orat. 4. contra Arian. Chryfo- m & av ftomushom. 26.in Mar.& aliàs. Gregorius N yff. orat. in Gregorium Thaumaturgum, Eufebius , videu d Ambrofius , Tleodoretus, & Patres cxteri. Prob. 1. pavs. Chriftus multa juffü & im- qiiürs perio miracula fecit multa precibus áPatre im- u ho petravit, multa abféns edidir: atqui quee jutfi- dhlune bus fiunt, que precibus exorantur;. que ab- fentibus impertiuntur , ationem moralem dum- fous? tafat indicant. Unde Patresin miraculis Chri- n ] ; fti duplicem actionem diftinguunt, quarum al- u 'ï* e. P. terá l Ia Dx INCARNATIONE g16 | üvoff Qu terà previa & humanitatis propria, nimirum » : ! rolatio verborum; altera peculiaris divinitati ; ji nimirum miraculi executio; quo quidern fenfu jl optl'd Scriptura & Patres de multis Chrifti miraculis 1Unt erinde ac de ejus palfione & morte lequun- 3 vq El tur, dumhac nobis gratiam & fanctificationem " i "n nt obtigiffe, fola nimirum morali efficientia. aju n QU B. Iicontra x. concl. STh. 2. 2. q. 78.a. 1. do- DAf Ü eet , fierinon poffe, utgratiamiraculorum com- (ng municetur creature per modum habitus; ergo fita x Chriftus vim patrandi miracula non habuit per ss r modum habitus. g. . Copf. S. Do&tor folum indi- N cat, hanc gratiam non poffe effe qualitatem ali- quam permanentem, & habitu;nintrinfeceinhz- ii m nirscutrum rentem;qui fit principium effe&uum mirabilium. Neque etiam hoc modo virtus efficiendi mira- y. Y d. hm decah: cula erat in Chrifto; fed folum quia femper pa- ratum habebat divinum concurfüm neceífarium ss omos l Blj crumfü ad miracula atranda quoriescunque voluerit : nam cum vo ; untas humana Chriíli vere etiam fn rndüre lm d effer voluntas divine perfonae, eflicacem fem- per illam effe oportebat. ao M (bl Infl. 1. Joan. 2. v. 1. converfio aque in vinum dicitur zgizium fignorum Sefu5 ergo non b E. antea ftatim ab infantia patravit miracula. Vg Explic. S. Scripturam: hoc dicitur initium figno- quxdes rum publicorum , quo emazifeflavit gloriam [uam, L Chfhï T & quo inducti erediderupt i2 eum. difcipuli eyus ; fpum d ur Evangeliffa mox fübjungit C. quafi antea ( Dyay] nihil prodigii fecifferIN. ^ Eríiliber, De ;nfan- äsqllefaïrik zia Salvatovis , infcriptus , tamquam apocry- 'idgin) -AJ phus rejiciarur a'Gelafio Papa in Concilio Ro- LT mano , ut legimus in can. $ana Romana dift. 15* UONE i Vzrnbt: DiviNr. ; i I ï',ï & Chryfoftomus , Theophyla&us , & Euthy- mius in cap. 2. Joan. abfolute. repudient ut fal- u) qlndem h fam fententiam ; afferentem , Chriftum in infan- Tif tia mirabilia opera patraffe: ipfe tamen. ante orte hp miraculum in Cana Galileeze fa£tum omnipoten- Df tem virtutern fuüam fzepius prodidir, dum ex fa- Vr df cris literis, quas non didicerat, difputavit, dum L97841 quadraginta diebus & noctibus inediam protra- AUOTUR Q xit,. dum Nathanaélem abíentem fub ficu vidit. ts Sed idem Chryfíoftomus miracula füb ejus na- n hbt tivitatem gefta , ftellam novam & Magorum Merfmind vocationem Chrifto adícribit. Mquitam] Infl. 2. Chriftus, poftquam celos confcen- At dit, non poreft amplius habere ufum virtutis od miraculorum; ergo hanc non habet perpetuam. r r R. V. "dntec.. A&tor. g. v. 3. & c.26. v. 13. Sau- atl lum de czelo allocutus eft, ipfumque, & focios Tünntar ejus omnes lumine de czlo füpra fplendorem 2ngp fl folis circumfufos , in terram dejecit. Chriíto d r m etiam refürrectionis mortuorum miraculum (fciem b olim futurum attribuit Auguíflinus tract. 19. & 26. in Joan. Miracula eb Apoftolis in virtute af at Chrifti fa&ta fuiffe reftantur ipfi,. Act. 9. v. 34- j t Horum rationem reddit S. Thomas 4. 13. mmitsct a, 2. Inftrumentum habet virtutem perpetuam ininm uamdiu eft cum agente principali eonjunctum : i m at Chrifti humanitas eft zzftrumentum Ferbi, & m if organum . divinitatis , tefte Eufebio l. 4. demon- C quh ftrat. Evengel. c. 13. Ambrofio ferm. 9o. & 91. aliisque Patribus, & Chriftoipfo Luc. 1 1. v.20. f D uun d *f dn digito Dei.ejicio demonia : & Jo. 14. v. 10. L l 1'. Ti Pater in ane ananens ipfe facit opera : eademque il- M5.3 /fommc';n.:g i ) V 318 D& INCARNATIONE " Wff j Chrifti hurnanitas eft a Verbo infeparabilis ; eg- m go perpetuam vim habet efficiendi miracula. "LA OL. IT cont. 2. Concl. Repugnat, ut fübftan- i tia effectum aliquem producàt, ad quem eden- j dum nulla virtute pollet : actus enim fecundus u effentialiter füpponit actum primum : atqui hu- ) manitas Chrifti ex fe non habet virtutem actio- -'2."': r M u ne phyfica efficiendi miracula, neque etiam per i P um ^ habitum , aut aliam qualitatem diftinétam nan- cifci poteít, ut S. "Fhomas fatetur ; ergo nul- T v r lum miraculum ipfà immediata actione phyfica effecit. Ita Alexander , S. Bonaventura , Ri- ! jmget chardus, Scotus, Durandus, Gabriel, & mul. d bt t Nominalium. E. djfÁ. Mwj. Repugnat effe- dionm T. um €&tus ; ad quem fübflantia non habet virtutem nec naturalem, nec obedientialem C. fi habeat du d faltem Chrftiund potentiam obedientialem , repugnat ef- fectus N. fufficit: humanitatem elevari per po- r m tentiam obedientialem adhibito concurfü divi- tdedm 20 illi proportionato ad effectus fipernaturales AT edendos: dici enim nullo modo debet, non poffe Deum per creaturam efficere, quod creatura na- D] turze füee viribus praftare nequit: nam hoc ef* fet omnem creature efficientiam füpernatura- AOH.S m lem neoare. | Atfty Jufl. Virtus conftans efficiendi miracula fà- Bsj tis clare explicatur , quod Deus firmo decreto 16, f (tatuerit ad contactum , verbum, aut aliud fi- Dd g gnum voluntatis Chrifti continua füa virtutedi- V, bOHM vina opus prodisgiofüm conficere. Hec etiam, ts mens: Patrum fuiffe videtur , nam Athanafius t qig b fcrm 4. cont, Arianos : ZJumano mere , inquit; -U t anmnun. p VznsI DiviNi. $19 fnel ly suamum extendit ,. diviuitas auterm movbum com- Y mj Q T t ü]bf& fefiuit. . Et Sophronius nuper laudatus: Uzus, ait, duarum matuvavum fecundum aliam. divine M figna opevabatum, fécundum aliam bumiliavecipiebat. &nim fettlpf Leo M. epift. .1o. /git utraque forma cum alte- m :4 lia vius communione , quod proprium efl , 'evbo [cili- üthfem cet opevante quod Ferbt ef? , 9 carne exequente UET quod cavnis efl : umum bovum corufcat. snivaculis , ifh'n&zm [ aliud [uccumbit injuris. .. Similia habet Damafce- T nj nus/. quodad imaginem Dei &c. &alii PP...Demi- dire phmq quein multis miraculis fate ri oportet , actione , R phyfica opus non fuiffe. — s. N. Afert.. Equi- M) &m dem ex his argumentis fenrentia Alexandri , & Mmnré aliorum T'T. admodum probabilis evadit: cum brims tamen & Scriptüra & -Patres füpra memorati nl ls etiam efficientiam. Phyficam fuper-naru.raleni ! od Chrifti humanitati tribuere videantur ad com- BR lura miracula ; ab horum pl;acïiti,sþ non eft di- atrt du fcedendum, pl s yl 'ARTICULUSfLF Gu t De perfetlionibus izatuvalibus corporis -Cb'rz'/lä». mm hc fipendo Ota. Sermo nobis in pra-fentiarum eftde ea tantum perfe&tione corporis, quee f« habet | mufa 9] per modum a&tus primi & forme permanen- m &t tis, feu habitus aut paffibilis qualitatis, cujus- T modi fünt temperamentum debitum humo- fio at vt cum, bona valetudo , & fpeciofa forma faciei . & totius corporis: de perfectionibusautem cae- 35 m A teris quae fe habentad'modum actionis vel paf- 'agemus, ubi defectus LE um . fionis tyanseumis , alias natu- j 4 V H $20 Drs IuncARNATIONE D(,.Idg (v paturze humane , quos Chriítus affumpfit, exa- tim minandi fünt, ju i u Dico. Chriftus affumpfit corpus humanum wF'[Iw perfectum & bene difpofitum pro conditione U i, d 1] & flatu humanze naturze debito.. ftaS. Thom. q. J I4.2. 4. S. Bonaventura in 5.d. 15.a. 1.q. 1. & 2, Richardus, Durandus & TT. alii. Probatur. dl 4 ]' Perfectio humani corporis ex tribus hifce con- ss p 1 [2 !/: " ] y,'.v W C'Wi: ditionibus conftat; ex jufla humorum tempe- ratione , & ejusdem corporis pulchritudine; TT & firma. valetudine : haíce. tres conditiones s Chrifti corpus habuiffe , breviter declaro, UY L. Craíis humorumque complexio bonaad mbl debitam humani corporis compofitionem per ivl fe pertinent, ac plurimum juvant vim natura- ys C lem intelligendi , virtutesque morales: at Chri- um d fti animam auctiffima vi cognofcendi pollere; derenparp virtutibusque fnoralibus excellere decebar. ET aete d. n II. Eximiam corporis Chrifti formam egre- gie dilaudat fponía in cantico canticorum c. r. I Chrf v.15. Eece tu pulcher es dileGesni; g decovusoc. , m & David Pf. 44. v. 3. Speciofus fovma pr« filüs in I:eologi ( bominum, diffufa eff gvatia in labis tuis.. Quod MT teftimonium licer de pulchritudine divinitatis I5 (s aut gratiee exponant, Auguftinus tamen & Caf- M T fiodorus in Pfalmos, & ernardus (erm, x. de Wt omnibus fanétis interpretantur de pulchritudine Ninton corporis; & Chryfíoftomus hom. 1. in Mat. A s Sicut , inquit ; i2 fzgna perficiendis mivabilis fuit : UT ita vifu gratioftffnus fuiffe dicitur. tj Katio autem, borum efl. Pulchritudo juxta. t Dionyfium de divin. nomin. c. 4. & Augufti- nurm . ) Vrn51 DiviNrI. $21 Wumpmlfd nutm l, 22;de Civit, c. 19. ex tribus confurgir, primo ex partium omnium integritate ; fecugdo rpus hllmau ex earumdem partium debita proportione ; Zer- J Cündin'c: ?io excolorenativo: primum & fecundum con- kaS. Thm., ftatinde, quod, juxta S. Scripture & Patrum ï.ä.],ql I'&l doctrinam , Verbum omnia affumpferit , quae Ili' PïOþ"üh« in natura no(tra plantaverat ; tertium ab humo- U5 hn rum omnium jufta temperatura refültat, — 4fc- OfUm tery. cedit, quod opera, quz Deus ipíe immediate Vchnrdis efficit, non. nifi perfecta fint & pulcherrima: COnriong corpus autem Chriíti a Spiritu Sancto in Vir- ( gine puriflima fuit efformatum ;. preeftantius IN ergo debebat effe corpore Adami , quod Deus N ipfe formofiffimum e luto finxit,...Dezique cor- zibl pus Chrifli , tefte Cypriano & Auguflino; fu- Qris: u turum eft quafi obje£tum . beatitudinis noftre , fend d & exemplar pulchritudinis omnium corporum tdntt beatorum ; igitur hac dote homines ceteros fmumgr. anteire ei conveniebat, A0 ( IlL. Chriftum fanitate integerrima fempet ^l valuiffe, te(tantur S. Thomas hic; & cum eo- p d dem Theologi omnes in 3. d. 15. & 16. uti & u Qu SS. Patres unanimiter. .Cujus ratio ex hacte- nus dictis evidenter coníta: : nam morbi ori- e diyinit modU untur vel ex imperfecta corporis formatione; s m 11 vel ex immoderatione in cibo & potu , aut in voluptatum ufuü , aut paffionibus effrenati S: xlcib: TL atqui hac omnia procul a Chrifto aberant, & " corpus ejus ex jufta humorum temperie con- abat , ita ut facile immodico frigori , eeftui aliis- que celi injuriis obfifteret.. Ergo, h j d [ Kk 5 OR. !t $22 Drg INCARNATIONE O . £. lfaie $3. v. 2. de Chrifto diciturs JNonz e j Jpecies ei, meque decor ; ergo. Chriftus ,1 meerffm non videtur fuiffe tanra pulchritudine preditus, u Tta Michaél Medina temere de Chrifto ratioci- g M 1 natur l. 2. de recta in Deum fide. c. 7. & N. ! ,W'B Wüdor Con[eg. Chryfoftomus loco nuper laudato, ait o m P verba prophete de Chritfto patiente & mori- æükü ente effe intelligenda; quod rotum illud caput M lfaiz luculenter eloquitur : tunc enim tot pla- gis, fputis, flapris, membrorum diftenfione, j g laceratione; perforatione , & morte ignomi- nioí2 non pulchritudo tantum divinitatis occul. sf lp tabatur , fed venufta etiam oris & corporis fpe- d um cies deformata fuit , & quafi abolita. Quod p "Tertullianus l. cont, jud&os; cap. de claritate Gentium & l. 3. cont. Marcionem aliique Pa- I UT p Qd tres tradunt; inter quos Hieronymus epitt. 160. ad Principiam: Z/sque pa[fronibus , inquit, MT u /nn dl covporas , univevfs. pulcbvior eft ; Fivgo de Fivgi- zge , qui tzon ex [anguigibus , fed ex: Deo natus e[f. a iaf iNeque etiam oportebat a Verbo affumi defor- u m miratem, aut humorum intemperiem: cum de- h uf fe&tus ejusmodi neque in actione , neque in o paffione confifterent, nec conferre ad meritum & & aut fatisfationem quidquam poffent, TT Infl. Virum religiofum & Evangelii prae- M ag conem mediocris quedam gravisque fpecies Tüt t t oris decet ; non autem eximia pulchritudo; : d ergo licet Chriftum non oportuerit effe defor- 1 s x mem , non tamen conveniebat ei pulchritudo, s if W. N. Zintec. Naturalis & virilis pulchritudo ii i quemcumque fanctum maxime decet & ornat; n f fj J eique * I 0y ; VERBI DI'VIN!. $23 bhri&o d 1 Q eique reverentiam & dilectionem conciliat alio- T rum, prefertim fi laboribus, abftinentia & af- L li 0 R. flictationibus corporis ita temperetur ; ut ap- ( ' [ ] pareat, non effe affeCtatam , fed a naturali cor- poris compofitione, & humorum recta com- j läüdafo) i iente ln plexione profectam, OP. 1. De Chrifto Ifai. 55. v. 4. dicirur: m jl q m Vere languoves toffros ( Hebr. äJjäQ anovbos 110- 1 df fhros) ipfe tulit ; exgo. etiam morbis laboravit. Qgund x. N. Cozfzq. Duplici fenfu Chriftus morbos Dome nof(tros tulit, primo., illos auferendo ac depel- lendo virtute miraculorum ut Hieronymus in VMl n i diétum locum ; & Auguftinus tr. 91. in Joan. $ dg' exponunt : fecuzdo magis literaliter, dum pec- Yentigo] cata to[hra ipe pevtuli& 1m. corpore. [uo. [upev. li- m i gnum crucis , ut exponit D. Petrus in priore ep. d i €. 2, V. 24. quare eumdem Propbeta v. 3. appel- L lat Zrum dolorum ,. &9. [cieutem infirmitatem, fu. nimirum in füa paífione , que ibidem defcri- fimi r bitur. m: um Inft.. Chriftus fufcepit omnes perfe&iones ) u humane nature;; ergo etiam omnes ejus defe- &us. .. N. Coz[zq. Rationem difcriminis red- ! s od nl | dit B. Thomas q. 13. a. 4. perfectiones omnes naturz humanz convenientes per fe debeban- vangeüipïl' tur naturee humanze ratione unionis hypoftati- que d pulchrim?i cx: defectus vero tantum aflumebantur pro- ter nos. iNon decebat autem , ut qui ad tol- d j [ ndas infirmitates noftras venerat, sgrirudi- p ii r *nes ipfe füfciperet, inquit S, Athapafius , de j p i u : Incarn. füb med, . Ó )* Mor« V Dr IxcaAnRNATIONE Morte tamen. Chriftus , fi interfectus non l jj w ägo en fuiffet ; aliquando naturaliter defuncturus fue- iM d rat, non proprie ex morbo, fed fenio fponte :MZDC quafi occidendo. wl J[ du ARTICULUS IIL a h j De perfetlionibus natuvalibus anime Chriffi. g Diist Ota. Cum Chriftus fecundum naturam hu- t manam ab hominibus ceteris nihil differ- g gufatitut ret, animam fortitus fuit ejusdem fpeciei cum animis hominum omnium ; qua neque füb- im,Wieim ftanrialiter, nec individualiter aliis excelleret: f um gt nam vis intelligendi in quovis homine tantum enem lbt a temperatura humorum, & ab ingenii cultura 'ls, qun d perfectior evadit, & econtra lefis , maleque Din] amyes f difpofitis orpanis , aut defectu inftitutionis & ufüs deterior redditur. Supereft ergo nunc; a tinis À ut de perfectionibus potentiarum animae Chri- fti; tam fpiritualium, quam materialium bre- tstenm l " viter apamus. A :l LURU Dico T. Intelletus Chrifto fuit perfpica- Dd ! , ciffimus , voluntas capaciffimaomnium actuum 1 fn g omini propriorum. Pvo£. J. pars. Preftantia : T D, At modn intelle&us oritur potiffimum a remperamento À li dj humorum, atque ab habitibus virtutum theo- MT reticarüm, & practicarum: atqui corpus Chri- II t fti complexione humorum optima conftabat, Ts g ut nuper oftendimus ; & mens ejus omnium D. fcientiarum naturalium apparatu erat inftruétif- Ms g fima ; ut ex cap. 2. a, 4, hujus difp. conftat. Ergo. . | We Dl Prob. 1N )] VzRnBRi DiviNr. 3525 | interfe&m à Pvob. II. pavs, Yn. Chrifto fuit hurnana vo- Mil luntas, ergo etiam omnes actus voluntatis ; b p etiam inefficaces : nec enim actus fimplicis complacentie Deum ipfuin dedecent , cum ve- lit omnes falvos fieri: & Chriftus mortemim- ! peratam averfabatur, non efficaciter ; alioqui Praterea actus lie CMF; peccaffet, ergo inefficaciter. amoris Deiliberi a Chrifto exercebantur diftin- T hdftrm &i ab actibus amoris beatifici: oportebatenim; ^ nbl df ut per actus virtutis praftantiffime mereretur; n [pcei m qui a fcientiainfufa dirigebantur. Nec dubitan- i t f dum, hofce amoris liberi actus in Chrifto da- s r ri, cum preter vifionem beatam , conftet in 'nine um eodem fuiffe actus fcientiae infufze tam natura- bimid lis, quam füpernaturalis, ht i Dico II. In appetitu fenfitivo Chrifti funt binfonsd omnes affectus, & actus, qui fünt in noftro, n am. & vocantur pa[frones, fed purgatz ab imperfe- pume u Qionibus. — Pro/. /. pars. Sipaffiones juxta ra- iiom tionis regulam componantur, evadunt inftru- menta virtutum ; ergo cum Chriftus venerit, jt p nobis vivendi norma futurus , conveniebat , niomdur ipfum paffiones homini naturales habere , in s, Prelt qudtum moderato uíu virtutis medium confi- ftit. . Neque dedecebant hoc modo Chriftum, :mperame": imumi eo quod bonz fuerint ; & Chriftus fit homo integer, nobis per omnia ; excepto peccato; u m coni fimilis; etiam fecundum appetitum fenfitivum & phantafiam , quz potentie füos actus con- u us yetitifi , naturales ; períonam ipfius non dedecentes eli- i ' cere potuerunt. ] iij d ! — Probx, ( $26 Dz INCARNATIONE. Probr. H. pavs,. Paffiones.nofttae quatuor j vitiis laborant, 1. quod facilius ferantur in ob- j* jecta illicita. .2. Quod impediendo vim dis- curfivam , perturbent rationem. 3. Quod pra- g st veniant ratioDem. .. 4, Quod adverfentur ratio- niadharendo obje&is in qua femel fereban- g f tur , & que ratio damnat , identidem appe- T tendo. . Atqui in Chrifto omnium fcientiarum Lj wmmtüliäf & virtutum naturaliutri & (upernaturalium ha- seifrtu bitibus abunde ornato, purpatee his vitiiserant amer d paffiones: quippe quae numquam poterant ex- j s ire in actum , nifi quando , quantum , & in simariotn qua objecta ipfis ratio permiferit , ut cap. 3. at d yo mbl a. 2. concluf. 2, demonftratum fuit. uapro- pter B. Hieronymus mavult eas dici propaj/jo- VTlom 24 9s65: quamvis. B. Cyrillus l. 10. Thefauri c. 3. affo Do f Ambrofus l. z. de Fide c. 3. Damafcenus 1. 3. i fb C, 20. & íexta etiam Synodus, act. 4. & r1. il« atefnis, d. las fimpliciter paffiones appellent, eo nimirum Ate Doconn fenfu, quo erent in homune condito in juítitia intprd W ts oripinali, ...... OB. L. Contva 1. concluf. Virtutes naturales. (*ï:* M. 2 c non porerant in Chrifto exercere actum. pro- * d prium:. nam munus fortitudinis & temperan- 1 dw")& [ tig eft coéárcere paffioncs rebelles ; ceeteraram : maq«m Á virtutum officium eft tollere dithcultarem ; quae m d!-*aïö') in actione reéta occurrit; atqui in Chrifto nec LUE TT erat paífio rebellis, nec difficultas operationis n re&z. Ergo. .. Majejur probar, difl. Mu- Tn li ia nus virtutum moralium eft coércere paífiones 4 m & tollere difficultatem operationis recte , in IT W fübje&o capaci horum defe&tuum C,,.. . in 1 i W uDa WE VERBI DIVI/N/I'. $2? Iilte " M fubje&to his defectibus immuni N. officium il- lud virtütum eft fecundarium dumtaxat : pri- ; b u ] de n marium vero & neceffarium illarum munus eft; inclinare femper ad operationem rectam ; five RLT ! M d hec fitin moderato patlfionum ufü , five inactio- nibus ad. alterum pofita. lNec omnino opus lm « Ditnuns eft, ut paffiones a medio virtutis exerrare pof- fint: cum in beatis fint virrutum illarum habi- dütitn tus, ac fuiffent etiam in ftatu innocentiz , ubi I Vi nulla futura erát patfhionum rebellio. Dostinter. Jufi. Votum concipitur tantum, ut volun- um ia tas firmetur in bono; ergo hic actus religionis CM non poterat effe in Chrifto, cujus voluntas in m: Wm. bono immobilis erat. &. JV. ]dutec. Votum a Vüpnia. S.'Thoma 2. 2. q. 88. a. 1. & Íqq. dicitur pro- v eüüdüþi miffio Deo facta de meliore bono; quod rion ii - cadis füb neceffitate abfoluta, neque füb necef- MTO fitate finis, fed de actibus virtutum, qui Deo pAMLIUT placere noícuntur ; quibus ex motivo religio- al nis nova perfectioaccedit; Deusque magis ho- noratur. V Olj. contv. 2. Concl. Sanctus Hilarius l. 1.de Éhm pre Trinit. füb medium fcribit , Chriftumnon fen- tempee fiffe dolorem, & guamvis in eum i&hus. incideret ; ceretht aut vulmis de[cendevet , aut sodi concuvvevent , aut lm fufpenfro elevaver 5 affevrent. quidem bec impetuim Chrllos: dulfromis ,. mon tanem dolorem paffonis infevvent $ w Opetit ur zelum aliquod aquam pevforans. | Eadem repe- TY tit can. 832.in Mattheum, & füper Pfàlm. 53. & 68. ErgoS.hic Doctor ait,, Chriftum pat r pl j ml flone aliqua appetitus fenfirivi caruiffe. — E. JV. by- im CHI"I'n '. Corféj. Equidem Claudius Mamertus Pres y, J . ter ! 528 Dr INCARNATIONE ter Viennenfis füb medium fzeculi quinti; 1.2. nv de ftatu anime cap. 11. fcribit , S. Hilarium in ( nf hac fententia fuiffe, fed errorem iítum expiaf- st ) fe poftea fua confeffione, nihilominus S. Bona- u | V ventura in 3. d. 1o. a. r.ad r. & Theologi cateri iij hanc a S. Doctore labem abítergunt : quibus h ]. przivit Hieronymus, qui ep. 7. ad Leetam fcri- bir, Hilarii libros inoffenfo pede decurri pofle; Vl in quibus pietas fidei non vacillet. Certe idem NÀ i Hilarius in Pf $3. & L.3. de ITrinit. Chrifto fa- mem, fitim , fomnum, marorem, egritudi- RUR nem , defatigationem; fletum,; lacrymas; cru- RY : cifixionem & mortem tribuit. Ipgitur cum ait; & u Chriftum dolores non fenfiffe , hoc de Verbo du intelligit ; contra Arianos difputans ; qui per- Viv d z hibebant, Verbum animz vices in Chrifto ex- Cets] pleviffe. Deinde, ut S.'Thomas q. 15. a. 5. ad tipiraonem 1. advertit , S. Hilarius a carne Chrifti non ve- Mp ritatem doloris, fed neceffitatem excludere in- tendit, aitque, Chriftum doloribus non fuiffe yum d 1 fractüm : perinde ac viros fortes cruciatuum fenfu carere dicimus. Itaenimcit.l. . de Trinit. Q&h fcribit: zg£evrogo qui boc ita exiftimant , an va- zione fubfiflat, qui movi timuerit , qui omuem ab "Apo[lolis timorem expellens, ad gloviam eos [it mar- £yrii adbortatus ? ldem fenfus etiam eft verbo- [ rum , que ex ]l 6. ftromátum Clementis Ale- [ xandrini objiciuntur. T dv C Iufl. Spes verfatur circa bonum arduum confequendum : atqui Chrifto nullius boni con- AAUS [ lr fecutio ardua erat, propter eximiam ejus pÓ- tentiam: ergo fpes in ipfo non videtur habuiffe W D locum: ' ]UY] ,. VERBI DiviNs. 3529 Rn locum. &. djff. Maj. Spes ver(atur circa bonum n confequéndum viribus haturalibus.commenfu- ratum .C. prout viribus non naturalibus com- ii lffumexp dT Mi menfüratum . . Refpé&tu naturalium humà- Rübrie nitatis virium confecurio multorum bonorum Trun: g Chrifto admodum ardua efat. & difficilis, nec « Letn| fine laboribus & erumnis obrinenda: cajusmo- edeumyi di erat redemptio.generis humani & gloria cor- t Ceiü poris.. Hinc etiam oppofita paíTio defperartio- t Cf nis füuum habebatobjectum, bonum fcilicet fenfi- E ægfffll( bile nulla ope naturali affequendum, aut malum infüperabile: ut de fervanda vita & evitandamor- iynó m lmmmc teaut infamia conftat. Nec minusactus audacice exerceri poterant, queis atrocia pericula forti- r us i ter eft aporeffus ad bonum obtinendum , a vitanduxz malum. l',lE n Cunb 050154j Ceteras item paffiones timoris, itee, itér admirationem in Chrifto fuiffe S. 'Thomas hac "Mf p adidre q. 15. probat, fed ab imperfe&tionibus tantam erfonam dedecentibus depuratas. Ex dictis fs . d ; actenus s du Colliges. Cliriftürn. nor. affümpfiffe omnes Md Wü,dnïf perfectiones naturales commodas corpori hu- mano, qu& in actione aliquà vel paffione, (eu Vj m m at in actuali difpofitione confiftunt : (ed potius de- fe&us cohtrarios, cujusmodi fünt fames, fitis &m d i Cbmerii defalioatio corporis , (omnus, frigoris, caloó- ris, aliorumque ' 1ncommodorum . perpeffio- nam de- bonm 4 t nes &c. ut ex $. Scriptura novimus fectus ifti fünt paenze accomimodatze. ad fatisfa- i^ Summ eciendum pro nobis, & prebenda virtutum exempla. À Yab E ^DISPU- W $ [ 330 Dr INCARNATIONE j K DISPUTATIO'IV. p gl De proprietatibus & perfe&tioni- bus compofiti 1 heandrici. y 40 fi &t f N difputatione nupera contemplati fümus g n þnl I Chrifti humanitatem tamquam fponíam & u Reginam in veftitu deaurato circumdatam varietate ornamenrorum fature , gratie , & ho A glorie. Reftat demum, ut compofitum ipfüm gud p diviniffimum ex humanitate ac divinitate coa- 5n, I t äwmal*gï lefcens confideremus fecundum aliquas fuas per- Ms od fe&iones & proprietates capitibus quatuor. Q0 t Ac primo quidem titulum Filii Dei expendemus: "ltero nomina & officia Redemptoris infpicie- um m n mus: Zerfio exhibebimus titulos honoris & po- lum rdro) teftartis Chrifti: Quartoadorationem; quae Chri- Venma ttüumreüms fto, & aliis ad Chriftum fpectantibus impendi & of folet , afferemus. gt CAPUTTL ia ] fitz, m De titulo Fili Dei. tsl At db ARTICULUSI Ua a Urrum Chrifius Homo fit. Filius Dei verus&tg sa- A tuvalis ? R, iv R : elitanus in Hifpania Epi('cof- pf V "T O'a £. FelixUr i j 'O,q U lmï pus ad Elipan dum Epifcopum Toletanum Pt pofl | percontantem , an Chriftus , fecundum quo MOf homo eít; dicendus fit Filius Dei proprius; an adopti- * "gt h ) lTION; Vzrns! DiviNt. 31 !IOIIV' adoptivus , refcripfit, dicendum effe Filium Dei adoptivum : eo quod fecundum divinitas Dd tem quidem fit Filius Dei natura; fecundum i humanitatem vero Filius Dei fit non natura & enere, fed adoptione & gratia. pb f Heerefis ifta primum profcripta eft in Con- 4m [orís eilio Foro - Julienfi Paulino Aquileienfi preefide ) CU A. C. 791. füppreffo auctoris nomine. 5 Britg Anno fequenti cum Felix in Concilio Ra- pq(num i tisponenfi , prafénte Carolo Magno errorem NUf t fuum,; iterum a Patribus damnatum, pro vi- us ribus tueretur; juflu Principis ab Apilberto Ab- bate duétus eft ad Adrianum I. S. Pont. coram Is qut quo revocavit herefim , & oblato libello , fa- ht Tsf nam fidem jurato profeffus , & ad Ecclefiam hrontiiy fuamn redire permiffüs eft. ia o Verum cüm ab Elipan do ad erroris pátro- ciriium refümendum inductus fuiffet; a PP. Con- Bo t cilii Francofordienfis an. 794. cui interfuerunt 'Theophylaétus & Stephanus fedis Apoftolicce egati , ambo illi Epifcopi ; nifi proxime refi- puerint, damnati funt. j Poftmodum in Concilio 57. Epifcoporum Romee coacto an. 799. Felix ob libellum hzre- l ticum; quem contra epiftolam Alcuini, qua ad j vtl faniora confilia oft C. Francofordieníe revo- cabatur, ícripferat , iterum anarhemate per- culfüs fuit. Sed anno eodem in maeno Con- d cilio, quod Imperator Aquisgrani in palatio füo J Ti «o6git, poft prolixam & obftinatam cum AL -cuino difputationem, errorem faum cum fletu s g " P[OPW LÀ reyOca'vit. Incertum autem eft , utrutn in fü- il Ü á cepta Dz INCARNATIONE Vr $32 - fcepra fide orthodoxa conflans fuerir. - Nam Tg,g'fw-ïf j S. Agobardus Lugdunenfis Archiepifcopus füb jgpi P *Ludovico Pio, fidem ipfius ex fcbedis poft p ejusdem obitum repertis fufpectam reddit. Ne- que de Elipandi feria converfione documenta a m E extant. | AVota. 17. Dum quaritur , an Chriftus ; in ïiJ» 1 W g a quanrum homo, fit Filius Dei, v8 z quagzum , non accipitur reduplicative, nec enim humani- r iunt sst tas eft caufa & rario; ob quam Chriftus eft Fi- L f lius Dei, nifi in latiffima & metaphorica figni- zdh ficatione, qua emnis creatura, praefertím ra- fexftdi à | ; tionalis, filius Dei dici poteft. Sumitur ergo i qà i quautum bomo , fpecificative, an Chriftusin humanitate fübfiftensin humanita re ipfa habeat ii ttedii, Ü habitudinem ipfam feurelationem filiiad Deum; non quidem realem illam filiationis naturalis ac t f LE perfonalis , qua fecunda SS. T'rinitatis perfona t uf conftituitur ; fed relationem rationis, filiatio- 211 nis, qua fundata fit in gratia unionis hypofta- tice , includatque communicationem ejusdem r bearirudinis & hareditatis eterng : quae qui- dbmpri rl dem dignitas infinities fublimior eft filiatione hii fundata in gratia habituali , qua puri homines filii Dei adoprivi redduntur. EY (wlüdüm Dico. Chriftus, inquantum homo, eft ve- mmm reFilius Dei naturalis, & nonadoptivus. Pro/. f. ts Lucz 1.v.35. ait Angelus: Quod ex te za[cetur t wj RUERT Jauttum , vocabitur Filus Dei. Rom. 8.v. 32. Deus preprio Filio fuo t5 pepevcit , [ed pro. nobis oumi- nl bus tradidit zlum. Joan.x. v. 3a.. F'idi Spivituf ts defceudentem . quafi columbai de celo, eg manfit Z uper . Ri UONE Vrmnrzi DiviNi. 533 i füeg N ul Vütnfo. Ex Juper eum .. . €9 teffimonium. perbibui ,. quia hi & d n L lj ? ef Filius Dei. Hebr. . v.2.. Deus locutus ef? no- Md . bis in Filo , quem confütuit bevedem univer[o- It diry vum. Atqui hec de Chrifto ut Deo nequeunt accipi ; e rgo , tefle S. Scriptura, Chriítus ut Íta at- t Cri homo, e it verus proprius Filius Dei. LU gumentatur Adrianus L. epiftola ad Epifcopos Cenim hp;. Hifpaniee recitata in. C. Francofordienfi: & Cy- Chrfts r rillus Alexandrinus l. de Fide ad Theodofium, lr l) &l. r. de Fide ad Reginas. t Epifcopi Iralie a Dhelrtim n in libello Sacrofyllabo contra Elipandum; a C. - Tunir v Francofordienfi approbato, & ejus juffü ad Hif- ? M nl p anie Epifcopos miffo ita fcribunt: Perruscoz- [2 bt f offus eft Chriflum verum Filium Dei: &? fu beve- ventba t zice dicis, Chriffus eft adoptivus * fiugeres fovtalJe aD00 r €2 diceves, [ecuudum bumanitatem eum Filium Dei confzffas efl. —.Sed quomiam cum additamento dixe- Trüitpe vat: Jues Filus Deivivi, omnium beveticorum r ora fidei pugno attrivit ; Chrifli namque nomen ab irré l, inm i bomine , quem a[fJumpfit , accepit.. Vx infra: quam adoptionem praviffimo fenfu ad Cbriffi voluit traus- X: quu fevve bumanitatem. x df nl Prob. II. Adoptandus ita deber effe extra- ipuri o feus, fecundum fe totum' , ur vi'originis fuae | homo;: j l non habeat jus ad hereditatem ántequam ado- prtetur; ergo Chriftus, in quantum homo; i J ^ » '; nullo modo dici poteft adoptivus: nam etíi fe- TL l cundum naturam humanam precife fpe&tatam; om. 9. 3;.1 ig nullum habeat jus, ramen fecundum perfonam il nf e:equit dici extraneus, fed habet perfectum & . J naturale jus ad haereditatem. Ergo. Hincrecte 'argumentantur Patres C.. Francofordienfis in ,f f»'(/g ] W':, Aul.3 epift. vt $34 D INCARNATIONE AT epi&t. ad Epifcopos Hifpanie, & libro Sacro- fyllabo: adoprario eff opus. meve cavitatis &9 gra- MPMM , qua Pater , quem proprium € uaturalem fi- " Mi lium son babet, fibi copulat. adoptioue : Atqui in r Chrifto Homine zoz erat. Deusr per gratiam , ut F;;p,f;iï/hlïfl àn cateris 4 fed effzutialiter. per naturam ; evgo rrquia unita$ per[one , que in Det. Filio efl , adoptionis sl zollit iujuriam. m Prob. I/I. Ceteri Homines & Angeli funt uf ) filii Dei adoptivi propter fanctitatem acciden- d glïl talem gratiz habitualis: atqui Chrifti humanitas X TU pratereaex unione füb(tantiali Verbi Sanctifica- indanm a tur fübflantialiter; ergo haber jus intrinfecum, uj prinp effentiale & neceffarium ad hereditatem. Ergo daden t Chriftus quatenus homo fpecificative fumptus, fpeciali modo eft Filius Dei, ergo non adopti- IT u jem in fenfum B. Au- TTE vus, fed naturalis. Bd ab guítinus ]. contr. Secundianum c. 5. Lege , inquit, E Vint, i Jevipturas . usquam invenies de Chriffo diium; E7 quod adoptione fit. Filius Dei. « De nolis autem fae- Winadyi filfane legitur ; accepiftis Spiritum adoptionis fillorum. . Zliud eft euim per Patris excellentiam fom ] ! effe unicum. Filium Dei ; aliud. per amifericordem Wttamy gratiam accipere poteflatem. filios Dei fievi creden- Eu £e$ in eum, . Merito ergo Adrianus ii laudata At n toine epiftolà rejicit adopzionem Sfefu Chrifl Filü Dei ecumdum cavnem tamquam pevfidiam: quia boc Ca- Hs ] D] fequ t £bolica. Ecclfia numquam credidit , numquam do- eutf. J TT e d d MUU g ARTI.. LU VrnBI Divist. $35 ! & Hbf() Sgh ARTICULU S H. Ti E t Refpondetur ad Objetiiones. * LL I. Nihil prohibet , Chriftum (ecundum Wþü'gmtllzm, l O umaniratem dici Filium Dei adoptivum. 'laturmj- n Ergo. . JV.74ntec.. Rationem clariffime reddit ) (/l ) ll(füþryï S. 'T'homas q. 23.a. 3. ita differens: Pilatio pro- prie comveit bypoftafi vel pev[one , uon autem na- Y n zure: unde &j an 1. p.q. 33. 4. 2- 69 3. dichum eft, PTO CC quod filiatio eff propvietas per[onalis. In C/m]ia Ub nutem 1uon efl alia per[ona vel bypoftafis , quam im- ereata, cui comvenit e[fe filum per naturam. Di- k D NT &um efl autem art. praecedente, quod filiatio adoptio- "um p nis efh participata fmmilitudo. frliationis naturalis. AVon autem vecipitur aliquid dici pavticipative, quo T : 9 m d per fe di cituy. Et ideo Clriflus . qui eff Filius D hn ] naturalis , zullo modo potefl dici filius adopticus. Ef Secundum autem illos , qui ponunt in Chriffa duas P perfonas , vel duas bypofafes , [eu duo [uppofita , . [j dlm, 71 niam t bil vationaliliter probibet ,. Chriftum. bominem dici filium adoptivum. | Ubi S. D. ex C. Franco- m at fordienfi notat Felicem & Elipandum Neftorii it t v tf impieratem recoxiffe. Jnfl. .. Gratis dic irur, quod üliäiio ranrumn i fiti mus i füppofito conveniar; ergo Chriftus fecundum naturam humanam potuit in FiliumDei adoptari. Oi Ro R. A. "dutec. Sicut paternitas ; quia peneratio- mqui nem fequitur , non convenit naturz : ita nec patfivam. h numw filiaio cum fequatur generationem Ideo in divinis enuntiationes ifte : za/ura feu *deitas genevat , natura divina efl gemita, beereticae irr, J fünt ; iftie vero: Pater generat, Filius gign . L14 funt Vg $36 Dz ÍNCARNATIONE j funt orthodoxe. Teitur relatio filíationis ulti- 1elit PI'OF mum generationis terminum , feu füppofirum Nam -ficut a denominat, mon vero . naturam. operationes tribuuntur füppofiro & nature; ((-hv . ä!,'?. t quamvis per naturam , fiveia natura füppofito conveniant : ita & effe haredem íeu habere g jus ad heerediratem eft propria denominario füp- ofin, & non nature, L gl Jufl, 2. Chriftus non eft Filius Dei natura- lis fecundum humanitatem , hoc enim non ha- g bet ab humaritate; ergo qua homo non eft Filius xmïg&m.ut | r t Dei naturalis, ergo adoptivus. & C.,477. dift. Con[- Si accipiatur «ó 4ua Homo, reduplicative, quafi wigm u humanitas effet ratio propter quam Chriftus v m fit Filius Dei naturalis , tum equidem qua ho- As &f mo non eft Filius Dei naturalis C. fi r qua 77o- 710, fümatur fpecificative, in recto tantum de- ufimptia zi d nominando hoc füppofirum humanum, tum Chriftus , qua homo ; non eft Filius Dei natu- t ralis N. « qua Hono, fignificat hic tantam ra- PL tionem,' propter quam non repugnat Chriífto t df effe Filium Dei naturalem : nam etfi fit fuppo- '4 r firum hujus nature humane , nihilominus ma- t v net füppofitum Verbi, unde abíolute repugnat, Rüe um ipfum effe Filium Dei adoptivum. Wf d Iufl. 3. Fumaniras Chri(ti per gtatiam unio- Wt nis hypoftaticee confecuta eft. fanctitatem & jus m d ad bona Dei : atqui quod quis per gratiam af- It lo fequitur, non habet per naturam ; ergo faltem ; Mu humanitas Chrifti per gratiam unionis facta efl &Um æcpüü Filia Dei adopiva. & diff. Maj, Chrifti u : &þer ttíng Vou Vrnsi Drvisi. 537 j fl i fiitasfäd&itatem', & jus h&reditatis: étifecuta r (".PPOHQ: eít immediate, proxime & forimaliter per gra- J Nä Il ln tiam unionis N. confecuta hoc eft mediate; re- i V i inote, confequenter & quafi effective C. Maj. Afürg o €2. Conc. min. diff. eod. modo Con[eq. . Si formali- LE ter & proxime confecuta fuiffet fan&titatem per fnomman'uruf, unionis gratiam C. fecus IN. gratia unionis eft ratuita & benevola affumptio humanitatis ad ls D namp..' efTe fübftantiale Verbi , qua proxime confequi- : m q0n tur, ut fit natura Verbi propría, deinde per LEU Verbum ipfuüm ut formam fübftantialiter fancti- «CAIH.M.Gm | ficatur, & jus infruftrabile ad vifionem bearam t i confequitur. Quapropter gratia unionis eft t qun nj caufa remota, & quafi efficiens fanétitatis füb- qin qul ftantialis , jurisque ad hereditatem: ambo enim IMLIT. hac íe tantum confequenter habent ad gratui- tedotond tatn affumptionem iftam a Verbo , tamquam lmm, n caufà formali & immediata fanctitatis & juris ad Ts n hareditatem. l totm v Ijfl.4. Per gratiam umionis humanitas fal- ia Cond tem mediate affumpta fuit ad fanctitatem ; & aft ff ad jus hareditatis ; ergo fic faltem dici poteft hlomins adoptata. . JV. Conf. Adopratio eft affüumprio períone extraneg ad hzreditatem ; atqui hu- lt m j manitas affümpta nec eft perfona , ut conftat , neque Deo extranea, cum pertineatad integri- trmo dul 12 tatem efle fubftantialis Verbi incarnati ; ergo neque humanitas affumpta ; eft proprie adopta- u m, « ta; neque unionis gratia eft adoptatio : cum nions ts eenim hec perfonce conveniant, Verbum ipfüm ' ad hze- ! per unionem foiïrct eratuito affumptum , Chrirïihä' 5 !b $58 Dg INCARNATIONE. pl redittem patriam , ad quam jam natura füa jus habet; j t Infl. s. S. lreneus 1. 3. c. 21. ita fcribit: Qui u Filus Dei efl, Pilius Hominis fattus efl, 9 com- ;'f,.'ylllw EQO H s It mixtus - Ferbo Dei, ut adoptiouem percipieus fiat Fülius Dei. & S. Doctorem dicere , quod Fi- d u & 0 lius. Dei flius hominis faétus , commixtus fit Verbo,.ut homines ceteri adoptarentur in fi- ;;mo EE.'L lios Dei. . Siqui alii Patres cum S. Hilario l. 2. T de Trinit. dicunt, in Chrifto carnis humanita- m ml tem .adoptari, adoptionem improprie acci- piunt, ceu.quod per gratiam unionis humani- j tas in fuppofitum divinum fuerit affumpta; ut fv modo ad Inít. 2. expofüimus. du n at f Qb. 1J. Effe&tus formalis habitualis pratiee eft conftiruere filium Dei adoptivum: atqui r Chriftus. habez plenitüdinem habitualis gratie thyins P fpeciei ejusdem, qua czeteri homines adoptan- dnndgi tur; ergo etiam eft Filius Dei adoptivus. .E b dgndn difl. maj. effe&tus primarius gratize habitualis eft, p conftiruere Filium adoptivum NN. efiectus ejus Fl fecundarius eft ille C... & cozceffa anin. difl. con[. d ütamm Si Chriftus effet capax hujus denominationis C. 'ff/m, b fecus N. — Effe&us precipuus ac rimarius MT ratie habitualis eft, reddere fubjectum Deo MR t gratum & fanctum: hic Chrifto homini ab ha- Hf bitu gratice neceffario tribuitur, Adoptio au- qUæWïUM rem; cum fit effectus fecundarius, fignerque l N perfonam extraneam, communicari Chrifto UT non poterat, qui eft Filius Dei naturalis. . Qui, &i Cs a Patre heres teflamento fcribitur, non ideo Em adoptatur, nec de novo conftituitur filius. , b tT Vznsi DiviNi— $39 IJLJ i natm [u! l Inft. S. Auguttinus]. de Predeftin. SS. c. 15. Ea , inquit ; grazza fit ab iuitio fidei bomo. quicun- TM que Chriflianus , qua. bono. àlle ab imitio factus eff LT Chriflus. Ergo. — w. JV. Conf. Auguítinus tan- U tum voluit, ficut affümptionem humanitatis Km; QLCL nulla preecefferunt merita , ita juftificationem - CO peccatoris & converfionem ad fidem. gratis ODfafentur omnino fieri, n Obj. L. Quamvis Verbum fit de fe füppo- s Domgn fitum extraneum humanitati , poteft támen na- Dpronre a tura humana facere , ut illud fit filius naturalis ts hn B. V. Marie; ergo natura extranea humanira- 1 n tis poteft viciffim facere, ut fuppofitum Verbi divini unitum etiam reddarur extraneum ; & )habm» fj D capax filiationis adoptivee refpectu Dei Parris. dhyrn; n &. |V. Cozf. Ut Verbum fiat filius extraneus fcu Lj UT adoptivus Patris eeterni, deberet amittere pra- tsl dicatum aliquod, & non effe Filius Dei natura- : '] i ais g lis, id quod repugnat: ut vero fit Filius natu- vlidssd, ralis & proprius Patris eeterni , & Matris Vir- L i " inis, nihil amittit, fed aliquid acquirit, unien- i. j do fibi naturam humanam. — Nimirum ezrabili )minationk smyflevio , ut canit Ecclefia , id quod fuit perman- Ym K fi£, &5 quod mon evat affunpfit. Supra autem de wbyectun: ; idiomatum communicatione indicavimus ; ea 'homini i fola preedicara fimpliciter de Chtifto enuntiari, Mp qua perfonee Filii Dei non repugnant. às, pf Infl. Non minus inter fe pugnant dominium nian V^ & fervitus, quam filiatio naturalis & adoptiva: wb Qatqui Chrifto proprer duas naturas attribuitur bitr, od effe dominum & fervum ; ergo fimiliter poteft yinr s. ci attribui. filiatio naturalis & adoptiva. g. IN. aj. ! j4o .Ds INCARNATIONE .-läüj)l [a Maj. Cum S.'Thoma q.23. a. 4. ad 3.dominium ) i ,Ubü ygnit v & fervitus comirantur etiam naturam; ipgitur cum in Chrifto fit naturaindependens & depen- yumé tper dens,ratione harum recte diciturDominus & fer- Ka vus; omnis enim crearura eft effentialiter ferva o MC Dei, eique (übjecta: filiatio autem non convenit Bu d ( fuppofito mediante natura, fed immediate ratio- TL ne füi ; unde non denominat naturam, fed füppo- T fitum. Cumautem in Chrifto hoc firunum dum- jibr; n 3 taxat, unica etiam inipfo eft filiatio, nempe natu- g ralis. h A Ob;.IF. Chriftus non eft Filius Dei natu- u J t ralis, nifi qua ratione eft eternus : atqui non De Q Y Y eft eternus prout fübfiftit in natura humana, hmd; q 3 Ergo. E. djff. Mij. . .. nifi qua ratione eft ae- fofo t Fl ternus zternitate perfonz C. . .. etiam eererni- 10, qun tate entiratis diflinctee realiter à perfona füa N. toi t difl.etiam min. Non efteternus prout fübfiftit in us Troitts natura humana , fi eeternitas negetur formali- & Cf terde perfona Chrifti N. fi ternitas negetur de t C To conífortio nature humanz Verbo juncteC. ut fit TT naturalis Dei Filius, füfficit; ipfüm habere eterni- tatem filiationis & perfonze füe; nonvero opus lesetni W n q eft, ut fecum ab eterno habuerit entitates alias diftin&tas, a quibus remporalirer nominatur. PT g Iufl. Non dicitur filius naturalis ,. nifi re- fpectu illius, ex quo naturaliter generatur: at- O Wt qui Chriftus ut homo , & fecundum humani- ratem non naturaliter generatur ex Deo ; ergo Mp tia ff fecundum humanitatem non eft filius Dei natu-e E ralis. E. &f). mis. Chriftus fecundum huma- omg ls U pitatem reduplicative acceptam , prout in hu- Afm&d mani- lr VznBI DiviNL- $41 Hlyiy manitate exfiftir; non naturaliter generatur ex Deo, qiafi fübfifterein humanitatefir effe Filium Wt Mienii Dei naturalirer C.Chriftus;ur homo fpecificative; non naruraliter generatur ex Deo N. non dici- PO QGl mus, quod in Chrifto humanitas fit ratio filia- tionis, ficut eft ratio patiendi & moriendi; fed T1LOn medate folum afferimus, quod fuppofirum illud , quod in natura divina eíft Filius Dei naturalis , non m f l j definat effe tale per hoc ; quod in humanirate ).C Cünmay fubfiftat; nam hypoftatica unione effcitur ; Ttempe n quod fit homo Deus, & Filius Dei. Ti Ob;. F. Debet prarerea admitti in Chrifto filiatio Dei naturalis temporalis fundata in unio- VüS: t ne cum O f g erfona divina , que ipfi conveniat ut homo e j ; qua nec tam proprie, necineoderm, qu d : ..,C[idmæ[cf.: fenfu fit Filius Dei naturalis; quatenus eft ho- mo , quam prout Deus eít ; quaque evaferit Fipei f rf non tantum Filius eeterni Patris, íed etiam to- tius Trinitatis. E. JV. /Zffert. Altera h:ec Dei tettr i. filiatio in Chrifto Patribus fuit prorfusincogni- Yi g d ta. Sane C. ''oleranum XT. verba illa : £ o J Md Tbereeur. Filius sneus dilehus , intelligenda effe refpecu Patris eeterni pronuntiat. Neque etiam Chri- nonveroogz;' iLentits] ftus füi ipfius , aut Spiritus Sancti filius nomi- nari poteft: álias fui effet & pater, & filius; . * nomindy quo abfürdius nihil. Deinde ia filiatio non re- whlis, n cipererür in perfona, ut Suarefius putat ; aliàs , generamrrä | erfona Chrifti effer Filius "Trinitatis : neque um N reciperetür in humanitate, ut Vasquio videtur; recDu;d quia filiatio perfonarn fequitur. Denique licet f lus u *non omne genitum fit filius, ut conftat in ver- 'ecwldllm I'W | mibus, fructibus; ovis; tamen omnis filiuse ft P ! Pwmmä:.- 1 n . gent- I $4* Dr INCARNATIÓNE « Dea enitus : atqui Chriftus non eft genitus a tota ia rinitate; nam licet unio humanitatis cutn Ver- ( bo totius Trinitatis opus füerit, non tamen di- " cit habitudinem genit, fed facti. Igitur recte 4 J | S. 'Thomas q. 32. a. 3. ita concludit : zu//o modo ( M d debet. dici. Chriflus filius. Spivitus. Sanfli , neque etiam totius Tinitatis. ,i';r [rnttt. M l J Jnfl. y. Adrianus in epift. cit. ait, vocem il- ;;.lï'tr*. & lam: 4 eff Pilus meus dile&us , i quo mibi bene dn i W i complacui, non tantum ad Patrem , fed ad to- tam Trinitatem referri; alias enim dixiffet fitn- ts m vjetitte t pliciter, p/acui?, non vero, complacui. Ergo ip tv fecundum Adriani epiftolam Chriftus videtur Filius effe totius Trinitatis. E. IN. ,dnt. Non f m i, M enim probabile eft, Adrianum voluiffe repupna- re Patribus omnibus, qui verba illa de folo di- PTOW m dnt j vino Patre accipiunt, ut tradit C. T'oletanum L. in regula fidei edita ex preecepto Leonis L. Imo Wm. y Mi T C. ipfüm Francofordienfe verba illa foli Patri qu tribui. Dum ergo Adrianus docet , verbum TT U N l complacui referri ad omnes Perfonas , non in- " Dio d tendit, quod omnes füo nomine protulerint; r fm'.mpr fed quod Pater qui loquebatur , dixerit, omnes T períonas complacuiffe in Chrifto ur homine, Jufi. 2. Si hypoftafis Patris fübftantialiter humanitati uniretur, ille in quantum homo; W M lil effet Filius Dei, non adoptivus , fed naturalis: st atqui tunc non effet Filius Patris , ergo totius "Trinitatis. Ergo idem de Chrifto tenendum 1 n in quantum homo eft. — g. /V. r. propof.. Utique 11 r talis homo non eflet Filius Dei adoptivus, cum iär?n[es [Unï'n non foret extranea perfona; nec tamen illico ii eífet * li Vznz1 Diviui. $45 e&,ge"lrUs l effet Filius Dei naturalis , eo quod non a. Deo lts Qun) per veram genefationém prodirer. ^ Hinc ne- ) Dion t anrur etiam dug reliquae "r Ítantiae. 19 R:qquelæ' hu]us in- Ilt: a, Infl. 3. Talis. homo effet. (àn&us ratíone ] Sdfl&t, hi unionis; ergo effet hares ; ergo filius. ' B« /V. 2. féq. Latius patet haeeredis nomen ; quam Fi- t.' air, vocemE lii: licer enim , juxta Apoftolum ; bene con- 11 odj cludatur: eftfilius, ergo & hares; non tamen 11 fed d viciffim dici poteft: eft heres , ergo filius. m af f Hiareditas enim in jure alio fundari poteft, non 'nþlüfui. Et proveniente ex nomine filii: quiaSpiritus San- E étus jus naturale ad bona divina haber; etíi fi- ] A Am. X? lius non fit. lufL 4. Ydeo gratia habitualis facit filium; vo!ui[ïerepug; TU quia dat jus ad heereditatem :; atqui talis unio t Trbna etiam daret jus ad haereditatem ; ergo faceret Ui fillum. . d. Maj. Habitualis pratia facit fi- Ti lium , quia fimpliciter dat jus ad haereditatem hit; velun IN. quia dat jusad hereditatem per adoptionem 145; t C. Adoptio eft filiatio fecundaria, quia eft a(- : rotdlt fumptio perfonze extranez ad curam & guber- iyerit; n nationem paternam, & ad hereditatem ; pet- t ho inde acfi effer filius.. Solum ergo jus ad here- fabfunti ditatem, quod fundatur in generatione naturali ptrom i. vel adoprione, eít argumentum filiationis. fa. Aliud autem jus ad hareditatem ; quod nec in generatione paffiva, nec in adoptione funda- E yido t tur, non infert filiationem, fed conjunctionem gliam ; fepe majorem adoptione: fiquidem & " D parentes funr heeredes filii , ab inteft qopiitid D ato iige li- n t j beris decedentis. í nj | Dr INcARNATIONE 344 | Jufi. $. Filiatio naturalis & adoptiva conve- j D " " j niunr in ratione filiationis : atqui non conve- J À niunt , nifi in hoc jure, quod utraque haber 4 Iu gil )[er Q ad hereditarem; ergo filiatio in communiadae- quate confiftitin hoc jure. Ergo ubi fuerir jus at g gt d ad hereditatem ,. erit & filiatio. X. Curn Car- l dinali de Lugo d. 31. fe&t. 3. n. 33. J/f. Maj. ii Ambse he filiationes conveniunt. univoce * um tU ä analogice & aquivoce C. Filiatio naturalis fun- m qu CWW datur in generatione, filiatio adoptiva in affump- atbl tione perfonaeextranece ad curam & poteftatemn atriam : hee vero rationes fundandi toto celo a t diftantes faciunt, ut adoptatus intuitu geniti fe- qunn i. o a n re fe habeat ficut homo piétus ad verum. Ea- qur Cs propter admitti etiam non debet; quod in jure fe, f ai ad haereditatem univoce conveniant, ut Lugo- ni videbatur : adoptati enim jus eft quafi pre- pu$ Thon rj ingt carium, geniti autem naturale. m m Juft. 6. Si Deus Pater humanitatem affume- ret; non poffer homo ille, in quanrum homo; nm, qio effe Pater Verbi aeterni, & tamen dicitur modo Ti Chriftus, in quantum homo , effe Filius Dei; Db ergo filiatio aliter convenit nunc Chrifto, quam MI qe [ tunc conveniret paternitás ; nitnirum propter ^ht, w lg jus; quod utrobique effet ad haereditatem. . &. Wt lod AN. 4ntec. Eodem fenfü, quo nunc dicitur hic WE mm. Homo Filius propter communicationem idio- i W marum, diceretur tunc ille Homo Parer: item UTR ä eo fenfü, quo nunc dicitur hic Homo, 7 quan- r zum Homo; Filius, reduplicando füpra fuppo- 4, u T] Ài fitum , diceretur etiam tunc, 27 quautum Home, At 1 Parer Verbi. In quo nihil apparet abfürdi, in- At m tellz- , li OSE VERBI DIVINI.V $45 telle&ta femel fignificatione & fenfü illius redu- "-qm Ton (S plicationis. ; umqne Wïï: . Qb;. FT. Quamvis . communicatio idioma- LOm tum inter naturas & hypofta(in compofiti The- Pfe. andriciadmittatur, haec tamen enuntiatio , C/rz- (X CUIH& Jffus m quantum bomo eff Deus , fimpliciter falfa 13) df eft, tefte S. 'homa q. 16. a. 11. Ergo etiam It u hac propofitio , Chviffus ,. in quautum bomo , eft 10 naturds t Filius Dei , fimpliciter efferri non deber. E. /V. püinafi. Coz[eq. Chriftus , in quantum homo , non in- tb cludit ullo modo Deitatem, fed folam fubfiften- Yi top gl tiam & humanitatem ; ideo melius dicitur ,. in quantum homo , eft Filius Dei ; quam Deus. iif sáven. [ Jgitur non tantum in fenfü fpecificativo vere di- citur Chriítus ; in quantum homo , Filius Dei , qulüg Vetat; t]y effe , fed etiam in fenfu reduplicativo : nam j dul juxta S. Thomam q.16. a. 12. hec propofitio : ] Chriflus., in quautum bomo , eft perfona , dupli- nututemfuns cem fenfüm habet , primo reduplicando fupra (garum lm naturam , quo quidem fenfu falía eft; deinde a dict m reduplicando füpra füppofitum , quod includir 4fe Füns D homo, fecundum quam acceptionem ut vera ad- Chrfto, g. mitfirur: arque hoc etiam Íeníü vere dicitur ; mirün prr: * Chriflus , ut bomo , eff Filius Dei , quia ut ho- mo non folum efferr naturam humanam , fed ereditit ) qunc d hypoftafin etiam , que in Chrifto eft £iliatio sicanotei eterua. Ergo Chriftus ; ut homo includit fi- ,liationem naturalem; ergo ut homo, eft Filius m u .Homo; "'* Dei naturalis in aliquo fenfü reduplicativo. Jifl. Filiatio eft forma conftituens filiumcum v fgue éubje&to proportionato: atqui Chriftus ; i jr um fübjectum proportio- g " e '- quantum homo ; non eft n ] ïiä.tum [j $46 Dr INCARNATIONE " natum filiaionis eterne ; ergo.Chriftus it qamantum homo , non poteft ici Filius Dei. W[ES, lt jmü& Prob. mis. Filius eft, qui oritur vivensa viven- te in fimilirudinem naturz: atqui concretum (i VIn ex perfonalitáte & natura humana precife, non eít vivens a viveütte in fimilitudinem nature, illud enim concretum fic acceptum non eft Deus; ATI 1,"',' 1 L il ergo ut fic non eft fimilis in natura divina ; er- I T: "B go ut fic non eft Filius Dei naturalis , fed qua- WQ!I | tenus includit etiam naturam divinam , quam tamen Chriftus , in quantum homo; nullo mo- ob do includit. X' gt . diff. min. Chriftus in quantum homo,non eft (übjectum proportionatum zeter- vigiti; q nz filiationis in fieri , feu generationis [5 in quan- TO tum homo, rion eft fübjectum proportionatum t tU eeternz filiationis in facto effe , five non eft ha- s i d bens terminum ultimum & adaequatum genera- imyu; d tionis divinge & eterne ÍN. min. & Confeq. li etrum, Prolationem etiam difl. Filius in facto effe, & tUt fe; prout habens terminum generationis eft , qui yie ol oritur vivens a vivente in fimilitudinem natu« pniting reC. Filiusin fieri , & prout fignificat idem Htl quod enitus; eft qui oritur vivens a vivente 2 ;ïm(;e) i in fim j I tudinem nature . Sicut in humanis nemo formaliter denominatur genitus a natura od n m',"fm"—*if; Uä quam accipit ; fed a eneratione ipfa, quae eft N y via: itain divinis F. Y us denominatur formali- oïïtamR "ls Ti ter genitus , non a natura divina , fed a gene- ln atiun's[mm ratione seterna, qua naruram accipit. Quo lii ] Ü feníü (icut a generatione dicitur genitus, fic ab V ii eadem dici poteft filius quafi in fieri feu funda? i .divemlmïde £nentaliter. Qua etiam ratione Chriftus con- Cre LJ Ikd üän&c afg u d Vznz1 DiviNr. ,& Cti $47 1 i cretus eX hurranitate & perfonalirate Verbi , fic« hi ut eftgenitus ; ita dicitur Filius; licet ut fic WViVensau aqu COH('[QT non fit filius in facto effe, hoc eff, non fit ha- bens naturam divinam ; rifi folum quafi ih fieri m'ä Pfæcife,;: &in via, quod ad filii denominationem füfficit, itety n m nonef]s ARTICULUS li. t d l Quomodo intelligendum. quod dé Chriflo dicitur uraþ's, f r Wläm ) Qu Rom. 1.v. 4. Qui predefGinatus efl Fius Dei ? 109, o Ota 1. Bifariam accipitur preedeftinatio , pri- t qunt N 710 eft eeternutri Dei decretum de re iri temri- Vg pore facienda ; quo fenfü oinibus fübftantiis tüs a €reatis accommodatur. Secindo item eft Dei de- D cretum eeternum dirigendi creaturam rationa- i, ienmdh lemi ad finem füpernatüralem. — Preffius vero lts fümpta , dicitar voluntas Dei dandi alicui glo- ia d (f fiamn seterrnam , & media infallibilirer eo cort« r bdi d du&tura; five; ut cum Auguftino l. de dono njiid, qi perfever. e. 14. loquamur : Prafcientia e? pre- j t paratio bencficiorum Dei , quibus certiffime liberan- dmilat zur, quicunque liberantur. Ubi tria experidi opot- NenS a Yiv tet ; primum ej? , a&tus providentise divitiee decet; r hu neritis ; quee eftipfa praedeftinatio : Deigde crea« efitus 417 tura rátionalis, qus preedeftinatur ; ac dicituf t 'lpfaa qu obje&tum pradeftinationis : deziuéid ad quod ninatur tv tationdlis fübftantia preedeftinatür , qui praede« ftinationis tertninus eft, m, ij ao v Nota IJ. Cuin presdeflinatio tati rationie r p àctus , quam fecundurn fua objecta ; & termi« ul nos diver(imode confiderari poffit , ütbreviter 4c diftinéte argumentum iítud pertraétemus; j Clmfm!? Mm 23 €ott - * Dr INCARNATIONE [ 5458 conclufionibus pluribus queftionempropofitam u g(/l ii i m explicabimus. Dico 1. Subftantialis unio nature divinee & JJ J humanee in una Filii Dei perfona ab eterno fuit divinitus praedeftinata. . Arque hoc fen(u Jefus m g d (v il hr Chriftus , Rom. 1. dicitur effe predeflezatus PFi- lius Dei in virtute. & 1. Cor. 2. v. 7. idem Apo- gt $ ftolus ait : Jequimur Dei fapientiam n myftevio, | que abjcondita efl., quam predeflinavit Deus ante m t ficula in gloriam noftram. & Ephef. 1. v. 9. ap- :ghciwdidwe* pellat illud Sacramentum voluntatis Dei. -aïgendmnc j Ratio petitur exS. Thomaq. 24.a. 1. ( . Pree- gt deftinatio ex ufü Theologorum potiífimum ac- t d u comrnodatur operibus gratiee & glorize aliquan- (lesia Q do futuris , atque a divina providentiaab zterno apuüt, n preordinatis : atqui hypoftatica unio eftmaxi- ttiucenm murm opus divinee grarige , quod Deus abfoluta d bt & efficaci voluntate ab :eterno voluit ; ut intem- Tiiee a pore fieret. Ergo. "Thefis ifta certa fide eft in- dubitata. ! Indldi t d o - Dico II Chriftus abfolute fine determina- Gierdünrr tione in fübje&o & preedicaro vere ac proprie ttüctys: ) dici poteft prédeftinatus : Verbum autem feu Filius Dei non poteft dici praedeftinatus ab eter- SWL ',' &) bel/l fittfto h no , ut fit in tempore , nifi cum relatione ali- Elmgümln qua ad terminurm. ] jaity Pavs 1. eft S.'Thome nuper cit. & aperte j illn traditur a B. Auguftinol.de predeftin. SS. c. 15. & de bono perfíeverantie c. ult. & tract. 105. UI fto, in Joan... Chryfoftomus etiam & PP. alii colli- gunt ex 1. Cor.2. v.7.. Quam preedeflhigavit Deift &I0Ddoy ?0 nj * apte facula , & 2. 'Vim. 2. v. 9. Secundum propo- " quis "l VERBI DlviNI.* 549 fitum fuum €9 gratiam , que data eff mobis in Cni- Ft ex illo 1. Pet. Lun d'wirg. fto Sfefu ante tempora feeculara. 1. V. 20. i immaculati, precoguiti quidem am- It d) Ed Hl nj 1e mundi conflitutionem , manifeflatà autem novi[- fmis temporibus. Unde Conc, Toletanum XI. Ddf "T' 7' idem A- de Chriílo : Per boc, inquit, 4uod de Maria hn p j €j F'gine natus e/i,— e? preedeflinatus. effe cvedendus lt Dy; - Suadot etiam mtz'ö,/ifpm indicata. Cum quis L g fimpliciter dicitur effe praedeftinatus, vel hoc in- ] N teligendum eft ratione exiftentie ; ut exiftat 40 aliquando in rerum natura, velratione beati- hm tudinis, ad quam eft ordinatus : atqui hoc füb- lod fiftens in duabus naturis, quod Chrifti nomen Nntbam t d exprimit, jam ab srerno preedeftinatum eít, ut fir in rerum natura ; & Chriftus vel maxime i Dd eft ad beatitudinem electus ; ergo Chriftus fim- Yi ts pliciter & abfolute poteft dici praedeftinatus. um dl Pars II. eft ejusdem S. Thomse ad 2.S. Bo- naventure & communis Theologorum. Nec j dermi difficile redditur ratio difcriminis inter-has duas n enunciationes : Zerbum aut Filius Dei eft prade- yum attemà flinatus , & Chriftus efl predcflinatus : nam cum linisbe: predeftinatio actum mentis fignificet , applicat n telto fuüum fienificatum fubjecto formaliter accepto ; | igitur cum de Chrifto dicitur, ipfum afficit, ut st fübfiftentem in duabus naturis, quo quidem ln fenfü vere pradeftinatus eft: at cum dicitur de j k Verbo , de Filio Dei, tribuitur illi fecundum TU de; nonergo, proprie loquendo, veraeft enun- vll tiatio , niíi addatur determinatio : 77 quantum [] bomo , qua fatis explicat ür, Verbum non fim- ».&WP? / Mm 3 pes |/ d Dr IxcanNATIONE liciterad effe , vel ad beatitudinem , fed fecun- n yua U dum quid predeftinatum effe : prout etiam di- ] " ;inrc citur preordinatum , ut uniatur humanitati ; ) item caro factum. d Dico JZ.. Vera eft hec- enunciatto : Chri- YUO flus , in quantum bomo , eff pvedeflinatus effe Fi- Imt Jus Dej. lta TT. paffim cum S. Thoma a. 2. ii Prob. avgumento $. Thome. Ut quid predeftine- f rur, fufficit, quod fübje&tum potuerir non ha- n st bere hunc terminum : atqui hoc- füuppofitum Chriftus ratione naturze humanz potuit non pritan, habere filiationem Dei , hanc enim natura hu- v ii mana non includit effentialiter , ergo poteft hoc a fuppofirum ratione humane natu rae preedefti- nitqn nari ad filiationem Dei. Idem S. D.a. 1. ad 2, godtm t & Bs Pradeflinatio , inquit , aztvibuitur pevfone Cbri- L...fecundum. quod fubfiflis in natura bumana. Inila Unde cum dix. Wjet "doflolus : qui fa&us efl ei ex p emine David fecundum cavge . m fubunxit : qui "utem; qu £redeii uatus efh Pibus Dei im virtute , ut. daree p enteligere , quod fecundum boc , quod eft fatlus ex T g m femine David fecundum carnem » €ff pvedeflinatus Ym d Filius Dei in virtute, Quamvis emim [tt natuvale AOf um 9Ji peyfonee fécundum fe confiderate , quod fit. Fi- Ti n lus Dei in virtute , 00 « tameu eflei uatuvale [ecun- zwmmwaæ dum bumanam tiatura 7 Jécundum quam. boc fibi TL ii COLUenit pev gratiam unionis. Et S. Auguftinus R,Ppeüäamm l. de Predeit, San&. c. 1 $. Jpfum. Dominum Ut Orie , 2 quamum bomo fatus efi Dai Filius; pre- L deflinatum elF. dicimus. e "R C JDico I* Humanitas Chrifti non poteft fin- 7) MW | ;Citgig pliciter dici predeftinata , fed cum quadam (;e: m Vznz21 Diviwri. 55t üem) t w terminatione ex parte pradicati. JPavs . 7 S. Tüüt o 'Thomee a. 1. ad 2.. Predeftinatio abfolute dicta m tribuitur füppefito ,. non natura ; divina enim providentia proprie verfatur circa períonas; IG ( quas gubernat ; circa naturas vero non nifi ra- 1441)1«:164];5 tione.füppofitorum ; quapropter cum prede- * A0T 1 ftinatio Chrifti imtmnediate & per fe terminetur j predfs ad ipfum Chriftum , Chriftus fimpliciter &ab- TUer n j folute eft preedeftinatus, humanitas autem,quam- * Appofs vis per eumdem actum ordinata fit ad unionem & f qgr hypoftaticam , non fuit fimpliciter pradeftina- A t hv ta; fed quafi compraedeftinata , nec dicenda eft Qs pradeftinata, nifi adjunéto predeftinationis ter- t n mino , quo explicetur, preedeftinatam effe per TT modum naturg , non vero per modum füppo- Ürlefna ( fiti. Ex hisce liquet hii h hn Pars. II. couclufionis. INam licet humanitas Chrifti non poffit dici preedeftinata effe ad. bea- ) / titudinem ; quia hec, confiftit in operatione ; Af ".(,ï lt & operari füppofito proprie tribuitur ; nihilo- Vf u minus vere ac mapis proprie ad unionem hy- poftaticam praedeftinata eíle dici poteft : unio tf m tate enim proprie convenit naturae ; non autem füp- pofito, neque movetur aut affamitur quidquam I Mpv s adunionem per actionem propriam, fed move- Va t tur porius &affumirur ab alio. Imo unio partes $ A appellat, non vero totum , ut fupra indicavimus ; difp. 2. c. 3. a. 1.cum deunione difputaremus. jon D IDHH&WIF' Atque hac mens fuiffe viderur B. Augufti- qii nuper citati , ubi ; Predeflinata ; ait ; eff ifla nature bumane tauta fubvetlo - ut quo attollere- ia uv altius uon balevct. umquzc'zm: Mm 4 O. L 552 Dzr INCARNATIONrF. as Chnfh - Ohj. I. Subje&tum predeftinationis feu per- fona que pradettinatur ; non debet includere g n rerminum ejusdeim actus : atqui Chriftusut ho- o , infuo formali conceptu includit fuppofi- ) gt qu tüm Filii Dei ;^ érgo Chriftas ut homo nonpo- teft dici predeftinatus ad hoc , ut fit Filius Dei " u: lrem naturalis. . diff. Maj. Subjectum pradeftina- jee t tionis non debet includere terminurm füb illara- ii g tione fecundum quam eft fübje&tum C... Secun- (rj, t dum rationem aliam ; fecundum quam non eít um Wf t fübje&tum N. Chriftus non eft fübje&tum proede- of u ftinationis ratione perfonce divinee fecundum fe, at m fed fecundum naturam humanam , cui affumptio LU vertaem « infiliationem divinam tamquam gratuitum bene- ficium obtigit; proquo etiam Chriftus Deo Patri irgummla debitas te od ( ratias egit. lpitur in preedeftinatione Chrifti j ubjectum a termino diftinguitur: fub- narone d je&um enim eft Chriftus ratione humanitatis , i t terminus eft filiatio Dei ; cujus humanitas ca- mf . c pax eft. L i ( Qu Jufl. Fal eft heec propofitio : Chriftus ut mdumfe:o:m lomo, fatctus eff Deus , vel Filius Dei ;; ergo etiam L um falía eft ifta : Chriffus u bomo , eft preedeflinatus RTT efe Pilius Dei. Prob. Confeq.. Quod predefti- ts q natur ab zterno , fit in tempore ; ergo fi fal- il füm eft ; factum effe Filium Dei, erit etiam fal- It füm , eum predeftinatum effe Filium Dei. * f F&mmm N. Confcg. cumS.'Fhoma a. 1.ad 3. & a. 2.ad 3. DN Factum .effe convenit perfone prout eft in fe ; as ergo ut fieret aliquid , neceffe eft, illud priug du tempore non fuifle : at perfone Chrifti femper Ut fuïit.Fi!ius Dei; ergo períonse unitas impedir, bt ( quo HUNE VznszIi Divixi. $53 'ähharionis(euü quo tninus Chriftus dicatur factus fuiffe Deus , T hi D aut Filius Dei. Econtra pradettipari convenit Mhrifïusma rei prout eft in mente preordinantis , qui po- LT teft rem cum precifione concipere & fecun-: dum rationem quamdam ipfi aliquid attribuere : L 11 hinc fufficit , rem fecundum apprehenfionem U Dd id ante non fuiffe, vel faltem potüiffe non effe Intm (j aliud. . Igitur etíi aPfolute tton comvenit perfonee m '.,Smþ Cbrifli , quod inceperit effe Pilius Dei , comvenit 3 1 um p l iur , ub inmatura bumana tamen ei pvout inte JFstimprar exfiftens , quia boc a. ! quando incepit eJe , quod àtz t inuriné gatura bumana exfiflens effet Pilius Dei. i. dfmy Obj. HI. Si juxta conclufionem tertiam , ad at veritatem enuntiationis addenda eft limiratio , tChn'flmDeoP;,ï im quantum bomo , ergo non recte in conclufio- It prekdorg ne fecunda Chriftus abfolute ac fine determi- lp natione dicitur predeftinatus. E« /V. feg. Cu- li n jus rationem jam delibavimus difp. 2. c. 5. art. Wi ntis a. 2. concluf. 1. coroll. 3. ex S. Thoma. Si pre- dicatum , quod fübje&o convenire poteft fe- : Of cundum íe torum , ei tantum ex parte conve- li, apdz niat, numquam enuntiatur fimpliciter de fub- ?fi F/ædf'müz jecto ; ita eethiops dicitur tantum albus fecun- Qd a dum dentes ; quia albedo toti corpori humano e m li convenire poteft : econtra fi conftet, pra«dica- i, erit f tum non poffe convenire fübjecto , nifi fecun- | Fium D! dum partem ; poteft de (ubjecto enuntiari fim- d5 us pliciter ; qua ratione homo fimpliciter dicitür e od |3 claudus vel crifpus , quia eonítat , quod cri- kd h efpum vel claudum effe non conveniat homini, nififecundum tibiam; vel crines. Eodem mo- s Oi do dicitur Chriftus fimpliciter praedeftinatus, ts lmpï m ;5 quia i Dzg INCARNATIONE Vgt $34 quia conftat , pradeflinationem ipíi convenire u non pofle , nifi fecundum naturam humanam. "L Jnfl. 1. Quae fünt de rei conftitutione non ::'cïm)w T L- l ertinent ad ejus predeftinationem , ut notat S. Thomas lect.. 3. ad c. 1. epift. ad Rom. atqui uI fübfiftere in duabus naturis ad Chriíti conftitu- hi i tionem pertinet ; ergo non poteft effe termi- f at nus ejus predeftinationis. E difl..Maj. Sicom- ofitum fit mere naturale C. fi fit füpernatura- | lgb le.N. Pradeflinatio reípicit bona fupernatue nidi hgmä ralia; igitur cum Chrifti compofitio non fit na- ; quo jei d turalis ; fed fupernaturalis , vere ac fimpliciter pradeftinata nuncupatur. d d Jufl. 3. Nomen predeftinationis fignificat, ais, ld om aliquem effe precordinatum ad gratiam aliquam At Q vel beneficium adipifcendum : atqui períonee ypra pl Verbi & Chrifti non eft pratia ,. quod fiat ho- iif mo ; erpo Chriftus non bene dicitur pradeíti- ï'sth Miat. natus ut fiat homo. — x«. 4jf?. Maj. Pradeftina- du u tio fignificat aliquem preeordinatum ad benefi- Cr ciumfibi proxime & immediate preftandum N. ( DOf a. reedeftinatio fignificat gratiam conferendam t ; ltem nature inqua perfona fübfiftit C. Ad locu- ARU M ( !l tionis veritatem fufficit , quod ex pratia quze natu- iql hm x x fuce facienda praedeftinatur, perfona 1pfà quafi Ri per denominationem extrinfecam praedeftinata &adtalem rerminum dicatur. Sicut Verbum dici- Dïmü'?&a u AT W tur caro factum per mutationem folum factamin orT humanitate, ex qua talis denominatio in Verbo ) D ipío refultat. Merito tamen Beatus T homas locu- e tionemiftam: Zerbum eff prede[linatum, ut fiat bo- ^ Dehzc | t4je, minus propriam efle dicit : quiain illa ponitur er- uz& ET m VzrnsI Drivis;, 555 LITS m lls Verbum ut obje&tum hujus predeftinationis ; cum tamen noón Verbum fecundum fe , feduceft WR Chriftus , feu hic homo habeat rationem tális m ; tb & Nn; objecti. ARTICULUS IV, A o t efetm d Chriflus dici etiam poffit Servus Dei ? 1 m Ota. Servitus alia eft legalis, alia naturalis, I periy, Legalis & proprie talis jJure humano eft in- X o troducta , & fignificat vilem hominis conditio- liotonft . nem , qui in poenam delicti , aut aliata fimilem m ob caufam eft in captivitatem redactus , ac tri- plici miferiee eft obnoxius ; I. quod non fit fui ,aüonis igwfg Juris , fed cum omni fua libertate & actionibus rtandqe alterius dominio fübdatur. II. Quod nec bona Tupsr propria poffideat, nec cum domino fuoin pro- i quiir priis ipfius bonis communicet. III. Quod ju- lr ris nihil habeat ad domini füi obtinendam hz- fi Pal reditatem. Ita Ariftor. l. 1. Politic. & Augufti- n d nus l. 19. de Civit. c. 9. Juxta quos fervitusifta rl naturalis dici non poteft, cum fit hominis ad- conferenta verfüs alterum hominem ; qui omnes ex natu- C Ads ra fua eequaliter liberi nafcuntur. Eodem mo- tiaqueui do homo per peccatum fervilem quandam & o eenalem conditionem contrahit: cum enim ex y pratdot natura füa capax fit amicitiee & hereditatis di- rVeuné ving , fi per gratiam fublevetur, ficut etiams hn d eoevectus fuüit ; per peccatum redigitur in con- gnio a ditionem fervilem & in perpetuam captivitatemy u Tionti sedditurque incapax omnium bonorum divinos rum. De hac fervitute difputat Chriftus Jo. 8. LU V. 32 & fqq. Peritas liberalit vo.. Qmms quà u L facá V 556 Dr INCARNATIONE ii / [/ l facit peccatum Jevvus eff peccati. — Servus autem 72072 1na7e£ 1n dotno 7n eievuum. l Sivos Filius libe- gil vavevit , veve libevi evitis. [ Servitus hominis erga Deum non eft con- jl ditio vilis , fed zaruvalis [ubje&lio , ratione crea- t00 nl D tionis illi neceffario conveniens: quidquid enim «.'1h&m-hl ( eft , Dei eft; toraque ejus libertas, omnesque Wil actiones magis Dei fünt , quam ipfius, necum- D quam dici poteft fui juris effe , fed divini. :m ïï du Dico J. Chriftus nequit dici fervus Dei ab- qu » folute. . Pro/. ex SS. Jo. Damafceni 1. 3. de Fi- dec.21. & lhomae q. 20.a. 1. & $. Nomen B 'wmöm il fervi fimpliciter & abfolute prolatum tribuitur conm. ao perfone : atqui Chriftus eft ipfe Deus & Do- u Hr d minus ; ergo fervus Dei nequitdici. Min. con- ftat ex c. 2. ad Philipp. v. 6. Qui cum in forma dmpiley In fpcim Dei e|fét , neu vapinam avbitvatus eft , effe fe equa- lem Deo.. & Can. 6. C. Ephefini : $z guis dicit, hu df dems, l Deum vel Dominum effe Chvifli ex Deo Parre Per- lu , €9 non magis eumdem ip[um coufitetur. fnmul WMW j N A Dewum $g bominem , utpote. Perbum fatlum car- nem , [ecundum fcviptuvas , /]Auatbema fit.... EtDa- dmfi maícenus nupercit. Qu fercum eum dicunt , umum lh Chriflum , inftlar Neftorü , in duos dividunt. & atf Md Dico II. Chriftus ne reduplicative quidem, l in quantum homo , dici poteft fervus legali feu Bdb puo, penali feryitute , que aliquo modo originem ex peccato ducat. Fec propofitio eque eft de Dal fide ac prior. Prob. [.. C. Francofordienfe ne- fervqs K $at, Chriftum hoc fenfü fervum dici poffe , it W enim füb finem habet: $ed 62 boc volumus audi- Vg imW ve , an ddam primus geuevis bumani pater , libev f UT Vzn21 Diviwi. 557 fit conditus , an [evvus : fifervus ,. quomodo tunc r imago Dei ?. i liber , cuv non magis Chriflus ? E Adrianus in epiftola: /Vos , inquit , per lum 1 non d " adoptivi fumus , mon ille mobi[eum adoptious : uos ) Tifttu ger illum a [ervitute liberati , nonille nobiscum fev- vij. Sermo ergo Patribus eft de fola fervitute legali & peenali , & de vilifima fubje&tione & Iu nv captivitate peccati; non vero de fervitute na- & diym, turali , qua fübítantize creatzee Deo : neceffarió &Yos [ fubjiciuntur: ab hac enim Adam exemptus num- quam erat. ml d A N Ad eumdem modum Patres ceteri negant Chriftum fuiffe (ervum, ut Athanafius ferm. 3. Ut hi D Des ]i contr. Arianos ; Chryfoftomus hom. 15.in ep. hdo. Ninas ad Hebr. aliique,; cum dicunt , Chriftum. non Ditmifn affumpfíiffe veram ferviturem , fed fimilitudinem feu fpeciem ejus, quia non aflumpfit cerzem ATT UT i n d peccati , fed fünilitudigem cavnis peccati , fa&tusque t eft fervus ; ficut alii peccatores , /Voz verizate, vtf f Jed appellatione , €$ muflevio.. Et Leo M. ferm. 2. de nativit. ZZ/ffumpfit formam fevvi , fine con- m fidm u u [t. B ditione fervili. imátnt;u Prob. 1/. In Chrifto nec fuit ;; nec potuit doidit effe culpa , nec ftatus aliquis vilis , qui ex cul- pa propria trahat originem ; ergo fervitus le- (tve qui fetvus legü galis in Chrifto fecundum humanitatem effe non oterat. modb ( Dico IIf. Chriftus ur homo ,. vere dicitur Yito gt ao í fervus Dei , fervitute humane naturae conna- turali , que quidem fervitus fappofita naturae i ondi« *creatz imperfectione ; non ad vfervilem c du m l .tig« [ m h ï — Drz INCARNATIONE LU $58 [ tionem , fed potius ad riobilitatem fpectat; Ita /' : W) f b m Im ! S. 'Thomas fupra laudatus. Prob. £. In S. Scriptura ita appellatur, Ífai, )'Wn 71" 42. V. 1. ÉEcce ferous meut, — Quae verba citantur " Mat.12. v. 18.. Et quatrivis hic legatnr : id'oU D. ó7raic u^v 1 Ecce puer meus , atnbae tamen hee , L(r jl ial Voces fervümi plerumque in SS. literis expri- munt.. lterum dicitur fervus apud eundem n qml w j ä Ifaiam Capp. 43. 49. 52. 53; & Zachariee 3. v. g. «ddducam [ervum meum ovieutem. ii iO nibs tü t Unde Cyrillus l. ad Euoptium in defenífio- ne 6. anathematifmi ; /gu , inquit, dicar; x VO feroum eum afpellarz , propzer voces SS. Prophbeta- migialy vum , nullo wodo offendi decet : cognoverumt. enim duf per vevelantem. Spiritum $. quod. Vevbum ex . .Deo vofordents d Patve fievet bomo. Et l; 12. 'Thefauri c. r5. .Ser n qia m vi Dei vos fumus [ecundum natuvam: (ed fervus fa- & füum ady fmem reddr: &us efl , quia vere bomo. Prob. II. Naturalis. fervitus cujuscumque iténi Nm creature rationális in duobus confiftit , quod fit fpmar pef fuüb dominio Dei , & quod teneatur Deum; ut or;fmnsmramc par eft, colere : atqui ambo hac conveniunt Ti iqu Chrifto ut homo eít , riec enim füa humanita- B hm tis, fuarumve actionum fupremus effe dominus Is i j j poteft, cum orine creatum inabdicabiliter ad t hl P eum Íolum pertineat ; ergo hoc fenfu Chri« i ftus ut homo vere eft fervus Dei. uo argu- t - 1 ^ a'(dtgag | ly l mento ufi funt PP. prefertim Auguftinus epift; ii 178. füb fin. ita fcribens: 7 qua izfirmitate bu- lr manitatis vom folum fubditum , fed etiam. fevoum ïüm. 114 R Vbl evidentiffeme covfitemuy , ipfo dicente * Ego fervud | £w. Ambrofius l. $, de Fide c.6. /Von preju- t dicat 1 d fede)r ; ÓKN lum Vzrns: DiviNr. 559 i fj dirat, inquit, quod fubje&us dicitur , c wonpra- udicat uod férvus legitur. — Cyrilliis iterum 1. MT 12. The ( auri. c. 15. füb finem. Ser$i Dei so$ P Veliie Jumnus. fecundum maturam : fed ferous Ja&us. efü , py: : QUTM uia vere bomo. . Plura PP. alii apud Suarefium 244 1. lii OPj. L Adrianus L epiftola ad Epifcopos Ui agj Hifpanie eos; qui Chriftum fervurn appellant, hts vocat zmpzos , €7 zugratos. libevatori fuo ,. ac. Deo odililes, Ergo Chriftus in quantum homo, ne Inin den quidern fervitute riaturali fervus Dei poteft ap- mqu'lï: JWI pellari. . JV. Cozfog. Pontifex folam fervitu- i i tem legalem & poenaler intelligit , ut ex Con- gomy g clufione 2. liquet , & ex epiftola Concilii Fran- ia cofordienfis ad eósdem |Hifpanie Epifcopos; Ti in qua damnantur , qui Chriftum efle fervuri nar jf & Filium adoptivum afferunt ; cujusratio fub finem redditur : quia eft alia ratio proprii filii ; r aliafervi. Nimirum fervirus legalis & paenalis i, ul füpervenir perfone ; fervitus vero nmaturalis r at omnemnaturamcreatam ratione praditam com« gt QDN prehendit ; eique indivulfe adhzrefcit. füce hyrur; Jufl. Jo. Damafcenus 1. 3. de Fide c. 21. ueffedomz Quamvis , inquit , zatura bumana, fecunduim fe db confiderata , [evva fit : at cum femel peyfonaliter x fenta umita fit F'erbo , quomodo 1am zn [ervilem claffe a (EO'J vedigetur ? Ergo S. Doctor naturam humanam Chrifti etiama fervitute naturali abfolvit. uod hst u anni(äf; Patres alii etiam tenent : nam Chryfoftomus hom. 13. ad Hebr. ait, Chriftutn fuiífe fervum . hd am j'-;. ^ j l h) / if & minifttum , jam vero non effe , quia fervi T W : [ non eft ; federe , fed ítare, m.,N. Conþq.lg:: V $60 Dr INCARNATIONE Damafcenus docer, humanitatem. Chrifli ex T g LC h unione carere conditione fervili, non quod (üb yii: Deidominio effe defierit , fed quod reddita fit in- i m capax fervitutis, quze ftatum peccati prefumit: bt aut quod habeat aliquid fupra communem con- gj du ditionem fervi , nempe connaturale jus ad hze- n reditatem : denique quod affumpta a Filio Dei, qni, d feryitutilegali obnoxia effe non poffit, cum haec ss a rfonam , non vero naturam appeller. Chry- foftomi adductum teftimonium nihil ad rem fa- d D hass cit: aliud enim non indicat , quam Chriftum tis nunt f aliquando fe geffiffe ut fervum legalem & poe- (s g nalem , dum pro nobis precatus eft , & fatis- fecit : quod etiam innuit Leo M. fer. 2. de na- frut at [ üivit. fcribens : /Z/fumpfit formam fervi , fine cou- fnituem m ditione [ervili. , p imoi Ol;. II. Contra rationem fervi eft , I:äbere jus ad bona domini ; nam etiam fecundum $. lé Lin tll q ultimum Inftit. de. adoptionibus definit quis effe fervus hoc ipfo , quod in filium adoptatur. lt v iM n Ert juxta effatum Chrifti Jo. 8. v. 35. Servus non mutnet in domo in eteruum : filius autem mauct i Mistur] j lHt qum erevmun. — Atqui Chriftus fecundum humanita- rem fpecificative fumpram , id eft in humanita- 8 i . t te fua habet jus ad hereditatem paternam, eft- que non filius adoptivus ; fed naturalis, ergo Bd ts g etiam fecundum humanitatem füam non eftíer- od vus. .. difl. Maj. €9 ejus prob.. Eft contra ra- il .,Arem Cï nis| tionem fervi fervitute legali & poenali , habere jus ad bona domini : talis fervus definit adoptio- : fm']*füfimn ^ ne effe fervus : ralis fervus non manet in domq — ij ervi- L .,, l ^ j in crernuim C. eft contra rationem fervi f u | tute LT | NT m ( Vzn21 Divixt: $61 FVWJI, TOf " i tute nobili & naturali rantum , liabére jus ad Q Tedinj bona domini: talis definit effe fervus adoptione: o i talis fervus non manet in domo in serernum N. Rn Ifta omnià accipienda funt folum de fervitutele- rj d pali; paenali & ignominiofà: fervirusautem illa pta a oj nobilis & mere naturalis cuilibet crearurze nequa- DOA um quam impedit , quo minus fübftantia ratiorialis Dpelr. ( filiusfit Dei, & jJus ad hereditarem eternam ; QU d r & alia Domini Dei bona habeat, u in juftis & qum Chnfle beatis hominibus & Angelis patet ; qui nihilo- p d l minus manent fervi Dei; uapropter curmi nd, & ii Chriftus Jo. 15. v. 15.air : Slam non dicain vag Yi n fervos : vos autem dixi amicos : & Apoftolus ad Galatas 4. v. 7. Jam uon eff fevus féd filius : non Wa s fervitutem illam nobilem & naturalem ; fedle- Vob o galem , ignominiofam & peenalem negant. Vrf luft. 1. Servitus le palis & panalis non po- teft confiftere cum filiatione , & curm jure ad ij d ii qu ii YEUL jl hereditarem ; ergo neque fervitus naturalis; VM &. IV. Con[eg. Servitus legalis & pcenalis eft na: hj) Atfem Pa ture extrinfeca , eique jam perfe&e fübfiftenti dom homg? füpervenit: cumque ramquam maeria paena ho- (rin hum iinem bonis potioribus privet ; irerum tolli- tur, quamprimum füblata fuerit culpa ; &ho- pirmum,? mo ad bona illa denuo admitratur. .E diverfo n d um mé naturalis fervitus eft intrinfeca proprieras natu: Ehor r& creatg, G ab hac infeparabilis: — Quam in rem Cyrillus l. 4. de Trinit. column. 9 ; fcripfit: i, E fevvile fa&um effe , quidquid stf produttum efl ex nis bilo , €9 ideo dixiffe David Deo , quia ompia for- 1 manerinf" *riunt tili. uoniam autem naturalis ifta feryis orem A | ', u $ tus nullius boni füperioris privationem dicit j R ad [ Dr INCARNATIONE $62 u « m o ad quod natura creata queat extolli , ideo rat ."..',grï '.1 quofcüic in puris hominibus cum filiatione adoptiva, quam in Chrifto ut homine manet cum filiatione na- L turali — Nec repugnent in Chriíto fervitus na- ( turalis refpectu Dei &naturalis filiario , hae enim conditiones feu relationes ei conveniunt fecun- ] dum diverfa principia : fervitusquidem ratione nature humanee prout eft fubftantia creata fi- W J liatio vero ob ubionem hypoftaticam. fLin JH Ti lufl.2. Chriftus in quantum homo non oteft dici filius Dei adoptivus; ergo nequefer- vus naturalis Dei. — & /V. Corifeg. Naturalisfet- l M N T r vitus eft proprietas ex creatione rebus omnibus infeparabiliter adheerens : effe autésn. creatuvam ; üdnin r fide g eg. etiam [ervitut vel [ubjetlio ad Deum son [olum vefpicit per[onam ; [ed etiam maturam : quod tut ftcets r hTM potdfi dici de filiatione. — Yta S. 'Thom. q. 23.2.4 ad 3. Ex hactenus dictis (ünosembti orsteniol Collige. In hoc argumento accurate tenen- " dam regulam effe S. ''homa q. 20. a. 2. ubi do- UFF[.UI. À TU cet , predicara fignificantia relationem conve- nientetn Verbo ratione divinitatis feu perfonae P& m anb ó fuz , femper & in univerfum poffe dici fimpli- Ti citer &abíolute de Chrifto : alia vero quae fieni- ii äio- ficant fübje&tionem ; vel fimilem imperfe Wx lü& ; nem , non femper fimpliciter dicenda effe de M LT Chrifto ; five hoc fit propter rigorem fermo- WT nis , five propter vitandum periculum. Quo Ul etiam ex principio B. Thomasteftimonio S. Au- T ftini . 1. de Trin. c. 7. probat ; vere dici pof- À g i Íe , Filium Dei effe minorem feipío , effe fer- Md vum íuipfius , effe fibi fubditum ; fecundum uima- *. [ V ERBI DlviNI, $65 nitatem : nam verZas offendit , [ecundum iftum " SLCM modum ( quo fcilicet Pater major eft Chrifto quo-- 1 fv ad natüram humanam ) é/jam feipfo iniuovem Li- uittá. ?iario, häïï CAPUT l. Venitnt 1 Qüfemng De nomiie Q* officio Redetptoris, lo Df r ARTICULUS I t hono s Quomodo Chiifius f& Mediator inie Deum i 90 reguel bO"ïiIi&f $ | Mu Oa 1. Chriftisnon raro à Patribus Media- k stbl tor nuncupatur ; eo quod per(onalitas iptius 0UAT Gu divinatm & liumariam naturam novo & mirabili dj cedere conjuünierit ; de qua fubítantiali media- Bm: i tione fatis pró iüflituto noftro difputatione pri- Thutq u ina & fecündadiflerüimüs. Nuncagitur deme« diarione morali; feu de actione qua partes diffi- t dentesreconciliantur & ad concordiam priftinam ii d. ievocantur. Actio ifta quatuor modisaccidere fner o poteft ; 1. cognofcendo & difcernendo caufam sÍet perfongþ per modum arbitrik |. . Referendo hiüne inde fi dicms pacta utriusque partis ; qüod internüncii pacis Íolent praeftare ; ira Moyfes Deüt. $, v. $. Ego; ieoquelt ) m inquit ; fequefley €9 snédius fui düte Domniaum $9 ycendt tl vos in tempore illo. & Paulus Galat. 3. v. 19. ait: Sooren t Lex [f ordinata pey /dngélos án inami imédiatovis, i.e. Moyfis; . 4. Oraiido & fupplicarido párti ol d vinoi offenf pro fontibüs; üt fecit idem Moyfes "d Exod. 323; V. E ds 4 Satisfaciendo parti leie figb, &* *pro altera. P It n* 1u] Nü3 — Nofá | | Dre Í&caRNATIONE T Nota II. Jo. Calvinus in epiftolis duabusad d g g d Polonos contendit, Chriftum exercere officium as mediatoris fecundum naturam divinam & hu- i a manam, quod etiam Miniftri Tigurini Hen- ii m ricus Bullingerus & Petrus Martyr cum aliis TL Proteftantium Theologis tuentur. Imo Mar- )u [ Tb tinus Kemricius l. de uabus naturis refert in- ter abfurdas fententias, quod Chriftus fir Me- f n ya p diator fecundum naturam humanam tantum. Melanchthon in locis , cap. de Filio; idem te- w $t r um net & addir, Deitatem Filii obediviffe Patri. Idem habet liber Concordiz p. 5 $6.645. & 736. u His reéta adveríantur Carholici , docentque; g wl Chriftum Mediatorem feu prigcipium quod aCtio- hi, i ao nes Mediatoris operabatur ; nec Deum folum, nec hominem folum fuiffe, fed Deum huma- pris ais d natum : principium autem quo actiones illee à Me- pl ]i diatore fiebant , folam naturam humanarm fuiffe. hdu D. Ita Theologi Orthodoxi omnes cum Magiftro t o in 3. d. 19. & S. Thoma q. 26.a. 2. Quorum Rn jf B fententiam dum Francifcus Stancarus Calvinia- nus Minifter in Polonia acriter propugnaret; & JCK:DWID, | Calvino & ejus affeclis , imo a bene multis Ca- tim n tholicistraducitur, officiurn Mediatoris foli ho- Ug mini Chrifto ita tribuiffe , ut non videatur fup- g, pofitum divinum requirere ullo modo, nec fa- LT ä ,mllm tem ut principium quod illius operis. hii Dico L. Chriftus eft Mediator unicüus iritet h,a l Deurm & homines. — Probr. Omnes partes Me- ATV diatoris accurateexplevit. Nam L factusa Deo, Ms arbiter judicavit , fic fieri poffe pacem ; fi Deus LT primum ignofeeret ; & homo deinceps in Dei ! g e [ Ti VrnB1 DiviNr. $65 CMOHS du&hæl fide permaneret , ut exponit B. Ambrofius in mflfcereofüdgï cap. 2. prioris epift. ad 'Timoth. 77 tamquam m p internuntius retulit hominibus Dei voluntatem Mu & leges , ut eapropter Malachiz 5. v. 1. /42- Of mj gelus teflamenti nuncupetur, & Heb. 9. v. 15, & . [nyy C. I2. V. 24. "ovi teflamenti mediator. IlI.. Ad- AUrS n vocatum babemus apud Patvem Slefum Chviftumju- rl i ffum x. Jo. 2. v. 1. Qui &f ad dextevam Dei , qui DA at etiam interpellat pro nobis. Rom. 8, v. 34. Tl ; 4F. Solvit & fatisfecit pro nobis non fuffi- hdivfe D cienter folum ,. fed abunde etiam , ut difp. 1. d €. 2. art. 2, & feqq. prolixedemonítravimus, ubi O t etiam opinio illa haretica , quae Stancaro tri- Vijmedds buitur , pluribus confutara eft. uce quidem fDf actio Mediatoris Chrifto fuit propria: nam tres Kbanim priores aliis etiam horminibus communes effe nl poffunt. Ideo 1. Tim, 2. v. $. dicitur uzus monnin f Mediator Dei $$ bominum bomo . Chriftus Sfefus. yar Marlo cujus ratio mox additur: qui dedit vedemptionem DEU femetipfum pro ommibus. g lr JDico [f Etfi fimpliciter & abfolute dici de- beat , Deum , Verbum; Chriftum, huncHo- propugnareu vne miti minem Deum , hoc füppofitum/Theandricum dinoris ( effe Mediatorem Dei & hominum ; formale ta- y det men primcipium , 4uo exercuit opera mediato- ris ; eft fola humanitas. | mofio, n QU Prob. 1. Apoftolus loco nuper laudato ; yor ddt r Unus , inquit,- Deus , uuus €9 mediator Dei £2 bominum bomo Chriflus Sfefus. . Que verba Au- ninspitel anl i ftinus Serm. z1. de verb. Apoft. ita exponit: h gl ANon ait , Chriflus. Sfefus , me tu putares , fecun- dum Fevbum diclum , Jed addidit , bomo, Media- ag [) n 3 fof Vi 466 Dz INCARNATIONE i [ abl zor Dei e? bemigum , bomo Chviffus S'efus. &l 0. " J ] Confetlionum c. 43.. 77 quagtum bomo ,. n tan- ] fd[?k gum mmediator , in uantum autem. Ferbum , 2on ! M í Tl medius , quia equa ls Deo , €? Deus apud Deumn , F;] A!; j €g cum Patre &g Spivitu S. unus Deus. . Eadem d [ fepiffimé repetit S. D. ac prefertim 1. 2. de pec- ( 1] cato Orig. c. 28. /Von per bec Mediator eft , quod j l equalig Patri , pev boc enim quantum Pater , tan- h m H AUA jl eum €9 ipfe a nobis diflat. — Et quomodo evit medie- d (f [ l as , ub eadem diflantia ? Ideo /Apofolus uon ait ; | j m Ta Chiflus Sefus , fed bomo Chriffus eus. Per Loc 1 évgo «nediator , per quod homo. ) h l m Og Ac fane dum Apoftolus ait: Usur Deus ; agb sunuy eg mediator Dei $g. bominum bomo. C. 3. dit- gnaud gfont nj tinguit Mediatorem a Deo ; ergo ait, Chri- ftum non fecundum naturam divinam , fed fe- (imslio. cundum humanam , fecundum quama Deo;di- gt m fünguitur , Mediatorem effe : quod ipfe mox n Ju f vf u declarat, protinus addens: Qui dcdit vedemprio- giem ( Gr. avríAvr, mni-.-. uf gor pretaum vicarium) proo ( Chn $àu;. Prob. 1I. In mediatore duo fpe&ari debent; n m [/7, ratio medii, & officium conjungendi partes dif. Md um, fidentes: at neutra conditio cónvenit Chrifto ülhomonon f fecundum naturam divinarm. Ergo. Prob.1.part At d "AfJumpt. Medium deber differre ab ambobus ex- at ln tremis: atqui Chriftus fecundum naturam divi- TUl nam eftidem,qui Deusoffenfus; ergo fecundum U n folam naturamhumanam poteft effe medius: nam lr i etíi fecundum iftam conveniat cum hominibus; , o Á g L &b eis tamen differt , prout eft homo San&us; 7 jutus, Deogratus. Hoc argumentumS. Tho- ï 1nasS ; anlll. l L I' ] N VrnBi DiviNi, $67 W&Lh gmas petiit ex B. Auguftino, qui in Pf eo. Jutev u) ) m lt Tuinitatem €2. bominum , inquit ; 1nmfirmitatem , : Wþ!(m n €9 ániquitatem fa&tus eft mediator bomo., on iti- TMIN quus , [ed tamen. iufirmus, A Dd Pars 2.. Affumptionis liquet.. Nam actiones nl 2 dt[&j. mediatoris, quae fünt mereri , fatisfacere , fa- crificium. offerre , interpellare ; fpectant per- lthr d T* MU Íonam íüperioris nature & voluntatis; ergo if j nl formale principium talium operationumin Chri- TT fto non poteft effe divinitas , fed neceffario eft humanitas. Itacum eodem S.'Thoma philofo- W. r hantur B. Cyrillus Apologia pro duodecim : U Dur, capitibus contra Orientales : Za&us bomo , in- mCdd q uit , vocatus eft Poutifex , non quod majori Deo d ( offevret [acvificium , [id . [ii ipfi ? Patri,.. Ec Au- Ferus Mediatov, hmm, &f uftinus l. 10. de Civit. c. 20. d quamtum fovmam Jevvi accipiens . .. cum infor- quDnà D mi qia- Dei [acrificium cum. Patre. fumat , cum quo "m l. unus eff Deus , tamen in forma. fervi [acrificium. n om;ti,-, analuit effe : Qb. 1. € hriftus Jo. 1o. v..1$. Ege; inquit; r d gono animam ineam a 1e ipfo e9c. poteflatem ba- beo ponendi eam , &3 itevum [umeudi eam : atqui ipret iem Cir uthomo non poterat heecfacere; ergo ut Deus: Dei enim folius eft arbitrium vitae & necis. E Drbayt ymoot IN. "A fjumpt. Ponere animam eft mori , eamite- maturim d rum fümere e(t refürgere a mortuis ; atqui hee funt páffiones & actionesfolius naturz hurmanae. eygo(ecunä: Hinc Augufítinus tra&t. 47. in Jo. Caro; inquit; femiis * & cavo iterum fumit eam , moit ypi hontó ponit animam fuam , zamen fua poteflate-caro , [ed p oteffate anbabitantis homo 945 aximum c. 14. Mani- carnem. . Ex l. 3. cont, M. n n Nn 4 ifif ! 468 Dr INcARNATIONE. Jeftiffime ut bomo loguitur , poteflatem babeo ponenz AV di animam meam &7c. — QQuod etiam aliquotiesin poonf hunc locum repetit Jo. Chryfoftomus. /zf. Deus dicitur. reconciliare , exhortari ; 1 ( Y Á mor pacificare. 2. Cor. $. v. 18. Omzia ex Deo , qui M: | 305 Teconciliavit fiba per. Chriflum . ,. Deus evat n redc 32 Chriflo mundum veconcilians fibi . .. pro Chriflo av i laatione fuugimur , tamquam . Deo.— exhortas- ld 2€ peY mos. Olfecramus. pvo. Chrifto veconcilia- enini Deo. Et Coloff. x. v. 2o. Complacuit per f$tprt eum veconciliave omnia in ipfurn pacificans per Jan- ij g;tinem erucis ejus eg'c. Atqui exhortari , recon- Y dU «iliare, pacificare fünt officia mediatoris ; erpo ?me Chriftus ut Deus mediator füit. g. dift. Aff l["lþf . A ob m Hac fuünt officia mediatoris folius N. eti am par- a vim tium diffidentium C. — Partes diffiden tes fine K t tertio mediatore fe exhortari, reconciliare & 1 at 4 pacem componere poffünt. Deo autem com- placuit reonciliationem fieri per Chrifti media- fül um f: foris preces, fanguinem & mortem crucis , quae ( api m dun funtactiones & patfi ones folius humanitatis V er- bo unite. j NTUITII / ! Obj. L. Solus Deus poteft renovare corda ! lg dare Spiritum S. atqui renovare corda & da- xe Spirirum S. fünt opera mediatoris,, tefte S. ETU iT uftino Enchiridii c. 33. Ergo folus Deuseft i iator. R.difl. Maj. SolusDeus effe&tive & lqïhmï " C-'l n au&toritative poteft renovare corda & . dare Spiritum Sanétum C. Solus Deus hec pre- Il (s ftat fatisfaciendo. & merendo N. -- Heoc folius Mediatoris officium eft , quod Deo tribui non MTM N Oma," Pote.ft. " Ita S.Th. 'a,. 2. ad 3. ARTI- ETU ( Es N Vzrenas: DrviNr. 359 T NG ARTICULUS II. Qu Quid Chriftus bominibus mevuevit ? f m Ora I. Meritum eft viatorisDeo gratiactio 2 , N n libera & moraliter bona ; cui promiffum fuit praemium reddendum. Que quinque con- i n ts ditiones explicari folent 1. 2. ad q. 114. ubi ex ! t profeffo agitur de merito prout gratize coope- rantis effe & useft. Sed & nosdeeodem merito Lf meminimus füpra difp. z. €.2. a. 2. & c. 4. a. 2. fhar j ubi de neceffitate & caufa meritoria Incarnati D mafh fQO X nis difputabamus. MU J1. Ex conditionibus illis conftat, Chriftum Vil lst nihil nobis meritum fuiffe a&tu amoris Dei, ad Il ï. E[]m quem ex vifione beata determinabatur : hunc Hs i enim nec tamquam viator elicuit ; nec ad eum » Pt exercendum aut omitte dum liber umquam A (00 fuit ; neque preemium amoriifti promiffum fuit. nl d- Meritus ergo folum eft per actus amoris Dei, m qe & virtutum aliarum ; quibus utraque fcientia Qu V divinitus illi infufa preluxit , de qua difp. 3. a. 3. & 4. differuimus. Imo fi folum actum amo- novate u ris Dei ex vifione beata excitatum excipias , po- eeoda t terat ab eadem vifione beata dirigi ad meren- otis, tdtl. dum per actus amoris proximi, & virtutum re- hs st liquarum , ut cit. a. 3. refponfione ad obj. 1. as d oftendimus. qui 6 1II. Chriftuma primo conceptionis füce mo- as P. mento mereri ceepiffe tamquam doctrinam cer- NH dàm tradunt unanimiter Theologi ex SS. PP. cum S. Thoma q. 34. a. $. Nam ejus animam tunc D triü xæ!. ftatim ufü sationis , fcientia beata , & utraque ! n5 M Dr INcARNATIONE [l $70 j infafa przeditam fuiffe , dicta difp. 3. probavi- 1ü WUrt H mus. Ergo cum illico mereri potuerit , dicen- dus eft meruiffe, fecundum illud Apoftoli f2epe IUM Ti Irit a nobis reciratum ,. Heb. 1o. v. s. /ugrediens in snutidum dicit .. , Ecce venio, ut faciam Deus vo- jram V duntatem tuam . . .. In qua voluntate [an&ficati fu- rl snus. h. e. in illa prima Chrifti voluntate obtem- perandi. .Eadem de cauía fuadetur , Chriftum n fua merita continuaffe tora vitafüa, dum in cru« ce vivere ac mereri defiit , dicendo: Coz[um- Wi hu matum efl. Jo. 49. v. 30. . Quod Paulus confir- þg?aüam | mat Heb. 2. v. 10.. Decebat . .. au&lorem [alutis 1 ingre, eorum per paffronem coufimmave.. & aliasin eadem u qua epiftola. Sed & Chriítus ipfe Jo.9. v. 4. Me d oportet operari opera ejus qui trifit we ; donec dies B €fh ; venit uox , 'nganda nemo poteft opevari. qm téerum IF. Gratias Angelis , & primis Parentibus ynnny, noftris ante ipforum inobedientiam collatas non R, n fuifIe exChrifti meritis,eadem difp. 1.c.3.a.3.con- tfb m clufimus ex ferie divinorum decretorum , quam woonds S. Thomas de Incarnationis fine coordinat. Me« ä&, gc rita enim Chrifti peccatum Adami prafumunt, Vi & pendent a carne patfibili: cum econtra An- a( gelis pratia & gloria decreta fuerit ante pravi- fum Adami lapfüm & Incarnationem decretam. ümml & W Quod de gratiis eidem Adamo nondum lapfo 'gomïït'fm impertitis oportet intelligi. . Nuncfüpereft; ut 9 Bd examinemus , quid Adamo lapfo ejusque po- W ( fteritati gratiarum fit meritus: & utrum fuerit . Inj (sj meritum illud magis proprium & inductivum; Al N an vero tantum compeníativum ? De utroque S. tini, f Ínpra difp. z. c.4. a.2. nonnihil tractavimu 1 j:ïui: 17 ico I.'*. h Vzgns2: Drviwr. 571 ib. m 1 Dico I. Chriftus meruit horninibus omnes tter ) j d n r Prob. 1. m j 1 ! ! l » ratias & predeftinationis effectus. b j onaiíta füpernaturalia in triplicem claffem pof- J I fitimy, fünt redigi ; quarum prima eft Juftificatio & re- miffio peccatorum , quam Chriíti meritis tri- Jj /Flüäyf(,:;, duntae gj buit Apoftolus Rom. 3. v. 24. Zuflificati gvatis per gratiam ipfus , pev vedemptionem . qu& eft n imr ) Chl'h*' VNITUM Chrifle fu. ^ EcEphef. x. v. 7. J2 quo babemus qedemptionem pev: [anguinem ejus , vemiffonem pec- : (ijg IPalis n eatorum e7c. — Huc pertinent. difpofitiones ad rimam gratiam juftificantem , motus fidei, um pei ; timoris, diletionis,, contritionis ; quos AMignal jmmerito quidam recentiores cum Capreolo ne« J gant , nobis per Chrifti merita conferri. ALNUT d claffi alteram donorum füpernatura- LA lium referuntur ea que juftificationem confe- Pl'lmlSP AE quuntur, utauxilia gratiee , merita bonorum II operum , aupmentum pratie , donum perfe- jj verantise , remiffio peccatorum venialium & pae- 780nun, Qu netemporalis. Hac omniafructus Chrifti me- aordiox, Y ritorum effe , generatim enuntiatur Ephef. r. n pralum. V. 3. Qui benedixit 105 i omni benedi&lione inca- m econ d leffbus i. Chrifto. tit a p Ttrtia denique tamquam coronis imponitut m d vita eeterna , de qua Chriítus ipfe Jo. 1ó. v. o. y nondun Ego veni , ut vitam babeant €2. abundautius babe- usf ant. Et Apoft. Rom.6. v. 23. Gratia Dei. vita p u &rerna , in C. Prob. Con .dum* cZ;jz'oD]lNex PP. S. Ambrofius im f ( UICUAIA iJad E hef. 1. Benedixit 1105 omni benedittionetgc. ita fcri ; f ) Df W it. Omme donum gratie Dei in Chrifto eff, : x /z'quis » fpreto Chrifto , Lenedici fe a Deo putat, j ervave ! Dz INCARNATIONE $72 vt Chflü evrave fe fciat. .. S. Hieronymus in illud I£. s5. vao' A v. 10. $ pofuerit pro peccato animarm [iam , vide- J jyom bit femen longevum , €9 voluntas Domin in ananu ejus dirigetur : ut , inquit , quidquid Deus.difpo- ï ';G r E NI [ u y iius virtutibus inpleatur. Chryfíoftomus in illa Jo. 1. v. 17.. Gratia &g. veritas per 9. C. snayiin t Homil. 13. dicit, Chriftum effe fontem omnium at d atiarum, Et in illa verba v. 16. De plenitu- . jl 2 "e ej us 1105 omnes accepimus , S. Auguftinus cract, g um t 3. docet ; nos a Chriíto accepiffe non hanc vel ilam gratiam; íed fimpliciter quidquid boni ial Jj accipimus ,. quod ad falutem conferat. LC Prob. IIf vatione.. Chriftus eft þerfe&üsïr& fomilu, demptor humani generis, cujus meritum eft wiem füfficiens & abundans ad omnia gratie dona no- d bis impetranda ; que ad perfectam redemptio- ünit. B ä nem requiruntur : & Deus Pater If. 53. v. 1o. i modo cit. ipfi promifit plenam poteftatem illa t p diflribuendi; ergo non tantum nobis meruit wmeririsClm gratiam juítificanrem , & hanc confequentia do- TP na,; fed etiam gratias excitantes , nam & ifte ad perfectam redemptionem íÍpectant. Hinc lll.M ?PWP':'J'?W, / ia dg, Apoftolus Ephef. 4. v. 7. Uuicuique , ait , goffrum " l j NT data eftgvatia fecundum men[uram dónationis Chri- A';.", £ : MW tüama Et Patres C. Tridentini Seff. 6. cap. 5. de- fftitidns clarant, ipfrus juflificationis exordiun in adultis PU u & Dei per "fefum. Chriflum . preveniente gratia [u- " B . gneudum e[fe : boc eft, ab ejus vocatioue , quamui- Rn liseorum exiflentibus meritis vocantur&gc. Quod j A at lmm[m aperte etiam tradunt SS. Ambrofius , AugufBi- 3 & alii. ! M pus , Profper, Fulgentius, Bernardus ; Con—.'.," Bu t NVrnsI DiviNi. LTMT 75 Confirm. Chriftus multos ad fidem & jufti- Á fm:;;; tiam fpeciatim vocavit , ut confltat ex Evanpge- B i liis , & generatim Mart. x1. v. 28. 7/zzite ad mé hiil]yi ompes qui laboratis $9. Atqui Chriftus nemi-« t Üj t w nem ad converfionetm vocavit, cui non ipíe internam gratiam contulerit , qua, fi vellet; T üntemte 416 ] »converti poflet : quo eX capite Patres ipfüm L , &junt a Moyfe diflare, quilegem quidem pro- à Bu mulgavit , quin gratiam ad illam fervandam re- DUe 090 uifitam adderet ; fecundum illud Jo. 1. v. 17. t quágid d ex p er Moyfen data (f : gratia g veritas pev 37. lr . C. facla eft. Obj. 1. Chriftus Jo. 6. vï 44. ait : Nemo po- ld tef? venire ad aue , nifi Patev , qui mifit me, tra- ; Qifs nv m l d xeriteum. Ergo Pater folus pratuita vocatio- n : It ne difponit ad fidem & converfionem.. ».diff, j - Con[i. Pater folus ita difponit convertendos Jrm . quin ipfi operibus naturze fefe ad hunc effectum st ! difponant C. Pater folus ita difponit fine gra- gb s n at qat 1 tia ex meritis Chrifti profe&ta N. 2.'T'im. 1. v. 9. , JDeus i5 vocavit vocationte fua fautla , non fecuns 25, m j dum opeva noftra , fed féecundum propofitum fuum ; l: - €7 gratiam que data efl uobis in Chriflo 9dfu. p - Jnfl. x. Si non folum gratia fanctificans; fed 1 Jonmianu( difpofitiones etiam ad converfionem ex Chritti df 6 n * meritis nobis donantur ; ergo non poteft expli- wiümi^ cari, quomodo Rom. 4. v. 24. dicamur juff/ff. u cari gratis pev. gratiam ipfius. — 9. IN. Illat. Dici w mur Juftificari pratis, h. e. fine noftris meritis j «m"Ü i non verointuitu meritorum Chrifti: mox enim mo* fubjicit Apoftolus : Per redemptionem que eft ii C. 7. Quem eumdem fenfüm habent verba ld - l $ Áugue |j: 574 Dz INCARNATIONE f Aueguftini l; de Predeftin. SS. c. 15. docentis, -[*71 firütt nos tam gratis juítificari ,. quam' gratis humani- tas Chrifti unita eft Verbo : nimirum vult, nos [ i. nihil meriti conferre, ut fimus Chriftiani : ficut n humanitas non meruit unionem hy poftaticam. gt lufl.2. Infideles non fünt membra Chrifti; st ergo hic tamquam caput non immanat in eos, ia Mi gratias per fua merita. BA 4N. C()?g/: Ut calor x naturalis non folum apit in tnemibra Corporis; ncvfüsmqüä 4 illa confervándo & vegetando ; fed etiam in ci- P bum & potum; éà rarefaciendo & transmutan- vt do ; ut partes tnembrorum fiant : ità Chriftus t agit etiam in infideles , ut converfi mernbris ii cateris apgregentur. 445 Olj. 1/. Meritum debetantecedere praemium Mi tempore vel natura : atqui pratie Patribus Ve- apis Pa teris T'eftamenti collatae fuerünt ante Chriftum 190 t D natum ; ergo fion poterant effe effectus & ob- fb'darigrada. iecta meriti Chrifti; & difl. Maj. Meritumine aprten ductivum debet tempore vel nátuta anteire praé- um mium C. meritum compenfativur debet ita an- u iï*.pefu]jmg j teire preemium N. — Meritum inductivum & ordinariumi ; cümi fit aliquo imodo caufa effi nj ciens , feu difpofitio & vía ad preemium ; ut fzé- :Jgtainttïgirür pea S. Thoma appellatur; preite tempore prae- m mium debet , vel natürà: naturà auteri priu$ TR remio.effe noti poteft ; fi huic faltem non co- u exiftat tempore ; riàm quod in genere caufze cf- mms) qu Bþ& ficientis eft pofterius tempore ; etiam eft pofte- Mf it C rius natufa : ita ipgnis eraftinus non poteft efle ïlfintümmcw cauía efficieris ignis hodierni. lgirür cum m&- tita Chrifti poíteriora tempore fuerint quam Vütt g «"ngruenm j grà- -' WOVI Vzns5r DiviNi. 75 -æ. ( IS ) 6*?;:' gratite juftis in vetere teflamenro datee, proba- BN Lonm bilius non füerünt natura priora;ut caufá efficiens ineritorià ftricta. Econtra tneritum cornpen- A Corfts Küpofu fativum adhuc rátiorniem meriti obtinet; licet nec tiatura antecedat preemium ; fátis enim eft . fi lmb C h i m preecedat in preefcientiaejus ; qui praemium eft redditurus. Nam cum ineritum non fit per f& ! Cühf Ui Tenbii on cau(à phyficá prernii , fed moralis ; excitans & x!: movensillum qui daturus eft preemium , influere MM fuo modo poteft; antequatm exiftat realiter, fi 1 n per copnitionem moveat premianrem: in quo t Qu fimilitudinem quamdam cum caufa finali habet. i ld t Vide que de merito utroque adnotavimus difp. 1:0:4.5:2. äntecederepræm Jifl. 1. Prius intelligitut praevifa pratia ari« hd tiquis Patribus collata , quam Chrifti meritas Vi (s telesdundi ergo nec propter merita Chrifti praevifa potuit Vi illis darigratia. — ZZzzecedens patet,. Quia per gra- '/. At tiam parata eft via ad ex(equendum Incarnario- fl nis myíterium ; per quam electus & fanctifica- mhmd s tus eft pecüliaris populus , ex quo Chriftus na- gm gv fceretur ; & B. Virgo ad maternitatem Dei fuit iiodo culi difpofita. — g. difl. /Zutec. Gratia Patribus V. T. ipræmium,uï collata intelligitur preevifà prius ordine exfecu- gife t tionis , quam Chrifti merita C. . .. intelligitur at at previfa prius ordine intentionis .. . IN. fecun- b demtd dum ofdinem intentionis & divinge predefini- n gues tionis, qua Deus ftatuit otnties homines redi- ; dind mere per Chriíti merita ; anteceffit praeícientia qis s t meritorum Chrifti , propter quae fic praevifa fta- j u tuit dare gratiam antiquis Patribus ; & merita €ongruentid ; ut fefe ad tantum myfterium füf- j dl ; cipieri- [ 376 Dz INCARNATIONE cipiendum difponerent. Hunc vero intetitio- gepic p gt m nis ordinem exfecutio precellir. Iuft. 2. Secundumiftam doctrinam Chriftug s us d od improprie meruiffer gratías actionibus theandri- cisdébitas. — &. if]. Ia. hoceft improprieme- gt a D ruiffet gratias Veteris l'eftamenti , ut preemium minus principale C. improprie meruiífer prz- g 4 mium primarium, pratiasiNovi T'eftamenti N; ag r denominatio Ííimpliciter fümitur a potiori ; ao i primario ;. & principali, que eft redemptio p du totius humani generis, unde merita Chri. Jl Ífti.non dicuntur compenfàativa, fed fimpli- a t s fumdier citer caufativa; induéctiva & attractiva gratiaé enerihumano date. Ideo mirum non eft; quo m ao lm S. Patres non tam diíerte memirerint meriti vt t | compenfativi ac minus proprii. |Quamvisillud Mancldus ] & anfarm non obícure indicarint, dum fepe ajunt; Chri- ftum folviffe debita ab Adamo & hominibus cee- t460) merj teris contraéta : atqui illa anticipato non folvit; m merjori ergo compeníavit, tam fatisfaciendo , quam t fnien merendo. Neque meritum iftud ideo dici de- Lpo ber minus proprium , quali minus condignum Mfïf!liOuem fit ac minus proportionatum ; fed ideo- dum- uml B taxat ; quod non fit prius natura, nec flricte "TU n caufativum. — Sicut licer regulariter merces fe- TU nl quarur laborem , non tamen eftimproprie met- T ces ; qua ante laborem tribuitur. Lt Infl. 3. Si hec do&trina de merito compen- lii fativo admittatur, ergo hac ratione poffet quis TU Ya fibi mererigratiam primam. — g. uidquid hoe U Drer i in arguriento Suarez concedat ; JV. fe. nonta: d ex ratione compenfativi meriti ; quam pr/moex muapam) k Yatios * ii Ui Vzrns: Diviwr. MT $77 tatione pratiz pure gratis datee fir, ut quis me- T reri nequeat gratiam primam: eo'ipfo enim (:'X Jl st Ln non daretur gratis. Dezzde disproportioni hoc I tribuirur: omnia enim opera noftra bona fünt ITIDro ld W, ü[ D impfoportionata ad merendam gratiam pri- mam. Econtra a&iones Chrifti non fünt im- T mentllrs NT proportionate ad compeníndas gratias Ve- teris Lepis, Cur vero Chriftus nec merito lr 1 pj P d compenfativo fibi Incarnationem mereri po- tuerit ; difput. 1. c. 4. a. 2. in conclufione, & &t m (s Anft. 4. ad obj. 2. fat aperte oftendimus ex eo, , d ( quod unio hypoftatica fit principium dignifi- at gni:' cans formaliter ipfum meritum. Quod au- mimmmmelq: tem nemo noftrum primam gratiam preeveni- us entem mereri poffit; prebat Chriítophorus i. (uarsi Haunoldus a premio ipfo , de cujus ratione n T eft , conferre merenti aliquid ultra totam boni- mïov&'äum tatem meriti, Atqui illuminatio preveniens I actum meritorium eft unice 'amabilis propter & ,Qu merià bonitatem , utpote cognitio praética, kod ld & merum medium ; ergo non videtur poffe s conun habere rationem premii, d i G Coll;ze ex eod. Haunoldo. 'Tametfi noftri actug tra nuc t füpernaturales non poffent anticipato preemia- A m ri; eo quod modus remunerandi excederet va- (inprort lorem operis; hoc tamen argumentum ad It Chrifti merita trahi non poffer, qua fuo pre- tio infinito premium quodlibet excedunt, imó p m omni pramio poffibili funt digniflima. . Cum . uoom pO I k Ql]lw ipitur preemia & merces anticipato folvi pof- T lj "m 5 in t; ac fpe foleant, modus hic preemiandi, " u qui anticipato, Chrifti meritis apprime convenie- bat. V 578 Dz INCARNATIONE m bat. . Quo quidem refpexiffe Patres videntur, cum dona füpernaturalia antiquz legi conceffa; EWäF ln meritis Chrifti tribuerent; nec umquam cogi- taffe circulationem illam fignorum naturse ad- il gml Ej g i lm veríantium fignis temporum , qua fine verti- ii & p ginis periculo vix concipi poreft. Quodfi in | —«IW & Præm difputatione prima meriti attractivi pro gratiis in V. T. datis meminimus, id obiter pro opi- st ts p n aton nione probabili multorum adduximus: paffim enim; dedita opera, de utroque merito abftra- j hr ximus , ut animi noftri fenía hic copiofius eX- zain h plicaremus. f A ts ARTICULUS. III. at j teobedent ib0, tvl n &5 quantum.fabi Chriflus fuevit meritus ? Ota. Deridet hic Calvinus Theologos, qui i, du N cum Magiftro in 5. d. 18. docent; Chri- dpiserided flum fuis erumnis aliisque actionibus bonis nbl u 1 tifine $ fibi etiam praemium aliquod meruiffe ; Lib. 2. Inftit. c. 17. $. 6. ita fcribens : ueveve , au fabi n pted aevuerit ; quod faciunt Lombardus €9 Scbolaflici, K E nzon minus [lulta efl cuviofttas, quam temeravia m defínitio. Quam vero temerarium fit ac im- Vil j peritum iftud hominis haeretici judicium, moX "f Ug ex facree Pagine , & Patrum antiquorum tefti- Wtlb s moniis demonftrabimus. i lial Á Dico. Chiriftus meruit fibi omnia il Wla Bona, lt y t M qua poft paífionem accepit, prafertim cor- lm EM poris gloriam & exaltationem nominis. Pro£.£. titm t homo | Sacra Scriptura hoc aperte teftatur, Philip. 2. tits v.7.&g. Humiliavit femetipfum fatlus obediens hia i q:que ad mortem , oriem aufem cvucis ; Pvï::; ..F lr VznBr DiviNi. $79 tlni. uod €9' Deus exaltavit illum $9 donavit illi go. IQUI kgl CCH[& l :men; quod eff [uper omme uomen: utt9c, & k Umquam " Hebr. 2,v.9. Videmus AOIUm na[uræ J'efum , proptev pafftorem QU (f v movtis , gloria e9. bono vYe. coronatum., In utro- que hoc teflimonio habemus tam meritum X Qu obedientize , & paffionem mortis, quatm ejus QCLiVi pl'o D effectum & premium , videlicet exaltationeim düier o nominis, corporis gloriam & honorem : no- lmus: n inen enim corong fatis indicat victoriam & ^ merito lr premium, Earmder norninis claritàtem in icoifusa premium Chriftus ante mortem popoícit jo, 17. V. t. dicens : Pazer , veuit bora, clavifica f- W lium tuum , u£ fílius tuuy claviftet te, h. e. ego te obedientià & morte ignominiofà mox clari- Mu r ficabo, tu vicilfim me, ne pro fonte & fcelefto sTl habear; clarifica. Quod Pater praeftitit pro- 1 d ( digiis evidentibus in Chrifti morte editis , item Turido glorioía ejus refurrectione ; in ceelos afcenfio- u li ; ne, miffione Spiritus S.. & miraculis ad difci- J (i pulorum pradicationem fa&tis. . Hinc dum v, JVS[ l J L 4.& $. ait: £go clarificavi te fupev zervam : opus Egrmm T conifuminavi , quod dedifli mibi : & nune clavifica um (t at me 1u Patev , apud temetip[um clavitate quam ba- judicium, f bui prius , quam mundus effet , apud te ; in. mer- yiqonumt cedem laboris pro Patris gloria füfcepti flapi« tat; manifeftari etiam fecundum humanitatem | Omm lnäï in rempore gloriam , quàm fecundum divi- n jus i B nitatem ab eterno habüuit: ut fedeat. pofthac .ormuns. ! 4 [ etiam ut homo poft afeenfionem ad dexterami H "[ " atris. dnnts Y i nf Í l i .. Prob, I]. Chryfoftonius hom. 7. in epift. ad j 1 j iam hortatus exemplo an d Jj h r VA' khillip. fuos ad obedient Q a hti« | $86 Dg INCARNATIONE h H Af dddl Chrifti: Extmremam , at Chriflus prafhitit obe- Vf,d" fflf(l dientiam, proptevea €9 accepit fupremum bonovem., m p | Ambrofius in ejusd. epift. c. 2.. Quid , ey ^, IIl quantum , inquit, bumilitas mereatur , bic offene Qd ditur. ] li Auguflinus tract, 104. in Joan. eumdem (K locum tractans: Humilitas, eit; clavitatis eff n p suevitum , clavitas bumilitatis eff pramium. 3 u Eadem habent Bafilius l.4. cont. Eunomium; ( J ii üitulo, quod Filius creatura mon fi. Cyrillus ]. r1. in Joan. c. 17. Vigilius l. . contr. Eutych. gjga nl [lhï Qü p d b Bernardus l. 3. de Confiderat. & Patres cateri, Prob; 411 Chrifto quevis perfectio omni if meliore modo afferenda eít : habere autem ali« loram r fio con dul quid ex merito nobilius eft, quam fine merito; fbj acque, ficut agere praeftantius eft, quam pati, " Atqui Chriftus corporis ploriam , & manifeftationem M Qu nominis potuit mereri ; initio enim illam non propnetus : habuit: ergo illam fuit meritus. U: 4 OL;. ]. Recitata S. Scripture teftimonia tarr- ts Chrílo dcione d tum indicant, Chriftum poft paffionem fuam habuiffe ploriam corporis, & nominis clarita- &t'üdum ] tem; ergo non probatur, paffionem fuiffe cau- Mteit ib fam glorim. . A. ^4gtec.. Particulee , proprev, Cl um £?, caufam aperte declarant, ita ut verborum Vib s d illorum, propzer quod $5$ Deus exaltavit allum , n i fenfus fit: quia Chriftus obedivit; etiam Pater Qs ex fua parte ipfurn viciffim exaltavit^Sicut i Te li illa verba Math. 16.v. 18.. E* ego dico tibi, quia T e £u es Perrus €9c,. Hieronymus Ícribit: Merce- dem vecepit vera confe[fo. 1mo ipfuim teftimo- Tosnpy q nium Luce ult, v. 26, quod ad errorem fnum [ lþfum, LT Q IN V rnB1I DiviNtr. 381 'ffï?ru fl firmandum adducit Calvinus , Oportuit Chri- iL önnar,n, um pati &9 ita intvare in. gloriam [uam , po- lf» U I(äid'" tius errorem ipíius evertit , quam confirmet : , nam 45, t , in hoc loco idem fignificat ac; propterea , ficut. cum Chriftus Math. 16. ait: £? ]i aj &go dico tibi , quia tu es Petrus $9c. 58, Et, vices hs Cl mutuas indicat ; in quee verba Hieronymus: fremum, Mercedem , inquit ; vecepit vera confe[ro. Q Énomir Obj. 1I. Non eret opus Filio Dei defcen- ! f Crik dere de celo, ut aliquid fibi acquireret novi; t d ergo nihil fibi eft meritus. — & dff. conf. Nihil At meritus eft fibi in forma Dei , qua defcendit C. fl in forma fervi, quam affüumpíit N. ut homo Abeeaet gloriam corporis , & nominis celebritatem ini- , um nom tio non habuit : poterat igitur dona ifta adhuc qumn p fibi acquirere. od In[fl. Quod. per fe debetur, & ad modum Yti «tmiu: proprietatis naturaliter refültat, non cadit füb CU meritum ; atqui gloria corporis & nominis ce- mre tl lebritas Chrifto debebatur ob vifionem beatam, & ex unione hypoftatica dimanabat ; ergo non xf plin: ,laomini ! erant objectum meriti ipfius. — & diff. Maj. . .. non cadit füb meritum fi neceffario fimul cum vffonem t effentia confertur C. fi proprietatum harum Parriculæ:; emanatio juftis de caufis fufpendatur N. Chri- ; u u) n fti primarius finis erat, fua paffione & morte homioes redimere: quare opusilli erat corpo- «liit, t egdvt Y re paffibili , & occultatione diviniratis , dum redemptionis noflre negotium abfolveret. 5 gt « Quod C. Ephe(inum c. 10. anathema intentet us bt ^ dicentibus, quod'Chriftus pro fe obtulerit fe- o ipfomte ipfüm , & non potius pro nobis folis ; docet )ul o o.3 nos, | 182 Ds INCARNATIONE. ( l kn,] menlfo 1 nos; Chriftum ,. cum fit verus Dei Filius & omnis peccati expers, non pro füis; fed pro V " ::ngfh'no | noftris tantum fuiffe. peccatis precatum & mortuum iM O/j. III. Chriftus noftra tantum cau(à ve- ,.j n f jl nit, & paffüs eft; nam I.9.v.6.. Puer natus eft zolis. Zachar, 9. v. 9. Ecce. Rex 1uus venit tibi Quf juflus eg Salvator. ) (ne d Jo, 17. v.19.. Pro eis ego fan- €Hfico me ip[um. Ergo fibi nihil meruit : alias 1 p 1 jxc;zme m1 u d. frigeret noftra in ipfum caritas, quam Apofto- L lus Rom, ;. v.8. tantopere commendat, s. A. Jj Conf. Quo d Chriftus propter falutem noftram v ) V i pracipue venerit , inde non fequitur , ipfum qononine ts potndts o fecundum humanitatem nihil fibi potuiffe me- reri , aut meritum fuiffe, Adeo autem pro- fin r prium illud Chrifti: merit um noftram erga hs exdudon ipfum caritatem non imti Scruments nuit, ut eam magis accendat duplici ex capit e, I quod, cum a jiftam o primo ortu fua Chriftus g loria corporis &no- mj minis celebritate fulpere potuerit , maluerit; Wiyme ob redemptionem noftra m, dotes iflas tantis seerumnis fibi de li & fam mum comparare. II. Quia p hrl tloni hec merita ideo fibi acquirere voluit, ut nos Qtsm ] ad fequelam füi ani maret ; utque aliquando in linm Wl jpio tamquam in ca Ms r exaltati. pite noftro effemus gloriofi Ua m JInfl.. Quibus mevitis a j[Jequi potuit bomo , ut judexv ellet mundi T » Caput Angelovum , atque poti- TU vetuv. [ummo D e impevio ? Ita Calvinus. Be« RIfie [ Meritus omnin 0 eft officium judicis. Digni , [n tates cereras non meruit, quia funt infepara- d intris bilesab Incarnatione; qua m nullo humanitati f L S*WJ Chri M VzrnBlI DiviNE 585 "n ^ Chrifti merito accidiffe , difpur. 1. probavimus | TU k ï ; cum Auguítino 1. de Praedeftin. SS. c. 15. Ti ARTICULUS IV. uT - fu. Chriflus fét vedeimptor omnium. bominum LL etiam vepvoborum 9 ^ Mt ts Ota. Satisfa&tionem & redemptionem Chti- RUL N (ti morte exhibitam fuffeciffe , ac etiam ! Ij d fuperabundantem fuiffe ad falvandum omnes Qum Apy homines, clare admodum demonftravimus di- i s fput.r.cap.2. a.z,& fqq. ' Reftat nunc inqui- stf rendum, an Chriítus morte füa omnes omni- no homines redimere voluerit?. ubi precipue g f Ll notandus error eft Calviniftaru m,qui a bene- Chrifti repro- m ficio redemptionis & meritorum m nl e bos excludunt , quos, etfi a De o vocentur & Sacramentis initientur, rumquam tamen» ajunt, il t ente El lao J uftitiam confequi : cum juxta Calvinum; ne- * hii mo j uftificari poffit, nifi qui fe e numero pr&e- yd, tht deftinatorum effe crediderit. dts il u Janfenius eatenus tantum putat ; Chriítum w pro reproborum fàlu te mortuum effe, quate- nus, fecundum Patris decretum, ipfis juftifica- volit, t te iqurd tionem per baptifmum , c&terasque gratias non vero vitam aternam vo uit. m lt temporales ; Quam doctrinam 1. 3. de gra tia Chrifti Salvato- S. Augu ftini effe ma- ij ln ris exponit; & genuinam Calviniftis dif- le contendit. Ubi licetinitio a qrim, Uf fentire videatur, poífea tamen cum ipfis con- lr Curs e cordat. . Propofitio e x loco cit. excerpta, qua ia 4 eít inter damnatas ab Innoc. X. quinta, ita ha- nl m pvo bet: Semipelagiamum efb diceve , Cbriflu f humefiï j Qo 4 onni- 584 Dr IxcARNATIONE l emnibus omnino lominibus eovtuum jl effe aut fatn- gumem. fudil[e. Eodem 1oco. Jàn fenius tam- e; "*Onem p quam ex ore Auguftini. pronuntiat ,. Chriftum i nec pro infidelium in infidelitare rmorientium, gl Bec pro juftorum falute mortuum effe, [ L fangui- nem fudiffe , féipfüm redemptionem dediffe, " T d T. 1 &t .l Patrem oraffe * Aff nec magis Patrem pro eeterna n liberatione ipfo rum , quam pro.diaboli depre- p j m catum fuiffe. (ed: pro temporalibus quibusdam. l "p juftitiee effect ibus rogaffe, & fufi fanpuinis füi. LULLT pretium dumraxat obtuliffe, f jv Dico. Chriftus.eft redemptor omnium ho- d dnmtmm minum;, etiam reproborum. 'Thefis eft indu- qi ts bitata quoad ele&tos , dicente Chrift o Joan. 14. T.L5 v.6. Nemo.venit ad Patrem » 74 if£ per-me, Nunc: t ts indifcriminatim etiam de rep robis. Probr, I. Vr r inf Apoftolus.t.'Timoth. 2. v. 6, jubet fieri diveríàs. AAE UE preces pro. omnpibus. bom inibus ,. pro- regibus $g* I i, emnibus, qui àn. fublimir, ate funt. — . Hoc euim Lo- zum. eft ,eg acc hi d qui ommnes bom eptum coram Salvatore uoffvo.Deo, u 7 ines vult falvos fievi.. .. Unus enim £U$ y unus t mediatov Dei e$ bominum bomo 77 ij Chriflus S'efu 5, qui dedit vedemptionem: femetipfum gvo omnbus, 1 r nibus homini Hic jubet Paulus orari pro om- EUR w bus, etiam reprobis, quia Deus: vult omnes.homine lj!ïmä,fmgm: h 3 falvos fieri , & quia Chri-. d W Y Àh it.us. mediator fe de dit redemptionem pro om-- j nibus ; w u lutem h ergo Paulus nullos.a voluntate Dei fa- ominuüm c upientis , & a redemptione Ptl Amm», mediatoris excipit :- alias ine u fit q d:derm ptà argumentatio-e ne extremum univerfale ex particulari medio ii [ I " 1irmaret, i H l n um v i ))mmj' L Vrn85I: DrvitwNr. "n 'M l 185 Idem Apoftolus Rom. 5. v.18. Chrifti re- i Ja"(eüim 1 R, ( demptionem exequat damnationi communi omnium hominum: Sicur per ugius delium im "U i "nf u emnues bomines im condemnationem : .Sic. $9 p unius juflitiam im omnes bomines in juflificatio- | 0nem ( i T D yen vii«. Sicut ergo ele&tis & reprobis com- mune erat Adami peccatum: ita utrisque com- Vg dläbüh d tnunis eft redemptio mediatoris Chrifti. 1DUS Qu Eadem habert 2. Cor, 5. v. 14. .5i umus pvo V p emnibus mortuus efH, ergo omnes movtui funt. Hic, licet inverfo ordine, Apoftolus omnium t lo Md & fingulorum mortem in Adamo evincit , eo quod Chriftus pro omnibus fit mortuus. tlb Wa N Prob. II, S. Auguftinus 1. 6. contr. Julian. €. 4. tractans verba Apoftoli nuper .recitata Qp 2. Cor. ;. ita fcribit: Ex Joc probavit Apoffolus ! flüetrdi omues mortuos effe, quia pro omnibus mortuus efE JULT v A. unus: impingo:, inculco, tufevcio vecufanti , acct- pe» [alubre eft , nolo moriaris, unus pro omuibus ii 1 Unt t mortuus efl. — 'ide quia confequens e[fe voluit , ut éntelligantuy omnes. snortui » ff pro omaibus mor- li l $£uus e]f'-. a S. Gregorius Nazianz, orat. 25. Omnes, oit, sfur p eitra ullam exceptionem, inflauvati [umus per c&- , qua] leflem Adamum, qui primi Ade participes fuimus, i kl S. Chryfoftomus hom. 7. in 1. ad 'Timoth. . Xionem p ad verba illa, wumus mediator : Etiom, inquit volumae - pro gentibus mortuus efl.— Et quo patlo , inquies, n al non cvediderunt ? quia moluevunt : quod evat epartium ipféus completum eff.. Et hom. 4. in il- g margum:nzl- par:iculm' 5 lud Hebr. 2. v. 9. Ut gratia Dei pro emnibus . l4 r guflavet mortem ; ia haber: Non pro fidelibus oj $fl« V $86 Drz INcARNATIONE gantum , fed pro- univer[o mundo , ipfe euim pro g r Ui emuibus mortuus. e[f. S. Hieronymus epift. 83. ad Oceanum: g TRULUM Mentitur Sloanues , digito Cbviflum $ voce de- n gim enonflraus : Ecce 44gnus Dei, ecce qui. tollit pec- TL eata munudi , f£ fént adbuc in [culo , quorum.pec- ia i 1 *HOH | «ata 1on zulevit Chriflus. L li j li à st ,;vjäinu, Concil. Trid. Seff. 6. cap. 3. E7/£, inquit; vt Ü ille pro. emuibus mortuus eff , tton 07240$. tamen m s enovtis ejus beneficium vecipiunt. CC. Mogun- i, iL n tinum fub Rhabano an. 848. , & Carifiacum an. guitivlam $53. damnato Godefcalco , definierunt nullum gn dl efíe, pro quo Chriftus paffus non fuerit. m m Sed & Innocentius X. Conftitutione prid, rv Kal. Jun. an. 1653. edita, quz incipit: Cum oc- m col d €aftone. .. Di&tam Janfenii propofitionem jtam; EOERAUI damnavit tamquam falfam, temerariam ; fcan- putdttr dalofam ; & intelle&tam eo fenfuü, ut Chriftus (uem m pro falute dumtaxat predeftinatorum mortuus t nf t fit: impiam , blafphemam , contumeliofam ; LT2 diving pietati derogantemn , & hareticam. tamm, Prob. IT. vatione. 'Tenentur omnes crede- b doty ] re, quod Chriftus propter noftram falutem 1:,1;irgqu![] T «rucifixus fit; tenentur omnes amare Deum, r) l j obfervare ipfius precepta, fperare gratias fuf- MLITT ficientes ad obfervanda precepta. ' Atqui hac " mïpzh i nemo praftare poffet, nifi certum effet, Chri- MU flum omnibus omnino hominibus, & non tan- tum electis morte füa obtinuiffe auxilia fuffi- Woplste a cientia ad divinorum preceptorum obfervae LT tionem, Ergo. t "m t " ( Qþi- TOi Vzn2I Divixr. J H $87 T ! OPj. F. Chriftus Math, 26. v.28. de (àngui- q (; m ne fuo ait: Qui pro multis effundetuv in vemi[fo- mem peccatorum, jo. 10. v. 15.. Zmimam mean TM oo pro ovibus meis. Jo.17.v.9. Non pro mun- At Ij s do rogo , fed pro bis, quos. dedifli mibi : quia tui IT [unt. — Ergo non eft mortuus Chriftus pro om- nibus; nifi fümatur pro generibus fingulorum, ) h, ln 1) 0014 j ut fiepe Auguflinus exponit, . N. Conf. Ex affirmatione unius non fequitur negatio alte- (C M rius , nifi fit incompoffibile cum illo. Cum ;Cariüzcunïi ergo dicitur fanpuis Chrifti effufus pro multis, i& d n non excluduntur omnes, Nam « multi , in- terdum magnam collectionis partem fipnificat, PO ut Jo.4. v.39. Multi credidevunt ia eum : inter- riopt ( dum . colle&ctionem totam abíolute indicat , ut Rom. 5. v.19. Per inobedientiam unius bominis gouen témenptm, j geccatoves conflituti [unt wulti, i. e. omnes, faf u r Quem fenfüm etiam habere verba Chrifti ci- VAURU tata, conftat tum ex Apoftolo 2. Cor. j. dicen- at tis; Pro omnibus mortuus efl Chviflus ; tum ex izretiom. doctrina Patrum, fecundum quam B. "Thomas Qrnas d in dictum c.26. Math. 5 confidevetur [ufficien- ifram ls 1ia , inquit , zpfe eff propitiatio pro peccatis totius AUR UH murdi; [zd fr comfidevemus effe&tum, minovem ba- u bet. effe&um, in us nempe , qui falvantuv , 2 boc ex culpa bomitum. u Mp Quod quidem de daemo- nun d nibus dici non poteft , "etiamfi fanguis Chrifti nibus t* ad illos quoque redimendos fufficiat: non enim uf x pro ipfis fuit effufus, . ZAd 2. . Si ovium nomine foli credentes quun o intelligantur, falfum eft; quod pro folis ele&tis . Animam Chriflus pofüerit: nam ex credenti- bus Dzg IxXcÀRNATIONE le 488 W i fundl ] bus multi pereunt. , Quodfi pro ele&is ovi- bus fuis pofuerit animam , non inde fequitur; .Em(:: :&iregï tgr exclufos a merito paffionis reprobos fuiffe, 44d 3. y. Licet Chriftus in oratione illa poft ï ff 'IC»UD'MK guoyettim canam habita non oraverit pro mundo, h. e, pro reprobis , non. fequitur , quod poftea id vt r r &saepim non fecerit: nam in cruce, Luc. 23. v.34.. pro crucifixoribus oravit, quorum tamen maxima yofgrs lt wrea t parsin infidelitate interiit. Ert eodem cap. 17, Joannis; v. 30. rogat adhuc pro eis, qui dein- ceps credituri fünt , qui certe non omnes fu- p turi erant preedeftinati, & yun Zufl. S. Auguftinus L21. de Civit. c. 24. de vujgis lrb Eccleíia ait ; 52 de aliquibus ita certa effet , qui um d h ! licet adbuc in bac vita feut con[lituti, tamen pra- gu nf ! amptonem p deflinati [unt im «tevuum ignem ive cum diabolo, taüm pvo eis mon ovaret, quam pvo ipfo. Evgo m r cum Chriftus noverit, qui reprobi forent; pro al eis non oravit. . diff. 4ntec. Ecclefia pro re- t deimpi probis non oraret oratione abfoluta, & divinee Wt um voluntati contraria C. non oraret precatione &t lnog conditionata & conformi voluntati divine IN. d Ül p fanctus Doctor contra eos, qui reprobos in ex- r o tremo judicio fan&torum precibus liberandos LT efíe purabant , ait , fanétorum caritatem & pre- MUET ces tunc ad illos non magis extenfum iri; quam Ed 2d demones. Dein objicientibus, quod nunc I st Ecclefia pro inimicis & perfecutoribus oret; "i l reponit ; ideo id accidere, quod pie credamus; It t omnes illos ad aternam falutem vocatos auj T ltl | vocandos effe, cum Deus omnes homines fal- MLA vos effc velit, & Apoftolus abfolute pro omni- us lv Vznsz: DiviNr. $89 LITN L bus preces fundi jubeat, Quodfi Ecclefia di- ftinéte fciret reprobos , non magis. pro illis; "r f AR quam pro diabolo oraret , nimirum abfoluta qua nunc voluntate precatur: quamvis netunc um quidem generatim pro omnibus hominibus, óe 1 (]UOd Poaä conditionate precari pro reprobis omitteret; MAT fecuta exemplum Chrifli, qui Joan. 17. v. 20. M amen m pro futuris credentibus univerfim oravit, qui [ tamen bene noverat electos fingulos & repro- 085 qudi bos. Don Qmpei l Obh;. If. Au&oritatem SS. Auguftini & Ber- nardi. &. Dum Aupuftinus l. de adulterinis Mm.c.æq.( conjugiis fcribit : Omruis , qui Chriflà fauguine hml vedemptus eff , bomo efl : tamen. omnis bomo i Vi o fanguine Cbrifli vedemptus zon ef! ; intelligit re- m demptionem fpecialem & efficacem , non vera mj generalem & fuüfficientem. — Quo etiam fpeéta- ngrlitt bat cum Epift. 48. diceret, Chriftum, 1. Jo. 2. tD gnt. v.2. efTe hropitiationem pro peccatis totius mundi, jfan, dv propter triticum , quod eft per totum mun-« dum : nam loco nuper citato contra Julianum i p t Q2 ait; Chriftum pro omnibus omnino homini- bus mortuum effe, zec de eo po[fe dubitave , qui ireprobosin: abos Dbest fe 02 zegat , aut. dubitet e[Je Chriflianum. | Ea- at dem mens erat S. Bernardi dum Epift. 109, qeum i Abzalardum ita affatur: JVoz potes gratias agere pius, qu eum vedemptis , quia vedemptus n es.. Sermone vikuordt enim 2, in Pf. g0. ait: Po[/unt omnes bomines di- tere , Salvator meus es tu*' at vero fufceptor meus ype t^ w 7u, i5 tautum diceve juem vt pore[f , quz" balitat iu ad- g 10 4urorio altiffani, L Inr. ;nbfoiuWWï V $90 D& ÍNCARNATiONE u")flm(" Iuff.1. Repugnat effe redemptorem eorum; TAE qui non redimuntur : atqui plures ex homini- g o bus non redimuntur, fed pereunt, etiam fine mediis falutis, ut infantes fine baptifmo dece- l; p dentes , & barbari , quibus non annuntiatut 0f Chriftus. Ergo. & dif/. Maj. Repugnat ; ali- Dh w,þx.[) U[ quem efficaciter effe redemprorem eorum, qui af a pereunt C. repugnat, eífe fufficienter redem. Ó F;ïïe f prorem, eorum, qui pereunt N, Infideles & infantes omnes habent remedia proxime vel ( ol remote füfficientia, perveniendi ad veram fi- st Vi dem & ad baptifmum, ut oftendunt T'heologi, d aoen ubi cum S. 'Thoma de divina providentia, de ii w T gratia, & de neceffitate baptifmi diíputant, v qpii: qu Cum S. Auguftinus epift. 1o2. & alias fcribit: Vv V. -.' «d j b Aon perit unus ex ilis, pro quibus movtuus e 1 tye ptoy Chriflus , adultos potiffimum /17 etit; qui pre« jmmio ho tium redemptionis fuperbe refpuunt, aut eX ilm Va defidia uti illo negligunt, atque ità non defe« l.x'z.rfenfum t n &tu mediorum, fed fuüa culpa damnantur : ità z (Cpf enirn l. 2, de Symbolo ad Catechumenos c. 8, ! Cril Chriftum Judais exprobrantem inducit : 7- fil TU detis vulnera qua infüxiflis , aguofcitis latus quod ;ïdem:anoneeodc' pupugi[His , quouiam per vos & propter vos apet« ais Qu zum e[l : neque tamen intvare volui[s, — Et vr. 4« :wqmmm-,zc o in Jo. Populi f[peruentes. propter [uperbiam Juam MM bumilitatem Dl crucifixerunt Saloatorem [uumy :.US Wsl N £g fecerunt damnatovem . [uum. A if Quare Salvator di&lus eft imundi , niff ut. falvet tyi, Qig snuaudum , ton ut judicet mundum ?. [alvavi tiotà MT vis ab ipfo ? ex te ipfo daimnabevis. Ex in P. 68. g'udas projicit petium avgeuti , quo ab iljo Domi- Wi »Dl CHPI ].w ü Y TIONE | Vzrnas1 DiviNti. $91 . otma. tser tu$ venditus fuerat , mec agnovit pretium, quoa Domino vedemptus evat. Sanétus item Profper "ag Semipelagianos objicientes ; ex S. Auguftini fententia fequi , Chriftum non pro omnium 0 anpyy hominum falute paffum effe , in prima refpon- | p fione ad objectiores Vincentianas tam clare & AA t Xtter r folide confutat; ut Janfenius ipfe L 3. de pratia falv. c. 21. dicere cogatur;, S. Profperum non , rf affecutum fuiffe mentem S. Auguftini. Iii Bfotime Infl. 2.. Concilium Carifiacum reprobatum Qd venm fuit a Synodo Valentina III, an. 855. itern aSy- tT nodo Lingonenfi , & ab Ecclefia Lugdunenfi ii lib. de tenenda veritate fcripture;, & lib. de tri- ii ia bus capitulis: quod etiam Papa Nicolaus I. fe- 9U dis o ciffe dicitur... Ergo ex Concilio Carifiaco nort h t fatis apte probatur ; Chriftum pro omnibus n i, gin oninino hominibus fuiffe mortüum. &. 7Z. Con- V ij PT. cilium Valentinum errore facti perverfürn dum- : .'i' V taxat fenfüm tribuit quatuor capitulis Synodi VM V Carifiacz , ac prefertim quarto capitulo, quo OURMS G deciditur, Chriftum pro omnibus hominibus g ndudi: [ fuiffe mortuum, quafi definiretur , Chriftum IT eadem ratione eodemque plane fenfü mortuum fijt i effe pro iis, qui in infidelitate & impierate fua uis, B moriuntür, ac pro illis qui per gratiam Chrifti um fanetificati perfeverant & falvantur. Cum fen- lt fus verus & genuinus illius capituli fit; Chri- , hus ftum füfficienter quidem fuiffe mortuum pro impiis, qui, in impietate moriuntur, efficaci- Vldi j Ui/[ W." m ter vero, pro aliis; qui falutem eternam confíe« quuntur, Quem fenfüm ipfà Synodus Valen- i, E TILA tina cap, j, ut verum admifit & fanxit, Imo iddem 1 Dz INCARNATIONE 592 iidem Patres Valentini Concilii cum poftea an. $59. in Lingonenfi Concilio conveniffent, Ca- p j & nones Valentinos ita approbarunt, ut quatuor J Capitulorum Carifiacorum cenfuram, quae ita Fs (dis; ( incipit: Porro capitula quatuov fratrum nofivo- g n gtv yumtyc. expunxerint. ÀÁc Synodus etiam Tul- Jenfis, quindecim poft Lingonenfem diebus nui at gira, um cóngregata ex duodecim provinciis, diffiden- tes utriusque Concilii Patres conciliavit ;; & hydigrtm e.'izsguefem'uum quatuor Carifiaci Concilii capitula confirmavit, &. 1. Quamvis Nicolaus Hincmaro Rhe- giitnie merníi, qui Carifiacum Concilium congreva- m m D vit; fübiratus fuerit; quod ipfüm in fedisApo- g, um ftolicee jura putaret involaffe ; adeo ramen Ca- Ingds u Tedbofiqbe rifiacam Synodum non rejecit, ut capitulum ejus quartum, tefte Prudentio Tricaffino, de Dis, Ci friom of Sanguine Chrifti pro omnibus credentibus fu- fo, confirmaverit etiam, prout idem Hincma- pluni, « rus epift. 27. ad Egilonem Sennonenfem fcri- £ hr bit. ii Q CAPUT III. 07 (j De titulis bouoris &* poreflatir Cbrifür. CMlim g ARTICULUS I. i. C j fitilr g Quomodo Chriflus caput fét bominum &* 4Ange- 0v1ttn « T D Ut L J Ota. Caput morale dicitur princeps com- | munitatis alicujus aut Reipublicae , & cum aenfia Ü J l':i'.;lll LUE naturali capite analogiam habet in tribus pre- Pl D rogativis & officiis, I Ratione ordinis , uti Viro pl caput eft primum ac fupremum membrum i ïPlS Pfimgm | humano corpore; & quaf? c«]um in parvo mund,:; 3 Bu Vr&B1 DiviNt. 593 "L ut inquit B. Ambrofius: ira Princeps in Rep. ) fw'enitïm,; . membris & ordinibus omnibus füpereminet. hu Md II. Quemadmodum in capite c: llecti habentur omnes fenfüs, cum folus tactus per corpus re- """'fmvum'y- liquum diffundatur: ita vis omris & perfectio LUE in unum Principem co!lata cernuntur.. |HI. Si- itn d cut in membra reliqua caput immanat animales Oitcis, dii Spiritus, vitam & morum, eaque in operationi- o bus dirigit tam quoad vifiories; auditiones , il ctnfrmy aliasque fenfüum actiones, quam quoad aéctus; m f qui à Cognitione & appetirione pendent: Eo- K Qu dem modo Princeps fuo imperio nutuque ve- um getat, anirnat & faluberrimo influxu membris TM íüingulis motus convenientes impertit; eaque, Nj g ne ab officio exerrent; dirigit. lnio d Dico. Chriftus eft caput Angelorum & ho- Yibus ts minum omnium Ecclefiz rrilitantis & trium- prouiml phantis, etiam in quantum homo: m m Prob. L. pavs, de Angelis. Apoftolus Ephef. I. V.20. aàit, Chriftüm ad dexteram Parris con- M ftitutum i7 celeflibus fupra omnem principatum , & poteflatem 9 virtutem, doiminationan, eg jl G LUS 1 oue nomen. & Colof, 2. v.10.. Qu effl caput om- vis principatus €9. pote[latis. En prima capitis preropativa. Deinde ibid. v. 3. de Chrifto di- ;tbommumä' »" citur: /z quo fumt omues tbefauvi fapientie eg feientie ab[conditi. Jo. 1. v. (4. dicitar. plezus air prix pl gratia 67 veritatis: quae eft altera capitis excel- higca i lentia. Dezique Chriitus utitur Angelorum mi- Ruron u e nifterio pro falute hominum. Quamvisautem ipfis primam gratiam & gloriam non meruerit; emy n 27 d inulia tamen dona gratiee & gloric ab ipfo ac- P cipiunt ; Drg INCARNATIONE y $94 cipiunt ,. cujusmodi fünc illuftrariones varia, W*, ] ngf" , qua tamquam accidentia glorie fübítantiali p gl t faüperveniunt. .. Prob.IL. pavs, Ephef. 1. v. 22.. Omnia fubje- " eit. fub pedibus ejus : 9 ipfum. dedit caput [npra gdegrp emuem Écclefíam , . qua é[r. corpus ipfrus. Et c. 4, um i j Ti x.15.. Cre[camus in illo per.omuia , qui eff. caput Chrillus...Et c.5. v. 23« iv caput eff mulieris: I n L TT j fecut Cbriflus caput el Eccleffe. ' Hieec prima ex- qu yhn cellentia capitis Chrifti : alteram partim jam de. jís, D ionítravimus , partim mox oftendemus. had; qi Chriítus dupliciter regit Ecclefiam , primo vospromet v perinfluxum internum gratiarum , de quo Jo.1. v..16.. De plenitudine ejus omnes accepimus, — E 40 Ephef 4. v.7. Uzicuique uo[ffrum data efl gvatia ffv Q fecundum. men[uvam . donationis. Chriffi... Hunc finitsenim gubernandi modum etiamnum in calo conti- fiionum nuat, quatenus Deus per fe phyfice & effective fiig f r pratiam producendo actione communi Patri & ts d S ^1 piritui San&to: prouthomo autem per íc mo- ovf raliter & meritorie illam conferendo, qui mo- A tCent Q dus Chrifto foli proprius & peculiaris eft. Vil qu Alter modus eft per gubernationem exter- At Qp nam. Ephef 5. v.22. Mulieres vivis [uis [ub- r d dit« ffut frcut. Domino : quomiam vir eff caput mu-. Hanc tit r lievis, ftcut. Chriflus caput. efl Ecclefa. TU d n externam . Ecclefiee . gubernationem . Chriftus It v ipíe, dum in terris agerer, gerebat: in calis (j L g vero gloriofus per Apoftolos eorumque fuc- ilis inBum ceffores, tatnquam vicarios füuos idem preeftat. Pmd" ä Teny Ephef. 4. v. 11. &fqq. 4fceudens in altum . .. de-* n ll"llm u ] Pa: äjt ?uosdam quidem /Ipq/fofo:, Propbetas - 0T€ $; '.W'M"JI- Ca; VznB1 DiviNL $95 lii ffoves , Do&fores , in opus minifleri ,. im edifica- P i &ionem corporis Cbrifli. Prob. /[I. pavs.. Chriftus ea ratione eft ca. M gt 1 jj "n put, qua Ec.lefia eft ejus corpus: atqui Eccle- fia eít ejus corpus uthominis folum, non vero Th '/M Ef l UI TM ut Dei: nam caput & corpus debent effe ejus- dem rationis; natura autem divina & humana A w] infinitum ab fe mutuo diftant; ergo Chriftusia - "It D quantum homo fpecificative acceptus eft caput Itj Ecclcfiae. Deinde Chriftas eatenus. caput no- VRR ftrum eft, quaten:s pro nobis fitisfecit ,. & NT nobis promeruit gratias : at fecundum divini- m sl tatem nec fatisfacere, nec mereri poterat, ut MU i, T c. 4. difp. 1. vifüm; Ergo in quantum homo dm ij i Onf. X fpecificative fumptus eft. caput. noftrum : hu- manitas enim eft fübje&ctum & principium 4uo; um n r factisfaétionum & merítorum , perfona vero f pyi i divina eft principium 4404 , & ratio formalis Qne um clevans dictas aétiones ad pretium infinitum.. Imo dpmpo Unde confequitur, quod Chriftus in quantum teedo, t homo exerceat officium capitistam per gratiam j pralanit habitualem , quam per r atiam unionis hypo- Ybernitionen ftatice; communicando j ominibus meritorie u cint non phyfice, dona gratize & glorize: merita n j enim Chrifti fupernaturalitatem fuam nanci- il Tlte : fcuntur ab habitu gratize, azítimationem vero nudonem. U infinitam a pratia unionis hypoftaticee. O. 1. Caput aliis vicillim membris eget; ; gerebzt: ii Jlos eonumt & ab iis influxum accipit: atqui Chriftus non slüos n endet à membris Ecclefie, nec ab iis influ- ia* xum ullum capit ; ergo non eft caput Ecclefize. l rgle ita pendet a mem- 2 h ,Propbw;w d difl..Maj. Caput natu pa bris 596 Dr INCARNATIONE V bris. C. caput morale N. Caput naturale. ex [ j u tin effentia füa eft membrum corporis; fuftenta- qgui Q tur & pendet a corpore, & humoribus toti ib i corpori communibus vegetatur, atque eadem gisN! ab anima vivit:; caput autem morale eft füb- lml :alig .0 ftantia rationalis feorfüm exfiftens , fibique füf£- , [uppGïW dl ficiens, cui omnino accidir, effe caput , aut á al membrum communitatis. Et quamvis ceetera ma m capira moralia, ceu Reges & Principes fubdi- ( torum tributis (üftententur; & ipforum defen- Bol fione egeant : Chriftus tamen ,. qui omnibus 3 Orfi m vitam &gratias abunde impertit, nullius eget, inpuu, « neea quopiam aliquid accipit. Quapropter Chrlhspt ratio quidem capitis, hoc eft füpremz excel- lrom, Acde len'ize ipfüm, tamquam proprieras naturam co- nillante m mitcaztur; membrum tamen flricte dici non de- infantium. bet corporis myftici, quod ab aliis membris dboram nf pendeat, aut illorum conjun&tione & influxu mf um ib epeat:. neque illud t, Cor. :2. v. 27. . 7/os effis sulferio ls covpus Chrilli , €? membra de snembvo ,. ita ex- Ts homing poni debet , quod membrum iftud , de quo nos Til s. p fumus, fit Chriftus; fed eo (enfü, quem verba Klnipfi r?ca exprimunt; 4 x uípouc, & ut qui- d U andi B am Latini legunt; membra ex parte , i. e. ad in- vicem , vici(Ttm. AT Obj. 1. Influxus gratiarum non provenit a Chrifto, nifi qua Deus et: ergo Chriftus eft l m caput noftrum rantum prour Deus , non vero IN in quantum homo. E. dil 4ntec. influxus fehareg phyfice effe&ivus gratiarum non provenit, nifi Mi Ri qua Deus eft C. influxus gratiarum in genere "entr, Qüm eus 16 Cf 5 f:aufæ meritorie non pr-ovenit, nifi qua D [ 3 Tlm VgnBI DivirNt : $97 Capm L « eft N. 4difl. etiam Con[eg, . Ergo Chriftus non fpüfis, h]ilg d ii eft caput in quantum homo , reduplicative accipiendo C. 70 in quantum homo fümendo t älqm 8 onpj d fpecificative N. Nimirum humanitas fecundum fe non eft ratio forralis capitis, fed humanitas Ts f in füppofito divino , excellit hominibus & An- i d a gelis, dirigit Ecclefiam, & gratias omnes in um memibra catera imranat. i. Colliges.. Exceptis folis damnatis; &infan- s Kipon tibus fine baptifmo mortuis; qui neque exter- n qui t nà Chriíti gubernatione ad &trernam íslutem mnetit, nd diriguntur, nec influxum gratig recipiunt, &t (k Chriftus caput eft omnium hominum & Ange- Qx d a lorum. Ac deiis quidem, qui funt in Ecclefia ontts militante & triumphante , dubirari non debert. nen drdedos Sed infantium etiam adhuc baptizandorum , & qud b r adultorum infidelium ; caput aliquomodo dici conjiia. poteft: nam illos guberner externa directione; J0r, 1. minifterio fcilicer Angelorum, p2renrum alio- "TT rumque hominum , ut ad baprifmum perve- brum hij niant; hos autem interno etiam grariarum deo ff actualium influxu proxime aut remore ad fidem nü /11:80991 &ï & b;þtifmi gratiam ample&tendam excitat. jroet r ARTICULUS II fanym non p De fummo Sacerdotio 69 precatione Chriffi. (i: egour Ota I. Quoniam Calvinus aliique recentio- mur Dets, ! N res haretici docuerunt, Chriftum non ut if d.* hominem, fed ut Deum Mediaroremeffe ; con- um p fequenter, cum de Chrifti Sacerdotio loquun- m tar, Chriftum Sacerdorem effe Deum feu di- i, lg P3 vini- 598 Dzr IuncagNATIONE uB vinitatem : victimam vero effe ipfüm hominem feu nauram humanam. Bellarm. l. 5. de Chrifto iil M Mediarore. c. 3. ginit li, De Sacerdote Melchifedech varie | olim us M delirarunt primitivae Eeclefiae haretici: puta- jj B runr enim eum non fuiffe verum hominem, RT fed fpiritualem quamdam virtutem, que cor- i D. porea fpecie fefe Abrahamo videndam exhi- iil buit; & hujus erroris an(am capientes ex verbis lum PT Apolftoli Heb. 7. v. 3. ubi dicitur fuiffe //ze pa- ais hl dre, feue matve: & quia mox additur : Z/ffni- Jatus Filo Dei, Verbum &ternum fuifle jacta- ii j bant. Quamquam aliivirtutem Filio Dei majo- Jim Do a rem fuifle perbiberent: alii dicerent effe Spiri- DN tum San&hum. "Teftibus Auguftino l. de Heres. DndenTi n.5. & Epiphanio hzerefi ; $. & 67. qui ejus au- iho.fife p €torem Hieracem fuiffe refert. Origenes, Di- tioBphelo dymus & alii quidam opinabantur , fuiffe Ange- us ]um quemdam in affumpto corpore humano,ut Bul ]T.f refert Hieronymus, epift. 126. ad Evagrium. hl Qu Dico I Chriftus qua homo vere fuit Sa- prin, f& cerdos, non ftcundum ordinem Aaron, fíed Hedi, qu fccundum or :inem Melchifedech. S. 'Thom. q. m fs 22. Probr, J. pavs.. Officium Sacerdotis eft effe n t mediatorem inter Deum & hómines: nam, ut tn Ti j Paulus Heb. ;. v. 7. omnis Poutifex ex bomini- du Hs ]« bus o[]Jumptus ,. pro bominibus con[lituitur in iit; Drolrtm n que funt ad Deum , ut offerat dona , & f[acrificia UE N : pro peccatis. Atqui ejusmodi functiones me- t mgid dia:oris non porerant fieri a Chrifto quatenuse r h Deus eft ut a. 1. c.2. oftendimus; ergo eft tan- - hnily ! tum qua homo Sacerdos, * HUCOndu[ Pvob. 1], AU nlüyt Vrnsdi DiviNí, $99 4 IN Prob.II. Ex eodem Apoftolo v. 6. ubi citat lm Aï.detik illud P£ 169. v.4. Tu es Sacerdos in etevnum fe- cundum ordinem Melchifedech. Et ibidem ad Heb. hlrfdeth Vade,:. V. 10. 4 pellatus a. Deo poutifex' juxta ordimem li " Wem fonis Melcbife cb. Etc. 7. v. 24. Hic autem eo quo maneat án etevmum , fempitevuum . babet Sacerdo- Wem) QU zum. Etcg.v.1. Talem babemus Pontificem , ) vdendm « RCDIM qui confedit in dextera [edis magnitudinis in cellis. Lt ratio horum petitur ex eodem Apoftolonu- r fofe f per citato c. s. Sacerdotis eft; Deo offerre pro Qd ff hominibus hoftias & facrificia: atqui Chriftus t tradidit femetipfum . pvo nobis oblationem &9 ho- t f'iam . Deo. i odovem | fuavitatis , "ut habetur lr Ephef. $. v. z. Mul l Eandem T hefin Paulus a di&to cap. $. usque UET II ad 10. fufe profequitur; & definitur in Con- méem, (r cilio Ephefino can. 10. &in Tridentino Seff. 22. nibanr , of dan. 1. 021 j b ebd&m S. Paulo Hebr. 7. Yocyprelus Prob. HT. pars. à l oalbug $. &9. l. Quia Aaronis Sacerdotium erat im- 2 ho wet perfectum , temporale, & juxta mandatum le- ) ordinem At piscarnalis, quaenec juítificare porerat, nec du T perfectum facere fervientem: Chrifti vero Sa- um Sacerdotst cerdotium, utpote ordinis altioris, perfe&tum fuit, arernum , & fecundum mandatum vitee & homines: t j Ptf infolubilis. II. Sacerdotium Legis Mo aica Exod. jlug confiit proprium erar Aaroni & hujus potteris , 29. Levit. S. Num. 17. & 1. Reg.2. v. 28. At n , ) smodi o enim mavife[hun cfl , quod ex Sfuda ortus fft Do- esninus no[ler.. Heb. 7. V. 1a. ET Prob IF. pavs. verbis ejusdem Apoftoli ini- ebrasos » ïndimllsi qu tio conclufionis, qui cap. 6. & 7. ad H mulus L p.3 L 600 Dre INCcARNATIONE multis probat , Chriftum effe Sacerdotem fz. ^5 ' W ;'tipotis cundum ordinem Melchifedecb , propter repra- [0) [ ^ at YO fentarionem , qua fi uris quinque conftar. I [ » Quia Melchifedech id ag dc0 em eft, quod Rex jufti- tig. Chriftus autem eft verus Rex juítitie, IT, b ii gb Melchi(:dech fuit Rex Salem , h. e. pacis; Chri- ii a flus autem eft vera pax noftra. Ephef 2. v. 14- m ia " Colof 1. 20. lil Melchifedech dicitur Q M " J M iT fene patve, fene matre: Chriftus fscundum hu mani- RUT tatem eít azZ , /fze patre, fecundum divi- yuhrendn. | niratem ewrep fz:e wiatre, . V.. Melchifedech uf W ! jntroducitur, neque initium dierum , neque fimem - Mu qit vit« babens : Chr.ítus nec principium habuit * gent, t dicrurn quoad divinitatem , neque finem vitae Iub quoad Sacerdotium. . V. Melchifedech obtulit Qux nondum panem & vinum: Chriflus füb panis & vini a rihso fpecie carnem fuam & fanouinem obtulir. 147 Df DicoIT. Etfi Chriftus adhuc viator vere ac , g, proprie ad Deum preces fuderit; nunc tamen ,,mfmn d ? 4n calo orat folum interprerative. : É0 Prob. I. pars.. Oratio proprie talis , non tan- Ti tum eít generalis illa elevatio mentis in Deum, Mif v quà eum affectibus variis veneramur,. fcd eft lüFidEm (f (te poflulatio rerum decentium a Deo. Atqui Chriftus non tantum ,' Luc. 6. v. 12. exüt in UET TM shorntem oraies g. evat pevo&lans inovatione Dei ; 4 [ mmu fcd etiam pro fe & aliis plur: petii a Patre, jo. Md (j 17. V. 1. Pater, venit bova » Clavifica Filium tuum. Ftv. r 9. Ego pro eisrogo. Etv. 1:.. Pater [aude, L ] erva £os i2 nomitie tuo quos dedifli mibi, Ex Luc. , T | 22. V. 32, Ego rogavi pro 1e,. Petre, ut mon de- BLUR 13j es, cur ficiat fides tug, .. Ac fæpiqs alias, Ration Oorave- är:ba Md UT di Vznzi DiviwNy, 601 Sättrdoten' | Ü oraverit, quatuor affignantur. I. Exercitium Ms i ii virtutis religionis, ficur aliarurm etiam virtutum T UM actus exercere voluit. II. Ut nobis effer exem- plo ram quoad corporis compofitionem; quan- do flexis genibus, humi procidens, elevaris SUMH A 10 "*W;T oculis eft precatus: quam etiam ut loco com- modo, ac fine tedio & defatigatione oremus, s ifedech ö&::; quando folus in monte perno&tabar in oratio- üsmis e ittr, | HI. Ut oftenderet, fe effe Filium Dei, & i a a Patre miffum. Jo. 11.v. 42. Ut credant , quia n d tu me mifmfhi. IV. Propter indigentiam & ne- I« pux ceffitatem: quia multa Deus non facere decre- verat, nifi per meritum hujus orationis. * , u Prob. I]. pavs. OOrare ftricte eft petere a Deo V Madhas quod nondum eft plene in perentis poteftate: nits li pli!;! atquiChriftus poft refürrectionem füamMart.28. nuinemu v.I8. ait: Zata efl mibi omais pote[las in celo &5 s adhycvam in terra, Apoc. i. v. 18.. Haleo claves mortis eg s füderi t infeym: &c.3 v.7.aperit g. nemo claudit : clau- Ipres dit , €9 nemo aperit. Ergo non orat pro nobis, opropriedt nifi interpretative, h. e. repraefentat Deo paf- Vato o 'mïj fionem fuam, vulnera & merita, que , quafi j Vetetumit, totidem ora, tacendo clamant, & gratias non tum 4 D. minusà Deo nobis impetrant, quam i actu pro hi 5 . d nobis oraret.. um inatdi Confirmatur au&toritate Apoftoli, qui Heb. lu petiz al 9. V. 12.. Chriffus, inquit, per proprium Sangui- nem iutvorvit [emel in Sanla, aterua vedemptio- ] davifmFlli!lP, ne inventa. B r Pt Ubi redemptionis nomine acci- qpiuntur omnia qua ad falutem noftram perti- y diinl PAUULA nent: & v. 28. Semel oblatus e] , ad multorum ! exbaurieuda peccata, - Ex c. 10. v. 14,. Una obla- zione ,SM us í Pp ;5 ; 60* D£ INCARNATIONE j zione con[ummavit in atevnum fan&lificatos, — At- gisdun ( pgm qui nemo poftulat, ut res jam inventa invenia- tur, perfecta & confümmata perficiatur & con- jgii hg *ni G'!i""'vfl j j fummetur. Ergo. Hinc B. Chryfoftomus hom. 15.in epift.ad Rom. inilludc. 8.v.34. Qui eff ad dv p i dexteram Dei , qui etiam intevpellat pro nobis , ita commentatur : ui de[bevatos &2 condemnatos , Moinn r propria au&oritate ab illa condemnatioae libera- b vit . €9 ju[los €7 filios fecit , g ad bonores fupremos quiils Jubvexit , €9 que numquam fpevata fuevant , ea hs f n ag ad opus deduxit : itquo tandein modo , pofl omnia a fe pevfetta , poff naturara nofram in tbvono ve- rj h go offen[am ac collocatam , ad ea qua faciliora lacigtn t Junt, intercefffonis indigeat ?. Vlura Patrum tefti- fra, i monia in hanc rem profert Gabriel Vasquez üj lLs difp. 82. c, 2. cum quo fentiunt Rupertus, f o fid Spenceus , Adamus Sasbout, Bartolomaeus !t d p Medina, Becanus. Yi pecut O. . contra . Concl. Apoftolus Heb. 4. v. fünem oov 14. Chriftumappellat Pozificem magnum , qui um DT Qu peuetravit celos: penetrare autem ccelos puro Asf homini non convenit, fed homini Deo: ficut ATitarife étiam cum c. 7. v. 3- dicitur fine patre, ftue M matye. Ergo Chriftus e(t Pontifex fecundum LET! utramque naturam. & JV.' Copfzg. Emqui- Wt dem Deus- Homo , perfona Géavd'poc, eft Bd Summus Sacerdos, fed non nifi fecundum hu- I g manam naturam: Sicut Chriftas Deus huma- Wintm m natus crucifixus eft, fed folum fecundum na- Ut Dl turam noftram, quam affümpferar. Penetrare* 'PW li [ j ] [/; q.it,; | mf J li i ?uidem cgelos non nifi virtute divina pot * € Yi r lm i VrRns Diviwi, 603 J J " Vil Áty fed fecundum divinam naturarn hocnon potuif- J fet, quippequa ubique eft; & motus localis M. incapax. In graecobabetur : d'isnwSóra T qvoUc oUpavoUc, qui pevtranffit c«los. Qua ea- ij S.V.Ml (m,. dem voce gra&ca Lis utitur Apoftolus 1. Cor. Mu 16.v. $. Cum Macedoniam pertraufrero: nam Ü tl Macedouiam . pevtransibo. Et conífonant ver- ll zz hily j ii E ba Pf 25. W 7. & . "ttollite portas prin- n fra cipes vefhras&c. . De Chrifti Sacerdoiio B. Am- W futy brofius l. 3. de Fide, c. 5. ita fcribit: 7dem Sa- ii pf cerdos ,. id.m & boflia, facerdotium tamentg (a- u m evificiutm. bumana . couditionis officium eft. - - - du þ*üw Nemo igitur , ubi orditem cermt bumana . condi- um T iU Tiogis, bi jus divinitatis ad[cvibat. l G'E N O. ]. Sacrificium eft oblatio exterior & inint lg facra Deo facta, vel in proteftetionem füpre- jt, Bu m«e ejus poteftatis, vel in gratiarum aQionem; vel in peccatorum expiationem, vel in impe- trationem novorum beneficiorum, ita tamen lnl fim m ut res obl:ta quodámmodo immuterur ; atqui a qut Chriítus fe ipfum non ma&tavit, neque aliquid humini J facrutn circa fe ipfüm in ara crucis exercuit ; n " it (ine [ ergo non apparet, quomodo fe ipfe facrifica- verit. m. d. A[fumpt. Chriftus feipfüm of b U non maétevit phyfice, feipfum interficiendo C, feipfum non maétavit moraliter N. Licet Chri- nt Cunit nit od ftus ipfe fe non interfecerir, voluntarie tamen violentam mortem füfcepit, & illam in fàcrifi- (tis us i d cium Deo obtulit, ut vere dicerer Jo.17. v. 19. ePro eis ego [autlifico me ipfum , i. e. in. facrifi- p M cium & hoftiam offero, ut exponunt Chryfo- j d f' & alii. H üomus, Cyrillus, Rupertus, S. Thomas Iuf. L. y 604 Dz INcARNATIONE Jufl. 1. SS. Martyres non fueruntSacerdo- qginuni g d d tes; licet fponte vitam fuam Deo obtulerint, ergo neque Chriftus poteft dici Sacerdos, quod "p n il d arpri ita moraliter (« Deo obtulerit. Refp. N. Confeg. Rationem difcriminis dat Cajeranus , Jentaculo g r 0E Ti tertio: quod mors Martyribus folum volunta- ria fuerit per modum acceprationis , Chrifto mmd: n d autem per modum oblationis: quia illi necty- rannorum vim evadere poteranr, nec in tor- m d d f n mentis vitam tueri;, quod utrumque Chrifto liberum erat. Preterea. Martyres non erant igsllüee, jiünm a 2 Deo conítituti Sacerdores, ut fe Deo in facri- ficium & (anguinem fuum in farisfactionem pro »XU p aliis offerrent, ficut de Chri(to novimus, de quo S. Leo epiít. 83. c. 4. Quis ef?, inquit, ul tüt minidenu [ [( ] TT tradidit femetipfum .pvo. molis. oblationem & fliam Deo in odorem fuavitatis ? aut; quod um- Doscungie d quam [acvificium [acratius fuit , quam quod vevus To Pul, u Pontifex altavi crucis pev. immolationem. [ue cav- IIf du 95 ,impofuit £ quamvis enim multorum Sanc£ovum TT ] 12 com|pe£lu Lomimi pretiofa mors. fuit: wullius At p zamen Vüfontis occiffo propitiatio fuit mundi. 1581 ] . In[l.2. Chriftus non. tantum Sacerdos & Mpl i hoftiaappell:tur a Patribus, fed etamtemplum Mp lg a S. Fulgentio, l. 1, de Fide. c, 2. & altare'a T nl B. Cyrillo, l. 9. de adoratione , aliisquein illud MY J(ai. $6. v. 7. Pi&lima eorum placebunt mibi fu- Seriig t r per altari meo : Ergo ficut Chriftus non eft pro- 1 ! Nj prie templum &altare, fic neque erit proprie ^ iL dpi 'n ! 15 iei Sacerdos & victima. — & N. Confzg. Quomodo J lr j Chriftus fenfü Catholico templum a 'Patribus LW ] folnm dicatur , expofuimus difp. 2. c. 4. a, 2. obj. 1. hrifti '.üm Ri ! Tity Vzrnzi Diviur. 60j " ["WUMW Chrifti humanitas ara- dicitur , eo qüod confe- UTR crata fit & efpería fanguine victimge oblate lil At ) J pro peccatis mundi, Verum autem ipfum l [f,fp, r fuiffe & proprium Sacrificium & Sacrificum R k nuper ex Apoftolo fatis probavimus. lm -^ Olj. III. 'Thomas Waldenfis tom. 1. de Sa- tins, ( cramentis; c. 116. n. 6. fcribity Chriftumele- QUi2 o &ione Sacerdotum fuiffe conftitutum inter Le- lo nenu n vitasin gradu & ordine Lectorum; ergo vi- Nunmue Chi detur fuiffe Chrittus'ex ordine Sacerdotum TY DT er Legis Mo(2icae. m.JV. Cer[eg. Fabulam illam POCTUM Judaicam defcripfit Valdeníiss ex Suida, Ver- l jxsk*-ämw bo; ZESUS. Quod autem Luc. 4. v. 16. le- Jlb wims gerit in Sypagopa Jfaiam, non probat officium aut minifterium f;cerdotale: tales enim le&io- fudim, lr dme nes & (acras exhortationes viris eruditis qui- buscunque oblatas tunc fuiffe, conftat exem- TU w U plo Pauli, qui tribus Benjamitice erat, Act. 13. V. 1$. Sed & cum vendentes & ementes tytin TT e templo ejiceret, Zelum prophetae, non vero facerdotalem poteftstem exercebat ; ut. Joan- f f ii f ml nes cap. 12. V. 17. declarat, &]Judai ipfi, qui tinum Suet interrogabant ibidem, & Mar. 21. v. 23. /z qua pote[late bec facis ?. &, quod fegnum . offen- edetume b cndd dis nobis , quia b«c facis ? Q/j./Z... Sacerdotium Chrifli per legale ye, dl Sacerdotium, & Chrifti Sacrificium cruentum n hn per facrificia legalia etiam reprafentata fuerant "hrids t ut air Apoftolus Heb. 9. v. 13. ergo fi. Chri- r étus dicitur Sacerdos. fecugdum. ordinem. Melchi* Jedecb, folum. propter reprefentationem, ea- pl 1 ndum dem ratione poteriF dici Sacerdos fecu IQ,CIA*IM' Ü 0:;' ordi- IT 606 Ds INCARNATIONE ordinem Aaron, E. A. Con[eq. Sola repreefen- ,H:mänmm, ii P. Pfff tatio hic non fufficit: .!nam l. non poteft dici vl deol fecundum ordinem Aaron Sacerdos, nifi fue- MM rit de ejus flirpe; & ceremoniis in lege prze- Ícriptis ordinatus. 1I. Sacerdotium Aaron erat a, gun imperfc&um & temporale, figura Chrifti fe- cundum ftatum vitae paffibilis, ficut ejus facri- P d m ficia prafignabant cruentum Chrifi facri- ficium; per quod erant confümmanda & abo- ts d um qU lenda. Econtra Melchifedech fuit . rypus Chrifti fecundum omnes perfe&tiones Sacerdo- isin d Y tii ejus; fuoque facrificio prafigurabat Sacri- (s d ficium Chrifti eo modo, qvo in eternum erat a m Q duraturum , vel in Ecclefia militante ; ubi drr p g0) o q Chriftus eft principalis offerens, & Sacerdos in 115 U «termmn , fecundum Hebr. Dä 1v5 n evum ineudion e asque ad finem mundi: vel in Ecclefia trium- ^Que um in phante, in qua Chriftus per eternam comme- &m Aideia c morationem & gratiarum actionem officium ais Chrili Sacerdotis exercebit. Sicut ergo lex fcripra Mudni d r prefigurabat quidem legem gratie , quia ta- um edee men imperfecta fuit & per legem gratiz ab- At f nin olita, hec non dicitur effe f(ecundum ritum le- dl gis veteris: ita licet Sacerdorium legale Chri- t J ftum adumbraverit, quia ramen imperfe&tum fuit; & a Chrifto abrogatum ; hic Sacerdos 1: Mi Wet. Eb n fecundum illius ordinem dici non poteft. Pari t ratione uti lex naturalis per Chriftum non fuit TM abropata, fed confirmata, aucta & perfecta, ita H Sacerdorium Melchifedech , quatenus erat le-* T ] AL i d * IU qti ! iftum Y l — E— gis natu'ræ? non fgit proprie P;r Chr abro- - i Á 'Hm Vzn81 DivaiNt, 60? rlfeq( j I ohrem',. abrogatum ; fed ad perfectiorem fortnam ela- od tum: qua perfectio tota cumin illo pratigu- OM f V00l Saqy DL rara fuerit ; ideo Chriftus oprime dicitur Sacer- Binsy Ü dos fecundum illum ordinem: quia in f& ha- liil ll bet ; quidquid perfeétionis in illo fuit tam for- a Chig maliter, quam reprafentative, 3 ln rl Iufl. Ergo Sacerdotium Chrifti eft fecun- 1 Choft dum Sacerdotium legis naturalis , & Sacerdo- Tmandi j d teschriftiani non differunt a Sacerdotibus legis naturge, eo quod Meichifedech fuerit. Sacer- d für o usf dos in lege narure. . i. JN. Sequelam utvamq. Quamvis Sacerdotium legis nature inhoc con- ii j Wi veniret cum Chrifti Sacerdorio, quod conce- TEUM deretur priiogenitis, figoreé Chri(lti, primo- ss b um geniti omuis creature , ut ab Apofiolo Coloff, '. dï*s'lv". la I. V. Ij. nüncupatur : item quia obtinebatur fine unctione externa aut. vifibili ceremonia; dinbedus Jet ATRT Q atque etiam in externa fpecie rei oblatee analo-. , 1 giam habebat cum Chrifti facrificio: nihilo- ao minus Chrifti Sacerdotium multo. füblimioris quep lus eít ordinis & originis, quam fuerit Sacerdo- m Drta tium Melchifedech, aut quodcumque in. lege «t lm pra nature: tum enim exhominum depuratione ío- fondom lum affümebantur in Sacerdotes : Chriflus au- rom li £em non [emetipfum clavificavit, ut. Pontifex fie- tumen impe vet: fed qui locutus efl ad eumz: Filius sneus. es 2u £gc. Heb, $. v. s. Deinde habuit potefta- (üup lic Säl:ï jcinon pit t " em excellentiorem praftandi effectus, Sacer- (hilinz dotium legis nature immensüm excedentes. al Demique Sacerdotium in lege naturze multo im- Q wi?, Perfe&tius erat. Sacerdotio Chriftianorum tam atemf L':'qtmad" facrificium , quam quoad poteft & ta- " IW ( 1 308 DEg INCARNATIONZE & tamen conflat, Sacerdotum noftrorum tu- y,Or nus & digniraterh a. Chrifti ponrificatu infini- j 0000 d tis modis differre: eft enim participatio quae- [,u;'yflll. VCU & dam Sacerdotii Chrifti per externam confecra. vj n tionem & impreffionem characteris, pendet- r iputa que ejus actio & effectusa verbis & Sacramen- i, Dd tis per Chriftum inftitutis, nec nifi ad facrifi- vl m ciaincruenta fefe extendit: cum econtra Chri- rl flus ab fola unione hypofítatica unctionem ddceramif omnem & dignitarem facerdotalem habeat, ut QT C Sacrificium etiam cruentum, & incruenta in- ia numera per fuos etiam miniítros perpetuo of- 55 d ferat; nec ad verba ulla aut ceremonias fuerit g ipfe adítrictus, qui Sacramentorum omnium mont lo & ceremoniarum erat auctor. ione lr Ob. P. Dcus poterat humane' voluntati RU J rv Chrifti dare poteftatem faciendi fine preca- ilim P tione; qua libebant; ergo videtor ita ordinaf- fenus, tnt p íe: eo quod honeftius Chrifto fuerir. E. N. Qnem ff Confzg. Noluit Deus ab homine Chrifto abeffe MT exercitium orationis, perfe&tiffimse virtutis, cum humanitti iilli omnis Sanétiratis templo:& Df g facrario hoc fuerit honorificentius. Ü (j In[l. 1. Nemo petit , que certo novit effe N futura, atqui Chriftus certo noverat effe futu- ] TM Wif mm[) ra,que precabatur; erpo perere illa non po- onimmmïnzb terat. &.difl. Maj. - - - quz certo novit effe u &spm futura abíolute C. futura dependenter a füa po- TOU Q Ts ftalatione , nemo perit N. Chriftus fciebar, : U d multa fe fibi & nobis precibus obtenturum, itg Ordinante voluntate Patris, TORm nd j lt d 4f W ITI/I- äb mogl VzrnbI Diviwi 609 mmnünlom n In[F 2. Chriftus multa non obtinuit quee ro- gabat; ergo non videtur vere petiiffe, g. A. MMl Confeq. Vera & propria precatio Chrifti fm- MR t if per fuit exaudita, prout ipfe teftatur Jo. rr. Áer h lrl v. 42. Ego autem [ciebam , quia fempev me au- dis, . Et Paulus Heb. y. v. 3. Exauditus eft Id pro fua veveventia. — Quodfi interdum exaudi- 11 &contm ( tus non eft, tunc non orabat, fed declarabat TEUM defiderium inefficax partis inferioris. m hg V ia O/j. /I. Chriftus etiamin ccelo dicitür fem- per viveus ad intevpellandum pro nobis, Heb. 7, VA engtp f Vrf V. 25. & alias pluribus locis, ergo eriamnum proprie orat pro nobis, w. N. Corfez. "Tefti- TR Q monia illa fat commode de interpretativa ora- Af tione explicari cum SS. PP. poffunt. Quod - fome vie vero Jo. t4. v. 16. ait: Evo vogabo Patrem, e2 ficend f alium Pavacletum dabitvobis, & sliqua adhucid wdtriue enus, ante paffionem ; non vero poft aícen- Jrilo f j onem fe facturum promifit. omine Cs vfeifime v ASGSTOLGULBSELE uf t De Chrifli vegno. 9 . fupremo: . dominio, fcatts Ota. Quod Chriftus in quantum Deus fit j cero n Rex & Dominus omnium, nemo Chri- p noveret ftianorum negat, communem enim naturam, & dominium inabdicabile in creata omnia cum pette jlv ye ce f Patre & Spiritu San&tohaber. — Quaproprer de xendant t Chrifto ut homine folum quaftio moveri pot- N C eft,. Ubi tres occurrunt fententie , l. Schola- fticorum quorumdam, qui docebant, Chri- us t J ftum & ejus difcipulos nihil proprium in ter- ris po(ïedi(ïc, nec in ea, que habebant, juris q aliqui Ij 6to Dz IxNcARNATIONE aliquid ipfis fuiffe; ut refert Joannes XXIT. Ex- j Ol «TL) [tgii !' nt trav. Cum intev fion nullos. .. De Verb.Sign. j U II« Affirmat , Chriftum habuiffe abfolutum yisngiqu & dire&tum dominium & poteftatem regiam in omnia regna temporalia, quee pro libitu (uo d ilgn zegere ac mutare poffet. Ita S, Thomas ]. r. lLU Cb du de regimine Principum, c. 12. & feqq. S. An- iy i toninus 3. p, tit. 3. c. 2.JAlmainus , Turrecre- mata, Navarrus in c. Aovir, de judiciis notab, 1 Cdgid 5,n. 8. & fqq. hii Dinás, n III. Fatetur, Chriftum habuiffe domioium gn p anng, Din in bona quadam temporalia, Regem tamen zemporalem numquam fuiffe. . Ita Alphonfus xl w "'Toftatus q. 3o. in illud Mar, 2.1. v. 5. Franc. Vi- ass &toria, Rele&t 1. de poteít, Eccl. q. j. Walden- t irlum e nsece n Ms fis, Do&.Fid. antiq. c. 76. &77. Sotus l. 4. de dunclheum, Ár Juftitia. q. 4. a. 1. Bellarminus de Rom. Pont. l. 5. C.4. um ibrel L DicoI. Chritus aliquarum rerum huma- 2070770) narum temporale dominium habuit. Probr. itin m Joannes XXIÍI, Extravagante citata fententiam À m enttn. oppofitam profcribis tamquam erroneam & Va Donio no hereticam, & S. Scripture palam repugnan- u uerrcgnemro j tem: ac definit; Chriftum habuiffe paucarum J de(.:wir,Dei. rerum dominium. Sane c. 8. v. 3. Lucee &alias - NQU in Evangelio legimus, pias mulieres de fuis Ltb ls facultatibus contuliffe ad Chriftum & Apofto- m ärcïjum losfuftentandos: Joan. 12. v. 6. & c. 13. v. 29. atj Chriftum & Apoítolos peculium habuiffe , un- MLITA de cibaria emebant, atque etiam pauperibug Qu füpem largiebantur. 8 lm Dico If BUT] Vzrn21 Divist. 61r r ll DicoTIl. Chriftus non habuit executionem M n dominii regii , nec etiam auctoritatem & po- lsf abäg-l: teftatem regni ullius temporalis. Puobatur, Ditdhrn h Poteítas regia quatuor titulis acquiritur, fuc- p Ls eeffione hereditaria, electione, jure belli, vel 13 Thong. dono fpeciali Dei: atqui nullo horum nominum d feqq, M Chriftus poteftarem regni temporalis habuit. As , Tunk Ergo. Proj. pev partes, t udiis n I. Chriftus quidem prognatus eft de familia, regia Davidis, non tamen conftat, utrum alii ul dominiur; ejusdem flirpis ipfo propiores fuerint fucces- m m fioni regiz. Deinde Jerem. 22, v. 30. prsdici- - N tur fore, ut poít hac nullus de ftirpe Jechoniae. .ïï.':.ï.ïx-av.:,ix" futurus fit Rex , qui fedeat füper folium David: Tgr d at Chriftum e flirpe Jechonie ortum effe íci- mus ex €, r. Matthaei. Al Ideo Hierenymus in jtus & N hunc locum, Ambrofius l. 5. inLuc. c. r. ajunt, dum Gabriel Luc, i. v. 32. ait:: Dalit ez/Domi- FO fUL nus Deus fedem David patvis ejus , nihil eum ad-- jum ii ver(ari Jeremize de regno temporali vaticinan- li n nte iaf d ti, cum econrra Angelus loquatur de Chrifto JEfu Domino noftro non carnaliter , fed fpiri- quim emg g plum r tualiter regnaturo , ut confentit $. Auguftinus 1.17. de Civit. Dei, cap. 7. bulfe gt jv Dit Il. Neque jus regni obtinuit ele&tionez li aitenim : Zomo, quis me con[ltui judi- cem aut. diviforem. fuper vos? . Luc. 12, v. 14. irfunt/ EtJo. 6.v. 15.. Cum cognovi[et ; quia ventur& ,v,6l&c'!;'W e[fenz , ut. vaperent eum , €g facerent eum vegem i i fugit in moztem ipfe folus. Ergo necfuit electus Tp4 Rex ab Imperatore & Senatu Romano, nec in elc&tionem à populo artentatam confenfit. y d MV 2 612 DEg INCARNATIONZ Y IIT. Sed nec jure belli regnum temporale um L adeptus eft; bella enim non geffit, nifi fpiri- tualia cum daemone 1. Jo. 3. v. 8.. 72 boc appa- ä"ym Wiþll! ht j vuit Filius Dei,, ut diflolvat opeva diaboli: . Ex: fpolians principatus ?. poteflates traduxit confi- Ti £m denter , palam triumpbans ills im femetipfo. jd:'-, ] 51321, ( Colof. 2. 15. IV. Denique fe temporale regnum non ac- nrpiitdm cepiffe fpeciali Dei dono, proteftatur ipfe Pi- ? um lato Jo. 18. v. 36.. Regnum meum mon eft. de boc at nundo g, fl . . Tegnum meum non eft. binc. Qua confeffione bona, ut a Paulo 1.'T'im. 6. v. 13. di- m f m d citur; liberare Pilatum voluit a füfpicione, quam ex Judeorum calumniis eoncipere pote- 1 rat, quafi regnum temporale Judazeze affe&taffer, eelentieinam ut Ambrofius l. 3. in Lucam prope finem; Ht ejta Chryfoftomus aliiq. PP. inloc.cit. advertunt, fuo um do, orlinndo DicoTII. Chriítus inquantum homo haber regnum fpirituale in totum mundum. Proj. Z tprediatre QU o: « Chriftus in quantum homo in S. Scriptura di- citur Rex: atqui non füit Rex temporalis, ut n in x nuper probavimus; ergo regnum ejus tanrum D i, efl fpirituale. — .Ma/or propofrtio babetur Mat. 2. furdini v.2. Ubieh, qui natus e[f. Rex Studeorum ? Bu Zachar.9.v. 9. Mat. 21. v.5. Ecce Rex tuus ve- Ipw l YNtgnt zit tibi man[uetus, Jo. 12. v. 13. Ho[anna , bene- Wt n i M dictus qui venit in nomine Domii , Rex Ifracl. TIido: Prob. 77. Hoc fpirituale regnum Chrifti ex- V. m preffius habetur, P£ 2. v,6.— Ego autem con[Hi- ^ MT dutus fum Rex ab eo [uper Sion montem Sancfun 9] 1] LE if l 6jus , pradicans preceptum ejus. Et v. g. Poffula ) g Al [ m; O 0D d a 1ne €9 dabo tibi gentes b«veditatem u i ll po e$s ltz) t "0 n Vrnz: DiviNr, 613 j gfm[) tij fv poffeonem tuam terminos tevra, Daniel.7. v.13. ! lg Ecce cum nulbibus celi quafé filius bomimis veuie- *TJ ((lifl'g'v bat , g u[que ad antiquum dierum pervenit : eg ! d in con[peGtu ejus obtulerunt eum,.—. Et dedit ei po- I f zeflatem , €g bonovem, $9 regnum: $g omues po- puli; &9 tribus, g lingue ipff fervient : pote[las PT nont ejus pote[las etevma qua uon auferetuy : 69 voguum shtripti ejus , quod non corrumpetur. . Nimirum quia eft LT capurt univerfa Eccle(iz, & fummus Sacerdos ;'] li, qu in eternum, a&us ef? prigcipatus fuper bume- 3m.8.v.ï;,dj. vum ejus , 1. 9. v. 6, & babet clavem David,, ape- 1 s vit , €9 uemo claudit : claudit , €9 nemo aperit , M. ! B 22.V,22. Àpoc. 3. v. 7, füprema poteftate ex- , hd cellenti& in omnes homines & Angelos pollet , n p r eamque exercuit fundando Ecclefiam , infti- h d tuendo Sacramenta, leges Ecclefiafticas fanciene untom d do, ordinando Apoftolos, & alios Verbi divi- borntii ni przdicatores, eisque poteítatem fuam com- ii municando: ac demum eadem poteftate fua Vr tempti ufürus eft in extremo judicii die; fegregando m r bonos a malis, & unicuique fecundum opera fua reddendo. fl H n Confirin. Joan. 18. Chriftus rogatus, an Rex Tuchot ipfe fit; non negavit , regem fe effe , fed folum y H proteftatus eft, regnum füum non effe.de hoc mundo: & in ferenti mox Pilato: Ergo Rex es v V um u- 7w? afhrmando quidem refpondit: T$ is, quia Rex fum ego : continuo tamen fübjunxit: fnait^ £go i boc natus fum , €g ad boc veni n mun- y m "» thun, ub teflimouium perbibeam vevitati. lpfe UA ergo non aliud , nifi fpirituale & myfíticum re- d ru gnum fibi attribuit, i Olj.1. Qq 5 V $14 Dzrz INCARNATIONE ,atn d OBj. I. Quamvis poíteri Jechonize, juxta 11( Jffl ha vaticinium Jerem, 22. non amplius federint in " folio David, jus tamen regni ipfis manfit; ergo g purin cum Chriftus ex eis prognarus fuerit, jus ad m xegnum Judeorum retinuit. &. r. A. Zfgtec, FTU uorfüm jus illud pofterorum Jechoniz, quo hüjque Comrm numquam ufüri erant? g.2z. Trats. Zntec. N. Conf. Multi tunc adhuc ex ftirpe David viri fü- iz quim; (jhm, um pererant, quos jure praferri oportebat faemi- nz D.V.Marie, ex qua Chriftus fola proge- jegis fiet nitus eft, rini, o Q Igitur Chriftus ratione carnalis ori- xymunat inisex familia David nullum jushumanumfeu h fodum,. ereditarium ad temporale repnum Judeo- xum habuit. | Sed nec S. Scriptura umquam di- ejin poilin defeindifolh «it, Chriftum jus habiturum ad regnum; fed fimpliciter afferit; vere eum regnaturum & qialeatus piturdes; ho fuüturum regem: qu:ce utique de temporali illo fnfa Chri xegno accipi non poffünt. Wi etüm ( Oh;. H.. Joannes XXII. Extravagante: Li- ect ju[Te. Damnavit errorem Marfilii Patavini , ä:citurApoc. l quo docuit, Chriftum non folum non habuiffe L05 Bj poteftatem dire&tam füper Reges temporales: turite. t ] fed potius fuiffe illis fübjectum , & obligatum T C ad folvendum tributa, ut refert Turrecremata Vi g 3. 4. füm, "Ecclef, 2. p. c. 37. Ergo Chriftus ha- Umurrt buir poteítatem füper omnes Reges. y«.di[]. Conf. ;nu xl Chriftus füper reges habuit poteftatem quam- 100 C j «am excellentie , & dominium directum ac Ml w plusquam humanum C. habuit in reges domi- Y | aium inferioris ordinis fivehumanum& tenf titm j porale N.Idem Joannes Extrav. cit. Cum inter Wt avengulos, De Ferb. $g, defipit, Chriftum pau- - inmfuiffet:q carum Vgnzi DiviNL 61j | poüen ]fthu i carum rerum dominium habuiffe ; etgo non fenfit, ipfum habuiffe jus temporale, & pote- ftatem humanam politicam in orbem univer- Biogasfgs fum, Igitur inter jus Dei incommunicabile; Fethi V v j & inter dominium infimi ordinis hominum vo- ARTOTQN JQC ) u luntate ad fervandam rempublicam & privata h l Ttey eujusque commoda introduétum , datur me- Cerfige D dium quoddam, creatum quidem ac divino Xéfriopop fübje&tum , omnibus tamen dominiis humanis Cs & regnis füperius & excellentius primo; ratione WNS [mone Y originis, eo quod non ab hominibus,; íed a um usl Deo manet,. Securdo , ob firmitatem, cum non DrXtie g fit caducum, fed ftabile & aeternum : oritur .X enim potiffimum ex unione hypoftatica, qua immdre de fe indiffolubilis eft.. 77rz;o, ratione objecti, Vttt etm t quia fe ad res omnes creatas natürales & füper- Püige um naturales, homines & Angelos extendit. Hoc [unt fenfuü Chriftus non tantum fpiritualiter, fed X Ereng reipía etiam & eminenter in quantum homo morem M dicitur Apoc, 1. v. s. Princeps vegum tevra , & n non fohmor c.19. V. 16. ££ babet in femore fuo , i. e. in hu- iper st manitate , ut gloffa & alii exponunt , fcriptum: Rex vegum , & Dominus dominantium. Qui ; ifjn, &i greer T ut inquit Auguftinus tract. 25. in Joan. — Erat .quidem Rex on talis , qualis ab bominibus fit , fed p Egt zalis , ut bomines Reges facevet. Ex Cyrillus l.12. WR injoan. c. 10. Ejus vegnum terrenum . mon efh, hu podt lominun & fed eeli &g. tevra caterarumque verum omnium. Ex hoc principio eruitur, potuiffe quidem hdotirg « Chriftum fibi fümere, & jureufürpare regiam firelmime autoritatem , fi voluiffet; &, fi expedire fibi vi- Bs d./ fum fuiffet: quoniam autem temporalis illa po- teftas dl W*' Qq 4 616 Dzr INcaRNATIONE Y teftas & pompa exterior magis obfuiffet fini [ fdocere cujus gratia Chriflus in mundum ven d it, nec auctoritatem , nec poteflatem regni tempora- girut; lis, nedum ejusdem ufüm & executionem ab ii d ipfo umquam fuiffe füfcepra, anaiaji Inff. Chriftus Joan.2. v. 15. ejecit e templo w lr vendentes boves & oves; ergo poteftatem re- a i, 00 giam exercuit.. &. . Confeg. "l'urbatores Sa- vt "TA . crorum e templo ejicere non eft Regum,. fed uv Sacerdotum, qui ».Paralip. 26. v. 2o, ipfüm Re- T. trun gem Oziam e templo exturbarunt. Poteftate n D , fU ts v tamen extraordinaria Prophetze id praftare fo- lent , Zelo divinae gloriz acceníi, ut Phinees Ms Scortatores occidit & Elias Sacerdotes Baal: ] ] 14 Dl Hac prophetica poteftate ufüm Chriftum fuif V 21. AfOUEnUI fe conftat ex interrogatione Judaorum. v.: 8. t & rb Quod frgnum oflendis nobis, quia b«c facis ? quaf divino, & h dicerent: Unde íciemus grum qutri m effe? , te Prophetam cum j tali poteftate a Deo miffu p frpi Vv dafas, ARTICULUS JV, TBolers Nomina Propbete , Legislatovis, gudicis an Pr af Chri[Ta convenianr ? RI Ico 1. Chriftus vere fuit Propheta, lta TU ii & lisy | A eum ex Devter. 18. v. 15. vocat S. Petrus €&, 3. v..22. Moyfes quidem dixit; Quouiam Prophetam [ufcit. abit volis. Domitus Deus ve[ler Ts s de f'vatvibug vef? Wt vj YÍ$, famquam. me, ) fum audietis. t Ma) mifrlt Tolatur etiam a quatuor officiis : rophetarutmte W qua Chritus prec(titit. * Rtofym 'I'V'Z-I'c.ll LER 5 l ,RNMWNE Vgnr:i DiviNi. Pl' mag[s Ubh)*v 617 I. Eft docere populum, & vero Dei cultu ä Átn Üine inftruere, quod Moyfes & Propbete ceteri m praítiterunt; de quibus Chriftus Joan. 4. v. 37. um XDti Apoftolis ait: 24]ii laboravevunt ; €2 vos zn labo- ves eorum zntvoiflis, Chriftum autem hoc Pro- V Ht phete minifterium toto pradicationis fug tri- 5 p Al q' Turbiïf« ennio obiiffe, novimus ex Evangeliis. Luc. 4- v. 1$. Docehat in Synagogis eorum Mat. 26. v. y $, CO R : lp' Zslvc 203 Quotidie apud vos fedebam docens in zemplo. II. Officium eft reprehendere eos; qui vel Wb j a vero Dei cultu; vel juftitiee & virtutum alia- Xphtei : rum tramite recefferunt,, ut Samuel Saulem Ut Gol i 1. Reg. 15.v. 19. Nathan Davidem, 2. Reg.12, lts i v. 9. Elias populum claudicantem. 2. Reg. 18. t um C V. 2I. arpguerunt, Hoc Spiritu Chriftus Pha- n Jl rifieis & Scribis objecit exerrationem a cultu V, füt lu divino, & legum divinarum obfervatione, i, fe Pmphea ipforum avaritiam , hypocri(in , ambitionem; ümelt? aliaque flagitia: ipfis exprobrando , Mat. r5. Marci 7. & alias. - ILUS J IHI. Prophetee officium eftfatura predicere, proutJfaias aliique Meffize adventum & myfteria iletri ia cetera prenuntiarunt; quorum cap. 1. Difp. 1. multa recitavimus: alii diverfas calamitates : füt Drok , Yíraélitis aliisque ipforum vicinis prophetabant y.1g, od ut paffim apud Jfaàiam, Jeremiam & reliquos TY Prophetas legere eft. Chriftus paflionis, Doniu D mortis. & refürrectionis, & afcenfionis füce 1 ( f i myfteria, miffionem Spiritus San&i, & tem- [ ; epli Hierofolymitani excidium przdixie Mat. mpü: 16. V. 21 C.. 24. V. 2. Jo. 3. V. 14. €, 8. 28. €. 12. 23...€. IA« V, 16. &c. IV. Qq; ] 618 Dg INCARNATIONE IV. Prophete fecreta cordium quandoque um w TE cognofcunt, ut Samuel 1. Reg. 9.v. 19. cogi- tationes Saulis, Elifaus 4. Reg. $. 25. Sordi- gniqs LL tiem Giezi abfentis procul: & c. 6. v. 12. ar- canaSyriz Regis confilia: Danielc. 2. v. 26.0c- n npac cultum NNabuchodonoforis fomnium. ( untot n j il Eodem modo Chriftus Mat. 9. v. 4. Lucee 6, imi i. Ut v. 8. vidit cogitationes Seribarum & Pharifzo- I rum. &c, 24. v. 38, cogitationes & gffe&io- i ii ; nes difcipulorum. Dico 1I]. Chriftus etiam erat Legislator, dan M vino, 'Thefis eft contra Lutherum & Herbrandum, n i qui Chüftum non Legislatorem, fed Redem- DT ptorem tantum fuiffe garriebant: quibus olim DT recta fe oppofuit Pelagius cum fuis, & affere- lecfoh n bat Chriftum Legislatorem dumtaxat, noa ve- It m ca ro Redemptorem veniffe. Quod venerit ut D Redemptor ex tota fere difp. 1. item ex a. r. fittonum, & 2. c. 2; hujus difput. conftat, Nunc quod WE Legislator fuerit breviter Pro. z. [faig 33. v. 232. Dominus Legifev nofler , de Chritto. dicitur. nf g Yo. 24. v. 1 . ait ipfe Manzdata mea fervate. c. Ütn g A f. V. 16. Sz pracepta mea [evoavevitis mauebitis BU n dileclione z2ea.. Miat. 28. v. 20. Docentes eos MM AL fevvare omaia quecumque mandavi volis. 1. Cor. uT 9. V. 2I. Illis qui (fge lege evant , fa&tus [um tam- Ts Mi quam fene. lege e[fem , cum féne lege Dei uon e[Jerm, fed in lege . effem Chriffi. f ] ETU -Prob. H.. Chri(tus eft caput Ecclefie , óe Rex fpiritualis, ut füpra oftendimus: Atquiex j .inc JO' 5- V | Aj m") j & auéto- * | utroque hoc nomine habet poteftatem; ritatem fütrg : [ Nmm ! VERBEI Dx'vim. 619 d CO Qu ritatetm condendi leges pro univerfo coetu fide- T lv, [7 T 43 lium: quam quidem poteftatem 'exercuit et- u iam dum leges tulit triplicis generis, morales Ts 6. m Mart. $. 6. 7. item Mat. 19 v. 6. abrogando li- d m Ti5 otmim. bellum repudii: pracepta fidei, Marc. 16.v. 16. ui nuon credidevit , condemnabitur. Jo. 8. v. 24. S Msl ] fé non credidevitis quia ego fum , moriemimi 1n pec- Ti ( cato ve[Io. Denique precepra Sacramentalia, Vi r Jo- 3. v. s. ANif£ quis venatus fuevit ex aqua €9 Spivitu Santlo, non potc[t imtvowe 1n vegmun Dei. m ert[r €.6.v. 53.. INiff manducaveritis cavnem Filii bo- m X H minis, €g bibevitis ejus fauguinem , nom babelitis vitam in volis, . Cor, 7. V. 10. Fis autem, qui buorm, i matvimonio jun&li [urt , precipionon 0, fed Do- M: qi mimus , uxovem a viro iten di[cedere. à uanquam ts cum lus fem QUntox hazc fola Sacramentalia preecepta Chriftus infti- tuit; nam ceetera tantum explicavit & perfecit, f Qs df 1. t Dico II Chriftus judex eft. vivorum & inortuorum, " . cona, Ne x Dnji J Prob. . Ex Symbolo Apoftolorum: 7zude venturus eft judicavevivos g mortuos , quod pra- hr, d rb luiit vj di&tum fuerat Jfài 3. v. 14. Dominus ad judican- dum veniet cum fenibus populi [ui, 9 principibus. 7 ferwwrmï l Er c. 33. v. 22. Dominus judex . uofler. . A&k. 10. f v, 20 4 v. 42. Ipfe eff qui con[litutus eff a Deo Sudex vi- maydo vüfb vovum $g morzuorum. Et Matth. 25.v.3:. Cum mf autem veuevit Filius bomimis in majeflate fua &c. f ? Prob. 11. Regis eft judicia exercere, Igi- tur ad Chriftum officium judicis pertinet. d ag pi Hinc jo. 5. v. 27. Dedi* Filio. pote[latem udi- (endimsd cium facere, quia Filius bominisef! , ut late ex(e- 1n. :;porcrhtcmä:: guitur $, Auguftinus Serm. ult. de verb. Do t 620 D& INCARNATIONE qaumm Et convenit fententia Jobi 36. v. 17.. Caufa tue st quaff impii judicata eft , cau[am , judiciumque ve- amim cipies. . Hoc eft poteftatem judicandi meruifti, y, gt quia injuftum Pilati judicium paffuses , ut ex- i frts onit S. Thomas. q. $9. a. 3. (s Obhj 1. Matth, 11. v. 13. ait Ghriftus; gt Omnes prophetel & lex usque ad . Joannem H gt prophetaverunt: ergo poft Joannem Bapti- ftam non fuit Propheta; ergo neque Chriftus 0U i i mc'm : KO erc Propheta. — g. V. Cozfeg. Paulus A&t, 20, j (l! V. 23. predixit fuam captivitatem ; Act. 27. H - wöiïc'm |: v. 22, falutem naufragorum: Agabus At ar. s u nm v.r1. eandem Pauli captivitatem, At 11. v, La 27. famem futuram vaticinatus eft, Joannem (m: Evanceliftam Prophetam fuiffe declarat A po- W l | calypfis ab illo confcripta; & Diacono Pilip- rwzde;z;,,'. 1f po evaut quatuov fdim vivgiues pvopbetantes, A&. 21. v. 9. Seníus ergo verborum Chrifti eft: Prophetas Veteris Teftamenti Chriftum venturum predixiffe: Joannem vero Chri- T ftum prefentem indicaffs, ut Chryfoftomus, Hieronymus & alii exponunt. Et confentit 4l Paulus, Heb. r. v. 1. olim Deus lo quens Pa- Imá(] tribus. VOT M O. 1. Chriftus Joan. 3. v. 18. ait : Qui cre- W'Lm) ] dit n eum 102 Judicatur: qui autem mon . cvedit, &noftmmïm; jam judicatus ef]; ergo cum Chriftus in primo ts adventu füo jàm judicaverireos qui credere vo- luerunt, nihil eft, quod pofthac judicet. . Til [ um explicando /utec. C)ui non . credit jam judicatus e€ít, judicio legis C. jam judicatus eft fententia m qu: : l'll![l], Mm 1 judicis N. Qui legem pravaricatur; ipfo legis judicio NH]W. l Vzns21 Diviwr, 621 136.vw judicio jam morte damnatus eft quoad reatum la, Ti feu obligationem dandi poena$; licet fententia ju- dicis nondum lata fit. M Judex autem dicitur ju- dicare, quiain transgreffores legis profert fen- ,5 tentiam mortis quoad exfecurionem, — Quare U Chriftusitaair: Aoz mifgt Deus Filium fuum, ut X AU d l[( Jjudicet (damnet) smundum : fed u falvezur mun- DOI Joinp. dus pev. ipfum. Qui credit n eun , mon judica- &po nv ( iur ad mortem: quia eum a fententia mortis; cuiob peccarum originalé obnoxius erat, trans- t Pl pdem , 1 fero ad vitam: quz autemon credit , jam judica- ?s ejl judicio legis tamquam transgreffor , quia T. pdyg] püittem, J 7201 credit in vomne unigenati Fillà Dei,. Nihil- n , | ominus adhuc judicabitur, Matt. 24. v. st. Cum v m folf d Filiu: bominis in. majeflate [ua , e 0mrcs ] cum eo,tunc qui gom credidevit x5 & Digur conde itur, Marc. 16. v. 16. tmpur n trpo vetnz CAPUTIV. J Tedmeni ( Jnten v De aderatione Chriffi. jb u nft ARTICUEUS f. DOLUM hu Quomodo Chriflus cultu latrie adovetur ? Ym Deaslo O:a L. Adoratio eft a&tus, quo alium ho- N T noramus, proteftando ejus excellentiam, ji at f & noftram fübmiffionem. 'Eft honorisfpecies, m Chrltsi quia teftimonium eft opinionis, quam de alte- rius excellentia concepimus : in hocramen dif- rieos t pl fert a laudatione & plorificatione , quod fit n Cl'Cdi( jszL fignum, quo alterius prefftantiam & füperiori- ;a,- mudiomst tatemn, noftramque fübjectionem teftamur. inc gni ; 622 Dr INcARNATIONX Hinc omnis adoratio honor eft, non item ho- " nor omnis eít adoratio. nam Deus, & Prin- ag p g o vt ceps honorare amicos & fübditos fuos poffunr, adorare eos;non poffunt. , j ginifrim II. Ad adorationem requiruntur quidam fpi i | actus intelle£ctus & voluntatis. Ex parte intel- yriopa lectus prair judicium fpeculativum de alterius i ann e excellentia & noftra vilitate : hoc fequitur ju- muicol d dieium praéticum, honeftum effe illi nos fub- Dl o Jicere propter fuam excellentiam ; & noftram fesrde o conditionem inferiorem , hancque fubjeclio- hr hs nem noftram internam álio fübmiffionis fipno declarare. Dein utrumque hunc actum volun- NI n0m 0n, 14 tasimperat. Denique uterque mandatur exíe- cutioni, Quamquam talis actus non neceffario te ii tum[eo Verb fit humiliatio externa corporis , v. g. inclinatio, fed actus etiam mere internus animi effe quear, fton pottn imanelem [ eum in finem imperatus, qualis eft actus fidei, fimef Spei &c. quod cum Suarefio "Theologi adver- hl tunt: nam Heb. r. v. 6. habetur ex Pf.96.v.8. "Adorent eum omnes Zugeli ejus. ii ) HII. Adorario alia eft e/foluta, qua adora- Ute: i tur aliquid propter excellentiam propriam, D]l m quam in fe habet: alia eft vefpe&f;va, qua quid Rs hf vire adoratur ob excellentiam ; quae reperitur in TL QU n alio ; cum quo illud conne&itur. Adoratio "i item religioía, de qua dumtaxatin prefens lo- t s quimur, dividitur in /gzriam, byperduliam , €9 [f inuI (tt, duliam , prout nempe eminentia divinitatis ab ulllde objecto participatur. Latvia dicitur, fi nota Vi f fübmiffionis exhibetur ob excellentiam divi« * "n nan? infeipfa, Cultus ifte perfetus & aä[f:; );Wüomussuml, ATlog Vgnstr DiviNri 625 AL lutus ita foli Deo debetur ; ut nulli creaturz ' d "st lii fi communicari poflit. 'Tribuitur autem Deo la- ; triae adoratio vel ratione nature , vel cujusvis attributi feorfim. L/yperdulia eft nota fübmis- P&iroyy o 5 fs. fionis exhibita proprer excellentiam divinam participatam fübftantialiter : Dulia vero pro- lum gj lt lxl pter divinam eminentiam accidentaliter com- municatam, videlicet ob gratiam adoptionis. m efe l knm, & Dico T. Concretum iftud, hic homo Chri- ftus recte adoratur cultulatrize. Pro5. J. Chri- lu ( lo (ümi(in ftus ipfe Jo. 5. v. 23. ait:: Ut omnes bonovificeut Filium , frcut bonovificant Patvem. C. Ephefi- Qehtncsfhr. ltte mod num can, 4. anathema dicit ei, qui audet dice- re, aflüumptum hominem coadorari oportere li os u cum Deo Verbo, tamquam alrerum cum altero; n . p & non portius una adoratione honorificari Em- tthüs nim manuelem íecundum quod Verbum caro fa- , quils du &um eft. reio Their hr Prob.II, Ex doctrina. de cdmrhunicatione T idiomatum : Deus abfolute adorandus eft cul- * " tulatrie : atqui hic homo eft Deus, — Ergo. TL oenm t Dico I1. Fiumanitàs prout unita Verbo & ut pars Chrifti vere, abfolute , per fe, ut fübje- hd t , que f étum quod tantum , adorarur cultu latriae, Prob. I. Synodus V. can. 9. ait:. Siquis ton una p 9 maxacin p adoratione. Deum. P'erbum íncavnatum cum pro- pria ipfrus cavme adorat, anathema fft. Syno- , j dus VIL act. 6. ait, non effe humanitatem a di- Tnenra a vinitate feparandam, cum adoratur Chriítus, qyir oD ed utrumque ut unum adorari latria, S. Chry- b eXCfueWï":I aturam foítomus Scrm- .»de Afcenfione docet; n du huma- 624. Drs INCAR&ATIONE gt humanam in Chrifto ejusdem fedis effe cum Deo, & dominicám ipfam fedem obtinuiffe. " primari 4 (j lh fpea Prob. II. Quandototum propter partis-ex- cellentiam adoratur, eodem actu omnes partes ghige a g od adorantur: atqui Chriftus. propter Verbi ex- cellentiam cultu latrige adoratur; ergo etiam (s T hat humanitas, que eft pars Chrifli. Óbjectum enim marteriale & formale pertinent ad habitum T vaelmde eumdem, : Igitur humanitas, quae, ut parsfüup- pofiti T'heandrici, eft aliquid objecti materia- TT od l (risi lis adorationis, coadoratur cum Verbo, quod fimul objectum formale adorationis eft: per- d V elinttm, t inde ac San&torum corpora eodem dulie cultu Is N adorantur propter excellentiam pratie, que ; in anima illorum eft. Tea, qa Dixi f. Humanitas prout. unita Verbo: Sic «00 Q QU TU nj ) enim fümitur quidem humanitas in abílracto, DP & Chriftus in quantum homo, fed rantum fpe- b dlomade f cificative , non autem reduplicative: nam fi itaacciperetur, uttó, 47 quantum , fignificaret Qiri), terr humanitatem abftractam, & fine unione confi- o r deratam eífe rationem formalem adorandi, I Crlbqt lo Dun n nullo modo; ne dulite quidem adoratione co- leretur. V etomdi de G'A*h()d, u Dixi I.- Hunanitatem. Chriflà:! abfolute 9 per fe adovavi: contra quosdam , qui putabant, 11 m J eam per accidens & refpective tantum coli: | [?"QP"' t nam cum fit unum cum Deo fuppofitum , habet in fe divinam excellentiam exfiftentem. : Maly Dixi IIT. "Tamquam fubjettum quod tantu m- n Ü P d i nam Verbum non tantum eft fu/je&um: quo l adoratur, íed ratio etiam formalis cultus, qui .R ag ipfi L N- *VEkBI DiviNi. 625 idem [Ediï (Eg ipfi & humanitati exhiberur. Hinc humani- "ii tas non primario ; íed fecundario adoratur : hr quo folum fpectaffe videntur "Theologi ,. qui cum Vasque tradunt, humanitatem Chrifti tan- D'yte Y tum per accidens adorari. RU r Obj. Solus Deus latrie cultu adoratur ; er- AU ( o non humanitas Chrifti. 5 dff. 74utec. Solus tb d eus ita adoratur primario ; ut objectum ma- 5, A teriale & formale fimaul C. adoratur fecundario il ol & ut objeéctum tantum materiale partiale IN. m Vet! B. Cyrillus ait, humanitatem adorari in Chriftoy, lts « adorato Verbo, ut adorato homine propter ex- t m cellentiam , coadoratur etiam corpus. halum ni Jufl. 1. Non poteft humanitas eodem amo- re amari, quo amatur Chriftus fuper omnia , Vl ii f ergo neque eadem adoratione coli. 3. 4/f]. ife- Yi j vum J4ntec. Non peteft eedem amore füper omnia amari primario & ut objectum materia- omp, feez dipli le & formale fimul C. non poteft ita amari fe- eundario, terminative, & tamquam objectuma gu, & finei dumtaxat materiale N. Cum eadem limitatio- neChriíto ut homini facrificium offerri poteft: formien « jdem «dot nam humaniras eft terminus materialis partialis a&us ejusmodi. S. Joan. Damafcenus 1. 4. de Fide orthod. c. 3. 74dovatur , inquit ; caro Chrz- T T fti in iucavnato F'evbo. Deo , on. proptev. [eip[am , üm, qur edive t Jed proptev unitum. [ecundum bypoftafin. Ferbum olppitt 621]2. 2.lEx his fequitur, quod humanitastan- yerüot tum aderetur per accidens, & non períe. T «N. Jlat. Uti pars unum per fe in homine con- d HMWE flituens fimnu) movstur per fe exintentione ho- fs . r ininis 626 Dz INcARNATIÓNE il " minis fe moventis: ita, quia humanitas eutà 4 r Verbo facit unurh per fe , una adoratur per um u fe ex intentione adorantis, qui refpicit totum g m er fe, m lofl. 3. Adoratio ifta humanitatis fefpectum ial dicit ad aliud , nempe ad Verbum fibi unitum; gv ve ergo non eft abíolura & per fe; fed reipectiva N & per accidens. . djff. "]4ntéc. Refpectum di- lm cit ad aliud füppofitum , ad quod' humanita$ donann, t tantum accidentaliter & extrinfece pertineat iN, u dinn ad aliud, cum quo humanitas fübftantialiter & lento u intrinfece conjuncta conítitüat unurm füppofi- ii d tum C. Modo priore perfonam Chrifti refpi- Nuput d ciunt imagines, crux, veftes, quibus cultus fo- maitzem Q lum refpectivus impenditur: pofteriore autem frm a o 1nodo habet fe humanitas ad perfonamn Verbi; finndo p cum quà unum per fíe intrinfece confttuit. Eub Quare dift. conféq. Ergo humanitatis adoratio eft tlünite per accidens & refpectiva ; f humanitas non febut cuj a haberet in fe excellentiam Verbi fubftantialiter fig Theo!ogl fibi uniti C. cum in fe divinam complectatur Jl excellentiam , urita fubftantialiter Verbo N Ex dictis EU EIUS nj tf p u Colliges. Humaritaten Chrifti , f1 fpecterue fecundum excellentiam , quam habet ab unione 16 Ti hypoftatica in fe derivatam ; adorari etiam cul- AT tu hyperduliz poffe. 1ra S.'Thomasq. 25.a. 2. TM ! & Theologi paífim , poft S. Jo. Damafcenum Wi Sm&ls nuper cit. ubi: 57 d/vidas, inquits fubzilibus men- Cuk zis conceptibus quod videtur , ab eo quod intelligi- lf li zur , inadovabilis eff ut cveatuva , [cilicet adovatione ht Q lairie, ln qua verba S. Thomas ad 3. ita feri- & u o 01 i'& Iï A Ut QUi l Vzn21 DiviNr. 627 lt * ll i ii bit: Er ?unc fic intelle&le , ut fepavate a Dei Ver- QR lS,q R bo debevetur adovatio dulie : non cujuscumque (pu- a, que commugiter exbibetur. alis creaturis) fad AUtptee s cujusdam excellentioris , quam byperduliam vocant. In tali vero abítractione hümanitas eft folus re- Vetiní J Rf ] ln &us, verbum vero & Deitas eft obliquus. Nec repugnat hec doctrina Conciliis , quae A. M al j folum precipiunt, non effe feparandam Chrifti humanitatem , tamquam períonam a perfona, Ytrtne i ts ff more Neftorii; qui merito damnatuseft à Conc. It n Alexandrino quod diceret: Proprer eum ; quz bominem indui, veneror eum ,. qui. indurus eft, Xf C iNuspiam autem prohibitum fuit feparari hu- Ts qiüi manitatem Chrifti fola copitatione tamquam ab- Iur: n t pen firactum a concreto: nam & Chriftus ipfe con- fiderando precife femetipfum fecundum natu- dtes ( ram humanam honorabar Matrem fuam, feque Vminits d ei fübmittebat ; imo humanitas adorabat ipfüm ve, d unt Verbum cui erat fübftantialiter unita. Nihilo- m Verb fl tninus Theologi monent , non effe in praxi ita u prafcindendam adoraturis Chrifti. humanita- funpader V. rem , ut ei hyperdulice officium preftetur : fed in culru publico folum latreutice in toto füp- (; l& pofito "Theandrico adorandam. m ht d ARTICULU S II. y ont d De cultü dulie que Santi bonovantur. . Tlorist: $ loD kco. Sanctis adoratio duli& pie exhibetur. D Eft Catholicorum contra : Vigilantium , f , rj i t icleum, Lutherum, Calvinum, Anabapti- d as Qc. Prob. 1. Jotüe adoravir Anpelum; tha/l am item & Lor Anpelos hag dj':;" JOI: $ V. 15.. Abrah adQ- Rr 3 4 Yr 628 Drg INCARNATIONE adorarunt Gen, rg. v. 2. & 19. v. r. Idem de- g L yndent cernit Synodus VL act. 9. Conc. Trident. Seff. 25. Concilium autem Gangrenfe füb medium griopot ire, OU fzeculi quarti celebratum , can. 20. ita pronun- tiat: Siquis per fupevbiam tamquam f& pevfectum li j criem Q &U exiflimans , conventus , qui per loca ev Bafilicas SS. Martyrum fiunt , vel accufaverit , vel etiam ob- mj ao n lationes, que ibidem celebrantur , [pernendas . effe evedidevit ; auatbema fit.... Pvob. If. Adoratio du- t ( [f liee exhibetur fübjecto propter excellentiam di- vinam , quam accidentaliter participat : atqui 12 i at t fan&i hanc Dei excellentiam per gratiam fan- €tificantem & gloriam eeternee beatitudinis par- um n ln ticipant accidentaliter; ergo recte adorantur eultu dulie , qui excellir omnem cultum; Regi- [ 48 bus terrenis exhiberi folitum: fünt enim fancti MX 1.1 tiaturg divinze & heereditatis eeternae participes, df dnt.] Deum habent amicüm , patrem, & inhabitato- lo i rem , qu& quidem dignitas major eft creatis At h omnibus, fi eam folam exceperis, quae cultum indri pl hyperdulie meretur. DT / Obj. x. Math. 4. v. 1o. & Deut.6. v. 13. di- Ua um citur : Domninum Deum tuum adovalis , eg. illi foli li l An Jervies. — Apoftolus ad Coloff. 2. v. 18. videtur timyy. ] quosdam ob cultum Angelorum reprehendere. Ini, n Quid? quod quidam SS. Patrum negant ado- ij ! 1 randos Sanctos & Angelos. Ergo. $ N. Coz- i f l). IW féq. Ex locis S. Scripture & Patrum aliud nihil uj evincitur, quam Deum folum cultu latriee effe d"&*'üam, adorandum: adoratio autem inferior duliee faf- s (i.. €tis debita etiam laudatur, & pluribus exemplis | Ti A probatur ap eadem fcriptur& — Quidam aïllkg . Qu f V » Vrnsi Divinwr. 629 hr [ Ó haufto a Platonicis errore , putabant ,. Angelos I Ts effe independentes & mundi cónditores: unde " : li W orti funt tempore Apoftolorum haretici, atque ämmi idololatre ; contra quos fcribit Apoftolus, at- JWLfW (, W que poftea etiam Synodus Laodicena, can. 35. rugi ad magicas enim fuperftitiones Anpelos, hoc Ms j eft; malos daemones, invocabant, ur liquet ex ?f l canone mox fequente, ubi contra magos agi- 4 Ms tur. Cultum vero SS. Angelorum Conc. Lao- It excelo dicenum minime damnat, íed malorum Ange- A purioy lorum, ficut etiam fal(orum Martyrum: nam m c. 24. ita habetur: JVom oportet omnino Chriftia- t i qum develitlis Mavtyvibus: Gbiifli, abire ad falfos VTT Martyres. Ym qua dnfl. x.. Petrus A&. 1o. v. 25. & Angelus : fute Apoc. 19. v. 10. vetuerunt fe adorari. Ergo. (s at E. difl. "dttec. Refpuerant fui adorationem ut m a actionem illicitam IN.. Fetrus id fecit ex humi- " litate; Angelus ex veneratione Apoftolorum & (s g humanitatis poft Incarnationem C. fi Angelus. illiciram füi adorationem declaraffet , Joannes &t idem denuo non tentaffet c. 22. v. 9. Quod Mardochaus Amanem adorare noluerit , ipfe mabii db vt rationem reddit cap. 1s.. Efther v. 12. & íqq. Timui , vt bonovem Dei mei tvansferrem ad bom- u t* uem, g ue quemquam adovarem, excepto JDeo 15eo: yrim n ubi indicat, Amanum voluiffe fibi divinos ho- B. i nores exhiberi : nec enim, Judei fibi religioni x Danmi ducebant , cultu dulize adorare Angelos, & ho- Iunaine ines fanctos : imo etiam Reges, facerdotes ; mimut viros piincipes ab ipfis adoratos fuifle fzepe &p!urib a E W o narrat S. Scriptura. ml ( Rr3 uf ] Dr INCARNATIONE 638 Inf. . Aderare alium eft, proteftare fe il 0A o Tim. lius fübditum: atqui Sanctorum fübditi non fu- IT 1nus ; ergo adorare eos non poffüumus. . d/7. p snisnd Maj. Adorare cultu latrice eft proteftari fe ejus as fubditum C. &dorare fecundum fe generatim &c. N. fic adorando folum figno aliquo profi- magls 1 [ il (ude temur noftram humilitatem, & alterius fupra nos excellentiam. D! m m Ob;. II. Adoro Sanctos propter amicitiam uam habent cum Deo ; ergo non adorantur dul u : ulia abíolute, fed tantum refpective. R. diff. Ed IN Co/f.. . .. ita ut excellentia Dei fit in recto pro- xima ratio formalis adorandi N. . . ut in ob lm O liquo & remote fit ratio adorandi C, fancti co- trbsimig luntur propter excellentiam, quam in fe habent, fi. Morf licet a Deo fit participata: neque ideo colitux muni hoc actu Deus , nifi indirecte : ficut. objecti hm m d «ognitio amari potefb, quin ametur objectum. WUu Znfi. Idem eft habitus caritatis Dei, etfi pro- m ityl &imus ut Dei filius dilipatur ; ergo idem erit (&.q habitus religionis , quo Deus adoratur , licet; tlrinig San&ti ut Dei amici adorentur; ergo pratis ex- lz mj p cogitatur dulie adoratio. x« N. Cozf. utrgm- Ws que. Habitus caritatis idem objectum formale tf etiam in dilectione proximi habet; h. e. füm- V tl inam Dei bonitatem & perfectionem: habitus autem latriee & duliee adoratienis utroque ob- i jecto differunt: nam ille Deo propter füpre-« Qu D ii mam & infinitam ejus perfectionem facit nos ts fubmiffionem profiteri ;. hic vero fanétis p pter excellentiam divinam ex gratia fanct i FUi , ,Wm)mg, mg cante participatam. 1 [] QH. N l Vzrn21 DiviNr. 651 ïium ch Dttis r i Obj. III. Deus magis nos amat, quam fan- Qi: & r.Tim. 2. v. s. Eff uius Deus, unus & U enediator. Dei g bominum. bomo Chiftlus. efus ; Ti o ergo gratis fanéti adorantur & invocantur. — . Id b diff. ,dutec. Deus nos magis amat, ut fzpe pa- m p Af d d ratus fit magis audire preces fanctorum, quam noítras C. ut decreverit, omnia beneficia no- bis immediate conferre fine aliorum intercef- hs Dropte fione N. Eodem modo explico fententiam ): 690 f0j Apoftoli : unus eft mediator primarius ; qui um tl meritis propriis condigne totum genus huma- nt De i num reconciliavit C. ita ut alii fancti per ejus- Qni N dem Chrifli merita non fint idonei ad beneficia t0 «domdi nobis impetranda tamquam amici Dei & Chri- Qtm quait fti N. Moyfes Deur. 5. v. 5. ipfe fe appellat fe- ts l queítrum & medium inter Deum & Iíraelitas. ii & Idem etiam ab Apoftolo ad Galat. 3. Mediatoy qun at nuncupatur. $i ergo juftorum viventium ad- i cumrs huc, pie implorantur füffragia, ut conftat Job. ll; m 42. N. 8.& 9. cum Jobus ab amicis rogatus pre- u Des dott ces & facrificia pro iis obtulit. Item cum Iírae- hrentur litee Samuelis preces flagitarunt r. Reg. 7. V- 8- i & N EtRom. 15.v. 30. ubi Paulus difcipulorum fuo- jlm dj rum orationes expoföit: quanto magis eorum , oxim babet; ! qui jam arctiffima cum Deo conjunctione & amicitiia fruuntur , invocari fuffragia licebit ? perfeona Qorenienis Uf Hinc Synodus Chalcedonenfis a&t. 1 . ait: Fla- Je Deo prt viamus po[t tnortem vivit, Mavtyr. pro tovis ovat. erfedtont. Et Synodus VI. ait; adorato Deo preces fan- orum implorandas effe. « Synodus VII. a&t. 6. ; licwng X Quin tinore, inquit omuia agamus, poftulautes ?h- m & r4 ef- » 635 DgINCARNATIONE A gerceffrones intamigate Deipare , itemm $. nge- dorum; ommiumque Santovum. l! ? iil Infl. Eccle! 9. v. g. Movtuz mibil moverunt W I emplius : erge fan&ti non norunt preces noftras, li ie ergo fruftra implorantur. z.l. Haec a Salomo- ne proferri nomine Atheorum, non füo, qui d ante dixerat, omnia in futurum Dei judicium tv fervari. Er Chriftus ipfe reprehendit eam ob w J xem Sadduceos Math. 22. v. 32. dicens Deum m t Ti o Abraham , Deum Ifàac & Jacob. non effe Deum mortuorum, fed viventium. EtSap. 3. v.2. di- P én aV cuntur jufti vifi fuiffe mori, féd judicaturos effe mationes. Injurius ergo in fanctos Chrifti Cal- tm p vinus eít, quos paffim non alio quam mortuo- qunpttp sum norine appellat. (s omnas R. ergo IT. difl. Conf. San&i non norunt pre- Qnts Sem. xes noflras ad fe non. directas 7Yazs. ad fe dire- Dimtm " étas N. In Deo tamquam in fpeculo; quid.non [ [ // / tht vident, qui videntem. omnia vident? ait Gre- HM[Q gorius M. Nam & multi ipforum adhuc in r &arne mortali viventes abfentia noverant. Da- Kiotm r niel c. 2.v. 19. Somnium Regis. Samuel nego- Pt tia Saulis r. Reg. 9. v. 15.. Elifeeus 4. Reg. 6. juffa, j l " & confilia fecreta Regis Syrie. ErPetrus Act.5. Ls fraudes Ananie & Sapphiree Quodfi Ifaias ïmæ& Wrdä €. 63. v.16. ait: ZZbrabam ue[civit uos, Q9 Jfvael um 2goravit 10$ , intendit, Ifraeliras a Patribus fuis [ Ü OB-W ^ agnorari, tamquam depeneres & idololatras : uuqm ] vel fi revera tunc Jacob nihil de Hraelitis no- N E verat; erat adhuc in limbo expers vifionis bea Ti [; fi ümfa t& ; quod de fantis in celo dici nequit. du ARNWWV Vzrn2) DtvixNt. "PMJ lh 633 ) ARTICULUS III. i f MOW 4 * j De byperdulie adovatione Fivgimi Deipare pre JH OR w Jan&is aliis debita. Áco. B. Virgo. Deipara non tantum cultu 1. &-I.Hæaalï D dulie eft afficienda, fed adoratione etiam : o Mi 1 üfürum ]« byperduliz honoranda. —ProP.7. pers. Quoties in Conciliis vera fides de fanétorum invocatio- Df ne fancitur, B. Virginis cultus primarium lo- 23 di Jebboni cum obtinet : ut in Synodo VII. act. 4. & in 'Tridentino Concilio Seff. 25. in decreto de veli- ii Htb quiis e9 veneratione fan&torum. Et merito qui- Qu i dem fanéta Virgo ptincipem locum obtinet; »o i d ( tam propter dignitatem infinitam Deiparz; 1000 doqur quam propter abundantiam gratiarum, qua fan- étos omnes antecellir, ut vere B. Joan. Damas- f Sid m €enus Serm. 2. de Aflumptione dixerit :* Dece? didus Trn Dei matvem ea, qua filii funt , po[fidere , &9' ab m p emnibus vebus adovavi. omnia vida Prob. 1I. pavs. Ei per(onee cultus hyperdu- muli if lizve debetur, quee participar fübftantialiter per- : abfentjz Qd fectionem divinam , atqui maternitas Dei , quee m Rens. n vere ac proprie B. V. Mariz convenit, eft fub- ; ln ftantialis participatio excellentize divinze : cum m B 1 fit (ubítantialis affinitas cum Deo, quem etiam pure. J attingit ; producendo ipíum fübftantialiter, ge- gt L nerando illum ex feipfa, in feipfa, per feipfam. [iseisule Ergo B. Virgini Marize debetur cultus hyper« peneres d dulize, qui fpecie differat a dulie cultu ; quo Sanctos profequimur: eo quod ratio excellen- y ii d t jo as tiz illius fpecie fit alia ab habituali gratia, ob ) quam tamquam excellentiam divinam acciden- ao p l talem adorantur fancti. r$ 0ij. M 63 DEg INCARNATIONE : Ob;. I. S. Epiphanius harefi 78, negat, B. m Virgini adorationem impendi poffe. Ergo. s. docel difl. Autec. Negat B. Virginem adorandam effe cultu hyperdulie N. negat adorandam cultu la- ii odl W ime «t trie C. Hereticos Collyridianos S. Doctor impugnat : illi enim B. V. Deiparam ut Deam MUTUT menam d colebant, & in ejus honorem collyridem, feu tortam panis offerebant per mulieres: huic ls m enim fexui Sacerdotii munia, eontra Sacrarum qnidtt DN literarum juffa, & di&iplinæ Ecclefiafticae mo- rem deferebant. t d Oh. 1. s t uod adoratur tantum per ordi- nem ad aliquid extrinfecum , adoratur folum t m refpective: atqui B. V. Maria adoratur tántum ftwto D per ordinem ad Filium ; ergo non abfolute, fed um xl tantum reípective. E. N. Mi Adoratur ob Mi h dignitatem intrinfecam , quz refpicit filium ; T0 m dignitas autem illa eft fübítantialis illa conjuqa Ut €tio & propinquitas cum Deo. h dlgnjm Jnfl. .. Si careret Deipara gratia non effet n d digna cultu; ergo pratia eeque ac magis reddit Diitt o períonam adorabilem , uam excellentia Dei- FC&F&M li pare: ergo hec non majore cultu eft afficien- t2 ( da, quam fancti ezteri. — &. diff. /Zntec. Si care- :&;c:lfegzem& ret pratia, & effet fimul abs peccato; non H fh effet digna cultu hyperduliee N. Íi careret pra- tia; & effet fimul eccato infecta , non effet i ine e'Païa)u:*;.& cultu hyperdulize adorabilis /u4diff. formaliter IT & proxime C. remote & radicaliter N. Dignitas m"fe ii Deipare, quia affinitátem & conf(anguinitatem j Utb fübítantialem cum Deo comprehendit, perti- v/ )! mnur nietque ad ordinem divinum hypoftaticum, eft ratio Wt (J Vgnz1 DiviNi. 635 ] N Tatio cultus hyperdulie, infinities excedens ra- UTO s idüügj; tionem , propter quam fanctos adoramus: haec enim eft excellentia tantum ; quae a gratia acci- 1 t ii dentali proficifcitur, Quamquam ut Materni- tatis divinz: eminentia Deiparam formaliter & V- Delp&mv» roxime adorabilem reddat, fpectari illam fine Ortm cuyr peccatorum obftaculo oporteat ; fed cum gra- t E ml tia & donis fimul , que a maternitate Dei, tam- Iu; Comray quam ab effentia proprietates emanant. ine B Iufl. 2. Si cultus Deipare debitus adeo ex- cedit cultam dulie , ergo potius latriee cultus ET dicendus erit. NNam cultus, qui ad excellen- um, d tiam divinam refertur, latrie cultus eft: cul- Mara n tus vero Deipara impenfüs refertur ad divi- ; too non d nam excellentiam; erit ergo cultus latrie. — . N Ms Ms IN. /llat. Probationem difl, Cultus eft latrie ; fa ; Que d ratio motiva proxime fit ipfà Dei effentialis ex- übfentds d cellentia , aut participata effentialiter C. fecusN. nDeo. Exfi dignitas Deipare ultimo referatur ad ex- ecllentiam divinam ;5 prout tamen eft ratio im- at gretiar Q T mediata adorationis , non confideratur ut re- fpe&iva, fed ut abíoluta, conveniens puree crea- qum exde yore al d ii turz , & abíolute conftituens hanc perfonam PA ) / j At excellentem & veneratione dignam. ! dsque Jufl. 3. Humanitas Chrifti ut unita Verbo; adoratur latreutico cultu; ergo etiam Virgo jie N, at d 1 i? Deipata, ut Mater Dei, Chrifti proxime con« fanguinea & unum quafi cum Filio eodem cul« jis od dl tu rite afficitur.. & N. Corfeg. Humanitas pro« ut Verbo unita, eft unum cum Verbo füppo- j n ) fitum divinum: Deipara vero , utut conjuncta cnpritd Deo per fimilitudinem, affinitatem & identira- m tem M 636 Dr ÍNCARNATIONE tem quamdam, manet füppofitum mere crea- ja16 lgt Q tum ; quare non látreutico cultu; fed alio crea- ture nobiliffimz debito maétanda, f( i Vs Spmæ f ASATLGCULUS IV. Qu u De adovatione vofpetliva eorum, que ad. Chriftum yeftins €g' Sautlos aitinent. vb i l Ota I. Diximus art. x. refpective quedam ml V n N h Mil l) UL J adorari propter excellentiam fuppofiti alius; "] cum quo aliquatenus connectuntur ea; que re- ( gt m ! j À H ss Ípc&ive adorari dicuntur. . Ex quibus conflat, illa quee adorantur refpective, non effe capacia a bt MTTT adorationis abfolute : nam quee abfolutee ado- rationis cultu affici queunt, adoratione refpe- t COR étiva aílici nequaquam debent, ob periculum ; m ne totus cultus dirigatur ad id , quod folumado- il ol ratur refpective. Eapropter latriee culrus re- proter Ípectivus non eft deferendus San&tis, ut fünt f( ct&tur Dei imagines, neque etiam B. Virgini Deipare ; TO ]ra at n licet Dei thronus & templum vere dicatur. II. Que refpective adorantur , quadruplici il habitudine connecti poffünt cum alio quod ado- t Qm' i xatur abíolute. rv eft habitudo contactus, A p 2da reprafentationis, 3/i? partis, 472 praefen- t dfotin £is. Unus autem & indivifibilis adorationis re- BELTT fpectivae actus fimul fertur ac terminatur tum NI ad rem, qua conneéctitur cum objecto abfolute Triey adorabili, tum ad objectum ipfüm adorabile Mif abíolute: v.g. quando adoratur imago, idem Ws n adorationis motus tendit tum ad imaginem; | m tumad prototypon in ea expreíTum. Ideoque p Vj n ita refpective coluntur; coadorari dicuntur. FR Dico Mj N Vznna1 DiviN1. 63» pPO-lïUm F*x C QU Dico 1. Cultu latriee refpectivo adorantur t fequentia, qua ad Deum & Chriftum fpectant. I. Ob hàbitudinem contactus, Crux Chrifti; LU Veftes, Spinze, & qua alia Dominus Jefus fuo 9rum, m Ü (1 attactu fanctificavit. IL. Ob habitudinem re- preefentationis ; Jefü nomen voce aut literis ex- dfiuy, preffüum: imagines Chrifti; figaree Deum Pa- L fl trem & Spiritum Sanétum exhibentes&c. — III. enn'amfup í Ob habitudinem partium, vel quafi partium, n ; Chrifti preputium, guttee fanguinis adhuc in a Ecclefüs refidus &c. IV. Species Eucharifli- dv m dl ce, ob precfentiam Chrifti, cui conjunctee fünt. X que df Ratio autem. borum eft : quia poffünt creatu- Tnt; d ree connexionem habere cum füprema Dei ex- ü&en d cellentia ; propter quam, ut rationem motivam, ii ul ipfe colantur & honorentur: ficut proximum Eodem modo inten- Qptetlüra propter Deum amamus. Ydos n tio. creaturas iftas refpe&ctive adorantium, pri- mb Viga mo ac precipue tendit in Deum, & concomi- iplom vecdz tanter in creaturas propter Deum, fecundum al g id quod tradit B. Athanafius ferm. 4. contr. Aria- int cmdog: nos: Qui adorat imaginem in ipfo Regem adorat. t bibini «t Idem poftea docuit Concilium Generale VII. i party in definitione fidei, Synodus Tridentina Sefs. vidbsdorz 25. de invocatione €g' veuevatione , eg veliquüs .$S- U ac t Ex Synodus Moguntina; poft Seffionem fextam C. Tridentini abfolutam celebrata. cum o Coifirm. Deus ipfe crucem Chrifti veram; um ipin & alias hanc repraefentantes innumeris miracu- j if i lis honoravit, ut ex hiftoriis Ecclefiafticis no- TE vimus. In primitiva jam Ecclefia Chriftiani idin. d j figno crucis fe identidem fignabant in fronte; ydon d. tum M 638 Drs IucanNATIÓNE tum ad proteffationem fidei in Chriftum eruci- ó 4711 d E fixum, tumad fugándos daemones, teftibus Ter- g p C ao d tulliano c. 3. de orona militis: S. Cyrillo Hie- fiOt rofolym. Cathechefi 4. aliisque Patribus. — Mat, lr yefe í [4! ; i 9. v.20. Mulier fimbriam veftimenti Chrifti re- ligiofa veneratione tangens fanata eft a fluxu iij fanguinis. Ergo hec refpectiva adoratio eo- i t [ J rum, qu& ad Chriftum pertinent, divinitus gt | etiam comprobata eft. l TAf Dico II. Refpectiva adoratio hyperdulie & dulize eorum , qua connexionem cum B. V. Ma- g. ria, & cum Sanctis habent, fanéta eft & lauda- " dN Go n bilis. . Cultu ejusmodi poffünt affici imapines, veftes; partes SS. corporum , alieque reliquiae Mi qi ipforum. . Ita docent Concilia modo citata & d Chrdus ^ SS. Patres. .Er va?o ef]: quia obje&ta illa- ha- | AURU bent fpecialem connexionem cum B. V. Deipa- tehtm adie para, & Sanctis; ergo fimul eodem adorationis lenr Hl cultu propter Sanctos illos affici poffunt. Hiné dins Gol Pf. 99. v. 5. dicitur: /4dorare fcabellum. pedum COT byus , quomiam [auttum efl.. Hebr. 11.v.21.. Fide, ^ f $ nf acob oriens .. . adovavit. faffigium virgee ejus. ACtorum cap. 5. v. 15. deponebantur eproti in ii ln umbra Petri, u faltem umbra . illius obumbraret A0 g uemaguaim illovum , ey libevaventuy ab. infirmitati- JRUS g $us Juis. .. A&tor. 19. v. 12. a corpore Pauli fü- T t daria & [íemicin&tia füper languidos defere- Tb t bantur, quorum contaétu languores ab eis re- VU f cedebant, & fpiritus nequam egrediebantur. m Exod. t5. v. 19. offa Jofephi Patriarchee trans- MY feruntur ex 7/Egypto in Paleftinam perquam !"1; t ii honorifice. . 4. Reg. 13. v. 21. cadaver ex con- lia tactu Tl(m * Wzns: DiviNE. 639 tactu offum Elifei Prophete revixit. . Ut fi- Ms LT leam alia prodigia, que in hujus doctrinz con- firmationem a SS. Patribus & Ecclefiafticis hi- Xl ftoriis referüntur. mj Obj. 1. judei gaudebant de cruce Chrifti: j fäm ii X s écontrà pii ejus difcipuli de eadem dolebant; ergo non licet nobis de Chrifti cruce oloriari RI n eamque adorare, fi Chrifti difcipuli velimuseffe; B. djfft. Confeq. INon licet de ea ploriari; prout tttolyye inftrumentum erat infamize Chrifli ; & acerbee d) mortis ejus C. ... prout erat inflrumentum v ii ejus victoria N... Nos etiam de morte & cruce li fs Chrifti dolemus, & Judeorum parricidium de- I d teftamur: quia tamen crux fimul ara erat; in Va m quà Chriftus fefe Patri victimam obrulit , &in- Qua dj firumentum reédemptionis, cui affixit Chriftus mom delerum adverfarium nobis chirographum, ut Ldexem d habetur Hebr. 7. v. 27. & Coloff. 2. v. 13. ideo if quivis Catholicorum contra Hereticos cum B. rd al / Paulo ad Galatas ult. v. 14. exclamat: Mibi af« doritva fft. gloriavi , mifi in cruce. Domini. noffri. Jefa " ffgnay Chrifli. Qd Jufl1. Ergo etiam ommes cruces e paleis ortuito compofite, omnia fepulcra,. omnes j i um d ij homines tamquam Dei imagines, omnesfpinse; clavi, columbz ; prefepia erunt objecta adora- atl lii t tionis refpectivae: quia facrarum rerum fimili- tudinem teferunt, E. A. Jllat. Non füufficitg mguores - f Pl eD li objecta illa habere fimilitudinem mere naturas , fed opus eft, habere ea fimilitudinem y Pa jofiun iam formalem , atque unice ; aut précipue W tem deftinata effe; ad rem facram repreefen- j ddit, * tan- . 640 Dz INcARNATIONE tandam , ejusque nobis ingerendam memo. "n Syn( xiam : uti fünt cruces; clavi, fpine, prefepia, f j;ginum 1 eo fine fculpta vel picta. . Hinc etiam labia Ju- ( de, & manus percufforum Chrifti non folum vt dl non veneramur , fed exfecramur etiam , ut in- i ftrumenta impia & facrilega: inftrumenta enim [garim p venerationi fidelium expofita ab Ecclefia opor- naz tl ret effe innoxia & a peccato immunia , ac deni- que etiam a morali indecentia remota. Unde Synoiusï*'.'dz nl ia patet etiam, quare afinam , cui Chriftus infe- dit, non colamus, ut petunt a nobis heretici. endit v Yaj hs Jufl.2. An non hzc eft idololatria , dum m canitur in Eeclefia: .O ervux ave ; [pes unica ? tiptln Patres etiam & Concilia prohibuerunt fieri ima- Ms gines, & eas honorari. g. Non effe idolola- t m triam : quia per crucem tropice Chriftus cru- Patres deteflati fünt ima- 112 ii cifixus intelligitur. gines prophanas, & earum cultum idolola- i [ tht g tricum, non vero pias imagines ; earumque ve- nerationem decentem. Duo Concilia Conftan- mu: [umjgg ünopolitana, a Leone Ifauro ,. & Conftantino Copronimo Imperatoribus Iconomachis ce- dT lebrata nullius fünt auctoritatis: nec enimSum- ( mus Pontifex ipfe ; nec per legatos illis inter- C Imo Gre- fuit, aut illa confirmavit umquarm. T MLIIT gorius II. primum, alterum vero Stephanus II. Nec lal M reprobarunt, ut Hadrianus I. teftatur. per legatos confenfere Patriarchee Alexandri- m D Ac um nus, Ántiochenus & Hierofolymitanus. t demum totius Ecclefiee judicio damnata fue Tl D zunt in Synodo Generali VII. Nicee habi | Nj Ut mlm, M( ( àn. 787. In. | 6al BU M^ Vzrn21 DiviNE 641 VL f i Infl. 3. Synodus ifta Nicena una cum cul- lIt tu imaginum damnata fuit anno 794. canone 2. um Concilii Francofordienfis, quod ob numerum «t trecentorum circiter Epifcoporum ex tota fere aaa Europa congregatorum & obSedis Apoftolicee obfma J Legatorum prafentiam, merito plezavzum no- i Igy minari teftarur Baronius ad d. a. Dicitur autem J t Synodus illa Grecorum Conftantinopoli facta: a eo quod in Urbe illa incoata fuerit, & inde Ni- tUt u) ceam Bithynie oppidum translata. Erpo. * : d i N. Conf. Patres C. Francofordienfis lapfi fünt lt qy in errorem facti & juris. Errore quidem fa- Drolu éilapfifünt, dum canone illo 2. dicunt; in k N C. Niczno II. definitum fuiffe, u£, qui imagi- vibus Santlorum ita ut. Deifice Twinitati fevviti- hod Tes ded um aut adorationem non impendeveut , anatbema n QUf jJudicaveutur... Decepti autem fünt falfa transla- hag d tione latina, que refertur L. 3. Carolino, c.17. Juo (s ubi confeffio Conftantini C M r E ifcopi ita recitatur: fusczpio & ampleclor ! 0 720Y d. l zev fan- àmo, & t Gas 9 venerabiles imagimes fecundum fevvitium Dus knto adovatiopis, quod "Tyimtati emitto: eum tamen rf t in textu eraco originali habeatur : adoyationem rl vero, que [u fecundum latriam, fol ZYmmtan Ia. emitto. nveo X Deinde lapfi fünt PP. Francofordienfes ; L ts etiam érrore juris: quod omnem fàcrum cul- yarde: tum imaginum rejecerint, ita in can. illo 2. fta- xofo m tuentes: Qui fupra fanttiffani Patres mofiri ommi- ydico C'W-" oais adovationem €9 fevottutem venuentes conteam- VL N fevunt , atque con[entientes damnaverugt. Et qui- S em | 642 Drz I*NCA.RN.ATI-ONE ais dem tunc temporis Franci, ut ex libris Caroli- nis, Hincmaro, Adone, atque ex Conc. Pari- j 1108 fienfi füb Ludovico Pio, conftat, omnem cul- fum tum fàcrum imaginibus recufarunt, folam cru- ä mudut cem & Evangeliorum librum venerantes, in m;qm" uo fibi non conftabant: nam .Crux depicta l vel feulpta, aut argentea nihil aliud eft, quam ]FP j l imago vera crucis. Non fuit autem C. illud qnidt Vrancofordienfe oecumenicum, nec à fede Apo- Wuäb m ftolica hac in parte approbatum: a V —— duff. 4. Si Patres Francofordienfes Synodo pe um Nicenze hac in re fünt obluctati , ergo fuerunt ,,,,, qu p heretici. x IN. 7/at. Non habebant Synodum Nic. Il pro ecumenica, cum ad illam foli lg, at d du orientales convocati fuerint.. Neque Hadria- um nus I. illam confirmavit ut cecumenicam , nec Diyas pro ecumenica habendam decreto publico de- cn N claravit: nam libris Carolinis, quibus INiceena g df Synodus oppugnabatur , ita refpondit, ut ce- K hn cumenici concilii autoritatem illis numquam L. objiciat* imo honeftatem cultus imaginum , ut fidei dogma credendam nec definivit; nec pra- 126 o €epir, fed exfpeétavit, dum Franci, re magis QR r explorata, paulatim ab errore füo revocaren- I tur: quod etiam evenit füb finem fzculi noni; J D. cum Synodum Generalem VII. Nicanam: II. ab leparis fedis Apoftolice , cum Patriarchà -Dl Conttantinopolitano, & Patriarcherum Orien- T talium Lepatis celebraram & fancitam ; ac po u Itea ab Leone 1lI. Hadriani fücceffore confi lst matár , *i-"e'c*e'pcruntgüö( religiofum SS. i magi nibu j Vzns2i Diviui. 643 Xb rl nibus cultum detulerunt. Quamvis iidem Ya ( Franci Epifcopi facras imagines femper in tem- h Q v plis retinuerint ad ;piam memoriam prototy- ! l:ecuümmï (Qa porum , & rudiorum inílructionem. Unde damnabant Iconoclafías veteres ac recentio- TOTU vose lU: ag ( res, qui imagines frangebant & deftrue. ant. nl dj O füt g Infl. 5. In libris Cafo!idis hic ldemlmagl- num ufüs & cultus repudiatur. - . Opus illud Ri Yootum. Ampendio virulentum & acerbum coütra Sy- if nodum VII. non a Carolo M. fed ejus normi- ne elaboratum , & ad. Hadrianum I. miffüm, L h, u h ejusque judicio fübje&um , Carolus ipfe nec legit, nec probavit: cumque errorem ab Ec- tl m dl i, Ng clefia damnatum contineat , & ab Hadriano I. confutatum fuerit, omnino eft rejiciendum , üt Q Dt CUT Dionyfius Petavius t. 3. 'Fheol. Dogm. 1. 15. um decre:qp: c. 12, & Natalis Alexander Hift. Eccl. fzc. 8. CTb a, qi aliique oftendunt. v i j Infl. 6. Auctoritate Concil. Eliberitáni can. Ortaen 1 36. H Vetuit imagines facras parietibus ap- m aitsitg ingi, ne, cum amoveri non poflint, perfe-. m nec d cutorum gentilium lüdibriis exponantur. Eam j dum F ob rem pii etiam Imperatores quidam prohi- jerore ? buerunt, cruces pavimento incidi, ne Pediþus ( fib fnen proterantur. H : j V.V ^. Ob. II Primis Ecclefiz fteculis nec. ufus; Olicæ ) a ] X Pa[riäfChäï neque cultus imaginum erat inter Chriftianos. roo. d. 7: "utec. IN. Cogfog. Ab Ecclefia m &f&ndüä tunc ex Judais & Gentilibus cong ca- drini f regäta OC 19 $2 i reipoum L 644 D& INCARNATIONE ! ii fio omnis fcandali, periculi; & offenfionis erat amovenda. Nililominus aliquem imaginum gé lm j nu ufüm & cultum illis etíiam temporibus exítiti(- fe conítat ex Hiftoria Ecclefiaftica Eufebii, l. 7. | quet 19f I cap. 18. ubi narrat , fe vidiffe ftatuam aeneam Chri(ti, quam mulier heemorrhoifía conflari b p:ovenit curavit; eamque decenti loco in Diaconio non (bl quo fine- aliquo honore ac veneratione habitam :::eipc&ivo? fuiffe, teftatur Philoftorgius lib. 7.. Hift. c. 3. Y h fed & 'Tertullianus 1. de Pudicitia c. 7. & ro. "ï;'fmdlï [ indicat, Chriftum íüb ípecie Paftoris ovem 11 f amiffam humeris fuis reportantis expreffum in i yoy Idem Eu- dv calicibus Ecclefie Romane fuiffe. febius refert, fuiffe prifcis illis temporibus üms M imagines Chrifi, & Apoftolorum Petri & u Pauli depictas ; quas ipfe propriis oculis in- pOmf Ípexerat. fs qu Jufl. Concil. Eliberitanum can. 34. vetat; T er diem cereos accendi in coemeteriis, quia Spiritus Sautiorum non [unt inquietandi, | k Re- jicit füperftitionem Gentilium; qui putabant; manes mortuorum cibis & lucernis egere ad fa- mem & renebras depellendas : quee füperftitio fanctis difplicebat : quam eandem ceremoniam ( tantum intelligit S.Hieronymus, & refpondet ; Vigilantio idololatriam objicienti , tales Pabere zelun Dei, fed mon fecundum [cientiam. . De hac Gentilium ceremonia confüle Homerurm , Vir- giium, Plutarchum , Tertullianum , Epipha- nium,; Àu Ur. ) : ol - X, | Vzgna2I DiviNt. 645 M'.&"&& L Ob I/7. Cultus religiofus procedit ex affe- I (Cmpgyïi: étu fe fübmitrendi objecto, quod colitur : at- qui res inanimea non fünt füperiores nobis; lr h LOT ergo neque poflumus eis. nos cultu religiofo O fübmittere. . &. dfj. M. Cultus religiofus abío- nl lutus provenit ex affectu fe fübmittendi obje- T TM Neettie s €to facro , quod propter aliud colitur cultu me- re refpectivo N. cultus abfolutus exhibetur ob- rgn'us il ( : d s je&to; quod propter fe colitur ex affe&tu fe ei fübmittendi, atque in tali objecto fiftit C. Crux, f D imagines, fanctorum offa, & alize reliquize co- otcisem te lh. ] luntur propter ea folum , ad que fpec&ant; Chriíto autem & fanctis dumtaxat nos fübmir- rics il te timus. Recte igitur Bellarminus, ex S. Tho- Apofthmn: ma, docet, imaginem quidem eodem actu ado- j p rari cum fuüo exemplari, fed cultu multo infe- riore, quam is eft, qui exemplari debetur; hi qn.y nempe refpectivo , ac fecundario. D n Oa p t)lfükmfl. À. M. D. G. tium qi & m qis: quy — Vamndem at 4 ( o d - /Zr:q a (2 Vl 3 - 3 T E Q sms, &t L a. AV x RI N , * jceti [: pZ B M M s 2 m (cnt. 3 k x D — i D5 x fiePons Dio. à * oj ") ? EL --- £2 -—370— —— « o TU nX - — EEE U jw-—— — P —— s - - TA £2— E E p zi — m — — —— — V5 I- o El- G«5 .. eoc meELN w U o E E -- r c E VE — M x — GE t exct TO POW CL ** t $3. L —— AA Pag. lin. ERRATA corrigenda 37 27 auctoritate auctoritati 65 x5 V. 3. V. 30. 65 I9 2 parahp 1. paralip 74 3I creatu creaturae Z 20 congereretur conpererentur 81 20 Articulus VII. Articulus VIII 22 449. vel 450. 349. vel 350 97 I5 ,pures plures 97 29 hermoufion homoufion 104 inftarum iftarum 113 dirimendam non dirimendam effe ex miraculis, fedexS. Scriptura II9 qualitatem quantitatem 137 : libera liber 138 habet habent 148 23 Dei placent Deo placent 148 24 Deo bonitas. Dei bonitas 156 14 ili dignitatio dignitatis 194 ille 207 32 fit fpiratio fit Spiratio 208 17 tum meritum 22I lib. 2. de natur. lib. de 3. natur. 029 eam cum 18 Pontius Ponticus 050 254 14 doctrinz doctrinz fectato- res 1 269 quidam quidem 277 ratione actione 300 I2 & quia & qui obortus 31Cc 14 oborta 320. lin. ERRATA Pag. corrigenda. 320 5 & alia & alii 327 22 Gen.cap.13. Gen. V. cap. 13. ä 339 13 damnati, damnati fünt , quo- rum ille forma eft forma effet 386. 27 398 2 &tranfcendit & non tranfcendit 418 18 illud illum 419 II Andream]ja- jJacobum Andrez cobi 421 14 tantum plenus tantum fit plezus 426. 20. animam animam Chrifti 431 17 omnia omnia fücceffiva pro 43 7 iNaz Naz. qui 441 9 quam quem 2I 448 plurima qua coenofceret ïï plurima 452 I4 coufequeretur conqueritur 460 II qua qua neque 460 24. àx 9aAucga) ix9aufdsgai $20 17. auctiífima acutiífima 16 $32 non quidem non tantum 332 I8 fed relationem fed & relationem 546 14 generationis C. generationis N. 546 18 eeternae N. eeterne C. 563 16. arbitrii arbitri Reliquos errores eruditus Lector facile corriget. B u 3' GQM'Q Wt Nhi Om eïh dt Qnn g il * htim: T at timn (; m l: m M qua qu a. pl MOUr onguc quag TET um m non u n d r iC g etere abir sLedori: D. ? Ts w - -- d - Ji/l /ïy(;rh& (177/ j — — upe — -—39 $£gy— CL u ais x 3 3 b H R E ! a ,w W,W qum ii u EE i " d r J u rA n u - ERl M m u 3- d M EX pus. NU ss *s TM m m decdhigye z cel W m p p o " n o b AE E Ls Bu d E. ^ " am.u.ü. * a db i E^ LT d E i Ls £ rP x h ] J - a 2* ., vt E .nwaï x & k* 3 :b m " aE g T d £ ^ aA A we u *M 4 DA . d hs Ms E A -X 3y * EE 4* P loW EL 3* d! EWP AR N N Es A k ss 3A * * o b P i i m E - x Ww N- " $ i w A du K $ P n Y P 2 P $: » * » E : v L^ W ..W p m— X AE " D g W. v A 5 : duv Y a Es 3 »3 PÉ 2 $o r N x iA W t d 3 a Ms N s 9- C od 2 s [-— ä —— e9 17 R e VgniI DiViNi. 16 Q 9 1t tl VierFarbSelector Standard* - Euroskala Offset de illó Qw quomódos & quali modo fal , ci- ïlb j ö* ! i viofiur inquirerent ; confidinius támen fo- 15 Balance abil if te; ür in inveftigando fübl Qannes]) imi myfterio | O e itos fuj ora Ííenfüm noftrüim & fiaturami 14 l, ci ] ómneri pofito ; tuti incedamüs ; fi fàcro- l -D l3 (jf /Of'lt" HUIIIIIHI,IIIHIIII.!IIIIIHI'IIHIIIIWIIIIl 13 Focus ä | Concio E rum Conciliorüm do&tririz ; DoGoruini cclefiz && miapiftri noftri B; "Thoma EE N TT Em l Aquüinatis ve(tipis infifteates ; eo fine là- 12 k Q de rehí borém iftum fufceperimuss ut gratis ani« ínis futnma Dei beneficia recolamus. 'T'o: 11 raliie 12 tam autem hujus traCtationis ináteriaimi ia quatuór difpurationibus finiétius, qua- 10 Jicemda runi priri2 Veritarem Incarnationis often- ä qui i demus : ZA/rerz ejüsdem effentiam ; 7zr- 9 10 flole 1 ii proptietates huiriaüitatis Chri(ti Qzar- | diag iz demum) proprierates & perfe&tiories 8 - droiti eempofiti "T'heandrici explicábinius; ; p 7 I y i DISPUTATIO I. edifn l De veritate Incarnarionis. 6 njiran — — I 5 [ogizü*vfï Oria miethodus in fcieütis ómnibüs ; e: 5 trum ó ceprà Metaphyficà & Matliefi; exipgit; uf b nos 4l primümi iriquiramüs; an detur fübjectum | ESN — lllud ; quod contiderandum fufcepimius : tum 4 l] n ];[0'3 M Xeroeejus riaturari infpiciamus : denique feor- fim e xpendarnüs ejüsdetmi proprietates; ]ta- WIIIHHHW!IIIIIHIIIHHWH!ll!HH!IIIIWHIH(H HHI*IIIIHHI!IIHIII 3 3 que difpuratione ifthac cognofcerus ineffabilis 4 hnja$ miyfterii verzazem ; ve an detur Lucáre WHH [ Eu Il -—I m J z IHIIIIIH]lIIIHWUIIH-HII 4 Copyright 4/1999 YxyMaster GmbH www.yxymaster.com alellHlllHlHlH 2 3 4 5 llHHllllLHHllH!jHHH)T [te] .I 1 15 L] — Ill